payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که بلوم در آزمایش سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک بر روی زندانیان اردوگاه‌های کار اجباری شرکت داشته‌است. مدیر برنامه جنگ بیولوژیک در رژیم نازی. بلوم به عنوان نماینده تام‌الاختیار در زمینه تحقیقات سرطان در رایش سوم، همواره به استفاده نظامی از مواد سرطان‌زا و ویروس‌های عامل سرطان داشت. طبق کتاب "زیست‌شناسان تحت فرمان هیتلر" (نوشته اوته دیشمن)، کورت بلوم در سال ۱۹۴۲ به مدیریت واحدی وابسته به انستیتوی مرکزی سرطان در دانشگاه پوزن (پوزنان در لهستان که در ۱۹۳۹ به خاک آلمان ضمیمه شد) منصوب گردید. اگرچه او مدعی بود
آلمان ضمیمه شد) منصوب گردید. اگرچه او مدعی بود که کار این مؤسسه صرفاً مربوط به اقدامات «دفاعی» در برابر سلاح‌های بیولوژیک بوده، اما هاینریش هیملر، هرمان گورینگ و اریش شومان (رئیس بخش علوم ورماخت) به شدت طرفدار استفاده تهاجمی از سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک علیه بریتانیا، شوروی و ایالات متحده بودند. در سال ۱۹۴۳، اریش شومان در نامه‌ای به دکتر کلیف (یکی از متخصصان سلاح‌های بیولوژیک در ورماخت) نوشت که علی‌الخصوص آمریکا باید به‌طور همزمان با پاتوژن‌های اپیدمی انسانی و حیوانی و آفات گیاهی مورد حمله قرار بگیرد. به
و حیوانی و آفات گیاهی مورد حمله قرار بگیرد. به گفته کلیف، عوامل ایجاد بیماری‌های طاعون، حصبه، وبا و سیاه‌زخم همگی به صورت سلاح در حال تولید بوده‌اند. علاوه بر این، رژیم نازی در پی ساختن مدیوم سنتز جدیدی برای گسترش این باکتری‌ها بوده تا این باکتری‌ها بتوانند به مدت هشت تا دوازده هفته مهلک و خطرناک باقی بمانند. انستیتوی زیر نظر کورت بلوم، بخشی از برنامه جنگ بیولوژیک در رژیم نازی بود که به نام رمز "برق‌گیر" ("Blitzableiter") شناخته می‌شد. این انستیتو برای انجام عملیات‌های پنهانی و استتارشده برای تولید عوامل
عملیات‌های پنهانی و استتارشده برای تولید عوامل بیولوژیک برای استفاده در جنگ ایجاد شد و ساخت آن زیر نظر یکی از افسران اس. اس به نام کارل گروس انجام شد که متخصص بیماری‌های گرمسیری بود و پیش از این روی ۱۷۰۰ تن از زندانیان اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن آزمایش‌های مرگباری انجام داده بود. دور تا دور این انستیتو دیواری به طول ۱۰ فوت کشیده بودند و یک واحد ویژه اس. اس همواره از آن مراقبت می‌کرد. همچنین تمهیداتی برای جلوگیری از انتشار و پخش‌شدن عوامل بیولوژیک مختلف که در این انستیتو تولید می‌شدند پیش‌بینی شده بود. تا
در این انستیتو تولید می‌شدند پیش‌بینی شده بود. تا مه ۱۹۴۴، در این انستیتو بخش‌های ویژه‌ای برای فیزیولوژی-بیولوژی، باکتری‌شناسی و ویروس‌شناسی، رادیولوژی، داروسازی، آمار مربوط به سرطان و مزرعه تومور ایجاد شده بود. طی سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵، دست‌کم ۲/۷ میلیون رایش‌مارک بودجه از ورماخت و اس‌اس و به این انستیتو اختصاص داده شد. بلوم روی روش‌های ذخیره‌سازی و پراکنده‌کردن عوامل بیولوژیک مانند طاعون، وبا، سیاه‌زخم و حصبه کار می‌کرد و زندانیان را به طاعون آلوده می‌کرد تا اثربخشی واکسن‌ها را روی آنها آزمایش کند. در
تا اثربخشی واکسن‌ها را روی آنها آزمایش کند. در دانشگاه استراسبورگ نیز یک واحد ویژه به ریاست پروفسور یوگن فون‌هاگن تشکیل شده بود که محققانی مانند کورت گوتزایت و آرنولد دومن را به خدمت گرفته بود و عوامل تیفوس، هپاتیت، التهاب کلیه و سایر سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک را بر روی زندانیان اردوگاه‌های کار اجباری آزمایش می‌کرد. گوتزیت در ارتش آلمان مسئول تحقیقات مربوط به هپاتیت بود. او و همکارانش آزمایش‌های ویروسی مختلفی را روی بیماران روانی، یهودیان، اسرای جنگی روسیه و کولی‌ها در اردوگاه‌های ساخزنهاوزن، آشویتز و
و کولی‌ها در اردوگاه‌های ساخزنهاوزن، آشویتز و غیره انجام داده بودند. در اکتبر ۱۹۴۴، هیملر به بلوم دستور داد که عامل بیماری طاعون را هم بر روی زندانیان اردوگاه کار اجباری آزمایش کند. استفاده از ناقل‌های حشره در جنگ بیولوژیک. در سال ۱۹۴۳، بلوم پیشنهاد داد که بیماری مالاریا را به صورت مصنوعی و با استفاده از پشه‌ها شیوع بدهند. او در آزمایش دیگری تلاش کرد با استفاده از شپش بین زندانیان اردوگاه‌های داخائو و بوخن‌والد، اپیدمی‌های تیفوس را ایجاد کند. ادوارد می، مدیر بخش حشره‌شناسی مؤسسه تحقیقات عملی در علوم نظامی
بخش حشره‌شناسی مؤسسه تحقیقات عملی در علوم نظامی (از زیرمجموعه‌های اس. اس) از اکتبر ۱۹۴۳ مأموریت یافت که «حشرات مضر انسانی» را بر روی زندانیان اردوگاه‌ها آزمایش کند و این مأموریت، ارتباط نزدیکی با برنامه سلاح بیولوژیک کورت بلوم داشت. ادوارد می در آزمایش‌های مربوط به انتقال مصنوعی گسترده انگل مالاریا به انسان با استفاده از پشه‌هایی که روی دشت‌ها ریخته می‌شدند، با بلوم همکاری داشت. از سوی دیگر در بخش دامپزشکی ورماخت نیز پروژه‌های تحقیقاتی درخصوص بیماری‌های حیوانی توسط اریش تراوب در حال انجام بود و او در تلاش
توسط اریش تراوب در حال انجام بود و او در تلاش بود تا شیوه‌هایی برای پراکنده‌ساختن این بیماری‌ها با استفاده از هواپیما بر روی بریتانیا، ایالات متحده و شوروی پیدا کند. فرار از انستیتو پوزنان. بلوم در ژانویه ۱۹۴۵ و درست پیش از سررسیدن ارتش سرخ شوروی، از پوزنان گریخت و نتوانست تجهیزات انستیتو را به‌طور کامل نابود کند. او به والتر شرایبر، بازرس پزشکی نظامی ورماخت، اطلاع داد که به‌شدت نگران آن است که تأسیسات آزمایش‌های انسانی که در این انستیتو وجود دارد و قابل شناسایی است، به آسانی توسط روس‌ها شناسایی شود. بلوم
است، به آسانی توسط روس‌ها شناسایی شود. بلوم به گرابرگ نقل‌مکان کرد. ورماخت و اس. اس قبلاً در این شهر یک مرکز جنگ بیولوژیک دیگر را تحت پوشش مرکز تحقیقات سرطان ساخته بودند. بلوم باکتری‌ها و میکروب‌های کشت‌شده‌اش را از لهستان آورده بود و کماکان به هیتلر قول یک «سلاح معجزه‌آسا» ("Wunderwaffe") را می‌داد که روند جنگ را به نفع آلمان تغییر خواهد داد، اما ساختمان گرابرگ هم در آوریل ۱۹۴۵ به اشغال ارتش ایالات متحده درآمد و اسناد و تجهیزات آن نیز به دست آمریکایی‌ها افتاد. همکاری با واحد ۷۳۱ و برنامه جنگ بیولوژیک
افتاد. همکاری با واحد ۷۳۱ و برنامه جنگ بیولوژیک ژاپن. طی جنگ، آلمان و ژاپن درخصوص برنامه‌های جنگ بیولوژیک خود با استفاده از زیردریایی با یکدیگر تبادل اطلاعات و نمونه و تجهیزات می‌کردند. آخرین زیردریایی حامل این تجهیزات و اطلاعات در اواخر مه ۱۹۴۵ از ژاپن حرکت کرده بود. ژاپنی‌ها پیش از تسلیم‌شدن در پایان جنگ در اوت ۱۹۴۵، بسیاری از سوابق مربوط به این ارتباط‌ها و برنامه‌ها را نابود کرده بودند. در دهه ۱۹۳۰، هیتلر به گروهی از افسران به رهبری اتو مونتش دستور داد که استفاده ژاپن از سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک علیه
استفاده ژاپن از سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک علیه چین را مطالعه کنند. این برنامه‌های همکاری و تبادل علمی در قالب یک سری موافقت‌نامه طی سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ انجام شد. هوجو انریو، پزشک ارتش ژاپن و متخصص سلاح‌های بیولوژیک، بارها از مؤسسه روبرت کخ و شرکت‌های واقع در مناطق اشغالی آلمان بازدید می‌کرد تا دربارهٔ تحقیقات مربوط به جنگ باکتریولوژیک اطلاعات جمع کند. او همچنین در اکتبر ۱۹۴۱ در آکادمی نظامی پزشکی برلین سخنرانی‌ای در همین خصوص ایراد کرد. گرهارد رز، متخصص آلمانی بیماری‌های گرمسیری و اپیدمی تیفوس و بعدها
آلمانی بیماری‌های گرمسیری و اپیدمی تیفوس و بعدها جزو متهمان دادگاه پزشکان در نورنبرگ، نمونه‌های ویروس تب زرد را که واحد ۷۳۱ ارتش ژاپن نتوانسته بود از ایالات متحده تهیه کند، در اختیار آنها گذاشت. انستیتوی کورت بلوم در پوزن به جهت طراحی بسیار شبیه به تأسیسات واحد ۷۳۱ در پینگ‌فانگ منچوری بود. فعالیت‌های پس از جنگ و استخدام از سوی ایالات متحده. بلوم در ۱۷ مه ۱۹۴۵ توسط سرویس ضداطلاعات ارتش ایالات متحده در مونیخ دستگیر شد. او در زمان دستگیری هیچ مدرک شناسایی به‌جز گواهینامه رانندگی همراه نداشت. پس از چند هفته
گواهینامه رانندگی همراه نداشت. پس از چند هفته بازداشت که طی آن سرویس ضداطلاعات ارتش آمریکا هویت او را احراز کرد، بلوم را به قلعه کرانزبزرگ (عمارتی قرون وسطایی در شمال فرانکفورت) بردند. پس از رسیدن او به قلعه، یک پیغام محرمانه به دست تیم «عملیات آلزوس» (گروهی متشکل از متخصصان انگلیسی-آمریکایی که در اواخر جنگ مسئول تحقیق دربارهٔ فناوری تسلیحاتی آلمان و ایتالیا بودند) رسید:بلوم در سال ۱۹۴۳ در حال مطالعه روی تسلیحات باکتریولوژیک بوده، البته به صورت رسمی تحقیقات سرطان عنوان می‌شود اما فقط یک استتار است. بلوم
سرطان عنوان می‌شود اما فقط یک استتار است. بلوم علاوه بر این معاون جامعه پزشکان رایش هم بوده. مایلید بازپرس بفرستید؟آمریکا در ازای دریافت اطلاعات مربوط به تسلیحات بیولوژیک، گاز اعصاب و ارائه مشاوره به برنامه‌های تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک در آمریکا، به نفع کورت بلوم مداخله کرده و او را از اعدام نجات بدهد. در نوامبر ۱۹۴۷، دو ماه پس از تبرئه کورت بلوم در نورنبرگ، چهار نماینده از کمپ دتریک (مرکز مطالعات تسلیحات بیولوژیک ارتش آمریکا) با بلوم دیدار کردند. بلوم در این دیدار متخصصان تسلیحات بیولوژیک را شناسایی کرد
این دیدار متخصصان تسلیحات بیولوژیک را شناسایی کرد و شیوه‌های مختلف کاربرد تسلیحات بیولوژیک را برای این نمایندگان توصیف کرد. در سال ۱۹۵۱، کورت بلوم در «پروژه ۶۳» ارتش آمریکا درخصوص تسلیحات شیمیایی و بیولوژیک استخدام شد. پروژه ۶۳ یکی از عملیات‌های جایگزین «عملیات پیپرکلیپ» برای کار بر روی تسلیحات شیمیایی بود. در فایل استخدامی او هیچ اشاره‌ای به دادگاه نورنبرگ نشده بود. کنسول آمریکا در فرانکفورت درخواست ویزای بلوم را رد کرد و او در مرکز فرماندهی اطلاعات اروپا در اوبراورزل (آلمان غربی) مشغول به کار شد. بلوم در
اوبراورزل (آلمان غربی) مشغول به کار شد. بلوم در این مرکز بر روی پروژه فوق‌محرمانه‌ای با نام «پروژه ۱۹۷۵» کار می‌کرد که هرگز از حالت طبقه‌بندی محرمانه خارج نشده‌است. بلوم پس از تبرئه در دادگاه پزشکان نورنبرگ در سال ۱۹۴۷، هرگز بازداشت یا متهم به جنایات جنگی نشد. او حرفه پزشکی خود در آلمان غربی را نیز ادامه داد و به عنوان یکی از اعضای حزب ناسیونال-محافظه‌کار «ژرمن‌پارتی» فعالیت سیاسی هم داشت. او در سال ۱۹۶۹ در دورتموند درگذشت.
سنگ‌لاشه () به سنگ یا دیگر مواد قرارداده‌شده توسط انسان گفته می‌شود که برای محافظت از سازه‌های ساحلی در برابر برخورد آب، امواج و فرسایش توده‌های یخ ساخته می‌شود. سنگ‌لاشه‌ها برای محافظت از کرانه‌ها، بستر جریان‌ها، تکیه‌گاه پل‌ها، زیرساخت‌های اساسی و دیگر تأسیسات ساحلی در برابر فرسایش به‌کار می‌روند. گرانیت و بلوک‌های بتنی از انواع سنگ‌های رایج در ساخت سنگ‌لاشه هستند. از خرده‌سنگ‌های به‌دست‌آمده از ساخت‌وساز و تخریب سنگ‌فرش‌ها نیز گاهی در ساخت سازه‌های ویژه‌ای به نام tetrapod استفاده می‌شود. از سنگ‌لاشه در
به نام tetrapod استفاده می‌شود. از سنگ‌لاشه در زیر آب برای پوشاندن لوله غوطه‌ور شده و فرورفته در بستر دریا به منظور متصل کردن آن به یک تونل زیردریایی نیز استفاده می‌شود.
اوژن اوبن (به فرانسوی:Eugène Aubin ) ۱۸۶۳-۱۹۳۱م؛ سیاح و دیپلمات فرانسوی بود که مدتی نیز ساکن ایران بوده و نویسنده کتاب ایران امروز درباره ایران در طلیعه عصر مشروطه است. تولد. اوژن اوبن در ۱۱ آوریل ۱۸۶۳ در روآن فرانسه متولد شد. سفر به ایران. اوبن در طلیعه مشروطه به ایران سفر کرده و گزارش سفر خود را در کتاب ایران امروز نوشته است. کتاب وی از دقیق ترین و پرمطلب ترین کتابهای سفرنامه نویسان شرقی در ایران است که گزارش هایی دقیق و جزئی از وضع سیاست و اقتصاد و دین و فرهنگ و وضعیت شیعیان ایران ارائه می دهد و به
و فرهنگ و وضعیت شیعیان ایران ارائه می دهد و به احتمال قوی وی در تالیف این کتاب از برخی سیاستمداران و روحانیان مشاوره علمی فراوان گرفته است. ایران امروز. این کتاب سفرنامه سفیر فرانسه در ایران، در دورة جنبش مشروطه، «اوژن اوبن» و مربوط به سال‌های 1906 تا 1907 است که به فارسی نیز ترجمه و چاپ شده است. اوبن طی این سفر، پس از ورود به تهران، عازم شهرهای آذربایجان شده و سپس به سوی اصفهان و بغداد رفته و بعد از دیدن شهرهای مقدس از رود فرات گذشته و از راه خلیج‌فارس به اروپا بازگشته است. سفرنامه حاضر، دربردارنده شرح
اروپا بازگشته است. سفرنامه حاضر، دربردارنده شرح وقایع این سفرهاست. این اثر، از نظر تاریخی دارای اعتبار ویژه‌ای است و نگارنده آن با دقت نظر و استدلال وقایع و دورنگری مسایل مهمی پیرامون انقلاب مشروطیت، تغییر سلطنت، نفوذ مذهب و روحانیت، و روابط قدرت‌های بزرگ را مطرح کرده است. درگذشت. اوبن در ۲۶ اوت ۱۹۳۱ در آردن بلژیک درگذشت.
خرده‌سنگ () به سنگ‌های شکسته در اندازه و بافت نامنظم گفته می‌شود که به‌ویژه در هنگام استفاده به‌عنوان ماده پرکننده فاصله، به‌صورت لخت و بدون پوشش هستند. خرده‌سنگ‌هایی که به‌صورت طبیعی در خاک یافت می‌شوند را brash می‌نامند. این سنگ‌ها در صورت وجود، در زمین‌های شخم‌زده بیشتر دیده می‌شوند. "کار خرده‌سنگی" (Rubble-work) عنوانی است که به چند نوع سازه بنایی گفته می‌شود. یکی از این انواع زمانی است که سنگ‌ها به‌سادگی در یک دیوار با هم جور شده و با ملات گروتی شده و تقریباً به شکل بتن در می‌آید. قراردادن خرده‌سنگ‌های
به شکل بتن در می‌آید. قراردادن خرده‌سنگ‌های بزرگ و کوچک بدون تلاش به منظور تغییر شکل آن‌ها را "دیوارچینی خرده‌سنگی" می‌نامند. دیوار خشکه‌چین نیز از جهاتی شبیه این‌کار و بدون استفاده از ملات است.
انگور تاج گذاری یک نوعِ پیوندی از انگور رومیزی است که در کانادا توسعه یافته‌است. این انگور در سراسر کانادا محبوب بوده و در مدت کوتاهی در اواخر تابستان و اوایل پاییز در دسترس می‌باشد. انگور تاجگذاری با رنگ آبی تیره-بنفش خود، شبیه به انگور کونکورد است. مرکز تحقیقات کشاورزی و غذایی اقیانوس آرام کانادا در سامرلند، بریتیش کلمبیا انگور تاجگذاری را در دهه ۱۹۷۰ توسعه داد. این پروژه توسط لیال دنبی به عنوان بخشی از برنامه اصلاح نباتات ایجاد شد. انگور تاجگذاری ترکیبی از دو گونه آمریکای شمالی، پاتریشیای سیاه (با شاهدخت
دو گونه آمریکای شمالی، پاتریشیای سیاه (با شاهدخت پاتریشیا اشتباه گرفته نشود) و هیمرود است. پرورش. انگور تاجگذاری نوعی نسبتاً مقاوم از انگور است و در آب و هوای نسبتاً خنک عمل می‌آید. این انگورها در اواخر اوت می‌رسند، در نتیجه زودتر از انواع سنتی دیگر در دسترس هستند. فراوانی آن از اواخر اوت تا اوایل سپتامبر در انتاریو و اوایل سپتامبر تا اوایل اکتبر در بریتیش کلمبیا متغیر است. در سال ۲۰۰۷، ۲٫۲ میلیون کیلوگرم انگور تاج گذاری در انتاریو تولید شد. علیرغم اینکه در سال ۲۰۰۰ فقط در مناطق نیاگارا کشت می‌شد، در سال
سال ۲۰۰۰ فقط در مناطق نیاگارا کشت می‌شد، در سال ۲۰۰۸ بیشترین کشت انگور تاجگذاری در منطقه انتاریو صورت می‌گرفت. طعم و استفاده. طعم انگور تاج گذاری به طرق مختلف به عنوان طعم ترشی که در دهان می‌ترکد، پیچیده و بسیار شیرین، طعم شیرین ملایم، متمایز و طعم عجیب و غریب توصیف شده‌است. این انگور را می‌توان به صورت تازه یا در کنسروهای میوه، سس‌ها و دسرها استفاده کرد. انگورهای خام را می‌توان در یخچال تا ده روز نگهداری یا بدون از دست دادن رنگ و طعم، آنها را منجمد کرد.
واریزه () به‌طور کلی به خرده‌سنگ، آوار، قطعات باقی‌مانده و دورریخته از اشیای تخریب‌شده گفته می‌شود. اصطلاح واریزه در زمین‌شناسی به قطعات سنگی بزرگ و بقایای حاصل از زمین‌لغزش، آتشفشان، انفجار، ریزش بهمن، گل‌شار، ذوب و پسروی یخچال طبیعی، یخ‌رفت، گل‌رود، انفجار گدازه و سایر فرایندها و پدیده‌های طبیعی گفته می‌شود. واریزه‌های زمین‌شناختی گاهی در جریان‌ها و جویبارها جاری‌شده و جریان واریزه را پدیدمی‌آورد. در صورت تجمع واریزه‌ها در پای دامنه‌ها و شیب‌ها، آن را "تالوس" (talus) یا واریزه دامنه‌ای (scree) می‌نامند.
(talus) یا واریزه دامنه‌ای (scree) می‌نامند. در علوم و مشاغل مربوط به معدن، واریزه‌ها را attle می‌نامند که شامل قطعات سنگی به همراه مقدار کمی کانه یا بدون آن است.
جامعه نمایش (به فرانسوی: La société du spectacle) اثر فلسفی و نظریه انتقادی مارکسیستی نوشته گی لویی دوبور در سال ۱۹۶۷ است. این کتاب یکی از متنهای مهم جنبش موقعیت گرا محسوب می‌شود که دوبور در آن به ارائه مفهوم نمایش می‌پردازد. "جامعه نمایش" از جمله مهم‌ترین متون جنبش بین‌الملل موقعیت‌گرا محسوب می‌شود. خلاصه. این کتاب مجموعه ای از ۲۲۱ نظریه کوتاه به شکل آفوریسم است که هر کدام در یک پاراگراف گنجانده شده‌اند. از مسائلی که در این کتاب به آن‌ها پرداخته شده می‌توان به این موارد اشاره کرد: ترجمه به فارسی. این کتاب
به این موارد اشاره کرد: ترجمه به فارسی. این کتاب دو بار به فارسی ترجمه شده است، یک بار بهروز صفدری آن را ترجمه کرده (نشر آگه) و بعد از آن گودرز میرائی (انتشارات علمی و فرهنگی).
سیمائو ماته جونیور (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل موزامبیک است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال موزامبیک بازی کرده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاناتینایکوس، باشگاه فوتبال لوانته اشاره کرد.
یاکوب اسلوویک (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل لهستان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال لهستان بازی کرده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یاگلونیا بیاویستوک، باشگاه فوتبال پوگون شچچین، باشگاه فوتبال شلاسک وروتسواف اشاره کرد.
بابییان شوپن یا بابیجان شوپن با نام اصلی مودست شوپن (زاده ۱۶ می ۱۹۲۵-درگذشته ۱۷ می ۲۰۱۰) خواننده بلژیکی بود. او نماینده بلژیک در یوروویژن ۱۹۵۷ بود.
امیل سالومونسون (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل سوئد است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هالمستاد، باشگاه فوتبال گوتبورگ، باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما اشاره کرد.
گوستاو وینکلر (زاده ۱۳ اکتبر ۱۹۲۵-درگذشته ۲۰ ژانویه ۱۹۷۹) خواننده دانمارکی بود. او به همراه بیرته ویلکه نماینده دانمارک در یوروویژن ۱۹۵۷ بود.
فردریک بلوت (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل گابن است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گابن بازی کرده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال موناکو، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال استاد رنس اشاره کرد.
داستانبک تُرسونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ازبکستان است که در پست دفاع وسط بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی زیر ۲۳ سال ازبکستان و ازبکستان بازی کرده‌است.
زیبیهیرو وریبو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ازبکستان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ازبکستان بازی کرده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنیادکار، باشگاه فوتبال آلمالیق، باشگاه فوتبال متالورگ بیک‌آباد اشاره کرد.
ملیسا واربرگ روزنبرگ (؛ با نام خانوادگی پیشین اندیکات ()؛ زادهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۶۸) ، معروف به ملیسا ریور ()، بازیگر و مجری تلویزیون آمریکایی است. او تنها فرزند کمدین جون ریورز و ادگار روزنبرگ است. ریورز در نیویورک متولد شد. او بیشتر دوران کودکی خود را در لس آنجلس، کالیفرنیا گذراند و در مدرسه جان توماس دای، مدرسه مارلبرو و مدرسه باکلی تحصیل کرد. او در سن ۱۲ سالگی با گذراندن دوره‌های خصوصی فعالیت خود را جدی‌تر کرد. ریورز در دانشگاه پنسیلوانیا تحصیل و در سال ۱۹۸۹ با لیسانس هنر فارغ‌التحصیل شد. در سال دوم کالج،
با لیسانس هنر فارغ‌التحصیل شد. در سال دوم کالج، پدرش ادگار خودکشی کرد. در سال ۱۹۹۰ او نام خانوادگی مادرش را انتخاب کرد و پس از آن به ملیسا معروف شد.
فرودگاه امام علی تنب بزرگ فرودگاهی ملی در شهر تنب بزرگ است که عملیات اجرایی آن در سال ۱۳۸۹ به اتمام رسید. همچنین در تاریخ ۲۶ بهمن ۱۴۰۰، انجام پروازهای ملی از این فرودگاه به صورت رسمی آغاز شد.
بیت-نمره () که به نام نیمرین و بتننبریس نیز معروف است، شهری در ترانزوردان بود که در تاریخ اسرائیل و یهودای باستان برجسته است. این شهر در دره اردن، تقریباً ۱۲ کیلومتری (۷٫۵ مایل) شمال دریای مرده و ۱۶ کیلومتری (۹٫۹ مایل) شرقی اریحا واقع شده بود. این شهر به قبیله جاد اختصاص داشته‌است. ریشه‌شناسی. بیت-نمره در زبان عبری به معنای «خانه پلنگ» است، بیت به معنای «خانه» و نمره به معنای «پلنگ» است (به عربی رجوع کنید به نیمر). بعدها در دوران باستان، این شهر نام نیمرین را به خود گرفت، تا اینکه در قرن اول میلادی از بین
را به خود گرفت، تا اینکه در قرن اول میلادی از بین رفت. در ادبیات تلمودی، از آن به عنوان نیمرین یا نیمری یاد شده است. این نام در نام‌های تل نیمرین (برای تپه باستانی) و وادی نیمرین (برای دره وادی مانند) حفظ شده است. نلسون گلوک احتمال ارتباط بین وادی نیمرین و «آب‌های نیمریم» کتاب مقدس را مطرح می‌کند، اگرچه او «این نهر» را با سیل ان-نومیرا یکی می‌داند (مشخص نیست که آیا منظور او از «این نهر» سیل ان-نومیرا است یا «آب‌های نیمریم» ارمیا). سیل ان-نومیرا نهری است که در انتهای جنوبی دریای مرده به آن می‌ریزد. موقعیت
در انتهای جنوبی دریای مرده به آن می‌ریزد. موقعیت جغرافیایی. این شهر در دره اردن، تقریباً ۱۲ کیلومتری (۷.۵ مایلی) شمال دریای مرده و ۱۶ کیلومتری (۹.۹ مایلی) شرق اریحا واقع شده بود. وادی نیمرین، شناسایی شده توسط گلوک با بث نیمرا در کرانه جنوبی (چپ) آن واقع شده‌اند، مرز شمالی دشت‌ موآب را مشخص می‌کند. گلوک معتقد بود که این شهر باستانی دو بار در طول تاریخ خود جابجا شده و به طور متوالی سه تپه را اشغال کرده است: تل المستح در اوایل عصر برنز اول، تل بلبیل در عصر آهن اول و دوم، و تل نیمرین در دوران رومی‌ها تا اوایل
اول و دوم، و تل نیمرین در دوران رومی‌ها تا اوایل دوره اسلامی، و دارای شکاف‌های سکونتگاهی تاریخی بزرگ و مشابهی مانند آنچه در سایر نقاط دره اردن دیده می‌شود، است. گلوک تاریخ‌گذاری‌های خود را بر اساس خرده‌سنگ‌های یافت‌شده در سطح زمین و در مورد تل المسته و تل نیمرین، بر اساس بریدگی‌هایی که توسط جاده‌های مدرن ایجاد شده‌اند، انجام داد. تل المسته در جنوب وادی شعیب قرار دارد، که نام بخش شرقی همان وادی است که وقتی به تل نیمرین می‌رسد، نام وادی نیمرین را به خود می‌گیرد. تل بلیبیل درست آن سوی وادی تل المسطح و در سمت
تل بلیبیل درست آن سوی وادی تل المسطح و در سمت شمال وادی شعیب قرار دارد. تل المسطح حدود ۱.۷۵ کیلومتر به سمت شمال شرقی تل نیمرین فاصله دارد و هر دو در سمت جنوب وادی واقع شده‌اند. تل‌های مستح و بلبیل در دامنه تپه‌هایی هستند که از شرق دشت نیمرین را احاطه کرده‌اند، در حالی که نیمرین پایین‌تر از دامنه قرار دارد. گلوک در سال ۱۹۴۳ تل نیمرین را بسیار نزدیک به شرق روستای عرب‌نشین شونه (که اکنون الشونه الجنوبیه یا شونه جنوبی نامیده می‌شود) توصیف می‌کند.
ابوصیر (به عربی: أبو صیر) یک محوطه باستانی مصر است. یک شهر ساحلی در ساحل دریاچه مریوط در انتهای غربی دلتای نیل مصر می‌باشد. این شهر در حدود ۴۸ کیلومتری (۳۰ مایل) جنوب غربی اسکندریه واقع شده‌است. در این شهر خرابه‌های یک معبد باستانی و یک مکان شبیه قدیمی از فانوس دریایی اسکندریه قابل مشاهده است. از سال ۲۰۰۹، گمان می‌رود که این مکان محل دفن کلئوپاترا هفتم و مارک آنتونی باشد. آثار باستانی. مجموعه‌ای از مقبره‌ها و بقایای یک معبد بر روی یک تپه سنگی کورکار که بین دریاچه و دریا قرار دارد، یافت شده است. مقبره
بین دریاچه و دریا قرار دارد، یافت شده است. مقبره باستانی. تصور می‌شود یک مقبره باستانی که به خوبی حفظ شده است، مدل کوچک‌شده‌ای از فانوس دریایی اسکندریه باشد. این مقبره که در زبان عامیانه با نام‌های مختلفی - فانوس دریایی ابوصیر، بنای یادبود ابوصیر و برج العرب - شناخته می‌شود، شامل یک برج ۳ طبقه با ارتفاع تقریبی ۲۰ متر (۶۶ فوت) با پایه مربع، قسمت میانی شش ضلعی و قسمت بالایی استوانه‌ای شکل است، مانند فانوس دریایی اسکندریه که ظاهراً از روی آن مدل‌سازی شده است. قدمت آن به دوران سلطنت بطلمیوس دوم (۲۸۵-۲۴۶ پیش از
آن به دوران سلطنت بطلمیوس دوم (۲۸۵-۲۴۶ پیش از میلاد) برمی‌گردد و احتمالاً تقریباً همزمان با فانوس دریایی اسکندریه ساخته شده است. کاوش‌های قرن بیست و یکم. زاهی حواس و کاتلین مارتینز از سال ۲۰۰۶ در مجاورت معبد ایزیس کاوش کرده‌اند. آن‌ها یک سر تراشیده شده مرد و یک ماسک ناقص با چانه شکاف‌دار که یادآور مارک آنتونی ، علاوه بر مجموعه‌ای از سکه‌ها با تصویر کلئوپاترا هفتم پیدا کردند. آن‌ها با تکیه بر این‌ها و روایت پلوتارک، معتقد بودند که کلئوپاترا و مارک آنتونی هر دو در مجاورت، به احتمال زیاد در زیر معبد ایسیس،
دو در مجاورت، به احتمال زیاد در زیر معبد ایسیس، دفن شده‌اند.
عبّاس ظریف (زاده ۱۳۱۴ یزد) سیاستمدار ایرانی و نخستین استاندار چهارمحال وبختیاری پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ بود. زندگی. عبّاس ظریف در سال ۱۳۱۴ در یزد متولد شد. پدرش محمد نام داشت. او از سال ۱۳۳۹ وارد خدمت دولتی گردید و به عنوان کتابدار در وزارت کشور مشغول کار شد. سپس به اداره سیاسی وزارت کشور راه پیدا کرد و مشاغلی مانند: رئیس دبیرخانه وزارتی، مدیرکل تأسیسات و تدارکات، مدیرکل دفتر امور اداری و استخدامی شهرداری‌ها، مدیرکل کارگزینی، رئیس هیئت نظارت و مشاورت وزیر کشور را عهده‌دار شد. در پرونده انفرادی ساواک عباس
کشور را عهده‌دار شد. در پرونده انفرادی ساواک عباس ظریف به عنوان فردی فعال، علاقمند به کار و دارای روحیه نویسندگی یاد شده‌است. همچنین ساواک نامبرده را فردی پرتوقع، رفیق‌باز، متظاهر، کینه‌توز و اهل زد و بند و دسته‌بندی معرفی می‌کند. وی عضو فراماسونری و در لژ کوروش فعال بوده و مدتی سرپرست اول لژ نور بوده‌است. عباس ظریف در تاریخ ۱۳۵۷/۷/۳۰ به استانداری چهارمحال و بختیاری منصوب گردید. ظریف پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در دوره دولت موقت مهدی بازرگان، مدتی همچنان استاندار چهارمحال و بختیاری بود تا اینکه در ۲۷
استاندار چهارمحال و بختیاری بود تا اینکه در ۲۷ اسفند ۱۳۵۷ از این سمت کنار گذاشته شد.
آتن (به عربی: صعود آتون) یک ویرانه، محوطه باستانی و شهر باستانی در مصر است که در اقصر ساحل غربی نیل قرار گرفته‌است. این شهر که به نام خدای خورشید مصر نامگذاری شده است، بنظر می‌رسد بیش از سه هزاره نسبتا دست نخودره باقی مانده است. از آنجا که حفاری باستان‌شناسانه در اواخر سال ۲۰۲۰ آغاز شد، این شهر با درجه حفاظت قابل توجهی به عنوان بزرگترین شهر در نوع خود در مصر باستان در حال ظهور است و منجر به مقایسه با پمپئی شد. تاریخچه. تاریخ تأسیس شهر مربوط به دوره آمنهوتپ سوم است، حدود ۳۴۰۰ سال پیش (۱۳۸۶–۱۳۵۳ پیش از میلاد)
است، حدود ۳۴۰۰ سال پیش (۱۳۸۶–۱۳۵۳ پیش از میلاد) تعدادی کتیبه، باستان‌شناسان را قادر ساخت تا تاریخ‌های دقیقی برای تاریخ وجود شهر تعیین کنند. یکی از آنها به سال ۱۳۳۷ قبل از میلاد با زمان پادشاهی آخناتون مصادف است، که تصور می‌شود در سال بعد به پایتخت جدید خود در عمارنه (مصر) نقل مکان کرده‌است. آثار کشف‌شده تاکنون نشان می‌دهد که آتن متعاقباً تحت حکومت توت‌عنخ‌آتون قرار گرفت، که نام خود را به توت‌عنخ‌آمون، برگرفته از نام یکی دیگر از خدایان مصری، تغییر داد و پس از آن توسط حاکم ماقبل آخر دودمان هجدهم مصر، آیی،
از آن توسط حاکم ماقبل آخر دودمان هجدهم مصر، آیی، مورد استفاده قرار گرفت. تاکنون چهار لایه سکونتگاه مجزا، گواهی بر سکونت مجدد در اواخر دوران بیزانس قبطی، از قرن سوم تا هفتم میلادی هستند. ساختار. تا به امروز چندین محله مجزا، که با دیوارهای خشتی زیگزاگ شکل گرفته‌اند، کشف شده‌اند، از جمله یک محله نانوایی، که مملو از اقلام زندگی روزمره و کارهای مرتبط با زندگی هنری و صنعتی شهر است. سه کاخ مجزا شناسایی شده است. تا آوریل ۲۰۲۱، محله‌های شمالی و گورستان شهر مکان‌یابی شده‌اند، اما کاوش نشده‌اند.
کودتای ۲۰۲۱ گینه () در ۵ سپتامبر ۲۰۲۱، رئیس‌جمهور گینه آلفا کنده در پی کودتایی در پایتخت، کوناکری، توسط نیروهای مسلح این کشور دستگیر شد. مامادی دومبویه، فرمانده نیروهای ویژه، در یک پخش تلویزیونی ظاهر شد و بدین‌وسیله انحلال قانون اساسی و دولت را تلویزیون دولتی اعلام کرد. پس از چندین دهه حکومت استبدادی در گینه، کنده اولین رهبر منتخب دموکراتیک کشور بود. در دوران ریاست‌جمهوری کنده، گینه از منابع طبیعی غنی خود برای بهبود اقتصاد کشور استفاده کرد، اما بخش عمده‌ای از مردم این کشور تأثیرات آن را احساس نکرده بودند.
از مردم این کشور تأثیرات آن را احساس نکرده بودند. در ۲۰۲۰، کنده طی یک رفراندوم قانون اساسی را تغییر داد تا بتواند برای دوره سوم نیز ریاست‌جمهوری خود را تمدید کند، تغییری بحث‌انگیز در قانون اساسی که باعث اعتراضات گینه در سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۰ شد. در آخرین سال دوره دوم و سومین دوره ریاست‌جمهوری، کنده با اعتراضات نامزدهای مخالف مواجه شد که به سرکوب پرداخت و برخی از آنها در زندان جان باختند، این در حالی بود که دولت برای مهار افزایش قیمت کالاهای اساسی تلاش می‌کرد. در اوت ۲۰۲۱، در تلاش برای متعادل‌سازی بودجه، گینه