payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دادن بیت‌ها انجام دهند، مانند دنباله کدهایی که در بالا آورده شد. این کار در رایانه‌ها با معماری ۶۴ بیتی که به عنوان جانشین ابر رایانه‌ها یا مینی رایانه‌های ۳۲ هستند، مانند و نسبتاً رایج است. استاندارد C بیان می‌کند که از یک اشاره گر انتظار می‌رود که نمایش معمول یک آدرس را در خود داشته باشد. C همچنین به یک اشاره گر اجازه می‌دهد که برای هر شی یا اشیاء به جز یک فیلد بیت ایجاد شود. این شامل هر هر عنصر مجزا از آرایه ای از بایت‌ها می‌شود. کامپایلرهای سی در رایانه‌هایی که از آدرس دهی کلمه ای استفاده می‌کنند
که از آدرس دهی کلمه ای استفاده می‌کنند معمولاً از نمایش‌های متفاوتی برای اشاره گرها بسته به اندازه نوع آنها استفاده می‌کنند. یک اشاره گر به یک نوع داده که به اندازه کافی برای قرارگیری در یک کلمه بزرگ است به شکل یک آدرس ساده می‌باشد، در حالی که یک اشاره گر مانند char* یا void* یک آدرس عریض خواهد بود: یک جفت آدرس از یک کلمه و آفست یک بایت داخل آن کلمه؛ بنابراین، تبدیل میان انواع متخلف اشاره گرها عملیات ساده ای نخواهد بود و ممکن است در صورت اشتباه انجام شدن آن، داده‌ها از بین بروند. به دلیل اینکه اندازه یک
آن، داده‌ها از بین بروند. به دلیل اینکه اندازه یک struct در سی همواره موقع تصمیم‌گیری برای نمایش یک اشاره گر به آن struct مشخص نیست، نمی‌توان به‌طور قابل اعتمادی قوانین بالا را اعمال کرد. ممکن است کامپایلرها نیاز داشته باشند که محل شروع یک struct را مشخص و تراز کنند تا بتوان از نمایش‌های کارا تری برای اشاره گر استفاده کنند.
سلطنت بلژیک (به لاتین: Monarchy of Belgium) یک پادشاهی مشروطه در بلژیک است.پادشاه به عنوان پادشاه یا ملکه بلژیک‌ها (به هلندی: Koning(in) der Belgen، فرانسوی: Roi / Reine des Belges، آلمانی: König(in) der Belgier) خوانده می‌شود و به عنوان رئیس دولت این کشور فعالیت می‌کند. از زمان استقلال بلژیک در سال ۱۸۳۰، هفت پادشاه سلطنت کرده‌اند. فیلیپ، پادشاه فعلی، در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۳ پس از کناره‌گیری پدرش بر تخت سلطنت نشست. ریشه‌ها. هنگامی که بلژیک‌ها در سال ۱۸۳۰ مستقل شدند، کنگره ملی یک سلطنت مشروطه را به عنوان شکل حکومت
کنگره ملی یک سلطنت مشروطه را به عنوان شکل حکومت انتخاب کرد. کنگره در ۲۲ نوامبر ۱۸۳۰به این موضوع رأی داد و با۱۷۴ رأی موافق و ۱۳ رأی مخالف از سلطنت حمایت کرد. در فوریه ۱۸۳۱، کنگره در ابتدا لوئیز، دوک نمور، پسر لوئی فیلیپ، پادشاه فرانسه را نامزد کرد، اما ملاحظات بین‌المللی لوئی فیلیپ را از قبول این سمت برای پسرش منصرف کرد. به دنبال این امتناع، کنگره ملی در ۲۵ فوریه ۱۸۳۱، اراسموس-لوئیس، بارون سورلت د چوکیر را به عنوان نایب السلطنه بلژیک منصوب کرد. لئوپولد ساکس، کوبورگ و گوتا توسط کنگره ملی به عنوان پادشاه
کوبورگ و گوتا توسط کنگره ملی به عنوان پادشاه بلژیک منصوب شد و با او بر اساس قانون اساسی بلژیک در مقابل کلیسای سنت جیمز در کاخ کودنبرگ در بروکسل در ۲۱ ژوئیه پیمان بسته شد. از آن زمان این روز به یک تعطیلات ملی برای بلژیک و شهروندان آن تبدیل شده‌است. توارث. به عنوان یک نظام سلطنتی مشروطه مبتنی بر توارث، نقش و عملکرد سلطنت بلژیک توسط قانون اساسی تعیین می‌شود. دفتر سلطنتی پادشاه تنها برای یکی از نوادگان اولین پادشاه بلژیک، لئوپولد اول تعیین شده‌است. از آنجایی که او به قانون اساسی (بیش از همه ملاحظات ایدئولوژیک
او به قانون اساسی (بیش از همه ملاحظات ایدئولوژیک و مذهبی، عقاید و بحث‌های سیاسی و منافع اقتصادی) ملزم است، پادشاه قرار است به عنوان داور و نگهبان وحدت و استقلال ملی بلژیک عمل کند. پادشاهان بلژیک در یک مراسم صرفاً مدنی سوگند بر این معنی یاد می‌کنند. پادشاهی بلژیک هرگز یک سلطنت مطلقه نبوده‌است. با این وجود، در سال ۱۹۶۱، رامون آرانگو، مورخ، نوشت که سلطنت بلژیک "واقعاً مشروطه" نیست. عنوان. عنوان مناسب پادشاه بلژیک، سلطان (مونارش یا حاکم) بلژیک است تا پادشاه بلژیک. این عنوان، نشان دهنده یک پادشاهی مردمی است که
این عنوان، نشان دهنده یک پادشاهی مردمی است که به مردم بلژیک (یعنی یک رئیس ارثی دولت؛ در عین حال تأیید شده توسط مردم) مرتبط است. ترجمه لاتین پادشاه بلژیک Rex Belgii بود که از سال ۱۸۱۵ نام پادشاه هلند بود؛ بنابراین جدایی‌طلبانی که بلژیک را تأسیس کردند عنوان "رکس بلگاروم" را انتخاب کردند. بلژیک تنها پادشاهی اروپایی موجود است که در آن وارث تاج و تخت بلافاصله پس از مرگ یا کناره‌گیری سلف خود به سلطنت نمی‌رسد. طبق ماده ۹۱ قانون اساسی بلژیک، وارث تنها با ادای سوگند قانون اساسی در جلسه مشترک دو مجلس پارلمان به
قانون اساسی در جلسه مشترک دو مجلس پارلمان به سلطنت می‌رسد. جلسه مشترک باید ظرف ده روز پس از مرگ یا کناره‌گیری پادشاه قبلی برگزار شود. پادشاه جدید بلژیک ملزم به ادای سوگند قانون اساسی بلژیک با این عنوان است : «سوگند یاد می‌کنم که قانون اساسی و قوانین مردم بلژیک را رعایت کنم، استقلال ملی و تمامیت قلمرو را حفظ کنم» که به سه زبان رسمی گفته می‌شود: فرانسوی، هلندی و آلمانی. اعضای خانواده سلطنتی بلژیک اغلب با دو نام شناخته می‌شوند: هلندی و فرانسوی. به عنوان مثال، پادشاه کنونی در فرانسوی «Philippe» و در هلندی
پادشاه کنونی در فرانسوی «Philippe» و در هلندی «Filip» نامیده می‌شود. پنجمین پادشاه بلژیک «بادوئن» در فرانسوی و «بودوین» در هلندی بود. برخلاف لقب شاه فیلیپ به عنوان "پادشاه بلژیک‌ها"، پرنسس الیزابت را "شاهزاده‌خانم بلژیک" می‌نامند زیرا عنوان "شاهزاده بلژیک‌ها وجود ندارد. او همچنین دوشس برابانت است. در زبان رسمی دیگر آلمانی، پادشاهان معمولاً با نام فرانسوی خود شناخته می‌شوند. همین امر در مورد انگلیسی نیز صادق است. به دلیل جنگ جهانی اول و احساسات شدید ضد آلمانی ناشی از آن، نام خانوادگی پادشاه در سال ۱۹۲۰ از
ناشی از آن، نام خانوادگی پادشاه در سال ۱۹۲۰ از ساکس-کوبرگ و گوتا به van België، de Belgique یا von Belgien ("بلژیک") بسته به اینکه کدام یک از سه زبان رسمی کشور (هلندی، فرانسوی و آلمانی) مورد اسفاده است، تغییر یافت، این نام خانوادگی است که در شناسنامه‌ها و در تمام اسناد رسمی توسط خانواده سلطنتی بلژیک (مانند مجوز ازدواج) استفاده می‌شود. علاوه بر این تغییر نام، سایر کوبرگرها از خانواده چند شاخه‌ای دودمان زاکسن-کوبورگ و گوتا نیز نام خود را تغییر داده‌اند، مانند جرج پنجم پادشاه بریتانیا، که نام خانوادگی ویندزور
جرج پنجم پادشاه بریتانیا، که نام خانوادگی ویندزور را بر اساس محل سکونت خانواده سلطنتی بریتانیا یعنی قلعه وینزر برگزید. حمایت مردمی. سلطنت بلژیک از درجه حمایت کمتری نسبت به سایر پادشاهی‌های اروپایی برخوردار است و اغلب مورد سؤال قرار می‌گیرد. حمایت مردمی از سلطنت از لحاظ تاریخی در فلاندر بیشتر و در والونیا کمتر بوده‌است. حزب عموماً طرفدار سلطنت کاتولیک و بعداً حزب سوسیال مسیحی در فلاندر تسلط داشتند، به عنوان مثال، رفراندوم ۱۹۵۰ باعث شد که فلاندر به شدت به بازگشت پادشاه لئوپولد سوم رأی مثبت دهد، در حالی که
پادشاه لئوپولد سوم رأی مثبت دهد، در حالی که والونیا عمدتاً مخالف بود. با این حال، در دهه‌های اخیر این نقش‌ها معکوس شده‌است، زیرا دینداری در فلاندر کاهش یافته‌است و پادشاه به عنوان محافظت از کشور در برابر جدایی طلبی (فلاندری) و تجزیه کشور دیده می‌شود. جایگاه. سلطنت بلژیک با نمایندگی کشور در فعالیت‌های عمومی و جلسات بین‌المللی نماد و حفظ احساس وحدت ملی است. علاوه بر این، پادشاه مسئولیت‌هایی در روند گزینش نخست‌وزیر دارد. ماده ۳۷ قانون اساسی بلژیک «قدرت اجرایی فدرال» را به پادشاه واگذار کرده‌است. طبق بخش سوم،
فدرال» را به پادشاه واگذار کرده‌است. طبق بخش سوم، این اختیار شامل انتصاب و عزل وزرا، اجرای قوانین مصوب پارلمان فدرال، ارسال لوایح به پارلمان فدرال و مدیریت روابط بین‌الملل است. پادشاه همه قوانین مصوب مجلس را ابلاغ می‌کند. طبق ماده ۱۰۶ قانون اساسی بلژیک، پادشاه موظف است از طریق وزرا از اختیارات خود استفاده کند. اعمال او بدون امضای متقابل وزیر مسؤول که با انجام آن مسئولیت سیاسی عمل مورد نظر را بر عهده می‌گیرد، معتبر نیست. این بدان معناست که قدرت اجرایی فدرال در عمل توسط دولت فدرال اعمال می‌شود که مطابق ماده
در عمل توسط دولت فدرال اعمال می‌شود که مطابق ماده ۱۰۱ قانون اساسی در برابر مجلس نمایندگان پاسخگو است. پادشاه حداقل هفته ای یک بار نخست‌وزیر را در کاخ بروکسل ملاقات می‌کند. و همچنین به‌طور منظم سایر اعضای دولت را برای گفتگو در مورد مسائل سیاسی به کاخ فرا می‌خواند. در طول این جلسات، پادشاه حق دارد از سیاست‌های پیشنهادی دولتی مطلع شود، حق مشاوره و هشدار در مورد هر موضوعی را که پادشاه صلاح می‌داند، دارد. پادشاه همچنین با رهبران تمام احزاب سیاسی اصلی و اعضای عادی پارلمان دیدار می‌کند. همه این جلسات توسط کابینه
پارلمان دیدار می‌کند. همه این جلسات توسط کابینه سیاسی شخصی پادشاه که بخشی از خاندان سلطنتی است سازماندهی می‌شود. پادشاه فرمانده کل نیروهای مسلح بلژیک است. بلژیکی‌ها ممکن است در صورت مواجه شدن با مشکلاتی در زمینه قدرت اداری، به پادشاه نامه بنویسند. پادشاه همچنین یکی از سه جزء قوه مقننه فدرال، مطابق با قانون اساسی بلژیک، همراه با دو مجلس نمایندگان و سنا است. تمام قوانین تصویب شده توسط پارلمان فدرال باید توسط پادشاه امضا و ابلاغ شود. پیش از این، فرزندان پادشاه در سن۱۸سالگی حق داشتن یک کرسی در سنا (سناتور سمت
در سن۱۸سالگی حق داشتن یک کرسی در سنا (سناتور سمت راست) را داشتند. این حق در سال ۲۰۱۴ به عنوان بخشی از اصلاحات دولتی ششم بلژیک لغو شد. در اصل ۸۸ قانون اساسی بلژیک آمده‌است: «شخص پادشاه مصون از تعرض است و وزیران او مسئول هستند». این بدان معنی است که پادشاه را نمی‌توان تحت تعقیب قرار داد، دستگیر کرد، یا به دلیل جنایت محکوم کرد، نمی‌توان او را برای حضور در دادگاه مدنی احضار کرد و در برابر پارلمان فدرال پاسخگو نیست. با این حال، این مصونیت با ماده ۲۷اساسنامه دادگاه کیفری بین‌المللی رم که بیان می‌کند که صلاحیت
کیفری بین‌المللی رم که بیان می‌کند که صلاحیت رسمی نباید شخص را از مسئولیت کیفری بر اساس این اساسنامه معاف کند، ناسازگار تلقی می‌شود. دربار هنوز برخی از سنت‌های قدیمی را حفظ می‌کند، معروف‌ترین آن این است که پادشاه بلژیک پدرخوانده هفتمین پسر و ملکه مادرخوانده دختر هفتم می‌شود. سپس نام حاکم را به کودک می‌دهند و از کاخ هدیه ای دریافت می‌کند. سنت‌های مشابهی به تزار روسیه و رئیس‌جمهور آرژانتین منتسب است.
کاخ استروتسی () یک کاخ در فلورانس، ایتالیا است. تاریخ. ساخت و ساز کاخ در سال ۱۴۸۹ توسط بندتو دا مایانو برای فیلیپو استروتسی، یک رقیب دودمان مدیچی آغاز شد که در نوامبر سال ۱۴۶۶ به شهر برگشته بود و دنبال بهترین کاخ برای اثبات کردن چیزگی و نفوذ خود و یک بیانیه سیاسی از وضعیت خود بود. شماری از ساختمان‌ها در دهه ۱۴۷۰ میلادی گرفته و ویران شدند تا برای ساخت و ساز کاخ فضای کافی وجود داشته باشد. جولیانو دا سانگالو از طراحی کاخ یک مدل چوبی ارائه داد. فیلیپ استروتسی در سال ۱۴۹۱ درگذشت و ساخت و ساز کاخ در سال ۱۵۳۸ به
سال ۱۴۹۱ درگذشت و ساخت و ساز کاخ در سال ۱۵۳۸ به پایان رسید. دوک کوزیمو د مدیچی یکم در همان سال آن را غصب و مصادره کرد و تا سی سال دیگر به دست خاندان استروتسی نرسید.
جرم میان‌ستاره‌ای () جرمی نجومی (مانند یک سیارک، یک دنباله‌دار، یا یک سیاره سرگردان، اما نه یک ستاره) در فضای بین ستاره‌ای است که از نظر گرانشی به یک ستاره پیوند گرانشی ندارد. این اصطلاح را می‌توان برای جسمی که در مسیر بین ستاره‌ای قرار دارد اما به‌طور موقت از نزدیک یک ستاره می‌گذرد، مانند سیارک‌ها و دنباله‌دارهای فراخورشیدی (از جمله ستاره‌های بیرونی) به کار برد. در حالت دوم، جسم را می‌توان میان ستاره‌ای نامید. نخستین جرم‌های بین ستاره‌ای کشف شده سیاره‌های سرگردان بودند؛ سیاره‌هایی که از سامانه ستاره‌ای
سرگردان بودند؛ سیاره‌هایی که از سامانه ستاره‌ای اصلی خود به بیرون پرتاب شده‌اند، (به عنوان مثال اوتی‌اس ۴۴ یا چا ۱۱۰۹۱۳–۷۷۳۴۴۴)، اگرچه تشخیص آن از کوتوله‌های قهوه‌ای کوچک؛ آن دسته از اجرام سیاره‌ای که در فضای بین ستاره‌ای شکل گرفته‌اند، همان‌گونه که ستاره‌ها شکل می‌گیرند، دشوار است. ولین جرم بین ستاره‌ای که در داخل منظومه شمسی کشف شد، ۱آی/ʻاوموآموا در سال ۲۰۱۷ بود. دومین جرم بین ستاره‌ای ۲آی/ بوریسوف در سال ۲۰۱۹ بود. هر دو دارای سرعت بیش از حد سیر هذلولی قابل توجهی هستند که نشان می‌دهد منشأ آنها منظومه
قابل توجهی هستند که نشان می‌دهد منشأ آنها منظومه شمسی نیست.
= مهدی وثوق‌نیا = مهدی وثوق‌نیا (زاده‌ی ۱۳۵۰ قزوین، ایران) عکاس مستند و مدرس دانشگاه، ساکن تهران است. او به‌عنوان مدرس مدعو در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران و استودیو منظر فعالیت می‌کند. حوزه‌ی اصلی فعالیت او عکاسی مستند رویکرد شهری و معماری است. زندگی. او عکاسی را از سال ۱۳۶۷ از طریق کلاس‌های آزاد انجمن سینمای جوانان فرا گرفت و چون آغاز کارش با تغییرات عمیق اجتماعی در ایران هم‌زمان شد، به عکاسی مستند گرایش یافت. او در سال‌های اخیر بر عکاسی از چشم‌اندازهای ایران، به‌ویژه منطقه‌‎های شهری متمرکز بوده است.
ایران، به‌ویژه منطقه‌‎های شهری متمرکز بوده است. عکس‌های او عمدتاً با نگاهی انتقادی به فضاهای شهری و هویت فرهنگی گرفته شده. به‌این‌ترتیب حوزه‌ی اصلی فعالیت او در این سال‌ها عکاسی از مناظر شهری (cityscape) می‌باشد؛ شاخه‌ای از عکاسی که جلوه‌های مادی شهر را با رویکردی زیباشناختی ثبت می‌کند. تحصیلات. وثوق‌نیا دارای مدرک کارشناسی عکاسی از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکز و دیپلم گرافیک از هنرستان ولیعصر رشت است. او در طول تحصیل از محضر استادانی چون بهمن جلالی، کاوه گلستان و یحیی دهقانپور بهره
چون بهمن جلالی، کاوه گلستان و یحیی دهقانپور بهره برده است. فعالیت‌ها. آثار مهدی وثوق‌نیا در بیش از پنجاه نمایشگاه انفرادی و گروهی در ایران، اروپا، کانادا، آمریکا و کشورهای خاورمیانه به نمایش درآمده ‌است. وثوق‌نیا در حوزه‌ی داوری نیز فعال بوده و در رویدادهای متعددی به‌عنوان داور حضور داشته‌ است. از شاخص‌ترین این رویدادها می‌توان به این موارد اشاره کرد: هفتمین دوره‌ی نشان عکس سال مطبوعاتی ایران (۱۴۰۴) سیزدهمین جشنواره‌ی هنرهای تجسمی فجر (۱۳۹۹) جایزهٔ شید عکس مستند اجتماعی ایران در سال (۱۳۹۶)، نمایش آثار
عکس مستند اجتماعی ایران در سال (۱۳۹۶)، نمایش آثار هشتمین دور‌ه‌ی جایزه‌ی شید، نهمین دوره‌ی «۱۰ روز با عکاسان ایران» (۱۳۹۸)، و داوری سومین .و هشتمین سالانه‌ی عکس دانشجویان دانشگاه تهران (۱۳۹۷ و ۱۴۰۳). او همچنین در زمینه‌ی هنرگردانی و گردآوری کتاب‌های عکس فعالیت داشته و آثارش در نشریات تخصصی داخلی و بین‌المللی منتشر شده‌ است. آثار. کتاب‌ها. تألیف: حضور:
یلدا معیری (متولد ۴ دی ۱۳۶۰) عکاس خبری و عضو انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران است. زندگی. یلدا معیری در۴ دی ۱۳۶۰ به دنیا آمد. او فعالیت عکاسی خود را در سال ۱۳۸۰ به صورت تجربی آغاز کرد. معیری از فعالان در زمینه مناطق محروم و جنگ زده است. او مدتی را در مناطق افغانستان گذرانده و انتشار ویدیویی از فروش فرزندان توسط والدینشان، که بازتاب بسیاری داشت. تا جایی که وی مجبور به عذرخواهی و توضیح شد. او برای تهیه گزارش به کشورهای گرجستان، افغانستان، عراق، اندونزی، لبنان و پاکستان سفر کرده است. او همچنین چندین دوره
و پاکستان سفر کرده است. او همچنین چندین دوره نمایشگاه عکس انفرادی در ایران، بنگلادش و انگلستان برگزار کرده است. عکس اعتراضات ۱۳۹۶. معیری در سال ۱۳۹۶، عکسی را منتشر کرد که در آن، زنی با مشت‌های گره کرده، در میان دود دیده می‌شد. این عکس چنین تداعی می‌کرد که زنی در اعتراضات مربوط به سال ۱۳۹۶، در حال اعتراض است. این عکس خیلی زود به نماد اعتراض مردم ایران در سال ۱۳۹۶ تبدیل شد. این عکس همزمان با سالروز چهل سالگی انقلاب ایران، توسط ترامپ (رئیس‌جمهوری وقت آمریکا) در قالب یک توئیت به زبان فارسی استفاده شد. معیری به
قالب یک توئیت به زبان فارسی استفاده شد. معیری به این استفاده دونالد ترامپ از عکسش واکنش نشان داد و در متنی به زبان‌های فارسی و انگلیسی، اعتراض خود را بیان کرد. او در پست اینستاگرامی خود نوشت: «این عکس از مردم ایران و برای مردم ایران گرفته شده است و نباید توسط هیچ‌کس دیگری مورد سوء استفاده قرار بگیرد.». معیری در مصاحبه با نیویورک تایمز این عکس را غیر واقعی و صحنه‌سازی دانست. او در این مصاحبه گفته است که عکس در دودی که با استفاده از کپسول اطفاء حریق ساخته شده بود گرفته شد. او عکس‌های دیگری هم از لحظه ساخت
بود گرفته شد. او عکس‌های دیگری هم از لحظه ساخت صحنه در اختیار نیویورک تایمز قرار داد. پس از این مصاحبه و در سال ۱۳۹۸، وی به علت انتشار این عکس به ۲ سال حبس تعلیقی محکوم شد. بازداشت در سال ۱۴۰۱. یلدا معیری در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ ایران به کشته شدن مهسا امینی در خیابان حجاب تهران در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ بازداشت شد. مرکز رسانه قوه قضاییه در پی پیامی، علت بازداشت معیری را «اتهام ضد امنیتی و حمایت از اغتشاشات» عنوان کرد و بازداشت او را بی ارتباط با فعالیت‌های رسانه‌ای او دانست. اما به گفته پدر او، یلدا معیری تنها به
او دانست. اما به گفته پدر او، یلدا معیری تنها به دلیل عکس گرفتن و بدون ابلاغ هیچ حکمی در زندان قرچک است. او توسط دادگاه بدوی به انجام دو ماه خدمات رایگان در پارک بانوان، انجام صد صفحه پژوهش دربارهٔ آثار مرتضی مطهری، دو سال ممنوعیت استفاده از تلفن همراه و شبکات اجتماعی، دو سال منع اقامت در استان تهران یا استانهای همجوار آن، دو سال ممنوعیت خروج از کشور و ۶ سال حبس تعلیقی محکوم کرد. در حکم او توسط قاضی نوشته شده است: «وی در پوشش خبرنگاری به دنبال خبرسازی و معرکه‌گیری بوده است». او پس از ۹۲ روز بازداشت، در ۲۹
بوده است». او پس از ۹۲ روز بازداشت، در ۲۹ آذر ۱۴۰۱ از زندان و با قرار وثیقه یک میلیارد تومانی آزاد شد. در پی بازداشت او، کمیته حفاظت از روزنامه‌نگاران در بیانیه‌ای ضمن انتقاد از بازداشت، خواستار آزادی وی شد. انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران هم در پیامی، حضور خبرنگاران در تظاهرات و اعتراضات خیابانی را لازم دانست و از آزادی عمل خبرنگاران دفاع کرده و خواستار آزادی وی شد. وی در اعتراض به حکم دادگاه، پس از آزادی خود، ویدیویی را با لباس پاکبانی در خیابان تهیه کرد.
گوهر دشتی (زاده ۱۳۵۹ در اهواز، ایران) عکاس و ویدئو آرتیست ایرانی است که در تهران زندگی و کار می‌کند. موضوع غالب در آثار او، ایران، توپوگرافی و تاریخ خشونت آن است. آثار او در سطح بین‌المللی مطرح است و نمایشگاه‌های انفرادی زیادی داشته‌است. او در رشته عکاسی در دانشگاه تهران تحصیل کرد و در سال ۱۳۸۴ از دوره ارشد فارغ‌التحصیل شد. او در طول تحصیل و در طول زندگی خود شاهد تأثیر جنگ ایران و عراق بر کشورش شد. کارهای ابتدایی دشتی به تأثیرات ماندگار جنگ بر مردم و سرزمین می‌پردازد. در سال ۲۰۱۷، آثار او کمی تغییر کرد.
می‌پردازد. در سال ۲۰۱۷، آثار او کمی تغییر کرد. دشتی شروع به بررسی دنیای طبیعی کرد. اگرچه موضوع با کارهای قبلی او متفاوت است، اما اساس کار او هنوز در کشورش، فرهنگ آن و تجارب او در این زمینه‌ها ریشه دارد.
قدیس یعقوب نصیبینی گمان می‌رود خویشاوند گریگور روشنگر باشد. در نصیبین متولد شد و تا روز فوتش اسقف شهرستان نصیبین بود. او در نيمه اول قرن چهارم ميلادى زندگی میکرد و در شهر نصیبین، شهری در مرزهای ایران و بین النهرین به دنیا امد و بزرگ شد. او آرزوی یک زندگی آرام و زاهدانه را داشت و بنابراین، در حالی که هنوز بسیار جوان بود، او در نزدیکی کوه جودی جای که تصور می‌شد کشتی نوح نشسته بوده است، منزوی شد. او از گياهان صحرا و ميوه درختان تغذيه مى كرد و پوشش او از پوست بز بود. او با زاهد گوشه‌نشین مروکه دیدار کرد جایی که
بود. او با زاهد گوشه‌نشین مروکه دیدار کرد جایی که چشمه یا چاهی مقدس پدیدار شد که گفته‌اند خواص درمانی دارد. در طی آزار و شکنجه توسط امپراتور ماکسیمیان (۲۸۴-۳۰۵) او با اعتراف شجاعانه ایمان تجلیل شد. به دلیل زندگی سخت و پرهیزگارانه اش، مردم نصيبين او را به عنوان اسقف خود برگزیدند (قبل از سال ۳۱۴ ميلادى). قديس يعقوب دارای ایمان ارتدوكس بود. او بعدها به عنوان موسی بین‌النهرین مورد ستایش قرار گرفت. و پدر معنوی افرایم سریانی معرفی می‌شود. یعقوب مقدس در شورای نخست نیقیه در نیقیه حاضر بود و توسط کلیسای مشرق ،
نخست نیقیه در نیقیه حاضر بود و توسط کلیسای مشرق ، کلیسای ارتودکس شرقی ، کلیسای ارتدکس مشرقی ، کلیسای کاتولیک روم و کلیساهای کاتولیک شرقی به عنوان قدیس مورد تجلیل قرار گرفته است. قديس يعقوب، در میان پدران شورای اول كليساى جهانى، یکی از مدافعان برجسته ایمان ارتدوكس بود. او یک کشیش خردمند و فرهیخته بود، او يك مدرسه دولتی در نصيبين ساخت، که در آن خود او یک مدرس بود. قديس گریگور، اسقف ارمنستان، با درخواست نوشتن در مورد ایمان، به او روی آورد و اسقف نصيبين پاسخ او را در ١٨ فصل برای وی ارسال كرد: درباره ایمان،
او را در ١٨ فصل برای وی ارسال كرد: درباره ایمان، درباره عشق، روزه، نماز، جنگ روحانى، رستاخیز مردگان، وظایف كشيشان، پیرامون ختنه (علیه یهودیان)، در مورد انتخاب غذاها، درباره مسیح به عنوان پسر خدا و غیره. "تاریخ ادسا" ذکر می کند که قدیس اولین کلیسا را ​​در نیسیبیس در سال های ۳۲۰-۳۱۳ ساخته است. گفته می شود که ، سهم زیادی در ساخت آن کلیسا داشته است، زیرا مقداری ابریشم از آدیابن آورده است. تأسیس مدرسه نصیبین را نیز به سنت یعقوب نسبت می دهند. سنت جیمز نصیبین در شورای نخست نیقیه در سال ۳۲۵ شرکت کرد و با آریوس
شورای نخست نیقیه در سال ۳۲۵ شرکت کرد و با آریوس مخالفت کرد. گفته می‌شود که قدیس افرایم سریانی با سنت جیمز نصیبین در شورا همراهی می‌کرد، اما این رویداد ممکن است ساختگی بوده باشد. سنت جیمز در مراسم تشییع جنازه در سال ۳۲۶ شرکت کرد. قدیس در زمره امضاکنندگان در سال ۳۴۱ به شمار می‌رود، اما حضور او در این شورا در منابع دیگر ثبت نشده است. در سال ۳۵۰، به استناد ، یعقوب مقدس دوباره به دفاع از نصیبین در برابر شاپور دوم کمک کرد، منابع لاتین نقل کرده‌اند از آنجا که لباس اسقفی او لباس فاخری (regalia) بود او را با
لباس اسقفی او لباس فاخری (regalia) بود او را با امپراطور کنستانتین دوم اشتباه گرفتند. و شاپور دوم او را به مبارزه در بیرون شهر دعوت کرد جایی که او ظاهر گول زننده خود را نمایان کرد و در نتیجه ارتش ایران از شهر بیرون کشیده شدند. معجزات متعددی توسط قدیس تئودورت در "Historia Religiosa" (تاریخ مذهبی) به قدیس یعقوب نسبت داده شده است. که تماما رنگ و بوی مذهبی دارد. یعقوب مقدس در محاصره نصیبین توسط شاپور دوم، "شاهنشاه" از ایران، در ۳۳۷\۳۳۸ حاضر بود، و طبق گفته تئودورت مقدس با تحریک جمعیت این شهرستان، به دیوار صعود
مقدس با تحریک جمعیت این شهرستان، به دیوار صعود کرد و پس از دعا برای شهر محاصره کنندگان را نفرین کرد. "" روايت‌ كرده است که او در ۱۵ ژوئیه درگذشت، سی امین روز از محاصره، بر طبق . گنادیوس و افرایم مقدس گزارش می دهند که یعقوب مقدس در دیوارهای نیصیبین دفن شده است. تئودورت مقدس می افزاید که لشکر ایرانی به انبوهی از مگس‌ها مبتلا شد که توسط قدیس احضار شده بود و شاپور دوم متعاقباً محاصره را رها کرد. روایت عبری انبوه مگس‌ها قسمتی از کتاب مقدس عهد عتیق عبری است، و صحت هم دارد. اما، این روایت‌های لاتین با دانش امروز
هم دارد. اما، این روایت‌های لاتین با دانش امروز شاید کمی کودکانه و معصومانه به نظر برسند. و مفهوم لباس فاخر (imperial regalia) ویا مفهوم a cardinal sin که در لاتین به معنای کناه کبیره است. کتاب‌‌های دولتی (the secular power) انگلیسی پروتستان می‌گویند مفهوم Metropolitan archbishop یا cardinal در قرن ششم به وجود آمده و از مفاهیم مسیحیت اولیه نیست. گاه‌نگاری. در ۲۸۰ زاهد شد. در ۳.۴ تا ۳۱۶ قدیس مشهوری شد و چندین بار قدیس شریا را پذیرفت. سال تقدیس بین ۳۰۸-۳۰۰ حضور در شورای انطاکیه و امضای آن ۳۴۱. باستان‌شناسی.
در شورای انطاکیه و امضای آن ۳۴۱. باستان‌شناسی. بخشی از کشتی نوح که یعقوب یافت به کلیسای جامع اچمیادزین در ارمنستان آورده شد. سنت تئودورت نشان می دهد که استخوان های سنت یعقوب پس از تسلیم شهر به ایرانیان در ۲۲ اوت ۳۶۳ از نیسیبیس به ادسا منتقل شد. و بعداً در سال ۹۷۰ به قسطنطنیه منتقل شد. پس از نبرد دینکلار، لئوپولد فون اشتاینبرگ بقایای جمجمه سنت یعقوب را در سال ۱۳۶۷ به کلیسای جامع هیلدشیم در آلمان اهدا کرد . در سال 2018، بقایای جیمز مقدس از کلیسای ارمنی سنت جورج در پلوودیو بلغارستان به کانادا آورده شد و بخشی
در پلوودیو بلغارستان به کانادا آورده شد و بخشی از آن در ۱۷ ژوئن به کلیسای ارمنی سنت گرگوری ارمنی در مونترال، و در ۲۴ ژوئن بخشی دیگر به کلیسای ارمنی تثلیث مقدس در تورنتو منتقل شد.
سَبریشوع یکم یک مسیحی بود که در عصر ساسانی به پاتریارخی کلیسای نسطوری رسید. یکی از شخصیتهای مهم مسیحی در زمان خسروپرویز، سبریشوع بود که به مقام پاتریارخی کلیسای نسطوری رسید و نقش سیاسی - مذهبی مهمی را ایفا کرد. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که سبریشوع با فرمان مستقیم خسروپرویز و بدون رضایت رهبران کلیسای نسطوری در سال ۵۹۶ م. به مقام پاتریارخی رسید و خسروپرویز در جلب نظر مساعد مسیحیان نسطوری نسبت به خود، تسلط بیشتر بر آن‌ها و مراودات سیاسی خود با امپراتور ماوریکیوس از وی استفاده کرد. همچنین، سبریشوع با
ماوریکیوس از وی استفاده کرد. همچنین، سبریشوع با حمایت خسروپرویز سعی کرد اختلافات داخلی کلیسا را حل کند و در هنگام آغاز جنگهای خسروپرویز و بیزانس، به‌عنوانِ نمایندهٔ مسیحیان نسطوری، خسروپرویز و سپاهیان ساسانی را همراهی کرد. در سال ۵۹۶، اسقف‌ها بنا به میل خسرو، سبریشوع را، که در اصل شبان و فردی بسیار متعصب بود، به مقام جاثلیقی انتخاب کردند. در آن زمان فرقه‌های مسیحی بسیاری بودند که از خوانش مورد نظر دینی تبعیت نمی‌کردند و قابلیت این را داشتند که مورد تعقیب قرار بگیرند. یکی از این فِرَق، یعقوبی‌ها یا
تعقیب قرار بگیرند. یکی از این فِرَق، یعقوبی‌ها یا مونوفیزیت‌ها بودند که در این زمان قدرت بسیاری به دست آورده بودند و مسیحیان نستوری را به شدت متهم می‌کردند. در نزاعی که بین این دو گروه شعله‌ور شد، یعقوبی‌ها پیروز شدند. رئیس پزشکان دربار به نام گابریل سنجاری، نخست نستوری بود و بعد یعقوبی شده بود؛ و به همین جهت از یعقوبی‌ها شدیداً پشتیبانی می‌کرد. میان او و سبریشوع اختلاف پدید آمد و سبریشوع او را به خاطر زندگی خصوصی‌ای که داشت، تکفیر کرد. گابریل نزد خسرو بسیار گرامی بود. پس از آنکه شیرین که خواهان داشتن
بسیار گرامی بود. پس از آنکه شیرین که خواهان داشتن فرزند بود، در اثر معالجات این پزشک و دعاهای سنت سرجیوس صاحب پسری شد (همان که نامش را مردانشاه گذاشتند)، عزت و احترام و مقام گابریل در دربار ارتقا یافت. شیرین تابع آیین یعقوبی شد و در نتیجه فرقهٔ مزبور کاملاً قدرت و تسلط یافت.
یعقوب برادعی به عنوان اسقف ادسا بود که فعالیت‌های مبلغی وی منجر به کلیسای غیر کلسدونی یعنی کلیسای ارتدکس سریانی شد که همچنین به کلیسای یعقوبی معروف است. یعقوبی‌ها طرفدار مونوفیزیت یا تک‌طبیعت‌گرایی اند. البرادعی یا البردعی، کلمه‌ای سریانی بود که یعقوب بدان ملقب گردید. سبب این لقب، آن بود که وی لباس‌های ضخیمی می‌پوشید که از پالان [الاغ و قاطر] ساخته شده بود. ظهور یعقوب برادعی (۵۰۰ – ۵۷۷. م). در قرن ششم میلادی، راهبی به نام «یعقوب بارادیوس» (در عربی: یعقوب البردعی) ظهور کرد که ضمن پذیرش دیدگاه مونوفیزیتی، به
ظهور کرد که ضمن پذیرش دیدگاه مونوفیزیتی، به ترویج و توسعه این نظریه در میان مسیحیان شرقی همت گماشت و موفقیت زیادی نیز کسب نمود. به زودی وی توانست، گروه زیادی را گرد خود آورد و به دنبال آن، کلیسای یعقوبی را بنیان نهاد. البته «یعقوبی» توسط پیروان این کلیسا به کار برده نشد بلکه عنوانی بود که از سوی ارتدوکس رومی برای پیروان این کلیسا پذیرفته شد تا بدین وسیله، آنها را از کلیسای ارتدوکس شرقی سوریه (که آنها هم «غیر کالسدونی» بودند) متمایز گرداند. زندگی یعقوب برادعی. یعقوب که از پدری روحانی، زاییده شده بود در دو
یعقوب که از پدری روحانی، زاییده شده بود در دو سالگی به دیر رهبانی سپرده شد تا تحت تعالیم مذهبی رشد کند. او به شدت به مراقبه و تهذیب نفس پرداخت و پس از مرگ والدینش تمام میراثش را به فقرا بخشید و بندگان پدرش را نیز آزاد کرد. به زودی آوازهٔ وی فراگیر شد و شهرت وی «تئودورا» امپراتور وقت را تحت تأثیر قرار داد. «تئودورا» بسیار مایل بود که او را از نزدیک ببیند و به همین دلیل او را به قسطنطنیه فرا خواند و او را مورد تکریم قرار داد. از همین رو او در سال ۵۲۷ میلادی به دادگاه بیزانسی در قسطنطیه فرستاده شد و تا سال