payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناشی در داستان و شخصیت‌ها و برخی حذف محتوای جنسی را در نظر می‌گیرند. محلی سازی بازی‌های نینتندو معمولاً توسط بخش نینتندو به نام Treehouse انجام می‌شود. به علت عدم تمایل نینتندو برای صحبت کردن در مورد محلی سازی، حدس و گمان و نظریه‌های توطئه در بین علاقه‌مندان منتشر شد، و چندین کارمند Treehouse مسئول تغییرات نامطلوب بودند. آلیسون رپ، کارمند Treehouse که مستقیماً در محلی سازی مشارکت ندارد، به دلیل اظهارات خود در توییتر جنجال برانگیخت. توجه به آلیسون رپ به عنوان بخشی از جنجال گیمرگیت و پس از انتشار مقاله ای از
بخشی از جنجال گیمرگیت و پس از انتشار مقاله ای از طرف وی که از نسبی‌گرایی فرهنگی در مورد جنسیت خردسالان در رسانه‌های ژاپنی حمایت می‌کرد، افزایش یافت. این مقالهُ علیه نوعی سانسور که منتقدان بخش Treehouse آن را مورد انتقاد قرار دادند، بحث کرد. با این حال، برخی این مقاله را به عنوان دفاع از استثمار کودکان تفسیر کردند و خوانندگان روزنامه Daily Stormer یک کمپین نامه نگاری برای اخراج او ترتیب دادند. این ابتکار در جنبش گیمرگیت بحث‌برانگیز بود، به طوری که برخی از طرفداران آن را موجه برای مخالفت با یک ایدئولوژیک
طرفداران آن را موجه برای مخالفت با یک ایدئولوژیک می‌دانستند، در حالی که برخی دیگر کمپین علیه آلیسون رپ را غیراخلاقی یا ناهمخوان با اهداف کمپین می‌دانستند. رپ متعاقباً اخراج شد، اگرچه نینتندو بیانیه ای صادر کرد که دلیل آن این بود که او بر خلاف سیاست شرکت، شغل دوم داشت. خودش معتقد است که حضور جنجالی آنلاین او، علت واقعی اخراجش بوده‌است.
نصیر قائمی (زاده ۱۹۶۶) روانپزشک، نویسنده و استاد روانپزشکی در دانشکده پزشکی دانشگاه تافتس در بوستون است. او کتاب‌های بسیاری دربارهٔ بیماری‌های روانی و اختلالات خلقی نوشته و در بسیاری از مجلات علمی و دیگر آثار منتشر شده مشارکت داشته‌است. زندگی. او در سن ۵ سالگی از تهران به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و تحصیلات خود را در دبیرستان مک‌لین در مک‌لین، ویرجینیا به پایان رساند. وی مدارک خود را از دانشگاه جرج میسون، دانشگاه ویرجینیا کامنولث، دانشگاه تافتس و دانشگاه هاروارددریافت کرده‌است.
داوید خان یا داوود خان (۱۷۹۵–۱۸۵۱) یک مقام دولتی انگلیسی، منصوب قاجار و پزشک ارشد شاه ایران بود. زندگی‌نامه. داوید خان در سال ۱۷۹۵ میلادی در شیراز زاده شد. او بیش از بیست سال در خدمات دیپلماتیک دولت انگلیس در سراسر آسیا فعالیت داشت. او سپس به ایران بازگشت و به عنوان مقام دولتی قاجار و پزشک ارشد شاه فعالیت کرد. خاندان. داوید خان از اعضای خاندان داویدخانیان بود. مگردیچ خان داویدخانیان و مارکار خان داویدخانیان از دیگر اعضای این خاندان بودند.
میک ماس ، خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی است. او بیشتر به خاطر عضویت در گروه آنتی متر و همچنین خواننده همخوان در تک آهنگ شماره یک «لبخند شکسته» شناخته می‌شود. حرفه موسیقی. ماس در سال ۱۹۹۵ پس از ناامیدی‌های بسیار در همکاری با گروه‌های پیشین (خود)، موسیقی را به‌صورت انفرادی آغاز کرد. ایده این بود که دیگر نمی‌توان یک عضو اصلی (گروه) را کنار گذاشت و پروژه (موسیقی) فعلی را خراب کرد. در سال‌های ۹۶ تا ۹۸ میلادی، پروژه انفرادی ماس تغییرات زیادی در نام خود، که در ابتدا از نام The" "Reptile Brain"’ به ‘"Heavy" "Soul"’
از نام The" "Reptile Brain"’ به ‘"Heavy" "Soul"’ و در نهایت به Cloud" "One"' تغییر یافت. سبک موسیقی او در اوایل، موسیقی بی‌کلام آمیخته با سایکدلیک راک غلیظ و ترنس بود. ترکیب موسیقی و آواز ماس در سال ۱۹۹۶ منجر به تغییر جهت موسیقی ماس شد، تا جایی که سبک موسیقی به سمت دارک راک آکوستیک و ملودیک رفت. در این دوره، او آهنگهای کلیدی چون ""Over" "Your" "Shoulder" , "Saviour"" ", "Too Late" و "Angel" (بعدها مجدداً به "Angelic"") نوشت و ضبط کرد. آنتی متر در سال ۱۹۹۸ (پس از شکل‌گیری آناتما) پس از شنیدن دموهای ماس توسط
از شکل‌گیری آناتما) پس از شنیدن دموهای ماس توسط دانکن پترسون که شباهت زیادی به آلبوم "آلترنتیو ۴" از آناتما داشت، شکل گرفت. نام گروه توسط پترسون انتخاب شد. اولین آلبوم آنها به نام "Saviour" در سال ۲۰۰۰ ضبط شد. آلبوم شامل قطعاتی است که به‌طور جداگانه توسط پترسون و ماس نوشته شده‌است. این روش نوشتن به تنهایی و سپس گردآوری آهنگهای تکمیل شده در یک آلبوم تا دوره مشارکت پترسون در گروه ادامه یافت. پترسون پس از انتشار سومین آلبوم به نام""Planetary" "Confinement" تصمیم گرفت که از گروه جدا شود زیرا معتقد بود که به
گرفت که از گروه جدا شود زیرا معتقد بود که به اندازه کافی در آنتی متر بوده‌است. علی‌رغم اتمام همکاری پترسون در آلبوم‌های قبلی، ماس با نام گروه ادامه داد. نگارش و انتشار کل آلبوم چهارم، "Leaving" "Eden" و ادامه تور در اجرای آهنگهای آنتی متر به صورت انفرادی ادامه یافت. در سال ۲۰۰۸، میک لیبل ضبط خود با نام "Music" "In Stone" را تأسیس کرد و "Antimatter's" "Live@An" "Club" را منتشر کرد. ماس از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰، کتاب ۱۰۰ صفحه ای صوتی خود را تحت عنوان "Alternative" "Matter" و مستند ۳۰ دقیقه ای با نام "The" "Small"
"Matter" و مستند ۳۰ دقیقه ای با نام "The" "Small" "Yesterdays"" را منتشر کرده‌است. ترانه‌شناسی. ۲۰۰۲ – Antimatter – Saviour ۲۰۰۳ – Antimatter – Lights Out۲۰۰۳ – Antimatter – Live @ K13 ۲۰۰۴ – V/A – The Lotus Eaters, A Tribute To Dead Can Dance ۲۰۰۴ – Antimatter – Unreleased 98-03 (Internet Release only) ۲۰۰۵ – Antimatter – Planetary Confinement ۲۰۰۷ – Antimatter – Leaving Eden ۲۰۰۹ – The Last Embrace – Aerial ۲۰۰۹ – Antimatter – Live @ An Club ۲۰۱۰ – Antimatter – Alternative Matter CD/DVD ۲۰۱۲ – Fourteen
– Alternative Matter CD/DVD ۲۰۱۲ – Fourteen Twentysix – In Halflight Our Soul Glows ۲۰۱۲ – The Beautified Project – Broken Smile (Single) ۲۰۱۲ – Antimatter – Fear of a Unique Identity ۲۰۱۲ – The Beautified Project – Unplugged at Puppet Theater ۲۰۱۳ – Eudaimony – Futile ۲۰۱۳ – The Beautified Project – United We Fall ۲۰۱۳ – Tim Fromont Placenti – Original Sadtrack From The Cinnamon Screen ۲۰۱۴ – Antimatter – Too Late (Single) ۲۰۱۴ – Sleeping Pulse – Under The Same Sky۲۰۱۵ - Antimatter - Timeline
– Under The Same Sky۲۰۱۵ - Antimatter - Timeline (Compilation) ۲۰۱۵ - Antimatter - The Judas Table ۲۰۱۶ - Antimatter - Welcome To The Machine (Single) ۲۰۱۶ – Trees of Eternity – Hour Of The Nightingale ۲۰۱۷ - Antimatter - Live Between The Earth &amp; Clouds DVD/CD ۲۰۱۷ - Painted Black - Raging Light ۲۰۱۷ – Antimatter – Leaving Eden (10th Anniversary 2-Disc Edition) ۲۰۱۸ - Gleb Kolyadin - Gleb Kolyadin ۲۰۱۸ - Antimatter - Black Market Enlightenment ۲۰۱۸ - Antimatter - Between The Atoms (Single) ۲۰۱۸ - The
- Between The Atoms (Single) ۲۰۱۸ - The Beautified Project - Black Wooden Nest (Single) ۲۰۱۹ - Antimatter - An Epitaph ۲۰۲۰ - Oceans of Slumber - Oceans of Slumber ۲۰۲۱ - Michal Lapaj - Are You There ۲۰۲۱ - Clouds - Despartire
کلمنت ایتون (; در وینستون-سیلم، کارولینای شمالی – ) تاریخ‌نگار به‌ویژه در زمینهٔ تاریخ جنوب ایالات متحده آمریکا اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش‌آموحتهٔ دانشگاه کارولینای شمالی بود؛ جایی که رئیس (پرزیدنت) انجمن فی بتا کاپا بود و در سال ۱۹۱۹ از آنجا فارغ‌التحصیل شده بود و همچنین در دانشگاه هاروارد نیز تحصیل کرد. از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۲ او رئیس گروه تاریخ در کالج لافایت بود و سپس به عضویت هیئت علمی دانشگاه کنتاکی پیوست.
دار بن عبدالله () یک کاخ و موزه تونسی واقع در قسمت جنوبی شهر باستانی تونس (پایتخت تونس) در نزدیکی روستای البی است. ساخت آن به اواخر قرن ۱۸ میلادی می‌رسد و به نام یکی از مالکان قدیمی آن نامگذاری شد. دار بن عبدالله یکی از چهار کاخ معروف شهر باستانی، در کنار دار الاصرم، دار باش حامبه و دار حسین به‌شمار می‌آید. کاخ شامل یک ساختمان اصلی، لوازم جانبی است و حاوی نقاشی‌هایی با ترکیبی از آثار تاریخی اندلس و ایتالیا است. اتاق‌های کاخ بیرون از حیاط داخلی است که با دروازه بزرگ به خیابان باز می‌شود. تاریخچه. این کاخ در
بزرگ به خیابان باز می‌شود. تاریخچه. این کاخ در طول قرن هجدهم توسط یک اشراف‌زاده به نام محمد البردای ال کسونتینی ساخته شد که بعدها آن را به سلیمان کاهیا، ژنرالی در ارتش تونس فروخت. اما نام فعلی خود را از آخرین مالک خود، تاجر ثروتمند ابریشم، محمد طاهر بن عبدالله، گرفته است. در سال ۱۹۶۴، دفتر هنرهای تونس این خانه را خریداری و آن را به موزه هنرها و سنت‌های مردمی تونس تبدیل کرد. موزه. از سال ۱۹۷۸، این بنا دارای یک موزه شد که نمونه‌هایی از صنایع سنتی و زندگی روزمره اشراف شهر تونس را در قرن نوزدهم و بیستم به
روزمره اشراف شهر تونس را در قرن نوزدهم و بیستم به نمایش می‌گذارد. این موزه به دو بخش تقسیم شده است: یکی برای زندگی خانوادگی و سنت‌ها و دیگری برای زندگی عمومی شهر و نهادهای آن (سوق‌ها، مساجد، کافی‌شاپ‌ها).
ویکتوریا «آبدارایا تویا» مونتو (حدود ۱۷۳۹–۱۸۰۵) یک جنگجو و رزمنده داهومی در ارتش ژان ژاک دسالینز در دوران انقلاب هائیتی بود. قبل از انقلاب او و دسالینز در یک ملک به بردگی گرفته شده بودند و بعد از آن نیز در طول زندگی با یکدیگر نزدیک بودند. دسالینز او را عمه خود می‌خواند. اوایل زندگی. گفته می‌شود که مونتو در سرزمین پادشاهی داهومی، بنین کنونی، متولد شده‌است. برخی منابع می‌گویند که وی در آنجا یک سرباز بوده‌است. دقیقاً مشخص نیست چه زمانی او ربوده شده و به بردگی گرفته شده‌است یا چه زمانی به هائیتی رسیده‌است. قبل
شده‌است یا چه زمانی به هائیتی رسیده‌است. قبل از انقلاب، مونتو در کنار دسالینز به عنوان برده در املاک هنری دوکلو کار می‌کرد. او به عنوان فردی باهوش و پرانرژی توصیف شده و رابطه‌ای نزدیک با دسالینز داشت و هر دو نفرت مشترکی نسبت به بردگی داشتند. دسالینز او را عمه خود می‌نامید، که این احتمالاً نه یک رابطه بیولوژیکی، بلکه علامتی از صمیمیت آنها و یکی از رسوم مختلف خویشاوندی در آفریقا بود. از مونتو به عنوان یک جنگجوی ماهر، ماما و شفادهنده نام برده شده‌است. او قبل از اجلاس مهم در بوئیس کایمان در ۱۷۹۱ چندین شورش را
اجلاس مهم در بوئیس کایمان در ۱۷۹۱ چندین شورش را سازماندهی کرد. انقلاب هائیتی. در طول شورش برده‌ها و جنگ داخلی، ویکتوریا به عنوان یک سرباز فعالانه جنگید. حداقل در یک مناسبت مستند، او به سربازان در حین نبرد فرمان می‌داد. در طول شورش، تویا در راس حدود پنجاه برده قرار داشت، در حالی‌که یک شن‌کش در دست، یک کج‌بیل روی یک شانه و یک چاقوی نیلی به کمربندش آویزان بود. به دستور تویا، بخشی به جنگل‌زدایی، بخشی برای گاوآهن، بخشی دیگر برای برداشت محصول و گذاشتن آن در سبدهای بزرگ غلات اعزام شدند. او صدای قوی داشت،
در سبدهای بزرگ غلات اعزام شدند. او صدای قوی داشت، دستورهایش مشابه دستورهای یک ژنرال بود. دریک حرکت شورشی به فرماندهی تویا، که تعداد کمی از بردگان بودند، آنها به سرعت محاصره و به اسارت درآمدند. در زد و خورد با آنها، تویا فرار می‌کند و توسط دو سرباز تعقیب می‌شود. یک درگیری بین آنها و تویا رخ داد. یکی از آنها توسط تویا به شدت مجروح شد و دیگری را چند سرباز دیگر رسیده و نجات دادند. تویا دستگیر و زندانی شد. میراث. نام تعداد اندکی از زنان سرباز که در دوران انقلاب در ارتش هائیتی خدمت کردند به یادگار مانده‌است.
در ارتش هائیتی خدمت کردند به یادگار مانده‌است. مونتو در کنار ماری ژان لامارتینیه و سانیت بلیر از همان تعداد اندک است. مونتو همچنین به خاطر نقشش در بزرگ کردن و آموزش دسالینز به یادگار مانده‌است. کرسوزه سیمئون-جونز می‌نویسد که «آبدارایا تویا برای تأثیر دائمش بر دسالینز، به عنوان یک مادربزرگ، مادر یا عمه‌ای شناخته می‌شود که در رشد و آمادگی آزادیبخش آفریقائی‌های به بردگی گرفته شده در سرتاسر قاره آمریکا کمک کرد». درگذشت. پس از انقلاب در سال ۱۸۰۴، دسالینز امپراتور هائیتی شد و به مونتو لقب دوشس داد. و آن هنگام که
هائیتی شد و به مونتو لقب دوشس داد. و آن هنگام که مونتو در بستر مرگ بود، امپراتور دسالینز از یک پزشک فرانسوی خواست تا جان او را نجات دهد و اظهار داشت که تویا عمه او است که قبل از انقلاب در احساساتش با او شریک بوده‌است.
دار باش حامبه () یک کاخ قدیمی در شهر تونس (پایتخت تونس) است. تاریخچه. دار باش حامبه طی دهه‌ها شاهد تغییرات زیادی در معماری خود بوده‌است که آن را به یکی از غنی‌ترین کاخ‌های شهر تبدیل کرده‌است. به سبب این تغییرات برای تاریخ‌نگاران بسیار دشوار شد که اطلاعات دقیقی در مورد تاریخ تأسیس آن در قرن هفدهم به‌دست آورند. این کاخ توسط خانواده رسا تأسیس شد (از زمان سلسله حفصیان از تلمسان آمده‌است). بعدها، در طول قرن ۱۸، خانواده ناکاش آن را خریدند. در سال ۱۷۸۹، حاج احمد باش حامبه آن را در زمان حمودا بن علی خرید و نام خود
حامبه آن را در زمان حمودا بن علی خرید و نام خود را بر آن گذاشت. این کاخ بعداً به راهبه‌های فرانسوی تعلق گرفت که در دوران حمایت فرانسه از تونس از آن به عنوان مدرسه استفاده می‌کردند. معماری. از قرن ۱۷ تا ۱۸، این کاخ خانه‌ای برای صنعتگران بود. محل اقامت درجه یک در نظر گرفته شده‌است (مانند اقامتگاه‌های بورژوایی و اشراف شهر). این کاخ دارای توربای مخصوص خود در خیابان سیدی تیجانی است و خانه دیگری (دار باکیر) به آن ضمیمه شده‌است. این طرح دارای معماری کلاسیک است مانند اکثر کاخ‌های شهر در تونس (دار لاسرم، دار بن
مانند اکثر کاخ‌های شهر در تونس (دار لاسرم، دار بن عبدالله، دار بن حسین و غیره) با حیاطی که در چهار طرف آن با چهار اتاق تزئین شده‌است. با این حال، برخلاف کاخ‌های دیگر که رواق‌ها رو در رو ساخته می‌شوند، دار باش حامبه دارای رواق در ضلع شمالی و دیگری در شرق است. یکی از چهار اتاق در سال ۱۹۳۲ به کلیسای کوچک تبدیل شد. فعالیت‌ها. تا سال ۲۰۱۵، دار باش حامبه دفتر بنیاد اورستیادی و محل برگزاری نمایشگاه از همه کشورهای مدیترانه بود. ایده این نمایشگاه از مدل در موزه دل ترام مدیترانه الهام گرفته شد و هدف آن نشان دادن
ترام مدیترانه الهام گرفته شد و هدف آن نشان دادن اشتراکات در فرهنگ ها و جوامع مدیترانه‌ای بود.
آرمن گئورگی بوداغیان (؛ زادهٔ ) موسیقی‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۵ نوامبر ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۷) است.
سارو گالنتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) نقاش و طراح اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۶ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۶) است. وی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۷ در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
رایسا هراندی مکرتچیان (سارگسیان) (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ فوریه ۱۹۴۲ در سوان، به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۱)، شهروند افتخاری ایروان (۲۰۱۵) هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۰۶) و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۷) است.
لیودمیلا هاکوبی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) جامعه‌شناس، استاد دانشگاه و فعال اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۳ نوامبر ۱۹۴۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون (۲۰۱۶)، نشان یادبود مسروپ ماشتوتس جمهوری ناگورنو قره‌باغ (۲۰۱۸)، مدال طلای دانشگاه دولتی ایروان (۲۰۱۱)، مدال طلای وزارت آموزش و پرورش جمهوری ارمنستان (۲۰۰۹)، مدال مخیتار گش جمهوری ناگورنو قره‌باغ (۲۰۰۱) و مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۹) است.
کارینه ویلیکی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ ژانویه ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
مری ایلیچی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ ژوئن ۱۹۷۳ به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
"قلمرو ذخیره سرخ‌پوستان" اصطلاح تاریخی برای سرزمین عمدتا مستعمره نشین آمریکای شمالی است که توسط پادشاهی فرانسه ادعا شده بود، از طریق معاهده پاریس (۱۷۶۳) در پایان جنگ هفت ساله به بریتانیا واگذار شد - همچنین به عنوان فرانسوی و جنگ سرخ‌پوستان - و در اعلامیه سلطنتی ۱۷۶۳ برای اقوام اولیه کانادا کنار گذاشته شد. دولت بریتانیا در اندیشه ایجاد یک کشور مانع سرخ‌پوستان در قسمتی از ذخیره غرب قله های آپالاچی و محدود به رودهای اوهایو و می سی سی پی و دریاچه های بزرگ بود. مقامات انگلیسی خواهان ایجاد چنین دولتی بودند حتی پس
انگلیسی خواهان ایجاد چنین دولتی بودند حتی پس از واگذاری منطقه به ایالات متحده در پیمان پاریس (۱۷۸۳) با پایان دادن به جنگ انقلابی آمریکا، اما در سال ۱۸۱۴ پس از از دست دادن کنترل نظامی منطقه در جنگ ۱۸۱۲، تلاش خود را رها کردند در ایالات متحده امروزی، این منطقه شامل تمام قلمروهای شمال فلوریدا و نیواورلئان است که که در شرق رودخانه می سی سی پی و غرب تقسیم قاره شرقی در کوههای آپالاچی قرار داشت که قبلاً نیمه شرقی لوئیزیانا (فرانسه جدید) را شامل می‌شد. در کانادای امروزی، این کشور شامل تمام سرزمین های بلافاصله در
امروزی، این کشور شامل تمام سرزمین های بلافاصله در شمال دریاچه های بزرگ اما در جنوب سرزمین روپرت متعلق به شرکت خلیج هادسون، و همچنین یک حائل بین استان کانادا و سرزمین روپرت از دریاچه نیپیسینگ تا نیوفاندلند بود. اعلامیه سلطنتی ۱۷۶۳ بسیاری از دستاوردهای ارضی جدید را در سه مستعمره در آمریکای شمالی - فلوریدا شرقی، فلوریدا غربی و کبک - روی کاغذ سازماندهی کرد. بقیه قلمرو گسترش یافته بریتانیا به بومیان آمریکا واگذار شد. ترسیم شکاف شرقی، به دنبال رگه آلگنی در آپالاچی ، محدودیت شهرک سازی بریتانیا را در پیمان ۱۷۵۸
، محدودیت شهرک سازی بریتانیا را در پیمان ۱۷۵۸ ایستون، قبل از جنگ پونتیاک تایید کرد. علاوه بر این، همه مهاجران اروپایی در این سرزمین (که اکثراً فرانسوی بودند) باید قلمرو را ترک کرده یا اجازه اقامت رسمی را دریافت می کردند. بسیاری از مهاجران به نیواورلئان و سرزمین فرانسه در سمت غربی می سی سی پی (به ویژه سنت لوئیس ) نقل مکان کردند، که خود مخفیانه به اسپانیا واگذار شده بود تا تبدیل به لوئیزیانا (اسپانیا جدید) شود. با این حال، بسیاری از شهرک نشینان باقی ماندند و انگلیسی ها به طور فعال برای بیرون راندن آنها تلاش
انگلیسی ها به طور فعال برای بیرون راندن آنها تلاش نکردند. در سال ۱۷۶۸، سرزمین های غربی الگنیس و جنوب اوهایو به مستعمرات چروکی ها در قرارداد هارد لیبر و شش ملت (قبیله) در معاهده فورت استنویکس واگذار شد. با این حال، چندین قبیله بومی دیگر، به ویژه شاونی و مینگو، به سکونت خود ادامه دادند و زمین های خود را که توسط قبایل دیگر به انگلیسی ها فروخته شده بود، ادعا کردند. این درگیری منجر به جنگ دانمور در ۱۷۷۴ شد، و با معاهده کمپ شارلوت به پایان رسید که در آن این قبایل موافقت کردند رودخانه اوهایو را به عنوان مرز جدید
موافقت کردند رودخانه اوهایو را به عنوان مرز جدید بپذیرند. پس از خرید هندرسون بخش زیادی از کنتاکی چروکی ۱۷۷۵، محدودیت های شهرک سازی تبدیل به نقطه عطفی در جنگ انقلاب آمریکا شد. رئیس شورشی چروکی دراگون کانو با فروش موافقت نکرد، و همچنین دولت سلطنتی در لندن، استقرار در این منطقه را ممنوع اعلام کرد. به عنوان یک اقدام انقلابی در مخالفت با تاج، مهاجران پیشگام سفیدپوست در سال ۱۷۷۶ به کنتاکی سرازیر شدند، در حالی که در جنگ های چروکی و آمریکا با کشیدن کانو مقابله کردند، که تا ۱۷۹۴ ادامه یافت. انحلال. در منطقه سرزمین
که تا ۱۷۹۴ ادامه یافت. انحلال. در منطقه سرزمین سرخپوستان در ایالات متحده فعلی، پس از تحت کنترل شدید قرار گرفتن کشور جدید، به تدریج توسط آمریکایی های اروپایی مستقر شد و به مناطق و ایالت ها تقسیم شد، با شروع از سرزمین شمال غربی . اکثر (اما نه همه) سرخپوستان در منطقه سرزمین قبلی تحت سیاست های حذف سرخپوستان غرب منتقل شدند. پس از خرید لوئیزیانا ، قانون مقابله با سرخپوستاندر سال ۱۸۳۴ قلمرو سرخپوستان در غرب رودخانه می سی سی پی به عنوان مقصد ایجاد کرد، تا زمانی که این منطقه نیز به مناطق و ایالت هایی برای استقرار
این منطقه نیز به مناطق و ایالت هایی برای استقرار اروپایی های آمریکایی تقسیم شد و تنها رزروهای مدرن سرخپوستان در محدوده ایالات ایالات متحده باقی ماند.
پوتاواتومی ، مردم بومی آمریکا ساکن در دشت های بزرگ، بالا دست رود می سی سی پی، و غرب دریاچه‌های بزرگ گفته می‌شود. آنها به طور سنتی با زبان پوتاواتومی، یکی از اعضای خانواده آلگانکی صحبت می کنند. پوتاواتومی ها خود را نشنوآبه می‌نامند. یک پاسخ هم ریشه کلمه "Anishinaabe" . پوتاواتومی بخشی از یک اتحاد بلندمدت است که شورای سه آتش نامیده می شود ، با Ojibway و Odawa (اتاوا) . در شورای سه آتش سوزی ، پوتواتومی ها "کوچکترین برادر" محسوب می شوند و در این زمینه با نام Bodéwadmi از آنها یاد می شود، نامی که به معنی
نام Bodéwadmi از آنها یاد می شود، نامی که به معنی "نگهبانان آتش" است و به آتش شورایی سه قوم اشاره دارد. در اواخر قرن ۱۸ به دنبال تجاوزهای اروپایی\آمریکایی به غرب رانده شدند و از سرزمین خود در منطقه دریاچه های بزرگ به مناطق رزرو در اوکلاهما برده شدند. تحت حذف سرخ‌پوستان، آنها سرانجام بسیاری از سرزمین های خود را واگذار کردند و بیشتر پوتاواتومی به نبراسکا، کانزاس و قلمرو سرخپوستان، که در حال حاضر در اوکلاهما است، نقل مکان کردند. برخی از گروه ها در منطقه دریاچه های بزرگ زنده ماندند و امروزه به عنوان قبیله به
های بزرگ زنده ماندند و امروزه به عنوان قبیله به صورت فدرال شناخته می شوند. در کانادا ، بیش از ۶۰۰ دولت یا گروه اول ملت شناخته شدهاند.
ساموئل گارنیکی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) دانشمند اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
سارگیس بارنوقیموسی هاروتیونیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) لغت‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۸ در غازانچی به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۱۹ در سن ۹۰ سالگی در ایروان درگذشت.
ولادیمیر لیباریدی هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه و اقتصاددان اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۱ مه ۱۹۵۷ در کارینج، شهرستان تومانیان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
آرتاک بوریسی هریکیان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و مجری تلویزیونی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ مارس ۱۹۷۷ در نوراشن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی زبان‌ها و علوم اجتماعی بروسوف ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۸) است.
المیرا آبراهامی هککیان (آبراهامیان) (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارگردان فیلم اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ فوریه ۱۹۲۸ در گنجه به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۸) مدال گارگین نژده (۲۰۰۹) مدال مارشال باقرامیان (۲۰۰۸) مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۶) دیپلم جشنواره بین‌المللی فیلم پراگ (۱۹۶۵) مدال طلای اتحادیه بازیگران تئاتر جمهوری ارمنستان
مدال طلای اتحادیه بازیگران تئاتر جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) است. وی در ۲۰ فوریه ۲۰۱۹ در سن ۹۰ سالگی در ایروان درگذشت.
رافائل هوهانیسیان (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیونی و نویسنده برنامه تلویزیونی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲ آوریل ۱۹۶۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
سیمون بارگئوی هوهانیسیان (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ ژانویه ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۰) است.
تیگران ژوریکی هوومیان (؛ زادهٔ ) نقاش و مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۸ نوامبر ۱۹۶۹ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان، کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۷) و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۱۶) است.
ادیک آرشالویسی قابوزیان (؛ زادهٔ ) اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ اکتبر ۱۹۵۲ در گوریس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. منابع.
ولادیمیر قازاختسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۲۶ ‏در وانادزور به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۳ مارس ۲۰۱۵ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
ماریام قازاریان (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ ژوئن ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی ()،هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸)، و جایزه متاکسیا سیمونیان است.
استپان لوونی قازاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) ورزشکار، مربی و داور اهل ارمنستان در رشته کشتی فرنگی بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۵ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دام‌پروری و دام‌پزشکی ایروان (۱۹۷۱) و انستیتو دولتی فرهنگ سلامت و ورزش پرورش اندام ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ در سن ۸۴ سالگی درگذشت. منابع.
ماریا استپانی قامباریان (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو و کارشناس آموزشی و پرورشی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱ اکتبر ۱۹۲۵ در ایروان، ارمنستان به دنیا آمد و از کنسرواتوار مسکو فارغ‌التحصیل شد. استپان قامباریان (شیمی‌دان) پدر وی است. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۶)، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۶) و هنرمند شایسته فدراسیون روسیه (۲۰۰۵) و مدال کومیتاس اتحادیه آهنگسازان ارمنستان است.
آرتور قاندیلیان (؛ زادهٔ ) اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۱ دسامبر ۱۹۶۵ در گیومری به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۷) است.
ایگیت گارگینی قاریبیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ‌نگار و باستان‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱ دسامبر ۱۹۳۷ در مغرادزور، شهرستان هرازدان به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۱۶ اوت ۲۰۲۰ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
لیودویگ پاپیکی قاریبجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) استاد دانشگاه، تاریخ‌نگار، سیاستمدار و فعال اهل ارمنستان بود. از تاریخ ۱۹۷۹ تا تاریخ ۱۹۸۴ سمت نمایندگی دوره دهم شورای عالی اتحاد شوروی را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ اوت ۱۹۲۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۴)، نشان پرچم سرخ کار و نشان دوستی خلق (۱۹۸۶) است. وی در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
کوریون کارویی قافاداریان (؛ زادهٔ ) معمار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۹ مه ۱۹۳۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۱) است. منابع.
مارگو گئورگی قوکاسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) رمان‌نویس و روزنامه‌نگار اهل ارمنستان بود. زندگی. وی در ۱۷ آوریل ۱۹۲۷ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. از سال ۱۹۷۸ عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. قوکاسیان عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان نیز بود. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۱) و روزنامه‌نگار شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۲۷ آوریل ۲۰۱۳ در سن ۸۶ سالگی در ایروان، ارمنستان درگذشت.
گئورگی وارطانی فرانگولیان (؛ زادهٔ ) مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ مه ۱۹۴۵ در تفلیس به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی و نشان دوستی است.