payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که: «». قرآن در آیهٔ ۱۳ سورهٔ شوریٰ، تعدادِ پیامبرانِ اولوالعزم را پنج نفر گزارش می‌کند. در این آیه آمده‌است: «» در آیهٔ هفتم از سورهٔ احزاب نیز به این مطلب اشاره شده‌است. علامه طباطبایی، مفسّرِ شیعه مذهب، در تفسیر آیهٔ ۳۵ از سورهٔ احقاف — که به «اولوالعزم» اشاره دارد — برای اولوالعزم سه معنا در نظر گرفته‌است و خودِ او دیدگاهِ سوم را دیدگاهی به حق نزدیک‌تر دانسته‌است: مکارم شیرازی در "تفسیر نمونه"، این تفسیر و معنا از اولوالعزم را بهترین تفسیر دانسته‌است که پیامبرانْ صاحبِ شریعت هستند و با آمدنِ شریعتِ
که پیامبرانْ صاحبِ شریعت هستند و با آمدنِ شریعتِ آنان، شریعتِ قبلی منسوخ می‌شود. براساس این تفسیر، پیامبرانِ اولوالعزم، دارای مسئولیتِ سنگین‌تری نسبت به سایرِ پیامبران بوده‌اند و برای این مأموریت سنگین، نیاز به عزم و اراده‌ای قوی داشتند. طَبرِسی، مفسر شیعه، در "مَجمَعُ الْبَیان" به‌نقل از ابن‌عباس و آلوسی، مفسر سنی مذهب، به‌نقل از محمد باقر و جعفر صادق این تفسیر را گزارش کرده‌اند. همین‌طور سُیوطی، مفسر سنی مذهب، این تفسیر را صحیح دانسته‌است. در این‌باره روایتی از علی بن موسی الرضا گزارش شده‌است که براساس
از علی بن موسی الرضا گزارش شده‌است که براساس آن، پیامبرانِ اولوالعزم به‌جهت صاحبِ عزائم و شرایع بودن، بدین لقب شهره شدند. براساس روایتی از محمد باقر که در "بَصائِرُ الدَّرَجات" گزارش شده‌است، خدا از آدم دربارهٔ پیامبرِ آخِرُالزَّمان و امامانِ پس از او پیمان گرفت، اما او آن عهد را فراموش کرد و به همین جهت، از میان پیامبرانِ اولوالعزم خارج شد. در ادامهٔ این روایت، علتِ اتّصافِ بعضی از انبیاء به اولوالعزم، عزم و ارادهٔ آنان به عهدی است که خداوند دربارهٔ محمد، امامان پس از او و مهدی موعود بسته‌است. در روایتی
امامان پس از او و مهدی موعود بسته‌است. در روایتی دیگر از محمد باقر نیز که کُلَیْنی در "کافی" گزارش می‌کند، به این مطلب اشاره شده و تأکید می‌شود که محمد نیز به‌جهت عزم نسبت به مهدیِ آخِرالزّمان از اولوالعزم به‌حساب می‌آید. تعداد. از مسائلِ مورد اختلاف در منابع اسلامی، تعدادِ پیامبرانِ اولوالعزم است. بعضی مفسرین همچون شیخ طوسی، زَمَخشَری و فخر رازی، تمامِ پیامبران را از رسولانِ اولوالعزم دانسته‌اند و در مقابل، گروهی، ۱۸ تن از پیامبرانی یادشده در آیهٔ ۸۲ تا ۸۶ سورهٔ اَنعام را مصداقِ اولوالعزم دانسته‌اند.
۸۶ سورهٔ اَنعام را مصداقِ اولوالعزم دانسته‌اند. آلوسی، از مفسران سنی مذهب، این قول را به حسن بن فضل منسوب می‌داند. در میان منابع، اعداد دیگری چون نُه، هفت و شش نیز گزارش شده‌است. طباطبایی، مفسر شیعه در "تفسیرِ اَلْمیزان"، با استناد به روایاتی از منابع اسلامی، تعداد پیامبران اولوالعزم را ۵ تن گزارش کرده‌است و این روایات را بر مبنای تَواتُر در حد مُستَفیض، معتبر دانسته‌است. در مقابل در تفسیر "روح المعانی"، این روایات به‌حدِ تواتر دانسته نشده‌اند و در نتیجه، تعداد پیامبران اولوالعزم به عددِ خاصی وصف نشده‌است.
پیامبران اولوالعزم به عددِ خاصی وصف نشده‌است. بیشتر مفسران، از جمله طوسی و آلوسی، منظور از «مِن» در عبارت «» را برای تبعیض دانسته‌اند و بر همین اساس، گروهِ ویژه‌ای از پیامبران را اولوالعزم می‌دانند. در مقابل، مفسرانی چون طَبَری، زَمَخشَری و فَخْرِ رازی، «مِن» در آیهٔ ۳۵ احقاف را بیانی دانسته‌اند و صبر و استقامت را از ویژگی‌های تمام انبیاء می‌دانند. مکارم شیرازی، مفسر شیعی در "پیام قرآن"، گزارشی را از "دُرُّ الْمَنثور" گزارش می‌کند که بر اساس آن، جابر بن عبدالله انصاری، تعداد پیامبرانِ اولوالعزم را ۳۱۳ نفر
انصاری، تعداد پیامبرانِ اولوالعزم را ۳۱۳ نفر می‌داند. رسالت جهانی. از دیگر مسائل مورد اختلاف در منابع کلام اسلامی، جهانی بودنِ رسالتِ پیامبرانِ اولوالعزم نسبت به سایر پیامبران است. در این‌باره سه نظریهٔ کلی مطرح شده‌است: فهرست احتمالی. حمدالله مستوفی در کتاب "تاریخ گزیده"، پس از تحقیق در منابع مختلف حدیثی و قرآنی؛ سی و یک پیامبر را گزارش می‌کند که به جهت ذکر صریح نامشان در قرآن، پیامبران اولوالعزم هستند. منابع. فارسی و عربی انگلیسی
ملی‌گرایی اسپانیایی یا ناسیونالیسم اسپانیایی به ایدئولوژی گفته می‌شود که از لیبرالیسم اسپانیا در سال ۱۸۱۲ الهام گرفته شده‌است و تأکید بر وحدت ملت اسپانیا دارد. در طول نیمه اول قرن ۲۰ (به ویژه در دوران دیکتاتوری پریمو دِ ریورا)، نوع جدیدی از ملی‌گرایی اسپانیایی با طعم و مزه نظامی مشخص برای مواضع اقتدارگرا (و همچنین ترویج سیاست‌های مطلوب زبان اسپانیایی در برابر سایر زبان‌های کشور) به عنوان وسیله‌ای برای نوسازی کشور از اردوگاه محافظه کار، با تلفیق اصول بازآفرینی با ناسیونالیسم سنتی اسپانیا، مطرح شد. آرمان ملی
با ناسیونالیسم سنتی اسپانیا، مطرح شد. آرمان ملی استبدادی در دوران دیکتاتوری فرانکوئیست، از طریق کاتولیک ملی، که به نوبه خود با افسانه هیسپانیداد تکمیل شد. نمود بارز ملی‌گرایی اسپانیا در سیاست مدرن اسپانیا، تعویض حملات با ملی‌گرایی‌های مختلف منطقه است. گفتمان ملی‌گرایی اسپانیایی که از ابتدا پس از پایان فرانسیسم به شکل نسبتاً پراکنده و واکنشی وجود داشت، از دهه ۱۹۸۰ اغلب به عنوان میهن‌پرستی مشروطه شناخته می‌شود. غالباً مانند سایر ملی گرایان دولت نادیده گرفته می‌شود، ادعای «عدم وجود» آن مورد رایج مورد حمایت
می‌شود، ادعای «عدم وجود» آن مورد رایج مورد حمایت شخصیت‌های برجسته در حوزه عمومی و همچنین رسانه‌های جمعی در کشور بوده‌است. تاریخچه. از نظر تاریخی، ملی‌گرایی اسپانیایی به‌طور خاص با لیبرالیسم، در طول جنگ استقلال اسپانیا علیه ناپلئون اول فرانسه، ظهور کرد.از سال ۱۸۰۸ ما در اسپانیا از ملی‌گرایی صحبت می‌کنیم: میهن‌پرستی قومی، حداقل در میان نخبگان، کاملاً ملی است. این بدون تردید کار لیبرال‌ها بود. نخبگان مدرن از این فرصت استفاده کردند و سعی در تحمیل برنامه‌ای از تغییرات اجتماعی و سیاسی داشتند. روش آنها راه اندازی
اجتماعی و سیاسی داشتند. روش آنها راه اندازی ایده انقلابی ملت به عنوان دارنده حاکمیت بود. اعتقاد بر این است که این ایده حاکمیت اسپانیایی‌ها را با پیروزی علیه ارتش خارجی و علیه "همکاران" خوزه بناپارت که غیر اسپانیایی قلمداد می‌شوند، بسیج کرده‌است"." لیبرال‌های اسپانیایی پیروزی خود را در میدان نبرد به هویت تب وطن میهن‌پرستی و دفاع از آزادی تبدیل کردند._خوزه آلوارز جونکو
وِرنِر فون بولتون (؛ ۸ آوریل ۱۸۶۸ – ۲۸ اکتبر ۱۹۱۲) شیمی‌دان و دانشمند مواد آلمانی بود. وی روشی برای تولید رشته‌های لامپ‌های التهابی که از فلز تانتال ساخته شده‌بودند را در سال ۱۹۰۲ کشف کرد. زندگی. ورنر فون بولتون در شهر تفلیس، گرجستان متولد شد. وی در رشته شیمی در دانشگاه فنی برلین و دانشگاه لایپزیگ تحصیل کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، فون بولتون در شرکت زیمنس و هالسکه در برلین شروع بکار کرد و در سال ۱۸۹۵ به درجه دکترا رسید. در سال ۱۹۰۲ فون بولتون مزیت استفاده از تانتال به عنوان ماده‌ای برای تولید رشتهٔ لامپ کشف
تانتال به عنوان ماده‌ای برای تولید رشتهٔ لامپ کشف کرد. تانتال در مقایسه با گزینه‌های قبلی مانند زغال سنگ، درخشندگی بیشتری را با مصرف انرژی کمتر امکان‌پذیر می‌کرد. در سال ۱۹۰۵، شرکت زیمنس و هالسکه، فون بولتون را به مدیریت آزمایشگاه مرکزی شرکت منصوب کرد. بعد از سال ۱۹۱۰، لامپ‌های دارای رشته تانتال با لامپ‌های دارای رشته تنگستن جایگزین شدند. فون بولتون در ۲۸ اکتبر ۱۹۱۲ در برلین درگذشت. به افتخار وی خیابانی به نام او در محلهٔ زیمنسشتات، واقع در منطقهٔ مسکونی شپانداو برلین نامگذاری شده‌است.
گوردت بخشی از استکهلم، شمال شرقی اوسترمالم است. نام رسمی آن (لادوگارسگاردت) است. این مکان به دلیل تعداد زیادی آپارتمان مدرنیته مشهور است. گوردت یکی از بزرگترین مناطق مسکونی است که در طول دهه ۱۹۳۰ در استکهلم ساخته شده‌است و از سال ۱۹۲۹ تا حدود سال ۱۹۵۰ ساخت ساز آن پایان یافته‌است و حدود ۱۰ هزار نفر را در خود جای داده‌است. این منطقه شامل فضای باز وسیعی است که برای اهداف تفریحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. نام گوردت (معنی: زمین) اغلب به‌طور خاص به این منطقه اشاره دارد. در طول فصل تابستان، چندین رویداد مختلف در
دارد. در طول فصل تابستان، چندین رویداد مختلف در گوردت مانند سیرک، کنسرت موسیقی و رویداد ورزشی و موارد دیگر وجود دارد. تمام ساختمان‌های اطراف گوردت بین سال‌های ۱۹۳۲ و ۱۹۳۷ ساخته شده‌اند.
در ۳ مه ۲۰۲۱ در ساعت ۲۲:۲۵ منطقه زمانی مرکزی، یک قسمت مرتفع در خط ۱۲ متروی مکزیکو سیتی بین ایستگاه‌های Olivos و Tezonco در مکزیکو سیتی، مکزیک فرو ریخت. دست کم ۲۳ نفر در اثر سقوط پل و قطار در جاده زیرش کشته شدند. خط ۱۲ در سال ۲۰۱۲ افتتاح شد و جدیدترین خط در این سیستم است. خط ۱۲ در سال ۲۰۱۲ افتتاح شد، جدیدترین خط در سیستم است. از زمان افتتاح این خط، مشکلات فنی و ساختاری را ارائه داده‌است که منجر به بسته شدن جزئی بخشهای مرتفع در محل وقوع حادثه در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ شد. زمین لرزه Mw7.1 در سال ۲۰۱۷ به دهانه آسیب
شد. زمین لرزه Mw7.1 در سال ۲۰۱۷ به دهانه آسیب بیشتری وارد کرد و اگرچه در عرض چند ماه ترمیم شد، اما ساکنان محلی گزارش دادند که هنوز مشکلات پس از سالها وجود دارد.
گرمیان، ( پارسی میانه: "Garamig" / "Garamīkān" / "Garmagān،" پارسی نو / کردی: "Garmakan،" ""، لاتین و یونانی: "Garamaea" ) منطقه ای تاریخی در اطراف شهر کرد نشین کرکوک در شمال عراق است. در جنوب شرقی رودخانه زاب کوچک، جنوب غربی کوه های شهرزور، شمال شرقی کوه های دجله و حمرین واقع شده است، اگرچه گاهی شامل قسمت هایی از جنوب غربی کوه های حمرین و شمال غربی رودخانه سیروان است. نام "بت گرمائی" یا "بت گرمه" ممکن است منشأ سریانی داشته باشد که به معنای "خانه استخوان ها" است، که تصور می شود مرجع استخوان‌های هخامنشیان
است، که تصور می شود مرجع استخوان‌های هخامنشیان ذبح شده پس از نبرد قاطع بین اسکندر مقدونی و داریوش سوم در دشت های بین زاب بالا و رودخانه سیروان باشد. با این حال، طبق گفته مایکل جی مورونی، این نام به نام یک قوم، احتمالاً یک قبیله پارسی گرفته شده است. این منطقه یک استان، گرمکان، تحت ساسانیان بود. مرکز این استان متروک شهری به نام Karkha D'Beth Slokh (در حال حاضر کرکوک) بود و تا قرن چهاردهم که منطقه توسط تیمورلنگ تسخیر شد، دارای جمعیت قابل توجهی از آشوریان نسطوری بود. در حال حاضر این منطقه شامل استان های کرکوک
بود. در حال حاضر این منطقه شامل استان های کرکوک و صلاح الدین و دیاله و واسط و شهر های کرکوک و طوزخورماتو و خانقین و بدره می شود. اکثریت اهالی این منطقه کردها هستند و به زبان کردی کلهری و کردی سورانی تکلم می کنند.
فردریک دی هاوتمن (; unknown date, – ) مکتشف جغرافیایی، ناوبر، فرماندار هلندی بود. در گودا متولد شد او همچنین در سفر تجاری با هدایت برادرش، کورنلیس دی هاوتمن، که کشته شد، از سال ۱۵۹۸ تا ۱۶۰۰ شرکت کرد و توسط سلطان آچه در شمال سوماترا زندانی شد. وی از دو سال اسارت خود - از سپتامبر ۱۵۹۹ تا دسامبر ۱۶۰۱ - برای مطالعه زبان محلی مالایایی و مشاهدات نجومی استفاده کرد. پس از بازگشت دی هاوتمن به اروپا، دی هاوتمن مشاهدات عالی خود را در خصوص فرهنگ لغت و دستور زبان مالایی منتشر کرد بعدتر او با گروهی به سواحل استرالیا رفت
منتشر کرد بعدتر او با گروهی به سواحل استرالیا رفت و نقشه‌هایی از آنجا تهیه کرد.
شورش لایسلر شورش لایسلر شورشی در مستعمره نیویورک در قرن هفدهم میلادی بود ودر آن بازرگان آمریکایی آلمانی و کاپیتان شبه نظامیان ژاکوب لایسلر کنترل قسمت جنوبی مستعمره را به دست گرفت و از سال ۱۶۸۹ تا ۱۶۹ آن را اداره کرد.هنگامی که نیروهای انگلیسی و فرماندار جدید به نیویورک اعزام شدند. او توسط این نیروها دستگیر شد و وی را به خیانت محاکمه و محکوم کردند. او اعدام شد ، این شورش باعث قطبی شدن مستعمره شد ، مستعمره به دو جناح رقیب تقسیم شد ،گروه موافق فرماندار بودند و گروه دیگر که شامل طرفداران لایسلر بودند، از او به
گروه دیگر که شامل طرفداران لایسلر بودند، از او به عنوان یک شهید یاد می کردند.
انتخابات ایالتی ۱۹۱۰ نیویورک ()در ۸ نوامبر ۱۹۱۰ برای انتخاب فرماندار، معاون فرماندار، وزیر امور خارجه ، کنترل‌کننده امور ایالتی، دادستان کل، خزانه دار ایالت، دو قاضی و همچنین کلیه اعضای مجمع ایالتی نیویورک و سنای ایالت نیویورک برگزار شد. از رأی دهندگان همچنین خواسته شد که آیا برای بهسازی و توسعه پارک بین ایالتی پالیسادس موافق نشر اوراق قرضه هستند یا خیر که رای‌دهندگان موافقت خود را اعلام نمودند. همچنین اصلاحیه قانون اساسی که پیشنهاد می‌کرد دو قاضی به دادگاه تجدیدنظر نیویورک اضافه شود و حقوق قضات افزایش یابد
نیویورک اضافه شود و حقوق قضات افزایش یابد با اختلاف تنها ۲۹۲ رأی رد شد.
مارکو ایلی-هانوکسلا (به ؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر بازنشستهٔ اهل فنلاند است که در دستهٔ ۷۴–۷۶ کیلوگرم کشتی فرنگی رقابت می‌کرد. او یک مدال نقره و یک برنز بازی‌های المپیک (۲۰۰۰، ۲۰۰۴) و نیز یک مدال طلا (۱۹۹۷)، یک نقره (۲۰۰۶) و یک برنز (۲۰۰۵) را از مسابقات قهرمانی کشتی جهان کسب کرده است.
والریو بولارکا (; – ) کشتی‌گیر کشتی فرنگی اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آلفرد آسیکاینن (; – ) کشتی‌گیر اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
کونستانتین الکساندرو (؛ ۱۵ دسامبر ۱۹۵۳ – ۱۰ اوت ۲۰۱۴) کشتی‌گیر اهل رومانی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است.
ایوان فوندورا (به ؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر سابق اهل کوبا در دستهٔ ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد است. او یک مدال برنز بازی‌های المپیک (۲۰۰۴ آتن)، یک مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۲۰۰۷) و نیز یک مدال طلای بازی‌های پان امریکن (۲۰۰۷) را کسب کرده است. فوندورا همچنین قهرمان هشت دورهٔ پیاپی مسابقات قهرمانی کشتی پان امریکن از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ است که از رکوردداران تعداد قهرمانی سبک آزاد در این مسابقات به شمار می‌رود.
خوان مارن (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۷۱) کشتی‌گیر بازنشستهٔ اهل کوبا است که در دستهٔ وزنی ۶۲–۶۳ کیلوگرم کشتی فرنگی رقابت می‌کرد. او یک مدال برنز و دو نقرهٔ بازی‌های المپیک (۱۹۹۲ بارسلون، ۱۹۹۶ آتلانتا، ۲۰۰۰ سیدنی) و نیز دو مدال برنز مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۱، ۱۹۹۳) را کسب کرده است. او همچنین برندهٔ سه مدال طلای بازی‌های پان امریکن (۱۹۹۵، ۱۹۹۹، ۲۰۰۳) است. خوان مارن قهرمان ده دورهٔ مسابقات قهرمانی کشتی پان امریکن است که از رکوردداران عنوان قهرمانی در این مسابقات به‌شمار می‌رود. او همچنین افتخارت دیگری مانند دو
به‌شمار می‌رود. او همچنین افتخارت دیگری مانند دو مدال طلای بازی‌های آمریکای مرکزی و کارائیب را کسب کرده‌است.
محمد ابراهیموف (به ؛ زادهٔ ۱۸ اوت ۱۹۸۳) کشتی‌گیر پیشین اوستیایی‌تبار است که در دستهٔ ۹۶ کیلوگرم کشتی آزاد برای کشور ازبکستان رقابت می‌کرد. ابراهیموف برندهٔ مدال نقرهٔ المپیک ۲۰۰۴ آتن، مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ و قهرمان مسابقات قهرمانی کشتی آسیا در سال ۲۰۰۴ است. او در المپیک ۲۰۰۴ آتن با پیروزی بر علیرضا حیدری از ایران در نیمه‌نهایی به فینال این مسابقات راه یافت و با شکست برابر گاتسالوف روسیه‌ای به مدال نقره رسید.
میرکو انگلیش (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر سابق اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده‌است.
مون اویی-جائه (به هانگول: 문의제؛ به هانجا: 文儀濟؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر پیشین اهل کره جنوبی است که در دسته‌های ۷۶ و ۸۴ کیلوگرم کشتی آزاد رقابت می‌کرد. او برندهٔ دو مدال نقره بازی‌های المپیک (۲۰۰۰ و ۲۰۰۴)، دو مدال طلای بازی‌های آسیایی (۱۹۹۸ و ۲۰۰۲) و نیز دو مدال نقرهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۱۹۹۸ و ۲۰۰۱) است. اویی-جائه همچنین برندهٔ یک مدال طلا (۱۹۹۷) و یک نقره (۲۰۰۴) از مسابقات قهرمانی کشتی آسیا است.
مراد گایداروف (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر پیشین اهل روسیه است که در دستهٔ ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد برای بلاروس رقابت می‌کرد. گایدارف برندهٔ مدال نقرهٔ المپیک ۲۰۰۸ و نیز یک مدال نقرهٔ مسابقات قهرمانی کشتی جهان (۲۰۰۳) است. او همچنین دارای چهار مدال نقره و دو برنز مسابقات قهرمانی کشتی اروپا است.
پارک یون-چول (به ؛ زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۸۱) کشتی‌گیر پیشین اهل کره جنوبی در دستهٔ ۵۵ کیلوگرم کشتی فرنگی است. او برندهٔ مدال برنز بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ پکن و دو مدال نقره (۲۰۰۵، ۲۰۰۷) و یک برنز (۲۰۰۶) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان است. یون-چول همچنین برندهٔ مدال طلای بازی‌های نظامی جهان در سال ۲۰۰۷ است. او در هر دو فینال قهرمانی جهان سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ از حمید سوریان شکست خورد اما در دیدار برای برنز المپیک ۲۰۰۸ پکن موفق شد سوریان را شکست داده و به مدال برنز دست یابد.
سرافیم بارزاکوف (به ؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر پیشین اهل بلغارستان است که در دسته‌های ۶۳ و ۶۶ کیلوگرم کشتی آزاد رقابت می‌کرد. بارزاکوف مدال نقرهٔ المپیک ۲۰۰۰ سیدنی و نیز دو مدال طلا (۱۹۹۸، ۲۰۰۱) و دو مدال نقره (۲۰۰۳، ۲۰۰۵) مسابقات قهرمانی کشتی جهان را کسب کرده است. در سطح اروپا نیز بارزاکوف مجموعاً برندهٔ ده مدال (چهار مدال طلا، دو نقره و چهار برنز) از مسابقات قهرمانی کشتی اروپا است.
سرگی موریکو (؛ زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۷۰) کشتی‌گیر بازنشستهٔ اهل مولداوی است که در دستهٔ وزنی فوق سنگین برای شوروی سابق، مولداوی و بلغارستان رقابت کرد. موریکو برندهٔ مدال برنز المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا و دو مدال نقره (۱۹۹۳، ۱۹۹۵) و یک برنز (۱۹۹۹) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان است. او همچنین یک مدال طلا، یک نقره و شش برنز مسابقات قهرمانی کشتی اروپا را کسب کرد. موریکو تنها مدال طلای خود را در مسابقات قهرمانی کشتی اروپا در غیاب الکساندر کارلین در سال ۱۹۹۷ کسب کرد. کارلین او را یکی از سرسخت‌ترین رقبایش می‌دانست.
تاپیو سیپیلا (؛ زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۹۵۸) کشتی‌گیر اهل فنلاند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
سیتی پاپ، شاخه‌ای از موسیقی پاپ ژاپنی است که در اواخر دهه ۷۰ میلادی ظهور کرد و در دهه ۱۹۸۰ به اوج خود رسید. این موسیقی در اصل به عنوان شاخه‌ای از «موسیقی جدید» (به انگلیسی:New Music) ژاپن تلقی می‌شد اما شامل گستره‌ای از سبک‌های دیگر مانند، سافت راک، موج نو، آر اند بی، فانک، ای او آر و بوگی نیز می‌شود. این موسیقی در زمان شکوفایی اقتصادی ژاپن مطرح شد و با فناوری‌های جدید آن زمان از جمله واکمن، ضبط کاست‌خور خودرو و ساز الکترونیک، توانست سبک جدیدی از موسیقی را برای طبقه مرفه ژاپن به وجود آورد. تقریباً هیچ
را برای طبقه مرفه ژاپن به وجود آورد. تقریباً هیچ اجماعی در بین محققان در مورد تعریف سبک سیتی پاپ وجود ندارد. در ژاپن، مفهوم سیتی پاپ بیشتر به سبکی از موسیقی اشاره دارد که «احساس زندگی شهری» را القا می‌کند و مخاطبان آن نیز به طبع، شهرنشینان هستند. بسیاری از هنرمندان این سبک از موسیقی‌دانان ژاپنی تأثیری نپذیرفته و به جای آن، تا حد زیادی از سبک‌های موسیقی آمریکایی مانند سافت راک، بوگی و فانک استفاده کردند. همچنین می‌توان تأثیر سبکی‌های مثل، دیسکو، جاز فیوژن، موسیقی تراپیکل، موسیقی لاتین، اوکی ناوان و موسیقی
موسیقی تراپیکل، موسیقی لاتین، اوکی ناوان و موسیقی کاربیانی را در سبک سیتی پاپ دید. خواننده و ترانه‌سرا ژاپنی، تاتسورو یاماشیتا که از آغاز کنندگان و یکی از موفق‌ترین خوانندگان این سبک بوده، اغلب به عنوان «شاه سیتی پاپ» از او یاد می‌شود. در پایان دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی، این سبک موسیقی به علت تغییر ذائقه نسل جوان بعدی به حاشیه رانده شد و مقبولیت پیشین خود را از دست داد؛ اما در دهه ۲۰۱۰ میلادی به سبب ظهور سایت‌های مثل یوتوب و سایت‌های اشتراک گذاری موسیقی، این سبک توانست محبوبیت بسیار بالایی در جوامع
این سبک توانست محبوبیت بسیار بالایی در جوامع بین‌المللی و سایت‌های اینترنتی خارج از ژاپن پیدا کند که باعث شد ناشران موسیقی ژاپنی بعد از نزدیک به سه دهه دوباره انتشار این سبک از موسیقی را آغاز کنند؛ همچنین ظهور مجدد این سبک سبب متولد شدن سبک‌ها و زیر سبک‌های جدیدی مثل ویپورویو، فیوتر فانک، هاردویپور، اَستَتیک و لو-فی هیپ هاپ شد. محققان بر این باورند که دلیل بازگشت و محبوبیت فراوان دوباره این سبک، و همچنین شناخته شدنش در خارج از ژاپن به علت محبوبیت ترانه عشق پلاستیکی از خواننده مطرح ژاپنی ماریا تاکوچی است.
پلاستیکی از خواننده مطرح ژاپنی ماریا تاکوچی است. در سال ۲۰۱۷ ریمیکس ۸ دقیقه ایی از "عشق پلاستیکی" در سایت یوتوب آپلود شد که در ظرف مدت زمان کوتاهی توانست پیش از ۲۴ میلیون بازدید به دست آورد و باعث شناخته شدن این سبک در خارج از ژاپن شود؛ موفقیت و محبوبیت فراوان عشق پلاستیکی در فضای مجازی توانست پیش از ۳۰ سال از کنار رفتن این سبک آن را نه تنها احیا بلکه آن را به محبوبیتی برساند که حتی در دوران اوج این سبک در دهه ۸۰ میلادی نیز شاهد نبوده است.
جشنواره بین‌المللی فیلم دهوک که با یاد یولماز گونای کارگردان سرشناس برنده جایزه نخل طلای جشنواره بین‌المللی فیلم کن فرانسه در سال ۱۹۸۲ و با هدف پل ارتباطی میان کارگردان کُرد و کارگردانان سراسر جهان و همچنین ایجاد تبادل فرهنگی میان ملت‌های مختلف دنیا تأسیس شده‌است. این جشنواره در قالب فیلم‌های بلند سینمایی، کوتاه و مستند در بخش‌های مختلف رقابتی و غیر رقابتی از جمله بخش رقابتی سینمای جهان، بخش رقابتی سینمای کُردی، چشم‌انداز سینمای جهان، پانورامای سینمای کردستان و بخش نمایش ویژه در سالن کنگره دانشگاه دهوک و
و بخش نمایش ویژه در سالن کنگره دانشگاه دهوک و مرکز مازی مول برگزار می‌شود.
آلیزه آژی (Alizée Agier؛ متولد ۷ ژوئیه ۱۹۹۴) کاراته‌کای اهل فرانسه است. وی در مسابقات کاراته قهرمانی جهان ۲۰۱۴ که در برمن، آلمان برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان مدال طلا را از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۹، در مسابقات قهرمانی کاراته اروپا ۲۰۱۹ که در گوادالاخارا، اسپانیا برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان موفق به کسب مدال طلا شد. در همان سال، او در بازی‌های اروپایی ۲۰۱۹ که در مینسک، بلاروس برگزار شد، در کومیته ۶۸ کیلوگرم بانوان رقابت کرد. او در مرحله حذفی یکی از سه مسابقه‌اش را برد و به مرحله نیمه نهایی
یکی از سه مسابقه‌اش را برد و به مرحله نیمه نهایی صعود نکرد.
سایمون مک‌کوید فیلمسازی استرالیایی است که بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم "مورتال کامبت" (۲۰۲۱) و "مورتال کامبت ۲" (۲۰۲۴) شناخته می‌شود. پیشینه مک‌کوید در کارگردانی آگهی‌های بازرگانی بود.
برنامه‌های فضایی چین برنامه‌هایی است سازمان ملی فضایی چین (CNSA) آنها را اداره می‌کند. ریشه‌های فناوری این برنامه می‌تواند از اواخر دههٔ ۱۹۵۰ مشاهده شود؛ زمانی که چین در پاسخ به تهدیدهای آمریکایی (و بعداً شوروی) یک برنامهٔ موشکی بالستیک را آغاز کرد. با این حال، نخستین برنامهٔ فضایی با سرنشین چینی چند دهه بعد آغاز شد؛ زمانی که یک برنامهٔ شتابان توسعهٔ فناوری با پرواز موفقیت‌آمیز یانگ لیویی در سال ۲۰۰۳ با فضاپیمای شنژو ۵ به اوج خود رسید. این موفقیت چین را به سومین کشوری که توانست به‌طور مستقل انسان را به فضا
کشوری که توانست به‌طور مستقل انسان را به فضا بفرستد، تبدیل کرد. طرح‌های این برنامه در حال حاضر شامل تکمیل ایستگاه فضایی دائمی چین در سال ۲۰۲۲ و انجام مأموریت سرنشین‌دار به ماه است. مقام‌های مربوط از بلندپروازی‌های گام به گام در درازمدت برای بهره‌برداری از فضای بین کره زمین و ماه برای توسعهٔ صنعتی یاد کرده‌اند. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۰ مقام‌های رسمی نخستین فرود یک وسیلهٔ نقلیهٔ فضایی قابل استفاده مجدد چین را در لوپ نور اعلام کردند.
گورنژی بوگیچفچی (به لاتین: Gornji Bogićevci) یک منطقهٔ مسکونی در کرواسی است که در شهرستان برود-پوساوینا واقع شده‌است. گورنژی بوگیچفچی ۴۴٫۰۶ کیلومتر مربع مساحت دارد.
Qualtrics یک شرکت مدیریت تجربه آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در سیاتل، واشنگتن، و پروو، یوتا، در ایالات متحده است. این شرکت در سال 2002 توسط اسکات ام. اسمیت، رایان اسمیت، جرد اسمیت و استوارت اورگیل تاسیس شد. کوالتریکس یک پلت فرم نرم‌افزار اشتراک مبتنی بر ابر را برای مدیریت تجربه ارائه می‌دهد که در مارس ۲۰۱۷ راه‌اندازی کرد. در 11 نوامبر 2018، اعلام شد که کوالتریکس توسط SAP به مبلغ 8 میلیارد دلار آمریکا خریداری خواهد شد. این خرید در 23 ژانویه 2019 تکمیل شد.
«شب همه شب» از آخرین سروده‌های نیما یوشیج است. زمینه. نیما یوشیج (۱۲۷۶–۱۳۳۸) شاعر معاصر ایرانی و بنیان‌گذار شعر نوی فارسی است. او با شعر «افسانه» (۱۳۰۱) نوعی جهان‌بینی نو را به ادبیات فارسی و حتی فرهنگ ایرانی وارد ساخت که تا پیش از آن سابقه نداشت. با این حال، عملاً با شعر «ققنوس» (۱۳۱۶)، شعر نوی فارسی متولد شد، زیرا اولین بار در این شعر، مدلولی جدید با دالی جدید پیوند خورد و پدیده‌ای نو شکل گرفت. نیما نخستین آثار خود را در اواخر دوران مشروطه و سال‌های آغازین حکومت رضاشاه سرود یا منتشر کرد. از سال ۱۳۰۶ تا
حکومت رضاشاه سرود یا منتشر کرد. از سال ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۵ هیچ شعری از او منتشر نشد تا اینکه در سال ۱۳۱۶ سرایش و چاپ آثارش را از سر گرفت و شعر مهم «ققنوس» را خلق کرد. از ۱۳۱۶ تا ۱۳۲۷، نیما انواع قالب‌های شعری را آزمود. او در دورهٔ پایانی عمرش، یعنی از ۱۳۲۸ تا ۱۳۳۷، عمدتاً به سرایش و چاپ اشعار آزاد یا نیمایی پرداخت. سرایش «شب همه شب» نیز به همین دوره تعلق دارد. امید طبیب‌زاده معتقد است نیما در دوران پایانی حیات ادبی‌اش، بیش از هر زمان دیگری، راه و روش بیان واقعی خود را می‌یابد و به شعر ناب نزدیک‌تر می‌شود. او چند
را می‌یابد و به شعر ناب نزدیک‌تر می‌شود. او چند شعر پایان دیوان نیما را از ناب‌ترین اشعار ادبیات فارسی می‌داند. همچنین «شب» مضمون اصلی بسیاری از شعرهای نیما یوشیج است و عنوان یا آغاز برخی از شعرهای او با «شب» شکل می‌گیرد که از آن جمله می‌توان به مواردی مثل «هست شب»، «شب است»، «هنوز از شب»، «در شب سرد زمستانی»، «بر فراز شب»، «شب قرق» و «در نخستین ساعت شب» اشاره کرد. شعرهای دیگری نیز هستند که بدون عنوان «شب»، مضمون شب و تیرگی را نشان می‌دهند یا موضوع و رویداد آنها در شب است، مثل «تو را من چشم در راهم
رویداد آنها در شب است، مثل «تو را من چشم در راهم شباهنگام»، «تا صبح‌دمان در این شب گرم»، «آنکه می‌گرید با گردش شب» و همچنین شعرهای «مرغ آمین»، «مهتاب»، «کار شب پا» و «پادشاه فتح». در اشعار نیما، «شب» معمولاً معنایی غیر از معنای شب حقیقی دارد. مثلاً اشعار «ترا من چشم در راهم» و «پاسها از شب گذشته است» که در دیوان نیما بلافاصله قبل از «شب همه شب» قرار دارند، هر دو در شب می‌گذرند. نقد. نیما در این شعر از شب‌های بی‌پایانی سخن می‌گوید که چشم به راه رسیدن کاروانی است. پرسشی که با خواندن شعر مطرح می‌شود این است
است. پرسشی که با خواندن شعر مطرح می‌شود این است که چرا شاعر فقط شب‌ها در انتظار کاروان است. شاعر گاه‌گاه صداهایی را از دور می‌شنود، اما جاده همچنان خالی است و شاعر با بیم و امید کماکان بیدار و منتظر است. سؤال دیگر این است که شاعر انتظار چه کاروانی را می‌کشد. «کاروان صبح»، «کاروان الهام شعر»، «کاروان انقلاب»، «کاروان مردم بیدارشده»، «کاروان مرگ» و «کاروان آخرالزمانی‌ای که هر ایرانی ناخودآگاه در انتظار آن است» پاسخ‌هایی است که می‌توان به این پرسش داد. شاعر با این شعر توانسته احساس انتظار بی‌پایان اما
شاعر با این شعر توانسته احساس انتظار بی‌پایان اما امیدوارانه را به خواننده القا کند. تأثیرپذیری. امید طبیب‌زاده و ابوالحسن نجفی معتقدند که احتمال دارد نیما این شعر را تحت‌تأثیر یکی از شعرهای شارل بودلر به‌نام «ویرانی» در کتاب "گل‌های بدی" سروده باشد.
«جغدی پیر» از اشعار نیما یوشیج است. سرایش. نیما مکان سرایش این شعر را «جنگل کلارزمی» و تاریخ آن را «شهریور ۱۳۲۰» ذکر کرده‌است. محتوا. در شعر نیما، جغد نماد استبداد است و با شرایط اجتماعی و سیاسی ارتباط دارد. نقد. جلال آل احمد در این شعر، جغد را نشانهٔ ناامیدی، گوشه‌گیری و تنهایی می‌داند. او این شعر را با "بوف کور" اثر صادق هدایت مقایسه می‌کند و می‌نویسد:« آیا فکر نمی‌کنید که اگر هدایت در نثر و نیما در شعر دورهٔ خفقان – آن یکی به «بوف کور» و این دیگری به «جغدی پیر» پناه برده‌اند، علتی دارد؟ و آن هم علت
«جغدی پیر» پناه برده‌اند، علتی دارد؟ و آن هم علت واحدی! فکر نمی‌کنید که چنین مواردی نمی‌تواند سرسری گرفته شود؟ از این نکتهٔ اساسی گذشته نیما اصولاً شاعری است بدبین. گذشته از اشعار دورهٔ اخیر او که مایهٔ پیچیده و فراری از امید و خوشبینی در آنها نهاده شده – خوشبینی و امیدی که باز هم غم انگیز و دلگزا است – گذشته از این اشعار، چه در دوران خفقان و چه پیش از آن «افسانه» و «قصهٔ رنگ پریده» و «ای شب» و غیره ... سرشار از بدبینی است.»