payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد: رافائل کاتانو و کریستووائو دی مندونکا با سه کشتی برای اکتشاف جزایر طلایی، به بندر پدیر رسیدند… آنتونیو دی بریتو همچنان فرمانده آنجا بود… از آنجاییکه احداث استحکامات نظامی زمان زیادی برده بود، رافائل کاتانو، رافائل پسترلو و کریستووائو دی مندونکا باید مایحتاج ضروری، فلفل و سایر چیزها را برای سفرشان فراهم می‌کردند. همچنین از آنجاییکه فصل باران‌های موسمی بود باید از آنجا می‌رفتند، دراصل کریستووائو دی مندونکا از قبل رفته بود اما به همهٔ آن‌ها دستور داده شد که برای کمک و حمایت از استحکامات نظامی آنجا
شد که برای کمک و حمایت از استحکامات نظامی آنجا بمانند، زیرا قلعه هنوز در وضعیتی نبود که قابل دفاع باشد… پس از آنکه وضعیت دفاعی قلعه مناسب شد، کریستووائو دی مندونکا و دینیس فرناندز به سمت مالاکا حرکت کردند. از آنجاییکه باروس هیچ اشاره‌ای به سفر اکتشافی مندونکا به جزایر طلایی نکرده‌است، مشخص نیست که آیا او اصلاً این مأموریت را به سرانجام رساند، یا اینکه باروس با بیان این موضوع که چطور مندونکا به‌خاطر دفاع از پدیر از سفر خود بازماند، قصد داشت تا توضیح دهد چرا این سفر اکتشافی به سرانجام نرسید. باروس نقل می‌کند
سفر اکتشافی به سرانجام نرسید. باروس نقل می‌کند که پیش از آنکه دستور سفر اکتشافی جزایر طلایی به مندونکا داده شود، تلاش دیوگو پاچکو در سواحل سوماترا که در جستجوی این جزایر بود، با شکست مواجه شده بود: دیوگو پاچکو کمی قبل از مانوئل پاچکو از مالاکا به آنجا آمد و اطلاعات زیادی دربارهٔ جزایر طلایی داشت که به‌طور کلی در هند این باور وجود داشت که آن‌ها در جنوب سوماترا قرار دارند. به همین دلیل دیوگو لوپز به دیوگو پاچکو دستور داد که به اکتشاف برود، پاچکو در امور دریانوردی بسیار ماهر بود و به عنوان کاوشگر، مهارت و
بسیار ماهر بود و به عنوان کاوشگر، مهارت و توانایی بالایی داشت، علاوه بر این خودش هم فردی نجیب‌زاده بود… هوا به گونه‌ای بود که دریا، کشتی را بلعید. و بقایای کشتی به ساحل رسید… دیوگو پاچکو اولین فردی از ما بود که جان خود را برای اکتشاف این جزایر طلایی از دست داد. اعتقاد به جزایر طلایی (لهاس دو اَرو) ناشی از افسانه‌ای است که در ادبیات هند باستان، سووآرنادویپا (سووآرنابومی) ذکر شده‌است و با نام جزایر طلا و نقره (کرایس و آرگایرا) و شبه جزیرهٔ طلایی در جغرافیای یونانی‌رومی لحاظ شده‌اند. مندونکا و نظریهٔ اکتشاف
یونانی‌رومی لحاظ شده‌اند. مندونکا و نظریهٔ اکتشاف استرالیا توسط پرتغالی‌ها. در دههٔ ۱۹۷۰، زمانی که کنت مک‌اینتایر، نظریهٔ اکتشاف استرالیا توسط پرتغالی‌ها را مطرح کرد، نام مندونکا در بحث‌های تاریخ استرالیا معروف شد. در حالی که اسناد یا نقشه‌های پرتغالی چندانی به غیر از کتاب باروس وجود ندارند که به مندونکا اشاره کنند و هیچ‌کدام مستقیماً مندونکا را با استرالیا مرتبط نمی‌کنند، مک‌اینتایر این فرض را مطرح کرد که در سال‌های ۱۵۲۱–۱۵۲۴ مندونکا فرماندهی ناوگانی متشکل از سه کشتی را برعهده داشت که سواحل شرقی استرالیا
از سه کشتی را برعهده داشت که سواحل شرقی استرالیا را نقشه‌برداری می‌کردند. مک‌اینتایر عقیده داشت که این سفر مخفی نگه داشته شد، زیرا احتمالاً معاهدهٔ مبهم توردسیلاس را نقض می‌کرد که بر اساس آن پرتغال موافقت کرد که اسپانیا حق انحصاری برای کاوش در بیشتر مناطق قارهٔ آمریکا و مناطق مابین قارهٔ آمریکا و آسیا (اقیانوس آرام) را داشته باشد. علاوه بر این، او استدلال کرد که بسیاری از گزارش‌های پرتغالی در زمین لرزهٔ فاجعه‌بار لیسبون در سال ۱۷۵۵ از میان رفته‌اند. فرضیهٔ مک‌اینتایر دربارهٔ مندونکا به عنوان فرماندهٔ
مک‌اینتایر دربارهٔ مندونکا به عنوان فرماندهٔ احتمالی ناوگان پرتغالی که سواحل شرقی استرالیا را در حدود سال‌های ۱۵۲۴–۱۵۲۱ نقشه‌برداری کرده بود، توسط دیگر مؤلفان نظریهٔ اکتشاف استرالیا توسط پرتغالی‌ها، از جمله لارنس فیتزجرالد (۱۹۸۴) و پیتر تریکت نیز پذیرفته شده‌است. مک‌اینتایر عقیده داشت که یکی از کشتی‌های مندونکا در امتداد سواحل جنوب شرق استرالیا حرکت می‌کرد و جایی در نزدیکی وارنامبول، ویکتوریا غرق و تبدیل به کشتی ماهاگونی در فرهنگ عامهٔ استرالیا شده‌است. اگرچه این کشتی غرق‌شده از دههٔ ۱۸۸۰ دیده نشده‌است،
این کشتی غرق‌شده از دههٔ ۱۸۸۰ دیده نشده‌است، اما امروزه اغلب در رسانه‌های استرالیا و تا حدود زیادی بر اساس نظریهٔ مک‌اینتایر از آن به عنوان کشتی پرتغالی یا یکی از ناوگان مندونکا یاد می‌شود. با این حال، مک‌اینتایر در سال ۱۹۹۴، در یکی از آخرین آثار خود دربارهٔ این موضوع اذعان داشت که هویت کاوشگر پرتغالی نامعلوم مانده‌است. «در هر حال، چه کاوشگر مندونکا باشد یا شخص دیگری، حداقل مطمئن هستم که او پرتغالی بوده‌است». آثار اخیر. پیتر تریکت، روزنامه‌نگار علوم، در سال ۲۰۰۷، در کتاب خود با نام Beyond Capricorn اطلاعات
۲۰۰۷، در کتاب خود با نام Beyond Capricorn اطلاعات دیگری را دربارهٔ زندگی مندونکا آشکار کرد، از جمله، پیدا شدن پاره سنگ حکاکی شده با نام مندونکا در آفریقای جنوبی که به وضوح تاریخ ۱۵۲۴ را نشان می‌دهد و یک نقاشی که ممکن است حرکت ناوگان به سمت گوا را در سال ۱۵۱۹ نشان دهد. تریکت همچنین مندونکا را با کشف جزیرهٔ شمالی در نیوزیلند مرتبط می‌داند. لوئیس فیلیپه توماز، استاد شرق‌شناسی در دانشگاه کاتولیک پرتغال در لیسبون، پژوهشی دربارهٔ سفر اکتشافی کریستووائو دی مندونکا نوشت و در می ۲۰۰۸، آن را در همایشی به نام
مندونکا نوشت و در می ۲۰۰۸، آن را در همایشی به نام «پرتغالی‌ها در استرالیا» که در موزهٔ علوم در کویمبرا، پرتغال برگزار شد، ارائه کرد. سایر دیدگاه‌ها. کاپیتان آ. آریل با اظهار نظر دربارهٔ نظریهٔ مک‌اینتایر در سال ۱۹۸۴، عقیده داشت که بسیار بعید بوده‌است که دریانوردان قرن شانزدهم از میان آب‌های خطرناک و ناشناخته و در برابر بادهای غالب، سفری به سمت جنوب سواحل شرقی استرالیا داشته باشند، با فرض اینکه فردیناند ماژلان در عرض‌های جغرافیایی به سمت جنوب و در برابر بادهای چهلگان در حال حرکت به سمت غرب بوده‌است. در سال
چهلگان در حال حرکت به سمت غرب بوده‌است. در سال ۲۰۰۶، دانشیار، ویلیام آرتور ریدلی (بیل) ریچاردسون از دانشگاه فلیندرز، استرالیای جنوبی، ادعا کرد که سفر کریستووائو دی مندونکا به سواحل شرقی استرالیا، بر مبنای سفرهایی که هیچ جزئیات حقیقی دربارهٔ آن‌ها باقی نمانده، گمانه‌پردازی محض است.
نسل سوم آیفون اس‌ای (که با نام‌های آیفون اس‌ای ۳ یا آیفون اس‌ای ۲۰۲۲ نیز شناخته می‌شود) یک تلفن هوشمند است که توسط شرکت اپل طراحی و توسعه یافته‌است. این گوشی بخشی از نسل پانزدهم آی‌فون در کنار مدل‌های ۱۳/۱۳ مینی و ۱۳ پرو/۱۳ پرو مکس است. اپل نسل سوم آیفون اس‌ای را در ۸ مارس ۲۰۲۲ و به‌عنوان جانشین نسل دوم آیفون اس‌ای معرفی کرد. پیش‌خرید آن در ۱۱ مارس ۲۰۲۲ آغاز و گوشی پس از آن در ۱۸ مارس ۲۰۲۲ عرضه شد. قیمت نسل سوم آیفون اس‌ای در زمان عرضه از ۴۲۹ دلار آمریکا آغاز می‌شد، که ۳۰ دلار از نسل قبلی گران‌تر بود. مدل
می‌شد، که ۳۰ دلار از نسل قبلی گران‌تر بود. مدل نسل سوم از ابعاد و بدنه مشابه با نسل قبلی خود بهره می‌برد، در حالی که از قطعات سخت‌افزاری داخلی انتخاب شده از سری آیفون ۱۳، از جمله سیستم روی تراشهٔ ای۱۵ بایونیک استفاده می‌کند. تاریخچه. شایعات مربوط به نسل سوم آیفون اس‌ای در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۱ منتشر شد. نسل سوم آیفون اس‌ای در بخشی از رویداد ویژهٔ “Peek Performance” اپل در ۸ مارس ۲۰۲۲ معرفی شد. طراحی. فریم جلو و پشت آیفون اس‌ای از جنس شیشه و فریم دور آن از جنس آلومینیوم است. آیفون اس‌ای ۲۰۲۲ در جلو از حاشیه‌های
است. آیفون اس‌ای ۲۰۲۲ در جلو از حاشیه‌های درشت سنتی و دکمه هوم تاچ آی‌دی بهره می‌برد که یادآور مدل‌های قدیمی‌تر آیفون است. آیفون اس‌ای در سه رنگ موجود است: Midnight, Starlight و نسخهٔ پروداکت رد. Midnight و Starlight به ترتیب جایگزین سیاه و سفید می‌شوند، در حالی که تولید پروداکت رد همچنان ادامه دارد. مشخصات. سخت‌افزار. آیفون اس‌ای از سامانه روی یک تراشه (SoC) ای۱۵ بایونیک (۵ نانومتری)، با یک پردازشگر حرکتی یکپارچه و موتور عصبی نسل پنجم بهره می‌برد. این گوشی در سه پیکربندی حافظهٔ داخلی موجود است: ۶۴
گوشی در سه پیکربندی حافظهٔ داخلی موجود است: ۶۴ گیگابایت، ۱۲۸ گیگابایت و ۲۵۶ گیگابایت. اس‌ای ۲۰۲۲ ۴ گیگابایت رم دارد که نسبت به رم ۳ گیگابایتی نسل دوم افزایش یافته‌است. نسل سوم آیفون اس‌ای همچون نسل قبل خود از استاندارد آی‌پی۶۷ برای مقاومت در برابر گرد و غبار و آب برخوردار است. این گوشی فاقد ویژگی‌های باند فوق وسیع فعال شده توسط تراشهٔ یو۱ موجود در آیفون ۱۳ و ۱۳ پرو است. علیرغم اندازه کوچکتر گوشی که ممکن است منجر به افزایش فشار حرارتی شود، چیپست ای۱۵ با همان فرکانس پردازندهٔ مرکزی آیفون ۱۳ کار می‌کند. مانند
فرکانس پردازندهٔ مرکزی آیفون ۱۳ کار می‌کند. مانند نسل قبل، نسل سوم آیفون اس‌ای از رابط تی‌آراس بهره نمی‌برد. نمایشگر. آیفون اس‌ای دارای همان صفحه نمایش رتینا با وضوح HD است که مثل مدل قبلی خود از آی‌پی‌اس پنل با صدای واقعی و طیف رنگی گسترده (نمایشگر پی۳) استفاده می‌کند. رزولوشن صفحه نمایش ۱۳۳۴ در ۷۵۰ پیکسل و ابعاد آن است. تراکم پیکسلی این گوشی ۳۲۶ پیکسل در هر اینچ است، همان چیزی که در تمام آیفون‌های دارای نمایشگر ال‌سی‌دی از زمان معرفی صفحه نمایش رتینا در آیفون ۴، به استثنای مدل‌های پلاس، یکسان است. این
آیفون ۴، به استثنای مدل‌های پلاس، یکسان است. این گوشی علیرغم نداشتن نمایشگر HDR-ready، می‌تواند محتوای HDR10 و دالبی ویژن را پخش کند، که با تبدیل محتوای HDR به تناسب با صفحه نمایش انجام می‌شود، در حالی که هنوز در مقایسه با محتوای استاندارد، در دامنه دینامیکی ، کنتراست و گسترهٔ رنگی وسیع بهبود یافته‌است. دوربین. آیفون اس‌ای همانند نسل قبل خود در پشت دارای یک دوربین با لنز ۱۲ مگاپیکسلی است، که قادر به ضبط ویدیوی 4K با سرعت ۲۴، ۲۵، ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه، ویدیوی 1080p HD در ۲۵، ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه یا
ویدیوی 1080p HD در ۲۵، ۳۰ یا ۶۰ فریم بر ثانیه یا ویدیوی 720p HD با سرعت ۳۰ فریم بر ثانیه است. این دوربین دارای دیافراگم ƒ/۱٫۸، فوکوس خودکار، لرزشگیر اپتیکال تصویر و فلاش True Tone چهارگانه است. این گوشی همچنین می‌تواند تصاویر پانوراما تا ۶۳ مگاپیکسل بگیرد و در حالت پشت سر هم عکس بگیرد. دوربین سلفی آن ۷ مگاپیکسل با گشودگی دیافراگم f/2.2 و فوکوس خودکار است که قادر به فیلمبرداری 1080p HD با سرعت ۲۵ یا ۳۰ فریم بر ثانیه و فیلمبرداری اسلوموشن با سرعت ۱۲۰ فریم در ثانیه است. در نسل سوم اس‌ای چندین قابلیت به دوربین
است. در نسل سوم اس‌ای چندین قابلیت به دوربین اضافه شده‌است که به‌لطف استفاده از ای۱۵ بایونیک فعال شده‌است. مانند ۱۳ و ۱۳ پرو، دوربین پشتی از Smart HDR 4 پشتیبانی می‌کند. دوربین پشتی همچنین از فیلمبرداری با دامنهٔ دینامیکی افزایش یافته تا ۳۰ فریم در ثانیه، ضبط استریو و تثبیت فیلم سینمایی پشتیبانی می‌کند. هر دو دوربین جلو و عقب آیفون اس‌ای از حالت پرتره و نورپردازی پرتره پشتیبانی می‌کنند. اجرای حالت پرتره توسط اس‌ای به‌صورت بومی فقط از تصاویر انسان پشتیبانی می‌کند، زیرا سخت‌افزار نقشه‌های عمقی را با استفاده
زیرا سخت‌افزار نقشه‌های عمقی را با استفاده از فوکوس خودکار تولید نمی‌کند و در عوض بر یادگیری ماشین مبتنی بر نرم‌افزار متکی است. مانند ۱۳ و ۱۳ پرو، حالت پرتره دارای کنترل عمق و جلوه بوکه پیشرفته (محو کردن پس‌زمینه خارج از فوکوس اطراف پرتره) است. نسل سوم اس‌ای از Deep Fusion و Photographic Styles پشتیبانی می‌کند، اما به دلیل سخت‌افزار قدیمی سنسور، از برخی ویژگی‌ها مانند حالت شب و حالت سینمایی پشتیبانی نمی‌کند. نرم‌افزار. نسل سوم آیفون اس‌ای با آی‌اواس ۱۵٫۴ عرضه شد. ژست‌های حرکتی در این آیفون مشابه همان چیزی
شد. ژست‌های حرکتی در این آیفون مشابه همان چیزی است که تا قبل آیفون ایکس در آیفون‌های اپل دیده بودیم.
سیلویا راتناسامی (زاده ۱۹۷۶) دانشمند رایانه بلژیکی - هندی است. او بیشتر به عنوان یکی از مخترعان جدول درهم‌سازی توزیع‌شده (DHT) شناخته می‌شود. پایان‌نامه دکترای او شبکه‌های آدرس پذیر محتوا، یکی از DHTهای اصلی را پیشنهاد کرد و جایزه گریس موری هوپر را از انجمن ماشین‌های حسابگر در سال ۲۰۱۴ برای این کار دریافت کرد. او در حال حاضر استاد دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. زندگی و شغل. راتناسامی در سال ۱۹۹۷ مدرک لیسانس مهندسی خود را از دانشگاه پونا دریافت. او دوره دکترا را در دانشگاه کالیفرنیا برکلی با مشاوره اسکات شنکر
در دانشگاه کالیفرنیا برکلی با مشاوره اسکات شنکر او در سال ۲۰۰۲ از دانشگاه برکلی فارغ‌التحصیل شد. او برای پایان‌نامه دکترای خود چیزی را طراحی و اجرا کرد که در نهایت به عنوان یکی از چهار جدول درهم‌سازی توزیع‌شده، شبکه آدرس پذیر محتوا (CAN) شناخته می‌شود. راتناسامی تا سال ۲۰۱۱ محقق اصلی آزمایشگاه اینتل بود، زمانی که به عنوان استادیار در دانشگاه برکلی شروع به کار کرد. در سال‌های اخیر، راتناسامی تحقیقات خود را بر روی شبکه‌های قابل برنامه‌ریزی از جمله روتر نرم‌افزار روت‌بریکز و مجازی‌سازی توابع شبکه (NFV) متمرکز
روت‌بریکز و مجازی‌سازی توابع شبکه (NFV) متمرکز کرده‌است. در سال ۲۰۱۶، او شبکه‌های نفلی را برای تجاری سازی فناوری‌های مجازی‌سازی توابع شبکه (NFV) تأسیس کرد. زندگی شخصی. پدر او شیمیدان مشهور پل راتناسامی است.
آندری گودیانسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایسلند است که به عنوان مهاجم وسط برای باشگاه اسپانیایی رئال مادرید کاستیا بازی می‌کند. زندگی حرفه‌ای. آندری در لندن به دنیا آمد، وی پسر ستاره سابق باشگاه بولتون و باشگاه چلسی، ایدور گودیانسن است. وی در تیم‌ ملی فوتبال ایسلند بازی کرده‌است.
هری کنت (۲۲ اکتبر ۱۸۷۹ – ۲۲ دسامبر ۱۹۴۸) بازیکن و مربی فوتبال بود. او در پست مدافع میانی برای میدلزبرو در لیگ فوتبال و برای تیم‌های آلبیون و واتفورد در لیگ جنوبی بازی کرد. کنت برای ۱۶ سال هدایت واتفورد را بر عهده داشت و آنها را به قهرمانی لیگ جنوبی در فصل ۱۵–۱۹۱۴ و قهرمانی لیگ فوتبال در سال ۱۹۲۰ رساند. کنت از سوی "واتفورد ابزرور"، مردی کم‌حرف توصیف شد، او هرگز سیگار نکشید، مشروب ننوشید یا بددهانی نکرد. او «الگویی حرفه‌ای» از یک بازیکن بود و به عنوان یک مربی، مورد احترام بازیکنانش. در عرصه مربیگری، کنت به
مورد احترام بازیکنانش. در عرصه مربیگری، کنت به آمادگی بالای جسمانی اصرار داشت. دوران بازی. کنت در بدورث، واریک‌شیر به دنیا آمد. او به عنوان مدافع میانی، دوران بازی خود را در نوتس کَونتی آغاز کرد اما هرگز به ترکیب اصلی نرسید. بازی برای هینر در سال ۱۹۰۰، شروع عملکرد حرفه‌ای او شد و سپس در سال ۱۹۰۱ به ایلکستون و پس از آن در سال ۱۹۰۲ به نیوارک منتقل شد. در مه ۱۹۰۵ با برایتون قرارداد امضا کرد و به مدت سه سال، بازیکن آنها بود. سپس در آوریل ۱۹۰۸ به میدلزبورو رفت که در آن مقطع در برترین سطح از فوتبال انگلیس، دسته
در آن مقطع در برترین سطح از فوتبال انگلیس، دسته اول رقابت می‌کرد. کمی بیش از یک سال در شمال شرقی ماندگار شد، تا آنکه در اوت ۱۹۰۹ به واتفورد در لیگ جنوبی پیوست و ۷۲ بازی برای این باشگاه انجام داد. مربیگری. واتفورد، پس از عملکرد ناموفق در فصل ۱۰–۱۹۰۹، جان گودال، سرمربی خود را برکنار کرد. کنت، کاپیتان وقت باشگاه، به عنوان مربی-بازیکن، جای او قرار گرفت. در اوایل دوران مربیگری‌اش، جمعه‌های قبل از هر بازی، کنت ترکیب تیمش را در اختیار هیئت مدیره باشگاه می‌گذاشت، اگرچه در فصل‌های بعد، او بود که تصمیم نهایی را
اگرچه در فصل‌های بعد، او بود که تصمیم نهایی را می‌گرفت. در اولین فصل، کنت باشگاه را از سقوط بازداشت و تیم را در جایگاه چهاردهم جدول نشاند و خسارات مالی فصل قبل را به نصف کاهش داد و به ۴۷۵ پوند رساند. با این حال، در پایان لیگ، به دلیل بودجه محدود، مجبور شد چند بازیکن را به اصرار هیئت‌مدیره بفروشد یا آزاد کند. اگرچه، این وضعیت منجر شد به مهم‌ترین کار او در دوران مربیگری‌اش؛ او در هر فصل استعدادهای جدیدی را در خارج از لیگ‌ها برای جایگزینی بازیکنان از دست رفته جستجو می‌کرد و تیم‌های کنت، اغلب ترکیبی از
رفته جستجو می‌کرد و تیم‌های کنت، اغلب ترکیبی از بازیکنان محلی بود. در طول فصل ۱۲–۱۹۱۱، کنت به دلیل مصدومیت مداوم زانو، اجباراً بازنشستگی‌اش را اعلام کرد. در آن فصل، ۶ بازی طول کشید تا باشگاه اولین پیروزی را ثبت کند. فرم خوب تیم در هفته‌های بعد، امیدی برای قهرمانی شد، اما عملکرد ضعیف در بهار، نهایتاً رده نهم را نصیبشان کرد. در فصل ۱۳–۱۹۱۲ به مقام چهاردهم رسیدند و در ۷ بازی خانگی آخر، نتوانستند حتی یک پیروزی ثبت کنند. عملکرد دفاعی ضعیف در فصل ۱۴–۱۹۱۳، واتفورد را به انتهای جدول فرستاد و برای جلوگیری از سقوط
را به انتهای جدول فرستاد و برای جلوگیری از سقوط به سه امتیاز بازی آخر مقابل کویینز پارک رنجرز نیاز داشتند. سه امتیاز حاصل شد و با یک پیروزی ۲–۰ در لیگ باقی ماندند. بهتر از همه، باشگاه دومین فصل را با سوددهی به پایان رساند. کنت در تابستان مجبور شد تعدادی از بازیکنانش را بفروشد، اما با یک تیم جانبی که از بازیکنان محلی (از جمله اسکیلی ویلیامز، چارلی وایت و برادران فرد و ول گرگوری) شکل داده بود، باشگاه را به قهرمانی لیگ جنوبی در سال ۱۵–۱۹۱۴ رساند. در پایان فصل، برنامه‌ریزی عادی لیگ به دلیل شروع جنگ جهانی اول
برنامه‌ریزی عادی لیگ به دلیل شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ به حال تعلیق درآمد. در آن سال‌ها، کنت تیمی را که عمدتاً از بازیکنان محلی تشکیل شده بود، در مسابقات دوستانه مختلف هدایت کرد و در همان حال در یک کارخانه مهمات در اسکس مشغول به کار بود. پسا-جنگ. واتفورد در طول جنگ گرفتار بحران مالی شده بود، اما پس از جمع‌آوری کمک‌های مالی، باشگاه توانست با همان تیمی که در فصل ۱۵–۱۹۱۴ قهرمان شده بود، در لیگ جنوبی فصل ۲۰–۱۹۱۹ کارش را ادامه دهد. پس از کسب ۲۵ امتیاز از ۲۸ امتیاز ممکن در آخرین بازی‌های‌شان در آن فصل، نایب
امتیاز ممکن در آخرین بازی‌های‌شان در آن فصل، نایب قهرمان شدند. کنت، واتفورد را در دوران تغییر هدایت کرد. باشگاه در سال ۱۹۲۰ به لیگ تازه‌تاسیس دسته سه لیگ فوتبال پیوست و در اولین فصل، ششم شد. نتایج ضعیف در فصل ۲۱–۱۹۲۰، کنت را واداشت تا مبلغ حاصل از فروش فرانک هودینوت را برای جذب بازیکنی اختصاص دهد که بتواند واتفورد را به رده‌های بالای لیگ برساند. فرد پگنام همان بازیکنی بود که با رقم قرارداد ۱۰۰۰ پوند به نجات تیم آمد که این مبلغ، رکورد خرید بازیکن برای باشگاه شد. در سال ۱۹۲۲، واتفورد به ورزشگاه جدیدش،
باشگاه شد. در سال ۱۹۲۲، واتفورد به ورزشگاه جدیدش، ویکاریج رود نقل مکان کرد. در فصول بعدی، واتفورد با مشکل مالی مواجه شد و چندین فصل را در قعر جدول پایان داد، از جمله رتبه بیستم در ۲۴–۱۹۲۳. در طول فصل ۲۵–۱۹۲۴، کنت نقش دفتردار-مربی را بر عهده گرفت، بدون اینکه به دستمزدش اضافه شود (۳۱۲ پوند در سال). در پایان فصل ۲۶–۱۹۲۵، زمانی که باشگاه در رده پانزدهم قرار گرفت، واتفورد بیانیه کوتاهی منتشر و اعلام کرد: کنت استعفا داده‌است. فرد پگنام با رقمی معادل با قرارداد رکوردشکن کنت در سال ۱۹۲۱، جایگزین او شد. مالک
رکوردشکن کنت در سال ۱۹۲۱، جایگزین او شد. مالک میخانه. از سال ۱۹۲۲، کنت صاحب میخانه ولینگتون آرمز در وودفورد رود واتفورد بود. پس از جدایی او از باشگاه، این شغل تا زمان مرگش در واتفورد در سال ۱۹۴۸، حرفه تمام وقت او شد. کنت مالکی خوش‌لباس و محترم با کسب‌وکاری شلوغ بود؛ نمونه‌ای از یک مرد شریف دوران ویکتوریا. در طول جنگ جهانی دوم، کنت درخواست سربازان آمریکایی برای تفکیک نژادی در میخانه‌اش را رد کرد. کنت در قبرستانی در ویکاریج رود، نزدیک به ورزشگاه واتفورد دفن شده‌است.
نیکولا پلو یک ریاضیدان انگلیسی و دانشمند حوزه فناوری اطلاعات است که یکی از نوزده عضو "پروژه‌ای تحت عنوان دبلیودبلیودبلیو (WWW)"در سرن، سوئیس بود که با تیم برنرز لی کار می‌کرد. او در نوامبر ۱۹۹۰ به این پروژه پیوست، در حالی که یک دانشجوی کارشناسی ریاضی در یک دوره کاراموزی در پلی تکنیک لستر (دانشگاه دی مونتفورت کنونی) ثبت نام کرد. نیکولا پلو به یاد می‌آورد که تجربه کمی با زبان‌های برنامه‌نویسی داشته‌است، «... جدا از استفاده از کمی پاسکال و فرترن به عنوان بخشی از دوره تحصیلی ام.» او سرن را در پایان اوت ۱۹۹۱ ترک
دوره تحصیلی ام.» او سرن را در پایان اوت ۱۹۹۱ ترک کرد اما پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۹۲ بازگشت تا با رابرت کالیو در پروژه، اولین مرورگر وب برای سیستم‌عامل مک کلاسیک کار کند. پیوند به بیرون. آرشیو "افراد درگیر در پروژه جهانی وب"
رادیا جوی پرلمن (زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۵۱) یک برنامه‌نویس کامپیوتر و مهندس شبکه آمریکایی است. او بیشتر به خاطر اختراع پروتکل درخت پوشا (STP)، که برای عملکرد پل‌های شبکه اساسی است، در حالی که برای شرکت تجهیزات دیجیتال کار می‌کرد، مشهور است. او همچنین در بسیاری از زمینه‌های دیگر طراحی و استانداردسازی شبکه، مانند پروتکل‌های مسیریابی حالت پیوند، مشارکت زیادی داشت. پرلمن در سال ۲۰۱۵ به دلیل مشارکت در پروتکل‌های مسیریابی اینترنت و پل زدن به عضویت آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد. اخیراً او پروتکل تریل را برای اصلاح برخی از
شد. اخیراً او پروتکل تریل را برای اصلاح برخی از کاستی‌های درختان پوشا در شبکه کامپیوتری اختراع کرده‌است. او در حال حاضر توسط دل ئی‌ام‌سی استخدام شده‌است. اوایل زندگی. پرلمن در دریاچه آربور، نیوجرسی بزرگ شد. او یهودی است. هر دو والدین او به عنوان مهندس برای دولت ایالات متحده کار می‌کردند. پدرش روی رادار کار می‌کرد و مادرش ریاضیدانی بود که به عنوان برنامه‌نویس کامپیوتر کار می‌کرد. پرلمن در طول سال‌های تحصیلش، ریاضیات و علوم را «بی زحمت و جذاب» می‌دانست، اما برای کسب نمرات عالی در سایر دروس نیز مشکلی نداشت.
برای کسب نمرات عالی در سایر دروس نیز مشکلی نداشت. او از نواختن پیانو و هورن فرانسوی لذت می‌برد. در حالی که مادرش در انجام تکالیف ریاضی به او کمک می‌کرد، آنها عمدتاً در مورد ادبیات و موسیقی صحبت می‌کردند. پرلمن بهترین دانش آموز علوم و ریاضی در مدرسه اش بود. زمانی که پرلمن در کلاس برنامه‌نویسی در دبیرستان شرکت کرد، شروع به فکر کردن به حرفه ای کرد که شامل کامپیوتر بود. او تنها زن در کلاس بود و بعداً اینطور فکر کرد: «من آدم کارهای عملی نبودم. هرگز به ذهنم خطور نکرد که تجهیزات برقی و الکترونیکی را باز کنم. فکر
نکرد که تجهیزات برقی و الکترونیکی را باز کنم. فکر می‌کردم یا برق می‌گیرم یا چیزی را می‌شکنم.» او در سال ۱۹۶۹ از دبیرستان اوشن تاونشیپ فارغ‌التحصیل شد. تحصیلات. پرلمن در مقطع کارشناسی در موسسه فناوری ماساچوست برنامه‌نویسی را برای کلاس فیزیک آموخت. او اولین شغل حقوقی خود را در سال ۱۹۷۱ به عنوان برنامه‌نویس پاره وقت برای آزمایشگاه لوگو در آزمایشگاه هوش مصنوعی مؤسسه فناوری ماساچوست (آن زمان)، نرم‌افزار سیستم برنامه‌نویسی مانند دیباگرها دریافت کرد. او که زیر نظر سیمور پیپرت کار می‌کرد، نسخه ای مناسب برای کودکان
سیمور پیپرت کار می‌کرد، نسخه ای مناسب برای کودکان از زبان برنامه‌نویسی لوگو به نام تورتیس ("سیستم مترجم بازگشتی لاک پشت نوپا") ایجاد کرد. در طی تحقیقاتی که در سال‌های ۱۹۷۴–۱۹۷۶ انجام شد، کودکان خردسال - کوچک‌ترین آنها در سن ۳ و نیم سال، یک ربات آموزشی زبان برنامه‌نویسی لوگو به نام لاک پشت را برنامه‌ریزی کردند. پرلمن به عنوان یکی از پیشگامان آموزش برنامه‌نویسی کامپیوتر به کودکان خردسال توصیف شده‌است. او به عنوان فارغ‌التحصیل ریاضی در موسسه فناوری ماساچوست نیاز به یافتن یک مشاور برای پایان‌نامه خود داشت و به
به یافتن یک مشاور برای پایان‌نامه خود داشت و به گروه موسسه فناوری ماساچوست پیوست. در آنجا او ابتدا با طراحی پروتکل‌های شبکه درگیر شد. در سال ۱۹۸۸ پرلمن لیسانس و فوق لیسانس ریاضیات و دکترا در رشته علوم کامپیوتر از موسسه فناوری ماساچوست گرفت. پایان‌نامه دکترای او در موسسه فناوری ماساچوست به موضوع مسیریابی در حضور خرابی شبکه‌های مخرب پرداخت. هنگامی که در اواخر دهه ۶۰ در موسسه فناوری ماساچوست تحصیل می‌کرد، یکی از ۵۰ دانشجوی زن بود، در کلاسی که حدود ۱۰۰۰ دانشجو داشت. برای شروع موسسه فناوری ماساچوست فقط یک
داشت. برای شروع موسسه فناوری ماساچوست فقط یک خوابگاه زنان داشت که تعداد دانشجویان زن را که می‌توانستند تحصیل کنند محدود می‌کرد. هنگامی که خوابگاه‌های مردانه در موسسه فناوری ماساچوست تبدیل به اجبار شد، پرلمن از خوابگاه زنان به یک خوابگاه مختلط نقل مکان کرد، جایی که او به «زن مقیم» تبدیل شد. او بعداً گفت که آنقدر به عدم تعادل جنسیتی عادت کرده بود که عادی شد. تنها زمانی که او دانشجویان زن دیگر را در میان انبوهی از مردان دید، متوجه شد که «به نوعی عجیب به نظر می‌رسد». حرفه. او بیشتر به خاطر اختراع پروتکل درخت
حرفه. او بیشتر به خاطر اختراع پروتکل درخت پوشا (STP)، که برای عملکرد پل‌های شبکه اساسی است، در حالی که برای شرکت تجهیزات دیجیتال کار می‌کرد، مشهور است. پرلمن نویسنده یک کتاب درسی در مورد شبکه و نویسنده کتاب دیگری در مورد امنیت شبکه است. او بیش از ۱۰۰ اختراع دارد. او عضو سان میکروسیستمز بود و دوره‌هایی را در دانشگاه واشینگتن، دانشگاه هاروارد و موسسه فناوری ماساچوست تدریس کرده‌است و سخنران اصلی رویدادها در سراسر جهان بوده‌است. پرلمن دریافت کننده جوایزی مانند جوایز یک عمر دستاورد از یوزنیکس و انجمن ماشین‌های
جوایز یک عمر دستاورد از یوزنیکس و انجمن ماشین‌های محاسباتی گروه مورد علاقه ویژه در ارتباطات داده‌است. پروتکل درخت پوشا. پرلمن الگوریتم درخت پوشا و پروتکل درخت پوشا (STP) را اختراع کرد. در حالی که در سال ۱۹۸۴ به عنوان مهندس مشاور در شرکت تجهیزات دیجیتال (DEC) کار می‌کرد، وظیفه توسعه یک پروتکل ساده را داشت که پل‌های شبکه را قادر می‌ساخت تا حلقه‌ها را در یک شبکه محلی (LAN) پیدا کنند. لازم بود که پروتکل باید از مقدار ثابتی از حافظه در هنگام پیاده‌سازی بر روی دستگاه‌های شبکه استفاده کند، صرف نظر از اینکه شبکه
شبکه استفاده کند، صرف نظر از اینکه شبکه چقدر بزرگ است. ایجاد و گسترش شبکه‌های پل شده دشوار بود زیرا حلقه‌هایی که در آن بیش از یک مسیر به یک مقصد منتهی می‌شود، می‌تواند منجر به فروپاشی شبکه شود. مسیرهای اضافی در شبکه به این معنی است که یک پل می‌تواند یک فریم را در جهات مختلف جلو ببرد؛ بنابراین حلقه‌ها می‌توانند باعث شوند فریم‌های اترنت نتوانند به مقصد خود برسند و در نتیجه شبکه را از کار بیندازد. پرلمن از این واقعیت استفاده کرد که پل‌ها دارای آدرس‌های مک ۴۸ بیتی منحصر به فرد هستند و یک پروتکل شبکه ابداع کرد
منحصر به فرد هستند و یک پروتکل شبکه ابداع کرد تا پل‌های داخل شبکه محلی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. الگوریتم پیاده‌سازی شده روی همه پل‌های شبکه به پل‌ها اجازه می‌دهد تا یک "پل ریشه" در شبکه تعیین کنند. سپس هر پل شبکه را ترسیم کرد و کوتاه‌ترین مسیر را به پل ریشه تعیین کرد و سایر مسیرهای اضافی را غیرفعال کرد. علی‌رغم نگرانی‌های پرلمن مبنی بر اینکه پروتکل درخت پوشا حدود یک دقیقه طول می‌کشد تا وقتی تغییراتی در توپولوژی شبکه رخ می‌دهد واکنش نشان دهد، در این مدت یک حلقه می‌تواند شبکه را از بین ببرد، توسط موسسه
یک حلقه می‌تواند شبکه را از بین ببرد، توسط موسسه مهندسین برق و الکترونیک (IEEE) به عنوان 802.1d استاندارد شد. پرلمن گفت که مزایای این پروتکل به این واقعیت تبدیل می‌شود که «شما لازم نیست نگران توپولوژی باشید». با این حال پرلمن از تغییراتی که در طول استانداردسازی پروتکل ایجاد شده بود انتقاد کرده‌است. سایر پروتکل‌های شبکه. پرلمن در پیاده‌سازی پروتکل شبکه بدون اتصال (CLNP) کمک‌های بسیاری کرد. پرلمن با یاکوف رختر در توسعه استانداردهای مسیریابی شبکه، مانند پروتکل مسیریابی بین دامنه ای (IDRP), معادل پروتکل دروازه
مسیریابی بین دامنه ای (IDRP), معادل پروتکل دروازه مرزی، همکاری کرده‌است. او همچنین بر انتقال از بردار فاصله به پروتکل‌های مسیریابی حالت پیوند نظارت داشت. پروتکل‌های مسیریابی وضعیت پیوند این مزیت را داشتند که سریع‌تر با تغییرات توپولوژی شبکه سازگار می‌شوند و پروتکل مسیریابی وضعیت پیوند دک، تنها پس از پروتکل مسیریابی وضعیت پیوند شبکه آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته (ARPANET) قرار داشت. در حین کار بر روی پروژه دک‌نت، پرلمن همچنین به بهبود پروتکل مسیریابی "سیستم میانی به سیستم میانی"، معروف به پروتکل حدواسط
میانی به سیستم میانی"، معروف به پروتکل حدواسط به حدواسط، کمک کرد تا بتواند پروتکل اینترنت (IP), اپل‌تاک و پروتکل تبادل بسته اینترنت ورک (IPX) را مسیریابی کند. پروتکل مسیریابی انتخاب کوتاهترین مسیر (OSPF) تا حدی بر تحقیقات پرلمن در مورد پخش متحمل خطا اطلاعات مسیریابی متکی بود.