payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشگاه اوتووش لوراند یا به اختصار اِلته () دانشگاه تحقیقاتی دولتی بوداپست در مجارستان است. الته که در ۱۶۳۵ تأسیس شده، یکی از بزرگترین و معتبرترین موسسات آموزش عالی دولتی در مجارستان است. ۲۸٬۰۰۰ دانشجو در هشت دانشکده و مؤسسات تحقیقاتی این دانشگاه در بوداپست مشغول آموزش هستند. دانشگاه اوتووش لوراند تاکنون برنده ۵ جایزه نوبل و جوایزی چون ولف، فولکرسون و آبل بوده‌است. دانشگاه در سال ۱۹۵۰ به افتخار فیزیک‌دان معروف به لوراند اوتووش تغییر نام داده‌است. تاریخچه. الته در ۱۶۳۵ توسط کاردینال پتر پازمانی در
الته در ۱۶۳۵ توسط کاردینال پتر پازمانی در نادی‌سومبات، پادشاهی مجارستان (امروز اسلواکی) به عنوان دانشگاه کاتولیک برای آموزش الهیات و فلسفه تأسیس شد. پس از انتقال دانشگاه در ۱۷۷۰ به بودا، تا ۱۸۷۳ به عنوان دانشگاه سلطنتی پِشت و پس از آن تا ۱۹۲۱ به عنوان دانشگاه بوداپست نامگذاری شد؛ پس از ۱۹۲۱ به نام بنیان‌گذار آن به دانشگاه سلطنتی پازمانی پِتِر تغییر نام پیدا کرد. پس از ۱۹۴۹ با جدایی دانشکده الهیات از علوم دانشگاه وارد دورهٔ جدیدی شد؛ نام کنونی دانشگاه از ۱۹۵۰ به نام یکی از مشهورترین فیزیک‌دانان مجار لوراند
به نام یکی از مشهورترین فیزیک‌دانان مجار لوراند اوتووش گذاشته شده‌است. فارغ‌التحصیلان برجسته. برنده جایزه نوبل:
مؤمن‌سینگ صدر (به لاتین: Mymensingh Sadar) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه مؤمن‌سینگ واقع شده‌است. مؤمن‌سینگ صدر ۳۸۸٫۴۵ کیلومتر مربع مساحت و ۷۷۵٬۷۳۳ نفر جمعیت دارد.
حلواگات (به لاتین: Haluaghat) یک منطقهٔ مسکونی در بنگلادش است که در ناحیه میمن‌سینگ واقع شده‌است. هلواقت ۳۵۶٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹۰٬۰۴۳ نفر جمعیت دارد.
مدیریت کشتی () به تیمی مدیریتی اطلاق می‌شود، که وظیفه مدیریت خدمه و تعمیر و نگهداری تجهیزات کشتی را برعهده دارد. هنگامی که یک کشتی برای واردات و صادرات کالا خریداری می‌شود، تیم مدیریت کشتی موظف است، که کلیه تجهیزات کشتی را نگهداری و خدمه را برنامه‌ریزی نماید. وظیفه تیم مدیریت ارائه پشتیبانی از سوی مالک یا اجاره کشتی می‌باشد. اغلب شرکت‌های مدیریت کشتی، وظیفه مدیریت خدمه را به مالکین کشتی‌ها یا اپراتورهای آنها ارائه می‌دهند. هنگامی که کشتی از کارخانه کشتی‌سازی خارج می‌شود، شرکت مدیریت آن را تحویل می‌گیرد و تا
خارج می‌شود، شرکت مدیریت آن را تحویل می‌گیرد و تا پایان عمر کشتی، از سوی مالک، وظیفه پشتیبانی فنی را انجام می‌دهد.
شاخه مجانبی غول‌ستاره () یا (AGB) نام ناحیهٔ پر جمعیتی در نمودار هرتسپرونگ-راسل است. این ناحیه با حضور ستارگان به تکامل رسیدهٔ درخشان بسیار نورانی شده‌است. این مرحلهٔ پایانی از چرخهٔ تکامل ستاره‌ای است که در اواخر زندگی همه ستاره‌های با جرم کم تا متوسط؛ (از ۰٫۶ تا ۱۰ جرم خورشیدی)، هنگامی که ستاره همهٔ هیدروژن موجود در هستهٔ خود را مصرف کرد، رخ می‌دهد. در مشاهده، یک "غول‌ستارهٔ شاخهٔ مجانبی" به صورت یک غول سرخ روشن با درخشندگی تا هزاران برابر بیشتر از خورشید ظاهر می‌شود. ساختار داخلی چنین ستاره‌ای با داشتن
ظاهر می‌شود. ساختار داخلی چنین ستاره‌ای با داشتن هستهٔ مرکزی عمدتاً خنثای کربن و اکسیژن، به‌ویژه در بخش درونی هسته، مشخص می‌شود؛ پوسته‌ای که در آن هلیوم تحت فرایند همجوشی قرار می‌گیرد و کربن ایجاد می‌کند (که به سوزاندن هلیم معروف است)، پوستهٔ دیگری که در آن هیدروژن تحت فرایند همجوشی هلیوم تشکیل می‌شود (معروف به سوختن هیدروژن است)، و نیز یک پاکت بسیار بزرگ از مواد ترکیبی، همان‌گونه که در ستاره‌های رشته اصلی (به استثنای مورد ستاره‌های کربنی) وجود دارد.
محمود ستاری (زادهٔ ۳ اسفند ۱۳۶۹، در شهریار) رزمی‌کار ایرانی مقیم ژاپن است. او عضو سابق تیم ملی کیک‌بوکسینگ و موای‌تای ایران است. ستاری قهرمان سنگین‌وزن گراند پرکس سازمان کی‌وان می‌باشد. زندگی شخصی. ستاری ورزش را از سن ۶ سالگی با کیک‌بوکسینگ شروع کرد. او چندین دوره قهرمانی کشور در رده‌های سنی پایه تا بزرگسالان را در کارنامه خود دارد. زندگی ورزشی. نایب‌قهرمانی بازی‌های آسیایی ساحلی ۲۰۱۴ و قهرمانی بازی‌های آسیایی داخل سالن و هنرهای رزمی ۲۰۱۷ از دستاوردهای او در موای‌تای آماتور می‌باشد. ستاری در سال ۲۰۲۰ برای
موای‌تای آماتور می‌باشد. ستاری در سال ۲۰۲۰ برای شرکت در لیگ‌های معتبر جهانی به ژاپن رفت. در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۰ با ناک‌اوت «تانیگاوا سیا» در سازمان کراش توانست خود را مطرح کند. در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۰ عنوان قهرمانی سنگین‌وزن در مسابقات حرفه‌ای موای‌تای M-1 را کسب کرد. در۲۱ مارس ۲۰۲۱ او توانست در سازمان کراش، «هیساکی کاتو» را در دور دوم ناک‌اوت کند. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۱ ، ستاری در تورنمنت چهارنفره گرند پریکس، با ناک‌اوت روی هانازاوا و تانیگاوا سیا در دور نخست، عنوان قهرمانی کراس‌وزن سازمان کراش را کسب کرد. در ۳ آوریل ۲۰۲۲،
کراس‌وزن سازمان کراش را کسب کرد. در ۳ آوریل ۲۰۲۲، ستاری در تورنمنت گرند پریکس سازمان کی وان، توانست با ناک اوت کردن کی‌جی در یک چهارم نهایی، برد کیوتارو در نیمه نهایی و در نهایت ناک اوت تانیگاوا سیا در فینال عنوان قهرمانی را کسب کند.
لول یا رنک یا سطح در یک بازی ویدئویی، به همهٔ فضای در دسترس بازیکن در طی کامل کردن یک هدف جداگانه در بازی گفته می‌شود. هر لول نیز محتوا و چالش‌های تازه‌ای را پیش روی بازیکن قرار می‌دهد تا دلبستگی وی به بازی را حفظ کند. طراحی لول. طراحی لول یا طراحی محیط، رشته‌ای از توسعهٔ بازی است که ایجاد لول‌ها-جاها، مرحله‌ها یا مأموریت‌ها را در بازی در بر می‌گیرد.
دابل هلیکس گیمز () یک شرکت توسعه‌دهنده بازی ویدئویی آمریکایی مستقر در ارواین، کالیفرنیا بود، که در اکتبر ۲۰۰۷ از طریق ادغام کالکتیو و شاینی انترتینمنت، دو استودیوی متعلق به فاندیشن ۹، تأسیس شد. دابل هلیکس گیمز توسط آمازون خریداری شد و در فوریه ۲۰۱۴ در آمازون گیم استودیوز ادغام شد.
در سینتیک شیمیایی ثابت سرعت واکنش یا ضریب سرعت واکنش, k، ثابت عددی است که در معادله سرعت واکنش ظاهر شده و میزان و جهت یک واکنش شیمیایی را بیان می‌کند. برای واکنش بین واکنش‌دهنده‌های A و B برای تشکیل محصول C معادله سرعت واکنش اغلب به‌شکل زیر است: در اینجا "k" ("T") ثابت سرعت واکنش است که به دما بستگی دارد، [A] و [B] غلظت‌های مولار مواد A و B در مول بر واحد حجم محلول است، با این فرض که واکنش در سراسر حجم محلول در حال انجام باشد. (برای واکنشی که در یک لایه مرزی اتفاق می‌افتد، به‌جای آن مول‌های A یا B در واحد
اتفاق می‌افتد، به‌جای آن مول‌های A یا B در واحد سطح استفاده می‌شود) توان‌های "m و" "n،" مرتبه واکنش نسبت به واکنش‌دهنده A و B بوده و به‌طور کلی با ضرایب استوکیومتری "a" و "b برابر نیستند." در عوض این توان‌ها به سازوکار واکنش بستگی دارند و می‌توانند از طریق آزمایش تعیین شوند.
زبیر امیری (متولد ۲ مه ۱۹۹۰ کابل، افغانستان) یک بازیکن حرفه ای فوتبال است که برای هسن دریش و تیم ملی افغانستان. امیری در خط هافبک بازی می‌کند و همچنین می‌تواند در نقش یک مهاجم بازی کند. او یک بازیکن همه‌کاره محسوب می‌شود زیرا در استفاده از هر دو پا تبحر دارد. او قبلاً در ویکتوریا آشافنبورگ و آینتراخت فراکنفورت II بازی کرده‌است. دوران باشگاهی. امیری در کابل، افغانستان متولد شد. وی پس از بازی در فوتبال جوانان برای لانگدیباخ ،هانووا و ویکتوریا آشافنبورگ، کار بزرگسالان خود را در ویکتودیا آشافنبورگ در فصل ۲۰۱۰
خود را در ویکتودیا آشافنبورگ در فصل ۲۰۱۰ آغاز کرد، که در آن باشگاه در آن شرکت کرد. هسنلیگا. امیری فصل موفقی را پشت سر گذاشت، بیست و هشت بازی از سی و شش بازی ویکتوریا را انجام داد و همچنین دو گل به ثمر رساند، اما در پایان فصل باشگاه را ترک کرد و آنها را به مدیریت رساند و سقوط کرد، علی‌رغم اینکه در جایگاه هشتم قرار گرفت. در نتیجه این، امیری برای فصل ۱۱–۲۰۱۰ به آینتراخت فرانکفورتII منتقل شد. امیری اولین بازی خود را برای فرانکفورت در باخت ۳–۲ مقابل هسن کاسل در ۱ سپتامبر ۲۰۱۰ انجام داد. در فصل اول این هافبک در
۱ سپتامبر ۲۰۱۰ انجام داد. در فصل اول این هافبک در این باشگاه، فرانکفورت ششم شد. امیری در بیست و چهار مسابقه از سی مسابقه فرانکفورت حضور داشت و یک گل به ثمر رساند. او همچنین هشت پاس گل داد و تعداد گلهای خود را در ویکتوریا آشافنبورگ دو برابر کرد. اولین گل او برای فرانکفورت با برتری ۴–۰ خانگی مقابل مونیخ ۱۸۶۰ II در ۷ دسامبر ۲۰۱۰. امیری پس از جدایی از اینتراخت فرانکفورت در دسامبر ۲۰۱۱ به باشگاه بایرن آلزنووا پیوست. توسط باشگاه شماره ۱۱ پیراهن به او داده شد. در اواخر همان ماه، امیری به تیم زیر ۲۳ سال آلزنووا
اواخر همان ماه، امیری به تیم زیر ۲۳ سال آلزنووا کمک کرد تا در مسابقات فوتبال داخل سالن پیروز شوند. امیری با ۷ گل چهارمین گلزن برتر مسابقات بود. این هافبک اولین بازی خود در لیگ را برای این تیم در ۳ مارس ۲۰۱۲ انجام داد و در شکست ۳–۱ مقابل اشتوگارت کیکرز. وی در ادامه ۵ بازی دیگر برای تیم انجام داد. آخرین حضور امیری در لیگ برای آلزنووا در ۲۹ آوریل ۲۰۱۲ با پیروزی یک بر صفر مقابل تیم سابق خود اینتراخت فرانکفورت II رقم خورد. امیری در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۲ به باشگاه سابق ویکتوریا آشافنبورگ پیوست، اما مجبور شد تا ۲۵
سابق ویکتوریا آشافنبورگ پیوست، اما مجبور شد تا ۲۵ ژوئیه برای اولین حضور خود در لیگ ۲۰۱۲–۱۳ بوندس لیگا ۳ صبر کند و به عنوان بازیکن تعویضی به میدان برود. با این حال، کمتر از دو ماه پس از امضای قرارداد با ویکتوریا آشافنبورگ، قرارداد امیری با توافق مشترک در تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۱۲ فسخ شد. هافبک در ماه سپتامبر برای باشگاه سابق خود، بایرن آلزنووا قرارداد امضا کرد. امیری از زمان حضور دوباره در باشگاه بایرن دوران موفقی داشت و تنها در ۲۰ مسابقه ۵ گل به ثمر رساند. دوران ملی. وقتی امیری برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ چلنج کاپ
وقتی امیری برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ چلنج کاپ آسیا کشورش فراخوانده شد، اولین بار در تیم‌ملی فوتبال افغانستان قرار گرفت. وی در شکست مقابل نپال در ۷ آوریل و پیروزی ۱–۰ مقابل سریلانکا دو روز بعد یک بازیکن جانشین استفاده نشده بود، اما اولین بازی خود را برای افغانستان در ۱۱ آوریل پس از اینکه به عنوان یار تعویضی دقیقه ۶۲ در باخت ۲–۰ مقابل کره جنوبی در بازی نهایی گروهی به میدان رفت. امیری برای بازی در مسابقات بین‌المللی دوم باید دو ماه صبر کند و در نیمه اول باخت ۲–۰ مقابل فلسطین بازی کند در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۱۱ در
مقابل فلسطین بازی کند در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۱۱ در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴. زندگی شخصی. زبیر امیری دو پسر عموی دارد که فوتبالیست هستند، ندیم امیری و نوید امیری.
در هندسه حسابی، گروه تیت-شافارویچ (Tate-Shafarevich Group) (که با نماد Ш(A/K) نمایش داده می‌شود) از واریته آبلی چون "A" (یا به‌طور کلی تر از یک اسکیم گروهی) که بر روی میدان عددی چون "K" تعریف شده است، شامل عناصری از گروه ویل-شتله (Weil-Châtelet) است (با نماد formula_1) که در تمام کامل‌سازی‌های formula_2 (یعنی میدان‌های "p"-ادیک که از formula_2 بدست آمده‌اند، به علاوه کامل‌سازی‌های حقیقی و مختلط) بدیهی می‌شود. ازین رو، این گروه را برحسب کوهمولوژی گالوا می‌توان به صورت زیر نوشت: formula_4 این گروه توسط سرج
به صورت زیر نوشت: formula_4 این گروه توسط سرج لانگ و جان تیت و ایگور شافارویچ معرفی شد. کسِلز نماد Ш(A/K) را معرفی نمود که در آن Ш الفبای سیریلیک «شا» است که اول اسم شافارویچ است. او این نماد را جایگزین نماد قدیمی‌تر TS ساخت.
نادیه صادق العلی (به عربی: نادیه صادق العلی)، (۲ دسامبر ۱۹۶۶ در آلمان -) نویسنده و پژوهشگر عراقی-آلمانی است. او بیش از هر چیز به دلیل نگارش کتاب "زنان عراقی: داستان‌های ناگفته از ۱۹۴۸ تاکنون" شناخته شده‌است. زندگی. نادیه صادق العلی در سال ۱۹۶۶ در آلمان از پدری عراقی و مادری آلمانی به دنیا آمده‌است. او به مدت چندین سال در مصر زندگی کرده و از فعالان جنبش زنان مصر بوده‌است. نادیه العلی دوران کارشناسی خود را در دانشگاه آریزونا و کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه قاهره گذرانده و در سال ۱۹۹۸ از گروه انسان‌شناسی
قاهره گذرانده و در سال ۱۹۹۸ از گروه انسان‌شناسی دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی (سواس) دانشگاه لندن مدرک دکترا دریافت کرده‌است. العلی همچنین استاد مطالعات جنسیت در مرکز مطالعات جنسیت در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی (سواس) و در این مرکز صاحب کرسی است. او همچنین رئیس انجمن مطالعات زنان خاورمیانه و عضو کالکتیو مرور فمینیستی است. نادیه العلی در کنار فعالیت آکادمیک به عنوان کنشگر سیاسی به ایفای نقش پرداخته و در سال ۲۰۰۰ سازمانی را به نام باهم عمل کنیدکه در برگیرنده فعالیت زنان در عراق است را تأسیس کرده‌است
فعالیت زنان در عراق است را تأسیس کرده‌است این سازمان به عراقی‌های بریتانیا مرتبط است. او همچنین عضو شاخهٔ زنان سیاهپوش در لندن است که یک شبکه‌ای جهانی از زنانی است که با خشونت مخالفت می‌ورزند که شرق آمریکا را نیز در بر می‌گیرد و دایره فعالیتشان از جنوب نیویورک تا شمال می‌سی‌سی‌پی، جورجیا و آلاباما امتداد می‌یابد و به فولکلور یا حوزه فرهنگی آپالاشیا موسوم می‌باشد. نادیه العلی به همراه نیکولا پرات کتابی با عنوان "کدام نوع از آزادسازی؟ زنان و اشغال عراق" را به نگارش درآورده‌است. بسیاری از آثار وی زندگی زنان
نگارش درآورده‌است. بسیاری از آثار وی زندگی زنان عراقی و مبارزات دهه‌های اخیر را بازمی‌نمایانند و به آرا و نظرات آن‌ها در خلال اشغال عراق توسط آمریکا را بازتاب می‌دهد. آثار. برخی از آثار نادیه العلی به شرح زیر است:
ردیاب خورشیدی () وسیله‌ای است که بار مفید را در جهت خورشید حمل می‌کند. بار مفید معمولاً پنل خورشیدی، آینه خورپا و … است. برای سامانه‌های فوتوولتاییک پنل مسطح، ردیاب خورشیدی برای تنظیم زاویه تابش با سطح استفاده می‌شود. هرچه نور قائم‌تر به پنل اصابت کند میزان برق تولیدی نیز افزایش می‌یابد لذا این دستگاه به صورت خودکار هنگام طلوع خورشید تا غروب پنل را در جهت خورشید تنظیم می‌کند. در شرایط نیمه ابری نیز این دستگاه با چرخش مکانی پنل را در معرض نور قرار می‌دهد.
نیسلیهان یلدان به ( زاده ۲۵ فوریه ۱۹۶۹ ) بازیگر ترکیه‌ای است. زندگی شخصی. او تحصیلکرده فرهنگسرای بیشیکتاش است؛ دارای یک پسر و مادری مجرد می باشد . او در سینما، تلویزیون و تئاتر فعالیت دارد وی با سریال فصل گیلاس به شهرت رسید و اخیرا نیز در سریال تو در خانه‌ام را بزن به ایفای نقش پرداخته است.
نگار اسماعیلی (زادهٔ ۱۳۸۱ در اصفهان) ورزشکار تکواندو اهل ایران است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است که از جمله آن‌ها می‌توان به قهرمانی در مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۱ در وزن ۴۶- کیلوگرم اشاره کرد؛ وی با کسب این مدال به دومین زن ایرانی دارندهٔ مدال طلای مسابقات آسیایی بدل شد.
هیروشی یوشیدا (吉田 博, "Yoshida Hiroshi", ۱۹ سپتامبر ۱۸۷۶ – April 5, 1950) نقاش و بسمه (باسمه) گر چوب ژاپنی قرن بیستم بود. او به عنوان یکی از بزرگترین هنرمندان در سبک شین-هانگا شناخته می‌شود و به ویژه به دلیل باسمه‌های فوق‌العاده او از مناظر طبیعی مورد توجه قرار گرفته‌است. یوشیدا به‌طور گسترده‌ای سفر می‌کرد و به‌خصوص به دلیل تصاویرش از سوژهای غیرژاپنی که به سبک و سیاق سنت چوبی ژاپنی انجام می‌شد، شهرت داشت، از جمله کارهای وی تاج محل، آلپ سوئیس، گرند کنیون و سایر پارک‌های ملی در ایالات متحده است. زندگی‌نامه.
پارک‌های ملی در ایالات متحده است. زندگی‌نامه. هیروشی یوشیدا (هیروشی اوِدا) در نوزدهم سپتامبر ۱۸۷۶ در شهر کورومهِ استان فوکوئوکا که در جزیرهٔ کیوشو است، متولد شد. او استعداد بالقوه‌ای را برای هنر پرورش یافته خود به‌دست پدر خوانده‌اش (وی یک معلم نقاشی در مدارس دولتی بود) نشان داد. در سن ۱۹ سالگی او به کیوتو فرستاده شد تا زیر نظر تامورا شوریو، معلم مشهور نقاشی به سبک غربی، تحصیل کند. یوشیدا سپس به مدت سه سال دیگر زیر نظر کویاما شوتارو در توکیو تحصیل کرد. در سال ۱۸۹۹، یوشیدا اولین نمایش آثار مرتبط به آمریکا را
۱۸۹۹، یوشیدا اولین نمایش آثار مرتبط به آمریکا را در موزه هنری دیترویت (مؤسسه هنر دیترویت فعلی) برگزار کرد. یوشیدا سپس به بوستون، واشینگتن دی سی، پراویدنس و اروپا سفر کرد. در سال ۱۹۲۰، یوشیدا، اولین باسمه چوبی خود را در کارگاه باسمه (چاپ‌نقش چوبی) واتانابه، که توسط شوزابورو واتانابه (۱۸۸۵–۱۹۶۴)، ناشر و مدافع جنبش شین-هانگا اداره می‌شد، ارائه داد. با این حال، همکاری یوشیدا با واتانابه، مدت کوتاهی به طول انجامید به دلیل زمین‌لرزه بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳ که باعث و بانیِ سوختن کارگاه واتانابه بود. در سال ۱۹۲۵،
و بانیِ سوختن کارگاه واتانابه بود. در سال ۱۹۲۵، او گروهی از منبت کاران و بسمه (باسمه) گرهای حرفه ای را استخدام کرد و کارگاه هنری خود را تأسیس کرد. باسمه‌ها تحت نظارت دقیق وی ساخته می‌شد. یوشیدا روش مشارکتی بسمه گرهای متعهد به سبک اوکی‌یوئه را با اصل که مبتنی براصل «باسمه‌های هنرمند» است؛ ترکیب کرد و مکتب جدیدی که سومین مکتب از جنبش‌های هنری ژاپن بود را، پایه‌گذاری کرد و خود را از جنبش‌های هنری شین-هانگا و جدا کرد. هنر او در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت، و او با این گزاره الهام بخش بسیاری از جوانان
و او با این گزاره الهام بخش بسیاری از جوانان هنرمند بود که هنرمند باید مسیر قلب و آنچه که به آن میل و علاقه دارد را پیش بگیرد حتی اگر هیچ‌کس در اتاق با او موافق نباشد. امروزه هنر هیروشی را با نامی با اعتباری درخشان و مختصری از زندگیش به یاد می‌آورند. یوشیدا در ۷۳ سالگی آخرین طرح‌های خود را از سفر به ایزو و ناگاوکا کشید و آخرین آثار خود را با "نام‌های "دریا غربی ایزو"" و "کوه‌های ایزو" نقاشی کرد. یوشیدا در این سفر بیمار شد و به توکیو بازگشت و در روز ۵ آوریل ۱۹۵۰ در خانه خود درگذشت. آرامگاه وی در محوطه
۱۹۵۰ در خانه خود درگذشت. آرامگاه وی در محوطه Ryuun-in، در کویشیکاوای توکیو است.
آبجوسازی کونیش (؛ تلفظِ ) یک آبجوسازی در محلهٔ بیک دویسبورگ در آلمان است که یکی از پیلزنرهای مشهور این کشور را تولید می‌کند. پایه‌گذار این شرکت «تئودور کونیش» بود که آبجوسازی خود را در ۱۸۵۸ بنیان نهاد. این شرکت هم‌اکنون از زیرمجموعه‌های شرکت آبجوسازی بیتبورگر و حامی مالی استادیوم باشگاه فوتبال دویسبورگ است.
هتل لوتسیا ()واقع در ۴۵ بلوار راسپای، در منطقه سن ژرمن-د-پرز در منطقه ۶ پاریس، یکی از مشهورترین هتل‌های کناره سمت چپ رودخانه سن است که به دلیل معماری و نقش تاریخی اش در زمان اشغال فرانسه توسط آلمان در جنگ جهانی دوم مورد توجه قرار گرفته‌است. تاریخچه. سال‌های آغازین. این هتل در سال ۱۹۱۰ به سبک هنر نو و با طرح‌های معماران لوئی ارل بویو و آنری تاوزن ساخته شد و توسط مجموعه فروشگاه‌های Bon Marché، که روبروی آن رو به میدان بوسیکو قرار دارد، تأسیس شد. هتل لوتسیا در تقاطع بلوار راسپای و خیابان سوره، در مجاورت
در تقاطع بلوار راسپای و خیابان سوره، در مجاورت ایستگاه مترو سوره-بابیلون قرار دارد. نام این هتل به خاطر یک شهر اوایل دوران پیش از روم است در جایی که پاریس در حال حاضر در آن قرار دارد وجود داشته‌است. میهمانان مشهوری که در طول سالیان متمادی در این هتل بودند عبارتند از:پابلو پیکاسو، شارل دوگل، ماریان اسوالد، آندره ژید، پگی گوگنهایم و ژوزفین بیکر. جیمز جویس بخشی از کتاب اولیس را در این هتل نوشت. داون پاول در پاییز ۱۹۵۰ به مدت سه ماه در این هتل زندگی کرد، در حالی که تنها سفرش به اروپا بود. جنگ جهانی دوم. در
حالی که تنها سفرش به اروپا بود. جنگ جهانی دوم. در اواخر دهه ۱۹۳۰، لوتسیا محل تجمع مکرر تبعیدیان آلمانی ضد نازی، از جمله هاینریش مان، ویلی موتزنر و ویلی برانت جوان بود. در تبلیغات آن زمان رژیم نازی، این تبعیدیان به طرز تحقیرآمیزی «جمعیت لوتسیا» نامیده می‌شدند. جنگ در سپتامبر ۱۹۳۹ آغاز شد و تعداد زیادی از پناهجویان از مناطق درگیری و مکان‌های اشغال شده توسط نیروهای آلمانی به پاریس گریختند. لوتسیا تلاش کرد تا جایی که ممکن است تعداد زیادی را در خود جای دهد. به دلیل شهرتش، مملو از تعدادی هنرمند و نوازنده آواره
دلیل شهرتش، مملو از تعدادی هنرمند و نوازنده آواره بود. با این حال، دولت فرانسه در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۰ پاریس را تخلیه کرد و آلمانی‌ها وارد شهر شدند و شهر را اشغال کردند. تعدادی از ساکنان لوتسیا فرار کردند. بقیه به اسارت آلمانی‌ها درآمدند. خود هتل توسط آبور (ضد جاسوسی) تصرف شد و برای اسکان، غذا دادن و سرگرمی افسران فرماندهی اشغال مانند آلفرد توپفر و همکار فرانسوی رودی دو مرود استفاده می‌شد. هنگامی که پاریس در اوت ۱۹۴۴ آزاد شد، هتل توسط نیروهای آلمانی رها شد و توسط نیروهای فرانسوی و آمریکایی تصرف شد. از آن زمان تا
نیروهای فرانسوی و آمریکایی تصرف شد. از آن زمان تا پس از پایان جنگ، به عنوان مرکز استرداد اسیران جنگی، آوارگان و عودت کنندگان از اردوگاه‌های کار اجباری آلمان استفاده می‌شد. حال حاضر. با بازگشت پاریس به حالت عادی، لوتسیا به عنوان یک هتل مجلل به حالت قبلی خود بازگردانده شد. در سال ۱۹۵۵ توسط خانواده تتنژه خریداری شد. در اواخر دهه ۱۹۸۰، طراح سونیا رایکیل یک بوتیک در ساختمان افتتاح کرد و بر طراحی مجدد بزرگی که برای بازسازی سبک آرت دکو در دهه‌های قبل بود نظارت کرد. گروه لور تتنژه این هتل را برای سال‌ها به عنوان
کوه سنت مایکل ( , به معنی " سنگ هوار در جنگل") جزیره ای جزر و مدی در خلیج کوه، کرن وال، انگلستان است. این جزیره به شهر مارازیون، متصل شده‌است. این جاده توسط انسان ساخته شده و دراواسط جزر و پایین بودن آب، امکان حرکت روی آن وجود دارد. این مرکز توسط National Trust اداره می‌شود و قلعه و نمازخانه قرار گرفته در آن، از حدود سال ۱۶۵۰ محل زندگی خانواده St Aubyn بوده‌است. از نظر تاریخی، کوه سنت مایکل همتای کورنیش از مونت سن میشل در نرماندی، فرانسه بود (که دارای ویژگی‌های جزیره جزر و مدی و شکل مخروطی یکسانی است، اگرچه
جزیره جزر و مدی و شکل مخروطی یکسانی است، اگرچه با ، از Mont St Michel که مساحت کوچکتر از کوه سنت مایکل است.
قوم شینکوک یا شینکاک یک قبیله بومیان آمریکایی تثبیت شدهٔ دولت فدرال ایالات متحده آمریکا می‌باشد. ایشان از اخلاف قوم‌های پِکوات و ناراگانسِت در جنوب نیوانگلند هستند و به زبان آلگانکویان صحبت می‌کردند. شینکوک به معنی «مردم ساحل سنگی» است؛ زیرا زمین‌های اجدادیشان در مرز جنوب شرقی سواحل سنگی لانگ آیلند و جنوب خلیج بزرگ پِیکانیک واقع شده بود. مردم این قبیله دریانورد بودند. صدف کاری‌های ارزنده شان به نام وامپوم زیبا و پر دوام شهرت فراوان داشت. و به واسطهٔ ارزشی که پیدا کرده بود، به عنوان پول در تجارت بین قبایل
که پیدا کرده بود، به عنوان پول در تجارت بین قبایل مختلف بکار می‌رفت. وامپوم را حتی برای ثبت مراسم مهم در کمربندهای تشریفاتی نیز به کارمی بردند. در میانهٔ قرن هفدهم اروپائیان در شرق لانگ آیلند لنگر انداختند و مذهب پریسبتری - وابسته به کلیسای مشایخی پروتستان- را با خود آورده، شروع به خرید زمین کردند. و با ایجاد دهات و شهرنشینی، تا اواخر قرن هجدهم اراضی خود را با تجاوز به زمین‌های بومیان گسترش دادند. بیماری‌های گوناگون اروپائیان نیز باعث تلفات زیادی در بین بومیان منطقه شد. قبیلهٔ شینکوک و همسایگانش مانند
بومیان منطقه شد. قبیلهٔ شینکوک و همسایگانش مانند مونتاوک در شرق آن، خیلی زود هدف مبلّغین مذهبی مسیحی قرار گرفتند. سفرهای این مبلّغین مذهبی از سوی کاناتیکت جنوبی به خلیج لانگ آیلند به آسانی انجام می‌گرفت. افراد قبیله شینکوک پس از جنگ انقلاب جدائی مهاجرین این قاره از انگلستان، با از دست دادن زمین‌ها و منابع اقتصادشان ناچار شدند به شهرک برادرتآون که در اراضی سرخپوستان اُنیدا در نیویورک غربی بود نقل مکان کنند. با وجود اینکه طرز حکومت سنتی سرخپوستان تصمیم‌گیری بر اساس موافقت کامل بین تمام مردان بالغ قبیله بود،
اساس موافقت کامل بین تمام مردان بالغ قبیله بود، اماّ در سال ۱۷۹۲ قوّهٔ مقننهٔ ایالت نیویورک یک نوع روش حکومت قبیله ای که شامل سه امین انتخابی از بین مردان قبیله بود بر آنان تحمیل کرد. از اواسط قرن نوزدهم، قبیله شینکوک اجازه داشت فقط در یک محدوده مسکونی به نام شینکوک رزرویشن بالغ بر ۸۰۰ هکتار که وسعتش با زمین‌های اجدادیشان ابداً قابل مقایسه نبود در درون شهرک ساوت همپتون زندگی کند. در سال ۲۰۰۷ مدیریت قبیلهٔ شینکوک به طرز حکومت سنتی خود بازگشت، و این بار توافق کامل زنان بالغ قبیله را هم شامل شد. پس از آن یک
کامل زنان بالغ قبیله را هم شامل شد. پس از آن یک شورای قبیله ای هم ایجاد کرد. در سال ۲۰۱۰ پس از ۳۰ سال کوشش بالاخره موفق شدند با یک جمعیت ۱۴۰۰ نفری رسمیت خود را از دولت فدرال آمریکا بگیرند. تاریخ. قوم شینکوک یکی از سیزده گروه بومیانی بودند و بر پایه خویشاوندی قومی در لانگ آیلند نیویورک می‌زیستند. که به دلیل موقعیت جغرافیایی شان به این نام شناخته می‌شدند. اعضای این قبیله مردمی بودند که فقط در لانگ آیلند زندگی نمی‌کردند و در نقاط دیگر هم ساکن بودند. قبل از تخریب اقتصادی و فرهنگی آنها - و گاهی با بردگی واقعی -
اقتصادی و فرهنگی آنها - و گاهی با بردگی واقعی - توسط اروپایی‌ها، در دهکده‌های خودمختار وابسته به خویشاوندی با همسایگان خود زندگی می‌کردند. این خویشاوندان تحت مدیریت قبیلهٔ پکوات و ناراگانسِت، از قبایل قدرتمندتر آلگانکی جنوب نیوانگلند در سراسر خلیج لانگ آیلند بودند. اعتقاد بر این است که شینکوک به گویشی بر ساخته از موهگان-پکوات - مونتاک، شبیه دیگر همسایگان به نام مونتاوک در لانگ آیلند صحبت می‌کردند. همان‌طور که پس از ایجاد محدوده‌های تعیین شده به نام «ر-زر-وی-شن» برای سکونت قبایل بومیان در بسیاری از قبایل
برای سکونت قبایل بومیان در بسیاری از قبایل شمال شرقی اجازه صحبت به زبان شینکوک در مدارس داده نشد و استفاده از آن در خارج از رزرویشن بسیار ناخوشایند به حساب می‌آمد. این باعث کاهش تعداد افرادی شد که به این زبان صحبت می‌کردند، با این حال، این قبیله به‌طور فعال درگیر برنامه‌های تجدید زبان برای تأمین میراث زبان بومی خود برای نسل‌های آینده است. گروه‌های بومیان در قسمت غربی لانگ آیلند، مانند لناپه (دلاور)، و دهکده متینکاک و پاچاگ از هر سه نفر یک نفر به گویش دلاور-مونسی، که بخشی از گروه بزرگ زبانهای آلگانکی، بودند
که بخشی از گروه بزرگ زبانهای آلگانکی، بودند صحبت می‌کرد. آنها یک سیستم اجتماعی معمول به نام «دراز-خانه»داشتند. این گروه همچنین در منطقه ای واقع شده بود که از حومهٔ میانی آتلانتیک، از غرب کنتیکت، قسمت پایین دره رودخانه هادسون، تا نیوجرسی امروزی، و ایالات دلاور و پنسیلوانیا گسترش می‌یافت. مانند دیگر بومیان لانگ آیلند، شینکوک از وامپومپیاگ که صدف‌های براق به نخ کشیده شده‌است، درست می‌کردند. سرخپوستان از آن‌ها به جای پول، یا برای حسابداری، برای زیبایی و تزیینات، و همچنین به عنوان نشانه و نماد فامیلی از آنها
و همچنین به عنوان نشانه و نماد فامیلی از آنها استفاده می‌کردند. این مهره‌های صدفی در مکان‌های مسکونی بومیان آمریکا تا غرب کوه‌های راکی پیدا شده‌اند که ارزش آن‌ها را در داد و ستدها نشان می‌دهد. اگرچه سایر قبایل نیوانگلند هم وامپومپیاک را تولید می‌کردند، اما شهرت بهترین نوع آن به سرخپوستان لانگ آیلند داده شده‌است. پائومانوک، یکی از نامهای زیادی که به لانگ آیلند داده شده به معنای «سرزمین مالیات» است. این قبیله در معرض حملات قبیلهٔ پیکوات و سایر قبایل نیوانگلند قرار گرفت تا این کالای ارزشمند تجاری را کنترل
قرار گرفت تا این کالای ارزشمند تجاری را کنترل کنند. اروپایی‌ها در تجارت با سایر قبایل به سرعت ارزش وامپوم قبیلهٔ شینکوک را آموختند"." کاکنوی مترجم که یک شینکوک مونتاوک بود درجنگ پیکوات در سال ۱۶۳۷ به اسارت درآمد. قبل از بازگشت به لانگ آیلند، در دهه ۱۶۴۰ با جان الیوت در بوستون همکاری کرد تا اولین قسمت‌های کتاب مقدس الیوت را به زبان بومیان آمریکا ترجمه کند. پس از استعمار اروپاییان، به دلیل آسیب‌پذیری در برابر بیماری‌های عفونی که تا قبل از ورود استعمارگران در بین بومیان وجود نداشت، و با نداشتن هیچ نوع
در بین بومیان وجود نداشت، و با نداشتن هیچ نوع مصونیتی، جمعیت بومیان آمریکا در لانگ آیلند به طرز چشمگیری کاهش یافت. همه‌گیری آبله در سال ۱۶۵۸ باعث مرگ تقریباً دو سوم جمعیت سرخپوستان در این جزیره شد. بعلاوه، با تعدی زمین توسط استعمارگران هلندی و بعداً توسط انگلیسی‌ها، جوامع آن‌ها بهم خورد، و آنان را که در جامعه‌شان سنت شکار و ماهیگیری داشتند به باغداری مجبور کرد. تا سال ۱۷۴۱، جمعیت آنان در مجموع فقط ۴۰۰ بومی آمریکایی تخمین زده می‌شود. استعمارگران انگلیسی در سال ۱۶۴۱ یک قرارداد اجاره با قبیله شینکوک امضاء