payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و از اعزام ورزشکاران خود به این پیکارها خودداری ورزیدند. البته ۱۶ کشور غربی، از جمله بریتانیا و ایتالیا به صف تحریم‌کنندگان غربی نپیوستند و در این المپیک شرکت کردند. ایران نیز با دلیلی مشابه بلوک غرب اما به صورت جداگانه در این رقابت‌ها حضور نیافت. المپیک ۱۹۸۴ لس آنجلس. چهار سال بعد، اتحاد جماهیر شوروی و ۱۴ کشور عضو بلوک شرق درصدد انتقام سیاسی برآمدند و به تحریم بازی‌های المپیک ۱۹۸۴ لس آنجلس دست زدند. با این حال ۳ کشور کمونیستی و بلوک شرقی رومانی، یوگسلاوی سابق و جمهوری خلق چین در این المپیک لس آنجلس شرکت
سابق و جمهوری خلق چین در این المپیک لس آنجلس شرکت کردند. ایران نیز در ادامه سیاست نه شرقی نه غربی از حضور در این رقابت‌ها خودداری کرد. المپیک ۱۹۸۸ سئول. آخرین بار در سال ۱۹۸۸ بود که بازی‌های المپیک با تحریم روبرو شد. پیکارهای آن دوره در سئول پایتخت کره جنوبی برگزار می‌شد و کره شمالی از حضور در مسابقات خودداری کرد. سه کشور اتیوپی، کوبا و نیکاراگوئه نیز با کره شمالی هم‌صدا شدند و در پی اعلام همبستگی خود با کره شمالی، ورزشکارانشان را به سئول نفرستادند. عدم رویارویی یا برخورد اعتراض‌آمیز با تیم‌ها یا ورزشکاران
یا برخورد اعتراض‌آمیز با تیم‌ها یا ورزشکاران به دلایل سیاسی. در بسیاری از رویدادهای ورزشی، برخی از ورزشکاران به دلایل سیاسی از رویارویی با ورزشکاران کشوری خاص، به صورت داوطلبانه یا تحت فشار حکومت یا جامعه خودداری می‌نمایند، در بعضی از موارد نیز علی رقم رویارویی واکنش‌های اعتراض آمیزی را نشان می‌دهند، از جمله می‌توان به عدم رویارویی با ورزشکاران آفریقای جنوبی در دوران آپارتاید یا رویارویی اعتراض‌آمیز یا عدم رویارویی ورزشکاران برخی از کشورهای اسلامی و عرب در رقابت با ورزشکاران اسرائیلی اشاره نمود. تحریم
در رقابت با ورزشکاران اسرائیلی اشاره نمود. تحریم ورزشی آفریقای‌جنوبی در زمان آپارتاید. در سال ۱۹۸۰ سازمان ملل شروع به تدوین «فهرست دیدارهای ورزشی با آفریقای جنوبی» نمود. در این فهرست نام ورزشکاران و افرادی وجود داشت که در مسابقات ورزشی در آفریقای جنوبی شرکت کرده‌اند و اساساً از روی گزارشهای رسانه‌ای مطبوعات آفریقای جنوبی تهیه شد. حضور در این فهرست موجب عواقب ناگوار برای ورزشکاران نمی‌شد اما نوعی فشار روحی روانی به‌شمار می‌آمد و برخی از سازمانهای ورزشی بر اساس این فهرست محدودیتهایی را به ورزشکاران اعمال
اساس این فهرست محدودیتهایی را به ورزشکاران اعمال می‌کردند. نام ورزشکاران در صورتی از این فهرست خط می‌خورد که آنها قبول کنند از بازگشت به آفریقای جنوبی و شرکت در مسابقات در دوران آپارتاید امتناع کنند. برآورد به عمل آمده نشان داد که این فهرست ابزار مؤثری بود. در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۹۸۵، مجمع عمومی سازمان ملل کنوانسیون بین‌المللی علیه آپارتاید در ورزش را به تصویب رساند. تحریم ورزشی اسرائیل. برخی از این کشورها که اسرائیل را از زمان تأسیس‌اش در سال ۱۹۴۸ میلادی تا به حال رسمیت نشناخته‌اند در ورزش نیز اقدامات و
تا به حال رسمیت نشناخته‌اند در ورزش نیز اقدامات و رفتارهای تحریمی را علیه ورزشکاران اسرائیلی اجرا کرده‌اند. بارها ورزشکاران این کشورها و حتی ورزشکاران برخی از کشورهایی که اسرائیل رادبه رسمیت شناخته‌اند از رقابت با ورزشکاران اسرائیلی در رقابت‌های ورزشی خودداری نموده‌اند. حتی برخی از ورزشکاران با روش‌هایی از حضور در سکوی اهدای مدال مسابقات به علت حضور ورزشکاران اسرائیلی خودداری کرده‌اند. همچنین در مواردی کشور میزبان اجازه افراشته شدن پرچم اسرائیل در مسابقات یا رژه رفتن ورزشکاران اسرائیلی در زیر پرچم کشورشان
رژه رفتن ورزشکاران اسرائیلی در زیر پرچم کشورشان را نداده‌است. مجازات و تعلیق افراد و فدراسیون‌ها به علت دخالت سیاست در ورزش. نهادها و فدراسیون‌های بین‌المللی ورزشی همواره بر عدم دخالت سیاست، مذهب و مسائل نژادپرستی در ورزش تأکید داشته و برای رعایت این اصول، قوانین و مجازات‌های سختی را وضع و اجرا نموده‌اند. در بسیاری از موارد اشخاص، باشگاه‌ها یا فدراسیون‌های ورزشی کشورهایی که این اصول را رعایت نکردند با جریمه یا تعلیق از سوی این نهادها مواجه گشته‌اند. تعلیق جودوی ایران به علت عدم مبارزه با ورزشکاران
تعلیق جودوی ایران به علت عدم مبارزه با ورزشکاران اسرائیلی. تعلیق جودوی ایران در ۱۳۹۸ خورشیدی هنگامی رخ داد که ورزشکاران ایرانی در پی اخطارهای قبلی باز هم در مقابل ورزشکاران اسرائیلی بازی نکردند. فدراسیون جهانی جودو، بدنبال اتفاقاتی که در مسابقات جودوی قهرمانی ۲۰۱۹ میلادی جهان در توکیو رخ داد، محرومیت نهایی فدراسیون جودوی ایران از حضور در تمامی مسابقات و رویدادها و فعالیت‌های اجتماعی تحت نظارت فدراسیون جهانی جودو به مدت ۴ سال اعلام کرد. دوگانگی‌های نهادهای ورزشی در تنش‌های سیاسی. همواره مقامات ورزشی بر
ورزشی در تنش‌های سیاسی. همواره مقامات ورزشی بر جدایی سیاست از ورزش تأکید داشته‌اند اما در برخی موارد شاهد نقض و دخالت علنی سیاست از سوی نهادهای ورزشی بر علیه برخی از کشورها بوده‌ایم. واکنش نهادهای ورزشی به جنگ روسیه و اوکراین. در بازیهای پلی آف مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴ تیم‌ملی فوتبال اتحاد جماهیر شوروی به علت عدم‌حضور در برابر شیلی به دلیل اعتراض به کودتای نظامی در شیلی، از سوی فیفا سه بر صفر بازنده اعلام گشت ولی در سال۲۰۲۲ که لهستان حاضر به رؤیایی با روسیه در پلی آف مقدماتی جام‌جهانی به دلیل حمله روسیه به
در پلی آف مقدماتی جام‌جهانی به دلیل حمله روسیه به اوکراین نشده بود روسیه از سوی فیفا و در ادامه با تأیید دادگاه ورزشی CAS از بازی‌های مقدماتی جام جهانی حذف شد. این درحالیست که نهادهای ورزشی در بسیاری از موارد مشابه مانند مداخله نظامی عربستان در یمن یا تهاجم اسرائیل به فلسطین به بهانه جدایی ورزش از سیاست سکوت کرده و حتی ورزشکاران و کشورهایی را که اعتراض خود را از طریق ورزش بیان می‌کنند با عنوان جدایی ورزش از سیاست با جریمه و محرومیت‌های جدی مواجه می‌سازند. محرومیت ورزشکاران و مالکین روسی و باشگاه‌ها. در پی
ورزشکاران و مالکین روسی و باشگاه‌ها. در پی تهاجم روسیه به اوکراین، فدراسیون بین‌المللی فوتبال، فیفا، و فدراسیون فوتبال اروپا، یوفا، اعلام کردند که تیم‌های ملی و باشگاهی روسیه از حضور در تمام میدان‌ها فوتبال محروم هستند. کمیته بین‌المللی المپیک نیز با صدور قطعنامه‌ای اعلام کرد که روس‌ها و بلاروس‌ها باید از شرکت در مسابقات منع شوند تا از یکپارچگی مسابقات ورزشی جهانی محافظت شود. کمیته بین‌المللی المپیک پذیرفت که ورزشکاران هر دو کشور صرفاً به خاطر اقدامات دولتشان مستحق مجازات نیستند. ولی از آنجایی که آسیب جنگ
مستحق مجازات نیستند. ولی از آنجایی که آسیب جنگ در اوکراین بیشتر از آسیب این محرومیت بر ورزشکاران روس و بلاروس هست مجبور به این عمل می‌باشد. این مجازات‌ها توسط دنیای ورزشی اجرا می‌گردد که مدت‌هاست تلاش کرده تا ورزش را جدا از سیاست نشان دهد. همچنین برخی افراد مانند رومن آبراموویج مالک روس تبار باشگاه چلسی توسط دولت انگلستان تحریم و از اقامت در انگلستان و فروش دارایی‌هایش از جمله باشگاه چلسی محروم گردید. واکنش کنفدراسیون فوتبال آسیا به تنش سیاسی ایران و عربستان. در سال ۲۰۱۶ کنفدراسیون فوتبال آسیا با تصویب
در سال ۲۰۱۶ کنفدراسیون فوتبال آسیا با تصویب مصوبه‌ای دستور به برگزاری دیدارهای تیم‌های ایرانی و عربستانی در زمین بی‌طرف داد. این تصمیم در پی اجازه ندادن دولت عربستان به تیم‌های کشورش برای برگزاری مسابقه در ایران به اتهام نداشتن امنیت صورت گرفت. اما با تصمیم AFC بر برگزاری مسابقات گروهی لیگ قهرمانان آسیا در یک کشور، در چندین مورد تیم‌های فوتبال ایرانی علی رغم اعتراضشان، مجبور به حضور و برگزاری دیدار در عربستان گشتند. پیش از این نیز در سال ۱۳۹۵ وقتی باشگاه‌های ایران از میزبانی رقبای عربستانی محروم شده بودند،
ایران از میزبانی رقبای عربستانی محروم شده بودند، لبنان به عنوان یکی از گزینه‌ها میزبانی از طرف ایران به عنوان زمین بی‌طرف معرفی گشت اما عربستان اعلام کرد در این کشور هم به خاطر اختلاف سیاسی حاضر به انجام مسابقه نمی‌باشد که این تصمیم هم مورد پذیرش کنفدراسیون آسیا قرار گرفت. فدراسیون فوتبال ایران در نامه‌ای کنایه آمیز به کنفدراسیون آسیا نوشته بود: «از AFC می‌خواهیم که فهرست ورزشگاه‌های مورد علاقه عربستان را تهیه کند و سپس دیگر اعضای این نهاد، خود را به آنچه دولت سعودی خواسته ملزم کنند». این تفاوت رفتاری AFC
سعودی خواسته ملزم کنند». این تفاوت رفتاری AFC با واکنش رسانه‌های ایرانی مواجه بوده و گاهی از آن به عنوان اقدامی سیاسی نام برده‌اند.
پدرو (Pedro) یا پرو دا کوویلیا (Pêro da Covilhã) (زادهٔ حدود ۱۴۶۰ – درگذشتهٔ بعد از ۱۵۲۶)، که گاهی به صورت Pero de Covilhăo نیز نوشته می‌شود، سیاستمدار و کاوشگر پرتغالی بود. او از بومیان کوویلیا در بیرا بود. در اوایل زندگی‌اش به کاستیل رفت و به خدمت دون خوان دی گوزمان، برادر انریکه دی گوزمان، دوک دوم مدینا سیدونیا درآمد. او بعدها، زمانی جنگی ناگهانی میان کاستیل و پرتغال درگرفت، به کشورش بازگشت و در ابتدا به عنوان داماد و بعداً به عنوان نوچه به آفونسوی پنجم پرتغال و جانشین او، ژوائو دوم ملحق شد. کوویلیا در
پرتغال و جانشین او، ژوائو دوم ملحق شد. کوویلیا در سال ۱۴۸۷ در سفرهای اکتشافی‌اش از طریق خشکی به هند رسید و در آنجا به تجارت با هندی‌ها و عرب‌ها پرداخت و در نهایت به اتیوپی رسید. زمانی که پرتغال به عنوان بهترین مرکز دنیا برای جغرافیا و مسیرهای تجاری شناخته شد، روایت مفصل او خوانندگان زیادی در لیسبون پیدا کرد. سفر به شرق. کوویلیا فردی ماجراجو بود که در خانواده‌ای فقیر متولد شد، اما بعدها به یک شمشیرزن زبردست و خادم وفادار امپراتوری پرتغال تبدیل شد. تسلط او به عربی و کاستیلی باعث شد که او به عنوان جاسوس به
به عربی و کاستیلی باعث شد که او به عنوان جاسوس به اسپانیا برود و همچنین مذاکراتی سری را در کراکش به نمایندگی ژوائو دوم انجام دهد. موفقیت‌های کوویلیا پادشاه را مجاب کرد تا او را به همراه آفونسو دی پایوا به مأموریتی برای اکتشاف خاور نزدیک و مناطق مجاور آسیا و آفریقا بفرستد. مأموریت ویژه آنها در این سفر یافتن مکان اصلی تهیه دارچین و سایر ادویه‌ها و همین‌طور کشف سرزمین یوحنای کشیش معروف از طریق مسیرهای خشکی بود. در همان زمان بارتولومئو دیاس، از طریق دریا به مأموریتی رفته بود تا سرزمین یوحنا را بیابد و مسیر
مأموریتی رفته بود تا سرزمین یوحنا را بیابد و مسیر قاره آفریقا و مسیر دریایی به هند را از بین ببرد. کشور پرستر و همچنین پایان دادن به قاره آفریقا و مسیر اقیانوسی به هند. سفر آنها در سانتارم در تاریخ ۷ می ۱۴۸۷ آغاز شد. کوویلیا و پایوا از جانب اسقف تنجه و دو ریاض‌دان یهودی به نام‌های رودریگو و مویزز دستور داشتند تا به این سفر بروند. این ریاضی‌دان‌ها از اعضای اصلی گروهی بودند که به دولت پرتغال توصیه کرده بودند تا پیشنهادهای کریستوف کلمب را نپذیرند. نقشه راهنمای خاورمیانه و اقیانوس هند به جهانگردانی که به این
خاورمیانه و اقیانوس هند به جهانگردانی که به این سفر می‌رفتند داده شد. این نقشه احتمالاً توسط فرا مائورو کشیده شده بود. آنها از سانترم به بارسلونا رفتند و از آنجا به ناپل رسیدند، جاییکه برات آنها توسط پسران کاسیمو دی مدیسی پرداخت شد. پس از آن آنها به رودز رفتند و برای اینکه در میان عرب‌ها شبیه تاجران به نظر بیایند مقدار عسل تهیه کردند و بعد از آن از طریق دریا به اسکندریه رفتند. دو جهانگرد به دلیل ابتلا به تب شدید با قایقی به نیل در قاهره رفتند و پس از آن با کاروانی به صحرای الپورت و یواکین رفتند. آنها از
کاروانی به صحرای الپورت و یواکین رفتند. آنها از طریق دریای سرخ به عدن رفتند، جاییکه بادهای موسمی در حال وزیدن بودند. آنها در همین‌جا از یکدیگر جدا شدند. کوویلیا به هند و پایوا به اتیوپی رفت. آنها با هم توافق کردند که بعداً یکدیگر را در قاهره ملاقات کنند. کوویلیا یک کشتی یک دکله تجاری در امتداد اقیانوس هند به کالیکوت، مرکز خرید و فروش ادویه، گرفت. در سال ۱۴۸۸ او در گوا به سر می‌برد و بعدها به از طریق دریا به تنگه هرمز در دهانه خلیج فارس سفر کرد. در این سفر اکتشافی کوویلیا توانست اطلاعاتی دربارهٔ مسیرهای
اکتشافی کوویلیا توانست اطلاعاتی دربارهٔ مسیرهای دریانوردی، بادها، جریان‌ها امواج دریایی، بنادر و سیاست سرزمین‌های مختلف جمع‌آوری کند. او از تنگه هرمز به سمت سواحل شرقی آفریقا حرکت کرد و در نهایت به سوفالا، دورترین نقطه از سرزمین اعراب در اقیانوس هند رسید. کوویلیا در سوفالا امکان دور زدن آفریقا را از طریق دریا و بهترین مسیر را به طرف سواحل شرقی آن، مورد بررسی قرار داد. در سال ۱۴۹۱ او به قاهره بازگشته بود و تا آن زمان موفق شده بود تا مسیرهای تجاری اصلی اقیانوس هند را مورد بررسی قرار دهد. او پس از بازگشت به
هند را مورد بررسی قرار دهد. او پس از بازگشت به قاهره مطلع شد که پایوا در مسیر اتیوپی درگذشته است. در همین زمان پادشاه ژوائو دوم دو پرتغالی یهودی، خاخام آبراهام به‌جا و خوزه ساپاتیرو، کفش‌دوز اهل لامگو را فرستاده بود تا نامه‌ای را برای دستورالعمل‌های جدید به دست کوویلیا و پایوا برسانند. پادشاه در این نامه به هر دو نفر دستور داده «تا زمانی که دربارهٔ یوحنای کشیش را نیافته‌اند» به لیسبون بازنگردند. کوویلیا از طریق خوزه ساپاتیرو جواب نامه را با گزارشی دربارهٔ سفرهایش به هندوستان و آفریقا فرستاد و در این گزارش
به هندوستان و آفریقا فرستاد و در این گزارش دربارهٔ تجارت دارچین، فلفل سیاه و ادویه میخک در کالیکات نوشت و توصیه‌هایی را هم دربارهٔ مسیر اقیانوسی به هند به آن اضافه کرد. کوویلیا در گزارش توصیه کرد که پرتغالی‌ها باید مسیر شمال را در امتداد سواحل آفریقا و دریاهای گینه طی کنند. او این مورد را هم اضافه کرد که اولین هدف در اقیانوس شرقی، ماداگاسکار است و اینکه از این جزیره می‌توان به کالیکات رسید. اتیوپی. خوزه به همراه این اطلاعات به پرتغال بازگشت و کوویلیا هم در همین زمان با آبراهام با دوباره به عدن و هرمز رفت.
همین زمان با آبراهام با دوباره به عدن و هرمز رفت. او در هرمز از خاخام جدا شد و به جده رفت. جده در آن زمان ورودی اصلی سرزمین عربستان بود. او سال‌ها بعد به فرانسیسکو آلوارز گفت که حتی به مکه و مدینه هم رسیده‌است. کوویلیا در نهایت از طریق ماونت سینای، الطور و از طریق دریای سرخ به زیلا رسید؛ جاییکه به درون آن سفر کرد و به دربار یوحنای کشیش در اتیوپی رسید. در آنجا امپراتور اتیوپی از او به گرمی استقبال کرد؛ زمین و عناوینی به او اعطا شد. اما اسکندر به او اجازه خروج نداد و جانشینان او هم به او چنین اجازه‌ای نداند.
نداد و جانشینان او هم به او چنین اجازه‌ای نداند. طبق گفته‌های جیمز بروس، کوویلیا ارتباط و همکاری خود را با پادشاه پرتغال حفظ کرد او اتیوپی را به عنوان منطقهٔ «پر جمعیت و پر از شهرهای قدرتمند و غنی» توصیف نمود. در سال ۱۵۰۷، ژوائو گومز به کوویلیا ملحق شد. گومز کشیشی بود که از طرف تریستائو دا کونا فرستاده شده بود. او قبلاً از راه سقطرا به اتیوپی رسیده بود. زمانی که سفارت پرتغال که تحت نظر رودریگو دی لیما اداره می‌شد و سفیر اتیوپی هم در همان‌جا اقامت داشت، به همراه مبلغ فرانسیسکو آلوارز در سال ۱۵۲۰ وارد اتیوپی
مبلغ فرانسیسکو آلوارز در سال ۱۵۲۰ وارد اتیوپی شدند. کوویلیا پس از دیدن هموطنانش از شدت خوشحالی اشک ریخت. در آن زمان، چهل سال بود که او از پرتغال خارج شده بود و بیش از سی سال بود که او از زندانیان سیاسی اتیوپی بود. آلوارز که ادعا می‌کرد او را خوب می‌شناسد و داستان زندگی‌اش را شنیده‌است، تواناییی او برای توصیف پر از تجربیاتش تحسین می‌کرد، انگار که این جزئیات در مقابل چشمانش است. و هم دانش بی‌نظیرش دربارهٔ زبان‌های مسیحیان، مسلمانان و غیر یهودی‌ها را اینکه خدمات کوویلیا به عنوان مترجم برای سفارت رودریگو د
خدمات کوویلیا به عنوان مترجم برای سفارت رودریگو د لیما بسیار ارزشمند بوده‌اند. با کوویلیا در آنجا برخورد خوبی می‌شد اما او هیچ وقت اجازه خروج را پیدا نکرد و در همان‌جا درگذشت. نتایج سفرهای او. کشف مسیر اروپا به هند و تجارت جدید اروپا. سفرهای فراوان کوویلیا در دنیای قرون وسطی شامل سفر به سرزمین‌های اسپانیا، مراکش، ایتالیا، یونان، قاره، سودان، یمن، عربستان سعودی، هند، موزامبیک، ایران، اریتره و اتیوپی است. این سفرها به همراه دستاوردهای دریایی بارتولومی دیاس، راه را برای سفرهای اکتشافی بعدی پرتغال هموار کردند
را برای سفرهای اکتشافی بعدی پرتغال هموار کردند از جمله یافتن مسیر دریایی به هند که توسط واسکو دا گاما در سال ۱۴۹۷ انجام شد، یکی از مهم‌ترین سفرها بود. ارتباط با اتیوپی و مسیحی کردن آن. ورود کوویلیا به اتیوپی برای یافتن یوحنای کشیش یا پرستر جان نقطه شروع ارتباط میان پرتغال و اتیوپی شد که با دعوت رسمی از پرتغال برای میانجیگری در امور امپراتوری اتیوپی در جنگ اتیوپی و عدل در سال ۱۵۴۱ آغاز شد. حضور دائمی پرتغال در اتیوپی باعث ورود مبلغان انجمن عیسی به آنجا شد. اگرچه میزان موفقیت آنها برای ترغیب مردم به گرویدن
اگرچه میزان موفقیت آنها برای ترغیب مردم به گرویدن به مسیحیت کاتولیک با فراز و نشیب‌هایی همراه بود. از زمان سکونت مبلغان در شهر فرمونا، در نهایت توانستند در قرن ۱۷ دین امپراتورهای اتیوپی زا دنگل و سوسنیوس را تغییر دهند، اما همین اتفاق باعث قیام و شورش‌های ویرانگر علیه قوانین کاتولیک شد. با کناره‌گیری سوسنیوس اول به نفع پسرش فاسیلیدس در سال ۱۶۳۱، مبلغان از کشور بیرون رانده شدند و همین اتفاق باعث شد که تا قرن‌ها ارتباط خاصی میان اتیوپی و اروپا وجود نداشته باشد.
نیکلای واسیلیویچ بوگایف (؛ ۱۴ سپتامبر ۱۸۳۷ – ۱۱ ژوئن ۱۹۰۳) ریاضیدان اهل روسیه بود. زندگی‌نامه. بوگایف در گرجستان امپراتوری روسیه، به دنیا آمد. پدرش پزشک ارتش بود. او در سن ده سالگی برای تحصیل به مسکو فرستاده شد و توانست در سال ۱۸۵۹ از دانشگاه مسکو در رشته ریاضیات و فیزیک، فارغ‌التحصیل شود. او به تحصیل در رشته مهندسی ادامه داد، اما در سال ۱۸۶۳ یک پایان‌نامه کارشناسی ارشد در مورد همگرایی سری‌های بی‌نهایت نوشت. این پژوهش به اندازه‌ای تأثیرگذار بود که برای او فرصت تحصیل را زیر نظر کارل وایرشتراس و ارنست کومر در
تحصیل را زیر نظر کارل وایرشتراس و ارنست کومر در برلین فراهم آورد. او همچنین مدتی را در پاریس گذراند و زیر نظر لیوویل به تحصیل پرداخت. او مدرک دکترای خود را در سال ۱۸۶۶ به دست آورد و به مسکو بازگشت و تا پایان دوران حرفه ای خود در آنجا تدریس کرد. برخی از تأثیرگذارترین مقالات بوگایف اثبات‌هایی از ادعاهای اثبات نشده لیوویل ارائه می‌کردند، اما پژوهش اصلی او بر یافتن همانندی‌ها و ارتباطات میان نظریه اعداد و آنالیز متمرکز بود.
سگ خراسانی نامی است که بر روی سگ‌های ناحیه خراسان گذاشته شده‌است. سگ خراسانی بزرگ اندام از نوع ماستیف است. برخی سگ خراسانی را اصلاح نژاد شده سگ کوچی می‌دانند. تاریخچه. در منابع تاریخی دوره سلجوقیان از سگ‌های ناحیه خراسان در ولایت غور یاد شده‌است و نوشته‌اند: نژاد سگ‌های بسیار خوبی در غور وجود دارند که بسیار قدرتمند هستند و در قدرت هر یک از آن‌ها بر یک شیر منطبق‌اند. ویژگی‌های ظاهری. سگ‌های خراسانی بزرگ اندام که دارای خط پشتی مستقیم و گردن بلند و ضخیم هستند. سر این نژاد به‌صورت افقی یا با زاویه کمی به سمت
سر این نژاد به‌صورت افقی یا با زاویه کمی به سمت پایین است، در حالی که چشم‌ها مستقیم به جلو خیره شده‌اند. پوزه خشک و عضلانی دارد. رنگ‌های پوست در این نژاد اغلب سفید، سیاه و خاکستری راه راه و یا سرخ و قهوه‌ای با لکه سفید بر روی سینه است. بدن سگ‌های خراسانی اغلب با لکه‌های تیره پوشیده شده‌است اما معمولاً این لکه‌ها با پوششی از موها پوشیده شده و دیده نمی‌شوند. این لکه‌ها می‌توانند قسمت داخلی دهان، پل بینی و شکم را نیز بپوشانند. قد و وزن. وزن این این نژاد در نرها بین ۵۵ الی ۸۸ کیلوگرم و ماده‌ها ۴۰ تا ۷۰ کیلوگرم
بین ۵۵ الی ۸۸ کیلوگرم و ماده‌ها ۴۰ تا ۷۰ کیلوگرم است. از این سگ بیشتر به عنوان سگ گله و سگ نگهبان استفاده می‌شود. طول عمر این سگ‌ها به‌طور میانگین ۱۲ سال است.
پرِو واز دِ کامینیا (Pêro Vaz de Caminha) (حدود ۱۴۵۰ تا ۱۵ دسامبر ۱۵۰۰ میلادی)، شوالیه‌ای پرتغالی بود که پدرو آلوارز کابرال (Pedro Álvares Cabral) را در سفر به هند به‌عنوان منشی کارخانه سلطنتی همراهی کرد. زندگی‌نامه. پِرِو واز دِ کامینیا فرزند شوالیه خانگی دوک گیمارش (بعدها براگانزا Braganza)، واسکو فرناندز دو کامینیا (Vasco Fernandes de Caminha) بود. اجداد وی از نخستین ساکنین نیوا در دوران سلطنت فردیناند اول (۱۳۶۷ تا ۱۳۸۳) بودند. در مارس ۱۴۷۶، پرِو واز دِ کامینیا به عنوان استاد مقیاس (mestre da balança) در
به عنوان استاد مقیاس (mestre da balança) در ضراب‌خانه سلطنتی پورتو منصوب شد. پدر وی نیز در آن واحد دارای چندین عنوان شغلی از جمله یک مسؤلیت در همان ضراب‌خانه بود. این مسئولیت بعدها زمینه‌ساز تبدیل شدن پِرِو واز به یک شوالیه سلطنتی خانگی شد. فردی به نام تورو پِرِو واز را برای این منصب و همراهی شاه آفونسوی پنجم پرتغال در نبرد کاستیل و نبرد تورو (۲ مارس ۱۴۷۶) پیشنهاد کرده بود. در ۱۴۹۷، او همانند آلدرمن به عنوان منشی دفتر در شورای شهر پورتو مشغول به کار بود و قرار بود برای کار به کورتس لیسبون پیشنهاد شود. در
قرار بود برای کار به کورتس لیسبون پیشنهاد شود. در ۱۵۰۰، پِرِو واز دِ کامینیا که سال‌های پایانی عمرش را می‌گذراند، به‌عنوان منشی کارخانه در حال ساخت کلیکوت (Calicut) در کشور هند، تحت نظر خاندان سلطنتی آیرس کوریا منصوب شد. کوریا و کامینیا در سفر مهم‌ترین کشتی از دومین ناوگان هند به رهبری پدرو آلوارس کابرال که در مارس ۱۵۰۰ از لیسبون به حرکت درآمدند، حضور داشتند. آرمادا با ترسیم یک قوس عریض در جنوب اقیانوس‌اطلس، در ۲۲ آوریل ۱۵۰۰ به خشکی کشور برزیل برخورد کرد و در نزدیکی پورتو سگورو از توابع باهیا لنگر انداخت.
در نزدیکی پورتو سگورو از توابع باهیا لنگر انداخت. پس از حدود یک هفته توقف در ساحل و دست و پنجه نرم کردن با بومی‌های توپینیکوئیم (Tupiniquim) آنها توانستند برای ادامه سفرشان به هند، شروع به حرکت کنند. قبل از شروع مجدد سفر به برزیل، کابرال به پِرِو واز دِ کامینیا دستور داد تا نامه‌ای را خطاب به مانوئل اول، پادشاه پرتغال بنویسد و به‌طور رسمی گزارش دهد که توانسته سرزمین جدیدی را کشف کند. نامه کامینیا (Carta de Pêro Vaz de Caminha) گزارش جامعی از پهلو گرفتن کشتی تا آشنایی با مردمان بومی برزیل و سرزمین کشف شده
تا آشنایی با مردمان بومی برزیل و سرزمین کشف شده را شامل می‌شد. تاریخ نگارش نامه کامینیا را ۱ می ثبت کرده‌اند و مکان نگارش آن " deste Porto Seguro da vossa ilha da Vera Cruz" گزارش داده شده‌است («این بندر امن جزیره شما از صلیب حقیقی»). نام کابرال به‌افتخار جشن صلیب (۳ مه در تقویم مذهبی) برای وی در نظر گرفته شده‌است. گزارش رسمی کامینیا و نامه جداگانه منجم و فیزیک‌دان، استاد جوائو فاراس (Mestre João Faras) به یکی از زیر دستان کابرال (گاسپار د لموس یا آندره گونسالوز، منابع متعارض اند) داده شد. آنها با کشتی
گونسالوز، منابع متعارض اند) داده شد. آنها با کشتی تدارکاتی که با خود آورده بودند به پرتغال بازگشتند. باقی خدمه کشتی نیز برزیل را در ۳ مه ۱۵۰۰ برای ادامه سفر از مسیر دماغه امید نیک به سمت اقیانوس هند ترک گفتند. نامه پِرِو واز دِ کامینیا به‌عنوان «گواهی تولد» کشور برزیل شناخته می‌شود. این نامه باتوجه به محرمانه تلقی شدن گزارش‌های اکتشافات توسط پادشاهی پرتغال، تنها در قرن نوزدهم توسط پدر مانوئل آیرس د کاسال در کوروگرافیا برازیلیا (Corografia Brasílica) منتشر شد. آرماندای دوم زمانی در سپتامبر ۱۵۰۰ به ساحل
شد. آرماندای دوم زمانی در سپتامبر ۱۵۰۰ به ساحل مالابار (Malabar Coast) کشور هند رسید که کارخانه کالیکوت هند به بهره‌برداری رسیده بود (Calecute, Kozhikode). کامینیا به‌عنوان منشی دفتر کارخانه پُستش را تحویل گرفت و شروع به کارکرد. اگرچه، خیلی زود میان بازرگانان پرتغالی و اصناف بازرگانان عرب مستقر در شهر درگیری به وجود آمد. پرتغالی‌ها با کم‌تر شدن تقاضا برای کالاهای تجاری خود، به این موضوع مشکوک شدند که اعراب با سازماندهی یک تحریم، قصد دارند تا دست آنها را از بازارهای ادویه شهر کوتاه کنند. حاکم زامورین
را از بازارهای ادویه شهر کوتاه کنند. حاکم زامورین کالیکوت از مداخله در این موضوع امتناع کرد و نماینده آیرس کوریا را واداشت تا امور را به دست خود بگیرد. بعدها در دسامبر ۱۵۰۰ و پس از اینکه پرتغال تصمیم به ضبط محموله ادویه اعراب در یک قایق مستقر در بندر گرفت، روی اسکله‌ها شورش به راه افتاد. اوباش کالیکات به کارخانه پرتغالی حمله کردند و هر پرتغالی را که به دستشان رسید، کشتند. حدود ۵۰ تا ۷۰ پرتغالی در این شورش کشته شدند که یکی از آنها نماینده آیرس کوریا و دیگری نماینده مردم و منشی کارخانه پِرِو واز دِ کامینیا
نماینده مردم و منشی کارخانه پِرِو واز دِ کامینیا بودند. در متن یک نامه سلطنتی نوشته شده در ۳ دسامبر ۱۵۰۱، مانوئل اول پادشاه پرتغال، نوه بزرگ کامینیا را به‌عنوان جانشین پدربزرگش در ضراب‌خانه پورتو منصوب کرد و به صراحت اشاره کرد که پِرو واز دِ کامینها «در هند وفات یافته‌است».
یوهانس کنوبلاخ (؛ ۲۷ اوت ۱۸۵۵، هاله - ۲۲ ژوئیه ۱۹۱۵، برلین) یک ریاضیدان آلمانی بود. زندگینامه. یوهانس کنوبلاخ در ۱۸۵۵ در هاله زاده شد. پدرش استاد فیزیک کارل هرمان کنوبلاخ بود. از سال ۱۸۷۲ در هاله، هایدلبرگ و برلین در رشته حقوق، ریاضیات و فیزیک تحصیل کرد. در دانشگاه فردریش ویلهلم (که بعداً به دانشگاه هومبولت برلین تغییر نام داد) از ۱۸۷۴ تا ۱۸۸۳ تحصیل کرد و پایان نامه دکترای او توسط کارل وایرشتراس راهنمایی شد. او در دانشگاه فریدریش ویلهلم برلین، در سال ۱۸۸۹ به عنوان استاد منصوب شد و آن جایگاه را تا زمان مرگش
عنوان استاد منصوب شد و آن جایگاه را تا زمان مرگش حفظ کرد. کنوبلاخ یکی از اعضای موسس انجمن ریاضی برلین بود.
سگ قهدریجانی نامی است که بر روی سگ های اصیل استان اصفهان گذاشته شده است. سگ قهدریجانی سگی از نوع ماستیف است. طول عمر این سگ‌ها بین ١٠ تا ١۵ سال است. این سگ ها برای نگهبانی و یا گله استفاده میشوند از جثه بزرگ و شجاعت بالایی برخوردار هستند . ویژگی ظاهری. این سگ‌ها سینه‌ای عضلانی و درشت، پوزه درشت ، فک پهن و قدرت جنگ‌آوری بالایی دارند. پوشش بدن سگ‌های قدرجونی بسیار پر مو و متراکم است که همین ویژگی باعث می‌شود تحمل آب و هوایی مختلف را داشته باشند. این نژاد دم بسیار پر مویی دارد که در بیشتر مواقع به پشت
دم بسیار پر مویی دارد که در بیشتر مواقع به پشت برمی‌گرداند. این سگ‌ها دارای گوش‌های افتاده و چشم‌های قهوه‌ای یا سیاه هستند. سگهای قهدریجانی اکثرا به رنگ مشکی هستند، با این حال در برخی از این سگ ‌ها، رنگ سفید نیز دیده می ‌شود، رنگ های اصلی این سگ ‌ها مشکی، خاکستری، قهوه‌ ای و مخلوطی از این رنگ ‌ها با رنگ سفید است. بسیاری از سگ ‌های قهدریجانی دارای سینه سفید رنگ هستند. از لحاظ جثه، سگ ‌های قهدریجانی ماده کوچکتر از سگ‌ های نر هستند، در سگ ‌های نر گاهی تا ارتفاع ٩۵ سانتیمتر نیز دیده شده ولی به طور معمول سگ
٩۵ سانتیمتر نیز دیده شده ولی به طور معمول سگ ‌های نر بازه قدی ٨٠ تا ٨۵ سانتیمتر دارند، و وزن نرها عموما بین ۶٠ تا ٧٠ کیلوگرم است. در سگ ‌های ماده ارتفاع ٧٠ تا ٧۵ سانتیمتر دیده می ‌شود، وزن ماده حدود ۵۵ تا ۶٠ کیلوگرم است. خلق و خو سگ قهدریجانی. معمولاً این سگ ها به صورت گروهی ٧ تا ١٠ تایی در گله گوسفند استفاده می‌شوند. بعضی از آن‌ها در جلو گله حرکت می‌کنند تا اگر خطر یا حیوان وحشی بود، آن را فراری دهند. این سگ نسبت به غریبه‌ها خشن است، به همان میزان مطیع و فرمانبردار صاحب خود است.
ویلیام نیگُرد (نروژی: William Nygaard) زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۴۳م، در اسلو، کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی و اقتصاد، ناشر و مدیر بازنشستهٔ مؤسسهٔ اشچئوگ (۱۹۷۴ تا ۲۰۱۰م) و رئیس هیئت مدیرهٔ انجمن قلم نروژ (۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹م) و یک شخصیت فرهنگی نروژی است.ویلیام نیگُرد، در سال ۱۹۶۷م، با دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ اقتصاد و مدیریت بازرگانی، فارغ‌التحصیل شد. وی نوهٔ ویلیام مارتین نیگُرد، بنیان‌گذار مؤسسهٔ انتشارات اشچئوگ، است. در سال ۱۹۷۴م، مدیریت مؤسسهٔ خانوادگی انتشارات اشچئوگ، به ویلیام نیگُرد جوان سپرده شد. سوءقصد
اشچئوگ، به ویلیام نیگُرد جوان سپرده شد. سوءقصد در اسلو. در اکتبر سال ۱۹۹۳م، ویلیام نیگُرد در خارج منزل خود در اسلو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت مجروح شد. اعتقاد غالب بر این است که این سوءقصد، در ارتباط با انتشار رمان آیات شیطانی نوشتهٔ سلمان رشدی، در سال ۱۹۸۹م، توسط مؤسسه انتشارات اشچئوگ، صورت گرفته‌است. در اوایل همان سال که این کتاب در نروژ انتشار یافت، آیت‌الله خمینی، رهبر وقت ایران، این کتاب را کفر آمیز تشخیص داده؛ و متعاقب آن، فتوای قتل رشدی و هرکسی که در چنین جرمی، دست داشته، را صادر کرده بود.