payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بودند (نه قرارداد اصلی) ممکن است برای تیمی که از آن در لیگ هاکی کانادا (شامل لیگ هاکی انتاریو، لیگ برتر هاکی جوانان کبک، و لیگ هاکی وسترن)، NCAA، لیگ هاکی ایالات‌متحده بازی کرده‌اند، به بازی برای اینها ادامه بدهند. همچنین لیگ‌های مختلف اروپایی مانند اکسترالیگا چک، لیگای فنلاند، لیگ دویچه ایوشوکی آلمان، لیگ هاکی قاره ایروسیه، لیگ اسلواکی، لیگ هاکی سوئد، فیوردکرافتلیگان نروژ یا لیگ ملی سوئیس.
کشور کومور یا اتحاد قمر، شامل چهار جزیره اصلی است که در امتداد یک محور شمال غربی-جنوب شرقی در انتهای شمالی کانال موزامبیک، بین موزامبیک و جزیره ماداگاسکار قرار گرفته‌اند. این جزایر که هنوز به‌طور گسترده با نام فرانسوی خود شناخته می‌شوند، به‌طور رسمی توسط دولت قمر با نام‌های سواحلی خود خوانده می‌شوند. این جزایر عبارتند از گراند کومور (نجازیدجا)، موهِلی (موالی)، آنژوان (نزوانی) و مایوت (ماهوره) هستند. (نام‌های در پرانتز نام‌های سواحلی جزایر است). فاصله جزیره‌ها از یکدیگر، در کنار کمبود امکانات بندری خوب،
از یکدیگر، در کنار کمبود امکانات بندری خوب، ترابری و ارتباطات را با مشکل مواجه می‌کند. گراند کومور حدود ۲۰۰ کیلومتر از مایوت، چهل کیلومتر از موهلی، و هشتاد کیلومتر از گراند کومور فاصله دارد. جزایر قمر آفتابی هستند. جزئیات. مساحت این جزایر ۲۲۳۶ کیلومتر مربع (شامل مایوت) است و ادعای آب‌های سرزمینی آن ۳۲۰ کیلومتر مربع است. کوه کارتالا (۲۳۱۶ متر) در گراند کومور یک آتشفشان فعال است. از ۱۷ تا ۱۹ آوریل ۲۰۰۵، این آتشفشان شروع به پرتاب خاکستر و گاز کرد و بیش از ۱۰ هزار نفر را مجبور به فرار کرد. قمر در داخل صفحه
هزار نفر را مجبور به فرار کرد. قمر در داخل صفحه سومالی واقع شده است. تخریب و فرسایش خاک ناشی از کشت محصولات در شیب‌ها بدون ایوان‌بندی مناسب و جنگل‌زدایی از مسائل زیست‌محیطی کنونی در اتحاد قمر است. گراند کومور. گراند کومور بزرگ‌ترین جزیره در این گروه از جزایر است که شصت و هفت کیلومتر طول و بیست و هفت کیلومتر عرض دارد و مساحت آن ۱۱۴۶ کیلومتر مربع است. این جزیره که از چهار جزیره در مجمع الجزایر دیرتر پدید آمده است، منشأ آتشفشانی نیز دارد. دو آتشفشان برجسته‌ترین ویژگی‌های توپوگرافی جزیره را تشکیل می‌دهند:
ویژگی‌های توپوگرافی جزیره را تشکیل می‌دهند: لاگریل در شمال، با ارتفاع ۱۰۰۰ متر، خاموش شده و تا حد زیادی فرسایش یافته است. کارتالا در جنوب، با ارتفاع ۲۳۶۱ متر، آخرین بار در سال ۱۹۷۷ فوران کرد. فلاتی به ارتفاع متوسط ۶۰۰ تا ۷۰۰ متر این دو کوه را به هم متصل می‌کند. از آنجایی که گراند کومور از نظر زمین‌شناسی جزیره ای نسبتاً جدید است، خاک آن نازک و صخره‌ای است و نمی‌تواند آب را در خود نگه دارد. در نتیجه، آب حاصل از بارندگی شدید جزیره باید در مخازنی ذخیره شود. هیچ صخره مرجانی در امتداد ساحل وجود ندارد و جزیره
هیچ صخره مرجانی در امتداد ساحل وجود ندارد و جزیره فاقد بندر خوبی برای کشتی‌ها است. یکی از بزرگ‌ترین بقایای جنگل‌های بارانی قُمُر که زمانی گسترده بود، در دامنه‌های کارتالا قرار دارد. پایتخت کشور از سال ۱۹۶۲ در مورونی بوده است. آنژوان. آنژوان، مثلثی‌شکل است و چهل کیلومتر از نوک تا پایین جزیره مسافت است و کل جزیره ۴۲۴ کیلومتر مربع مساحت دارد. سه رشته کوه - سیما، نیوماکله و جیمیلیمه - از یک قله مرکزی به نام متینگویی (۱۵۷۵ متر) سرچشمه می‌گیرند و شکل متمایزی به جزیره می‌دهند. آنژوان که از دید زمین‌شناختی قدمت
جزیره می‌دهند. آنژوان که از دید زمین‌شناختی قدمت بیشتری نسبت به گراند کومور دارد، پوشش خاک عمیق‌تری دارد، اما کشت بیش از حد باعث فرسایش جدی خاک شده است. صخره‌های مرجانی نزدیک به ساحل قرار دارند. مرکز جزیره یعنی موتسامودو بندر اصلی آن نیز است. موهلی. موهلی سی کیلومتر درازا و دوازده کیلومتر پهنا دارد و مساحت آن ۲۹۰ کیلومتر مربع است. این جزیره کوچک‌ترین در میان چهار جزیره است و دارای یک زنجیره کوه مرکزی است که در بالاترین حد خود به ۸۶۰ متر می‌رسد. مانند گراند کومور، توده‌هایی از جنگل‌های بارانی را حفظ کرده
کومور، توده‌هایی از جنگل‌های بارانی را حفظ کرده است. مرکز موهلی شهر فومبونی است. مایوت. مایوت که از نظر زمین‌شناسی قدیمی‌ترین جزیره از چهار جزیره است، سی و نه کیلومتر طول و بیست و دو کیلومتر عرض دارد که مجموعاً ۳۷۵ کیلومتر مربع است و بلندترین نقاط آن بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. به دلیل هوازدگی بیشتر سنگ‌های آتشفشانی، خاک در برخی مناطق نسبتاً غنی است. یک صخره مرجانی به خوبی توسعه‌یافته که بیشتر جزیره را احاطه کرده است، حفاظت از کشتی‌ها و زیستگاه ماهی‌ها را تضمین می‌کند. جاوجی، پایتخت قمر تا
ماهی‌ها را تضمین می‌کند. جاوجی، پایتخت قمر تا سال ۱۹۶۲ و در حال حاضر مرکز اداری مایوت، بر روی صخره‌ای در ساحل شرقی جزیره اصلی واقع شده است. جاوجی توسط یک گذرگاه دست‌ساز به «لو پامانزی» متصل می‌شود. لو پامانزی در فاصله ده کیلومتری مایوت قرار دارد و بزرگ‌ترین جزیره در میان چندین جزیرک مجاور مایوت است. جزیرک‌های چندی در آب‌های ساحلی مایوت پراکنده هستند. این امر برای گراند کومور، آنژوان و موهلی هم صادق است. گیاهان و جانوران. آب‌های جزایر قمر زیستگاه تهی‌خار (کولاکانت) است، ماهی کمیاب با باله‌های اندام‌مانند و
است، ماهی کمیاب با باله‌های اندام‌مانند و اسکلت غضروفی. این ماهی بازمانده از دوران باستان است که قدمت آن به ۴۰۰ میلیون سال می‌رسد و زمانی تصور می‌شد که حدود ۷۰ میلیون سال پیش منقرض شده است. یک نمونه زنده در سال ۱۹۳۸ در جنوب آفریقا صید شد. از آن زمان تا به حال تهی‌خارهای دیگری در مجاورت جزایر قمر یافت شده‌اند. چندین پستاندار، منحصر به خود جزایر هستند. خفاش میوه‌ای لیوینگستون زمانی که کاشف آن دیوید لیوینگستون آن را در سال ۱۸۶۳ کشف کرد، فراوان بود، اما شمار آن به جمعیتی حدود ۱۲۰ نفر کاهش یافته است که به‌طور
به جمعیتی حدود ۱۲۰ نفر کاهش یافته است که به‌طور کامل در آنژوان است. بزرگ‌ترین خفاش جهان، خفاش میوه ای جت سیاه رنگ لیوینگستون دارای طول بال‌های نزدیک به دو متر است. یک گروه حفاظتی بریتانیایی در سال ۱۹۹۲ یک گروه اکتشافی به قمر فرستاد تا تعدادی از این خفاش‌ها را به بریتانیا بیاورند تا جمعیتی برای تولید مثل ایجاد کنند. گونه دورگه‌ای از لمور قهوه‌ای معمولی که در اصل از ماداگاسکار است، قبل از استعمار اروپا توسط انسان به این جزایر وارد شد و امروزه هم در مایوت یافت می‌شود. لمور خدنگی که آن هم توسط انسان از
یافت می‌شود. لمور خدنگی که آن هم توسط انسان از ماداگاسکار وارد قمر شده، در جزایر موهلی و آنژوان یافت می‌شود. ۲۲ گونه پرنده منحصر به مجمع الجزایر این ناحیه هستند و ۱۷ گونه از آنها محدود به اتحادیه قمر هستند. این پرندگان شامل مرغ حق کارتالا، مرغ حق آنژوان و مگس‌گیر هامبلات است. تا حدودی در پاسخ به فشارهای بین‌المللی، قمری‌ها در دهه ۱۹۹۰ بیشتر نگران محیط زیست شدند. اقداماتی نه تنها برای حفظ جانوران کمیاب، بلکه برای مقابله با تخریب محیط زیست، به ویژه در آنژوان پرجمعیت در حال انجام است. به‌طور خاص، برای به
پرجمعیت در حال انجام است. به‌طور خاص، برای به حداقل رساندن قطع درختان برای سوخت، به نفت سفید یارانه پرداخت می‌شود و تلاش‌هایی برای جایگزینی از بین رفتن پوشش جنگلی ناشی از تقطیر یلانگ یلانگ برای عطر در حال انجام است. صندوق حمایت از توسعه جامعه، که توسط انجمن توسعه بین‌المللی (IDA، وابسته به بانک جهانی) و دولت قمر پشتیبانی می‌شود، برای بهبود تأمین آب در جزایر نیز تلاش می‌کند. آب و هوا. آب و هوای قمر استوایی دریایی است، با دو فصل: گرم و مرطوب از نوامبر تا آوریل، نتیجهٔ بادهای موسمی شمال شرقی، و فصل خنک تر و
نتیجهٔ بادهای موسمی شمال شرقی، و فصل خنک تر و خشک‌تر در بقیه ایام سال. میانگین دمای ماهانه در امتداد سواحل بین درجه است. اگرچه میانگین بارندگی سالانه است، آب در بسیاری از مناطق قمر یک کالایی کمیاب است. موهلی و مایوت دارای نهرها و دیگر منابع طبیعی آب هستند، اما گراند کومور و آنژوان، که بستر کوهستانی آنها آب را کم نگه می‌دارد، تقریباً فاقد آب جاری طبیعی هستند. طوفان‌هایی که در فصل گرم و مرطوب رخ می‌دهد، می‌توانند خسارات زیادی به خصوص در مناطق ساحلی ایجاد کند. به‌طور متوسط، حداقل دو بار در هر دهه خانه‌ها،
به‌طور متوسط، حداقل دو بار در هر دهه خانه‌ها، کشتزارها و تأسیسات بندری توسط این طوفان‌های بزرگ ویران می‌شوند.
لاریسا پاچکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. پاچیکو یک رزمی‌کار ترکیبی برزیلی است که در حال حاضر در بخش پر وزن زنان لیگ مبارزان حرفه‌ای (سازمان پی‌اف‌ال) رقابت می‌کند. او در سال ۲۰۲۲ قهرمان سبک وزن زنان پی‌اف‌ال و در سال ۲۰۲۳ قهرمان پر وزن زنان پی‌اف‌ال شد. از اکتبر ۲۰۲۳، او توسط فایت ماتریکس در رتبه دوم رده‌بندی پر وزن زنان قرار دارد.
بل وای‌اف‌ام-۱ ایراکودا یک هواپیمای جنگنده سنگین آمریکایی بود که توسط شرکت بل ایرکرفت در اواسط دهه ۱۹۳۰ توسعه یافت. این اولین هواپیمای نظامی بود که توسط بل تولید می‌شد. ایراکودا که درابتدا بل مدل ۱ نامگذاری شده بود، اولین بار در ۱ سپتامبر ۱۹۳۷ پرواز کرد. این هواپیما با پیشرفت‌های طراحی جسورانه و نقص‌های قابل توجهی که در نهایت هواپیما را زمین گیر کرد مشخص شد. اگرچه تولید محدودی داشت و در نهایت یک اسکادران کاملاً عملیاتی تشکیل شد، اما در نهایت تنها یک نمونه اولیه و ۱۲ مدل تولیدی در سه نسخه با تفاوت‌های اندک
و ۱۲ مدل تولیدی در سه نسخه با تفاوت‌های اندک از آن ساخته شد.
مارلوئز کوئنن (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گلدن گلوری اشاره کرد.
حلقه‌زنی یک فرایند شکل‌دهی ورق فلزی است که برای تبدیل لبه‌ها به یک حلقه توخالی استفاده می‌شود. حلقه‌زنی را می‌توان برای حذف لبه‌های تیز و افزایش ممان اینرسی نزدیک انتهای پیچ خورده انجام داد. سایر قسمت‌ها برای انجام عملکرد اصلی خود مانند لولاهای در پیچ می‌شوند. عملیات. در عملیات حلقه‌زنی، از جا دررفتن یا برآمدگی همیشه باید از قالب دور شود. این امر با جلوگیری از آسیب‌های غیرضروری ناشی از خراشیدگی به افزایش طول عمر قالب کمک می‌کند. ضربه باید به اندازه مورد نیاز حلقه باشد. حلقه‌زنی اغلب به‌عنوان بخشی از شکل‌دهی
حلقه باشد. حلقه‌زنی اغلب به‌عنوان بخشی از شکل‌دهی پیشرونده عملیات چندگانه و تولید بالا انجام می‌شود. ابزار. قالب حلقه‌دار برای حلقه زدن موادی با ضخامت خاص طراحی شده است. قالب‌ها عموماً از فولاد سخت شده ساخته شده اند، زیرا میزان سایش ناشی از این عملیات زیاد است. حفره‌های صاف و گرد آن‌ها اغلب روی هم قرار می‌گیرند و صیقل داده می‌شوند تا به یکنواخت شدن مواد کمک کنند. پارامتر‌های موثر در حلقه‌زنی. سه معیار مختلف برای هدف تجزیه و تحلیل کیفیت پیشنهاد شده است. تاثیر پارامترها بر رفتار شکل دهی مورد مطالعه قرار
تاثیر پارامترها بر رفتار شکل دهی مورد مطالعه قرار گرفته است. از بین تمام پارامترها، شعاع شیار قالب، شرایط اصطکاک، و طول تکیه گاه لوله در تعیین کیفیت اتصالات مهم هستند. معیارهای پیشنهادی ساده هستند و می‌توان آنها را بدون اندازه‌گیری و محاسبات برای ارزیابی کیفیت اتصال در سطح مغازه پیاده‌سازی کرد. شبیه‌سازی اجزای محدود به دستیابی به موارد بهینه برای تشکیل موفقیت آمیز کمک می‌کند. مثال‌هایی از حلقه‌زنی. الف) رفتار پیچ‌شدگی استاتیکی وارونه داخل و خارج لوله‌های فلزی. رفتار پیچ‌خوردگی وارونگی شبه استاتیک درون به
رفتار پیچ‌خوردگی وارونگی شبه استاتیک درون به بیرون لوله‌ها، با استفاده از تکنیک روش انرژی بر اساس شرایط بحرانی برای طراحی دقیق‌تر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. اولین قسمتی که شعاع خمش بحرانی ρ را به عنوان یک معیار پیچش دار برای تمایز بین پیچش و شعله ور شدن در قالب مخروطی استخراج کرد که در آن نماهای سخت شدن کرنش n و زاویه نیم راس قالب α از نظر تئوری اثرات بسیار مشخصی بر روی کامپیوتر دارند. با این حال , ضریب اصطکاک μ وابستگی به بزرگی n نیست . در نتیجه، همبستگی بسیار رضایت‌بخش‌تری بین پیش‌بینی و آزمایش به دست
بسیار رضایت‌بخش‌تری بین پیش‌بینی و آزمایش به دست می‌آید و مطالعه کیتازاوا یک مورد خاص از این کار است. بخش دوم به صورت نظری یافتن دامنه پیچش نیم دایره ای (&lt;) و بار فشرده سازی P وارونگی در وارونگی لوله با قالب یک چهارم دایره است. به نظر می‌رسد که خواص مواد لوله‌های آلومینیومی مورد استفاده تأثیر کمی بر رفتار پیچش در وارونگی دارد. اشاره شد که فاکتورها آشکارا بر موقعیت پیچش نیم دایره ای وارونگی تأثیر می‌گذارند اما بر اندازه دامنه آن تأثیر نمی گذارند. از طرف دیگر n بر خلاف μ به‌طور قابل توجهی بر بار فشرده
دیگر n بر خلاف μ به‌طور قابل توجهی بر بار فشرده سازی تأثیر می‌گذارد. توافق خوبی بین پیش‌بینی نظری و نتایج تجربی برای بار فشرده‌سازی به دست می‌آید، به جز در مورد شعاع قالب فیله تیز برای اثر خمشی که در پیش‌بینی نادیده گرفته می‌شود. ب) رفتار پیچ‌خوردگی لوله‌های فلزی دایره‌ای. رفتار شکاف محوری و پیچش لوله‌های فلزی ساندویچی دایره ای با هسته فوم فلزی به صورت تحلیلی و تجربی بررسی شده است. لوله‌های ساندویچ به صورت محوری شکافته می‌شوند و نوارها توسط ترک‌های پیش ساخته در انتهای دیستال نمونه‌ها به سمت بیرون خم
ساخته در انتهای دیستال نمونه‌ها به سمت بیرون خم می‌شوند. آزمایش‌های فشرده‌سازی محوری لوله‌های فلزی ساندویچی مدور انجام شده و حالت‌های تغییر شکل پیدا می‌شود. یک مدل نظری برای پیش‌بینی رفتار انشعاب محوری و پیچ‌شدن لوله‌های فلزی ساندویچی مدور شامل اثرات پارگی ترک‌ها، خمش پلاستیک، پیچ‌شدن، فشرده‌سازی فوم و اصطکاک ایجاد شده است. نشان داده شده است که پیش‌بینی‌های تحلیلی نتایج تجربی را به‌طور منطقی دریافت می‌کنند. اثرات ضخامت لوله، استحکام کف، ضخامت فوم، تعداد ترک‌های پیش‌ساخته و نیم‌زاویه قالب در دستگاه‌های جذب
پیش‌ساخته و نیم‌زاویه قالب در دستگاه‌های جذب انرژی با شکافتن محوری و پیچ‌شدن لوله‌های ساندویچی دایره‌ای از اهمیت حیاتی برخوردار است.
کشور جزیره‌ای آنتیگوآ و باربودا در قوس شرقی جزایر بادپناه آنتیل کوچک قرار دارد که اقیانوس اطلس را از دریای کارائیب جدا می‌کند. جزیره آنتیگوآ در فاصله ۶۵۰ کیلومتری جنوب شرقی پورتوریکو واقع شده‌است. باربودا در ۴۸ کیلومتری شمال آنتیگوآ قرار دارد و جزیره خالی از سکنه ردوندا نیز در ۵۶ کیلومتری جنوب غربی آنتیگوا جای گرفته‌است. بزرگترین جزیرهٔ آنتیگوا ۲۱ کیلومتر عرض ۲۸۱ کیلومتر مساحت دارد. مساحت باربودا ۱۶۱ کیلومتر مربع و مساحت ردوندا شامل است. پایتخت کشور آنتیگوا و باربودا سنت جانز است که در بندر سنت جان در ساحل
و باربودا سنت جانز است که در بندر سنت جان در ساحل شمال غربی آنتیگوا واقع شده‌است. شهر اصلی باربودا کادرینگتون است که در تالاب کادرینگتون واقع شده‌است. زمین‌شناسی. آنتیگوا و باربودا هر دو به‌طور کلی جزایر کم‌ارتفاعی هستند که زمین آنها بیش از فعالیت‌های آتشفشانی تحت تأثیر سازندهای آهکی قرار گرفته‌است. بلندترین نقطه آنتیگوا قله باگی (قله اوباما) با بلندای ۴۰۲ متر است. این قله بازمانده یک دهانه آتشفشانی است این کوه در میان برآمدگی تپه‌های آتشفشانی در قسمت جنوب غربی جزیره واقع شده‌است. لیک استیت سومین نقطه بلند
جزیره واقع شده‌است. لیک استیت سومین نقطه بلند ثبت شده در آنتیگوا است. سازندهای آهکی در شمال شرق و شمال غرب توسط یک دشت مرکزی از سازندهای رسی از ناحیه آتشفشانی جنوب غربی جدا می‌شوند.نقشه شمال شرقی آنتیگوا دارای چندین جزیره کوچک و بسیار کوچک است که برخی از آنها مسکونی هستند. . خطوط ساحلی هر دو جزیره تا حد زیادی با سواحل، تالاب‌ها و بنادر طبیعی پس و پیش رفتگی دارند. این جزایر توسط صخره‌ها تپه‌های شنی زیرآبی احاطه شده‌اند. بارندگی در جزایر اندک است و بنابر این رود و نهر کمی در آن‌ها دیده می‌شود. هر دو جزیره
رود و نهر کمی در آن‌ها دیده می‌شود. هر دو جزیره فاقد مقادیر کافی آب زیرزمینی شیرین هستند. جزیره کوچک ردوندا تا ارتفاع ۲۴۶ متری بالا می‌رود و زمین هموار بسیار کمی دارد، در حالی که باربودا بسیار هموار است و تپه‌های کمی دارد. آب و هوا. آب و هوای این جزایر به عنوان دریایی گرمسیری طبقه‌بندی می‌شود و توسط بادهای بسامان نسبتاً ثابت شمال شرقی، با سرعت‌های بین تعدیل می‌شود. . به دلیل ارتفاع کم جزایر، بارندگی کم است. آب و هوای مطبوع باعث رشد گردشگری شده‌است. میانگین بارندگی در سال است، با مقدار بسیار متفاوت از فصل
بارندگی در سال است، با مقدار بسیار متفاوت از فصل به فصل. به‌طور کلی مرطوب‌ترین دوره بین سپتامبر و نوامبر است. این جزایر به‌طور کلی رطوبت کم و خشکسالی‌های مکرر را تجربه می‌کنند. طوفان‌ها به‌طور متوسط سالی یک بار بین ژوئیه و اکتبر رخ می‌دهند. میانگین دما با دامنه در زمستان تا در تابستان و پاییز است. خنک‌ترین دوره بین دسامبر و فوریه است. رطوبت کم، این جزایر به یکی از معتدل‌ترین اقلیم‌های جهان تبدیل کرده‌است. محیط زیست. مهمترین مسئله زیست‌محیطی محدودیت منابع آب شیرین طبیعی است که با پاکسازی درختان برای افزایش
شیرین طبیعی است که با پاکسازی درختان برای افزایش تولید محصول تشدید می‌شود و باعث می‌شود آب بارش‌ها به سرعت بر روی زمین جاری شود. کمی از پوشش گیاهی طبیعی آنتیگوآ باقی مانده‌است، زیرا این جزیره قبلاً برای کاشت شکر پاکسازی شده بود. آنتیگوآ برخلاف جزایر دیگر در گروه جزایر بادپناه، جنگل کمی دارد. انبه، گواوا، نارگیل و موز در جنوب غرب جزیره رشد می‌کنند (جنگل ۲۰ درصد از مساحت زمین را پوشش می‌دهد). باربودا در شمال شرق خود به خوبی جنگلی و پناهگاهی برای حیات وحش است.
کلیتوریس‌برداری (clitoridectomy)، یا عمل برداشتن کلیتوریس‌، جراحی، کوتاه کردن یا برداشتن جزئی کلیتوریس می‌باشد. این اقدام به ندرت به عنوان یک روش درمانی، مانند زمانی که سرطان در کلیتوریس ایجاد شده یا گسترش پیدا کرده است، استفاده می شود، . اغلب در نوزادان اینترسکس انجام می شود. معمولاً برداشتن کلیتوریس به روش غیر پزشکی به منظور ختنه زنان (FGM) انجام می گردد. کاربردهای پزشکی. شرایط بدخیم. کلیتوریس برداری اغلب برای حذف بدخیمی یا بافت مرده کلیتوریس انجام می شود. این امر گاهی اوقات همراه با ولوکتومی کامل انجام
این امر گاهی اوقات همراه با ولوکتومی کامل انجام می شود. همچنین ممکن است به دلیل پرتو درمانی در ناحیه لگن، جراحی ضروری شود. برداشتن کلیتوریس ممکن است به دلیل بدخیمی یا ضربه باشد. بیناجنسی و شرایط دیگر. نوزادان دختر دارای ژن کاریوتایپ که آلت تناسلی آن ها دچار هیپرپلازی مادرزادی آدرنال است، تحت عمل واژینوپلاستی قرار می‌گیرند که معمولا اندازه کلیتوریس را بدون برداشتن کامل آن کاهش می‌دهد. اندازه غیر معمول کلیتوریس به دلیل عدم تعادل غدد درون‌ریز در رحم ایجاد می‌شود. دیگر دلایل برای جراحی شامل مشکلاتی میکروفالوس
دیگر دلایل برای جراحی شامل مشکلاتی میکروفالوس و افرادی که فقدان عضو مولریان(فقدان عضو واژن) دارند می شود. چنین درمانی‌هایی بر روی کودکان نگرانی را در زمینه حقوق بشر برمی‌انگیزد. نگرانی های حقوق بشری. کلیتوریس برداری رایج ترین شکل ختنه زنان است. سازمان بهداشت جهانی (WHO) تخمین می زند که کلیتورکتومی بر روی 200 میلیون دختر و زن که در حال حاضر زنده هستند انجام شده است. مناطقی که اغلب کلیتوریس برداری ها در آنجا انجام می شود شامل آسیا، خاورمیانه و نواحی غرب، شمال و شرق آفریقا است. این رویه درمیان مهاجرانی که از
و شرق آفریقا است. این رویه درمیان مهاجرانی که از این مناطق مخاجرت کرده‌اند نیز وجود دارد. اکثر جراحی ها به دلایل فرهنگی یا مذهبی انجام می شود. کلیتوریس برداری در زنانی با شرایط بیناجنس وقتی در دوران کودکی یا تحت فشار انجام شود بحث‌برانگیز است. زنان بیناجنس که در معرض چنین رفتاری قرار می‌گیرند، از از دست دادن حس فیزیکی و استقلال خود صحبت کرده‌اند. در سال‌های اخیر، چندین نهاد حقوق بشری از مدیریت جراحی زودهنگام با چنین ویژگی‌هایی انتقاد کرده‌اند. در سال 2013، در یک مجله پزشکی فاش شد که چهار ورزشکار زن نخبه،
در یک مجله پزشکی فاش شد که چهار ورزشکار زن نخبه، که نامشان برده نشد، از کشورهای در حال توسعه، پس از اینکه آزمایش تستوسترون نشان داد که آنها دارای شرایط بین جنسیتی هستند، تحت اخته کردن و کلیتوریس برداری جزئی قرار گرفتند. در آوریل 2016، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور بهداشت، داینیوس پوراس، این درمان را به عنوان نوعی ختنه زنان "در صورت عدم وجود علائم یا مسائل بهداشتی که این روش ها را توجیه کند" محکوم کرد.
سازمان جنایی مرتبط با مواد مخدر استفاده می‌شود. ساختار اصلی یک کارتل مواد مخدر به شرح زیر است: گروه‌های عملیاتی دیگری نیز در داخل کارتل‌های مواد مخدر وجود دارند. برای مثال، تولیدکنندگان و عرضه‌کنندگان مواد مخدر، اگرچه در ساختار اصلی در نظر گرفته نشده‌اند، اما در کنار سرمایه‌گذاران و پول‌شویان، گرداننده‌های مهم هر کارتل مواد مخدر هستند. علاوه بر این، تأمین کنندگان تسلیحات در یک دایره کاملاً متفاوت عمل می‌کنند، و از نظر فنی بخشی از تدارکات کارتل در نظر گرفته نمی‌شوند.
نرما مریک اسکلارک (؛ ۱۵ آوریل ۱۹۲۶–۶ فوریهٔ ۲۰۱۲) نخستین زن آفریقایی-آمریکایی بود که مجوز طرّاحی معماری را در ایالات نیویورک (۱۹۵۴) و کالیفرنیا (۱۹۶۲) دریافت کرد. اسکلارک بیشتر برای طراحی سفارت ایالات متحده در توکیو، ژاپن در سال ۱۹۷۶ و ایستگاه ترمینال یک در فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس در سال ۱۹۸۴ شناخته است. پس از طراحی چندین ساختمان، او اولین زن سیاه‌پوستی بود که همراه با دو زن دیگر، مارگوت سیگل و کاترین دایموند از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ صاحب دفتر معماری خود شدند. آنا ام لوئیس، نویسنده، به دلیل موفقیت‌های
شدند. آنا ام لوئیس، نویسنده، به دلیل موفقیت‌های اسکلارک به‌عنوان یک زن سیاه‌پوست در رشته‌ای مردانه و همچنین صدای زنانی بودن که در مشاغل خاصی با تبعیض مواجه می‌شدند، به او لقب «رزا پارک معماری» را داد. آغاز زندگی و تحصیلات. نورما مریک اسکلارک در ۱۵ آوریل ۱۹۲۶ در هارلم، نیویورک زاده شد. پدر و مادرش، والتر ارنست مریک و آملیا (امی) ویلوبی، پزشک و خیاط اهل سنت وینسنت و باربادوس بودند. او در کراون هایتس، بروکلین بزرگ شد. اسکلارک در سنین جوانی به پدرش نزدیک تر بود که بیشتر آموزش‌ها و توانایی‌های خود را از او
بود که بیشتر آموزش‌ها و توانایی‌های خود را از او دریافت کرد. اسکلارک با حفظ ارتباط ویژه پدر و دختری، پس از این که در دبیرستان کالج هانتر به او آموزش داده شد که چگونه در چندین فعالیت عملی کند و در ریاضیات و علوم فوق‌العاده ظاهر شد، به معماری متمایل شد. اسکلارک پس از گذراندن یک سال از دوران دانشگاهی خود در کالج بارنارد، سال‌های بعد را در دانشگاه کلمبیا گذراند و مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ معماری دریافت کرد. اسکلارک در طول تجربه‌اش در دانشکده، سختی‌های زیادی برای همکاری با همکلاسی‌هایش داشت. او باید دائماً با
همکاری با همکلاسی‌هایش داشت. او باید دائماً با دانش‌آموزان عمدتاً سفیدپوستی روبرو می‌شد که مدارک با ارزشی داشتند و با دانشجویان دیگر روابط و گروه‌های مطالعاتی تشکیل می‌دادند تا در تکالیف جلوتر از بقیه باشند. اسکلارک که به تنهایی با این موانع کنار می‌آمد، از انزوای خود برای کار در خارج از محیط کلاس استفاده کرد. در نتیجه، پنج سال بعد با مدرک معماری به عنوان تنها زن آفریقایی آمریکایی فارغ‌التحصیل شد. حرفه. پس از دریافت مدرک، اسکلارک نتوانست در شرکتهای معماری کار پیدا کند، بنابراین از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ در
کار پیدا کند، بنابراین از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ در دپارتمان کارهای عمومی نیویورک مشغول به کار شد. اسکلارک که از کار چهار ساله خود به توقعات بیجا از او راضی نبود، تصمیم گرفت در آزمون معماری شرکت کند زیرا احساس می‌کرد شغلش توانایی‌هایش را به چالش نمی‌کشد. در نتیجه، او اولین زن آفریقایی-آمریکایی در نیویورک بود که در سال ۱۹۵۴ مجوز فعالیت معماری دریافت کرد. در عرض یک سال پس از دریافت مجوز، او در اسکیدمور، اوینگز و مریل استخدام شد که از حد انتظارات او در دست داشتن و به چالش کشیدن مهارت‌های او فراتر رفت. اسکلارک در
به چالش کشیدن مهارت‌های او فراتر رفت. اسکلارک در حالی که به مدت پنج سال در SOM کار می‌کرد، شغل دومی را انتخاب کرد و «دوره‌های معماری عصرانه را در کالج جامعه شهر نیویورک تدریس کرد» تا خرج دو فرزندش را بدهد و مادرش را در مسئولیت‌های خانوادگی کمک کند. در سال ۱۹۶۰، اسکلارک سمت اولین معاون رئیس زن در شرکت گروئن و همکاران را در لس آنجلس پذیرفت و به مدت دو دهه در آنجا کار کرد. او در حین کار در شرکتی که یک جهش بزرگ در حرفه او بود، تبعیض‌هایی را در محیط کار تجربه کرد. به عنوان یک نماینده مدرن که به وسیله نقلیه
کرد. به عنوان یک نماینده مدرن که به وسیله نقلیه دسترسی نداشت، رئیس اسکلارک او را به خاطر تأخیر او در کار سرزنش می‌کرد، با این که همکار مرد سفیدپوست او مسئولیت رانندگی را بر عهده داشت و هر روز باعث دیر شدن آنها می‌شد. در نتیجه، او خودرویی برای خود خرید تا به این رفتار ناعادلانه پایان دهد. دو سال بعد، اسکلارک اولین معمار زن آفریقایی آمریکایی شد که در سال ۱۹۶۲ در کالیفرنیا مجوز فعالیت دریافت کرد. چهار سال پس از دریافت مجوز، او همچنین اولین شف معمار زن آفریقایی آمریکایی گرون شد. در گرون، نقش اسکلارک شامل نظارت
آمریکایی گرون شد. در گرون، نقش اسکلارک شامل نظارت بر کارکنانی بود که او استخدام کرده بود و در عین حال در پروژه‌های بزرگ دیگر به‌طور همزمان همکاری می‌کرد. این پروژه‌ها شامل کالیفرنیا مارت، مرکز طراحی اقیانوس آرام، مرکز خرید فاکس هیلز، تالار شهر سن برناردینو، معبد لئو بک و سفارت ایالات متحده آمریکا در توکیو بود. با وجود اینکه او یک معمار بود، «اسکلارک به جای معمار طراحی به عنوان مدیر پروژه خدمت کرد، اگرچه همراه با سزار پلی به عنوان معمار طراح در سفارت ایالات متحده در توکیو نام او ثبت شده‌است.» در زمان دوران
متحده در توکیو نام او ثبت شده‌است.» در زمان دوران حرفه ای او به عنوان یک معمار، رایج بود که زنان در کارشان به رسمیت شناخته نمی‌شدند، زیرا این یک حوزه مسلط مردانه بود که بر تصویر آنها از خود متمرکز بود. هر زمان که مشتری به یک معمار معرفی می‌شد، حضور و نام یک معمار زن اغلب مخفی نگه داشته می‌شد تا کسب و کار ادامه یابد. در سال ۱۹۸۰، پس از جدایی از شرکت گرون، اسکلارک اولین زن سیاهپوستی بود که پس از اینکه اولین زن آفریقایی آمریکایی در سال ۱۹۵۹ بود، به عنوان عضو مؤسسه معماران آمریکا (AIA) انتخاب شد. از سال ۱۹۸۰
مؤسسه معماران آمریکا (AIA) انتخاب شد. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵، او همچنین در شرکت ولتون بکت کار کرد و در آنجا به عنوان مدیر پروژه ساخت و ساز ۵۰ میلیون دلاری برای ایستگاه ترمینال یک در فرودگاه بین‌المللی لس آنجلس فعالیت کرد. ترمینال یک در ژانویه ۱۹۸۴ درست در زمانی که «میلیون‌ها گردشگر برای المپیک تابستانی می‌آمدند» تکمیل شد. با گذشت سالها، بازسازی‌ها افزایش یافت. پس از ولتون بکت در سال ۱۹۸۵، اسکلارک کار خود را توسعه داد و در آنجا همراه با با مارگوت سیگل و کاترین دایموند شرکت خودشان را تأسیس کردند. این شرکت در آن
شرکت خودشان را تأسیس کردند. این شرکت در آن زمان بزرگ‌ترین شرکت تحت مالکیت زنان بود. سیگل، اسکلارک و دایموند پیشنهادهایی را در مورد پنج پروژه ارائه کردند و هر پنج تا برنده شدند، رکوردی کع پیش از این بی‌سابقه بود. اسکلارک به امید اینکه دوباره روی پروژه‌های بزرگتر کار کند، شرکت را در سال ۱۹۸۹ ترک کرد. او به معلمی بسیاری از زنان جوانی که آرزو داشتند معمار شوند ادامه داد، روی طراحی مال آمریکا کار کردند، و تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۹۲، به عنوان مدیر به انجمن Jon Jerde پیوست. پس از بازنشستگی، اسکلارک توسط
Jon Jerde پیوست. پس از بازنشستگی، اسکلارک توسط فرماندار برای خدمت در هیئت معماران کالیفرنیا منصوب شد و چندین سال به عنوان رئیس شورای ملی اخلاق AIA خدمت کرد.&lt;/ref&gt; رئیس سابق AIA دربارهٔ او گفت: «او قادر به انجام هر کاری بود. او معمار کامل بود.» او با درک اینکه تبعیض نقش مهمی در زمینه معماری به عنوان یک زن و آمریکایی آفریقایی‌تبار بازی می‌کند، مصمم باقی ماند و راهی را برای زنان جوان آینده هموار کرد تا همین کار را انجام دهند. مرگ. در حالی که او به حرفه خود ادامه می‌داد و جوایز مختلفی دریافت می‌کرد، در