payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و همچنین نامزدی جایزه امی ساعات پربیننده بهترین بازیگر مکمل مرد در مجموعه تلویزیونی درام را برای او به همراه داشت. اوایل زندگی. "او" با نام "او سه-کانگ" در سال ۱۹۴۴ در استان گیونگ‌گی (که‌سونگ امروزی) به دنیا آمد. پدربزرگ او یک معلم محلی و یک زمین‌دار بود. پس از ترسیم مدار ۳۸ درجه شمالی در سراسر کره، "او" و خانواده‌اش به پاجو در سمت جنوب کره که توسط ارتش آمریکا کنترل می‌شود نقل مکان کردند. در طول مدت کوتاه جنگ کره، پدرش کشته و برادرش توسط نیروهای کره شمالی ربوده می‌شود. حرفه. فیلم و تلویزیون. "او"، اغلب در
می‌شود. حرفه. فیلم و تلویزیون. "او"، اغلب در شخصیت راهبان ظاهر می‌شود. او تجربه‌اش را در نقش‌های بودایی به خاطر دریافت نقش‌های مشابه در اجراهای تئاتر می‌داند. در سال ۲۰۲۱، "او" در یکی از سریال‌های اصلی نتفلیکس یعنی بازی مرکب، نقش "اوه ایل-نام" را بازی کرد. این مینی سریال که در اولین ماه پخش خود به پربیننده‌ترین برنامه نتفلیکس در سراسر جهان تبدیل شد، توجه تازه ای را به "او" جلب کرد. در ژانویه ۲۰۲۲، او جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد تلویزیون را برای بازی در این سریال دریافت کرد، و اولین بازیگر
برای بازی در این سریال دریافت کرد، و اولین بازیگر کره ای شد که برنده گلدن گلوب شده‌است. دیگر فعالیت‌ها. در سال ۲۰۲۲، "او" توسط پارک بو-گیون، وزیر فرهنگ، ورزش و گردشگری کره، به عنوان «"سفیر گردشگری عملکرد کره»" منصوب شد. زندگی شخصی و حواشی. در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، دادستان‌های شهر سوون کره اعلام کردند که "او" به اتهام آزار جنسی مربوط به ماجرایی در سال ۲۰۱۷ متهم شده‌است. در افتر پارتی مراسم امی ۲۰۲۲، ویدئویی از رقصیدن او پخش شد که مورد توجه قرار گرفت.
کیم جو ریونگ (؛ ؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۶) بازیگر اهل کره جنوبی است.
انوپام تریپاتی (; ؛ زادهٔ ۲ نوامبر ۱۹۸۸) بازیگر هندی ساکن در کره جنوبی است. او در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی کره جنوبی مختلفی بازی کرده‌است. او اولین نقش اصلی خود را با نام علی عبدل در مجموعهٔ تلویزیونی بقای نتفلیکس، "بازی مرکب" (۲۰۲۱) انجام داد که باعث محبوبیت او شد. اوایل زندگی. انوپام تریپاتی در دهلی نو، هند در یک خانواده‌ای متوسط به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۶ آموزش خوانندگی و بازیگری را آغاز کرد. تریپاتی در سال ۲۰۱۰ به کره جنوبی نقل مکان کرد تا در دانشگاه ملی هنرهای کره تحصیل کند و از آن زمان در آنجا
ملی هنرهای کره تحصیل کند و از آن زمان در آنجا اقامت دارد. او به دشواری اولیه در سازگاری با اختلاف فرهنگی و زبانی اشاره کرد. تا سال ۲۰۲۱، او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ بازیگری، به پایان رساند. حرفه. او حرفهٔ بازیگری را در سال سوم دانشگاه در نمایش‌ها و تبلیغات تجاری کره جنوبی آغاز کرد. اولین بازی خود در یک فیلم را در "قصیده‌ای برای پدرم" (۲۰۱۴) انجام داد. او در نمایش 불량청년 که برای سی و ششمین جشنوارهٔ تئاتر سئول انتخاب شد، نقش کوچکی به عنوان متخصص بمب ایفا کرد که برای استقلال کره مبارزه می‌کند. او
ایفا کرد که برای استقلال کره مبارزه می‌کند. او نقش‌های کوچک و بدون نام مختلفی در فیلم‌ها مانند "رفتگرهای فضایی" (۲۰۲۱) و مجموعه‌های تلویزیونی مانند "پلی‌لیست بیمارستان" (۲۰۲۰) بازی کرد. اولین نقش اصلی تریپاتی یک کارگر فاقد ویزای پاکستانی به نام علی عبدل در مجموعهٔ اصلی نتفلیکس، "بازی مرکب" بود. کارگردان هوانگ دونگ-هیوک گفت: «پیداکردن بازیگران خوب خارجی در کره سخت بود.» او تریپاتی را به خاطر توانایی بازیگری احساسی و تسلط و شیوایی در زبان کره‌ای انتخاب کرد. پس از موفقیت بین‌المللی این مجموعه، تریپاتی از حدود
از موفقیت بین‌المللی این مجموعه، تریپاتی از حدود ۱۰٬۰۰۰ دنبال‌کننده در اینستاگرام پیش از پخش این مجموعه، به ۲٫۵ میلیون دنبال‌کننده تا ۶ اکتبر ۲۰۲۱ رسید.
سفیر حسن نیت یونسکو یک عنوان افتخاری که پس از نام می آید ، عنوان اقتدار ، وضعیت حقوقی و شرح شغل است که به آن دسته از مدافعان و سفیران حسن نیتی اختصاص می یابد که سازمان ملل تعیین می کند . سفیران حسن نیت یونسکو ستارگان و مدافعان متخصص یونسکو (نه سفیران دیپلماتیک) هستند که از استعداد یا شهرت خود برای گسترش ایده آل های یونسکو ، به ویژه جلب توجه رسانه ها استفاده می کنند. سایر گروه های تخصصی حامیان عبارتند از هنرمند یونسکو برای صلح ، قهرمان یونسکو برای ورزش و فرستاده ویژه یونسکو . سفیران فعلی حسن نیت یونسکو. در
ویژه یونسکو . سفیران فعلی حسن نیت یونسکو. در زیر فهرستی از سفیران حسن نیت یونسکو به همراه پروژه‌ها و فعالیت‌هایی که آنها پشتیبانی می‌کنند آورده شده‌است:
دینا سنیچار (; – ) یک کودک وحشی بود. سینچار در ۱۸۶۷ به دست گروهی شکارچی در غاری، میان گرگ‌ها در بلندشهر، اوتار پرادش، هند پیدا شد. در آن زمان حدوداً شش ساله بود. شکارچیان او را به یک یتیم‌خانه بردند. در آن جا نام سنیچار به او داده شد چون در روز یکشنبه آمده بود. زمانی که به یتیم‌خانه آمد، چهار دست و پا راه می‌رفت و گوشت خام می‌خورد. او نمی‌توانست سخن بگویید، اما صداهایی شبیه گرگ‌ها درمی‌آورد. او برای بیش از بیست سال میان انسان‌ها زندگی کرد، ولی هیچ‌گاه نتوانست سخن بگوید و تمامی عمر به شدت عقب‌مانده ماند. او
سخن بگوید و تمامی عمر به شدت عقب‌مانده ماند. او به شدت دود می‌کشید. به دلیل سل در سال ۱۸۹۴ از دنیا رفت.
کودک وحشی به بچه‌هایی گفته می‌شود که از سن بسیار پائین، در محیطی دور از انسان بزرگ شده باشد، انسانی از او نگهداری نکرده یا این نگهداری بسیار کوتاه‌مدت بوده و نیز تعامل انسانی و بهره‌گیری از زبان را نیز به شکلی محدود تجربه کرده باشد. تاکنون چندین نمونه اثبات‌شده از چنین کودکانی وجود داشته و نمونه‌های دیگری هم هستند که هنوز درستی آنها اثبات نشده است. کودکان وحشی ممکن است تجربه بدرفتاری یا ضربه روانی را داشته باشند یا اینکه از خانه فرار کرده باشند. البته افسانه‌ها و داستان‌های عامه‌پسندی هم دربارهٔ این کودکان
و داستان‌های عامه‌پسندی هم دربارهٔ این کودکان وجود دارد که گفته می‌شود توسط حیوانات بزرگ شده‌اند.
طاهر عبدالجبار (زادهٔ ۱۹۴۶ – درگذشتهٔ ۲۱ آوریل ۲۰۰۹) سیاستمدار تاجیکستانی بود. او بنیان‌گذار حزب رستاخیز تاجیکستان بود. وی به‌خاطر تلاش‌هایش برای آزادی تاجیسکتان، به‌عنوان «معمار استقلال تاجیکستان» شناخته می‌شود. فعالیت‌ها. فعالیت وی نخست به عنوان پژوهشگر علوم اقتصادی در فرهنگستان علوم تاجیکستان آغاز شد. او در اواخر دهه ۱۹۸۰، به‌طور رسمی مخالف شوروی بود و از ارزش‌های ملی تاجیکستان دفاع می‌کرد. چندی بعد با گروهی از طرفداران و هم‌فکرانش جنبش مردمی رستاخیز را پایه‌گذاری کرد که مخالف حزب کمونیست اتحاد شوروی بود
کرد که مخالف حزب کمونیست اتحاد شوروی بود و از استقلال تاجیکستان حمایت می‌کرد. طاهر عبدالجبار، در سال ۱۹۹۱ اولین طرح اعلامیه استقلال تاجیکستان را نوشت و به عنوان عضو پارلمان به شورای عالی معرفی کرد. این طرح پذیرفته نشد، ولی بعدها در انحلال اتحاد جماهیر شوروی، پارلمان تاجیکستان ناچار شد از مفاد طرح عبدالجبار استفاده کند. اواخر زندگی و درگذشت. وی در زمان آغاز جنگ داخلی طی سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷، کشور تاجیکستان را ترک کرد و زمانی در ایران و سپس مدتی در قرقیزستان به سر برد. سرانجام پس از تحمل مدت طولانی بیماری
به سر برد. سرانجام پس از تحمل مدت طولانی بیماری سرطان، در تاریخ ۲۱ آوریل ۲۰۰۹ مورخ ۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، درگذشت.
خودکشی: مطالعه‌ای در جامعه‌شناسی و کتابی است که در سال ۱۸۹۷، جامعه‌شناس فرانسوی، امیل دورکیم نوشته‌است؛ این کتاب، اولین مطالعه روش‌شناختی واقعیت اجتماعی در زمینه جامعه است که مطالعه موردی از خودکشی است و در زمان خود، منحصر به‌فرد بود و نمونه‌ای از آنچه را ارائه می‌دهد که تک‌نگارش جامعه‌شناختی باید نشان دهد. به گفته دورکیم: اصطلاح خودکشی به مرگی گفته می‌شود که به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم، ناشی از یک اقدام مثبت یا منفی خود قربانی است که می‌داند کارش این نتیجه را به دنبال خواهد داشت. او همچنین باورمند است به
را به دنبال خواهد داشت. او همچنین باورمند است به سبب پیدایش سطوح بالای آنومی، سطح بالایی از خودکشی رخ می‌دهد. چهار نوع خودکشی. از نظر دورکیم، خودکشی در چهار نوع، صورت می‌گیرد که بر اساس درجات عدم تعادل دو نیروی اجتماعی است: یکپارچگی اجتماعی و مقررات اخلاقی. دورکیم به تأثیر بحران‌های مختلف روی مجموعه‌های اجتماعی اشاره کرد؛ برای مثال، جنگ، منجر به افزایش خودکشی نوع‌دوستانه، رونق اقتصادی یا فاجعه منجر به خودکشی آنومی می‌شود. خودکشی خودخواهانه. خودکشی خودخواهانه بیانگر عدم احساس تعلق طولانی‌مدت فرد به گروه و
بیانگر عدم احساس تعلق طولانی‌مدت فرد به گروه و عدم یکپارچگی در یک جامعه است. نتیجه چنین احساسی، خودکشی خودخواهانه است؛ چون دارندگان چنین احساسی، هیچ اتصالی به جمع ندارند. این غیبت می‌تواند منجر به بی‌معنا شدن، بی‌علاقگی، مالیخولیا و افسردگی شود. دورکیم چنین جدایی را «فرد شدن بیش از حد» می‌نامد. احتمال خودکشی آن دسته از افرادی که به اندازه کافی به گروه‌های اجتماعی پایبند نبوده (و ارزش‌ها، سنت‌ها، هنجارها و هدف‌ها به‌خوبی تعریف شده بودند) و در نتیجه، از حمایت یا راهنمایی اجتماعی کمی برخوردار بودند بیشتر وجود
یا راهنمایی اجتماعی کمی برخوردار بودند بیشتر وجود دارد. دورکیم دریافت که خودکشی، بیشتر در میان مجردهای به ویژه مرد اتفاق می‌افتد که (به نظر او) کمتر می‌تواند آن‌ها را به هنجارها و هدف‌های ثابت اجتماعی وصل کند. خودکشی نوع‌دوستانه. خودکشی نوع‌دوستانه با احساس غرق‌شدن در هدف‌ها و باورهای گروه، مشخص می‌شود و در جوامعی با یک‌پارچگی بالا رخ می‌دهد؛ جایی که نیازهای فردی، کمتر از نیازهای کل جامعه، مهم تلقی می‌شود؛ به همین دلیل، در مقیاس یکپارچه‌سازی مخالف، خودکشی خودخواهانه رخ می‌دهد. از دید دورکیم، در یک جامعه
خودخواهانه رخ می‌دهد. از دید دورکیم، در یک جامعه نوع‌دوستانه، دلیل چندانی برای خودکشی افراد وجود ندارد؛ البته او یک استثنا را توصیف کرد: هنگامی که از فرد انتظار می‌رود خود را به نمایندگی از جامعه، برای مثال، در خدمت سربازی فدا کند. خودکشی آنومیک. خودکشی ناشی از نابسامانی بیانگر انحطاط اخلاقی فرد و عدم جهت‌گیری اجتماعی است که با تحولات چشمگیر اجتماعی و اقتصادی، مرتبط است. این خودکشی، محصول مقررات‌زدایی اخلاقی و عدم تعریف خواسته‌های مشروع از طریق محدودسازی اخلاق اجتماعی است که می‌تواند معنا و نظمی را بر
اخلاق اجتماعی است که می‌تواند معنا و نظمی را بر وجدان فرد تحمیل کند. این نوع (از دید دورکیم)، نشانه شکست توسعه اقتصادی و تقسیم کار در تولید همبستگی ارگانیکی است؛ دورکیم توضیح می‌دهد که در چنین جوامعی، بی‌نظمی اخلاقی، حاکم است و افراد، حدود خواسته‌های خود را نمی‌دانند و از جایگاه خود در جامعه، آگاهی چندانی ندارند و دائماً در ناامیدی هستند. این خودکشی می‌تواند موقعی رخ دهد که آن‌ها از جهت ثروت، دچار تغییرات شدیدی همچون: بحران اقتصادی یا دستاوردهای بادآورده باشد که در هر دو مورد، انتظارات پیشین از زندگی، کنار
که در هر دو مورد، انتظارات پیشین از زندگی، کنار گذاشته می‌شود و انتظارات جدیدی ایجاد می‌شود تا بتوانند وضع جدید خود را در راستای محدودیت‌های جدید، هماهنگ کنند. خودکشی تقدیرگرایانه. خودکشی تقدیرگرایانه زمانی اتفاق می‌افتد که فرد، بیش از حد، تحت نظارت قرار دارد؛ موقعی که آیندۀ او بی‌رحمانه مسدود شده و احساساتش تحت انضباط ستمگرانه به‌شدت خفه می‌شود و البته این، برعکس خودکشی آنومیک است و در جوامعی انجام می‌شود که شهروندانش ستمگرانه ترجیح می‌دهند که بمیرند تا زندگی کنند؛ برای مثال، ممکن است که برخی از زندانیان،
کنند؛ برای مثال، ممکن است که برخی از زندانیان، مرگ را ترجیح دهند تا در یک زندان با سوءاستفاده مداوم و نیز مقررات بیش از حد، سخت، زندگی کنند. دورکیم برخلاف مفاهیم دیگری که توسعه داد، باور داشت که خودکشی تقدیرگرایانه، تنها یک بحث نظری است و احتمالاً در واقعیت، وجود ندارد. یافته‌ها. نتایج بررسی‌های دورکیم درباره میزان خودکشی:
کریستوفر لین مور (انگلیسی: Lil Twist) متولد ۱۱ ژانویه ۱۹۹۳ است که بیشتر با نام هنری لیل تویست شناخته می‌شود، خواننده رپ آمریکایی اهل دالاس ایالت تگزاس است. تویست عضوی از گروه Young Money است. او از هفت سالگی شروع به رپ کرد. وی اولین بار در ۱۲ سالگی در کنسرتی که در تگزاس برای لیل وین افتتاح شد مورد توجه قرار گرفت. او دبیرستان را رها کرد و با لیل وین شروع به همکاری کرد. اولین آلبوم انفرادی او 'Don’t Get It Twisted' و اولین آلبوم استودیویی اش 'Bad Decactions' باعث شهرت او شد. وی در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۴، به همراه
باعث شهرت او شد. وی در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۴، به همراه کایلی جنر و خواهرانش کلویی و کندال به خیریهٔ بازی بولینگ پیوستند.
کشتی‌گیر اهل ژاپن است که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ شرکت کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
بنجامین لیست (زادهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۶۸) شیمی‌دان اهل آلمان است که در سال ۲۰۲۱، وی بابت پژوهش در زمینه ارگانوکاتالیست‌ها به همراه دیوید مک‌میلان برندهٔ جایزه نوبل شیمی شده‌است. او که در فرانکفورت متولد شده، مدرک کارشناسی شیمی را از دانشگاه آزاد برلین و مدرک دکترای خود را از دانشگاه گوته فرانکفورت دربافت کرده. او استاد دانشگاه کلن و مدیر مؤسسه تحقیقات زغال‌سنگ ماکس پلانک است.
رود فصلی لات یک رود در حوضه آبریز دریاچه نمک در استان البرز ایران است که از البرز سرچشمه می‌گیرد. این رود در ارتفاع ۱۹۲۴ متری واقع شده است.
سوکت CPU سوکت ۸ منحصراً با پردازنده‌های رایانه‌ای اینتل پنتیوم پرو و پنتیوم II اوردرایو استفاده می‌شد. اینتل سوکت ۸ را به نفع شکاف ۱ با معرفی پنتیوم II و شکاف ۲ با انتشار پنتیوم II زئون در سال ۱۹۹۹ منسوخ کرد. مشخصات فنی. سوکت ۸ دارای یک سوکت مستطیلی منحصر به فرد با ۳۸۷ پین است. از سرعت FSB بین ۶۰ تا ۶۶ مگاهرتز، ولتاژ ۳٫۱ یا ۳٫۳ ولت پشتیبانی می‌کند و از پردازنده‌های پنتیوم پرو و پنتیوم II اوردرایو پشتیبانی می‌کند. سوکت ۸ همچنین دارای الگوی چیدمان پین منحصر به فردی است. یک قسمت از سوکت پین‌هایی در یک شبکه
به فردی است. یک قسمت از سوکت پین‌هایی در یک شبکه پی‌جیی‌ای دارد، درحالی که قسمت دیگر از یک شبکه اس‌پی‌جیی‌ای استفاده می‌کند.
گورستان اینولیت یکی از قدیمی‌ترین گورستان‌های برلین است. این مکان آرامگاه سنتی نیروی زمینی پروس بوده‌است و یکی از مهم‌ترین یادبودهای تاریخ آلمان به حساب می‌آید. این گورستان در سال ۱۷۴۸ به دستور فریدریش دوم، پادشاه پروس به عنوان محلی جهت به خاکسپاری کهنه‌سربازان زخم‌برداشته از جنگ جانشینی اتریش که نزدیکی این مکان سکونت داشتند، ایجاد گشت. فرمان سلطنتی سال ۱۸۲۴ این مکان را به شکل ویژه‌ای به نظامیان برجسته پروسی اختصاص داد. تا سال ۱۸۷۲ نزدیک به ۱۸ هزار خاکسپاری در این گورستان صورت پذیرفت. فرماندهان و افسران
در این گورستان صورت پذیرفت. فرماندهان و افسران آلمانی متعددی از جنگ جهانی اول در مکان آرام گرفته‌اند. در دوره رایش سوم نیز خاکسپاری نظامیان بلندپایه در این گورستان ادامه پیدا کرد. پس از جنگ جهانی دوم، متفقین اقدام از میان بردن نمادهای دوره نازی‌ها از آن نمودند. این گورستان ماه مه سال ۱۹۵۱ توسط شورای شهر برلین شرقی جهت تعمیرات و جلوگیری از وارد آمدن آسیب بیشتر به آن، بر روی عموم بسته شد. با توجه به قرابت آن به دیوار برلین، در طول دهه ۱۹۶۹ بیش از یک سوم آن جهت احداث برج دیده‌بانی، سربازخانه، راه و پارکینگ
جهت احداث برج دیده‌بانی، سربازخانه، راه و پارکینگ تخریب گردید. تعدادی از قبرها بر اثر برخورد گلوله‌های شلیک شده توسط سربازان محافظ دیوار آسیب دیدند. تخریب این گورستان در دهه ۱۹۷۰ شدت بیشتری گرفت اما با توجه به دفن شدن افرادی چون گرهارت فن شارنهورست در آن به عنوان مبارزان آزادی آلمان که ارتش ملی خلق آلمان شرقی خود را ادامه‌دهنده راه آن‌ها معرفی می‌نمود، از تخریب کامل گورستان جلوگیری شد. پس از اتحاد آلمان گورستان مورد محافظت قرار گرفت و کار احیای آن آغاز گردید.
حکاکی روی فلز (به ایتالیایی: Chalcography؛ به انگلیسی: Engraving) یکی از انواع شیوه‌های تولید چاپ دستی (هنری) است. از این روش فنی، هم برای حک تصویر و هم حک حروف و کلمات استفاده می‌شود. سابقه این فن به صنعت ساخت نقش و نگار بر روی اسلحه و زینت آلات در قرون وسطی برمی گردد. قدیمی‌ترین نمونه‌های شناخته شده از جنس مس بوده و مربوط به سال ۱۴۴۶ میلادی می‌شوند. این نمونه‌ها در آلمان ساخته شده‌اند و ظاهراً این فن درآنجا تکامل داده شده‌است. حکاکی روی صفحهٔ فلزی که سابقاً بیشتر از جنس مس بوده‌است توسط قلم حکاکی و مغار
بیشتر از جنس مس بوده‌است توسط قلم حکاکی و مغار کنده کاری انجام می‌شود. استفاده از قلم، چاقو و مغار حکاکی نیاز به مهارت شخصی دارد. روش پیشروی. همان‌طور که از نامش پیداست، حکاکی روی فلز، یکی از انواع حکاکی است و از بسیاری جهات به دیگر انواع کنده کاری روی دیگر مواد از جمله چوب، شباهت دارد. با این تفاوت که حکاکی روی مواد سخت، مانند فلز، علاوه بر جنبه تزئینی، مقدمه ای برای ابداع و تکمیل صنعت ابتدایی چاپ بوده‌است. برای شروع، تصویر یا نوشته‌ای انتخاب شده و با کاغذ نازکی روی آن پوشانده می‌شود. سپس عین این تصویر یا
نازکی روی آن پوشانده می‌شود. سپس عین این تصویر یا نوشته که از زیر کاغذ نازک، قابل مشاهده است، نقاشی می‌شود. سپس کاغذ نقش دار را پشت و رو می‌کنند و بار دیگر خطوط قابل رویت در پشت کاغذ را پررنگ می‌کنند. سپس کاغذ نقش دار پشت و رو را طوری که تصویر یا نوشته آن به صورت وارونه، به راحتی قابل دیدن باشد را روی صفحه فلزی که معمولاً مس بوده‌است، قرار می‌دهند. برای ثابت ماندن کاغذ روی صفحه فلزی، در هنگام کنده کاری، فنون مختلفی وجود دارند. از جمله این که قبل از گذاشتن کاغذ روی صفحه فلزی، سطح صفحه فلزی را موم اندود
کاغذ روی صفحه فلزی، سطح صفحه فلزی را موم اندود می‌کنند. البته لایه موم باید نازک و یکنواخت باشد. بعد از آنکه کاغذ به خوبی روی صفحه فلزی تثبیت شد با چاقوی مخصوص یا مغار که دارای شیار براده است، خطوط روی کاغذ، روی صفحه فلزی تراشیده می‌شود. تراشیدن خطوط نیاز به مهارت شخصی دارد، اما انتخاب مغار مناسب؛ و ایجاد خراشهای متعدد کم عمق، اساس آن است. بعد از آن که نقش روی کاغذ، به صورت وارونه، روی صفحه فلزی، تا اندازه ممکن، حک شد، کاغذ از روی صفحه برداشته می‌شود. در این مرحله صنعت‌گر باید با اتکاء به مهارت خود،
در این مرحله صنعت‌گر باید با اتکاء به مهارت خود، شیارهای رو صفحه فلزی را تکمیل کند و سایه و روشنها را با تنظیم عمق شیارها، اعمال کند. بعد از تکمیل کار، می‌توان سطح صفحه را مرکب زد، طوری که اگر کاغذی روی آن قرار دهیم نقش روی صفحه فلزی به صورت نقش اولیه روی آن بماند؛ یعنی اگر کاغذی را روی صفحه فلزی آلوده به مرکب قرار دهیم، بعد از وارونه کردن کاغذ، نقش نوشته‌ای که روی آن باقی مانده، قابل خواندن باشد. (به صورت عکس نگاتیو)این روش بعدها برای تولید مهر تکمیل شد. اگر تصویر اصلی را معکوس نکنیم طوری که نوشته روی
اگر تصویر اصلی را معکوس نکنیم طوری که نوشته روی صفحه فلزی مستقیماً قابل خواندن باشد. می‌توان روی صفحه را با موم، سرب یا ماده نرمی پوشاند و از میان دستگاه غلتک عبور داد یا زیر دستگاه پرس گذاشت. تا تصویر یا نوشته روی صفحه به صورت برجسته روی سطح لایه موم، ثبت شود. نقش ثبت شده نوعی مهر ابتدایی مومی خواهد بود.
چاتهام-آرک، ایندیاناپلیس () محله‌ای است که در شرق مرکز شهر ایندیاناپلیس در ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است. این محله یکی از قدیمی‌ترین محلات در ایندیاناپلیس است که قدمت آن به اواسط قرن ۱۹ برمی‌گردد. بسیاری از خانه‌های تاریخی ایندیاناپلیس در این محله قراردارند. مشخصات. منطقه تاریخی چاتهام-آرک، منطقه‌ای است با مساحت ۵/۵۴ هکتار که در سال ۱۹۸۰ در فهرست ثبت ملی مکان‌های تاریخی وارد شد. در سال ۱۹۸۰ تعداد ۱۱۲ ساختمان تحت عنوان اماکن تاریخی در این منطقه وجود داشت. این اماکن تاریخی بین سال‌های ۱۸۳۶ تا ۱۹۳۰ توسعه
این اماکن تاریخی بین سال‌های ۱۸۳۶ تا ۱۹۳۰ توسعه یافت و در ساختار برخی از آنها از سبک ایتالیایی‌مآب، سبک معماری ملکه آن و معماری نئوگوتیک استفاده شده‌است. ساختمان‌های قابل توجهی، شامل: کلیسای اسقف آلن متدیست (۱۹۲۷)، خانه کریستین هورن‌برگر (۱۸۸۶)، خانه مری جفرسون (۱۸۸۰–۱۸۷۵)، خانه کشیش ویلیام آرمسترانگ (۱۸۸۱)، خانه جوزف ورنسینگ (۱۸۶۸)، خانه سارا دای (۱۸۹۰)، خانه توماس فیسکس (۱۸۶۵–۱۸۶۶)، ریشلیو (۱۹۰۵)، ساختمان اوت بوشمن (۱۸۹۴)، کلیسای کاتولیک سنت جوزف (۱۸۷۹)، کلیسای پارک آویز (۱۹۰۹)، اولین کلیسای برادران متحد
پارک آویز (۱۹۰۹)، اولین کلیسای برادران متحد (۱۹۲۲)، محل چاتهام (۱۸۷۸) کشبافی (۱۹۱۱)، والاس بلوک (۱۸۸۰)، و بلوک کناف اسمیت (۱۸۸۶).
برج پژوهشی محمد رسول‌الله برجی پژوهشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز در شیراز می‌باشد. این ساختمان ۱۰ طبقه محل استقرار ۴ پژوهشکده، ۲۵ مرکز تحقیقاتی، آزمایشگاه مرکزی دانشگاه، مرکز ثبت سرطان و مرکز جامع سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی است. این برج تنها برج پژوهشی کشور به‌شمار می‌رود. پیشینه. عملیات ساخت برج پژوهشی محمد رسول‌الله از سال ۱۳۸۴ با مساحتی در حدود ۴۷۰۰ مترمربع آغاز شد. فضای برج در آغاز برای ۵ مرکز تحقیقاتی پیش‌بینی‌شده بود که در سال‌های بعد، به دلیل افزایش کمی و کیفی مراکز تحقیقاتی، به مساحتی
دلیل افزایش کمی و کیفی مراکز تحقیقاتی، به مساحتی در حدود ۷۰۰۰ متر مربع افزایش یافت. این برج با هدف تجمیع مراکز تحقیقاتی و آزمایشگاه‌های مربوط به آن‌ها، تعامل مراکز و استفاده از فضا و تجهیزات مشترک ساخته شده‌است. عملیات ساخت برج در سال ۱۳۹۲ به پایان رسید. این برج شاخه اول برج دوقلوی پژوهشی است. عملیات ساخت برج دوم پژوهشی در کنار برج اول سرمایه‌گذاری ۱۰ میلیارد تومان در زمینی به مساحت ۴۵۰ متر مربع در ۱۰ تا ۱۵ طبقه در سال ۱۳۹۷ آغاز شد. مراکز مستقر. برج پژوهشی محمد رسول‌الله میزبان پژوهشکده سلول‌های بنیادی،
محمد رسول‌الله میزبان پژوهشکده سلول‌های بنیادی، پژوهشکده علوم داخلی، پژوهشکده سلامت، پژوهشکده تروما، مرکز جامع سلول‌های بنیادی و پزشکی بازساختی، اتاق تمیز و همچنین دفتر همکاری‌های دانشجویی دانشگاه شیراز و دانشگاه علوم پزشکی شیراز است. مراکز تحقیقاتی زیر نیز در این برج مستقر هستند:
نمو کوچولو یک شخصیت خیالی است که توسط کاریکاتوریست آمریکایی وینسور مک‌کی خلق شده‌است. این شخصیت از داستان مصور "رویای ربت فیند" سرچشمه گرفته و مدتی بعد، مجموعه اسپین آف خود به نام نمو کوچولو در سرزمین خواب‌ها را دریافت کرد. داستان دربارهٔ نمو کوچولو است که رویاهای فوق‌العاده ای را می‌بیند ولی در پنل آخر با بیدار شدن نمو رویاپردازی تمام می‌شود. این کمیک داستانی به دلیل آزمایش کردن فرم منحصر به فرد خود در صفحه کمیک‌ها، استفاده از رنگ و منظره، زمان‌بندی و جلو بردن داستان، اندازه و شکل پنل‌های آن، و جزئیات
بردن داستان، اندازه و شکل پنل‌های آن، و جزئیات معماری و سایر موارد، شاهکار مک کی محسوب می‌شود. "نمو کوچولو در سرزمین خواب‌ها" از ۱۵ اکتبر ۱۹۰۵ تا ۲۳ ژوئیه ۱۹۱۱ در روزنامه "نیویورک هرالد" منتشر می‌شد. هنگامی که مک کی انتشار کمیک را به روزنامه "نیویورک امریکن" ویلیام راندولف هرست منتقل کرد، کمیک را به در سرزمین رویاهای شگفت‌انگیز تغییر نام داد و از ۳ سپتامبر ۱۹۱۱ تا ۲۶ ژوئیه ۱۹۱۴ منتشر کرد. مک کی در سال ۱۹۲۴ به روزنامه "نیویورک هرالد" بازگشت، کمیک را دوباره احیا (بازسازی) کرد و از ۳ اوت ۱۹۲۴ تا ۹ ژانویه ۱۹۲۷
(بازسازی) کرد و از ۳ اوت ۱۹۲۴ تا ۹ ژانویه ۱۹۲۷ با نام اولیه منتشر کرد. داستان. داستان دربارهٔ جوابی به نام نمو (به معنی «هیچ کس» در زبان لاتین) است که خود را در شرایط سخت و شگفت‌انگیزی می‌بیند که در آخر پنل کمیک از خواب بیدار می‌شود. قسمت اول با فرمان مورفئوس پادشاه سرزمین خواب‌ها شروع می‌شود که دستور پیدا کردن نمو را می‌دهد. نمو قرار بود همبازی شاهدخت سرزمین خواب‌ها باشد، اما ماه‌ها ماجراجویی طول کشید تا نمو سرانجام به او می‌رسد؛ یک دلقک سبز رنگ و جونده سیگار به نام فلیپ تصمیم می‌گیرد تا خواب نمو را با
سیگار به نام فلیپ تصمیم می‌گیرد تا خواب نمو را با کلاهی که روی آن عبارت «بیدار شو» نقش بسته، مختل کند. سرانجام نمو و فلیپ با هم شریک می‌شوند و یک کارگر آفریقایی که توسط فیلیپ در جزایر نبات پیدا شده، به آنها ملحق می‌شود. گروه ماجراجویی‌های زیادی را تجربه می‌کند، از شهرهای مسکونی تا مریخ، تا کاخ جک فراست. این کمیک فهم مک می از روانشناسی خواب به ویژه ترس از خواب - سقوط، غرق شدن، به بن‌بست خوردن را نشان می‌دهد. این جهان رؤیا دارای موازین اخلاقی خاص خود است که ممکن است درک آن دشوار باشد. شکستن موازین اخلاقی
ممکن است درک آن دشوار باشد. شکستن موازین اخلاقی عواقب وحشتناکی دارد، مانند زمانی که نمو دستور عدم دست زدن به ملکه کریستالت، که در غار شیشه ای ساکن است را نادیده می‌گیرد. نمو، ملکه و پیروانش را در هم می‌شکند و نمو بیدار می‌شود در حالی که «ناله‌های نگهبانان در حال مرگ» در گوشش پخش می‌شود. اگرچه این کمیک از ۱۵ اکتبر ۱۹۰۵ آغاز شد و مورفیوس، فرمانروای سرزمین خواب‌ها، اولین تلاش خود را برای دستگیر کردن نمو انجام داد، اما نمو تا ۴ مارس ۱۹۰۶ به سرزمین خواب‌ها نرسید، و به دلیل دخالت فلیپ، تا ۸ ژوئیه موفق به دیدار
و به دلیل دخالت فلیپ، تا ۸ ژوئیه موفق به دیدار شاهدخت هم نشد. جستجوی رؤیایی نمو همیشه با افتادن از تخت قطع می‌شود یا والدینش به زور او را از خواب بیدار می‌کنند. در ۱۲ ژوئیه ۱۹۰۸، مک کی تغییر عمده ای در جهت روایت داستان ایجاد کرد: فلیپ از نمو دیدن می‌کند و به او می‌گوید که عمویش سرزمین خواب‌ها را نابود کرده‌است. (سرزمین خواب‌ها قبلاً به صورت یک روز منحل شده بود، اما این بار به نظر می‌رسید دائمی است) پس از این، رویاهای نمو در شهر زادگاهش اتفاق می‌افتد، اگرچه فلیپ و پسری کنجکاو به نام پروفسور او را همراهی
فلیپ و پسری کنجکاو به نام پروفسور او را همراهی می‌کنند. در یک قسمت، پروفسور مردم را با گلوله برفی پرتاب می‌کرد. سرزمین خواب‌ها به انتشار پراکنده خود ادامه داد تا اینکه در ۲۶ دسامبر ۱۹۰۹ برای همیشه بازگشت. قوس‌های داستان شامل سفر به مریخ (با تمدن مریخی به خوبی طراحی شده) و سفری به دور دنیا (از جمله تور شهر نیویورک) بود. سبک. مک کی فرم صفحه کمیک‌ها، زمان‌بندی و پیشمایش داستان، اندازه و شکل پنل‌ها، منظره‌ها و معماری و سایر جزئیات را آزمایش و امتحان کرد. از قسمت دوم، اندازه و چیدمان پنل مک کی مطابق با عملکرد
دوم، اندازه و چیدمان پنل مک کی مطابق با عملکرد در کمیک بود: به‌طور مثال در یک قسمت داستان با رشد جنگل قارچ، پنل‌ها نیز رشد کردند و با سقوط قارچ‌ها روی نمو، صفحات کوچک شدند. یا در یک قسمت مربوط به شکرگزاری که یک بوقلمون غول پیکر خانه نمو را غرق می‌کند، یک صفحه دایره ای عظیم در مرکز صفحه کشیده می‌شود. مک کی حس تناسب با اندازه و شکل پنل را نشان داد و فیل‌ها و اژدها را در مقیاسی نشان می‌دهد که خواننده متناسب با شخصیت‌ها، آنها را احساس کنند. مک کی روایت داستان را از طریق تغییر دادن و تکرار کنترل می‌کرد، مثلاً
را از طریق تغییر دادن و تکرار کنترل می‌کرد، مثلاً پنل‌هایی با اندازه یکسان ولی با تفاوت جزئی حرکتی می‌کشید که احساس خواننده به اوج برسد. مک کی در سبک آشنای خود که تحت تأثیر هنر نو بود، شخصیت‌های خود را به رنگ سیاه غلیظ ترسیم می‌کرد. معماری پر زرق و برق سرزمین خواب‌ها یادآور معماری نمایشگاه کلمبیا در سال ۱۸۹۳ در شیکاگو و همچنین لونا پارک و دریم لند در جزیره کنی و کاخ لوکزامبورگ پاریس بود. مک کی از تخیل خود استفاده می‌کرد، گاهی اوقات برای تلقید تجربه رؤیاها، رنگ زمینه‌ها یا شخصیت‌ها را از پنل به پنل دیگری
رنگ زمینه‌ها یا شخصیت‌ها را از پنل به پنل دیگری تغییر می‌داد. رنگها با توجه دقیق و فرایند پیشرفته که توسط کارکنان چاپ روزنامه هرالد به کار گرفته شد، افزایش یافت. مک کی صفحات کمیک برای چاپگرها را با رنگ‌بندی دقیق مورد نظر خود انتخاب می‌کرد. در پنج ماه اول صفحات با زیرنویس‌هایی در زیر آنها همراه بود، و در ابتدا زیرنویس‌ها شماره گذاری شدند. برخلاف مهارت بالا درکشیدن تصاویر و منظره‌ها، دیالوگ‌ها در بالن‌ها ناپخته است و گاهی ناخوانا دیده می‌شود، به نظر می‌رسد که توجه کمی به بالن‌های دیالوگ، محتوای آن و جایگذاری
توجه کمی به بالن‌های دیالوگ، محتوای آن و جایگذاری آنها در ترکیب تصویری داده شده‌است. مک کی از کلیشه‌های قومی به‌طور برجسته ای در کمیک استفاده کرد، مانند ایرلندی بداخلاقی به نام فلیپ و یک کارگر آفریقایی تقریباً لال. میراث. مورخ کمیک R. C. Harvey مک کی را «اولین نابغه اصلی رسانه کمیک استریپ» نامیده‌است. هاروی می‌گوید که هم عصران مک کی مهارت‌های لازم برای ادامه نوآوری‌های خود را نداشتند به طوری که آنها برای نسل‌های بعدی رها شدند تا اینکه دوباره استعداد آنها کشف شد. کاریکاتوریست رابرت کرام، مک کی را «نابغه» و