payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیاست مهمی که آنها در راه تنوچتیتلان با آن مواجه شدند تلاکسکالا بود. اگرچه تلکس کالتک در ابتدا با اسپانیایی‌ها و متحدان آنها دشمنی داشتند، بعداً به اسپانیایی‌ها اجازه ورود به شهر را دادند. تلکسکالان از طریق مالینچه و آگیلار برای اتحاد با اسپانیایی‌ها مذاکره کردند. سوابق تصویری بعدی تلکسکالان از این ملاقات، مالینچه را به عنوان یک چهره برجسته نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد که او ارتباط بین دو طرف را برقرار می‌کند، زیرا تلکسکالان به اسپانیایی‌ها هدایایی از غذا و زنان نجیب هدیه می‌دهد تا اتحاد را تقویت کنند. پس از
نجیب هدیه می‌دهد تا اتحاد را تقویت کنند. پس از چند روز در تلاکسکالا، کورتس سفر به تنوچتیتلان را از طریق چولولا (سایت مزوآمریکایی) ادامه داد. در آن زمان او توسط تعداد زیادی از سربازان تلاکسکالا همراه بود. اسپانیایی‌ها در چولولا پذیرایی شدند و چند روز در خانه ماندند. کاشفان ادعا کردند که چولولان‌ها از دادن غذا به آنها دست کشیدند، گودال‌های مخفی حفر کردند، سدی در اطراف شهر ساختند و ارتش بزرگ آزتک‌ها را در حومه پنهان کردند تا برای حمله به اسپانیایی‌ها آماده شوند. به نوعی، اروپایی‌ها از این موضوع مطلع شدند و در
به نوعی، اروپایی‌ها از این موضوع مطلع شدند و در یک حمله پیشگیرانه، چولولان‌ها را جمع کردند و قتل‌عام کردند. گزارش‌های بعدی ادعا کردند که مالینچه این طرح را کشف کرده‌است. به گفته دیاز، یک نجیب‌زاده چولولانی به او نزدیک شد و به او قول داد در صورت تغییر طرف، با پسر آن زن ازدواج کند. با تظاهر به همراهی با این پیشنهاد، به مالینش در مورد طرح گفته شد و بعداً تمام جزئیات را به کورتس گزارش داد. در قرون بعد، این داستان اغلب به عنوان نمونه ای از «خیانت» مالینچه به مردمش ذکر شده‌است. اما مورخان مدرن مانند حسیگ و
مردمش ذکر شده‌است. اما مورخان مدرن مانند حسیگ و تاونسند پیشنهاد کرده‌اند که کشف «قهرمانانه» مالینچه از طرح ادعا شده احتمالاً قبلاً یک داستان ساختگی بوده‌است که قصد داشت کورتس را برای توجیه سیاسی اقدامات خود، به مقامات دور اسپانیایی ارائه دهد. . به ویژه، هاسیگ پیشنهاد می‌کند که کورتس، به دنبال اتحادهای بومی قوی‌تر که منجر به تهاجم به تنوچتیتلان شود، با تاونسند برای هماهنگ‌کردن قتل‌عام همکاری کرد. چولولا قبل از پیوستن به امپراتوری آزتک یک یا دو سال قبل از تلاکسکالا حمایت کرده بود و از دست دادن آنها به عنوان
حمایت کرده بود و از دست دادن آنها به عنوان متحد ضربه سختی به تلکسکالان‌ها بود. ایالت آنها اکنون به‌طور کامل توسط آزتک‌ها محاصره شده بود. هاسیگ و دیگر مورخان ادعا می‌کنند که تلکسکالان حمله به چولولان‌ها را «آزمایش تورنسل» برای تعهد اسپانیایی‌ها به آنها می‌دانست. نیروهای ترکیبی در اوایل نوامبر ۱۵۱۹ به تنوچتیتلان رسیدند، جایی که موکتزوما در مسیری که به شهر منتهی می‌شد با آنها برخورد کرد. مالینش در میانه این رویداد بود و مکالمه بین کورتس و موکتزوما را ترجمه می‌کرد. گومارا می‌نویسد که موکتزوما «از طریق مالینچه
گومارا می‌نویسد که موکتزوما «از طریق مالینچه و آگیلار صحبت می‌کرد»، اگرچه سوابق دیگر نشان می‌دهند که مالینچه قبلاً مستقیماً ترجمه می‌کرد، زیرا او خودش به سرعت مقداری اسپانیایی را یادگرفته بود. سخنرانی گلدار موکتزوما، که از طریق مالینش در جلسه ایراد شد، توسط اسپانیایی‌ها ادعا شده‌است که نشان دهنده تسلیم است، اما این تفسیر توسط مورخان مدرن دنبال نمی‌شود. ماهیت تمایز گفتار را می‌توان با استفاده موکتزوما از تکپی‌اللهتولی توضیح داد. یک ثبت ناهواتل که به دلیل غیرمستقیم بودن و مجموعه پیچیده‌ای از پسوندهای احترامی
بودن و مجموعه پیچیده‌ای از پسوندهای احترامی معروف است. علیرغم توانایی ظاهری مالچینه در درک تکپی‌اللهتولی، ممکن است برخی نکات ظریف در ترجمه از بین رفته باشد. اسپانیایی‌ها، عمداً یا نه، ممکن است سخنان موکتزوما را اشتباه تفسیر کرده باشند. تنوشتیتلان در اواخر سال ۱۵۲۱ سقوط کرد و پسر مارینا توسط کورتس، مارتین کورتس در سال ۱۵۲۲ متولد شد. در طول این مدت، مالینچه یا مارینا در خانه‌ای که کورتس برای او در شهر کویوآکان، هشت مایلی جنوب تنوشتیتلان ساخته بود، اقامت داشت. شهر پایتخت آزتک در حال بازسازی بود تا به عنوان
شهر پایتخت آزتک در حال بازسازی بود تا به عنوان مکزیکو سیتی تحت کنترل اسپانیا عمل کند. کورتس مارینا را برای کمک به سرکوب شورش در هندوراس در ۱۵۲۴–۱۵۲۶، زمانی که او دوباره به عنوان مترجم خدمت کرد (او ممکن است گویش‌های مایا را فراتر از چونتال و یوکاتان می‌شناخت). هنگامی که در شهر کوهستانی اوریزابا در مرکز مکزیک بود، با خوان جارامیلو، یک هیدالگو اسپانیایی ازدواج کرد. برخی از محققان معاصر تخمین زده‌اند که او کمتر از یک دهه پس از فتح مکزیک-تنوچتیتلان، در مقطعی قبل از فوریه ۱۵۲۹ درگذشت. پسرش دون مارتین از او به
از فوریه ۱۵۲۹ درگذشت. پسرش دون مارتین از او به یادگار ماند که عمدتاً توسط پدرش بزرگ شد. خانواده، و یک دختر دونا ماریا، که توسط جارامیلو و همسر دومش دونا بئاتریز د آندرادا بزرگ شد. اگرچه مارتین اولین پسر کورتس و وارث نهایی کورتس بود، اما رابطه او با مارینا توسط مورخان برجسته اسپانیایی مانند فرانسیسکو لوپز د گومارا مستند ضعیفی بود. او هرگز به نام مارینا اشاره نکرد، حتی در کار او به عنوان مترجم کورتس. حتی در طول زندگی مارینا، او زمان کمی را با مارتین سپری کرد. اما بسیاری از محققان و مورخان فرزند چند نژادی او
اما بسیاری از محققان و مورخان فرزند چند نژادی او را با کورتس به‌عنوان آغاز نمادین جمعیت بزرگ مزوآمریکا مشخص کرده‌اند. نقش در فتح مکزیک. برای فاتحان، داشتن یک مترجم قابل اعتماد به اندازه کافی مهم بود، اما شواهدی وجود دارد که نقش و نفوذ مارینا همچنان بزرگتر بود. برنال دیاز دل کاستیلو، سربازی که در دوران پیری جامع‌ترین گزارش‌های شاهدان عینی، "Historia verdadera de la conquista de la Nueva España" («داستان واقعی فتح اسپانیا جدید») را ارائه کرد، مکرراً صحبت می‌کند. و با احترام از «بانوی بزرگ» دونا مارینا (همیشه
و با احترام از «بانوی بزرگ» دونا مارینا (همیشه از عنوان افتخاری Doña استفاده می‌کند). او می‌نویسد: «بدون کمک دونا مارینا، ما زبان اسپانیای جدید و مکزیک را نمی‌فهمیدیم.» رودریگز د اوکانا، یکی دیگر از فاتحان، اظهارات کورتس را نقل می‌کند که بعد از خدا، مارینا دلیل اصلی موفقیت او بود. شواهد به دست آمده از منابع بومی، هم در تفسیرهای مربوط به نقش او و هم در برجستگی او در نقاشی‌های کدکس که از رویدادهای فتح ساخته شده، جالب‌تر است. اگرچه برای برخی مارینا ممکن است به عنوان یک خائن شناخته شود، اما همه تلکسکالان او را
عنوان یک خائن شناخته شود، اما همه تلکسکالان او را چنین نمی‌دانستند. در برخی تصاویر، او را «بزرگ‌تر از زندگی»، گاهی بزرگ‌تر از کورتس، در لباس‌های غنی نشان می‌دادند، و اتحادی بین او و تلکسکالان به جای آنها و اسپانیایی‌ها نشان داده می‌شود. آنها به او احترام می‌گذاشتند و به او اعتماد می‌کردند و او را در نسل‌های بعد از تسخیر اسپانیا به این شکل به تصویر می‌کشیدند. برای مثال، در "Lienzo de Tlaxcala (تاریخ Tlaxcala)"، نه تنها کورتس به ندرت بدون اینکه مارینا در کنارش آماده باشد به تصویر کشیده می‌شود، بلکه او گاهی
آماده باشد به تصویر کشیده می‌شود، بلکه او گاهی به تنهایی نشان داده می‌شود و ظاهراً به‌عنوان یک مرجع مستقل وقایع را هدایت می‌کند. اگر او برای زندگی درباری آموزش دیده بود، همان‌طور که در روایت دیاز وجود دارد، رابطه او با کورتس احتمالاً از الگوی آشنای ازدواج در میان طبقات نخبگان بومی پیروی می‌کرد. نقش همسر ناهوا که از طریق یک اتحاد به دست می‌آید، کمک به شوهرش برای دستیابی به اهداف نظامی و دیپلماتیکش بود. مورخان امروزی به مهارت‌های دیپلماتیک مارینا اعتبار زیادی می‌دهند و برخی «تقریباً وسوسه می‌شوند که او را
می‌دهند و برخی «تقریباً وسوسه می‌شوند که او را فاتح واقعی مکزیک بدانند». در واقع، فاتحان قدیمی در مناسبت‌های مختلف به یاد می‌آورند که یکی از بزرگ‌ترین مهارت‌های او توانایی او در متقاعد کردن سایر بومیان به آنچه می‌توانست درک کند، این بود که ایستادن در برابر فلز (اسلحه) اسپانیایی و کشتی‌های اسپانیایی بی‌فایده است. برخلاف قسمت‌های قبلی گزارش دیاز دل کاستیو، پس از اینکه مارینا شروع به کمک به کورتس کرد، اسپانیایی‌ها در یک موقعیت دیگر مجبور به مبارزه شدند. اگر لامالینچه به دلیل مهارت‌های زبانی خود بخشی از فتح
لامالینچه به دلیل مهارت‌های زبانی خود بخشی از فتح مکزیک نبود، ارتباط بین اسپانیایی‌ها و مردم بومی بسیار سخت‌تر می‌شد. لامالینچه می‌دانست که چگونه در میان قبایل و طبقات خاص بومی با لحن‌ها و لحن‌های مختلف صحبت کند. برای مخاطبان ناهوا، او به صورت لفاظی، رسمی و بلند سخن گفت. این تغییر به رسمیت باعث شد ناهوا این تصور را ایجاد کند که او یک نجیب زنی است که می‌داند در مورد چه چیزی صحبت می‌کند. تصویر در مکزیک معاصر. تصویر مالینچ به یک کهن الگوی اسطوره ای تبدیل شده‌است که هنرمندان اسپانیایی‌تبار آمریکایی آن را در
که هنرمندان اسپانیایی‌تبار آمریکایی آن را در اشکال مختلف هنری نشان داده‌اند. شخصیت او در ابعاد تاریخی، فرهنگی و اجتماعی فرهنگ‌های اسپانیایی آمریکایی نفوذ می‌کند. در دوران مدرن و در چندین ژانر، او با یورونا (داستان فولکلور زنی که برای فرزندان از دست رفته گریه می‌کند) و سربازان مکزیکی (زنانی که در طول انقلاب مکزیک در کنار مردان جنگیدند) مقایسه می‌شود اقدامات شجاعانه ای داشت. میراث لامالینچه یکی از اسطوره‌های آمیخته با افسانه و نظرات مخالف مردم مکزیک در مورد زن افسانه ای است. برخی او را به‌عنوان چهره‌ای
زن افسانه ای است. برخی او را به‌عنوان چهره‌ای بنیان‌گذار ملت مکزیک می‌دانند، در حالی که برخی دیگر همچنان او را یک خائن می‌دانند - همان‌طور که ممکن است از یک افسانه فرض شود که او خواهر دوقلویی داشته که به شمال رفته‌است، و از لقب تحقیرآمیز "لا چینگادا" که با دوقلوی او مرتبط است. . مداخلات فمینیستی در شخصیت مالینش در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. کار روزاریو کاستلانوس بسیار مهم بود. چیکاناس شروع کرد از او به عنوان یک «مادر» یاد کرد زیرا آنها او را به عنوان نمادی برای دوگانگی و هویت پیچیده پذیرفتند. شعر بعدی کاستلانوس
و هویت پیچیده پذیرفتند. شعر بعدی کاستلانوس «مالچینه» او را نه به عنوان یک خائن، بلکه به عنوان یک قربانی دوباره معرفی کرد. فمینیست‌های مکزیکی از مالینش به‌عنوان زنی که بین فرهنگ‌ها گرفتار شده و مجبور به اتخاذ تصمیم‌های پیچیده شده بود، دفاع می‌کردند که در نهایت به‌عنوان مادر یک نژاد جدید عمل کرد. امروزه در زبان اسپانیایی مکزیکی، از واژه‌های "مالینشیسم" و "مالینچیستا" برای محکوم کردن مکزیکی‌هایی استفاده می‌شود که تصور می‌شود با ترجیح دادن بیان‌های فرهنگی خارجی، میراث فرهنگی خود را انکار می‌کنند. برخی از
خارجی، میراث فرهنگی خود را انکار می‌کنند. برخی از مورخان بر این باورند که لامالینچ قوم خود را از دست آزتک‌ها که در سراسر قلمرو هژمونی داشتند و از ساکنان آن خراج می‌خواستند نجات داد. برخی از مکزیکی‌ها نیز به او اعتبار می‌دهند که مسیحیت را از اروپا به دنیای جدید آورده‌است و به این دلیل که کورتس را انسانی‌تر از آنچه که در غیر این صورت می‌بود تحت تأثیر قرار داده‌است. با این حال، استدلال می‌شود که بدون کمک او، کورتس در فتح آزتک‌ها به این سرعت موفق نمی‌شد و به مردم آزتک زمان کافی برای انطباق با فن آوری و روش‌های
آزتک زمان کافی برای انطباق با فن آوری و روش‌های جدید جنگ می‌داد. از این منظر، او به عنوان کسی که با جانبداری از اسپانیایی‌ها به مردم بومی خیانت کرده‌است. اخیراً تعدادی از لاتین‌های فمینیست چنین طبقه‌بندی را به عنوان بذل قربانی تقبیح کرده‌اند. رئیس‌جمهور خوزه لوپز پورتیلو مجسمه ای از کورتس، دونا مارینا و پسرشان مارتین را سفارش داد که در مقابل خانه کورتس در بخش کویوآکان مکزیکو سیتی قرار داده شد. هنگامی که لوپز پورتیلو دفتر را ترک کرد، مجسمه به پارکی مبهم در پایتخت منتقل شد.
اساطیر پروسی دین چندخداپرستی از آن مردم پروسی باستان، مردمان بومیِ پروس پیش از جنگ صلیبی پروسی از سوی شوالیه‌های تتونیک بود. این دین به دیگر ایمان‌های بالتیک مانند اساطیر لیتوانیایی و لتونیایی نزدیک بود. افسانه‌ها و اساطیر پروسی زنده نماندند زیرا فرهنگ پروسی‌ها در سرآغاز سدهٔ ۱۸ میلادی آلمانی‌سازی شدند و فرهنگشان سرنگون شد. اطلاعات پاره‌پاره و ناقص پیرامون خدایان و تشریفات مذهبی آنان در رویدادنامه‌های قرون وسطایی گوناگون وجود دارد، اما بیشترشان نامعتبر هستند. هیچ منبع نوشتاری دربارهٔ دین پاگان پیش از
هستند. هیچ منبع نوشتاری دربارهٔ دین پاگان پیش از مسیحی‌سازی اجباری در سدهٔ ۱۳ میلادی وجود ندارد. بیشتر آنچه که دربارهٔ دین پروسی وجود دارد از منابع مشتبه سدهٔ ۱۶ به دست آمده‌است. پیشینه و منابع تاریخی. شوالیه‌های تتونیک، یک فرقه نظامی، در دهه ۱۲۲۰ جنگ صلیبی پروسی را آغاز نمود. هدف آن‌ها فتح کردن پروس و تبدیل کردن دین پروسی‌های پاگان به مسیحیت بود. شوالیه‌ها دژهای چوبی و سنگی ساختند، که برای پروسی‌ها غیرقابل‌تسخیر بود. با وجود اینکه پروسی‌ها پنج بار شورش کردند، تا دهه ۱۲۸۰ پروس کامل به‌دست شوالیه‌های تتونیک
تا دهه ۱۲۸۰ پروس کامل به‌دست شوالیه‌های تتونیک افتاد. استعمارگران آلمانی، لیتوانیایی، لتونیایی و لهستانی ساکن این منطقهٔ نابودشده شدند. تخمین زده می‌شود که در سال ۱۴۰۰ جمعیت پروسی‌ها ۱۰۰٬۰۰۰ تن بود و نیمی از جمعیت کل پروس را تشکیل می‌دادند. پروسی‌ها قربانی آلمانی‌سازی و همگون‌سازی فرهنگی شدند و به مرور زمان، حدود سدهٔ ۱۶ میلادی منقرض شدند. شوالیه‌ها دین پاگانیسم را اهریمنی می‌دانستند و آن را سزاوار نابودی کامل می‌دانستند و آن را مورد بررسی قرار نمی‌دادند؛ بنابراین آن‌ها علاقه‌ای به رسم و رسوم محلی نداشتند
آن‌ها علاقه‌ای به رسم و رسوم محلی نداشتند و گزارش دقیقی از اساطیر پروسی ارائه ندادند. تکه‌ها و قطعات قابل‌اعتماد اما تصادفی و پراکنده از خدایان و روایات را می‌توان در اسناد رسمی و رویدادنامه‌های تتونی یافت. تحت تأثیر اصلاحات پروتستانی، پناهگاه کاتولیک پیشین دولت شوالیه‌های تتونیک در سال ۱۵۲۵ به دوک‌نشین پروس لوتریان تغییر یافتو اختلافات دینی علاقهٔ تازه‌ای به دین پاگان پروسی به ارمغان آورد. همان موقع، دو اثر از مطالعات بنیادی فرهنگ پروسی ساخته شدند: "کتاب سودوی" و رویدادنامهٔ سیمون گروناو. در رابطه با
سودوی" و رویدادنامهٔ سیمون گروناو. در رابطه با نویسندگی، تاریخ و قابل اعتماد بودن "کتاب سودوی" بحث‌های دانشگاهی قابل‌توجهی وجود دارد. پانتئون پروسی. فهرست‌های نخستین. پیمان کریستبورگ در سال ۱۲۴۹ از کورخه، یک بت که در طول جشن‌های درو کردن و برداشت پرستیده می‌شد نام برده‌است. چندین کاربرد پیشنهادی شامل خدای خوراک (سیمون گروناو)، خدای آهنگری (مشابه اسواروگ اسلاوی و هفائستوس یونانی)، خدای آفریننده (گرفته شده از واژه لیتوانیایی "kurti -" به معنای ساختن) و خدای برداشت و تراشیدن، روح اهریمنی و خدای آتش می‌شود.
برداشت و تراشیدن، روح اهریمنی و خدای آتش می‌شود. برخی حتی خدا بودن آن را زیر سؤال بردند و پیشنهاد دادند که شاید نام یک عروسک ذرتی باشد. یک منبع قابل اعتماد دیگر تفاهم‌نامهٔ ۱۴۱۸ ("Collato Episcopi Varmiensis") نوشته‌شده توسط اسقف وارمیا به پاپ مارتین پنجم است. این نامه به پاپ دربارهٔ دستاورد شوالیه‌های تتونی در مسیحی‌سازی پروسی‌ها بود که دیگر "پاتولو" و "ناتریمپه" را نمی‌پرستیدند. بیشتر پژوهشگران این دو را خدایان جدا می‌پندارند، اما "پاتولو" (اهریمنی، جهنمی) همچنین می‌تواند یک صفت برای توصیف کردن
جهنمی) همچنین می‌تواند یک صفت برای توصیف کردن "ناتریمپه" باشد. با اقتباس از آثار پسین، "پاتولو" معمولاً به عنوان پکولس، خدای خشمگین جهان مردگان و "ناتریمپه" به عنوان پوتریمپو، خدای دریاها یا غلات شناخته می‌شوند.
هنزو گریسی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و جودوکار اهل برزیل است.
رافائل دوس آنجوس (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. دوس آنجوس یک رزمی‌کار ترکیبی حرفه‌ای برزیلی-آمریکایی است. او در حال حاضر در بخش‌های سبک وزن و میان وزن مسابقات قهرمانی مبارزه نهایی (سازمان یواف‌سی) رقابت می‌کند. او که از سال ۲۰۰۴ به صورت حرفه‌ای فعالیت می‌کند، قهرمان سابق سبک وزن یواف‌سی نیز هست.
لیدیا باچیچ (زبان کرواتی: Lidija Bačić؛ زادهٔ )، همچنین معروف به لی‌له، خواننده پاپ، مدل پین آپ و بازیگر اهل کرواسی است. باچیچ در سال ۲۰۰۵ پس از کسب رتبه دوم در فصل دوم "هرواتسکی آیدل" (Hrvatski Idol) به شهرت رسید. بعداً در سال ۲۰۱۰، او اولین آلبوم خود را با نام "Majčina ljubav" منتشر کرد. باچیچ با چندین هنرمند موسیقی از جمله ملادن گردوویچ، آلن ویتاسوویچ، زانماری لالیچ و لوکا باسی همکاری داشته‌است. زندگی شخصی. باچیچ در ۴ اوت ۱۹۸۵ در اسپلیت، کرواسی به دنیا آمد. او دو خواهر به نام‌های لوسیجا و دورا و یک برادر
او دو خواهر به نام‌های لوسیجا و دورا و یک برادر به نام فرانکو دارد. او در مذهب کاتولیک رومی بزرگ شد. باچیچ از ده سالگی شروع به اجرا در جشنواره‌ها و مسابقات محلی کرد. او اولین جایزه خود را در "جشنواره Dječji" در سال ۱۹۹۷ برای نسخه کاور آهنگ Mišo Limić "Zaljubljeni dječak" به دست آورد. زندگی حرفه‌ای. ۲۰۰۱–۲۰۰۴: آغاز. در اوایل سال ۲۰۰۰ باچیچ به گروه پرل پیوست. این گروه نوازنده اصلی باچیچ در فستیوال‌های مختلف بود. در سال ۲۰۰۱ در مسابقه آواز یوروویژن آنها با ترانه"Pokraj bistra izvora" به نمایندگی از کرواسی این
bistra izvora" به نمایندگی از کرواسی این کشور را در میان ۲۰ اثری که در رقابت شرکت داشت در جایگاه پانزدهم قرار دادند. ۲۰۰۵: هرواتسکی آیدل. باچیچ برای فصل دوم سریال Hrvatski Idol در اسپلیت، کرواسی تست داد. ۲۰۱۹–اکنون: دورا ۲۰۱۹. در ۱۷ ژانویه ۲۰۱۹، باچیچ به عنوان یکی از ۱۶ شرکت کننده در Dora 2019، مسابقه ملی کرواسی برای انتخاب شرکت کننده در مسابقه آواز یوروویژن معرفی شد که او و آهنگ "Tek je počelo" در جایگاه یازدهم قرار گرفتند.
بنیاد آزادی دیجیتال یک سازمان ناسودبر است که به عنوان برگزارکننده رسمی روز آزادی نرم‌افزار، روز آزادی سخت‌افزار و سایر روزهای آزادی عمل می‌کند و نهاد قانونی‌ای است که کمک‌های مالی، قراردادهای حمایت مالی و حسابداری را مدیریت می‌کند. بنیاد آزادی دیجیتال با موفقیت وضعیت معافیت مالیاتی را در ایالات متحده به دست آورده است، جایی که به عنوان Software Freedom International ثبت شده است تا کمک‌های مالی را کسر مالیات کند. چشم‌انداز و اهداف. این بنیاد به دنبال توانمندسازی همگانی به منظور اتصال، ایجاد و هم‌رسانی آزاد
همگانی به منظور اتصال، ایجاد و هم‌رسانی آزاد است. بخشی از اهداف این بنیاد عبارتند از: تاریخچه. این سازمان در سال ۲۰۰۴ با نام «آزادی بین‌المللی نرم‌افزار» شروع به کار کرد و در سال ۲۰۰۷ به‌طور رسمی به عنوان یک مؤسسه خیریه ثبت شد. تغییر نام به «بنیاد آزادی دیجیتال» در ابتدای سال ۲۰۱۱ اتفاق افتاد که نشان دهنده سازماندهی روزهای آزادی اضافی برای روز آزادی فرهنگ، روز آزادی سخت‌افزار و روز آزادی آموزش است. سازماندهی روز آزادی مستندات که در ابتدا توسط بنیاد نرم‌افزار آزاد اروپا انجام می‌شد از سال ۲۰۱۵ به بعد به
آزاد اروپا انجام می‌شد از سال ۲۰۱۵ به بعد به بنیاد آزادی دیجیتال محول شد. روزهای آزادی. «بنیاد آزادی دیجیتال» همچنین سایر رویدادهای روز آزادی را سازماندهی می‌کند:
ایستگاه استادیوم–چایناتاون () یک ایستگاه مرتفع متعلق به خط اکسپو (اسکای‌ترین)، اسکای‌ترین (ونکوور) مترو ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا، در ورودی شرقی تونل دانسمور است. این یکی از چهار ایستگاه در خط اکسپو است که به مرکز شهر ونکوور خدمات می‌دهد.
ایستگاه مین استریت–ساینس ورد () یک ایستگاه مرتفع در خط اکسپو (اسکای‌ترین) مترو ونکوور اسکای‌ترین (ونکوور) سیستم حمل و نقل سریع مترو در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا این ایستگاه از دو طرف خیابان مین در تقاطع خیابان مین و خیابان ترمینال قابل دسترسی است و در مجاورت ایستگاه سنترال پاسفیک، پایانه راه‌آهن و اتوبوس بین شهری شهر است.
گفتگوی پروتاگوراس-افلاطون (; ) یکی از گفتگوهای افلاطون است. عنوان دیگر این گفتگو «"یا سوفیست‌ها"» است که ممکن است این عنوان از خودِ افلاطون نباشد. بحث اصلی این اثر بین سقراط و پروتاگوراس پیر (سوفیست و فیلسوف مشهور) است. این بحث در خانه کالیاس برگزار می‌شود. کالیاس در زمانی که پروتاگوراس در آتن به‌سر می‌برد، میزبان اوست. پروتاگوراس به ماهیت سوفسطایی‌ها، وحدت، و آموزش فضیلت می‌پردازد. در مجموع از بیست‌ و یک نفر به‌عنوان حاضران نام برده می‌شود.
آزگود پرکینز (زادهٔ ۱۶ مه ۱۸۹۲ - درگذشتهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۷) بازیگر تئاتر و سینمای اهل ایالات متحدهٔ آمریکا بود. اولین حضور پرکینز در برادوی در سال ۱۹۲۴ و در نمایشنامهٔ "گدای اسب‌سوار" نوشتهٔ جرج اس. کافمن و مارک کانلی بود. در ۱۲ سال بعدی او در ۲۴ نمایش دیگر برادوی از جمله "صفحه اول" و "دایی وانیا" نقش‌آفرینی کرد. علی‌رغم اقبال پرکینز در جایگاه یک هنرپیشهٔ نقش اول تئاتر، هالیوود به او به عنوان یک بازیگر مکمل نگاه می‌کرد. او پیش از آن‌که در فیلم‌های ناطقی مانند "صورت‌زخمی" و "جویندگان طلای ۱۹۳۷" ظاهر شود در ۱۲
"صورت‌زخمی" و "جویندگان طلای ۱۹۳۷" ظاهر شود در ۱۲ فیلم صامت از جمله "مصائب پیوریتن" و "سوزان دیوانهٔ سرکش" نقش‌آفرینی کرد. آزگود پرکینز در ۲۱ سپتامبر ۱۹۳۷ کوتاه‌زمانی پس از بازی در فیلم "سوزان و خدا" بر اثر حملهٔ قلبی در وان حمام درگذشت. او در سال ۱۹۸۱ به‌عنوان عضو جدید تالار مشاهیر تئاتر آمریکا معرفی شد. زندگی شخصی. پرکینز با جانت اسلستین ران ازدواج کرد. آنها صاحب یک فرزند به نام بازیگر آنتونی پرکینز شدند.
باشگاه فوتبال رووانیمی پالوسئورا () یک باشگاه فوتبال در شهر رووانیمی، فنلاند است. این باشگاه که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شده سابقه دو قهرمانی در جام حذفی فوتبال فنلاند را در کارنامه دارد.
«آیدل» (به انگلیسی: Idol، به کره‌ای: 아이돌؛ به معنی «بت») ترانه ایست که توسط پسران کره ای، گروه بی تی اس ضبط شده‌ که در ۲۴ام آگوست سال ۲۰۱۸ توسط هایب لیبل به عنوان تک آهنگ اصلی از سومین آلبوم تلفیقی آنها "" (سال ۲۰۱۸) منتشر شد. نسخه ای که نیکی میناژ هم خوانده‌است نیز به‌عنوان آهنگ جایزه، همراه با آلبوم دیجیتال گنجانده شد. این تک آهنگ در رتبه ۱۱ ام چارت بیلیبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت و این دو نسخه در هفته اول فروش آنها در ایالت متحده، ۴۳هزار نسخه فروختند. در ۳ ژوئیه سال ۲۰۱۹، نسخه ژاپنی این آهنگ به همراه نسخه
ژوئیه سال ۲۰۱۹، نسخه ژاپنی این آهنگ به همراه نسخه ژاپنی قطعه «پسر با عشق» و همچنین همراه یک آهنگ ژاپنی اصل با عنوان «چراغ‌ها» منتشر شد. موزیک ویدیو. در ۲۲ آگوست سال ۲۰۱۸، تیزر موزیک ویدیو منتشر شد. اما در حالی که موزیک ویدیو کامل این ترک در ۲۴ام آگوست منتشر شد، اما آمارهای رسمی یوتیوب نشان می‌دهد که بعد از انتشار تیزر ترک، به بیش از ۵۶میلیون بازدید در ۲۴ساعت نخستین رسیده‌است، و رکورد قبلی گروه بلک پینک برای آهنگ «ددو-دو ددو-دو» را شکست، که قبلاً در میان گروه‌های کی-پاپ، نخستین جایگاه را در بیشترین بازدید
کی-پاپ، نخستین جایگاه را در بیشترین بازدید در ۲۴ ساعت اول داشت. و آن را تبدیل به پربیننده‌ترین موزیک ویدیو در ۲۴ ساعت اول کرد. او همچنین از موزیک ویدیوی تیلور سویفت، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی برای «ببین مرا به چه کارهایی واداشتی»، که ۴۳٫۲ میلیون بازدید در سال ۲۰۱۷ به ثبت رساند. در ۲۹ آگوست ۲۰۱۸، این موزیک ویدیو سریعترین موزیک ویدیویی شد که در سال ۲۰۱۸ به ۱۰۰ میلیون بازدید در یوتیوب رسید. این رکورد سرانجام در دسامبر ۲۰۱۸ توسط آریانا گرانده با آهنگ " ممنونم، بعدی " شکسته شد.
باشگاه فوتبال اولو () یک باشگاه فوتبال در شهر اولو، فنلاند است. این باشگاه که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شده سابقه یک قهرمانی در لیگ دسته اول فوتبال فنلاند را در کارنامه دارد.
موج‌پیمایی یا جابجایی موجی ، نوعی جابجایی است که با الگوهای حرکتی موج‌مانندی مشخص می‌شود که جانوری را به جلو می‌راند. نمونه‌هایی از این نوع راه‌رفتن عبارتند از: خزیدن در مارها یا شنا در مکنده‌ماهی. اگرچه این نوع راه رفتن معمولاً توسط جانوران بی‌دست‌وپا استفاده می‌شود، برخی از جانداران دارای اندام، مانند سمندر، از پاهای خود در محیط‌های خاص استفاده نمی‌کنند و حرکت مواج از خود نشان می‌دهند. در رباتیک نیز این راهبرد حرکتی به‌منظور طراحی سامانه‌های نوین رباتیکی که بتوانند از محیط‌های گوناگون عبور کنند، بررسی
که بتوانند از محیط‌های گوناگون عبور کنند، بررسی می‌شود. در جابه‌جایی بی‌اندام، حرکت رو به جلو با انتشار موج‌های خمشی در طول بدن جانور ایجاد می‌شود. نیروهایی که میان جانور و محیط پیرامونش شکل می‌گیرند، باعث ایجاد نیروهای جانبی متناوبی می‌شوند که جانور را به جلو می‌رانند و این نیروها هم رانش ایجاد می‌کنند و هم پسار. در شنا، شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند که در اعداد رینولدز پایین، نیروهای ناشی از گران‌روی عامل اصلی رانش و پسار هستند، اما در اعداد رینولدز بالاتر، شبه‌نیروها نقش غالب دارند. در این شرایط، اصطکاک
شبه‌نیروها نقش غالب دارند. در این شرایط، اصطکاک پوستی که در اثر مقاومت سیال در برابر برش ایجاد می‌شود و با سرعت جریان تناسب دارد، و نیروی شکلی که به دلیل اختلاف فشار روی سطح بدن ایجاد می‌شود و با توان دوم سرعت جریان تغییر می‌کند، سهم متفاوتی در رانش و پسار دارند. در اعداد رینولدز پایین، تقریباً تمام رانش و پسار ناشی از اصطکاک پوستی است، در حالی که در اعداد رینولدز میانی هر دو نیرو در تولید رانش و پسار مؤثرند و در اعداد بالا، تنها نیروی شکلی رانش ایجاد می‌کند. در جانوران بی‌اندام، رایج‌ترین الگوی حرکتی،
در جانوران بی‌اندام، رایج‌ترین الگوی حرکتی، انتشار موجی از بخش پیشین به بخش عقبی بدن است که از سر به دم پیش می‌رود. این الگو بسته به گونهٔ جانور موج‌پیماینده، محیط، و هدف حرکتی (مانند سرعت یا صرفه‌جویی انرژی) تغییر می‌کند. رایج‌ترین شکل آن، خمیدگی‌های جانبی ساده است که از سر تا دم منتشر می‌شود. مارها پنج شیوهٔ حرکتی زمینی دارند: موج‌پیمایی جانبی، پهلوموج‌پیمایی، جابه‌جایی آکاردئونی، راست‌روی و هل‌دهی لغزشی. موج‌پیمایی جانبی بسیار شبیه به حرکت موجی ساده‌ای است که در بسیاری از جانوران دیگر، مانند مارمولک‌ها،
که در بسیاری از جانوران دیگر، مانند مارمولک‌ها، مارماهی‌ها و ماهی‌ها دیده می‌شود. مارماهی آمریکایی معمولاً در آب حرکت می‌کند، اما می‌تواند برای مدتی کوتاه روی خشکی نیز حرکت کند و در هر دو محیط با تولید موج‌های جانبی در طول بدن پیش می‌رود. با این حال، تفاوت‌های حرکتی میان این دو محیط نشان می‌دهد که ماهیچه‌های محوری در هر حالت به‌گونه‌ای متفاوت فعال می‌شوند. در خشکی، نقاط مختلف بدن مسیرهای تقریباً مشابهی را می‌پیمایند، اما در آب، نقاط گوناگون مسیرهای متفاوتی با دامنهٔ جانبی افزایشی از جلو به عقب دنبال
با دامنهٔ جانبی افزایشی از جلو به عقب دنبال می‌کنند. یکی از ویژگی‌های شاخص بسیاری از جانورانی که از موج‌پیمایی استفاده می‌کنند، داشتن ماهیچه‌های قطعه‌قطعه یا میومر است که از سر تا دم کشیده شده و با بافت پیوندی موسوم به «میوسپتا» از هم جدا می‌شوند. در برخی گروه‌های ماهیچه‌ای، مانند ماهیچه‌های پهلویی شکمی در سمندر، رشته‌های ماهیچه‌ای به صورت مایل نسبت به محور طولی بدن قرار دارند. این جهت‌گیری مایل باعث ایجاد نسبت دنده‌گیری (AGR) بزرگ‌تر از یک می‌شود که به معنی افزایش سرعت انقباض ماهیچه با کاهش تولید نیرو
معنی افزایش سرعت انقباض ماهیچه با کاهش تولید نیرو است. به‌نظر می‌رسد این جانوران از سازوکاری متغیر برای تنظیم نسبت نیرو به سرعت استفاده می‌کنند تا با شرایط مکانیکی انقباض سازگار شوند. در ماهی‌ها، انقباض‌های موجی عمدتاً با فعالیت ماهیچه‌های قرمز طولی و ماهیچه‌های سفید مایل انجام می‌شود. شکل مخروطی ماهیچه‌های سفید و اتصال آن‌ها به میوسپتا، همراه با تغییرات شکلی در ابعاد جانبی و پشتی‌ـ شکمی، به افزایش سرعت طولی انقباض کمک می‌کند. در گونه‌هایی مانند سمندر آبی «Siren lacertina»، الگوی سازماندهی ساده‌تر این
«Siren lacertina»، الگوی سازماندهی ساده‌تر این ماهیچه‌ها، امکان مطالعهٔ دقیق رابطهٔ زاویهٔ رشته، نسبت دنده‌گیری و تغییرات ابعادی را فراهم کرده است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که تفاوت AGR میان لایه‌های بیرونی و درونی ماهیچه باعث می‌شود که هر دو لایه با کرنش و سرعت کوتاه‌شدن مشابه عمل کنند، هرچند فاصلهٔ آن‌ها از محور خنثی خمیدگی متفاوت است. این همسانی کرنش، عملکرد بهینه را تضمین می‌کند و پدیده‌ای است که «همگنی کرنش رشته‌ای در ماهیچه‌های قطعه‌ای» نامیده شده است.