payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تاریخ نظامی جمهوری آذربایجان در بر گیرنده تاریخ وقایع نظامی در قلمروی کشور فعلی جمهوری آذربایجان است. جمهوری خلق آذربایجان. قوای مسلح جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۱۸، بعد از تشکیل کشور جمهوری خلق آذربایجان تأسیس شد. تا پیش از شکل‌گیری وزارت دفاع خسروبیگ سلطانف به صورت دوفاکتو وزیر دفاع بود. زمانی‌که وزارت دفاع به صورت رسمی آغاز به کار کرد، صمدبیگ مهماندارف وزیر شد. اولین فرمانده کل قوا نیز حبیب‌بیگ صمدوف بود. ارتش سرخ شوروی در ۲۸ آوریل ۱۹۲۰ به جمهوری خلق آذربایجان حمله کرد. در این زمان اغلب سربازان
خلق آذربایجان حمله کرد. در این زمان اغلب سربازان ارتش درحال نبرد با ارمنیان در قره‌باغ بودند. در حمله شوروی، حدود ۲۰ تا ۳۰ هزار سرباز جمهوری خلق آذربایجان کشته شدند و نهایتاً روس‌ها به پیروزی رسیدند. دولت بلشویک شوروی بعد فتح، قوای مسلح را منحل و ۱۵ تن از ژنرال‌ها (از مجموع ۲۱ ژنرال) را اعدام کرد. جمهوری خلق آذربایجان نیروی دریایی نیز داشت که اغلب تجهیزات آن پیشتر متعلق به امپراتوری روسیه بود. جمهوری فعلی. نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان در ۹ اکتبر ۱۹۹۱ تشکیل شد. تجهیزات این نیرو در آغاز، همان تجهیزات ارتش
شد. تجهیزات این نیرو در آغاز، همان تجهیزات ارتش چهارم شوروی بودند. در تابستان ۱۹۹۲ میلادی مالکیت تجهیزات نظامی شوروی که پیشتر در این منطقه بودند، به خصوص ارتش چهارم شوروی، به دولت جمهوری آذربایجان واگذار شد. قوای نظامی جمهوری آذربایجان بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ میلادی در نبرد با نیروهای ارمنی شکست خورد و کنترل قره‌باغ که ۱۶٪ قلمرویش را تشکیل می‌داد، از دست داد. بودجه ارتش این کشور در سال ۲۰۰۹، حدود ۲٫۴۶ میلیارد دلار بوده‌است. صنایع نظامی این کشور هواپیماهای نظامی و سلاح‌های سبک تولید می‌کند. در طول جنگ عراق
و سلاح‌های سبک تولید می‌کند. در طول جنگ عراق جمهوری آذربایجان نیز مشارکت داشت و ۲۵۰ سرباز اعزام کرد. جنگ دوم قره‌باغ در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ آغاز شد و میزان تلفات آن هزاران نفر برآورد می‌شود. این جنگ، بعد از تصرف شوشی توسط جمهوری آذربایجان با امضای توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان به پایان رسید. ارمنستان تمام مناطقی که در ۱۹۹۴ تصرف کرده بود را به جمهوری آذربایجان پس داد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;32799253&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2021-08-10T05:56:22Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات: حذف پیوندهای میان‌ویکی که در ویکی‌داده موجود است&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;32801325&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; شهرک دهارگا (به لاتین: Dharga Town) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در
Town) یک منطقهٔ مسکونی در سری‌لانکا است که در ناحیه کالوتارا واقع شده‌است. شهرک دهارگا ۲۰٬۵۴۰ نفر جمعیت دارد.
شهرستان آوازه (به لاتین: Avaza District) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان بلخان واقع شده‌است.
شهرک ترکمن‌باشی (به ترکمنی:‌Türkmenbaşy şäherçesi، توٚرکمن‌باشیٛ شأهرچه‌سی) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان بلخان واقع شده‌است. این شهر در کرانه خاوری دریای خزر است و جمعیت آن در سال ۲۰۰۴ حدود ۸۶٬۸۰۰ نفر برآورد شده که بیشتر از قومیت روس و آذربایجانی هستند.
آلتین‌عصر (به ترکمنی: Altyn Asyr، آلتیٛن‌عاصیٛر) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده‌است.
آرتیک (به ترکمنی: Artyk، آرتیٛق) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده‌است. گذرگاه و پایانه مرزی. این شهرک در درجه نخست به عنوان گذرگاه مرزی با ایران در لطف‌آباد، یکی از سه گذرگاه مرزی در استان آخال قابل توجه است. ریشه واژه. واژه آرتیک در زبان ترکمنی به معنی "اضافه" است. این نام یکی از نخستین مهاجران در این منطقه بود.
میرزا احمد خان افخم‌السلطنه بیات از خوانین و ملاکان آذربایجان و نماینده ماکو، خوی و سلماس در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود. احمد خان از خاندان قدرتمند بیات ماکو و مالک سه دانگ از روستای بسطام در شهرستان چایپاره در آذربایجان غربی بود. ساختمان تاریخی بانک ملی ماکو در خیابان سعدی این شهر که در وسط حیاط بزرگی به مساحت حدود ۵۲ هزار متر مربع ساخته شده، متعلق به احمد خان و مدتها محل زندگی او و خانواده‌اش بوده‌است. این بنا در سال ۱۲۷۶ خورشیدی ساخته شد، مدتی بیمارستان ارتش بود. در دوران جنگ جهانی دوم کنسولگری شوروی
ارتش بود. در دوران جنگ جهانی دوم کنسولگری شوروی شد و در زمان نخست‌وزیری قوام‌السلطنه به ساختمان بانک ملی تغییر کاربری یافت. احمد خان در انتخابات هجدهمین دوره مجلس شورای ملی که در دهم و یازدهم دی ۱۳۳۲ برگزار شد، همراه با نورالدین امامی به نمایندگی ماکو، خوی و سلماس برگزیده شد.
تانک پیاده‌نظام مارک II، معروف به ماتیلدا II یک تانک پیاده‌نظام بریتانیایی در جنگ جهانی دوم بود. طراحی این تانک با نام اولیهٔ A12 در سال ۱۹۳۶ آغاز شد. این تانک، نمونهٔ بزرگ‌تر و پیشرفته‌تر از اولین تانک پیاده‌نظام بریتانیایی با نام مارک I، یا A1 ملقب به ماتیلدا I طراحی شد. ماتیلدا II با زره سنگین خود یک تانک عالی برای همراهی و پشتیبانی از پیاده‌نظام بود اما سرعت پایین و تسلیحات نسبتاً محدودی داشت. این تانک، تنها تانک انگلیسی بود که از آغاز جنگ تا پایان آن مشغول خدمت بود. تنها دو مورد از آن‌ها با شروع جنگ
مشغول خدمت بود. تنها دو مورد از آن‌ها با شروع جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ در دسترس بود. این تانک در اوایل ۱۹۴۱ در خط مقدم با تانک پیاده‌نظام سبک و کم هزینهٔ مارک III والنتین (Infantry Tk Mk III Valentine) جایگزین شد.
ورود به جو مریخ با سرعت زیاد برای یک فضاپیما و برخورد آن به جو مریخ منجر به ایجاد پلاسمای CO2-N2 می‌شود؛ در تضاد با ایجاد O2-N2 که در برخورد با اتمسفر زمین تولید می‌شود. روند "ورود به جو مریخ" تحت تأثیر تابش دی‌اکسید کربن داغ CO2 و گردوغبار معلق در هوای مریخ قرار می‌گیرد. شیوه‌های ناوبری پرواز برای ورود، کاهش ارتفاع و فرود شامل سیستم‌های گرفت هوایی، مافوق صوت، سرعت فراصوت و ساب‌سونیک است.
دالیتا آرتین آوانسیان (؛ ) خواننده اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ شرکت کرده بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۹ در تهران به دنیا آمد .
سیّد جواد حمزوی (زادهٔ ۱۳۰۰ خورشیدی) نماینده شهریار، ساوجبلاغ و کردان در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود. پدرش زین‌العابدین امیر منظم تاجر و ملاک بود. پس از تحصیلات مقدماتی و متوسطه در تهران در سال ۱۳۱۳ به آلمان رفت و پس از کسب درجه مهندسی در رشته برق و مکانیک از دانشگاه مونیخ در سال ۱۳۲۴ به آمریکا رفت و در رشته علوم اقتصادی درجه دکترا گرفت. در سال ۱۳۲۵ به تهران بازگشت و در اداره کل برق استخدام شد و پس از مدتی به وزارت اقتصاد ملی انتقال یافت. در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که از هشتم تا دهم بهمن ۱۳۳۲
هجدهم مجلس شورای ملی که از هشتم تا دهم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، به نمایندگی شهریار، ساوجبلاغ و کردان برگزیده شد.
آیدین اُلفَت (زادهٔ ۳ تیر ۱۳۵۲ – درگذشتهٔ ۱۴ مرداد ۱۴۰۰) صدابردار، طراح صدا، آهنگساز، نوازندهٔ پیانو، خواننده، شاعر و کارگردان تئاتر اهل ایران بود. او بنیان‌گذار و مدیر مجموعه استودیوهای «شهر صدا»، از مجهزترین مجموعه‌های ضبط و تولید آثار موسیقایی و سینمایی در ایران و مؤسس رشتهٔ صدابرداری در دانشگاه جامع علمی کاربردی بود. زندگی‌نامه. آیدین الفت ۳ تیر سال ۱۳۵۲ در تهران متولد شد. او نواختن پیانو را از سال ۱۳۷۱ آغاز کرد و پس از دریافت دیپلم ریاضی فیزیک، به تحصیل در رشتهٔ کارشناسی مهندسی الکترونیک در دانشگاه
در رشتهٔ کارشناسی مهندسی الکترونیک در دانشگاه آزاد اسلامی تهران مشغول شد. آیدین الفت دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران تهران سپری کرد. او همچنین نخستین آثار آهنگسازی خود را در سال ۱۳۷۸ تجربه کرد. الفت پس از دریافت مدرک کارشناسی مهندسی الکترونیک به کانادا سفر کرد. او دورهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در کالج «آی تی دی» و دورهٔ ساراند را در دانشگاه مک‌گیل به پایان رساند. وی تحصیلات خود را در کالج اکسپرسیون کالیفرنیای آمریکا ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ مهندسی صدا را دریافت
و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ مهندسی صدا را دریافت کرد. او پس از بازگشت به ایران در رشتهٔ پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی به تحصیل مشغول شد و مدرک کارشناسی ارشد رشتهٔ پژوهش هنر را دریافت کرد و پس از آن در مقطع دکترای پژوهش هنر پذیرفته شد. آیدین الفت از سال ۱۳۸۶ تدریس رشتهٔ صدابرداری و صداگذاری دیجیتال را در مؤسسه فن آوران اطلاعات تهران آغاز کرد و در همین سال تئاتر "قصهٔ ما" را به همراه حمید پورآذری کارگردانی کرد. مجموعهٔ «شهر صدای پارسیان» در سال ۱۳۸۸ توسط آیدین الفت، در سه بخشِ بازرگانی و فروش
۱۳۸۸ توسط آیدین الفت، در سه بخشِ بازرگانی و فروش تجهیزات حرفه‌ای صوتی، آموزش علوم مهندسی صدا و فنون صدابرداری و استودیو ضبط آثار صوتی و صداگذاری تأسیس و افتتاح شد. او همچنین رشتهٔ صدابرداری را در دانشگاه جامع علمی کاربردی، در مقطع کاردانی و کارشناسی تأسیس کرد و مدیریت گروه این رشته را بر عهده گرفت. در سال ۱۳۹۹ پس از سه سال پیگیری و تلاشِ آیدین الفت، برای نخستین بار رشتهٔ آموزشی «طراحی و ساختاربندی (مهندسی) صدا» در سازمان آموزش فنی و حرفه‌ای کشور تأسیس و ثبت شد. او از سال ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۰، طراحی، مهندسی صدا،
شد. او از سال ۱۳۸۷ تا ۱۴۰۰، طراحی، مهندسی صدا، صدابرداری، میکس و مسترینگ آثارِ متعدد نمایشی، کنسرت‌ها و آثار موسیقی را بر عهده داشت. آیدین الفت ۱۲ تیر سال ۱۴۰۰، آخرین اثر موسیقی خود، با نام «سیراب شدم» را با شعر، آهنگ و صدای خود منتشر کرد. در این قطعه که تنظیم آن بر عهدهٔ امید نیک‌بین بوده از صدای ساز صراحی، یکی از سازهای ابداعی محمدرضا شجریان، استفاده شده است. درگذشت. آیدین الفت ۱۴ مرداد سال ۱۴۰۰، بر اثر عوارض ابتلا به بیماری کرونا (دلتا) در بیمارستان رسول اکرم تهران درگذشت. پیکر او ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ در طبقهٔ
اکرم تهران درگذشت. پیکر او ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ در طبقهٔ فوقانی آرامگاهِ رضا رحیمی، نوازندهٔ پیشکسوت کمانچه، در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد. واکنش‌ها. حسین علیزاده به مناسبت درگذشت آیدین الفت، یادداشتی را منتشر کرد. او در این یادداشت چنین نوشت: شبنم مقدمی با انتشار یک متن و یک عکس مشترک، دربارهٔ آیدین الفت سخن گفت. او در بخشی از یادداشت خود نوشت: مانی جعفرزاده یادداشتی با عنوان «شهر بی‌صدا» منتشر کرد. او در بخش‌هایی از متنِ خود نوشت: فعالیت‌های هنری و پژوهشی. از جمله فعالیت‌های آیدین الفت
هنری و پژوهشی. از جمله فعالیت‌های آیدین الفت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: مدیر عامل شرکت «مهندسین پیشگام»، عضویت در هیئت مدیره کارفرمایان شبکه‌های اینترنتی، برگزاری کارگاه «طراحی صوتی و مهندسی صدا» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، برگزاری کارگاه «کارکرد دراماتیک موسیقی زنده و پخش شونده در اجرای نمایش» در جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، بنیان‌گذاری و مدیریت مجموعه «شهر صدای پارسیان»، مدیر عامل شرکت «ریگزار»، برگزاری و دبیری نخستین و دومین نشست تخصصی «میکس و مسترینگ»، برگزاری و دبیری نخستین نشست تخصصی
و مسترینگ»، برگزاری و دبیری نخستین نشست تخصصی «صدابرداری استودیویی در ایران»، برگزاری سمینار «نسل ما و موسیقی»، برگزاری نشست «هنر شنیدن و اجرای موسیقی» با حضور نادر مشایخی، همکاری با کریستف رضاعی در پروژهٔ موسیقی «گفتمان»، مدیر اجرایی و مدیر روابط عمومی نخستین فستیوال تئاتر «کارنامه»، مشارکت در تدوین و تدریس رشتهٔ فناوری صدا در دانشگاه آزاد اسلامیعضویت در هیئت تحریریه مجلهٔ صنعت صدا و تصویر، مدیریت پشتیبانی ششمین سال‌نوای موسیقی ایران آثار هنری. از جمله آثار آیدین الفت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
صبور زمانی (متولد ۱۹۵۵ در بغلان) فعال حقوق بشر، پژوهشگر و کنشگر آلمانی-افغان است. وی در دانشگاه آزاد برلین به تحصیل علوم پرورشی پرداخت و پس از فارغ‌التحصیل شدن در سازمان‌های مختلف پناهندگان در آلمان به ارائهٔ خدمات مراقبتی به عنوان مددکار و سرپرست اجتماعی-آموزشی مشغول به کار شد. زمانی در سال ۱۹۸۸ خانه فرهنگ افغانستان را همراه با دوستانش بنیانگذاری کرد که در زمینه‌های حقوق بشر، حقوق پناهندگی و حقوق مدنی در شهرهای برلین و هامبورگ در آلمان فعالیت دارد. او از مخالفان جنگ غرب در افغانستان می‌باشد و در مصاحبه ای
جنگ غرب در افغانستان می‌باشد و در مصاحبه ای با اشپیگل آنلاین در سال ۲۰۰۱، دولت آلمان را نقد کرده و خواستار شد تا نیازهای افغان‌ها «"برای زندگی، نه برای مرگ"» فراهم شود.
سید اسماعیل‌خان فروغ‌الملک که نام خانوادگی قوامی را برگزید، نماینده شیراز در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود. فروغ‌الملک همسر زینت‌الملوک دختر حبیب‌الله خان قوام‌الملک شیرازی بود. خانه فروغ‌الملک در محله سنگ سیاه پشت امامزاده بی‌بی دختران در بافت قدیمی شیراز که اکنون موزه هنر مشکین‌فام نامیده می‌شود، از آثار ثبت شده ملی است. این خانه در سال ۱۳۱۰ بنا شد و در سال ۱۳۲۷ به دبستان تبدیل گردید. خانه همسر او زینت‌الملک در ضلع غربی نارنجستان قوام نیز اکنون از دیدنی‌های شیراز است. ساخت این بنا در سال ۱۲۹۰ هجری قمری به
شیراز است. ساخت این بنا در سال ۱۲۹۰ هجری قمری به دست علی‌محمد خان قوام‌الملک دوم آغاز شد و در سال ۱۳۰۷ هجری قمری به دست محمدرضا خان قوام‌الملک سوم به پایان رسید. از زینت‌الملک با عنوان زنی مؤمن و نیکوکار یاد می‌شود که در دهه های محرم مراسم عزاداری و سفره های خیریه در منزلش برپا بوده. گفته می‌شود که او بن و کوپنهایی برای مستمندان فراهم می‌کرده که برای تهیه اقلامی نظیر برنج، گوشت، قند، شکر و غیره به کار می‌بردند. فروغ‌الملک در انتخابات مجلس شورای ملی که در شیراز در زمستان ۱۳۳۲ بر پا شد به نمایندگی این
در شیراز در زمستان ۱۳۳۲ بر پا شد به نمایندگی این شهرستان برگزیده شد (دوره هجدهم).
بامبینو (به معنی "کودک پسر" یا "بچه مذکر") یک ترانهٔ ضبط شده توسط خوانندهٔ فرانسوی به نام دالیدا است. این آهنگ اولین آهنگ شاخص دالیدا شد. آهنگ بامبینو نخستین بار در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۶ تحت یک آلبوم چندآهنگه و پیش از اولین آلبوم او که با اسم نامش دالیدا است منتشر شد. این آهنگ برای ۴۵ هفته در صدر جدول آهنگهای برتر فرانسه قرار گرفت و به عنوان آهنگ شمارهٔ یک با بیشترین زمان در جدول بهترینها در طول تاریخ موسیقی جهان شناخته شد. شرح دربارهٔ آهنگ. بامبینو نخستین آهنگ شناخته شدهٔ دالیدا بود که ۴۵ هفته را در صدر جدول
شناخته شدهٔ دالیدا بود که ۴۵ هفته را در صدر جدول بهترین آهنگهای فرانسه و چند کشور دیگر به سر برد. این آهنگ نسخهٔ فرانسوی یک آهنگ سنتی نپولتانای ایتالیا با نام گوآگلیونه است که در سال ۱۹۵۷ و در آلبوم نامش دالیدا است منتشر شد. این آهنگ به زبان عربی الجزایری توسط ژان دوژاردن برای یک فیلم کمدی به نام نیز بازخوانی شد. احمد ظاهر خوانندهٔ اهل کشور افغانستان نیز این آهنگ را با شعری به نام اسیر از فروغ فرخزاد به نام «اگر ای آسمان خواهم که یک روز» به زبان فارسی بازخوانی کرده است.
کنسرواتوار لویو () یا آکادمی ملی موسیقی لویو نامیده‌شده به افتخار میکولا لیسنکو () که به اختصار LNMA نامیده می‌شود، یک هنرستان عالی موسیقی در شهر لویو اوکراین است. سابقهٔ این مرکز آموزشی به دورانی بر می‌گردد که فرانتس کساور ولفگانگ موتسارت «جامعهٔ سنت سیسیلیا» را بنیان نهاد. بعدها نخستین جامعهٔ موسیقی این شهر در سال ۱۸۳۸ میلادی با نام «جامعهٔ آموزش موسیقی گالیسیا» شروع به کار کرد. نخستین رئیس این انجمن کارول میکولی، از شاگردان فردریک شوپن بود. همانند تمامی مراکز آموزشی آن دوران در پادشاهی گالیسیا و
تمامی مراکز آموزشی آن دوران در پادشاهی گالیسیا و لودومریا، زبان آموزشی این مرکز آلمانی و لهستانی بود و اقلیت اوکراینی شهر لویو در آن هنگام مجبور شدند «مؤسسهٔ عالی موسیقی میکولا لیسنکو» را برای خودشان تأسیس کردند که زبان آموزشی‌اش اوکراینی و یکی از معلمان برجسته‌اش واسیل باروینسکی بود. «جامعهٔ آموزش موسیقی گالیسیا» کمی بعد نامش را به «جامعهٔ موسیقی لهستان» تغییر داد و تا سال ۱۹۳۹ میلادی به‌طور جداگانه و همزمان با «مؤسسهٔ عالی موسیقی میکولا لیسنکو» فعالیت داشت. پس از تهاجم به لهستان، شهر لویو به تصرف نیروهای
پس از تهاجم به لهستان، شهر لویو به تصرف نیروهای ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درآمد و این مرکز آموزشی در دپارتمان موسیقی‌شناسی دانشگاه لویو ادغام شد. پس از پایان جنگ و خروج نیروهای شوروی، کنسرواتوار لویو به کارش ادامه داد اما تمامی دانشجوها و استادان لهستانی را اخراج کرد. این مرکز در سال ۱۹۹۲ میلادی، نامش را به «آکادمی ملی موسیقی لویو، میکولا لیسنکو» تغییر داد و در سال ۲۰۰۷، ویکتور یوشچنکو رئیس‌جمهور اوکراین، با امضای یک فرمان رسمی، آنرا یک مرکز آموزشی «ملی» اعلام کرد. میکولا کولسا و میروسلاو
آموزشی «ملی» اعلام کرد. میکولا کولسا و میروسلاو اسکوریک از استادان این مرکز بودند. فهرست برخی از دانش‌آموختگان مشهور این مرکز آموزشی موسیقی عبارتند از: واسیل باروینسکی، میچیسواو هورشوفسکی، الکساندر میخائوفسکی، سولومیا کراشلنیتسکا، ایرنا آندرس، ادوارد اشتویرمن، استفانیا ترکویچ، بوهدانا فرولیاک و روسلانا.
ووادیسواف آندرس (؛ ؛ – ) یکی از فرماندهان نیروی زمینی لهستان و بعدها، سیاستمدار و از اعضای دولت در تبعید لهستان در لندن بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون فرماندهٔ لژیون دونور، شوالیهٔ لژیون دونور، شوالیهٔ مالت، نشان عقاب سپید، صلیب جنگ ۱۹۴۵–۱۹۳۹، صلیب دلاوری و صلیب جنگ برای تهور نظامی شده‌است.
لعیا شمسی با نام هنری شمس (۱۳۱۰ رشت، ایران - ۱۳۸۵، لس‌آنجلس، ایالات متحدهٔ آمریکا) خواننده و بازیگر اهل ایران بود. او با خواندن ترانه‌های گیلکی شناخته شد. زندگی‌نامه. شمس فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۲۸، در هجده‌سالگی در رادیو آغاز کرد. سپس وارد سینما شد و هنگام بازی در فیلم ولگرد با همسر خود حبیب‌الله بدیعی آشنا شد. از سال ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۶ در ارکستر حبیب‌الله بدیعی خواننده بود. رابطه زناشویی این دو ناملایمات بسیاری داشت و مدتها موضوع حواشی مطبوعات آن دوران بود. او بعد از انقلاب از ایران مهاجرت کرد و در مرداد
او بعد از انقلاب از ایران مهاجرت کرد و در مرداد ۱۳۸۵ در آمریکا درگذشت. فعالیت هنری. شمس از سال ۱۳۲۸ خوانندگی را شروع کرد. ابتدا در برنامه‌های شیر و خورشید سرخ و بعد به نام مستعار «ناشناس» در رادیو تهران می‌خواند. این خواننده نزد ابوالحسن صبا و حسین یاحقی تعلیم گرفت و از سال ۱۳۳۳ یا ۱۳۳۴ تا پایان سال ۱۳۳۶ در ارکستر شماره شش رادیو تهران که رهبری آن را بدیعی به عهده داشت می‌خواند. برنامه‌های این ارکستر شب‌های جمعه از رادیو پخش می‌شد. از معروف‌ترین تصنیف‌های این دوران تصنیف نرگس شیراز و دختر سنبل فروش می‌باشد.
دوران تصنیف نرگس شیراز و دختر سنبل فروش می‌باشد. او در چند فیلم سینمایی نیز بازی کرده‌است.
نوهور (به لاتین: Nokhur) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در استان آخال واقع شده‌است. ریشه واژه. نام نوخور از دو واژه فارسی "نه" و "حور" به معنی "نه حوری" یا "نه پری" آمده است. منطقهٔ نوخور، ولایت طائفه‌ای ترکمن به نام «نوخورلی» می‌باشد.
سرود یک رمان کوتاه پادآرمان‌شهر اثر آین رند، رمان‌نویس روسی – آمریکایی است که در سال ۱۹۳۷ نوشته و برای نخستین بار در سال ۱۹۳۸ در بریتانیا منتشر شد. داستان در تاریخ نامعلومی در آینده اتفاق می‌افتد که بشر وارد عصر تاریکی دیگری شده‌است. همهٔ انسان‌ها به صورت دسته جمعی زندگی می‌کنند و مفهوم فردگرایی حذف شده‌است. مردم اعداد را به عنوان نام دارند و از خود به عنوان «ما» یاد می‌کنند، بدون این که از «من» مفهومی داشته باشند. شخصیت اصلی داستان یک رفتگر خیابان، مرد جوانی به نام ایکوالیتی ۷–۲۵۲۱ است (بعدها خود را
جوانی به نام ایکوالیتی ۷–۲۵۲۱ است (بعدها خود را پرومتئوس نامید) که با انجام تحقیقات مخفیانه دست به شورش می‌زند و با زنی که دوستش دارد به نام لیبرتی ۵–۳۰۰۰ (توسط ایکوالیتی ۷–۲۵۲۱ به نام گولدن وان نامیده می‌شود) فرار می‌کند. آنها با هم برنامه‌ریزی می‌کنند تا جامعه جدیدی را بر اساس فردگرایی تأسیس کنند.
آن-کریستین نیستروم (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۴) خواننده فنلاندی است. او نماینده فنلاند در یوروویژن ۱۹۶۶ بود. او تصمیم گرفت در سال ۱۹۷۳ پس از ۱۱ سال فعالیت در زمینه موسیقی، به فعالیت موسیقی خود پایان دهد و از سال ۱۹۷۶ در استکهلم سوئد زندگی می‌کند. علیرغم زبان مادری سوئدی، او تمام آهنگهای خود را به زبان فنلاندی یا انگلیسی ضبط کرد.
ساری‌میشه ، ، یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در بایبورد واقع شده است. ساری‌میشه ۱۸۱ نفر جمعیت دارد.
میلی اسکات (زاده ۲۹ دسامبر ۱۹۳۳) خواننده هلندی است. او نماینده هلند در یوروویژن ۱۹۶۶ بود.
راسموس بارتولین (؛ ۱۳ اوت ۱۶۲۵ – ۴ نوامبر ۱۶۹۸ (۷۳ سال سن) فیزیکدان و زبان‌شناس اهل دانمارک بود. زندگی‌نامه. بارتولین در راسکیله زاده شد. او پسر کاسپار بارتولین بزرگ و آنا فیک، دختر ریاضی‌دان توماس فینک بود. به عنوان بخشی از تحقیقاتش، او در اروپا برای ده سال به سفر پرداخت. او در هلند، انگلستان، فرانسه و ایتالیا ساکن شد. در سال ۱۶۴۷ او مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه کپنهاگ دریافت کرد. او در سال ۱۶۵۴ از دانشگاه پادووا نیز مدرک پزشکی دریافت کرد. او در دانشگاه کپنهاگ به عنوان استاد هندسه و سپس در پزشکی فعالیت
کپنهاگ به عنوان استاد هندسه و سپس در پزشکی فعالیت داشت. او همچنین رئیس دانشکده پزشکی، کتابدار و رئیس بود. او در زبان لاتین نخستین کتاب دستور زبان دانمارکی را در سال ۱۶۵۷ به نام "De studio lingvæ danicæ" نوشت. او به‌طور ویژه برای کشف کردن دوشکستی موج نوری کلسیت شناخته شده‌است. او از این رخداد یک توضیح کامل نوشته بود اما از آنجایی که در آن زمان طبیعت فیزیکی نور به خوبی شناخته نشده بود او نتوانست توضیح دهد. او برادر کوچکتر توماس بارتولین نیز بود.
زبانه ویستولا (؛ ؛ ) یک زبانه ماسه بادی یا شبه‌جزیره است که کولاب ویستولا را از خلیج گدانسک در دریای بالتیک جدا می‌کند. مرز میان لهستان (استان پومرانی) و استان کالینینگراد، برون‌بوم روسیه از این زبانه می‌گذرد و آن را از نظر سیاسی به دو نیمه تقسیم می‌کند. غربی‌ترین نقطه روسیه در این زبانه واقع شده‌است. بخش لهستانی شامل تعدادی تفرجگاه‌های گردشگری است که از نظر اداری بخشی از شهر کرنیتسا مورسکا هستند.
کارمسوند،( به انگلیسی: Karmsund) یک تنگه در استان روگالاند ، بین جزیره کارموی تحت مدیریت شهرداری کارموی، در غرب و مرکز شهرداری های هوگسوند و کارموی ، و همچنین جزیره وستر بوکن درمحدوده شهرداری بوکن ، در شرق است. تنگهٔ کارم، یا همان، کارمسوند، حدود ۳۰ کیلومتر طول دارد. باریک ترین قسمت این تنگه، در شمال، جایی که پل کارمسوند، کارموی را با سرزمین اصلی متصل می کند (E134) واقع شده است. تنگهٔ کارمسوند، در جنوب ، بین کارموی و جزیرهٔ وستر بوکن، تا چهار کیلومتر عرض دارد. از دوران وایکینگ ها، تنگهٔ کارمسوند، یک خط حمل
از دوران وایکینگ ها، تنگهٔ کارمسوند، یک خط حمل و نقل و کشتی رانی مهم بوده است. در انتهای شمالی تنگه کارمسوند، مرکز شهر هوگسوند قرار دارد. در سمت کارموی چندین شهرک وجود دارد که مهمترین آنها کوپرویک است. از سال ۲۰۱۳ میلادی ، یک جادهٔ ارتباطی، بین هوُیک در کنار ابرشرکت نورسک هیدرو، در کارموی، در غرب جاده اروپایی ۳۹ در کنار میُسوند در سمت شرقی آبدره فوُرلانِدس، در شرق جادهٔ استانی ۴۷، وجود داشته است. این برنامه گسترشِ راه های ارتباطی، که اصطلاحاً به برنامه تونل معروف است . از طریق تونلی در زیر تنگهٔ کارمسوند،
معروف است . از طریق تونلی در زیر تنگهٔ کارمسوند، چند جزیره را به هم متصل می کند.
آکادمی بارنبویم-سعید ( , ، ) یک آکادمی موسیقی، واقع در شهر برلین، آلمان است که در سه مقطع مقدماتی، کارشناسی و تحصیلات تکمیلی (دیپلم هنری) به فعالیت مشغول است. این مرکز در ۸دسامبر سال ۲۰۱۶ افتتاح شد. این آکادمی بصورت مشترک توسط رهبر ارکستر و پیانیست مشهور دانیل بارنبویم و نظریه‌پرداز ادبی ادوارد سعید بنیان نهاده شد. این آکادمی با ظرفیت ۹۰ موسیقیدان جوان، با تمرکز بر پذیرش از کشورهای خاورمیانه و شمال آفریقا، جهت مشارکت در ارکستر دیوان غربی- شرقی، فعالیت می‌نماید. تاریخچه. انگیزه ایجاد آکادمی بارنبویم-سعید در
تاریخچه. انگیزه ایجاد آکادمی بارنبویم-سعید در ۲۰۱۵ از یک پروژه صلح آمیز که از سالها قبل آغاز شده بود، بوجود آمد: ارکستر دیوان غربی-شرقی. ادوارد سعید و دانیل بارنبویم در سال ۱۹۹۹ ارکستر دیوان غربی-شرقی را در وایمار آلمان تأسیس کردند. نام این ارکستر از کتاب مجموعه اشعار یوهان ولفگانگ فون گوته، به نام "West-östlicher Divan" (دیوان غربی-شرقی) برگرفته شده‌ است کتابی که گوته در سرودن آن از شاعر بزرگ ایرانی، حافظ الهام گرفته‌ است. اولین اجرای این گروه در سال ۱۹۹۹، بعنوان بخشی از رویداد فرهنگی-هنری وایمار به عنوان
بعنوان بخشی از رویداد فرهنگی-هنری وایمار به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا، برگزار شد. آکادمی بارنبویم-سعید که از دل این ارکستر بیرون آمده، برنامه هایی را با هدف «آموزش نوازندگان بسیار خوبی که علاقمند و تحصیل کرده نیز هستند» به‌طور مشترک در زمینه موسیقی و علوم انسانی ارائه می‌دهد. ساختمان و امکانات. آکادمی بارنبویم-سعید در منطقه Mitte برلین واقع شده‌است. این آکادمی در انبار سابق مجموعه‌های Staatsoper Unter den Linden واقع شده‌است. پس از تخریب در جنگ جهانی دوم بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ توسط معماری به نام ریچارد
بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ توسط معماری به نام ریچارد پاولیک بازسازی شد. نمای بیرونی و قسمتهای اصلی داخلی آن بازسازی شده‌است. در مجموع ۶٬۵۰۰ متر مربع ساختمان در حدود۲۱ اتاق تمرین، یک سالن اجتماعات، ادارات و فضاهای جانبی را در خود جای داده‌است. سالن اجرای پیر بولز (Pierre Boulez Saal)با ۶۸۲ صندلی، در بال شرقی ساختمان، بر اساس طرحی از فرانک گری معمار مشهور آمریکایی اجرا و آکوستیک آن توسط "یاسوهیسا تویوتا" طرح ریزی شده است. طراحی سالن کنسرت بیانگر ایده‌های آهنگساز و رهبر ارکستر شهیر فرانسوی پیر بولز است که در
و رهبر ارکستر شهیر فرانسوی پیر بولز است که در مورد این پروژه نیز با او مشورت شده بود. هزینه‌های ساخت و ساز ۳۶ میلیون یورو برآورد شده که توسط خیرین خصوصی تأمین شد و ۲۰ میلیون یورو نیز از دولت فدرال آلمان کمک گرفت. آکادمی بارنبویم-سعید در پاییز سال ۲۰۱۶ به مکان جدید منتقل شد. سالن کنسرت نیز در ۴ مارس ۲۰۱۷ افتتاح شد. هنرمندان ایرانی آکادمی. در طول سالها فعالیت این آکادمی ایرانیان بسیاری در این مجموعه به تحصیل مشغول بوده و یا با آن همکاری داشته اند که میتوان به این اشخاص اشاره کرد:
غلامحسین صارمی نماینده جهرم در دوره هجدهم مجلس شورای ملی بود. غلامحسین صارمی متولد شیراز و منسوب به یکی از خاندان‌های قدیمی این شهر بود. در سال‌های پیش از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به ریاست ثبت اسناد و املاک تهران رسید و پس از آن در انتخابات دوره هجدهم مجلس شورای ملی که در پنجم و ششم بهمن ۱۳۳۲ برگزار شد، به نمایندگی از جهرم به مجلس شورای ملی رفت.
افراسیاب بدل اوغلو بدل‌بیلی () (۱۹ آوریل ۱۹۰۷، در باکو - ۶ ژانویه ۱۹۷۶، در باکو) آهنگساز اهل آذربایجان شوروی، با اصالت ایرانی بود. زندگی. افراسیاب بد. لبیلی در سال ۱۹۰۷ از بومیان شوشی و رحیما بدالببیلی متولد شد. در آن زمان، بدل‌بیلی‌ها در حال حاضر به عنوان خانواده ای از موسیقی دانان معروف شناخته می‌شد. پدرش، بدال بیگ بدالبلی، متخصص موغام و معلم موسیقی در مدرسه روسی تارتار در باکو بود. او همچنین به اوزیر حاجی بیف، پسر عموی خود، کمک کرد تا اولین تئاتر موسیقی را در آذربایجان تأسیس کند. عموی پدری افراسیاب
را در آذربایجان تأسیس کند. عموی پدری افراسیاب بدالبلیلی احمد آغ‌دامسکی (آگدامسکی) خواننده مشهور اپرا بود. برادر شمسی بدل‌بیگلی بعداً کارگردان نمایش موسیقی شد. در سال ۱۹۳۰، افراسیاب بدالبلی از دانشگاه دولتی آذربایجان در رشته شرق‌شناسی فارغ‌التحصیل شد و تحصیلات خود را در مدرسه موسیقی وابسته به هنرستان لنینگراد ادامه داد، که در سال ۱۹۳۸ آن را به پایان رساند. وی در سال ۱۹۳۰ به عنوان رهبر در تئاتر اپرا و باله دولتی آذربایجان در سال ۱۹۳۱، او با قمر الماس‌زاده ازدواج کرد و او را در لنینگراد همراهی کرد، در حالی که