payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منظور از این برنامه نمایش فناوری‌های پرخطر با شعار «ریسک کردن برای کاهش خطرات آینده» بود. این پروژه توسط آزمایشگاه پیشرانه جت در پاسادنا، با مشارکت دانشگاه آریزونا، ایالت نیومکزیکو، دانشگاه آریزونای شمالی، آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی هوایی، و دیگران هدایت و اجرا شد. شکست مأموریت. در این مأموریت کاوشگرهای همراه با کاوشگر قطبی مریخ، ظاهراً بدون حادثه به مریخ رسیدند، اما پس از فرود هرگز ارتباط آنها با ایستگاه برقرار نشد. دقیقاً مشخص نیست علت شکست چه بوده‌است. یک هیئت، مأمور بررسی شکست شد تا در مورد دلایل شکست
هیئت، مأمور بررسی شکست شد تا در مورد دلایل شکست کاوشگرهای مریخ قطبی و دیپ اسپیس۲ گزارش دهد. این هیئت نتوانست علت احتمالی شکست را دقیقاً شناسایی کند، اما چندین دلیل احتمالی ارائه داد: هیئت مدیره به این نتیجه رسید که کاوشگرها و اجزای آنها قبل از پرتاب به اندازه کافی آزمایش نشده بودند.
جدایی بین کلیسای ارتدکس روسیه (ROC، همچنین به عنوان پاتریارسالاری مسکو شناخته می‌شود) و اسقف نشین کلیسای قسطنطنیه در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۸، زمانی که اولی به‌طور یکجانبه ارتباط کامل خود را با دومی قطع کرد آغاز شد. این قطعنامه در پاسخ به تصمیم ۱۱ اکتبر ۲۰۱۸ شورای مقدس کلیسای ایلخانی قسطنطنیه اتخاذ شد که در آن خواست خود را برای واگذاری خودمختاری (استقلال) به کلیسای ارتدکس شرقی در اوکراین در آینده تأیید می‌کرد. در این تصمیم همچنین آمده بود که شورای سپند (مقدس) بی‌درنگ: یک ستاروپژیون در کیف، یعنی یک هیئت کلیسایی که
یک ستاروپژیون در کیف، یعنی یک هیئت کلیسایی که مستقیماً پیرو پدرسالار کلیسایی است، مجدداً برپا کند، "نامه " (مجوز) سال ۱۶۸۶ که به پدرسالار مسکو اجازه داده بود تا متروپولیتن کیف را منصوب کند را لغو کند، و تکفیرهایی را که بر روحانیون و مؤمنان دو کلیسای ارتدوکس شرقی اوکراین که به رسمیت شناخته نشده بودند، تحت تأثیر قرار داده بود را لغو کند. دو کلیسای به رسمیت شناخته نشده، یعنی کلیسای ارتدکس خودگردان اوکراین (UAOC) و کلیسای ارتدوکس اوکراین - پاتریارسالاری کیف (UOC-KP) با کلیسای ارتدکس اوکراین (پتریارسالاری مسکو)
با کلیسای ارتدکس اوکراین (پتریارسالاری مسکو) (UOC-MP) رقابت می‌کردند و توسط پدرسالار مسکو، و همچنین توسط سایر کلیساهای ارتدکس شرقی «تکفیری» در نظر گرفته می‌شدند. در تصمیم خود در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۸، شورای مقدس کلیسای ارتدکس روسیه، همه اعضای پاتریارسالاری مسکو (اعم از روحانیون و غیر روحانیان) را از شرکت در مراسم عشای ربانی، غسل تعمید و ازدواج در هر کلیسایی که تحت کنترل کلیسای ایلخانی بود منع کرد. پیش از آن، در واکنش به انتصاب دو اگزارش اسقف‌نشین کلیسای اکراین، شورای مقدس اسقف‌نشین مسکو در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸ تصمیم
مقدس اسقف‌نشین مسکو در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸ تصمیم گرفته بود که شرکت در هر گونه مجامع اسقفی، بحث‌های الهیاتی، کمیسیون‌های چند جانبه و هر گونه مجمع عمومی را که توسط نمایندگان کلیسای ایلخانی ریاست یا اداره می‌شوند، را قطع کند. این جدایی بخشی از یک درگیری سیاسی گسترده‌تر را در بر می‌گرفت که شامل الحاق کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴ و مداخله نظامی این کشور در اوکراین و همچنین تمایل اوکراین برای پیوستن به اتحادیه اروپا و ناتو است. این جدایی یادآور جدایی مسکو-قسطنطنیه در سال ۱۹۹۶ بر سر حوزه دادگاهی متعارف استونی است که با
۱۹۹۶ بر سر حوزه دادگاهی متعارف استونی است که با این حال پس از کمتر از سه ماه حل شد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۹، اسقف اعظم ایرونیموس دوم آتن، رئیس کلیسای یونان، نامه ای مسالمت آمیز به اپیفانیوس، رئیس کلیسای ارتدکس اوکراین (OCU، که با اتحاد UOC-KP, UAOC تشکیل شده بود)، فرستاد. این تصمیم توسط کل سلسله مراتب (اسقفان) کلیسای یونان منهای هفت شهرنشین پشتیبانی شد. این تصمیم به این معنی بود که کلیسای یونان OCU را به رسمیت شناخته‌است. ROC قبلاً اعلام کرده بود که ارتباط خود را با هر سلسله مراتب کلیسای یونان که با هر سلسله
را با هر سلسله مراتب کلیسای یونان که با هر سلسله مراتب OCU وارد ارتباط شود، قطع خواهد کرد. در روز یکشنبه، ۳ نوامبر ۲۰۱۹، پاتریارک کریل مسکو، در مراسم دولوحی، از اسقف کلیسای یونان نامی نبرد و او را از دولوحی حذف کرد. در ۲۶ دسامبر، ROC ارتباط عشایری را با پدرسالار ارتدوکس یونانی اسکندریه، تئودور دوم، قطع کرد و بزرگداشت او را متوقف کرد، زیرا او یک ماه قبل OCU را به رسمیت شناخته بود. در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰، شورای مقدس ROC اعلام کرد که پاتریارک کریل دیگر نمی‌تواند اسقف اعظم کریسوستوموس دوم قبرس را به دلیل بزرگداشت
اعظم کریسوستوموس دوم قبرس را به دلیل بزرگداشت کریسوستوموس از اپیفانیوس در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۰ بزرگداشت کند.
گوری ملبی (به انگلیسی: Guri Melby) زاده ۳ فوریهٔ ۱۹۸۱، در شهر اورکدال، استان سور تروندلاگ، در کشور نروژ، یک سیاستمدار نروژی است. وی عضو حزب ونستره؛ واز سال ۲۰۲۰ میلادی رهبر این حزب است.گوری ملبی، از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ میلادی، وزیر آموزش و آمیزش اجتماعی نروژ، در کابینه خانم ارنا سولبرگ، بود. پیشینه. گوری ملبی، اهل اورکدال است و از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۷ میلادی عضو شورای شهرداری اورکدال و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ میلادی عضو شورای شهرداری تروندهایم بوده‌است. سپس از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ میلادی، گوری ملبی، عضو شورای شهر اسلو
تا ۲۰۱۹ میلادی، گوری ملبی، عضو شورای شهر اسلو بود. وی بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ میلادی، مسئول محیط زیست و حمل و نقل در شورای شهر اسلو بود. گوری ملبی، بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ یک سیاستمدار تمام وقت حزب ونستره در اسلو بود. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی به عنوان عضو علی‌البدل در مجلس ملی نروژ حضور غیر منظم داشت و از سال ۲۰۱۸ میلادی، با پیوستن حزب ونستره به دولت ارنا سولبرگ، حضور منظم پیدا کرد. در ماه مارس سال ۲۰۲۰ میلادی، گوری ملبی، که به جانشینی ترینه شای گرانده، نماینده علی‌البدل در مجلس ملی نروژ محسوب می‌شد؛ با
علی‌البدل در مجلس ملی نروژ محسوب می‌شد؛ با کناره‌گیری ترینه شای گرانده از ریاست وزرات فرهنگ، آن پست را نیز بر عهده گرفت. گوری ملبی، از سال ۲۰۱۰ میلادی، عضو شورای مرکزی حزب ونستره بود و بعد از کناره‌گیری ترینه شای گرانده، که رهبری جزب را بر عهده داشت، به عنوان رهبر جدید به جانشینی وی برگزیده شد. گوری ملبی، فارغ‌التحصیل سال ۲۰۰۷ میلادی از دانشگاه علم و فناوری نروژ در رشته زبان‌شناسی است؛ و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ مشغول تدریس در مدرسه عالی سور تروندلاگ؛ و سپس به عنوان مشاور در وزارت آموزش و پروش نروژ، مدتی اشتغال
مشاور در وزارت آموزش و پروش نروژ، مدتی اشتغال داشته‌است. همچنین وی از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ میلادی، رئیس هیئت مدیره شورای دولتی زبان نروژی بوده‌است.
رجینالد آرتور ساوری (؛ ۲۶ ژوئیه ۱۸۹۴ – ۱۴ ژوئن ۱۹۸۰) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است. او یک افسر ارتش هند بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی اول و دوم خدمت کرد.
پاتریک سندرز (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است. او افسر ارشد بازنشسته ارتش بریتانیا است که از ۱۳ ژوئن ۲۰۲۲ تا ۱۵ ژوئن ۲۰۲۴ به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد.
دادلی راسل (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است. او افسر ارشد ارتش بریتانیا و ارتش هند بریتانیا بود و در طول جنگ جهانی اول و دوم خدمت کرد، جایی که او فرماندهی لشکر هشتم پیاده نظام هند را در طول لشکرکشی به ایتالیا از اواخر ۱۹۴۳ تا پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ بر عهده داشت.
لرد الکساندر راسل (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است. او ژنرال ارتش بریتانیا بود. او در محاصره سواستوپول در جنگ کریمه خدمت کرد.
هیو رولندز (؛ ۶ مه ۱۸۲۸ – ۱ اوت ۱۹۰۹) نظامی اهل ولز بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است. او به خاطر اقدامات شجاعانه‌اش که منجر به نجات سرهنگ ویلیام اوگریدی هالی در طول جنگ کریمه شد، نشان صلیب ویکتوریا را از ولز دریافت کرد.
اریک برترام راکرافت (؛ ۲۸ ژانویه ۱۸۹۱ – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است. او افسر ارتش بریتانیا بود. دوران نظامی او در سال ۱۹۰۸ به عنوان افسر در مهندسان سلطنتی آغاز شد و در سال ۱۹۴۶ با درجه سرلشکری بازنشسته شد. او به خاطر مشارکتش در تشکیل سپاه سلطنتی مهندسان برق و مکانیک و برنامه‌ریزی عملیات شناخته می‌شود.
فرانسیس دو روتنبرگ (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل امپراتوری روسیه بود. وی برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده‌است. او یک افسر نظامی و مدیر مستعمراتی بود که در ارتش پادشاهی فرانسه و بعدها بریتانیا خدمت کرد.
هیو دالریمپل راس (؛ ۵ ژوئیه ۱۷۷۹ – ۱۰ دسامبر ۱۸۶۸) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او یک افسر ارتش بریتانیا بود. پس از گذراندن خدمت فعال در جریان شورش ایرلند در سال ۱۷۹۸، به عنوان فرمانده نیرو در بسیاری از نبردهای جنگ شبه جزیره و صد روز جنگید. او پیش از آنکه به معاون آجودان کل توپخانه سلطنتی ارتقا یابد، به فرماندهی توپخانه ناحیه شمالی با فرماندهی تفویض شده بر تمام نیروهای چهار شهرستان شمالی رسید. راس آخرین فردی بود که عنوان سپهبد مهمات را داشت و مسئولیت بخش توپخانه اعزامی برای شرکت در
را داشت و مسئولیت بخش توپخانه اعزامی برای شرکت در جنگ کریمه تحت فرماندهی لرد راگلان را بر عهده گرفت. پس از جنگ، او به عنوان استاد توپچی، پارک سنت جیمز، یک پست تشریفاتی ارشد در توپخانه سلطنتی خدمت کرد.
سیسیل رومر (؛ ۱۴ نوامبر ۱۸۶۹ – ۱ اکتبر ۱۹۶۲) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است. او یک ژنرال ارتش بریتانیا بود که در دهه ۱۹۲۰ به فرماندهی عالی رسید.
هنری رابینسون-مونتاگ، بارون ششم راکبی (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. راکبی که فرزند بارون چهارم بود، در سال ۱۸۱۴ به گارد پیاده سوم پیوست. او در نبرد کواتره براس و نبرد واترلو در ژوئن ۱۸۱۵ جنگید. او در جنگ کریمه در سال ۱۸۵۵ به عنوان فرمانده لشکر اول جنگید. پس از جنگ، در سال ۱۸۵۶، به سمت جدید سرلشکر فرمانده تیپ گارد منصوب شد. او پنج سال بعد در سال ۱۸۶۱ از این سمت بازنشسته شد. او در سال ۱۸۶۹ به درجه ژنرالی ارتقا یافت و در سال ۱۸۷۷ بازنشسته شد. پس از مرگ او در ۲۵ مه ۱۸۸۳، این مقام
بازنشسته شد. پس از مرگ او در ۲۵ مه ۱۸۸۳، این مقام اشرافی از بین رفت. او از سال ۱۸۳۸ تا زمان مرگش در هیزل‌وود، ابوتس لانگلی، هرتفوردشایر زندگی می‌کرد.
سباستین رابرتز (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. رابرتز که در مدرسه سنت فیلیپ، کالج آمپلفورث و کالج بالیول، آکسفورد تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۷۷ به گارد ایرلندی پیوست. رابرتز به عنوان افسر فرمانده گردان اول گارد ایرلندی در لندن و ایرلند شمالی خدمت کرد. او در سال ۲۰۰۳ به عنوان سرلشکر فرمانده بخش خانگی و افسر کل فرمانده ناحیه لندن منصوب شد. او در سال ۲۰۰۷ نماینده ارشد ارتش در کالج سلطنتی مطالعات دفاعی شد و در سال ۲۰۱۰ بازنشسته شد. رابرتز همچنین از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ به عنوان سرهنگ گارد ایرلندی خدمت کرد، و در ۱۰
به عنوان سرهنگ گارد ایرلندی خدمت کرد، و در ۱۰ فوریه ۲۰۱۱ شاهزاده ویلیام جانشین او شد. رابرتز نویسنده کتاب «سربازگیری: پیمان نظامی» (۱۹۹۸) بود.
جاناتون رایلی (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. رایلی در سال ۱۹۷۱ به عنوان دانشجوی افسری به ارتش بریتانیا پیوست و در سال ۱۹۷۴ به هنگ ملکه اعزام شد. او در ۹ مارس ۱۹۷۶ به درجه ستوانی، در ۹ سپتامبر ۱۹۸۰ به درجه سروانی ارتقا یافت و پس از تحصیل در کالج ستاد، کامبرلی، در سال ۱۹۸۷، در پایان سال به درجه سرگردی ارتقا یافت. در این مدت، او به‌طور فعال در ایرلند شمالی خدمت کرد. رایلی که در سال ۱۹۹۳ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت، در همان سال به عنوان مربی در کالج ستاد، کامبرلی، خدمت کرد. او در سال ۱۹۹۵ به عنوان فرمانده
خدمت کرد. او در سال ۱۹۹۵ به عنوان فرمانده گردان اول تفنگداران سلطنتی ولچ به منطقه مسلمان نشین گوراژده اعزام شد، تحت مأموریتی برای اطمینان از عدم نقض اولتیماتوم ناتو توسط صرب‌ها. ارتش جمهوری صربسکا بدون هشدار به شهر حمله کرد و در ماه مه ۳۳ سرباز تحت فرماندهی رایلی و چند صد نفر دیگر از نیروهای حافظ صلح سازمان ملل را به اسارت گرفت. این گردان پس از متوقف کردن حمله اولیه صرب‌ها، دفاع از این منطقه را به لشکر ۸۱ بوسنی واگذار کرد. در طول محاصره‌ای که پس از آن رخ داد، پروتکل نقض شد، زیرا ابتدا مدیر عملیات نظامی،
داد، پروتکل نقض شد، زیرا ابتدا مدیر عملیات نظامی، سپس رئیس ستاد کل و در نهایت نخست‌وزیر جان میجر با رایلی تماس گرفتند تا در مورد وضعیت به او گزارش دهند. این منطقه با موفقیت دفاع شد و برخلاف سربرنیتسا و زپا هرگز به دست صرب‌ها نیفتاد. ۳۳ تفنگدار و دیگر نیروهای حافظ صلح سازمان ملل بعداً به سلامت نجات یافتند. رایلی در سال ۱۹۹۶ به خاطر شجاعت و خدمات برجسته در جمهوری سابق یوگسلاوی، نشان خدمات ممتاز را دریافت کرد و در ژوئیه ۱۹۹۷ به درجه سرهنگی ارتقا یافت. رایلی در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۸ به درجه سرتیپی ارتقا یافت، در سال
۳۱ دسامبر ۱۹۹۸ به درجه سرتیپی ارتقا یافت، در سال ۱۹۹۹ فرمانده تیپ ۱ مکانیزه در بوسنی و در سال ۲۰۰۰ فرمانده نیروی ضربت مشترک بریتانیا در سیرالئون شد. او به خاطر خدمات ارزشمندش در سیرالئون، نشان تقدیر ملکه را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۱ معاون فرمانده کالج ستاد و مدیر دوره فرماندهی و ستاد عالی شد. رایلی در ماه مه ۲۰۰۳ به عنوان معاون فرمانده کل تیم مشاوره و آموزش نظامی ائتلاف در عراق مستقر شد و سپس در نوامبر ۲۰۰۴ با ارتقاء به درجه سرلشکری، فرمانده کل لشکر چند ملیتی (جنوب شرق)، عراق و نیروهای بریتانیایی شد. در
(جنوب شرق)، عراق و نیروهای بریتانیایی شد. در سال ۲۰۰۵، به خاطر خدماتش در عراق، نشان لژیون شایستگی ایالات متحده به او اعطا شد. رایلی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ به عنوان سرهنگ تفنگداران سلطنتی ولچ خدمت کرد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۷، او به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به عنوان معاون فرمانده نیروی بین‌المللی کمک به امنیت در افغانستان منصوب شد. او مدال خدمات شایسته ناتو را از دبیرکل ناتو دریافت کرد و پس از دریافت نشان افتخار سال نو ۲۰۰۸، در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۹ به نیروی ذخیره منتقل شد. در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۹، رایلی در تحقیقات عراق شهادت
در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۹، رایلی در تحقیقات عراق شهادت داد و در آن اظهار داشت که نیروهای بریتانیایی انتظار نداشتند با شورش روبرو شوند و همچنین از تصمیم انحلال ارتش عراق پس از حمله دفاع کرد. سپس، در فوریه ۲۰۱۱، او در محاکمه رادوان کاراجیچ در دادگاه بین‌المللی کیفری برای یوگسلاوی سابق در لاهه، در مورد حادثه مه ۱۹۹۵ که در آن سربازانش در اسارت بودند، شهادت داد.
رابرت ریچاردسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، نشان امپراتوری بریتانیا و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است. او افسر ارتش بریتانیا بود. در میان سایر سمت‌ها، او در طول ناآرامی‌ها فرماندهی یک گردان و یک تیپ را بر عهده داشت و سپس از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ به عنوان افسر کل فرماندهی در ایرلند شمالی منصوب شد.
نایجل ویلیام ریچاردز (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است. ریچاردز که در پیترهاوس، کمبریج تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۶۵ به توپخانه سلطنتی پیوست. در سال ۱۹۸۳ فرماندهی هنگ هفتم توپخانه سواره نظام سلطنتی به او سپرده شد. در سال ۱۹۸۹ به عنوان فرمانده تیپ پنجم هوابرد، در سال ۱۹۹۱ به عنوان مدیر وظایف ستاد ارتش در وزارت دفاع و در سال ۱۹۹۴ به عنوان رئیس پشتیبانی رزمی سپاه واکنش سریع متفقین در طول جنگ بوسنی منصوب شد. آخرین سمت او به عنوان افسر کل فرمانده لشکر
شد. آخرین سمت او به عنوان افسر کل فرمانده لشکر چهارم در سال ۱۹۹۶ و قبل از بازنشستگی در سال ۱۹۹۸ بود. او در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
فینیاس ریال (؛ ۱۵ دسامبر ۱۷۷۵ – ) نظامی اهل جمهوری ایرلند بود. وی افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که از سال ۱۸۱۶ تا ۱۸۲۳ به عنوان فرماندار ستوان گرنادا خدمت کرد. او بیشتر به خاطر خدمت در جنگ ۱۸۱۲ شناخته می‌شود، جایی که ریال در نبرد لاندی لین اسیر شد.
آنتونی رید (; – ) افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ به عنوان سرتیپ کوارتر مستر در نیروها خدمت کرد. او به خاطر شجاعتش در جریان نبرد علیه ارتش ایتالیا در شرق آفریقا در سال ۱۹۴۱، نشان صلیب نظامی و به خاطر رهبری و شجاعتش در فرماندهی هنگ اول گامبیا در برمه در مارس ۱۹۴۵، در طول جنگ جهانی دوم، نشان خدمات برجسته را دریافت کرد.
هایما اف۷ یک مینی‌ون است که توسط خودروساز چینی هایما ساخته شده‌است. بررسی اجمالی. هایما وی۲۰ با قیمتی از ۷۹۸۰۰ یوان تا ۱۲۹۸۰۰ یوان به فروش می‌رسد. هایما اف۷ از یک موتور ۲٫۰ لیتری با قدرت ۱۵۲ اسب بخار قدرت و ۱۸۵ نیوتن‌متر گشتاور و یک موتور ۱٫۵ لیتری توربو با ۱۵۶ اسب بخار قدرت و ۲۲۰ نیوتن‌متر گشتاور استفاده می‌کند. دو نوع جعبه‌دنده شامل یک جعبه‌دنده شش سرعته دستی یا یک جعبه‌دنده شش سرعته خودکار برای هایما اف۷ تولید شد. نام این خودرو در سال ۲۰۱۷ به هایما فمیلی اف۷ تغییر یافت تا زیر مجموعه محصولات فمیلی قرار
اف۷ تغییر یافت تا زیر مجموعه محصولات فمیلی قرار گیرد.
جان بروکلهرست، بارون اول رانکسبرو (; – ) نظامی، درباری و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. بروکلهرست در سال ۱۸۷۴ به گارد سلطنتی سواره نظام پیوست. او در جنگ انگلیس و مصر در سال ۱۸۸۲، از جمله نبرد کساسین، در لشکرکشی سودان از ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۵ و در جنگ دوم بوئر خدمت کرد و به درجه سرلشکری رسید. در آفریقای جنوبی، او فرماندهی تیپ دوم سواره نظام نیروی زمینی ناتال را بر عهده داشت و در طول محاصره در لیدی‌اسمیت بود، اما خدمت خود را در ستاد به پایان رساند و در ژانویه ۱۹۰۱ نیمی از حقوق خود را دریافت
رساند و در ژانویه ۱۹۰۱ نیمی از حقوق خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۰۸ از ارتش بازنشسته شد. بروکلهرست همچنین از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۱، ملازم ملکه ویکتوریا و از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۰، ملازم ملکه الکساندرا و از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۱، ملازم ویژه الکساندرا بود و بین سال‌های ۱۹۰۶ تا ۱۹۲۱ به عنوان لرد-ستوان راتلند خدمت کرد. در سال ۱۹۱۴، او به مقام اشرافی بارون رنکسبورو، از رنکسبورو در شهرستان راتلند، ارتقا یافت. این عنوان از محل استقرار او در تالار رنکسبورو در لانگهام، راتلند گرفته شده است که در سال ۱۸۹۳ ساخت و اغلب توسط اعضای
شده است که در سال ۱۸۹۳ ساخت و اغلب توسط اعضای خانواده سلطنتی مورد بازدید قرار می‌گرفت. رنکسبورو از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۱ بر کرسی لیبرال‌ها در مجلس اعیان تکیه زد و تحت نظر اچ. اچ. اسکویت و بعدها دیوید لوید جورج به عنوان لرد در انتظار (مأمور دولتی در مجلس اعیان) خدمت کرد.
پرسی رادکلیف (؛ ۹ فوریه ۱۸۷۴ – ۹ فوریه ۱۹۳۴) نظامی اهل بریتانیا بود. رادکلیف در سال ۱۸۹۳ به توپخانه سلطنتی مأمور شد. او در جنگ دوم بوئر بین سال‌های ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۰ در توپخانه «جی» توپخانه سواره نظام سلطنتی خدمت کرد، در گزارش‌ها از او نام برده شده است، و در سال ۱۹۰۰ به درجه سروانی ارتقا یافت و سپس، در ژانویه ۱۹۰۶، به عنوان کاپیتان ستاد در دفتر جنگ، جانشین نیل مالکوم شد. در اکتبر ۱۹۱۰ به درجه سرگردی ارتقا یافت، در اکتبر ۱۹۱۱ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و جای سرهنگ دوم هیو بروس ویلیامز را گرفت. او در طول جنگ جهانی
دوم هیو بروس ویلیامز را گرفت. او در طول جنگ جهانی اول در جبهه غرب به‌طور فعال خدمت کرد و در ژوئیه ۱۹۱۵ به درجه افسر ستاد عمومی درجه یک منصوب شد. او در ژوئن ۱۹۱۵ به درجه سرهنگ دومی، در سال ۱۹۱۶ به درجه سرهنگ دومی و در سال بعد به درجه سرهنگی مفتخر شد. در طول جنگ شش بار در گزارش‌ها از او نام برده شده است. هنگامی که ویلیام رابرتسون در اوایل سال ۱۹۱۸ جای خود را به سر هنری ویلسون به عنوان رئیس ستاد کل امپراتوری داد، رادکلیف که در ژوئن ۱۹۱۸ به درجه سرلشکری ارتقا یافته بود، به عنوان مدیر عملیات نظامی در وزارت جنگ
بود، به عنوان مدیر عملیات نظامی در وزارت جنگ منصوب شد. او جایگزین سرلشکر فردریک موریس شد. رادکلیف تا سال ۱۹۲۲ در این سمت باقی ماند. او در سال ۱۹۲۳ به عنوان افسر کل فرمانده لشکر ۴۸ (جنوب میدلند)، در سال ۱۹۲۶ به عنوان افسر کل فرمانده لشکر ۴ و در سال ۱۹۳۰ به عنوان افسر کل فرمانده فرماندهی اسکاتلند منصوب شد. آخرین انتصاب او به عنوان افسر کل فرمانده کل فرماندهی جنوبی از سال ۱۹۳۳ تا زمان مرگش بود، زمانی که در شصتمین سالگرد تولدش در سال ۱۹۳۴ از اسب افتاد و دچار حمله قلبی شد. رادکلیف از ۱ اکتبر ۱۹۳۳ تا زمان مرگش،
قلبی شد. رادکلیف از ۱ اکتبر ۱۹۳۳ تا زمان مرگش، ژنرال دستیار پادشاه جورج پنجم بود.
دایتون مکناتن پروبین (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است. او افسر ارتش بریتانیا و دریافت‌کننده صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع اعطا می‌شود، بود.
توماس سیمسون پرت (؛ ۱۷۹۷ – ۲ فوریه ۱۸۷۹) افسر ارتش بریتانیا بود. او در جنگ اول انگلیس و چین (۱۸۳۹-۱۸۴۱) در هند از ۱۸۴۳ تا ۱۸۵۵ خدمت کرد، جایی که معاون آجودان کل در مدرس بود و از ۱۸۵۶ تا ۱۸۶۱ فرمانده نیروهای بریتانیایی در استرالیا بود. او در ۳۱ مه ۱۸۶۵ به سپهبدی و هشت سال بعد به ژنرالی کامل ارتقا یافت. او از ۱۸۶۰ تا ۱۸۶۱ فرمانده نیروهای بریتانیایی در نیوزیلند بود و در شورای اجرایی حضور داشت. او در طول جنگ اول تاراناکی فرماندهی را بر عهده داشت، اما وقتی متوجه اعتبار مشکوک خرید ویتارا (علت اصلی جنگ) شد، با
اعتبار مشکوک خرید ویتارا (علت اصلی جنگ) شد، با فرماندار گور براون مخالفت کرد و اقدامات نظامی او توسط مهاجران محلی مورد تمسخر قرار گرفت.
ویویان پوپ (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در توسعه ایده‌های مربوط به استفاده از زره در نبرد در سال‌های بین دو جنگ جهانی نقش برجسته‌ای داشت و پیش از مرگ در یک سانحه هوایی، مدت کوتاهی فرماندهی سپاه ۳۰ را در طول جنگ جهانی دوم بر عهده داشت.
آنتونی پیگوت (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. پیگوت که در کالج سنت جورج، ویبریج و کالج ترینیتی، کمبریج تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۶۵ به خدمت مهندسان سلطنتی درآمد. او به عنوان سرگرد، فرماندهی یک اسکادران از هنگ ۳۸ مهندسی را در ریپون بر عهده داشت و در این نقش در سال ۱۹۷۶ به بلیز اعزام شد تا اردوگاهی بسازد که سربازان محلی بتوانند از آنجا در برابر حملات گواتمالا از منطقه دفاع کنند. در سال ۱۹۷۷، او در جریان اعتصاب آتش نشانان به عنوان افسر ارشد آتش‌نشانی در برادفورد، یورکشایر غربی مستقر شد و سپس به عنوان دستیار نظامی
غربی مستقر شد و سپس به عنوان دستیار نظامی معاون رئیس ستاد کل منصوب شد. او به عنوان سرتیپ، نقش کلیدی در تأسیس سپاه واکنش سریع متفقین ایفا کرد و سپس، به عنوان سرلشکر، در سال ۱۹۹۲ اولین رئیس ستاد شد. او زمانی که رهبری نیروی حفاظت سازمان ملل متحد را بر عهده گرفت، به جمهوری بوسنی و هرزگوین اعزام شد. او در سال ۱۹۹۴ فرمانده کالج ستاد، کمبرلی، و در سال ۱۹۹۷ مدیر کل دکترین و توسعه شد. از سال ۲۰۰۰ به عنوان معاون رئیس ستاد دفاع (تعهدات) با مسئولیت برنامه‌ریزی و اجرای حمله به افغانستان خدمت کرد. او در سال ۲۰۰۳
اجرای حمله به افغانستان خدمت کرد. او در سال ۲۰۰۳ بازنشسته شد.
رابرت پیگوت، بارونت دوم (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. رابرت پیگوت در سال ۱۷۲۰ در لندن، انگلستان متولد شد. دو برادر او جورج پیگوت، بارون اول پیگوت، فرماندار مدرس هند و دریاسالار هیو پیگوت، فرمانده کل ناوگان هند غربی بودند. او و برادرانش از طریق پدربزرگشان پیتر گود، که در اواخر قرن هفدهم به انگلستان آمده بود، نسب هوگنوت مشترکی داشتند. در سال ۱۷۵۸ پیگوت سرگرد دهمین هنگ پیاده نظام بود. در سال ۱۷۶۴ سرهنگ دوم شد. از سال ۱۷۶۹ تا ۱۷۷۵ فرمانده سی و هشتمین هنگ پیاده نظام بود. او همچنین از
سی و هشتمین هنگ پیاده نظام بود. او همچنین از سال ۱۷۶۸ تا ۱۷۷۲ به عنوان نماینده پارلمان از والینگفورد خدمت کرد. او از اوت ۱۷۷۱ تا زمان مرگش به عنوان سرپرست ضرابخانه منصوب شد. در ۱۷ ژوئن ۱۷۷۵، او فرماندهی جناح چپ حمله بریتانیا در نبرد بانکر هیل را بر عهده داشت. در ۹ ژوئیه، او سرهنگ هنگ ۵۵ پیاده نظام بود. به دلیل شجاعتش در نبرد بانکر هیل به درجه سرهنگی دائمی ارتقا یافت. در سال ۱۷۷۷ به درجه سرلشکری رسید. پیگوت در رود آیلند به فرماندهی منصوب شد و در سال ۱۷۸۲ به درجه سپهبدی رسید. در نبرد رود آیلند، او با ۳۰۰۰
درجه سپهبدی رسید. در نبرد رود آیلند، او با ۳۰۰۰ نفر در مقابل ۵۰۰۰ نفر تحت فرماندهی ژنرال جان سالیوان جنگید. او مقام بارونتی برادر بزرگترش لرد جورج پیگوت (که با باقیمانده ویژه ایجاد شده بود) و املاک پاتشال هال را در سال ۱۷۷۷ به ارث برد. او همچنین یک سوم سهم از الماس پیگوت را به ارث برد که تا زمان فروش در قرعه کشی در سال ۱۸۰۱ در خانواده باقی ماند. در ۸ فوریه، او استعفا داد و در ۱ آگوست ۱۷۹۶ در استافورد، انگلستان درگذشت.
جورج پریرا (; – ) نظامی اهل پرتغال بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است. او افسر ارتش بریتانیا، نویسنده، دیپلمات و کاوشگر آسیای مرکزی، تبت و غرب چین بود.
خیابان مونرو یکی از خیابان‌های اصلی در محله‌های بلگرانو، کوگلان و ویلا اورکیزا در شهر بوئنوس آیرس آرژانتین است. این خیابان در زمان سومین دولت خوان دومینگو پرون، خیابان خوان مانوئل دو روزاس نام داشت، اما پس از کودتای ۱۹۷۶، نام آن به احترام پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، جیمز مونرو دوباره به مونرو تبدیل شد. خیابان مونرو مناطق تجاری را به مناطق مسکونی متصل می‌کند.
کنسول‌گری بریتانیا در مشهد یک مکان دیپلماتیک و سیاسی بود که در کوران رقابت روسیه و بریتانیا در مشهد ایجاد شد. این کنسولگری توسط سرهنگ چارلز مک‌لین از افسران حکومت بریتانیا در هند در اول فوریه ۱۸۸۹ تأسیس شد. کنسول‌های مستقر در این کنسولگری مستقیماً از طرف حکومت هند منصوب می‌شدند. مقر این کنسولگری یکی از زیباترین و بزرگترین ساختمان‌های کنسولگری در ایران بود. بریتانیا در خراسان به غیر از مشهد توانست در بیرجند هم کنسولگری تأسیس کند. ویلیام ریچارد هاسن از ۲۱ دسامبر ۱۹۰۹ به عنوان نایب کنسول آغاز به کار کرد. این
۱۹۰۹ به عنوان نایب کنسول آغاز به کار کرد. این کنسولگری بعدها به دولت پاکستان واگذار شد. ساختمان و محوطه. اسکراین، سرکنسول انگلستان در خراسان، می‌نویسد: «... سرکنسولگری مشهد، ساخته‌شده در سال ۱۸۸۹، از نظر وسایل آسایش در کادر سرویس خارجی دولت هند یکی از مجهزترین کنسولگری‌ها به‌شمار می‌رفت. این عمارت که دارای سبک کهن بود، گرم‌کردنش دشوار بود، اما جادار و راحت بود. باغ پرسایه‌اش به‌گونه‌‌ای شگفت‌انگیز، پرمحصول بود و آن را بین کارمندان تقسیم کرده بودیم. این باغ برای نگه‌داری به سه نفر باغبان نیازمند بود و یک
برای نگه‌داری به سه نفر باغبان نیازمند بود و یک دولت مهربان مزدشان را می‌پرداخت...»
نبرد استاروبیلسک یک درگیری نظامی در حال رخ دادن است که در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲، در طول حمله روسیه به اوکراین ۲۰۲۲ آغاز شد. پیش‌زمینه. استاروبیلسک (به اوکراینی: Старобільськ، روسی: Старобельск) شهری در نزدیکی لوهانسک در استان لوهانسک، اوکراین است. رودخانه آیدار به سوی غرب مرکز شهر می‌گذرد و مانعی طبیعی ایجاد می‌کند. نبرد. درگیری‌های نخست در نزدیکی استاروبیلسک در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ گزارش شد. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲، نیروهای مسلح اوکراین مدعی شدند که ستونی از سربازان روس را نابود کردند که سعی در گذر از رود آیدار داشتند. این شهر
کردند که سعی در گذر از رود آیدار داشتند. این شهر به دلیل رگبارهای توپخانه‌ای روسیه به‌شدت آسیب دیده‌است.
توتال کومندر (که قبلاً Windows Commander نام داشت) یک نرم‌افزار مدیریت فایل ارتدوکس برای ویندوز، ویندوزفون، ویندوزموبایل / ویندوز سی‌ای و اندروید است که توسط کریستین گیسلر توسعه یافته‌است. در ابتدا با استفاده از دلفی کدنویسی شده بود، آخرین نسخه‌های ویندوز ۶۴ بیتی با لازاروس توسعه یافتند. دارای یک سرویس گیرنده FTP داخلی، رابط میانجی زبانه‌ها، مقایسه فایل‌ها، پیمایش فایل بایگانی، و یک ابزار تغییر نام چندگانه با پشتیبانی از عبارت منظم است. این نرم‌افزار در اکثر موارد با لینوکس با استفاده از واین سازگار است.
موارد با لینوکس با استفاده از واین سازگار است. این ابزار از افزونه‌ها به شکل پلاگین‌ها پشتیبانی می‌کند.