payamvha/North_RAG huggingface dataset:
e del dolore («گفتمان در مورد لذت و درد») و متعاقباً در سال ۱۷۷۷ میلادی Osservazioni sulla tortura («مشاهدات در مورد شکنجه») را نوشت که در آن بر بی‌فایده و ظالمانه بودن شکنجه تأکید دارد. او استدلال می‌کند که خواسته‌های بیش از حد که فراتر از امکان یا «توانایی» باشند، ناخوشنودی بار می‌آورند. جست‌جوی خوشحالی در قالب حذف ناخوشنودی یک مسئله محوری در فلسفه سیاسی پیترو وری را شکل می‌دهد. او از آغاز به عنوان یکی از پیشتازترین نمایندگان دیدگاه‌های یودیمونیا قرن هجدهم ظاهر می‌شود. وری استدلال می‌کند که خوشحالی را
ظاهر می‌شود. وری استدلال می‌کند که خوشحالی را می‌توان به دو شکل جست‌جو کرد. خوشحالی در واقع، دربرگیرنده کاهش تفاوت بین دو عنصر خواسته‌ها و توانایی است: این کاهش می‌تواند از طریق عمل کردن بر هر یک آن دو عامل به‌دست آید؛ بنابراین می‌توان گفت که موضوع خوشحالی زمانی که به یک تفاوت پایین آورده شود، یا از طریق «علاوه کردن» (قدرت) یا با «کم کردن» (خواسته‌ها) به‌دست آورده می‌شود. وری اعلام می‌کند که علاوه کردن بهتر است. علاوه کردن در قالب بزرگ‌سازی توان، مسیر اصلی به سعادت و خوشحالی را در مقایسه با بررسی‌کردن
به سعادت و خوشحالی را در مقایسه با بررسی‌کردن خواسته‌ها فراهم می‌کند. اما وری به عنوان شرطی برای خوشحالی، بر خلاقیت تأکید ویژه‌ای می‌کند تا این‌که از هر چه در اختیار داریم از آن لذت ببریم. دو اثر مهم او (گفتمان در مورد ماهیت لذت و درد (Discourse on the Nature of Pleasure and Pain)، ۱۷۷۳؛ ریاضیت برای سعادت (Meditations on Happiness)، ۱۷۸۱) حاوی ایده‌های جدید و مبتکرانه در مورد عمل‌کرد درد و قانون تضادها است که پس از او کانت، شوپنهاور و وونت آن را پذیرفته و توسط دوموند، بویلیر و ریگالیا مورد بحث قرار گرفت.
توسط دوموند، بویلیر و ریگالیا مورد بحث قرار گرفت. تأثیرات. مطالعه جامع نوشته‌های اقتصادی و فلسفی وری در امر تجزیه و تحلیل تأثیر متقابل میان نظریهٔ حس اخلاقی، قانون‌گذاری و چارچوب رقابتی اقتصاد بازار یک طرز دید جدیدی را پیشنهاد می‌کند که با فهم رابطه مشابه در سایر نویسندگان قرن هجدهم، از جمله آدام اسمیت، بی‌ربط نیست. به این دلیل که Meditazioni وری به وضوح در تحقیق «تاریخی» عواطف اخلاقی و روشی که این‌ها ممکن است بر پی‌گیری منافع خصوصی یا عمومی و ویژگی‌های قانون‌گذاری تأثیر بگذارند، ریشه دارد. تأثیر وری را
تأثیر بگذارند، ریشه دارد. تأثیر وری را می‌توان ابتدا در دوست و همکارش از قهوه‌خانه (Il Caffè) در اثر معروف بیکاریا در مورد جرایم و مجازات، دید. بیکاریا به‌صورت گسترده از وری الهام گرفته و توسط او دفاع شده‌است. در مقاله هذا پیشنهاد می‌شود که برخی از اصول اساسی اقتصاد سیاسی پیترو وری با توجه به شهودات و قضایا و نظریات خاص بازنگری شود: به‌طور مثال، آن‌ها با مفهوم اقتصاد خود وری – مفهوم اصلی آن – ربط داده شوند. فیلسوف قرن هجدهم، کاندیلاک ظاهراً با ایده‌های وری در مورد اصلاح زمین هم‌نظر بوده‌است. در قرن نوزدهم،
مورد اصلاح زمین هم‌نظر بوده‌است. در قرن نوزدهم، جین باپتیست سی رویه مطلوبی را در برابر برخورد وری با کار مؤلد و غیر مؤلد نشان داد. همچنین کتاب‌های وری به وولتایر رسید و طبق گزارش دی فیلیس، وولتایر کتاب Meditazioni وری را چنین توصیف کرده‌است که «واقعی‌ترین، عاقلانه‌ترین و واضح‌ترین» کتابی است که او دربارهٔ اقتصاد سیاسی خوانده‌است، اما در کارهای وولتایر هیچ نامه‌ای از وولتایر به وری یا هیچ نوع ارجاع مشابه به کار وری در ویرایش معیاری جمع‌آوری شده و ولتایر دیده نمی‌شود. با این حال، کاسپاری سپاس‌گزاری وولتایر
نمی‌شود. با این حال، کاسپاری سپاس‌گزاری وولتایر به وری را به دلیل فرستادن یک نسخه Meditazioni به او دقیقاً در تاریخ ۱۹ مارس ۱۷۷۲ میلادی در حاکمیت مائوری، ذکر می‌کند. کتابخانه شخصی آدام اسمیت شامل دو کاپی اقتصاد سیاسی وری (سال ۱۷۷۱ و ۱۷۷۲) می‌شد. توانایی مطالعه ایتالیایی آدام اسمیت به خوبی مستندسازی شده‌است. مضامین تأثیر محتمل وری بر اسمیت (این تحلیل مبتنی بر مقایسه اقتصاد سیاسی وری با ثروت ملت‌های اسمیت می‌باشد) می‌تواند به شکل ذیل خلاصه شود: با وجود ارجاع‌های مناسب مراجع همانند مک‌کولوچ و انگرام به وری،
مناسب مراجع همانند مک‌کولوچ و انگرام به وری، ثروت وری به عنوان یک اقتصاددان نسبت به شایستگی‌هایش کم‌تر بود. اواخر زندگی و کارهایش. در سال ۱۷۷۷ میلادی، او Storia di Milano («تاریخ میلان»، در دو جلد، ۱۷۸۳ و ۱۷۹۸ میلادی)، یک نمونه برجسته تاریخ‌نگاری روشن‌گری، را شروع کرد. اصلاح طلبی کلیسایی جوزف دوم اتریش الهام‌بخش کتاب Dialogo fra Pio VI e Giuseppe II a Vienna («دیالوگ بین پیوس ششم و جوزف دوم در وین»، ۱۷۸۲ میلادی) و متعاقباً La Decadenza del Papa («زوال پاپ») او شد که از ناامیدی او از نبود تأثیرات ایده‌های
او شد که از ناامیدی او از نبود تأثیرات ایده‌های روشن‌گری بر حکومت پاپ‌ها مشخص می‌شود. استبداد فزاینده جوزف دوم باعث شد تا وری همه سمت‌هایش در اداره اتریش لومباردی را در سال ۱۷۸۶ میلادی ترک کند؛ ده سال بعد، پس از تهاجم فرانسه، او به عنوان یک عضو شهرداری میلان بازگشت و یکی از مؤسسین جمهوری سیزالپین شد. با این حال، وری هرچند با افراط جاکوبین مخالفت می‌کرد، امکان بهبود اخلاقی و اقتصادی پس از انقلاب فرانسه را استقبال کرد که به باور او به نوبه‌ای خود متأثر شده از جنبش روشن‌گری بود. در سال ۱۷۸۶ میلادی او به عنوان
جنبش روشن‌گری بود. در سال ۱۷۸۶ میلادی او به عنوان عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم سوئدی انتخاب شد. در شب ۲۸ ژوئن ۱۷۹۷، در جریان یک ملاقات در تالار شهرداری، او به عمر شست و هشت سالگی و در اثر سکته ناگهانی درگذشت. او در کلیسای مریم مقدس لازارتو دی اورناگو، نزدیک همسر اولش دفن شد. از دوصدمین سال‌یاد مرگ وری بر روی استمپ پستی ایتالیا در سال ۱۹۹۷ یادبود به عمل آمد.
براآن، پسر برات است که به عنوان اجداد گائل‌ها توصیف می‌شود. که اگرچه به‌طور کلی به عنوان یک افسانه در نظر گرفته می‌شود، اما فتح ایرلند توسط افرادی که از شبه جزیره ایبری در دوران ماقبل تاریخ آمده‌اند، با یک مطالعه ژنتیکی که در سال ۲۰۰۶ در دانشگاه آکسفورد انجام شد، مطابقت دارد، این مطالعه به این نتیجه رسید که اکثریت مردم جزایر بریتانیا در واقع از نسل کشاورزان نوسنگی که از نواحی ساحلی شمال اسپانیا گذشته‌اند، بوده‌است. در اساطیر، گائل‌ها سرانجام با کشتی به ایبریا می‌روند و آن را فتح می‌کنند. در آنجا یکی از
می‌روند و آن را فتح می‌کنند. در آنجا یکی از رهبران آنها به نام براآن شهری تأسیس می‌کند و برج بزرگی نیز می‌سازد. از بالای برج، پسرش به ایرلند نیز نگاه می‌کند. بدین ترتیب گائل‌ها به همراه برخی از پسران براآن، از بریگانتیا به ایرلند می‌روند و موافقت می‌کنند که آن را بین خود تقسیم کنند. پسر براآن، «بیل» بود که او (یعنی بیل) خودش پدر میل اسپهانی (سرباز اسپانیایی) بود که گفته می‌شود جد مردم ایرلند است.
براآن یا براهان، حومه مرکزی و جنوب شرقی شهرستان اصفهان می‌باشد. «براآن» از دشت‌های حاصلخیز شرق اصفهان است که رودخانه زاینده رود با عبور از میان این سرزمین، آن را به دو بخش شمالی و جنوبی جدا کرده‌است. براآن اصفهان دشتی پهناور و مسطح و با «آب فراوان» و منتهی به بیابان‌های خشک پیرامون بوده‌است که جذابیت ویژه خود را از آبادی زمین‌های کشاورزی‌اش کسب می‌کرده‌است و آب طبیعی زاینده‌رود متعلق به کشاورزان آن سرزمین بوده‌است. زمین‌های بایر اطراف روستاها گسترده بوده و تمام دشت براآن در بیرون از محدودهٔ زمین‌های
و تمام دشت براآن در بیرون از محدودهٔ زمین‌های کشاورزی، به زمین‌های خشک و بیابانی انجامیده می‌شود. آب فراوان، نیزار و باتلاق‌های فراوانی به‌طور ویژه و خاص در این دشت تاریخی به دلیل همسایگی و نزدیکی‌اش با زاینده‌رود وجود داشته‌است. حوضه سنتی آبریز زاینده‌رود از لنجان علیا آغاز و تا مزارع بن رود در اطراف تالاب گاوخونی ختم می‌شده‌است. در این دشت بزرگ، که در دو سوی زنده رود واقع‌شده بوده‌است بیشتر غله کاری انجام می‌شده. روستاهایی که از کاریز نیز برخوردار بودند صیفی‌کاری نیز، می‌کرده‌اند، و هندوانه و پنبه و جوذق
نیز، می‌کرده‌اند، و هندوانه و پنبه و جوذق نیز کاشته می‌شده‌است. آب رودخانه برای کشت برنج و آبیاری باغها، صیفی‌کاری و … استفاده می‌شد، و در پاییز برای کشت گندم و جو به سمت مزارع می‌رفت. بارش‌های فصلی و هرزآبه‌های زمین‌های بالادستی نیز از طریق رودخانه به سمت مزارع رودشت ورزنه جاری می‌شده‌است. در فراز روزگار کشاورزی در این سرزمین افزون بر گندم‌کاری، صیفی‌جات و چغندر قند نیز در حد فراوانی تولید می‌کردند. در براآن اصفهان هر مادی پس از گذر کردن از آبادی یا مزارع گوناگون به یک تالاب یا خندق ختم می‌شد که این
گوناگون به یک تالاب یا خندق ختم می‌شد که این جایگاه‌های پرآب کوچک زیستگاه ماهیان، پرندگان و جوندگان بوده‌است و از سوی دیگر روباه و شغال‌ها نیز افزون بر زندگی و شکار جوندگان در مزارع کشاورزی، در گوشه و کنار این تالاب‌ها مشاهده می‌شده‌اند. علاوه بر کشاورزی در روستاهای براآن کشاورزان همواره تعدادی دام سبک یا سنگین داشتند، گله‌های گسترده گوسفند و بز در این دشت هستی یافته بوده‌است. بسیاری از روستاهای منطقه براآن دارای کاریز بوده‌است که به آنها روستاهای «قنات آب» نیز می‌گفته‌اند. محصولات. براآن سرزمین ویژه و
آب» نیز می‌گفته‌اند. محصولات. براآن سرزمین ویژه و ایده‌آلی برای کشاورزی بوده‌است و محصول فراوان آن غلات و فراورده‌های باغی می‌بوده‌است. محصول «برنج» ازجمله محصولات اصلی براآن اصفهان بوده‌است؛ و دامداری نیز در آنجا رواج داشته‌است. ویژگی. تمام دشت براآن در خارج از محدوده زمین‌های کشاورزی به زمین‌های خشک و بیابانی منتهی می‌شود. براآن اصفهان تا قبل از خشک شدن زاینده رود، یکی از مهم‌ترین کانون‌های کشت و زرع ایران زمین محسوب می‌شد. براآن اصفهان دشتی وسیع و مسطح است که جذابیت خود را از آبادی زمین‌های کشاورزی و با
که جذابیت خود را از آبادی زمین‌های کشاورزی و با آب فراوان اش کسب می‌کرده‌است و برداشت محصول در براآن عالی بوده‌است. اما به دلیل کاهش بارندگی و کم شدن آب زنده رود و با خشک‌سالی و خشک شدن زاینده رود به تدریج شخم، گاوآهن، گاوچاه و … به کنار رفت. خشکی زاینده‌رود موجب شد ژرفای آب چاه‌های حفاری بیشتر شود که آب حاصل نیز دارای املاح زیاد شده و ورود آن به خاک، خاک براآن اصفهان را ویران نمود. هنگامی که آب چندانی در رودخانه برای زراعت نبود، محصولی نیز کشت نشد، و ازآنجایی‌که در دورتادور براآن اصفهان محیطی بیابانی در
در دورتادور براآن اصفهان محیطی بیابانی در اطراف مزارع وجود داشت درنتیجه در خشک‌سالی عظیم با نابودی زراعت، خاک و شن کویر، بیشتر هم وارد مزارع شد. در روستاهای براآن، کشاورزان همواره شماری دام سبک یا سنگین داشتند، وانگهی با خشک‌سالی و نابودی زراعت گله‌های گوسفند و بز نیز از بین رفتند. دهستان براآن شمالی و دهستان براآن جنوبی. دهستان‌های براآن شمالی و جنوبی که دارای روستاهای زیادی هستند، در زیر مجموعه بخش مرکزی شهرستان اصفهان قرار دارند. دهستان براآن شمالی بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن
سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۹۵۲۱ نفر (۴۷۶۱ خانوار) بوده‌است. محدوده براآن شمالی از سرزمین جی آغاز و پایان آن دشت جلگه است. براآن شمالی به مرکزیت روستای «دَستجاء» دست‌کم ۲۹ آبادی در زیرمجموعه خود دارا است. در براآن شمالی بیش از ۱۰ مادی وجود داشت که از پرآوازه‌ترین آن می‌توان به کاج، شور دز، حسین‌آباد، اشکشان، مُنشیان، دولاب و … اشاره کرد. اسپارت اصفهان، روستایی از توابع براآن شمالی است. دهستان براآن جنوبی در مسیر جادهٔ اصفهان-ورزنه واقع شده‌است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵،
براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵٬۲۱۰ نفر (۴٬۰۴۸ خانوار) بوده‌است. روران به عنوان پرجمعیت‌ترین روستای دهستان براآن جنوبی شناخته شده‌است. در براآن از «گاوهای نر سیستانی» برای آبکشی استفاده می‌کردند که به «گاو چاه» شهرت داشتند.
اسکات جی. شنکر (Scott J. Shenker) (متولد ۲۴ ژانویه ۱۹۵۶ در الکساندریا، ویرجینیا)، یک دانشمند علوم کامپیوتر آمریکایی و استاد علوم کامپیوتر در UC برکلی است. او همچنین رهبر گروه اینترنت توسعه‌پذیر در مؤسسه بین‌المللی علوم کامپیوتر در دانشگاه برکلی، کالیفرنیا است. شنکر در طول دوران حرفه‌ی‌اش، در زمینه‌های تحقیق زمان‌بندی پردازنده‌های کم مصرف انرژی، شریک سازی منابع و شبکه سازی نرم‌افزاری سهم داشته‌است. در سال ۲۰۰۲ میلادی، او جایزه SIGCOMM را به عنوان قدردانی از «مشارکت او در طراحی و مهندسی اینترنت، تقویت
از «مشارکت او در طراحی و مهندسی اینترنت، تقویت همکاری‌های تحقیقاتی و به عنوان یک الگو برای تعهد و دقت فکری در تحقیقات شبکه سازی» دریافت کرد. شنکر یک محقق بلندپایه ISI است. بر اساس گوگل اسکولار، او با مجموع بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ ارجاع، یکی از پنج دانشمند علوم کامپیوتر آمریکایی است که بالاترین رتبه را دارند. زندگی‌نامه. شنکر لیسانسش را در سال ۱۹۷۸ از دانشگاه براون در رشته فیزیک و دکترایش را در سال ۱۹۸۳ میلادی در رشته فیزیک از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. در سال ۲۰۰۷ میلادی او از همان دانشگاه، دکترای افتخاری
۲۰۰۷ میلادی او از همان دانشگاه، دکترای افتخاری به‌دست‌آورد. پس از کار کردن به عنوان دانشیار فوق دکترا در دانشگاه کرنل، او به جمع کارمندان تحقیقاتی زیراکس PARC پیوست. او در سال 1998 PARC را ترک کرده و در تأسیس مرکز AT&amp;T برای تحقیقات اینترنت کمک کرد که بعداً به نام مرکز ICSI برای تحقیقات اینترنت (ICIR) تغییر نام یافت. شنکر در سال ۱۹۹۵ میلادی در رشته زمان‌بندی پردازنده کم مصرف انرژی سهم گرفته و همراه با فرانسس یاو و آلن دیمیرز مقاله‌ای را در مورد زمان‌بندی مبتنی بر ضرب‌الاجل نوشتند. اسکات شنکر در سال ۲۰۰۲
مبتنی بر ضرب‌الاجل نوشتند. اسکات شنکر در سال ۲۰۰۲ میلادی جایزه SIGCOMM را به عنوان قدردانی از «مشارکت او در طراحی و مهندسی اینترنت، تقویت همکاری‌های تحقیقاتی و به عنوان یک الگو برای تعهد و دقت فکری در تحقیقات شبکه سازی» دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۶ میلادی، جایزه IEEE اینترنت را برای «مشارکت در خصوص درک شریک سازی منابع در اینترنت» دریافت کرد. او از اعضای ACM و IEEE و عضو آکادمی ملی مهندسی است. در سال ۲۰۱۶ او عضو آکادمی هنرها و علوم آمریکا شد. شنکر برادر استیفن شنکر (نظریه‌پرداز نظریه ریسمان‌ها) است. شنکر رهبر
شنکر (نظریه‌پرداز نظریه ریسمان‌ها) است. شنکر رهبر جنبش برای شبکه‌سازی نرم‌افزاری (SDN) است. او یکی از مؤسسین بنیاد شبکه‌سازی باز (Open Networking Foundation) و شبکه‌های Nicira می‌باشد.
پرتقال ریوکیو () یک گونه از مرکبات وحشی است که ویژگی‌های آن به تازگی مشخص شده‌است. پرتقال ریوکیو بومی جزایر ریوکیو و جزیره‌های مجاور آن است و نزدیکترین نسبت آن با پرتقال ماندارین در سرزمین اصلی ژاپن است. مانند سایر مرکبات، پرتقال ریوکیو هم از خانواده سدابیان به‌شمار می‌آید. پرتقال ریوکیو و پرتقال ماندارین بیش از ۲ میلیون سال است که از هم جدا شده‌اند. دورگه‌گیری آن با گونه‌های سرزمین اصلی باعث ایجاد زیرگونه‌های منحصر به‌فرد پرتقال در جزایر شده‌است.
لولو وانگ (زادهٔ ) نویسنده زاده چین است که از سال ۱۹۸۶ در هلند زندگی می‌کند. وی رمان‌نویسی پرفروش و همچنین ستون‌نویس است. اوایل زندگی. لولو وانگ در ۲۲ دسامبر ۱۹۶۰ در پکن چین زاده شد. مادرش معلم ادبیات بود. در دانشگاه پکن وانگ دروسی شامل زبان و ادبیات انگلیسی را خواند. پس از فارغ‌التحصیلی، او در دانشگاه تدریس کرد و پس از آن در سال ۱۹۸۶ در سن ۲۶ سالگی به هلند رفت. در آنجا وی در دانشگاه علوم کاربردی زوت در ماستریخت به تدریس چینی پرداخت.
سر توماس مان (Sir Thomas Mun) (۱۷ ژوئن ۱۵۷۱ – ۲۱ ژوئیه ۱۶۴۱ میلادی)، یک نویسنده انگلیسی بود که پیرامون اقتصاد می‌نوشت و غالباً به عنوان آخرین مرکانتیلیست‌های اولیه شناخته می‌شود. او به‌طور برجسته، به دلیل کار به عنوان مدیر کمپانی هند شرقی معروف است. مان بنابر عقیده قوی که به دولت داشت و تجربه قبلی‌اش به عنوان تاجر، نقش برجسته‌ای را در جریان رکود اقتصادی که در سال ۱۶۲۰ میلادی آغاز شد، بر عهده گرفت. مان برای دفاع از کمپانی هند شرقی و کسب مجدد ثبات اقتصاد انگلستان، کتاب A Discourse of Trade from England unto
کتاب A Discourse of Trade from England unto the East-Indies (گفت‌مان تجارت از انگلستان به هند شرقی) را منتشر کرد. مان از طریق اصول مرکانتیلیستی یک مجموعه پیشنهادی با عنوان «راهکارهای غنی‌سازی یک سلطنت» را با محوریت حصول اطمینان از این‌که صادرات بیش از واردات است، ترتیب داد. به عبارت دیگر، مان از دستیابی یک موازنه مثبت تجاری که منجر به افزایش تدریجی سرمایه انگلستان شود، دفاع می‌کرد. توماس مان همچنین به‌طور گسترده به عنوان یک متفکر خبره و ماهر شناخته می‌شود و بخش بسیار مهم تاریخ نظری اقتصادی شده‌است. زندگی و
بخش بسیار مهم تاریخ نظری اقتصادی شده‌است. زندگی و پس‌زمینه. توماس مان در ژوئن ۱۵۷۱ میلادی به دنیا آمد. او سومین پسر یک خانواده قابل توجه لندن بود که در نزدیکی سنت آندریو هوبارد زندگی می‌کردند، جاییکه در ۱۷ ژوئن ۱۵۷۱ غسل تعمید داده شد. پدرش، جان مان و پدر اندرش هردو از طریق بزازی امرار معاش می‌کردند. پدربزرگش که او هم جان مان نام داشت، در ضراب‌خانه سلطنتی انگلستان، پیشرو پولداران بود. از طریق روابط خانوادگی‌اش، می‌توان فرض کرد که توماس در مورد مسائل مربوط به ارز و اقتصاد به عنوان یک کل، بینش به‌دست
مربوط به ارز و اقتصاد به عنوان یک کل، بینش به‌دست آورده‌است. او به سن چهل و یک سالگی با اورسولا مالکوت ازدواج کرده و صاحب سه کودک شدند: جان، ان و ماری. آن‌ها محله سنت هلن بیشاپسگیت را به عنوان خانه شان انتخاب کردند. در مورد تحصیلاتش چیزی در دسترس نیست اما شغل توماس به عنوان یک تجار در حدود سال ۱۵۹۶ میلادی آغاز یافت، زمانی که او عضو شرکت مرسرز بود و در مدیترانه، مخصوصاً با ایتالیا و شرق میانه تجارت می‌کرد. او به عنوان یک تجار فعال موفق بود و توانایی این را داشت که یک ثروت بزرگ را جمع آورد. در سال ۱۶۱۵
را داشت که یک ثروت بزرگ را جمع آورد. در سال ۱۶۱۵ میلادی، مان به دلیل موفقیتش، به عنوان مدیر کمپانی هند شرقی انتخاب شده و در سال ۱۶۲۲ میلادی به عنوان عضو کمیسیون دائمی تجارت منصوب شد. باقیمانده زندگی حرفه‌ای خود را صرف مدافعه و ترویج منافع کمپانی هند شرقی کرد. مدیر کمپانی هند شرقی. در ارتباط با سلطنت بریتانیا، کمپانی هند شرقی یکت تجارت؛ تجاری بود که به منظور مستعمره سازی زمین‌های جدید ایجاد شده و به دنبال تجارت با هند شرقی بود. مان در سال ۱۶۱۵ میلادی به عنوان مدیر این شرکت انتخاب شد و تصمیم گرفت تا مطمئن
مدیر این شرکت انتخاب شد و تصمیم گرفت تا مطمئن شود که این شرکت با تمام ظرفیت فعال است. برای دستیابی به این هدف سرمایه باید به حد اکثر رسانیده شده و صادرات افزایش میافت. در سال ۱۶۲۰ میلادی در جریان آغاز رکود، نقش مان در اقتصاد بسیار افزایش یافت. او مجبور ساخته شد تا نتنها از کمپانی هند شرقی و فعالیت‌هایش دفاع کند، بلکه همچنین در امر درست کردن اقتصاد با حکومت کمک نماید. بحران تجارت که نهایتاً منجر به رکود شد، از دو رویداد جداگانه ناشی شده بود. اول، از طریق کمپانی هند شرقی، انگلستان در مقایسه با صادراتش، با
هند شرقی، انگلستان در مقایسه با صادراتش، با نرخ بسیار بالاتر از هند واردات می‌کرد. این موازنه منفی تجارت، یا کسر تجارت، به این معنی بود که انگلستان بیش از مبلغی که بیرون می‌فرستاد، داخل می‌آورد که بر اساس اصول مرکانتیلیسم مخرب واضح اقتصاد بود. دوم، برای پرداختن پول تمام واردات، انگلستان فلزات قیمتی را به هند فرستاد. به عنوان تنها عامل تعیین‌کننده ثروت در دهه ۱۶۰۰، به دلیل این واقعیت که پول کاغذی هنوز در اروپای شرقی کاربرد نداشت، صادر کردن فلزات قیمتی به‌طور کلی شنیده نشده بود. با این حال، برای کمپانی هند
کلی شنیده نشده بود. با این حال، برای کمپانی هند شرقی، ممنوعیت‌های صادرات شمش کاهش یافت. با توجه به این شرط، مبادله نقره با تجملات، توجه منفی زیادی را به کمپانی هند شرقی متوجه ساخت؛ شهروندان معتقد بودند که این یک فکتور بزرگ در رکود اقتصادی است. در این زمان مان به عنوان نماینده شرکت معرفی شد. وظیفه او این بود که نام شرکتش را پاک کرده و مشتریانش و مردم عوام را متقاعد سازد که اقدامات در دست گرفته شده نهایتاً به خوبی آن‌ها است. او دیدگاه‌هایش را از طریق کتاب منتشر شده اش، A Discourse of Trade from England Unto
شده اش، A Discourse of Trade from England Unto the East Indies منتقل ساخت. سیاست‌های اقتصادی. به گفته مان، تجارت خارجی بهترین روش برای افزایش ثروت یک ملت است. به‌صورت خاص، برای افزایش واردات نیاز بود تا صادرات انجام شود. تمام سیاست‌های دیگر اصلاحی اقتصادی، در قدم دوم قرار داشتند. قسمی که او در خزانه انگلستان بر اساس تجارت خارجی (England’s Trasure by Foreign Trade) می‌گوید، ما باید «در مقایسه به مقداری که سالانه از خارجی‌ها مصرف می‌کنیم، بیشتر به آن‌ها بفروشیم» برای دستیابی به این موازنه مثبت تجارت، مان یک
برای دستیابی به این موازنه مثبت تجارت، مان یک فهرست معیارهای را ارائه کرده و از انگلستان درخواست کرد تا از آن پیروی کند: نشریات. گفتمان تجارت از انگلستان به هند شرقی. اثر سال ۱۶۲۱ مان، گفتمان تجارت از انگلستان به هند شرقی، در بیشترین بخش، دفاعیه اخلاق شرکت است. با توجه به روی‌کرد کمپانی هند شرقی در امر صادرات نقره، اجماع عمومی بر خلاف این شرکت جریان داشت؛ آن‌ها در خطر از دست دادن انحصار تجارت بودند. این کتاب به منظور پاسخ به مصرفی بود که کمپانی هند شرقی مسؤل کم‌بود نقره و بنابراین، رکود شناخته شده بود. مان
کم‌بود نقره و بنابراین، رکود شناخته شده بود. مان با شدت و متقاعد کننده استدلال کرد که از دست دادن فلزات قیمتی، به خودی خود، مخرب اقتصاد نیست. مان ادعا کرد که به‌صورت غیر مستقیم، راهکارهای کمپانی هند شرقی در واقع اقتصاد را فربه می‌سازد. نتنها این‌که برخی از کالاهای وارد شده زمانی که دوباره صادر می‌شوند (مخصوصاً به قاره)، سود بیشتر ایجاد می‌کنند، بلکه رشد صنعت حمل و نقل و استخدام کارگران حمل و نقل بسیار افزایش یافته‌است. نهایتاً، مان در تلاشش برای تطهیر نام کمپانی هند شرقی موفق بود و فشار بزرگ‌ترین حمله
کمپانی هند شرقی موفق بود و فشار بزرگ‌ترین حمله کنندگان خود را دور کرد. دفاعیه فوق‌العاده او در سال ۱۶۲۲ یکی از دلایل اصلی بود که او به عنوان عضو کمیسیون دایمی تجارت انتخاب شد. فعالیت اصلی مان در این کمیته، فراهم کردن پیشنهادها به دولت در راستای سیاست اقتصادی بریتانیا بود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42258434&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-07-19T22:53:55Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;PayamAvarwand&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;خودکار: فاصلهٔ قبل و بعد از «ای» بررسی شد و تبدیل به نیم‌فاصله گردید. اگر خطاست، اصلاح کنید یا اطلاع دهید.&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42258569&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; فهرست انقلاب‌های
فهرست انقلاب‌های فرهنگی، فکری، فلسفی و فناوری اصطلاح انقلاب برای اشاره به روندهایی استفاده می‌شود که منجر به تغییرات اجتماعی بزرگ خارج از حوزه سیاسی شده‌است. مانند تغییرات در آداب، فرهنگ، فلسفه یا تکنولوژی. بسیاری از آنها جهانی بوده‌اند در حالی که برخی دیگر تنها به یک کشور محدود شده‌اند. چنین انقلاب‌هایی عبارتند از:
برناردو هابرمن (Bernardo Huberman)، عضو و معاون تیم سیستم‌های Next-Gen است. او همچنین استاد مشاور در دپارتمان فیزیک کاربردی و برنامه سیستم نمادین در دانشگاه استنفورد می‌باشد. هابرمن دکترایش را از دانشگاه پنسیلوانیا در رشته فیزیک کسب نموده است. اوان زندگی و کار. هابرمن که اصالتاً اهل آرژانتین است، کارشناسی ارشدش را در سال ۱۹۶۶ میلادی از دانشگاه بوئنوس آیرس آرژانتین گرفت. او دکترایش را در سال ۱۹۷۱ میلادی در رشته فیزیک از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد. هابرمن به عنوان دانشمند مدعو در مؤسسه لاو-لانگوین در
به عنوان دانشمند مدعو در مؤسسه لاو-لانگوین در گرینوبل، فرانسه و مؤسسه فیزیک نظری، دانشگاه عبرانی اورشلیم، اسرائیل کار کرد. او همچنین در دانشگاه پاریس، École Normale Supérieure، در پاریس فرانسه، مؤسسه نیلزبور در کوپنهاگ دنمارک و دانشگاه اروپائی تجارت، INSEAD در فرانسه، استاد مدعو بود. او در مرکز آسپن برای فیزیک بین سال‌های ۱۹۸۰–۱۹۸۳ به عنوان معتمد و منشی ایفای وظیفه کرده‌است. هابرمن در اصل در فیزیک ماده متراکم، از هادی‌های سوپرآیونیک گرفته تا ابرسیال‌های دو بُعدی کار کرده و در نظریه‌ای پدیده‌های بحرانی در
بُعدی کار کرده و در نظریه‌ای پدیده‌های بحرانی در سیستم‌های کم بعدی سهم داشته‌است. او یکی از کاشفان هرج و مرج در تعدادی از سیستم‌های فیزیکی بود و همچنین تعدادی از خصوصیات جهانی را در سیستم‌های غیر خطی دینامیکی ایجاد کرد. تحقیقات او در مورد دینامیک‌های ساختمان‌های پیچیده منجر به کشف فرا انتشار در سیستم‌های مرتبه‌ای شد. هابرمن به مرکز تحقیقاتی پالو آلتو (PARC) در شرکت زیراکس پیوست، جاییکه در رشته علوم معلوماتی، او موجودیت انتقال فاز در سیستم‌های توزیع شده در پیمانه بزرگ را پیش‌بینی کرده و یک روی‌کرد اقتصادی
پیمانه بزرگ را پیش‌بینی کرده و یک روی‌کرد اقتصادی را برای حل سؤالات سخت محاسباتی ایجاد کرد. او سه کتاب در مورد ایکولوژی و محاسبه و ایکولوژی وب را تألیف یا ویراستاری کرده‌است. در سال ۱۹۸۹ او و همکارانش اسپاون (Spawn)، یک سیستم بازار را برای تخصیص منابع در بین ماشین‌ها در شبکه‌های کامپیوتری، و چند سال بعد میکانیزم بازار حرارتی چند عاملی را برای کنترل محیط تعمیرها طراحی و به کار بردند. کار بعدی مشابه در لابراتوارهای HP به نام Tycoon جایزه Horizon برای خلاقیت را دریافت کرد. هابرمن پس از کار کردن در زیراکس
را دریافت کرد. هابرمن پس از کار کردن در زیراکس PARC، عضو ارشد در لابراتوارهای HP شد. کارهای اخیر و قدردانی. پژوهش‌های هابرمن برای سالیان متعدد بر وب جهانی (World Wide Web) با تمرکز خاص بر دینامیک‌های رشد و کاربرد آن متمرکز بود. او با اعضای گروه‌اش تعدادی قانون‌مندی‌های قوی را کشف کردند مانند دینامیک‌های که رشد وب را تضمین می‌کنند و قوانینی که مشخص می‌سازد، چگونه کاربران وب‌گردی کرده و الگوهای تراکم مشاهده شده ایجاد کنند. اخیراً، هابرمن رئیس میکانیزم‌ها و لابراتوار دیزاین در لابراتوارهای هولیت پاکارد بود،
دیزاین در لابراتوارهای هولیت پاکارد بود، جاییکه کار او بر طراحی میکانیزم‌های جدید برای کشف و جمع‌آوری معلومات در سیستم‌های توزیع شده همچنین درک دینامیک‌های معلومات در شبکه‌های بزرگ متمرکز است.
علی بومنجل (; – ) سیاستمدار، وکیل و یک انقلابی اهل الجزایر بود. زندگی‌نامه. بومنجل در غلیزان در خانواده‌ای تحصیل کرده از منطقه بنی ینی به دنیا آمد، و در کالج دوویریر در البلیده تحصیل کرد و در آنجا با دیگر چهره‌های آینده انقلاب الجزایر مانند آبانه رامدان، بن یوسف بن خده و سعد دهلاب آشنا شد. او سپس حرفه خود را تغییر داد و به فراگرفتن قانون متمایل شد و روزنامه نگار مجله Egalité شد که تحت کنترل وحدت‌گرایان فرحات عباس بود. در طول انقلاب او به همراه جک ورجس یکی از وکلای بسیاری شد که برای ملی‌گرایان الجزایری کار
وکلای بسیاری شد که برای ملی‌گرایان الجزایری کار می‌کرد. در سال ۱۹۵۵، پس از آزادی دوست قدیمی‌اش رامدان از زندان همراه او به جبهه آزادیبخش ملی FLN پیوست. رامدان به بومنجل توصیه کرد جهت‌گیری حرفه‌ای خود را تغییر دهد بنابراین او به بخش دعاوی حقوقی شرکت رویال داچ شل پیوست در حالیکه هنوز در FLN به ستیزه‌جویی خود ادامه می‌داد. فعالیت سیاسی. علی در رشته حقوق تحصیل کرد و وکیل شد. بیداری سیاسی او در ایام جبهه ملی صورت گرفت. این با فراخوانی برای رهایی ملت الجزایر توسط مصالی الحاج و حساس بودن به تعهد و بسیج کمونیستی
مصالی الحاج و حساس بودن به تعهد و بسیج کمونیستی در کنگره مسلمانان مشخص شد. او از خدمت سربازی در ارتش فرانسه امتناع کرد که باعث شد لیستی از فعالیت‌های ضد فرانسوی برایش درست شود و به عنوان یک ملی‌گرای خطرناک شناخته شود. درگذشت. بومنجل در ۹ فوریه ۱۹۵۷ دستگیر شد و بیش از یک ماه تحت شکنجه فرمانده پل اوسرس و افرادش قرار گرفت. در ۲۳ مارس، در ابیار، خارج از الجزیره، او را از طبقه ششم یک ساختمان به بیرون پرتاب کردند و در گذشت. مرگ او به عنوان خودکشی عنوان شد. چهل و سه سال بعد، در سال ۲۰۰۰، اوسرس اعتراف کرد که
و سه سال بعد، در سال ۲۰۰۰، اوسرس اعتراف کرد که بومنجل به قتل رسیده‌است. یادبود و احترام. یک خیابان و یک ایستگاه مترو در الجزیره و همچنین درزادگاهش، شهر علیزان، به نام او گذاشته شده است.