payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«شب کازینو» قسمت پایانی فصل دوم مجموعه تلویزیونی کمدی "اداره" و در کل قسمت بیست و هشتم این مجموعه است. این قسمت که توسط استیو کارل، که همچنین در نقش مایکل اسکات در این مجموعه بازی می‌کند و کن کواپیس کارگردانی و نوشته شده‌است در ۱۱ مه ۲۰۰۶ در ایالات متحده از شبکه ان‌بی‌سی پخش شد. بازیگران مهمان این قسمت نانسی کرل و ملورا هاردین بودند. این مجموعه زندگی روزمره کارمندان زندگی روزمره کارمندانی در اسکرانتون، پنسیلوانیا در شرکت ساختگی داندر میفلین را به تصویر می‌کشد. در این قسمت، اداره میزبان یک شب کازینو است که
در این قسمت، اداره میزبان یک شب کازینو است که مایکل اسکات سهواً دو معشوقه را به آن دعوت می‌کند. در همین حال، جیم هالپرت (جان کرازینسکی) تصمیم می‌گیرد به شعبه استمفورد منتقل شود و احساسات خود را نسبت به پم بیزلی (جنا فیشر) فاش می‌کند. این قسمت نخستین قسمت از این مجموعه بود که به عنوان یک قسمت «فوق بزرگ» اجرا می‌شد، و شامل بیست و هشت دقیقه و بیست ثانیه محتوا به جای بیست دقیقه و سی ثانیه معیار بود. علاوه بر این، این قسمت اولین مجموعه ای بود که توسط کرل نوشته شد. او ایده این قسمت را به تهیه‌کننده اجرایی گرگ
شد. او ایده این قسمت را به تهیه‌کننده اجرایی گرگ دانیلز پیشنهاد، که کاملاً از این ایده لذت برد و کار آن را آغاز کرد. «شب کازینو» همچنین به معرفی سوء استفاده‌های موسیقی کوین مالون، با بازی برایان بومگارتنر می‌پردازد. این قسمت با استقبال گسترده منتقدان تلویزیونی روبرو شد و در جمعیت بزرگسالان ۱۸ تا ۴۹ رتبه‌بندی نیلسن نمره ۳٬۹ را کسب کرد که توسط ۷٬۷ میلیون بیننده دیده شد. به‌طور کلی این قسمت هم از نظر منتقدان و هم از نظر تماشاگران یکی از بزرگترین قسمت‌های این مجموعه است. بازخوردها. رتبه‌بندی. «شب کازینو» در
مجموعه است. بازخوردها. رتبه‌بندی. «شب کازینو» در ابتدا در ۱۱ مه ۲۰۰۶ از شبکه ان‌بی‌سی در ایالات متحده پخش شد. این قسمت در میان بزرگسالان بین ۱۸ تا ۴۹ سال دارای امتیاز ۳٬۹٫۱۰ بود. این بدان معناست که ۳٬۹ درصد از کل افراد ۱۸ تا ۴۹ ساله و ۱۰ درصد از همه افراد ۱۸ تا ۴۹ ساله در هنگام پخش تلویزیون آن را دیده‌اند. این قسمت توسط ۷٬۷ میلیون بیننده مشاهده شد. انتقادات. «شب کازینو» با استقبال گسترده منتقدان تلویزیونی روبرو شد. مایکل اسکیانامئا از تی‌وی اسکواد اظهار داشت که «این قسمت، پایان فصل، در یک‌کلام، درخشان بود.
که «این قسمت، پایان فصل، در یک‌کلام، درخشان بود. نمی‌توانستید راه بهتری برای اتصال خطوط داستانی که در طول یک فصل اتفاق افتاده‌است در حالی که خطوط جدید را همزمان باز می‌کنید، بخواهید.» اسکیانامئا در ادامه از نوشتن کارل و همچنین پیشرفت قوس‌های داستانی رابطه‌ها در داستان مجموعه تعریف کرد. برایان زورومسکی از آی‌جی‌ان دربارهٔ این قسمت اظهار داشت که «شب کازینو پر از توسعه داستان شخصیت‌ها، موقعیت‌های ناجور و لحظات خنده‌دار زیادی بود.» زورومسکی در نیمه دوم فصل دو و از اوج رسیدن آن در پایان فصل از گسترش روابط جیم و
از اوج رسیدن آن در پایان فصل از گسترش روابط جیم و پم لذت برد. او همچنین از پیشرفت دو شخصیت کوچک کوین مالون و کرید برتن لذت برد و ستایش کرد. وی در نهایت به این قسمت نمره ده از ده را اعطا کرد که نشانگر «شاهکار» است.
نشان نخل آکادمیک (فرانسوی Order of Palms Academic) یک نشان افتخار ملی است که توسط جمهوری فرانسه به دانشگاهیان و معلمان ممتاز و برای خدمات ارزشمند به دانشگاه‌ها، آموزش و علوم اعطا می‌شود. این نشان ابتدا در سال ۱۸۰۸ توسط امپراتور ناپلئون به‌منظور بزرگداشت و تجلیل از اعضای برجسته دانشگاه پاریس ایجاد شد، در ۴ اکتبر ۱۹۵۵ توسط رئیس‌جمهور رنه کوتی به عنوان نشان لیاقت به شکل فعلی تغییر یافت که آن را به عنوان یکی از قدیمی‌ترین افتخارات مدنی اعطا شده توسط جمهوری فرانسه تبدیل کرد. تاریخ. نشان. "نشان نخل آکادمیک"
فرانسه تبدیل کرد. تاریخ. نشان. "نشان نخل آکادمیک" امروزی در ۴ اکتبر ۱۹۵۵ توسط رئیس‌جمهور رنه کوتی تأسیس شد. در سال ۱۹۶۳ نظام نشان‌های فرانسه توسط رئیس‌جمهور شارل دوگل اصلاح شد. تعدادی از به اصطلاح «نشان‌های وزیرانه» در نشان ملی لیاقت ادغام شدند. با این حال، دوگل علاقه‌مند به نشان نخل آکادمیک "بود" و تصمیم گرفت آن را به عنوان یک نشان جداگانه نگه دارد. از سال ۱۹۵۵، "نشان نخل آکادمیک" دارای سه درجه است، هر کدام با تعداد ثابت سالانه دریافت کنندگان جدید:
جستان بن وهسودان معروف به جستان سوم (سال‌های حکومت: ۲۵۱ یا ۲۶۰ تا ۳۰۷ ه‍.ق) مشهورترین پادشاه جستانی است که چهل سال حکمرانی کرد. زندگی‌نامه. از جستان برای اولین بار در سال ۸۶۵ میلادی در منابع تاریخی یاد می‌شود، هنگامی که پادشاه پیشین جستانی به‌دلیل مخالفت با داعیان علوی، ازسوی آنان از حکومت خلع شد. درآنزمان جستان سوم، بر تخت سلطنت جاستانی جلوس کرد. در ۸۶۶ یا ۶۶۷ میلادی، جستان علیه فرماندار عباسی ری، عبدالله بن عزیز جنگید و پیروز شد، او بسیاری از ساکنان شهر را کشت یا اسیر کرد. جستان بعداً پس از پرداخت
شهر را کشت یا اسیر کرد. جستان بعداً پس از پرداخت ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ درهم موافقت کرد که شهر را ترک کند. در سال ۸۶۹، سردار دیگر عباسی، مفلیح الترکی به طبرستان حمله کرد و جستان را در شهر قزوین در همان حوالی شکست داد. اتفاقی که برای علویان خوشایند بود، خروج مفلیح برای مدتی از منطقه بود. در حدود ۸۸۹، جوستان به حاکم جدید علوی محمد بن زید علیه حاکم خراسان، رافی بن هرثاما کمک کرد. در سال ۹۰۰، سامانیان، که به فرمانروایان جدید خراسان تبدیل شده بودند، در گرگان علویان را شکست دادند و قلمروهای آنها را در طبرستان فتح کردند. آنها
و قلمروهای آنها را در طبرستان فتح کردند. آنها همچنین به زودی موفق شدند جستان را شکست دهند؛ اما نتوانستند قلمرو وی را فتح کنند. مدتی بعد، جستان از علوی دیگری به نام حسن العطروش که پس از فتح طبرستان توسط سامانیان، به وی پناهنده شده بود، استقبال کرد. جاستان و حسن با هم در سالهای ۹۰۲ و ۹۰۳ تلاش کردند تا کنترل طبرستان را بدست آورند، اما موفقیتی کسب نکردند. حسن تصمیم گرفت یک پایگاه قدرت برای خودش بسازد؛ بنابراین او به مأموریت به قبیله‌ها و دیلمی‌های هنوز غیرقابل تغییر در شمال کوه‌های البرز رفت و در آنجا شخصاً به
در شمال کوه‌های البرز رفت و در آنجا شخصاً به تبلیغ و تبلیغ مساجد پرداخت. تلاش‌های وی به سرعت با موفقیت تاج گذاری شد: کوه‌های دیلمی و گلیت‌ها در شرق رودخانه صفید رود او را به عنوان امام خود با نام ناصر الحق اطروش ("مدافع ایمان واقعی") شناختند و به شاخه خودش از اسلام زیدی که به نام او به عنوان ناصریه نامگذاری شد و از نظر برخی اعمال با شاخه "جریان اصلی" قاسمیه که به تبعیت از تعالیم قاسم بن ابراهیم در طبرستان اتخاذ شده‌بود، متفاوت بود. این تحول موقعیت جستان را تهدید می‌کرد، اما در این رقابت، حسن بن زید توانست
تهدید می‌کرد، اما در این رقابت، حسن بن زید توانست موقعیت خود را تأیید کند و جستان مجبور به بیعت با او شد. جستان در سال ۹۱۹ توسط برادرش علی دیلم، که به حکمران جدید جستانیان تبدیل شد، کشته شد. با این حال، داماد وی محمد بن مسافر که با دخترش خراسویه ازدواج کرده بود. و از سلسله دیگری از دیالمه معروف به سلاریان بود که بر طارم حکمرانی می‌کرد، به‌زودی انتقام قتل جستان را گرفت.
آلپیدم (Ananxyl) دارویی ضد اضطراب از خانواده ایمیدازوپیریدین است که به داروی خواب‌آور شناخته شده زولپیدم شباهت دارد. برخلاف زولپیدم، آلپیدم در دوزهای طبیعی اثرات آرام‌بخشی ایجاد نمی‌کند و در عوض به‌طور خاص برای درمان اضطراب استفاده می‌شود. آلپیدم توسط سینتلابو (که اکنون بخشی از سانوفی-آونتیس است) ساخته شده‌است. در سال ۱۹۹۱ برای بازاریابی در فرانسه تأیید شد. آزمایشات بالینی برای دریافت تأیید سازمان غذا و دارو (آمریکا) آمریکا در سال ۱۹۹۲ متوقف شد و این دارو هرگز تأیید FDA را دریافت نکرد. این محصول تا سال ۱۹۹۴
تأیید FDA را دریافت نکرد. این محصول تا سال ۱۹۹۴ از بازار فرانسه خارج شد و برای بازاریابی در هیچ‌کجای دنیا مورد تأیید قرار نگرفت. خطرات. در سال ۱۹۹۵، در پی گزارش‌هایی مبنی بر آسیب جدی به کبد، آلپیدم در اکثر کشورهای جهان از بازار خارج شد.
شهرستان مروست یکی از شهرستان‌های استان یزد ایران است. مرکز این شهرستان، شهر مروست است. این شهرستان در ۲۷ تیر ۱۴۰۰ از شهرستان خاتم جدا شد و مستقل گردید. موقعیت جغرافیایی. شهرستان مروست از شمال با شهرستان مهریز، از شمال غربی با شهرستان‌های تفت و ابرکوه، از غرب با شهرستان بوانات و از جنوب غربی با شهرستان سرچهان استان فارس، از جنوب با شهرستان خاتم و از شرق با شهرستان شهربابک استان کرمان همسایه است. تقسیمات کشوری. شهرستان مروست دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۱ شهر به شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و
شرح زیر است: جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان مروست برابر با ۱۵٬۱۵۰ نفر بوده است.
اسکلروتراپی (این واژه منعکس کننده یونانی "skleros" به معنی "سخت است") روشی است که برای درمان ناهنجاری عروق خونی (ناهنجاری عروقی) و همچنین ناهنجاری‌های دستگاه لنفاوی استفاده می‌شود. دارویی به داخل رگ‌ها تزریق می‌شود و باعث کوچک شدن آنها می‌شود. این روش برای کودکان و بزرگسالان مبتلا به ناهنجاری عروقی یا لنفاوی کاربرد دارد. در بزرگسالان، اسکلروتراپی اغلب برای درمان گشادشدگی مویرگ‌ها، رگ‌های واریسی کوچکتر، بواسیر و هیدروسل به کار می‌رود. اسکلروتراپی یک روش درمانی (همراه با جراحی، فرکانس رادیویی و کند و سوز
(همراه با جراحی، فرکانس رادیویی و کند و سوز لیزری) برای درمان رگ‌های عنکبوتی، گاهی رگ‌های واریسی و ناهنجاری‌های وریدی است. برای تجسم کامل سیاهرگها، از سونوگرافی اسکلروتراپی، سونوگرافی هدایت شده استفاده می‌شود، بنابراین پزشک می‌تواند دقت و نظارت بهتری بر تزریق داشته باشد. در حقیقت اسکلروتراپی اغلب پس از تشخیص ناهنجاری‌های وریدی با سونوگرافی دوبلکس، تحت هدایت سونوگرافی انجام می‌شود. اسکلروتراپی تحت هدایت سونوگرافی و با استفاده از مواد صاف کننده میکرو فوم نشان داده شده‌است تا در کنترل ریفلاکس از اتصالات
نشان داده شده‌است تا در کنترل ریفلاکس از اتصالات صافن-فمورال و صافن-پوپلتئال مؤثر باشد. با این حال، برخی از نویسندگان مقالات علمی بر این باورند که اسکلروتراپی برای رگهای دارای ریفلاکس بزرگ، یا برای رگهایی که ریفلاکس محوری دارند مناسب نیست. این امر به دلیل ظهور فناوری‌های جدیدتر از جمله لیزر و فرکانس رادیویی است که اثربخشی بالاتری نسبت به اسکلروتراپی برای درمان این وریدها دارند. جنبه‌های تاریخی. بیش از ۱۵۰ سال است که اسکلروتراپی در درمان رگهای عنکبوتی و گاهی واریس استفاده می‌شود. همانند جراحی واریس،
و گاهی واریس استفاده می‌شود. همانند جراحی واریس، تکنیک‌های اسکلروتراپی در این مدت پیشرفت داشته‌است. تکنیک‌های مدرن از جمله راهنمایی با استفاده از سونوگرافی و کف اسکلروتراپی، آخرین پیشرفت در این تکامل است. اولین تلاش گزارش شده برای اسکلروتراپی توسط دکتر زولیکوفر(D Zollikofer) در سوئیس، ۱۶۸۲ بود که برای القای تشکیل لخته خون (ترومبوز) اسید را به داخل ورید تزریق کرد. دبوت (Debout) و کاساسیونیک (Cassaignaic) عملکرد موفقیت‌آمیزی را در درمان رگهای واریسی با تزریق پرکلرات آهن در سال ۱۸۵۳ گزارش کردند. دیس گرنگس
پرکلرات آهن در سال ۱۸۵۳ گزارش کردند. دیس گرنگس (Desgranges) در سال ۱۸۵۴ با تزریق ید و تانن به وریدها ۱۶ مورد از واریس را درمان کرد. این تقریباً ۱۲ سال پس از ظهور احتمالی سلب سیاهرگ صافن بزرگ صافنوس در سال ۱۸۴۴ توسط مادلونگ بود. با این حال، به دلیل میزان بالای عوارض جانبی با داروهای مورد استفاده در آن زمان، اسکلروتراپی عملاً تا سال ۱۸۹۴ کنار گذاشته شد. با بهبود تکنیک‌های جراحی و بیهوشی در آن زمان، استریپینگ به یک درمانی انتخابی تبدیل شد. در اوایل قرن بیستم کار بر روی مواد جایگزین ادامه یافت. در آن زمان اسید
بر روی مواد جایگزین ادامه یافت. در آن زمان اسید کربولیک و پرکلرات جیوه مورد آزمایش قرار گرفت و در حالی که اینها تأثیری در از بین بردن رگهای واریسی نشان می‌داد، اما عوارض جانبی باعث ترک آنها شد. پروفسور سیکارد و سایر پزشکان فرانسوی در طول جنگ جهانی اول و بعد از آن از کربنات سدیم و سپس سدیم سالیسیلات استفاده کردند. در اوایل قرن بیستم نیز از کینین با تأثیری مشابه استفاده شد. در آن زمان در کتاب کاپلسون، استفاده از سالیسیلات سدیم یا کینین به عنوان بهترین گزینه‌های ماده اسکلروزانت بود. کارهای بیشتری در زمینه
ماده اسکلروزانت بود. کارهای بیشتری در زمینه بهبود تکنیک و توسعه مواد ایمن تر و موثرتر تا دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ ادامه داشت. از مهم‌ترین دست‌آوردها تولید سدیم تترادسیل سولفات (STS) در سال ۱۹۴۶ بود، محصولی که تا امروز نیز به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته‌است. جورج فگان در دهه ۱۹۶۰ گزارش کرد که بیش از ۱۳۰۰۰ بیمار مبتلا به اسکلوتراپی را با تمرکز بر روی فیبروز ورید به جای ترومبوز، با تمرکز بر کنترل نقاط قابل توجهی از رفلاکس و تأکید بر اهمیت فشرده سازی پا، مداوا کرده و این روش را به‌طور قابل توجهی پیشرفت داده‌است.
و این روش را به‌طور قابل توجهی پیشرفت داده‌است. در آن زمان این روش در اروپا از نظر پزشکی پذیرفته شد. با این حال، در انگلستان یا ایالات متحده آمریکا این مسئله چندان قابل درک و قبول نبود، وضعیتی که تاکنون در میان برخی از بخش‌های جامعه پزشکی ادامه دارد. پیشرفت عمده بعدی در تکامل اسکلروتراپی ظهور سونوگرافی فراصوتی داپلر در دهه ۱۹۸۰ و استفاده از آن در عمل اسکلروتراپی در اواخر آن دهه بود. نایت مدافع اولیه این روش جدید بود و آن را در چندین کنفرانس در اروپا و ایالات متحده ارائه داد. مقاله تیبو اولین مقاله در این
متحده ارائه داد. مقاله تیبو اولین مقاله در این زمینه بود که در یک ژورنال پزشکی مورد بررسی قرار گرفت. کار کابرا (Cabrera) و مونفرو (Monfreaux) در استفاده از کف اسکلروتراپی همراه با «روش ضربه ۳ طرفه» انقلابی در واریس رگ‌های بزرگ با اسکلروتراپی ایجاد کرد. این مورد اکنون توسط وایتلی و پاتل بهبود یافته‌است، تا از ۳ سرنگ غیر سیلیکونی برای کف با دوام بیشتر استفاده شود. مواد و روش‌ها. تزریق به وریدهای ناخواسته با محلول اسکلروزان کننده باعث می‌شود که ورید هدف بلافاصله کوچک شده و سپس در طی چند هفته حل شود زیرا بدن
کوچک شده و سپس در طی چند هفته حل شود زیرا بدن به‌طور طبیعی ورید تحت درمان را جذب می‌کند. اسکلروتراپی یک روش غیرتهاجمی است که فقط ۱۰ دقیقه برای انجام زمان می‌خواهد. تخریب بافتی در مقایسه با جراحی تهاجمی واریس، بسیار کم است. اسکلروتراپی «استاندارد طلایی» است و برای از بین بردن رگ‌های بزرگ عنکبوتی (telangiectasiae) و برای رگ‌های واریسی کوچکتر پا از لیزر ترجیح داده می‌شود. برخلاف درمان لیزری، محلول اسکلروزان علاوه بر تخریب رگ اصلی «رگهای تغذیه کننده» زیر پوست را که باعث تشکیل رگهای عنکبوت می‌شوند را مصدود
را که باعث تشکیل رگهای عنکبوت می‌شوند را مصدود می‌کند، در نتیجه احتمال تشکیل مجدد رگ‌های عنکبوت در ناحیه تحت درمان را کمتر می‌کند. چندین تزریق اسکلروزانت رقیق به وریدهای سطح غیرطبیعی پای درگیر تزریق می‌شود. سپس پای بیمار معمولاً به مدت یک هفته پس از درمان با جوراب یا بانداژ فشرده می‌شود. همچنین بیماران باید در آن مدت مرتباً راه بروند. در این روش بیمار نیاز به حداقل دو جلسه درمانی دارد که به فاصله چندین هفته از هم انجام می‌شود تا رگ‌های پا را به‌طور قابل توجهی بهبود بخشد. اسکلروتراپی همچنین می‌تواند با
توجهی بهبود بخشد. اسکلروتراپی همچنین می‌تواند با استفاده از اسکرولاسان‌های میکرو فوم تحت هدایت سونوگرافی برای درمان رگ‌های واریسی بزرگتر، از جمله رگ‌های واریسی بزرگ و کوچک انجام شود. پس از ایجاد نقشه رگ‌های واریسی بیمار، با استفاده از سونوگرافی، به این رگ، ها تزریق می‌شود و نظارت بر تزریق‌ها به صورت هم‌زمان انجام می‌شود، همچنین با استفاده از سونوگرافی. اسکلروسانت می‌توان داخل ورید را مشاهده کرد و تزریقات بعدی را انجام داد تا همه رگهای غیرطبیعی تحت درمان قرار گیرند. از اسکن‌های سونوگرافی برای پیگیری درمان و
گیرند. از اسکن‌های سونوگرافی برای پیگیری درمان و تأیید بسته شدن رگهای تحت درمان استفاده می‌شود و باقیمانده رگهای واریسی قابل شناسایی و درمان است. اسکلروتراپی فوم. اسکلروتراپی با فوم روشی است که شامل تزریق «داروهای اسکلروسانتی کف» در رگ خونی با استفاده از یک جفت سرنگ است - یکی با اسکلروسانت در آن و دیگری با گاز (در اصل هوا). روش اصلی تساری (Tessari) اکنون با اصلاح Whiteley-Patel که از ۳ سرنگ استفاده می‌کند، همه بدون سیلیکون اصلاح شده‌است. داروهای اسکلروسانت (سدیم تترادسیل سولفات یا پلی دکانول) با هوا یا گاز
تترادسیل سولفات یا پلی دکانول) با هوا یا گاز فیزیولوژیکی (دی‌اکسید کربن) در یک سرنگ یا با استفاده از پمپ‌های مکانیکی مخلوط می‌شوند. این باعث افزایش سطح تماس دارو می‌شود. دارو فوم اسکلروزان مؤثر تری از حالت مایع در ایجاد اسکلروز دارد بنابراین اجتناب از رقیق سازی دارو و ایجاد حداکثر عملکرد اسکلروسانتیس هدف مناسبی است. به‌خصوص برای رگ‌های بزرگتر مفید است. متخصصان فوم اسکلروتراپی «خمیر دندان» مانند کف غلیظ برای تزریق ایجاد کرده‌اند، که انقلابی در درمان غیر جراحی رگهای واریسی و ناهنجاری‌های وریدی از جمله سندرم
رگهای واریسی و ناهنجاری‌های وریدی از جمله سندرم کلیپل ترناونای ایجاد کرده‌است. ارزیابی‌های بالینی. یک مطالعه توسط کانتر و تیبو در سال ۱۹۹۶ میزان موفقیت ۷۶٪ را در ۲۴ ماه در درمان ورید صافنوس با محلول ۳٪ STS گزارش کرد. پادبری و بنونیست دریافتند که اسکلروتراپی با هدایت سونوگرافی در کنترل ریفلاکس در ورید صافن کوچک مؤثر است. بارت و همکاران دریافت که اسکلروتراپی با سونوگرافی میکرو فوم «در درمان همه اندازه رگ‌های واریسی با رضایت بالای بیمار و بهبود کیفیت زندگی مؤثر است». در بررسی بنیاد همیاری کاکرین نتیجه‌گیری شد
است». در بررسی بنیاد همیاری کاکرین نتیجه‌گیری شد که «شواهد از جایگاه فعلی اسکلروتراپی در مقابل عمل بالینی مدرن پشتیبانی می‌کند، که معمولاً به بازگشت رگ‌های واریسی و مویرگ‌ها پس از جراحی محدود می‌شود.» در دومین بررسی بنیاد همیاری کاکرین باهدف مقایسه جراحی با اسکلروتراپی نتیجه‌گیری نمود که اسکلروتراپی مزایای بیشتری نسبت به جراحی در کوتاه مدت دارد اما جراحی در بلند مدت منافع بیشتری دارد. اسکلروتراپی از نظر موفقیت درمانی، میزان عوارض و هزینه در یک سال پس از جراحی بهتر بود، اما جراحی بعد از ۵ سال بهتر بود. با
بهتر بود، اما جراحی بعد از ۵ سال بهتر بود. با این حال، شواهد از کیفیت خیلی خوبی برخوردار نبودند و تحقیقات بیشتری لازم است. ارزیابی فناوری بهداشت نشان داد که اسکلروتراپی مزایای کمتری نسبت به عمل جراحی دارد، اما به احتمال زیاد در رگ‌های واریسی بدون ریفلاکس از اتصالات صافن-فمورال یا ساپنو-پوپلتیال مزیت کمی خواهد داشت. این مطالعه مزایای نسبی جراحی و اسکلروتراپی برای رگهای واریسی با ریفلاکس اتصال را مطالعه نکرده‌است. در نشست اجماع اروپا در مورد فوم اسکلروتراپی در سال ۲۰۰۳ نتیجه‌گیری شد که «فوم اسکلروتراپی به یک
سال ۲۰۰۳ نتیجه‌گیری شد که «فوم اسکلروتراپی به یک پزشک ماهر اجازه می‌دهد تا رگ‌های بزرگتر از جمله اسفنوس ترانکس (saphenous trunks) را درمان کند». شایان ذکر است نتیجه دومین نشست اجماع اروپا در مورد فوم اسکلروتراپی در سال ۲۰۰۶ منتشر شده‌است. عوارض. عوارض، گرچه نادر است و شامل ترومبوز سیاهرگی، اختلالات بینایی، واکنش آلرژیک، ترومبوفلبیت، نکروز پوست و هایپرپیگمانتاسیون یا قرمزی ناحیه درمان است. اگر اسکلروسانت به درستی به سیاهرگ تزریق شود، هیچ آسیبی به پوست اطراف آن وارد نمی‌کند، اما اگر به خارج از رگ تزریق شود،
آن وارد نمی‌کند، اما اگر به خارج از رگ تزریق شود، می‌توان باعث نکروز بافت و ایجاد زخم شود. نکروز پوست، هرچند نادر است، اما می‌تواند از نظر زیبایی «به‌طور بالقوه ویرانگر» باشد و بهبود آن ممکن است ماه‌ها طول بکشد. هر چند بسیار کم اتفاق می‌افتد که مقادیر کمی سدیم تترادسیل سدیم رقیق (0.25%) (STS) استفاده شود، اما در صورت استفاده از غلظت‌های بالاتر (۳٪) مشاهده شده‌است که ترشحات پوستی اغلب هنگام تزریق STS به داخل عروق (شاخه‌های کوچک شریان) اتفاق بیوفتد. ایجاد حفره تلژانژکتاتیک یا ایجاد سرخرگ‌های ریز غیرقابل
حفره تلژانژکتاتیک یا ایجاد سرخرگ‌های ریز غیرقابل پیش‌بینی است و معمولاً باید با تکرار اسکلروتراپی یا لیزر درمان شود. بیشتر عوارض به دلیل واکنش شدید التهابی به ماده اسکلروتراپی در ناحیه اطراف ورید تزریق شده رخ می‌دهد. علاوه بر این، عوارض سیستمیک نیز وجود دارد که اکنون به‌طور فزاینده ای مشخص می‌شوند. این موارد هنگامی اتفاق می‌افتد که اسکلروسانت از طریق رگها به قلب، ریه و مغز منتقل شود. به تازگی گزارش‌هایی از سکته مغزی در هنگام درمان با کف اعلام شده‌است. اگرچه این گزارش‌ها مربوط به تزریق مقدار زیادی فوم است.
این گزارش‌ها مربوط به تزریق مقدار زیادی فوم است. همچنین این گزارش‌ها نشان داده‌است که حباب‌های حتی در تزریق مقدار کمی کف اسکلروزانت به وریدها به سرعت در قلب، ریه و مغز ظاهر می‌شوند. اهمیت این مسئله در این مرحله به‌طور کامل مشخص نشده‌است و مطالعات گسترده نشان می‌دهد که فوم اسکلروتراپی بی خطر است. اسکلروتراپی کاملاً مورد تأیید FDA در ایالات متحده آمریکا است. موارد منع مصرف عبارتند از: بستری بودن بیمار، بیماری‌های شدید سیستمیک، درک ضعیف بیمار، فوبیای سوزن، امید به زندگی کوتاه، سرطان مرحله آخر، آلرژی شناخته
به زندگی کوتاه، سرطان مرحله آخر، آلرژی شناخته شده به ماده اسکلروزان و درمان با تاموکسیفن.
توجه داشته باشید که برخی از برنامه‌های ذکر شده "فقط مدل‌ها یا شبیه‌سازهای وبگاهی" هستند و برخی از آنها به داده‌های بیدرنگ منابع دیگر اعتماد دارند (یا از آنها استفاده می‌کنند). مدل‌هایی با بیشترین پشتوانه علمی. لیست فرعی شامل شبیه‌سازهایی است که براساس مدل‌های نظری ساخته شده‌اند. با توجه به تعداد بالای تحقیقات پیش از چاپ ایجاد و راه‌اندازی شده توسط دنیاگیری کوید-۱۹، مخصوصاً مدل‌های جدیدتر فقط باید با موشکافی علمی بیشتری در نظر گرفته شوند. پایگاه‌داده ژنوم. چندین مورد از این مدل‌ها از پایگاه داده‌های ژنوم
چندین مورد از این مدل‌ها از پایگاه داده‌های ژنوم استفاده می‌کنند، از جمله موارد زیر: مدل‌هایی که پشتوانه علمی کمتری دارند. مدل‌های زیر فقط برای اهداف آموزشی است.
اکسایش بابلر ، همچنین به عنوان اکسایش بابلر-داوبن شناخته می‌شود، یک واکنش آلی برای انتقال اکسایشی الکل‌های آلیلی نوع سوم به انون‌ها با استفاده از پیریدینیوم کلروکرومات (PCC) است: این واکنش به نام جیمز بابلر (James Babler) که اولین بار واکنش را در سال ۱۹۷۶ گزارش کرد و ویلیام داوبن(William Dauben) که در ۱۹۷۷ دامنه واکنش را به سیستم‌های حلقوی گسترش داد نامگذاری شد. این واکنش محصول انون مورد نظر با بازده بالا تولید می‌کند (به‌طور معمول&gt; ۷۵٪)، از نظر عملیاتی ساده است و به تکنیک‌های بدون هوا یا گرمایش نیاز
ساده است و به تکنیک‌های بدون هوا یا گرمایش نیاز ندارد. سمیت بالای کروم شش ظرفیتی موجود در PCC از مهمترین مشکلات این روش است. معمولاً در این واکنش از حلال‌های انتخابی چون دی کلرومتان خشک (DCM) یا کلروفرم (CHCl3) استفاده می‌شود. این واکنش به عنوان یک گام در سنتز جامع ترکیبات مختلفی همچون مورفین استفاده شده‌است.
مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور یکی از نهادهای محیط‌زیستی ایران است که در سال ۱۳۴۷ با هدف شناسایی، حفاظت، احیا، بهره‌برداری و مدیریت پایدار عرصه جنگل‌ها و مراتع و بیابان‌های کشور تأسیس شد. سازمان‌دهی. این مؤسسه فعالیت‌هایش را در ۱۱ حوزه تحقیقاتی و بیش از ۵۰ گروه در حوزه‌های تخصصی تحقیقات جنگل، مرتع، گیاه‌شناسی، بیابان‌زدایی، صنوبر، گیاهان دارویی، علوم چوب و کاغذ، حمایت و حفاظت، ژنتیک و فیزیولوژی گیاهی، بانک ژن و مکانیزاسیون منابع طبیعی و در قالب ۲۹ مرکز تحقیقات استانی و نیز ۸۸ ایستگاه ملی و منطقه‌ای
تحقیقات استانی و نیز ۸۸ ایستگاه ملی و منطقه‌ای سازماندهی کرده است.
مسابقات فوتبال زنان یکی از رویدادهای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۱ ژوئیه تا ۶ اوت ۲۰۲۱ برگزار شده است. مرحله حذفی. &lt;section begin=Bracket /&gt;&lt;section end=Bracket /&gt;
جنگ در زیر نام فیلمی است در ژانر درام، تاریخی و جنگی محصول ۲۰۲۱ بریتانیا. فیلم را جی‌پی واتس کارگردانی کرده و سناریوی آن نیز از سوی واتس و تامس وودز نوشته شده است. هنرپیشگانی چون سم هزلدین، تام گودمن-هیل و کریس هیچن در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان. در جریان جنگ جهانی اول، نبرد در جبههٔ غربی با آلمان‌ها به بن‌بست رسیده است و بمباران متفقین به سنگرهای عمیق آلمانی نفوذ نمی‌کنند. در این میان ارتش بریتانیا دست به دامان چند چاه‌کن می‌شود تا با زدن نقب‌هایی در زیر مقرهای آلمان‌ها و انفجارشان، مقاومت آنها را
زیر مقرهای آلمان‌ها و انفجارشان، مقاومت آنها را بشکنند. منابع. وبگاه آی‌ام‌دی‌بی
تاج‌الدین احمد گنجوی مشهور به پورخطیب، ابن خطیب شاعر پارسی‌گوی سده ۶ق است. بیشتر شهرت پورخطیب گنجوی مرهون ازدواج و آمیختگی زندگی او با مهستی گنجوی است. داستان این دلدادگی را جوهری زرگر به نظم آورده‌است. جوهری در این منظومه رباعیات و قطعاتی را که پورخطیب و مهستی دربارهٔ یکدیگر می‌سرودند، به صورت مشاعره گردآوری کرده، و سپس در باب هر یک، حکایتی آورده‌است. پورخطیب احتمالاً در خانواده ای اهل شعر و ادب تربیت یافته و خطیب گنجوی از شاعران سده ۶ق، به احتمال زیاد پدر او بوده‌است. اشعار. مشاعره‌هایی از او و مهستی
پدر او بوده‌است. اشعار. مشاعره‌هایی از او و مهستی گنجوی به جا مانده که آقا بزرگ تهرانی از آن‌ها به عنوان دیوان تاج‌الدین احمد گنجوی یاد کرده‌است. یک نسخه خطی سده ۹ق از این مجموعه، آمیخته با حکایت‌های منثور یافت شده که حاوی ۱۸۵ رباعی به نام پورخطیب و ۱۱۰رباعی به نام مهستی و ۶۵ رباعی از دیگران، همراه با چند قطعه و یک لغز است. تعدادی دیگر از اشعار او نیز، در کتاب نزهة المجالس نوشته حاج خلیل شروانی ذکر شده‌است.
نیروی زمینی آلمان بخش زمینی نیروهای مسلح جمهوری فدرال آلمان است. این نیرو در سال ۱۹۵۵ به عنوان بخشی از "بوندس‌وهر"، نیروهای مسلح آلمان غربی همراه با "دویچه‌مارینه" (نیروی دریایی) و "لوفت‌وافه" (نیروی هوایی) تأسیس شد. نیروی زمینی آلمان تعداد ۶۴ هزار نفر نیرو داشت. تاریخچه. بررسی اجمالی. نیروی زمینی آلمان به پیروی از یک دکترین واحد مجهز، سازمان یافته و آموزش داده شد و در سال ۱۸۷۱ طی وحدت آلمان تحت رهبری پروس با یک فرماندهی به‌طور دائم متحد شد. از سال ۱۸۷۱ تا ۱۹۱۹ تحت عنوان نیروی زمینی آلمان نام رسمی نیروهای
۱۹۱۹ تحت عنوان نیروی زمینی آلمان نام رسمی نیروهای زمینی آلمان بود. به دنبال شکست آلمان در جنگ جهانی اول و پایان امپراتوری آلمان، ارتش اصلی منحل شد. از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۵ نام نیروهای زمینی آلمان رایشسور و از ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۵ با نام نیروی زمینی آلمان استفاده شد. "هیر" یکی از دو نیروی زمینی رایش سوم در طول جنگ جهانی دوم بود، اما، بر خلاف "هیر"، وافن اس‌اس شاخه ای از "ورماخت" نبود بلکه یک نیروی جنگی تحت "اس‌اس" متعلق به حزب نازی بود. پس از جنگ جهانی دوم، آلمان به دو قسمت تقسیم شد، جمهوری فدرال آلمان (آلمان غربی) و
قسمت تقسیم شد، جمهوری فدرال آلمان (آلمان غربی) و جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) و هر دو ارتش خود را تشکیل دادند: در ۱۲ نوامبر ۱۹۵۵ نخستین نیروهای تازه‌کار خدمت خود را آغاز کردند در آلمان غربی "هیر"، در حالی که در ۱ مارس ۱۹۵۶ "لندسترایتکرفت" "Landstreitkräfte der NVA" (نیروهای زمینی ارتش ملی خلق) آلمان شرقی تأسیس شد. در طول جنگ سرد، ارتش آلمان غربی در ساختار فرماندهی ناتو کاملاً ادغام شد در حالی که "لندسترایتکرفت" بخشی از پیمان ورشو بود. پس از اتحاد دوباره آلمان در سال ۱۹۹۰، "لندسترایتکرفت" تا حدی در
آلمان در سال ۱۹۹۰، "لندسترایتکرفت" تا حدی در ارتش آلمان ادغام شد. از آن زمان، ارتش آلمان در عملیات‌های حفظ صلح در سراسر جهان و از سال ۲۰۰۲ نیز در عملیات‌های جنگی در افغانستان به عنوان بخشی از نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت ناتو استخدام شده‌است. بنیانگذاری ارتش. به دنبال جنگ جهانی دوم، متفقین در ۲۰ اوت ۱۹۴۶ "ورماخت را" با تمام شعبات خود منحل کردند. با این حال یک سال پس از تأسیس جمهوری فدرال آلمان در ماه مه ۱۹۴۹ و به دلیل افزایش روابط آن با غرب در زمان صدراعظمی، کنراد آدنوئر، مجمع مشورتی اروپا شروع به بررسی