payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌شد که یک کارخانه واکسول در واتفورد ساخته شود، اما به دلیل محبوبیت ون لوتون در آن زمان، تصمیم گرفته شد که کارخانه در لوتون ساخته شود. لیگ جنوبی. تا فصل ۹۵–۱۸۹۴، لوتون تاون در هیچ لیگ حضور نداشت و آن سال به لیگ جنوبی پیوست و دو سال بعد وست هرتس به آنها ملحق شد، اما از آنجایی که لوتون تاون در همان سال این لیگ را ترک کرده بود تا به لیگ دیگری بپیوندد، دیداری در لیگ نداشتند. اولین دیدار رسمی دو باشگاه در ۲۹ اکتبر ۱۸۹۸ برگزار شد و در مرحله سوم مقدماتی جام حذفی ۹۹–۱۸۹۸، دو تیم به تساوی ۲–۲ رسیدند. این تساوی،
۹۹–۱۸۹۸، دو تیم به تساوی ۲–۲ رسیدند. این تساوی، منجر به برگزاری دیدار تکراری بلافاصله پس از آن شد و لوتون با نتیجه ۱–۰ در واتفورد پیروز شد. در فصل بعد، لوتون دوباره مقابل واتفورد به تساوی رسید و این بار لوتون، ۳–۲ واتفورد را شکست داد. لوتون در سال ۱۹۰۰ مجدداً به لیگ جنوبی پیوست، و پس از آن بود که دیدار میان این دو به یک مسابقه معمولی در تقویم لیگ جنوبی تبدیل شد. به جز فصل‌های ۰۵–۱۹۰۳، ۱۳–۱۹۱۲ و ۱۴–۱۹۱۳ که باشگاه‌ها در دسته‌های مختلف رقابت کردند، هر سال دو دربی برگزار می‌شد. لوتون رکورددار پیروزی بود و در
دربی برگزار می‌شد. لوتون رکورددار پیروزی بود و در مجموع دیدارهایشان در لیگ جنوبی، ۱۳ به ۸ برد نسبت به واتفورد برتری داشت. در فصل ۲۱–۱۹۲۰، زمانی که دسته اول جنوبی با عنوان دسته سوم لیگ فوتبال ادغام شد، هر دو باشگاه به عضویت لیگ فوتبال درآمدند. لیگ فوتبال. در این دسته، مسابقات دربی به‌طور منظم تا سال ۱۹۳۷ برگزار می‌شد تا آنکه لوتون صعود کرد. دو تیم در جام فلادلیت حرفه‌ای جنوبی در فصل ۵۷–۱۹۵۶ به هم رسیدند که لوتون در کنیل‌ورث رود با نتیجه ۴–۳ برنده شد، و تنها دیداری بود که تا فصل ۶۴–۱۹۶۳ داشتند، تا آنکه لوتون
بود که تا فصل ۶۴–۱۹۶۳ داشتند، تا آنکه لوتون به دسته سوم بازگشت. لوتون در یک قدمی سقوط کرد، اما در آخرین بازی خانگی فصل مقابل واتفورد، ۲–۱ پیروز شد تا هم بقایش را تضمین کند و هم صعود واتفورد را ملغی کند. لوتون یک سال بعد به دسته چهارم سقوط کرد و واتفورد در هر دو بازی که در یک دوره دو روزه در کریسمس برگزار شد پیروز شد. بازی در کنیل‌ورث رود با نتیجه ۴–۲ به نفع واتفورد به پایان رسید و دو روز بعد در ویکاریج رود ۲–۰ پیروز شد. تا فصل ۶۸–۱۹۶۷، لوتون صعود نکرد و به همین سبب تا آن زمان هیچ بازی دیگری میانشان برگزار
همین سبب تا آن زمان هیچ بازی دیگری میانشان برگزار نشد. افرایش رقابت‌ها. در فصل ۶۹–۱۹۶۸ واتفورد به عنوان قهرمان دسته سوم صعود کرد، در حالیکه تقریباً کل فصل را صدرنشین بود. با افزایش تعداد بازی‌ها، آمار خشونت هواداران دو تیم افزایش یافت. واتفورد در اولین مسابقه لیگ با لوتون در آن فصل با یک گل در خانه پیروز شد. بازی برگشت در خانه لوتون در ابتدا در باکسینگ دی برگزار شد، اما به دلیل مه در حالیکه با تساوی ۱–۱ در جریان بود، متوقف شد. این بازی سرانجام پس از چند بار به تعویق افتادن در ۳۰ آوریل ۱۹۶۹ انجام شد، آن
بار به تعویق افتادن در ۳۰ آوریل ۱۹۶۹ انجام شد، آن هم‌زمانی که واتفورد به عنوان قهرمان صعودش قطعی شده‌بود. این بازی با خشونت همراه بود و سه بازیکن؛ دو نفر از لوتون و یک نفر از واتفورد اخراج شدند و لوتون ۲–۱ پیروز آن بود. پس از بازی حوادثی بین طرفداران در سنت البنز رخ داد، شهری که بین لوتون و واتفورد است و هوادارانی از هر دو تیم دارد. لوتون یک سال بعد به دسته دوم صعود کرد تا دربی زنده بماند. با این حال، سقوط واتفورد در فصل ۷۲–۱۹۷۱ یک بار دیگر به این رقابت پایان داد. دو تیم تا فصل ۸۰–۱۹۷۹ بازی نداشتند، تا
پایان داد. دو تیم تا فصل ۸۰–۱۹۷۹ بازی نداشتند، تا آنکه واتفورد به سطح دوم صعود کرد. در ۸۲–۱۹۸۱، لوتون قهرمان دسته دوم و واتفورد نایب قهرمان شد و هر دو تیم به دسته اول صعود کردند. در اولین فصل حضورشان در بالاترین سطح از فوتبال انگلستان، واتفورد به‌طور قابل‌توجهی بهتر از لوتون عمل کرد و پس از لیورپول قهرمان، نایب قهرمان شد و به جام یوفای فصل بعد راه یافت و در راه این نایب قهرمانی، لوتون را با نتیجه ۵–۲ در خانه شکست داد. در سوی دیگر، لوتون تنها در آخرین دقیقه از آخرین بازی فصل از سقوط اجتناب کرد. دربی ۲۸
از آخرین بازی فصل از سقوط اجتناب کرد. دربی ۲۸ آوریل ۱۹۸۴، رقابت میان دو تیم را تشدید کرد. علیرغم پیروزی ۲–۱ واتفورد، کاپیتان ویلف روسترون پس از یک سری تکل‌های بد از بازیکنان لوتون اخراج شد و فینال جام حذفی ۱۹۸۴ را از دست داد. اگرچه واتفورد تیم محبوب آن فینال بود، اما جام را ۲–۰ به اورتون باخت و حتی تا به امروز، اکثر هواداران واتفورد، مقصر باختشان را غیبت روسترون و در حقیقت لوتون می‌دانند. این دربی تا فصل ۸۸–۱۹۸۷ ادامه یافت تا آنکه واتفورد سقوط کرد. لوتون در فصل ۹۲–۱۹۹۱ به دسته دوم سقوط کرد و بار دیگر دو
در فصل ۹۲–۱۹۹۱ به دسته دوم سقوط کرد و بار دیگر دو تیم هماورد هم شدند. حتی در فصل ۹۶–۱۹۹۵ دو باشگاه با هم سقوط کردند. در فصل ۹۸–۱۹۹۷، واتفورد قهرمان سطح سوم از فوتبال انگلستان، دسته دوم لیگ فوتبال شد و در این راه، دربی را ۴–۰ در خانه پیروز شد؛ هر چهار گل در ۳۲ دقیقه اول بازی به ثمر رسید. خشونت هواداران در این بازی بیشتر بود، هواداران لوتون سعی کردند از خروج هواداران واتفورد از زمین جلوگیری کنند و درگیری‌های کوچکی در نزدیکی ایستگاه راه‌آهن رخ داد. در نتیجه، بازی برگشت در ویکاریج رود با حضور گسترده پلیس
بازی برگشت در ویکاریج رود با حضور گسترده پلیس برگزار شد تا خشونت‌های اکتبر تکرار نشود. این بازی با تساوی ۱–۱ به پایان رسید. صعود واتفورد در پایان آن فصل، بار دیگر رقابت دو تیم را متوقف کرد. قرن بیست‌ویکم. دیدار دو تیم در جام اتحادیه با میزبانی ویکاریج رود به تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۲ با هولیگانیسم همراه بود (که بیشتر، عدم آمادگی پلیس را دلیل آن می‌دادند، چرا که قبل از مسابقه به آنها هشدار داده شده بود که مشکلی پیش خواهد آمد) و همچنین درگیری‌هایی در مرکز شهر واتفورد، ایستگاه راه‌آهن و نزدیک به زمین فوتبال قبل
ایستگاه راه‌آهن و نزدیک به زمین فوتبال قبل از مسابقه رخ داد. قبل از بازی، هواداران لوتون چندین بار به زمین هجوم بردند که باعث شد که بازی با یک ربع تأخیر آغاز شود. برنامه‌ریزی برای یک دقیقه سکوت به مناسبت سالگرد حملات ۱۱ سپتامبر نیز انجام نشد. این بازی نهایتاً با پیروزی ۲–۱ لوتون خاتمه یافت. پس از بازی، ۲۹ هوادار تحت تعقیب قرار گرفتند. ۲۵ نفر از لوتون که برخی از آنها مادام العمر از حضور در تمام ورزشگاه‌های فوتبال محروم شدند و چهار نفر از واتفورد. زمانی که لوتون با قهرمانی در لیگ یک به چمپیونشیپ صعود کرد، دو
با قهرمانی در لیگ یک به چمپیونشیپ صعود کرد، دو باشگاه برای مدت کوتاهی در یک دسته قرار گرفتند و دربی در فصل ۰۶–۲۰۰۵ از سر گرفته شد. این بار پلیس تلاش داشت تا وقایع سال ۲۰۰۲ تکرار نشود. واتفورد در ۲ ژانویه ۲۰۰۶ در کنیل‌ورث رود ۲–۱ پیروز شد و بازی برگشت در ۹ آوریل در ویکاریج رود به تساوی ۱–۱ رسید. واتفورد فصل را با صعود به لیگ برتر به پایان رساند، در حالی که لوتون دهم شد. واتفورد در پایان فصل ۰۷–۲۰۰۶ به چمپیونشیپ و لوتون همزمان به سطح سوم فوتبال انگلستان سقوط کردند. در فصل ۰۸–۲۰۰۷، سقوط لوتون تا سطح چهارم
کردند. در فصل ۰۸–۲۰۰۷، سقوط لوتون تا سطح چهارم ادامه پیدا کرد و یک سقوط دیگر در فصل ۰۹–۲۰۰۸ آنها را به کنفرانس برتر؛ کاملاً خارج از لیگ فوتبال، رساند که تا حد زیادی به دلیل سوء مدیریت مالی بود. پس از صعود واتفورد به لیگ برتر در پایان فصل ۱۵–۲۰۱۴ و با ماندگاری در این لیگ، تفاوت مالی دو باشگاه به شکل قابل توجهی افزایش یافت. در پایان فصل ۲۰–۲۰۱۹، گردش مالی واتفورد حدود ۲۶۰ میلیون پوند بود و این باشگاه در رده بیست و هشتمین باشگاه فوتبال ثروتمند جهان قرار گرفت. در مقایسه، لوتون گردش مالی کمی داشت که هر پیشرفتی
در مقایسه، لوتون گردش مالی کمی داشت که هر پیشرفتی را به شدت محدود می‌کرد. این فاصله را می‌توان در ورزشگاه‌های دو باشگاه نیز مشاهده کرد؛ واتفورد در ده سال گذشته هزینه‌های زیرساختی هنگفتی را برای ویکاریج رود در نظر گرفته‌است که منجر شد ظرفیت فعلی آن به ۲۳۷۰۰ نفر برسد و تا فصل ۲۲–۲۰۲۱ به ۳۰۹۰۰ نفر افزایش می‌یابد، در حالی که کنیل‌ورث رودِ لوتون، تنها ۹۲۵۰ نفر ظرفیت دارد. لوتون امیدوار بود برای فصل ۲۴–۲۰۲۳ به ورزشگاه جدیدی نزدیک‌تر به مرکز شهر که به عنوان «ورزشگاه پاور کورت» شناخته می‌شود، نقل مکان کند، اما تا
پاور کورت» شناخته می‌شود، نقل مکان کند، اما تا پایان فصل ۲۱–۲۰۲۰ این برنامه هیچ پیشرفتی نداشته‌است. واتفورد در عین حال در اوایل سال ۲۰۲۰ اعلام کرد ممکن است به یک ورزشگاه جدید ۳۰۰ میلیون پوندی ۳۳۰۰۰ نفری با سالن ۶۰۰۰ نفری و مجموعه هتل با ۲۰۰ اتاق در باشگاه گلف بوشی، نقل مکان کنند اما برنامه‌ها هنوز در مراحل ابتدایی هستند. در پایان فصل ۲۰–۲۰۱۹، لوتون بیش از ۲۶ سال بود که در یک بازی لیگ مقابل واتفورد پیروز نشده بود (از ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۴، نه بازی داشتند که سه برد برای واتفورد و شش بازی مساوی شد) و برای بیش از ۱۸
برای واتفورد و شش بازی مساوی شد) و برای بیش از ۱۸ سال در هیچ رقابت رسمی مقابل واتفورد پیروز نشد. (از ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۲، سه مسابقه داشتند که دو برد برای واتفورد و یک تساوی حاصلش بود). از سال ۱۹۹۷، واتفورد در پایان هر فصل رتبه بالاتری داشته‌است و در ۲۹ فصل از ۳۰ فصل گذشته، تنها در فصل ۹۷–۱۹۹۶، لوتون لیگ را در رتبه‌ای بالاتر از واتفورد پایان داد. در آخرین روز از فصل ۲۰–۲۰۱۹، لوتون خود را در چمپیونشیپ ماندگار کرد و واتفورد از لیگ برتر سقوط کرد و برای فصل ۲۱–۲۰۲۰، رقابت لیگ بین این دو باشگاه برای اولین بار در طی
رقابت لیگ بین این دو باشگاه برای اولین بار در طی ۱۶ فصل گذشته از سر گرفته شد. اگرچه با همه‌گیری کووید-۱۹، هواداران از تماشای مسابقات در ورزشگاه محروم شدند. ویکاریج رود در روز شنبه، ۲۶ سپتامبر، پذیرای اولین بازی بین رقبا بود و واتفورد با تک‌گل ژوائو پدرو در دقیقه ۳۵ پیروز شد اگرچه، زمانیکه ضربه جیمز کالینز به تیر دروازه برخورد کرد، لوتون نیز یک فرصت عالی را از دست داد. این نتیجه برای لوتون چندان ناامیدکننده نبود، چراکه در این مسابقه شوتی به سمت دروازه نداشت و اگر عملکرد عالی دروازه‌بان آنها، اسلوگا نبود، با
اگر عملکرد عالی دروازه‌بان آنها، اسلوگا نبود، با اختلاف بیشتری شکست می‌خورد. بازی برگشت در کنیل‌ورث رود به تاریخ ۱۷ آوریل ۲۰۲۱ برگزار شد و لوتون با یک پنالتی از جیمز کالینز در دقیقه ۷۸، بازی را به سود خود پایان داد. لوتون کاملاً بر این بازی مسلط بود و واتفورد حتی یک شوت در چهارچوب هم نداشت. امتیازات دربی در این فصل تقسیم شد، اما با صعود واتفورد به لیگ برتر برای فصل ۲۲–۲۰۲۱، دوران وقفه دیگری در این دربی آغاز شد. آمار و ارقام. از اولین دیدار دو تیم در سال ۱۸۹۸ تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۰، زمانی که واتفورد با نتیجه
تا ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۰، زمانی که واتفورد با نتیجه ۱–۰ در یک بازی لیگ پیروز شد، ۱۱۹ دیدار رسمی درجه اول بین دو تیم انجام شده‌است. جام ریگبی-تیلور. جام ریگبی-تیلور رقابتی بود که در فاصله سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۲ برگزار شد تا «رقابت‌های دوستانه بین لوتون تاون و واتفورد، پایه و اساسی سازمان‌یافته و رسمی داشته باشد». این مسابقه سالانه در سال ۱۹۵۳ پایه‌گذاری شد، زمانیکه واتفورد نورافکن‌ها را در زمین خانگی‌اش، ویکاریج رود نصب کرد. به همین مناسبت، تصمیم گرفته شد تا مسابقه‌ای با نورافکن‌های جدید مقابل لوتون تاون برگزار شود
با نورافکن‌های جدید مقابل لوتون تاون برگزار شود که از سال ۱۹۳۷، تقابلی در قالب یک بازی رسمی با آنها نداشتند. توافق شد تا رقابت‌ها رفت و برگشتی باشد و با عنوان «جام دعوت باشگاه فوتبال واتفورد»، اولین بازی در ۱۳ اکتبر ۱۹۵۳ برگزار شد و نتیجه، تساوی ۱–۱ در ویکاریج رود بود. در زمان برگزاری بازی دوم در ۲۴ مارس ۱۹۵۴، نام رقابت‌ها به افتخار رئیس واتفورد، تی. ریگبی-تیلور، تغییر یافت و «جام ریگبی-تیلور» نام گرفت. کنیل‌ورث رود، میزبان بازی برگشت و لوتون تاون با نتیجه ۴–۱، پیروز آن بود و با پیروزی ۵–۲ در مجموع، قهرمان
پیروز آن بود و با پیروزی ۵–۲ در مجموع، قهرمان اولین دوره از این جام شد. پس از فصل اول، سیستم رفت و برگشتی با یک تک‌بازی به میزبانی ویکاریج رود جایگزین شد. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ به دلیل برنامه‌های جام حذفی و لیگ، این جام به حال تعلیق درآمد. پس از آن به مدت دو فصل برگزار شد، تا آنکه در سال ۶۳–۱۹۶۲ به دلیل شرایط آب و هوایی نامناسب لغو شد و هرگز ادامه نیافت. نتایج. هفت بازی در طول شش دوره از این مسابقات برگزار شد: اولین مسابقه در فصل ۵۴–۱۹۵۳، رفت و برگشتی برگزار شد، اما باقی پنج مسابقه، تک بازی بود. چهار پیروزی
شد، اما باقی پنج مسابقه، تک بازی بود. چهار پیروزی سهم لوتون، دو برد برای واتفورد و نتیجه یک بازی مساوی شد. جام رقابت‌ها، نقره‌ای و به ارتفاع ۱۲ اینچ (۳۰ سانتی‌متر) با دو دسته بود که آخرین بار توسط واتفورد به دست آمد و از آن زمان تاکنون، آن را برای خود حفظ کرده‌است. گلزنان. در این رقابت‌ها ۲۳ گل به ثمر رسید، ۱۴ گل برای لوتون و ۹ گل برای واتفورد؛ گردن ترنر از لوتون تاون در همه هفت بازی به میدان رفت و با پنج گل برترین گلزن رقابت‌ها است.
تاریخچه جستجوی گوگل: جستجوی گوگل، ارائه شده توسط گوگل، با بیش از چهار میلیارد جستجو در روز، پرکاربردترین موتور جستجو در شبکه جهانی وب تا سال ۲۰۱۴ است. این صفحه رویدادهای کلیدی در تاریخچه سرویس جستجوی گوگل را پوشش می‌دهد. برای تاریخچه شرکت گوگل، از جمله تمام محصولات، خریدها و تغییرات شرکتی گوگل، به صفحه تاریخچه گوگل مراجعه کنید.
طوطی‌های آویزان پرندگانی از تیره طوطی‌های سردهٔ "Loriculus" هستند. این پرندگان گروهی از طوطی‌های کوچک در مناطق گرمسیری جنوب آسیا هستند. این طوطی‌های کوچک، حدود طول، عمدتاً با پرهای سبز و دم کوتاه هستند. اغلب رنگ‌آمیزی سر به شناسایی گونه‌های فردی کمک می‌کند. این طوطی‌ها به دلیل توانایی‌شان در خوابیدن وارونه، در میان پرندگان منحصر به فرد هستند. گونه‌ها. در یک مطالعه از سال ۱۹۶۰، محققان ۲۳ نمونه جدید از "طوطی‌های آویزان" را در جزایر Camiguin واقع در فیلیپین کشف کردند (تلو و همکاران، ۲۰۰۶). علاوه بر این، چندین
کردند (تلو و همکاران، ۲۰۰۶). علاوه بر این، چندین گونه از "طوطی‌های آویزان تاج آبی" در سراسر مناطق هند و سیلان (باکلی، ۱۹۶۶) و همچنین ۱۴ گونه پرنده بومی در مناطق دشتی در بریتانیای نو یافت شده است (دیویس و همکاران، ۲۰۱۷).
ایموجی هلو () یک ایموجی با هلوی صورتی مایل به نارنجی است. این ایموجی یکی از متداول ترین شکلک‌های استفاده شده به غیر از ایموجی بادمجان در وب‌سایت‌های رسانه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک، توییتر و اینستاگرام و تلگرام و واتساپ است. کاربران رسانه‌های اجتماعی اغلب از آن برای باسن یا نماد پیشنهادی در طول مکالمات جنسی استفاده می‌کردند. منابع. کودک
طوطی‌های ملانزی ، یک سرده از طوطی‌ها در تبار Psittaculini، از بالاخانواده طوطی‌واران (طوطی‌های راستین) است. گونه‌های آن بومی جنوب شرق آسیا و ملانزی هستند. این سرده دارای چهار گونه است.
سید امیرحسین علوی امندانی (زادهٔ ۱۳۵۸) شهردار کلانشهر رشت بوده است. علوی از طریق آشنایی با جبار کوچکی‌نژاد در جریان انتخابات مجلس هشتم وارد عرصهٔ تبلیغات برای نمایندگان مجلس شد. او در دوره‌های چهارم تا ششم شورای اسلامی شهر رشت عضو این شورا بود و در ۷ مهر ۱۴۰۰ با رأی اعضای شورا به‌عنوان شهردار رشت انتخاب شد و تا 18 تیر 1401 که استیضاح شد، در این سمت باقی ماند. زندگی‌نامه. سید امیر حسین علوی در ۱۳۵۸ زاده شد. او پس از تحصیل در رشتهٔ ریاضی فیزیک در دبیرستان، در رشتهٔ مهندسی مکانیک از دانشگاه گیلان فارغ‌التحصیل
رشتهٔ مهندسی مکانیک از دانشگاه گیلان فارغ‌التحصیل شد.و در حال حاضر مدرک دکترای مدیریت شهری را دارا میباشد . او در سال ۱۳۸۲ شرکت روگاگستر را تأسیس کرد که شرکت در زمینهٔ تولید محصولات پلیمری بود و در سال ۱۳۸۵ عنوان واحد نمونهٔ استاندارد ایران کسب کرد. این شرکت در سال ۱۳۸۹ نیز عنوان واحد برتر استاندارد را به‌دست آورد و علوی نیز به‌عنوان مدیر این شرکت، عنوان مدیر واحد نمونهٔ صنعتی استان گیلان را از آن خود کرد. شورای شهر و شهرداری رشت. سید امیر حسین علوی طی سه دوره چهارم پنجم و ششم عضو و رئیس شورای شهر رشت بود.
چهارم پنجم و ششم عضو و رئیس شورای شهر رشت بود. پس از استعفای سید محمد احمدی، علوی در ۷ مهر ۱۴۰۰ با کسب ۹ رأی از سوی اعضای شورای شهر رشت، به‌عنوان شهردار رشت انتخاب شد و در نهایت با تأیید حکم توسط وزارت کشور به این سمت منصوب شد. استیضاح. علوی نخستین بار در ۱۱ اسفند ۱۴۰۰ برای پاسخ به پرسش‌های اعضای شورای شهر حاضر شد که با ۷ رأی مخالف، ۲ موافق و یک ممتنع، در سمت خود ابقاء شد. در ۱۲ تیر ۱۴۰۱ مجدداً جلسه‌ای برای استیضاح علوی در شورای شهر رشت برگزار شد که کمی پیش از برگزاری لغو شد. اما در ۱۸ تیر همان سال جلسهٔ
از برگزاری لغو شد. اما در ۱۸ تیر همان سال جلسهٔ دیگری برای استیضاح او برگزار شد و با هشت رأی موافق، او از سمت شهرداری رشت برکنار شد و مجتبی دانا به‌عنوان سرپرست شهرداری رشت جایگزین او شد. بازگشت و خروج از شهرداری رشت. در تاربخ ۲۱ شهریور ۱۴۰۱ با صدور حکم موقت توسط دیوان عدالت اداری به شهرداری رشت بازگشت. و نیز در مرحله تجدید نظر دیوان عدالت اداری دستور موقت لغو شد که نتیجه آن از شهرداری رشت مجددا به نوعی می توان گفت برکنار شد.
کنود جوهان ویکتور راسموسن (Knud Johan Victor Rasmussen) (زادهٔ ۷ ژوئن ۱۸۷۹ – درگذشتهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۳۳)، کاوشگر قطب و انسان‌دوست گرینلندی – دانمارکی بود. او به عنوان «پدر اسیکموشناسی» خوانده شده و نخستین اروپایی بود که توسط سورتمه سگ از گذرگاه شمال‌غربی عبور نمود. او در گرینلند، دانمارک و در میان مردم اینوئیت کانادا معروف است. سال‌های اولیه. راسموسن در ایلولیسات، گرینلند متولد شد، پدرش یک مبلغ مذهبی اهل دانمارک، کشیش کریستیان راسموسن و مادرش لوئیسی راسموسن (نام تولد: فلیسچر) یک اینوئیت-دانمارکی بود. او دو
(نام تولد: فلیسچر) یک اینوئیت-دانمارکی بود. او دو برادر/خواهر داشت. راسموسن سال‌های اولیه زندگی خود را در میان مردمان کالاآلیت در گرینلند سپری کرد و در آنجا تکلم به زبان کالاآلیسوت، شکار، رانندگی سورتمه سگ و زندگی در اوضاع سخت شمالگان را آموخت. «همبازی‌های من مردمان بومی گرینلند بودند؛ من از آوان بسیار کودکی خود با شکارچیان بازی و کار کردم، از اینرو حتی سختی‌های پرتنش‌ترین سفرهای که به‌وسیله سورتمه انجام می‌شد، برای من به یک مسیر خوشایند مبدل شد». بعدها او در لینگه، شمال شیلند در دانمارک آموزش دید. در میان
لینگه، شمال شیلند در دانمارک آموزش دید. در میان سال‌های ۱۸۹۸ و ۱۹۰۰ میلادی، او تلاش نمود تا حرفه بازیگری و آوزخوانی در اپرا را دنبال نماید، اما ناموفق بود. حرفه. او نخستین سفر اکتشافی خود را در همراهی با جورگن برونلند، هارالد مولتک و لدویگ مایلوس-اریکسن از ۱۹۰۲ تا ۱۹۰۴ میلادی انجام داد که مشهور به سفر اکتشافی ادبی دانمارک بود و طی این سفر فرهنگ اینوئیت را تحت بررسی قرار داد. پس از بازگشت او به ارایه یک سری نطق‌های علمی پرداخته و کتاب مردم قطب شمال (۱۹۰۸ میلادی) را نوشت که ترکیبی از یک سفرنامه و گزارش علمی
را نوشت که ترکیبی از یک سفرنامه و گزارش علمی از فرهنگ مردمی اینوئیت بود. او در ۱۹۰۸ میلادی با داگمار اندرسن ازدواج کرد. در ۱۹۱۰ میلادی، راسموسن و دوست وی پیتر فریوچین مرکز تجارتی تیول را در دماغه یورک (قاناق)، گرینلند به عنوان یک پایگاه بازرگانی تأسیس کردند. نام تیول به این خاطر انتخاب شد که این مرکز، شمالی‌ترین پایگاه تجاری در جهان بوده و در واقع به معنی «آخرین تیول» بود. پایگاه تجارتی تیول به پایگاهی برای یک سری از هفت سفر اکتشافی، معروف به سفرهای اکتشافی تیول، مبدل شد که از ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۳ میلادی را در بر
تیول، مبدل شد که از ۱۹۱۲ تا ۱۹۳۳ میلادی را در بر می‌گرفت. سفرهای اکتشافی تیول. نخستین سفر اکتشافی تیول (۱۹۱۲ میلادی، راسموسن و فریوپین) به هدف آزمایش ادعای رابرت پری مبنی بر اینکه کانالی سرزمین-پری را از گرینلند جدا می‌سازد، صورت گرفت. آنها طی یک سفر چشمگیر که ۱٬۰۰۰ کیلومتری (۶۲۰ مایل) در بالای یخ پیش رفتند و نزدیک بود کشته شوند، این ادعا را غلط ثابت کردند. کلمنتس مارکم، رئیس انجمن سلطنتی جغرافیا، این سفر را بهترین سفری خواند که در تاریخ به‌وسیله سگ‌ها انجام شده‌است. فریوچین گزارش شخصی خود از این سفر (و
شده‌است. فریوچین گزارش شخصی خود از این سفر (و سایر سفرها) را در واگرانت وایکینگ (۱۹۵۳) و من با راسموسن سف به دریا رفتم (۱۹۵۸) نوشت. دومین سفر اکتشافی تیول (۱۹۱۶ – ۱۹۱۸) بزرگتر و متشکل از تیم هفت نفری بوده و هدف آن نقشه‌برداری از یک ناحیه کمتر شناخته‌شده در کرانه شمالی گرینلند بود. این سفر در گزارش راسموسن تحت عنوان گرینلند از طریق دریای قطبی (۱۹۲۱) مستند گردید. در این سفر دو نفر تلف شدند، هر کدام توریلد ولف و هیندریک اولسن که تنها مورد در کل حرفه راسموسن بود. سومین سفر اکتشافی تیول (۱۹۱۹) شالم
راسموسن بود. سومین سفر اکتشافی تیول (۱۹۱۹) شالم جابه‌جای-انبار در سفر شنای قطبی روآلد آمونسن در کشتی ماد بود. چهارمین سفر اکتشافی تیول (۱۹۱۹ – ۱۹۲۰ میلادی) در شرق گرینلند بود، جاییکه راسموسن چندین ماه را در نزدیکی آنگماگسالیک سپری نموده و در مورد اقوام آن منطقه اطلاعات گردآوری نمود. «بزرگترین دستاورد» راسموسن پنجمین سفر اکتشافی تیول بزرگ (۱۹۲۱–۱۹۲۴) وی بود که به منظور «حمله بر مسئله اساسی بزرگ منشأ نژاد اسکیمو» طراحی شده بود. یک کتاب ده جلدی (پنجمین سفر اکتشافی تیول ۱۹۲۱ – ۱۹۲4 (1946)) از داده‌های
سفر اکتشافی تیول ۱۹۲۱ – ۱۹۲4 (1946)) از داده‌های قوم‌شناختی، باستان‌شناختی و زیست شناختی گردآوری گردیده و بیشتر آثار هنوز هم در موزه‌های دانمارک نمایش داده می‌شوند. این تیم هفت نفری، نخست به مناطق شرقی قطب شمال در کانادا رفته و به گردآوری نمونه‌ها، برگزاری مصاحبه‌ها (از جمله با شاهمن آوا، کسی که در مورد اواونک به آنها اطلاعات داد) و حفاری سایت‌ها آغاز کردند. راسموسن تیم را ترک نموده و برای ۱۶ ماه با دو شکارچی اینوئین به‌وسیله سورتمه سگ در امتداد شمال آمریکا تا نوم، آلاسکا سفر نمود – او تلاش نمود تا سفر خود
تا نوم، آلاسکا سفر نمود – او تلاش نمود تا سفر خود را تا روسیه ادامه دهد، اما ویزای وی رد شد. او نخستین اروپایی بود که با سورتمه سگ از گذرگاه شمال‌غربی عبور نمود. او گزارش سفر خود را تحت عنوان سراسر قطب شمال آمریکا (۱۹۲۷) منتشر نمود، کتابی که امروزه نیز به عنوان ادبیات کلاسیک سفر قطبی پنداشته می‌شود. این سفر همچنین «سفر بزرگ سورتمه» عنوان شده و داستان آن در فیلم کانادایی، سفرنامه‌های کنود راسموسن (۲۰۰۶ میلادی) به نمایش درآمد. برای هفت سال بعدی، راسموسن میان گرینلند و دانمارک سفر نموده و مشغول ارایه نطق علمی
و دانمارک سفر نموده و مشغول ارایه نطق علمی و نوشتن بود. در ۱۹۳۱ میلادی، او به ششمین سفر اکتشافی تیول رفت، سفری که به هدف مستحکم سازی ادعای دانمارک بر قسمتی از مناطق شرقی گرینلد که نروژ نیز روی مالکیت آن ادعا داشت، انجام شد. هفتمین سفر اکتشافی تیول (۱۹۳۳) به هدف ادامه ششمین سفر طراحی شده بود، اما راسموسن پس از مسمومیت غذایی ناشی از خوردن غذای کیویاک، به بیماری سینه‌پهلو مبتلا شده و چند هفته بعد به عمر ۵۴ سالگی در کپنهاک درگذشت. در جریان این سفر اکتشافی، راسموسن روی فیلم ازدواج پالو (The Wedding of Palo) کار
روی فیلم ازدواج پالو (The Wedding of Palo) کار کرد و فیلم‌نامه آنرا نوشته بود. این فیلم که توسط فریدریش دالشیم کارگردانی شده بود در ۱۹۳۴ میلادی تکمیل گردیده و با عنوان دانمارکی پالوس برودیفرد (Palos brudefærd) اکران شد. افتخارات. علاوه بر چندین دماغه و یخرود، رشته‌کوه‌های کنود راسموسن در گریلند نیز پس از وی نام‌گذاری شده‌است. فلوشیپ افتخاری انجمن جغرافیای آمریکا در ۱۹۱۲ میلادی و جایزه دالی این انجمن در ۱۹۲۴ میلادی به وی اعطاء گردید. انجمن سلطنتی جغرافی در ۱۹۲۳ میلادی مدال طلای بنیان‌گذار و انجمن سلطنتی
۱۹۲۳ میلادی مدال طلای بنیان‌گذار و انجمن سلطنتی جغرافیای دانمارک مدال هانس اجید خود را در ۱۹۲۴ میلادی به راسموسن اعطاء نمودند. دانشگاه کپنهاک در ۱۹۲۴ میلادی و دانشگاه سنت اندروز در ۱۹۲۷ میلادی به وی مدرک دکترای افتخاری اعطاء نمودند.
نشت داده‌های گوگل در سال ۲۰۱۸ یک رسوایی بزرگ در حفظ حریم خصوصی داده‌ها بود که در آن واسط برنامه‌نویسی کاربردی (API) گوگل پلاس، اطلاعات خصوصی بیش از پنج میلیون کاربر را افشا کرد. مدیران گوگل پلاس برای اولین بار در مارس ۲۰۱۸، طی بررسی پس از رسوایی داده‌های فیس بوک-کمبریج آنالیتیکا متوجه جمع‌آوری داده‌های شخصی شدند. این اشکال، اگرچه بلافاصله برطرف شد، اما اطلاعات خصوصی تقریباً ۵۰۰۰۰۰ کاربر گوگل پلاس را در معرض دید عموم قرار داد. گوگل این نشت را برای کاربران شبکه فاش نکرد "." در نوامبر ۲۰۱۸، به دنبال
شبکه فاش نکرد "." در نوامبر ۲۰۱۸، به دنبال به‌روزرسانی واسط برنامه‌نویسی کاربردی (API) گوگل پلاس، نشت داده دیگری رخ داد. اگرچه گوگل هیچ مدرکی مبنی بر نفوذ پیدا نکرد، تقریباً ۵۲٫۵ میلیون نمایه شخصی به‌طور بالقوه در معرض دید قرار گرفتند. در اوت ۲۰۱۹، گوگل به دلیل استفاده کم و چالش‌های فنی، گوگل پلاس را خاموش کرد. نمای کلی از گوگل پلاس. گوگل پلاس در ژوئن ۲۰۱۱ به عنوان یک شبکه اجتماعی فقط برای دعوت راه اندازی شد، اما در اواخر سال برای دسترسی عمومی باز شد. گوگل پلاس توسط ویک گاندوترا مدیریت می‌شد. مشابه فیسبوک،
توسط ویک گاندوترا مدیریت می‌شد. مشابه فیسبوک، گوگل پلاس هم دارای ویژگی‌های کلیدی حلقه‌ها "،" گوگل هنگ‌آوتس و اسپارکس است. گوگل پلاس به سایر سرویس‌های گوگل مانند یوتیوب، گوگل درایو و جی‌میل مرتبط شد و به آن امکان دسترسی به تقریباً ۲ میلیارد حساب کاربری را می‌داد. با این حال، کمتر از ۴۰۰ میلیون مصرف‌کننده به‌طور فعال از گوگل پلاس استفاده می‌کردند که ۹۰ درصد از این کاربران کمتر از پنج ثانیه از آن استفاده می‌کردند. نشت‌های اطلاعاتی. در مارس ۲۰۱۸، توسعه‌دهندگان گوگل یک مشکل امنیتی در واسط برنامه‌نویسی کاربردی
گوگل یک مشکل امنیتی در واسط برنامه‌نویسی کاربردی (API) گوگل پلاس پیدا کردند که در آن برنامه‌های خارجی به فیلدهای نمایه دسترسی پیدا کردند که به‌عنوان عمومی علامت‌گذاری نشده بودند. ۵۰۰۰۰۰ حساب گوگل پلاس در این مشکل امنیتی گنجانده شد که به ۴۳۸ برنامه خارجی اجازه دسترسی غیرمجاز به نام، ایمیل، آدرس، شغل، جنسیت و سن کاربران خصوصی را داد. این اطلاعات بین سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ در دسترس بود. گوگل هیچ مدرکی دال بر سوء استفاده از اطلاعات شخصی کاربر و همچنین اینکه توسعه دهندگان برنامه‌های شخص ثالث از این درز اطلاع
دهندگان برنامه‌های شخص ثالث از این درز اطلاع داشته‌اند، پیدا نکرد. در نوامبر ۲۰۱۸، یک به‌روزرسانی نرم‌افزار باعث نقض اطلاعات دیگری در واسط برنامه‌نویسی کاربردی (API) گوگل پلاس شد. این اشکال ۵۲٫۵ میلیون کاربر را تحت تأثیر قرار داد، که در آن، مانند نقض امنیتی ماه مارس، برنامه‌های غیرمجاز قادر به دسترسی به نمایه‌های گوگل پلاس، از جمله نام، آدرس ایمیل، مشاغل و سن کاربران بودند. برنامه‌ها نمی‌توانند به اطلاعات مالی، هویت ملی، شماره‌ها یا گذرواژه‌ها دسترسی داشته باشند. پست‌های وبلاگ، پیام‌ها و شماره تلفن‌ها نیز
باشند. پست‌های وبلاگ، پیام‌ها و شماره تلفن‌ها نیز در صورت علامت‌گذاری خصوصی غیرقابل دسترس باقی می‌مانند. برخلاف نقض قبلی، دسترسی فقط به مدت شش روز قبل از اینکه گوگل پلاس از مشکل امنیتی مطلع شود در دسترس بود. یک بار دیگر، گوگل پلاس هیچ مدرکی برای سوء استفاده از داده‌های توسعه‌دهندگان شخص ثالث پیدا نکرد. پاسخ گوگل. در اکتبر ۲۰۱۸، "وال استریت ژورنال" مقاله ای را منتشر کرد که در آن به تشریح نقض اولیه و تصمیم گوگل برای افشا نکردن آن برای کاربران پرداخت. در آن زمان، هیچ قانون فدرالی وجود نداشت که گوگل را ملزم
زمان، هیچ قانون فدرالی وجود نداشت که گوگل را ملزم کند تا مشتریان خود را از نقض داده‌ها مطلع کند. گوگل پلاس در ابتدا به دلیل ترس از مقایسه شدن با نشت اطلاعات اخیر فیس بوک و متعاقباً از دست دادن اعتماد مصرف‌کننده، این نقض را فاش نکرد. در پاسخ به مقاله "وال استریت ژورنال"، گوگل از تعطیلی گوگل پلاس در اوت ۲۰۱۹ خبر داد پس از نشت اطلاعات دوم، تاریخ به آوریل ۲۰۱۹ منتقل شد. در پاسخ به نقض داده‌ها، مصرف‌کنندگان سازمانی از تأثیر این اشکال مطلع شدند و دستورالعمل‌هایی در مورد نحوه ذخیره، دانلود و حذف داده‌های خود قبل