payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و گشتاور در ۴۵۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای: M110.982 / M110.992. توان خروجی این موتور در ۶۰۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای: M110.983 / M110.993. توان خروجی این موتور در ۶۰۰۰ دور در دقیقه است. استفده شده در خودروهای: M110.984. این موتور اولین موتور با تزریق جدید بوش کی-جترونیک بود. این سیستم مکانیکی است. هوای وارد شده تنظیم می‌شود تا میزان سوخت مورد نیاز برای تزریق تعیین شود. توان خروجی موتور در ۶۰۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای: M110.985. توان خروجی این موتور در
در خودروهای: M110.985. توان خروجی این موتور در ۶۰۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای: M110.986. توان خروجی این موتور در ۶۰۰۰ دور در دقیقه است استفاده شده در خودروهای: M110.987. توان خروجی این موتور در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و حداکثر گشتاور در ۴۵۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای: M110.988. حداکثر قدرت این موتور در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و حداکثر گشتاور در ۴۵۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای: M110.989. توان خروجی: در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و حداکثر گشتاور در ۴۵۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده
گشتاور در ۴۵۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای: M110.990. توان خروجی این موتور در ۵۸۰۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای: M110.994. این موتور به‌طور خاص برای بنز جی‌کلاس تولید شده‌است. نسبت تراکم پایینی دارد. و از سیستم کی-جترونیک استفاده می‌کند. توان خروجی موتور در ۵۲۵۰ دور در دقیقه است. استفاده شده در خودروهای:
سرجیو اندریگو (زاده ۱۵ ژوئن ۱۹۳۳-درگذشته ۷ سپتامبر ۲۰۰۵) خواننده ایتالیایی بود. او نماینده ایتالیا در یوروویژن ۱۹۶۸ بود.
کلاس-گوران هدرستوروم (زاده ۲۰ اکتبر ۱۹۴۵) خواننده سوئدی است. او نماینده سوئد در یوروویژن ۱۹۶۸ بود.
انجمن پیشرفت و رفاه زنان افغان یا مؤسسه خیرهٔ زنان که به عنوان «جامعهٔ زنان» نیز شناخته می‌شود یک سازمان زنان در افغانستان بود که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد. انجمن رفاه زنان در سال ۱۹۷۵ از دولت مستقل شد و به «مؤسسه زنان (افغان)» تغییر نام یافت. تاریخ. این وزارتخانه در سال ۱۹۴۶ توسط وزارت دارایی در شهر کابل تأسیس شد. از جمله اعضای بنیانگذار آن زینب عنایت سراج و بی‌بی جان، زنانی از خانوادهٔ سلطنتی، بودند. ملکه حمیرا بیگم به عنوان اولین سرپرست و حامی آن عمل کرد. تا سال ۱۹۵۰ توسط وزارت آموزش و پرورش اداره می‌شد و از
۱۹۵۰ توسط وزارت آموزش و پرورش اداره می‌شد و از سال ۱۹۵۳، نشریه خود را با عنوان "میرمان" منتشر کرد. ملک امان‌الله خان و ملکه ثریا طرزی حقوق زنان را در برنامه اصلاحات در دهه ۱۹۲۰ و همچنین تأسیس اولین سازمان زنان (انجمن-هیمات نیوان) ترویج داده بودند، اما پس از برکناری آنها در سال ۱۹۲۹، اصلاحات آنها لغو شد. . پس از جنگ جهانی دوم، دولت نیاز به اصلاح جامعه افغانستان داشت و رهایی زنان بخشی از این سیاست بود. انجمن رفاه زنان در دوران اصلاحات در حقوق زنان، مانند اجازه تحصیل زنان در دانشگاه کابل در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد.
تحصیل زنان در دانشگاه کابل در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد. هدف این مؤسسه کار برای ارتقاء جایگاه زنان در جامعه بود. آنها با تشویق رونمایی، آزادی زنان را از تفکیک جنسیتی ارتقا دادند، اما عمدتاً روی ترویج کار زنان، سوادآموزی، تنظیم خانواده و کلاسهای حرفه ای تمرکز کردند. در سال ۱۹۵۷، افغانستان نمایندگان خود را به کنفرانس زنان آسیایی فرستاد. هیئت انجمن رفاه زنان در سال ۱۹۶۲ به اتحاد جماهیر شوروی سفر کردند و در فدراسیون بین‌المللی دموکراتیک زنان از پنجمین کنگره جهانی زنان (۲۴–۲۹ ژوئن، ۱۹۶۳) در مسکو شرکت کردند. انجمن رفاه
(۲۴–۲۹ ژوئن، ۱۹۶۳) در مسکو شرکت کردند. انجمن رفاه زنان برای اصلاحات زنان با همکاری روند نوسازی دولت کار کرد: مدیر انجمن، کبرا نورزایی، در کار قانون اساسی جدید ۱۹۶۴ شرکت کرد که حق رای زنان را معرفی کرده و به عنوان یکی از اولین زنان پارلمان انتخاب شد. شعبه‌های انجمن رفاه زنان در هرات، قندهار و مزارشریف تأسیس شدند. سرانجام، شعبه‌هایی در ده شهر تشکیل شدند که در مجموع هشت هزار عضو داشت. با این حال، علیرغم کار آنها در ایجاد دفاتر محلی و تلاش آنها برای مشارکت زنان روستایی، انجمن رفاه زنان هرگز نتوانست خارج از
روستایی، انجمن رفاه زنان هرگز نتوانست خارج از حلقه زنان نخبه شهری گسترش یابد.
اوچ کوروش یک مجموعه تلویزیونی اکشن، درام و جنایی ترکیه‌ای محصول شرکت آی یاپیم است که اولین قسمت آن در ۱ نوامبر ۲۰۲۱ به کارگردانی سینان اوزتورک و نویسندگی داملا سریم و است آکچیلاد پخش شد. بازیگران اصلی اوراز کایگیلاراوغلو و اکین کوچ هستند. این سریال با ۲۸مین قسمت خود که در ۳۰ مه ۲۰۲۲ درشبکه شو تو وی بخش شد به پایان رسید. همچنین این سریال به صورت دوبله فارسی در شبکه‌های جم پخش می‌شود. خلاصه داستان. تعقیب و گریز بین رهبر مافیایی کارتال (اوراز کایگیلاراوغلو)، که «محافظ» چینگیراکلی است، و افه (اکین کوچ)، کمیسر
«محافظ» چینگیراکلی است، و افه (اکین کوچ)، کمیسر بی‌پروا دفتر سازمان‌یافته،که در این میان با یک پرونده از قتل های سریالی مواجه می‌شوند. مسیری که آن‌ها برای دستگیری قاتل طی می‌کنند آن‌ها را به نامی سوق می‌دهد که هرگز حدس نمی‌زدند. فیلم‌برداری. در حالی که این سریال در محله بلاط در منطقه فاتح استانبول و منطقه چاییرباشی در منطقه ساری‌یر فیلم‌برداری شده‌است، برخی صحنه‌ها در کارخانه کفش قدیمی بیکوز اتفاق می‌افتد.
شورای زنان افغانستان (همچنین شناخته‌شده به عنوان "شورای زنان" یا به اختصار AWC) یک سازمان تحت جمهوری دموکراتیک افغانستان (۱۹۷۸–۱۹۸۷) و جمهوری افغانستان (۱۹۸۷–۱۹۹۲) بود. به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی تلاش آن روی بهبود وضعیت زندگی و افزایش آگاهی از حقوق بشر به زنان و کودکان افغان بود. رهبر سازمان تا سال ۱۹۸۹ معصومه عصمتی وردک بود. وردک عضو حزب دموکراتیک خلق افغانستان نبود و در ۱۹۹۱ وزیر آموزش و پرورش شد. سازمان توسط وردک و هشت کارکنان زن اداره می‌شد. برخی از این کارکنان نیز اعضای حزب بودند. رژیم کمونیستی در
این کارکنان نیز اعضای حزب بودند. رژیم کمونیستی در سال ۱۹۷۸ تحت فرمان نور محمد تره‌کی حقوق مساوی به زنان داد. زنان در آن زمان این توانایی را داشتند که همسر خود را انتخاب کنند و در مورد تحصیلات و زندگی خودشان تصمیم بگیرند. تعداد اعضای شورا حدود ۱۵۰٬۰۰۰ نفر در سراسر کشور بود و در همه ولایات افغانستان به استثنای وردک و کاتاواز شعبه و پایگاه داشت. اکثر زنان کابل به دلیل قوانین واپسگرا در مورد زنان در برابر مجاهدین مقاومت کردند. شورای زنان افغانستان در مبارزه با بی‌سوادی و آموزش حرفه‌ای برای زنان در زمینه
با بی‌سوادی و آموزش حرفه‌ای برای زنان در زمینه منشی‌گری، آرایشگری و کارگاهی به زنان در افغانستان خدمات اجتماعی ارائه می‌کرد. بسیاری ترس از ناپدیدشدن شورا در حین مذاکرات آشتی ملی که در سال ۱۹۸۷ آغاز شد داشتند. یکی از مهمترین برنامه‌های شورا، مبارزه آنها برای سواد و آموزش دختران بود. بر اساس یک نظرسنجی در سال ۱۹۹۱، حدود ۷۰۰۰ زن در مؤسسه آموزش عالی و حدود ۲۳۰٬۰۰۰ دختر در مدارس سراسر افغانستان مشغول به تحصیل بودند. بر اساس این نظرسنجی، حدود ۱۹۰ استاد زن و ۲۲۰۰۰ معلم زن در کشور وجود داشت.
بخش مرکزی، یکی از بخش‌های شهرستان دزپارت در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، شهر دهدز است. تقسیمات کشوری. شهر: دهدز جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش مرکزی شهرستان دزپارت برابر با ۱۳٬۰۴۰ نفر بوده است.
بخش قارون، یکی از بخش‌های شهرستان دزپارت در استان خوزستان ایران است. مرکز این بخش، روستای ملاح است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت بخش قارون برابر با ۶٬۳۱۱ نفر بوده است.
پرواز شماره ۳۲۷۲ هواپیمایی کام ایر پروازی از فرودگاه بین‌المللی سینسیناتی/کنتاکی شمالی، سینسیناتی، ایالت اوهایو، ایالات متحده آمریکا به مقصد فرودگاه متروپولیتن شهرستان وین دیترویت، دیترویت، ایالت میشیگان، ایالات متحده آمریکا در نهم ژانویه ۱۹۹۷ بود که در هنگام فرود ، خلبان کنترل هواپیما را از دست داده و با دماغه به سمت پائین در فاصله ۱۸ مایلی (۲۹ کیلومتر) فرودگاه مقصد ساعت ۱۵:۵۴ منطقه زمانی شرقی (EST) سقوط کرد. تمامی ۲۹ نفر در این هواپیما شامل ۲۶ سرنشین و ۳ خدمه در این پرواز جان باختند. هواپیما، خدمه و
و ۳ خدمه در این پرواز جان باختند. هواپیما، خدمه و مسافران پرواز. این هواپیما یک امبرائر ئی‌ام‌بی ۱۲۰ برازیلیا با پیشرانه توربوپراپ ساخت شرکت امبرائر برزیل و شماره دم N265CA بود. هواپیما شامل ۲۶ مسافر و سه خدمه پرواز بود.خلبان دَن کالسِن ۴۲ ساله با سابقه پرواز ۵۳۲۹ ساعته ، کمک خلبان کِنِف ریس ۲۹ ساله با سابقه پرواز ۲۵۸۲ ساعته و مهماندار داریندا اوگدن سه خدمه این پرواز بودند. کنترل هواپیما در این پرواز برای سومین بار بعهده کمک خلبان بود. شرح حادثه. پرواز ۳۲۷۲ ساعت ۱۴:۵۳ از فرودگاه بین‌المللی سینسیناتی/کنتاکی
ساعت ۱۴:۵۳ از فرودگاه بین‌المللی سینسیناتی/کنتاکی شمالی پرواز کرد. کمتر از یک ساعت بعد به نزدیکی فرودگاه متروپولیتن شهرستان وین دیترویت می رسد. بعد از تماس با برج مراقبت مسئول کنترل برج می خواهد که پرواز شماره ۵۰ هواپیمایی آمریکا وست (America West Airlines) با نام هواگرد (کاکتوس) که یک ایرباس بود و سرعت بیشتری داشت زودتر بنشیند، پس به ۳۲۷۲ دستور تغییر مسیر و کاهش سرعت تا ۱۵۰ نات می دهد و قرار بود که در باند شماره ۳ راست فرود بیایند. دراین حین عوامل پرواز مشغول به چک لیست قبل از فرود بودند و کنترل هواپیما
به چک لیست قبل از فرود بودند و کنترل هواپیما به عهده خلبان خودکار بود که اقدامات لازم برای تغییر مسیر را انجام می دهند. خلبان منتظر می ماند که خلبان خودکار هواپیما را در حالت تراز قرار دهد ولی متوجه کاهش بیش از اندازه سرعت می شود هنگامی که قدرت موتور را فزایش می دهند، تغییری در عملکرد دیده نمی شود و در نتیجه کنترل هواپیما از دست می دهد و هواپیما ۱۴۵ درجه به سمت چپ، به راست و دوباره به چپ می چرخد و در آخر در منطقه ای روستایی در ناحیه رایزینویل، میشیگان سقوط می کند و تمامی ۲۹ نفر کشته می شوند. علت حادثه و
می کند و تمامی ۲۹ نفر کشته می شوند. علت حادثه و عواقب بعدی. هیئت ملی ایمنی ترابری (NTSB)علت اصلی حادثه را استاندارد های ناکافی در شرایط یخبندان دانست، به خصوص اداره هوانوردی فدرال را که حداقل سرعت لازم برای شرایط یخبندان تصویب نکرده بود، باعث انباشته شدن لایه نازکی از یخ روی سطح بال شده بود. شرکت امبرائر متوجه این شده بود که لایه نازکی از یخ هم می تواند برای هواپیما خطرناک باشد، برای همین با انجام آزمایش ها و اصلاحات نسخه جدید از دفترچه راهنمای هواپیما را منتشر کرد که توصیف شده بود در اولین مشاهدات برف،
منتشر کرد که توصیف شده بود در اولین مشاهدات برف، پوتین های یخ شکن را فعال کنند، ولی در دفترچه راهنمای کام ایر گفته شده بود که تا رسیدن به لایه ای حدود ۴ سانتی متر منتظر بمانند و سپس فعال کنند، دلیل برای منتظر ماندن این بود که مانع از رخ دادن پدیده ای بنام پل زدن شوند، در صورتی که این اتفاق در هواپیما های قدیمی اتفاق می افتد و این مشکل دیگر در هواپیماهای جدید برطرف شده است. اداره هوانوردی فدرال اطلاعیه ای درباره این موضوع به شرکت های هواپیمایی منتشر نکرده بود، خلبانان همه چیز را طبق دستورالعمل شرکت و صحیح
خلبانان همه چیز را طبق دستورالعمل شرکت و صحیح انجام داده بودند و هیئت ملی ایمنی ترابری مقصر اتفاق افتادن این جادثه را اداره هوانوردی فدرال دانست. از آنجایی که محل سقوط هواپیما ملک شخصی بود،یک یادبود در پارک روزلاون در ناحیه لا سال، میشیگان ایجاد شده که بقایای ناشناس کشته شدگان حادثه نیز در آنجا دفن شده است. مستند پیام اضطراری. در قسمت دوم از فصل هفدهم برنامه پیام اضطراری، مستندی درباره این حادثه با نام (اسطوره مرگبار) ساخته شده است.
رهاسازی، آزاد سازی یا تخلیص به هرگونه تلاش برای دستیابی به حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، مدنی و سیاسی یا برابری گفته می‌شود که غالباً توسط گروهی از افراد به کار گرفته می‌شود که به‌طور خاصی از حق رای برخوردار نیستند. البته رهاسازی به‌طور کلی در بحث بسیاری از مسائل دیگر نیز شامل می‌شود. کارل مارکس در مقاله ۱۸۴۴ خود «درباره مسئله یهود» رهاسازی سیاسی، علاوه بر (یا در تضاد) اصطلاح "رهاسازی انسان،" را مورد بحث قرار داد. نظرات مارکس در مورد "رهاسازی سیاسی" توسط یک نویسنده خلاصه شد که جزئیات آن شامل «وضعیت برابر
نویسنده خلاصه شد که جزئیات آن شامل «وضعیت برابر شهروندان در رابطه با دولت، برابری در برابر قانون، صرف نظر از دین، مالکیت یا سایر خصوصیات «خصوصی» افراد» است. «رهاسازی سیاسی» به عنوان یک عبارت در کاربردهای مدرن به ویژه در خارج از زمینه‌های دانشگاهی، خارجی یا اکتیویزم کمتر رایج است. با این حال، مفاهیم مشابه ممکن است با اصطلاحات دیگری ارجاع داده شوند. به عنوان مثال، در ایالات متحده جنبش حقوق مدنی سیاه‌پوستان در لایحهٔ حقوق مدنی ۱۹۶۴، "قانون حقوق رأی ۱۹۶۵" و "قانون مسکن عادلانه ۱۹۶۸" به عنوان زیربنایی برای
"قانون مسکن عادلانه ۱۹۶۸" به عنوان زیربنایی برای رویدادهایی مانند اعلام آزادی بردگان و لغو برده‌داری یک قرن زودتر دیده می‌شود. در جزایر کنونی و سابق هند غربی بریتانیا، تعطیلات روز آزادی به منظور پایان تجارت برده‌دای در اقیانوس اطلس جشن گرفته می‌شود. ریشه‌شناسی. معادل واژهٔ رهاسازی در ، است که از ēmancĭpo / ēmancĭpatio ("عمل رهایی کودک از قدرت والدین") نشأت می‌گیرد که به نوبهٔ خود از "ē manu" capere (دستگیری از دست شخص دیگر) گرفته شده‌است. معادل‌های فارسی آن همچنین می‌توانند رهاسازی، رهایی، تخلیص، رستگاری و
همچنین می‌توانند رهاسازی، رهایی، تخلیص، رستگاری و آزادی ("خود را از دست کسی آزاد کردن") باشد. امروزه این واژه برای اشاره به رهایی از محدودیت، کنترل یا قدرت استفاده می‌شود.
ریچارد دبلیو ابی (۶ ژانویه ۱۹۲۶–۳ سپتامبر ۲۰۰۰) قاضی دادگاه تجدیدنظر ناحیه دوم کالیفرنیا، بخش ۶ از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ بود، که توسط فرماندار جری براون به این سمت منصوب شده بود. ابی که در پاریس، فرانسه متولد شد، از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶، از جمله در طول جنگ جهانی دوم، در نیروی دریایی ایالات متحده بود. پس از ترخیص، او در دانشگاه استنفورد تحصیل کرد، و در سال ۱۹۵۰ مدرک بی ای گرفت و در سال ۱۹۵۳ از دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز مدرک کارشناسی حقوق را دریافت کرد. از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹، ابی در هالیستر، کالیفرنیا وکیل بود.
۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹، ابی در هالیستر، کالیفرنیا وکیل بود. از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲، وی معاون دادستان کل کالیفرنیا مستقر در شهرستان شاستا و از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵، دادستان ناحیه شهرستان شاستا بود.
شارون ورنون-ایوانز (زاده ۲۸ اوت ۱۹۹۸) یک بازیکن والیبال اهل کانادا است. او عضو تیم ملی والیبال کانادا و باشگاه والیبال اومبریا است. تیم ملی. ورنون ایوانز برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ به تیم ملی والیبال جوانان کانادا دعوت شد. در مه ۲۰۱۷ وی عضو تیم ملی بزرگسالان در لیگ جهانی والیبال بود که با این تیم به مقام سوم رسید. ذر ژوئن ۲۰۲۱، ورنون ایوانز به عنوان عضو تیم المپیک ۲۰۲۰ کانادا انتخاب شد.
باب ابوت (۱ نوامبر ۱۹۳۲–۲۳ مارس ۲۰۱۰) از اول سپتامبر ۱۹۹۰ تا ۶ ژوئن ۲۰۰۳ قاضی دادگاه عالی کانزاس بود. ابوت مدرک حقوق خود را از دانشکده حقوق دانشگاه واشبرن|دانشکده حقوق دانشگاه واشبورن در سال ۱۹۶۰ دریافت کرد و همچنین دارای مدرک کارشناسی علوم از دانشگاه ایالتی امپوریا از سال ۱۹۵۶ است. او بعداً در سال ۱۹۸۶ فوق لیسانس حقوق خود را از دانشگاه ویرجینیا دریافت کرد. او ۱۷ سال وکیل یک شرکت حقوقی در جانکشن سیتی بود. قبل از انتصاب به دیوان عالی کانزاس، ابوت قاضی ارشد دادگاه تجدیدنظر کانزاس بود. وی از زمان تأسیس دادگاه
تجدیدنظر کانزاس بود. وی از زمان تأسیس دادگاه تجدیدنظر کانزاس در سال ۱۹۷۷ در آن خدمت کرده بود و بیش از ۱۰۰۰ رای نوشته بود. ابوت به عنوان جانشین رئیس دادگاه رابرت میلر به دادگاه عالی کانزاس منصوب شد. ابوت در ژوئن ۲۰۰۳ از دادگاه بازنشسته شد و کارول ای بییر جایگزین او شد.
کتاب بزرگ شرارت (به انگلیسی: "The Big Book of Mischief(TBBOM)") کتابی است از دیوید ریچاردز. این کتاب راهنما پروسه ساخت و منفجر کردن انواع مختلف مواد منفجره را توضیح می‌دهد. از جمله این بمب‌ها می‌توان به بمب‌های یخ خشک و نیتروگلیسرین اشاره کرد. ساختن دستگاهه‌های اشاره شده در این کتاب غیرقانونی و به شدت خطرناک است. در بازنگری اطلاعات موجود در اسناد، یک نسخه از "کتاب بزرگ شرارت"، بعده‌ها با نام کتاب راهنمای تروریست‌ها (از جولی راجر)، بین سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۹ جمع‌آوری شد. یک نسخه رایج تر، که براساس کتاب‌های
جمع‌آوری شد. یک نسخه رایج تر، که براساس کتاب‌های راهنما و دیگر منابع زیرزمینی ساخته شد، اولین بار در صبح زود ۸ اوت ۱۹۹۰ با نام "تروریست کامل امروز" منتشر شد. و بعد عنوان امروزی آن در تجدید چاپ ۳۱ مارس ۱۹۹۱ به آن داده شد. معمول‌ترین و در دسترس‌ترین نسخه "کتاب بزرگ شرارت،" نسخه ۱٫۵ است (۱۹۹۳).
خاتون یک مجموعهٔ نمایش خانگی ایرانی محصول سال ۱۴۰۰ در ژانر عاشقانه تاریخی به کارگردانی تینا پاکروان است. داستان این سریال در زمان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم توسط روسیه و انگلیس جریان دارد و در آن نگار جواهریان، اشکان خطیبی، میرسعید مولویان، مهران مدیری، بابک حمیدیان، مهتاب ثروتی، رضا بهبودی و شبنم مقدمی ایفای نقش کرده‌اند. این مجموعه از ۱۸ مرداد ۱۴۰۰ به صورت اختصاصی از نماوا پخش شد. ادامهٔ فصل اول این مجموعه از ۶ دی ۱۴۰۰ شروع به پخش شد. آهنگساز این مجموعه کیهان کلهر است. پاکروان مجوز ساخت "خاتون" را در
کیهان کلهر است. پاکروان مجوز ساخت "خاتون" را در تیر ۱۳۹۹ دریافت کرد و در این مدت در مرحلهٔ پیش‌تولید بود. این مجموعه در مکان‌های شمالی ایران از جمله رشت فیلم‌برداری شد. این‌ سریال اولین سریال از سه گانه تینا پاکروان قبل از تاسیان و ماهدخت محسوب می‌شود. داستان. خاتون که یک زن بختیاری است، با شیرزاد که یک نظامی در دوران رضاشاه است ازدواج کرده است. اما به دلیل جنگ جهانی دوم، علی‌رغم اعلام بی‌طرفی ایران، شمال ایران به اشغال شوروی و جنوب ایران به اشغال بریتانیا درمی‌آید و خاتون به دلایل مختلف سیاسی بارها دستگیر
و خاتون به دلایل مختلف سیاسی بارها دستگیر شده و شیرزاد تحت فشار کمیسر رجب‌اف مجبور به طلاق خاتون و مامور دستگیر و تحویل وی به ارتش شوروی می‌شود. وی موفق می‌شود از گیلان گریخته و با کمک مردی به نام رضا فخار به تهران فرار می‌کند. بازخورد. مسعود فراستی در برنامه "هفت" سه قسمت نخست را نپسندید اما گفت این مجموعه در قسمت‌های بعدی «حرفی برای گفتن دارد.» عزت‌الله ضرغامی نیم‌فصل اول و «مقاومت ایرانیان» در آن را تحسین کرد. شایان شیرزاد از بی‌بی‌سی فارسی عقیده داشت که این مجموعه تصویر درستی از «روزهای قحطی و گرسنگی»
این مجموعه تصویر درستی از «روزهای قحطی و گرسنگی» در جریان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم نمایش نداده است. پرهام موسوی منتقد سینما در پایگاه خبری هنر امروز دربارهٔ تقارن قسمت اول و ششم این سریال عنوان کرد که تینا پاکروان در قامت کارگردان و سناریست با نظم خاصی این دو سکانس را در افتتاحیه سریال و همچنین در نقطه عطف سریال (قسمت ششم) گنجانده تا تغییر شخصیت کاراکترهای اصلی (شیرزاد و خاتون) به ما یادآوری کند و دربارهٔ بازیگران اصلی اینگونه نوشت: خطیبی و جواهریان، به خوبی توانستند دو حس کاملاً متفاوت برای خلق این
به خوبی توانستند دو حس کاملاً متفاوت برای خلق این میزانسن مشابه در بازی شان طراحی کنند و در پایان عنوان کرد هر دو بازیگر هم راکورد بازی شان را در این دو سکانس به درستی رعایت کردند. منتقدان «سینماسینما» عدم توجه به «پوشش و لباس‌ها» و دیگر جزئیات سریال همچون «فیلم‌برداری» و «تدوین» ضعیف آن و همچنین بازی اشکان خطیبی و نگار جواهریان را به دلیل ناتوانی در اجرای کاراکتر، ضعف در لحن و بیان دیالوگ‌ها و عدم باورپذیری نقش مورد نقد قرار دادند. گروهی از منتقدان نیز «آب رفتن داستان» و «از ریتم افتادن قصه»، «بازی‌های
رفتن داستان» و «از ریتم افتادن قصه»، «بازی‌های ضعیف»، «شخصیت‌پردازی‌های تصنعی» و «افتادن در دام احساس‌گرایی» را نقطه ضعف خاتون دانستند. امیرمحمد سلیمانی در وبسایت «ویجیاتو» نوشت: سریال خاتون که در ابتدای مسیر نسبتاً طولانی‌اش در سطح و اندازه یک عنوان دوست‌داشتنی، متمایز و جذاب ظاهر شده بود در قسمت‌های منتهی به اپیزود نهایی به شدت ناامیدکننده، ملال‌آور و بی‌هدف به نظر می‌رسید. ایرادهای بسیاری به سریال خاتون وارد بود و سریال هم اساساً هیچ تلاشی برای بهبود هیچ‌کدام از آن‌ها نکرد. قسمت آخر سریال خاتون ثابت کرد
از آن‌ها نکرد. قسمت آخر سریال خاتون ثابت کرد که ایده جذاب سریال خاتون می‌توانست به لطف یک کارگردان توانمندتر در سطح و اندازه بهتری دیده شود. علیرضا سلیمانی در روزنامهٔ "کیهان" با انتقاد از دیالوگ‌های فمینیستی "خاتون"، آن را «بازخوانی وضعیت‌های» ایران در اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ دانست که هیچگاه به اشغال ایران در جنگ جهانی دوم نمی‌پردازد و هدف ساخت آن «ارائه راهبرد برای آینده» ایران است.
عیرتنی بالشیب یک آهنگ از هنرمند عراقی ناظم الغزالی است که متن آن سروده خلیفه عباسی - یوسف المستنجد بالله است. پیوند به بیرون. نسخه بسیار قدیمی این آهنگ توسط ناظم الغزالی در یکی از کنسرت‌های او در YouTube
آلس بیالیاتسکی یک فعال مدنی و زندانی عقیدتی سابق اهل بلاروس که به دلیل همکاری با مرکز حقوق بشر «ویاسنا» به شهرت رسید. وی در ۲۰۲۰ برنده جایزه زیست صحیح شد، این جایزه به صورت گسترده‌ای همانند جایزه صلح نوبل شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. بیالیاتسکی در وایارتسیلیا، در کارلیای امروزی روسیه، در یک خانواده بلاروسی متولد شد. پدر وی ویکتور بیالیاتسکی یکی از اهالی بومی منطقه راهکو است، مادرش نینا اهل منطقه نارولیا است. در ۱۹۶۵ جمع خانواده به بلاروس بازگشتند تا در سویتلاهورسک، که در منطقه گومل است مستقر شوند. بیالیاتسکی
که در منطقه گومل است مستقر شوند. بیالیاتسکی تحقیق‌گر ادبیات بلاروس است، در سال ۱۹۸۴ از دانشگاه دولتی هومیل در رشته فلسفه روسیه و بلاروس فارغ‌التحصیل شد. بیالیاتسکی در دوران دانشجویی خود با افراد متعددی ملاقات کرد که بعدها نویسندگان مشهوری شدند، از جمله آناتول سیس، ادوارد آکولین، سیارژوک سیس و آناتول کازلو. پس از فارغ‌التحصیلی، بیالیاتسکی به عنوان معلم مدرسه در منطقه للچیتسی، منطقه گومل مشغول به کار شد. در ۱۹۸۵–۱۹۸۶ او به عنوان راننده خودروی زرهی در یکان توپخانه ضد تانک در نیروهای مسلح روسیه خدمت کرد.
توپخانه ضد تانک در نیروهای مسلح روسیه خدمت کرد. فعالیت حرفه‌ای. در اوایل دهه ۱۹۸۰ بیالیاتسکی درگیر چندین موضوع دموکراسی خواهی از جمله گروهی تحت عنوان «استقلال» که یک حزب مخفی بلاروس با هدف تلاش برای خروج بلاروس از اتحاد جماهیر شوروی و تشکیل یک کشور مستقل و دموکراتیک بود. این گروه رسانه‌ای غیرقانونی به نام «بوراچوک» منتشر کرد و اولین تظاهرات ضد شوروی را سازماندهی نمود، که مهم‌ترین آنها تظاهرات دزیادی در ۱۹۸۷و ۱۹۸۸برگزار کردند و اعتراضشان به ساخت نیروگاه برق آبی داوگاوپیلز بود، در ۱۹۸۸ تجمع اعتراضی علیه
برق آبی داوگاوپیلز بود، در ۱۹۸۸ تجمع اعتراضی علیه تخریب میراث معماری شهر فوقانی در مینسک و مراسم یادبود در کوراپاتی بود. در دسامبر ۱۹۸۷بیالیاتسکی کمیته سازماندهی مجمع اول جوامع بلاروس را برگزار کرد.در ۱۹۸۹بیالیاتسکی از آکادمی علوم بلاروس دکترا گرفت. بیالیاتسکی در طول تحصیل در مقطع دکترا به تأسیس انجمن نویسندگان جوان توتجشیا کمک کرد و از ۱۹۸۶تا ۱۹۸۹به عنوان رئیس این گروه فعالیت می‌کرد که فعالیت‌های او منجر به آزار و اذیت مدیریت آکادمی شد. در ۱۹۸۸بیالیاتسکی سازمان شهیدشناسی بلاروس را تأسیس کرد. او همچنین یکی
شهیدشناسی بلاروس را تأسیس کرد. او همچنین یکی از اعضای بنیانگذار جبهه مردمی بلاروس و جامعه کاتولیک بلاروس بود. در ۱۹۸۹بیالیاتسکی به عنوان محقق جوان در موزه تاریخ ادبیات بلاروس مشغول به کار شد. بعداً در همان سال، او به عنوان مدیر موزه ادبی ماکسیم بوگدانوویچ انتخاب شد. بیالیاتسکی پس از برگزاری چندین نمایشگاه اصلی، از جمله دو نمایشگاه در مینسک، یکی در منطقه مالاژکنا و دیگری در یاروسلاول روسیه، وی موزه را در اوت ۱۹۹۸ترک کرد. در طول مدت مدیریت بیالیاتسکی، موزه میزبان رویدادهای عمومی متعددی در زمینه مسائل سیاسی،
رویدادهای عمومی متعددی در زمینه مسائل سیاسی، فرهنگی و مذهبی بود. در ۱۹۹۰ساختمان موزه در مرکز مینسک محل تحریریه روزنامه «سووبودا»، یکی از اولین روزنامه‌های دموکراتیک طرفدار بلاروس بود. بیالیاتسکی آدرس حقوقی ده‌ها سازمان غیردولتی از جمله مرکز حقوق بشر «ویاسنا» و مرکز «سوپولنست» را ایجاد کرد. وی از چندین نویسنده جوان از جمله پالینا کاچاتکووا، ادوارد آکولین، سیارهه ویتوشکا و آلس استراوتسو دعوت کرد تا در موزه کار کنند. بیالیاتسکی بین ۱۹۹۱تا ۱۹۹۶عضو شورای نمایندگان شهر مینسک بود. در ۲۰ اوت ۱۹۹۱، یک روز پس از
شهر مینسک بود. در ۲۰ اوت ۱۹۹۱، یک روز پس از کودتای مسکو، او به همراه ۲۹نفر دیگر از اعضای شورا از مردم مینسک درخواست کردند تا به مقامات منتخب قانونی وفادار باشند و به دنبال تمام ابزارهای قانون اساسی برای پایان دادن به فعالیتهای کمیته اضطرار دولتی باشند. در ۵ سپتامبر ۱۹۹۱، پس از تصویب شورای شهر مینسک که می‌توانستند از نمادهای ملی استفاده کنند، بیالیاتسکی پرچمی سفید-قرمز-سفید را به اتاق شورا آورد. این پرچم اولین پرچمی بود که به‌طور رسمی بر روی ساختمان شورای شهر مینسک به اهتزاز درآمد. زندگی خصوصی. آلس
شورای شهر مینسک به اهتزاز درآمد. زندگی خصوصی. آلس بیالیاتسکی با ناتالیا پینچوک ازدواج کرد. آنها در ۱۹۸۲هنگامی که آلس دانشجوی دانشگاه دولتی فرانشیشک اسکارینا هومیل بود و ناتالیا در کالج آموزشی در لوژئو تحصیل می‌کرد با یکدیگر آشنا شدند. این زوج در ۱۹۸۷ازدواج کردند. آل بیالیاتسکی یک پسر به نام آدام دارد. بیالیاتسکی در سالهای دانشگاه خود گیتار بیس را در گروهی به نام باسکی نواخت. او اظهار داشت که دو سرگرمی اصلی او در حال حاضر شکار قارچ و کاشت گل است. او عموماً به زبان بلاروس صحبت می‌کند. پیوند به بیرون.
به زبان بلاروس صحبت می‌کند. پیوند به بیرون. http://humanrightshouse.org/Belarus
اکبر ژورائف یک وزنه‌بردار ازبکستانی و قهرمان سوم جهان است که در دسته ۱۰۵ کیلوگرم تا سال ۲۰۱۸ رقابت می‌کرد و پس از اینکه فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری، این دسته‌ها را دوباره سازماندهی کرد، او در دسته ۱۰۹ کیلوگرم وزنه میزند. او در المپیک توکیو که اولین المپیک او هم بود توانست با مجموع ۴۳۰ کیلو در یک ضرب و دو ضرب مدال طلا بگیرد. او رکورد یک ضرب با مجموع ۱۰۲ کیلوگرم، و دو ضرب را با مجموع ۱۰۹ کیلوگرم را در دست دارد
اُولن یک روستا۰ تابع شهرداری ویندافیورد در استان روگالاند در کشور نروژ است. طبق تعریف آمار نروژ ، مساحت روستا۰ ۱٫۱ کیلومتر مربع است و در سال ۲۰۲۰ میلادی ۱٬۲۷۳ نفر جمعیت داشت. اولن سابقاً جزئی از استان هوردالاند بود. در سال ۲۰۰۲ به استان روگالاند منتقل شد و تا سال ۲۰۰۶ مرکز اداری خود را داشت. اما در سال ۲۰۰۶ میلادی در شهرداری ویندافیورد ادغام شد و از آن تاریخ، مرکز اداری اولن، در شهرداری ویندافیورد قرار دارد. این روستا و یا شهرک علاوه بر امکانات خدماتی و تجاری متنوع، دارای یک کشتارگاه بزرگ (Fatland AS) است.
متنوع، دارای یک کشتارگاه بزرگ (Fatland AS) است. شهر اولن دارای ساختمانهای قدیمی و ارزشمندی است.
داروشناسی ریچارد الیوت دابلین یک فعال و مدیر دارویی آمریکایی است که بنیانگذار و مدیر اجرایی انجمن مطالعات میان‌رشته‌ای روانگردان (MAPS) است. زندگی‌نامه. دابلین در ۱۹۵۳ در یک خانواده یهودی محافظه‌کار در حومه شیکاگو متولد و بزرگ شد. او اولین فرزند از چهار فرزند مورتون دابلین بود که پزشک کودکان و معلم مدرسه آرلین دوبلین بود. ریچارد دارای سه خواهر و برادر کوچکتر، بروس، شارون و استوارت دوبلین می‌باشد. از ۱۹۷۵تا ۱۹۸۲، دابلین صاحب و اداره کننده شرکتی به نام «مؤسسه براکسس» بود که در منطقه ساراسوتا، فلوریدا قرار
براکسس» بود که در منطقه ساراسوتا، فلوریدا قرار دارد و در کار بنگاه املاک و مستغلات و خانه‌ها تخصص داشت. دابلین دکترای خود را در زمینه سیاست عمومی در ۲۰۰۱، از مدرسه کندی دانشگاه هاروارد دریافت کرد، جایی که پایان‌نامه خود را در مورد تنظیم استفاده از داروهای روانگردان و ماری جوآنا و پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود را در مورد شناساندنان سرطان در مورد ماری جوانا دودی و همچنین در کنترل تهوع برای بیماران سرطانی نحوه استفاده از قرص THC خوراکی، نوشت. دابلین در ۱۹۸۷ مدرک روان‌شناسی خود را از کالج جدید فلوریدا دریافت