payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوزیمو فانچلی (؛ – ) مجسمه‌ساز سبک باروک اهل ایتالیا بود. وی در ساخت مجسمه‌ها و تزئین داخلی برخی کلیساهای رم با پیترو دا کورتونا همکاری کرد و یکی از مجسمه‌های پل سانت‌آنجلو به نام "فرشته با روبندهٔ توری (رخ‌پوشِ ورونیکا)" از آثار اوست. او در دکوراسیون کلیساهای سانتی لوکا ئه مارتینا، سانتا ماریا دلا پاچه، سانتا ماریا در ویا لاتا و سان کارلو آل کورسو و ساخت طاق قوسیِ سرداب سانتا ماریا در والیچلا نقش داشت.
هرکول (, ) در اساطیر روم معادل نام رومی پهلوان ایزدگونه یونانی هراکلس، پسر پادشاه خدایان ژوپیتر و زنی فانی به نام آلکمنه است. در اساطیر کلاسیک، هرکول برای داشتن قدرت شگفت‌انگیز و ماجراجویی‌های گسترده خود شهرت داشت، که یک چرخه از شناخته‌شده‌ترین این ماجراها تحت اثر برجسته «دوازده‌خان هرکول» معروف است. رومیان شمایل‌نگاری و اسطوره‌های این پهلوان یونانی را به‌منظور هنر و ادبیات خود با نام "هرکول" اقتباس کردند. در پیشینه هنر غرب و ادبیات متأخر و همچنین فرهنگ عامّه، "هرکول" بیشتر از "هراکلس" به عنوان نام این
عامّه، "هرکول" بیشتر از "هراکلس" به عنوان نام این پهلوان مورد استفاده قرار می‌گیرد. هرکول شخصیتی چند وجهی با صفات متناقضی دارد، که از این رو به نویسندگان و هنرمندان این امکان را داد تا چگونگی نمایش وی را انتخاب کنند.
کیم جی-وون (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۹۵) که با نام هنری بابی (؛ ) شناخته می‌شود، رپر، خواننده-ترانه‌سرای اهل کره جنوبی و یکی از اعضای گروه پسرانهٔ آیکون زیر نظر وای‌جی انترتینمنت است. در سال ۲۰۱۶ او به همراه مینو یک گروه دونفره به نام ام‌اوبی‌بی تشکیل دادند. او بیشتر به خاطر قرار گرفتن در جایگاه یکم برنامهٔ واقع‌نمای شبکهٔ ام‌نت، "شو می د مانی ۳"، شناخته می‌شود. اوایل زندگی. کیم جی-وون زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۹۵ در سئول، کره جنوبی است. در سال ۲۰۰۵، خانواده‌اش به فرفکس، ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا نقل مکان کردند.
ویرجینیا، ایالات متحده آمریکا نقل مکان کردند. زندگی شخصی. در ۲۰ اوت ۲۰۲۱، بابی از طریق اینستاگرام خود، مراسم ازدواج خود را با نامزدش، که در سپتامبر منتظر اولین فرزندشان هستند، اعلام کرد. در سپتامبر ۲۰۲۱، کمپانی وای‌جی اعلام کرد که نامزد بابی یک پسر به دنیا آورده‌است.
جیرولامو لوچنتی (؛ ۱۶۲۷ – ۱۶۹۸) مجسمه‌ساز و نشان‌ساز دوران باروک اهل ایتالیا بود. وی مدتی با جان لورنتسو برنینی همکاری داشت و مجسمهٔ «"فرشته با میخ‌ صلیب"» بر روی پل سانت‌آنجلو از آثار اوست. او همچنین پیکره‌ای از کاردینال جیرولامو گاستالدی در مقبرهٔ او در کلیسای سانتا ماریا از میراکولی و ۴ نیم‌تنهٔ برنزی از پاپ‌ها در سانتا ماریا در مونتسانتو ساخت.
اِرکوله فراتا (؛ ۱۶۱۰ – ۱۰ ژوئیه ۱۶۸۶) مجسمه‌ساز باروک اهل ایتالیا بود. وی از شاگردان آلساندرو آرگالدی بود و مجسمهٔ «"فرشته با صلیب"» بر روی پل سانت‌آنجلو از کارهای اوست. آثار او امروزه در موزه‌هایی در سرتاسر جهان از جمله موزه ویکتوریا و آلبرت، موزه هنر والترز و موزه هنر دانشگاه پرینستون نگهداری می‌شود.
آنتونیو جورجتی (؛ ۱۶۳۵ – ۲۴ دسامبر ۱۶۶۹) مجسمه‌ساز اهل ایتالیا بود. وی از شاگردان جان لورنتسو برنینی بود و تندیس «"فرشته با اسفنج"» بر روی پل سانت‌آنجلو از آثار اوست.
ریچارد فیتز پاتریک (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی افسر ارتش بریتانیا، شاعر و سیاستمدار ویگ انگلیسی-ایرلندی بود. او از سال ۱۷۷۴ تا ۱۸۱۳ به مدت ۳۹ سال در مجلس عوام بریتانیا عضویت داشت و "برادر قسم‌خورده" چارلز جیمز فاکس، سیاستمدار، بود. او در طول جنگ انقلاب آمریکا در لشکرکشی فیلادلفیا خدمت کرد.
ویکتور فیتز جورج بالفور (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. فیتزجورج-بالفور در ۲۵ ژوئن ۱۹۳۲ به درجه ستوان دومی در ذخیره افسران گارد کلداستریم منصوب شد. او در ۱ فوریه ۱۹۳۴ به گارد کلداستریم منتقل شد و در ۲۵ ژوئن ۱۹۳۵ به درجه ستوان ارتقا یافت. او در جریان شورش اعراب در فلسطین خدمت کرد و به همین دلیل در سال ۱۹۳۹ نشان صلیب نظامی دریافت کرد. فیتزجورج-بالفور در جنگ جهانی دوم جنگید و در شمال آفریقا، سیسیل و شمال غربی اروپا به عنوان افسر ستاد با سپاه ۳۰ خدمت کرد. تا مارس ۱۹۴۱، او یک کاپیتان موقت بود. او در ۱ فوریه ۱۹۴۲
۱۹۴۱، او یک کاپیتان موقت بود. او در ۱ فوریه ۱۹۴۲ به درجه کاپیتانی اصلی رسید و تا اکتبر ۱۹۴۳ یک سرگرد موقت بود. در همان ماه، او به عنوان عضو نشان امپراتوری بریتانیا «به پاس خدمات شجاعانه و برجسته در خاورمیانه» منصوب شد. او در سال ۱۹۴۴ در ستاد کل سپاه هشتم خدمت کرد و تا سال ۱۹۴۵، سرتیپ موقت بود. او جنگ را با درجه سرهنگ دومی جنگ به پایان رساند، و در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۵ «به پاس خدمات شجاعانه و برجسته در شمال غربی اروپا» به درجه فرماندهی امپراتوری بریتانیا ارتقا یافت. در طول جنگ، دو بار در گزارش‌ها از او نام برده شده
در طول جنگ، دو بار در گزارش‌ها از او نام برده شده بود: در ۱ آوریل ۱۹۴۱، «به پاس خدمات برجسته در خاورمیانه در دوره اوت ۱۹۳۹ تا نوامبر ۱۹۴۰»، و در ۲۳ مارس ۱۹۴۴ «به پاس خدمات شجاعانه و برجسته در سیسیل». فیتزجورج-بالفور که پس از پایان جنگ به درجه سروانی بازگشته بود، در ۱ فوریه ۱۹۴۷ به درجه سرگردی ارتقا یافت. در سال ۱۹۴۸، او به عنوان فرمانده گردان دوم، گارد کلداستریم در مالایا منصوب شد. به دلیل فرماندهی این گردان در طول بحران مالایا، در ۱۳ دسامبر ۱۹۴۹ در روزنامه «دیسپچز» از او نام برده شد و در ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۰
«دیسپچز» از او نام برده شد و در ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۰ نشان «خدمات ممتاز» به او اعطا شد. فیتزجورج-بالفور در ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۴ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و از ۱۷ ژوئن به بعد ارشدیت یافت. سال بعد، او در کالج دفاع امپراتوری شرکت کرد. او در سال ۱۹۵۸ فرمانده تیپ اول گارد، در سال ۱۹۶۰ معاون مدیر وظایف کارکنان و در سال ۱۹۶۲ رئیس ستاد فرماندهی جنوبی شد. او در سال ۱۹۶۴ مدیر عملیات نظامی، در سال ۱۹۶۷ مربی ارشد ارتش در کالج دفاع امپراتوری و در سال ۱۹۶۸ معاون رئیس ستاد کل شد. او در همان سال به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام
او در همان سال به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام منصوب شد. آخرین سمت او نماینده نظامی بریتانیا در ناتو بود و پس از آن در سال ۱۹۷۴ بازنشسته شد.
جیمز فرگوسن (؛ ۱۷ مارس ۱۷۸۷ – ۴ سپتامبر ۱۸۶۵) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا در طول جنگ‌های ناپلئونی و فرماندار جبل الطارق از ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۹ بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ویلیام فاوست (؛ ۱۷۲۷ – ۱۸۰۴) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۷۸۱ تا ۱۷۹۹ به عنوان آجودان کل در نیروها خدمت کرد. در این دوره، فاوست بالاترین مقام در ارتش بریتانیا و تأثیرگذارترین افسر در ستاد فرماندهی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جیمز اینسورث ایر (؛ ۲ نوامبر ۱۹۳۰ – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۸۳ تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۸۶ به عنوان سرلشکر فرمانده بخش خانوار و افسر کل فرمانده ناحیه لندن خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
دومنیکو گوئیدی (؛ – ) مجسمه‌ساز اهل ایتالیا بود. تندیس «"فرشته با زوبین"» بر روی پل سانت‌آنجلو از آثار اوست. گوئیدی که از حامیان مهم «آکادمی فرانسه در رم» بود، این افتخار را دریافت کرد که یک تندیس مرمری از لوئی چهاردهم با عنوان «"شهرت پادشاه"» بسازد که به کاخ ورسای فرستاده شد و در محوطهٔ پارک این کاخ جای گرفت.
تنهایی هولناک مکسول سیم نهمین رمان نویسنده بریتانیایی "جاناتان کو" است که اولین بار در ۲۷ می ۲۰۱۰ در بریتانیا منتشر شد. داستان با زاویه نگرش اول شخص روایت می‌شود، در حالی که او ابتدا از استرالیا به خانه اش در واتفورد، انگلستان بازگشته و سپس با هدف بازاریابی برای یک مارک مسواک، به جزایر شتلند سفر می‌کند. داستان شامل روایت‌هایی است که توسط شخصیت‌های دیگر نوشته شده‌اند و تأثیر زیادی بر مکسول سیم می‌گذارند. خودش نیز تحت تأثیر زندگی و مرگ قایقرانی به نام "دونالد کروهورست" قرار می‌گیرد. این کتاب بر ترس‌های مشترک
کروهورست" قرار می‌گیرد. این کتاب بر ترس‌های مشترک انسان‌های دنیای ما تمرکز دارد، دنیایی که باوجود ابزارهای ارتباطی فراوان افراد را روز به روز به انزوا و تنهایی نزدیک تر می‌کند و تناقضات فراوانی را به دنبال می‌آورد. کو در مورد رمانش گفته‌است که داستان کروهورست «به عنوان تمثیلی از تنهایی بازگو می‌شود، و بررسی می‌کند که چگونه پیشرفت‌های فناوری پس از ۱۹۶۸ احساس انزوای ما را افزایش داده‌است». رابرت اپستاین در روزنامه "ایندیپندنت" اظهار داشت: «نوشتن چنین طنز روانی نیاز به مهارت واقعی دارد؛ سرعت او در سراسر
روانی نیاز به مهارت واقعی دارد؛ سرعت او در سراسر داستان عالی است و دیالوگ‌های واقع گرایانه و در نتیجه شخصیت‌های باورپذیر را ارائه می‌دهد.» جرمی پکسمن منتقد در "نشریه آبزرور" می‌نویسد که کو «به نکته جالبی در مورد بریتانیای مدرن توجه کرده و تمثیلی جذاب از آن ساخته‌است». "The Very Private Life of Mister Sim"، فیلمی فرانسوی است که بر اساس این رمان به کارگردانی "میشل لکلرک" و تهیه کنندگی "دلانت فیلمز" و "کاره پروداکشنز" در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ اکران شد.
جان اسپنسر اوارت (؛ ۲۲ مارس ۱۸۶۱ – ۱۹۳۰) نظامی اهل بریتانیا بود. یک افسر ارتش بریتانیا بود که به عنوان آجودان کل نیروها منصوب شد، اما به دلیل حادثه کوراگ مجبور به استعفا شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
تیموتی پل ایوانز (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او افسر بازنشسته ارتش بریتانیا است که از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ به عنوان فرمانده آکادمی نظامی سلطنتی سندهرست و سپس از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶ به عنوان فرمانده سپاه واکنش سریع متفقین خدمت کرده است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
ویلیام ارسکین، بارونت دوم (; – ) سیاستمدار و نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی افسر ارتش بریتانیا بود، به عنوان عضو پارلمان خدمت کرد و در جنگ‌های ناپلئونی تحت فرمان دوک ولینگتون به فرماندهی‌های مهمی دست یافت، اما خدمت خود را با جنون و خودکشی به پایان رساند. او پسر ارشد سپهبد سر ویلیام ارسکین، بارونت اول و همسر دومش، فرانسیس، بود. او پس از مرگ پدرش در سال ۱۷۹۵ به مقام بارونت رسید.
ویلیام ارسکین، بارونت اول (؛ 1719 – 19 ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ هفت ساله، جنگ استقلال آمریکا و جنگ ائتلاف اول خدمت کرد.
گرانویل الیوت (; – ) نظامی اهل هلند بود. وی افسر نیروی زمینی بریتانیا بود که در چندین ارتش اروپایی دیگر و متعاقباً در ارتش بریتانیا خدمت کرد. او در نبرد میندن جنگید و در آنجا زخمی شد و چند هفته بعد بر اثر جراحات وارده درگذشت.
آرچیبالد مونتگومری (؛ ۱۸ مه ۱۷۲۶ – ۳۰ اکتبر ۱۷۹۶) نظامی و سیاستمدار اهل اسکاتلند بود. او ژنرال اسکاتلندی و عضو پارلمان بریتانیا بود. او همچنین رئیس قبیله‌ی قبیله‌ی مونتگومری بود. مونتگومری در جنگ هفت ساله جنگید، جایی که در کنار جرج واشینگتن خدمت کرد. او همچنین حامی شاعر رابرت برنز بود.
الیاس واکر دورنفورد (; – ) نظامی و مهندس اهل بریتانیا بود. سازنده قلعه کبک سیتی بود. دورنفورد در سال ۱۷۷۴ در لوئستافت، سافک، از پدر و مادری بریتانیایی به نام الیاس دورنفورد و ربکا واکر متولد شد. او در ۲۴ آوریل ۱۷۹۳ به عنوان ستوان دوم در سپاه مهندسان سلطنتی منصوب شد. دورنفورد در ۳۰ اکتبر ۱۷۹۸ با جین سوفیا مان ازدواج کرد. در ۱۰ ژانویه ۱۸۳۷، پس از ارتقاء به درجه سرلشکری، از سپاه جدا شد. سرلشکر الیاس واکر دورنفورد آر.ای. در سال ۱۸۵۰ در سن ۷۵ سالگی در کلارنس ویلا، تانبریج ولز، کنت درگذشت.
وینستون جوزف دوگان (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود. وی یک مدیر بریتانیایی و افسر ارتش بریتانیا بود. او از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۹ به عنوان فرماندار استرالیای جنوبی و سپس تا سال ۱۹۴۹ به عنوان فرماندار ویکتوریا خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
الکساندر داف (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. در سال ۱۷۹۳، او به عنوان پرچمدار در هنگ ۶۶ پیاده نظام منصوب شد و در جبل الطارق، فلاندر، در هند شرقی در سال ۱۷۹۸ و در زمان حمله به مصر تحت فرماندهی برد خدمت کرد. در سال ۱۸۰۶، داف فرماندهی ستون مرکزی را در حمله به بوئنوس آیرس بر عهده داشت. او در سال ۱۸۲۳ به عنوان سرهنگ هنگ ۹۲ پیاده نظام منصوب شد و در سال ۱۸۳۱ به هنگ ۳۷ پیاده نظام منتقل شد. او در سال ۱۸۳۴ به درجه سرلشکری ​​و شوالیه ارتقا یافت و در ۲۸ ژوئن ۱۸۳۸ به درجه ژنرال
شوالیه ارتقا یافت و در ۲۸ ژوئن ۱۸۳۸ به درجه ژنرال کامل ارتقا یافت.
جان فیلیپ دو کن (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارتش بریتانیا بود. او در طول جنگ جهانی اول مقام‌های بالایی داشت، به ویژه به عنوان سرلشکر توپخانه سلطنتی در ستاد کل در سال ۱۹۱۵، زمانی که نیروی اعزامی بریتانیا به سرعت در حال گسترش بود، به عنوان افسر کل فرمانده سپاه پانزدهم از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸، و سپس از آوریل ۱۹۱۸ به عنوان افسر رابط بین فیلد مارشال سر داگلاس هیگ و ژنرالیسیمو فردیناند فوش، فرمانده متفقین. پس از جنگ، او سرتیپ ارشد مهمات بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
آرتور آرنهولد بولیک داولر (؛ ۱۶ ژوئیه ۱۸۹۵ – ۱۴ نوامبر ۱۹۶۳) نظامی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی شرق آفریقا خدمت کرد.
جورج دان (؛ ۳۰ آوریل ۱۷۵۶ – ۱۷ ژانویه ۱۸۳۲) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ استقلال آمریکا و جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی حضور داشت. خدمت او در سراسر اروپا انجام شد، اما مهم‌ترین کار او در سازماندهی نظامی و دفاعی علیه تهدید تهاجم فرانسه در طول جنگ‌های انقلاب فرانسه و ناپلئون بود. دان همچنین اغلب توسط ژنرال‌های بریتانیایی برای کار مشاوره و جاسوسی درخواست می‌شد و زمانی توسط دولت پروس به عنوان جاسوس استخدام شده بود. در سال ۱۷۹۹، او در جریان
جاسوس استخدام شده بود. در سال ۱۷۹۹، او در جریان آتش‌بس توسط گیوم برون دستگیر شد که او را به تلاش برای برانگیختن شورش در جمهوری باتاوی متهم کرد و تا زمان صلح آمیان آزاد نشد. در طول جنگ‌ها و پس از آن، دان همچنین به عنوان فرماندار ستوان جرسی و فرماندار جبل الطارق خدمت کرد و اصلاحات سازمانی را با موفقیت زیادی در هر دو مکان اجرا کرد.
روهان دلاکومب (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. پس از بازنشستگی از ارتش، او آخرین فرماندار متولد بریتانیا در ویکتوریا، استرالیا از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۴ بود. وی برندهٔ جوایزی همچون دکترای افتخاری شده‌است.
بووار د لیزل (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۸۶۴ – ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۵) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا و ورزشکار بود. او هم در جنگ دوم بوئر و هم در جنگ جهانی اول حضور داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
رافائلو دا مونتلوپو (؛ ۹ ژوئیه ۱۵۰۴ – ۱۵۶۶) مجسمه‌ساز و معمار رنسانس ایتالیا و یکی از شاگردان میکل‌آنژ بود. پدر او هم یک مجسمه‌ساز بود و نام هر دوی آنها در کتاب "زندگی برجسته‌ترین نقاشان، پیکرتراشان و معماران" اثر جورجو وازاری آمده‌است. تندیس «"سانت دامیانو"» در کلیسای سن لورنتزو از آثار اوست. وی همچنین در ساخت مقبرهٔ ژولیوس دوم و لئون دهم مشارکت داشت. (برای مقبرهٔ لئون دهم با بارتولومئو باندینلی همکاری کرد). پاپ پائولوس سوم او را مأمور ساخت تا ۱۴ فرشته بر روی پل سانت‌آنجلو بسازد. این فرشته‌های گچ‌بری‌شده
روی پل سانت‌آنجلو بسازد. این فرشته‌های گچ‌بری‌شده بعدها فرسوده شد و پاپ کلمنت نهم در سال ۱۶۶۹ جان لورنتسو برنینی را مأمور ساخت تا تندیس‌های جدیدی از فرشتگان بر روی پل بسازد. وی حوالی سال ۱۵۶۰ میلادی، یک خودزندگی‌نامه نوشت که در بخش‌هایی از آن، به نحوهٔ استفاده میکل‌آنژ از دست چپ خود در نگارش و طراحی‌هایش اشاره شده بود. این نوشته، امروزه تنها مدرکِ موجود دالِ بر چپ‌دستی میکل‌آنژ است.
کمال عزت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیدهام مارکت، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، و باشگاه فوتبال کولچستر یونایتد اشاره کرد.
ایگور وتوکله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال کپنهاگن، باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه فوتبال سنت ترویدنس، و باشگاه فوتبال زولته وارخم اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک، تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال بلژیک، زیر ۲۱ سال بلژیک، و آنگولا بازی کرده‌است.
جی داسیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چلسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال England national under-16 football team، زیر ۱۷ سال انگلستان، زیر ۱۸ سال انگلستان، زیر ۱۹ سال انگلستان، زیر ۲۰ سال انگلستان، و زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده‌است.
طراحی ترانسلی (به انگلیسی: Transgenerational Design)، عملی است برای سازگار کردن محصولات و محیط‌ها با آن دسته از آسیب‌های فیزیکی و حسی مرتبط با پیری انسان که باعث محدودیت و اخلال در فعالیت‌های اصلی زندگی روزمره می‌شود. اصطلاح "طراحی ترانسلی" در سال ۱۹۸۶ میلادی توسط استاد طراحی صنعتیِ دانشگاه سیراکیوس، جیمز جی. پیرکل (James J. Pirkl) برای توصیف و شناسایی محصولات و محیط‌هایی است که گسترده‌ترین طیف از کسانی که از آن‌ها استفاده می‌کنند (جوان، پیر، توانا، ناتوان) را بدون آسیب برای هیچ گروهی، در بر می‌گیرند. مفهوم
بدون آسیب برای هیچ گروهی، در بر می‌گیرند. مفهوم طراحی ترانسلی از درون پروژهٔ تحقیقاتی او که با بودجهٔ فدرال دربارهٔ طراحی برای سالخوردگان انجام می‌شد، با عنوان: «"سازگاری‌های طراحی صنعتی: چشم‌اندازی ترانسلی"»، پدیدار شد. دو نشریهٔ اصلی پروژه در سال ۱۹۸۸ میلادی اطلاعات دقیقی در مورد فرایند پیری ارائه کردند؛ و باعث ایجاد آگاهی و حساسیت در میان متخصصان طراحی صنعتی و دانشجویان طراحی دربارهٔ واقعیت‌های پیریِ انسان گردیدند و مجموعه‌ای مفید از رهنمون‌ها و استراتژی‌ها را برای طراحی محصولاتی که نیازهای متغیر افراد
را برای طراحی محصولاتی که نیازهای متغیر افراد در هر سن و توانایی را برآورده می‌کند، ارائه کردند. بررسی اجمالی. مفهوم طراحی ترانسلی زمینهٔ مشترکی را برای کسانی که متعهد به ادغام سن و توانایی در جمعیت مصرف‌کننده هستند ایجاد می‌کند. اصل اساسی آن این است که افراد، از جمله افراد مسن یا آسیب دیده، از حق برابر برای زندگی در یک جامعهٔ واحد برخوردارند. عمل طراحی ترانسلی بیان می‌کند که سالخوردگیِ انسان یک فرایند پیوسته و پویا است که از بدو تولد شروع می‌شود و با مرگ خاتمه می‌یابد و در طول فرایند پیری، افراد معمولاً
خاتمه می‌یابد و در طول فرایند پیری، افراد معمولاً با بروز بیماری‌ها، حوادث و کاهش توانایی‌های فیزیکی و حسی مواجه می‌شوند که به استقلال و سبک زندگی فرد آسیب می‌رساند؛ اما اکثر صدمات، آسیب‌ها و ناتوانی‌ها معمولاً با افزایش سن و تجربهٔ اثرات پیری (پیری بیولوژیکی) اتفاق می‌افتند. چهار واقعیت رابطهٔ متقابل سن با آسیب‌پذیری جسمی و حسی را روشن می‌کند: در هر موقعیتی، مصرف‌کنندگان از محصولات و خدمات انتظار دارند که سبک زندگی آنها را چه از نظر فیزیکی و چه به صورت نمادین ارتقاء دهند. طراحی ترانسلی بر تأمین نیازهای
ارتقاء دهند. طراحی ترانسلی بر تأمین نیازهای آنها از طریق آنچه که کیگان و وگل (Cagan and Vogel) «فرایند توسعه محصول ارزش‌گرا» می‌نامند تمرکز دارد. آن‌ها خاطرنشان می‌کنند که یک محصول برای مشتری زمانی ارزشمند تلقی می‌شود که «تأثیری قوی بر سبک زندگی، ویژگی‌های توانمند و ارگونومی معنادار داشته باشد» و در نتیجه محصولاتی «"مفید، قابل استفاده و مطلوب"» در طول استفادهٔ کوتاه‌مدت و طولانی‌مدت توسط افراد در هر سن و توانایی باشند.ص۳۴ طراحی ترانسلی «به عنوان یک پاسخ آگاهانه از سوی بازار به پیری جمعیت است که نیاز به
آگاهانه از سوی بازار به پیری جمعیت است که نیاز به محصولات و محیط‌هایی را برآورده می‌کند که هم برای افراد جوان و هم افراد مسن که در یک محیط زندگی و کار می‌کنند، قابل استفاده است».ص۱۶ فواید. طراحی ترانسلی با ایجاد پیوندی هماهنگ بین محصولات و مصرف‌کننده، برای همه سنین و توانایی‌ها سودمند خواهد بود. این فواید عوامل روانشناختی، فیزیولوژیکی و جامعه‌شناختی درخواستی (و پیش‌بینی‌شده) کاربران در هر سن و توانایی را شامل و آن‌ها را برآورده می‌کند: ص۳۲ طراحی ترانسلی به تک تک عناصر می‌پردازد و نیاز کاربر را (صرف‌نظر از
تک تک عناصر می‌پردازد و نیاز کاربر را (صرف‌نظر از سن یا توانایی) با ارایهٔ سهولت استفادهٔ نامحدود و همدردی در خور، فراهم می‌کند. چنین طرح‌هایی با ارایهٔ گزینه‌های گسترده‌تر و انتخاب‌های بیشتر، دسترسی بیشتری را فراهم می‌کنند، در نتیجه استقلال فرد را حفظ و گسترش داده و کیفیت زندگی را برای همه سنین و توانایی‌ها (بدون هیچ هزینه‌ای برای گروه) افزایش می‌دهند. طرح‌های ترانسلی به اصلاح تبعیض، ترحم و اَنگ اجتماعی می‌پردازند؛ آنها این امر را توسط رعایت موارد زیر انجام می‌دهند: تاریخچه. طراحی ترانسلی در اواسط دههٔ
می‌دهند: تاریخچه. طراحی ترانسلی در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ میلادی همزمان با مفهوم طراحی جهانی، در نتیجهٔ جنبش حقوق معلولین و پیشتر از مفاهیم طراحی بدون مانع (Barrier Free Design) ظهور کرد. در مقابل، رشد طراحی ترانسلی از زمان قانون تبعیض سنی ۱۹۷۵ میلادی که ممنوعیت «تبعیض بر اساس سن در برنامه‌ها و فعالیت‌های دریافت‌کنندهٔ کمک‌های مالی فدرال»، (یا مستثنی کردن، انکار یا ارایهٔ خدمات مختلف یا کمتر بر اساس سن)، آغاز شد. تعلق سیاسی و بحث بر سر اصلاحات قانون ۱۹۷۸ میلادی، که بازنشستگی اجباری را در ۶۵ سالگی لغو کرد، و تزریق
بازنشستگی اجباری را در ۶۵ سالگی لغو کرد، و تزریق آن به جریان اصلی آگاهی اجتماعی، مسائل مربوط به سالمندی را به یکی از دغدغه‌های اصلی سیاست‌گذاری عمومی تبدیل کرد. زمینه. در آغاز دههٔ ۱۹۸۰ میلادی، مسن‌ترین اعضای جامعه که در دوران رکود بزرگ به سن بلوغ رسیده بودند، با نسلی از بیبی بومرها (Baby Boomers) جایگزین شدند و مداوم به میان‌سالی و به آستانهٔ بازنشستگی نزدیک شدند. افزایش تعداد آنها حاکی از تغییرات عمیق جمعیتی در پیش‌رو است که به‌طور پیوسته سالخوردگی جمعیت را در سراسر جهان گسترش می‌دهد. پیشرفت‌ها در
جمعیت را در سراسر جهان گسترش می‌دهد. پیشرفت‌ها در تحقیقات پزشکی همچنین تصویر سالمندی را تغییر داد [از یک مشکل اجتماعی بیماری، فقر و سالخوردگی، که راه‌حل‌های آن به سیاست‌گذاری عمومی بستگی دارد] تا واقعیت در حال ظهور سالخوردگی جمعیت فعال که نیرو، منابع و زمان برای به‌کارگیری هر دو را دارد. رسانه‌ها، سیاست‌های عمومی و برخی نهادها در واکنش به آگاهی روزافزون مردم، پیامدهای قریب‌الوقوع را تشخیص دادند. مجلات تایم و نیوزویک اخبار روی جلد خود را به «خاکستری شدن آمریکا» اختصاص دادند. ایستگاه‌های رادیویی محلی شروع به
اختصاص دادند. ایستگاه‌های رادیویی محلی شروع به جایگزینی قالب‌های موسیقی راک اند رول خود با موسیقی برای سلایق بالغ‌تر کردند. "مجامع دانشگاهی" (داو جونز و شرکت، شرکت انتشاراتی) شمارهٔ پاییز ۱۹۸۲ میلادی خود را به‌طور کامل به مقالاتی در مورد نیروی کار سالخورده اختصاص داد. "کنفرانس ملی پژوهشی فن‌آوری و سالمندی"، و "دفتر ارزیابی فن‌آوری مجلس نمایندگان ایالات متحدهٔ آمریکا"، یک بررسی عمده از تأثیر علم و فناوری بر آمریکایی‌های مسن‌تر را آغاز کرد. در سال ۱۹۸۵ میلادی، موقوفهٔ ملی هنرها، ادارهٔ کل سالمندی (AOA)،
موقوفهٔ ملی هنرها، ادارهٔ کل سالمندی (AOA)، ادارهٔ کل خانهٔ کشاورز و وزارت مسکن و توسعهٔ شهری ایالات متحدهٔ آمریکا توافقنامه‌ای را برای بهبود ساختمان، منظر، محصول و طراحی گرافیک برای آمریکایی‌های مسن امضا کردند که شامل برنامه‌های کاربردی تحقیقاتی جدید می‌شد. برای دوران سالمندی که پتانسیل استفاده از محصولات را برای افراد مسن را سهل‌تر و در نتیجه جذاب‌تر و سودآورتر می‌کند. توسعه. در سال ۱۹۸۷ میلادی، با شناخت پی‌آمدهای سالخوردگی جمعیت، "دپارتمان طراحی" دانشگاه سیراکیوس، "مرکز پیری‌شناسی تمام-دانشگاهی"، و
سیراکیوس، "مرکز پیری‌شناسی تمام-دانشگاهی"، و "مرکز توسعهٔ آموزشی"، پروژه‌ای میان‌رشته‌ای به نام «"سازگاری‌های طراحی صنعتی: چشم‌اندازی ترانسلی"» را آغاز و با یکدیگر همکاری کردند. این پروژهٔ یک ساله که توسط یک کمک مالی فدرال حمایت می‌شد، به واسطهٔ ممارست حرفه‌ای طراحی صنعتی به اساس علوم پیری‌شناسی تبدیل شد. این پروژه «سه جنبهٔ پیری را عوامل روانشناختی، فیزیولوژیکی و جامعه‌شناختی تعریف کرد؛ و مسئولیت طراح را به دغدغه‌های زیبایی‌شناختی، فن‌آوری و انسان‌گرایانه تقسیم کرد». رابطهٔ متقابل قوی بین جنبه‌های
تقسیم کرد». رابطهٔ متقابل قوی بین جنبه‌های فیزیولوژیکی پیری و جنبه‌های انسان‌گرایانهٔ طراحی صنعتی، آموزش پروژه را بر دسته‌بندی جنبه‌های فیزیولوژیکی پیری به عوامل: حسی و فیزیکی "بینایی"، "شنوایی"، "لامسه" و "حرکت"، متمرکز کرد. این رابطهٔ متقابل به یک سری جداول مرجع ترجمه شد که ارتباط خاص با عوامل فیزیکی و حسی مرتبط با پیری داشت و نتایج حاصل در مجموعهٔ دستورالعمل‌های طراحی به صورت زیر گنجانده شد: این پروژه، دو کتابچهٔ راهنمای آموزشی را تولید و منتشر کرد (یکی برای مدرسان و دیگری برای متخصصان طراحی) که هر کدام
مدرسان و دیگری برای متخصصان طراحی) که هر کدام شامل مجموعه‌ای دقیق از «دستورالعمل‌ها و استراتژی‌های طراحی برای طراحی محصولات ترانسلی» است. تحت شرایط کمک هزینه، کتابچه‌های آموزشی برای تمام برنامه‌های دانشگاهی طراحی صنعتی که توسط انجمن ملی دانشکده‌های هنر و طراحی (NASAD) به رسمیت شناخته شده بود، در ایالات متحدهٔ آمریکا توزیع شد. گاه‌شمار. در ادامهٔ ظهور به عنوان یک استراتژی رو به رشد برای توسعهٔ محصولات، به گونه‌ای که خدمات و محیط‌هایی برای افراد در هر سن و توانایی را در خود جای دهند، "طراحی ترانسلی توسط
و توانایی را در خود جای دهند، "طراحی ترانسلی توسط شرکت‌های بزرگی مانند: اینتل، مایکروسافت و کداک اتخاذ شده‌است" که "به توسعهٔ محصول به همان شیوه نگاه می‌کنند، به گونه‌ای که طراحی محصولات را برای افراد دارای اختلالات بینایی، شنوایی و جسمی انجام دهند» تا افراد در هر سنی بتوانند از آن‌ها استفاده کنند. بحث‌های بین طراحان و بازاریابان نشان می‌دهد که طراحی موفقیت‌آمیز ترانسلی نیازمند «توازن صحیح کار تحقیقاتی اولیه، تجزیه و تحلیل یکپارچهٔ عوامل انسانی، کاوش گسترده در طراحی، آزمایش‌ها و تفکر زیاد جهت کسب حقیقت» و
در طراحی، آزمایش‌ها و تفکر زیاد جهت کسب حقیقت» و اینکه «طراحی ترانسلی برای هر شرکت تولیدکنندهٔ محصولات مصرفی قابل اجرا است - از تولیدکنندگان لوازم خانگی گرفته تا شرکت‌های الکترونیک، سازندگان مبلمان، آشپزخانه و حمام و شرکت‌های اصلی محصولات مصرفی».
نوشین معراجی (زاده ) سینماگر ایرانی است. او که زاده تنکابن است کلاس فیلمسازی را در انجمن سینمای جوانان ایران گذراند و از سال ۱۳۸۳ به فیلمسازی پرداخت. فیلم‌های او در جشنواره‌های بین‌المللی فیلم به نمایش درآمده‌اند. فیلم پسر به کارگردانی او در بیست و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم لیستاپاد بلاروس موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم بخش سینمای جوان و در چهل و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو جایزه فدراسیون کلوب سینمایی روسیه در بخش مسابقه اصلی این دوره را به دست آورد. اظهارات معراجی در جشنواره فیلم فجر در
دست آورد. اظهارات معراجی در جشنواره فیلم فجر در سال ۱۴۰۰ مجادله برانگیز شد و اعتراض امامان جمعه ایران را برانگیخت. او در پاسخ به پرسشی گفت از دید او، عشقی که بین دو شحصیت فیلم نمور وجود دارد به قدری محترم است که فرزند این زوج فارغ از این که صیغه محرمیت خوانده شده بود یا نه، حلال‌زاده است.
الوین علی‌اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روان باکو، باشگاه فوتبال باکو، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، و باشگاه فوتبال آزال باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.