payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به جمع بازیگران این فیلم پیوست. در آبان ۱۴۰۰ محمدرضا داوودنژاد به جمع بازیگران این فیلم پیوست و جلوی دوربین رفت. در آذر ۱۴۰۰ فیلمبرداری "پیرپسر" از نیمه گذشته و بابک حمیدیان که پیش‌تر به عنوان تهیه‌کننده این فیلم معرفی شده بود به جمع بازیگران اضافه شد. اواسط دی‌ماه ۱۴۰۰ با اضافه شدن رضا رویگری و فهیمه رحیم‌نیا به "پیرپسر" فیلمبرداری این پروژه در تهران از سر گرفته شد. با طولانی شدن مرحلهٔ فیلم‌برداری، فیلم امکان حضور در چهلمین جشنواره فیلم فجر را پیدا نکرد. بهمن فرمان‌آرا، تهیه‌کننده و کارگردان سینمای
بهمن فرمان‌آرا، تهیه‌کننده و کارگردان سینمای ایران، در یکی از روزهای پایانی فیلمبرداری فیلم در لوکیشن این فیلم حاضر شد. فیلم‌برداری در دی‌ماه ۱۴۰۰ به پایان رسید و آخرین سکانس فیلم در ۳۰ دی ۱۴۰۰ ثبت شد. پس‌تولید. تدوین این فیلم که توسط هایده صفی‌یاری مدتی پیش از پایان فیلم‌برداری آغاز شده بود، همچنان ادامه داشت. آهنگسازی فیلم توسط حسام ناصری انجام شده و احسان افشاریان صداگذاری فیلم را انجام داده است. مراحل پس‌تولید فیلم خیلی طول کشید چون زمان اصلی فیلم ۴ ساعت بود و تلاش برای کوتاه کردن آن زمان‌بر شد، با این
بود و تلاش برای کوتاه کردن آن زمان‌بر شد، با این حال در نهایت به زمان ۳ ساعته رسید. هایده صفی‌یاری، تدوینگر به براهنی گفت که با توجه به قصه فیلم نمی‌شود آن را زیر سه و ساعت و ربع بست و در نهایت با همین زمان، فیلم به جشنواره ارائه شد. "پیرپسر" با مدت زمان ۱۹۰ دقیقه، طولانی‌ترین فیلم تاریخ سینمای ایران است. انتشار. نمایش در جشنواره‌ها. "پیرپسر" برای رقابت در جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام در بخش «مسابقه پرده بزرگ» انتخاب شد و نخستین بار در بهمن ۱۴۰۲ در پنجاه و سومین دورهٔ این جشنواره به نمایش درآمد. جشنواره
و سومین دورهٔ این جشنواره به نمایش درآمد. جشنواره فیلم روتردام همزمان با آغاز نمایش فیلم "پیرپسر" در سینماهای هلند، از پوستر این فیلم با نام بین‌المللی «The Old Bachelor» رونمایی کرد. این فیلم سپس در خرداد ۱۴۰۳ در بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ترانسیلوانیا در کشور رومانی به نمایش درآمد. در تیر ۱۴۰۳ "پیرپسر" به سی و ششمین دوره جشنواره فیلم گالوی در ایرلند راه یافت. در شهریور ۱۴۰۳، این فیلم در بخش مسابقهٔ اصلی بیستمین دوره جشنواره فیلم لوکا در ایتالیا به رقابت پرداخت. این فیلم در جشنواره فیلم
ایتالیا به رقابت پرداخت. این فیلم در جشنواره فیلم اِکسگراند در آلمان و بیست و چهارمین دوره جشنواره فیلم لندن‌بریز در انگلستان حضور داشت. "پیرپسر" در بهمن ۱۴۰۳ در سومین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ایرانی نیویورک به نمایش درآمد. این فیلم اجازهٔ حضور در بخش مسابقهٔ چهل و سومین دوره جشنواره فیلم فجر را پیدا نکرد و به‌عنوان یکی از فیلم‌های بخش ویژه جشنواره در یک تک سانس بدون ممیزی برای اهالی رسانه و منتقدان اکران شد. اکران سینمایی. با توجه به اینکه زمان فیلم ۳ ساعت و ۱۰ دقیقه است، دفاتر پخش نمی‌دانستند باید با
و ۱۰ دقیقه است، دفاتر پخش نمی‌دانستند باید با "پیرپسر" چه کنند و راضی کردن سینماداران بسیار مشکل بود. برخی به عوامل پیشنهاد کردند که فیلم را در قالب یک سریال ۶ قسمته در بیاورند و آن را در شبکه نمایش خانگی عرضه کنند. اما اکتای براهنی این پیشنهاد را نپذیرفت. سید ابراهیم عامریان، پخش‌کننده فیلم "پیرپسر" در اردیبهشت ۱۴۰۴ در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا دربارهٔ اکران این فیلم گفت: «این فیلم در سومین بسته اکران امسال، به روی پرده خواهد رفت. "پیرپسر" پروانه نمایش دارد و برای اکران، هیچ حذفیاتی نخواهد داشت.» پیش‌فروش
و برای اکران، هیچ حذفیاتی نخواهد داشت.» پیش‌فروش این فیلم در سامانه‌های فروش بلیت دچار مشکل شد که انتقاد سازندگان فیلم را به همراه داشت. پس از رفع مشکل، پیش‌فروش بلیت‌ها از ۱۹ خرداد ۱۴۰۴ آغاز شد و "پیرپسر" از ۲۱ خرداد ۱۴۰۴ در ایران با رده‌بندی «+۱۸» به اکران عمومی درآمد. بازخورد. گیشه. "پیرپسر" در زمانی اکران شد که سینمای ایران برای چندین سال تحت سلطه فیلم‌های کمدی قرار داشت. این فیلم در نخستین روز اکران توانست بیش از یک میلیارد تومان فروش داشته باشد. در چهار روز نخست اکران، فروش فیلم به حدود ۱۰ تا ۱۱
چهار روز نخست اکران، فروش فیلم به حدود ۱۰ تا ۱۱ میلیارد تومان رسید و رکورد پیش‌فروش سه روز نخست فیلم‌های اجتماعی و کمدی را با عبور از رکورد ۹ میلیارد تومانی فیلم "هفتاد سی" شکست. این فیلم با جذب بیش از ۴۷ درصد از کل مخاطبان در تیر ۱۴۰۴، بیش از ۶۶ میلیارد تومان فروش کرد و پرفروش‌ترین فیلم تیرماه شد. جنگ ایران و اسرائیل همزمان با اکران "پیرپسر" آغاز شد و به فروش این فیلم لطمه زد. اما "پیرپسر" اکران موفقی داشت و طی بیش از ۴۰ روز اکران، فروش ۸۷ میلیارد تومانی را تجربه کرد. "پیرپسر" تا ۸ مرداد ۱۴۰۴ حدود ۹۳
را تجربه کرد. "پیرپسر" تا ۸ مرداد ۱۴۰۴ حدود ۹۳ میلیارد تومان به گیشه واریز کرد و نزدیک به ۱ میلیون نفر مخاطب داشت. این فیلم موفق شد با فروش ۱۲۰ میلیارد تومان و عبور از "مست عشق"، پرفروش‌ترین فیلم غیرکمدی تاریخ سینمای ایران شود. در ۲۲ مرداد ۱۴۰۴ "پیرپسر" با ثبت فروش ۱۲۸ میلیارد تومان، از فیلم "صددام" پیشی گرفت و به دومین فیلم پرفروش سینمای ایران در سال ۱۴۰۴ تبدیل شد. این فیلم در ۱۲ شهریور ۱۴۰۴ با فروشی نزدیک به ۱۵۴ میلیارد تومان، توانست رکورد "دایناسور" را بشکند و پرفروش‌ترین فیلم سال شود. "پیرپسر" تا ۳۰
بشکند و پرفروش‌ترین فیلم سال شود. "پیرپسر" تا ۳۰ شهریور با ۱٫۹ میلیون تماشاگر و فروش ۱۷۱ میلیارد تومان، پرمخاطب‌ترین فیلم سال ۱۴۰۴ است. پاسخ انتقادی. وانیا کالوجرچیچ، مدیر جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام این فیلم را به روح تاریک تراژدی‌های خانوادگی شکسپیر تشبه کرد و آن را نقد کوبنده‌ای به مردسالاری با تفسیری گسترده‌تر و جهانی‌تر از هر جامعه‌ای که در آن نابرابری جنسیتی وجود دارد توصیف کرد. ویکتور فراگا، روزنامه‌نگار و فیلمساز، این فیلم را در زمان ابتدایی به‌عنوان مطالعه‌ای عمیق بر مردسالاری سمی، سوءاستفاده
مطالعه‌ای عمیق بر مردسالاری سمی، سوءاستفاده و دست‌کاری روانی تفسیر کرد که به‌تدریج به نبردی مانوی میان خیر و شر بدل می‌گردد و این تضاد را برای مدتی قابل‌قبول اما پس از مدتی به کل تکراری و پیش‌پاافتاده خواند. کاراکتر رضا را نیز بخاطر اینکه که ابتدا برادری زورگو و سادیستی است و ناگهان و بدون دلیل قانع‌کننده‌ای به برادری مهربان تبدیل می‌شود، مورد انتقاد قرار داد. او شخصیت رعنا را به عنوان تنها شخصیتی که در این میان پیچیدگی و لایه‌های واقع‌گرایانه دارد، توصیف کرد و معتقد است که فیلم پس از یک‌سوم ابتدایی خود
کرد و معتقد است که فیلم پس از یک‌سوم ابتدایی خود به‌شدت افت می‌کند. مریم فیلپات، منتقد سینمایی جذابیت شخصیت‌ها و فیلمنامه را تحسین کرد و فیلم را تصویری صریح و گیرا از یک پدر و پسران وحشت‌زده‌اش توصیف کرد که محدودیت‌های آزادی را حتی برای مردانی که مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند، نشان می‌دهد. مدت زمان فیلم از سوی چند روزنامه‌نگار مورد انتقاد قرار گرفت. مریم فیلپات آن را «بیش از حد طولانی» خواند که در بخش پایانی به ملودرام تبدیل می‌شود. ایمان عظیمی در "فرهیختگان"، زمان طولانی و محتوای فیلم را مورد انتقاد قرار
زمان طولانی و محتوای فیلم را مورد انتقاد قرار داد و عنوان کرد «ساخت یک اثر ۱۹۰ دقیقه‌ای باید در ابتدا توجیه دراماتیک و سینمایی داشته باشد و در ادامه باید به اندازه همان ۱۹۰ دقیقه، شخصیت بسازد و پیرنگ جان‌دار، خودبسنده و اساسی‌ای داشته باشد. درصورتی که "پیرپسر" با کنایه‌های سیاسی، فانتزی‌های جنسی غلام و صحنه‌های به‌اصطلاح عاشقانه، کارش را پیش می‌برد.» رعنا آزادی‌ور، بازیگر سینما و عضو هیئت انتخاب جشنواره فیلم فجر ۱۴۰۳ پس از جلسه نمایش فیلم دربارهٔ آن نوشت: «برای "پیرپسر"، فیلمی که سه ساعت شکوه سینما را با
«برای "پیرپسر"، فیلمی که سه ساعت شکوه سینما را با ساخت و کارگردانی فوق‌العاده‌اش، دوباره برایم معنی و امید به سینما را در من زنده کرد. فیلمبرداری، صحنه، بازی‌های درخشان و جناب آقای پورشیرازی بی‌نظیر که هر لحظه از حضورش خلق است و شگفتی و نبوغ. فیلمی که هنوز لحظه لحظه‌اش را مرور می‌کنم با آنکه بیش از ده روز از تماشایش گذشته. فیلمی که یادم آورد چرا عاشق سینما هستم. آقای براهنی عزیز، به احترام شما برای ساخت "پیرپسر" که سینماست، ایستاده دست می‌زنم.» وانیا کالودیرچیچ نقش‌آفرینی‌های حامد بهداد، حسن پورشیرازی و
نقش‌آفرینی‌های حامد بهداد، حسن پورشیرازی و محمد ولی‌زادگان کاملاً عالی و بازی لیلا حاتمی در نقش ساکن جدید که از نیات صاحبخانه‌اش بی‌خبر است را بی‌نظیر دانست. مریم فیلپات، منتقد سینمایی بازی حسن پورشیرازی را در نقش غلام، قوی، تأثیرگذار و بیش از حد پرشور دانست. به باور مجتبی اردشیری در "ایرنا"، حسن پورشیرازی با ارائه یک بازی چندلایه، مراتبی از «عشق»، «هوس»، «قلدری»، «خشم»، «نفرت» و «انتقام» را به تصویر کشیده که تاکنون در هیچ بدمن سینمای ایران مشاهده نشده بود و در حافظه تاریخی سینمای ایران به یادگار خواهد
و در حافظه تاریخی سینمای ایران به یادگار خواهد ماند و سینمای ایران، یک سیمرغ بلورین به حسن پورشیرازی و اکتای براهنی بدهکار است. رضا صائمی، منتقد سینما طی یادداشتی در فضای مجازی نوشت: «قدرت بازیگری حسن پورشیرازی در "پیرپسر" چنان به رخ کشیده می‌شود که تمام قد باید ایستاد و برایش دست زد. بی شک اگر در حق فیلم جفا نمی‌شد، سیمرغ بر شانه‌هایش می‌نشست. گرچه او بی‌نیاز از ناز سیمرغ‌هاست. پورشیرازی در "پیرپسر" چنان میخکوبت می‌کند که گاهی نفست بند می‌آید. آقای پورشیرازی عزیز دست مریزاد، ایستاده برایتان دست می‌زنم.»
عزیز دست مریزاد، ایستاده برایتان دست می‌زنم.» فرهاد خالدی نیک در "سینما سینما"، بازی حسن پورشیرازی را یکی از بهترین نقش‌آفرینی‌های تاریخ سینمای ایران دانست و بازی کنترل‌شده حامد بهداد و حضور جذاب و متفاوت لیلا حاتمی و محمد ولی‌زادگان را ستود. فرهاد خالدی نیک در "سینما سینما"، "پیرپسر" را فیلمی بی‌نظیر دانست که مخاطبش را میخکوب می‌کند و گیج و منگ و شگفت‌زده به خارج از سالن سینما می‌فرستد. مرجان فاطمی از "فیلم‌نیوز"، این فیلم را «یکی از شگفتی‌های جشنواره فجر ۱۴۰۳» توصیف کرد. صوفیا نصرالهی، منتقد سینما از
۱۴۰۳» توصیف کرد. صوفیا نصرالهی، منتقد سینما از "هم‌میهن"، این فیلم را جزو بهترین فیلم‌های سینمای ایران دانست و بازی حسن پورشیرازی را مورد تحسین قرار داد. علی ورامینی در "هم‌میهن"، "پیرپسر" را یک دفاع تمام‌قد از سینمای ایران و سینمای روشنفکری ایران دانست که حتی دشمنان کمربسته این سینما هم چاره‌ای جز تحسین کردن آن نداشتند. امیررضا فخری در نقدی با عنوان «چرا "پیرپسر" فیلم بدی است؟» اظهار داشت که مهم‌ترین مشکل نقد فیلم در ایران، ستایش‌های بی‌دلیل و در مواقعی، تخریب یک فیلم، بدون هیچ نقد واقعی است. به گفتهٔ او،
یک فیلم، بدون هیچ نقد واقعی است. به گفتهٔ او، "پیرپسر" از نمادگرایی بیش از حد برای به تصویر کشیدن تضاد بین سنت و مدرنیته استفاده می‌کند، بدون اینکه دلیل آن را توضیح دهد. به عقیده او، همه چیز در این فیلم مصنوعی و احساساتی است و مهم‌ترین نقطه ضعف فیلم، ادعای اقتباس از چند شاهکار ادبیات جهان است که تنها درک ضعیف فیلمساز از آن آثار را آشکار می‌کند. به باور مهین بهزادی در "سلام سینما"، این فیلم، با ضعف‌هایی همراه است، اما جسارت در روایت و عمق شخصیت‌پردازی‌اش باعث شده که به‌عنوان یک ارمغان تازه برای سینمای ایران
شده که به‌عنوان یک ارمغان تازه برای سینمای ایران بدرخشد. جواد طوسی، منتقد سینما موفقیت فیلم را نتیجه تنوع در طراحی لوکیشن‌ها، شخصیت‌پردازی‌های چندوجهی و کشمکش‌های روان‌شناسانه بین شخصیت‌ها دانست. مهین بهزادی در "سلام سینما"، "پیرپسر" را فیلمی با الهام از پیچیدگی‌های جهان داستایفسکی دانست که داستانی از قدرت، نفرت و رنج که ریشه در تاریکی‌های اسطوره‌های ایرانی و بحران‌های امروز جامعه ما دارد را به تصویر می‌کشد. موحد منتقم در "عصر ایران" معتقد است که فیلم با ساختاری اکسپرسیونیستی، شخصیت‌هایی را پیش می‌کشد که
اکسپرسیونیستی، شخصیت‌هایی را پیش می‌کشد که گویی از دل ادبیات کلاسیک روس، فرانسه و تراژدی‌های شکسپیری برآمده‌اند. به باور او براهنی در این اثر، خانواده را نه یک نهاد اجتماعی، بلکه صحنهٔ بازسازی تروما، واپس‌زنی و بازگشت امر سرکوب‌شده فرویدی می‌بیند. بهزاد عشقی، منتقد سینمایی نقش پدر را امتداد اساطیر و تاریخ ایران می‌بیند اما در این فیلم او را «شر مطلق بی‌طبقه» می‌داند. سید قدرت‌الله دهقانیان از "ایرنا" معتقد است این فیلم در تمامی جنبه‌های فنی، از جمله فیلمنامه، فیلمبرداری، تدوین، کارگردانی، بازیگری و طراحی
فیلمبرداری، تدوین، کارگردانی، بازیگری و طراحی صحنه، حرف‌های زیادی برای گفتن دارد و اثباتی بر توانمندی‌های سینمای ایران است. شکرخدا گودرزی، کارگردان و بازیگر سینما، "پیرپسر" را تلاشی جسورانه برای شکستن تابوی «پدر مقدس» و غلام را تجسم هیولای تمامیت‌خواه پدرسالار در جامعه دانست. فرید ناصر در "هم‌میهن"، مورد توجه قرار گرفتن فیلم را به دلیل عمق روان‌شناختی و کاوش‌های جسورانه در مضامین آن دانست. مصطفی فرجی، منتقد سینما در گفت‌وگو ب‍ا "باشگاه خبرنگاران جوان" گفت: «وقتی فیلم را دیدم، واقعاً شگفت‌زده شدم. به خود
«وقتی فیلم را دیدم، واقعاً شگفت‌زده شدم. به خود گفتم این فیلم هالیوودی است یا ایرانی؟ اگر بازیگران ایرانی در آن نقش نداشتند، قطعاً می‌گفتم این یک فیلم درجه یک هالیوودی است.» پروین سلاجقه، نویسنده و استاد دانشگاه، این فیلم را اقتباسی آزاد از رمان "برادران کارامازوف" اثر داستایوفسکی دانست که با ترکیب ژانرهای ملودرام، جنایی و ترسناک، داستانی پیچیده دربارهٔ درام‌های خانوادگی و جنگ قدرت در فضای قبیله‌ای-اجتماعی ایران معاصر را روایت می‌کند. سید رضا منتظری، منتقد سینما در گفت‌وگو با "ایران آنلاین" "پیرپسر" را
سینما در گفت‌وگو با "ایران آنلاین" "پیرپسر" را برای عملکرد بی‌نظیر در فُرم، ساختار و استفاده از روش‌های شناخته شده فیلمنامه‌نویسی در سینمای کلاسیک مورد تحسین قرار داد و ذکر کرد: «سینمای ایران پس از فیلم "پیرپسر" درست همانند ققنوسی که از خاکستر خود بلند می‌شود، دوباره متولد شد و نشان داد که همچنان سرپاست و نفس می‌کشد.» واکنش‌های سیاسی. بلافاصله پس از اکران، موج انتقادی علیه "پیرپسر" از سوی برخی رسانه‌ها و منتقدان محافظه‌کار شکل گرفت. "مشرق‌نیوز" وابسته به سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در
به سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در گزارشی، "پیرپسر" را فیلمی پرمدعا اما خالی از معنا، خسته‌کننده و کشدار توصیف کرد که نشانی از نوآوری ندارد. "مشرق" تماشای فیلم را اتلاف وقت و ادعای اقتباس از داستایفسکی را یک تاکتیک تبلیغاتی دانست. مسعود فراستی در گفت‌وگو با تلویزیون اینترنتی "همشهری" در نقد این فیلم گفت: «این اثر یکی از کثیف‌ترین فیلم فارسی‌هایی است که من در عمرم دیدم؛ این اثر یک لجن‌زار است که متاسفم از قشر روشنفکر که از آن دفاع می‌کند و از طرفی هم متاسفم که سخنگوی دولت هم از آن دفاع کرده
طرفی هم متاسفم که سخنگوی دولت هم از آن دفاع کرده است.» حسین دهباشی، مستندساز و فعال رسانه، توییتی زد و در آن با لحن و موضع‌گیری تندی فیلم را «لجن، آشغال و استفراغ» نامید و به مسئولان فرهنگی به دلیل اینکه اجازه اکران به این فیلم داده‌اند، انتقاد کرد. کاربران فضای مجازی در واکنش به دهباشی او را طرفدار سانسور خواندند و منتقدان نیز از او خواستند تا با موضع‌گیری کارشناسانه، فیلم را نقد کند. حمید رسایی، عضو کمیسیون فرهنگی مجلس نوشت: «مهم‌ترین هدف فیلم، زدن ولایت پدر و مفهوم خانواده است. پرونده فیلم جهت بررسی به
پدر و مفهوم خانواده است. پرونده فیلم جهت بررسی به کمیسیون آورده شده است.» سید امیر سیاح، معاون اقتصادی مرکز ملی فضای مجازی با بازنشر توییتی که داستان فیلم را لو می‌داد، نوشت: «نشر بدهید تا فیلم ضرر کند و این ذهنیت چرک از سینمای نجیب ایران حذف شود.» در مقابل، فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت چهاردهم در حساب کاربری خود در توییتر نوشت: «فیلم "پیرپسر" را دیدم. روایتی جسورانه از زخمی که اگر نبینیمش، درمان نمی‌شود. هنر قرار نیست همیشه دل‌نشین باشد؛ گاهی فقط قرار است ما را وادار به فکر کند. فضای فرهنگی باید مجال
است ما را وادار به فکر کند. فضای فرهنگی باید مجال گفت‌وگو بدهد، نه حذف.» در واکنش به انتقاد تندروها، شورای عالی تهیه‌کنندگان سینمای ایران، انجمن سینماداران ایران و کانون پخش‌کنندگان سینمای ایران در بیانیه‌ای با تیتر «فرهنگ و پیرپسران سیاست»، تأکید کردند که سینما جای تسویه حساب سیاسی نیست و نوشتند که این بی‌مهری‌ها نسبت به یک فیلم، هم باعث دل‌زدگی و یاس سینماگران خواهد شد و هم سرمایه‌ها را از سینما فراری خواهد داد. حسن فتحی، رسول صدر عاملی و حامد بهداد نیز به انتقادها واکنش نشان دادند و از "پیرپسر" دفاع
به انتقادها واکنش نشان دادند و از "پیرپسر" دفاع کردند. مجید رضائیان، استاد ارتباطات، در یادداشتی با عنوان «پیرنگر»، یادآور شد که نقد بدون پذیرش دیگری ممکن نیست. او فیلم را آینه‌ای از واقعیت جامعه دانست و هشدار داد که رد یا توقیف آن، نشانه‌ای از پیری فکری است. فتح‌الله توسلی، نمایندهٔ دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی در بخشی از تشریح سؤال خود از وزیر ارشاد گفت: «متأسفانه بسیاری از فیلم‌ها منجر به بروز طلاق در کشور شده است، همچنین وزیر فرهنگ باید بدانند که فیلمی همچون "پیرپسر" چه بر سر جوانان می‌آورد.»
که فیلمی همچون "پیرپسر" چه بر سر جوانان می‌آورد.» تحلیل‌ها. محمد مهدی بهداروند در وبگاه "الف" نوشت: «فیلم با شجاعت، واقعیت‌های تلخ و دردناک خشونت خانوادگی، مصرف مواد، بی‌اعتمادی و فرسایش عاطفی را بدون پرده‌پوشی به تصویر می‌کشد و این همان نقطه‌ای است که ضرورت اجتماعی این اثر را نشان می‌دهد. در شرایطی که خانواده‌ها در ایران و بسیاری جوامع دیگر، در حال از دست دادن انسجام و روح خود هستند، چنین فیلم‌هایی می‌توانند آینه‌ای باشند برای فهم بهتر واقعیت‌ها، دیالوگ‌گشایی و جراحی دردهای پنهان اجتماع.» جعفر گودرزی،
و جراحی دردهای پنهان اجتماع.» جعفر گودرزی، رئیس انجمن منتقدان سینمای ایران "پیرپسر" را یک تراژدی یونانی در دل خیابان‌های تهران دانست که در آن پسران، قربانی پدر می‌شوند، عشق در سایه خشونت از بین می‌رود، و انتقام، تنها ارثیه‌ای است که باقی می‌ماند. مهران زارعیان معتقد است زبان سینمایی "پیرپسر" وامدار مسیرهای رایج سینمای اجتماعی ایران نیست، و نه به سبک اصغر فرهادی شباهت دارد، نه به سبک سعید روستایی. تهمینه رستمی در "ایران اینترنشنال"، معتقد است که "پیرپسر"، در دل مناسبات خانوادگی، تصویر ساختار آشنایی از سلطه
دل مناسبات خانوادگی، تصویر ساختار آشنایی از سلطه را می‌سازد که پدر، اگرچه پدری نمی‌کند و پیر شده اما همچنان قدرتمند است. او غلام را الگویی کلاسیک از قدرت شر دانست و فیلم را بدون آن که نامی بیاورد، از الگوی سلطه‌ای که در جمهوری اسلامی تکرار شده دانست؛ قدرتی که پاسخ نمی‌دهد، خود را پدر می‌داند، خشونت را ابزار حفظ نظم می‌بیند و وقتی با بحران روبه‌رو می‌شود، یا سکوت می‌کند یا خشمگین‌تر می‌شود. مهدی کریمی تفرشی در گفت‌وگو با "ایونا" چنین گفت: «"پیرپسر" تنها یک فیلم نیست؛ یک پدیده فرهنگی است که با نگاهی
یک فیلم نیست؛ یک پدیده فرهنگی است که با نگاهی هوشمندانه، ریشه‌های پیچیده اجتماعی و روانی انسان را می‌کاود. این فیلم تماشاگر را به سفری درونی می‌برد تا به گذشته و هویت خود نظر کند و از خود بپرسد: «چه چیزهایی من را به آن کسی که امروزم تبدیل کرده است؟» همین قدرت تأمل‌برانگیز است که به "پیرپسر" ماندگاری می‌بخشد؛ نه فقط به خاطر قصه‌ای که تعریف می‌کند، بلکه به دلیل گفت‌وگوهایی که ایجاد می‌کند و تأثیر پایداری که بر ذهن و روح مخاطب می‌گذارد. فارغ از نقدهای مثبت و منفی، این اثر گامی مهم برای طرح پرسش‌های اساسی در
منفی، این اثر گامی مهم برای طرح پرسش‌های اساسی در سینمای ایران است.» دستاوردها. پس از برگزاری نخستین جلسه کمیته انتخاب نماینده ایران برای معرفی به آکادمی اسکار در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۴۰۴، از میان ۸۴ فیلم واجد شرایط، برخی از فیلم‌ها برای بازبینی مجدد انتخاب شدند و نهایتاً ۵ فیلم از جمله "پیرپسر" برای فهرست کوتاه جهت بررسی و انتخاب گزینه نهایی نامزد شدند. هیئت انتخاب نماینده ایران پس از بررسی فیلم‌ها، "" را به عنوان نماینده رسمی سینمای ایران در سال ۲۰۲۶ به آکادمی اسکار معرفی کرد، در صورتی رقابتی جدی بین دو فیلم
اسکار معرفی کرد، در صورتی رقابتی جدی بین دو فیلم "پیرپسر" و "زن و بچه" در میان طرفداران این دو فیلم ایجاد شده بود اما در نهایت هیچ‌کدام گزینه نهایی نشدند.
هان جی اون (؛ زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۹۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او فعالیت بازیگری خود را در سال ۲۰۱۰ و با بازی در فیلم "روح" آغاز کرد. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی از جمله "واقعی" (۲۰۱۷)، "رمپانت" (۲۰۱۸)، "شاهزاده صد روزه من" (۲۰۱۸)، "ملودرام باش" (۲۰۱۹) و "دلباخته در شهر" (۲۰۲۰) و گروه مطالعه (۲۰۲۴) شناخته می‌شود. اوایل زندگی. هان جی اون زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۹۰ است و از دانشگاه زنان دونگ‌دوک از دپارتمان پخش و سرگرمی فارغ‌التحصیل شده‌است. حرفه. او فعالیت بازیگری خود را در سال ۲۰۱۰ با
حرفه. او فعالیت بازیگری خود را در سال ۲۰۱۰ با فیلم "روح"، در کنار هان یه-ری آغاز کرد. در سال ۲۰۱۶، او نقش اصلی در مجموعهٔ اینترنتی با موضوع زیبایی، با نام "مقدمه‌ای بر زیبایی" ایفا کرد که در ناور تی‌وی پخش شد. در سال ۲۰۱۸، هان جی اون به عنوان نقش مکمل در فیلم‌های "رمپانت" و "قفل در" و در مجموعه‌های تلویزیونی "دوازده شب" و "شاهزاده صد روزه من" ظاهر شد. در سال ۲۰۱۹، او اولین نقش اصلی خود را در درام شبکهٔ جی‌تی‌بی‌سی، "ملودرام باش" انجام داد که نقش یک مادر مجرد را در اوایل دههٔ سی سالگی به تصویر کشید. در همان
را در اوایل دههٔ سی سالگی به تصویر کشید. در همان سال، او با دی‌جی رادیو، جونگ سونگ گیو، برای ساندی میوزیک دراما همکاری کرد که در «گود مورنینگ اف‌ام» به روی آنتن رفت. در سال ۲۰۲۰، او در درام شبکهٔ ام‌بی‌سی، "کارآموز تازه‌کار"، نقش لی ته ری را ایفا کرد. در نوامبر، او برای اولین بار در وریتی شوی "رانینگ من" حضور پیدا کرد. او همچنین درمجموعهٔ کمدی رمانتیک کاکائوتی‌وی، به نام "دلباخته در شهر" حضور پیدا کرد. در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۱، گزارش شد که هان جی اون با سکرت ئی‌ان‌تی قرارداد امضا کرده‌است. در سال ۲۰۲۱، او نقش
قرارداد امضا کرده‌است. در سال ۲۰۲۱، او نقش کوتاهی در مجموعهٔ اینترنتی "رستوران جادوگر" ایفا کرد. همچنین در درام معمایی "بد و دیوانه" در نقش هی گیوم، یک کارآگاه از تیم تحقیقاتی جنایی در کنار لی دونگ ووک بازی می‌کند.
برد پیت بازیگر و تهیه‌کننده فیلم آمریکایی است که جوایز و نامزدی‌های بسیاری از جمله دو جایزه اسکار، یک جایزه امی پرایم‌تایم، دو جایزه گلدن گلوب و دو جایزه فیلم آکادمی بریتانیا دریافت کرده‌است. در سال ۱۹۹۴، پیت در نقش خون‌آشام لوئیس دو پونت دولاک در فیلم ترسناک مصاحبه با خون‌آشام بازی کرد که برای او جایزه سینمایی ام‌تی‌وی برای مطلوب‌ترین مرد و جایزه سینمایی ام‌تی‌وی برای بهترین بازیگر در یک فیلم را به ارمغان آورد. سال بعد، پیت در فیلم علمی تخیلی ساخته تری گیلیام، به نام ۱۲ میمون ایفای نقش کرد؛ که برای آن
گیلیام، به نام ۱۲ میمون ایفای نقش کرد؛ که برای آن برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد فیلم سینمایی شد و اولین نامزدی اسکار خود را برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد به‌دست‌آورد. در سال ۲۰۰۸، پیت در فیلم درام-رمانتیک-فانتزی مورد عجیب بنجامین باتن بازی کرد. او برای بازی در این فیلم، نامزد دریافت اولین جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اصلی مرد، اولین جایزه بفتا برای بهترین بازیگر نقش اول مرد، جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد فیلم درام و جایزه انجمن بازیگران سینما برای بازی برجسته در نقش اصلی فیلم
بازیگران سینما برای بازی برجسته در نقش اصلی فیلم شد. در سال ۲۰۱۱، پیت فیلم درام-ورزشی-زندگی‌نامه‌ای مانیبال را تهیه و در آن بازی کرد. او نامزد جوایز متعددی به‌عنوان بازیگر و تهیه‌کننده از جمله، اسکار بهترین بازیگر مرد، جایزه بفتا برای بهترین بازیگر نقش اول مرد، جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد فیلم درام و جایزه انجمن بازیگران سینما برای ایفای نقش اصلی برجسته در این فیلم شد. در سال ۲۰۱۳، پیت درام تاریخی زندگینامه‌ای ۱۲ سال بردگی را تولید و در آن ایفای نقش کرد. او نقش ساموئل باس، یک برده‌دار کانادایی
نقش کرد. او نقش ساموئل باس، یک برده‌دار کانادایی را به تصویر کشید که مخالفت خود را با برده‌داری ابراز می‌کند. برای ایفای نقش در این فیلم، پیت برنده جایزه انجمن بازیگران فیلم برای گروه بازیگران برجسته در یک فیلم سینمایی شد. در سال ۲۰۱۹، پیت در فیلم کمدی-درام روزی روزگاری در هالیوود به کارگردانی کوئنتین تارانتینو بازی کرد. او برای بازی در این فیلم، برنده جایزه اسکار برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، جایزه بین‌المللی اکتا برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد فیلم
گلدن گلوب برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد فیلم سینمایی و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای گروه بازیگران برجسته در یک فیلم سینمایی شد.
باشگاه فوتبال الاتحاد کلبا یک باشگاه فوتبال در شارجه امارات متحده عربی است که در لیگ برتر امارات حضور دارد. تاریخچه. الاتحاد کلبا در سال ۱۹۷۲ تأسیس شد، زمانی که دو باشگاه "(الشباب)" و "(" "الروبا) با (الریاضیه)" ادغام شدند و الاتحاد کلبا را ایجاد کردند.
خانوادهٔ ۶ حمل‌کنندهٔ محلول، عضو ۲۰ () که با نام اختصاری SLC6A20 شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"SLC6A20"» بر روی کروموزوم ۳ کُدگذاری می‌شود. اهمیت بالینی. جهش در ژن «"SLC6A20"» با بروز بیماری ژنتیکی ایمینوگلیسینوریا در ارتباط است. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌است که SLC6A20، یکی از ۶ ژنی است که احتمال بروز نارسایی تنفسی در بیماران مبتلا به کووید ۱۹ را افزایش می‌دهند.
لشکر امنیت به یگان‌هایی در سطح لشکر در نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم گفته می‌شد که مسئولیت امور امنیتی در پشت خطوط مقدم در مناطق عملیاتی را بر عهده داشتند. وظایف. فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان ماه مارس سال ۱۹۴۱ با صدور سندی تحت عنوان "دستورالعمل آموزش لشکرهای امنیت" به شرح وظایف این لشکرها در شوروی پرداخت. این وظایف شامل حفاظت از مراکز تدارکاتی و مسیر ترابری، تامین فرودگاه‌ها و انبارهای تدارکاتی، مراقبت و انتقال اسرای جنگی و نظم‌بخشی به آمد و شد خودروها بود. برخی یگان‌های این لشکرها همچنین از شهرها و
بود. برخی یگان‌های این لشکرها همچنین از شهرها و روستاهای خاصی محافظت‌ می‌کردند. توان و سازمان. در مجموع ۹ لشکر امنیت به نیروهای آلمانی حاضر در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم تعلق گرفته بود. هر گروه ارتش سه لشکر امنیت در اختیار داشت. لشکرهای امنیت در نواحی پشت خطوط مقدم گروه ارتش‌ها مستقر می‌شدند. این لشکرها بسیار کوچک‌تر از لشکرهای پیاده‌نظام ورماخت که معمولا ۱۵ تا ۱۸ هزار نفر داشتند، بودند. درحالیکه که لشکرهای پیاده‌نظام هر یک شامل ۳ هنگ می‌شدند، لشکرهای امنیت تنها ۲ هنگ داشتند. کمبود نیروی انسانی در اثر تلفات
۲ هنگ داشتند. کمبود نیروی انسانی در اثر تلفات وارد آمده در کنار گستردگی اراضی تحت نظارت هر لشکر سبب می‌شد مسئولیت مستقیم اداره امور روزانه اجتماعی، سیاسی و اقتصادی همچون حفظ نظم عمومی، جمع‌آوری محصولات زراعی و نظم‌بخشی به ترافیک به افراد غیر نظامی محلی سپرده شود که عموما کیفیت عملکرد پایینی نشان می‌دادند. لشکرهای امنیت جهت اجرای وظایف خود از سایر یگان‌ها درخواست پشتیبانی می‌نمودند. یگان توپخانه و مهندسی و یک یگان پلیس نظامی در اختیار هر لشکر بود. کمک‌های زیادی نیز نیروهای پلیس دریافت می‌شد. فرماندهی. افسر
نیز نیروهای پلیس دریافت می‌شد. فرماندهی. افسر عملیات (Ia) در لشکر امنیت مسئول امور عمومی امنیتی و عملیات‌های ویژه ضد مارتیزانی بود. افسر تدارکات (Ib) این لشکرها گزارش‌های ارائه شده توسط زیر بخش‌های مختلف لشکر شامل دادگاه لشکر، پلیس نظامی و دفاتر ترابری، تدارکاتی و اداری را جمع‌آوری می‌نمود. افسر اطلاعات (Ic) به مسائل مربوط به حالات مردم حوزه استحفاظیه لشکر، تبلیغات و امور اوقات فراقت و رفاه معنوی نیروها می‌پرداخت. مدیر امور اداری موظف به رسیدگی به امور اقتصادی لشکر و استخدام افراد جهت انجام فعالیت‌هایی چون
لشکر و استخدام افراد جهت انجام فعالیت‌هایی چون نظارت بر کشاورزی و مسائل روزمره بود.