payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ضدیهودی‌گرایی متهم به شکستن قوانین برابری نمود. جرمی کوربین گفت که این مشکل توسط سیاست‌مداران مخالف «به‌طور نمایشی اغراق‌آمیز بیان شده‌است» و بلافاصله عضویت آن به حالت تعلیق درآمد. بیل، کارتونی را تولید نمود و در روزنامه گاردین چاپ شد که در آن کی‌یر استارمر سر کوربین را در یک بشقاب بیضی تقدیم می‌کرد، این کارتون الهام گرفته از نقاشی سالمه با سر بریده سن جان تعمیدگر اثر کاراواجو و یکی از داستان‌های انجیل عهد جدید بود. روزنامه گاردین ۳۲ شکایت مبنی بر ضدیهودی‌گرایی دریافت کرد. عضو حزب کارگر به‌نام لورد اندرو
دریافت کرد. عضو حزب کارگر به‌نام لورد اندرو آدونیس این کارتون را «منزجرکننده» خواند.
سوپر جام فوتبال ایتالیا ۲۰۲۰ سی و سومین دورهٔ مسابقهٔ سوپر جام فوتبال ایتالیا است که بین قهرمان سری آ و قهرمان کوپا ایتالیا برگزار می‌شود. تیم‌های حاضر یوونتوس قهرمان سری آ و ناپولی قهرمان کوپا ایتالیا هستند. در پایان باشگاه فوتبال یوونتوس برای نهمین بار قهرمان سوپر جام فوتبال ایتالیا شد. کریستیانو رونالدو و آلوارو موراتا گلزنان این بازی بودند.
توماس رودریک دیو (Thomas Roderick Dew) (۱۸۰۲–۱۸۴۶)، استاد و بعداً رئیس کالج ویلیام و ماری بود. وی یکی از طرفداران تأثیر گذار برده‌داری بود. زندگی‌نامه. توماس دیو در ۱۸۰۲ میلادی در شهرستان کینگ و کوین در ویرجینیا زاده شد، او فرزند سروان توماس دیو و لوسی گیتوود دیو بود. پدر وی یک سرباز انقلابی جنگ بوده و مؤسس دیوسوایل بود، دیوسوایل به یک نخلستان شکوفا در نزدیکی شهرستان کینگ و کوین مبدل شد. وی در کالج ویلیام و مری پذیرفته شده و در ۱۸۲۰ میلادی از آنجا فارغ‌التحصیل گردید و متعاقب آن چندین سال را برای آموزش در
گردید و متعاقب آن چندین سال را برای آموزش در اروپا گذراند. وی از ۱۸۲۷ تا ۱۸۳۶ میلادی به عنوان پروفسور تاریخ، متافیزیک و اقتصاد سیاسی در کالج ویلیام و مری خدمت نموده و پس از آن تا زمان مرگش در ۱۸۴۶ میلادی بر اثر برونشیت، به عنوان رئیس این کالج خدمت کرد. وی دو پیشنهاد مبنی بر شرکت در سیاست را رد نموده و همچنین دعوت برای تدریس در کالج کارولینای جنوبی (امروزه معروف به دانشگاه کارولینای جنوبی) و دانشگاه ویرجینیا را نپذیرفت. مدت کوتاهی قبل از مرگش، او با ناتالیا هی ازدواج کرد. او در جریان ماه عسل شان در پاریس
هی ازدواج کرد. او در جریان ماه عسل شان در پاریس درگذشت؛ جسد وی چندی بعد به سردخانه‌ای در زیر کلیسای کوچک در محوطه کالج ویلیام و مری منتقل گردید. بازمانده وی چارلز ب. دیو، پروفسور تاریخ جنوب آمریکا در کالج ویلیامز است و کتاب خلق یک نژادپرست (۲۰۱۶) را بر مبنای سنت نژادپرستی خانواده جنوبی خود، نوشت. دیو زمانی در سطح ملی به شهرت رسید که در ۱۸۳۸ میلادی به تعرفه که در همان سال تصویب شده بود («تعرفه بیزاری») حمله کرد. او طرف‌دار تجارت آزاد بود و استدلال می‌کرد که مالیات بر صادرات باعث منفعت تولیدکنندگان شمالی
که مالیات بر صادرات باعث منفعت تولیدکنندگان شمالی می‌گردد اما هزینه مزرعه‌داران جنوبی را بلند می‌برد. وی از بانک‌های ایالتی در مقابل یک بانک ملی حمایت می‌کرد، به این دلیل که بانک‌داری مرکزی به حکومت این امکان را می‌دهد تا کنترل به مراتب بیشتری بر اقتصاد داشته باشد. بزرگ‌ترین کتاب وی هضم قوانین، رسم‌ها، سلوک و نهادهای ملت‌های باستانی و مدرن (۱۸۵۳ میلادی) بود. یکی از منابع لغت‌نامه کلاسیک و باستان شناختی ۱۸۴۰ از پی. آستین نوتال بود. دیو و برده‌داری. در ۱۸۳۲ میلادی، وی مقاله‌ای در مورد گفتمان ۱۸۳۱–۱۸۳۲ مشهور
وی مقاله‌ای در مورد گفتمان ۱۸۳۱–۱۸۳۲ مشهور برده‌داری در مجلس عمومی ویرجینیا، تحت عنوان مروری بر بحث‌های قانونی در ۱۸۳۱ و ۱۸۳۲ نوشت که به مراتب فراتر رفت و به یک جنبش نقطه پایان بخشید، سپس با فرض‌نمودن ابعاد قابل ملاحظه، ادعای پایان برده‌داری در ویرجینیا را نمود. گفتمان قانونی ویرجینیا واکنشی بود بر شورش برده‌داری نات ترنر در اوت ۱۸۳۱. «همانند بیشتر سفیدپوستان جنوب آمریکا، او نیز استدلال کرد که سفیدپوستان و سیاه‌پوستان آزاد شده نمی‌توانند کنار هم در آرامش زندگی کنند… دیو نظریه کوچ اجباری سیاه‌پوستان
زندگی کنند… دیو نظریه کوچ اجباری سیاه‌پوستان آمریکایی آزاد شده به آفریقا را یک روش پیش‌گیرانهِ گران‌قیمت و از لحاظ لوژستیکی غیرممکن خوانده و بیان داشت که تبعید سیاه‌پوستان باعث می‌شود تا از منفعت ویرجینیا به عنوان «ایالتی که سیاه‌پوستان را برای سایر ایالت‌های جنوبی پرورش می‌دهد» جلوگیری می‌کند. هرچند موضوع وی برای بسیاری خوانندگان اهل جنوب آمریکا قانع‌کننده بود، اما جیسی بورتون هریسون اهل لینچبرگ، ویرجینیا یک پاسخ قوی نوشته و استدلال نمود که تبعید (کوچ اجباری برده‌ها به آفریقا) یک امر ممکن بوده و این‌که
برده‌ها به آفریقا) یک امر ممکن بوده و این‌که برده‌داری از نظر اقتصادی ناکارا بود. در نخستین سخنرانی خود به عنوان رئیس کالج ویلیام و مری، «وی به مزرعه‌داران جوان نصیحت کرد تا در مقابل آن‌های که می‌خواهند برده‌داری را از بین ببرند، مقاومت کنند. دیو روی اهمیت آموزش علوم مقدماتی به‌طور وسیع تأکید نمود، اما اخلاقیات و علوم سیاسی را به‌طور برجسته به عنوان مهم‌ترین موضوعات آموزشی مستثنی کرد». دیو در جنوب آمریکا از احترام خوبی برخوردار بود؛ نوشته‌های وی که به‌طور گسترده توزیع می‌گردند، باعث تحکیم نظریه عمومی نسبت
توزیع می‌گردند، باعث تحکیم نظریه عمومی نسبت به طرف‌داری از برده‌داری شد. کار وی با کارهای جراح و پزشک سامویل ای. کارت‌رایت مقایسه شده‌است، کارت‌رایت کسی بود که از برده‌داری دفاع نموده و «بیماری‌های» دراپتومانیا («جنونی» که باعث فرار برده‌ها می‌گردید) و دیسایستیسا ایتیوپیکا («رذالت») را کشف کرد که هر دو بیماری با ضرب و شتم «درمان» می‌گردید. مقاله ۱۸۳۳ دیو مجدداً در ۱۸۴۹ به نشر رسید و همراه با نوشته‌های هارپر، هموند و سیمس در استدلال‌های طرف‌داری از برده‌داری جمع‌آوری گردید. بیشتر افراد در آن زمان، دیو را
جمع‌آوری گردید. بیشتر افراد در آن زمان، دیو را برای مغلوب کردن پیشنهادهای برای پایان برده‌داری در دهه ۱۸۳۰ میلادی در ویرجینیا، تحسین نمودند. وی حتی با آزادی تدریجی نیز مخالف بود. آموزه‌های دیو و نوشته‌های وی روی نسل‌های بعدی که مخالف بازسازی ایالات متحده بودند و قوانین جیم کرو را ساختند، تأثیر گذار بود. نظر دیو پیرامون مرد و زن. نظریه دیو در مورد تفاوت میان جنسیت‌ها، در فرهنگ زندگی‌نامه ویرجنیا، قرار ذیل توصیف شده‌است: وی سختی‌های که مردان در بازار کار به آن مواجه می‌شوند و تقریباً قدرت بی‌رحمی که برای بقا
مواجه می‌شوند و تقریباً قدرت بی‌رحمی که برای بقا در این چنین یک فضای رقابتی نیاز است را تشریح کرد. وی بیان داشت که شجاعت و جسور بودن خصیصه‌های مردان هستند. از نظر دیو، زنان وابسته و ضعیف، اما چشمه‌ای از قدرت خواستنی بودند.
ون جیکوبسن (Van Jacobson) (متولد ۱۹۵۰)، یک دانشمند کامپیوتر آمریکایی است که به دلیل کارش روی عمل‌کرد و مقیاس بندی شبکه TCP/IP معروف است. او یکی از مشارکت‌کنندگان اساسی در پشته پروتوکول TCP/IP – بنیاد فناوری اینترنت امروزی – است. از سال ۲۰۱۳، جیکوبسن در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) استادیار است و روی «شبکه با داده‌های نامدار» کار می‌کند. زندگی ابتدائی و تحصیلات. جیکوبسن شاعری مدرن، فیزیک و ریاضیات خواند و از دانشگاه آریزونا کارشناسی ارشد در فیزیک و لیسانس در ریاضیات گرفت. او در لابراتوار لاورنس برکلی
در ریاضیات گرفت. او در لابراتوار لاورنس برکلی کارهای فارغ‌التحصیلی انجام داد. حرفه. کار او در طراحی مجدد الگوریتم‌های کنترل‌کننده تراکم در TCP/IP (الگوریتم جاکوبس) برای مدیریت بهتر تراکم گفته می‌شود اینترنت را از فروپاشی در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ نجات داد. او همچنین به دلیل پروتوکول فشرده سازی هیدر TCP/IP توضیح داده شده در RFC 1144: هیدرهای فشرده سازی TCP/IP برای لینک‌های سریالی با سرعت کم که به نام Van Jacobson TCP/IP Header Compression یاد می‌شود، شناخته می‌شود. او یکی از نویسندگان چندین ابزار
شناخته می‌شود. او یکی از نویسندگان چندین ابزار تشخیصی شبکه پرکاربرد، از جمله traceroute, tcpdump و pathchar است. او در رهبری توسعه multicast backbone (MBone) و ابزار ملتی مدیا vic, vat و wb قرار داشت. جیکوبسن بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۸ به عنوان دانشمند تحقیقی گروه کنترل زمان واقعی در لابراتوار لاورنس برکلی بود و بعداً رهبر گروه تحقیقی شبکه شد. او از سال ۱۹۹۸ میلادی تا ۲۰۰۰ در سیستم‌های سیسکو دانشمند ارشد بود. در سال ۲۰۰۰ وی دانشمند ارشد Packet Design, Inc و در سال ۲۰۰۲ برای یک اسپین – آف، Precision I/O شد.
در سال ۲۰۰۲ برای یک اسپین – آف، Precision I/O شد. او به عنوان یک همکار تحقیقاتی در اوت ۲۰۰۶ به PARC پیوست. جیکوبسن در ژانویه ۲۰۰۶ در Linux.conf.au یک نظریه دیگر را در مورد بهبود عمل‌کردشبکه ارائه کرد که از آن زمان به عهد به نام network channels یاد می‌شود. جیکوبسن در اوت ۲۰۰۶ به عنوان بخشی از سخنانش در Google Tech Talks در مورد نظریاتش پیرامون Named data networking (NDN)، محور کارش در PARC، بحث کرد. ون جیکوبسن حالا با کنسرسیوم NDN تمویل شده توسط بنیاد ملی علوم کار می‌کند تا آینده اینترنت را کشف و ایجاد
علوم کار می‌کند تا آینده اینترنت را کشف و ایجاد کند. جوایز و عضویت‌ها. ون جیکوبسن در سال ۱۹۹۵ همراه با همکارش استیفن مک کین در LBL، به دلیل توسعه نرم‌افزار toolpack که کنفرانس صوتی و تصویری چند جانبه را از طریق MBone (Multicast Backbone) امکان‌پذیر می‌کند، برنده جایزه R&amp;D 100 مجله R&amp;D شدند. جیکوبسن در سال ۲۰۰۱ برای کارش، جایزه ACM SIGCOMM برای دستاورد یک عمر کار را «برای مشارکت در پروتوکول مدیریت مهندسی و تراکم» و در سال ۲۰۰۲ جایزه کامپیوتر و مخابرات IEEE کوجی کوبایاشی را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۴
IEEE کوجی کوبایاشی را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۴ میلادی به دلیل «سهمش در پروتوکول‌های شبکه، شامل پخش چندگانه و کنترل تراکم» به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد. در سال ۲۰۱۲، جیکوبسن از طرف انجمن اینترنت به تالار مشاهیر اینترنت معرفی شد.
مگس‌مرغ زنبورگرده‌ای یک گونه مگس‌مرغ از خانوادهٔ مگس‌مرغان است. این گونه عمدتاً در مکزیک یافت می‌شود، اما به عنوان یک گونه سرگردان در ایالات متحده (آریزونا) دیده شده‌است. نام این گونه به زنبورهای گرده‌افشان (Bumblebee) اشاره دارد. ویژگی‌ها. این گونه با حدود ، کوچک‌ترین پرنده‌ای است که در شمال آمریکای شمالی در مکزیک وجود داشته‌است. با وزن یکی از کوچک‌ترین پرندگانی است که در جهان وجود دارد. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. مگس‌مرغ‌ها بین آوریل و جولای به شرایط زادآوری
مگس‌مرغ‌ها بین آوریل و جولای به شرایط زادآوری می‌رسند، اما ثبت‌ها نشان می‌دهد که آنها عمدتاً در طول زمستان (ژانویه تا فوریه) زادآوری می‌کنند. آشیانهٔ آن‌ها عمدتاً از خزه‌ها و گلسنگ‌ها و همچنین تکه‌های کوچک موهای مایل به قرمز و سایر دانه‌های مودار مانند دانه‌های بروملیاد کتاپسیس تشکیل شده‌است.
ایوان آنتونویچ (آنتپویچ) یفریموف (به روسی: Ива́н Анто́нович (Анти́пович) Ефре́мов) (زاده ۲۲ آپریل ۱۹۰۸، درگذشته ۵ اکتبر ۱۹۷۲) دیرینه‌شناس، متفکر اجتماعی و نویسنده‌ی علمی-تخیلی اهل جماهیر شوروی بود. او مبدع سنگواره‌شناسی، دانش بررسی الگوهای موجود در روند شکل‌گیری سنگواره‌ها بود.
دنباله هفتایی یک تست بالینی است که برای بررسی عملکرد ذهنی و کمک به ارزیابی وضعیت روانی پس از آسیب احتمالی سر یا در موارد مشکوک به زوال عقل استفاده می‌شود. این آزمون از سال ۱۹۴۴ به صورت مجزا انجام می‌گرفت اما امروزه به عنوان بخشی از آزمون کوتاه وضعیت ذهنی در نظر گرفته شده است. آزمون دنباله هفتایی همچنین برای تعیین زمانی که بیمار تحت القای بیهوشی، بیهوش می‌شود (برای مثال قبل از جراحی) نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. ناتوانی در انجام آزمون دنباله هفتایی به خودی خود تشخیصی برای هیچ اختلال یا نقص خاصی نیست، اما
خود تشخیصی برای هیچ اختلال یا نقص خاصی نیست، اما عموماً به عنوان یک آزمون سریع و آسان تمرکز و حافظه در هر موقعیتی که پزشکان احتمال وجود اختلال در عملکردهای شناختی می‌دهند، استفاده می‌شود. در آزمون دنباله هفتایی فرد شرکت کننده باید از ۱۰۰ به صورت کاهشی ۷ عدد کم کند و عدد به دست آمده را بیان کند. محاسبات به صورت ۱۴ تفریق است، و اعداد زیر را شامل می‌شود: ۹۳-۸۶-۷۹-۷۲-۶۵-۵۸-۵۱-۴۴-۳۷-۳۰-۲۳-۱۶-۹-۲. تست‌های مشابه دیگری نیز مانند "دنباله سه‌تایی" (در آن شمارش معکوس به صورت سه‌تایی انجام می‌شود) و "معکوس خوانی"
به صورت سه‌تایی انجام می‌شود) و "معکوس خوانی" (ماه‌های سال را به ترتیب معکوس می‌خوانند یا املای یک کلمه را برعکس می‌نویسند) نیز وجود دارند. مطالعه ای بر روی شرکت کنندگان دبیرستانی که مبتلا به اختلال خاصی نبودند، نشان داد که تست دنباله هفتایی در هنگام رخ داد ضربه مغزی مناسب نیست زیرا فاقد حساسیت کافی بوده و تصور می‌شد معکوس خوانی معیار مؤثرتری باشد، زیرا میزان قبولی برای شرکت کنندگان آسیب ندیده بالاتر است. شمارهٔ تست دنباله هفتایی موتیفی تکرارشونده، در نمایشنامه سارا کین "۴٫۴۸" است.
وزارت ترس فیلم نوآر آمریکایی ساخت سال ۱۹۴۴ به کارگردانی فریتز لانگ و با بازی ری میلند و مارجوری رینولدز است. فیلم بر پایه رمان ۱۹۴۳ نوشته گراهام گرین ساخته شده و داستان مردی را روایت می‌کند که به تازگی از آسایشگاه روانی آزاد شده‌است و ناخواسته خود را در میان حلقه جاسوسی جهانی گرفتار می‌بیند و توسط مأموران نازی تعقیب می‌شود. موسیقی متن فیلم توسط ویکتور یانگ ساخته شده‌است. مقایسه با رمان. قهرمان کتاب گراهام گرین، آرتور روی (استیون نیل در فیلم)، به خاطر کشتن همسرش عمیقاً احساس گناه می‌کند. در فیلم، این قتل
همسرش عمیقاً احساس گناه می‌کند. در فیلم، این قتل صرفاً یک قتل هومرگی ساده است و نیل فقط به خودکشی همسرش کمک می‌کند. روی در کتاب، سم را در لیوان شیر همسرش می‌ریزد و همسرش می‌گوید که: «چقدر مزه عجیبی دارد» روی او را تنها می‌گذارد تا بمیرد. با وجود اینکه دادگاه رای به هومرگی می‌دهد، اما روی باور دارد که «در جایی که عدالت وجود داشته باشد قانون او را محکوم می‌کرد.» او می‌داند که این کار او نه برای پایان دادن به رنج همسرش، بلکه برای پایان دادن به رنج خود او بوده‌است. این احساس گناه شدید که از ابتدا تا انتها رمان
این احساس گناه شدید که از ابتدا تا انتها رمان را فرا گرفته‌است، در فیلم وجود ندارد. عشق روی، آنا هیلف (کارلا هیلف در فیلم)، در فعالیت‌های جاسوسی برادرش همکاری ندارد. در رمان، او به برادرش شلیک نمی‌کند و هیچ تیراندازی روی پشت بام با مأموران نازی اتفاق نمی‌افتد. برادر کارلا، ویلی هیلف، با تفنگی که تنها یک گلوله دارد، در دستشویی در ایستگاه راه‌آهن و در حالی که راه فرار ندارد خودکشی می‌کند. آنا (کارلا) در داستان کتاب باید برای همیشه از آشکار شدن هویتش به عنوان یک جاسوس بترسد، روی (نیل) نیز به عنوان یک قاتل از
یک جاسوس بترسد، روی (نیل) نیز به عنوان یک قاتل از افشا شدن حقیقت می‌ترسد. آنها به رابطه‌شان با هم ادامه می‌دهند، اما به سختی زوج خوشبخت و بی دغدغه ای که در فیلم به تصویر کشیده شده هستند: «آنها باید یک عمر با دقت قدم می‌زدند، هرگز بدون دو بار فکر کردن صحبت نمی‌کردند. . . آن‌ها هرگز نمی‌توانستند حس نترسیدن از افشا شدن را درک کنند.» این پیام، و نه تعقیب و گریز جاسوسی فیلم، جان‌مایه رمان گراهام گرین است. بازخورد. بوسلی کروتر از "نیویورک تایمز" در بازخوردی در زمان انتشار فیلم در مورد "وزارت ترس" نوشت: «آقای
زمان انتشار فیلم در مورد "وزارت ترس" نوشت: «آقای لانگ شمه‌ای از کیفیت وحشتناک برخی از نخستین فیلم‌های پرتعلیق آلمانی خود را به تصویر کشیده‌است- یورشی پر کش و قوس و دیوانه‌وار با فیلم‌برداری وسوسه‌انگیز و ضرب‌آهنگی بیمارگونه در لحظه‌های وخیم؛ بنابراین، احساسات سرد و بی‌حس‌کننده ترسناک به گونه‌ای منتقل می‌شوند که برای آثار نمایشی ما کاملاً غیرمعمول هستند.» دیو کر از "شیکاگو ریدر" فیلم را ستود و نوشت: «این فیلم مهیج سال ۱۹۴۴ نقطه برخورد دو استاد بزرگ گناه و پارانویای کاتولیک، گراهام گرین رمان‌نویس و فریتز
پارانویای کاتولیک، گراهام گرین رمان‌نویس و فریتز لانگ کارگردان است. ری میلند که به تازگی از یک تیمارستان آزاد شده‌است، وقتی به نقشه پیچیده نازی‌ها پی می‌برد می‌فهمد که دنیای بیرون واقعی‌تر از آن است که نتیجه توهم‌هایش باشد. کیفیت توهم‌آمیز صحنه آغازین (که یک نمایشگاه روستایی در واقع لانه جاسوسی است) یادآور فیلم‌های اکسپرسیونیستی لانگ در دهه ۲۰ است، اما این فیلم بالغ‌تر و کنترل‌شده‌تر است و لنگ را در بهترین و خالص‌ترین فیلمش نمایندگی می‌کند.» جاد بلز، نویسنده آل‌مووی، می‌گوید: «با اینکه این فیلم به جاودانگی
آل‌مووی، می‌گوید: «با اینکه این فیلم به جاودانگی اقتباس "کارول رید از «مرد سوم» نوشته" "گرین" "که چهار سال" "بعد" "ساخته شد نمی‌رسد،" "اما وزارت ترس" نمونه ای خوش ساخت، کاملاً گیرا و هوشمندانه از فیلم نوآر است ."
گیوسپ تونیولو (Giuseppe Toniolo) (7 مارس ۱۸۴۵ – ۷ اکتبر ۱۹۱۸)، یک اقتصاددان و جامعه‌شناس کاتولیک ایتالیایی رومی و پیشگام دموکراسی مسیحی بود. تونیولو که یک اقتصاددان سیاسی و اجتماعی برجسته بود، سوسیالیسم و هم کاپیتالیسم آزاد را تقبیح نموده و در عوض آن یک سیستم اقتصادی را حمایت می‌کرد که در آن قوای اجتماعی، قضائی و اقتصادی برای منافع عمومی به‌صورت متناسب همکاری داشته باشند. تونیولو یکی از اولین حامیان کاتولیک اتحادیه‌های کارگری و اصلاح اجتماعی بود. فعالیت‌های او از تعالیم اجتماعی کاتولیک الهام گرفته و اقتصاد
او از تعالیم اجتماعی کاتولیک الهام گرفته و اقتصاد را «بخش لاینفک طرح عملیاتی خداوند» توصیف می‌کرد. تونیولو در ۲۹ آوریل ۲۰۱۲ توسط پاپ بندیکت شانزدهم در روم، آمرزیده شد. زندگی. تحصیلات و ازدواج. گیوسپ تونیولو در ۷ مارس ۱۸۴۵ میلادی به عنوان اولین فرزند از چهار فرزند انتونیو تونیولو و ایزابیلا آلیساندرینی در تریویسو متولد شد. او در منطقه سانت آندریا زندگی کرد. آلیساندرو مامای او بود. از آنجاییکه پدر تونیولو (انجنیر بود) در جاهای مختلف در منطقه وینتو ایفای وظیفه کرد، تونیولو در جریان طفولیت چندین بار نقل مکان
کرد، تونیولو در جریان طفولیت چندین بار نقل مکان کرد. تونیولو قبل از این‌که در پادوا وارد کالج شود، در مدرسه سنت کاترین در وینیز درس خواند. در کالج نام‌برده او حقوق الهی خواند و درس‌هایی را گرفت که فیدل لامپرتیکو و آنجلو مسداگلیا قبل از فارغ‌التحصیل شدن در ۲۱ ژوئن ۱۸۶۷ رهبری می‌کردند. اما مرگ نابهنگام پدرش باعث اخلال تحصیلات او شد اما بعداً قبل از فارغ‌التحصیل شدن تحصیلاتش را ادامه داد. تونیولو در صلح چهارم سپتامبر ۱۸۷۸ با ماریا شیراتی ازدواج کرد (این زوج بعد با پادرمیانی برادران ماریا، گاتانو و ریناتو با
با پادرمیانی برادران ماریا، گاتانو و ریناتو با هم دیدار کردند). این زوج با هم صاحب هفت فرزند شدند که از آن‌جمله سه تن آن در طفولیت از دنیا رفتند. چهار فرزند دیگر آن‌ها عبارت از: استادی. تونیولو به عوض دنبال‌نمودن شغل حقوقی برای بیش از چهار دهه اقتصاد درس داد و قبل از این‌که تدریس در وینیز در مؤسسه تکنیکی وینیز را میان سال‌های ۱۸۷۴ و ۱۸۷۸ میلادی آغاز کند، در سال ۱۸۶۸ میلادی در آلما ماتر خود به عنوان معاون ریاست مطالعات قضائی-سیاسی انتخاب شد. این شغلش یکبار به دلیل یک دوره کوتاه بازگشت در پادوا مختل شد. در
به دلیل یک دوره کوتاه بازگشت در پادوا مختل شد. در سال ۱۸۷۸ میلادی او در کالج مودینا و ریگیو ایمیلیا استاد شد. تونیولو در سال ۱۸۸۳ میلادی در کالج پیسا به عنوان استاد انتخاب شده و در آنجا تا زمان مرگش در سال ۱۹۱۸، رئیس اقتصاد سیاسی بود. علی‌رغم این‌که برخی از مسیحیان بنا بر عناصر ماسونی و ضد روحانی که برای متحدسازی ایتالیایی‌ها در سال ۱۸۶۰ میلادی کمک کرده بودند، از سیاست دوری می‌کردند، تونیولو از اهمیت ارزش‌های دینی در سیاست و اقتصاد دفاع کرد. تونیولو تیوری‌های را در مورد تدریس اجتماعی توسعه داد که مسیر
را در مورد تدریس اجتماعی توسعه داد که مسیر میانی میان اقتصاد آزاد (پیشنهاد آدام اسمیت؛ همانی که کامیلو بینسو و همچنین ویلفریدو پاریتو از آن دفاع می‌کردند) و سوسیالیسم دولت محور که پیروان کارل مارکس پیشنهاد کرده و از آن دفاع می‌کردند، ایجاد کرد. تونیولو در سال ۱۸۸۹ میلادی اتحادیه کاتولیک را برای مطالعات اجتماعی بنیان‌گذاری کرده و بعداً بررسی بین‌المللی علوم اجتماعی را در سال ۱۸۹۳ بنا نهاد. اندیشه آلمانی اقتصاد تاریخی – از گوستاو فون اشمولر و بعدها جوزف شومپیتر – به عنوان تأثیراتی بر روشن‌فکران ایتالیایی آن
– به عنوان تأثیراتی بر روشن‌فکران ایتالیایی آن زمان عمل کرد. تونیولو از حمایت از کارگران دفاع کرد و در سال ۱۸۸۹ میلادی اتحادیه‌ای را برای مبارزه برای حقوق کارگران تأسیس کرد و همچنین با حمایت از زنان و کودکان در راستای محدودسازی هفته کاری کار نمود. تونیولو به نهادهایی از خانواده گرفته تا اتحادیه‌ها و انجمن‌های حرفه‌ای معتقد بود که بتوانند میان افراد و دولت میانجی باشند. او بعد از سال ۱۹۰۰ میلادی جنبش کنش اجتماعی مسیحی را رهبری کرد که چیزی شبیه فعالیت اجتماعی در ایالات متحده شد. ایده‌های تونیولو به‌صورت خاص
در ایالات متحده شد. ایده‌های تونیولو به‌صورت خاص بر پاپ لیوی سیزدهم (شامل ریروم نواریوم) و پیوس دهم اثرگذار بود. او گفت که اقتصاد «بخش جدایی ناپذیر طرح عملیاتی خداوند» است و به عنوان «مکلفیت عدالت» درنظرگرفته می‌شود که باید به عنوان یک امر ضروری به تمام مردم عمل کند نه به یک عده معدود. تونیولو همچنین مونسیگنور گیورگ راتزینگر – برادر بزرگ پاپ بندیکت شانزدهم – را می‌شناخت. در سپتامبر ۱۹۱۸ او آگوستینو جیمیلی را ترغیب کرد تا پس از پایان جنگ کالجی را در میلان تأسیس کند و جیمیلی در سال ۱۹۲۱ «Università Cattolica
کند و جیمیلی در سال ۱۹۲۱ «Università Cattolica del Sacro Cuore» را بنیان‌گذاری کرد که هم‌واره رشد کرده و یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های جهان با شاخه‌های در میلان (که شاخه اصلی بود) و همچنین در پیاسنزا و بریسیا که بخش طبی آن در روم (مؤسسه جیمیلی) قرار داشت، گردید. تونیولو همچنین دوست بارتولو لونگو بود و افرادی مانند کاردینال آندره کارلو فراری و اسقف جیاکومو رادینی-تدیشی اندیشه و فعالیت او را ستودند. مرگ و دیدگاه معاصر او. تونیولو در ۷ اکتبر ۱۹۱۸ وفات کرد و جسدش در کلیسای سانتا ماریا آسونتا در پیف دی سولیگو به
در کلیسای سانتا ماریا آسونتا در پیف دی سولیگو به خاک سپرده شد. در یک کنفرانسی که در سال ۲۰۱۲ میلادی در مورد تونیولو برگزار شده بود، در یکی از پیام‌ها از سوی کاردینال تارسیسیو برتون او به عنوان یک الگو برای کنشگری خوانده شده بود. بیشتر فعالیت‌های او تا سال ۲۰۱۳ به زبان انگلیسی ترجمه نشده بودند. بقایای جسد او در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱ برای بازرسی متعارف از خاک درآورده شده و بعداً در ۷ اکتبر در همان مقبره اما در یک تابوت سنگ مرمر متفاوت دفن شد. اسقف ویتوریو ونتو کورادو پیتزیولو و اسقف ممتاز آن آلفردو ماگاروتو در
پیتزیولو و اسقف ممتاز آن آلفردو ماگاروتو در کنار مطران سورنتینو حضور داشتند. در سال ۱۹۶۱ میلادی ویتوریو ونتو آلبینو لوزیانی که بعداً اسقف شد – پاپ جان پل اول آینده – در مورد سهم تونیولو در تعالیم اجتماعی و کنشگری سخنرانی کرد. لوزیانی تونیولو را به عنوان یک «تبلیغ‌گر خستگی ناپذیر ایده‌های Rerum Novarum خواند» بئاتیفیکاسیون. لابی‌ها از F.U.C.I. برای به‌رسمیت‌شناسی قدوسیت او در سال ۱۹۳۳ میلادی آغاز یافت که منجر به آغاز روند آمرزیده شدن او شد که باعث می‌شد تونیولو به افتخارات آلتار برسد. مرحله اطلاعاتی تحقیق
به افتخارات آلتار برسد. مرحله اطلاعاتی تحقیق در سال ۱۹۳۴ در پیسا آغاز یافته و بعداً در سال ۱۹۴۱ میلادی با یک روند وابسته به پاپ که بعدها آن نیز در پیسا برگزار می‌شد از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ میلادی پایان شد. نظریه‌پردازان نوشته‌های تونیولو را ارزیابی کردند تا ببینند که آیا پیروی از دکترین در آن وجود دارد یا خیر و طی یک فرمان صادر شده در ۱ ژوئن ۱۹۴۷ میلادی تأیید کردند که هیچ اشتباه دکترینی در آن وجود ندارد. معرفی رسمی این امر در زمان پاپ پیوس دوازدهم در ۷ ژانویه ۱۹۵۱ صورت گرفت که در آن تونیولو به عنوان بنده خدا
۱۹۵۱ صورت گرفت که در آن تونیولو به عنوان بنده خدا لقب گرفت. جماعت مناسک (Congregation for Rites) بعدها در ۸ ژوئیه ۱۹۵۵ روندهای معلوماتی و وابسته به پاپ را تأیید کرد. جماعت برای امور سنت‌ها و مشاورین آن‌ها در ۶ فوریه ۱۹۷۱ تنها با کاردینال و اعضای اسقف C.C.S. ملاقات کرده و موضوع را تأیید کردند و بعد از آن یک ماه بعد در ۲۹ مارس تأییدی بیشتر اعطا نمودند. پاپ پل ششم تونیولو را بعد از تأیید این‌که اقتصاددان متوفی یک زندگی الگو و قهرمانانه داشته‌است، در ۱۴ ژوئن ۱۹۷۱ به عنوان ارجمند معرفی کرد. عمل آمرزیده شدن
۱۹۷۱ به عنوان ارجمند معرفی کرد. عمل آمرزیده شدن تونیولو متعلق به یک معجزه که تأییدی پاپ را در پی‌داشت، وابسته بود. این معجزه باید آن‌طور شفابخش می‌بود که علم و طبابت نتواند آن را توضیح دهد. یک چنین موردی در ویتوریو ونتو کشف شد و روند ارزیابی این معجزه در آنجا از ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۶ تا بسته‌شدن آن یک ماه بعد در ۱۹ اکتبر اتفاق افتاد. این پژوهش به روم منتقل شد جاییکه C.C.S. این روند را در ۳۰ نوامبر ۲۰۰۷ تأیید کرد قبل ازاین‌که متخصصین طبی ماهیت معجزه آسای این درمان را در ۲۸ فوریه ۲۰۰۸ تأیید کنند. الهی‌دانان در ۲۹
را در ۲۸ فوریه ۲۰۰۸ تأیید کنند. الهی‌دانان در ۲۹ آوریل ۲۰۰۹ تأیید کردند که این معجزه به دلیل استناد به شفاعت تونیولو با اعضای C.C.S. که با هر دو هیئت در جلسه آن‌ها در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۱ موافقت کردند، رخ داد. پاپ بندیکت شانزدهم در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ این یافته‌ها را تأیید کرد و تأییدی پاپی خود را برای آمرزیده شدن تونیولو اعطا کرد. جیووانی آنجلو بچیو در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱ به سورنتینو که بعداً مطران شد دربارهٔ تاریخ تأیید شده برای آمرزیده شدن اطلاع داد. از آمرزیده شدن در ۲۹ آوریل ۲۰۱۲ در باسیلیکای سنت پل خارج از دیوارها
۲۹ آوریل ۲۰۱۲ در باسیلیکای سنت پل خارج از دیوارها (کلیسا) با کاردینال سالواتور دی گیورگی که به نمایندگی از پاپ حاضر شده بود، تجلیل به‌عمل آمد. اسقف اعظم پیسا به همراه بیش از ۴۰ اسقف و اسقف اعظم و ۵۰۰۰ مردم حضور بهم رساندند. کاردینال دیونیگی تیتامانزی نیز همراه با کاردینالها آنجلو باگناسکو و گیوسپ بیتوری و همچنین پاولو ساردی حاضر شدند. بندیکت شانزدهم در سخنرانی‌اش در ریجینا کائلی در همان روز در مورد تونیولو گفت: «پیام او بسیار به روز است، مخصوصاً در همان ایام: تونیولو به روش برتری انسان و هم‌بستگی اشاره
ایام: تونیولو به روش برتری انسان و هم‌بستگی اشاره می‌کند». مطران قبلی برای این امر اسقف دومینیکو سورینتینو بود و حالا دکتر سیلویا مونیکا کوریال است. معجزه. معجزه‌ای که باعث آمرزیده شدن تونیولو شد، شفایاب شدن فرانسسکو بورتولینی بود، کسی که بعد از افتیدن در سال ۲۰۰۶ و استناد به شفاعت تونیولو از جراحات جدی شفا یافت.
مرغ مگس واحه یک گونه مرغ‌های مگس از خانواده مگس‌مرغان است. این گونه در مناطق ساحلی پرو در نوار پهناور ۱۰۰–۲۰۰ کیلومتری که طول خط ساحلی پرو را در حدود ۳۰۰۰ کیلومتر گسترش می‌دهد، یافت می‌شود. همچنین در یک جمعیت مجاور در شیلی یافت می‌شود. دومین جمعیت جداشده در ساحل شیلی تا ۲۰۰۰ کیلومتر به سمت جنوب، در یک نوار ۷۵ تا ۲۰۰ کیلومتر نوار ساحلی وجود دارد. زیستگاه طبیعی مرغ مگس واحه عبارتند از: بوته‌زارهای خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، بوته‌زارهای نمناک نیمه‌گرمسیری یا استوایی، و بوته‌زارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری در
استوایی، و بوته‌زارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری در ارتفاعات بالادست.
پل وانر (زاده ۲۳ دسامبر ۲۰۰۵) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که به عنوان هافبک در بوندس‌لیگا و باشگاه بایرن مونیخ بازی می‌کند. وانر قبل از پیوستن به تیم جوانان بایرن مونیخ در اواسط سال ۲۰۱۸، برای تیم جوانان اف‌وی راونسبورگ بازی می‌کرد. وانر در ژانویه ۲۰۲۲ توسط یولیان ناگلسمان به تیم اصلی بایرن مونیخ دعوت شد. او اولین بازی حرفه‌ای خود را برای بایرن مونیخ در بوندس‌لیگا در تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۲۲ و برابر بروسیا مونشن گلادباخ انجام داد. وانر در دقیقه ۷۵ به جای مارک روکا به عنوان یار تعویضی وارد زمین شد و با ۱۶ سال و
به عنوان یار تعویضی وارد زمین شد و با ۱۶ سال و ۱۵ روز سن به جوانترین بازیکن تاریخ بایرن مونیخ تبدیل شد و پس از یوسوف موکوکو (که ۱۴ روز جوان‌تر بود) به عنوان دومین بازیکن جوان در تاریخ بوندس‌لیگا نام گرفت. بازی‌های ملی. وانر اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی زیر ۱۷ سال آلمان در ۶ اوت ۲۰۲۱ و پیروزی ۱۰–۱ مقابل لهستان انجام داد. در مجموع، او هفت بازی در سطح زیر ۱۷ سال انجام داده‌است و دو گل به ثمر رسانده‌است. زندگی شخصی. وانر در شهر امتزل و ایالت بادن-وورتمبرگ متولد شده‌است. او همچنین دارای تابعیت دوگانه