payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نورمن ارمیتاژ (؛ ۱ ژانویه ۱۹۰۷ – ) ورزشکار شمشیربازی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
نیت جونز (؛ زادهٔ ) ورزشکار بوکس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
نیکسون کیپروتیچ (؛ زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۶۲) ورزشکار دو و میدانی اهل کنیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
نیکولای کیروف (؛ زادهٔ ۲۲ نوامبر ۱۹۵۷) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
نیکولای مارسکو (; – 1938) ورزشکار راگبی ۱۵ نفره اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
نیکی بایکانی (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل یونان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
نیلز انگدال (؛ ۴ نوامبر ۱۸۹۸ – ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۳) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
نیلز سندستروم (؛ ۹ اوت ۱۸۹۳ – ۱۷ ژوئن ۱۹۷۳) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
نیلز فریکبرگ (؛ ۱۳ مارس ۱۸۸۸ – ۱۳ دسامبر ۱۹۶۶ (aged 78)) ورزشکار دو و میدانی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
نینا دمبازه (؛ 23 may 1919 – ) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
نیکولای مونتئانو (؛ زادهٔ ۷ دسامبر ۱۹۵۱) بازیکن هندبال اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
نسل ان-پو (هانگول: N포세대؛ Hanja: N抛世代؛ RR: "N-posedae"، «نسل بیخیال بسیاری چیزها» در کره جنوبی اصطلاح جدیدیست که اشاره به افرادی دارد که از چیزهای زیادی در زندگی دست کشیده‌اند. این نسل ابتدا به عنوان نسل سامپو شناخته شد اما بعدتر مفهومی گسترده‌تر پیدا کرد و به نسلی که از بی‌نهایت چیزها دست‍کشیده شناخته شد. نسل سامپو به نسلی گفته می‌شود که سه چیز را رها کرده‌است: دوران آشنایی، ازدواج و بچه‌دار شدن. نسل اوپو اما دو چیز دیگر را نیز به این لیست اضافه کرده و بیخیال داشتن خانه و شغل شده‌است. نسل چیلپو به نسلی گفته
داشتن خانه و شغل شده‌است. نسل چیلپو به نسلی گفته می‌شود که کنار گذاشتن امید/سرگرمی و روابط انسانی را نیز به موارد اوپو اضافه کرده‌اند. در حال حاضر، بسیاری از جوانان ۲۰ تا ۳۰ ساله در کره جنوبی به این دلیل که از لحاظ اقتصادی توانایی سرپرستی و تشکیل خانواده و حتی پرداخت هزینه‌های خود را ندارند، از آشنایی با جنس مخالف و ازدواج و بچه‌دار شدن صرف نظر می‌کنند. فشارهای اجتماعی مانند افزایش قیمت‌ها، هزینه‌های تحصیل، کمبود شغل و قیمت خانه جزو عواملی است که سبب دامن زدن به این قبیل تصمیمات شده. افراد متعلق به نسل
زدن به این قبیل تصمیمات شده. افراد متعلق به نسل ان-پو به عنوان نسل سامپو نیز شناخته می‍شوند. در اصطلاحی مشابه، ژاپنی‌ها برای اشاره به این دسته از افراد از عبارت نسل ساتوری استفاده می‌کنند. پیدایش و گسترش کلمه. این عبارت، اصطلاح جدیدی است که توسط گروه ویژه برنامه‌ریزی کیونگ‌هیانگ شینمون &lt;SpeakingaWelfare Country&gt; در سال ۲۰۱۱ ابداع شد. گروه مطبوعاتی فوق «نسل سامپو» را جوانانی معرفی کرد که به دلیل هزینه‌های گزاف زندگی مانند عدم امنیت شغلی، بازپرداخت وام‌های دانشجویی و اشتغال به مشاغل موقتی و افزایش قیمت
دانشجویی و اشتغال به مشاغل موقتی و افزایش قیمت مسکن، اموری همچون آشنایی، ازدواج، فرزندآوری، را به تأخیر می‌اندازند. " این اصطلاحی ابداع شده‌است تا نشان دهد بار خانواده‌های کره‌ای که رفاه را بر دوش گرفته‌اند که دولت مسئول نیست، به نقطه بحرانی رسیده‌است و در نهایت به وضعیت فروپاشی شکل سنتی خانواده رسیده‌است. بازار داخلی کره در حال کوچک شدن است و اقتصاد این کشور به صادرات حجیم وابسته است. این کشور را می‌توان به عنوان کشوری تعریف کرد که رکود تورمی در آن به دلیل رشد اقتصادی پایین معمول است و در نتیجه آن
به دلیل رشد اقتصادی پایین معمول است و در نتیجه آن دستمزدهای بسیار پایینی پرداخت می‌شود که در کنار افزایش قیمت‌ها هزینه‌های زندگی افزایش میابد و شرایط زندگی اسفناک می‌شود. عبارت فوق از این زمان به بعد از طریق رسانه‌های مختلف، محافل سیاسی و اینترنت به صورت اجتماعی گسترش یافت و به اصطلاحی نمادین برای افشای زندگی جوانان و چالش‌های جامعه ما تبدیل شد. نه تنها کره بلکه ایالات متحده نیز که می‌گوید استقلال فرزندان تا سن ۲۰ سالگی به دلیل بیکاری شدید در دوران متاخر سختتر شده و از این رو نسل هزاره که تا چند سال پیش
سختتر شده و از این رو نسل هزاره که تا چند سال پیش مورد توجه قرار گرفته بود را می‌توان به نسل سامپو در کره تشبیه کرد.
Waithood (تکواژ چندوجهی ساخته‌شده از واژه Wait "انتظار" و adulthood" بزرگسالی") دوره‌ای از در جازدن در زندگی فارغ التحصیلان دانشگاهی بیکار جوان در کشورها یا مناطق مختلف صنعتی و در حال توسعه، عمدتاً در خاورمیانه، شمال آفریقا (MENA) و هند است. علت آن هم این است که تخصص آنها هنوز به‌طور گسترده کاربردی یا مورد نیاز نیست. «Waithood » به عنوان «نوعی نوجوانی طولانی مدت» و «زمان گیج‌کننده‌ای که در آن بخش زیادی از جوانان بهترین سال‌های خود را در انتظار سپری می‌کنند» توصیف می‌شود. این مرحله‌ای است که مشکلات جوانان
توصیف می‌شود. این مرحله‌ای است که مشکلات جوانان منجر به یک وضعیت ناتوان‌کننده درماندگی و عدم استقلال می‌شود. یکی از مفسران استدلال می‌کند که Waithood را می‌توان با بررسی نتایج و پیوندهایش در: آموزش، اشتغال، مسکن، اعتبار و ازدواج درک کرد. این نئولوژی در سال ۲۰۰۷ توسط دانشمند علوم سیاسی دایان سینگرمن ابداع شد.
مارمیت () یک پخشینه غذایی خوشمزه بر پایه عصاره مخمر است که توسط دانشمند آلمانی یوستوس فون لیبیش اختراع شده‌است. این فراورده که از محصولات جانبی آبجوسازی حاصل می‌شود توسط شرکت انگلیسی یونیلیور تولید می‌گردد. مارمیت منبع گیاهی ویتامین‌های گروه ب از جمله ویتامین مکمل ب ۱۲ می‌باشد. روش سنتی استفاده از آن کشیدن لایه بسیار نازکی از آن بر روی نان تست کره‌ایی است. در سال ۲۰۰۰، روان‌شناس مشهور مالتی، ادوارد دوبونو به یک کمیته دفتر خارجه بریتانیا توصیه کرد که درگیری اعراب و اسرائیل ممکن است تا حدی به دلیل سطوح پایین
و اسرائیل ممکن است تا حدی به دلیل سطوح پایین روی باشد که در افرادی که تنها نان فطیر می‌خورند وجود دارد. (به عنوان مثال پیتا نان تخت). ادوارد دوبونو استدلال کرد که سطح پایین روی منجر به افزایش پرخاشگری می‌شود. او پیشنهاد کرد که برای جبران مارمیت (عصاره مخمر) به منطقه ارسال شود.
تلینگیت؛ همچنین به املای تلینکیت؛ مردمان بومی ساحل شمال غربی آمریکای شمالی هستند. زبان آنها زبان لینکیت (تلفظ شده [ɬɪ̀nkɪ́tʰ]) که به معنای «مردم جزر و مد» است. نام روسی "" (از یک اصطلاح زبان آلوتیق برای رشته لب آویز که توسط زنان استفاده می‌شده‌است) یا آلمانی نام ممکن است با اشاره به مردم در ادبیات تاریخی قدیمی تر، مانند نقشهٔ آمریکای روسیه توسط گریگوری شلیخوف در سال ۱۷۹۶ مواجه شویم. برخلاف بسیاری از جوامع گوناگون که بر پایهٔ پدرسالاری عمل می‌کند، جامعهٔ تلینگیت بر اساس مادر سالاری می‌گردد. بدین معنی که در
بر اساس مادر سالاری می‌گردد. بدین معنی که در این سیستم خویشاوندی نوزادان از طرف طایفهٔ مادر به هم منسوب می‌شوند. دارایی و مسئولیت‌های اجتماعی یا فامیلی از مادر به ارث برده می‌شود. فرهنگ و جامعه آنها در جنگلهای بارانی معتدل جنوب شرقی سواحل آلاسکا و مجمع الجزایر اسکندر واقع در غرب اقیانوس آرام ایجاد و پرورش یافته‌است. مردم تلینگیت فرهنگ پیچیده شکارچی-گردآورنده را بر اساس یکنوع مدیریت تقریباً بی تحرک مراکز ماهیگیری حفظ کرده‌اند. یک گروه ساکن در اراضی داخلی، معروف به تلینگیت زمینی، در بخش شمال غربی استان
معروف به تلینگیت زمینی، در بخش شمال غربی استان بریتیش کلمبیا و منطقه جنوبی یوکان در کانادا ساکن هستند. قلمرو. از لحاظ تاریخی، بزرگترین منطقه ای که مردم تلینگیت در آن ساکن بودند، از کانال پورتلند در امتداد مرز فعلی بین آلاسکا و بریتیش کلمبیا، درست از شمال تا ساحل جنوب شرقی دلتای کاپر ریور (رودخانه مس) در آلاسکا ادامه دارد. تلینگیت تقریباً تمام مجمع الجزایر الکساندر را ساکن بودند، به جز جنوبی‌ترین انتهای جزیره پرنس ولز و اطراف آن، که مردم کایگانی هایدا درست قبل از اولین برخورد با کاشفان اروپایی به آنجا نقل
قبل از اولین برخورد با کاشفان اروپایی به آنجا نقل مکان کرد. یرای ورود به داخل قلمروی یوکان باید از یکی از سه گذرگاه کوهستانی که به‌طور کلی قبایل تلینگیت ساحلی آنها را تحت نظر داشتند باید عبور کرد. آنها به سه قبیله تقسیم شدند: چیلکات تلینگیت () در امتداد رودخانه چیلکات و در شبه جزیره چیلکات، چیلکوت تلینگیت () و تاکو تلینگیت () در کنار رودخانه تاکو مستقر بودند. کوه‌ها و رودخانه‌های این نواحی اثرهای زیادی در فرهنک و روش زندگی قبایل تلینگیت «ساکن در خشکی» داشته‌است. آنان در مناطقی که در امتداد رودخانه‌های
آنان در مناطقی که در امتداد رودخانه‌های بزرگی که از درون کوه‌های ساحلی و کوه‌های سنت الیاس، َبه درون اقیانوس آرام می‌ریزند زندگی می‌کردند. رودخانه هائی مانند اَلسِک، چتچینچانی، رودخانهٔ تاکو، چیلکت، و استیکین رودخانه هائی هستند که مورد استفادهٔ قبایل خشکی نشین تیلینگیت قرار می‌گرفتند. با سفرهای منظم به بالای این رودخانه‌ها، تلینگیت‌ها شبکه‌های تجاری گسترده‌ای با قبایل آتاباسکی زبان در داخل کشور ایجاد کردند و معمولاً با آنها ازدواج می‌کردند. از این سفر و تجارت منظم، تعداد کمی از جمعیت نسبتاً بزرگ تلینگیت در
منظم، تعداد کمی از جمعیت نسبتاً بزرگ تلینگیت در اطراف دریاچه‌های آتلین، تسلین و تاگیش ساکن شدند که مصدر آن‌ها از مناطق نزدیک به سرچشمهٔ رودخانه تاکو می‌ریزد. از آنجائیکه مردم تلینکیت دائماً در حال کوچ و عبور و مرور در سواحل غربی ایالات متحده وکانادا می‌باشند، و دارای محدوده اسکان نیستند، ترسیم قلمرو امروزی تلینکیت آسان نیست. در ضمن درگیر سایر نگرانی‌های پیچیده حقوقی و سیاسی هستند که وضعیت را گیج کننده می‌کند زیرا سطح تحرک نسبتاً بالایی در بین مردمشان وجود دارد. قلمروی جمعیت آنها با مردمان مختلف آتاباسکی
دارد. قلمروی جمعیت آنها با مردمان مختلف آتاباسکی زبان مانند تهلتان، کاسکا و تاگیش مشترک است. در کانادا، جوامع مدرن آتلین، بریتیش کلمبیا (مردم تلینگیت رودخانه تاکو)، تسلین، یوکان (شورای تلینگیت تسلین)، و کارکراس، یوکان (کارکراس که متعلق به مردمان اولیه تاگیش) هستند در محدودهٔ مسکونی تعیین شده به نام «رزرویشن» زندگی می‌کنند. اینان نمونه جوامع مختلف داخلی تلینگیت هستند. بر خلاف بسیاری قبایل بومی ساکن در ۴۸ ایالت پیوسته آمریکا واقع در جنوب کشور کانادا، که در محدوده‌های جغرافیائی تعیین شده توسط دولت فدرال بنام
جغرافیائی تعیین شده توسط دولت فدرال بنام «رزرویشن» زندگی می‌کنند، مردم مدرن تلینگیت در آلاسکا به‌طور خاص محدود به زندگی در رزرو نیستند، این نتیجه قانون حلّ و فصل دعاوی بومیان آلاسکا (ANCSA) است که در سراسر آلاسکا شرکت‌های منطقه‌ای را با مجموعه‌های پیچیده مالکیت زمین، به جای رزروهای محدود، که توسط دولت‌های قبیله‌ای اداره می‌شوند، تأسیس کرد. شرکت مذکور در منطقه تیلینگیت، شرکت انتفاعی سیالاسکا است که به تلینگیت و مردم هایدا و همچنین به مردم تْسْیمشیان در آلاسکا خدمات می‌دهد. بسیاری از مردم تلینگیت در واحدهای
خدمات می‌دهد. بسیاری از مردم تلینگیت در واحدهای خانوادگی هسته‌ای که در ایالات متحده آمریکا معمول است با مالکیت خصوصی مسکن و زمین زندگی می‌کنند. به‌طور کلی همگی آنان در اقتصاد تجاری آلاسکا مشارکت دارند. در نتیجه، بسیاری از آنها مالک زمین‌های توزیع شده‌ای هستند که قبل از تأسیس ANCSA به آنان داده شده‌است. علیرغم پیچیدگی‌های حقوقی و سیاسی، ناحیه ای که از لحاظ تاریخی توسط اخلاف تلینگیت اسکان یافته را می‌توان به‌طور منطقی به عنوان سرزمین مدرن آنها شناخت. مردم تلینگیت امروزه اراضی اطراف یاکوتات در جنوب تا پانهندل
امروزه اراضی اطراف یاکوتات در جنوب تا پانهندل آلاسکا و از جمله دریاچه‌های داخل کانادا را به عنوان سرزمین اجدادی تلینگیت می‌دانند. چهار بخش عمده قلمرو تلینگیت امروزی را می‌توان به موازات محیط زیست، بوم شناختی، گفتاری و فرهنگی تقسیم کرد: اساس این گونه طبقه‌بندی‌های آکادمیک با توجه به خودشناسی و گروه‌بندی‌های مشابه در میان گروه‌های تلینگیت می می‌باشد؛ زیرا با تجربه و تحقیق در میان هر یک از این گروه‌های تلینگیت و همسایگان متفاوت آنها، تعاملات تجاری و فرهنگی و تفاوت در شیوه‌های برداشت محصول غذا، و تفاوت‌های
و تفاوت در شیوه‌های برداشت محصول غذا، و تفاوت‌های دیالکتیکی در زبان به این شناسایی‌ها کمک کرده‌اند. فرهنگ. در فرهنگ مردم تلینگیت به اساس خانواده و خویشاوندی و همچنین به سنت غنی سخنوری تأکید بسیار زیادی شده‌است. این از ویژگی مردم ساحل شمال غربی ایالات متحده امروز در ساحل اقیانوس آرام است که به منابع غنی طبیعی دسترسی داشته و توانسته‌اند به راحتی از آنها استفاده کرده و بهره‌برداری کنند. همان‌طور که ثروت و اقتصاد رتبهٔ اجتماعی فرد را مشخص می‌کند، به همان نسبت سخاوت و بروز رفتار پسندیده نیز اهمیت دارد. هردو
سخاوت و بروز رفتار پسندیده نیز اهمیت دارد. هردو باهم نشانهٔ «پرورش خوب» و پیوند با اصل و نسب سطح عالی می‌باشد. هنر و معنویت تقریباً در همه زمینه‌های فرهنگ تلینگیت گنجانده شده‌است، حتی اشیاء روزمره مانند قاشق و جعبه‌های ذخیره‌سازی تزئین شده و آغشته به توانائی معنوی و باورهای تاریخی تلینگیت‌ها است. به‌طور کلی فرهنگ پذیرفته شدهٔ این قوم چند وجهی و عمیق است، و از دیدگاه دیگران، این از ویژگی‌های مردم ساحل شمال غربی ایالات متحده در ساحل اقیانوس آرام است که به منابع مهمی دسترسی داشته‌اند و توانسته‌اند از آنها به
مهمی دسترسی داشته‌اند و توانسته‌اند از آنها به راحتی بهره‌برداری کنند. جامعه هائیدا/تلینگیت وابسته به دو بخش خویشاوندی، گروه غُراب و گروه عقاب می‌باشد. این‌ها به نوبه خود به تیره‌های متعددی تقسیم می‌شوند که به دودمان یا گروه‌های خانگی شناخته می‌شوند. سیستم خویشاوندی آنها سیستم مادر تباری است؛ یعنی که نسب و ارث از خط مادر به فرزندان منتقل شده‌است. هر یک از این گروه‌ها علامت‌های مخصوص به خود دارند که بر روی: پست‌های خانه، ستونهای خویشاوندی که به یلم یا توتم، در ظروف جشن‌ها، در بافتنی‌ها، جواهر سازی و دیگر
در ظروف جشن‌ها، در بافتنی‌ها، جواهر سازی و دیگر اشکال هنری گنجانده می‌شوند. یکی از رسوم تلینکیت‌ها تقدیم پتو به کسانی است که مورد اعتماد آنها واقع می‌شوند. فقط یک تلینگیت می‌تواند یکی از این پتوهای موجود در طایفهٔ خود را به ارث ببرد، و بعداً آن را به شخص مورد اعتماد خود منتقل کند. آن شخص مسئولیت مراقبت از آن پتو را بر عهده می‌گیرد اما حق مالکیت آنرا ندارد. فلسفه و دین. اگرچه اندیشه و عقیده تلینگیت‌ها هرگز به‌طور رسمی تدوین نشده‌است، اما از نظر تاریخی یک نظام فلسفی و مذهبی نسبتاً سازمان یافته داشته‌است که
فلسفی و مذهبی نسبتاً سازمان یافته داشته‌است که توانسته دیدگاه و تعامل مردم تلینگیت را با جهان پیرامونشان پایه‌گذاری کند. تلینگیت‌ها به‌طور سنتی انیمیست بودند، یعنی عقیده داشتند که همهٔ موجودات دارای انرژی حیاتند و مقدس هستند. به این دلیل شکارچیان قبل از رفتن به شکار حیوانات مراسم پاکی و تلخیص خود را انجام می‌دادند. شامان‌ها، معمولاً مردان یا زنانی بودند که با دانش و شناسائی داروهای طبیعی، بیماری‌ها را درمان می‌کردند، بر آب و هوا تأثیر می‌گذاشتند، در شکار کمک می‌کردند، آینده را پیش‌بینی می‌کردند و مردمشان
می‌کردند، آینده را پیش‌بینی می‌کردند و مردمشان را در برابر رمل و اسطرلاب و جادوگری محافظت می‌کردند. پس از رو به رو شدن با روس‌ها بسیاری از مردم تلینگیت شروع به پیروی از کلیسای ارتدکس شرقی کردند. مبلغان ارتدوکس روسی مراسم عبادت خود را به زبان تلینگیت ترجمه کرده بودند. گفته شده‌است که تلینگیت‌ها برای مقاومت در برابر همسان سازی با «شیوه زندگی آمریکایی» آن زمان که با کلیسای پرزبیتریانیسم مرتبط بود، به کلیسای مسیحیت ارتدوکس شرقی پیوستند. علت این تغییر عقیده آن بود که مردم تلینگیت در ارتباط با آمریکائی‌های
آن بود که مردم تلینگیت در ارتباط با آمریکائی‌های اروپائی‌تبار در بین سال‌های ۱۸۸۶ و ۱۸۹۵م به بیماریهائی چون آبله وغیره، که برای آنان و شمن‌هایشان ناآشنا بود مبتلا شده و به بستر مرگ می‌افتادند، متوجه شدند که شامان‌هایشان توانائی درمان آن گونه بیماری‌های دنیای قدیم را نداشتند. پس از معرفی مسیحیت، سیستم اعتقادی تلینگیت شروع به فروریختن کرد. با وجود اینکه بسیاری از سالمندان تلینگیت پیرو آئین مسیحی می‌باشند، گروهی از جوانان تلینگیت برای الهام، امنیت و احساس هویت شخصی به مذاهب سنتی و جهان بینی قبیله ای خود
هویت شخصی به مذاهب سنتی و جهان بینی قبیله ای خود ناظرند. تلینگیتی معاصر باورمندیش به «آشتی مسیحیت و فرهنگ سنتی است.» زبان. لینگیت زبان مردم این قبیله است که در جنوب شرقی آلاسکا و غرب کانادا زندگی می‌کنند. این زبان از واج‌های خاصی استفاده می‌کند که تا بحال تقریباً در هیچ زبان دیگری پیدا نشده‌اند. دستور زبان آن بسیار مشکل به نظر می‌رسد. و روش صوتی آن برای کسانی که به آن آشنائی کامل ندارند پیچیده‌است. قبایل، مؤسسات و زبان شناسان تلاش گسترده‌ای را برای برنامه‌های احیای زبان لینگیت در جنوب شرقی آلاسکا برای
احیای زبان لینگیت در جنوب شرقی آلاسکا برای احیاء و حفظ زبان لینگیت و فرهنگ آن انجام می‌دهند. مؤسسه میراث سیالاسکا، مؤسسهٔ میراث گُلدبِلت و دانشگاه جنوب شرقی آلاسکا دارای برنامه‌های زبان لینگیت هستند و کلاس‌های اجتماعی در کلوک وان و آنگون، آلاسگا برگزار می‌شود. لینگیت حدود ۲۰۰ تا ۴۰۰ گویشور بومی در ایالات متحده و ۱۰۰ سخنران در کانادا دارد. این افراد یا بکلی دوزبانه هستند که به هردو زبان لینگیت و انگلیسی تسلط کامل دارند یا تقریباً دوزبانه می‌باشند. مسکن. خانه‌های قبیله‌ای معمولاً مربع یا مستطیل شکل بودند و
قبیله‌ای معمولاً مربع یا مستطیل شکل بودند و دارای طرح‌های خاصی در قسمت جلو ساختمان، و ستون‌های توتم بودند تا نشان دهند که سازنده‌ها به کدام قبیله و گروه تعلق دارند. گفته می‌شود که در طول تاریخ این خانه‌ها را که قبایل تلینگیت از چوب سرو و بدون استفاده از هیچ نوع چسب، میخ و هیچ وسیله‌ای برای بست قطعات چوب می‌ساختند، امروزه آنها را خانه‌های طایفه ای می‌نامند. پی ریزی این خانه‌ها طوری بود که ساکنین آن می‌توانستند وسایل خود را در زیر طبقات نگهداری کنند. اقتصاد. در اقتصاد تلینگیت به دو منبع درآمد می‌توان اشاره
در اقتصاد تلینگیت به دو منبع درآمد می‌توان اشاره کرد، صنعت ماهیگیری و صنایع کارهای دستی. ماهیگیری از مشاغل مردان تلینگیت است. در بین کارهای زنان که با صنعت ماهیگیری ارتباط دارد استخدامشان در کارخانهٔ کنسروسازی است. آنان در صنایع دستی محلی نیز استخدام شده در بافتن سبدهای زیبا و منبت کاری یا کنده کاری روی چوب مهارت خاصی از خود نشان می‌دهند. این محصولات دستی برای مصرف محلی یا توریستی به فروش می‌رسد. تاریخ. فرهنگ انسانی با عناصر مربوط به تلینگیت حدود ۱۰٬۰۰۰ سال پیش در نزدیکی دهانه رودخانه‌های Skeena و Nass
سال پیش در نزدیکی دهانه رودخانه‌های Skeena و Nass بوجود آمد. اولین تماس تاریخی تلینگیت با اروپایی‌ها در سال ۱۷۴۱(م) با کاشفان روسی انجام شد. و به دنبال آن‌ها کاشفان اسپانیایی در سال ۱۷۷۵ به قلمرو تلینگیت وارد شدند. تلینگیت‌ها استقلال خود را حفظ کردند اما از اپیدمی‌های آبله و سایر بیماری‌های عفونی که اروپایی‌ها آورده بودند رنج می‌بردند. گسترش آبله در شمال غربی آمریکای شمالی امروز، در سال ۱۸۶۲ حدود ۶۰٪ از تلینگیت سرزمین اصلی و ۳۷٪ از مردم جزیره نشین تلینگیت را از بین برد. فرهنگ‌های مختلف مردم بومی به‌طور
را از بین برد. فرهنگ‌های مختلف مردم بومی به‌طور مداوم قلمرو آلاسکا را برای هزاران هزار سال اشغال کرده‌اند و فرهنگ کنونی تلینگیت از آنچه بود باقی مانده‌است. غذا. غذا بخش مرکزی فرهنگ تلینگیت است و زمین و دریا تأمین کننده غذا به حد وفور است. اگرچه تغدیه از محصولات ساحل دریا می‌تواند یک رژیم غذایی نسبتاً سالم و متنوع را فراهم کند، در میان مردم تلینگیت خوردن چیزی جز «غذای ساحلی» تحقیرآمیز بوده و نشانه ای از فقر محسوب می‌شود، با وحود اینکه بیشتر مواد غذائی زندگی جزر و مدی موجود در سواحل جنوب شرقی آلاسکا قابل
جزر و مدی موجود در سواحل جنوب شرقی آلاسکا قابل برداشت آسان است. هم به دلایل معنوی و هم برای افزودن مقداری تنوع به رژیم غذایی، تلینگیت‌ها علاوه بر منابعی که به راحتی بیرون از درهای ورودی خود پیدا می‌کنند، منابع دیگری را برای برداشت غذا دنبال می‌کردند. در واقع، شامان‌ها و خانواده‌هایشان که جزو طبقهٔ دانایان طوایف مختلف بودند کلاً نباید از غذاهایی که از ساحل جمع‌آوری می‌شد استفاده می‌کردند. در ضمن ممکن بود مردانی قبل از جنگ یا فعالیت‌های شدید از خوردن غذاهای ساحلی خودداری کنند، به این باور که این امر آنها را
خودداری کنند، به این باور که این امر آنها را از نظر روحی و شاید جسمی ضعیف می‌کند؛ بنابراین، هیچ منبع غذایی دیگری به اندازه ماهی قزل آلا مورد توجه قرار نمی‌گیرد. با این حال، فُک و حیوانات وحشی هم برای شکار به آسانی در دسترس سریع آنان قرار دارند. از لحاظ مواد غذائی، تلینگیت به قدری غنی می‌باشد که در هر فصل سال مواد متنوعی برای تغذیه دارد. ماهی هالیبوت، صدفدارهای دریائی و جلبک دریایی به‌طور سنتی غذاهای مورد استفاده در فصل بهار بودند، در حالی که اواخر بهار و تابستان فوک و ماهی آزاد صید می‌شد. تابستان زمان
و تابستان فوک و ماهی آزاد صید می‌شد. تابستان زمان جمع‌آوری انواع توت‌های وحشی مانند تمشک سرخ جنگلی، و توتهای خانگی مانند توت صابون و مویز است. در پاییز سمورهای دریایی شکار می‌شوند. شاه ماهی و ایولاکون نیز از غذاهای اصلی و مهم هستند که می‌توان آنها را به صورت تازه یا خشک خورد و برای استفاده در بعدی نگهداری کرد. ماهی گوشت، روغن و تخم مرغ را تأمین می‌کند. پستانداران دریایی مانند شیرهای دریایی و سمورهای دریایی برای مواد غذایی و پوشاک استفاده می‌شوند. تلینگیت در جنگل‌های نزدیک خانه‌های خود گوزن، خرس، بز کوهی و
جنگل‌های نزدیک خانه‌های خود گوزن، خرس، بز کوهی و سایر پستانداران کوچک را شکار می‌کرد. ژنتیک. جالب است که توانسته‌اند مردم آینو در شمال ژاپن را به برخی از مردم بومی قاره آمریکا، به‌ویژه به جمعیت‌های ساحل شمال غربی اقیانوس آرام مانند تلینگیت پیوند دهند. این واقعیت را با تجزیه و تحلیل ژن‌های HLA I و HLA II و همچنین فرکانس‌های ژن HLA-A،B، و -DRB1، دریافته اند. دانشمندان توانسته‌اند که جد اصلی آینو و تلینگیت را حتی به گروه‌های پارینه سنگی در جنوب سیبری ردیابی کنند. پیوند به بیرون. ig/haida/haindexe.html#menu]
در زبان ژاپنی به جوانانی اطلاق میشود که ظاهراً به مرتبه روشنفکری بودایی رسیدند که از تمایلات مادی دست کشیده‌اند، اما در واقع به دلیل روندهای کلان اقتصادی از جاه طلبی و امید دست کشیدند. . عبارت حوالی سال 2010 همه‌گیر شد. نسل ساتوری خواستار پول, پیشرفت کاری, مصرف‌گرایی خودنمایانه, یا حتی سفر, تفریح و رابطه رمانتیک یا ارتباطات نیست و حتی مصرف الکلش نیز نسبت به نسل‌های قبل‌تر کمتر است. آن‌ها در یک دوره زندگی میکنند و NEET، مجرد انگل، هیکیکوموری و فری‌تر محسوب میشوند. نسل ساتوری در ژاپن به سختی معادل نسل سامپو
نسل ساتوری در ژاپن به سختی معادل نسل سامپو در کره جنوبی قرار میگیرد و به گونه ای با نسل توت‌فرنگی در تایوان هم‌پوشانی دارد.
نسل توت‌فرنگی یک نوواژه ابداعی به زبان چینی برای اشاره به تایوانی‌هایی است که از دهه ۱۹۹۰ به بعد متولد شده‌اند (مطابق با هزاره‌های غربی و نسل زد) که مانند توت‌فرنگی به راحتی کبود می‌شوند - به این معنی که نمی‌توانند فشار اجتماعی را تحمل کنند یا مانند والدین خود سخت کار کنند. این اصطلاح به افرادی گفته می‌شود که نافرمان، لوس، خودخواه، متکبر و تنبل هستند. این اصطلاح از این تصور ناشی می‌شود که اعضای این نسل تحت حمایت بیش از حد والدین خود و در محیطی پر از رونق اقتصادی رشد کرده‌اند، به روشی مشابه که توت فرنگی در
رشد کرده‌اند، به روشی مشابه که توت فرنگی در گلخانه‌های حفاظت شده رشد می‌کند و قیمت بالاتری نسبت به سایر میوه‌ها دارد. این اصطلاح در مطبوعات آسیای شرقی در حال رسیدن به محبوبیت است، زیرا می‌تواند راهی برای تعیین جمعیت در حال افزایش یا نگرشی روانشناختی از منظر رفتار مصرف‌کننده باشد. نسل توت فرنگی، مانند پس از دهه ۸۰ چین، می‌تواند همتای آسیایی نسل هزاره یا به اصطلاح نسل بلور برف در جهان غرب باشد. استفاده کنایه آمیز. در یک اشاره کنایه آمیز به این اصطلاح، یک جنبش سیاسی به رهبری دانشجویان در سال ۲۰۰۸ در تایوان به
سیاسی به رهبری دانشجویان در سال ۲۰۰۸ در تایوان به نام جنبش توت فرنگی‌های وحشی آغاز شد. این حرکت در واکنش به بازدید رئیس انجمن چین برای روابط در سراسر تنگه تایوان (ARATS) چن یونلین از جزیره بود. اقدامات پلیس در اعتراض به چن، نمایش پرچم ملی تایوان و پخش آهنگ‌های تایوانی را سرکوب کرد. این امر باعث شد گروهی متشکل از ۴۰۰ دانشجو در تایپه، تایوان، در اعتراض به قانون رژه و اجتماع تایوان، در مقابل یوان اجرایی تحصن کنند (Chinese).
نسخه دوازدهم سامانه طبیعت "" آخرین نسخه از "سامانه طبیعت" بود که توسط نویسنده آن، کارل لینه، نظارت شد. این کتاب توسط Laurentius Salvius در Holmiæ (استکهلم) در سه جلد منتشر شد که بخش‌هایی از ۱۷۶۶ تا ۱۷۶۸ چاپ شد. این‌ها شامل بسیاری از گونه‌هایی هستند که در نسخه قبلی، ویرایش ۱۰ که نقطه آغاز نام‌گذاری جانوران بود، پوشش داده نشده بودند. نقطه آغاز. تنها پنج ویرایش از سامانه طبیعت توسط خود لینه، یعنی جلدهای اول، دوم، ششم، دهم و دوازدهم نوشته شده‌است. هنگامی که نخستین بار یک «نقطه آغاز» برای نام‌گذاری جانوران در
بار یک «نقطه آغاز» برای نام‌گذاری جانوران در نظر گرفته شد، در کد استریکلند ۱۸۴۳، ویرایش دوازدهم "" برگزیده شد تا هر نامی که لینه از نسخه‌های پیشین تغییر داده بود، در حالت نهایی ثبت شود. بعداً با ویرایش ۱۰ به عنوان نقطه آغاز برای اکثر نام‌گذاری جانورشناسی جایگزین شد. نقطه آغاز برای اکثر نام‌ها در نامگذاری گیاه‌شناسی، اثر سال ۱۷۵۳ با نام "Species Plantarum" بود. قالب. لینه نسخه دوازدهم را به سه جلد تقسیم کرد که جلد نخست در دو بخش منتشر شد. جلد ۱ شامل فرمانرو جانوران (') با ۵۳۲ صفحه اول که به عنوان قسمت ۱ در
جانوران (') با ۵۳۲ صفحه اول که به عنوان قسمت ۱ در سال ۱۷۶۶ ظاهر شد و صفحات ۵۳۳–۱۳۲۷ به عنوان قسمت ۲ در سال ۱۷۶۷ ظاهر شد. جلد ۲ شامل فرمانرو گیاهان (')؛ این شامل ۷۳۶ صفحه بود، و در سال ۱۷۶۷ با ۱۴۲ صفحه دیگر ' ظاهر شد. جلد ۳ را فرمارنرو معدنی (') را پوشش می‌دهد و پیوست به هر سه جلد، شامل ۲۳۶ صفحه و در سال ۱۷۶۸ منتشر شد. این سه جلد شامل پیوست‌ها و مطالب پیشین و پسین، حدود ۲۴۰۰ صفحه را پوشش می‌دهد. نوآوری‌ها. بسیاری از گونه‌ها در نسخه دوازدهم گنجانده شده بودند که در نسخه‌های قبلی گنجانده نشده بودند. به عنوان
که در نسخه‌های قبلی گنجانده نشده بودند. به عنوان نمونه، لینه ۷۰۰ گونه از نرم‌تنان را در ویرایش دهم گنجانده بود، و ۱۰۰ گونه دیگر را برای ویرایش دوازدهم افزود. به همین ترتیب، شمار گونه‌های پرندگان در ویرایش دوازدهم دو برابر شمار آن در ویرایش دهم بود. اسفنج‌های دریایی در نسخه دوازدهم، در کلاس " "Zoophyta" " قرار گرفتند که از نسخه‌های قبلی حذف شده بودند. نسخه دوازدهم همچنین شامل صد گونه حشره است که به‌طور جداگانه در "Centuria Insectorum" منتشر شده‌است و ادعایی را که لینه در نسخه‌های پیشین مطرح کرده بود، مبنی
را که لینه در نسخه‌های پیشین مطرح کرده بود، مبنی بر اینکه گونه‌های جدید تشکیل نمی‌شوند، را حذف کرد و به‌طور ضمنی اجازه گونه‌زایی را داد.