payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویلیام پارکر، بارونت اول (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است. افسر نیروی دریایی سلطنتی بود. او به عنوان خدمتکار کاپیتان در نبرد باشکوه اول ژوئن در ژوئن ۱۷۹۴ در طول جنگ‌های انقلاب فرانسه شرکت کرد و به عنوان کاپیتان، در تصرف کشتی‌های فرانسوی مارنگو و بل پول در عملیات ۱۳ مارس ۱۸۰۶ در طول جنگ‌های ناپلئونی شرکت داشت. او در سپتامبر ۱۸۳۱ با مأموریت حفاظت از منافع بریتانیا در طول جنگ داخلی پرتغال، به فرماندهی مستقلی در تاگوس اعزام شد. او به
به فرماندهی مستقلی در تاگوس اعزام شد. او به عنوان فرمانده کل قوا در هند شرقی و ایستگاه چین، در عملیات‌های مختلف بین سال‌های ۱۸۴۱ و ۱۸۴۲ در طول جنگ اول تریاک، پشتیبانی دریایی ارائه داد. در فوریه ۱۸۴۵ به عنوان فرمانده ناوگان مدیترانه منصوب شد و از ۱۳ ژوئیه ۱۸۴۶ تا ۲۴ ژوئیه ۱۸۴۶ به مدت کوتاهی (به مدت یک هفته) لرد اول نیروی دریایی در وزارت راسل اول بود، اما به دلیل بیماری از این سمت کناره‌گیری کرد و سپس به فرماندهی خود در ناوگان مدیترانه بازگشت.
دریابد ناوگان () بالاترین درجه یک افسر در نیروی دریایی و معادل درجه پنج-ستاره است. در بسیاری از کشورها این درجه، تنها برای زمان جنگ یا مراسم تشریفاتی استفاده می‌شود. دریابد ناوگان اغلب یک درجه بالاتر از دریابد (که بالاترین درجه در زمان صلح برای افسران در حال خدمت است) می‌باشد. درجه دریابد ناوگان در نیروی دریایی، معادل درجه فیلد مارشال در نیروی زمینی و معادل درجه مارشال هوایی در نیروی هوایی است. در نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا درجهٔ پنج-ستاره بالاترین درجه است. این درجه به‌طور رسمی در سال ۱۶۸۸ شکل گرفت.
است. این درجه به‌طور رسمی در سال ۱۶۸۸ شکل گرفت. درجه دریابد ناوگان معادل درجهٔ فیلد مارشال در نیروی زمینی بریتانیا است. به غیر از انتصابات افتخاری، از سال ۱۹۹۵ تاکنون هیچ دریابد ناوگان تازه‌ای معرفی نشده‌است.
الکساندر شلاپاک (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار متولد اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سیاستمدار، بوروکرات اوکراینی و وزیر سابق دارایی اوکراین است. زندگینامه. او در خانواده ویتالی فدوروویچ (۱۹۳۵-۱۹۹۵) و کاترینا گریگوریونا (متولد ۱۹۳۵) متولد شد که اکنون در ایرکوتسک بازنشسته شده است. پس از اتمام تحصیلات عالی، در سال ۱۹۷۷ در رشته مهندسی در موسسه پلی تکنیک لویو ثبت نام کرد و در سال ۱۹۸۲ به عنوان مهندس "سیستم های کنترل خودکار" فارغ التحصیل شد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ او به عنوان مهندس نرم افزار در موسسه پلی تکنیک لویو کار کرد. در
نرم افزار در موسسه پلی تکنیک لویو کار کرد. در سال ۲۰۰۹ از دانشگاه دولتی مالی و تجارت بین‌الملل اوکراین با مدرک کارشناسی ارشد در "اقتصاد بین‌الملل" فارغ التحصیل شد. از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۰ او دبیر کمیته ای موسسه پلی تکنیک لویو ، رئیس بخش کمیته منطقه ای لویو بود. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ او رئیس شورای منطقه ای اتحادیه جوانان دموکراتیک لویو بود. در سال های ۱۹۹۳-۱۹۹۸ او به عنوان مدیر شعبه شرکتی در لویو، سپسبه عنوان معاون رئیس هیئت مدیره کار کرد. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ او مشاور اقتصادی معاون نخست وزیر اوکراین بود. از فوریه
اقتصادی معاون نخست وزیر اوکراین بود. از فوریه ۲۰۰۰ تا ژوئیه ۲۰۰۱ او معاون وزیر و به مدت ۵۰ روز از ۱۰ ژوئن تا ۳۰ اوت ۲۰۰۱ وزیر اقتصاد اوکراین بود. علاوه بر این، او در آن زمان تا ۳۰ نوامبر ۲۰۰۲وزیر اقتصاد و یکپارچگی اروپایی اوکراین شد و تا دسامبر ۲۰۰۲ عضو شورای امنیت ملی و دفاع اوکراین شد. در ژانویه ۲۰۰۳، او قبل از اینکه در ۱۲ اکتبر ۲۰۰۵ رئیس خزانه داری دولتی اوکراین شود، معاون بانک ملی شد. او کمتر از یک سال تا ۱۰ اوت ۲۰۰۶ در آنجا بود. در نوامبر ۲۰۰۶، رئیس بخش خدمات اجتماعی و اقتصادی شد. در ۳ سال بعد او
بخش خدمات اجتماعی و اقتصادی شد. در ۳ سال بعد او معاون اول دبیرخانه ریاست جمهوری اوکراین و معاون رئیس جمهور تا فوریه۲۰۱۰ بود. در سال ۲۰۱۰ یک سمت در بخش خصوصی را پذیرفت. شلاپاک از ۱۸ دسامبر ۲۰۱۶ تا ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷ رئیس پریویت بانک بود. فعالیت های داوطلبانه. او از سال ۲۰۰۵ ریاست سازمان غیردولتی "انجمن "اوکراین - ویتنام" را بر عهده داشت.او همچنان به عنوان رئیس مشترک اتاق بازرگانی لهستان و اوکراین و معاون رئیس انجمن مالیات دهندگان مشغول به خدمت بود زندگی شخصی. او با اوکسانا مارکونا (متولد ۱۹۶۰) ازدواج کرده و
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; زائران یک بازی ماجراجویی گرافیکی است که توسط آمانیتا دیزاین ساخته و منتشر شده‌است. این بازی برای ویندوز، لینوکس و آی‌اواس در ۶ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد. زائران یکی از اولین بازی‌هایی است که از طریق سرویس اپل آرکید توزیع شد. توسعه. این بازی توسط تیمی به رهبری جیکوب دفورسکی ساخته شده‌است و به مدت دو سال در حال توسعه بود. ایده این بازی از یک مینی بازی کارتی که در "ساموروست ۳" یافت شد، گرفته شد. گیم پلی. زائران یک بازی ماجراجویی اشاره و
شد. گیم پلی. زائران یک بازی ماجراجویی اشاره و کلیک است. بازیکن کنترل ماجراجویی را بر عهده دارد که می‌خواهد سوار قایق شود، اما صاحب قایق از بردن او امتناع می‌کند مگر اینکه برای او پرنده ای بگیرد. در نهایت شخصیت‌های دیگری (تاج، شیطان، دزد و شاهزاده خانم) به او می‌پیوندند. هر یک از آنها مشکلی دارند که بازیکن باید آن را حل کند تا پرنده گریزان را به دست آورد و همچنین برای رسیدن به هدفش به او کمک کنند. جهان بازی از مجموعه ای از صحنه‌های تشکیل شده‌است که با استفاده از نقشه بازی می‌توان از آنها عبور کرد. در حالی
از نقشه بازی می‌توان از آنها عبور کرد. در حالی که به یک صحنه نگاه می‌کند، بازیکن می‌تواند روی اشیاء کلیک کند تا آنها را بگیرد. اشیایی که جمع‌آوری شده‌اند، و همچنین شخصیت‌هایی که به بازیکن ملحق شده‌اند، با یک دسته کارت در زیر نمای صحنه نمایش داده می‌شوند. کارت‌ها را می‌توان از روی میز روی صحنه به منظور استفاده از آنها کشید. برای چندین مشکل، بازیکن می‌تواند راه‌حل‌های متعددی را با انتخاب شخصیت یا آیتم دیگری اعمال کند؛ بنابراین داستان می‌تواند تا حدودی در دورهای بازی مختلف متفاوت باشد. بازخورد. "زائران"
دورهای بازی مختلف متفاوت باشد. بازخورد. "زائران" نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کردند. "Games.cz" آن را ۸/۱۰ داد و بیان کرد که این یک ماجراجویی خوب در دنیای افسانه‌ها و طنز چک است. سنگ، کاغذ، شات‌گان مفهوم بازی و ارزش قابلیت تکرار مجدد را ستودند. ادونچر گیمرز به زائران امتیاز «عالی» را داد.
وزارت توسعه اقتصادی و تجارت () مرجع اصلی در سیستم دولت مرکزی اوکراین است که مسئول تشکیل و تحقق سیاست‌های توسعه اقتصادی و اجتماعی دولتی (اقتصاد کسب و کار) است. تنظیم قیمت مصرف‌کننده؛ سیاست‌های اقتصادی صنعتی، سرمایه‌گذاری و تجارت؛ توسعه کارآفرینی؛ مقررات فنی و امنیت حقوق مصرف‌کننده؛ هماهنگی بین سازمانی همکاری اقتصادی و اجتماعی اوکراین با اتحادیه اروپا از وظایف این وزارت است. در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۰ نیز وظایف وزارت سیاست کشاورزی و غذا به این وزارت محول شد. این وزارت خانه مبتنی بر وزارت اقتصاد سابق است، که منشأ آن
خانه مبتنی بر وزارت اقتصاد سابق است، که منشأ آن به کمیسیون برنامه‌ریزی اتحاد جماهیر شوروی اوکراین است. در طول سال‌ها این وزارتخانه شامل وزارت خانه‌های سابق مانند وزارت بازرگانی و وزارت روابط اقتصادی خارجی می‌شد. فعالیت‌های وزارت فعلی توسط کابینه وزیران اوکراین هماهنگ می‌شود.
ژان-فرانسوا دی گالوپ، کونت دو لاپیروس (Jean François de Galaup, comte de Lapérouse) (زادهٔ اوت ۱۷۴۱ – درگذشتهٔ ۱۷۸۸؟)، که اغلب صرفاً به لاپیروس (Lapérouse) شناخته می‌شد، یک افسر نیروی دریایی و اکتشافگر فرانسوی بود. او که در عمر ۱۵ سالگی وارد نیروی دریایی شده بود، در نیروی دریایی یک حرفه موفق داشت و در ۱۷۸۵ میلادی مسئولیت رهبری یک سفر اکتشافی در اطراف دنیا به وی داده شد. کشتی‌های وی قبل از اینکه به ‌آبسنگ‌های وانیکورو در جزایر سلیمان تصادم نموده و تخریب گردند، در شیلی، هاوایی، آلاسکا، کالیفرنیا، ماکائو،
در شیلی، هاوایی، آلاسکا، کالیفرنیا، ماکائو، ژاپن، روسیه و استرالیا توقف نمود. اوایل حرفه. ژان-فرانسوا دی گالوپ در نزدیکی البی، فرانسه زادهٔ شد. خانواده وی در ۱۵۵۸ میلادی لقب اشرافی به‌دست آورده بود. لاپیروس در یک کالج یسوعی آموزش دید و در ۱۹ نوامبر ۱۷۵۶ به محافظین نیروی دریایی (Garde-Marine) در بِرست ملحق شد. در ۱۷۵۷ میلادی او در کیلیبری (Célèbre) توظیف گردیده و در یک سفر تأمینات نظامی به قلعه لویزبورگ در فرانسه جدید شرکت کرد. لاپیروس در سفر تأمینات نظامی دوم نیز در ۱۷۵۸ میلادی سهم داشت، اما چون سال‌های
دوم نیز در ۱۷۵۸ میلادی سهم داشت، اما چون سال‌های آغازین جنگ هفت ساله بود و قلعه در محاصره قرار داشت، این سفر تأمیناتی مجبور گردید تا یک مسیر پر پیچ و خم را در اطراف نیوفاندلند دور بزند تا از گزمه‌های بریتانیایی اجتناب نمایند. لاپیروس در ۱۷۵۹ میلادی، هنگامی که در کشتی فارمیدیبل در حال خدمت بود، در جریان جنگ خلیج کویبیرون زخم برداشت. او دستگیر گردیده و برای مدت کوتاهی زندانی شد تا اینکه به‌طور مشروط از قید آزاد گردیده و دوباره به فرانسه فرستاده شد؛ او در دسامبر ۱۷۶۰ به‌طور رسمی طی فرایند مبادله زندانیان آزاد
۱۷۶۰ به‌طور رسمی طی فرایند مبادله زندانیان آزاد شد. در ۱۷۶۲ میلادی، او همچنین در یک تلاش از سوی فرانسه برای در دست گرفتن کنترل نیوفاندلند سهم داشت، اما با رسیدن نیروهای بریتانیایی برای دور کردن آنها، او از محل رویداد با کشتی فرار کرد. هنگام آغاز جنگ انگلیس و فرانسه در ۱۷۷۸ میلادی، فرماندهی کشتی بادبانی جنگی مجهز به ۳۲ توپ، آمازون، به لاپیروس داده شد. او در ۷ اکتبر ۱۷۷۹ یک کشتی اچ‌ام‌اس آریل مجهز با ۲۰ توپ را دستگیر کرد. لاپیروس در ۴ آوریل ۱۷۸۰ به درجه نظامی ناخدای یکم ترفیع داده شده و بخشی از سفر اکتشافی
ناخدای یکم ترفیع داده شده و بخشی از سفر اکتشافی ویژه (Expédition particulière) تحت رهبری دریاسالار تیرنای بود که در ۲ می ۱۷۸۰ بِرست را ترک کرد. از اکتبر تا نوامبر ۱۷۸۰، آمازون از رود آیلند به‌سوی لوریان حرکت نموده و از آنجا به دریای کارائیب رفت. پس از آن، فرماندهی کشتی آستری به لاپیروس داده شد. در تابستان ۱۷۸۱ میلادی، فرماندهی کشتی جنگی مجهز به ۵۰ توپ، ساگیتایر به او پیشنهاد گردید، اما چون خدمه‌های آن به بیماری اسکوربوت مبتلا بودند، لاپیروس اجازه خواست تا به فرماندهی کشتی آستری ادامه دهد، از این‌رو به او
به فرماندهی کشتی آستری ادامه دهد، از این‌رو به او وظیفه سپرده شد تا رهبری یک ناوگروه جنگی که جزو کشتی هرمونی تحت فرماندهی لاتوش-تریویل نیز بود، را رهبری نماید. لاپیروس در دسامبر ۱۷۸۱ از یک کانوی که به سمت هند غربی در حرکت بود محافظت کرد، در فوریه ۱۷۸۲ در حمله بر سنت کیتس شرکت نموده و در نبرد سنتیز بر علیه ناوسپاه بریتانیای به رهبری دریا سالار رودنی جنگید، اما شکست خورد. در اوت ۱۷۸۲، او زمانی نامی برای خود کسب کرد که دو قلعه انگلیسی (قلعه شاهزاده ویلز و قلعه یورک) در سواحل خلیج هادسون را به تصرف خود درآورد،
یورک) در سواحل خلیج هادسون را به تصرف خود درآورد، اما به نجات‌یافتگان، از جمله ساموئل هیرنی از قلعه شاهزاده ویلز، اجازه داد تا به انگلستان برگردند و در مقابل از آنها تعهد گرفت تا زندانیان فرانسوی که در انگلستان هستند را رها نمایند. سال بعدی، خانواده وی در نهایت به ازدواج او با لویسی-ایلینور بروندو، دختر جوان از قوم کریاویو که اصالت فروتن داشت و هشت سال قبل در الی دی فرانس (موریس امروزی) با وی آشنا شده بود، رضایت دادند. سفر اکتشافی علمی در اطراف دنیا. اهداف. در ۱۷۸۵ میلادی، لوئی شانزدهم و وزیر دولت در امور
در ۱۷۸۵ میلادی، لوئی شانزدهم و وزیر دولت در امور نیروی دریایی، مارکوئیس دی کاستیرز، به لاپیروس وظیفه دادند تا یک سفر اکتشافی در اطراف دنیا را رهبری نماید. در آن زمان بیشتر کشورها سفرهای اکتشافی علمی را آغاز کرده بودند. لوئی شانزدهم و دربار وی با پیشنهادی از جانب تاجر و ماجراجوی متولد-هلند، ویلیام بولتس برانگیخته شدند، بولتس کسی بود که قبلاً توانسته بود به‌طور موفقیت‌آمیزی توجه برادر زن لوئی، یوزف دوم-امپراتور مقدس روم (برادر ملکه ماری آنتوانت) را به این چنین سفر جلب نماید. دربار فرانسه اندیشه این سفر را
سفر جلب نماید. دربار فرانسه اندیشه این سفر را پذیرفتند (اما نه پیشنهاد کننده آن، بولتس) که در نهایت منتهی به اعزام لاپیروس به سفر اکتشافی شد. چارلز پیری کلاریت دی فلیوریو، رئیس بندرها و انبارهای سلاح، در یادداشت مرتبط با سفر اکتشافی که به لوئی شانزدهم ارایه نمود، اظهار داشت: «منفعتی که از این سفر اکتشافی به‌دست می‌آید … من را وادار کرد تا نظریات که آقای بولتس در رابطه با این طرح بیان نمود را بپذیرم». اما فلیوریو به شاه روشن نمود که: «با این حال، من طرح این سفر اکتشافی را آن‌گونه که آقای بولتس بیان داشت،
سفر اکتشافی را آن‌گونه که آقای بولتس بیان داشت، پیشنهاد نمی‌کنم». اهداف این سفر اکتشافی شامل کامل ساختن اکتشاف‌های اقیانوس آرام که قبلاً توسط جیمز کوک (کسی که لاپیروس وی را بسیار می‌ستود) انجام شده بود، تصحیح و تکمیل نقشه‌های این منطقه، ایجاد روابط تجاری، بازکردن مسیرهای دریایی جدید و غنی‌سازی علوم و کلکسیون‌های علمی فرانسه بود. کشتی‌های وی شامل لااسترولیب (تحت فرماندهی فلیوریوت دی لنگلی) و لا بوسول بوده و هر کدام ۵۰۰ تُن وزن داشتند. آنها کشتی انباری بودند که به کشتی‌های جنگی سریع تغییر داده شده بودند.
که به کشتی‌های جنگی سریع تغییر داده شده بودند. اهداف آنها شامل اهداف جغرافیایی، علمی، قوم‌شناختی، اقتصادی (جستجوی فرصت‌های برای شکار نهنگ یا تجارت خز) و سیاسی (در نهایت تأسیس پایگاه‌ها یا شرکت‌های استعماری بزرگ همراه با متحد اسپانیایی آنها در فیلیپین) بود. آنها تصمیم داشتند تا هم سمت شمال و هم سمت جنوب اقیانوس آرام، شامل سواحل شرق دور و استرالیا، را اکتشاف نموده و گزارش‌های خود را از طریق پایگاه‌های دوردست اروپایی موجود در اقیانوس آرام، به کشورشان بفرستند. آمادگی‌ها. آمادگی‌ها به‌زودی در مارس ۱۷۸۵ آغاز
آمادگی‌ها. آمادگی‌ها به‌زودی در مارس ۱۷۸۵ آغاز گردید، لاپیروس پیشنهاد نمود که پاول مونیرون، کسی که به عنوان مهندس ارشد سفر اکتشافی انتخاب گردیده بود، به لندن رفته و داروی ضد-اسکوربوت که کوک توصیه نموده بود، اقلام بازرگانی که کوک برای مبادله با مردم بومی استفاده کرده بود و همچنین ابزار علمی که ساخت انگلستان هستند را از آنجا خریداری نماید. معروف‌ترین شخصیت در ماموریت‌های کوک، ژوزف بنکس، در جامعه سلطنتی مداخله نمود تا دو قطب‌نمای خمیده که متعلق به کوک بود را به مونیرون تهیه نماید. مونیرون که فهرست فراهم شده
به مونیرون تهیه نماید. مونیرون که فهرست فراهم شده توسط چارلز پیری کلاریت دی فلیوریو را در دست داشت، ابزار علمی زیادی نیز از بزرگترین شرکت‌های انگلیسی، به‌ویژه، رمسدن خریداری کرد. او حتی از هدایات فلیوریو فراتر رفته و دو سکستانت (جایاب) مدل جدید خریداری نمود. خدمه کشتی. خدمه لاپیروس، او را بسیار می‌پسندیدند. ده دانشمند در زمره کارکنان او موجود بود: ستاره‌شناس و ریاضی‌دان ژوزف لیپائوتی داجیلیت (۱۷۵۱ – ۱۷۸۸ میلادی)؛ زمین‌شناس رابرد دی لامانون؛ گیاه‌شناس لا مارتینایر؛ یک فیزیک‌دان؛ سه طبیعت‌شناس؛ سه نقاش، شامل
یک فیزیک‌دان؛ سه طبیعت‌شناس؛ سه نقاش، شامل گاسپارد دوشی دی وانکی و یک عمو و برادرزاده به‌نام پریووست. یکی دیگر از دانشمندان، ژان-آندری موگیز بود. حتی دو کشیش که در این سفر موجود بود، نیز سابقه علمی داشتند. یکی از مردانی که برای رفتن به این سفر اکتشافی درخواست کرده بود، مرد شانزده ساله اهل جزیره کرس به اسم ناپلئون بناپارت بود. بناپارت که در آن زمان ستوان دوم در آکادمی نظامی پاریس بود، موفق شد در فهرست ابتدایی قرارگیرد، اما در نهایت برای این سفر اکتشافی انتخاب نگردید و در فرانسه جا گذاشته شد. در آن آیام،
نگردید و در فرانسه جا گذاشته شد. در آن آیام، بناپارت علاقه داشت تا به‌جای ارتش در نیروی دریایی خدمت نماید، چون او در ریاضی و توپ‌خانه تخصص داشت و این دو مهارت در کشتی‌های جنگی بسیار با ارزش بودند. دانشمندانی که در این سفر اکتشافی حضور داشتند، از روش‌های کاری دانشمندان کوک تقلید نموده و محاسبات طول جغرافیایی را بر اساس زمان‌سنج‌های دقیق و فاصله میان مهتاب و خورشید و همزمان مثلث‌بندی زاویه‌یاب یا فاصله که از کشتی گرفته می‌شد انجام می‌دادند، همان روشی که کوک برای تهیه نقشه جزیره‌های اقیانوس آرام بکار برد. در
تهیه نقشه جزیره‌های اقیانوس آرام بکار برد. در رابطه با جغرافیا، لاپیروس دقت و ایمنی روش‌های که توسط کوک به اثبات رسیده بود را به‌طور قاطعی به نمایش گذاشت. در این سفر وی، حل مسئله طول جغرافیایی مشهود بود و نقشه‌برداری نیز دقت علمی به‌دست‌آورد. پوشیده بودن منطقه شمال‌غربی ساحل آمریکا توسط مه‌های دوامدار مانع او گردیده (همان‌گونه که مانع کوک شده بود) و او نتوانست نقشه‌های کاملتری تهیه نماید، هرچند او توانست برخی خلاها را پُر کند. شیلی و هاوایی. لاپیروس و ۲۲۰ تن از افراد وی در ۱ اوت ۱۷۸۵ بِرست را ترک نمودند،
تن از افراد وی در ۱ اوت ۱۷۸۵ بِرست را ترک نمودند، از اطراف دماغه هورت دور زده و حکومت استعماری اسپانیا در اداره کل شیلی را بررسی نمودند. او در ۹ آوریل ۱۷۸۶ به جزیره ایستر رسید، پس از آن به سمت جزایر ساندویچ که حالا معروف به جزایر هاوایی است حرکت نموده و هنگام رسیدن در آنجا، به نخستین اروپایی مبدل شد که به جزیره مائوئی قدم نهاده‌است. آلاسکا. لاپیروس حرکت به سمت آلاسکا را آغاز نموده و در اواخر ژوئن ۱۷۸۶ در نزدیکی کوه سنت الیاس لنگر انداخته و به اکتشاف اطراف پرداخت. یک کشتی ته‌پهن و دو کشتی نجات بزرگ که ۱۲
پرداخت. یک کشتی ته‌پهن و دو کشتی نجات بزرگ که ۱۲ نفر سرنشین داشتند، در ۱۳ ژوئیه ۱۷۸۶ در اثر جریان‌های بسیار تند خلیجی که لاپیروس آنرا Port des Français نامید و حالا حالا به‌نام خلیج لیتویا یاد می‌گردد، مفقود شدند. مردان لاپیروس با قبیله تلینگیت ملاقات نمودند. (این دیدار به‌طور خلاصه در قسمت ۱۳ سریال کیهان: یک سفر شخصی، از کارل سیگن به نمایش درآورده شده‌است). پس از آن، او به سمت جنوب حرکت کرده و به اکتشاف ساحل شمال‌غربی پرداخت، از جمله جزایر بیرونی منطقهٔ که حالا معروف به بریتیش کلمبیا است. کالیفرنیا.
که حالا معروف به بریتیش کلمبیا است. کالیفرنیا. لاپیروس از ۱۰ تا ۳۰ اوت به سمت جنوب در حرکت بود تا اینکه به ولایت اسپانیایی لاس کالیفرنیاس که کالیفرنیای امروزی است، رسید. گزارش می‌شود که او شاهد تنها آتش‌فشان تاریخی در کوه شاستا در ۷ سپتامبر ۱۷۸۶ بود، اما حالا این گزارش اعتبار علمی چندانی ندارد. او به حد کافی در پریسیدو آف سان‌فرانسیسکو توقف کرد تا یک نقشه کلی از منطقه خلیج، «نقشه بندر سانفرانسیسکو، واقع در ساحل شمالی کالیفرنیا» («Plan du port de St. François, situé sur la côte de la Californie
St. François, situé sur la côte de la Californie septentrionale»)، تهیه نماید، نقشهٔ که با نام نقشه ۳۳ در Atlas du voyage de La Pérouse ال. اوبرت در ۱۷۹۷ میلادی مجدداً تهیه گردید. او در ۱۴ سپتامبر ۱۷۸۶ به خلیج مونته‌ری در پریسیدو مونته‌ری رسید. او زیستگاه‌ها، رانچوها و ماموریت‌های مذهبی اسپانیایی را بررسی کرد. لاپیروس گزارش داد، «منطقه اکلماچز بیش از ۲۰ لیگ به سمت [جنوب-] شرق مونته‌ری ادامه دارد». او یادداشت‌های مهمی در مورد نحوه برخورد مبلغان مذهبی با مردمان بومی کالیفرنیا و زیستگاه‌های هندی در
با مردمان بومی کالیفرنیا و زیستگاه‌های هندی در ماموریت‌های مذهبی فرانسیسکان فراهم نمود. لاپیروس همچنین از شرایط موجود در یک مزرعه‌ای که از برده‌ها کار می‌کشید، خشنود شد. در آن زمان، فرانسه و اسپانیا دارای روابط دوستانه بودند. پس از دریک در ۱۵۷۹ میلادی، لاپیروس نخستین بازدیدکننده غیراسپانیایی بود که از کالیفرنیا دیدن می‌کرد و همچنین نخستین فردی بود که پس از بنیان‌گذاری ماموریت‌های مذهبی و قلعه‌های نظامی (presidios) اسپانیایی در آنجا، به کالیفرنیا آمده بود.
جوائو آلوارس فاگوندس (João Álvares Fagundes) (متولد ۱۴۶۰ در پادشاهی پرتغال-درگذشت ۱۵۲۲ در پادشاهی پرتغال)، کاوشگر و صاحب کشتی ویانا دو کاستلو در شمال پرتغال بود. او در سال‌های ۱۵۲۰–۱۵۲۱ چندین مأموریت به نیوفاندلند و نوا اسکوشیا را سازماندهی کرد. فاگوندز به همراه جانشین خود پرو دی بارسلوس و با همراهی استعمارگران (بیش از آزورها و بعضی از سرزمین اصلی پرتغال)، جزایر سنت پل در نزدیکی کیپ برتون، سیبل آیلند، پینگوئین آیلند (اکنون به فانک آیلند معروف است)، برجیو و سن پیر و میکلون را کشف کرد. جزیره‌های بعدی را به
سن پیر و میکلون را کشف کرد. جزیره‌های بعدی را به افتخار سنت اورسولا، ایلون تاوزند ویرجینز نام‌گذاری نمود. پادشاه پرتغال، مانوئل اول، در تاریخ ۱۳ مارس ۱۵۲۱ حق انحصاری و مالکیت اکتشافات جزایر را به فاگوندز اعطا کرد. ساموئل دو شامپلین در سال ۱۶۰۷ بقایای یک صلیب بزرگ را در لنگرگاه امروزی ادوکیت بندر، نوا اسکوشیا در حوضه میناس شناسایی کرد («یک صلیب قدیمی که با خزه پوشیده شده بود و کاملاً زنگ زده بود»). برخی از تاریخ‌دانان این صلیب را به فاگوندز منسوب می‌کنند که به نظر می‌رسد هشت دهه قبل از این مکان دیدن کرده
به نظر می‌رسد هشت دهه قبل از این مکان دیدن کرده بود. مستعمره ماهی‌گیری کیپ برتون. ۴۵ یا ۵۰ سال قبل یعنی در سال ۱۵۷۰ کاپیتان فرانسیسکو دسوزا (ناظر یا فرماندار پادشاه) از فرماندهی جزیره مادیرا و بومی همان گزارش داده بود، بعضی نجیب‌زادگان از وین با توجه به اطلاعاتی که از مکان جدید ماهی روغنی داشتند، مصمم بودند در بخشی از این سرزمین ساکن شوند. از پادشاه مانوئل، مجوز مأموریتی تحت فرمان جوائو آلوارس فاگوندز گرفتند، زیرا او خانواده‌ها و زوج‌های زیادی از آزورها را مخصوصاً از جزیره ترسیرا راهنمایی کرده بود که همگی
مخصوصاً از جزیره ترسیرا راهنمایی کرده بود که همگی حین سفر جمع شده بودند. با ناوهای جنگی وکشتی‌های بادبانی به آمریکای شمالی رسیدند، «از آن جاییکه ساحل نیوفاندلند را بسیار سرد می‌دانستند از شرق به سمت غرب رفتند» تا اینکه به «یک ساحل جدید رسیدند و از شمال شرقی تا جنوب غربی صف آرایی کردند، همان‌جا ساکن شدند و تعدادی از کشتی‌های خود را از دست دادند». دسوزا گفت اطلاعات بیشتری از «استعمارگرانی که آنجا سکونت داشتند به دست نیامد زیرا ارتباطی با کلانشهر نداشتند». بعدها ماهی‌گیران باسکی که به آن ناحیه رفته بودند خبر
ماهی‌گیران باسکی که به آن ناحیه رفته بودند خبر سرنوشت استعمارگران را باخود آوردند. باسکی‌ها اطلاعات مستعمرات، ساکنین و نسل بعد بازگو کردند. «گفتند از آن‌ها درخواست کردند مقامات پرتغال را از وضعیت‌شان در سرزمین آگاه کنند و برایشان کشیش بفرستند زیرا غیریهودیان (احتمالاً مردم میکماق) «صلح طلب و مطیع هستند و افراد مشهوری هستند که آنجا قایق‌رانی می‌کنند. طبق گفته سوزا این منطقه در کیپ بریتو قرار داشت. (کیپ برتون به پرتغالی قدیمی است. که در سال ۱۵۷۰ به دلیل جستجوهای جیکیوز کارتیه و دیگران این اسم را داشت)،
جستجوهای جیکیوز کارتیه و دیگران این اسم را داشت)، براساس گفته تاریخ‌نویسان «در ورودی ساحل شمالی در منطقه مسکونی یک خلیج زیبا چیزهای باارزشی مانند گردو، بلوط، انگور و میوه‌های فراوانِ دیگری یافت می‌شد. سرزمین خوبی به نظر می‌رسید. در میان این گروه‌ها زوج‌هایی از آزورها وجود داشتند که در آنجا سکونت می‌کردند». فرماندار مادیرا معرفی این مستعمره را با یک دعا به پایان رساند: «باشد که پروردگار ما از لطفش راه گرفتن کمک را بر آنها هموار سازد، نیت من این است که از این مسیر ساحلی عبور کنم تا به جزیر سائو فرانسیسکو
این مسیر ساحلی عبور کنم تا به جزیر سائو فرانسیسکو برسم و این مسیر را با یک سفر قابل دسترسی کنم». احتمال دارد این مستعمره تا ۱۵۷۰ یا تا پایان قرن پا بر جا مانده باشد.
زبان‌های توو یا تا–! کوی (Taa–!Ui،Ui–Taa, Kwi)، یک خانواده زبانی متشکل از دو گروه زبانی هستند که در بوتسوانا و آفریقای جنوبی صحبت می‌شوند. رابطه بین این دو خوشه مورد تردید نیست اما نزدیک نیست. نام توو از کلمه ای برای «شخص» مشترک در هر دو شاخه خانواده گرفته شده‌است. طبقه‌بندی. زبان‌های Tuu به‌طور واضح با هیچ خانواده زبان دیگری مرتبط نیستند، با این حال شباهت‌های زیادی با زبان‌های خانواده Kxʼa دارند. به‌طور کلی تصور می‌شود که این به دلیل هزاران سال تماس و تأثیر متقابل است (یعنی یک سپراچبوند)، اما برخی از
تأثیر متقابل است (یعنی یک سپراچبوند)، اما برخی از محققان معتقدند که این دو خانواده ممکن است در نهایت ثابت شود که به هم مرتبط هستند. زمانی تصور می‌شد که زبان‌های توو شاخه‌ای از خانواده زبان‌های خویسانی را تشکیل می‌دهند که اکنون منسوخ شده‌اند و در آن سناریو به آنها خویسان جنوبی می‌گویند. زبان‌ها. شاخه! کوی (! آی) آفریقای جنوبی رو به مرگ است و تنها یک زبان باقی مانده‌است، آفتابی، و آن زبان با کمتر از ۵ گویشور مسن.زبان‌های کوی زمانی در سراسر آفریقای جنوبی رایج بودند. مشهورترین آنها، ǀXam، منبع شعار ملی مدرن آن
مشهورترین آنها، ǀXam، منبع شعار ملی مدرن آن ملت، ایکه ای: بدǁke بود. شاخه Taa در بوتسوانا قوی تر است، اگرچه یک زبان باقی مانده نیز دارد،Xóõ، با ۲۵۰۰ سخنران. از آنجایی که بسیاری از زبان‌های توو با سابقه کمی منقرض شده‌اند، سردرگمی قابل توجهی در مورد اینکه کدام یک از نام‌های متعدد آنها بیانگر زبان‌ها یا حتی گویش‌های جداگانه است، وجود دارد. برای برخی از احتمالات به فهرست زبان‌های خویسان مراجعه کنید. احتمالاً زبان‌های Tuu دیگری نیز وجود داشت. وستفال یک نوع تاآ را مطالعه کرد که به صورت‌های مختلف امانی، نامنی،
را مطالعه کرد که به صورت‌های مختلف امانی، نامنی، نگأمانی، آماسا ارائه شده‌است. ظاهراً اکنون منقرض شده‌است. بلیک گونه ای دیگر را که اکنون منقرض شده‌است، با نام "اس۵" در شهر خاکهثبت کرد. در ادبیات به کاکیا معروف است. یکی دیگر در منطقه دماغه (با برچسب 'اس۴آ') به نام زایتیا، ختیا، کتیا، کتیاشناخته می‌شود. والپنس، ǀکوسی، و ǀایکوسی ظاهراً به همان گونه زاتیااشاره می‌کنند. وستفال (۱۹۷۱) هر دو آنها را به عنوان لهجه‌های نعمانی فهرست می‌کند، اگرچه کوهلر تنها ختیا را فهرست می‌کند و آن را به عنوان !کوی طبقه‌بندی
را فهرست می‌کند و آن را به عنوان !کوی طبقه‌بندی می‌کند. زبان‌های توو، همراه با همسایه‌اش ǂʼامکوئه، به این دلیل که تنها زبان‌هایی در جهان هستند که دارای کلیک‌های دو زبانه به‌عنوان صداهای گفتاری متمایز هستند (به غیر از اصطلاحات آیینی منقرض شده دامین در شمال استرالیا، که هرگز زبان مادری کسی نبود، شناخته شده‌اند). تاا، ǂʼامکوئه و گوویهمسایه (از خانواده خوه) یک اسپراچباند (ناحیه زبان) با برخی از پیچیده‌ترین موجودی‌های هم صدا و هم حروف صدادار در جهان را تشکیل می‌دهند. تمامی زبان‌های این سه خانواده لحن دارند.
مارکو لازتیچ (به زبان سیریلیک صربی: Марко Лазетић؛ زادهٔ ۲۲ ژانویه ۲۰۰۴) یک بازیکن فوتبال اهل صربستان است که به صورت قرضی برای باشگاه تی‌اس‌سی بازی می‌کند.
توماس مایکل شِلبی نام شخصیت اصلی مجموعهٔ تلویزیونی درام تاریخی "پیکی بلایندرز" با بازی کیلین مورفی است. مورفی برای بازی در این نقش برندهٔ جایزهٔ فیلم و تلویزیون ایرلندی و جایزهٔ تلویزیون ملی شد. این شخصیت مورد تحسین بسیاری از منتقدان قرار گرفته است. استیون نایت، کارگردان سریال، کیلین مورفی را برای نقش تامی شلبی انتخاب کرده‌است. این شخصیت سرباز سابق جنگ جهانی اول و از خانواده‌ای انگلیسی رومانیایی در شهر بیرمنگام بریتانیا است.
نبرد در دریاچه چانگ‌جین ۲ که همچنین به عنوان پل واتر گیت شناخته می‌شود، یک فیلم جنگی حماسی چینی محصول ۲۰۲۲ و دنباله "نبرد در دریاچه چانگین" (۲۰۲۱) است. کارگردانی آن بر عهده چن کایگه، تسویی هارک و دانته لام بوده و وو جینگ، جکسون یی و دوان یی هونگ در آن ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم یادبود صدمین سالگرد حزب کمونیست چین است و بر اساس نبردهای تاریخی در گذرگاه فونچیلین در طول نبرد مخزن چوسین در جنگ کره است. این فیلم در ۱ فوریه ۲۰۲۲ (سال نو چینی) اکران شد و با ۶۲۶ میلیون دلار فروش در سراسر جهان به نهمین فیلم پرفروش
دلار فروش در سراسر جهان به نهمین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۲ تبدیل شد. داستان. پس از نبرد در "سینگ‌هون-نی" و "هاگارو-ری"، گروه هفتم ارتش داوطلب خلق چین به پل واتر گیت در گذرگاه فونچیلین می‌رسد، که از یک نقطه استراتژیک در لشکر ۱ دریایی آمریکا محافظت می‌کند. مسیر عقب‌نشینی و گروهان هفتم با نیروهای آمریکایی وارد عملیات تک تیراندازی می‌شود. بازیگران. پاسخ انتقادی. این فیلم در سایت‌های چینی دوبان و مائویان به ترتیب امتیاز ۷٫۲ از ۱۰ و ۹٫۶ از ۱۰ را در مقایسه با نسخهٔ پیشین خود (۷٫۴ و ۹٫۵) دریافت کرده‌است. سی‌ان‌ان اشاره