payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پادگان مونمووث در نیوجرسی رفت. پس از دو سال خدمت تمام‌وقت به‌عنوان افسر رستهٔ مخابرات، او به بخش توسعهٔ سیستم‌ها در شرکت آی‌بی‌ام در پکیپسی، نیویورک پیوست. براون در آنجا به‌مدت پنج سال به طراحی مدارهای کامپیوتری برای ابرکامپیوترها پرداخت و همچنین مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ مهندسی برق از دانشگاه نیویورک دریافت نمود. براون در مدت حضورش در آی‌بی‌ام، شیفتهٔ امور مالی و سرمایه‌گذاری شد. سرانجام، او تصمیم گرفت در برنامهٔ توسعهٔ مدیریت آی‌بی‌ام شرکت کند و در سال ۱۹۷۰، موفق به اخذ MBA از دانشگاه ایندیانا
در سال ۱۹۷۰، موفق به اخذ MBA از دانشگاه ایندیانا شد. براون که مشتاق آموختن شگردهای ثروت‌آفرینی و بهره‌مندی از آن به‌نفع خانواده‌اش بود، به شرکت مدیریت Irwin در کلمبوس، ایالت ایندیانا پیوست و عاقبت به عضویت گروه اوراق بهادار قابل فروش شرکت درآمد. در سال ۱۹۷۳، براون به بالتیمور نقل‌مکان کرد و به‌عنوان مدیر سرمایه‌گذاری در شرکت سرمایه‌گذاری T. Rowe Price مشغول به فعالیت شد. یک دهه بعد، براون شرکت Brown Capital Management را نخست در خانهٔ خود در حومهٔ بالتیمور راه‌اندازی کرد. او که متخصص حوزهٔ ارزش‌گذاری قیمت
راه‌اندازی کرد. او که متخصص حوزهٔ ارزش‌گذاری قیمت است، فعالیت شرکت را بر سهام‌هایی متمرکز کرد که سرمایه‌گذاری مبتنی بر رشد و ارزش را ارائه می‌دهند. شرکت Brown Capital Management به سرمایه‌داران، صندوق‌های بازنشستگی و تقسیم سود، سازمان‌های خیریه و شرکت‌ها خدمات می‌دهد. در اوایل سال‌های تأسیس شرکت، وقتی که براون عضو ثابت هیئت مشاوران در برنامهٔ تلویزیونی Wall $treet Week با اجرای لوئیس روکیسر شد، روند جذب سرمایه‌گذار از سوی او فزونی گرفت. این برنامه در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ محبوب بود. روکیسر چنین می‌گفت: «در
۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ محبوب بود. روکیسر چنین می‌گفت: «در روزگار فعلی، ادی یکی از محتاط‌ترین و موفق‌ترین فراگیران اوراق بهادار است و جزئیاتی از سهام‌هایش را با ما در میان می‌گذارد». در سال ۲۰۱۳، شرکت Brown Capital Management سی‌امین سال فعالیت خود را جشن گرفت. این شرکت در ساختمانی سه طبقه در خیابان 1201 North Calvert در مرکز بالتیمور قرار دارد و ۳۷ کارمند در آن مشغول به فعالیت هستند. براون همچنین مدیریت مالی را فعالیتی الزام‌آور و بنیادین می‌داند و در فعالیت‌های روزانهٔ شرکتش فعال و متعهد است. براون می‌گوید: «اگر از
شرکتش فعال و متعهد است. براون می‌گوید: «اگر از کسب‌وکار خود واقعاً لذت ببرید، مثل من که لذت می‌برم، دیگر جنبهٔ کار پیدا نمی‌کند، بلکه سرگرمی است». زندگی شخصی. در ۱۱ اوت ۱۹۶۲، براون با سیلویا ترستون، عشق ایام دانشجویی خود از دانشگاه هاوارد، در شهر کینگ ویلیام، ویرجینیا ازدواج کرد. آن‌ها دو دختر و سه نوه دارند. براون که ستوان ارتش بود و به هوانوردی علاقه داشت، سعی کرد به مدرسهٔ پرواز با هلیکوپتر برود، اما در معاینه‌های چشم‌پزشکی مخصوص خلبانی رد شد. سال‌ها بعد، براون مجوز خلبانی خصوصی برای هواپیماهای بال ثابت
براون مجوز خلبانی خصوصی برای هواپیماهای بال ثابت غیرنظامی را دریافت کرد، اما پس از آن‌که در پروازهایش وقفه‌های طولانی ایجاد شد، از مهارت‌هایش کاسته شد و دست از پرواز کشید. براون به گلف و عکاسی علاقه دارد و همچنین مجموعه‌دار آثار هنری آفریقایی-آمریکایی است. اقامت‌گاه اصلی او در حومهٔ بالتیمور است و خانه‌هایی نیز در فلوریدا و مین دارد. قدردانی. براون جوایز و تقدیرنامه‌های فراوانی دریافت کرده‌است، ازجمله جایزهٔ وودرو ویلسون به پاس خدمات همگانی. همچنین در سال ۲۰۰۶، از براون در مجلهٔ مریلند لایف تقدیر شد و به
۲۰۰۶، از براون در مجلهٔ مریلند لایف تقدیر شد و به گفتهٔ فرماندار سابق جمهوری‌خواه مریلند، رابرت ارلیش جونیور، این تقدیر به‌خاطر «تعهد خستگی‌ناپذیر براون برای بهبود زندگی دیگران و ایجاد جامعه‌ای بهتر برای زیستن» است. وانگهی در سال ۲۰۱۰، مجلهٔ بلک اینترپرایز در چهلمین سالگرد انتشارش، با چاپ مقاله‌ای به‌نام «قهرمان‌ها: ۴۰ نفر از قدرت‌مندترین افراد آمریکایی-آفریقایی‌تبار در حوزهٔ کسب‌وکار» از براون تقدیر کرد. در سال ۲۰۱۱، برنامهٔ پژوهش‌گران ران براون که مرتبط با تخصیص بورسیه‌های تحصیلی کالج است، به براون و
با تخصیص بورسیه‌های تحصیلی کالج است، به براون و همسرش سیلویا، جایزه‌یRonald H. Brown American Journey اهدا کرد. در ۲۳ مه ۲۰۱۳، براون و همسرش به‌طور مشترک مدرک دکترای افتخاری ادبیات را از دانشگاه جانز هاپکینز دریافت کردند. این مدارک در جشن فارغ‌التحصیلی دانشگاه در بالتیمور اعطا شد. سیاست. طی سالیان متمادی، براون طرفدار پروپاقرص سیاست‌مداران و سیاست‌های حزب دموکرات بوده و در سال ۲۰۰۸ نیز در کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری باراک اوباما شرکت کرده‌است. بشردوستی. براون و همسرش، سیلویا، با خلوص نیت از عوامل مؤثر بر
و همسرش، سیلویا، با خلوص نیت از عوامل مؤثر بر ساختارهای بخش مرکزی بالتیمور، نظیر مراقبت‌های بهداشتی، آموزش یا هنر حمایت می‌کنند. کمک‌های مالی آن‌ها معمولاً از طریق بنیاد خانوادهٔ ادی سی. و سی. سیلویا براون انجام می‌شود. پروژهٔ Turning the Corner Achievement Program که بر بهبود نتایج آموزشی و اجتماعی در جوانان بالتیمور متمرکز است، تحت پوشش این بنیاد قرار می‌گیرد. بنیاد براون از سال ۲۰۰۲، ۵ میلیون دلار به این پروژه تخصیص داده‌است. کتاب و مقاله دربارهٔ براون. شرح‌حالی از زندگی براون به‌نام Beating the Odds:
صلیب ویکتوریا () یا ویکتوریا کراس، بالاترین و معتبرترین جایزه در سیستم افتخارات بریتانیا است. این جایزه برای شجاعت «در حضور دشمن» به اعضای نیروهای مسلح بریتانیا اعطا می‌شود. این نشان همچنین ممکن است پس از مرگ افراد به آنها اعطا گردد. نشان صلیب ویکتوریا پیش‌تر توسط کشورهای مشترک‌المنافع نیز اعطا می‌شد که امروزه اکثر آنها نشان‌های افتخار خود را ایجاد کرده‌اند و دیگر از این نشان استفاده نمی‌کنند. نشان صلیب ویکتوریا ممکن است به فردی با هر درجه نظامی و در هر سطحی از خدمت، همچنین به غیرنظامیان تحت فرماندهی نظامی
از خدمت، همچنین به غیرنظامیان تحت فرماندهی نظامی اعطا شود.
قورباغگان علفزار خانواده‌ای از قورباغه‌ها است که معمولاً به عنوان قورباغه‌های علفزار شناخته می‌شوند. این قورباغه‌ها در جنوب صحرای آفریقا یافت می‌شوند. قورباغگان علفزار در گذشته به عنوان یک تبار یا زیرخانواده در خانواده قورباغه‌های راستین در نظر گرفته می‌شد، اما موقعیت آن به عنوان یک خانواده جداگانه اکنون به خوبی تثبیت شده‌است. گونه‌ها. سه سرده با ۶۰ گونه وجود دارد.
شاخ‌غوکان خانواده‌ای از قورباغه‌ها هستند که در شبه جزیره مالایی، بورنئو، فیلیپین، پالائو، فیجی، گینه نو، و جزایر آدمیرالتی، بیسمارک و جزایر سلیمان یافت می‌شوند. شاخ‌غوکان در سراسر جزایر جنوب شرق آسیا، و همچنین در هیمالیای شرقی پراکنده شده‌است.
دانشکدهٔ موسیقی کارل ماریا فون وبر () که در گذشته با نام «هنرستان سلطنتی موسیقی درسدن» هم شناخته می‌شد، یک دانشکدهٔ موسیقی است که در شهر درسدن آلمان واقع شده‌است. این مرکز آموزشی در ۱ فوریهٔ ۱۸۵۶ راه‌اندازی شد و یکی از قدیمی‌ترین هنرستان‌های موسیقی آلمان محسوب می‌شود. در آن زمان، فرانچسکو مورلاکی، کارل ماریا فون وبر و ریشارد واگنر به ضرورت ایجاد مراکز آموزش‌های برای نوازندگان درسدن اشاره کرده بودند. در ۱ فوریه ۱۸۵۶، یک نوازنده ویولن ارکستر سلطنتی، فردریش تروستلر، اولین مدرسه موسیقی را در درسدن تأسیس کرد. در
اولین مدرسه موسیقی را در درسدن تأسیس کرد. در سال ۱۸۸۱ عنوان «سلطنتی» به این مدرسه اعطا شد و نام خود را به «هنرستان سلطنتی» تغییر داد، اگرچه یک مؤسسهٔ خصوصی محسوب می‌شد. این هنرستان از سال ۱۸۸۱ تا ۱۹۱۸ تحت حمایت خانوادهٔ سلطنتی و از سال ۱۹۳۷ به بعد تحت نظارت شهرداری بود. ساختمان اصلی دانشکده در طول جنگ جهانی دوم ویران شد و تمام فعالیت‌های آموزشی به پلاک ۳۴ خیابان مندلسون منتقل شد. در ابتدا دانشگاه یک مؤسسه آموزشی بود که نوازندگان آتی ارکستر شهر در آنجا آموزش می‌دیدند. بهدها این مرکز تبدیل به یک دانشکدهٔ
می‌دیدند. بهدها این مرکز تبدیل به یک دانشکدهٔ موسیقی برای عموم شد و نامش را در سال ۱۹۵۹ به افتخار کارل ماریا فون وبر به دانشکدهٔ موسیقی کارل ماریا فون وبر تغییر دادند. در این دانشکده، تئوری موسیقی، آکمپانیمان، رهبری ارکستر، آهنگسازی، خوانندگی و نوازندگی پیانو و تمامی سازهای ارکستر آموزش داده می‌شود. کارل ریشتر، اویگین کرانتس و ادو زیمرمان از دانش‌آموختگان این مرکز آموزشی هستند.
جایزه مارکونی جایزه سالانه ای است که دستاوردها و پیشرفت‌های حاصل شده در زمینه مخابرات (رادیو، موبایل، بی‌سیم، مخابرات، ارتباطات داده، شبکه‌ها و اینترنت) را به رسمیت می‌شناسد. این جایزه توسط انجمن مارکونی اعطا می‌شود و شامل جایزه ۱۰۰۰۰۰ دلاری و یک اثر مجسمه‌سازی است. این جایزه در سمپوزیوم و جشن سالانه انجمن مارکونی به دریافت کنندگان اهدا می‌شود. گاهی اوقات، جایزه یک عمر دستاورد انجمن مارکونی به افراد اسطوره ای در پایان فعالیت شان اعطا می‌شود که از مشارکت‌های متحول کننده و تأثیرات قابل توجه آنها در زمینه
متحول کننده و تأثیرات قابل توجه آنها در زمینه مخابرات و توسعه مشاغل دانشجویان، همکاران و همسالانشان در طول عمرشان تقدیر می‌کند. کسانی چون کلود ای. شانون (۲۰۰۰، درگذشته در ۲۰۰۱)، ویلیام او. بیکر (۲۰۰۳، درگذشته در ۲۰۰۵)، گوردون ای. مور (۲۰۰۵)، آموس ای. جوئل جونیور (۲۰۰۹، درگذشته در ۲۰۰۸) رابرت دبلیو. گالوین (۲۰۱۱، درگذشته در ۲۰۱۱)، و توماس کایلات (۲۰۱۷) تاکنون این جایزه را دریافت کرده‌اند. فهرست برندگان جایزه مارکونی. برندگان سابق جایزه مارکونی لارنس ای پیج و سرگئی برین برای توسعه شرکت جستجوی وب گوگل، تیم
و سرگئی برین برای توسعه شرکت جستجوی وب گوگل، تیم برنرز لی برای رهبری و نوآوری‌هایش در شبکه جهانی وب، برنده جایزه نوبل چارلز کی کائو برای توسعه ارتباطات فیبر نوری. و مارتین هلمن و ویتفیلد دیفی برای کارشان در امنیت - تبادل کلید دیفی–هلمن را شامل می‌شوند. اولین جایزه در سال ۱۹۷۵ اهدا شد. ۱۹۷۵–۱۹۹۶ ۱۹۹۷–اکنون
الیانا لا فرارا (Eliana La Ferrara)، اقتصاددان اهل ایتالیا است که (از فوریه ۲۰۱۸) در رشته اقتصاد و توسعه در دانشگاه بوکونی، کرسی Fondazione Romeo ed Enrica Invernizzi را در اختیار دارد. وی در این دانشگاه همچنین به عنوان مدیر علمی «لابراتوار برنامه‌های مؤثر ضد فقر» (LEAP) خدمت می‌کند. لا فرارا پیش از این، رئیس «دفتر تحقیقات و تحلیل توسعه اقتصادی» (BREAD) و همچنین رئیس «انجمن اقتصادی اروپا» بود. زندگی‌نامه. در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۷ لا فرارا به ترتیب در رشته اقتصاد و علوم اجتماعی کامیاب به اخذ لورئاتو شد و
اقتصاد و علوم اجتماعی کامیاب به اخذ لورئاتو شد و همچنین دکترای تحقیقاتی اقتصاد را از دانشگاه بوکونی دریافت کرد. سپس در سال ۱۹۹۹ وی دکترای خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. لا فرارا از سال ۱۹۹۸ بیشتر در دانشگاه بوکونی فعالیت کرده‌است. وی در حال حاضر در این دانشگاه کرسی Fondazone Romeo ed Enrica Invernizzi در رشته اقتصاد توسعه را در اختیار دارد و به عنوان مدیر علمی لابراتوار سیاست‌های مؤثر ضد فقر خدمت می‌کند. علاوه بر این او سخنرانی‌های مختلفی را در دانشگاه‌های نامور (۲۰۰۶)، اسلو (۲۰۱۲، ۲۰۱۳) و MIT (۲۰۱۲
نامور (۲۰۰۶)، اسلو (۲۰۱۲، ۲۰۱۳) و MIT (۲۰۱۲ الی۲۰۱۳) برگزار کرده‌است. همچنین در سال ۲۰۱۷ الی ۲۰۱۸، لا فرارا استاد بی‌پی‌سنتنیال در دانشکده اقتصاد لندن بود. به عنوان وابستگی‌های حرفه‌ای، لا فرارا مدیر علمی لابراتوار سیاست‌های مؤثر ضد فقر (LEAP) است. از سال ۲۰۱۶ الی ۲۰۱۹ وی رئیس دفتر تحقیقات و تحلیل اقتصادی توسعه (BREAD) بود. لا فرارا در سال ۲۰۱۸ در سمت رئیس انجمن اقتصادی اروپا (EEA) خدمت می‌کرد. همچنین وی در کمیته اجرایی شبکه تحقیقاتی توسعه اروپا (EUDN) عضویت دارد و یکی از مدیران برنامه تحقیقاتی دولتی در
دارد و یکی از مدیران برنامه تحقیقاتی دولتی در مرکز رشد بین‌المللی(IGC) می‌باشد. لا فرارا به مؤسسه تحقیقات اقتصادی اینوسنزو گاسپارینی (IGIER) , PE، انجمن اقتصادسنجی و لابراتوار اقدام علیه فقر عبداللطیف جمیل (J-PAL) در اِم. آی. تی وابسته است. لا فرارا به عنوان خدمات حرفه‌ای، سردبیر اِکونومیکا، مجله اقتصادهای آفریقا و توسعه جهانی است. وی همچنین داور چندین مجله اقتصادی مانند بررسی اقتصادی آمریکا یا فصل‌نامه اقتصاد می‌باشد. لا فرارا همچنین عضو هیئت داوران علوم اجتماعی پاداش اینفوسیس ۲۰۲۰بوده‌است. در سال ۲۰۱۹ او
پاداش اینفوسیس ۲۰۲۰بوده‌است. در سال ۲۰۱۹ او به عنوان عضو آکادمی هنر و علوم آمریکا انتخاب شد. تحقیقات. تحقیقات لا فرارا بر اقتصاد نهادها، روش‌های اجتماعی، رسانه‌ها، درگیری و قومیت متمرکز است. بر اساس IDEAS/RePEc، او جزء ۲ درصد از اقتصاددانان مورد استناد است. زمینه‌های کلیدی تحقیقات او شامل موارد ذیل است: بررسی اقتصاد تنوع قومیتی و نابرابری اقتصادی. لا فرارا به این موضوع می‌پردازد که چگونه تفاوت‌ها در عایدات یا قومیت اعضای یک جامعه (یعنی ناهمگونی جامعه) بر تشکیل گروه‌ها، شرکت در فعالیت‌های اجتماعی و اعتماد
گروه‌ها، شرکت در فعالیت‌های اجتماعی و اعتماد به دیگران تأثیر می‌گذارد و این یکی از زمینه‌های اصلی تحقیقات وی می‌باشد. لا فرارا و آلبرتو آلسینا با بررسی تأثیر ناهمگونی بر تشکیل گروه‌ها و شرکت در فعالیت‌های اجتماعی در جوامع ایالات متحده دریافتند که هر چه یک جامعه نابرابرتر و از نظر قومی متنوع‌تر باشد، مشارکت اجتماعی در آن کمتر است. همچنین افرادی که مخالف اختلاط نژادی هستند، هر چه جامعه آن‌ها از نظر نژادی متنوع‌تر باشد، به‌طور فزاینده‌ای منزوی‌تر می‌شوند. علی‌رغم استانداردهای بسیار متفاوت زندگی، به نظر می‌رسد
استانداردهای بسیار متفاوت زندگی، به نظر می‌رسد که اثر نابرابری عایدات در کشورهای در حال توسعه نیز وجود داشته باشد: لا فرارا متوجه شد که در روستاهای تانزانیا نابرابری در سطح روستا به‌طور کلی شرکت افراد، به ویژه افراد نسبتاً ثروتمند، در گروه‌ها را کاهش می‌دهد. با این حال وی همچنین دریافت که این اثر جمعی، اهمیت دسترسی باز یا محدود به گروه‌ها را از نظر پنهان می‌کند: اگر رشد نابرابری بیشتر به دلیل ثروتمندتر شدن برخی از اقشار بسیار فقیر باشد، شرکت در گروه‌های باز کاهش می‌یابد. اما اگر در عوض رشد نابرابری در
باز کاهش می‌یابد. اما اگر در عوض رشد نابرابری در نتیجهٔ ثروتمند شدنِ افرادِ با عایدی متوسط باشد، شرکت در گروه‌های با دسترسی محدود افزایش می‌یابد و هر دو فرایند بر عمل‌کرد گروه تأثیر می‌گذارند. اعتماد (یا عدم اعتماد) میان اعضای یک جامعه، یکی از راه‌هایی است که به دلیل آن تنوع یک جامعه بر زندگی اجتماعی آن تأثیر می‌گذارد. لا فرارا و آلسینا دریافتند که در ایالات متحده، افرادی که (الف) در یک جامعه نژادی مختلط و/یا به شدت نابرابر زندگی می‌کنند، (ب) اعضای گروهی که از لحاظ تاریخی مورد تبعیض قرار گرفته‌اند، (به
که از لحاظ تاریخی مورد تبعیض قرار گرفته‌اند، (به عنوان مثال آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار و تا حدی زنان)، (ج) کسانی که از نظر عایدات و تحصیلات کامیاب نیستند و/یا (د) اخیراً تجربیات آسیب‌زا داشته‌اند، به سختی می‌توانند به دیگران اعتماد کنند. اما در مقابل، اعتقادات مذهبی یا ریشه‌های قومی بر اعتماد به دیگران تأثیر نمی‌گذارند. بررسی رابطه میان درگیری خشونت‌گرا و بازارهای مالی. الیانا لا فرارا در بخش دیگری از تحقیقات خود، رابطه میان درگیری خشونت‌گرا و بازارهای مالی را بررسی می‌کند. نمونه‌هایی از این مطالعات عبارت
را بررسی می‌کند. نمونه‌هایی از این مطالعات عبارت از توسعه روشی برای شناسایی تجارت‌های غیرقانونی سلاح، تجزیه و تحلیل این‌که آیا درگیری خشونت‌گرا برای شرکت‌های خصوصی مفید است، یا مضر و واکنش بازارهای مالی به اخبار درگیری‌های خشونت‌گرا: در بحث تجارت غیرقانونی تسلیحات، الیانا لا فرارا و استفانو دلاویگنا دریافتند که در کشورهای تحت تحریم‌های بین‌المللی تسلیحات، چنانچه سازندگان اسلحه تحریم‌ها را نقض کنند، رویدادهای تشدیدکننده درگیری‌های خشونت‌گرا (در نتیجه تشدیدکننده تقاضا برای سلاح) می‌توانند، بر قیمت سهام این
تقاضا برای سلاح) می‌توانند، بر قیمت سهام این شرکت‌ها نیز تأثیر بگذارند. آن‌ها به دلیل این فرضیه نشان می‌دهند که ثمرِ سهام سازندگان اسلحه‌ای که در کشورهای بسیار فاسد با تجارت غیرشفاف تجارت اسلحه مستقر هستند، در واقع منعکس‌کننده این رویدادها هستند و بررسی این ثمرات می‌تواند بسیاری از این ارتباطات را از طریق تحقیقات سازمان ملل و اخبار آنلاین اثبات کند. در یک مطالعه دیگر در مورد رابطه میان درگیری‌های خشونت‌گرا و بازارهای مالی، لا فرارا و ماسیمو گیدولین برای ارزیابی تأثیر درگیری در آنگولای غنی از الماس بر
ارزیابی تأثیر درگیری در آنگولای غنی از الماس بر شرکت‌های خصوصی، پایان ناگهانی و غیرمنتظره جنگ داخلی آنگولا در سال ۲۰۰۲ (به دلیل مرگ جوناس ساویمبی رهبر شورشیان (UNITA را مورد بررسی قرار دادند. به‌ویژه لا فرارا و گیدولین دریافتند که این رویداد باعث شد تا ثمرِ شرکت‌های استخراج الماس دارای امتیاز در آنگولا به‌طور غیرعادی به میزان 4pp کاهش یابد. این در حالی است که این اتفاق تأثیری بر شرکت‌های استخراج الماس که در آنگولا فعال نبودند، نداشت. با توجه به این یافته، آن‌ها معتقدند که درگیری‌های خشونت‌گرا ممکن است با
آن‌ها معتقدند که درگیری‌های خشونت‌گرا ممکن است با ایجاد موانع اضافی برای ورود به بازار، تضعیف قدرت جگره‌کردن دولت‌ها در مورد توزیع کرایه منابع طبیعی و شفاف‌سازی کمتر صدور مجوز برای امتیازات معدن، به نفع شرکت‌های اجاره‌دار در بخش استخراج باشد. نهایتاً در یک مطالعه دیگر با رویکرد جهانی، لا فرارا و گیدولین دریافتند که شاخص‌های سهام MSCI بازارهای سهام ایالات متحده، بریتانیا و فرانسه، شاخص‌های کلی کالا (البته نه برای معاملات آتی نفت، محصولات کشاورزی یا طلا) و نرخ مبادله دلار آمریکا در ۱۰۱ درگیری خشونت‌گرا در
نرخ مبادله دلار آمریکا در ۱۰۱ درگیری خشونت‌گرا در طول سال‌های ۱۹۷۴–۲۰۰۴ به‌طور متوسط به اخبار آغاز درگیری واکنش مثبت نشان می‌دهند. این در حالی است که بازارهای سهام در ژاپن و همچنین شاخص‌های کالاهای کشاورزی، معاملات آتی پطرولیم و طلا واکنش مثبت نشان نمی‌دهند. به‌طور کلی، بازارهای سهام به شدت به اخبار درگیری‌های بین‌المللی و همچنین اخبار مربوط به درگیری‌ها در آسیا و شرق میانه واکنش نشان می‌دهند که دومی ناشی از واکنش‌های بسیار قوی (و عمدتاً منفی) معاملات آتی پطرولیم است. بررسی تأثیر تلویزیون بر هنجارهای
آتی پطرولیم است. بررسی تأثیر تلویزیون بر هنجارهای اجتماعی در برزیل. سومین حوزه تحقیقات لا فرارا به «صادرات» هنجارهای اجتماعی جایگزین از طریق گسترش دسترسی به رسانه‌های مدرن مانند تلویزیون می‌پردازد. الیانا لا فرارا و آلبرتو چونگ با در نظر گرفتن گسترش تدریجی شبکه تلویزیونی رد گلوبو در سراسر برزیل در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، به این مسئله می‌پردازند که آیا تماشای سریال‌های رد گلوبو که تمایل به نشان دادن هنجارهای اجتماعی مدرن (از جمله طلاق) دارند، بر میزان طلاق تأثیر گذاشته‌است یا خیر. در واقع لا فرارا و چونگ
تأثیر گذاشته‌است یا خیر. در واقع لا فرارا و چونگ دریافتند که در دسترس بودن شبکه گلوبو به‌طور قابل توجهی تعداد زوج‌هایی که از یک‌دیگر جدا شده یا طلاق گرفته‌اند را افزایش می‌دهد. در مطالعه‌ای دیگرو مجدداً با در نظر گرفتن گسترش تدریجی رد گلوبو در برزیل، لا فرارا، چونگ و سوزان دوریا تأثیر سریال‌های گلوبو را که خانواده‌های نسبتاً کوچکی را به تصویر می‌کشند، بر باروری تحلیل می‌کنند و نهایتاً متوجه تأثیرات منفی قابل توجهی می‌شوند. همچنین دیده می‌شود که در مناطقی که به گلوبو دسترسی دارند، الگوی نام‌گذاری کودکان به
به گلوبو دسترسی دارند، الگوی نام‌گذاری کودکان به شدت منعکس‌کننده الگوی نام‌گذاری شخصیت‌های سریال‌ها می‌باشد. تأثیر سریال‌های تلویزیونی بر باروری به‌ویژه در مورد زنان خانواده‌های فقیر و در فازهای مرکزی و اواخر دوران باروری قوی است؛ لذا این نشان می‌دهد که خانواده‌ها دیدگاه‌های خود را در مورد تعداد مورد نظر فرزندان تنظیم کرده و پس از رسیدن به آن، از بچه‌دار شدن خودداری می‌کنند. بررسی رفتار متقابل و نگرش نسبت به توزیع مجدد. لا فرارا در مطالعات بعدی خود به موضوع معاملات اعتباری غیررسمی در شبکه‌های مبتنی بر
معاملات اعتباری غیررسمی در شبکه‌های مبتنی بر خویشاوندی در غنا پرداخت. وی متوجه شد که بازپرداخت قرض‌ها به‌طور مؤثر از طریق اعمال فشارهای اجتماعی انجام می‌شود؛ به عنوان مثال با تحریم فرزندان متخلفان. همچنین دیده شد که اعضای خانواده گاهی اوقات در انتظار عمل متقابل، رفتار قرض‌دهی خود (مثلاً ارائه شرایط مساعد اعتبار) را بر اساس ویژگی‌های والدین طلبکار تنظیم می‌کنند؛ یعنی متصور می‌شوند که دیگران نیز با فرزندانشان چنین می‌کنند. آلسینا و لا فرارا دریافتند که ترجیحات برای توزیع مجدد در ایالات متحده به میزان قابل
برای توزیع مجدد در ایالات متحده به میزان قابل توجهی به سود و زیان مورد انتظار افراد از توزیع مجدد (که به شدت توسط پیشینه اجتماعی-اقتصادی آن‌ها تعیین می‌شود) و همچنین به باورهای ذهنی آن‌ها در مورد عاملیت اقتصادی فردی بستگی دارد؛ یعنی افرادی که معتقدند جامعه آمریکا «فرصت‌های برابر» را برای پویایی اجتماعی ارائه نمی‌دهد، کمتر با توزیع مجدد مخالفت می‌کنند.
نیکلای ولادیمیروویچ اسکوبلین (؛ – ۱۹۳۷ یا ۱۹۳۸) یک افسر بلندپایهٔ جنبش سفید و از سران «اتحادیهٔ نظامیان روس» دور از وطن (ROVS) و جاسوس دوجانبه میان کمیساریای خلق در امور داخلی (NKVD) و گشتاپو بود. وی همسر خوانندهٔ مشهور روس نادیژدا پلیویتسکایا بود. بخشی از جزئیات مهم همکاری او با سازمان‌های اطلاعاتی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و همچنین حواشی و شرایط دقیق مرگ او بحث‌برانگیز و مورد مناقشه باقی مانده‌است.
کابیل یا کابیله (به یونانی باستان: Καλύβη)، شهریست در منطقه داخلی تراکیه باستان، در غرب دِوِلتوس، بر روی رود تونسوس. این شهر بعد ها نامهایی چون دیوسپولیس (Διὸς Πόλις) و گولوئه (Γολόη) بر خود گرفت. تاریخچه. شهر کابایل یکی از مهمترین مراکز جنوب شرقی تراکیه به شمار می آمد. این شهر حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد بر روی ارتفاعات زایچی وراه تاسیس شده است. در سال ۳۴۱ پیش از میلاد این شهر به دست فیلیپ دوم مقدونی گشوده شده و سپس بخشی از قلمرو اسکندر مقدونی به شمار می آمد. این شهر به دست فیلیپ دوم با مقدونی‌های شورشی
آمد. این شهر به دست فیلیپ دوم با مقدونی‌های شورشی مستعمره شد. در قرن سوم پیش از میلاد دوباره به دست تراکیان اداره میشد. این شهر در میانه‌های سده سوم و دوم پیش از میلاد یکی از مراکز اصلی بازرگانی و نظامی به شمار می آمد. این شهر توسط تاریخ نویسان بسیاری از جمله دموستن، پولیبیوس، استرابون، پلینیوس، و استفانوس بیزانتیوس یاد شده است. در سال ۷۱ پیش از میلاد بخشی از جمهوری روم شده و سپس توسط ارتش مارکوس لوکولوس گشوده شده و پس از سال ۴۵ پیش از میلاد بخشی از استان تراکیه به شمار آمد. به دنبال اصلاحاتی که امپراتور
تراکیه به شمار آمد. به دنبال اصلاحاتی که امپراتور دیوکلسین در سده چهارم میلادی انجام داد، این شهر به یکی از شهر‌های مهم تراکیه تبدیل شد. در اواخر سده چهارم، کابایل توسط گوت‌ها تصاحب شد و سرانجام برای دور پایانی توسط آوار ها نابود شد و دیگر هیچگاه مورد سکونت قرار نگرفت. در دوران سده‌های میانی سکونت گزینی‌های ریزی در بخش هایی از قلمرو این شهر دیده می‌شود. باستان شناسی. محل آن در کمتر از ده کیلومتری (6.2 مایلی) از یامبول، جنوب شرق بلغارستان، در نزدیکی شهر امروزی کابیل قرار گرفته است. این شهر جزو ۱۰۰ مکان
امروزی کابیل قرار گرفته است. این شهر جزو ۱۰۰ مکان گردشگری بلغارستان اعلام شد. قلمرو شهر و اطراف آن در سال ۱۹۶۵ به عنوان قلمرو اهمیت ملی اعلام شده و سپس به ذخیره‌گاه باستان‌شناسی تبدیل شد. مساحت این ذخیره گاه حدود ۶۵ کیلومتر مربع است. بسیاری از آثار یافت شده خانه‌هایی در موزۀ محل میباشند که شامل نمایشگاهی برای ردیابی تاریخچه حفاری محل است.
نادیژدا پلیویتسکایا (؛ – ) خواننده مشهور اهل امپراتوری روسیه و جاسوس اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. استعداد خوانندگی وی را نخستین بار لئونید سوبینوف کشف کرد و با کمک او، نام نادیژدا بر سر زبان‌ها افتاد. یکی از کسانی که توجه‌اش به نادیژدا جلب شد، خوانندهٔ اپرا فیودور شالیاپین بود. بعدها نادیژدا کنسرت‌هایی را در سرتاسر اروپا و ایالات متحده آمریکا انجام داد که در آنها، سرگئی راخمانینف وی را همراهی می‌کرد. او بود که همسرش نیکلای اسکوبلین را تشویق کرد تا به‌عنوان حاسوس برای کمیساریای خلق در امور داخلی و
به‌عنوان حاسوس برای کمیساریای خلق در امور داخلی و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی کار کند.
}} جانتان سولوفا فوتا (زاده ۲۲ اوت ۱۹۸۵) یک گروه تگ تیم در کشتی حرفه‌ایبا جی اوسو هستند. این دو برادر دوقلو که بیشتر با نام رینگی د اوسوز شناخته می‌شوند، در حال حاضر استخدام کمپانی دبلیودبلیوئی هستند. جیمی در برند اسمک‌داون قرار داردو جی در برندراو جایی که در آن طولانی ترین قهرمانی کمربند‌های تگ تیم اسمک‌داون و راو با ۲۰۶+ روز را در کارنامه خود ثبت کرده اند. آن‌ها همچنین عضو گروه بلودلاین (شامل سولو سیکوا، رومن رینز و پاول هیمن) بودند، ولی در2023 از هک خارج شده‌اند. اما در سال 2024 جایی که رومن و جیمی در
شده‌اند. اما در سال 2024 جایی که رومن و جیمی در حال نابودی بلادلاین فیک یعنی سولو سیکوا وجیکوب فاتو و تاما تانگا وتانگا لوا بودند بلااخره جی اوسو و سمی زین اورجینال بلادلاین را ساختند و به جنگ با بلادلاین فیک رفتند. فینیشر های آنها عبارتند از ( وان دی،سوپر کیک،اوسوز اسپلش و اسپیر) سولو اسکوا برادر، و رکیشی پدر آنهاست.
شاهزاده فردریک، دوک یورک و آلبانی (; – ) نظامی، سیاستمدار، نقاش و آریستوکرات اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی پسر دوم جرج سوم، پادشاه بریتانیا و هانوفر و همسرش شارلوت مکلنبورگ-استرلیتز بود. او که شغلش سربازی بود، از سال ۱۷۶۴ تا ۱۸۰۳ شاهزاده-اسقف اوسنابروک در امپراتوری مقدس روم بود. از مرگ پدرش در سال ۱۸۲۰ تا مرگ خودش در سال ۱۸۲۷، او وارث احتمالی برادر بزرگترش، جرج چهارم، هم در پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و هم در پادشاهی هانوفر بود. فردریک در سنین بسیار کم به ارتش بریتانیا پیوست و در
در سنین بسیار کم به ارتش بریتانیا پیوست و در سی سالگی به فرماندهی عالی منصوب شد، زمانی که فرماندهی یک لشکرکشی به طرز بدنامی بی‌اثر در طول جنگ ائتلاف اول، یک جنگ قاره‌ای پس از انقلاب فرانسه، به او سپرده شد. بعدها، به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا در طول جنگ‌های ناپلئونی، او بر سازماندهی مجدد ارتش بریتانیا نظارت داشت و اصلاحات ساختاری، اداری و استخدامی حیاتی را ایجاد کرد، که به خاطر آن به عنوان کسی که «بیشتر از هر کس دیگری در کل تاریخ ارتش برای آن کار کرده است» شناخته می‌شود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان بند
شناخته می‌شود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان بند جوراب شده‌است.
سجاد دانایی (زادهٔ ۱۲ مهر ۱۳۷۵، مشهد) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست دفاع راست برای باشگاه فوتبال استقلال خوزستان بازی می‌کند. از جمله تیم‌هایی که برای آنها بازی کرده می‌توان به سیاه‌جامگان، فجرسپاسی، هوادار و ذوب آهن اشاره کرد. وی همچنین توانایی بازی در پست هافبک راست را نیز دارد. دوران نوجوانی. او در دوران کودکی و نوجوانی از بچه های زمین بازی ترکمن که واقع در شهرک امام مشهد میباشد، بود و روزهای زیادی را در آنجا فوتبال بازی میکرد. دوران باشگاهی. ذوب‌آهن. وی در ۳۰ مرداد ۱۴۰۰ با عقد قراردادی به ذوب
وی در ۳۰ مرداد ۱۴۰۰ با عقد قراردادی به ذوب آهن پیوست. تراکتور. در ۱۴ تیر ۱۴۰۱، دانایی با عقد قراردادی به باشگاه تراکتور پیوست.
لاچلان مکواری (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل اسکاتلند بود. یک افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود. مک‌کواری از سال ۱۸۱۰ تا ۱۸۲۱ به عنوان پنجمین فرماندار نیو ساوت ولز فعالیت کرد و نقش برجسته‌ای در توسعه اجتماعی، اقتصادی و معماری این مستعمره داشت. مورخان معتقدند که او تأثیر بسزایی در گذار نیو ساوت ولز از یک مستعمره کیفری به یک سکونتگاه آزاد داشته و بنابراین نقش مهمی در شکل‌گیری جامعه استرالیا در اوایل قرن نوزدهم ایفا کرده است. مک‌کواری نقش محوری در برنامه‌ریزی شهری در این مستعمره ایفا کرد. او تأثیر قابل
شهری در این مستعمره ایفا کرد. او تأثیر قابل توجهی بر توسعه سیدنی مدرن داشت، طرحی را که مرکز شهر مدرن بر اساس آن بنا شده است، ایجاد هاید پارک به عنوان اولین پارک عمومی استرالیا، نظارت بر ساخت ساختمان‌های عمومی مختلف در امتداد خیابان مک‌کواری و طراحی طرح تعدادی از سکونتگاه‌ها که امروزه بخشی از سیدنی غربی هستند، بر عهده داشت. او همچنین دستور طراحی طرح خیابان برای هوبارت را صادر کرد. مک‌کواری، که از طرفداران اکتشاف بود، اجازه سفر اکتشافی در سال ۱۸۱۳ به کوه‌های آبی را صادر کرد که اولین پیمایش موفقیت‌آمیز