payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یودوکسوس سیزیکوس (Eudoxus of Cyzicus) (۱۳۰ سال قبل از میلاد)، ناوبر یونانی بود که دریای عرب را برای بطلیموس هشتم، پادشاه سلسله بطلمیوسی در مصر کشف کرد. سفرهای دریایی به هند. بر اساس نوشته‌های پوسیدونیوس، که بعدها در کتاب جغرافیای استرابون گزارش شد، سیستم باد موسمی اقیانوس هند ابتدا توسط یودوکسوس سیزیکوس در ۱۱۸ یا ۱۱۶ قبل از میلاد کشف شد. پوسیدونیوس گفت یک ناوبر به گل نشسته از هندوستان در دریای سرخ نجات پیدا کرد و به محضر بطلیموس چهارم در اسکندریه منتقل شد. این هندی بی‌نام و نشان پیشنهاد کرد ناوبران یونانی
این هندی بی‌نام و نشان پیشنهاد کرد ناوبران یونانی را به هند هدایت کند. بطلیموس یودوکسوس سیزیکوس را برای دو سفر از مصر به هندوستان منصوب کرد. اولین سفر در سال ۱۱۸ قبل از میلاد و به هدایت یک ناوبر هندی بود. اکسودوس با محموله‌ای از مواد معطر و سنگ‌های قیمتی برگشت، سفر دوم در سال ۱۱۶ قبل از میلاد انجام شد. اکسودوس بدون حضور هیچ راهنمایی سفر دوم را به تنهایی پیش برد. استرابو که کتاب جغرافیایش منبع اصلی به جا مانده از این داستان است در مورد حقیقت این ماجرا تردید داشت. تحقیقات امروزی این داستان را نسبتاً قابل
داشت. تحقیقات امروزی این داستان را نسبتاً قابل استناد می‌دانند. ناوبری بعد از آن به ندرت انجام می‌شد، در قرن دوم قبل از میلاد کشتی‌های یونانی و هندی برای داد و ستد در بندرهای عربی از جمله عدن (که یونانی‌ها آن یودایمون می‌نامیدند) دیدار می‌کردند. شامل سفر طولانی و پر زحمتی بود. ناوبران مدت زیادی بود که از بادهای موسمی اطلاع داشتند. کشتی‌های هندی از این بادها برای رفتن به عربستان استفاده می‌کردند اما هیچ کشتی یونانی تا آن موقع چنین کاری نکرده بود. اگر یونانی‌ها می‌خواستند به مهارت یک ناخدای هندی برسند به این
می‌خواستند به مهارت یک ناخدای هندی برسند به این معنی بود که باید از بندرهای عربی میان‌بر می‌زدند و مسیر تجاری مستقیمی با هند ایجاد می-کردند. حال می‌خواهد داستان ناخدای به گل نشسته هندی که موضوع بادهای موسمی را به اکسودوس تعلیم داده باشد درست باشد یا نه. چیزی نگذشت که کشتی‌های یونانی به زودی از بادهای موسمی استفاده کردند تا به هندوستان برسند. در سال ۵۰ قبل از میلاد، تعداد کشتی‌های یونانی و رمی که از دریای سرخ به اقیانوس هند می‌رفتند افزایش چشم‌گیری یافت. گاهی از یک ناوبر یونانی دیگر به اسم هیپالوس یاد
گاهی از یک ناوبر یونانی دیگر به اسم هیپالوس یاد می‌شود که اروپایی‌ها را با مفهوم مسیر بادهای موسمی به هندوستان آشنا کرد. گاهی تصور می‌شود وی بخشی از ماموریت‌های اکسودوس بوده‌است. تلاش‌های ناوبری اطراف آفریقا. وقتی اکسودوس از دومین سفرش به هند برمی‌گشت، باد او را از خلیج عدن دور کرد و تا فاصله‌ای از خلیج آفریقا برد. جایی که در امتداد شرق خلیج آفریقا، بقایای یک کشتی را پیدا کرد. اکسودوس با توجه به ظاهر ان و داستان‌هایی که بومیان تعریف کردند نتیجه‌گیری کرد این کشتی از قادص (کادیس امروزی در اسپانیا) بوده و به
کشتی از قادص (کادیس امروزی در اسپانیا) بوده و به دور آفریقا سفر کرده‌است. همین مسئله الهام‌بخش سفری به دور آفریقا شد. مقدمات سفر را به تنهایی آماده کرد و از قادص عبور کرد و در خلیج آفریقا ناوبری کرد. با دشواری-های زیادی رو به رو شد و مجبور شد به اروپا برگردد. بعد از این شکست یک بار دیگر عازم ناوبری در آفریقا شد. سرنوشت نهایی او مشخص نیست. گرچه برخی مانند پلینیوس ادعا کردند، اکسودوس به هدفش رسید اما نتیجه محتمل این است که در مسیر سفر جانش را از دست داد. در فرهنگ عامه. اکسودوس (با املای یونانی اسمش اوکسودوس)
عامه. اکسودوس (با املای یونانی اسمش اوکسودوس) راوی رمان تاریخی ال. اسپراگ دی کمپ، باد طلایی است.
اِئوسِبیو فرانسیسکو کینو (Eusebio Francisco Kino) (ایتالیایی: Eusebio Francesco Chini) (اسپانیایی: Eusebio Francisco Kino) (زادهٔ ۱۰ اوت ۱۶۴۵ – درگذشتهٔ ۱۵ مارس ۱۷۱۱) که اغلب از وی به‌نام پدر کینو یادآوری می‌شود، یک یسوعی، مبلغ مذهبی، جغرافی‌دان، کاوشگر، نقشه‌نگار و اخترشناس اهل تیرول بود، او در قلمرو اسقفی ترینت که در آن زمان بخشی از امپراتوری مقدس روم بود، زاده شد. او ۲۴ سال آخر زندگی خود را در منطقه‌ای که در آن زمان معروف به پیمریا آلتا بود کار کرد، منطقه‌ای که امروزه شامل ایالت سونورا در مکزیک و
منطقه‌ای که امروزه شامل ایالت سونورا در مکزیک و آریزونای جنوبی در ایالات متحده است. او به کاوشگری در این منطقه پرداخته و با جمعیت مردمان بومی آمریکا کار کرد، از جمله با توهونو او ادهم، سوبایپوری و سایر مردمان قوم پیمای علیا. او با رهبری یک سفر اکتشافی زمینی به شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا، ثابت نمود که این باخا کالیفرنیا یک جزیره نیست. تا زمان درگذشت خود، او ۲۴ پایگاه تبلیغ مذهبی و ویزیتا (کلیسای کوچک محلی یا پایگاه‌های دیدار از یکدیگر) تأسیس کرده بود. اوایل زندگی. کینو با نام اِئوسِبیو چینی (طرز نوشتار کینو،
کینو با نام اِئوسِبیو چینی (طرز نوشتار کینو، نسخه‌ای بود که بیشتر در مناطق اسپانیایی-زبان رایج بود) در دهکده سیگنو (حالا بخشی از شهرداری پریدایا) که در آن زمان تحت حاکمیت شهزاده- قلمرو اسقفی ترینت در امپراتوری مقدس روم بود، زاده شد. پس از بازیابی سلامت خود از یک بیماری، او برای برآورده سازی عهدی که کرده بود، در ۱۶۶۵ میلادی نام فرانسیسکو را برای ایمان به سنت فرانسیسکو خاویر، به عنوان نام میانی خود برگزید. بعضاً نام او در زبان لاتین به‌گونه ایوسیبس فراسیسکوس کینوس یا حتی در زبان آلمانی به‌گونه ایوسیبیوس
کینوس یا حتی در زبان آلمانی به‌گونه ایوسیبیوس فرانز کوهن یافت می‌گردد. والدین وی فرانسیسکو چینی و مارگریتا لوچی متعلق به خانواده‌های اشرافی محلی بودند. تاریخ تولد دقیق او مشخص نیست او در ۱۰ اوت ۱۶۴۵ در کلیسای محلی واقع در تائیو، غسل تعمید داده شد. کینو در کالجی یسوعی در هال این تیرول، اتریش آموزش دیده و پس از بازیابی سلامت خود از یک بیماری، او در ۲۰ نوامبر ۱۶۶۵ به انجمن عیسی پیوست. از ۱۶۶۴ تا ۱۶۶۹ میلادی، او به عنوان عضو این انجمن در شهرهای فرایبورگ، اینگولشتات و لاندسبرگ، باوریا آموزش دینی دریافت کرد. پس
و لاندسبرگ، باوریا آموزش دینی دریافت کرد. پس از اتمام آخرین مرحله آموزشی این انجمن که در جریان آن او مشغول تدریس ریاضی در اینگولشتات بود، او در ۱۲ ژوئن ۱۶۷۷ به درجه کشیش در مدارج تقدیس رسید. هرچند کینو می‌خواست به خاور برود، اما او به اسپانیای نو فرستاده شد. بنابر تاخیرهای که در جریان سفر هنگام عبور از اروپا رخ داد، او کشتی را که قرار بود در آن سفر نماید از دست داد و او مجبور بود یک سال منتظر کشتی بعدی بماند. در خلال مدتی که او در کادیس، اسپانیا در حال انتظار بود، او مشاهداتی را که در اواخر ۱۶۸۰ تا اوایل
بود، او مشاهداتی را که در اواخر ۱۶۸۰ تا اوایل ۱۶۸۱ از یک دنباله‌دار (بعداً به‌نام دنباله‌دار کرچ شناخته شد) انجام داده بود، نوشت و آنرا تحت عنوان Exposición astronómica de el cometa به چاپ رسانید. این مطالعه وی، بعدها به موضوع شعر سونِت شاعر و راهبه مستعمره‌نشین از اسپانیای نو به‌نام خواهر خوانا اینس د لا کروز، O.S.H، مبدل شد. پایگاه مذهبی در باخا کالیفرنیا. نخستین مأموریت کینو رهبری سفر اکتشافی آتوندو به شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا در ولایت لاس کالیفرنیاس، اسپانیای نو بود. او پایگاه تبلیغ مذهبی سان برونو را
نو بود. او پایگاه تبلیغ مذهبی سان برونو را در ۱۶۸۳ میلادی تأسیس کرد. پس از خشکسالی درازمدت در سال ۱۶۸۵ میلادی، کینو و سایر مبلغان مذهبی یسوعی مجبور گردیدند تا پایگاه تبلیغ مذهبی را رها نموده و به پایتخت نایب‌السلطنه در مکزیکو سیتی بازگرداند. پایگاه‌های مذهبی در پیمریا آلتا. پدر کینو حرفه خود در پیمریا آلتا را در صبح ۱۴ مارس ۱۶۸۷، ۲۴ سال و یک روز قبل از مرگش در ۱۵ مارس ۱۷۱۱، آغاز کرد. حرفه وی از همان صبحی آغاز گردید که او کوکورپ را ترک کرد، شهرکی که زمانی «لبه مسیحیت» پنداشته می‌شد. پس از اینکه پدر کینو در
مسیحیت» پنداشته می‌شد. پس از اینکه پدر کینو در پیمریا آلتا رسید، بنا بر درخواست مردمان بومی، او به سرعت نخستین پایگاه تبلیغ مذهبی را در دره‌ای در کوه‌های سونورا تأسیس نمود. متعاقب آن، کینو به سراسر مناطق شمالی مکزیک و مناطق امروزی کالیفرنیا و آریزونا سفر کرد. او از مسیرهای تجارتی باستانی رفت که در هزاره قبل از مردمان بومی ایجاد شده بودند. این باریک‌راه‌ها بعداً به جاده توسعه داده شدند. او با سفرهای اکتشافی زیادی که انجام داد، مساحت بیش از ۲۵۰ مایل مربع (۱۳۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) طی نموده و در این جریان از
(۱۳۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع) طی نموده و در این جریان از مساحتی با ۲۰۰ مایل (۳۲۰ کیلومتر) طول و ۲۵۰ مایل (۴۰۰ کیلومتر) عرض نقشه‌برداری کرد. نقشه‌های که کینو ترتیب داد تا ۱۵۰ سال پس از مرگ وی، صحیح‌ترین نقشه‌های این منطقه پنداشته می‌شدند. بیشتر نقاط جغرافیایی از جمله رود کلرادو برای اولین بار توسط کینو نام‌گذاری شده بودند. کینو نقش مهمی در رشد اقتصادی این منطقه داشت، با مردمان بومی که از قبل مشغول کشاورزی بودند، کار می‌کرد و آنها را با بذرها، میوه‌جات، گیاهان و غلات اروپایی آشنا نمود. او همچنین به آنها نحوه پرورش
اروپایی آشنا نمود. او همچنین به آنها نحوه پرورش گاو، گوسفند و بز را به آنها آموخت. رمه‌ای که کینو در نخست به پایگاه تبلیغ مذهبی در پیمریا آلتا وارد کرده بود تنها بیست گاو داشت، اما در این جریان به ۷۰٬۰۰۰ گاو افزایش یافت. مورخ هربرت بولتون از کینو به عنوان نخستین مالدار آریزونا یاد کرد. تعامل با مردمان بومی. پدر کینو در جریان سفرهای خود در پیمریا آلتا با ۱۶ قوم مختلف تعامل نمود. برخی این قبایل در مرز پیمریا آلتا زمین داشتند، اما در بیشتر موارد نمایندگان قبایل از مرز زمین‌های پیما عبور می‌کردند تا با کینو
از مرز زمین‌های پیما عبور می‌کردند تا با کینو ملاقات نمایند. بعضاً هم پدر کینو به زمین‌های آنها می‌رفت تا با آنها دیدار نماید. قبایلی که کینو با آنها دیدار نمود، شامل قبایل ذیل بود: کوکوپا، ایودیوا، هیا سیید او ادهام (کینو آنرا یومان‌ها خواند)، کامیا، کاولچادون، کیلیوا، ماریکوپا، مانتین پیما، اوپاتا، کویپان، گیلا ریور پیما، سری (کوماک)، توهونو او ادهام، سوبایپوری، ویسترن آپاچی، یاواپای و یاکی (یومی). علاقه‌مندی‌ها. کینو نظام برده‌داری و کار اجباری در معادن نقره که اسپانیایی‌ها بر مردم بومی تحمیل کرده
نقره که اسپانیایی‌ها بر مردم بومی تحمیل کرده بودند، مخالفت داشت. این امر همچنین باعث مناقشه گسترده میان سایر مبلغان مذهبی همکار وی شد و بیشتر آنها در مطابقت با قوانینی که از سوی اسپانیا در این قلمرو وضع شده بود، عمل می‌کردند. کینو، نویسنده نیز بود و کتاب‌های در حوزه‌های دین، ستاره‌شناسی و نقشه‌نگاری می‌نوشت. او از ایالت امروزی سونورای مکزیک تا ۱۵۰ مایل (۲۴۰ کیلومتر) به سمت شمال شرق، منطقه امروزی آریزونا، پایگاه‌های تبلیغ مذهبی فراوانی تأسیس کرد که حتی امروزه، پایگاه مذهبی سن خاویر دل باک در نزدیکی منطقه
پایگاه مذهبی سن خاویر دل باک در نزدیکی منطقه توکسون، یک مکان باستانی تاریخی، به عنوان کلیسای محلی فرانسیسکن فعال است. کینو نزده رانچری (دهکده) تأسیس کرد که به سایر مناطق مسکونی گاو فراهم می‌کرد. کینو در سایر حوزه‌ها نیز ماهر بود و براساس گزارش‌ها، او یک ستاره‌شناس، ریاضی‌دان و نقشه‌نگار حرفه‌ای بود که نخستین نقشه‌های صحیح از پیمریا آلتا، خلیج کالیفرنیا و باخا کلیفرنیا را نقاشی کرد. پدر کینو از ساختن کشتی‌های نمونه‌ای با استفاده از چوب، لذت می‌برد. دانش او از نقشه و کشتی موجب ایجاد این باور در وی شد که
او از نقشه و کشتی موجب ایجاد این باور در وی شد که هندی‌های مکزیک به راحتی می‌توانند از طریق دریا به کالیفرنیا وارد شوند، نظری که مبلغان مذهبی به آن نگاه توأم با شک داشتند. زمانی که کینو پیشنهاد ساختن کشتی را که بتواند از بیابان سونورا به کرانه غربی مکزیک ارایه نمودن و کار ساخت آنرا آغاز نمود، بیشتر مبلغان همکار وی شروع به پرسیدن سؤال در مورد قابلیت او کردند. با در نظر داشت حرفه کینو، او ثروت غیرمعمولی داشت که از آن اساساً برای حمایت از فعالیت‌های تبلیغ مذهبی خود استفاده می‌کرد. هم‌عصریان وی گزارش‌های توأم
خود استفاده می‌کرد. هم‌عصریان وی گزارش‌های توأم با شک در مورد ثروت او ارایه نمودند. مرگ. کینو تا زمان مرگ خود در ۱۷۱۱ میلادی، در میان پایگاه‌های تبلیغ مذهبی خود باقی ماند. او در ۱۵ مارس ۱۷۱۱ به عمر ۶۵ سالگی بر اثر بیماری تب، در جاییکه امروزه ماگدالینا دی کینو، سونورا، مکزیک واقع شده‌است، درگذشت. بقایای اسکلتی وی در سردابه وی قابل دید بوده و یکی از بناهای مالی مکزیک است. میراث. کینو هم در ایالات متحده و هم در مکزیک با نام‌گذاری شهرک‌ها، خیابان‌ها، مدارس، بناهای یادبود و نام‌گذاری مکان‌های جغرافی به افتخار
یادبود و نام‌گذاری مکان‌های جغرافی به افتخار وی مورد قدردانی قرار گرفته‌است. مواد معدنی سیلیکات مس، کینوایت به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. در ۱۹۶۵ میلادی، مجسمه کینو به کلکسیون سالن تندیس ملی کاخ کنگره آمریکا اهدا گردید و یکی از دو مجسمه‌ای است که از آریزونا نمایندگی می‌نماید. یکی دیگر از مجسمه‌های وی در بالای شاهراه کینو، یکی از شاهراه‌های بزرگ در توسان، قرار دارد. یک تندیس اسب‌سوار از کینو که در ۱۹۶۷ میلادی توسط ایالت سونورای مکزیک اهدا گردید، در میدان یادبود ویسلی بولین (Wesley Bolin Memorial Plaza)
یادبود ویسلی بولین (Wesley Bolin Memorial Plaza) پهلوی کاپیتول ایالت اریزونا در فینیکس قرار داده شده‌است. یک کپسول زمان در پایه آن قرار داده شده‌است. یک تندیس اسب‌سوار دیگر از وی همچنین در نزدیکی کلیسای بزرگ در شهر ارموسییو، سونورا، مکزیک قرار داده شده‌است. شهرهای باهیا کینو، ماگدالینا دی کینو در ایالت سونورا و اجیدو پادری کینو در باخا کالیفرنیا به افتخار وی نام‌گذاری شده‌اند. پارکی در شهری نوگالس، آریزونا وجود دارد که مجلسمه کینو در آن قرار داده شده‌است. بزرگ‌ترین مجسمه کینو در امتداد مرز ایالات متحده و
بزرگ‌ترین مجسمه کینو در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک در شهر تیخوانا، باخا کالیفرنیا قرار دارد. یک نوع شراب (پادری کینو) نیز به افتخار او نام‌گذاری شده‌است که توسط شرکت پرنو ریکارد در مکزیک در ارموسییو، سونورا تولید می‌گردد. استان‌های یسوعی مکزیکی و آمریکایی و قلمروهای اسقفی کاتولیک، خدمات پناهندگی یسوعی و خواهران مبلغ مذهبی ایوکاریست در ۲۰۰۹ میلادی سازمان ابتکار مرزی کینو را تأسیس نمودند، سازمانی خدمات و دادخواهی پناهندگی در نوگالس، سونورا و نوگلاس، آریزونا که به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. مجسمه‌ای از
که به افتخار او نام‌گذاری شده‌است. مجسمه‌ای از کینو در باغ پیتزا دانتی که درست خارج از مرکز تاریخی ترینتو، ایتالیا واقع شده‌است در ۲۰۱۵ میلادی بلند گردید. در ۱۹۶۳ میلادی، او با تشریفات رسمی در سالن غربی‌های بزرگ (Hall of Great Westerners) در موزه ملی میراث فرهنگی غربی و کاوبای (National Cowboy &amp; Western Heritage Museum) قرار داده شد.
این مقاله، فهرستی است از عملکرد فصل به فصل باشگاه فوتبال اورتون در لیگ، بهترین گلزنان و میانگین تماشاگران این باشگاه از سال ۱۸۸۸، زمانی که لیگ فوتبال شکل گرفت تا اتمام آخرین فصل. اورتون بنیانگذار لیگ فوتبال در سال ۱۸۸۸ بود و برای اولین بار در سال ۱۸۹۱ قهرمان این لیگ شد. با اتمام جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹، پنج بار قهرمان لیگ شدند و برخی از بزرگ‌ترین نام‌های فوتبال انگلیس را به میدان آورده بودند. از جمله تد سگار دروازه‌بان و دیکسی دین و تامی لاتون، دو مهاجم تیم. در مسیر قهرمانی اورتون در فصل ۲۸–۱۹۲۷، دین ۶۰
در مسیر قهرمانی اورتون در فصل ۲۸–۱۹۲۷، دین ۶۰ گل در لیگ به ثمر رساند که از آن زمان تاکنون، رکوردی دست‌نیافتنی باقی مانده‌است. تیم اشغالیه لیورپول بهتره شایعات پیوستن یحیی گل محمدی سرمربی نامدار ایرانی که از گوشه افتخارات اون میتوان به قهر کردناش اشاره کرد او قهر های بسیار جذابی میکند و از 12 ماه 19 ماه در حال قهر کردن است عملکرد فصل به فصل. حال–۱۹۵۵. اولین رقابت‌های باشگاهی یوفا، جام اروپا که در حال حاضر با نام لیگ قهرمانان اروپا شناخته می‌شود، از فصل ۵۶–۱۹۵۵ آغاز شد.
سرکان آلتون اوراک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "حریم سلطان" اشاره کرد.
باتوهان کارادنیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال سنت گالن، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، جوانان ترکیه، زیر ۱۷ سال ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
جهاد آرمان (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
یونس آلتون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال بوکاسپور، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال هاتای‌اسپور، باشگاه فوتبال دیاربکرسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه ورزشی کوکائلی اسپور، باشگاه ورزشی ساری‌یر، باشگاه فوتبال بورسااسپور، و باشگاه ورزشی مالاتیااسپور اشاره کرد.
جیحون اریش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، باشگاه فوتبال سئول، باشگاه فوتبال فنرباغچه، باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه، Turkey national football B team،
۲۱ سال ترکیه، Turkey national football B team، و ترکیه بازی کرده‌است.
کامیل آلتان (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
زکریا آلپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
آدم آلکاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور، باشگاه فوتبال استانبول باشاک‌شهر، باشگاه ورزشی بولوسپور، و باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور اشاره کرد.
قدری آیتاچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاتح کاراگومروک، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه ورزشی گالاتاسارای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
یالچین آیهان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، باشگاه ورزشی کایسری ارجیسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال مانیسااسپور، باشگاه فوتبال استانبول باشاک‌شهر، باشگاه ورزشی ساکاریاسپور، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Turkey A2 بازی کرده‌است.
اوغور بورال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه ورزشی کوکائلی اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
اشرف بیلگیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بشیکتاش و باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
نیهات بکدیک (؛ 1902 – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه ورزشی گالاتاسارای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
جعفر چاغاتای (؛ ۱۸۹۹ – ۲۴ آوریل ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال اهل امپراتوری عثمانی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
بوستان قله یکی از بوستان‌های شهر تبریز است که در محل گورستان تاریخی قلهٔ اخی‌سعد و در منطقهٔ ۱ شهرداری ایجاد شده‌است. از جمله آرمیدگان در قله، دو تن از امیران قره‌قویونلو هستند. قله بر تمام محلهٔ بیلانکوه اشراف دارد و به «ساری داغ» (زردکوه) نیز معروف است. این محل، گورستانی تاریخی مربوط به بیش از ۸۰۰ سال قبل (سدهٔ پنجم و ششم هجری قمری) است؛ البته امروزه بر اثر زمین‌لرزه‌ها و وقوع جنگ‌ها، هیچ اثری از مزارهای آن برجای نمانده‌است. این محل بعضاً جزء محلهٔ بیلانکوه محسوب شده و بعضاً هم به همراه بیلانکوه، جزء
محسوب شده و بعضاً هم به همراه بیلانکوه، جزء محلهٔ بزرگ‌تر باغمیشه ذکر شده‌است. وجه تسمیه. اخی سعدالدین تبریزی یکی از عارفان اهل تبریز بود که مورد توجه اتابکان هم‌عصر خود، از جمله قزل ارسلان، قرار گرفته بود. یکی از دلایل این بذل توجه، این حکایت و پیش‌بینی اخی‌سعد دربارهٔ حکومت قزل ارسلان است: اخی سعدالدین تبریز در سال ۵۷۰ هجری قمری فوت کرد و بنا به وصیت خودش در قله به خاک سپرده شد. قزل ارسلان، اتابک وقت آذربایجان، برخلاف رسم معمول در مراسم تشییع جنازهٔ اخی‌سعد به صورت پیاده شرکت نمود. از آن تاریخ به بعد، آن
به صورت پیاده شرکت نمود. از آن تاریخ به بعد، آن گورستان و محله به نام «قلهٔ اخی‌سعد» مشهور شد. تاریخچه. محمدامین حشری تبریزی در روضه اطهار دربارهٔ تعداد افراد مدفون در قله چنین می‌نویسد: حافظ حسین کربلایی مؤلف روضات الجنان و جنات الجنان از ۴ مجموعه مزار-گورستان در شهر تبریز خبر می‌دهد (ذکر نام قلهٔ اخی‌سعد در کنار ۳ گورستان معروف تبریز): گورستان شمال شهر (محلهٔ سرخاب: مقبرةالشعرا)، گورستان جنوب شهر (محلهٔ چرنداب: مقبرةالوزرا)، گورستان غرب شهر (محلهٔ گجیل: مقبرةالعرفا) و گورستان شرق شهر (محلهٔ بیلانکوه:
مقبرةالعرفا) و گورستان شرق شهر (محلهٔ بیلانکوه: قلهٔ اخی‌سعد). آرمیدگان. امیران قره‌قویونلو: دیگر آرمیدگان: سنگ مزارها. پل بیلانکوه یکی از آثار تاریخی مربوط به دورهٔ قاجاریان است و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این پل در فاصلهٔ حدوداً ۳۰۰ متری در سمت غرب پارک قله واقع شده‌است. در ساخت پایه‌های پل بیلانکوه، از حدود ۴۰ سنگ مزار صندوقی‌شکل به رنگ سیاه استفاده شده که با تخریب قبرهای قلهٔ اخی‌سعد به این محل انتقال داده شده‌اند. البته به جز یک مورد سنگ مزار که
داده شده‌اند. البته به جز یک مورد سنگ مزار که عبارت «هذه روضه … و سنه … سبعه مائه» در آن قابل قرائت است، کتیبهٔ بقیهٔ سنگ مزارها به دلیل فرسودگی به‌طور کامل از بین رفته‌است. بوستان. جهت جایگزینی چمن با گونه‌های گیاهی مناسب در راستای مصرف کمتر آب و تناسب با شرایط آب‌وهوایی و اکولوژیکی منطقه، چمن موجود در سطوح و تپه‌های محدودهٔ پارک قله با گونه‌هایی همچون رز، یاس، برگ نو، زرشک، کاج، کبوده و سرو خمره‌ای جایگزین شده‌است. در سال ۱۳۸۹ خورشیدی، سومین جشنواره تابستانی تبریز در بوستان قله برگزار گردید. در این
تابستانی تبریز در بوستان قله برگزار گردید. در این جشنواره، بیش از ۲ هزار نفر از اهالی محله‌های بیلانکوه (در جنوب پارک) و خیابان عباسی (در شمال بوستان) حضور پیدا کردند.
فیان پاول (Fiann Paul) (متولد ۱۵ اوت ۱۹۸۰)، کاوشگر، ورزشکار، هنرمند، سخنران و روان‌شناس تحلیلی اهل ایسلند است. او رکورد-شکن‌ترین کاوشگر جهان بوده و دارنده بیشترین رکوردهای عملکرد-محور کتاب گینس در جهان است که در تاریخ در یک رشته ورزشی به ثبت رسیده‌است (در مجموع ۴۱/۳۳ عملکرد-محور)، او تا ۲۰۲۰ میلادی از نظر رتبه‌بندی بالاتر از راجر فدرر (حداکثر و فعلی ۳۶/۲۷) و مایکل فلپس (حداکثر ۲۶/۲۴، فعلی ۲۱/۱۹) قرار داشت. فیان به عنوان سریع‌ترین قایق‌ران روئینگ-در-اقیانوس (۲۰۱۶) و رکورد-شکن‌ترین قایق‌ران روئینگ-در-اقیانوس
و رکورد-شکن‌ترین قایق‌ران روئینگ-در-اقیانوس (۲۰۱۷) شناخته می‌شود. تا ۲۰۲۰ میلادی، او نخستین و تنها فردی بود که گرنداسلم اقیانوس کاوشگران را تکمیل نمود (عبور از آب‌های باز در هر کدام از پنج اقیانوس با استفاده از قایق‌های که توسط نیروی انسانی حرکت می‌کند). برای مقایسه، حدود ۷۰ نفر گرند اسلم زمینی کاوشگران را تکمیل نموده‌اند. فیان بیشتر افتخارات بلند در تاریخ روئینگ-در-اقیانوس را از آن خود کرده‌است، از جمله داشتن بیشترین تعداد عناوین عملکرد-محور «نخست در دنیا» در کتاب گنیس (به‌طور مجموعی ۱۴ عنوان که از بیش از
در کتاب گنیس (به‌طور مجموعی ۱۴ عنوان که از بیش از راینولد مسنر است، کسی که تا ۲۰۲۰ میلادی در مجموعه ۹ رکورد داشت). این عناوین که به «اولین‌های دنیا» نیز معروف است، معمولاً توسط کتاب رکوردهای گنیس برای دستاوردهای بی‌پیشینه مانند «نخستین فردی که در ۵ اقیانوس پارو زد» و «نخستین فردی کسی که رکورد دار فعلی سرعت در تمامی ۴ اقیانوس است» اعطاء می‌گردد. فیان چندین رکورد «نخست در دنیا» برای جهان‌گردی قطبی نیز دارد، مانند نخستین فردی که در شدیدترین دریاهای بزرگ مناطق قطبی هر دو قطب زمین پارو زده‌است. او ناخدای
مناطق قطبی هر دو قطب زمین پارو زده‌است. او ناخدای رکوردشکن‌ترین سفر اکتشافی در تاریخ بود که رکورد سریع‌ترین قایق در تاریخ ورزش روئینگ-در-اقیانوس و رکورد سرعت کلی عبور از هر هریک از اقیانوس‌ها را زد. تا ۲۰۲۰ میلادی، در سفر اکتشافی به آب‌های باز مناطق قطبی هر دو قطب، او ناخدای تنها سه قایقی بود که توسط نیروی انسانی حرکت می‌کرد و توانست این چالش را تکمیل نماید. دستاوردهای فیان نقش بزرگی در تبدیل شدن ایسلند به کشوری شد که در عرصه ورزشی دارای بیشترین تعداد رکوردهای جهانی گنیس به‌طور سرانه است. از سال ۲۰۱۷ به
جهانی گنیس به‌طور سرانه است. از سال ۲۰۱۷ به بعد، رکوردهای وی قسمت بزرگی از مجموع رکوردهای جهانی گنیس کشور ایسلند در بخش ورزش را تشکیل می‌دهد (تا ۲۰۲۰ میلادی، ۷۰ در صد). فیان در حوزه‌های هنر و روان‌شناسی نیز فعال بوده و توجه مردم را به عنوان کسی که به‌طور منحصر به فرد حوزه‌های مختلف را باهم ترکیب می‌کند، جلب نموده‌است. ورزش. رکوردهای سرعت. فیان از تمامی پنج اقیانوس در یک قایق پارویی بدون موتور متکی نیروی انسانی، با سرعت رکوردشکن عبور نموده و رکورد سرعت کلی در اقیانوس‌های اطلس، هند، آرام و اقیانوس منجمد
در اقیانوس‌های اطلس، هند، آرام و اقیانوس منجمد شمالی را به‌نام خود ثبت کرد (او تنها کسی بود که از اقیانوس منجمد شمالی توسط قایق پارویی متکی به نیروی انسانی، عبور نمود و به دلیل اینکه هیچ رقیبی نبود، تقاضای برای ثبت سرعت نیز صورت نگرفت). ۲۰۱۱ میلادی. در ۲۰۱۱ میلادی، فیان با قایق سارا جی (Sara G) پارو زد که در نتیجه این قایق عنوان «سریع‌ترین قایق در تاریخ روئینگ-در-اقیانوس» را کسب نمود، رکورد سرعت کلی در اقیانوس اطلس را به نام خود ثبت کرده و جایزه نوار آبی (Blue Riband Trophy) روئینگ-در-اقیانوس را کسب نمود.
Riband Trophy) روئینگ-در-اقیانوس را کسب نمود. این مسیر، The Atlantic Trade Winds I، رقابتی‌ترین مسیر روئینگ-در-اقیانوس است که اسطوره‌های چون جیمز کراکنل مفتخر به نشان امپراتوری بریتانیا و ورزشکاران پایداری چون مارک بیومونت مفتخر به مدال امپراتوری بریتانیا در آن مسیر به رقابت پرداخته‌اند. ۲۰۱۴ میلادی، دو اقیانوس. در ۲۰۱۴ میلادی، فیان به نخستین فردی مبدل شد که به‌طور همزمان رکورد سرعت کلی برای سریع‌ترین روئینگ در دو اقیانوس (اطلس و هند) را به‌نام خود ثبت کرد. فیان در حل حرفه خود، چهار پارو را شکست. سه پارو