payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استوارت کی. کارد (Stuart K. Card) (متولد ۲۱ دسامبر ۱۹۴۳)، یک پژوهش‌گر آمریکایی و پژوهش‌گر ارشد بازنشسته در زیراکس PARC است. او به عنوان یکی از پیشگامان اعمال‌کننده عوامل انسانی در تعامل انسان-کامپیوتر شناخته می‌شود. او همراه با جاک دی ماکنلی، جورج جی رابرتسن و سایر تعدادی از تکنیک‌های تجسم اطلاعات را اختراع کرد. او در رابط‌های کاربری و تحلیل بصری، گواهی‌های ثبت اختراعات متعددی دارد. زندگی‌نامه. کارد در سال ۱۹۶۶ لیسانس‌اش را از کالج اوبرلین در فیزیک و دکتراش را از دانشگاه کارنگی میلون در روان‌شناسی
و دکتراش را از دانشگاه کارنگی میلون در روان‌شناسی گرفته‌است. او در اواخر دهه ۱۹۶۰ کارش را به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه استانفورد آغاز کرد. از سال ۱۹۷۴ به بعد او در PARC کار می‌نمود و مدیر ساحوی گروه پژوهشی رابط کاربری بود. او در سال ۲۰۱۰ از PARC استعفا داد اما در دیپارتمنت علوم کامپیوتر دانشگاه استانفورد به عنوان پروفسور مشورتی کار می‌کند. کارد برنده جوایز متعددی شده‌است. در سال ۲۰۰۰ او جایزه دستاورد یک عمر CHI را از SIGCHI در اتحادیه ماشینری محاسباتی دریافت کرد و عضو اتحادیه ماشینری محاسباتی شد. در سال
کرد و عضو اتحادیه ماشینری محاسباتی شد. در سال ۲۰۰۱ میلادی او به عنوان عضو آکادمی CHI انتخاب شد. و در سال ۲۰۰۷، او به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد و جایزه باور مؤسسه فرانکلن و جایزه دستاورد در ساینس را از آن خود کرد. در ۲۶ می ۲۰۰۸، کارد از کالج اوبرلین دکترای افتخاری دریافت نمود. کار. مطالعه دستگاه‌های ورودی استوارت کارد منجر به ویژگی قانون فیتس در ماوس کامپیوتر شده و یک فکتور اساسی بود که باعث شد زیراکس ماوس تجارتی خود را معرفی کند که از همه بیشتر در پروژه‌های آلتو و استار، برخی از اولین سیستم‌های
پروژه‌های آلتو و استار، برخی از اولین سیستم‌های رابط کاربری گرافیکی که از استعاره دسکتاپ (desktop metaphor) استفاده می‌کند، قابل مشاهده بود. در کتاب روان‌شناسی تعامل انسان-کامپیوتر سال ۱۹۸۳ که او آن را همراه با توماس پی موران و آلن نیویل نوشته بود، به کار مهمی در رشته HCI مبدل شد. پژوهش‌های بیشتر در ویژگی‌های نظری تعامل انسان – ماشین منجر به توسعه‌های مثل «پروسسر مدل انسانی، نظریه GOMS تعامل کاربر، نظریه جستجوی اطلاعات و توضیحات آماری استفاده از اینترنت» شد. در هزاره جدید تحقیقات او بر توسعه «علوم حمایتی
در هزاره جدید تحقیقات او بر توسعه «علوم حمایتی تعامل انسان – اطلاعات و نمونه‌های اولیه دیداری – معنایی برای کمک به ایجاد حس» متمرکز است.
تهمینه کربلایی صادقی، (زاده ۱۳۷۳، قزوین) دارنده تنهای مدال پنچاک سیلات ایران (برنز) در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ است. او عضو تیم ملی پنچاک سیلات ایران در مسابقات جهانی ۲۰۱۶ بالی اندونزی بود. وی همچنین در رشته پنچاک سیلات مدال طلای قهرمانی آسیا به میزبانی دبی ۲۰۲۳ و برنز جام آزاد این رشته را نیز کسب کرد. در جریان مسابقه هنرهای رزمی ترکیبی ام ام ای MMA در بحرین ۲۰۲۵، تیم ملی جوانان بانوان ایران با هدایت و سرمربی‌گری تهمینه کربلایی صادقی و همکارش پس از کسب ۴ مدال، ۲ نقره و ۲ برنز جایگاه سوم سکوی این رقابت را از آن
نقره و ۲ برنز جایگاه سوم سکوی این رقابت را از آن خود کردند، و علیرغم کسب مدال، سهمیه بازی‌های آسیایی جوانان، که در بحرین برگزار می‌گردد را بدست آوردند.
ناآرامی ۲۰۲۲ قزاقستان، در ۲ ژانویه پس از افزایش ناگهانی قیمت بنزین آغاز شد که به گفته دولت قزاقستان، به دلیل تقاضای زیاد و تثبیت قیمت‌ها انجام گرفت. اعتراضات در شهر نفت‌خیز جانااوزن شروع شد، اما به علت افزایش نارضایتی از دولت و بی‌عدالتی اقتصادی، به سرعت به شهرهای دیگر، به‌ویژه بزرگ‌ترین شهر قزاقستان، آلماتی گسترش یافت. نارضایتی فزاینده از دولت و رئیس‌جمهور سابق نورسلطان نظربایف نیز تأثیر زیادی در این تظاهرات داشت. از آنجایی که هیچ گروه مخالف مردمی علیه دولت قزاقستان وجود ندارد، به نظر می‌رسد که ناآرامی‌ها
قزاقستان وجود ندارد، به نظر می‌رسد که ناآرامی‌ها مستقیماً توسط شهروندان انجام شده باشد. در پاسخ، رئیس‌جمهور قاسم جومارت توقایف وضعیت فوق‌العاده را در استان مین‌قشلاق و آلماتی اعلام کرد که از ۵ ژانویه ۲۰۲۲ لازم الاجرا بوده است. کابینه عسکر مامین (نخست‌وزیر) در همان روز استعفا داد. وضعیت اضطراری به سرعت در کل قزاقستان تمدید شد. در پاسخ به درخواست قاسم جومارت توقایف، سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) - ائتلاف نظامی روسیه و کشورهای متحدش که شامل ارمنستان، بلاروس، قرقیزستان، تاجیکستان و خود قزاقستان است - با
قرقیزستان، تاجیکستان و خود قزاقستان است - با استقرار نیروها در قزاقستان موافقت کردند. هدف آن حفظ صلح اعلام گردید. پلیس محلی گزارش داد که با مهاجمین مقابله شده است. این در حالی است که رئیس‌جمهور سابق نظربایف از ریاست شورای امنیت قزاقستان برکنار شده است. به عنوان یک امتیاز، رئیس‌جمهور توقایف گفته است که سقف قیمت بنزین وسایل نقلیه ۵۰ تنگه در هر لیتر به مدت ۶ ماه بازگردانده شده است. در ۷ ژانویه، او در بیانیه‌ای گفت: «دستورهای قانون اساسی تا حد زیادی در تمام مناطق کشور برقرار شده است. او همچنین اعلام کرد که به
کشور برقرار شده است. او همچنین اعلام کرد که به سربازان دستور داده است تا از نیروی مرگبار بر علیه معترضان استفاده کنند و به آنها اجازه داده است. دستورالعمل «تیراندازی برای کشتن» بدون هشدار را اعمال نمایند، توقایف معترضان را «راهزن و تروریست» می‌خواند و می‌گوید که استفاده از زور برای «متوقف کردن تظاهرات» ادامه خواهد داشت. در طول اعتراضات، ۱۶۴ تن کشته و ۹٬۹۰۰ نفر دستگیر شدند. پیش‌زمینه. به دنبال انحلال اتحاد جماهیر شوروی، افراد ثروتمندی که با دولت پیشین شوروی ارتباط داشتند، از رفتارهای ویژه‌ای برخوردار شدند و
داشتند، از رفتارهای ویژه‌ای برخوردار شدند و با خصوصی‌سازی و مالکیت زمین‌های دارای منابع باارزش ثروت بیشتری دریافت کردند. پس از انحلال شوروی، نورسلطان نظربایف نخستین رئیس‌جمهور کشور شد و از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۹ این مقام را در دست داشت. در این هنگام، جامعه جهانی انتخاباتی که در قزاقستان رخ می‌داد را منصفانه نمی‌دانستند. به گفته "دیلی تلگراف"، نظربایف با اقتدارگرایی و خویشاوندسالاری بر کشور فرمانروایی می‌کرد. در این هنگام، قزاقستان یکی از قدرتمندترین اقتصادهای آسیای میانه شد و تا میانه دهه ۲۰۱۰ میلادی، بخش بزرگی
میانه شد و تا میانه دهه ۲۰۱۰ میلادی، بخش بزرگی از اقتصاد آن از فروش نفت به دست میامد. قزاقستان همچنین ۷۰ درصد ذخایر اورانیوم جهان را در کشور خود داشت. با اینکه اقتصاد رشد کرده بود، ثروت به‌طور عادلانه میان جمعیت تقسیم نشد. حداقل دستمزد افراد عادی در قزاقستان کمتر از ۱۰۰ دلار بود و فراگیری نابرابری اقتصادی نیز دیده می‌شد. در سال ۲۰۱۲، مجمع جهانی اقتصاد فساد را بزرگ‌ترین مشکل کسب و کارها در کشور دانست، و بانک جهانی قزاقستان را در کنار کشورهای آنگولا، بولیوی، کنیا و لیبی به عنوان کانون فساد معرفی کرد. در سال
کنیا و لیبی به عنوان کانون فساد معرفی کرد. در سال ۲۰۱۳، "آفتن‌پوستن"، به نقل‌قول از فعال حقوق بشر دنس یواگا نوشت «در قزاقستان سرمایه نفتی وجود دارد، اما هیچ‌کس نمی‌داند درآمد آن چگونه مصرف می‌شود.» در پی رسوایی‌های گوناگون بانک‌های فراملی، قزاق‌های ثروتمند به کشورهای خارجی و به‌ویژه بریتانیا کوچیدند. در سال ۲۰۱۸، کردیت سوئیس قزاقستان را از ۱۷۴ کشور، در رتبه ۱۶۹ توزیع درآمد قرار داد. تا سال ۲۰۲۲، ۵۵ درصد از قزاق‌های ثروتمند، سرمایه کشور را در دست داشتند. گاهشمار اعتراضات. روز چهارم ژانویه. اعتراضات و
گاهشمار اعتراضات. روز چهارم ژانویه. اعتراضات و ناآرامی‌ها از شامگاه چهارم ژانویه شدت گرفت و در پی آن رئیس‌جمهوری قزاقستان در واکنش به اعتراضات مردمی اعلام کرد: با این کارها دولت من سقوط نمی‌کند. روز پنجم ژانویه. در پی ادامه اعتراضات سراسری در قزاقستان به افزایش قیمت سوخت، شهرداری پایتخت و کاخ ریاست جمهوری این کشور اشغال شدند. . در این روز از اعتراضات، کابینه دولت قزاقستان منحل شد در پی شدت گرفتن اعتراضات، خانه رئیس‌جمهور آتش زده شد. روز ششم ژانویه. اعتراضات در قزاقستان منجر به بروز خشونت، آتش کشیده شدن
در قزاقستان منجر به بروز خشونت، آتش کشیده شدن خانه رئیس‌جمهور و لغو پروازها شده است، اینترنت در این کشور قطع شده و روس‌ها در حال انتقال نیروهای حافظ صلح هستند. . به گفته منابع خبری در این روز ده‌ها قزاق توسط پلیس کشته شدند. در پی ناآرامی‌ها در قزاقستان، دبیرخانه سازمان پیمان جمعی آسیای میانه به رهبری روسیه تصمیم گرفت نیروهای نظامی شامل واحدهایی از روسیه، را تحت عنوان «نیروی حافظ صلح» برای کمک به سرکوب معترضان و تثبت اوضاع به قزاقستان اعزام کند. به این ترتیب، بار دیگر شاهد حضور و مداخله نظامیان روسیه برای
بار دیگر شاهد حضور و مداخله نظامیان روسیه برای حفظ حکومت‌های متحد ولادیمیر پوتین، این بار در «خارج نزدیک» در منطقه آسیای میانه هستیم. روز هفتم ژانویه. با ادامه اعتراضات و ناآرامی‌ها، رئیس‌جمهور قزاقستان فرمان حمله مرگبار صادر کرد. رئیس‌جمهور قزاقستان همچنین گفت که هیچ گفت و گویی در کار نیست. شدت اعتراضات، دستور حکومت نظامی و فشار برای خانه نشینی مردم باعث شد، شهروندان قزاق شبانه پول‌ها از بانک‌ها بیرون بکشند. روز هشتم ژانویه. ناآرامی‌ها و اعتراضات ادامه یافت و در این بین نخست‌وزیر دستگیر و رئیس‌جمهور سابق
و در این بین نخست‌وزیر دستگیر و رئیس‌جمهور سابق از ریاست مادام العمر شورای امنیت استعفا کرد همچنین هزاران معترض نیز دستگیر شدند روز نهم ژانویه. وزارت کشور قزاقستان از دستگیری ۵ هزار و ۱۳۵ نفر در جریان حوادث اخیر در این کشور خبر داد و از زخمی شدن ۱۳۰۰ نیروی نظامی نیز گفت. روز دهم ژانویه. پس از پنج روز قطع کامل اینترنت در آلماتی، رسانه‌ها از اتصال موقت و محدود اینترنت در برخی ادارات دولتی این شهر خبر دادند. مشاور رئیس‌جمهور، وزیر خارجه و رئیس‌جمهور قزاقستان اعتراضات را حملهٔ ترویستی اعلام کردند و معترضان را
را حملهٔ ترویستی اعلام کردند و معترضان را تروریست نامیدند. روز یازدهم ژانویه. قزاقستان به آرامش رسید. براساس جدیدترین خبرها زندگی در شهر آلماتی، بزرگ‌ترین شهر و پایتخت سابق قزاقستان به حالت عادی بازگشته است. وسایل نقلیه عمومی فعالیت خود را در سطح شهر از سر گرفته‌اند و رفتگران مشغول تمیز کردن صحنه‌های خشونت و درگیری‌های هفته گذشته دیده می‌شوند. رئیس‌جمهور قزاقستان آمادگی خود را برای انجام اصلاحات سیاسی اعلام کرد.
آسیاب کوبه‌ای (یا آسیاب سنگ کوبی) نوعی ماشین آسیاب است که به جای آسیاب کردن، مواد را با کوبیدن خرد می‌کند، چه برای پردازش بیشتر یا برای استخراج سنگ معدن. شکستن مواد یک نوع عملیات واحد است. در گذشته از این تجهیز برای تولید پودر آلومینیوم استفاده می‌شده‌است. شرح. آسیاب کوبه‌ای شامل مجموعه ای از مهرهای فولادی سنگین (در برخی موارد چوب نعل آهنی) است که به صورت آزاد در یک قاب به صورت عمودی نگه داشته می‌شوند و در آن مهرها می‌توانند به بالا و پایین بلغزند. آنها توسط بادامک‌هایی روی یک محور چرخان افقی بلند می‌شوند.
بادامک‌هایی روی یک محور چرخان افقی بلند می‌شوند. همان‌طور که بادامک از زیر مهر حرکت می‌کند، کوبه روی سنگ معدن زیر می‌افتد و سنگ را خرد می‌کند و در گذر بعدی بادامک فرایند بلند کردن تکرار می‌شود. هر یک از قاب‌ها و مجموعه کوبه‌ها را گاهی «باتری» یا به طرز گیج کننده ای «تمبر» می‌نامند و آسیاب‌ها را گاهی بر اساس تعداد تمبرهایشان دسته‌بندی می‌کنند، یعنی یک «آسیاب ۱۰ تمبر» ۱۰ مجموعه دارد. آنها معمولاً به صورت خطی چیده می‌شوند، اما وقتی یک آسیاب بزرگ می‌شود، ممکن است به جای گسترش خط یک خط جدید ساخته شود. مکان‌های
به جای گسترش خط یک خط جدید ساخته شود. مکان‌های آسیاب متروک (همان‌طور که تاریخ دانان صنعتی مستند کرده‌اند) معمولاً دارای ردیف‌های خطی از مجموعه پی‌ها به عنوان برجسته‌ترین ویژگی قابل مشاهده هستند، زیرا ارتفاع دستگاه می‌تواند بیش از ۲۰ فوت باشد و به پی‌های بزرگ نیاز دارد. تمبرها معمولاً در مجموعه‌های پنج تایی چیده می‌شوند. در برخی از کاربردهای فرآوری سنگ از مقادیر زیادی آب استفاده می‌کنند، بنابراین برخی از کارخانه‌های تمبر در نزدیکی آب‌های طبیعی یا مصنوعی قرار دارند. به عنوان مثال، سد فولادی Redridge برای
دارند. به عنوان مثال، سد فولادی Redridge برای تأمین آب فرآیندی کارخانه‌های آسیاب کوبه‌ای ساخته شد. تاریخ. اجزای اصلی آسیاب تمبر با نیروی آب - چرخ‌های آب، بادامک‌ها و چکش‌ها - در دوران هلنیستی در منطقه مدیترانه شرقی شناخته شده بودند. در باستانشواهد اندکی در اوایل قرن سوم قبل میلاد از طراحی اتوماتیک آب وجود دارد. در قسمتی "از تاریخ طبیعی" دانشمند رومی پلینی (NH 18.23) نشان می‌دهد که در قرن اول پس از میلاد، دشت‌های آب رانده در ایتالیا بسیار گسترده شده بودند: «بخش بزرگی از ایتالیا از یک دنده بی‌لفافه و همچنین
بزرگی از ایتالیا از یک دنده بی‌لفافه و همچنین چرخ‌هایی استفاده می‌کند که از آب به‌عنوان چرخاننده آن‌ها استفاده می‌شود. از کنار آن می‌گذرد و چکش تریپ [مولا]». از این چکش‌ها برای کوبیدن و کندن غلات استفاده می‌شد. غلات کوبنده با هاست و همچنین آسیاب‌های آبی معمولی نیز در اواخر قرن پنجم در صومعه ای که توسط رومانوس کوندات در منطقه دورافتاده ژورا تأسیس شد، تأیید شده‌است، که نشان می‌دهد دانش چکش‌های سفر تا اوایل سالهای میانه ادامه داشت. جدای از فرآوری کشاورزی، شواهد باستان‌شناسی نیز قویاً وجود چکش اهرمی در فلزکاری
باستان‌شناسی نیز قویاً وجود چکش اهرمی در فلزکاری رومی را نشان می‌دهد. در ایکهام در کنت، یک سر چکش فلزی بزرگ با تغییر شکل‌های مکانیکی در منطقه‌ای حفاری شده کشف شد و چندین آسیاب آب رومی و ضایعات فلزی نیز در آنجا ردیابی شدند. با این حال، به نظر می‌رسد وسیع‌ترین کاربرد آسیاب‌های تمبر در معادن رومی رخ داده‌است، جایی که سنگ معدن رگه‌های عمیق ابتدا برای پردازش بیشتر به قطعات کوچک خرد می‌شدند. در اینجا، نظم و فواصل تورفتگی‌های بزرگ روی سندان‌های سنگی نشان‌دهنده استفاده از مهرهای سنگ معدنی با بادامک است، دقیقاً
استفاده از مهرهای سنگ معدنی با بادامک است، دقیقاً مانند دستگاه‌های استخراج معدن قرون وسطی. چنین سندان‌های تغییر شکل یافته مکانیکی در بسیاری از سایت‌های معدن نقره و طلا رومی در اروپای غربی، از جمله در Dolaucothi (ولز)، و در شبه جزیره ایبری، یافت شده‌است، که نمونه‌های قابل داده از قرن ۱ و دوم میلادی در Dolaucothi، این آسیاب‌های تمبر هیدرولیک و احتمالاً در سایر سایت‌های معدن رومی نیز کار می‌کردند، جایی که استفاده در مقیاس وسیع از روش خاموش کردن و بندکشی زمین به این معنی بود که مقادیر زیادی آب مستقیماً برای
به این معنی بود که مقادیر زیادی آب مستقیماً برای تأمین انرژی ماشین‌ها در دسترس بود. آسیاب تمبر در اوایل سال ۹۷۳ توسط معدنچیان سمرقند مورد استفاده قرار گرفت. آنها در ایران قرون وسطی برای خرد کردن سنگ معدن استفاده می‌شدند. تا قرن یازدهم، کارخانه‌های تمبر در سراسر جهان اسلام قرون وسطی، از اسپانیای اسلامی و شمال آفریقا در غرب تا آسیای مرکزی در شرق، استفاده گسترده‌ای داشتند. چکش‌های اهرمی با نیروی آب و مکانیزه در قرن دوازدهم دوباره در اروپای قرون وسطایی ظاهر شدند. استفاده از آنها در منابع مکتوب قرون وسطایی
شدند. استفاده از آنها در منابع مکتوب قرون وسطایی اشتایر (در اتریش امروزی)، یکی از ۱۱۳۵ و دیگری از ۱۱۷۵ شرح داده شده‌است. در هر دو متن به استفاده از آسیاب‌های تمبر عمودی برای خرد کردن سنگ معدن اشاره شده‌است. منابع فرانسوی قرون وسطایی در سال‌های ۱۱۱۶ و ۱۲۴۹ هر دو استفاده از چکش‌های مکانیزه اهرمی را که در آهنگری آهن فرفورژه استفاده می‌شد، ثبت کرده‌اند. چکش‌های اهرمی اروپای قرون وسطایی تا قرن پانزدهم اغلب به شکل آسیاب کوبه‌ای عمودی بودند. لئوناردو داوینچی، هنرمند و مخترع معروف رنسانس، اغلب چکش‌های سفری را برای
و مخترع معروف رنسانس، اغلب چکش‌های سفری را برای استفاده در آهنگرها و حتی ماشین‌های برش سوهان، آنهایی که از نوع آسیاب مهر و موم عمودی است، طراحی می‌کرد. قدیمی‌ترین تصویر اروپایی به تصویر کشیده شده از یک "چکش مارتینت" شاید در "Historia de Gentibus Septentriionalibus" Olaus Magnus، متعلق به ۱۵۶۵ پس از میلاد باشد. این تصویر حکاکی روی چوب، سه مارتینت و یک چرخ آبی را به تصویر می‌کشد که روی چوب و دم‌های چرمی یک کوره گلدار اسموند () کار می‌کند. چکش اهرمی خوابیده برای اولین بار در آثار هنری اروپا در یک نقاشی با
برای اولین بار در آثار هنری اروپا در یک نقاشی با تصویر کشیده شد Sandrart و Zonca (مورخ ۱۶۲۱ م). آسیاب کوبه‌ای آبی در کتاب ۸ از گئورگ‌ها Agricola را "د پاسخ متالیکا" ، منتشر شده در 1556. آسیاب‌هایی که آگریکولا نشان می‌دهد عمدتاً چوبی بودند، به جز استفاده از کفشک‌های آهنی در انتهای هر کوبه. میل بادامک مستقیماً روی محور چرخ آب تنظیم می‌شد و مهرها معمولاً در دسته‌های سه تایی قرار می‌گرفتند که هر چرخ یک یا دو باند را به حرکت درمی‌آورد. قرن ۱۹. اولین کارخانه تمبر در ایالات متحده در سال ۱۸۲۹ در معدن Capps در
تمبر در ایالات متحده در سال ۱۸۲۹ در معدن Capps در نزدیکی شارلوت، کارولینای شمالی ساخته شد. آنها در مناطق استخراج طلا، نقره و مس ایالات متحده در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ رایج بودند، در عملیاتی که سنگ معدن به عنوان مقدمه ای برای استخراج فلزات خرد می‌شد. آنها در نیمه دوم قرن نوزدهم در بسیاری از کاربردها با روش‌های کارآمدتر جایگزین شدند. با این حال سادگی آنها به این معنی بود که تا قرن بیستم از آنها در مناطق دورافتاده برای فرآوری سنگ معدن استفاده می‌شد. (تبلیغات قرن ۱۹ برای برخی از آسیاب‌ها نشان می‌دهد که
قرن ۱۹ برای برخی از آسیاب‌ها نشان می‌دهد که می‌توان آنها را شکست، توسط قاطر در قطعات بسته‌بندی کرد و تنها با ابزارهای ساده در محل مونتاژ کرد) آسیاب تمبر هنوز در کلمبیا توسط معدنچیان صنعتگر استفاده می‌شود که با موتورهای الکتریکی کار می‌کنند. تمبرهای کورنیش کارخانه‌های تمبر هستند که در حدود سال ۱۸۵۰ در کورنوال برای استفاده در معدن قلع ساخته شدند. تمبرهای کورنیش برای خرد کردن توده‌های کوچک سنگ معدن به مواد ماسه مانند استفاده می‌شد. تمبر از چوب سنگین با یک «سر» آهنی در پایین ساخته شده‌است. توسط بادامک‌هایی روی
آهنی در پایین ساخته شده‌است. توسط بادامک‌هایی روی یک محور چرخان بلند شد و روی مخلوط سنگ معدن و آب افتاد و به جعبه ای در زیر آن وارد شد. وزن سر معمولاً بین ۴ تا ۸ cwt (حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰) است. کیلوگرم) هر کدام، و معمولاً در مجموعه‌های چهارتایی، در قاب‌های چوبی چیده می‌شدند. تمبرهای کوچک معمولاً توسط چرخ‌های آب و تمبرهای بزرگتر توسط موتورهای بخار کار می‌کردند. تمبرهای کالیفرنیایی بر اساس تمبرهای کورنیش بود و برای معادن طلای کالیفرنیا استفاده می‌شد. در این مهرها، بادامک طوری چیده شده‌است که مهر را از پهلو بلند
بادامک طوری چیده شده‌است که مهر را از پهلو بلند می‌کند، به طوری که باعث چرخش مهر می‌شود. این باعث یکسان شدن ساییدگی کفش در پای مهر می‌شود. آنها در عمل سریعتر بودند و یک سر می‌توانست ۱٫۵ تن سنگ معدن را در مقایسه با تمبرهای کورنیش که فقط می‌توانست ۱ تن را خرد کند، خرد کند. سایر کارخانه‌های مهر زنی. آسیاب‌های تمبر در کاغذ سازی اولیه برای تهیه مواد کاغذی (خمیر) قبل از اختراع دستگاه کوبنده هلندر مورد استفاده قرار می‌گرفت و ممکن است از آنهایی که در پر کردن پشم استفاده می‌شد مشتق شده باشد. آنها در فرآوری دانه‌های
می‌شد مشتق شده باشد. آنها در فرآوری دانه‌های روغنی قبل از فشار دادن روغن از دانه‌های آسیاب شده استفاده می‌شدند. آسیاب‌های اولیه با نیروی آب کار می‌کردند اما آسیاب‌ها می‌توانند بخار یا برق نیز باشند.
عفان بن ابی العاص پدر سومین خلیفه اهل سنت مسلمانان عثمان بن عفان است. پدر عفان، ابوالعاص بن امیه است. او سه برادر به نام‌های الحکم بن ابی العاص، عثمان بن ابی العاص و مغیره بن ابی العاص داشت.
تئودور دی کوروین شیمانوفسکی (Theodore de Korwin Szymanowski) (4 ژوئیه ۱۸۴۶ – ۲۰ سپتامبر ۱۹۰۱)، یک اشراف‌زاده لهستانی و مالک زمین نجیب زاده، نظریه‌پرداز اقتصادی و سیاسی بود که به فرانسوی می‌نوشت. او در سال ۱۸۸۵ میلادی یک طرح بسیار اصیل اقتصادی را برای اروپای اولیه یک‌پارچه و برای اضمحلال برده‌داری آفریقایی‌ها نوشت. او یک شاعر لهستانی نیز بود. پس‌زمینه. او در یک خانواده نجیب برجسته و بانفوذ لهستانی، پیرو کاتولیک رومی متولد شد و یگانه پسر افسر ناپلئونی و کارمند بانک، فیلیکس شیمانوفسکی و خانمش ماریا لوبینسکا،
بانک، فیلیکس شیمانوفسکی و خانمش ماریا لوبینسکا، نوه‌های وزیر عدلیه، فیلیکس لوبینسکی بود که زنده ماند. کمپوزر کارول سزیمونسکی از اقارب جوان‌تر او بود. وی همراه با پسر مامایش، برنارد لوبینسکی، در وارساو و در ملک خانوادگی در مازوویا در لهستان اشغال شده توسط روسیه بزرگ شد. از سال ۱۸۵۸ تئودور در فرانسه در کالج سنت کلمنت در متز که توسط ژزوئتها اداره می‌شد، تحصیل کرد. او به هدف سهم گرفتن در قیام سال ۱۸۶۳ از مدرسه فرار کرد اما بر اساس آنچه در سال ۱۸۶۳ میلادی توسط یکی از خویشاوندانش، اسقف کونستاتی ایرنیوسز لوبینسکی
از خویشاوندانش، اسقف کونستاتی ایرنیوسز لوبینسکی در یک نامه به توماسز ونتورت لوبینسکی ثبت شده‌است، تئودور ۱۶ ساله در کراکاو در ولایت گالیسیا که توسط هبسبورگ اداره می‌شد، دستگیر شد. هیچ شواهدی وجود نداشت که او را در حال جنگ نشان دهد؛ لذا او دوباره به مدرسه راهی شد تا تحصیلاتش را تکمیل کند. در سال ۱۸۶۴ میلادی او شاهد پایان نظام رعیتی در لهستان بود که به عنوان یک انتقام سریع توسط مقامات تزاری بر علیه نجبای شورشگر لهستانی تلقی می‌شد. این یک تغییر عمیق اجتماعی بود که بعدها از آن در نوشته‌های اصلی نظری‌اش استفاده
که بعدها از آن در نوشته‌های اصلی نظری‌اش استفاده کرد. بدتر شدن سلامت پدر پیرش و رکود ثروت خانواده‌اش احتمالاً فرصت او برای ادامه تحصیلات رسمی را کاهش داد. در سال ۱۸۶۷ میلادی، تئودور ۲۰ ساله ملک خانوادگی را به ارث برد. او به جامعه معرفی شد تا یک همتای مناسب بی‌آبد. زمانی که او ۲۷ سال سن داشت، در جریان یک جشن سال نو به ژولیا بوزینیک ژیلویکا، از تبار اشراف روتنی که سرپرست قانونی او فیلیکس سوبانسکی، پسر عموی مادر تئودور بود، معرفی شد. ازدواج آن‌ها در سال ۱۸۷۴ میلادی صورت گرفت و مهریه مؤقتاً خزانه تخلیه شده
میلادی صورت گرفت و مهریه مؤقتاً خزانه تخلیه شده شیمانوفسکی را تقویت کرد. این زوج صاحب هفت پسر شدند که یکی آن در نوزادی از دنیا رفت و یک دختر داشتند. به دلیل جو اقتصادی یا هم سوء مدیریت تا سال ۱۸۸۵ میلادی این خانواده مجبور شدند، خانه و معاش با قدمت ۱۳۰ سال شان را ترک کنند. گفته می‌شود که ملک آن‌ها ممکن است به دلیل فعالیت‌های سیاسی تئودور از سوی مقامات مصادره شده باشد، هرچند شواهد برای این کار تا حال تأیید نشده‌است. او هنگام افاده نظریات بحث‌برانگیز به فرانسوی و چاپ‌نمودن آن در پاریس محتاط بود تا به دست تزار
و چاپ‌نمودن آن در پاریس محتاط بود تا به دست تزار نرسد. در واقع، خانواده او به غرب اوکراین تبعید شدند، جاییکه آن‌ها تا پایان زندگی تئودور در شرایط سختی زندگی کردند. پیش‌بینی یک اروپای یکپارچه. اثر بحث‌برانگیز کوروین شیمانوفسکی L'avenir économique, social et politique en Europe – آینده اروپا از دید اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در سال ۱۸۸۵ به لسان فرانسوی نوشته شده و در سال‌های ۱۸۸۵ و ۸۸ در پاریس به نشر رسید. در آن زمان لهستان یک دولت تجزیه شده و اشغال شده توسط روسیه، پروس و اتریش-مجارستان بود. اثر او با این
روسیه، پروس و اتریش-مجارستان بود. اثر او با این تشویقیه آغاز می‌شود: «سبک نوشتاری ضعیف مؤلف را معذور دارید، چون او صرف از لحاظ احساسی فرانسوی است. اما تا اخیر بخوانید و در این اندیشه‌های نامرتب و نابرابر معمای بدبختی مان را بجویید». تئودور همان‌طوری که خودش را یک فرانسه دوست اعلام کرده، اروپا را متکی به یک سیستم اصلاح شده پارلمانی، اتحادیه گمرکی، آمارهای جمع شده مرکزی، مشارکت‌های مالی از همه دولت‌های اروپایی شرکت‌کننده برای سپرده‌گذاری و وام‌دهی از طریق بانک مرکزی با یک واحد پولی مشترک، ترجیحاً فرانک
بانک مرکزی با یک واحد پولی مشترک، ترجیحاً فرانک فرانسوی، مجسم کرد. کار تحقیقی او از هیچ نوع سوسیالیسم به شیوه هم عصرهای فرانسوی‌اش مانند هنری ماریت یا ژولس فیری متأثر نشده بود. بلکه در آن یک نوع مطلق‌گرایی، ایجاد شده از احتمالاً تعهد عمیق او به کاتولیسیسم، همراه با هم‌فکری عمدی با مقامات مطلق‌گرا در سنت پترسبورگ تأکید شده بود. این متن تا زمانی که دوباره در یک کتابخانه در آغاز قرن بیست و یکم پیدا شد، مفقود بود. هنوز مشخص نیست که آیا طرح اقتصادی‌اش برای اروپای یک‌پارچه را که هفتاد سال پیش نوشته بود، به‌طور
یک‌پارچه را که هفتاد سال پیش نوشته بود، به‌طور غیرمستقیم بر مهندسان بازار مشترک اروپای پس از جنگ، افرادی مانند روبرت شومان از متز یا ژان مونت تأثیر گذاشته‌است یا خیر. همان‌طوری‌که ویراستار اخیرش، پروفسور زوراوسکی ول گراژیفسکی در پوست‌فیس نوشته‌است، مشارکت شیمانوفسکی بخشی از نگرانی اروپای قرن نوزدهم از اروپای بیمار بود که از ناآرامی‌های اجتماعی و مهدی (عج) احساس خطر می‌کرد. نوآوری او بر اقتصاد، آمار و سیاست پولی متمرکز بود تا مسائل مربوط به ملی‌گرایی، حاکمیت یا فدرالیسم. صرف نظر از این‌که جمهوری بود یا
یا فدرالیسم. صرف نظر از این‌که جمهوری بود یا سلطنت، اگرچه او دومی را ترجیح می‌داد، اما میان ملت و دولت تمایز قائل شد. چالش برده‌داری آفریقایی. همان‌طوری که کوروین شیمانوفسکی در تمام نوشته‌هایش بیان داشته‌است، او از تبعیدش از راه دور، با شخصیت‌های با نفوذ سیاسی ناشناس در پاریس – که با آن‌ها احتمالاً در زمان مدرسه ملاقات کرده بود – و ماندارین‌ها در وزارت مالیه در سنت پترسبورگ مکاتبه می‌کرد تا آن‌ها را به حول پراگماتیسم کلان اقتصادی‌اش جمع کند. او می‌توانست رویدادهای بزرگ بین‌المللی مانند تلاش اروپا برای
رویدادهای بزرگ بین‌المللی مانند تلاش اروپا برای آفریقا که در کنفرانس برلین در سال‌های ۱۸۸۴–۵ میلادی مورد بحث قرار گرفت را تعقیب کند که در سال ۱۸۹۰ میلادی یک جزوه بحث‌برانگیز از او منتشر شد. وی از طریق کلیسا و ارتباطات خانوادگی می‌توانست به مدت کوتاه به فرانسه رفته و در کنفرانس ضد برده‌داری پاریس سال ۱۸۹۰ که توسط کاردینال لاویگری تشکیل شده بود، شرکت کند. به عنوان نتیجه او متن خود را به عنوان «I’Esclavage Africain» تهیه کرد که در آن برای بانک مرکزی آفریقایی به عنوان ابزاری برای مبارزه با برده‌داری از طریق
به عنوان ابزاری برای مبارزه با برده‌داری از طریق تجارت منابع طبیعی به عوض تجارت با انسان‌ها لابی کرده بود: یک راه حل اقتصادی به یک شر اخلاقی و اجتماعی. تاریخ‌نگار لهستانی رادوسلاو زوراوسکی ول گراژفسکی بر کوروین شیمانوفسکی پرونده‌ای را مطرح کرد که او از موجودیت و تماس‌هایش در پاریس با برادر خانمش، فعال مهاجرت و موسیقی‌دان، تئودور ژیلویکی (۱۸۲۸–۱۹۰۵) سود بسیاری برده‌است. او ممکن در موقعیتی بوده‌است که نشر اثر کوروین شیمانوفسکی را تسهیل کرده‌است. آثار شعری. تنها دو اثر شعری از کوروین شیمانوفسکی باقی‌مانده‌است
دو اثر شعری از کوروین شیمانوفسکی باقی‌مانده‌است که هر دو به لسان لهستانی نوشته شده‌اند؛ یکی در پاریس و دیگری در کیف منتشر شده‌اند. این‌ها آثار تمثیلی در تضاد واضح با نظریات اقتصادی و سیاسی‌اش هستند که از مشغله‌های مذهبی او برگرفته شده‌اند و اما دوراهی‌های شخصی او و ملتی که بیش از یک قرن از دولت محروم بوده‌اند، را بیان می‌کنند. اولین اثر او در مورد تاریخ دنیا و آفرینش فرشته‌ها و سقوط برخی از آن‌ها است. اثر دومش داستان قهرمانانه شهزاده روتنی، سوفیا اولیلکویچ رادزیویل را بیان می‌کند، کسی که در سال ۱۹۸۳ میلادی
را بیان می‌کند، کسی که در سال ۱۹۸۳ میلادی توسط کلیسای ارتدکس شرقی به عنوان قدیس اعلام شد. نوشته‌های فرعی او به نظر می‌رسید بیان‌گر این است که فرقه‌های مسیحی، مخصوصاً کاتولیک رومی و ارتدکس روسی باید در مبارزه با تهدیدهای مشترک همکاری داشته باشند. کوروین شیمانوفسکی با وجودی‌که مشکلات زیادی را متقبل شد، دیدگاه سازنده‌ای را در تمام آثارش حفظ کرد. او در سن نسبتاً جوان ۵۵ سالگی در فقر شدید از دنیا رفت و در کیف به خاک سپرده شد. قبر او باقی‌نمانده‌است.
دودمان بیست و هشتم مصر، که توسط مورخان به عنوان سومین دودمان مصر دوران پایانی مصر باستان به‌شمار می‌رود، دودمانی پادشاهی در مصر باستان بود که از سال ۴۰۴ تا ۳۹۸ پیش از میلاد طول کشید و تنها یک فرعون به نام آمیرتئوس، که به پسامتیک پنجم مشهور است، داشت. آمیرتئوس احتمالاً نوه آمیرتائوس ساییس بود که به همراه ایناروس دوم (نوه فرعون پسامتیک سوم)، شورشی را بین سال ۴۶۵ پیش از میلاد، علیه شاهنشاهی هخامنشی و ساتراپ مصر وقت هخامنش رهبری کرد. تاریخ. در اوایل سال ۴۱۱ پیش از میلاد، یک مصری به نام آمیرتئوس شورشی علیه