payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌توان مشاهده کرد، همزمانی مفهوم فضا و زمان است که بیرون و درون صحنه در یک قاب است که در این اثر نیز به خوبی دیده‌ می‌شود. ویژگی دیگر آن وجود جنبش و حرکت فراوان معماری کاخ زلیخا است. بیان هندسی پلکان و زوایای زیگزاگی با رنگهای متنوع باعث گردش بیشتر چشم می‌شود و تلویحا عبور یوسف از هفت حجره که برای رسیدن به اندرونی زلیخا را باید طی می‌کرد القا می‌کند. تزیینات هندسی و طرحهای اسلیمی از عوامل مهم در القای زیبایی در این نگاره است. رنگ. از نظرگاه رنگی بهزاد از رنگهای متضاد و مکمل مانند شنگرف و سرخ، زمردی،
از رنگهای متضاد و مکمل مانند شنگرف و سرخ، زمردی، لاجوردی و آبی و سبز استفاده کرده‌است. در این نگاره اگرچه جامی و سعدی اشاره‌ای به رنگ لباس یوسف و زلیخا نکرده‌اند اما بهزاد از طریق تاثیر متقابل رنگهای مکمل یعنی سبز و شنگرف برای القای نمادین این دو شخصیت در رنگ لباسشان انتخاب کرده‌است. در فرهنگ نمادین رنگها، سبز نشانه‌ای از پیامبری و پاکی و پاکدامنی است. این رنگ علاوه بر استفاده در لباس یوسف در در و بادگیر کاخ هم استفاده شده‌است که شاید بتوان گفت مسیر گریز یوسف از زلیخا به سمت الوهیت و پناه بردن به خدا نشان
از زلیخا به سمت الوهیت و پناه بردن به خدا نشان ‌می‌دهد. در مقابل رنگ سرخ شنگرفی شهوانیت و نفسانیت زلیخا را القا می‌کند.
سوئیت پلازا یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۷۱ به کارگردانی آرتور هیلر با فیلمنامه نیل سایمون که بر اساس نمایشنامه او با همین عنوان در سال ۱۹۶۸ ساخته شده‌است. در این فیلم والتر ماتائو، مورین استیپلتون، باربارا هریس و لی گرانت به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان. سه داستان مجزا که به مشکلات روابط دوستانه می‌پردازند. هر داستان در سوئیت شماره ۷۱۹ هتل پلازا نیویورک اتفاق می‌افتند...
گو وون هی (؛ زادهٔ کیم وون-هی در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. گو حرفهٔ سرگرمی خود را به عنوان یک مدل تبلیغاتی در سال ۲۰۱۱ آغاز کرد و تبدیل به جوانترین مدل آسیانا ایرلاینز شد. او سپس بازیگری را آغاز کرد و از آن زمان در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی مانند ' (۲۰۱۳)، ' (۲۰۱۴)، خنده در وایکیکی" (۲۰۱۸)، "عطر" (۲۰۱۹) و "" ایفای نقش کرده‌است. در سال ۲۰۱۵ او به اعضای اصلی ورایتی شوی "اس‌ان‌ال کره" پیوست.
پرابهات پاتنیک (Prabhat Patnaik)، اقتصاددان مارکسیستی و مفسر سیاسی هندی است. او از سال ۱۹۷۴ تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۲۰۱۰، در مرکز مطالعات اقتصادی و برنامه‌ریزی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه جواهر لعل نهرو در دهلی نو تدریس کرده است. او از ژوئن ۲۰۰۶ تا می ۲۰۱۱ معاون هیئت برنامه‌ریزی ایالت کرالا بود. زندگی ابتدائی و تحصیلات. پرابهات پاتنیک در ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۵ در جتانی، اودیسا متولد شد. پدرش، پرانانات پاتنیک رهبر کمونیست و MLA بود. پرابهات، پس از تعلیمات ابتدائی در شهری که زندگی می‌کرد، کالج دالی، ایندور
در شهری که زندگی می‌کرد، کالج دالی، ایندور را با بورسیه دولتی شایستگی هند به پایان رساند. او لیسانس‌اش را با افتخارات از کالج سنت استیفن هند در رشته اقتصاد به پایان رسانید و در کلاس اول نمره بود. پس از ان، در سال ۱۹۶۶ میلادی در بورسیه رودز به دانشگاه آکسفورد رفته و در کالج بالیول و سپس در کالج نفیلد تحصیل کرد. او لیسانس فلسفه و دکترای فلسفه‌اش را از آکسفورد به دست آورد. حرفه. پاتنیک در سال ۱۹۶۹ به دانشکده اقتصاد و سیاست دانشگاه کمبریج، انگلستان پیوست و به عنوان عضو کالج کلییر، کابریج انتخاب شد. در سال ۱۹۷۴
عضو کالج کلییر، کابریج انتخاب شد. در سال ۱۹۷۴ میلادی او به عنوان استادیار در مرکز جدیداً تأسیس شده مطالعات اقتصادی و برنامه‌ریزی (CESP) در دانشگاه جواهر لعل نهرو (JNU)، دهلی نو به هند برگشت. او در این مرکز در سال ۱۹۸۳ میلادی استاد شد و تا زمان بازنشستگیش در سال ۲۰۱۰ به تدریس ادامه داد. در زمان بازنشستگی، او ریاست سوکهاموی چاکراوارتی در برنامه‌ریزی و توسعه در CESP را به‌عهده گرفت. تخصص او در بخش‌های اقتصاد کلان و اقتصاد سیاسی بود که در آن کتاب‌ها و مقالات متعددی نوشته است. برخی از کتاب‌هایش عبارت از: "زمان،
نوشته است. برخی از کتاب‌هایش عبارت از: "زمان، تورم و رشد" (۱۹۸۸)، "اقتصاد و تساوی طلبی" (۱۹۹۰)، "آنچه بر امپریالیسم اتفاق افتاد و سایر مقاله‌ها" (۱۹۹۵)، "تراکم و ثبات تحت کاپیتالیسم" (۱۹۹۷)، "عقب‌نشینی از عدم آزادی" (۲۰۰۳)، "ارزش پول" (۲۰۰۸) و "تصور دوباره سوسیالیسم" (۲۰۱۱). او مؤلف مجله "سوسیال ساینتیست" است. او با استاد اقتصاد مارکسیستی اوتسا پاتنیک ازدواج کرد. از ژوئن ۲۰۰۶ تا می ۲۰۱۱ معاون هیئت برنامه‌ریزی ایالت کرالا بود. او بخشی از گروه کاری چهار عضوی قدرت‌مند سازمان ملل متحد (.U.N) بود که روش‌های
قدرت‌مند سازمان ملل متحد (.U.N) بود که روش‌های اصلاحی را برای سیستم مالی جهانی پیشنهاد کرد. اعضای دیگر این گروه کاری که ریاست آن را جوزف استیگلیتز به‌عهده داشت، جامعه‌شناس بلژیکی فرانکویس هوتارت و وزیر اکوادور برای سیاست اقتصادی پدرو پاییز بودند. دیدگاه‌ها. پرابهات پاتنیک منتقد ثابت قدم سیاست‌های اقتصادی نیولیبرال و هندوتوا بود و به عنوان یک دانشمند اجتماعی تشویق‌کننده مارکسیست – لینینیست است. به گفته او، در هند، افزایش رشد اقتصادی توأم با افزایش محدوده فقر مطلق بوده است. یگانه راه حل تغییردادن ترکیب
فقر مطلق بوده است. یگانه راه حل تغییردادن ترکیب طبقاتی ایالات هند است. افتخارات، جوایز و شناخت بین‌المللی. پرابهات در سال ۲۰۱۲ میلادی جایزه افتخاری دکترای علوم در اقتصاد را از دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی از دانشگاه لندن به‌دست‌آورد. او همچنین در سال ۲۰۱۲ میلادی سخنرانی افتخار آمیز هدیه "بایدیانات میسرا" را در اتحادیه اقتصادی اوریسا ایراد کرد.
یونایتد اسپیریتس () شرکت نوشیدنی هندی است، که در سال ۱۸۲۶ تأسیس شد.
عزیزبک امانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ازبکستان است که در پست وینگر و هافبک هجومی برای باشگاه فوتبال بنیادکار در لیگ برتر ازبکستان و تیم ملی فوتبال ازبکستان بازی می‌کند. آمانوف سابقه بازی در باشگاه استقلال را در کارنامه خود دارد ، همچنین آمانوف توانسته است با استقلال قهرمان لیگ برتر خلیج فارس شود عملکرد ملی. او سابقهٔ ۷ بازی رسمی برای تیم‌های ملی زیر ۲۰ سال ازبکستان و زیر ۲۳ سال ازبکستان را دارد. ضمناً وی در بازی دوستانه تیم ملی زیر ۲۳سال ازبکستان برابر تیم ملی زیر ۲۳ سال بحرین در ۲۰۱۸/۴/۳۰ توسط گلزنی
تیم ملی زیر ۲۳ سال بحرین در ۲۰۱۸/۴/۳۰ توسط گلزنی کند. عزیزبک امانوف اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی فوتبال ازبکستان مقابل تیم ملی فوتبال سوئد در ۱۴ شهریور ۱۴۰۰ انجام داد که با شکست ۲ بر ۱ تیمش همراه شد. او اولین گل ملی خود را در ۱۷ مهر ۱۴۰۰ مقابل تیم ملی فوتبال مالزی به ثمر رساند که آن مسابقه با پیروزی ۵ بر ۱ ازبکستان همراه بود. او همچنین برای ازبکستان در برابر تیم ملی فوتبال اردن، تیم ملی فوتبال قرقیزستان و تیم ملی فوتبال اوگاندا در ترکیب اصلی به میدان رفت که توانست در پیروزی ۴–۲ برابر اوگاندا یک پاس
رفت که توانست در پیروزی ۴–۲ برابر اوگاندا یک پاس گل را به نام خود ثبت کند. و در جریان مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳ با حضور در پیروزی ۴–۰ برابر تیم ملی فوتبال مالدیو و پیروزی ۳–۰ برابر تیم ملی فوتبال سری‌لانکا حضور داشت همچنین او در دو مسابقه دیگر ازبکستان برابر تیم ملی فوتبال گرجستان و تیم ملی فوتبال سودان جنوبی جزو لیست ذخیره حضور داشت. جام ملت های آسیا ۲۰۲۳ قطر وی به همراه تیم ملی فوتبال ازبکستان به مرحله یک چهارم نهایی این جام راه یافت و در این مرحله در ضربات پنالتی از تیم ملی فوتبال قطر شکست خورد و از
ضربات پنالتی از تیم ملی فوتبال قطر شکست خورد و از گردونه رقابت ها حذف شد. افتخارات. باشگاهی. نسف قارشی جستارهای وابسته. فهرست بازیکنان خارجی باشگاه فوتبال استقلال تهران
اسکات نیرینگ (Scott Nearing) (6 اوت ۱۸۸۳ – ۲۴ اوت ۱۹۸۳)، اقتصاددان رادیکال آمریکایی، مدرس، نویسنده، فعال سیاسی، صلح‌طلب، گیاه‌خوار و مدافع ساده‌زیستی بود. زندگی‌نامه. سال‌های ابتدائی. نیرینگ در موریس ران، شهرستان تیوگا، پنسیلوانیا، قلب ایالت ذغال کشور متولد شد. پدربزرگ نیرینگ، وینفیلد اسکات نیرینگ، در سال ۱۸۶۴ در سن ۳۵ سالگی زمانی که به عنوان مهندس عمران و معدن مشغول به کار شده، با خانواده‌اش به شهرستان تیوگا رسید. قبل از پایان سال او به عنوان نظارت‌کننده کنترل کامل عملیات معدن را درشرکت ذغال موریس ران
کنترل کامل عملیات معدن را درشرکت ذغال موریس ران به‌عهده گرفت، سمت با صلاحیتی که او در باقیمانده عمرش آن را به‌دوش کشید. پدربزرگ اسکات نیرینگ که یک مرد پرخاش‌گر با انگیزه بود و در بخش ساینس و طبیعت تحصیل کرده بود، باغ‌داری و نجاری را بلد بوده و به‌صورت منظم تعداد زیاد کتاب از شهر نیویورک دریافت می‌کرد و یک کتابخانه بزرگ شخصی گرد آورده بود. اسکات نیرینگ در خاطراتی که در اواخر زندگی‌اش نوشت، پدربزرگش را به عنوان یکی از چهار شخصیت‌های تأثیرگذار زندگی‌اش یاد کرد. نیرینگ به شکل یک بورژوای جوان بزرگ شد، مادرش یک
نیرینگ به شکل یک بورژوای جوان بزرگ شد، مادرش یک استاد نیمه وقت و دو خدمت‌کار لهستانی استخدام کرده بود تا خانه سفید آن‌ها را که در بالای یک تپه و روبروی شهر قرار داشت پاک کنند. برادر اسکات ذکر می‌کند که شهروندان موریس ران با اسکات جذاب و باهوش «به گونه‌ای برخورد می‌کردند که با وارث یک نجیب‌زاده… همه با او از روی تحیر پیش می‌آمدند». پدر نیرینگ یک تجار کوچک و دلال سهام شرکت‌ها بود، مادرش یک زن نیرومند، پرانرژی و ایدیالیست بود که بعدها نیرینگ از او به گونه‌ای یاد می‌کرد که قدردانی از چیزهای بلند در زندگی: مثل
می‌کرد که قدردانی از چیزهای بلند در زندگی: مثل طبیعت، کتاب‌ها و هنر را به او القا کرده بود. اسکات جوان با وجودی‌که در یک زندگی پر از امتیازات، آن هم در مقیاس بزرگ، بزرگ شد، با وجود آن یک ضمیر اجتماعی به‌خود ساخت که یکی از زندگی‌نامه نویس‌هایش او را چنین توصیف می‌کند: «چیزی در وجودش داشت که هیچ‌یک از اقاربش دارای آن نبودند و هیچ تفسیری به‌صورت قناعت بخش آن را توضیح نمی‌دهد». نیرینگ در سال ۱۹۰۱ میلادی از مدرسه فارغ‌التحصیل شده و به دانشگاه قانون پنسیلوانیا راه یافت، «جاییکه جانبداری شرکت‌ها آنقدر آرمان‌های
یافت، «جاییکه جانبداری شرکت‌ها آنقدر آرمان‌های او را خدشه‌دار ساختند که پس از یک سال آنجا را ترک کرد». در عوض، او فن سخنرانی را در دانشگاه تمپل در فیلادفیا آموخت و به مدرسه تجارت وارتون دانشگاه پنسیلوانیا رفت، جاییکه او خود را غرق علم نوظهور اقتصاد کرد. در مدرسه وارتون، نیرینگ عمیقاً تحت تأثیر سیمون نیلسون پاتن، یک مدرس مبتکر و بدون قید و شرط و پدر بنیان‌گذار اتحادیه اقتصادی آمریکا، قرار گرفت. نیرینگ در جریان عصر پیش رونده خود را به عنوان «مرد وارتون» معرفی می‌کرد، یکی از «بهترین و روشن‌ترین» فرد آموزش
می‌کرد، یکی از «بهترین و روشن‌ترین» فرد آموزش دیده در اقتصاد عملی که آماده سمتی بود که رهبر مسؤل جامعه شود. با کلمات یکی از شاگردانش، پاتن تفکر مبتکرانه را تدریس می‌کرد - «صرف نظر از جزم اندیشی‌های موجود، از هوش خلاقانه برای مدیریت وضعیت‌های جدید کار می‌گرفت». نیرینگ به نظر می‌رسد این ابزار عقلانی جدید برای تغییر بالقوه اجتماعی را مهیج و آزادی‌بخش یافت. او برنامه کارشناسی ارشد خود را تنها در سه سال تکمیل کرد و در همان زمان مصروف سیاست‌های دانشگاهی و مناظره‌های رقابتی بود. نیریگ لیسانسش را در سال ۱۹۰۵
رقابتی بود. نیریگ لیسانسش را در سال ۱۹۰۵ میلادی از دانشگاه پنسیلوانیا و در سال ۱۹۰۹ میلادی دکترایش را در اقتصاد به‌دست آورد. از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷، او به عنوان منشی کمیته کار بر کودکان پنسیلوانیا، یک انجمن داوطلب که برای حل مشکلات کار بر کودکان در آن ایالت کار می‌کردند، ایفای وظیفه کرد. نیرینگ از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۵ میلادی زمانی که در آردن، دلاور زندگی می‌کرد، در کالج وارتون و سوالتمور اقتصاد و جامعه‌شناسی تدریس می‌کرد، کتاب‌های زیادی را در مورد اقتصاد و مشکلات اجتماعی تألیف نمود. نیرینگ یک مدافع ثابت قدم
اجتماعی تألیف نمود. نیرینگ یک مدافع ثابت قدم «اقتصاد جدید» بود که تأکید داشت. ... اقتصاددانان از تصویر ناخوشایند یک جهان پرجمعیت و گرسنه که پیش اقتدار «رقابت»، «ابتکار فردی»، «دارایی خصوصی»، یا برخی از خداگونه‌های دیگر سرتعظیم فرود آورده مجزا اند و به صورت ساده، رک و راست به مردم می‌فهمانند که چگونه قوانین را همراه بسازند، بازشکل‌دهند یا بر آن فایق آمده و از آن به مثابه یک نعمت استفاده نمایند نه این‌که آن‌ها را به مثابه یک بار اضافی و مصیبت بردوش بکشند. درست به گونه‌ای که کارل مارکس تعابیر بنیادگرای از
درست به گونه‌ای که کارل مارکس تعابیر بنیادگرای از ایده‌های هگل محافظه‌کار استنباط کرد، نیرینگ منطق اقتصاد رئیس دپارتمانش، سیمون پاتن، را گرفته و مداخلات بنیادگرایانه‌ای در مورد ثروت و توزیع عایدات که استادش در آن تردید داشت، از خود بروز داد. او معتقد بود که ثروت بدون کنترل، خلاقیت را تضعیف کرده و پیشرفت اقتصادی را ممانعت می‌کند و امیدوار بود که متفکران پیشرَو در میان طبقات مالکین تأثیرات منفی پارازیتیسم اقتصادی را درک کرده و وظیفه مدنی شان به عنوان رهبران روشن‌گر را بپذیرند. نیرینگ یک جمهوری‌خواهی اقتصادی
را بپذیرند. نیرینگ یک جمهوری‌خواهی اقتصادی را بر اساس «چهار مفهوم ابتدائی دموکراتیک – برابری فرصت‌ها، مکلفیت مدنی، دولت مردمی و حقوق بشر» بیان کرد. نیرینگ زمانی که در سال ۱۹۱۰ میلادی در آردن زندگی می‌کرد، در مورد بازی مالکان زمین The Landlord’s Game، طلایه‌دار انحصار، آگاه شده و آن را به شاگردانش تدریس کرد. این کاربرد بازی به عنوان یک توصیه تدریسی منجر به پخش شدن آن میان کالج‌ها گردید. اما کنشگری اجتماعی پرخاش‌گرانه نیرینگ در کلاس و آثار چاپی‌اش منجر به ستیزه میان او و کارفرمایانش در کالج تجارت دانشگاه
ستیزه میان او و کارفرمایانش در کالج تجارت دانشگاه پنسیلوانیا شد و باعث شد تا از کار کنار رفته و به عنوان یک شخصیت مطرح در جنبش بنیادگرای آمریکایی در جریان دهه بعدی ظهور کند. در صبح ۱۶ ژوئن ۱۹۱۵، منشی نیرینگ با او تماس گرفت تا گزارش دهد که یک نامه از رئیس دانشکده دریافت کرده‌است که چنین نوشته‌است: «از آنجاییکه قرارداد استخدام شما به عنوان معاون استاد برای سال‌های ۱۹۱۴–۱۹۱۵ نزدیک به انقضا است، من از سوی متولیان دانشگاه پنسیلوانیا امر شده‌ام تا به شما اطلاع دهم که تمدید نخواهد شد». هیئت متولیان پنسیلوانیا
دهم که تمدید نخواهد شد». هیئت متولیان پنسیلوانیا به‌صورت گسترده توسط بانک‌داران، حقوقدانان شرکت‌ها، متخصصین مالی و مدیران اجرائیه شرکت‌ها اشغال شده و نوشته‌های نیرینگ بدون ملاحظه باقی نمانده بود. وضعیت ظریف او با یک نامه سرگشاده به آمریکای شمالی بیشتر وخیم شد که در آن او بیلی سندی انجیل نویس جناح راست را به چالش کشید تا انجیل را در شرایط کاپیتالیسم صنعتی، از جمله «منافع خط آهن … شرکت ترکشن … تولیدکنندگان … منافع واگذار شده» اعمال کند. واکنش به برکناری نیرینگ از دانشگاه سریع بود، به گونه‌ای که رئیس دپارتمان
از دانشگاه سریع بود، به گونه‌ای که رئیس دپارتمان پاتن و دیگران بیانیه‌های به منظور محکوم کردن این تصمیم صادر کردند. پیشرَوها در دانشگاه وارتون سریعاً خلاصه‌ای از حقایق این پرونده را جمع‌آوری کرده و آن را به ۱۵۰۰ روزنامه، مجله و انتشارات علمی در سراسر کشور فرستادند. حتی محافظه کاران دانشکده عمیقاً برآشفته شدند به گونه‌ای که یکی از استادان وارتون می‌نویسد، «لحظه‌ای که نیرینگ رفت، تمام بیانیه‌های محافظه کاران این را می‌گفتند که استاد باید «نگهداشته شود». از سوی دیگر، برخی از بنیادگرایان در ماهیت محافظه‌کار
سوی دیگر، برخی از بنیادگرایان در ماهیت محافظه‌کار دانشگاه آمریکایی حس می‌کردند که از عقیده آن‌ها پشتیبانی صورت گرفته‌است. نویسنده سوسیالیست اوپتون سینکلیر در یک نامه سرگشاده به نیرینگ گفت که «تو به هیچ دانشگاهی مربوط نمی‌شوی. تو به ما سوسیالیست‌ها و کارگران آزاد مربوط می‌شوی … به عوض مخاطب قراردادن تعداد اندک جوانان کالج، تو می‌توانی مردان بیشتری را مخاطب قرار دهی». برکناری نیرینگ را یکی از مورخین «مشهورترین نقض آزادی دانشگاهی» آن عصر خوانده‌است. جنگ جهانی اول. نیرینگ از خزان سال ۱۹۱۵ میلادی، به عنوان یک
اول. نیرینگ از خزان سال ۱۹۱۵ میلادی، به عنوان یک «مرد عامه» بنیادگرا تثبیت شد. او در سال ۱۹۱۵ بر ضد جنگ‌گرایی به اتحادیه آمریکایی پیوست و یک سری سخنرانی‌های برای محکومیت کمپین «آمادگی» ایراد کرد که بعدها توسط وودراو ویلسون و نخبگان سیاسی کشور ترویج شد. او همچنین استاد دانشگاه باقی مانده و از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ میلادی در دانشگاه شهری تولیدو علوم اجتماعی تدریس می‌کرد. احساس شدید ناسیونالیستی کشور را به جایی کشاند که حالا آمریکا اخیراً در جنگ با اروپا وارد جنگ شد و پایان روزهای تولیدوی نیرینگ را رقم زد، اتفاقی
و پایان روزهای تولیدوی نیرینگ را رقم زد، اتفاقی که بعدها او در خاطراتش از آن یاد کرد: آل میلر، رئیس دیوان‌خانه تولیدو، از من خواست که به دفترش بروم. او با آغوش باز از من پذیرایی کرده و بعداً گفت، «به گونه‌ای که می‌دانی، من نماینده دائمی اتاق تجارت تولیدو هستم. من سخنگوی حقوقی آن‌ها هستم؛ آن‌ها در میان مشتریان من می‌باشند. آن‌ها به من فرمان داده‌اند که در جلسه بعدی متولیان دانشگاه تولیدو، قطع‌نامه‌ای ایراد کنم و کار تو در این نهاد را به پایان برسانم». او لحظه‌ای مکث کرد تا آنچه ابلاغ کرده بود جا بی‌آفتد. من
مکث کرد تا آنچه ابلاغ کرده بود جا بی‌آفتد. من به آرامی گفتم «البته». «این یکی ازعلایم تب جنگ است. کسانی که حقیقت را می‌گویند یا تلاش می‌کنند تا حقیقت را بگویند در میان اولین قربانیان جنگ خواهند بود». آل سراسیمه شد، «تو می‌دانی، این یک تصمیم شخصی نیست. من و تو در این دیوان‌خانه و پروژه‌های دیگر همراه با هم کار کرده‌ایم و هیچگاه مخالفت نداشته‌ایم، جنگ که هیچ زمانی نکرده‌ایم». من گفتم، «درست است»، «و من فکر می‌کنم تلاش‌های مشترک ما کمک کرده‌است تا پیشرفت‌های واقعی این‌جا در تولیدو به‌وجود بی‌آید». آل گفت
واقعی این‌جا در تولیدو به‌وجود بی‌آید». آل گفت «دقیقاً». «همچنین واقعیت دارد که من از هر دقیقه همکاری که میان ما بوده‌است، لذت برده‌ام». بعداً او علاوه کرد، «در این نقطه فکر می‌کنم ما از هم جدا می‌شویم. امیدوارم به عنوان دوست به دو جهت مانع جنگ که ما را جدا می‌کند، از هم جدا شویم. لطفاً به یاد داشته باش که این یک تصمیم شخصی نیست». او تکرار کرد. «من به موضع تو احترام دارم و به تو خوبی آرزو دارم. وظیفه من چیز دیگریست». ما با هم دست دادیم و دیگر هرگز او را ندیدم. نیرینگ لوازم خود را جمع‌آوری کرد و به شهر
ندیدم. نیرینگ لوازم خود را جمع‌آوری کرد و به شهر نیویورک رفت، جاییکه او یکی از اعضای مؤسس «شورای مردمی آمریکا برای دموکراسی و صلح»، یک مؤسسه صلح‌طلب ملی شد که در اولین کنفرانس آمریکا برای صلح و دموکراسی، به تاریخ ۳۰–۳۱ می ۱۹۱۷ تأسیس شد. او در آن خزان ریاست آن مؤسسه را عهده‌دار شد. در ۱ ژوئیه ۱۹۱۷، نیرینگ به حزب سوسیالیست پیوسته و شغل جدیدی را آغاز کرد و در شش سال آینده به عنوان استاد اقتصاد و جامعه‌شناسی در کالج راند علوم اجتماعی حزب سوسیالیست ایفای وظیفه کرد. نیرینگ یک سخنران پرکار عمومی در این زمان بود
کرد. نیرینگ یک سخنران پرکار عمومی در این زمان بود که تخمیناً در جریان سال‌های جنگ در هر سال حدود ۲۰۰ سخنرانی ایراد می‌کرد. نیرینگ همچنین یک سری جزوه‌ها را تألیف نمود که توسط دانشگاه راند نشر می‌شد که یکی از آن دیوانگی بزرگ: موفقیتی برای حکومت اغنیاء آمریکایی است که باعث شد او تحت قانون جاسوسی به اتهام «ممانعت به استخدام و خدمات سربازگیری ایالات متحده» مجرم شناخته شود. این محکومیت در آوریل ۱۹۱۸ اتفاق افتاد اما تا فوریه ۱۹۱۹ – یعنی چند ماه پس از این‌که جنگ در اروپا به پایان رسید – محاکمه نیرینگ و دانشگاه
در اروپا به پایان رسید – محاکمه نیرینگ و دانشگاه راند آغاز نشد. این محکومیت خواست نشان دهد که نیرینگ، توسط نوشته‌هایش به ضد جنگ‌گرایی، به‌صورت غیرقانونی در توانایی دولت ایالات متحده برای استخدام و سربازگیری برای فعالیت‌های نظامی‌اش در اروپا مداخله کرده‌است. تلاش صورت گرفت تا نیرینگ بپذیرد که او بر ضد جنگ‌کرایی و جنگ در اروپا نوشته و سخن گرفته‌است – چیزی که دقیقاً خواسته او بود. اما در پایان محاکمه، نیرینگ هیئت قضا را مخاطب قرار داده و یک نکته کلیدی را اشاره کرد: محاکمه نتوانسته‌است یک زمانی را نشان دهد که
کرد: محاکمه نتوانسته‌است یک زمانی را نشان دهد که در آن سربازگیری ممانعت شده باشد. آن‌ها نتوانستند یک زمانی را نشان دهند که در آن نافرمانی، خیانت و انکار از سربازی اتفاق افتاده باشد. نیرینگ نوشت: یگانه راه برای داشتن مردم باهوش، بحث کردن است و زمانی که شما بحث را از بین ببرید، شما دموکراسی را از بین می‌برید… قانون اساسی تنها به ما حق درست بودن را تضمین نمی‌کند، ما حق داریم که حتی اگر اشتباه می‌کنیم صادق داشیم. دیدگاهی را که من در این جزوه بیان کرده‌ام، توأم با صداقت بوده‌است. من معتقدم که آنچه گفتم درست
با صداقت بوده‌است. من معتقدم که آنچه گفتم درست است. آینده نشان خواهد داد که آیا من درست بوده‌ام یا خیر، اما بر اساس قوانین تا جاییکه من آن را می‌دانم که بر اساس قانون اساسی تا جاییکه من آن را می‌دانم، هرشهروند در این کشور حق دارد تا نظر خود را … در مورد مسائل عمومی بیان کند. قاضی این پرونده، ژولیوس ام مایر، دو مورد محکومیت که اتهام توطئه در آن بود را بدون این‌که به هیئت ژوری بفرستد، لغو کرد. به دنبال آزادی، هیئت ژوری نیرینگ را بی‌گناه شناخته اما انجمن سوسیالیست آمریکا را در خصوص بند سوم و چهارم محکومیت
آمریکا را در خصوص بند سوم و چهارم محکومیت مجرم شناختند. در ۲۱ مارس ۱۹۱۹، حکم صادر شده و انجمن سوسیالیست آمریکا به مبلغ ۳٬۰۰۰ دلار جریمه شد (کمترین مبلغ جریمه از حداکثر ۱۰٬۰۰۰ دلار)، مبلغی که نهایتاً از طریق اهداهای کوچک پولی از سوی سوسیالیست‌ها، گروه‌های کارگر و آزادی خواهان مدنی در شهر نیویورک جمع‌آوری گردید.
استیفن آلوین رزنیک (Stephen Resnick) (۲۴ اکتبر ۱۹۳۸ – ۲ ژانویه ۲۰۱۳)، اقتصاددان دگراندیش آمریکایی بود. او به دلیل آثارش (که بیشتر آن همراه با ریچارد دی. وولف نوشته شده‌است) در زمینه اقتصاد مارکسیستی، روش‌شناسی اقتصاد و تحلیل طبقاتی معروف است. کار او، همراه با کار وولف، به‌صورت ویژه با دیدگاه پسا-مارکسیستی و پسا-آلتوسری در مورد اقتصاد سیاسی مرتبط است. زندگی‌نامه. رزنیک در سال ۱۹۶۰ لیسانسش را در رشته اقتصاد از دانشگاه پنسیلوانیا به‌دست‌آورد. او در سال ۱۹۶۴ دکترایش را از مؤسسه فناوری ماساچوست حاصل کرد.
دکترایش را از مؤسسه فناوری ماساچوست حاصل کرد. پایان‌نامه تحصیلی او یک تحلیل اقتصادسنجی بازار مشترک اروپایی بود. کار ابتدائی او (در جریان تصدی او در دانشگاه ییل میان سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱) با استیفن هایمر بوده و بر مسائل توسعه اقتصادی و اقتصاد سیاسی بین‌المللی متمرکز بود. رزنیک پس از یک دوره کوتاه در کالج شهری نیویورک (۱۹۷۱–۱۹۷۳)، تدریس در دپارتمان اقتصاد دانشگاه آمهرست ماساچوست را در سال ۱۹۷۳ آغاز کرد. او در این مدت کار را با ریچارد دی. وولف آغاز کرده و از آن زمان تا مرگ رزنیک آن‌ها مقالات و کتاب‌های متعددی
زمان تا مرگ رزنیک آن‌ها مقالات و کتاب‌های متعددی را باهم به چاپ رسانیده و رویکرد تحلیلی طبقاتی غیرجبری را تدوین نمودند. این مقالات نظریهٔ مارکسیستی و تحلیل ارزشی، غیرجبرگرایی، اقتصاد رادیکال، تجارت بین‌المللی، چرخه‌های تجارت، ساختارهای اجتماعی اتحادیه شوروی را دربرداشت. کار رزنیک با وولف، "خوانش سرمایه" اثر لوییس آلتوسر و اتاین بالیبار را به عنوان نقطه آغاز کار خویش پذیرفته و یک خوانش بسیار ماهرانه جلد دوم و سوم "کتاب سرمایه" کارل مارکس را در کتاب تأثیرگذار دانش و طبقات خود توسعه دادند. در کار رزنیک، تحلیل
دانش و طبقات خود توسعه دادند. در کار رزنیک، تحلیل طبقاتی مارکسیستی، مطالعه دقیق شرایط موجودیت اشکال مشخص عمل‌کرد، تصاحب و توزیع نیروی کار اضافی الزامی است. در حالی که ممکن است بی‌نهایت اشکال تصاحب مازاد وجود داشته باشد، قانون مارکسیستی به فرآیندهای طبقاتی باستانی (مستقل)، برده‌ای، فئودالی، سرمایه‌داری و کمونیستی اشاره دارد. رزنیک در سال ۱۹۸۹، با گروهی از همکاران، شاگردان قبلی و فعلی‌اش مشترکاً کار کرده و تفکر دوباره در مورد مارکسیسم، یک مجله علمی را راه اندازی کردند که هدف آن ایجاد یک پلتفورم برای تفکر
اندازی کردند که هدف آن ایجاد یک پلتفورم برای تفکر دوباره و توسعه مفاهیم و نظریه‌ی‌های مارکسیستی در اقتصاد و همچنین سایر رشته‌های مسائل اجتماعی بود. او تا سال ۱۹۹۴ میلادی عضو هیئت تألیف مجله بود و پس از آن به عنوان عضو بورد مشورتی مجله ایفای وظیفه نمود. رزنیک تا سال ۲۰۱۳ میلادی به تدریس سیمینارهای دوره لیسانس و درس‌های کارشناسی ارشد و هدایت پایان‌نامه تحقیقاتی در اقتصاد در دانشگاه آمهرست ماساچوست ادامه داد. او جوایز متعهدد تدریس به‌دست‌آورد و کلاس‌هایی را در نظریهٔ اقتصاد، توسعه اقتصاد و تاریخ اقتصاد تدریس
نظریهٔ اقتصاد، توسعه اقتصاد و تاریخ اقتصاد تدریس کرد. رزنیک علایق ابتدائی تحقیقاتی خود را به عنوان نظریهٔ مارکسیستی و تاریخ و توسعه اقتصادی فهرست کرد. رزنیک در ۲ ژانویه ۲۰۱۳ به اثر سرطان خون درگذشت.
علی اکبر حیدری (زاده بهمن ۱۳۵۷ - تهران) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان اهل ایران است. زندگی. علی اکبر حیدری در ۱۲ بهمنِ ۱۳۵۷ در تهران به دنیا آمد. او تحصیلاتش را در رشته حسابداری به اتمام رسانده است. حیدری نوشتن فیلمنامه را از سال ۱۳۸۲ آغاز کرد و تا سال ۱۳۸۵ ادامه داد اما در این سال با رها کردن فیلمنامه‌نویسی به‌طور جدی به نوشتن داستان پرداخت. در سال‌های ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ دو مجموعه داستان کوتاهش، «هایدپارک، زیر باران» و «پس‌لرزه‌ها» از سوی وزارت ارشاد غیرقابل چاپ تشخیص داده شد تا مجموعه داستان کوتاه «بوی قیر
چاپ تشخیص داده شد تا مجموعه داستان کوتاه «بوی قیر داغ» به عنوان اولین کتابش شناخته شود. مجموعه داستان «بوی قیر داغ» با استقبال خوب منتقدین و خوانندگان خیلی زود به چاپ سوم رسید. در سال ۱۳۹۲ او با همکاری امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی، با اقتباس از داستان «ممکن است خیلی‌ها برای مردنش گریه کرده باشند» از مجموعه داستان «بوی قیر داغ» فیلمنامهٔ فیلم سینمایی «ارغوان (فیلم)» را نوشت که در سال ۱۳۹۳ به اکران عمومی درآمد. او بعد از چند سال انتظار برای دریافت مجوز چاپ، رمان «تپهٔ خرگوش» را در سال ۱۳۹۵ منتشر کرد. این
رمان «تپهٔ خرگوش» را در سال ۱۳۹۵ منتشر کرد. این رمان با توجه به موضوع حساسش بسیار مورد توجه قرار گرفت. در سال ۱۳۹۵ فیلم سینمایی «گیلدا» بر اساس فیلمنامه‌ای از تیم سه نفرهٔ او و امید بنکدار و کیوان علی‌محمدی ساخته شد. در سال ۱۳۹۷ فیلمنامهٔ «سینما شهر قصه» را دربارهٔ تاریخ سینمای ایران همراه با کیوان علی‌محمدی نوشت و کارگردانی کرد. رمان «استخوان» را در سال ۱۳۹۸ توسط نشر چشمه به چاپ رساند. در سال ۱۴۰۰ فیلم «۲۸۸۸» را به همراه کیوان علی‌محمدی دربارهٔ خلبانان نیروی هوایی در جنگ هشت سالهٔ ایران و عراق، نوشت و
نیروی هوایی در جنگ هشت سالهٔ ایران و عراق، نوشت و ساخت. در سال ۱۴۰۱ مجموعه داستان «بی‌رد خون» را با موضوع سانسور، در نشر چشمه منتشر کرد.
سام شافران (Sam Szafran) (۱۹ نوامبر ۱۹۳۴–۱۴ سپتامبر ۲۰۱۹) نقاش اهل فرانسه بود. سام شافران (سافران) پس از دوران پر فراز و نشیب بچگی که به دلیل جنگ جهانی دوم خارج از فرانسه سپری کرد به فرانسه برگشت و در چند کلاس شبانه (عصرانه) طراحی در مدارس شهر پاریس ثبت‌نام کرد و آموزش دید و البته زندگی متزلزلی را گذراند. بین سال‌های ۱۹۵۳ و ۱۹۵۸، او در آکادمی Grande Chaumière در پاریس، جایی که هانری گوتز تدریس می‌کرد، شرکت کرد و با هنرمندان بسیاری در آنجا آشنا شد. او کلاژهای کورت شویترز، مواد و بافت دوبوفه، هانتای و برنارد
کورت شویترز، مواد و بافت دوبوفه، هانتای و برنارد رکیشو را کشف نمود و سپس اولین آثار انتزاعی و اولین کلاژهای خود را تولید کرد.
سسک نیلی یک پرنده آوازخوان کوچک از خانوادهٔ چرخ‌ریسک‌نمایان است. نرهای بالغ دارای روتنهٔ نیلی و سفید کم‌رنگ با گردنبند سیاه روی سینه و رگه‌های سیاه در پشت و پهلو هستند. ماده‌ها و پرندگان نابالغ دارای روتنهٔ خاکستری یا سبزرنگ، نوارهای رنگ‌پریده روی چشم و بدون رگه در پشت و بدون گردن هستند. همه این پرندگان دارای نوارهای بالی و یک نوک تیز و نازک هستند. آنها در طول فصل زادآوری در جنگل‌های برگ‌ریز شرق آمریکای شمالی یافت می‌شوند و سپس به مناطق کوهستانی جنگلی در آمریکای جنوبی مهاجرت می‌کنند. این گونه در معرض خطر با