payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اولکساندر ماکسیموف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال تورپیدو-بلاز ژودزینا، و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-17 football team، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
اولکساندر هالوکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
اولکساندر هرانوفسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
اولکساندر یتوشوچاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
ویتالی پتروویچ گراسیموف (; – ) سرتیپ نیروی زمینی روسیه بود که رئیس ستاد و معاون اول فرمانده ارتش چهل و یکم تسلیحات ترکیبی روسیه را به عهده داشت. وزارت دفاع اوکراین مدعی گشته او در جریان حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین در استان خارکیف کشته شده‌است. گراسیموف سال ۱۹۹۹ از مدرسه عالی فرماندهی تانک کازان و در سال ۲۰۰۷ از آکادمی قوای ترکیبی نیروهای مسلح فدراسیون روسیه فارغ‌التحصیل شد. او در جنگ دوم چچن و مداخله روسیه در جنگ داخلی سوریه شرکت داشت و نشان برای بازگشت کریمه را هم دریافت کرده بود.
اولکساندرا گریداسوا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شاهدخت اولگا شده‌است.
واسیلی تئوفانوویچ سدلیار (به اوکراینی: Васи́ль Теофанович Седля́р: متولد ۱۲ آوریل ۱۸۹۹ م. کریستیوکا، شیشاکی رایون — ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۷ م. کیف) نقاش، تصویرگر و معلم هنر اوکراینی است. وی در پاکسازی بزرگ اعدام شد. او همچنین به خاطر کارهای سرامیکی و نقاشی بر روی سفال معروف بود. زندگی‌نامه. او در یک خانوادهٔ کشاورز و دهقانی به دنیا آمد. از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۹ م. در مدرسه هنر کیف و سپس از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۳ میلادی در آکادمی دولتی هنر اوکراین تحت نظر میخایلو بویچوک به تحصیل خود ادامه داد. او بعدها یکی از همکاران نزدیک بویچوک
ادامه داد. او بعدها یکی از همکاران نزدیک بویچوک شد. سدلیار یکی از بنیانگذاران انجمن هنر انقلابی اوکراین (ARMU) بود و همچنین در چندین سمت تدریس می‌کرد که می‌توان به کالج هنر و سرامیک مژیریا (۱۹۲۳–۱۹۲۸)، مؤسسه فناوری سرامیک و شیشه (۱۹۲۸–۱۹۳۰) و آکادمی ملی (که در آن زمان به عنوان مؤسسه هنر کیف شناخته می‌شد، ۱۹۳۰–۱۹۳۶) نام برد. از نمونه آثار شاخص او می‌توان به نقاشی ای دیواری در تئاتر درام ایالت اوکراینی چروونوزاودسک که بعدها تخریب شد اشاره کرد. او در سال ۱۹۳۶ م. هنگامی که در خانه‌اش در خارکیف مستقر بود توسط
م. هنگامی که در خانه‌اش در خارکیف مستقر بود توسط کمیساریای خلق در امور داخلی به اتهام جاسوسی و فعالیت علیه نظام دستگیر شد. و دلیل آن احتمالاً به خاطر سفرهایی بود که به آلمان، فرانسه و ایتالیا با بویچوک در سال ۱۹۲۷ م. رفته بود. او در کیف زندانی شد و زیر شکنجه اعتراف کرد و در ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۷ به همراه بویچوک و نقاشی دیگر به نام ایوان پادالکا با جوخه تیرباران اعدام شد. بعدها از او در سال ۱۹۵۸ اعاده حیثیت شد. در سال ۲۰۰۹، انتشارات دوخ ای لیترا، نسخه جدیدی از "کوبزار" توسط تاراس شوچنکو را همراه با تمام هجده
"کوبزار" توسط تاراس شوچنکو را همراه با تمام هجده تصویرسازی اصلی توسط سدلیار که برخی از آنها رنگی بودند، منتشر کرد. همزمان در همان سال، نمایشگاهی از آثار بازمانده او در موزه هنر ملی اوکراین نیز برگزار شد.
کاکزا () یک گروه موسیقی اوکراینی است که سبک پاپ را با عناصر الکترو-فولک تلفیق می‌کند. از زمان ایجاد آن در سال ۲۰۱۷، الکساندرا زاریتسکا، خواننده، دیمیترو مازوریاک، نوازنده سوپیلکا و میکیتا بوداش، نوازنده چند ساز، به «دستیابی به موفقیت سال» تبدیل شده‌اند. تهیه‌کننده و مدیر گروه یوری نیکیتین و شرکت ماماموزیک است.
اولگ دوپیلکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۰ سال اوکراین، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
اولگ سوسلوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت پولتن، باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال آدمیرا واکر مودلینگ، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
اولگ کراسنوپیاروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا، و باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
اولگ کوزنتسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال رنجرز، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال مکابی حیفا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان شرقی، شوروی، کشورهای مستقل مشترک‌المنافع، و اوکراین بازی کرده‌است.
اولگ لوژنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال آرسنال، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شوروی و اوکراین بازی کرده‌است.
اولگ نادودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
اولگ ونخلینسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
اولگا سویدرسکا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
اولگا فدوری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "مرد گرگنما" اشاره کرد.
ناهیچک، روستایی در دهستان اسفندک بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۳۷ نفر (۵۳ خانوار) بوده‌است.
اولگا موکومول (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
جکان، روستایی در دهستان اسفندک بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۲ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
اولنا اوبرامکو (؛ زادهٔ ) بازیکن زن بسکتبال اهل اوکراین بود.
ناوران، روستایی در دهستان اسفندک بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۶ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
اولنا کراوتس (؛ زادهٔ ) بازیگر، سرمایه‌دار، اقتصاددان، کمدین، مجری، تهیه‌کننده فیلم، خواننده، مجری تلویزیون، طنز نویس، و مجری رادیو اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خدمتکار مردم" اشاره کرد.
اولها ایلکیو (؛ ۲۱ ژوئن ۱۹۲۰ – ) شاعر، و نویسنده اهل اوکراین بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شاهدخت اولگا شده‌است. اولها ایلکیو در ۶ دسامبر ۲۰۲۱ در سن ۱۰۱ سالگی در لویو درگذشت.
اولها شلیاخوا (؛ زادهٔ ) بازیکن زن بسکتبال اهل اوکراین بود.
اولینا دمیدفاک (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شاهدخت اولگا شده‌است.
یاروسلاو دنیسنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
گزبستان، روستایی در دهستان اسفندک بخش مهرگان شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۸۳ نفر (۲۲ خانوار) بوده‌است.
ایرنا سوتسکا (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
ایزاک شوارتز (؛ – ) آهنگساز اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نیکا و هنرمند مردمی روسیه شده‌است.
سینمای دوران استقلال اوکراین با فروپاشی صنعت فیلم در دهه ۱۹۹۰ و تلاش برای بازسازی آن در دهه‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ از زمان اعلام استقلال اوکراین پس از همه‌پرسی استقلال در سال ۱۹۹۱ مشخص می‌شود. اگرچه صنعت متمرکز فیلم در این دوران رو به زوال بود، استودیوهای مستقل فیلم، شرکت‌های پخش و شبکه ای از سینماها در حال توسعه بودند. در دهه ۲۰۱۰، به دلیل توسعه فناوری‌های دیجیتال و کاهش هزینه‌های تولید، تعداد فیلم‌های کوتاه در اوکراین به سرعت رو به افزایش گذاشت. اگرچه صنعت سینما در آن زمان ضرر می‌کرد، تعدادی از فیلم‌های اوکراینی
آن زمان ضرر می‌کرد، تعدادی از فیلم‌های اوکراینی در جشنواره‌های بین‌المللی فیلم موفق بودند. سیاست. در ۵ اوت ۱۹۸۸، رادای عالی اتحاد جماهیر شوروی اوکراین، کمیته دولتی فیلمبرداری را منحل کرد و اوکراین را بدون نهاد دولتی مسئول توسعه سینما باقی گذاشت. پس از اینکه اوکراین استقلال خود را به دست آورد، یوری ایلینکو با ایجاد صندوق دولتی سینماتوگرافی اوکراین در اوت ۱۹۹۱، که تا می ۱۹۹۳ کار کرد، سعی کرد چنین ساختاری را بازسازی کند. درژکینو فعالیت خود را تنها در سال ۲۰۰۵ و به دنبال فرمان کابینه وزیران اوکراین در ۲۲
۲۰۰۵ و به دنبال فرمان کابینه وزیران اوکراین در ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ از سر گرفت. هانا چمیل اولین رئیس درژکینو جدید شد. تاریخچه. سینمای اوکراین در دهه ۱۹۹۰. در دهه ۱۹۹۰، به دلیل فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بحران اقتصادی، سینمای اوکراین شروع به افول کرد. دهه ۲۰۰۰. در اواخر دهه ۲۰۰۰، فیلم "با آتش و شمشیر" (لهستانی: «"Ogniem i mieczem»") توسط کارگردان لهستانی جرزی هافمن، که در آن بازیگر اوکراینی بودان اشتوپکا نقش Hetman Bohdan Khmelnytsky را بازی کرد، موفقیت زیادی کسب کرد. دهه ۲۰۱۰. افزایش تدریجی تولید فیلم در
کسب کرد. دهه ۲۰۱۰. افزایش تدریجی تولید فیلم در اوکراین در دهه ۲۰۱۰ بود. با توجه به پیشرفت تکنولوژی، کاهش هزینه‌ها و تقاضای مخاطبان برای محصولات داخلی (به ویژه پس از انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین)، تعداد فیلم‌ها افزایش چشمگیری پیدا می‌کند. دستاوردها. در سال ۲۰۰۱ تاراس تومنکو برنده جایزه بخش پانوراما از جشنواره فیلم برلین شد. در سال ۲۰۰۳ در مسابقه اصلی همان برلیناله (جشنواره فیلم برلین)، فیلم کوتاه "تراموا شماره ۹" (به اوکراینی: «"Йшов трамвай ۹»") توسط استپان کووال، انیماتور اوکراینی، جایزه خرس نقره ای را دریافت کرد.
اوکراینی، جایزه خرس نقره ای را دریافت کرد. در سال ۲۰۲۰، مستند کامل "زمین آبی به رنگ نارنجی" (به اوکراینی: «"Земля блакитна, ніби апельсин»") به کارگردانی ایرینا تسیلیک جایزه بهترین کارگردانی جشنواره فیلم ساندنس را دریافت کرد.
حَفْصه بِنْتُ الْحاج، از شاعران اندلسی در قرن ششم هجری قمری است که به اشعار عاشقانه شهره است. زندگانی. حفصه بنت الحاج که با نام حفصهٔ رَکونیّه نیز شناخته می‌شود؛ از نامورترین زنان شاعر اندلس در سدهٔ ۶ هجری قمری و مصادف با ۱۲ میلادی است. همهٔ منابع اندلسی بسیاری از منابع شرقی، ماجراهای عاشقانهٔ او را به ضمیمه اشعارش نقل کرده‌اند. منابع حفصه را به سبب زیبایی بسیارش ستوده‌اند و همین امر را سبب اعتبارش نزد بزرگان عنوان کرده‌اند. او را دختر مردی به نام الحاج گزارش کردند که از نسل و نژاد بربر بود. خاندان او به
کردند که از نسل و نژاد بربر بود. خاندان او به ثروتمندی شهره بودند و در غرناطه اعتباری داشتند. احتمال داده شده‌است که حفصه به سال ۵۳۰ هجری قمری مصادف با ۱۱۳۶ میلادی در غرناطه زاده شده‌است. او دوران نوجوانی را در همان شهر گذراند و از آموزش‌های شایسته‌ای بهره برده‌است. آورده‌اند که حفصه به یمن زیبایی و شهرتش به جهت شاعری، نظر ابوجعفر احمد بن عبدالملک بن سعید را جلب کرد. ابوجعفر که به ابن سعید نیز شهره بود، در ادبیات صاحب نظر بود. در نهایت شیفته حفصه شد اما حفصه دل در گروی دیگری داشت و به همین امر، و با استناد
دل در گروی دیگری داشت و به همین امر، و با استناد به چهار بیتی او، در درخواست ملاقات ابوسعید اما و اگر کرده و بعد از دو ماه جواب منفی داد. ابوجعفر نیز در قطعه‌ای هشت بیتی، از عشقش نسبت به او سرود. حفصه در پاسخ به او از شتاب‌زدگی اش در عشق و ناشکیبایی‌اش در این امر که عادت این امور است، گلایه کرد و آن را ناپسند شمرد و ابوسعید را نکوهش کرد. بنابر گزارش‌ها در نهایت دیدارهای عاشقانه‌ای بین این دو صورت گرفت و ملاقات‌ها با شعر و شاعری همراه بود و محلی برای مجادلات شاعرانه شد. از تاریخ دقیق این ملاقات‌های عاشقانه
شاعرانه شد. از تاریخ دقیق این ملاقات‌های عاشقانه و شروع عشق ابوسعید به حفصه، اطلاعات دقیقی در دست نیست. حفصه بعدها به مراکش نقل مکان کرد و ادامه زندگی را به آنجا برد. طبق تحلیل‌های تاریخی، اگر حفصه به سال ۵۷۱ هجری قمری در مراکش باشد، احتمالاً باید طاعون بزرگی که در این منطقه رخ داده‌است را مشاهده کرده باشد. به گزارش ابن خطیب، حفصه در سال ۵۸۹ هجری قمری در شهر مراکش وفات کرد و سن او را ۵۵ سال گزارش کرده‌اند. اشعار. از مجموعه اشعار او، ۱۹ قطعه که ۷۱ بیت است بر جای مانده‌است. اکثر اشعار او در قالب اشعار
است بر جای مانده‌است. اکثر اشعار او در قالب اشعار مناسبتی است و نمی‌توان با استناد به آن، سبک و سیاق شعری او را استخراج کرد. منبع‌شناسی. از میان منابعی که به او و آثارش پرداخته‌اند می‌توان به منابع شرقی کهن اشاره کرد که عبارتند از: یاقوت (د ۶۲۶ ق/ ۱۲۲۹ م) در "ادبا"، ابن‌دواداری (د ۷۳۶ ق/ ۱۳۳۶ م) در "کنزالدرر"، صفدی (د ۷۶۴ ق/ ۱۳۶۳ م) در "الوافی بالوفیات" و سیوطی (د ۹۱۱ ق/ ۱۵۰۵ م) در "نزهة الجلساء فی اشعار النساء". در میان منابع اندلسی نیز ابن‌دحیه (د ۶۳۳ ق/ ۱۲۳۶ م) "المطرب من اشعار اهل المغرب"، ابن‌ابار (د
۱۲۳۶ م) "المطرب من اشعار اهل المغرب"، ابن‌ابار (د ۶۵۸ ق/ ۱۲۶۰ م) در "تحفة القادم"، ابن‌سعید مغربی (د ۶۸۵ ق/ ۱۲۸۶ م) در "رایات المبرزین و غایات الممیزین"، ابن‌خطیب (مق ۷۷۶ ق/ ۱۳۷۴ م) در "الاحاطة"، مقری (د ۱۰۴۱ ق/ ۱۶۳۱ م) در "نفح الطیب" از او یاد کرده‌اند. از میان منابع معاصر نیز فواز عاملی در "الدر المنثور"، شکعه در "الادب الاندلسی"، بوفلاقه در "الشعر النسوی الاندلسی"، کحاله در "اعلام النساء"، اعلمی حائری در "تراجم اعلام النساء"، یموت در "شاعرات العرب فی الجاهلیة و الاسلام" و وائلی در "موسوعة شاعرات العرب،"
و الاسلام" و وائلی در "موسوعة شاعرات العرب،" در خصوص او قلم زده‌اند. لوئی دی جاکومو، عضو «انجمن آموزش عالی مراکش»، مقالهٔ بسیار مفصلی دربارهٔ او دارد که در شماره ۱ و ۲ مجلهٔ "هسپریس" منتشر شده‌است.
ایلیا سیمبالار (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال آنژی مخاچ‌قلعه، باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، و باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اوکراین و روسیه بازی کرده‌است.
ایلیا کامینسکی (; – ) مترجم، استاد، منتقد ادبی، و شاعر اهل اوکراین بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
ایلیلیا یارمنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ایلییا بلیزنیوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال روستوف، و باشگاه فوتبال اسپارتاک ولادی‌قفقاز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
اینگا اورخووا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آتلانتا دریم اشاره کرد.
ایوان اوردس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک و باشگاه فوتبال ماریوپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
ایوان پتریاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۰ سال اوکراین، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
ایوان دوماراتسکی (؛ نیمه دوم قرن ۱۷ - نیمه اول قرن ۱۸) آهنگساز اهل مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی بود.
ایوان پتروویچ کوتلیارفسکی (زادۀ ۹ سپتامبر [س.ق. ۲۹ اوت] ۱۷۶۹ میلادی در پولتاوا - درگذشتۀ ۱۰ نوامبر [س.ق. ۲۹ اکتبر] ۱۸۳۸ میلادی در پولتاوا، امپراتوری روسیه، اکنون اوکراین) نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس، و کنشگر اجتماعی اوکراینی بود. او به عنوان پیشگام ادبیات مدرن اوکراین شناخته می‌شود. کوتلیارفسکی کهنه سرباز جنگ روسیه و ترکیه بود. زندگینامه. کوتلیارفسکی در شهر پولتاوا اوکراین در خانوادۀ یک منشی پترو کوتلیارفسکی از خاندان اوگونچیک متولد شد. پس از تحصیل در حوزۀ علمیۀ پولتاوا (۱۷۸۹–۱۷۸۰ میلادی)، او به عنوان
علمیۀ پولتاوا (۱۷۸۹–۱۷۸۰ میلادی)، او به عنوان معلم برای اشراف در املاک روستایی کار کرد، جایی که با زندگی عامیانۀ اوکراینی و زبان محلی دهقانان آشنا شد. او بین سال‌های ۱۷۹۶ و ۱۸۰۸ میلادی در ارتش امپراتوری روسیه در هنگ سیورسکی کارابینر خدمت کرد. کوتلیارفسکی در جنگ روسیه و ترکیه (۱۸۱۲–۱۸۰۶) به عنوان افسر-کاپیتان (درجه‌ای نزدیک به ستوان یکم یا سروان کهتر) شرکت کرد که طی آن نیروهای روسی شهر ایزمائیل را محاصره کردند. در سال ۱۸۰۸ میلادی از ارتش بازنشسته شد. در سال ۱۸۱۰ میلادی او متولی مؤسسه‌ای برای آموزش فرزندان
۱۸۱۰ میلادی او متولی مؤسسه‌ای برای آموزش فرزندان نجبای فقیر شد. در سال ۱۸۱۲ میلادی، در جریان تهاجم فرانسه به روسیۀ امپراتوری، او پنجمین هنگ کازاک اوکراینی را در شهر هوروشین (خورولسکی اویزد، فرمانداری پولتاوا) سازمان داد، به شرطی که پس از جنگ به عنوان یک آرایش نظامی دائمی باقی بماند. به همین دلیل درجۀ سرگردی گرفت. او به اجرای نمایش‌های تئاتر در اقامتگاه فرماندار-کل پولتاوا کمک کرد و بین سال‌های ۱۸۱۲ تا ۱۸۲۱ میلادی مدیر هنری تئاتر آزاد پولتاوا بود. در سال ۱۸۱۸ میلادی به همراه واسیل لوکاشویچ، و. تارانوفسکی و
میلادی به همراه واسیل لوکاشویچ، و. تارانوفسکی و دیگران عضو لُژ فراماسونری پولتاوا بودند. "عشق به حقیقت" . کوتلیارفسکی در رهایی میخائیل شپکین از رعیت دهقانی مشارکت داشت. از سال ۱۸۲۷ تا ۱۸۳۵ میلادی او چندین آژانس بشردوستانه را مدیریت کرد. نخستین نویسندۀ مدرن اوکراینی. شعر حماسه-مضحک ایوان کوتلیارفسکی در سال ۱۷۹۸ میلادی به نام "انه‌ایدا" ، اولین اثر ادبی است که به‌ طور کامل به زبان اوکراینی مدرن منتشر شده‌ است. این اثر ترجمه‌ای آزاد از شعر قبلی است که در سال ۱۷۹۱ میلادی توسط شاعر روسی نیکولای پتروویچ اوسیپوف
میلادی توسط شاعر روسی نیکولای پتروویچ اوسیپوف منتشر شد، اما متن او کاملاً متفاوت است. در سال ۱۸۴۵ میلادی وینسنت راوینسکی نسخۀ بلاروسی «انه‌ایدا به سخره گرفت» را در مجلۀ روسی «مایاک» به چاپ رساند. اگرچه زبان اوکراینی برای میلیون‌ها نفر در اوکراین یک زبان روزمره بود، اما رسماً استفادۀ ادبی از آن در منطقۀ تحت کنترل روسیه امپراتوری منع شده بود. "انه‌ایدا" تقلیدی از "انه‌اید" اثر ویرژیل است که در آن کوتلیارفسکی قهرمانان تروآ را به کازاک‌های زاپوروژی تبدیل کرد. منتقدان بر این باورند که این اثر در پرتو انهدام
منتقدان بر این باورند که این اثر در پرتو انهدام زاپوریژیان هوست به دستور کاترین کبیر نوشته شده‌ است. دو نمایشنامۀ او، نیز جزو آثار کلاسیک جاودان هستند، "ناتالکا پولتاوکا" (ناتالکا از پولتاوا) و "موسکال-چاریونیک" (جادوگر مسکویی)، انگیزه‌ای برای ایجاد اُپرای ناتالکا پولتاوکا و توسعه تئاتر ملی اوکراین شدند."آنجا که عشق به وطن الهام بخش قهرمانی است، آنجا نیروی دشمن یارای ایستادگی ندارد، آنجا سینه‌ای مستحکم‌تر از توپ است." — ایوان کوتلیارفسکی ترجمۀ انگلیسی. ترجمه‌های جزئی "انه‌ایدا" به سال ۱۹۳۳ میلادی
ترجمه‌های جزئی "انه‌ایدا" به سال ۱۹۳۳ میلادی بازمی‌گردد، زمانی که ترجمه چند بیت اول "انه‌ایدا"ی کوتلیارفسکی توسط ولودیمیر سمنینا در روزنامۀ آمریکایی جوامع اوکراینی دور از وطن به نام هفته‌نامۀ اوکراینی در ۲۰ اکتبر ۱۹۳۳ میلادی منتشر شد. با این حال، اولین ترجمۀ کامل انگلیسی "انه‌ایدا"، مهمترین اثر ادبی کوتلیارفسکی تنها در سال ۲۰۰۶ میلادی توسط بوهدان ملنیک اوکراینی-کانادایی در کانادا منتشر شد، که بیشتر به خاطر ترجمۀ انگلیسی او از افسانۀ اوکراینی ایوان فرانکو، به نام میکیتا روباه مشهور است. آینیاس جوانی سرزنده
نام میکیتا روباه مشهور است. آینیاس جوانی سرزنده بود به تمامی کازاک به عنوان جوانکی، برای شیطنت او بیش مهربان بود در حالی که بیش از هر چیز رشادت داشت. اما زمانی که یونانیان احساس تلخی بسیار نمودند و از تروآ پشته‌ای از زباله ساختند کیسه ای برداشت و با شهوت - به همراهی چند ترویانی نیک که او گرد خویش آورد که در پس سرسختی پنهان و گردنشان به چرم شده بود - او ابری از غبار را به تروی پیر نشان داد. او به سرعت چند قایق از الوار ساخت، سپس آن‌ها را در دریای آرام رها کرد و آن‌ها را با عضلاتی آزموده پر کرد به کفی
رها کرد و آن‌ها را با عضلاتی آزموده پر کرد به کفی برخوردند که چشم‌ها می‌توانستند ببینند. اما یونو، دختر لعنتی، غرغر می‌کرد، همچون مرغ برای آب غر می‌زد؛ - اینگونه بود که آینیاس فاقد لطفش بود - مدتهای مدید بود که دعا می‌کرد: او آرزو کرد که روح او از تعلل دست بردارد برای سفر به آن مکان فرازمینی ناخوشایند — ترجمه: و. سمنیناЕней був парубок моторний І хлопець хоть куди козак, Удавсь на всеє зле проворний, Завзятіший од всіх бурлак. Но греки, як спаливши Трою, Зробили з неї скирту гною, Він, взявши торбу, тягу
з неї скирту гною, Він, взявши торбу, тягу дав; Забравши деяких троянців, Осмалених, як гиря, ланців, П'ятами з Трої накивав. Він, швидко поробивши човни, На синє море поспускав, Троянців насажавши повні, І куди очі почухрав. Но зла Юнона, суча дочка, Розкудкудакалась, як квочка, — Енея не любила — страх; Давно уже вона хотіла, Його щоб душка полетіла К чортам і щоб і дух не пах. — ایوان کوتلیارفسکی، انه‌ایدا
ایوان مالکوویچ (؛ زادهٔ ) نویسنده کودکان، ناشر، نویسنده، و شاعر اهل اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو شده‌است.
ایوان هاتسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال لوکوموتیو نیژنی نووگورود، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال مکابی حیفا، باشگاه فوتبال اسپارتاک ولادی‌قفقاز، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شوروی و اوکراین بازی کرده‌است.
ایوژنی بوگودایکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۹ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
ایهور اشچیپکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال زاریا بالتی، باشگاه فوتبال اشتورم گراتس، باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
ایهور پتروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک و باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
ایهور پلستون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت، باشگاه فوتبال اوبولون-برووار کیف، باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
ایهور پوکلاد (؛ – ۹ ژوئیه ۲۰۲۵) آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو شده است.
ایهور پوکیدکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
ایهور ترویانوفسکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ایهور خاراتین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۰ سال اوکراین، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
ایهور خودوبیاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارپاتی لویو، باشگاه فوتبال روستوف، و باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
ایهور ژابچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنی یهودا تل آویو، باشگاه فوتبال ینی‌سئی کراسنویارسک، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال روتور ولگوگراد، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.