payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مغالطه لحن بیان یا (به انگلیسی: ) یک اشتباه منطقی در ذهن انسان است که لحن بیان جایگزین معانی واژگان در آن برهه زمانی می‌شود و استدلال را به خطا می‌کشاند. معادل‌های جایگزین: مغلطهٔ تکیهٔ صدا، مغلطهٔ اکسان، مغلطهٔ عروض، بیان غلط‌انداز. مانند نمونه. شخص اول (پلیس): تو شلیک کردی و یک نفر را کشتی؟ (با صدای بسیار بلند و گیرا) شخص دوم (مشکوک به قتل): دچار استرس و ترس می‌شود و مداوم با خودش زمزمه می‌کند:من شلیک کردم؟!! من شلیک کردم؟ !! شخص اول (پلیس): از گفتار شخص دوم نتیجه‌گیری می‌کند که او آن قتل را انجام
شخص دوم نتیجه‌گیری می‌کند که او آن قتل را انجام داده‌است و آنرا در پرونده درج می‌کند. گفتار شخص دوم (مشکوک به قتل) حالتی از پرسش و ترس و استرس می‌باشد که شخص اول (پلیس) به اشتباه معنی اشتباهِ "من شلیک کردم" را جایگزین بیان واقعی "من شلیک کردم؟!!، من شلیک کردم؟ !!" می‌کند. (نحوه بیان پرسشی و ابهامی و احساسی بوده‌است اما نتیجه‌گیری به صورت واضح و بدون هیچ شکی انجام گرفته‌است)
«بابوشکا» ترانه‌ای از کیت بوش و یکی از تک‌آهنگ‌های آلبوم "هرگز تا ابد" است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. با وجود این‌که ویدئوی غیر متعارف «بابوشکا» با بی‌مهری یک شبکهٔ تلویزیونی بریتانیایی مواجه شد، ترانه در زمان انتشارش تا ردهٔ پنجم جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا صعود کرد و موفق‌ترین اثر بوش پس از «بلندی‌های بادگیر» بود. «بابوشکا» بیستمین تک‌آهنگ پرفروش استرالیا در سال ۱۹۸۰ میلادی بود. ترانه در مورد زنی است که غرق در سوءتفاهم و بدگُمانی شده و می‌خواهد وفاداری همسرش را بیازماید؛ بنابراین با نام مستعار «بابوشکا»
را بیازماید؛ بنابراین با نام مستعار «بابوشکا» نامه‌هایی را از جانب یک زن جوان‌تر برای شوهرش می‌فرستد. وحشت زن از این‌که شوهرش دیگر او را جوان و جذاب نمی‌بیند با این جمله‌ها بیان می‌شوند: «کاملاً شبیه همسرش قبل از اینکه از چشمش بیفتد / کاملاً شبیه همسرش زمانی که او زیبا بود». شوهر جذب شخصیت «بابوشکا» می‌شود چون او را به‌یاد همسرش در جوانی می‌اندازد و در نهایت ترس زن باعث می‌شود ازدواجش نابود شود. موزیک ویدئوی «بابوشکا» بوش را در حال اجرای ترانه و رقص با یک دابل باس نشان می‌دهد که نمادی از همسر اوست. بوش در
باس نشان می‌دهد که نمادی از همسر اوست. بوش در بخش‌هایی که از زبان زن شکاک سخن می‌گوید سر تا پا سیاه‌پوش است و جایی که به «بابوشکا» می‌رسد لباسی عجیب، شبیه به اساطیر روسی بر تن دارد.
#تغییرمسیرزمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو
باشگاه فوتبال ترانسماش موگیلف یک باشگاه فوتبال بلاروسی بود که در شهر موگیلوف تاسیس شده بود. تاریخچه. ترانسماش (سلماش در آن زمان) در لیگ برتر بلاروس از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱ حضور داشت و پس از ۳ فصل به لیگ اول بلاروس رفت و در آنجا از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ حضور داشت و اما دوباره به لیگ برتر بلاروس برگشت. ترانسماش تنها یک سال و سال ۱۹۹۷ را در لیگ برتر حضور داشت و سال بعد، در اوایل سال ۱۹۹۸ ترانسماش با تیم دیگر شهر موگیلف (دنپر موگلیف) ادغام شد و دنپر-ترانسماش موگلیف تشکیل شد.
گورهای دسته‌جمعی معاصر در ایران بیشتر در جریان اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ ایجاد شدند. بسیاری از مکان‌های گورهای دسته‌جمعی، تحت نظارت شدید مأموران امنیتی حکومت جمهوری اسلامی بوده و همچنین در معرض تخریب عمدی با انگیزه‌های سیاسی قرار گرفته‌اند. تاریخچه و علت وجود. در سال ۱۳۶۷، هزاران زندانی سیاسی به‌طور مخفیانه در ایران اعدام شدند و اجساد، مخفیانه در گورهای دسته‌جمعی دفن شدند. بر اساس اطلاعاتی که توسط عفو بین‌الملل، اعضای خانواده‌ها، رسانه‌ها و دیگران ارائه شده‌است، برآوردهایی
رسانه‌ها و دیگران ارائه شده‌است، برآوردهایی مبنی بر وجود بیش از ۱۲۰ محل گور دسته‌جمعی وجود دارد. بسیاری از این محل‌ها به‌طور دوره‌ای توسط مقامات تخریب شده‌است. خانواده‌های قربانیان به‌دلیل برگزاری گردهمایی‌های یادبود در این مکان‌ها بارها مورد حمله و آزار و اذیت سرویس‌های امنیتی و اطلاعاتی حکومت قرار گرفته‌اند. مکان‌های تأیید شده یا مشکوک به گور دسته‌جمعی. خاوران. گمان می‌رود گورستان خاوران بزرگ‌ترین گور دسته‌جمعی باشد که تاکنون در ایران شناسایی شده‌است. در سال ۱۳۶۷، اعضای خانواده به‌صورت فردی یا گروهی از
سال ۱۳۶۷، اعضای خانواده به‌صورت فردی یا گروهی از این محل بازدید کردند و به مرور این امر منجر به ایجاد یک سازمان غیررسمی در جامعه به‌نام مادران خاوران شد. این گروه متشکل از مادران و دیگر اعضای خانوادهٔ قربانیان است و علی‌رغم فشارها و آزارهای مکرر مقامات دولتی، آن‌ها بیش از سی سال در جستجوی عدالت و پاسخگویی برای عزیزان خود تلاش کرده‌اند.
ماهی پلاتی گونه‌ای از سرده "ماهی دم‌شمشیری" است که فاقد بخش شمشیری‌شکل در پایین دم خود می‌باشند. همهٔ اعضای این‌سرده ساکن آب شیرین بوده و مانند گوپی‌ها و مولی‌ها، زنده زا هستند. پلاتی‌ها بومی سواحل شرقی آمریکای مرکزی و جنوب مکزیک هستند. این دو گونه چنان به هم نزدیک و در هم تنیده‌اند که به سختی از هم تشخیص داده می‌شوند. بیشتر پلاتی‌هایی که اکنون در آکواریوم‌ها فروخته می‌شوند، هیبریدهای هر دو گونه هستند. ویژگی‌ها. پلاتی‌ها حداکثر ۷ سانتی‌متر رشد می‌کنند. دودیسی جنسی در آن‌ها خفیف است و بالهٔ مقعدی ماهی نر به
جنسی در آن‌ها خفیف است و بالهٔ مقعدی ماهی نر به «گونوپودیوم» تبدیل شده‌است؛ اندامی لوله‌ای شکل که برای تولید مثل استفاده می‌شود. بالهٔ مقعدی ماهی‌های ماده به شکل بادبزن درآمده است. انواع وحشی پلاتی رنگ تیره‌تری داشته و فاقد خط جانبی تیرهٔ متمایز در بسیاری از انواع هستند. پلاتی‌ها در هر ماه یک‌نوبت و در هر نوبت از ۲۰ تا ۵۰ عدد بچه به دنیا می‌آورند. آن‌ها گاهی نوزادانشان را می‌خورند. در پلاتی ماده مانند زنده‌زاهایی چون گوپی و مولی بعد از یک‌بار جفت‌گیری، اسپرم ماهی نر به مدت ۶ ماه در بدن ماهی ماده می‌ماند؛
ماهی نر به مدت ۶ ماه در بدن ماهی ماده می‌ماند؛ بنابراین می‌تواند به دفعات و بدون نیاز به جفت‌گیری مجدد و حتی در عدم وجود ماهی نر، باردار شده و بچه به دنیا بیاورد. پلاتی واریاتوس. پلاتی واریاتوس نام زیرگونه‌ای از پلاتی است که حداکثر طول کلی آن ۷٫۰ سانتی‌متر می‌باشد. این ماهی‌ها در طبیعت به رنگ زیتونی هستند که دارای حالتی مرمری سیاه یا لکه‌هایی در کنار ساقه دمی هستند. نرهای بزرگ لکه‌های سیاه رنگی روی باله پشتی دارند. آن‌ها معمولاً دارای ۲۰ تا ۲۴ فلس، ۱۰ تا ۱۲ شعاع پشتی و دو ردیف دندان در فک هستند. آکواریوم.
شعاع پشتی و دو ردیف دندان در فک هستند. آکواریوم. پلاتی‌ها به‌طور گسترده‌ای در آکواریوم‌ها استفاده می‌شود. چندین تنوع رنگی مختلف مانند قرمز، زرد، نارنجی، آبی، رنگین کمان (ترکیب رنگ‌ها) و سفید از آنها ایجاد شده‌است. اگر پارامترهای آب آکواریوم شما درست باشد، پلاتی‌ها معمولاً حدود ۳ سال عمر می‌کند.
مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۱ () مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۱–۲۰۲۰ از لیگ ملت‌های اروپا بود. در فصل ۵۵ تیم از یوفا حضور داشتند.مرحله نهایی در ایتالیا از ۶ تا ۱۰ ژوئن با حضور تیم‌های صدرنشین سطح A برگزار شد. این مرحله شامل ۲ نیمه‌نهایی و رده‌بندی و فینال بود. نیمه نهایی. ایتالیا - اسپانیا. &lt;section begin=Semi-final 1 /&gt;&lt;section end=Semi-final 1 /&gt; بلژیک - فرانسه. &lt;section begin=Semi-final 2 /&gt;&lt;section end=Semi-final 2 /&gt; رده‌بندی. &lt;section begin=Third place play-off
رده‌بندی. &lt;section begin=Third place play-off /&gt;&lt;section end=Third place play-off /&gt; فینال. &lt;section begin=Final /&gt;&lt;section end=Final /&gt; &lt;section begin=Lineups /&gt; آمار. کفش طلا. انتخاب کفش طلا به عنوان بهترین گلزن جام از قوانین زیر تبعیت می‌کند.
جنگ‌های علویان طبرستان و طاهریان به مجموعه نبردهایی در طبرستان گفته می‌شود که با قیام داعی کبیر در کلار آغاز شد و با فتح استرآباد به‌دست داعی، پایان یافت. بدین‌ترتیب طاهریان از طبرستان بیرون رانده شدند. پیش‌زمینه. پیش از قیام داعی کبیر، طبرستان تحت نظر طاهریان اداره می‌شد و پایتخت آن در شهر ساری بود. در دورهٔ ظهور داعی، عامل طاهریان در منطقه سلیمان بن عبدالله نام داشت. نارضایتی مردم از عوامل طاهری. شخصی به نام «محمد بن اوس بلخی» از نمایندگان طاهری در طبرستان، با اشغال کردن زمینی بایر و بدون مالک، که مردم از
که یکی از علویان معروف ناحیه بود، خواستند که رهبری قیام را بپذیرد؛ ولی او که خودش را درخور این کار نمی‌دید، «حسن بن زید» را به آنان معرفی نمود. بزرگان کجور، طوماری نوشتند و پس از امضاء به قاصدی سپردند تا در ری به دست حسن بن زید برساند. ظهور داعی کبیر. حسن بن زید پس از تحقیق و اطمینان از پدیدار شدن زمینه‌های قیام در منطقهٔ طبرستان، این دعوت را پذیرفت و به همراه خویشان و بستگان از ری به طبرستان کوچید. سرانجام در رمضان ۲۵۰ هجری وارد منطقه رویان شد و دودمان علویان طبرستان را بنیان نهاد. در ۲۵ رمضان ۲۵۰ هجری
طبرستان را بنیان نهاد. در ۲۵ رمضان ۲۵۰ هجری قمری، حاکم نور اسپهبد وندااُمید، عبدالله بن سعید، محمد بن عبدالکریم و بزرگان کجور در کلار با حسن بیعت کردند. حسن پس از بیعت اهالی کجور و کلار، سه نفر از یارانش با اسامی محمد بن عباس، علی بن نصر و عقیل بن مسرور را به چالوس فرستاد تا در آن شهر برایش بیعت بگیرند. «حسین بن محمد مهدی حنفی»، از بزرگان چالوس، مردم چالوس را در مسجد جامع این شهرگرد هم آورد تا بتوانند با نمایندگان حسن بن زید بیعت کنند. با این اقدام عملاً چالوس از سیطرهٔ طاهریان بیرون جُست. عامل طاهریان،
چالوس از سیطرهٔ طاهریان بیرون جُست. عامل طاهریان، محمد بن اوس، از شهر گریخت و اسپهبد جعفر به او و همراهانش پناه داد. همچنین امیران دیلم و بالاخص «جستانیان» نیز در میان کسانی بودند که با وی بیعت نمودند. حسن بن زید روز ۲۶ رمضان به «روستای کورشید» رفت و فردایش به به سمت کجور حرکت کرد و تا روز عید فطر در آنجا ماند. وی برای نخستین بار در مصلای کلار نماز عید فطر را اقامه نمود و اهدافش را بیان کرد. از آن پس نمایندگانی به مناطق گوناگون گسیل نمود و مردم را به قیام علیه طاهریان فراخواند. خود نیز پس از اطمینان از
علیه طاهریان فراخواند. خود نیز پس از اطمینان از وفاداری مردم کجور و کلار، برای کسب بیعت به ناتل و پایدشت رفت. سفرها و جابه‌جایی‌های پیاپی داعی از آغاز کار نشان می‌دهد که بستر برای او آماده بود و خبری از هیچ ممانعتی در برابر او نیست. نبرد پایدشت. به عنوان نخستین درگیری، در پایداشت و بنا به قولی در ناتل نیروهای داعی به فرماندهی محمد علوی و محمد پسر رستم با نیروهای محمد بن اوس به جلوداری «محمد بن اخشید» درگیر شدند که محمد علوی توانست سر محمد بن اخشید را از بدنش جدا کند و برای حسن بن زید بفرستد. این نبرد
بدنش جدا کند و برای حسن بن زید بفرستد. این نبرد نخستین پیروزی نظامی علویان و حامیانشان علیه حکام طاهری بود. نبرد لیکانی. مرگ محمد بن اخشید در نبرد موجب تضعیف روحیهٔ سپاهیان طاهری شد چنانچه عقب‌نشینی کردند. محمد بن اوس نیز نزد سلیمان بن عبدالله طاهری، عامل طاهریان در طبرستان، رفت. سپس علویان به سوی آمل حرکت کردند ولی در میانهٔ راه به سپاه سلیمان برخوردند که محمد بن اوس این بار فرماندهی آن را در دست داشت. در جنگی که در منطقه «لیکانی» رخ داد، علویان شکست خوردند، محمد علوی کشته شد و «حسن بن حسین»، از فرماندهان
محمد علوی کشته شد و «حسن بن حسین»، از فرماندهان علوی، به همراه بسیاری از سربازانش اسیر شد. بقیهٔ سپاهیان علوی نیز به پایدشت بازگشتند. اسیران را نزد سلیمان در آمل بردند و پس از مدتی آزاد کردند. نبرد چمنو. داعی پس از این شکست، «محمد بن حمزه» را به دیلم فرستاده و از مردم آنجا کمک طلب کرد. ششصد مرد جنگنده به فرماندهی «امیدوار بن لشکرستان»، «ویهان بن سهیل»، «پالیزبان» و «فضل رفیقی» توسط گیلانیان و دیلمیان به پایدشت اعزام شدند و از طرفی بعضی از اسپهبدان طبرستان مانند «پادوسبان»، «مصمغان»، «ویجن»، «خورشید بن
مانند «پادوسبان»، «مصمغان»، «ویجن»، «خورشید بن حنف»، «خیان»، «پادوسبان بن گردزادلپور» به داعی نامه‌ای نوشته و از عدم یاری وی در برابر طاهریان عذرخواهی نمودند و هنگامی که داعی قصد هجوم به آمل را یافت، ۲۰۰ نفر پیاده و ۲۰ نفر سواره‌نظام را برای کمک به او فرستادند. داعی این بار فرماندهی سپاه را به عهدهٔ محمد بن حمزه و حسین بن احمد گذاشت. محمد بن اوس، حاکم وقت آمل، نیز لشکری به فرماندهی ابراهیم بن خلیل برای مقابله با علویان فرستاد. در نبرد سنگینی که بین دو سپاه درگرفت، علویان پیروز شدند و سپاه طاهریان به سوی
درگرفت، علویان پیروز شدند و سپاه طاهریان به سوی آمل عقب‌نشینی نمود. علویان تعقیبشان نموده و آمل را تصرف کردند. محمد بن اوس نیز از شهر گریخت. داعی پس از پیروزی در تاریخ ۲۳ شوال سال ۲۵۰ هجری، وارد آمل شد و در مصلای شهر از مردم بیعت گرفت. شهر آمل را نیز مقر حکومتش قرار داد. سپس چند تن از حامیان طاهریان را اعدام نمود ولیکن فرماندهٔ شکست خوردهٔ آنان، ابراهیم بن خلیل، را امان داد. داعی کبیر پس از رسیدن به حکومت طبرستان، پایتخت خود را از ساری — که جایگاه طاهریان بود — به آمل منتقل کرد تا به حامیان و هوادارانش
بود — به آمل منتقل کرد تا به حامیان و هوادارانش نزدیک‌تر باشد. ظهور مصمغان؛ فتح مامطیر و ساری. مصمغان از جمله حامیان داعی بود که با ورود به شهر مامطیر، در روز ۲۶ شوال سال ۲۵۰ هجری قمری برای او بیعت گرفت و موجب شد که این شهر بدست علویان افتد. خود داعی نیز نمایندگانی را برای اخذ بیعت به شهرهای فیروزکوه، دماوند و ری اعزام کرد. همچنین در ۴ ذی‌القعده همان سال گروهی را با «امیر الحاج» قرار دادن محمد بن حمزه، به حج فرستاد. در زمان طاهریان، پایتخت سلیمان بن عبدالله شهر ساری بود. داعی پس از آن‌که مامطیر را تصرف
شهر ساری بود. داعی پس از آن‌که مامطیر را تصرف کرد، به مصمغان دستور داد تا به ساری رود. مصمغان نیز روستای «پوطم نوروز آباد» شهرستان ساری را لشگرگاه خویش قرار داد. در این ایام، سلیمان بن عبدالله نیز لشکرش را به «اَسد جندان» سپرد. خود داعی نیز در «روستای توجی» سپاهیانش را آماده نبرد می‌کرد. پس از شروع نبرد، داعی به نصیحت پیرمردی به نام «شهریار بن اندیان»، از جنگ با سپاهیان جندان پرهیز نمود و به ظاهر گریخت و سپس از بی‌راهه، وارد شهر ساری شد و در شهر جنگی بین طرفین رخ داد که علویان در آن پیروز شده و شهر را فتح
رخ داد که علویان در آن پیروز شده و شهر را فتح کردند. سلیمان نیز از ساری گریخت و به «روستای دودان» نزد سپاهیانش رفته؛ سپس به سوی ساری هجوم آوردند که در نبردی شهری، سپاهیان طاهری مجدداً شکست را متحمل شدند. پس از شکست سپاه طاهری سلیمان به استرآباد گریخت و سپاهیان علوی عمارت وی را به آتش کشیدند. از سوی دیگر حسین بن زید، برادر داعی کبیر، دماوند را فتح کرد و بزرگان شهرهای لاریجان و قصران هم نزد داعی رفته و اظهار تبعیت و فرمانبرداری کردند. نبرد تمشکی دشت. پس از ۴۰ روز حکومت علویان در شهر ساری، داعی کبیر تصمیم
۴۰ روز حکومت علویان در شهر ساری، داعی کبیر تصمیم گرفت که به آمل بازگردد؛ ولی به توصیهٔ اسپهبدِ پادوسبانی، به «چمنو» رفت. با پیوستن لشکریان خراسان به سپاه سلیمان بن عبدالله، وی بار دیگر به سوی مازندران شتافت. دیلمیانی که در سپاه داعی بودند، درصدد انتقال غنائم جنگی به منازلشان، بازگشته بودند و داعی با سپاهی کوچک به مقابلهٔ با طاهریان برخاست. دو سپاه در محلی به نام «تمشکی دشت» به مصاف یکدیگر رفتند که موجب شکست و عقب‌نشینی علویان شد. سربازان علوی در بیشه‌ها پراکنده شدند و توانستند «احمد بن محمد بن اوس» را
پراکنده شدند و توانستند «احمد بن محمد بن اوس» را بکشند. داعی کبیر نیز در زمان عقب‌نشینی، آنقدر روی پُل چمنو ایستاد تا تمامی زخمیان و کشتگان را از آن پل عبور دادند. سپس بازماندگان به سمت چالوس گریختند. پس از تمشکی دشت، نبردی هم در «تالابنمان» درگرفت و عدهٔ بسیاری کشته شدند. داعی شبانه به همراه اسپهبد فنا، پسر ونداامید و خورشید پسر جسنف، از راه بالامین به آمل رفت. (از راه سوادکوه و لپور کنونی) صبح نیز توقفی نکرد و از آمل به چالوس گریخت و سلیمان به تعقیبش پرداخت. دربارهٔ سراسیمگی سپاهیان داعی نقل است که
پرداخت. دربارهٔ سراسیمگی سپاهیان داعی نقل است که لشکرستان، فرماندهٔ او، فرصت پوشیدن جامه نیافت و عریان بود و وقتی به چالوس رسیدند، داعی ده هزار درهم ستاند تا برای سربازان لباس تهیه کند. نبرد لاویج. پس از فتح آمل توسط سپاهیان طاهری، این شهر به اسپهبد قارن بن شهریار داده شد. داعی کبیر نیز پس از آن‌که عده‌ای از مردم گیلان و دیلم به او پیوستند، به سوی «لاویجه رود» رفته و آنجا را لشگرگاه خویش قرار داد. سپاهیان طاهری و باوندی نیز از آمل خارج شده و در پایدشت مستقر شدند. داعی نیز به توصیهٔ سپاهیان دیلمی، به لشکرِ
شدند. داعی نیز به توصیهٔ سپاهیان دیلمی، به لشکرِ اسپهبد باوندی شبیخون زد و آن را در نبرد شبانه، شکست داد. در این شبیخون عدهٔ زیادی از سرداران سپاه طاهری کشته شدند. پس از پایان جنگ، علویان وارد آمل شدند و آن را بار دیگر فتح کردند. اسپهبد پادوسبانیان نیز به فرمان داعی کبیر، برای تعقیب اسپهبد باوندی فرستاده شد و بدین ترتیب او توانست کوهستان کارن را فتح کند و اسپهبد قارن باوندی به گرگان نزد سلیمان بن عبدالله پناه برد. خود داعی نیز پس از ۱۵ روز از آمل به سوی چمنو رفت و برای دومین بار ساری را فتح کرد. پس از
چمنو رفت و برای دومین بار ساری را فتح کرد. پس از شکست‌های پیاپی سلیمان بن عبدالله از شاه طاهریان، محمد بن عبدالله، درخواست کمک کرد و سپاهی به سرداری «عناتور بن بختانشاه» و «جسنف بن ماس» به استراباد گسیل شد. از سویی عده‌ای از سپاهیان داعی در قارن کوه بودند و عدهٔ دیگری از دیلمیان پس از بدست آوردن غنائم، به وطنشان مراجعت نموده بودند. بنابرین داعی کبیر ابتدا از ساری به آمل و سپس به چالوس عقب نشست. در این هنگام خبر پیوستن وهسودان، حاکم دیلم، به طاهریان نیز شایع شده بود. پیروزی نهایی بر طاهریان. وهسودان، حاکم
شده بود. پیروزی نهایی بر طاهریان. وهسودان، حاکم دیلمیان، پس از اندکی چهار هزار تن از جنگجویان دیلمی را نزد داعی کبیر فرستاد و سرانجام دو سپاه در چمنو اردو زدند. در ابتدای نبرد، سپاهیان علوی شکستی را متحمل شدند که موجب عقب‌نشینی آنان به آمل گشت؛ لیکن اندکی بعد دوباره هجوم آورده و در ۸ ذی الحجه ۲۵۲ هجری، طاهریان را شکست دادند و سپاهیان دیلمی در شهر ساری به قتل و غارت روی آوردند سپس عده‌ای از سرداران طاهری را به قتل آوردند. سلیمان بن عبدالله، خود نیز از ساری گریخت؛ ولیکن اقوام و اموالش به دست علویان افتادند.
ولیکن اقوام و اموالش به دست علویان افتادند. داعی پس از این پیروزی چند ماه در ساری ماند و سپس به شهر آمل بازگشت و «سید حسن بن محمد بن جعفر عقیقی» را که از اقوامش بود، در ساری به حکومت نشاند. سلیمان بن عبدالله نیز از استراباد به محمد بن زید، برادر داعی کبیر، نامه‌ای نوشت و در آن از محمد درخواست و التماس نمود که نزد برادرش وساطت و شفاعت نموده، خانواده و بستگانش را از بند رها نماید. داعی کبیر نیز با درخواست برادرش موافقت نمود و آن افراد را به استراباد فرستاد. فتح استرآباد. سلیمان بن عبدالله، پس از شکست در
فتح استرآباد. سلیمان بن عبدالله، پس از شکست در برابر داعی، از استرآباد (گرگان کنونی) به خراسان رفت و در جای خود نمایندگانی را قرار داد. داعی کبیر نیز پس از سرکوب مخالفان داخلی، در تاریخ ۳ ذی‌الحجه ۲۵۳ هجری قمری، «محمد بن ابراهیم» و «لشکرستان دیلمی» را در رأس سپاهی به سوی استرآباد اعزام نمود که توانستند آن شهر را نیز فتح کنند.
یرمی پینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در پست وینگر چپ برای باشگاه کریستال پالاس در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی اسپانیا بازی می‌کند.
اورلین شوامنی (به ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در پست هافبک دفاعی برای باشگاه رئال مادرید در لا لیگا و تیم ملی فرانسه بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به بوردو و موناکو و رئال مادرید اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷سال، زیر ۱۸سال، زیر ۱۹سال، زیر ۲۰سال، زیر ۲۱ سال فرانسه و تیم ملی بزرگسالان فرانسه بازی کرده است. اوایل زندگی. شوامنی در روآن، سن-ماریتیم به دنیا آمد، اما در بوردو، ژیروند بزرگ شد. دوران باشگاهی. بوردو. شوامنی اولین بازی حرفه‌ای خود را برایی
بوردو. شوامنی اولین بازی حرفه‌ای خود را برایی تیم اول بوردو در برد ۱–۰ خارج از خانه مقابل باشگاه لتونیایی ونتسپیلس در مرحله دوم مقدماتی لیگ اروپا در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۸ انجام داد و از ابتدا بازی را شروع کرد و ۸۹ دقیقه در زمین حضور داشت. او اولین گل خود در دوران باشگاهی بزرگسالان را در ۹ اوت به ثمر رساند؛ او آخرین گل تیمش را در پیروزی ۳–۱ خارج از خانه بوردو در لیگ اروپا مقابل ماریوپول به ثمر رساند. موناکو. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰، شوامنی قراردادی چهار و نیم ساله با باشگاه موناکو حاضر در لیگ ۱ فرانسه امضا کرد. پس از
موناکو حاضر در لیگ ۱ فرانسه امضا کرد. پس از حدود یک سال بازی برای این تیم، سرانجام اولین گل خود در لیگ را برای این تیم به ثبت رساند و گل دوم تیمش را در پیروزی ۳–۱ مقابل مارسی در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۱ به ثمر رساند. در ۱۴ مه ۲۰۲۲، او یک پاس گل برای کاپیتان تیم وسام بن یدر داد و بدین ترتیب، در نهمین برد متوالی تیمش نقش داشت. رئال مادرید. در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۲، دو باشگاه موناکو و رئال مادرید اعلام کردند که شوامنی در ۱ ژوئیه ۲۰۲۲ با امضای قراردادی شش ساله به رئال منتقل خواهد شد. مبلغ انتقال ۸۰ میلیون یورو گزارش شده است که
شد. مبلغ انتقال ۸۰ میلیون یورو گزارش شده است که به دلیل بندهای گنجانده شده در قرارداد ممکن است به ۱۰۰ میلیون یورو نیز افزایش یابد. دوران ملی. شوامنی کامرونی تبار است. او برای اولین بار در ۲۶ اوت ۲۰۲۱ به تیم بزرگسالان فرانسه دعوت گردید. در ۱ سپتامبر، او اولین بازی ملی خود را در بازی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ مقابل بوسنی انجام داد و در دقیقه ۴۶ جایگزین توما لمار شد. در ۲۵ مارس ۲۰۲۲، شوامنی اولین گل خود برای تیم ملی فرانسه را در یک بازی دوستانه مقابل ساحل عاج به ثمر رساند.
ترکیب‌های مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۱ ()فهرستی از ترکیب تیم‌های حاضر در مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۱ است. بلژیک. سرمربی: روبرتو مارتینز فرانسه. سرمربی: دیدیه دشان ایتالیا. سرمربی: روبرتو مانچینی اسپانیا. سرمربی: لوییس انریکه
روابط مصر و عربستان سعودی ، روابط جمهوری عربی مصر و پادشاهی عربستان سعودی. از نظر تاریخی، می‌توان روابط آنها را چندین قرن پیش به روابط رژیم‌های قبلی مصر - ایالت مصر بسیار مستقل در امپراتوری عثمانی و پادشاهی مصر و تجلیات اولیه قدرت سعودی/وهابی در شبه جزیره عربستان اشاره کرد.عربستان سعودی و مصر هر دو کشورهایی با نفوذ بالا در جهان عرب هستند که مصر پرجمعیت‌ترین کشور عربی و عربستان سعودی عضو گروه ۲۰ است. بر اساس نظرسنجی جهانی در سال ۲۰۱۳، ۷۸ درصد از مردم مصر دیدگاه مطلوبی نسبت به عربستان سعودی ابراز کرده‌اند و
مطلوبی نسبت به عربستان سعودی ابراز کرده‌اند و تنها ۱۹ درصد آنها نظر نامطلوبی را ابراز کرده بودند. محمدعلی. بین سالهای ۱۸۱۸ و ۱۸۱۱ ابراهیم پاشا، پسر محمدعلی ، فرماندار مصر، به نمایندگی از پادشاه عثمانی، علیه امارت دیریه - همان‌طور که نخستین دولت سعودی شناخته می‌شد - رهبری کرد. ابراهیم پاشا حجاز و نجد را اشغال و نخستین دولت سعودی را به پایان رساند. قرن بیستم. در سال ۱۹۲۴، ملک عبدالعزیز تلاش کرد تا روابط خود را با مصر بهبود بخشد و در مراسم گشایش نخستین پارلمان مصر، نامه ای به شاه فؤاد فرستاد. با این حال،
مصر، نامه ای به شاه فؤاد فرستاد. با این حال، روابط بین دو دولت پس از سال ۱۹۲۶ به دلایل متعددی از جمله مسئله خلافت متشنج شد و تا سال ۱۹۳۶ باقی ماند. در ۷ مه ۱۹۳۶ پیمانی توسط مصر و عربستان سعودی در قاهره امضا شد که شامل به رسمیت شناختن عربستان سعودی به عنوان یک کشور مستقل از سوی مصر بود. این معاهده روابط را عادی کرد و روابط دیپلماتیک بین دو کشور را آغاز کرد. دوران جمال عبدالناصر. در سالهای پس از انقلاب مصر روابط بین مصر و عربستان سعودی صمیمی بود، ناشی از سوء ظن متقابل نسبت به حاکمیت هاشمیان در اردن و (به
ظن متقابل نسبت به حاکمیت هاشمیان در اردن و (به ویژه) عراق در آن زمان و ادامه اتحاد ضد هاشمی توسط پادشاه عبدالعزیز. عربستان، فاروق پادشاه مصر و شکری قوتلی رئیس‌جمهور سوریه پس از تأسیس اتحادیه عرب در ۱۹۴۵، ناصر و ملک سعود برای محدود کردن دسترسی به پیمان بغداد، که به نظر آنها برای افزایش نفوذ عراق هاشمی طراحی شده بود، همکاری کردند. در نتیجه، دو کشور در سال ۱۹۵۵ یک پیمان نظامی دوجانبه امضا کردند و تلاش کردند تا با موفقیت از پیوستن اردن به پیمان بغداد جلوگیری کنند. مصر دخالت گسترده‌ای در ارتش، اقتصاد و سیستم
کنند. مصر دخالت گسترده‌ای در ارتش، اقتصاد و سیستم آموزشی عربستان داشت. با این حال، این اتحاد با نگرانی‌های عربستان در مورد ارتقای نیروهای ضد سلطنتی دولت مصر در جهان عرب (از جمله کشف جنبش افسران آزاد سعودی به سبک مصری و افزایش ناآرامی‌های کارگری) تضعیف شد. حرکت فزاینده مصر به سمت اتحاد جماهیر شوروی و تلاش‌های عراق و متحدان غربی آن از جمله ایالات متحده برای ایجاد اختلاف بین دو کشور. در سال ۱۹۵۸ این وخامت روابط منجر به این شد که پادشاه عربستان ۱٫۹ میلیون پوند رشوه به عبدالحمید السراج، رئیس اطلاعات سوریه در آن
به عبدالحمید السراج، رئیس اطلاعات سوریه در آن زمان و بعداً نایب رئیس‌جمهور جمهوری متحده عربی، ارائه دهد تا ناصر ترور شود بنابراین در زمان جمال عبدالناصر، مصر با حمایت اتحاد جماهیر شوروی نماینده جنبش عدم تعهد و پان عربیسم مدافع اسمی سکولاریسم و جمهوری‌خواهی بود. سعودی‌ها در مقابل حامیان قوی سلطنت مطلقه و تئوکراسی اسلامی بودند و به‌طور کلی به دولت‌های انگلستان و ایالات متحده نزدیک بودند. این بدان معنا بود که رقابت عربستان و مصر یکی از موضوعات متعدد جنگ سرد عرب بود، که به عنوان مثال در جنگ داخلی یمن شمالی
عرب بود، که به عنوان مثال در جنگ داخلی یمن شمالی آشکار شد، که در آن حامیان ناصری حکومت نظامی به رهبری عبدالله سلال سلطنت یمن حامیان عربستان را سرنگون کرد. دوران انور سادات. مصر همچنین هنگامی که به عنوان نخستین کشور عربی که با اسرائیل صلح کرد، مورد مخالفت عربستان قرار گرفت. با این حال، روابط بین مصر و عربستان سعودی در زمان حکومت سادات به میزان قابل توجهی گرم شد و سعودی‌ها نقش اساسی در ترغیب سادات به انجام اخراج ۲۰۰۰۰ مشاور نظامی شوروی از مصر در سال ۱۹۷۲ ایفا کردند. سعودی‌ها همچنین مبلغی را که در اوایل دهه
کردند. سعودی‌ها همچنین مبلغی را که در اوایل دهه ۱۹۷۰ به عنوان یارانه به مصر ارسال می‌کردند، دو برابر کردند و به ۲۰۰ میلیون دلار در سال رساندند، از طرفی مصری‌ها هواپیماهای جنگنده میراژ فرانسوی خریداری کردند تا وابستگی آنها به فناوری نظامی شوروی کاهش یابد و وام‌های کم بهره به آنها ارائه شود. در سال ۱۹۷۳ دولت مصر و عربستان سعودی همچنین جنگ یوم کیپور را با تحریم نفتی اوپک علیه متحدان غربی اسرائیل هماهنگ کردند که منجر به بحران نفتی شد. سادات پس از درخواست عربستان برای بازسازی هزاران نفر از اعضای جنبش که در
برای بازسازی هزاران نفر از اعضای جنبش که در زندان یا تبعید بودند، که بسیاری از آنها در عربستان سعودی پناهندگی گرفته بودند، با ممنوعیت فعالیت‌های اخوان المسلمین موافقت کرد. دوران حسنی مبارک. بر خلاف وضعیت در زمان ناصر، مصر دوران مبارک، دیکتاتوری محافظه کار که با ایالات متحده دوست بود - دیگر نماینده قطبی ایدئولوژیک یا سیاسی در مقابل عربستان نبود. با این وجود، رقابت بین دو کشور همچنان وجود داشت، که خواهان برتری در جهان عرب به‌طور کلی و هم در بین متحدان عرب ایالات متحده به‌طور خاص بودند. به عنوان نمونه، این
متحده به‌طور خاص بودند. به عنوان نمونه، این رقابت زمانی نمایان شد که باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا در سال ۲۰۰۹، بلافاصله پس از به قدرت رسیدن، یک سفر در خاورمیانه انجام داد. سعودی‌ها از انتخاب اوباما برای قاهره به عنوان محل برگزاری یک سخنرانی کلیدی در سیاست انتقاد کردند و مقامات وزارت امور خارجه خود را با پیگیری سخنرانی در قاهره با یک سفر رئیس‌جمهور برجسته از پایتخت عربستان سعودی تلاش کردند تا آنها را تقویت کنند. در جریان انقلاب مصر، عبدالله پادشاه عربستان از حسنی مبارک حمایت کرد. "هیچ عرب و مسلمانی