payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک لژیون رومی تحت امر کوینتوس تیتوریوس سابینوس و لوکیوس آرانکولیئوس کوتا جرئت یافته‌بودند ــ اردوگاه وی را محاصره کردند اما سزار او را از محاصره نجات داد. پس از آن به‌سراغ برادرش که به پروکنسولی استان کیلیکیه منصوب‌شده‌بود، رفت. وقتی جنگ داخلی میان سزار و گنایوس پومپیئوس کبیر در ۴۹ ق. م بروز یافت، کوینتوس و برادرش مارکوس ابتدا جانب پومپیئوس (اپتیمات‌ها) را گرفتند اما پس از نبرد فارسالوس که پومپیئوس مغلوب سزار شد، با بخشش از جانب سزار به‌سوی او بازگشتند. در پایان سال ۴۳ ق. م نام او و برادرش در لیست افراد
پایان سال ۴۳ ق. م نام او و برادرش در لیست افراد تحت‌پیگردی که پس از تأسیس تریوم‌ویرات دوم منتشر شد، دیده می‌شد چرا که برادرش مارکوس در نطق‌های موسوم به فیلیپیکائه با شور و حرارت پیشنهاد می‌کرد که مارکوس آنتونیوس از سوی سنای روم به‌عنوان «دشمن عامه» اعلام شود؛ آنگاه هر دو برادر (کوینتوس و مارکوس) کشته‌شدند. پسر کوینتوس نیز همزمان با پدرش به قتل رسید و سرهای آنان توسط تریوم‌ویرها (اوکتاویانوس، آنتونیوس و لپیدوس) به فروم رم برده‌شدند. زندگی خصوص. ازدواج او با پومپونیا (خواهر تیتوس پومپونیوس آتیکوس) بس نامیمون
(خواهر تیتوس پومپونیوس آتیکوس) بس نامیمون بود. با وجود آنکه یک نظامی بود، کارهایی ادبی نیز پدیدآورد: در زمینه سالنامه‌نگاری، شعر حماسی، و تراژدی مطالبی نگاشت و نمایشنامههای سوفوکل را به لاتین ترجمه نمود. او به عنوان یک نویسنده در طول جنگ‌های گالی چهار تراژدی به سبک یونانی نگاشت. سه تای آنان عنوان‌شان Erigones ,Troas و Electra است اما همگی از دست‌رفته‌اند. با این‌حال چهار تا از نامه‌های او برای ما باقی‌مانده‌اند: یک نامه که به برادرش مارکوس و سه تای دیگر که به مارکوس تولیوس تیرو ــ بندهٔ آزاد شدهٔ برادرش
به مارکوس تولیوس تیرو ــ بندهٔ آزاد شدهٔ برادرش مارکوس ــ نگاشت.
باورهای نادرست یا افسانه‌های تجاوز، عقاید پیش داورانه ، کلیشه ای و غلط دربارهٔ تعرض جنسی، تجاوز جنسی و قربانیان تجاوز جنسی است. آنها غالباً بهانه ای برای تجاوز جنسی، ایجاد خصومت با قربانیان و تعصب در تعقیب کیفری هستند. تحقیقات گسترده‌ای در مورد انواع، میزان پذیرش و تأثیر افسانه‌های تجاوز صورت گرفته است. افسانه‌های تجاوز به‌طور قابل توجهی بر دیدگاه‌های اعضای هیئت منصفه، سازمان‌های تحقیق، قضات، مجرمان و قربانیان تأثیر می‌گذارد. دیدگاه‌های نادرست در مورد تجاوز به سرزنش قربانی، شرمنده سازی، زیر سؤال بردن صداقت
به سرزنش قربانی، شرمنده سازی، زیر سؤال بردن صداقت قربانی و سایر مشکلات منجر می‌شود. تعیین گناه متهم و مجازات جرایم جنسی نیز تحت تأثیر این اعتقادات قرار گرفته است. توسعه مفهوم. افسانه‌های تجاوز از کلیشه‌های فرهنگی مختلفی مانند نقش‌های سنتی جنسیتی، پذیرش خشونت بین فردی و درک نادرست از ماهیت حمله جنسی سرچشمه می‌گیرد. متی هیل، حقوقدان انگلیسی در قرن ۱۷، معتقد است که تجاوز جنسی «اتهامی است که به راحتی ساخته می‌شود و سخت به اثبات کرد و سخت‌تر توسط حزب متهم قابل دفاع است». افکار تاریخی او به طرز نامرئی بسیاری از
است». افکار تاریخی او به طرز نامرئی بسیاری از افسانه‌های تجاوز را که امروزه می‌بینیم پشتیبانی می‌کند که بازتولید آن در دادگاه‌های تجاوز جنسی همچنان ادامه دارد. افسانه‌های تجاوز برای اولین بار در دهه۱۹۷۰، زمانی که تعدادی از مطالعات و کتاب‌ها به بررسی این مفهوم پرداختند، به عنوان موضوع تحقیق درآمد. به عنوان مثال، در سال۱۹۷۴، سوزان براونمیلر، نویسنده فمینیست، «افسانه‌های مردانه تجاوز جنسی» را که «عمداً ماهیت واقعی تجاوز را پنهان می‌کند» در کتاب خود "علیه اراده ما: مردان، زنان و تجاوز جنسی" عنوان کرد. در همان
ما: مردان، زنان و تجاوز جنسی" عنوان کرد. در همان سال، جولیا و هرمان شووندینگر به‌عنوان جرم‌شناس تصورات غلط رایج راجع به تجاوز جنسی را مورد مطالعه قرار دادند، از جمله این تصور که تجاوز جنسی غیرممکن است - یعنی هر زنی که واقعاً بخواهد می‌تواند از تجاوز به عنف جلوگیری کند - مبنی بر این ایده که قربانیان تجاوز «خواستار آن بودند» و ایده ای که مردان به دلیل «احساسات غیرقابل کنترل» تجاوز می‌کنند. آنها این عقاید غلط را «افسانه‌های جنسیتی» عنوان کردند که «در رفتار با زنان قربانی تأثیر می‌گذارد». هم تحقیقات
رفتار با زنان قربانی تأثیر می‌گذارد». هم تحقیقات Brownmiller و هم مطالعه Schwendingers حاکی از آن است که افسانه‌های تجاوز جنسی با سرزنش قربانی به جای خشونت مردانه، موجب تبرئه متجاوز و توجیه یا کوچک شمردن عمل تجاوز شده و خشونت علیه زنان را تداوم بخشیده است. در سال ۱۹۸۰، مارتا برت اولین مطالعه مهم در مورد پذیرش افسانه تجاوز را منتشر کرد. برت افسانه‌های تجاوز را «باورهای تعصبی، کلیشه ای و نادرست دربارهٔ تجاوز، قربانیان تجاوز جنسی و تجاوزگران» تعریف کرد که «جو خصمانه ای برای قربانیان تجاوز جنسی» ایجاد می‌کند.
خصمانه ای برای قربانیان تجاوز جنسی» ایجاد می‌کند. تعریف برت بسیار مورد استفاده قرار گرفته است. در سال ۱۹۹۴، Kimberly A. Lonsway و Louise F. Fitzgerald افسانه‌های تجاوز را چنین تعریف کردند: «نگرشها و اعتقاداتی که عموماً نادرست هستند اما به‌طور گسترده و مداوم پذیرفته می‌شوند و در خدمت انکار و توجیه پرخاشگری جنسی مردان علیه زنان است.» برخی از محققان، مانند گرد بوهنر و هایک گرگر، استدلال کرده‌اند که توصیفاتی مانند "نادرست" و "گسترده" نباید در تعریف رسمی افسانه‌های تجاوز، قرار گیرند، زیرا افسانه‌ها اغلب به گونه
تجاوز، قرار گیرند، زیرا افسانه‌ها اغلب به گونه ای ساخته می‌شوند که رد اثبات خطای آن غیرممکن است (مانند "بسیاری از زنان به "طور مخفیانه" مورد تجاوز قرار می‌گیرند"، جایی که نمی‌توان میل "مخفی" را رد کرد) و میزان "نگهداری گسترده" افسانه‌های تجاوز یا قبول ممکن است با گذشت زمان متفاوت باشد. بونر تعریفی جایگزین از افسانه‌های تجاوز به عنوان "عقاید توصیفی یا تجویزی در مورد تجاوز به عنف (یعنی در مورد علل، زمینه، عواقب، عاملان، قربانیان و تعامل آنها)" ارائه داده است که به منزله انکار، کوچک شمردن یا توجیه خشونت جنسی
که به منزله انکار، کوچک شمردن یا توجیه خشونت جنسی علیه زنان است. در حالی که دانشمندان در چگونگی تعریف دقیق مفهوم افسانه‌های تجاوز تا حدی اختلاف نظر دارند و افسانه‌های تجاوز در فرهنگ‌ها و جوامع مختلف متفاوت است، یک توافق کلی وجود دارد که چهار نوع افسانه تجاوز وجود دارد: ۱- کسانی که قربانی را به دلیل تجاوز خود مقصر می‌دانند ۲- کسانی که نسبت به گزارش‌های تجاوز جنسی توسط قربانیان شک یا بی اعتقادی نشان می‌دهند ۳- کسانی که تجاوز کننده را تبرئه می‌کنند ۴- کسانی که نشان می‌دهد فقط یک نوع خاص از زن مورد تجاوز قرار
نشان می‌دهد فقط یک نوع خاص از زن مورد تجاوز قرار می‌گیرد. لونس وی، فیتزجرالد و دیانا ال پین در سال ۱۹۹۹ نوشتند که اصطلاح «افسانه تجاوز» به معنای این نیست که سناریوی خاصی "هرگز" رخ نمی‌دهد و «واضح است که هر نمونه فردی ممکن است با خصوصیات توصیف شده در افسانه‌های مردانه مطابقت داشته باشد»، «به‌طور انکار ناپذیری درصدی از زنان» وجود دارد که گزارش‌های نادرستی از تجاوز جنسی داده‌اند و «برخی ویژگی‌های خاص موقعیتی یا شخصی وجود دارد که زنان تجاوز شده را از کسانی که تجاوز نکرده‌اند متمایز می‌کند.» با این حال، آنها
تجاوز نکرده‌اند متمایز می‌کند.» با این حال، آنها استدلال می‌کنند که افسانه‌های تجاوز جنسی «عموماً کاذب» هستند و عملکرد آنها انکار و توجیه بزه دیدگی زنان است. گفتمانهای دگرجنس‌گراهنجاری. دگرجنس‌گراهنجاری و گفتمان‌های مرتبط با آن بسیاری از افسانه‌های تجاوز را تداوم می‌بخشد. دامن زدن به باور مردان به‌عنوان خواهان جنسی و زنان به‌عنوان خواسته جنسی در جهت مشروعیت زدایی از ادعاهای تجاوز جنسی است که مغایر با هنجارهای دگرجنسگرایی است، مانند مواردی که زنان مرتکب تجاوز می‌شوند و مردان قربانی می‌شوند. از طریق «گفتمان
می‌شوند و مردان قربانی می‌شوند. از طریق «گفتمان محرک جنسی مرد»، تصور می‌شود که مردان همیشه آمادگی و تمایل به رابطه جنسی را دارند، و زنان «علاقه خود را» فعال می‌کنند که می‌تواند تجربیاتی را که تأیید این گفتار نیست، بی‌اعتبار کند. افسانه‌های متداول تجاوز. افسانه‌های متداول تجاوز جنسی ممکن است شامل موارد زیر باشد: افسانه‌های تجاوز جنسی به قربانیان مرد. بیشتر افسانه‌های تجاوز جنسی که در بالا ذکر شد، مربوط به تجاوز به زنان توسط مردان است. تحقیقات کمتری در مورد برداشت از تجاوز به مردان قربانی، چه توسط زنان و چه
از تجاوز به مردان قربانی، چه توسط زنان و چه توسط مردان دیگر انجام شده است. موارد زیر شناسایی شده‌اند: افسانه‌ها تجاوز به عنف می‌تواند در رسانه یا تا حد زیادی توسط عموم جامعه منتشر شود. تحقیقات نشان می‌دهد که یک افسانه رایج این است که به مردان وقتی توسط یک زن مورد تجاوز واقع می‌شوند ضربه کمی وارد می‌شود. آنها همچنین ممکن است شامل عقاید زیر باشند: دو دسته اخیر در موردی که مرتکب زن باشد، افسانه قابلیت پذیرش بالاتری را نشان می‌دهد. قربانیان مرد نیز بیشتر از قربانیان زن، مقصر تجاوز قلمداد می‌شوند. افسانه‌های
زن، مقصر تجاوز قلمداد می‌شوند. افسانه‌های تجاوز نژادی. دانشمندان استدلال کرده‌اند که نژادپرستی همچنان یکی از مولفه‌های مهم گفتمان خشونت جنسی در ایالات متحده است. آلکوف و گری گفته‌اند که احتمال باور به قربانیان سفیدپوستی که گزارش می‌کنند توسط مرتکبان غیرسفید پوست مورد تجاوز قرار گرفته‌اند، بیشتر از قربانیان غیرسفیدی است که عاملان سفیدپوست را گزارش می‌دهند. بدنهای غیر سفیدپوست نه تنها قابل تجاوز نیستند، بلکه مردان غیرسفید پوست نیز از نظر جنسی منحرف، خشن و خطرناک دیده می‌شوند. در زمینه مردان آفریقایی
و خطرناک دیده می‌شوند. در زمینه مردان آفریقایی آمریکایی، داون ری فلود استدلال می‌کند که تاریخ روابط نژادی در آمریکا، مردان آمریکایی آفریقایی‌تبار را به دلیل «ماهیت جنسی ذاتاً جنایتکارانه» آنها به اتهام آزار زن سفیدپوست متهم می‌کند. فلود استدلال می‌کند که تحت سلطه سفیدپوستان، جنسیت سیاه به عنوان "خارجی"، "وحشی"، غیراخلاقی و درنده نسبت به زنان سفیدپوست ساخته شده است. پیرو برده داری و دسترسی برده داران سفید به زنان سیاه‌پوست، به دلیل اعتقاد به "بی بند و باری جنسی" و عدم نارضایتی آنها افسانه تجاوز "Jezebel"
جنسی" و عدم نارضایتی آنها افسانه تجاوز "Jezebel" رابطه با زنان سیاه‌پوست را "عدم تجاوز" می‌داند، همچنین زنان سیاه‌پوست به دلیل کلیشه "مامان"، که آنها را مادرانه و فاقد خصوصیات جنسی نشان می‌دهد، فاقد میل جنسی نشان داده می‌شوند. شرین رازاک استدلال می‌کند که افراد بومی بیش‌فعال جنسی دیده می‌شوند، و او استدلال می‌کند که "بدن در فضاهای منحط" شخصیت خود را به دلیل طبیعی شدن خشونت از دست می‌دهند، و در زمینه کارگران جنسی بومی، تجاوز به این زنان "به عنوان بدنی برای تعرض "، تجاوز محسوب نمی‌شود. افسانه‌های تجاوز جنسی
"، تجاوز محسوب نمی‌شود. افسانه‌های تجاوز جنسی در ازدواج. جنیفر کوشان می‌گوید که بسیاری از افسانه‌های تجاوز در زندگی زناشویی از نگرش‌ها و قوانین انگلیس در دوران استعمار متولد شده‌اند و بر این پایه بوده‌اند که مصونیت کیفری شوهرانی را که متهم به تجاوز زناشویی بودند تضمین کنند. چنین افسانه‌هایی عبارتند از: مشکلات ناشی از افسانه‌های تجاوز جنسی. رواج افسانه‌های تجاوز، دلیل اصلی سرزنش و انگ زدن به قربانی تجاوز است. افسانه‌های تجاوز می‌تواند باعث شود قربانیان تجاوز خود را به خاطر تجاوز خود سرزنش کنند، یا تجاوز را
خود را به خاطر تجاوز خود سرزنش کنند، یا تجاوز را گزارش نکنند، و همچنین این افسانه‌ها می‌توانند پاسخ قاضیان و هیئت منصفه را شکل دهند و بر قربانیان تجاوز تأثیر منفی بگذارد. برخی مطالعات نشان داده است که افسران پلیس معمولاً به گفته قربانیان تجاوز در مورد بزه دیدگی خود بی‌اعتماد هستند و بسیاری از آنها برخی افسانه‌های معمول تجاوز را باور دارند. مردان بیشتر از زنان افسانه‌های تجاوز را تأیید می‌کنند. با توجه به نتایج گزارش مبنی بر پذیرفتن افسانه تجاوز جنسی در مردان نسبت به زنان، و همچنین به دلیل تفاوتهای جنسیتی
نسبت به زنان، و همچنین به دلیل تفاوتهای جنسیتی در دیدگاه‌ها، یک تحلیل توسط پاتریشیا یانسی مارتین، جان آر. رینولدز و شلی کیت پیشنهاد کرد که "یک دادگستری تماماً متشکل از مردان با دادگستری با مشارکت برابر زنان و مردان متفاوت است ". این تفسیر با نوشته‌های مالیسیوس و مایزنر، که بیان می‌کنند پذیرش افسانه تجاوز در محیط‌های قضایی مشکل ساز است، همراستاست. آنها ادعا می‌کنند که "می توان از voir dire" (رویه ای که به وسیله آن از اعضای احتمالی هیئت منصفه قبل از انتصاب به هیئت منصفه در مورد سوابق اجتماعی و تعصبات احتمالی
هیئت منصفه در مورد سوابق اجتماعی و تعصبات احتمالی آنها سال می‌شود) برای جلوگیری از سوگیری هیئت منصفه مربوط به تصورات قبلی در مورد تجاوز جنسی استفاده کرد. مشکل در عمل افزایش می‌یابد زیرا آژانس‌های تحقیق، شرکت کنندگان مختلف در سیستم حقوقی و نقاط تماس قربانیان تجاوز، به عنوان مثال نزدیکترین پزشک، بیشتر احتمال دارد مرد باشد تا زن. کتاب "درخواست آن" نوشته شده توسط کیت هاردینگ در مورد افسانه‌های معمول تجاوز جنسی و در مورد تفاوت بین تجاوزهای زن و مرد صحبت می‌کند. به گفته هاردینگ، در ایالات متحده یک زن از هر پنج
به گفته هاردینگ، در ایالات متحده یک زن از هر پنج زن، یک مرد از هفتاد و یک مرد تجاوز را تجربه می‌کند. وی می‌نویسد، "زنان از هیچ قربانی بالقوه دیگری مهمتر نیستند، اما ما (زنان) اهداف اصلی پیام‌ها و افسانه‌هایی هستیم که موجب بقای فرهنگ تجاوز اند. هر کسی ممکن است مورد تجاوز قرار گیرد، اما مردان مجبور نیست که در وحشت از آن زندگی می‌کنند، و مدام هشدار نمی‌گیرند که لباس، انتخاب سفر، مصرف الکل، و اظهاراتشان در مورد تمایلات جنسی احتمالاً آنها رو هدف خشونت قرار می‌دهد". چنین کلیشه‌هایی تمایل قربانیان به گزارش موارد
چنین کلیشه‌هایی تمایل قربانیان به گزارش موارد تجاوز، آزار و اذیت را کاهش می‌دهد. این کاهش گزارشها از جرایم ممکن است تصویری ساختگی ارائه دهد و با ایجاد اعتقاد به جعلی بودن، نادرست بودن یا بعید بودن نسبت به صحت این جرایم گزارش شده، مشکل را بیشتر کند. هاردینگ در کتاب "درخواست آن"، دربارهٔ تجاوز جنسی می‌نویسد که "ما تمایل نداریم که آن را به عنوان یک جرم جدی تلقی نکنیم مگر اینکه به طور همزمان شواهد دیگری وجود داشته باشد". این نویسنده همچنین از روان‌شناس دیوید لیساک نقل قول کرده است. او می‌گوید که "در نهایت، فقط
نقل قول کرده است. او می‌گوید که "در نهایت، فقط تعداد کمی از متجاوزان به تجاوز جنسی محکوم به حبس می‌شوند، نتیجه ای تکان دهنده برای ما که تجاوز را در طبقه بندی جرایم خشن، نزدیک به قتل می‌دانیم". افسانه‌های دوقلو. این "افسانه‌های دوقلو" نشان می‌دهد که سابقه جنسی قبلی یک قربانی ۱) باعث می‌شود آنها باورپذیر نباشند و ۲) بیشتر او را راضی به تجاوز بدانند. قوانین کانادا درج سابقه جنسی قبلی را مجاز می‌داند، اما وکیل مدافع باید فرم s.276 را ارائه دهد و جلسه ای برگزار شود تا اطمینان حاصل شود که شواهد، در خدمت
برگزار شود تا اطمینان حاصل شود که شواهد، در خدمت افسانه‌های دوقلو استفاده نمی‌شود. پذیرش افسانه تجاوز. معیارها. در سال ۱۹۸۰، مارتا آر. برت مقیاس پذیرش افسانه تجاوز (RMA، یا RMAS) را معرفی کرد. این مقیاس اولین روش برای اندازه‌گیری سطح اعتقاد فرد به افسانه‌های تجاوز به عنف بود و بیشترین کاربرد را داشت. با استفاده از روش برت، پذیرش افسانه تجاوز با پرسیدن ۱۹ سؤال از افراد اندازه‌گیری می‌شود. ۱۰ سؤال اول هر یک شامل بیانیه ای است که حاکی از آن است که قربانیان تجاوز، خود مسئولیت تجاوز را به عهده دارند و از فرد
خود مسئولیت تجاوز را به عهده دارند و از فرد مورد آزمون می‌خواهند که صحت آن را ارزیابی کند، و هر اظهارات را در مقیاس هفت درجه ای از «کاملاً موافق» تا «کاملاً مخالف» رتبه‌بندی می‌کنند. بیانیه یازدهم معکوس این ایده را آزمایش می‌کند و سؤال می‌کند که آیا این صحت دارد یا نه که امکان تجاوز به هر زنی وجود دارد. سوالات باقیمانده از افراد می‌خواهد که نسبت تجاوزهای غیرواقعی گزارش شده را حدس بزنند و ارزیابی کنند که آیا این باور بر اساس خصوصیات شخصی قربانی قربانی تجاوز (مثلاً جنسیت، نژاد یا قومیت آنها، سن، یا ارتباط
(مثلاً جنسیت، نژاد یا قومیت آنها، سن، یا ارتباط آنها با فرد مورد آزمون) است. در مطالعه اصلی برت نتیجه‌گیری شد که بسیاری از آمریکایی‌ها به افسانه‌های تجاوز اعتقاد داشتند. بیش از نیمی از افرادی که در نظرسنجی اولیه وی نمونه‌گیری شده بودند، موافقت کردند که "زنی که در اولین قرار ملاقات به خانه یا آپارتمان مرد می‌رود" نشان می‌دهد که او تمایل به رابطه جنسی دارد "و این که در اکثر تجاوزهاً قربانی بی‌ادب بود یا شهرت بدی داشت. " بیش از نیمی از پاسخ دهندگان برت گفته‌اند که ۵۰٪ یا بیشتر از تجاوزهای جنسی "فقط به این
که ۵۰٪ یا بیشتر از تجاوزهای جنسی "فقط به این دلیل که زن در تلاش برای بازگشت به یک مرد بود" یا "برای تلاش برای سرپوش گذاشتن بر بارداری نامشروع" گزارش شده است. یک سنجش دیگر مقیاس ۴۵ آیتمی پذیرش افسانه تجاوز جنسی ایلینوی (IRMA) است که توسط Diana ال پین، کیمبرلی A. Lonsway، و لوئیس فیتزگراد در ۱۹۹۹ توسعه یافته است. آنها نتیجه گرفتند که "پذیرش افسانه تجاوز، پرورش یافته از دو بخش شامل اجزاء عمومی و هفت جزء متمایز افسانه است: "۱-قربانی آن را می‌طلبید؛ ۲-این واقعاً تجاوز نبود؛ ۳-منظور مرتکب این نبود؛ ۴-قربانی
تجاوز نبود؛ ۳-منظور مرتکب این نبود؛ ۴-قربانی واقعاً آن را می‌خواست؛ ۵-قربانی دروغ گفته است؛ ۶-تجاوز به عنف یک رویداد بی اهمیت است؛" ۷-"تجاوز اتفاقی غیر نرمال است"» توسعه دهندگان IRMA برای ایجاد مقیاس خود، پاسخ‌ها به ۹۵ گزاره دربارهٔ تجاوز را تجزیه و تحلیل کردند. بر اساس مقیاس پذیرش افسانه تجاوز جنسی ایلینوی، مقیاس پذیرش افسانه تجاوز جنسی چینی (CRMA) مقیاس افسانه ای خاص فرهنگی است که میزان پذیرش افسانه‌های تجاوز در جامعه چین را اندازه‌گیری می‌کند. این مقیاس تحت تعریفی متناسب با فرهنگ از تجاوز جنسی عمل
تحت تعریفی متناسب با فرهنگ از تجاوز جنسی عمل می‌کند، به‌طور خاص، در چین تعریف قانونی تجاوز جنسی، تجاوز در ازدواج و تجاوز به مردان را در بر نمی‌گیرد. بعلاوه، این تعریف «انواع رفتارهای جنسی اجباری، از جمله رابطه دهانی، مقعدی و نفوذ سایر اعضای بدن مانند انگشتان یا اشیاء دیگر به واژن یا مقعد» را شامل نمی‌شود. مقیاس CRMA شامل ۲۵ مورد از ۴۵ مورد را از مقیاس IRMA نمی‌شود و یک ساختار پنج عاملی تولید می‌کند. این عوامل مولفه‌های افسانه ای عبارتند از: ۱-قربانیان تجاوز جنسی خود خواهان آنند. ۲-اتهامات تجاوز جنسی اغلب
جنسی خود خواهان آنند. ۲-اتهامات تجاوز جنسی اغلب نادرست است. ۳-تجاوز باید شامل خشونت باشد. ۴-قربانیان خود مسئول مورد تجاوز قرار گرفتن اند. ۵-انگیزه تجاوز قابل درک است. تأثیر رسانه‌ها بر پذیرش افسانه تجاوز. یک نظرسنجی آنلاین در سال ۲۰۱۳ از دانشجویان تازه‌وارد در دانشگاه شمال غربی در ایالات متحده عنوان کرد که زنانی که از برنامه‌های رسانه‌های اصلی ورزشی استفاده می‌کنند بیشتر احتمال دارد افسانه‌های تجاوز را بپذیرند، همچنین هم مردان و هم زنانی که در معرض برنامه‌های ورزشی بودند، تمایل به مداخله در صورت مشاهده
ورزشی بودند، تمایل به مداخله در صورت مشاهده حمله جنسی کاهش می‌یابد. نظرسنجی دیگری که در سال ۲۰۱۱ در یک صفحه تحقیقاتی به صورت آنلاین انجام شد، نشان داد که تماشای سریال آبکی با افزایش پذیرش افسانه تجاوز همراه است، در حالی که عکس این مسئله در مورد تماشای نمایش‌های جنایی صادق بود.
فردریک بک ، (۸ آوریل ۱۹۲۴ – December 24, 2013) هنرمند کانادایی و کارگردان فیلمهای کوتاه پویانمایی بود. وی در طول مدت طولانی فعالیت در رادیو کانادا، برای فیلم "Crac" در سال ۱۹۸۱ و فیلم ۱۹۸۷ "مردی که درختان را کاشت"، نامزد چهار جایزه اسکار، برنده دو جایزه شد. بک در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۳ بر اثر سرطان در مونترال درگذشت.
دیوید اسپروسون یکی از بنیانگذاران استودیوی آردمن انیمیشن با پیتر لرد است. اسپروسون در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۶ نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد. در مه ۲۰۰۶، اسپروسون (به همراه پیتر لرد) از «آردمن انیمیشن» در موزه جیبوری در میتاکا، توکیو، ژاپن بازدید کرد، و در آنجا با هایائو میازاکی ملاقات کرد. میازاکی مدت‌ها طرفدار آثار آردمن انیمیشن بوده‌است.
«مرد تنها» ترانه‌ای با صدای فرهاد مهراد است. مرد تنها همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
زیگی استارداست () شخصیتی خیالی است که توسط دیوید بویی، موسیقی‌دان انگلستانی خلق شد و خود دیگر بویی در طول سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ بود. این شخصیت هم‌نام ترانه «زیگی استارداست» و آلبوم "ظهور و سقوط زیگی استارداست و عنکبوت‌ها از مریخ" (۱۹۷۲) است. زیگی استارداست برای تور کنسرت بعدی بویی در حین بریتانیا، ژاپن و آمریکای شمالی در طول زمانی که با بندش عنکبوت‌های اهل مریخ اجرا می‌کرد، نگه داشته شد. بویی این شخصیت را در آلبوم بعدی خود "علاءالدین سالم" (۱۹۷۳) ادامه داد و آن را «زیگی به آمریکا می‌رود» توصیف کرد. بووی این
آن را «زیگی به آمریکا می‌رود» توصیف کرد. بووی این شخصیت را در ۳ ژوئیه ۱۹۷۳ در یک کنسرت در همرسمیت آپولو در لندن، که در مستند "زیگی استارداست و عنکبوت‌های اهل مریخ" فیلم‌برداری و منتشر شد، بازنشسته کرد.
قلمرو یک فیلم مستند استرالیایی است که در سال ۲۰۱۸ توسط کریس دلفورس منتشر شد. در این فیلم روش‌های بسیاری که حیوانات به شکل عادی مورد آزار قرار می‌گیرند نمایش داده می‌شود. کریس دلفورس در این فیلم به بررسی شش نوع استفاده از حیوانات که شامل حیوانات پرورشی، حیوانات وحشی، حیوانات خانگی، حیوانات برای سرگرمی، حیوانات خزدار و حیوانات آزمایشگاهی است می‌پردازد. این فیلم عمدتاً از ویدئوهایی که در وبگاه پروژه شفافیت مزرعه (Farm transparency Project)، به صورت رایگان در دسترس است استفاده می‌کند. که عمده آنها تصاویر
در دسترس است استفاده می‌کند. که عمده آنها تصاویر دوربین‌های مخفی و پهپادهای بدون سرنشین است. خلاصه داستان. گونه‌های مختلف حیواناتی که در بخش‌های جداگانه این مستند، نحوه استفاده و سوءاستفاده از آن‌ها بررسی شده‌است شامل خوک، مرغ تخم‌گذار و مرغ گوشتی، بوقلمون، گاو، گوسفند، بز، ماهی، خرگوش، راسو، روباه، سگ، اسب، شتر، موش، شیر دریایی و دلفین می‌باشد. تولید. این مستند به عنوان بخشی از دو پویش سرمایه‌گذاری جمعی تولید شد که به ترتیب ۱۹٬۷۹۶ دلار و ۵۷٬۷۱۰ یورو جمع‌آوری شده بود و همچنین از Voiceless بودجه‌ای را
شده بود و همچنین از Voiceless بودجه‌ای را دریافت کرد. بازیگرانی از جمله واکین فینیکس، رونی مارا و سیدی سینک و همچنین سیا خواننده استرالیایی این فیلم را روایت کرده‌اند. و نخستین بار در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۱۸ در ملبورن استرالیا اکران شد. واکنش‌ها. جیمز آسپی فعال حقوق حیوانات در مصاحبه‌ای گفته این مستند قدرتمندترین مستندی است که تاکنون ساخته شده‌است. همچنین در جایی دیگر به عنوان «"ساکنان زمین" جدید» نامیده شده‌است و از حمایت مشترک چندین گروه محلی حامی حقوق حیوانات بهره‌مند شده‌است. فعالان حقوق حیوانات هم‌زمان با
بهره‌مند شده‌است. فعالان حقوق حیوانات هم‌زمان با اکران فیلم در ملبورن، در خاموش شدن موقتی یک کشتارگاه در بنالا، ویکتوریا، در ۲۶ مارس شرکت کردند. در ۸ آوریل ۲۰۱۹، به مناسبت یک سالگی فیلم، مجموعه اقدامات اعتراضی در سراسر استرالیا برگزار شد. فعالان تابلوهایی برای تبلیغ وبگاه Watch Dominion در دست داشتند که در آنجا می‌توان "قلمرو" را به صورت رایگان مشاهده کرد. مدیر اجرایی شورای صنعت گوشت استرالیا، پاتریک هاچینسون، گفته‌است: «چیزی که فیلم نشان می‌دهد بیانگر اقدامات صنعت در سطح وسیع‌تر نیست» و فدراسیون ملی
اقدامات صنعت در سطح وسیع‌تر نیست» و فدراسیون ملی کشاورزان در اظهار نظری گفت کسانی که استانداردهای آسایش و راحتی حیوانات را رعایت نمی‌کنند، هیچ جایی در صنعت ندارند. جوایز. جوایز جشنواره فیلم مستقل لس آنجلس
جسیکا گراهام (؛ زادهٔ ) بازیگر، تهیه‌کننده و معلم مراقبه آمریکایی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دختر شیطان" و "و سپس لولا آمد" اشاره نمود.
خوشحال‌تر از همیشه () دومین آلبوم استودیویی بیلی آیلیش، خوانندهٔ آمریکایی است که در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱ توسط دارک‌روم و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این آلبوم دنباله‌ای برای "وقتی همه می‌خوابیم، کجا می‌ریم؟" (۲۰۱۹) است. آیلیش "خوشحال‌تر از همیشه" را به همراه تهیه‌کننده‌اش فینیس اوکانل نوشت. او از درون‌اندیشی در طول همه‌گیری کووید-۱۹ به عنوان بزرگترین الهام‌بخش این اثر یاد کرده‌است. منتقدان موسیقی به‌طور گسترده‌ای این آلبوم را تحسین کردند و بر تولید ادبی و اشعار درون‌بینانهٔ آن تأکید کردند. پنج تک‌آهنگ در حین تبلیغ
آن تأکید کردند. پنج تک‌آهنگ در حین تبلیغ آلبوم منتشر شد: «آینده من»، «در نتیجه من هستم»، «قدرت تو»، «هدف از دست رفته» و «ان‌دی‌ای» که همگی در جایگاه ۴۰تای برتر "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده قرار گرفتند. آیلیش برای تبلیغ بیشتر آن، یک فیلم کنسرت مستند برای دیزنی پلاس به نام "خوشحال‌تر از همیشه: نامه‌ای عاشقانه به لس‌آنجلس" ساخته‌است که در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱ منتشر می‌شود و در سال ۲۰۲۲ تور جهانی خوشحال‌تر از همیشه را برگزار می‌کند. پیش از انتشار، "خوشحال‌تر از همیشه" تبدیل به آلبومی با بیشترین پیش‌فروش در
از همیشه" تبدیل به آلبومی با بیشترین پیش‌فروش در تاریخچهٔ اپل میوزیک شد. بازخورد منتقدان. "خوشحال‌تر از همیشه" پس از انتشار مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. منتقدان تصویری قاطع از ستاره نوجوان در مقابل صدای خاموشش را تحسین کردند. این آلبوم در متاکریتیک، که رتبه‌بندی هم‌پایه‌شده از ۱۰۰ را به نقدهای نشریات اختصاص می‌دهد، دارای نمره میانگین وزنی ۸۶ بر پایهٔ ۲۶ نقد است که نشان دهنده «تحسین همگانی» است.
کوچه کابوس یک فیلم نوآر آمریکایی محصول سال ۱۹۴۷ میلادی با بازی تایرون پاور، جون بلوندل، کالین گری و هلن واکر. به کارگردانی ادموند گولدینگ است. این فیلم بر اساس رمانی به همین عنوان در سال ۱۹۴۶ نوشته شده‌است. داستان. استن کارلیسل جاه طلب به عنوان دستیار برای روانکاوی به نام زینا کرامبین که با پیت الکلی ازدواج کرده کار می‌کند. این زوج روش مخصوصی را ابداع کرده تا ادعا کنند می‌توانند ذهن دیگران را بخوانند. برنامه آنها تا زمانی که پیت به الکل روی آورد موفقیت‌های زیادی به‌دست آورده بود. استن قصد دارد روش آنها را
زیادی به‌دست آورده بود. استن قصد دارد روش آنها را یاد گرفته و کارناوال را به عنوان یک روانکاو موفق ترک کند اما… بازسازی فیلم. در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷، کمپانی سرچلایت پیکچرز اعلام کرد که گی‌یرمو دل تورو اقتباس جدیدی از این رمان را کارگردانی می‌کند. فیلم "کوچه کابوس" (۲۰۲۱) بازسازی همین فیلم است.
اشپیتزن‌کورپر (آلمانی: Spitzenkörper؛ به معنای «بدن نوک‌تیز») ساختاری است که در نخینه‌های قارچی یافت می‌شود و مرکز سازماندهی رشد نخینه و ریخت‌زایی است. اشپیتزن‌کورپر که در نوک نخینه در حال رشد، هنگام جوانه‌زنی اسپور و جایی که شاخه تشکیل می‌شود وجود دارد، از چندین وزیکول کوچک تشکیل شده‌است. جایگاه آن در نوک نخینه با جهت رشد نخینه ارتباط دارد. اشپیتزن‌کورپر بخشی از دستگاه غشایی درونی در قارچ‌ها است. وزیکول‌ها در اطراف یک ناحیه مرکزی سازمان یافته‌اند که دارای شبکه‌ای متراکم از ریزرشته‌ها است. پلی‌زوم‌ها بیشتر
متراکم از ریزرشته‌ها است. پلی‌زوم‌ها بیشتر در نزدیکی مرز پشتی هسته اشپیتزن‌کورپر در قارچ‌های کیسه‌ای یافت می‌شوند، ریزلوله‌ها بیشتر از راه اشپیتزن‌کورپر به داخل گسترش می‌یابند و در جسم وورونین قارچ‌های کیسه‌ای در منطقه رأسی نزدیک اشپیتزن‌کورپر یافت می‌شوند. سیتوپلاسم انتهایی رأس تقریباً به‌طور انحصاری توسط وزیکول‌های ترشحی اشغال شده‌است. در قارچ‌های پیشرفته‌تر (کیسه‌ای و چتری)، وزیکول‌های ترشحی به صورت یک جمع متراکم و کروی به نام اشپیتزن‌کورپر یا «تنهٔ راسی» قرار گرفته‌اند. اشپیتزن‌کورپر در یک نخینه در حال
قرار گرفته‌اند. اشپیتزن‌کورپر در یک نخینه در حال رشد حتی با میکروسکوپ نوری نیز دیده می‌شود. نخینه‌ها در آب‌کپک و برخی از قارچ‌های پست‌تر (به ویژه قارچ‌های یوغی) دارای اشپیتزن‌کورپر قابل تشخیص نیستند و در عوض وزیکول‌ها بیشتر در یک آرایش هلالی‌شکل در زیر غشای پلاسمای رأسی آزادتر توزیع می‌شوند.