payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گالری سیگنیوس (فنلاندی: "Cygnaeuksen" galleria، سوئدی: "Cygnaei galleri") یک گالری هنری در هلسینکی است. پیشینه. این گالری هنری توسط شاعر و هنرمند و استاد زیبایی‌شناسی اهل فنلاند فردریک سیگنیوس تأسیس شد. سیگنیوس در وصیت‌نامه خود این گالری را به ملت فنلاند اهدا کرد و در سال ۱۸۸۲ افتتاح رسمی آن برای عموم اعلام شد. امروز این گالری متعلق به سازمان میراث فرهنگی فنلاند است. ادعا شده‌است که این موزه قدیمی‌ترین موزه هنر معاصر در فنلاند است. این گالری شامل هنرهای فنلاندی متعلق به قرن نوزدهم میلادی است. در کل ۲۰۰ اثر
متعلق به قرن نوزدهم میلادی است. در کل ۲۰۰ اثر از پرآوازه‌ترین هنرمندان نقاش فنلاندی مانند آلبرت ادلفلت، برادران ون‌ریکت، فانی چوربری و هلن شَروْبِک و دیگران در این گالری نگهداری می‌شود. کاربری. به غیر از مجموعه‌های دائمی، این مجموعه هنری میزبان نمایشگاه‌های موقت نیز است و از جمله به عنوان مکان کنسرت مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۴ به دلیل کمبود بودجه سازمان میراث فرهنگی فنلاند، گالری سیگنیوس موقتاً تعطیل شد.
ریکو ناکاگوا (زادهٔ ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۵ – درگذشتهٔ ۱۴ اکتبر ۲۰۲۴) نویسنده و شاعر کودکان اهل ژاپن بود. اولین کار او، "Iyayaen"، در سال ۱۹۶۲ منتشر شد و بعد از آن بیش از ۳۰ کتاب منتشر کرد. او برای کارهای خود جوایز متعددی از جمله جایزه کیکوچی کان را از آن خود کرده‌است. او شعر آهنگ آغازین فیلم ۱۹۸۸ "همسایه من توتورو" از استودیو جیبوری و همچنین آهنگ دیگری را که در فیلم استفاده شد را نوشت. وی شعر بیش از ۲۰ ترانه دیگر را نوشته‌است؛ از جمله آهنگ "Yūki" خوانده شده توسط مانا آشیدا برای ۸۱ امین مسابقه آواز مدرسه NHK All
مانا آشیدا برای ۸۱ امین مسابقه آواز مدرسه NHK All Japan.
ایمان مطلق () کارآفرین اهل اردن است، که در سال ۲۰۰۴ گروه سرمایه‌گذاری سیگما را تأسیس کرد. وی همچنین موسس و مدیر بروکر اینگات است. اینگات یک بروکر فارکس بین المللی دارای دفاتری در استرالیا، اردن، دبی و چندین کشور دیگر است.
رود کشک‌دریا (رود قشقه‌دریا هم نوشته‌آند) یک رود در ازبکستان است که در ولایت سغد واقع شده‌است.
زهرا سوادکوهی (زاده زیرآب، سوادکوه – درگذشته ۱۲۹۵ همدان) همسر دوم رضاشاه پهلوی بود. وی حدود ده سال قبل از جلوس رضاخان به تخت پادشاهی ایران درگذشت. زندگی‌نامه. نام دوشیزگی وی گلزار و فرزند کربلایی احمدخان سوادکوهی و فاطمه سادات سوادکوهی بود و در زمانی که رضاخان در سال‌های ۱۲۹۱ تا ۱۲۹۴ در همدان خدمت می‌کرد، به عقد دائم وی درآمد و به همدان رفت، پس از عزیمت رضاخان به تهران وی همچنان در همدان ماند و در مرداد سال ۱۲۹۵ دختری بنام صدیقه به دنیا آورد. وی چند ماه پس از زایمان فرزندش بر اثر بیماری سل در گذشت.
راه‌آهن مالت تنها راه‌آهنی بود که روی این جزیره تا به حال وجود داشته و تنها از یک خط که والتا را به بخش مدینا متصل می‌کرد تشکیل شده بود. این خط راه‌آهن تک خطی بود، بدین معنا که برای رفت و برگشت از یک خط استفاده می‌شد. این خط از سال ۱۸۸۳ میلادی تا ۱۹۳۱ فعالیت داشت و میان مردم مالت به il-vapur tal-art یا «کشتی زمینی» معروف بود. تاریخچه. اولین پیشنهاد برای ساخت یک خط راه آهن در سال ۱۸۷۰ داده شد. علت اصلی متصل کردن والتا به بخش مدینا و برای کاهیدن زمان سفر از ۳ ساعت به نیم ساعت بود. ساخت و ساز در سال ۱۸۷۹ آغاز
ساعت به نیم ساعت بود. ساخت و ساز در سال ۱۸۷۹ آغاز و سرانجام در سال ۱۸۸۳ به پایان رسید هرچند که انتظار می‌رفت در سال ۱۸۸۱ به پایان برسد اما مشکلاتی با تملک زمین باعث این تأخیر شد. بودجه راه آهن همیشه مهم بود اما در آوریل سال ۱۸۹۰ میلادی شرکت راه آهن مالت ورشکست شد و راه آهن برای مدت کوتاهی فعالیت خود را به پایان رساند. بدین ترتیب، دولت انگلستان مسئولیت خط راه آهن را پذیرفت و زیرساخت آن را تعمیر و راه آهن دوباره در تاریخ ۲۵ فوریه ۱۸۹۲ فعالیت خود را آغاز کرد. اولین اتوبوس‌ها در سال ۱۹۰۵ معرفی و در دهه ۱۹۲۰ به
اتوبوس‌ها در سال ۱۹۰۵ معرفی و در دهه ۱۹۲۰ به محبوبیت رسیدند. بدین ترتیب باعث ضعف فعالیت خط راه آهن گشت و در تاریخ ۳۱ مارس ۱۹۳۱ خط راه آهن برای همیشه بسته شد. در محاصره مالت در جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۰، موسیلینی ادعا کرد که خط راه آهن مالت به‌طور کامل به دست نیروهای حمله کننده ایتالیایی نابود شده‌است هرچند که خط راه آهن ۹ سال بود که بسته شده بود.
خانواده بللی ، معروف به پرتره خانوادگی، نقاشی رنگ روغن روی بوم است که توسط ادگار دگا (۱۸۳۴–۱۹۱۷) حدود سال‌های ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۷ نقاشی شده‌است و در موزه اورسی قرار دارد. این نقاشی که شاهکاری از دوران جوانی دگا است، تصویری از عمه، شوهر عمه و دو دختر کوچکشان است. دگا در حالی که تحصیلات هنری خود را در ایتالیا به پایان می‌رساند، عمه خود لورا، همسرش بارون جنارو بللی (۱۸۱۲–۱۸۶۴) و دخترانشان جولیا و جیووانا را ترسیم و نقاشی کرد. اگرچه به‌طور قطعی مشخص نیست که دگا چه زمان و کجا نقاشی را اجرا کرده‌است، اما اعتقاد بر این
و کجا نقاشی را اجرا کرده‌است، اما اعتقاد بر این است که وی از مطالعات انجام شده در ایتالیا برای تکمیل کار پس از بازگشت به پاریس استفاده کرده‌است. لورا، عمه‌اش، با لباسی به تصویر کشیده شده که نمادی از عزاداری پدرش است که به تازگی درگذشته و در پرتره قاب شده پشت سر او ظاهر شده‌است. بارون یک وطن‌پرست ایتالیایی تبعیدی از ناپل، ساکن فلورانس بود. چهره لورا بللی با وقار و ریاضت کشیده‌است، ژست او با دخترانش ارتباط دارد. در مقابل، به نظر می‌رسد شوهرش از خانواده اش جدا شده‌است. ارتباط وی با تجارت و دنیای خارج از
جدا شده‌است. ارتباط وی با تجارت و دنیای خارج از موقعیت وی در پشت میز کار حکایت دارد. جولیا ژست پر جنب و جوش تری نسبت به خواهرش جیووانا دارد که به خویشتنداری بر تنش‌های خانوادگی تأکید دارد. تاریخچه. در سال ۱۸۵۶ دگا برای تحصیل در رشته هنر و دیدار از روابط خانوادگی در ایتالیا از خانه خود در پاریس خارج شد و در ۱۷ ژوئیه وارد ناپل شد. در سال ۱۸۵۷ او بین ناپل سفر کرد، و در آنجا در کنار پدربزرگش، هیلر دگا و رم اقامت داشت. در پایان ژوئیه ۱۸۵۸، لورا بللی از ناپل به دگا نامه نوشت و او را به ماندن با او در فلورانس
دگا نامه نوشت و او را به ماندن با او در فلورانس دعوت کرد. آنجا بود که جنارو بللی، که روزنامه‌نگار سیاسی حمایت از نبرد برای استقلال ایتالیا بود، پس از شکست انقلاب ۱۸۴۸ برای دوری از آزار و اذیت به اتریش پناه برد.دگا تا ۴ اوت وارد فلورانس شد و با شوهر عمه اش جنارو زندگی کرد و در اوفیزی تحصیل کرد. در سپتامبر او خسته شده و با جنارو کنار نیامده بود و فقط برای دیدن لورا، جیووانا و جولیا بود که پس از مرگ پدربزرگ دگا هیلار در ۳۱ اوت اقامت خود را در ناپل طولانی کرده بودند.
نیکلا آلبر بتانیه (تولد: ۱۲ اوت ۱۸۵۱ - مرگ: ۱۷ نوامبر ۱۹۳۲)، معمولاً با نام آلبرت بتانیه، یک نقاش فرانسوی در دوره جمهوری سوم فرانسه بود. زندگی. بتانیه در سال ۱۸۵۱ در مس متولد شد و فرزند ژان بتانیه و ماری بلات بود. وی در بخش موزل تحصیل کرد. در پی شکست فرانسه در جنگ فرانسه و پروس در سال ۱۸۷۱ که منجر به واگذاری منطقه زادگاه او آلزاس-لورن به آلمان شد، وی تصمیم گرفت ملیت فرانسوی خود را حفظ کند و به پاریس نقل مکان کرد. وی در فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه ثبت نام کرد و در آنجا دوره‌هایی را که هنری لمان و ایسیدور
کرد و در آنجا دوره‌هایی را که هنری لمان و ایسیدور پیلس گذرانده بود دنبال کرد. از سال ۱۸۸۱ به بعد، وی در سالن (پاریس) به شهرت زیادی دست یافت، جایی که او اغلب نقاشی‌هایی را نشان می‌داد که از دست دادن الزاس-لورین به آلمان را نشان می‌داد. او از طرفداران سرسخت انتقام‌گرایی فرانسه بود. از دست دادن آلزاس-لورن یک موضوع تکراری در کارهای او بود.
روندی (به لاتین: Rønde) یک شهرک در دانمارک است که در Syddjurs Municipality واقع شده‌است. روندی ۲٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۰۳۰ نفر جمعیت دارد و ۵–۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر گمینا خنچینه خواهرخواندهٔ روندی هست.
هِدِهوسِنِه (به دانمارکی: Hedehusene) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Høje-Taastrup Municipality واقع شده‌است. هدهوسنه ۶٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۲۶۵ نفر جمعیت دارد.
هوبرو (به لاتین: Hobro) یک شهر در دانمارک است که در Mariagerfjord Municipality واقع شده‌است. هوبرو ۹٫۵۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۱۳۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر بخش فالشوپینگ خواهرخواندهٔ هوبرو هست.
یولینگِه (دانمارکی: Jyllinge) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Roskilde Municipality واقع شده‌است. یولینگه ۵٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۱۹۷ نفر جمعیت دارد و ۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
آرئس (به لاتین: Aars) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Vesthimmerland Municipality واقع شده‌است. آرئس ۵٫۹۷ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۴۶۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر بخش یوسنارسبری خواهرخواندهٔ آرئس هست.
هادستن (به لاتین: Hadsten) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Favrskov Municipality واقع شده‌است. هادستن ۵٫۴۴ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۳۲۵ نفر جمعیت دارد و ۱۸−۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر بخش کونگسباکا خواهرخواندهٔ هادستن هست.
سورئو (به لاتین: Sorø) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Sorø Municipality واقع شده‌است. سورئو ۵٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸٬۰۰۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر واکویا، میاگی خواهرخواندهٔ سورئو هست.
ابلتفت (به لاتین: Ebeltoft) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Syddjurs Municipality واقع شده‌است. ابلتفت ۷٫۲۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۱۶۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای Hollola و همت، کالیفرنیا خواهرخوانده‌های ابلتفت هستند.
براند (به لاتین: Brande) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Ikast-Brande Municipality واقع شده‌است. براند ۸٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۳۹۸ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر بخش آرنهوستوی خواهرخواندهٔ براند هست.
اسکیلسکور (به لاتین: Skælskør) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در اسلیلسه، کمون دانمارک واقع شده‌است. اسکیلسکور ۴٫۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۴۵۵ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Karlino خواهرخواندهٔ اسکیلسکور هست.
هیرتشال (به لاتین: Hirtshals) یک شهرک در دانمارک است که در Hjørring Municipality واقع شده‌است. هیرتشال ۴٫۴۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۷۳۳ نفر جمعیت دارد و ۹۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهرهای گرینداویک و بخش لیسشیل خواهرخوانده‌های هیرتشال هستند.
ابیبرو (به لاتین: Aabybro) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Jammerbugt Municipality واقع شده‌است. ابیبرو ۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۱۶۱ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر Kuusankoski خواهرخواندهٔ ابیبرو هست.
ووردبورگ (به لاتین: Vordingborg) یک شهر در دانمارک است که در ووردینبورگ، کمون دانمارک واقع شده‌است. ووردبورگ ۱۸٫۰۴۳ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای سووپسک و هامینا خواهرخوانده‌های ووردبورگ هستند.
سمفونی شماره ۱ در ر مینور، اپوس ۳۱، اثر سرگئی راخمانینوف آهنگساز روس است که آن را بین ژانویه تا اکتبر ۱۸۹۵ در نزدیکی شهر تامبوف در روسیه تصنیف کرد. با وجود اولین بازخوردهای ضعیف از این اثر، این سمفونی هم‌اکنون یکی از آثار پویا در موسیقی سمفونیک روسی به حساب می‌آید. رابرت سیمپسون آهنگساز بریتانیایی، سمفونی شماره ۱ راخمانینوف را یک اثر قدرتمند در نوع خود، الهام گرفته از برودین و چایکوفسکی می‌داند که کاملاً مطمئن، شخصی و ظریف تصنیف شده و به یک بیان قهرمانانه و تراژیک دست‌یافته که بسیار بالاتر از تجربیات موسیقی
دست‌یافته که بسیار بالاتر از تجربیات موسیقی بعدی اوست. اولین اجرای این سمفونی در سنت‌پترزبورگ در ۲۸ مارس ۱۸۹۷ با دلایلی همانند تمرین کم و اجرای ضعیف رهبر ارکستر الکساندر گلازونف یک شکست مطلق بود. راخمانینوف بعد از این اجرا دچار فروپاشی روانی شد؛ اما تلاشی هم برای از بین بردن پارتیتورها نکرد. نت‌ها در تا زمانی که راخمانینوف روسیه را در سال ۱۹۱۷ ترک کرد در آنجا باقی ماندند و بعد از آن گم شدند. بعد از مرگ راخمانینوف در سال ۱۹۴۴، بخش‌های جداگانه سمفونی پیدا شدند و برای بازسازی دوباره پارتیتور مورد استفاده قرار
و برای بازسازی دوباره پارتیتور مورد استفاده قرار گرفتند. دومین اجرای سمفونی در روز ۱۷ اکتبر ۱۹۴۵ در کنسرواتوار مسکو با رهبری الکساندر گائوک به انجام رسید. بعد از ارزیابی‌های مجدد، سمفونی شماره ۱ راخمانینوف به‌طور مکرر به اجرای عمومی درآمد و ضبط شد. پیش‌زمینه. سمفونی شماره ۱ راخمانینوف در واقع دومین تلاش وی برای تصنیف یک سمفونی بود. در طی سالهای ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۱ که آخرین سال حضور راخمانینوف در کنسرواتوار مسکو بود، آنتون آرنسکی، یکی از استادان آهنگسازی در کنسرواتوار به وی مأموریت یافت تا یک سمفونی را به عنوان
به وی مأموریت یافت تا یک سمفونی را به عنوان تمرین تصنیف کند. راخمانینف بعدها به زندگینامه نویس اسکار فون ریسمان گفت که کار را در آن زمان به پایان رسانده بود. با این حال، نت‌های سه موومان از چهار موومان بعد از آن ناپدید شد. تنها موومانی که باقی مانده بود تقریباً ۱۲ دقیقه طول می‌کشید و پس از مرگ راخمانینوف در سال ۱۹۴۷ با عنوان سمفونی جوانان راخمانینف منتشر شد. این اثر به شکل سوناتای سنتی نوشته شده و از موومان آغازین سمفونی چهارم چایکوفسکی الهام گرفته شده بود. راخمانینف بعدها به زندگی‌نامه‌نویس خود گفت که نه
راخمانینف بعدها به زندگی‌نامه‌نویس خود گفت که نه آرنسکی و نه استاد دانشگاه سرگئی تانیف علاقه خاصی به کار اون نشان ندادند، شاید به دلیل عدم وجود فردیت در موسیقی آن. اولین کنسرتوی پیانو که بعداً در سال ۱۸۹۱ نوشت، نشانه بهتری از توانایی او در تصنیف کارهای عظیم موسیقی بود و رونویسی او (۱۸۹۴) از سمفونی مانفرد اثر چایکوفسکی به یک اثر پیانوی دونفره باعث شد بیشتر در معرض منتقدان موسیقی قرار گیرد. تصنیف. بعد از پایان تصنیف کاپریس بوهمی، راخمانینوف به فکر تصنیف آنچه که اولین سمفونی‌اش بود در سپتامبر ۱۸۹۴ افتاد. او
که اولین سمفونی‌اش بود در سپتامبر ۱۸۹۴ افتاد. او سمفونی را بین ژانویه و اکتبر ۱۸۹۵ ساخت که مدت زمان غیرمعمولی برای وی به منظور آهنگسازی بود؛ پروژه ظاهراً بسیار چالش‌برانگیز به نظر می‌آمد. در نامه‌ای از ایوانووکا در ۲۹ ژوئیه، راخمانینوف شکایت می‌کند که با وجود هفت ساعت کار در روز باز هم پیشرفت کاری پایین است. تا سپتامبر همان سال، تعداد ساعات کاری راخمانینوف برای تصنیف این سمفونی به ده ساعت در روز رسیده بود. با این‌حال سمفونی یکم قبل از ۷ اکتبر که راخمانینوف ایوانووکا را ترک کرد تکمیل شده بود. مدت زمان
ایوانووکا را ترک کرد تکمیل شده بود. مدت زمان طولانی که راخمانینوف برای ساختن سمفونی نیاز داشت با تأخیر در اجرای آن همراه بود. در سال ۱۸۹۵ او با نیکوکار اهل موسیقی، میتروفان بلیایف ملاقات کرد که علاقه او به برنامه‌ریزی قطعه ای از موسیقی راخمانینوف منجر به اجرای سمفونی The Rock در کنسرت‌های سمفونیک روسیه در سن پترزبورگ شده بود. در سال ۱۸۹۶ و با تشویق تانیف و گلازونوف، بلیایف توافق کرد که سال بعد از آن برای اجرای سمفونی راخمانینوف برنامه‌ریزی کند. با این حال، هنگامی که راخمانینف برای تانیف سمفونی خود را با
هنگامی که راخمانینف برای تانیف سمفونی خود را با پیانو می‌نواخت، آهنگساز پیشکسوت شکایت می‌کند: «این ملودی‌ها شل و بی رنگ هستند - با آنها کاری نمی‌توان انجام داد.» راخمانینوف تغییراتی را در سمفونی وارد کرد، اما تانیف ناراضی بود. پس از مشاوره بیشتر با تانیف، وی اصلاحات بیشتری را انجام داد؛ از جمله این که موومان‌های آهسته را گسترش بیشتری داد. ساختار و تحلیل. این سمفونی برای ۳ فلوت (سومی فلوت پیکولو)، دو ابوا، دو کلارینت در B ♭، دو فاگوت، ۴ کر در F، سه ترومپت در B ♭، سه ترومبون، توبا، تیمپانی، سنج، طبل باس
در B ♭، سه ترومبون، توبا، تیمپانی، سنج، طبل باس (موومان ۱، ۲ و ۴)، مثلث (فقط موومان ۲ و ۴)، طبل کوچک، دایره زنگی، گونگ (فقط حرکت ۴) و سازهای زهی. یک اجرای معمولی به مدت تقریباً ۴۵ دقیقه به طول می‌انجامد. Allegro non troppo (ر مینور). بعد از یک مقدمه کوتاه (فقط هفت میزان) لحن سمفونی مشخص می‌شد: قوی و شراره زننده. در آن دو مورد آشنا دیده می‌شوند که در کل کار تکرار می‌شوند: یک نت موسیقایی که با یک گروپتو دنبال می‌شود و تمی آشنا از موسیقی قرون وسطایی روز خشم. مورد دوم به تم غالب در Allegro تبدیل می‌شود، که
مورد دوم به تم غالب در Allegro تبدیل می‌شود، که توسط سازهای ارکسترال با الهام از چایکوفسکی توسعه و تکامل یافته‌است. تم دوم (Moderato) در ویولن از نظر ملودیک ساختار جالبی دارد که از مقیاس کولی (با دوم افزوده) استفاده می‌کند. همچنین به دلیل ابهامی که در تناوب خود دارد، از نظر هماهنگی غیرمعمول است. این مضمون توسط کل ارکستر در یک fortissimo ناگهانی و قدرتمند تکرار می‌شود، که منجر به اوج گرفتن اولین تم می‌شود. در تکرار تم، ملودی گروپتو با سماجتی دوباره ظاهر می‌شود. Allegro animato (فا ماژور). موومان دوم یک
می‌شود. Allegro animato (فا ماژور). موومان دوم یک اسکرتسوی خارق‌العاده است که با ملودی گروپتو و یادآوردی‌های ملودیکی از روز خشم آغاز می‌شود. تم اصلی موومان یک ملودی کوتاه‌است که ما آن را به‌طور جایگزین زیر فرم اصلی‌اش و فرم معکوس‌اش می‌شنویم؛ اما فرم معکوس آن به‌طور خلاصه و متناوب در متن دیده می‌شود و با تکان‌های ارکستر که که پیش‌زمینه موسیقی و بیان آن را تشکیل می‌دهند فاصله می‌یابد. در میانه موومان ملودی گروپتو دوباره پدیدار می‌شود و تم جدیدی را ایجاد می‌کند که توسط یک ویولن سولو در چندین میزان فضایی
می‌کند که توسط یک ویولن سولو در چندین میزان فضایی کولی‌وار را ایجاد می‌کند. Larghetto (سی بمل ماژور). به نظر می‌آید که در آرامش این موومان، حتی گروپتو هم خشم و صلابت خود را از دست داده‌است. کلارینت ملودی آسان و نرمی را می‌سراید، اما در میانه موومان، طوفان‌هایی با هارمونی تیره و تار کر (البته سوردین) به گوش می‌رسد. Allegro con fuoco (ر ماژور). ملودی گروپتو به موومان آخر دوباره هیجان و خشم می‌بخشد. سازهای برنجی و ریتم مارشی موومان، دوباره تم روز خشم را القا می‌کنند. یک قطعه آرام Con anima همراه با ملودی در
می‌کنند. یک قطعه آرام Con anima همراه با ملودی در ویلون‌ها نواخته می‌شد که به تدریج به نت‌های بالاتر می‌رود. سازهای برنجی به دنبال تغییر در قسمت میانی (Allegro mosso) نقش برجسته‌ای را در موسیقی ایفا می‌کنند.
و سپس لولا آمد () فیلمی در سبک کمدی-درام به نویسندگی و کارگردانی الن سایدلر و مگان سایلر محصول سال ۲۰۰۹ است. انتشار. نمایش نخست فیلم در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۹ در جشنواره فیلم ال‌جی‌بی‌تی فریم‌لاین سان فرانسیسکو بود و سپس در بیش از صد جشنوراه دیگر نیز پخش شد.
یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها () در کلیسای سرکیس مقدس از سنگ مرمر سفید ساخته شده و بلندی آن ۳/۵۰ متر است که بر پایه‌ای از همان سنگ به ابعاد ۷۷×۱۶۲ و بلندی ۸۲ سانتی‌متر قرار گرفته. روی پایه، کتیبه‌ای به پهنای ۷۷ و بلندی ۶۶ سانتی‌متردیده می‌شود که بر روی آن به خط نستعلیق فارسی و زیر آن به ارمنی نوشته شده‌است: «یادبود شهدای ارامنه». زیر این نوشته به زبان ارمنی «۲۴ آوریل ۱۹۱۵». این بنا در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۵۲ خورشیدی در پنجاه و هشتمین سالگرد نسل‌کشی ارمنیان رونمایی شد. نمادها. بنای یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها، با طرحی مرکب
بنای یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها، با طرحی مرکب از سه قطعه سنگ، در نگاه اول نماد باور دینی ارمنیان است، باوری که برای صیانت از آن ملتی رهسپار قتل گاه شد. نقش صلیب روی خاچکارها نماد رستاخیز مسیح و نشانگر شهادت و خیزش است و چنان‌که مسیح از مردگان برخاست، ملت ارمنی نیز با وجود کشتارها، آوارگی و پراکندگی توانست حکومت مستقل ارمنستان را، پس از تحمل چندین سده سلطهٔ بیگانگان، در ۱۹۱۸ میلادی بنا نهد. دیگر نقش‌های رویهٔ بنای یادبود در مجموع بیانگر روحیهٔ آزادی‌خواهی، پایداری، پایبندی به دین و ایمان و اعتقاد به پیروزی حق
پایبندی به دین و ایمان و اعتقاد به پیروزی حق و حقیقت هستند.
چمپ طلا یک اردوگاه پناهجویان در ولسوالی سرخ‌رود استان ننگرهار کشور افغانستان است. این اردوگاه ۳۰ کیلومتر تا شهر جلال‌آباد فاصله دارد. این اردوگاه از دسامبر ۲۰۰۸ بیش از ۱۲۵۰ پناهجو را در خود جای داده است که از پاکستان به افغانستان بازگشته‌اند. برخی از پناهندگان به شهر جلال‌آباد سفر می‌کنند تا کار کنند. این کمپ مقداری آب و امکانات از کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان و یونیسف دریافت می‌کند. کمک های بهداشتی توسط CWS، HNI و وزارت صحت عامه ارائه می‌شود.
قرغه یک شهر در غرب افغانستان و در نزدیکی کابل کابل است. آکادمی نظامی ملی افغانستان در این ناحیه جای دارد.
شبه تطبیق فاز یا شبه-تطبیق-فاز یک تکنیک در نورشناسی غیرخطی است که با ایجاد یک ساختار متناوب در محیط غیرخطی، اجازه جریان خالص انرژی مثبت از فرکانس پمپ برای سیگنال و فرکانس‌های هرزگرد را می‌دهد. همان‌طور که برای تطبیق-فاز لازم است، تکانه پایسته می‌شود، از طریق یک پخش تکانه اضافی متناظر با بردار موج ساختار تناوبی، پایستار می‌شود. در نتیجه، در اصل هر فرایند مخلوط‌کردنِ سه-موجی که پایستگی انرژی را برآورده می‌کند، می‌تواند فاز-تطبیق‌شده داشته باشد. به عنوان مثال، تمام فرکانس‌های نوری درگیر می‌توانند هم‌راستا
تمام فرکانس‌های نوری درگیر می‌توانند هم‌راستا باشند، می‌توانند قطبش یکسانی داشته باشند و از طریق محیط در جهات دلخواه حرکت کنند. این به شما اجازه می‌دهد تا از بزرگترین ضریب غیرخطی ماده در برهم‌کنش غیرخطی استفاده کنید. متداول‌ترین تکنیک برای ایجاد بلورهای شبه-فاز-تطبیق‌شده قطب‌دارکردن متناوب بوده‌است. اخیراً ، کنترل فاز پیوسته بر غیرخطسانی محلی با استفاده از متاسطوح غیرخطی با خواص نوری خطی همگن اما از نظر فضایی دارای قطبش‌پذیری غیرخطی مؤثر متفاوت است. میدان‌های نوری به شدت در نانوساختارها محدود شده یا آنها
نوری به شدت در نانوساختارها محدود شده یا آنها را در برداراند، بنابراین برهم‌کنش غیرخطی را می‌توان با یک ناحیه فوق‌العاده-کوچک در حدِ ۱۰ نانومتر تا ۱۰۰ نانومتر تحقق بخشید و می‌تواند در همه جهات پراکنده شود تا فرکانس‌های بیشتری تولید کند. بنابراین، تطبیق-فاز آسوده می‌تواند در بُعدِ مقیاسِ نانو حاصل شود.
بابور پایین روستایی در ولسوالی ارغنداب ولایت قندهار در جنوب افغانستان است که در اکتبر و نوامبر ۲۰۱۰ میلادی توسط نیروهای نظامی ایالات متحده آمریکا تخریب شد.
ایوب خیل (آب خیل) یک منطقه مسکونی کوچک در ۷ مایلی شهر خوست کشور افغانستان است. این ناحیه در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۲ محل درگیری نظامیان آمریکایی همراه با شبه‌نظامیان افغان علیه ستیزه‌جویان در روستا بود. پس از جنگ، آمریکایی‌ها عمر خضر ۱۵ ساله زخمی را که به گفته آنها شهروند کانادا بود، اسیر کردند. وی از جوان‌ترین افراد بازداشت‌شده در بازداشتگاه گوانتانامو و آخرین شهروند غربی بود که در آنجا زندانی بود. این روستا به دلیل ساکنان پشتون خود که محافظه‌کار بودند و با طالبان در ارتباط بودند در میان مردم افغانستان مشهور بود.
«بدن‌ها» ترانه‌ای از گروه متال درونینگ پول و اولین تک‌آهنگ از اولین آلبوم استودیویی آن‌ها به‌نام "گناهکار" است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. نسخهٔ اولیهٔ این ترانه پیش‌تر در ئی‌پی "قطعاتی از هیچ" (۲۰۰۰) منتشر شده‌بود. در آن نسخه اشعار قسمت بریج ترانه حذف شده‌اند و به‌جایشان حجم قابل توجهی جیغ شنیده می‌شود. این ترانه دربارهٔ رقص ماشینگ است (که ممکن است یک کار خشونت‌آمیز به‌نظر برسد) اما قطعه‌ای برای تجلیل از خشونت نیست. «بدن‌ها» در مورد بیماری‌های روانی هم نیست اما در موزیک ویدئوی آن یک مرد در بیمارستان روانی
اما در موزیک ویدئوی آن یک مرد در بیمارستان روانی دیده می‌شود. رولینگ استون از «بدن‌ها» به‌عنوان بهترین لحظهٔ درونینگ پول در آلبوم "گناهکار" یاد کرده‌است. وبسایت لاودوایر هم در سال ۲۰۱۲ و در گزینش ۵۰ ترانهٔ هارد راک برتر قرن بیست و یکم، «بدن‌ها» را در ردهٔ ۲۹ فهرستش قرار داده‌است. در سال ۲۰۰۹ کمیته نیروهای مسلح سنای ایالات متحده در مورد استفاده از موسیقی برای شکنجهٔ زندانیان گوانتانامو گزارشی منتشر کرد که بر اساس آن در ژوئیه ۲۰۰۳ بازجوها به‌قصد وارد کردن فشار روانی به یک زندانی به نام محمدو ولد صلاحی ۱۰ روز
روانی به یک زندانی به نام محمدو ولد صلاحی ۱۰ روز پیاپی ترانهٔ «بدن‌ها» را برای او پخش می‌کرده‌اند.
بقایای پل آصف الدوله بر روی رودخانه شور(شورکات) ، در نزدیکی مردآباد کرج واقع شده است و ظاهراً در دوره پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار توسط آصف الدوله ساخته شده و بدین جهت به پل آصف الدوله نیز مشهور است. امروزه نیمه شمالی پل مشتمل بر دو دهانه ، به کلی ویران شده ؛ اما با توجه به بقایای پایه‌ها می‌توان نقشه آن را بازسازی کرد . پل رود شور با احتساب دو انتهای آن در اصل حدود ۷۰ متر طول و با جان پناه‌ها ۳۰/۸ متر عرض و چهار دهانه بزرگ و کوچک داشته است که امروزه دو دهانه آن تخریب شده است. پایه‌های پل با آجر ، مقداری سنگ
آن تخریب شده است. پایه‌های پل با آجر ، مقداری سنگ و ملات ساروج ساخته شده است و در جهت مخالف و موافق جریان رودخانه ، برای شکستن فشار آب ، اندکی برجسته شده است. چشمه طاق جنوبی پل ۶ متر عرض و از محل پاکار سه متر ارتفاع دارد. دهانه اصلی و به جا مانده پل ۱۰ متر عرض و از پاکار طاق ۵ متر ارتفاع دارد. نیمه خراب شده پل ظاهراً دارای دو دهانه به ابعاد و اندازه دهانه کوچک جنوبی بوده است. ضخامت طاق‌های زده شده بر پایه‌ها ، به شیوه دوره صفوی ، از پایین به بالا کاسته شده است ؛ به طوریکه ضخامت طاق کوچک از ۶۰/۱ متر در
شده است ؛ به طوریکه ضخامت طاق کوچک از ۶۰/۱ متر در پایین به ۱/۱ متر در بالا و نیز ضخامت طاق بزرگ از ۸۰/۱ متر به ۳۰/۱ متر کاهش می‌یابد. بر بالای دو پایه بزرگ میانی و حدفاصل دهانه‌ها ، آب گذرهای کوچکی با قوس ضعیف و خوابیده به ابعاد ۲×۲۰/۲ متر تعبیه کرده اند
فتح‌آباد یک منطقه مسکونی در ولسوالی سرخ‌رود استان ننگرهار کشور افغانستان است.
رمزنگاری: چگونه شورشیان قانون، حریم خصوصی در عصر دیجیتال را پایمال کردند کتابی دربارهٔ رمزنگاری است که توسط استیون لوی نوشته شده و در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. لوی جزئیات پیدایش رمزنگاری کلید عمومی، امضاهای دیجیتال و مبارزه بین آژانس امنیت ملی (NSA) و " سایفرپانک‌ها " را شرح می‌دهد. این کتاب جزئیات ایجاد استاندارد رمزگذاری داده (DES)، آراس‌ای و تراشه کلیپر را بیان می‌کند.
در زمینه صوت‌شناسی، دیافراگم یک مبدل است که برای تبدیل بین ارتعاشات مکانیکی به صوت یا برعکس در نظر گرفته شده‌است. معمولاً از یک غشای نازک (مِمبِران) یا ورقی از مواد مختلف ساخته می‌شود، که در لبه‌های آن معلق شده. فشار هوای متغیر امواج صوتی ارتعاشات مکانیکی را به دیافراگم منتقل می‌کند که می‌تواند به نوع دیگری از سیگنال تبدیل شود. نمونه‌هایی از این نوع دیافراگم در میکروفون‌ها و پرده گوش انسان یافت می‌شود. برعکس، دیافراگم که توسط یک منبع انرژی در برابر هوا لرزیده و باعث ایجاد امواج صوتی می‌شود. نمونه‌هایی از
و باعث ایجاد امواج صوتی می‌شود. نمونه‌هایی از این نوع دیافراگم مخروط‌های بلندگو و دیافراگم‌های گوشی هستند و در شیپورهای بادی یافت می‌شوند. بلندگو. در یک بلندگوی دیافراگم نازک، پوستهای نیم-سخت متصل به سیم‌پیچ صدا است که در یک شکاف مغناطیسی حرکت می‌کند، دیافراگم را لرزانده و صدا تولید می‌کند. می‌توان آن را "قیفی" نیز نامید، گرچه همه دیافراگم‌های بلندگو به شکل مخروطی نیستند. دیافراگم‌ها در هدفونها نیز یافت می‌شوند. میکروفون. میکروفون‌ها را می‌توان به صورت معکوس بلندگو در نظر گرفت. امواج صوتی به دیافراگم نازک
بلندگو در نظر گرفت. امواج صوتی به دیافراگم نازک برخورد می‌کنند و باعث لرزش آن می‌شوند. دیافراگم‌های میکروفون برخلاف دیافراگم‌های بلندگو، باریک و انعطاف‌پذیر هستند، زیرا آنها باید بیشترین صدا را جذب کنند. در میکروفون خازنی، دیافراگم در جلوی صفحه قرار گرفته و باردار می‌شود. در یک میکروفون دینامیکی، دیافراگم به یک سیم‌پیچ مغناطیسی چسبانده می‌شود، شبیه به آنچه در بلندگوی دینامیک وجود دارد. (در واقع می‌توان از یک بلندگوی دینامیکی به عنوان میکروفون ابتدایی استفاده کرد و بالعکس) جستارهای وابسته. پوسته آکوستیکی
کنگره توکومان مجلسی از نمایندگان و وکلای ملت در ۹ ژوئیه ۱۸۱۶ بود که در شهر سان میگوئل دو توکومان برگزار شد و در آن برای استقلال استان‌های متحد آمریکای جنوبی (آرژانتین، اروگوئه، بخشی از بولیوی امروزی) از امپراتوری اسپانیا تصمیم‌گیری شد. شرح. به دنبال انقلاب مه ۱۸۱۰، نایب الملک با نظام پریمرا خونتا جایگزین شد. سرزمین مذکور به سمت استقلال کامل پیش می‌رفت اما نیروهای سلطنتی نایب‌الملک‌نشین پرو در سرزمین مجاور به تهدید انقلابیون می‌پرداختند. در ۱۵ آوریل ۱۸۱۵، قدرت سلب شده و کنگره عمومی را فرا خواندند. نمایندگان