payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فیلدمارشال کایتل، ۸ اوت با عنوان «آماده‌سازی شرق» ابلاغ شد. این طرح فرمان به احداث زیرساخت‌های نظامی لازم و ارتقا خطوط آهن داده بود. بدون مبنا قرار دادن طرح فرماندهی عالی نیروی زمینی فن لوسبرگ طرح دیگری نیز با نام «مطالعه عملیاتی شرق» در ۱۵ ماه سپتامبر ارائه نمود. فن لوسبرگ در این طرح بر لزوم تمرکز نیروهای تهاجم در شمال منطقه مردابی پریپیات تأکید کرد تا این نیروها بتوانند در کوتاه‌ترین مسیر از طریق اسمولنسک خود را به مسکو برسانند. بر اساس این طرح در مجموع سه گروه ارتش برای عملیات استقرار می‌یافتند. بر طبق
گروه ارتش برای عملیات استقرار می‌یافتند. بر طبق طرح او پس از سلطه گروه ارتش مرکز بر اسمولنسک، ادامه تهاجم به پیشروی گروه ارتش شمال بستگی پیدا می‌کرد. اگر این گروه ارتش به اندازه کافی قدرتمند ظاهر می‌شد و می‌توانست سیر حرکت خود به سمت لنینگراد را حفظ کند، گروه ارتش مرکز تمامی نیروهای خود را در ادامه یورش به سمت مسکو به کار می‌برد. در غیر این صورت، گروه ارتش مرکز می‌بایست متوقف می‌شد تا بخشی از نیروهای خود را جهت یاری گروه ارتش شمال عازم سازد. او خط نهایی پیشروی را آرخانگلسک-گورکی-ولگا-دن معرفی می‌سازد. فن
را آرخانگلسک-گورکی-ولگا-دن معرفی می‌سازد. فن لوسبرگ می‌پنداشت حتی با در نظر گرفتن منطقه صنعتی اورال، غیرممکن است شوروی بتواند پس از از دست دادن اراضی اروپایی و ارتباط خود با دریاها، قادر به مقاومت باشد. فاصله بین مطالعه سرتیپ اریش مارکس برای فرماندهی عالی نیروی زمینی و این مطالعه، به فن لوسبرگ اجازه داد تحولات سیاسی سریع شرق اروپا مشخصا در رومانی را در طرح‌ریزی خود وارد کند. به عقیده او در محتمل‌ترین حالت ارتش سرخ در طول مرزهای غربی شوروی یا نزدیکی آن دست به دفاع شدیدی می‌زد تا از پایگاه‌های نیروی هوایی
به دفاع شدیدی می‌زد تا از پایگاه‌های نیروی هوایی خود محافظت نماید. به عقیده او در صورتی که قوای قدرتمندی از شوروی در همان ابتدا به‌کارگرفته شوند، ارتش سرخ شکست خواهد خورد و یک عقب‌نشینی منظم برای غالب نیروهای آن غیر قالب اجرا خواهد شد. فن لوسبرگ درک روشنی‌تری نسبت به گستردگی بالای اراضی عملیاتی در قیاس با مارکس، حاصل کرده بود. بر این مبنا او تحرکات راهبردی اولیه را با مقداری در نظر داشتن مشکلات تدارکاتی برنامه‌ریزی کرده بود. او همچنین به مقدار بسیار بیشتری به میزان مشکلات تدارکاتی در عمق اراضی دشمن، جایی
به میزان مشکلات تدارکاتی در عمق اراضی دشمن، جایی که تدارکات رسانی از بنادر دریاهای بالتیک و سیاه بدان اثر کمی می‌گذاشت، توجه کرده بود. فن لوسبرگ نارضایتی‌های داخلی در شوروی را منبع قابل اتکایی در پشتیبانی از تلاش آلمان بر سلطه بر شوروی شناسایی می‌کند. فن لوسبرگ با نگاهی فراتر، تشکیل یک دولت اوکراینی در جهت امیال آلمانی‌ها، را نیز پیشبینی می‌نماید. با توجه به روابط نزدیک پرسنل فرماندهی عالی ورماخت و فرماندهی عالی نیروی زمینی در سطح عملیاتی، به هر صورت احتمالا طرح مارکس بر مطالعه راهبردی فن لوسبرگ تأثیر
طرح مارکس بر مطالعه راهبردی فن لوسبرگ تأثیر گذاشت. به هر حال با توجه به این که طرح‌ریزی فن لوسبرگ پنج هفته پس از مارکس آغاز شد، طرح او به آرای هیتلر مشابهت بیشتری داشت. سال‌های آخر. پس از آغاز عملیات بارباروسا، در پی خوب پیش نرفتن اوضاع و شکست ورماخت در سلطه بر مسکو، فن لوسبرگ شروع به ابراز انتقاد از نحوه فرماندهی جنگ کرد. در پی این مسئله از مقام خود خلع و با ترفیع به درجه سرهنگی به جایگاه افسر عملیات‌های ستاد فرماندهی ورماخت در نروژ منصوب گشت. پس از گذراندن دو و نیم سال در این جایگاه حاشیه‌ای، ماه ژوئن
دو و نیم سال در این جایگاه حاشیه‌ای، ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ به ریاست ستاد دریابد ویلهلم مارشال، کمیسیونر ویژه دانوب رسید. روز ۱ ماه سپتامبر همان سال به درجه سرتیپی نائل گشت. آخرین منصب او ریاست ستاد منطقه نظامی شماره ۸ به مرکزیت برسلاو بود. با انحلال ارتش جایگزینی و اعزام بخش‌های مختلف آن به خط مقدم در ماه مارس سال ۱۹۴۵، دیگر هیچ مسئولیتی به او سپرده نشد. پس از پایان جنگ روز ۵ مه سال ۱۹۴۵ در نوشتات-هوشتاین تسلیم نیروهای بریتانیایی گردید. پس از جنگ. ماه ژوئیه سال ۱۹۴۶ از اسارت آزاد و در ویزبادن ساکن شد. برنارد
۱۹۴۶ از اسارت آزاد و در ویزبادن ساکن شد. برنارد فن لوسبرگ ۱۵ مارس سال ۱۹۶۵ در ویزبادن درگذشت.
خانه هگل () موزه ای در اشتوتگارت آلمان است که در خانه ای واقع شده‌است که گئورگ ویلهلم فردریش هگل فیلسوف بزرگ آلمانی در آن متولد شد. هگل در ۲۷ اوت ۱۷۷۰ میلادی در اشتوتگارت به دنیا آمد و ۱۸ سال اول زندگی خود را در این شهر اقامت داشت. او در ۱۴ نوامبر ۱۸۳۱ بر اثر وبا در برلین درگذشت. خانه هگل در Eberhardstraße است و متعلق به قرن ۱۶ می‌باشد. طبقه همکف شامل نمایشگاهی دربارهٔ اشتوتگارت در زمان زندگی هگل است. نمایشگاه دیگری به داستان زندگی هگل اختصاص دارد و شامل کلاه بره معروف و یاداشت‌هایی از او (کتاب دوستی هگل)
بره معروف و یاداشت‌هایی از او (کتاب دوستی هگل) است. اتاق سوم شامل کلاژ متنی از نقل قول‌های کلیدی از هگل و نسخه‌های مختلف آثار او به زبان‌های مختلف است.
هانس باهوش (به ) (حدود ۱۹۰۷ میلادی)، اسبی بود که ادعا می‌شد حساب و سایر فعالیت‌های ذهنی را انجام می‌دهد. بعد از تحقیقات رسمی در ۱۹۰۷ میلادی، روانشناس اوسکار فونگست تشریح نمود که اسب در واقع این فعالیت‌های ذهنی را انجام نمی‌دهد، بلکه به عکس‌العمل‌های مربی خود نگاه می‌کند. او در روش‌شناسی تحقیق به این موضوع جدید پی‌برد که اسب مستقیماً به سر نخ‌های غیر اختیاری که در اشارت بدنی مربی انسان دیده می‌شود واکنش نشان می‌دهد. مربی از فراهم نمودن چنین سرنخ‌هایی کاملاً ناآگاه بود. به احترام به مطالعات فونگست، از این کشف
بود. به احترام به مطالعات فونگست، از این کشف غیرعادی با عنوان «"أثر هانس باهوش"» یاد گردیده و تا به کنون نیز در مطالعات سوگیری مشاهده‌گر و هوش‌سنجی حیوانات، یک دانش مهم پنداشته شده‌است. فونگست استادیار فیلسوف و روانشناس آلمانی کارل اشتومپف بود، کسی که از تجربه هانس در کارهای خود روی روانشناسی حیوانات و ایده‌هایش در مورد پدیدارشناسی استفاده کرد. چشم‌انداز. در جریان اوایل قرن بیستم، مردم به هوش حیوانات علاقهٔ ویژه‌ای داشتند که این علاقه‌مندی تا اندازهٔ زیادی ناشی از انتشارات اخیر چارلز داروین بود. قضیه هانس
ناشی از انتشارات اخیر چارلز داروین بود. قضیه هانس باهوش سطح پیشرفتهٔ از درک اعداد در یک حیوان را نشان می‌داد. هانس اسبی بود که صاحب آن ویلیام وان اوستن نام داشت، اوستن یک معلم ریاضی مدرسه جیمنیزیوم، مربی غیر حرفه‌ای اسب، فرنولوژیست و به نحوی یک عارف بود. گفته می‌شود که به هانس تعلیم شده بود تا اعمال جمع، تفریق، ضرب، تقسیم را انجام دهد. با اعداد اعشار کار کند، زمان را بگوید، تاریخ را بگوید، موسیقی را از هم تفکیک کند، زبان آلمانی را بخواند، املاء کند و بداند. فون اوستن از هانس می‌پرسید، «اگر سه شنبه هشتم ماه
فون اوستن از هانس می‌پرسید، «اگر سه شنبه هشتم ماه باشد، پس تاریخ روز جمعه بعدی چند می‌شود؟» هانس با ۱۱ بار ضربه زدن سم خود در زمین پاسخ می‌داد. سؤال‌ها را هم می‌شد به صورت شفاهی و هم به صورت تحریری پرسید. گزارشی از توانایی‌های هانس در روزنامه "نیویورک تایمز" در ۱۹۰۴ میلادی گزارش داده شد. بعد از مرگ فون اوستن در ۱۹۰۹ میلادی، هانس به مالکیت چندین صاحب دیگر درآمد. بعد از ۱۹۱۶، هیچ سندی از سرنوشت هانس وجود ندارد. تحقیق. اشتیاق والای مردم به هانس باهوش، هیئت آموزش آلمان را واداشت تا یک کمیسیون جهت تحقیق در مورد
آلمان را واداشت تا یک کمیسیون جهت تحقیق در مورد ادعاهای علمی فون اوستن تعیین نماید. فیلسوف و روان‌شناس، کارل اشتومپف یک هیئت ۱۳ نفری به نام "کمیسیون هانس" تشکیل داد. این کمیسیون متشکل از یک دامپزشک، یک مدیر سیرک، یک افسر سواره نظام، یک تعداد از اساتید مکتب و رئیس باغ وحش‌های برلین بود. این کمیسیون در سپتامبر ۱۹۰۴ میلادی اینگونه نتیجه‌گیری نمودند که هیچ حقه‌ای در اجرای هانس وجود ندارد. کمیسیون ارزیابی را به اوسکار فونگست واگذار نمودند و او مبنای این توانایی‌های ادعا شده را با در نظرداشت موارد ذیل آزمایش
ادعا شده را با در نظرداشت موارد ذیل آزمایش نمود: فونگست با انجام تعداد قابل توجهی از آزمایش‌ها دریافت که حتی اگر خود فون اوستن هم سؤال را نپرسد، اسب می‌تواند پاسخ درست را بدهد. این امر امکان تقلب را از میان برداشت. با این حال اسب تنها زمانی می‌توانست پاسخ درست را بدهد که سؤال کننده خود پاسخ را می‌دانست و اسب قادر می‌بود تا سؤال کننده را ببیند. فونگست مشاهده نمود که هرگاه فون اوستن پاسخ درست سؤال را می‌دانست، هانس به ۸۹ درصد سوالات پاسخ درست می‌داد، اما زمانی که فون اوستن خود پاسخ درست به سؤال را نمی‌دانست،
که فون اوستن خود پاسخ درست به سؤال را نمی‌دانست، هانس قادر بود تا تنها به ۶ درصد از سوالات پاسخ درست بدهد. فنگست سپس رفتار سؤال کننده را به دقت تحت بررسی قرار داد، به این نتیجه رسید که هرگاه ضربات پای اسب به پاسخ درست نزدیک می‌شد، حالت و چهره سؤال کننده به گونهٔ تغییر می‌یافت که نشان دهندهٔ افزایش نگرانی بود. اسب به این مسئله پی‌برده و آخرین ضربه نهایی صحیح را می‌زد. این تغییر در چهره یک سرنخ را فراهم نموده و اسب آنرا به معنی، ضربه زدن را متوقف کن، تعبیر می‌نمود. سامانه‌های ارتباط اجتماعی اسب‌ها ممکن است
سامانه‌های ارتباط اجتماعی اسب‌ها ممکن است متکی به تشخیص تغییرات کوچکی در حالات بدنی باشد، این امر می‌تواند دلیلی بر این باشد که هانس چگونه می‌توانست سرنخ‌های فون اوستن را حتی اگر این سرنخ‌ها نیمه خودآگاه می‌بودند، سریعاً تشخیص دهد. فونگست همچنین آزمایش‌هایی را با انسان در آزمایشگاه انجام داده و خود نقش اسب را بازی نمود. فنگست از یک فرد می‌خواست تا در سمت راست وی بایستد و «با تمرکز بسیار بالا» در مورد یک عدد مشخص، یا یک سؤال ساده حسابی، فکر کند. فنگست سپس با ضربه زدن دست راست خود پاسخ را ارایه می‌کرد. او
با ضربه زدن دست راست خود پاسخ را ارایه می‌کرد. او بصورت مکرر «یک تکان اندک سر به سمت بالا» را هنگام نزدیک شدن به ضربه نهایی مشاهده می‌کرد، که به گفته وی این حالت با وضعیتی که افراد قبل از فکر کردن در مورد سؤال داشتند، مطابقت داشت. حتی بعد از افشای رسمی هانس، فون اوستن که هرگز از یافته‌های فونگست قانع نشده بود، همچنان به نمایش هانس در سراسر آلمان ادامه داده و جمعیت انبوه و پر شوق را جذب می‌نمود. اثر هانس زیرک. بعد از این که فنگست خود در کار هانس ماهر شد. کاملاً آگاهی حاصل کرد که سرنخ‌های ناچیز باعث عملکرد
آگاهی حاصل کرد که سرنخ‌های ناچیز باعث عملکرد هانس شده‌است، او دریافت که او نیز این سرنخ‌ها را غیرآگاهانه و بدون این که بخواهد آنها را بیان کند یا کنترل کند، از خود بروز می‌دهد. شناخت این پدیده در طراحی تجربی و روش‌شناسی‌های تجربه‌های مختلف، که در آن آزمایش شونده‌های دارای احساس، شامل انسان، تأثیر به سزایی داشت. خطر تأثیر هانس باهوش دلیلی است برای اینکه، چرا روان‌شناسان تطبیقی معمولاً حیوانات را در دستگاه‌های منزوی و بدون تعامل با آنها مورد آزمایش قرار می‌دهند. گرچه این امر نیز خود مشکلاتی دارد، چون بیشتر
گرچه این امر نیز خود مشکلاتی دارد، چون بیشتر پدیده‌های جالب در هوش‌سنجی حیوانات به احتمال زیاد در یک شرایط اجتماعی بروز داده می‌شوند. برای آموزش و توضیح به آنها، نیاز است تا یک رابطه اجتماعی میان مربی و حیوان ایجاد گردد. ارین پیپربرگ هنگام مطالعات روی طوطی‌ها (الکس) و آلن و بیتریکس گاردنر در مطالعات خود روی شامپانزه (واشو)، قویاً به طرفداری از این نظر استدلال نمودند. اگر نتایج این مطالعات در سطح جهان پذیرفته شود، نیاز است تا راه دیگری برای آزمایش پیشرفت‌های حیوانات یافت تا خطر تأثیرات هانس باهوش از میان
حیوانات یافت تا خطر تأثیرات هانس باهوش از میان برداشته شود. با این حال، صرف دور کردن مربی از صحنه ممکن است استراتژی مناسبی نباشد، چون در صورتی که میان مربی و نمونه آزمایش شونده رابطه اجتماعی قوی وجود داشته باشد، برداشتن مربی از صحنه ممکن است باعث واکنش‌های احساسی گردیده و از عملکرد نمونه آزمایش شونده جلوگیری نماید.
کانال ماهواره‌ای فدک یک کانال تلویزیونی وابسته به اتحادیه خدام المهدی است که توسط گروهی از مسلمانان در بریتانیا با هدف انتقال اسلام به عمدتاً جهان عرب و اسلام توسط یاسر الحبیب تأسیس شد. برنامه‌های این شبکه به زبان های عربی، انگلیسی و فارسی است. فدک نام واحه‌ای است که در حومه حجاز و در نزدیکی شهر خیبر در شبه جزیره عربستان واقع شده‌است، شیعیان معتقدند که فدک میراث فاطمه زهرا از پدرش محمد است. شعار این کانال «هیچ پرچمی بر پرچم آل محمد باقی نمی‌ماند» است.
میراث جهانی در سوئیس شامل سیزده اثر ثبت شده در کشور سوئیس است که نُه اثر فرهنگی و چهار اثر طبیعی را شامل می‌شوند. سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. سوئیس در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۵ این کنوانسیون را تصویب کرد و از آن پس مکان‌های طبیعی و فرهنگی این کشور، که واجد شرایط برای درج در لیست باشند را، معرفی می‌کند. سه محلی که در سال ۱۹۸۳، برای
را، معرفی می‌کند. سه محلی که در سال ۱۹۸۳، برای نخستین بار، در فهرست میراث جهانی ثبت شدند، این‌ها بودند: شهر قدیمی برن، دیر سنت گال، و صومعه بندیکتین در وال موستر. جدیدترین مورد فهرست‌شده نیز جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا بود که در سال ۲۰۲۱ لیست شد. پنج اثر فهرست‌شده در سوئیس، فرا ملی بوده و میراث مشترک هستند؛ راه‌آهن رت و مونته سن جورجو با ایتالیا، آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ با پنج کشور دیگر، آثار معماری لو کوربوزیه با شش کشور دیگر، جنگل‌های باستانی راش کارپات با هفده کشور دیگر مشترک
باستانی راش کارپات با هفده کشور دیگر مشترک ثبت شده‌اند. یک اثر نیز در فهرست آزمایشی سوئیس لیست شده‌است. میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر مکان‌هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌اند، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از مکان‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. سوئیس یک اثر را در
در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. سوئیس یک اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد.
لاوو (Lavaux, ) یک منطقه مسکونی در کانتون وو در سوئیس است. لاوو شامل ۸۳۰ هکتار تاکستان پلکانی است که حدود ۳۰ کیلومتر وسعت دارد. این تاکستان در امتداد سواحل شمالی دریاچه ژنو رو به جنوب امتداد دارد. اگرچه شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد انگور در این منطقه در زمان رومیان رشد می‌کرده‌است، تراس‌های انگور واقعی را می‌توان به قرن یازدهم، زمانی که صومعه‌های نظام سنت بندیکت و سیسترسی‌ها کنترل این منطقه را در دست داشتند، ردیابی کرد. لاوو از آب و هوای معتدلی بهره می‌برد، اما رویه جنوبی پلکان‌ها با انعکاس خورشید در
اما رویه جنوبی پلکان‌ها با انعکاس خورشید در دریاچه و دیوارهای سنگی، شخصیت مدیترانه‌ای به منطقه می‌بخشد. نوع اصلی انگور که در اینجا رشد می‌کند Chasselas نام دارد. سایت میراث جهانی. طبق قوانین کانتونی، تاکستان‌های لاوو از توسعه محافظت می‌شوند. از ژوئیه ۲۰۰۷، لاوو در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. از سال ۲۰۱۶، تاکستان‌های لاوو دیگر با آفت‌کش‌های مصنوعی درمان نمی‌شوند.
محمد فرازمند (زاده ۱۱ بهمن ۱۳۴۰) دیپلمات ایرانی و سفیر پیشین جمهوری اسلامی ایران در کشور ترکیه بوده‌است. وی دانش‌آموخته کارشناسی روابط بین‌الملل و کارشناسی ارشد فلسفه و حکمت است.
ادوارد هیتزیگ، (به انگلیسی: Eduard Hitzig) (زاده ۶ فوریه ۱۸۳۸ در برلین، درگذشته ۲۰ اوت ۱۹۰۷ در دوک‌نشین بزرگ بادن) یک عصب‌شناس و روانپزشک آلمانی و از تبار یهودی بود. پیشینه. ادوارد هیتزیگ، در دانشگاه برلین و دانشگاه وورتسبورگ، زیر نظر استادان صاحب نامی مانند امیل دو بوآ ریمون، رودلف ویرشو، موریتس هاینریش رومبرگ و کارل فریدریش اتو وستفال علوم پزشکی تحصیل کرد. در سال ۱۸۶۲ میلادی ادوارد هیتزیگ، مدرک دکترا دریافت کرد و سپس در دانشگاه برلین و دانشگاه وورتسبورگ، مشغول به کار و مطالعه شد. در سال ۱۸۷۵ وی مدیریت
مشغول به کار و مطالعه شد. در سال ۱۸۷۵ وی مدیریت آسایشگاه بیماریهای عصبی و استادی رشتهٔ روانپزشکی در دانشگاه زوریخ را بر عهده گرفت. ادوارد هیتزیگ، در سال ۱۸۸۵ میلادی به مقام استادی در دانشگاه هاله-ویتنبرگ، رسید و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۰۳ در همان شغل و مقام باقی ماند. علت شهرت. سرشناسی ادوارد هیتزیگ، بیشتر به خاطر مطالعات او در مورد ارتباط و تأثیر جریان الکتریسیته روی عملکرد مغز است. در سال ۱۸۷۰ میلادی او به همراه یکی از دوستانش، قشر خاکستری مغز یک سگ را بدون بیهوشی در معرض جریان برق قرار داد و متوجه شد
بدون بیهوشی در معرض جریان برق قرار داد و متوجه شد که این عمل باعث انقباض غیرارادی در نواحی مشخصی از عضلات سگ می‌شود. در آن زمان انجام چنین آزمایشی در دانشگاه برلین ممنوع بود. به همین دلیل این آزمایش در خانه دوست وی انجام گرفت. بعد از آزمایش، ادوارد هیتزیگ، نتایج مطالعات خود را در مقاله ای تحت عنوان «تحریک پذیری مغز توسط الکتریسیته» منتشر کرد. این آزمایش در نوع خود اولین موردی بود که به‌طور رسمی به اطلاع عموم رسید. البته این آزمایش اولین تجربه ادوارد هیتزیگ، در این مورد نبود. او در گذشته نیز وقتی به عنوان
در این مورد نبود. او در گذشته نیز وقتی به عنوان پزشک در خدمت ارتش پروس بود همین آزمایش را روی بعضی از سربازانی که در ناحیه سر مجروح شده بودند، انجام داده بود.
مارمولک کور مکزیکی (نام علمی: Anelytropsis papillosus) گونه‌ای از مارمولک‌های بدون پا از خانواده سقنقورهای کور و تنها گونه از سرده "Anelytropsis" است. این مارمولک بومزاد انحصاری کشور مکزیک است. این جانوران شبیه کرمی‌مارمولکان به نظر می‌رسند، اما در واقع، ارتباط تکاملی نزدیکی با یکدیگر ندارند. پراکندگی. مارمولک کور مکزیکی بومزاد مکزیک است و در ارتفاعات ۳۰۰ تا ۲۳۰۰ متری از سطح دریا، از جمله در جنوب تامائولیپاس، شرق سن لوئیس پوتوسی، شمال ایالت ایدالگو و کرتارو، شمال و مرکز وراکروز، و منتهی‌الیه شمالی اوآخاکا
شمال و مرکز وراکروز، و منتهی‌الیه شمالی اوآخاکا شناسایی شده‌است. وضعیت حفاظتی. دولت فدرال مکزیک، این مارمولک را به عنوان یک گونه در معرض خطر فهرست می‌کند و توسط قوانین مکزیک حفاظت می‌شود. اما اتحادیه بین‌المللی حفاظت طبیعت، آن را به عنوان گونه‌ای دارای کمترین نگرانی، رتبه‌بندی کرده‌است.
کریپتومنِسیا یا نواِنگاریِ خاطره (به )، زمانی اتفاق می‌افتد که یک خاطره فراموش شده، بدون اینکه توسط فرد به عنوان خاطره شناخته شود، دوباره برگشته و فاعل فکر می‌کند که یک چیز جدید و بدیع است. این یک نوع خطای حافظه است که فرد یک فکر، ایده، آهنگ، نام یا لطیفه‌ای را بخاطر می‌آورد و آنرا دستبرد فکری قلمداد نکرده بلکه این خاطره را به عنوان الهام جدیدی تجربه می‌نماید. استفاده اولیه. کریپتومنسیا اولین بار در ۱۸۷۴ میلادی توسط رابطی به نام استینتون موسز مستند گردید. این کلمه اولین بار توسط روانپزشکی به نام تیودور
این کلمه اولین بار توسط روانپزشکی به نام تیودور فلورنوی، در اشاره به پروندهٔ رابطی (مدیوم) به نام هلن اسمیت (کترین-الیسی مولر)، و برای اشاره به وقوع مکرر سایکیزم به کار رفت: «خاطراتی که در رابط نهفته‌است ظاهر گردیده و بعضاً بوسیله قوه تصور یا استدلال غیر آگاهانه کاملاً تغییر داده می‌شود، و این عمل اکثراً در رویاهای عادی ما اتفاق می‌افتد». کارل گوستاو یونگ پایان‌نامه دکترای خود با عنوان «روان‌شناسی و آسیب‌شناسی پدیده‌های به اصطلاح نا معلوم» (1902 میلادی) را پیرامون همین موضوع نوشت و همچنین در یک مقاله که
پیرامون همین موضوع نوشت و همچنین در یک مقاله که تحت عنوان «کریپتومنسیا» در (۱۹۰۵ میلادی) نوشت به این پدیده در کتاب «"چنین گفت زردشت"» اثر فردریش نیچه اشاره کرد. در رابطه به اصیل بودن نوآوری وی، می‌توان گفت که گیزی دوکس، ساندور فرنکزی، ویلیم استکل و همچنین زیگموند فروید نیز به این نظریه پرداخته یا آنرا تذکر داده‌اند. کلمه "کریپتومنسیا" ترکیبی از دو واژه یونانی "کریپتوس" (مخفی، پنهانی، راز) و منسیا (خاطره) است. تحقیقات تجربی. در نخستین مطالعه تجربی از کریپتومنسیا، یک گروه از افراد به نوبت دسته‌ای از مثال‌ها
یک گروه از افراد به نوبت دسته‌ای از مثال‌ها (مانند، انواع پرندگان: طوطی، قناری و …) ارایه کردند. بعدتر از آنها خواسته شد تا از عین دسته مثال‌های جدید که قبلاً گفته نشده باشند را ارایه کنند، و همچنین کلماتی را که شخصاً خودشان ارایه کردند را نیز بازگو نمایند. افراد با ارایه دوباره افکار یک شخص دیگر یا اشتباه قلمداد کردن فکر یک شخص دیگر به عنوان فکر خود، در حدود ۳–۹٪ دفعات به صورت غیرعمدی دستبرد فکری را مرتکب شدند. اثرات مشابهی در فعالیت‌های دیگری همچون معماهای جستجوی کلمات و در جلسات طوفان ذهنی جمعی نیز
جستجوی کلمات و در جلسات طوفان ذهنی جمعی نیز تکرار گردیده‌است. تحقیقات بین دو نوع از کرپتومنسیا، گرچه اغلب یکجا مطالعه می‌شوند، فرق قایل شده‌است: فرق میان این دو نوع دستبرد فکری در علت خطایی است که باعث این دستبرد می‌گردد، به‌طور ویژه این که آیا این‌ها افکار فراموش شده‌ای اند یا خودد متفکر فراموش شده‌است؟ نوع اول خیلی آشنا است. کسی که دستبردی انجام می‌دهد، ایده‌ای را که قبلاً بیان شده را باز تولید می‌کند، اما بر این باور است که این ایده از خلاقیت خود وی نشأت گرفته. این ایده می‌تواند ایده یک شخص دیگر، یا
گرفته. این ایده می‌تواند ایده یک شخص دیگر، یا ایده خود شخص در زمان گذشته باشد. بی‌اف اسکینر تجربه خود از خود-دستبرد فکری را بیان می‌دارد: نوع دوم کریپتومنسیا نتیجه یک خطای نویسندگی است که شخص ایده‌های دیگران را به عنوان ایده خود بخاطر می‌آورد. در این حالت، شخصی که دستبرد فکری را انجام می‌دهد به وضوح می‌داند که این ایده از یک زمان قبل است، اما اصالت این ایده را به صورت نادرست بخاطر می‌آورد (یا بعد از فراموش کردن خاطره نوشتن آن یا شنیدن آن در محاوره، فرض می‌کند این ایده به عنوان یک ایده اصلی به دستبرد کننده
این ایده به عنوان یک ایده اصلی به دستبرد کننده آمده‌است). اصطلاحات زیادی برای تفکیک این دو نوع دستبردعلمی بکار برده شده‌است. «فراموشی وقوع» در مقابل «فراموشی منبع» و «خطاهای تولید» در مقابل «خطاهای تشخیص، ظاهراً این دو نوع کریپتومنسیا از هم مستقل هستند. هیچ ارتباطی میان نرخ‌های خطا پیدا نشده و این دو نوع خطا بوسیله عوامل مختلفی ایجاد می‌شوند. علل. احتمال وقوع کریپتومنسیا بیشتر زمانی محتمل است که توانایی نظارت درست از منابع دچار نقص گردد. به عنوان مثال، احتمال اینکه مردم ایده‌های دیگران را ایده خود بپندارند
اینکه مردم ایده‌های دیگران را ایده خود بپندارند زمانی بیشتر محتمل است که زمانی که این ایده برای اولین بار به آنها دست می‌دهد، تحت بار سنگین شناختی قرار گیرند. دستبرد فکری وقتی افزایش می‌یابد که مردم از منبع اصلی ایده دور باشند و زمانی کاهش می‌یابد که به اشتراک کنندگان بصورت واضح دستور داده شود تا به منبع ایده توجه نمایند. همچنین، ادعاهای کاذب در میان ایده‌هایی که در اصل توسط افراد هم-جنس پیشنهاد شده‌است بیشتر متداول است، احتمالاً به این علت که شباهت ادراکی یک شخص به همجنس وی، مشکل منبع را تشدید می‌نماید.
یک شخص به همجنس وی، مشکل منبع را تشدید می‌نماید. همچنین برخی دیگر از مطالعات دریافته اند که زمانبندی ایده نیز مهم است: اگر قبل از اینکه خود شخص ایده‌ای را ارایه کند، شخص دیگری یک ایده را ارایه نماید، احتمال اینکه ایده آن شخص دیگر به عنوان ایده خود فرد ادعا شود بیشتر است، ظاهراً به این دلیل که شخص بسیار غرق در آماده شدن برای نوبت خود است تا به صورت درست اطلاعات منبع را بررسی کند. ارزش. آنگونه که توسط کارل یونگ در "مرد و نمادهایش"، تشریح گردید: «ممکن است یک نویسنده طبق یک نقشه از قبل طراحی شده در حال نوشتن
نویسنده طبق یک نقشه از قبل طراحی شده در حال نوشتن باشد، در حال کار روی یک برهان یا در حال تهیه خطی از یک داستان باشد که ناگهان از موضوع خارج شود. شاید یک ایده تازه به او دست داده باشد، یا یک تصویر مجزا، یا یک داستان فرعی کاملاً جدید. اگر از وی بپرسید چه چیزی باعث این انحراف شده‌است، او قادر نخواهد بود به شما پاسخ دهد. شاید حتی این تغییر را اصلاً احساس هم نکرده باشد، با این که حالا مطالبی را تهیه نموده که کاملاً برایش تازگی دارد و قبلاً هم در مورد آن نمی‌دانسته‌است. اما بعضی اوقات بصورت خیلی قانع کننده به
اما بعضی اوقات بصورت خیلی قانع کننده به وی نشان داده می‌شود که کارش شباهت بسیار نزدیکی به اثر نویسندهٔ دیگری دارد – اثری که به باور او تا حالا هیچگاهی ندیده‌است.» داستان خورخه لوئیس بورخس، «پیر مینارد، نویسنده دون کیشوت» ، یک اجرای فرا داستانی از کریپتومنسیا است. این کار به شکل بررسی یا نقد ادبی در مورد پیر مینارد (که تخیلی است) نوشته شده‌است. این کتاب با معرفی کوتاه و فهرستی از تمامی کارهای مینارد آغاز می‌شود. «مرور» انجام شده توسط بورخس نشان می‌دهد که این نویسنده فرانسوی قرن بیستم تلاش نموده تا از
که این نویسنده فرانسوی قرن بیستم تلاش نموده تا از «ترجمه» دون کیشوت فراتر رفته و خود را به حدی در آن غرق نماید تا بتواند در واقع آنرا خط به خط و با اصالت اسپانیایی قرن هفدهم «دوباره سازی» کند؛ بنابراین، «پیر مینارد» اغلب سوالات و بحث‌هایی را پیرامون ماهیت برگردان صحیح، یا در این مورد خاص، هرمنوتیک کریپتومنسیا مطرح می‌کرد.
حقوق آب کنار رودخانه‌ای (به ) (یا صرفاً حقوق حریم رودخانه یا حقوق کنار رودخانه‌ای)، نظامی جهت تخصیص آب میان کسانی است که مالک زمین‌های واقع در مسیر آب هستند. این حق از کامن لا انگلیس نشأت می‌گیرد. حقوق آب حریم رودخانه در بیشتر حوزه‌های قضائی که میراث «قانون مشترک» دارند، مانند کانادا، استرالیا و ایالات شرقی ایالات متحده وجود دارد. مالکیت «زمین مشترک» می‌تواند به یک واحد افراز سازمان یابد: شراکتی که دربرگیرنده مالکان زمین ساحلی بوده و به صورت رسمی ناحیه آبی از آن اوست که نوع استفاده آن را مشخص می‌کند. اصل
از آن اوست که نوع استفاده آن را مشخص می‌کند. اصل کلی. بر اساس اصل حریم رودخانه‌ای، تمام مالکان زمینی که املاکشان با بدنه آب در تماس است، حق دارند تا زمانی که آب از میان ملک آن‌ها یا فراتر از آن می‌رود، از آن به صورت مناسب استفاده کنند. در صورتی که آب کافی نباشد تا تمام استفاده‌کنندگان از آن مستفید شوند، معمولاً سهمیه‌ها در تناسب با خط جلوی منبع آب شکل داده می‌شوند. این حقوق را نمی‌توان فروخت یا منتقل کرد، به جز این که با زمین مجاور الحاق شده و تنها در اندازه‌های معقولی از آن زمین. آب بدون درنظرداشت حقوق
معقولی از آن زمین. آب بدون درنظرداشت حقوق مالکان زمین ساحلی پایین‌تر، نمی‌تواند خارج از حوضه آبریز منتقل شود. حقوق ساحلی شامل مواردی است هم‌چون حق دسترسی به آب بازی، قایق‌رانی و ماهی‌گیری؛ حق لنگر اندازی تا محدوده که قابلیت کشتی‌رانی را دارد؛ حق بلند کردن ساختمان‌های مانند لنگرگاه، پایه‌ها و محل نگهداری قایق، حق استفاده از آب برای خانه، حق بزرگ سازی زمین در نتیجه نوسانات سطح آب و حق استفاده انحصاری در صورتی که آب قابل کشتی‌رانی نباشد. حقوق ساحلی هم‌چنان مربوط به «استفاده مناسب» است چون مربوط می‌شود به سایر
به «استفاده مناسب» است چون مربوط می‌شود به سایر مالکان ساحل تا اطمینان حاصل گردد که حقوق یک مالک با حقوق مالکان دیگر به صورت منصفانه و مساویانه، برابر باشد. انگلستان و ولز. حقوق آب حریم رودخانه و وظایف انگلستان و ولز توسط «نهاد محیط زیست» مشخص می‌شود. حقوق ساحلی شامل موارد این می‌شود: مالکیت زمین تا مرکز مجرای آب، الا این که مشخص باشد آن قسمت تحت ملکیت شخص دیگری قرار دارد، حق آب که داخل زمین جریان می‌آبد با کیفیت و کمیت طبیعی آن، حق حفاظت از ملک در برابر سیلاب و زمین در برابر فرسایش در صورتی که تأییدیهٔ
سیلاب و زمین در برابر فرسایش در صورتی که تأییدیهٔ نهاد موجود باشد. حق ماهی‌گیری در مجرای آب الا این که آن حق فروخته یا اجاره شده و ماهی‌گیر، مجوز نهاد محیط زیست را داشته باشد. وظایفی که از این مدل ظهور پیدا می‌کنند، عبارت اند از: ایالات متحده. ایالات متحده دو نوع حق آبی را برسمیت می‌شناسد. استفاده و پیروی، نظر به زمان و ایالت فرق می‌کند، ایالات غربی و خشک که زمانی جزء مکزیک و اسپانیا بودند، معمولاً از دکترین «تصاحب اولی» که با عنوان «اولین کسی که بیاید، اولین کسی است که خدمات می‌گیرد» نیز یاد می‌شود، پیروی