payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کمیک در سال ۱۹۴۲ منتشر شد. این مقاله توجه مکس گینز، ناشر کمیک را به خود جلب کرد، او مارستون را به عنوان مشاور آموزشی برای نشریه دی سی کامیکس استخدام کرد. در آن زمان، مارستون تصمیم گرفت یک ابرقهرمان جدید بسازد. در اوایل دهه ۱۹۴۰ خط دی سی تحت سلطه شخصیت‌های مرد فوق‌العاده قدرتمندی مانند فانوس سبز، بتمن و شخصیت اصلی آن، سوپرمن بود. با توجه به شماره پاییز ۲۰۰۱ مجله فارغ التحصیلان دانشگاه بوستون، ایده همسرش الیزابت هالوی برای خلق یک ابرقهرمان زن بود. مارستون این ایده را به ماکس گینز، بنیانگذارانتشارات آل-امریکن
ایده را به ماکس گینز، بنیانگذارانتشارات آل-امریکن معرفی کرد. با توجه به مجوز، مارستون "واندر-وومن" را با الیزابت (که مارستون معتقد بود الگویی از زن غیرمتعارف و آزاد آن دوران بود) توسعه داد. مارستون در خلق واندر-وومن از اولیو برن الهام گرفت که با این زوج در یک رابطه چندهمسری / چند عشقی زندگی می‌کرد.
مری جو فولی نویسنده، پادکست ساز و ویراستار اخبار مستقل آمریکایی است. او مرتباً اخبار و بررسی‌های استراتژی، محصولات و فناوری مایکروسافت را می‌نویسد. فولی از سال ۱۹۸۳ اخبار مایکروسافت ویندوز و قبلاً در مورد فناوری مرتبط با یونیکس را پوشش می‌داد، برای انتشاراتی از جمله "زددی‌نت"، "هفته نامه الکترونیکی"، "بیس‌لاین"، "مجله ردموند" و "پی سی مگزین". حرفه. فولی در سال ۱۹۸۳ با مدرک روزنامه‌نگاری فنی از کالج سیمونز فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۸۴، او با بیل گیتس، رئیس وقت مایکروسافت، برای یک داستان روی جلد در مجله
وقت مایکروسافت، برای یک داستان روی جلد در مجله "تجارت الکترونیک" مصاحبه کرد. این مصاحبه در غرفه مایکروسافت نمایشگاه سالانه فناوری کامدکس برگزار شد. در طول مصاحبه، استیو جابز، مدیر عامل کامپیوتر اپل، که فولی او را نمی‌شناخت، بلند شد و شروع به حرف زدن با بیل گیتس کرد. سرانجام فولی بی تاب شد و به جابز گفت که در حال مصاحبه است و از او خواست که بعداً برگردد. استیو جابز رفت و بیل گیتس سپس به فولی توضیح داد که او به تازگی رئیس کمپانی اپل شده‌است. در سال ۱۹۹۱ او توسط مجله "پی سی ویک" استخدام شد که بعداً به
او توسط مجله "پی سی ویک" استخدام شد که بعداً به "ای‌ویک" تغییر نام داد و به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. در سال ۱۹۹۳ به او پست گزارشگر اختصاصی مایکروسافت پیشنهاد شد و به سیاتل، واشینگتن، نزدیک مقر مایکروسافت ردموند، واشینگتن نقل مکان کرد. در اواخر دهه ۱۹۹۰، او ستون برنده جایزه «در امپراتوری شیطان» را برای زددی‌نت، و متعاقباً وبلاگ «مایکروسافت واچ» را برای زیف دیویس ویرایش کرد. او در حال حاضر ستون «همه چیز دربارهٔ مایکروسافت» را در زددی‌نت ویرایش می‌کند. سه روز قبل از عرضه عمومی نسخه کامل مایکروسافت ویندوز
روز قبل از عرضه عمومی نسخه کامل مایکروسافت ویندوز ۲۰۰۰ در ۱۷ فوریه ۲۰۰۰، که مایکروسافت آن را به عنوان "استانداردی در قابلیت اطمینان" تبلیغ کرد، یک یادداشت از مایکروسافت که توسط فولی گزارش شده بود فاش کرد که "ویندوز ۲۰۰۰ بیش از ۶۳۰۰۰ مشکل شناخته شده دارد". پس از انتشار مقاله فولی، او ادعا کرد که مایکروسافت او را برای مدت قابل توجهی در لیست سیاه قرار داده‌است. فولی میزبان یک پادکست هفتگی با لئو لاپورت و پل توروت به نام " ویندوز ویکلی " است که اخبار مربوط به مایکروسافت، محصولات و خدمات آن و سایر موضوعات مرتبط
محصولات و خدمات آن و سایر موضوعات مرتبط با محاسبات را پوشش می‌دهد، جایی که فولی محاسبات سازمانی را پوشش می‌دهد. فولی با چهره‌های برجسته فناوری اطلاعات از جمله بیل گیتس، استیو جابز، استیو بالمر و ساتیا نادلا مصاحبه کرده‌است.
لینوکس چیکس یک جامعه لینوکس زنانه است. این سازمان برای ارائه پشتیبانی فنی و اجتماعی برای زنان کاربران لینوکس تشکیل شده‌است، اگرچه مردان تشویق می‌شوند که در این زمینه مشارکت کنند. اعضای انجمن بدون توجه به جنسیت به عنوان «جوجه لینوکس» (LinuxChix) شناخته می‌شوند. تاریخچه. لینوکس چیکس در سال ۱۹۹۹ توسط دب ریچاردسون که یک نویسنده فنی و مدیر وب در یک شرکت مشاوره منبع باز بود، تأسیس شد. دلیل او برای تأسیس لینوکس چیکس ایجاد جایگزینی برای برخی دیگر از گروه‌ها و انجمن‌های کاربران لینوکس بود. دو قانون اساسی وجود دارد:
کاربران لینوکس بود. دو قانون اساسی وجود دارد: «مؤدب باشید و مفید باشید.» لینوکس چیکس به عنوان یک لیست پست الکترونیکی به نام "گرل تاک" شروع به کار کرد. رشد این لیست پستی منجر به ایجاد لیست‌های پستی دیگری شد که با "تک تاک" برای بحث‌های فنی و "موضوعاتی" برای بحث در مورد مسائل سیاسی زنان شروع شد. لینوکس چیکس زمانی مورد توجه قرار گرفت که زددی‌نت مقاله ای در مورد آن منتشر کرد، که متعاقباً در اسلش‌دات پست شد. رهبری و ساختار. دب ریچاردسون تا سال ۲۰۰۱ بر فعالیت‌های لینوکس چیکس نظارت داشت، زمانی که هماهنگی و میزبانی
چیکس نظارت داشت، زمانی که هماهنگی و میزبانی جهانی را به برنامه‌نویس و نویسنده ملبورن جن وسپرمن سپرد. جن وسپرمن جامعه را عمدتاً به روشی غیرمستقیم رهبری کرد و تقریباً تمام وظایف از جمله مدیریت لیست پستی و نگهداری وب سایت را به گروهی از داوطلبان محول کرد. در طول تصدی جن وسپرمن، تعداد مشترکین لیست‌های پستی با لیست پستی "نیوچیکس" برای کسانی که در حوزه لینوکس تازه‌وارد هستند، لیست پستی "دوره‌هایی" که لینوکس چیکس برای آموزش موضوعات خاص به یکدیگر استفاده می‌کند، و لیست پستی "فقط دختران"(تنها لیستی که برای مردان
و لیست پستی "فقط دختران"(تنها لیستی که برای مردان بسته شده‌است) سه برابر شد. تقریباً در همان زمان، یک سرور آی‌آرسی برای لینوکس چیکس ایجاد شد. واژه لینوکس چیکس به سازمانی اشاره دارد که بر روی وب سایت رسمی، لیست‌های پستی و کانال‌های آی‌آرسی متمرکز شده‌است. این سازمان هیچ وضعیت رسمی ندارد و این نام توسط سایر گروه‌های وابسته به آن، از جمله چندین بخش محلی، قاره‌ای و ملی که به‌طور مستقل فعالیت می‌کنند، استفاده می‌شود. در مارس ۲۰۰۷، جن وسپرمن اعلام کرد که به عنوان هماهنگ‌کننده بازنشسته می‌شود و از نامزدها برای یک
هماهنگ‌کننده بازنشسته می‌شود و از نامزدها برای یک انتخاب رهبر جدید دعوت کرد. مری گاردینر به عنوان هماهنگ‌کننده جدید در آوریل ۲۰۰۷ اعلام شد و قصد داشت تا سال ۲۰۰۹ به عنوان هماهنگ‌کننده خدمت کند، اما او در ژوئن ۲۰۰۷ استعفا داد. در حال حاضر این سازمان توسط سه داوطلب اصلی به نام «ترس چیکس» رهبری می‌شود که با رای مردم انتخاب می‌شوند. در اوت ۲۰۰۷، سولامیتا گارسیا، آکانا پک و کارلا شرودر به این سمت‌ها انتخاب شدند. بخش‌های منطقه ای. لینوکس چیکس بیش از ۱۵ بخش منطقه ای در سراسر جهان دارد. در سال ۲۰۰۴، یک فصل در
ای در سراسر جهان دارد. در سال ۲۰۰۴، یک فصل در آفریقا تأسیس شد. در مارس ۲۰۰۷، در روز جهانی زن، دو بخش لینوکس چیکس استرالیا با هم متحد شدند تا یک فصل سراسری به نام «اوسی‌چیکس» را تشکیل دهند. فصل نیوزلند در فوریه ۲۰۰۷ تأسیس شد. رویدادها. برخی از فصل‌های محلی لینوکس چیکس جلسات منظمی برگزار می‌کنند. دیگران فقط در مناسبت‌های خاص، مانند بازدید از اعضای غیر محلی یا در ارتباط با کنفرانس‌های فنی، ملاقات می‌کنند. در سال ۲۰۰۷، اعضای بخش سیدنی یک لینوکس چیکس را در دانشگاه نیو ساوت ولز سازماندهی کردند. رویدادها در
دانشگاه نیو ساوت ولز سازماندهی کردند. رویدادها در مناسبت‌های خاص دیگر برگزار می‌شود. برای مثال، در سال ۲۰۰۵، لینوکس چیکس آفریقا رویدادی را برای بزرگداشت روز آزادی نرم‌افزار در دانشگاه ویتس ترتیب داد. آزمایشگاه‌های لینوکس چیکس. بخش هندی لینوکس چیکس ابتکاری را برای ایجاد آزمایشگاه‌های لینوکس در تعدادی از شهرهای هند رهبری کرد. این آزمایشگاه‌ها فضاهایی مجهز به رایانه‌های شخصی و اتصالات اینترنتی فراهم می‌کنند که در آن زنان می‌توانند دربارهٔ لینوکس بیشتر بیاموزند و در کمک به جامعه نرم‌افزاری لایبر همکاری کنند.
و در کمک به جامعه نرم‌افزاری لایبر همکاری کنند. آزمایشگاه‌ها در بنگلور، دهلی، بمبئی و پونا فعال شده‌اند.
روستروی‌بانک یا بانک روستروی () و () با نام کامل بانک ساخت‌وساز روسیه (سهامی خاص) () یک بانک تجاری در روسیه است که دفتر مرکزی آن در مسکو واقع شده‌است. مجوز عملیات بانکی آن به شماره ۳۲۰۵ در ۷ سپتامبر ۲۰۱۲ از بانک مرکزی روسیه صادر شد. همچنین از ۶ ژوئیه ۲۰۰۶ گواهی انجام عملیات بانکی با فلزات گران‌بها با شماره ۳۲۰۵ را دریافت کرد. رتبه‌بندی‌ها. این بانک در میان ۱۵۰ بانک برتر روسیه قرار دارد. طبق گزارش مودیز اینوستور سرویس بر اساس نتایج سال ۲۰۱۲، از نظر دارایی در جایگاه ۱۴۵ قرار گرفت. در پایان سال ۲۰۱۲ بر اساس
جایگاه ۱۴۵ قرار گرفت. در پایان سال ۲۰۱۲ بر اساس گزارش آژانس رتبه‌بندی گروه آربی‌کی این بانک از نظر اندازه دارایی‌های نقدی رتبه ۱۲۰ را به خود اختصاص داد، دارای رتبه ۱۱۶ را در پرتفوی وام است (مقام ۹۱ در وام به اشخاص حقوقی)، رتبه ۱۵۹ در وام به اشخاص حقیقی و از نظر سبد سپرده در رتبه ۱۱۶ قرار گرفت. آژانس «اکسپرت آرای» رتبه اعتباری بانک را در سطح A: «سطح اعتبار بالا» تعیین کرد.
کلوب جاز یا باشگاه جاز یک محل برگزاری موسیقی است جایی که سرگرمی اصلی اجرای موسیقی زنده (کنسرت) در سبک جاز است، اگرچه برخی کلوب‌های جاز عمدتاً بر مطالعه یا ترویج موسیقی جاز تمرکز دارند. کلوب‌های جاز معمولاً نوعی کلوب شبانه یا بار (مکان) هستند که مجوز فروش مشروبات الکلی را دارند. کلوب‌های جاز در اتاق‌های بزرگ در دوره‌های جاز ارکسترال و جاز بیگ باند بودند زمانی که گروه‌های موسیقی بزرگ بودند و اغلب با یک بخش زهی تقویت می‌شدند. اتاق‌های بزرگ نیز در دوران سبک سوئینگ رایج‌تر بودند، زیرا در آن زمان، جاز به عنوان
رایج‌تر بودند، زیرا در آن زمان، جاز به عنوان موسیقی رقص رایج بود، بنابراین رقصندگان به فضایی برای حرکت نیاز داشتند. با گذار به سبک‌های دهه ۱۹۴۰ مانند بیباپ و سبک‌های بعدی مانند سول جاز، ترکیب‌های کوچکی از نوازندگان مانند کوارتتها و تریوها بیشتر مورد استفاده قرار گرفتند و موسیقی بیشتر به یک موسیقی برای گوش‌دادن تبدیل شد تا نوعی موسیقی رقص. در نتیجه، باشگاه‌های کوچک‌تر با استیج‌های کوچک رایج شدند. در دهه ۲۰۰۰، کلوب‌های جاز ممکن است در زیرزمین‌های ساختمان‌های مسکونی بزرگ، در مکان‌های خرید بزرگ یا در طبقات
مسکونی بزرگ، در مکان‌های خرید بزرگ یا در طبقات بالای مشاغل خرده‌فروشی یافت شوند. آن‌ها می‌توانند در مقایسه با سایر مکان‌های موسیقی، مانند کلوب‌های موسیقی راک، نسبتاً کوچک باشند که منعکس‌کننده فضای صمیمی و گرم نمایش‌های جاز و کاهش طولانی‌مدت علاقه عمومی به جاز هستند. علی‌رغم اینکه «باشگاه» نامیده می‌شوند، این مکان‌ها معمولاً انحصاری نیستند (برای ورود و خدمت‌گیری). با این حال، برخی از باشگاه‌ها در صورت پخش یک گروه زنده، هزینه پوشش دارند. برخی از کلوب‌های جاز پس از ساعات کاری یا در اوایل شب‌های هفته «جلسه‌های
از ساعات کاری یا در اوایل شب‌های هفته «جلسه‌های جم» را برگزار می‌کنند. در جلسات جم، هم نوازندگان حرفه‌ای و هم آماتورهای کاربَلَد معمولاً صحنه (استیج) را به اشتراک می‌گذارند.
مارکس فردریک هانری سوزان () فرد نظامی اهل فرانسه بود. سوزان یک ژنرال فرانسوی در خدمت لوننبرگ، دانمارک و ساکسون بود. آزار و اذیت مذهبی، وی را مجبور به ترک وطن خود کرد و به عنوان کاپیتان سواره نظام به خدمت لوننبرگ درآمد. در سال ۱۶۸۳، با اجازه پادشاه لویی چهاردهم، او به همراه پسرش، ژاک-فردریک دو لا فورست-سوزانت و برادر ناتنی‌اش فیلیپ-فردریک دو لا فورست-سوزانت، به دانمارک نقل مکان کرد. در سال ۱۶۸۳، با درجه سرهنگی، به او اجازه داده شد تا یک هنگ سواره نظام تشکیل دهد، اما این هنگ از اولین حرکت خود فراتر نرفت. در
دهد، اما این هنگ از اولین حرکت خود فراتر نرفت. در سال ۱۶۸۶، به لطف کمک پادشاهان دانمارک، او مجاز شد همسر و دخترانش را به کپنهاگ بیاورد. در سال ۱۶۸۹، با بهره‌گیری از الطاف دربار دانمارک، به درجه سرلشکری ارتقا یافت و به عنوان وزیر دانمارک در دربار سنت جیمز و مشاور شاهزاده جورج دانمارک، همسر ملکه آینده آن، منصوب شد. وظیفه اصلی او جلب حمایت شاه ویلیام در درگیری دانمارک با دوک هولشتاین-گوتورپ بود و در این راستا در مورد کمک نظامی دانمارک در جنگ علیه ژاکوبیت‌ها مذاکره کرد. مارکز دو لا فورست پس از مذاکره
مذاکره کرد. مارکز دو لا فورست پس از مذاکره موفقیت‌آمیز برای انعقاد پیمان کمک نظامی، به عنوان سرلشکر هورس در سپاه کمکی دانمارک که طبق آن پیمان به ایرلند اعزام شده بود، منصوب شد. در سال ۱۶۹۴ توسط ویلیام اورنج به درجه سپهبدی در سپاه ارتقا یافت و در سال ۱۶۹۷ سپهبد دانمارکی شد. در پایان جنگ نه ساله، او از خدمت در دانمارک استعفا داد و در ایرلند در ملکی که شاه ویلیام به او داده بود، ساکن شد. با این حال، دو سال بعد، در سال ۱۶۹۷، او یک ژنرال کامل در خدمت ساکسون‌ها است و فرماندهی ۸۰۰۰ نفر را بر عهده دارد و دستور
است و فرماندهی ۸۰۰۰ نفر را بر عهده دارد و دستور دارد از دانمارک در جنگ علیه سوئد حمایت کند. در سال ۱۶۹۹، پادشاه لهستان از مارکیز خواست تا در هنگ او در لهستان بماند و در آنجا در مارس ۱۷۰۱ در سن ۵۵ سالگی درگذشت. مارکیز دو لا فورست تنها فرزند فردریک دو سوزان و استر هنری دو شوس بود. پدرش که همسرش را از دست داده بود، با الیزابت دو کورسیلون، خواهر مارکیز دانگو، ازدواج کرد و صاحب چهار فرزند دیگر شد. فردریک-هنری دو لا فورست-سوزان با پسرعموی اول خود رنه-ماری هنری دو شوس ازدواج کرد. دو پسر آنها در آتش‌سوزی خانه اپرا
شوس ازدواج کرد. دو پسر آنها در آتش‌سوزی خانه اپرا در کپنهاگ در سال ۱۶۸۹ جان باختند. ژاک-فردریک، تنها پسر بازمانده آنها، داماد اتاق خواب خصوصی پادشاه انگلستان شد.
هانس جسپر هلسو (؛ زادهٔ ) فرد نظامی اهل دانمارک است. وی رئیس سابق دفاع دانمارک است. هلسئو در سال ۱۹۶۸ خدمت سربازی خود را انجام داد و در ابتدا گروهبان و افسر ذخیره شد. در سال ۱۹۷۴ به درجه ستوان رسید و چهار سال بعد را در هنگ توپخانه کینگ خدمت کرد. در سال‌های ۱۹۸۲–۱۹۸۳ - با درجه سروانی - در دوره ستاد کل در ایالات متحده بود. در سال ۱۹۹۰ به درجه سرهنگ دومی منصوب شد و برای چند سال به عنوان رئیس بخش توپخانه به ارتش بازگشت. پس از یک خدمت کوتاه در فرماندهی عملیاتی ارتش، بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ رئیس هنگ توپخانه کینگ
بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ رئیس هنگ توپخانه کینگ شد. در سال‌های ۲۰۰۰–۲۰۰۲، او رئیس فرماندهی عملیاتی ارتش و سپس رئیس ستاد عملیات و برنامه‌ریزی تا زمان انتصاب به عنوان رئیس دفاع بود. در آگوست ۲۰۰۸، هلسو به سن قانونی ارتش رسید و تیم اسلات یورگنسن جایگزین او شد. خدمت او با چند مأموریت بین‌المللی تکمیل شده است؛ ابتدا در قبرس در سال ۱۹۷۹ و سپس در بالکان در سال ۱۹۹۵ در سال ۲۰۰۲ - چند ماه قبل از موعد مقرر - هلسو به دلیل استعفای زودهنگام کریستین هویت، مجبور شد به عنوان رئیس دفاع منصوب شود. دوره او به عنوان رئیس دفاع
رئیس دفاع منصوب شود. دوره او به عنوان رئیس دفاع با تغییر دفاع از بسیج به دفاع حرفه‌ای مبتنی بر خدمت سربازی مشخص می‌شود که در آن مأموریت‌های خارج از کشور بخش قابل توجهی از تلاش را تشکیل می‌دهند. پس از دوران ریاست دفاع، هلسو در سازمان‌های مرتبط با ارتش، از جمله به عنوان عضو کمیته جایزه بورسیه سربازان فعالیت داشت.
گریگوری نیکولایویچ پوتانین (Grigory Nikolayevich Potanin) (یا Grigorij Potanin) (روسی: Григорий Николаевич Потанин) (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۸۳۵–درگذشتهٔ ۶ ژوئن ۱۹۲۰)، قوم‌نگار و مورخ طبیعی اهل روسیه بود. او کاوشگر آسیای داخلی و نخستین کسی بود که فهرست بیشتر گیاهان بومی این مناطق را ترتیب نمود. در رابطه با مسئله سرزمین مادری، پوتانین نویسنده و فعال سیاسی بود و خود را متعلق به جنبش جدایی‌طلبی سیبری می‌پنداشت. زندگی. اوایل زندگی. پوتانین در یک مدرسه نظامی، پیج کورپس در شهر امسک که برای فرزندان خانواده‌های ثروتمند دایر
شهر امسک که برای فرزندان خانواده‌های ثروتمند دایر شده بود، آموزش دید. پوتانین هنگامی که در دهه ۱۸۵۰ میلادی در یک فرقه کازاک در آلتای خدمت می‌کرد، برای اولین بار به سیبری سفر نمود. او برای آموزش در رشته ریاضی فیزیک، در ۱۸۵۸ میلادی به سن پترزبورگ برگشت اما در ۱۸۶۱ میلادی برای شرکت در تظاهرات دانشجویان دستگیر شده و از دانشگاه سن پیترزبورگ اخراج شد. وی پس از سپری نمودن سه ماه در قلعه پیتر و پل، دوباره به سیبری بازگشت. پس از آزادی از زندان، او در همراهی با نیکولای ام. یادرینتسف به سیبری سفر کرده و در آنجا به
ام. یادرینتسف به سیبری سفر کرده و در آنجا به عنوان ناشر شروع به کار کرد. بنا بر حمایت وی از منطقه‌گرایی و حقوق مردمان سیبری، او به اتهام حمایت از جدایی‌طلبی سیبری در ۱۸۶۷ میلادی دستگیر گردید. پوتانین مجرم شناخته شده و به سه سال زندان و ۱۵ سال کار شاقه محکوم شد. مدت محکومیت کار شاقه وی به پنج سال تقلیل داده شده و در جریان این پنج سال، او کتابی در مورد تاریخ سیبری نوشت. پوتانین در ۱۸۷۶ میلادی سفری اکتشافی را به مغولستان هدایت کرد. این سفر اکتشافی زمستان ۱۸۷۶–۱۸۷۷ را با تدارکات ناچیز و زمستان سخت در خاود سپری
را با تدارکات ناچیز و زمستان سخت در خاود سپری کرد. هنگام حضور در خاود، سفر اکتشافی انواع متنوع نمونه‌های زیست‌شناختی جمع‌آوری نموده و پژوهشی در مورد قوم‌نگاری آن منطقه انجام داد. هنگام ترک این شهر در میانه مارس ۱۸۷۷، سفر اکتشافی به دو گروه تقسیم شد. برخی اعضای گروه به هان-چای رفته و پوتانین و برخی دیگر عازم قومول و اولیاستی شد. سفر اکتشافی ۱۸۸۴ – ۱۸۸۶. پوتانین همراه با آگستس اونوویچ سکاسی، از ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۶ میلادی در مناطق شمالی چین سفر کرد. سفر اکتشافی وی در ۱۳ می ۱۸۸۴ پکن را ترک کرد. او در نخست از فراز
در ۱۳ می ۱۸۸۴ پکن را ترک کرد. او در نخست از فراز کوه‌های ووتای عبور نموده و به هوهوت رسید. سفر اکتشافی در امتداد رود زرد سفر نموده و به بیابان اردوس رسید. پس از آن، آنها به خرابه‌های بوروبالگاسون سفر نموده و از آنجا به لانژو رفتند. او با گروهی از مردم ترک به‌نام قوم سالار روبرو شده و پوتانین اطلاعاتی را در مورد زبان آنها یادداشت کرد. پس از آن او مدت زمانی را برای ثبت رسوم مغول‌های آمدوس سپری کرد. از آنجا گروه اکتشافی به شهر شینینگ سفر نموده و با حاکم آن ملاقات نمود، کسی که به آنجا اجازه سفر به مناطق شرقی
نمود، کسی که به آنجا اجازه سفر به مناطق شرقی تبت را داد. آنها شهر شینینگ را ترک نموده و به شهرستان مین-چاو رفتند، از بلندی‌های فلات تبت عبور نموده و معلومات به‌دست آمده در مورد سبزیجات بومی آنجا را ثبت نمودند. قبل از اینکه سفر اکتشافی به مین-چاو برسد، از مناطق گوئی-دوئی، رونان، لابرانگ و جسی دیدار نمود. تدارکات سفر اکتشافی در شهرستان سونگپان تمام شد و آنها دوباره به لانژو برگشتند و در مسیر راه در مناطق لونگ-آن-فو، ون-هسین، تسی-چائو، هونگ-چانگ-فو و دی-دائو توقف داشتند. آنها قبل از اینکه به روسیه بازگردند،
توقف داشتند. آنها قبل از اینکه به روسیه بازگردند، زمستان ۱۸۸۵ میلادی را در خانقاه کومبوم سپری نمودند. هنگامی که در آنجا بود، او به نخستین خارجی مبدل شد که از زبان‌های یوغوری شرقی و یوغوری غربی گزارش داده و واژه‌نامه این زبان‌ها را ترتیب داد که در همکاری با واسیلی رادولف در کتاب وی در مورد این سفر اکتشافی تحت عنوان سرزمین مرزی تانگوت‌ها و تبتی‌ها ی چین و مغولستان مرکزی، در ۱۸۹۳ میلادی به چاپ رسید. این کتاب همچنین حاوی یک واژه‌نامه زبان سالاری است. اواخر زندگی. در ۱۸۸۹ میلادی، پوتانین گروهی را رهبری کرد که
در ۱۸۸۹ میلادی، پوتانین گروهی را رهبری کرد که نخستین دانشگاه دولتی تومسک را در شهر تمسک در آسیای روسی تأسیس نمودند. پوتانین در ۱۹۰۵ میلادی به اتهام حمایت از انقلاب ۱۹۰۵ دستگیر شد. پوتانین نور پیشوای جنبش جدایی‌طلبی سبری بود که هدف آن تا ایجاد یک حکومت منطقه‌ای تا اندازه مستقل برای سیبری بود، اما این جنبش هیچ سازمان منطقه‌ای یا حزب مشخص نداشت و تنها به گروه کوچکی از دانشمندان در دانشگاه تومسک محدود می‌شد. در همین مکان بود که آنها یک کنفرانس منطقه‌ای در اوت ۱۹۱۷ و یک کنگره برگزار نمودند تا قانون اساسی سیبری
و یک کنگره برگزار نمودند تا قانون اساسی سیبری مستقل را بسازند. توماسک از جانب نمایندگان مراکز بزرگ سیبری در ۸ دسامبر ۱۹۱۸ به عنوان رئیس شورای موقتی سیبری در تومسک انتخاب شد. اما، این مجلس به‌طور گسترده تحت کنترل ایزری (انقلابیون سوسیالیست، SRs) بود و پوتانین نمی‌خواست تا فقط به‌طور نمادین از وی استفاده گردید، از اینرو او به رسم اعتراض در ۱۲ ژانویه ۱۹۱۸ هنگام گردهمایی نخستین سیبودوما (Siboduma) از سمت خود کنار رفت. متعاقب آن او ایده آزادی سیبری را رها نموده و طرفدار یک حکومت مرکزی قوی شد تا بتواند نظم را
و طرفدار یک حکومت مرکزی قوی شد تا بتواند نظم را بازگردانده و بلشویک‌ها را شکست دهد. اعضای سیبودوما در شب ۲۵–۲۶ ژانویه سال ۱۹۱۸ توسط گارد سرخ محلی روسیه پراکنده شده یا دستگیر گردیدند. پوتانین در ژوئن ۱۹۲۰ در تومسک دستگیر شد. بزرگ‌داشت. خیابان پوتانین اسکایا در نووسیبیرسک، روسیه پس از وی نام‌گذاری شده‌است. گونه‌ای از سقنقور چینی، سینسیلا پوتانینی، به افتخار وی نام نهاده شده‌است. ماهی جیمنوسایپریس پوتانینی هرزینستاین در ۱۸۹۱ میلادی پس از وی نام‌گذاری شد. در ۱۸۸۲ میلادی، گیاه‌شناس کارل ماکسیموویچ گونه‌ای از
۱۸۸۲ میلادی، گیاه‌شناس کارل ماکسیموویچ گونه‌ای از گیاه گل‌دار از مغلستان که مربوط به خانواده گل‌سرخیان است را به‌نام پوتانینیا منتشر نمود که پس به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است. در ۱۸۸۹ میلادی، گیاه‌شناس کارل ماکسیموویچ همچنین درخت چینی سماق را با نام رهوس پوتانینی منتشر نمود که در خزان همانند یک پارچه سرخ می‌درخشد و به افتخار وی نام‌گذاری شده‌است. سیارک ۹۹۱۵ پوتانین که در ۱۹۷۷ میلادی کشف گردید، نیز پس از وی نام‌گذاری شده‌است. هنگام مراجعه به یک نام گیاهی، کوته‌نوشت نویسنده، پوتانین (Potanin) نشان‌دهنده این
نویسنده، پوتانین (Potanin) نشان‌دهنده این فرد به عنوان نویسنده است.
مک‌کاولی () شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۱۹۳۸ توسط ارنست مک‌کالی تأسیس شد. شرکت مک‌کاولی پروپلر سیستمز یک تولیدکننده ملخ هواپیما در آمریکا است که در سال ۱۹۳۸ توسط ارنست جی. مک‌کاولی در دیتون، اوهایو تأسیس شد. طبق گزارش‌ها، در دوران اوج خود، بزرگترین تولیدکننده ملخ هواپیما در جهان، یا حداقل بزرگترین تولیدکننده ملخ‌های هوانوردی عمومی بود. دفتر مرکزی مک‌کالی در بیشتر دوران فعالیتش در دیتون یا نزدیکی آن قرار داشت. در قرن بیست و یکم، دفتر مرکزی آن به دفتر مرکزی شرکت مادر آن زمان، تکسترون اوییشن، در
دفتر مرکزی شرکت مادر آن زمان، تکسترون اوییشن، در ویچیتا، کانزاس منتقل شد.
ایربورن تاکتیکال ادونتیج () شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد. شرکت ایربورن تاکتیکال ادونتیج یک پیمانکار دولتی مستقر در نیوپورت نیوز، ویرجینیا، ایالات متحده است. این شرکت هواپیماهای نظامی اف-۱، ام‌کی-۵۸ اف-۲۱، ای-۴ و ال-۳۹ را در نقش‌های آموزش پرواز تاکتیکی برای نیروی دریایی ایالات متحده، نیروی هوایی ایالات متحده و گارد ملی هوایی اداره می‌کند. پایگاه اصلی عملیات هوایی آن در ایستگاه هوایی نیروی دریایی پوینت موگو، کالیفرنیا است. این شرکت هواپیماها را به دوردست‌هایی مانند تأسیسات هوایی نیروی
را به دوردست‌هایی مانند تأسیسات هوایی نیروی دریایی آتسوگی در ژاپن ارسال می‌کند. ایربورن تاکتیکال ادونتیج در سال ۲۰۱۶ توسط تکستران خریداری شد و همچنان به عنوان یک شرکت تابعه به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
اروسپیس کورپوریشن () شرکت هوافضای آمریکایی است، که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شد. شرکت اروسپیس کورپوریشن یک شرکت غیرانتفاعی آمریکایی و یک مرکز تحقیق و توسعه است که با بودجه فدرال را اداره می‌شود. این شرکت راهنمایی و مشاوره فنی در مورد تمام جنبه‌های ماموریت‌های فضایی به مشتریان نظامی، غیرنظامی و تجاری ارائه می‌دهد. اروسپیس کورپوریشن با سازمان‌هایی مانند نیروی فضایی ایالات متحده و دفتر ملی شناسایی همکاری نزدیکی دارد تا "تحلیل‌ها و ارزیابی‌های فنی عینی برای برنامه‌های فضایی که در خدمت منافع ملی هستند" ارائه دهد. اگرچه
که در خدمت منافع ملی هستند" ارائه دهد. اگرچه نیروی فضایی و دفتر ملی شناسایی مشتریان اصلی این شرکت هستند، ولی اروسپیس کورپوریشن برای آژانس‌های غیرنظامی مانند ناسا و سازمان‌ها و دولت‌های بین‌المللی در راستای منافع ملی کار می‌کند. اروسپیس کورپوریشن، به عنوان بخشی از اساسنامه خود، به نهادهای تجاری، چه شرکت‌های تأسیس‌شده و چه استارت‌آپ‌ها، در داخل و خارج از کشور نیز تخصص ارائه می‌دهد.
ادیس گورگولو (زادهٔ ۲۸ نوامبر ۱۹۹۰)، یک خواننده سبک پاپ ترک است. او در لندن به دنیا آمده و در ازمیر بزرگ شده است. پیشینه. وی در دوران تحصیل در دبیرستان و دانشگاه، دروس موسیقی را گذراند. پس از ثبت نام در دانشکده ارتباطات دانشگاه گالاتاسرای، در استانبول اقامت گزید و بلافاصله سعی کرد با افراد مختلف برای ساخت آلبوم تماس بگیرد، اما موفق نشد. در همین حین بازیگری را آغاز کرد و در سریال های تلویزیونی ایفای نقش کرد. در سال‌هایی که بازیگری را دنبال می‌کرد، از مدیرش پیشنهاد ساخت آلبوم گرفت. پس از انتشار تک‌آهنگ‌های
پیشنهاد ساخت آلبوم گرفت. پس از انتشار تک‌آهنگ‌های متعدد، ادیس اولین آلبوم استودیویی خود را در مارس ۲۰۱۸ منتشر کرد. اولین تک‌آهنگ او «Benim Ol» که در مارس ۲۰۱۴ منتشر شد، موفقیت‌آمیز بود و در رتبه دوم "۲۰ آهنگ برتر ترکیه" قرار گرفت. تک‌آهنگ‌های بعدی او «Dudak (۲۰۱۶) و Çok Çok (۲۰۱۷)» نیز در رتبه دوم جدول قرار گرفتند و پس از آن "Roman" که موفق شد رتبه اول را کسب کند. او تا به امروز جوایز متعددی از جمله جایزه موسیقی ترکیه را از آن خود کرده و نامزدی های مختلفی را نیز دریافت کرده است.
پر فلی (؛ ) کارگردان فیلم اهل دانمارک است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "زنی که رؤیای مردی را داشت"، "ارث"، "قتل شبه‌عمد" و "نیمکت" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دنبرو شده‌است.
سِر جان راس (Sir John Ross) (زادهٔ ۲۴ ژوئن ۱۷۷۷ – درگذشتهٔ ۳۰ اوت ۱۸۵۶)، افسر نیروی دریایی پادشاهی و کاوشگر قطب، اهل اسکاتلند بود. او عموی سِر جیمز کلارک راس، کسی که با وی به سفر اکتشافی شمالگان رفت، بوده و بعدها سفرهای اکتشافی را به جنوبگان هدایت نمود. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. جان راس در ۲۴ ژوئن ۱۷۷۷ در بالساروچ، گالووی غربی در اسکاتلند به‌دنیا آمد. او فرزند رورند اندرو راس اهل بالساروچ، سرپرست حوزه کلیسایی اینچ در ویگتونشایر و همسر وی الیزابت کورسین، دختر رابرت کورسین رئیس انجمن شهر دامفریس، بود. حرفه در
رابرت کورسین رئیس انجمن شهر دامفریس، بود. حرفه در نیروی دریایی. راس در ۱۷۸۶ میلادی، زمانی که ۹ سال سن داشت، به عنوان داوطلب کلاس اول به نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا پیوسته و در کشتی اچ‌ام‌اس پیرل موظف گردید. این کشتی به‌زودی وارد آب‌های دریای مدیترانه شده و تا سال ۱۷۸۹ میلادی در آنجا ماند. سپس او برای چندین ماه در کشتی اچ‌ام‌اس ایمپرگنبل خدمت نموده و بعد از آن، به یک ناوگان بازرگانی منتقل گردید که هشت سال در آن خدمت نمود. در سپتامبر ۱۷۹۹ او دوباره به نیروی دریایی فراخوانده شده و به عنوان افسر دون پایه
دریایی فراخوانده شده و به عنوان افسر دون پایه اچ‌ام‌اس ویزل گماشته شد، کشتی که چندی بعد در یورش انگلستان و امپراتوری روسیه به هلند شرکت کرد. متعاقب شرکت در یورش، او برای مدت کوتاهی در کشتی‌های اچ‌ام‌اس کلاید و اچ‌ام‌اس دلیجنس خدمت نمود و در این مدت به درجه نظامی ناوبان یکم ارتقا نمود. از ۱۸۰۳ به بعد او در کشتی‌های مختلف، بیشتر در ایستگاه بالتیک، خدمت کرد. این دوره شامل خدمت در اچ‌ام‌اس گرامپوس و اچ‌ام‌اس ویکتوری، ناو سرفرماندهی ناوگان بالتیک، دریادار جیمز ساوماریز، بود. در جریان خدمت خود، راس چندین بار زخم
بود. در جریان خدمت خود، راس چندین بار زخم برداشت که شدیدترین آن در ۱۸۰۶ میلادی زمانی حضور در یک کشتی اسپانیایی بود؛ او توسط شمشیر و سر نیزه زخم برداشت و همچنین دست‌ها و پاهای او شکسته بودند. اواخر ۱۸۰۸ میلادی، راس به‌طور موقتی به نیروی دریایی سوئد منتقل گردید. در ۱۸۱۲ میلادی، او به درجه ناخدای دوم ترفیع داده شد. سفرهای اکتشافی شمالگان. ۱۸۱۸ میلادی: نخستین سفر اکتشافی به شمالگان. در ۱۸۱۸ میلادی، فرماندهی سفری اکتشافی شمالگان که از سوی نیروی دریایی بریتانیا راه‌اندازی شده بود به راس تعلق گرفت، نخستین سفر از