payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیروس میرزایی (زاده ۲۲ آوریل ۱۹۶۳ در مشهد) یک متخصص پزشکی هسته‌ای ایرانی است. وی رئیس بخش پزشکی هسته ای بیمارستان ویلهلمینن وین است. او برای پژوهش‌های خود در زمینه تشخیص شکنجه با روش‌های تصویرسازی مولکولی است. پیوند به بیرون. [[رده:افراد زنده]] [[رده:پزشکان هسته‌ای اهل ایران]] [[رده:زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)]] [[رده:نویسندگان اهل ایران]]
ماشینما یک شبکه سرگرمی آنلاین چند پلتفرمی آمریکایی متعلق به شرکت وارنر مدیا بود. این شرکت در ژانویه ۲۰۰۰ توسط هیو هنکوک تأسیس شد و دفتر مرکزی آن در لس آنجلس، کالیفرنیا بود. این مرکز نام خود را از فناوری بازی ویدئویی برای ساخت انیمیشن برگرفته که ماشینما نام دارد و دربارهٔ ماشینما و مطالب مربوط به فیلم و فناوری نیز مقالاتی دارد. در ابتدا این وب سایت برای جلب توجه به ماشینما به عنوان یک هنر و تشویق تولیدات مبتنی بر موتورهای بازی به غیر از موتور بازی "لرزش"، ساخته شد. با گذشت زمان، تمرکز وب سایت بر برنامه‌های
شد. با گذشت زمان، تمرکز وب سایت بر برنامه‌های سرگرمی عمومی با محوریت فرهنگ بازی‌های ویدیویی، کتاب‌های کمیک و طرفداران متمرکز شد. در سال ۲۰۱۶، این شرکت توسط شبکه دیجیتال برادران وارنر خریداری شد. دو سال بعد، برادران وارنر در سال ۲۰۱۸ توسط ای‌تی‌اندتی خریداری شد. در دسامبر آن سال، ماشینما دوباره در اوتر مدیا سازماندهی شد و سرانجام در زیرمجموعه شرکت شبکه چند کانالی فول‌اسکرین قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۱۹، ماشینما به‌طور ناگهانی کانال‌های یوتیوب خود را خاتمه داد و تمام فیلم‌های آن به حالت خصوصی درآمد. در فوریه
و تمام فیلم‌های آن به حالت خصوصی درآمد. در فوریه ۲۰۱۹، ماشینما رسماً فعالیت خود را متوقف کرد.
وفاداران امپراتوری متحد (یا به اختصار وفاداران) افتخاری است که اولین بار توسط لرد دورچستر فرماندار کبک و فرماندار کل کانادا به وفاداران آمریکایی که پس از انقلاب آمریکا در آمریکای شمالی بریتانیا ساکن شدند. در آن زمان، نام اهلیت "کانادا" برای اشاره به مردم بومی اقوام اولیه کانادا و مهاجران فرانسوی ساکن استان کبک گفته می‌شد. آنها عمدتا در نوا اسکوشیا و استان کبک ساکن شدند. هجوم شهرک نشینان وفادار منجر به ایجاد چندین مستعمره جدید شد. در سال ۱۷۸۴، نیوبرانزویک پس از اسکان مجدد وفاداران در اطراف خلیج فاندی از
پس از اسکان مجدد وفاداران در اطراف خلیج فاندی از مستعمره نوا اسکوشیا جدا شد. هجوم پناهندگان وفادار همچنین منجر به تقسیم استان کبک به کانادای تحتانی (کبک فعلی) و کانادای علیا ( انتاریو کنونی) در ۱۷۹۱ شد. سلطنت به آنها یک زمین مساعدت داد. یک قطعه شامل هر نفر برای تشویق اسکان مجدد خود، زیرا دولت می خواست مرزهای بالای کانادا را توسعه دهد. اسکان مجدد جمعیت بسیاری از انگلیسی زبانان را به جمعیت کانادا افزود. این آغاز موج های جدیدی از مهاجرت بود که باعث ایجاد جمعیتی عمدتا انگلیسی زبان در کانادا در غرب و شرق مرز
عمدتا انگلیسی زبان در کانادا در غرب و شرق مرز مدرن کبک شد. تاریخ. انقلاب امریکایی. پس از پایان جنگ انقلابی آمریکا و امضای پیمان پاریس در سال ۱۷۸۳، هم سربازان و غیرنظامیان وفادار از شهر نیویورک تخلیه شدند که بیشتر آنها به سمت کانادا حرکت می‌کردند. بسیاری از وفاداران قبلاً به کانادا مهاجرت کرده بودند ، به ویژه از نیویورک و شمال نیو انگلند، جایی که خشونت علیه آنها در طول جنگ افزایش یافته بود. سرزمینهای اختصاص داده شده توسط سلطنت در کانادا گاهی بر اساس آن گروهی از افراد وفادار به جنگ اختصاص داده شده بود. این
از افراد وفادار به جنگ اختصاص داده شده بود. این اسکان مجدد وفادار برای توسعه انتاریو کنونی بسیار مهم بود و حدود ۱۰۰۰۰ پناهنده به کبک (از جمله شهرک‌های شرقی و انتاریو امروزی) رفتند. اما نوا اسکوشیا (از جمله نیوبرانزویک امروزی) سه برابر این تعداد را دریافت کرد: حدود ۳۵ تا ۴۰ هزار پناهنده وفادار. تعداد ناشناخته اما قابل توجهی از افراد باقی نماندند. آنها سرانجام به ایالات متحده بازگشتند. با وفاداری برخی خانواده‌ها در طول سال‌های جنگ، بسیاری از وفاداران در کانادا همچنان روابط نزدیک خود را با بستگان خود در
کانادا همچنان روابط نزدیک خود را با بستگان خود در ایالات متحده حفظ کردند. آنها تجارت را در آنسوی مرز با توجه به قوانین تجاری انگلیس انجام می‌دادند. در دهه ۱۷۹۰، پیشنهاد زمین و مالیات‌های پایین، که یک چهارم آن در آمریکا بود، برای وفاداری از جانشین فرماندار سیمکو، منجر به ورود ۳۰۰۰۰ آمریکایی شد که اغلب از آنها بعنوان "وفاداران دیر" یاد می‌شود. با شروع جنگ ۱۸۱۲، از ۱۱۰۰۰۰ ساکن کانادای علیا، ۲۰۰۰۰ وفادار اولیه، ۶۰۰۰۰ مهاجران بعدی آمریکایی و فرزندان آنها و ۳۰۰۰۰ مهاجران از انگلستان، نوادگان آنها یا از شاهزاده
مهاجران از انگلستان، نوادگان آنها یا از شاهزاده قدیمی کبک بودند. ورود بعدی بسیاری از ساکنان کانادای علیا نشان می‌دهد که زمین دلیل اصلی مهاجرت بوده است. اسکان مجدد. ورود وفاداران پس از جنگ انقلابی منجر به تقسیم کانادا به استانهای کانادای بالایی (که در حال حاضر جنوب انتاریو است) و کانادای سفلی (جنوب کبک امروزی) شد. آنها وارد شدند و تا حد زیادی در گروه ها از نظر قومیت و مذهب مستقر شدند. بسیاری از سربازان با دیگر هنگ هایی که در آنها خدمت کرده بودند ، مستقر شدند. شهرک نشینان از هر طبقه اجتماعی و هر سیزده
شدند. شهرک نشینان از هر طبقه اجتماعی و هر سیزده مستعمره برخلاف انچه که آنها در نقاشی سندم، مهاجران از مهاجران طبقه بالا با لباس خوب بودند تصویر شده، آمده بودند. جنگ ۱۸۱۲. از سال ۱۸۱۲ تا ۱۸۱۵، ایالات متحده و انگلستان درگیر جنگی شدند که به جنگ ۱۸۱۲ معروف است. در ۱۸ ژوئن ۱۸۱۲، رئیس جمهور ایالات متحده، جیمز مدیسون، در پی فشارهای شدید از سوی شاهین‌های جنگ‌طلب در کنگره ، اعلام جنگ را امضا کرد. تا سال ۱۸۱۲، کانادای علیا عمدتا توسط وفاداران دوران انقلاب از ایالات متحده (وفاداران امپراتوری متحده) و مهاجران آمریکایی
(وفاداران امپراتوری متحده) و مهاجران آمریکایی و انگلیسی پس از جنگ مستقر شده بود. کانادایی ها دارای جمعیت کمی بودند و ارتش انگلیس و واحدهای غیر متحرک شبه نظامیان کانادایی از آنها دفاع می شد. رهبران آمریکایی تصور می کردند که کانادا می تواند به راحتی تحت سلطه قرار گیرد، حتی توماس جفرسون، رئیس جمهور سابق، خوش بینانه فتح احتمالی کانادا را "مسئله راهپیمایی" توصیف کرد. بسیاری از آمریکاییان وفادار پس از جنگ انقلاب به کانادای عالی مهاجرت کرده بودند. با این حال ، تعداد قابل توجهی از مهاجران غیر وفادار آمریکایی نیز
قابل توجهی از مهاجران غیر وفادار آمریکایی نیز در این منطقه به دلیل ارائه کمک های زمینی به مهاجران وجود داشتند. آمریکایی ها تصور می کردند که جمعیت اخیر طرفدار آمریکا هستند، اما آنها چنین نکردند. اگرچه جمعیت بالای کانادا شامل شهرک نشینان اخیر ایالات متحده بود که هیچ گونه وفاداری آشکاری به تاج سلطنت نداشتند، نیروهای آمریکایی در جنگ ۱۸۱۲ با مخالفت شدید شهرک نشینان مواجه شدند. تعدادی از وفاداران به عنوان صندوقدار، همیشگی استان، در نیروی دریایی استان یا با شبه نظامیان کم تحرک خدمت می کردند. با دفاع موفقیت آمیز
کم تحرک خدمت می کردند. با دفاع موفقیت آمیز مستعمرات کانادا در مقابل حمله آمریکا، جنگ ۱۸۱۲ توسط وفاداران به عنوان یک پیروزی تلقی می شود. پس از جنگ، دولت انگلیس به نیوبرانزویک منتقل شد و حدود ۴۰۰ نفر از ۳۰۰۰ برده سابق ایالات متحده را که در طول و پس از جنگ آزاد کردند، مستقر کرد. به برده‌ها وعده شده‌بود که اگر آنها برده داران پاتریوت را ترک کرده و با انگلیسی ها بجنگند، به آزادی وعده داده بود. آفریقایی آمریکایی های برده دار با عبور از خطوط بریتانیایی برای دستیابی به آزادی، خطر قابل توجهی را تهدید کردند. در حال
به آزادی، خطر قابل توجهی را تهدید کردند. در حال حاضر. در حالی که احترام "متحده امپراتوری تزاری" است بخشی از احترام رسمی در سیستم افتخارات کانادا نیست، فرزندان امروزی وفادار پناهندگان ممکن است آن را به کار، گاهی اوقات با استفاده از "UE" را به عنوان نامه پس از اسم استفاده می‌کنند. با این حال ، این روش امروزه حتی در دژهای اصلی وفاداران مانند جنوب شرقی انتاریو غیر معمول است. مورخان و شجره شناسان از آن به عنوان اختصار برای شناسایی نسب خانواده های خاص استفاده می کنند. تأثیر وفاداران بر تکامل کانادا آشکار است.
کنند. تأثیر وفاداران بر تکامل کانادا آشکار است. روابط آنها با انگلیس و ضدیت با ایالات متحده قدرت لازم را برای مستقل و متمایز نگه داشتن کانادا در آمریکای شمالی فراهم کرد. بی اعتمادی اولیه وفاداران به جمهوری خواهی و " حکومت اوباش " بر مسیر تدریجی و "کاغذی" کانادا برای استقلال تأثیر گذاشت. استانهای جدید بریتانیا در آمریکای شمالی، کانادای فوقانی (پیشین انتاریو) و نیوبرانزویک به عنوان پناهگاه وفاداران امپراتوری متحده ایجاد شدند. شعارهای دو استان نشان دهنده این تاریخ است: انتاریو ، که بر روی نشان آن نیز یافت می
است: انتاریو ، که بر روی نشان آن نیز یافت می شود ، "Ut incepit fidelis sic permanet" ("او وفادار بود ، وفادار می ماند") است. نیوبرانزویک ، "Spem Reduxit" ("امید احیا شد"). کلمه "وفادار" اغلب در نام های مدرسه ، خیابان و مشاغل در جوامعی که در آن وفادار هستند مانند بلویل ، انتاریو آمده است . شهر نزدیک کینگستون، که به عنوان دژ وفادار شناخته شده بود، به افتخار پادشاه جورج سوم نامگذاری شد. و در حومه آن شهرستان است شهرستان به سادگی به نام " وفادار" خوانده می‌شود. در ۱ جولای۱۹۳۴، رویال میل کانادا "وفاداران
در ۱ جولای۱۹۳۴، رویال میل کانادا "وفاداران امپراتوری متحد ، ۱۷۷۶-۱۷۸۴" را که توسط رابرت بروس مک کراکن بر اساس مجسمه سیدنی مارچ "بر اساس مجسمه وفاداران متحد امپراتوری" طراحی شده بود، صادر کرد. تمبرهای ۱۰ سنتی درصدی ۱۱ سوراخ شدند و توسط شرکت یادداشت بانک آمریکایی بریتانیایی چاپ شده است. در سال ۱۹۹۶، سیاستمداران کانادایی پیتر میلیکن (از نوادگان وفاداران آمریکایی) و جان گادفری از لایحه گادفری - میلیکن حمایت کردند، که به فرزندان وفادار اجازه می داد تا اموال اجدادی در ایالات متحده را که در جریان انقلاب آمریکا
در ایالات متحده را که در جریان انقلاب آمریکا مصادره شده بود را، پس بگیرند. این لایحه که به تصویب مجلس عوام نرسید ، عمدتاً به عنوان پاسخی طنزآمیز به قانون هلمز -برتون آمریکایی معاصر بود. در سال ۱۹۹۷، مجلس قانونگذاری انتاریو لایحه ای را تصویب کرد که ۱۹ ژوئن را "روز وفادار امپراتوری متحد" در انتاریو اعلام کرد. روز وفادار امپراتوری متحد نیز در همان روز در ساسکاچوان، در ۱۸ می در نیوبرانزویک و در ۲۲ ژوئیه در بریتیش کلمبیا جشن گرفته می شود. حافظه و تاریخ نگاری. وفاداران به تاریخ خود توجه کردند تا تصویری ایده آل و
به تاریخ خود توجه کردند تا تصویری ایده آل و تحریف شده از خود ایجاد کنند که در آن افتخار بزرگی می کردند. در سال ۱۸۹۸، هنری کوین تصویری درخشان ارائه داد: لیست شهرک های وفادار در کانادا. نامهای قرن هجدهم ابتدا در کنار معادل امروزی آنها ذکر شده است.
الدار قلی‌اف (؛ ۱۸ ژانویه ۱۹۴۱ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و مدرس آذربایجانی بود. زندگی‌نامه. الدار قلی‌اف ۱۸ ژانویه سال ۱۹۴۱ در شهر باکو در جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان به دنیا آمد. وی فرزند توفیق قلی‌اف، آهنگ‌ساز و پیانونواز سرشناس آذربایجانی، بود. بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ در مؤسسه سینمایی گراسیموف تحصیل گرفت؛ جایی که از خود سرگئی گراسیموف، کارگردان و فیلمنامه‌نویس شناخته شده اهل شوروی آموزش دید. در سال ۱۹۶۷ در مؤسسه «آذرفیلم» استخدام شد. در طول فعالیتش در این استودیوی فیلم، فیلم‌های تخیلی و
فعالیتش در این استودیوی فیلم، فیلم‌های تخیلی و مستندهای فراوانی را کارگردانی کرد. او همچنین استاد فیلم‌برداری در دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان شد. سپس اولین فیلم کوتاه با کارگردانی الدار قلی‌اف با عنوان «یکی بود، یکی نبود» ساخته شد. پرآوازه‌ترین فیلم‌های او «بابک» و «نظامی» محسوب می‌شوند. الدار قلی‌اف در ۱۶ آوریل سال ۲۰۲۱ در سن ۸۰ سالگی در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان، درگذشت.
معاون وزیر امور خارجه آمریکا (U/S) عنوانی است که توسط آن دسته از مقامات ارشد وزارت خارجه ایالات متحده استفاده می‌شود که رتبه آنها بالاتر از دستیاران وزیر و پایین‌تر از قائم‌مقام وزیر است. از ۱۹۱۹ تا ۱۹۷۲، معاون وزیر دومین مقام عالی‌رتبه در وزارت امور خارجه (بلافاصله پس از وزیر خارجه ایالات متحده) بود و به عنوان قائم‌مقام اصلی وزیر، دستیار اصلی و سرپرست وزارت در غیاب او وزیر فعالیت می‌کرد. به مقامات قبلی رتبه دوم، منشی اصلی، دستیار وزیر امور خارجه و مشاور بودند. قبل از ۱۹۴۴، تعدادی از مناصب در وزارتخانه
بودند. قبل از ۱۹۴۴، تعدادی از مناصب در وزارتخانه مستقیماً به معاون وزیر پاسخگو بودند. در ژوئیه ۱۹۷۲، سمت قائم‌مقام وزیر جایگزین معاون وزیر خارجه شد. آنچه در پی می‌آید فهرستی از مناصب فعلی با عنوان «معاون وزیر امور خارجه» است: علاوه بر شش معاون منشی، مشاور این وزارتخانه که به وزیر امور خارجه مشاوره می‌دهد دارای رتبه ای معادل معاون وزیر است.
در موسیقی غرب، اینترمتزو (خوانش انگلیسی: ، )، در عمومی‌ترین تعریف خود، موسیقی است که در میان موسیقی یا نمایشی بزرگتری، جای می‌گیرد. در تاریخ موسیقی، این اصطلاح چندین کاربرد مختلف داشته‌است، که در دو دسته کلی قرار می‌گیرد: اپرای اینترمتزو و اینترمتزوی سازی. اینترمتزو رنسانس. اینترمتزو رنسانس که همچنین اینترمدیو نیز نامیده می‌شد، قطعه موسیقی درام نمایشی در نمایش‌های ماسک بوده‌است که میان پرده‌های گوناگون در نمایش‌های ایتالیایی و در مراسم خاص مانند ازدواج، پخش می‌شده‌است. در پایان سده شانزدهم، اینترمزو
پخش می‌شده‌است. در پایان سده شانزدهم، اینترمزو پرببینده‌ترین شکل نمایش دراماتیک و پیشرو اپرا بود. برجسته‌ترین نمونه‌های اینترمتزو برای عروسی‌های دودمان مدیچی در سالهای ۱۵۳۹، ۱۵۶۵ و ۱۵۸۹ نوشته شدند. اپرا اینترمتزو. اینترمتزو، در سده هجدهم، یک پیش‌درآمد اپرای شوخی (طنز) بود که میان پرده‌های "اپرا سریا" اجرا می‌شد. این اینترمیزی‌ها، با اینکه کوتاهتر از "سریال اپرا بودند" و در میان آنها اجرا می‌شدند، می‌توانستند خود آثار مهم و کامل باشند. آنها بیشتر لحن اپرای بزرگتری که در حال اجرا بود را تعدیل می‌کردند و شوخی
که در حال اجرا بود را تعدیل می‌کردند و شوخی و تضاد چشمگیری را پیش چشم تماشاچی می‌آوردند. بیشتر اینترمتزوها از یک یا چند شخصیت اصلی اپرا یا کمدی دلآرت بهره می‌بردند. اینترمتزو سازی. در سده ۱۹، اینترمتزو معنای دیگری پیدا کرد: اینترمتزو یک قطعه سازی شد که یا حرکتی بین دو اثر بزرگ‌تر بود، یا یک قطعه با ویژگی‌هایی که خود می‌توانست به تنهایی یک اثر کامل باشد. آهنگسازان اپرا گاهی اینترمتزوی سازی را به عنوان آهنگ‌های پیونددهنده میان کارهای اپرا می‌نوشتند. از این نظر، اینترمتزو مانند آنتراکته (entr'acte) بود.
نظر، اینترمتزو مانند آنتراکته (entr'acte) بود. برجسته‌ترین این نوع اینترمزو احتمالاً اینترمزو "غیرت روستایی" از ماسکانی است.
محسن افشارچی (زادهٔ ۱۳۴۹ در زنجان) سیاستمدار اصول‌گرا و مدرس دانشگاه ایرانی است که سمت استانداری زنجان را در دولت سیزدهم برعهده داشت. وی همچنین عضو هیئت علمی دانشگاه زنجان است. او سابقه ریاست دانشگاه زنجان در دوران محمود احمدی‌نژاد را دارد. او در دوران انتخابات ریاست‌جمهوری دوره سیزدهم رئیس ستاد سید ابراهیم رئیسی در استان زنجان بود. تحصیلات. افشارچی کارشناسی خود را در رشته مهندسی کامپیوتر از دانشگاه اصفهان دریافت کرده و سپس کارشناسی ارشد خود را در همان رشته از دانشگاه علم و صنعت دریافت کرد، او سپس برای کسب
از دانشگاه علم و صنعت دریافت کرد، او سپس برای کسب مدرک دکتری به کانادا رفت و وارد دانشگاه کلگری شد و در آنجا دکترای مهندسی کامپیوتر در گرایش هوش مصنوعی دریافت کرد. استانداری زنجان. محسن افشارچی در روز ۷ مهر سال ۱۴۰۰ با کسب رأی اعتماد از سوی هیئت دولت به‌عنوان استاندار زنجان در دولت سیزدهم منصوب شد. دانشگاه زنجان. او از سال‌ ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۳ به‌عنوان رئیس دانشگاه زنجان فعالیت می‌کرد و پیش از آن نیز در فاصله سال‌های ۱۳۸۶ تا ۱۳۸۹ سمت رئیس دانشکده مهندسی دانشگاه زنجان را برعهده داشت.
دنیس گیگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هوفنهایم اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، جوانان آلمان، جوانان آلمان، و زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
جردن بیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف اشاره کرد. او همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان، جوانان آلمان، جوانان آلمان، زیر ۲۰ سال آلمان و زیر ۲۱ سال آلمان بازی کرده‌است.
امانوئل کوادیو کونه (؛ زادهٔ ) معروف به مانو کونه، بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که به صورت قرضی برای باشگاه رم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال فرانسه و زیر ۱۹ سال فرانسه بازی کرده‌است.
پاناگیوتیس رتسوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیاکوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان، و یونان بازی کرده‌است.
آلبوم ساغر هستی یک آلبوم استودیویی مشترک با صدای هایده، مهستی، معین و بهرام فروهر است که در سال ۱۹۸۷ میلادی (۱۳۶۶ شمسی) توسط شرکت ترانه روی نوار کاست به شماره 161 در آمریکا منتشر شده است. آهنگساز تمامی آهنگهای آلبوم «ساغر هستی» جمشید شیبانی می‌باشد. همچنین اشعار آوازهای ترانه‌ها از سیمین بهبهانی است. تمامی آهنگهای این آلبوم که برای اولین بار منتشر شده‌ بودند،‌ بعدها در آلبومهای دیگری بازنشر شده‌اند. در دهه ۸۰ میلادی تک‌آهنگهای خوانندگان به صورت مشترک در قالب نوار کاست منتشر می‌شدند. نام آلبوم در پایین کادر
نوار کاست منتشر می‌شدند. نام آلبوم در پایین کادر تصاویر خوانندگان آلبوم اینگونه معرفی شده است: «ساغر هستی با آهنگهای جمشید شیبانی» لیست ترانه‌ها. در آلبوم «"ساغر هستی"» بر روی اول و روی دوم نوار کاست ۶ ترانه ضبط شده است. مشخصات ترانه‌ها بر اساس توضیحات روی جلد نوار، به شرح جدول زیر است.
چه کسی بامبی را کشت؟ فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی ژیل مارشان است. در این فیلم بازیگرانی همچون لوران لوکا، سوفی کانتون، کاترین ژاکوب، یاسمین بلماضی، والری دونزلی، ژان دل و ژوزفین دو مو ایفای نقش کرده‌اند.
صعصعه بن صوحان () در سال ۵۹۸ میلادی، ۲۴ سال پیش از هجرت در قطیف، عربستان سعودی متولد شد. او از اصحاب علی بود و مورد احترام شیعه است.او از قبیله عبدالقیس و از بزرگان تابعین، خطیب و برادر زید بن صوحان بوده‌است. اگرچه در زمان حیات رسول خدا به دنیا آمد ولی او را ندید. زرکلی در کتاب الاعلام می‌نویسد که او در دارین در نزدیکی قطیف متولد شد. او شاعر و خطیبی ماهر بود که در جنگ صفین در سپاه علی بن ابی‌طالب شرکت داشت. صعصعه توسط معاویه بن ابی‌سفیان به بحرین تبعید شد، و در سال ۶۶۶ میلادی، برابر با ۴۴ هجری درگذشت. قبر
و در سال ۶۶۶ میلادی، برابر با ۴۴ هجری درگذشت. قبر او در روستای عسکر قرار دارد و محل زیارت بسیاری از شیعیان است. درباره درگذشت او دو قول دیگر هم گفته شده است: به گزارش محسن امین در اعیان الشیعه تاریخ درگذشت او در زمان حکومت معاویه و در شهر کوفه واقع شده است. در نقل دیگر درگذشت او بعد از واقعه کربلا و در جنگ توابین بوده است.
فخرالدین قوامی (۲۲ خرداد ۱۳۰۹ – ۱۰ شهریور ۱۴۰۰) از شاگردان محمد قریب و رئیس بیمارستان فوق‌تخصصی کودکان بهرامی، قدیمی‌ترین بیمارستان کودکان در شرق تهران، بود که بیش از نیم قرن (۶۳ سال) طبابت کرد. پیشینه. فخرالدین قوامی ۲۲ خرداد ۱۳۰۹ در محله دزاشیب (دزآشوب قدیم) تهران در خانواده‌ای فرهنگی متولد شد. قوام‌الشریعه پدربزرگ او از روحانیون و معتمدین بنام شمیران بود. میرزا حسن قوامی، پدر دکتر قوامی، به عنوان مدیر، معلم، ناظم، و دفتردار اولین مدرسه دزاشیب به نام «مدرسه خیریه» که توسط علاءالسلطنه ساخته شده بود، فعالیت
خیریه» که توسط علاءالسلطنه ساخته شده بود، فعالیت می‌کرد. قوامی تا کلاس پنجم در مدرسه خیریه دزاشیب درس خواند. تحصیلات متوسطه را در دبیرستان شاپور تجریش (باغ فردوس کنونی) و دبیرستان البرز گذراند. بنا به توصیهٔ پدرش از بین دو رشته پزشکی و حقوق، رشته پزشکی را انتخاب و در سال ۱۳۲۷ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران و سال ۱۳۳۳ فارغ‌التحصیل شد و به‌عنوان دستیار افتخاری دکتر محمد قریب در بیمارستان هزار تختخوابی (امام خمینی) مشغول به کار شد. در سال ۱۳۳۶ از پایان‌نامه خود با عنوان «علائم رادیولوژیک میکزدم» دفاع کرد.
خود با عنوان «علائم رادیولوژیک میکزدم» دفاع کرد. سپس به‌عنوان دستیار رسمی در بیمارستان بهرامی شروع به طبابت کرد. در سال ۱۳۴۶ موفق به کسب رتبه دانشیاری در رشته طب کودکان شد. در سال ۱۳۸۰ بازنشسته شد و تا سال ۱۳۹۷ به صورت افتخاری در بخش عفونی بیمارستان بهرامی طبابت می‌کرد. او به زبان فرانسه تسلط داشت. رابطه با دکتر قریب. قوامی از شاگردان نخبه دکتر قریب بود. بنا به گفتهٔ همسرش، زمانی که محمد قریب به هر دلیل امکان طبابت نداشت، بیماران خود را به او ارجاع می‌داد. سمت‌ها. قوامی در سال ۱۳۴۰ به عنوان رئیس درمانگاه
سمت‌ها. قوامی در سال ۱۳۴۰ به عنوان رئیس درمانگاه بیمارستان کودکان بهرامی شروع به فعالیت کرد. وی از سال ۱۳۵۸ تا سال ۱۳۷۶ ریاست بیمارستان کودکان بهرامی را به عهده داشت و نقش مهمی در جلوگیری از انحلال این بیمارستان، بعد از اصابت موشک رژیم بعث عراق در سال ۱۳۶۷ و تخریب آن داشت. بزرگداشت. روز شنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۸ همزمان با هفته بزرگداشت معلم و روز استاد، مراسم نکوداشت فخرالدین قوامی با حضور باقر لاریجانی رئیس وقت دانشگاه علوم پزشکی تهران در سالن اجتماعات بیمارستان فوق تخصصی کودکان بهرامی برگزار شد. در دومین
فوق تخصصی کودکان بهرامی برگزار شد. در دومین جشنواره بنیاد علمی فرهنگی استاد بهادری که ۲۶ بهمن ۹۶ در سالن همایش‌های ستاد مرکزی دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزار شد، از فخرالدین قوامی، استاد پیشکسوت گروه کودکان بیمارستان بهرامی به‌عنوان الگوی عملی اخلاق و تعهد حرفه‌ای قدردانی شد.
کتاب روشنفکران و شکست در پیامبری نوشتهٔ ایوا اتزیونی هالوی در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. دربارهٔ کتاب. این کتاب به نقد جایگاه روشنفکران غربی که خود را ناجیان جامعه می‌پنداشتند و پیامبر گونه رفتار و فعّالیّت می‌کرده‌اند، می‌پردازد. نقد. برایان ترنر، جورج بکر (استاد دانشگاه وندربیلت) و الیشکا فریووا این کتاب را نقد کرده‌اند.
(5 آوریل ۱۹۱۱–۹ ژوئیه ۱۹۸۵) که عموماً با نام جیمی کینون یا «جیمی کِی» شناخته می‌شود، مؤسس اصلی «معتادان گمنام: اِن اِی» -یک انجمن جهانی متشکل از معتادان در حال بهبودی-بود. در دوران زندگی کینون، مطابق با اصل حفظ گمنامی شخصی در سطح عمومی، از وی معمولاً با نام «جیمی کِی» یاد می‌شد. وی هرگز خود را مؤسس ان ای نمی‌دانست اما سوابق و داده‌های تاریخی روشن می‌سازد که وی در نقش یک مؤسس ظاهر شد. آقای کروکشانک. وقتی کینون هفت ساله بود با یک الکلی آشنا شد که بعدها از وی با نام آقای کروکشانک یاد می‌کرد. کینون بیشتر اوقات
نام آقای کروکشانک یاد می‌کرد. کینون بیشتر اوقات او را مست و کتک خورده می‌دید. یک روز کینون کروکشنانک را دید که به شدت کتک خورده و بی هوش شده‌است. کینون رفت تا کمک بیاورد اما در هفته‌های بعد کروکشانک را ندید و بعد از پسر و جوهای بیشمار، مادرش او را به دیدن دوستش برد. آنان به آسایشگاهی رفتند که کروکشانک را به آنجا برده بودند و او در آنجا زندگی می‌کرد. او ویلچرنشین و پریشان حال شده بود. پس از ترک مؤسسه، کینون به مادرش گفت وقتی بزرگ شد باید به افرادی مثل آقای کروکشانک کمک کند. اوایل زندگی. کینون در ۵ آوریل
کروکشانک کمک کند. اوایل زندگی. کینون در ۵ آوریل ۱۹۱۱ در پیزلی اسکاتلند به دنیا آمد. او او اولین فرزند از پنج فرزند والدین ایرلندی الاصلش بود. پدر جیمی در ۱۹۲۱ به آمریکا رفت و باقی خانواده هم یک سال بعد به او پیوستند. خواهرش بیمار شد و مادرشان در کنار او ماند در این میان او همراه با سه سه برادرش سه روز و نیم تنها در الیس آیلند نیویورک سر کردند. آنان بعدتر راهی فیلادلفیا شدند و او به یک مدرسه کاتولیک در جرمن تاون (نام بخش شمال غربی فیلادلفیا که در قدیم شهر مجزایی بود) رفت. او خود-یا خانواده اش- برنامه‌ریزی
بود) رفت. او خود-یا خانواده اش- برنامه‌ریزی کرده بودند تا وی کشیش شود و این امر مستلزم شش سال آموزشی دشوار بود. وی زمانی که در مدرسه دینی یاد شده بود مصرف الکل و قرص را شروع کرد و بدین ترتیب دوران اعتیاد فعال وی آغاز شد تا این که در ۱۹۵۰ پاک شد. وی در نهایت سقف ساز و نقاش ساختمان شد. کینون همسر آیندهٔ خود، اگنس را در فیلادلفیا دید و از اوایل دهه ۱۹۴۰ با وی راهی کالیفرنیا شد. آنها شش فرزند داشتند. رهایی از اعتیاد و پاک شدن. کینون در ۲ فوریه ۱۹۵۰ از مصرف هر نوع ماده روان گردان و مخدر دست کشید و از آن پس شروع
ماده روان گردان و مخدر دست کشید و از آن پس شروع به حضور در انجمن الکلی‌های گمنام، یک برنامه دوازده قدمی کرد. در این دوران او با اعضای دیگری ملاقات کرد که درگیر اعتیاد به موادی غیر از الکل بودند. الکلی‌های گمنام بیشتر اوقات اعضا را از سخن گفتن در ارتباط با اعتیاد به سایر مواد بر حذر می‌داشت. جیمی متوجه شد که فرد معتاد باید جدای از آن که از مواد مصرفی خود رها شود می‌بایست به تفکر و نگرش‌های خود نیز توجه کند. به همین دلیل وی قدم اول الکلی‌های گمنام را که می‌گوید: «ما پذیرفتیم که در برابر الکل عاجز بودیم و
«ما پذیرفتیم که در برابر الکل عاجز بودیم و زندگی ما غیرقابل اداره شده بود» به «ما پذیرفتیم که در برابر اعتیادمان عاجز بودیم و زندگیمان غیرقابل اداره شده بود». کینون در نشستهای گروهی دیگر با نام «مواد اعتیادآور» هم حضور یافت اما از آنها مأیوس شد. شکل‌گیری معتادان گمنام. در تابستان ۱۹۵۳ جیمی کینون همراه با برخی از اعضای الکلی‌های گمنام شروع به برگزاری نشستهای جداگانه ای با نام معتادان گمنام کردند. الکلی‌های گمنام به وی و چندین فرد دیگر اجازه داده بودند تا از دوازده قدم AA استفاده کنند. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۳
از دوازده قدم AA استفاده کنند. در ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۳ آنها نامه‌ای از بیل ویلسون بنیانگذار AA دریافت کردند که می‌توانند از اصول و سنت‌های «الکلی‌های گمنام» استفاده کنند. گروه NA در اوایل تأسیس به شدت تحت فشار بود. قانونی در آمریکا هرگونه نشست و برگزاری جلسات به وسیله معتادان را جرم تلقی می‌کرد؛ بنابراین «اِن اِی» که براساس گردهمایی معتادان شکل گرفته بود عملاً غیرقانونی بود. در اوایل تشکیل این گروه بسیاری از معتادان در اطراف محل برگزاری نشست‌ها نگهبانی می‌دادند تا به وسیله پلیس دستگیر نشوند! همان‌طور که در بند
تا به وسیله پلیس دستگیر نشوند! همان‌طور که در بند قبلی گفته شد جیمی قدم ۱ را تغییر داد؛ تغییری معنادار که به معنی تأکید NA بر بهبودی از بیماری اعتیاد –و نه فقط رهایی و بهبودی از اعتیاد به یک ماده خاص-است. از دیدگاه کینون بیماری اعتیاد عمیق‌تر از وابستگی به مواد بوده و مسائلی عمیق‌تر چون وسوسه فکری و عدم توانایی فرد برای کنترل مصرف خود را در بر می‌گیرد و مواد مخدر تنها برای به دست آوردن یک آرامش موقت و گذرا مصرف می‌شود. معتادان گمنام به‌طور رسمی در ژوئیه ۱۹۵۳ در سان ولی کالیفرنیا تأسیس شد. آثار. بیشتر متون
در سان ولی کالیفرنیا تأسیس شد. آثار. بیشتر متون اولیه معتادان گمنام را جیمی کینون نوشته‌است و همچنان در سراسر جهان روزانه در بیش از هفتاد هزار جلسه مورد استفاده قرار می‌گیرد. او نویسنده اصلی کتابچه زرد و کتابچه سفید بود که در دو دهه شصت و هفتاد قرن بیستم از آنها استفاده می‌شد. از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ صدها عضو انجمن معتادان گمنام که متعلق به نسل جدید معتادان دهه‌های شصت و هفتاد بودند، این ادبیات را توسعه داده و «کتاب پایه» را نوشتند. کینون همچنین لوگو NA، لوگو گروه و سمبل خدمات را طراحی کرد. از کتاب پایه به عنوان
و سمبل خدمات را طراحی کرد. از کتاب پایه به عنوان نخستین کتابی یاد می‌شود که توسط معتادان در حال بهبودی برای معتادان در حال بهبودی نوشته شد. این کتاب نخست در ۱۹۸۲ نشر یافت و از آن زمان ۹٫۳ میلیون نسخه از آن به زبانهای مختلف منتشر شده‌است. مرگ. جیمی کی که از اواخر سالهای دهه شصت درگیر سل شده بود، در نهایت در پی ابتلا به سرطان ریه در ۹ ژوئیه ۱۹۸۵ درگذشت. پیش از مرگ وی خواست تا بر سنگ قبرش نوشته شود: «آنچه ما کردیم این بود که بذرهایی کاشتیم و کوشیدیم تا این کار را به ثمر برسانیم تا ما و دیگران بتوانند زندگی
را به ثمر برسانیم تا ما و دیگران بتوانند زندگی کنند. در صلح، در آزادی و در عشق». او در زمان مرگ به مدت سی و پنج سال پاک بود.