payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به درخواست ایالات متحده قبل از عملیات روباه صحرا خارج شد. با وجود این، برآورد خود کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق این بود که ۹۰ تا ۹۵ درصد از سلاح‌های کشتار جمعی عراق قبل از خروج آن در سال۱۹۹۸ با موفقیت نابود شده بود. پس از آن، عراق به مدت چهار سال (از سال۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲) بدون هیچ بازرس سلاح‌هایی خارجی باقی ماند. در این مدت گمانه زنی‌ها مبنی بر اینکه عراق فعالانه برنامه‌های کشتار جمعی خود را از سر گرفته است به وجود آمد. به ویژه، شخصیت‌های مختلف در دولت جورج دبلیو بوش و همچنین کنگره تا آنجا پیش رفتند که
دبلیو بوش و همچنین کنگره تا آنجا پیش رفتند که نسبت به سلاح‌های هسته ای ابراز نگرانی کردند. در مورد اینکه آیا عراق پس از سال۱۹۹۸ هنوز برنامه‌های کشتار جمعی را داشت یا خیر و اینکه آیا همکاری این کشور با کمیسیون نظارت، راستی‌آزمایی و بازرسی سازمان ملل متحد کامل بوده است یا خیر، اختلاف وجود دارد. هانس بلیکس، بازرس ارشد سلاح‌های، در ژانویه۲۰۰۳ گفت که «دسترسی به تمام سایت‌هایی که ما می‌خواستیم بازرسی کنیم فراهم شده است» و عراق در این زمینه «به خوبی همکاری کرده است»، اگرچه «به‌نظر می‌رسد عراق به‌طور واقعی این
است»، اگرچه «به‌نظر می‌رسد عراق به‌طور واقعی این توافق را نپذیرفته است». خلع سلاح."در۷مارس، هانس بلیکس در سخنرانی در شورای امنیت اظهار داشت: «در این زمینه، اکنون این سؤال مطرح می‌شود که آیا عراق «فورا، بدون قید و شرط و فعالانه» با سازمان ملل متحد، همانطور که طبق بند۹ قطعنامه۱۴۴۱ لازم است، همکاری کرده است) در حالی که ابتکارات متعددی که اکنون توسط طرف عراقی با هدف حل و فصل برخی از مسایل طولانی مدت خلع سلاح انجام شده است، می‌تواند به عنوان "فعال" دیده شود، این ابتکارات ۳–۴ماه‌ها پس از قطعنامه جدید نمی‌توان
ابتکارات ۳–۴ماه‌ها پس از قطعنامه جدید نمی‌توان گفت که به منزله همکاری "فوری" است. آنها لزوماً همه زمینه‌های مرتبط را نیز پوشش نمی‌دهند."برخی از مقام‌های آمریکایی این بیانیه متناقض را به عنوان اعلامیه عدم انطباق درک کردند. تقریباً چهار سال پس از خروج سازمان ملل از عراق در سال۱۹۹۸، هیچ بازرسی سلاح‌هایی در عراق انجام نشد و عراق تأکید کرد که هرگز از آنها دعوت نمی‌شود. لاوه بر این، صدام دستور محرمانه‌ای صادر کرده بود که عراق مجبور نیست به هیچ‌یک از قطعنامه‌های سازمان ملل پایبند باشد زیرا از نظر او ایالات متحده
ملل پایبند باشد زیرا از نظر او ایالات متحده قوانین بین‌المللی را زیر پا گذاشته است. صدام در سال۲۰۰۱ اظهار داشت: «ما اصلاً به دنبال ساخت سلاح یا جستجوی مضرترین سلاح‌ها نیستیم اما هرگز از داشتن سلاح برای دفاع از عراق و ملت عرب تردید نخواهیم کرد».مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک در بریتانیا در سپتامبر۲۰۰۲ دربارهٔ توانایی نظامی عراق به این نتیجه رسید که اگر مواد شکافت‌پذیر از منابع خارجی به دست آید، عراق می‌تواند ظرف چند ماه سلاح‌های هسته‌ای را جمع‌آوری کند. با این حال، مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک
با این حال، مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک همچنین به این نتیجه رسید که بدون چنین منابع خارجی، حداقل سال‌ها طول می‌کشد. دکتر مهدی عبیدی، که برنامه سانتریفیوژ هسته‌ای صدام را ایجاد کرد که با موفقیت اورانیوم را تا درجه سلاح‌های قبل از جنگ خلیج فارس در سال۱۹۹۱ غنی‌سازی کرد، در مقاله‌ای در "نیویورک تایمز" اظهار داشت که اگرچه دانشمندان عراقی دانش لازم برای شروع مجدد برنامه هسته‌ای را داشتند، اما در سال۲۰۰۲، این ایده به رؤیایی مبهم از دورانی دیگر تبدیل شده بود. جنگ عراق ۲۰۰۳. در اختیار داشتن سلاح‌های کشتار
جنگ عراق ۲۰۰۳. در اختیار داشتن سلاح‌های کشتار جمعی توسط ایالات متحده به عنوان انگیزه اصلی جنگ عراق ذکر شد. پیش‌درآمد. در اواخر سال ۲۰۰۲، صدام حسین در نامه ای به هانس بلیکس، بازرسان سلاح‌هایی سازمان ملل را به کشور دعوت کرد. پس از آن، قطعنامه ۱۴۴۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد صادر شد و اجازه بازرسی‌های جدید در عراق را صادر کرد. ایالات متحده مدعی شد که آخرین اعلامیه سلاح‌هایی عراق، مواد و مهمات را بی‌خبری کرده است. عراقی‌ها ادعا کردند که همه این مواد نابود شده است، چیزی که سال‌ها پیش از آن توسط عالی‌رتبه‌ترین
است، چیزی که سال‌ها پیش از آن توسط عالی‌رتبه‌ترین جداشده عراق، حسین کامل المجید بیان شده بود. بر اساس گزارش‌های آژانس بازرسی قبلی سازمان ملل متحد، کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق، عراق ۶۰۰ تن مواد شیمیایی از جمله گاز خردل، وی‌ایکس و سارین تولید کرد. نزدیک به ۲۵۰۰۰موشک و ۱۵۰۰۰گلوله توپ با عوامل شیمیایی هنوز شناسایی نشده است. در ژانویه۲۰۰۳، بازرسان سلاح‌هایی سازمان ملل گزارش دادند که هیچ نشانه ای مبنی برداشتن سلاح هسته ای یا برنامه فعال عراق پیدا نکرده‌اند. برخی از بازرسان سابق کمیسیون ویژه سازمان ملل
برخی از بازرسان سابق کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق در مورد اینکه آیا ایالات متحده می‌تواند به‌طور قطع بداند که آیا عراق تولید سلاح‌های کشتار جمعی را تجدید کرده است یا خیر، اختلاف نظر دارند. رابرت گالوچی گفت: "اگر عراق [اورانیوم یا پلوتونیوم] داشت، ارزیابی منصفانه این بود که آنها می‌توانستند سلاح هسته‌ای بسازند، و هیچ دلیلی وجود ندارد که فرض کنیم در صورت داشتن آنها متوجه می‌شویم." به‌طور مشابه، بازرس سابق جاناتان تاکر گفت: «هیچ‌کس واقعاً نمی‌داند عراق چه چیزی دارد. شما واقعاً نمی‌توانید از روی یک
چه چیزی دارد. شما واقعاً نمی‌توانید از روی یک تصویر ماهواره ای بفهمید که در داخل یک کارخانه چه می‌گذرد." با این حال، هانس بلیکس در اواخر ژانویه۲۰۰۳ گفت که عراق "واقعاً قطعنامه‌های سازمان ملل را که خواستار خلع سلاح این کشور باشد، نپذیرفته است." او ادعا کرد که موادی وجود دارد که به حساب نیامده است. از آنجایی که مکان‌هایی پیدا شده بود که انهدام سلاح‌های شیمیایی را نشان می‌داد، کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق فعالانه با عراق روی روش‌هایی کار می‌کرد تا مطمئن شود که آیا مقادیر تخریب شده با مقادیر تولید شده
شود که آیا مقادیر تخریب شده با مقادیر تولید شده عراق مطابقت دارد یا خیر.در گزارش فصلی بعدی، پس از جنگ، کل اقلام ممنوعه تخریب شده توسط سازمان ملل متحد در عراق قابل جمع‌آوری است.آنها عبارتند از: اسکات ریتر در تلاش برای مقابله با این ادعاها مبنی بر اینکه برخی از زرادخانه‌های کشتار جمعی (یا قابلیت‌ها) واقعاً از دید بازرسان پنهان شده است، بعداً استدلال می‌کند. شکی وجود ندارد که عراق به‌طور کامل به تعهدات خلع سلاح خود که در قطعنامه شورای امنیت بیان شده است، عمل نکرده است. اما از سوی دیگر، از سال۱۹۹۸، عراق اساساً
است. اما از سوی دیگر، از سال۱۹۹۸، عراق اساساً خلع سلاح شده است: ۹۰ تا ۹۵ درصد از ظرفیت سلاح‌های کشتار جمعی عراق به‌طور قابل راستی‌آزمایی از بین رفته است… ما باید به خاطر داشته باشیم که این ۵ تا ۱۰ درصد از دست رفته لزوماً یک تهدید نیست… این بخش‌هایی از یک برنامه سلاح‌هایی است که در مجموع آن مقدار زیادی ندارد، اما همچنان ممنوع است… کتاب در مورد سلاح‌های کشتار جمعی آنها اما به‌طور همزمان، نمی‌توانیم به‌طور منطقی در مورد عدم پایبندی عراق به عنوان نمایانگر حفظ واقعی ظرفیت ممنوعه و شایسته جنگ صحبت کنیم. ریتر
واقعی ظرفیت ممنوعه و شایسته جنگ صحبت کنیم. ریتر همچنین استدلال کرد که سلاح‌های کشتار جمعی که صدام در تمام آن سال‌ها در اختیار داشت، اگر حفظ می‌شد، مدت‌هاست به مواد بی‌ضرر تبدیل می‌شد. وی با بیان اینکه سارین و تابون عراقی تقریباً پنج سال ماندگاری دارند، وی ایکس کمی بیشتر (اما نه خیلی بیشتر) ماندگاری دارند و در نهایت گفت: سم بوتولینوم و سیاه زخم مایع حدود سه سال ماندگاری دارند. توجیه قانونی. در ۱۷ مارس۲۰۰۳، لرد گلداسمیت، دادستان کل بریتانیا، توجیه قانونی دولت خود را برای تهاجم به عراق بیان کرد. وی گفت که
خود را برای تهاجم به عراق بیان کرد. وی گفت که قطعنامه۶۷۸ شورای امنیت به نیروی نظامی علیه عراق اجازه می‌دهد که به حالت تعلیق درآمد اما با قطعنامه۶۸۷ خاتمه نیافته و این قطعنامه ادامه تعهدات را بر عراق برای از بین بردن سلاح‌های کشتار جمعی خود تحمیل می‌کند. نقض اساسی قطعنامه۶۸۷ اقتدار استفاده از زور را تحت قطعنامه۶۷۸ احیا می‌کند. شورای امنیت در قطعنامه۱۴۴۱ تشخیص داد که عراق قطعنامه۶۸۷ را نقض می‌کند زیرا به‌طور کامل به تعهدات خود برای خلع سلاح عمل نکرده است. اگرچه قطعنامه۱۴۴۱ به عراق فرصت نهایی برای تبعیت داده
قطعنامه۱۴۴۱ به عراق فرصت نهایی برای تبعیت داده بود، دادستان کل بریتانیا گلداسمیت نوشت: «واضح است که عراق نتوانسته است از این امر پیروی کند». اکثر دولت‌های عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد تصریح کردند که پس از قطعنامه۱۴۴۱ هنوز هیچ مجوزی برای استفاده از زور وجود ندارد. در واقع، در زمان تصویب۱۴۴۱، هر دو نماینده ایالات متحده و بریتانیا به صراحت اظهار داشتند که ۱۴۴۱ هیچ شرطی برای اقدام نظامی ندارد. به نقل از جان دی. نگروپونته، سفیر وقت ایالات متحده آمریکا گفت:هیچ حالت اتوماتیکی وجود ندارد و این یک فرایند دو
حالت اتوماتیکی وجود ندارد و این یک فرایند دو مرحله‌ای است و در این زمینه ما به نگرانی‌های اصلی که برای قطعنامه بیان شده پاسخ داده‌ایم. هر تخلفی که تشخیص داده شود در شورا رسیدگی می‌شود و شورا فرصت دارد قبل از هر اقدام دیگری به موضوع رسیدگی کند.سفیر بریتانیا در سازمان ملل، سر جرمی گرین استاک، موافق بود:ما در طول مذاکرات با صدای بلند و واضح نگرانی‌های مربوط به «خودکار بودن» و «محرک‌های پنهان» را شنیدیم. این نگرانی که در مورد تصمیمی بسیار حیاتی نباید در اقدام نظامی عجله کنیم. در مورد تصمیمی بسیار حیاتی، هرگونه
عجله کنیم. در مورد تصمیمی بسیار حیاتی، هرگونه تخلف عراقی باید توسط شورا مورد بحث قرار گیرد. اجازه دهید به همان اندازه در پاسخ، به عنوان یکی از حامیان متنی که پذیرفته‌ایم، واضح بگویم: هیچ «حالت اتوماتیکی» در این قطعنامه وجود ندارد.خود سازمان ملل هرگز این شانس را نداشت که اعلام کند عراق از «فرصت نهایی» خود برای تبعیت استفاده نکرده است، زیرا تهاجم ایالات متحده آن را به موضوعی بحث‌برانگیز تبدیل کرده است. جورج دبلیو بوش رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد که صدام حسین ۴۸ ساعت فرصت دارد تا از قدرت کناره‌گیری کند و عراق
ساعت فرصت دارد تا از قدرت کناره‌گیری کند و عراق را ترک کند. ائتلاف اطلاعات را گسترش داد. در ۳۰ مه۲۰۰۳،پل ولفوویتز در مصاحبه ای با مجله "ونتی فر" اظهار داشت که موضوع سلاح‌های کشتار جمعی بزرگ‌ترین نقطه توافق تیم بوش در میان دلایل برکناری صدام حسین از قدرت بود. او گفت: «حقیقت این است که به دلایلی که ارتباط زیادی با بوروکراسی دولت آمریکا دارد، ما روی یک موضوع که همه می‌توانستند روی آن توافق داشته باشند، یعنی سلاح‌های کشتار جمعی به عنوان دلیل اصلی، تصمیم گرفتیم، اما همیشه وجود داشته است. سه نگرانی اساسی بود.
اما همیشه وجود داشته است. سه نگرانی اساسی بود. یکی سلاح‌های کشتار جمعی، دوم حمایت از تروریسم، سوم رفتار جنایتکارانه با مردم عراق است. در واقع حدس می‌زنم می‌توانید بگویید که چهارمین مورد مهمی وجود دارد که ارتباط بین دو مورد اول است.» در مصاحبه ای با بی‌بی‌سی در ژوئن ۲۰۰۴، دیوید کی، رئیس سابق گروه بررسی عراق، اظهار نظر زیر را بیان کرد: «هرکسی که در آنجا نگه داشته شود. همان‌طور که من جمع کردم، نخست‌وزیر بلر اخیراً گفته است این چشم‌انداز که در واقع گروه بررسی عراق قصد دارد نقاب از سلاح‌های واقعی کشتار جمعی را
قصد دارد نقاب از سلاح‌های واقعی کشتار جمعی را آشکار کند، واقعاً توهم آمیز است.» در سال ۲۰۰۲،اسکات ریتر، بازرس سابق سلاح‌های کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق، به شدت از دولت بوش و رسانه‌ها به دلیل استفاده از شهادت خدر حمزه، دانشمند سابق هسته‌ای عراق که در سال۱۹۹۴ از عراق فرار کرد، به عنوان دلیلی برای حمله به عراق انتقاد کرد:ما کل سوابق برنامه هسته ای عراق، به ویژه سوابق اداری را ضبط کردیم. نام همه را گرفتیم، کجا کار می‌کردند، چه کار می‌کردند، و در راس لیست، «بمب ساز» صدام [که عنوان کتاب حمزه بود و پس از
«بمب ساز» صدام [که عنوان کتاب حمزه بود و پس از آن لقب گرفت] فردی به نام جعفر ضیاء جعفر بود، نه خدر حمزه، و اگر در لیست پرسنل ارشد اداری پایین بیایید، نام حمزه را در آنجا پیدا نمی‌کنید. در واقع ما اصلاً نام او را پیدا نکردیم. چون در سال۱۹۹۰ برای برنامه هسته ای عراق کار نمی‌کرد. او هیچ اطلاعی از آن نداشت زیرا به عنوان متخصص رشادت برای حسین کامل در ارگ ریاست جمهوری کار می‌کرد.او به شمال عراق می‌رود و با احمد چلبی ملاقات می‌کند. وارد می‌شود و می‌گوید من بمب ساز صدام هستم. برای همین به سیا زنگ می‌زنند و
بمب ساز صدام هستم. برای همین به سیا زنگ می‌زنند و می‌گویند ما می‌دانیم تو کی هستی، تو بمب ساز صدام نیستی، برو داستانت را به دیگری بفروش. و او آزاد شد، او توسط همه سرویس‌های اطلاعاتی در آن زمان رد شد، او یک کلاهبردار است.و اینجا هستیم، کسی که سیا می‌داند کلاهبردار است، دولت ایالات متحده می‌داند که کلاهبردار است، اجازه دارد در مقابل کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده بنشیند و به عنوان شاهد متخصص شهادت دهد. من با آن مشکل داشتم، با رسانه‌های آمریکایی مشکل داشتم، و بارها و بارها به آنها گفته‌ام که این مرد یک
و بارها و بارها به آنها گفته‌ام که این مرد یک کلاهبردار مستند، جعلی است، و با این حال آنها به او اجازه می‌دهند به سی‌ان‌ان، ام‌اس‌ان‌بی‌سی برود. سی‌ان‌بی‌سی، و شهادت دهد که انگار واقعاً می‌داند در مورد چه چیزی صحبت می‌کند.در ۴ ژوئن۲۰۰۳، سناتور آمریکایی پت رابرتز اعلام کرد که کمیته منتخب اطلاعات ایالات متحده که ریاست آن را برعهده داشت، به عنوان بخشی از نظارت مستمر خود بر جامعه اطلاعاتی، بررسی اطلاعات اطلاعاتی در مورد سلاح‌های کشتار جمعی عراق را انجام خواهد داد. در ۹ ژوئیه۲۰۰۴، کمیته گزارش سنا از اطلاعات پیش
در ۹ ژوئیه۲۰۰۴، کمیته گزارش سنا از اطلاعات پیش از جنگ در مورد عراق را منتشر کرد. در ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۳،تونی بلر، نخست‌وزیر بریتانیا، در سخنرانی خود در کنگره آمریکا گفت که تاریخ ایالات متحده و بریتانیا را می‌بخشد، حتی اگر آنها در مورد سلاح‌های کشتار جمعی اشتباه کنند. او همچنان معتقد بود که «با تمام ذائقه و اعتقاد» عراق سلاح‌های کشتار جمعی دارد. در ۳ فوریه ۲۰۰۴،جک استراو، وزیر امور خارجه بریتانیا، تحقیقات مستقلی را به ریاست لرد باتلر از براکول، برای بررسی قابلیت اطمینان اطلاعات بریتانیا در رابطه با سلاح‌های کشتار
اطلاعات بریتانیا در رابطه با سلاح‌های کشتار جمعی ادعایی در عراق اعلام کرد. بررسی باتلر در ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۴ منتشر شد. در آغاز جنگ سال۲۰۰۳،"نیویورک تایمز" چندین داستان را منتشر کرد که ادعا می‌کرد عراق دارای سلاح‌های کشتار جمعی است. یکی از داستان‌هایی که به‌ویژه توسط جودیت میلر نوشته شده بود، به مردم آمریکا کمک کرد که عراق سلاح‌های کشتار جمعی دارد: در سپتامبر۲۰۰۲، او دربارهٔ محموله‌ای از لوله‌های آلومینیومی رهگیری شده نوشت که به گفته نیویورک تایمز برای توسعه مواد هسته‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفت.در حال حاضر
هسته‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفت.در حال حاضر به‌طور کلی درک می‌شود که آنها برای این هدف در نظر گرفته نشده بودند بلکه برای موشک‌های توپخانه ای بودند.این داستان با حضورهای تلویزیونی توسط کالین پاول، دونالد رامسفلد و کاندولیزا رایس دنبال شد که همگی به این داستان به عنوان بخشی از مبنای اقدام نظامی علیه عراق اشاره کردند. منابع میلر توسط احمد چلبی، تبعیدی عراقی که برای حمله آمریکا به عراق مطلوب بود، به او معرفی شد.میلر همچنین به عنوان سخنران انجمن خاورمیانه، سازمانی که آشکارا از تهاجم حمایت می‌کند، فهرست شده
که آشکارا از تهاجم حمایت می‌کند، فهرست شده است. در ماه مه۲۰۰۴، نیویورک تایمز سرمقاله‌ای منتشر کرد که در آن بیان می‌کرد که روزنامه‌نگاری آن در دوران جنگ گاهی ضعیف بوده است. به نظر می‌رسد که در مواردی که تبعیدیان عراقی برای داستان‌های مربوط به کشتار جمعی از سلاح‌های کشتار جمعی استفاده می‌شدند یا نسبت به وضعیت واقعی سلاح‌های کشتار جمعی عراق بی‌اطلاع بودند یا برای دستیابی به اهداف خود به روزنامه‌نگاران دروغ می‌گفتند. با وجود کمبود اطلاعاتی، بوش بر تصمیم خود برای حمله به عراق ایستاد واظهار داشت:اما چیزی که
برای حمله به عراق ایستاد واظهار داشت:اما چیزی که اشتباه نبود این بود که صدام حسین به کشوری حمله کرده بود، از سلاح‌های کشتار جمعی استفاده کرده بود، او توانایی ساخت سلاح‌های کشتار جمعی را داشت، او به سمت خلبان‌های ما شلیک می‌کرد. او حامی دولتی ترور بود. حذف صدام حسین برای صلح جهانی و امنیت کشور ما کار درستی بود.پرزیدنت بوش در یک سخنرانی در شورای امور جهانی شارلوت، در۷ آوریل۲۰۰۶ اظهار داشت که «کاملاً درک کرده است که اطلاعات اشتباه بوده است، و [او نیز] به همان اندازه ناامید شده است که سربازان آمریکایی موفق به
اندازه ناامید شده است که سربازان آمریکایی موفق به کشف سلاح‌های کشتار جمعی در عراق نشدند.» اطلاعات اندکی قبل از تهاجم سال۲۰۰۳ به عراق به عنوان استدلال‌های پشتیبانی به مداخله نظامی مورد استفاده قرار گرفت و گزارش اکتبر۲۰۰۲ سیا در مورد سلاح‌های کشتار جمعی عراق به عنوان قابل اعتمادترین گزارش موجود در آن زمان در نظر گرفته شد. «بر اساس گزارش سیا، همه کارشناسان اطلاعاتی آمریکا موافق هستند که عراق به دنبال سلاح هسته‌ای است. اینکه صدام حسین می‌خواهد سلاح هسته‌ای تولید کند، تردیدی وجود ندارد.» سناتور جان کری. پرونده
کند، تردیدی وجود ندارد.» سناتور جان کری. پرونده کنگره، ۹ اکتبر2002 در ۲۹ می ۲۰۰۳،اندرو گیلیگان صبح زود در برنامه "امروز بی‌بی‌سی" ظاهر شد. از جمله ادعاهایی که او در گزارش خود مطرح می‌کند، این است که دولت «دستور داد (پرونده سپتامبر، پرونده دولت بریتانیا در مورد سلاح‌های کشتار جمعی) طبقه‌بندی شود، و دستور داد حقایق بیشتری کشف شوند.» این برنامه پخش تکرار نشد. در ۲۷ مه۲۰۰۳، یک مأموریت حقیقت یاب آژانس اطلاعات دفاعی در عراق به اتفاق آرا به مقام‌های اطلاعاتی در واشینگتن گزارش داد که دو تریلر که در عراق توسط
در واشینگتن گزارش داد که دو تریلر که در عراق توسط نیروهای کرد دستگیر شده بودند "هیچ ربطی به سلاح‌های بیولوژیکی ندارند." تریلرها بخش مهمی از بحث برای تهاجم سال۲۰۰۳ بود. کالین پاول، وزیر امور خارجه، به شورای امنیت سازمان ملل متحد گفته بود: «ما توصیفات دست اولی از کارخانه‌های تولید سلاح‌های بیولوژیکی روی چرخ و ریل داریم. ما می‌دانیم که تخمیر کننده‌ها چه شکلی هستند. ما می‌دانیم که مخازن، پمپ‌ها، کمپرسورها و سایر قطعات چگونه هستند."تیم پنتاگون پس از تهاجم برای بررسی تریلرها اعزام شده بود. تیم کارشناسان به اتفاق
تریلرها اعزام شده بود. تیم کارشناسان به اتفاق آرا «هیچ ارتباطی با هیچ چیز بیولوژیکی» پیدا نکردند. یکی از کارشناسان به خبرنگاران گفت که آنها به طور خصوصی این تریلرها را "بزرگ‌ترین توالت‌های شنی در جهان" نامیده‌اند. این گزارش طبقه بندی شد و روز بعد، سیا به طور علنی ارزیابی تحلیلگران واشنگتن را منتشر کرد که تریلرها «تولید سلاح‌های بیولوژیکی سیار» هستند. کاخ سفید همچنان در طول سال از تریلرها به عنوان آزمایشگاه‌های بیولوژیکی سیار یاد می‌کرد و گزارش میدانی پنتاگون محرمانه باقی ماند. هنوز محرمانه است، اما گزارش
محرمانه باقی ماند. هنوز محرمانه است، اما گزارش "واشنگتن پست" در ۱۲ آوریل۲۰۰۶، برخی از جزئیات گزارش را فاش کرد. به گزارش "پست":سخنگوی آژانس اطلاعات دفاعی تاکید کرد که یافته‌های تیم نه نادیده گرفته شده و نه سرکوب شده است، بلکه در کار گروه بررسی عراق، که جستجوی رسمی برای سلاح‌های کشتار جمعی عراق را رهبری می‌کند، گنجانده شده است. گزارش نهایی گروه نظرسنجی در سپتامبر ۲۰۰۴، ۱۵ماه پس از نگارش گزارش فنی گفت این تریلرها برای تولید سلاح‌های بیولوژیکی "غیر عملی" بوده و "تقریباً مطمئناً برای ساخت هیدروژن برای بالون‌های
"تقریباً مطمئناً برای ساخت هیدروژن برای بالون‌های هواشناسی در نظر گرفته شده‌اند.ژنرال تامی فرانکز گفته است: «فکر می‌کنم هیچ‌کس در این کشور احتمالاً بیشتر از من متعجب نشده بود که از سلاح‌های کشتار جمعی علیه نیروهای ما هنگام حرکت به سمت بغداد استفاده نشد». در ۶ فوریه ۲۰۰۴، رئیس‌جمهور ایالات متحده، جورج دبلیو بوش، یک کمیسیون اطلاعاتی عراق را به ریاست چارلز راب و لارنس سیلبرمن، برای تحقیق در مورد اطلاعات ایالات متحده، به ویژه در مورد تهاجم سال ۲۰۰۳ به عراق و سلاح‌های کشتار جمعی عراق معرفی کرد. در ۸ فوریه ۲۰۰۴،
کشتار جمعی عراق معرفی کرد. در ۸ فوریه ۲۰۰۴، دکتر هانس بلیکس در مصاحبه‌ای با تلویزیون بی‌بی‌سی، دولت‌های آمریکا و بریتانیا را متهم کرد که تهدید سلاح‌های کشتار جمعی در عراق را به نمایش می‌گذارند تا پرونده جنگ ۲۰۰۳ علیه دولت صدام را تقویت کند. گروه پیمایش عراق. در ۳۰ مه۲۰۰۳، وزارت دفاع ایالات متحده به رسانه‌ها اطلاع داد که آماده است به‌طور رسمی کار گروه بررسی عراق (ISG) را آغاز کند، یک مأموریت حقیقت یاب از ائتلاف اشغالگر عراق به برنامه‌های سلاح‌های کشتار جمعی توسعه یافته توسط. عراق، از گروه ویژه بهره‌برداری
توسعه یافته توسط. عراق، از گروه ویژه بهره‌برداری ۷۵ بریتانیایی-آمریکایی. تأسیسات هسته‌ای مختلف، از جمله تأسیسات تحقیقات هسته‌ای بغداد و مرکز تحقیقات هسته‌ای تویتا، در ماه پس از تهاجم به غنیمت گرفته شدند. (Gellman،۳ مه ۲۰۰۳) در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۳، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی گزارش داد که تن اورانیوم، و همچنین سایر مواد رادیواکتیو مانند توریم، بازیابی شده و اکثریت قریب به اتفاق در محل باقی مانده است. چندین گزارش از بیماری تشعشعات در این منطقه وجود دارد. گفته می‌شود که اسناد و سایت‌های مشکوک سلاح در عراق توسط
که اسناد و سایت‌های مشکوک سلاح در عراق توسط غارتگران در روزهای پایانی جنگ غارت و سوزانده شده است. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۴، گروه بررسی عراق ایالات متحده گزارش نهایی خود را منتشر کرد. از جمله یافته‌های کلیدی آن عبارت بودند از: این گزارش نشان داد که «گروه بررسی عراق شواهدی مبنی برداشتن ذخایر سلاح‌های کشتار جمعی توسط صدام در سال ۲۰۰۳ پیدا نکرده است، اما این احتمال هست که برخی سلاح‌های وجود داشته باشد، اگرچه از قابلیت نظامی قابل توجهی برخوردار نیستند.» همچنین به این نتیجه رسید که قصد احتمالی برای از سرگیری همه
این نتیجه رسید که قصد احتمالی برای از سرگیری همه برنامه‌های سلاح‌های ممنوعه به محض لغو تحریم‌های چندجانبه علیه آن وجود دارد و صدام حسین در آینده به دنبال گسترش سلاح‌های کشتار جمعی است: «مجموعه‌ای از شواهد و مدارک وجود دارد که صدام پس از لغو تحریم‌ها، راهبردی را برای حفظ توانایی بازگشت به سلاح‌های کشتار جمعی دنبال می‌کند."هیچ‌یک از مقام‌های ارشد عراقی که توسط گروه بررسی عراق مصاحبه شده بود، باور نداشت که صدام برای همیشه سلاح‌های کشتار جمعی را رها کرده است. در ۶ اکتبر ۲۰۰۴، رئیس گروه بررسی عراق (I، چارلز
در ۶ اکتبر ۲۰۰۴، رئیس گروه بررسی عراق (I، چارلز دوئلفر، به کمیته نیروهای مسلح سنای ایالات متحده اعلام کرد که این گروه هیچ مدرکی مبنی بر اینکه عراق در زمان صدام حسین از سال ۱۹۹۱ تاکنون هر گونه سلاح کشتار جمعی تولید و ذخیره کرده است، نیافته است. زمانی که تحریم‌های سازمان ملل اعمال شد. پس از شروع همکاری با نیروهای آمریکایی در بغداد در سال ۲۰۰۳، دکتر مهدی عبیدی که برنامه سانتریفیوژ هسته‌ای صدام را تا سال ۱۹۹۷ اداره می‌کرد، نقشه‌های یک سانتریفیوژ هسته‌ای را به همراه برخی قطعات واقعی سانتریفیوژ تحویل داد که در
همراه برخی قطعات واقعی سانتریفیوژ تحویل داد که در خانه‌اش ذخیره شده بود. در حیاط جلویی دفن شد منتظر دستورات بغداد بود.. او گفت: باید برنامه را تا پایان تلخ حفظ می‌کردم. مهندس هسته‌ای عراقی در کتاب خود به "نام بمب در باغ من: اسرار مغز متفکر هسته‌ای صدام" توضیح می‌دهد که مخفیگاه هسته‌ای او کلیدی بود که می‌توانست قفل برنامه ساخت بمب صدام را باز کند و دوباره شروع کند. با این حال، به سرمایه‌گذاری هنگفت و بازسازی هزاران سانتریفیوژ نیاز دارد تا برنامه غنی سازی کامل داشته باشد. کی در مصاحبه ای در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۴ با
داشته باشد. کی در مصاحبه ای در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۴ با تام بروکاو از اخبار ان‌بی‌سی، برنامه‌های سلاح‌های هسته ای، شیمیایی و بیولوژیکی عراق را در مرحله «ابتدایی» توصیف کرد. وی همچنین اظهار داشت: آنچه را که ما پیدا کردیم و دیگران در حال بررسی آن هستند، گروه‌ها و افراد زیادی را پیدا کردیم که از عراق عبور کردند. کی در پاسخ به سؤال بروکاو مبنی بر اینکه آیا عراق همانگونه که پرزیدنت بوش قبل از تهاجم ادعا کرده بود، یک «تهدید تجمعی» است، پاسخ داد:تام، یک تهدید قریب‌الوقوع یک قضاوت سیاسی است. این یک قضاوت فنی نیست. من فکر
یک قضاوت سیاسی است. این یک قضاوت فنی نیست. من فکر می‌کنم که بغداد در دو سال گذشته خطرناک تر از آن چیزی بود که حتی ما تصور می‌کردیم. صدام دیگر جامعه را کنترل نمی‌کرد. در بازار تروریسم و سلاح‌های کشتار جمعی، اگر جنگ مداخله نمی‌کرد، عراق می‌توانست آن تامین‌کننده باشد.در ژوئن ۲۰۰۴، ایالات متحده ۲تن اورانیوم با غنای پایین را از عراق خارج کرد که ماده خام کافی برای یک سلاح هسته ای بود. دیمیتریس پریکوس، رئیس وقت سازمان ملل متحد، اظهار داشت که گزارش کی حاوی اطلاعات کمی است که قبلاً توسط سازمان ملل متحد شناخته نشده
کمی است که قبلاً توسط سازمان ملل متحد شناخته نشده است. بسیاری از سازمان‌ها، مانند مجله "امنیت زیستی و بیوتروریسم"، ادعا کرده‌اند که گزارش کی «بدترین تحلیل» است. اسناد ضبط شده. اسناد عملیات آزادی عراق به حدود ۴۸۰۰۰جعبه سند، نوار صوتی و نوار ویدئویی اشاره دارد که در جریان تهاجم سال۲۰۰۳ به عراق توسط ارتش آمریکا ضبط شده است. به نظر می‌رسد بسیاری از این اسناد روشن می‌کنند که رژیم صدام در اواسط دهه۱۹۹۰ از جستجوی قابلیت کشتار جمعی دست کشیده بود. آسوشیتدپرس گزارش داد: «صدام و جانشینانش مکرراً در رونوشت‌ها به
داد: «صدام و جانشینانش مکرراً در رونوشت‌ها به یکدیگر یادآوری می‌کنند که عراق در اوایل دهه۱۹۹۰ سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی خود را نابود کرد و این برنامه‌ها و برنامه بمب هسته‌ای را که هرگز سلاح تولید نکرده بود، تعطیل کرد.» در یکی از جلسه‌های ریاست جمهوری در سال۱۹۹۶، عامر محمد رشید، یکی از مقام‌های ارشد برنامه سلاح‌هایی، گفتگوی خود را با بازرس سلاح‌های سازمان ملل، رولف اکیوس، شرح می‌دهد: «ما چیزی برای پنهان کردن نداریم، بنابراین همه جزئیات را به شما می‌دهیم.» صدام در جلسه دیگری به معاونانش گفت: «ما ۱۰۰درصد
صدام در جلسه دیگری به معاونانش گفت: «ما ۱۰۰درصد با قطعنامه‌ها همکاری کردیم و همه شما این را می‌دانید و ۵درصدی که ادعا می‌کنند ما اجرا نکرده‌ایم ممکن است ۱۰سال طول بکشد تا (تأیید) آن‌ها. یک دقیقه هم فکر نکنید که ما هنوز سلاح کشتار جمعی داریم. ما چیزی نداریم.» پیتر هوکسترا، نماینده کنگره ایالات متحده از دولت ایالات متحده خواست تا اسناد باقیمانده را در اینترنت قرار دهد تا عرب زبانان در سراسر جهان بتوانند به ترجمه اسناد کمک کنند. کشف هاو حوادث پس از جنگ. از زمان تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳، گزارش‌های متعددی از
تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳، گزارش‌های متعددی از کشف سلاح‌های شیمیایی، از جمله ۱۲ مورد در طول تهاجم، اعلام شد. در آوریل۲۰۰۳، تفنگداران دریایی ایالات متحده به‌طور تصادفی با تعدادی ساختمان برخورد کردند که سطوح غیرعادی تشعشع از خود ساطع می‌کردند. پس از بازرسی دقیق، سربازان «بسیاری، بسیار طبل» حاوی اورانیوم کم عیار را کشف کردند که به نام کیک زرد نیز شناخته می‌شود. به گفته یک کارشناس آشنا با بازرسی‌های هسته‌ای سازمان ملل، نیروهای آمریکایی به مرکز تحقیقات هسته‌ای تویتا رسیده بودند و مواد مورد بررسی مستند شده، در
تویتا رسیده بودند و مواد مورد بررسی مستند شده، در ظروف در بسته و تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی از سال۱۹۹۱ نگهداری این مواد در ژوئیه ۲۰۰۸ به خارج از عراق منتقل شد و در معامله ای به ارزش «ده‌ها میلیون دلار» به تولیدکننده اورانیوم کانادایی کامیکو فروخته شد. یک مورد پس از جنگ در ۹ ژانویه۲۰۰۴ رخ داد، زمانی که کارشناسان مهمات ایسلندی و مهندسان نظامی دانمارکی ۳۶گلوله خمپاره ۱۲۰میلی‌متری حاوی مایع مدفون در جنوب عراق را کشف کردند. در حالی که آزمایش‌های اولیه حاکی از آن بود که گلوله‌ها حاوی یک عامل تاول
حاکی از آن بود که گلوله‌ها حاوی یک عامل تاول هستند، تجزیه و تحلیل بعدی توسط متخصصان آمریکایی و دانمارکی نشان داد که هیچ عامل شیمیایی وجود ندارد. در ۲می۲۰۰۴، یک گلوله حاوی گاز خردل در وسط خیابانی در غرب بغداد پیدا شد. تحقیقات گروه بررسی عراق گزارش داد که این گاز قبلاً به‌طور نامناسب ذخیره شده بود و بنابراین گاز به عنوان یک عامل شیمیایی مفید «بی اثر» بود. مقام‌های وزارت دفاع اظهار داشتند که مطمئن نیستند که آیا قرار است از این وسیله به عنوان بمب استفاده شود یا خیر. در ۱۶ مه ۲۰۰۴، یک ۱۵۲گلوله توپخانه میلی‌متری