payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داشت و مردی سوارکار و جنگاور توصیف شده‌است. او را روایتگر ادبیات و لغت دانسته‌اند و در بغداد از کسانی چون ابواحمد عبدالسلام بصری و ابن جنی و علی بن عیسی ربعی روایت کرده‌است. آثار. تنها اثر منسوب به ثابت بن محمد ، "شرح الجمل زجاجی" است که در اندلس آن را بر طلاب علم املاء کرده‌است. نسخه‌ای خطی از این اثر را در کتابخانه اسکوریال نگهداری می‌کنند.
مجلس ایالتی تورینگن پارلمان ایالت فدرال تورینگن در کشور آلمان است. این مجلس در شهر ارفورت پایتخت ایالت تورینگن تشکیل جلسه می‌دهد و در حال حاضر از ۹۰ نماینده از شش حزب تشکیل شده‌است. طبق قانون اساسی ایالتی، وظایف اصلی مجلس ایالتی تصویب قوانین، انتخاب رئیس‌الوزرا و کنترل دولت تورینگن است. انتخابات. انتخابات هر پنج سال یکبار با استفاده از نظام نمایندگی نسبی-مختلط (MMP) برگزار می‌شود. آستانه انتخاباتی ۵ درصد از سهم رای برای دریافت هر کرسی برای ورود هر حزب به مجلس تعیین شده‌است. همه شهروندان آلمانی ۱۸ ساله یا
تعیین شده‌است. همه شهروندان آلمانی ۱۸ ساله یا بیشتر که در تورینگن زندگی می‌کنند در این انتخابات حق رای دارند.
ذهن، خود و جامعه کتابی است بر اساس آموزه‌های جامعه‌شناس آمریکایی جورج هربرت مید (۲۷ فوریه ۱۸۶۳–۲۶ آوریل ۱۹۳۱) که سه سال پس از مرگش در ۱۹۳۴ توسط شاگردانش منتشر شد. به عنوان منبع نظریه کنش متقابل نمادین اعتبار دارد. چارلز دبلیو. موریس ((۲۳ مه ۱۹۰۱–۱۵ ژانویه ۱۹۷۹) بر اساس گفتمان شفاهی و یادداشت‌های شاگردان مید، نسخه «ذهن، خود و جامعه» را آماده و منتشر ساخت. جورج هربرت مید تحلیل روان‌شناختی را از طریق رفتار و تعامل خود فرد با واقعیت نشان می‌دهد. این رفتار بیشتر از طریق تجربیات و برخوردهای جامعه شناختی شکل
از طریق تجربیات و برخوردهای جامعه شناختی شکل می‌گیرد. چنین تجربیاتی منجر به رفتارهای فردی می‌شود که عوامل اجتماعی ایجاد کننده ارتباطات در جامعه را تشکیل می‌دهد. ارتباط را می‌توان به عنوان درک حرکات فرد دیگر توصیف کرد. مید توضیح می‌دهد ارتباط یک کنش اجتماعی است زیرا به دو یا چند نفر برای تعامل نیاز دارد. او همچنین توضیح می‌دهد خود یک فرایند اجتماعی با ارتباط بین «من I»، شکل ناب خود، و «به‌من Me»، شکل اجتماعی خود است. «من I»، پاسخی به «به‌من Me» می‌شود و بالعکس. هم «من I» که با پاسخ یک فرد سروکار دارد و هم
هم «من I» که با پاسخ یک فرد سروکار دارد و هم «من Me» که نگرش‌هایی است که شما اتخاذ می‌کنید، هر دو مربوط به خود اجتماعی هستند. زندگی‌نامه. جورج هربرت مید جامعه‌شناس و فیلسوف آمریکایی بود. او در ۲۷ فوریه ۱۸۶۳ در هدلی جنوبی، ماساچوست زاده شد و در ۲۶ آوریل ۱۹۳۱ در شیکاگو، ایلینوی درگذشت. جورج هربرت مید در کالج اوبرلین و دانشگاه هاروارد تحصیل کرد. مید از ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۴ مدرس فلسفه و روان‌شناسی اجتماعی در دانشگاه میشیگان بود. در سال ۱۸۹۴، مید در دانشگاه شیکاگو حضور یافت. مربی شد و تا پایان عمرش در آنجا ماند. مید به
مربی شد و تا پایان عمرش در آنجا ماند. مید به سبب فعالیت‌هایش در زمینه روان‌شناسی اجتماعی و پراگماتیسم شناخته شده بود. مشارکت جورج مید در روان‌شناسی اجتماعی نشان داد چگونه خود انسان در فرایند تعامل اجتماعی به وجود می‌آید. مید یکی از متفکران اصلی در میان پراگماتیست‌های آمریکایی بود که به‌شدت تحت تأثیر نظریه نسبیت و دکترین «ظهور» قرار گرفت. هدف نسبی‌گرایی مرکز کار فلسفی مید است. ذهن‌های بزرگی مانند مید مورد بهره‌برداری فیلسوفان بزرگ دیگری مانند جان دیویی (۲۰ اکتبر ۱۸۵۹–۱ ژوئن ۱۹۵۲) و جوشیا رویس (۲۰ نوامبر
اکتبر ۱۸۵۹–۱ ژوئن ۱۹۵۲) و جوشیا رویس (۲۰ نوامبر ۱۸۵۵–۱۴ سپتامبر ۱۹۱۶) قرار گرفت. مید هرگز کتابی را منتشر نکرد. شاگردانش، سخنرانی‌ها و یادداشت‌های او را از نوارهای ضبط‌شده و مقالات منتشرنشده ویرایش کردند و آثارش را پس از مرگش منتشر کردند. مفهوم «من I» و «به‌من Me». مفهوم اصلی بین «من I» و «به‌من Me» این است که خود یک فرایند اجتماعی است. وقتی می‌گوید انسان یا فرد یک فرایند اجتماعی است یعنی ناتمامیم. این پرسش بزرگی است که امروزه بسیاری از جامعه شناسان در حال بررسی آن هستند. چگونه خود می‌تواند اجتماعی و در عین
آن هستند. چگونه خود می‌تواند اجتماعی و در عین حال ناتمام باشد؟ کتاب به این مفهوم از منظر رفتار و نگرش‌های اجتماعی می‌پردازد که چگونه «من I» و «به‌من Me» بخشی از یک کل هستند که «خود» را تشکیل می‌دهند. «من I» همان «من I» و «به‌من Me» همان «به‌من Me» است. آنها نمی‌توانند یکی یا دیگری باشند یا به هیچ وجه بر یکدیگر برتری داشته باشند زیرا اگرچه آنها جدا هستند و در زمان‌های مختلف رخ می‌دهند ولی دست در دست هم و با هم کار می‌کنند. برای کمک به افراد در جهت‌یابی جامعه و در شرایط مختلف ممکن است خودمان را با آنها معرفی
و در شرایط مختلف ممکن است خودمان را با آنها معرفی کنیم. در وضعیت «من I»، فرد احساس می‌کند در جامعه موقعیتی دارد که دارای کارکرد یا امتیاز خاصی است ولی آنها به‌طور کامل از آن مانند حالت «به‌من Me» آگاه نیستند. فرد خواستار پاسخ است و می‌تواند جامعه ای را با نگرش خود سازماندهی کند زیرا «به‌من Me» یک خود اجتماعی، قابل اعتماد و پیش‌بینی است - که آگاهانه است و درک درستی از هنجارهای اجتماعی جامعه دارد در حالی که «من I» شکل ناب کوچکی از خود است که وجود ما در آن عمل می‌کند، در کسری از ثانیه تصمیم می‌گیریم و فاقد
می‌کند، در کسری از ثانیه تصمیم می‌گیریم و فاقد خود است - همچنین پاسخ فوری آگاهانه و غیرقابل پیش‌بینی «من I» تا پس از آن در دسترس نیست. براساس کتاب، به یاد آوردن «آنچه بودی» یک دقیقه پیش، یک روز پیش یا یک سال پیش. براساس کتاب، در نظر گرفتن نگرش، «به‌من Me» را معرفی می‌کند و سپس به عنوان یک «من I» به آن واکنش نشان می‌دهد. به این معنا که فرد «من I» است و در کسری از ثانیه زمانی که تصمیم گرفته شد، «من I» به «به‌من Me» تبدیل می‌شود و سپس به «من I» برگردیم. این یک دایره ممتد کنایه آمیز است زیرا پرسش اینکه کدام یک
دایره ممتد کنایه آمیز است زیرا پرسش اینکه کدام یک پیش از دیگری قرار می‌گیرد، همان قیاس مشهور است: «چه چیزی اول می‌آید: مرغ یا تخم مرغ». معمولاً «من I» از نظر زمانی خیلی دیرتر اجرا می‌شود، «به‌من Me» در موقعیت‌ها حضور بیشتری دارد و سریع‌تر عمل می‌کند. «من I» به معنای خاص همان چیزی است که ما خود را با آن می‌شناسیم. «من I» پاسخی به نگرش‌های دیگران است در حالی که «به‌من Me» نگرش‌هایی است که فرد با دیگران به اشتراک می‌گذارد یعنی «به‌من Me» همان باورهای مشترک و «من I» واکنشی به باورهای دیگران است. ساختار کتاب.
«من I» واکنشی به باورهای دیگران است. ساختار کتاب. ساختار «ذهن، خود و جامعه» براساس یک «آرزوی شخصی بدون در نظر گرفتن سایر کنشگران اجتماعی، اسناد موجود و محدودیت‌های عملی» ایجاد نشده‌است. در ساختار کتاب «چندین پروژه برای جلب توجه بیشتر به مید» وجود داشت. به گفته اسمیت و رایت، تصمیم گرفته شد این کتاب‌ها به این صورت نوشته شوند که «یادنامه مید - به همراه جیمز اچ. تافتز، ادیسون دبلیو. مور و ادواردز اس. ایمز - قبلاً چاپ شده بود.» کتاب به چهار بخش عمده تقسیم شده‌است:
ابوحرزه جریر بن عطیه بن خطفی تمیمی از شاعران مسلمان عصر اموی است. وی سالیانی را در یافتن جایگاهی در دربار خلفاء کوشش کرد اما به نتیجه مطلوب نرسید و سرانجام از دربار نامید شد و گوشه گیری را برگزید. اشعار او بیشتر در زمینه هجویات است و پس از آن مدح خلفا اموی بیشترین حجم آثار او را در بر گرفته است. زندگانی. ابوحرزه جریر بن عطیه بن خطفی تمیمی از شاعران عصر اموی است. ابوعبیده معمر بن مثنی نام او را حذیفه بن بدر بن سلمه می‌داند. وی در یمانه به دنیا آمده‌است و متعلق به قبیله کلیب بن یربوع است. مادرش را ام قیس بنت
به قبیله کلیب بن یربوع است. مادرش را ام قیس بنت معبد بن عمیر گزارش کرده‌اند. تاریخ ولادتش به درستی شناخته شده‌نیست و برخی از معاصرانش او را متولد ۲۸ تا ۳۰ ه.ق گزارش کرده‌اند. او در خانواده‌ای اهل شعر پروش یافته‌است و در همان کودکی نبوغ شعری‌اش کشف شده‌است. نخستین شعری که برایش شهرتی را به ارمغان آورده است، اشعاری است که در جوانی در مذمت بخل پدرش سروده‌است. این اشعار توسط یزید نسبت به پدرش معاویه خواند شد و از همین رو یزید آن اشعار را به خود نسبت داد. از دوران کودکی و نوجوانی او آگاهی بیشتری جز زندگی در
دوران کودکی و نوجوانی او آگاهی بیشتری جز زندگی در بادیه در دست نیست. او در این دوران به هجو شعرای محلی می‌پرداخت و آوازه‌ای چندان نداشت. جریر بعدها در حکومت یزید بن معاویه سفری به شام داشت و از خلیفه اموی صله دریافت کرد. با این حال او اشعاری را در مدح آنان نسرود. با قیام فرزندان زبیر به سال ۶۳ ه.ق، قبیله جریر به جانب داری از زبیریان برخاست، اما در دیوانش، شعری مبنی بر جانبداری از این قیام به وضوح دیده نمی‌شود. او پس از آنکه قیام مصعب بن زبیر به شکست انجامید، برای کسب شهرت و ثروت راهی عراق شد و نخست به
برای کسب شهرت و ثروت راهی عراق شد و نخست به دستگاه بشر بن مروان پیوست. او بعدها به نزد حجاج بن یوسف ثقفی که در آن زمان حاکم بصره بود رفت و در بارگاه او منزلتی یافت. او در دوران خلافت عبدالملک مروان، به همراه فرزند حجاج به دمشق رفت. با به قدرت رسیدن ولید بن عبدالملک به سال ۸۶ ه.ق، او به دربارش پا نهاد و با ستودن خلیفه در قصایدی، قصد پیشرفت در دربار را داشت اما به سبب نفوذ عدی بن رقاع در بارگاه ولید، چنین فرصتی را نیافت و حتی تا پای مجازات نیز کشیده شد. با مرگ حجاج در رمضان ۹۵ ه.ق، وی مجبور شد تا به دنبال
مرگ حجاج در رمضان ۹۵ ه.ق، وی مجبور شد تا به دنبال ولی نعمت دیگری راهی دمشق، رصافه و مصر بشود. وی پس از آن دیگر توفیقی برای حضور پیروزمندانه در دربارهای خلفا را نداشت و سرانجام از دربار خلفاء مأیوس شد و خانه نشینی را پی گرفت. او حتی پس از به خلافت رسیدن هشام بن عبدالملک به سال ۱۰۵ ه.ق و اعتلای قبایل یمنی، همچنان گوشه گیری از دربار را برگزید و به ارسال مدایح در وصف هشام اکتفا کرد. آثار و اشعار. بیشتر اشعار جریر را هجویات او شکل داده‌است. به گزارش دایرة المعارف بزرگ اسلامی، «در روایاتی که بیشتر بوی
المعارف بزرگ اسلامی، «در روایاتی که بیشتر بوی داستان‌پردازی دارند، آمده است که اخطل در آغاز، شعر جریر را از لحاظ استحکام و زیبایی از شعر فرزدق برتر دانست و به حمایت از او برخاست، اما چون به کوفه درآمد، یکی از بزرگان قبیلۀ بنی مجاشع با هدایایی بسیار نزدش شتافت و از او خواست تا در دفاع از فرزدق به هجو جریر بپردازد» اشعار مدحی جریر پس از هجویات او، بیشترین حجم آثارش را شکل داده‌است. "دیوان جریر" نخستین‌بار در ۱۳۱۳ ه.ق به کوشش محمود عبدالمنعم شواربی در قاهره به چاپ رسید.
پارک ملی قراقورام مرکزی () یک پارک ملی است که در منطقه اسکاردو در گیلگیت-بالتستان در پاکستان واقع شده‌است و برخی از بلندترین قله‌های جهان و بزرگترین یخچال‌های طبیعی را در بر می‌گیرد. در سطح بین‌المللی برای کوهنوردی، صخره‌نوردی و فرصت‌های پیاده‌روی شهرت دارد و مساحتی در حدود ۱۰۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد و دارای بیشترین تراکم کوه‌های بلند روی زمین است. این پارک دارای چهار قله بالای ۸۰۰۰ متری چون گاشربروم ۱ (۸۰۶۸ متر)، گاشربروم ۲ (۸۰۳۵ متر) و برود پیک (۸۰۵۱ متر)، و شصت قله بالاتر از ۷۰۰۰ متر است. این پارک
متر)، و شصت قله بالاتر از ۷۰۰۰ متر است. این پارک در سال ۲۰۱۶ در فهرست موقت میراث جهانی قرار داده شد موقعیت. قره‌قروم مرکزی یک منطقه شدیداً کوهستانی بین سکردو و گلگت است. این پارک در سال ۱۹۹۳ به عنوان پارک ملی قره‌قروم مرکزی (CKNP) اعلام شد و امروزه بزرگترین منطقه حفاظت شده در پاکستان است که بیش از ۱۰۵۵۷٫۷۳ کیلومتر مربع در رشته کوه مرکزی قره‌قروم را پوشش می‌دهد. این منطقه بخشی از سیستم کوهستانی آسیایی هندوکش- قره‌قروم- هیمالیای غربی است و مرتفع‌ترین پارک جهان است. زمین‌شناسی. این پارک در یک منطقه زمین‌ساختی
است. زمین‌شناسی. این پارک در یک منطقه زمین‌ساختی بسیار فعال قرار دارد. حدود ۶۰ میلیون تا ۲۰ میلیون سال پیش، صفحه قاره هند به زیر صفحه اوراسیا فرورفت و چندین کوه عظیم تشکیل شد. این پارک طولانی‌ترین یخچال‌های طبیعی خارج از مناطق قطبی را در بر می‌گیرد که ۴۰ درصد از مساحت پارک را تشکیل می‌دهد. این مهم‌ترین و شکننده‌ترین اکوسیستم کل منطقه را تشکیل می‌دهد. یخچال‌های طبیعی مانند هیسپر، بیافو، بالتورو و چوگو لونگما سیستم‌های پیچیده‌ای را تشکیل می‌دهند که دره‌ها و در برخی موارد کل حوزه‌های آبخیز را اشغال می‌کنند.
در برخی موارد کل حوزه‌های آبخیز را اشغال می‌کنند. در منطقه‌ای با چنین فعالیت‌های ژئومورفولوژیکی شدید، جای تعجب نیست که لغزش‌ها رایج باشد. منطقه پارک با این رویدادها رابطه دوسوگرایانه ای دارد، از یک طرف فاجعه و ویرانی به همراه دارد، اما در عین حال منظره را دوباره پیکربندی می‌کند و لندفرم‌های جدیدی با پتانسیل سکونت و کشاورزی ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، روستاها و مزارع آنها اغلب مستقیماً در زمین‌های ناشی از زمین لغزش‌های قبلی قرار دارند. اکوسیستم. در داخل پارک اکوسیستم‌های مختلفی وجود دارد، از صخره‌های سنگی
اکوسیستم‌های مختلفی وجود دارد، از صخره‌های سنگی گرفته تا زمین‌های درختچه‌ای ارس، جنگل‌های مخروطی و پهن برگ و مراتع آلپی، که سطح بالایی از تنوع زیستی را در خود جای داده‌است. این اکوسیستم‌های متنوع پناهگاهی برای گونه‌های در معرض خطر پستانداران مانند گوزن مشک، پلنگ برفی، گوسفند وحشی اوریال، بزکوهی، سیاه‌گوش هیمالیایی، گوسفند آبی و گرگ خاکستری و همچنین تقریباً ۹۰ گونه پرنده در ۱۳ خانواده است. امکانات. پارک ملی قراقورام مرکزی مرتفع‌ترین پارک ملی جهان و بزرگترین منطقه حفاظت شده پاکستان است و پوشش می‌دهد. این
منطقه حفاظت شده پاکستان است و پوشش می‌دهد. این پارک همچنین شامل بالتورو، پانماه، یخچال بیافو، هیسپر و یخچالهای طبیعی می‌شود و یکی از مهمترین و پارک‌های ملی زیبا در پاکستان است. در سال ۲۰۱۳ اعلام شد که مرزهای دقیق پارک نامشخص است زیرا با گذشت بیست سال از تشکیل آن، پارک هنوز فاقد برنامه مدیریتی است. در زمان ایجاد آن در سال ۱۹۹۳، چهار مختصات برای ترسیم مرزهای پارک ارائه شد. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در سال ۱۹۹۴ طرح مدیریتی پیشنهادی را ارائه کرد، اما در آن زمان مورد تأیید قرار نگرفت. یک برنامه مدیریتی
آن زمان مورد تأیید قرار نگرفت. یک برنامه مدیریتی باید تمام جنبه‌های پارک از جمله مواردی مانند جنگلداری، معدن، سایر منابع طبیعی، گردشگری، چراگاه‌ها و مدیریت پسماند را پوشش دهد و بدون برنامه مناسب، پارک نمی‌تواند به درستی اداره شود.
جایزه بزرگ سائو پائولو ۲۰۲۱ (که به‌طور رسمی با نام فرمول ۱ هینیکن گران پرمیو دِ سائو پائولو ۲۰۲۱ شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیل‌رانی فرمول یک است که در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱ در پیست ژوزه کارلوس پیس برگزار می‌شود. این مسابقه نوزدهمین دور از مسابقات جهانی فرمول یک ۲۰۲۱ و اولین دوره جایزه بزرگ سائو پائولو است. زمینه. این مسابقه اولین بار در تقویم قهرمانی فرمول یک با نام جایزه بزرگ سائوپائولو برگزار می‌شود و نسخهٔ قبلی آن به عنوان جایزه بزرگ برزیل شناخته می‌شد. در نوامبر قراردادی امضا شد که طبق آن فرمول یک تا
در نوامبر قراردادی امضا شد که طبق آن فرمول یک تا سال ۲۰۲۵ در اینترلاگوس به مسابقه ادامه می‌دهد، البته تحت عنوان جایزه بزرگ سائو پائولو. این سی و هشتمین بار است که مسابقات قهرمانی در پیست اینترلاگوس برگزار می‌شود. مسابقه سال در ابتدا قرار بود در ۱۴ نوامبر برگزار شود، ابتدا به دلیل به تعویق افتادن جایزه بزرگ استرالیا برای ۷ نوامبر برنامه‌ریزی شده بود، سپس به دلیل کاهش تعداد کلی جایزه بزرگ‌ها از ۲۳ به ۲۲ مسابقه مجدداً به تاریخ اصلی تغییر کرد. جدول رده‌بندی قهرمانی قبل از مسابقه. ماکس فرستاپن با ۳۱۲٫۵ امتیاز،
قبل از مسابقه. ماکس فرستاپن با ۳۱۲٫۵ امتیاز، ۱۹ امتیاز بالاتر از لوئیس همیلتون که در رتبه دوم قرار دارد، پیشتاز جدول قهرمانی رانندگان است. والتری بوتاس با ۱۸۵ امتیاز در رده سوم قرار دارد و با فاصله زیاد از فرستاپن، شانسی برای برای کسب عنوان قهرمانی ندارد. سرجیو پرز با ۱۶۵ امتیاز در رده چهارم و لاندو نوریس با ۱۵ امتیاز کمتر در رده پنجم قرار دارد. در جدول قهرمانی سازندگان، مرسدس با ۴۷۸٫۵ امتیاز، و یک امتیاز بیش‌تر از ردبول ریسینگ که در رده دوم قرار دارد، پیشتاز است. فراری با ۲۶۸٫۵ امتیاز بالاتر از مک‌لارن با
است. فراری با ۲۶۸٫۵ امتیاز بالاتر از مک‌لارن با امتیاز ۲۵۵ سوم است. آلپاین و آلفاتاوری هر کدام با ۱۰۶ امتیاز پنجم و ششم هستند. آلپاین با داشتن یک برد رده‌ای بالاتر دارد، در حالی که آلفاتوری هیچ بردی نداشته‌است. شرکت کنندگان. رانندگان و تیم‌ها همان لیست ورود به فصل خواهند بود و هیچ راننده دیگری برای تمرین و مسابقه حضور ندارد. انتخاب تایر. تأمین کننده تایر مسابقات، پیرلی ترکیبات سی۲ هارد، سی۳ مدیوم و سی۴ سافت را برای استفاده در مسابقه اختصاص داده‌است. تمرین. آخر هفته شاهد دو جلسه تمرینی خواهیم بود که هر جلسه
هفته شاهد دو جلسه تمرینی خواهیم بود که هر جلسه یک ساعت طول می‌کشد. تمرین اول قرار است در ۱۲ نوامبر در ساعت ۱۲:۳۰ به برگزار شود و تمرین دوم در ساعت ۱۲:۰۰ روز ۱۳ نوامبر برگزار می‌شود. تعیین خط. تعیین خط ساعت ۱۶:۰۰ به در تاریخ ۱۲ نوامبر ۲۰۲۱ برگزار شد، و نتایج برای تعیین جایگاه رانندگان در تعیین خط سرعتی انجام شد. پس از تعیین خط. پس از جلسه تعیین خط، لوئیس همیلتون به دلیل نقض فنی به استوارت‌ها ارجاع شد. گزارش نمایندگان فنی بیان کرد که شیار باز شدن سیستم کاهش درگ همیلتون بزرگتر از ۸۵ میلی‌متر (۳٫۳ اینچ) مجاز
درگ همیلتون بزرگتر از ۸۵ میلی‌متر (۳٫۳ اینچ) مجاز است. مجموعه بال عقب ماشین همیلتون برداشته شد و در انتظار تحقیقات، توقیف شد. او بعداً رد صلاحیت شد، و مجبور شد برای تعیین خط سرعتی، مسابقه را از رده آخر شروع کند. ماکس فرستاپن به دلیل نقض ماده ۲٫۵٫۱ قوانین ورزشی بین‌المللی فیا به استوارت‌ها ارجاع شد، زیرا به نظر می‌رسید او ماشین همیلتون را در حین پارک فرمه لمس کرده است. در نتیجه فرستاپن ۵۰ هزار یورو جریمه شد. رده‌بندی تعیین خط. یادداشت‌ها تعیین خط سرعتی. تعیین خط سرعتی در تاریخ ۱۳ نوامبر ساعت ۱۶:۳۰ به آغاز و
خط سرعتی در تاریخ ۱۳ نوامبر ساعت ۱۶:۳۰ به آغاز و در ۲۴ دور مسابقه‌ای برگزار شد. رده‌بندی تعیین خط سرعتی. یادداشت‌ها مسابقه. این مسابقه ساعت ۱۴:۰۰ به ، در تاریخ ۱۴ نوامبر ۲۰۲۱ برگزار شد. یادداشت‌ها رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه. جدول رده‌بندی قهرمانی رانندگان جدول رده‌بندی قهرمانی سازندگان
معدن نمک خهورا (یا معدن نمک مایو) در خره، شمال پیند دادان خان، یک بخش اداری از ناحیه جلوم، منطقه پنجاب، پاکستان است. این معدن در رشته نمک، فلات پوتوهار، که از دشت هندو- گنگتی سرچشمه می‌گیرد قرار دارد، و دومین معدن بزرگ در جهان است. این معدن به دلیل تولید نمک صورتی رنگ خره که اغلب به عنوان نمک هیمالیا به بازار عرضه می‌شود، مشهور است و یکی از جاذبه‌های گردشگری مهم است و سالانه ۲۵۰۰۰۰ بازدید کننده را به خود جذب می‌کند. تاریخچه آن به کشفش توسط سربازان اسکندر در سال ۳۲۰ قبل از میلاد بر می گردد، اما تجارت آن در
سال ۳۲۰ قبل از میلاد بر می گردد، اما تجارت آن در امپراتوری گورکانی آغاز شد. تونل اصلی در سطح زمین توسط H. Warth، که یک مهندس معدن بود، در سال ۱۸۷۲ در زمان حکومت بریتانیا ساخته شد. پس از استقلال، BMR این معدن را تا سال ۱۹۵۶ در اختیار گرفت و سپس PIDC تا سال ۱۹۶۵ مالک معادن بود. پس از جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵، WPIDC مدیریت معادن نمک را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۷۴، شرکت توسعه معدنی پاکستان این معدن را که هنوز هم بزرگترین منبع نمک در کشور است، با تولید بیش از ۳۵۰۰۰۰ تن از حدود ۹۹٪ هالیت خالص در سال را در
از ۳۵۰۰۰۰ تن از حدود ۹۹٪ هالیت خالص در سال را در اختیار گرفت. برآورد ذخایر نمک در معدن از ۸۲ میلیون تن تا ۶۰۰ میلیون تن متغیر است. زمین‌شناسی. این سازند زمین‌شناسی از یک لایه پایه از هالیت کریستالی تشکیل شده‌است که با نمک‌های پتاس ترکیب شده‌است. این لایه پایه توسط مارن گچی پوشانده شده‌است که توسط بسترهای بین لایه ای از گچ و دولومیت با درزهای نادر از سنگ نفت پوشیده شده‌است. این طبقات بین سنگ‌های رسوبی نئوپروتروزوییک تا ائوسن که همراه با سازند سلسله‌ای نمکی بالا رفته و فرسایش یافته‌اند تا محدوده نمکی را در
بالا رفته و فرسایش یافته‌اند تا محدوده نمکی را در لبه جنوبی فلات پوتوهار ایجاد کنند. پالینومورف‌ها (ریزفسیل‌های آلی) برای استنباط در مورد سن سازند رشته نمک و لایه‌های نمکی آن که در معدن نمک خهرا در معرض دید قرار گرفته‌اند، استفاده شده‌است. به عنوان مثال، هنگام کار با سازمان زمین‌شناسی هند در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، بیربال صحنی گزارش داد که شواهدی از آنژیوسپرم‌ها، ژیمنوسپرم‌ها و حشرات در داخل معدن پیدا کرده‌است که به نظر او منشأ آن‌ها از دوره ائوسن است. با این حال، بر اساس داده‌های زمین‌شناسی اضافی، تحقیقات
حال، بر اساس داده‌های زمین‌شناسی اضافی، تحقیقات بعدی به این نتیجه رسیدند که این پالینومورف‌ها آلاینده بودند. محل. معدن نمک خیرادر تحصیل پند دادن خان ناحیه جهلم است. حدود ۱۶۰ کیلومتر (۱۰۰ مایل) از اسلام‌آباد و لاهور، از طریق بزرگراه M-2، در حدود ۳۰ کیلومتری (۲۰ مایلی) از تقاطع لیلا قابل دسترسی است. این معدن در کوه‌هایی است که بخشی از یک رشته نمک هستند، یک سیستم کوهستانی غنی از مواد معدنی که حدود ۲۰۰ کیلومتر از رودخانه جهلم در جنوب فلات پوتوهار تا جایی که رودخانه جهلم به رودخانه سند می‌پیوندد امتداد دارد.
مسیحیت لیبرال (به )، که هم‌چنین به الهیات لیبرال نیز شناخته می‌شود، حرکتی‌است که تعالیم مسیحیت را با مدنظرگرفتن دانش، علم و اخلاقیات مدرن، تعبیر و اصلاح می‌نماید و بر روی اهمیت منطق و تجربه تأکید دارد، نه بر اقتدار تعلیماتی. مسیحیان لیبرال، عقیده‌شان را به‌عنوان جایگزینی هم برای عقل‌گرایی آتئیستی و هم مذاهب مبتنی بر تفاسیر سنتی اقتدار خارجی (مانند کتاب مقدس و رسوم مقدس) می‌دانند. الهیات لیبرال از عقل‌گرایی عصر روشنگری و رومانتیسیسم قرون هجدهم و نوزدهم میلادی رشد کرد. در اواخر قرن ۱۹ و آغاز قرن بیستم میلادی،
رشد کرد. در اواخر قرن ۱۹ و آغاز قرن بیستم میلادی، مسیحیت لیبرال با پذیرش تکامل داروینی، استفاده از نقد مدرن کتاب مقدس و شرکت در جنبش «انجیل اجتماعی» ، شناخته می‌شد. همچنین در همین دوره بود که الهیات لیبرال در کلیساهای پروتستان بیشترین غلبه را داشت. تأثیرات الهیات لیبرال با ظهور نئو-اورتودوکسی در دهه ۱۹۳۰ میلادی و الهیات آزادی‌بخش دهه ۱۹۶۰ میلادی رو به زوال گذاشت. اشکال کاتولیک از الهیات لیبرال، در اواخر قرن نوزدهم میلادی ظهور پیدا کردند. در قرن بیست و یکم میلادی، مسیحیت لیبرال به یک سنت جهانی تبدیل شده و
میلادی، مسیحیت لیبرال به یک سنت جهانی تبدیل شده و هم پروتستانت و هم کاتولیک را در بر می‌گیرد. در محدوده الهیات، واژه "لیبرال" به لیبرالیسم سیاسی دلالت نکرده و باید از «مسیحیت مترقی» تفکیک شود. از لحاظ تاریخی، مسیحیت لیبرال به مدرنیسم مسیحیت نیز دلالت می‌کند (مقالات «مدرنیسم کاتولیک» و «جدال بنیادگرایی-مدرنیسم» را ببینید). پروتستانتیسم لیبرال. پروتستانتیسم لیبرال در قرن نوزدهم میلادی، بنابر نیاز به سازگاری مسیحیت با یک محدوده مدرن فکری توسعه یافت. با پذیرش نظریه انتخاب طبیعی چارلز داروین، دفاع از برخی از
نظریه انتخاب طبیعی چارلز داروین، دفاع از برخی از اعتقادات سنتی مسیحیت، مانند بخش‌هایی از روایات آفرینش کتاب پیدایش مشکل شد. به گفته آلیستر مک گرات، الهی‌شناس و مورخ روشنفکر، لیبرال‌هایی که نتوانستند ایمان را به‌طور خاص به کتاب آسمانی یا شخص عیسی مسیح منحصر سازند، «تلاش کردند تا عقیده شان را با آزمایش‌های معمولی بشری پیوند داده و آن را به گونه‌ای تفسیر کنند که با نگرش جهانی مدرن سازگاری داشته باشد». الهیات لیبرال که در آلمان آغاز شد، از چندین رشته فکری، شامل نگرش روشن‌گری عقل‌انسانی و تأکید زهدباوری بر
شامل نگرش روشن‌گری عقل‌انسانی و تأکید زهدباوری بر تجربه دینی و تحمل «بینا فرقه‌ای» ، متأثر شد. منابع اقتدار دینی که توسط پروتستانتیسم لیبرال مشخص شد، از پروتستانت‌های محافظه کار متفاوت بود. پروتستانت‌های سنتی کتاب مقدس را معتبر می‌دانستند؛ به گونه‌ای که تمام دکترین، تعالیم و خود کلیسا، اقتدارشان را از آن می‌گیرند. بنابراین یک پروتستانت سنتی می‌تواند تأیید کند که «آنچه کتاب مقدس گفته‌است، گفته پروردگار است». مسیحیان لیبرال، دکترین فاقد خطا بودن کتاب مقدس را رد کردند، چون آن را بت‌پرستی (فتیشیسم) کتاب مقدس
رد کردند، چون آن را بت‌پرستی (فتیشیسم) کتاب مقدس می‌دانستند. به‌جای آن، لیبرال‌ها تلاش کردند تا کتاب مقدس را از طریق انتقادهای مدرن کتاب مقدس، مثل انتقاد تاریخی بشناسند که در اواخر قرن ۱۷۰۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت تا ببینند که آیا روایت‌های کتاب مقدس براساس متون سابق است یا آیا انجیل‌ها گفته‌های حقیقی عیسی را ثبت کرده‌اند یا خیر. استفاده از این روش‌های تفسیر انجیل، لیبرال‌ها را به این نتیجه‌گیری رهنمون کرد که «هیچ‌یک از نوشته‌های متون عهد جدید را نمی‌توان به آن معنی که به‌طور سنتی ادعا می‌شود رسالتی
به آن معنی که به‌طور سنتی ادعا می‌شود رسالتی دانست». این نتیجه‌گیری «فقط کتاب مقدس» را در موقعیت غیرقابل دفاعی قرار داد. به‌عوض آن، لیبرال‌ها عیسی از جنبه تاریخی را به‌عنوان «حکم واقعی کلیسای مسیحی» معرفی نمودند. «ویلیام ورد» ، الهی‌شناس آلمانی، چنین نوشت: «مانند هر علم واقعی دیگر، الهیات عهد جدید هدف‌اش را صرفاً در خود دارد و کاملاً در برابر اصول و مذاهب نظام‌مند بی‌تفاوت است». «هرمان گونکل» ، الهی‌شناس، تأیید کرد که «اکنون روحیه تحقیق تاریخی جای دکترین سنتی الهامات را گرفته‌است». اسقف «شلبی اسپانگ» اعلام
الهامات را گرفته‌است». اسقف «شلبی اسپانگ» اعلام کرد که تفسیر تحت اللفظی کتاب مقدس، بدعت است. این دو گروه هم‌چنین در مورد نقش تجربه در تأیید ادعاهای حقیقت، اختلاف نظر داشتند. پروتستانت‌های سنتی معتقد بودند که کتاب مقدس و وحی همیشه تجربه و منطق بشری را تأیید می‌کند. برای پروتستانت‌های لیبرال، دو منبع نهایی اقتدار دینی موجود بود: تجربه مسیحیت خدا، آنگونه که به صورت عیسی مسیح آشکار شده‌است و تجربه جهانی بشر. به عبارت دیگر، تنها توسل به خرد و تجربه انسان‌ها می‌تواند حقایق ادعا شده توسط مسیحیت را تأیید کند.
می‌تواند حقایق ادعا شده توسط مسیحیت را تأیید کند. به‌طور کلی، مسیحیان لیبرال نگران وجود خطاها یا تناقضات در انجیل نیستند. لیبرال‌ها، اصول سنتی را در پرتو دانش معاصر ترک کرده یا بازتفسیر نمودند. به‌طور مثال، دکترین سنتی گناه نخستین را به دلیل این‌که از آگستین هیپو گرفته شده‌است، رد کردند. چون اعتقاد بر این بود که دیدگاه‌های او در مورد متون عهد جدید به دلیل دخالت او با آیین مانوی، تحریف شده‌اند. مسیح‌شناسی نیز مجدد تفسیر گردید. لیبرال‌ها بر انسان بودن مسیح تأکید داشتند و الوهیت او «تأیید عیسی به‌عنوان الگویی
داشتند و الوهیت او «تأیید عیسی به‌عنوان الگویی از ویژگی‌های بود که انسان‌ها می‌توانستند امیدوار باشند که از آن‌ها تقلید کنند». مسیحیان لیبرال تلاش کردند تا تعالیم انسانی عیسی را به‌عنوان معیار تمدن جهانی عاری از سنت‌های مذهبی و بازمانده‌های انواع اعتقادات سنتی بت‌پرستانه به ماوراء طبیعه ارتقا دهند. در نتیجه، مسیحیان لیبرال روی وقایع معجزه‌آسای مرتبط با زندگی عیسی تأکید کم‌تری داشتند تا تعالیم او. بحث در مورد این‌که آیا ایمان به معجزات صرفاً خرافه‌ای است یا برای پذیرش الوهیت عیسی الزامی می‌باشد، بحرانی را
برای پذیرش الوهیت عیسی الزامی می‌باشد، بحرانی را در کلیسای قرن نوزدهم به بار آورد که برای آن سازش‌های عقیدتی جست و جو شد. اکثر لیبرال‌ها ترجیح می‌دهند معجزات عیسی را به‌عنوان روایات استعاری برای درک قدرت خداوند بخوانند. تمام الهی‌شناسان با تمایلات لیبرال، ممکن بودن معجزات را رد نمی‌کنند، بلکه اکثریت آن‌ها جدلی را رد می‌کنند که مستلزم رد یا تأیید باشد. لیبرالیسم قرن نوزدهم در مورد آینده‌ای که در آن بشریت به پیشرفت‌های بیشتر ادامه خواهد داد، دید مثبتی داشت. این نگرش خوش‌بینانه تاریخ، گاهی اوقات به‌عنوان ساخت
نگرش خوش‌بینانه تاریخ، گاهی اوقات به‌عنوان ساخت «پادشاهی خداوند» در جهان تعبیر می‌شد. توسعه. ریشه‌های مسیحیت لیبرال به قرن شانزدهم میلادی بر می‌گردد، زمانی که میسیحیانی مثل اراسموس و دئیست‌ها تلاش کردند تا آنچه را که معتقد بودند عناصر خرافاتی از مسیحیت هستند را حذف کنند و «تنها تعالیم اساسی (عشق منطقی خدا و بشریت) را باقی گذارند». الهی‌شناس اصلاح شده، فریدریش شلایرماخر (۱۷۶۸–۱۸۳۴ میلادی) اکثراً پدر پروتستانتیسم لیبرال شناخته می‌شود. شلایرماخر در پاسخ به توهم‌زدایی رومانتیسیسم و عقل‌گرایی روشنگری، استدلال