payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماتسوئو دنزو (۱۸۷۲–۱۹۳۶) یک سرهنگ در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و شوهر خواهر کوچکتر اوکادا کیسوکه نخست‌وزیر ژاپن بود. حادثه ۲۶ فوریه. همسر ماتسوئو، خواهر کوچک اوکادا کیسوکه بود. هنگامی که برادر همسرش، اوکادا، در ژوئیه ۱۹۳۴ سی و یکمین نخست‌وزیر ژاپن شد، ماتسوئو به اوکادا پیشنهاد داد که در کنار او کار کند. ماتسوئو از کلیه دفاتر دولتی که مشغول به کار بود استعفا داد و و زندگی در دفتر نخست‌وزیر را به عنوان منشی آغاز کرد. قبل از طلوع خورشید در ۲۶ فوریه ۱۹۳۶، هنگامی که حادثه ۲۶ فوریه رخ داد، ماتسوئو در دفتر
هنگامی که حادثه ۲۶ فوریه رخ داد، ماتسوئو در دفتر نخست‌وزیر همراه با اوکادا بود. مسلسل‌های سنگین، مسلسل‌های سبک، تفنگ‌ها و سربازان مسلح به تپانچه هنگ یکم پیاده، به فرماندهی یاسوهیده کوریهارا، هایاشی هاچیرو و کاتسو تسوشیما، حدود ساعت ۵ صبح به محل اقامت رسمی نخست‌وزیر حمله کردند و چهار نگهبان را کشتند. پس از کشتن نگهبانان، آنها با یک مسلسل سنگین که در حیاط نصب شده بود، به ماتسوئو شلیک کرده او را کشتند. کوریهارا و دیگران ماتسوئو را در آن روز با نخست‌وزیر اشتباه گرفته بودند و فکر کرده بودند که نخست‌وزیر اوکادا
گرفته بودند و فکر کرده بودند که نخست‌وزیر اوکادا را کشته‌اند. در حالیکه اوکادا هنگام خواب متوجه حمله شده و به سرعت پنهان در کمدی مخفی شده بود و با زحمت روز بعد توانسته بود فرار کند. طبق نتایج کالبد شکافی پس از حادثه، حدود ۱۵ گلوله در بدن ماتسوئو وجود داشت و روی سینه و چانه نیز علائمی وجود داشت که با فروکردن سرنیزه در آن به وجود آمده بود. مراسم خاکسپاری ماتسوئو در ۷ مارس ۱۹۳۶ در مدرسه ابتدایی آساهی در شهر فوکویی برگزار شد. به احترام ماتسوئو که خود را فدای اوکادا کرد، نیم تنه ای در زمین بازی مدرسه ابتدایی
اوکادا کرد، نیم تنه ای در زمین بازی مدرسه ابتدایی برافراشته شد. از طرف دیگر، مجسمه اوکادا) که به عنوان نخست‌وزیر خدمت می‌کرد و برای جلوگیری و پایان جنگ اقیانوس آرام (جنگ بزرگ آسیای شرقی) تلاش می‌کرد، در پارک مرکزی، شهر فوکوئی نصب شد.
آرزوهای بزرگ () یک مجموعهٔ تلویزیونی بریتانیایی بر پایهٔ رمان "آرزوهای بزرگ" چارلز دیکنز است که در سال ۲۰۱۱ میلادی منتشر شد. در سال ۲۰۱۲، پخش این مجموعه از شبکه پی‌بی‌اس موفق به کسب چهار جایزه امی هنرهای خلاق از پنج نامزدی شد، در بخش‌های طراحی صحنه برجسته، فیلم‌برداری، طراحی لباس و طراحی عنوان‌بندی اصلی. نامزدی باقی‌مانده مربوط به موسیقی متن اصلی و اوریجینال برای عنوان‌بندی ابتدایی بود.
جزیره خطر یک تله‌فیلم آمریکایی به کارگردانی تامی لی والاس در ژانر ماجراجویی محصول سال ۱۹۹۲ میلادی است. خلاصه داستان. مردم در یک جزیره گرمسیری مجبور به تخلیه این جزیره در هنگام کودتا یا جنگ داخلی هستند. با در اختیار داشتن فرودگاه اصلی تحت کنترل نظامی، آمریکایی‌ها در یک نوار هوایی جایی که ریک پیرسال با داگلاس دی‌سی-۳ خود یک سرویس حمل و نقل هوایی را اداره می‌کند همراه می‌شوند.
وانگ جینگ وی (; – ) سیاستمدار چینی بود وی در ابتدا یکی از اعضای جناح چپ کومینتانگ (KMT) بود و در مخالفت با دولت ملی جمهوری چین، در نانجینگ در استان ووهان رهبری را برعهده گرفت. اما بعداً پس از شکست تلاش سیاسی وی برای همکاری با حزب کمونیست چین، به یک ضد کمونیسم تبدیل شد. جهت‌گیری سیاسی وی پس از همکاری با ژاپنی‌ها، در اواخر حرفه سیاسی خود به شدت به سمت جناح راست چرخید. وانگ همچنان رهبری جنبش مخالفت را به چیانگ ادامه داد تا اینکه در فوریه ۱۹۳۲، زمانی که این دو نفر با توافق‌نامه ای آشتی کردند که در آن وانگ رئیس
با توافق‌نامه ای آشتی کردند که در آن وانگ رئیس حزب ملی گرایان شد در حالی که چیانگ به ریاست ارتش ادامه می‌داد. در سال ۱۹۳۷ جنگ با ژاپن آغاز شد. اواخر سال ۱۹۳۸ وانگ به هانوی (ویتنام) پرواز کرد و در آنجا بیانیه عمومی صادر کرد و از دولت چین خواست تا با ژاپنی‌ها به توافق‌نامه ای صلح‌آمیز برسد. در ماه مه ۱۹۳۹ وی برای مذاکره از ژاپن دیدار کرد و بعداً یک قرارداد مخفی با ژاپن در شانگهای امضا کرد. وی در ۳۰ مارس ۱۹۴۰، با همکاری ژاپنی‌ها، رئیس رژیم جدیدی شد که بر مناطق تحت اشغال ژاپن در چین و مرکز آن نانجینگ پایتخت
تحت اشغال ژاپن در چین و مرکز آن نانجینگ پایتخت ملی‌گرای سابق حاکم بود. گرچه وانگ امیدوار بود در دولت خود استقلال مجازی به دست آورد، ژاپنی‌ها همچنان بر تسلط نظامی و اقتصادی قوی بر منطقه ادامه دادند. وانگ در مارس ۱۹۴۴ برای معالجه پزشکی به ژاپن رفت و بعداً همان سال در ناگویا درگذشت.
آلکسیس توماسیان (؛ زادهٔ ) بازیگر و دوبلور ارمنی‌تبار اهل فرانسه است. گزیده فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نارکو" و "پلاک ۵۸۸ خیابان پارادی" اشاره کرد.
هفت دلاور یک مجموعه تلویزیونی وسترن آمریکایی که بر اساس فیلم ۱۹۶۰ به همین نام ساخته شده‌است، که خود بازسازی فیلم ژاپنی "هفت سامورایی" در سال ۱۹۵۴ بود. این سریال اولین بار در شبکه تلویزیونی سی‌بی‌اس در ۳ ژانویه ۱۹۹۸ پخش شد، و به مدت دو فصل در ۲۲ قسمت ۶۰ دقیقه‌ای تا ۳ ژوئیه ۲۰۰۰ پخش شد.
تاریخ الجزایر مجموعه‌ای از رویدادها در محدوده جغرافیایی الجزایر امروزی است. بربرها نخستین کسانی بودند که از روزگار خیلی دور در این سرزمین سکونت داشتند. اولین بار فنیقی‌ها در سدهٔ دوازدهم پیش از میلاد به ان کشور هجوم آوردند و مهاجر نشین‌هایی در کرانه‌های شمالی آن پدیدآوردند. سپس کارتاژی‌ها به آن جا وارد شدند و نواحی شرقی آن را به تصرف درآوردند. رومی‌ها، پس از برانداختن دولت کارتاژ، به این سرزمین دست یافتند و چندی بر سواحل شمالی آفریقا و سرزمین‌های ساحلی الجزایر حکومت کردند. واندال‌ها در ۴۳۰ بعد از میلاد، دست
حکومت کردند. واندال‌ها در ۴۳۰ بعد از میلاد، دست رومی‌ها را از الجزایر کوتاه کردند. مردم الجزایر در آغاز قرن هشتم میلادی با آمدن اعراب به این سرزمین به اسلام گرویدند. از سال ۶۴۴ تا ۶۵۶، اولین قبیله بربر الجزایری که به اسلام گروید، مغراوه ها بودند. به نوشته ابن خلدون، مورخ قرون وسطی، «اوزمار بن سکلب» رهبر مغراوه ها به درخواست عثمان بن عفان، خلیفه سوم، اسلام آورد. مغراوه ها نیز با بازگشت رهبر خود، دسته جمعی، به اسلام گرویدند. به سال ۶۶۵، حکومت بنی امیه اولین حمله خود به مغرب را آغاز کرد. سال ۶۸۳، فتوحات عقبة
خود به مغرب را آغاز کرد. سال ۶۸۳، فتوحات عقبة ابن نافع آغاز گردید. اگر چه مقاومت‌های بیزانسی‌ها اندکی مانع آنها شد، اما بربرها کوتاه نیامدند. از سوی دیگر، این مغراوه ها بودند که از ابتدای جنگ به بنی امیه پیوستند. سال ۷۰۸، بنی امیه همچنان الجزایر را در دست داشتند و دوره پیشا-اسلام در این کشور پایان یافت. همچنان که زبان‌های لاتین و فینیقی از یادها می‌رفتند، الجزایر رفته رفته به اسلام پیوست. پس از فتح الجزایر توسط مسلمانان، اندک اندک زبان عربی در میان شهرنشینان جایگاه خود را به دست آورد. ابوالمهاجر دینار از
جایگاه خود را به دست آورد. ابوالمهاجر دینار از سوی امویان حکومت را در سال ۷۴۷ میلادی در این منطقه دست گرفت. با روی کار آمدن فاطمیان در مصر، الجزایر در زمره خراجگزاران آنان درآمد، اما دودمانی (زیریان) که به نیابت از آنان در الجزایر و تونس حکومت می‌کرد بر ضد آنان شورید و مذهب تسنن اختیار کرد. فاطمیان نیز برای مقابله با آن سلسله قبیله بنوهلال را که بسیار پرجمعیت بود، به منطقه فرستادند تا موجبات تضعیف آن سلسله را فراهم کنند و این آغاز عربی کردن منطقه بود. پس از آن، با روی کار آمدن دو سلسله بربر مرابطان و
پس از آن، با روی کار آمدن دو سلسله بربر مرابطان و موحدان که از غرب برخاسته بودند، منطقه مدتی روی آرامش دید، اما با سقوط موحدان، الجزایر به صحنه نبرد سه دولت جانشین زیانیان الجزایر، حفصی‌های تونس و مرینی‌های مراکش تبدیل شد. در قرون پانزدهم و شانزدهم، اسپانیا به تاخت و تازهایی در الجزایر پرداخت و در سواحل آن چند آبادی ایجاد کرد. در سال ۱۵۱۷، الجزایر توسط خیرالدین و برادرش تحت سلطه امپراتوری عثمانی درآمد. پیش از چیرگی فرانسه، کشوری مستقل بشمار می‌رفت و اداره کشور به دست یک شخص که با لقب (دایی) نامیده می‌شد
کشور به دست یک شخص که با لقب (دایی) نامیده می‌شد اداره می‌گردید. الجزایر به سه استان بزرگ تقسیم شده بود و اداره هر استان به دست یک نفر که به‌عنوان (بای) خوانده می‌شد قرار داشت. پس از آن افکار استقلال‌طلبانه در آنجا رواج یافت و مردم الجزایر حکومتی آزاد تشکیل داده با دولت فرانسه جنگیدند. پیکار آنان به استقلال الجزایر انجامید (۱۹۶۲ م) در تاریخ الجزایر زبان‌های بربری، فینیقی، لاتین، فرانسه، اسپانیایی و ترکی نوعی آمیختگی زبانشناختی را به وجود آورده که نتیجه آن یک زبان عربی الجزایری بسیار نامتجانس می‌باشد؛ زبانی
زبان عربی الجزایری بسیار نامتجانس می‌باشد؛ زبانی که در مناطق مختلف الجزایر شکل‌های متفاوتی را به خود گرفته و تا امروز نیز به همین شکل ادامه داشته‌است. اعتراضات ۲۰۱۲–۲۰۱۰ الجزایر. این اعتراضات پیرو شورش‌هایی است که در این برهه زمانی در شمال آفریقا و جنوب غرب آسیا اتفاق افتاده است. از دلایل این قیام‌ها می‌توان بی‌کاری، مشکلات مسکن، افزایش قیمت مواد غذایی، فساد، محدودیت آزادی بیان و شرایط بد زندگی را برشمرد. اعتراضات ۲۰۱۹ الجزایر. در ۱۶ فوریه ۲۰۱۹، ده روز پس از اعلام نامزدی عبدالعزیز بوتفلیقه در دور آتی
پس از اعلام نامزدی عبدالعزیز بوتفلیقه در دور آتی انتخابات ریاست جمهوری الجزایر آغاز شد. این اعتراضات نخستین اعتراضات گسترده پس از جنگ داخلی الجزایر در دهه ۱۹۹۰ است که به صورت صلح آمیز برگزار می‌شود. در نتیجه این اعتراضات ارتش به بوتفلیقه فشار آورد و وی در ۲ آوریل از ریاست جمهوری استعفا داد.
این فهرستی از همسران سلطنتی حاکمانی است که بر ایران (ایران کنونی) قدرت داشتند. عنوان ملکه برای فرمانروای زن یا همسر سلطنتی برای همسران حاکمان استفاده می‌شده است. این فهرست از زمان تأسیس شاهنشاهی ماد در حدود سال ۶۷۸ پیش از میلاد تا زمان انقلاب ۱۳۵۷ در سال ۱۳۵۷ خورشیدی (۱۹۷۹ میلادی) است.
گورستان شهدای انقلابی تِه سونگ سان (به کره ای: 대성산 혁명 렬 사릉؛ هانجا: 大城 山 革命烈士 陵) یک گورستان و بنای یادبود برای سربازان کره ای است که برای آزادی و استقلال کره علیه حکومت ژاپن مبارزه کرده‌اند. این گورستان در نزدیکی قله کوه تِه سونگ (تِه سونگ سان) و در بخش تِه سونگ-گویوک که در خارج از شهر پیونگ یانگ قرار دارد واقع شده‌است. شرح. کار ساخت این گورستان و صدها مقبره ای که در آن قرار دارد در سال ۱۹۷۵ به پایان رسید. در اکتبر ۱۹۸۵ این گورستان بازسازی و توسعه یافت. مساحت این گورستان ۳۰ هکتار است. در ورودی گورستان یک
این گورستان ۳۰ هکتار است. در ورودی گورستان یک دروازه یادبود به سبک معماری کره ای قرار دارد. در بالای هر یک از گورها یک نیم تنه برنزی قرار دارد. در انتهای این گورستان یک پرچم قرمز رنگ که از جنس گرانیت ساخته شده‌است وجود دارد. هئو-نیک کوون و بیونگ هو-چونگ (۲۰۱۲ میلادی)، این گورستان را در اثر خود با عنوان «کره شمالی:فراتر از سیاست کاریزمایی» پوشش دادند. همچنین آن‌ها در این اثر، اهمیت سیاسی این قبرستان را برای راویان انقلابی کره شمالی و عدم حضور هرگونه گورستان‌های نظامی معمولی در مقیاس وسیع را در این کشور
نظامی معمولی در مقیاس وسیع را در این کشور خاطرنشان ساختند.
نام سونگ یونگ (؛ – ) دونده دو استقامت اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز دو ماراتن در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ اشاره کرد.در هنگام کسب مدال برنز بدلیل انکه کره جنوبی در آن زمان بخشی از امپراطوری ژاپن (مستعمر) بود. با پرچم امپراطوری ژاپن در المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرد
چی چنگ (؛ زادهٔ ) دونده اهل تایوان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز دو ۸۰ متر با مانع در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ اشاره کرد.
جمیله‌سادات علم‌الهدی (زادهٔ ۱۳۴۴) نویسنده، پژوهشگر و مدرس دانشگاه اهل ایران است. او فرزند سید احمد علم‌الهدی، امام جمعه مشهد و همسر سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور سابق ایران است. زندگی. خانواده. جمیله علم‌الهدی زادهٔ ۱۳۴۴ در مشهد و بزرگ‌ترین دختر سید احمد علم‌الهدی، نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی و امام جمعه مشهد است. او در سال ۱۳۶۲ و در ۱۸ سالگی با سید ابراهیم رئیسی ازدواج کرد. تحصیلات. او دانش‌آموختهٔ دکترای فلسفه تعلیم و تربیت از دانشگاه تربیت مدرس است و دانشیار و عضو هیئت علمی دانشکده علوم تربیتی و
و دانشیار و عضو هیئت علمی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی می‌باشد. جمیله علم‌الهدی مادر دو دختر است. دانشگاه ملی زبان‌های مدرن (NUML)/ نومل در اسلام‌آباد، پاکستان، در تاریخ ۲۲ آوریل ۲۰۲۴، دکترای افتخاری خود را به جمیله علم‌الهدی، همسر رئیس جمهور ایران، اعطا کرد. فعالیت‌ها. جمیله علم‌الهدی در سال ۱۳۸۰ دکترای خود را در رشته فلسفه تعلیم و تربیت از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرد. او عضو هیئت علمی گروه آموزشی رهبری و توسعه آموزشی دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی شد و درجه
تربیتی و روان‌شناسی دانشگاه شهید بهشتی شد و درجه علمی دانشیاری را کسب کرده است. علم‌الهدی تدریس دروسی مانند فلسفه آموزش عالی، انسان‌شناسی در اسلام، روشهای آموزش، مبانی نظری مدیریت آموزشی، مکتب‌های فلسفی و آرای تربیتی را در دوره دکتری دانشگاه شهید بهشتی برعهده دارد. ویدئوی سخنرانی او در همایشی بین‌المللی که سعی داشت بدون تسلط کافی به زبان انگلیسی سخنرانی کند در سال ۱۳۹۶ منتشر و حاشیه‌ساز شد. علم‌الهدی اسفند ۱۳۹۸، به عنوان دبیر «شورای تحول و نوسازی نظام آموزشی کشور» شورای عالی انقلاب فرهنگی منصوب شد.
شرلی ستیا بازیگر، خواننده هندی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم ماسکا اشاره کرد.
اوانگلوس داماسکوس () ورزشکار پرش با نیزه اهل یونان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
یوانیس پرساکیس (؛ – ۱۹۴۳) ورزشکار پرش سه‌گام اهل یونان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
یوانیس تئودوروپولوس () ورزشکار پرش با نیزه اهل یونان است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ اشاره کرد.
والتر مک‌کریری (; – ) چوگان‌باز اهل ایالات متحده آمریکا بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ اشاره کرد. بیوگرافی. والتر به طور خصوصی در ایالات متحده کالج ماگدالن، کمبریج تحصیل کرد و بعد دستیابی به یک درجه رتبه دو دست یافت. او پدر ژنرال ریچارد مک کری، یک سرباز از ارتش بریتانیا که فرماندهی ارتش هشتم بریتانیا مبارزه در کمپین ایتالیایی بود.و از اکتبر 1944 تا پایان سال جنگ جهانی دوم بود.
هرتس آف سول گروه موسیقی هلندی است. آن‌ها نماینده هلند در یوروویژن ۱۹۷۰ و یوروویژن ۱۹۷۷ بودند.
یین جونهوا (؛ زادهٔ ) بوکسور زن اهل چین است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره وزن Lightweight در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
لی چیان (؛ زادهٔ ) بوکسور زن اهل چین است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال برنز وزن Middleweight در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ اشاره کرد.
کیم سونگ-آی (؛ زادهٔ ) بازیکن تنیس روی میز زن اهل کره شمالی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال برنز شده‌است.
پگی نادسن (; – ) بازیگر، بازیگر تلویزیون، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. نام اصلی او مارگارت ان نادسن بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زندگی ربوده‌شده"، "خواب ابدی، و "استانبول" اشاره کرد. اوایل زندگی. او متولد دلوث، مینه‌سوتا بود. پدرش کانرد نادسن، آتش‌نشان بود. اصالت او ایرلندی و نروژی بود. در تئاتر. نادسن اولین بار در تئاتر برادوی نقش "جو ان سایرز"، دختری که نمی‌توانست بین ازدواج کردن و بازیگر شدن تصمیم بگیرد را برای نمایش "خواهرم آیلین" (سال
شدن تصمیم بگیرد را برای نمایش "خواهرم آیلین" (سال ۱۹۴۰) بازی کرد. سایرز که خود را در این وضعیت می‌دید در نهایت تصمیم گرفت با افسر نیروی دریایی ازدواج کند و این کار را کرد. تولیدکننده این نمایش هنگامی که نادسن را در حال کار در رستوران دید، او را انتخاب کرد و این نقش را به نادسن داد. در سینما. نادسن حرفه سینما را در سال ۱۹۴۶ و با فیلم زندگی ربوده‌شده در مقابل بتی دیویس آغاز کرد. (در ستون روزنامه و ۱۵ فوریه سال ۱۹۴۸، لوئلا پارسونز، نویسنده، به نقل از نادسن گفت:"اولین تصویر من "سایه یک زن" با هلموت دانتینه
گفت:"اولین تصویر من "سایه یک زن" با هلموت دانتینه بود. من نقش همسر سابق او را بازی کردم). در همان سال او در بخش‌های کمی در چندین فیلم از جمله خواب ابدی و "هومورسک" همراه با جوآن کراوفورد ایفای نقش کرد. در سال ۱۹۴۸، نادسن وارد ژانر دیگری از فیلم شد و به جای درام، فیلم کمدی کار کرد و از شرکت برادران وارنر جدا شد تا کارهای مستقل انجام دهد. او همچنین از کی تامپسون، آواز یاد می‌گرفت. با وجود حضور نادسن در فیلم‌هایی با بودجه زیاد و ستاره‌های مطرح، زندگی حرفه ای او هرگز نتیجه نگرفت و او به نقش‌های کمتری در
ای او هرگز نتیجه نگرفت و او به نقش‌های کمتری در فیلم‌های با درجه ب افول کرد. آخرین نقش سینمایی وی در سال ۱۹۵۷ و در فیلم استانبول همراه با ارول فلین بود. تلویزیون. نادسن در فیلم کمدی "So This Is Hollywood" در شبکه ان‌بی‌سی در سال ۱۹۵۵ بازی کرد. او همچنین نقش‌هایی در قسمت آزمایشی برای دو برنامه "مزاحم نشوید" و "هاوی" داشت که این برنامه‌ها هیچ‌گاه به سریال تبدیل نشدند. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، نادسن در چندین برنامه تلویزیونی در نقش مهمان ظاهر شد. از دیگر حضورهای تلویزیونی وی می‌توان به آلفرد هیچکاک تقدیم
تلویزیونی وی می‌توان به آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند، "میلیونر، قبرستان سنگی، زندگی و افسانه ویت ارپ" (در نقش لیلی کانزاس)، "پیت و گلادیس" و همچنین سه بار حضور در "بت مسترسون" (در نقش لوئیزا کری) در سال ۱۹۵۹، (در نقش کتی) در سال ۱۹۶۰ و در آخر در نقش (لوتی ترمین) در سال ۱۹۶۱ اشاره کرد. بعد از حضورش در یک قسمت از "ماجراهای اوزی و هریت"، نادسن از بازیگری کناره‌گیری کرد. زندگی شخصی. اولین ازدواج نادسن با آدریان سامیش، مدیر رادیو بود. این دو نفر پس از اجرای تئاتر نادسن در ۸ ژوئن ۱۹۴۲ در نمایش "خواهر من آیلین" به
نادسن در ۸ ژوئن ۱۹۴۲ در نمایش "خواهر من آیلین" به پنسیلوانیا جهت ازدواج رفتند. در ۱۵ ژوئن سال ۱۹۴۹، نادسن با جیم جردن جونیور (پسر جیم و ماریان جردن) در لس آنجلس ازدواج کرد. نادسن سه فرزند از جردن به‌دنیا آورد. نادسن در ۱۲ فوریه ۱۹۶۲ با فرانسیس کلستروم، پیمانکار برق ازدواج کرد. آنها در ماه ژوئیه از هم جدا شدند و در ۲۲ اکتبر سال ۱۹۶۲ به‌طور رسمی طلاق گرفتند. وی در باقی سال‌های عمرش از ورم مفاصل رنج می‌برد و دوست نزدیکش، بازیگر زن جنیفر جونز از او مراقبت می‌کرد. نوه نادسن، فیلم‌نامه‌نویس هالیوودی، جان اورلوف
نوه نادسن، فیلم‌نامه‌نویس هالیوودی، جان اورلوف است. مرگ. در ۱۱ ژوییه ۱۹۸۰ نادسن براثر سرطان در انسینو، لس آنجلس درگذشت.
دریاچه پرسی پریست یک سد در شمال قسمت مرکزی تنسی است. این سد توسط جی. پرسی پریست واقع شده‌است که در فاصله مایل‌های شش تا هفت رودخانه استونز واقع شده‌است. این سد (به راحتی از بزرگراه میان‌ایالتی ۴۰ ) واقع شده‌است شرق مرکز شهر نشویل، تنسی و یک دریاچه طول این دریاچه و سد برای پرسی پریست کنگره ایالات متحده آمریکا انتخاب شده‌است. این دریاچه بخش‌هایی از شهرستان دیویدسن، تنسی،رادرفورد و شهرستان ویلسون را شامل می‌شود و از آب در ارتفاع استخر تابستانی بالاتر از سطح متوسط دریا. ) احاطه شده‌است از اراضی عمومی؛ به مدیریت
دریا. ) احاطه شده‌است از اراضی عمومی؛ به مدیریت حیات وحش اختصاص داده شده‌است.
صَلیل الصَوارِم یا چکاچک شمشیرها عنوان آواز مشهور سازمان تروریستی و اسلامی موسوم به داعش می‌باشد. این آواز که بخشی از پروپاگاندای سیاسی-دینی این سازمان می‌باشد، در بین اعضای این سازمان از محبوبیت زیادی برخوردار است و در میان مردم عادی جهان نیز نشانی از این گروه است. این آواز (نشید) به هنگام مبارزهٔ این گروه تروریستی با دولت‌های سوریه و عراق (سال ۲۰۱۲) ساخته شده‌است و عمدتاً برروی مستندها و فیلم‌های تبلیغاتی این سازمان قرار می‌گرفت. متن سرود.
تاریخ یهودیان در نروژ به دهه ۱۴۰۰ میلادی برمی گردد. اگرچه به احتمال بسیار زیاد بازرگانان، ملوانان و سایر یهودیان در سده‌های میانه وارد نروژ شدند، اما هیچ تلاشی برای ایجاد یک جامعه یهودی انجام نشد. در اوایل دوره مدرن، نروژ، که هنوز توسط مرگ سیاه ویران شده بود، از سال ۱۵۳۶ تا ۱۸۱۴ توسط دانمارک و سپس تا سال ۱۹۰۵ به دست سوئد اداره می‌شد. در سال ۱۶۸۷، کریستیان پنجم کلیه امتیازات یهودیان را لغو کرد، به‌طور خاص یهودیان را از نروژ ممنوع کرد. یهودیانی که در پادشاهی زندگی می‌کردند زندانی و تبعید شدند و این ممنوعیت تا
می‌کردند زندانی و تبعید شدند و این ممنوعیت تا سال ۱۸۵۱ ادامه داشت. در سال ۱۸۱۴، زمانی که نروژ از دانمارک استقلال یافت، ممنوعیت کلی ورود یهودیان به کشور در قانون اساسی جدید نروژ ادامه یافت. سفاردی‌ها از این ممنوعیت معاف بودند، اما به نظر می‌رسد که تعداد کمی از آنها درخواست نامه آزادی داده بودند. پس از تلاش‌های خستگی ناپذیر شاعر هنریک ورگلاند، سیاستمدار پتر جنسن فوچالد، مدیر مدرسه هانس هولمبو و دیگران، در سال ۱۸۵۱ پارلمان نروژ (استورتینگه) تحریم یهودیان را لغو کرد و به آنها حقوق دینی برابر با مخالفان مسیحی
کرد و به آنها حقوق دینی برابر با مخالفان مسیحی اعطا شد. اولین جامعه یهودیان در نروژ در سال ۱۸۹۲ در اسلو تأسیس شد. این جامعه تا جنگ جهانی دوم به آرامی رشد کرد. در اواخر دهه ۱۹۳۰ توسط پناهندگان تقویت شد و در حدود ۲۱۰۰ به اوج رسید. در طی هولوکاست، که در آن بخش قابل توجهی از جامعه یهودی نروژ توسط آلمان نازی کشته شد، جمعیت ویران شد. یهودیان همچنان از کوچکترین اقلیتهای قومی و مذهبی نروژ هستند. سده‌های میانه. اولین اشاره به یهودیان در ادبیات نورس در" Postola sögur" در ایسلند در سده سیزدهم یافت شد، جایی که آنها به
در ایسلند در سده سیزدهم یافت شد، جایی که آنها به همراه مشرکان عام تر ذکر می‌شوند. در ادبیات این زمان از یهودیان به عنوان "gyðingar" , "juði" یا به صورت لاتین "judeus" یاد می‌شد. همچنین در حماسه‌های ادبی پسین ایسلندی، مانند حماسه "Gyðinga" (حماسه یهودیان)، از یهودیان با عبارات نامطلوبی یاد شده‌است. با این حال، منابعی وجود دارد که یهودستیزی را در نروژ در سده میانه به دلیل ساده مبنی بر عدم وجود یهودیان در این کشور، مورد مناقشه قرار می‌دهند. به عنوان مثال، در یک مطالعه جامع از اسناد معاصر، مانند وصیت نامه‌ها،
مطالعه جامع از اسناد معاصر، مانند وصیت نامه‌ها، قراردادها و پرونده‌های حقوقی، از یهودیان یا جامعه یهودیان در نروژ نامی برده نشده‌است. هولوکاست. آلمان نروژ را در ۹ آوریل ۱۹۴۰ اشغال کرد و تعدادی از نروژی‌ها بلافاصله دستگیر شدند و دو ماه بعد نیروهای اشغالگر اولین اردوگاه زندانیان را در اولون، خارج از برگن ایجاد کردند. بسیاری از یهودیانی که می‌توانستند از کشور فرار کردند. «تقریباً دو سوم یهودیان از نروژ فرار کردند». از این تعداد، حدود ۹۰۰ یهودی توسط جنبش مقاومت نروژ به خارج از کشور قاچاق شدند، عمدتاً به سوئد
نروژ به خارج از کشور قاچاق شدند، عمدتاً به سوئد اما برخی نیز به انگلستان منتقل شدند. در سال ۱۹۴۲، پیش از آغاز اخراج، حداقل ۲٬۱۷۳ یهودی در نروژ زندگی می‌کردند. از این تعداد، هزار و ۶۴۳ نفر شهروند نروژ، ۲۴۰ نفر شهروند خارجی و ۲۹۰ شهروند فاقد تابعیت بودند. حداقل ۷۶۵ یهودی در دست آلمانی‌ها کشته شدند. فقط بین ۲۸ تا ۳۴ نفر از افراد تبعید شده زنده مانده بودند.
روابط افغانستان و کانادا به روابط بین افغانستان و کانادا گفته می‌شود. دولت کانادا در ژانویه ۲۰۰۹ اعلام کرد که افغانستان را به فهرست کشورهای ترجیحی خود برای دریافت کمک‌های خارجی اضافه می‌کند. این فهرست شامل ۱۸ کشور و کرانه باختری و منطقه کارائیب است. تاریخ. شروع روابط. روابط رسمی بین افغانستان و کانادا بلافاصله اتفاق نیفتاد، اما با گذشت زمان توسعه یافت. مشارکت کانادایی‌ها در افغانستان به دهه ۱۹۶۰ و با ایجاد اولین برنامه کمک توسعه کانادایی به افغانستان برمی گردد. با افزایش نیاز به هماهنگی بیشتر آژانسهای
گردد. با افزایش نیاز به هماهنگی بیشتر آژانسهای انکشافی که در آنجا کار می‌کنند، دولت کانادا تصمیم به برقراری روابط کامل دیپلماتیک با افغانستان در سال ۱۹۶۸ گرفت. در سال ۱۹۷۱، کمک‌های کانادایی به افغانستان شامل ۲۵۷۰۰۰ بوشل گندم بود که در آن خشکسالی تولید محصولات غلات را کاهش داده بود. جنگ شوروی و افغانستان. جنگ شوروی و افغانستان در سال ۱۹۷۹ و استقرار یک رژیم غیر دموکراتیک در افغانستان باعث قطع روابط دیپلماتیک کانادا شد. حتی پس از خروج جماهیر شوروی از افغانستان در سال ۱۹۸۹، دو کشور روابط کامل دیپلماتیک را
در سال ۱۹۸۹، دو کشور روابط کامل دیپلماتیک را برقرار نکردند و با وجود تلاش‌های کمک‌های بشردوستانه کانادا در دهه ۱۹۹۰، روابط بسیار ناچیز بود. دوره طالبان. طالبان در سال ۱۹۹۶ کنترل افغانستان را در دست گرفتند. کانادا به یک منتقد صریح نقض حقوق بشر طالبان علیه شهروندان افغانستان تبدیل شد. کانادا به رغم محدودیت طالبان در آژانس‌های امدادی به ارائه کمک‌های بشردوستانه به این کشور ادامه داد.
کسنیا پرووا (؛ زادهٔ ) کماندار اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
جمهوری خلق تووا (؛ ینگه‌الفبا: "Tьvа Arat Respuʙlik")، که تا سال ۱۹۲۶ به نام جمهوری خلق توننا تووا شناخته می‌شد، یک دولت سوسیالیستی با رسمیت محدود بود که میان سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۴۴ وجود داشت. این کشور در همان منطقه تحت‌الحمایه پیشین تووا در امپراتوری روسیه یا جمهوری تووای امروزی در فدراسیون روسیه قرار دارد. اتحاد شوروی و مغولستان تنها کشورهایی در جهان بودند که این کشور را به رسمیت می‌شناختند (به ترتیب در ۱۹۲۴ و ۱۹۲۶). این کشور بیشتر به عنوان دولت دست‌نشانده شوروی شناخته می‌شد و پس از یک دوره افزایش نفوذ
شوروی شناخته می‌شد و پس از یک دوره افزایش نفوذ شوروی، سرانجام در اکتبر ۱۹۴۴ به جمهوری روسیه این اتحادیه پیوست.
ادوارد هوکر دیویی (۲۱ مه ۱۸۳۷–۲۱ دسامبر ۱۹۰۴)، معروف به ادوارد اچ دیویی یک پزشک آمریکایی بود. او پیشگام در روزه درمانی و مبتکر «طرح بدون صبحانه» بود. دوران حرفه‌ای. دیویی در ۱۸۶۴ از دانشکدهٔ پزشکی و جراحی دانشگاه میشیگان با مدرک پزشکی فارغ‌التحصیل شد و به عنوان کمک جراح در ارتش ایالات متحده خدمت کرد. وی از ۱۸۶۶ در مادویل، پنسیلوانیا شروع به کار کرد. کتاب "علم واقعی زندگی" دیویی (۱۸۹۵) تا ۱۹۰۸دست کم چهار بار تجدید چاپ شد. کتاب دوم او طرح "بدون صبحانه و روزه‌درمانی" (۱۹۰۰) مورد استقبال بسیاری واقع شد. تا ۱۹۲۱
(۱۹۰۰) مورد استقبال بسیاری واقع شد. تا ۱۹۲۱ سه ویرایش دیگر از آن منتشر و به فرانسه و آلمانی نیز ترجمه شد. استدلال دیویی این بود که مردم از صبحانه خوردن خودداری کنند و فقط دو وعده در روز غذا بخورند. وی تمام بیماری‌ها و مشکلات فیزیولوژیکی را ناشی از زیاده‌روی در غذا خوردن می‌دانست. او از روزه گرفتن‌های طولانی دفاع می‌کرد و معتقد بود که پرهیز از غذا می‌تواند جنون و اختلالات روانی را درمان کند. دیویی یک پروتستان بود و «طرح بدون صبحانه» او با انجیل مسیحی هماهنگ بود. جورج فردریک پنتیکاست اوانجلیست مقدمهٔ کتاب
بود. جورج فردریک پنتیکاست اوانجلیست مقدمهٔ کتاب "علم واقعی زندگی" را نوشته‌است. پذیرش عامه. نظرهای دیویی در اوایل قرن بیستم از پذیرش عامه برخوردار بود اما توسط متخصصان پزشکی پذیرفته نشد. در ۱۹۱۰، "مجله پزشکی بریتانیا" "با اشاره به اشتباهات پزشکی مطرح شده در کتاب طرح بدون صبحانه و روزه‌درمانی"، دیویی را «نویسنده‌ای غیر دقیق و کم‌ملاحظه» توصیف کرد.این مجله نتیجه گرفت که نظر وی در مورد این که روزه‌داری نوش‌داروی بیماری‌ها است با شواهد مستدل پشتیبانی نمی‌شود و «یک توهم احمقانه» است. پزشکی به نام ویلیام تیبلز
«یک توهم احمقانه» است. پزشکی به نام ویلیام تیبلز نوشت که روزه‌داری متعادل، مفید است اما باید تحت نظارتِ پزشکیِ مناسب انجام شود. وی خاطرنشان کرد که دیویی اصول روزه‌داری را به یک «افراط غیر منطقی» رسانده‌است. دیویی بر نویسندگان جانبی مانند هیروارد کرینگتون و والاس واتلز تأثیر گذاشت. لیندا هازارد، نویسنده "علم روزه داری"، زیر نظر دیویی تحصیل کرد. هازارد یک شیاد بود که به دلیل ترویج روزه داری به عنوان نوعی درمان مورد توجه قرار گرفته بود. او به خاطر وقوع چندین مرگِ ناشی از این نظریه در آسایشگاه محل کارش در
مرگِ ناشی از این نظریه در آسایشگاه محل کارش در اوایل قرن بیستم، توسط ایالت واشینگتن محکوم به زندان شد.