payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و شرکت در جلسات سیاسی منع شده بودند. در سال ۱۹۲۰، مبارزه برای ورود سیاسی زنان در راس جنبش حق رأی قرار داشت و در سال ۱۹۲۱، دایت ملی (پارلمان) با اعطای حق حضور زنان در جلسات سیاسی، ماده ۵ قانون امنیت پلیس را لغو کرد. ممنوعیت مشارکت زنان در احزاب سیاسی تغییری نکرد، زیرا بسیاری از اعضای رژیم فکر می‌کردند که خودخواهی است که زنان خانواده‌های خود را برای دولت کنار بگذارند. فمینیست‌ها هنوز مصمم بودند که برای برابری سیاسی بجنگند. اتحادیه حق رأی زنان در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد، درست در همان سال که دولت ژاپن قانون حق رأی
شد، درست در همان سال که دولت ژاپن قانون حق رأی مردان را تصویب کرد، بدون اینکه رأی به زنان افزایش یابد. بعد از اینکه زنان حق شرکت در مجامع سیاسی را پیدا کردند، تعداد زیادی از گروه‌های علاقه زنان افزایش یافت. گروه‌های فارغ التحصیلان، گروه‌های مبلغ مسیحی و سایر گروه‌های کمکی زنان در دوره بین جنگ شروع به جوانه زدن کردند. پس از وقوع یک زمین لرزه بزرگ در توکیو در سال ۱۹۲۳، نمایندگان ۴۳ از این سازمان‌ها برای پیوستن به فدراسیون سازمان‌های زنان توکیو (توکیو رنگو فوجینکای) با یکدیگر متحد شدند. این فدراسیون برای کمک
با یکدیگر متحد شدند. این فدراسیون برای کمک به آسیب دیدگان زلزله طراحی شده‌است. با این حال، تبدیل به یکی از بزرگترین گروه‌های فعال زنان در آن زمان شد. فدراسیون تشکل‌های زنان توکیو برای رسیدگی مؤثر به مسائل و مشکلات زنان، به پنج گروه اقماری تقسیم شد: جامعه، دولت، آموزش، کار و اشتغال. بخش دولتی شاید مهمترین بخش باشد، زیرا باعث به‌وجود آمدن لیگ برای تحقق حق رأی زنان (فوجین سانسیکن کاکوتوکو کیسه دومی)، بعداً لیگ رأی زنان (فوسن کاکوتوکو دامئی) شد، که به تأثیرگذارترین و صریح‌ترین مجموعه حمایت از زنان در دوران
و صریح‌ترین مجموعه حمایت از زنان در دوران ماهواره دولت مانیفیستی را منتشر کرد که خلاصه سوءاستفاده زنان ژاپنی و نحوه اصلاح آنها را شرح می‌داد: اتحادیه، و همچنین گروه‌های متعدد دیگر، برای درگیری اجتماعی و سیاسی و همچنین محافظت قانونی از سنتهای مردسالاری که در ژاپن ادامه داشت، به مبارزه ادامه دادند. سرانجام در سال ۱۹۴۷، پس از لازم‌الاجرا شدن قانون اساسی پیش نویس ایالات متحده و بازیابی نفوذ در نظام دموکراتیک ژاپن، به زنان حق رأی داده شد. افراد کلیدی. شیدزو کاتو: (۱۸۹۷–۲۰۰۱) شیدزو کاتو به عنوان عضوی از حزب
کاتو: (۱۸۹۷–۲۰۰۱) شیدزو کاتو به عنوان عضوی از حزب سوسیالیست ژاپن اولین زنی بود که به رژیم شاهنشاهی انتخاب شد. او بیشتر عمر خود را صرف مبارزه برای حقوق تولید مثل و سیاسی زنان کرد. وی به دلیل لغو ازدواج و ازدواج مجدد خود مشهور است، عملی که در آن زمان برای زنان بسیار نادر بود. ایشیکاوا فاسائه: (۱۸۹۳–۱۹۸۱) مدافع حقوق سیاسی زنان. ایچیکاوا بیشتر تلاش خود را برای جلب حق مشارکت زنان در روند رای‌گیری و احزاب سیاسی متمرکز کرد. او با هیراتسوکا رایچو به تأسیس انجمن زنان جدید کمک کرد. مشارکت وی به انجمن مطبوعات میهنی و
جدید کمک کرد. مشارکت وی به انجمن مطبوعات میهنی و لیگ حق رأی زنان (Fusen Kakutoku Domei) گسترش یافت. ایچیکاوا اندکی پس از جنگ جهانی اول به ایالات متحده سفر کرد و پیشرفت‌هایی را مشاهده کرد که زنان آمریکایی مانند آلیس پال در مبارزه برای برابری و حقوق سیاسی داشته‌اند. او به ژاپن بازگشت، صدایی صریح برای حقوق زنان باقی ماند و در دهه ۱۹۵۰ به عنوان نماینده شورای ژاپن انتخاب شد. شیگری یاماتاکا: (۱۸۹۹–۱۹۷۷) در لیگ رأی زنان با ایچیکاوا همکاری نزدیک داشت. پس از جنگ جهانی دوم، وی دو بار به مجلس مشاوران، مجلس اعلای دایت
دوم، وی دو بار به مجلس مشاوران، مجلس اعلای دایت ملی انتخاب شد و تا زمان مرگ در سال ۱۹۷۷، رئیس فدراسیون ملی سازمان‌های منطقه ای زنان، چیفورن بود. هیراتسوکا رایچو: (۱۹۷۱–۱۸۸۶) مدافع حقوق زنان که در تأسیس انجمن شین فوجین کیوکای یا انجمن زنان جدید در سال ۱۹۱۹ نقش اساسی داشت. باید در درجه دوم اتحاد زنان به عنوان یک طبقه باشد. مشارکت سیاسی. در سال ۱۸۹۰، اولین جلسه رژیم شاهنشاهی قانون تشکیل مجمع و انجمن سیاسی (shukai oyobi seishaho) را صادر کرد که اولین حکمی است که زنان را از عضویت در احزاب سیاسی منع می‌کند. در
که زنان را از عضویت در احزاب سیاسی منع می‌کند. در سال ۱۹۲۱، دایت ملی رای به لغو این مصوبه داد تا زنان بتوانند در جلسات سیاسی شرکت کنند. با محدودیت‌هایی که زنان را از مشارکت فعالانه در سیاست منع می‌کند، گروه‌های منافع زنان و سایر مدافعان همچنان برای حق رأی و شمول مقاومت می‌کنند. این امر در ۱۵ دسامبر سال ۱۹۴۵، هنگامی که قانون انتخابات تجدید نظر شد، به زنان بالای ۲۰ سال اجازه داده شد تا در انتخابات رأی دهند، تحقق یافت. کنشگری ادبی. یکی از مؤثرترین راه‌هایی که زنان در جنبش رأی دادن فعال بودند، راه‌های فروش
که زنان در جنبش رأی دادن فعال بودند، راه‌های فروش ادبی بود. در دوره جنگ بین زنان، تعداد زنان تحصیل کرده در ژاپن در بالاترین حد خود بود. این زنان که بسیاری از آنها فارغ التحصیلان بهترین موسسات آموزش عالی ژاپن بودند، شروع به استفاده از تحصیلات خود به عنوان سلاحی در مبارزه با ظلم کردند. سریال‌های ادبی مانند سیتو، فوجین کرون و شوفو نو تومو محبوب‌ترین مجله‌های فمینیستی آن زمان بودند. علاوه بر حق رأی، آنها اغلب به مواردی مانند سقط جنین، رابطه جنسی، سیاست و استقلال می‌پرداختند. چنین مجله‌هایی گاهی شامل آثار ادبی
می‌پرداختند. چنین مجله‌هایی گاهی شامل آثار ادبی غربی بود که اغلب برای جمعیت عمدتاً محافظه کار ژاپن جنجالی تلقی می‌شد.
زنان در مصر باستان از برخی حقوق خاص برخوردار بودند که زنان دیگر در جوامع مشابه دیگر از آن برخوردار نبودند. آن‌ها می‌توانستند دارایی داشته باشند و در دادگاه از نظر قانونی با مردان برابر بودند. با این حال، مصر باستان جامعه ای بود که تحت سلطه مردان بود و ماهیتی مردسالار داشت. زنان نمی‌توانستند پست‌های مهمی در دولت داشته باشند، اگرچه زنان حاکم و حتی زنان فراعنه وجود داشتند. زنان در دربار سلطنتی موقعیت خود را از طریق رابطه با پادشاهان مرد به دست آوردند. کار. بیشتر زنان به دهقانان تعلق داشتند و در کنار همسرانشان
زنان به دهقانان تعلق داشتند و در کنار همسرانشان به کار کشاورزی مشغول بودند. شناخته می‌شد که زنان در غیاب شوهر یا پسرانشان مزارع یا مشاغل را اداره می‌کردند. در میان طبقات بالای جامعه، یک زن معمولاً خارج از خانه کار نمی‌کرد و در عوض بر خادمان خانه و تحصیلات فرزندانش نظارت می‌کرد. یک استثنا صنعت نساجی است. در اینجا زنان به عنوان بافنده گواهی شده‌اند. نامه ای که در لاهون یافت شده و مربوط به حدود ۱۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح است، شش زن بافنده را نشان می‌دهد. در پادشاهی کهن مصر زنان ثروتمند اغلب صاحب خانه‌های شخصی
کهن مصر زنان ثروتمند اغلب صاحب خانه‌های شخصی بودند. زنان و مردان شاغل در کنار هم بودند و یافتن سایر زنان با عناوین اداری غیر معمول نیست. به ویژه در صحنه‌های مقبره دوره‌ها، مردان اغلب توسط مردان خدمت می‌کنند، در حالی که زنان توسط زنان. در اینجا، جدایی جنسیت قابل مشاهده است. زنان متعلق به خانواده‌هایی که به اندازه کافی ثروتمند برای استخدام پرستار بچه‌ها برای کمک به مراقبت از کودکان، به‌طور مکرر به عنوان عطر ساز کار می‌کردند و همچنین در دادگاه‌ها و معابد مانند آکروبات‌ها، رقصندگان، خوانندگان و نوازندگان مشغول
آکروبات‌ها، رقصندگان، خوانندگان و نوازندگان مشغول به کار بودند، که همه کارهای قابل احترامی برای زنان طبقه بالا محسوب می‌شدند. زنان متعلق به هر طبقه ای می‌توانستند به عنوان عزادار یا نوازنده حرفه ای کار کنند و این مشاغل معمول بود. زنان نجیب می‌توانند عضوی از روحانیت باشند که به یک خدا یا یک الهه متصل باشند. زنان حتی می‌توانند مانند یک خانم ننوفر از پادشاهی نوین مصر در راس شغلی قرار بگیرند، و همچنین می‌توانند مانند یک خانم پیششت در دودمان چهارم مصر پزشک باشند.
نمایندگی زنان در مجلس عوام انگلستان () موضوعی در سیاست‌های انگلستان در نقاط مختلف قرن‌های ۲۰ و ۲۱ بوده‌است. در ابتدا بحث در مورد این بود که آیا زنان مجاز به رأی دادن و نامزدی به عنوان اعضای پارلمان هستند. قانون پارلمان (صلاحیت زنان) در سال ۱۹۱۸ به زنان بالای ۲۱ سال حق انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس را داد. انگلستان دو نخست‌وزیر زن داشته‌است: مارگارت تاچر (۱۹۹۰–۱۹۹۹) و ترزا می (۲۰۱۶–۲۰۱۹). انتشار کتاب زنان در خانه توسط الیزابت والنس در سال ۱۹۷۹ نمایندگی کمرنگ زنان در مجلس را برجسته کرد. در دوران مدرن تر،
زنان در مجلس را برجسته کرد. در دوران مدرن تر، نگرانی در مورد کمبود نمایندگی زنان، حزب کارگر را به معرفی لیست‌های کوتاه تمام زنان دعوت کرد، چیزی که بعداً برای نقض قوانین تبعیض برگزار شد. بین سالهای ۱۹۱۸ و ۲۰۱۹، در مجموع ۵۵۲ زن به عنوان اعضای مجلس عوام انتخاب شده‌اند. از ژوئن سال ۲۰۲۰، ۲۲۰ زن در مجلس عوام وجود دارد که بالاترین میزان در زنان است. این یک رکورد جدید در کل تاریخ با ۳۴٪ است و اولین بار است که نمایندگی زنان در مجلس عوام بیش از یک سوم است. عدد قبلی ۲۰۸ نفر بود که در سال ۲۰۱۷ تعیین شده بود و ۳۲٪ از
۲۰۸ نفر بود که در سال ۲۰۱۷ تعیین شده بود و ۳۲٪ از اعضای منتخب یا انتخاب مجدد آن سال را تشکیل می‌داد. علاوه بر این، در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۹ تعداد بیشتری از زنان از نمایندگان پارلمان کار انتخاب و انتخاب شدند (۱۰۴ زن از مجموع ۲۰۲ نماینده) - این اولین بار در تاریخ کارگران است که این اتفاق می‌افتد. نماینده زن پارلمان با بیشترین مدت خدمت مداوم در حال حاضر به‌طور غیررسمی به عنوان مادر مجلس شناخته می‌شود.
خوان برانداریز موویلا معروف به چومی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که به عنوان مدافع میانی تیم باشگاه فوتبال آلمریا بازی می کند. وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا، و زیر ۲۰ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
باکرات () شرکت کالای لوکس فرانسوی است، که در سال ۱۷۶۴ تأسیس شد. ظروف غذاخوری ، لوستر ، شیشه عطر و مجسمه از مهمترین محصولات این شرکت هستند.
آکوتانگو () کوهی در کشور شیلی است که ارتفاع آن ۶٬۰۵۲ متر بالاتر از سطح دریا است. موقعیت. کوه آکوتانگو در کشور شیلی قرار دارد و یکی از کوه‌های رشته‌کوه آند است. ویژگی. این کوه دارای ارتفاع ۶٬۰۵۲ متر بوده و از گونه کوه‌های آتشفشان چینه‌ای است.
فرایتلاینر تراکس () شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت دایملر آگ می‌باشد. تاریخچه و محرک پیدایش. ریشه سرآغاز شرکت فرایتلاینر به سال ۱۹۲۹ بر می‌گیردد. پس از تأسیس شرکت Consolidated Freightways (CF) در پورتلند، اورگان، بنیانگذار این شرکت، للند جیمز یک بخش تولیدات جزئی را برای استفاده شرکت راه اندازی کرد. کارخانه تولیدی که در یک مرکز مونتاژ توسعه یافته است، از خودروها این شرکت به عنوان نقطه شروع طراحی در سال ۱۹۴۲ و محرک اصلی پیدایش فرایتلاینر استفاده کردند و
و محرک اصلی پیدایش فرایتلاینر استفاده کردند و کابین کامیون‌ها را در محور جلو قرار دادند. که گفتنی است در آن زمان با سخت گیرانه ترین قوانین جاده‌های ایالات متحده آمریکا اقدام به تولید کامیون این شرکت نمودند. حاشیه. از دسامبر سال ۲۰۲۰، فرایتلاینر تحت حکم دادگاه برای بهبود ایمنی و امنیت در دستور اجرای قوانین قرار گرفت و پس از تحقیقات مشخص شد که فرایتلاینر نتوانسته‌ است ایمنی استاندارد در محصولات خود استفاده کند. توسط ستاد NHTSA به مبلغ ۳۰ میلیون دلار جریمه شد. در سال ۲۰۱۹ فرایتلاینر مجبور شد که ۲۴ بار شخصا
در سال ۲۰۱۹ فرایتلاینر مجبور شد که ۲۴ بار شخصا توسط NHTSA در دادگاه حاضر و علیه او شکوائیه ایمنی صادر کنند، در مجموع بیش از ۱۰۰ فراخوان در کامیون پرچمدار خود مانند کَسکِدیا صورت گرفته است. کارشناسان‌ ایمنی متوجه شدند که فرایتلاینر هیچ سیستمی برای عیبیابی و بهبود ایرادات خود ندارد و دستور داد ۵ میلیون دلار از جریمه برای ارتقای سیستم‌های کاغذی قدیمی و تبدیل به نرم‌افزار فراخوانی که توسط خودروسازان دیگر برای چندین دهه استفاده می‌شد اعمال شود. از ماه مه ۲۰۲۱ فرایتلاینر حداقل سه پرونده‌باز در مورد مسائل
۲۰۲۱ فرایتلاینر حداقل سه پرونده‌باز در مورد مسائل الکتریکی، از جمله چندین آتش سوزی و غیره علیه خود دارد. چند هفته پس از صدور جریمه توسط NHTSA، راجر نیلسن، مدیرعامل فریتلاینر، جان اولیری، یکی از مدیران ارشد کامیون‌های مرسدس بنز، و مدیر مالی سابق شرکت مادر دایملر تراکس، جایگزین شد.
روف اتومبیله (به ) یک شرکت خودروسازی آلمانی است، که در سال ۱۹۳۹ توسط آلویس روف تأسیس شد.
گرند دوشس تاتیانا نیکولایونای روسیه (تاتیانا نیکولایونا رومانوا؛ ؛۱۰ ژوئن ۱۸۹۷–۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸) دختر دوم تزار نیکلاس دوم، آخرین پادشاه روسیه و تزارینا الکساندرا بود. وی در پیترهوف، سن پترزبورگ متولد شد. تاتیانا خواهر کوچک گرند دوشس اولگا و خواهر گرند دوشس ماریا، دوشس بزرگ آناستازیا و تزارویچ الکسی بود. او در میان خواهر و برادرهایش به دلیل رفتار سلطه گرانه و مادرانه اش به عنوان «معلم سرخانه» شهرت داشت. تاتیانا از همه بچه‌ها به مادرش (تزارینا الکساندرا) نزدیک‌ترین بود و اغلب ساعت‌های زیادی را به خواندن کتاب
بود و اغلب ساعت‌های زیادی را به خواندن کتاب برای او می‌گذراند. اغلب تصور می‌شد که او از بین خواهرانش زیباترین است و از لحاظ ظاهری اشرافی‌ترین است. در طول جنگ جهانی اول، او ریاست بسیاری از کمیته‌های خیریه را بر عهده داشت و (به همراه خواهر بزرگترش گراند دوشس اولگا) برای پرستاری آموزش دید. وی از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ به سربازان مجروح در محوطه تزار سکویه سلو اشتغال داشت. دوران کارش به عنوان پرستار با دستگیری خانواده در سال ۱۹۱۷ پس از اولین انقلاب روسیه به پایان رسید. به قتل رسیدن وی توسط کمونیست‌های انقلابی باعث شد
به قتل رسیدن وی توسط کمونیست‌های انقلابی باعث شد که توسط کلیسای ارتدوکس روسیه به مقام قداست برسد. به‌طور دروغ شایعه شده بود که تاتیانا و همه خواهران و برادرش از این ترور جان سالم به در برده‌اند و ده‌ها متقلب ادعا کردند از خانواده رومانوف‌ها هستند. نویسنده مایکل اوکلشاو حدس زد که زنی به نام لاریسا تودور ممکن است تاتیانا باشد. با این حال، همه رومانف‌ها، از جمله تاتیانا، توسط بلشویک‌ها کشته شدند. ظاهر و شخصیت. تاتیانا بسیار زیبا بود و قدی بلند، اندامی لاغر و ظریف، موهای تیره و چشمهای خاکستری آبی داشت. بسیاری
موهای تیره و چشمهای خاکستری آبی داشت. بسیاری از درباریان او را به عنوان زیباترین از چهار شاهزاده خانم و کسی که بیشتر به مادرشان شباهت داشت می‌نگریستند. یکی از ندیمه‌های ملکه به نام بارونس سوفی باکسهوودن اظهار داشت: "[تاتیانا] از نظر من زیباتر از خواهرانش بود. او حتی از ملکه بلندقامت تر بود، اما آنقدر متناسب بود که قد بزرگش قابل توجه نبود. او ویژگی‌های خوب و منظمی داشت و تصاویر نیاکانش را که در زیبایی شهره بودند به یاد می‌آورد. موهای تیره، پوستی کاملاً کمرنگ و چشمان قهوه ای روشن داشت که به او منظره ای
کمرنگ و چشمان قهوه ای روشن داشت که به او منظره ای شاعرانه می‌داد.» پرستارش مارگاریتا ایگر می‌نویسد: «کودکی بسیار زیبا، به طرز چشمگیری مانند مادرش، اما از نظر ظاهری ظریف بود.» در سال ۱۹۰۰، مجله انگلیسی، زن در خانه، نوشت: "اینطور که به نظر می‌رسد، گرند دوشس تاتیانا گل سرسبد است !" نیکلاس نوشت که تاتیانا «کودکی بسیار زیبا» بود. هنگامی که او ۸ ساله بود، مربی او پییر ژیلیارد گفت که او «از خواهرش زیباتر است». تاتیانا علی‌رغم جایگاه والای خود، از عنوان خود استفاده نمی‌کرد و دوستان، خانواده و خادمانش او را با نام
نمی‌کرد و دوستان، خانواده و خادمانش او را با نام و نام خانوادگی، تاتیانا نیکولایونا یا القاب روسی «تانیا»، «تاتیا»، «تاتیانوچکا» یا «تانوشکا» صدا می‌زدند. طبق یک روایت، وقتی بارونس سوفی تاتیانا را با لقب "والا حضرت شاهدخت" مورد خطاب قرار داد او را لگد زد و گفت: "دیوانه ای که اینطور با من صحبت می‌کنی؟" وقتی ۱۴ ساله بود، تاتیانا از طریق تلفن با یکی از پرستاران بیمارستان نظامی کاخ در خانه خود تماس گرفت و ابتدا با پسر ۱۶ سالهٔ او صحبت کرد. پسر که از هویت وی بی‌خبر بود از او خواست که خودش را معرفی کند. او پاسخ
بود از او خواست که خودش را معرفی کند. او پاسخ داد "تاتیانا نیکولایونا". پسر باور نمی‌کرد که با یک گرند دوشس صحبت می‌کند و سؤال خود را تکرار کرد. باز هم، تاتیانا عنوان سلطنتی خود را به کار نبرد و پاسخ داد که او "دومین دختر رومانوف" است. تاتیانا یک رهبر اهل عمل و پرورش دهنده بود. خواهرانش هنگامی که درخواستی از والدین خود داشتند، او را به عنوان نماینده خود نزد آنها فرستادند. الگا ۱۸ ماه از تاتیانا بزرگتر بود، اما بدون چون و چرا اجازه می‌داد که تاتیانا رهبر گروه باشد. بارونس سوفی یادآوری می‌کند که «این تاتیانا
باشد. بارونس سوفی یادآوری می‌کند که «این تاتیانا نیکولایونا بود که از بچه‌ها مراقبت می‌کرد، و یک کمک مداوم به خانواده بود، همیشه مایل بود به آنها کمک کند تا وظایف رسمی شان با زندگی خصوصی مغایرت نداشته باشد.» جیلیارد نوشت که تاتیانا محفوظ و «کاملاً متعادل» است اما نسبت به الگا کمتر باز و خودجوش است. او از نظر هوشی ساده‌تر از الگا، اما سخت کوش و فداکارتر از او بود. سرهنگ یوجین کوبیلینسکی، نگهبان در تزارسکویه سلو و توبولسک، ادعا کرد که تاتیانا «علاقه ای به هنر ندارد» و «اگر او مرد بود برایش بهتر بود.» تاتیانا
ندارد» و «اگر او مرد بود برایش بهتر بود.» تاتیانا به مد علاقه داشت. به گفته سوفی باکسهوودن، "تاتیانا نیکولایونا لباس را دوست داشت. هر لباسی، هر چقدر هم قدیمی باشد، او در آن خوب به نظر می‌رسید. می‌دانست چگونه لباس بپوشد و مورد تحسین بگیرد. تحسین را دوست داشت. " دوست مادرش آنا ویروبووا نوشت که تاتیانا در گلدوزی و قلاب بافی استعداد دارد و می‌تواند موهای مادر خود را مثل یک آرایشگر حرفه ای آرایش کند. سوفی باکسهوودن می‌گوید تاتیانا یکبار زمانی که آرایشگرش در دسترس نبود، خود موهای خودش را آراست. تاتیانا از بین
نبود، خود موهای خودش را آراست. تاتیانا از بین چهار خواهر اجتماعی‌ترین بود. به گفته سوفی باکسهوودن، «از دوستان استقبال می‌شد، اما هرگز از هیچ دختر جوانی برای آمدن به کاخ دعوت به عمل نمی‌آمد.» ویروبووا خاطرنشان کرد که تاتیانا به دلیل شخصیت سرزنده و وظیفه‌شناسی اش مشهورترین شاهزاده خانم در آن زمان بود. ویروبووا و لیلی دهن ادعا کردند که تاتیانا آرزو دارد دوستان هم سن و سال خود را ببیند اما مقامش و انزجار مادرش از زندگی زندگی اجتماعی او را محدود می‌کند. مانند مادرش، تاتیانا بسیار مذهبی بود. او مرتباً کتاب مقدس
تاتیانا بسیار مذهبی بود. او مرتباً کتاب مقدس خود را می‌خواند، الهیات می‌خواند و با معنای «خوب و بد، غم و بخشش و سرنوشت انسان بر روی زمین» منازعه می‌کرد. او تصمیم گرفت که «باید بسیار تلاش کرد زیرا بازگشت به خیر شر است و شر حاکم است.» نویسنده آ. موسولف ادعا کرد که طبیعت تودار تاتیانا به او شخصیتی «پیچیده» با عمق معنوی بیشتری نسبت به خواهرش، الگا، داده‌است. مدرس انگلیسی او، سیدنی گیبز، ادعا کرد که تاتیانا دین را به عنوان یک وظیفه می‌داند تا اشتیاق. فقط دوستان و نزدیکان وی از جنبه درون گرایانه شخصیتش اطلاع
و نزدیکان وی از جنبه درون گرایانه شخصیتش اطلاع داشتند. دِهن یادآوری می‌کند: "او را مانند مادرش، خجالتی و تودار و مغرور می‌دانستند، اما همین که او را شناختید و به او علاقه پیدا کردید، این توداری ناپدید می‌شد و تاتیانای واقعی آشکار می‌شد." "او موجودی شاعرانه بود، همیشه آرمان گرا بود و آرزوی دوستی‌های بزرگی را داشت که ممکن است از آن او باشد." چبوتاروای پرستار تاتیانا را مانند دختر خودش دوست داشت و ادعا می‌کرد وقتی عصبی است تاتیانا دست او را می‌گیرد. تاتیانا به او گفت: «من خیلی وحشت زده و ترسیده‌ام - نمی‌دانم
او گفت: «من خیلی وحشت زده و ترسیده‌ام - نمی‌دانم با چه کسی احوالپرسی کردم و چه کسی نه.» تاتیانا مانند خواهرانش روحانی و ساده دل بود. هنگامی که او کودک بود، از اینکه فهمید پرستارش مارگارتا ایگر به خاطر مراقبت از او دستمزد می‌گیرد شوکه شد. وقتی ایگر به او گفت که «تو هر ماه دیده‌ای که من پولم را می‌گیرم»، تاتیانا پاسخ داد که «من همیشه فکر می‌کردم این یک هدیه است.» هنگامی که ندیمه اش کالسکه ای را بدون حضور خدمتکار فرستاد، تاتیانا و الگا تصمیم گرفتند برای اولین بار به خرید بروند. آنها دستور دادند کالسکه در
بار به خرید بروند. آنها دستور دادند کالسکه در نزدیکی تعدادی از مغازه‌ها متوقف شود و وارد یکی از فروشگاه‌ها شدند. مغازه داران آنها را نمی‌شناختند زیرا لباس پرستاری به تن کرده بودند. آنها بدون خرید چیزی از مغازه خارج شدند، زیرا پول با خود نداشتند و نمی‌دانستند چطور از آن استفاده کنند. روز بعد، آنها از چبوتاروا نحوهٔ خرید با پول را پرسیدند. معلم فرانسوی پیر جیلیارد نوشت که تاتیانا و الگا با شور و اشتیاق خود را وقف یکدیگر می‌کردند. تاتیانا بیش از هر خواهر دیگری به مادرش نزدیکتر بود و بسیاری او را دختر مورد
به مادرش نزدیکتر بود و بسیاری او را دختر مورد علاقه الکساندرا می‌دانستند.معلم فرانسه پیر ژیلیارد یادآوری می‌کند: «اینگونه نبود که خواهرانش مادرشان را کمتر دوست داشته باشند، اما تاتیانا می‌دانست چگونه توجه او را بدون خستگی جلب کند و هرگز سمت دمدمی مزاج بودن نمی‌رفت.» در ۱۳ مارس ۱۹۱۶، الکساندرا به نیکولاس نوشت که تاتیانا تنها دختر از چهار دختر آنها بود که وقتی او دید خود را در نگاه به مسائل توضیح داد، «آن را درک می‌کرد» بارونس سوفی نوشت که تاتیانا «از نظر همدردی با مادرش نزدیکتر بود» و «فرزند مورد علاقهٔ
همدردی با مادرش نزدیکتر بود» و «فرزند مورد علاقهٔ والدینش». تاتیانا به پدرش نزدیک بود. لیلی دهن نوشت که "امپراطور او را دوست داشت [و] اشتراکات زیادی داشتند." او گفت "خواهرانش می‌گفتند اگر چیزی لازم شد، باید از تاتیانا بخواهیم تا با پاپا صحبت کند! " اوایل زندگی. تاتیانا در ۱۰ ژوئن ۱۸۹۷ متولد شد. او فرزند دوم و دختر تزار نیکلای دوم و ملکه الکساندرا بود. وی در بدو تولد ۳٫۹ کیلوگرم وزن داشت. الکساندرا هنگام بهوش آمدن پس از زایمان، چهره‌های مضطرب و آشفته اطرافیان را دید و گفت: "خدای من، دوباره یک دختر است. مردم
را دید و گفت: "خدای من، دوباره یک دختر است. مردم چه خواهند گفت، ملت چه خواهند گفت؟ " دوک اعظم کنستانتین کنستانتینوویچ نوشت که «همه خیلی مأیوس شده بودند چون آنها انتظار یک پسر را داشتند». دوک بزرگ جورج الکساندروویچ، برادر کوچکتر نیکولاس، به او گفت: «من داشتم برای بازنشستگی آماده می‌شدم، اما اینطور که بنظر می‌رسد قرار نبود.» طبق قوانین پائولین، تاج و تخت روسیه نمی‌توانست به یک زن برسد، مگر اینکه تمام وارثان قانونی مرد فوت شده باشند. به همین ترتیب، وارث نیکلاس برادرش جورج بود مگر اینکه صاحب پسری شود. خواهران
برادرش جورج بود مگر اینکه صاحب پسری شود. خواهران و برادران تاتیانا، الگا، ماریا، آناستازیا و تزارویچ الکسی بودند. همه بچه‌ها تا آخر عمر کوتاهشان در کنار پدر و مادر خود بودند. در تاریخ ۲۹ مه ۱۸۹۷، دوک اعظم کنستانتین کنستانتینوویچ در دفتر خاطرات خود نوشت که نیکولای دوم تاتیانا را برای ادای احترام به قهرمان زن رمان الکساندر پوشکین، "اوژن یونگین، نام گذارد". به گفته وی، او می‌خواست دختران خود را به نام الگا و تاتیانا، خواهران این رمان شعری معروف نامگذاری کند. عنوان تاتیانا «شاهزاده خانم بزرگ» بود، اما از روسی
تاتیانا «شاهزاده خانم بزرگ» بود، اما از روسی به انگلیسی «گرند دوشس» ترجمه شد. وی با عنوان «والاحضرت سلطنتی» مقام به مراتب بالاتری را از سایر شاهزاده‌های اروپا که عنوان «والاحضرت شاهدخت» گرفنه بودند، دارا بود. مانند سایر رومانوف‌ها، تاتیانا با سادگی پرورش یافت. او و خواهرانش بدون بالش روی تختهای سفری می‌خوابیدند، صبح‌ها حمام سرد می‌کردند و دست سازه‌های گلدوزی و بافتنی را هدیه می‌دادند یا به بازارهای خیریه می‌فروختند. در خانه، تاتیانا و الگا در خانواده به عنوان «جفت بزرگ» شناخته می‌شدند. آنها یک اتاق خواب
«جفت بزرگ» شناخته می‌شدند. آنها یک اتاق خواب مشترک داشتند و از دوران کودکی به یکدیگر بسیار نزدیک بودند. در بهار سال ۱۹۰۱، الگا تب حصبه گرفت و چند هفته در درمانگاه بود. هنگامی که او در دوران نقاهت بود، تاتیانا اجازه پیدا کرد تا پنج دقیقه خواهر بزرگترش را ببیند اما او را نشناخت. وقتی ندیمه اش مارگاریتا ایگر، به او گفت که این کودک بیمار الگا است، تاتیانای چهار ساله شروع به گریستن کرد و گفت این بچهٔ رنگ پریده و استخوانی نمی‌تواند خواهر عزیز من باشد. ایگر نتوانست او را متقاعد کند. رابطه با گریگوری راسپوتین.
او را متقاعد کند. رابطه با گریگوری راسپوتین. تزارویچ الکسی، برادر کوچک تاتیانا از حملات مکرر و شدید هموفیلی رنج می‌برد. تاتیانا، مادرش و سه خواهرش همه ناقل بالقوه ژن هموفیلی بودند. تزارینا نوه ملکه ویکتوریا بود که برای اولین بار ژن هموفیلی را به فرزندان خود منتقل کرد. عمهٔ تاتیانا گراند دوشس الگا الکساندرونا گفت که ماریا، خواهر کوچکتر تاتیانا، در حین عمل لوزه‌های خود در دسامبر ۱۹۱۴ بیش از حد خونریزی کرد. پزشک جراح چنان نگران بود که تزارینا مجبور شد او را به ادامه کار ترغیب کند. الگا الکساندرونا ادعا کرد که
ادامه کار ترغیب کند. الگا الکساندرونا ادعا کرد که هر چهار خواهرزاده اش بیش از حد طبیعی خونریزی داشته‌اند و آنها ناقل ژن هموفیلی هستند. ناقلین ژن دارای بیماری هموفیلی نیستند، اما می‌توانند علائم آن را داشته باشند، از جمله یک عامل انعقاد خون غیرطبیعی که می‌تواند منجر به خونریزی شدید شود. تزارینا به مشاوره گریگوری راسپوتین، یک دهقان روس و سرگردان اعتماد کرد و دعای او را درمان تزارویچ بیمار می‌دانست. تاتیانا و خواهرها و برادرش راسپوتین را «دوست ما» می‌دانستند و به او اعتماد داشتند. در پاییز سال ۱۹۰۷، پدر
و به او اعتماد داشتند. در پاییز سال ۱۹۰۷، پدر تاتیانا خواهرش، گراند دوشس الگا الکساندرونا را پرورشگاه فرستاد تا او نیز بتواند با راسپوتین ملاقات کند. تاتیانا و خواهر و برادرهایش همگی لباس خواب سفید بلندی بر تن داشتند و از حضور راسپوتین ناراحت نبودند. در فوریه ۱۹۰۹، راسپوتین با ارسال تلگرافی به فرزندان شاه، به آنها توصیه کرد: "عاشق ذات خداوند و خلقت او به ویژه این زمین باشید. مادر خدا همیشه مشغول گل و سوزن دوزی بود. " در یک نامه، تاتیانای ۱۱ ساله از راسپوتین خواست که به ملاقات او برود و از اینکه نمی‌تواند
خواست که به ملاقات او برود و از اینکه نمی‌تواند مادرش را بیمار ببیند ابراز تاسف کرد. وی نوشت: «اما شما می‌دانید زیرا همه چیز را می‌دانید.» سوفیا ایوانونا تیوتچوا یکی از ندیمه‌ها، از دسترسی راسپوتین به اتاقهای بچه‌ها و دیدن آنها با لباس خواب ناراضی بود و درخواست ممنوعیت ورود او به آن بخش از ساختمان را کرد. او به گرند دوشس زنیا گفت که راسپوتین در نبود آنها الگا و تاتیانا را دیده، با آنها صحبت کرده و نوازششان کرده‌است. خواهرها حضور راسپوتین را از تیوتچوا پنهان کردند و از صحبت با ندیمهٔ خود در مورد او ترسیده
کردند و از صحبت با ندیمهٔ خود در مورد او ترسیده بودند. تاتیانا از این تنش آگاه بود و از واکنش مادرش در برابر کارهای تیوتچوا می‌ترسید. در ۸ مارس ۱۹۱۰، تاتیانای ۱۲ ساله به مادرش نوشت: "من خیلی می‌ترسم که سوفیا ایوانونا دربارهٔ دوستمان چیز بدی بگوید. امیدوارم پرستارمان با دوست ما خوش برخورد باشد. " الکساندرا، تیوتچوا را به این دلیل اخراج کرد. همه گزارش‌ها حاکی از این است که راسپوتین رابطهٔ بی خطری با بچه‌ها داشته‌است، اما نیکلای از راسپوتین خواست که از رفتن به اتاق بچه‌ها خودداری کند. گرند دوشس زنیا بعد از
به اتاق بچه‌ها خودداری کند. گرند دوشس زنیا بعد از شنیدن ماجرای تیوتچوا وحشت کرد. در ۱۵ مارس ۱۹۱۰ او در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: "نمی‌فهمم چرا برادرم و خانواده اش با راسپوتین که یک خلیست است مثل یک قدیس رفتار می‌کنند. ماریا ایوانوونا ویشنیاکوا، یکی دیگر از پرستارهای فرزندان خانواده سلطنتی راسپوتین را محترم می‌شمرد اما مدتی بعد در بهار ۱۹۱۰، او ادعا کرد راسپوتین به او تجاوز کرده‌است. ملکه ادعای او را نپذیرفت زیرا راسپوتین را مرد مقدسی می‌دانست. الکساندرا به الگا الکساندرونا گفت دربارهٔ ادعای ویشنیاکوا تحقیق
الکساندرونا گفت دربارهٔ ادعای ویشنیاکوا تحقیق کرده ولی او را همراه یک گارد قزاق در رختخوابش دیده‌اند. در سال ۱۹۱۳، ویشنیاکوا از کار برکنار شد.
رون پولن () یک شرکت شیمیایی و دارویی بود که در سال ۱۹۲۸ پایه‌‏گذاری شد و در سال ۱۹۹۹ با شرکت هوخست ادغام و شرکت آونتیس را تشکیل داد. از سال ۲۰۱۵ فعالیتهای دارویی رون پولن قسمتی از سانوفی و قسمتهای شیمیایی آن قسمتی از گروه سولوی و علوم زراعی بایر است.