payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سپیده‌دم قرار بود طی آشفتگی نیروهای آلمانی در هنگام نزدیک شدن واحدهای ارتش سرخ به ویلنیوس انجام شود. نیروهای آلمانی مواضع مستحکمی را در شهر داشتند و در ۲۶ ژوئن طرح عملیات دروازه سپیده‌دم شماره ۱ که شامل ایده‌های کلی آزادسازی شهر بود به کشژانوسکی ارائه شد. بر اساس این طرح نیروهای لهستانی به ۵ گروه عمده تقسیم می‌شدند و تهاجم اصلی از سمت شرق و جنوب‌شرقی در ۸ ژوئیه با نزدیک شدن قوای ارتش سرخ آغاز می‌گشت. عملیات‌های رزمی. از آنجایی که ارتش سرخ با سرعت زیادی در حال نزدیک شدن بود، فرماندهان لهستانی تصمیم گرفتند
حال نزدیک شدن بود، فرماندهان لهستانی تصمیم گرفتند تا عملیات را زودتر شروع نمایند. توان لهستانی‌ها روی کاغذ بین ۱۰ تا ۱۵ هزار پارتیزان بود که بسیاری از ایشان به خوبی مسلح شده و تجربه نظامی پیشینی داشتند. اما در عمل، بسیج به موقع نیروها برای نبرد ویلنیوس کار سختی بود. بعضی از واحدهای لهستانی از نواحی دیگر در حال حرکت به سمت شهر بودند و کیلومترها با آن فاصله داشتند و بسیاری از واحدهای دیگری لهستانی نیز در مسیر حرکت به سمت شهر با واحدهای آلمانی که در حال عقب‌نشینی بودند درگیر شده بودند. در نهایت تنها ۴ تا ۵
بودند درگیر شده بودند. در نهایت تنها ۴ تا ۵ هزار سرباز توانستند تا نیمه‌شب ۷ ژوئیه در اطراف شهر مستقر گردند. در همین حال مواضع آلمانی‌ها در داخل شهر ویلنیوس که یک مرکز مهم حمل و نقل بود و تبدیل به «دژ شهر» گشته بود مستحکم و تقویت شده و مهم‌تر از همه آنکه نیروهای آلمانی از تهاجم لهستانی‌ها اطلاع داشتند که این امر اصل غافلگیری را از ارتش میهنی می‌گرفت. تهاجم لهستانی‌ها در صبح ۷ ژوئیه به سرعت توسط مدافعین شهر دفع شد تا آنکه در اواسط روز اولین واحدهای زرهی از جبهه سوم بلاروس به میدان نبرد رسیدند. با رسیدن قوای
سوم بلاروس به میدان نبرد رسیدند. با رسیدن قوای شوروی تا هنگام پایان نبرد در ۱۳ ژوئیه واحدهای لهستانی و ارتش سرخ همراه با یکدیگر جنگیدند. نیروهای اصلی شوروی که شامل ۱۰۰ هزار سرباز به همراه پشتیبانی هوایی و زرهی بودند در ۸ ژوئیه به نزدیکی شهر رسیدند. در ۱۰ ژوئیه نخستین موفقیت‌ها برای لهستانی‌ها حاصل گشت و آن‌ها توانستند با گذشتن از رود نریس وارد شهر شوند. طی روزهای بعد نبرد سنگینی در درون شهر شکل گرفت که در نتیجه آن نیروهای آلمانی حاضر در شهر بسیار تضعیف شدند. آلمانی‌ها که می‌دانستند دیگر امکانی برای دفاع از
آلمانی‌ها که می‌دانستند دیگر امکانی برای دفاع از شهر ندارند به فرماندهی ژنرال راینر اشتاهل در تاریکی شب ۱۳ ژوئیه شهر را تخلیه نمودند. نتایج. به محض پایان نبرد، فرماندهان شوروی انحلال فوری واحدهای لهستانی را خواستار شدند. سرهنگ الکساندر کشژانوسکی که فرماندهی واحدهای لهستانی را به عهده داشت به نیروهایش فرمان داد تا به سمت جنگل‌های رودنیکا حرکت کنند و خود نیز به سرفرماندهی ژنرال آیوان چرنیاکوفسکی که فرمانده جبهه سوم بلاروس بود رفت. شوروی به کشژانوسکی وعده داده بود که بدون هیج پیش‌شرطی در تجهیز نیروهای لهستانی
بود که بدون هیج پیش‌شرطی در تجهیز نیروهای لهستانی کمک خواهد کرد اما در ۱۶ ژوئیه که کشژانوسکی جهت امضا قراداد بار دیگر به سرفرماندهی ارتش سرخ رفت، او و تمام همراهانش دستگیر شدند. در همین زمان نیروهای لهستانی که در حال حرکت به سمت جنگل‌های رودینکا بودند توسط هواپیماهای شوروی مورد حمله قرار گرفتند. به نیروهای لهستانی که توانستند خود را به جنگل‌ها برسانند دستور داده شد تا به سمت گرودنو و بیاویستوک حرکت کنند یا آنکه خود را در همان محل پنهان نمایند. سربازان شوروی هم با اشتیاق به شکار سربازان لهستانی می‌پرداختند
هم با اشتیاق به شکار سربازان لهستانی می‌پرداختند و بیش از ۵۷۰۰ سرباز لهستانی را دستگیر نمودند که سربازان معمولی به وارنیای و افسران به ریازان منتقل شدند. تعدادی از این سربازان به سپاه اول لهستان که زیر نظر شوروی اداره می‌شد پیوستند و باقی نیز به صورت اجباری در ارتش سرخ ادغام شدند. کسانی که در برابر این ادغام مقاومت نمودند و نمی‌خواستند به شوروی سوگند وفادارای بخورند نیز به گولاگ‌ها فرستاده شدند تا آنکه در ۱۹۴۷ با عفو عمومی آزاد شدند. هیچ‌یک از اتفاقاتی که در ویلنیوس افتاد به اطلاع افکار عمومی مردم در غرب
در ویلنیوس افتاد به اطلاع افکار عمومی مردم در غرب نرسید و به موجب حکمی که وزارت اطلاعات بریتانیا داده بود رسانه‌های بریتانیایی اخبار مربوط به اعمال شوروی را سانسور می‌نمودند. بریتانیا و ایالات متحده که در آن زمان متحد شوروی بودند علاقه‌ای نداشتند تا اخباری را منتشر نمایند که به دیدگاه کلی مردم مبتنی بر اینکه شوروی رهایی‌بخش اروپا از شیطان فاشیسم است آسیب بزند. لهستان در کنفرانس تهران سرزمین‌های شرقی خود را به شوروی واگذار کرده بود اما هیچ‌یک از سربازان لهستانی که در ویلنیوس می‌جنگیدند از این مسئله مطلع
که در ویلنیوس می‌جنگیدند از این مسئله مطلع نبودند.
هانه اسکارتفایت (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، حقوق‌دان و کارشناس سیاسی نروژی است. او در اسلو در یک خانواده روزنامه‌نگار و ویراستار روزنامه و مجله متولد شد. وی ناشر آندرئاس اسکارتفایت می‌باشد. او روزنامه‌نگار روزنامه‌های آربیدر بلادت و "وردنس گانگ" است. اسکارتفایت در ۱۹۹۹ دیپلم روزنامه‌نگاری خود را اخذ کرد و در ۲۰۱۲ جایزه قلم طلایی را از جامعه ریکسمال دریافت نمود.
لین یون-جو (؛ زادهٔ ) بازیکن تنیس روی میز اهل چین تایپه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال برنز شده‌است.
چنگ آی-چینگ (; ) بازیکن تنیس روی میز زن اهل تایوان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
متیل بی‌سولفات یک ترکیب شیمیایی با فرمول مولکولی CH4O4S است. این ترکیب مونو متیل استرِ سولفوریک اسید است. اهمیت این ماده از این جهت است که ماده واسطه در هیدرولیز واکنشگر مهم دی‌متیل سولفات، (CH3)2SO4 محسوب می‌شود: متیل بی‌سولفات یک اسید قوی است: متیل بی‌سولفات در فرمولاسیون برخی ترکیبات دارویی کاربرد دارد، که در این موارد به‌طور معمول به عنوان متیل‌سولفات نیز شناخته می‌شود.
هاروکا آگاتسوما (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
مانا آتسومی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
یوکا ایچیگوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
هودوکا هارادا (؛ زادهٔ بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
میو گوتو (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.
نایو کیوهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
هیتومی کاواباتا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
مینوری نایتو (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است. وی در مسابقات المپیک تابستانی ۲۰۲۰ برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ساکی یامازاکی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ژاپن است.. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
شنبه‌داران یا سبتیون از به پا داشته شدن روز سبت در مسیحیت ، مطابق با ده فرمان دفاع می کند. مراعات روز یکشنبه به عنوان روز عبادت و استراحت نوعی از شنبه داری در روز اول است ، دیدگاهی که در طول تاریخ توسط فرقه های غیرمطالب ، مانند جماعت طلبان ، پروتستان ها ، متدیست ها و بپتیست ها و همچنین بسیاری از اسقفی ها بشارت داده می شد. در میان شنبه داران یکشنبه (شنبه داران روز اول) ، بزرگداشت روز خداوند اغلب به شکل شرکت در مراسم عبادت صبح روز یکشنبه ، دریافت تعلیمات مسیحی از طریق مدرسه یکشنبه ، انجام اعمال رحمانی (مانند
از طریق مدرسه یکشنبه ، انجام اعمال رحمانی (مانند تبشیر ، بازدید از زندانیان در زندان ها و عیادت از بیمار در بیمارستان) ، و شرکت در مراسم عبادت یکشنبه عصر ، و همچنین خودداری از خرید روز یکشنبه ، کار خادمانه ، ورزش ، دیدن تلویزیون و غذا خوردن در رستوران ها است. تأثیر شنبه داری روز اول در فرهنگ غربی با اعمال مانند قوانین آبی یکشنبه آشکار می شود.
گتو شدلتسه گتویی یهودی در جریان جنگ جهانی دوم بود که توسط آلمان نازی در شهر شدلتسه در لهستان اشغالی، ۹۲ کیلومتری شرق ورشو، تأسیس شد. حدود ۱۲٬۰۰۰ یهودی لهستانی در شرایط بسیار بدی در این گتو به منظور بهره‌کشی اقتصادی و کار اجباری نگه داشته می‌شدند. با آغاز ۲۲ اوت ۱۹۴۲ در کشنده‌ترین مرحله از هولوکاست در لهستان اشغالی، حدود ۱۰ هزار یهودی در این گتو گردآورده شده - مردان، زنان و کودکان - و درون قطارهای هولوکاست به اردوگاه مرگ تربلینکا تبعید شدند. هزاران یهودی از گتوهایی در شهرها و روستاهای دیگر به آنجا آورده شده
در شهرها و روستاهای دیگر به آنجا آورده شده بودند. در مجموع، کمینه ۱۷ هزار یهودی در روند برچیدن گتو نابود شدند. در دستگیری‌های خانه‌به‌خانه، صدها یهودی، از جمله کارکنان و بیماران بیمارستان یهودیان، در دم مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. بیش از ۱۵۰۰ تن به‌طور موقت از مرگ به این دلیل رهایی یافتند تا به تأمین نیروی کار برده برای پنج اردوگاهی که در محل ایجاد شده بود ادامه دهند. آنها نیز پیش از پایان سال ۱۹۴۲ به تربلینکا تبعید شدند. تنها چند صد یهودی تا هنگام خروج آلمان از شدلتسه با پنهان شدن زنده ماندند. تاریخچه.
از شدلتسه با پنهان شدن زنده ماندند. تاریخچه. پیش از تهاجم به لهستان، یهودیان حدود ۵۰ درصد از جمعیت ۳۰٬۰۰۰ نفری این شهر را تشکیل می‌دادند. زندگی یهودیان در شدلتسه در دوره میان دو جنگ رو به رشد گذاشت. بسیاری از سازمان‌های یهودی و همچنین چاپخانه‌ها، فروشگاه‌های کتاب و موسسات تجاری به وجود آمدند. ده‌ها نانوایی، کارخانه، مغازه‌های فلزکاری و جواهرات یهودی پدید آمدند. تقریباً همه تجارت در دست یهودیان بود و این مسئله گهگاه موجب اختلافات کارگری می‌شد. در هنگام تهاجم به لهستان، لشکر زرهی کمپف آلمان در ۱۲ سپتامبر
به لهستان، لشکر زرهی کمپف آلمان در ۱۲ سپتامبر ۱۹۳۹ پس از نبردی سخت در امتداد رود بوگ با ارتش مودلین لهستان برخورد کرد که منجر به تسلیم دومی در زمانی کوتاه شد. شدلتسه چندین بار توسط لوفت‌وافه بمباران شد. در اکتبر، تعقیب یهودیان توسط دولت جدید آلمان با دستگیری ۵۰ فرد برجسته آغاز شد. در اواخر نوامبر دستور ایجاد شورای "یودنرات" یهودی صادر شد. در میان ۲۵ عضو آن ایتزاک ناخوم واینتراوب (رئیس؛ رئیس سابق بیمارستان یهودیان)، هرش آیزنبرگ (نایب رئیس) و هرز تننباوم (منشی، رابط با گشتاپو) حضور داشتند. در شب کریسمس،
(منشی، رابط با گشتاپو) حضور داشتند. در شب کریسمس، نازی‌ها کنیسه شهر را در حالی به آتش کشیدند که آوارگان یهودی در درون آن حضور داشتند. بیش از هزار یهودی اخراج شده از کالیش در سال ۱۹۴۰ به شدلتسه تبعید شدند، و به هموطنان خود از ووچ و پابیانیتسه که در آن هنگام به رایخس‌گائو وارته‌لاند ضمیمه شده بودند، پیوستند. به منظور ایجاد رعب و وحشت در محله‌های پرجمعیت، گردان‌های پلیس نظم آلمان اقدام به تیراندازی ۳ روزه به ساکنان در مارس ۱۹۴۱ کردند. برپایی رسمی یک گتو در شدلتسه در ۲ اوت ۱۹۴۱ اعلام شد. به تعداد کمتری از
شدلتسه در ۲ اوت ۱۹۴۱ اعلام شد. به تعداد کمتری از لهستانی‌های غیریهودی که در مناطق تعیین شده زندگی می‌کردند دستور داده شد که پیش از ساعت ۸ بعد از ظهر در ۶ آگوست خانه‌های خود را ترک کنند. به خانواده‌های یهودی (بیش از نیمی از جمعیت شهر) دو هفته فرصت داده شد تا همراه با کولی‌ها در آنجا اقامت گزینند. منطقه گتو شامل چندین بخش کوچک شهر و بیش از دوازده خیابان در مرکز شهر در شمال میدان قدیمی بود. [۷] گتو با حصار سیم خاردار محاصره شد و در ۱ اکتبر ۱۹۴۱ با داشتن تنها سه دروازه که توسط گشت‌های نازی محافظت می‌شد، ارتباط
دروازه که توسط گشت‌های نازی محافظت می‌شد، ارتباط گتو با جهان بیرون قطع شد.
بیلی‌روبینوری () در پزشکی نوعی ناهنجاری است که در آن میزان بیلی‌روبین کونژوگه در ادرار بیش از حد است و تشخیص داده می‌شود. اصطلاح بیلی‌اوریا به بیلی‌روبینوری بسیار شبیه است، اما عمومی‌تر است. این اصطلاح به وجود هرگونه رنگدانه صفراوی در ادرار اشاره دارد. بیلی‌روبین کونژوگه در ادرار در ناهنجاری بیلی‌روبینمی در حدود ۳۰-۳۴ میلی‌مول در لیتر یا ۲۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر تشخیص داده می‌شود. در این غلظت بیلی‌روبین کونژوگه در خون به صورت عنوان زردی غشاهای مخاطی و صلبیه ظاهر می‌شود. علل. شایع ترین علت بیلی روبینوری،
ظاهر می‌شود. علل. شایع ترین علت بیلی روبینوری، بیماری سلول های کبدی است. علل نادرتر عبارتند از اختلالات ارثی، مانند سندرم دوبین جانسون و سندرم روتور. اگرچه سندرم گیلبرت و سندرم کریگلر-نجار با افزایش بیلی روبین در سرم مشخص می شوند، بیلی روبین در این اختلالات ارثی کونژوگه نیست و در نتیجه از طریق ادرار دفع نمی شود. افزایش استرکوبیلین (اوروبیلین) در مدفوع و ادرار ناشی از افزایش همولیز درون سلولی گلبول های قرمز است. تشکیل یک بیلی روبین غیر کونژوگه وارد روده، می دهد تعداد زیادی از stercobilinogen (urobilinogen).
تعداد زیادی از stercobilinogen (urobilinogen). آخرین بار جذب خون می شود و به ادرار می رود.
تپه قلعه‌کش مربوط به عصر آهن و عصر برنز است و در شهرستان آمل، بخش دابودشت، در حاشیه غربی و جنوب غربی روستای قلعه‌کش قرار دارد. قلعه‌کش یکی از محوطه‌های بزرگ پیش از تاریخ شمال ایران با مساحت ۱۷ هکتاری که با ارتفاع ۱۱ متر از زمین‌های اطراف واقع گردیده‌است. کاوش. تپه قلعه‌کش طی سه فصل در سال‌های ۱۳۸۷، ۱۳۸۸ و ۱۳۹۱ توسط باستان شناسان آملی با مشارکت باستان‌شناسان آلمانی، کارشناسان و دانشمندان لهستانی کاوش شده‌است. آثار. گور انسانی و حیوانی. تاکنون از لایه‌های عصر مفرغ محوطه قلعه کش در مجموع ۱۲ تدفین از گمانه
عصر مفرغ محوطه قلعه کش در مجموع ۱۲ تدفین از گمانه لایه‌نگاری شناسایی شده‌است که اکثر این تدفین‌ها حدود ۸ تدفین متعلق به کودکان و خردسالان و مابقی که۴ تدفین است متعلق به بزرگسالان است. در کاوش‌ها پیکره حیوانی در بخش شمالی تپه یافت شد. این پیکره که یک پا و بدنه آن سالم مانده، به شکل گاو نر است. در بخش شرقی تپه و در فاصله ۳۰۰ متری از آن یک تدفین انسانی بدست آمد. این تدفین در جهت شرقی-غربی قرار گرفته و سر آن احتمالاً بر روی یک تخته سنگی قرار داشته‌است. این تدفین بصورت چمباتمه ای بوده، طوریکه پاها کاملاً به سمت
بصورت چمباتمه ای بوده، طوریکه پاها کاملاً به سمت شکم جمع شده، همچنین انگشتان دست راست برروی دست چپ و زیر سر قرار گرفته‌است. از اشیای بدست آمده از کنار تدفین می‌توان به یک ظرف سفالی خاکستری ساده با گردن بلند نا متقارن، یک خنجر مفرغی که نوک آن دقیقاً برروی سر اسکلت قرار داشته و انتهای آن بسمت جناغ سینه بوده، یک گلوله گلی موسوم به فلاخن در پشت سر تدفین و همچنین دستبندی نقره بر روی یکی از دست‌های این اسکلت اشاره کرد. یافت یک تدفین انسانی در فاصله ۳۰۰ متری شرق تپه باعث پردازش فرضیه‌های بسیاری نظیر جدایی فضای
تپه باعث پردازش فرضیه‌های بسیاری نظیر جدایی فضای استقراری از گورستانی در عصر آهن می‌شود. ظروف. ظرف پیکرک به عنوان یکی از شاخص‌ترین شیء باستانی کشف شده در این تپه است. این پیکرک سفالی است و تقریباً شکل زنانه دارد. این یافته ظرفی توخالی است که نمای بیرونی آن به صورت الهه‌ای است که دست‌هایش را به دو طرف باز کرده‌است. سفال. ازجمله یافته‌های تپه قلعه کش سفال‌های خاکستری هستند که متعلق به عصر مفرغ هستند. از این دست سفال‌ها در بخش‌های مختلف فلات ایران به دست آمده‌است. همچنین در سال ۱۳۸۷ سفال‌هایی از دوره مس، سنگ،
همچنین در سال ۱۳۸۷ سفال‌هایی از دوره مس، سنگ، مفرغ و آهن نیز به دست آمده‌است. ابزار. تعدادی ابزار سنگی که همگی آنها از نوع سنگ چرت می‌باشد و اکثراً بصورت تراشه بوده در گمانه‌ها یافت شد. اکثر ابزارهای یافت شده دارای روتوش در دو طرف آنها بوده و همچنین آثار سیلیکات برروی برخی از آنها نمایان است. یک گلوله فلاخن نیز بین پیکره‌ها یافت شد.
پوگروم چنستوخووا به آشوبی یهودستیزانه مورد مناقشه در ۱۱ اوت ۱۹۰۲ در شهر چنستوخووا (در آن هنگام بخشی از روسیه تزاری به رهبری نیکلای دوم؛ امروزه بخشی از لهستان) اشاره دارد که بنا بر گزارش یک مقام روس، در پی زدوخوردی میان یک کفش‌دوز و زنی کاتولیک آغاز شد و منجر به کشته شدن عده‌ای در شهر شد. گزارش لهستانی‌ها. پژوهش‌های تاریخی لهستانی‌ها گزارش‌ها از سوی منابع روس را رد می‌کنند و ادعا دارند که هیچ یهودی در جریان زدوخوردها کشته نشد. زدوخورد در بازار میان یک مرد یهودی و یک لهستانی‌تبار، هر دو مظنون به فعالیت‌های
و یک لهستانی‌تبار، هر دو مظنون به فعالیت‌های غیرقانونی، به تحریک سربازان ارتش امپراتوری روسیه آغاز شد. تقریباً بلافاصله، درگیری به اعتراض گسترده‌ای علیه اشغال روسیه تبدیل شد و منجر به مرگ دو تن شد. با بالا گرفتن شورش‌ها، قزاق‌های تزاری با سرنیزه به سر رئیس شورای یهودیان، هنریک مارکوسفلد، کوبیدند و به محله یهودیان حمله کرده و به تجاوز به زنان جوان، غارت و تخریب اموال پرداختند. این نخستین رویداد از این قبیل در تاریخ چنستوخووا بود. در آغاز سده میلادی، ۱۲۰۰۰ یهودی در چنستوخووا زندگی می‌کردند و حدود ۲۹ درصد از
در چنستوخووا زندگی می‌کردند و حدود ۲۹ درصد از جمعیت شهر را تشکیل می‌دادند. روابط میان یهودیان و لهستانی‌تبارها در شهر خوب گزارش شده‌است. به نوشته پدر یان زویزک: «محصولات طلافروشان یهودی نه تنها فضای داخلی کنیسه شهر، بلکه درون برخی کلیساهای کاتولیک‌ها، را نیز آراسته‌است.» با این حال شورشهای ضدروسی در مه ۱۸۹۴ با شرکت ۲٬۲۰۰ کارگر آغاز شدند. روابط با نیروهای اشغالگر در سال ۱۹۰۵ و هنگامی که بسیاری از کارگران اعتصابی توسط روس‌ها کشته، یا دستگیر و به سیبری فرستاده شدند، به کمترین حد خود رسید. گزارش روس‌ها و
شدند، به کمترین حد خود رسید. گزارش روس‌ها و یهودیان از رویداد. به گفته فرماندار تزاری مستقر در پیوترکوف، گروهی به مغازه‌های یهودیان در چنستوخووا حمله کردند و در نتیجه چهارده یهودی و یک ژاندارم روسی کشته شدند. گفته می‌شود که ارتش امپراتوری که برای برقراری نظم وارد شده بود، توسط این جمعیت سنگسار شده‌است. به گفته فرماندار روس، سربازان سپس اقدام به شلیک کرده و دو آشوبگر لهستانی را کشته و چندین تن دیگر را زخمی کردند. در طی چند روز، گزارش حکومت تزاری از روسیه به مطبوعات خارجی راه یافت. شرح ادعایی این حادثه توسط
مطبوعات خارجی راه یافت. شرح ادعایی این حادثه توسط نیویورک تایمز در ۱۴ سپتامبر سال ۱۹۰۲ نقل شد. به دلیل وجود تعداد زیادی از یهودیان و اهمیت این شهر به عنوان زیارتگاه کاتولیک‌های لهستانی ، چنستوخووا گهگاه با آشوب‌های ضدیهودی روبرو می‌شد. در ۲۷ مه ۱۹۱۹، پنج یهودی در انتقام از تیراندازی به یک افسر لهستانی توسط یک جوان یهودی در روز روشن در خیابانی در شهر کشته شدند. در ژوئن ۱۹۳۷، هنگام تلاش برای سرقت از یک مغازه یهودی، یکی از رهگذران مسیحی توسط یکی از اعضای بوند (Bund) مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در نتیجه ده‌ها
مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در نتیجه ده‌ها مؤسسه یهودی توسط جوانان راستگرا نابود شدند، ولی این رویدادها هیچ کشته‌ای از دو طرف نداشت. در طول دوره میان دو جنگ جهانی، بازرگانان یهودی صنایع نساجی، چرم و مواد غذایی محلی را در اختیار خود داشتند. بیش از نیمی از تأسیسات خرده‌فروشی متعلق به یهودیان پیش از جنگ جهانی دوم در چنستوخووا قرار داشت.
در فیزیک، جرم کاهش‌یافته () همان جرم اینرسی "m"1 است که مسئله دو جسم مکانیک نیوتنی ظاهر می‌شود. این کمیتی است که اجازه می‌دهد مشکل دو بدن حل شود، گویی که مسئله یک جسم باشد. اما توجه شود که جرم تعیین‌کننده نیروی گرانش کاهش نمی‌یابد. در محاسبه، یک جرم می‌تواند با "جرم کاهش‌یافته" جایگزین شود، در صورتی که این جبران با جایگزینی جرم دیگر با مجموع هر دو جرم جبران می‌شود. جرم کاهش یافته غالباً با {\ displaystyle \ mu} \ mu (mu) مشخص می‌شود، اگرچه پارامتر گرانشی استاندارد نیز با {\ displaystyle \ mu} \ mu (همان‌طور
نیز با {\ displaystyle \ mu} \ mu (همان‌طور که تعداد دیگری از مقادیر فیزیکی دیگر نیز نشان داده می‌شوند) نشان داده می‌شود. ابعاد جرم و واحد SI کیلوگرم دارد. معادله. با توجه به دو جسم، یکی با جرم "m"1 و دیگری با جرم "m"2، مسئله یک بدن معادل، با موقعیت یک جسم نسبت به جسم دیگر به عنوان ناشناخته، یک جسم واحد است. در حالی که نیرو بر روی این جرم توسط نیروی بین دو جسم داده می‌شود.
قلعه ماهانه‌سر یا قلعه ماهان سر مربوط به دوره قبل و بعد از اسلام است و در گذشته در شهرستان آمل، در حال حاضر محوطه باستانی تپه آن در سرخ رود شهرستان محمودآباد قرار دارد. قلعه ماهانه یکی از مراکز مهم اتفاقات دوره مرعشیان بود. زمانی که مرعشیان بر طبرستان تسلط یافتند و آمل را پایتخت خود قرار دادند سه خاندان مهم؛ باوندیان، کیائیان جلالی و چلاویان بر مازندران حکومت می‌کردند که هر کدام بخشی از این ولایت را تحت نفوذ و اختیار خود داشتند. در ۷۹۵ ق / ۱۳۹۳ م پس از حمله امیر تیمور گورکان، مرعشیان به قلعه ماهانه‌سر،
امیر تیمور گورکان، مرعشیان به قلعه ماهانه‌سر، رفتند و دو ماه مقاومت کردند اما نهایتاً تسلیم شدند. تیمور پس از گشودن قلعه ماهانه‌سر، به قتل بسیاری از اهالی آمل و ساری و دیگر نقاط مازندران پرداخت و سادات آن ناحیه را به ماوراءالنهر تبعید کرد. کاوش. در کاوش‌های تپه قلاع کتی سرخ رود که نخستین سایت باستانی نزدیک به نوار ساحلی مازندران با فاصله ۴ کیلومتر به دریا است، آثاری از بقایای قلعه ماهان سر که محل استقرار و پایتخت مراعشه بوده در این تپه تاریخی کشف شد.
دومینیک جوزف ماتیو (؛ زاده ) کشیش کاتولیک رومی بلژیکی از مذهب راهبان کهتر کنونتی، و اسقف اعظم منتخب تهران-اصفهان، ایران است. او توسط پاپ فرانسیس در ۷ دسامبر ۲۰۲۴ به عنوان کاردینال انتخاب شد. حرفه. دومینیک متیو که اهل لوکزامبورگ بلژیک است، در ۲۱ سالگی وارد فرقه Friars Minor Conventual شد و در ۲۰ سپتامبر ۱۹۸۷ ادای قسم کرد و دو سال بعد کهنوت کشیشی خود را در دم دریافت کرد. وی که از سال ۲۰۱۳ وارد خدمت در شرق و سرزمین مقدس شد. دومینیک متیو در ۸ ژانویه ۲۰۲۱ توسط پاپ فرانسیس به عنوان اسقف اعظم تهران-اصفهان منصوب
پاپ فرانسیس به عنوان اسقف اعظم تهران-اصفهان منصوب شد. یک سال بعد پاپ فرانسیس او را کاردینال و واجد شرایط رای دادن در انتخاب پاپ بعدی کرد. دومینیک ژوزف ماتیو نخستین کاردینالی است که هم‌زمان با خدمت خود در ایران، این عنوان را نیز دارد. در سال ۱۴۰۴ نزدیک به ۲۰۰۰ مسیحی کاتولیک در ایران زندگی می‌کنند.
قانون کلیسایی کلیسای کاتولیک (به لاتین "قانون کلیسایی": "ius canonicum") نظامی از قوانین و اصول حقوقی است که توسط مقامات سلسله مراتبی کلیسای کاتولیک ایجاد و اجرا می‌شود تا سازمان و حکومت خارجی آن را تنظیم کند و و فعالیت‌های کاتولیک‌ها را به سمت مأموریت کلیسا هدایت کند. این اولین نظام حقوقی مدرن غربی و قدیمی‌ترین نظام حقوقی به‌طور پیوسته در حال فعالیت در غرب است در حالی که سنتهای منحصر به فرد قانون کلیسایی کاتولیک شرقی بر ۲۳ کلیسای خاص کاتولیک شرقی "sui iuris" حاکم است. قوانین کلیسایی مثبت که مستقیماً یا
حاکم است. قوانین کلیسایی مثبت که مستقیماً یا غیرمستقیم بر قانون غیرقابل تغییر الهی یا قانون طبیعی استوار هستند، در مورد قوانین جهانی اقتدار رسمی را از طریق ابلاغ توسط قانونگذار عالی - پاپ اعظم، که دارای کل قدرت تقنینی، اجرایی و قضایی است، یا توسط کالج اسقف‌ها که در ارتباط با پاپ عمل می‌کنند - می‌گیرند در حالی که قوانین خاصی اقتدار رسمی را از طریق ابلاغ از توسط قانونگذار مادون به قانونگذار اعظم، اعم از قانونگذار عادی یا تفویض شده بدست می‌آورند. ماده اصلی موضوع قانون فقط ماهیت اعتقادی یا اخلاقی ندارد، بلکه
قانون فقط ماهیت اعتقادی یا اخلاقی ندارد، بلکه جمیع شرایط انسانی را شامل می‌شود. این قانون کلیه عناصر معمولی یک سیستم حقوقی بالغ را دارا می‌باشد: قوانین، دادگاه‌ها، وکلا، قضات، یک قانون نامه حقوقی کاملاً مفصل برای کلیسای لاتین و همچنین یک قانون نامه برای کلیساهای کاتولیک شرقی، اصول تفسیر حقوقی، و مجازات‌های اجباری. این قانون در اکثر حوزه‌های قضایی سکولار فاقد نیروی الزام‌آور مدنی است. کسانی که در حقوق قانون متبحر و ماهر و استاد حقوق کلیسایی هستند، کاننیست (یا به‌طور عامیانه، وکلای کانن) خوانده می‌شوند.
(یا به‌طور عامیانه، وکلای کانن) خوانده می‌شوند. قانون کلیسایی به عنوان یک علم مقدس canonistics نامیده می‌شود. فقه قانون کلیسایی متشکل از اصول و سنتهای حقوقی پیچیده‌ای است که قانون کلیسایی در آن فعالیت می‌کند، در حالی که فلسفه، الهیات و نظریه بنیادی قانون کلیسایی کاتولیک حوزه‌هایی علمی، فلسفی، کلامی و حقوقی است که به ارائه مبانی نظری برای قانون کلیسایی به عنوان یک نظام حقوقی و به عنوان یک قانون واقعی می‌پردازد.
کشتارهای ریندفلایش به تعدادی کشتار علیه یهودیان آلمانی در سال ۱۲۹۸ گفته می‌شود. از این کشتارها، که بعدها با عنوان «پوگروم» شناخته شدند، به عنوان نخستین تعقیب و آزار یهودیان در آلمان پس از نخستین جنگ صلیبی یاد می‌شود. تاریخچه. این کشتارها در منطقه فرانکونی در هنگام جنگ داخلی میان پادشاه منتخب رومن‌ها، کنت آدولف ناسائو و رقیب هابسبورگ او، دوک آلبرشت یکم از اتریش، رخ دادند. این هنگامی بود که اقتدار امپراتوری مقدس روم، که به‌طور سنتی از یهودیان پاسداری می‌کرد، به‌طور موقت ساقط شده بود. پیشتر در سال ۱۲۸۷، کشته
به‌طور موقت ساقط شده بود. پیشتر در سال ۱۲۸۷، کشته شدن ورنر اوبروسل در راینلاند به گردن یهودیان انداخته شده بود و حدود ۵۰۰ تن به قصد خون‌خواهی کشته شده بودند. هنگامی که سرانجام پادشاه آدولف در نبرد گولهایم در ۲ ژوئیه ۱۲۹۸ از قدرت برکنار و کشته شد، اشراف فرانکونی برای انتخاب آلبرت در فرانکفورت گرد هم آمدند. در همان هنگام یهودیان در شهر ههنلهه در روتینگن متهم شدند که به میزبانی با نام «لرد ریندفلایش» هتک حرمت کرده‌اند. منابع از این میزبان به عنوان یک شوالیه یا — به احتمال بیشتر — یک قصاب یاد کرده‌اند
یا — به احتمال بیشتر — یک قصاب یاد کرده‌اند ("Rindfleisch" در زبان آلمانی مدرن به معنای «گوشت گاو» است). مردم محلی به دور این شخص گردآمدند و دست به زنده سوزاندن یهودیان روتینگن در شنبه ۲۰ آوریل زدند. ریندفلایش ادعا می‌کرد که دستوری از بهشت برای انتقام‌گیری از هتک حرمت یهودیان و پاکسازی آن‌ها دریافت کرده بود. رودولف اهل کلمار از ریندفلایش به عنوان "carnifex" در لاتین یاد می‌کند که به معنای قصاب یا اعدام‌چی است، اما مشخص نیست که این اشاره به دلیل شغل ریندفلایش بوده‌است یا کشتار یهودیان توسط هواداران وی. پس
بوده‌است یا کشتار یهودیان توسط هواداران وی. پس از این رویداد، ریندفلایش و گروهش از شهری به شهر دیگر رفتند و تمام یهودیانی را که به دستشان می‌افتاد کشتند و جوامع یهودیان را در رتنبورگ اب در تاوبر، وورتسبورگ، بامبرگ، دینکلزبول، نوردلینگن و فرشهایم نابود کردند. در شهر امپراتوری آزاد نورنبرگ، یهودیان به دژ نورنبرگ پناه بردند و شهروندان مسیحی به آنها کمک کردند، اما ریندفلایش بر مدافعان پیروز شد و یهودیان را در ۱ اوت کشتار کرد. تنها جوامع رگنسبورگ و آوگسبورگ از کشتار رهایی یافتند، چرا که دادستان‌های این شهرها از
رهایی یافتند، چرا که دادستان‌های این شهرها از ایشان محافظت کردند. آزارگران با گذر از فرانکونی و رفتن تا بایرن و اتریش، در کل ۱۴۶ اجتماع یهودی را نابود کردند و حدود ۲۰٬۰۰۰ یهودی کشته شدند. "گاهشمار ۹۵ فرمانروای اتریش" حدود ۱۰۰ سال بعد ادعا کرد که در نهایت شاه آلبرت یکم ریندفلایش را دستگیر کرد و به دار آویخت. شهرهایی که یهودیان در آن کشته شده بودند، ملزم به پرداخت جریمه به پادشاه شدند.
دورین دِرون (؛ زاده ۲۷ فوریه ۱۹۲۰–۳۰ آوریل ۱۹۹۴) بازیگر، کارگردان نمایش و مترجم اهل رومانی بود که چندین نمایشنامهٔ انگلیسی را به زبان رومانیایی ترجمه کرده است، از جمله "سفر دراز روز در شب" و "ماهی برای یک ملعون" (هر دو اثر یوجین اونیل)، "شب دوازدهم" (اثر ویلیام شکسپیر) و غیره. علاوه بر این، او یک ورزشکار حرفه‌ای هم بود – دروازه‌بان تیم‌های مختلف هاکی. همراه با تیم ملی رومانی در مسابقات جهانی هاکی روی یخ سال ۱۹۴۷ شرکت کرده است. مدتی نیز به عنوان مترجم نمایشنامه‌های برجسته‌ی نمایشنامه‌نویسی بین‌المللی فعالیت
برجسته‌ی نمایشنامه‌نویسی بین‌المللی فعالیت داشته که بر صحنه‌ی تئاترهای رومانی اجرا شده‌اند.