payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رهبر حزب مستقل کارگر (ILP)، او این حزب را در ۱۹۳۲ میلادی از حزب اصلی کارگر مستقل اعلام کرد. پس از آن، او به یک دگراندیش مستقل خارج از سیاست‌های خط مقدم، مبدل شد. زندگی‌نامه. سال‌های اولیه. جیمز مکستون در برگِ پولوکشاز (حالا بخشی از شهر گلاسگو) در ۱۸۸۵ متولد شده و فرزند دو معلم مدرسه بود. او نیز پس از پایان تحصیلات خود نخست در مدرسه پسرانه دستور زبان هاتچ‌سنز و بعداً در دانشگاه گلاسگو، وارد این حرفه شد. هنگام حضور در دانشگاه گلاسگو، مکستون بیان داشت که علایق سیاسی وی به محافظه‌کاران بیشتر بود. با این حال،
سیاسی وی به محافظه‌کاران بیشتر بود. با این حال، او به زودی به سوسیالیسم ملحق شده و در ۱۹۰۴ میلادی به شعبه بارهد حزب مستقل کارگر (ILP) پیوست. رفتن مکستون به‌سوی سوسیالیسم به‌شدت تحت تأثیر جان مک‌لین، یکی از دانشجویان در دانشگاه گلاسگو، قرار داشت. علاوه بر تأثیرگذاری مک‌لین، مکستون پس از شرکت در مجلسی که در پیزلی برگزار شده و رهبر حزب، فیلیپ اسنودن، در آن صحبت می‌کرد، به سمت سوسیالیسم کشانده شد. او همچنین تحت تأثیر کتاب‌های زیادی قرار گرفت، از جمله کتاب‌های توسط رابرت بلاتچ‌فورد و پتر کروپوتکین. مکستون بعدها
رابرت بلاتچ‌فورد و پتر کروپوتکین. مکستون بعدها مدعی شد که بزرگ‌ترین چیزی که در تصمیم او مبنی بر سوسیالیست شدن تأثیرگذار بود، فقر طاقت‌فرسای بود که بیشتر شاگردانی که او آن‌ها را تدریس می‌کرد، تجربه می‌کردند. متعاقب آن، او تمامی برادران و خواهران خود را تشویق نمود تا به حزب مستقل کارگر بپیوندند و خواهر وی، انی یکی از شخصیت‌های برجسته این سازمان شد. از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۰ میلادی، مکستون در اتحادیه مدیران مدرسه فعال بود، جای که استعداد خود به عنوان یک مبلغ و سخنران را پالایش نمود. حرفه سیاسی. مکستون به عنوان یک
را پالایش نمود. حرفه سیاسی. مکستون به عنوان یک سخنران عمومی تأثیرگذار شناخته می‌شود. مورخ رابرت کیت میدل‌ماس این توصیف واضح و روشن را از وی ارایه داد: او یک سخنور شناخته شده بوده و چهره نازک و تز و موهای دراز و سیاه که روی چهره‌اش می‌افتاد، به او ظاهر عبوس و دزد دریایی گونه می‌داد، گرچه او یک سخنور و مبلغ شناخته شده برای حزب مستقل کار گرد بود، اما ذکاوت شگرف وی تا حدی توسط فعالیت‌های نمایشی، مستور مانده بود. قهرمان-پرستی واقعی که در پیرامون وی رو به افزایش بود، به هموطنان وی از بارهد محدود می‌شد، جای که
بود، به هموطنان وی از بارهد محدود می‌شد، جای که شعبه حزب مستقل کارگر به ملک شخصی وی مبدل شده بود. مکستون مخالف پر غوغای جنگ جهانی اول بود. او یکی از مخالفان خدمت سربازی بوده و خدمت اجباری در ارتش را رد کرد، در عوض به او در کشتی‌های ته پهن کار داده شد. در همین مدت، او به عنوان بخشی از کمیته کارگران کلاید، در شکل‌دهی اعتراض‌های دخیل بود. مکستون در ۱۹۱۶ میلادی دستگیر گردیده و متهم به آشوب‌انگیزی شد. متعاقب آن، او مجرم شناخته شده و برای یک سال زندانی گردید. در ۱۹۱۸ میلادی، مکستون در شورای ملی حزب کارگر انتخاب
۱۹۱۸ میلادی، مکستون در شورای ملی حزب کارگر انتخاب گردید. او و رمزی مک‌دونالد مسئولیت پیش‌برد کمیته اجرائی ملی حزب کارگر را بر عهده داشتند، این کمیته به صراحت بیان نمود که اعضای کارگر که در دولت ائتلافی زمان جنگ شرکت داشتند باید جهت آماده شدن برای انتخابات سراسری ۱۹۱۸ از حکومت استعفا دهند. او همچنین یکی از حامیان شدید حاکمیت داخلی اسکاتلند بوده و برای مدتی رئیس انجمن حاکمیت داخلی اسکاتلند را بر عهده داشت، زمانی که مک‌دونالد مسئول شعبه لندن بود. مکستون در انتخابات سراسری ۱۹۱۸ میلادی خود را از طرف حزب کارگر
سراسری ۱۹۱۸ میلادی خود را از طرف حزب کارگر برای ورود به پارلمان نامزد کرد، اما در نخستین تلاش خود با شکست مواجه شد. مکستون در تلاش انتخاباتی دوم خود موفق گردیده و برنده کرسی پارلمانی از حوزه انتخابیه گلاسگو بریج‌تون در انتخابات سراسری ۱۹۲۲ شد. اما، با ورود به پارلمان، نظریات صریح مکستون اغلب موجب مناقشه می‌شد. در ۱۹۲۳ میلادی، پس از تصمیم دولت مبنی بر متوقف کردن شیر به شاگردان در مدرسه، او نماینده محافظه‌کار پارلمان، سِر فردریک بانبوری را یک «قاتل» خطاب کرد و در نتیجه امتیازات پارلمانی به‌طور موقت از وی
و در نتیجه امتیازات پارلمانی به‌طور موقت از وی گرفته شد. در ۱۹۳۳ میلاد، زمانی که نخست‌وزیر وقت بریتانیا، رمزی مک‌دونالد یک نطق پیچ و خم دار و نا منسجم به پارلمان ارایه می‌کرد، سخنرانی وی از سوی مکستون اخلال گردیده و با صدای بلند گفت: «بنشین مرد، تو یک تراژدی لعنتی هستی». مکستون از ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۱ و بعداً از ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۹ رئیس حزب مستقل کارگر بود؛ پس از جدایی این حزب از حزب کارگر در ۱۹۳۲ میلادی، او معمولاً به عنوان نماد حزب مستقل کارگر دیده می‌شود. به عنوان یک سوسیالیست مبارز، او پس از شکست اعتصاب عمومی ۱۹۲۶ از
مبارز، او پس از شکست اعتصاب عمومی ۱۹۲۶ از وجود همکاری با دشمن طبقه‌ای در کنگره اتحادیه تجاری وحشت‌زده شده بود و در ۱۹۲۸ میلادی کتابی را تحت عنوان «مانفیست کوک-مکستون» به‌طور مشترک با رهبر معدن‌چیان چپ‌گرا، آرتور کوک نوشت و فراخوانی به مبارزه طبقاتی برای دور انداختن سرمایه‌داری داد. در ۱۹۲۷ میلادی مکستون در جلسه شورای عمومی لیگ مبارزه با امپریالیسم در بروکسل، به عنوان رئیس بین‌المللی این لیگ انتخاب گردید؛ او در کنفرانس ۱۹۲۹ این لیگ در فرانکفورت، مجدداً در این سمت انتخاب شد. در ۱۹۳۲ میلادی، ماکستون یک
در این سمت انتخاب شد. در ۱۹۳۲ میلادی، ماکستون یک زندگی‌نامه مردم‌پسند از رهبر بلشویک، ولادیمیر اولیانوف لنین منتشر کرده و در مورد او نوشت: «ما از نظر زمان به [لنین] بسیار قریب هستیم، بسیار نزدیک به اتفاقاتی هستیم که در کار وی مهم بودند، به شدت تحت تأثیر بیزاری‌ها یا هم‌دلی‌های تعصب‌آمیز استیم تا بتوانیم ارزیابی‌های نهایی را رقم بزنیم. هنوز گفتن این ممکن نیست که روسیه در عمل به دولت آرمان‌شهری غنا، آزادی و خوشحالی دست یافته‌است و همچنین نمی‌توانیم بگوییم که سایر کشورها نمی‌توانند با استفاده از روش‌های
که سایر کشورها نمی‌توانند با استفاده از روش‌های سریع‌تر و کم‌تر ناملایم، به یک حالت بهتر دست پیدا کنند. مگر گفته می‌توانیم که این مرد خموش، فروتن و نه چندان گیرا، زمانی که هنوز نوجوان بود، برای خود تکلیفی بسا بزرگ تعیین کرد و تا پایان زندگی خود نسبت به آن محکم ایستاد». در ۱۹۳۶ میلادی، پس از کناره‌گیری ادوارد هشتم، مکستون یک «تعدیل جمهوری‌خواهی» در این لایحه کناره‌گیری پیشنهاد کرد که انگلستان را از پادشاهی به جمهوری تغییر می‌داد. مکستون استدلال نمود که هرچند در گذشته پادشاهی به بریتانیا مفید واقع شده‌است،
در گذشته پادشاهی به بریتانیا مفید واقع شده‌است، اما حالا دیگر «سودمندی خود را از دست داده‌است». این تعدیل با ۴۰۳ رأی مخالف و ۵ رأی موافق، شکست خورد. سر رالف گلین در خاطرات ۳ سپتامبر ۱۹۳۹ خود نوشته‌است که «جیمز مکستون صلح‌جو، قرمز، نحیف و سواری از آخرالزمان که در چهره وی قیامت نوشته شده‌است» و اظهار داشت، «نگذارید ما در مورد افتخار ملی صحبت کنیم: این عبارات چه معنی دارند؟ حقیقت ساده این است که جنگ به معنی سلاخی میلیون‌ها نفر است. اگر نخست‌وزیر هنوز هم می‌تواند صلح را حفظ کند، بدین معنی است که او این
می‌تواند صلح را حفظ کند، بدین معنی است که او این زندگی‌ها را نجات می‌دهد، نباید باعث شتاب او شویم». در جریان جنگ جهانی دوم، مکستون برای دیدار با آسوالد ماسلی، رهبر اتحادیه فاشیست‌های بریتانیا که در آن زمان طبق قواعد دفاعی تحت توقیف قرار داشت، به زندان بریکستون رفت. در ۲۹ ژانویه ۱۹۴۲، مکستون از میان ۴۶۵ عضو مجلس عوام بریتانیا، تنها نماینده‌ای بود که به حکومت دوران جنگ وینستون چرچیل رأی اعتماد نداد. مرگ و میراث. مکستون در ۱۹۴۶ میلادی، زمانی که هنوز نمایندهٔ بریج‌تون در پارلمان بریتانیا بود، درگذشت. حزب مستقل
در پارلمان بریتانیا بود، درگذشت. حزب مستقل کارگر پس از مرگ وی غیرفعال شده و در نهایت فعالیت خود را به عنوان یک حزب سیاسی مستقل متوقف کرد. مکستون، چه در درون و چه در بیرون مجلس عوام، یکی از بزرگ‌ترین سخنرانان زمان محسوب می‌گردید. چرچیل، در حالی‌که نظریات سیاسی وی به‌طور کامل با نظریات سیاسی مکستون ناسازگار بود، او را به عنوان «بزرگ‌ترین عضو پارلمان عصر خود» توصیف کرد. زندگی‌نامه‌نویس وی، گراهام واکر می‌گوید:
در زمین‌شناسی، خوش‌وَجه () ویژگی دانه‌ای است که دارای وجوه بلوری کامل است. نقطه مقابل آن بی‌وَجه ()، یعنی ویژگی بلوری است که فاقد وجوه بلوری است. به ویژگی بی‌وجهی، زنومورفیک یا آلوتریومورفیک هم گفته شده‌است. سنگی با بافت بی‌وجه از دانه‌های معدنی تشکیل شده‌است که هیچ صورت بلوری خوب‌شکل‌گرفته یا شکل مقطعی در مقطع نازک ندارند. رشد بلور بی‌وجه در یک محیط رقابتی و بدون فضای خالی برای تشکیل وجوه بلورین رخ می‌دهد. یک بافت میانی با شکل‌های بلورین، نیمه‌خوش‌وجه (subhedral) نامیده می‌شود. بلورهایی که از خنک شدن
(subhedral) نامیده می‌شود. بلورهایی که از خنک شدن ماگمای مایع رشد می‌کنند، معمولاً چهره‌های صاف یا خطوط کریستالی تیز تشکیل نمی‌دهند. با سرد شدن ماگما، بلورها رشد می‌کنند و در نهایت به یکدیگر برخورد می‌کنند و از شکل‌گیری درست یا به‌طور کل چهره‌های بلورین جلوگیری می‌کنند. وقتی دانه‌های برف متبلور می‌شوند، به یکدیگر برخورد نمی‌کنند؛ بنابراین، دانه‌های برف بلورهای دوقلوی شش‌وجهی خوش‌وجه را تشکیل می‌دهند. در سنگ‌ها، وجود بلورهای خوش‌وجه ممکن است نشان‌دهنده این باشد که آنها در اوایل تبلور ماگمای مایع تشکیل
این باشد که آنها در اوایل تبلور ماگمای مایع تشکیل شده‌اند یا شاید در یک حفره، بدون مانع فضایی یا محدودیت‌های فضایی، از بلورهای دیگر متبلور شده‌اند.
امیل اوچیرا (; – ) ورزشکار شمشیربازی اهل لهستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
امیلیو سلفیا (; – ) ورزشکار شمشیربازی اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
امیلیو تریوینی (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
امیر ماتپچیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
اما گاپچنکو (؛ – ) ورزشکار تیراندازی با کمان اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
اما رابینسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
امانوئل د بلومارت (؛ ۱۵ اکتبر ۱۸۷۵ – ۱۲ آوریل ۱۹۴۴ (aged 68)) ورزشکار اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اِندره پالوتس (; – ) ورزشکار شمشیربازی اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اِندره تیلی (; – ) ورزشکار شمشیربازی اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
انگبرت اسکوگن (; – ) ورزشکار اهل نروژ بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
انیکو باراباش (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل رومانی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
انریکو فورسلا (؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۷ – October 25, 1989) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل ونزوئلا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
انریکو گارتلی (؛ ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۹ – ) قایقران روئینگ اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
انریکو گیلاردی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایتالیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ویرتوس رم اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
انریکه بالنیو (; – ) ورزشکار بسکتبال اهل اروگوئه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
انزو بارتولینی (؛ ۱۵ فوریه ۱۹۱۴ – ) قایقران روئینگ اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اریک جپرسن (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اریک سوئینکلس (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل پادشاهی هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اریش شریور (; – ) قایقران روئینگ اهل سوئیس بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
اریک اندرسن (؛ ۱۷ مارس ۱۸۹۶ – ۲۳ فوریه ۱۹۸۵ (aged 88)) ورزشکار واترپلو اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اریک برگگیست (؛ ۲۰ ژوئن ۱۸۹۱ – ۱۷ فوریه ۱۹۵۴ (aged 62)) ورزشکار فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اریک بیورک (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل نروژ است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اریک بوستروم (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اریک هایبرگ (; – ) ورزشکار Sailing اهل نروژ بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اریک لارسن (؛ ۲۰ فوریه ۱۹۲۸ – ) قایقران روئینگ اهل دانمارک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
اریک لاندکوییست (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اریک اولسون (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اریک سوکیر-پترسن (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اریک دو لاوال (; – ) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
اریک الگرن (؛ ۳ ژانویه ۱۹۱۶ – ۳ ژوئیه ۱۹۸۵ (aged 69)) ورزشکار بوکس اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اِریکا گِیتسی (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ارین وودلی (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده‌است.
ارکی مالنیوس (؛ ۱۲ ژانویه ۱۹۲۸ – ۲ ژوئیه ۲۰۰۳ (aged 75)) ورزشکار بوکس اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ارکی پاکن (؛ ۱۹ آوریل ۱۹۳۰ – ۲۳ آوریل ۱۹۷۳ (aged 43)) ورزشکار بوکس اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ارلینگ جسن (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل دانمارک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ارمینو دونس (؛ ۱۴ آوریل ۱۸۸۷ – ) قایقران روئینگ اهل پادشاهی ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
ارنا بوگن-بوگاتی (; – ) شمشیرباز زن اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ارنست گیورز (; – 1965) ورزشکار شمشیربازی اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
ارنست هاس (؛ – ) قایقران روئینگ اهل سوئیس بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
ارنست هالبرگ (؛ ۵ ژانویه ۱۸۹۴ – ۲۸ آوریل ۱۹۴۴ (aged 50)) ورزشکار سوارکاری اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ارنست هولیمان (; – ) قایقران روئینگ اهل سوئیس بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ارنست روزنکویست (; – ) ورزشکار اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ارنست ویمنانس (; – ) ورزشکار روئینگ اهل پادشاهی هلند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ارنو کولتسونای (؛ – ) ورزشکار شمشیربازی اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
خورخلینا آراندا (؛ – ) بازیگر، مدل اهل آرژانتین بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ساحل عشق" اشاره نمود.
یوجین ادیدور (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل سوئیس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یولیتس ژوکوسکاس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل لیتوانی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال المپیاکوس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
اوا ماریا پراخت (; – ) ورزشکار اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
اورارد باتلر (؛ ۲۸ دسامبر ۱۸۸۵ – November 23, 1958 (aged 73)) ورزشکار روئینگ اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
اورت گونارسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل سوئد است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
اولادیا اسلاوچوا-استفانووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
اوا اولیویر (؛ ۱۳ ژانویه ۱۹۰۴ – ۷ اوت ۱۹۵۵ (aged 51)) ورزشکار شیرجه اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
فابیان باسکز (؛ زادهٔ ۱۹۴۳) ورزشکار اهل مکزیک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ریچارد ویتلی (Richard Whately) (زادهٔ ۱ فوریه ۱۷۸۷ – درگذشتهٔ ۸ اکتبر ۱۸۶۳)، یک دانشگاهی، استاد بلاغت، منطق‌دان، فیلسوف، اقتصاددان و الهی‌دان اهل انگلستان بود که همچنین به عنوان اسقف اعظم دوبلین در کلیسای اصلاح‌طلب ایرلند خدمت کرد. او یک کشیش آزاده‌اندیش پیشتاز، یک نویسنده پُربار و ستیزه‌جو در مورد موضوعات بسیار گسترده و یک شخصیت فروزان بوده و یکی از نخستین منتقدان ادبی بود که استعدادهای جین آستن را تشخیص داد. دوره‌های مختلف زندگی. او در لندن متولد شده و فرزند دکتر جوسف ویتلی انقلابی (۱۷۳۰–۱۷۹۷ میلادی) بود.
دکتر جوسف ویتلی انقلابی (۱۷۳۰–۱۷۹۷ میلادی) بود. او در مدرسه‌ای در نزدیکی بریستول و از ۱۸۰۵ میلادی در کالج آوریل در دانشگاه آکسفورد آموزش دید. او مدرک لیسانس خود در علوم مقدماتی (B.A) را در ۱۸۰۸ میلادی با کسب درجه دوم به دستاورد و در ۱۸۱۰ میلادی رساله وی برنده جایزه رساله زبان انگلیسی شد؛ در ۱۸۱۱ میلادی او به عنوان عضو آوریل انتخاب گردیده و در ۱۸۱۴ میلادی به درجه‌های مقدس رسید. او پس از فراغت از دانشگاه به تدریس خصوصی پرداخت، به‌ویژه تدریس ناسائو ویلیام سنیور که به دوست نزدیک وی مبدل شد و تدریس ساموئل
سنیور که به دوست نزدیک وی مبدل شد و تدریس ساموئل هیندز. اوایل زندگی متأهلی. ویتلی پس از ادواج با الیزابت ویتلی در ۱۸۲۱ میلادی در آکسفورد زندگی کرد. او مجبور بود عضویت کالج ترک کند، چون مردان متأهل اجازه عضویت این کالج را نداشتند و او این دوره را با آموزش خصوصی و قلم خود گذراند. یکی از عموهای وی، ویلیام پلامر، برای وی مکانی برای زندگی در هالسوورث در سافک داد؛ ویتلی در اوت ۱۸۲۲ به آنجا نقل مکان کرد. دو دختر وی نویسنده بودند، جین ویتلی و مبلغ ماری لوئیس ویتلی. در ۱۸۲۵ میلادی، او به عنوان مدیر سنت آلبان هال
در ۱۸۲۵ میلادی، او به عنوان مدیر سنت آلبان هال گماشته شد، این سمت توسط استاد وی ادوارد کوپلیستون برایش فراهم گردید، چون کوپلیستون می‌خواست سطح علمی بسیار پاین در این هال را به‌طور جدی بلند برده و همچنین یکی از هدف‌های توسعهٔ کالج آوریل بود. ویتلی دوباره به آکسفورد برگشت و نخواست تا از ۱۸۳۱ به بعد در سافک زندگی کند، جای که او اثرات اجتماعی بیکاری را شاهد بود. ویتلی که یک اصلاح‌طلب بود در اوایل رابطهٔ بسیار دوستانه با جان هنری نیومن داشت. اما رابطه آن‌ها بر سر نامزد شدن رابرد پیل برای کرسی دانشگاه آکسفورد در
نامزد شدن رابرد پیل برای کرسی دانشگاه آکسفورد در پارلمان، به خرابی گرایید. در ۱۸۲۹ میلادی، ویتلی به عنوان پروفیسورِ دروموند اقتصاد سیاسی در دانشگاه آکسفورد انتخاب گردیده و جانشین ناسائو ویلیام سنیور شد. دوره پروفسوری وی در این دانشگاه پس از مدت کوتاهی به دلیل انتصاب وی به عنوان اسقف اعظم دوبلین در ۱۸۳۱ میلادی، پایان یافت. او تنها یک‌بار سخنرانی‌های علمی خود را تحت عنوان سخنرانی‌های علمی مقدماتی در دو نسخه (۱۸۳۱ و ۱۸۳۲ میلادی) به چاپ رساند. اسقف اعظم دوبلین. انتصاب ویتلی توسط نخست‌وزیر چارلز گری در حوزه
انتصاب ویتلی توسط نخست‌وزیر چارلز گری در حوزه اسقفی دوبلین بیشتر یک غافل‌گیری سیاسی بود. هنری باتورست کهن‌سال این سمت را رد کرده بود. اداره ویگ [اصلاح‌طلب] که جدیداً روی کار آمده بود ویتلی را که در هولاند هوز شناخته‌شده بود و در یک کمیته پارلمانی حضور داشته به‌طور مؤثر روی عشریه صحبت می‌کرد، یک گزینه پذیرفتنی یافتند. در عقب صحنه، توماس هاید ویلیرز به نیابت از دنیس لی مارچانت، برای گمارش وی در این سمت با ویگ‌ها در بروگهام چانه‌زنی گری کرد. این انتصاب در مجلس اعیان نیز به چالش کشیده شد، اما موفقیتی در
مجلس اعیان نیز به چالش کشیده شد، اما موفقیتی در پی‌نداشت. در ایرلند اما، بی‌تعارفی ویتلی و نداشتن یک رویه آشتی‌آمیز، موجب بروز مخالفت از میان فرقه خودش نسبت به وی شده و از همان آغاز، با حمایت از موهبت دولت نسبت به فرقه کاتولیک، او باعث ناخوشنودی فرقه شد. او انضباط جدی در قلمرو اسقفی خود اعمال کرد؛ او بیانیه‌ای از نظریات خود در مورد سبت (افکار در مورد سبت، ۱۸۳۲ میلادی) به چاپ رساند. او در خانه ریدسدیل در منطقه کلیچموند که درست در خارج از دوبلین واقع شده‌است، زندگی می‌کرد تا بتواند به باغ‌داری نیز بپردازد.
زندگی می‌کرد تا بتواند به باغ‌داری نیز بپردازد. او به ایجاد اصلاحات در کلیسای ایرلند و قوانین فقرای ایرلندی، علاقه داشت. او تغییر نحوه پرداخت عشریه را برای کلیسا حتمی می-پنداشت. آموزش ملی ایرلند از ۱۸۳۱ تا ۱۸۵۳ میلادی. در ۱۸۳۱ میلادی، ویتلی تلاش نمود تا یک سیستم ملی و غیر فرقه‌ای آموزش را در ایرلند ایجاد کند که طبق آن پروتستان‌ها و کاتولیک‌ها در مضامین سوادآموزی و اخلاقیات به‌طور مشترک آموزش دریافت می‌کردند، اما آموزش‌های دینی به‌طور مجزا انجام می‌شد. در ۱۸۴۱ میلادی، اسقف‌های اعظم کاتولیک ویلیام کرولی و
۱۸۴۱ میلادی، اسقف‌های اعظم کاتولیک ویلیام کرولی و جان مک‌هیل روی این بحث نمودند که آیا این سیستم آموزشی ادامه داده شود یا خیر، در نتیجه کرولی که از ویتلی حمایت می‌کرد از طرف پاپ اجازه دریافت کرد تا با مدنظر گرفتن برخی موارد ایمنی، به این سیستم ادامه دهد. در ۱۸۵۲ میلادی، پس از مخالفت اسقف اعظم جدید دوبلین، پاور کولین که یک کاتولیک بود، این برنامه آموزشی از هم پاشید. ویتلی که دیگر خود را در تنگنا می‌دید، در سال بعدی از بورد آموزش کنار رفت. اواخر زندگی. در جریان سال‌های قحطی ۱۸۴۶ و ۱۸۴۷، اسقف اعظم و خانواده
سال‌های قحطی ۱۸۴۶ و ۱۸۴۷، اسقف اعظم و خانواده وی در جهت تسکین فلاکت‌های مردم تلاش کردند. در ۲۷ مارس ۱۸۴۸، ویتلی عضو انجمن کنتربری شد. او در ۱۸۵۵ میلادی به عنوان عضو خارجی افتخاری فرهنگ‌ستان هنر و علوم آمریکا انتخاب گردید. از ۱۸۵۶ میلادی به بعد علائمی از افول، با فلج شدن سمت چپ بدن ویتلی، شروع به تجلی خود کردند. او باز هم به وظایف عمومی خود ادامه داد. مرگ. در تابستان ۱۸۶۳ میلادی، بروز بیماری اولسر در پای ویتلی، او را زمین‌گیر کرده و پس از چندین ماه رنج شدید در ۸ اکتبر ۱۸۶۳ درگذشت. آثار. ویتلی یک نویسنده
در ۸ اکتبر ۱۸۶۳ درگذشت. آثار. ویتلی یک نویسنده پُربار، یک مفسر موفق و یک مدافع پروتستان بوده و آثارهای که او به‌جای گذاشت در چندین نسخه به چاپ رسیده و به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌است. اثر وی مبانی منطق (۱۸۲۶ میلادی) برگرفته شده از مقاله‌ای در دانش‌نامه میتروپولیتانا (Encyclopædia Metropolitana) تحت عنوان «منطق» بود. مقاله‌ای در مورد «بلاغت» که به ادامه مقاله قبلی نوشته شده بود، مبانی بلاغت (۱۸۲۸) را فراهم کرد. ویتلی در این دو کار خود، منطق بلاغت را معرفی نمود. ویتلی در ۱۸۲۵ میلادی یک سری رساله‌ها در مورد
ویتلی در ۱۸۲۵ میلادی یک سری رساله‌ها در مورد خصوصیات ویژه دین مسیحیت را منتشر نمود، متعاقباً در ۱۸۲۸ میلادی سری دوم را تحت عنوان در مورد برخی مشکلات در نوشته‌های سنت پاول و در ۱۸۳۰ میلادی سومین سری مقالات خود را تحت عنوان در مورد اشتباهات رومانیسم که به منشأ آن‌ها در ماهیت انسان ردیابی شده‌است منتشر نمود. در ۱۸۳۷ میلادی او کتاب خود مدارک مسیحی را نوشت که در زمان حیات وی به بیش از ده‌ها زبان ترجمه شد. با در نظرداشت شرایط ایرلند، کتاب مدارک مسیحی به کمک جیمز کارلیل به گونه‌ای تفسیر گردید تا برای عقاید
جیمز کارلیل به گونه‌ای تفسیر گردید تا برای عقاید کاتولیک پذیرفتنی باشد. فهرست گزینشی از آثار ویتلی. کارهای ویتلی شامل موارد ذیل بود:
فابریتزیو دلا فیوری (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
فرید زیگانگیروف (؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی چمن اهل روسیه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
فلیشیا افرسیلوایی (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل رومانی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
فردیناند بوچانان (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل آفریقای جنوبی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
فردیناند فریریک (; – ) ورزشکار شمشیربازی اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
فرنتس همانگ (؛ زادهٔ ) ورزشکار شمشیربازی اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
فرنتس هِگِدوش (؛ زادهٔ ) ورزشکار شمشیربازی اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
دیسکوی عشق () یک داستان کارآگاهی آرژانتینی به کارگردانی آدولفو آریستارائین است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به کاچو کاستانیا، مونیکا گونساگا، ریکاردو دارین، آرتورو مالی، کامیلو سستو، و خوزه خوزه اشاره کرد.
فرنان بوسنس (; – ) ورزشکار شمشیربازی اهل بلژیک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
کلارکیت () یک کانی اکسید اورانیوم است با فرمول شیمیایی یا رنگ آن از قهوه‌ای تیره تا نارنجی متمایل به قرمز متغیر است. کلارکیت با اکسایش و جایگزینی اورانینیت دیرهنگام در طی بلوری‌شدن پگماتیت تشکیل می‌شود. اگرچه پگماتیت‌های گرانیتی حاوی اورانینیت رایج هستند، کلارکیت نادر است و نزدیک با سایر کانی‌های اورانیوم رشد می‌کند. این سنگ تنها از دو محل شناخته شده‌است. منطقه پگماتیت اسپروس پاین در غرب کارولینای شمالی، ایالات متحده، و راجپوتانا، در منطقه اجمیر هند. کلارکیت تنها اورانات با دمای بالا است که به‌طور طبیعی
تنها اورانات با دمای بالا است که به‌طور طبیعی وجود دارد. فرمول کلی برای کلارکیت ایده‌آل است. نام آن از نام فرانک ویگلزوورث کلارک (۱۸۴۷–۱۹۳۱)، شیمیدان معدنی آمریکایی، و شیمیدان ارشد سابق سازمان زمین‌شناسی آمریکا گرفته شده‌است.