payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سال ۱۶۴۱ یک قرارداد اجاره با قبیله شینکوک امضاء کردند. این قرارداد در سال ۱۷۰۳، طوری تنظیم شد تا زمین‌های بیشتری برای استعمارگران انگلیسی دربر گیرد. در سال ۱۷۹۲، ایالت نیویورک قانونی گذراند که در آن قبیله سرخپوستان شینکوک را به عنوان «متولیان» (امناء) محل معرفی کرد. و در این قانون، یک انتخابات سالانه برای تعیین سه نفر به عنوان «امین"»" قبیله ای مقرر داشت. این حکم از سال ۱۷۹۲ تاکنون ادامه دارد. قبایل مونتاک، شینکوک و اونکچاک برای مقابله با نیروهای خارجی سیستم‌های قبیله ای ایجاد کردند. قبیلهٔ شینکوک برای
قبیله ای ایجاد کردند. قبیلهٔ شینکوک برای مدیریت برخی از روابط با کشاورزان محلی در قرن هیجدهم، و سایر حوزه‌های قضائی در دوران معاصر به متولیان آنها وابسته بود. بیش از دو قرن، امنای انتخاب شده زمین‌ها و منابع قبیله را اداره می‌کردند. بالاخره در پاییز ۲۰۱۰ قبیلهٔ شینوک به رسمیت شناخته شد. تعدادی از اعضای شینکوک پس از جنگ انقلابی آمریکا، لانگ آیلند را ترک کردند و به بومیان برادرتآون (شهرک برادران) در غرب نیویورک پیوستند. در آنجا بومیان قبیلهٔ اونیدا مقداری زمین را در محدودهٔ مسکونی (رزرویشن) خود به آنان اختصاص
را در محدودهٔ مسکونی (رزرویشن) خود به آنان اختصاص دادند. در اواسط قرن نوزدهم، قبایل شینکوک و برادرتآون از نیویورک بیرون رانده شدند و به ویسکانسین مهاجرت کردند. برخی از افراد شینکوک در لانگ آیلند با استعمارگران محلی و بردگان آفریقایی-آمریکایی، که در مزارع و در صنعتگری کار می‌کردند، ازدواج کردند. اغلب آنان فرزندان خود را به رسم شینکوک پرورش دادند و هویت و فرهنگ خود را حفظ کردند. مردان قبیلهٔ شینکوک به راحتی بر روی آب کار می‌کردند. در زندگی در اطراف جزیره مدتها ماهیگیر و ملوان بودند. در طول قرن نوزدهم، مردان
ماهیگیر و ملوان بودند. در طول قرن نوزدهم، مردان شینکوک به عنوان ماهیگیر و ملوان در کشتی‌های نهنگ گیری در بندرگاه "سگ هاربر" و سایر بندرهای محلی کار می‌کردند. گفته شده که هیچ کشتی از شرق لانگ آیلند خارج نشده‌است که حداقل یک مرد از قبیلهٔ شینکوک در آن نباشد. هنگام تلاش برای نجات یک کشتی که در شرق همپتون گیر کرده بود در دسامبر سال ۱۸۷۶ ده نفر از مردان شینکوک جان خود را از دست دادند. افراد این قبیله به خاطر چنین تلاشهای قهرمانانه ای است که در حکایات محلی مشهور شده‌اند. در آغاز قرن بیستم، اعضای قبیلهٔ شینکوک با
در آغاز قرن بیستم، اعضای قبیلهٔ شینکوک با صفات دریانوردان جسور و مستخدمین کارآمد در خدمات نجات بخش ایالات متحده (گارد ساحلی) توصیف شده‌اند. مردم قبیلهٔ شینکوک از سال ۱۹۴۶ به بعد در تعطیلات آخر هفته روز کارگر، به یادبود مراسم سال ۱۹۱۲، در محلهٔ خود (رزرویشن) میزبان یک نشست و گفتگوی سنتی بومی به نام "پاو-واو" می‌شوند. روزنامهٔ سراسری آمریکایی «یو اس تودی» این برنامهٔ نشست و گفتگوی (پاو-واو) قبیلهٔ شینکوک را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین "پاو-واو"های انجام شده در ایالات متحده رتبه‌بندی کرده‌است. در سال ۲۰۰۸ این
ایالات متحده رتبه‌بندی کرده‌است. در سال ۲۰۰۸ این پاو-واو پنجاه هزار بازدید کننده را به خود جلب نمود. رسمیت قبیلهٔ شینکوک. پس از بیش از ۳۰ سال تلاش، قبیلهٔ شینکوک در اکتبر ۲۰۱۰ توسط دولت ایالات متحده به رسمیت شناخته شد. از تلاش‌های این قبیله شکایت از وزارت کشور ایالات متحده بود. جورج تی اسکیبین، در نقش معاون رتبه اول دستیار رئیس امور سرخپوستان، یک اعلامیه ای در رابطه با وضعیت نهایی این قبیله را در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۰ صادر کرد. اولین وزیر کشور که از محدودهٔ زندگی بومیان شینکوک در سال ۲۰۱۵ بازدید کرد سالی جول بود.
شینکوک در سال ۲۰۱۵ بازدید کرد سالی جول بود. کهوِن واشبِرن، معاون وزیر امور سرخپوستان در این بازدید به او پیوست. یکی از اهداف این سفر نشان دادن اهمیت طرح‌های انرژی تجدیدپذیر بود. محدوده سکونت بومیان (رِزِروِیشِن). محدودهٔ مسکونی قبیلهٔ شینکوک یک ذخیرهٔ خودمختار است. در سال ۱۸۵۹، مرزهای فعلی تأسیس شد. سازمان فرهنگی بومیان شینکوک برای ایجاد برنامه‌های هنرها و صنایع دستی بومیان آمریکا در سال ۱۹۷۲ تشکیل شد. از برنامه‌های موجود، آموزش و مطالعه رقص‌های سنتی، منجوق کاری، منبت کاری، صنایع دستی بومیان آمریکا و
منجوق کاری، منبت کاری، صنایع دستی بومیان آمریکا و موسیقی بومی می‌باشند. گروهی به نام «خوانندگان جوان» تشکیل شد. این گروه وقت و انرژی خود را صرف یادگیری آوازها، ترتیل شعارهای سنتی، و مراسم طبل آلگانکایی می‌کنند، و با سفر در سراسر شمال شرقی آمریکا و اجرای پاو-واو در مسابقات طبل زنی بومی شرکت می‌کنند. برنامه غنی سازی فرهنگی یک فرایند اشتراک و یادگیری است که جامعه بومیان اصلی سرزمین برای اطمینان از انتقال آرمان‌ها و سنت‌های نیاکان خود به نسل‌های آینده درگیر آن می‌باشد. این فعالیت‌ها شامل اشتراک و دانش در مورد
می‌باشد. این فعالیت‌ها شامل اشتراک و دانش در مورد غذا، لباس، هنر، صنایع دستی، رقص‌های سنتی، مراسم و زبان‌های بومی می‌باشد. این محدوده مسکونی سرخپوستان (رزرویشن) دارای یک موزه، یک مرکز پرورش آبزیان صدف دار، یک مرکز آموزش و پرورش، یک مرکز فرهنگی و اجتماعی، زمین بازی، و یک کلیسای پروتستان می‌باشد. این محدوده سه مایل (۵ کیلومتر) در غرب شهرک ساوت همپتون، نیویورک قرار دارد. در سال ۱۹۰۳ جمعیت آن به ۱۵۰ نفر می‌رسید. در سال ۲۰۱۲ تعداد اعضای سرخپوستان قبیلهٔ شینکوک به بیش از ۱۴۰۰ نفر رسید که بیش از نیمی از آنها در
به بیش از ۱۴۰۰ نفر رسید که بیش از نیمی از آنها در محدودهٔ مسکونی تعیین شده اقامت دارند. اختلاف بر سر مالکیت زمین. در سال ۲۰۰۵ این قوم تقاضای استرداد ۳۵۰۰ هکتار (۱۴ کیلومتر مربع) از زمین‌های ضبط شده قبیله شینکوک را در شهرک ساوت همپتون، واقع در نزدیکی محدوده مسکونی قبیله (رزرو) و میلیاردها دلار غرامت برای خسارات وارده به زمینهای استعماری را علیه نیویورک از دولت داد. ارزش املاک مورد اختلاف یک میلیارد دلار است و شامل باشگاه گلف شینوکاک هیلز می‌باشد که به گفته قوم شینکوک محل سنتی خاکسپاری درگذشتگان قبیله است.
قوم شینکوک محل سنتی خاکسپاری درگذشتگان قبیله است. این طرح دعوی قبیله در دادگاه، شکایتی علیه قوهٔ مقننهٔ نیویورک با اشاره به طریقهٔ تصویب حکم اجازهٔ خرید ۱۸۵۰۰ هکتار زمین‌های قبیله ای توسط استعمارگران در سال ۱۸۵۹ بود. این دعوی قرار اجاره نامهٔ ۱۰۰۰ ساله را که در سال ۱۷۰۳ مابین مقامات استعمار ساوت همپتون و افراد قبیله امضاء شده بود لغو کرد. این طرح دعوی در دادگاه اعلام داشت که در سال ۱۸۵۹ یک گروه سرمایه گذاران با نفوذ نیویورک برای لغو اجاره نامه با هم همدست شدند و عریضه ای جعلی مبنی بر اینکه از جانب تعدادی
شدند و عریضه ای جعلی مبنی بر اینکه از جانب تعدادی از اعضای قبیلهٔ شینکوک بوده به مجلس مقننهٔ فرستادند. با وجود اینکه بقیهٔ اعضای قبیله فوراً اعتراض کرده و عریضه را جعلی خواندند، مجلس مقننه خرید ۱۴ کیلومترمربع از سرزمین قبیله را توسط استعمارگران تصویب کرد. یک فیلم مستند با عنوان «نقطه وجدان» در سال ۲۰۱۹ منتشر شد و در شبکهٔ دبلیو ان ای تی در شهر نیویورک و ایستگاه‌های مختلف پی بی اس نمایش داده شد. این فیلم مستند مبارزه برای حقوق مالکیت زمین و حفاظت از اماکن دفن اجدادی شینکوک طی یک دوره پنج ساله است. در این
دفن اجدادی شینکوک طی یک دوره پنج ساله است. در این فیلم از یکی از فعالین حقوق قبیله شینکوک به ویژه بکی هیل-جنیا هم یاد می‌کند. پیشنهاد تأسیس کازینو (قمارخانه). در سال ۲۰۰۷ قبیله شینکوک پیشنهاد تأسیس یک کازینو را برای ایجاد درآمد به منظور رفاه ساکنان و ایجاد فرصت‌های تحصیلی برایشان داد، اما انجام این پیشنهاد هنوز به جایی نرسیده‌است. در مذاکرات با ایالت نیویورک و دولت محلی، مدیریت قبیله موافقت می‌کند که مکانی خارج از منطقه همپتون‌ها برای محیط زیست بهتر باشد بپذیرد. در آن صورت اگر موفق شوند محلی را با مشارکت
در آن صورت اگر موفق شوند محلی را با مشارکت دولت بسازند، می‌توانند یک کازینو مخصوص بازی‌های گروه درجه III که نسبت به داشتن کازینو در داخل محدوده سکونت قبیله (رزرویشن) برای قبیله سودآورتر است؛ زیرا داخل رزرویشن فقط برای داشتن بازیهای گروه درجه II واجد شرایط هستند. نهنگ‌گیری. در ایالات متحده، تصور بر آن است که صید نهنگ در دهه ۱۶۵۰ شروع شد. ساکنین انگلیسی ساوت همپتون، افرادی چون جان اوگدن و جان کوپر با سرخپوستان قبیلهٔ شینکوک تعدادی قراردادهای گوناگون بستند که شرکت در صید نهنگ را مجاز می‌کرد. مهاجران انگلیسی
شرکت در صید نهنگ را مجاز می‌کرد. مهاجران انگلیسی آن زمان اصولاً کشاورز بودند و تجربهٔ زیادی در دریا نداشتند. از طرف دیگر سرخپوستان این قبیله که هم در زمینه دریانوردی و هم در شکار نهنگ بسیار ماهر بودند برای تجاری سازی صنعتی معروف به طرح نهنگ ضروری بودند. طبیعتاً تعداد نهنگ‌های صید شده در یک فصل رابطهٔ مستقیم با مهارت صیادان نهنگ داشت. در نتیجه، مردان شینکوک اغلب ماه‌ها جلوتر از فصل صید، و حتی برای سال‌ها به‌طور مرتب به دعوت شرکت‌های صید نهنگ با آنها قرارداد می‌بستند. این ترتیب‌ها به طرز غیرقابل تصوری
می‌بستند. این ترتیب‌ها به طرز غیرقابل تصوری موفقیت‌آمیز بود، و شرکت‌های صید نهنگ به زودی در سرتاسر نیوانگلند دیده شد. صیادان سرخپوست به قدری با ارزش بودند که فرماندار وقت در سال ۱۷۰۸ قانونی وضع کرد که «سرخپوستان تحت استخدام شرکت‌های صید نهنگ از اول نوامبر تا پانزدهم آوریل از دستگیر شدن، مورد آزار و اذیت و بازداشت قرار گرفتن مصون می‌باشند». این گونه قراردادهای صید نهنگ با سرخپوستان قبیله شینکوک حداقل تا سال ۱۷۴۶ ادامه یافت. صنعت صید نهنگ در اواسط سالهای ۱۷۰۰ به شدت نزول کرد؛ زیرا دیگر در نزدیکی ساحل وجود
به شدت نزول کرد؛ زیرا دیگر در نزدیکی ساحل وجود نهنگ‌ها به وفور سابق یافت نمی‌شدند. بنا بر این شکار نهنگ‌ها در پهنهٔ جهان گسترش یافت. و هنوز تا دهه ۱۸۰۰ وجود مردان شینکوک در این صنعت بسیار ارزشمند بود. قابل ذکر است که در ۱۸ آوریل ۱۸۴۵ یک سرخپوست شینکوک به نام الی ایزر، اولین سرخپوست آمریکایی بود که با کشتی صید نهنگ به نام منهتن وارد خاک ژاپن شد و در خلیج توکیو لنگر انداخت. وامپوم (صدف کاری). «وامپوم» عبارت است از صنعت صدف کاری که مخصوص سرخپوستان قبیلهٔ شینکوک می‌باشد. در اوایل دهه ۱۶۰۰، اولین مدرک ثبت شدهٔ
می‌باشد. در اوایل دهه ۱۶۰۰، اولین مدرک ثبت شدهٔ اروپایی در بارهٔ سرخپوستان لانگ آیلند از یک مقام رسمی هلندی به نام ایزاک دو رازیرس به دست آمده‌است. وی لانگ آیلند را چنین توصیف کرد، که حدود ۳۳/۶ کیلومتر پهنای آن است و دارای چندین نهر و خلیج می‌باشد. این محل جایی است که بسیاری از وحشیان در آن زندگی می‌کنند. آنان که شینکوک نامیده می‌شوند با کشت ذرت و ساختن سوان (وامپوم) زندگی خود را تأمین می‌کنند." به‌طور کلی چنین به نظر می‌رسد که سرخپوستان لانگ آیلند در دوران استعمار بزرگ‌ترین تولیدکننده وامپوم بودند که
استعمار بزرگ‌ترین تولیدکننده وامپوم بودند که بیشتر آن را به عنوان خراج به قبایل بزرگتر یا قدرتمندتر پرداخت می‌کردند. همان‌طور که تولید وامپوم در طول دهه ۱۶۰۰ رشد کرد، تا اوایل قرن ۱۸ به یک پول رسمی مستعمرات تبدیل شد و ارز اصلی مورد استفاده در تجارت خز در آن زمان بود. نیاز به وامپوم به حدی شده بود که برای دسترسی نا محدود به آن، نام قبیلهٔ شینکوک و دیگر سرخپوستان لانگ آیلند، به عنوان تأمین کنندگان بی حد وامپوم در قراردادهای تجارت آزاد در فورت آلبانی، در سال ۱۶۶۴، گنجانده شدند. در لانگ آیلند قبیلهٔ شینکوک و
۱۶۶۴، گنجانده شدند. در لانگ آیلند قبیلهٔ شینکوک و دیگر قبائل همسایگی آنها، بسیار مشتاق بودند که دسترسی به منابع طبیعی را از طریق بستن قراردادهای گوناگون با ساکنین لانگ آیلند برای خود حفظ کنند. در سال ۱۶۴۸ قبائل شینکوک، مونتاوک، منهست، و کرچاوگ زمین‌هایی را فروختند که تبدیل به شهر ایست همپتون نیویورک شد. بر اساس این پیمان: «(قبایل) حق ماهیگیری در همه مکان‌های مناسب را به جهت تهیهٔ وامپوم برای خود حفظ می‌کنند». هنوز هم شواهد تأثیر شینکوک بر این صنعت دیده می‌شود. یک ابزار بزرگ به نام «بول ریک» یا «چنگک
می‌شود. یک ابزار بزرگ به نام «بول ریک» یا «چنگک شینکوک» برای برداشت صدف است که در اواسط دهه ۱۸۰۰ ایجاد شده‌است.
خوانندهٔ آمریکایی مایکل جکسون (۱۹۵۸–۲۰۰۹)، ملقب به «سلطان پاپ»، را یکی از شاخص‌ترین چهره‌های فرهنگی قرن بیستم و یکی از موفق‌ترین و تأثیرگذارترین سرگرمی‌سازها دانسته‌اند. دستاوردهای وی در زدودن تبعیض جنسیتی در موسیقی عامه‌پسند ایالات متحده نقش داشت و دوره‌ای از چندگانگی فرهنگی و ادغام را ایجاد کرد که نسل‌های بعدی هنرمندان از آن پیروی کردند. نفوذ وی به الهام بخشیدن به روند مد و افزایش آگاهی از اهداف اجتماعی در سراسر جهان گسترش یافت. جکسون در سال ۱۹۶۹ به‌عنوان خواننده اصلی جکسون فایو (گروهی که با برادران
خواننده اصلی جکسون فایو (گروهی که با برادران بزرگترش تشکیل شد) به یک ستاره کودک تبدیل شد. کنگره ایالات متحده آمریکا این گروه را به دلیل مشارکت در فرهنگ جوانان ایالات متحده به رسمیت شناخت، و جکسون مورد استقبال عموم مردم ایالات متحده قرار گرفت تا جایی که از زمان شرلی تمپل در دهه ۱۹۳۰، توانایی ایجاد یک ستاره کودک وجود نداشت. در اوایل دهه ۱۹۸۰، جکسون به یک شخصیت مسلط در فرهنگ مردمی و اولین سرگرم‌کننده آفریقایی-آمریکایی تبدیل شد که دارای طرفدار متقاطع قوی در تلویزیون موسیقی (ام‌تی‌وی) بود. موزیک ویدئوهای وی، از
موسیقی (ام‌تی‌وی) بود. موزیک ویدئوهای وی، از جمله ویدئوهای «بزن به چاک»، «بیلی جین» و «تریلر» از آلبوم "تریلر" در سال ۱۹۸۲، به دلیل شکستن موانع نژادی و تبدیل رسانه به فرم هنری و ابزار تبلیغاتی، شناخته شده‌اند. محبوبیت این ویدئوها باعث شهرت کانال تلویزیونی ام‌تی‌وی شد. نتیجۀ موفقیت جکسون در این زمان، نجات صنعت موسیقی در اواخر دهۀ ۱۹۷۰، رکود اقتصادی و ایجاد انقلابی در آن زمان با آغاز تمرکز بر بازاریابی آلبوم‌های پرفروش و ارائه ویدیو بود. جکسون از طریق فیلم‌ها و اجراهای زنده خود، رقص‌های خیابانی را به محبوبیت
و اجراهای زنده خود، رقص‌های خیابانی را به محبوبیت رساند و آثارش به ویژه مون‌واک، مردم سراسر جهان را به خود جلب کرد. وی به دلیل نقشش در گسترش رقص میان مخاطبان جهانی و تأثیرگذاری قابل مقایسه با نمادهای رقص مانند فرد آستر و سامی دیویس جونیور شناخته شده‌است. فیلم‌های "تریلر" با زیبایی‌شناسی که از سنت فیلم موزیکال گرفته شده‌، زیرمجموعه‌ای از طراحان رقص را به‌دنبال داشت و دیگر هنرمندان پاپ به دنبال تولید فیلم‌های تبلیغاتی پیچیده رقص‌محور بودند. در دهه ۱۹۸۰، خصوصیات شخصی و تغییر شکل ظاهری جکسون منشأ جذابیت
خصوصیات شخصی و تغییر شکل ظاهری جکسون منشأ جذابیت روزنامه‌نگاری تبلوید شد، پدیده‌ای که به اتهامات کودک آزاری علیه او در سال ۱۹۹۳ منجر شد. این عجایب و جنجال‌ها باعث الهام‌بخشیدن به تعداد زیادی آثار هنری دیگر شد که در نمایشگاه ۲۰۱۸ "مایکل جکسون: روی دیوار" در گالری ملی پرتره لندن به نمایش درآمد. جکسون طیف وسیعی از موضوعات را تحت تأثیر قرار داد، از مطالعاتِ افراد مشهور گرفته تا فرهنگ بصری، مطالعات جنسیتی و جنسی، و موارد دیگر که ارتباط مستقیمی با حرفه او ندارند. طبق مطالعه‌ای که در ژورنال مطالعات پان آفریقایی
طبق مطالعه‌ای که در ژورنال مطالعات پان آفریقایی در سال ۲۰۱۰ منتشر شد، تأثیر جکسون در دانشگاه با اشاره به او در ادبیات مربوط به ارتباطات جمعی، روانشناسی، پزشکی، مهندسی و شیمی گسترش یافت. شورای انگلیس، نام جکسون را در فهرست «۸۰ لحظه‌ای که جهان را شکل داد» ثبت کرد و از مایکل جکسون به عنوان یکی از شخصیت‌هایی که فرهنگ عامه را تغییر داد نام برد.
روابط اسرائیل و موریتانی به روابط دوجانبه تاریخی و کنونی اسرائیل و موریتانی اشاره دارد. در سال ۱۹۹۹، موریتانی سومین عضو اتحادیه عرب شد که اسرائیل را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت. دو کشور روابط کامل دیپلماتیک را در اکتبر ۱۹۹۹ برقرار کردند. با این حال، به عنوان پاسخی به جنگ غزه، روابط از سال ۲۰۰۹ مسدود شد. تاریخ. موریتانی در نتیجه جنگ شش روزه ۱۹۶۷، دنبال تصمیم جمعی اتحادیه عرب (موریتانی تا نوامبر ۱۹۷۳ در لیگ پذیرفته نشد ) به اسرائیل اعلان جنگ داد و آن اعلامیه را تا حداقل سال ۱۹۹۱ معکوس نکرد و حدود ۳۲
اعلامیه را تا حداقل سال ۱۹۹۱ معکوس نکرد و حدود ۳۲ سال تا اوایل اواسط سال ۱۹۹۹، به نظر می‌رسید اسرائیلی‌ها از وضعیت جنگ در جریان نیستند. موریتانی پس از قطعنامه قبیله خارطوم در سال ۱۹۶۷، به همان روشی که اکثر کشورهای عربی که اسرائیل را به رسمیت شناختند، پایبند نبود. به عنوان پاسخی به جنگ غزه، روابط با اسرائیل در ژانویه ۲۰۰۹ مسدود شد. در فوریه ۲۰۰۹، موریتانی سفیر خود را از اسرائیل فراخواند،&lt; و در ۶ مارس ۲۰۰۹ پرسنل از سفارت اسرائیل در نواکشوت بیرون رانده شدند و به آنها ۴۸ ساعت فرصت داده شد تا موریتانی را ترک
و به آنها ۴۸ ساعت فرصت داده شد تا موریتانی را ترک کنند. بر اساس اعلامیه وزارت امور خارجه اسرائیل، این کشور در اواخر روز رسماً سفارت را تعطیل کرد. در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۱۰ کلیه روابط دیپلماتیک بین دو کشور رسماً پایان یافت. به دنبال توافق صلح اسرائیل و امارات متحده عربی در اوت سال ۲۰۲۰، وزارت خارجه موریتانی گفت که کشور وی به "خرد و قضاوت خوب" رهبری امارات متحده عربی برای امضای توافق‌نامه با اسرائیل برای توافق برای عادی سازی روابط اعتماد دارد و " امارات متحده عربی دارای حاکمیت مطلق و استقلال کامل در انجام روابط
دارای حاکمیت مطلق و استقلال کامل در انجام روابط و ارزیابی خود است که مطابق با منافع ملی خود و منافع عرب‌ها است. "
رضا فلاح (۲۴ شهریور ۱۲۸۸–۱۴ شهریور ۱۳۶۱) مهندس، مشاور سیاسی و یکی از چهره‌های اثرگذار صنعت نفت ایران در زمان سلطنت محمدرضا پهلوی بود. فلاح قائم‌مقام رئیس هیأت مدیرهٔ شرکت ملی نفت ایران و مسئول روابط بین‌المللی و بازاریابی این شرکت بود. به گفتهٔ اسدالله علم، فلاح مردی زیرک بود و شاه از او در مذاکرات پشت پرده با شرکت‌های نفتی استفاده می‌کرد. اوایل زندگی. رضا فلاح در ۲۴ شهریور ۱۲۸۸ در کاشان متولد شد. پدرش سیدابراهیم فلاح، روحانی و زمین‌دار بود. فلاح مقطع دبستان را در کاشان گذراند و پس از آن وارد مدرسهٔ
دبستان را در کاشان گذراند و پس از آن وارد مدرسهٔ دارالفنون در تهران شد و توانست با نمرات عالی در رشتهٔ علوم فارغ‌التحصیل شود. در همان سال با بورسیهٔ شرکت نفت ایران و انگلیس، تحصیل در رشتهٔ مهندسی نفت در دانشگاه بیرمنگام انگلیس را آغاز کرد و در سال ۱۹۳۲ دکترای خود را در همین رشته دریافت نمود. زندگی حرفه‌ای. فلاح پس از دریافت دکترا، به مدت یک سال در مرکز تحقیقات بریتیش پترولیوم در لندن کار کرد و در سال ۱۳۱۳ به عنوان مهندس ارشد به پالایشگاه نفت آبادان منتقل شد. در سال ۱۳۱۸ آموزشگاه فنی نفت آبادان تاسیس شد و
در سال ۱۳۱۸ آموزشگاه فنی نفت آبادان تاسیس شد و فلاح مدیریت آن را برعهده گرفت. پس از ملی‌شدن صنعت نفت ایران در سال ۱۳۲۹ و تصویب قانون جایگزین‌کردن مدیران خارجی با اتباع ایرانی، شورای عالی نفت در سال ۱۳۳۰ فلاح را به جای مدیر انگلیسی پالایشگاه آبادان منصوب کرد. فلاح بعدها سمت‌های کلیدی در صنعت نفت ایران به دست آورد از جمله مشاور نخست‌وزیر در امور نفت (۱۳۳۳)، عضو تیم مذاکره‌ قرارداد جدید با کنسرسیوم بین‌المللی نفت، عضو هیأت مدیرهٔ شرکت ملی نفت و مسئول امور فنی و بین‌المللی، و در نهایت قائم‌مقام رئیس هیأت مدیره
بین‌المللی، و در نهایت قائم‌مقام رئیس هیأت مدیره و مدیرکل امور بین‌الملل شرکت ملی نفت در سال ۱۳۵۳. در دههٔ ۴۰ و ۵۰، محمدرضا شاه مدیریت صنعت نفت ایران را به سه حوزه تقسیم کرده بود: مذاکرات نفتی پشت‌پرده و معامله با شرکت‌های خارجی به فلاح؛ امور مربوط به اوپک به جمشید آموزگار (وزیر دارایی)؛ و امور مدیریتی شرکت ملی نفت به منوچهر اقبال (مدیرعامل شرکت ملی نفت) واگذار شده بود. فلاح که به داشتن روابط دوستانه با شرکت‌های نفتی بزرگ شهره بود، اغلب در تیم مذاکرات نفتی ایران با آموزگار که گرایش‌های ناسیونالیستی داشت به
با آموزگار که گرایش‌های ناسیونالیستی داشت به اختلاف‌ برمی‌خورد و البته به گفتهٔ علم، شاه از عدم توافق این دو نفر ابداً ناراضی نبود. در سال ۱۳۴۸، هنگامی که شاه به دنبال افزایش درآمد نفتی ایران بود، فلاح ایدهٔ ناموفق نفوذ به بازار داخلی نفت آمریکا را پیشنهاد کرد. در ۱۳۴۹، شاه به فلاح دستور داد که طرح فروش نفت به چین کمونیستی را بررسی کند و به علم گفت تا زمانی که فلاح معامله با کوبا، آفریقای جنوبی و شرکت نورثروپ را نهایی نکند اجازه نمی‌دهد از سمتش کناره‌گیری کند. علم در بهار ۱۳۵۲ نوشته است که فلاح تلفن زد تا
علم در بهار ۱۳۵۲ نوشته است که فلاح تلفن زد تا موفقیتش در مذاکره با اعضای مختلف کنسرسیوم بین‌المللی نفت را خبر بدهد که در نتیجهٔ آن قرارداد ۱۹۵۴ کنار می‌رفت و به جای آن قراردادی بیست‌ساله برای تامین نفت توسط شرکت ملی نفت ایران به کنسرسیوم اجرا می‌شد. در سال ۱۳۵۲، فلاح مذاکرات مربوط به تاسیس یک جوینت‌ونچر برای بازاریابی نفت بین شرکت نفت آشلند و شرکت ملی نفت ایران را آغاز کرد. در همین سال کنفرانس اوپک در تهران برگزار شد و فلاح با پیشنهاد افزایش قیمت اعلامی نفت به ۱۲ دلار در هر بشکه، نقش مهمی به نفع ایران ایفا
به ۱۲ دلار در هر بشکه، نقش مهمی به نفع ایران ایفا کرد. فلاح در میان همکاران و هم‌عصران خود فردی محترم، مدیری توانا و مذاکره‌کننده‌ای زیرک و چیره‌دست قلمداد می‌شد که ذهن تحلیلی و کنترل فوق‌العاده‌ای بر زبان فارسی دارد. فلاح در آستانه انقلاب ۱۳۵۷ به انگلستان مهاجرت کرد. پس از انقلاب، مهدی بازرگان از او دعوت کرد به ایران برگردد و مدیریت صنعت نفت را به دست بگیرد اما فلاح این دعوت را نپذیرفت. زندگی شخصی. او با مهین فلاح (۲۰۰۰–۱۹۱۹) ازدواج کرد. آنها سه دختر داشتند: لیلی فلاح لارنس و جینا کوکی فلاح. دختر سوم وقتی
لیلی فلاح لارنس و جینا کوکی فلاح. دختر سوم وقتی در تهران زندگی می‌کردند در یک سانحه رانندگی جان خود را از دست داد. لیلی لورنس فلاح متولد ۱۹۳۹ است و صاحب قصر کاشان در مالیبو است. مهاجرت و مرگ. فلاح در سال ۱۳۶۱ در لندن درگذشت. او در قبرستان بروکود به خاک سپرده شده‌ است.
سامِر اِسلَم یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۲۱ اوت ۲۰۲۱ و در مجموعه ورزشی الیجنت شهر پارادایس ایالت نوادا برگزار شد. این رویداد سی و چهارمین سامراِسلم سالانه بود. یازده مسابقه برگزار شد که یکی از آنها در پری-شو (کیک آف) بود. در مسابقه اصلی رومن رینز در مقابل جان سینا به برتری رسید تا از کمربند یونیورسال خود دفاع کند. شارلوت فلر، نیکی ای.اس.ایچ و ریا ریپلی را شکست داد تا قهرمان جدید کمربند زنان راو بشود. همچنین بکی لینچ پس
جدید کمربند زنان راو بشود. همچنین بکی لینچ پس از یک سال به دبلیودبلیوئی بازگشت و توانست بیانکا بلر را شکست دهد تا قهرمان جدید کمربند زنان اسمک‌داون بشود. همینطور ادج، سث رالینز را شکست داد. همچنین این رویداد شامل بازگشت براک لزنر به دبلیو دبلیو ای بود. زمینه‌سازی. "سامر اسلم" شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک‌داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حداکثر می‌رساند، نقش
رخ می‌دهد و تنش را به حداکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند.
در ریاضیات، نظریه میدان رده‌ای (Class Field Theory) شاخه‌ای از نظریه جبری اعداد است که به توصیف توسیع‌های گالوایی از میدان‌های موضعی و سرتاسری می‌پردازد. اغلب اعتبار مفهوم "میدان رده‌ای" را به هیلبرت نسبت می‌دهند، اما این مفهوم پیش از آن هم نزد کرونکر آشنا بود و این وبر بود که در حقیقت اصطلاح مذکور را پیش از ظهور مقالات بنیادین هیلبرت ابداع نمود. ریشه تاریخی این نظریه به اثبات قانون تقابل مربعی توسط گاوس در انتهای قرن هجدهم میلادی بر می‌گردد. این ایده‌ها طی قرن بعدی توسعه یافتند و منجر به مجموعه‌ای از
طی قرن بعدی توسعه یافتند و منجر به مجموعه‌ای از حدس‌ها توسط هیلبرت شدند که در پی آن توسط تاکاگی و آرتین اثبات شدند. این حدس‌ها و اثبات‌هایشان تشکیل بدنه اصلی نظریه میدان رده‌ای را می‌دهند.
روابط اسرائیل و آرژانتین به روابط بین‌الملل میان آرژانتین و اسرائیل اشاره دارد. هر دو کشور در ۳۱ مه ۱۹۴۹ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. تاریخ. روابط میان این دو کشور در سال‌های اولیه با شکارچیان نازی و زمانی که موساد نازی پیشین، آدولف آیشمن را دزدید با یکدیگر گره خورد با وجود اینکه این حرکت اعتراضات آرژانتین را به علت نقض حاکمیت آن را به همراه داشت. بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم، آرژانتین پناهگاهی امن برای مقامات سابق نازی بود زیرا آنها سرمایه‌گذاری بسیار ضروری یا تخصص فنی را در آرژانتین به ارمغان آوردند. طبق
یا تخصص فنی را در آرژانتین به ارمغان آوردند. طبق اسناد طبقه‌بندی نشده وزارت امور خارجه بریتانیا، اسرائیل پیش و در طول جنگ فالکلند به آرژانتین اسلحه فروخته‌است. فروش اسلحه به آرژانتین شامل هواپیماهایداگلاس ای-۴ اسکای‌هاوک بود که بعداً در جنگ با بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت. کارلوس منم اولین رئیس دولت آرژانتین بود که در سال ۱۹۹۱ از اسرائیل دیدار دیپلماتیک کرد. وی پیشنهاد کرد در مذاکرات بر سر بلندی‌های جولان میان اسرائیل و سوریه میانجی گری کند. با این حال، روابط بیشتر مورد آزمایش قرار گرفت هنگامی که
حال، روابط بیشتر مورد آزمایش قرار گرفت هنگامی که حزب‌الله به ترتیب در ۱۹۹۲ و ۱۹۹۴ به بمب‌گذاری در سفارت اسرائیل و یک مرکز جامعه یهودیان مقصر شناخته شد. از سال ۲۰۱۳، تقریباً ۱۰۰ سازمان یهودی در سراسر آرژانتین خواستار لغو پیمان دولت با جمهوری اسلامی ایران در مورد حملات تروریستی AMIA توسط دولت شده‌اند. در سپتامبر ۲۰۱۷، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی با سفر رسمی به آرژانتین، اولین نخست‌وزیر اسرائیل شد که به آرژانتین و آمریکای لاتین سفر کند. در ژانویه ۲۰۲۰، رئیس‌جمهور آلبرتو فرناندز برای اولین سفر
۲۰۲۰، رئیس‌جمهور آلبرتو فرناندز برای اولین سفر ریاست جمهوری خود به خارج از کشور به اسرائیل سفر کرد. وی در آنجا به قربانیان هولوکاست احترام گذاشت و جلسه ای دوجانبه با بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر برگزار کرد که از وی بخاطرنگه داشتن حزب‌الله و شناختن آنها به عنوان یک سازمان تروریستی تشکر کرد، اقدامی که موریسیو ماکری رئیس‌جمهور سابق نیز انجام داد.
گروه الروو ()یک شرکت توسعه املاک و مستغلات است که دفتر مرکزی آن در تل آویو ، اسرائیل قرار دارد. و در فهرست بورس اوراق بهادار تل آویو قراردارد.
فیلم‌برداری تک دوربین () به یک نوع روش فیلم‌سازی و ساخت ویدئو است. فیلم‌برداری تک دوربین در اصل در دوران سینمای کلاسیک هالیوود در دهه ۱۹۱۰ به وجود آمد و هم اکنون نیز به عنوان یک حالت استاندارد در سینما شناخته می‌شود. در ساخت سریال‌های تلویزیونی ، هردو روش راه‌اندازی چند دوربین و تک دوربین به طور معمول استفاده می‌شوند.
بن سیلورمن (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی تولید، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.او همچنین رئیس هیئت مدیره شرکت تولیدی پروپاگات نیز می‌باشد. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ او به عنوان کمک‌مدیر شرکت یونیورسال تله‌ویژن خدمت می‌کرد.او همچنین کارگردان مجموعه‌هایی مانند "زنان قاتل"، "اداره" ، "جین باکره" ، "بتی بی‌ریخته" ، "مارکو پولو" و "تودورها بود.
لذت النساء ترجمه‌ای است به زبان فارسی از کتاب هندی معروف با نام "کام شاستر" یا "کوک شاستر" یا "کوک ساترا ".کتاب به سکس و عشق ورزی پرداخته و با ادبیاتی شهوانی و پورنوگرافی به هوس‌افزایی کمک می‌کند. همچنین درباره زنان و اشکال مجامعت و ادویه‌ها و معجونات موافق قوۀ باه سخن به میان می‌آورد . کام شاستر به زبان‌های مختلف دنیا از جمله فارسی ترجمه شده، ضیاء الدین نخشبی از جمله کسانی که این کتاب را در سال 751قمری به فارسی ترجمه کرده و نام آنرا لذت النساء گذاشته. همچنین ترجمه دیگری هم از این کتاب موجود است که به همین
ترجمه دیگری هم از این کتاب موجود است که به همین عنوان شهرت دارد. این ترجمه در سال ۱۸۵۰ میلادی، توسط «محمد عبداللطیف موزدار مهدون» به زبان اردو و فارسی به صورت دستی تصویرپردازی و کتابت شده‌است. تاریخچه تألیف کتاب کام شاستر. نسخه اصلی در زمان سلطان عبدالله قطب شاه منتشر شد. در قرن پانزدهم، دربار بیدار از کارهای اروتیکی مانند "تذکره‌الشهوت" (فهرست داروهای ضد تبخال) و سرینگارا مانجاری (مطالب شهوانی) حمایت کرد. "لذت النسا" یکی از معدود آثار اروتیک باقی مانده از آن دوره است. کتاب دیگری نیز وجود دارد که با