payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تا برجک منقطع شود. بعد از کورسک، گلوله AP هسته جامد 152BR-۵۴۰ میلی‌متر در تعداد کمی تولید شد و در تلاش برای معرفی یک پرتابه نافذ به گردان‌های ناوشکن تانک سنگین ارسال شد، اما سرعت پایین ذاتی این تفنگ باعث شد که دور AP دقیق‌تر نباشد و فقط نسبتاً مؤثرتر باشد. گلوله استاندارد HE (که می‌تواند علیه پیاده‌نظام نیز استفاده شود). پس از عملکرد SU-152 در کورسک، SU-152 نقش بسیار مهمی در از بین بردن استحکامات آلمان در طول عملیات تهاجمی باگراتیون ایفا کرد، این هدف اصلی طراحی خودرو بود.. از نیمه دوم سال ۱۹۴۳ تا پایان جنگ
خودرو بود.. از نیمه دوم سال ۱۹۴۳ تا پایان جنگ جهانی دوم، SU-152 در تمام جبهه‌های شوروی، از فنلاند تا کریمه، مورد استفاده قرار گرفت. به دلیل تلفات جنگی و توقف تولید انبوه در دسامبر ۱۹۴۳، تعداد SU-152 در ارتش شوروی کاهش یافت. در نهایت SU- 152 با ISU-152 قابل اطمینان تر و زره پوش تر جایگزین شد، که از همان تسلیحات و مهمات در همان نقش دو منظوره استفاده می‌کرد. با وجود این، SU-152 در طول جنگ جهانی دوم در خدمت باقی ماند و هر SU-152 هنوز در خدمت فعال در ارتش شوروی در سال ۱۹۵۸ خارج شد. سازمان. SU-152 توسط هنگ‌های
در سال ۱۹۵۸ خارج شد. سازمان. SU-152 توسط هنگ‌های مستقل توپخانه خودکششی سنگین (OTSAP، ОТСАП، به روسی، از "Otdel'niy Tyazheliy Samokhodno-Artilleriyskiy Polk"، Отдельный Тяжелый Самоходно-Артиллерийский Полк) استفاده شد. در ابتدا هر OTSAP دارای 12 SU-۱۵۲ بود که به سه باتری از چهار خودرو تقسیم می‌شد. یک تانک KV-1S به عنوان خودروی فرمانده خدمت می‌کرد. پس از نوامبر ۱۹۴۳، سازمان OTSAP به ۲۱ وسیله نقلیه در هر هنگ تغییر کرد.
عراق از سال۱۹۶۲ تا ۱۹۹۱، زمانی که ذخایر سلاح‌های شیمیایی خود را منهدم کرد و برنامه‌های سلاح‌های بیولوژیکی و هسته‌ای خود را طبق الزام شورای امنیت سازمان ملل متوقف کرد، به‌طور فعال تحقیق کرد و بعداً از سلاح‌های کشتار جمعی (WMD) استفاده کرد. پنجمین رئیس‌جمهور عراق، صدام حسین، در سطح بین‌المللی به دلیل استفاده از سلاح‌های شیمیایی در طول مبارزات انتخاباتی دهه۱۹۸۰ علیه غیرنظامیان ایرانی و کرد در طول جنگ ایران و عراق و پس از آن محکوم شد. در دهه۱۹۸۰، صدام برنامه سلاح‌های بیولوژیکی گسترده و برنامه سلاح‌های هسته‌ای
بیولوژیکی گسترده و برنامه سلاح‌های هسته‌ای را دنبال کرد، اگرچه بمب هسته‌ای ساخته نشد. پس از جنگ خلیج فارس (۱۹۹۰–۱۹۹۱)، سازمان ملل متحد (به همراه دولت عراق) مقادیر زیادی از سلاح‌های شیمیایی عراق و تجهیزات و مواد مربوطه را شناسایی و منهدم کردند. عراق برنامه‌های شیمیایی، بیولوژیکی و هسته‌ای خود را متوقف کرد. در اوایل دهه ۲۰۰۰، دولت جورج دبلیو بوش و دولت تونی بلر تأکید کردند که برنامه‌های سلاح‌هایی صدام حسین در حال ساخت سلاح‌های هستند و ذخایر بزرگی از سلاح‌های کشتار جمعی در عراق پنهان شده است. بازرسی‌های
کشتار جمعی در عراق پنهان شده است. بازرسی‌های سازمان ملل برای حل و فصل مسائل حل نشده خلع سلاح بین نوامبر۲۰۰۲ و مارس۲۰۰۳، تحت قطعنامه ۱۴۴۱ شورای امنیت سازمان ملل، که از حسین خواسته بود «همکاری فوری، بدون قید و شرط و فعال» را با بازرسی‌های سازمان ملل و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، به زودی آغاز کند. قبل از اینکه کشورش مورد حمله قرار گیرد. ایالات متحده تأکید کرد که عدم همکاری مکرر صدام حسین نقض قطعنامه۱۴۴۱ است، اما نتوانست شورای امنیت سازمان ملل متحد را متقاعد کند که مجوز استفاده از زور را به دلیل کمبود شواهد
کند که مجوز استفاده از زور را به دلیل کمبود شواهد به تصویب برساند. با وجود این، بوش تأکید کرد که اقدامات مسالمت آمیز نمی‌تواند عراق را از سلاح‌هایی که ادعا می‌کرد در اختیار دارد خلع سلاح کند و در عوض جنگ دوم خلیج فارس را آغاز کرد. یک سال بعد، سنای ایالات متحده به طور رسمی گزارش سنا از اطلاعات پیش از جنگ در مورد عراق را منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسیدند که بسیاری از اظهارات قبل از جنگ دولت بوش در مورد سلاح‌های کشتار جمعی عراق گمراه کننده بود. بازرسی‌های تحت رهبری ایالات متحده بعداً نشان داد که عراق
تحت رهبری ایالات متحده بعداً نشان داد که عراق قبلاً تولید و انباشت سلاح‌های کشتار جمعی فعال را متوقف کرده است. جنگ توسط بسیاری از جمله جان مک کین، نامزد جمهوریخواه ریاست جمهوری سال۲۰۰۸، یک «اشتباه» خوانده شد. عراق پروتکل ژنو را در سال۱۹۳۱،معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای در سال۱۹۶۹ و کنوانسیون سلاح‌های بیولوژیکی را در سال۱۹۷۲ امضا کرد، اما تا ۱۱ ژوئن۱۹۹۱ آن را تصویب نکرد. عراق کنوانسیون سلاح‌های شیمیایی را در ژانویه ۲۰۰۹ به تصویب رساند و یک ماه بعد در ۱۲ فوریه برای عراق لازم الاجرا شد. تاریخ. توسعه برنامه
برای عراق لازم الاجرا شد. تاریخ. توسعه برنامه ۱۹۶۰–دهه ۱۹۸۰. ۱۹۵۹–۱۷اوت اتحاد جماهیر شوروی و عراق توافقنامه ای را برای اتحاد جماهیر شوروی برای ساخت نیروگاه هسته‌ای امضا کردند و یک برنامه هسته‌ای را به عنوان بخشی از درک متقابل خود ایجاد کردند. ۱۹۶۸- یک راکتور تحقیقاتی IRT-2000 توسط شوروی به همراه تعدادی از تأسیسات دیگر که می‌توانستند برای تولید رادیوایزوتوپ مورد استفاده قرار گیرند در نزدیکی بغداد ساخته شد. ۱۹۷۵- صدام حسین وارد مسکو شد و دربارهٔ ساخت مدل پیشرفته یک نیروگاه اتمی سؤال کرد. مسکو تنها در صورتی
یک نیروگاه اتمی سؤال کرد. مسکو تنها در صورتی موافقت می‌کند که این ایستگاه توسط آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تنظیم شود، اما عراق نپذیرفت. با این حال، توافقنامه همکاری در ۱۵ آوریل امضا شد که جایگزین توافقنامه ۱۹۵۹ شد. پس از ۶ماه فرانسه با فروش۷۲ کیلوگرم اورانیوم ۹۳ درصدو ساخت نیروگاه هسته ای بدون کنترل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به قیمت ۳ دلاربیلیون موافقت کرد. در اوایل دهه۱۹۷۰، صدام حسین دستور ایجاد یک برنامه مخفیانه سلاح‌های هسته ای را صادر کرد. برنامه‌های سلاح‌های کشتار جمعی عراق توسط شرکت‌ها و دولت‌های
سلاح‌های کشتار جمعی عراق توسط شرکت‌ها و دولت‌های مختلف در دهه‌های۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ کمک می‌شد. به عنوان بخشی از پروژه ۹۲۲، عراق تأسیسات سلاح‌های شیمیایی مانند آزمایشگاه‌ها، پناهگاه‌ها، ساختمان اداری و اولین ساختمان‌های تولیدی را در اوایل دهه۱۹۸۰ تحت پوشش یک کارخانه آفت کش ساخت. شرکت‌های آلمانی در مجموع ۱۰۲۷تن پیش سازهای گاز خردل، سارین، تابون و گازهای اشک آور ارسال کردند. این کار به عراق اجازه داد تا در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ به ترتیب ۱۵۰ تن عامل خردل و ۶۰ تن تابون تولید کند که در طول دهه ادامه یافت. پنج شرکت آلمانی
کند که در طول دهه ادامه یافت. پنج شرکت آلمانی دیگر تجهیزاتی را برای تولید سم بوتولین و مایکوتوکسین برای مبارزه با میکروب‌ها فراهم کردند. در سال۱۹۸۸، مهندسان آلمانی داده‌های سانتریفیوژ را ارائه کردند که به عراق کمک کرد برنامه سلاح‌های هسته ای خود را گسترش دهد. تجهیزات آزمایشگاهی و اطلاعات دیگر ارائه شد که بسیاری از مهندسان آلمانی در آن شرکت داشتند. در مجموع، ۵۲ درصد از تجهیزات بین‌المللی سلاح‌های شیمیایی عراق منشأ آلمانی داشتند. مؤسسه دولتی برای تولید آفت کش ها(SEPP) رسانه‌های کشت و انکوباتورها را به تجارت
ها(SEPP) رسانه‌های کشت و انکوباتورها را به تجارت مهندسی آب آلمان سفارش داد. کمک غرب به برنامه سلاح‌های کشتار جمعی عراق. ایالات متحده. ایالات متحده در طول جنگ ایران و عراق با بیش از ۵۰۰ دلار از عراق حمایت کرد میلیون دلار تجهیزات دو منظوره که توسط وزارت بازرگانی تأیید شده است. در میان آنها رایانه‌های پیشرفته ای وجود داشت که برخی از آنها در برنامه هسته ای عراق استفاده می‌شد. مجموعه غیرانتفاعی فرهنگ عمومی آمریکایی و مراکز کنترل بیماری تا سال۱۹۸۹ نمونه‌های بیولوژیکی سیاه زخم، ویروس نیل غربی و بوتولیسم را به
سیاه زخم، ویروس نیل غربی و بوتولیسم را به عراق می‌فروختند یا ارسال می‌کردند که عراق ادعا می‌کرد برای تحقیقات پزشکی به آن نیاز دارد. تعدادی از این مواد برای برنامه تحقیقاتی سلاح‌های بیولوژیکی عراق و برخی دیگر برای تولید واکسن مورد استفاده قرار گرفتند.به‌عنوان مثال، طبق گفته چارلز دوئلفر، برای مثال، ارتش عراق روی سویه مجموعه غیرانتفاعی فرهنگ عمومی آمریکایی۱۴۵۷۸ به عنوان سویه انحصاری سیاه زخم برای استفاده به عنوان یک سلاح بیولوژیکی مستقر شد. دولت ایالات متحده هیئتی از دانشمندان سلاح‌هایی عراقی را به «کنفرانس
هیئتی از دانشمندان سلاح‌هایی عراقی را به «کنفرانس انفجار» در اوت۱۹۸۹ در پورتلند، اورگان دعوت کرد. در کنفرانس وزارت دفاع و وزارت انرژی ایالات متحده کارشناسانی حضور داشتند که به عراقی‌ها و سایر شرکت کنندگان توضیح دادند که چگونه امواج شوک را در هر پیکربندی مورد نیاز ایجاد کنند. این کنفرانس شامل سخنرانی‌هایی در مورد اچ‌ام‌ایکس، یک ماده منفجره قوی که عموماً برای انفجار هسته‌ای ترجیح داده می‌شود، و در صفحات پرواز، که دستگاه‌هایی برای تولید نوع خاصی از امواج ضربه‌ای لازم برای اشتعال بمب هسته‌ای هستند، بود. هر دو
لازم برای اشتعال بمب هسته‌ای هستند، بود. هر دو صفحه اچ‌ام‌ایکس و فلایر در واقع بعداً توسط بازرسان سلاح‌هایی سازمان ملل در سایت‌های تحقیقاتی هسته ای عراق پیدا شدند. بریتانیا. در اواخر دهه۱۹۸۰، بریتانیا مخفیانه به شرکت سلاح‌هایی ماتریکس چرچیل اجازه داد تا قطعات برنامه سلاح‌هایی صدام حسین را تأمین کند، در حالی که صنعت بریتانیا جرالد بول را در حین توسعه ابر تفنگ عراقی تأمین می‌کرد. در مارس۱۹۹۰، یک مورد از ماشه‌های هسته ای به مقصد عراق در فرودگاه هیترو کشف و ضبط شد. اسکات ریپورت از محرمانه بودن ماجرای اسلحه به
شد. اسکات ریپورت از محرمانه بودن ماجرای اسلحه به عراق را در زمان مشخص شدن آن فاش کرد. بریتانیا همچنین یک کارخانه کلر را تأمین مالی کرد که قرار بود برای تولید گاز خردل استفاده شود. برنامه سلاح‌های هسته ای عراق در سال۱۹۸۱ با شکست جدی مواجه شد، زمانی که راکتور اوسیراک، که می‌توانست مواد هسته ای قابل استفاده از سلاح را تولید کند، قبل از راه اندازی توسط اسرائیل بمباران شد. با این حال، دیوید آلبرایت و مارک هیبز، که برای بولتن دانشمندان اتمی می‌نویسند، با این دیدگاه مخالفند. آنها می‌گویند که بسیاری از چالش‌های فن
مخالفند. آنها می‌گویند که بسیاری از چالش‌های فن آوری حل نشده وجود دارد. جنگ ایران و عراق. در سال۱۹۸۰،آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده گزارشی مبنی بر اینکه عراق به مدت چندین سال به‌طور فعال در حال دستیابی به ظرفیت‌های سلاح‌های شیمیایی بوده است، ارائه کرد که بعداً ثابت شد که درست است. در نوامبر۱۹۸۰، دو ماه پس از جنگ ایران و عراق، اولین گزارش استفاده از سلاح‌های شیمیایی زمانی رخ داد که رادیو تهران از حمله با گاز سمی نیروهای عراقی به سوسنگرد خبر داد. سازمان ملل متحد گزارش داد که بسیاری از حمله‌های مشابه در سال
متحد گزارش داد که بسیاری از حمله‌های مشابه در سال بعد رخ داد و ایران را به توسعه و استقرار قابلیت گاز خردل سوق داد. تا سال۱۹۸۴، عراق در برابر حمله‌های «موج انسانی» ایران از گازهای سمی استفاده می‌کرد.در طول جنگ ایران و عراق از سلاح‌های شیمیایی به‌طور گسترده علیه ایران استفاده شد. در ۱۴ ژانویه۱۹۹۱، آژانس اطلاعات دفاعی اعلام کرد که یک مأمور عراقی، تلفات آبله نظامی را که به گفته خودش در سال۱۹۸۵ یا۱۹۸۶ دیده است، با عبارات دقیق پزشکی توصیف کرده است. دو هفته بعد، مرکز اطلاعات پزشکی نیروهای مسلح گزارش داد که هشت
مرکز اطلاعات پزشکی نیروهای مسلح گزارش داد که هشت نفر از ۶۹اسیر جنگی عراقی که آزمایش خون آنها انجام شد، مصونیت نسبت به آبله را نشان دادند که از سال۱۹۷۱ به‌طور طبیعی در عراق رخ نداده بود. همین زندانیان نیز برای سیاه زخم تلقیح شده بودند. فرض بر این است که عراق در این جنگ از آبله و سیاه زخم استفاده کرده است. "واشینگتن پست" گزارش داد که در سال۱۹۸۴ سیا مخفیانه شروع به ارائه اطلاعات به ارتش عراق در طول جنگ ایران و عراق کرد. این شامل اطلاعاتی برای هدف قرار دادن حمله‌های سلاح‌های شیمیایی بود. در همان سال پزشکان
حمله‌های سلاح‌های شیمیایی بود. در همان سال پزشکان اروپایی و هیئت‌های متخصص سازمان ملل بدون تردید تأیید کردند که عراق از سلاح‌های شیمیایی علیه ایرانی‌ها استفاده می‌کند. سلاح‌های شیمیایی یک بار هم علیه قیام مردمی شیعیان در جنوب عراق در سال1991 استفاده شد. برآوردهای ایران پس از جنگ نشان داد که بیش از ۱۰۰۰۰۰ایرانی در طول جنگ هشت ساله با عراق تحت تأثیر سلاح‌های شیمیایی صدام حسین قرار گرفتند. ایران پس از ژاپن دومین کشور آسیب دیده جهان از نظر سلاح‌های کشتار جمعی است. برآورد رسمی تعداد غیرنظامی آلوده در شهرهای
است. برآورد رسمی تعداد غیرنظامی آلوده در شهرهای مرزی یا فرزندان و بستگان جانبازان را که بسیاری از آنها دچار عوارض خونی، ریوی و پوستی شده‌اند، شامل نمی‌شود. بر اساس گزارش‌های رسمی، عوامل گاز اعصاب بلافاصله حدود ۲۰۰۰۰سرباز ایرانی را کشتند. از ۹۰٬۰۰۰بازمانده، حدود۵٬۰۰۰ به‌طور منظم به دنبال درمان هستند و حدود۱٬۰۰۰ هنوز با شرایط شدید و مزمن در بیمارستان بستری هستند. بسیاری دیگر تحت تأثیر گاز خردل قرار گرفتند. علیرغم برکناری صدام حسین و دولت او توسط نیروهای آمریکایی، در ایران نارضایتی و خشم عمیقی وجود دارد که
در ایران نارضایتی و خشم عمیقی وجود دارد که این کشورهای غربی بودند که در وهله اول به عراق کمک کردند تا زرادخانه سلاح‌های شیمیایی خود را توسعه دهد و هدایت کند و دنیا هیچ کاری برای مجازات عراق انجام نداد. ایالات متحده و بریتانیا از محکومیت حمله‌های شیمیایی شناخته شده عراق در شورای امنیت سازمان ملل جلوگیری کردند. در طول جنگ هیچ قطعنامه ای تصویب نشد که به‌طور خاص استفاده عراق از سلاح‌های شیمیایی را مورد انتقاد قرار دهد، علیرغم تمایل اکثریت برای محکوم کردن این استفاده. در ۲۱ مارس۱۹۸۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد
در ۲۱ مارس۱۹۸۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد پذیرفت «سلاح‌های شیمیایی توسط نیروهای عراقی علیه نیروهای ایرانی استفاده شده است». این بیانیه با مخالفت ایالات متحده روبرو شد، تنها کشوری که در شورای امنیت به آن رای منفی داد، (انگلیس رای ممتنع داد) در ۲۳ مارس ۱۹۸۸، منابع رسانه ای غربی از حلبچه در کردستان عراق گزارش دادند که چند روز قبل از حمله شیمیایی گسترده عراق به این شهرک. برآوردهای بعدی حاکی از آن بود که ۷۰۰۰نفر کشته و ۲۰۰۰۰نفر زخمی شده‌اند. حمله گاز سمی حلبچه خشم بین‌المللی را علیه عراقی‌ها برانگیخت. بعداً در
بین‌المللی را علیه عراقی‌ها برانگیخت. بعداً در همان سال، سنای ایالات متحده قانون جلوگیری از نسل‌کشی در سال۱۹۸۸ را پیشنهاد کرد که تمام کمک‌های ایالات متحده به عراق را قطع کرد و واردات نفت عراق را متوقف کرد. دولت ریگان با این لایحه مخالفت کرد و آن را زودرس خواند و در نهایت از اجرایی شدن آن جلوگیری کرد، تا حدی به دلیل ارزیابی اشتباه آژانس اطلاعات دفاعی که ایران را مسئول این حمله می‌دانست. در زمان حمله این شهر در اختیار نیروهای ایرانی و چریک‌های کرد عراقی متحد با تهران بود. عراقی‌ها حمله حلبچه را به نیروهای
با تهران بود. عراقی‌ها حمله حلبچه را به نیروهای ایرانی متهم کردند. این هنوز موقعیت صدام حسین در اسارتش در دسامبر ۲۰۰۳ بود. در ۲۱ اوت۲۰۰۶، محاکمه صدام حسین و شش متهم از جمله حسن المجید ("علی شیمیایی") به اتهام نسل‌کشی علیه کردها آغاز شد. در حالی که این محاکمه حمله حلبچه را پوشش نمی‌دهد، اما حمله‌های به روستاهای دیگر در جریان عملیات «انفال» عراق را که ادعا می‌شود شامل بمباران با سلاح‌های شیمیایی بوده است، پوشش می‌دهد. جنگ خلیج ۱۹۹۱. در ۲ آگوست ۱۹۹۰،عراق به کویت حمله کرد و در سطح بین‌المللی به شدت محکوم شد.
حمله کرد و در سطح بین‌المللی به شدت محکوم شد. ائتلاف بین‌المللی از ملت‌ها به رهبری ایالات متحده، کویت را در سال۱۹۹۱ آزاد کرد. بر اساس مقررات آتش‌بس سازمان ملل که در قطعنامه۶۸۶ شورای امنیت و در قطعنامه۶۸۷ آمده است، عراق در قطعنامه۶۸۶ از توسعه، داشتن یا استفاده از سلاح‌های شیمیایی، بیولوژیکی و هسته ای منع شده است. همچنین در این معاهده موشک‌هایی با برد بیش از ۱۵۰ کیلومتر ممنوع شده بود. کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق (UNSCOM) برای انجام بازرسی‌های سلاح‌هایی در عراق ایجاد شد و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی
در عراق ایجاد شد و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) باید نابودی برنامه هسته ای عراق را راستی آزمایی کند. بازرسی‌های سازمان ملل. بازرسی‌های کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق ۱۹۹۱–۱۹۹۸. کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق پس از حمله به کویت در سال۱۹۹۰برای بازرسی از تأسیسات سلاح‌هایی عراق تشکیل شد. ابتدا رولف اکیوس و بعداً توسط ریچارد باتلر رهبری شد. در طی چندین بازدید از عراق توسط یونسکام، بازرسان سلاح‌های با ریحاب رشید طه، زیست‌شناس عراقی تحصیل کرده بریتانیایی مصاحبه کردند. بر اساس گزارشی از آژانس
بریتانیایی مصاحبه کردند. بر اساس گزارشی از آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده در سال۱۹۹۹، طاها که معمولاً ملایم رفتار می‌کرد، هر زمان که کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق از او در مورد الحکم سؤال می‌کرد، فریاد می‌زد، جیغ می‌زد و یک بار صندلی را می‌کوبید، در حالی که اصرار داشت که الحکم. یک گیاه خوراک جوجه بود.چارلز دوئلفر، معاون رئیس اجرایی کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق، بعداً به خبرنگاران گفت: «چند چیز عجیبی در مورد این کارخانه تولید خوراک حیوانات وجود داشت که با پدافند هوایی گسترده اطراف آن شروع
وجود داشت که با پدافند هوایی گسترده اطراف آن شروع شد». این تأسیسات توسط کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق در سال۱۹۹۶ تخریب شد. در سال۱۹۹۵، بازرس اصلی سلاح‌های کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق، دکتر راد بارتون از استرالیا، اسنادی را که توسط کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق بدست آمده بود به طاها نشان داد که نشان می‌داد دولت عراق به تازگی ۱۰ تن محیط رشد را از یک شرکت انگلیسی به نام اکسید خریداری کرده است. محیط رشد مخلوطی از قندها، پروتئین‌ها و مواد معدنی است که مواد مغذی را برای رشد
و مواد معدنی است که مواد مغذی را برای رشد میکروارگانیسم‌ها فراهم می‌کند. می‌توان از آن در بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌های تحقیقاتی میکروبیولوژی/زیست‌شناسی مولکولی استفاده کرد. در بیمارستان‌ها، سواب‌های بیماران را برای اهداف تشخیصی در ظروف حاوی محیط رشد قرار می‌دهند. مصرف بیمارستان‌های عراق از محیط رشد فقط ۲۰۰ بود کیلوگرم در سال؛ اما در سال۱۹۸۸، عراق ۳۹ تن از آن را وارد کرد. با نشان دادن این شواهد توسط کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق، طاها به بازرسان اعتراف کرد که ۱۹۰۰۰ لیتر سم بوتولینوم رشد کرده است.
کرد که ۱۹۰۰۰ لیتر سم بوتولینوم رشد کرده است. ۸۰۰۰ لیتر سیاه زخم ; ۲۰۰۰ لیتر آفلاتوکسین که می‌تواند باعث نارسایی کبد شود."کلستریدیوم پرفرنجنس"، باکتری که می‌تواند باعث گانگرن گازی شود. و ریسین او همچنین اعتراف کرد که تحقیقاتی در مورد وبا، سالمونلا، بیماری تب و برفکی و آبله شتر انجام داده است، بیماری که از تکنیک‌های رشدی مشابه آبله استفاده می‌کند، اما کار با آن برای محققان بی‌خطرتر است. به دلیل کشف کار طاها با آبله شتر بود که سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا و بریتانیا نگران بودند که صدام حسین در حال برنامه‌ریزی
نگران بودند که صدام حسین در حال برنامه‌ریزی برای مسلح کردن ویروس آبله باشد. عراق در سال۱۹۷۱ شیوع آبله داشت و مرکز اطلاعات سلاح‌های، عدم تکثیر و کنترل سلاح‌های (WINPAC) معتقد بود که دولت عراق مواد آلوده را حفظ کرده است. بازرسان می‌ترسیدند که تیم طاها روی انسان‌ها آزمایش کرده باشند. در طی یک بازرسی، آنها دو محفظه استنشاقی به اندازه پستانداران را کشف کردند، یکی به اندازه ۵ متر مکعب، اگرچه هیچ مدرکی وجود نداشت که عراقی‌ها از پریمات‌های بزرگ در آزمایشات خود استفاده کرده باشند. به گفته بازرس سابق اسلحه اسکات
کرده باشند. به گفته بازرس سابق اسلحه اسکات ریتر در کتاب خود در سال۱۹۹۹ پایان "بازی: حل بحران عراق"، کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق دریافت که بین ۱ ژوئیه و ۱۵ اوت۱۹۹۵٬۵۰ زندانی از زندان ابوغریب به یک پست نظامی در الحدیثه منتقل شدند. شمال غرب عراق گروه‌های مخالف عراقی می‌گویند که دانشمندان به زندانیان سیاه زخم اسپری کردند، اگرچه هیچ مدرکی برای حمایت از این ادعاها ارائه نشد. در طی یک آزمایش، به بازرسان گفته شد که ۱۲زندانی را به تیرها بستند در حالی که گلوله‌های مملو از سیاه زخم در همان نزدیکی منفجر شدند.
مملو از سیاه زخم در همان نزدیکی منفجر شدند. تیم ریتر خواستار دیدن اسنادی از زندان ابوغریب شد که تعداد زندانیان را نشان می‌داد. ریتر می‌نویسد که آنها کشف کردند که رکوردهای ژوئیه و آگوست ۱۹۹۵ گم شده است. دولت عراق در پاسخ به درخواست توضیح دربارهٔ اسناد مفقود، متهم کرد که ریتر برای سیا کار می‌کرد و از دسترسی کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق به برخی سایت‌ها مانند مقر حزب بعث خودداری کرد. اگرچه اکئوس گفته است که در برابر تلاش برای چنین جاسوسی مقاومت کرده است، از آن زمان تاکنون اتهامات زیادی علیه کمیسیون
است، از آن زمان تاکنون اتهامات زیادی علیه کمیسیون آژانس تحت رهبری باتلر مطرح شده است، اتهاماتی که باتلر آنها را رد کرده است. در آوریل۱۹۹۱ عراق اولین اعلامیه خود را از برنامه‌های سلاح‌های شیمیایی خود ارائه کرد. اعلامیه‌های بعدی ارسال شده توسط عراق در ژوئن ۱۹۹۲، مارس ۱۹۹۵، ژوئن ۱۹۹۶ تنها پس از فشار کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق بود. در فوریه ۱۹۹۸، کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق به اتفاق آرا اعلام کرد که پس از هفت سال تلاش برای تعیین میزان برنامه‌های سلاح‌های شیمیایی عراق، عراق هنوز اطلاعات کافی
سلاح‌های شیمیایی عراق، عراق هنوز اطلاعات کافی را به کمیسیون نداده است تا به این نتیجه برسد که عراق تمام مراحل خلع سلاح مورد نیاز قطعنامه‌های شورای امنیت را انجام داده است. در آگوست ۱۹۹۱ عراق به تیم بازرسی بیولوژیکی کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق اعلام کرد که در واقع برنامه سلاح‌های بیولوژیکی دارد اما این برنامه برای اهداف دفاعی است.عراق پس از مدت کوتاهی اولین اعلامیه سلاح‌های بیولوژیکی خود را ارائه کرد. پس از آن که کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق اعلام کرد که چنین اعلامیه‌هایی ناقص هستند، فشار
اعلام کرد که چنین اعلامیه‌هایی ناقص هستند، فشار بیشتری بر عراق وارد شد تا به‌طور کامل و کامل اعلام کند.دومین افشای سلاح‌های بیولوژیکی در مارس۱۹۹۵ صورت گرفت. پس از تحقیقات کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق و کشف شواهد غیرقابل انکار، عراق مجبور شد برای اولین بار به وجود برنامه سلاح‌های بیولوژیکی تهاجمی اعتراف کند.اما عراق هنوز سلاح‌های را رد می‌کند. فشار بیشتر کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق منجر به سومین افشای سلاح‌های بیولوژیکی ممنوعه از عراق در اوت۱۹۹۵ شد. تنها پس از آنکه ژنرال حسین کامل المجید،
شد. تنها پس از آنکه ژنرال حسین کامل المجید، وزیر صنعت و مواد معدنی و مدیر سابق شرکت صنعتی سازی نظامی عراق، با مسئولیت تمامی برنامه‌های سلاح‌هایی عراق، از عراق به اردن گریخت، عراق مجبور شد فاش کند که برنامه جنگ بیولوژیکی خود بسیار بیشتر است. گسترده‌تر از آنچه قبلاً پذیرفته شده بود و این برنامه شامل سلاح‌های بود.در این زمان، عراق اعتراف کرد که به توانایی تولید موشک‌های دوربردتر از آنچه قبلاً پذیرفته شده بود، دست یافته است. در این مرحله، عراق اسناد بیشتری را در اختیار کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق و
در اختیار کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار می‌دهد که نشان می‌دهد حسین کامل المجید در یک مزرعه مرغ مخفی شده است. این اسناد به توسعه گاز وی‌ایکس عراق و تلاش‌های این کشور برای توسعه سلاح هسته ای آشکارتر می‌شود.اعلامیه‌های بیشتری در ژوئن۱۹۹۶ و سپتامبر ۱۹۹۷ به دنبال خواهد داشت. با این حال، در آوریل و ژوئیه ۱۹۹۸، تیم سلاح‌های بیولوژیکی و رئیس اجرایی کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق ارزیابی کردند که هفت سال پس از اولین اعلامیه‌ها در سال۱۹۹۱، اظهارات عراق هنوز «غیرقابل
اعلامیه‌ها در سال۱۹۹۱، اظهارات عراق هنوز «غیرقابل تأیید» و «ناقص و ناکافی». در آگوست ۱۹۹۸، ریتر از سمت خود به عنوان بازرس سلاح‌های سازمان ملل استعفا داد و به شدت از دولت کلینتون و شورای امنیت سازمان ملل به دلیل عدم جدیت کافی در مورد اصرار بر نابودی سلاح‌های کشتار جمعی عراق انتقاد کرد. ریتر همچنین کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل را متهم کرد که به تلاش‌های عراق برای ممانعت از کار کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق کمک می‌کند. ریتر در ۲۷ اوت۱۹۹۸ گفت: «عراق خلع سلاح نمی‌شود» و در بیانیه دوم، «عراق توانایی حمله
سلاح نمی‌شود» و در بیانیه دوم، «عراق توانایی حمله شیمیایی را حفظ می‌کند». در سال۱۹۹۸ بازرسان سلاح‌هایی کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق عراق را ترک کردند. بحث‌های قابل توجهی در مورد اینکه آیا آنها توسط مقام‌های عراقی «عقب‌نشینی»، «اخراج» از کشور شدند (همان‌طور که جورج دبلیو بوش در سخنرانی «محور شرارت» خود ادعا کرد) وجود دارد، یا آنها تصمیم به ترک گرفتند زیرا احساس کردند دستانشان به این سمت است. به قدری گره خورده است که مأموریت را ناامیدکننده ببیند. به گفته خود باتلر در کتاب خود به نام «صدام سرپیچی»،
گفته خود باتلر در کتاب خود به نام «صدام سرپیچی»، پیتر بورلی، سفیر ایالات متحده، به دستور واشینگتن بود که به باتلر پیشنهاد کرد تیم خود را از عراق خارج کند تا از آنها در برابر حمله‌های هوایی ایالات متحده و بریتانیا محافظت کند. که در نهایت از۱۶تا ۱۹ دسامبر۱۹۹۸ انجام شد. بین بازرسی‌ها: ۱۹۹۸–۲۰۰۳. در آگوست ۱۹۹۸، اسکات ریتر در غیاب نظارت مؤثر اظهار داشت که عراق می‌تواند «سلاح‌های بیولوژیکی شیمیایی، موشک‌های بالستیک دوربرد را برای تحویل این سلاح‌های و حتی جنبه‌های خاصی از برنامه سلاح‌های هسته ای خود بازسازی کند.»
خاصی از برنامه سلاح‌های هسته ای خود بازسازی کند.» در ژوئن۱۹۹۹، ریتر به مصاحبه‌کننده‌ای پاسخ داد و گفت: "وقتی این سوال را می‌پرسید که آیا عراق دارای سلاح‌های بیولوژیکی یا شیمیایی است؟ پاسخ منفی است! این یک نه قاطع است. آیا عراق امروز می‌تواند سلاح‌های شیمیایی را در مقیاس معنادار تولید کند؟ نه! آیا عراق می‌تواند سلاح‌های بیولوژیکی در مقیاس معنادار تولید کند؟ نه! موشک‌های بالستیک؟ نه! در کل "نه" است؛ بنابراین از نظر کیفی، عراق خلع سلاح شده است.» ریتر بعداً برخی از پرسنل کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق را
از پرسنل کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق را به جاسوسی متهم کرد و به شدت از دولت بیل کلینتون به دلیل سوء استفاده از منابع کمیسیون برای استراق سمع ارتش عراق انتقاد کرد. به گفته ریتر: «عراق امروز (۱۹۹۹) هیچ قابلیت معناداری از سلاح‌های کشتار جمعی ندارد. در ژوئن ۲۰۰۰، ریتر برای کنترل سلاح‌های امروز مقاله ای با عنوان "پرونده خلع سلاح کیفی عراق نوشت". در سال ۲۰۰۱ فیلم مستند او در مورد بازرسی‌های سلاح‌هایی کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق در "عراق به نمایش" درآمد. این فیلم توسط یک تاجر عراقی-آمریکایی که
درآمد. این فیلم توسط یک تاجر عراقی-آمریکایی که برای ریتر ناشناس بود، کوپن‌های نفت در برابر غذا را از دولت عراق دریافت کرده بود. در سال ۲۰۰۲، اسکات ریتر اظهار داشت که تا سال۱۹۹۸٬۹۰ تا ۹۵ درصد از قابلیت‌های هسته‌ای، بیولوژیکی و شیمیایی عراق و موشک‌های بالستیک دوربرد که قادر به حمل چنین سلاح‌هایی هستند، نابود شده‌اند. ریتر گفت که راستی آزمایی ۱۰۰ درصد فنی امکان‌پذیر نیست، نه به این دلیل که عراق هنوز سلاح‌های مخفی دارد، بلکه به این دلیل که عراق پیشگیرانه برخی از انبارها را نابود کرده و ادعا کرده است که هرگز
از انبارها را نابود کرده و ادعا کرده است که هرگز وجود نداشته‌اند. بسیاری از مردم از تغییر دیدگاه ریتر در مورد عراق در دوره ای که هیچ بازرسی صورت نگرفت، شگفت زده شدند. در طول جنگ ۲۰۰۲–۲۰۰۳، ریتر از دولت بوش انتقاد کرد و اظهار داشت که هیچ مدرک معتبری مبنی بر اینکه عراق توانایی قابل توجهی برای کشتار جمعی کشتار جمعی را بازسازی کرده است ارائه نکرده است. ریتر در مصاحبه ای با "تایم" در سپتامبر۲۰۰۲ گفت که تلاش‌هایی برای استفاده از کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق برای جاسوسی از عراق وجود دارد.به گزارش
در عراق برای جاسوسی از عراق وجود دارد.به گزارش رسانه‌های نیویورک تایمز و واشینگتن پست در ۸ ژانویه۱۹۹۹،"در ماه مارس[۱۹۹۸]، در آخرین تلاش برای کشف سلاح‌های و شبکه‌های اطلاعاتی مخفی صدام حسین، ایالات متحده از تیم بازرسی سازمان ملل استفاده کرد. یک جاسوس آمریکایی را برای نصب یک سیستم شنود الکترونیکی بسیار پیچیده به بغداد بفرستید.» کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق با مشکلات مختلف و عدم همکاری دولت عراق مواجه شد. در سال۱۹۹۸، کمیسیون ویژه سازمان ملل متحد در عراق به درخواست ایالات متحده قبل از عملیات روباه صحرا