payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"پرونده‌های ایکس" مقایسه می‌شود زیرا هر دو شخصیت «می‌خواهند که باور کنند». در Anime Expo سال ۲۰۰۸، هاروهی سوزومیا جایزه انجمن ترویج انیمیشن ژاپنی (SPJA) را برای بهترین شخصیت زن دریافت کرد. در سال ۲۰۰۹، آی‌جی‌ان هاروهی سوزومیا را به عنوان نوزدهمین شخصیت برتر انیمه در تمام دوران معرفی کرد. طرفداران این مجموعه، خود را پیرو «هاروهییسم» (Haruhiism) می‌دانند که به دیالوگ کویزومی در بخش داستانی «"جنون هاروهی سوزومیا"» اشاره می‌کند. هاروهییسم در هیچ‌کجا به عنوان یک دین رسمی به رسمیت شناخته نشده‌است.
دریای گراو () نام رسمی یخشی از اقیانوس آرام است که تحت کنترل کشور پرو در آمریکای جنوبی قرار دارد. ​درازای این پهنه آبی تقریباً ۳۰۷۹٫۵۰ کیلومتر است و از موازات بوکو دکاپونس در شمال پرو تا به موازات پونتو کونکوردیا، مقابل شهر تاکنا در جنوب پرو ادامه دارد. از نظر پهنا، منطقه دریایی گراو از کرانه‌های پرو تا ۲۰۰ مایل دریایی (۳۷۰٫۴ کیلومتر) درون اقیانوس آرام گسترش می‌یابد. این حوزه دریایی رسماً در ۲۴ مه ۱۹۸۴ به افتخار میگل گراو سمیناریو، یک افسر ارتش پرو که در پرو و بولیوی به عنوان قهرمان جنگ اقیانوس آرام علیه
و بولیوی به عنوان قهرمان جنگ اقیانوس آرام علیه شیلی، شناخته می‌شود، نامگذاری شده است. در جریان جنگ، گراو با مهار نیروی دریایی شیلی به مدت شش ماه متوالی، دفاع از سواحل پرو و بولیوی را رهبری کرد و در نهایت در دریا در میان نبرد سرنوشت‌ساز آنگاموس جان باخت.
خلیج آنادیر () خلیج بزرگی در دریای برینگ در شمال شرقی سیبری است. مساحت کل آن ۲۰۰ هزار کیلومتر مربع است. موقعیت. این خلیج تقریباً مستطیل‌شکل است و به سمت جنوب شرق باز می‌شود. گوشه‌های آن عبارتند از (در جهت عقربه‌های ساعت از جنوب) دماغه ناوارین (یا به گفته برخی منابع، دماغه تادئوس)، خور آنادیر، خلیج کرستا و دماغه چوکوتسکی در شبه‌جزیره چوکچی. پهنای خلیج آنادیر حدود ۴۰۲ کیلومتر است. یک نوارهٔ بلند سنگریزه‌ای در امتداد ساحل شمال شرقی در حدود ۷۲ کیلومتری شرق خلیج کرستا قرار دارد. خلیج آنادیر به‌طور معمول ۱۰ ماه
کرستا قرار دارد. خلیج آنادیر به‌طور معمول ۱۰ ماه در سال پوشیده از یخ است. نهنگ‌هایی مانند نهنگ قطبی و نهنگ خاکستری ممکن است نزدیک به سواحل آن ظاهر شوند. شهر آنادیر، مرکز اداری ناحیه خودگردان چوکوتکا، در خور آنادیر واقع شده‌است. بزرگترین سکونتگاه‌های ساحلی بعدی عبارتند از پروویدنیا در کنار خلیج کومسومولسکایا و اگوکینوت در کنار خلیج کرستا.
دروازهٔ تلیپاچ یکی از دو دروازهٔ تاریخی در شهر بخارا است که تا امروز سرپا مانده‌است. از کنار این دروازه در دوردست، مناره کلان دیده می‌شود. اگرچه دروازهٔ تلیپاچ سال‌ها پیش (و نه امروزه) جایگاه گرد‌آوری مالیات بوده و کاروان‌های فراوانی از شمال از این دروازه به بخارا درمی‌آمدند، ولی هم‌چنان یکی از نمادهای اصلی بخارا است. دروازهٔ تلیپاچ دروازهٔ شمالی بخارا است که در سدهٔ شانزدهم به عنوان بخشی از برج و باروی شهر در زمان عبدالله‌خان دوم ساخته‌شد. از دیوارهای دفاعی که ۱۱ دروازه بخارا را به هم می‌چسباندند، امروزه
که ۱۱ دروازه بخارا را به هم می‌چسباندند، امروزه چیزی نمانده‌است. دروازهٔ تالیپچ اکنون در درون شهر و در میان خانه‌ها و باغ‌ها جای دارد. در کنار این دروازه، دروازهٔ کاراکول با همین طرح هنوز به جا مانده‌است. سردر شیخ جلال تا سال‌های پایانی سدهٔ بیستم در آنجا پابرجا بود ولی سرانجام فروریخت و مردم بازمانده‌های آن را برای بکارگیری در جایگاه مصالح ساختمانی بردند. نزدیک دروازهٔ تلیپاچ آرامگاه چشمه ایوب جای دارد که زائران برای ارج نهادن به آیین ایوب به آنجا می‌روند. بازار بومی نیز نزدیک است. دروازهٔ تلیپاچ و
بازار بومی نیز نزدیک است. دروازهٔ تلیپاچ و بازمانده‌های دیوارهای دفاعی شهر در فهرست میراث جهانی یونسکو گنجانده می‌باشد.
داستان‌های شگفت‌انگیز یک مجموعه تلویزیونی آنتولوژی اینترنتی آمریکایی است که بر پایه مجموعه تلویزیونی به همین نام در سال ۱۹۸۵ توسط استیون اسپیلبرگ ساخته شده‌است. این سریال برای اپل تی‌وی پلاس تولید شده‌است و از تهیه‌کنندگان اجرایی آن می‌توان به اسپیلبرگ، ادوارد کیتسیس، آدام هوروویتس، دریل فرنک و جاستین فلوی اشاره کرد. این مجموعه برای نخستین بار در ۶ مارس ۲۰۲۰ پخش شد. تولید. توسعه. در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۵، اعلام شد که ان‌بی‌سی در حال توسعه یک بازسازی از مجموعه تلویزیونی آنتولوژی سال ۱۹۸۵، "داستان‌های شگفت‌انگیز"
آنتولوژی سال ۱۹۸۵، "داستان‌های شگفت‌انگیز" ساخته استیون اسپیلبرگ است. انتظار می‌رفت که برایان فولر قسمت آزمایشی را بنویسد و در کنار جاستین فلوی و دریل فرنک، مجموعه را تهیه اجرایی کنند. شرکت‌های تولیدی درگیر در این سریال قرار بود از یونیورسال تله‌ویژن تشکیل شوند. در آن زمان انتظار نمی‌رفت که اسپیلبرگ درگیر روند ساخت این مجموعه شود. در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۷، اعلام شد که اپل دستور ساخت سریال را برای فصل یکم با ده قسمت را داده‌است. همچنین اعلام شد که تلویزیون امبلین به عنوان یک شرکت تولیدی اضافی برای این سریال خدمت
به عنوان یک شرکت تولیدی اضافی برای این سریال خدمت خواهد کرد. بازخوردها. در راتن تومیتوز، این سریال بر پایه ۳۵ بررسی، با میانگین امتیاز ۵٬۰۷/۱۰، ۴۰ درصد نمره دارد. اجماع انتقادی این وبگاه می‌گوید: «در حالی که رویاهای "داستان‌های شگفت‌انگیز" قابل تحسین است، اما بیشتر شبیه یک بازخوانی قدیمی است تا یک راه‌اندازی مجدد صمیمانه». در متاکریتیک، بر پایه ۱۴ منتقد، میانگین نمره‌ای ۵۱ از ۱۰۰ را دارد که نشان‌دهنده «بررسی‌های مختلط یا متوسط» است.
سازمان لیگ فوتبال آلمان یا دویچه فوسبال لیگا (لیگ فوتبال آلمان)، که اغلب به اختصار DFL نامیده می‌شود؛ یک سازمان و شرکت تابعه متعلق به "اتحادیه باشگاه‌های آلمان" است. DFL مسئول برگزاری رقابت‌های بوندس‌لیگا و بوندس‌لیگا ۲ است. ریاست هیئت نظارت DFL بر عهده راینهارد راوبال است و کریستین سیفرت مدیرعامل اجرایی DFL می‌باشد. هیئت نظارت DFL شامل ریاست، مدیر عامل اجرایی و ناظر، در جلسه سالانه سهامداران این سازمان شرکت می‌کند.
این لیستی از فعالیت‌هایی است که ظاهراً توسط آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده (سیا) در داخل پاکستان انجام شده‌است. نویسندگانی مانند احمد رشید ادعا کرده‌اند که سیا و آی اس آی (اطلاعات بین سرویس‌ها؛ آژانس اطلاعاتی برتر پاکستان) جنگی مخفیانه به راه انداخته‌اند. طالبان افغانستان که ایالات متحده رسماً با آنها درگیر است مقر آنها در مناطق قبیله ای پاکستان است که به‌طور فدرال اداره می‌شود و طبق برخی گزارش‌ها عمدتاً توسط آی اس آی تمویل می‌شود. دولت پاکستان این موضوع را رد می‌کند. پاکستان ۲۰۰۵. در ۱۵می۲۰۰۵، گزارش شد
را رد می‌کند. پاکستان ۲۰۰۵. در ۱۵می۲۰۰۵، گزارش شد که هواپیماهای بدون سرنشین پرداتور برای کشتن شخصیت القاعده هیثم الیمنی در یک قتل هدفمند در داخل پاکستان استفاده شده‌است. پاکستان ۲۰۰۶. در ۱۳ ژانویه۲۰۰۶، سیا یک حمله هوایی به دامادولا، یک روستای پاکستانی در نزدیکی مرز افغانستان، که به اعتقاد آنها ایمن الظواهری در آن قرار دارد، انجام داد. در این حمله هوایی تعدادی غیرنظامی کشته شدند اما ظاهراً الظواهری در میان آنها نبود.دولت پاکستان اعتراض شدیدی به حمله آمریکا صادر کرد و آن را نقض حاکمیت پاکستان دانست. با این
صادر کرد و آن را نقض حاکمیت پاکستان دانست. با این حال، چندین کارشناس حقوقی استدلال می‌کنند که این نمی‌تواند یک سوء قصد تلقی شود زیرا الظواهری به عنوان تروریست و جنگجوی دشمن توسط ایالات متحده نامیده می‌شود و بنابراین این کشتار هدفمند تحت فرمان اجرایی ۱۲۳۳۳که ترور را ممنوع کرده‌است، پوشش داده نمی‌شود. با این حال، این همچنان نقض حاکمیت پاکستان بر اساس قوانین بین‌المللی است. پاکستان ۲۰۰۷. برآورد جدید اطلاعات ملی(NIE)با تمرکز بر سه سال،"تهدید تروریستی برای میهن ایالات متحده"، می‌گوید: «القاعده به قدرت قبل از ۱۱
متحده"، می‌گوید: «القاعده به قدرت قبل از ۱۱ سپتامبر سازماندهی مجدد کرده و برای حمله بزرگ ایالات متحده آماده می‌شود، بحث‌هایی را در میان مقامات دولتی و ناظران برانگیخته است. دربارهٔ سیاست خارجی دولت بوش و تلاش‌های ضد تروریسم». این نشان می‌دهد که ظهور سازمان تروریستی اسلامی با جنگ عراق و شکست در مقابله با افراط گرایی در مناطق قبیله ای پاکستان تقویت شده‌است. پاکستان ۲۰۰۸. عملیات توپ گلوله، یک عملیات سیا، در سال۲۰۰۸ فاش شد.در سال۲۰۰۶ آغاز شد و به عنوان بخشی از تلاش برای دستگیری اسامه بن لادن و از بین بردن
از تلاش برای دستگیری اسامه بن لادن و از بین بردن نیروهای القاعده در پاکستان در نظر گرفته شد. بنا بر گزارش‌ها، این عملیات به دلیل درگیری بین دفاتر سیا با مشکل مواجه شد که منجر به تاخیرهای زیادی در استقرار این برنامه شد. در جولای۲۰۰۸، مقامات سیا با مقامات پاکستانی با شواهدی مبنی بر روابط بین سرویس‌های اطلاعاتی و جلال الدین حقانی مواجه شدند.آی اس آی این گزارش را تکذیب می‌کند. ۲۰۱۰ برکناری رئیس ایستگاه سیا در پاکستان. در ۱۶ دسامبر۲۰۱۰، سیا رئیس ایستگاه خود را که بعدها جاناتان بانک نامیده شد، از پاکستان تخلیه
که بعدها جاناتان بانک نامیده شد، از پاکستان تخلیه کرد، پس از اینکه پوشش وی در پی اقدام قانونی توسط بستگان شخصی که در حمله هواپیمای بدون سرنشین در ۳۱ دسامبر۲۰۰۹ کشته شده بود، منفجر شد. متهم به مسئول بودنسیا در اقدامی نادر، رئیس ایستگاه را با اشاره به «نگرانی‌های امنیتی» و نگرانی در مورد امنیت وی فراخواند. نه سیا و نه دولت ایالات متحده به‌طور رسمی روسای ایستگاه‌ها را به رسمیت نمی‌شناسند، اما سازمان‌های اطلاعاتی وجود آنها را تأیید کرده‌اند. در آوریل۲۰۱۵، دادگاه عالی اسلام‌آباد به پلیس دستور داد تا یک پرونده
عالی اسلام‌آباد به پلیس دستور داد تا یک پرونده جنایی علیه بانک به اتهام قتل، توطئه، تروریسم و جنگ علیه پاکستان باز کند. پاکستان ۲۰۱۱. در ژانویه۲۰۱۱، ریموند آلن دیویس، پیمانکار سیا، دو مرد جوان را در خیابان‌های لاهور، پنجاب پس از ادعای دفاع از خود به ضرب گلوله کشت. وضعیت او به عنوان یک پیمانکار سیا پس از دستگیری توسط پلیس پنجاب و متهم شدن به ۲فقره قتل و داشتن سلاح گرم غیرقانونی کشف شد. در همین شرایط یک تیم دیگر آمریکایی متشکل از چهار نفر سوار بر یک خودروی شاسی بلند یک موتورسوار را له کردند و قبل از فرار به
بلند یک موتورسوار را له کردند و قبل از فرار به کنسولگری ایالات متحده او را کشتند. گفته می‌شود که هر چهار نفر عصر با پرواز ویژه پاکستان را ترک کردند. این چهار نفر هنوز آزاد هستند. ژنرال احمد شجاع پاشا درسال آخر خود به شدت با واشینگتن مخالفت کرد و با لئون پانتا، رئیس وقت سیا، همکاری‌های خود را به حداقل رساند، دستور آزار و اذیت دیپلمات‌های ایالات متحده در پاکستان و حبس کردن مأموران و مأموران سیا را داد. پاکستان ۲۰۱۲. شکیل آفریدی، پزشک پاکستانی که برای سیا برای یافتن اسامه بن لادن جاسوسی می‌کرد، توسط دادگاه
یافتن اسامه بن لادن جاسوسی می‌کرد، توسط دادگاه پاکستان به اتهام خیانت به ۳۳سال زندان محکوم شد. پاکستان ۲۰۱۹. ژنرال جاوید اقبال(Retd) و سرتیپ وسیم اکرم(Retd) به اتهام جاسوسی برای سیا در برنامه هسته ای پاکستان به ترتیب به مدت ۱۴سال زندان و به اعدام محکوم شدند.
استفن جیمز هارمیسون (زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۷۸) بازیکن سابق کریکت اهل انگلیس است که تمام فرمت‌های بازی را بازی می‌کرد. او برای دورهام و یورکشایر کریکت کانتی بازی کرده‌است. زندگی شخصی. هارمیسون در اشینگتون به دنیا آمد و بزرگ شد، و بزرگترین برادر از ۳ برادر و ۱ خواهر است. هارمیسون به همراه همسرش هیلی و سه دخترشان امیلی، ابی و ایزابل و پسرشان چارلی در اشینگتون زندگی می‌کند. او ذاتاً مرد خانواده است و هر بار که تیم انگلیس به تور می‌رفت، به دلتنگی خانواده اش اعتراف کرده‌است. وی در مصاحبه‌ای با ایندیپندنت در سال ۲۰۰۵
وی در مصاحبه‌ای با ایندیپندنت در سال ۲۰۰۵ اظهار داشت:"من خانواده دارم. من بچه‌هایی دارم که به من نیاز دارند و آنها تصمیمات من را در مورد شغلم دیکته می‌کنند. . . . حرفه بین‌المللی من زمانی به پایان می‌رسد که خانواده‌ام به حضور من بیشتر نیاز داشته باشند.»
) یک بازیکن والیبال اهل ژاپن است که برای تیم ملی والیبال مردان ژاپن و تیم باشگاهی جی‌تی‌ای‌کی‌تی در لیگ این کشور به میدان می‌رود. او در لیگ ملتهای والیبال 2022 در بازی مقابل تیم ملی والیبال آرژانتین رکورد بیشترین پرش والیبال را شکست. زندگی شخصی. نیشیدا پس از تماشای بازی کردن والیبال خواهرش این ورزش را شروع کرد. او یک خواهر بزرگتر از خود و یک برادر بزرگتر از خود دارد که خواهر او ۶ سال از او بزرگتر و برادر او ۶ سال از او بزرگتر است . در سال ۲۰۲۰، نیشیدا همکاری با آسیکس، یک شرکت چند ملیتی ژاپنی که تجهیزات
با آسیکس، یک شرکت چند ملیتی ژاپنی که تجهیزات ورزشی تولید می‌کند، از طریق تبلیغات محصول و تبلیغات اعلام کرد. در فوریه ۲۰۲۱، نیشیدا با زمست ، نام تجاری بریس‌های ورزشی و محصولات مراقبتی، قرارداد حمایت ورزشی منعقد کرده است . در اکتبر ۲۰۲۱، اعلام شد که نیشیدا با برند پروتئین ژاپنی «Cleaver»، همکاری امضا کرده است. او کانال یوتیوب Youtube Channel خود را در ۶ دسامبر ۲۰۲۰ راه اندازی کرد و در مدت شش ماه از ۱۰۰۰۰۰ مشترک گذشت. نیشیدا برند پوشاک شخصی خود را با نام (Crazy ) و (Jump) تأسیس کرد که در آگوست ۲۰۲۲ برای عموم
) و (Jump) تأسیس کرد که در آگوست ۲۰۲۲ برای عموم عرضه شد. در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲، نیشیدا از طریق اینستاگرام خود اعلام کرد که با همکار والیبالیست خود سارینا کوگا ازدواج کرده است.
نیروهای مسلح یمن () مجموعه نیروهای مسلح یمن است، که از ارتش یمن، نیروی دریایی یمن و نیروی هوایی یمن تشکیل می‌شود. از زمان آغاز جنگ داخلی فعلی در سال ۲۰۱۴، نیروهای مسلح تقسیم شده‌اند؛ در ابتدا بین وفاداران رئیس‌جمهور سابق علی عبدالله صالح و نیروهای طرفدار دولت یمن به ریاست رئیس‌جمهور عبدربه منصور هادی؛ از سال ۲۰۲۴، بین شورای رهبری ریاست جمهوری که به رسمیت شناخته شده بین‌المللی است و شورای عالی سیاسی به رهبری حوثی‌ها. طبق قانون اساسی، رئیس‌جمهور یمن به عنوان فرمانده کل قوا عمل می‌کند. قبل از سال ۲۰۱۴، تعداد
فرمانده کل قوا عمل می‌کند. قبل از سال ۲۰۱۴، تعداد پرسنل نظامی در یمن نسبتاً زیاد بود؛ در مجموع، یمن پس از عربستان سعودی، دومین نیروی نظامی بزرگ در شبه جزیره عربستان را داشت. در سال ۲۰۱۲، کل نیروهای فعال به شرح زیر تخمین زده شدند: ارتش، ۶۶۷۰۰ نفر؛ نیروی دریایی، ۷۰۰۰ نفر؛ و نیروی هوایی، ۵۰۰۰ نفر. در سپتامبر ۲۰۰۷، دولت از بازگرداندن خدمت سربازی اجباری خبر داد. انتظار می‌رود بودجه دفاعی یمن، که در سال ۲۰۰۶ تقریباً ۴۰ درصد از کل بودجه دولت را تشکیل می‌داد، در کوتاه‌مدت همچنان بالا باقی بماند، زیرا طرح سربازگیری
همچنان بالا باقی بماند، زیرا طرح سربازگیری اجباری اجرا می‌شود و تهدیدات امنیتی داخلی همچنان رو به افزایش است.
ارتش یمن () نیروی زمینی زیرمجموعه نیروهای مسلح یمن است، که در سال ۱۹۹۰ فعالیت خود را آغاز کرد. این سازمان بزرگترین شاخه نیروهای مسلح یمن است و فرمانده کل آن رئیس جمهور یمن است. نیروهای زمینی برای تسلیحات خود به تجهیزات غربی و شرقی و همچنین تولید محلی برخی از تجهیزات نظامی متکی هستند. نیروهای زمینی دارای یک پایگاه اداری و لجستیکی، یک شبکه ارتباطی نظامی مدرن و بیمارستان‌های ثابت و صحرایی هستند. آنها همچنین دارای مزارع، آغل‌های گوسفند، مرغداری‌ها و کارخانه‌های مواد غذایی هستند. نیروهای زمینی همچنین دارای
مواد غذایی هستند. نیروهای زمینی همچنین دارای ناوگان بزرگی از وسایل نقلیه زمینی متوسط، سنگین و سبک هستند.
نیروی هوایی یمن شاخه نیروی هوایی در نیروهای مسلح یمن است، که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شده است. تعداد هواگردهای این نیرو را نمی‌توان به‌طور دقیق تأیید کرد اما احتمالاً توانایی عملیاتی این هواگردها کم است. هواگردهای نیروی هوایی از سوی کشورهای دیگر نزدیک به شوروی یا آمریکا در طول جنگ سرد اهدا شده‌اند. پیش‌بینی شده است که بیشتر تجهیزات نیروی هوایی در حملات هوایی انجام شده توسط «ائتلاف عربی» به رهبری عربستان سعودی و امارات متحده عربی در مداخله نظامی در یمن منهدم شده‌اند. تاریخچه. آغاز پروازهای نظامی یمنی. پس از مواجهه
تاریخچه. آغاز پروازهای نظامی یمنی. پس از مواجهه با قدرت هوایی بریتانیا در جریان چندین درگیری در دهه ۱۹۲۰، امام یحیی، پادشاه یمن، به منظور تأمین هواپیما برای کشورش به دنبال حمایت ایتالیا بود. در ژانویه ۱۹۲۶، یک ایتالیایی مأمور شد تا شش هواپیما تحویل دهد که سه مورد اول در آوریل رسیدند. با این حال، مشخص شد که این هواپیماها در وضعیت نامناسبی هستند. پس از آنکه امام در این مورد به ایتالیایی‌ها شکایت کرد، آن‌ها موافقت کردند هواپیماهای بهتری در اختیار یمن قرار دهند. در اوت همان سال، یک هواپیما به یمن تحویل داده
در اوت همان سال، یک هواپیما به یمن تحویل داده شد. در سال ۱۹۲۷، ۱۲ یمنی برای آموزش پرواز به ایتالیا اعزام شدند و با کمک تیمی ایتالیایی، یک مدرسه پرواز نیز در یمن تأسیس شد. همان سال، یک یونکرس آ ۳۵ و یک یونکرس اف ۱۳ خریداری شدند. هواپیمای آ ۳۵ کمتر از دو ماه پس از تحویل سقوط کرد و هر سه سرنشین آن کشته شدند. این حادثه، همراه با مشکلات زبانی و از سرگیری درگیری‌ها با بریتانیا، باعث شد امام یحیی تلاش‌ها برای ایجاد یک نیروی هوایی را متوقف کند. این وضعیت در اواخر دهه ۱۹۴۰ تغییر کرد، زمانی که چندین هواپیما از منابع
۱۹۴۰ تغییر کرد، زمانی که چندین هواپیما از منابع مختلف خریداری شدند: یک یونکرس یو ۳/۵۲ام از لبنان، یک نوردوین نورسمن از مصر، و دو داگلاس سی-۴۷ از ایتالیا خریداری شد. همچنین دو تی-۶ تگزان در سال ۱۹۵۵ توسط عربستان سعودی اهدا شد. در سال ۱۹۵۷، یک قرارداد عمده تسلیحاتی با چکسلواکی امضا شد که شامل ۲۴ هواپیمای آویا ب-۳۳ هواپیمای تهاجمی بود. با این حال، به دلیل کمبود تجهیزات پشتیبانی و قطعات یدکی، هیچ‌یک از این هواپیماها هرگز در یمن به پرواز درنیامدند. در همین دوره، شوروی چهار میل می-۴، دو میل می-۱ و یک هواپیمای
شوروی چهار میل می-۴، دو میل می-۱ و یک هواپیمای ترابری ایلیوشین ایل-۱۴ برای یمن تأمین کرد. همچنین یک کالج هوانوردی ایجاد شد که مجهز به ۱۰ هواپیمای ساخت چکسلواکی از مدل زلین ز-۱۲۶ بود که همراه با ب-۳۳ها سفارش داده شده بودند. پیدایش نیروی هوایی یمن شمالی و جنوبی. نیروی هوایی جمهوری عربی یمن (YARAF) به‌طور رسمی در ۲۰ نوامبر ۱۹۶۷ تأسیس شد. در این ماه، شوروی ۹ هواپیمای میگ-۱۷ و یک هواپیمای آموزشی میگ-۱۵ یوتی‌آی، به همراه چهار ایلیوشین ایل-۲۸ و سه آنتونوف آن-۲ تحویل داد. همراه با چهار میگ-۱۷ اف، دو ایل-۲۸، دو
تحویل داد. همراه با چهار میگ-۱۷ اف، دو ایل-۲۸، دو ایل-۱۴ و تعدادی یاکولف یاک-۱۱ که توسط مصری‌ها هنگام عقب‌نشینی اهدا شده بودند و همچنین باقی‌مانده زلین ز-۱۲۶ها، این هواپیماها ناوگان کامل نیروی هوایی تازه‌تأسیس در اواخر سال ۱۹۶۷ را تشکیل دادند. نیروی هوایی جمهوری عربی یمن بلافاصله در مبارزه با قبایل سلطنت‌طلب درگیر شد، به‌ویژه در طول محاصره صنعا. برخی از این هواپیماها توسط خلبانان شوروی و سوری هدایت می‌شدند. در حالی که میگ-۱۷ها، یاک-۱۱ها و ایل-۲۸ها به نیروهای سلطنت‌طلب حمله می‌کردند، ایل-۱۴ها تدارکات را به
سلطنت‌طلب حمله می‌کردند، ایل-۱۴ها تدارکات را به صنعا منتقل و مجروحان را از پایتخت محاصره‌شده تخلیه می‌کردند. طی ۷۰ روز محاصره، دو میگ-۱۷ و خلبانان آن‌ها، همچنین یک یاک-۱۱ که توسط یک خلبان شوروی هدایت می‌شد، نابود شدند. پنج خدمه هوایی دیگر نیز در جریان محاصره کشته شدند که جزئیات آن مشخص نیست. در همین حال، در آنچه بعدها به یمن جنوبی تبدیل شد، بریتانیایی‌ها شروع به تشکیل یک نیروی هوایی ابتدایی کردند. این نیرو که نیروی هوایی عربستان جنوبی نام داشت (به‌عنوان یک سپاه هوایی تحت حمایت فدراسیون عربستان جنوبی و تحت
سپاه هوایی تحت حمایت فدراسیون عربستان جنوبی و تحت حفاظت بریتانیا)، این نیرو تا دسامبر ۱۹۶۷ شامل شش فروند دی هاویلند کانادا دی‌اچ‌سی-۲ بیور، هشت فروند بی‌ای‌سی جت پرووست مدل ۵۲ای، شش فروند بل ۴۷جی و چهار فروند داگلاس سی-۴۷ بود. بعدها چهار فروند بی‌ای‌سی استرایک‌مستر مدل ۸۱ در سال ۱۹۷۰ به این نیرو تحویل داده شد. با استقلال فدراسیون عربستان جنوبی در ۳۰ نوامبر ۱۹۶۷، این کشور فوراً به جمهوری خلق یمن تغییر نام داد. یک روز بعد، نیروی هوایی کشور جدید به‌طور رسمی تأسیس شد و نیروی هوایی جمهوری خلق یمن (PRYAF) نام
تأسیس شد و نیروی هوایی جمهوری خلق یمن (PRYAF) نام گرفت. علائم ملی روی هواپیماها نیز تغییر یافت؛ نشان‌های گرد و پرچم‌های دم که از رنگ‌های پرچم فدراسیون عربستان جنوبی استفاده می‌کردند، با یک مثلث آبی روشن با حاشیه تیره و یک ستاره قرمز در مرکز، و پرچم سه‌رنگ جدید ملی که یک مثلث آبی با یک ستاره قرمز داشت، جایگزین شدند. در سال ۱۹۶۸، مشاوران شوروی برای کمک به توسعه نیروی هوایی وارد کشور شدند. نخستین ۱۰ فروند میگ-۱۷اف در ژانویه ۱۹۶۹ تحویل داده شد و در سال ۱۹۷۰ با هشت فروند دیگر تقویت شد. این هواپیماها توسط
با هشت فروند دیگر تقویت شد. این هواپیماها توسط اسکادران شماره ۵ استفاده می‌شدند. در ۱ دسامبر همان سال، کشور به جمهوری دموکراتیک خلق یمن تغییر نام داد و نام نیروی هوایی نیز مطابق با آن تغییر کرد. در این دوره، نشان مثلثی با یک نشان دایره‌ای جایگزین شد که شامل سه رنگ پرچم ملی بود و در ربع بالایی یک شِور آبی آسمانی با یک ستاره قرمز در وسط قرار داشت. تا سال ۱۹۷۲، جمهوری دموکراتیک خلق یمن هشت فروند میل می-۸، چهار فروند کاموف کا-۲۶، چهار فروند ایلیوشین ایل-۲۸ و هشت فروند هواپیمای ترابری آنتونوف آن-۲۴ و آنتونوف
هشت فروند هواپیمای ترابری آنتونوف آن-۲۴ و آنتونوف آن-۲۶ از شوروی دریافت کرده بود. توسعه و جنگ‌های بین دو یمن. نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن در جنگ کوتاه یمن در ۱۹۷۲ شرکت کرد و با اجرای مأموریت‌های ترابری در حمایت از یگان‌های زمینی و حملات هوایی با استفاده از جنگنده‌های میگ-۱۷ ایفای نقش کرد. یکی از این هواپیماها توسط نیروهای یمن شمالی سرنگون شد و خلبان آن کشته شد. مشخص نیست که نیروی هوایی یمن شمالی در این درگیری شرکت کرده باشد، هرچند این کشور پنج فروند میگ-۱۷ و چهار فروند ایلیوشین ایل-۲۸ از مصر
فروند میگ-۱۷ و چهار فروند ایلیوشین ایل-۲۸ از مصر دریافت کرده بود که توسط خلبانان مصری در اواسط جنگ هدایت می‌شدند. با این حال، به این خلبانان اجازه داده نشد هیچ مأموریت رزمی علیه نیروهای یمن جنوبی انجام دهند. کمی پس از پایان درگیری، نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن شروع به دریافت نخستین میگ-۲۱ام‌اف‌ها کرد. تا سال ۱۹۷۴، بیش از ۴۰ فروند از این هواپیماها تحویل داده شده بود. آموزش خلبانان بر روی این هواپیماهای جدید توسط گروهی از مشاوران کوبایی انجام شد. حدود سال ۱۹۷۶، دوازده فروند سوخو سو-۲۲ برای جایگزینی
سال ۱۹۷۶، دوازده فروند سوخو سو-۲۲ برای جایگزینی بمب‌افکن‌های ایل-۲۸ تحویل داده شد. در چارچوب مداخله یمن جنوبی در جنگ اوگادن، نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن در سال ۱۹۷۷ تعداد ۱۲ فروند میگ-۱۷اف و دو فروند میگ-۱۵ یوتی‌آی به همراه خلبانان و پرسنل زمینی به اتیوپی اعزام کرد. یک گروه دیگر نیز در اوایل ژانویه ۱۹۷۸ اعزام شدند که شامل تعدادی از خلبانان میگ-۲۱ بود؛ یکی از این خلبانان زمانی که هواپیمای او مورد هدف قرار گرفت، کشته شد. میگ-۱۵ها و میگ-۱۷ها هرگز به یمن جنوبی بازگردانده نشدند و بیشتر خلبانان آن‌ها به
جنوبی بازگردانده نشدند و بیشتر خلبانان آن‌ها به سو-۲۲ها منتقل شدند. در فوریه ۱۹۷۹، جنگ جدیدی بین دو یمن آغاز شد. این جنگ با درگیری‌هایی بین نیروهای هوایی هر دو کشور آغاز شد: در ۲۵ فوریه، یک فروند میگ-۱۷ نیروی هوایی جمهوری عربی یمن (YARAF) توسط یک ۹کا۳۲ استرلا-۲ مانپد آسیب دید. در ۲۸ فوریه، نیروهای جنوبی حمله‌ای به یمن شمالی آغاز کردند و نیروی هوایی آن‌ها فرودگاه تعز را بمباران کرد و مدعی شد تا شش هواپیما را نابود کرده است. سپس پدافند هوایی شمال تقویت شد و دو فروند سوخو-۲۲ نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق
دو فروند سوخو-۲۲ نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن (PDRYAF) را سرنگون کرد. در پاسخ، حملاتی علیه مواضع اصلی پدافند هوایی یمن شمالی آغاز شد و اکثر این مواضع تخریب شدند. علاوه بر این، سه فروند میگ-۱۷ نیروی هوایی جمهوری عربی یمن توسط میگ-۲۱های نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن سرنگون شدند. در پایان جنگ، ناوگان هواپیماهای جنگی نیروی هوایی جمهوری عربی یمن تقریباً به‌طور کامل نابود شده بود. پس از شکست جمهوری عربی یمن، عربستان سعودی و ایالات متحده یک قرارداد تسلیحاتی به ارزش ۳۹۰ میلیون دلار ترتیب دادند که در
به ارزش ۳۹۰ میلیون دلار ترتیب دادند که در آن عربستان سعودی هزینه تأمین سخت‌افزارهای نظامی را تأمین کرده و برخی از تسلیحات مازاد خود را به نیروی هوایی جمهوری عربی یمن منتقل می‌کرد. ایالات متحده جنگنده‌های اف-۵ای و دو فروند هواپیمای ترابری سی-۱۳۰اچ هرکولس را تحویل داد، درحالی‌که عربستان سعودی چهار فروند اف-۵بی خود را به نیروی هوایی جمهوری عربی یمن منتقل کرد. کمک مالی عربستان سعودی به رئیس‌جمهور یمن شمالی، علی عبدالله صالح، امکان داد تا سلاح‌های جدیدی از اتحاد جماهیر شوروی سفارش دهد. این تسلیحات شامل ۶۰ فروند
جماهیر شوروی سفارش دهد. این تسلیحات شامل ۶۰ فروند میگ-۲۱بیس، ۱۴ فروند سوخو سو-۲۲ام، ۱۸ فروند میل می-۸، سه فروند آنتونوف آن-۲۴ و سه فروند آنتونوف آن-۲۶ بود. مشاوران شوروی همچنین به تعمیر برخی از میگ-۱۵ها، میگ-۱۷ها و ایلیوشین ایل-۲۸های باقی‌مانده کمک کردند. این گسترش سریع نیروی هوایی جمهوری عربی یمن نیاز به مشاوران خارجی برای حمایت از عملیات‌های آن را افزایش داد: درحالی‌که افسران شوروی به این نیروی هوایی کمک می‌کردند، خلبانان و خدمه زمینی تایوانی اکثریت پرسنل اسکادران اف-۵ را تا سال ۱۹۸۵ تشکیل می‌دادند و
اسکادران اف-۵ را تا سال ۱۹۸۵ تشکیل می‌دادند و آن‌ها تنها در سال ۱۹۹۱، پس از اتحاد، کشور را ترک کردند. علاوه بر این، نرخ از دست دادن هواپیما به دلیل بی‌تجربگی خدمه بالا بود. در همین حال، نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن نیز تجهیزاتی دریافت می‌کرد: شش فروند میگ-۲۱ اضافی اندکی پس از جنگ ۱۹۷۹ تحویل داده شدند، درحالی‌که ۴۰ فروند سوخو سو-۲۲ام، سو-۲۲ام۳ و سو-۲۲یوام۳کا تا سال ۱۹۸۶ تحویل داده شدند. همچنین ۱۶ فروند میل می-۲۴ای دست‌دوم در سال‌های ۱۹۸۵–۱۹۸۶ تحویل داده شد. برای نیروی هوایی جنوب، نیمه اول دهه ۱۹۸۰
داده شد. برای نیروی هوایی جنوب، نیمه اول دهه ۱۹۸۰ صرف آموزش و تمرینات مشترک فشرده شد تا آمادگی نیروهای مسلح برای یک جنگ جدید احتمالی با نیروی هوایی جمهوری عربی یمن افزایش یابد. این دوره در ژانویه ۱۹۸۶ با یک کودتا و جنگ داخلی ۱۱ روزه که در یمن به‌طور محلی به "جنگ داخلی یمن جنوبی" معروف است، به‌طور ناگهانی پایان یافت. این جنگ داخلی کوتاه منجر به تخریب حدود ۷۵٪ نیروی هوایی شد، درحالی‌که ده‌ها هزار نفر، از جمله تا ۴۰ خلبان نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن، به شمال فرار کردند. اگرچه اتحاد جماهیر شوروی در
به شمال فرار کردند. اگرچه اتحاد جماهیر شوروی در ادامه میگ-۲۱بیس، میل می-۲۵، و تعدادی بین ۱۲ تا ۱۴ فروند سوخو سو-۲۲ام-۴کا اضافی تحویل داد اما بازسازی ارتش یمن جنوبی تا سطح پیش از ۱۹۸۶ غیرممکن بود. اتحاد و جنگ داخلی. در ۲۲ مه ۱۹۹۰، یمن شمالی و جنوبی به‌طور رسمی متحد شدند. قرار بود نیروهای نظامی دو کشور به‌تدریج ادغام شوند، اما این فرایند مطابق برنامه پیش نرفت. در واقع، تنش‌ها افزایش یافت و در نهایت به جنگ داخلی یمن در سال ۱۹۹۴ انجامید. با وجود اینکه نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن به‌طور قابل‌توجهی در
جمهوری دموکراتیک خلق یمن به‌طور قابل‌توجهی در اثر جنگ داخلی ۱۹۸۶ تضعیف شده بود، فرماندهان آن همچنان این نیرو را برتر از نیروی هوایی شمال ارزیابی می‌کردند و انتظار داشتند که برتری هوایی را به‌دست‌آورد. صبح روز ۴ مه، حدود ۴۰ فروند میگ-۲۱ و سوخو-۲۲ برای حمله به چندین هدف در شمال، از جمله کاخ ریاست‌جمهوری در صنعا و چند پایگاه هوایی نیروی هوایی جمهوری عربی یمن اعزام شدند. اگرچه این حملات خسارات قابل‌توجهی وارد کرد و نیروی هوایی جمهوری عربی یمن واکنشی نشان نداد، نتایج همچنان کمتر از حد انتظار بود. با این حال،
نتایج همچنان کمتر از حد انتظار بود. با این حال، نیروی هوایی جمهوری دموکراتیک خلق یمن تلاش‌های خود را ادامه داد و واحدهای سوخو-۲۲ آن چندین مأموریت بمباران دوربرد دیگر را در طول جنگ انجام دادند و به نتایج قابل‌توجهی دست یافتند. در همین حال، نیروی هوایی جمهوری عربی یمن نیز از سوخو-۲۲ها و میگ-۲۱های خود علیه اهدافی در جنوب استفاده می‌کرد. جنگنده‌های نورثروپ اف-۵ نیروی هوایی جمهوری عربی یمن نیز در نبردهای هوایی به کار گرفته شدند و چندین پیروزی کسب کردند. این جنگنده‌ها به شمالی‌ها اجازه دادند که برتری هوایی موضعی