payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یاد کرد. او بارها در مورد نیاز طالبان به تعامل مستقیم با جامعه و دولت افغانستان در صورت تبدیل شدن به بخشی از آن صحبت کرده‌است. به گفته رحمانی، «اگر طالبان خواهان صلح هستند، باید با دولت بنشینند.» جنجال‌ها. آژانس خبری پژواک با انتشار یک سلسله گزارش‌های رسانه ای، اتهاماتی را علیه رحمانی از جمله در مورد پروژه ساختمانی در سفارت دی سی منتشر کرده‌است. وزارت امور خارجه افغانستان با پرداختن به اتهامات خاص پژواک، ادعای آنان را به‌طور کامل رد کرد. رحمانی با انتشار مقاله ای از طریق پلتفرم رسانه ای افغانستان ۸ صبح،
مقاله ای از طریق پلتفرم رسانه ای افغانستان ۸ صبح، این اتهامات را رد کرد و خواستار تحقیقات کامل شد. او در این مقاله گفت که گزارش پژواک مغرضانه است، نتیجه‌گیری آنها با اسنادی که منتشر کرده بودند در تضاد با هم هستند و برای تخریب شخص او به دلیل زن بودن منتشر شده‌است. او همچنین مدعی شد که حملات مکرر بی اساس از سوی خبرگزاری‌های محلی را تحمل می‌کند.
راجر بلک کمدین توهین‌کننده، بازیگر، صداپیشه، انیماتور، نویسنده و تهیه‌کننده اهل آمریکاست که به خاطر شخصیت یوکوی دلقک معروف است. او همچنین برای اجرا در کنار وکو اگویین در نمایش لعنتی! شناخته می‌شود. اگویین و بلک در کنار هم انیمیشن کمدی بریکلبری را تولید کردند که از ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۲ از کمدی سنترال پخش شد. این سریال در ژانویه ۲۰۱۵ کنسل شد و در آوریل همان سال به پایان رسید. در سال ۲۰۱۸ بلک و اگویین برای شبکه اینترنتی نتفلیکس انیمیشن بزرگسالانه اداره پلیس پارادایس را تولید کردند.
حجاب امتیاز علی (۱۹۰۸–۱۹۹۹) نویسنده، ویراستار و روزنامه‌نگار پاکستانی بود. او نامی شناخته شده در ادبیات اردو و از پیشگامان رمانتیسم در زبان اردو است. او همچنین به عنوان اولین خلبان مسلمان پس از دریافت گواهینامه خلبانی رسمی خود در سال ۱۹۳۶ از امتیازات او به حساب می‌آید. زندگی شخصی. حجاب در حیدرآباد هند و به سال ۱۹۰۸ میلادی به دنیا آمد. او از یک خانواده اشرافی از ایالت شاهزاده حیدرآباد دکن بود. نام او «حجاب» نامی با اهمیت در ادبیات اردو است. او نوشتن را از سنین کودکی شروع کرد. یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار او
کودکی شروع کرد. یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار او «Meri Natamam Mohabbat» است که یکی از بهترین داستان‌های عاشقانه نوشته شده در ادبیات اردو محسوب می‌شود. او این داستان را در سن دوازده سالگی نوشته‌است. در دهه ۱۹۳۰، حجاب با امتیاز علی تاج، نویسنده و روزنامه‌نگار مشهوری که برای بسیاری از فیلم‌ها، نمایش‌ها و کانال‌های رادیویی مطلب می‌نوشت، ازدواج کرد. او با امتیاز علی به لاهور نقل مکان کرد. حاصل ازدواج حجاب و امتیازعلی یک دختر به نام یاسمین طاهر است که در رادیو پاکستان صداپیشگی می‌کند. نوه‌های حجاب، فاران طاهر و
صداپیشگی می‌کند. نوه‌های حجاب، فاران طاهر و علی طاهر از بازیگران پاکستانی هستند. حرفه. خلبان. حجاب عاشق پرواز بود. او در باشگاه پرواز لاهور آموزش دید و همچنین در بسیاری از مسابقات برگزار شده توسط باشگاه هوانوردی شرکت کرد. حجاب در سال ۱۹۳۶ گواهینامه خلبانی خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۳۹، "اخبار زنان بین‌المللی" در سال ۱۹۳۹ گزارش داد که حجاب امتیاز علی اولین زن مسلمان در امپراتوری بریتانیا بود که گواهینامه "A" را به عنوان خلبان هوایی دریافت کرد. سارلا تاکرال، اغلب به عنوان اولین خلبان هندی شناخته می‌شود، اما
اغلب به عنوان اولین خلبان هندی شناخته می‌شود، اما هر دو سارلا و حجاب در همان زمان مجوز گرفتند اما حجاب بود که اولین خلبان مسلمان شد. نویسنده. حجاب که بیش از ۶۰ سال سابقه نویسندگی دارد، به خاطر داستان‌های عاشقانه اش در ادبیات اردو شناخته شده‌است. داستان‌های او حول محور عاشقانه، زنان، طبیعت و روانشناسی می‌چرخد. نوشته‌های او اغلب با واقعیت مرتبط بود و حاوی تصاویر زیادی از زندگی بود. استفاده مکرر او از کلمات و ساخت منحصر به فرد جملات، در نوشته‌هایش برجسته است. داستان‌های حجاب از شخصیت‌های مشابه در داستان‌ها و
داستان‌های حجاب از شخصیت‌های مشابه در داستان‌ها و سناریوهای مختلف استفاده می‌کرد. برخی از شخصیت‌های معروف و به یاد ماندنی رمان‌های او دکتر گار، سر هارلی، دده زبیده و حبشان زونش هستند. حجاب در سنین پایین نویسنده شد. او اولین داستان کوتاه خود را در ۹ سالگی منتشر کرد. داستان او در مجله «تهذیب نیسوان» منتشر شد و مورد توجه خوانندگان قرار گرفت. داستان‌های او توسط دو مجله معروف آن دوره به نام‌های «تهذیب نیزوان» و «فول» منتشر می‌شد. او همچنین به عنوان سردبیر برای هر دو مجله کار می‌کرد. او چند مجموعه داستان کوتاه
هر دو مجله کار می‌کرد. او چند مجموعه داستان کوتاه منتشر کرد و همچنین رمان معروف "زنان کوچک" لوئیزا می آلکات را به زبان اردو ترجمه کرد. خاطرات او در مجلات و برخی از آنها نیز به صورت کتاب منتشر می‌شدند. یکی از رمان‌های او، «در مقابل شمع» بر اساس تجربیات او در لاهور در طول جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵ است. این نام به این دلیل است که حجاب در زمان خاموشی‌های جنگ دفتر خاطرات را با نور شمع می‌نوشت. تجربه او از جنگ همچنین الهام بخش او برای نوشتن رمان برنده جایزه "پاگال خانا" شد که آخرین رمان او نیز بود. او مطالعه
خانا" شد که آخرین رمان او نیز بود. او مطالعه روانشناس زیگموند فروید را مطالعه کرد که الهام بخش این رمان بود. مرگ. حجاب در ۱۹ مارس ۱۹۹۹ در خانه خود در شهر مدل لاهور درگذشت. آثار. برخی از آثار منتشر شده و معروف او عبارتند از
جام ژوزه مونتیرو دا کوشتا ، که همچنین به عنوان قهرمانی شمال پرتغال شناخته می‌شود، یک رقابت فوتبال پرتغالی بود که در سال ۱۹۱۰، توسط باشگاه پورتو به افتخار رئیس باشگاه، ژوزه مونتیرو دا کوشتا شکل گرفت تیم‌های شرکت‌کننده که به مصاف هم می‌رفتند، باید یک تیم کاملاً پرتغالی را به میدان می‌فرستادند. قهرمان، مسابقات را در سال بعد میزبانی می‌کرد و اولین تیمی که سه بار متوالی جام را به دست می‌آورد، قهرمان قطعی می‌شد. پورتو در دو سال ابتدایی مسابقات قهرمان شد، اما آکادمیکا مانع از قهرمانی سومشان در سال ۱۹۱۳ شد. سال
مانع از قهرمانی سومشان در سال ۱۹۱۳ شد. سال بعد، پورتو عنوان قهرمانی را در زمین آکادمیکا به دست آورد و پس از کسب سومین جام متوالی خود در سال ۱۹۱۶، قهرمان شد.
سحر آیدار (به انگلیسی: Seher Aydar)، زاده ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۹ میلادی در ترکیه، یک سیاستمدار نروژی است. وی عضو حزب سرخ؛ و از سال ۲۰۲۱م، به عنوان نماینده منتخب حوزه انتخاباتی اسلو، در مجلس ملی نروژ حضور دارد. پیشینه. سحر آیدار، از مردم کرد متولد ترکیه است. وی در ۱۱ سالگی، بعد از مهاجرت به نروژ، در شهر فردریکستاد ساکن بوده‌است. سحر، بین سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲م، دبیرکل؛ و بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴م، رهبر جوانان سرخ بود. وی سابقاً نیز بین سالهای ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱م، به عنوان عضو علی‌البدل، در مجلس ملی نروژ، حضور داشته‌است.
اسپاگتی آلا پوتانِسکا (به ایتالیایی می‌شود ) (اسپاگتی معمولی یا اسپاگتی ساده) یا پاستا پوتانسکا یک غذای پاستای ایتالیایی است که در اواسط قرن بیستم در ناپل اختراع شد و معمولاً با گوجه فرنگی، روغن زیتون، زیتون، فلفل چیلی، کاپاریس و سیر — با ورمیشل یا پاستا اسپاگتی درست می‌شود. خاستگاه. دستور العمل‌های مختلفی در کتاب‌های آشپزی ایتالیایی که به قرن نوزدهم برمی گردند، انواع سس‌های پاستا را به نام‌های مختلف آورده اند که بسیار شبیه به پوتانسکای امروزی هستند. یکی از قدیمی‌ترین موارد به سال ۱۸۴۴ بازمی‌گردد، زمانی که
قدیمی‌ترین موارد به سال ۱۸۴۴ بازمی‌گردد، زمانی که ایپولیتو کاوالکانتی، درکتاب آشپزی نظری-عملی ("Cucina teorico-pratica")، دستوری از غذاهای محبوب ناپلی‌ها را گنجانده بود که آن را " ورمیشل مخلوط با زیتون، کاپاریس و سس ماهی آنچوی(Vermicelli all'oglio con olive capperi ed alici salse) " نامید. سپس در دیگر کتاب‌های آشپزی ناپل اشارات پراکنده ای به آن شده است،تا اینکه در سال ۱۹۳۱، باشگاه گردشگری ایتالیا در راهنمای غذاهای ایتالیایی "،" آن را در فهرست غذاهای خاص کامپانیا قرار داد و آن را ماکارونی مارینارا
خاص کامپانیا قرار داد و آن را ماکارونی مارینارا (Maccheroni alla marinara) نامید، که دستور پخت پیشنهادی آن به دستور درست کردن سس پوتانسکای امروزی نزدیک است. در ناپل، این نوع سس پاستا معمولاً با نام زیتون و کاپاریس ("aulive e chiappariell") شناخته می‌شود. این غذا با نام فعلی خود برای اولین بار در ادبیات غذاشناسی در دهه ۱۹۶۰ ظاهر شد. اولین یادکرد شناخته شده از واژه پاستا "آلا" پوتانسکا در اثری به نام "زخم" فانی ("فریتو اِ مورته") اثر رافائله لا کاپریا آورده شده است ، در این رمان ایتالیایی که در سال ۱۹۶۱
شده است ، در این رمان ایتالیایی که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد ، به «اسپاگتی آلا پوتانسکا همان‌طور که در سیراکوز می‌پزند» اشاره می شود. به گفته اتحادیه حرفه ای پاستاسازان ایتالیا، سس این پاستا در دهه ۱۹۶۰ رایج شد. اگرچه نسخه ۱۹۷۱ قاشق نقره‌ای ("Cucchiaio d'argento")، یکی از برجسته‌ترین کتاب‌های آشپزی ایتالیا، دستور پختی با نام پوتانسکا ندارد، اما دو دستور پخت مشابه با آن را آورده است: اسپاگتی ناپلی آلا پارتنوپه، که با آنچوی ومقادیر فراوانی اورگانو درست می‌شود؛ و اسپاگتی آلا سیسیلیانا که با افزودن فلفل سبز مشخص
اسپاگتی آلا سیسیلیانا که با افزودن فلفل سبز مشخص می‌شود. باز هم سبک سیسیلی دیگری نیز در اطراف پالرمو رایج است که شامل زیتون، آنچوی و کشمش است. در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۵ در روزنامه ایل گلفو (خلیج) - روزنامه‌ای که به جزایر ایتالیایی ایسکیا و پروسیدا سرویس می‌دهد - خبرنگاری به نام آناریتا کومو اظهار داشت که سوگو "آلا پوتانسکا" در دهه ۱۹۵۰ توسط ساندرو پتی، یکی از مالکان رانسیو فلونه، یک رستوران و محل شبانه معروف در جزیره ایسکیا، اختراع شد. به گفته کومو، لحظه الهام پتی زمانی فرا رسید که نیمه شبی پتی گروهی از
الهام پتی زمانی فرا رسید که نیمه شبی پتی گروهی از مشتریان را دید که پشت یکی از میزهای او نشسته بودند. او مواد اولیه کمی داشت و به آنها گفت که به اندازه کافی مواد برای تهیه یک وعده غذایی برای آنها را ندارد. آنها شکایت کردند که دیر شده‌است و گرسنه هستند و گفتند: «"Facci una puttanata qualsiasi"» یعنی «هر ... که داری برای ما درست کن». پتی چیزی بیش از چهار گوجه فرنگی، دو زیتون و مقداری کاپاریس نداشت (که در واقع الان مواد اولیه "سوگو" (سس) هستند)، پتی بعدها به کومو گفت: «بنابراین من از آنها برای تهیه سس اسپاگتی
گفت: «بنابراین من از آنها برای تهیه سس اسپاگتی استفاده کردم.» بعداً پتی این غذا را تحت عنوان "اسپاگتی آلا پوتانسکا" در منوی غذایی خود قرار داد. واژه‌شناسی. از آنجا که واژه پوتانا(""puttana" ") تقریباً به معنای "فاحشه" یا "خودفروش" است و پوتانسکا("puttanesca") صفتی است که از آن کلمه گرفته شده‌است، نظریه ای وجود دارد که این غذا در یکی از بوردلوها در محله طبقه کارگری ناپل یعنی محله اسپانیایی‌ها (Quartieri Spagnoli)اختراع شده‌است. از سوی دیگر، جرمی پارزن، مورخ مواد غذایی، پیشنهاد می‌کند که این نام بیشتر به
مواد غذایی، پیشنهاد می‌کند که این نام بیشتر به استفاده عملی از پوتانسکا «puttanesca» در ایتالیایی مربوط می‌شود تا تعریف تحت اللفظی آن: «ایتالیایی‌ها از پوتانا puttana (و واژه‌های مرتبط با آن) تقریباً به همان صورتی که ما از آشغال در فارسی (در زبان انگلیسی "shit") استفاده می‌کنیم، به‌عنوان یک ناسزای همه‌منظوره استفاده می‌کنند؛ بنابراین شاید منظور از واژه "ماکارونی آلا پوتانسکا" بیان این جمله باشد که «"من" فقط هر آشغالی از توی کابینت که دم دستم آمد را در ماهیتابه ریختم». غذای اصلی. سس این غذا به تنهایی در
ریختم». غذای اصلی. سس این غذا به تنهایی در ایتالیایی سوگو آلا پوتانسکا("sugo alla puttanesca") نامیده می‌شود. دستور ساخت این سس ممکن است با توجه به سلیقه های محتلف متفاوت باشد. به عنوان مثال، بر خلاف نسخه محبوب در لاتزیو، نسخه ناپلی بدون آنچوی تهیه می‌شود. ادویه جات نیز گاهی اضافه می‌شوند، اما در بیشتر موارد، "سوگو" بدون ادویه و تنها کمی شور (از کاپاریس، زیتون و آنچوی) و کاملاً معطر (از سیر) است. به‌طور سنتی، سس با اسپاگتی سرو می‌شود، اگرچه با پنه، بوکاتینی، لینگوئین و ورمیشل نیز قابل سرو است. سیر و آنچوی
لینگوئین و ورمیشل نیز قابل سرو است. سیر و آنچوی (که در نسخه ناپلی حذف شده‌است) در روغن زیتون تفت داده می‌شوند. فلفل چیلی خرد شده، زیتون، کاپاریس، گوجه فرنگی خرد شده و پونه کوهی (اورگانو) را به همراه نمک و فلفل سیاه به طعم اضافه می‌کنند. سپس آشپز با دم کشیدن این مخلوط را غلیظ کرده و روی اسپاگتی که آل دنته (ترد و خشک) پخته شده می‌ریزد. در آخر هنگام سرو کمی جعفری خرد شده نیز روی آن می‌ریزند.
مهسا کمالی (زاده ۲۵ مرداد ۱۳۷۳ در زنجان) عضو تیم ملی فوتسال بانوان ایران و همچنین باشگاه مس رفسنجان است. او به همراه تیم ملی فوتسال بانوان ایران در سال ۲۰۱۸ موفق به کسب عنوان قهرمان شد. کمالی، به دلیل به نمایش گذاشتن پیراهنی با شعار «جنگ را متوقف کنید» به کمیته انضباطی احضار شد. حواشی. در جریان بازی دو تیم مس رفسنجان و پالایش نفت آبادان در لیگ برتر فوتسال زنان ایران که روز ۱۳ اسفند برگزار شد، مهسا کمالی پس از گلزنی به تیم حریف، پیراهنی را که در زیر لباس تیم باشگاهی خود به تن داشت، با درخواست توقف جنگ در
باشگاهی خود به تن داشت، با درخواست توقف جنگ در اوکراین به نمایش گذاشت، به کمیته انضباطی احضار شد.. باشگاه مس رفسنجان نیز در بیانیه‌ای، اقدام خانم کمالی در واکنش به تهاجم نظامی روسیه به اوکراین را رفتاری «احساسی و شخصی» خواند و گفت که با او «برخورد قاطع» خواهد شد. در بیانیه باشگاه آمده‌است که «رسالت و سیاست باشگاه فرهنگی ورزشی مس رفسنجان حرکت در جریانات سیاسی نیست» و از همین رو، طبق قوانین و مقررات این باشگاه، خانم کمالی به کمیته انضباطی احضار شده‌است.
طوفان آرام () نام گونه‌ای از موسیقی آر اند بی است که به شکل آرام، عاشقانه و تحت تأثیر موسیقی جاز اجرا می‌شود. نام این سبک از آلبوم "طوفانی آرام" از اسموکی رابینسون گرفته شده‌است. ملوین لیندزی این فرمت رادیویی را در ۱۹۷۶ زمانی که در رادیو واشینگتن کارآموز بود پایه‌گذاری کرد. به مرور زمان طوفان آرام خود زیرسبک مستقل از موسیقی آر اندبی معاصر شد. این سبک در دههٔ ۸۰ میلادی برای مخاطبان آفریقایی آمریکایی بزرگسال و سطح بالا عرضه می‌شد، در حالی که در میان جوانان مخاطبانش را روز به روز در مقابل عصر طلایی هیپ هاپ از
را روز به روز در مقابل عصر طلایی هیپ هاپ از دست می‌داد.
ابوبکر بن محمد بن خورشید پدر شجاع الدین خورشید مؤسس سلسله اتابکان لر کوچک و فرزند محمد خورشیدی از درباریان ترکان شوهله است. ابوبکر بواسطه پدرش محمد، از طرف ترکان شوهله به شحنگی برخی از ولایات لر کوچک منصوب شد. خاستگاه آل خورشید. دائره المعارف بزرگ اسلامی دربارهٔ خاستگاه آل خورشید می‌نویسد: «امرای اتابکان لر کوچک از سرکردگان طایفهٔ جنگروی و از شعبهٔ «سلبوری» بودند که در تاریخ نامعلومی برای یافتن چراگاه همراه یا برخی طوایف دیگر از مسکن اصلی خود، مانرود (مادانرود کنونی، مرکز پخش طرهان واقع در جنوب کوهدشت)، به
کنونی، مرکز پخش طرهان واقع در جنوب کوهدشت)، به چنگری (نام کوه و محلی در شمال خاوری کوهدشت) کوچیدند و نام همین منطقه را نیز بر خود نهادند. این طوایف تا پیش از سدهٔ ۶ هجری قمری حکومتی نداشتند و تابع خلافت عباسی و حکام عراق عجم بودند.» فرزندان ابوبکر خورشیدی. اسکندر بیگ ترکمان، حمدالله مستوفی، شرف‌خان بدلیسی، علی محمد ساکی، حمید ایزدپناه، ایرج کاظمی و نصرت لله میر از جمله تاریخ نگاران مشهور و معتبر ایران و لرستان، ابوبکر بن محمد را پدر شجاع‌الدین خورشید و نوربن‌الدین دانسته‌اند. تأسیس سلسله اتابکان لر کوچک.
دانسته‌اند. تأسیس سلسله اتابکان لر کوچک. شجاع الدین خورشید، فرزند ابوبکر سرانجام در نیمه قرن ششم قمری توانست حکومت لرستان را به دست بیاورد و دودمان اتابکان لر کوچک را تأسیس کند که به مدت پنج قرن بر بخش گسترده‌ای از عراق عجم و رشته کوه زاگرس حکومت کرد.
آنیتا دنیس بیکر (زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۵۸) خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی است. او یکی از محبوب‌ترین خوانندگان ترانه‌های پرروح در اوج دورهٔ سبک طوفان آرام در دهه ۱۹۸۰ است. بیکر که کار خود را در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ با گروه فانک چپتر ایت آغاز کرد، اولین آلبوم انفرادی خود را با نام "آوازه‌خوان" در سال ۱۹۸۳ منتشر کرد. در سال ۱۹۸۶، او پس از انتشار دومین آلبوم پلاتینیوم خود، "رپچر"، که شامل تک آهنگ برندهٔ گرمی «"عشق شیرین"» بود، به شهرت رسید. بیکر برندهٔ هشت جایزه گرمی، پنج آلبوم پلاتینیوم و یک آلبوم طلایی شده‌است. بیکر
آلبوم پلاتینیوم و یک آلبوم طلایی شده‌است. بیکر کنترالتو است، با دامنهٔ آوازی حداقل سه اکتاو. زندگی و حرفه موسیقی. ۱۹۵۸–۱۹۷۹: آغاز زندگی، شروع موسیقی و چپتر ایت. آنیتا بیکر در ۲۶ ژانویه ۱۹۵۸ در تولدو، اوهایو به دنیا آمد. هنگامی که او دو ساله بود، مادرش او را رها کرد و بیکر خانواده‌ای در دیترویت، میشیگان بزرگ او را بزرگ کردند. وقتی بیکر ۱۲ ساله بود، سرپرست‌های او درگذشتند و خواهر خوانده‌اش او را بزرگ کرد. زمانی که بیکر ۱۶ ساله شد، شروع به خواندن آر اند بی در کلوپ‌های شبانه دیترویت کرد. پس از اجرایی، دیوید
کلوپ‌های شبانه دیترویت کرد. پس از اجرایی، دیوید واشینگتن، رهبر گروه، او را کشف کرد و از او خواست برای گروه فانک، چپتر ایت تست بدهد. بیکر در سال ۱۹۷۵ به چپتر ایت پیوست و گروه تا زمانی که در سال ۱۹۷۹ با آریولا رکوردز به توافق رسیدند، تور برگزار کرد. اولین آلبوم گروه، "Chapter 8 ،" در آن سال منتشر شد. پس از آن که اریستا رکوردز اریولا را خرید، قرارداد با چپتر ایت را ملغی کرد، چرا که این لیبل معتقد بود که بیکر «پتانسیل ستاره شده» را ندارد. بیکر به دیترویت بازگشت و به عنوان پیشخدمت کار کرد تا اینکه در سال ۱۹۸۲،
و به عنوان پیشخدمت کار کرد تا اینکه در سال ۱۹۸۲، اوتیس اسمیت، یکی از همکاران سابق آریولا، بیکر را متقاعد کرد که حرفه انفرادی را تحت لیبل بورلی گلن شروع کند. ۱۹۸۳–۲۰۰۸: آلبوم‌های انفرادی و موفقیت. در مهٔ ۱۹۸۳، بیکر نخستین آلبوم خود به نام «"آوازه‌خوان"» را منتشر کرد که تک‌آهنگ‌هایی از آن توانستند به چارت‌ها راه پیدا کنند. آلبوم دوم بیکر به نام «"رپچر"»، در ابتدا فروش خوبی نداشت اما کم‌کم مورد توجه قرار گرفت و با موقعیت بیشتر همراه بود و او توانست برای این آلبوم دو جایزهٔ گرمی را در ۱۹۸۷ دریافت کند. در همان
دو جایزهٔ گرمی را در ۱۹۸۷ دریافت کند. در همان سال در یک ترانهٔ گاسپل با گروه وینانز همکاری کرد و که سومین جایزهٔ گرمی را برای او به همراه داشت. آلبوم سوم او نیز با نام «"بهترین چیزی را که به دست آوردم به تو می‌دهم"» برای سه نامزدی دیگر گرمی به دست آورد. سه آلبوم بعدی توانستند فروش بسیاری داشته باشند امّا ازدواج و بچه‌دار شدنش کمی او را از فضای موسیقی دور کرد. در سال‌های بعد او چندین بار از حرفه فاصله گرفت و دوباره بازگشت؛ حاصل این دوره از فعالیت او دو آلبوم دیگر بود که دوباره برای او نامزدی جوایز مختلف از
دیگر بود که دوباره برای او نامزدی جوایز مختلف از جمله گرمی را به همراه داشت. در مهٔ ۲۰۰۵، کالج موسیقی برکلی مدرک افتخاری دکترای موسیقی را به بیکر اهدا کرد. ۲۰۱۰ تا کنون: موسیقی جدید و بازنشستگی. در سال ۲۰۱۰ بیکر اعلام کرد کار بر روی آلبوم جدیدی را آغاز کرده‌است، امّا بعدها گفت که این آلبوم نیاز به کار بیشتری دارد و این آلبوم هرگز منتشر نشد. در سال ۲۰۱۲، بیکر ترانهٔ "«اخیراً»" از تایریس را کاور کرد که در رادیوها مورد استقبال قرار گرفت به طوری که یکی از کانالها این ترانه به مدت یک ساعت و به صورت پشت هم پخش
این ترانه به مدت یک ساعت و به صورت پشت هم پخش کرد. در سال ۲۰۱۳ این ترانه هجدهمین نامزدی گرمی او را به همراه داشت. در ژانویهٔ ۲۰۱۷، بیکر بازنشستگی خود را اعلام کرد امّا در سال ۲۰۱۸ از بازگشت دوباره‌اش به موسیقی خبر داد. زندگی شخصی. بیکر در ۲۴ دسامبر ۱۹۸۸ با والتر بریجفرث جونیور ازدواج کرد. این زوج در سال ۲۰۰۵ از هم جدا شدند و دو سال بعد طلاق خود را قطعی کردند. آنها دو پسر دارند، والتر بیکر بریجفرث (زادهٔ ژانویه ۱۹۹۳) و ادوارد کارلتن بریجفرث (زادهٔ می ۱۹۹۴). بیکر در حال حاضر در گروس پوینت پارک، میشیگان زندگی
در حال حاضر در گروس پوینت پارک، میشیگان زندگی می‌کند. پسرش والتر اکنون در کالج موسیقی برکلی در بوستون، با ساز تخصصی درام، در رشته تهیه کنندگی و مهندسی موسیقی تحصیل می‌کند. بیش از پنج سال پس از طلاق، بیکر درخواست تغییر نام قانونی از بریجفرث به بیکر در زندگی شخصی اش را کرد. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ آمریکا، بیکر از اندرو یانگ نامزد دموکرات‌ها پشتیبانی کرد. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۱۳، آنیتا بیکر به تالار مشاهیر راک اند رول میشیگان معرفی شد. او در سال ۲۰۱۸ جایزهٔ یک عمر زندگی هنری را از BET (Black
۲۰۱۸ جایزهٔ یک عمر زندگی هنری را از BET (Black Entertainment Television) دریافت کرد. بیکر ۱۸ بار نامزد جایزهٔ گرمی شده‌است که موفق شده‌است ۸ بار آن را به دست آورد. همچنین، او ۹ بار نامزد جوایز موسیقی آمریکا شده‌است که ۴ بار برنده بوده‌است. در سال ۱۹۹۴، نام او در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود ثبت شد.
کاتالین اِوا نُواک (، زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۹۷۷ در سگد) سیاستمدار، وکیل، اقتصاددان و رئیس‌جمهور سابق مجارستان است؛ او از ۱۰ مه ۲۰۲۲ تا استعفایش در ۱۰ فوریه ۲۰۲۴، سومین زن در سمت رهبری پس از ماریا ترزا در ۱۷۴۰ و ماریای یکم در ۱۳۸۲ بود. وی از سال ۲۰۱۴–۲۰۲۰ وزیر خانواده و جوانان، از سال ۲۰۲۰–۲۰۲۱ وزیر سیار خانواده در دولت چهارم ویکتور اوربان از حزب فیدس و از ۲۰۱۸ عضو پارلمان بوده است. در دهم فوریه ۲۰۲۴، در پی یک رسوایی پدوفیلی در پرورشگاهی در بیچکه، نواک استعفای خود را از سمت ریاست‌جمهوری اعلام کرد. تحصیلات. نواک
را از سمت ریاست‌جمهوری اعلام کرد. تحصیلات. نواک پس از اتمام تحصیلات ابتدایی در سال ۱۹۹۶ از دبیرستان شاگواری اِندره در سگد دیپلم گرفت، اقتصاد را در دانشگاه کوروینوس بوداپست و حقوق را در دانشگاه سگد گذراند. و برای ادامه تحصیلات در خارج کشور در دانشگاه نانتر پاریس تحصیل کرد. نواک علاوه بر مجاری به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی و آلمانی صحبت می‌کند. رسوایی و استعفاء. در سال ۲۰۱۶، تعدادی از پسرانی که از آزارهای جنسی مدیر یتیم‌خانهٔ بیچکه، عمو یانوش رنج می‌بردند پس از خودکشی یک کودک، علیه وی شکایت کردند. این موضوع
از خودکشی یک کودک، علیه وی شکایت کردند. این موضوع پیش‌تر در ۲۰۱۱ توسط چند نوجوان به پلیس گزارش شد ولی تحقیقات به جایی نرسیده‌بود. در نهایت جرم مدیر یتیم‌خانه ثابت و به هشت سال زندان محکوم شد. معاون سابق او ولی که ادعای بی‌اطلاعی از جریان داشت، یکی از قربانیان را وادار کرده بود تا اظهارات خود را پس بگیرد؛ او نیز به‌دلیل پوشش جرم به سه سال و چهار ماه محکوم شد. معاون در ۲۰۲۳ چند ماه مانده به اتمام زندانش در جریان سفر پاپ فرانسیس به مجارستان عفو رئیس‌جمهوری گرفت. به دنبال این رسوایی نواک در دهم فوریه ۲۰۲۴ سفر
به دنبال این رسوایی نواک در دهم فوریه ۲۰۲۴ سفر قطر خود را کوتاه کرد و استعفا داد. اندکی بعد، یودیت وارگا، وزیر دادگستری سابق نیز از سمت پارلمانی در رهبری حزب فیدس در انتخابات پارلمان اروپا استعفا داد. وارگا حکم عفو کاتالین نواک را امضا کرده‌بود. پس از این رسوایی، ویکتور اوربان اعلام کرد که پیشنهادی جهت اصلاح قانون اساسی در مورد حق عفو خواهد داد که محکومان درگیر در پرونده‌های کودک‌آزاری را مستثنی می‌کند.
لاسکارینا بوبولینا (؛ – ) فرمانده دریایی و از شیرزنان جنگ استقلال یونان در سال ۱۸۲۱ است. او اولین زنی است که به مقام آدمیرال رسیده‌است. او سال ۱۷۷۱ در قسطنطنیه از خانواده‌ای آروانی‌الاصل به دنیا آمد. بوبولینا از جوانی علاقه زیادی به دریانوردی داشت و عقاید لیبرالی پدرخوانده‌اش هم کمک می‌کرد تا او علایق خویش را دنبال کند. او دو بار ازدواج کرد اما بیوه شد و از شوهر دومش ثروت هنگفتی به او رسید. بوبولینا یکی از معدود زنان عضو جامعه دوستان بود که گروهی با هدف استقلال یونان از امپراتوری عثمانی بودند. با آغاز جنگ
یونان از امپراتوری عثمانی بودند. با آغاز جنگ استقلال یونان او فرماندهی ناوگانی از کشتی‌ها را به دست گرفت و در کارزارهای متعددی از این جنگ شرکت داشت. بوبولینا پس از شکست حزبش در جنگ داخلی ۱۸۲۴ یونان به اسپتسز تبعید شد و مدتی هم به دلایل واهی زندانی بود. او در ۲۲ مه ۱۸۲۵ طی یک کشمکش خانوادگی کشته شد. زندگی‌نامه. کودکی و جوانی. بوبولینا سال ۱۷۷۱ در قسطنطنیه در خانواده‌ای آروانی‌الاصل که از جزیره هایدرا می‌آمدند به دنیا آمد. مدت کوتاهی پس از تولد او پدرش به دلیل شرکت در شورش اورلف که در سال‌های ۱۷۷۰–۱۷۶۹ رخ
شرکت در شورش اورلف که در سال‌های ۱۷۷۰–۱۷۶۹ رخ داد و به شکست انجامید توسط عثمانی‌ها بازداشت شد. مدتی بعد پدرش درگذشت و بوبولینا با مادرش به جزیره هایدرا بازگشتند. آن‌ها در شهر اسپتسز ساکن شدند و هنگامی که بوبولینا چهارساله بود مادرش با اسپتسیوت دمیتریوس لازاروف-اورلوف ازدواج کرد. لازاروف پسوند اورلوف را به نام خود اضافه کرده بود تا نشان دهد که در شورش اورلوف شرکت داشته و به روسیه وفادار است. بوبولینا در خانواده‌ای بزرگ می‌شد که کتابخانه آن مشحون از آثار نویسندگان عصر روشنگری مانند ولتر و فریدریش شیلر بود.
عصر روشنگری مانند ولتر و فریدریش شیلر بود. بوبولینا در جوانی علاقه بسیاری به دریانوردی داشت و پدرخوانده‌اش علی‌رغم اینکه این مسئله در هنجارهای اجتماعی آن زمان پذیرفته نبود به او اجازه می‌داد تا فعالیت مورد علاقه خود را ادامه دهد. تصمیمی که به نظر می‌رسد ناشی از تحسین و علاقه‌ای بود که پدرخوانده بوبولینا نسبت به امپراتیس روسیه کاترین دوم داشت. بوبولینا ابتدا با یک کاپیتان کشتی ازدواج کرد اما شوهرش در نبرد با دزدان دریایی الجزایری کشته شد. شوهر دوم او دمیتریوس بوبولیوس که لاسکارینا نام خود را از او گرفت یک
بوبولیوس که لاسکارینا نام خود را از او گرفت یک تاجر و صاحب‌کشتی بود که او هم در ۱۱ مه ۱۸۱۱ در سواحل لامپدوسا توسط دزدان دریایی الجزایری کشته شد. با مرگ شوهر دومش بوبولینا تجارت او را در دست گرفت و سال ۱۸۱۶ به قسطنطنیه رفت. عثمانی‌ها که از ثروت بوبولینا مطلع بودند به دنبال بهانه‌ای برای ضبط آن می‌گشتند و ادعا داشتند از آنجایی شوهر او در جریان جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۱۲ـ۱۸۰۶) برای روس‌ها جنگیده‌است اموال او باید ضبط شود. بوبولینا با کمک سفیر روسیه و نقش‌دل سلطان توانست در دعوی پیروز شود و اموال را پس بگیرد.
توانست در دعوی پیروز شود و اموال را پس بگیرد. جنگ استقلال یونان. بوبولینا عضوی از جامعه دوستان بود که برای استقلال یونان می‌کوشیدند. او دستور ساخت کشتی بزرگ‌تر و قدرتمندتر از آنچه مقررات عثمانی می‌داشت را داد و با رشوه به مأموران عثمانی مجوز ساخت این کشتی تحت عنوان کشتی تجارت راه دور را دریافت کرد. این کشتی که آگاممنون نام داشت به ۱۸ توپ مسلح بود و نخستین کشتی جنگی یونان در دوران جدید محسوب می‌شود. با آغاز جنگ استقلال یونان بوبولینا و پسرش سوار بر آگاممنون به همراه کشتی دیگری که برادر ناتنی‌اش فرماندهی
به همراه کشتی دیگری که برادر ناتنی‌اش فرماندهی می‌کرد شهر نافپلیو را در ۴ آوریل ۱۸۲۱ محاصره کردند. بوبولینا در میان شورشیان بسیار محبوب بود و او را با القابی مانند کاپیتان یا بانو صدا می‌زدند. در ۱۰ آوریل عثمانی‌ها از غفلت یونانی‌ها که مشغول مراسم عید پاک ارتدکس‌ها بودند استفاده کردند و توانستند از محاصره بگریزند. بوبولینا به آرگوس رفت تا پول و مهمات به شورشیان محلی برساند. در آرگوس بود که بوبولینا پس از صحبت با فرماندهان محلی و خواجه‌باشی‌ها تصمیم گرفت تا محاصره نافپیلو را ادامه دهد. محاصره نافپیلو ادامه
محاصره نافپیلو را ادامه دهد. محاصره نافپیلو ادامه یافت تا آنکه یونانی‌ها مطلع شدند نیروهای عثمانی که برای شکست محاصره شهر می‌آیند به کورینتوس رسیده‌اند. پسر بوبولینا نیروهایی را جمع کرد و به مصاف عثمانی‌ها رفت اما کشته شد. بوبولینا در جستجو پیکر پسرش که سرش قطع شده بود رفت و براساس گفته‌های سفیر هلند سه اسیر عثمانی را در مراسم ختم پسرش شخصاً اعدام کرد. شهرت بوبولینا به آرامی از یونان هم فراتر رفت و بسیاری یونانی دوستان تلاش می‌کردند بوبولینا را ملاقات کنند. در یکی از این ملاقات‌ها وقتی فرد خارجی تصویر چاپ
در یکی از این ملاقات‌ها وقتی فرد خارجی تصویر چاپ سنگی بوبولینا را که از پاریس خریده بود به او نشان داد بوبولینا از دیدن تصویر اغراق شده خودش از خنده منفجر شد. در سپتامبر ۱۸۲۱ میلادی ژنرال تئودوروس کولوکوترونیس شهر تریپولی را محاصره کرده بود و عثمانی‌ها تقاضا داشتند که در قبال خروج امن مقامات و خانواده‌هایشان به همراه آزادی زندانیان شهر را تسلیم نمایند. در این مذاکرات بوبولینا به خواهش نقش‌دل سلطان توانست خروج زنان مقامات عثمانی از شهر را تضمین نماید. عاقبت یونانی‌ها تنها اجازه مقامات آلبانیایی‌الاصل را