payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماجراجویی راپانزل گیسوکمند (معروف به گیسوکمند: سریال در طول فصل اول) یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی آمریکایی است که توسط کریس سوننبرگ و شین پریگمور ساخته و توسط انیمیشن تلویزیونی دیزنی تولید شده‌است. این سریال برای اولین بار به عنوان یک فیلم اختصاصی با عنوان "" در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ در کانال دیزنی به نمایش درآمد. قسمت‌های معمولی آن در ۲۴ مارس ۲۰۱۷ به نمایش درآمدند. این مجموعه بر اساس فیلم "گیسوکمند" محصول ۲۰۱۰ ساخته شده‌است و دارای صدای بازگشتی مندی مور و زکری لی‌وای در کنار ایدن اسپینسا، کلنسی براون، جولی بوون،
در کنار ایدن اسپینسا، کلنسی براون، جولی بوون، جیمز مونرو ایگلهارت، جف راس، پل تامپکینز و جرمی جردن است. این سریال در فوریه ۲۰۱۷ برای فصل دوم تمدید و در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۸ پخش شد. در مهٔ ۲۰۱۸ قبل از پخش فصل دوم اعلام شد که این سریال برای سومین و آخرین فصل تمدید شده‌است؛ فصل سوم در ۷ اکتبر ۲۰۱۹ پخش شد، و در ۱ مارس ۲۰۲۰ به پایان رسید. انتشار. پخش. در ۱۰ مارس ۲۰۱۷، "گیسوکمند" شروع به پخش در کانال دیزنی کرد. این سریال برای فصل اولش "گیسوکمند: سریال" نام داشت. این سریال در ۲۱ می شروع به پخش از کانال دیزنی در جنوب شرقی
در ۲۱ می شروع به پخش از کانال دیزنی در جنوب شرقی آسیا کرد. سپس پخش آن در ۱۲ سپتامبر همان سال از کانال دیزنی برای آمریکای لاتین آغاز شد و همچنین در ۲۰۱۷ به عنوان بخشی از بلوک صبح شنبهٔ کانال دیزنی پخش شد. رسانه خانگی. "گیسوکمند: پیش از تا ابد" و چهار بخش از "گیسومند: برش‌های کوتاه" در ۱۱ آوریل ۲۰۱۷ بر روی دی‌وی‌دی منتشر شدند. "گسیوکمند: ملکه برای یک روز" در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷ بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد.
سراب جسم آسمانی یا میراژ آسمانی () یک پدیدهٔ نوری هواشناسی است که در آن پرتوهای نور خم می‌شوند تا تصویرهای مخدوش یا متعددی از یک شی آسمانی ایجاد کنند. سراب‌ها را می‌توان برای اجرام آسمانی مانند خورشید، ماه، سیاره‌ها، ستارگان درخشان و دنباله‌دارهای بسیار درخشان مشاهده کرد. متداول‌ترین آنها سراب طلوع و غروب خورشید است. سراب در مقابسه با شکست. سراب‌ها از دیگر پدیده‌های ناشی از شکست اتمسفر پدیده‌ای متمایز و متفاوت هستند. یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های سراب این است که یک سراب فقط می‌تواند تصاویر را به صورت عمودی
که یک سراب فقط می‌تواند تصاویر را به صورت عمودی تولید کند، نه به پهلو، در حالی که یک شکست ساده ممکن است تصاویر را به هر شکلی مخدوش و خم کند. درخش سبز. فلاش سبز یک پدیدهٔ نوری نادر است که در حین یا اندکی پس از غروب و در حین یا پیش از طلوع یک شی آسمانی درخشان؛ زمانی که یک لکهٔ سبز برای مدت کوتاهی بالای سراب یک شی آسمانی یا نقطه غروب/طلوع آن قابل مشاهده باشد، رخ می‌دهد. جرقه‌های سبز توسط وارونگی‌های جوی افزایش می‌یابد که گرادیان چگالی در اتمسفر را افزایش می‌دهد و در نتیجه انکسار را افزایش می‌دهد. به عبارت
و در نتیجه انکسار را افزایش می‌دهد. به عبارت دیگر، برای دیدن درخش سبز باید سراب وجود داشته باشد. لبهٔ سبز. با غروب یا طلوع یک شی آسمانی، نوری را که در جو حرکت می‌کند، از خود منتشر می‌کند که جو به عنوان یک منشور عمل می‌کند و نور را به رنگ‌های مختلف جدا می‌کند. رنگ اندام فوقانی یک شی نجومی بسته به کاهش غلظت آلاینده‌ها در حین پخش شدن در حجم فزایندهٔ جو، می‌تواند از آبی به سبز به بنفش تبدیل شود. بخش پایینی یک شی آسمانی همیشه قرمز است.
دریانوردی فینیقی‌ها و هنر آن‌ها را در کشتی‌سازی در تاریخ زبانزد بوده‌است. این قوم با تسلط بر ستاره قطبی می‌توانستند در شب دریانوردی کنند. فنیقی‌ها در کرانه‌های دریای مدیترانه بالاخص لبنان سکنی گزیدند و خود را کنعانیان می‌نامیدند، کلمه فنیقیه معرب phoinike) Φοινίκη) یعنی نامی است که یونانی‌ها به این مملکت داده بودند و احتمالاً به معنای رنگ ارغوانی است و با نام کنعان پیوند دارد. فنیقی‌ها چون بین دو ملت متمدن قدیمی تر، یعنی مصری‌ها و بابلی‌ها واقع بودند، علوم و فنون زیادی را از آن‌ها اقتباس کردند و شهرهای
و فنون زیادی را از آن‌ها اقتباس کردند و شهرهای متعددی را در ساحل دریای مدیترانه بنا کردند که چندین شهر آنها بسیار معروف شدند. قوم فنیقی موفق نشدند دولت واحدی را تشکیل دهند و هر شهر آن‌ها امیر یا پادشاهی مخصوص به خود را داشت اما همگی شاخه‌های این قوم در دریانوردی شهرتی بسزا یافتند. در کتاب «خاستگاه فنیقی بریتانیایی‌ها، اسکات‌ها و ساکسون‌ها» لارنس آستین وادل معتقد است، فنیقی‌ها در واقع ادامهٔ اقوام هیتی‌ها هستند که در ممالک سوری-هیتی می‌زیستند و در نتیجه تحت تأثیر اقوام سمیتیک قرار گرفتند. دلیل اینکه برخی
تأثیر اقوام سمیتیک قرار گرفتند. دلیل اینکه برخی فنیقی‌ها را سمیتیک می‌خوانند صرفاً از آن روی است که آنها از راست به چپ می‌نوشتند، این در حالی است که از راست نویسی در بین برخی دیگر از آریایی‌ها نیز رخ داده‌است … بنا به گفتهٔ لارنس آستین وادل، از جمله افرادی که در زمان او نگاشته‌هایی از راست‌به‌چپ نوشته شده‌است، آشوکا بود که در زمان وی آثار بودایی از راست به چپ نگاشته شدند. سازمان مملکتی فینیقی‌ها تشکیل شده از مناطقی بود که باید آن‌ها را دولت شهر نامید؛ که مهمترین آن‌ها صیدا و بوبلوس (جبیل) بود، فنیقی‌ها در
آن‌ها صیدا و بوبلوس (جبیل) بود، فنیقی‌ها در دیگر نقاط جهان نیز دولت شهرهایی داشتند که، کارتاژ از جمله این نواحی بود. آن‌ها کم و بیش تحت تأثیر و استیلای مصری‌ها قرار داشتند. فینیقی‌ها در تمام بنادر مدیترانه شمالی تجارت این منطقه را به خود اختصاص داده‌بودند. مستعمرات و تجارتخانه‌های فنیقی در تمام عالم قدیم پراکنده بود. این مردم از طرف غرب تا جزیره‌های بریتانیا و از طرف شرق تا نزدیکی هندوچین تجارت می‌کردند، و بر اساس شواهدی که کشف شده مستعمراتی داشته‌اند. فینیقی‌ها مکرراً از جانب آشوری‌ها مورد حمله قرار
فینیقی‌ها مکرراً از جانب آشوری‌ها مورد حمله قرار می‌گرفتند. این قوم، در دریانوردی مهارت تام یافتند در نتیجه فنیقی‌ها، به تابعیت درآمدن مقطعی، تحت ملل دیگر، زیاد اهمیت نمی‌دادند، زیرا همچنان در دریاها و مستعمرات تحت اقتدار خود باقی می‌ماندند و دریانوردان فنیقی کمتر در اندیشه آفریدن یک نیروی نظامی بودند. دریانوردان فنیقی در سواحل سوریه و جزیره کرت و جزایر یونان دریانوردی می‌کردند و کار آن‌ها صید صدف‌های مخصوصی بود که از آن‌ها رنگ ارغوانی به دست می‌آمد. تهیه رنگ پارچه‌های پشمی ارغوانی در آن موقع مخصوص
تهیه رنگ پارچه‌های پشمی ارغوانی در آن موقع مخصوص کارگاه‌های صیدا و صور بود. همچنین بازرگانی و دادوستد عطریات، فلزات، سنگ‌های قیمتی، چوب لبنان و دیگر فراورده‌های خاورزمین و برده‌فروشی بدست آن‌ها صورت می‌گرفت. مهارت فنیقی‌ها در امور بازرگانی سبب شد که اکثر بازارهای آن روز از مشرق مدیترانه تا اسپانیا، بدست آن‌ها باشد. شواهدی دردست است که مردمان فینیقی از هند کالا می‌خریدند و به مدیترانه وارد شده و در سواحل جنوبی و شمالی آن می‌فروختند. دریانوردان فنیقی به سواحل دوردست فرانسه واسپانیا سفر می‌کردند تا محصولات
دوردست فرانسه واسپانیا سفر می‌کردند تا محصولات مردم خود را با غله و فلزهای آنان مبادله کنند. هخامنشیان نیز دریانوردی را از فینیقی‌ها آموختند. بندرهای «صور» (تیر) (tyr) «صیدا» (sidon)، «جبل» (gabal)، «بیریتوس» (بیروت) (berytus) برای مردم این خطه موقعیت بی‌مانندی برای بازرگانی داشت و اکثریت آن‌ها تاجر و دریانورد بودند، آنان از راه بنادر لبنان به بندر «مارسی» در فرانسه و جزیره «سیسیل» در ایتالیا رفت و آمد می‌کردند، آنان حتی به سواحل اسپانیا و انگلستان هم رفته‌اند. عده‌ای از آنان به سواحل شمالی آفریقا در تونس
عده‌ای از آنان به سواحل شمالی آفریقا در تونس کنونی مهاجرت کرده و شهر کارتاژ (cartage) را بنا کردند.
لئونور اویارزون (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲) بانوی اول سابق اهل شیلی بود. او در ۱۰ مارس ۲۰۱۹، ۱۰۰ ساله شد.
تقی‌الدین الصلح (؛ – ) سیاست‌مدار اهل لبنان بود. وی دو بار از ۲۱ ژوئن ۱۹۷۳ تا ۳۱ اکتبر ۱۹۷۴ و از ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۰ تا ۲۵ اکتبر ۱۹۸۰ نخست‌وزیر این کشور بود. تقی‌الدین الصلح در ۲۷ نوامبر ۱۹۸۸، در سن ۸۰ سالگی در پاریس درگذشت.
صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ ()، یک مدال افتخاری بود که اولین بار در طول جنگ جهانی اول به خاطر خدمات شجاعانه فرانسوی ها و متحدان ایشان ایجاد شد. بلافاصله پس از شروع جنگ جهانی اول، مقامات نظامی فرانسه احساس کردند که باید یک جایزه نظامی جدید ایجاد شود. در آن زمان مدال دیگری به نام "Citation du jour" وجود داشت که در قالب یک سند کاغذی بود. در پایان سال۱۹۱۴، ژنرال بوئل، فرمانده کل لشکر چهارم فرانسه، تلاش کرد تا دولت فرانسه را متقاعد کند که یک جایزه نظامی رسمی ایجاد کند. موریس بارس، نویسنده و نماینده مشهور پاریس، از بوئل
بارس، نویسنده و نماینده مشهور پاریس، از بوئل در باب تلاش‌هایش حمایت کرد.در ۲۳ دسامبر ۱۹۱۴، ژرژ بونفوس، نماینده مجلس فرانسه، لایحه قانونی برای ایجاد "Croix de la Valeur Militaire (صلیب شجاعت نظامی)" را ارائه داد. این طرح توسط ۶۶ نماینده دیگر مجلس امضا شد. امیل دریان، یک نماینده مجلس که در طول این مدت در منطقه جنگی خدمت می کرد، پس از بازگشت به مجلس قانونگذاری، سخنگوی مسلم این طرح شد. در ۱۸ ژانویه ۱۹۱۵ دریان این لایحه را ارائه کرد اما نام جایزه نظامی به "Croix de guerre" "("صلیب جنگی")" تغییر نام داد و
"Croix de guerre" "("صلیب جنگی")" تغییر نام داد و سرانجام در ۲ آوریل ۱۹۱۵ به تصویب مجمع ملی رسید.
با من برقص یک فیلم درام، رقص و عاشقانه آمریکایی محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی راندا هاینس با بازی ونسا ال. ویلیامز و خواننده پورتوریکو چایانه است. بازخورد. این فیلم نقدهای متفاوتی را از منتقدین سینما دریافت کرد و امتیاز ۵۱ درصدی را از سایت راتن تومیتوز در یافت کرد. و همچنین امتیاز ۵٫۹ از ۱۰ را در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها را گرفت.
دیم کاتلین ماری اولرنشاو (Dame Kathleen Mary Ollerenshaw) (DBE) (نام تولد، تیمپسون؛ ۱ اکتبر ۱۹۱۲ – ۱۰ اوگست ۲۰۱) یک ریاضی‌دان و سیاست‌مدار بریتانیایی بود، او از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ میلادی به عنوان ارباب-شهردار منچستر و در دهه ۱۹۸۰ میلادی به عنوان مشاور امور آموزش و پرورش در دولت مارگارت تاچر خدمت کرد. دوران کودکی و تحصیل. او با نام کاتلین ماری تیمپسون در ویتنگتون، منچستر به دنیا آمد و در آنجا به مدرسه لیدی بارن هَوز رفت (۱۹۱۸–۱۹۲۶ میلادی). وی یکی از نوه‌های مؤسس کسب و کار ترمیم پاپوش تیمپسون بود، کسی که از کترینگ
و کار ترمیم پاپوش تیمپسون بود، کسی که از کترینگ به منچستر نقل مکان کرد و در ۱۸۷۰ میلادی در آنجا به تجارت آغاز نمود. از هشت سالگی به بعد، کاتلین تقریباً به‌طور کامل ناشنوا بود. او به ریاضی علاقه زیادی پیدا کرد و از سرمعلم به‌نام بانو جینکین جونز الهام گرفت. وی، زمانی که در مدرسه لیدی بارن بود با همسر آینده خود، رابرد اولرنشاو آشنا شد. زمانی که او یک زن جوان شده بود به مدرسه سنت لئوناردس و کالج آمادگی دانشگاه در سنت اندروز، اسکاتلند رفت، جای که امروزه خانه‌های شاگردان شبانه‌روزی به افتخار وی نام‌گذاری
شاگردان شبانه‌روزی به افتخار وی نام‌گذاری شده‌اند. زمانی که او ۱۹ سال داشت، در سامرویل کالج (آکسفورت) پذیرفته شد و در آنجا به آموزش ریاضی پرداخت. او دوره دکترای خود را روی «شبکه‌های بحرانی» تحت نظر تئو چاندی، در سال ۱۹۴۵ میلادی در سامرویل به اتمام رساند. او پنج مقاله پژوهشی اصلی نوشت که برای دریافت‌نمودن مدرک دکترای تخصصی (PhD) وی کافی بود و نیازی به نوشتن رساله رسمی نداشت. زمانی که در دوره لیسانس بود، او با رابرت اولرنشاو نامزد شد، رابرت بعداً یک جراح برجسته نظامی (سرهنگ آر.جی. دبلیو اورینشا، ERD, TD, BM,
نظامی (سرهنگ آر.جی. دبلیو اورینشا، ERD, TD, BM, DMRD) و پیشگام در تصویرگری پزشکی شد. آن‌ها در سپتامبر ۱۹۳۹ باهم ازدواج کردند و دو فرزند داشتند، چارلز (۱۹۴۱ – ۱۹۹۹ میلادی) و فلورینس (۱۹۴۶ – ۱۹۷۲ میلادی). او در ۱۹۴۲ میلادی پس از این‌که شوهرش برای خدمت در ارتش به خط مقدم اعزام شد، در نتیجه استرسی که به وی دست داد «برای سه روز بی‌وقفه گریست» و یک سقط خود به خودی جنین را متحمل شد. حرفه. پس از جنگ جهانی دوم، خانواده اولرنشاو به منچستر نقل مکان کردند، جای که کاتلین به عنوان آموز گار نیمه-وقت در دانشکده ریاضی
به عنوان آموز گار نیمه-وقت در دانشکده ریاضی دانشگاه منچستر کار می‌کرد و هم‌زمان با بزرگ‌کردن اطفالش، به کار روی شبکه‌ها نیز ادامه می‌داد. او در ۱۹۴۹ میلادی، زمانی که ۳۷ سال سن داشت، نخستین سمعک مؤثر خود را به‌دست‌آورد. خارج از امور دانشگاهی، اولرنشاو برای بیست و شش سال به عنوان عضو شورای راشولم از حزب محافظه‌کار (۱۹۵۶–۱۹۸۱)، لرد میر منچستر (۱۹۷۵ – ۱۹۷۶)، شهردار منچستر بزرگ از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ خدمت نموده و به عنوان تشویق کننده اصلی در ایجاد کالج موسیقی شمالی سلطنتی عمل کرد. او عنوان افتخاری مرد آزاد شهر را
سلطنتی عمل کرد. او عنوان افتخاری مرد آزاد شهر را به‌دست آورده و در دهه ۱۹۸۰ در حکومت مارگارت چاتر به عنوان مشاور در امور آموزش و پرورش خدمت کرد. او از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ میلادی رئیس مؤسسه ریاضی و کاربردهای آن بود. او حداقل ۲۶ مقاله ریاضی به چاپ رساند و بهترین کار او مربع‌های جادویی همه‌قطری کامل است. او به عنوان میراث هنگام مرگ خود، اعتباری را برای حمایت از پژوهش‌گران برجسته و فعالیت‌های مشارکت عمومی در مدرسه ریاضیات، دانشگاه منچستر برجای گذاشت. یک سخنرانی علمی عمومی که به‌طور سالانه در این دانشگاه برگزار گشته
عمومی که به‌طور سالانه در این دانشگاه برگزار گشته که به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. اولرنشاو که یک ستاره‌شناس آماتور بود، تلسکوپ خود را به دانشگاه لنکستر هدیه داد و یک رصدخانه در آن دانشگاه به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. او عضو افتخاری انجمن ستاره‌شناسی منچستر بود و برای چندین سال، سمت معاونیت این انجمن را بر عهده داشت. اولرنشاو که به مدرسه سنت لئوناردس در سنت اندروز، فایف رفته بود، بعداً از ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۳ به عنوان رئیس آن مدرسه خدمت کرد. بارونیس بایفورت، از حزب محافظه‌کار جانشین وی به عنوان سخن‌گوی مجلس
از حزب محافظه‌کار جانشین وی به عنوان سخن‌گوی مجلس اعیان بریتانیا شد. او در اکتبر ۲۰۱۲ به سن ۱۰۰ سالگی رسید. او به تاریخ ۱۰ اوگست ۲۰۱۴ در دیتسبرگ به عمر ۱۰۱ سالگی وفات یافت. شوهر و هر دو کودک وی قبل از او وفات کرده بودند.
اغلب بنیان‌گذار نظریه فضاهای مجرد خوانده می‌شود. زندگی‌نامه. دوران کودکی. وی در یک خانواده پروتستان در مالنگی از جاکویس و زوی فرشه زاده شد. در زمان تولد او، پدرش رئیس یک یتیم‌خانه پروتستان در مالنگی بود و بعدتر زمانی که وی جوان شده بود، پدرش به مدیر یک مدرسه پروتستان گماشته شد. هرچند جمهوری سوم فرانسه که تازه تأسیس شده بود، چندان هم‌دلی با تعلیمات دینی نداشت و قوانینی تصویب شده بود که باید تمامی آموزش‌ها جدا از دین باشد. در نتیجه، پدر وی شغل‌اش را از دست داد. مادرش، برای این‌که درآمدی حاصل کند، یک هوتل
داد. مادرش، برای این‌که درآمدی حاصل کند، یک هوتل کوچک خانگی برای خارجی‌های که از پاریس دیدن می‌کردند، ساخت. پدر وی توانست چندی بعد یک شغل دیگر مرتبط با تدریس در نظام سکولار پیدا کند – هرچند این یک شغل ریاست نبود، با این حال خانواده او انتظار استانداردهای بالا را همانند قبل نداشتند. ماریس به مدرسه دبیرستان بوفون در پاریس رفت و در آنجا نزد ژاک آدامار به آموزش ریاضی پرداخت. آدامار به استعداد مرد جوان پی برد و تصمیم گرفت تا به‌طور انفرادی وی را آموزش دهد. پس از این‌که آدامار در ۱۸۹۴ به دانشگاه بوردو رفت، وی
از این‌که آدامار در ۱۸۹۴ به دانشگاه بوردو رفت، وی هم‌واره به فرشه می‌نوشید، سوالات ریاضی به فرشه می‌داد و به‌طور سخت‌گیرانه از اشتباه‌های وی انتقاد می‌کرد. فرشه بعدها اذعان نمود که این سوالات باعث شد تا وی هم‌واره در این ترس زندگی کند که نتواند برخی آن‌ها را حل کند، هرچند وی از رابطه ویژه خود با آدامار بسیار متشکر بود و افتخار لذت بردن از آن‌ها را داشت. پس از تکمیل مدرسه، فرشه ملزم بود تا به خدمات نظامی برود. در این زمان وی تصمیم می‌گرفت که ریاضی بخواند یا فیزیک – وی ریاضی را انتخاب کرد، چون دوست نداشت در
فیزیک – وی ریاضی را انتخاب کرد، چون دوست نداشت در کلاس‌های شیمی اشتراک کند که در غیر آن باید اشتراک می‌کرد. بنابرین وی در ۱۹۰۰ میلادی وارد در مدرسه عالی نرمال ثبت نام کرد تا ریاضی بخواند. وی در بسیار جوانی شروع به منتشر نمودن مقالات نمود و چهار مقاله در ۱۹۰۳ منتشر کرد. او با رابطهٔ که با ریاضی‌دان‌های آمریکایی، به‌ویژه ادوین ویلسون، در پاریس داشت، برخی مقالات اولیه خود را در انجمن ریاضی آمریکا به چاپ رساند. زندگی میانی. فرشه در جریان حرفه علمی خود در چندین نهاد متفاوت خدمت کرد. از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ وی به عنوان
نهاد متفاوت خدمت کرد. از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۸ وی به عنوان استاد ریاضی در دبیرستان بزانسون خدمت کرد، سپس در ۱۹۰۸ به دبیرستان نانت رفت و برای یک سال آنجا ماند. پس از آن وی از ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۹ در دانشگاه پوآتیه خدمت کرد. وی در ۱۹۰۸ با سوزان کاریف (۱۸۸۱–۱۹۴۵ میلادی) ازدواج کرد و آن‌ها چهار فرزند داشتند: هیلین، هنری، دینیس و آلاین. جنگ جهانی اول. فرشه برنامه‌ریزی کرده بود تا یک سال در ایالات متحده در دانشگاه ایلینوی بماند، اما برنامه‌های وی با آغاز جنگ جهانی اول در ۱۹۱۴ به هم خورد. وی در ۴ اوت همان سال وارد ارتش شد. او به
هم خورد. وی در ۴ اوت همان سال وارد ارتش شد. او به دلیل مهارت‌های زبانی که در هوتل مادرش برای خارجی‌ها کسب کرده بود به عنوان ترجمان با ارتش بریتانیا خدمت کرد. ایده‌های مساوی طلبانه فرانسوی بیشتر افراد آکادمیک را واداشت تا به ارتش بپیوندند. آن‌ها در سنگرها به خدمت پرداختند و بیشتر آن‌ها در جریان جنگ از دست رفت. این تحسین‌برانگیز است که وی حتی در جریان جنگ توانست به‌طور مکرر مقالات چیره ریاضی تولید کند، علی‌رغم زمان اندکی که برای وقف‌کردن به ریاضیات داشت. پس از جنگ. پس از ختم جنگ، فرشه تصمیم گرفت تا به
پس از جنگ. پس از ختم جنگ، فرشه تصمیم گرفت تا به استراسبورگ برود و در تأسیس مجدد دانشگاه استراسبورگ کمک کند. وی به عنوان پروفسور آنالیز بالاتر و رئیس دانشکده ریاضی خدمت نمود. باز هم باوجود این‌که کارهای اداری بیش از حد داشت، اما توانست مقدار زیاد پژوهش‌های با کیفیت تولید نماید. فرشه در ۱۹۲۸ میلادی تصمیم گرفت تا دوباره به پاریس برگردد، البته با تشویق بورل، کسی که در آن وقت کرسی حسابان احتمالات و فیزیک ریاضی را در دانشگاه پاریس (دانشگاه سوربرن) در دست داشت. فرشه برای مدت کوتاهی به سمت استاد در بنیاد راکفلر در
برای مدت کوتاهی به سمت استاد در بنیاد راکفلر در دانشگاه سوبرن گماشته شد و از ۱۹۲۸ میلادی به بعد پروفسور شد (بدون کرسی). فرشه در ۱۹۳۳ به کرسی استاد ممتاز ریاضیات عمومی و در ۱۹۳۵ به کرسی حسابان دفرانسیلی و انتگرالی ارتقا داده شد. فرشه در ۱۹۴۱ میلادی با اخذ کرسی حسابان احتمالات و فیزیک ریاضی جانشین بورل شد و تا زمان بازنشستگی خود در ۱۹۴۹ در این کرسی باقی ماند. فرشه از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۵ همچنین به عنوان مسئول دروس در مدرسه عالی نرمال گماشته شده بود؛ با اخذ این سمت، فرشه قادر بود تعداد قابل توجهی از ریاضی‌دان‌های
فرشه قادر بود تعداد قابل توجهی از ریاضی‌دان‌های جوان را به‌سوی پژوهش‌ها در احتمالات سوق دهد، از جمله دوبلین، فورتیت، لیووی و جین ویلی. علی‌رغم دستاوردهای بزرگ فرشه، وی در فرانسه به‌طور بایسته قدردانی نشد. به عنوان مثال، با وجود چندین‌بار نامزد شدن، وی تا ۷۸ سالگی به عنوان عضو آکادمی علوم انتخاب نشد. وی در ۱۹۲۹ عضو خارجی آکادمی علوم و هنر لهستان شد و در ۱۹۵۰ عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم و هنر هلند گردید. فرانچیت یک اسپرانتیست بود، برخی کارها و مقالات خود را به زبان فراساخته منتشر کرد. وی همچنین از ۱۹۵۰ تا
به زبان فراساخته منتشر کرد. وی همچنین از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ میلادی به عنوان رئیس انجمن بین‌المللی اسپرانتیست علمی (Internacia Scienca Asocio Esperantista) کار کرد. کارهای اصلی. بزرگ‌ترین کار وی، رساله دکترای ۱۹۰۶ او تحت عنوان Sur quelques points du calcul fonctionnel در مورد حسابان تابعک‌ها بود. طی این رساله، فرشه مفهوم فضای متری را معرفی کرد، هرچند نام فضای متری به هاسدرف نسبت داده می‌شود. میزان انتزاع فرشه همانند میزان انتزاع در نظریه گروه است و او قضیه‌ها را در درون یک دستگاه اصلی موضوع که به‌دقت انتخاب
را در درون یک دستگاه اصلی موضوع که به‌دقت انتخاب شده‌است، ارایه می‌نماید. سپس این قضایای را می‌توان در یک ردیف بزرگ از قضایای مشخص تطبیق کرد. فهرستی از مهم‌ترین کارهای وی که به ترتیب زمان نشر منظم شده‌است، قرار ذیل می‌باشد: فرشه همچنین نظریه‌هایی را از مقاله جغرافی‌دان، جمعیت‌شناس و آمارشناس چکسلواکی به‌نام جارومیر کورکاک تحت عنوان دوگونه اساسی توزیع آماری (۱۹۳۸؛ Deux types fondamentaux de distribution statistique) توسعه داد. بعضاً امتیاز معرفی آنچه امروزه به‌نام مرز کرامر-راو در حوزه آمار یاد می‌گردد به
به‌نام مرز کرامر-راو در حوزه آمار یاد می‌گردد به فرشه نسبت داده می‌شود، اما یادداشت‌های درسی فرشه در دهه ۱۹۴۰ در رابطه به این ظاهراً موضوع مفقود شده‌است. خانواده. وی در ۱۹۰۸ میلادی با سوزان کاریف ازدواج کرد. پیوند به بیرون.
مرد بازنده فیلمی ایرانی به کارگردانی محمدحسین مهدویان و تهیه‌کنندگی کامران حجازی و امیر بنان محصول سال ۱۴۰۰ است. فیلم‌نامهٔ این فیلم بر عهدهٔ ابراهیم امینی، حسین حسنی و مهدویان بوده‌است. بازیگران این فیلم جواد عزتی، رعنا آزادی‌ور، بابک کریمی، آناهیتا درگاهی، مهدی زمین‌پرداز، سجاد بابایی، مجید نوروزی، امیرحسین هاشمی، امیر دژاکام، منوچهر علی‌پور، شبنم قربانی، میلاد شاه حسینی، ونوس کانلی و ملیکا پازوکی هستند. مجوز ساخت این فیلم در آذر ۱۴۰۰ دریافت شد و مراحل فیلم‌برداری نیز یک هفته بعد آغاز شد. تهران و مازندران
نیز یک هفته بعد آغاز شد. تهران و مازندران از مکان‌های تصویربرداری این پروژه بوده‌است. این فیلم برای نخستین بار در ۱۱ بهمن ۱۴۰۰ در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و در آن‌جا نامزد دریافت دو جایزه شد. خلاصه داستان. سرهنگ احمد خسروی مسئول رسیدگی به پرونده‌های مشکوک به قتل می‌شود و به سرنخ‌هایی دست می‌یابد که پشت پرده این قتل رازگونه به کشف شبکه فساد اقتصادی می‌رسد. احمد بی‌محابا به دنبال یافتن قاتل است و حتی زندگی خصوصی با فرزندانش نیز دچار مخاطراتی می‌شود. در این تلاش بی وقفه و در شرایطی که باور
می‌شود. در این تلاش بی وقفه و در شرایطی که باور دارد که به نتیجه نزدیک است در عین ناباوری متوجه می‌شود پشت این قتل راز دیگری وجود دارد.
ریچارد کنت گای (Richard Kenneth Guy) (۳۰ سپتامبر ۱۹۱۶ – ۹ مارس ۲۰۲۰)، ریاضی‌دانی بریتانیایی بود. او در دانشکده ریاضیات، دانشگاه کلگری به عنوان استاد دانشگاه خدمت می‌کرد. وی برای کارش در حوزه‌های نظریه اعداد، هندسه، ریاضیات سرگرمی، ترکیبیات و نظریه گراف شناخته می‌شود. کارهای که او را به شهرت رساند شامل نوشتن "راه‌های برنده شدن در بازی‌های ریاضیتان" به‌طور مشترک (با جان کانوی و الوین برلیکمپ) و نوشتن "مسائل حل نشده در نظریه اعداد" بود. او بیش از ۳۰۰ مقاله علمی منتشر کرد. گای «قانون قوی اعداد کوچک» را تقریباً
منتشر کرد. گای «قانون قوی اعداد کوچک» را تقریباً به‌طور شوخی‌آمیزی بیان کرد که می‌گوید: اعداد کوچک به اندازه کافی برای وظایفی که به آن‌ها محول می‌شود، در دسترس نیست و با استفاده از آن، سازگاری‌ها و روال‌های مختلفی که در میان فرهنگ‌های بی‌شمار یافت می‌شود را تشریح می‌کند. او برای این مقاله جایزه لستر آر. فورد MAA را به‌دست‌آورد. زندگی‌نامه. دوران کودکی. گای در ۳۰ سپتامبر ۱۹۱۶ در نانیتون، واریک‌شر، انگلستان از ادیلینا آگستا تانر و ویلیام الگسند چارلز گای زاده شد. پدر و مادر وی هر دو معلم مدرسه بودند و به
شد. پدر و مادر وی هر دو معلم مدرسه بودند و به درجه سرمعلمی رسیده بودند. او به مدرسه پسرانه وارویک که سومین مدرسه قدیمی در انگلستان است رفت، اما به بیشتر برنامه درسی اشتیاق نداشت. او در ورزش عمل‌کرد خوب داشت، اما در ریاضی عالی بود. او در ۱۷ سالگی اثر دیکسون تحت عنوان تاریخچه نظریه اعداد را مطالعه نمود. او گفت که این اثر از «تمام کار شکسپیر هم بهتر است» که این امر نشان‌دهنده علاقه وافر و دائمی وی به ریاضی بود. گای، پس از برنده شدن چندین بورسیه تحصیلی در ۱۹۳۵ میلادی به کالج گونویلا اند کایوس، کامبریج رفت.
میلادی به کالج گونویلا اند کایوس، کامبریج رفت. برای این‌که این بورسیه تحصیلی که از همه مهم‌تر بود را برنده شود، او به کامبریج سفر کرد و برای دو روز امتحان داد. اشتیاق وی به بازی‌ها، زمانی که او در کامبریج بود آغاز شد و در آنجا او به یک تهیه‌کننده مشتاق مسائل شطرنج مبدل گردید. او در ۱۹۳۸ میلادی به عنوان دومین شاگرد ممتاز از کالج فارغ‌التحصیل شد؛ وی چندی بعد اظهار داشت که علت این‌که نتوانست شاگرد ممتاز نخست شود ممکن مرتبط با گرفتاری او به شطرنج بوده باشد. هرچند والدین او شدیداً مخالفت نشان دادند، اما گای
هرچند والدین او شدیداً مخالفت نشان دادند، اما گای معلم شد و دیپلوم معلمی خود را از دانشگاه بیرمنگام به‌دست‌آورد. او با خانم آینده خود، نانسی لویس تیراین، از طریق برادرش مایکل که برنده بورسیه تحصیلی در گونونیلا اند کایوس بود، آشنا شد. او و خانمش لویس، هر دو عاشق کوهنوردی و رقص بودند. آن‌ها در دسامبر ۱۹۴۰ باهم ازدواج کردند. سال‌های جنگ. گای در نوامبر ۱۹۴۲ میلادی یک مأموریت اضطراری در بخش هواشناسی نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، با درجه نظامی فلایت لوتنینت (ستوان) دریافت کرد. او به عنوان هواشناس نخست در ریکیاویک
دریافت کرد. او به عنوان هواشناس نخست در ریکیاویک و سپس در برمودا گماشته شد. گای تلاش نمود تا برای لویس هم اجازه پیوستن به خود را بگیرد، اما این درخواست او رد شد. زمانی که در آیسلند بود، او تا اندازه بازی‌های سفر روی یخ، اسکی و کوهنوردی انجام داد که آغاز یک عشق دیگر بود، اما این بار با برف و یخ. گای پس از ختم جنگ دوباره به انگلستان بازگشت و دوباره به تدریس پرداخت، اما این بار تنها برای دو سال در مدرسه دستور زبان استاکپورت تدریس کرد. او و خانواده‌اش در ۱۹۴۷ میلادی به لندن نقل مکان کردند و او در آنجا به عنوان
به لندن نقل مکان کردند و او در آنجا به عنوان معلم ریاضی در کالج گلدسمیت مشغول به تدریس شد. اواخر زندگی و مرگ. او در ۱۹۵۱ میلادی به سنگاپور نقل مکان کرد و در آنجا تا سال ۱۹۶۲ میلادی در دانشگاه مالایا تدریس نمود. پس از آن، او چند سال را در مؤسسه فناوری هند در دهلی، هندوستان گذراند. زمانی که آن‌ها در هندوستان بودند، او و لویس در کوه‌پایه‌های هیمالیا به کوهنوردی پرداختند. گای در ۱۹۶۵ میلادی به کانادا رفت و در دانشگاه کلگری در ایالت آلبرتا مشغول به تدریس شد و در آنجا به درجه علمی پروفسوری رسید. هرچند او به‌طور
آنجا به درجه علمی پروفسوری رسید. هرچند او به‌طور رسمی در ۱۹۸۲ میلادی باز نشسته شد، اما او هنوز هم چند روز در هفته به دفتر می‌رفت، حتی پس از این‌که عمر او از ۱۰۰ سال هم فراتر رفته بود. گای همراه با جورج توماس و جان سلفریدج در جریان سال‌های اولیه، در اردوی ریاضی کانادا/ایالات متحده تدریس می‌کرد. دانشگاه کلگری در ۱۹۹۱ میلادی به او دکترای افتخاری اعطاء کرد. گای بیان داشت که آن‌ها برای خجالتی او، این مدرک تحصیلی را داده‌اند، اما دانشگاه اظهار داشت که «پژوهش‌های گسترده و نوشته‌های پُربار وی در حوزه نظریه اعداد و
و نوشته‌های پُربار وی در حوزه نظریه اعداد و ترکیبیات کمک بسیاری به نظریه بازی و کاربرد گسترده آن در فعالیت‌های مختلف انسانی نموده‌است». گای و خانم وی لویس (که در ۲۰۱۰ وفات کرد) به کوهنوردی و طرف‌داری از محیط زیست، حتی در اواخر عمر شان بسیار متعهد باقی ماندند. او در ۲۰۱۴ میلادی مبلغ ۱۰۰٬۰۰۰ دلار به کلب الفاین کانادا کمک کرد تا رهبران آماتور را آموزش دهند. در مقابل، کلب الفاین با اعمار یک کلبه لویس و ریچارد در نزدیکی دامنه مانت دیس پولیوس، به آن‌ها افتخار بخشید. آن‌ها سه فرزند داشتند و از میان آن‌ها مایکل
آن‌ها سه فرزند داشتند و از میان آن‌ها مایکل جی.تی. گای متخصص علوم رایانه و ریاضی‌دان بود. گای در ۹ مارج ۲۰۲۰ به عمر ۱۰۳ سالگی درگذشت. ریاضیات. گای، هنگامی‌که در سنگاپور تدریس می‌کرد، با ریاضی‌دان مجارستانی، پاول اردوش آشنا شد. اردوش به مطرح‌نمودن و حل کردن مسائل سخت ریاضی مشهور بود و چندی از این مسائل را با گای شریک ساخت. گای چندی بعد اظهار داشت «من در هر کدام از این مسائل پیشرفتی داشتم. این کار من را تشویق کرد و من شروع به فکر کردن خود به عنوان شخصی همانند یک ریاضی‌دان پژوهشی کردم، کاری که قبلاً انجام