payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اتو ووگل (; – ) شیمی‌دان در زمینه دانش بسپار اهل ایالات متحده آمریکا بود. افتخارات. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
احمد محمد ابراهیم (; – ) سیاست‌مدار اهل مالزی بود. تحصیلات. وی از دانش‌آموختگان کالج سنت جان، کمبریج است.
لودوویت کوتلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ و باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
یان گلتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دوکلا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
فرانتیشک کنبورت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تپلیس، باشگاه فوتبال بوهمیانس ۱۹۰۵، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کارل کنسل (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کارل لیختنگل (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ برنو، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، و باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال چکسلواکی و Czechoslovakia Olympic football team بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
وویتخ ماسنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرست ویینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ایوان مراز (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا و باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کارل نپوموسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
زدنک پیچمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
فرانتیشک شموکر (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بانیک استراوا و باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آنتون اوربان (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
فرانتیشک والوشک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
یوزف وویتا (؛ ۱۹ آوریل ۱۹۳۵ - ۶ مارس ۲۰۲۳) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌ است. وویتا در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌ بود.
ولادیمیر وایس (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسلواکی بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال چکسلواکی و چکسلواکی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
رودولف ویتلاچیل (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتریش-مجارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ و باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال چکسلواکی بازی کرده‌است.
اختتامیه المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ۸ اوت ۲۰۲۱، از ساعت ۲۰:۰۰ (زمان استاندارد ژاپن) به‌مدت حدودی دو ساعت و نیم در ورزشگاه المپیک واقع در توکیو برگزار شد. مراسم اختتامیه بازی‌های المپیک، که به‌واسطهٔ تأثیرات دنیاگیری کووید-۱۹ به‌مدت یک‌سال به تعویق افتاده بود، از شرایط عادی برخوردار نبود؛ زیرا بدون حضور تماشاگران برگزار شد. ابعاد این مراسم نیز نسبت به مراسم‌های گذشته کاهش یافته‌بود؛ زیرا ورزشکاران ملزم بودند که ۴۸ ساعت پس از پایان رقابت‌های خود، دهکدهٔ المپیک را ترک کنند. در این مراسم، رسوم اختتامیهٔ این رویداد
ترک کنند. در این مراسم، رسوم اختتامیهٔ این رویداد ورزشی بین‌المللی (شامل سخنرانی‌های پایانی، رژهٔ ورزشکاران، و تحویل‌دادن پرچم المپیک) با یک نمایش هنری ترکیب شد تا فرهنگ و تاریخ کشورهای میزبان کنونی و بعدی (فرانسه) برای المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس به نمایش گذاشته شود. موضوع مراسم المپیک، "حرکت رو به جلو" بود که اشاره به دنیاگیری کووید-۱۹ داشت و موضوع مراسم اختتامیه نیز "جهان‌های مشترک ما" بود. عمدهٔ بخش‌های این مراسم از پیش ضبط شده‌بودند و برخی بخش‌ها نیز به‌صورت زنده اجرا شدند. مجری‌های بخش‌های زندهٔ
به‌صورت زنده اجرا شدند. مجری‌های بخش‌های زندهٔ این مراسم نیز در طول اجرای مراسم به اصول فاصله‌گذاری اجتماعی پایبند بودند. این مراسم شامل یک «لحظهٔ یادبود» نیز بود که از رقص‌ها و سایر اجراهایی تشکیل شده‌بود که نمایانگر فرهنگ ژاپن بودند. مقدمات. کمیته سازمان‌دهی بازی‌های المپیک و پارالمپیک توکیو (TOCOG) در دسامبر ۲۰۱۷ نخستین گزارش آماده‌سازی‌ها را به‌همراه سند «سیاست پایه» برای مراسم‌های المپیک و پارالمپیک منتشر کرد. این سند بر پایه بازخوردهای متخصصان و نظرات مردم ژاپن تهیه شده‌بود و شامل عناصر بنیادین برای
مردم ژاپن تهیه شده‌بود و شامل عناصر بنیادین برای موضع‌گیری و مفهوم کلی هر چهار مراسم بود. در مراسم افتتاحیه المپیک، از موضوعات و مفهوم هر چهار مراسم رونمایی شد که شامل صلح، هم‌زیستی، نوسازی، آینده، ژاپن و توکیو، ورزشکاران و مشارکت‌ها در مراسم‌ها می‌شد. مراسم‌های افتتاحیه و اختتامیه دارا سه مدیر مختلف در سمت مدیر ارشد نوآوری بودند. از ژوئیهٔ ۲۰۱۸ تا دسامبر ۲۰۲۰، نومورا مانسائی که بازیگر تئاتر سنتی چین بود، مدیریت ارشد نوآوری را برعهده داشت. نومورا بعداً از سمت خود کناره‌گیری مرد و به‌عنوان مشاور مشغول به
سمت خود کناره‌گیری مرد و به‌عنوان مشاور مشغول به کار شد. از دسامبر ۲۰۲۰ تا مارس ۲۰۲۱ هیروشی سازاکی این مسئولیت را بر عهده گرفت، اما پس از یک اظهارنظر تحقیرآمیز دربارهٔ نائومی واتانابه، کمدین و نماد مد ژاپنی، از این سمت استعفا داد. یک ماه بعد، گزارش‌هایی منتشر شد که نشان می‌داد یوشیرو موری، رئیس کمیته سازمان‌دهی المپیک ۲۰۲۰ توکیو، در پی اظهارنظرهای تحقیرآمیز دربارهٔ زنان عضو این کمیته، استعفا داده‌است. از مارس ۲۰۲۱، تاکایوکی هیوکی، مدیر اجرایی برندیگ ورزشی ژاپن، معاول مسئول تشریفات و تهیه‌کننده اجرایی این
ژاپن، معاول مسئول تشریفات و تهیه‌کننده اجرایی این رویداد بوده‌است. مارکو بالیچ، رئیس ایتالیایی شرکت نمایش‌های جهانی بالیچ، مشاور ارشد تهیه‌کنندهٔ اجرایی بود. بالیچ این برنامه‌ها را در طول تدارک مراسم‌های بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶، بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶، و رویدادهای دیگری نظیر بازی‌های پان امریکن ۲۰۱۹ و یونیورسیاد تابستانی ۲۰۱۹ نیز اجرا کرده‌بود. او در مصاحبه‌ای در ژوئیهٔ ۲۰۱۹ اشاره کرده‌بود که مشارکت او در قالب همکاری با شرکت تبلیغاتی ژاپنی دنتسو خواهد بود. کائورو
با شرکت تبلیغاتی ژاپنی دنتسو خواهد بود. کائورو سوگانو، مدیر نوآوری دنتسو در این مراسم‌ها، در پی مطرح‌شدن ادعای آزار از سوی او، در ژانویهٔ ۲۰۲۰ از سمت خود استعفا داد. ورزشگاه. ورزشگاه ملی ژاپن، ورزشگاه اصلی برای میزبانی مراسم اختتامیه بود. عملیات تخریب ورزشگاه ملی قبلی در مهٔ ۲۰۱۵ به اتمام رسید و پس از آن، در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶، فرایند احداث ورزشگاه جدید در همان مکان آغاز شد. این ورزشگاه در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹ به‌منظور آماده‌سازی‌های لازم جهت برگزاری بازی‌ها و مراسم‌ها به کمیته بین‌المللی المپیک تحویل داده‌شد.
به کمیته بین‌المللی المپیک تحویل داده‌شد. گنجایش این ورزشگاه در طول بازی‌های المپیک، با احتساب جایگاه‌های خبرنگاران و مقامات معادل ۶۰٬۱۰۲ صندلی بود. اقدامات. برنامه. در پی محدودیت‌های مرتبط با دنیاگیری کووید-۱۹، بسیاری از بخش‌های مراسم اختتامیه، از جمله رقص رقصنده‌های آینو اهل هوکایدو، از پیش ضبط شده‌بودند. اشخاص مهم در میان شرکت‌کنندگان. مجتبی پوربخش و محمد میر به عنوان مجری و گزارشگر در این رقابتها حضور داشتند.
سوگنفیورد یک فیورد یا آبدره در محدودهٔ شهرداری سوگن، دراستان وستلند، در کشور نروژ است. سوگنفیورد، طولانی‌ترین و عمیق‌ترین آبدرهٔ نروژ، دومین آبدرهٔ طولانی جهان و طولانی‌ترین آبدرهٔ باز جهان است. طول آبدرهٔ سوگنه، ۲۰۵ کیلومتر است. عمق سوگنفیورد، در عمیق‌ترین نقطه، حدود ۱۳۰۳ متر و بیشتر است. در دهانهٔ این آبدره، کاهش ارتفاع شدید است و عمق سوگنفیورد، در نزدیکی دهانه به ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر می‌رسد. عرض آبدرهٔ سوگنه، بین کمتر از ۱ کیلومتر تا بیشتر از ۵ کیلومتر متغیر است. در نزدیکی لیکانگر، عریض‌ترین قسمت واقع شده‌است.
در نزدیکی لیکانگر، عریض‌ترین قسمت واقع شده‌است. از آبدرهٔ سوگنه، رودخانه‌های متعددی خارج شده؛ و آبدره، دارای شاخه‌های متعددی است، که هر یک، نام خاص خود را دارند. منظره سوگنفیورد. در خشکی، سوگنفیورد، مستقیماً به سمت شرق، با عرض نسبتاً یکنواختی، پیش می‌رود. قسمت بیرونی آن، بین جزایر در شمال و در جنوب، دریای سوگن، نامیده می‌شود. شاخه‌های داخلی آبدره آرایش کوهستانی و گاه بسیار بلندی به وجود آورده‌است. این بلندی‌ها که فاصله چندانی با مرکز آبدرهٔ سوگنه، ندارند، در نقاطی به ارتفاع ۲۲۰۴ متر بالاتر از سطح دریا
در نقاطی به ارتفاع ۲۲۰۴ متر بالاتر از سطح دریا می‌رسند. در بخش بیرونی، ساحل سوگنفیورد، که ارتفاع زیادی در این قسمت ندارد، پوشیده از جنگل و به‌طور پراکنده، مسکونی است. در قسمت میانی و داخلی، پهلوهای آبدره شیب دار بوده و اختلاف ارتفاع به سمت شرق افزایش می‌یابد. نکته قابل توجه دیگر این است که در قسمت بیرونی، شاخه‌های آبدره کوتاه هستند، در حالی که رو به سمت شرق، به شکل قابل ملاحظه ای بلندتر می‌شوند. در قسمت مرکزی و داخلی سوگنفیورد، سواحل خلیج‌های کوچک، سرسبز بوده؛ و به‌طور پراکنده زیر کشت قرار دارند. به خصوص
و به‌طور پراکنده زیر کشت قرار دارند. به خصوص کشت بوتهٔ میوه‌هایی از قبیل تمشک؛ و پرورش دام رواج بیشتری، در منطقه دارند. در این قسمت، ارتفاع کوه‌های کناره آبدره، نسبت به بخش خارجی و نزدیک به دریای آزاد، افزایش می‌یابد. در یوتونهایمن، ارتفاع کوه‌ها از ۲۲۰۰ متر بالاتر از سطح دریا نیز، فزونی پیدا می‌کند. در جنوب سوگندال، بلندترین برجستگی، با ارتفاع ۲۸۵۰ متر قرار گرفته‌است.
فهرست بخش‌های آندرا پرادش بخش‌ها. منابع: &lt;mapframe width="500" height="500" text="Districts in Andhra Pradesh" align=center&gt; "type": "ExternalData", "service": "geoshape", &lt;/mapframe&gt;
جزیره سرگردان نام جزیره‌ای در دریاچه نمک در استان اصفهان ایران است. جزیره سرگردان در بخش جنوبی دریاچه قرار دارد و از سنگ‌های متخلخل آتشفشانی تشکیل شده‌است و پوشش گیاهی ندارد. این جزیره مشتمل بر یک جزیره اصلی دایره‌ای شکل به قطر تقریبی ۳ کیلومتر و چندین جزیره کوچکتر در غرب آن در دریاچه نمک مسیله واقع شده‌است. بلندترین نقطه جزیره ۸۰۸ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. جزیره سرگردان از ساحل جنوبی نمکزار در حدود ۴ کیلومتر فاصله دارد. نام. علت نامگذاری نام "سرگردان" به این خاطر است که هنگامی که از فاصله دور به این
به این خاطر است که هنگامی که از فاصله دور به این جزیره نگاه می‌کنید دو انتهای جزیره در افق محو می‌شوند و منظره‌ای مانند کشتی سرگردانی در دریای بیکران کویر پدیدمی‌آورد. محو شدن دو انتها به علت گرمای منطقه و خطای دید و شکست نور می‌باشد و گذشتگان اعتقاد داشتند، جزیره سرگردان همواره در حال حرکت است و از جایی به جای دیگر نقل مکان می‌کند.
استویان یاردانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
میلکو گایدارسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
اسوتان دیمیتروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد.
یانچو دیمیتروف (; – ) بازیکن فوتبال بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
کیریل استانکوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
آتاناس گروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
گئورگی هریستاکیف (; – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کیریل ایوکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ایوایلو گئورگیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اوگنی یانچوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
آتاناس میهایلوف (؛ ۵ ژوئیه ۱۹۴۹ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نئا سالامیس فاماگوستا و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان و بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آسپارو نیکودیموف (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
گئورگی اسوتکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
تودور کراستف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ایوان زافیروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
میخائیل گیونین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
گئورگی واسیلف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
جایزه لوریوس بهترین ورزشکار مرد سال یک جایزه ورزشی است که هر سال به افتخار دستاوردهای انفرادی ورزشکاران مرد جهان به آنها اعطا می‌شود. این جایزه برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ به عنوان یکی از هفت جایزه اصلی تشکیل دهنده جوایز لوریوس اعطا شد. این جوایز توسط بنیاد لوریوس، یک سازمان جهانی که در بیش از ۱۵۰ پروژه خیریه از ۵۰۰٬۰۰۰ جوان حمایت می‌کند، اهدا می‌شود. اولین مراسم در ۲۵ مه ۲۰۰۰ در مونت‌کارلو برگزار شد و در آن نلسون ماندلا سخنرانی اصلی مراسم را انجام داد. از سال ۲۰۲۰، فهرست کوتاهی از شش نامزد دریافت‌کننده این
۲۰۲۰، فهرست کوتاهی از شش نامزد دریافت‌کننده این جایزه توسط یک هیئت متشکل از «سردبیران، نویسندگان و افراد برجستهٔ خبرگزاری‌های ورزشی جهان» اعلام می‌شود. سپس این آکادمی در مراسم سالیانه جوایز که در نقاط مختلف جهان برگزار می‌شود، یک تندیس لوریوس به برنده اهدا می‌کند. این تندیس توسط شرکت کارتیه طراحی شده است. این جوایز بسیار معتبر تلقی می‌شوند و اغلب به عنوان معادل ورزشی «اسکار» از آنها یاد می‌شود. اولین برنده این جایزه تایگر وودز، گلف‌باز آمریکایی بود که فصل ۱۹۹۹، مسابقات قهرمانی پی‌جی‌ای را با هشت برد به
۱۹۹۹، مسابقات قهرمانی پی‌جی‌ای را با هشت برد به پایان رساند، موفقیتی که از سال ۱۹۷۴ به بعد به دست نیامده‌بود. او در ادامه تبدیل به برترین بازیکن دوره خود شد، سال بعد دومین جایزه لوریوس را دریافت کرد و بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ پنج نامزدی دیگر را کسب کرد. لانس آرمسترانگ، دوچرخه‌سوار آمریکایی، برنده جایزه لوریوس بهترین ورزشکار مرد سال ۲۰۰۳ بود. او سال قبل نامزد شده بود و نامزدی‌های دیگری را در سال‌های ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ کسب کرد. پس از اعتراف آرمسترانگ به دوپینگ در سال ۲۰۱۳، همه جوایز و نامزدی‌های لوریوس وی
در سال ۲۰۱۳، همه جوایز و نامزدی‌های لوریوس وی باطل شد. تنیسورها در فهرست برندگان با یازده جایزه سیطره دارند، در حالی که رانندگان فرمول یک با پنج بار و ورزشکاران دو و میدانی با چهار بار در رتبه‌های بعدی قرار گرفته‌اند. بدون در نظر گرفتن آرمسترانگ، جایزه لوریوس بهترین ورزشکار مرد سال از زمان تأسیس آن، تنها به ده نفر تعلق گرفته است. راجر فدرر و نواک جوکوویچ با ۵ جایزه رکورد دار هستند. آمار. "تا نامزدهای سال ۲۰۲۴"
بسته بندی دارویی اشاره به بسته بندی و مراحل بسته بندی داروها دارد. این شامل کلیه عملیات‌ها از تولید تا توزیع دارو تا مصرف‌کننده نهایی است. بسته بندی دارویی بسیار مقرون به صرفه است اما بسته به کشور مبدأ یا منطقه، جزئیات آن کمی متفاوت است. چندین عامل متداول می‌تواند شامل موارد زیر باشد: اطمینان از ایمنی بیمار، اطمینان از اثربخشی دارو در طول عمر مفید، یکنواختی دارو از طریق قطعات مختلف تولید، مستندسازی کامل کلیه مواد و فرایندها ، کنترل اثرات احتمالی اجزای بسته بندی به داخل دارو ، کنترل تجزیه دارو توسط اکسیژن،
بندی به داخل دارو ، کنترل تجزیه دارو توسط اکسیژن، رطوبت، گرما و غیره، جلوگیری از آلودگی میکروبی، بی اثر شدن و غیره. بسته بندی بخشی جدایی ناپذیر از محصولات دارویی است.
شامپو خشک نوعی شامپو است که بدون نیاز به آب، چربی مو را کاهش می‌دهد. به شکل پودر است و معمولاً از قوطی آئروسل استفاده می‌شود. شامپو خشک اغلب بر اساس نشاسته ذرت یا نشاسته برنج است. علاوه بر پاکسازی مو، می‌توان از آن به عنوان ابزاری برای حالت دادن به مو نیز استفاده کرد زیرا می‌تواند حجم ایجاد کند. گروهی ادعا می‌کنند که شستشوی روزانه با شامپوی شوینده می‌تواند چربی‌های طبیعی مو را از بین ببرد. با این حال، دیگران تصدیق می‌کنند که اسپری کردن هر روز شامپو خشک منجر به تجمع موادی می‌شود که می‌تواند رنگ موها را کدر
به تجمع موادی می‌شود که می‌تواند رنگ موها را کدر کرده و باعث تحریک پوست سر شود، و معتقدند که پوست سر برای پاکسازی و از بین بردن باکتری‌ها، حذف سلول‌های مرده پوست و پاکسازی منظم نیاز به لایه برداری دارد. فرد استفاده‌کننده از شامپو خشک بسته به نوع شامپو، ممکن است دچار عوارضی شود از جمله التهاب پوست، ریزش مو، یا بروز حساسیت.
صلاح‌الدین ایوبی مجموعهٔ تلویزیونی درام-تاریخی به نویسندگی ولید سیف و کارگردانی حاتم علی کارگردان سوری‌تبار و ساخته ۲۰۰۱ می‌باشد که به وقایع سیاسی در قرن ششم هجری در منطقهٔ شام و مصر، در صحنهٔ جنگ‌های صلیبی می‌پردازد. این مجموعه بر زندگی‌نامهٔ صلاح‌الدین ایوبی تمرکز دارد و شجاعت و آفرینش و حکمت خوب او را برجسته می‌کند، روایت می‌کند که صلاح‌الدین چگونه موفق شد مسلمانان را در نبرد حطین متحد کرده و صلیبیون را در هم بشکند و اینکه پس‌از تسلط مسیحیان بر اورشلیم در بیش‌از صد سال آن را بازپس‌گیرد. حکومت ایوبیان
در بیش‌از صد سال آن را بازپس‌گیرد. حکومت ایوبیان حکومتی کردتبار بودند‌ که از سال ۱۱۷۶تا ۱۲۶۰ میلادی در منطقه عراق_سوریه_مصر حکومت کردند.
رضا جعفری (۱۲۸6 – ۱۳۷1) وزیر فرهنگ، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود. تأسیس سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی در دوران وزارت او انجام گرفت و دانشکده نفت به ابتکار او به جای تهران در آبادان تأسیس شد. پس از اخذ لیسانس از دانشسرای عالی در سال ۱۳۱۳ در رشته ریاضی با سمت دبیری به رضائیه رفت. در سال ۱۳۱۵ رئیس فرهنگ قزوین و سپس رئیس فرهنگ مازندران و خوزستان شد. پس از انتقال به تهران، ابتدا رئیس کارگزینی و سپس رئیس فرهنگ شد. رضا جعفری چهار روز پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ در کابینه سپهبد زاهدی سرپرستی وزارت فرهنگ را به
در کابینه سپهبد زاهدی سرپرستی وزارت فرهنگ را به عهده گرفت و در اردیبهشت سال بعد با رأی اعتماد مجلس، وزیر شد. در این جایگاه به وضعیت معیشتی معلمان رسیدگی کرد، ابتدا به همه معلمان دویست تومان پاداش داد. سپس سی درصد از خانه‌های ارزان‌قیمتی که دولت برای کارمندان می‌ساخت به معلمان اختصاص یافت و دویست قطعه زمین در نارمک میان معلمان توزیع شد. قانونی نیز برای افزایش حقوق معلمان به تصویب مجلس رساند که حداقل دستمزد معلمان را از ۱۵۰ تومان به ۲۵۰ تومان بالا برد. جعفری همچنین به دستور شاه لایحه‌ای برای اعزام دانشجویان
همچنین به دستور شاه لایحه‌ای برای اعزام دانشجویان شاگرد اول دانشکده‌ها برای ادامه تحصیل به خارج به تصویب مجلس رساند. تأسیس سازمان تربیت بدنی و پیشاهنگی نیز ابتکار او بود. اتحادیه معلمین برای تشویق جعفری، نشانی به نام «عالی‌ترین نشان معلم» ابداع کرد که در مراسم باشکوهی به او اهداء شد. جعفری تا ۱۳۳۴ در وزارت فرهنگ باقی ماند. سپس استاندار گیلان و خراسان شد. در سال ۱۳۳۹ در انتخابات دوره بیستم مجلس شورای ملی به نمایندگی قزوین انتخاب شد اما عمر این مجلس کوتاه بود. در همین دوره بر سر افزایش دستمزد فرهنگیان میان
در همین دوره بر سر افزایش دستمزد فرهنگیان میان او و شریف‌امامی نخست‌وزیر درگیری لفظی پیش آمد و شریف‌امامی به جعفری توهین کرد. سردار فاخر حکمت رئیس مجلس به دفاع از جعفری برخاست و شریف‌امامی را از پشت تریبون پایین کشید که به کناره‌گیری او از نخست‌وزیری انجامید. رضا جعفری در دوره‌های چهارم تا هفتم مجلس سنا نماینده قزوین بود. در دوران سناتوری، عضو مجلس مؤسسان سوم از اراک و مدتی هم معاون بازرسی شاهنشاهی بود.
رهبر افغانستان، با نام رسمی رهبر امارت اسلامی افغانستان، رئیس، امیر و شخص اول افغانستان و امیر طالبان است. تاریخچه. این دفتر برای اولین بار توسط ملا محمد عمر تأسیس شد، که ابتدا در سال ۱۹۹۴ طالبان و بعداً در سال ۱۹۹۶ امارت اسلامی افغانستان را تأسیس کرد. عمر در ۴ آوریل ۱۹۹۶ ردای محمد را از حرم «خرقه شریف» برداشت و آن را در مقابل جمعیت زیادی از پیروانش به نمایش گذاشت. این عمل نمادین معمولاً یک نقطه کلیدی در ظهور طالبان، و در ظهور خود عمر، در نظر گرفته شده؛ امری که عمر را با اشخاصی مانند احمد شاه درانی و پیامبر
که عمر را با اشخاصی مانند احمد شاه درانی و پیامبر اسلام محمد پیوند داد. در حالی که عمر ردا را در دست داشت، جمعیت شروع به فریاد «"امیرالمؤمنین»" کردند،عنوانی که ایمن الظواهری، رهبر القاعده، گاهی اوقات برای اشاره به عمر استفاده می‌کرد. از این رو پیروان عمر در قندهار به او این عنوان را دادند. امیرالمؤمنین در واقع یک موقعیت دولتی نبود بلکه صرفاً یک عنوان مذهبی و افتخاری بود. پس از آنکه طالبان کابل را در سال ۱۹۹۶ تسخیر کردند، «"شورای عالی افغانستان"» تشکیل شد و عمر به عنوان رئیس شورا در ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۶ اعلام
و عمر به عنوان رئیس شورا در ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۶ اعلام شد؛ در این ظرفیت، عمر عملاً به عنوان رئیس کشور منصوب شد. پس از حمله ایالات متحده به افغانستان که در ۲۰۰۱، عمر عزل شد و دفتر رئیس "شورای عالی" توسط ریاست جمهوری جایگزین شد. با این اوصاف، همه رهبران طالبان تاکنون این عنوان را استفاده کرده‌اند. پس از خروج آمریکا از افغانستان هجومی گسترده از سوی طالبان آغاز شد که به فروپاشی دولت افغانستان انجامید. طالبان امارات اسلامی را در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ بازسازی کردند و رهبر طالبان هبت‌الله آخندزاده رئیس جدید دولت شد. گزینش. بر
هبت‌الله آخندزاده رئیس جدید دولت شد. گزینش. بر اساس پیش نویس قانون اساسی اولین امارت اسلامی افغانستان، رئیس دولت توسط یک شورای اسلامی انتخاب می‌شود و عنوان «امیرالمؤمنین» را حفظ می‌کند. قدرت و وظایف. زیر نظر محمد عمر، امیرالمؤمنین قدرت مطلق را داشت و تفسیر طالبان از شریعت اسلامی به‌طور کامل به تصمیم او وابسته بود. دقیقاً مشخص نیست که نقش فعلی این متصدی چه است، اما تحت پیش نویس قانون اساسی اولین امارت اسلامی، امیرالمؤمنین قضات را در دیوان عالی کشور تعیین می‌کند.
کوم سه روک (، زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۹۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر نقش‌های برجسته‌اش در "کشیش بی‌اعصاب" (۲۰۱۹) و "جوانان ماه مه" (۲۰۲۱) شناخته می‌شود. زندگی شخصی. کوم سه روک از مؤسسه هنر سئول در رشتهٔ بازیگری فارغ‌التحصیل شده‌است. حرفه. کوم سه روک حرفهٔ خود را با حضور در تبلیغات تلویزیونی و فیلم‌های کوتاه قبل از ایفای نقش فرعی در فیلم‌های "ساکت‌شده" (۲۰۱۵)، "ترور" (۲۰۱۵) و "عشق، دروغ‌ها" (۲۰۱۶) شروع کرد. در سال ۲۰۱۷، او نقش مکمل را در فیلم موفق دلهره‌آور "با ایمان" ایفا کرد. در سال ۲۰۱۸، او ابتدا به
"با ایمان" ایفا کرد. در سال ۲۰۱۸، او ابتدا به عنوان یکی از دختران درامای خانوادگی "حالا با من ازدواج کن" مورد توجه قرار گرفت و سپس به خاطر عملکردش به عنوان یک کارآگاه خشن تازه‌کار در مجموعهٔ تلویزیونی کمدی "کشیش بی‌اعصاب" (۲۰۱۹) نیز مورد استقبال قرار گرفت و برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر تازه‌کار زن در مراسم جوایز درامای اس‌بی‌اس ۲۰۱۹ شد. در سال ۲۰۱۹، او به فیلم "نامه‌های پادشاه" و به دنبال آن، فیلم "بدن ما" ملحق شد. در سال ۲۰۲۰، او به درام شبکهٔ تی‌وی‌ان، به نام "دراما استیج فصل ۳: همه اونجان" که یک درام
به نام "دراما استیج فصل ۳: همه اونجان" که یک درام ویژه بود، پیوست. در سال ۲۰۲۱، او به مجموعهٔ تلویزیونی شبکهٔ اس‌بی‌اس، "جن‌گیر چوسان" پیوست اما فقط دو قسمت روی آنتن رفت. این مجموعه به دلیل تحریف‌های تاریخی لغو شد و پس از توقف نمایش آن، باعث شد تا کوم سه روک نامهٔ عذرخواهی بنویسد. او بعداً به مجموعهٔ تلویزیونی کی‌بی‌اس، "جوانان ماه مه" پیوست که در مورد قیام گوانگجو در سال ۱۹۸۰ است. بعد از آن، او به برنامه تلویزیونی شبکهٔ اس‌بی‌اس، "رستوران خیابان بک جونگ-وون" از قسمت ۱۶۹ پیوست. او سپس به فیلم "در را باز