payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک تاریخ‌دان ژاپنی به‌نام اینو اوکیفو معتقد بود که، امپراتور جینموی ژاپن همان هسو فو است. دورهٔ یایویی تقریباً با ورود فرضی هسو فو همزمان است. شخصیت افسانه‌ای هسو فو که در داستان‌های مصور ماورل کامیکس ظاهر می‌شود، بر همین اساس شکل گرفته‌است. اشاره شده‌است که فرانک ژانگ یکی از شخصیت‌های اصلی ریک ریوردن در سریال قهرمانان المپ از نوادگان زو است. بوستان جوفوکو در شینگو، استان واکایاما وقف هسو فو شده‌است. میراث در ژاپن. بر اساس رسوم شهر ساگا در استان ساگا، هنگامی که هسو فو به دریای آری‌آکه آمد، تصمیم گرفت
هنگامی که هسو فو به دریای آری‌آکه آمد، تصمیم گرفت پیاله‌ای را در آب شناور کند و به ساحلی برود که پیاله از آن وارد خشکی می‌شود. بر طبق همین رسم، نام مقصد او را «بوبای» گذاشته‌اند که معنای لغوی آن «پیالهٔ شناور» است. گفته می‌شود هسو فو به قلهٔ کوه کینریو دست یافته و در آنجا زاهدی را ملاقات کرده‌است و اکسیر حیات جاودان را به دست آورده‌است. همچنین می‌گویند اکسیر از گیاهی به نام فوروفوکی ساخته شده‌است که امروزه همچنان در کوه کینریو می‌روید. نام «فوروفوکی» از کلمهٔ «فوروفوشی» به معنای «نه پیر شو و نه بمیر» در
«فوروفوشی» به معنای «نه پیر شو و نه بمیر» در ژاپنی گرفته شده‌است. در اکتبر ۲۰۰۸، سمپوزیوم بین‌المللی هسو فوی ساگا در شهر ساگا برگزار شد. پژوهشگران بسیاری از ژاپن، سرزمین اصلی چین، تایوان و کره جنوبی در این سمپوزیوم شرکت کرده‌اند و بیانیه‌هایی ارائه داده‌اند. همچنین سخنرانی‌ای در ارتباط یوشینوگاری ایراد شد. تاریخ‌گرایی. برخی از پژوهشگران امروزی افسانهٔ هسو فو را به لحاظ تاریخی محتمل می‌دانند. در حالی که سایر پژوهشگران معتقدند این داستان تناقض‌های بی‌شماری دارد و هیچ‌گونه مدرک متقاعدکننده‌ای دال بر حقیقی
دارد و هیچ‌گونه مدرک متقاعدکننده‌ای دال بر حقیقی بودن آن موجود نیست. پژوهش‌های علم ژنتیک نشان می‌دهد که مردمان ژاپنی مخلوط ژنتیکی مردمان جومون بومی و مردمان یایویی مهاجم هستند. مردمان جومون در حدود ۱۴ هزار سال پیش از میلاد مسیح در دوران پارینه‌سنگی از جنوب شرق آسیا و مردمان یایویی حدود هزار سال پیش از میلاد از شمال شرق آسیا به مجمع الجزایر ژاپن مهاجرت کردند. از آنجاییکه دودمان چین ۲۲۰ سال پیش از میلاد تأسیس شده بود، سفر دریایی هسو فو پس از استقرار مردمان یایویی و جومون در ژاپن بوده‌است. در سال‌های میان
یایویی و جومون در ژاپن بوده‌است. در سال‌های میان دورهٔ جومون تا دورهٔ یایویی جمعیت ژاپن چهارمیلیون نفر افزایش یافت. کشت برنج در آن زمان توسط یک جامعهٔ زراعی مرسوم شده بود. همراهان هسو فو شامل سه هزار بچه برای آنکه بر میلیون‌ها نفر از مردمان یایویی و جومون نفوذ یا تسلط پیدا کنند، بسیار کوچک و بی تجربه به نظر می‌رسیدند. اگر هسو فو در ژاپن مستقر شده باشد، ژاپنی‌ها احتمالاً باید به یکی از گونه‌های چینی صحبت کنند. در حالی که زبان ژاپنی به لحاظ زبان‌شناسی هیچ رابطهٔ ژنتیکی‌ای با زبان چینی ندارد، بلکه متعلق به
ژنتیکی‌ای با زبان چینی ندارد، بلکه متعلق به خانوادهٔ متفاوتی از زبان‌ها به نام زبان‌های ژاپنی است. مذهب ملی ژاپنی به نام کو-شینتو زنده‌انگاری متنوعی از دورهٔ جومون یعنی قبل از دوران هسو فو است. به علاوه هیچ نوشته‌ای وجود ندارد که روشن کند، هسو فو در کدام مکان از میان رفته یا اینکه همچنان زنده است. کوجیکی و نیهون شوکی فاقد جزئیات مربوط به هسو فو هستند و داستان‌های مکتوب در مورد هسو فو حداقل صد سال بعد از ناپدید شدن او به وجود آمدند.
گیاهان گُل‌دار پایه (به انگلیسی: Basal Angiosperms) گیاهانی گُل‌دار هستند که از دودمان منتهی به اکثر گیاهان گل‌دار، جدا شده‌اند. گروه‌های اصلی این گیاهان، شامل آمبورلا (یک گونه از درختچه‌های کالدونیای جدید)، نیلوفرآبی‌سانان (نیلوفرهای آبی، همراه با برخی دیگر از گیاهان آبزی) و جنوب‌ویره‌ای‌سانان (گیاهان معطر چوبی از جمله بادیان ستاره‌ای ژاپنی) است. گیاهان گل‌دار پایه فقط چندصد گونه هستند اما در مقابل آن‌ها دولپه‌ای‌های نو، تک‌لپه‌ای‌ها و مگنولیاها شامل صدها هزار گونه هستند.
رابین هونیکه (به انگلیسی: Robin Hunicke) (زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۷۳ میلادی) یک طراح بازی‌های ویدیویی و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. او استاد طراحی بازی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز و یکی از بنیانگذاران فونومنا است. هونیکه کار خود را در الکترونیک آرتس آغاز کرد و در آنجا روی چندین بازی از جمله "مای‌سیمز" به عنوان طراح اصلی و "بوم بلوکس" و دنبالهٔ آن به عنوان یک تهیه‌کننده کار کرد. پس از ترک ای‌اِی (EA)، او توسط دت‌گیم‌کامپانی استخدام شد، جایی که او "جورنی"، یک بازی مشارکتی آنلاین برای پلی‌استیشن ۳ را تولید کرد. پس
مشارکتی آنلاین برای پلی‌استیشن ۳ را تولید کرد. پس از اتمام آن، هونیکه به تینی اسپک پیوست تا اجتماع "گلیچ" ام‌ام‌اوآرپی‌جی را توسعه دهد و با خالق "کاتاماری داماسی" و دوست شخصی‌اش، کیتا تاکاهاشی همکاری کند. پیش از انتشار "گلیچ"، هونیکه تینی اسپک را ترک کرد تا به همراه مارتین میدلتون، هم تیمی و مهندس سابق دت‌گیم‌کامپانی، فونامنا را تأسیس کنند. در اکتبر ۲۰۱۲ میلادی، فونامنا اولین پروژهٔ خود را اعلام کرد: «برای ساخت بازی‌ای که داده‌ها را از گام‌شمار می‌گیرد و با آن کار سرگرم‌کننده‌ای انجام می‌دهد.» آن‌ها دو
با آن کار سرگرم‌کننده‌ای انجام می‌دهد.» آن‌ها دو بازی جدید "واتام" (به کارگردانی کیتا تاکاهاشی) و "لونا" را معرفی کردند. یک بازی پازل لمسی که در یک دنیای کتاب داستانی پر جنب و جوش و مجسمه‌ای اتفاق می‌افتد، که هر دو منتشر شده‌اند و توسط هونیکه تولید شده‌اند. هونیکه به دلیل حمایت از توسعهٔ بازی مستقل، آزمایش در طراحی بازی، تحقیق در تعدیل دشواری بازی پویا، و حمایت از زنان در صنعت بازی شناخته شده‌است. سنین جوانی و تحصیلات. هونیکه در ۱۵ مارس ۱۹۷۳ میلادی در آلبانی، نیویورک به دنیا آمد. او دارای مدرک کارشناسی هنر
نیویورک به دنیا آمد. او دارای مدرک کارشناسی هنر از دانشگاه شیکاگو است و دکترای خود را در هوش مصنوعی با تمرکز بر بازی و طراحی بازی از دانشگاه نورث‌وسترن به پایان رسانده‌است. حرفه. هنرهای الکترونیک. هونیکه کار خود را با الکترونیک آرتس در ماکسیس آغاز کرد، جایی که او پس از ملاقات با ویل رایت، طراح مشهور بازی و کارگردان "سیمز"، تبدیل به طراح "" شد. پس از کار خود در "سیمز ۲"، هونیکه طراح اصلی "مای‌سیمز" در نینتندو وی شد، و پس از آن تهیه‌کنندهٔ "بوم بلوکس" و دنبالهٔ آن، "بوم بلوکس: بَش پارتی" شد. دت‌گیم‌کامپانی.
آن، "بوم بلوکس: بَش پارتی" شد. دت‌گیم‌کامپانی. پس از کارش در الکترونیک آرتس، هونیکه به عنوان تهیه‌کننده به دت‌گیم‌کامپانی پیوست. او در مراحل مفهومی اولیه برای پروژهٔ سوم استودیو "جورنی"، به تیم پیوست؛ یک بازی ماجراجویی مشارکتی برای چندین‌بازیکن که در اوایل سال ۲۰۱۲ میلادی منتشر شد. تینی اسپک. پس از انتشار "جورنی"، هونیکه از دت‌گیم‌کامپانی خارج شد تا به تینی اسپک بپیوندد تا توسعهٔ اجتماع "گلیچ" ام‌ام‌اوآرپی‌جی خود را ادامه دهد. فونومنا. قبل از انتشار "گلیچ"، هونیکه تینی اسپک را ترک کرد تا به همراه مارتین
هونیکه تینی اسپک را ترک کرد تا به همراه مارتین میدلتون، فونومنا را تأسیس کنند. آن‌ها اولین پروژهٔ خود را در اکتبر ۲۰۱۲ میلادی اعلام کردند: «برای ساخت بازی‌ای که داده‌ها را از یک گام‌شمار می‌گیرد و با آن کار سرگرم‌کننده‌ای انجام می‌دهد.» به عنوان «یک بازی پازل لمسی که در یک دنیای کتاب داستانی پر جنب و جوش و مجسمه‌ای اتفاق می‌افتد». آن‌ها سپس "واتام"، جانشین معنوی سری کاتاماریِ بندای نامکو را به کارگردانی خالق آن، کیتا تاکاهاشی توسعه دادند. این بازی در تاریخ ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹ میلادی برای پلی‌استیشن ۴ و رایانهٔ
۱۷ دسامبر ۲۰۱۹ میلادی برای پلی‌استیشن ۴ و رایانهٔ شخصی (از طریق فروشگاه اپیک گیمز) منتشر شد. کنفرانس‌ها و رویدادها. هونیکه در کنفرانس‌ها و رویدادهای مختلف صنعت بازی‌های ویدیویی در طول سال مشارکت می‌کند. او سازمان‌دهندهٔ کارگاه طراحی بازی سالانه در کنفرانس توسعه‌دهندگان بازی است، جایی که او به سازماندهی رویداد کمک و با همکاری طراحانی چون: داگ چرچ، مارک له‌بلانک، فرانک لَنتز، استون لیبراند، کلینت هاکینگ و دیگران، تدریس می‌کند. هونیکه همچنین سازمان‌دهندهٔ جلسات آزمایشی بازی در جی‌دی‌سی (GDC) با جاناتان بلو،
آزمایشی بازی در جی‌دی‌سی (GDC) با جاناتان بلو، داگ چرچ و کریس هکر است. بسیاری از بازی‌های موفق اولین حضور عمومی خود را در این جلسه نشان داده‌اند، از جمله: "بریدِ" بلو و "پورتالِ" ولو. هونیکه همچنین یک سازمان‌دهندهٔ ایندیکید است، یک جشنوارهٔ سالانه‌ای که به توسعهٔ بازی‌های مستقل اختصاص دارد. هونیکه یکی از اعضای مؤسس انجمن بین‌المللی توسعه‌دهندگان بازی (IGDA Education SIG) است، در ایندی گیم جم شرکت کرده‌است، که به گلوبال گیم جم کمک می‌کند. در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز تدریس می‌کند؛ داور جشنوارهٔ بازی‌های
سانتا کروز تدریس می‌کند؛ داور جشنوارهٔ بازی‌های مستقل و یکی از سرپرستان کارگاه تجربی گیم‌پلی است. پژوهش. هونیکه در مطالعات خود به تحقیق دربارهٔ تعدیل دشواری بازی پویا می‌پردازد. او همچنین علاقه‌مند است که چگونه «مفاهیم سرنوشت، معنا و پی‌آمد را می‌توان از طریق بازی‌های ویدئویی ارتباط داد». چارچوب ام‌دی‌ای. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ میلادی، هونیکه، مارک له‌بلانک و رابرت زوبک چارچوب مکانیک-دینامیک-زیبایی (Mechanics-Dynamics-Aesthetics Framework) را برای تمرکز و بهبود تحلیل بازی ایجاد کردند. این چارچوب بسیاری از
تحلیل بازی ایجاد کردند. این چارچوب بسیاری از جنبه‌های یک بازی را به عنوان مکانیک، دینامیک یا زیبایی‌شناسی دسته‌بندی می‌کند و دیدگاه‌های معکوس طراح و بازیکن را ترسیم می‌کند. از دیدگاه طراح، مکانیک‌ها، داینامیک‌ها را تولید می‌کنند که آن‌ها نیز به نوبهٔ خود زیبایی‌شناسی‌ها را ایجاد می‌کنند. از دیدگاه بازیکن، یک بازیکن بازی را از طریق زیبایی‌شناسی تجربه می‌کند که توسط دینامیک‌ها که از مکانیک‌های بازی پدید می‌آیند، ارائه می‌شوند. جوایز و تقدیر. در ۲۱ می ۲۰۰۸ میلادی، هونیکه برای گاماسوترای "گاماسوترا ۲۰" انتخاب
هونیکه برای گاماسوترای "گاماسوترا ۲۰" انتخاب شد، و عنوان "تجلیل از ۲۰ زن برتر شاغل در صنعت بازی‌های ویدیویی" را کسب کرد. در سال ۲۰۰۹ میلادی، مایکروسافت جایزهٔ زنان در طراحی برای بازی را به هونیکه اهداء کرد. او همچنین جایگاهی را در لیست ۱۰۰ بازی‌ساز داغِ سال ۲۰۰۹ میلادی توسط "مجلهٔ اِج" به دست آورد. تا به امروز، عناوین مختلفی که هونیکه روی آنها کار کرده‌است جوایزی را به دست آورده‌اند، مانند «جایزه نوآوری آنلاین» برای "جورنی" در جوایز انتخاب توسعه‌دهندگان بازی آنلاین و جایزهٔ بفتا برای «بهترین بازی معمولی
آنلاین و جایزهٔ بفتا برای «بهترین بازی معمولی سال ۲۰۰۸ میلادی» برای "بوم بلوکس." او داور مسابقهٔ چالش هنری پروکسی ویل رایت است.
کنترل رادیویی (به اختصار: RC) به معنای استفاده از سیگنال‌های کنترلی است که توسط رادیو برای کنترل از راه دور یک دستگاه ارسال می‌شود. نمونه‌هایی از سیستم‌های کنترل رادیویی ساده عبارت‌اند از درب‌بازکن‌های پارکینگ و سیستم‌های ورود بدون کلید برای وسایل نقلیه، که در آن‌ها یک فرستندهٔ رادیویی دستی کوچک، قفل درها را باز یا بسته می‌کند. از کنترل رادیویی همچنین برای کنترل خودروهای مدل توسط فرستنده‌های رادیویی دستی استفاده می‌شود. سازمان‌های صنعتی، نظامی و تحقیقات علمی نیز از وسایل نقلیهٔ کنترل رادیویی، استفاده
علمی نیز از وسایل نقلیهٔ کنترل رادیویی، استفاده می‌کنند. یک برنامه کاربردی که به سرعت در حال رشد است، کنترل وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهپادها یا کوادکوپترها) برای استفاده‌های غیرنظامی و نظامی است، البته این موارد، سیستم‌های کنترل پیچیده‌تری نسبت به کاربردهای معمول و ساده دارند. تاریخچه. ایده کنترل وسایل نقلیه بدون سرنشین (بیشتر برای بهبود دقت اژدرها برای اهداف نظامی) پیش از اختراع رادیو است. نیمه دوم دهه ۱۸۰۰ شاهد توسعه بسیاری از این دستگاه‌ها بودیم که به وسیله سیم به اپراتور متصل می‌شدند، از جمله
که به وسیله سیم به اپراتور متصل می‌شدند، از جمله اولین اختراع عملی که توسط مهندس آلمانی Werner von Siemens در سال ۱۸۷۰ ایجاد شد. رها شدن از شر سیم‌ها با استفاده از فناوری بی‌سیم جدید، رادیو، در اواخر دهه ۱۸۹۰ ظاهر شد. در سال ۱۸۹۷، مهندس بریتانیایی ارنست ویلسون و سی جی ایوانز یک اژدر رادیویی کنترل شده یا قایق‌های کنترل رادیویی از راه دور را در رودخانه تیمز به نمایش گذاشتند. در نمایشگاهی در سال ۱۸۹۸ در مدیسون اسکوئر گاردن، نیکولا تسلا یک قایق کوچک بدون سرنشین را به نمایش گذاشت که از کنترل رادیویی استفاده
را به نمایش گذاشت که از کنترل رادیویی استفاده می‌کرد. با توجه به فروش این ایده به دولت ایالات متحده به عنوان یک اژدر، حق ثبت اختراع تسلا در سال ۱۸۹۸ شامل یک تغییر فرکانس بود تا دشمن نتواند کنترل دستگاه را به دست بگیرد. در سال ۱۹۰۳، مهندس اسپانیایی لئوناردو تورس y Quevedo یک سیستم کنترل مبتنی بر رادیو به نام "Telekino" را در آکادمی علوم پاریس معرفی کرد. در همان سال در فرانسه، اسپانیا، بریتانیای کبیر و ایالات متحده حق ثبت اختراع گرفت. این به عنوان راهی برای آزمایش یک دایریبل با طراحی خودش بدون به خطر انداختن
یک دایریبل با طراحی خودش بدون به خطر انداختن جان انسان‌ها در نظر گرفته شده بود. برای جلوگیری از هزینه‌های احتمالی شکست نمونه اولیه کشتی هوایی خود، او دستگاه نمایشی خود را در یک قایق ساخت. برخلاف سیستم‌های قبلی که اقداماتی از نوع «روشن/خاموش» انجام می‌دادند، دستگاه تورس قادر بود سیگنال‌های دریافتی برای اجرای عملیات را به تنهایی به خاطر بسپارد و ۱۹ دستور مختلف را انجام دهد. در سال ۱۹۰۶، تورس در حضور حضار از جمله پادشاه اسپانیا، این اختراع را در بندر بیلبائو به نمایش گذاشت و یک قایق با سرنشین را از ساحل،
به نمایش گذاشت و یک قایق با سرنشین را از ساحل، هدایت نمود. بعدها، او تلاش کرد تا Telekino را برای پرتابه‌ها و اژدرها استفاده کند، اما مجبور شد پروژه را به دلیل کمبود بودجه رها کند. در سال ۱۹۰۴،bat، پرتاب بخار Windermere، با استفاده از کنترل رادیویی آزمایشی توسط مخترع آن، [Jack Kitchen] کنترل شد. در سال ۱۹۰۹، گابت، مخترع فرانسوی، یک اژدر با رادیو کنترل را به نمایش گذاشت. در سال ۱۹۱۷، آرچیبالد لو به عنوان رئیس کارهای آزمایشی مخفی RFC در Feltham، اولین فردی بود که از کنترل رادیویی با موفقیت بر روی یک هواپیما،
که از کنترل رادیویی با موفقیت بر روی یک هواپیما، "هدف هوایی" استفاده کرد. این هواپیما توسط هنری سگرو، دارنده رکورد سرعت هوایی جهان، از روی زمین هدایت شد. سیستم‌های Low انتقال فرمان را به عنوان یک اقدام متقابل برای جلوگیری از مداخله دشمن رمزگذاری کردند. تا سال ۱۹۱۸ مدرسه سیگنال نیروی دریایی سلطنتی، پورتسموث به فرماندهی اریک رابینسون V.C. از نوعی سیستم کنترل رادیویی هدف هوایی برای کنترل انواع مختلف شناورهای دریایی از جمله یک زیردریایی از هواپیمای "mother" استفاده کرد. در طول جنگ جهانی اول، مخترع آمریکایی جان
کرد. در طول جنگ جهانی اول، مخترع آمریکایی جان هیس هاموند، تکنیک‌های بسیاری در کنترل رادیویی را توسعه داد. از جمله توسعه اژدرهای کنترل‌شده از راه دور، کشتی‌ها و حتی سیستمی که به کشتی کنترل از راه دور اجازه می‌دهد نورافکن‌های کشتی دشمن را هدف قرار دهد. در سال ۱۹۲۲ او تجهیزات کنترل رادیویی را بر روی ناو جنگی منسوخ نیروی دریایی ایالات متحده USS Iowa نصب کرد تا بتوان از آن به عنوان یک کشتی هدف استفاده کرد. جنگ جهانی دوم. کنترل رادیویی در طول جنگ جهانی دوم بیشتر توسعه یافت، عمدتاً توسط آلمانی‌ها که از آن در
توسعه یافت، عمدتاً توسط آلمانی‌ها که از آن در تعدادی از پروژه‌های موشکی استفاده کردند. سیستم‌های کنترل رادیویی ان دوره عموماً ماهیت الکترومکانیکی داشتند و از فرکانس‌های رزونانس متفاوت استفاده می‌کردند که هرکدام با دریافت یک فرکانس خاص، یکی از تعداد مختلف رله را کار می‌انداختند. رله‌ها نیز به نوبه خود محرک‌های مختلفی را فعال می‌کنند که بر روی سطوح کنترلی موشک عمل می‌کنند. فرستنده رادیویی کنترل‌کننده فرکانس‌های مختلف را در پاسخ به حرکات یک چوب کنترل ارسال می‌کند. اینها معمولاً سیگنال‌های روشن/خاموش بودند.
اینها معمولاً سیگنال‌های روشن/خاموش بودند. این سیستم‌ها تا دهه ۱۹۶۰ به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتند. سیستم‌های الکترومکانیکی که از رله‌های نی استفاده می‌کردند با سیستم‌های الکترونیکی مشابه جایگزین شدند، و کوچک‌سازی مداوم الکترونیک باعث شد سیگنال‌های بیشتری که به کانال‌های کنترلی گفته می‌شود، در یک بسته بسته‌بندی شوند. در حالی که سیستم‌های کنترل اولیه ممکن است دو یا سه کانال با استفاده از مدولاسیون دامنه داشته باشند، سیستم‌های مدرن شامل ۲۰ یا بیشتر با استفاده از مدولاسیون فرکانس هستند. مدل‌های
با استفاده از مدولاسیون فرکانس هستند. مدل‌های رادیویی کنترل شده. اولین استفاده عمومی از سیستم‌های کنترل رادیویی در مدل‌ها در اوایل دهه ۱۹۵۰ با تجهیزات خودساخته تک کاناله آغاز شد. تجهیزات تجاری بعداً آمدند. ظهور ترانزیستورها نیاز باتری را تا حد زیادی کاهش داد، زیرا جریان مورد نیاز در ولتاژ پایین بسیار کاهش یافت و باتری ولتاژ بالا حذف شد. در هر دو مجموعه لوله و ترانزیستور اولیه، سطوح کنترل مدل معمولاً توسط یک «فرار» الکترومغناطیسی کار می‌کردند که انرژی ذخیره‌شده را در یک حلقه باند لاستیکی کنترل می‌کرد و
را در یک حلقه باند لاستیکی کنترل می‌کرد و امکان کنترل ساده/خاموش سکان (راست، چپ و خنثی) و گاهی اوقات عملکردهای دیگر را فراهم می‌کرد. مانند سرعت موتور. گیرنده‌های سوپرهتروداین کنترل شده با کریستال با گزینش پذیری و پایداری بهتر، باعث شد تا تجهیزات کنترلی را توانمندتر و با هزینه کمتری ایجاد شوند. توسعه‌های چند کاناله برای هواپیماها که واقعاً به حداقل سه بعد کنترل (انحراف، زمین و سرعت موتور) نیاز داشتند، در مقابل قایق‌ها که فقط به دو یا یک مورد نیاز داشتند، کاربرد بسزایی داشت. همان‌طور که انقلاب الکترونیک شروع
بسزایی داشت. همان‌طور که انقلاب الکترونیک شروع شد، طراحی مدار کانال تک سیگنال اضافی شد، و در عوض رادیوها جریان‌های سیگنال کدگذاری شده متناسبی را ارائه کردند که یک سروومکانیسم می‌توانست با استفاده از مدولاسیون عرض پالس (PWM) تفسیر کند. اخیراً، سیستم‌های پیشرفته با استفاده از ویژگی‌های مدولاسیون کد پالس (PCM) به بازار آمده‌اند که سیگنال بیت‌استریم دیجیتال رایانه‌ای را به دستگاه دریافت‌کننده ارائه می‌کنند، به‌جای نوع کدگذاری قبلی PWM. برخی از گیرنده‌های سیگنال FM مدرن‌تر که همچنان از رمزگذاری «PWM» استفاده
FM مدرن‌تر که همچنان از رمزگذاری «PWM» استفاده می‌کنند، به لطف استفاده از تراشه‌های رایانه‌ای پیشرفته‌تر در آنها، می‌توانند به‌تنهایی قفل شوند و از ویژگی‌های سیگنال منفرد یک فرستنده RC نوع PWM استفاده کنند. بدون نیاز به یک «کد» خاص که همراه با اطلاعات کنترل ارسال می‌شود، همان‌طور که رمزگذاری PCM همیشه مورد نیاز بوده‌است. در اوایل قرن بیست و یکم، سیستم‌های کنترل RC با طیف گسترده ۲٫۴ گیگاهرتز به‌طور فزاینده‌ای در کنترل خودروها و هواپیما مورد استفاده قرار گرفته‌اند. اکنون، این سیستم‌های ۲٫۴ گیگاهرتزی توسط
اکنون، این سیستم‌های ۲٫۴ گیگاهرتزی توسط اکثر سازندگان رادیویی ساخته می‌شوند. قیمت این سیستم‌های رادیویی از چند هزار دلار متغیر است و برای برخی تا زیر ۳۰ دلار آمریکا. برخی از سازندگان حتی کیت‌های تبدیل را برای گیرنده‌ها و رادیوهای دیجیتال قدیمی تر ۷۲ مگاهرتز یا ۳۵ مگاهرتز ارائه می‌دهند. کاربردهای مدرن نظامی و هوافضا. کاربردهای نظامی کنترل از راه دور معمولاً کنترل رادیویی به معنای مستقیم نیستند؛ بلکه به شکل دستورالعمل‌هایی هستند که برای یک خلبان خودکار کاملاً مستقل و کامپیوتری ارسال می‌شوند. به جای سیگنال
مستقل و کامپیوتری ارسال می‌شوند. به جای سیگنال «چرخش به چپ» که تا زمانی که هواپیما در جهت درست پرواز کند اعمال می‌شود، سیستم یک دستورالعمل واحد می‌فرستد که می‌گوید «تا این نقطه پرواز کنید». برخی از برجسته‌ترین نمونه‌های کنترل رادیویی از راه دور یک وسیله نقلیه، مریخ نوردهای اکتشافی مانند Sojourner هستند. کنترل از راه دور رادیویی صنعتی. امروزه از رادیو کنترل در صنعت برای وسایلی مانند جرثقیل‌های سقفی و لوکوموتیوهای کلید استفاده می‌شود. اپراتورهای رادیویی برای اهدافی مانند بازرسی و وسایل نقلیه ویژه برای خلع
اهدافی مانند بازرسی و وسایل نقلیه ویژه برای خلع سلاح بمب‌ها استفاده می‌شود. برخی از دستگاه‌های کنترل‌شده از راه دور، ربات نامیده می‌شوند، اما به درستی به عنوان اپراتور از راه دور دسته‌بندی می‌شوند، زیرا به‌طور مستقل عمل نمی‌کنند، بلکه فقط تحت کنترل یک اپراتور انسانی عمل می‌کنند. ریموت کنترل جرثقیل می‌تواند توسط یک شخص یا توسط یک سیستم کنترل کامپیوتری در حالت ماشین به ماشین (M2M) کار کند. به عنوان مثال، یک انبار خودکار ممکن است از یک جرثقیل رادیویی کنترل شده استفاده کند که توسط رایانه برای بازیابی یک کالای
استفاده کند که توسط رایانه برای بازیابی یک کالای خاص کار می‌کند. کنترل‌های رادیویی صنعتی برای برخی از کاربردها، مانند ماشین‌های بالابر، در بسیاری از حوزه‌های قضایی باید از طراحی ایمن استفاده کنند. کنترل از راه دور صنعتی متفاوت از اکثر محصولات مصرفی است. هنگامی که گیرنده سیگنال رادیویی را که فرستنده ارسال می‌کند دریافت می‌کند، آن را بررسی می‌کند تا فرکانس صحیح باشد و هر کد امنیتی مطابقت داشته باشد. هنگامی که تأیید کامل شد، گیرنده دستورالعملی را به رله ای که فعال می‌شود ارسال می‌کند. رله یک عملکرد مربوط به
فعال می‌شود ارسال می‌کند. رله یک عملکرد مربوط به دکمه فرستنده را در برنامه فعال می‌کند. این می‌تواند درگیر کردن یک موتور جهت دهنده الکتریکی در یک جرثقیل سقفی باشد. در یک گیرنده معمولاً چندین رله وجود دارد، و در چیزی به پیچیدگی یک جرثقیل سقفی، شاید تا ۱۲ یا بیشتر رله برای کنترل همه جهات مورد نیاز باشد. در گیرنده ای که یک دروازه را باز می‌کند، اغلب دو رله کافی می‌باشد.
رضا فرّخفال (متولّد ۱۳۲۸) نویسندهٔ ایرانی است. زندگی. فرخفال کارش را در جنگ اصفهان با انتشار چند داستان در اواخر دههٔ ۱۳۴۰ شروع کرد. از او مقالات، داستان‌ها و ترجمه‌های گوناگونی در ایران منتشر شده‌است. مجموعهٔ "آه استانبول" از آثار او را از جمله نمونه‌های برجستهٔ آثار داستانی دههٔ ۱۳۶۰ می‌دانند. او سال‌ها مشغول کار ویرایش برای ناشران مختلف بوده و از پایه‌گذاران اولین انجمن ویراستاران در ایران محسوب می‌شود. گزیده‌ای از متن‌های او در کتاب "حدیث غربت سعدی" توسط نشر مرکز منتشر شد. فرخفال از فارغ‌التحصیلان
توسط نشر مرکز منتشر شد. فرخفال از فارغ‌التحصیلان دانشگاه پهلوی و دانشگاه کنکوردیا است و در دانشگاه مک‌گیل و دانشگاه ایالتی ویسکانسین به تدریس زبان فارسی مشغول بوده‌است. او اکنون در دانشگاه ایالتی کلرادو در بولدر تدریس می‌کند.
موشک ضدزیردریایی یک جنگ‌افزار ضدزیردریایی است که اغلب، یک نوع تخصص‌یافته از موشک‌های ضدکشتی است. در طراحی سیستم‌های ضدزیردریایی، معمولاً از یک موتور جت یا موتور راکت استفاده می‌شو و یک کلاهک جنگی انفجاری، مستقیماً به سمت یک زیردریایی نشانه می‌رود. در این سیستم‌ها خرج عمقی یا یک اژدر متحرک، از یک کشتی یا یک پلت‌فرم در نقش سکوی پرتاب موشک، به نزدیکی محل حضور زیردریایی، اعزام می‌شود. تاریخچه. خرج عمقی نخستین سلاحی بود که برای استفاده توسط کشتی‌ها علیه زیردریایی‌های مستقر در عمق آب، طراحی شده بود. این مواد
مستقر در عمق آب، طراحی شده بود. این مواد منفجره در ابتدا با حرکت کشتی بر فراز محل احتمالی یک زیردریایی، رها می‌شدند. پیش از جنگ جهانی دوم، سیستم سونار کشتی‌ها قادر به حفظ تماس با یک زیردریایی از فاصله نزدیک نبود. نمونه‌هایی از نوع خمپاره‌انداز، از جمله هدجهاگ (ترجمه: جوجه‌تیغی) و اسکویید (ترجمه: ماهی مرکب)، در طول جنگ جهانی دوم ابداع شدند تا به کشتی‌ها قابلیت دهند که تماس خود را با سونار حفظ کنند و در عین حال، مواد منفجره را نیز به سمت زیردریایی پرتاب کنند. در طول جنگ سرد، موشک‌هایی برای فراهم کردن بُرد
در طول جنگ سرد، موشک‌هایی برای فراهم کردن بُرد بیشتر، همراه با کاهش لگد ساخته شدند. برخی از موشک‌ها و راکت‌ها، مانند هونگ‌سانگ‌ایئو، اژدرهای خود را حمل می‌کنند که در فاز نهایی، توان هدف‌یابی را برای پرتابه فراهم کند. مزیت یک موشک ضدزیردریایی، برد زیاد شلیک و حمله است. راکت‌های سوئدی ۳۷۵ میلی‌متری بوفورس طراحی‌شده برای جنگ ضدزیردریایی (ASW) که در گذشته معمولاً توسط سوئد، فرانسه، ژاپن و آلمان استفاده می‌شد، بسته به موشک مورد استفاده می‌توانند تا مسافت ۳٬۶۰۰ متری را طی کنند. اتحاد جماهیر شوروی راکت‌های
متری را طی کنند. اتحاد جماهیر شوروی راکت‌های ضدزیردریایی خود را در سری RBU توسعه داد و این موشک‌ها هنوز در روسیه و کشورهایی که از کشتی‌های ساخت روسیه استفاده می‌کنند، مورد استفاده‌اند. امروزه راکت‌های ضدزیردریایی در ناوگان اکثر کشورهای غربی کنار گذاشته شده‌اند و با اژدرهای آشیانه‌یاب ضدزیردریایی، جایگزین شده‌اند.
محمدصادق رنجکشان (متولد ۱۳۳۰) سرمایه‌گذار و تهیه‌کنندهٔ ایرانی است. او برای سرمایه‌گذاری روی فیلم‌های متعدد شناخته‌شده‌است و از سرمایه‌گذاران مهم در سینمای ایران محسوب می‌شود. رنجکشان مدیریت پردیس تئاتر شهرزاد را بر عهده دارد. زندگی. رنجکشان زادهٔ ۱۳۳۰ است. او سالها در صنف آژانس‌های هواپیمایی مشغول بود و سپس به سرمایه‌گذاری در سینما و تئاتر روی آورد. او رئیس هیئت مدیره و پایه‌گذار شرکت مسافرتی دلتا بان است که بیست سال از تأسیس آن می‌گذرد. او برای فعالیت خود در صنعت گردشکری،بارها عنوان برگزیدهٔ ملی سال را از
صنعت گردشکری،بارها عنوان برگزیدهٔ ملی سال را از سازمان میراث فرهنگی و گردشگری دریافت کرده و از موفق ترین و خوشنام ترین آزانس های گردشگری ایران میباشند. حضور رنجکشان در حوزهٔ سینما با نقدهای گوناگون از سوی برخی سینماگران روبرو شده‌است. غلامرضا موسوی دربارهٔ رنجکشان می‌گوید «مساله این است که گاهی یک سرمایه گذار مانند محمدصادق رنجکشان وارد سینما می‌شود که سرمایه مشخصی دارد و همه وی را می‌شناسند، اگر دعوایی با وی در سینما وجود داشت سر این بود که نباید به هیچ کسی پول اضافه دهد که او نیز بعد از مدتی کار کردن در
پول اضافه دهد که او نیز بعد از مدتی کار کردن در سینما به این نتیجه می‌رسد که به همین سادگی پول در سینما بازگشت مالی ندارد. اما برخی از سرمایه گذاران هستند که بدون توجه به بازگشت مالی و فروش گیشه سرمایه کلانی را وارد سینما می‌کنند.»
ام ورقه بنت عبدالله بن حارث () یکی از صحابیات پیامبر اسلام، محمد بود. او از حافظان تمام قرآن بود و روایاتی را نیز نقل کرده‌است. در منابعی از خیالی بودن شخصیت ام ورقه یاد شده‌است و آن را ساخته ذهن ولید بن عبدالله عنوان کرده‌اند. از وی به عنوان تنها زن انصاری یاد کرده‌اند که حافظ قران بوده‌است. نسب. نسب او را چنین گزارش کرده‌اند: «ام ورقه بنت عبدالله بن حارث بن عویمر بن نوفل انصاری» سرگذشت. در روایتی آمده است که چون ام ورقه عهد کرده بود کنیز و غلامی که دارد را بعد از مرگش آزاد کنند، و به علت آنکه عمر او به
را بعد از مرگش آزاد کنند، و به علت آنکه عمر او به درازا انجامید، این دو کنیز و غلام توطئه کردند و ام ورقه را به قتل رساندند و گریختند. در نوع قتل او آورده‌اند که او را با پارچه‌ای خفه کردند. پس از گریختن قاتلان و رسیدن خبر قتل ام ورقه به عمر بن خطاب -خلیفه وقت- با تاکید بر اینکه ام ورقه مورد توجه محمد بود، دستور تعقیب قاتلان را صادر کرد و در خطابه‌ای، مردم را از پناه دادن به آنها منع کرد. کمی بعد، قاتلان دستگیر شدند و به دستور عمر، به صلیب کشیده شدند تا کشته شوند. به گزارش منابع، این دو از اولین به صلیب
شوند. به گزارش منابع، این دو از اولین به صلیب کشیده شدگان در اسلام بودند. در روایات و فقه. بر اساس طبقه‌بندی آلبانی از دانشمندان حدیثی اهل سنت، احادیث او در درجه حسن درجه‌بندی می‌شود. اهمیت او در یکی از روایاتی است که اهل سنت در جواز امامت زنان در نماز جماعت استناد می‌کنند. بر اساس روایتی که به او منسوب است، برخی از دانشمندان سنی به جواز امامت زنان در نماز برای زنان و حتی به عقیده برخی دیگر از فقهای اسلامی در شرایطی خاص، جماعت مختلط را نیز عهده‌دار بشوند که نظر اندکی از جماعت حنبلی مذهب است. در متن این