payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پارادوکس توبر پارادوکسی در جمعیت‌شناسی است که از دو پیش‌بینی به ظاهر متناقض، پس از کاهش مرگ و میر در کل جمعیت ناشی می‌شود. به عنوان مثال پس از درمان یک بیماری یا کاهش مرگ و میر ناشی از آن در یک جمعیت، احتمال وقوع این دو پیش‌آمد وجود دارد: این پارادوکس به نام کونارد توبر، یک جامعه‌شناس و جمعیت‌شناس، نام‌گذاری شده است. تحلیل. این پارادوکس با ذکر این نکته حل می‌شود که عمر متوسط افراد جامعه با درمان بیماری افزایش می‌یابد و این امر منجر به کاهش موقتی نرخ کلی مرگ و میر می‌شود تا اینکه دوباره علل مرگ و میر در میان
میر می‌شود تا اینکه دوباره علل مرگ و میر در میان علل باقی‌مانده توزیع شود. بنابراین، درمان یک بیماری باعث کاهش کلی در مرگ و میر جمعیت نمی‌شود، اما می‌تواند نرخ مرگ و میر را در گروه‌های خاصی (مثلا در سنین خاص) در یک بخشی از جمعیت یا حتی در همه‌ی گروه‌ها (مثلا همه‌ی سنین) در داخل جمعیت بهبود بخشد. مقایسه‌ی دو جمعیت با میزان مرگ و میر کلی یکسان در حالی که یکی از آنها مرگ و میر کمتری در هر زیرگروه دارد، نمونه‌ای از پارادوکس سیمپسون است. در مورد خاصی که نیروی مرگ و میر با کسر ثابت X کاهش می‌یابد، میزان افزایش
و میر با کسر ثابت X کاهش می‌یابد، میزان افزایش عمر متوسط را می‌توان به صورت X * H * e تخمین زد، که در آن e عمر متوسط قبل از کاهش مرگ و میر است و H به صورت ( ۲ - e / a) که در آن a سن مانای جمعیت است. به عنوان مثال، اگر سرطان دلیل ۱۰ درصد از مرگ و میرها در تمام سنین باشد و به طور ناگهانی درمان شود، در جمعیتی با طول عمر متوسط مورد انتظار ۷۵ سال و میانگین سنی ۵۰ سال (با تخمین H ۱/۲)، میزان افزایش عمر متوسط تنها ۳.۷۵ سال تخمین زده می‌شود (۵٪ از طول عمر متوسط اولیه، به جای افزایش ۱۰٪ آن که ممکن است به طور شهودی
به جای افزایش ۱۰٪ آن که ممکن است به طور شهودی به نظر بیاید). در سال ۲۰۰۵، در کشورهای اروپایی و آمریکایی با عمر متوسط حدود ۷۰ سال، عدد H برای مردان و زنان به ترتیب حدود ۰.۲ و ۰.۱۵ برآورد شد که کاهش قابل توجهی نسبت به ۳۰ سال قبل که این اعداد ۰.۳ به ۰.۴ بوده‌اند، داشته است، که نشان می‌دهد امروزه افراد بیشتری تا عمر متوسط جمعیت زندگی می‌کنند و اینکه امروزه کاهش در نرخ مرگ و میر باعث افزایش کمتر طول عمر متوسط می‌شود. بر اساس برآوردهای دولت ایالات متحده با استفاده از داده‌های جدول زندگی در سال ۱۹۸۹، از بین بردن
از داده‌های جدول زندگی در سال ۱۹۸۹، از بین بردن همه‌ی مرگ و میرهای ناشی از نئوپلاسم‌های بدخیم، طول عمر متوسط در ایالات متحده را ۳.۳۶ سال افزایش می‌دهد، در حالی که حذف مرگ و میرهای ناشی از همه‌ی بیماری‌های قلبی عروقی اصلی، طول عمر متوسط در بدو تولد را ۶.۷۳ سال افزایش می‌دهد.
راینر زیتلمن (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۵۷ در فرانکفورت آم ماین) مورخ، نویسنده و کارآفرین آلمانی است. زندگی‌نامه. راینر زیتلمن در ۱۹۵۷ در فرانکفورت آلمان بدنیا آمد. پدرش آرنولف زیتلمن مؤلف و الهیات‌شناس بود. در دوره تحصیل به مائوییسم گرایش داشت. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶ در دانشگاه فنی دارمشتات به تحصیل تاریخ و علوم سیاسی پرداخت. در ۱۹۸۳ مدرک لیسانس و در ۱۹۸۷ با نمره ممتاز مدرک فوق لیسانسش را دریافت کرد. به مائوییسم گرایش داشت. از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۶ در دانشگاه فنی دارمشتات به تحصیل تاریخ و علوم سیاسی پرداخت. در ۱۹۸۳ مدرک لیسانس و در
و علوم سیاسی پرداخت. در ۱۹۸۳ مدرک لیسانس و در ۱۹۸۷ با نمره ممتاز مدرک فوق لیسانسش را دریافت کرد. در سال ۱۹۸۶ زیر نظر پروفسور کارل اوتمار ون آرِتین، زیتلمن مدرک دکتریش را با درجه ممتاز دریافت کرد. پایان‌نامه‌اش در قالب کتابی با عنوان ناسیونال سوسیالیسم هیتلر (به آلمانی: Hitler. Selbstverständnis eines Revolutionärs و به انگلیسی Hitler’s National Socialism) به چاپ رسید. مابین سالهای ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۲، بعنوان استادیار در دانشگاه فری برلین به تدریس پرداخت. در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ بعنوان ویراستار و عضو هیئت اجرایی
۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ بعنوان ویراستار و عضو هیئت اجرایی انتشارات اولستین اونت پروپیلن خدمت کرد که در آن زمان سومین انتشارات بزرگ آلمان به حساب می‌آمد. وی سپس به دی وِلت، یکی از روزنامه‌های بزرگ آلمان رفت و در آنجا مدیریت بخش‌های مختلفی را بر عهده گرفت تا اینکه به دبیری صفحه املاک و مستغلات رسید. در سال ۲۰۰۰ کمپانی دکتر زیتلمن را بنیان گذاشت که به یکی از شرکت‌های مهم در زمینه مشاوره املاک و مستغلات در آلمان تبدیل شد. در سال ۲۰۱۶ این شرکت را فروخت. زیتلمن در قامت سرمایه‌گذار املاک و مستغلات بسیار موفق بود. در فاصله
املاک و مستغلات بسیار موفق بود. در فاصله سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ اقدام به خرید واحدهای مسکونی ارزان قیمت کرده و اکثر این واحدها را از سال ۲۰۱۵ به بعد به فروش رساند. عمده ثروت او از طریق همین سرمایه‌گذاری‌ها تحصیل شده‌است. در سال ۲۰۱۶، زیر نظر پروفسور ولفگانگ لاترباخ در دانشکده علوم انسانی و اقتصادی دانشگاه پتسدام، زیتلمن دومین مدرک دکتریش را با درجه ممتاز دریافت کرد. موضوع پایان‌نامه او به روانشناسی ابرثروتمندان اختصاص داشت. پژوهش‌های او در این زمینه در سال ۲۰۱۸ به زبان انگلیسی با عنوان The Wealth Elite به چاپ
به زبان انگلیسی با عنوان The Wealth Elite به چاپ رسید. زیتلمن برای تعداد زیادی از رسانه‌های طراز اول اروپایی و آمریکایی مطلب می‌نویسد، منجمله روزنامه‌هایی چون دی ولت، اف آ زد، و فوکوس (در آلمان)، نوئه زورخر زیتونگ (در سوئیس)، سی‌تی اِی‌ام (در انگلستان)، فوربز، واشینگتن اگزمینر، و نشنال اینترست (در آمریکا)، لینکیستا (در ایتالیا)، و لو پوینت (در فرانسه). تمرکز اصلی مطالب او، حول محور پژوهش‌هایش در باب دفاع از کاپیتالیسم و ثروت است. تالیفات تاریخی: ناسیونال سوسیالیسم هیتلر. ، بویژه در سیاست‌های اجتماعی،
سوسیالیسم هیتلر. ، بویژه در سیاست‌های اجتماعی، اقتصادی، و منطقه‌ای بررسی کرد. یکی از یافته‌های مطالعات زیتلمن به تاملات هیتلر در سیاستگذاری اقتصادی و اجتماعی برمی‌گشت و نشان می‌داد که انگیزه‌های ضدکاپیتالیستی و انقلاب اجتماعی بیش از آنچه تا قبل از آن تصور می‌شد، نقش بسیار پررنگی در جهان‌بینی او داشته، تا جایی که هیتلر خودش را یک انقلابی بحساب می‌آورده‌است. کتاب در ژورنال‌های بین‌المللی مختلفی بررسی شد. بعنوان نمونه در ژورنال مدرن هیستوری، کلمنس ون کلمپرر درباره‌اش نوشت: «زیتلمن از قضاوت اخلاقی پرهیز کرده و
نوشت: «زیتلمن از قضاوت اخلاقی پرهیز کرده و این باعث می‌شود که بررسی دقیق و پژوهش مسئولانه‌اش حتی بیشتر به چشم بیاید. کتاب او نقطه عطفی بر درک و دریافت ما از هیتلر بحساب می‌آید.» پس از انتشار رساله دکتری، زیتلمن به نگارش مجموعه‌ای از کتاب‌ها راجع به تاریخ آلمان در قرن بیستم میلادی روی آورد. تالیفات جامعه‌شناسی: نخبه‌ثروتمندان به تحلیل روانشناسی ابرثروتمندان می‌پردازد. در سال ۲۰۱۷، مطالعات زیتلمن راجع به ابرثروتمندترین افرادی که بیش از ده‌ها و صدها میلیون دلار دارایی دارند با عنوان «نخبه‌ثروتمندان: بررسی
دلار دارایی دارند با عنوان «نخبه‌ثروتمندان: بررسی پیشگامانه روانشناسی ابرثروتمندان» به چاپ رسید. این کتاب بر اساس مصاحبه‌های مفصل زیتلمن با ۴۵ فرد ابرثروتمند و در قالب یک پژوهش کیفی در علوم اجتماعی شکل گرفته بود. چرا که به دلیل محدود بودن جامعه آماری افرادی که از چنین ثروتهایی برخوردار هستند، انجام یک پژوهش کمی عملاً ممکن نبود. عمده مصاحبه‌شوندگان میلیونرهای خودساخته بودند. این پژوهش نشان می‌داد که بخش بزرگی از ابرثروتمندان، از دوران مدرسه یا دانشگاه به فعالیت‌های کارآفرینانه می‌پرداخته‌اند. همچنین
به فعالیت‌های کارآفرینانه می‌پرداخته‌اند. همچنین دستاوردهای تحصیلی، نقش مؤثری در رسیدن به سطح بالایی از ثروت بازی نکرده‌است. در میان این ابرثروتمندان، ۲۵ درصدی که بیشترین ثروت را کسب کرده بودند، اعضای بیشتری مدرک دانشگاهی نداشتند تا ۲۵ درصدی که (در همین جامعه آماری) کمترین ثروت خالص را داشتند. موضوع جالب دیگر این بود که فرایند تصمیم‌گیری ابرثروتمندان مصاحبه شده توسط زیتلمن بیشتر حسی بود تا تحلیلی. این پژوهش نشان می‌داد که دانش ضمنی، که خود نتیجه آموزش غیررسمی و غیرتصریحی است، نقش به مراتب پررنگتری در
غیررسمی و غیرتصریحی است، نقش به مراتب پررنگتری در موفقیت این افراد بازی کرده تا دانش تصریحی و آکادمیک. همه مصاحبه‌شوندگان تست «بیگ فایو» شخصیت را کامل کردند. نتایج این تست نشان می‌داد که وجدان بیدار، یکی از خصایص پررنگ شخصیتی و روان‌رنجوری یکی از خصایص کمرنگ شخصیتی بین مصاحبه‌شوندگان بوده‌است. همچنین شخصیت باز و برونگرایی نسبت به تجربیات جدید یکی از ویژگی‌های قوی بین این گروه از افراد بود که با پژوهش‌های قبلی رابطه‌ای وثیق نشان می‌داد. در نقطه مقابل، عمده مطالعات قبلی نقش مهارت‌های فروشندگی را در موفقیت
مطالعات قبلی نقش مهارت‌های فروشندگی را در موفقیت مالی ابرثروتمندان کم‌اهمیت یافته بودند. این در حالیست که مصاحبه‌شوندگان اهمیت مهارت‌های فروشندگی را بسیار مهم می‌دانستند. اکثر ایشان در مسیر ثروتمند شدن موانع و شکست‌های بزرگی را پشت سر گذاشته بودند. در نتیجه مصاحبه‌ها، معلوم شد که شباهت‌های بسیاری در نحوه مواجهه این افراد با شکست و عدم موفقیت وجود دارد. یکی از یافته‌های کلیدی این مطالعه این بود که بسیاری از افراد خودساخته، از روحیه مقلد و تاثیرپذیر برخوردار نبوده‌اند و مکرراً خلاف جریان‌های متعارف شنا
نبوده‌اند و مکرراً خلاف جریان‌های متعارف شنا کرده‌اند و ثروتشان در نتیجه مخالف‌خوانی و رویکرد متفاوتشان به دست آمده‌است. این پژوهش توجهات بسیاری را در نقاط مختلف دنیا و به زبان‌های متنوعی جلب کرد. فایننشال تایمز نوشت: «پژوهش رینر زیتلمن بر روی روانشناسی ابرثروتمندان پروژه جسورانه‌ای است. افراد کمی تا این اندازه شایسته انجام چنین پژوهشی هستند. دکتر زیتلمن یک تاریخ‌دان، یک جامعه‌شناس، یک روزنامه‌نگار، و یک بیزنس‌من و سرمایه‌گذار است. هیچ پژوهش قابل مقایسه‌ای در این زمینه وجود ندارد و نتیجه کار برای تمام
در این زمینه وجود ندارد و نتیجه کار برای تمام کسانی که بخواهند ویژگی‌ها و انگیزه‌های کارآفرین‌های ثروتمند را درک کنند، اثری خواندنی است. این قبیل افراد پیشران‌های رشد اقتصادی هستند، از نوآوری حمایت، و مشاغل جدید خلق و به پروژه‌های خیریه کمک می‌کنند. با اینحال چرا چنین پژوهشی پیش از این به انجام نرسیده بود؟ شاید به این خاطر که دسترسی به این قبیل افراد و طراحی نظرسنجی‌ای که بتواند نتایج معناداری از گفتگو با ایشان استخراج کند، دشوار است.» تالیفات جامعه‌شناسی: کلیشه‌ها و پیش داوری‌ها علیه ثروتمندان. در سال
کلیشه‌ها و پیش داوری‌ها علیه ثروتمندان. در سال ۲۰۲۰ کتاب «ثروتمندان در افکار عمومی» به چاپ رسید. دکتر زیتلمن در این کتاب به اینکه در پژوهش‌های آکادمیک مرتبط با پیش داوری، موضوع پیش داوری علیه ثروتمندان، به مثابه یک اقلیت هرگز مورد توجه قرار نگرفته، انتقاد می‌کند. کتاب او بر اساس یافته‌های یک نظرسنجی بین‌المللی شکل گرفته که توسط موسسه‌های النسباخ و ایپسوس موری در آلمان، آمریکا، انگلستان، و فرانسه برگزار شده‌است. بر مبنای این نظرسنجی، پاسخ دهندگان در یکی از این سه گروه طبقه‌بندی شده‌اند: «حسادت ورزان
از این سه گروه طبقه‌بندی شده‌اند: «حسادت ورزان اجتماعی»، «ناحسادت ورزان»، و «دوسوگراها». زیتلمن ضریب حسادت اجتماعی را محاسبه می‌کند که نسبت حسادت ورزان به ناحسادت ورزان را در هر کشوری نشان می‌دهد. عدد ۱٫۰ شرایطی را نشان می‌دهد که تعداد حسادت ورزان و ناحسادت ورزان مساوی است. عدد کمتر از ۱٫۰ نشان می‌دهد که کثرت ناحسادت ورزان بیشتر از حسادت ورزان است. نتیجه ای مطالعه نشان می‌دهد که حسادت اجتماعی در فرانسه ۱٫۲۶ و سپس در آلمان ۰٫۹۶ است. حسادت اجتماعی در ایالات متحده مقدار قابل توجهی کمتر از آلمان و فرانسه و
متحده مقدار قابل توجهی کمتر از آلمان و فرانسه و ۰٫۴۲ است. این در حالیست که سنجه حسادت اجتماعی انگلستان ۰٫۳۷ است. دقت و تمییزپذیری این سه گروه به روشنی در پاسخ‌های متفاوت آنها به چند ده سؤال پرسشنامه مشهود است. پس از انتشار این پژوهش، دکتر زیتلمن انجام مطالعه عمیق‌تری را در کشورهای بیشتری ترتیب داد. نتایج این مطالعات در سال ۲۰۲۱ در مقاله ای برای «اکونومیک افرز» با عنوان «نگرش‌ها به ثروت در هفت کشور: ضریب حسادت اجتماعی و سنجه احساسات عمومی راجع به ثروتمندان» منتشر کرد.
کشتار بوچا مجموعه‌ای از جنایات جنگی آشکار شامل کشتار غیرنظامیان بود که در مناطق تحت کنترل نیروهای مسلح روسیه در شهر بوچا، اوکراین در طول نبرد بوچا، پس از تهاجم روسیه به اوکراین ۲۰۲۲، انجام شد. به گفتهٔ شهردار این شهر، ۴۱۲ تن از اجساد ساکنان این شهر، با دست‌های بسته شده از پشت، در این حادثه پیدا شد.بعد از روی کار امدن دونالد ترامپ و نشر اسناد آژانس توسعه جهانی ایالات متحده و تعطیلی این آژانس مشخص گردید اتفاقات بوچا بوسیله ایالات متحده برنامه ریزی و صحنه سازی شده بود به گزارش رادیو اروپای آزاد، محل زندانی
شده بود به گزارش رادیو اروپای آزاد، محل زندانی کردن و شکنجه شهروندان بوچا در یک زیرزمین پیدا شده‌است. بسیاری از اجساد، سوزانده یا مثله شده‌اند و بر پایهٔ گزارش‌ها، آثار تجاوز جنسی سربازان روسیه در اجساد دختران بوچا، مشهود است که برخی از آن‌ها، تنها ۱۴ سال سن داشته‌اند. اوکراین از دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) درخواست کرده‌است تا دربارهٔ آنچه در بوچا رخ داده‌است تحقیق کند. مقامات روسی هرگونه تخلف را رد کردند و فیلم‌ها و عکس‌های اجساد مردگان را تحریک‌آمیز یا نمایشی از سوی مقامات اوکراینی توصیف کردند. در سال
نمایشی از سوی مقامات اوکراینی توصیف کردند. در سال ۲۰۲۵ بعد از به روی کار امدن دولت دونالد ترامپ و تعطیلی آژانس توسعه جهانی ایالات متحده مشخص گردید روسیه نقشی در این ماجرا نداشته . پیش‌زمینه. به‌عنوان بخشی از حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین، ارتش روسیه از مرز جنوبی بلاروس وارد این کشور شد. یکی از اقدامات اولیه، فشار به سمت کی‌یف پایتخت اوکراین بود و همراه با ستون عظیمی از خودروهای نظامی، ارتش روسیه به سمت اوکراین در شمال کیف حرکت کرد. در ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۲، نیروهای پیشروی روسی به سمت شهر بوچا حرکت کردند و آن را به
پیشروی روسی به سمت شهر بوچا حرکت کردند و آن را به یکی از اولین مناطق حومهٔ کی‌یف تبدیل کردند که نیروهای روسی به داخل آن حرکت کردند. بر اساس اطلاعات نظامی اوکراین، نیروهای روسی که بوچا را اشغال کرده بودند، تیپ ۶۴ ارتش ۳۵ ترکیبی بودند که توسط آزادبک عمربکف، فرماندهی می‌شدند. در اواخر مارس، قبل از عقب‌نشینی روسیه از کی‌یف، دادستان کل اوکراین، ایرینا وندیکتوا، اظهار داشت که دادستان‌های اوکراینی شواهدی از ۲۵۰۰ مورد مشکوک جنایات جنگی که توسط روسیه در جریان تهاجم مرتکب شده بودند جمع‌آوری کرده بودند و «چند صد
مرتکب شده بودند جمع‌آوری کرده بودند و «چند صد مظنون» را شناسایی کرده بودند. ماتیلدا بوگنر، رئیس مأموریت ناظر حقوق بشر سازمان ملل در اوکراین، همچنین نگرانی‌های خود را در مورد مستندات دقیق تلفات غیرنظامیان به‌ویژه در مناطق و شهرهای زیر آتش سنگین ابراز کرد و بر کمبود برق و ارتباطات قابل اعتماد تأکید کرد. به عنوان بخشی از عقب‌نشینی عمومی نیروهای روسی در شمال کی‌یف و همچنین حملات ارتش اوکراین به تشکیلات روسی، نیروهای روسی در منطقهٔ بوچا به سمت شمال عقب‌نشینی کردند. نیروهای اوکراینی در ۱ آوریل وارد شهر شدند.
کردند. نیروهای اوکراینی در ۱ آوریل وارد شهر شدند. تحقیقات. اوکراین. پلیس ملی تحقیقاتی را در مورد وقایع در بوچا آغاز کرد و این منطقهٔ وسیع به عنوان صحنه جرم در نظر گرفته شد. در همان زمان، وزارت امور خارجه از دادگاه کیفری بین‌المللی در اوکراین درخواست کرد تا بازرسان را به بوچا و سایر مناطق استان کی‌یف اعزام کند. وزیر امور خارجهٔ اوکراین دیمیترو کولبا همچنین از دیگر گروه‌های بین‌المللی خواست تا مدارک جمع‌آوری کنند. روسیه. روسیه درخواست جلسهٔ ویژهٔ شورای امنیت سازمان ملل متحد، که یکی از پنج عضو دائمی آن است،
سازمان ملل متحد، که یکی از پنج عضو دائمی آن است، برای رسیدگی به آنچه که آن را «تحریک فجیع رادیکال‌های اوکراینی» می‌داند، کرد. الکساندر باستریکین، رئیس کمیتهٔ تحقیقات روسیه، با متهم کردن مقامات اوکراینی به انتشار مطالب نادرست در مورد اقدامات نیروهای مسلح روسیه، دستور تحقیق در مورد آنچه را که او «تحریک اوکراین» نامید، داد. دیگران. ادعاهای متعدد روسیه توسط بی‌بی‌سی، بلینگ کت و نیویورک تایمز رد شده‌است. شواهد و گزارش‌ها. شاهدان عینی. ساکنان و شهردار بوچا گفته‌اند که قربانیان، توسط نیروهای روسی کشته شده‌اند.
که قربانیان، توسط نیروهای روسی کشته شده‌اند. آن‌ها می‌گویند که بسیاری از بازماندگان، از ترس روس‌ها، در زیرزمین‌ها مخفی شده بودند. برخی از آن‌ها هفته‌ها بدون نور و برق بودند و از شمع، برای گرم کردن آب و پخت و پز استفاده می‌کردند. آن‌ها تنها زمانی از مخفیگاه خود بیرون آمدند که مشخص شد روس‌ها از آن‌جا رفته‌اند و از ورود نیروهای اوکراینی استقبال کردند. "بی‌بی‌سی" و "گاردین" به گزارش‌های شاهدان عینی ساکن بوچا و روستاهای مجاور، اوبوخویچی و ایوانکیف اشاره کردند که نشان می‌دهد سربازان روسی از غیرنظامیان به‌عنوان
نشان می‌دهد سربازان روسی از غیرنظامیان به‌عنوان سپر انسانی در مقابله با سربازان اوکراینی استفاده کرده‌اند. "اکونومیست" گزارشی از یک بازمانده از یک اعدام گروهی را منتشر کرد. این مرد، پس از گیر افتادن در یک پست ایست و بازرسی، همراه با تعدادی کارگر ساختمانی، توسط سربازان روسی دستگیر شد. سربازان، آن‌ها را به ساختمان مجاور که به‌عنوان پایگاه نیروهای روسی استفاده می‌شد، منتقل کردند، سربازان روس سپس آن‌ها را بازرسی کرده، کتک زده و شکنجه کردند، سپس آن‌ها را به کنار ساختمان بردند تا آن‌ها را تیرباران کنند. این مرد،
ساختمان بردند تا آن‌ها را تیرباران کنند. این مرد، مورد اصابت گلوله از پهلو قرار گرفت اما زنده ماند و بعداً به خانه‌ای در مجاورت محل، گریخت. دیده‌بان حقوق بشر گزارش‌هایی دریافت کرده‌است که به غیرنظامیان، هنگام خروج از خانه‌های خود برای یافتن غذا و آب، تیراندازی می‌شود و با وجود کمبود مایحتاج اولیه مانند آب و گرما به‌دلیل تخریب زیرساخت‌های محلی، نیروهای روسی به آن‌ها دستور بازگشت به خانه‌هایشان را می‌دهند. روس‌ها به‌طور خودسرانه به ساختمان‌های شهر شلیک می‌کردند و سربازان روسیه از ارسال کمک‌های پزشکی به
و سربازان روسیه از ارسال کمک‌های پزشکی به غیرنظامیان مجروح، خودداری کردند. همچنین یک گور دسته‌جمعی برای قربانیان، حفر شده بود و سربازان، اعدام‌های خودسرانه و غیرقانونی انجام می‌دادند. بر پایهٔ گزارش "نیویورک تایمز"، سربازان روس، ساکنان شهر را «بی‌پروا و گاه به شیوه‌ای سادیستی» آزار داده و می‌کشتند. یک زن اوکراینی توسط روس‌ها ربوده شد و در یک انبار، بارها مورد تجاوز قرار گرفت و سپس اعدام شد. گروه دیگری از زنان و دختران تقریباً یک ماه در یک زیرزمین، زندانی و مورد تجاوز قرار گرفتند که متعاقب آن، ۹ نفر از
و مورد تجاوز قرار گرفتند که متعاقب آن، ۹ نفر از آن‌ها باردار شدند. اجسادی که دست‌هایشان را از پشت بسته و اعدام شده بودند، در سراسر شهر پیدا شدند که نشان می‌دهد، چندین واحد نظامی روسیه، این قتل‌ها را انجام داده‌اند. تصاویر ماهواره‌ای. برای بررسی دقیق‌تر موضوع، تعدادی تصاویر ماهواره‌ای از اواسط ماه مارس، توسط مکسار در اختیار "نیویورک تایمز" قرار گرفت. تصاویر خیابان یابلونسکا حداقل ۱۱ «شیء تیره با اندازهٔ بدن انسان» را نشان می‌دهد که بین ۹ تا ۱۱ مارس در تصاویر ماهواره‌ای، ظاهر شده‌اند. این اشیا، دقیقاً در
ماهواره‌ای، ظاهر شده‌اند. این اشیا، دقیقاً در همان موقعیت‌هایی ظاهر شده بودند که اجساد بعداً توسط یکی از اعضای شورای محلی در ۱ آوریل، پس از بازپس‌گیری شهر توسط نیروهای اوکراینی فیلمبرداری شد. ویدئوی دیگری از همان خیابان، سه جسد را در نزدیکی دوچرخه و خودروهای رها شده نشان می‌دهد که برای نخستین بار بین ۲۰ تا ۲۱ مارس در تصاویر ماهواره‌ای ظاهر شده‌اند. "تایمز" در ۴ آوریل به این نتیجه رسید که «بسیاری از غیرنظامیان، بیش از سه هفته پیش و زمانی که ارتش روسیه کنترل شهر را در دست داشت، کشته شدند» و این تصاویر،
شهر را در دست داشت، کشته شدند» و این تصاویر، ادعاهای روسیه در مورد تکذیب قتل‌ها را رد می‌کند. بی‌بی‌سی نیوز هم در بررسی‌های خود، به همین نتیجه رسید. تصاویر ماهواره‌ای همچنین، نخستین نشانه‌های حفر یک گور دسته‌جمعی توسط روس‌ها در بوچا را در ۱۰ مارس نشان داد که در ۳۱ مارس، به یک خندق با طول تقریبی ۱۵ متر در بخش جنوب غربی منطقه تا نزدیکی کلیسا، گسترش یافته بود. تصاویر پهپادی. تصاویر ثبت‌شده با پهپاد مورد تأیید "نیویورک تایمز،" دو خودروی زرهی روسی را نشان می‌دهد که به‌سمت یک غیرنظامی، در حال راه رفتن با دوچرخه،
که به‌سمت یک غیرنظامی، در حال راه رفتن با دوچرخه، شلیک می‌کنند. ویدئوی جداگانه‌ای که پس از عقب‌نشینی روسیه فیلم‌برداری شده‌است، یک قربانی را نشان می‌دهد که لباس غیرنظامی مطابق با فیلم‌های پهپاد بر تن داشت و جسد او در کنار همان دوچرخه افتاده بود. واکنش‌ها. کشتار بوچا باعث شد تا شمار چشمگیری از کشورهای جهان، روسیه را به اتهام ارتکاب جنایت جنگی پاسخگو بدانند. اوکراین. دیمیترو کولبا، وزیر امور خارجه، این رویداد را یک «قتل عامدانه» توصیف کرد. او گفت روسیه «بدتر از داعش» است و نیروهای روسی در قتل، شکنجه، تجاوز
از داعش» است و نیروهای روسی در قتل، شکنجه، تجاوز جنسی و غارت گناهکار هستند. کولبا همچنین از کشورهای گروه ۷ خواست تا تحریم‌های «ویرانگر» اضافی را اعمال کنند. ویتالی کلیچکو، شهردار کی‌یف در مصاحبه‌ای با بیلد گفت که «آنچه در بوچا و سایر حومه‌های کیف اتفاق افتاد را فقط می‌توان نسل‌کشی توصیف کرد» و رئیس‌جمهور روسیه ولادیمیر پوتین را به ارتکاب جنایت جنگی متهم کرد. رئیس‌جمهور زلنسکی در ۴ آوریل ۲۰۲۲ از این منطقه بازدید کرد تا به خبرنگاران و جهان، جنایات گزارش‌شده در بوچا را نشان دهد. روسیه. سرگئی لاوروف، وزیر امور
بوچا را نشان دهد. روسیه. سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، این کشتار را «حملهٔ ساختگی» دیگری خواند که علیه روسیه مورد استفاده قرار گرفت و مدعی شد که این کشتار، انجام نشده‌است. وی گفت که نیروهای روسی در ۳۰ مارس، بوچا را ترک کردند در حالی که شواهدی از قتل چهار روز بعد و پس از ورود سرویس امنیتی اوکراین به بوچا به‌دست آمد و مدعی شد که در ۳۱ مارس شهردار بوچا آناتولی فدوروک یک پیام ویدئویی منتشر کرده‌است که در آن بیان شده‌است که ارتش روسیه بدون اشاره به تیراندازی افراد محلی در خیابان‌ها شهر را ترک کرده
تیراندازی افراد محلی در خیابان‌ها شهر را ترک کرده بود.کانال تلگرامی وزارت دفاع روسیه گزارشی را بازنشر کرد مبنی بر این‌که نیروهای روسی غیرنظامیان را در جریان نبرد هدف قرار نداده‌اند. بر اساس این بیانیه، ارتش روسیه نمی‌توانست یک کشتار را پنهان کند و گور دسته‌جمعی در شهر مملو از قربانیان حملات هوایی اوکراین است. این وزارتخانه گفت که ویدئویی را که مدعی نشان دادن اجساد غیرنظامیان کشته شده در بوچا است، تجزیه و تحلیل کرده‌است و گفت که اجساد فیلمبرداری شده، در حال حرکت هستند. این ادعا توسط دپارتمان بی‌بی‌سی مسکو
حرکت هستند. این ادعا توسط دپارتمان بی‌بی‌سی مسکو مورد بررسی قرار گرفت و به این نتیجه رسید که هیچ مدرکی مبنی بر صحنه‌سازی ویدئو وجود ندارد. بلینگکت به خوبی به حساب بی‌بی‌سی استناد کرد و جدول زمانی ارائه شده توسط منابع دولتی روسیه را بیشتر زیر سؤال برد به‌طور خاص، بلینگ کت اشاره کرد که هم رسانه روسی TV Zvezda و هم دبیر شورای شهر بوچا، تاراس شاپروسکی گزارش دادند که نیروهای روسی حداقل تا اواخر ۱ آوریل همچنان در بوچا حضور دارند. ایالات متحده. جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا گفت که این کشف، «ظالمانه» بود. وی
آمریکا گفت که این کشف، «ظالمانه» بود. وی رئیس‌جمهور روسیه، پوتین را «جنایتکار جنگی» خواند و اظهار داشت که جهان باید «همهٔ جزئیات را جمع‌آوری کند تا بتواند یک محاکمهٔ جنایات جنگی داشته باشد.» فرانسه. امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه: «آنچه اتفاق افتاد، مجموعهٔ جدیدی از تحریم‌ها و اقدامات بسیار واضح را اعمال می‌کند؛ بنابراین در روزهای آینده با شرکای اروپایی خود به‌ویژه آلمان، اقداماتی را هماهنگ خواهیم کرد.» وی به تحریم‌های فردی و اقدامات شدید در زمینهٔ واردات زغال‌سنگ و نفت اشاره می‌کند. آلمان. در همین حال،
زغال‌سنگ و نفت اشاره می‌کند. آلمان. در همین حال، اولاف شولتس، صدراعظم آلمان نیز پس از کشف اجساد غیرنظامیان در بوچا در نزدیکی کی‌یف، از قتل‌های منتسب به ارتش روسیه که آن‌ها را «جنایت جنگی» توصیف کرد، خواستار تحریم‌های جدید شد. سایر کشورها. شارل میشل، رئیس شورای اروپایی: «از تصاویر نگران‌کنندهٔ جنایات ارتش روسیه در منطقهٔ آزادشدهٔ حومهٔ کی‌یف، شوکه شده‌ام. اتحادیه اروپا به اوکراین و سازمان‌های غیردولتی کمک می‌کند تا مدارک لازم برای پیگرد قانونی خود را در دادگاه‌های بین‌المللی جمع‌آوری کنند. تحریم‌ها و حمایت
بین‌المللی جمع‌آوری کنند. تحریم‌ها و حمایت بیشتر اتحادیه اروپا در راه است.» جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا در پیامی توئیتری گفت: «ما قتل غیرنظامیان در اوکراین را قویا محکوم می‌کنیم، به پاسخگویی به رژیم روسیه متعهد هستیم و هر کاری که می‌توانیم را برای حمایت از مردم اوکراین انجام خواهیم داد.» یکشنبه "مسئولان این حملات وحشتناک، به دست عدالت سپرده خواهند شد." ملانی جولی، وزیر امور خارجهٔ کانادا، اقدامات روسیه را "تکان‌دهنده" و "قتل بی‌دلیل غیرنظامیان بی‌گناه" خواند و گفت: "کانادا از هیچ تلاشی برای انجام
خواند و گفت: "کانادا از هیچ تلاشی برای انجام تحقیقات در مورد جنایات جنگی روسیه، دریغ نخواهیم کرد تا اطمینان حاصل شود که مسئولان، مورد بازخواست قرار خواهند گرفت». فومیو کیشیدا، نخست‌وزیر ژاپن به خبرنگاران گفت: «که ژاپن به‌شدت «نقض قوانین بین‌المللی» را محکوم کرده و اعلام کرد که این کشور تحریم‌های بیشتری را علیه روسیه اعمال خواهد کرد.» لیز تراس، وزیر امور خارجه بریتانیا، گفت که «از جنایات در بوچا و دیگر شهرهای اوکراین، وحشت‌زده شده‌است» و «گزارش‌هایی که نیروهای روسی، غیرنظامیان بی‌گناه را هدف قرار می‌دهند
روسی، غیرنظامیان بی‌گناه را هدف قرار می‌دهند نفرت‌انگیز است». او همچنین گفت که مسئولان، مورد بازخواست قرار خواهند گرفت.
اعتراضات ۱۴۰۱ سینماگران زن ایران، مجموعه افشاگری‌ها و اعتراضات نسبت به آزار جنسی در سینمای ایران است که توسط سینماگران زن در جریان است. این افشاگری‌ها و اعتراضات از فروردین ۱۴۰۱، زمانیکه سمیه میرشمسی، دستیار کارگردان، اتهامی علیه فرهاد اصلانی، بازیگر شناخته‌شده سینمای ایران مطرح کرد شروع شد. و در پی طرح این اتهام آزار جنسی، بیش از ۵۰۰ نفر از زنان سینماگر از جمله صدها بازیگر و کارگردان زن شناخته شده در بیانیه‌ای بی‌سابقه، با تأیید وجود خشونت سیستماتیک علیه زنان در سینمای ایران، خواستار برخورد قانونی جدی با
در سینمای ایران، خواستار برخورد قانونی جدی با متخلفان شدند. در واکنش به بیانیه زنان سینماگر، خانه سینما، جامعه اصناف سینمای ایران، هر گونه خشونت به ویژه خشونت جنسی به هر شکل در صنعت سینما را محکوم کرد و اعلام کرد که شورای صیانت خانه سینما مسئول رسیدگی به اتهامات مرتبط با خشونت رفتاری در سینماست. در مقابل زنان سینماگر امضاکننده بیانیه، ساختار خانه سینما را فاقد استقلال لازم برای بررسی این موارد دانسته و در رای‌گیری، پنج سینماگر زن را برای تشکیل یک کمیته مستقل برای پیگیری مطالبات بیانیه و رسیدگی به موارد
برای پیگیری مطالبات بیانیه و رسیدگی به موارد خشونت و آزار علیه سینماگران زن انتخاب کردند. اعتراض به آزار جنسی در محیط‌های فرهنگی و هنری ایران سابقه‌دار است. در پی شکل‌گیری جنبش من هم در ایران از تابستان ۱۳۹۹ که در پی آن قربانیان ایرانی تجربه خود از آزار جنسی را در شبکه‌های اجتماعی به‌ویژه توئیتر به اشتراک گذاشتند، نام‌های آشنایی از میان مردان عرصه سینما، تلویزیون و موسیقی و نقاشی مطرح شد. طرح اتهام و بیانیه زنان سینماگر. در فروردین ۱۴۰۱، سمیه میرشمسی، دستیار کارگردان، اتهامی علیه فرهاد اصلانی، بازیگر
دستیار کارگردان، اتهامی علیه فرهاد اصلانی، بازیگر شناخته‌شده سینمای ایران مطرح کرد. او در رشته در توییت خود مجموعه اتفاق‌های پشت صحنه یک فیلم را توضیح داد و نوشت بعد از قلدری و آزار کلامی، اصلانی دستش را گرفته و خواسته که میرشمسی صورتش را ببوسد. آوازه شهناز، فیلمساز و کارگردان نیز گفت است که تجربه مشابهی با اصلانی داشته‌است. در پی طرح اتهام آزار جنسی توسط سمیه میرشمسی، انجمن صنفی برنامه‌ریزان و دستیاران کارگردان سینمای ایران در حمایت از سمیه میرشمسی، بیانیه‌ای صادر کرد. همچنین صدها بازیگر و کارگردان زن