payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایران همواره مورد آزار مسلمانان قرار داشته‌اند به گونه‌ای که آن‌ها را ناچار کرده‌بودند تا لباس جداگانه‌ای بپوشند تا بتوان آن‌ها را از دیگران تشخیص داد. به زرتشتیان، مانند اقلیت‌های دیگر و بر خلاف مسلمانان (به ویژه عرب) اجازه سوار شدن بر اسب داده نمی‌شد؛ زیرا اسب‌سواری نشانه ثروت و اشرافیت بود و بلکه فقط می‌توانستند بر خر، سوار شوند. دوره صفویه و افغان‌ها. صفویان در دوره خود، زرتشتیان را (مانند ایرانیان نامسلمان دیگر) مجبور به مسلمان شدن می‌کردند که پس از حمله افغان‌ها به ایران این روند شدت گرفت. دوره
از حمله افغان‌ها به ایران این روند شدت گرفت. دوره پهلوی. زرتشتیان در دوره پهلوی از حقوق انسانی و احترام برخوردار بودند. یکی از مهم‌ترین دستاوردهای حکومت پهلوی، جلوگیری از نقض حقوق غیرمسلمانان در ایران بود. نقض حقوق زرتشتیان توسط جمهوری اسلامی. زرتشتی‌ها مانند اقلیت‌های دیگر از سوی حکومت جمهوری اسلامی به گونه سازمان‌یافته آزار می‌بینند. خمینی، دین زرتشت را «فرقه‌ای کهنه» نامیده و پیروانش «آتش‌پرست مرتجع» و «گبر» خواند که چنین سخنانی باعث افزایش آزارها بر ضد زرتشتیان و نیز مصادره دارایی‌هایشان شد. مواردی ثبت
و نیز مصادره دارایی‌هایشان شد. مواردی ثبت شده‌است که زنان زرتشتی به صورت اجباری به عقد مردان مسلمان درآمدند و مجبور شدند تا علناً خود را مسلمان اعلام کنند. مهم‌تر از این، قوانینی وجود دارند که میان زرتشتیان و مسلمانان در زندگی روزمره فرق قائل می‌شوند که یادآور وضعیت زرتشتیان در دوران حکومت‌های اسلامی گذشته ایران است. مطابق قوانین موجود، اگر یک زرتشتی مسلمان شود، تمام ارث و میراث خانواده به او تعلق می‌گیرد. در صورتی که یک زرتشتی به صورت غیرعمد باعث مرگ یک مسلمان شود، با حکم اعدام مواجه می‌شود، اما اگر یک
مسلمان شود، با حکم اعدام مواجه می‌شود، اما اگر یک مسلمان با یک زرتشتی چنین کند، خطر مشابهی برای او وجود ندارد. پس از گذشت ده‌ها سال از عمر حکومت جمهوری اسلامی، زرتشتیان هنوز هم بیم دارند که مانند گذشته، دارایی‌هایشان با قول‌نامه‌های ساختگی چپاول شود. از سوی جمهوری اسلامی، زرتشتیان به انتقاد به اسلام، برپایی جشنواره‌های (پنهانی) رقص، برگزاری اردوهای مختلط دانشجویی، نشست‌های ایران‌پرستانه، سوءاستفاده از حس میهن‌پرستی مسلمانان ایران، ترویج گفتارهای زرتشت و نیز نشان فروهر، متهم شده‌اند. به دلیل تبعیض حکومتی،
نشان فروهر، متهم شده‌اند. به دلیل تبعیض حکومتی، بیکاری گسترده، باعث افزایش فقر، سوءتغذیه و نیز کاهش ازدواج و جمعیت زرتشتیان (و اقلیت‌های دیگر) شده‌است. اعدام و ترور. شماری از کنشگران زرتشتی از راه ترور کشته شدند؛ همچنان که برخی دیگر نیز در زندان اعدام گشتند که نام‌های برخی از آن‌ها چنین است: زرتشتیان از دید اسلام و فقیهان. زرتشتیان از دید اسلام نجس هستند. فتوای برخی از مراجع تقلید دربارهٔ پاک یا نجس بودن زرتشتیان: آمار. به گفته موبد زرتشتی، کوروش نیکنام، جمعیت شهروندان زرتشتی در سال ۱۳۵۷ بیش از ۶۰ هزار نفر
شهروندان زرتشتی در سال ۱۳۵۷ بیش از ۶۰ هزار نفر بوده که بعدها به ۲۰ هزار نفر کاهش یافته‌است. چند چیز، از جمله، بیکاری، محرومیت شغلی، محدودیت آزادی، تبعیض‌های قانونی، نقش مهمی بر رشد منفی جمعیت اقلیت‌ها دارد. در دورهٔ جمهوری اسلامی، شمار چشمگیری از زرتشتیان ایران، از جمله، نوکیشان زرتشتی-که برخی، آمار مسلمانان زرتشتی‌شده را تا ۳ میلیون برآورده کرده‌اند-مجبور به مهاجرت به خارج از کشور شده‌اند.
نبرد دریای زرد (; ) یک نبرد دریایی بزرگ در جنگ روسیه و ژاپن بود که در ۱۰ تا ۱۹ اوت رخ داد. این نبرد در نیروی دریایی روسیه به عنوان نبرد ۱۰ اوت نیز شناخته می‌شود. این نبرد تلاش ناوگان روسی در پورت آرتور را برای شکستن و تشکیل با اسکادران ولادی وستوک ناکام گذاشت و آنها را مجبور به بازگشت به بندر کرد. چهار روز بعد، نبرد اولسان به‌طور مشابه به پرواز گروه ولادیوستوک پایان داد و هر دو ناوگان را مجبور به لنگر انداختن کرد.
جیمز منینگ (James Manning) (زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۷۳۸ – درگذشتهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۷۹۱) کاهن باپتیست، معلم و قانون‌گذار آمریکایی اهل پراویدنس، رودآیلند (ایالتی در نیوانگلند منطقه شمال شرقی ایالات متحده) بود. او اولین رئیس دانشگاه براون و یکی از مهم‌ترین بنیان‌گذاران آن بود و به عنوان کشیش اولین کلیسای باپتیست در آمریکا خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. جیمز منینگ در الیزابت تاون نیوجرسی به‌دنیا آمد. در ۱۸ سالگی، در آکادمی هپ‌ول در هپ‌ول، نیوجرسی زیر نظر کشیش، ایزاک ایتان برای آماده شدن برای مطالعات مذهبی خود شرکت کرد. در
آماده شدن برای مطالعات مذهبی خود شرکت کرد. در ۱۷۶۲ از کالج نیوجرسی که بعدها به دانشگاه پرینستون تبدیل شد، فارغ‌التحصیل گشت. در پرینستون، منینگ زیر نظر رئیس، ساموئل فینلی تحصیل کرد، کسی که زیر نظر هیئت امنایی خدمت می‌کرد، آن‌ها اعلام کرده بودند: «ایده ما این است که دانشمندان خوب و اعضای مفید جامعه را به جهان بفرستیم». یکی از ۱۳۰ فارغ‌التحصیلی که فینلی در طول پنج سال ریاست خود فرستاد، کشیش جیمز منینگ بود. او در سال فارغ‌التحصیلی از پرینستون با مارگارت استایتز ازدواج کرد و چند هفته پس از ازدواج، به‌طور عمومی
ازدواج کرد و چند هفته پس از ازدواج، به‌طور عمومی توسط کلیسای باپتیست اسکاچ پلین، نیوجرسی منصوب شد. ریاست دانشگاه براون. در ۱۷۶۴، منینگ توسط انجمن باپتیست فیلادلفیا برای تأسیس یک کالج در رودآیلند، به مهد باپتیست‌های آمریکایی، فرستاده شد. منینگ با همراهی اهالی برجسته رودآیلند، یکی از بنیان‌گذاران کالج در مستعمره انگلیسی رودآیلند و مزرعه پراویدنس (دانشگاه براون امروزی) در دوران استعمار بریتانیا بود. منینگ به عنوان اولین رئیس دانشگاه براون از ۱۷۶۵ تا ۱۷۹۱ خدمت کرد. او ابتدا دانشگاه را در محل قلمروی کشیشی خود و
او ابتدا دانشگاه را در محل قلمروی کشیشی خود و خانه ملاقات باپتیست در وارن، رودآیلند به راه انداخت. دانشگاه در ۱۷۷۰ به پراویدنس نقل مکان کرد و در دوران تصدی او اولین ساختمان‌های خود را در تپه کالج با کمک خانواده براون ساخت. کشیش جیمز منینگ در حالی به عنوان اولین رئیس براون خدمت می‌کرد که «به همراه یک برده شخصی وارد رود آیلند شد». کشیش منینگ اولین کتاب خود را به کتابخانه کالج داد، فرهنگ لغت والنتین شیندلر پنتاگلتون عبری، کلدانی، سیراکوم، تلمودی‌خاخامی و عربی (در این کتاب واژگان عبری و چهار زبان سامی دیگر به
(در این کتاب واژگان عبری و چهار زبان سامی دیگر به لاتین ترجمه شده‌است) که در ۱۶۱۲ در هانوفر آلمان چاپ شد. در فوریه ۱۷۸۶، رابرت کارتر سوم، ویرجینیایی برجسته در مزرعه نومانی هال در ویرجینیا، به رئیس منینگ در مورد دو پسرش جورج و جان تسکر کارتر که قرار بود در دانشگاه ثبت نام کنند و با منینگ همراه شوند، نوشت: «آن‌ها بلافاصله از بوستون برای ورود به دانشگاه شما در پراویدنس فرستاده می‌شوند. من از شما خواهش می‌کنم که شما را به عنوان پدر رضاعی منصوب کنم، با بیان اینکه آرزوی من این است که هر دو پسر باید شخصیت‌های
آرزوی من این است که هر دو پسر باید شخصیت‌های فعال در زندگی شوند». منینگ در ۱۷۶۹ اولین ریاست براون را بر عهده گرفت که در آن زمان هفت دانشجو مدرک لیسانس هنر و ۲۱ نفر درجهٔ افتخاری دریافت کردند. در دوران تصدی وی، ۱۶۵ مرد؛ شامل ۴۳ روحانی، ۲۹ وکیل، ۱۹ پزشک، ۱۹ دبیر، ۱۲ قاضی، ۱۲ بازرگان، ۶ استاد، ۶ نماینده کنگره، ۲ رئیس دانشکده، ۲ وزیر ایالات متحده، ۱ کنسول ایالات متحده آمریکا، ۱ فرماندار و ۱ کتابدار، مدرک دریافت کردند. دورهٔ انقلابی آمریکا. طبق گزارش‌ها، در ۱۷۷۴، منینگ در یک سخنرانی در تالار کارپنتر (تالار
۱۷۷۴، منینگ در یک سخنرانی در تالار کارپنتر (تالار گردهمایی نجاران) فیلادلفیا که شخصیت‌های برجسته‌ای از ماساچوست، نیوجرسی، پنسیلوانیا و مستعمرات دیگر، حضور داشتند، استدلالی به نفع آزادی مذهبی ارائه کرد: نویسندهٔ مشهوری در سیاست گفته که دو چیز ارزش بحث کردن را دارد: دین و آزادی. برای دومی، در حال حاضر شرافت‌مندانه خودمان در تمام این قارهٔ گسترده تلاش می‌کنیم، مطمئناً هیچ‌کس نیست که در سینه‌اش گرمای میهن‌پرستی را به نمایندگی از آزادی مدنی احساس کند و بتواند در برابر شعلهٔ نجیب‌تر آزادی مذهبی، بی‌تفاوت بماند.
برابر شعلهٔ نجیب‌تر آزادی مذهبی، بی‌تفاوت بماند. در جریان انقلاب آمریکا، منینگ به عنوان رئیس براون در ۱۷۸۰ در زمانی خدمت می‌کرد که نیروهای فرانسوی به فرماندهی کنت دو روکامبو که نیروهای اعزامی توسط پادشاه لویی شانزدهم فرانسه را رهبری می‌کرد، در نیوپورت، رودآیلند برای کمک به نیروهای آمریکایی در جنگ انقلابی آمریکا به فرماندهی ژنرال جورج واشینگتن، وارد شدند. این نیروهای متحد به مدت یک سال در رودآیلند مستقر بودند تا قبل از اینکه در ۱۷۸۱ یک لشکرکشی (مسیر انقلابی واشینگتن) ۶۰۰ مایلی (۹۷۰ کیلومتری) از رودآیلند تا
واشینگتن) ۶۰۰ مایلی (۹۷۰ کیلومتری) از رودآیلند تا ویرجینیا را آغاز کنند، جاییکه آن‌ها با نیروهای بریتانیایی فرستاده شده توسط پادشاه جورج سوم از یونایتد کینگدم در یورک تاون، شبه جزیره ویرجینیا، در نبرد چساپیک جنگیدند و آن‌ها را شکست دادند. در طول سال آماده‌سازی در رود آیلند، زمین کالج براون به محل اردوگاه سربازان تبدیل شد و عمارت کالج در براون (که بعدها به تالار دانشگاه تغییر نام داد) به یک بیمارستان نظامی تبدیل شد. رهبری مدنی برای رودآیلند در کنگره. در ۱۷۸۶، مجمع عمومی رود آیلند با اکثریت آرا، جیمز منینگ
مجمع عمومی رود آیلند با اکثریت آرا، جیمز منینگ را به عنوان نمایندهٔ خود در هفتمین کنگرهٔ کنفدراسیون انتخاب کرد. در آن سمت، او در کمیتهٔ بزرگ که اصلاحات اساسی برای اصول کنفدراسیون پیشنهاد می‌کرد، خدمت نمود. منینگ همراه با رئیس‌جمهور آینده؛ جیمز مونرو و سناتور آینده ایالات متحده و فرماندار کارولینای جنوبی؛ چارلز پینکنی، در کنگره خدمت کرد. در تاریخ باپتیست‌ها، گزارش شده که رئیس منینگ، نقش الهام‌بخشی در متقاعد کردن مجمع تصویب‌کنندهٔ ماساچوست، برای تصویب قانون اساسی ایالات متحده داشته‌است: وقتی قانون اساسی
اساسی ایالات متحده داشته‌است: وقتی قانون اساسی ایالات متحده برای تصویب به استان‌ها ارائه شد، در مورد تصویب آن تردید وجود داشت. ماساچوست و ویرجینیا استان‌های محوری بودند. ماساچوست به‌طور مساوی تقسیم شد و تنها با تلاش منینگ، استیلمن و بکوس بود که قانون اساسی توسط آن استان تصویب شد. اکثریت نوزده رأی بود. در آخرین روز جلسه، ۱۸۷ موافق و ۱۶۸ مخالف وجود داشت و «قبل از طرح سؤال نهایی، فرماندار هنکوک، رئیس، از منینگ دعوت کرد تا دعوت رسمی را با دعا ببندد. دعای میهن‌پرستی رفیع بود و هر دلی پر از حرمت شد». کاهن
میهن‌پرستی رفیع بود و هر دلی پر از حرمت شد». کاهن باپتیست. زمانی که منینگ به عنوان رئیس براون خدمت می‌کرد، ابتدا کشیش کلیسای باپتیست در وارن بود و سپس برای دورهٔ ژوئیه ۱۷۷۱ تا آوریل ۱۷۹۱ به خدمت اولین کلیسای باپتیست در آمریکا در پراویدنس درآمد. مانند دانشگاه، در ۱۷۷۴–۱۷۷۵، منینگ کلیسا را در ساختمان رهبری کرد. ساختمان کنونی آن به «عبادت عمومی» و برای «برگزاری مراسم» اختصاص یافته‌است. استفان گانو برادرزاده منینگ در ۱۷۹۲ کشیش شد. مدال رئیس جیمز منینگ. دفتر روحانیون و زندگی مذهبی دانشگاه براون هر ساله بر اساس
و زندگی مذهبی دانشگاه براون هر ساله بر اساس توضیحات جایزه که در فرم نامزدی توضیح داده شده‌است، به افتخار منینگ به یکی از اعضای فارغ‌التحصیل کلاس، مدالی اعطا می‌کند: مدال رئیس جیمز منینگ به یک [فارغ‌التحصیل ارشد] اعطا می‌شود که در مطالعه و عمل به دین نمونه و متعالی است. این جایزه به افتخار اولین رئیس براون که نمونه‌ای از ترکیب دقت فکری و مشارکت معنوی بود، اعطا می‌شود. مطالعه آکادمیک دین، به دانشجویان این توانایی را می‌دهد تا متفکرانی انتقادی شوند و فراتر از تقوای شخصی، به سمت رهبری مسئولانه حرکت کنند و به
تقوای شخصی، به سمت رهبری مسئولانه حرکت کنند و به تعادلی میان ویژگی‌های سنت‌های مذهبی مربوطه و احساس مسئولیت اجتماعی و جهانی دست یابند.
در کالبدشناسی انسان، ماهیچهٔ کوتاه بازکننده شست دست یا عضله اکستانسور پولیسیس برویس (Extensor pollicis brevis) یک ماهیچه اسکلتی در سمت پشتی ساعد است. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست در سمت داخلی ماهیچه دراز دورکننده شست دست (ابداکتور پولیسیس لونگوس) قرار دارد و ارتباط نزدیکی با آن دارد. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست (EPB) متعلق به گروه عمقی بخش خلفی نیامی (فاسیال) ساعد و بخشی از مرز جانبی انفیه‌دان دست است. ساختار. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست از استخوان زند زیرین دیستال به ماهیچه دراز دورکننده شست دست، از
زیرین دیستال به ماهیچه دراز دورکننده شست دست، از غشای بین استخوانی ساعد و از سطح پشتی زند زبرین (رادیوس) منشأ می‌گیرد. جهت آن مشابه جهت ماهیچه دراز دورکننده شست دست است، زردپی آن از همان شیار در سمت جانبی انتهای پایینی زند زبرین عبور می‌کند تا در قاعده بند اول انگشت شست قرار گیرد. تغییر. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست در برخی افراد غایب است. گاه نیز زردپی آن با زردپی ماهیچه دراز بازکننده شست دست یا ماهیچه دراز دورکننده شست دست ادغام می‌شود. کارکرد. ماهیچه کوتاه بازکننده شست دست در رابطه نزدیک با ماهیچه دراز
بازکننده شست دست در رابطه نزدیک با ماهیچه دراز دورکننده شست دست، هم اکستنشن و هم ابداکشن انگشت شست را در مفاصل مچ‌دستی‌کف‌دستی (کارپومتاکارپ) و مفصل کف‌دستی‌بندانگشتی (متاکارپوفالانژیال) انجام می‌دهد.
رونی جیسون (؛ زادهٔ ) جودوکار، ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و تکواندوکار اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی فورتالزا اشاره کرد.
لیگ مبارزان حرفه‌ای () یا پی‌اف‌ال یک لیگ هنرهای رزمی ترکیبی آمریکایی است، که در سال ۲۰۱۸ توسط دون دیویس و شرکت سرمایه‌گذاری ام‌ام‌ای‌اکس تأسیس شد. لیگ مبارزان حرفه‌ای اولین سازمان بزرگ هنرهای رزمی ترکیبی است که در آن ورزشکاران انفرادی در طول یک فصل عادی، در مسابقات قهرمانی با یکدیگر رقابت می‌کنند. شرکت پی‌اف‌ال ام‌ام‌ای مالک این لیگ ورزشی می‌باشد. در پایان هر فصل از مسابقات، هر یک از قهرمانان شش وزن، هر کدام یک میلیون دلار جایزه قهرمانی کسب می‌کنند.
انجمن ملی اوکراینی (به اختصار: یو‌ان‌ای) ، که قبل از سال ۱۹۱۴ میلادی به عنوان اتحادیۀ ملی روتنی‌ها شناخته می‌شد، یک سازمان برادری آمریکای شمالی است که در شاموکین، پنسیلوانیا در ۲۲ فوریه ۱۸۹۴ میلادی تأسیس شد. هنگامی که موج اول مهاجران از مناطق غرب اوکراین امروزی به ایالات متحدۀ آمریکا و کانادا آمدند. تاریخچه. این انجمن در اصل اتحادیۀ ملی روتنی‌ها نامیده می‌شد، و تا حدی برای مقابله با نفوذ اتحادیۀ کاتولیک یونانی مجاری ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. اتحادیه، روزنامۀ "اسوبودا" (آزادی) را به عنوان ارگان خود
روزنامۀ "اسوبودا" (آزادی) را به عنوان ارگان خود پذیرفت و به دنبال توسعۀ یک هویت مشخص اوکراینی بود. اتحادیه پیشنهادهایی برای تأمین نیازهای مادی، مانند هزینه‌های تشییع جنازه و مراقبت از اعضای بی‌بضاعت و در عین حال ترویج فرهنگ اوکراینی را ارائه می‌کرد. اتحادیه بعداً نام خود را به انجمن ملی اوکراینی تغییر داد تا به‌ طور خاص بر هویت فرهنگی قومی اوکراینی تاکید کند. در طول جنگ سرد، یو‌ان‌ای (انجمن ملی اوکراینی) به نمایندگی از استقلال اوکراین حمایت کرد. همچنین از ایجاد یک مرکز مطالعات اوکراین در دانشگاه هاروارد،
ایجاد یک مرکز مطالعات اوکراین در دانشگاه هاروارد، برپایی بنای یادبود تاراس شوچنکو در واشینگتن دی.سی. و انتشار "اوکراین: فرهنگ‌نامۀ مختصر" حمایت کرد. یو‌ان‌ای رابطه نزدیکی با کلیسای ارتدکس اوکراین ایالات متحدۀ آمریکا دارد. عضویت. عضویت برای کسانی که تبار اوکراینی دارند یا با فردی اوکراینی ازدواج کرده‌اند آزاد است. افراد زیر شانزده سال باید به بخش جوانان بپیوندند. در سال ۱۹۶۵ میلادی یو‌ان‌ای، ۸۴۴۱۴ عضو داشت. تا سال ۱۹۷۹ میلادی این تعداد به ۸۱۰۰۰ کاهش یافت. این تعداد در سال ۱۹۹۵ میلادی به ۶۹۰۰۰ عضو رسید.
این تعداد در سال ۱۹۹۵ میلادی به ۶۹۰۰۰ عضو رسید. اکنون بیش از ۵۰۰۰۰ عضو در ایالات متحدۀ آمریکا و کانادا دارد که بیش از ۱۷۰ میلیون دلار بیمۀ عمر در یو‌ان‌ای دارند. در سال ۱۹۷۹ میلادی یو‌ان‌ای دارای ۴۶۵ واحد محلی در بیست و نه ناحیۀ ایالات متحدۀ آمریکا و کانادا بود. مقر آن در شهر جرسی، نیوجرسی بود. فعالیت‌ها. در سال ۱۹۵۲ میلادی، این سازمان مرکز میراث سویوزیوکا را در کتزکیلز برای استفاده به عنوان یک مرکز فرهنگی توسط اعضای خود تأسیس کرد. این انجمن هفته‌نامۀ انگلیسی زبان، هفته‌نامۀ اوکراینی و روزنامۀ اوکراینی
زبان، هفته‌نامۀ اوکراینی و روزنامۀ اوکراینی زبان "اسوبودا" و ماهنامۀ "وسلکا" را تأسیس کرد. همچنین از مدرسۀ تابستانی، رقص‌های محلی، رویدادهای فرهنگی و اهدای خیریه حمایت می‌کند.
پهنهٔ بازکننده (Extensor expansion) یا پهنه پشتی (Dorsal expansion) یا کلاهک پشتی پیوست‌های همبند ویژه‌ای هستند که توسط آن زردپی‌های بازکننده وارد استخوان‌های بند انگشت (فالانژها) می‌شوند. این زردپی‌های صاف (زردپی پهن، آپونوروزیس) ماهیچه‌های بازکننده (اکستانسور)، فالانژهای پروگزیمال و میانی را می‌پوشاند. در انتهای دیستال استخوان‌های کف‌دستی (متاکارپ)، زردپی بازکننده منبسط می‌شود و یک کلاهک (هود) تشکیل می‌دهد که پشت و کناره‌های سر کف‌دستی‌ها و استخوان بند انگشت پروگزیمال را می‌پوشاند. نوارها. پهنه بازکننده
پروگزیمال را می‌پوشاند. نوارها. پهنه بازکننده از اوایل خود به سه نواره تقسیم می‌شود: کارکرد. پهنه بازکننده اجازه می‌دهد تا نیروهای انقباضی از ماهیچه‌های محفظه بازکننده به بندهای انگشت منتقل شوند. همچنین نیروها را در سراسر بندهای انگشت متعادل می‌کند.
دستهٔ متحرک (یا دسته متحرک هِنری) (mobile wad of Henry) گروهی از سه ماهیچه زیر است که در قسمت جانبی ساعد یافت می‌شوند: گاهی به این دسته از ماهیچه‌ها، «دستهٔ سه»، «محفظه جانبی»، یا «گروه زِبَرزَندی» ساعد نیز می‌گویند. کارکرد. این سه ماهیچه به عنوان خم‌کننده در مفصل آرنج عمل می‌کنند. ماهیچه‌های کوتاه و دراز بازکننده مچ به زند بالایی هر دو خم‌کننده ضعیفی در مفصل آرنج هستند. ماهیچه کوتاه بازو را از ابداکشن اولنار به حالت میانی حرکت می‌دهد و به سمت پشت خم می‌شود. ماهیچه دراز یک پروناتور ضعیف در بازوی خم‌شده و یک
ماهیچه دراز یک پروناتور ضعیف در بازوی خم‌شده و یک ماهیچه برون‌گردان (سوپیناتور) در بازوی کشیده‌است. در مفاصل کارپ، ماهیچه دراز در دورسی‌فلکشن با ماهیچه بازکننده مچ به زند پایینی (اکستانسور کارپی اولناریس) و در ابداکشن زند زبرین با ماهیچه خم‌کننده مچ به زند زبرین (فلکسور کارپی رادیالیس) عمل می‌کند. به این دو عضله «گره‌کننده مشت‌ها» می‌گویند، زیرا باید در حین فشردن کمی به سمت پشت خم شوند تا حداکثر خم شدن را فراهم کنند. ماهیچه بازویی‌زبرزندی (براکورادیالیس) به صورت دیستال در انتهای زند زبرین وارد می‌شود،
به صورت دیستال در انتهای زند زبرین وارد می‌شود، بنابراین، بر خلاف دو ماهیچه قبلی، فقط روی ساعد عمل می‌کند. ساعد را در موقعیت میانی بین سوپیناسیون و پروناسیون قرار می‌دهد و در این حالت به عنوان خم کننده عمل می‌کند. در حرکات آهسته و در ساعد به پشت بازو دارای حداقل عمل خم کننده است.
اصطلاح خودتنظیمی هیجانی (به انگلیسی: ) از دو جنبه مختلف تعریف می‌گردد. برخی بر روی کارکردهای تنظیم هیجان‌ها در سازماندهی فرآیندهای درونی (مانند توجه، حافظه، آمادگی برای اقدام) و ارتباطات اجتماعی تمرکز می‌کنند که به فرد اجازه می‌دهد به سرعت به نیازهای مربوط به یک موقعیت واکنش نشان دهد و از طرفی تعریف دیگر بر توانایی تنظیم هیجان‌ها تاکیید می‌کنند (مانند کنترل شناختی) که به فرد اجازه می‌دهد تا بر واکنش‌های لحظه‌ای نظارت کند، زمان انجام را تنظیم کند و آنها را با پیچیدگی‌ها و ملاحظاتی که اقتضای موقعیت ایجاب
با پیچیدگی‌ها و ملاحظاتی که اقتضای موقعیت ایجاب می‌کند، تطبیق دهد. تعدادی از روان‌شناسان نیز برای تعریف این موضوع بر هر دو جنبه تأکید دارند. ضعف در خودتنظیمی هیجانی، یکی از اصلی‌ترین دلایل بروز اهمال کاری می‌باشد.
روزا (روزانا) وانیایی سیرونیان (؛ زادهٔ ) اقتصاددان اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۸ اکتبر ۱۹۶۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علم اقتصاد ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان، چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان و مدال گریگور نارکاتسی شد.
اهمال کاری یک پدیده مرتبط با استرس و ضرب الاجل است که تشکیل شده از دو بخش تأخیر در شروع وظایف ضروری و عدم وجود پشتکار در برخی از جنبه های یک کار می‌باشد. افزایش تعداد نقاط انتخاب با احتمال وقوع اهمال کاری رابطه مستقیم دارد. فرد تعلل‌کننده در هنگام اهمال کاری پیامدهای درازمدت این رفتار را نادیده می‌گیرد، در عین حال که وی همچنان معتقد است که انتخاب ممکن است، گاهی اوقات جهت فرار از انجام کار به سراغ انجام کار های مطلوب دیگر برود. در نتیجه در طول زمان، تصور شخص اهمال‌گر از خود بدتر می‌شود، زیرا احساس می‌کند
اهمال‌گر از خود بدتر می‌شود، زیرا احساس می‌کند کنترل کمتری بر رفتار خویش دارد.
اسوبودا (به اوکراینی: «Свобода» — «آزادی») قدیمی‌ترین روزنامۀ اوکراینی موجود و پرخواننده‌ترین روزنامه در جهان غرب است. تاریخچه. اسوبودا در شهر جرسی، نیوجرسی در ۱۱ سپتامبر ۱۸۹۳ میلادی توسط پدر هریهوری هروشکا تأسیس شد. در ۲۲ فوریه ۱۸۹۴ میلادی، انجمن ملی اوکراینی (یو‌ان‌ای) روزنامه را به عنوان ارگان رسمی خود پذیرفت. این روزنامه در ۱ مارس ۱۸۹۴ میلادی به دو هفته‌نامه تبدیل شد، در ۸ اوت ۱۹۱۴ میلادی به سه هفته‌نامه و در ۳ ژانویه ۱۹۲۱ میلادی به یک روزنامۀ روزانه تبدیل شد. "اسوبودا" به عنوان «سخنگویی» برای
تبدیل شد. "اسوبودا" به عنوان «سخنگویی» برای اوکراینی‌های آمریکای شمالی عمل کرد و در بحث و حل مشکلات مهاجران نقش مهمی ایفا کرد. قبل از تأسیس نشریات اوکراینی-کانادایی (مانند: "کانادایسکی فارمر")، این تنها روزنامۀ اوکراینی زبان با هر یادداشتی در کانادا بود؛ اما در طول جنگ جهانی دوم به خاطر همدردی‌ طرفداران نازی‌ها، توسط این کشور توقیف شد. در خارج از آمریکای شمالی، اوکراینی‌های برزیل، گالیسیا و بوکووینا نیز مشترک آن بودند. این یک کانال ارتباطی برای روشنفکرانی بود که به مهاجرت دهقانان اوکراینی و زندگی در دنیای
که به مهاجرت دهقانان اوکراینی و زندگی در دنیای جدید اهمیت می‌دادند؛ آن‌ها از این روزنامه برای راهنمایی آن‌ها به سمت بهبود شیوه‌های زندگی و انطباق با آرمان‌های تمدن اروپایی استفاده کردند. "اسوبودا" به واسطۀ یک برنامۀ روشنگری، تأسیس مدارس اوکراینی و همچنین یادگیری زبان و تاریخ اوکراینی را ترویج کرد. اوج تیراژ آن تقریباً ۱۸۰۰۰ مجلد بود.
زردپی بازکننده مشترک یا تاندون اکستانسور مشترک زردپی‌ای است که به اپی‌کوندیل کناری بازو متصل می‌شود. ساختار. زردپی بازکننده مشترک به عنوان اتصال فوقانی (تا حدی) برای ماهیچه‌های سطحی که در قسمت خلفی ساعد قرار دارند عمل می‌کند: زردپی بازکننده ماهیچه کوتاه بازکننده مچ به زند بالایی معمولاً عمده‌ترین زردپی‌ای است که زردپی‌های دیگر به آن ادغام می‌شوند. کارکرد. زردپی بازکننده مشترک نقطه اتصال اصلی ماهیچه‌های بازکننده ساعد است. این کار صاف کردن (اکستنشن) انگشت را ممکن می‌کند و به باز کردن (سوپیناسیون) ساعد کمک
ممکن می‌کند و به باز کردن (سوپیناسیون) ساعد کمک می‌کند. اهمیت بالینی. درد جانبی آرنج می‌تواند ناشی از آسیب‌شناسی‌های مختلف زردپی بازکننده مشترک باشد. صدمات ناشی از استفاده بیش از حد می‌تواند منجر به التهاب شود. آرنج تنیس‌بازان یک مشکل رایج با زردپی بازکننده مشترک است.
سیارهٔ ستارهٔ دوگانه () سیاره‌ای است که به‌جای دور زدن یک ستاره به دور دو ستاره می‌چرخد؛ دو ستاره‌ای که در یک منظومهٔ ستاره‌ای دوگانه خود به دور یکدیگر می‌چرخند، در حالی که این سیاره معمولاً دورتر از مرکز منظومهٔ دوگانه، نسبت به هر یک از دو ستاره می‌چرخد، هرچند که سیاره‌هایی در مدارهای پایداری به دور یکی از دو ستاره در یک سامانهٔ ستاره‌ای دوگانه شناسایی شده‌اند. پژوهش‌ها در سال ۲۰۱۳ نشان داد که نشان‌های قوی وجود دارد که چنین سیاره و ستارگانش از یک دیسک مشترک منشأ می‌گیرند.
جیمز مک‌هنری (James McHenry) (زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۷۵۳ – ۳ مه ۱۸۱۶)، جراح ارتش، سیاستمدار آمریکایی اسکاتلندی ایرلندی و از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا بود. او یکی از امضاءکنندگان قانون اساسی ایالات متحده آمریکا از مریلند بود که آغازگر ارائهٔ پیشنهاد تشکیل نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا به کنگره و دلیل نام‌گذاری فورت مک‌هنری نیز بود. او نمایندگی مریلند را در کنگرهٔ قاره‌ای برعهده داشت و نمایندهٔ انجمن ایالت مریلند در سال ۱۷۸۸ بود تا به اینکه مریلند باید قانون اساسی پیشنهادی ایالات متحده را تصویب کند یا
قانون اساسی پیشنهادی ایالات متحده را تصویب کند یا نه، رأی دهد. وی از سال ۱۷۹۶ تا ۱۸۰۰ به عنوان وزیر جنگ ایالات متحده آمریکا خدمت کرده و سیاست‌های جورج واشینگتن و جان آدامز را هماهنگ می‌نمود. اوایل زندگی و تحصیلات. مک‌هنری در یک خانوادهٔ پرسبیترینیسم، اسکاتلندی-ایرلندی/اولستر اسکات در بالی‌منا، شهرستان آنتریم، ایرلند و در سال ۱۷۵۳ چشم به جهان گشود. خانواده‌اش مطلع شدند که او به دلیل زیاده‌روی در مطالعه بیمار شده‌است و به همین دلیل او را برای بهبود به آمریکای شمالی فرستاند. بورس تحصیلی جدیدی پیشنهاد شد که به
شمالی فرستاند. بورس تحصیلی جدیدی پیشنهاد شد که به واسطهٔ آن، خانواده او را به عنوان پیشاهنگ جلو افتاده به مستعمرات فرستادند تا ببینند آیا کل خانواده تمایل دارند به آنجا نقل مکان کنند یا خیر. آنها یک سال بعد به مستمرات مهاجرت کردند. مک‌هنری به محض رسیدن تا زمان اتمام تحصیلات مقدماتی در آکادمی نیویورک در دلاور با یک دوست خانوادگی در فیلادلفیا زندگی کرد. پس از آن به فیلادلفیا بازگشت و در آنجا تحت نظر بنیامین راش به کارآموزی پرداخت و پزشک شد. حرفهٔ پزشکی. مک‌هنری در طی جنگ انقلاب آمریکا به عنوان یک جراح ماهر
در طی جنگ انقلاب آمریکا به عنوان یک جراح ماهر خدمت و خود را وقف این کار کرد. او در روز ده اوت ۱۷۷۶ به سمت جراح گردان پنجم پنسیلوانیا که در واشینگتن مستقر بود، منصوب شد. او در ماه نوامبر هنگامی که دژ توسط ویلیام هاو گرفته شد، به زندان افتاد. در دورانی که به دست بریتانیایی‌ها دستگیر شده بود، دید که توجه و مراقبت پزشکی بسیار ضعیفی نسبت به زندانیان به عمل می‌آید و شروع به ارسال گزارش‌هایی کرد که نتیجه‌ای هم در پی‌نداشت. او در ژانویه ۱۷۷۷ آزادی مشروط و سپس در مارس ۱۷۷۸ آزادی کامل را به دست آورد و در حالی که به
۱۷۷۸ آزادی کامل را به دست آورد و در حالی که به خوبی جورج واشینگتن را تحت تأثیر قرار داده بود، در مه ۱۷۷۹ در مقام یکی از یاران او به سمت منشی فرماندهٔ رأس منصوب شد. او در نبرد مونموث حضور داشت. مک‌هنری در اوت ۱۷۸۰ به افسران ژیلبر دو موتیه دو لافایت پیوست و تا پاییز ۱۷۸۱ که از ارتش بازنشسته شد، در آنجا ماند. مک‌هنری علی‌رغم واجد شرایط بودن، در زمان تأسیس جامعهٔ سینسیناتی در سال ۱۷۸۳ به آن نپیوست اما پسرش، جان به نمایندگی از او به عنوان یک عضو در ایالت مریلند در سال ۱۸۱۶ پذیرفته شد. حرفهٔ سیاسی. مک‌هنری در ۱۷
سال ۱۸۱۶ پذیرفته شد. حرفهٔ سیاسی. مک‌هنری در ۱۷ سپتامبر ۱۷۸۱ به عنوان عضو مجلس سنای مریلند و در ۲ دسامبر ۱۷۸۴ به عنوان نمایندهٔ کنگره توسط مجلس انتخاب شد. او در سال ۱۷۸۷ نمایندهٔ مریلند و منشی مجمع قانون اساسی ایالات متحده آمریکا که پیش‌نویس قانون اساسی آمریکا را تهیه می‌کرد، بود. او در ده اکتبر ۱۷۸۸ پس از یک کمپین مجادله‌آمیز به عنوان عضو مجلس نمایندگان مریلند انتخاب شد. وی دو سال بعد از زندگی سیاسی بازنشسته شده و یک سال را با فعالیت در حیطهٔ تجارت، گذراند. او در ۱۵ نوامبر ۱۷۹۱ یک دوره انتصاب جدید در مجلس
او در ۱۵ نوامبر ۱۷۹۱ یک دوره انتصاب جدید در مجلس سنای مریلند را پذیرفت و به مدت پنج سال مشغول به خدمت شد. در دور دوم ریاست جمهوری واشینگتن میان سال‌های ۱۷۹۳ تا ۱۷۹۷ رخدادهای سیاسی منجر به ایجاد چند پُست بلاتصدی در کابینهٔ او شدند. پس از آنکه چند کاندیدای دیگر از قبول این منصب سرباز زدند، واشینگتن، مک‌هنری را در سال ۱۷۹۶ به عنوان وزیر جنگ منصوب کرد و سریعاً به او مسئولیت تسهیل فرایند تغییر ناظر پُست‌های ارتش غربی از بریتانیای کبیر به ایالات متحده مطابق شرایط معاهده جی نمود. مک‌هنری به کمیتهٔ سنا توصیه کرد