payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سنگدل یا سوره در، روستایی در دهستان گشت بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳۲ نفر (۷۹ خانوار) بوده‌است.
کیلر، روستایی در دهستان گشت بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۳ نفر (۲۶ خانوار) بوده‌است.
دروادی، روستایی در دهستان گشت بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۸ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
گروه بی‌دبلیو () شرکت کشتیرانی نروژی سنگاپوری است، که در سال ۱۹۵۵ توسط یوئه کونگ پاو و هلموت سوهمن تأسیس شد.
پاگوک، روستایی در دهستان گشت بخش مرکزی شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
وحشی‌ها () یک مجموعه تلویزیونی اینترنتی آمریکایی در ژانر درام است که توسط سارا استریچر برای آمازون پرایم ویدئو ساخته شده‌است. این مجموعه داستان گروهی از دختران نوجوان را روایت می‌کند که بعد از سقوط هواپیما در یک جزیره متروک برای بقا و زنده ماندن تلاش می‌کنند‌. گروه بازیگران اصلی سوفیا تیلور علی، رین ادواردز، شانون بری، جنا کلاوس، میا هیلی، هلنا هاوارد، ارانا جیمز، سارا پیدگئون، دیوید سالیوان، تروی وینبوش و ریچل گریفیتس هستند. فصل اول مجموعه در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۰ از پرایم ویدئو منتشر شد. "وحشی‌ها" نقدهای مثبتی
از پرایم ویدئو منتشر شد. "وحشی‌ها" نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و اجرای بازیگران، نویسندگی و داستان تحسین شد. در دسامبر ۲۰۲۰، برای فصل دوم تمدید شد و در ۶ مه ۲۰۲۲ منتشر شد. در ژوئیه ۲۰۲۲، سریال پس از دو فصل کنسل شد. داستان. گروهی از دختران نوجوان با گذشته‌های مختلف، بعد از سقوط هواپیمایشان در یک جزیره متروک برای زنده ماندن و بقا تلاش می‌کنند. مدتی بعد، مشخص می‌شود که سقوط آن‌ها تصادفی نبوده و آن‌ها موضوع یک آزمایش اجتماعی هستند. بازخورد. "وحشی‌ها" نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. راتن
نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. راتن تومیتوز با بررسی نظرات ۲۵ منتقد، اعلام کرد که ۹۲٪ آن‌ها نظر مثبت راجع به سریال داشته‌اند و به صورت میانگین نمره ۷٫۳ از ۱۰ به آن داده‌اند. متاکریتیک بر اساس نظرات ۱۱ منتقد، نمره ۷۶ از ۱۰۰ داده‌است که حاکی از «نظرات مطلوب» است.
فیلیپ سایس گیتارنواز، خواننده، ترانه‌سرا، مجری و تهیه‌کننده زاده ولز کانادایی-آمریکایی است. زندگی. سایس در آلبرستویث به دنیا آمد، خانواده او زمانی که او دو ساله بود به کانادا نقل مکان کردند و او در تورنتو بزرگ شد. والدین او، کنت و شیلا، به موسیقی اریک کلاپتون، رای کودر و دایر استریتس و دیگران گوش می‌دادند. عشق والدینش به موسیقی باعث عشق او به گیتار شد. پانزده ساله بود که در اولین گروه خود نواخت. سایس و بهترین دوستش، درامر کاسیوس پریرا، در طول دبیرستان با هم در گروه‌هایی می‌نواختند و تمرین گروه را در
با هم در گروه‌هایی می‌نواختند و تمرین گروه را در زیرزمین‌های خود برگزار می‌کردند. سبک سایس تحت تأثیر جیمی هندریکس و استیوی ری وان است که مرگ او در اوت ۱۹۹۰ بر این گیتاریست جوان تأثیر گذاشت. حرفه. سایس به‌سرعت به‌عنوان یک گیتاریست نوجوان از طریق کنسرت‌های منظم خود در کلوپ‌های تورنتو به شهرت رسید و به تدریج طرفداران خوبی پیدا کرد. سایس به همراه همسرش به لس آنجلس نقل مکان کرد تا حرفه موسیقی خود را گسترش دهد. سایس در سال ۲۰۱۵ پس از اینکه استیو واکسمن، معاون وارنر، موسیقی او را در حین پخش آهنگ‌ها در اسپاتیفای
موسیقی او را در حین پخش آهنگ‌ها در اسپاتیفای کشف کرد، با وارنر موزیک کانادا قرارداد امضا کرد.
کرید ۳ () فیلم درام ورزشی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۳ به کارگردانی و بازی مایکل بی. جردن (در نخستین تجربهٔ کارگردانی) است که از فیلم‌نامه‌ای به نویسندگی کینان کوگلر و زک بیلین ساخته شد. این فیلم دنبالهٔ "کرید ۲" (۲۰۱۸)، سومین قسمت در مجموعهٔ "کرید" و به‌طور کلی نهمین فیلم در مجموعهٔ سینمایی "راکی" به‌شمار می‌رود. دیگر بازیگران شامل تسا تامپسون، جاناتان میجرز، وود هریس، فلوریان مونتئانو، و فیلیسیا رشاد می‌شود. این نخستین فیلم این مجموعه است که سیلوستر استالونه در نقش راکی بالبوآ در آن حضور ندارد، به رغم آنکه او
نقش راکی بالبوآ در آن حضور ندارد، به رغم آنکه او در کنار کارگردان "کرید" (۲۰۱۵) یعنی رایان کوگلر، هنوز یکی از تهیه‌کنندگان فیلم می‌باشد. سومین فیلم "کرید" به‌طور رسمی در سپتامبر ۲۰۱۹ اعلام شد و در اکتبر ۲۰۲۰، جردن برای کارگردانی و ایفای نقش مجدد استخدام شد. میجرز و سایر بازیگران بین نوامبر ۲۰۲۱ و سپتامبر ۲۰۲۲ به این پروژه پیوستند و تأیید شد که استالونه برای بازی انتخاب نشده‌است. تصویربرداری اصلی از اواخر ژانویهٔ ۲۰۲۲ تا آوریل در جورجیا، تمپا، فلوریدا، و لس آنجلس، کالیفرنیا صورت گرفت. این نخستین فیلمی است
آنجلس، کالیفرنیا صورت گرفت. این نخستین فیلمی است که به‌وسیلهٔ مترو گلدوین مایر تحت مالکیت آمازون توزیع شده‌است، که توزیع کننده قبلی، یونایتد آرتیستس، در روز اکران فیلم به دلیل شکست مالی فیلم‌های فصل جوایز ۲۰۲۲ متوقف شد. "کرید ۳" نخستین نمایش جهانی خود را در ۹ فوریهٔ ۲۰۲۳ در مکزیکوسیتی داشت و در ۳ مارس به‌وسیلهٔ مترو گلدوین مایر در ایالات متحده و برادران وارنر پیکچرز به‌صورت بین‌المللی منتشر شد. در حال حاضر این فیلم بیش از ۲۷۳ میلیون دلار فروش داشته‌است و نقدهای عموماً مثبتی از طرف منتقدان دریافت کرده‌است.
عموماً مثبتی از طرف منتقدان دریافت کرده‌است. داستان. پنج سال پس از واقیع کرید ۲، و تسلط بر دنیای بوکس، آدونیس کرید در زندگی حرفه‌ای و هم در زندگی خانوادگی خود پر رونق بوده‌است. هنگامی که یک دوست دوران کودکی و اعجوبه سابق بوکس، دام اندرسون، پس از گذراندن یک دوره محکومیت طولانی در زندان دوباره برمی‌گردد می‌شود، او مشتاق است ثابت کند که سزاوار قهرمانی رینگ بوکس است. رویارویی بین دوستان سابق چیزی بیش از یک دعوا است. برای تسویه حساب، دانی باید آینده خود را در خط مقدم مبارزه با دام قرار دهد - مبارزی که چیزی برای
مقدم مبارزه با دام قرار دهد - مبارزی که چیزی برای از دست دادن ندارد. تولید. پیش‌تولید. در فوریه ۲۰۲۰، زک بایلین به عنوان فیلمنامه‌نویس معرفی شد، و مایکل بی. جردن تأیید شد که نقش خود را در نقش آدونیس کرید بازی کند. در اکتبر ۲۰۲۰، گزارش شد که جردن علاوه بر تکرار نقش آدونیس کرید، کرید ۳ را نیز کارگردانی خواهد کرد که اولین کارگردانی او بود. تهیه‌کنندگان ابراز علاقه کردند که جردن به عنوان کارگردان کار کند، و ایروین وینکلر اظهار داشت که او شخصاً این موقعیت را به بازیگر پیشنهاد داده‌است. در آوریل ۲۰۲۱، سیلوستر
بازیگر پیشنهاد داده‌است. در آوریل ۲۰۲۱، سیلوستر استالونه اعلام کرد که در نقش راکی بالبوآ در این فیلم ظاهر نخواهد شد. در ژوئن ۲۰۲۱، جاناتان میجرز برای به تصویر کشیدن دشمن آدونیس وارد گفتگو شد. در نوامبر ۲۰۲۱، رسماً تأیید شد که میجرز در این فیلم ظاهر خواهد شد. فیلمبرداری. تصویربرداری اصلی در اواخر ژانویه ۲۰۲۲ آغاز شد. فیلمبرداری در ۶ آوریل ۲۰۲۲ به پایان رسید. انتشار. کرید ۳ در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۲۳ در مکزیکو سیتی اکران شد. قرار است در ۳ مارس در ایالات متحده اکران شود. این فیلم در ابتدا قرار بود در ۲۳ نوامبر
شود. این فیلم در ابتدا قرار بود در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۲ توسط یونایتد آرتیستس در ایالات متحده اکران شود. ایالات، و برادران کارنر در سطح بین‌المللی، اما در ۲۸ ژوئیه، به ۳ مارس ۲۰۲۳ به تعویق افتاد. بازخورد. گیشه. پیش‌بینی می‌شد در ایالات متحده و کانادا، "کرید ۳" در آخر هفته افتتاحیه خود از ۴۰۰۷ سالن سینما که در اختیار دارد ۳۸ تا ۴۰ میلیون دلار بفروشد. این فیلم در روز اول اکران ۲۲ میلیون دلار به دست آورد که شامل ۵ میلیون دلار از پیش نمایش‌های چهارشنبه و پنجشنبه شب (بهترین مجموع سه‌گانه) بود که برآوردها را به ۵۰
(بهترین مجموع سه‌گانه) بود که برآوردها را به ۵۰ میلیون دلار افزایش داد. آخر هفته در مجموع ۵۸ میلیون دلار بود که در صدر باکس آفیس قرار گرفت و بهترین آخر هفته افتتاحیه یک فیلم ورزشی را رقم زد. منتقدان. تماشاگرانی که توسط سینماسکور مورد بررسی قرار گرفتند به فیلم نمره متوسط "A–" در مقیاس A+ تا F دادند، در حالی که آنهایی که توسط پست‌ترک شرکت کردند ۹۲٪ نمره مثبت به آن دادند و ۸۰٪ گفتند که قطعاً دیدن این فیلم را توصیه می‌کنند. دنباله. در ۲ فوریه ۲۰۲۳، مایکل بی. جردن تأیید کرد که چهارمین فیلم کرید «مطمئناً» در حال
تأیید کرد که چهارمین فیلم کرید «مطمئناً» در حال تولید است و اسپین‌آف‌هایی نیز در نظر گرفته شده‌است.
اوله یورگنسن ریچتر (به نروژی: Ole Jørgensen Richter)، زاده ۲۳ مهٔ ۱۸۲۹ و در گذشته به تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۸۸۸، در سن ۵۹ سالگی، یک سیاستمدار، وکیل دادگاه عالی و نخست‌وزیر نروژ در استکهلم در دوره اتحاد سوئد-نروژ، از سال ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۸ میلادی بود. اوله ریچتر به دنبال اختلافاتی که با یوهان اسوردروپ داشت، اقدام به خودکشی کرد و در سن ۵۹ سالگی به زندگی خود پایان داد. خودکشی. گویا در سال ۱۸۸۴ میلادی، پادشاه وقت سوئد، اسکار دوم، اوله ریچتر را برای تشکیل دولت برگزید. این گزینش باعث اعتراض یوهان اسوردروپ شد. اوله ریچتر، خود
باعث اعتراض یوهان اسوردروپ شد. اوله ریچتر، خود نیز با این گزینش مخالف بود و نهایتاً موفق شد، پادشاه را متقاعد کند که این مأموریت را به یوهان اسوردروپ، واگذار کند. به این ترتیب، بعد از تشکیل دولت توسط یوهان اسوردروپ؛ و احراز مقام نخست‌وزیری نروژ در اتحاد با سوئد توسط وی؛ یوهان اسوردروپ، اوله ریچتر را به مقام نخست‌وزیر نروژ در استکهلم، منصوب کرد.با این حال، رابطه با یوهان اسوردروپ باعث ایجاد مشکلاتی شد. اختلافات سیاسی آنها زمانی آشکار شد که یوهان اسوردروپ در آوریل ۱۸۸۵ دوست اوله ریچتر، وزیر ارتش، (Ludvig
در آوریل ۱۸۸۵ دوست اوله ریچتر، وزیر ارتش، (Ludvig Daae) را از دولت بیرون کرد. سپس به دنبال مذاکرات با دولت سوئد در مورد سازماندهی مجدد سرویس خارجی، اختلاف نظرها تشدید شد. و زمانی که یوهان اسوردروپ از سیاست کلیسا که برادر زاده خود او نمایندگی می‌کرد، دفاع کرد، این اختلاف به اوج خود رسید. تحت این شرایط اوله ریچتر، خود را در یک موقعیت غیرممکن حس می‌کرد؛ زیرا از یک طرف از جانب هواداران اسوردروپ، تحت فشار بود؛ و از طرف دیگر از جانب یک گروه از اعضای حزب ونستره، که خواستار سیاست خالص حزبی بودند. زمانی که
که خواستار سیاست خالص حزبی بودند. زمانی که بیورنسون، نامه خصوصی اوله ریچتر، را که در سال ۱۸۸۶ به وی نوشته بود، منتشر کرد، ضربه روحی سختی متوجه اوله ریچتر، شد. در این نامه وی یوهان اسوردروپ را متهم به شراکت در ایجاد یکسری مشکلات سیاسی کرده بود. ۶ روز بعد از انتشار این نامه، اوله ریچتر برای بار اول سعی به خودکشی کرد، اما تلاش وی ناکام ماند. در ۶ ژوئن، ولیعهد وقت گوستاو، که تحت نظارت اسکار دوم، فرمانروای نروژ محسوب می‌شد؛ حکم برکناری اوله ریچتر را به وی ابلاغ کرد. و در ۱۵ ژوئن، ۱۸۸۸ میلادی، اوله ریچتر، در
کرد. و در ۱۵ ژوئن، ۱۸۸۸ میلادی، اوله ریچتر، در هتلی در استکهلم، با شلیک گلوله ای به خود، به زندگی خود خاتمه داد.
خداداد نام یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به تهیه‌کنندگی سعید سعدی و به کارگردانی علی غفاری است که در سال ۱۴۰۰ تولید و در نوروز ۱۴۰۱ از شبکه ۲ سیما پخش شد. خلاصه داستان. خداداد باید برای دختر کوچکش جهیزیه فراهم کند تا او را به خانه بخت بفرستد، اما با ماجراهای زیادی روبه‌رو می‌شود.. بازیگران. رضا ناجی پیام دهکردی سوسن پرور علی صبوری زهره حمیدی شیرین بینا سارا باقری مهرزادجعفری مهرنازبیات نصرت میرعظیمی امیرحسین غفاری کوثرحیدری آرش نوذری آرش تاج تهرانی افشین نخعی سیاوش طهمورث منابع. یک مجموعه طنز با حال و هوای
سیاوش طهمورث منابع. یک مجموعه طنز با حال و هوای خانواده‌های ایرانی
مارگریت دوئَن راهبه‌ای عارف بود. او یک اثر به زبان لاتین، دو اثر به زبان فرانکوپروونسال (آرپیتان) و شمار زیادی نامه از خود بر جای گذاشت. مارگریت از خاندان اربابی اوئن در بوژوله بود. این خاندان از سال ۱۳۸۲ میلادی به علت نداشتن وارث مرد، دیگر ادامه پیدا نکرد. مارگریت تا انقلاب فرانسه (۱۷۸۹ میلادی) به صورت محلی مقدس شمرده می‌شد، ولی به‌طور رسمی نه قدیس و نه آمرزیده شد. از زادروز وی اطلاعات موثقی در دست نیست، فقط می‌دانیم که او از سال ۱۲۸۶ میلادی آغاز به نوشتن کرد و در سال ۱۲۸۸ میلادی سرپرست دِیر شد. پدرش،
کرد و در سال ۱۲۸۸ میلادی سرپرست دِیر شد. پدرش، گیشار دوئن، در وصیت‌نامه خود در سال ۱۲۹۷ میلادی از او نام برد. مارگریت دوئن در ۱۱ فِوریه سال ۱۳۱۰ میلادی درگذشت.
میدان دانته یک میدان عمومی بزرگ در ناپل، ایتالیا است که به افتخار شاعر ایتالیایی دانته آلیگری نامگذاری شده‌است. تندیس این شاعر قرن نوزدهمی نیز که توسط "تیتو آنجلینی" ساخته شده، در این میدان و در مجاور مدرسه شبانه‌روزی ویکتور امانوئل دوم نصب شده‌است. بررسی اجمالی. در اصل "لارگو دل مرکاتلو" -به معنی بزرگتر از مرکاتلو- نامیده می‌شد، زیرا از سال ۱۵۸۸ یکی از دو بازار شهر که در این میدان برگزار می‌شد، در مقایسه با "بازار میدان مرکاتو، بزرگتر و قدیمی تر بود." از دیگر رویدادهای مهم میدان دانته، ساخت "دروازه آلبا"
رویدادهای مهم میدان دانته، ساخت "دروازه آلبا" در سال ۱۶۲۵ در موقعیت شمال غربی میدان بود، که برای تسهیل ارتباط با روستاهای اطراف ایجاد شد. در حال حاضر این دروازه از میدان دانته به خیابان آلبا منتهی می‌شود که مرکز فروش کتاب و آلات موسیقی است. ساختار فعلی این میدان در نیمه دوم قرن هجدهم توسط معمار لوئیجی وانویتلی شکل گرفت. تغییراتی نظیر ساخت "بنای یادبود کارلوس سوم"، بین سال‌های ۱۷۵۷ تا ۱۷۶۵ به طول انجامید که نتیجه آن ایجاد یک نیم دایره بزرگ، مماس با دیوارهای مدرسه ویکتور امانوئل دوم بود که به صورت افقی
مدرسه ویکتور امانوئل دوم بود که به صورت افقی "دروازه آلبا" را در غرب میدان با دیوار مدرسه ادغام کرد و "کلیسای سن میشل" را در جناح شرق میدان قرار داد. در بال‌های منحنی غربی و شرقی ساختمان مدرسه، بیست و شش مجسمه (سه مجسمه اثر جوزپه سانمارتینو) نصب شده‌اند که نمایانگر فضایل کارلوس سوم هستند. در طاق مرکزی بنا هم قرار بود مجسمه سوارکاری وی را نصب کنند، اما این مجسمه هیچگاه ساخته نشد. یک برج ساعت هم در مرکز این ساختمان ساخته شد که مربوط به دوره‌های بعدی است. در مرکز میدان، مجسمه بزرگی از دانته آلیگری، کار مجسمه
میدان، مجسمه بزرگی از دانته آلیگری، کار مجسمه سازان "تیتو آنجلینی" و "توماسو سولاری جونیور" قرار دارد که در ۱۳ ژوئیه ۱۸۷۱ (تاریخ نامگذاری میدان به نام شاعر بزرگ) از آن رونمایی شد و بر روی پایه ای طراحی شده قرار گرفت. در سال ۲۰۰۲ بعد از ساخت "ایستگاه دانته خط ۱ مترو" در محوطه میدان توسط "مهندس ریکاردو رگا"، میدان دانته از نو طراحی و بازسازی شده و به محدوده عابرپیاده تبدیل شد.
رافائل پایتون خانواده‌ای از موشک‌های هوابه‌هوا (AAMs) است که توسط شرکت اسرائیلی سازندهٔ جنگ‌افزار، سامانه‌های دفاعی پیشرفته رافائل، که سابقاً سازمان توسعهٔ جنگ‌افزار رافائل نام داشت، ساخته شده‌است. این موشک‌ها توسط شرکت مادر، برای مقاصد صادراتی، نام غربی "پایتون" را به خود اختصاص دادند که با پایتون-۳ در سال ۱۹۷۸ شروع شد. از آن زمان، این سیستم، توسعهٔ بیشتری یافت و موشک‌هایی چون پایتون-۴، پایتون-۵، دربی و همچنین سیستم پیشرفتهٔ دفاع هوایی مبتنی بر زمین موسوم به اسپایدر (SPYDER) تولید شدند. در حال حاضر، این
به اسپایدر (SPYDER) تولید شدند. در حال حاضر، این موشک‌ها در خدمت نیروهای مسلح بیش از پانزده کشور از سراسر جهان هستند. طراحی و توسعه. در دههٔ ۱۹۵۰، نیروی هوایی اسرائیل (IAF) برای ارتقای صنعت دفاعی داخلی و کاهش وابستگی به واردات، الزاماتی را برای یک موشک هوابه‌هوای ساخت داخل ارائه کرد. سازمان توسعه جنگ‌افزار رافائل برای توسعهٔ موشک شفریر، قراردادی را ثبت کرد و این موشک، در سال ۱۹۶۳ با جت‌های میراژ ۳ اسرائیلی وارد وضعیت عملیاتی شد، اما نیروی هوایی از عملکرد آن ناراضی بود و در طول جنگ شش‌روزه، هیچ‌گونه شلیک
آن ناراضی بود و در طول جنگ شش‌روزه، هیچ‌گونه شلیک موفق هوایی با آن حاصل نشد. نسخهٔ بهبودیافتهٔ شفریر، با نام شفریر-۲ در سال ۱۹۷۱ معرفی شد و تبدیل به یکی از موفق‌ترین موشک‌های هوابه‌هوا شد. در طول جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳، نیروی هوایی اسرائیل، ۱۷۶ موشک شفریر-۲ را پرتاب و ۸۹ هواپیمای دشمن را منهدم کرد. شفریر-۲ همراه با هواپیماهای ساخت اسرائیل، به کشورهای آمریکای جنوبی صادر شد. پس از شفریر-۲، موشک‌های جدید ساخت رافائل، نام غربی پایتون را گرفتند. به‌همین دلیل است که موشک بعدی که توسط رافائل در اوایل دههٔ ۱۹۷۰
که موشک بعدی که توسط رافائل در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ ساخته شد، پایتون-۳ نام گرفت، اما پایتون-۱ یا پایتون-۲ وجود ندارد (آن‌ها شفریر-۱، شفریر-۲ بودند). پایتون-۳، بُرد و توانایی حملات همه‌جانبه را بهبود بخشید و در طول جنگ لبنان در سال ۱۹۸۲ و پیش از آن، توانایی خود را ثابت کرد و ۳۵ هواپیمای دشمن را نابود کرد. جمهوری خلق چین، تحت تأثیر عملکرد موفق پایتون-۳، نسخه‌ای از این موشک را تحت لیسانس اسرائیل و با. عنوان پی‌ال-۸، تولید کرد پایتون-۴، نمونهٔ جدیدی بود که در اواسط دههٔ ۱۹۸۰، تولید شد و قابلیت هدایت موشک از طریق
دههٔ ۱۹۸۰، تولید شد و قابلیت هدایت موشک از طریق کلاه خلبان، به آن اضافه شد. در دهه ۱۹۹۰ رافائل توسعهٔ پایتون-۵ را آغاز کرد که به جستجوگر تصویری الکترواپتیکال پیشرفته با قابلیت قفل کردن موشک، پس از پرتاب، مجهز بود. این موشک جدید در سال ۲۰۰۳ در نمایشگاه هوایی پاریس به نمایش گذاشته شد و برای استفاده توسط جنگنده‌های اف-۱۵آی ("رعد") و اف-۱۶آی سوفا ("طوفان") در نظر گرفته شد. گفته می‌شود که پایتون-۵ یک موشک همه‌جانبه است، به این معنی که می‌تواند بدون توجه به موقعیت هدف، نسبت به جهت و موقعیت هواپیمای شلیک‌کننده،
هدف، نسبت به جهت و موقعیت هواپیمای شلیک‌کننده، به سمت هدف شلیک شود. این موشک می‌تواند پس از پرتاب، روی اهداف موردنظر قفل شود، حتی زمانی که اهداف، تا ۱۰۰ درجه از دید هواپیمای شلیک‌کننده فاصله داشته باشند. انواع. شفریر-۱. شفریر-۱ در سال‌های ۱۹۵۹–۱۹۶۴ برای برآورده کردن نیازهای نیروی هوایی اسرائیل به یک موشک هوابه‌هوا ساخت داخل، توسعه یافت. هدف از این برنامه، تقویت توانایی‌های صنایع دفاعی داخلی و کاهش اتکا به واردات خارجی بود. ترس از وابستگی خارجی، بعداً در زمانی که فرانسه صادرات جنگ‌افزار به اسرائیل را ممنوع
که فرانسه صادرات جنگ‌افزار به اسرائیل را ممنوع کرد، ثابت شد. شفریر-۱ برای استفاده در جت‌های میراژ ۳ ساخت فرانسه در نظر گرفته شده بود. نخستین آزمایش‌ها در سال ۱۹۶۳ در فرانسه انجام شد. با این‌حال، عملکرد این موشک، به قدری ضعیف بود که بلافاصله کار روی نسخهٔ بهبودیافتهٔ بعدی، یعنی شفریر-۲ آغاز شد. شفریر-۲. شفریر-۲ با ۸۹ مورد سرنگونی هواپیماها در جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ اعتبار یافت. این مدل، در مجموع عمر خدمتی خود، ۱۰۶ هواپیما را سرنگون کرد. پایتون-۳. پایتون-۳ یک موشک هوابه‌هوای بسیار بهبودیافته با توانایی
یک موشک هوابه‌هوای بسیار بهبودیافته با توانایی حملهٔ همه‌جانبه، سرعت، بُرد و عملکردی بهتر است. این موشک، در طول جنگ لبنان در ۱۹۸۲ و پیش از آن، عملکرد خوبی داشت و ۳۵ مورد سرنگونی را به ثمر رساند (منابع دیگر ادعا می‌کنند ۵۰ مورد). نیروی هوایی چین کاملاً تحت تأثیر این موشک قرار گرفت و هزینهٔ تولید تحت لیسانس این موشک را پرداخت کرد و در فاصلهٔ مارس ۱۹۸۸ تا آوریل ۱۹۸۹، انتقال فناوری به چین کامل شد و در بهار ۱۹۸۹، موشک ساخته‌شده در چین موسوم به پی‌ال-۸، گواهینامه دولتی دریافت کرد. تأمین‌کنندهٔ اصلی این موشک،
دولتی دریافت کرد. تأمین‌کنندهٔ اصلی این موشک، کارخانهٔ ماشین‌آلات شرق شی‌آن، واقع در شی‌آن بود و همچنین گزارش شده‌است که چین یک سیستم دید روی کلاه خلبان (HMS) را برای این موشک توسعه داده‌است. پایتون-۴. پایتون-۴ یک موشک هوابه‌هوای نسل چهارم با قابلیت حملهٔ همه‌جانبه، همراه با سیستم دید روی کلاه خلبان (HMS) است. این موشک در دهه ۱۹۹۰ وارد خدمت شد و بر پایهٔ گزارش‌ها، جستجوگر موشک از فناوری آرایهٔ دوباندی فعال، مشابه موشک استینگر ایالات متحده (فروسرخ و فرابنفش) با قابلیت IRCCM (IR ECCM) برای کاهش تابش فروسرخ،
با قابلیت IRCCM (IR ECCM) برای کاهش تابش فروسرخ، برای کاهش اثربخشی پرتاب شراره توسط جنگنده‌های دشمن استفاده می‌کند. پایتون-۵. پایتون-۵ در حال حاضر تواناترین موشک هوابه‌هوای موجود در نیروهای دفاعی اسرائیل و یکی از پیشرفته‌ترین آن‌ها در جهان است. این موشک به‌عنوان یک موشک با بُرد فرابصری، قادر به قفل کردن پس از پرتاب (LOAL) است و توانایی شلیک از هر جهت (از جمله عقب) را دارد. این موشک دارای یک جستجوگر پیشرفته است که شامل یک جستجوگر فروسرخ الکترواپتیکال و هدایت تصویر فروسرخ است که منطقهٔ هدف را برای یافتن
تصویر فروسرخ است که منطقهٔ هدف را برای یافتن هواپیماهای متخاصم، اسکن می‌کند و در ادامه، بر روی آن قفل می‌کند. پایتون-۵ نخستین بار در جنگ اسرائیل و لبنان در سال ۲۰۰۶ و برای انهدام دو پهپاد ابابیل ساخت ایران در خدمت حزب‌الله لبنان توسط یک اف-۱۶ اسرائیلی، مورد استفاده قرار گرفت. در ۱۳ مه ۲۰۲۱ نیز یک هواپیمای اف-۱۶ اسرائیلی، یک پهپاد انتحاری شهاب را با استفاده از موشک هوابه‌هوای پایتون-۵ سرنگون کرد. سایر انواع توسعه‌یافتهٔ پایتون. دِربی. موشک دِربی که با نام آلتو نیز شناخته می‌شود، یک موشک میان‌برد BVR (حدود
نیز شناخته می‌شود، یک موشک میان‌برد BVR (حدود ۵۰ کیلومتر) با آشیانه‌یابی راداری فعال است. دِربی اگرچه از نظر فنی، بخشی از خانوادهٔ «پایتون» نیست، اما این موشک یک نسخهٔ بزرگ‌شده از پایتون-۴ با آشیانه‌یابی راداری فعال است. آی-دِربی ئی‌آر. در ژوئن ۲۰۱۵، رافائل تولید این نسخه را تأیید کرد. در این نسخه، برد موشک دِربی به افزایش یافته‌است. این موشک، پس از توقف تولید «پایتون-۶» مبتنی بر موشک فلاخن داوود و جهت تولید موشکی با بُرد بیشتر از دربی توسعه یافت. در ماه مه ۲۰۱۹، گزارش شد که هند قصد دارد جنگنده‌های
ماه مه ۲۰۱۹، گزارش شد که هند قصد دارد جنگنده‌های سوخو-۳۰اِم‌کِی‌آی خود را به موشک‌های آی-دربی مسلح کند تا جایگزین موشک‌های ویمپل آر-۷۷ شوند. این موشک، پیش از این و در سال ۲۰۱۸، برای جنگنده‌های هال تجاس نیروی هوایی هند نیز انتخاب شده بود. اسپایدر (SPYDER). اسپایدر (SPYDER: Surface-to-air PYthon and DERby) یک سیستم پیشرفتهٔ پدافند هوایی زمین‌پایه است که با ایجاد تغییرات و ترکیب پایتون-۵ و دِربی، توسط شرکت رافائل ساخته شده‌است.
"برای دیگر کاربردها پانتومیم (ابهام‌زدایی) را ببینید." هنرمند میم یا فقط میم یا اداباز (از یونانی: μῖμος، میموس، به معنی: «مقلد، بازیگر») فردی است که از میم (ادا یا تقلید) به عنوان رسانهٔ نمایشی یا به عنوان هنر اجرا استفاده می‌کند. تقلید شامل نمایش یک داستان از طریق حرکات بدن، بدون استفاده از گفتار است. در زمان‌های قبل، در زبان انگلیسی، معمولاً به چنین مجری به عنوان "مامر" (Mummer) گفته می‌شد. ادابازی از کمدی صامت که در آن هنرمند شخصیتی را در یک فیلم یا نمایش هجو کوتاه، بدون صدا بازی می‌کند، متمایز می‌شود.
هجو کوتاه، بدون صدا بازی می‌کند، متمایز می‌شود. ژاک کوپو که به شدت تحت تأثیر کمدیا دلآرته و تئاتر نو ژاپنی قرار گرفته بود، در آموزش بازیگران خود از ماسک استفاده می‌کرد. شاگرد او اتین دکرو بسیار تحت تأثیر این موضوع قرار گرفت، شروع به کاوش و توسعهٔ امکانات میم کرد و میم بدنی را به شکلی بسیار تندیس‌وار تبدیل کرد و آن را خارج از قلمرو طبیعت‌گرایی قرار داد. ژاک لکوک با روش‌های آموزشی خود کمک قابل توجهی به توسعهٔ میم و تئاتر فیزیکال کرد. در نتیجه، تمرین میم از سال ۲۰۱۷ میلادی در فهرست میراث فرهنگی ناملموس در
سال ۲۰۱۷ میلادی در فهرست میراث فرهنگی ناملموس در فرانسه گنجانده شده‌است. تاریخچه. یونان و روم باستان. نوشتارهای اصلی: کمدی یونان باستان و تئاتر روم باستان، کمدی رومی اجرای میم در ابتدایی‌ترین زمان خود در یونان باستان آغاز شد. این نام از یک رقصندهٔ نقابدار به نام "پانتومیموس" گرفته شده‌است، اگرچه اجراها لزوماً بی‌صدا نبودند. اولین میم ثبت شده تلستِس (Telestēs) در نمایشنامهٔ مخالفان هفت‌گانهٔ تِب اثر آیسخولوس بود. میم تراژیک توسط پولادِس (Puladēs) از کیلیکا ساخته شد. میم کمیک توسط باتولوس (Bathullos) از
ساخته شد. میم کمیک توسط باتولوس (Bathullos) از اسکندریه ساخته شد. میم ("میموس") جنبه‌ای از تئاتر رومی از زمان‌های اولیهٔ آن بود، که در بداهه‌پردازی‌اش (اگر بدون شخصیت‌های کلیشه‌ای بود) به موازات لوده‌گری آتلان بود. این امر به تدریج شروع به جایگزینی آتلانائه به عنوان میان‌پرده‌ها [امبولیوم] یا پی‌نوشت‌ها [اکسودیوم] در صحنه‌های اصلی تئاتر کرد؛ و تنها رویداد دراماتیک در جشن فلورالیا در سدۀ دوم پیش از میلاد شد؛ و در سدۀ بعد پیشرفت‌های فنی را به دست پوبلیوس سیروس و دسیموس لابریوس دریافت کرد. میم تحت امپراتوری
و دسیموس لابریوس دریافت کرد. میم تحت امپراتوری با ثروت‌های مختلط در زمان امپراطوران مختلف به درام غالب رومی تبدیل شد، تراژان هنرمندان میم را تبعید کرد؛ کالیگولا از آنها حمایت می‌کرد؛ مارکوس آئورلیوس آن‌ها را کاهن آپولون کرد. خود نرون یک بازیگر میم بود. میم به دلیل نداشتن نقاب و حضور بازیگران زن و مرد از دیگر درام‌ها متمایز شد. شخصیت‌های کلیشه‌ای شامل نقش راهبر (یا آرشیمیموس[آ])، دلقک یا احمق‌ها، و ژیگول، یا عابد زناکار بودند. اروپای قرون وسطی. در اروپای قرون وسطی، شکل‌های اولیۀ میم مانند نمایش‌ مومرها و
وسطی، شکل‌های اولیۀ میم مانند نمایش‌ مومرها و نمایش‌های-ابلهانۀ بعدی تکامل یافتند. در اوایل پاریسِ سدۀ نوزدهم میلادی، ژان-گاسپار دبورو ویژگی‌های بسیاری را که در دوران مدرن شناخته شده‌اند، تثبیت کرد — فیگور خاموش با چهرۀ سفید. در تئاتر غیر-غربی. نمایش‌های مشابهی در سنت‌های نمایشی تمدن‌های دیگر مشهود است. تئاتر موزیکال کلاسیک هند، اگرچه اغلب به اشتباه «رقص» نامیده می‌شود، گروهی از فرم‌های نمایشی است که در آن اجراکننده روایتی را از طریق ژست‌های تلطیف‌شده، مجموعه‌ای از موقعیت‌های دست، و میم‌ها، توهمات و مناظر
از موقعیت‌های دست، و میم‌ها، توهمات و مناظر مختلف نمایش می‌دهد. تلاوت، موسیقی و حتی ضربات پا گاهی اوقات با اجرا همراه است. ناتیا شاسترا، رساله‌ای باستانی دربارۀ تئاتر توسط بهاراتا مونی، به اجرای بی‌صدا یا "موکابینایا" اشاره می‌کند. در کاتاکالی، داستان‌هایی از حماسه‌های هندی با حالات چهره، علائم دست و حرکات بدن بیان می‌شود. اجراها با آهنگ‌هایی همراه می‌شوند که داستان را روایت می‌کنند در حالی که بازیگران صحنه را بازی می‌کنند و به دنبال آن جزئیات بازیگر بدون پشتوانۀ پس‌زمینۀ آهنگ روایی ارائه می‌شود. سنت نو
پشتوانۀ پس‌زمینۀ آهنگ روایی ارائه می‌شود. سنت نو ژاپنی به دلیل استفاده از ماسک و سبک اجرای بسیار فیزیکی، تأثیر زیادی بر روی بسیاری از متخصصین میم و تئاتر معاصر از جمله ژاک کوپو و ژاک لکوک گذاشته است. بوتو، اگرچه اغلب به عنوان یک فرم رقص شناخته می‌شود، ولی توسط متخصصین مختلف تئاتر نیز پذیرفته شده است.
گرجستان دارای یک سنت سلطنتی است که ریشه آن به دوره هلنیستی می‌رسد. پادشاهی قرون وسطایی گرجستان که توسط سلسله باگریونی اداره می‌شد، میراثی از خود بر جای گذاشته‌است که حتی در دوران مدرن نیز در گرجستان باقی مانده‌است. ویژگی‌ها و نمادهای مرتبط با سلطنت باگریونی در ایجاد ملت گرجستان و متعاقب ساختن تاریخ ملی بسیار مهم بوده‌است. حکومت آنها با انضمام سرزمین‌های گرجستان به امپراتوری روسیه در اوایل قرن نوزدهم پایان یافت، اگرچه چندین شاخه از این سلسله تا به امروز باقی مانده‌اند. اعاده سلطنت توسط گروه‌های سلطنت‌طلب
مانده‌اند. اعاده سلطنت توسط گروه‌های سلطنت‌طلب گوناگون در طول قرن بیستم مورد توجه قرار گرفت. اگرچه سیاست گرجستان از زمانی که این کشور استقلال خود را از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ بازیابی کرد، در چارچوب یک جمهوری نیمه ریاستی در جریان است، بحث در مورد سلطنت، به ویژه شکل قانون اساسی آن، در واقع هرگز متوقف نشده‌است. این موضوع اخیراً در میان یک بحران سیاسی در اواخر سال ۲۰۰۷ مطرح شد. بحث اخیر. بحث در مورد سلطنت مشروطه با بحران سیاسی که در اواخر سال ۲۰۰۷ در گرجستان ظهور کرد، احیا شد. خطبه ۷ اکتبر ۲۰۰۷ ایلیای