payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خطاهای رایج یا سودودوکسیا اپیدمیکا () کتابی است که توسط توماس براون در سال ۱۶۴۶ نوشته شد و پنج بار دیگر تجدید چاپ شد. این کتاب که آخرین چاپ آن در ۱۶۴۶ صورت گرفت به زبان‌های متعددی چون فرانسوی، آلمانی، هلندی و لاتین ترجمه شده‌است. چاپ اول آن در هنگام حکومت چارلز یکم و در جریان جنگ‌های داخلی انگلستان بود و آخرین چاپ آن در زمان حکومت چارلز دوم انگلستان انجام گرفت.
اسلاوکو وینچیچ (؛ زادهٔ ) داور فوتبال اهل اسلوونی است. او از سال ۲۰۱۰ در لیست فیفا قرار گرفت و از رقابت های مهمی که به قضاوت آن پرداخته است می‌توان به لیگ دسته اول فوتبال اسلوونی، جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ و همچنین به عنوان کمک دامیر اسکومینا در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۲ اشاره کرد، وی همچنین به عنوان داور فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۴ انتخاب شده‌است.
کادش, یا قادش, شهری باستانی در شام در نزدیکی سرچشمه‌های رود عاصی بود. در مورد اهمیت آن در اواخر عصر برنز و در نامه‌های عمارنه ذکر شده‌است. این مکان محل نبرد کادش بین امپراتوری‌های هیتی و مصر در قرن سیزدهم قبل از میلاد بود. نام و مکان. این نام از ریشه سامی غربی (کنعانی) Q-D-Š به معنای "مقدس" است. در "مصری" "Qdšw" و در هیتی "Kadeš" ترجمه شده‌است. انواع هجی‌های آکدی شامل "Kinza, Kidša, Gizza" است. ویرانه‌های کادش در، ۲۴ کیلومتری جنوب غربی حمص در نزدیکی قصیر و مجاور روستای تل النبی مندو در سوریه امروزی واقع
و مجاور روستای تل النبی مندو در سوریه امروزی واقع شده‌است. متن کتیبه‌های کادش نشان می‌دهد که کادش در نزدیکی تونیپ در سرزمین آمورو است، فرض بر این است که در نزدیکی رود عاصی بوده‌است (شاید در سلحب). برخی از محققان نیز کادش را با شهر "Kadytis" (Καδύτις به یونانی) که توسط هرودوت ذکر شده‌است (غزه را جایگزین برای Kadytis) ذکر می‌کنند. تاریخ اولیه. سایتی در تل النبی مندو وجود دارد که در دوره مس‌سنگی مسکونی شد. عصر برنز میانی. این شهر برای اولین بار زمانی وارد سوابق تاریخی شد که از آن در بایگانی ماری در قرن هجدهم
تاریخی شد که از آن در بایگانی ماری در قرن هجدهم پیش از میلاد به عنوان مرکز حکومتی پادشاه ایشی-ادوو در قطنا نام برده شد که برای نظارت بر سرکوب شورشی در جنوب شهر در آنجا اقامت گزید. اواخر عصر برنز. کادش بین سالهای ۱۵۰۰ و ۱۲۸۵ پیش از میلاد تحت تأثیر امپراتوری رو به رشد هیتی قرار داشت. این هدف مبارزات نظامی توسط بسیاری از فراعنه دودمان هجدهم مصر بود. بین ۱۵۰۴ تا ۱۴۹۲ پیش از میلاد تحوتموس یکم در شمال سوریه علیه میتانیها، هیتیها و به همراه آرام، متحد کادش فعالیت کرد، در زمان حتشپسوت هیچ مبارزه‌ای علیه کادش صورت
کرد، در زمان حتشپسوت هیچ مبارزه‌ای علیه کادش صورت نگرفت زیرا او در توسعه تجارت از طریق دریای سرخ و جنوب تمرکز داشت. کادش ابتدا به عنوان یکی از دو شهر کنعانی (دیگری شهر مگیدو) که ائتلافی از دولت-شهرهای مخالف تصرف شام توسط تحوتموس سوم را رهبری می‌کند، شناخته می‌شود. در شروع این مخالفت، پادشاه کادش احتمالاً توسط حاکم میتانی رقیب اصلی خارجی مصر در کنترل شام تحریک شد. شکست کادش در نبرد بعدی نبرد مگیدو در نهایت منجر به گسترش هژمونی مصر بر شهر و همچنین بقیه مناطق جنوب سوریه شد. اگر چه آمنهوتپ دوم در Djadi مبارزه
جنوب سوریه شد. اگر چه آمنهوتپ دوم در Djadi مبارزه کرد اما از آن پس تا زمان سلطنت هرمهب (۱۳۱۹–۱۳۰۷ پ. م) به مدت یک قرن و نیم کنعان مستقل از حکومت مصر بود. نامه‌های عمارنه. مکاتبات بین حاکم کادش و فرعون آخناتون در میان نامه‌های عمارنه حفظ شده‌است. کادش در این حروف زبان اکدی به قیدشو معروف است. نام سه پادشاه کادش از منابع معاصر برجای مانده‌است: سوتارنا (یا سوتاتارا؛ حدود ۱۳۵۰ پ. م)؛ اتاککاما (حدود ۱۳۴۰ پ. م) و پسرش آری تشوب (حدود ۱۳۳۰– ۱۳۲۵ پ. م). مبارزات ستی یکم. این شهر در سال ۱۳۰۶ پیش از میلاد توسط فرعون
یکم. این شهر در سال ۱۳۰۶ پیش از میلاد توسط فرعون بزرگ ستی یکم، در جریان مبارزات خود در سوریه تصرف شد. مصر از زمان آخناتون کادش از دست داده بود. توت‌عنخ‌آمون و هرمهب هر دو نتوانسته بودند شهر را از دست هیتیها پس بگیرند. ستی یکم در این امر موفق شد و ارتش هیتی را که سعی در دفاع از کادش داشت شکست داد. او پیروزمندانه به همراه پسرش رامسس دوم وارد شهر شد و یک استلا پیروزی در محل برپا کرد. موفقیت او موقتی بود. به محض اینکه ستی یکم به مصر بازگشت پادشاه هیتی، مورسلیس دوم، برای گرفتن کادش به جنوب لشکر کشید و آن را به
دوم، برای گرفتن کادش به جنوب لشکر کشید و آن را به یک دژ مستحکم برای دفاع هیتی در سوریه تبدیل کرد. هیتی‌ها از طریق یک نایب السلطنه در کارکمیش حکومت می‌کردند. نبرد کادش. این شهر بیشتر به عنوان مکان یکی از بهترین جنگ‌های مستند جهان باستان شناخته می‌شود، نبرد کادش، بین ابرقدرت‌های قرن ۱۳ قرن پیش از میلاد آغاز شد: امپراتوری‌های مصر و هیتی. سرانجام کادش که حدود ۱۵۰ سال مستعمره مصر بود، سرانجام به حکمفرمایی هیتی نائل شد و به این ترتیب شهر را در مرز مورد اختلاف بین دو امپراتوری رقیب قرار داد. در پاسخ به این پیشرفت
دو امپراتوری رقیب قرار داد. در پاسخ به این پیشرفت و گسترش هیتی به جنوب، فرعون مصری رامسس دوم یک واکنش نظامی تهاجمی آماده کرد و ایالت ساحلی آمورو را تصرف کرد. در سال ۱۲۷۴ پیش از میلاد، در پنجمین سال سلطنت رامسس دوم، وی نیرویی عظیم از ارابه‌ها و پیاده‌نظام را با مسافت ۱۰۰۰ مایل (۱۶۰۰ کیلومتر) هدایت کرد تا شهر محاصره شده را پس بگیرد. در نبرد کادش، دو نیرو که در بزرگترین جنگ ارابه در برابر ارابه (۵۰۰۰ تا ۶۰۰۰ بین هر دو طرف) در طول تاریخ شناخته می‌شود، در دشت جنوب شهر و غرب رود عاصی درگیر شدند. سال بعد، هیتی‌ها
شهر و غرب رود عاصی درگیر شدند. سال بعد، هیتی‌ها برای بازپس‌گیری آمورو به جنوب نقل مکان کردند، در حالی که مصری‌ها برای ادامه گسترش به سوریه به سمت شمال حرکت کردند. ساکنان شهر کادش یک کانال از رودخانه به یک نهر در جنوب شهر بریده بودند، که شهر را به یک جزیره مصنوعی تبدیل کرده بود. نبرد بعدی که در کادش انجام شد، مصریان که با شکست نیروهای دشمن، یک شکست حتمی را به پیروزی تبدیل کردند و با مسیریابی نیروهای دشمن آنان را نابود کردند. بعد از اینکه جاسوسان هیتی، مصری‌ها را متقاعد کردند که هیتی‌ها از آنها دورتر هستند،
را متقاعد کردند که هیتی‌ها از آنها دورتر هستند، هیتی‌ها، مصری‌ها را در اردوگاه خود غافلگیر کردند. ارتش مصر تنها با ورود یک نیروی پشتیبانی از نواحی ساحلی آمورو نجات یافت. رامسس دوم توانست ابتکار عمل را به دست بگیرد و دو ارتش در بن‌بست عقب‌نشینی کردند و هر دو ادعای پیروزی کردند. عواقب. با این وجود، کادش تحت سلطه هیتی باقی ماند، آمورو به آغوش هیتی بازگشت و ارتش هیتی به فتوحات خود در جنوب تا اوپی، قلمرو اطراف دمشق ادامه داد. بن‌بست متعاقب آن بین مصر و هیتی منجر به معاهده ای شد که اکنون به عنوان یکی از اولین
به معاهده ای شد که اکنون به عنوان یکی از اولین معاهدات صلح بین‌المللی باقیمانده شناخته می‌شود و چندین دهه بعد بین رامسس دوم و همتای هیتیایی وی، هتوسیلی سوم منعقد شد. نابودی کادش. کادش پس از اینکه توسط مهاجمان مردمان دریا در حدود ۱۱۷۸ پ. م نابود شد، از تاریخ ناپدید شد. با این حال، بقایای هلنیستی در سطوح بالای تل النبی مندو (خرابه-تل) یافت شده‌است، و قله امروز نیز اشغال شده‌است. سکونت مداوم در طول دوره اسلامی احتمالاً وجود دارد، این تپه به نام یک مقدس یا پیامبر مسلمان محلی، نبی مند نامگذاری شده‌است. در زمان
مسلمان محلی، نبی مند نامگذاری شده‌است. در زمان بیزانس، بقایای گسترده‌ای که در پایین محل شنیده می‌شود، اثبات شده‌است که تصور می‌شود نشان دهنده شهر Laodicea ad Libanum است. جستارهای وابسته. نبرد کادش
لیست ایران سربلند نام فهرست انتخاباتی اعلام‌شده شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی (شانا) است برای شرکت در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی است. انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی. راه‌یافتگان. با اعلام نتایج دور اول انتخابات مجلس افراد ذیل که در لیست شورای ائتلاف نیروهای انقلاب اسلامی حضور داشتند، از حوزه‌های انتخابیه مذکور به مجلس راه یافتند: اعضا در هیئت رئیسه مجلس یازدهم. در ۸ خرداد ۱۳۹۹ در اولین جلسه علنی مجلس یازدهم، رئیس و ۱۱ عضو هیئت رئیسه دائم این دور از مجلس انتخاب شدند. محمدباقر
رئیسه دائم این دور از مجلس انتخاب شدند. محمدباقر قالیباف توانست با کسب ۲۳۰ رای در مقابل ۱۷ رای فریدون عباسی دوانی و ۱۲ رای ماخوذه سید مصطفی میرسلیم ریاست این دوره از مجلس را به مدت یکسال بر عهده بگیرد. سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی منتخب مردم مشهد با ۲۰۸ رای و علی نیکزاد منتخب مردم اردبیل با ۱۹۶ رای به عنوان نواب اول و دوم هیئت رئیسه مجلس انتخاب شدند. محسن پیرهادی منتخب مردم تهران، محمدحسین فرهنگی منتخب مردم تبریز و علیرضا سلیمی منتخب مردم محلات به عنوان ناظرین مجلس شورای اسلامی انتخاب شدند.
سلطان‌نشین سامودرا پاسای، که به نام‌های سامودرا، پاسای یا سامودرا دارالسلام یا پاچم نیز شناخته می‌شود، یک پادشاهی بندری مسلمان در ساحل شمالی سوماترا از سده ۱۳ تا ۱۶ میلادی بود. بنیان‌گذار این پادشاهی مراه سیلو نام داشت که در سال ۱۲۶۷ اسلام آورد و نامش را به ملک الصالح تغییر داد. شواهد کمی برای بررسی تاریخی این پادشاهی باقی مانده‌است.
ملک الصالح (آچه‌ای: "Malik ul Saleh، Malikus Saleh") یک آچه‌ای بود که در سال ۱۲۶۷ سلطان‌نشین سامودرا پاسای، نخستین حکومت مسلمان جنوب شرق آسیا، را بنیان‌گذاری کرد. نام اولیه او مراه سیلو بود. او در سال ۱۲۶۷ اسلام آورد و نام ملک صالح ایوبی را برای خود برگزید. ملک الصالح در سال ۱۲۹۷ درگذشت. نوشته‌های سنگ قبر او به زبان فارسی هستند.
ویرانه‌های تونگونی خرابه‌های یک مسجد و ۴۰ قبر مربوط به سده ۱۵ میلادی در در تونگونی، یک روستای ماهیگیری در ۱۷ کیلومتری جنوب تانگا در تانزانیا هستند. این مکان در سده ۱۵ یک مرکز تجاری بزرگ بوده‌است. کتیبه‌ای به زبان فارسی نیز در آنجا یافت می‌شود.
موزه کپنهاگ موزه رسمی کپنهاگ دانمارک است که تاریخ این شهر از قرن ۱۲ تا امروز را ثبت کرده‌است. تاریخچه. موزه کپنهاگ در سال ۱۹۰۱ تأسیس شد. از سال ۱۹۲۵، موزه نمایشگاه دایمی در اتاق زیر شیروانی تالار شهر کپنهاگ داشت. با رشد مجموعه‌ها و آثار موزه، اتاق زیر شیروانی تالار شهر بسیار کوچک شد و در سال ۱۹۵۶ موزه به ساختمان سابق انجمن تیراندازی سلطنتی کپنهاگ (Det Kongelige Kjøbenhavnske Skydeselska) در وستربرو منتقل شد. و میدان تیراندازی این ساختمان به یک پارک عمومی تبدیل شد، خود ساختمان‌ها مربوط به سال ۱۷۸۷ بوده و
تبدیل شد، خود ساختمان‌ها مربوط به سال ۱۷۸۷ بوده و براساس نقشه‌های معمار جان هنری برنجمن (۱۷۳۶–۱۸۰۳) ساخته شده‌اند. در سال ۱۹۸۴، موزه مدرسه سابق ماریا کرووز در آبسالونگاد در مجاورت خود را تحویل گرفت. که اکنون برای مدیریت و همچنین بایگانی موزه استفاده می‌شود. بخشی از خیابان این منطقه به یک خیابان سنگ‌فرش با مبلمان تاریخی تبدیل شده‌است. در سال ۲۰۱۰، نام این موزه به موزه کپنهاگ تغییر یافت. در سال ۲۰۱۸، موزه از انتقال برنامه‌ریزی شده به مکان جدیدی در استورم گیت در مرکز کپنهاگ خبر داد. امروز. در حال حاضر موزه
در مرکز کپنهاگ خبر داد. امروز. در حال حاضر موزه کپنهاگ تحت مالکیت و اداره شهرداری کپنهاگ است. و توسط یک مجموعه خصوصی اداره می‌شود.
تاریخ شیلی در دوران پارلمان () دوران پارلمانی در شیلی از سال ۱۸۹۱، با پایان جنگ داخلی آغاز شد و تا سال ۱۹۲۵ و تأسیس قانون اساسی ۱۹۲۵ ادامه یافت. این دوره که دوره «شبه پارلمانی» یا «جمهوری پارلمانی» نیز نامیده می‌شود، بدین ترتیب نامگذاری شد زیرا یک سیستم نیمه پارلمانی را بر اساس تفسیر قانون اساسی ۱۸۳۳ پس از شکست رئیس‌جمهور خوزه مانوئل بالماچدا در طول جنگ داخلی. در مقابل سیستم نظام پارلمانی، قوه مجریه تابع قدرت قانونگذاری نبود اما تفکیک قوا قوه مجریه در برابر قوه مقننه تضعیف شد. رئیس‌جمهور همچنان به عنوان
قوه مقننه تضعیف شد. رئیس‌جمهور همچنان به عنوان رئیس دولت باقی ماند اما اختیارات و کنترل آن بر دولت کاهش یافت. جمهوری پارلمانی تا زمان تدوین قانون اساسی ۱۹۲۵ که توسط رئیس‌جمهور آرتورو آلساندری و وزیر خوزه مازا تهیه شد، دوام یافت. قانون اساسی جدید یک سیستم نظام ریاستی ایجاد کرد که با چندین تغییر تا کودتای ۱۹۷۳ شیلی ادامه یافت.
نوراحمد نور ( – ) سیاستمدار افغان، عضو حزب دموکراتیک خلق افغانستان و منشی کمیته مرکزی این حزب بود. او یکی از چهار کاندیدای حزب دموکراتیک خلق در پارلمان ۱۹۶۵ افغانستان بود. او پس از سرنگونی محمد داوود خان در سال ۱۳۵۷ وزیر داخله شد. در ژوئیه همان سال وی از سمت خود برکنار و به‌عنوان سفیر به واشینگتن، دی.سی. فرستاده شد. زندگی‌نامه. نوراحمد نور در سال ۱۳۱۵ در پنجوائی، ولایت قندهار زاده شد. او تحصیلات ابتدایی و عالی خویش را را در لیسه احمدشاه بابا به پایان رسانید. و در سال ۱۳۳۴ در رشته علوم سیاسی دانش‌آموخته شد.
و در سال ۱۳۳۴ در رشته علوم سیاسی دانش‌آموخته شد. نوراحمد نور در دوره دموکراسی محمد ظاهرشاه به عنوان نماینده مردم قندهار در دوره دوازدهم شورای ملی انتخاب شد. نوراحمد نور هشت روز پس از ۷ ثور یعنی ۱۵ ثور ۱۳۵۷ وزیر داخله شد و تا ۱۵ ژوئن ‏۱۹۷۸ برای چهل روز این وزارت را پیش برد. نامبرده از ۱۵ ژوئن تا ۱۵ ژوئیه ‏۱۹۷۸ یعنی بیست روز دیگر در پست وزارت خارجه ایفای وظیفه نمود و فردای آن ۶ ژوئیه ‏۱۹۷۸ سفیر افغانستان در واشینگتن شد‎. وی در آمریکا ماند و در ۶ جدی دوباره به وطن برگشت. وی از نخستین روزهای بنیان‌گذاری حزب
به وطن برگشت. وی از نخستین روزهای بنیان‌گذاری حزب دموکراتیک خلق افغانستان تا آخرین روزهای زندگی خود نقش فعال و برجسته‌ای در حوادث سیاسی و اوضاع نظامی کشور و تغییرات در حیات سیاسی درون حزبی داشت‎. او پس از ۶ جدی سال ۱۳۵۸ به حیث عضو و منشی کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان الی سقوط باقی ماند. زندگی شخصی. نوراحمد نور پس از سقوط حکومت کمونیستی افغانستان در ۱۳۷۰ با خانواده خود در هلند زندگی می‌کرد.‏ وی داماد بارق شفیعی عضو کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق بود‎. پدر او به‌نام مدیر عبدالستار خان درانی از افراد
پدر او به‌نام مدیر عبدالستار خان درانی از افراد محترم در قریه درانی ولایت لوگر بود. پدر نوراحند از خان‌های لوگر و قندهار بود و در پنجوائی قندهار زمین‌ها و باغ انگور و انار فروان داشت. نور در نخستین فرمان، اصلاحات ارضین را بالای زمین‌های خود در کندهار عملی کرد. او باغ‌ها و زمین‌های پدری خود را بین دهقانان تقسیم کرد. شمیم‌جان خانمش، پسرانش داکتر اروین نور، ارمان نور دخترش مینه نور است. ‏نوراحمد نور در پنجشنبه ۱۴ دی ۱۴۰۲ برابر با ۴ ژانویه ۲۰۲۴ بر اثر تکلیف تنفسی در هلند درگذشت.
موزیک رو () یک منطقهٔ تاریخی در جنوب غربی مرکز شهر نشویل، تنسی، ایالات متحده است، که شهر خانگی بسیاری از مشاغل مربوط به موسیقی، عمدتاً موسیقی کانتری، موسیقی گاسپل و موسیقی مسیحی معاصر است. با قرار گرفتن در مرکز خیابان‌های شانزدهم و هفدهم جنوبی (به‌ترتیب موزیک روی شرقی و موزیک روی غربی نامیده می‌شوند)، همراه با چندین خیابان فرعی، به‌طور گسترده‌ای مرکز صنعت سرگرمی نشویل محسوب می‌شود.
جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۸ () یا یورو ۲۰۲۸ هجدهمین دوره از رقابت‌های فوتبال جام ملت‌های اروپا است که قرار است در ژوئن و ژوئیه سال ۲۰۲۸ برگزار شود. این مسابقات از ۲۱ خرداد ۱۴۰۷ آغاز و در ۲۰ تیر ۱۴۰۷ به اتمام می‌رسد و ضمناً برنده این مسابقه با برنده کوپا آمه ریکا در فینالیسیما ۲۰۳۰ مسابقه می دهددر این دوره حضور تیم‌های انگلیس و ایرلند قطعی شده است و سایر ۲۲ تیم دیگر باید از ماه مارس ۲۰۲۷ (فروردین ۱۴۰۶) تا ماه نوامبر ۲۰۲۷ (آبان ۱۴۰۶) مسابقه دهند. قرعه کشی مرحله نهایی یورو ۲۰۲۸ در ۱ دسامبر ۲۰۲۷ (۱۰ آذر ۱۴۰۶) در
نهایی یورو ۲۰۲۸ در ۱ دسامبر ۲۰۲۷ (۱۰ آذر ۱۴۰۶) در لندن برگزارخواهد شد. و سه تیم برتری که نتوانستند به این مسابقات راه پیدا کنند از طریق عملکرد لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۶–۲۰۲۷ به این مراحل راه پیدا کنند. بازی‌های مراحل پلی آف آن سه تیمی که نتوانستند از طریق مرحله مقدماتی به یورو ۲۰۲۸ صعود کنند در ماه مارس ۲۰۲۸ (فروردین ۱۴۰۷) به انجام خواهد رسید. ورزشگاه‌ها. شهرهای میزبان و مکان‌های انتخاب شده به شرح زیر است: در ۱۲ آوریل ۲۰۲۳، ده ورزشگاه برای جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۸ انتخاب شدند و این فهرست توسط یوفا در ۱۰ اکتبر
انتخاب شدند و این فهرست توسط یوفا در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۳ تایید شد. حذفیات قابل توجه عبارتند از آنفیلد، که به دلیل اینکه ابعاد زمین آن کمتر از نیازهای یوفا بود، واجد شرایط میزبانی بازی ها نبود، و اولدترافورد، که پس از اینکه منچستریونایتد نتوانست تضمین دهد که آیا ورزشگاه در آن زمان آماده خواهد بود یا خیر، حذف شد. ورزشگاه آف لایت، ورزشگاه المپیک لندن، سلتیک پارک، آیبروکس، مورای‌فیلد و کروک پارک نیز در فهرست پایانی قرار گرفتند، اما انتخاب نشدند. کیزمنت پارک پیشنهاد شد اما بعداً به عنوان یک مکان پیشنهادی حذف شد.
دهستان سیاخ، یکی از دهستان‌های بخش سیاخ دارنگون شهرستان شیراز در استان فارس ایران است. مرکز این دهستان، روستای باب ایور است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان سیاخ برابر با ۵٬۴۶۲ نفر بوده است.
دهستان دارنگون، یکی از دهستان‌های بخش سیاخ دارنگون شهرستان شیراز در استان فارس ایران است. مرکز این دهستان، روستای حسین‌آباد است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت دهستان دارنگون برابر با ۵٬۲۱۲ نفر بوده است.
تروی ورجس (؛ زادهٔ سدهٔ بیستم میلادی) ترانه‌سرای موسیقی کانتری و موسیقی پاپ اهل ایالات متحده آمریکا است. ورجس ترانه‌هایی را برای هنرمندانی همچون تیلور سوئیفت، سارا اونز، مارتینا مک‌براید، تریشا یروود، گوئینت پالترو، کری آندروود، لیتل بیگ تاون، کیلی پکلر، جیسون الدین، تریشا یروود، تیم مک‌گرا، کسیدی پوپ، هانتر هیز، بیلی ری سایرس، مارکو بورساتو، فیث هیل، بوآ و کاترین مک‌فی نوشته یا در نوشتن آن‌ها همکاری داشته‌است.
جفری بلیتز () کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی ساعات پربیننده شده‌است.
اتحادیه سندیکای کارگران ایران که با نام اختصاری اسکی هم شناخته می‌شود، یک مرکز سندیکایی در ایران بود. این کار به ابتکار وزارت کار و تبلیغات در شهریور ۱۳۲۵ و با هدف صریح رقابت با شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران به رهبری توده تأسیس شد. وظیفه راه اندازی اسکی به مهدی شریف امامی، مدیر بخش حل اختلاف وزارت کار و تبلیغات محول شده بود. اسکی روزنامه "کارگران ایران" را منتشر می‌کرد. اسکی همچنین عضو بنیانگذار کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری آزاد بود. مشخصات. حزب توده از راه اندازی اسکی به
آزاد بود. مشخصات. حزب توده از راه اندازی اسکی به شدت انتقاد کرد و آن را به عنوان «اتحادیه زرد» محکوم کرد. در شرکتهای دولتی، کارگران برای حفظ شغل خود موظف شدند به اسکی بپیوندند. در بخشهای دیگر برای فشار به کارگران برای پیوستن به اسکی از زور و رشوه استفاده می‌شد. قدرت اسکی در کارخانه‌های راه‌آهن، کارخانه‌های مهمات سازی و صنایع دخانیات متمرکز شده بود. با این حال، اسکی موفقیت محدودی داشت. بین ارقام رسمی عضویت (به عنوان بزرگترین مرکز اتحادیه از نظر عضویت در کشور در آن زمان) و تعداد پیروان واقعی یک فاصله مشخص
در آن زمان) و تعداد پیروان واقعی یک فاصله مشخص وجود داشت. رهبران اسکی به‌طور کلی سازمان دهندگان کار با تجربه نبودند. در تجزیه و تحلیل وابسته کار آمریکا، ویلیام ج. هندلی، ESKI در دست کارمندان دولت بود که از نظر هندلی، «از نظر اجتماعی بی سواد» بودند. در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۴۶، توده برای محکوم کردن قتل یک کارگر راه‌آهن یک اعتصاب سراسری ۲۴ ساعته ایجاد کرد. حزب توده همچنین اسکی را به استخدام اراذل و اوباش برای انجام ترور متهم کرد. تغییر در رهبری. هنگامی که شورای کارگران به رهبری توده در ماه مه ۱۹۴۷ سرکوب شد، ESKI
به رهبری توده در ماه مه ۱۹۴۷ سرکوب شد، ESKI امیدوار بود که بتواند خلأ را پر کند، اما چنین تحولی هرگز رخ نداد. ESKI همچنین درگیر دسیسه‌های سیاسی میان حزب دموکرات احمد قوام ایران از یک سو و دربار و ارتش شاهنشاهی از سوی دیگر بود. شریف امامی به عنوان رئیس اسکی برکنار شد و خسرو هدایت (مدیر کل سازمان راه‌آهن کشور و وفادار به دادگاه از اشراف) جایگزین شد. همکاری با امکا. در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۲۶،، اتحادیه مرکزی کارگران و کشاورزان ایران (امکا) (مرکز صنفی دیگری، که با انشعاب اسکی در سال ۱۹۴۷ شکل گرفت) و اتحادیه کوچک
انشعاب اسکی در سال ۱۹۴۷ شکل گرفت) و اتحادیه کوچک دیگری توافق‌نامه ای را برای هماهنگی فعالیت‌های خود امضا کردند. شورای متحده مرکزی اتحادیه کارگران و زحمتکشان ایران از پیوستن به همکاری خودداری کرده بود. با این حال، این معامله فقط دو هفته طول کشید و پس از آن اسکی و امکا گروه سوم را حذف کردند. در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۷، اسکی و امکا کنگره کارگری را در تهران ترتیب دادند. در حال حاضر ۸۴ نماینده اسکی و ۴۶ نماینده اتحادیه مرکزی کارگران و کشاورزان ایران حضور داشتند. همکاری اسکی و اتحادیه مرکزی کارگران و کشاورزان ایران دوام
و اتحادیه مرکزی کارگران و کشاورزان ایران دوام نیاورد. و در دسامبر ۱۹۴۷، اندکی پس از وقفه بین دو مرکز، اراذل و اوباش اسکی حمله ای را به ساختمان باشگاه امکا انجام دادند. حمله به اتحادیه مرکزی کارگران و کشاورزان ایران باعث بی‌اعتبار شدن اسکی شد. دوره آخر. در آذرماه ۱۳۲۶، اسکی ادعا کرد که ۷۵۰۰۰ نفر در این اتحادیه عضو هستند. در اولین کنگره اسکی که در نوامبر ۱۹۴۹ برگزار شد، از ۳۶ نماینده ۲۱ نفر مهندس بودند. فقط دو نماینده کارگر بودند. در کنگره کارگری که در فوریه ۱۹۵۱ برگزار شد، مرکز صنفی جدیدی به نام کنگره
۱۹۵۱ برگزار شد، مرکز صنفی جدیدی به نام کنگره اتحادیه‌های کارگری ایران تشکیل شد. ESKI و EMKA هر دو در ITUC ادغام شدند. ITUC عضویت ESKI در ICFTU را به ارث برد.
«شکار جادوگر گی» قسمت نخست فصل سوم مجموعه تلویزیونی کمدی "اداره" و در کل بیست و نهمین قسمت مجموعه است. این قسمت توسط گرگ دنیلز مدیر اجرایی تولید و شورانر مجموعه نوشته شده و کارگردانی آن را کن کواپیس بر عهده داشته‌است، این قسمت نخستین بار در ایالات متحده در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۶ از ان‌بی‌سی پخش شد. این مجموعه زندگی روزمره کارمندان اداره‌ای در اسکرانتون، پنسیلوانیا در شرکت ساختگی داندر میفلین را به تصویر می‌کشد. در این قسمت، مایکل اسکات (استیو کرل) در می‌یابد که اسکار مارتینز (اسکار نونز) همجنسگراست. مایکل سعی دارد
مارتینز (اسکار نونز) همجنسگراست. مایکل سعی دارد به اسکار نشان دهد که گرایش جنسی خود را قبول دارد اما در نهایت به او توهین می‌کند. همچنین مشخص شد که جیم هالپرت (جان کرازینسکی) پس از بوسیدن پم بیزلی (جینا فیشر) با انتقال به استمفورد کار خود را ادامه داد. علاوه بر این، پم نامزدی خود را با روی اندرسون (دیوید دنمان) لغو کرد. این قسمت بوسیدن مایکل اسکات و اسکار را نشان می‌دهد. این صحنه هرگز در فیلمنامه نوشته نشده بود و به عنوان یک بداهه‌پردازی از طرف استیو کرل بود. تخمین زده می‌شود که در کل ۹٫۱ میلیون نفر این
بود. تخمین زده می‌شود که در کل ۹٫۱ میلیون نفر این قسمت را تماشا کردند. «شکار جادوگر همجنسگرا» از منقدان بازخوردهای خوبی دریافت کرد. تولید. «شکار جادوگر گی» هشتمین قسمت از سریال به کارگردانی کن کواپیس بود. کواپیس قبلاً قسمت‌های «خلبان»، «روز تفاوت»، «آزار جنسی»، «آتش»، «جنگ»، «سفر قایق» و «شب کازینو» را کارگردانی کرده بود. «شکار جادوگر گی» توسط تهیه‌کننده اجرایی و شورانر گرگ دنیلز نوشته شده‌است. بازخوردها. «شکار جادوگر گی» نخستین بار در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۶ از شبکه ان‌بی‌سی پخش شد. رتبه‌بندی نیلسن برای «شکار
شبکه ان‌بی‌سی پخش شد. رتبه‌بندی نیلسن برای «شکار جادوگر گی» نشان داد که تقریباً ۹٫۱ میلیون بیننده آن را تماشا کرده‌اند که نسبت به قسمت یکم فصل دوم «داندی‌ها» ۲۳ درصد افزایش داشته‌است.
ردیاب کربن منوکسید یا هشداردهنده کربن منوکسید یا دتکتور گاز CO وسیله‌ای است که وجود گاز کربن مونوکسید را برای جلوگیری از مسمومیت با منوکسید کربن تشخیص می‌دهد. در اواخر دهه ۱۹۹۰ آزمایشگاه‌های تحقیقاتی مربوط به امور آتش‌نشانی تعریف یک ردیاب CO با یک ایستگاه صوتی را به هشدار منوکسید کربن (CO) تغییر دادند. این مورد درباره تمام آلارم‌های ایمنی CO که مطابق با استاندارد UL 2034 هستند اعمال می‌شود؛ با این حال برای شاخص‌های غیرفعال و دستگاه‌های سیستمی که دارای UL 2075 هستند، UL از آنها به عنوان هشداردهنده
UL 2075 هستند، UL از آنها به عنوان هشداردهنده منوکسیدکربن یاد می‌کند.
لاهمو("به معنای پُرمو") دسته ای از موجودات بلاگردان از افسانه‌های میان رودان است. با اینکه نام لاهمو ریشه در یک زبان سامی دارد، لاهمو پیش از آن در منابع سومری پیش از سارگونیا هم بوده‌است. سیمانگاری و منش. لاهمو به شکل یک مرد ریش دار که لباسی قرمز (تیللو، "tillû") بر تن دارد و عموماً شش فرّ روی سرش است، به تصویر کشیده شده‌است. در برخی نوشته‌ها از یک بیل به عنوان صفت لاهمو نام برده شده‌است. بازنمایی‌های هنری را گاهی در ادبیات، «قهرمان برهنه» می‌نامند. وجود لاهمو به آب مربوط می‌شده‌است. به‌طور کلی باور بر این
به آب مربوط می‌شده‌است. به‌طور کلی باور بر این بود که آنها نوکر انکی / Ea (و بعداً همچنین پسر او مردوک) بودند، و به عنوان دربان معبد او در اریدو کار می‌کردند. بر پایه برخی نسخه‌های آترا-هاسیساحتمالاً آنها «نگهبانان دریا» بودند. در پاره‌ای از این نوشته‌ها بیش از ۵۰ لاهمو فهرست شده‌اند. ممکن است که آنها در واقع روان‌های رودخانه ای باشند که باور بر این بوده که از جانوران رام یا درنده مراقبت می‌کنند. موجودات آپوتروپائیک مانند لامو، اهریمن انگاشته نمی‌شدند و در حقیقت از خانه نیز در برابر اهریمنان پاسداری
و در حقیقت از خانه نیز در برابر اهریمنان پاسداری می‌کردند. اگرچه در افسانه‌ها ممکن است آنها به عنوان دشمنان شکست خورده و متعاقباً اصلاح شده خدایان به تصویر کشیده شده باشند. در عین حال، نقش آنها کاملاً خدایگانی نیز انگاشته نمی‌شد، و از این روی نام آنها به ندرت، با علامت دینگیر (dingir) ("نشان خدایی بودن") نوشته می‌شد و در هنر نیز از تیاراهای شاخدار (نمادی الوهیت) برای آنها استفاده نمی‌شد. در آیین‌های بلاگردانی، لاهمو به دیگر هیولاها مانند موشخوشو، باشمو (گونه‌ای مار افسانه ای)، کوساریکو (گاومیش کوهان دار
مار افسانه ای)، کوساریکو (گاومیش کوهان دار مربوط به اوتو) یا اوگالو مربوط می‌شدند.
فهرست آثار ملی شهرستان طرقبه شاندیز شامل ۲۳ اثر ملی در شهرستان طرقبه شاندیز است که تا ۱۳۹۷ به ثبت رسیده‌اند که سهم این شهرستان در سطح استان خراسان رضوی که بالغ بر ۱۴۰۷ اثر تاریخی ثبت شده دارد بسیار ناچیز است. مسجد ازغد نخستین اثر ملی این شهرستان است که در خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت.
در حماسه اکدی انوما الیش، کیشار (به ) دختر لاهامو و لاهمو، فرزند نخست تیامات و آبزو است. او شخصیت زن اصلی، خواهر و همسر آنشار و مادر آنو است. کیشار نشان‌دهنده زمین در برابر همتای خود، آنشار، که نشان‌دهنده آسمان است، است، و می‌تواند به عنوان ایزدبانوی مادر زمین در نظر گرفته شود. نام او همچنین به معنای «همه زمین» است. کیشار تنها یک بار در انوما الیش، در آغاز حماسه پدیدار می‌شود و سپس در بقیه داستان ناپدید می‌شود. او تنها گاهی در نوشته‌های دیگر هزاره نخست پیش از میلاد وجود دارد، که در آنها می‌توان او را با
از میلاد وجود دارد، که در آنها می‌توان او را با ایزدبانوی آنتو برابر گرفت.
مومو (خط میخی: ، "dmu-um-mu"؛ به صورت لوگوگرام ، dDÉ) خدایی بین‌النهرینی بود. چنین فرض می‌شود که که نام او از کلمه اکدی mummu، «نیروی آفریننده» گرفته شده است. مومو علاوه بر کارکرد به عنوان یک تئونیم، لقبِ خدایان متعدد دیگر نیز بوده است که نقش مربوطهٔ آنها را در جایگاه خالق برجسته می‌کند. متن‌های آیینی نشان می‌دهد که مومو به عنوان یک شخصیت غیرفعال، مشابه خداییانی مانند انمشارا یا کینگو تلقی می‌شد. مومو بیشتر از طریق شعر حماسی "انوما الیش" شناخته می‌شود و در آنجا او به عنوان خدمتکار آپسو (به طور غیرمعمول به
آنجا او به عنوان خدمتکار آپسو (به طور غیرمعمول به عنوان یک خدایی جان‌بخشی‌شده و نه حجم فراطبیعیِ آب در نظر گرفته می‌شود) است که در کنار اربابش از ائا شکست می‌خورند. گواهی‌های خارج از "انوما الیش" نیز شناخته شده است، اگرچه نسبتاً غیر معمول هستند. اشارهٔ متأخر به مومو در قسمتی از آثار اودموس رودسی که توسط داماسکیوس حفظ شده، شناسایی شده است. نام و شخصیت. نام مومو را می‌توان به خط میخی به صورت mu-mu، mu-um یا mu-um-mu نوشت. «تعیین‌کننده الهی» ("دینگیر")، علامتی که برای شناسایی تئونیم‌ها استفاده می‌شود، به طور