payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در نظر گرفته شد و روم نتوانست به آن اعتماد کند، بنابر این عضویت در آن برای بردگان ممنوع شد. تفاوت اصلی سیبل با مذهب دولتی در روم باستان این بود که پیروان خود را از طریق جاودانگی نجات می‌داد. ریشه پیوندهای او با جاودانگی در شخصیت همسر او آتیس نهفته‌است. در داستان اسطوره‌ای آتیس و سیبل، این زوج دیوانه‌وار عاشق یکدیگر شدند اما به زودی آتیس جوان به سیبل خیانت کرد. الهه خشمگین شد و دیوانگی همه‌جانبه را به او القا کرد. آتیس در جنون خود را اخته کرد تا کفاره خیانتش را پس بدهد و بر اثر جراحاتش درگذشت. آتیس سپس به
را پس بدهد و بر اثر جراحاتش درگذشت. آتیس سپس به عنوان اولین کاهن در خدمت سیبل دوباره متولد شد. از آن زمان به بعد، کاهنان سیبل اغلب خواجه بودند و به عنوان گالیوس شناخته می‌شدند. در یک فرایند در مناسک تشرف به دین کاهنان اختگی خود را انجام می‌دادند. اعتقاد بر این بود که آنها باروری خود را به صورت فیزیکی و نمادین به الهه سیبل می‌دهند. خوداختگی برای رومی‌ها از هر طبقه ای غیرقانونی بود. بعداً، شهروندان می‌توانستند برای قربانی یک قوچ، به عنوان جایگزینی برای اخته‌سازی خود به دستیار راهب بپردازند. نوکیشان فرقه سیبل
خود به دستیار راهب بپردازند. نوکیشان فرقه سیبل معمولاً بسیار مرفه و نسبتاً نادر بودند. آنها شامل امپراتور ژولیان می‌شدند. نوکیشان آیین آتیس تعدادشان بیشتر و کمتر ثروتمند بودند و به عنوان دستیار کاهن شهروندی در جشنواره‌های «عجیب» خدایان خود عمل می‌کردند، که برخی از آنها شامل خودزنی‌های عمومی و خونین گالی می‌شد. میترائیسم. میترا خدای باستانی، ریشه در فرهنگ هندی و ایرانی داشت اما نسخهٔ یونانی-رومی از این خدا به نام میثراس، به تدریج هویتی جدا از میترا پیدا کرد. میثراس علاوه بر اینکه خدای ناجی بود، به عنوان
میثراس علاوه بر اینکه خدای ناجی بود، به عنوان خدای خورشید نیز پرستش می‌شد. میترائیسم نزد معاصران خود به عنوان «اسرار ایرانی» شناخته می‌شد و خود میترا به عنوان «خدای ایرانی» نامیده می‌شد. شکی وجود ندارد که در آغاز میترائیسم رومی از میترای ایرانی الهام گرفته‌است، اما این به این گونه نیست که بگوییم این دین ایرانی اولیه از طریق دین زرتشتی تا میترائیسم رومی ادامه داشته‌است. آیین میترائیسم یکی از برجسته‌ترین آیین‌ها، محبوب‌ترین دین در بین سربازان رومی و بزرگ‌ترین رقیب مسیحیت در قرون اولیه کلیسا بود. میترا هم
رقیب مسیحیت در قرون اولیه کلیسا بود. میترا هم برای سرباز پیاده و هم برای افسران درجه‌بندی خود جذابیت داشت زیرا مردانی که در جنگ با مرگ روبرو شدند، مطمئن می‌شدند که آیین‌های میترا آنها را با خیال راحت به زندگی پس از مرگ رهنمون خواهد کرد. آیین میترائیسم دوگانه‌گرایی مانی را با فرقه‌های اسرارآمیز یونانی-رومی در هم آمیخت و به پیوند محکمی بین پرستش خورشید (که برای یکتاپرستان آن زمان جذاب بود) و انزجار رایج زمانه از حس‌های دنیوی تبدیل شد. آیین میترائیسم مانند مسیحیت مقدسات خود را داشت اما زندگی میترا جذابیت
مسیحیت مقدسات خود را داشت اما زندگی میترا جذابیت کمتری نسبت به زندگی عیسی داشت و زنان حق پیوستن به آیین میترا را نداشتند. ایزیس. ایزیس، مانند سیبل، مدت‌ها قبل از رسیدن به روم، یک الهه باستانی، همسر و خواهر خدای اوزیریس بود. در دین مصر، ایزیس محافظ زنان و ازدواج، زایمان، فرزندان تازه متولد شده و باروری محصول بود؛ بنابراین، شباهت‌های آشکاری با الهه سیبل دارد. فرقه‌های مصری تحت حکومت امپراتور رومی تیبریوس ممنوع شد، اما جانشین او، امپراتور کالیگولا، فعالانه آنها را تشویق کرد که منجر به رواج فزاینده ایزیس در
را تشویق کرد که منجر به رواج فزاینده ایزیس در بین زنان و مقامات عالی‌رتبه شد. در روم باستان، ایزیس به عنوان حیات بخش، شفادهنده و محافظ، به ویژه از طرف خانواده‌ها پرستش می‌شد. او قدرت زندگی و مرگ را داشت و می‌توانست پیروانش را به همان شیوه‌ای که شوهرش را از مرگ نجات داد، زنده کند. فتح مصر توسط اسکندر مقدونی عصر جدیدی را برای این فرقه گشود. بطلمیوس یکم سوتر (۲۸۳–۳۶۷ پیش از میلاد)، بنیان‌گذار دودمان بطلمیوسی در مصر، در تلاش برای یافتن فرقه‌ای مذهبی که هم رعایای مصری و هم هلنی را متحد کند، فرقه ایزیس را به
مصری و هم هلنی را متحد کند، فرقه ایزیس را به گونه‌ای که در جامعه یونانی-رومی معرفی شد، ایجاد کرد. در اسطوره ایزیس، شوهر و برادر او اوزیریس توسط برادر دیگرش کشته و اعضای بدنش در سراسر مصر پراکنده می‌شود. ایزیس که نمی‌تواند مرگ او را بپذیرد با جمع‌آوری و پیوستن کردن جسد او به صورت نمادین، شوهرش را از مرگ ابدی نجات می‌دهد. برای یونانیان باستان، ایزیس به‌ویژه جذاب بود، زیرا پانتئون خودشان شامل الهه‌ای نبود که هم‌زمان همه این ویژگی‌ها را داشته باشد: یک درمانگر، یک ارتباط‌دهنده، یک محافظ، یک شخصیت باروری، یک
یک ارتباط‌دهنده، یک محافظ، یک شخصیت باروری، یک مادر، و کسی که وعده زندگی پس از مرگ را می‌داد. فرقه ایزیس به لطف بطلمیوس تا حدی یونانی شد که ذهن رومی می‌توانست آن را درک کند و با این حال هنوز آنقدر خارجی بود که عجیب و غریب و بیگانه باشد. هنگامی که کاهنی از آیین ایزیس یک زن بیگناه رومی را اغوا کرد، امپراتور روم تیبریوس (۴۲ پیش از میلاد – ۳۷ پس از میلاد) دستور داد معبدهای ایزیس ویران شود و کاهنان آن را اعدام کنند. اما امپراتور بعدی یک بار دیگر این فرقه را مجاز کرد. اورفیسم (دین). اگرچه تخمین زمان شروع دین
کرد. اورفیسم (دین). اگرچه تخمین زمان شروع دین اورفیسم دشوار است، اما در قرن پنجم قبل از میلاد در منطقه وسیعی گسترش یافت. در آن زمان، معلمان دینی به سراسر یونان سفر می‌کردند تا اعضای جدید را پاگشایی کنند. اورفیسم که با اعتقاد به جاودانگی روح و تناسخ مشخص می‌شود، زندگی پر از زهد و تفکر را ترویج می‌کند. طبق گزارش‌ها، مذهب اورفیک بر اساس آموزه‌ها و سرودهای اورفئوس بود. این نوازنده افسانه ای بیشتر از اسطوره «اورفئوس و اوریدیس» شناخته می‌شود، جایی که او برای بازپس‌گیری همسرش به دنیای اموات سفر می‌کند. با این
همسرش به دنیای اموات سفر می‌کند. با این حال، اورفئوس نقش برجسته‌تری در اسطوره‌های دین اورفیک دارد. در این صورت او به عنوان پیامبری معرفی می‌شود که اسرار عالم اموات را دیده و حقایق آخرت را برای بشریت آشکار کرده‌است. مهم‌ترین خدای اورفیسم خدای دیونیزوس است که از او به عنوان «زاگرئوس» نیز یاد می‌شود. آیین‌های اورفیک معمولاً شامل بازسازی مرگ و تولد دوباره خدای شراب بود. پیروان این جنبش بر این باور بودند که روح آنها جنبه ای از خدا را در خود دارد که باید از اشکال فیزیکی آنها «رهایی» یابد. برخلاف اسرار دیونوسی،
فیزیکی آنها «رهایی» یابد. برخلاف اسرار دیونوسی، نقش دیونیزوس در ارفیسم کاهش بازداری‌ها نبود، بلکه متوقف کردن ترس از مرگ بدنی بود. مکتب فیثاغوری. عقاید اورفیک‌ها اساس مکتب فیثاغوری بود که از قرن ششم قبل از میلاد در جنوب ایتالیا شکوفا شد. فیثاغورث ساموسی نه تنها یک ریاضی‌دان یونان باستان، بلکه فیلسوف و بنیان‌گذار یک دین اسرارآمیز نیز بوده‌است. قدمت فرقه فیثاغورث به قرن ششم قبل از میلاد برمی‌گردد. طبق گزارش‌ها، حقایقی را در مورد معنای متافیزیکی اعداد و نجات روح انسان آشکار کرد. درست مانند هر فرقه اسرارآمیزی،
انسان آشکار کرد. درست مانند هر فرقه اسرارآمیزی، فیثاغورث حقایق خود را فقط برای کسانی که آغاز شده بودند آشکار می‌کرد. اعضای آن مراسم پاکسازی را انجام می‌دادند که شامل پاکی جنسی و رژیم گیاهخواری سخت می‌شد. هدف نهایی رسیدن به تجسم‌های بالاتر بود، به این معنی که فیثاغورثی‌ها به مفهوم تناسخ اعتقاد داشتند. این مکتب فکری در قرن اول پیش از میلاد احیا شد و این بار پرستش فیثاغورث را نیز دربر گرفت. در ارتباط با قضاوت بعد از مرگ. دنیای مرگان یونان به عنوان یک مکان نامناسب تعریف شده بود، اگرچه رویکرد به آن اغلب شامل
تعریف شده بود، اگرچه رویکرد به آن اغلب شامل سفر بر روی آب می‌شد. رودخانه‌های این قلمرو در ادیسه هومر (۷۵۰–۷۰۰ قبل از میلاد) ذکر شده‌است و شعر هومر هادس را به عنوان یک «تاریکی تیره» معرفی می‌کند. قرن‌ها بعد، آریستوفان (تولد ۴۴۸ پیش از میلاد)، نمایشنامه‌نویس یونانی، تصویر بیشتری از هادس ارائه کرد و خطاکاران را توصیف کرد که در گل و سرگین دراز کشیده بودند. برخی از افراد در مواجهه با فکر وجودی تیره و تار در عالم اموات به دنبال بهبود وضعیت خود بودند. احتمال این وجود داشت که رفتار فضیلت‌آمیز کافی نباشد و تصور
وجود داشت که رفتار فضیلت‌آمیز کافی نباشد و تصور می‌شد که یکی از راه‌های دستیابی به زندگی پس از مرگ شادتر از طریق پاگشایی در فرقه‌های اسرارآمیز مرتبط با اورفئوس و دیونیسوس باشد. برخلاف جشن‌ها و قربانی‌های عمومی، که معمولاً در سطح اجتماعی یا مدنی سازماندهی می‌شدند، آیین‌های فرقه‌های اسرارآمیز به‌طور خصوصی برای افراد یا گروه‌های کوچک انجام می‌شد. راهبان خودخوانده تجربه‌های دگرگون کننده ای را به پیروان ارائه می‌کردند که اعتقاد به جریان دین اصلی نمی‌توانست آن را فراهم کند. در اواخر دوره باستانی ، سنت‌های یونانی
فراهم کند. در اواخر دوره باستانی ، سنت‌های یونانی شروع به انشعاب بیشتر مسیرها در زندگی پس از مرگ کردند. از قرن ششم قبل از میلاد به بعد، آنها به این باور رسیدند که کسانی که در برخی از مناسک مخفی پاگشایی شده بودند، می‌توانند انتظار وجودی پربرکت‌تر در آخرت داشته باشند، وجودی پربرکت‌تر از کسانی که پاگشایی نشده بودند. دقیقاً معلوم نیست منظور آنها از «برکت» چیست. این حالتی از وجود است که هرگز به روشنی توصیف نمی‌شود. برخلاف باورهای اولیه یونانی، اواخر دوره باستانی شاهد توسعه نظامی بود که در آن افراد عادی ممکن بود
شاهد توسعه نظامی بود که در آن افراد عادی ممکن بود انتظار دریافت پاداش یا مجازات پس از مرگ را داشته باشند. این مفهوم در دوره کلاسیک نسبتاً گسترده بود. در بیشتر موارد، گفته می‌شد که سرنوشت فرد به رفتار او در زمان زنده بودن بستگی دارد. با توجه به این ایده، آمادگی برای مرگ نباید چیزی بیش از رفتار خوب نیاز داشته باشد. اما تعداد کمی از مردم زندگی با فضیلت کامل داشتند، و بنابراین بیشتر آنها نگران آنچه در انتظارشان بود باقی ماندند. شاید به همین دلیل، در آغاز دوره باستانی متاخر، این ایده رواج پیدا کرد که می‌توان از
متاخر، این ایده رواج پیدا کرد که می‌توان از اثرات پس از مرگ رفتار بد فرار کرد و حتی با وارد شدن به یک یا چند فرقه به اصطلاح اسرارآمیز در حالی که هنوز زنده است، سعادت پس از مرگ را تضمین می‌کرد. افراد شروع کننده می‌توانند انتظار داشته باشند که زندگی پس از مرگ را در یک چمنزار یا مکان‌های دلپذیر دیگر با خوردن، نوشیدن و رقصیدن سپری کنند. افراد غیر آغازگر، هر چند رفتارشان در طول زندگی مثال زدنی باشد، برای همیشه در منجلاب غوطه‌ور می‌شوند. یکی از جذاب‌ترین منابع اطلاعاتی در مورد اسرار، الواح به اصطلاح ارفیک هستند.
در مورد اسرار، الواح به اصطلاح ارفیک هستند. اینها که توسط محققان مدرن به نام اورفئوس شاعر اسطوره ای نامگذاری شده‌اند، کتیبه‌های یونانی هستند که بر روی ورقه‌های نازک طلا نوشته شده‌اند. آنها در گورها سپرده می‌شدند و معمولاً متن کوتاهی را در خود دارند که وضعیت متوفی را اعلام می‌کند و راهنمایی برای سفر او به دنیای زیرین ارائه می‌دهد. اگرچه این لوح‌ها در منطقه وسیعی یافت شده‌اند - در سیسیل و جنوب ایتالیا، شمال یونان، پلوپونز و کرت - آنها بسیار نادر هستند. احتمالاً صاحبان آنها تعداد معدودی منتخب بودند که از
صاحبان آنها تعداد معدودی منتخب بودند که از عقایدی پیروی می‌کردند که برای معاصرانشان باطنی و التقاطی به نظر می‌رسید. الواح حکاکی شده برای کسانی که به فرقه‌های اسرارآمیز راه یافته بودند تضمین می‌کند. این متون روح فرد درگذشته را هنگام ورود به دنیای زیرین هدایت می‌کنند. برخی از متون به شکل دیالوگ هستند، در حالی که به نظر می‌رسد برخی دیگر به نمایندگی از فرد مرده صحبت می‌کنند. محتوای آنها متفاوت است، اما تعدادی از عبارات و مضامین تکرار می‌شوند. مکان‌های دیدنی که باید در دنیای زیرین جستجو کرد، اغلب ذکر می‌شوند.
باید در دنیای زیرین جستجو کرد، اغلب ذکر می‌شوند. مسیری از سمت چپ یا راست خانه هادس می‌گذرد و فرد باید مراقب باشد تا مسیر صحیح را طی کند. مسیر به چشمه ای منتهی می‌شود که اغلب با درخت سرو درخشان مشخص می‌شود، اما معمولاً باید از این کار اجتناب شود. مرده اگرچه تشنه است، اما راه را باید تا «دریاچه خاطره» ادامه دهد. او ممکن است مجبور شود در برابر نگهبانان ناشناس یا در برخی موارد الهه دنیای زیرین، پرسفونه، صحبت کند. کلماتی که باید به زبان بیاورند شامل ادعاهای پاک یودن یا منشأ الهی است. عبارات دیگر به منابعی فراتر
یا منشأ الهی است. عبارات دیگر به منابعی فراتر از دانش امروزی اشاره دارد. فضای روی این لوح‌های گرانبها محدود بود، و بیشتر متون به جای توصیف وجود سعادت، بر سفر تمرکز می‌کنند. با این وجود، گهگاه اشاره‌هایی به تناسخ وجود دارد. فرقه‌های اسرارآمیز که از قرن اول بعد از میلاد در سراسر امپراتوری روم گسترش یافت، به رستاخیز روح اعتقاد داشتند، بنابراین تصور می‌کردند که دنیای زیرین فقط برای افرادی است که مراسم پاگشایی اسرارآمیز را انجام نمی‌دهند. نقد اسرار. نقص این سیستم، همان‌طور که منتقدان باستانی آن قبلاً دیده
سیستم، همان‌طور که منتقدان باستانی آن قبلاً دیده بودند، این بود که پس از وارد شدن به یک فرقه اسرارآمیز، مردم می‌توانستند تا آخر عمر هر طور که دوست دارند رفتار کنند. فیلسوف یونانی دیوژن کلبی گفت: «بیهوده خواهد بود، اگر آژیلاوس و اپامینونداس— دو ژنرال اسپارتی که به شخصیت اشراف شناخته می‌شوند— پس از مرگ در منجلاب به سر ببرند، در حالی که افراد بی‌ارزش، صرفاً به این دلیل که در یک فرقه اسرار پاگشایی کرده‌اند، در جزایر مبارکه ساکن شوند.» (دیوژن لائرتی، زندگی فیلسوفان برجسته ۶٫۳۹). اگرچه چند فرقه اسرارآمیز ممکن
برجسته ۶٫۳۹). اگرچه چند فرقه اسرارآمیز ممکن است افراد آغازگر را ملزم به پیروی از قواعد خاصی از خلوص تشریفاتی تا پایان عمر خود کرده باشند (مثلاً پشم نپوشیدن)، به نظر نمی‌رسد که انتظاری وجود داشته باشد که آنها از قوانین اخلاقی پیروی می‌کردند. تناسخ در چند متون مرتبط با اسرار دیونیسوسی دیده می‌شود. جنبه‌های آخرت‌شناختی فرقه‌های اسرارآمیز نشان‌دهنده شیوهٔ جدیدی از تفکر دربارهٔ زندگی پس از مرگ است که متعاقباً بر بسیاری از نظام‌های مذهبی و فلسفی دیگر در دوران باستان متأخر، از جمله مسیحیت، تأثیر گذاشت. منسوخ شدن
متأخر، از جمله مسیحیت، تأثیر گذاشت. منسوخ شدن اسرار. امپراتور روم تئودئوس یکم در یک سری احکام که از سال ۳۹۱ بعد از میلاد آغاز شد، عبادت پاگانیسم را ممنوع کرد و دستور تخریب معابد و محراب‌ها را صادر کرد. در حدود سال ۳۹۶–۳۹۵، معبد الوزیس توسط ویزیگوت‌ها در زمان پادشاه آلاریک یکم ویران شد و هرگز بازسازی نشد. در قرن پنجم میلادی، اسرار منقرض شد.
لی ماتامپی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری کنگو بازی کرده‌است.
ایساما امپکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری کنگو بازی کرده‌است.
جیمز ای دونان زاده ۸ نوامبر ۱۸۴۱ – درگذشته ۱۲ آوریل ۱۹۱۱) کشیش کاتولیک آمریکایی و یسوعی بود که از سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۸ به عنوان رئیس دانشگاه جورج تاون فعالیت داشت. ریاست او از نظر مالی با موفقیت همراه بود زیرا بدهی سنگین دانشگاه را که در طول ساخت تالار هیلی جمع شده بود کاهش داد. پیش از مدیریت خود در جورج تاون ، دونان در آنجا و در کالج وودستاک دانشجو بود. سپس در کالج لویولا در مریلند و کالج بوستون مشغول تدریس شد. او سال‌های پایانی خود را به معلمی و خدمت در کالج بوستون و کالج سنت جوزف در فیلادلفیا ، و همچنین در
بوستون و کالج سنت جوزف در فیلادلفیا ، و همچنین در کالج سنت فرانسیس خاویر در نیویورک و مدرسه تابستانی کاتولیک آمریکا گذراند. دونان در سال ۱۸۷۴ به عنوان استاد شعر در جورج تاون منصوب شد. در سپتامبر ۱۸۷۵، او پیش از بازگشت به جورج تاون در سال ۱۸۷۷ به عنوان استاد بلاغت به فردریک رفت. وی همچنین به عنوان معاون رئیس دانشگاه و بخش‌دار مطالعات فعال بود. در دوران ریاست دونان، ساختمان جدیدی برای دانشکده پزشکی ساخته شد که توسط پل جی پلز طراحی گردید و در تابستان ۱۸۸۶ در گوشه ای از خیابان‌های ۱۰ و E بنا شد. در سال بعد،
گوشه ای از خیابان‌های ۱۰ و E بنا شد. در سال بعد، دانشگاه کاتولیک آمریکا در واشینگتن تأسیس شد که منجر به تنش قابل توجهی بین مؤسسین آن و یسوعیان در جورج تاون گردید. اسقف جان جی. کین، اولین رئیس دانشگاه کاتولیک تلاش کرد تا با پیشنهاد ناموفق برای خرید دانشگاه جورج تاون، این اختلاف را حل و فصل کندف او این پیشنهاد را برای دونان مطرح کرد. جیمز دونان یک سال در کالج سنت فرانسیس خاویر نیویورک و سپس یک سال در دیترویت میشیگان به تدریس فلسفه پرداخت. در سال ۱۸۹۱، او به کالج بوستون رفت و پس از آن مدتی در کالج سنت جوزف در
بوستون رفت و پس از آن مدتی در کالج سنت جوزف در فیلادلفیا نقل مکان کرد و تا سال ۱۸۹۶ در آنجا ماند. حداقل برای بخشی از زمان خود در سنت جوزف، او به عنوان کشیش دانشگاه خدمت می‌کرد. او همچنین چندین بار در مدرسه تابستانی کاتولیک آمریکا در موضوعاتی مانند روانشناسی و آموزش سخنرانی کرد. در این زمان مسئولیت فعال دونان به دلیل ضعف بینایی وی به پایان رسید.
ورزشگاه تی‌پی مازمبی ()، ورزشگاهی در شهر لوبومباشی در کشور جمهوری دموکراتیک کنگو است. از سال ۲۰۱۱ تاکنون بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال تی‌پی مازمبی و CS Don Bosco در این ورزشگاه برگزار می‌شود.
دراگان سویتکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس و باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد.
لیگ دسته اول فوتبال جمهوری دموکراتیک کنگو ()معتبرترین لیگ فوتبال در کشور جمهوری دموکراتیک کنگو است که از سال ۱۹۵۸ تاکنون برگزار می‌شود. این لیگ از ۲۴ تیم که از سراسر کشور جمهوری دموکراتیک کنگو در آن شرکت می‌کنند برگزار می‌شود. باشگاه فوتبال تی‌پی مازمبی با ۲۰ قهرمانی پرافتخارترین تیم این سری مسابقات به حساب می‌آید.
باشگاه فوتبال تی‌پی مازمبه ()، یک باشگاه فوتبال است که در شهر لوبومباشی کشور جمهوری دموکراتیک کنگو پایه‌گذاری شده‌است. از افتخارات این تیم می‌توان به ۲۰ قهرمانی در لیگ جمهوری دموکراتیو کنگو، ۵ قهرمانی در جام حذفی جمهوری دموکراتیو کنگو، ۳ قهرمانی در سوپر جام جمهوری دموکراتیو کنگو، ۵ قهرمانی در لیگ قهرمانان آفریقا، ۲ قهرمانی در جام کنفدراسیون آفریقا، ۱ قهرمانی در جام برندگان جام آفریقا، ۳ قهرمانی در سوپر جام آفریقا و ۱ نایب قهرمانی در جام جهانی باشگاه‌ها اشاره کرد.
دریک لوکاسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آزد آلکمار و باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده‌است.
دریای وسیع سارگاسو (به انگلیسی: "Wide Sargasso Sea") فیلمی است استرالیایی در ژانر درام، رومانتیک و تریلر، به کارگردانی جان دایگن که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. از ستارگان فیلم می‌توان به کارینا لومبارد، ناتانیل پارکر و راشل وارد اشاره کرد. فیلمنامه این اثر نوشته جان دایگن در حقیقت اقتباسی از رمانی به همین نام از جین ریس که در سال ۱۹۶۶ به رشته تحریر درآمده است. داستان فیلم. جامائیکا سال ۱۸۳۴؛ قانون منبع برده داری اعلام می‌گردد. آنتوانت همراه با آنت (مادر)، برادرش و مستخدم وفادار خود کریستوفین، در کولیبری زندگی
و مستخدم وفادار خود کریستوفین، در کولیبری زندگی می‌کنند. خانواده آنتوانت که پدر را از دست داده‌اند، کشت و کارشان نابود می‌شود. آنت با یک نجیب‌زاده انگلیسی به نام ریچارد میسون ازدواج می‌کند و از او می‌خواهد برای حفاظت از خانواده، خانه را ترک و به انگلیس برگردند. اما میسون که خطری را احساس نمی‌کند قبول نمی‌کند. اما در شبی بردگان سابق، خانه آنت را به آتش می‌کشند و پسر آنت در آتش می‌سوزد؛ آنت دچار زوال عقل می‌گردد و میسون برای او پرستاری مرد استخدام می‌کند و او را ترک می‌کند. زمان می‌گذرد و آنتوانت برای تربیت
را ترک می‌کند. زمان می‌گذرد و آنتوانت برای تربیت به کلیسا سپرده می‌شود. روزی عموی او خبر داشتن خواستگاری به نام ادوارد راچستر را به او می‌دهد. آنها با هم ازدواج می‌کنند و برای ماه عسل به مزرعه ای در گرانبوا می‌روند. در شب زفاف، آنتوانت احساس شادی زیادی دارد و این باعث ترس از مرگ در او می‌شود و به ادوارد می‌گوید تا به حال اینقدر شاد نبوده‌است. دانیل برده‌ای سیاه‌پوست است که ادعا می‌کند برادر آنتوانت است و از او برای ساکت ماندن، حق‌السکوت میخواد که با جواب منفی آنتوانت رو به رو می‌شود. دانیل دسیسه می‌کند و
آنتوانت رو به رو می‌شود. دانیل دسیسه می‌کند و از طریق آملی (دختر مستخدم خانه) داستان آنتوانت و دیوانگی مادر را که آنتوانت از ادوارد مخفی کرده بود را با ارسال دو نامه برای ادوراد می‌نویسد. ادوارد با نامه از پدرش که حالا خواهان برگشت او است، از صحت گفته‌های دانیل مطمئن می‌شود و رابطه گرم و عاشقانه این دو به سردی می‌گراید. آملی از فرصت پیش آمده سوء استفاده می‌کند و خود را عریان به ادوارد نشان می‌دهد. آنتوانت که متوجه تصمیم برگشت شوهرش می‌شود به نصیحت کریستوفین (که دیگر آنتوانت را ترک کرده‌است) مبنی بر اینکه
(که دیگر آنتوانت را ترک کرده‌است) مبنی بر اینکه همسرش را رها کند؛ گوش نمی‌دهد و با گفتن حقیقت مهر تأیید بر پنهان کاریش می‌زند و معجون عشق و محبتی هم که از کریستوفین گرفته بود به مانند سم عمل کرده و حال ادوارد بد می‌شود. در همان شب ادوارد با آملی رابطه برقرار می‌کنند و اینگونه به آنتوانت خیانت می‌کند. آنتوانت به ادوارد که ظاهراً پشیمان شده‌است، دیگر اعتماد ندارد و با حس ناامیدی و شکست در ازواج، درخواست ادوارد برای رابطه با او را رد می‌کند. ادوارد به او تعرض جنسی می‌کند و در هنگام رابطه آرزوی مرگ آنتوانت را
جنسی می‌کند و در هنگام رابطه آرزوی مرگ آنتوانت را می‌کند. آنتوانت و ادوارد به انگلستان بر می‌گردند و ادوارد با گرفتن پرستاری آنتوانت را (به مانند مادر) در اتاق زیر شیروانی محبوس می‌کند و خود با دختر فرماندار شهر ازدواج می‌کند. آنتوانت که همه چیز را پایان یافته می‌بیند از خواب پرستار استفاده کرده، از خانه فرار می‌کند و خانه ادوارد را به آتش می‌کشد.
تیره‌خروس‌ها یا سیاه‌خروس‌های جنگلی یک سرده از تیرهٔ قرقاولان است که دربرگیرندهٔ دو گونه از سیاه‌خروس‌های نزدیک به هم است که اغلب به عنوان یک آرایه متغیر تکی (سیاه‌خروس آبی) در نظر گرفته می‌شوند. این دو گونه سیاه‌خروس تیره و سیاه‌خروس دودی هستند. علاوه بر این، سیاه‌خروس کانادایی و سیاه‌خروس روسی جزء این سرده به‌شمار می‌روند. ویژگی‌های ریخت‌شناسی. اینها سیاه‌خروس‌های بزرگی هستند که در مناطق مرتفع آمریکای شمالی و اوراسیا زندگی می‌کنند. «سیاه‌خروس دودی» در رشته‌کوه‌های ساحلی اقیانوس آرام و سیرا نوادا و باقرقره
ساحلی اقیانوس آرام و سیرا نوادا و باقرقره تیره در کوه‌های راکی یافت می‌شود. این دو گونه در ابتدا به عنوان گونه‌های جداگانه در نظر گرفته می‌شدند، اما در بیشتر قرن بیستم هم‌نوع در نظر گرفته می‌شدند. با این حال، در سال ۲۰۰۶ اتحادیه پرنده‌شناسان آمریکا آنها را دوباره تقسیم کرد، پیرو کاری مبتنی بر DNA باروکلاف و همکاران (۲۰۰۴) که نتایج آن از کار قبلی بروکس (۱۹۲۹) که این دو گونه را بر اساس ریخت‌شناسی، رفتار و صداها در نظر می‌گرفت، به عنوان گونه‌های جداگانه به‌شمار آوردند. محدوده‌های دقیق این دو گونه در جنوب به
آوردند. محدوده‌های دقیق این دو گونه در جنوب به خوبی مشخص است، که توسط مناطق وسیعی از زیستگاه‌های نامناسب بدون جنگل از هم جدا شده‌است، اما در شمال محدوده این سرده که در آن جدایی وجود ندارد، تا حدودی نامشخص است. مطالعه باروکلاف و همکاران این جمعیت شمالی را شامل نشد. بالغان دم مربعی بلندی دارند که در انتها خاکستری است (در «سیاه‌خروس دودی» روشن‌تر است). نرهای بالغ عمدتاً تیره‌رنگ هستند (مخصوصاً سیاه‌خروس دودی) با کیسه هوای گلویی زرد (سیاه‌خروس دودی) یا مایل به ارغوانی (سیاه‌خروس تیره) که توسط سفیدی یا زرد
به ارغوانی (سیاه‌خروس تیره) که توسط سفیدی یا زرد (سیاه‌خروس دودی) یا غبغبک زرد تا قرمز (سیاه‌خروس تیره) روی چم در زمان نمایش‌های جفت‌یابی قرار دارد. ماده‌های بالغ هر دو گونه به رنگ قهوه‌ای خالدار با نشان‌های قهوه‌ای تیره و سفید در زیرتنه هستند. زیستگاه زادآوری آنها در لبه جنگل‌های مخروطیان و مختلط در مناطق کوهستانی آمریکای شمالی و اوراسیا است. دامنه آنها ارتباط نزدیکی با مخروطیان مختلف دارد. آشیانه به صورت خراش روی زمین است که در زیر درختچه یا کنده درخت پنهان شده‌است. همه گونه‌ها دارای جمعیت سالم هستند، به
شده‌است. همه گونه‌ها دارای جمعیت سالم هستند، به جز کاهش جمعیت و از دست دادن زیستگاه، «سیاه‌خروس دودی» در انتهای جنوبی محدوده آن در جنوب کالیفرنیا، و سیاه‌خروس روسی (سیبری) که تقریباً نزدیک تهدید در نظر گرفته می‌شود. گونه‌های موجود. سنگواره‌ها. گونه‌های سنگواره‌ای پلیستوسن پسین که توصیف شده‌اند، یکی "Dendragapus gilli" (غرب و غرب-مرکز ایالات متحده) است که در ابتدا در یک سرده متمایز "Palaeotetrix" قرار گرفتند و دیگری "Dendragapus lucasi" (تنها از دریاچه فسیلی، ایالات متحده) شناخته شده‌است.
محمدیوسف کیانی (زادهٔ ۱۳۱۷ در بابل - درگذشتهٔ ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ در تهران) نویسنده، پژوهشگر و استاد باستان‌شناسی دانشگاه تهران بود. سرگذشت. کیانی در سال ۱۳۱۷ در بابل زاده شد. وی در سال ۱۳۴۲ با درجهٔ کارشناسی باستان‌شناسی و تاریخ هنر از دانشگاه تهران، و یک سال بعد با مدرک کارشناسی تاریخ از همان دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او کارشناسی ارشد باستان‌شناسی را در سال ۱۳۴۴ در همان دانشگاه کسب کرد و برای ادامهٔ تحصیل به دانشگاه لندن رفت و در سال ۱۳۴۹ با مدرک دکتری رشتهٔ باستان‌شناسی و تاریخ هنر اسلامی از آن دانشگاه
باستان‌شناسی و تاریخ هنر اسلامی از آن دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. وی پس از پایان دورهٔ کارشناسی در وزارت فرهنگ و هنر وقت از سال ۱۳۴۲ تا سال ۱۳۵۷ مشغول فعالیت در سمت‌های کارشناس امور باستان‌شناسی و رئیس موزه هنرهای ایران بود. وی مسئولیت نمایشگاه‌های بین‌المللی هنرهای جهان اسلام لندن در سال ۱۹۷۳، هنرهای ایران توکیو در سال ۱۹۷۶ و هنرهای ایران عهد ساسانی نیویورک در سال ۱۹۷۷ را نیز بر عهده داشته‌است. در زمان زندگانی او کتابی با عنوان "باستان‌شناسی ایران در دوره اسلامی (۴۳ مقاله در بزرگداشت استاد محمدیوسف کیانی)"
(۴۳ مقاله در بزرگداشت استاد محمدیوسف کیانی)" در بزرگداشت او در دانشگاه بوعلی همدان منتشر شد. کیانی در ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ درگذشت و پس از تشیع در موزه ملی ایران توسط دوستان، همکاران و شاگردانش، در گلزار شهدای شهمیرزاد دفن شد.
جو فلاهرتی (۲۱ ژوئن ۱۹۴۱ – ۱ آوریل ۲۰۲۴) بازیگر آمریکایی بود. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم یک تابستان دیوانه، دیترویت راک سیتی، استوارت خانواده‌اش را نجات می‌دهد و مجموعه تلویزیونی فریک‌ها و گیک‌ها اشاره کرد.
بریاردفیورو (، "آبدره وسیع") یک خلیج کم عمق بزرگ، با حدود ۵۰ کیلومتر عرض و ۱۲۵ کیلومتر طول، در غرب ایسلند است. این منطقه، وستفیوردز (وستفیردیر) را از شبه جزیره اسنافیلسنس در جنوب، از هم جدا می‌کند. بریاردفیورو توسط کوه‌هایی از جمله کیرکیوفل و یخچال طبیعی اسنوفولگلیسیااحاطه شده‌است. آبدره‌های کوچک‌تر متعددی از بریاردفیورو به داخل خشکی کشیده شده‌اند که بزرگ‌ترین آنها در گوشه جنوب شرقی آن است. یکی از ویژگی‌های جالب این خلیج این است که سرزمین شمال در حدود ۱۵ میلیون سال پیش تشکیل شده‌است، در حالی که خشکی در جنوب
سال پیش تشکیل شده‌است، در حالی که خشکی در جنوب کمتر از نیمی از آن زمان قدمت دارد.
چارلی راکسترو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که وی در آن ها بازی کرده‌است می‌توان به برافورد پارک، آلترینچام، گیلینگام، چسترفیلد، و برادفورد سیتی اشاره کرد.
جک رندل ()؛ (زاده – بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود. از باشگاه‌هایی که وی در آن ها بازی کرده‌است می‌توان به گیلفورد سیتی، ساوتند یونایتد، ای‌اف‌سی بورنموث، کاونتری سیتی، و بیرمنگام سیتی اشاره کرد.
سند دمشق () بخشی از طومارهای دریای مرده است که در سال ۱۹۴۷ در نزدیکی قمران کشف شد. سند دمشق را می‌توان به دو بخش مجزا تقسیم کرد که معمولاً پند و قوانین نامیده می‌شود. دیویس پند را به چهار بخش تقسیم می‌کند: تاریخچه، حقوقی، هشدارها، یک مکمل (که ویز از آن به عنوان نصیحت یاد می‌کند). پند شامل آموزش اخلاقی، نصیحت و اخطار خطاب به اعضای فرقه، همراه با جدل علیه مخالفان آن است. به نوعی مقدمه بخش دوم است.