payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بافربلوت (Bufferbloat) علت تأخیر و لرزش زیاد در شبکه‌های سوئیچ بسته به دلیل بافر بیش از حد بسته‌ها است. بافربلوت همچنین می‌تواند باعث تغییرات تأخیر بسته (همچنین به عنوان جیتر) شود و همچنین باعث کاهش توان عملیاتی شبکه شود. هنگامی که یک روتر یا سوئیچ برای استفاده از بافرهای بسیار بزرگ پیکربندی شده‌است، حتی شبکه‌های پرسرعت می‌توانند عملاً برای بسیاری از برنامه‌های تعاملی مانند صدا از طریق IP (VoIP)، پخش صدا، بازی آنلاین و حتی مرورگر وب معمولی غیرقابل استفاده شوند. برخی از تولیدکنندگان تجهیزات ارتباطی، بافرهای
برخی از تولیدکنندگان تجهیزات ارتباطی، بافرهای بزرگ غیرضروری را در برخی از محصولات شبکه خود طراحی کردند. در چنین تجهیزاتی، بافربلوت زمانی اتفاق می‌افتد که یک پیوند شبکه متراکم می‌شود و باعث می‌شود بسته‌ها برای مدت طولانی در این بافرهای بزرگ در صف قرار گیرند. در یک سیستم صف اول ورودی اول، بافرهای بیش از حد بزرگ منجر به صف‌های طولانی‌تر و تأخیر بیشتر می‌شود و توان عملیاتی شبکه را بهبود نمی‌بخشد. همچنین می‌تواند توسط اتصالات با سرعت آهسته خاص ایجاد شود که مانع از تحویل به موقع سایر بسته‌ها می‌شود. پدیده
مانع از تحویل به موقع سایر بسته‌ها می‌شود. پدیده بافربلوت در اوایل سال ۱۹۸۵ توصیف شد. از سال ۲۰۰۹ توجه گسترده‌تری را به خود جلب کرد. بافر کردن. یک قانون کلی ثابت شده برای تولیدکنندگان تجهیزات شبکه این بود که بافرهایی به اندازه کافی برای گنجاندن حداقل ۲۵۰ میلی‌ثانیه بافر برای جریان ترافیکی که از یک دستگاه می‌گذرد فراهم کنند. برای مثال، رابط اترنت گیگابیتی روتر به یک بافر نسبتاً بزرگ ۳۲ مگابایتی نیاز دارد. چنین اندازه‌گیری بافرها می‌تواند منجر به شکست الگوریتم کنترل تراکم TCP شود. سپس تخلیه بافرها مدتی طول
کنترل تراکم TCP شود. سپس تخلیه بافرها مدتی طول می‌کشد، قبل از اینکه کنترل ازدحام بازنشانی شود و اتصال TCP به سرعت بالا برود و دوباره بافرها را پر کند. بنابراین بافربلوت باعث ایجاد مشکلاتی مانند تأخیر زیاد و متغیر می‌شود و گلوگاه‌های شبکه را برای همه جریان‌های دیگر خفه می‌کند زیرا بافر از بسته‌های یک جریان TCP پر می‌شود و بسته‌های دیگر حذف می‌شوند. بافر متورم تنها زمانی اثر می‌گذارد که این بافر واقعاً استفاده شود. به عبارت دیگر، بافرهای بزرگ تنها زمانی اثر مخرب دارند که پیوندی که بافر می‌کنند به گلوگاه
مخرب دارند که پیوندی که بافر می‌کنند به گلوگاه تبدیل می‌شود.. اندازه بافری که به یک گلوگاه خدمت می‌کند را می‌توان با استفاده از ابزار پینگ ارائه شده توسط اکثر سیستم عامل‌ها اندازه‌گیری کرد. ابتدا، میزبان دیگر باید به‌طور مداوم پینگ شود. سپس، دانلود چند ثانیه ای از آن باید شروع شود و چند بار متوقف شود. با طراحی، الگوریتم اجتناب از تراکم TCP به سرعت گلوگاه مسیر را پر می‌کند. اگر دانلود (و آپلود، به ترتیب) با افزایش مستقیم و مهم زمان رفت و برگشت گزارش شده توسط پینگ مرتبط باشد، نشان می‌دهد که بافر گلوگاه فعلی
پینگ مرتبط باشد، نشان می‌دهد که بافر گلوگاه فعلی در جهت دانلود (و آپلود، به ترتیب) متورم است. از آنجایی که افزایش زمان رفت و برگشت ناشی از بافر روی گلوگاه است، حداکثر افزایش تخمین تقریبی اندازه آن را بر حسب میلی ثانیه می‌دهد. در مثال قبلی، استفاده از یک ابزار ردیابی پیشرفته به جای پینگ ساده (مثلا MTR) نه تنها وجود یک بافر متورم در گلوگاه را نشان می‌دهد، بلکه مکان آن را در شبکه نیز مشخص می‌کند. Traceroute با نمایش مسیر (مسیر) و اندازه‌گیری تاخیرهای انتقال بسته‌ها در سراسر شبکه به این امر دست می‌یابد.
بسته‌ها در سراسر شبکه به این امر دست می‌یابد. تاریخچه مسیر به عنوان زمان‌های رفت و برگشت بسته‌های دریافتی از هر میزبان متوالی (گره راه دور) در مسیر (مسیر) ثبت می‌شود. سازوکار. اکثر الگوریتم‌های کنترل تراکم TCP برای تعیین پهنای باند موجود بین دو انتهای یک اتصال، بر اندازه‌گیری وقوع افت بسته تکیه می‌کنند. الگوریتم‌ها انتقال داده را تا زمانی که بسته‌ها شروع به افت کنند سرعت می‌بخشند، سپس سرعت انتقال را کاهش می‌دهند. در حالت ایده‌آل، آنها به تنظیم نرخ انتقال ادامه می‌دهند تا زمانی که به سرعت تعادل پیوند برسد.
می‌دهند تا زمانی که به سرعت تعادل پیوند برسد. به طوری که الگوریتم‌ها بتوانند سرعت انتقال مناسبی را انتخاب کنند، بازخورد در مورد افت بسته‌ها باید به موقع رخ دهد. با یک بافر بزرگ که پر شده‌است، بسته‌ها به مقصد خود می‌رسند، اما با تأخیر بالاتر. بسته‌ها رها نشدند، بنابراین TCP پس از اشباع شدن لینک بالا کند نمی‌شود و بافر را بیشتر پر می‌کند. بسته‌های تازه‌وارد تنها زمانی که بافر کاملاً اشباع شده‌است، حذف می‌شوند. هنگامی که این اتفاق می‌افتد TCP حتی ممکن است تصمیم بگیرد که مسیر اتصال تغییر کرده‌است و دوباره به
بگیرد که مسیر اتصال تغییر کرده‌است و دوباره به جستجوی تهاجمی تر برای یک نقطه عملیاتی جدید بپردازد. بسته‌ها قبل از ارسال در یک بافر شبکه در صف قرار می‌گیرند. در شرایط مشکل ساز، بسته‌ها تنها در صورتی حذف می‌شوند که بافر پر باشد. در روترهای قدیمی‌تر، بافرها نسبتاً کوچک بودند بنابراین به سرعت پر می‌شدند و بنابراین بسته‌ها مدت کوتاهی پس از اشباع شدن پیوند شروع به افت کردند، بنابراین پروتکل TCP می‌توانست تنظیم شود و مشکل آشکار نمی‌شد. در روترهای جدیدتر، بافرها به اندازه ای بزرگ شده‌اند که می‌توانند چندین ثانیه
اندازه ای بزرگ شده‌اند که می‌توانند چندین ثانیه از داده‌های بافر را در خود نگه دارند. از نظر TCP، یک پیوند متراکم به نظر می‌رسد که به‌طور معمول با پر شدن بافر کار می‌کند. الگوریتم TCP از متراکم بودن پیوند اطلاعی ندارد و تا زمانی که بافر در نهایت سرریز شود و بسته‌ها حذف نشوند، شروع به انجام اقدامات اصلاحی نمی‌کند. تأثیر بر برنامه‌ها. صرف نظر از الزامات پهنای باند، هر نوع سرویسی که به تأخیر پیوسته کم یا انتقال بدون لرزش نیاز دارد، می‌تواند تحت تأثیر بافربلوت قرار گیرد. به عنوان مثال می‌توان به تماس‌های صوتی،
گیرد. به عنوان مثال می‌توان به تماس‌های صوتی، بازی‌های آنلاین، چت ویدیویی و سایر برنامه‌های تعاملی مانند پیام‌رسانی فوری، پخش رادیو، ویدیوی درخواستی، و ورود از راه دور اشاره کرد. هنگامی که پدیده بافربلوت وجود دارد و شبکه تحت بارگیری است، حتی بارگیری‌های عادی صفحه وب نیز ممکن است چندین ثانیه طول بکشد تا تکمیل شود، یا پرس و جوهای ساده DNS ممکن است به دلیل وقفه‌های زمانی با شکست مواجه شوند. در واقع، هر اتصال TCP می‌تواند به پایان برسد و قطع شود، و بسته‌های UDP ممکن است گم شوند. از آنجایی که ادامه جریان دانلود
ممکن است گم شوند. از آنجایی که ادامه جریان دانلود TCP به بسته‌های ACK در جریان آپلود بستگی دارد، مشکل بافر در آپلود می‌تواند باعث شکست سایر برنامه‌های دانلود غیرمرتبط شود، زیرا بسته‌های ACK مشتری به موقع به سرور اینترنت نمی‌رسند. به عنوان مثال، ممکن است سرعت انتقال آپلود همگام سازی OneDrive را به منظور ایجاد مزاحمت برای سایر کاربران شبکه خانگی، مانند گوش دادن به رادیو اینترنتی، محدود کنید. راه حل‌ها و کاهش. چندین راه حل فنی وجود دارد که به‌طور کلی می‌توان آنها را به دو دسته دسته‌بندی کرد: راه حل‌هایی که
آنها را به دو دسته دسته‌بندی کرد: راه حل‌هایی که شبکه را هدف قرار می‌دهند و راه حل‌هایی که نقاط پایانی را هدف قرار می‌دهند. این دو نوع راه حل اغلب مکمل هم هستند. مشکل گاهی اوقات با ترکیبی از مسیرهای سریع و کند شبکه ایجاد می‌شود. راه حل‌های شبکه به‌طور کلی به شکل الگوریتم‌های مدیریت صف هستند. این نوع راه حل مورد توجه گروه کاری IETF AQM بوده‌است. نمونه‌های قابل توجه عبارتند از: نمونه‌های قابل توجهی از راه حل‌هایی که نقاط پایانی را هدف قرار می‌دهند عبارتند از: این مشکل همچنین ممکن است با کاهش اندازه بافر در
رمان سیندخت نوشته علی محمد افغانی است. این رمان، تصویری از جامعه‌ای رو به مدرن شدن، زندگی طبقات مختلف اجتماعی و از همه پررنگ‌تر، جایگاه اجتماعی زنان را با حوصله، دقت و جزئیات فراوان، ارائه می‌کند. کتاب سیندخت، رمانی به سبک نگارش قرن نوزدهم اروپاست، نوعی رئالیسم اجتماعی ایرانی. زنانی از هر دست، از ظالم‌ترین و مظلوم‌ترین، همه اسیر یک دنیای مردانه و قوانین ساخته‌ی مردان هستند. اتفاقا جهان «بالزاک» هم همین است؛ زنان؛ خوب یا بد، همه اسیرند، اسیر مردانی نامرتبط و دنیایی مردانه. این داستان اجتماعی در شهر اهواز
و دنیایی مردانه. این داستان اجتماعی در شهر اهواز روایت می‌شود. مهندس بهمن فرزاد، که مدیر عامل کارخانه‌ی روغن موتور اهواز است، به سیندخت، دختری که در کارخانه مشغول کار شده علاقمند می‌شود. سیندخت با نوشتن نامه‌ای به بهمن که در آن سختی‌ها و ناملایمات زندگی‌اش را شرح داده سعی می‌کند او را از ازدواج با خودش منصرف کند. کتاب سیندخت از سال ۱۳۶۴ براى انتشار در اختیار مؤسسه انتشارات نگاه بوده است، این کتاب پیش از آن توسط انتشارات امیرکبیر به همت عبدالرحیم جعفرى منتشر مى‌شد. در بخشی از کتاب سیندخت می‌خوانیم: این دو
مى‌شد. در بخشی از کتاب سیندخت می‌خوانیم: این دو موجود بیچاره و ترسان خواهر و برادر ناتنى من‌اند که مادرشان رفته است و اکنون من براى آن‌ها به منزله مادر و شاید در یک تعبیر همچنین پدر هستم. شما وضع سرخورده و حرمان‌زده آن‌ها را که جوجه‌هایى بودند که سایه باز را روى سر دیده باشند مشاهده کردید. کوشیدید با آن‌ها دوست بشوید ولى موفق نشدید. گفتید که شما به حکم یک خوى طبیعى ذاتاً بچه دوست هستید و به راحتى مى‌توانید با آن‌ها گرم بگیرید و دوست بشوید. شرح دادید، در آلمان در پانسیونى بودید که زنان بى‌شوهر در آن فراوان
در پانسیونى بودید که زنان بى‌شوهر در آن فراوان بودند. این زنان کودکانى داشتند بى‌پدر که روزها و چه بس شب‌ها آن‌ها را در باغ پانسیون رها مى‌کردند و پى کار یا تفریح خود مى‌رفتند. تو با همه آن‌ها طرح دوستى ریخته بودى.
شلغم میوهٔ بهشته رمانی اثر نویسنده اهل ایران، علی‌محمّد افغانی است که در سال ۱۳۵۵ در تهران منتشر شد. این کتاب روایت دو خانواده ایرانی با دیدگاه و سبک متفاوت از زندگی است که پسر ۱۲ ساله یکی از این دو خانواده به نام عابدین از شدت علاقه به شلغم و خوردن مداوم آن، روز به روز چاق‌تر می‌شود و هیچ‌کس هم علت این اتفاق را نمی‌فهمد.
دارکوب‌های سیاه سرده‌ای از دارکوب‌های تنومند است که معمولاً ۳۵ تا ۴۵ سانتی‌متر طول دارند. نمایندگانی در آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا و آسیا دارد. برخی از گونه‌های آمریکای جنوبی در معرض خطر هستند. اعتقاد بر این بود که این گونه نزدیک به سردهٔ آمریکایی "نوک‌عاجی‌ها" است، اما بخشی از دودمان کاملاً متفاوت دارکوب‌ها است. زیستگاه زادآوری آنها مناطق جنگلی با درختان بزرگ است، جایی که آنها در یک حفره بزرگ در یک درخت مرده یا یک بخش مرده از یک درخت لانه می‌کنند. آنها ممکن است هر سال یک حفره جدید بکنند و زیستگاهی برای
است هر سال یک حفره جدید بکنند و زیستگاهی برای دیگر پرندگان بزرگ ایجاد کنند. ساکنان دائمی غیرمهاجر هستند. آنها عمدتاً با پوشش سیاه و با رنگ قرمز روی تاج سر هستند که اغلب به صورت کاکل هستند. بیشتر گونه‌ها دارای بخش‌هایی از پرهای سفید مخصوصاً روی سر هستند و برخی دیگر دارای نشانه‌های قرمزرنگ اضافی در چهره هستند. این سرده شش گونه دارد.
سکوهای ذخیره خارجی (ESP) اجزای کلیدی ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) هستند. هر سکو از فولاد ساخته‌شده‌است و به عنوان یک پالت خارجی عمل می‌کند که می‌تواند قطعات یدکی را که به عنوان واحدهای جایگزین مداری (ORUs) نیز شناخته می‌شوند، برای ایستگاه فضایی نگهداری کند. به عنوان یک سکوی تحت فشار نیست، اما برای تأمین نیروی‌گرمایی برخی از تجهیزات ذخیره شده به برق نیاز دارد. ORUها از طریق مکانیزم‌های پیوست قابل آزادسازی پرواز (FRAM) به ESP متصل می‌شوند، مطابق با صفحات شاهد که ORU را با سکو جفت می‌کند. در حالی که ESP-1 از
که ORU را با سکو جفت می‌کند. در حالی که ESP-1 از نظر شکل یکتا می‌باشد، ESP-2 و ESP-3 براساس مدل قابل نصب حامل‌های باریکپارچه (ICC) که برای حمل بارهای بدون فشار در داخل محوطه بار شاتل فضایی طراحی شده‌اند. ESP-1 با اس‌تی‌اس-۱۰۲ به ایستگاه فضایی بین‌المللی منتقل شد، ESP-2 در مأموریت اس‌تی‌اس-۱۱۴ 'بازگشت به پرواز' و ESP-3 در مأموریت اس‌تی‌اس-۱۱۸ پرواز کرد. ESP-1. اولین سکوی انبار خارجی، به نام ESP-1، درطول دومین مأموریت راه‌پیمایی فضایی شاتل فضایی اس‌تی‌اس-۱۰۲ در ۱۳ مارس ۲۰۰۱ بر روی پین کناری در بدنه خارجی
در ۱۳ مارس ۲۰۰۱ بر روی پین کناری در بدنه خارجی قطعه آزمایشگاهی نصب شد. این کار توسط قطعه یونیتی صورت می‌گیرد و دارای دو نقطه اتصال برای ذخیره ORU می‌باشد. ESP-1 در قسمت پایین یک ناو یکپارچه باربری به مدار منتقل شد. این دستگاه از سایر ESPها و ELCها کوچک‌تر است و تقریباً دارای عرض و طول است و شکل متفاوتی دارد. ESP-1 دارای ORUهای زیر است: ESP-2. ESP-2 از مجموعه‌کیل یوک خود (که در مدارگرد باقی ماند) جدا شد و با کمک بازوی روباتیک شاتل‌فضایی‌دیسکاوری و دو فضاپیمای در طول مأموریت STS-114، نصب شد. ESP-2 با هشت
در طول مأموریت STS-114، نصب شد. ESP-2 با هشت سایت FRAM بسیار بزرگ‌تر از ESP-1 می‌باشد که فضایی را برای حداکثر هشت قطعه یدکی (ORU) ایجاد می‌کند. این سکو مانند ESP-1، از قطعه یونیتی پشتیبانی می‌کند. با این حال ESP-2، بر خلاف ESP-1 با استفاده از یک دستگاه تخصصی ESP Attachment (ESPAD) به قفل هوایی مشترک Quest متصل می‌شود. ESP-2 و ESP-3 مدل‌های قابل نصب ناو یکپارچه باربری می‌باشند و ابعاد یکسانی دارند، تقریباً دارای طول و عرض می‌باشد. ORUها در ESP-2 عبارتند از: یادداشت: ESP-3. ESP-3 از مجموعه‌کیل یوک خود (که در
ESP-3. ESP-3 از مجموعه‌کیل یوک خود (که در مدارگرد باقی ماند) جداشد و در ۱۴ اوت ۲۰۰۷ در طول مأموریت شاتل فضایی STS-118 بر روی سازه P3 در UCCAS-1 نصب شد. ESP-3 دارای هفت محل اتصال برای قطعات یدکی و مجموعه‌های ISS، به نام واحدهای جایگزین مداری (ORU) می‌باشد. این سکو همچنین دارای نرده‌ها و نقاط اتصال برای اتصالات و تکیه‌گاه‌های پا است که باعث می‌شود فضانوردان بتوانند هنگام کار با ORUها در ESP-3 از آن‌ها استفاده‌کنند. ESP-3، مانند ESP-2، مدل‌های قابل نصب ناو یکپارچه باربری هستند و ابعادی مشابه دارند، تقریباً
باربری هستند و ابعادی مشابه دارند، تقریباً دارای طول ۸٫۵ فوت و عرض ۱۴فوت می‌باشند. ESP-3 دارای دو وسیله‌قابل اتصال برای کمک به استقرار است. ESP-3 اولین عنصر اصلی ایستگاه بود که به‌طور کامل به صورت رباتیک نصب‌شد و فقط از بازوهای‌رباتیک‌شاتل و ایستگاه، یک سیستم دوربین اسکله خارجی (BCS) و یک وسیله رادیاتور فتوولتائیک Grapple Fixture (PVRGF) استفاده‌کرد. فضانوردان در هفتمین روز مأموریت STS-118 این سکو را به صورت رباتیک بر روی بخش سازه‌ای P3 ایستگاه نصب کردند. در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰، بازوی رباتیک ایستگاه دوباره برای
۱۲ ژانویه ۲۰۱۰، بازوی رباتیک ایستگاه دوباره برای جابجایی ESP-3 از بخش سازه‌ایP3 محل UCCAS-1 مورداستفاده‌قرارگرفت. با بازو گرفته شد و سپس به پایین تیره‌ی‌پشت ایستگاه روی ترابری سیار منتقل شد. سپس ESP-3 به محل جدید خود در قسمت پایینی بخش خرپا S3 در سایت PAS-3 متصل‌شد. جابجایی بستر ذخیره‌سازی راه را برای نصب Express Logistics Carrier -3 در طول STS-134 بازکرد. ORU (در حال حاضر) نصب‌شده در ESP-3 عبارتنداز: یادداشت: FRAM-2 در اصل مکان مخزن NTA (SN0005) بود که در ESP-3 پرتاب شد، در طول STS-124 با NTA تخلیه‌شده
ESP-3 پرتاب شد، در طول STS-124 با NTA تخلیه‌شده (SN0002) از سازهS1 تعویض‌شد. آن واحد شکست خورده بعداً با قرار دادن FHRC در STS-126 برگردانده‌شد. FRAM-3 مکان قطعه پمپ (PM) SN0006 بود که توسط خدمه STS-127 اضافه‌شد. خدمه ISS Exp 38 پمپ PM SN0006را با PM SN0004 شکست خورده از سازه S1 در طی 2 EVA در ۲۱ و ۲۴ دسامبر ۲۰۱۳ تعویض‌کردند و PM SN0004 را روی MBS ORU POA برای ذخیره‌سازی بعدی گذاشتند. درنهایت (در اکتبر ۲۰۱۴) به‌جای ESP-3 FRAM-3 در ESP-2 FRAM-1 ذخیره شد. FRAM-4 مکان یک CMG و قاب بود و هر دو در ۱۳ اوت ۲۰۰۷
مکان یک CMG و قاب بود و هر دو در ۱۳ اوت ۲۰۰۷ در طول STS-118 حذف‌شدند. قاب‌پشتیبانی روی ESP-2 قرارگرفت، CMG در Z1 نصب شد. CMG ناموفق برروی قاب CMG در ESP-2 FRAM-5 قرارگرفت و بعداً توسط STS-124 به زمین بازگشت.
کاروان عمر: خاطرات سیاسی و فرهنگی هفتاد سال عمر کتابی از احمد اقتداری، نویسنده و تاریخ‌نگار ایرانی است. این کتاب که در سبک خودزندگی‌نامه نوشته شده‌ است، زندگی و خاطرات نویسنده را تا سن حدود هفتادسالگی در بر می‌گیرد. این کتاب به زبان فارسی نوشته شده و نخستین بار در سال ۱۳۷۲ خورشیدی، در تهران و در ۳۸۶ صفحه به چاپ رسیده‌ است. اقتداری خاطراتش را در این کتاب به چهار بخش تقسیم کرده‌است که عبارت‌اند از «جوانی و نشاط زندگانی»، «خاطرات سی سال معلمی»، «خاطرات چهل سال وکالت دادگستری» و «حاصل عمر». منتقدانی که به
سال وکالت دادگستری» و «حاصل عمر». منتقدانی که به کاروان عمر پرداخته‌اند، غالباً آن را گزارشی دقیق و گیرا از زندگی نویسنده دانسته و بیشتر به خاطرات اقتداری از ماجراهایی که در سفرهایش اتفاق افتاده‌است، توجه کرده‌اند؛ با این حال، اشعاری را که او در جای‌جای کتاب نوشته‌ است، دارای معایب فنی برشمرده‌اند. عباس پرتوی مقدم در نقدی که بر این کتاب نوشته‌ است، قلم صریح نویسنده را یکی از ویژگی‌های مهم "کاروان عمر" می‌داند و مهم‌ترین دغدغهٔ اقتداری در این کتاب را «نادیده‌گرفتن تاریخ و هویت ملی» عنوان می‌کند. پیش‌زمینه.
تاریخ و هویت ملی» عنوان می‌کند. پیش‌زمینه. انتشار کتاب‌هایی با موضوعات خاطره‌نویسی و شرح حال در سال‌های دههٔ ۷۰ خورشیدی افزایش یافت و توجه مخاطبان حوزهٔ نشر را به خود جلب کرد. بیشتر نویسندگان این کتاب‌ها، سیاست‌مداران بودند که در خاطرات‌شان به تعامل‌های خود با دیگر اصحاب قدرت می‌پرداختند و سهم محققان و معلمان در نوشتن کتاب‌هایی با موضوع شرح حال، کمتر بود. در این میان، کتاب "کاروان عمر" از آن جهت که نویسندهٔ آن هم سیاستمدار بود و هم محقق و معلم، اهمیت خاصی داشت. نویسنده. احمد اقتداری (۳ خرداد ۱۳۰۴ – ۲۷
داشت. نویسنده. احمد اقتداری (۳ خرداد ۱۳۰۴ – ۲۷ فروردین ۱۳۹۸) ایران‌شناس، پژوهشگر خلیج فارس و جغرافیای تاریخی و فرهنگی مناطق جنوبی ایران و استاد دانشگاه ایرانی بود. عمدهٔ شهرت اقتداری به علت پژوهش در حوزهٔ خلیج فارس است و به همین علت به «پدر مطالعات خلیج فارس» مشهور است. کتاب "خلیج فارس از دیرباز تا کنون" به قلم اقتداری، جایزهٔ ویژهٔ یونسکو در ایران را به خود اختصاص داده و کتاب "تاریخ مسقط و عمان، بحرین و قطر و روابط آن‌ها با ایران" نیز مورد تقدیر قرار گرفته‌است. نگارش و انتشار. کتاب "کاروان عمر" با
گرفته‌است. نگارش و انتشار. کتاب "کاروان عمر" با زیرعنوان "خاطرات سیاسی و فرهنگی هفتاد سال عمر"، خودزندگی‌نامه‌ای است به زبان فارسی که احمد اقتداری آن را نوشته و خود نیز به عنوان ناشر، آن را منتشر کرده‌است. البته چاپ کتاب در چاپخانهٔ انتشارات علمی و فرهنگی انجام شد. اقتداری در بخش «حاصل عمر» پس از فهرست نمودن مقاله‌های چاپ‌نشده‌اش، تاریخ را ۲۹ خرداد ۱۳۷۰ ذکر کرده‌است. با این حال، نگارش نهایی "کاروان عمر" در آبان ۱۳۷۱ پایان گرفته‌است. این کتاب در سال ۱۳۷۲ خورشیدی در تهران، با حروف‌چینی آی.بی. ام، در ۳۸۶ صفحه
در تهران، با حروف‌چینی آی.بی. ام، در ۳۸۶ صفحه و به شمارگان ۱٬۰۰۰ نسخه به چاپ رسیده‌است. این کتاب در قطع وزیری، به دو شیوهٔ جلد شومیز و جلد گالینگور چاپ شده‌است. قیمت آن در زمان انتشار، ۴٬۰۰۰ ریال بوده‌است که در پشت جلد شومیز مندرج است. اقتداری "کاروان عمر" را پس از انتشار نسخهٔ ادغام‌شدهٔ دو کتاب اولش ذیل عنوان "لارستان کهن و فرهنگ لارستانی" و پیش از تصحیح و انتشار "دیوان شیدای گراشی"، و نیز پیش از نگارش کتاب "سایهٔ سیمرغ" منتشر کرد. همچنین میان آثار چاپ‌نشدهٔ اقتداری، کتابی با عنوان "خاکستر" و با زیرعنوان
اقتداری، کتابی با عنوان "خاکستر" و با زیرعنوان "خاکستری برجای‌مانده از آتش کاروان عمر" ذکر شده‌است که به دیگر خاطرات او می‌پردازد. درون‌مایه. موضوع "کاروان عمر"، خاطرات سیاسی و فرهنگی نویسنده است و در چهار بخش نوشته شده‌است: پس از این چهار بخش، فهرست اعلام شامل اسامی شخصیت‌ها، مؤسسات و مکان‌های جغرافیایی در صفحات ۲۹۵ تا ۳۱۴ آمده‌است. آخرین صفحات "کاروان عمر" را عکس‌هایی از نویسنده، خانوادهٔ او و دوستان و همکارانش تشکیل می‌دهند که در ۷۲ صفحه (از صفحهٔ ۳۱۵ تا ۳۸۶) چاپ شده‌است. همچنین چندین نمونه از نامه‌های
۳۸۶) چاپ شده‌است. همچنین چندین نمونه از نامه‌های دریافتی اقتداری در قسمت‌های پایانی کتاب ارائه شده‌است. در بخش‌های مختلف کتاب، چند قطعه شعرِ سرودهٔ نویسنده درج شده‌است که بیان‌گر احوال و احساسات اوست. بخش اول: جوانی و نشاط زندگانی. نویسنده در صفحات اولیهٔ کتاب، خود و خاندانش را به اختصار معرفی کرده و از بزرگان خاندانش همچون پدرش مرتضی‌قلی‌خان و جدش فتحعلی‌خان بیگلربیگی نام برده‌است. او در ادامه به چگونگی تحصیلات مقدماتی، خدمت سربازی و سپس آشنایی با عبدالرحمان فرامرزی و حسین علاء پرداخته که به انتصابش به
فرامرزی و حسین علاء پرداخته که به انتصابش به ریاست ادارهٔ فرهنگ لارستان انجامید. شرح تلاش‌های اقتداری برای همگانی‌شدن سوادآموزی و احداث مدارس متعدد در مناطق جنوبی ایران، در صفحات بعدی "کاروان عمر" آمده‌است. او سپس به ماجرای مخالفتش با کاندیداتوری فرامرزی در انتخابات شانزدهمین دورهٔ مجلس شورای ملی (۱۳۲۸) و جریان این انتخابات خونین می‌پردازد. اقتداری در ادامه، ماجرای شهردار شدنش در لار و نامزدی‌اش برای مجلس بیست و یکم شورای ملی (۱۳۴۲) را توضیح داده‌است. در بخش دیگری اقتداری فعالیت‌های علمی خود را شرح
در بخش دیگری اقتداری فعالیت‌های علمی خود را شرح داده‌است. کناره‌گیری از شهرداری لار، شروع اشتغال به وکالت دادگستری و چگونگی انتشار اولین کتاب‌هایش با عنوان‌های "فرهنگ لارستانی" و "لارستان کهن" در سال ۱۳۳۴ خورشیدی از جمله موضوعاتی است که در این قسمت از کتاب شرح داده شده‌است. آشنایی نویسنده با ایران‌شناسانی چون ایرج افشار، منوچهر ستوده، محمدتقی دانش‌پژوه، عباس زریاب خویی و شماری دیگر از محققان این عرصه در کتاب آمده‌است و اقتداری از مباحثات شکل‌گرفته در این گردهمایی‌ها، نکات قابل‌توجهی را نوشته‌است. بیشترین
نکات قابل‌توجهی را نوشته‌است. بیشترین حجم کتاب در این بخش، مربوط به مقطع زمانی سال‌های ۱۳۴۳ تا ۱۳۴۸ خورشیدی است. دورانی که اقتداری به استخدام سازمان جلب سیاحان درآمد و به عنوان کارشناس گردشگری به سفرهای داخلی و خارجی متعددی پرداخت. او همچنین از این فرصت برای مطالعه و فعالیت‌های پژوهشی استفاده کرد. این بخش از کتاب شامل خاطراتی است که طی این سفرها (به خصوص سفر در کرانه‌های شمالی و جنوبی خلیج فارس و دریای عمان) و در ارتباط با شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی آن مناطق اتفاق افتاده‌است. همچنین او در این بخش به تحقیقاتش
افتاده‌است. همچنین او در این بخش به تحقیقاتش در سواحل جنوبی ایران برای نوشتن کتاب‌هایی چون "خلیج فارس"، "آثار شهرهای باستانی" و "آثار و بناهای تاریخی خوزستان" پرداخته‌است. سفر به کشورهای اروپایی و مدیترانه‌ای، بازدید از موزه‌های و مراکز دانشگاهی آن کشورها و مناظره و گفتگو با شخصیت‌های فرهنگی آن مناطق و همچنین شرکت در سمینارها و کنگره‌های ایران‌شناسی، از دیگر خاطرات اقتداری است که در این قسمت از "کاروان عمر" منعکس شده‌است. او در اواخر این بخش، شماری از دانشمندان رشته‌های تاریخ، ادبیات و حقوق را یاد کرده و
رشته‌های تاریخ، ادبیات و حقوق را یاد کرده و به صورت مختصر، به معرفی آن‌ها و روابطش با آن افراد اشاره کرده‌است. افرادی چون موسی عمید، محمد مصدق، محمدتقی بهار و محمدعلی سدیدالسلطنه از آن جمله‌اند. یکی از مفصل‌ترین معرفی‌ها در این قسمت، مربوط به حبیب یغمایی، مدیر مجلهٔ "یغما"، می‌باشد. البته بیشتر حجم این معرفی را بازنشر مقاله‌ای با عنوان «سفری همراه با کالبد استاد سخن فارسی، حبیب یغمایی» پر کرده‌است که نخستین بار در سال ۱۳۶۳ در مجلهٔ "راه و بار" منتشر شده بود. در پایانی‌ترین صفحات این بخش هم اقتداری به شرح
در پایانی‌ترین صفحات این بخش هم اقتداری به شرح جنگ قلعهٔ گراش پرداخته و به صورت مختصر، زمینه‌ها، ماجراها و نتایج آن جنگ را از منابع دیگر نقل کرده‌است. بخش‌های دوم و سوم: خاطرات معلمی و وکالت. اقتداری در دومین بخش از کتاب با عنوان «خاطرات سی سال معلمی»، دوازده خاطره از دوران سی‌سالهٔ تدریس خود در مدارس و دانشگاه‌ها را نقل کرده‌است. او در سومین بخش که «خاطرات چهل سال وکالت دادگستری» نام‌گذاری شده‌است نیز دوازده خاطرهٔ دیگر، از چهل سال اشتغال به حرفهٔ وکالت دادگستری نقل کرده‌است. ایرج افشار در مجلهٔ "آینده"،
نقل کرده‌است. ایرج افشار در مجلهٔ "آینده"، خاطرات این بخش‌ها را «حکایتی روشن از بی‌عدالتی همیشگی» قلمداد کرده‌است. بخش چهارم: حاصل عمر. اقتداری در آخرین فصل از "کاروان عمر"، ابتدا به معرفی تمامی کتاب‌ها، مقاله‌ها و دیگر نوشته‌هایی پرداخته که تألیف، ترجمه و تصحیح نموده‌است. او در این قسمت، ۲۳ جلد کتاب و ۱۰۷ عنوان مقاله را که تا زمان انتشار "کاروان عمر" چاپ کرده و نیز عنوان ۵۰ مقاله‌ای که در کتاب "کِشتهٔ خویش" گردآورده را فهرست کرده‌است. همچنین نام ۱۰ کتاب زیر عنوان «آماده برای چاپ» ذکر شده که بیشتر در
زیر عنوان «آماده برای چاپ» ذکر شده که بیشتر در موضوعات مربوط به نواحی ساحلی خلیج فارس است. در بین آثار اقتداری، ترجمه‌هایی از کتاب‌ها و مقالات ایران‌شناسان اروپایی نیز به چشم می‌خورد. بازخورد. فرهاد طاهری در "دانشنامهٔ ایران"، "کاروان عمر" را گزارشی دقیق و بی‌پرده از جنبه‌های مختلف زندگی اقتداری می‌داند. جلال متینی در مجلهٔ "ایران‌شناسی"، "کاروان عمر" را مانند رمانی گیرا و پرجاذبه و با نثری روان توصیف کرده‌است. او همچنین شرح‌های اقتداری از سفرهایش و خاطره‌های بخش‌های معلمی و وکالت (فصل‌های دوم و سوم کتاب)
بخش‌های معلمی و وکالت (فصل‌های دوم و سوم کتاب) را مورد توجه قرار داده و آن‌ها را خواندنی دانسته‌است. کیانوش کیانی هفت‌لنگ، دارای مدرک دکترای جغرافیای انسانی و همکار مطالعاتی اقتداری، نیز خاطرات سفرهای خارجی اقتداری و دفاع کردن او از نام خلیج فارس در مجامع بین‌المللی، به خصوص در کشورهای عربی را مورد توجه قرار داده و "کاروان عمر" را کتابی خواندنی توصیف کرده‌است که می‌توان از آن استفاده‌های خوبی کرد. ایرج افشار در مطلبی در مجلهٔ "آینده"، قلم اقتداری را استوار، شیرین و باکشش، و اشعاری که او در قسمت‌های مختلف
شیرین و باکشش، و اشعاری که او در قسمت‌های مختلف کتاب نوشته‌است را دارای معایب فنی دانسته‌است. اقتداری در شرح رویدادهای سیاسی زندگی‌اش، تنها به ذکر مناسبات خود با سیاست‌مداران و نهاد قدرت نپرداخته و مطلب را در حیطهٔ اجتماع نیز بررسی کرده‌است؛ به گونه‌ای که شرایط و زمینه‌های اجتماعی، فرهنگی، مذهبی و اقتصادی و همچنین نسبت و ارتباط خود با گروه‌های مختلف اجتماعی را مورد توجه قرار داده‌است. او همچنین ضمن تشریح اقدامات فرهنگی خود، تصویری هم از وضعیت اقتصادی و اجتماعی مردم لارستان ارائه داده‌است. این نوع داده‌ها
مردم لارستان ارائه داده‌است. این نوع داده‌ها دربارهٔ مناطقی که دور از مرکز قرار دارند و کمتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، به اهمیت "کاروان عمر" افزوده‌است. عباس پرتوی مقدم، جایی که اقتداری فعالیت‌های علمی خود را شرح می‌دهد را از مهم‌ترین بخش‌های این کتاب به‌شمار می‌آورد. او مهم‌ترین دغدغهٔ اقتداری در "کاروان عمر" را «نادیده گرفتن تاریخ و هویت ملی» عنوان می‌کند و عمده‌ترین ویژگی‌های کتاب را در سه نکته برمی‌شمرد که عبارت‌اند از:
مختار قابیلولی آبلیازوف ( و ؛ (زاده ۱۶ مه ۱۹۶۳) تاجر و فعال سیاسی قزاق است که به عنوان رئیس هیئت مدیره بانک توران عالم (BTA) فعالیت می‌کرد. و یکی از بنیانگذاران و رهبر حزب سیاسی ثبت نشده انتخاب دموکراتیک قزاقستان (QDT) است. او رئیس سابق شرکت دولتی شرکت بهره‌برداری شبکه برق قزاقستان (KEGOC) و همچنین مدت کوتاهی سمت وزیر انرژی، صنعت و تجارت کابینه بالگیمبایف را پیش از استعفا و پیوستن به مخالفان رئیس‌جمهور نورسلطان نظربایف بر عهده داشت. در نوامبر ۲۰۰۱، او به همراه دیگر مقامات دولت سابق قزاقستان، حزب انتخاب
همراه دیگر مقامات دولت سابق قزاقستان، حزب انتخاب دموکراتیک قزاقستان (QDT) را تأسیس کرد. در نتیجه، آبلیازوف در مارس ۲۰۰۲ به اتهام کلاهبرداری مالی و سوء استفاده سیاسی تا زمان عفو نظربایف در سال ۲۰۰۳ زندانی شد. پس از آزادی از زندان، فعالیت‌های رسمی سیاسی خود را با مخالفان متوقف کرد. بانک بی‌تی‌ای. در سال ۱۹۹۸، آبلیازوف همراه با کنسرسیومی از سرمایه‌گذاران قزاق، وامی را برای خرید سهام بانک توران عالم در یک حراج خصوصی به مبلغ ۷۲ میلیون دلار به دست آورد. بعدها وام را پس داد. این بانک بعداً به بانک بی‌تی‌ای مشهور