payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تغییر عمدتاً به سوی گرم‌دشت باز شده‌است. گینه از نظر جیوانان بزرگ وحشی آفریقایی غنی نیست. بابون‌ها و کفتارها زیادند، در حالی که در طبیعتش گاه گاه گراز وحشی، چندین نوع غزال و نوعی پلنگ نادر دیده می‌شود. تعدادی اسب آبی و یوزپلنگ در رودخانه‌های گینه پایین و بالا زندگی می‌کنند. میمون‌ها، شامپانزه‌ها و برخی گونه‌های نادر پرنده را می‌توان در قسمت جنوبی منطقه جنگلی و نزدیک مرز لیبریا یافت. مارهای سمی شامل مامباها، افعی‌ها و مارهای کبرا هستند و مارهای پیتون و انواع مارهای بی‌خطر نیز در منطقه وجود دارد. تمساح‌ها و
مارهای بی‌خطر نیز در منطقه وجود دارد. تمساح‌ها و انواع مختلف ماهی در اکثر رودخانه‌ها یافت می‌شوند.
جنبش مقاومت اسلامی آذربایجان شناخته‌شده با نام حسینیون یا حسینچی‌لَر گروه شبه‌نظامی شیعه و جنبشی اجتماعی-سیاسی در جمهوری آذربایجان است که نزدیک به محور مقاومت و مورد حمایت نظام جمهوری اسلامی ایران می‌باشد. توحید ابراهیمی بیگلی به عنوان رهبر فعلی این جنبش شناخته می‌شود. او منتقد رژیم الهام علی‌اف است و هدف جنبش را گفتمان‌سازی و ایجاد قدرت بازدارندگی در بین شیعیان جمهوری آذربایجان و همچنین تقویت بنیان و توانمندسازی آن‌ها بر مبنای الگوی مقاومت ذکر کرده است. برخی این جنبش را نیروی نیابتی جدید ایران، این بار در
این جنبش را نیروی نیابتی جدید ایران، این بار در جمهوری آذربایجان عنوان کرده‌اند که شباهت زیادی با دیگر نیروهای نیابتی محور مقاومت، همچون حزب‌الله لبنان دارد. جمهوری آذربایجان، این گروه را به داشتن ارتباطات گسترده با دستگاه‌های ایران متهم کرده است.اطلاعات کمی دربارهٔ ساختار جنبش حسینیون، برنامه‌ها و رهبری آن وجود دارد. با توجه به شرایط اجتماعی-سیاسی جمهوری آذربایجان، وجود حسینیون به عنوان یک تشکیلات نظامی سازمان یافته، در درازمدت می‌تواند برای دولت حاکم بر این کشور، خطر محسوب شود. در این جنبش، علاوه بر
بر این کشور، خطر محسوب شود. در این جنبش، علاوه بر آذربایجانی‌های جمهوری آذربایجان، آذربایجانی‌های شیعهٔ ساکن روسیه، قفقاز، ترکیه و اروپا نیز حضور دارند. در پی بروز اختلافات دیپلماتیک بین ایران و جمهوری آذربایجان در زمینهٔ راهگذر ادعایی سیونیک (زنگزور)، جنبش حسینیون در بیانیه‌ای چنین گفت:«"مردم عزیز آذربایجان! رژیم علی‌اف، آذربایجان را به باتلاقی بزرگ می‌کشاند. رژیم اسرائیل و برنامه‌های زشت اردوغان ممکن است آذربایجان را به زودی وارد شعله‌های آتش کند. ما نیازی به ارتش‌های بیگانه و تروریست‌های تکفیری نداریم.
به ارتش‌های بیگانه و تروریست‌های تکفیری نداریم. مردم آذربایجان به ویژه جوانان ما نباید قربانی رویاهای خام فرعون مست و قمارباز خانواده علی‌اف شوند… علی‌رغم تکذیب‌های الهام علی‌اف، پایگاه، افسران و تجهیزات اسرائیل در حال حاضر در آذربایجان مستقر هستند."» تاریخچه. «حزب اسلامی آذربایجان» که در ابتدای استقلال جمهوری آذربایجان در سال ۱۹۹۱ تأسیس شد. این حزب در سال ۱۹۹۵ به اتهام دریافت تأمین مالی مخفیانه از سوی ایران با هدف سرنگونی دولت و تبدیل کشور به جمهوری اسلامی، منحل گردید. برخی از اعضای سابق حزب اسلامی
اسلامی، منحل گردید. برخی از اعضای سابق حزب اسلامی آذربایجان با کمک ایران در سال ۱۹۹۳، این‌بار «حزب‌الله آذری» را تشکیل دادند، که یک‌بار هم به سفارت ایالات متحده آمریکا در باکو حمله کردند. توحید ابراهیم بیگلی در اواخر سال ۲۰۱۵ و اوایل سال ۲۰۱۶، به ۱۴ نفر از طلبه‌های اهل جمهوری آذربایجان که در قم و مشهد حضور داشتند، قصد خود، مبنی بر ایجاد «تیپ حسینیون» (حسینچی‌لر) که در گام اول که متشکل از طلبه‌های اهل جمهوری آذربایجان و برای مبارزه با داعش در سوریه بود را آشکار ساخت. ابراهیم بیگلی ابتدا این ۱۴ طلبه را در
آشکار ساخت. ابراهیم بیگلی ابتدا این ۱۴ طلبه را در محل کار «اسکندر حسینوف» (مؤسسه ترجمهٔ نور) در قم گرد هم آورد و پس از یک روز انتظار و آموزش، آن‌ها را به واحد نظامی در نزدیکی پایتخت سوریه، دمشق، منتقل کرد. به ادعای برخی رسانه‌های جمهوری آذربایجان، ابراهیم بیگلی از همان موقع، در دمشق اعلام کرد که قصد آن‌ها نه تنها مبارزه با داعش، بلکه آمادگی برای درگیری مسلحانه در جمهوری آذربایجان است. این در حالی است که جنبش حسینیون قبلاً اعلام کرده بود تنها هدف آن، مقابله با افراطی‌های تکفیری در سوریه است و هیچ برنامه‌ای
با افراطی‌های تکفیری در سوریه است و هیچ برنامه‌ای برای گسترش فعالیت‌های خود در جمهوری آذربایجان ندارد. تا جایی که برخی از اعضای این جنبش در جنگ دوم قره‌باغ به نفع جمهوری آذربایجان شرکت کردند. البته به گفتهٔ توحید ابراهیم بیگلی، هنگامی که این جنبش متوجه نقش اسرائیل در جنگ دوم قره‌باغ شد، فراخوان عمومی جهت اعزام به جبهه نداد. نامگذاری جنبش مقاومت اسلامی آذربایجان به نام «حسینیون»، توسط قاسم سلیمانی صورت گرفت. ارتباط با ایران. پدر توحید ابراهیم بیگلی، «عالم ابراهیملی» و مادرش «سودابه ابراهیملی» هستند. این
ابراهیملی» و مادرش «سودابه ابراهیملی» هستند. این خانواده که اصالتاً اهل لنکران بودند، بعدها در مشهد مستقر شدند. توحید ابراهیم بیگلی در سال ۲۰۱۳ در جریان اجلاس «علمای امت و بیداری اسلامی» به عنوان رئیس «مجمع روحانیون مبارز جمهوری آذربایجان»، با سید علی خامنه‌ای، رهبر ایران دیدار کرد. او در این دیدار دربارهٔ وضعیت زندانیان مسلمان جمهوری آذربایجان صحبت کرد. ابراهیم بیگلی در سال ۲۰۱۷ در «یادوارهٔ شهدای نارداران» در زنجان حضور یافته و دربارهٔ حادثهٔ حملهٔ نیروهای پلیس ویژهٔ وزارت کشور جمهوری آذربایجان در اربعین
پلیس ویژهٔ وزارت کشور جمهوری آذربایجان در اربعین سال ۲۰۱۵ به شیعیان نارداران که به کشته شدن ۴ نفر از ساکنان انجامید، سخنرانی نمود. توحید ابراهیم‌بیگلی در سال ۲۰۲۰ در مستند «سردار دل‌ها» (کونول‌لر سرداری) رادیو برون‌مرزی تبریز به عنوان یکی از نیروهای تیپ حسینیون حاضر در سوریه، دربارهٔ قاسم سلیمانی صحبت کرد. برخی از اعضای جنبش حسینیون در سال ۲۰۲۰ بر سر مزار قاسم سلیمانی در کرمان حاضر شدند. جنبش مقاومت اسلامی آذربایجان طی پیامی، پیروزی سید ابراهیم رئیسی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰) را به وی تبریک
انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰) را به وی تبریک گفت. دستگیری اعضا. آذربایجانی‌هایی که در قالب تیپ «حسینیون» در سوریه حضور داشتند، پس از بازگشت به کشورشان، اکثراً زندانی شده یا با برخوردهای شدید دولت جمهوری آذربایجان مواجه شدند. در همین رابطه، «المیر زاهدوف» یکی از اعضای تیپ حسینیون که در سوریه حضور داشته، در سال ۲۰۲۱ در زندان شکی زندانی بوده است. توحید ابراهیم بیگلی متهم به تلاش‌های مداوم و رادیکال علیه دولت جمهوری آذربایجان شده و قبلاً در جریان تجمع اعتراضی مقابل سفارت اسرائیل در باکو توسط پلیس بازداشت
مقابل سفارت اسرائیل در باکو توسط پلیس بازداشت شده و با تصمیم دادگاه به مدت ۷ روز در بازداشت بوده است. یکی از اعضای گروه حسینیون به نام «یونس صفروف» به اتهام تلاش برای ترور فرماندار گنجه در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۸ و تعداد دیگری از اطرافیان ابراهیم بیگلی نیز در تاریخ ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۸ توسط سرویس امنیت دولت جمهوری آذربایجان دستگیر شدند. در سال ۲۰۲۰ نیز محل اقامت «فالق ولی‌اف» از اعضای جنبش حسینیون در خاک روسیه شناسایی شده و او به عنوان بخشی از روش کمک حقوقی متقابل برای جست‌وجوی بین‌المللی، بازداشت و در تاریخ ۲۷ اوت به
جست‌وجوی بین‌المللی، بازداشت و در تاریخ ۲۷ اوت به جمهوری آذربایجان مسترد گردید. او متهم به عضویت در «گروه (سازمان) جنایتکار»، «آموزش در خارج از جمهوری آذربایجان با اهداف تروریستی» و «مشارکت در فعالیت گروه‌های مسلح خارج از قوانین جمهوری آذربایجان» متهم شده است. او در «دادگاه جنایات سنگین گنجه» به ۸ سال زندان محکوم شد. در پی صحبت‌های یک زن اهل جمهوری آذربایجان علیه اسرائیل در مراسم اولین سالگرد جنگ دوم قره‌باغ (سال ۲۰۲۱) بر سر مزار «پولاد هاشم‌اف»، برخی رسانه‌های این کشور با ادعای سازماندهی شدن جنبش حسینیون،
این کشور با ادعای سازماندهی شدن جنبش حسینیون، خواستار نظارت بر آن از سوی دولت شدند.
کوه انگشتر طالع کوهی در استان البرز ایران است. این کوه در ۱۰۰ کیلومتری تهران واقع شده است و ۲۲۵۷ متر ارتفاع دارد.
کوه ارژنگ کوهی در استان البرز ایران است که در ۸۰ کیلومتری شمال غرب تهران واقع است.این کوه ۲۸۵۰ متر ارتفاع دارد. شکل این کوه عموما تپه ای و فرسوده است.
می‌خواستم پنهان شوم () یک فیلم زندگی‌نامه‌ای درام به کارگردانی، نویسندگی و تدوین جیورجو دیمیتری است که درسال ۲۰۲۰ به نمایش درآمده است. این فیلم داستان زندگی نقاش مشهور ایتالیایی، آنتونیو لیگابوئه (با بازی الیو جرمانو) است که با مشکلات مختلف جسمی و روانی دست و پنجه نرم می‌کند. فیلم در هفتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین نامزد خرس طلایی شد. همچنین الیو جرمان برندهٔ جایزهٔ خرس نقره‌ای بهترین بازیگر شد.
ترامپیسم (به انگلیسی: Trumpism) یا ترامپ‌گرایی اصطلاحی است که در حوزه‌های ایدئولوژی سیاسی، هیجانات اجتماعی، سبکی از حکومت‌داری، جنبش اجتماعی و مکانیزمی برای کسب و حفظ قدرت به‌کار گرفته می‌شود و ارتباط نزدیکی با اندیشه‌ها و اعمال رئیس‌جمهور حال حاضر ایالات متحده آمریکا، دونالد ترامپ دارد. ترامپیسم یا ترامپ گرایی همواره در این موارد به کار گرفته می‌شوند و این درحالی است که به طرفداران شخص ترامپ اصطلاح «ترامپر» اطلاق می‌گردد. اصطلاحات دقیقی که ترامپیسم را تشکیل می‌دهند بسیار پیچیده، سخت و بحث‌برانگیز می‌باشند
می‌دهند بسیار پیچیده، سخت و بحث‌برانگیز می‌باشند و نمی‌توان آن‌ها را در یک چارچوب تحلیلی و تفسیری واحدی قرار داد، اما به‌طور کلی ترامپیسم را گونه‌ای از سیاست آمریکاییِ راست افراطی، پوپولیسم جناح راست، نئوناسیونالیسم، نژادگرایی و مسیحیت انجیلی می‌دانند که در برخی کشورها در دههٔ ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ رشد یافته بود. اگرچه به‌طور کلی طرفداران ترامپ در یک حزب خاص محدود نمی‌شوند و بخاطر جنایات اسرائیل و نتانیاهو حتی منفور تر شده اما آنها در حزب جمهوری خواهان جناح خاصی را تشکیل دادند و مابقی در جناح مخالف و متضاد قرار
را تشکیل دادند و مابقی در جناح مخالف و متضاد قرار گرفتند. تعدادی از جمهوری‌خواهان مخالف ترامپ نیز به جنبش «ترامپ هرگز» پیوستند و عده‌ای دیگر هم از این حزب کناره‌گیری کردند. برخی از تحلیل‌گران معتقدند که ترامپیسم روایت جدیدی از پوپولیسم نیست بلکه باید آنرا گونه‌ای نو از فاشیسم بدانیم و برخی دیگر نیز این نوع اندیشه را نژادپرستانه، متکبر، بدتعصب، خودکامه یا غیرلیبرال تفسیر کرده‌اند. درعین حال بسیاری از پژوهشگران این رویکرد را درعین داشتن تضادهایی با فاشیسمِ اروپایی در دههٔ ۱۹۳۰، بی‌شباهت به آن نیز
فاشیسمِ اروپایی در دههٔ ۱۹۳۰، بی‌شباهت به آن نیز ندانسته‌اند. با اوج گرفتن این رویکرد جدید در اندیشهٔ سیاسی، رسانه‌ها بسیاری از سیاستمداران و حاکمان کشورهای مختلف (همچون ژائیر بولسونارو، مارین لوپن، بنیامین نتانیاهو، نارندرا مودی، رجب طیب اردوغان، رودریگو دوترته، بوریس جانسون، نایجل فاراژ، هوراسیو کارتس، ویکتور اوربان، نجیب رزاق و ماتئو سالوینی) را با برچسب «ترامپیسم» یا «ترامپ آن سرزمین» معرفی کرده‌اند. اصول ترامپیسم. ترامپیسم برای اولین‌بار خود را در کارزار ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ نشان داد.
ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ نشان داد. بنا به عقیدهٔ بسیاری از محققان، ترامپیسم یک رویکرد پوپولیستی است که ملی‌گرایی را پاسخی برای سیاست، اقتصاد و مشکلات اجتماعی می‌داند. این تمایلات در ترامپیسم به ترجیحات سیاستی مانند محدودیت مهاجرت، حمایت‌گرایی تجاری، انزواطلبی و مخالفت با اصلاح دستمزد تبدیل می‌شود. به عنوان یک راه و روش سیاسی، پوپولیسم توسط هیچ‌یک از ایدئولوژی‌های سیاسی موجود در ادبیات سیاسی هدایت نمی‌شود. در این‌باره مشاور سابق امنیت ملی آمریکا (جان بولتون) دربارهٔ ترامپیسم گفته بود که من
(جان بولتون) دربارهٔ ترامپیسم گفته بود که من مخالف این هستم که گفته شود ترامپیسم در هر فلسفهٔ سیاسی می‌تواند وجود داشته باشد، بلکه او [ترامپ] هیچ فلسفه ای برای تصمیمات خود ندارد و اگر مردم می‌خواهند تلاش کنند تا یک خط مشخص را در اعمال او ترسیم کنند، در اشتباه هستند. مایکل کیمل با اشاره به پوپولیسم ترامپ می‌گوید که، ترامپیسم یک اندیشهٔ سیاسی یا ایدئولوژی نیست بلکه یک «تمایل» است. این تمایل یک خشم عادلانه است که دولت ما را به این شکل ناجور درآورده است. کیمل خاطرنشان می‌کند که "ترامپ شخصیت جالبی است زیرا او
خاطرنشان می‌کند که "ترامپ شخصیت جالبی است زیرا او تمام آن چیزی را که من آن را «حق آسیب دیده» می‌نامیده‌ام، منتقل می‌کند. واژه ای که کیمل تعریف می‌کند عبارت است از این حس که مزایایی که شما معتقد بودید مستحق آن هستید توسط نیروهای غیبی بزرگ و قدرتمندی از شما سلب شده است. شما خود را وارث یک وعدهٔ بزرگ، رؤیای آمریکایی می‌دانید که حالا تبدیل به یک خیال و آرزوی غیرممکن برای وارثان این وعده شده است. زیزی پاپاچاریسی، محقق ارتباطات، ابهام ایدئولوژیکی و استفاده از اصطلاحات و شعارهایی را که می‌تواند به هر معنایی باشد
و شعارهایی را که می‌تواند به هر معنایی باشد که حامی می‌خواهد آن را داشته باشد مفید است زیرا که این ابهام این خصوصیت را به او می‌بخشد. اینکه مردم در تعامل عاطفی قرار می‌گیرند به این دلیل است که آنها یک «قلاب عاطفی» پیدا کرده‌اند که در اطراف یک «دال باز» ساخته شده است که می‌توانند از آن بارها و بارها استفاده کنند. بله، البته می‌دانید رئیس‌جمهور ترامپ از این دال باز استفاده کرده استو آن همان شعار «آمریکا را دوباره عالی کن» می‌باشد. این شعار دالی است که همه این افراد را به خود جذب می‌کند و باز است زیرا به همه
افراد را به خود جذب می‌کند و باز است زیرا به همه آنها اجازه می‌دهد تا معانی متفاوتی را به آن اختصاص دهند؛ بنابراین این شعار برای هر شخصی که با آن ارتباط دارد معنا و کارکرد متفاوتی دارد، زیرا به اندازه کافی باز است که به مردم اجازه می‌دهد تا معنای خود را به آن اطلاق کنند. همچنین سایر محققان و نویسندگان در پروژهٔ کتاب «پوپولیسم» راتلج معتقدند که رهبران پوپولیست بیشتر از آنکه تابع یک ایدئولوژی خاص باشند، به‌دنبال ایده‌ها، موضوعات و باورهایی می‌روند که روی مخاطبان‌شان تأثیر زیادی دارد به همین خاطر پوپولیست‌ها
تأثیر زیادی دارد به همین خاطر پوپولیست‌ها را می‌توان فرصت‌طلب و حتی پراگماتیست خواند. اگر بخواهیم این گزاره‌ها را با شعارهای انتخاباتی ترامپ مقایسه کنیم می‌بینم که او نیز با سر دادن شعارها و وعده‌هایی با موضوع «حقوق سفیدپوستان» به روی بسیاری از کارگران تحت فشار اروپایی و سفیدپوست طبقات پایین تأثیرات فراوانی به‌جای گذاشته است. ترامپ و احساسات طرفداران. عنصر مهم دیگر ترامپ و رویکرد وی، توجه و استفاده از قدرت «احساسات» است. بسیاری از محققان معتقدند که ترامپ در طول انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۶ در آمریکا
طول انتخابات ریاست جمهوری در سال ۲۰۱۶ در آمریکا توانست احساسات و عواطی مانند حسِ نیاز به تغییر آمریکا در بسیاری از آمریکایی‌ها را درک کند و با آنها همدلی داشته باشد. احساسات عنصری بود که رقبای دموکرات وی از فهم آن عاجز بودند و توان ایجاد و فهم عاطفهٔ میان رأی دهندگان را نداشتند. ترامپ و رسانه‌ها. استفادهٔ ترامپ از رسانه‌ها نیز برمبنای احساسات و عواطف طرفداران بنا شده است. ترامپ با استفاده از عواطف طرفداران خود در شبکه‌های اجتماعی ارتباطی بر مبنای لذت و عواطف برقرار می‌کرد. با این روش کاربران و طرفداران به
برقرار می‌کرد. با این روش کاربران و طرفداران به جای توجه به درستی و صحت مطلب، برمبنای همان شور و هیجان از اخبار استفاده می‌کردند و آن را بارها و بارها به اشتراک می‌گذاشتند. این همان چیزی است که جسیکا جانسون (انسان‌شناس) آن را «سرمایه‌داری ارتباطی» می‌خواند. در سرمایه‌داری ارتباطی سوژه‌ها مجذوب و اسیر شخص منتشر کننده پیام می‌شوند. درهمین رابطه برایان ال اوت (محقق رسانه) می‌گوید که، همان‌طور که در فیلم پستچی گفته می‌شد که «کم اطلاع‌ترین افراد را در غرب با تولید خبرهایی به شکل سرگرمی پرورش دهید»، توییتر با
خبرهایی به شکل سرگرمی پرورش دهید»، توییتر با تولید انبوه خبرهایی که کاربران انبوه آن دست به دست می‌کنند درحال تولید چنین افرادی است. او در ادامه می‌افزاید که اگر تلویزیون به روزنامه‌نگاری حمله کرد، توییتر آن را کُشت. پوپولیسم اقتدارگرای راست. بسیاری از دانشگاهیان و متفکران هشدارهایی درمورد اقتدارگرایی ترامپ داده بودند. مانند فیلیپ اس گورسکی، جامعه‌شناس دانشگاه ییل که بیان کرده بود «انتخاب دونالد ترامپ شاید بزرگ‌ترین تهدید برای دموکراسی آمریکایی از زمان حمله ژاپن به پرل هاربر باشد. یک خطر واقعی و فزاینده
ژاپن به پرل هاربر باشد. یک خطر واقعی و فزاینده وجود دارد که دولت به تدریج تبدیل به یک دولت اقتدارگرای پوپولیستی شود. ارعاب رسانه‌ها، تبلیغات جمعی، سرکوب رأی دهندگان، جمع‌آوری دادگاه‌ها و حتی ظهور شبه نظامیان مسلح، بسیاری از شرایط لازم و کافی برای تحول استبدادی به تدریج در حال ایجاد شدن است. نوستالژی بخش جدایی ناپذیر سیاست آمریکاست اما به گفتهٔ فیلیپ گورسکی، نوستالژی ترامپ با تمامی نوستالژی‌های پیش از خود فرق دارد زیرا او ارتباط سنتی بین عظمت سیاسی و فضایل را رد می‌کند. در روایت‌های سنتی پیوریتنی، فضلیت و
را رد می‌کند. در روایت‌های سنتی پیوریتنی، فضلیت و اخلاق‌گرایی بر هر شکوه و عظمت تقدم دارد و اصل اساسی آن نیز بازگشت به قانون است نه عظمت. اما نوستالژی ترامپ به گونه ای دیگر است. در نسخهٔ ترامپی، افول ناشی از مطیع بودن است و مطیع بودن همانا نماد زنانگی است. ترامپ می‌خواست که بار دیگر عظمت را برقرار کند و این مهم نیز با تسلط مردانگی برقرار می‌گشت. پس در روایت ترامپی فضیلت به تسلط و غلبهٔ مردانگی افول می‌کند. نوستالژی او ریشه در این داشت که آیا در این دنیای چند فرهنگی و برابری‌طلبِ جدید جایی برای شکوه و عزت
فرهنگی و برابری‌طلبِ جدید جایی برای شکوه و عزت پیدا می‌شود؟ مسلماً در این وضعیت مردان وقتی به گذشتهٔ خود نگاه می‌کردند و می‌دیدند که چطور مردسالاری شان از دست رفته خشمگین می‌شدند. پس آنها می‌خواستند که کشور خود را پس بگیرند، جایگاه حقیقی خود را بازیابند و مردانگی را بازسازی کنند. کیمل این رفتار را با عنوان «مردانگی سمی» توصیف می‌کند. کیمل از چرخش جنسیتی انتخابات سال ۲۰۱۶ شگفت زده شده بود. او فکر می‌کرد که ترامپ برای بسیاری از مردان عصبانی آمریکایی یک شخصیت فانتزی بود. او مردی جوان و آزاد بود که می‌توانست
فانتزی بود. او مردی جوان و آزاد بود که می‌توانست به ارضای تمام نیازهای خود بپردازد. این مردان معتقد بودند که نظم کنونی زندگی آرمانی مردانه آنها را تحت تأثیر قرار داده است و حالا در این شرایط مردی آمده است که می‌گوید من می‌توانم هر چیزی را که می‌خواهم بسازم. من می‌توانم زنانی را که می‌خواهم داشته باشم. آنها می‌گویند: این پسر [ترامپ] فوق‌العاده است.ترزا وسکیو و ناتانیل شرمرهورن نیز معتقد اند چیزی که ترامپ را رئیس‌جمهور آمریکا کرد نه حمایت از رژیم اسرائیل، نژادپرستی، همجنسگرایی یا بیگانه هراسی بوده است بلکه
همجنسگرایی یا بیگانه هراسی بوده است بلکه «هژمونی مردانه» بوده است. هژمونی مردانه همان نوستالژی روزهای تسلط جنس مردانه بود، روزهایی که نظم جنسیتی نابرابر حاکم بود. مسیحیان ترامپیست. براساس نظرسنجی‌های خروجی انتخابات سال ۲۰۱۶، ۲۶ درصد از رأی دهندگان به ترامپ مسیحیان اوانجلیست سفیدپوست بودند. همچنین درسال ۲۰۱۷ سه چهارم از این تعداد هنوز حامی ترامپ بودند. البته سه چهارم این ایوانجلیست‌ها به هیلاری کلینتون رای دادند ولی چیزی که از نظر گورسکی اهمیت دارد تعداد رای‌دهندگان نیست بلکه چرایی رای دادن است؟ پاسخ گورسکی
نیست بلکه چرایی رای دادن است؟ پاسخ گورسکی این بود که دلیل رای دادن این تعداد از اوانجلیست‌ها به ترامپ، ملی‌گرایی آنها بود. سفید پوستان انجیلی به درستی ترامپ را رئیس‌جمهور این آرمان خود می‌دانستند زیرا ترامپیسم نسخه ارتجاعی ناسیونالیسم مسیحی سفیدپوست است. همچنین متلکم آمریکایی، مایکل هورتون معتقد است، ترامپ گرایی مسیحی نشان دهنده تلاقی سه گرایش است که به هم پیوسته‌اند یعنی استثاگرایی مسیحی آمریکایی، توطئه آخرالزمانی و انجیل رفاه. استثناگرایی مسیحی معتقد است که خداوند آمریکا را سرزمینی خاص و فوق‌العاده قرار
که خداوند آمریکا را سرزمینی خاص و فوق‌العاده قرار داده است. توطئه آخرالزمانی نیز همان توطئه گروه‌های مختلف جهانی‌گرا (گلوبالیسم) است که خواهان نابودی ایالات متحده آمریکا هستند. از نظر هورتون این سه چیز به اضافهٔ کیش شخصیتی ترامپ، فرقهٔ مسیحی ترامپی را تشکیل می‌دهند. روش اقناع‌گری. آرلی هوچیلد، جامعه‌شناس، فکر می‌کند که موضوعات احساسی در خطابه‌های ترامپ اساسی است و می‌نویسد که، سخنرانی‌های او برانگیزانندهٔ سلطه، شجاعت، شفافیت، غرور ملی و ارتقاء شخصی است. این سخنرانی‌ها الهام بخش می‌باشد و عواطف شخصی مستمعین
سخنرانی‌ها الهام بخش می‌باشد و عواطف شخصی مستمعین را تحریک می‌کند. هوچشیلد می‌افزاید که باید ترامپ را به راستی «نماینده احساسات» بنامیم. سیاست خارجی و ترامپیسم. اصل اساسی سیاست خارجی ترامپ با عنوان اول آمریکا نمادی از یکجانبه‌گرایی در دولت او بوده است که بر هرگونه سیاست چندجانبه‌گرایانه ترجیح داده می‌شد. در این سیاست خارجی، منافع ملی به ویژه در زمینه معاهدات اقتصادی و تعهدات بین‌المللی مورد تأکید ویژه‌ای قرار می‌گرفت. ترامپ نسبت به متحدان سنتی آمریکا مانند کانادا و شرکای فرا آتلانتیک خود مانند ناتو و
کانادا و شرکای فرا آتلانتیک خود مانند ناتو و اتحادیه اروپا بی‌احترامی و بی‌توجهی‌های بسیاری کرده بود. اما برعکس، ترامپ با حاکمان اقتدارگرا مانند ولادیمیر پوتین، روابط نزدیکی داشت. سیاست خارجی «اول آمریکا» شامل وعده‌های ترامپ مبنی بر پایان دادن به دخالت آمریکا در جنگ‌های خارجی به ویژه در خاورمیانه و در عین حال سیاست‌های تندتری مانند وضع تحریم‌های زیاد علیه ایران و سایر کشورها بود. سیاست اقتصادی و ترامپیسم. از نظر سیاست اقتصادی، ترامپیسم نوید مشاغل جدید و سرمایه‌گذاری داخلی بیشتری را را می‌دهد. مواضع سخت
سرمایه‌گذاری داخلی بیشتری را را می‌دهد. مواضع سخت ترامپ در برابر مازاد صادرات شرکای تجاری آمریکایی، منجر به وضعیتی متشنج در سال ۲۰۱۸ شده بود. اوج این تشنج در ایجاد تعرفه‌های مجازات متقابل بین ایالات متحده از یک سو و اتحادیه اروپا و چین از سوی دیگر بود. همچنین ترامپ پایگاه سیاسی خود را با تکیه بر عناصری چون نو ملی‌گرایی و انتقاد از جهانی شدن مستحکم می‌کرد. ترامپیسم در سایر کشورها. در کانادا. به گزارش گلوبال نیوز، مجلهٔ مکلینز، خبرگزاری تورنتو استار و گلوب اند میل ترامپسم در کانادا وجود دارد. در مصاحبه ای در
میل ترامپسم در کانادا وجود دارد. در مصاحبه ای در نوامبر ۲۰۲۰، پروفسور حقوق آلان راک (دادستان کل کانادا و سفیر کانادا در سازمان ملل)، ضمن اعلام وجود ترامپیسم در کانادا به شرح این موضوع پرداخت. راک بیان کرده بود که حتی با شکست ترامپ در انتخابات، او «چیزی را بیدار کرده است که از بین نمی‌رود». او گفت که این چیزی است که «اکنون می‌توانیم از آن به عنوان ترامپیسم یاد کنیم» - نیرویی که ترامپ آزاد کرده است همان ناامیدی و عصبانیت ناشی از نابرابری اقتصادی و پیامدهای جهانی شدن است. راک ضمناً هشدار داد که کانادا باید
جهانی شدن است. راک ضمناً هشدار داد که کانادا باید خود را در برابر گسترش ترامپیسم محفوظ بدارد. راک افزود که یکی از تأثیرات قابل مشاهدهٔ ترامپیسم در کانادا، ظهور رفتارهای نژادپرستانه است که برتری‌طلبان سفیدپوست از سال ۲۰۱۶ به بعد جسورانه‌تر به فعالیت می‌پردازند. او همچنین ادامه داد که تعداد سازمان‌های نژادپرستانه و جنایت‌های ناشی از آن در کانادا پس از نفوذ ترامپیسم، افزایش چشمگیری داشته است. در اروپا. گفته می‌شود ترامپیسم در اروپا در حال رشد است. احزاب سیاسی مانند حزب فنلاندی‌های واقعی و حزب اجتماع ملی به
مانند حزب فنلاندی‌های واقعی و حزب اجتماع ملی به رهبری مارین لوپن در فرانسه ماهیتی ترامپستی دارند. استیو بنن، مشاور سابق ترامپ، ویکتور اوربان، نخست‌وزیر مجارستان را «ترامپ قبل از ترامپ» خطاب کرد. در برزیل. در برزیل نیز رئیس‌جمهور کنونی ژائیر بولسونارو را «دونالد ترامپ برزیل» و افراط‌گرای راست خطاب می‌کنند. بولسانارو، همواره ترامپ را یک الگو برای خود می‌داند و به گفتهٔ جیسون استنلی، او از همان تاکتیک‌های فاشیستی ترامپ هم بهره‌برداری می‌کند. او نیز مانند ترامپ از دیدگاه‌های اوانجلیست‌ها برای نظرات خود در مورد
از دیدگاه‌های اوانجلیست‌ها برای نظرات خود در مورد مسائل مربوط به جنگ فرهنگی استفاده می‌کند و برنامه‌های محافظه کارانهٔ ترامپ دربارهٔ ضد جهانی‌شدن را قبول دارد. ترامپ برزیلی همچنین همراه با متحدان‌اش آراء جو بایدن را پس از انتخابات سال ۲۰۲۰، به‌طور عمومی زیر سؤال برد. دولت بولسونارو به رئیس‌جمهور بایدن اعلام کرده بود که برزیل در برابر تغییر رهبری ایالات متحده مسیر خود را تغییر نخواهد داد. برخی از تحلیلگران هشدار می‌دهند که روابط برزیل با آمریکا، به دلیل اعتقاد کورکورانهٔ بولسانارو به ترامپیسم و فقدان
اعتقاد کورکورانهٔ بولسانارو به ترامپیسم و فقدان عمل‌گرایی لازم، ممکن است بیشتر صدمه ببیند.
آژانس دانشگاهی فرانکوفونی ()یک شبکه جهانی از موسسات آموزش عالی و تحقیقاتی فرانسوی زبان است و در مونترآل ( کبک ) کانادا در سال ۱۹۶۱ تاسیس شد و یک موسسه چند جانبه است که از همکاری و همبستگی بین دانشگاهها و موسسات فرانسوی زبان حمایت می کندو در کشورهای فرانسوی زبان و آفریقا ، جهان عرب ، آسیای جنوب شرقی ، آمریکای شمالی و جنوبی و کارائیب ، اروپای مرکزی ، شرقی و غربی فعالیت می کند.این سازمان در ۱۱۹ کشور فعال است.این انجمن از سازمان بین المللی فرانکوفونی (OIF) بودجه دریافت می کند و مقر اصلی آن در دانشگاه مونترال ،
دریافت می کند و مقر اصلی آن در دانشگاه مونترال ، کبک واقع شده است
انجمن دانشگاه‌های آفریقا ()یک انجمن دانشگاهی از دانشگاه‌های آفریقایی مستقر در آکرا، غنا است و در ۱۲ نوامبر ۱۹۶۷ در رباط مراکش تأسیس شد، به دنبال توصیه‌هایی که در کنفرانسی که قبلاً توسط سازمان علمی و فرهنگی آموزشی سازمان ملل متحد (یونسکو) در آنتاناناریوو، ماداگاسکار در سپتامبر ۱۹۶۲ میلادی برگزار شد، ارائه شد شکل گرفت. این انجمن با عضویت اولیه ۳۴ دانشگاه شکل گرفت و امروزه ۳۴۰ عضو از ۴۶ کشور دارد. این انجمن بستری برای تحقیق، تأمل، مشورت، بحث، همکاری و همکاری در موضوعات مربوط به آموزش عالی فراهم کرده‌است. این
موضوعات مربوط به آموزش عالی فراهم کرده‌است. این سازمان طیف وسیعی از خدمات را به اعضای خود ارائه داده و به آموزش‌های عالی آفریقایی به روش‌های مختلف خدمت کرده‌است. ین انجمن دارای ظرفیت منحصر به فردی برای دعوت رهبران موسسات آموزش عالی و سیاست گذاران از تمام نقاط قاره و در مورد موضوعات کلیدی مربوط به آموزش و توسعه عالی آفریقا است و در زمینه شناسایی مسائل در حال ظهور و پشتیبانی از بحث دربارهٔ آنها و تسهیل اقدامات پیگیری مناسب توسط اعضا، شرکا و سایر ذینفعان فعالیت می‌کند.
انجمن دانشگاه‌های عربی و اروپایی ()یک انجمن دانشگاه مستقر در لاهه ، هلند است.ارتباط بین دانشگاههای اروپایی و عربی را تشویق می کند. در سال ۱۹۹۸ توسط بنیاد لطفیه ربانی تاسیس شد و هدف اصلی آن همکاری دانشگاه های کشورهای عربی و اروپایی در سطح دانشگاه ، دانشکده و گروه بود. هدف نهایی انجمن، توسعه منابع انسانی و ارتقای درک بین فرهنگها و تبادلات بین جوامع مدنی درگیر است. در سال ۲۰۰ انجمن به طور رسمی تحت قوانین هلند با حمایت انجمن دانشگاه های عربی واقع در امان ، اردن و انجمن دانشگاه های اروپایی واقع در بروکسل ، بلژیک
انجمن دانشگاه های اروپایی واقع در بروکسل ، بلژیک ، به طور رسمی تأسیس شد. هر دوی این سازمانها نمایندگانی در هیئت مدیره انجمن دارند.
جونگ اون-گووُل (; ) رمان‌نویس اهل کره جنوبی است. دو مورد از پرفروش‌ترین کتاب‌های او در مجموعه‌های تلویزیونی اقتباس شده‌است: "رسوایی سونگ‌کیون‌کوان" (کی‌بی‌اس۲، ۲۰۱۰) و "افسانه خورشید و ماه" (ام‌بی‌سی، ۲۰۱۲). پیوند به بیرون. جونگ اون-گوول در داوم
پذیرندگی، تحمل‌پذیری، میزان پذیرش، قابلیت تحمل، پذیرفتگی یا میزان تحمل، میزان، درجه یا حد تحمل عوارض سوء یا آثار نامطلوب دارو از سوی بیماران است و به این که تا چه حد عوارض نامطلوب یا آثار سوء یک دارو ممکن است از سوی بیماران قابل تحمل باشند و تحمل شوند؛ اشاره دارد. قابل تحمل بودن یک داروی خاص را می‌توان به صورت کلی مورد بحث قرار داد یا آن را به صورت اندازه‌گیری کمی (مقداری) به عنوان بخشی از یک مطالعه بالینی، بررسی نمود. معمولاً، تحمل‌پذیری یا میزان پذیرش یک دارو با شمار موارد خروج بیماران از مطالعه به دلیل