payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای روسپی‌گری و پول‌شویی متهم شد. جوفری در سن ۱۴ سالگی با پدر خود یک زندگی مشترک را آغاز کردند. پدرش به عنوان مدیر حفظ و مراقبت در عمارت مار-ئه-لاگو که متعلق به دونالد ترامپ بود، کار می‌کرد و همچنین به جوفری کمک تا در آنجا کار پیدا کند. رابطه با اپستین (۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲). جوفری در تابستان ۲۰۰۰ در عمارت شخصی مار-ئه-لاگو دونالد ترامپ به عنوان مهمان‌دار کار می‌کرد. او هنگامی که کتابی در مورد ماساژ درمانی را مطالعه می‌کرد برای نخستین بار با گیسلین مکسول دیدار کرد. مکسول که فعال اجتماعی بریتانیایی و دختر رابرت
مکسول که فعال اجتماعی بریتانیایی و دختر رابرت مکسول، سرمایه‌دار و فقید رسانهٔ بود، نزد جوفری آمد و به کتابی که ویرجینیا در حال مطالعه بود، اشاره کرد. همچنین در مورد علاقه‌مندی جوفری نسبت به ماساژ سؤال کرد و به پیشنهاد کرد که ماساژ دهنده مسافرتی اپستین باشد. مکسول به جوفری اطمینان داد که این کار نیاز به هیچ تجربه‌ای ندارد. جوفری توضیح داد پس از اینکه مکسول او را به جفری اپستین معرفی کرد، هر دو به بهانه اینکه او قرار است به عنوان یک ماساژدرمان‌گر مسلکی آموزش ببیند، بی‌درنگ از او خواستند خدمات جنسی ارائه کند.
بی‌درنگ از او خواستند خدمات جنسی ارائه کند. بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ جوفری با اپستین و ماکسول از نزدیک در ارتباط بود و به اقامت‌گاه‌های اپستین در پالم بیچ و منهتن (در خانه هربرت ان. استراوس) رفت‌وآمد می‌کرد. علاوه بر این او به مزرعه زورو اپستین در نیو مکزیکو و جزیره خصوصی سنت جیمز کوچک نیز سفر می‌کرد. جوفری به سری «انحراف عدالت» کار روزنامه‌نگاری تحقیقی روزنامه "میامی هرالد" که برنده جایز شد، تجربه‌های خود را از قاچاق شدن جنسی توسط اپستین به منظور ارائه ماساژ و خدمات جنسی به او و برخی از دوستان تجارت‌پیشه
و خدمات جنسی به او و برخی از دوستان تجارت‌پیشه او در مدت دونیم سال توضیح داد. در مارس ۲۰۰۱ ادعا شد که جوفری برای ارائه خدمات جنسی به شاهزاده اندرو قاچاق شده بود. او در مصاحبهٔ پیرامون این موضوع گفت که این یک عمل شریر و زمان واقعاً ترسناک در زندگی او بود و نمی‌توانست تصور کند که چگونه مقامات بلند حکومت نه‌تنها اجازه می‌دهند چنین چیزی رخ دهد بلکه خود نیز در آن دخیل می‌شوند. در اسناد اقامه دعوای مدنی که در سال ۲۰۱۹ علنی شد، جوفری از چندین تن دیگر که ادعا می‌کند اپستین و مکسول به او دستور دادند تا با آن‌ها
اپستین و مکسول به او دستور دادند تا با آن‌ها رابطه جنسی داشته باشد از جمله گلین دوبین، رئیس صندوق پوشش ریسک، آلن درشویتز، سارنوال، بیل ریچاردسون، سیاستمدار، ماروین مینسکی، دانشمند فقید MIT، جورج جی. میچل، حقوق‌دان و ژان لوک برونل، مدیر آژانس مدلینگ MC2 نام برد. جوفری در سال ۲۰۰۲ هنگامی‌که ۱۹ سال سن داشت به تایلند رفت و در آموزشگاه بین‌المللی ماساژ در چیانگ مای شرکت کرد. مکسول بلیت سفر او را به تایلند تهیه نمود و به او دستور داد تا با یک دختر مشخصِ تایلندی دیدار کند که او را به ایالات متحده آمریکا
تایلندی دیدار کند که او را به ایالات متحده آمریکا بازگرداند. او هنگامی‌که در سال ۲۰۰۲ در آموزشگاه ماساژ در تایلند بود با رابرت جوفری، مربی هنرهای رزمی اهل استرالیا آشنا شد و هر دو بی‌درنگ باهم ازدواج کردند. سپس او با اپستین تماس گرفت و به او گفت که طبق وعده دوباره به آمریکا بر نمی‌گردد. همین بود که او رابطه خود را با اپستین و مکسول قطع کرد. پس از آن جوفری و همسرش زندگی تازهٔ را در استرالیا آغاز کردند و مدت ۵ سال را در کنار فرزندانشان در این کشور سپری نمودند. نخستین تماس از سوی مقامات. در مارس ۲۰۰۵ هنگامیکه
نخستین تماس از سوی مقامات. در مارس ۲۰۰۵ هنگامیکه جوفری با خانواده خود در استرالیا زندگی می‌کرد، اداره پلیس پالم بیچ تحقیقات دربارهٔ اپستین را پس از آن آغاز کرد که یک دختر ۱۴ ساله و والدین او دربارهٔ رفتار جنسی اپستین به پلیس شکایت کردند. این دختر در توضیحات خود گفت که توسط یک هم‌کلاسی زن از دبیرستان استخدام شد تا در ازای پول، اپستین را در خانه‌اش ماساژ دهد که سرانجام اپستین به او تجاوز جنسی کرد. در اکتبر ۲۰۰۵ پلیس به فهرستی از دخترانی دست پیدا کرد که ادعای مشابهی دربارهٔ سوءاستفاده جنسی توسط اپستین داشتند.
دربارهٔ سوءاستفاده جنسی توسط اپستین داشتند. ادعایی که کارگران اپستین نیز آن را تأیید کردند. پس از آن، پلیس عمارت و ساختمان پالم بیچ اپستین را بازرسی نمود. کارآگاهان پلیس اذعان داشتند که همه مدعیان، پروندهٔ مشابهی را توضیح دادند که در آن اپستین نخست از آن‌ها می‌خواست او را ماساژ دهند. اما در جریان ماساژ دادن به آنها تجاوز جنسی می‌کرد. پلیس در جریان بازرسی، شماره‌های تلفن دختران را از زباله‌دانی منزل او پیدا کرد که یکی از دختران از سوی دستیار اپستین در جریان بازجویی پلیس به خانه اپستین فراخوانده شد. جوفری به
پلیس به خانه اپستین فراخوانده شد. جوفری به روزنامه "میامی هرالد" گفت که او در سال ۲۰۰۷ در جریان ۳ روز چندین تماس تلفنی دریافت کرد. نخستین تماس از مکسول بود. روز بعد اپستین تماس گرفت و هر دو از او پرسیدند که آیا با مقامات حکومتی سخن گفته است؟ اما سومین تماس از سوی یک مأمور اف‌بی‌آی بود که گفت جوفری در جریان نخستین پرونده جنایی به عنوان قربانی شناخته شده است. او از صحبت طولانی با مأمور اف‌بی‌آی خودداری کرد تا این‌که شش ماه بعد، پلیس فدرال استرالیا به‌صورت حضوری نزد او آمد. تصاویر، اسناد ثبت شده و شاهدان،
حضوری نزد او آمد. تصاویر، اسناد ثبت شده و شاهدان، بخش‌های زیادی اظهارات جوفری دربارهٔ زمان او با اپستین را تأیید می‌کنند. هرچند شک و تردیدی وجود ندارد که جوفری با اپستین در ارتباط بوده و برخی ناسازگاری‌ها در اظهارات او به چشم می‌خورد. پوشش رسانه‌ها و افشاء سازی. جوفری در برنامه ویژه "دیتلاین ان‌بی‌سی" همراه با ساوانا گوتری درباره افتضاح و رسوایی اپستین را در کنار قربانیانِ دیگر همچون انوشکا دی جئورجیو، راچل بیناویدس، جنیفر اراوز، مارجکه چارتونی و چاونته داویس بحث کردند. این برنامه با نام "محاسبه" در ۲۰
داویس بحث کردند. این برنامه با نام "محاسبه" در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۹ میلادی منتشر شد. جوفری همچنین در برنامه تحقیقاتی "۶۰ دقیقه" استرالیا مصاحبه نمود که این برنامه در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۹ پخش شد. او در این برنامه تجارب دشوار خود را از قاچاق شدن توسط اپستین و مکسول برای ارائه خدمات جنسی سه مرتبهٔ به شاهزاده اندرو در سال ۲۰۰۱ توضیح داد. بار نخست آن در محل اقامت بلگراویای مکسول در لندن، بار دوم در خانه مسکونی اپستین در نیویورک و سومی یا آخری آن در سنت جیمز کوچک (که چندین دختر و شاهزاده حضور داشتند) اتفاق افتاد. جوفری در
دختر و شاهزاده حضور داشتند) اتفاق افتاد. جوفری در اکتبر ۲۰۱۹ با تلویزیون "بی‌بی‌سی" نیز مصاحبه کرد و در برنامه ویژه پانورما با نام "رسوایی شاهزاده و اپستین" تجربه خود را در رابطه به قاچاق شدن توسط اپستن برای ارائه خدمات جنسی به شاهزاده اندرو شرح داد که در ۲ دسامبر ۲۰۱۹ نشر شد. او در این برنامه اصرار کرد که من از مردم انگلستان می‌خواهم در کنار من بایستند و برای مبارزه علیه این پدیده به من کمک کنند و این مسئله را نپذیرند.» امیلی مایتلیس، خبرنگار بی‌بی‌سی مصاحبهٔ را با شاهزاده اندرو در برنامه نیوزنایت انجام
را با شاهزاده اندرو در برنامه نیوزنایت انجام داد. شاهزاده دربارهٔ اتهامات جوفری و رابطه دوستی او با اپستین صحبت کرد که این برنامه در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۹ پخش شد. واکنش مردم دربارهٔ رفتار شاهزاده در جریان مصاحبه تند بود و او با مخالفت مردم مواجه شد. این مخالفت توأم با درخواست عمومی جوفری باعث شد تا دیدگاه مردم انگلستان در زمینه جداً تغییر کند. پس از آن، شاهزاده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹ از مقام سلطنتی خود استعفاء داد. باوجود وعده‌های شاهزاده برای همکاری با مقامات، سارنوال جفری برمن در ژانویه ۲۰۲۰ گفت که شاهزاده اندرو پس
جفری برمن در ژانویه ۲۰۲۰ گفت که شاهزاده اندرو پس از درخواست اف‌بی‌آی و دادگاه ناحیه جنوبی نیویورک برای مصاحبه با او به مثابه بخشی از استعلام اپستین، هیچ همکاری نکرده است. در سال ۲۰۲۲ شاهزاده اندرو با ویرجینیا جوفری به توافقی خارج از دادگاه رسید. جوفری در کنار ماریا فارمر در سریال چهار قسمتی نت‌فلکس تحت نام "جفری اپستین: ثروت‌مند پلید" که در مه ۲۰۲۰ پخش شد، نقش بازی کرد. این سریال به کارگردانی لیزا برایانت و بر پایه کتاب قبلی به همین نام توسط جیمز پترسون تهیه شده بود. پس از متهم شدن مکسول، جوفری در ژوئیه
شده بود. پس از متهم شدن مکسول، جوفری در ژوئیه ۲۰۲۰ با گیل کینگ در برنامه "سی‌بی‌اس امروز صبح" (CBS This Morning) با تلویزیون "سی‌بی‌اس" مصاحبه کرد. جوفری و سایر بازماندگان حلقه قاچاق جنسی اپستین در یک مستند چهار قسمتی به نام "نجات از جفری اپستین" نقش بازی کردند که در ۹ اوت ۲۰۲۰ در کانال تلویزیونی لایف‌تایم پخش شد. زندگی شخصی. جوفری پس از این‌که در سال ۲۰۰۲ با رابرت ازدواج کرد، برای ۱۱ سال در دره گلنینگ در حومه ساحل مرکزی نیو ساوت ولز، استرالیا زندگی کرد. خانواده او سپس در سال ۲۰۱۳ به ایالات متحده آمریکا
خانواده او سپس در سال ۲۰۱۳ به ایالات متحده آمریکا بازگشت و چندین سال در آنجا اقامت گزید. او در آغاز در فلوریدا و سپس در کلورادو زندگی کرد. در سال ۲۰۱۹ گزارش شد که جوفری همراه رابرت، همسرش و سه فرزندش (دو پسر و یک دختر) در شهر کنز استرالیا زندگی می‌کرد. او در سال ۲۰۲۰ همراه با خانواده به اوشن ریف، حومهٔ شهر پرت، استرالیای غربی نقل مکان کرد. مرگ. در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۲۵ جوفری با خودکشی به زندگی خود پایان داد.
باتلاق آهن نوعی از آهن تهنشین ناخالص است که در باتلاقها یا مرداب‌ها به وسیله واکنش‌های شیمیایی یا بیوشیمیایی اکسیداسیون آهن در محلول به وجود می‌آید. به‌طور کلی، سنگ معدن باتلاقی عمدتاً از اکسی هیدروکسید آهن، معمولاً از نوع گوتیت (FeO(OH)) تشکیل شده‌است. آب‌های زیرزمینی آهن‌دار پس از مواجهه با محیط اکسیدکننده سطح معمولاً به‌عنوان چشمه‌ای اکسید شده با هیدروکسید آهن بیرون می‌آیند. سنگ معدن باتلاق اغلب از ترکیب گوتیت، مگنتیت، و وگ یا کوارتز رنگی تشکیل می‌شود. اکسیداسیون ممکن است از طریق کاتالیز شدن آنزیم‌ها
اکسیداسیون ممکن است از طریق کاتالیز شدن آنزیم‌ها توسط باکتری‌های آهن رخ دهد. مشخص نیست که آیا مگنتیت در اولین تماس با اکسیژن رسوب می‌کند و سپس با اکسید شدن به ترکیبات آهنی تبدیل می‌شود، یا اینکه آیا ترکیبات آهن در هنگام دفن شدن در زیر سطح رسوب و قرار گرفتن در معرض شرایط آنکسیک کاهش می‌یابند و پس از آمدن دوباره به سطح، دوباره اکسید می‌شوند. آهن باتلاقی مانند سایر اکسیدهای آهن حاوی آب، تمایل خاصی به فلزات سنگین دارد. این تمایل همراه با ساختار متخلخل و سطح ویژه بالای آهن باتلاقی آن را به یک جاذب طبیعی خوب
ویژه بالای آهن باتلاقی آن را به یک جاذب طبیعی خوب تبدیل کرده‌است. این ویژگی‌ها همراه با ارزان بودن آهن باتلاقی، مشوق‌هایی برای استفاده از آن در فناوری‌های حفاظت از محیط زیست هستند. آهن استخراج شده از سنگ معدن باتلاقی اغلب حاوی سیلیکات‌های باقی‌مانده‌است که می‌تواند یک پوشش شیشه ای ایجاد کند که تا حدی مقاومت در برابر زنگ زدگی ایجاد می‌کند. تشکیل. آهن به باتلاق‌هایی با آب‌های زیرزمینی آهن‌دار با میزان اکسیژن محلول کم و با pH پایین حمل می‌شود و از طریق چشمه‌ها، همراه با ساختارهای شکستگی یا جاهایی که آب‌های
همراه با ساختارهای شکستگی یا جاهایی که آب‌های زیرزمینی به جریان‌های سطحی می‌رسند، به روی سطح زمین می‌آیند. سپس آهن موجود در آب توسط اکسیژن محلول یا از طریق فرایند آنزیم کاتالیزوری به وسیله باکتری‌های آهن (به عنوان مثال باکتری‌های "Thiobacillus ferrooxidans" و "Thiobacillus thiooxidans") اکسید شده. این باکتری‌ها آهن را به عنوان بخشی از فرایندهای زندگی خود خالص سازی می‌کنند. این تغییر حالت اکسیداسیون باعث رسوب مواد جامد آهن ریزدانه در نزدیکی نقطه تخلیه آب‌های زیرزمینی می‌شود. انواع مواد معدنی آهن، مانند
زیرزمینی می‌شود. انواع مواد معدنی آهن، مانند گوتیت، مگنتیت، هماتیت، شورتمانیت، و جامدات آمورف غنی از آهن-آلومینیوم-سولفات می‌توانند از طریق اکسیداسیون آهن در شرایط اسیدی موجود تشکیل شوند. همه فتوسنتز کننده‌ها نقش دوگانه ای را به عنوان تولیدکننده اکسیژن و در نتیجه اکسید کننده‌های غیرفعال آهن و به عنوان سطوحی که آهن می‌تواند به آن‌ها جذب یا متصل شود، ایفا می‌کنند. این باعث می‌شود که گیاهان آبزی به شدت با یک لخته نارنجی روشن از آهن (III) اکسید-هیدروکسید در نزدیکی نقطه‌ای که گاز اکسیژن از گیاهان آزاد می‌شود،
نقطه‌ای که گاز اکسیژن از گیاهان آزاد می‌شود، پوشیده شوند. عواملی مانند زمین‌شناسی محلی، کانی‌شناسی سنگ ریشه، ترکیبات آب زیرزمینی، و میکروب‌ها و گیاهان فعال ژئوشیمیایی بر شکل‌گیری، رشد و تداوم آهن‌های باتلاقی‌های تأثیر می‌گذارند. آهن باتلاقی یک منبع تجدید پذیر است. از هر باتلاق می‌توان تقریباً یک بار در هر نسل استفاده کرد. استخراج آهن. اروپایی‌ها ذوب آهن از آهن باتلاقی را در طول عصر آهن پیش از امپراطوری روم در قرن ۴ام/۵ام تا ۱ام قبل از میلاد توسعه دادند و بیشتر آهن عصر وایکینگ (اواخر هزاره اول پس از میلاد)
آهن عصر وایکینگ (اواخر هزاره اول پس از میلاد) از آهن باتلاقی به دست می‌آمدند. انسان‌ها می‌توانند بر روی آهن باتلاقی با فناوری محدودی کار کنند، زیرا برای از بین بردن بسیاری از ناخالصی‌های آن نیازی نیست که ذوب شود. به دلیل دسترسی آسان و قابلیت کاهش پذیریش، آهن باتلاقی معمولاً برای تولید آهن در اوایل تاریخ استفاده می‌شد. متالوژیست‌های اولیه رسوبات آهن باتلاقی را با شاخص‌هایی مانند علف خشک، محیط مرطوب، پوشش گیاهی مرطوب که بیشتر از علف‌ها تشکیل شده‌اند و محلول‌ها یا رسوبات قهوه‌ای مایل به قرمز در آب‌های مجاور
یا رسوبات قهوه‌ای مایل به قرمز در آب‌های مجاور شناسایی می‌کردند. آن‌ها میله‌های چوبی یا فلزی را به زمین می‌کوبیدند تا ذخایر سنگ معدنی بزرگ‌تر را شناسایی کنند، و لایه‌های ذغال سنگ نارس در باتلاق را با استفاده از چاقوهای چمن بریده و این لایه‌ها را عقب می‌کشیدند تا گره‌های کوچک‌تر و به اندازه نخود آهن باتلاقی را استخراج کنند. تولید اولیه آهن از آهن باتلاقی بیشتر در کوره‌های بلوم انجام می‌شد. منابع لازم برای تولید، چوب برای زغال چوب، خاک رس برای ساخت کوره‌های بلوم و آب برای فرآوری بود. آهن موجود در سنگ معدن به
و آب برای فرآوری بود. آهن موجود در سنگ معدن به یک آهن اسفنجی تبدیل می‌شود که در قسمت بالایی کوره باقی می‌ماند در حالی که عناصر نامطلوب به صورت سرباره به سمت پایین جریان می‌یابند. ذوب با یک کوره بلوم اغلب منجر به کاهش بین ۱۰ تا ۲۰ درصد جرمی آهن به آهن اسفنجی می‌شود، در حالی که بقیه به سرباره منتقل می‌شود. سپس اسفنج باید با چکش تثبیت شده تا آهن فرفورژه قابل استفاده شود ساخته شود. برخی شواهد باستان‌شناسی وجود دارد که نشان می‌دهد آهک به کوره‌ها اضافه شده‌است تا سنگ معدن‌های غنی از سیلیس را که ذوب کردن آنها با
سنگ معدن‌های غنی از سیلیس را که ذوب کردن آنها با کوره‌های بلوم دشوار می‌باشد را تصفیه کند. اروپا. اولین تلاش‌ها برای ذوب آهن به هزاره دوم قبل از میلاد در خاور نزدیک باز می کردد. این فناوری سپس در دو هزاره بعد در سراسر اروپا گسترش یافت و در قرن دوم قبل از میلاد به لهستان رسید. تولید آهن در ۵۰۰ سال قبل از میلاد به وسیله دانمارک به اسکاندیناوی رسید و پس از مدت کوتاهی به نروژ و سوئد گسترش یافت. شواهدی از رابطه مستقیم بین سکونتگاه‌های وایکینگ‌ها در شمال اروپا و آمریکای شمالی و ذخایر آهن باتلاقی وجود دارد. تولید
شمالی و ذخایر آهن باتلاقی وجود دارد. تولید آهن در مناطق پرجمعیت شمال از جمله اسکاندیناوی و فنلاند از ۵۰۰ تا ۱۳۰۰ میلادی بیشتر به وسیله آهن باتلاقی صورت می‌گرفت. تولید در مقیاس بزرگ آهن باتلاقی نیز در ایسلند در مناطقی به نام «مزارع آهن» ایجاد شد. مناطق تولید با تیراژ کمتر در ایسلند شامل مزارع بزرگ و برخی سکونتگاه‌های اصلی ایسلندی بود، اما به نظر می‌رسید که این مکان‌ها فقط آهن کافی تولید می‌کنند تا خودکفا باشند. حتی پس از بهبود فن آوری ذوب که استفاده از سنگ معدن استخراج شده در قرون وسطی قابل اجرا کرد، سنگ
معدن استخراج شده در قرون وسطی قابل اجرا کرد، سنگ معدن باتلاق، به ویژه برای تولید آهن مردمی، تا دوران مدرن مهم باقی ماند. در روسیه، تا قرن شانزدهم زمانی که سنگ معدن بهتر کوه‌های اورال در دسترس قرار گرفت سنگ معدن باتلاقی منبع اصلی آهن بود. آمریکای شمالی. قبل از کلمبیایی. آهن ممکن است توسط وایکینگ‌ها در پوینت رز و مکان‌های دیگر در نیوفاندلند در حدود ۱۰۰۰ پس از میلاد تولید شده باشد. حفاری‌ها در مراتع لانس آکس شواهد قابل توجهی برای فرآوری آهن باتلاقی و تولید سنگ آهن پیدا کرده‌است. محل استقرار مراتع لانس آکس در
آهن پیدا کرده‌است. محل استقرار مراتع لانس آکس در نزدیکی شرق ذغال سنگ نارس باتلاقی قرار داشت و ۱۵ کیلوگرم سرباره در محل پیدا شد که حدود ۳ کیلوگرم سرباره قابل استفاده می‌توانست تولید کند. تجزیه و تحلیل سرباره نشان داد که آهن بیشتری به میزان قابل توجهی می‌تواند از سنگ معدن به دست آید، که نشان می‌دهد کارگرانی که سنگ معدن را فرآوری می‌کنند ماهر نبوده‌اند. این نتیجه از این ایده پشتیبانی می‌کند که که دانش فرآوری آهن گسترده بوده و به مراکز عمده تجاری و بازرگانی محدود نشده بود. ۹۸ قطعه میخ نیز در این منطقه و همچنین
نشده بود. ۹۸ قطعه میخ نیز در این منطقه و همچنین شواهد قابل توجهی از نجاری یافت شد که نشان می‌دهد آهن تولید شده در منطقه احتمالاً فقط برای تعمیر کشتی استفاده می‌شود و نه ابزارسازی. آمریکای شمالی مستعمره. آهن باتلاقی به‌طور گسترده در آمریکای شمالی مستعمره ای جستجو می‌شد. اولین معادن آهن شناخته شده در آمریکای شمالی معادن سنت جانز، نیوفاندلند هستند که توسط آنتونی پارکورست در سال ۱۵۷۸ قابل بهره‌برداری گزارش شده‌است. اولین تلاش‌های معدنکاری در ویرجینیا در اوایل سال ۱۶۰۸ انجام شد. در سال ۱۶۱۹ شرکت آهن‌سازی فالینگ
۱۶۰۸ انجام شد. در سال ۱۶۱۹ شرکت آهن‌سازی فالینگ کریک در شهرستان چسترفیلد، ویرجینیا تأسیس شد. این مکان اولین تاسیسات کوره بلند در آمریکای شمالی بود. دریاچه ماساپواگ در ماساچوست با عمیق‌تر کردن کانال خروجی در جستجوی آهن باتلاق خشک شد. منطقه تاریخی ملی کارخانه آهن ساگوس، در رودخانه ساگوس در ساگوس، ماساچوست، بین سال‌های ۱۶۴۶ و ۱۶۶۸ فعالیت می‌کرد. این سایت شامل یک موزه و چندین ساختمان بازسازی شده‌است. موفقیت کارخانه آهن ساگوس، و تخلیه سریع آهن باتلاق طبیعی منطقه، مالکان را بر آن داشت تا جستجوگران را به حومه
مالکان را بر آن داشت تا جستجوگران را به حومه اطراف بفرستند. در سال ۱۶۵۸، شرکت ۱۶۰۰ هکتار (۶٫۵ کیلومتر مربع) زمینی خریدند که مناطقی را که اکنون کنکورد، اکتون و سادبری هستند را پوشش می‌دهد. آنها یک مرکز تولید بزرگ در کنکورد، ماساچوست، در کنار رودخانه آسابت با سدها، حوضچه‌ها، جوی‌های آب و آتش‌گاه راه‌اندازی کردند، اما تا سال ۱۶۹۴ آهن باتلاق طبیعی آنجا نیز تمام شده بود و زمین آنجا برای کشاورزی فروخته شد. در نیوجرسی مرکزی و جنوبی، سنگ معدن باتلاق برای تولید ابزارهای طبیعی مقاوم در برابر زنگ زدگی و ریل‌های از
طبیعی مقاوم در برابر زنگ زدگی و ریل‌های از نوع گل آهن استخراج و تصفیه می‌شدند، که بسیاری از آنها هنوز هم عامل زیبایی پله‌های ترنتون و کامدن هستند. در طول انقلاب آمریکا ، گلوله‌های توپ آهنی از نوع آهن باتلاق برای نیروهای استعماری ریختگری شدند. قرن ۱۹ام ایالات متحده آمریکا. آهن باتلاقی در ساحل شرقی مریلند نیز یافت شد. بقایای یک مرکز ذوب تجاری در نزدیکی اسنوو هیل، مریلند، اکنون به یک مکان تاریخی ایالتی و ملی تبدیل شده‌است. این شهر که به عنوان شهر کوره شناخته می‌شود، به خاطر رودخانه نزدیک آن به نام کوره آهن
می‌شود، به خاطر رودخانه نزدیک آن به نام کوره آهن ناساوانگو نیز شناخته می‌شود. کوره تجاری از حدود ۱۸۲۵ تا ۱۸۵۰ کار می‌کرد. شرکت آهن شاپلی در سال ۱۸۳۶ یک کارخانه ذوب در "شاپلی شمالی، مین، برای بهره‌برداری از ذخایر کوچک آهن باتلاقی در برکه اوسیپی کوچک، ساخت. این کارخانه در سال ۱۸۳۷ شروع به کار کرد، اما بر اساس تاریخچه شاپلی در سال ۱۸۵۴، «این کسب و کار بدون سودشناخته شد، بنابراین پس از چند سال رها شد.»"
کانادا دراگز که همچنین با آدرس آن یعنی CanadaDrugs.com نیز شناخته می‌شود، یک داروخانه آنلاین در وینییپیگ، مانیتوبا بود. در سال ۲۰۰۱ میلادی توسط داروساز سابق مانیتوبا، کریستیان تورکلسون، به عنوان شاخهٔ از زنجیرهٔ متشکل از چهار داروخانه محلی، به نام فروشگاه نسخه، در وینیپگ راه اندازی شد. با توجه به این‌که این شرکت یکی از اولین شرکت‌ها در صنعت داروسازی اینترنتی کانادایی است که به‌طور ناگهانی در حال رشد است. تورکلسون به عنوان یک «پیش‌گام داروخانه اینترنتی» مورد ستایش قرار گرفت. این داروخانه در نهایت به
مورد ستایش قرار گرفت. این داروخانه در نهایت به بزرگ‌ترین داروخانه کانادا تبدیل شد و خدمات نسخه را در سراسر جهان ارائه نمود و بیش از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نسخه بین‌المللی و کانادایی را از طریق امکانات سفارش پُستی خود پُر کرده بود. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۸، در نتیجه اتهامات دولت ایالات متحده برای واردات داروهای تقلبی و تأیید نشده بین سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ به ایالات متحده بسته شد. دادستان‌های آمریکایی این شرکت را متهم کردند که حداقل ۷۸ میلیون دلار از طریق واردات غیرقانونی به دست آورده‌است، از جمله دو نسخه تقلبی داروهای سرطان،
آورده‌است، از جمله دو نسخه تقلبی داروهای سرطان، آواستین و آلتوزان که حاوی هیچ ماده مؤثر نبودند. مبدأ. کانادا دراگز در سال ۲۰۰۱ میلادی توسط داروساز سابق مانیتوبا، کریستیان تورکلسون، به عنوان شاخهٔ از زنجیرهٔ متشکل از چهار داروخانه محلی، به نام فروشگاه نسخه، در وینیپگ راه اندازی شد. با توجه به این‌که این شرکت یکی از اولین شرکت‌ها در صنعت داروسازی اینترنتی کانادایی است که به‌طور ناگهانی در حال رشد می‌باشد، تورکلسون به عنوان یک «پیش‌گام داروخانه اینترنتی» مورد ستایش قرار گرفت. علاوه بر تورکلسون، چندین
مورد ستایش قرار گرفت. علاوه بر تورکلسون، چندین دانش‌آموخته دیگر از دانشگاه مانیتوبا، سال تحصیلی ۱۹۹۱ میلادی، نیز وارد صنعت داروسازی اینترنتی پرسود مانیتوبا شدند. درست پس از فارغ‌التحصیلی، تورکلسون و هم‌کلاسی‌اش دارن جورجنسون هر کدام ۷۵۰۰ دلار کنار هم گذاشتند تا یک داروخانه در وینیپگ نورث اند بخرند. آن‌ها تا سال ۱۹۹۴ راه‌های جداگانهٔ را در پیش گرفتند و شرکت‌های جدید خود را ایجاد کردند که داروهای نسخهٔ را به صورت آنلاین – بیشتر به آمریکایی‌ها می‌فروشند. تورکلسون در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۵۰۰٬۰۰۰ دلار را به برنامه
در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۵۰۰٬۰۰۰ دلار را به برنامه داروسازی دانشگاه مانیتوبا اهدا کردند که آن‌ها نیز لابراتواری را به نام او نامگذاری نمودند. واردات غیرقانونی. در ۱۴ فوریه ۲۰۱۲، شرکت داروسازی Hoffmann-La Roche و واحد بیوتکنولوژی ایالات متحده Genentech اعلام کردند که داروهای تقلبی سرطان Avastin در ایالات متحده توزیع شده‌است. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) همچنین کریستیان تورکلسون، بنیان‌گذار Canada Drugs را در تحقیقات نام برد. با این حال، CanadaDrugs.com بیانیهٔ صادر کرد و تأکید کرد که هیچ ارتباطی با
بیانیهٔ صادر کرد و تأکید کرد که هیچ ارتباطی با پرونده Avastin ندارد زیرا این شرکت آن دارو را نمی‌فروشد. در همین حال، در سال ۲۰۱۳، پل باتملی آمریکایی در ارتباط با این پرونده به جرم خود اعتراف کرد. در نوامبر ۲۰۱۴، مقامات ایالات متحده شش مرد کانادایی را به قاچاق کالا به ایالات متحده، توطئه و پول‌شویی بین‌المللی متهم کردند: وینیپگرز کریستیان تورکلسون، توماس هاتون، رونالد سیگوردسون، دارن چالوس، تروی ناکامورا و جیمز ترومن ساکن بریتیش کلمبیا. تورکلسون بنیان‌گذار کانادا دراگز است؛ هاتون، برادرزن تورکلسون، مالک
کانادا دراگز است؛ هاتون، برادرزن تورکلسون، مالک چندین شرکت توزیع دارو در باربادوس و بریتانیا بود. سیگوردسون به عنوان مدیر ارشد مالی برای کانادا دراگز معرفی گردید. و چالوس و ناکامورا مدیران فروش دارو برای چندین شرکت بودند. مرد دیگری به نام رام کامات نیز در اتهامات مربوط به کانادا دراگز نام برده شد اما در سال ۲۰۱۵ در ازای همکاری با مقامات، تنها اتهام قاچاق او لغو شد. این دادخواهی، CanadaDrugs.com را به توزیع دو داروی تقلبی سرطان - آواستین و آلتوزان (نسخه ترکی دارو) – که هیچ ماده فعالی نداشتند، در اقدامات
دارو) – که هیچ ماده فعالی نداشتند، در اقدامات پزشکی در ایالات متحده ارتباط می‌داد. ادعا بر این بود که این شرکت به جای گزارش دادن نقض زنجیره تأمین به FDA، سعی در پنهان‌کردن این موضوع داشته‌است. وزارت بهداشت کانادا مجوز تأسیس داروی CanadaDrugs.com را در سال ۲۰۱۴ به حالت تعلیق درآورد و این شرکت را از فروش داروهای نسخهٔ به داروخانه‌ها تا زمانی که نگرانی‌های این اداره برطرف نشده، منع کرد. پس از بازرسی «عمل تولید خوب» توسط این وزارت، این مجوز در ۳ اوت ۲۰۱۶ دوباره برقرار شد. در سال ۲۰۱۵، افسران RCMP بر دفاتر
برقرار شد. در سال ۲۰۱۵، افسران RCMP بر دفاتر CanadaDrugs.com در وینیپیگ هجوم برده و باعث شدند تا دارایی‌های آن در یک حساب بانکی ضبط شود. در سال ۲۰۱۵ میلادی، دولت ایالات متحده کانادا دراگز را به اتهام وارد نمودن داروهای تقلبی و سایر داروهای غیرمجاز به ایالات متحده میان سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ میلادی متهم کرد. دادستان‌های ایالات متحده این افراد و همچنین شرکت و شرکت‌های وابسته به آن را در بریتانیا و باربادوس متهم کردند که حداقل ۷۸ میلیون دلار از طریق واردات غیرقانونی به دست آورده‌اند. دادستان، شرکت وابسته در
به دست آورده‌اند. دادستان، شرکت وابسته در بریتانیا، River East Supplies را به جعل اسناد گمرکی برای مخفی کردن محصول متهم نمود. این پرونده در مونتانا رسیدگی شد، جاییکه کانادا دراگز شرکت دیگری را در سال ۲۰۰۹ برای موجودی دارو و فهرست مشتریان‌ش خریداری کرده بود. در سال ۲۰۱۷ میلادی، این شش مرد در مانیتوبا و بریتیش کلمبیا بر اساس قانون استرداد کانادا در ۱۴ و ۱۵ ژوئن دستگیر شدند. آن‌ها پس از آن با قرار وثیقه آزاد شدند. در این زمان، CanadaDrugs.com هنوز در حال فعالیت بود و توسط کالج داروسازان مانیتوبا مجوز داشت. در
بود و توسط کالج داروسازان مانیتوبا مجوز داشت. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸، CanadaDrugs.com به ۵ سال تعلیق و پرداخت ۳۴ میلیون دلار جریمه و ضبط محکوم شد. این شرکت و دو شرکت تابعه خارج از کشور موافقت کردند که به جرم معرفی داروهای نام تجاری نادرست در تجارت بین ایالتی اعتراف کنند. شرکت‌های تابعه نیز موافقت کردند که به جرم فروش داروهای تقلبی اعتراف کنند. تورکلسون، پذیرفت که به جرم داشتن اطلاع و پنهان‌کردن یک جنایت اعتراف کند. او به شش ماه حبس خانگی، پنج سال حبس تعلیقی و ۲۵۰ هزار دلار جریمه محکوم شد. از CanadaDrugs.com
۲۵۰ هزار دلار جریمه محکوم شد. از CanadaDrugs.com خواسته شد تا اسامی دومین وب سایت‌های را که برای فروش غیرقانونی داروها به آمریکایی‌ها استفاده کرده بود، تسلیم دهد. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۸ فعالیت‌هایش را متوقف سازد.
فولاد دی اکسید شده (همچنین به عنوان فولاد کشته شده شناخته می شود) فولادی است که در طی فرآیند فولادسازی، مقداری یا تمام اکسیژن از مذاب خارج می شود. فولادهای مایع پس از تبدیل از آهن مذاب حاوی اکسیژن محلول هستند، اما حلالیت اکسیژن در فولاد با سرد شدن کاهش می یابد. همانطور که فولاد سرد می شود، اکسیژن اضافی می تواند باعث ایجاد سوراخ و یا رسوب FeO شود. بنابراین، چندین استراتژی برای اکسید زدایی ایجاد شده است. این ممکن است با افزودن عوامل اکسید زدا فلزی به مذاب، قبل یا بعد از ضربه زدن، یا با عملیات خلاء، که در آن
یا بعد از ضربه زدن، یا با عملیات خلاء، که در آن کربن محلول در فولاد، اکسید زدا است، انجام شود. انواع. چهار نوع فولاد دی اکسیده شده وجود دارد که از کاملاً اکسید زدایی شده تا کمی اکسید زدایی شده را شامل می شود: "کشته شده" ، "نیمه کشته" ، "لبه دار" و "درپوش دار" . توجه داشته باشید که هیچ یک از انواع مختلف بهتر از دیگری نیستند زیرا هر کدام به لحاظ خود مفید هستند. فولاد کشته شده. فولاد کشته شده فولادی است که با افزودن یک عامل قبل از ریخته‌گری به طور کامل اکسیدزدایی شده است به طوری که عملاً هیچ تکاملی گاز در طول
شده است به طوری که عملاً هیچ تکاملی گاز در طول انجماد وجود ندارد. با درجه بالایی از همگنی شیمیایی و عاری از تخلخل گاز مشخص می شود. گفته می‌شود که فولاد "کشته می‌شود" زیرا به آرامی در قالب جامد می‌شود و گازی از آن خارج نمی‌شود. برای اهداف شناسایی با "K" مشخص شده است برای ریخته گری شمش، عوامل اکسید زدا متداول عبارتند از آلومینیوم، فروسیلیس و منگنز. آلومینیوم با گاز محلول واکنش می دهد و اکسید آلومینیوم را تشکیل می دهد. رسوبات اکسید آلومینیوم مزیت بیشتری از سنجاق کردن مرزهای دانه را فراهم می کند و در نتیجه از