payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پس از فارغ التحصیلی به عنوان عالمی توانا به گسترش علم پرداخت و در دوره تدریس به مدت 10 سال در مدارس مختلف از جمله دارالعلوم صفیه و دارالعلوم عربیه به تدریس کلیه کتب فنون پرداخت. پس از آن سیزده سال در خدمت احادیث مبارکه گذرانده و در مدارس مختلف از جمله دارالعلوم عربیه، دارالعلوم احیاء العلوم و جامع فاروقیه تدریس کرده و بیست و دو سال نیز به تدریس تفسیر پرداخته است، بنابراین در تفسیر مهارت خوبی دارد. . جهاد و مبارزه:. از دیگر مشغله های بزرگ آقای حنفی صاحب علاوه بر آموختن و سپس تدریس، جهاد بود. در اولین حکومت
بر آموختن و سپس تدریس، جهاد بود. در اولین حکومت امارت به رهبری برادرش مولوی رستم که وزیر امور اجتماعی آن زمان نیز بود به صف مجاهدین پیوست. در همین راستا در مناطق نیمروز و دلارام یک گروه جهادی تشکیل داد و با همه سختی ها به جهاد پشت نکرد و تا آخر یار صف جهادی ماند. اینکه خانواده ایشان نه تنها در انقلاب کنونی، بلکه در جهاد علیه روس ها نیز سابقه و سابقه جهادی دارند. پدرش مالک حبیب الله از رهبران معروف جهادی و حاکم منطقه بود. وی از سوی مولوی عبدالرزاق، فرمانده کل حزب نهضت در جریان جهاد علیه روسیه به عنوان امیر
حزب نهضت در جریان جهاد علیه روسیه به عنوان امیر ولایت نورستان منصوب شد. او مجاهد معروفی بود که در آن زمان اولین ناحیه کشور یعنی دوابه را که توسط روس ها فتح شد، رهبری می کرد، اما پس از آن ناحیه نورگرام نیز به رهبری ملک حبیب الله فتح شد، یک برادر و یک برادرزاده نیز به شهادت رسیدند. در این فتح علاوه بر این اردوگاه در ناحیه منگو در ولایت لغمان که به همین نام معروف بود به رهبری او تصرف و فتح شد و منطقه ای به نام کافر قلعه بود که بعدها ملک حبیب الله خان آن را اسلام قلعه نامید. امیر حبیب الله خان نیز در همین
اسلام قلعه نامید. امیر حبیب الله خان نیز در همین منطقه کشته شد. شیخ محمد خالد (الحنفی) نیز در نهضت جهاد فداکاری های زیادی کرد و روستای وی سه بار توسط نیروهای غربی بمباران شد که طی آن چهار تن از عموزاده هایش به مقام رفیع شهادت رسیدند. وی در خانواده خود بالغ بر 18 یتیم دارد که در حال حاضر سرپرستی آنها بر عهده وی است. مسئولیت های جهادی. شیخ محمد خالد (الحنفی) در سه ولسوالی نورگرم، دوآب و مندول ولایت نورستان بوده. وی همچنین مسئولیت ولایات لغمان و نورستان را بر عهده داشت و پس از آن مسئولیت کمپ های منطقه شرق،
عهده داشت و پس از آن مسئولیت کمپ های منطقه شرق، کمیسیون تلفات ملکی و سپس دعوت، راهنمایی، استخدام و جذب منطقه شرق را به عهده داشت. او در زمان دعوت و ارشاد تلاش زیادی برای ایجاد آرامش و امنیت در کشور کرد. وی علاوه بر این، در مورد بهبود و بازسازی افغانستان با مقام‌های ارشد دولت گذشته گفت‌وگو کرده و امنیت را به آنان اطمینان داده و به مردم تحصیل کرده، محصلین، انجنیران و خبرنگاران اطمینان داده است که کشور را ترک نکنند. مراقب باش. شیخ صاحب نیز گهگاه با گروه های مختلفی که اکثر آنها بیعت و حمایت خود را از امارت
مختلفی که اکثر آنها بیعت و حمایت خود را از امارت اسلامی اعلام کرده اند مانند: سیفیان، سلفی ها، دره یوسف هزاره ها و غیره ملاقات می کرد. او برای امنیت و وحدت کشور در آن روزهای سخت که هر لحظه بیم پهپادها بود و خطری سرش را تهدید می کرد، روی گردان نشد و سعی و تلاش کرد هموطنان فریب خورده خود را از کنار مردم بازگرداند. مهاجمان و در کنار آزادی خواهان از آنها برای آبادانی کشور استفاده کنند. خاطرات تلخ و شیرین در زندگی شیخ صاحب: او می گوید شیرین ترین خاطره زندگی اش استقلال کشورش است، اما وقتی از درس حدیث بیدار می
استقلال کشورش است، اما وقتی از درس حدیث بیدار می شود، بیشتر خوشحال می شود، خیلی احساس آرامش می کند، اما از خاطرات تلخش می گوید که زمانی که بود خیلی متوقف شد. در یکی از مناطق ولسوالی شیرزادو ننگرهار با مقامات محلی دیدار کردند که به شهادت رسیدند. می گوید وقتی شهدا برای عملیات فدایی مرخصی می‌گرفتند حسرت من بود و می‌دانستم دیگر نمی‌آیند، خیلی ناراحت شدم. شیخ صاحب که در حال حاضر به عنوان سرپرست وزیر امر به معروف و نهی از منکر مشغول خدمت به دین است، هر لحظه تلاش می کند تا وقت خود را در راه دین و کشور سپری کند.
می کند تا وقت خود را در راه دین و کشور سپری کند. نیت حق و رضای خدا در هر کاری.
شورای اسلامی شهر جهرم، شورایی مرکب از ۷ نفر است که توسط شهروندان جهرم برای تصمیم‌گیری در خصوص امور مربوط به شهرداری جهرم انتخاب می‌شوند. مهم‌ترین وظایف آن نیز شامل انتخاب شهردار، برکناری شهردار، نظارت بر عملکرد شهرداری، تصویب بودجهٔ شهرداری و سازمان‌های وابسته به آن، تصویب آیین‌نامه‌ها و انجام امور نظارتی جهت بهبود کیفیت زندگی شهروندان است. رئیس کنونی این شورا حسام‌الدین غضنفری و نایب رئیس آن امین شاکری است. مصطفی سامانی نیز سخنگوی این شورا است. اعضای کنونی این شورا در انتخابات ششمین دورهٔ شوراهای اسلامی
این شورا در انتخابات ششمین دورهٔ شوراهای اسلامی شهر و روستا در سال ۱۴۰۰ انتخاب شدند. اعضای شورا. دوره ششم. اعضای کنونی این شورا در دوره ششم علی‌اکبر دهقانیان دنیانی، امین شاکری، عبدالجواد رحمانیان، مجتبی رحمانیان، حسام‌الدین غضنفری جهرمی، مصطفی سامانی و ناهید تدین حنائی هستند. داوود اوسط جهرمی عضو پیشین شورا بود که با انتخاب او به عنوان شهردار جهرم در ۱۹ اسفند ۱۴۰۲، ناهید تدین حنائی نفر نخست علی‌البدل دوره ششم شورا وارد شورای شهر جهرم شد. دوره پنجم. اعضای این دوره به شرح زیر هستند. دوره چهارم. اعضای این
این دوره به شرح زیر هستند. دوره چهارم. اعضای این دوره به شرح زیر هستند. دوره دوم. اعضای این دوره به شرح زیر هستند. دوره اول. اعضای این دوره به شرح زیر هستند.
آرایه مُشبک پین (PGA) نوعی بسته‌بندی مدار مجتمع است. در پی‌جیی‌ای، بسته به شکل مربع یا مستطیل است و پین‌ها در یک آرایه منظم در قسمت زیرین بسته چیده شده‌اند. پین‌ها معمولاً ۲٫۵۴ میلی‌متر (۰٫۱ اینچ) از هم فاصله دارند، و ممکن است کل قسمت زیرین بسته را بپوشانند یا نپوشانند. پی‌جیی‌ای‌ها اغلب با استفاده از روش تمام-سوراخ روی برد مدار چاپی نصب می‌شوند یا در سوکت قرار می‌گیرند. پی‌جیی‌ای‌ها نسبت به بسته‌های قدیمی‌تر، مانند بسته ردیفی دوطرفه (DIP)، تعداد پین‌های بیشتری را در مدار مجتمع مجاز می‌سازند. انواع
بیشتری را در مدار مجتمع مجاز می‌سازند. انواع پی‌جیی‌ای. پلاستیکی. بسته‌بندی آرایه مشبک پین پلاستیکی (PPGA) توسط اینتل برای پردازنده‌های سلرون هسته مندوسینو مدل-جدید برمبنای سوکت ۳۷۰ مورد استفاده قرار گرفت. برخی از پردازنده‌های پیش از سوکت ۸ نیز از مشخصات ظاهری مشابهی استفاده می‌کردند، اگرچه به‌طور رسمی از آنها به عنوان پی‌پی‌جیی‌اِی یاد نمی‌شود. تراشه برگردان. آرایه مشبک پین تراشه-برگردان (FC-PGA یا FCPGA) شکلی از آرایه مشبک پین است که در آن روی دای به سمت پایین بر بالای زیرلایه با پشت دای در معرض واقع
پایین بر بالای زیرلایه با پشت دای در معرض واقع شده. این به دای اجازه می‌دهد تا تماس مستقیم تری با گرماگیر یا دیگر سازوکارهای خنک‌کننده داشته باشد. پین پلکانی. آرایه مشبک پین پلکانی (SPGA) توسط پردازنده‌های اینتل بر اساس سوکت ۵ و سوکت ۷ استفاده می‌شود. سرامیکی. آرایه مشبک پین سرامیکی (CPGA) نوعی بسته‌بندی است که توسط مدارهای مجتمع استفاده می‌شود. در این نوع بسته‌بندی از یک بستر سرامیکی با پین‌هایی که در یک آرایه شبکه پین چیده‌شده، استفاده می‌شود. ارگانیک. یک آرایه مشبک پین ارگانیک (OPGA) یک نوع اتصال برای
آرایه مشبک پین ارگانیک (OPGA) یک نوع اتصال برای مدارهای مجتمع و به ویژه CPUها است، جایی که دای سیلیکونی به صفحه‌ای ساخته شده از پلاستیک ارگانیک پیوست شده‌است که توسط آرایه ای از پین‌ها سُفته و اتصالات لازم به سوکت را برقرار می‌کند. گل‌میخی. یک آرایه مشبک گل‌میخی (SGA) یک بسته مقیاس تراشه‌ای با آرایه مشبک پین-کوتاه برای استفاده در فناوری نصب-سطحی است. آرایه مشبک پلیمری یا آرایه مشبک پلاستیکی به‌طور مشترک توسط مرکز میکروالکترونیک میان‌دانشگاهی (IMEC) و آزمایشگاه فناوری تولید، زیمنس ای‌جیی توسعه یافته‌است.
فناوری تولید، زیمنس ای‌جیی توسعه یافته‌است. آرپی‌جیی‌ای. آرایه شبکه پین کاهیده توسط انواع موبایل سوکت پردازنده‌های کُر آی 3/5/7 اینتل مورد استفاده قرار می‌گیرد و در مقایسه با گام پین ۱٫۲۷ میلی‌متری که توسط پردازنده‌های AMD معاصر و پردازنده‌های قدیمی اینتل استفاده می‌شود، گام پین به ۱ میلی‌متر کاهش یافته. در سوکت‌های جیی۱، جیی۲ و جیی۳ استفاده می‌شود.
دیوید جولیوس (زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۵۵) فیزیولوژیست اهل ایالات متحده آمریکا است که برای کار بر روی مکانیسم مولکولی احساس درد شناخته می‌شود. وی استاد دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو است. او به همراه آردم پاتاپوتیان، به دلیل «کشف گیرنده‌های حرارت و لمس» برنده جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۲۰۲۱ شده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گاردینر شده‌است.
آردم پاتاپوتیان ( آرتم باتاپوتیان نیز صحیح است؛ زادهٔ ۱۹۶۷ در بیروت) زیست‌شناس مولکولی و عصب‌پژوه آمریکایی-لبنانی است. او به همراه دیوید جولیوس، به دلیل «کشف گیرنده‌های حرارت و لمس» برندهٔ جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی سال ۲۰۲۱ شده‌است. تحقیقات پاتاپوتیان در رابطه با گیرنده‌های بیولوژیکی دما و درد است. این دانش به جهت ارائه سازوکار درمانی برای طیف گسترده‌ای از بیماری‌های مختلف از جمله بیماری‌های دارای درد مزمن بسیار ثمربخش و قابل استفاده است. اکتشافات در این زمینه باعث شده‌است تا درک کنیم که سرما، گرما و
زمینه باعث شده‌است تا درک کنیم که سرما، گرما و سایر محرک‌های غیرارادی چطور باعث تحریک تکانه‌های عصبی می‌شوند. پاتاپوتیان همچنین در شناساندن کانال‌ها و حسگرهای گیرنده یونی جدید که توسط دما، محرک‌های غیرارادی یا افزایش حجم سلول فعال می‌شوند مشارکت قابل‌توجهی داشته‌است. وی و همکارانش توانستند نشان دهند که این کانال‌های یونی، نقش برجسته‌ای در احساس دما، حس لامسه و درد نوروپاتی دارند. زندگی‌نامه. آردم پاتاپوتیان از مادر و پدری ارمنی در لبنان در سال ۱۹۶۷ متولد شد و در جوانی به لوس‌آنجلس رفت و در مؤسسه تحقیقات
شد و در جوانی به لوس‌آنجلس رفت و در مؤسسه تحقیقات اسکریپز در کالیفرنیا کار می‌کند. پاتاپوتیان نیز در مؤسسه تحقیقات اسکریپز مشغول تحریک سلول‌ها در آزمایشگاه بود و گیرنده‌های دیگری را کشف کرد که به فشار فیزیکی و لمس حساس هستند. به عنوان عضو افتخاری فرهنگستان ملی علوم ارمنستان برگزیده شد. در روز ۱۴ ژوئن ۲۰۲۲ تمبر یادبود وی در نگارخانه ملی ارمنستان با حضور آرائیک هاروتیونیان رئیس دفتر نخست‌وزیر ارمنستان ابطال شد. مدال مسروپ ماشتوتس مقدس از سوی نیکول پاشینیان نخست‌وزیر ارمنستان به وی اهدا گردید
فهرست شهرداران جهرم اشاره دارد به نام افرادی که از ابتدای شکل‌گیری شهرداری جهرم، در رأس این نهاد، فعالیت کرده‌اند. شهرداری جهرم در سال ۱۳۰۴ به عنوان دومین شهرداری استان فارس راه‌اندازی شد. شهردار کنونی جهرم داوود اوسط جهرمی است.لازم به ذکر است اگر شهرداری دست دوتا بچه بود وضعیت شهر خیلی بهتر بود، تو هم گه پاک میکنی خودشیرینی نکن
ویرجینال یک ساز صفحه کلیدی از خانواده سازهای هارپسیکورد است. که نواختن آن در اواخر دوره رنسانس و اوایل دوره باروک در اروپا رایج بود. توضیحات. ویرجینال یک شکل کوچک‌تر شده و ساده ترشده از هارپسیکورد است و در هر کلید یک سیم وجود دارد و شما فقط قادر به زدن یک نت با هر کلید هستید. بیشتر این سازها، بدون پایه ساخته شده‌اند و برای نواختن روی میز قرار داده می‌شوند. ولی بعداً مدل‌های بعدی این ساز با پایه ساخته شد. سازوکار. مکانیسم ویرجینال‌ها همانند ساز هارپسیکورد است، زیرا سیم‌های آن با یک زخمه به یک جک متصل
است، زیرا سیم‌های آن با یک زخمه به یک جک متصل شده‌است. با این حال، قاب آن مستطیلی یا چند ضلعی است و تارهای آن فقط یک نت را اجرا می‌کنند. تارها یا در یک انتها مانند هارپسیکول بریده می‌شوند، و نزدیک به وسط، صدای غنی تر و شبیه فلوت تولید می‌شود. نام‌شناسی. منشأ نام این ساز نامعلوم است. ممکن است از لاتین virga به معنی میله گرفته شود، و شاید منظور جک‌های چوبی است که در انتهای کلیدها قرار دارد، اما این ثابت نشده‌است. احتمال دیگر این است که این نام از کلمه "باکره گرفته شده‌است"، زیرا این ساز بیشتر توسط زنان
گرفته شده‌است"، زیرا این ساز بیشتر توسط زنان نواخته می‌شد. یا شاید منشأ نام آن از صدای آن، که شبیه صدای دختر جوان است برگرفته شده ("vox virginalis"). دیدگاه دیگر این است که این نام از مریم مقدس گرفته شده‌است زیرا راهبه‌ها برای همراهی سرودها به او افتخار تقدس می‌دادند. در انگلستان، در دوران الیزابت و یعقوب، هر ساز کیبورد زهی اغلب به عنوان یک ساز بکر توصیف می‌شد و به هرپسیکال یا در یک کلاویکورد یا اسپینت نیز ویرجینال گفته می‌شد، شاهکارهای ویلیام برد و معاصرانش غالباً بر روی هارپسیکوردهای سایز بزرگ، ایتالیایی
غالباً بر روی هارپسیکوردهای سایز بزرگ، ایتالیایی یا فلاندرایی اجرا می‌شدند، و نه تنها بر روی ویرجینال‌ها که امروزه به آن می‌گوییم. تاریخچه. ریشه این ساز که صفحه کلید روی آن اعمال شده‌است، احتمالاً از قرن پانزدهم می‌آید اولین ذکر این کلمه در Paulus Paulirinus از پراگ (1413-1471) "Tractatus de musica" در حدود ۱۴۶۰ وجود دارد که در آن می‌نویسد: "ویرجینال یک ساز به شکل کلاویکورد است، دارای سیم‌های فلزی که به آن یک صدا می‌دهد. ای سیم دارای ۳۲ رشته سیم است که با ضربه زدن به انگشتان بر روی کلیدهای برجسته حرکت
با ضربه زدن به انگشتان بر روی کلیدهای برجسته حرکت می‌کند و در دو مرحله کامل و نیم حالت لحنی دلپذیر ایجاد می‌کند. به این ساز ویرجینال گفته می‌شود، زیرا مانند یک ویرجینال، با صدای ملایم و بدون مزاحمت به نظر می‌رسد. " OED اولین اشاره خود را به انگلیسی در ۱۵۳۰، هنگامی که پادشاه هنری هشتم پنج ساز به این نام خریداری کرد، ثبت می‌کند. ویرجینال‌های کوچک اولیه یا در دامان یا معمولاً روی میز قرار می‌گرفتند اما تقریباً همه نمونه‌های بعدی با غرفه‌های خود ارائه می‌شدند. اوج شکوفایی ویرجینال‌ها در نیمه دوم قرن شانزدهم تا
شکوفایی ویرجینال‌ها در نیمه دوم قرن شانزدهم تا اواخر قرن هفدهم بود و که در انگلستان که به اسم اسپینت و در آلمان به اسم کلاویکورد شناخته می‌شد تحت الشعاع قرار گرفت. توضیحات بیشتر در (پایین) انواع. ویرجینال اسپینت. ویرجینال اسپینت (نباید با ساز (اسپینت) اشتباه گرفته شود) عمدتاً در ایتالیا (ایتالیایی: spinetta)، انگلستان و فلاندرس (هلندی: spinetten) ساخته می‌شدند. صفحه کلید در سمت چپ قرار گرفته‌است، اگرچه از قسمت خرک در هارپسیکورد فاصله بیشتری نسبت به کلید دارند. این رایج‌ترین ترتیب برای سازهای مدرن است و
دارند. این رایج‌ترین ترتیب برای سازهای مدرن است و سازی که به «ویرجینال» توصیف می‌شود. تفاوتهای اصلی در ساخت و ساز ای سازها عمدتاً در نحوه قرارگیری صفحه کلید است: سازهای ایتالیایی همیشه دارای صفحه کلیدی بودند که از قاب بیرون می‌آمد، در حالی که ویرجینا آلمانی‌ها صفحه کلید خود را در یک قاب کوچک قرار داده بودند. جعبه سازهای ایتالیایی از چوب سرو ساخته شده بود و ساخت ظریفی داشت، در حالی که ویرجینال شمالی (آلمانی) معمولاً قوی تر از صنوبر بودند. ویرجینال‌های اولیه ایتالیایی معمولاً دارای شکل شش ضلعی بود، و چند
ایتالیایی معمولاً دارای شکل شش ضلعی بود، و چند نمونه اولیه فلاندر نیز به همین ترتیب ساخته شده‌است. از حدود ۱۵۸۰، تقریباً تمام ویرجینال مستطیل شکل بودند، مدلهای ایتالیایی اغلب دارای قاب بیرونی مانند هارپسیکال آن کشور بودند. تعداد کمی از ویرجینال‌های انگلیسی باقی مانده‌اند که همه آنها کهنه شده‌اند. آنها عموماً طرح‌های فلاندری را دنبال می‌کنند، اما دارای درب سرپوش دار هستند. مدل Muselars فقط در شمال اروپا ساخته شد. در این مدل، صفحه کلید درست در مرکز قرار می‌گیرد وطول سیم‌ها یک سوم نسخه‌های دیگر است؛ این ساز
وطول سیم‌ها یک سوم نسخه‌های دیگر است؛ این ساز صدایی گرم، غنی و پر طنین با لحن قوی می‌دهد. ولی این خوبی بهایی دارد: جک‌ها و کلیدهای دست چپ به ناچار در وسط کمان صوتی این ساز قرار می‌گیرند، در نتیجه هرگونه نویز مکانیکی از آنها تقویت می‌شود. علاوه بر سر و صدای مکانیکی، از لرزش سیم‌ها هنگام کشیدن زخمه بر روی نقطه مرکزی سیم‌ها هنگام پخش صدای بم صدا تکرار می‌شود و نواختن این ساز را دشوار می‌کند، زیرا حرکت سیم هنوز هم در اتصال مجدد به زخمه قرار گرفته اختلال ایجاد می‌کند. دانشمندن و نوازنده قرن هجدهم (ون بلانکنبرگ)
دانشمندن و نوازنده قرن هجدهم (ون بلانکنبرگ) نوشت که سیم‌ها ویرجینال مدل موزلار هنگام نواختن «مانند خوک‌های جوان در غرش می‌کنند». بنابراین muselar برای نواختن موسیقی آکورد و ملودی مناسب تر بود. همچنین می‌توان موزال را با یک باس گیر موسوم به "harpichordium" (همچنین "arpichordium) مجهز کرد" که شامل قلاب‌های سربی است که به آرامی در انتهای تارهای باس به گونه ای اعمال می‌شوند که سیم در حال ارتعاش در برابر قلاب صدای وزوز و خروپف ایجاد می‌کند. Muselarsها در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ محبوب بودند و همه جا آنها را با پیانو
۱۶ و ۱۷ محبوب بودند و همه جا آنها را با پیانو راست که در اوایل قرن ۲۰ ساخته شده‌اند مقایسه می‌کردند، اما مانند سایر انواع ویرجینال‌ها در قرن ۱۸ از استفاده خارج شدند. اوتاوینی. هر دو سازنده ایتالیایی و شمالی یک مینی ویرجینال کوچک به نام "اوتاوینو تولید کردند". ارتفاع مینی اوتاوینو یک اکتاو بالاتر از ساز بزرگتر بود. در سنت فلاندر اغلب اینها - شاید همیشه - همراه ویرجینال‌های بزرگ فروخته می‌شد، که می‌توان اوتاوینو را به آن متصل کرد و به دو ویرجینال تبدیل کرد (زیر را مطالعه کنید). در سنت ایتالیایی، اوتاوینو
(زیر را مطالعه کنید). در سنت ایتالیایی، اوتاوینو معمولاً یک ساز جداگانه برای خود بود که بدنه بیرونی، درست مانند سازهای بزرگتر ایتالیایی ساخته شده بود. ویرجینال‌های دوقلو. سازنده‌های فلاندری، به ویژه خانواده روکرز که سازنده ویرجینال‌ها بودند، نوع خاصی از ویرجینال را به نام "مادر و کودک تولید کرد (moeder und kind)". این شامل دو ساز در یک دستگاه بود: یک باکره معمولی (اعم از اسپینت یا موزیلار) با یک (مثلاً) رجیستر ۸ اینچی و یک اوتاوینو با یک رجیستر ۴ اینچی. و می‌توان آن را بیرون آورد و به عنوان یک ساز صفحه
و می‌توان آن را بیرون آورد و به عنوان یک ساز صفحه کلید جداگانه نواخت. با این حال، این دو ساز را می‌توان با هم پیوند داد، اوتاوینو روی سیمهای ویرجینال بزرگتر قرار می‌گرفت، به طوری که جک‌های ساز بزرگتر از شکافی در پایین اوتاوینو عبور می‌کنند. حالا جک‌های ساز بزرگتر کلیدهای اوتاوینو را فعال می‌کند، به طوری که هر دو ساز همزمان صدا می‌دهند و صدای زیباتری می‌دهند. در میان سازهای موجود در فهرست هنری هشتم انگلستان، که توسط فیلیپ ون ویلدر در سال ویرجینال" و سایر سازهای نا معلوم ذکر شده‌است. اما نام این ساز ۳۰ سال
نا معلوم ذکر شده‌است. اما نام این ساز ۳۰ سال قبل از تولید ویرجینال دوقلو نوشته شده‌اند. مختصات‌ها و اندازه‌ها. مختصات صفحه کلید ازترین virginals C 2 / E 2 به C 6 (45 یادداشت، ۴ اکتاو)، اکتاو پایین‌تر اکتاو کوتاه تنظیم شد، به طوری که E پایین صدا C 2، پایین F صدا D 2، و در پایین G صدا E 2، در نتیجه استفاده از کلیدهای اسمی که به ندرت در رپرتوار معاصر مورد استفاده قرار گرفت به برخی از مدل‌های ایتالیایی از C 2 تا F 6 (54 یادداشت ، اکتاو). ویرجینال در اندازه‌های مختلف موجود بود. ارگ نواز و چنگ هلندی Class Douwes
موجود بود. ارگ نواز و چنگ هلندی Class Douwes (حدود ۱۶۵۰ - حدود ۱۷۲۵) از سازهایی به تا تفاوت بین زیرو بمی مدل‌های ارائه شده توسط کارگاه Ruckers به هیچ وجه خودسرانه نبودند، فواصل موسیقی از یک تن، یک ۴، یک ۵، یک اکتاو و نهم. بر اساس جرم‌گیری‌هایی که توسط Douwes ارائه شده‌است، تعیین تکلیف برای این سازها پیشنهاد شده‌است. اکثر سازهای مدرن عیار در ارتفاع ۸ اینچ یا اوتاوینی در ۴ اینچ هستند، هرچند هیچ ساز روکرز بازمانده از اینمدل وجود ندارد، و به احتمال زیاد هیچ‌کدام هرگز توسط کارگاه او ساخته نشده‌است. تزیین. در
هرگز توسط کارگاه او ساخته نشده‌است. تزیین. در حالی که بسیاری از ویرجینال‌های اولیه در سراسر اروپا در چوب ساده رها شده بودند، بعد از مدتی تزئینات زیادی به آنها اضافه شد، که ممکن است به بقای بسیاری از چنین سازهایی کمک کرده باشد. از قالب بندی روی لبه‌های بدنه، جکری و تسمه‌های نامدار گرفته تا تزئینات عاج، مادر مروارید، مرمر، عقیق، لاک پشت یا سنگهای نیمه قیمتی، و حتی نقاشی پیچیده، که هیچ‌کس از عهده آنها بر نمی‌آید. بیشتر ویرجینال فلمندی با گل، میوه، پرندگان، کرم‌ها، پروانه‌ها و حتی میگوهای پخته رنگ آمیزی شده
پروانه‌ها و حتی میگوهای پخته رنگ آمیزی شده بودند که همه در حاشیه آبی رنگ و پیچیده عربی به چشم می‌خوردند. به نظر می‌رسد بسیاری از این نقوش نمادهای قیامتی هستند (Germann, p. 28) کلیدها معمولاً با استخوان پوشانده شده بودند و نوک تیز کلید از بلوط یا به ندرت شاه بلوط بود. قسمت بیرونی بدنه معمولاً از سنگ مرمر بود، در حالی که داخل آن با کاغذهای ترانسفر چاپ شده تزئین شده بود. گهگاه داخل درپوش نقاشی تزئینی داشت. و بیشتر اوقات با کاغذهای چاپ که با شعار لاتین تزئین شده بود و معمولاً با اخلاق یا موسیقی مرتبط بود،
شده بود و معمولاً با اخلاق یا موسیقی مرتبط بود، همچنین می‌توان بعضی شعارها را روی تخته کلید قرار داد. برخی از شعارهای معمولی عبارتند از: هنرمند هلندی یوهانس ورمیر یکی از چندین نقاشی بود که شامل نقاشی‌هایی از جمله نمونه‌های ویرجینال بود. چیدمانی استاندارد برای ویرجینال‌های ایتالیایی وجود نداشت. اغلب این ویرجینال‌های ایتالیایی که تزئین شده بود، و ساز معمولی را ساده می‌گذاشتند (معمولاً برای ویرجینال‌های ونیزی). این موارد را می‌توان با نقاشی‌هایی از گروتسک، صحنه‌های کلاسیک یا مارکت تزئین کرد. مدل‌های رومیزی
کلاسیک یا مارکت تزئین کرد. مدل‌های رومیزی می‌توانند از چوب شمشاد ساده باشند یا در وسایل دیگر با عاج، آبنوس، مروارید یا لاک پشت صدف تزئین شده (مانند اغلب موارد در شمال ایتالیا). به‌طور سنتی، ویرجینال‌های شمالی و ایتالیایی با طرح گل رز کنده کاری می‌شدند، اگرچه این تزئینات قرون وسطایی بودند، اما هرگز به صورت یکپارچه به عنوان بخشی از ویرجینال حک نشده‌اند در سازهای فلاندرایی، ویرجینال معمولاً از سرب ساخته می‌شد و طلاکاری می‌شد و معمولاً حروف اولیه سازنده را در بر می‌گرفت. آهنگسازان و مجموعه آثار. همان‌طور که در
می‌گرفت. آهنگسازان و مجموعه آثار. همان‌طور که در بالا اشاره شد، کلمه "ویرجینال را" می‌توان برای هر ساز کیبورد زهی به کار برد، و از آنجایی که در دوران شکوفایی ویرجینال‌ها به ندرت نشانه ای از ساز در قطعات موسیقی وجود داشت، به ندرت می‌توان آهنگسازی را یافت که بتوان گفت به‌طور خاص برای آن ساز می‌نوازد، تقریباً تمام موسیقی‌های صفحه کلید دوران رنسانس در سازهای هرپسیکال، ویرجینال، کلاوکورد یا ارگان به یک اندازه زیبا بنظر می‌رسند. و مشکوک است که آیا آهنگساز هنگام نوشتن موسیقی صفحه کلید ساز خاصی در ذهن داشته‌است.
نوشتن موسیقی صفحه کلید ساز خاصی در ذهن داشته‌است. لیستی از آهنگسازان هنگام نوشتم به ویرجینال نظر داشته‌اند (در میان سایر سازها) ممکن است ویرجینالیست یافت شود. اگرچه «مکتب ویرجینالی» معمولاً به آهنگسازان انگلیسی اشاره می‌کند، اما استفاده از این کلمه در ارتباط با برخی از آهنگسازان صفحه کلید قاره ای آن دوره، مانند Girolamo Frescobaldi و Giovanni Picchi، یا Samuel Scheidt و Jan Pieterszoon Sweelinck، نادرست نخواهد بود. و آنها فقط در این رشته تخصص نداشتند از بین ده‌ها کتاب «ویرجینال» به اصطلاح انگلیسی، فقط کتاب
ده‌ها کتاب «ویرجینال» به اصطلاح انگلیسی، فقط کتاب ویرجینالالیزابت راجرز این کلمه را در عنوان اصلی خود دارد: سایر مجموعه‌ها توسط محققان موسیقی در قرن نوزدهم یا بیستم به این نام نسبت داده شد. مجموعه ای از «کتابهای اصلی» انگلیسی شامل موارد زیر است: یادداشت. ۱۵۵۳ نوشته شده‌است، مواردی از "ویرجینال دو قلو"، "یک جفت جدید دو پیوند به بیرون. ویرجینالهای موجود در موزه هنر متروپولیتن
«انسان‌نماهای نسل‌کش» () ترانه‌ای منتشرشده توسط گروه موسیقی متال ارمنی-آمریکایی سیستم آو ا داون است.این آهنگ در کنار «از سرزمین محافظت کن» در ۶ نوامبر ۲۰۲۰ از طریق امریکن رکوردینگز و کلمبیا رکوردز منتشر شد تا درباره ارمنستان و جمهوری آرتساخ در جنگ ناگورنو قره‌باغ ۲۰۲۰ افزایش آگاهی دهد.این ترانه نخستین فعالیت گروه از ۱۵ سال پیش با آلبوم "هیپنوتایز" (۲۰۰۵) و ۱۴ سال از آخرین تک‌آهنگشان، «روز تنهایی» (۲۰۰۶) است. دو ترانه «از سرزمین محافظت کن» و «انسان‌نماهای نسل‌کش» بیش از ۶۰۰٬۰۰۰$ سرمایه جمع‌آوری کردند که به
بیش از ۶۰۰٬۰۰۰$ سرمایه جمع‌آوری کردند که به آسیب‌دیدگان جنگ در ارمنستان کمک کند.
دِرَفشِ شَهباز یا درفش شهباز طلایی، که به درفش کوروش بزرگ نیز شناخته می‌شود، درفش اصلی شاهنشاهی هخامنشی بود. برپایه منابع، درفش اصلی هخامنشیان مزین به پرنده‌ای زرین به نام شهباز بوده است. ریچارد فرانسیس برتون، خاورشناس اهل بریتانیا، منبع الهام شهباز را گونه‌ای پرنده شکاری نامور به طرلان می‌دانست. برخی اما یک پرنده دیگر با نام عقاب شاهی را الگوی ساخت شهباز دانسته‌اند. توصیف. منابع یونانی و رومی. گزنفون، مورخ یونانی، درفش پادشاهی اردشیر دوم هخامنشی در نبرد کوناکسا را این‌گونه توصیف می‌کند: همین نویسنده در
کوناکسا را این‌گونه توصیف می‌کند: همین نویسنده در کوروش‌نامه، کتاب هفتم، بخش یکم، این درفش را به کوروش بزرگ منسوب دانسته و می‌نویسد: به گفته هرودوت، هر لشکر از ارتش هخامنشی، دارای درفش ویژه خود بود. یکی از این درفش‌ها، پلاکی مربع‌شکل است که نقش آن بر روی یک گلدان یونانی، نامور به «جام دوریس»، که امروزه در موزه لوور نگهداری می‌شود، به تصویر کشیده شده است. طرح مشابه از یک دیسک برنزی اورارتویی از نیز شناخته شده است. تابلوهای مربع‌شکل مشابه بر روی میله‌هایی از شش نقش‌برجسته تخت جمشید هم شناسایی شده است. نقاشی
شش نقش‌برجسته تخت جمشید هم شناسایی شده است. نقاشی موزائیکی نبرد ایسوس، واقع در پمپئی، که در اصل یک تقلید رومی از یک نقش یونانی مشابه مربوط به تاریخ ۳۲۰ پیش از میلاد است، درفش پادشاهی ایرانیان را به نمایش می‌گذارد. این درفش به‌صورت یک پلاک مستطیلی، احتمالاً با بدنه بنفش، حاشیه سرخ و نقاطی به رنگ زرد تصویر شده است. از پرنده زرین مرکز درفش اثر چندانی باقی‌نیست. روی سر پرنده، زائده‌ای کاکل‌مانند باقی‌مانده، ازاین‌رو برخی آن را خروس تعبیر کرده‌اند. دیگران اما با توجه به تأثیرپذیر هنر مصر باستان بر هخامنشیان،
با توجه به تأثیرپذیر هنر مصر باستان بر هخامنشیان، این زائده را باقی‌مانده قرص خورشیدی می‌دانند که بالای سر پرنده قرارداشته و به‌همین جهت، این پرنده را شاهین یا عقاب دانسته‌اند. هخامنشیان، شاهین را نشانه اقتدار و مظهر جلال خود می‌دانستند. آلیان، تاریخ‌نگار رومی نیز خاندان هخامنشی را پرورش‌یافته عقاب می‌دانست. منابع ایرانی. ابوریحان بیرونی درکتاب «التفهیم» می‌گوید: ابراهیم پورداوود نیز در کتاب فرهنگ ایران باستان چنین آورده است: کاشی یافت‌شده در تخت جمشید. یک کاشی کوچک در اندازۀ ۱۲ در ۵ سانتی‌متر در سال ۱۳۲۷
کاشی کوچک در اندازۀ ۱۲ در ۵ سانتی‌متر در سال ۱۳۲۷ خورشیدی (۱۹۴۸ میلادی) در تخت جمشید کشف شد. این قطعه که به شماره ۲۴۳۶ در سال ۱۳۳۸ خورشیدی در دفتر بخش تاریخی موزه ایران باستان ثبت‌شده، دارای نقش شاهین است. رنگ کاشی، آبی مصری است و دورتادور آن را با مثلث‌های کوچک فرورفته زینت داده‌اند. در هر طرف از اضلاع، ۱۳ مثلث کوچک فرورفته قرار دارد و ۴ مثلث کوچک نیز در چهارگوشه آن موجود است. داخل مثلث‌ها به رنگ‌های سبز و سفید و سرخ است. نقش پرنده برپایه نقش حوروس، یکی از خدایان مصری تصویر شده است. با وجود تأثیر از هنر
خدایان مصری تصویر شده است. با وجود تأثیر از هنر مصری، به نظر می‌رسد که این نقش مفهومی ایرانی را می‌رساند؛ احتمالاً شهباز یا پرنده‌ای اوستایی به نام «مرغ وارغن» (varəγna) را نشان می‌دهد. دو سوراخ موجود بر بالا و پایین این کاشی، می‌تواند نشان‌دهنده نوعی مدل پرچم بودن این اثر باشد. ارتباط با درفش کاویانی. به‌سبب رنگ‌بندی مشابه درفش ایرانی موجود در موزائیک نبرد ایسوس با درفش کاویانی، یعنی درفش رسمی شاهنشاهی ساسانی، برخی معتقدند که ممکن است درفش کاویانی در روزگار شاهنشاهی هخامنشی نیز دارای رسمیت بوده است.
روزگار شاهنشاهی هخامنشی نیز دارای رسمیت بوده است. کهن‌ترین آثار منسوب به درفش کاویانی، نقش سکه‌های سیمینی از سده سوم پیش از میلاد است که توسط فرمانداران دست‌نشاندۀ سلوکیان در پارس، موسوم به فرترکه ضرب شده‌اند.