payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماده ۲۳۱ معاهده ورسای () معروف به بند گناه جنگ مقاله آغازین بخش غرامت پیمان ورسای بود که به جنگ جهانی اول بین امپراتوری آلمان و نیروهای متفقین جنگ جهانی اول پایان داد. در این مقاله از کلمه «گناه» استفاده نشده بود، اما به عنوان مبنایی قانونی برای وادار کردن آلمان به پرداخت غرامت برای جنگ بود. این بند آلمان را وادار می‌کرد تا مسئولیت کامل به راه انداختن جنگ جهانی اول را به عهده بگیرد. به این ترتیب، آلمان مسئول تمام زیان‌های مادی بود، و نخست‌وزیر فرانسه، ژرژ کلمانسو، به ویژه بر تحمیل پرداخت غرامت‌های سنگین
کلمانسو، به ویژه بر تحمیل پرداخت غرامت‌های سنگین اصرار ورزید. کلمانسو و فرانسوی‌ها با اینکه می‌دانستند آلمان به احتمال قوی توان پرداخت این بدهی بسیار سنگین را ندارد، اما به شدت نگران تجدید قوای سریع آلمان و یک جنگ جدید علیه فرانسه بودند. از این رو، فرانسوی‌ها به دنبال آن بودند که با استفاده از روش معاهده پس از جنگ، تلاش‌های آلمان را برای کسب دوباره برتری اقتصادی و تقویت توان تسلیحاتی این کشور را محدود کنند. قرار شد که ارتش آلمان به ۱۰۰۰۰۰ نفر محدود و سربازگیری نیز ممنوع اعلام شود. این معاهده نیروی دریایی
نیز ممنوع اعلام شود. این معاهده نیروی دریایی را به کشتی‌های زیر ۱۰۰۰۰ تن محدود و دستیابی و یا نگهداری از ناوگان زیردریایی را ممنوع می‌کرد. علاوه بر این، آلمان اجازه نگهداری نیروی هوایی را نداشت. این کشور همچنین ملزم به اجرای دادرسی جنایات جنگی علیه قیصر آلمان و سایر رهبران کشور به جرم آغاز جنگ تهاجمی بود. محاکمه لایپزیگ، بدون قیصر یا دیگر رهبران عالی‌رتبه ملی در جایگاه متهم، عمدتاً به تبرئه متهمان انجامید و حتی در آلمان نیز از نظر همگان محاکمه‌ای ساختگی تلقی شد. دولت دموکراتیک و نوبنیاد آلمان، معاهده ورسای
شد. دولت دموکراتیک و نوبنیاد آلمان، معاهده ورسای را یک «صلح تحمیلی» می‌دانست. هرچند فرانسه که به لحاظ مالی بیش از دیگر کشورهای گروه «چهار قدرت بزرگ» آسیب دیده بود و بر شرایط دشوار در معاهده اصرار می‌ورزید، اما در نهایت، آن پیمان صلح نتوانست به حل و فصل مناقشات بین‌المللی که آغازگر جنگ جهانی اول بود کمک کند. بر عکس، آن پیمان حتی موجب جلوگیری از همکاری میان کشورهای اروپایی شد و مسائل اساسی را که در درجه اول باعث و بانی جنگ شده بودند پیچیده‌تر کرد. معاهده‌های صلح هر یک از کشورهای شکست خورده- آلمان، اتریش،
صلح هر یک از کشورهای شکست خورده- آلمان، اتریش، مجارستان و بلغارستان- از نظر مردمشان مجازاتی ناعادلانه جلوه می‌نمود. دولت‌های این کشورها- چه دموکراتیک مثل آلمان یا اتریش، چه خودکامه مثل مجارستان و بلغارستان (به صورت ادواری)- سریعاً به نقض شرایط نظامی و مالی این پیمان‌ها روی آوردند. تلاش برای تجدید نظر یا مخالفت با شرایط سنگین معاهده صلح، به عنصر کلیدی در سیاست‌های خارجی هر یک از این کشورها و به عامل بی‌ثباتی در سیاست بین‌المللی تبدیل شد. «بند گناه جنگ»، در معاهده، پرداخت ضروری غرامت‌های آن، و محدودیت‌های
معاهده، پرداخت ضروری غرامت‌های آن، و محدودیت‌های اعمال شده بر نیروهای نظامی آلمان از نظر بسیاری از آلمانی‌ها سنگین و شاق بود. بازبینی در معاهده ورسای یکی از عواملی بود که نزد اغلب رأی دهندگان در اوایل دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ به احزاب راست‌گرای افراطی در آلمان، از جمله حزب نازی هیتلر، اعتباری ویژه بخشید.
میلی وانیلی گروه موسیقی آلمانی-فرانسوی بود. دوران موفقیت. میلی وانیلی در سال ۱۹۸۸ با تک ترانه‌های «تو می دانی این حقیقت دارد» و «شماره من را فراموش نکن» به شهرت زیادی دست یافت و میلیون‌ها نسخه از این ترانه‌ها به فروش رسید. آنها در ۱۹۹۰ جایزه گرمی بهترین هنرمند جدید را از آن خود کردند و در مدتی کوتاه این گروه به موفقیت‌های زیادی رسید. رسوایی گروه. این گروه در اوج شهرت بود اما اوضاع به همین خوبی ادامه نیافت، اواخر سال ۱۹۹۰ فرانک فاریان تحت فشار خواننده‌های واقعی این گروه ناچار شد اعتراف کند موروان و پیلاتوس
این گروه ناچار شد اعتراف کند موروان و پیلاتوس خواننده‌های اصلی این ترانه‌ها نیستند و در کنسرت‌ها لب می‌زنند. به دنبال این رسوایی، اعضاء میلی وانیلی درگیر پرونده ای حقوقی شدند و جایزه گرمی نیز از آنها پس گرفته شد. پیلاتوس در ۱۹۹۸ بر اثر مصرف بیش از حد مواد مخدر در ۳۲ سالگی درگذشت. موروان مدتی در رادیو مجری موسیقی پاپ بود، اما هیچ وقت موفق نشد خود را از این رسوایی رها کند. ایده این فریب کاری و تقلب همیشه جالب بوده‌است و در این مورد شما با آدم‌هایی طرف هستید که بزرگترین کلاهبرداری ممکن را انجام دادند آن‌ها ۳۰
بزرگترین کلاهبرداری ممکن را انجام دادند آن‌ها ۳۰ میلیون تک ترانه فروختند و ۱۱ میلیون آلبوم و بعد به بزرگترین منشأ خنده در دنیای سرگرمی تبدیل شدند.
روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان بخش مهم و تأثیرگذاری از تاریخ خاور نزدیک باستان است. بین ۲۳۰۰ و ۲۰۰۰ قبل از میلاد در دوره سلسله‌های اکدی، گوتیان و اور سوم در بین‌النهرین، وقایع مهمی فراتر از توروس و کوه‌های زاگرس رخ داد. مردمانی که از مناطق دور آمده بودند وارد آسیای صغیر شدند و تمدنی جدید در قلب آناتولی تأسیس کردند که بعداً به عنوان پادشاهی هیتی شناخته شد و تقریباً در «همان زمان» نیز، در ارمنستان و ایران هم افرادی در میان «قبایل هوری و کاسی» حاکم شدند. چهارصد سال بعد «هیتی‌ها» به بابل یورش بردند، و
چهارصد سال بعد «هیتی‌ها» به بابل یورش بردند، و «کاسی‌ها» (یا همان کاسیان) نیز، از سوی دیگری رفته و پادشاهی بزرگی را که توسط حمورابی ساخته شده بود سرنگون کردند؛ و «هوری‌ها» هم تحت رهبری رهبران «میتانی» خود، قسمت‌های نیمه شمالی بین‌النهرین را به کنترل کامل خود درآوردند. بعضی از پژوهشگران همچون ارنست هرتسفلد، کاسپی‌ها را نیز همراه با کاسیان، و همچنین دارای یک ریشه می‌دانند. «هیتی‌ها، میتانی‌ها و طبقه حاکم کاسی‌ها» به یک گروه قومی زبانی بسیار بزرگ به نام «هند و اروپایی» تعلق داشتند و مهاجرت آنها جزئی از
«هند و اروپایی» تعلق داشتند و مهاجرت آنها جزئی از جنبش‌های قومی گسترده‌تری بود که اروپا و هند و همچنین آسیای غربی را تحت تأثیر قرار داد. در تمامی این مناطق، ورود این مردمان پیامدهای متعدد، عمیق و ماندگاری به همراه داشت که مهمترین آنها، ظهور در بین‌النهرین و جناح‌های شمالی و غربی آن، و ظهور ملت‌های جوان و همسایه شدن و رقابت آنها با مصر در سیاست و حکمرانی منطقه خاور نزدیک بود. از ۱۶۰۰ قبل از میلاد مسائل سیاسی در «مشرق زمین»، در مقیاس واقعی بین‌المللی، مطرح می‌شوند و دیگر نمی‌توان با عراق به گونه ای برخورد
می‌شوند و دیگر نمی‌توان با عراق به گونه ای برخورد کرد که گویی منزوی است ویا تقریباً منزوی از بقیه جهان قرار داشته‌است. تاریخ بین‌النهرین باید با پیش‌زمینه‌ای گسترده‌تر ترسیم شود، از جمله مصر و آناتولی، ایران و با مادها و پارس‌ها، و سرانجام اروپا و با فاتحان یونانی و مقدونی که به این سرزمین‌ها تاختند و کنترل آن را برای مدتها در دست گرفتند. روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان مابین هیتی، هوری، سوریه و مصر از قرن بیستم تا شانزدهم قبل از میلاد به‌طور گسترده و فعالانه و در شکل‌های مختلف وجود داشته‌است؛ و در
و فعالانه و در شکل‌های مختلف وجود داشته‌است؛ و در این بین، هند و اروپایی‌هایی نقش به سزایی در روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان داشته‌اند. «باشگاه قدرت‌های بزرگ» امپراتوری‌های اواخر هزاره دوم پیش از میلاد را توصیف می‌کند، که عبارت بودند از هاتی، مصر، کاسیت بابل، میتانی و آشور و مردمان و اقوام این تمدن‌ها که برخی با دیگری نزدیک بودند و برخی شان از دو فرهنگ متفاوت می‌بودند. اما حاکمان این قدرت‌ها یکدیگر را برابر می‌دانستند و این در روابط دیپلماتیک آنها مشهود است که با یکدیگر به عنوان «برادر» رفتار
مشهود است که با یکدیگر به عنوان «برادر» رفتار می‌کردند. زمانی هم که درگیری‌هایی بین این امپراتوری‌ها اتفاق افتاد، به ندرت بقای هر یک از اشراف را تهدید می‌کرد. ازدواج‌های سلطنتی. از جمله نمودهای روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان را می‌توان در ازدواج سلطنتی مابین تمدن‌های خاور نزدیک باستان دید. بعنوان نمونه، تادو هپا دختر توشرات‌تا پادشاه میتانی، با هدف بستن پیمان همبستگی میان دو کشور توسط پدرش و دیگران مردان قوم به همسری آمنحوتپ سوم داده شد. پیشتر از آن نیز عمهٔ تادو هپا، یعنی گیلوا هپا (خواهر توشراتا)
نیز عمهٔ تادو هپا، یعنی گیلوا هپا (خواهر توشراتا) با فرعون آمنهوتپ سوم ازدواج کرده بود، تادو هپا هم حدود دو دههٔ بعد از «گیلوا هپا»، با آمنهوتپ سوم ازدواج کرد.
ویدا موحدی (زادهٔ ۱۳۶۴) فعال حقوق بشر، معترض و فعال حقوق زنان اهل ایران است که آغازگر جنبش دختران خیابان انقلاب به‌شمار می‌رود. او در ۶ دی ۱۳۹۶ در خیابان انقلاب اسلامی، تهران روسری سفید خود را به‌صورت نمادین و برای اعتراض به حجاب اجباری در ایران برداشت و تصویر وی به‌عنوان «اولین دختر خیابان انقلاب» منتشر شد. دختران خیابان انقلاب. اعتراض اول. در ۶ دی ۱۳۹۶، ویدا موحد از جعبه برق بالا و روسری خود را برای اعتراض به حجاب اجباری برداشت. او بلافاصله بازداشت شد و کمی بعد آزاد شد. به‌گفتهٔ پیام درفشان، وکیل موحد در
بعد آزاد شد. به‌گفتهٔ پیام درفشان، وکیل موحد در گفتگو با انصاف‌نیوز، او به جناح سیاسی خاصی تعلق نداشته و انگیزه‌اش برای انجام اینکار اعتقاد شخصی‌اش، در اعتراض به حجاب اجباری بوده است. اعتراض دوم. در ۷ آبان ۱۳۹۷، موحد با در دست گرفتن تعدادی بادکنک، به‌نشانه اعتراض بالای گنبد فیروزه‌ای میدان انقلاب رفت؛ که پس از آن بازداشت و به یک سال حبس محکوم شد. گفته می‌شود حرکت موحد آغازگر پویش دختران خیابان انقلاب بوده‌ است؛ و پس از او افراد زیادی دست به اعتراض زدند. بازداشت. موحد در ۷ آبان ۱۳۹۷ به اتهام «تشویق مردم به
موحد در ۷ آبان ۱۳۹۷ به اتهام «تشویق مردم به فساد و فحشا از طریق کشف حجاب» به یک سال حبس محکوم شد. با اعلام وکیل موحد، او در ۷ خرداد ۱۳۹۸ از زندان شهر ری آزاد شد.
اصطلاح ایزومورفیسم یا یکریختی در لغت متشکل از دو لغت یونانی: isos به معنای «یکسان» یا «برابر» و morphe به معنای «ریخت»، «شکل» یا «حالت» است. در روانشناسی گشتالت، ایزومورفیسم نظریه‌ای است که بیان می‌کند که به دلیل کیفیت‌های گشتالتِ مرتبط، ادراک و بازنمایی فیزیولوژیکیِ زیربنایی مشابه هستند. ایزومورفیسم به تطابق بین یک آرایهٔ محرک و حالت مغزی ایجاد شده توسط آن محرک اشاره دارد و بر این ایده استوار است که فرآیندهای مغز عینی، زیربنا و مرتبط با تجربیات پدیدارشناختی خاص هستند و از نظر عملکردی، شکل و ساختاری مشابه
خاص هستند و از نظر عملکردی، شکل و ساختاری مشابه آن تجربیات ذهنی دارند. ایزومورفیسم را می‌توان به عنوان شباهت در الگوی گشتالتی یک محرک و فعالیت در مغز در هنگام درکِ محرک، توصیف کرد. به طور کلی‌تر، این مفهوم بیان دیدگاه ماتریالیستی است که ویژگی‌های ذهن و آگاهی، نتیجهٔ مستقیم برهمکنش‌های الکتروشیمیایی در مغز فیزیکی است. یک مثال رایج از ایزومورفیسم، پدیدهٔ فی (phi) است که در آن ردیفی از نورها که به ترتیب چشمک می‌زنند، توهم حرکت را ایجاد می کنند. استدلال می شود که حالت مغز ایجاد شده توسط این محرک با حالت مغز
که حالت مغز ایجاد شده توسط این محرک با حالت مغز ایجاد شده توسط یک تکهٔ نور که از یک مکان به مکان دیگر حرکت می‌کند مطابقت دارد. محرک به عنوان حرکت، درک می شود زیرا ادراک ذهنی ساختار فضایی با میدان های الکتریکی در مغز که الگوی فضایی آن ساختار فضایی در جهان درک شده را منعکس می‌کند، در ارتباط است.
در تحقیقات انرژی گداخت هسته ای ، ماده (یا مواد) رو به پلاسما ( به انگلیسی: PFM)، هر ماده‌ای است که برای ساخت اجزای رو به پلاسما (PFC) از آن استفاده شود. اجزای رو به پلاسما اجزایی هستند که در معرض پلاسمایی قرار دارند که در آن همجوشی هسته ای رخ می‌دهد، از جمله این مواد می‌توان به ویژه به موادی که برای پوشش دیواره اول یا ناحیه انحرافی در کشتی راکتور مورد استفاده قرار می‌گیرند، اشاره کرد. حالات چهارم ماده میباشد . در طراحی راکتورهای هم‌جوشی باید دقت شود که مواد رو به پلاسما باید از مراحل کلی تولید انرژی
مواد رو به پلاسما باید از مراحل کلی تولید انرژی پشتیبانی کنند، این مراحل عبارتند از: علاوه بر این، مواد رو به پلاسما باید در طول عمر یک کشتی راکتور همجوشی با تحمل شرایط محیطی سخت به فعالیت خود ادامه دهند از جمله این شرایط محیطی سخت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: در حال حاضر، تحقیقات بر بهبود کارایی و قابلیت اطمینان در تولید و جذب گرما و افزایش سرعت انتقال در راکتورهای هم‌جوشی متمرکز است. تولید الکتریسیته از گرما فراتر از محدوده تحقیقات فعلی است و دلیل آن چرخه‌های انتقال حرارت کارآمد موجود فعلی می‌باشد، از
انتقال حرارت کارآمد موجود فعلی می‌باشد، از جمله این چرخه‌ها می‌توان به گرم کردن آب برای به کار انداختن توربین‌های بخار که ژنراتورهای الکتریکی را به حرکت درمی‌آورند، اشاره کرد. سوخت و انرژی طرح‌های کنونی راکتور توسط واکنش‌های همجوشی دوتریوم-تریتیوم (D-T) تأمین می‌شوند، این واکنش‌ها نوترون‌های پرانرژی تولید می‌کنند که می‌توانند به دیواره اول آسیب برسانند، هر چند، نوترون‌های پرانرژی (۱۴٫۱ مگاولت) برای عملیات تولید پتوی پرورشی و تریتیوم مورد نیاز است. تریتیوم به دلیل نیمه عمر کوتاهش یک ایزوتوپ طبیعی فراوان
به دلیل نیمه عمر کوتاهش یک ایزوتوپ طبیعی فراوان نیست، بنابراین برای یک راکتور همجوشی D-T باید با واکنش هسته ای ایزوتوپ‌های لیتیوم (Li)، بور (B) یا بریلیم (Be) با نوترون‌های پرانرژی که در دیواره اول برخورد می‌کنند، تولید شود. الزامات. اکثر محفظه‌های مغناطیسی دستگاه‌های همجوشی (MCFD) در طراحی فنی خود چند جزء کلیدی دارند، از جمله: پلاسمای همجوشی هسته نباید با دیواره اول تماس داشته باشد. ITER و بسیاری دیگر از آزمایش‌های همجوشی فعلی و برنامه‌ریزی شده، به‌ویژه آزمایش‌های طرح‌های توکامک و ستاره‌ساز، از میدان‌های
طرح‌های توکامک و ستاره‌ساز، از میدان‌های مغناطیسی شدید در تلاش برای دستیابی به این هدف استفاده می‌کنند، هرچند مشکلات ناپایداری پلاسما همچنان باقی است. حتی با وجود کردن پایدار کردن پلاسمای حصور شده، اولین ماده دیواره در معرض شار نوترونی قرار می‌گیرد که بیشتر از هر رآکتور هسته‌ای فعلی است. این پدیده منجر به دو مشکل اساسی در انتخاب ماده می‌شود: همچنین مواد پوشاننده باید: برخی از اجزای رو به پلاسمای مهم به‌ویژه دیورتور، معمولاً با موادی متفاوت از موادی که برای بیشتر ناحیه دیوار اول استفاده می‌شود محافظت
برای بیشتر ناحیه دیوار اول استفاده می‌شود محافظت می‌شوند. مواد پیشنهادی. موادی که در حال حاضر مورد استفاده قرار گرفته‌اند یا در حال بررسی قرار دارند عبارتند از: کاشی‌های چند لایه ساخته شده از چند مورد از این مواد (مواد بالا) نیز مورد بررسی قرار گرفته و مورد استفاده قرار می‌گیرند، به عنوان مثال: گرافیت به عنوان ماده سازنده دیوار اول Joint European Tours(JET) در راه اندازی آن (۱۹۸۳)، در Tokamak à configuration varaible (1992) و در آزمایش ملی کروی Torus (NSTX، اولین پلاسما ۱۹۹۹) مورد استفاده قرار گرفته است.
اولین پلاسما ۱۹۹۹) مورد استفاده قرار گرفته است. بریلیم در سال ۲۰۰۹ در تعویض پوشش JET به منظور کاربری داشتن آن در کاربرد پیشنهادی مطرح شده در ITER مورد استفاده قرار گرفت. تنگستن برای دیوراتور در JET استفاده گردید و برای دیوراتور ITER استفاده خواهد شد. همچنین از این ماده به عنوان سازنده دیواره اول در ASDEX Upgrade استفاده می‌شود. کاشی‌های گرافیتی که روی آنها تنگستن پاشیده شده بود برای ارتقاء دیوراتور ASDEX استفاده شد. مولیبدن به عنوان ماده سازنده دیواره اول در Alcator C-Mod (1991) مورد استفاده قرار گرفته
در Alcator C-Mod (1991) مورد استفاده قرار گرفته است. لیتیوم مایع (LL) برای پوشش روی PFC راکتور تست همجوشی توکامک در آزمایش لیتیوم توکامک (TFTR، ۱۹۹۶) مورد استفاده قرار گرفت. ملاحظات. توسعه مواد رو به پلاسمای مناسب و رضایت بخش یکی از مشکلات کلیدی است که همچنان رفع نشده است و باید به وسیله برنامه‌های کنونی رفع گردد. معیار عملکرد مواد رو به پلاسما به شرح زیر است: تأسیسات بین‌المللی تابش مواد همجوشی (IFMIF) به صورت ویژه به این موضوع می‌پردازد. مواد توسعه یافته که در توسعه آنها از IFMIF بهره برده شده است در
که در توسعه آنها از IFMIF بهره برده شده است در DEMO استفاده می‌شوند. DEMO جانشین پیشنهادی ITER می‌باشد. پیر ژیل دو ژن ، برنده جایزه نوبل فیزیک فرانسوی، دربارهٔ همجوشی هسته‌ای می‌گوید: ما می‌گوییم که خورشید را درون یک جعبه قرار خواهیم داد. این ایده زیباست. مشکل اینجاست که ما نمی‌دانیم جعبه را چگونه بسازیم. پیشرفت‌های اخیر. مواد رو به پلاسما جامد مستعد آسیب تحت حرارت زیاد و شار نوترون بالا هستند. اگر این مواد جامد آسیب ببینند، می‌توانند پلاسما را آلوده کرده و پایداری حالت محصور پلاسما را کاهش دهند. علاوه بر
پایداری حالت محصور پلاسما را کاهش دهند. علاوه بر این، تشعشعات می‌توانند از طریق عیوب موجود در مواد جامد نشت کنند و اجزای بیرونی ظرف را آلوده کنند. مواد روبه پلاسما فلزی که به صورت مایع هستند و پلاسما را محصور می‌کنند برای رفع چالش‌های موجود در PFC پیشنهاد شده‌اند. به طور خاص، لیتیوم مایع (LL) به صورت ماده‌ای معرفی شده است که دارای خواص مختلفی است که برای عملکرد راکتور همجوشی جذاب هستند. لیتیوم. لیتیوم (Li) یک فلز قلیایی با عدد اتمی کوچک است. لیتیوم دارای انرژی یونیزاسیون اول پایین حدود ۵٫۴ الکترون‌ولت است
یونیزاسیون اول پایین حدود ۵٫۴ الکترون‌ولت است و از نظر شیمیایی فعال و با گونه‌های یونی موجود در پلاسمای هسته‌های راکتور همجوشی بسیار واکنش‌پذیر است. به طور خاص، لیتیوم به آسانی ترکیبات لیتیوم پایدار را با ایزوتوپ‌های هیدروژن، اکسیژن، کربن و سایر ناخالصی‌های موجود در پلاسمای DT تشکیل می‌دهد. واکنش همجوشی DT باعث تولید ذرات باردار و خنثی در پلاسما می‌شود. ذرات باردار به صورت مغناطیسی در پلاسما محصور می‌شوند. ذرات خنثی به صورت مغناطیسی محصور نمی‌شوند و به سمت مرز بین پلاسمای داغ‌تر و PFC سردتر حرکت می‌کنند.
مرز بین پلاسمای داغ‌تر و PFC سردتر حرکت می‌کنند. با رسیدن به دیواره اول، هم ذرات خنثی و هم ذرات باردار که از پلاسما رها شده‌اند به ذرات خنثی سرد گازی‌شکل تبدیل می‌شوند. لبه بیرونی گاز سرد خنثی با پلاسمای داغتر «بازیافت» یا مخلوط می‌شود. این باور وجود دارد که گرادیان دمای موجود بین گاز سرد خنثی و پلاسمای داغ علت اصلی انتقال غیرعادی الکترون و یون به خارج از محصور پلاسمای مغناطیسی است. با کاهش بازیافت، گرادیان دما کاهش می‌یابد و پایداری محصوریت پلاسما افزایش می‌یابد. با شرایط بهتر برای همجوشی در پلاسما،
می‌یابد. با شرایط بهتر برای همجوشی در پلاسما، عملکرد راکتور بهبود می‌یابد. علت اولین بهره‌وری از لیتیوم در دهه ۱۹۹۰ نیاز به یک PFC با بازیافت کم بود. در سال ۱۹۹۶، حدود ۰٫۰۲ گرم پوشش لیتیوم به TFTR, PFC اضافه شد که نتیجه آن دو برابر شدن توان خروجی همجوشی و بهبود گیر افتادن پلاسمای همجوشی بود. در دیوار اول، لیتیوم با ذرات خنثی واکنش داد تا ترکیبات لیتیومی پایدار تولید کند که نتیجه در گاز خنثی سرد با بازیافت پایین داشت. علاوه بر این، آلودگی لیتیوم در پلاسما بسیار کمتر از ۱٪ نشان می‌داد. از سال ۱۹۹۶، این نتایج
کمتر از ۱٪ نشان می‌داد. از سال ۱۹۹۶، این نتایج توسط تعداد زیادی از دستگاه‌های حصر مغناطیسی همجوشی (MCFD) که از لیتیوم در PFC آنها نیز استفاده شده است، مورد تأیید قرار گرفته‌اند، برای مثال: تولید انرژی اولیه در طرح‌های راکتورهای همجوشی از طریق جذب نوترون‌های پرانرژی است. نتایج حاصل از این MCFD مزایای مازاد پوشش‌های لیتیوم مایع را برای تولید انرژی قابل اعتماد نشان می‌دهد، از جمله: لیتیوم مایع. پیشرفت‌های جدیدتر در زمینه لیتیوم مایع هم‌اکنون در دست آزمایش هستند، به عنوان مثال:
چگا سفلی یا تل باستانی چگا سفلی از آثار ملی ایران است که در دشت زهره در جنوب شرقی خوزستان و به فاصله اندکی از خلیج‌فارس قرار دارد. این محوطه باستانی در دهه ۱۹۷۰ میلادی توسط هیاتی به سرپرستی «هانس نیسن» از مؤسسهٔ شرق‌شناسی دانشگاه شیکاگو شناسایی شد و درسال ۱۳۸۸ به شماره ۲۸۸۲۲ در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده‌است.این تل یک مکان آیینی بسیار مهم است که تاریخش به هزاره‌های کهن پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد نقوش سفال‌های بدست آمده از گورها از سنتی حکایت دارد که ریشه در فرهنگ‌های کهن ساکن در دشت‌های جنوب و جنوب غربی
در فرهنگ‌های کهن ساکن در دشت‌های جنوب و جنوب غربی ایران دارد. چگا سفلی یکی از محوطه‌های تاریخی نامزد ثبت جهانی است. برنامه تعیین عرصه محوطه چگاسفلی در دو مرحله پیش میدانی و میدانی انجام شده و در حین این عملیات گورهای ۷هزار ساله هشت‌گانه کشف شد که نشان دهنده سنت منحصر به فرد تدفین در این منطقه است و نظیر آن در هیچ مکان دیگری پیدا نشده‌است. کاوش‌های چگاسفلی تعلق خلیج فارس به ایرانی‌ها را به ۶ هزار سال پیش برد. این کاوش‌ها سرنخ‌هایی به باستان‌شناسان داد که نشان می‌دهد ایرانی‌ها در ۲۰ کیلومتری خلیج‌فارس چگونه
می‌دهد ایرانی‌ها در ۲۰ کیلومتری خلیج‌فارس چگونه در هزاره‌های بعد روی تمدن‌های منطقه در بین‌النهرین تأثیر گذاشته‌اند. موقعیت. این محوطهٔ باستانی دردر دشت «زیدون» و در حاشیه جنوبی رودخانه زهره شهرستان بهبهان در استان خوزستان جای دارد و یکی از وسیع‌ترین محوطه‌های پیش از تاریخی در جنوب غربی ایران است که متعلق به دوران ۴۷۰۰ تا ۳۸۰۰ پیش از میلاد است. وضعیت. در حال حاضر، محوطه کلیدی و عظیم تل چگا سفلی به شدت در معرض خطرات طبیعی و انسانی است. روستایی به همین نام از زمان تقسیمات اراضی در دهه ۱۳۴۰ بر روی ویرانه‌های
زمان تقسیمات اراضی در دهه ۱۳۴۰ بر روی ویرانه‌های باستانی تل چگا سفلی شکل گرفته‌است. جریان‌های فصلی و سیلاب‌های گاه و بیگاه آبکندها و دره‌هایی را پدیدآورده که گورستان باستانی تل‌چگا را به شدت تهدید می‌کند. در سال ۹۹ برای ایجاد مسیری ۱۰۰ متری خیابانی که از وسط روستا می‌گذرد به عمق حدود ۴۰ سانتی‌متر به منظور جدول کشی کنده شده‌است. باتوجه به آنکه روستا در عرصهٔ تپه وجود دارد، می‌توان گفت محدوده بزرگی از عرصهٔ تپه باستانی از بین رفته‌است. دخل و تصرف‌های صورت گرفته در محوطه، ساخت خانه‌های روستایی، ایجاد کارخانه
در محوطه، ساخت خانه‌های روستایی، ایجاد کارخانه سنگ‌شکن، وجود منبع بتنی آب، قرارگیری محل شستشوی احشام، ساخت زمین فوتبال، تسطیح بخش میانی محوطه، گورستان اطفال، ایجاد دیوار، مرزبندی مالکان، تسطیح و شخم‌زنی، انباشت نخاله و زباله، ساخت‌وساز و رفت و آمد ماشین‌آلات از عوامل آسیب رسان به این محوطه تاریخی است. بخش‌ها. گورستان. گورستان از نظر ساختمان و دوره متنوع است و تقریباً همه گورهای آن در یک جهت جغرافیایی و با ظرافت خاصی ساخته شده‌اند. دریافت‌های اولیه باستان‌شناسان نشان می‌دهد که سنت تدفین در تل چگاسفلی واقع
نشان می‌دهد که سنت تدفین در تل چگاسفلی واقع در جنوب غربی ایران منحصر به فرد بوده و نظیر آن در هیچ مکان دیگری پیدا نشده‌است. پیرامون محوطه تل چگا ناحیه‌ای قرار دارد که ساکنان باستانی محوطه مردگان خود را در آنجا به خاک سپرده‌اند. مصالح بکار رفته در گورها متنوع است؛ گورهایی که با آجر ساخته شده‌اند و از نظر شکلی بسیار دقیق‌اند، گورهایی که از سنگ‌تراش‌خورده ساخته شده‌اند، گورهایی که با خشت خام ساخته شده‌اند، گورهایی که دارای دیواره‌های جانبی چینه‌ای هستند و در نهایت گورهایی که ساختار معمارانه ندارند و چاله‌ای
نهایت گورهایی که ساختار معمارانه ندارند و چاله‌ای هستند. سنگ‌افراشته‌ها. در بخش جنوبیِ کارگاه، در لایهٔ سوم، تجمع سنگ‌افراشته‌ها قرار دارد. این سنگ‌ها عامدانه روی هم نهاده شده‌است. تمامی سنگ‌های افراشته به منظور اهدا به “سکوی هدایاً در این نقطه نهاده شده‌است. مطالعهٔ اولیه شواهدی دال برافراشته بودن تخته سنگ‌ها، پیش از نهاده شدن در جوار سکوی خشتی چینه‌ای دارد. سنگ افراشته‌ها در دو ردیف روی هم در این مستطیل چیده شده‌اند. سنگ افراشته‌های ردیف بالایی نسبت به ردیف پایین سالم‌تر هستند و در ردیف زیرین به دلیل
ردیف پایین سالم‌تر هستند و در ردیف زیرین به دلیل فشار زیاد، اکثر سنگ‌ها شکسته شده‌است. بیشتر سنگ افراشته‌ها باتوجه به جنس ماسه سنگی آن‌ها، ورقه‌ورقه شده و شکسته‌اند. سنگ‌های ردیف پایین در جهت شرقی غربی چیده شده‌اند. طوری که در تمامی آن‌ها سر به طرف غرب و ته سنگ به طرف شرق است. بین سنگ‌ها ملاط گل وجود دارد. در هنگام کاوش به هر سنگ شماره‌ای جداگانه داده شد. در مجموع ۷۳ سنگ افراشته سالم و شکسته، در ابعاد کوچک و بزرگ در کاووش‌ها به دست آمده‌است. ارتفاع بلندترین تخته سنگ ۸۱ سانتیمتر و کوتاه‌ترین ۵/ ۳۲ سانتیمتر
تخته سنگ ۸۱ سانتیمتر و کوتاه‌ترین ۵/ ۳۲ سانتیمتر است. بیشترین حجم سنگ‌های افراشته از جنس ماسه سنگ است و به دلیل خاصیت ماسه‌ای و تأثیرات هوازدگی و فشار حجم نهشته‌های لایه‌های بالایی، بیشتر آنها شکسته یا ورقه‌ورقه شده‌است. سنگ‌ها به شکل کله‌قندی هستند و به این شکل تراشیده شده‌اند. نقش‌ها عبارتند از: نقوش بز؛ چشم‌های بیضی و دایره‌ای شکل؛ علامت‌های مختلف که خطوطی عمود برهم هستند؛ دایره‌هایی که می‌تواند تداعی‌کننده چشمان انسانی این سنگ‌ها باشد و شمایلی از انسان. تاکنون در هیچ‌یک از محوطه‌های دورهٔ روستانشینی
تاکنون در هیچ‌یک از محوطه‌های دورهٔ روستانشینی ایران سنگ‌های افراشته به نحوی که در چگاسفلی به دست آمده‌است، یافت نشده‌است. نامزد ثبت جهانی. چگا سفلی یکی از محوطه‌های تاریخی نامزد ثبت جهانی است. منطقه تاریخی تل چگاه سفلی یکی از وسیع‌ترین و مهم‌ترین زیستگاه انسان پیش از تاریخی در دشت زهره به عنوان نقطه کانونی پروژه در نظر گرفته شده‌است.
آهن‌ربای خاکی کمیاب آهنرباهای دائمی قدرتمندی هستند که از آلیاژ عناصر خاکی کمیاب ساخته شده‌اند. آهنرباهای خاکی کمیاب که در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ توسعه یافتند قوی‌ترین نوع آهن رباهای دائمی ساخته‌شده هستند. آنها نسبت به انواع آهنرباهای دیگر مانند آهنرباهای فریت یا آلنیکو میدان‌های مغناطیسی بسیار قوی‌تری ایجاد می‌کنند. میدان های مغناطیسی که معمولاً توسط آهنرباهای خاکی کمیاب تولید می‌شود می‌تواند از مقدار ۱٫۲ تسلا تجاوز کند، در حالی که آهن رباهای فریت یا سرامیک معمولاً میدان‌های ۰٫۵ تا ۱ تسلا را تولید می‌کنند. دو
میدان‌های ۰٫۵ تا ۱ تسلا را تولید می‌کنند. دو نوع از این آهن رباها وجود دارد:آهنرباهای نئودیمیوم و آهنرباهای ساماریوم-کبالت. آهنرباهای خاکی کمیاب بسیار شکننده هستند و همچنین در برابر خوردگی آسیب‌پذیر هستند، بنابراین معمولاً برای محافظت از آنها در برابر شکستن، خرد شدن یا پودر شدن، آبکاری شده یا روکش می‌شوند. توسعه آهنرباهای خاکی کمیاب در حدود سال ۱۹۶۶ آغاز شد، زمانی که کی جی استرنات و جی هوفر در آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی ایالات متحده کشف کردند که آلیاژ ایتریم و کبالت، YCo 5، بزرگترین ثابت ناهمسانگردی
ایتریم و کبالت، YCo 5، بزرگترین ثابت ناهمسانگردی مغناطیسی را در بین مواد شناخته شده در آن دارا زمان بود. اصطلاح «خاکی کمیاب» می‌تواند گمراه‌کننده باشد، زیرا برخی از این فلزات می‌توانند به اندازه قلع یا سرب در پوسته زمین فراوان باشد اما سنگ‌های معدنی خاکی کمیاب در درزها (مانند زغال‌سنگ یا مس) وجود ندارند، بنابراین در هر کیلومتر مکعب معین از پوسته «نادر» هستند. منبع اصلی آنها در حال حاضر چین است. برخی کشورها فلزات نادر خاکی را به عنوان فلزات مهم استراتژیک طبقه‌بندی می‌کنند، محدودیت‌های اخیر صادرات چین بر روی
می‌کنند، محدودیت‌های اخیر صادرات چین بر روی این مواد منجر به آغاز برنامه‌های تحقیقاتی برای توسعه آهن رباهای قوی بدون نیاز به فلزات نادر خاکی شده‌است. ویژگی‌ها و ساختار. عناصر زمین کمیاب (لانتانید) فلزاتی فرومغناطیس هستند، به این معنی که همانند آهن می‌توانند مغناطیسی شوند تا به آهنربای دائمی تبدیل شوند، اما دمای کوری آنها (دمایی که در آن خاصیت فرومغناطیس آنها از بین می‌رود) کمتر از دمای اتاق است، بنابراین فقط در دماهای پایین آنها دارا خاصیت مغناطیسی هستند. با این حال، ترکیبات آنها با فلزات واسطه مانند آهن،
این حال، ترکیبات آنها با فلزات واسطه مانند آهن، نیکل و کبالت و …، دمای کوری بسیار بالاتر از دمای اتاق دارند. آهنرباهای خاکی کمیاب از این ترکیبات ساخته می‌شوند. قدرت بالای آنها به دو دلیل است: خواص مغناطیسی. برخی از خواص مهم مورد در مقایسه آهنرباهای دائمی عبارت ند از: پسماند مغناطیسی "(B" R), که قدرت میدان مغناطیسی اندازه‌گیری می‌گیرد؛ وادارندگی "(H" CI), مقاومت ماده دربرابر مناطیس زادیی شدن می‌باشد؛ حاصل‌ضرب بیشینه انرژی ("B·H" max) و دمای کوری ("T" C)، دمایی که در آن ماده خاصیت مغناطیسی خود را از دست