payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روان‌شناسی و دیجیتال مارکتینگ نیز بر نامولوژی و تصمیم‌گیری‌های نامولوژی مؤثر است. معماری برند. معماری برند از جمله مباحث کلیدی نامولوژی است که شامل سه مدل اصلی می‌باشد: مدل سبدی و ستاره‌ای که دو سر یک طیف بوده و درست در نقطهٔ مقابل یکدیگر قرار دارند و مدل خوشه‌ای که بینابین دو مدل دیگر است. مدل ستاره‌ای. زمانی که ما برای محصولات یا خدمات‌مان، نام‌های جداگانه انتخاب کرده و مسیر برندینگ آن‌ها را نیز به صورت مستقل و جداگانه طی می‌کنیم و در نهایت مخاطب در بازار، بین برندهای ما اتصال و ارتباطی نمی‌بیند، در حال
بین برندهای ما اتصال و ارتباطی نمی‌بیند، در حال استفاده از مدل ستاره‌ای هستیم. وقتی به ستاره‌های آسمان نگاه می‌کنید اتصالی بین ستاره‌ها نمی‌بینید. هر ستاره از درخششی جداگانه و مستقل برخوردار است. شرکت پروکتر اند گمبل، مطرح‌ترین مثال مدل ستاره‌ای است. از جمله نام‌های تجاری این شرکت می‌توان به: براون، دوراسل، ژیلت، فیری، پمپرز، فیوژن، هد اند شولدرز، اورال-بی، دولچه و گابانا، پنتن، کرست، هربال اسنسز، ویکس، تاید، آریل، دانهیل، هوگو باس، عطر گوچی، عطر لاکست، عطر پوما، پرینگلز، عطر کریستینا آگیلرا، عطر آوریل
عطر پوما، پرینگلز، عطر کریستینا آگیلرا، عطر آوریل لوین، عطر اسکادا اشاره کرد. این برندها مستقل از یکدیگر به بازار عرضه شده و مصرف‌کننده نهایی از ارتباط بین آنها آگاه نیست. مدل سبدی. زمانی که برای هر کدام از محصولات یا خدمات نام جداگانه انتخاب نکرده و همهٔ محصولاتمان را با یک نام واحد به بازار عرضه می‌کنیم، در حال استفاده از مدل سبدی هستیم. به بیان دیگر، نام برند ما درست مانند سبدی است که همهٔ محصولات‌مان را درون آن قرار می‌دهیم. شرکت LG همه محصولاتش را در داخل سبد نام LG به بازار عرضه می‌کند. مدل خوشه‌ای.
سبد نام LG به بازار عرضه می‌کند. مدل خوشه‌ای. در صورتی که برای محصولات یا خدمات‌مان، نام‌های جداگانه انتخاب کنیم اما بر خلاف مدل ستاره‌ای، مخاطب از ارتباط بین برندهای ما آگاه باشد، در حال استفاده از مدل خوشه‌ای هستیم. به عنوان مثال برندهایی چون سراتو، سورنتو، ریو و پیکانتو از جمله حبه‌های خوشهٔ کیا محسوب می‌شوند. مدل ترکیبی. زمانی که از دو یا سه مدل (ستاره‌ای، سبدی و خوشه‌ای) به‌طور همزمان استفاده می‌کنیم، در حال استفاده از مدل ترکیبی هستیم. گروه صنعتی گلرنگ برای هر محصول، نام مستقلی انتخاب نموده و مسیر
برای هر محصول، نام مستقلی انتخاب نموده و مسیر برندینگ هر نام را نیز به صورت مستقل طی کرده که در ذهن مخاطب، اتصالی بین برندها نباشد، پس در حال استفاده از مدل ستاره‌ای است. به عنوان مثال برندهایی چون My, Famila, Nancy, Merci, Softlan, Ave و Oila از جمله برندهای گروه صنعتی گلرنگ هستند. اما برند My، علاوه بر کرم، دارای محصولات دیگری چون لاک و رژ لب است. برند Famila نیز محدود به روغن سرخ کردنی نبوده و محصولات دیگری چون رب گوجه، حبوبات، برنج و چای را نیز پوشش می‌دهد. در واقع نام Famila یک سبد است که محصولات
می‌دهد. در واقع نام Famila یک سبد است که محصولات متنوعی در آن قرار دارد. برند My نیز از مدل سبدی استفاده می‌کند؛ بنابراین در مجموع می‌توان گفت که گروه صنعتی گلرنگ به‌طور همزمان از هر دو مدل ستاره‌ای و سبدی استفاده کرده و به عبارت دیگر در حال استفاده از مدل ترکیبی است. برند سامسونگ، مثال دیگری از مدل ترکیبی است. سامسونگ تقریباً در همهٔ زمینه‌ها از مدل سبدی استفاده کرده و محصولاتی چون یخچال، ماشین لباسشویی و تلویزیون را با یک نام واحد به بازار عرضه می‌کند، اما در مورد گوشی موبایل، گلکسی را به عنوان حبه‌ای از
در مورد گوشی موبایل، گلکسی را به عنوان حبه‌ای از خوشهٔ سامسونگ معرفی کرده و در کنار سبد بزرگش، یک خوشهٔ کوچک نیز تشکیل داده است. نام‌های بدمعنا. به علت تفاوت معنای واژه‌ها در زبان‌های مختلف، اتفاق‌های عجیبی در دنیای نامولوژی رخ می‌دهد. تغییر نام. به جهت اهمیت کلیدی نام در برندینگ، برخی برندها برای رسیدن به نامی بهتر دست به تغییر نام می‌زنند که از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: یک محصول با چند نام در کشورهای مختلف. یکی از شیوه‌های نامولوژی برای تطبیق بهتر نام با زبان و فرهنگ مناطق جغرافیایی
تطبیق بهتر نام با زبان و فرهنگ مناطق جغرافیایی مختلف، استفاده از چند نام برای یک محصول است: تبدیل نام برند به نام عمومی محصول. انتخاب نام و شیوهٔ ورود به بازار برخی برندها به گونه‌ای است که کمک می‌کند نام آن‌ها به عنوان نام عمومی محصول یا خدمت شناخته شود. طوری که مردم به جای استفاده از نام عمومی آن محصول، ترجیح می‌دهند از نام آن برند استفاده کنند: نام‌های غربی در ایران. سید علی خامنه‌ای و غلامعلی حداد عادل، از مخالفان استفاده از نام‌های غربی بوده و سید ابراهیم رئیسی نیز مشوق استفاده از نام‌های اسلامی است.
رئیسی نیز مشوق استفاده از نام‌های اسلامی است. سید علی خامنه‌ای در سال ۱۳۸۹ در حاشیه بازدید از نمایشگاه صنعت خودرو در مواجهه با خودروی مینیاتور می‌گوید: «مینیاتور در زبان فرانسوی هم استفاده می‌شود. کلماتی هم وجود دارد که مال ماست اما آنقدر آنجا استفاده شده که دیگر خارجی محسوب می‌شود. حالا چرا مینیاتور؟ یک اسم دیگر انتخاب کنید که حرف و حدیث نداشته باشد.» مدتی بعد سایپا، نام تیبا را جایگزین نام مینیاتور می‌کند. تیبا در زبان فارسی به معنی آهو می‌باشد. از نگاه کارشناسان، ممنوعیت استفاده از نام‌های غیرفارسی، از
ممنوعیت استفاده از نام‌های غیرفارسی، از جمله موانع مهم در مسیر نامولوژی صحیح برای کارآفرین‌های ایرانی است. تصمیم‌گیران حوزه نامولوژی، ثبت برند و کارآفرینی در ایران، از موضع بالا به پایین به کارآفرین‌ها نگاه کرده و مطلقاً صلاحیت تصمیم‌گیری در زمینه نامولوژی و کارآفرینی را ندارند. مسئولین جمهوری اسلامی، در مورد تغییر نام کسب و کارهایی مثل اسنپ نظر می‌دهند اما در مورد تغییر نام فارسی «شهربانی» به «نیروی انتظامی» نظری نمی‌دهند. نام‌های تقلبی در ایران. ایران، کشوری امن برای ارائه برندها و نام‌های تقلبی است.
کشوری امن برای ارائه برندها و نام‌های تقلبی است. دادگاه عمومی تهران، شکایت از شرکت «آتیلا همراه آیهان» بابت تولید گوشی تلفن همراه با برند Nokia در ایران را رد کرد. خط تولید نوکیا در این شرکت با دستور ویدئوکنفرانسی ابراهیم رئیسی افتتاح شده است و تحت حمایت دستگاه قضایی و دولت قرار دارد. تولید سامسونگ تقلبی در ایران نیز از کارهای همین شرکت است. نام تقلبی دیگر، نامی است که برای نسخه جدید خودروی L90 انتخاب شده و به رسانه‌ها اعلام گردید. نام کادیلا که به طور مشخصی یک کپی از خودروی آمریکایی کادیلاک است. البته
یک کپی از خودروی آمریکایی کادیلاک است. البته انتقادات باعث شد پارس خودرو از این نام عقب نشینی کند اما جالب اینجاست که باز هم یک نام کپی را جایگزین کرده، نام نوآ که کپی شورولت نوآ است. نام معابر شهری در ایران. در ایران مواجهه با نام خیابان‌ها، همواره با دیدی سمبلیک و نمادین بوده و اهمیت کاربردی نام‌ها در زندگی روزمره مورد توجه قرار نگرفته است. در هر دوره گمان بر این بوده که بهترین و ساده‌ترین راه برای نکوداشت شخصیت‌ها یا وقایع، تغییر نام است و متأسفانه به اینکه اسامی خیابان‌ها و معابر یک کد فنی و زیرساختی
اسامی خیابان‌ها و معابر یک کد فنی و زیرساختی شهر و یک ابزار ارتباطی است توجهی نشده است.
پل آرتور راونل جونیور () (که به پل راونل و پل رودخانه کوپر نیز معروف است) یک پل کابلی بر روی رودخانه کوپر در کارولینای جنوبی ایالات متحده است که مرکز شهر چارلستون، کارولینای جنوبی را به ماونت پلزنت، کارولینای جنوبی متصل می‌کند. این پل دارای دهانه اصلی ۱۵۴۶ فوت (۴۷۱ متر) است که سومین پل طولانی در بین پل‌های کابلی نیمکره غربی است. این با استفاده از روش طراحی و ساخت ساخته شده و توسط پارسونز برینکرهاف طراحی شده‌است. تاریخچه. اولین پل برای عبور از رودخانه کوپر پایین در سال ۱۹۲۹ افتتاح شد و سرانجام پل یادبود جان
در سال ۱۹۲۹ افتتاح شد و سرانجام پل یادبود جان پی گریس برای شهردار سابق چارلستون، جان پی گریس، که رهبری این پروژه را بر عهده داشت، نامگذاری شد. دهانه اصلی پل خرپایی دو طاقی پنجمین بلندترین پل جهان با ارتفاع ۱۰۲۰ فوت (۳۲۰ متر) و ارتفاع ۴۶ فوت (۴۶ متر) بالای رودخانه بود. دهانه اصلی طناب دوم دوازدهمین طولانی‌ترین در جهان بود. طول کل سازه حدود ۲٫۷ مایل (۴٫۳ کیلومتر) بود. پس از ساخت ۱۷ ماهه با هزینه ۶ میلیون دلار، با یک جشن ۳ روزه که بازدیدکنندگان را از سراسر جهان به خود جلب کرد، افتتاح شد. مهندسان و منتقدان
جهان به خود جلب کرد، افتتاح شد. مهندسان و منتقدان توصیف‌های رنگارنگ از این ساختار منحصر به فرد را اعلام کردند و آن را "اولین پل غلتکی" دانستند و استناد کردند که "نزدیکی‌های تند، ارتفاع شگفت انگیز، عرض بسیار باریک و یک منحنی تیز در شیب برای ایجاد هیجان و هشدار راننده طراحی شده‌است. " در ابتدا متعلق به شخصی بود که برای عبور خودرو و راننده از عوارض ۱٫۰۰ دلار استفاده می‌شد. در سال ۱۹۴۳ ایالت کارولینای جنوبی این پل را خریداری کرد و عوارض در سال ۱۹۴۶ برداشته شد. در دهه ۱۹۶۰ پل یادبود گریس کافی نبود و دو خط باریک
دهه ۱۹۶۰ پل یادبود گریس کافی نبود و دو خط باریک ۱۰ فوت (۳ متری) آن برای Ford Model As ساخته شده بود و درجه‌های تند آن تا ۶ درصد بود. تغییرات بعدی در ریل جانبی و حاشیه عرض خط را بیشتر کاهش داد. پل جدیدی در کنار و موازی با آن ساخته شد. پل Silas N. Pearman که بعنوان کمیسر بزرگراه آن زمان کارولینای جنوبی نامگذاری شده بود در سال ۱۹۶۶ با هزینه ۱۵ میلیون دلار افتتاح شد. سه خط آن، در عرض ۱۲ فوت (۳٫۷ متر) مدرن، به سمت ترافیک به سمت شمال باز شد در حالی که همتای قدیمی آن ترافیک جنوبی را به مرکز شهر چارلستون منتقل
آن ترافیک جنوبی را به مرکز شهر چارلستون منتقل می‌کرد. یک خط در پل Pearman برگشت‌پذیر بود که منجر به علائم هشداردهنده «از خطوط با پیکان سبز استفاده کنید» و «از خط قرمز X استفاده نکنید» روی پل شد. دو پل خرپایی تا سال ۱۹۷۹ منسوخ شده بودند. خراب شدن شدید فلز ناشی از عدم تعمیر و نگهداری بلافاصله پس از حذف عوارض گریس بریج، ظرفیت پل قدیمی گریس را به وسایل نقلیه ده تنی (بعداً پنج تن) محدود کرد و خط برگشت‌پذیر در Pearman حذف شد (برای تردد در ساعت‌های پیک به سه خط به سمت شمال تغییر مسیر داد)، و این خط را برای همیشه
سمت شمال تغییر مسیر داد)، و این خط را برای همیشه به جنوب تبدیل کرد و همه کامیون‌های سنگین، اتوبوس‌ها و وسایل تفریحی را به آن خط روی پل Pearman منحرف کرد. هیچ‌یک از پل‌ها دارای خطوط اضطراری نبودند و پل Pearman به دلیل وجود خط برگشت‌ناپذیر، بین خطوط شمالی و جنوبی به میانه راه نداشت و تا سال ۲۰۰۲ موانع انعطاف‌پذیر به پل Pearman اضافه شد تا از برخورد مستقیم جلوگیری شود. علاوه بر این، فاصله عمودی بالای رودخانه - زمانی که یکی از بالاترین در جهان بود - دیگر نمی‌تواند کشتی‌های مدرن کشتی را در خود جای دهد. سه مورد
کشتی‌های مدرن کشتی را در خود جای دهد. سه مورد از چهار پایانه‌های حمل و نقل چارلستون در کنار رودخانه‌های کوپر و واندو واقع شده‌اند و فاصله محدود از پل دسترسی کشتی‌هایی را که در غیر این صورت برای اقتصاد کارولینای جنوبی مفید خواهند بود، محروم می‌کند. اکنون که پل‌های قدیمی از هم جدا شده‌اند، بزرگترین کشتی‌های کانتینری مدرن جهان قادر به دسترسی به تمام پایانه‌های چهارمین بندر بزرگ کانتینری کشور هستند. ساخت. افزایش حمایت مالی از یک پل هشت خطه جدید بر روی رودخانه کوپر، ۲۰ سال در راه بود، که با اصرار دولت مبنی بر
کوپر، ۲۰ سال در راه بود، که با اصرار دولت مبنی بر اینکه نمی‌تواند چنین پلی را بپردازد و بی میلی چارلستون برای تأمین بودجه برای پروژه، طولانی شد. چندین پیشنهاد برای یک پل عوارضی ارائه شد، اما شهرداران چارلستون و مونت پلزنت مخالفت کردند. هنگامی که مقامات در سال ۱۹۹۵ فاش کردند که گریس بریج برای ایمنی و صداقت ۴ از ۱۰۰ را کسب کرده‌است، آرتور راونل جونیور، نماینده بازنشسته کنگره ایالات متحده، با هدف حل مشکل بودجه به عنوان نماینده مجلس سنای کارولینای جنوبی کاندیدا شد. او به تأسیس بانک زیرساخت S.C کمک کرد و با
شد. او به تأسیس بانک زیرساخت S.C کمک کرد و با مقامات محلی، ایالتی و فدرال همکاری کرد تا مشارکت‌هایی را ایجاد کند که به تأمین بودجه نهایی کمک کند. بودجه بانک زیرساخت‌های دولتی (SIB) 325 میلیون دلار برای همراهی ۹۶٫۶ میلیون دلار از اداره مدیریت بزرگراه‌های فدرال بود. با این حال، این پروژه به واقعیت تبدیل نشد، تا زمانی که SIB با تعهد به وام فدرال ۲۱۵ میلیون دلاری موافقت کرد، مشروط بر اینکه شهرستان چارلستون سالانه ۳ میلیون دلار به مدت ۲۵ سال، از جمله افزایش مالیات بر فروش 8.33 to، به وام فدرال کمک کند. و همچنین
بر فروش 8.33 to، به وام فدرال کمک کند. و همچنین پرداخت‌های سالانه از SCDOT و اداره بنادر ایالتی. قیمت کلی پل حدود ۷۰۰ میلیون دلار است. با توجه به تلاش‌های وی در تصویب قوانین برای تأمین بودجه پل جدید، نمایندگان دیگر مجلس به نام پل پل آرتور راونل جونیور رای دادند. برخی معتقد بودند که پل نباید به نام راونل نامگذاری شود، رئیس بانک زیرساخت کارولینای جنوبی در سال ۱۹۹۹ گفت: "مطمئناً آرتور راونل شخص خوب و شایسته‌ای است، اما این پل بزرگتر از هر فرد است و باید نشان دهد همه ویژگیهای ایالت و نه برخی سناتورهای ایالتی
دهد همه ویژگیهای ایالت و نه برخی سناتورهای ایالتی که به طور اتفاقی در مجلس در حال ساختن ساختار هستند. " طراحی. پل Ravenel یک طرح کابلی با دو برج الماس شکل است که هر یک ۵۷۵ فوت (۱۷۵ متر) ارتفاع دارند. طول کلی سازه ۱۳۲۰۰ پا (۴٫۰ کیلومتر) است و دهانه اصلی بین برج‌ها به ۱٫۵۴۶ فوت (۴۷۱ متر) می‌رسد. ۱۲۸ کابل جداگانه که در داخل برج‌های الماس لنگر انداخته‌اند، عرشه را در ارتفاع ۵۷ متری بالای رودخانه معلق کرده‌اند. جاده شامل هشت خط ۱۲ فوت (۳٫۷ متر)، چهار خط در هر جهت به علاوه یک مسیر دو پا (۳٫۷ متر) دوچرخه و عابر
به علاوه یک مسیر دو پا (۳٫۷ متر) دوچرخه و عابر پیاده است که در امتداد لبه جنوبی پل مشرف به بندر چارلستون و اقیانوس اطلس حرکت می‌کند. ساختار پل طوری طراحی شده‌است که در برابر حوادث کشتیرانی و بلایای طبیعی که تاریخ چارلستون را درگیر کرده‌است مقاومت کند. این دهانه به گونه ای طراحی شده‌است که باد بیش از ۳۰۰ مایل در ساعت (۴۸۰ کیلومتر در ساعت) را تحمل می‌کند، بسیار قوی تر از طوفان هوگو در بدترین طوفان در تاریخ چارلستون در سال ۱۹۸۹. مهندسان همچنین زلزله سال ۱۸۸۶ را که تقریباً چارلستون را مساوی کرد، در نظر گرفتند.
که تقریباً چارلستون را مساوی کرد، در نظر گرفتند. پل Ravenel طوری طراحی شده‌است که در برابر زلزله ای به بزرگی ۷٫۴ ریشتر بدون شکست کامل مقاومت کند. برای محافظت از پل در برابر کشتی‌های اشتباه، برج‌ها با جزایر صخره ای یک هکتاری احاطه شده‌اند. کشتی‌ها قبل از برخورد با برج‌ها در جزایر به زمین می‌نشینند. این پل برای تردد ۱۰۰۰۰۰ وسیله نقلیه در روز طراحی شده بود و پیش‌بینی می‌شد که در سال ۲۰۳۰ به این تعداد برسد. از سال ۲۰۱۸، این پل به‌طور متوسط ۹۶٬۳۰۰ وسیله نقلیه در روز حمل می‌کرد. این پل شامل یک مسیر مشترک
در روز حمل می‌کرد. این پل شامل یک مسیر مشترک دوچرخه-پیاده به نام Wonders 'Way به یاد گرت واندرز است. واندرز یک نیروی دریایی ایالات متحده بود که در چارلستون مستقر بود و در حال تمرین برای المپیک ۲۰۰۴ بود تا اینکه در تصادف دوچرخه و وسیله نقلیه جان باخت. این مسیر به دلیل تلاش‌های مردمی گروه‌هایی مانند کلاس پنجم ابتدایی در یک مدرسه ابتدایی در طراحی پل جدید گنجانده شد.
۱۳ گل رز () یک فیلم جنگی اسپانیایی به کارگردانی امیلیو مارتینز-لازارو است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این فیلم در ۱۴ شاخه نامزد دریافت جایزه گویا شد که در ۴ شاخه برنده شد: بهترین فیلم‌برداری، بهترین طراحی لباس، بهترین موسیقی متن، و بهترین بازیگر مکمل مرد.
تِـرسا اورتادو دِ اُری (؛ زادهٔ ۶ مه ۱۹۸۳) بازیگر اسپانیایی تئاتر، تلویزیون و سینماست. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۳ گل رز" و "شمارش معکوس" اشاره نمود.
مارا گویانِـس (؛ زادهٔ ۱۴ اوت ۱۹۴۲–۶ نوامبر ۲۰۰۶) بازیگر اسپانیایی تئاتر، تلویزیون و سینما بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "امکانش هست؟" اشاره نمود.
آفریکا پرات (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خاور باختر"، "لطفاً مراقب آملیا باش"، "ارماناس" و "امکانش هست؟" اشاره کرد.
برتین اوسبورن (؛ زادهٔ ) خواننده، مجری، و بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "امکانش هست؟" اشاره نمود.
امیلیو گوتیه‌رس کابا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "برج سوسو"، "دهان‌به‌دهان"، "هنر مردن"، "شراب کهنه"، "آنچه چشمانش پنهان می‌کرد"، "با وجود همه‌چیز"، "درخت خون"، "وسوسه‌ام نکن"، "کندو"، "مگر من چه کرده‌ام؟"، "درختان نخل در برف"، ""، "مرد هزارچهره"، "امکانش هست؟"، "زمان جاسوسی" و "نرودا" اشاره کرد.
خائیمه بلانچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "امکانش هست؟"، "یک گام به پیش"، "تورمولینوس ۷۳" و "روز هیولا" اشاره کرد.
سارینا بنیکی آوتاندیلیان (؛ زادهٔ ) موسیقی‌شناس و رهبر ارکستر اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ اکتبر ۱۹۶۷ در مارتاکرت به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
هاکوب دانیلی آوتیکیان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و ویراستار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۱ نوامبر ۱۹۴۵ در بیروت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
سواک گاریکی آوتیسیان (؛ زادهٔ ) هنرمند رقص باله اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۷ ژانویه ۱۹۸۸ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنر رقص ایروان (۲۰۰۶) فارغ‌التحصیل گشت. آوتیسیان در تالار اپرای ایروان فعالیت می‌کند. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۲) و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۱۷) است.
آرمن مارسلی آرزومانیان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۹ مهٔ ۱۹۷۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی در و ارمنستان ۱ فعالیت کرده است. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۳) و هدیه‌یادبود نخست‌وزیر ارمنستان (۲۰۱۴) است.
کامو آرزومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ مهٔ ۱۹۵۶ در یغوارد به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۱۵)، مدال گارگین نژده (۲۰۱۴), مدال وازگن سارگسیان (۲۰۱۲), مدال لوریس ملیکوف، مدال آکسل باکونتس (۲۰۱۱)، مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۶) و هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۳) است. وی در ۱۳ آوریل ۲۰۱۹ در سن ۶۲ سالگی در کاپان درگذشت.
خسوس گوسمن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سه عضو صلیب سرخ"، "سرقت در ساعت ۳"، "خوب، بد، زشت"، "به خاطر چند دلار بیشتر"، "بادی به غرب می‌رود"، "و در سال سوم، او دوباره برخاست"، "صبح بخیر، کنتس کوچک"، "امکانش هست؟" و "قصه‌های تلویزیون" اشاره کرد.
شوشانیک هاروتیونی آپویان (؛ زادهٔ - ) موسیقی‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ اکتبر ۱۹۲۳ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان کنسرواتوار سنت پیترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی در ۹ اکتبر ۲۰۱۵ در سن ۹۱ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد. منابع.
هایک بوریسی بابوخانیان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و سیاستمدار اهل ارمنستان است که بین سال‌های ۱۹۹۹–۲۰۰۳ و سپس دوباره ۲۰۱۲–۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره‌های دوم، پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
آرتاک وارطانی وارطانیان (؛ زادهٔ ) داستان‌نویس، روزنامه‌نگار، شاعر و مترجم اهل ارمنستان است. زندگی. وی در ۴ مهٔ ۱۹۵۱ در روستای چلخان‌قلعه (آزنابرد) به دنیا آمد و از دانشکدهٔ سایبـرنتیک فنی دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان و بخـش روزنامه نگاری دانشکـدهٔ علوم اجتماعی همین دانشگاه فارغ‌التحصیل گشت. وارتانیان همچنین دارای دکترای زبان‌شناسی است. وی از ۱۹۹۴ عضو انجمن روزنامه نگاران ارمنستان و از سال ۲۰۰۹ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می‌باشد. وی در ۲۰۰۷م به دریافت تقدیرنامهٔ رئیس‌جمهور ارمنستان و در ۲۰۱۱م به دریافت
رئیس‌جمهور ارمنستان و در ۲۰۱۱م به دریافت نشان‌های موسس خورناتسی و کانون نویسندگان ارمنستان، برای خدمات شایستهٔ ادبی نایل آمد. آثار. آرتاک وارتانیان مؤلف چهارده جلد کتاب و مقاله‌های متعدد علمی و اجتماعی است و به کار ترجمه نیز (از زبان‌های روسی و فارسی) می‌پردازد. نوشته‌های وی به زبان‌های روسی، فارسی و فرانسوی ترجمه شده‌است. ‏در سال ۲۰۲۱ میلادی مجموعه داستانهای وی با عنوان «درخت توت صورتی» در تهران منتشر گشته‌است.
میکائیل گورگنی استامبولتسیان (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ فوریه ۱۹۳۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی () و جایزه رئیس‌جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) است.
خوزه لیفانته (؛ ۳ ژوئن ۱۹۴۳ – ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۴) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "امکانش هست؟"، "پروانه روی شانه" و "داجون" اشاره کرد.
واهان آراکلی بایبوردیان (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار و استاد دانشگاه خاورشناس و دیپلمات اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ در سمت نخستین سفیر قوق‌العاده و تام‌الاختیار جمهوری ارمنستان در ایران را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ سپتامبر ۱۹۳۳ در آخالتسیخه به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۹م به ارمنستان کوچید و در مدرسهٔ بیست و شش کمیسر باکو در ایروان درس خواند. در ۱۹۵۷م رشتهٔ ایران‌شناسی دانشکدهٔ خاورشناسی دانشگاه ایروان را به پایان برد و در سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵م دورهٔ کارنشاسی ارشد مؤسسهٔ خاورشناسی آکادمی علوم مسکو را
ارشد مؤسسهٔ خاورشناسی آکادمی علوم مسکو را به پایان رساند. وی با ارائه پایان‌نامه‌ای با نام "منطقهٔ ارمنی‌نشین جلفای اصفهان در قرن هفدهم" موفق به گرفتن درجهٔ علمی نامزدی علوم تاریخ شد. بایبوردیان در ۱۹۷۴م در ایروان با نوشتن رساله‌ای با نام "روابط ترکیه و ایران قرن بیستم" به دریافت درجهٔ علمی فوق دکتری علوم تاریخ نایل آمد. وی سال‌ها در بنیاد خاورشناسی آکادمی علوم ارمنستان فعالیت داشت. از ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۲م رئیس کرسی تاریخ دانشگاه تربیت معلم ایروان و از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ نخستین سفیر قوق‌العاده و تام‌الاختیار جمهوری
۱۹۹۸ نخستین سفیر قوق‌العاده و تام‌الاختیار جمهوری ارمنستان در ایران بود. از ۱۹۹۸م مشاور امور کشورهای آسیای میانه و خاور نزدیک وزارت امورخارجهٔ ارمنستان و همزمان رئیس دانشکدهٔ شرق‌شناسی دانشگاه هراچیا آجاریان است. وی شماری کتاب و بیش از یک‌صد مقاله در زمینه‌های گوناگون تاریخ معاصر ایران، دربارهٔ مناطق ارمنی‌نشین ایران، تاریخ ارمنستان غربی، مسائل گوناگون روابط بین‌المللی، خاورمیانه و خاور نزدیک منتشر کرده‌است که شماری از آن‌ها از این قرارند: "جامعهٔ ارامنهٔ جلفای نو و سازمان مبلغان کاتولیک در سدهٔ هفدهم"،
جلفای نو و سازمان مبلغان کاتولیک در سدهٔ هفدهم"، "نقش واسط و میانجی بازرگانان جلفای نو در روابط سیاسی ایران با کشورهای اروپای غربی در آغاز سدهٔ هفدهم"، "بازرگان جلفای نو و نفوذ اقتصادی سرمایه‌های اروپای غربی در ایران"، "جامعهٔ ارامنهٔ جلفای نو در سدهٔ هفدهم"، "دربارهٔ سیاست امپریالیستی آلمان در ایران از ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۴م"، "سیاست ترکیه نسبت به ایران در آغاز سدهٔ بیستم". از آثارش: "ایران امروز" که در ایروان چاپ شده‌است؛ "فرهنگ مفصل فارسی به ارمنی" که در بردارندهٔ بیست و پنج هزار واژه با چکیده‌ای از دستور زبان
بیست و پنج هزار واژه با چکیده‌ای از دستور زبان فارسی، ضرب‌المثل‌های فارسی و معادل‌های ارمنی آن‌ها است. این اثر با همکاری آرام دوداگیان و اولگا آرزومانیان به چاپ رسیده‌است (۱۹۶۱م) جوایز. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. منابع.
ژورا آرشاکی بارسقیان (؛ زادهٔ ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۶ اوت ۱۹۴۶ در سارچاپت به دنیا آمد و از آکادمی امپریال هنر فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است.
هوهانس خاچاطوری بارسقیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زبان‌شناس، فرهنگ‌نویس و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ اکتبر ۱۹۲۰ در ماستارا به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی، جایزه پوغوسیان، نشان جنگ میهنی (درجه دو) و نشان مسروپ ماشتوتس است. وی در ۲ اوت ۲۰۱۴ در سن ۹۳ سالگی در ایروان درگذشت. منابع.
خوانیتو ناوارو (؛ ۸ ژوئیه ۱۹۲۴ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خاور باختر"، "امکانش هست؟"، ' و ' اشاره کرد.
همایاک گورگنی بدیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۵ در تفلیس به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنر تفلیس و آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون نشان جنگ میهنی درجه دو، نقاش شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷), نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۵) و مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۶) است. عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان بود. وی در ۶ اکتبر ۲۰۱۷ در سن ۹۱ سالگی در ایروان درگذشت.
هراچیا میکائیلی (موخانی) بگلاریان (؛ زادهٔ - ) شاعر، روزنامه‌نگار و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱ مه ۱۹۳۴ در کولخوزاشن، استان مارتونی، جمهوری آرتساخ به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۹) است. عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. وی در ۹ اکتبر ۲۰۰۹ در سن ۷۵ سالگی در استپاناکرت درگذشت.
درنیک آبرامی گابریلیان (؛ زادهٔ ) بوکسور مرد اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ آوریل ۱۹۴۴ در ماداغیس، استان مارتاکرت به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۱۹۹۹)، آموزگار شایسته جمهوری ارمنستان، مربی شایسته ارمنستان شوروی است.
وازگن آرشالویسی گابریلیان (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه، محقق ادبی و تاریخ‌نگار ادبی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ ژانویه ۱۹۳۷ در آرتیمت به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۷) و (۲۰۱۴) است.
سریوژا آشوتی گالستیان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، استاد دانشگاه و زبان‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱ نوامبر ۱۹۲۹ در تساو به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۴) و آموزگار شایسته جمهوری ارمنستان است.
لوسیا اویوس (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "امکانش هست؟" اشاره نمود.
هیلدا گالفایان (؛ زادهٔ ) شاعر اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۴۲ در استانبول به دنیا آمد و از دانشگاه پاریس فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۴), (۱۹۷۳), (۱۹۸۱), (۲۰۰۹), (۲۰۰۹), (۲۰۰۹) است.
داویت وازگنی گاسپاریان (؛ زادهٔ ) منتقد ادبی، استاد دانشگاه و تاریخ‌نگار ادبی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ اکتبر ۱۹۴۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. گاسپاریان از سال ۱۹۷۶ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می‌باشد. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، مدال موسس خورناتسی (۲۰۱۵) است.
گارگین هامبارتسومی داوتیان (؛ زادهٔ ) مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۸ دسامبر ۱۹۵۴ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی است. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان است.