payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ادواردو لوییس کارلوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال بنونتو، باشگاه فوتبال ونتزیا، و باشگاه فوتبال اینتر میلان اشاره کرد.
ادواردو لیما (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پالمیراس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده‌است.
ادواردو مارتینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گرمیو و باشگاه ورزشی ژوونتود اشاره کرد.
ادوالدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سان خوزه، باشگاه ورزشی ویتوریا، و باشگاه فوتبال فلامینگو اشاره کرد.
ادولدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیاکوس اشاره کرد.
ادولدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورت اف‌سی و باشگاه فوتبال چیانگرای یونایتد اشاره کرد.
ویلی جونز (Willie Jones) (زادهٔ ۲۵ مه ۱۷۴۱ – درگذشتهٔ ۱۸ ژوئن ۱۸۰۱)، مزرعه‌دار و دولتمرد آمریکایی اهل شهرستان هالیفاکس، کارولینای شمالی بود. او در ۱۷۸۰ نمایندهٔ کارولینای شمالی در کنگرهٔ قاره‌ای بود. برادرش آلن جونز نیز نمایندهٔ کنگره بود. در ۱۷۷۴، ۱۷۷۵ و ۱۷۷۶، جونز به نمایندگی از شهرستان هالیفاکس یا شهر هالیفاکس برای حضور در کنگرهٔ استانی کارولینای شمالی انتخاب شد. او برای مدت کوتاهی در ۱۷۷۶، به عنوان رئیس "شورای امنیتی" مرکزی کارولینای شمالی، رئیس دولت انقلابی این استان بود. پس از او، ریچارد کاسول پس از
این استان بود. پس از او، ریچارد کاسول پس از انتخاب به عنوان فرماندار، این سمت را بر عهده گرفت. پس از آن، جونز به عنوان نمایندهٔ مجلس عوام کارولینای شمالی و سنای کارولینای شمالی انتخاب شد. او در ۱۷۸۷ برای عضویت در کنوانسیون قانون اساسی ایالات متحده انتخاب شد، اما از پذیرش منصب خود امتناع کرد. او رهبر جناحی بود که با تصدیق قانون اساسی توسط کارولینای شمالی در ۱۷۸۸ مخالفت کرد، زیرا می‌ترسید دولت ملی بیش از حد قدرتمند شود. یکی از آخرین فعالیت‌های عمومی او، کمک به تعیین مکان مرکز جدید استان در ۱۷۹۱ بود که رالی
به تعیین مکان مرکز جدید استان در ۱۷۹۱ بود که رالی نام داشت. او به رالی نقل مکان کرد و تا زمان مرگش در ۱۸۰۱ در آنجا زندگی کرد. او را در یک قبر بی نشان روی زمینی که اکنون در کالج سنت آگوستین است، به خاک سپردند. خیابان جونز در رالی، جاییکه ساختمان مجمع عمومی کارولینای شمالی در آن قرار دارد و همچنین شهرستان جونز در این استان، به نام او نام‌گذاری شده‌است. اوایل زندگی و تحصیلات. ویلی جونز، رهبر انقلابی و «پدر دموکراسی جفرسونی در کارولینای شمالی»، در ۲۵ می ۱۷۴۱ در شهرستان ساری، ویرجینیا به‌دنیا آمد. او پسر کشاورز
شهرستان ساری، ویرجینیا به‌دنیا آمد. او پسر کشاورز ثروتمند، رابین جونز جونیور و سارا (کاب) جونز بود. نام‌گذاری او به دلیل یکی از پدرخوانده‌هایش، کشیش ویلیام ویلی از آلبمارل پریش، ویرجینیا بود. مدتی قبل از ۱۷۵۳، جونزها به شهرستان نورث همپتون، کارولینای شمالی نقل مکان کردند و در حدود شش مایلی شهر هالیفاکس اقامت کردند. در ۱۲ سالگی، جونز با کشتی به انگلستان رفت تا در ایتون، دانشگاهی که پدرش در آن تحصیل کرده بود، تحصیل کند. جاییکه از ۱۷۵۳ تا ۱۷۵۸ در آنجا تحصیل نمود. پس از آن، او تور بزرگ قاره را انجام داد. زمانی
پس از آن، او تور بزرگ قاره را انجام داد. زمانی که به هالیفاکس بازگشت، جونز به عنوان «مردی خاص، متفکر و عجیب و غریب» توصیف شد. حرفه سیاسی. میان سال‌های ۱۷۷۴ و ۱۷۷۵، جونز نگرش خود را در مورد رابطه انگلستان با سرزمین‌های استعماری تغییر داد و به آرمان ویگ گرایش پیدا کرد. تاریخ‌نویسان مدت‌هاست در مورد اینکه چرا او دیدگاه خود را تغییر داده‌است، گمانه‌زنی می‌کنند. جونز در حالی که در زندگی اجتماعی مانند اشراف بود، به شدت به دموکراسی سیاسی اعتقاد داشت. او مبارزه با بریتانیای کبیر را به جنبشی دموکراتیک تعبیر کرد و
بریتانیای کبیر را به جنبشی دموکراتیک تعبیر کرد و مصمم بود که آرمان‌های انقلابی آن را در حکومت دولت و ملت تجسم بخشد. مخالفت‌های بعدی او با قانون اساسی ایالات متحده، ناشی از ترس او از دولتی ملی بود که ممکن بود، بیش از حد قدرتمند شود. از آغاز درگیری با انگلستان، جونز از طرفداران سرسخت حقوق استعماری بود. شور و شوقش، او را به سیاست کشاند. در ۱۷۷۴ او توسط هیئت تجارت به منظور عضویت در شورای استعماری پیشنهاد شد، اما به دلیل دیدگاه‌های رادیکالش، منصوب نشد. در عوض او به عنوان رئیس کمیته امنیتی هالیفاکس خدمت کرد. او
به عنوان رئیس کمیته امنیتی هالیفاکس خدمت کرد. او از فراخوان کنگرهٔ استانی در ۱۷۷۴ حمایت کرد. این هیئت تنها سه روز در جلسه وجود داشت، اما در طی این مدت، کارولینای شمالی را به‌طور کامل وارد جنبش انقلابی کرد. جونز به عضویت هر یک از پنج کنگره استانی انتخاب شد، اما نتوانست در چهارمین کنگره شرکت کند؛ زیرا کنگرهٔ قاره‌ای او را به عنوان سرپرست امور بومیان آمریکا برای سرزمین‌های استعماری جنوب، منصوب کرده بود. پس از پنجمین کنگره استانی، با اکثریت لیبرال حامی او، جونز در کمیته پیش‌نویس قانون اساسی استان و لایحهٔ
جونز در کمیته پیش‌نویس قانون اساسی استان و لایحهٔ حقوق، حضور داشت. او از نفوذ خود در شکل‌دادن به قانون اساسی استان استفاده کرد. وقتی تکمیل شد، برای همه به جز افراط گرایان محافظه کار، رضایت بخش بود. در طول دوازده سال بعد، جونز از نظر سیاسی قدرتمندترین مرد ایالت بود. او از ۱۷۷۷ تا ۱۷۸۰ عضو مجلس عوام و برای سه دوره میان سال-های ۱۷۸۲ و ۱۷۸۸ سناتور استان بود. در ۱۷۸۱ و ۱۷۸۷ او عضو شورای استانی بود، سازمانی متمرکز که تا زمان انتخاب دولت استانی حکومت می‌کرد. در ۱۷۸۰ او به عضویت کنگره قاره‌ای انتخاب شد و یک سال
۱۷۸۰ او به عضویت کنگره قاره‌ای انتخاب شد و یک سال خدمت کرد. جونز به عنوان نماینده مجمع فدرال انتخاب شد، اما نپذیرفت. هنگامی که قانون اساسی به استان ارائه شد، او مخالفان را برای تصویب آن در مجمع هیلزبورو در ۱۷۸۸ رهبری کرد. در این مجمع، او می‌خواست روز اول را به وقت دیگری موکول کند. او گفت: «همه نمایندگان می‌دانستند که چگونه رأی خواهند داد» و او نمی‌خواست در بحث طولانی و طاقت‌فرسا در حمایت از قانون اساسی و تصویب آن، پیش از اصلاح، به دلیل «اسراف کردن پول بیت المال» گناه‌کار باشد. پس از یازده روز بحث، با رأی
المال» گناه‌کار باشد. پس از یازده روز بحث، با رأی ۱۸۴ در برابر ۸۴، ضد فدرالیست‌ها بیانیه‌ای را صادر کردند که نه قانون اساسی را رد می‌کرد و نه آن را تصویب می‌کرد. جونز طرفدار تأخیر در تصویب قانون اساسی بود، اما احساسات عمومی به سمت دیگری رفت. طرفداران دولت فدرال به‌طور مؤثر برای تشکیل دومین مجمع برای عمل به قانون اساسی مبارزه کردند. جونز در مجمع ۱۷۸۹ انتخاب شد اما در آن شرکت نکرد. مجمع در فایتویل تشکیل جلسه داد و قانون اساسی را با ۱۹۵ رای در برابر ۷۷ رای، تصویب کرد. حرفه عمومی او به پایان رسیده بود.
رای، تصویب کرد. حرفه عمومی او به پایان رسیده بود. خانواده. در ۲۲ ژوئن ۱۷۷۶، با کنار گذاشتن عهد تجرد، در ۲۵ سالگی با مری مونتفورت، دختر سرهنگ جوزف مونتفورت که توسط دوک بوفور به عنوان اولین و تنها «استاد بزرگ ماسون‌ها و برای آمریکا» منصوب شده بود، ازدواج کرد. آن‌ها سیزده فرزند داشتند که تنها پنج نفر از آن‌ها تا بزرگسالی زنده ماندند. از میان آن‌ها، دو نفر پسر بودند و هر دو در حالی که مجرد بودند، مُردند. سه دختر آن‌ها عبارت بودند از: خانه جونز، گروو نام داشت که او آن را در انتهای جنوبی شهر هالیفاکس ساخته بود و
او آن را در انتهای جنوبی شهر هالیفاکس ساخته بود و به مرکز زندگی اجتماعی و فعالیت‌های سیاسی منطقه تبدیل شده بود. او مزرعه وسیعی داشت، اسب‌های زیادی نیز داشت که خوب تربیت شده و پرورش یافته بودند و اصطبل او یکی از بهترین اصطبل‌ها در جنوب به حساب می‌آمد. تا ۱۷۹۰ او ۱۲۰ برده داشت. این تعداد بسیار بالایی در جنوب بود، جاییکه مردان در صورت داشتن ۲۰ برده یا بیشتر به عنوان کشاورز بزرگ طبقه‌بندی می‌شدند. وفات. جونز پس از یک بیماری طولانی در ۱۸ ژوئن ۱۸۰۱ در رالی درگذشت. بر اساس درخواستش، او را در آنجا و در قبری بی
بر اساس درخواستش، او را در آنجا و در قبری بی نشانی دفن کردند. او وصیت کرد که او را در کنار یکی از دختران کوچکش دفن کنند و این امر را نیز الزامی کرد؛ که «هیچ کشیش یا شخص دیگری نباید به جسد من با بیان هرگونه مشاهدات ناشایست، توهین کند. بگذارید آفتابی و گرم باشد و پایانی وجود دارد. خانواده‌ام و دوستانم نباید حتی با یک پارچه سیاه هم برای مرگ من سوگواری کنند. برعکس، من به همسر و سه دخترم؛ آنا ماریا، سالی و پتسی، هر کدام یک ابریشم به رنگ کواکر می‌دهم تا بر اساس عادت‌های خود، به این مناسبت، کلاه و روپوش بدوزند».
آنتیل بادپناه () زنجیره‌ای از جزایر در دریای کارائیب هستند. جزایر آنتیل بادپناه زنجیره‌ای شرقی-غربی از جزایر نزدیک به سواحل آمریکای جنوبی هستند که اقلیمی خشک دارند زیرا بادهای تجاری رطوبت خود را روی گروه بادگیر می‌ریزند. آنتیل بادپناه از آروبا در غرب آغاز شده و تا ایسلا ده مارگاریتا در شرق ادامه می‌یابد. در دریای کارائیب با حرکت به سمت شرق از آنتیل بادپناه به گروهی از جزایر به نام جزایر بادگیر می‌رسیم. در شمال جزیره‌های بادگیر هم گروه دیگری از جزایر قرار دارد به نام جزایر بادپناه که نباید نام آن‌ها را با
به نام جزایر بادپناه که نباید نام آن‌ها را با آنتیل بادپناه اشتباه گرفت. کمان جزیره‌ای آنتیل بادپناه که عمدتاً فاقد فعالیت آتشفشانی است، در امتداد لبه تغییر شکل یافته جنوبی صفحه کارائیب رخ می‌دهد و در اثر فرورانش صفحه در زیر صفحه آمریکای جنوبی تشکیل شده‌است. جزایر. آنتیل بادپناه شامل (تقریباً از غرب به شرق):
حسگرهای تصویر تماسی (CIS) حسگرهای تصویری هستند که در اسکنرهای تخت تقریباً در تماس مستقیم با جسم مورد اسکن استفاده می‌شوند. افزاره بارجفت‌شده (CCD)، نوع دیگری از حسگرها که اغلب در اسکنرها استفاده می‌شوند، از آینه‌ها برای تابش نور به یک حسگر ثابت استفاده می‌کنند. اسکنرهایی که از CIS استفاده می‌کنند بسیار کوچکتر از اسکنرهایی هستند که از CCD استفاده می‌کنند، معمولاً یک دهم توان مصرف می‌کنند و به ویژه برای کاربردهای کم مصرف و قابل حمل که اغلب از طریق USB تغذیه می‌شوند، مناسب هستند. یک CIS معمولاً از یک آرایه خطی
مناسب هستند. یک CIS معمولاً از یک آرایه خطی از آشکارسازها تشکیل شده‌است که توسط لنزهای فوکوس پوشانده شده و توسط ال‌ایی‌دی‌های قرمز، سبز و آبی برای روشنایی احاطه شده‌است. استفاده از ال‌ایی‌دی به CIS اجازه می‌دهد تا توان بسیار کارآمدی داشته باشد و به اسکنرها اجازه می‌دهد از طریق حداقل ولتاژ خط تامین‌شده از طریق اتصال USB تغذیه شوند. دستگاه‌های CIS معمولاً کیفیت تصویر پایین‌تری را در مقایسه با دستگاه‌های CCD تولید می‌کنند. به ویژه، عمق میدان بسیار محدود است، که برای موادی که کاملاً تخت نیستند مشکل ایجاد
که برای موادی که کاملاً تخت نیستند مشکل ایجاد می‌کند. با این حال، حسگر تماسی CIS کوچکتر و سبکتر از حسگر خطی CCD است و اجازه می‌دهد تا تمام عناصر نوری لازم در یک ماژول فشرده گنجانده شود، بنابراین به ساده‌سازی ساختار داخلی اسکنر کمک می‌کند. با یک حسگر تماسی CIS، اسکنر می‌تواند قابل‌حمل باشد، تنها با ارتفاع حدود ۳۰ میلی‌متر CIS یک جزء کلیدی است که به‌طور گسترده در پویشگرها (به‌ویژه اسکنرهای قابل‌حمل)، الکتروگراف‌ها، بارکدخوان‌ها و فناوری شناسایی نوری استفاده می‌شود.
فرنتس پلاتکو (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان بود. در دهه‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ به عنوان دروازه‌بان بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مجارستان بازی کرده‌است.
فرانسیس دانا (Francis Dana) (13 ژوئن ۱۷۴۳ میلادی - ۲۵ آوریل ۱۸۱۱ میلادی)، از پدران بنیانگذار ایالات متحده، وکیل، حقوقدان و دولتمرد اهل ماساچوست بود. او به عنوان نماینده کنگره قاره‌ای در ۱۷۷۷ تا ۱۷۷۸ و ۱۷۸۴ میلادی خدمت کرد. او اصول کنفدراسیون را امضاء کرد. با این حال بسیاری از منابع برجسته‌ای چون بایگانی‌های ملی و کنگره ایالات متحده، اصول کنفدراسیون را به عنوان سند بنیانگذار در نظر نگرفته و ازین رو منابع بسیار کمی دانا را به عنوان بنیانگذار در نظر می‌گیرند. همسر دانا، دختر آن رمینگتون و ویلیام الری، امضاء
همسر دانا، دختر آن رمینگتون و ویلیام الری، امضاء کنندهٔ اعلامیه استقلال بود. او همچنین پدرزن واشینگتن آلستون، یکی از نقاشان و شاعران برجسته بود. زندگی‌نامه. فرانسیس در چارلزتاون، بوستون بدنیا آمد. او پسر ریچارد دانای وکیل بود. او در هاروارد تحصیل کرده بود، جاییکه در ۱۷۶۲ میلادی از آنجا فارغ‌التحصیل شده و سپس «حقوق خواند» و در هیئت وکلا پذیرفته شد، پس از آن در بوستون فعالیت‌های حقوقی موفقیت‌آمیزی داشت. پس از این که یکی از معارضین سیاست‌های مستعمراتی شد، رهبر پسران آزادی شده و اولین منتخب کنگره (انقلابی)
پسران آزادی شده و اولین منتخب کنگره (انقلابی) استانی ماساچوست در ۱۷۷۴ میلادی گشت. در ۱۷۷۵ میلادی، کنگره قاره‌ای وی را در تلاش ناموفقی جهت سازش اختلافات منتج به جنگ انقلاب آمریکا به بریتانیا گسیل کرد. او سال بعد بازگشت و متقاعد شد که حل و فصل دوستانه این جدال غیرممکن بوده و به عنوان نماینده به کنگره قاره‌ای در ۱۷۷۷ میلادی انتخاب شد، جاییکه اصول کنفدراسیون را در ۱۷۷۸ میلادی امضاء کرد. او به عنوان عضوی از گروه اخیر، در ژانویه ۱۷۷۸ میلادی رئیس کمیته‌ای شد که قرار بود با ژنرال جرج واشینگتن در دره فورج دیدن کرده
بود با ژنرال جرج واشینگتن در دره فورج دیدن کرده و با او در رابطه با سازماندهی مجدد ارتش قاره‌ای مشورت کند. این کمیته حدود سه ماه را در اردو سپری کرد و به واشینگتن در آماده‌سازی برنامه سازماندهی مجدد این که کدام کنگره اقتباس شود، یاری داد. در این سال، همچنین او عضوی از کمیته بررسی پیشنهاد مصالحه فردریک نورث بود که او قویاً رد نمود. دانا کنگره را برای همراهی جان آدمز در پاریس رها کرد تا در آنجا دبیر نمایندگی دیپلماتیک شود. در ۱۷۸۰ میلادی، او به عنوان وزیر آمریکا در امپراتوری روسیه لقب گرفت و در همین جریان
در امپراتوری روسیه لقب گرفت و در همین جریان هیچگاه از سوی کاترین کبیر به رسمیت شناخته نشده و تا ۱۷۸۳ میلادی در سن پترزبورگ باقی ماند. پس از بازگشتش، مجدداً در ۱۷۸۴ میلادی برای کنگره ملی انتخاب شد. در ۱۷۸۵ میلادی، دانا در دادگاه عالی ماساچوست انتخاب شد و در آنجا تا ۱۸۰۶ میلادی و بعد از ۱۷۹۱ میلادی به عنوان حقوقدان ارشد خدمت کرد. او یکی از مدافعان پرحرارت اقتباس قانون اساسی فدرال، عضوی از معاهده ایالتی که در ۱۷۸۸ میلادی تصویب شد و یکی از مؤثرترین مشاوران رهبران حزب فدرالیست، به‌خصوص «اسکس جونتو» بود. دانا در
حزب فدرالیست، به‌خصوص «اسکس جونتو» بود. دانا در ۱۷۹۲ میلادی، سهامدار شرکتی شد که به منظور کشیدن یک پل بر روی «بندرگاه کمبریج» روی رودخانه چارلز تشکیل شده بود. این پل بعدها «پل بوستون غربی» شد، مکانی که امروزه «پل لانگفلو» نامیده می‌شود. این پل در نوامبر ۱۷۹۳ میلادی شد. دانا در ۱۸۰۶ میلادی بالکل از مشاغل رسمی بازنشسته شد. او عضو صادر کننده امتیاز برای فرهنگستان هنر و علوم آمریکا در ۱۷۸۰ میلادی بوده و فعالانه از رشد دانشگاه هاروارد حمایت کرد. پسر او، ریچارد هنری دانای سنیور، یکی از شاعران و منتقدان ادبی و
هنری دانای سنیور، یکی از شاعران و منتقدان ادبی و همچنین یک وکیل بود. نوه پسری او ریچارد هنری دانای جونیور، از وکلا و مؤلفان برجسته‌ای بود که به عنوان دادستان ایالات متحده برای ماساچوست خدمت کرد و «دو سال پشت دکل» را نوشت. مرگ و میراث. دانا در کمبریج، ماساچوست فوت کرد و در «زمین خاکسپاری قدیمی کمبریج» دفن شده‌است. شهرک سابق دانا، ماساچوست، به افتخار او نامگذاری شده‌است. زیربخش بلکرتن به نام دانا هیل نیز به نام شهرک مذکور نامگذاری شده‌است.
روکه الفارو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاناتینایکوس، باشگاه فوتبال ریور پلاته، و باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روکه اوالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز، باشگاه اتلتیکو ایندپندینته، باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روکه بورلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الچه اشاره کرد.
روکه دیترو (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روکه اولسن (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال اتلتیکو تیگره، باشگاه فوتبال کوردوبا، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد.
روکه ماراپدی (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روبن جراردو گریگینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چیتادلا، باشگاه فوتبال ویچنزا، و باشگاه فوتبال ونتزیا اشاره کرد.
روبنس سامبوزا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال آمریکا، باشگاه فوتبال فلامینگو، و باشگاه فوتبال اونیورسیداد ناسیونال اشاره‌کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۲۰ سال آرژانتین بازی کرده‌است.
روبن اگورو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استودیانتس و باشگاه فوتبال لانوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روبن استیگارگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد اشاره کرد.
روبن برنوسیو (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال بوسان ای‌پارک، و باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد.
روبن براوو (؛ ۱۶ نوامبر ۱۹۲۳ – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتافوگو، باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال روساریو سنترال، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روبن کاپریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروز آزول، باشگاه ورزشی بارسلونا، باشگاه فوتبال لانوس، باشگاه فوتبال استودیانتس، باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز، باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا، و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد.
روبن چکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پرسیجا جاکارتا، باشگاه فوتبال دینامو تیرانا، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال تئوتا، و باشگاه فوتبال الاتحاد (سوریه) اشاره کرد.
روبن کوسیلاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ولز سارسفیلد، باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز، و باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو اشاره کرد.
روبن داریو گینگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروز آزول، باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو، باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز، باشگاه فوتبال لیبرتاد، و باشگاه فوتبال القادسیه عربستان سعودی اشاره کرد.
روبن داریو لارسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال پرسیب باندونگ، باشگاه فوتبال سرو، و باشگاه فوتبال بیرکیرکارا اشاره کرد.
روبن داریو روسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال بوسان ای‌پارک، و باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد.
روبن فرر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا و باشگاه ورزشی ماریتیمو اشاره کرد.
روبن گومز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال مشلان، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال زاریا بالتی، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، باشگاه فوتبال استال آلچفسک، و باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک اشاره کرد.
روبن هوراسیو گالتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه فوتبال استودیانتس، باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان، و باشگاه فوتبال آرژانتینوس جونیورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روبن هکتور سوسا (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرو، باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا، و باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روبن مارینو ناوارو (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه اتلتیکو ایندپندینته اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
روبن مونتویا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد.
روبن نوربرتو برونو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته اشاره کرد.
روبن عمر رومانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کرتارو، باشگاه فوتبال کروز آزول، باشگاه لئون، باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، باشگاه فوتبال آمریکا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان اشاره کرد.
روبن اسکار کوشیمانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریور پلاته اشاره کرد.
روبن اوسوالدو دیاز (; – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید اشاره کرد.
روبن پیاجیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تیگرس اونال، باشگاه ورزشی اینترناسیونال، باشگاه فوتبال گرانادا، باشگاه فوتبال یونیکوس، باشگاه ورزشی ماریتیمو، باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا، و باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان اشاره کرد.
روبن رامیرز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گودوی کروز، باشگاه فوتبال بانفیلد، باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا، و باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو اشاره کرد.
روبن سونیه (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه ورزشی سن لورنسو آلماگرو، و باشگاه فوتبال اتلتیکو هوراکان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آرژانتین بازی کرده‌است.
ناتانیل فولسوم (Nathaniel Folsom) (28 سپتامبر ۱۷۲۶–۲۶ مه ۱۷۹۰ میلادی)، یکی از تاجران و دولتمردان آمریکایی بود. او نماینده نیوهمپشایر در کنگره قاره‌ای در ۱۷۷۴ و ۱۷۷۷ تا ۱۷۸۰ میلادی بود که انجمن قاره‌ای را امضاء کرد. او به عنوان سرلشکر شبه‌نظامیان نیوهمپشایر طی جنگ انقلاب آمریکا و همچنین به عنوان پدر بنیانگذار ایالات متحده خدمت کرد. زندگی خصوصی. فولسوم در خانواده بزرگی در اکسیتر، نیوهمپشایر بدنیا آمد. اجداد او در میان اولین ساکنین اکسیتر بودند که به همراه خانواده گیلمن به آنجا رسیدند، خانواده‌ای که از هینگهام
گیلمن به آنجا رسیدند، خانواده‌ای که از هینگهام ماساچوست، کمی قبل از حرکت به سوی نیوهمپشایر با آنها ارتباط داشتند. املای اصلی این خانواده Foulsham بود. فولسوم‌ها خارج از هینگهام، نورفک انگلستان به تملک زمین ادامه دادند، سال‌های سال پس از این که مستعمرات خلیج ماساچوست را ترک کردند. در ۱۶۷۳ میلادی، جان فولسوم از اکسیرت به پسرش پیتر ۵۰ جریب فرنگی (۲۰۰ هزار متر مربع) زمین در شهرستان نورفولک انگلستان داد، زمینی که از خانواده اش به ارث برده بود. پدر ناتانیل فولسوم به نام جوناتان (حدود ۱۶۸۵ تا ۱۷۴۰ میلادی) با آن
به نام جوناتان (حدود ۱۶۸۵ تا ۱۷۴۰ میلادی) با آن لد (۱۶۹۱–۱۷۴۲ میلادی) ازدواج کرده و این فرزندان را بدنیا آورد: آنا، سارا، لیدیا، الیزابت، ابیگیل، جان، مری، ناتانیل، جوناتان، ساموئل، جوسیاه و تروورتی (از روی نام یکی از اجداد فولسوم به نام تروورگی نامگذاری شده‌است). هنگامی که پدر فولسوم در ژانویه ۱۷۴۰ میلادی فوت کرد، ناتانیل سیزده ساله به عنوان تاجر مشغول به کار شد. او در الوار سرمایه گذاره کرده و اره آسیابی باز کرد. سپس در ۱۷۶۱ میلادی وارد تجارت با برخی از اقوام دورش چون جوزف و جوسیاه گیلمان شد. آنها
از اقوام دورش چون جوزف و جوسیاه گیلمان شد. آنها «فولسوم، گیلمن و گیلمن» شدند و یک مغازه عمومی باز کرده و کشتی‌هایی ساخته و در ادامه در رابطه با واردات/صادرات فعالیت نمودند. این شرکت در اکسیتر و پرتسموث فعالیت کرد. گرچه که شرکاء در ۱۷۶۸ میلادی از هم جدا شدند، فولسوم بقیه عمرش را در زمینه تجارت خارجی، عملیات الوار و چوب بری مشغول به کار بود. فولسوم دوبار ازدواج کرد، اولین بار با دوروتی اسمیت (۱۷۲۶–۱۷۷۶ میلادی) که فرزندانشان شامل اینها بودند: ناتانیل، دوروتی، جوناتان، آنا، آرتور، مری و دبوراه. دبوراه همسر اول
آنا، آرتور، مری و دبوراه. دبوراه همسر اول فرماندار نیوهمپشایر، جان تیلور گیلمن و مری دومین همسرش بود. فولسوم مجدد با مری فیشر ازدواج کرد و یک دختر به نام روت ویر داشتند. حرفه نظامی. فولسوم همچون بسیاری از جوانان دیگر به شبه‌نظامیان پیوست. طی جنگ فرانسویان و سرخپوستان، او کاپیتان یک دسته در هنگ استانی نیوهمپشایر طی مأموریت اعظامی نقطه کراون بود که توسط سر ویلیام جانسون در ۱۷۵۵ میلادی رهبری می‌شد. در نبرد دریاچه جورج، دسته او که توسط توپخانه‌های ماساچوست حمایت می‌شدند، غافلگیر شده و بارون دیسکائو، فرمانده
می‌شدند، غافلگیر شده و بارون دیسکائو، فرمانده ارشد فرانسوی را اسیر کرد. در کنار تسخیر بارون، آن‌ها نیروهای فرانسوی را پراکنده‌ساختند، قطار چمدان‌های فرانسویان را همراه با حجم حیاتی انبوهی از اقلام تأمینی را گرفتند و تنها شش نفر تلفات دادند. فولسوم ادامه داد تا سرهنگ هنگ چهارم شبه‌نظامیان نیوهمپشایر شد. مأموریت رسمیش توسط فرماندار جان ونتوورث پس از هجمه بر فورت ویلیام و مری در دسامبر ۱۷۷۴ میلادی لغو شد. سرهنگ فولسوم بدون در نظر گرفت این لغو مأموریت، هنگش را به پورتسماوت برده و توپ‌های تسخیر شده را به‌طور
به پورتسماوت برده و توپ‌های تسخیر شده را به‌طور امن به دورام با اسکورت برگرداند. نزدیک آغاز جنگ انقلابی، کنگره استانی او را تیمسار سرتیپ فرمانده نیروهای نیوهمپشایر نامید. این مسئله موجب برخی از پریشانی‌ها شد، چرا که دولت موقتی ماساچوست نیز نام جان استارک را بر همان سمت نهاده بود. در آن زمان، سرهنگ استارک فرمانده ارشد مردان نیوهمپشایری بود که اقدام به تسخیر بوستون کرده بودند. این سرگشتگی در ژوئن ۱۷۷۵ میلادی حل شد، هنگامی که کنگره قاره‌ای جان سالیوان را ژنرال آن نیروهای نیوهمپشایری نمود که در ارتش قاره‌ای