payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کارلیوهان اریکسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی و باشگاه فوتبال اچ‌آی‌اف‌کی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند و فنلاند بازی کرده‌است.
دان-اولا اکرمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورون پالوسئورا اشاره کرد.
ارو مارکانن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی، باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال رئال مادرید کاستیا، و باشگاه فوتبال رووانیمی پالوسئورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
اینو کیلپی (; – ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
اینو لاهتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال واسان پالوسئورا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال فنلاند، و فنلاند، بازی کرده‌است.
عتیق اسماعیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال تاتار تبار اهل فنلاند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال ای‌آی‌کی، باشگاه فوتبال کیفن، و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
برات صادق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال آلبانیایی‌تبار اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی، باشگاه فوتبال کوپیون پالوسئورا، باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، باشگاه فوتبال آرمینیا بیله‌فلد، باشگاه فوتبال تون، و باشگاه فوتبال زولته وارخم اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند و فنلاند بازی کرده‌است.
بوریس بوریسوویچ روتنبرگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال روس‌تبار یهودی اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، باشگاه فوتبال خیمکی، باشگاه فوتبال روستوف، باشگاه فوتبال اسپارتاک ولادی‌قفقاز، باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار، باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه، و باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
کشور جزیره‌ای تونگا در اقیانوسیه واقع شده‌است. تونگا مجمع الجزایر کوچکی در اقیانوس آرام جنوبی، مستقیماً در جنوب ساموآ و حدود دو سوم راه از هاوایی به نیوزیلند است. تونگا دارای ۱۶۹ جزیره است که ۳۶ مورد از آنها مسکونی است که در سه گروه اصلی - واوائو، هاآپای و تونگاتاپو - قرار دارند و یک خط شمالی-جنوبی به طول را پوشش می‌دهند. مساحت کل این کشور تنها است. به دلیل پراکندگی جزایر، تونگا دارای چهلمین منطقه انحصاری اقتصادی با . بزرگترین جزیره، یعنی تونگاتاپو، که پایتخت کشور یعنی شهر نوکوآلوفا در آن قرار دارد، مساحت
کشور یعنی شهر نوکوآلوفا در آن قرار دارد، مساحت دارد. از نظر زمین‌شناسی جزایر تونگا دو نوع هستند: بیشتر آن‌ها دارای پایه سنگ آهکی هستند که از سازندهای مرجانی برآمده تشکیل شده‌است. برخی دیگر از سنگ آهک هستند که یک پایه آتشفشانی را پوشانده‌اند. آب و هوا. آب و هوای این جزایر، گرمسیری با یک دوره گرم مشخص از دسامبر تا آوریل است که در طی آن دما به بالای می‌رسد. یک دوره سردتر از ماه مه تا نوامبر وجود دارد، با افزایش دما به ندرت از . دما از افزایش می‌یابد و با حرکت از تونگاتاپو در جنوب به جزایر شمالی تر نزدیک به
از تونگاتاپو در جنوب به جزایر شمالی تر نزدیک به استوا، میزان بارندگی سالانه بین است. میانگین مرطوب‌ترین دوره حدود مارس است. میانگین رطوبت روزانه ۸۰ درصد است. طوفان می‌تواند از اکتبر تا آوریل رخ دهد. زمین‌شناسی. تونگا اگرچه از نظر اداری به سه گروه اصلی هاآپای، تونگاتاپو و واوائو (به استثنای جزایر دورتر) تقسیم می‌شود، مجمع الجزایر تونگا در واقع از دیدگاه زمین‌شناسی از دو زنجیره موازی مختلف تشکیل شده‌است. جزایر باختری، مانند آتا (که همچنین به عنوان جزیره پیلستارت شناخته می‌شود)، فونوآفوئو، توفوا، کائو،
پیلستارت شناخته می‌شود)، فونوآفوئو، توفوا، کائو، لاتائیکی، لاته، فونوآلئی، توکو، نیوآتوپوتاپو و تافاهی، قوس آتشفشانی تونگا را تشکیل می‌دهند و همه منشأ آتشفشانی دارند. . این جزایر از فرورانش صفحه اقیانوس آرام در حال حرکت به سمت غرب در زیر صفحه استرالیا-هند در درازگودال تونگا ایجاد شدند. جزایر تونگا در صفحه زمین‌ساختی استرالیا-هند درست در غرب درازگودال تونگا قرار دارند. این آتشفشان‌ها زمانی تشکیل می‌شوند که مواد در صفحه پایین‌رونده اقیانوس آرام گرم شده و به سطح بالا می‌روند. در این جزایر توسعه صخره‌های
به سطح بالا می‌روند. در این جزایر توسعه صخره‌های مرجانی محدودی وجود دارد، به جز نیواتوپوتاپو. جزایر شرقی آتشفشانی نیستند و در بالای خط الراس عمدتاً زیرآبی تونگا قرار دارند که به موازات قوس آتشفشانی تونگا و درازگودال تونگا است. از میان این جزایر، تنها ائوآ به اندازه‌ای بالا رفته‌است که سنگ‌های آتشفشانی زیربنایی ائوسن خود را نشان دهد، بقیه یا جزایر کم‌آهک مرجانی (تونگاتاپو، واوائو، لیفوکا) یا جزایر شنی (اوئولِوا، "اوئیها» هستند. این جزایر توسط «یک هزارتوی حفاظتی و غنی از منابع از صخره‌های دیواری حاشیه‌ای،
و غنی از منابع از صخره‌های دیواری حاشیه‌ای، پیش‌بند و صخره‌های مانع فراساحلی» احاطه شده‌اند که از زمان ورود اولین مردمان لاپیتا در حدود ۹۰۰ سال قبل از میلاد، اکثر ساکنان تونگا را پشتیبانی می‌کنند. قوس آتشفشانی تونگا در تأمین خاک آذرآواری آندزیتی برای جزایر روی خط الراس تونگا اهمیت داشته‌است که منجر به پیدایش خاک بسیار غنی شده که قادر به پشتیبانی از یک شبکه کشاورزی پر بازده و کم آیش بوده‌است. همچنین، آندزیت/بازالت حاصل از آتشفشان‌ها در ابتدا به عنوان «سنگ چکش، وزنه‌های بافندگی، سنگ پخت و پز و سنگریزه‌های
چکش، وزنه‌های بافندگی، سنگ پخت و پز و سنگریزه‌های تزئینی برای تزئین قبر» استفاده می‌شد. جزیره تفاهی در شمال دور، شیشه‌های آتشفشانی را برای ساکنان اولیه انسان فراهم می‌کرد. در دسامبر ۲۰۱۴ و ژانویه ۲۰۱۵، یک جزیره آتشفشانی با ۱ کیلومتر عرض ۲ کیلومتر طول در مجاورت جزیره هونگا تونگا–هونگا هااپای در ۶۵ کیلومتری شمال غربی نوکوآلوفا ایجاد شد. فوران آتشفشانی جزیره جدید را تا بلندای ۱۰۰ متر رسانده و این پشته از خاکستر و قطعات سنگ بزرگ تشکیل شده‌است. از نظر آتشفشانی، تونگا فعالیت آتشفشانی متوسطی دارد. فونوآلئی
تونگا فعالیت آتشفشانی متوسطی دارد. فونوآلئی (ارتفاع ۱۸۰ متر) در سال‌های اخیر فعالیت مکرری را نشان داده‌است، در حالی که نیوافئو (ارتفاع ۲۶۰ متر)، که آخرین بار در سال ۱۹۸۵ فوران کرد، باعث تخلیه اجباری ساکنان شد. دیگر آتشفشان‌های فعال تاریخی شامل لاته و توفوآ هستند. خطرات طبیعی شامل زمین لرزه و فعالیت‌های آتشفشانی در لاته‌ایکی و فونوآفوئوئو است. منابع طبیعی اصلی شامل ماهی و خاک حاصلخیز است. مسئله مهم زیست‌محیطی فعلی جنگل‌زدایی است زیرا زمین‌های بیشتری برای کشاورزی و سکونت پاک می‌شود. آسیب به صخره‌های مرجانی
و سکونت پاک می‌شود. آسیب به صخره‌های مرجانی ناشی از ستاره‌های دریایی و جمع‌آوری‌کننده‌های مرجانی و صدف. و شکار بی‌رویه جمعیت لاک‌پشت‌های دریایی بومی را تهدید می‌کند. گیاهان و جانوران. از آنجایی که تونگا از سایر نقاط جهان بسیار دور است و بیشتر از جزایر کوچک تشکیل شده‌است، تعداد کمی از پستانداران اصلی در تونگا وجود دارد. خفاش‌های میوه‌خوار از پستانداران کمی هستند که در تونگا زندگی می‌کنند. این خفاش‌ها هنگام غروب در جستجوی غذا پرواز می‌کنند، اما بدون پژواک. آنها منحصراً از شهد گیاهی، گرده، میوه و گل تغذیه
آنها منحصراً از شهد گیاهی، گرده، میوه و گل تغذیه می‌کنند. از دیگر گونه‌های جانوری معرفی شده توسط انسان در تونگا می‌توان به خوک، مرغ و سگ اشاره کرد. جنگل‌های بارانی سرسبز، زمین‌های گلی و تالاب‌ها و صخره‌های پیرامون تونگا محل زندگی پرندگان و جانداران دریایی فراوانی هستند. جانوران تونگا شامل نهنگ گوژپشت، پرنده‌های ساحلی مانند سلیم طلایی خاوری و مرغابی سیاه آرام, بادقپک، پرستوی اقیانوس آرام، سرُدُرشت تونگا (هنگه‌نگا)، طوطی شهدخوار تاج‌آبی (هنگا) است. یکی از گونه‌های منحصر به فرد موجود در جزایر، روباه پرنده
گونه‌های منحصر به فرد موجود در جزایر، روباه پرنده (پکا) است. این جاندار را می‌توان در روز چسبیده به درختان بلند روستای کولووی در جزیره تونگاتاپو دید. طوطی قرمز و سبز روشن جزیره ائوآ که کوکی نامیده می‌شود، منحصر به این جزیره است، و این گروه از جزایر همچنین زیستگاه مرغ پابزرگ (مالاو) در معرض خطر است که تخم‌هایش را در خاک آتشفشانی داغ جزیره نیوافوئو می‌گذارد. در زیر دریا، باغ‌های مرجانی زیبای تونگا مملو از ماهی‌های صخره‌زی استوایی رنگارنگ است. از ساحل، اغلب می‌توان ماهی‌های پرنده، دلفین‌ها، گرازهای دریایی و
ماهی‌های پرنده، دلفین‌ها، گرازهای دریایی و نهنگ‌های گوژپشت را مشاهده کرد. نهنگ‌های گوژپشت‌های بزرگ را اغلب می‌توان در بین ژوئن و نوامبر مشاهده کرد، مخصوصاً در آب‌های گرم جزایر واوائو.
مانشوک مامتووا (؛ ۲۳ اکتبر ۱۹۲۲ – ) مسلسل‌چی تیپ ۱۰۰ لشکر ۲۱ تفنگداران گارد از سپاه ۳ هجومی در جبهه کالینین در جنگ جهانی دوم بود. او نخستین زن قزاق بود که نشان قهرمان اتحاد شوروی را پس از مرگش در ۱ مارس ۱۹۴۴ به دست آورد. زندگی‌نامه. کودکی و جوانی. مامتووا در ناحیه اورال که امروز قزاقستان نامیده می‌شود به دنیا آمد و والدینش او را به یکی از آشنایانشان که فرزندی نداشت سپردند. مامتووا در آلماتی بزرگ شد و پدرخوانده‌اش که او را تشویق به تحصیل پزشکی نموده بود قربانی پاکسازی بزرگ گشت. پس از پایان مدرسه مامتووا
پاکسازی بزرگ گشت. پس از پایان مدرسه مامتووا همراه با کار به عنوان منشی به تحصیل پرستاری پرداخت و برای آموزش بیشتر در دانشگاه ملی پزشکی قزاقستان پذیرفته شد. با آغاز تهاجم آلمان نازی به شوروی مامتووا تقاضای پیوستن به ارتش سرخ را نمود اما از ورود او امتناع شد، پس او به ادامه تحصیلات پزشکی پرداخت و کار با اسلحه را نیز فراگرفت. خدمت نظامی. پس از تلاش‌های بسیار مامتووا نهایتاً در سپتامبر ۱۹۴۲ در ارتش سرخ به عنوان کارمند سرفرماندهی پذیرفته شد و سپس علی‌رغم درخواستش برای پیوستن به واحدهای رزمی او را را برای
برای پیوستن به واحدهای رزمی او را را برای پرستاری به بیمارستان میدانی فرستادند. در آنجا او علاوه بر پرستاری کار با مسلسل ماکسیم را نیز فرا گرفت. پس از آنکه فرمانده یگان از مامتووا آزمون تیراندازی گرفت و او را تأیید کرد به تیپ ۱۰۰ تفنگداران که به تیپ ۱۰۰ تفنگداران قزاق معروف بود (چون ۸۶ درصد اعضا تیپ قزاق بودند) منتقل شد. مامتووا عاشق یک مسلسل‌چی دیگر به نام نورکین خوساینف شد اما هیچ‌وقت این مسئله را با او در میان نگذاشت و تنها با دوستان نزدیک خود در این باره صحبت کرده بود. هر دو این‌ها در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۳ در
صحبت کرده بود. هر دو این‌ها در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۳ در نفل کشته شدند. مامتووا در طول جنگ هیچگاه از سلاح خود جدا نگشت و احترام هم خدمتی‌های خود را کسب نمود. ایستادگی تا پای جان. در نفل درگیری شدیدی میان آلمانی‌ها و ارتش سرخ درگرفت. در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۳ مامتووا همراه با بقیه یگانش از تپه‌ای با اهمیت عقب‌نشینی نکرد و به جنگیدن ادامه داد. نیروهای آلمانی موقعیت او را مورد هدف قرار دادند اما مامتووا علی‌رغم آسیب‌هایی که دیده بود هنوز به جنگیدن ادامه می‌داد. با وجود آنکه دیگر سربازان از مامتووا می‌خواستند عقب‌نشینی کند او
سربازان از مامتووا می‌خواستند عقب‌نشینی کند او می‌گفت که عقب‌نشینی او باعث پیشروی بیشتر آلمانی‌ها و مرگ سربازان دیگر می‌شود. در نهایت مامتووا در اثر شدت جراحت خود جان سپرد. تخمین زده می‌شود که آن روز او نزدیک به ۷۰ سرباز آلمانی را کشته باشد. جسد مامتووا پس از بازپس‌گیری نفل توسط سربازان ارتش سرخ کشف شد و در همان‌جا یادواره‌ای برای شجاعت و دلاوری او ساخته شد. پس از ایستادگی تا پای جان داستان مامتووا توسط بازماندگان یگان او پخش شد و نشان قهرمان اتحاد شوروی پس از مرگش به او داده شد. امروز مجسمه‌ای از او به
پس از مرگش به او داده شد. امروز مجسمه‌ای از او به همراه عالیه مولداگولوا و خیواز دوسپانوا با نام «دختران سربلند ملت قزاق» در قزاقستان وجود دارد. در زمان شوروی فیلمی در سال ۱۹۶۹ از زندگی مامتووا ساخته شد که نقش مامتووا را در آن ناتالیا آرینباسارووا بازی می‌کرد. امروزه خیابان‌ها و اماکن بسیاری در سرتاسر قزاقستان به نام مامتووا وجود دارد و تمبرهای به یاد او در قزاقستان و شوروی منتشر شدند.
هری بورارد نیل (؛ ۱۶ سپتامبر ۱۷۶۵ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جاستین گیجی (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. گیجی یک رزمی‌کار ترکیبی حرفه‌ای آمریکایی است. او در حال حاضر در بخش سبک‌وزن سازمان یواف‌سی رقابت می‌کند. او که از سال ۲۰۱۱ به صورت حرفه‌ای فعالیت می‌کند، قهرمان سابق سبک‌وزن موقت یواف‌سی و دارنده سابق کمربند بی‌ام‌اف در یواف‌سی است. گِیتجی پس از خورخه ماسویدال، دومین مبارزی است که کمربند بی‌ام‌اف را از آن خود کرده است. او این عنوان را در یواف‌سی ۲۹۱ به دست آورد. تا تاریخ ۲۲
عنوان را در یواف‌سی ۲۹۱ به دست آورد. تا تاریخ ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۵، او در رتبه پنجم رده‌بندی سبک‌وزن یواف‌سی قرار دارد.
منطقه فایننشال، ونکوور () یک منطقه تجاری دارای ساختمان‌های مرتفع اداری در ناحیه تجاری مرکزی ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا است. منطقه فایننشال که تقریباً در امتداد خیابان‌های خیابان بورارد و غرب خیابان جورجیا در مرکز شهر ونکوور واقع شده‌است، بیش از ۶۰ درصد از فضای اداری ونکوور بزرگ را در خود جای داده‌است و مقر محصولات جنگلی و شرکت‌های معدنی است. این منطقه شامل دفاتر بسیاری از سازمان مردم‌نهاد (NGO)، نمایندگی‌ها و کنسولگری‌های خارج از کشور، و دفاتر مرکزی و شعبه‌های بانک‌ها و خدمات مالی ملی و بین‌المللی،
و شعبه‌های بانک‌ها و خدمات مالی ملی و بین‌المللی، شرکت‌های حسابداری و حقوقی، و هتل‌های مجلل است.
پردیس ریمونیم(عبری:פרדס רימונים) (به معنای «باغ انار»، که گاهی به نام پردیس نیز شناخته می‌شود) متن اصلی کابالا است که در سال ۱۵۴۸ توسط عارف یهودی موسی بن یعقوب کوردوورو در صفد، گالیله سروده شده‌است. سده شانزدهم صفد شاهد نظام‌بندی نظری دیدگاه‌های تئوسوفی کابالیستی بود. "پردیس ریمونیم" اولین توضیح جامع کابالای قرون وسطی بود، اگرچه طرح متأثر عقلایی آن با طرح اساطیری سده شانزدهم بعدی اسحاق لوریا جایگزین شد. کوردوورو در مقدمه‌اش اشاره می‌کند که این کار بر اساس یادداشت‌هایی است که او در طول مطالعه‌اش دربارهٔ
یادداشت‌هایی است که او در طول مطالعه‌اش دربارهٔ زوهر، کتاب بنیادین کابالا، برداشته است. او اشاره می‌کند که پردس ریمونیم را «برای اینکه در اعماق [زوهر] گم و گیج نشود» سروده‌است. این اثر، خلاصه‌ای دایره‌المعارفی از کابالا است، که شامل تلاشی برای «روشن کردن تمام اصول کابالا، مانند آموزه‌های سفیروت، ظهور، نام‌های الهی، اهمیت آنها و اهمیت الفبا و غیره» است. "پردیس ریمونیم" یکی از پرخواننده‌ترین و تأثیرگذارترین آثار کابالیستی بود. این یک مبنای نگرش کابالیستی بود تا اینکه در نهایت تحت الشعاع آثار آیزاک لوریا قرار
اینکه در نهایت تحت الشعاع آثار آیزاک لوریا قرار گرفت. "پردیس ریمونیم" از ۳۲ دروازه یا بخش تشکیل شده‌است که به فصل‌هایی تقسیم می‌شوند. اولین بار در سال ۱۵۹۱ در کراکوف منتشر شد. مختصری از آن تحت عنوان "اسیس ریمونیم" توسط ساموئل گالیکو منتشر شد. و تفسیرهای بعدی بر برخی از بخش‌های آن توسط مناهم آزاریا دافانو، مردخای پرشیبرام و آیزایا هوروویتز نوشته شده‌است. اثر اصلی تا حدی توسط بارتولوچی، توسط جوزف سیانتس (در "De Sanctissima Trinitate Contra Judæos"، رم، ۱۶۶۴)، توسط آتاناسیوس کیرشه (رم، ۱۶۵۲–۱۶۵۴)، و توسط نار
توسط آتاناسیوس کیرشه (رم، ۱۶۵۲–۱۶۵۴)، و توسط نار وون روزنراث (در "Kabbala Denudata") به لاتین ترجمه شد.
حملات هوایی بغداد در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۷ چند حمله هوا به زمین بود که در زمان شورش و جنگ عراق توسط دو هلیکوپتر بوئینگ ای‌اچ-۶۴ آپاچی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا در محله حی الأمین واقع در بغداد الجدیدة هدایت و عملیاتی شد. پوشش جهانی این خبر پس از اینکه ویکی‌لیکس ویدئوی ۳۹ دقیقه ای این حملات که با دوربین هدف‌گیری هلیکوپتر ضبط شده بود را در ۵ آوریل ۲۰۲۰ پخش کرد موجب اعتراضات فراگیر شد. گفته شده این ویدئو طبقه‌بندی شده بودهولی چلسی منینگ سرباز ارتش آمریکا در سال ۲۰۱۳ شهادت داده که ویدئو طبقه‌بندی شده نبوده‌است.
۲۰۱۳ شهادت داده که ویدئو طبقه‌بندی شده نبوده‌است. این ویدئو که ویکی‌لیکس تحت عنوان کشتار جمعی پخش کرده نشان می‌دهد که خدمه هلیکوپتر به سوی گروهی از مردان غیرنظامی در خیابان آتش گشودند که تعداد زیادی از آنها کشته می‌شوند. خدمه نیروی هوایی آمریکا سپس مدعی شدند که برای دفاع از خود تیراندازی کرده و کشته شدگان این حمله را مسخره کردند. در این حمله ۱۲ نفر شامل دو خبرنگار از جمله نمیر نورالدین، عکاس ۲۲ ساله رویتر کشته و دو کودک زخمی شدند. یک مقام رسمی ارتش آمریکا که نامش فاش نشده‌است اصالت ویدئو را تأیید کرده‌است.
نامش فاش نشده‌است اصالت ویدئو را تأیید کرده‌است. این ویدئو اعتراض و خشم جهانی را دربرداشته و موجب گفتگو پیرامون قانونی و اخلاقی بودن اینگونه حملات شد.
اونتو نوالاینن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
ساموئل یوهو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاریس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Ivory Coast U20 بازی کرده‌است.
سامی اویامه ماونه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری کنگو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاریس، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال بری، باشگاه فوتبال میلوال، و باشگاه فوتبال استافورد رانجرز اشاره کرد.
وسا واسارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل فنلاند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کالمار اشاره کرد. وی هم‌اکنون سرمربی باشگاه فوتبال هونکا است.
سامی بن عمار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیم المپیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مراکش بازی کرده‌است.
سامی ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال اوسر، و باشگاه فوتبال نیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالی بازی کرده‌است.
سامی دراس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک ترناوا و باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر بازی کرده‌است.
ویله ویسنن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دارلینگتون، باشگاه فوتبال اسپنیمور تاون، باشگاه فوتبال هاکا، باشگاه فوتبال یارو، باشگاه فوتبال دی گرافشاپ، و باشگاه فوتبال برینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
سامی فرج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مراکش و Algeria national under-20 football team بازی کرده‌است.
سامی کهلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس اشاره کرد.
سامی لارابی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
سامی ماتوگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاریس اشاره کرد.
سامی ویدال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ اشاره کرد.
سامی هوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال اوستنده، و باشگاه فوتبال پاریس اشاره کرد.
اریو پرنانن (; – ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال فنلاند بازی کرده‌است.
ساناسی سی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی آمیان اشاره کرد.
سانتی نگوم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است که در پست مهاجم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گنگام اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده‌است.
سانی براس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوسر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال France national under-16 football team، زیر ۱۷ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، و زیر ۲۰ سال فرانسه بازی کرده‌است.
سایمون دیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال والنسین اشاره کرد.
سایمون هبدیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سن-پیر و میکلون است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Saint Pierre and Miquelon بازی کرده‌است.
کونون () (۴۴۴–۳۹۴ پیش از میلاد) یک ژنرال آتنی در پایان جنگ پلوپونز بود که نیروهای دریایی آتن را در نبرد مهم آگوس‌پوتاموس که توسط ناوگان پلوپونزی شکست خورد، رهبری کرد. بعدها او کمک قابل توجهی به احیای قدرت سیاسی و نظامی آتن کرد. شکست در آگوس‌پوتاموس. به دنبال فراخواندن آلکیبیادس در سال ۴۰۶ پیش از میلاد برای رهبری نیروهای آتن فرستاده شده بود و در سال ۴۰۵ پیش از میلاد ناوگان پلوپونزی تحت فرمان لیساندر را تا هلسپونت تعقیب کرد. هنگامی که به آنجا رسید، پلوپونزی‌ها یک موقعیت دفاعی قوی در لامپساکوس ایجاد کردند و
یک موقعیت دفاعی قوی در لامپساکوس ایجاد کردند و چون نتوانست آنها را فریب دهد، آتنی‌ها به آگوس‌پوتاموس عقب‌نشینی کردند. آلکیبیادس آمد تا آنها را از خطر موقعیت خود آگاه کند، زیرا آنها در ساحلی باز و بدون بندر قرار داشتند، و به آنها توصیه کرد که در حدود دو مایل دورتر از جایی که در حال بازیابی منابع بودند به سمت سستوس حرکت کنند. در روز پنجم جنگ، لیساندر پیشاهنگانی را برای جاسوسی از آتنی‌ها فرستاد. این پیشاهنگان هنگامی که خدمه‌های آتنی برای صرف غذا از کشتی پیاده شدند، به ارتش اصلی علامت دادند؛ بنابراین، هنگامی
شدند، به ارتش اصلی علامت دادند؛ بنابراین، هنگامی که لیساندر حمله کرد، تقریباً کل نیروی دریایی آتن که آمادگی نداشتند غافلگیر و بدون مقاومت اسیر شد و همه افراد دستگیر شده به قتل رسیدند. عموماً اعتقاد بر این بود که نوعی خیانت در این امر دخیل بوده‌است، اما خود کونون هرگز در این خیانت، دخالت نداشته‌است. کشتی او یکی از ۹ کشتی بود که از فاجعه فرار کرد و شجاعانه به سمت لامپساکوس شتافت، جایی که اسپارت‌ها بادبان‌های ناوگان خود را جمع کرده بودند (همان‌طور که قبل از یک نبرد دریایی معمول بود) و بنابراین مانع از هرگونه
نبرد دریایی معمول بود) و بنابراین مانع از هرگونه وسیله مؤثر تعقیب شدند. یکی از ۹ کشتی آتنی برای فرار، Paralus، به آتن بازگشت، در حالی که کونون، با هشت کشتی دیگر، از ترس قضاوت مردم آتن به نزد اواگوراس حاکم قبرس فرار کرد. اتفاقات و شغل بعدی. در نتیجه این پیروزی، اسپارت، آتنیان را شکست داد و از این رو تلاش کرد تا امپراتوری خود را در دریای اژه ایجاد کند. رابطه او با شاهنشاهی هخامنشی رو به وخامت گذاشت و او شروع به یورش به ساتراپی‌های فارناباز دوم و تیسافرن در آناتولی کرد. تا سال ۳۹۷ پیش از میلاد، فارناباز،
آناتولی کرد. تا سال ۳۹۷ پیش از میلاد، فارناباز، پادشاه ایران اردشیر دوم را متقاعد کرد که جنگ را از طریق دریا ادامه دهد و ناوگانی متشکل از ۳۰۰ کشتی فنیقی و قبرسی را تشکیل داد. تعداد آنها بسیار زیاد بود، اما به یک فرمانده باتجربه نیاز داشتند، و بنابراین کونون را در قبرس یافتند، کسی که از هر فرصتی برای انتقام گرفتن از پلوپونزی‌ها خوشحال بود. ابتدا کونون با بخش کوچکی از ناوگان به سمت کاریا حرکت کرد، جایی که او برای مدتی محاصره بود، اما سپس توسط فارناباز و تیسافرن نجات یافت. او سپس به رودس رفت، جایی که الیگارشی
نجات یافت. او سپس به رودس رفت، جایی که الیگارشی طرفدار اسپارت جایگزین دموکراسی شده بود را تصرف کرد و توانست مواد غذایی ارسال شده از مصر را به‌دست‌آورد. در پاسخ به این امر، اسپارتی‌ها تصمیم گرفتند نیروی دریایی خود را بفرستند، اما اشتباه کردند و آن را به پیساندر که تجربه‌ای نداشت، سپردند. نبرد در کنیدوس در سال ۳۹۴ پیش از میلاد اتفاق افتاد و یک موفقیت آسان و چشمگیر برای ایرانیان بود. شهرهای دریای اژه پادگان‌های اسپارتی را بیرون کردند و حکومت پارس‌ها را پذیرفتند. پس از این موفقیت، کانون احساس کرد که بازگشت به
پس از این موفقیت، کانون احساس کرد که بازگشت به آتن برای او امن است. فارناباز به او اجازه داد تا بخشی از ناوگان را حفظ کند و برای استحکامات شهر پیرئاس و بازسازی دیوارهای دفاعی آتن که آن را به آتن می‌پیوندد، پول تهیه کرد. این اقدامات به این معنی بود که برخی از نتایج اصلی جنگ پلوپونز لغو شد - آتن موقعیت خود را به عنوان یک قدرت بزرگ در یونان به دست آورد، و اگرچه او هنوز امپراتوری خود را از دست داده بود، اما اسپارت از تصرف آن منع شده بود. سال بعد اسپارتی‌ها مذاکراتی را با ایرانیان آغاز کردند و برای حفظ موقعیت
را با ایرانیان آغاز کردند و برای حفظ موقعیت خود در یونان پیشنهاد دادند که تمام شهرهای آناتولی را به آنها بازپس دهند. آتنیان نمایندگانی (از جمله کنون) را فرستادند تا این را غیرقابل قبول اعلام کنند، که تیروز به این دلیل که معنی خواسته آنان این بود که هنوز امیدوار بودند امپراتوری خود را بازیابند و با خشمگین شدن از این وضعیت، آنها رادر حالی که کونون در میان آنها بود، به زندان انداخت. نویسندگان باستان گزارش‌های متناقضی از پایان او ارائه می‌دهند: برخی ادعا می‌کنند که او به داخل آسیا فرستاده شد و به قتل رسید.
که او به داخل آسیا فرستاده شد و به قتل رسید. گزارش‌های دیگر، احتمالاً به احتمال زیاد، نشان می‌دهند که او در قبرس بازنشسته شد و در آنجا پسرش تیموتئوس بعدها یک ژنرال برجسته دیگر شد.
باشگاه فوتبال ورسای ۷۸ یک باشگاه فوتبال نیمه حرفه ای فرانسوی است که در کمون ورسای، ایل-دو-فرانس واقع شده‌است. این باشگاه در سال ۱۹۸۹ در نتیجه ادغام دو باشگاه Racing Club Versailles و Companion Sports Versailles تشکیل شد. ورزشگاه خانگی آنها استادیوم مونبائورون است که گنجایش ۶۲۰۸ نفر را دارد. این باشگاه از لیگ ملی ۳ فرانسه در سال ۲۰۱۹–۲۰ صعود کرد و اکنون در لیگ ملی ۲ فرانسه (سطح چهارم سیستم لیگ فوتبال فرانسه) بازی می‌کند. این باشگاه آکادمی رسمی فدراسیون فوتبال فرانسه است. تاریخچه. باشگاه فوتبال ورسای در سال
فرانسه است. تاریخچه. باشگاه فوتبال ورسای در سال ۱۹۸۹ در نتیجه ادغام بین Racing Club Versailles و Companion Sports Versailles تشکیل شد. باشگاه جدید جای Racing Club Versailles را در بخش ۳ گرفت و در بخش شمال قرار گرفت. فصل اول باشگاه فوتبال ورسای موفقیت‌آمیز نبود زیرا آنها با کسب ۲۴ امتیاز از ۳۰ بازی در رده چهاردهم قرار گرفتند و از دسته سقوط کردند. آنها با رقابت در بخش ۴، دو مقام هشتمی را به دست آوردند و در فصل ۱۹۹۲–۱۹۹۳ به مقام ششمی دست یافتند. در تابستان ۱۹۹۳، ورسای یکی از باشگاه‌هایی بود که در تیم ملی تازه
ورسای یکی از باشگاه‌هایی بود که در تیم ملی تازه تأسیس ۳ پذیرفته شد. آنها فصل را با ۴۰ امتیاز به پایان رساندند و پس از Le Mans Réserve نایب قهرمان شدند. ورسای در مسابقات ملی ۲ با مشکل مواجه شد و پس از یک فصل پس از پایان در رده هفدهم جدول سقوط کرد. این تیم به ملی ۳ بازگشت و در دو فصل بعد به چند موقعیت میانه جدول دست یافت. ورسای در فصل ۱۹۹۷–۱۹۹۸ به گروه ۲ آماتور Championnat de France راه یافت و در فصل افتتاحیه خود سیزدهم شد. سال بعد، ورسای به گروه H منتقل شد و این تیم در بین ۱۶ تیم در رده پانزدهم قرار گرفت و