payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خیر. در ۱۶ مه ۲۰۰۴، یک ۱۵۲گلوله توپخانه میلی‌متری به عنوان یک بمب دست‌ساز مورد استفاده قرار گرفت. گلوله منفجر شد و دو سرباز آمریکایی به دلیل مواجهه جزئی با یک عامل عصبی (تهوع و گشاد شدن مردمک) تحت درمان قرار گرفتند. در ۱۸ مه توسط مقام‌های اطلاعاتی وزارت دفاع ایالات متحده گزارش شد که آزمایش‌ها نشان داد که گلوله دو محفظه حاوی عامل شیمیایی سارین است، این گلوله «احتمالاً» حاوی ۳تا ۴لیتر از این ماده (به شکل دو ماده) است. مواد شیمیایی پیش ساز مخلوط نشده قبل از انفجار فوق‌الذکر که به‌طور مؤثر آنها را با هم مخلوط
فوق‌الذکر که به‌طور مؤثر آنها را با هم مخلوط نکرده بودند). دیوید کی، بازرس سابق سلاح‌های ایالات متحده، به آسوشیتدپرس گفت: «او شک داشت که گلوله یا عامل اعصاب از یک انبار مخفی آمده باشد، اگرچه او این احتمال را رد نکرد.» کی همچنین احتمال داد که این گلوله «یک یادگار قدیمی باشد که زمانی که صدام گفت چنین سلاح‌هایی را در اواسط دهه۱۹۹۰ منهدم کرده است، نادیده گرفته شد.»به گفته سرتیپ، احتمالاً شورشیانی که بمب را کار گذاشته بودند نمی‌دانستند که حاوی سارین است. ژنرال مارک کیمیت و یکی دیگر از مقام‌های آمریکایی تأیید
مارک کیمیت و یکی دیگر از مقام‌های آمریکایی تأیید کردند که این گلوله دارای علائم شیمیایی نیست.گروه بررسی عراق بعداً به این نتیجه رسید که پوسته «احتمالاً از دسته ای منشأ گرفته است که در اواخر دهه۱۹۸۰ در زیرزمین در استان مثنی به منظور آزمایش نشت ذخیره شده بود.» در مقاله ای در ۲ ژوئیه ۲۰۰۴، که توسط آسوشیتدپرس و فاکس نیوز منتشر شد، گزارش شد که کلاهک‌های گاز سارین متعلق به آخرین جنگ ایران و عراق در جنوب مرکزی عراق توسط متفقین لهستان پیدا شده است. سربازان لهستانی مهمات را در ۲۳ ژوئن۲۰۰۴ ایمن کردند، اما معلوم شد
مهمات را در ۲۳ ژوئن۲۰۰۴ ایمن کردند، اما معلوم شد که کلاهک‌ها در واقع حاوی گاز سارین نبودند، اما «همه خالی بودند و برای هر نوع مواد شیمیایی تست شده بودند» و معلوم شد که لهستانی‌ها دارای گاز سارین هستند. پوسته‌ها را هر کدام ۵۰۰۰دلار خرید. در سال ۲۰۰۴، صدها کلاهک شیمیایی از صحرای نزدیک مرز ایران و عراق کشف شد. بر اساس گزارش "واشینگتن پست"، این مهمات «در نزدیکی مرز ایران دفن شده بود، و پس از مدت‌ها توسط نیروهای عراقی در طول جنگ هشت ساله خود با ایران فراموش شده بود». مقام‌های این کشف را به عنوان مدرکی دال بر یک
مقام‌های این کشف را به عنوان مدرکی دال بر یک برنامه سلاح‌هایی در حال انجام که گمان می‌رفت قبل از شروع تهاجم وجود داشته است، ندانستند. دولت عراق در سال۲۰۱۴ به سازمان ملل اطلاع داد که شورشیان وابسته به گروه تروریستی دولت اسلامی کنترل تشکیلات دولت مثنی از جمله یک انبار سلاح‌های شیمیایی در شمال غرب بغداد را به دست گرفتند. پس از جنگ خلیج فارس در سال۱۹۹۱، این تأسیسات تا حدی ویران شد و تحت نظارت کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق قرار گرفت. در زمان خروج از آن در سال۱۹۹۹، حدود ۲۵۰۰موشک پر از سارین در آن قرار
در سال۱۹۹۹، حدود ۲۵۰۰موشک پر از سارین در آن قرار داشت. سازمان ملل گفت که مهمات «کیفیت پایین» بوده و «بعد از سالها نگهداری تحت شرایط موجود در آنجا تا حد زیادی تخریب می‌شوند.» ۲۰۰۵: عملیات بخل. در سال ۲۰۰۵، سیا با سپاه اطلاعات ارتش در تماس با یک فرد عراقی ناشناس که اطلاعات و دارایی از انبارهای سلاح شیمیایی و مهمات باقیمانده در عراق مربوط به برنامه سلاح‌های رها شده این کشور را در اختیار داشت، همکاری کرد. متخصصان بهره‌برداری از مواد خارجی از گردان ۲۰۳ اطلاعات نظامی و همچنین متخصصان شیمیایی و واحدهای خنثی سازی
و همچنین متخصصان شیمیایی و واحدهای خنثی سازی مهمات وظیفه کمک به انهدام سلاح‌های کشف شده را داشتند. در نهایت، حداقل ۴۰۰موشک بوراک به دست آمد و منهدم شد. مشخص نیست که این فرد چگونه انبار خود را به دست آورده است. بسیاری از سلاح‌ها به شدت تخریب شده بودند و خالی یا مایع غیر کشنده بودند، اما برخی از سلاح‌های تجزیه‌وتحلیل‌شده نشان داد که غلظت عوامل اعصاب بسیار بالاتر از آن اطلاعات نظامی در ابتدا گفته شده بود، با بالاترین «خلوص عامل تا ۲۵درصد برای سلاح‌های سارین یونیتی بازیابی شده»حداقل یک بار فروشنده ناشناس اقدام
بازیابی شده»حداقل یک بار فروشنده ناشناس اقدام به فروش سلاح با اجزای شیمیایی جعلی کرد. علاوه بر این، او یک بار «با بچه‌های اطلاعات تماس گرفت تا به آنها بگوید که آنها را به شورشیان تحویل خواهد داد مگر اینکه آنها را تحویل بگیرند.» ۲۰۰۶: جلسه استماع کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان. در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۶، کمیته اطلاعاتی منتخب مجلس نمایندگان ایالات متحده نکات کلیدی را از گزارش طبقه‌بندی شده که توسط مرکز اطلاعات زمینی ملی در مورد بازیابی سلاح‌های شیمیایی در عراق ارائه شده بود،منتشر کرد. در خلاصه‌ای که از طبقه‌بندی
شده بود،منتشر کرد. در خلاصه‌ای که از طبقه‌بندی خارج شده بود، آمده بود که «از سال۲۰۰۳، نیروهای ائتلاف تقریباً ۵۰۰مهمات سلاح حاوی خردل یا عامل عصبی سارین تخریب‌شده را کشف کرده‌اند. تصور می‌شد که تمام سلاح‌ها در دهه۱۹۸۰ ساخته شده و به جنگ عراق با ایران برمی گردد. این گزارش سناتور آمریکایی ریک سنتوروم را بر آن داشت تا یک کنفرانس مطبوعاتی برگزار کند و در آن اعلام کرد «ما سلاح‌های کشتار جمعی در عراق پیدا کرده‌ایم.» در طول جلسه کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان که برای بحث در مورد این موضوع تشکیل شد، فرمانده
که برای بحث در مورد این موضوع تشکیل شد، فرمانده مرکز، سرهنگ ارتش جان چیو، توضیح داد که مهمات «در بیشتر موارد به شدت خورده شده‌اند [و] برخی از آنها عمداً منهدم شده‌اند، اگر بخواهید، برای جلوگیری از تخریب آنها. استفاده شده.» با این وجود، در پاسخ به سؤالی از عضو کمیته، کرت ولدون، سرهنگ. چوی موافقت کرد که مهمات با تعریف فنی سلاح‌های کشتار جمعی مطابقت دارد. «اینها سلاح‌های شیمیایی هستند که در کنوانسیون سلاح‌های شیمیایی تعریف شده‌اند و بله، قربان، آنها سلاح‌های کشتار جمعی را تشکیل می‌دهند.»دیوید کی، کارشناس
کشتار جمعی را تشکیل می‌دهند.»دیوید کی، کارشناس سلاح‌های، که در مقابل کمیته نیز حاضر شد، با این ارزیابی مخالفت کرد و مدعی شد که هر سلاح شیمیایی تولید شده توسط عراق در دهه۱۹۸۰، امروز به عنوان یک سلاح کشتار جمعی قابل دوام باقی نمی‌ماند. کی گفت این عامل شیمیایی، اگرچه خطرناک است، اما «سمی کمتر از بسیاری از چیزهایی است که آمریکایی‌ها در این مرحله زیر سینک آشپزخانه خود دارند». چارلز دوئلفر، کارشناس سلاح‌های، در گفتگو با رادیو عمومی ملی ملی "گفت‌وگوی ملت"، موافق بود: «ما در گزارش [گروه بررسی عراق] گفتیم که
بود: «ما در گزارش [گروه بررسی عراق] گفتیم که احتمالاً چنین مهمات شیمیایی همچنان یافت می‌شود. اما آنهایی که پیدا شده از جنگ ایران و عراق به جا مانده است. آنها تقریباً ۲۰ ساله هستند و در حالت پوسیده هستند. بسیار جالب است که تعداد زیادی وجود دارد که شناسایی نشده‌اند، اما آنها سلاح کشتار جمعی نیستند، اگرچه می‌توانند یک خطر محلی باشند. در سپتامبر همان سال، گزارش کمیته منتخب اطلاعات در مورد "یافته‌های پس از جنگ" بیان کرد که چنین کشف‌هایی با ارزیابی گروه بررسی عراق مطابقت دارد که «عراق و نیروهای ائتلاف به کشف
عراق مطابقت دارد که «عراق و نیروهای ائتلاف به کشف تعداد کمی از سلاح‌های شیمیایی تخریب‌شده ادامه خواهند داد که رژیم سابق آنها را به اشتباه انداخته است. یا قبل از سال۱۹۹۱ به‌طور نامناسب تخریب شده است. گروه بررسی عراق معتقد است که بخش عمده ای از این سلاح‌ها احتمالاً در طول جنگ ایران و عراق رها شده، فراموش شده و گم شده‌اند، زیرا ده‌ها هزار مهمات در امتداد جبهه نبرد که اغلب و به سرعت در حال تغییر هستند مستقر شده‌اند.» گزارش تحقیقی نیویورک تایمز. در اکتبر ۲۰۱۴،"نیویورک تایمز" گزارش داد که تعداد کل مهمات کشف شده
تایمز" گزارش داد که تعداد کل مهمات کشف شده از سال ۲۰۰۳ به ۴۹۹۰ افزایش یافته است و نیروهای نظامی ایالات متحده در طی فرایند خنثی سازی و انهدام در معرض و مجروح شده‌اند.سربازان آمریکایی که قرار گرفتن در معرض گاز خردل و سارین را گزارش می‌کردند، مدعی بودند که مجبور بودند قرار گرفتن در معرض آنها را مخفی نگه دارند، گاهی اوقات با وجود درخواست فرماندهان خود از پذیرش در بیمارستان و تخلیه خانه خودداری می‌کردند. یک گروهبان سابق گفت: «کاملاً به ما گفته شد که در مورد آن صحبت نکنیم» توسط یک سرهنگ.شرکت کنندگان گفتند: «همه
نکنیم» توسط یک سرهنگ.شرکت کنندگان گفتند: «همه [مهمات] قبل از سال۱۹۹۱ ساخته شده بودند. کثیف، زنگ زده یا خورده، بخش بزرگی از آنها را نمی‌توان به راحتی به عنوان سلاح‌های شیمیایی شناسایی کرد. برخی از آنها خالی بودند، اگرچه بسیاری از آنها هنوز حاوی عامل قوی خردل یا سارین باقی مانده بودند. اکثر آنها نمی‌توانستند آنطور که طراحی شده بودند مورد استفاده قرار گیرند، و هنگامی که آنها پاره شدند، عوامل شیمیایی را در یک منطقه محدود پراکنده کردند." بر اساس این گزارش تحقیقاتی، «بسیاری از حوادث سلاح‌های شیمیایی در اطراف
«بسیاری از حوادث سلاح‌های شیمیایی در اطراف ویرانه‌های مؤسسه دولتی المثنی، مرکز تولید مواد شیمیایی عراق در دهه۱۹۸۰، جمع شده است». این تأسیسات پس از جنگ اول خلیج فارس تحت نظارت بازرسان سلاح‌هایی سازمان ملل متحد قرار گرفت و تقریباً ۲۵۰۰مهمات شیمیایی خورد شده را در خود جای داده بود، اما مجموعه ساختمانی وسیع با شروع جنگ در سال۲۰۰۳ بدون سرنشین رها شد و مورد غارت قرار گرفت.شرکت کنندگان در کشف هادلیل دیگری را برای پنهان کردن آنها عنوان کردند، زیرا برخی از پوسته‌های شیمیایی «به نظر می‌رسد که در ایالات متحده طراحی
شیمیایی «به نظر می‌رسد که در ایالات متحده طراحی شده‌اند، در اروپا ساخته شده‌اند و خطوط تولید مواد شیمیایی ساخته شده در عراق توسط شرکت‌های غربی را پر کرده‌اند.» اعلامیه ۲۰۰۹. به گفته روجلیو پیفیرتر، مدیر کل سازمان منع سلاح‌های شیمیایی، عراق در سال۲۰۰۹ به عضویت کنوانسیون سلاح‌های شیمیایی درآمد و اعلام کرد که «دو پناهگاه حاوی مهمات سلاح‌های شیمیایی پر و پر نشده، برخی پیش سازها، و همچنین پنج تأسیسات سابق تولید سلاح‌های شیمیایی». در آن زمان هیچ برنامه ای برای انهدام این مواد اعلام نشد، اگرچه اشاره شد که سنگرها
این مواد اعلام نشد، اگرچه اشاره شد که سنگرها در جنگ۲۰۰۳ آسیب دیده‌اند و حتی بازرسی از محل باید به دقت برنامه‌ریزی شود. مایکل لوهان، سخنگوی سازمان منع سلاح‌های شیمیایی اشاره کرد که این بیانیه هیچ غافلگیرکننده ای نداشت. تأسیسات تولیدی در طی درگیری۱۹۹۱ توسط حمله‌های هوایی از کار افتادند، در حالی که پرسنل سازمان ملل پس از آن مهمات شیمیایی را در پناهگاه‌ها امن کردند. لوهان در آن زمان اظهار داشت: «اینها سلاح‌های بقایای میراثی هستند.» او از بحث دربارهٔ تعداد اسلحه‌ها در پناهگاه‌ها یا مواد موجود در آنها خودداری
در پناهگاه‌ها یا مواد موجود در آنها خودداری کرد. اعتقاد بر این بود که سلاح‌ها در حالت قابل استفاده نیستند. ادراک عمومی. در مطالعه‌ای که در سال۲۰۰۵ منتشر شد، گروهی از محققان تأثیرات گزارش‌ها و بازپس‌گیری‌های رسانه‌ها را بر حافظه مردم در مورد جستجوی سلاح‌های کشتار جمعی در عراق در طول جنگ عراق در سال۲۰۰۳ ارزیابی کردند. این مطالعه بر روی جمعیت دو کشور ائتلاف (استرالیا وایالات متحده آمریکا) و یک کشور مخالف جنگ (آلمان) متمرکز بود. این منجر به سه نتیجه شد: در یک نظرسنجی که بین ژوئن و سپتامبر۲۰۰۳ انجام شد، از مردم
که بین ژوئن و سپتامبر۲۰۰۳ انجام شد، از مردم پرسیدند که آیا آنها فکر می‌کنند که از زمان پایان جنگ، شواهدی از سلاح‌های کشتار جمعی در عراق کشف شده است. همچنین از آنها پرسیده شد که به کدام منابع رسانه ای اعتماد کرده‌اند. کسانی که اخبار خود را عمدتاً از فاکس نیوز دریافت کردند، سه برابر بیشتر از کسانی که برای اخبار خود به پی‌بی‌اس و ان‌پی‌آر تکیه می‌کردند، معتقد بودند که شواهدی از سلاح‌های کشتار جمعی در عراق کشف شده است و یک سوم بیشتر از کسانی که عمدتاً سی بی اس را تماشا می‌کردند. بر اساس یک سری از نظرسنجی‌های
را تماشا می‌کردند. بر اساس یک سری از نظرسنجی‌های انجام شده از ژوئن تاسپتامبر ۲۰۰۳.
توماس اوویان (تلفظ هلندی: [ˈtoːmɑs ˈʌuəjɑn]؛ زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۹۹۶) بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست مدافع چپ برای باشگاه شالکه ۰۴ در بوندسلیگا ۲ بازی می‌کند. دوران باشگاهی. آلکمار. اوویجان در سال ۲۰۰۷ از باشگاه دوران کودکی خود "De Foresters" به آکادمی جوانان آزد آلکمار پیوست. در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۵، او اولین بازی خود برای این باشگاه را در لیگ اروپا در مقابل اتلتیکو بیلبائو انجام داد و در دقیقه ۷۵ به جای پانتلیس هاتزیدیاکوس به بازی آمد. سه روز بعد، اوویجان اولین بازی خود در لیگ اریدیویژه هلند را نیز در بازی
بازی خود در لیگ اریدیویژه هلند را نیز در بازی مقابل تیم زووله انجام داد. در همان فصل، او ۱۶ بازی و ۲ گل برای تیم رزرو یعنی جوانان آزد آلکمار انجام داد. علاوه بر این، او یک بار در جام KNVB و سه بار در اریدیویسه ظاهر شد و با آلکمار در لیگ چهارم شد و به دور مقدماتی لیگ اروپا راه یافت. در فصل بعد، او یک بار برای تیم رزرو و ۱۶ بار برای تیم اول در تمام مسابقات بازی کرد. در ادامه بازی‌های پلی آف برای حضور در دور مقدماتی لیگ اروپا، آلکمار به دور نهایی رسید، اما در نهایت در ضربات پنالتی مغلوب تیم اوترخت شد. او در
نهایت در ضربات پنالتی مغلوب تیم اوترخت شد. او در فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹ به عنوان بازیکن ثابت در ترکیب تیم ادامه داد در شش مسابقه در جام حذفی و ۳۱ بازی در لیگ ظاهر شد. آزد در آن سال به فینال جام حذفی رسید که در نهایت به فاینورد باخت. در لیگ، آزد مقام سوم را به خود اختصاص داد. او در فصل ۱۹–۲۰۱۸ نیز به عنوان بازیکن ثابت به کار خود ادامه داد و ۲ گل در ۳۱ بازی لیگ و یک گل - اولین گل خود در تورنمنت‌های اروپایی - در دور سوم مقدماتی لیگ اروپا مقابل تیم اوکراینی ماریوپل به ثمر رساند. در شروع فصل ۲۰–۲۰۱۹، سرمربی جدید آرنه
ثمر رساند. در شروع فصل ۲۰–۲۰۱۹، سرمربی جدید آرنه اشلوت بازیکن جوان تازه ظهور کرده اوون ویندال را در دفاع چپ ترجیح داد، که به این معنی بود که اوویجان بیشتر به عنوان یک هافبک ظاهر می‌شد و به‌طور فزاینده ای خود را از ترکیب اصلی دور تر می‌کرد. او این فصل را با ۱۰ بازی در اردیویسه و ۶ بازی در لیگ اروپا به پایان رساند. انتقال قرضی به اودینزه. اوویجان به صورت قرضی از آلکمار برای فصل ۲۱–۲۰۲۰ به باشگاه ایتالیایی اودینزه در سری آ پیوست. او اولین بازی خود را برای این تیم در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ در باخت ۱–۰ مقابل ورونا
تیم در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ در باخت ۱–۰ مقابل ورونا انجام داد. شالکه ۰۴. در ۱ ژوئن ۲۰۲۱، اوویان موافقت کرد که به صورت قرضی برای فصل ۲۲–۲۰۲۱ به شالکه ۰۴ بپیوندد و بندی نیز برای دائمی کردن این انتقال در قرارداد وی وجود داشت. در ۱۲ مه ۲۰۲۲ شالکه این بند را فعال کرد و به موجب این بند قرارداد توماس تا پایان فصل ۲۴–۲۰۲۳ تمدید شد. دوران ملی. اوویجان پنج بازی ملی برای تیم زیر ۱۷سال هلند انجام داد و با تیم زیر ۱۹سال در مسابقات قهرمانی اروپا زیر ۱۹سال در سال ۲۰۱۵ شرکت کرد. او در هر سه بازی برای هلند در مسابقات مورد
کرد. او در هر سه بازی برای هلند در مسابقات مورد استفاده قرار گرفت، اما پس از مرحله گروهی از دور رقابت‌ها حذف شدند. او سپس هشت بازی ملی برای زیر ۲۰سال به دست آورد، و اولین بازی خود را برای تیم زیر ۲۱سال هلند در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۶ در مسابقات مقدماتی قهرمانی زیر ۱۷سال اروپا ۲۰۱۷ برابر پرتغال در دوتینخم انجام داد.
هادسون و رکس یک مجموعه تلویزیونی کانادایی است که از سال ۲۰۱۹ پخش آن آغاز شد. این مجموعه یک اسپین‌آف از مجموعه کمیسر رکس است.
دومنیک مافهام (زاده ) بازیگر انگلستانی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم تیراندازی ماهی اشاره کرد.
ماریوس لوده (به ؛ زاده ۱۱ مارس ۱۹۹۳) فوتبالیست حرفه‌ای اهل نروژ است که به عنوان مدافع برای باشگاه شالکه ۰۴ در بوندسلیگا ۲ آلمان و تیم ملی نروژ بازی می‌کند. دوران باشگاهی. لوده در کورنالند متولد شد، و کار خود را در باشگاه محلی Frøyland آغاز کرد. برینا. او اولین بازی خود در رده بزرگسالان را برای تیم برینا در ۹ آوریل ۲۰۱۲ در برابر استرومن انجام داد. آن مسابقه با برد ۳–۱ برینا تمام شد. او تا مه ۲۰۱۵ به عنوان مدافع برای برینا بازی کرد، تا زمانی که او از بازی فوتبال حرفه ای محروم شد، به دلیل مثبت بودن تست دوپینگ،
حرفه ای محروم شد، به دلیل مثبت بودن تست دوپینگ، که نشان داد از ریتالین، یک داروی محرک دارویی متشکل از متیل فنیدات استفاده می‌کند. تست لوده در مه ۲۰۱۵، قبل از مسابقه با سوگندال، به خاطر ریتالین مثبت شد. او اظهار داشت که از ریتالین به عنوان داروی افزایش‌دهنده عملکرد قبل از امتحانات دانشگاه استفاده کرده‌است. او به مدت ده ماه از بازی فوتبال محروم شد و بیشتر فصل ۲۰۱۶ را از دست داد. در طول این محرومیت، او در یک رستوران محلی در برین کار می‌کرد تا فیزیک و هیکل خود را حفظ کند، تا اینکه در اکتبر ۲۰۱۶ به او اجازه
را حفظ کند، تا اینکه در اکتبر ۲۰۱۶ به او اجازه دادند با برینا تمرین کند. بودو/گلیمت. ماریوس قبل از فصل ۲۰۱۷ با بودو/گلیمت قرارداد امضا کرد و ۲۹ بازی از ۳۰ بازی آن فصل را برای تیم انجام داد. بودو/گلیمت در سال ۲۰۱۷ قهرمان لیگ دسته اول نروژ شد و به الیتسرین صعود کرد. قبل از فصل ۲۰۱۸، برخی از باشگاه‌های فوتبال نروژی علاقه‌مند به خرید لوده بودند، از جمله تیم‌های سقوط کرده وایکینگ و آلسوند. شالکه. در ژانویه ۲۰۲۲، باشگاه شالکه که در بوندس‌لیگا ۲ حاضر بود، امضای قراردادی دو سال و نیم را با لوده اعلام کرد. ماریوس
دو سال و نیم را با لوده اعلام کرد. ماریوس لوده در همان فصل همراه با شالکه قهرمان بوندس‌لیگا ۲ شد و به بوندسلیگا صعود کردند. افتخارات. لیگ الیتسرین (۲): ۲۰۲۰، ۲۰۲۱ بوندس‌لیگا ۲ (۱): ۲۲–۲۰۲۱
کئوله (اسپانیایی: "keule" یا "queule" و "hualhual") درختی بومی شیلی است. این تنها گونه از سردهٔ گومورتگا (Gomortega) است و به راسته برگ‌بوسانان در تبارشاخه مگنولیان اختصاص دارد. شرح. کئوله‌ها درختانی همیشه سبز، معطر، دارای پوست خاکستری با شکاف‌های طولی کم‌عمق هستند. برگ‌های دُم‌برگ، ساده، کامل، بیضی‌شکل تا نیزه‌ای‌شکل است. ساقه‌ها دارای گره‌های تک‌حفره‌ای و دارای دو خط برگی هستند. شاخه‌ها چهارگوش‌اند. میوه خوراکی یک حفره زردرنگ یک یا سه‌حفره‌ای است که معمولاً دارای 1 (-2) دانه، میان‌بَر (مزوکارپ) گوشتی،
دارای 1 (-2) دانه، میان‌بَر (مزوکارپ) گوشتی، درون‌بَر (اندوکارپ) دلپذیر و سنگی است. در هر میوه ۱–۲ دانه وجود دارد که دارای درون‌دانه فراوان، روغنی، جنین بزرگ، دولپه‌ای است. عدد کروموزوم n = ۲۱، 2n = ۴۲ است. پراکنش. کئوله تنها در یک محدوده زیستگاهی بسیار باریک در ساحلی مرکزی شیلی، از جمله جنگل مائولینو و بخش‌هایی از ماتورال شیلی رشد می‌کند. این گونه به دلیل برداشت بیش از حد در معرض خطر انقراض قرار دارد و جنگل‌هایی آن را برای تبدیل به زمین کشاورزی می‌بُرند. کئوله یک میوه شیرین خوراکی زردرنگ به قطر ی دارد.
میلک شیک باروتی یک فیلم اکشن و دلهره‌آور محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی ناووت پاپوشادو با فیلمنامه‌ای مشترک به‌قلم پاپوشادو و ایهود لاوسکی است. در این فیلم کارن گیلان در نقش یک زن جوان قاتل حرفه‌ای بازی می‌کند که باید با مادر جدا شده‌اش (با بازی لینا هیدی) و همکاران سابقش (کارلا گوگینو، میشل یئو و آنجلا باست) متحد شود تا یک دختر جوان (کلویی کلمن) را از دست قاتلان رقیب نجات دهد. خلاصه داستان. سم تنها ۱۲ سال داشت که مادرش اسکارلت، یک قاتل نخبه، مجبور شد او را رها کند. سم توسط فریم بزرگ شد، سندیکا جنایت بی
را رها کند. سم توسط فریم بزرگ شد، سندیکا جنایت بی رحمانه‌ای که مادرش در آن کار می‌کرد. اکنون، ۱۵ سال بعد، سام راه مادرش را دنبال کرده و به یک زن قاتل حرفه‌ای شدید تبدیل شده‌است. انتشار فیلم. در فوریه ۲۰۲۰، کمپانی اس‌تی‌اکس انترتینمنت حقوق پخش فیلم را در ایالات متحده به دست آورد. در آوریل ۲۰۲۱، نتفلیکس حقوق توزیع آمریکایی را از اس‌تی‌اکس انترتینمنت خریداری کرد. این فیلم در نتفلیکس در ایالات متحده، کانادا و کشورهای شمال اروپا در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد. در ایالات متحده نیز به‌طور همزمان یک اکران محدود در
ایالات متحده نیز به‌طور همزمان یک اکران محدود در سینما دریافت کرد. طبق گفته نیلسن، این فیلم پس از اکران، پربیننده‌ترین فیلم هفته در کشور بود. باکس آفیس. از ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱، این فیلم در مجموع ۱٬۰۱۵٬۷۶۰ دلار در سراسر جهان فروش داشته‌است.
الکساندر والنتینوویچ وامپیلوف () (۱۹ اوت ۱۹۳۷ – ۱۷ اوت ۱۹۷۲) نمایشنامه نویس اهل شوروی بود. نمایشنامه "پسر بزرگ" او اولین بار در ۱۹۶۹ اجرا شد و دو سال بعد به موفقیت ملی دست یافت. بسیاری از نمایشنامه‌های او در روسیه از تلویزیون پخش شده‌است. چهار نمایشنامهٔ کامل او به انگلیسی ترجمه شد و "شکار مرغابی" در لندن و واشینگتن. دی.سی. (صحنه آرنا) به روی صحنه رفت. زندگی. وامپیلوف چهارمین فرزند خانواده اش بود. پدرش، والنتین نیکیتیچ، از تبار بوریات، و مادرش، آناستازیا پروکوپیونا دختر یک کشیش کلیسای ارتدکس روسیه بود.
پروکوپیونا دختر یک کشیش کلیسای ارتدکس روسیه بود. بعدها پدرش به اتهام فعالیت ملی گرایانه دستگیر شد. الکساندر در جوانی به یادگیری گیتار و ماندولین پرداخت و اولین داستان‌های کوتاه طنز او در ۱۹۵۸ در مجلات چاپ شد. پس از تحصیل در رشته ادبیات و تاریخ در "دانشگاه دولتی ایرکوتسک" و فارغ‌التحصیلی در ۱۹۶۰، به تئاتر روی آورد. او از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ دبیر اجرایی "روزنامهٔ ایرکوتسک" بود و سپس با نمایشنامه نویس محبوب "الکسی آربوزوف" آشنا شد. به عنوان اولین اجرا، نمایش "خداحافظی در ژوئن" را سال ۱۹۶۶ در مسکو به روی صحنه برد که
در ژوئن" را سال ۱۹۶۶ در مسکو به روی صحنه برد که بسیار ناموفق بود، اما در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ بسیار شناخته شده و بینش او با آنتون چخوف مقایسه شد. او در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ ازدواج کرد و دو سال بعد، هنگام ماهیگیری در دریاچه بایکال غرق شد. "تابستان گذشته در چولیمسک" آخرین نمایش او بود. دوران جوانی. الکساندر والنتینوویچ وامپیلوف در "چرمخوفسکی" واقع در استان ایرکوتسک در شرق سیبری در ۱۹ اوت ۱۹۳۷ به دنیا آمد پدرش، والنتین نیکیتیچ وامپیلوف، متولد ۱۸۹۸، اهل بوریات از روستای نزدیک شهر آلار بود. والنتین هفده ساله بود که
نزدیک شهر آلار بود. والنتین هفده ساله بود که مسئولیت گاوداری خانوادگی را بر عهده گرفت و همزمان تحصیلش را نیز در بخش تاریخی-فلسفی دانشگاه دولتی ایرکوتسک ادامه داد. والنتین زبان و ادبیات روسی را در دبیرستانی در ، حدود سی کیلومتری جنوب آلارسکی، تدریس کرد و مدیر آن شد. در تابستان سال بعد نیز وامپیلوف به عنوان معلم ارشد به آلارسکی منتقل شد. والدین همسر والنتین نیکیتیچ، "پروکوپی کوپیلوف" و "الکساندرا آفریکانونا مدودوا"، هر دو روسی بودند. کوپیلوف، کشیش و معلم حقوق مذهبی بود، اما پس از انقلاب مجبور شد برای امرار
مذهبی بود، اما پس از انقلاب مجبور شد برای امرار معاش خیابان‌ها را جارو کرده و به خرد کردن چوب بپردازد. در ۱۹۳۷ او به اتهاماتی مضحک اما معقول برای آن زمان دستگیر شد. پس از دستگیری، الکساندرا آفریکانونا با کوچک‌ترین دخترش، آناستازیا، مادر الکساندر وامپیلوف در کوتولیک ساکن شد. الکساندر وامپیلوف هرگز پدرش را نشناخت، زیرا در ۱۷ ژانویه ۱۹۳۸، والنتین نیکیتیچ به اتهامات ساختگی دستگیر شد. او در ماه مارس همان سال در ایرکوتسک مورد اصابت گلوله قرار گرفت. از این رو نام الکساندر را بر او نهادند که در صدمین سالمرگ
نام الکساندر را بر او نهادند که در صدمین سالمرگ بزرگ‌ترین شاعر روس - الکساندر پوشکین - به دنیا آمد. جالب آنکه مانند همنام خود، نابهنگام و تقریباً در همان سن درگذشت. وامپیلوف کوچک‌ترین عضو خانواده ای متشکل از سه پسر و یک دختر بود. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در شهر کوتولیک گذراند، جایی که خانواده در اتاقی از سربازخانه معلمان زندگی می‌کردند. خانه‌ای چوبی که درگذشته محل استراحت شبانهٔ زندانیانی بود که در راه اردوگاه اجباری بودند. وامپیلوف در ۱۹۴۴ مدرسه را آغاز کرد و دانش آموز خوبی بود، اما برجسته نبود. او
کرد و دانش آموز خوبی بود، اما برجسته نبود. او به خوبی نقاشی می‌کرد و از آواز خواندن لذت می‌برد. فعالیت‌های دوران مدرسه‌اش ماهیگیری، فوتبال، محفل نمایشی مدرسه و اشتیاق به نوشتن شعر بود که آن را از خانواده‌اش پنهان می‌کرد. در ۱۹۵۴ وامپیلوف در امتحانات ورودی گروه تاریخی در دانشگاه ایالتی ایرکوتسک شرکت کرد. از آنجایی که در امتحان آلمانی مردود شد، مجبور شد دوباره در ۱۹۵۵ در امتحانات ورودی شرکت کند. دانشگاه و اوایل حرفه نویسندگی. در ۱۹۵۵ وامپیلوف به ایرکوتسک نقل مکان و در دانشگاه ثبت نام کرد. سال ۱۹۵۸، زمانی که
مکان و در دانشگاه ثبت نام کرد. سال ۱۹۵۸، زمانی که هنوز دانشجو بود، ده داستان را با نام مستعار "سانین" در چندین روزنامه منتشر کرد. تنها یک قطعه، یک صحنهٔ دراماتیک با عنوان "گل‌ها و سال‌ها" به نام واقعی او چاپ شد. در ۱۹۵۹ به استخدام روزنامهٔ "جوانان شوروی" درآمد و زمانی که یک سال بعد از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد، به‌طور تمام وقت در روزنامه مشغول به کار شد. همزمان در "اتحادیهٔ جوانان"، به عنوان دانشگاه دوم به عضویت درآمد. اتحادیه شامل تعدادی از مردان جوان بود که بی شباهت به وامپیلوف نبودند - والنتین راسپوتین،
بی شباهت به وامپیلوف نبودند - والنتین راسپوتین، ویاچسلاو شوگایف، دیمیتری سرگیف، یوری اسکوپ - که وامپیلوف با آنها دوست شد. اولین مجموعه داستان وامپیلوف، "یک تصادف" در ۱۹۶۱ با نام مستعار "A. Sanin" چاپ شد. او بیشتر این داستان‌ها را در دوران تحصیل در دانشگاه نوشت. سال‌های بعد در سمینارهای متعددی که برای نمایشنامه نویسان جوان برگزار می‌شد شرکت کرد. در ۱۹۶۴ او "اتحادیهٔ جوانان شوروی" را ترک کرده و در دو مجموعه داستان، با نویسندگان ایرکوتسک همکاری کرد و اولین نمایشنامه نویسی خود را با انتشار "خانه ای با منظرهٔ
نویسی خود را با انتشار "خانه ای با منظرهٔ زمین" به انجام رساند. با رسیدن به این موفقیت، در ۱۹۶۵ به همراه "ویاچسلاو شوگایف" برای به دست آوردن دستاوردهای بزرگتر به مسکو سفر کرد. او از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ در دوره‌های پیشرفته در شرکت کرد و با رونوشتی از اولین نسخهٔ "خداحافظی در ژوئن" که در ابتدا عنوان "نمایشگاه" را داشت، در تمام تئاترهای مسکو به روی صحنه رفت، اما هیچ موفقیتی به دست نیاورد. با این وجود، او با "الکساندر تواردوفسکی" آشنا شد که به وامپیلوف، عضویت در اتحادیهٔ نویسندگان را پیشنهاد کرد. او در فوریه ۱۹۶۶ در
نویسندگان را پیشنهاد کرد. او در فوریه ۱۹۶۶ در اتحادیه پذیرفته شد. در همان سال نمایشنامهٔ "پسر بزرگ" را به پایان رساند، و سپس "خداحافظی در ژوئن را" منتشر کرد. این نمایشنامه"،" در اولین نمایش خود، در ده سالن تئاتر اتحاد جماهیر شوروی در پاییز به روی صحنه رفت. بهار بعد، وامپیلوف دوره‌های ادبی خود را به پایان رساند و به ایرکوتسک بازگشت. حرفه تئاتر. سرانجام وامپیلوف به عنوان یکی از چهره‌های اصلی در نسل نمایشنامه نویسانی که پس از مرگ استالین به شهرت رسیدند ظاهر شد. او در دههٔ هفتاد و نیمهٔ اول دههٔ هشتاد به اوج
او در دههٔ هفتاد و نیمهٔ اول دههٔ هشتاد به اوج محبوبیت خود رسید. در ۱۹۶۷، سالی که از مسکو به ایرکوتسک بازگشت، "خداحافظی در ژوئن" بیش از ۷۰۰ اجرا در چهارده تئاتر داشت. "پسر بزرگ" که در ۱۹۶۸ تحت عنوان "حومهٔ شهر" در "مجله آنگارا" منتشر شد، از موفقیت بیشتری برخوردار شد. در ۱۹۷۰ در یک نسخه جداگانه منتشر شد و تا ۱۹۷۱ در بیست و هشت سالن تئاتر با بیش از هزار اجرا به روی صحنه رفت. سرنوشت تک پرده‌ها، "بیست دقیقه با یک فرشته" و "قضیه متران پاژ" تا حدودی متفاوت بود. کتاب "بیست دقیقه با یک فرشته،" نوشته شده در ۱۹۶۲،
کتاب "بیست دقیقه با یک فرشته،" نوشته شده در ۱۹۶۲، در ۱۹۷۰ توسط "مجلهٔ آنگارا" منتشر شد. قضیهٔ متران‌پاژ که در ۱۹۶۸ به پایان رسید، در نسخه‌ای جداگانه در ۱۹۷۱ منتشر شد. هم "شکار مرغابی" و هم "تابستان گذشته در چولیمسک" با تأخیر، پس از مرگ وامپیلوف به رسمیت شناخته شدند و سرانجام برای اولین‌بار در مارس ۱۹۷۲ توسط "تئاتر بزرگ دراماتیک در لنینگراد" به نمایش درآمدند. اگرچه اولین نمایشنامه‌های وامپیلوف به‌طور گسترده در سراسر کشور منتشر شدند، اما او همیشه در تولید آثارش به‌ویژه در مسکو و لنینگراد با مشکلاتی مواجه
آثارش به‌ویژه در مسکو و لنینگراد با مشکلاتی مواجه بود. مکاتبات او با "النا یاکوشکینا" (که در بخش ادبی "تئاتر اِرمولوف" کار می‌کرد) نشان دهندهٔ مشکلاتی است که او با آن روبرو شده بود. به همین ترتیب، اگرچه آثار او بسیار محبوب شدند، کارگردانان کمی آن‌ها را به اندازه کافی روی صحنه بردند. دلیلش این بود که کارگردان‌ها کاملاً نمی‌دانستند چگونه با نمایشنامه‌های وامپیلوف رفتار کنند، زیرا آن‌ها سبک و محتوای آثار را اشتباه درک می‌کردند. حتی پانزده سال پس از مرگ وامپیلوف، به دنبال رهبری میخائیل گورباچف و معرفی سیاست