payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که دوام و قابلیت استفاده مجدد آن را نیز افزایش می‌دهد. متن نوشته. جنبش جهانی اکوبریک در نتیجه برخی ابتکارات محلی در نقاط مختلف جهان در پاسخ به چالش‌های موجود در رابطه با مدیریت پسماندهای پلاستیکی پدید آمده‌است. همچنان که مصرف اقتصادی نفت و تولید پلاستیک افزایش یافته‌است، و روشهای مدیریت پسماند صنعتی برای هماهنگ بودن با آنها تلاش نموده‌اند، اکوبریک به عنوان یک راه حل محلی و غیر صنعتی ظاهر شده‌است. توسعه پلاستیک در قرن بیستم. انرژی حاصل از نفت باعث رشد اقتصاد جهانی طی صد سال اخیر شده‌است. استفاده گسترده از
جهانی طی صد سال اخیر شده‌است. استفاده گسترده از سوخت‌های فسیلی امکان توسعه حمل و نقل و فناوریهای مواد را فراهم نموده‌است. با این حال، در تصفیه نفت خام، چهار تا سیزده درصد آن نمی‌تواند به سوخت با ارزش و با انرژی بالا فراوری شود. این محصول جانبی به عنوان ماده اولیه در تولید بسیار ارزان پلیمرهای پلاستیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از سال ۱۹۵۰ حدود ۸۳۰۰ میلیون تن پلاستیک بکر در سراسر جهان تولید شده‌است. ۹٪ از آن بازیافت شده، ۱۲٪ سوزانده شده و ۷۹٪ در محل دفن زباله جمع‌آوری یا در طبیعت رها شده‌است. پیش‌بینی‌های
جمع‌آوری یا در طبیعت رها شده‌است. پیش‌بینی‌های نفتی. بر اساس اعلان انجمن شیمی آمریکا، از سال ۲۰۱۰ صد و هشتاد و شش میلیارد دلار در ۳۱۸ پروژه جدید سرمایه‌گذاری شده‌است تا افزایشی ۴۰ درصدی در تولید پلاستیک در دهه آینده صورت گیرد. اگر روند فعلی تولید و مدیریت زباله ادامه یابد، تا سال ۲۰۵۰ تقریباً ۱۲۰۰۰ تن زباله‌های پلیمری در محل‌های دفن زباله یا در طبیعت موجود خواهد بود. علاوه بر این، تا سال ۲۰۳۰، میزان حاصل از تولید، فرآوری و دفع پلاستیک می‌تواند به ۱٫۳۴ گیگا تن در سال برسد - معادل دی‌اکسید کربن حاصل از
گیگا تن در سال برسد - معادل دی‌اکسید کربن حاصل از فعالیت بیش از ۲۹۵ نیروگاه ۵۰۰ مگاواتی با سوخت زغال سنگ. مسموم سازی و آلودگی حاصل از پلاستیک. هر ساله حجم انبوهی از پسماندهای پلاستیکی در سیاره ما تولید می‌شود و تبعات این اتفاق بسیار زیاد است. طبق سالنامه ۲۰۱۴ برنامه زیست‌محیطی سازمان ملل (یو ان ای پی)، آلودگی پلاستیکی زندگی موجودات دریایی، گردشگری، شیلات و مشاغل را تهدید می‌کند و خسارت کلی وارد برسرمایه‌های طبیعی حاصل از زباله‌های پلاستیکی هر ساله ۷۵ میلیارد دلار است. اسناد علمی بسیاری دلالت بر عواقب
دلار است. اسناد علمی بسیاری دلالت بر عواقب خطرناک ناشی از تجزیه پلاستیک دارند. وقتی پلاستیک وارد بیوسفر می‌شود، سمومی آزاد می‌کند، به پلاستیک‌های ریز تبدیل می‌شود و گازهای گلخانه ای منتشر می‌کند که با چرخه‌های زیست‌محیطی تداخل دارد. هنگامی که پلاستیک سوزانده شده یا به آتش کشیده می‌شود، گازهای سمی مانند دیوکسین‌ها، فوران‌ها و بی فنیل‌های پلی کلر شده در اتمسفر آزاد می‌شوند. تخریب اکسیداتیو نوری ناشی از قرار گرفتن در معرض اشعه ماورا بنفش (UV) و سایش فیزیکی، قطعات پلاستیکی را به ذرات کوچکتر و کوچکتر تبدیل
قطعات پلاستیکی را به ذرات کوچکتر و کوچکتر تبدیل می‌کند، که به عنوان ریزپلاستیک (میکروپلاستیک)ها شناخته می‌شوند. میزان تخریب مستقیماً با مقدار سطح پلاستیکی که در معرض تابش اشعه قرار دارد و همچنین مدت زمان قرارگیری در معرض اشعه ماورا بنفش مرتبط می‌باشد. اکثر پلاستیک‌های یکبار مصرف غیرقابل بازیافت، ورق‌ها و نوارهایی با سطح وسیع هستند و بسیار مستعد تجزیه نوری می‌باشند. فرایند تجزیه نوری همچنین باعث انتشار گازهای گلخانه ای، متان و اتیلن می‌شود. میکروپلاستیک (ریز پلاستیک)ها می‌توانند مسمومیت‌های محیط زیستی ایحاد
پلاستیک)ها می‌توانند مسمومیت‌های محیط زیستی ایحاد کنند، در زنجیره‌های غذایی تجمع نموده و به دلیل ایحاد نگرانی در مورد ایمنی مواد غذایی باعث آسیب‌های اقتصادی شوند. تأیید شده‌است که پلاستیک‌های سوخته و سوزانده شده باعث انتشار دی اکسین و مواد شیمیایی دیگری می‌شوند که مضر به سلامت انسان هستند. تأثیر بر جامعه روستایی. در کشورها و جوامعی که به بازیافت یا سوزاندن زباله هابه شکل صنعتی دسترسی ندارند، پلاستیک در خیابان‌ها، گودال هاو سواحل انباشته شده‌است. بدون گزینه‌هایی در مقیاس وسیع برای مدیریت پلاستیک، خانوارها و
در مقیاس وسیع برای مدیریت پلاستیک، خانوارها و جوامع در مدیریت پلاستیک خود ناتوان بوده‌اند و تنها خطرات و مسمومیت ناشی ازسوزاندن زباله در دمای پایین، آلوده سازی آب و دور ریز بی‌قاعده پسماند، حاصل شده‌است. مشکل بازیافت صنعتی. بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۷ حدود ۸٬۳۰۰ میلیون تن (Mt) پلاستیک بکر در سراسر جهان تولید شده‌است. فقط ۹٪ بازیافت شده، و مابقی دور ریخته یا سوزانده شده‌است. از اوایل سال ۲۰۰۰ بیشترین بازیافت صنعتی در چین اتفاق می‌افتد جایی‌که اکثر کشورهای عضو گروه هفت G7 در حال صادرات مواد دور ریز پلاستیکی خود
هفت G7 در حال صادرات مواد دور ریز پلاستیکی خود به آن بودند. فرآوری این پلاستیک، به‌ویژه دور ریز و سوزاندن غیرقابل بازیافت‌ها، باعث آلودگی قابل توجهی در چین شد. از اول ژانویه ۲۰۱۸، چین در برنامه شمشیر ملی خود واردات پلاستیک را ممنوع کرد. از آن زمان به بعد، در سطح جهانی، پلاستیک‌های بیشتری به مکان‌های دفن زباله، زباله سوزها منتقل شده یا در محیط زیست رها می‌شوند زیرا افزایش هزینه‌های حمل مواد قابل بازیافت به‌طور فزاینده‌ای از سود این عمل می‌کاهد. صادرات پلاستیک سرگردان از اروپا و آمریکا تا حد زیادی روانه
سرگردان از اروپا و آمریکا تا حد زیادی روانه اندونزی، ترکیه، هند، مالزی و ویتنام شده‌است که در آن فقدان مقررات زیست‌محیطی منجر به آلودگی هوا، آب و خاک در اطراف کارخانه‌های فرآوری شده‌است. منتقدان دریافته‌اند که بازیافت صنعتی متکی به صرف انرژی بسیاربرای انتقال پلاستیک به سایر مکان‌ها بوده، و بازیافت صنعتی قابل تکرار نیست (فرایندها پلاستیک با درجه بالا را به فرم پست‌تر و با قابلیت بازیافت کمتر تبدیل می‌کنند) و بازیافت ادامه بدون چون و چرای مصرف پلاستیک را میسر می‌کند. تهیه اکوبریک از پلاستیک. جنبش اکوبریک از
می‌کند. تهیه اکوبریک از پلاستیک. جنبش اکوبریک از آگاهی رو به رشد پیرامون میزان آلودگی‌های پلاستیکی، مشکلات ناشی از آن و ناتوانی روش‌های صنعتی برای مدیریت مناسب زباله‌های پلاستیکی حاصل شده‌است. جنبش اکوبریک تکنیک‌ها، روش‌ها و برنامه‌هایی کاربردی را به عنوان وسیله ای برای خانواده‌ها، اجتماعات و شهرها ترویح می‌نماید تا مسئولیت پلاستیک مصرفی خود را بر عهده گرفته، آن را جمع‌آوری نموده و تبدیل کنند. اکوبریک‌ها برای جداسازی پلاستیک تهیه می‌شوند، تا از پلاستیک به عنوان بلوک ساختمانی به‌طور بومی استفاده شود و به
عنوان بلوک ساختمانی به‌طور بومی استفاده شود و به عنوان ابزاری جایگزین برای تبادلات اجتماعی مورداستفاده قرار گیرد نهایت به حداقل رسانی سطح خالص. با فشرده سازی پلاستیک در یک بطری، پوشش‌ها و نوارهای مسطح جاگیر فشرده می‌شوند. این به حداقل رساندن نهایی سطح درگیر با آلودگی به این معنی است که پلاستیک از اشکال اصلی تخریب احتمالی یعنی: گرما، سوختن، اصطکاک و تخریب نوری محافظت می‌شود. علاوه بر این، با اطمینان از اینکه فقط پلاستیک تمیز و خشک فشرده سازی شده و بطری به‌طور دائمی بسته شده، از تخریب بالقوه میکروبی نیز
دائمی بسته شده، از تخریب بالقوه میکروبی نیز جلوگیری می‌شود. جداسازی پلاستیک. هنگامی که اکوبریک‌ها به درستی تهیه شده و در سازه‌های طراحی گهواره تا گهواره به کار گرفته می‌شوند، منجر به جداسازی مؤثر پلاستیک، از زیست کره می‌شود. به عبارت دیگر، اکوبریک‌ها به عنوان راهی برای به دام انداختن و ممانعت از ورود پلاستیک به محیط، تخریب و ایجاد صدمه زیست‌محیطی به کار گرفته می‌شوند. در برنامه‌های کوتاه مدت بکارگیری اکوبریک، مثل مدول‌های میل استین یا دیلمن می‌توان تا سه سال بدون آسیب دیدن بطری از اکوبریک‌ها استفاده کرد.
بدون آسیب دیدن بطری از اکوبریک‌ها استفاده کرد. با استفاده از درزگیر سیلیکونی یا نوارهای لاستیکی به عنوان روش‌های اتصال کوتاه مدت و غیر دائمی، می‌توان اکوبریک‌ها را در پایان عمر سازه بدون آسیب استخراج نمود و دوباره در برنامه‌های کوتاه مدت یا بلند مدت دیگر مورد استفاده قرار داد. به‌طور خاص، روش ساخت و ساز با اکوبریک و خاک در دراز مدت، منجر به ایجاد باغ‌ها، پارک‌ها و دیوارهای خاکی می‌شود که اطمینان ایجاد می کنندکه پلاستیک تبدیل شده به آجر، کاملاً مهارشده است. ملات خاکی هنگام جداسازی اجزاء سازه به راحتی فرو
ملات خاکی هنگام جداسازی اجزاء سازه به راحتی فرو می‌ریزد و امکان استخراج و استفاده مجدد از اکوبریک فراهم می‌گردد. همچنین ملات خاکی اکوبریک را کاملاً پوشانده و هرگونه احتمال قرار گرفتن در معرض گرما، اصطکاک، آتش یا تخریب میکروبی را منتفی می‌نماید. بنابراین جداسازی به روش اکوبریک از تجزیه پلاستیک موجود به میکروپلاستیک و گازهای گلخانه ای از طریق تجزیه نوری جلوگیری می‌کند. جداسازی اکوبریک همچنین از سوزاندن پلاستیک و انتشار گازها و جلوگیری می‌نماید تخمین زده می‌شود که در ازای هر ۱ کیلوگرم پلاستیک تبدیل شده به
که در ازای هر ۱ کیلوگرم پلاستیک تبدیل شده به اکوبریک، از تولید۳٫۱ کیلوگرم جلوگیری می‌شود. بالا بردن آگاهی اکولوژیکی. برخلاف فناوری‌های صنعتی مدیریت پلاستیک، تهیه اکوبریک به‌طور مستقیم مصرف‌کنندگان پلاستیک را در فرایند خود درگیر می‌کند. روند صرفه جویی، تفکیک، شستشو، خشک کردن و بسته‌بندی پلاستیک منجر به تأمل و تفکر مصرف‌کننده / اکوبریکر می‌شود توجهات بازدارنده و همگانی در تهیه اکوبریک «آگاهی اکولوژیکی» فردی و جمعی را با گذشت زمان افزایش می‌دهد. تهیه‌کنندگان اکوبریک تمایل دارند که به دنبال اطلاعات بیشتری در
اکوبریک تمایل دارند که به دنبال اطلاعات بیشتری در مورد دورریز زباله در جامعه خود، پلاستیک، بازیافت و تهیه اکوبریک باشند. این امر منجر به کاهش مداوم مصرف خالص پلاستیک تهیه‌کنندگان اکوبریک می‌شود. اتحاد جهانی اکوبریک. در سال ۲۰۱۳ رهبران جنبش‌های ملی اکوبریک مختلف برای ایجاد ثبات و هماهنگی در جنبش جهانی در ارتباط با یکدیگر قرار گرفتند. راسل مایر، جو استاگل، کندیس ماسترت، پاتریشیا آکونا و ایرنه باکیسان در تأسیس اتحاد جهانی اکوبریک (جی ای ای) و هدف اصلی یعنی ایجاد کتاب راهنمای تصویری اکوبریک نقش اساسی داشتند.
کتاب راهنمای تصویری اکوبریک نقش اساسی داشتند. در سال ۲۰۱۴ با حمایت ایان دامیس بنیانگذار مبادلات اکوبریک در آفریقای جنوبی آنها توافق کردند که از اصطلاح 'ecobrick'بدون خط پیوند، و بدون حرف بزرگ، به عنوان مرجعی استاندارد و ثابت در کتاب راهنما و موارد مربوطه استفاده کنند. به این ترتیب اکوبریکرهای سراسر جهان قادرهستند با یک کلمه به مفهومی مشابه اشاره کنند و جستجوهای وب و هشتگ‌ها انتشار جهانی را تسریع می‌نماید. پس از اتمام این کتاب راهنما راسل مایر توسعه اتحاد جهانی اکوبریک یا جی ای ای را ادامه داد. جی ای ای یک
اکوبریک یا جی ای ای را ادامه داد. جی ای ای یک شرکت غیرانتفاعی است با محوریت زمین با مأموریت حمایت از زیرساخت فن آورانه و فلسفی جنبش اکوبریک جهانی. جی ای ای از ecobrick.org به عنوان وسیله ای برای دسترسی به روشهای تهیه اکوبریک، بهترین و اصولی‌ترین روشها را ارائه می‌کند. اتحاد جهانی اکوبریک یا جی ای ای برنامه تحت وب GoBrik.com را به‌طور رایگان طراحی نموده و توسعه داده تا اکوبریکرها و جوامع شان را پشتیبانی و به یکدیگر مرتبط نماید. جی ای ای در ضمن Brikcoin manual blockchain را به عنوان وسیله ای برای ارزیابی
blockchain را به عنوان وسیله ای برای ارزیابی سرویس جداسازی پلاستیک اکوبریکرها و ایجاد یک واسطه تبادلی بر اساس ارزش پلاستیک جمع‌آوری شده راه اندازی و حفظ نموده‌است. برنامه‌های ساختمانی اکوبریک. اکوبریک‌ها را می‌توان با استفاده از نوار لاستیکی، سیلیکون، کاهگل و سیمان به یکدیگر متصل نموده و از آنها برای ساخت مبلمان، باغ‌ها، سازه‌ها و موارد دیگر استفاده کرد. از اکوبریک در دنیا به روش‌های مختلفی استفاده می‌شود. در حالت ایده‌آل، سازه‌های اکوبریک ازروشهای طراحی گهواره به گهواره برای ترکیب بطری‌ها استفاده می‌کنند
به گهواره برای ترکیب بطری‌ها استفاده می‌کنند - تا اطمینان حاصل شود که اکوبریک‌ها می‌توانند بدون آسیب دیدن بطری در پایان عمر سازه از آن خارج شوند. مهم است که میان کاربردهای کوتاه مدت اکوبریک و کاربردهای دراز مدت آن تمایز قائل شد کاربردهای کوتاه مدت. اکوبریک‌ها را می‌توان با استفاده از نوارهای لاستیکی یا نوارهایی از جنس تیوب به عنوان روش‌های اتصال کوتاه مدت و غیر دائمی برای استفاده در مواردی که از چند ماه تا چند سال طول می‌کشد، به یکدیگر متصل کرد. از آنجا که برنامه‌های کوتاه مدت معمولاً تحت پوشش قرار
که برنامه‌های کوتاه مدت معمولاً تحت پوشش قرار نمی‌گیرند، چنین ساختاری معمولاً برای استفاده در محیط داخلی است تا از تخریب نوری بطری‌ها توسط اشعه ماورا بنفش جلوگیری شود. برنامه‌های کوتاه مدت شامل: کاربردهای طولانی مدت. از اکوبریک می‌توان همراه مصالح تولید شده از خاک (به عنوان مثال کاهگل، ترکیب چوب و گل یا کپر و خشت) برای ایجاد سازه‌هایی استفاده کرد که می‌توانند سال‌ها یا دهه‌ها دوام بیاورند (برای ساخت و سازهای سنتی دوام آوردن تا قرن‌ها غیرمعمول نیست). به این ترتیب، مخلوط‌های خاکی در بین اکوبریک‌های افقی
این ترتیب، مخلوط‌های خاکی در بین اکوبریک‌های افقی به‌عنوان ملات استفاده می‌شوند. اکوبریک‌ها همچنین می‌توانند به‌صورت عمودی و با تکنیک‌های سنتی ساخت و ساز در سبک ساختمانی پورا ویدا آتلان (سبک زندگی ساده) استفاده شوند. هر دو روش مراقب هستند تا از پوشاندن کامل اکوبریک‌ها با سیمان جلوگیری کنند، چون پس از پایان ساخت و ساز و در زمان خارج‌سازی آن‌ها باعث تخریب اکوبریک‌ها می‌شود. نمونه‌هایی از کاربردهای بلند مدت اکوبریک عبارتند از: تاریخچه. جمع‌آوری پلاستیک در بطری برای جداسازی پلاستیک و ایجاد بلوک‌های ساختمانی
برای جداسازی پلاستیک و ایجاد بلوک‌های ساختمانی به‌طور مستقل در مکان‌های مختلف جهان به عنوان یک راه حل محلی برای حل مشکل آلودگی پلاستیک بوجود آمده‌است پر کردن بطری‌ها با زباله‌های پلاستیکی بر مبنای تکنیک‌های ساخت بطری معمار آلمانی آندریاس فروئس (با استفاده از بطری‌های PET پر شده از شن) در آمریکای جنوبی در سال ۲۰۰۰ شکل گرفته‌است. آلوارو مولینا جمع‌آوری پلاستیک در بطری را در جزیره امتپ از سال ۲۰۰۳ آغاز کرد. سوزانا هیس، در گواتمالا ، از سال ۲۰۰۳ به عنوان یک روش ساخت و ساز و برای حل چالش‌های آلودگی پلاستیکی در
ساخت و ساز و برای حل چالش‌های آلودگی پلاستیکی در جوامع اطراف دریاچه آتیتلان، جامعه را به تهیه اکوبریک تشویق کرد. در سال ۲۰۱۰، در شمال فیلیپین، راسل مایر و ایرنه باکیسان یک راهنمای برنامه درسی از روشهای ساده و توصیه شده تهیه کردند تا به مدارس محلی کمک کنند تا اطلاعات مربوط به آجرهای زیست‌محیطی را در برنامه درسی خود ادغام کنند. آنها با بکارگیری اصول اکولوژیکی اجدادی ایگوروتس برای ساخت تراسهای برنج، اصول گهواره به گهواره را در روش اکوبریک ادغام کردند: تا اطمینان حاصل شود که در پایان عمر بناهایی که در آنها از
حاصل شود که در پایان عمر بناهایی که در آنها از اکوبریک استفاده می‌شود، می‌توان از اکوبریک‌ها استفاده مجدد نمود. از طریق وزارت آموزش و پرورش، راهنمای آموزشی در ۱۷۰۰ مدرسه در سال ۲۰۱۴ توزیع شد. گسترش منابع قابل دسترسی مربوط به بهترین شیوه‌ها و نوآوری‌های اکوبریک حاصل از جنبش فیلیپینی، منشأ پیدایش اتحاد جهانی اکوبریکی شد که توسط راسل مایر، جوزف استاجل وکندیس ماسترت بنیانگذاری شد. اتحاد جهانی اکوبریک به عنوان یک شرکت زمینی به توسعه و حفظ زیرساخت‌های مفهومی و فناوری جنبش جهانی اکوبریک ادامه می‌دهد. فعالیت‌ها در
جنبش جهانی اکوبریک ادامه می‌دهد. فعالیت‌ها در آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۲ آغاز شد، زمانی که جوزف استاجل این ایده را به گریتون آورد، جاییکه در آن جشنواره سالانه تبدیل زباله به ثروت در محل دفن زباله‌های محلی توسط، کندیس ماسترت از آفریقای جنوبی، که پروژه‌های محلی ساخت مدرسه را در میان ساخت و سازهای شهر گریتون با آجرهای ساخته شده توسط مردم آغاز کرد، برگزار می‌شد. این جنبش از آن زمان در آفریقای جنوبی رشد کرده‌است، با سازمان‌هایی مانند ویست-اد، که توسط کندیس ماسترت، که هم در زامبیا و هم در حومه کیپ تاون برای آموزش
که هم در زامبیا و هم در حومه کیپ تاون برای آموزش مردم در مورد پلاستیک و ارزش آن فعالیت می‌کند و همچنین معمار یان دامیس به عنوان مبادله کننده اکوبریک تأسیس شده‌است.
تهمورث (تیموراز) دوم () (1680 / 1700-1762) از باگراتیونیها، پادشاه کاختی شرق گرجستان از ۱۷۳۲–۱۷۴۴، پس از کارتلی از ۱۷۴۴ تا زمان مرگش بود. تیموراز همچنین شاعر غزلی بود. زندگی. او پسر ارکل اول و همسرش آنا بود. تیموراز به همراه مادرش از ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۵ به عنوان نیابت برادر غایب خود داوود دوم (امام قلی خان) سلطنت کرد. در سال ۱۷۳۲، ترکان پادشاه بعدی و برادر دیگر تیموراز، کنستانتین را کشتند و کنترل پادشاهی وی را در دست گرفتند. تیموراز جانشین وی به کوه‌های پشوی گریخت و از آنجا با اشغالگران جنگید. در ژوئیه سال ۱۷۳۵،
و از آنجا با اشغالگران جنگید. در ژوئیه سال ۱۷۳۵، نادر شاه افشار، شاه ایران، به کاختی حمله کرد و ترکان عثمانی را از بیشتر مناطق شرقی گرجستان خارج کرد. نادر تیموراز را به مقر خود در اریوان احضار کرد و پس از امتناع از اسلام آوردن، وی را بازداشت کرد. کاختی تحت دولت اسمی علی میرزا، برادرزاده مسلمان تیموراز قرار گرفت. در اکتبر ۱۷۳۵، تیموراز به کوه‌های کاخیتی فرار کرد و ناآرامی‌هایی را علیه ایران ایجاد کرد، اما با پایان سال ۱۷۳۶ اسیر شد. در این سالها، بخشی از اشراف گرجستان شورشی قدرتمند علیه ایران به راه
از اشراف گرجستان شورشی قدرتمند علیه ایران به راه انداختند. در سال ۱۷۳۸، شاه مجبور شد تیموراز را برای مقابله با مخالفت گرجی آزاد کند و وی را فرماندار کاختی کند، در حالی که پسرش ارکل دوم با نادر در هند مبارزه می‌کرد. این قیام اکنون به جنگ داخلی وحشیانه ای بین جناح‌های موافق و ضد ایرانی تبدیل شد. تیموراز با کمک پسرش ارکل دوم توانست شورشیان به رهبری گیوی آمیلاخوری را در هم بشکند. به عنوان پاداش، شاه در سال ۱۷۴۲ ادای احترام سنگینی به کاکتی منسوخ شد و به تیموراز کمک کرد تا به ترتیب در ۱۷۴۳ و ۱۷۴۴ دوک‌های
کمک کرد تا به ترتیب در ۱۷۴۳ و ۱۷۴۴ دوک‌های خودمختار آراگوی و کسانی را تحت سلطه درآورد. تیموراز به دلیل خدمت در برابر عثمانی و یک شورش ضد ایرانی، توسط شاه به عنوان پادشاه کارتلی تأیید شد و به پسرش ارکل تاج کاخیتی اعطا شد و بدین ترتیب زمینه برای اتحاد نهایی این پادشاهی‌های گرجستان فراهم شد. از همه مهمتر، آنها برای اولین بار از سال ۱۶۳۲ به عنوان پادشاهان مسیحی شناخته شدند. هر دو پادشاه در اول اکتبر ۱۷۴۵ در کلیسای جامع ستون زنده (Svetitskhoveli) در متسختا تاجگذاری کردند. تیموراز و ارکل با قدرت گرفتن روزافزون
کردند. تیموراز و ارکل با قدرت گرفتن روزافزون خود، به زودی وفاداری خود را به ایران رد کردند. نادرشاه دستور داد ۳۰ هزار سرباز ایرانی به گرجستان بروند و عملیات تنبیهی را به یک گرجستان تازه‌وارد (و یک رهبر پیشین ضد ایرانی) آمیلاخوری سپرد. شاه، در سال ۱۷۴۷، به قتل رسید و امپراتوری او در هرج و مرج کامل قرار گرفت. حکام کارتلی و کاختی از موقعیت استفاده کرده و همه پادگان‌های پارسی را از پادشاهی‌های خود بیرون کردند. آنها از سال ۱۷۴۹ تا ۱۷۵۰ چندین تلاش مدعیان ایرانی را برای ایجاد پایگاه قدرت خود در شرق ماوراucas
را برای ایجاد پایگاه قدرت خود در شرق ماوراucas قفقاز بررسی کردند و خان‌های همسایه ایروان، گنجه و نخجوان را شاخه‌های فرعی خود قرار دادند. وی سپس علیه قبایل داغستانی که به‌طور مکرر به مناطق راهپیمایی گرجستان حمله می‌کردند، جنگید، اما بدون موفقیت کامل. او مانند چندین حاکم قبلی گرجستان امیدوار بود که امپراتوری روس در حال گسترش تنها محافظ مسیحیان قفقاز در برابر حملات عثمانی و ایران باشد. وی در سال ۱۷۵۲ سفارت خود را به سن پترزبورگ فرستاد، اما هیچ کاری از این مأموریت حاصل نشد. در سال ۱۷۶۰، وی برای جلب حمایت از
حاصل نشد. در سال ۱۷۶۰، وی برای جلب حمایت از پروژه خود در زمینه سفر اعزامی گرجستان به ایران برای قرار دادن نامزد روسی بر تخت شاه، خود از دربار روسیه بازدید کرد. روسها بیش از حد مشغول جنگ هفت ساله بودند تا ایده تیموراز را جدی نبینند. وی در ۸ ژانویه ۱۷۶۲ (فقط دو هفته بعد از وقوع الیزابت روس) ناگهان در پایتخت روسیه درگذشت و در کنار پدر شوهرش واختانگ ششم در کلیسای جامع معراج، آستاراخان به خاک سپرده شد. با مرگ او، ارکل به عنوان پادشاه کارتلی موفق شد و هر دو پادشاهی شرقی گرجستان را به یک کشور واحد تبدیل کرد
پادشاهی شرقی گرجستان را به یک کشور واحد تبدیل کرد (پادشاهی کارتلی و کاختی) تیموراز اگرچه مدام در حال جنگ یا نگهبانی بود، زمانی را پیدا کرد تا (اشعارش را) از فارسی ترجمه کند و عملاً سوار بر اسب، اشعار جدید خود را بسازد. دفن مجدد. در ژوئیه ۲۰۱۳، جورجیا امکان انتقال بقایای تیموراز را برای دفن مجدد به گرجستان مطرح کرد. خانواده. تیموراز سه بار ازدواج کرد. او در سال ۱۷۱۱ از همسر اول خود، دختر دوک باآدر آراگوی که احتمالاً تامار نام داشت، جدا شد. دو سال بعد، در ۲ فوریه ۱۷۱۲، وی با دختر تامار (متولد ۱۶۹۶) واختانگ
فوریه ۱۷۱۲، وی با دختر تامار (متولد ۱۶۹۶) واختانگ ششم ازدواج کرد که در ۱۲ آوریل ۱۷۴۶ درگذشت. در همان سال، در ۱۹ آگوست، تیموراز با همسر سوم خود، آنا-خانم (۱۷۱۶ - مارس ۱۷۸۸)، دختر شاهزاده بژان پالوانخوسروشویلی-براتاشویلی، و همسر سابق شاهزاده کایخسرو تسیتشویلی ازدواج کرد. وی در ازدواج دوم و سوم خود دارای دو پسر و چهار دختر بود. فرزندان تیموراز از ازدواج او با تامار از کارتلی: تیموراز در ازدواج با آنا خانم براتاشویلی به دنیا آورد:
سینا اسدبیگی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک دفاعی برای باشگاه فولاد خوزستان بازی میکند. دوران باشگاهی. ذوب‌آهن. وی نخستین بازی خود در لیگ برتر را در هفتهٔ هجدهم لیگ برتر فوتبال ایران ۱۴۰۰–۱۳۹۹ مقابل پیکان انجام داد، جایی که در دقیقهٔ ۷۹ به جای قاسم حدادی‌فر وارد زمین شد. پرسپولیس. اسدبیگی در تاریخ ۵ مرداد ۱۴۰۱ با عقد قراردادی سه ساله به باشگاه فوتبال پرسپولیس پیوست. فولاد وی بدلیل...
کارآگاه گجت () یک انیمیشن سریالی کانادایی است که دنباله سریال کاراگاه گجت ۱۹۸۳ محسوب می‌شود. این سریال در ۳ ژانویه ۲۰۱۵ از شبکه بومرنگ فرانسه و در ۳ سپتامبر ۲۰۱۵ از شبکه تالتون کانادا و در ۲۷ مارس ۲۰۱۵ از نتفلیکس آمریکا پخش شد. تفاوت‌ها با نسخه ۱۹۸۳. این سریال با نسخه ۱۹۸۳ تغییراتی کرده. از جمله شخصیت تالون که به عنوان برادرزاده دکتر کلاو معرفی شده بود. همچنین کم بودن مدت زمان هر قسمت نسبت به سریال ۱۹۸۳. بازخوردها. این سریال توسط منتقدین کوبیده شد و به دلیل وجود شخصیت‌های جدید،و وفادار نبودن به نسخه ۱۹۸۳ و
وجود شخصیت‌های جدید،و وفادار نبودن به نسخه ۱۹۸۳ و سرسری بودن روند داستانی در هر قسمت مورد انتقاد قرار گرفت. این سریال از سوی سایت بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها (IMDB) نمره ۴٫۶ از ۱۰ کسب کرد.
روابط اسرائیل و نائورو روابط دیپلماتیک و دیگر روابط میان اسرائیل و نائورو است. اسرائیل یک سفیر غیر مقیم در اورشلیم و کنسولگری افتخاری (یارن) دارد، و نائورو یک کنسولگری افتخاری دارد (روش هاعین). تاریخ. در سال ۲۰۱۰، رئیس‌جمهور نائورو، مارکوس استیون و وزیر امور خارجه و تجارت نائورو، کایرن کهکه، به همراه سفیر نائورو در سازمان ملل، مارلین موسی از اسرائیل بازدید کردند و در آن جلسه، رئیس‌جمهور نائورو، حمایت بی حد و حصر خود را از اسرائیل ابراز کرد. در طول این سفر، رئیس‌جمهور استیون و رییس جمهور میکرونزی، امانوئل
رئیس‌جمهور استیون و رییس جمهور میکرونزی، امانوئل موری، به احترام روابط دیپلماتیک، درختی در کوه هرتسل کاشتند. در اوایل دسامبر ۲۰۱۷، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل ۷۲٬۰۰۰ دلار به تصفیه خانه فاضلاب نائورو اهدا کرد. دو هفته بعد، نائورو به قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد رای داد که وضعیت بیت‌المقدس را به عنوان پایتخت اسرائیل «باطل» اعلام کرد. در ۲۹ اوت ۲۰۱۹، نائورو رسماً اورشلیم را به عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت.
مردم فارویی یا جزیره‌نشینان فارو (، ) یک قومیت و ملت ژرمنی شمالی بومی جزایر فارو در اروپا هستند. فارویی‌ها دارای ریشه‌ای ترکیبی از نورس‌ها و گیل‌ها هستند. حدود ۲۱٬۰۰۰ فارویی در کشورهای همسایه، به ویژه دانمارک، ایسلند و نروژ زندگی می‌کنند. بیشتر فارویی‌ها شهروند پادشاهی دانمارک هستند که جزایر فارو بدان وابسته است. آن‌ها به زبان فارویی سخن می‌گویند که یکی از زبان‌های ژرمنی شمالی و به ایسلندی و گونه‌های غربی نروژی بسیار نزدیک است.
کاشوبی‌ها (؛ ؛ ) قومیتی له (اسلاو غربی) بومی شرق پومرانی در شمال شرق لهستان هستند. سکونت‌گاه‌های آنان گاه کاشوبیا نامیده می‌شود. کاشوبی‌ها به زبان کاشوبی سخن می‌گویند که بسیار به لهستانی نزدیک است.
روابط ایران و یوگسلاوی روابط خارجی تاریخی بین ایران (دولت شاهنشاهی ایران و دولت معاصر پس از انقلاب) و دولت سابق و اکنون تجزیه شده جمهوری سوسیالیست فدرال یوگسلاوی بود. تاریخ. روابط تاریخی بین دولتی قبل از برقراری روابط رسمی دوجانبه و حتی قبل از تشکیل یوگسلاوی توسعه یافته‌است. پیش از این در سال ۱۸۸۲ شاه قاجار ایران، ناصرالدین شاه قاجار برای پادشاه صربستان، میلان اول صربستان که به تازگی تاجگذاری کرده‌است سلام و احوالپرسی خطی را ارسال کرد. در زمان کنفرانس تهران از ۲۸ نوامبر تا ۱ دسامبر ۱۹۴۳، سه بزرگ حمایت کامل
از ۲۸ نوامبر تا ۱ دسامبر ۱۹۴۳، سه بزرگ حمایت کامل متحد خود را از پارتیزان یوگسلاوی به رهبری کمونیست داشتند در حالی که حمایت از چتنیک‌های سلطنت طلب ملی به دلیل همکاری گرایی آنها به حالت تعلیق درآمد. این تصمیم به پیروزی نهایی کمونیست یوگسلاوی کمک کرد و منجر به تغییر دولت شد که یوگسلاوی را از پادشاهی به جمهوری فدرال تبدیل کرد. روابط رسمی دیپلماتیک بین ایران و یوگسلاوی در سال ۱۹۴۵ برقرار شد. رئیس‌جمهور یوگسلاوی، یوسیپ بروز تیتو در جشن ۲۵۰۰ ساله امپراتوری پارس در ۱۹۷۱ شرکت کرد که یکی از چهار سفر وی به این کشور
۱۹۷۱ شرکت کرد که یکی از چهار سفر وی به این کشور بود. محمدرضا پهلوی در سالهای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۳ از یوگسلاوی بازدید کرد. ایران یکی از شرکای تجاری اصلی یوگسلاوی در آسیا بود و میزان تجارت این دو کشور سالانه به ۸۰۰ میلیون دلار می‌رسید، این مقدار پس از فروپاشی یوگسلاوی به میزان قابل توجهی کاهش یافت. صادق قطب زاده وزیر امور خارجه ایران در مراسم تشییع جنازه یوسیپ بروز تیتو در سال ۱۹۸۰ شرکت کرد. سیاست خارجی یوگسلاوی، با نقش برجسته خود در جنبش عدم تعهد، جنگ ایران و عراق را به دلیل تضاد منافع و ارزشهای ملی و چند جانبه،
را به دلیل تضاد منافع و ارزشهای ملی و چند جانبه، موضوعی بسیار حساس دانست. وزیر امور خارجه فدرال یوگسلاوی به‌طور غیرمعمولی در مورد این مسئله ساکت شد زیرا برای بلگراد روشن بود که عراق متجاوز است اما به دلیل فشار محافل ارتش خلق یوگسلاوی آماده محکومیت صدام حسین نیست. در آن زمان عراق بزرگترین شریک تجاری یوگسلاوی در جهان سوم با حدود ۱۶۰۰۰ شهروند یوگسلاوی در این کشور بود. علی خامنه ای در فوریه ۱۹۸۹ از بلگراد دیدن کرد.
روابط فنلاند و ایران به روابط دو جانبه بین فنلاند و ایران اشاره دارد. برنامه هسته ای. در مارس ۲۰۱۰، در طول اتحادیه اروپا عقب‌نشینی معنوی وزیران (EU) خارجی، وزیر خارجه فنلاند الکساندر اشتوب گفت به اندازه کافی اجماع در اتحادیه اروپا برای اعمال تحریم‌های یکجانبه علیه ایران برای فعالیت‌های هسته ای وجود دارد اما در سازمان ملل متحد قطعنامه احتمالاً تا ژوئن ۲۰۱۰ آماده نخواهد بود و حتی در آن زمان ممکن است تصویب نشود. او همچنین گفت: «با شکست تحریم‌های سازمان ملل، من فکر می‌کنم که در اتحادیه اروپا اجماع جدیدی در مورد
می‌کنم که در اتحادیه اروپا اجماع جدیدی در مورد وجود اقدامات یک جانبه از طرف اتحادیه اروپا وجود دارد … آنچه در مورد این اقدامات دقیق است، به تفصیل مورد بحث قرار نگرفته‌است.» روابط اقتصادی. در سال ۱۳۷۲ ایران فناوری حفاری در اعماق دریا را از فنلاند گرفت. در ماه مه ۲۰۰۸، هیکی پوورونن، سفیر فنلاند در ایران، با هاشم رهبری، رئیس گمرک ایران ملاقات کرد و دربارهٔ احتمال امضای تفاهم نامه دو کشور برای تقویت روابط تجاری آنها گفتگو کرد. رهبری اظهار داشت، «ایران چندین توافق‌نامه تجارت گمرکی با کشورهای خارجی امضا