payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کارآگاه رینالدو پازی لکتر را در فلورانس ایتالیا می‌بیند، با میسون تماس می‌گیرد تا بتواند پول جایزه را دریافت کند. میسون به پل کرندلر از مقامات وزارت دادگستری رشوه می‌دهد تا کلاریس استارلینگ را از پرونده لکتر بی‌اعتبار کند تا لکتر را از مخفیگاه خارج کند. او گروهی از گنگ ساردینی‌ها را برای ربودن لکتر استخدام می‌کند و به پازی دستور می‌دهد تا لکتر را به سمت آنها هدایت کند. لکتر از نقشه میسون باخبر می‌شود و پازی را در حالی که به ایالات متحده می‌گریزد می کشد. افراد میسون در نهایت لکتر را دستگیر می‌کنند و میسون
میسون در نهایت لکتر را دستگیر می‌کنند و میسون آماده می‌شود تا از انتقام مورد انتظار خود لذت ببرد. با این حال، لکتر با کمک استارلینگ، فرار می‌کند و مارگوت را متقاعد می‌کند که میسون را بکشد، و قول می‌دهد که تقصیر را به عهده بگیرد. مارگوت میسون را با یک پروانهٔ گاو لواط می‌کند، پروستات او را تحریک می‌کند و باعث انزال او می‌شود و اسپرم مورد نیاز را تأمین می‌کند. سپس مارماهی خانگی‌اش را در گلوی او فرو می‌برد و پس از گاز گرفتن مارماهی از زبانش، او را با خون خود خفه می‌کند. در رسانه‌های دیگر. فیلم. در فیلم سال
خفه می‌کند. در رسانه‌های دیگر. فیلم. در فیلم سال ۲۰۰۱، هانیبال، میسون توسط گری اولدمن به تصویر کشیده شده‌است. شخصیت پردازی فیلم از میسون ورجر نزدیک به رمان دنبال می‌شود، به جز دو جنبه کلیدی: فیلم شخصیت مارگوت ورجر را حذف می‌کند و نحوهٔ مرگ میسون را تغییر می‌دهد. در این فیلم، میسون به دست پزشکش، کوردل دوملینگ (ژلیکو ایوانک) می‌میرد که به پیشنهاد لکتر رئیس منفورش را به داخل آغلی که لکتر قرار بود در آن بمیرد هل می‌دهد. سپس میسون توسط دستهٔ گرازهای وحشی که او برای کشتن لکتر پرورش داده بود، خورده می‌شود. در
برای کشتن لکتر پرورش داده بود، خورده می‌شود. در فیلم، میسون نیز کاملاً در بستر نیست. او برای تنفس نیازی به دستگاه تنفس مصنوعی ندارد و از آنجایی که می‌تواند دست راست خود را حرکت دهد، تا حدی با استفاده از ویلچر موتوری در حال حرکت است. سریال تلویزیونی. میسون ورگر در سریال تلویزیونی NBC Hannibal به عنوان ضد قهرمان اصلی نیمه دوم فصل دوم و نیمه اول فصل سوم ظاهر می‌شود. او توسط مایکل پیت در فصل دوم سریال و توسط جو اندرسون در فصل سوم به تصویر کشیده شده‌است. برایان فولر، سازنده سریال، این نسخه از شخصیت را «جوکر به
فولر، سازنده سریال، این نسخه از شخصیت را «جوکر به بتمن هانیبال» نامیده‌است. فصل ۲. میسون به خواهرش مارگوت (کاترین ایزابل) تجاوز جنسی می‌کند، و سپس سعی می‌کند او را بکشد. سپس او را برای درمان به ملاقات دکتر لکتر (مس میکلسن) می‌فرستد. میسون با لکتر ملاقات می‌کند تا در مورد درمان مارگوت صحبت کند و موافقت می‌کند که با لکتر وارد درمان شود تا بفهمد خواهرش در مورد او چه می‌گوید. لکتر فوراً از میسون بیزاری می‌کند و او را «بی ادب» می‌داند. میسون به مارگوت می‌گوید که می‌خواهد آنها یک وارث داشته باشند، به این معنی که
می‌خواهد آنها یک وارث داشته باشند، به این معنی که او می‌خواهد فرزند خواهرش را پدر کند. او را تهدید می‌کند که اگر از او سرپیچی کند از نظر مالی محروم می‌شود. مارگوت ناامید با یکی دیگر از بیماران لکتر به نام ویل گراهام (هیو دانسی) رابطهٔ جنسی برقرار می‌کند و از او باردار می‌شود. پس از اینکه لکتر به میسون می‌گوید که مارگوت می‌خواهد چه کاری انجام دهد، میسون باعث می‌شود مارگوت دچار یک تصادف رانندگی شود و رحم او را با جراحی خارج کنند تا فقط او بتواند وارث ثروت خانواده شود. گراهام خشمگین با میسون روبرو می‌شود و به
شود. گراهام خشمگین با میسون روبرو می‌شود و به او هشدار می‌دهد که لکتر هر دو آنها را دستکاری می‌کند. میسون در نهایت به لکتر مشکوک می‌شود و او را به همراه گراهام ربوده و قصد دارد هر دوی آنها را به خوک‌هایش بخوراند. لکتر با کمک گراهام فرار می‌کند و میسون را به عنوان اسیر به خانه گراهام می‌برد. لکتر به میسون یک کوکتل مواد مخدر توهم زا می‌دهد و او را متقاعد می‌کند تا صورت خود را با یک چاقو کنده و قطعات را به سگ‌های گراهام بدهد. میسون این کار را می‌کند و همچنین از دستور لکتر برای بریدن بینی خود و خوردن آن اطاعت
دستور لکتر برای بریدن بینی خود و خوردن آن اطاعت می‌کند. سپس لکتر با دستان خالی گردن میسون را می‌شکند. میسون زنده می‌ماند، اما فلج می‌شود، در یک دستگاه تنفسی محصور می‌شود و مجبور می‌شود از ماسک صورت استفاده کند. او به جک کرافورد (لارنس فیشبرن) مأمور اف‌بی‌آی می‌گوید که پس از افتادن در آغل خوک دچار جراحات شده‌است. سپس میسون با مارگوت انتقام‌جو تنها می‌ماند، که به او قول می‌دهد «همانطور که تو از من مراقبت کردی از تو مراقبت خواهم کرد.» فصل ۳. پس از اینکه لکتر به دنبال کشف جنایاتش به اروپا فرار کرد، میسون برای
دنبال کشف جنایاتش به اروپا فرار کرد، میسون برای او جایزه ۳ میلیون دلاری تعیین کرد. او از معشوقه سابق لکتر، آلانا بلوم (کارولین داورناس) دعوت می‌کند تا به او کمک کند. او همچنین مارگوت را استخدام می‌کند که مخفیانه قصد برداشت اسپرم خود را دارد تا با کمک آلانا بچه دار شود. با این حال، میسون بدون اینکه او بداند، جنین مارگو را که با گراهام باردار شده بود، حفظ کرد و آن را در رحم یک خوک غول پیکر کاشت تا بچه را به دنیا بیاورد، که بعداً مشخص شد که مرده به دنیا آمده‌است. کارآگاه پلیس ایتالیا رینالدو پازی (فورتوناتو
کارآگاه پلیس ایتالیا رینالدو پازی (فورتوناتو چرلینو) با میسون قرارداد می‌بندد تا لکتر را بیاورد، اما لکتر در عوض پازی را می‌کشد. سپس میسون دیگر کارآگاهان پلیس فاسد ایتالیا را استخدام می‌کند تا لکتر و گراهام را دستگیر کنند و آنها را به املاک کشورش، مزرعه ماسکرات، بیاورند. او به پزشکش کوردل دوملینگ (گلن فلشلر) دستور می‌دهد تا لکتر را به آرامی تا حد مرگ مثله کند و از گوشت او غذاهای لذیذ تهیه کند. میسون همچنین به دوملینگ می‌گوید که او را برای یک جراحی خاص تحت بیهوشی قرار دهد: دوملینگ صورت گراهام را می‌برد و به
قرار دهد: دوملینگ صورت گراهام را می‌برد و به صورت میسون پیوند می‌زند. با این حال، قبل از انجام این عمل، لکتر از اسارت فرار می‌کند، دوملینگ را می‌کشد، و به مارگوت کمک می‌کند تا پروستات میسون ناخودآگاه را با یک گاو برای اسپرمی که برای بچه دار شدن نیاز دارد شیر دهد. زمانی که میسون از خواب بیدار می‌شود، مارگوت به او می‌گوید که خودش بچه ای خواهد داشت و دارایی پدرشان را به ارث می‌برد. او میسون را با نگه داشتن او در زیر آب در مخزن مارماهی خود می‌کشد، جایی که مارماهی خانگی اش در گلویش شنا می‌کند و او را خفه
مارماهی خانگی اش در گلویش شنا می‌کند و او را خفه می‌کند.
روش‌شناسی مردمی یا اتنومتدولوژی مطالعه چگونگی تولید نظم اجتماعی در جامعه از طریق فرآیندهای تعامل اجتماعی است. به‌طور کلی به دنبال ارائه جایگزینی برای رویکردهای جریان اصلی جامعه‌شناسی است. در رادیکال‌ترین شکل خود، کل علوم اجتماعی را به چالش می‌کشد. پژوهش‌های اولیه آن منجر به تأسیس «تحلیل گفتگو» شد که جایگاه خود را به عنوان یک رشته پذیرفته شده در آکادمی پیدا کرد. به گفته پساتاس، می‌توان پنج رویکرد عمده را در خانواده رشته‌های روش‌شناسی مردمی از یکدیگر تفکیک کرد. (به مراجعه کنید). روش‌شناسی مردمی اصولاً یک
کرد. (به مراجعه کنید). روش‌شناسی مردمی اصولاً یک نظریه توصیفی است و دنبال تبیین یا ارزیابی نظم اجتماعی به عنوان موضوع مورد مطالعه نیست. با این حال، برنامه‌های کاربردی در بسیاری از رشته‌های کاربردی مانند طراحی نرم‌افزار و مطالعات مدیریت یافت شده‌است. تعریف. معنای این اصطلاح را برای تشریح می‌توان به سه بخش تشکیل دهنده آن تقسیم کرد: مردم - روش - شناسی. با استفاده از یک مثال مناسب از کالیفرنیای جنوبی: تمرکز پژوهش مورد استفاده در مثال ما، نظم اجتماعی موج‌سواری است، علاقهٔ روش‌شناسی مردمی به "چگونگی" (روش‌ها و
است، علاقهٔ روش‌شناسی مردمی به "چگونگی" (روش‌ها و شیوه‌ها) تولید و حفظ نظم اجتماعی است. در اصل روش‌شناسی مردمی تلاش می‌کند تا از راه استفاده مستقیم از تجربیات گروه‌ها، طبقه‌بندی‌هایی از کنش‌های اجتماعی افراد در درون گروه‌ها ایجاد کند و البته بدون تحمیل نظر پژوهشگر در مورد نظم اجتماعی و همان‌طور که در مورد سایر اشکال پژوهش جامعه‌شناختی وجود دارد. منشأ و گستره. این رویکرد نخست توسط هارولد گارفینکل توسعه یافت که منشأ آن را به کارش در پژوهشی در مورد رفتار اعضای هیئت منصفه در سال ۱۹۵۴ نسبت داد. علاقه او در
هیئت منصفه در سال ۱۹۵۴ نسبت داد. علاقه او در توصیف روش‌های عقل سلیم بود که از طریق آن اعضای هیئت منصفه خود را در اتاق هیئت منصفه «به عنوان هیئت منصفه» معرفی می‌کنند؛ بنابراین، روش‌های آنها برای: احراز امور واقعی؛ توسعه زنجیره شواهد؛ تعیین اعتبار شهادت شهود؛ ایجاد سازمان سخنرانان در خود اتاق داوران؛ و احراز مجرمیت یا بی‌گناهی متهمان و غیره. همه موضوعات مورد علاقه هستند چنین روش‌هایی برای اعضای هیئت منصفه و همچنین برای پژوهشگران و سایر افراد ذینفع در آن محیط اجتماعی خاص، نظم اجتماعی هیئت منصفه را تشکیل
محیط اجتماعی خاص، نظم اجتماعی هیئت منصفه را تشکیل می‌دهند. این علاقه ناشی از انتقاد گارفینکل از تلاش تالکوت پارسونز برای استخراج یک نظریه عمومی از جامعه بود. این نقد از خوانش او از آلفرد شوتس سرچشمه گرفت، اگرچه گارفینکل در نهایت بسیاری از ایده‌های شوتس را اصلاح کرد. گارفینکل همچنین در مطالعه خود در مورد اصول و شیوه‌های حسابداری مالی از نظریه و روش‌های کلاسیک جامعه‌شناختی امیل دورکیم و ماکس وبر و دغدغهٔ ه سنتی جامعه‌شناختی توماس هابز در "مسئله نظم" استفاده کرد. از نظر روش‌شناسان مردمی، شرکت‌کنندگان، نظم
کرد. از نظر روش‌شناسان مردمی، شرکت‌کنندگان، نظم محیط اجتماعی را از طریق شیوه‌های حس مشترک خود تولید می‌کنند؛ بنابراین، بازتاب طبیعی اساسی بین فعالیت معنابخشی به محیط اجتماعی و تولید مداوم آن محیط وجود دارد. این دو در عمل یکسان هستند. علاوه بر این، این شیوه‌ها (یا روش‌ها) به وضوح اجرا می‌شوند و آنها را برای مطالعه در دسترس قرار می‌دهند. این روش یک حوزه پژوهشی گسترده و چندوجهی را باز می‌کند. جان هریتج می‌نویسد: "این اصطلاح در ارجاع بدون پایان خود به [مطالعه] هر نوع رویه معناسازی، بیانگر نشانه‌ای برای حوزه‌ای
نوع رویه معناسازی، بیانگر نشانه‌ای برای حوزه‌ای با ابعاد ناشناخته هست ولی بیانگر بیرون رفتن از یک قلمرو به وضوح مشخص شده نیست." نظریه و روش‌ها. روش‌شناسی مردمی به سبب رویکرد رادیکالی نسبت به مسایل نظری و روش، مفسران را سردرگم کرده‌است. با توجه به نظریه، گارفینکل پیوسته از نگرش بی‌تفاوتی روش‌شناسی مردمی پشتیبانی کرده‌است. ندانم‌گرایی اصولی با توجه به نظریه اجتماعی که اصرار دارد درک مشترک اعضای یک محیط اجتماعی مورد مطالعه بر هر مفهومی اولویت دارد که یک نظریه‌پرداز اجتماعی ممکن است از خارج از آن محیط برای
اجتماعی ممکن است از خارج از آن محیط برای تحلیل برگزیند. این می‌تواند برای دانشمندان علوم اجتماعی سنتی گمراه کننده باشد که در راستای نیاز به نظریه اجتماعی آموزش دیده‌اند. بسیاری از ارجاع‌های نظری توسط آن وارفیلد رالز، در مقدمه‌ای بر «برنامه روش‌شناسی مردمی»، ممکن است به گونه‌ای تفسیر شود که این موضع را به اواخر عمر گارفینکل تقلیل دهد. با این حال، این موضع با درک روش‌شناسی مردمی از اهمیت «روش‌های اعضا» و با خطوط خاصی از تفکر فلسفی در رابطه با فلسفه علم (پولانی ۱۹۵۸، کوهن ۱۹۷۰، فایرابند ۱۹۷۵) و مطالعه
(پولانی ۱۹۵۸، کوهن ۱۹۷۰، فایرابند ۱۹۷۵) و مطالعه رویه‌های واقعی شیوه علمی سازگار است. همچنین با فلسفه متأخر لودویگ ویتگنشتاین مطابقت نزدیکی دارد، به‌ویژه همان‌طور که پیتر وینچ در مطالعات اجتماعی به کار می‌برد. همچنین در کار گارفینکل به (پدیدارشناسی استعلایی) ادموند هوسرل، (نظریه گشتالت) گورویچ و البته در میان دیگران، اغلب به آثار پدیدارشناس اجتماعی، آلفرد شوتز (پدیدارشناسی نگرش طبیعی) ارجاع داده شده‌است. از سوی دیگر، نویسندگان و مراجع نظری مورد استناد گارفینکل، مبنای نظری دقیقی برای روش‌شناسی مردمی تشکیل
مبنای نظری دقیقی برای روش‌شناسی مردمی تشکیل نمی‌دهند. روش‌شناسی مردمی دورکیمی نیست، اگرچه برخی از علایق امیل دورکیم را دارد؛ پدیدارشناسی نیست، اگرچه از مطالعات هوسرل و شوتز در مورد زیست جهان (Lebenswelt) وام گرفته‌است؛ نظریه نوعی گشتالت نیست، اگرچه نظم‌های اجتماعی را با ویژگی‌های گشتالتی توصیف می‌کند و ویتگنشتاینی نیست، اگرچه از درک ویتگنشتاین از استفاده از قانون و غیره استفاده می‌کند. در عوض، این وام‌گیری‌ها تنها ارجاعات جزئی به آثار نظری هستند که روش‌شناسی مردمی از آنها ایده‌های نظری را برای اهداف
مردمی از آنها ایده‌های نظری را برای اهداف بیان‌شده «انجام» بررسی‌های روش‌شناسی مردمی به خود اختصاص داده‌است. به همین ترتیب، روش‌شناسی مردمی از هیچ روش رسمی پژوهش پشتیبانی نمی‌کند و اصرار دارد روش پژوهش بر اساس ماهیت پدیده‌ای مشخص می‌شود که در حال مطالعه است. روش‌شناسان مردمی مطالعات خود را به روش‌های مختلفی انجام می‌دهند. و هدف این بررسی‌ها «کشف کارهایی است که افراد در موقعیت‌های خاص انجام می‌دهند، روش‌هایی که «آنها» برای ایجاد نظم و ترتیب الگو در زندگی اجتماعی بکار می‌برند.» مایکل لینچ، روش‌شناس مردمی
اجتماعی بکار می‌برند.» مایکل لینچ، روش‌شناس مردمی اشاره کرده‌است: «شخصیت‌های برجسته در این زمینه بارها بر این موضوع تأکید کرده‌اند که هیچ اجباری در انتخاب روش‌های [استفاده شده توسط روش‌شناسان مردمی] و هیچ منعی برای استفاده از هر روش پژوهشی وجود ندارد، [مهم آنست که روش مورد استفاده] برای بررسی پدیده‌های خاص مورد مطالعه، «کافی» باشد. تفاوت با جامعه‌شناسی. از آنجایی که برخی از جامعه‌شناسان به روش‌شناسی مردمی بی‌اعتنا هستند و چون دوستداران آن تلاش‌های خود را به عنوان یک گسست ریشه‌ای از جامعه‌شناسی پیشین
را به عنوان یک گسست ریشه‌ای از جامعه‌شناسی پیشین می‌دانند، تلاش چندانی برای پیوند روش‌شناسی مردمی با جامعه‌شناسی‌های پیشین صورت نگرفته است. با این وجود، در حالی که روش‌شناسی مردمی از روش‌های جامعه‌شناختی متمایز است ولی به دنبال رقابت با آن یا ارائه راه‌حلی برای هیچ یک از کارکردهای آن نیست. به همان اندازه که جامعه‌شناسی با روان‌شناسی تفاوت دارد، رویکرد روش‌شناسی مردمی با رویکرد جامعه‌شناختی تفاوت دارد، هر چند هر دو از کنش اجتماعی سخن می‌گویند. این بدان معنا نیست که روش‌شناسی مردمی از اشکال جامعه‌شناختی سنتی
که روش‌شناسی مردمی از اشکال جامعه‌شناختی سنتی به‌عنوان تابلویی برای توسعه برنامه‌ای خود یا در ایجاد معیارهایی برای تفاوت‌های بین اشکال سنتی مطالعه جامعه‌شناختی و روش‌شناسی مردمی استفاده نمی‌کند زیرا تنها به این معناست که روش‌شناسی مردمی به منظور اصلاح، انتقاد، تضعیف یا تمسخر اشکال سنتی جامعه‌شناختی ایجاد نشده است. در اصل تفاوت متمایزگر بین رویکردهای جامعه‌شناختی و روش‌شناسی مردمی در آنست که رویکرد دومی نسبت به شناخت نگرش حس مشترکی را اتخاذ می‌کند. برخلاف اشکال سنتی پژوهش جامعه‌شناختی، این یکی از ویژگی‌های
سنتی پژوهش جامعه‌شناختی، این یکی از ویژگی‌های بارز دیدگاه روش‌شناسی مردمی است که برای آن جذابیت‌های نظری یا روش‌شناختی ایجاد نمی‌کند: مفروضات بیرونی در مورد ساختار یک کنشگر یا شخصیت‌پردازی کنشگران از واقعیت اجتماعی؛ به حالات ذهنی یک فرد یا گروهی از افراد اشاره دارد. پیش‌بینی‌های مفهومی مانند «وضعیت‌های ارزش»، «احساسات»، «جهت‌گیری‌های هدف»، «نظریه‌های اقتصادی خرد رفتاری» و غیره را به هر کنشگر یا گروهی از کنشگران نسبت می‌دهند، یا یک «نظم هنجاری» خاص را به عنوان ویژگی متعالی صحنه‌های اجتماعی و غیره مطرح
عنوان ویژگی متعالی صحنه‌های اجتماعی و غیره مطرح می‌کنند. برای روش‌شناسان مردمی، تحقق روشمند صحنه‌های اجتماعی در محیط واقعی و تحت بررسی صورت می‌گیرد و توسط شرکت کنندگان در آن محیط از طریق حسابداری بازتابی ویژگی‌های آن محیط ساختار می‌یابد. وظیفه روش‌شناس مردمی توصیف ویژگی روشمند این فعالیت‌ها است، نه تبیین آنها به گونه‌ای که فراتر از آن چیزی باشد که در و از طریق شیوه‌های حسابداری واقعی طرف فرد در آن تنظیمات در دسترس است. بنابراین تفاوت‌ها را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد: انواع. به گفته جورج پساتاس، پنج نوع
خلاصه کرد: انواع. به گفته جورج پساتاس، پنج نوع مطالعه روش‌شناسی مردمی قابل شناسایی (پساتاس، ۱۹۹۵: ۱۳۹–۱۵۵) و به صورت زیر قابل تفکیک است: مناسبات با تحلیل مکالمه. رابطه بین روش‌شناسی مردمی و تحلیل مکالمه، با توجه به همپوشانی منافع آنها، همکاری نزدیک بین بنیان‌گذاران و متعاقب آن اختلاف علاقه‌ها در میان بسیاری از پزشکان، گاه بحث‌برانگیز بوده‌است. به همان اندازه که مطالعه نظم‌های اجتماعی «به‌طور اجتناب‌ناپذیری» با ویژگی‌های سازنده صحبت در مورد آن نظم‌های اجتماعی درهم تنیده‌است، روش‌شناسی مردمی متعهد به
اجتماعی درهم تنیده‌است، روش‌شناسی مردمی متعهد به علاقمندی هم به گفتگوی محاوره‌ای و هم به نقشی است که این گفتار در تشکیل آن نظم بازی می‌کند. گفتگو به عنوان نمایه‌ای دیده می‌شود و در نظم اجتماعی خاصی تعبیه شده‌است. همچنین به‌طور طبیعی منعکس کننده و سازنده آن نظم است. آن وارفیلد رالز اشاره کرد: بسیاری از کسانی که علاقه جدی به روش‌شناسی مردمی پیدا کرده‌اند، از تحلیل مکالمه که توسط ساکس، شگلوف و جفرسون توسعه یافته‌است، به عنوان یکی از ابزارهای پژوهشی خود استفاده کرده‌اند.» از سوی دیگر، جایی که مطالعه گفتگوی
کرده‌اند.» از سوی دیگر، جایی که مطالعه گفتگوی محاوره‌ای از زمینهٔ موقعیتی خود جدا می‌شود - یعنی زمانی که ماهیت یک روش کاملاً فنی و کار "تحلیلی رسمی" را به خود اختصاص می‌دهد - شکلی از روش‌شناسی مردمی نیست. همان‌طور که آن وارفیلد رالز اشاره می‌کند، "خطر" سوءتفاهم در اینجا، آنست که تجزیه و تحلیل مکالمه می‌تواند به یک شرکت تحلیلی رسمی دیگر تبدیل شود، مانند هر روش رسمی دیگری که جعبه ابزار تحلیلی از پیش تصورات، تعاریف رسمی و رویه‌های عملیاتی را به موقعیت / محیط مورد مطالعه می‌آورد. هنگامی که چنین مفاهیم تحلیلی
مورد مطالعه می‌آورد. هنگامی که چنین مفاهیم تحلیلی از درون یک محیط تولید می‌شوند و به صورت مفهومی به دیگری اعمال می‌شوند (تعمیم می‌شوند)، کاربرد (دوباره) بیانگر نقض شکل قوی «الزام کفایت منحصر به فرد» روش‌ها است.
تورآلوْ ماوُرستاد‏ (به نروژی: Toralv Maurstad)، زاده ۲۴ نوامبر ۱۹۲۶م، در بروم، نروژ؛ و مرگ به تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۲۲م در سن ۹۵ سالگی یک بازیگر و کارگردان صحنه، سینما و تلویزیون در نروژ بود. وی از دهه ۱۹۵۰ میلادی، نقشی محوری در هنرهای نمایشی نروژ داشته‌است. پیشینه. تورالو ماورستاد، بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۸م، رئیس و مدیر تئاتر نوین اسلو بود. وی سپس، بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶م، اداره تئاتر ملی اسلو را بر عهده داشت. تحت مدیریت وی، تئاتر نوین اسلو، به عنوان یک نمایشخانهٔ آثار کمدی، جانی دوباره گرفت. در حالی که دوران
آثار کمدی، جانی دوباره گرفت. در حالی که دوران ریاست وی، در تئاتر ملی اسلو، تا حد زیادی با نا آرامی داخلی، اخراج و اعتصاب بازیگران همراه بوده‌است.ماورستاد، فارغ‌التحصیل آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک لندن است و اولین بازی خود را در سال ۱۹۴۹م، بر صحنهٔ تئاتر تروندلاگ، انجام داده‌است. وی به عنوان بازیگر صحنه، بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴م، در استخدام تئاتر نوین اسلو؛ و بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۷م، در استخدام تئاتر ملی اسلو، بود.ماورستاد، در سال ۱۹۹۹م، جایزه آماندا را دریافت کرد. وی همچنین در سال ۲۰۰۵ میلادی، به خاطر
دریافت کرد. وی همچنین در سال ۲۰۰۵ میلادی، به خاطر تلاش‌هایش در اجرای نمایشنامهٔ در انتظار گودو، اثر ساموئل بکت، در تئاتر ملی اسلو، به‌طور مشترک، برنده جایزه شد. در سال ۲۰۱۴م، جایزهٔ فرهنگ اسلو؛ و در سال ۲۰۱۷م، جایزه بهترین بازیگر نقش مرد به وی، تعلق گرفت. در سال 1974 پادشاه نروژ او را به عنوان شوالیه درجه یک از نشان سلطنتی نروژی سنت اولاو منصوب کرد و در مارس 2007 مورستاد به عنوان فرمانده رده سنت اولاو منصوب شد.
جام برتر هرتس با نام رسمی «جام رقابت‌های برتر اتحادیه فوتبال شهرستان هارتفوردشیر»، قدیمی‌ترین مسابقات جام فوتبال شهرستانی است که منحصراً در هارتفوردشیر انگلستان برگزار می‌شود. ۸۷–۱۸۸۶، اولین فصل از این مسابقات و هادسدون تاون اولین قهرمان آن بود. این رقابت‌ها هر ساله برگزار شده‌است، به جز سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ که با آغاز جنگ جهانی اول به حال تعلیق درآمد. معمولاً بیست و دو باشگاه برتر شهرستان در این جام شرکت داده می‌شوند، اگرچه این تعداد در سال‌های گذشته کم و بیش متغیر بوده‌است. فینال‌ها تقریباً همیشه در یک
بیش متغیر بوده‌است. فینال‌ها تقریباً همیشه در یک ورزشگاه بی‌طرف در خود شهرستان برگزار می‌شوند، به غیر از چند فصل در اواسط دهه ۱۹۶۰ که فینال‌ها رفت و برگشتی بود. از فصل ۰۵–۲۰۰۴، مقر اتحادیه فوتبال هرتس در لچ‌ورث گاردن سیتی میزبان فینال‌ها شد، به استثنای فصل ۱۱–۲۰۱۰ که بارنت و استیونج، دو باشگاه از لیگ فوتبال به فینال رسیدند و نگرانی‌ها در مورد امنیت بازی، سبب شد تا فینال به ورزشگاه آندرهیل منتقل شود. قهرمان فعلی، بورم وود است.
سهم بازار درصدی از کل درآمد یا فروش یک بازار است که یک شرکت در اختیار می‌گیرد. به عنوان مثال، اگر در یک صنعت معین، ۵۰۰۰۰ واحد در سال فروش داشته باشد، شرکتی که فروش آن ۵۰۰۰ واحد از کل واحدها را انجام داده است، ۱۰ درصد از سهم بازار را در اختیار دارد. «بازاریاب‌ها باید بتوانند اهداف فروش را در سهم بازار ترجمه و ترکیب کنند، چرا که با توجه سهم بازار است که آن‌ها می‌توانند پیش‌بینی کنند چقدر باید در بازار رشد کنند و یا سهم رقبا را به‌دست آورند. دستیابی به مورد دوم، یعنی گرفتن سهم رقبا، تقریباً همیشه دشوارتر است.
یعنی گرفتن سهم رقبا، تقریباً همیشه دشوارتر است. سهم بازار اغلب چشم‌انداز را تعیین می‌کند و اقدامات استراتژیک یا تاکتیکی را هدایت می‌کند. علاوه بر این، سهم بازار یک معیار کلیدی در درک عملکرد نسبت به رشد بازار است. زیرا اندازه‌گیری رشد (یا کاهش) فروش، فقط ممکن است نتیجه رشد یا کاهش مشابه در کل صنعتِ مد نظر باشد. افزایش سهم بازار یکی از مهمترین اهداف هر تجارت است. مزیت اصلی استفاده از سهم بازار به عنوان معیار عملکرد تجاری این است که کمتر به متغیرهای محیطی کلان، مانند وضعیت اقتصاد یا تغییر در سیاست مالیاتی،
مانند وضعیت اقتصاد یا تغییر در سیاست مالیاتی، وابسته است. با این حال، در بازار ایالات متحده، افزایش سهم بازار ممکن است برای سازندگان محصولات قابل تعویض که به‌صورت بالقوه خطرساز هستند (مانند شرکت‌های دارو) خطرناک باشد. به‌همین دلیل یک دکترین قانونی در این کشور وجود دارد که با نام مسئولیت سهم بازار شناخته می‌شود.
جیمز اوهایو پاتی (James Ohio Pattie) (حدود ۱۸۰۴ میلادی – حدود ۱۸۵۰ میلادی)، مرد کوهستان و نویسنده آمریکایی اهل کنتاکی بود. در میان سال‌های ۱۸۲۴ – ۱۸۳۰ میلادی، پاتی در یک سری تجارت خز و سفرهای اکتشافاتی و تجارتی شرکت نموده و به مناطق غرب و جنوب غرب آمریکا تا مناطق شمالی و مرکزی مکزیک امروزی سفر کرد. در ۱۸۳۱ میلادی، پاتی با روزنامه‌نگار اهل کنتاکی به‌نام تیموتی فلینت همکاری نموده و داستان سفرهای خود را تحت عنوان روایت شخصی جیمز او پاتی اهل کنتاکی منتشر کرد. «"روایت شخصی"» به‌خاطر ارایه مشخصات روشن در مورد
«"روایت شخصی"» به‌خاطر ارایه مشخصات روشن در مورد مناطق جنوب غرب مورد تحسین مورخین قرار گرفته اما راستی یادداشت‌های پاتی مورد مناقشه است. اگرچه ماهیت کلی رویدادهای توصیف‌شده به‌طور گسترده مورد پذیرش قرار دارد، اما احتمالاً پاتی نقش خود در این چنین رویدادها را بیشتر تزیین کرده‌است. سفرهای اکتشافی. ۱۸۲۴ – ۱۸۲۶ میلادی: رودهای میزوری و هیلا. پاتی و پدرش، سیلوستر در ژوئن ۱۸۲۴ از سنت لوئیس حرکت نموده و در امتداد رود میزوری سفر نمودند تا با اقوام بومی هندی به تجارت بپردازند. هنگام رسیدن به یک پایگاه نظامی در
تجارت بپردازند. هنگام رسیدن به یک پایگاه نظامی در کونسیل بلوفس در منطقه امروزی آیووا، به پاتی گفته شد که آنها نمی‌توانند بدون مجوز به سفر خود ادامه دهند. به‌جای برگشتن به سنت لوئیس، پدر پاتی تصمیم گرفت تا به کاروان اسب‌های بارکش که توسط سیلوستر پراتی رهبری می‌گردید، بپیوندند. بنابر سابقه نظامی که پدر پاتی داشت، از او دعوت گردید تا رهبری گروه که متشکل از ۱۱۶ مرد و بیش از سه صد اسب و قاطر بود، را بر عهده بگیرد. این گروه در نوامبر ۱۸۲۵ به سانتا فی رسیده و در آنجا از فرماندار دادخواست نمودند تا اجازه شکار سگ
آنجا از فرماندار دادخواست نمودند تا اجازه شکار سگ آبی در امتداد رود هیلا به آنها داده شود. درخواست آنها در مرتبه اول رد شد، اما جیمز ادعا نمود که، پس از نجات دادن دختر فرماندار از نزد یک باند محلی در مسکلیروو، مجوز شکار سگ آبی به گروه اعطاء گردید. با این همه، به احتمال زیاد این داستان ساختگی بوده و پاتی‌ها به‌طور غیرقانونی به شکار در امتداد رود هیلا ادامه دادند. سیلوستر، جیمز و سه راهنما از سانتا فی در امتداد رود ریو گرانده به سمت جنوب سفر نموده و بعد به حرکت خود به سمت غرب تا معادن مس سانتا ریتو ادامه
حرکت خود به سمت غرب تا معادن مس سانتا ریتو ادامه دادند، جاییکه آنها برای مدتی کوتاه برای تهیه تدارکات توقف نمودند. آنها زمستان را مشغول شکار سگ آبی بوده و به سمت غرب تا دوراهی رود سالت در نزدیکی فینیکس امروزی سفر کردند، اما موفقیتی چندانی نداشتند. گروه با خرس‌ها، باندهای کوچک مهاجمین هندی و رفت و برگشت بیماری‌ها و گرسنگی مواجه شدند و تا اوایل ۱۸۲۶ میلادی آنها به خوردن اسب‌های خودشان و همچنین خرس خاکستری روی آورده بودند. در ماه‌های نخستین ۱۸۲۶ به شانس آنها افزوده شده و گروه تا اواخر ماه مارس توانستند صدها
افزوده شده و گروه تا اواخر ماه مارس توانستند صدها خز در امتداد دریا به‌دست بی‌آورند و امیدوار بودند تا پس از به‌دست آوردن اسب‌های بارکش مورد نیاز خود به خانه بازگردند. در آوریل، پاتی‌ها دوباره به معدن سانتا ریتا بازگشتند، جاییکه مالک معدن کنترل عملیات را به سیلوستر پیشنهاد کرد. پدر پاتی تا ۱۸۲۷ میلادی امور معدن را با دو شریک به‌طور سودآوری به پیش برد و جیمز به تنهایی به شکار مشغول شد. ۱۸۲۶ – ۱۸۲۷ میلادی: رودخانه کلرادو. در ژوئن ۱۸۲۶، پاتی ادعا می‌نماید که در سفری اکتشافی در امتداد رود هیلا تا دوراهی سانت
در سفری اکتشافی در امتداد رود هیلا تا دوراهی سانت پدرو شرکت نمود تا خزهای شکار شده را بازگرداند. هرچند این سفر اکتشافی در حقیقت انجام شده بود، اما به احتمال زیاد پاتی در آن حضور نداشت، چون در این ایام او به عنوان شاهد در سفته‌ای که در ۱۴ ژوئن در معدن به امضاء رسید حضور داشت. این سفر اکتشافی در اوایل ژوئیه بدون حصول حتی یک خز دوباره برگشت، چون آنها دریافتند که هندی‌ها قبلاً خزهای شکار شده را که احتمالاً هزارها دلار ارزش داشتند، با خود برده بودند. چون هنوز چندین ماه به فصل شکار خز در خزان باقی مانده بود،
چندین ماه به فصل شکار خز در خزان باقی مانده بود، پاتی تابستان ۱۸۲۶ را در معدن مشغول کار بود و به‌خاطر محافظت از معدن در مقابل یورش‌های قبیله آپاچی، روزانه یک دلار مزد دریافت می‌کرد. پاتی چندین مهارت ارزشمند را از تعامل خود با افراد مختلفی که از منطقه سانتا ریتا عبور می‌کردند آموخت، وی همچنین ادعا نمود که تکلم به زبان اسپانیای را در طی چند ماه از خوان اونیس که قبلاً مسئول مدیریت معدن را به عهده داشت، یادگرفت. در نهایت، پاتی به حدی روان به زبان اسپانیایی صحبت می‌کرد که در سفرهای بعدی خود به عنوان مترجم نیز
می‌کرد که در سفرهای بعدی خود به عنوان مترجم نیز خدمت می‌کرد. افزون بر آن، پاتی حالا می‌توانست قبیله‌های بومی مختلف جنوب‌غرب را از هم تفکیک نماید، مهارتی که در سفرهای بعدی شکار خز وی برای او مفید واقع شد. علی‌رغم اصرار ورزی پدرش مبنی بر اینکه جیمز در طول زمستان در معدن کار کند، پاتی سفر خود را در ژانویه ۱۸۲۷ آغاز نموده و تصمیم داشت تا به رود هیلا و دو شاخه آن با رود کلرادو سفر کند. گروه اکتشافی، قبل از اینکه چندین مایل در امتداد دریا سفر کنند، چندین روز را در روستایی در صحرای یوما در دهانه رود کلرادو سپری
در روستایی در صحرای یوما در دهانه رود کلرادو سپری نموده و مشغول گردآوری تدارکات بودند و در آنجا با گروهی از هندی‌های ماریکوپا ملاقات نموده و تجارت نمودند. یک هفته بعد، گروه با یک باند موهاوی مواجه شدند، گروهی که جیمز و یک شکارچی دیگر به‌نام جورج یونت در مورد آنها شنیده بودند و نیت گروه را خصمانه می‌دیدند. باند موهاوی، قرار پیش‌بینی، صبح‌گاه همان روزی که گروه پاتی به آنجا رسیدند بر آنها حمله نمودند، اما موهاوی‌ها به آسانی عقب رانده شدند. پس از درگیری با باند موهاوی، گزارش پاتی در مورد سفر اکتشافی به‌طور