payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در حالی که یک کابین در آن نزدیکی ساخته بود. در سال 1990، پس از مرگ پدرش، او به جامعه بازگشت و با معشوق سابق دبیرستانی خود، لیندا پاتریک، ازدواج کرد. نقش او در دستگیری یونابامبر. پس از آنکه یونابامبر در سال ۱۹۹۵ خواستار انتشار بیانیه‌ی خود به نام "جامعه صنعتی و آینده آن" در یک روزنامه‌ی بزرگ به عنوان شرط توقف بمب‌گذاری شد، نیویورک تایمز و واشنگتن پست بیانیه را منتشر کردند. همسر دیوید یعنی لیندا پاتریک، با خواندن بیانیه به برادر شوهر خود، تد مشکوک شد و از دیوید خواست که بیانیه را بخواند. دیوید سبک نوشتن تد
خواست که بیانیه را بخواند. دیوید سبک نوشتن تد را تشخیص داد و به وسیله یک وکیل مدافع جنایی این موضوع را به مقامات اطلاع داد و در 3 آوریل 1996، پلیس تد را در کلبه روستایی خود در لینکلن، مونتانا دستگیر کرد. دیوید از FBI تضمینی در این رابطه دریافت کرده بود که هویتش به عنوان مخبر مخفی باقی بماند اما نام او در رسانه‌ها فاش شد. او در این راستا تلاش کرد که برادرش تد به اعدام محکوم نشود و در نهایت تد به حبس ابد بدون امکان عفو محکوم شد. دیوید بعدها گفت که تصمیم به گزارش برادرش دردناک بود، اما او از نظر اخلاقی مجبور
برادرش دردناک بود، اما او از نظر اخلاقی مجبور به انجام این کار به عنوان راهی برای جلوگیری از قربانیان بیشتر بود. دیوید کزینسکی بابت دستگیری یونابامبر یک میلیون دلار پاداش از FBI دریافت کرده بود. این جایزه توسط بودجه ای از کنگره برای وزارت دادگستری تامین شد و در آن زمان یکی از بزرگترین پاداش های صادر شده در یک پرونده داخلی بود. در سال 1998، او به آسوشیتد پرس گفت که قصد دارد اکثریت پول پاداش را بین قربانیان بمب‌گذاری و خانواده‌های آنها توزیع کند، و افزود که این "ممکن است به ما کمک کند تا غم و اندوه خود را در
"ممکن است به ما کمک کند تا غم و اندوه خود را در مورد آنچه رخداد داد برطرف کنیم." در نهایت او ۶۳۰هزار دلار را به صندوق بازماندگان Unabomb اهدا کرد. شغل. دیوید کزینسکی قبل از تحویل دادن برادرش تد به مقامات، به عنوان یک مددکار اجتماعی کار می‌کرد. او همچنین به عنوان دستیار مدیر یک پناهگاه برای جوانان فراری و بی‌خانمان در آلبانی، نیویورک خدمت کرده بود، جایی که او از جوانان مشکل‌دار، نادیده گرفته شده و بدسرپرست حمایت می‌کرد و به آنان مشاوره می‌داد. مواجه برادرش تد با مجازات اعدام دیوید را به یک فعال ضد مجازات
تد با مجازات اعدام دیوید را به یک فعال ضد مجازات اعدام تبدیل کرد. در سال 2001، دیوید کزینسکی به عنوان مدیر اجرایی New Yorkers Against the Death Penalty (که از سال 2008 به نام New Yorkers for Alternatives to Death Penalty شناخته میشود) منصوب شد. پس از ترک NYADP، دیوید به عنوان مدیر اجرایی Karma Triyana Dharmachakra که صومعه بودایی تبتی واقع در ووداستاک، نیویورک است، خدمت کرد. زندگی شخصی. دیوید کزینسکی با لیندا پاتریک ازدواج کرده و یک بودایی و گیاه‌خوار است. او در سال ۲۰۰۹ مقاله‌ای را درباره‌ی رابطه‌اش با تد
در سال ۲۰۰۹ مقاله‌ای را درباره‌ی رابطه‌اش با تد از کودکی تا بزرگسالی،‌ در مجموعه‌ای از مقالات به نام Brothers : 26" stories of love and rivalry" منتشر کرد.
تریکوسیست اندامکی است که در برخی از مژک‌داران و چرخان‌تاژک‌داران یافت می‌شود. تریکوسیست را می‌توان در تتراهیمنا و در امتداد مسیرهای سیلا چندین سامانه سوخت‌وسازی یافت. این اندامک که در قشر تک‌یاخته‌های مژک‌دار و تاژک‌دار خاصی یافت می‌شود، از رشته‌های بلند و نازک گنجانده‌شده در یک حفره تشکیل شده‌است که در پاسخ به محرک‌هایی ویژه از حفره خارج می‌شوند. تریکوسیست‌ها یا در سراسر سطح قشر جاندار یا فقط در نواحی ویژه‌ای از سطح قشر آن مانند شاخک‌ها، پاپیلاها و اطراف دهان یافت می‌شوند. چندین نوع تریکوسیست وجود دارد.
دهان یافت می‌شوند. چندین نوع تریکوسیست وجود دارد. تریکوسیست‌های مخاطی ادخال‌های کشیده‌ای هستند که پس از تحریک مصنوعی به صورت اجسام قابل مشاهده خارج شوند. تریکوسیست‌های رشته‌ای در پارامسیوم و سایر مژک‌داران به صورت رشته‌هایی متشکل از یک استوانه مخطط متقاطع و یک نوک تخلیه می‌شوند. توکسی‌سیست‌ها (در دیلپتوس و برخی تک‌یاخته‌ای‌های گوشت‌خوار دیگر) تمایل دارند در پیرامون دهان قرار بگیرند. هنگامی که یک توکسی‌سیست تخلیه می‌شود، رشته‌ای بلند و غیرمخطط با نوک میله‌ای از آن خارج می‌شود که باعث ناتوانی یا نابودی دیگر
از آن خارج می‌شود که باعث ناتوانی یا نابودی دیگر ریزاندامگان می‌شود. این رشته برای گرفتن غذا و احتمالاً در دفاع استفاده می‌شود. اهمیت کارکردی دیگر تریکوسیست‌ها ناپیدا است، اگرچه ظاهراً در پارامسیوم می‌توانند در طی تغذیه به عنوان لنگر خارج شوند.
آشپزی پارسیان هند به آشپزی و خوراک‌های سنتی پارسیان در هند و پاکستان اشاره دارد. خوراک‌های اصلی. ویژگی اصلی آشپزی پارسیان برنج است که بیشتر با عدس یا خورش کاری خورده می‌شود. خورش کاری بیشتر با نارگیل تهیه می‌شود. ناهار معمولاً یک خوراک گوشتی همرا با خورش کاری سبزیجات یا سیب‌زمینی است. کاچومبار، یک سالاد با پیاز و خیار در کنار بیشتر خوراک‌ها خورده می‌شود. خوراک‌های سرشناس پارسی عبارتند از: منابع. http://parsicuisine.com
درز پیشانی () یک مفصل رشته‌ای است که دو نیمه استخوان پیشانی جمجمه را در نوزادان و کودکان تقسیم می‌کند. این درز به‌طور معمول، بین سه تا نه ماهگی کاملاً جوش می‌خورد و دو نیمه استخوان پیشانی با هم ترکیب می‌شوند. به آن درز میان‌چشمی (متوپیک) نیز گفته می‌شود، اگرچه این اصطلاح ممکن است به‌طور خاص به درز پیشانی ماندگار در سنین بالاتر اشاره کند. اگر درز پیشانی در بدو تولد وجود نداشته باشد و هر دو استخوان پیشانی از قبل به هم جوش خورده باشند (پیوستگی جمجمه، کرانیوسینوستوز)، شکلی تیرچه‌مانند در جمجمه ایجاد می‌شود به
شکلی تیرچه‌مانند در جمجمه ایجاد می‌شود به نام سه‌گوش‌سری می‌شود. وجود آن در جمجمه جنین، همراه با سایر درزهای جمجمه و ملاج‌ها (فونتانل‌ها)، نوعی انعطاف‌پذیری برای جمجمه فراهم می‌کند که می‌تواند حرکت سر را از طریق مجرای دهانه رحم و مهبل در جریان زایمان تسهیل کند. بافت همبند متراکمی که بین استخوان‌های پیشانی یافت می‌شود با بزرگتر شدن کودک با بافت استخوانی جایگزین می‌شود. نوع ماندگار. در برخی افراد، درز پیشانی می‌تواند تا بزرگسالی (به‌طور کامل یا جزئی) باقی بماند و به آن درز میان‌چشمی پایدار گفته می‌شود. شیوع
و به آن درز میان‌چشمی پایدار گفته می‌شود. شیوع آن در زنان حدود ۴ درصد و در مردان حدود ۲ درصد است. این درز می‌تواند استخوان پیشانی را دو نیم کند و از دماغک (نازیون) تا نوک سر (برگما) کشیده شود یا به‌عنوان یک درز جدا باقی بماند. درز ماندگار پیشانی هیچ اهمیت بالینی ندارد، اگرچه می‌توان آن‌ها را با شکستگی جمجمه اشتباه گرفت. از آنجا که درزهای ماندگار پیشانی در پرتونگاری قابل رؤیت‌اند، می‌توانند برای شناسایی پزشکی قانونی بقایای اسکلتی انسان مفید باشند. درز ماندگار پیشانی را نباید با درز بالای بینی (یک درز کوچک
پیشانی را نباید با درز بالای بینی (یک درز کوچک به شکل زیگزاگ که در ابرومیان یا کمی بالاتر از آن قرار دارد) اشتباه گرفت.
سسک دلکش یک سسک کوچک است. این سسکک یک زادآور ساکن در جنوب آسیا از ترکیه تا شمال هند است. از این گونه، ۵ زیرگونه وجود دارد که "P.g. akyildizi"، در جنوب ترکیه، تیره‌ترین، قهوه‌ای‌ترین و به‌شدت با رگه‌های زیاد است و درخشان‌ترین پهلوهای نخودی را دارد. نامگذاری. نام "دلکش" برای هماهنگی بیشتر با نام انگلیسی این گونه و نیز صدای دلنشین این گونه، از گنجینهٔ واژگان فارسی برگزیده شد. واژهٔ "دل" فارسی با بخش نخست واژهٔ انگلیسی یعنی "Del" هماهنگی آوایی دارد. همچنین "دلکش" نام یکی از گوشه‌های آوازی ایران در دستگاه ماهور
نام یکی از گوشه‌های آوازی ایران در دستگاه ماهور است. به سبب، آواز زیبا و دلنشین این پرنده، واژهٔ «دلکش» برای نام فارسی این گونه برگزیده شد. آرایه‌شناسی. در یک مطالعهٔ منتشرشده در سال ۲۰۲۱ به این نتیجه رسیدند که سسک دلکش باید از سسک شکیل جدا شود. کنگره بین‌المللی پرنده‌شناسی این تغییر را در به‌روزرسانی در اواخر همان سال پیروی کرد.
کیکه آلوارز (؛ زادهٔ ) بازیکن بازنشسته فوتبال اهل اسپانیا است که به عنوان مدافع میانی بازی می‌کرد و در حال حاضر کمک مربی دپورتیوو آلاوس است. در طول ۱۶ سال دوران حرفه‌ای، او در ۳۶۹ بازی وارد زمین شد که ۲۰۰ بازی در لالیگا بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسپانیا و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
کلیسای جامع گورک (به ، به‌طور رسمی "Pfarr- und ehemalige Domkirche Mariae Himmelfahrt" , ) یک کلیسای بازیلیکا با پایه رمانسک در گورک، کرنتن در اتریش است. کلیسای جامع پیشین و کلیسای جامع همراه آن که اسقف‌نشین گورک است میان سال‌های ۱۱۴۰ تا ۱۲۰۰ میلادی ساخته شد و یکی از مهم‌ترین ساختمان‌های رمانسک در اتریش است.
جنگل دادیا منطقه گسترده‌ای از جنگل های‌طبیعی در واحد منطقه‌ای اوروس در شمال شرقی یونان است. این جنگل بیشتر از درختان بلوط و کاج تشکیل شده‌است. این جنگل یکی از مهم‌ترین مناطق اروپا برای پرندگان شکاری و تنها جنگل در اروپا است که هر چهار گونه اروپایی کرکس در آن دیده می‌شود. این جنگل یک منطقه حفاظت‌شده کاملاً مدیریت شده به مساحت است و سالانه حدود ۳۵۰۰۰ نفر از آن بازدید می‌کنند. جغرافیا. این جنگل در شمال شرقی یونان، در شمال شرقی الکساندروپولیس در نزدیکی مرز ترکیه، جایی که انتهای شرقی رشته‌کوه‌های ردوپه و عمدتاً
جایی که انتهای شرقی رشته‌کوه‌های ردوپه و عمدتاً خالی از سکنه و دست نخورده‌است. این منطقه یکی از تپه‌های نورد پوشیده از درخت به نام تپه‌های اوروس است که ارتفاع آن تا حدود است اما بدون هیچ قله مرتفعی ندارد. منطقه حفاظت شده مساحتی به وسعت دارد که توسط یک منطقه حائل به احاطه شده‌است. سنگ‌های زیرین آذرین هستند، برخی قلیایی و برخی دیگر اسیدی هستند. بیشتر منطقه جنگلی است، اما برخی جاها از بوته زارها، علفزارها تشکیل شده‌است. درختان جنگل عمدتاً از بلوط و کاج هستند و برخی از مناطق جنگلی اولیه و مناطق دیگر رشد ثانویه
برخی از مناطق جنگلی اولیه و مناطق دیگر رشد ثانویه دارند. گیاهان. درختان چیره در جنگل دادیا عبارتند از کاج ایتالیایی، کاج سیاه و سه گونه از بلوط. از این میان گیاهان دیگر می‌توان به زغال‌اخته، درخت یر، لور، چوب‌استخوانی اروپایی، بارانک و درخت سقز اشاره کرد. گیاهان علفی و گیاهان پیازی در این جنگل شامل گل صدتومانی، ثعلبیان مختلف، زنبق کوتوله"،" لاله وحشی و سورنجان می‌شود.
جنگل سنگی‌شده لسبوس یک جنگل چوب سنگی‌شده در جزیره لسبوس در یونان است. این جنگل از بقایای فسیل شده گیاهان و درختان تشکیل شده است که در بسیاری از مناطق در قسمت باختری جزیره لسبوس یافت می‌شوند. یافته‌ها اکنون شامل یک درخت ۱۹٬۵ متری با تعدادی ریشه و شاخه و برگ و همچنین ۱۵۰ کنده سنگ فسیل شده است. منطقه محصور شده نظر تنه درختان فسیل شده بسیار متراکم است و منطقه‌ای را تشکیل می‌دهد که به عنوان جنگل سنگ‌شده لسبوس تعیین شده است و توسط موزه تاریخ طبیعی جنگل سنگ‌شده لسبوس مدیریت می‌شود. این جنگل سنگ‌شده به عنوان یک اثر
مدیریت می‌شود. این جنگل سنگ‌شده به عنوان یک اثر طبیعی حفاظت شده است. موزه. یک موزه تاریخ طبیعی مربوط به جنگل سنگ‌شده وجود دارد. میراث جهانی یونسکو. جنگل سنگ‌شده لسبوس، ، برای فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو پیشنهاد شد.
استادیوم المپیا در سایت باستان‌شناسی المپیا، یونان، در شرق معبد زئوس واقع شده‌است. این مکان جایگاه بسیاری از رویدادهای ورزشی در بازی‌های المپیک باستان بود. تاریخ. در طول بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴، این استادیوم میزبان مسابقات دو و میدانی بود. نشانه‌های فیزیکی ورزشگاه طولانی و گسترده‌است و عمدتاً برای مسابقات دویدن که سریع‌ترین فرد جهان را تعیین می‌کرد به کار برده می‌شد. مسیر آن از خاک رس سخت ساخته شده بود تا به عنوان کشش برای شرکت‌کنندگان در مسابقات دویدن عمل کند. مانند دو و میدانی امروزی، یک بلوک سفید
عمل کند. مانند دو و میدانی امروزی، یک بلوک سفید در یک انتهای مسیر قرار داده می‌شد که در آن ورزشکاران برای قرار دادن پاهای خود صف می‌کشیدند و برای آغاز مسابقه آماده می‌شدند. بلوک سفید برای تراز کردن همه ورزشکاران به کار برده می‌شد تا همه آن‌ها مسافت یکسانی را بدوند.
محمد باقری (پژوهشگر و تاریخ‌نگار علم ایران، متولد ۷ دی‌ ماه ۱۳۲۹ در رشت) سردبیر مجله میراث علمی اسلام و ایران، عضو هیئت مشاوران مجله Suhayl ، مجله تاریخ علم در اسپانیا، و عضو وابسته هیئت‌علمی پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران است. = تولد و زادگاه = محمد باقری، فرزند حسین در سال ۱۳۲۹ در شهر رشت به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در زادگاه خود، شهر رشت، به پایان رساند. = تحصیلات = در سال ۱۳۴۸ برای ادامه تحصیل راهی تهران شدند و در رشته مهندسی برق در دانشگاه صنعتی شریف تهران (آریامهر سابق) به
برق در دانشگاه صنعتی شریف تهران (آریامهر سابق) به علم‌آموزی پرداختند. وی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵ در مقطع دکتری دانشگاه اوترخت (هلند) مشغول به تحصیل بودند. موضوع رسالۀ دکتری ایشان تصحیح، ترجمه و شرح انگلیسی مقاله ­های اول و چهارم «زیج جامع» کوشیار گیلانی بود؛ موضوع کتاب زیج جامع علم نجوم است . = ورود به عرصه پژوهش = پس از پایان دوره دانشگاه در سال ۱۳۵۸ و گذراندن خدمت وظیفه، در مراکز مختلف دولتی و غیردولتی به‌عنوان مهندس برق مشغول به کار شد. در کنار اشتغال به کار، به فعالیت‌های پژوهشی و ترویجی درزمینهٔ ریاضیات،
به فعالیت‌های پژوهشی و ترویجی درزمینهٔ ریاضیات، فیزیک و نجوم‌ پرداخت. شروع کارهای پژوهشی محمد باقری در ابتدا بیشتر درزمینهٔ ترویج علوم بود، ولی بعدها فعالیت خود را بیشتر بر روی تاریخ علوم، به‌ویژه ریاضیات و نجوم در ایران متمرکز کرد. از سال ۱۳۷۲؛ کار مهندسی را رها کرد و همۀ وقت خود را صرف امور پژوهش نمود. = فعالیت‌های علمی = محمد باقری عضو وابسته هیئت‌علمی پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران هستند؛ و از تاریخ ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰ سردبیر مجله "تاریخ علم" بودند که پژوهشکده تاریخ علم دانشگاه تهران منتشر می‌کند. از سال
تاریخ علم دانشگاه تهران منتشر می‌کند. از سال ۱۳۹۱ ، تاکنون سردبیری مجله میراث علمی اسلام و ایران بر عهده ایشان است؛ همچنین ریاست کمیسیون تاریخ علم و فناوری در جوامع اسلامی (CHOSTIS) نیز بر عهده محمد باقری است. کمیسیون تاریخ علم و فناوری در جوامع اسلامی زیرمجموعۀ اتحادیه بین‌المللی تاریخ و فلسفه علم و فناوری (IUHPST) است. در حال حاضر ایشان عضو هیئت مشاوران مجلۀ Suhayl ، مجله تاریخ علم در اسپانیا، هست. = تألیفات و ترجمه‌ها = برخی از آثار محمد باقری عبارت‌اند از = جوایز = در سال ۱۳۹۵، دکتر باقری به‌پاس یک عمر
= جوایز = در سال ۱۳۹۵، دکتر باقری به‌پاس یک عمر ترویج علم، مفتخر به دریافت جایزه «چراغ» شدند. متن این جایزه به شرح زیر است : سپاس برای یک عمر ترویج علم به‌پاس یک عمر تلاش پربرکت در راه ترویج علم، نخستین جایزه یک عمر ترویج علم چراغ، با افتخار تقدیم می‌شود که دانشمند و مروج برجسته دوران ما، دکتر محمد باقری. = منابع =
ریچارد فلتون اوت کالت (؛ ۱۴ ژانویه ۱۸۶۳ – ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۸) نویسنده، طراح و نقاش آمریکایی حرفهٔ خود را به عنوان طراح فنی توماس ادیسون آغاز کرد و سپس به عنوان کاریکاتوریست وارد مطبوعات شد. او کمیک استریپ "کوچه هوگان" را در ۵ می سال ۱۸۹۵ خلق کرد و با شخصیت بچه زرد و باستر براون به پایه‌گذار صنعت کمیک مدرن بدل شد. زندگی و کار. ریچارد فلتون اوت کالت در ژانویهٔ ۱۸۶۳ در لنکستر اوهایو بدنیا آمد و از سال ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۱ در "مدرسهٔ طراحی مک مکین" به تحصیل پرداخت و پس از فارغ‌التحصیلی، به نقاشی تجاری مشغول شد و به عنوان
فارغ‌التحصیلی، به نقاشی تجاری مشغول شد و به عنوان طراح فنی توماس ادیسون حرفهٔ خود را آغاز کرد. بعدها او برای مجله Street Railway و Electrical World، که متعلق به یکی از دوستان ادیسون بود، کار کرد و در کنار آن، در مجلات طنز تروث، پاک، جاج و لایف تصویر سازی کرد. در یکی از این تصاویر که برای تروث خلق کرده بود، می‌توان پسر بچه ای را در پائین تصویر دید که بعدها به بچه زرد معروف گشت.
استحکامات شهر رودس مانند یک هلال دفاعی در اطراف شهر قرون وسطایی شکل گرفته و عمدتاً در تشکیل استحکامات امروزی متشکل از یک دیوار بزرگ نقش داشته که از یک خاکریز روکشی در سنگ، مجهز به سنگر و خندق ساخته شده‌است. بخشی از استحکامات رو به بندر از یک دیوار خرطومی‌شکل تشکیل شده‌است. این استحکامات توسط شوالیه‌های مهمان‌نواز سنت جان با تقویت دیوارهای بیزانسی موجود از سال ۱۳۰۹ ساخته شدند، سالی که آنها پس از یک مبارزه سه ساله جزیره را تصرف کردند. تاریخ. رودز به دلیل موقعیت جغرافیایی خود به عنوان دروازه‌ای به دریای اژه،
جغرافیایی خود به عنوان دروازه‌ای به دریای اژه، همیشه در مسیرهای تجاری میان غرب و شرق موقعیت برتری داشته‌است و به لطف بندرگاه‌هایکه به خوبی محافظت شده، یک ایستگاه مهم بوده‌است. در طول دوره هلنیستی در اواخر قرن چهارم پیش از میلاد، شهر رودس در میان دیوارهای دفاعی محصور بود که امکان مقاومت در برابر محاصره دمتریوس پولیورکتس پادشاه مقدونیه را در سال ۳۰۵ پیش از میلاد فراهم می‌کرد. غول رودس معروف به عنوان سپاسگزاری از خدایان برای پیروزی در برابر دمتریوس ساخته شد. فیلو بیزانسی نویسنده رساله «پاراسکئواستیکا» در مورد
بیزانسی نویسنده رساله «پاراسکئواستیکا» در مورد آثار دفاعی، در قرن سوم پیش از میلاد در رودس اقامت کرد و دیوارها را تحسین کرد. زمین‌لرزه ۲۲۶ پیش از میلاد به استحکامات آسیب جدی وارد کرد، اما استحکامات به زودی بازسازی شدند. بیزانسی‌ها در بلندترین بخش شهر یک دژ ساختند. زمانی که شوالیه‌های مهمان‌نواز جزیره را فتح کردند، شهر همچنان ثروتمند اما رو به زوال بود. رودس به لطف ثروتی که شوالیه‌ها از سرزمین مقدس به ارمغان آوردند و به خاطر به ارث بردن دارایی‌های شوالیه‌های معبد که پس از سرکوب شوالیه‌های معبد در سال ۱۳۱۲
معبد که پس از سرکوب شوالیه‌های معبد در سال ۱۳۱۲ با فرمان پادشاه فرانسه فیلیپ چهارم به شوالیه‌ها داده شد، رشد اقتصادی یافت. غنای جزیره عثمانی‌ها را از سواحل نزدیک به خود جذب کرد (ترکیه تنها ۱۸ کیلومتر با رودس فاصله دارد و به راحتی می‌توان آن را دید). شوالیه‌ها کارهای پیوسته‌ای را بر روی استحکامات آغاز کردند، هم برای گنجاندن دهکده‌های جدید در جنوب شهر تاریخی بیزانسی و هم برای به روز رسانی استحکامات به تکنیک‌های دفاعی نظامی جدید. شوالیه‌های سنت جان در طول کمابیش سه سده زیستن در سرزمین مقدس تجربه طولانی در
سه سده زیستن در سرزمین مقدس تجربه طولانی در ساختن دژها و استحکامات داشتند، با این حال الگوی مرجع برای ساختن استحکامات دیوارهای قسطنطنیه بود که در درازای سده‌ها، توانایی زیادی برای ایستادگی در برابر محاصره نشان داده بود. در سال ۱۴۴۰ سلطان مملوک مصر به قصد فتح شهر، آن را برای ۴۰ روز محاصره کرد که شکست خورد. در سال ۱۴۸۰، رودس به دست سربازان محمد دوم محاصره شد، اما ارتش نیرومند قسطنطنیه که ۱۰۰٬۰۰۰ سرباز با ۱۷۰ کشتی بود به دلیل دلاوری شوالیه‌ها و استحکامات قوی، سربازان عثمانی را از جزیره رودس راندند. در سال
سربازان عثمانی را از جزیره رودس راندند. در سال ۱۴۸۱ یک زمین‌لرزه شهر را ویران کرد و به خانه‌ها و استحکامات شهر آسیب‌های جدی‌ای وارد کرد و تلفات آن ۳۰٬۰۰۰ تن بودند. یک محاصره نو از سوی عثمانی‌ها پیشبینی می‌شد، پس شوالیه‌ها با به‌کارگیری سرمایه و منابع مالی، در کوتاه‌مدت کاخ‌های مهم شهر و استحکامات نوسازی شدند. در پی سال‌ها استادان بزرگ دستور بازسازی استحکامات و فعال‌سازی توپخانه را دادند. برای این کار، آن‌ها از بهترین معمارهای ایتالیایی درخواست کمک کردند. در میان این معماران، ماتئو جیونی، باسیلیو دلا سکولا،
میان این معماران، ماتئو جیونی، باسیلیو دلا سکولا، جرولامو بارتولوچی و گابریل تادینو دا مارتینینگو بودند. دوتای آخری در طول آخرین محاصره شهر در سال ۱۵۲۲ حضور داشتند. استحکامات رودس در سال ۱۵۲۲ یخ‌زده شد، به طوری که رودز یکی از اندک شهرهای اروپایی است دیوار حصارکشیده‌شده‌است که هنوز انتقال میان استحکامات کلاسیک قرون وسطی و امروزی را نشان می‌دهد. استحکاماتی که امروزه نیز کمربندی را در اطراف شهر قرون وسطایی ایجاد می‌کند، به طوری که یک محله جدا از شهر نو است، در زمان مدیریت ایتالیایی جزیره بازسازی شده و در حال
زمان مدیریت ایتالیایی جزیره بازسازی شده و در حال حاضر در حال مطالعه، مرمت و نگهداری هستند.
فرودگاه بین‌المللی چابهار یک فرودگاه در حال ساخت در چابهار در جنوب‌شرقی ایران است که با مداخله نیروی هوایی ساخت آن اکنون متوقف شده‌است. از دهه ۷۰ خورشیدی که منطقه آزاد چابهار ایجاد شد، این منطقه فرودگاه مستقل و بین‌المللی نداشته و نزدیک‌ترین فرودگاه به چابهار، فرودگاه بین‌المللی چابهار-کنارک متعلق به پایگاه دهم شکاری نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است که در شهرستان کنارک و در فاصله بیش از ۴۰ کیلومتری چابهار قرار گرفته‌است. عملیات اجرایی ساخت فرودگاه چابهار به دلیل اختلافات میان نیروی هوایی و منطقه
چابهار به دلیل اختلافات میان نیروی هوایی و منطقه آزاد چابهار در سال ۱۳۹۹ متوقف شد. موافقان. موافقان احداث فرودگاه جدید اعلام کرده اند با توجه به محدودیت‌های فرودگاه نظامی در کنارک و اهمیت و جایگاه منطقه آزاد چابهار و ضرورت ایجاد یک فرودگاه بین‌المللی، کمیته عالی فضایی کشور متشکل از نیروهای مسلح و ارگان‌های هوایی دولتی مجوز احداث شهر فرودگاهی چابهار با تأکید بر حمل کالا و مسافر را صادر کرد و در آذر ماه سال ۱۳۹۸ فرودگاه بین‌المللی چابهار کلنگ‌زنی شد تا شهر فرودگاهی در این منطقه ایجاد شود. این شهر فرودگاهی در
در این منطقه ایجاد شود. این شهر فرودگاهی در زمینی به مساحت ۲۸۱۵ هکتار در ضلع شمالی منطقه آزاد در حال ساخت است. مخالفان. برخی کارشناسان مخالف احداث فرودگاه جدید به چند دلیل هستند؛ اما مخالفان بیان می دارند: در ماده 20 قانون تشویق و حمایت از سرمایه گذاری خارجی و ماده 35 آیین نامه اجرایی آن به صراحت بیان شده است که ارائه تسهیلات روادید سه ساله همراه با سفر مکرر در ایران برای سرمایه گذاران خارجی، مدیران، کارشناسان و بستگان درجه یک آنها و امکان تمدید آن ارائه می شود لذا تردد سرمایه گذاران خارجی حتی در فرودگاه
شود لذا تردد سرمایه گذاران خارجی حتی در فرودگاه هایی که در خارج از مناطق آزاد واقع شده اند به سهولت و بدون هیچ گونه مشکلی انجام می شود در نتیجه این موضوع که حتما فرودگاه یک کشور باید در منطقه آزاد آن کشور باشد هیچ گونه توجیهی ندارد ( این قانون در تاریخ 19 /12 /1380 به تصویب مجلس شورای اسلامی و در تاریخ 4 /3 /1381 به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسیده و آیین نامه اجرایی این قانون به پیشنهاد وزارت امور اقتصاد و دارایی به شماره 29778 مورخ 23 /5 /1381 در جلسه هیئت وزیران مورخ 24 /6 /1381 تصویب شده است).
جزایر دریای اژه ( ; ) گروهی از جزایر در دریای اژه هستند که در شرق و جنوب سرزمین اصلی یونان، غرب ترکیه و شمال جزیره کرت و مجاورت جزیره رودس، کارپاتوس و کاسوس قرار دارند. نام یونانی باستان برای واژهٔ "مجمع الجزایر" ( , "archipelagos") از ریشهٔ کلمهٔ "اژه" بود و بعداً به جزایری که شامل آن است گفته شد و اکنون به‌طور کلی‌تر برای اشاره به هر گروه جزیره‌ای استفاده می‌شود. امروزه اکثریت قریب به اتفاق جزایر دریای اژه متعلق به یونان است و این جزایر بین ۹ منطقه اداری تقسیم شده‌است. تنها جزایر قابل توجه ترکیه در دریای
شده‌است. تنها جزایر قابل توجه ترکیه در دریای اژه، ایمبروس (Gökçeada) و تندوس (Bozcaada) در قسمت شمال شرقی دریا هستند. جزایر مختلف کوچکتر در سواحل غربی ترکیه نیز تحت حاکمیت ترکیه هستند. این جزایر دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های معتدل، آب و هوای مدیترانه‌ای تابستان گرم ("Cfa" در طبقه‌بندی آب و هوای کوپن) هستند. گروه‌ها. جزایر دریای اژه به‌طور سنتی به هفت گروه از شمال به جنوب تقسیم می‌شوند: اصطلاح جزایر ایتالیایی دریای اژه () گاهی اوقات برای اشاره به جزایر دریای اژه که در طول جنگ ایتالیا-ترکیه در سال ۱۹۱۲
دریای اژه که در طول جنگ ایتالیا-ترکیه در سال ۱۹۱۲ توسط ایتالیا تسخیر شد و (از طریق معاهده لوزان) از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۷ ضمیمه خاک آن شد، استفاده می‌شود و به دودکانیس، شامل رودس و کاستلوریزو، مشتمل است. در پیمان صلح در سال ۱۹۴۷، این جزایرِ تحت کنترلِ ایتالیا، به یونان واگذار شد.
آرئو هاروتیونی ساموئلیان ( زاده ) یک فعال، معمار و سیاستمدار اهل ارمنستان است. عضو حزب جمهوری‌خواه ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ ژانویه ۱۹۷۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۴) شده‌است. وی عضو اتحادیه معماران ارمنستان می‌باشد.
نینا هوهانسی هٌوسپیان (؛ – ) یک بازیگر سینما اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ آوریل ۱۹۱۵ در باکو به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی آذربایجان شوروی (۱۹۶۲) و نشان برجسته افتخار (۱۹۵۹) شده‌است. هوسپیان از سال ۱۹۳۴ در فعالیت می‌کرد. وی در ۱۹ نوامبر ۱۹۷۷ در سن ۶۲ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
فروم (لاتین "forum" به معنی «مکان عمومی خارج از منزل» یا «انجمن»،) یک میدان عمومی در معماری شهری رومی بود، که عمدتاً برای فروش کالا اختصاص داشت. به عنوان مثال، شامل یک بازار همراه با ساختمان‌هایی برای مغازه‌ها و دکه‌هایی برای غرفه‌های روباز می‌شد. بسیاری از فروم‌ها در مکان‌های دورافتاده در امتداد یک جاده ساخته شدند، در این صورت فروم مذکور تنها محل سکونت در آن نواحی می‌بود و نام خاص خود را می‌داشت، مانند Forum Popili یا Forum Livi. عملکردهای فروم. یک فروم علاوه بر عملکرد استاندارد خود به عنوان یک بازار، محل
بر عملکرد استاندارد خود به عنوان یک بازار، محل تجمعی بود که اهمیت اجتماعی زیادی داشت و اغلب صحنه فعالیت‌های متنوعی از جمله بحث‌ها و مناظره‌های سیاسی، قرار ملاقات، جلسات و غیره بود. هر شهر رومی یک فروم داشت. فروم‌ها اولین ملغمه از ترکیب مردمان لاتین، ایتالیایی، اتروسکی، یونانی، سلتیک یا موارد دیگر بودند. اولین فروم‌ها بین روستاهای مستقل در آن دوره قرار گرفتند که فقط از طریق باستان‌شناسی شناخته شده هستند. پس از ظهور جمهوری روم، مشهورترین فروم جهان رومی، فروم شهر رم در خود رم بود که به عنوان الگویی از ساخت و
شهر رم در خود رم بود که به عنوان الگویی از ساخت و ساز مدرن آن زمان، عمل کرد. در زمان گسترش جمهوری متاخر، نوسازی انجمن‌های شهر، الهام‌بخش پومپی مگنوس برای ایجاد تئاتر پومپه در سال ۵۵ قبل از میلاد بود. این تئاتر شامل یک فروم بزرگ در پشت طاق‌های تئاتر بود که به نام Porticus Pompei (ستون‌های پومپی) شناخته می‌شد. این ساختار پیشرو اولین فروم امپراتوری ژولیوس سزار و افراد پس از آن بود. دیگر مجامع اصلی هم در ایتالیا یافت می‌شوند. با این حال، آنها را با تباه می‌گیرند، که ممکن است از انواع مختلف مراکز مدنی باستان
که ممکن است از انواع مختلف مراکز مدنی باستان سرچشمه گرفته باشد. در حالی که میدان‌ها/پیازاها از نظر استفاده و عملکرد مشابه فروم هستند، اکثر آنها در قرون وسطی ایجاد شده‌اند و اغلب بخشی از ساختار اصلی شهر نیستند. فوراها بخشی منظم از هر استان رومی در جمهوری و امپراتوری شدند و با نمونه‌های باستان‌شناسی در: در شهرهای روم جدید فروم معمولاً در تقاطع اصلی مسیرهای شمال به جنوب و شرق به غرب واقع شده. همه فوروها دارای معبد ژوپیتر در انتهای شمالی هستند و همچنین شامل معابد دیگر و همچنین بازیلیکا هستند. یک جدول وزن و
معابد دیگر و همچنین بازیلیکا هستند. یک جدول وزن و اندازه‌گیری عمومی دارند، به طوری که مشتریان در بازار بتوانند اطمینان حاصل کنند که پیمانه‌های کوچک به آنها فروخته نمی‌شود. و اغلب حمام‌هایی را در نزدیکی خود دارند. در زمان انتخابات، نامزدها از پله‌های معابد در فروم برای ایراد سخنرانی‌های انتخاباتی خود استفاده می‌کردند و انتظار داشتند مشتریانشان برای حمایت از آنها بیایند.
اما ملیکی استپانیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۶ اوت ۱۹۱۵ به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۴)، شده است. وی در ۱۶ فوریه ۱۹۸۹ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به گیکور (فیلم ۱۹۸۲) اشاره کرد.