payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، از محبوبیت بسیار بالایی برخوردار بود. از ویژگی‌های اپراهای روسینی می‌توان به وجود ۵ تا ۸ خواننده روی صحنه، یک زوج عاشق دارای نقش عمده، یک یا چند نقش جانبی و همچنین داشتن بخش‌های کمدی، اشاره کرد. بکار بردن تکه کلام‌های خنده آور نیز در اپراهای روسینی جایگاه ویژه‌ای دارد که در این اپرا عبارت «آه! (هوا) چقدر داغه» به صورت طنز به دفعات تکرار می‌شود. در این گونه اپراها، اجرای بخش کمدی تا حد زیادی به استعداد بازیگری خوانندگان مرتبط می‌شود تا جایی که برای محول کردن نقش‌ها به افراد،
می‌شود تا جایی که برای محول کردن نقش‌ها به افراد، توانایی‌های بازیگری و مهارت‌های خوانندگی همطراز هم قرار می‌گیرند. نکتهٔ قابل توجه در اپرای سینیور بروسکینو، استفاده از ایده‌های نو و افزودن تکنیک‌های اجرایی جدید در موسیقی آن است که تا آن زمان مرسوم نبود. روسینی برای اولین بار در اورتور این اپرا ضرب جداگانه ای لحاظ کرده؛ بدین صورت که ویولون دوهای ارکستر در حین نواختن موسیقی در قسمتی از اورتور آرشه‌های خود را روی جای نت که جلویشان قرار دارد می‌کوبند که باعث شور و هیجان و انرژی بالایی بین تماشاچیان می‌شود.
شور و هیجان و انرژی بالایی بین تماشاچیان می‌شود. این در حالیست که در نخستین شب اجرا، این حرکت نامتعارف و برای حضار در سالن، بسیار نامرسوم و حیرت آور بود. روسینی در این اورتور از تم سمفونی خود - سمفونی در ر - " آل کُن وِن تللو " استفاده مجدد کرده‌است. همچنین تم دوئت عاشقانه بین سوفیا و فلورویله از اپرای " دمتریو و پولیبیو " بر گرفته شده‌است. خلاصه. مکان: قصر گادنزیو در فرانسه زمان: قرن هجدهم میلادی سوفیا و فلورویله عاشق هم هستند اما سرپرست سوفیا، گاودنزیو مخالف این ازدواج است چرا که پدر فلورویله و گاودنزیو
این ازدواج است چرا که پدر فلورویله و گاودنزیو دشمنان دیرینه هستند. پس از مدتی پدر فلورویله فوت می‌کند و یک مانع از ازدواج این دو دلداده کم می‌شود. اما طی این مدت، گاودنزیو به دوستش سینیور بروسکینو قول داده که سوفیا را به عقد پسر او درآورد. روز عقد فرا می‌رسد؛ سوفیا حتی یک بار هم پسر بروسکینو را ندیده و از این ازدواج اجباری افسرده و غمگین است. فلورویله عاشق که از همهٔ ماجراها با خبر است تصمیم می‌گیرد به هر ترتیب شده این ازدواج را بهم بزند. بروسکینو پسر در راه رسیدن به خانهٔ سوفیا بازداشت می‌شود چرا که قرض
رسیدن به خانهٔ سوفیا بازداشت می‌شود چرا که قرض زیادی به بار آورده و نمی‌تواند آن را پس دهد. فلورویله که همه چیز را زیر نظر دارد، از این فرصت استفاده می‌کند و خودش را داماد معرفی می‌کند و وارد عروسی می‌شود. سوفیا خوشحال می‌شود اما گاودنزیو چیزی متوجه نمی‌شود چون تا به حال بروسکینو پسر را ندیده و گمان می‌کند فلورویله همان داماد است. ماجرا زمانی لو می‌رود که بروسکینو پدر به محل جشن می‌رسد. خوشبختانه، به خاطر رسوایی که بروسکینو پسر به بار آورده، همچنین نقشهٔ درست و موفق فلورویله برای متقاعد کردن افراد داخل و
و موفق فلورویله برای متقاعد کردن افراد داخل و خارج قصر، بروسکینو پدر مجبور می‌شود عنوان پسری را برای فلورویله بپذیرد. در آخر، فلورویله در یک Trio (هم آوایی سه نفره) از پدرش طلب بخشش می‌کند در حالیکه گاودنزیو، بروسکینو پدر را فاقد مسئولیت و احساس پدرانه خطاب می‌کند.
موریل ماژلان (؛ زادهٔ ۱۹۶۷ میلادی) کارگردان نمایش، فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه‌نویس و نویسنده اهل فرانسه است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خانواده اجاره‌ای" اشاره نمود.
میشل سِـدو (؛ ؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است. وی در ضمن، رئیس باشگاه فوتبال لیل است. در سال ۱۹۹۷، او عضو هیئت داوران بیستمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دون ژوان"، "سیرانو دو برژراک"، "نزدیک بهشت"، "آفتاب‌سوخته"، "آرایشگر سیبری"، "رقص واقعیت" و "طعم شگفتی‌ها" اشاره نمود.
پاتریس لودو () تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "طعم شگفتی‌ها"، "معجون زمان ۳"، ""، "عنصر پنجم"، "لئون حرفه‌ای"، "۱، ۲، ۳، خورشید"، "آتلانتیس"، "دختری به نام نیکیتا" و "آبی بیکران" اشاره نمود.
یان دوده (؛ زادهٔ ) تدوین‌گر، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و کارگردان فیلم اهل فرانسه است. وی با کارگردان‌های مشهوری چون فرانسوا تروفو، موریس پیالا و نیکول گارسیا همکاری داشت. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "زیر آفتاب شیطان"، "بالاخره یکشنبه"، "طعم شگفتی‌ها"، "دو دختر انگلیسی و مرد اروپایی"، "سرگذشت آدل ه."، "فیلم دلپذیر"، "سرزمین موعود"، "منطقه آزاد"، "حسادت"، "دختری زیبا مثل من"، "پول خرد"، "پلیس" و "اتاقی در شهر" اشاره کرد.
عبدالقادر اروزبکوف (؛ – ) سیاستمدار قرقیز اهل شوروی بود. او نخستین رئیس کمیته اجرایی مرکزی جمهوری سوسیالیستی قرقیزستان (۱۹۲۷–۱۹۳۷) بود. او در دهکده اوهنا (ОХНА Айылы) که بخشی از شهرستان قدم‌جای بود زاده شد. وی در جریان پاکسازی بزرگ اعدام شد.
ژولیت بنزونی زادهٔ ۳۰ اکتبر ۱۹۲۰ در پاریس، درگذشته ۷ فوریه در سن-مانده، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار زن فرانسوی است. زندگی‌نامه. ژولیت بنزونی در محلهٔ سَن‌ژرمن‌دِپره پاریس بزرگ شد. او بعد از ازدواج به شهر دیژون رفت و به تحصیل در رشتهٔ «تاریخ بورگونی» پرداخت. در پی مرگ شوهر، به مراکش رفت و در آنجا برای بار دوم ازدواج کرد. پس از مدتی به فرانسه بازگشت و به روزنامه‌نگاری روی آورد. بنزونی در ۱۹۶۲ نخستین مجموعه داستان خود را با عنوان "ملکه‌های تراژیک" ("Les Reines Tragiques") منتشر کرد. او در کارنامهٔ
Reines Tragiques") منتشر کرد. او در کارنامهٔ ادبی خود ۱۷ مجموعه داستان کوتاه و بیش از ۲۰ رمان دارد.
آخرین روزها فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی دیوید پاستور و الکس پاستور است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیم گوتیه‌رس، خوزه کرونادو، مارتا اتورا، لتیسیا دلرا، ایساک فریس و ایوان ماساگوئه ایفای نقش کرده‌اند.
ریچارد هاروی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ترفند، طرح‌ریزی، رویارویی"، "شازده کوچولو" و "لوتر" اشاره نمود.
کن گریو (؛ – ) کارگردان تلویزیونی اهل بریتانیا بود. اولین شغل او به‌عنوان کارآموز دوربین‌بردار استودیویی در شبکهٔ گرنادا تلویژن بود. او به‌زودی به یکی از اعضای تیم زبدهٔ این شبکه تبدیل شد؛ فردی قوی و ماهر که می‌توانست دوربین‌های عظیم را در برنامه‌های زندهٔ موسیقی هدایت کند. او بعدها آموزش‌های بیشتری برای کارگردانی درام‌ها و مستندها دید و در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ روی مجموعه‌های "خیابان کورونیشن" و "دادگاه جزا" کار کرد. او سپس مجموعهٔ «سرنوشت دالک‌ها» از سریال "دکتر هو" را در سال ۱۹۷۹ برای بی‌بی‌سی کارگردانی کرد،
هو" را در سال ۱۹۷۹ برای بی‌بی‌سی کارگردانی کرد، و همچنین قسمت‌هایی از مجموعه‌های «"دی بیل"» و "مرکز پزشکی" را نیز در کارنامه دارد. در سال ۱۹۸۸، کارگردانی مجموعهٔ "ترفند، طرح‌ریزی، رویارویی" را به‌طور مشترک با پاتریک لاو انجام داد. در سال ۲۰۰۷ نیز قسمت «هوای طوفانی» از مجموعهٔ "حادثه" را کارگردانی کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خطاهای نرم‌افزاری"، "پوآرو"، "ماجراهای شرلوک هلمز"، "تلفات"، "ترفند، طرح‌ریزی، رویارویی"، "دکتر هو"، "دادگاه جزا" و "خیابان
رویارویی"، "دکتر هو"، "دادگاه جزا" و "خیابان کورونیشن" اشاره نمود.
جان هاولت (؛ – ) نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ترفند، طرح‌ریزی، رویارویی" و "اگر..." اشاره نمود.
رابرت جی کمپ (۲۲ دسامبر ۱۹۲۸–۱۳ دسامبر ۱۹۸۸) نقاش کانادایی متولد تورنتو، انتاریو بود. تحصیلات. کمپ آموزش هنر خود را در مؤسسه فنی و حرفه ای شمال در تورنتو آغاز کرد و در سال ۱۹۴۶ فارغ‌التحصیل شد. وی سپس در مدرسه هنرهای زیبا بنف در سال ۱۹۴۷ تحصیل کرد. پس از اتمام کار، کمپ برای کار در استودیوهای هنری Taber و Dulmage و Feheley در تورنتو رفت. وی تحصیلات خود را در زمینه هنر با مکاتبه در دوره مشهور هنرمندان در وستپورت، کانتیکت ادامه داد و از نورمن راکول بازخورد گرفت. حرفه. کمپ در ۱۹۵۴ مدیر هنری در تبلیغات Hayhurst
حرفه. کمپ در ۱۹۵۴ مدیر هنری در تبلیغات Hayhurst در تورنتو شد. در سال ۱۹۶۱، او با الهام از دیوید سی بیکر، هنرمندی در نیوهمپشایر، به یک هنرمند مستقل تبدیل شد. او به یک کلبه چوبی در پایین کوه آبی در انتاریو نقل مکان کرد و شروع به فروش نقاشی از گالری متصل به کلبه خانه کرد. کمپ ۱۲ نمایشگاه داشت. نقاشی‌های او ۵ جایزه کسب کرده‌است و می‌توان آنها را در مجموعه‌های گالری یادبود تام تامسون در اوون ساوند، انتاریو و پرنسس آن از خانواده سلطنتی انگلیس یافت. علاوه بر ۲ کتاب خود منتشر شده بنیاد هنری کوه کوه آبی «مکان‌ها و
خود منتشر شده بنیاد هنری کوه کوه آبی «مکان‌ها و چهره ها» (۱۹۷۲) و «جذابیت‌های کشور» (۱۹۷۶) ۲۵ سال گذشته از آثار این هنرمند با عنوان «نقاشی‌ها و نقاشی‌های روستایی انتاریو» رابرت جی کمپ (۱۹۸۳) منتشر کرد. در سال ۱۹۹۰، به دنبال درگذشت وی از بیماری کلیوی، بنیاد هنری کوهستان آبی یک صندوق اعتماد برای جایزه سالانه هنری رابرت جی کمپ برای ایجاد شناخت و تشویق هنرمندان در خلیج جنوبی گرجستان، منطقه انتاریو ایجاد کرد. دریافت کننده ۵۰۰۰ دلار برای یک پیشنهاد پروژه که به نفع جامعه است دریافت می‌کند. کمپ در سال ۱۹۶۶ با
نفع جامعه است دریافت می‌کند. کمپ در سال ۱۹۶۶ با باربارا فلکسمن ازدواج کرد و صاحب دو پسر به نام‌های کریستوفر (۱۹۶۷) و گوردون (۱۹۷۰) شد. گوردون عضو مجموعه هنرمندان کانادایی، Drawnonward است. کریستوفر یک معلم تجارت در دبیرستان ریچموند هیل در ریچموند هیل ، انتاریو است.
سارا براون (۱۷ دسامبر ۱۸۶۳–۲۲ آوریل ۱۹۵۵) یک تاجر شیلیایی متولد لتونی بود که به یکی از کارفرمایان اصلی در پاتاگونیا تبدیل شد. این خانواده پس از مهاجرت با خانواده اش از امپراتوری روسیه برای فرار از آزار و شکنجه به دلیل میراث یهودی، در اروپا گشت و سپس در آرژانتین و پاراگوئه به دنبال کار خود گشتند، قبل از اینکه در سال ۱۸۷۴ به ماگالان، معروف به پونتا آرناس، مهاجرت کنند. براون که در سیستم مدارس دولتی تحصیل کرده بود، به زودی به پدرش پیوست تا به اداره انبار دریایی خوزه نوگیرا، رئیس حمل و نقل دریایی پرتغالی که در
خوزه نوگیرا، رئیس حمل و نقل دریایی پرتغالی که در سال ۱۸۸۷ با او ازدواج کرد، کمک کند. این دو برای ساختن یک امپراتوری تجاری با هم همکاری کردند. هنگامی که نوگیرا در سال ۱۸۹۳ درگذشت، براون اجاره‌های خود را به زمین گرفت تا در تیره دل فوگو فرود آید و منافع تجاری، صنعتی و حمل و نقل وی را تحت کنترل خود در بیاورد. وی همچنین یک خانه بازرگانی واردات و گروهی از انبارها تأسیس کرد و یکی از اولین زنانی بود که در این منطقه تجارت می‌کرد. وی با کمک برادرش، مائوریسیو براون، در اوت انجمن سوسیه داد اکسپلوتادورا د تیره دل فوگو
اوت انجمن سوسیه داد اکسپلوتادورا د تیره دل فوگو (انجمن بهره‌برداری از تیره دل فوگو) را تأسیس کرد. در سال ۱۸۹۳ به کار پرورش گوسفند پرداخت. آنها از طریق روابط خانوادگی و تجارت هوشمندانه یک شرکت انحصاری ایجاد کردند که پرورش گوسفند را در منطقه کنترل می‌کرد و به‌طور قابل توجهی بر توسعه جنوب شیلی تأثیر می‌گذاشت. براون که در بسیاری از کارهای خیرخواهانه شرکت داشت، به خاطر خیرخواهی اش جشن گرفته شد. بعداً بورس تحصیلی تاریخ خانواده براون و شرکای تجاری آنها در خانواده مندز در نسل‌کشی مردم سلک نام را کشف کرد. عمارت وی
مندز در نسل‌کشی مردم سلک نام را کشف کرد. عمارت وی به عنوان یک موزه در پونتا آرناس حفظ شده‌است و بنیاد سارا براون که در هنگام مرگ وی تأسیس شد، بودجه بورس تحصیلی را برای تحصیلات عالی به دانشجویان ارائه می‌دهد. اوایل زندگی. سارا براون در ۱۷ دسامبر ۱۸۶۲ در تالسی، در کورلند (لتونی فعلی) در امپراتوری روسیه از سوفیا همبرگر و الیاس براون متولد شد. وی از بین هفت خواهر و برادر بزرگترین فرد بود: موریسیو، اسکار، آنا، فانی، مایر و خوان. پدرش قلع کاری و خانواده از میراث یهودی بودند. به دلل تهدید آزار و اذیت یهودیان در
یهودی بودند. به دلل تهدید آزار و اذیت یهودیان در قلمروی اسکان، خانواده در خارج از کشور نقل مکان کرد، برای اولین بار تور اروپا و سپس در حل و فصل بوئنوس آیرس، آرژانتین، در سال ۱۸۲۷ در سفر پاراگوئه و آرژانتین به دنبال کار بودند. در آن زمان، گیلرمو بلست گانا، یک دیپلمات شیلیایی، به دنبال جذب نیروهایی برای نقل مکان در منطقه ماگالانز کشورش بود. خانواده براون توافق کردند که در سال ۱۸۷۴ به ماگالان، که اکنون به پونتا آرناس معروف است، سفر کنند. آنها با پیوستن به ۴۶ مهاجر دیگر، در فوریه همان سال، زمانی که براون ۱۲
مهاجر دیگر، در فوریه همان سال، زمانی که براون ۱۲ ساله بود، وارد این کشور شدند. حرفه. در آغاز کار. براون که در مدرسه دولتی در ماگالان تحصیل کرد، به والدینش کمک کرد تا خواهر و برادر کوچکترش را تربیت کنند. هنگامی که خانواده در جامعه شهر ادغام شدند، آنها با خوزه نوگیرا، بزرگ کشتی حمل و نقل پرتغالی دیدار کردند. پدر براون اعتماد نوگیره را جلب کرد و برای نظارت بر انبار نیروی دریایی وی استخدام شد و سارا در اداره انبار به پدرش کمک کرد. در اواسط دهه ۱۸۸۰، نوگیرا به یکی از ثروتمندترین تاجران منطقه تبدیل شد و از براون
از ثروتمندترین تاجران منطقه تبدیل شد و از براون خواستگاری کرد. این زوج در سال ۱۸۸۷ ازدواج کردند، زمانی که نوگویرا ۴۲ ساله و سارا ۲۴ ساله بود. نوگویرا به همراه همسرش و خانواده اش قصد داشت در مناطق جنوبی برای ایجاد سرمایه از فرصت‌های کشاورزی مشاغل ایجاد کند، اما قبل از تحقق کامل آن درگذشت. براون به‌طور فعال در مشاغل Braun Nogueira مشغول بود، و مشاوره و دیدگاه خود را به همسرش ارائه می‌داد. در آوریل ۱۸۸۹، نوگیرا توانست اجاره زمین فوگیز را از دولت تأمین کند و هفت ماه بعد، برادر همسرش موریسیو براون اجاره کرد.
هفت ماه بعد، برادر همسرش موریسیو براون اجاره کرد. سال بعد نوگیرا به همراه براون اجاره بیست ساله برای زمین اضافی از دولت رئیس‌جمهور خوزه مانوئل بالماچدا با این شرط که یک انجمن تجاری شیلی برای اجرای پروژه تأسیس کرد، به دست آورد. در مجموع، این اجاره‌ها به نوگیرا و نزدیکان وی امکان کنترل یک سوم از زمین موجود در Tierra del Fuego را داد. برای پاسخگویی به شرکت شیلیایی بودن شرکت (همان‌طور که در آن زمان نه نوگیرا و نه براون نبودند) نوگیرا توافق کرد که یک سوم حقوق اجاره خود را به رامون سرانو مونتانر بفروشد. نوگیرا
خود را به رامون سرانو مونتانر بفروشد. نوگیرا پیش از آنکه بتواند ادغام اتحادیه سوسیه داد اکسپلوتادورا د تیرا دل فوگو (جامعه بهره‌برداری از تیره دل فوگو) برادران مائوریسیو و اسکار، «تبدیل شدن به اولین زن تاجر در تاریخ ماگالان». انجمن بهره‌برداری از تیرا دل فوگو. براون که به جز علاقه سرانو به املاک شوهرش ارث برده بود، برای مشاوره در مورد چگونگی تسویه بدهی با سررانو به برادرش مائوریسیو مراجعه کرد. سرانو پس از مذاکره ای دشوار بین این دو نفر، به جای اجاره، قبول کرد که صد سهام سهام شرکت را بپذیرد. این شرکت در
کرد که صد سهام سهام شرکت را بپذیرد. این شرکت در تاریخ . سهامداران عمده براون، برادرش مائوریسیو و بقیه خانواده آنها بودند. خوان بلانچارد، شریک شرکت Braun &amp; Blanchard ; و پیتر اچ مک کللند، رئیس شرکت دانکن، فاکس و شرکت آموزشی ویبولیتین این گروه تقریباً نیمی از سهام شرکت را کنترل می‌کرد. مانده سهام، به منظور اطمینان از اکثریت سرمایه گذاران شیلیایی، متعلق به افراد مختلفی از مگالان و والپارایسو بود. در ابتدا این شرکت به کار گوسفندی، و حراج دام و زمین مشغول بود. علاوه بر اجاره زمین در پاتاگونیا، براون سایر
بود. علاوه بر اجاره زمین در پاتاگونیا، براون سایر منافع تجاری، صنعتی و حمل و نقل نوگیرا را به ارث برد و یک خانه بازرگانی واردات و گروهی از انبارها تأسیس کرد. یک شرکت دام سازی ایجاد کرد و واردات گوسفند را آغاز کرد. در ابتدا، این تجارت همچنین مدیران خارجی و مناقصه‌های گوسفند و همچنین فن آوری صنعتی را برای تجهیز مزرعه برای قیچی و پردازش پشم به ارمغان آورد. با رشد شرکت، کارگران محلی آموزش دیدند تا بسیاری از مناصب شرکت را به عهده بگیرند. شهرت جامعه بهره‌برداری برای تأمین هزینه‌های کارگران، که شامل اجازه کارگران
تأمین هزینه‌های کارگران، که شامل اجازه کارگران برای خرید مواد غذایی اعتباری تا استخدام فصلی بعدی بود، این تجارت را به یک کارفرمای محبوب تبدیل کرد. توسعه جامعه صنعت گوسفند در پاتاگونیا باعث آوارگی ساکنان اصلی آن سرزمین‌ها شد. ساختن حصارها موانعی را برای زندگی عشایری مردم سلکنام ایجاد کرد و گله‌های گوسفند منبع اصلی غذایی آنها، گواناکو را آواره کرد. آنها که با گرسنگی روبرو شده بودند، شروع به سرقت احشام کردند. انجمن بهره‌برداری از دولت شیلی درخواست و اجازه گرفت تا جمعیت بومی را از منطقه خارج کند. خوزه منندز،
تا جمعیت بومی را از منطقه خارج کند. خوزه منندز، یکی از سهامداران شرکت، و پدر زن مائوریسیو، دستورات نابودی سلک نام را صادر کردند. در سال ۱۸۹۵، براون نوما مایر، معمار فرانسوی را استخدام کرد تا برای او در 716 Muñoz Gamero Plaza، در Magallanes، عمارتی بسازد. در سال ۱۹۰۱، براون با لئونسیو والنزوئلا کرسپو، دریادار عقب نیروی دریایی شیلی و عضو هیئت مدیره انجمن بهره‌برداری ازدواج کرد. این ازدواج موفقیت‌آمیز نبود و در سال ۱۹۲۹ لغو شد. در سال ۱۹۰۵، جامعه بهره‌برداری به قلمرو همسایه در پاتاگونیا آرژانتین گسترش یافت.
به قلمرو همسایه در پاتاگونیا آرژانتین گسترش یافت. از طریق یک سری مذاکرات و خرید سرمایه گذاران کوچکتر در منطقه، تا سال ۱۹۱۰، براون و شرکایش حدود زمین را کنترل کردند. گسترش به آرژانتین باعث شد تا براون "در سال ۱۹۱۴ مؤسسه Sociedad Anónima Ganadera y Comercial Sara Braun" (شرکت بازرگانی دام و سارا براون) را تأسیس کند. این انجمن به مدیریت "Estancia Pecket Harbour" (ایستگاه بندر Pecket) اختصاص داشت. در قرن بیست و یکم، کمیسیون حقیقت تاریخی در سال ۲۰۰۸ و بورس تحصیلی مرتبط، دخالت خانواده‌های براون و منندز را در
مرتبط، دخالت خانواده‌های براون و منندز را در نسل‌کشی مردم سلکانام کشف کرد و اعتبار قابل ستایش آنها را زیر سؤال برد. کار بشردوستانه و خیرخواهانه. با وقایع انقلاب روسیه و جنگ جهانی اول، یک جنبش مترقی جدید بین‌المللی منجر به تمرکز کمتری بر گسترش تجارت و توجه بیشتر به مسائل اجتماعی، از جمله کیفیت زندگی کارگران شد. انجمن بهره‌برداری شروع به تهیه مسکن کرد، که در برخی موارد کارگران را قادر به زندگی در کنار خانواده‌های خود می‌کردند و برای تأمین سلامت نیروی کار و گرم شدن خانه‌هایشان کمک‌های غذایی و چوبی تهیه
و گرم شدن خانه‌هایشان کمک‌های غذایی و چوبی تهیه می‌کردند. براون درگیر کارهای خیریه مختلفی از جمله "Asilo de Huérfanos de Punta Arenas" (پناهگاه یتیم Punta Arenas)، صلیب سرخ شیلی، "Gota de Leche" (قطره شیر)، "Liga de las Damas Católicas ،" (لیگ کاتولیک‌ها) شد. خانمها)، و "Sociedad de dolores de beneficencia" (انجمن خیریه غمها). او همچنین حامی شرکت آتش نشانان ششم بود، زمینی را برای ساخت چندین مدرسه اهدا کرد و اهداکننده رواق در ورودی قبرستان Punta Arenas بود. در ، براون یک شهروند طبیعی شیلی شد و به وینا دل
در ، براون یک شهروند طبیعی شیلی شد و به وینا دل مار[./Sara_Braun#cite_note-FOOTNOTERegional_Museum_of_Magallanes2019d-9 [7]] نقل مکان کرد، جایی که در خیابان ولوارز زندگی می‌کرد. به رسمیت شناختن خیرخواهی براون، در سال ۱۹۳۶ وزارت آموزش عمومی به "احترام وی Liceo de Niñas de Punta Arenas" (لیسانس دختران Punta Arenas) را تغییر نام داد. دولت پیش از این مدرسه تجاری متصل به "Colegio María Auxiliadora" را به نام وی در سال ۱۹۱۹ تغییر نام داده بود. وی در سال ۱۹۴۵ توسط شهر پونتا آرناس به عنوان "Benefactora Pública"
شهر پونتا آرناس به عنوان "Benefactora Pública" (خیرخواه عمومی) آخرین حضور عمومی وی در Punta Arenas در سال ۱۹۴۸ بود، زمانی که وی ساختمانی برای صلیب سرخ به این شهر اهدا کرد. در آن زمان، او بیمار بود و برادرش مائوریسیو مجبور شد سخنرانی کند. در سالهای آخر زندگی، براون توسط خواهرزاده اش، فانی گازیتا، دختر فانی براون و آبراهام گازیتشا بریبا مراقبت می‌شد. پدرو پوکلپوویچ، یک سیاستمدار لیبرال که با خواهرزاده براون، دوریس ازدواج کرده بود، در آخرین سالهای زندگی خود امور مالی خود را اداره می‌کرد. مرگ. براون در ۲۲
امور مالی خود را اداره می‌کرد. مرگ. براون در ۲۲ آوریل ۱۹۵۵ در خانه خود در ویچا دل مار درگذشت در قربستان پونتا آرناس، که به‌طور رسمی به نام "شهرداری سمنترا Cementerio" شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد. از آنجا که او فرزندی نداشت، املاک خود را به برادرش خوان براون و خواهرزاده‌ها و خواهرزاده‌های خود وصیت کرد. خواهرزاده اش، فانی گازیتا، که در پایان زندگی از او مراقبت می‌کرد، مجری املاک شد، خانه ای در خیابان onlvarez را با تمام محتویاتش به ارث برد و متهم به ایجاد بنیادی با نام او برای ارائه موارد بالاتر شد. بورس
بنیادی با نام او برای ارائه موارد بالاتر شد. بورس تحصیلی دانش آموزان.
فهرستی از بازیکنان تیم‌های حاضر در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۲، که در انگلستان برگزار می‌شود، در این صفحه آمده است. مسابقات در روز ۸ ژوئن آغاز شده و پایان آن برای ۳۰ ژوئن ۱۹۹۲ خاتمه یافت. هر تیم می‌بایست ۲۰ بازیکن که دو تا از آن‌ها دروازه‌بان هستند، تا ۱ ژوئن معرفی می‌کرد. اگر یکی از بازیکنان به شدت مجروح می‌شد، تیمش می‌توانست برای پیش‌گیری از حضور این بازیکن مصدوم در یورو، تا پیش از شروع مسابقات او را با یک بازیکن دیگر جایگزین می کرد. گروه A. دانمارک. سرمربی: ریچارد مولر نیلسن انگلستان. سرمربی: گراهام
ریچارد مولر نیلسن انگلستان. سرمربی: گراهام تیلور فرانسه. سرمربی: میشل پلاتینی سوئد. سرمربی: Tommy Svensson گروه B. شوروی. سرمربی: آناتولی بیشووتس Caps include those won for the Soviet Union national team. آلمان. سرمربی: برتی فوگتس هلند. سرمربی: رینوس میشل اسکاتلند. سرمربی: Andy Roxburgh
آن فیلیپا پیرس (زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۲۰ – درگذشته ۲۱ دسامبر ۲۰۰۶) نویسنده انگلیسی کتاب‌های ادبیات داستانی کودکان بود. معروف‌ترین کار او رمان فانتزی "باغ نیمه شب تام" بود که در سال ۱۹۵۸ موفق به کسب مدال کارنگی از انجمن کتابخانه شد. این کتاب به عنوان کتاب برجسته کودک تحسین شد و برای چهار سال پیاپی به عنوان کتاب سال کودک شناخته شد. فیلیپا پیرس جوان‌ترین بچه یک تاجر آرد ذرت به نام ارنست الکساندر پیرس و همسرش گرترود آلیس بود که در روستای گریت شلفورد زندگی می‌کردند. پیرس در سال ۱۹۶۲ با مارتین کریستی ازدواج کرد. آنها
در سال ۱۹۶۲ با مارتین کریستی ازدواج کرد. آنها یک دختر داشتند که خودش نویسنده کودک شد و با عنوان سالی کریستی می‌نوشت. مارتین کریستی، که هرگز به‌طور کامل ازرنج‌هایش به عنوان یک اسیر جنگی ژاپنی بهبود نیافته بود، در سال ۱۹۶۴ درگذشت. فیلیپا پیرس از سال ۱۹۷۳ تا زمان مرگش از عوارض سکته در سال ۲۰۰۶، بار دیگر در گریت شلفورد، که کودکی اش را در آن جا گذرانده بود زندگی کرد.
السد (به عربی: السد) یک منطقهٔ مسکونی در قطر است که در دوحه (شهرداری) واقع شده‌است. السد ۳٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۴٬۱۱۳ نفر جمعیت دارد. معنی لغوی. گیاهی که به صورت محلی «السد» شناخته می‌شود که به خاطر رونق در بخش شرقی قطر، به ویژه در ساحل، مشهور است، این منطقه به این نام نامیده شد.
فهرستی از بازیکنان تیم‌های حاضر در رقابت‌های جام ملت‌های اروپا ۱۹۸۸، که در انگلستان برگزار می‌شود، در این صفحه آمده است. مسابقات در روز ۸ ژوئن آغاز شده و پایان آن برای ۳۰ ژوئن ۱۹۸۸ خاتمه یافت. هر تیم می‌بایست ۲۰ بازیکن که دو تا از آن‌ها دروازه‌بان هستند، تا ۱ ژوئن معرفی می‌کرد. اگر یکی از بازیکنان به شدت مجروح می‌شد، تیمش می‌توانست برای پیش‌گیری از حضور این بازیکن مصدوم در یورو، تا پیش از شروع مسابقات او را با یک بازیکن دیگر جایگزین می کرد. گروه A. دانمارک. سرمربی: سپ پیونتک ایتالیا. سرمربی: آزلیو ویچینی
سرمربی: سپ پیونتک ایتالیا. سرمربی: آزلیو ویچینی اسپانیا. سرمربی: میگل مونیوز آلمان غربی. سرمربی: فرانتس بکن‌باوئر گروه B. انگلستان. سرمربی: بابی رابسون هلند. سرمربی: رینوس میشل جمهوری ایرلند. سرمربی: جک چارلتون شوروی. سرمربی: والری لوبانوفسکی
شبیر مارکیگی (, – ) سیاستمدار، و استاد اهل اسپانیا بود. وی از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۴ عضو پارلمان باسک بود و بین سالهای ۱۹۹۵ و ۲۰۰۰ به عنوان نماینده دادگستری از سرزمین باسک، خدمت می‌کرد. مارکیگی یکشنبه، ۲۸ مارس ۲۰۲۱ در آگادولس درگذشت.
تمساح کویینکانا یک سرده منقرض شده از تمساح‌سانان که از ۲۴ میلیون سال پیش تا ۴۰٬۰۰۰ در استرالیا زیست می‌کرده‌است. بیشترین آثار یافت‌شده مربوط به ایالات کوئینزلند و قلمرو شمالی است. دیرینه شناسان بر این باورند که این تمساح شکارچی رأس هرم غذایی در دوران پلیستوسن بوده‌است. این تمساح از ماهی، پرندگان، خزندگان دیگر و گونه‌های بزرگ پستانداران استرالیا مانند وامبت‌های غول‌پیکر و درازپایان بزرگ تغذیه می‌کرده‌است. گفته می‌شود که کویینکانا دارای پاهای بلندی است و همچنین دندان‌های زیفودنت (بعداً فشرده، عمود شده و
همچنین دندان‌های زیفودنت (بعداً فشرده، عمود شده و دندانه‌دار) است. جنس با ترکیب دندان‌های زیفودونت و پوزه گسترده قابل تشخیص است. همچنین دارای ساختار منحصر به فرد آلوئولار (سوکت دندان) و روند کوتاه کام پالاتین قدامی (استخوان بالای دهان) است. کویینکانا طول ۳ متر (۱۰ فوت) تا ۹ متر (۳۰ فوت) برآورد شده و وزن آن حدود ۲۰۰ کیلوگرم (۴۴۰ پوند) است. با این حال، این تخمین‌ها بر اساس نمونه‌های پراکنده و ابعاد جنس‌های مرتبط است زیرا هیچ نمونه کاملی از کویینکانا یافت نشده‌است. کویینکانا در اصل به دلیل خصوصیات بدنی منحصر
کویینکانا در اصل به دلیل خصوصیات بدنی منحصر به فرد، در طبقه ۱۹۸۱ بدون طبقه‌بندی بیشتر به خانواده Crocodylidae نسبت داده شد. برخی از صفات خاص مورفولوژیکی آن که توسط سایر گونه‌های تمساح استرالیایی به اشتراک گذاشته می‌شد کاملاً منحصر به فرد بودند (در درجه اول سازندهای دندانی و پوزه) که منجر به ایجاد زیرخانواده Mekosuchinae در سال ۱۹۹۳ برای استقرار آن شد. در میان دیرین شناسان این نژاد بحث شده‌است که کاملاً زمینی یا نیمه آبزی بوده‌اند. و اتفاق نظر قطعی ندارند. تجزیه و تحلیل علمی به نقل از مورفولوژی مقایسه به
تجزیه و تحلیل علمی به نقل از مورفولوژی مقایسه به عنوان شاخص کویینکانا را خشکی زیست است، اما دیگران استدلال می‌کنند که بسیاری از نمونه‌های نزدیک به منابع شناخته شده از آب کشف شد. یک بحث در حال انجام همچنین در مورد تسلط آن‌ها به عنوان یک شکارچی پلیستوسن بر اساس مقدار متناسب کشفیات خزندگان متجاوز در مقایسه با شکارچیان پستانداران شکارکنده ادامه دارد. طرف مخالف از طریق یافته‌هایی که با چندین شکارچی و طعمه دیگر همزیستی داشته‌است، غلبه خود را زیر سؤال می‌برد. احتمال انقراض آن به دلیل تخریب محیط زیست در اواخر
احتمال انقراض آن به دلیل تخریب محیط زیست در اواخر پلیستوسن است.
دریس (آندریس) هولتن (زاده ۳۰ ژانویه ۱۹۳۶-درگذشته ۱۵ آوریل ۲۰۲۰) خواننده هلندی بود. او به همراه ساندرا ریمر نماینده هلند در یوروویژن ۱۹۷۲ بود.
ترزا کسوویا (زاده ۳ اکتبر ۱۹۳۸) خواننده اهل کرواسی است. او نماینده یوگسلاوی در یوروویژن ۱۹۷۲ بود.
کوین مالون یک شخصیت تخیلی در مجموعه تلویزیونی "اداره" است. شخصیت آن توسط برایان بومگارتنر به تصویر کشیده شده‌است. همتای کوین در نسخه بریتانیایی کیث بیشاپ است. کوین یکی از معدود شخصیت‌های اصلی-جزئی در اداره "است" که مستقیماً بر اساس شخصیتی از نسخه اصلی بریتانیایی ساخته شده‌است. او براساس کیت بیشاپ ساخته شده‌است که از نظر کووین در مهارت‌های ارتباطی، علاقه موسیقایی و اندازه بزرگ سهیم است. کوین در بخش حسابداری در شرکت داندر میفلین شعبه اسکرانتون است. حسابداران دیگر اسکار مارتینز و آنجلا مارتین هستند. مجله
دیگر اسکار مارتینز و آنجلا مارتین هستند. مجله "اسلیت" اظهار داشت یکی از دلایلی که آنها منتظر بازگشت مجموعه در پاییز ۲۰۰۷ بودند این شخصیت بود. کوین همان‌طور که در قسمت «پادکست» گفته شده ایرلندی است و همان‌طور که در قسمت «تحویل کالا» آمده‌است در اطراف اسکرانتون بزرگ نشده‌است. کوین پس از اقدام به کار در انبار، به عنوان حسابدار در داندر میفلین استخدام شد زیرا مایکل اسکات «نسبت به او یک حس خاص داشت». کوین با زنی به نام استیسی که یک دختر به نام ابی دارد نامزد کرده بود. استیسی چهارمین زنی بود که کوین از او