payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از این‌که افتادن شادی خان کاکر و یاور توانای دیگر خود بهاگوان داس را دید، باز هم به ضد حمله‌ها علیه گورکانیان ادامه داد و هر کسی که فیل وی را به چالش می‌کشید زیر پا می‌کرد. هرچند این جنگ بی‌نهایت پرستیز بود، اما ظاهراً میدان جنگ در حال چرخش به نفع هیمو بود. هر دو جناح ارتش گورکانی به عقب رانده شده بودند و هیمو گروه فیل‌ها و سواره نظام خود را به پیش راند تا مرکز آن‌ها را در هم بشکند. دقیق در همین موقع، هیمو که احتمالاً در نوک پیروزی قرار داشت با یک تیری اتفاقی از نیروهای مغول که در چشم وی اصابت کرد، مجروح
از نیروهای مغول که در چشم وی اصابت کرد، مجروح شد و بی‌هوش بر زمین افتاد. نیروهای وی که این صحنه زمین‌خوردن وی را دیدند دچار وحشت شدند، تشکیلات نظامی را شکستند و فرار کردند. هیمو مغلوب این جنگ شد؛ ۵٬۰۰۰ مرده در میدان جنگ افتاده بودند و تعداد زیادی دیگر هنگام فرار کشته شدند. پیامد جنگ. فیلی که هیموی زخمی و نیمه‌جان را با خود می‌برد، بعد از چند ساعت و پس از پایان جنگ توسط گورکانیان دستگیر گردیده و به اردوگاه گورکانی برده شد. بایرام خان از شاه ۱۳ ساله خواست تا هیمو را سر بزند، اما وی شمشیر گرفتن در مقابل یک
هیمو را سر بزند، اما وی شمشیر گرفتن در مقابل یک مرد مرده را رد کرد. اکبر قانع کرده شد که با شمشیر خود سر هیمو را لمس نموده و بعداً بایرام خان او را اعدام کرد. سر هیمو به کابل فرستاده شد تا در خارج دروازه دهلی آویزان شود و جسد وی نیز در دروازه‌ای در پورانا کویلا، دهلی، جای که وی در ۶ اکتبر تاج‌گذاری نموده بود، برای عبرت دیگران آویزان شد. چندین حامی و بستگان هیمو از دم تیغ گذرانده شد و یک مناره چندی بعد برپا شد. نقاشی این مناره یکی از ۵۶ نقاشی معروف زندگی اکبر در نسخه اکبرنامه است. یک مناره یادبود هیمو نیز
در نسخه اکبرنامه است. یک مناره یادبود هیمو نیز در نقطه‌ای که وی در پانی‌پت سر زده شده بود، نصب شد. از این مناره به نام سمادی ستالِ هیمو یاد می‌گردد. با درگذشت هیمو، اقبال عادل شاه نیز به سوی بدتر شدن تغییر جهت داد. وی توسط خذر خان که پسر محمد خان سور از بنگال بود در آوریل ۱۵۵۷ میلادی مغلوب و کشته شد. غنیمت‌های جنگی، جنگ پانی‌پت شامل ۱۲۰ فیل هیمو نیز می‌شد، حرکت مخرب این فیل‌ها در میدان جنگ به حدی گورکانیان را تحت تأثیر قرار داد که به زودی آن‌ها به بخش مهمی از استراتژی نظامی گورکانی مبدل شدند.
پیازا گرانده میدان اصلی مودنا است که در مرکز تاریخی شهر قرار دارد. پیازا گرانده با کلیسای جامع و برج مدنی شهر از سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی ایتالیا توسط یونسکو قرار گرفته‌است. امکانات. این میدان در ضلع جنوبی کلیسای جامع واقع شده‌است که با برج ناقوس گیرلاندینا یک مجموعه تاریخی را تشکیل می‌دهد که به عنوان میراث جهانی اعلام شده‌است. در ضلع شرقی میدان، Palazzo Comunale قرار دارد، ساختمانی متعلق به قرن هفدهم با طاق‌هایی که ساختمان‌های باستانی قرون وسطایی شهرداری و راجیونه را یکپارچه می‌کرد.
سایت مونته سن جورجو (منطقه کوهستانی) یک گروه از کوه‌های کوچک است که بین کانتون تیچینو در سوئیس و استان وارسه در لومباردی (ایتالیا) قرار دارد که از نظر زمین‌شناسی توسط سنگ‌های مزوزوئیک تشکیل شده‌است که با محتوای فسیلی بالا در وضعیت عالی حفاظتی مشخص می‌شود. این محل فسیل‌دار نام خود را از بزرگترین قله منطقه، مونته سن جورجو گرفته‌است که در قلمرو سوئیس واقع شده‌است. یافته‌های دیرینه‌شناسی در توالی رسوبی کربنات مارنی تریاس میانی، که در آن حداقل شش سطح فسیلی اصلی شناسایی شده‌اند، که هر کدام به نوبه خود می‌توانند
شناسایی شده‌اند، که هر کدام به نوبه خود می‌توانند به نواحی با انجمن‌های جانوری متفاوت تقسیم شوند، که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند.
وینیفرد ادگرتون مریل (Winifred Edgerton Merrill) (24 سپتامبر ۱۸۶۲ – ۶ سپتامبر ۱۹۵۱)، در ریپون، ویسکانسین متولد شد. وی نخستین زنی بود که از دانشگاه کلمبیا مدرک لیسانس گرفت و نخستین زن آمریکایی بود که در رشته ریاضی دکترای خود را به‌دست‌آورد. دانشگاه کلمبیا در ۱۸۸۶ میلادی درجه علمی دکترا را با امتیاز عالی و با رأی موافق تمامی اعضای هیئت به وی اعطاء نمود، وی قبل از آن یک بار رد شده بود. دوران کودکی و تحصیل. وینیفرد هارنگ ادگرتون به تاریخ ۲۴ سپتامبر ۱۸۶۲ در ریپون، ویسکانسین متولد شد. او تنها دختر کلارا و ایمیت
ویسکانسین متولد شد. او تنها دختر کلارا و ایمیت ادگرتون بود، کسی که ظاهراً به اندازه کافی توانایی داشت تا برای وی یک رصدخانه بسازد. وی لیسانس خود را در سال ۱۸۸۳ میلادی در رشته بی.ای. (B.A) از کالج ولزلی به‌دست آورده و برای مدتی در مدرسه سیلوانیوس ریید مشغول تدریس شد. وی به اشتیاق خود به ستاره‌شناسی ادامه داده و در ۱۸۸۳ میلادی به‌طور مستقل از داده‌های رصدخانه هاروارد استفاده می‌کرد تا مدار دنباله‌دار پانز-بروکس را محاسبه کند. پس از آن وی از دانشگاه کلمبیا درخواست اجازه کرد تا از تلسکوپ آن‌ها استفاده کند. در
اجازه کرد تا از تلسکوپ آن‌ها استفاده کند. در ۴ فوریه ۱۸۸۴ اعضای هیئت موافقت کرده و او را یک مورد «استثنائی» عنوان نمودند، در همان حال به او هشدار دادند تا «دانشجویان مرد را اخلال نکند». وی ملزم بود تا به عنوان معاون آزمایش‌گاه برای رئیس رصدخانه کار کند. وی در دانشگاه کلمبیا به آموزش ریاضی و ستاره‌شناسی پرداخت، در آن زمان دانشگاه کلمبیا یک نهاد کاملاً مردانه بود. استادان وی شامل پروفسور جان کروم ریس، پروفسور جی. هوارد وان امرینج و پروفسور ویلیام گای پک بود. زمانی که وی بار اول برای دریافت مدرک درخواست کرد،
زمانی که وی بار اول برای دریافت مدرک درخواست کرد، از طرف اعضای هیئت رد شد، اما بعداً رئیس دانشگاه فریدریک ای. پی بارنارد به وی مشاوره داد تا به‌طور انفرادی با اعضای هیئت صحبت کند. در جلسه بعدی، مدرک دکترا با درجه عالی و اتفاق آرای اعضا در سال ۱۸۸۶ میلادی از دانشگاه کلمبیا به او اعطاء شد. رساله دکترای وی «انتگرال‌های چندگانه و تفسیر هندسی آن‌ها با هندسه دکارتی، در سه خطی‌ها و سه وجهی‌ها، در مماسی‌ها، در چهارتایی‌ها و در هندسه مدرن؛ تفسیرهای تحلیلی آن‌ها در نظریه معادلات با استفاده از دترمینان‌ها، ثوابت و
نظریه معادلات با استفاده از دترمینان‌ها، ثوابت و کوواریان‌ها به عنوان ابزار تحقیق» بود. ماری ویلیامز می‌نویسد که «اعطای این مدرک تحصیلی، برجسته‌ترین رخداد جشن پایان تحصیلی ۱۸۸۶ کلمبیا بود. براساس گزارش‌های روزنامه، زمانی که دیپلم به وی داده شد، دانشجویان خوش لباس که در محوطه دانشگاه بودند برای دو دقیقه کامل به تشویق‌ها و کف زدن‌های خود ادامه دادند». حرفه. وینیفرد پس از فارغ‌التحصیلی از کلمبیا برای چندین سال به تدریس ریاضی در نهادهای گوناگون ادامه داد. سمت پروفسور ریاضی در کالج ولزلی برای او پیشنهاد شد، اما
ریاضی در کالج ولزلی برای او پیشنهاد شد، اما وی به دلیل برنامه‌های که برای ازدواج با فریدریک مریل در ۱۸۸۷ داشت، این پیشنهاد را رد کرد. مریل هم که فارغ‌التحصیل کلمبیا بود (۱۸۸۵؛ دکترا، ۱۸۹۰ میلادی) زمین‌شناس ایالات نیویورک گردیده (۱۸۹۹ – ۱۹۰۴ میلادی) و سپس رئیس موزه ایالت نیویورک گماشته شد. آن‌ها چهار فرزند داشتند. مریل نیز عضو کمیته‌ای بود که برای بنیان‌گذاری کالج بارنارد در ۱۸۸۹ میلادی توسط دانشگاه کلمبیا دادخوای کرد. این کالج به نخستین نهاد سکولار نیویورک مبدل شد که به زنان مدرک هنرهای آزاد اعطاء می‌کرد.
مبدل شد که به زنان مدرک هنرهای آزاد اعطاء می‌کرد. وینیفرد ادگرتون مِریل در ۱۹۰۶ میلادی مدرسه آکسمیر برای دختران را بنیان گذاشته و تا ۱۹۲۸ میلادی هدایت آن را بر عهده داشت، پس از آن وی مدرسه را در آنجا بسته نموده و به شهر نیویورک منتقل کرد. وی در مورد آموزش مقاله می‌نوشت و سخنرانی می‌کرد، همچنین عضو هیئت امنای کالج ولزلی بود. وی در سال ۱۹۱۹ میلادی سیستمی را برای «ترجمه» نشانه‌ها به موسیقی منتشر کرد. وی در اواخر زندگی خود (۱۹۴۸ تا ۱۹۵۱ میلادی) به عنوان کتاب‌دار در هوتل باربیزون در شهر نیویورک کار کرد. در
در هوتل باربیزون در شهر نیویورک کار کرد. در پنجاهمین سالروز گرامی‌داشت از فراغت وی از کالج ولزلی، تصویری از وینیفرد ادگرتون مِریل به دانشگاه کلمبیا هدیه داده شده و حالا این تصویر در یکی از تعمیرهای آکادمیک، با کتیبه «او دروازه را باز کرد»، آویخته شده‌است.
گورستان‌های اتروسکی در استان ویتربو، ایتالیا قرار دارند. این گورستان‌ها نشان دهنده انواع مختلف شیوه‌های تدفین از قرن نهم تا یکم قبل از میلاد و شاهد دستاوردهای فرهنگ اتروسکی هستند که طی نه قرن، اولین تمدن شهری را در شمال مدیترانه ایجاد کردند. برخی از مقبره در صخره تراشیده شده‌اند. بسیاری از آنها روی دیوارهای خود حکاکی و برخی دیگر نقاشی‌های دیواری با کیفیت فوق‌العاده دارند. گورستان نزدیک سروتری، معروف به بندتاچا، حاوی هزاران مقبره است که در طرحی شبیه شهر، با خیابان‌ها، میدان‌های کوچک و محله‌ها سازماندهی
با خیابان‌ها، میدان‌های کوچک و محله‌ها سازماندهی شده‌اند. گورستان تارکینیا که به مونتروتزی نیز معروف است، حاوی ۶۰۰۰ گور بریده شده در صخره است. این شهر به خاطر ۲۰۰ مقبره نقاشی شده اش که قدیمی‌ترین آنها مربوط به قرن هفتم قبل از میلاد است، مشهور است. ویژگی. از آنجایی که اتروسک‌ها به زندگی پس از مرگ فکر می‌کردند، مقبره به عنوان یک خانه جدید، مجهز به "مجموعه ای" از لباس‌ها، زیور آلات، اشیاء روزمره، مواد غذایی و نوشیدنی که متوفی استفاده می‌کرد، در نظر گرفته می‌شد. بنابراین می‌توان مقبره را از جنبه‌ای، حتی اگر
بنابراین می‌توان مقبره را از جنبه‌ای، حتی اگر جزئی یا فقط کنایه از خانه، الگوبرداری کرد و آن را با اثاثیه و شاید نقاشی دیواری با صحنه‌هایی از زندگی روزمره یا مهم‌ترین لحظات آن روی دیوارها ساخت.
شهر صنعتی ایوریا در منطقه پیمونت واقع شده‌است و به عنوان محل آزمایش اولیوتی، تولیدکننده ماشین‌های تحریر، ماشین حساب مکانیکی و کامپیوترهای اداری توسعه یافته‌است. این مکان شامل یک کارخانه بزرگ و ساختمان‌هایی است که برای خدمات اداری و خدمات اجتماعی و همچنین واحدهای مسکونی طراحی شده‌اند. این مجموعه معماری که توسط شهرسازان و معماران برجسته ایتالیایی، عمدتاً بین دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۶۰ طراحی شده‌است، ایده‌های جنبش جامعه (Movimento Comunità) را منعکس می‌کند و یک دیدگاه مدرن از رابطه بین تولید صنعتی و معماری را بیان
مدرن از رابطه بین تولید صنعتی و معماری را بیان می‌کند. این شهر با نام "شهر صنعتی قرن بیستم" در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است. تاریخ ثبت آن در فهرست به ۱ ژوئیه ۲۰۱۸ برمی‌گردد و در چهل و دومین جلسه کمیته میراث جهانی که در ژوئن همان سال در بحرین برگزار شد، اعلام شد. مرزهای منطقه سایت در سال ۲۰۲۱ دستخوش تغییرات جزئی شد. این پنجاه و چهارمین سایت ایتالیایی یونسکو است. میراث. شهر صنعتی بین سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۶۰ توسط آدریانو اولیوتی برای شرکتی اولیوتی ساخته شد. سایت از ساختمان‌های زیر تشکیل شده‌است:
کورت فریکه (۸ نوامبر ۱۸۸۹ – ۲ مه ۱۹۴۵) دریاسالار کریگسمارینه (نیروی دریایی) آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم بود و به دلیل خدمات خود صلیب شوالیه صلیب آهنین را دریافت نمود. زندگی‌نامه. فریکه در ۱ آوریل ۱۹۱۰ وارد دانشکده افسری نیروی دریایی امپراتوری آلمان (کایزرلیشه مارینه) شد. او در دوران دانشجویی در دانشکده افسری در کشتی "اس‌ام‌اس هرتا" خدمت کرد و از آکادمی نیروی دریایی مورویک فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی او در رزم‌ناو "اس‌ام‌اس مولتکه" خدمت کرد. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۱۳ به درجه ناوبانی ارتقا یافت. در طول
سپتامبر ۱۹۱۳ به درجه ناوبانی ارتقا یافت. در طول جنگ جهانی اول، در نبرد داگر بانک حضور داشت. سال ۱۹۱۶ به درجه ناوبان یکمی ارتقا یافت و برای خدمت به قایق‌های اژدرافکن G101 و G103 منتقل شد. در ۷ مارس ۱۹۱۸ او به عنوان نایب فرمانده قایق‌های اژدرافکن به خدمت گرفته شد و تا پایان جنگ در این سمت باقی ماند. پس از جنگ در اداره مرکزی نیروی دریایی آلمان به عنوان آجودان فرمانده کل نیروی دریایی خدمت کرد. از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۴ در ناوگروه ۱ خدمت کرد و در آن ناوگروه فرماندهی ناوشکن‌های T139 و T148 را بر عهده گرفت. سپتامبر
ناوشکن‌های T139 و T148 را بر عهده گرفت. سپتامبر ۱۹۲۴، به عنوان افسر گروهان در یک یگان پدافند ساحلی خدمت کرد. در سال ۱۹۲۸ به درجه ناوسروان ارتقا یافت. سه سال به عنوان آجودان به وزیر رایشسور خدمت کرد. در سال ۱۹۲۹ فرماندهی نیمی از اسکادران قایق‌های اژدرافکن را بر عهده گرفت. در ۱۶ سپتامبر ۱۹۳۱ او فرمانده کشتی ناوگان قایق‌های اژدرافکن I شد. در سال ۱۹۳۳ او فرمانده کل قایق‌های اژدرافکن شد. فریکه در ۱ آوریل ۱۹۳۴ به درجه فریگاتن کاپیتن (نوعی درجه نظامی در نیروی دریایی آلمان که معادل ناخدا سوم می‌باشد) ارتقا یافت.
آلمان که معادل ناخدا سوم می‌باشد) ارتقا یافت. فریکه سپس با درجه سرهنگی (ناخدا) به عنوان رئیس ستاد بازرسی ناوشکن و جنگ‌افزار مین منصوب شد. او از اکتبر ۱۹۳۶ تا سپتامبر ۱۹۳۷ در آکادمی ورماخت خدمت کرد. پس از این پست آکادمیک، فریکه در فرماندهی عالی نیروی دریایی به عنوان رئیس بخش عملیات فرماندهی جنگ‌های دریایی مشغول به کار شد. در ۳۰ آوریل ۱۹۳۹ فریکه افسر رابط فرمانده کل نیروی هوایی آلمان (هرمان گورینگ) شد.. پس از آغاز جنگ جهانی دوم، در ۱ نوامبر ۱۹۳۹ به درجه دریابانی دست یافت و در ۱ ژوئن ۱۹۴۱ به درجه دریاسالاری
دست یافت و در ۱ ژوئن ۱۹۴۱ به درجه دریاسالاری ارتقا یافت. از ۱۳ ژوئن ۱۹۴۱ تا ۲۰ فوریه ۱۹۴۳ به عنوان رئیس ستاد فرماندهی جنگ‌های دریایی مشغول به کار بود. فریکه که در ۱ آوریل ۱۹۴۲ به عنوان دریابدی ارتقا یافته بود، به عنوان فرمانده کل ناوگان دریایی آلمان در جنوب منصوب شد. ماه دسامبر ۱۹۴۴ در فوررریزرو قرار داده شد. در ۲ می ۱۹۴۵ در جریان نبرد برلین کشته شد.
سو هیو ریم (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی "خورشید ارباب" و "گونگ شیم زیبا" ایفای نقش کرده است.
فعالیت‌های سیا در سوریه از زمان تأسیس این آژانس در سال۱۹۴۷ شامل تلاش‌های کودتا و توطئه‌های ترور، و در سال‌های اخیر، تحویل‌های فوق‌العاده، حمله شبه‌نظامی، و تأمین مالی و آموزش نظامی نیروهای مخالف دولت فعلی بوده‌است. کودتای ۱۹۴۹. در ۳۰ مارس ۱۹۴۹، سرهنگ ارتش سوریه، حسنی الزعیم، در یک کودتای بدون خونریزی، قدرت را از رئیس‌جمهور شکری القواتلی گرفت. ادعاهای «بسیار بحث‌برانگیز» وجود دارد مبنی بر اینکه هیئت آمریکایی در سوریه به ریاست جیمز هیو کیلی جونیور و سیا کودتا را مهندسی کردند. دستیار وابسته نظامی (و افسر مخفی
را مهندسی کردند. دستیار وابسته نظامی (و افسر مخفی سیا) استفان جی مید، که چندین هفته قبل از کودتا با سرهنگ زعیم آشنا شد و در دوران کوتاه زعیم در قدرت، «معتمد اصلی غربی» او به حساب می‌آمد. به عنوان کودتا معمار همراه با سیا توصیف دمشق رئیس ایستگاه شده‌است. مایلز کوپلند جونیور کوپلند بعد چندین کتاب با «حساب فوق‌العاده دقیق از عملیات سیا در، در میان کشورهای دیگر، سوریه، مصر و ایران»، که به عنوان «یکی از افشاگرانه‌ترین مجموعه نوشته‌های یک افسر اطلاعاتی سابق ایالات متحده که تاکنون منتشر شده‌است.» با این حال،
متحده که تاکنون منتشر شده‌است.» با این حال، خاطرات کوپلند از کیفیت ادبی قوی برخوردار است و دارای تزیینات بسیاری است که سنجش دقت تاریخی وقایعی را که او توصیف می‌کند دشوار می‌کند. علاوه بر این، روایت کوپلند از کودتای سوریه در زندگی‌نامه۱۹۸۹ بازی‌باز": اعترافات عامل اصلی سیاسی سیا" "با نسخه قبلی ارائه‌شده در بازی ملل: بی‌اخلاقی سیاست‌های قدرت" در سال۱۹۶۹ در تضاد است. در "بازی ملل"، کوپلند پیشنهاد کرد که سوریه به عنوان اولین مستعمره سابق در جهان عرب که به استقلال سیاسی کامل از اروپا دست یافته‌است در واشینگتن
سیاسی کامل از اروپا دست یافته‌است در واشینگتن به عنوان آزمایشی برای "ظرفیت آمریکا برای اعمال نفوذ دموکراتیک بر کشورهای عربی" تلقی می‌شود. به گفته کوپلند، سیا تلاش کرد تا انتخابات پارلمانی سوریه در ژوئیه۱۹۴۷ را که با تقلب، فرقه گرایی و مداخله کشورهای همسایه عراق و ماوراءالنهر خدشه دار شد، «پلیس» کند. هنگامی که این انتخابات "یک دولت ضعیف و اقلیت" را تحت رهبری قواتلی ایجاد کرد که ثبات آن با شکست سوریه در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ زیر سؤال رفت کیلی و سایر مقامات ایالات متحده نگران شدند که "سوریه در
سایر مقامات ایالات متحده نگران شدند که "سوریه در آستانه فروپاشی کامل قرار دارد، که می‌توانست حزب کمونیست سوریه یا دیگر "رادیکال ها" (مانند حزب بعث و اخوان المسلمین) را قدرتمند کند. در نتیجه، کیلی در معرض یک کودتای نظامی "به عنوان راهی برای محافظت" قرار گرفت. چشم‌انداز بلندمدت دموکراسی در کشور.» به دستور کیلی، کوپلند نوشت، مید «به‌طور سیستماتیک دوستی با زعیم ایجاد کرد."ایده یک کودتا" را به او پیشنهاد کرد و به او توصیه کرد که چگونه آن را انجام دهد، و او را از طریق مقدمات پیچیده در زمینه‌سازی برای آن راهنمایی
طریق مقدمات پیچیده در زمینه‌سازی برای آن راهنمایی کرد.» با این حال، شواهد موجود نشان می‌دهد که زعیم نیاز چندانی به تشویق ایالات متحده نداشته‌است. به گفته وابسته نظامی بریتانیا در سوریه، زعیم از مارس۱۹۴۷ بیش از یک سال قبل از معرفی به مید در فکر کودتا بوده‌است. ۳۰نوامبر۱۹۴۸. اندکی قبل از کودتا، زعیم تلاش کرد تا با تهیه فهرستی از افراد، از جمله کیلی، که ظاهراً «اهداف ترور کمونیستی» بودند، همدردی غرب را جلب کند، اما مقامات آمریکایی در این مورد تردید داشتند. در حالی که زعیم مستقیماً به مید از کودتای آتی در
در حالی که زعیم مستقیماً به مید از کودتای آتی در ۳و۷مارس اطلاع داد، ایالات متحده تنها قدرت خارجی مورد اطلاع نبود: زعیم در همان زمان به مقامات انگلیسی اطلاع داد. زعیم در گفتگوهای خود با مید، برنامه سیاسی مترقی خود برای سوریه (از جمله اصلاحات ارضی) و همچنین برنامه‌های خود برای مقابله با تهدید کمونیستی را تشریح کرد و به این نتیجه رسید که «تنها راه برای شروع مردم سوریه در مسیر رسیدن به آن وجود دارد. پیشرفت و دموکراسی: با شلاق." زعیم در گفتگو با انگلیسی‌ها لحن متفاوتی داشت و به این دلیل که می‌خواهد روابط
لحن متفاوتی داشت و به این دلیل که می‌خواهد روابط دوستانه‌تری با متحدان اصلی بریتانیا در منطقه عراق و ماوراءالنهر برقرار کند. در "گیم پلیر"، کوپلند جزئیات جدیدی در مورد کمک آمریکا به طرح زعیم ارائه کرد و توضیح داد که مید تأسیسات خاصی را شناسایی کرده‌است که باید برای اطمینان از موفقیت کودتا ضبط می‌شدند. با این حال، کوپلند همچنین اذعان کرد که زعیم به تنهایی این توطئه را آغاز کرده‌است: "این نمایش حسنی در تمام طول مسیر بود." داگلاس لیتل خاطرنشان می‌کند که جورج سی مک گی، دستیار وزیر امور خارجه ایالات متحده، در
سی مک گی، دستیار وزیر امور خارجه ایالات متحده، در ماه مارس از دمشق دیدن کرد،"ظاهراً برای بحث در مورد اسکان مجدد آوارگان فلسطینی اما احتمالاً برای اجازه دادن به حمایت ایالات متحده از زعیم." در مقابل، اندرو راتمل این فرضیه را «صرفاً حدس و گمان» توصیف می‌کند. زمانی که زعیم به قدرت رسید، تعدادی از سیاست‌ها را به اجرا گذاشت که به نفع ایالات متحده بود: او ساخت خط لوله ترانس عربی در خاک سوریه را تصویب کرد (که در پارلمان سوریه متوقف شده بود)، حزب کمونیست را ممنوع کرد، و با اسرائیل آتش بس امضا کرد. تلاش برای تغییر
و با اسرائیل آتش بس امضا کرد. تلاش برای تغییر رژیم، ۱۹۵۶–۱۹۵۷. سیا برای سرنگونی دولت سوریه برنامه‌ریزی کرد زیرا با ضد کمونیسم غربی همکاری نمی‌کرد. در اوایل سال ۱۹۵۶، این طرح ابتدا استفاده از ارتش عراق را خواستار شد. سپس تمرکز خود را به عوامل داخل سوریه معطوف کرد. عملیات مبارزه، ۱۹۵۶. ویلبر کرین ایولند، عضو شورای امنیت ملی، آرچیبالد روزولت از مقامات سیا و میخائیل بی ایلیان، وزیر سابق سوریه، در ۱ ژوئیه۱۹۵۶ در دمشق ملاقات کردند تا در مورد تسلط «ضد کمونیستی» مورد حمایت ایالات متحده بر این کشور گفتگو کنند. آنها
حمایت ایالات متحده بر این کشور گفتگو کنند. آنها طرحی را تهیه کردند که قرار بود در ۲۵ اکتبر ۱۹۵۶ اجرایی شود که در آن ارتش باید اجرا شودکنترل دمشق، حلب، حمص و حماه را به دست بگیرید. پست‌های مرزی اردن، عراق و لبنان نیز برای بستن مرزهای سوریه تصرف می‌شد تا زمانی که ایستگاه‌های رادیویی اعلام کردند که دولت جدیدی تحت رهبری سرهنگ کابانی که واحدهای زرهی را در مواضع کلیدی در سرتاسر دمشق قرار می‌دهد، به دست گرفته‌است. زمانی که کنترل برقرار شد، ایلیان به غیرنظامیانی که انتخاب کرده بود اطلاع می‌داد که قرار است دولت
که انتخاب کرده بود اطلاع می‌داد که قرار است دولت جدیدی تشکیل دهند، اما برای جلوگیری از افشای اطلاعات، تا یک هفته قبل از کودتا به هیچ‌یک از آنها گفته نشد.سیا از این طرح (معروف به "عملیات مبارزه") با ۵۰۰۰۰۰ پوند سوریه (به ارزش حدود ۱۶۷۰۰۰دلار) و وعده حمایت از دولت جدید حمایت کرد. اگرچه جان فاستر دالس، وزیر امور خارجه علناً با کودتا مخالفت کرد، اما به‌طور خصوصی با سیا مشورت کرده بود و این طرح را به رئیس‌جمهور آیزنهاور توصیه کرده بود. این طرح به مدت پنج روز به تعویق افتاد و در این مدت بحران سوئز اتفاق افتاد.
تعویق افتاد و در این مدت بحران سوئز اتفاق افتاد. ایلیان به ایولند گفت که نمی‌تواند در خلال جنگ تجاوزکارانه اسرائیل موفق به سرنگونی دولت سوریه شود. در۳۱اکتبر، جان فاستر دالس به برادرش آلن دالس، مدیر سیا اطلاع داد: «مردم ما احساس می‌کنند که شرایط به گونه ای است که تلاش برای از بین بردن آن اشتباه است.» ایولند حدس می‌زد که این تصادف توسط انگلیسی‌ها طراحی شده بود تا انتقاد ایالات متحده از حمله به مصر را خنثی کند. آلن دالس به ارسال گزارش در مورد خطرات کمونیسم در سوریه ادامه داد. سیا برای کودتای دیگری برنامه‌ریزی
ادامه داد. سیا برای کودتای دیگری برنامه‌ریزی کرد که با نام رمز «عملیات واپن» و توسط کرمیت روزولت سازماندهی شد. افسران ارتش سوریه در انتظار پرداخت شدند. طبق گزارش‌ها، رشوه‌ها بالغ بر ۳٬۰۰۰٬۰۰۰دلار بوده‌است. زمانی که برخی از این افسران این طرح را به سرویس اطلاعاتی سوریه فاش کردند، کودتا شکست خورد. آنها پول رشوه سیا را تحویل دادند و افسرانی را که مناقصه کرده بودند شناسایی کردند. رابرت مولوی، فرانسیس جتون و هوارد ای. «راکی» استون همگی اخراج شدند. وزارت امور خارجه آمریکا اتهامات سوریه مبنی بر تلاش برای کودتا را
آمریکا اتهامات سوریه مبنی بر تلاش برای کودتا را رد کرد، سفیر سوریه در آمریکا را ممنوع کرد و سفیر خود را از سوریه خارج کرد."نیویورک تایمز" از ادعای دولت ایالات متحده حمایت کرد و پیشنهاد کرد که این داستان برای اهداف سیاسی ساخته شده‌است. پس از افشای کودتا، دولت و رسانه‌های ایالات متحده شروع به توصیف سوریه به عنوان "ماهواره شوروی" کردند. یک گزارش اطلاعاتی حاکی از آن بود که اتحاد جماهیر شوروی «بیش از ۱۲۳میگ» به کشور تحویل داده‌است. گزارشگر کنت لاو بعداً گفت که "در واقع "بیش از ۱۲۳میگ" وجود نداشت. هیچکدام
که "در واقع "بیش از ۱۲۳میگ" وجود نداشت. هیچکدام نبودند." در سپتامبر۱۹۵۷، ایالات متحده ناوگانی را در دریای مدیترانه مستقر کرد، چندین همسایه سوریه را مسلح کرد و ترکیه را تشویق کرد که ۵۰۰۰۰سرباز را در مرز خود مستقر کند. وزیر امور خارجه جان فاستر دالس پیشنهاد کرد که ایالات متحده به دنبال استناد به "دکترین آیزنهاور" برای مقابله به مثل در برابر تحریکات است و این قصد بعداً در یک گزارش نظامی تأیید شد. هیچ کشور عربی سوریه را به عنوان یک تحریک کننده توصیف نمی‌کند و این استقرارهای نظامی پس گرفته شد. طرح ترور، ۱۹۵۷.
این استقرارهای نظامی پس گرفته شد. طرح ترور، ۱۹۵۷. اسناد صریح سپتامبر۱۹۵۷ نشان می‌دهد که نقشه ای، از جمله همکاری با سرویس اطلاعاتی بریتانیا MI6 در یک طرح، برای ترور سه مقام سوری در دمشق. این اهداف عبارت بودند از: عبدالحمید السراج، رئیس اطلاعات نظامی. عفیف البزری، رئیس ستاد ارتش؛ و خالد باکداش، رهبر حزب کمونیست سوریه همگی از چهره‌هایی که از افشای «توطئه آمریکایی» از نظر سیاسی سود برده‌اند. جزئیات این توطئه توسط «گزارش گروه کاری» که در سال۲۰۰۳ در میان اسناد وزیر دفاع بریتانیا دانکن سندیس فاش شد:هنگامیکه تصمیم
دفاع بریتانیا دانکن سندیس فاش شد:هنگامیکه تصمیم سیاسی برای ادامه ناآرامی‌های داخلی در سوریه گرفته شد، سیا آماده می‌شود وSIS [MI6] تلاش خواهد کرد تا خرابکاری‌های جزئی و کودتای اصلی را درسوریه از طریق تماس با افراد انجام دهداین دو سرویس باید در صورت لزوم با هم مشورت کنند تا از هر گونه تداخل یا تداخل در فعالیت‌های یکدیگر جلوگیری شود. حوادث نباید در دمشق متمرکز شوند. عملیات نباید زیاده روی شود؛ و تا حد امکان باید مراقب بود تا از وادار کردن رهبران کلیدی رژیم سوریه به اتخاذ تدابیر حفاظت شخصی اضافی جلوگیری شوددر
به اتخاذ تدابیر حفاظت شخصی اضافی جلوگیری شوددر «طرح ترجیحی» که توسط گزارش گروه کاری تهیه شده‌است، آژانس‌های اطلاعاتی ایالات متحده و بریتانیا بودجه «کمیته سوریه آزاد» را تأمین می‌کنند و به گروه‌های شبه نظامی ازجمله اخوان المسلمین تسلیحات می‌رسانند. سوریه به عنوان حامی توطئه‌ها، خرابکاری‌ها و خشونت علیه دولت‌های همسایه ظاهر خواهد شد.این تحریکات به عنوان بهانه ای برای تهاجم خارجی به رهبری پادشاهی عراق خواهد بود. درگزارش گروه کاری آمده‌است که «غالغه کردن در اهمیت "جنبه‌های جنگ روانی" رزمایش کنونی غیرممکن است»،
"جنبه‌های جنگ روانی" رزمایش کنونی غیرممکن است»، به این معنی که لازم است مردم در سوریه، عراق، اردن، لبنان و مصر متقاعد شوند که وضعیت اضطراری وجود دارد. در دست بود فرستنده‌های رادیویی مستقر شدند و سیا آماده فرستادن مشاوران به کشورهای متحد شد. این طرح به سرعت توسعه یافت و از عناصر کودتای۱۹۵۴ سیا در گواتمالا و همچنین اقدامات آن در ایران در سال۱۹۵۳ مجدداً استفاده شد. «طرح ترجیحی» پس از تجدید تعامل دیپلماتیک توسط عربستان سعودی و عراق و به دنبال آن حمایت نظامی مستقیم از سوریه از سوی مصر، لغو شد و جنگ منطقه ای را
از سوریه از سوی مصر، لغو شد و جنگ منطقه ای را بعید به نظر می‌رساند. با این حال، گروه کاری سوریه الگویی را برای سایر مداخلات سیا ارائه کرد که بلافاصله در اندونزی انجام شد. اجرای فوق‌العاده، ۰۳–۲۰۰۱. سیا از سوریه به عنوان پایگاه غیرقانونی عملیات برای شکنجه به اصطلاح «بازداشت‌شدگان ارواح» استفاده کرد، به عنوان بخشی از برنامه‌ای که به عنوان تحویل فوق‌العاده شناخته می‌شود. این برنامه در اواسط دهه۱۹۹۰ تأسیس شد و در دهه۲۰۰۰ گسترش یافت. یکی از اهداف این برنامه، ماهر عرار، سوری الاصل کانادایی، در نیویورک بازداشت و
عرار، سوری الاصل کانادایی، در نیویورک بازداشت و به سوریه فرستاده شد و در آنجا مورد بازجویی و شکنجه قرار گرفت. از عرار، یک مهندس مخابرات که از سال ۱۹۹۱ یک شهروند کانادایی است، خواسته شد تا به ارتباط خود با القاعده و اردوگاه‌های آموزشی تروریستی در افغانستان اعتراف کند. آرار بیش از یک سال برگزار شد. پس از آزادی از دولت آمریکا شکایت کرد. به گفته یک قاضی آمریکایی (و توسط بازرسان کانادایی تأیید شده‌است):عرار در ۱۲روز اول بازداشت در سوریه به مدت ۱۸ساعت در روز مورد بازجویی قرار می‌گرفت و مورد شکنجه‌های جسمی و
مورد بازجویی قرار می‌گرفت و مورد شکنجه‌های جسمی و روانی قرار می‌گرفت. او را با کابل برق به ضخامت دو اینچ به کف دست، باسن و کمرش زدند. اسیرکنندگان او همچنین با مشت‌های خود او را به شکم، صورت و پشت گردنش زدند. او متحمل درد طاقت‌فرسا شد و از اسیرکنندگانش درخواست کرد که دست از کار بکشند، اما آنها این کار را نکردند. او را در اتاقی قرار دادند که صدای فریادهای شکنجه‌های دیگر زندانیان را می‌شنید و به او گفتند که او را نیز روی صندلی ستون فقرات می‌گذارند و برای ضرب و شتم به صورت وارونه در یک «لاستیک» آویزان می‌کنند
شتم به صورت وارونه در یک «لاستیک» آویزان می‌کنند و تحت فشار قرار می‌دهند. به شوک الکتریکی عرار برای اینکه کمتر در معرض شکنجه قرار گیرد، از جمله به دروغ اعتراف کرد که با تروریست‌ها درافغانستان آموزش دیده‌است، حتی اگر هرگز به افغانستان نرفته و هرگز در فعالیت‌های تروریستی شرکت نداشته‌استعرار مدعی است که بازجویی وی در سوریه توسط مقامات آمریکایی هماهنگ و برنامه‌ریزی شده بود و آنها پرونده ای حاوی سوالات خاص را برای سوری‌ها ارسال کردند. به عنوان شاهدی بر این، عرار خاطرنشان می‌کند که بازجویی‌ها در ایالات متحده و
خاطرنشان می‌کند که بازجویی‌ها در ایالات متحده و سوریه حاوی سؤالات یکسانی بود، از جمله سؤالی خاص در مورد رابطه او با یک فرد خاص تحت تعقیب تروریسم. در مقابل، مقامات سوری تمام اطلاعات استخراج شده از عرار را به مقامات آمریکایی ارائه کردند. شاکی به بیانیه یکی از مقامات سوری استناد می‌کند که علناً اعلام کرده‌است که دولت سوریه اطلاعاتی را که از عرار استخراج کرده با ایالات متحده به اشتراک گذاشته‌است. به شکایت قبلی مراجعه کنید. (۲۱ ژانویه۲۰۰۴ رونوشت سی بی اس ۶۰دقیقه:"سال او در جهنم")ایالات متحده در ابتدا از" امتیاز