payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پخش برنامه‌های فرهنگی، مذهبی، اجتماعی در قالب ۳ بخش خبری، معرفی شخصیت‌های استان اردبیل و معرفی اماکن مذهبی استان اردبیل از جمله برنامه‌های رادیو آران عنوان شده‌است. پخش برنامه‌های مختلف به مناسب «هفتهٔ اردبیل» و «هفتهٔ دفاع مقدس» از دیگر کارهای این رادیو بوده‌است. رادیو آران در رمضان سال ۱۳۹۲ خورشیدی، «برنامهٔ زندهٔ رمضان»، در رمضان سال ۱۳۹۵ خورشیدی، برنامهٔ «مومن‌لرالله قوناقلیغیندا» و در رمضان ۱۳۹۷ خورشیدی نیز ۱۳۳ ساعت برنامهٔ تولید و برای گویشوران به زبان ترکی آذربایجانی در خارج ایران پخش کرده‌است.
زبان ترکی آذربایجانی در خارج ایران پخش کرده‌است. برگزیدگی. برنامهٔ «حس زندگی» به کارگردانی «فرشید زبوری» پخش شده از رادیو آران، جایزهٔ «بهترین برنامه ترکیبی رادیویی» را در بخش مسابقهٔ بین‌الملل «نخستین جشنوارهٔ جهانی تولیدات اربعین» به خود اختصاص داد.
راتو عادل ()، در زبان جاوه‌ای به معنای شاهزاده عادل است. این عنوان برای منجی یا مسیحایی در نظر گرفته شده بود که قرار بود مردم جاوه را از سلطه بیگانگان آزاد کرده و امپراتوری بزرگی را ایجاد کند. تسلط خارجی در متن این گفتارها، اغلب به سلطه هلند در هند شرقی هلند گفته می‌شود. راتو عادل جایگاه تقریباً مقدسی داشت. آمدن راتو عادل برای اولین بار توسط پیامبر جایابایا در پرالمبانگ جایابایا پیشگویی شد. گفته شد که رتو عادل در آغاز فقیر و ناشناخته بود. چندین راتو عادل وجود داشته‌است. شاید مشهورترین آن‌ها شاهزاده جاوه‌ای
داشته‌است. شاید مشهورترین آن‌ها شاهزاده جاوه‌ای دیپونگورو بود که در سال ۱۸۲۵ جنگی را به راه انداخت که اکنون به نام جنگ جاوه شناخته می‌شود و تا سال ۱۸۳۰ ادامه داشت. بعدها، در حدود سال ۱۸۸۰، یکی از بستگان دیپونگورو، شاهزاده پانگران سوریا اینگالوگو، نیز با عنوان راتو عادل شناسایی شد. با این حال، این فقط به این دلیل بود که او با دیپونگورو ارتباط داشت. به گفته مورخ برنارد دَهم، سوکارنو را نیز در زمان خود راتو عادل می‌دانستند. چهره‌نگاره سوکارنو را افراد به عنوان تعویذ و طلسم حمل می‌کردند تا «در امان بمانند.»
تعویذ و طلسم حمل می‌کردند تا «در امان بمانند.» اعتماد به نفس سوکارنو دلیلی شد که بسیاری از مردم راتو عادل را در او ببینند. این وضعیت احتمالاً به موفقیت سوکارنو در میان توده‌ها نیز کمک کرده‌است. برخی افراد دیگر که راتو عادل به حساب آمده‌اند عبارتند از: سلطان هامنگ کوبوئونو نهم؛ معاون دوم رئیس‌جمهور اندونزی؛ و مگاواتی. ژاپنی‌ها در زمان حمله به اندونزی از اعتقاد به راتو عادل استفاده کرده و در این کشور شب‌نامه‌هایی را با متن خود و منسوب به پیامبر جایابایا پخش کردند. در آن نوشته شده بود: «ارتش ژاپن در اندونزی
کردند. در آن نوشته شده بود: «ارتش ژاپن در اندونزی فرود می‌آید تا پیش‌بینی مرحوم اعلی‌حضرت جایابایا را برآورده کند. به یاد تو! زردپوست‌ها از شمال خواهند آمد تا مردم اندونزی را از بردگی هلندی‌ها آزاد کنند.»
سیستم/۳۲ آی‌بی‌ام که در ژانویه ۱۹۷۵ معرفی شد یک کامپیوتر میان رده با صفحه نمایش داخلی، درایوهای دیسک، چاپگر و نرم‌افزار گزارش پایگاه داده بود. این دستگاه در درجه اول توسط مشاغل کوچک تا متوسط برای برنامه‌های حسابداری استفاده می‌شد. آی‌بی‌ام آرپی‌جی زبان برنامه‌نویسی اصلی برای این ماشین بود. بررسی اجمالی. دستگاه ۱۶ بیتی تک کاربره System/32 که با نام IBM 5320 نیز شناخته می‌شود، در سال ۱۹۷۵ معرفی شد و جانشین مدل ۶ سیستم IBM System/3 در خط کامپیوترهای میان رده شرکت IBM شد. شرکت IBM آن را به عنوان «اولین سیستمی
IBM شد. شرکت IBM آن را به عنوان «اولین سیستمی که سخت‌افزار و نرم‌افزار کاربردی جامع را در خود جای داده‌است» توصیف کرد. "نیویورک تایمز" System/32 "را" به عنوان «کامپیوتری جمع و جور برای کاربرانی بدون تجربه برنامه‌نویسی یا با تجربه برنامه‌نویسی کم» توصیف کرد. در کمتر از ۴۰ ماه، «System/32 از IBM System/3 به عنوان پراستفاده‌ترین کامپیوتر IBM پیشی گرفت.» این کامپیوتر شبیه یک میز اداری بزرگ با نمایشگر بسیار کوچک شش خط در چهل کاراکتر و صفحه کلیدی شبیه به سوراخ کننده کاغذ شرکت IBM بود. System/32 که ظاهری شبیه به
کاغذ شرکت IBM بود. System/32 که ظاهری شبیه به یک میز کامپیوتر داشت، پس از معرفی در سال ۱۹۷۵ به اقتباس از برنامه تلویزیونی محبوب ایالات متحده در آن زمان، "The Six Million Dollar Man" (مرد بیونیک)، به "میز Bionic" معروف شد. System/32 دارای یک چاپگر داخلی بود که هنگام نشستن مستقیماً رو به روی اپراتور قرار می‌گرفت و می‌توانست گزارش‌ها، یادداشت‌ها، صورت‌حساب‌ها، برچسب‌های آدرس و غیره را چاپ کند. System/32 در ۷ ژانویه ۱۹۷۵ معرفی شد و در ۱۷ اکتبر ۱۹۸۴ تولید آن متوقف شد. مهاجرت به سیستم IBM/34 به‌طور کلی روند ساده
شد. مهاجرت به سیستم IBM/34 به‌طور کلی روند ساده ای داشت زیرا کد منبع سازگار بود و تنها نیاز بود برنامه‌ها مجدداً کامپایل شوند. پردازنده. System/32 دارای یک پردازنده ۱۶ بیتی با زمان چرخه ۲۰۰ نانوثانیه بود که به عنوان "CSP (Control Storage Processor") شناخته می‌شد. در حالی که System/3 از یک پردازنده سیم کشی شده استفاده می‌کرد، System/32 مجموعه دستورالعمل System/3 را در قالب میکروکد پیاده‌سازی می‌کرد. پردازنده System/32 از فرمت میکروکد عمودی استفاده می‌کرد که هر ریزدستورالعمل ۱۶ بیت از حافظه کنترلی را اشغال
هر ریزدستورالعمل ۱۶ بیت از حافظه کنترلی را اشغال می‌کرد. ۱۹ آپکد ریزدستورالعمل مختلف برای این دستگاه وجود داشت، با این حال ریزدستورالعمل‌های خاصی بسته به اینکه کدام بیت در بقیه دستورالعمل‌های کوچکتر تنظیم شده بودند، می‌توانستند عملیات‌های متفاوتی را انجام دهند به طوری که حدود ۷۰ عملیات مجزا به صورت همزمان در دسترس بود. مجموعه ای اختیاری از دستورالعمل‌های "علمی" نیز در دسترس بود که برای پشتیبانی از کامپایلر فرترن با پشتیبانی از محاسبات ممیز شناور در میکروکد وجود داشت. برخی از مهندسان IBM، از جمله گلن هنری و
داشت. برخی از مهندسان IBM، از جمله گلن هنری و فرانک سولتیس، با توجه به تاریخچه این دستگاه، میکروکد System/32 را شبیه به مجموعه دستورالعمل‌های یک رایانه کم‌دستور توصیف کرده‌اند. عملکرد شبیه‌سازی System/3 ضعیف بود، که همین امر باعث شد IBM بخش‌های حیاتی عملکرد سیستم‌عامل SCP را مستقیماً در میکروکد پیاده‌سازی کند. سیستم‌های بعدی System/34 و System/36 این مشکل را با استفاده از دو پردازنده مختلف برطرف کردند - معماری System/32 CSP منحصراً برای سیستم عامل، کنترل ورودی/خروجی و کد ممیز شناور استفاده می‌شد، در حالی
و کد ممیز شناور استفاده می‌شد، در حالی که کد کاربر روی "پردازنده حافظه اصلی(MSP) اجرا می‌شد که" مجموعه دستورالعمل‌های System/3 را مستقیماً در سخت‌افزار، بدون استفاده از میکروکد، پیاده‌سازی کرد. استفاده از میکروکد برای پیاده‌سازی شبیه‌سازی مجموعه دستورالعمل‌ها و همچنین اجزای سیستم عامل حیاتی، تأثیر بسزایی بر روی طراحی لایه‌های میکروکد در System/38 بعدی داشت. حافظه و ذخیره‌سازی. این دستگاه ۱۶، ۲۴ یا ۳۲ کیلوبایت حافظه اصلی و ۴ یا ۸ کیلوبایت حافظه کنترلی داشت. حافظه کنترلی بیشتر یک گزینه اضافی و اختیاری بود و
حافظه کنترلی بیشتر یک گزینه اضافی و اختیاری بود و برای پشتیبانی از دستورالعمل‌های علمی مورد نیاز بود. یک هارد دیسک در یکی از سه اندازه زیر موجود بود: این سیستم شامل یک درایو فلاپی هشت اینچی بود که می‌توانست فلاپی‌های خانواده IBM 3740 را نیز بخواند. فقط یک طرف فلاپی دیسکت 77Track استفاده می‌شد. هر Track دارای ۲۶ بخش ۱۲۸ بایتی بود. بعدها یک قالب توسعه یافته توسط IBM ارائه شد و اجازه قرارگیری ۵۱۲ بایت در هر بخش را می‌داد. با این حال، این به یک فلاپی ۸ اینچی رسید که کمتر از یک سوم مگابایت را در خود جای می‌داد.
که کمتر از یک سوم مگابایت را در خود جای می‌داد. اپراتور System/32. هنگام فشردن کلیدهای داده‌های ورودی، اپراتور نمایش کاراکترها را مشاهده می‌کرد که در آن زمان درمورد خانواده IBM 3740 برای ورود داده به رسانه فلاپی دیسک نیز رایج بود. برای به کار انداختن System/32 به متخصص کامپیوتر نیازی نبود. نرم‌افزار سیستم. برخی از اصطلاحات مرتبط با نرم‌افزار System/32 عبارتند از:
ژان کارلوس ویسنته (پرتغالی: Jean Carlos Vicente؛ زاده ۱۵ فوریه ۱۹۹۲) ملقب به ژان کارلوس یا خوان کارلوس یک بازیکن اهل برزیل در پست هافبک است. وی در تیم سیارا بازی می‌کند. زندگی فوتبالی. ژان کارلوس در تیم نوجوانان پالمیراس کشف شد. در سال ۲۰۱۳ به سائو برناردو پیوست و بعد از آن در تیم ویلا نوا به صورت قرصی حضور داشت و با ارسال ۸ پاس گل عنوان بهترین پاسور مسابقات سری B برزیل را کسب کرد. در ۴ سپتامبر ۲۰۱۶، کارلوس با امضاء قرار دادی به صورت قرضی به باشگاه سائوپائولو پیوست که قرارداد وی بند خرید دائمی نیز داشت.
پیوست که قرارداد وی بند خرید دائمی نیز داشت. افتخارات. گویاس ۲۰۱۷: کمپئوناتو گویانو (لیگ فوتبال ایالت گویانو) نائوچیکو ۲۰۱۹: قهرمانی در سری C برزیل ۲۰۲۱: کمپئوناتو پرنامبوکانو (لیگ قوتبال ایالت پرنامبوکان)
پادشاهی پاجانگ () یکی از پادشاهی‌های متعددی بود که در جاوه اندونزی ظهور و سقوط کرد. این امپراتوری اسلامی در سال ۱۵۶۸ زمانی که هادیویجایا به سلطنت رسید و منطقه را از سلطنت دماک جدا کرد، تأسیس شد. بین سال‌های ۱۵۴۸ و ۱۵۶۸ یک دورهٔ بین‌السلطنه وجود داشت، زیرا چندین مدعی تاج و تخت با یکدیگر جنگیدند. در اوایل سال ۱۵۸۶، قدرت به دست امپراتوری نوظهور ماتارام افتاد. حاکم ماتارام ادعاهایی بر پاجانگ و تاج و تخت آخرین فرمانروای دماک، سلطان ترنگانا داشت. پاجانگ هادیویجایا یا جاکا تینکیر، لرد بویولالی موفق شد در سال ۱۵۶۸
یا جاکا تینکیر، لرد بویولالی موفق شد در سال ۱۵۶۸ یک جنگ داخلی را به نفع خود پایان دهد. او از اشراف اعلای جاوه، از نوادگان براویجایا پنجم، آخرین امپراتور هندو ماجاپهیت، و از سلطان ترنگانای دماک بود. در آخرین نبرد این جنگ، آخرین مدعی دماک، آریا پنانگ سانگ، با کمک دست‌نشاندگان کی آگنگ پاماناهان و پسرش سوتاویجایا شکست خورد و کشته شد. هر دو رعیت در کوتا گده با آپاناژها پاداش گرفتند. این بذر سقوط پاجانگ را گذاشت. امپراتوری ماتارام از قلمرو سوتاویجایا سرچشمه گرفت. به گفته آندایانینگرات، یک رویدادنامه جاوه‌ای، در
به گفته آندایانینگرات، یک رویدادنامه جاوه‌ای، در طول جنگ بین ماجاپاهیت و دماکین، پاجانگ به دست سونان نگودونگ و پسرش، رادن کبو کنانگا، بعدها کی آگنگ پنگینگ افتاد. پاجانگ از آن زمان تاکنون تابع سلطنت دماک بوده‌است. کی آگنگ پنگینگ به اتهام شورش علیه دماک به اعدام محکوم شد. پسر او که در اختیار جاکا تینکیر باقی ماند، تلاش کرد تا به دماک خدمت کند و در نتیجه قلمروهای خود را پس بگیرد. جاکا تینکیر فرمانده زبردست ارتش بود و از سوی سلطان ترنگانا با عنوان هادیویجایا به سمت نایب السلطنه پاجانگ منصوب شد. او بر پنگینگ
به سمت نایب السلطنه پاجانگ منصوب شد. او بر پنگینگ (اکنون تقریباً بویولالی و کلاتن)، تینکیر (منطقه اطراف سالاتیگا) و نواحی اطراف حکومت کرد. پس از مرگ سلطان ترنگانا در سال ۱۵۴۶، سونان پراوتو به سلطنت رسید، اما این پادشاه در سال ۱۵۴۹ توسط پسر عموی خود آریا پنانگ سانگ به قتل رسید. آریا پنانگ سانگ نیز سعی کرد هادیویجایا را بکشد، اما موفق نشد. هادیویجایا و پیروانش با حمایت ملکه کالینیامات، آریا پنانگ‌سانگ را شکست دادند. هادیویجایا وارث تاج و تخت سلطنت دماک شد اما کراتون را به پاجانگ منتقل کرد. این حرکت آغاز
اما کراتون را به پاجانگ منتقل کرد. این حرکت آغاز تاریخ کوتاه پاجانگ است. سقوط پاجانگ. طبق افسانه، سلطان هادیویجایا به سوتاویجایا بسیار علاقه داشت. او سوتاویجایا را به فرزندی پذیرفت و او را همبازی فرزندش شاهزاده باناوا کرد. بناوا آنقدر قوی نبود که پس از مرگ پدرش جانشین او شود. باناوا در مواجهه با شورش آریو پانگیری مجبور به فرار به کوتا گده شد. سوتاویجایا آریو پانگیری را شکست داد و کراتون پاجانگ را در سال ۱۵۸۶ تصرف کرد. بناوا از قدرت کناره گرفت و سوتاویجایا را جانشین خود کرد.
یریشو (به آلمانی: &lt;bdi&gt;Jerichow&lt;/bdi&gt;)فیلم درام آلمانی محصول ۲۰۰۸ به نویسندگی و کارگردانی کریستین پتزولد است. این فیلم به‌طور کلی از رمان آمریکایی «پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند» نوشته جیمز کین در سال ۱۹۳۴ الهام گرفته شده‌است. این فیلم به عنوان نخستین فیلم نمایش داده شده به رقابت شصت و پنجمین جشنواره فیلم ونیز دعوت شد و همچنین نامزد جایزه فیلم آلمان در سال ۲۰۰۹ در بخش بهترین فیلم بلند و بهترین کارگردانی شد. نخستین نمایش رسمی آلمان در ۸ ژانویه ۲۰۰۹ بود. نمایش‌های آمریکایی به زبان آلمانی با زیرنویس
بود. نمایش‌های آمریکایی به زبان آلمانی با زیرنویس انگلیسی بود. همان‌طور که از عنوان پیداست، داستان فیلم در شهر یریشو آلمان می‌گذرد. خلاصه داستان. کهنه سرباز جنگ افغانستان «توماس» که با رسوایی از خدمت مرخص شده‌است، به خانه خود در یریشو بازمی‌گردد. «علی»، یک کار آفرین ترک تبار که او «توماس» را به عنوان راننده استخدام می‌کند. در این هنگام او با «لائورا»، همسر «علی» آشنا می‌شود و… نقدها. "وسلی موریس"، نویسنده بوستون گلوب، فیلم را با وجود آنچه او عاشقانه احمقانه و حتی تعلیق احمقانه‌تر می‌خواند، دوست داشت. "مت
و حتی تعلیق احمقانه‌تر می‌خواند، دوست داشت. "مت پریگ" در نقدی برای "هفته نامه فیلادلفیا"، نقدی متفاوت با درجه ب به فیلم داد. "رودریک کانوی موریس"، از "اینترنشنال هرالد تریبون"، از بازی این سه بازیگر تعریف کرد. "راجر ایبرت" نقد مثبتی به فیلم داشت و گفت: «پتزولد، که فیلمنامه را هم نوشته‌است، فیلم‌های هیجان‌انگیز سطح یک نمی‌سازد و شخصیت‌های او ممکن است باهوش‌تر از ما یا نادان‌تر باشند».
در زیست‌شناسی، گونه‌های دیررس (Altricial) به گونه‌هایی گفته می‌شود که در آن‌ها بچه‌ها در زمان به دنیا آمدن رشد نکرده‌اند، اما با کمک والدینشان پس از تولد بالغ می‌شوند. گونه‌های زودرس (Precocial) به گونه‌هایی گفته می‌شود که در آنها جوان‌ها از لحظه تولد یا جوجه‌کشی نسبتاً بالغ و متحرک هستند. گونه‌های زودرس معمولاً نیازمند (Nififugous) هستند، به این معنی که مدت کوتاهی پس از تولد یا جوجگی، آشیانه را ترک می‌کنند. این دو دسته گاهی یک پیوستار بدون شکاف متمایز بین آنها را تشکیل می‌دهند یعنی ویژگی‌های هر دودسته را
آنها را تشکیل می‌دهند یعنی ویژگی‌های هر دودسته را دارا هستند. ریشه‌شناسی. این کلمه از ریشه لاتین alere مشتق شده است که به معنای شیر دادن، پرورش دادن یا تغذیه است و نشان‌دهنده نیاز به تغذیه و مراقبت از کودکان برای مدت طولانی است. "در مقابل، گونه‌هایی که بچه‌هایشان" بلافاصله یا زود حرکت می‌کنند، زودرس نامیده می‌شوند. کلمه "precocial" از همان ریشه "precocious" گرفته شده است که در هر دو مورد به معنای بلوغ زودرس است.
مصیب شهبازف () سیاستمدار، انقلابی و کمیسر (وزیر) آموزش و پرورش آذربایجان شوروی بود. زندگی‌نامه. مصیب شهبازف در سال ۱۸۹۸ در مخاچ‌قلعه از توابع استان داغستان امپراتوری روسیه به دنیا آمد. به دنبال اینکه آموزش ابتدایی را در یک مدرسه روستایی پشت سر گذاشت، به همران پدرش راه آستراخان را در پیش گرفت و بعد از مدتی به تحصیل خود در مدرسه ای موسوم به «رئالنی» در شهر دربند ادامه داد. فعالیت. مصیب شهبازف از دوران دانش‌آموزی به مسائل اجتماعی علاقه داشت، که در محافل هنری حضور می‌یافت و کتاب‌های ممنوعه می‌خواند. به تدریج به
می‌یافت و کتاب‌های ممنوعه می‌خواند. به تدریج به مطالعه ادبیات مارکسیستی روی آورد و شروع به شرکت در جلسات و تظاهرات کارگری کرد. اولین دوره از فعالیت انقلابی او در داغستان آغاز شد. سپس از آنجا که توسط حکومت وفت مورد تهدید و تعقیب قرار گرفت، به آستارخان بازگشت. محض رسیدن به آستارخان در سال ۱۹۱۸، ارتباطاتی با شعبه اسلامی تشکیل شده نزد کمیته ایالتی حزب کمونیست اتحاد شوروی که نریمان نریمانف مسئولیت آن را بر عهده داشت، برقرار کرده و به عضویت این حزب درآمد. مصیب شهبازوف به همت و اهتمام کمیته استانی حزب کمونیست
شهبازوف به همت و اهتمام کمیته استانی حزب کمونیست اتحاد شوروی برای تحصیل به مسکو اعزام شد. پس از فارغ‌التحصیلی از «دانشگاه ادبیات سرخ مسکو»، روانه خدمت سربازی شد و آنجا در قسمت سیاسی ارتش سیزدهم مشغول به کار شد. از سال ۱۹۱۸ به عنوان مبلغ در بخش سیاسی همان ارتش اشتغال یافت. در آستاراخان خود که مسئولیت دبیری حزب «همت»، دبیری کمیته انقلابی دربند، دبیری کمیته‌های نواحی داغستان جنوبی و «قیتاق- طبسران» را بر عهده گرفت. مصیب شهبازوف در سال ۱۹۲۱ به آذربایجان شوروی آمد. ابتدا در کمیسیون اضطراری مبارزه با ضدانقلاب
آمد. ابتدا در کمیسیون اضطراری مبارزه با ضدانقلاب مشغول به کار شد، سپس سکان هدایت کمیته اجرایی گنجه آویزد را در دست گرفت و به عنوان معاون «کمیساریای مردمی دادگستری آذربایجان شوروی» مشغول به کار شد. از سال ۱۹۲۳ به ریاست بخش تبلیغات کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان شوروی و سپس دبیری کمیته حزب کمونیست آذربایجان شوروی در گنجه آویزد رسید. مصیب شهبازوف در ۲۲ ژوئن سال ۱۹۲۹ به ریاست دانشگاه دولتی آذربایجان گماشته و تا اوایل ماه اون همان سال در این پست ابقا شد. مصیب شهبازوف برای مدتی به عنوان سردبیر در روزنامه «ینی
شهبازوف برای مدتی به عنوان سردبیر در روزنامه «ینی یول» (راه جدید) کار کرد. به ابتکار وی، در سال ۱۹۳۴ مجله «معلمه کومک» (کمک به معلم) به چاپ رسید. بین سالهای ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶ وزارت آموزش و پرورش آذربایجان شوروی را عهده‌دار شد. ۲۷ ژانویه سال ۱۹۳۷ از مصیب شهبازوف با اعطای نشان پرچم سرخ کار تقدیر به عمل آمد.
جراحی جنین که با عنوان جراحی ترمیمی جنین و جراحی پیش از تولد نیز شناخته می‌شود، شاخه رو به رشدی از پزشکی مادر-جنین است که طیف وسیعی از تکنیک‌های جراحی را پوشش می‌دهد که برای درمان نقایص مادرزادی در جنین‌هایی به‌کار می‌روند که هنوز در رحم مادر باردار هستند. سه نوع اصلی از این جراحی وجود دارد: جراحی باز جنین، که شامل باز کردن کامل رحم برای جراحی روی جنین است. جراحی فتوسکوپی کم‌تهاجمی که از برش‌های کوچک استفاده می‌کند و توسط فتوسکوپی و سونوگرافی هدایت می‌شود. روش سوم، درمان جنین از راه پوست، که شامل قرار دادن
سوم، درمان جنین از راه پوست، که شامل قرار دادن کاتتر تحت هدایت سونوگرافی مداوم است. مداخله درمانی روی جنین، علمی نسبتاً جدید است. فناوری‌های پیشرفته امکان تشخیص زودهنگام و دقیق‌تر بیماری‌ها و مشکلات مادرزادی در جنین را فراهم می‌کند. جراحی جنین عمدتاً از رشته‌های جراحی، پزشکی زایمان و پزشکی زنان و اطفال، فوق تخصص‌های نوزادان (مراقبت از نوزادان به ویژه نوزادان پرخطر)، پزشکی مادر و جنین (مراقبت از بارداری‌های پرخطر) و جراحی کودکان نشأت می‌گیرد. این نوع جراحی نیازمند اتاق‌های عمل و تجهیزات مناسب و تعداد زیادی
اتاق‌های عمل و تجهیزات مناسب و تعداد زیادی جراح و پزشک، متخصص، پرستار، درمانگر و تیم مددکاری اجتماعی و مشاوره است. اکثر مشکلات جنین، نیازی به جراحی ندارند یا قابل درمان نیستند. استثناها در این رابطه، مشکلات آناتومیکی هستند که اصلاح داخل رحمی در مورد آن‌ها امکان‌پذیر است و ممکن است در رشد و بقای جنین در آینده مفید باشد. اصلاح زودهنگام (پیش از تولد) این مشکلات، احتمالاً شانس یک نوزاد سالم و نسبتاً طبیعی را افزایش می‌دهد. زن باردار در طول هر نوع مداخله جنینی همانند جنین، خطراتی را متحمل می‌شود. علاوه بر خطر
همانند جنین، خطراتی را متحمل می‌شود. علاوه بر خطر کلی که هر عمل جراحی دارد، خطری برای سلامت رحم مادر نیز وجود دارد که به‌طور بالقوه توانایی او را برای بچه‌دار شدن مجدد محدود کند. این خطر بیشتر از عمل سزارین انتخابی است زیرا: انواع. جراحی باز جنین. تکنیک. توکولیتیک‌ها معمولاً برای جلوگیری از زایمان تجویز می‌شوند. با این حال، اگر خطر برای جنین در داخل رحم بیشتر از زایمان باشد، مانند عفونت داخل رحمی، خونریزی واژینال غیرقابل توضیح و برخی مشکلات جنین، این داروها نباید تجویز شوند. جراحی باز جنین از بسیاری جهات
نباید تجویز شوند. جراحی باز جنین از بسیاری جهات شبیه به سزارین است که تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود، با این تفاوت که جنین، متصل به جفت باقی می‌ماند و به رحم بازمی‌گردد. هیستروتومی بر روی زن باردار انجام می‌شود و پس از باز شدن رحم و نمایان شدن جنین، عمل جراحی جنین آغاز می‌شود. به‌طور معمول، این جراحی شامل یک روش موقت است که به جنین اجازه می‌دهد تا زمانی که به اندازه کافی بالغ شود تا بتواند از زایمان و روش‌های جراحی نوزادی زنده بماند، در رحم باقی بماند. پس از اتمام جراحی جنین، جنین دوباره داخل رحم قرار
پس از اتمام جراحی جنین، جنین دوباره داخل رحم قرار می‌گیرد و رحم و دیواره شکم بسته می‌شود. پیش از انجام آخرین بخیه در دیواره رحم، مایع آمنیوتیک جایگزین می‌شود. مادر به مدت ۳ تا ۷ روز برای نظارت در بیمارستان می‌ماند. بیشتر نوزادانی که با این روش عمل شوند، زودرس هستند. ایمنی و عوارض. اولویت اصلی در جراحی جنین، ایمنی مادر و در درجه دوم پرهیز از زایمان زودرس و دستیابی به اهداف جراحی است. در سال ۲۰۰۸، جراحی باز جنین، پس از حدود ۱۸ هفته بارداری به‌دلیل اندازه و شکنندگی جنین پیش از آن و تا پیش از هفتهٔ ۳۰اُم
و شکنندگی جنین پیش از آن و تا پیش از هفتهٔ ۳۰اُم بارداری به‌دلیل افزایش خطر زایمان زودرس و عملاً ترجیح برای زایمان و جراحی پس از آن، محدود بود. خطر زایمان زودرس با عوامل خطرساز همزمان مانند حاملگی چند قلو، سابقه سیگار کشیدن مادر، و سن مادر بسیار جوان یا پیر افزایش می‌یابد. ثابت شده‌است که عمل جراحی باز جنین به‌طور منطقی برای مادر بی‌خطر است. برای جنین، ایمنی و اثربخشی متغیر است و به روش، دلایل انجام عمل و سن حاملگی و وضعیت جنین بستگی دارد. با توجه به مطالعه‌ای در ایالات متحده در سال ۲۰۰۳ میزان مرگ و میر
در ایالات متحده در سال ۲۰۰۳ میزان مرگ و میر جنین‌ها پس از جراحی باز، حدود ۶ درصد برآورد شده‌است. پس از جراحی باز جنین، تمام بارداری‌های آینده برای مادر، به‌دلیل هیستروتومی نیاز به زایمان سزارین دارد. با این حال، در این رابطه هیچ اطلاعاتی مبنی بر کاهش میزان باروری برای مادر وجود ندارد. نتایج. نقص لوله عصبی (NTD) که در روز بیست و هشتم بارداری قابل مشاهده است، زمانی رخ می‌دهد که لوله عصبی جنینی به درستی بسته نمی‌شود، مغز در حال رشد و نخاع آشکارا در معرض مایع آمنیوتیک قرار می‌گیرند و در نتیجه باعث ایجاد
مایع آمنیوتیک قرار می‌گیرند و در نتیجه باعث ایجاد بافت‌های عصبی تخریب‌شده می‌شود. ترمیم پیش از تولد مهره‌شکاف ("اسپینا بیفیدا سیستیکا") از سال ۲۰۱۱، یک گزینه رو به رشد در ایالات متحده است. اگرچه این روش از نظر فنی چالش‌برانگیز است، اما کودکانی که با جراحی باز جنین درمان می‌شوند، در مقایسه با کودکانی که نقص‌هایشان در مدت کوتاهی پس از تولد ترمیم می‌شود، به‌طور قابل‌توجهی بهبود پیدا می‌کنند. کودکانی که جراحی جنین داشته‌اند، دو برابر بیشتر از کودکانی که پس از زایمان جراحی شده‌اند، در ۳۰ ماهگی به‌طور مستقل راه
جراحی شده‌اند، در ۳۰ ماهگی به‌طور مستقل راه می‌روند. در نتیجه، ترمیم باز جنینی اسپینا بیفیدا در حال حاضر به عنوان استاندارد مراقبت در مراکز تخصصی جنین در نظر گرفته می‌شود. سایر شرایطی که به‌طور بالقوه با جراحی باز جنین درمان می‌شوند عبارت‌اند از: جراحی جنین کم‌تهاجمی. ثابت شده‌است که جراحی فتوسکوپی کم‌تهاجمی برای برخی از مشکلات جنین مفید است. تاریخچه. تکنیک‌های جراحی جنین، نخستین بار در دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو در سال ۱۹۸۰ با استفاده از مدل‌های حیوانی توسعه یافت. در ۲۶ آوریل ۱۹۸۱، نخستین جراحی
حیوانی توسعه یافت. در ۲۶ آوریل ۱۹۸۱، نخستین جراحی موفقیت‌آمیز جنین باز انسان در جهان در دانشگاه کالیفرنیا، سان‌فرانسیسکو به سرپرستی دکتر مایکل هریسون انجام شد. جنین مورد نظر دارای هیدرونفروز مادرزادی بود، انسدادی در دستگاه ادراری که باعث گستردگی خطرناک کلیه می‌شد. برای تصحیح این مشکل، وزیکوستومی با قرار دادن کاتتر در جنین انجام شد تا ادرار به‌طور طبیعی آزاد شود. خود انسداد نیز پس از تولد با جراحی برداشته شد. در سال‌های بعد، پیشرفت‌های بیشتری در این رابطه حاصل شده‌است. تکنیک‌های جدید، امکان درمان نقایص
حاصل شده‌است. تکنیک‌های جدید، امکان درمان نقایص اضافی و روش‌های کمتر تهاجمی مداخله جراحی جنین را فراهم کرده‌است.
مپارتریسین () یک ترکیب پلی‌ان ماکرولید است که برای عملکرد مجرای ادرار، پروستات و مثانه مفید است. برای استفاده در درمان سندرم درد مزمن لگن و هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات مورد مطالعه قرار گرفته‌است. فارماکودینامیک. مپارتریسین یک مهارکننده بازجذب استروژن است که ممکن است با جذب مجدد استروژن در روده تداخل داشته باشد و منجر به افزایش دفع استروژن مدفوعی شود. غلظت ۱۷ بتا استرادیول را در گردش خون کبدی کاهش می‌دهد و سطح استروژن را در پروستات کاهش می‌دهد. اثر مپارتریسین بر جذب مجدد استروژن در مطالعات in vitro و in vivo
بر جذب مجدد استروژن در مطالعات in vitro و in vivo مورد ارزیابی قرار گرفت. مپارتریسین به‌طور قابل توجهی درد لگن و کیفیت زندگی را در مقایسه با نتایج در گروه دارونما پس از دو ماه درمان بهبود می‌بخشد. با توجه به این نظریه که اختلالات هورمونی می‌تواند التهاب پروستات را افزایش دهد، مپارتریسین، که می‌تواند سطوح استروژن در پروستات را کاهش دهد، داروی مؤثری در درمان بیماران مبتلا به سندرم درد مزمن لگن است و در مجله جهانی فارماکولوژی به‌روزرسانی در مورد درمان‌های پروستاتیت مزمن در سال ۲۰۱۵ ارجاع شده‌است.
دوکول (انگلیسی: &lt;bdi&gt;Ducol&lt;/bdi&gt;) یا فولاد دی نام یک دسته از فولادهای با استحکام بالا و کم آلیاژ است که اولین بار در اوایل دهه سوم قرن بیستم میلادی توسط یک شرکت اسکاتلندی (David Colville &amp; Sons) ساخته و پرداخته شد. کاربردهای آن شامل ساخت بدنه ضدآب کشتی جنگی و زره پوش کردن و ساختن پل و لوله‌های فشاری مثل دیگ بخار لوکوموتیو و رآکتورهای اتمی می‌شود. تاریخچه. دوکول اصلی یا فولاد دی یک فولاد منگنز-سیلیکون است. یک مدل سخت شده از فولادی که برای ساخت و ساز تأیید شده‌است که توسط David Colville &amp;
و ساز تأیید شده‌است که توسط David Colville &amp; Sons دقیقاً بعد از جنگ جهانی اول توسعه داده شد. این فلز یک مدل بهبود یافته از فولاد بریتیش ادمیرالتی (کشش بالا) است که مخصوص ساخت کشتی و مهمات سبک در اواخر جنگ جهانی اول بود. این فولاد یک فولاد کربنی بود با مقادیر کمی نیکل که به آن اجازه می‌داد که بدون ترک خوردن بیشتر سخت شود. فولادهای خارجی مشابه نیز مثل فولاد (نیکل درصد کم) و فولاد کشش بالای آمریکایی همگی آلیاژهای پیچیده‌تری بودند که دارای کروم، وانادیوم و مولیبدن بودند. تا حدود ۱۹۴۵ دوکول اکثراً شامل
و مولیبدن بودند. تا حدود ۱۹۴۵ دوکول اکثراً شامل منگنز و سیلیکون به عنوان عناصر آلیاژی بود. درجه‌های جوشکاری پذیر اخیر آن مثل (دوکول W21, W25, W30 و سطح آ و بی) شامل مقادیر متغیری از نیکل، کروم، مس، مولیبدن و وانادیوم هستند. قابلیت جوشکاری. اگرچه درجه‌های تازه دوکول یک واژه جوشکاری پذیر همراه خود دارند این الزاماً به این معنا نیست که راحت جوش داده می‌شوند. یک گزارش که از سال ۱۹۷۰ از یک انفجار در یک سیلندر ساخته شده از دوکول ۳۰ موجود است در آن یافت شد که شکنندگی محل تحت گرما در جوشکاری رخ می‌دهد اگر و تنها
محل تحت گرما در جوشکاری رخ می‌دهد اگر و تنها اگر گرما دادن بعد از جوشکاری در یک دمای بهینه انجام شود. (۶۷۵ درجه سلسیوس) لازم است ذکر شود محصول اصلی از سال ۱۹۲۰ همچنین قابل جوشکاری بود اما با نتیجه‌های مشکوک. نیروی دریایی سلطنتی ژاپن تعدادی کشتی جنگی بزرگ که همه با استفاده ازجوشکاری قسمت‌های دوکول سازه ساخته شده بود داشت که این موضوع با مشکلات زیادی همراه شد. کاربردها. کشتی‌ها. دوکول در قسمت‌های بیرونی کشتی‌ها و همچنین مهمات سبک در کشتی‌های جنگی چند کشور مثل نیروی دریایی بریتانیا، ژاپن و ایتالیا استفاده
مثل نیروی دریایی بریتانیا، ژاپن و ایتالیا استفاده می‌شد. بعد از جنگ جهانی دوم بیشترین درجه استفاده فولاد برای ساخت و ساز کشتی‌های تجاری بر اساس این نوع فولاد بود. نیروی دریایی سلطنتی. فولاد دوکول در HMS "Nelson" و HMS "Rodney" (1927) استفاده شد تا مقداری وزن کشتی‌ها کم‌تر باشد یا همین‌طور می‌تواند به دلیل صدمه اولیه به ساختار هم هنگامی که اسلحه‌های بزرگ شلیک می‌شدند باشد. این فلز در سیستم ضد اژدر بریتانیا هم برای طراحی آخرین ناو جنگی آن‌ها استفاده شد. بدنه شناور داخلی و پوشش اژدرها و سکوی داخلی همگی از