payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و جدل میان دانشجویان نیز از لوازم تحصیل بود. تمام آموزش‌ها به زبان لاتین داده می‌شد و از دانشجویان و دانش‌آموزان انتظار می‌رفت بدان زبان تکلم کنند. بنیادگذاری. دانشگاه بولونیا (۱۰۸۸)، دانشگاه پاریس (۱۱۵۰)، دانشگاه آکسفورد (۱۱۶۷)، دانشگاه مودنا و رجیو امیلیا (۱۱۷۵)، دانشگاه پالنسیا (۱۲۰۸) و دانشگاه کمبریج (۱۲۰۹) در میان نخستین دانشگاه‌ها از این دست بودند.
هنرهای کره‌ای شامل سنت‌های خوشنویسی، موسیقی، نقاشی و سفالگری که اغلب با استفاده از شکل‌های طبیعی، تزیین سطحی و رنگ‌های برجسته یا صداها مشخص می‌شود. قدیمی‌ترین نمونه‌های هنر کره‌ای شامل آثار عصر سنگ از ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد است. این‌ها به‌طور عمده شامل مجسمه‌های نذری و اخیراً سنگ‌نگاره‌ها هستند که دوباره کشف شده‌اند. این دورهٔ اولیه با سبک‌های هنری پادشاهی‌ها و سلسله‌های مختلف کره‌ای دنبال شد. هنرمندان کره‌ای گاهی سنت‌های چینی را با ترجیح بومی به ظرافت و زیبایی ساده، بداهگی، و قدردانی از پاکی طبیعت تغییر
ساده، بداهگی، و قدردانی از پاکی طبیعت تغییر می‌دادند. سلسلهٔ گوریو (۹۱۸–۱۳۹۲) یکی از پربارترین دوره‌ها برای طیف وسیعی از رشته‌ها به ویژه سفالگری بود. بازار هنر کره در منطقهٔ اینسادونگ در سئول متمرکز شده‌است که در آن بیش از ۵۰ گالری کوچک و گاهی حراج آثار هنری زیبا به نمایش گذاشته می‌شود. گالری‌ها به صورت مشارکتی اداره می‌شوند، کوچک و اغلب با نمایشگاه‌های بسیار خوب طراحی شده‌اند. در هر شهر گالری‌های کوچک‌تری وجود دارد، با هنرمندان محلی که در رسانه‌های سنتی و معاصر نمایش داده می‌شوند. گالری‌های هنری معمولاً
معاصر نمایش داده می‌شوند. گالری‌های هنری معمولاً ترکیبی از رسانه‌هارا دارند. تلاش برای آوردن هنر مفهومی غربی به پیش‌زمینه، معمولاً بهترین موفقیت آن‌ها در بیرون از کره در نیویورک، سان‌فرانسیسکو، لندن و پاریس را داشته‌است.
جاشوا آنگریست (؛ زادهٔ ) اقتصاددان اسرائیلی آمریکایی و استاد اقتصاد فورد در مؤسسه فناوری ماساچوست است. در سال ۲۰۲۱ آنگریست به همراه دیوید کارد و گیدو ایمبنس جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی را دریافت کردند. آنگریست و ایمبنس نیمی از جایزه را «به دلیل مشارکت روش شناختی خود در تجزیه و تحلیل روابط علی متغیرهای اقتصادی» بین هم تقسیم کردند. زندگی‌نامه. آنگریست که در خانواده‌ای یهودی در کلمبوس، اوهایو متولد شد و در پیتسبرگ، پنسیلوانیا بزرگ شده بود، در کالج اوبرلین تحصیل کرد و در آنجا مدرک کارشناسی خود را در اقتصاد
کرد و در آنجا مدرک کارشناسی خود را در اقتصاد در سال ۱۹۸۲ دریافت کرد. وی از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ در اسرائیل زندگی و به عنوان چترباز در نیروهای دفاعی اسرائیل خدمت می‌کرد.
ووم ووم دومین آلبوم چندآهنگه از خوانندهٔ انگلیسی چارلی ایکس‌سی‌ایکس است که در تاریخ ۲۶ فوریهٔ سال ۲۰۱۶ توسط ووم ووم رکوردینگز منتشر شد. این اثر به‌همراهٔ تهیه‌کنندهٔ اسکاتلندی، سوفی تهیه شده‌است.
سوکوده () دومین شهر بزرگ توگو و مرکز بخش چائوجو و منطقه مرکزی در مرکز این کشور است. سوکوده در ۳۳۹ کیلومتری شمال لومه، پایتخت توگو، قرار دارد. این شهر با حدود ۱۸۹٫۰۰۰ نفر جمعیت بین رودخانه‌های مو و مونو واقع شده‌است و یک مرکز تجاری برای مناطق کشاورزی اطراف است. این شهر چندقومیتی و چندمذهبی است، اما مسلمان در آن اکثریت دارند و این امر در پوشاک بسیاری از مردان که یادآور آفریقای شمالی است نیز دیده می‌شود.
اِن (En) (Borger 2003 شماره 164&lt;/img&gt;؛ U+ 12097 𒂗، همچنین انسی را ببینید) در خط میخی سومری لقبی است که برای " سالار " یا " کشیش " استفاده می‌شده‌است. در اصل، به نظر می‌رسد از لقب ان برای تعیین نقش کاهن بزرگ یا کشیش خدای حامی دولت شهر استفاده می‌شده‌است که موقعیتی بود که نیازمند نیروی سیاسی نیز می‌باشد. این لقب همچنین ممکن است برای فرمانروای اوروک نیز به کار برده شده باشد. برای اطلاعات بیشتر به "لوگال، انسی و ان" مراجعه کنید. خدایانی که لقب ان را در نام خود دارند عبارتند ازD انلیل، D انکی، D انگورون و
خود دارند عبارتند ازD انلیل، D انکی، D انگورون و D انزو. انهدوآنای اکدی (۲۲۸۵–۲۲۵۰ پیش از میلاد) نخستین دارنده عنوان «ان کشیش‌خانم» است.
فرشتهٔ شماره ۱ سومین میکس‌تیپ از خوانندهٔ بریتانیایی چارلی ایکس‌سی‌ایکس می‌باشد که در تاریخ ۱۰ مارس سال ۲۰۱۷ از سوی آسیلوم رکوردز منتشر گردید. این میکس‌تیپ شامل ۱۰ ترانه است و در لس آنجلس به‌همراهٔ بنیان‌گذار پی‌سی موزیک، تهیه‌کننده ای. جی. کوک، ساخته شده است. همچنین چندین تهیه‌کننده دیگر که با این ناشر موسیقی مرتبط بودند نیز در تهیه کردن این میکس‌تیپ نقش داشتند، از جمله سوفی که قبلاً نیز آلبوم چندآهنگه "ووم ووم" چارلی ایکس‌سی‌ایکس را تهیه کرده بود. این میکس‌تیپ از لحاظ موسیقایی آوانپاپ و الکتروپاپ توصیف
از لحاظ موسیقایی آوانپاپ و الکتروپاپ توصیف شده‌است.
گیدو ایمبنس (؛ زادهٔ ) اقتصاددان هلندی آمریکایی است. در سال ۲۰۲۱، ایمبنس به همراه جاشوا آنگریست نیمی از جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی را «به دلیل مشارکت روش‌شناختی خود در تجزیه و تحلیل روابط علّی متغیرهای اقتصادی» دریافت کردند و نیمی دیگر را دیوید کارد دریافت کرد. وی از سال ۲۰۱۲ استاد اقتصاد در مدرسه عالی کسب‌وکار استنفورد از دانشگاه استنفورد بوده‌است. زندگی‌نامه. گیدو ایمبنس در ۳ سپتامبر ۱۹۶۳ در خلدروپ، هلند متولد شد. در سال ۱۹۷۵ خانواده او به دئورنه نقل مکان کردند، جایی که او در کالج پیلند تحصیل کرد. در
کردند، جایی که او در کالج پیلند تحصیل کرد. در کودکی، ایمبنس یک شطرنج‌باز مشتاق بود. در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۱، ایمبنس علاقه خود را به اقتصادسنجی، به علاقه دوران کودکی خود به این بازی مرتبط کرد. جوایز. وی برنده جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی ۲۰۲۱ شده‌است.
اِنسی (ENSI) (به خط میخی: ) عنوان سومری بود که به فرمانروای دولت-شهر بود، داده می‌شد. احتمالاً این عنوان در اصل به فرمانروای ناوابسته داده می‌شده‌است که بعدها عنوان لوگال به آن دادند. در دوره سلسله نخستین (حدود ۲۸۰۰–۲۳۵۰ پیش از میلاد)، معنی عنوان‌های ان، انسی و لوگال به روشنی قابل تفکیک نیستند. انسی ممکن است در ابتدا نام فرمانروا باشد که محدود به لاگاش و اوما بوده‌است. "انسی" نماینده خدای پشتیبان دولت-شهر محسوب می‌شد. در دوره‌های پسین، یک انسی بیشتر زیرمجموعه یک لوگال بوده‌است. با این وجود، حتی فرمانروایان
یک لوگال بوده‌است. با این وجود، حتی فرمانروایان نیرومند از سلسله دوم لاگاش (ج. ۲۱۰۰ پیش از میلاد) مانند گودهآ با عنوان انسی خوانده می‌شدند.
پاپ ۲ چهارمین میکس‌تیپ از خوانندهٔ بریتانیایی چارلی ایکس‌سی‌ایکس می‌باشد که در ۱۵ دسامبر سال ۲۰۱۷ از سوی آسیلوم رکوردز منتشر گردید. مدیر اجرایی تولید ای. جی. کوک از پی‌سی موزیک است و جلساتی مربوط به این میکس‌تیپ بودند که فقط چندماه قبل از انتشار کامل میکس‌تیپ شروع شده بودند و شامل انواع مختلفی از مشارکت‌های مهمانان بود. این پروژه با تحسینات منتقدان موسیقی روبرو شد و به همراه تک‌آهنگ «از ذهنم برو بیرون» با همراهی آلما و تو لو مورد حمایت قرار گرفت.
واژه سومری نین (از تلفظ اکدی EREŠ) (𒎏) برای نشان دادن شهربانو یا کشیش استفاده می‌شده است و بیشتر به عنوان "خانم" برگردان می‌شود. برگردان‌های دیگر عبارتند از "ملکه"، "معشوقه"، "دارنده"، و "سالار". بسیاری از ایزدبانوها نین نامیده می‌شوند، که از آنهاD نین‌گال. ("بانوی بزرگ")، D É. نین‌گال("بانوی پرستشگاه بزرگ")، D ارشکیگال، و D نین‌تی هستند در افسانه گیلگمش. نینسون به عنوان مادر گیلگمش در "افسانه گیلگمش" (نسخه استاندارد بابلی)، در ۵ فصل از ۱۲ فصل (لوح‌های I , II , III , IV، و XII) آمده است. شخص دیگری که از نین
, III , IV، و XII) آمده است. شخص دیگری که از نین استفاده می‌کند، خدای نینورتا است.
خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای () گونه‌ای از خیار دریایی از سَردهٔ خیار دریایی چرمی (Holothuria) است که در اقیانوس اطلس غربی، دریای کارائیب و خلیج مکزیک زندگی می‌کند. این گونه در ژرفای صفر تا ۴۲ متری یافت می‌شود. تَن‌شناسی. تن خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای به شکل سیگار است و خوشه‌ای از بیست شاخک در انتهای قدامی اطراف دهان خود دارد که برای انجام تغذیه از آنها استفاده می‌کند. پوستک این جانور چرمی و محکم است. سطح پشتی صافی دارد و سطح شکمی یا «کف» این خیار دریایی دارای سه ردیف طولی از پاهای لوله‌ای به رنگ قهوه‌ای
سه ردیف طولی از پاهای لوله‌ای به رنگ قهوه‌ای تیره است. این خیار دریایی به طول ۱۰ تا ۱۵ سانتی‌متر رشد می‌کند. رنگ کلی آن مایل به سیاه، قهوه‌ای تیره یا گهگاه خاکستری است و هیچ‌گونه لکه‌ای ندارد. شاخک‌های آن سیاه هستند. پراکنش. خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای بومی منطقه گرمسیری غرب اقیانوس اطلس، دریای کارائیب و خلیج مکزیک است؛ محدوده آن شامل هند غربی نیز می‌شود. این جاندار در ژرفای صفر تا ۴۲ متری در فلوریدا، مکزیک، هندوراس، نیکاراگوئه، کاستاریکا، پاناما، کلمبیا، ونزوئلا، گویان، سورینام، گویان فرانسه و برزیل یافت
گویان، سورینام، گویان فرانسه و برزیل یافت می‌شود. این خیار دریایی زیر سنگ‌ها و در مناطقی با حرکت قابل توجه آب زندگی می‌کند. پژوهش. خیارهای دریایی صخره‌ای قهوه‌ای قادرند دستگاه گوارشی خود را به‌طور کامل بازسازی کرده و در پی آسیب دیدن، بیشتر قسمت‌های دیگر بدن خود را نیز دوباره برویانند. به همین دلیل و به دلیل نزدیک بودن رابطه خارپوستان با مهره‌داران، از خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای در تحقیقات خودترمیمی بدن استفاده شده‌است. از خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای به‌طور گسترده به عنوان یک ارگانیسم مدل برای این منظور
گسترده به عنوان یک ارگانیسم مدل برای این منظور بهره گرفته شده و برای تسهیل این مطالعات، ژنوم این جاندار نیز تعیین توالی شده‌است.
ایرج یکه‌زارع (۱۵ دی ۱۳۲۰ – ۲۰ مهر ۱۴۰۰) کاریکاتوریست ایرانی بود. زندگی حرفه‌ای. ایرج یکه‌زارع درسال ۱۳۲۰ در تهران بدنیا آمد از دوران کودکی به نقاشی علاقه زیادی داشت و کم‌کم به سمت هنر کاریکاتور کشیده شد. وی سال ۱۳۴۵ کارش را با مجله توفیق شروع کرد و سال ۱۳۴۷ از توفیق بیرون آمد و به مجله کاریکاتور رفت. بیماری و درگذشت. ایرج یکه‌زارع مدت‌ها بود که مبتلا به بیماری دیابت بود و کمی از بینایی‌اش را از دست داده بود. وی به دلیل عوارض ناشی از ابتلا به بیماری کرونا روز سه‌شنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۰ در سن ۷۹ سالگی درگذشت. وی در
سه‌شنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۰ در سن ۷۹ سالگی درگذشت. وی در ۲۴ مهر ۱۴۰۰ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
سورا ال‌تی‌دی. یک شرکت ژاپنی بازی‌های ویدئویی است که توسط ماساهیرو ساکورای و میشیکو ساکورای تأسیس شده‌است. سورا یک استودو توسعه دهنده نیست و فقط به عنوان یک آژانس به صورت قراردادی فعالیت می‌کند. ماساهیرو به عنوان مدیر و میشیکو به عنوان طراح واسط کاربر کار می‌کند. به دلیل داشتن تنها دو عضو در شرکت، سورا به عنوان توسعه دهنده اصلی، با سایر استودیوهای توسعه دهنده همکاری می‌کند به طوری که ساکورایی کارکنان آن استودیوها را هدایت می‌کند. مجموعه‌های "برادران سوپر اسمش." (از نسخه "نزاع" به بعد)، "" و "متیوز" برخی از
(از نسخه "نزاع" به بعد)، "" و "متیوز" برخی از پروژه‌هایی هستند که سورا در توسعه شرکت داشته‌است. تاریخچه. ماساهیرو ساکورای و همسرش میشیکو ساکورای پس از سال‌ها کار در استودیو هالکن، تصمیم گرفتند هالکن را ترک کرده و به عنوان فریلنسر تحت شرکت خود کار کنند. سورا به عنوان یک آژانس تأسیس شد و زوج ساکورای به عنوان فریلنسر با شرکت‌های مختلف قرارداد بستند. اولین پروژه سورا بازی "متیوز" به همراه کیو اینترتینمنت بود. ساتورو ایواتا رئیس وقت نینتندو که در استودیو هالکن با ساکورای کار کرده بود، او را برای ساخت بازی
با ساکورای کار کرده بود، او را برای ساخت بازی "برادران سوپر اسمش. نزاع" استخدام کرد و بازی توسط استودیوهای مختلف دیگری از جمله گیم آترس و مانولیت سافت توسعه یافت. در ۱۸ فوریه ۲۰۰۹، نینتندو اعلام کرد که شرکت پروژه سورا به عنوان شرکت تابعه برای توسعه یک بازی ویدیویی جدید به کارگردانی ساکورای تأسیس شده‌است. گروه توسعه در ایداباشی توکیو قرار داشت. این شرکت به‌طور رسمی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۹ با سرمایه ۲۰۰ میلیون ین تأسیس شد که ۷۲٪ آن توسط نینتندو و مابقی توسط سورا ال‌تی‌دی. و دیگر شرکت‌ها تأمین شد. ساکورای رئیس شرکت
و دیگر شرکت‌ها تأمین شد. ساکورای رئیس شرکت بود. استودیو پروژه سورا توسعه بازی "" را با ۳۰ کارمند توسعه دهنده آغاز کرد که اکثر آنها قبلاً توسط نینتندو برای توسعه "برادران سوپر اسمش. نزاع" استخدام شده بودند. در طول مراحل توسعه کارکنان بیشتری جذب شدند. "بچه ایکاروس: قیام" در مارس ۲۰۱۲ برای کنسول نینتندو ۳دی‌اس منتشر شد. شرکت پروژه سورا بدون دلیل مشخصی در ۳۰ ژوئن بسته شد. برای توسعه "برادران سوپر اسمش. برای نینتندو ۳دی‌اس و وی یو" و "برادران سوپر اسمش. نهایی" سورا ال‌تی‌دی. با شرکت بندای نامکو استودیوز همکاری
ال‌تی‌دی. با شرکت بندای نامکو استودیوز همکاری کرد. هر دو بازی توسط نینتندو منتشر شدند.
خطوط اتوبوسرانی مهادرین () نوعی خط اتوبوس در اسرائیل بود که بیشتر در مراکز اصلی جمعیت حریدی حرکت می‌کرد و در آنها تفکیک جنسیتی و سایر قوانین سختگیرانه مذهبی که توسط برخی یهودیان ارتدوکس از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ رعایت شده بود، اعمال می‌شد. در این اتوبوس‌های تفکیک جنسیتی، مسافران زن در پشت اتوبوس نشسته و از در پشتی وارد و خارج می‌شدند، در حالی که مسافران مرد در قسمت جلوی اتوبوس نشسته و از درب جلو وارد و خارج می‌شدند. علاوه بر این، «لباس متوسط» اغلب برای زنان مورد نیاز بود، از پخش رادیو یا موسیقی سکولار در اتوبوس
نیاز بود، از پخش رادیو یا موسیقی سکولار در اتوبوس اجتناب می‌شد، تبلیغات سانسور می‌شد. خطوط مهادرین به‌طور کلی ارزان‌تر از خطوط دیگر بود. در اوایل سال ۲۰۱۰، ۵۶ اتوبوس مهادرین در ۲۸ شهر در سراسر اسرائیل وجود داشت که توسط شرکت‌های حمل و نقل عمومی اداره می‌شد، اگرچه معمولاً برچسب خاصی نداشت. در ژانویه ۲۰۱۱، دیوان عالی دادگستری اسرائیل تشخیص داد که تفکیک جنسیتی غیرقانونی است و اتوبوس‌های عمومی «مهادرین» را لغو کرد. با این حال، حکم دادگاه اجازه می‌دهد تا تفکیک جنسیتی در اتوبوس‌های عمومی به‌طور داوطلبانه برای یک
در اتوبوس‌های عمومی به‌طور داوطلبانه برای یک دوره آزمایشی یک ساله ادامه یابد. قبل از صدور حکم، مسافران زن بارها مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفتند و مجبور می‌شدند پشت اتوبوس بنشینند. حریدی‌ها درخواست فعالیت خطوط اتوبوس خصوصی داشتند، اما توسط وزارت حمل و نقل رد شد. گروه‌های حامی که با خطوط جداگانه اتوبوس مبارزه می‌کردند، خواستار آن شدند که تفکیک جنسیتی در اتوبوس‌های عمومی یک سال دیگه حفظ شود. در این خصوص حوادثی ذکر شده که در آن رهبران ارتدوکس دستور می‌دادند به پشت بنشینند و در صورت امتناع از آنها مورد تعرض و
پشت بنشینند و در صورت امتناع از آنها مورد تعرض و بی‌احترامی قرار می‌گیرند.&lt;ref name="CNN2011/12/19"&gt; &lt;/ref&gt; تا سال ۲۰۱۳، حریدی‌ها اتوبوس‌ها را محاصره و سنگسار کردند، پس از اینکه رانندگان توضیح دادند که نمی‌توان زنان را مجبور کرد که از پشت بنشینند، شیشه‌ها را شکستند. یک ماه بعد، مردی سکولار یک حریدی را کتک زد و تلاش کرد تا یک زن را فراری دهد، و پس از آن فرار کرد. تاریخچه. خطوط اتوبوس موسوم به «مهادرین» در اواخر دهه ۱۹۹۰ برای عموم مردم حریدی ایجاد شد. این کار با دو خط در اورشلیم و بنی براک در سال
شد. این کار با دو خط در اورشلیم و بنی براک در سال ۱۹۹۷ آغاز شد. در پاییز ۲۰۰۱، شرکتهای اتوبوسرانی دن پلاس و ایگد، به منظور رقابت با اتوبوسهای خصوصی که توسط حریدی اداره می‌شود، با شورای فوق ارتدوکس به توافق رسیدند. در سال ۲۰۰۷، حدود سی اتوبوس «مهادرین» توسط شرکت‌های حمل و نقل عمومی اداره می‌شد، در اوایل سال ۲۰۱۰ تعداد آنها به بیش از پنجاه رسید. در ژوئیه ۲۰۰۴، نائومی راگن، نویسنده اسرائیلی-آمریکایی ناخواسته سوار اتوبوس «مهادرین» به سمت خانه اش در راموت شد و به دلیل امتناع از واگذاری صندلی و حرکت به پشت
و به دلیل امتناع از واگذاری صندلی و حرکت به پشت اتوبوس، مورد تهدید قرار گرفت. در سال ۲۰۰۶، اتوبوسهای «مهادرین» در رسانه‌های جهان به شدت مورد انتقاد قرار گرفتند، پس از آنکه یک زن یهودی آمریکایی بنام مریم شیر، پس از خودداری از حرکت به عقب اتوبوس توسط گروهی از مردان ارتدوکس فوق‌العاده مورد حمله و ضرب و شتم قرار گرفت. یکی از مسافران راننده اتوبوس را متهم کردند که «در طول حمله هیچ کاری انجام نداده‌است»، در حالی که راننده اتوبوس ادعا کرد که اتوبوس را متوقف کرده‌است تا به مردان اطراف مریم شیر اطلاع دهد که خط او
تا به مردان اطراف مریم شیر اطلاع دهد که خط او از جنسیت جدا نیست. منتقدان خطوط «مهادرین» را به تفکیک نژادی در ایالت متحده تشبیه کردند. بر اساس یک نظرسنجی که مؤسسه تحقیقاتی اسمیت در تابستان ۲۰۱۰ برای سازمان هیدوش انجام داد، ۷۰ درصد یهودیان اسرائیلی، زن و مرد، از لغو یا کاهش خطوط اتوبوس‌های عمومی تفکیک جنسیتی حمایت می‌کنند. ۴۰ درصد از لغو کامل پشتیبانی کردند، ۳۰ درصد موافق کاهش تعداد آنها و ۲۲ درصد از ادامه روند همان‌طور که در زمان نظرسنجی بود، حمایت می‌کنند. تنها ۸ درصد از گسترش خدمات حمل و نقل جدا از جنسیت
تنها ۸ درصد از گسترش خدمات حمل و نقل جدا از جنسیت پشتیبانی می‌کند. ۷۵ درصد از رای‌دهندگان لیکود، ۷۶ درصد از رای‌دهندگان اسرائیل بیتنو و ۸۸ درصد از رای‌دهندگان کادیما از جمله کسانی هستند که از لغو یا کاهش خطوط اتوبوس‌های عمومی جدا از جنسیت حمایت می‌کنند. نظرسنجی آنلاین جروزالم پست نشان داد که ۷۶ درصد از پاسخ دهندگان با اتوبوس‌های تفکیک شده موافق نیستند، ۶ درصد موافق و ۱۸ درصد گفتند که تفکیک باید فقط در خطوطی که در محله‌های حریدی کار می‌کنند وجود داشته باشد. دادخواست و حکم دادگاه. در سال ۲۰۰۷، مرکز اقدام
دادخواست و حکم دادگاه. در سال ۲۰۰۷، مرکز اقدام مذهبی اسرائیل (IRAC)، سازمانی نزدیک به جنبش اصلاحات اسرائیل، به همراه چند زن که هنگام سفر با اتوبوس‌های تفکیک جنسیتی مورد آزار و اذیت قرار گرفتند (از جمله شیر و راگن)، طوماری را برای معرفی خطوط جایگزین ارسال کردند. بدون تفکیک جنسیتی و الزام مقامات برای اطمینان از ایمنی مسافران زن. وزارت حمل و نقل پاسخ داد که تفکیک جنسیتی یک «ترتیب داوطلبانه» است و این وزارتخانه قصد مداخله ندارد. در ژانویه ۲۰۰۸، دیوان عالی به وزارت حمل و نقل توصیه کرد که کمیته ای را برای بررسی
حمل و نقل توصیه کرد که کمیته ای را برای بررسی این موضوع تعیین کند. در گزارش خود در اکتبر ۲۰۰۹، این کمیته به این نتیجه رسید که تفکیک جنسیتی در اتوبوس‌های عمومی غیرقانونی است و روند حمل و نقل عمومی که شامل تفکیک می‌شود، ذاتاً جنبه اجبار را در پی دارد. توصیه اصلی کمیته این بود که در خطوط اتوبوس که باعث ایجاد تفکیک جنسیتی می‌شد، موافقت موقت ایجاد شود، که در آن به‌طور معمول درب جلو و عقب در ایستگاه‌های اتوبوس به جای درب جلو باز می‌شود. اسرائیل، به زنان این امکان را می‌دهد که از درب عقب استفاده کنند و در عقب
را می‌دهد که از درب عقب استفاده کنند و در عقب بنشینند، اما هر مسافر، زن یا مرد، می‌تواند محل نشستن خود را بدون تفکیک مشخص انتخاب کند و ترتیب خاصی برای نشستن اعمال نشود. اسرائیل کاتز، وزیر حمل و نقل، در اعتراف به دادگاه عالی، در فوریه ۲۰۱۰ گفت که دولت استفاده از تهدید و خشونت را برای اجرای جدایی ندارد. با این حال، وی پیشنهاد داد که به اپراتورهای اتوبوس باید اجازه داده شود تابلوهای «جهت دهنده رفتار» را نصب کنند که از مسافران می‌خواهد جداگانه بنشینند، اما این اجباری نیست. داده‌های جمع‌آوری شده توسط مرکز اقدام
نیست. داده‌های جمع‌آوری شده توسط مرکز اقدام مذهبی اسرائیل موارد بی شمار سوء استفاده، آزار و اذیت را گزارش کرد. در حکم ۶ ژانویه ۲۰۱۱، دادگاه عالی اسرائیل اجازه ایجاد خطوط تفکیکی اضافی را نداد و جدایی جنسیتی را غیرقانونی اعلام کرد و دستور داد تابلوهایی که اتوبوس‌ها را به عنوان تفکیک شده نشان می‌دهند برداشته شوند و علائم جدیدی برای اطلاع‌رسانی نصب شود. مسافران حق دارند هرجا که می‌خواهند بنشینند و تأکید کردند که نه مسافران و نه راننده نمی‌توانند کسی را تحت فشار قرار دهند تا از چیدمان جداگانه صندلی‌ها پیروی
قرار دهند تا از چیدمان جداگانه صندلی‌ها پیروی کند. قاضی دیوان عالی کشور، الیاکیم روبینشتاین در حکم خود، نوشت: «یک شرکت حمل و نقل عمومی (مانند هر شخص دیگری) نمی‌تواند به زنان بگوید، از آنها بخواهد یا به آنها دستور دهد در اتوبوس کجا بنشینند فقط به این دلیل که زن هستند، و اینکه چه لباسی باید بپوشند، و آنها حق دارند هرجا که می‌خواهند بنشینند. البته، این امر در مورد مردان نیز صدق می‌کند، اما به دلایلی که واضح است، شکایت‌های مربوط به رفتارهای مضر زنان است.» وی افزود: "در حال حاضر که این خطوط را با تأکید بر این
"در حال حاضر که این خطوط را با تأکید بر این مطلب می‌خوانم، متحیر می‌شوم که حتی نیاز به نوشتن آنها در سال ۲۰۱۰ وجود داشت. آیا روزهای رزا پارکس، زن آمریکایی آفریقایی‌تبار که در سال ۱۹۵۵ در اتوبوس آلاباما جدایی نژادپرستانه را از بین برد، بازگشت؟" در یک آزمایش یک ساله برای بررسی اینکه آیا سیستم تفکیک داوطلبانه می‌تواند کار کند، حدود ۵۰ خط اتوبوس، که به شهرهای داخلی خدمات رسانی می‌کنند، تحت دیوان عالی دادگستری به عنوان خطوطی که در آنها تفکیک داوطلبانه دنبال می‌شود، ثبت شده‌است. گفته می‌شود که آنها در و بین
می‌شود، ثبت شده‌است. گفته می‌شود که آنها در و بین محله‌های فوق ارتدکس با اکثریت حریدی فعالیت می‌کنند. همچنین به شرکت اتوبوس ایگو دستور داده شد که در سه نشریه روزانه، از جمله حداقل یک روزنامه حریدی، آگهی‌هایی در مورد لغو توافقنامه جدایی جنسیتی "مهادرین" منتشر کند. در فوریه ۲۰۱۱، "جروزالم پست" گزارش داد که همه روزنامه‌های حریدی از انتشار آگهی‌ها خودداری کرده‌اند. یکی از آنها حتی تصمیم دادگاه عالی را "به عنوان یک پیروزی برای خود عنوان کرد. اجرا. مرکز اقدام مذهبی اسرائیل از ترس اینکه دستورهای دادگاه توسط
مذهبی اسرائیل از ترس اینکه دستورهای دادگاه توسط شرکت‌های اتوبوسرانی به درستی اجرا نشود، "پروژه آزادی سوار" الهام گرفته از پارکهای رزا را که یکسال طول کشید آغاز کرد. به داوطلبان زن خارجی و محلی یک مسیر اتوبوس اختصاص داده می‌شود که تا زمان صدور حکم «مهادرین» تلقی می‌شد و در قسمت جلویی اتوبوس‌هایی که قبلاً برای مردان اختصاص داشت، می‌نشینند. در اوایل ژوئن ۲۰۱۱، "هاآرتص" گزارش داد که گفته می‌شود ایگد حکم دیوان عالی را نقض کرده‌است. بر اساس این گزارش، یک مجله حریدی آگهی ای را تشریح کرد که روند تفکیک جنسیتی را در
آگهی ای را تشریح کرد که روند تفکیک جنسیتی را در اتوبوس‌های ایگود که اشدود و اورشلیم را برای تعطیل‌های شاوعوت متصل می‌کند، توصیف می‌کند. در این آگهی اتوبوس‌های جداگانه فقط برای خانواده‌ها و فقط برای مردان، همراه با خانواده اعلام شد. ایگد این اطلاعیه را "جعلی که بدون اطلاع ایگود انجام شده‌است" نامید و تأیید کرد که در اتوبوس‌های آنها مفهوم "مهادرین" وجود ندارد و این شرکت "فقط مطابق دستورالعمل دیوان عالی کار می‌کند و به هر مسافری اجازه می‌دهد صندلی خود را انتخاب کند. بدون تبعیض جنسیتی. " به گفته شرکت
را انتخاب کند. بدون تبعیض جنسیتی. " به گفته شرکت اتوبوسرانی، اگر فقط مردان در اتوبوس حضور داشته‌اند، این امر به این دلیل بوده‌است: "هیچ تقاضایی از سوی زنان وجود نداشت، و نه به این دلیل که دستورالعمل‌هایی از سوی کسی وجود داشت که مانع سفر زنان می‌شد." رئیس جنبش اسرائیل آزاد که با خطوط جداگانه اتوبوس مبارزه می‌کند در این مورد شک دارد و مدعی است که "ایگود و وزارت ترابری … از هر راهی برای همکاری با سیاستمداران حریدی به منظور عدم اجرای تصمیم دیوان عالی استفاده می‌کنند، و در اصل این خطوط اتوبوس را که علیه زنان
می‌کنند، و در اصل این خطوط اتوبوس را که علیه زنان تبعیض قائل می‌شود حفظ کنید." در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱، تانیا روزنبلیت، یک زن سکولار اسرائیلی، از حرکت به پشت اتوبوس ایگود ۴۵۱ از اشدود به اورشلیم، جایی که معمولاً زنان در عقب نشسته‌اند، خودداری کرد، ادعا کرده که مرد حریدی او را یک «گوی»، یک کلمه تحقیر آمیز برای یک زن غیر یهودی استفاده می‌شود بکار برده‌است. یک پلیس که توسط راننده اتوبوس به محل تماس گرفته شد، به جای توضیح قانون برای مرد متخلف، از روزنبلیت خواست تا به عقب حرکت کند. این حادثه هم در رسانه‌های اسرائیلی
عقب حرکت کند. این حادثه هم در رسانه‌های اسرائیلی و هم در رسانه‌های بین‌المللی خبرساز شد و روزنبلیت با عنوان "پارک‌های رزا اسرائیلی" شناخته شد. سخنگوی ایگود، این حادثه را محکوم کرد، و عنوان کرد تعداد چنین حوادث در حال افزایش است. در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۱، در خط اتوبوس شهری ۴۹۴ در محله رامت اشکول اورشلیم، ظاهراً مرد حریدی از دورون متالون، سرباز زن ارتش اسرائیل در آن زمان، خواست تا به پشت اتوبوس حرکت کند. هنگامی که او امتناع کرد، او را «شلخته» نامید و به آزار و اذیت او ادامه داد تا اینکه راننده با پلیس تماس گرفت.
او ادامه داد تا اینکه راننده با پلیس تماس گرفت. این مرد قبل از آزادی با قید وثیقه به اتهام آزار و اذیت جنسی و رفتارهای نامشروع در یک مکان عمومی دستگیر شد. واکنش. در ۳ دسامبر ۲۰۱۱، هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه ایالت متحده، در یک نشست غیرعلنی در واشینگتن، از دموکراسی و شوک اسرائیل از تبعیض علیه زنان اسرائیلی ابراز نگرانی کرد، که زنان پشت اتوبوس‌ها در مکانهای خاصی در اسرائیل بنشینید. اعضای دولت اسرائیل هرگونه توجیهی در انتقاد کلینتون از دموکراسی اسرائیلی رد کردند. با این حال، یووال اشتاینیتز، وزیر دارایی،
کردند. با این حال، یووال اشتاینیتز، وزیر دارایی، موافقت کرد که «موضوع حذف و تفکیک زنان کاملاً غیرقابل قبول است و باید متوقف شود»، و وزیر حفاظت از محیط زیست، گیلاد اردان گفت که «نگرانی خود را در مورد کرامت زنان» ابراز می‌دارد. «دولت باید برای نشان دادن تعهد خود به برابری زن و مرد قدم بردارد». یکشنبه پس از حادثه اتوبوس ایگود ۴۵۱ در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی در ابتدای جلسه هفتگی کابینه اظهار داشت: "من در مورد حادثه ای شنیدم که در آن یک زن در اتوبوس جابجا شد. من به شدت با
که در آن یک زن در اتوبوس جابجا شد. من به شدت با این موضوع مخالفم. نباید اجازه داد گروه‌های حاشیه ای وجه مشترک ما را از هم جدا کنند. ما باید فضای عمومی را برای همه شهروندان اسرائیلی باز و ایمن حفظ کنیم. تزیپی لیونی، رهبر مخالفان، با تانیا روزنبلیت تماس شخصی گرفت و او را به دلیل «شجاعت شخصی» او ستود و اظهار داشت که «عزم او نشان دهنده نیاز همه ماست که از تصویر اسرائیل می‌ترسیم که بجنگیم و تسلیم نشویم». روزنبلیت دعوت شد تا در کمیته ای بین وزیران به سرپرستی وزیر فرهنگ و ورزش لیمور لیونات شهادت دهد که قصد دارد
فرهنگ و ورزش لیمور لیونات شهادت دهد که قصد دارد یک برنامه عملیاتی دولت در زمینه محرومیت زنان در اماکن عمومی تهیه کند." خاخام ارشد اشکنازی، یونا متزگر در یک ایستگاه رادیویی فوق ارتدوکس اعلام کرد که "اگر می‌خواهیم تفکیک وجود داشته باشد، راه حل آن این است که یک شرکت اتوبوسرانی ویژه برای این خطوط خاص ایجاد کنیم و ما صاحب آنها باشیم. اما تا زمانی که آنها به اندازه ما پول اتوبوس می‌دهند، و این شرکت دولتی است و تنها به بخش فوق ارتدوکس خدمات نمی‌دهد، ما چه کار می‌توانیم کنیم؟" حتی نزدیکان خاخام یوسف شالوم الیاشیف،
کنیم؟" حتی نزدیکان خاخام یوسف شالوم الیاشیف، خاخام برجسته ارتدوکس‌های در اسرائیل، که امضا کننده به نفع تفکیک اتوبوس است، به رسانه‌ها اعلام می‌کنند که با جدایی اجباری مخالفند.
شهر ممنوعه، نامی غیررسمی برای مجموعه‌ای از ساختمان‌های تحت حفاظت است که در مرکز پیونگ‌یانگ واقع شده‌است و به‌عنوان مقر حزب کارگران کره، حزب حاکم در جمهوری دموکراتیک خلق کره شمالی و کمیسیون امور ایالتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مجتمع تقریباً بین خیابان‌های چانگ‌گوانگ، چولیما و جبانگسان واقع شده‌است. این مجموعه شامل تعدادی ساختمان اداری و همچنین ساختمان‌های آپارتمانی است که با یک دیوار بلند، احاطه شده‌اند. بررسی اجمالی. دبیرخانه و سالن اجتماعات مرکزی حزب کارگران کره، از ساختمان‌های این مجموعه هستند. در
کارگران کره، از ساختمان‌های این مجموعه هستند. در اکتبر ۲۰۱۹ گزارش شد که بسیاری از پنجره‌های این ساختمان‌ها به دلایل امنیتی مسدود شده‌است. در سال ۲۰۱۹ این مجتمع شاهد فعالیت‌های عمرانی وسیعی بود. تصاویر ماهواره‌ای فعالیت ساخت‌وساز را بین فوریه تا آوریل ۲۰۲۰ نشان می‌دهند. این تصاویر نشان داد که ساختمان قدیمی که تصور می‌شد کلینیک خصوصی رهبران کره شمالی است تخریب شده و ساختمان جدید و بزرگ‌تری با اتاق‌های متعدد و فضاهای بزرگ‌تر و مجزا در حال ساخت است.