payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کنند و پرندگان کارائیب به طور گسترده در خارج از فصل زادآوری پراکنده می شوند. در بوته یا روی زمین آشیانه می‌سازد و 3 تا 4 تخم میگذارد. کورکور حلزونی یک گونه محلی در خطر انقراض در فلوریدا اورگلیدز، با جمعیتی کمتر از 400 جفت مولد است. تحقیقات نشان داده است که کنترل سطح آب در اورگلیدز جمعیت حلزون‌های سیب را کاهش می‌دهد. با این حال، این گونه به طور کلی در محدوده وسیع خود تهدید نمی‌شود.
این ساعت‌های پایانی () فیلمی علمی تخیلی آخرالزمانی مهیج به کارگردانی و نویسندگی زک هیلدیتچ و محصول کشور استرالیا است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. ناتان فیلیپس و انگوری رایس بازیگران اصلی فیلم هستند. این فیلم برای نمایش در بخش دو هفته کارگردانان جشنواره فیلم کن ۲۰۱۴ انتخاب شد. داستان. داستان فیلم در پرث و ده دقیقه پس از برخورد یک سیارک با زمین، در اقیانوس اطلس آغاز می‌شود و تقریباً دوازده ساعت باقی مانده تا طوفان آتش به استرالیای غربی برسد. جیمز، معشوقه باردارش، زوئی را برای شرکت در مهمانی پایانی رها می‌کند. پس
زوئی را برای شرکت در مهمانی پایانی رها می‌کند. پس از دزدیده شدن ماشینش، با دو مرد روبه‌رو می‌شود که دختر جوانی به نام رز را ربوده و قصد دارند به او تجاوز کنند. جیمز، رز را نجات می‌دهد و به او در پیدا کردن پدرش کمک می‌کند. پذیرایی. گیشه. "این ساعت‌های پایانی" در یک اکران محدود در سراسر استرالیا اکران شد و بیش از ۳۶۰ هزار دلار فروش رفت. انتقادی. "این ساعت‌های پایانی" به‌طور کلی نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد که از فیلم‌نامه و بازی انگوری رایس تمجید کرده‌بودند. در تارنمای راتن تومیتوز فیلم دارای رتبه
در تارنمای راتن تومیتوز فیلم دارای رتبه ۸۳٪ بر اساس بررسی ۵۲ نقد است و منتقدان به‌طور میانگین نمره ۷/۳ از ۱۰ به این فیلم داده‌اند. در تارنمای متاکریتیک، این فیلم امتیاز ۶۱ از ۱۰۰ را بر اساس ۹ نقد دارد که حاکی از نقدهای مطلوب است.
فاروق قصراوی (؛ ۱۲ فوریه ۱۹۴۲ – ۱۰ نوامبر ۲۰۲۱) سیاست‌مدار اهل اردن بود. فاروق قصراوی در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۱، در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
داستان‌هایی از ترس و شجاعت تله فیلمی آنتولوژی و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ است. این تله فیلم شامل سه بخش متفاوت و جدا از هم می‌شود که بر اساس اثر منتشرشده ای‌سی کامیکس با همین نام است. تنها یکی از داستان‌های این فیلم اقتباس از داستانی است که در اثری از ای‌سی کامیکس چاپ شده‌است. تولید. در سال ۱۹۹۱، کتاب کمیک توسط جوئل سیلور، ریچارد دانر و رابرت زمکیس برای قسمت آزمایشی اقتباس شد.
«درایو استاتیک شربیوس» کنترل سرعت موتور روتور زخمی را زیر سرعت سنکرون فراهم می‌کند. بخشی از برق AC روتور توسط یک پل دیودی به DC تبدیل می‌شود. این درایو قابلیت جریان دادن توان را هم در جهت مثبت و هم در جهت منفی ولتاژ تزریقی دارد.
مجازات تخته‌پیمایی () یا مجازات تختهٔ اعدام، شیوه‌ای برای اعدام بود که در مناسبت‌های خاص توسط دزدان دریایی، شورشیان کشتی و سایر ملوان‌ها انجام می‌گرفت. طبق این شیوه از مجازات و به منظور سرگرمی عاملان (خدمه) و همین‌طور برای شکنجه روانی قربانیان، دست‌های اسیران را می‌بستند تا نتوانند شنا کنند و به سطح آب بیایند و سپس آنها را مجبور می‌کردند که روی تخته باریکی (تیرک چوبی) که از کناره کشتی بیرون زده بود عبور کرده و به سمت دریا بروند. اگر چه ملزم نمودن اسرا به مجازات تخته‌پیمایی یکی از مضامین مشهور و برجسته دزدان
تخته‌پیمایی یکی از مضامین مشهور و برجسته دزدان دریایی در فرهنگ عامه به ویژه در قرون ۱۹ تا ۲۱ بوده‌است، اما موارد اندکی از این مجازات مستند شده‌است. در سال ۱۷۶۹ جورج وود، که یک شورشی بود به کشیش اعتراف‌گیرندهٔ خود در زندان نیوگیت معترف شده بود که او و سایر شورشیان، افسران خود را تحت مجازات تخته‌پیمایی قرار دادند. نویسنده و مورخ، داگلاس بوتینگ معتقد است که این یک اعتراف ادعایی است و شائبهٔ مبهم بودن نیز دارد که ممکن است درست یا غلط باشد و معتقد بود که در هر صورت، این موضوع ربطی به دزدان دریایی نداشته‌است.
صورت، این موضوع ربطی به دزدان دریایی نداشته‌است. جان دیدریک مشهور به جانِ بالتیک از دزدان دریایی برجسته در اواخر دهه ۱۷۰۰ میلادی تقریباً تمام قربانیان خود را تحت مجازات تخته‌پیمایی قرار داد. همچنین، ویلیام اسمیت ناخدای یک اسلوپ انگلیسی به نام بلیسینگ در سال ۱۸۲۲ توسط خدمه دزدان دریایی اسپانیایی کشتی امانوئل در هند غربی مجبور به انجام مجازات تخته‌پیمایی گردید.
اندروید تی‌وی یک سیستم‌عامل برای تلویزیون هوشمند مبتنی بر اندروید است و توسط گوگل برای گیرنده‌های تلویزیون، پخش کننده‌های رسانه ای دیجیتال، گیرنده دیجیتال تلویزیون توسعه یافته است. این سیستم عامل که جانشین گوگل تی‌وی محسوب می‌شود، دارای یک رابط کاربری است که حول کشف محتوا و جستجوی صوتی، برنامه‌ها و سرویس‌های رسانه‌ای مختلف، و ادغام با سایر فناوری‌های گوگل مانند دستیار گوگل، گوگل کست و گراف دانش طراحی شده است. نخستین بار این سیستم‌عامل در ژوئن ۲۰۱۴ رونمایی شد و اولین بار در نوامبر همان سال در نکسوس پلیر در
و اولین بار در نوامبر همان سال در نکسوس پلیر در دسترس قرار گرفت. این سیستم‌عامل به عنوان میان‌افزار برای تلویزیون هوشمند شرکت‌هایی مانند سونی و شارپ قرار داده شده است، تاریخچه. اندروید تلویزیون اولین بار در ژوئن ۲۰۱۴ در کنفرانس گوگل آی/او به عنوان جایگزین پروژه ناموفق گوگل تی‌وی معرفی شد. کیت توسعه ADT-2 قبل از انتشار اندروید تلویزیون ۹٫۰ منتشر شد. اندروید تلویزیون ۱۰٫۰ در تاریخ دهم دسامبر ۲۰۱۹ همراه با کیت توسعه ADT-3 منتشر شد. اندروید تلویزیون ۱۱٫۰ برای ADT-3 در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۰ منتشر شد، در حالی که عرضه
در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۰ منتشر شد، در حالی که عرضه آن برای شرکا در ماه‌های بعد برنامه‌ریزی شده بود. رابط تلویزیون گوگل تا پایان سال ۲۰۲۲ با اندروید تی‌وی جایگزین خواهد شد.
تنهاسپاری که بیشتر با عنوان مجازات تنهاسپاری هم شناخته می‌شود، عبارت است از رها کردن شخصی در یک منطقه خالی از سکنه مثل جزیره‌ای متروک. به‌طور کلی، تنهاسپاری شامل قرار دادن فرد در مکانی بود که امکان فرار از آنجا مهیا نبوده‌است. کاربرد این واژه از سال ۱۶۹۹ مستند شده‌است. واژه تنهاسپاری (در انگلیسی مارونینگ) در اصل، برگرفته از واژه مارون بود که مختص آن دسته بردگان سیاه‌پوست آمریکایی بود که از بردگی فرار کرده و برای خود یک زندگی به دور از تمدن تشکیل می‌دادند. تنهاسپاری گاهی برای اِعمال تنبیه علیه خدمه صورت
تنهاسپاری گاهی برای اِعمال تنبیه علیه خدمه صورت می‌پذیرفت. همچنین، برخی از ملوانان در هنگام شورش و پس از دستگیری کاپیتان (ناخدا)، از جان او می‌گذشتند و صرفاً وی را مشمول تنهاسپاری می‌نمودند. اجرای این مجازات معمولاً چنین بود که فرد تنهاسپاری شده را در جزیره‌ای متروک قرار می‌دادند که اغلب اوقات، تنها یک سد ساحلی باریک ماسه‌ای و حاصل از جزر دریا بود. به فرد تنهاسپاری شده همچنین، مقداری غذا، یک ظرف آب و یک تپانچه می‌دادنند تا در صورت لزوم و به صلاحدید خودش، خودکشی نماید. فرجام فرد تنهاسپاری شده معمولاً چیزی
نماید. فرجام فرد تنهاسپاری شده معمولاً چیزی جز مرگ نبود به استثنای موارد اندکی از زنده ماندن و نجات یافتن که در تاریخ مستند شده‌است. در اواخر قرن ۱۸ میلادی و در مناطق جنوب ایالات متحده، واژه تنهاسپاری گونه‌ای لفظ عامیانه و طنز هم یافت و به افرادی گفته می‌شد که در یک کمپینگ طولانی‌مدت به سر می‌بردند. الکساندر سلکرک، دزد دریایی اسکاتلندی که بعدها منبع الهام دانیل دفو برای خلق کارکتر و نوشتن کتاب رابینسون کروزوئه گردید، یکی از مشهورترین افراد تنهای‌سپاری شده در فرهنگ عامه است.
عبدالله بن محمد نفس زکیه ملقب به اشتر علوی، از رجال مشهور علوی است. وی متولد مدینه بود پس از همراهی با نفس زکیه در قیامش و پس از شکست نفس زکیه به سند رفته و در آنجا به دست مأمورین منصور کشته شد. از او نسلی به نام بنواشتر باقی ماند که بعدها منقرض شدند. سرگذشت. عبدالله بن محمد نفس زکیه ملقب به اشتر علوی، از رجال مشهور علوی است. مادرش سلمه دختر محمد بن حسن بن حسن مجتبی بود. او متولد شده در مدینه است و در همانجا پرورش یافته‌است. علت اشتهارش به برگشتگی پلکش، به اشتر معروف شده‌بود. اولین بار در وقایع مربوط به سال
معروف شده‌بود. اولین بار در وقایع مربوط به سال ۱۴۰ ه.ق از وی یاد شده‌است. بر اساس این گزارش، منصور خلیفه عباسی برای حج به مکه آمده بود و محمد نفس زکیه و برادرش ابراهیم نیز به همراه چند علوی دیگر به مکه آمدند. گروهی از این جماعت قصد داشتند تا خلیفه را به قتل برسانند و عبدالله اشتر به این کار همت کرد. اما نفس زکیه با این اقدام مخالف بود. به گزارش طبری، پس از قیام نفس زکیه در مدینه به سال ۱۴۵ ه.ق، عبدالله اشتر از سوی پدرش با جمعی از زیدیان به نزد عمر بن حفص صفری رفتند؛ عمر بن حفص از جانب منصور والی سند بود و
رفتند؛ عمر بن حفص از جانب منصور والی سند بود و به طالبیان گرایش داشت. عمر دعوت این گروه را پذیرفت و با عبدالله برای نفس زکیه بیعت کرد. او بعدها از خاندان و سران و بزرگان ولایتش نیز برای نفس زکیه بیعت گرفت. این بیعت چندان دوامی نداشت و خبر شکست و کشته شدن نفس زکیه به وی رسید و در نتیجه عبدالله اشتر را نزد یکی از ملوک سند یا راجگان فرستاد در در آن ناحیه در امان باشد. کمی بعد گروهی از زیدیان به عبدالله پیوستند و گفته‌اند که از این اقدام، تشیع در سند گسترش یافت. چون خبر عبدالله به منصور رسید، خلیفه از عمر بن
چون خبر عبدالله به منصور رسید، خلیفه از عمر بن حفص درخواست توضیح دادن کرد و چون عمر پاسخ درستی برای اقداماتش نداد، منصور هشام بن عمر تغلبی را به جایش گماشت. هشام نیز گرچه پس از ورود به سند از دستگیری عبدالله طفره می‌رفت و سرانجام روزی برادر هشام با عبدالله و جمعی از یارانش جنگید و همگی را به قتل رسانید. پس از اطلاع منصور از اقدامات هشام،‌ او را ستود. ابوالفرج اصفهانی روایتی متفاوت از رفتن عبدالله به سند گزارش می‌کند و بر اساس آن گزارش، عیسی بن عبدالله بن مسعده، گوید که پس از کشته شدن نفس زکیه، اشتر از کوفه
گوید که پس از کشته شدن نفس زکیه، اشتر از کوفه و بصره به سند گریخت و منصور، هشام بن عمرو را مأمور سرکوب او کرد. در نهایت عبدالله کشته شد و سرش نزد منصور فرستاده شد. به گزارش برخی منابع، اشتر در کابل و در کوهی به نام علج کشته شد. خاندان نفس زکیه از وی به بنواشتر یا اشتریه شهرت یافتند و در کوفه و اطرافش ساکن بودند و بعدها نسلشان منقرض گردید.
هلموت داکادام (زادهٔ ۱ آوریل ۱۹۵۹ – درگذشتهٔ ۲ دسامبر ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل رومانی بود که در پست دروازه‌بان برای باشگاه استوا بخارست و تیم ملی رومانی بازی کرده‌است. به‌خاطر عملکرد داکادام در فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۶، که منجر به غلبهٔ استوا بخارست بر بارسلونا و کسب تنها قهرمانی باشگاه‌های رومانیایی در بالاترین سطح رقابت‌های باشگاهی اروپا شد، از او به‌عنوان «قهرمان سویل» یاد می‌شود. مسابقهٔ مذکور در پایان وقت‌های عادی و اضافه با نتیجهٔ ۰–۰ به پایان رسید و در ضربات پنالتی استوا با نتیجهٔ ۲–۰ بارسلونا
و در ضربات پنالتی استوا با نتیجهٔ ۲–۰ بارسلونا را شکست داد و فاتح اروپا شد. داکادام هر ۴ ضربهٔ پنالتی بازیکنان بارسلونا را مهار کرد. این برای نخستین بار در تاریخ فوتبال بود که دروازه‌بانی، ۴ ضربه پنالتی پیاپی تیم حریف را مهار می‌کند. هلموت داکادام در ۲ دسامبر ۲۰۲۴، در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
میانه‌گرایی رادیکال (به ) (همچنین به آن «میانه رادیکال» ، نیز گفته می‌شود)، مفهومی‌است که در اواخر قرن بیستم میلادی در ملت‌های غربی ظهور کرد. این اصطلاح در ابتدا به اشکال مختلفی تعریف می‌شد، اما در آغاز قرن بیستم و یکم میلادی تعدادی از متون علوم سیاسی به آن تعریف توسعه یافته تری دادند. اصطلاح "رادیکال" به خواسته بیشتر میانه‌گرایان میانی برای دعوت به ایجاد اصلاحات بنیادی در نهادها، دلالت می‌کند. "میانه‌گرایی" اشاره به اعتقادی است مبنی بر این که راه حل‌های واقعی تنها مستلزم ایده‌آل‌گرایی و عواطف نبوده بلکه به
تنها مستلزم ایده‌آل‌گرایی و عواطف نبوده بلکه به واقع‌گرایی و عمل‌گرایی نیز نیاز دارند. در متنی مربوط به یکی از میانه‌گرایان رادیکال، میانه‌گرایی رادیکال اینگونه تعریف می‌گردد: «ایده‌آل‌گرایی بدون توهم»، عبارتی که اصالتاً از جان اف. کندی است. میانه‌گرایان رادیکال نظریات شان را از چپ و راست به عاریت گرفته و اغلب آن‌ها را پیوند می‌دهند. اکثر آن‌ها برای حل مسائل اجتماعی، از راه حل‌های مبتنی بر بازار با نظارت قوی دولتی در جهت منافع عامه حمایت می‌کنند. در کشورهای در حال توسعه، در جهت افزایش مشارکت جهانی و رشد
در حال توسعه، در جهت افزایش مشارکت جهانی و رشد طبقه متوسط توانمند، حمایت صورت می‌پذیرد. در آمریکا بیشتر میانه‌گرایان رادیکال در داخل احزاب بزرگ سیاسی کار می‌کنند، اما در عین حال از ابتکارات و کاندیداتوری مستقل یا طرف‌های ثالث حمایت می‌کنند. یکی از انتقادات معمول از میانه‌گرایی رادیکال این است که سیاستش تنها تفاوت اندکی با سیاست سنتی میانه‌گرایان دارد. بعضی از ناظران، میانه‌گرایی رادیکال را در وهله اول یک فرایند تسریع کننده گفتمان و تفکر تازه در میان مردم و گروه‌های مخالف می‌دانند. تأثیرات و پیش‌سازها. برخی
مخالف می‌دانند. تأثیرات و پیش‌سازها. برخی از تأثیرات روی فلسفه سیاسی میانه‌گرایان رادیکال، مستقیماً سیاسی نیستند. «رابرت سی. سولومون» ، فیلسوفی با علایق میانه‌گرایی رادیکال، تعدادی از مفاهیم فلسفی را شناسایی می‌کند که توازن، وفاق یا سنتز را حمایت کرده، شامل این موارد: مفهوم "رن"، مفهوم «میانگین» ارسطو، «انسان‌گرایی» دیسیدریوس اراسموس و میشل دو مونتنی، نگرش تکاملی به تاریخ از جامباتیستا ویکو، عمل‌گرایی ویلیام جیمز و جان دیویی، و یکپارچه‌سازی متضادهای آوروبیندو گوسه. با این حال، رایج‌ترین تأثیرات و
آوروبیندو گوسه. با این حال، رایج‌ترین تأثیرات و پیش‌نیازهای بیان شده از قلم‌رو سیاسی هستند. به‌طور مثال، سیاستمدار میانه‌گرای رادیکال بریتانیایی نیک کلگ خودش را میراث‌دار نظریه‌پرداز سیاسی جان ستوارت میل، نخست‌وزیر لیبرال دیوید لوید جرج، اقتصاددان جان مینارد کینز، اصلاحگر اجتماعی ویلیام بوریج و رهبر اسبق حزب لیبرال «جو گریموند» ، می‌داند. «جان آولون» در کتابش با عنوان "ملت مستقل" (۲۰۰۴)، پیش‌سازهای میانه‌گرایی سیاسی قرن بیست و یکم ایالات متحده را مورد بحث قرار داده که شامل این موارد است: رئیس‌جمهور تئودور
داده که شامل این موارد است: رئیس‌جمهور تئودور روزولت، قاضی دادگاه عالی ارل وارن، سناتور دانیل پاتریک موینیهان، سناتور مارگاریت چیس اسمیت و سناتور ادوارد بروک، مورد بحث قرار می‌دهد. «مارک ساتین» ، نویسنده میانه‌گرای رادیکال بر تأثیرات سیاسی از بیرون عرصه انتخاباتی، شامل این افراد اشاره می‌کند: متفکر اجتماع‌گرا «آمیتای ایتزیونی» ، ناشر مجله «چارلز پیترز» ، نظریه‌پرداز مدیریتی پیتر دراکر، نظریه‌پرداز برنامه‌ریزی شهری جین جیکوبز و آینده‌پرداز هایدی و آلوین تافلر. ساتین، بنجامین فرانکلین را پدر بنیان‌گذار
تافلر. ساتین، بنجامین فرانکلین را پدر بنیان‌گذار میانه‌روی رادیکال خطاب می‌کند چون او «فوق‌العاده عمل‌گرا» و «فوق‌العاده خلاق» بوده و توانست «جناح‌های متخاصم و نفس‌های مجروح را وادارد تا از اختلافاتشان فراتر روند». زمینه اواخر قرن بیستم. تعاریف ابتدائی. به گفته ژورنالیست ویلیام سفایر، عبارت «میانه رادیکال» توسط «رناتا آدلر» ، یکی از نویسندگان "نیویورکر" ابداع شد. او در معرفی دومین مجموعه مقالاتش، "به‌سوی میانه‌روی رادیکال" (۱۹۶۹)، آن را به‌عنوان یک رادیکالیسم شفابخش معرفی کرد. آدلر گفت میانه‌روی رادیکال،
شفابخش معرفی کرد. آدلر گفت میانه‌روی رادیکال، موضع‌گیری خشونت‌آمیز و لفاظی‌های دهه ۱۹۶۰ میلادی را رد کرده و در مقابل ارزش‌های «مذهبی» مثل «منطق، نجابت، رفاه، کرامت انسانی و تماس [انسانی]» را می‌پذیرد. آدلر خواستار «مصالحه» طبقه کارگر سفیدپوست و آفریقائی-آمریکای‌ها شد. در دهه ۱۹۷۰ میلادی، جامعه‌شناس «دونالد آی. وارن» ، میانه رادیکال را به‌عنوان ترکیبی از «رادیکال‌های میانه‌رو آمریکایی» توصیف کرد که به دولت بزرگ، رسانه‌های ملی، افراد آکادمیک و افراد سرمایه‌دار و شرکت‌های غارت‌گر، مشکوک بودند. هرچند آن‌ها
و شرکت‌های غارت‌گر، مشکوک بودند. هرچند آن‌ها ممکن است به دموکرات‌ها یا جمهوری‌خواهان یا به پوپولیست‌هایی همچون جورج والاس رای دهند، از لحاظ سیاسی احساس غربت می‌کردند و به دنبال رهبرانی بودند که به نگرانی‌های آن‌ها بپردازند. در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی، نویسندگان متعددی فهم شان را در مورد مفهوم میانه رادیکال نوشتند. به‌طور مثال، آینده‌گرا «ماریلین فرگوسون» با گفتن این‌که: «میانه رادیکال … بی‌طرف و در وسط جاده نیست، بلکه نگرشی بر کل جاده است» یک بُعد کلی به این مفهوم افزود. جامعه‌شناس «آلان ولف»
کلی به این مفهوم افزود. جامعه‌شناس «آلان ولف» ،}}efn|Alan Wolfe}} بخش خلاق طیف سیاسی را در میانه‌گرایی قرار داد: «افراطی‌های راست و چپ می‌دانند که موضع شان کجاست، اما مرکزگراها آنچه اصیل و غیرمنتظره است را ارائه می‌دهند». نظریه‌پرداز آفریقایی-آمریکایی «استانلی کروچ» زمانی‌که خودش را «عمل‌گرای رادیکال» خطاب کرد، تعداد زیادی از متفکرین سیاسی را ناراحت ساخت. کروچ توضیح داد: «من تأیید می‌کنم، آنچه را که فکر می‌کنم دارای بهترین شانس برای کار کردن است، برای استدلال میان رده‌های تقسیم‌بندی اشتباه و فراتر از فریب
میان رده‌های تقسیم‌بندی اشتباه و فراتر از فریب نژادی، هم انگیزه دهنده است و هم غیرعاطفی». ژورنالیست جو کلاین در روایت تأثیرگذارش روی جلد "نیوزویک" با عنوان «تعقیب میانه‌روهای رادیکال» در سال ۱۹۹۵ میلادی، میانه‌گرایان رادیکال را به عنوان افراد عصبانی‌تر و ناامیدتر از دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان معمولی توصیف نمود. کلین گفت آن‌ها چهار هدف کلی مشترک دارند: جداسازی پول از سیاست، توزین بودجه، احیای مدنیت و تشخیص این‌که چگونه می‌توان حکومت‌داری بهتر داشت. او هم‌چنین گفت نگرانی‌های شان، شعار «آنچه که در حال تبدیل
گفت نگرانی‌های شان، شعار «آنچه که در حال تبدیل شدن به یک جنبش مهم فکری است، چیزی کم‌تر از تلاش برای عوض کردن تصورات سنتی لیبرالیزم و محافظه کاری نیست» را دامن می‌زند. ارتباط با راه سوم. در سال ۱۹۹۸ میلادی، جامعه‌شناس بریتانیایی آنتونی گیدنز مدعی شد که میانه‌گرایی رادیکال مترادف سیاست راه سوم است. برای گیدنز، که مشاور نخست‌وزیر اسبق تونی بلر و فعالین متعدد سیاسی اروپایی است، راه سوم شکل بازسازی شده‌ای از سوسیال دموکراسی است. برخی از متفکرین میانه‌گرای رادیکال، میانه‌گرایی رادیکال را معادل راه سوم نمی‌دانند.
میانه‌گرایی رادیکال را معادل راه سوم نمی‌دانند. در بریتانیا، بسیاری خود را سوسیال دموکرات نمی‌دانند. از همه مهم‌تر، سیاستمدار میانه‌گرای رادیکال بریتانیایی نیک کلگ تصریح کرد که او خود را میراث‌دار تونی بلیر ندانسته و «ریچارد ریوس»، مشاور قدیمی کلگ، به‌طور مؤکد، سوسیال دموکراسی را رد می‌کند. در ایالات متحده، وضعیت متفاوت است چون اصطلاح سیاست راه سوم توسط «شورای رهبری دموکرات» و سایر دموکرات‌های میانه‌رو پذیرفته شده‌است. با این حال، اکثر میانه‌گرایان رادیکال ایالات متحده نیز از این اصطلاح اجتناب می‌ورزند.
ایالات متحده نیز از این اصطلاح اجتناب می‌ورزند. مقدمه «تد هالستد» و «مایکل لیند» بر سیاست‌های میانه‌گرای رادیکال، اصطلاح راه سوم را ذکر نکرده و لیند نیز متعاقباً دموکرات‌های میانه‌رو را به هم‌سویی سازمان یافته با «میانه راست» و وال استریت متهم کرد. میانه‌گرایان رادیکال در مورد آنچه که به‌عنوان «جداسازی تفاوت‌ها» و «مثلث بندی» و سایر روش‌های فرضی می‌بینند که برخی آن را «میانه احساساتی» می‌نامند، اظهار ناراحتی کرده‌اند.
باز شیلی یک گونه پرنده شکاری متعلق به بازها است. در جنگل‌های آند از شیلی مرکزی و آرژانتین غربی در جنوب تا تیرا دل فوئگو، از سطح دریا تا ارتفاع 2700 متری زادآوری می‌کند. برخی به وضوح در مناطق پست شمال غربی آرژانتین زمستانگذرانی می‌کنند. گاهی به عنوان یک زیرگونه از خویشاوند شمالی خود، باز دورنگ ، از جمله توسط انجمن پرنده‌شناسی آمریکا و گاهی نیز یک گونه متمایز در نظر گرفته می‌شود. این دو گونه تفاوت در ترجیح زیستگاه را نشان می‌دهند و دارای گونه‌زایی ناهمجا هستند. اما این وضعیت به دلیل زیرگونه "pileatus" پیچیده
اما این وضعیت به دلیل زیرگونه "pileatus" پیچیده است، که در پر و بال بین گونه دورنگ و شیلی قرار دارد، و با گوناگونی مختلف ممکن است به هر یک از این گونه‌ها اختصاص داده شود.
پروپارژیل کلراید یک ترکیب آلی با فرمول HC۲CH۲Cl است. این ماده به صورت مایعی بی‌رنگ و اشک‌آور است. پروپارژیل کلرید یک عامل آلکیله کننده است که در سنتز آلی استفاده می‌شود.
یک‌ریختی‌گرایی (جامعه‌شناسی) تناظرگرایی یا ایزومورفیسم در جامعه‌شناسی، شباهت فرایندها یا ساختار یک سازمان به سازمان دیگر است؛ خواه نتیجه تقلید باشد، خواه نتیجه توسعه مستقل تحت محدودیت‌های مشابه. انواع. سه نوع اصلی یک‌ریختی‌گرایی نهادی وجود دارد: توسعه این سه نوع یک‌ریختی‌گرایی می‌تواند پارادوکس‌های یک‌ریختی‌گرایی ایجاد کند که مانع چنین توسعه‌ای شود. به‌طور خاص، این پارادوکس‌های یک‌ریختی به وظایف، منابع، مسئولیت‌پذیری و حرفه‌ای شدن سازمان مربوط می‌شود. مفهوم یک‌ریختی‌گرایی نهادی در درجه اول توسط پل دی‌ماجیو
یک‌ریختی‌گرایی نهادی در درجه اول توسط پل دی‌ماجیو و والتر دبلیو. پاول توسعه یافت. آنها این مفهوم را در مقاله کلاسیک خود با نام «بازبینی مجدد قفس آهنین: یک‌ریختی‌گرایی نهادی و عقلانیت جمعی در زمینه‌های سازمانی» در سال ۱۹۸۳ طرح نمودند. یک‌ریختی‌گرایی در زمینه جهانی شدن، ایده‌ای از جوامع ملی معاصر است که با نهادسازی مدل‌های جهانی ساخته و تبلیغ شده از طریق فرآیندهای فرهنگی و اجتماعی جهانی مورد توجه قرار می‌گیرد. همان‌طور که نظریه‌های رئالیستی بر ناهمگونی منابع اقتصادی و سیاسی یا ریشه‌های فرهنگی محلی توسط
اقتصادی و سیاسی یا ریشه‌های فرهنگی محلی توسط نظریه‌های خرد پدیدارشناختی تأکید می‌کنند، بسیاری از ایده‌ها حاکی از آنست که مسیر تغییر در واحدهای سیاسی به سمت همگن‌سازی در سراسر جهان است. چنین شباهت‌هایی به نام تغییرات یک‌ریختی توسط پژوهشگران یافته می‌شود و علیرغم همه پیکربندی‌های ممکن نیروهای اقتصادی محلی، روابط قدرت را توضیح می‌دهند و اشکال فرهنگ سنتی آن ممکن است یک جامعه جزیره‌ای را شامل شود که پیشتر منزوی شده بود ولی وقتی با سایر نقاط جهان تماس برقرار کند، به سرعت اشکال استاندارد شده‌ای به خود می‌گیرد و
به سرعت اشکال استاندارد شده‌ای به خود می‌گیرد و به نظر می‌رسد شبیه به صد دولت - ملت دیگر در سراسر جهان می‌شود. از نتایج تحولات یک‌ریختی ویژگی‌های مشابه دولت - ملت‌ها گزارش شده‌است یعنی شکل‌های قانون اساسی که هم قدرت دولتی و هم حقوق فردی را برجسته می‌کند، نظام‌های آموزشی انبوه که حول یک برنامه درسی نسبتاً استاندارد سازماندهی شده‌اند، نظام‌های نگهداری سوابق و داده‌های اقتصادی و جمعیتی منطقی، سیاست‌های پیشگیری از بارداری و کنترل جمعیت با هدف ارتقای توسعه ملی، وضعیت و حقوق زنان به‌طور رسمی برابر شد، گسترش حقوق
و حقوق زنان به‌طور رسمی برابر شد، گسترش حقوق بشر به‌طور کلی، سیاست‌های زیست‌محیطی گسترده، سیاست اقتصادی توسعه محور، نظام‌های رفاه جهانی، تعاریف استاندارد بیماری و مراقبت‌های بهداشتی و حتی برخی از متغیرهای اولیه جمعیتی. این یک‌ریختی‌گرایی به سختی توسط نظریه‌هایی که از تفاوت‌های میان اقتصادهای ملی و سنت‌های فرهنگی استدلال می‌کنند، توضیح داده می‌شوند با این حال، اگر دولت - ملت‌ها نتایج نظم فرهنگی جهانی باشند، آنها نتایج معقولی هستند. منبع. دی‌ماجیو، پی.جی. و پاول، دبلیودبلیو (۱۹۸۳): «بازبینی قفس آهنین:
و پاول، دبلیودبلیو (۱۹۸۳): «بازبینی قفس آهنین: یک‌ریختی‌گرایی نهادی و عقلانیت جمعی در زمینه‌های سازمانی»، بررسی جامعه‌شناسی آمریکایی، ۴۸ (۲)، صص ۱۴۷–۱۶۰.
تغییرات سرزمینی آلمان شامل تمامی تغییرات در مرزها و قلمرو آلمان از زمان تشکیل آن در سال ۱۸۷۱ تا به امروز است. آلمان مدرن در سال ۱۸۷۱ زمانی که اتو فون بیسمارک اکثر ایالت‌های آلمان را به استثنای اتریش در امپراتوری آلمان متحد کرد، تشکیل شد. پس از جنگ جهانی اول، آلمان حدود ۱۰ درصد از خاک خود را به‌خصوص در مناطق شرقی از دست داد و جمهوری وایمار تشکیل شد. این جمهوری شامل مناطقی در شرق مرز اودر-نایسه هم می‌شد که هم‌اکنون جزئی از کشور لهستان هستند. دوره حکومت نازی‌ها از اوایل دهه ۱۹۳۰ تا پایان جنگ جهانی دوم خسارات
از اوایل دهه ۱۹۳۰ تا پایان جنگ جهانی دوم خسارات ارضی قابل توجهی برای کشور به همراه داشت. آلمان نازی در ابتدا قلمرو کشور را به‌طور چشمگیری گسترش داد و بیشتر اروپا را تحت تصرف خود درآورد، اگرچه تمام این مناطق به‌طور رسمی به قلمرو آلمان اضافه نشدند. پس شکست حمله نظامی آلمان نازی به اتحاد جماهیر شوروی، ورق به ضرر نازی‌ها برگشت. بعد از شکست‌های متوالی در جنگ رژیم نازی فروپاشید و نیروهای متفقین آلمان را اشغال کردند. بعد از پایان جنگ، سرزمین‌های شرقی سابق آلمان به لهستان و اتحاد جماهیر شوروی واگذار شد و
آلمان به لهستان و اتحاد جماهیر شوروی واگذار شد و رودخانه‌های اودر و نایسه به مرز شرقی جدید آلمان تبدیل شدند. این قلمرو به اصطلاح به «سرزمین‌های بازپس‌گرفته شده» لهستان موسوم شدند، این در حالی بود که تقریباً یک سوم از مناطق پروس شرقی به استان کالینینگراد در فدراسیون روسیه تغییر نام داد. تقریباً کل جمعیت آلمانی‌ها در این مناطق اخراج شدند یا فرار کردند. در غرب آلمان، در منطقه زار یک منطقه تحت کنترل فرانسه با خودمختاری محدود تشکیل شد که قوانین شهروندی مختص به خود را داشت. با شروع جنگ سرد، بخش‌های غربی آلمان به
را داشت. با شروع جنگ سرد، بخش‌های غربی آلمان به عنوان ترایزون تحت اشغال سه قدرت غربی ایالات متحده، فرانسه و بریتانیا بودند با هم یکپارچه شدند و جمهوری فدرال آلمان یا آلمان غربی را تشکیل دادند. مناطق تحت اشغال نیروهای متفقین در برلین غربی نیز در سال ۱۹۴۹ الحاق خود را به جمهوری فدرال آلمان اعلام کرد اما این اعلامیه توسط قدرت‌های اشغالگر رد شد. منطقه تحت اشغال شوروی، از جمله برلین شرقی، در اکتبر همان سال جمهوری دموکراتیک آلمان یا آلمان شرقی را تشکیل دادند. از ۱ ژانویه ۱۹۵۷، منطقه محافظت‌شده زار در غرب آلمان،
۱ ژانویه ۱۹۵۷، منطقه محافظت‌شده زار در غرب آلمان، مطابق ماده ۲۳ قانون اساسی آلمان غربی، الحاق خود را به جمهوری فدرال آلمان اعلام کرد. پس از پایان جنگ سرد آلمان شرقی - از جمله برلین شرقی، و برلین غربی - از همان بند قانون اساسی آلمان غربی استفاده کردند و الحاق خود را به جمهوری فدرال آلمان در ۳ اکتبر ۱۹۹۰ اعلام کردند – رویدادی که از آن به عنوان اتحاد مجدد آلمان نام برده می‌شود.
تشنج‌های کانونی که همچنین تشنج‌های جزئی و تشنج‌های موضعی نیز نامیده می‌شوند، تشنج‌هایی هستند که در ابتدا فقط یک نیم‌کره مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهند. مغز به دو نیم‌کره تقسیم می‌شود که هر کدام از آن‌ها، از چهار لوب تشکیل شده است. لوب پیشانی، لوب گیجگاهی، لوب آهیانه‌ای و لوب پس‌سری. تشنج کانونی در یک قسمت از مغز ایجاد می‌شود و آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد، که ممکن است یک نیم‌کرهٔ کامل یا بخشی از یک لوب مغز درگیر شود. علائم با توجه به محل وقوع تشنج متفاوت خواهد بود. هنگامی که تشنج در لوب پیشانی رخ می‌دهد،
بود. هنگامی که تشنج در لوب پیشانی رخ می‌دهد، بیمار ممکن است یک احساس موج‌مانند در سر را تجربه کند. هنگامی که تشنج در لوب گیجگاهی رخ می‌دهد، ممکن است احساس آشناپنداری تجربه شود. هنگامی که تشنج در لوب آهیانه‌ای باشد، ممکن است مواردی چون بی‌حسی یا گزگز رخ دهد. با وقوع تشنج در لوب پس‌سری نیز، اختلالات در بینایی یا بروز توهم، گزارش شده است. انواع. تشنج‌های جزئی ساده. تشنج‌های جزئی ساده، گروهی از تشنج‌ها هستند که تنها یک منطقه کوچک از مغز و اغلب لوب گیجگاهی یا ساختارهای اسبک مغز تحت تأثیر قرار می‌گیرند. در
یا ساختارهای اسبک مغز تحت تأثیر قرار می‌گیرند. در تشنج‌های جزئی ساده، شخص، هشیار می‌ماند. تشنج‌های جزئی پیچیده. تشنج جزئی پیچیده، تشنجی است که با درگیری یک‌طرفهٔ یکی از نیم‌کره‌های مغز همراه است و باعث اختلال در آگاهی و پاسخگویی و تغییر میزان هشیاری می‌شود.
ایبرهارد زایدلر (؛ ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۲۶ – ۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲) معمار اهل آلمان بود که در سال ۱۹۵۱ به کانادا مهاجرت کرد و شهروند این کشور شد. وی دانش‌آموختهٔ رشته معماری در «دانشکدهٔ فنی کارلسروهه» در آلمان غربی بود. وی طراح مراکز و ساختمان‌های مختلفی در تورنتو، همیلتون، میسیساگا، مارکهام، کلگری، ادمونتون، ونکوور، ویکتوریا، وست پام بیچ، سان فرانسیسکو، برلین، کلن، لندن، پکن، ابوظبی بوده‌است. وی همچنین طراح «سرای کانادا» (Canada Place) برای نمایشگاه بین‌المللی اکسپو ۸۶، طراح پروژه و ساختمان‌های آکولاد برای دانشگاه یورک