payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هر صورت باید گفت که آموزش‌ گلادیاتورهای زن به هر نحوی که صورت می‌گرفته است احتمالا تفاوت زیادی با مردان نداشته است و شاید تنها کمی سبک‌تر بوده باشد. از آنجایی که گلادیاتورهای مرد را به مصاف جنگجویانی در سطح و اندازه خودشان می‌فرستاده‌اند احتمالا همین مساله در مورد مبارزات زنان هم رعایت میشده است. سنگ مرمر یادبودی که از هالیکارناس کشف شده است دو فرد که احتمالا گلادیاتور هستند مجهز به ساق‌زره، زره بازو، خنجر، سپر و ... مشغول به رزم هستند. اگرچه مرد یا زن بودن این دو فرد قابل شناسایی نیست اما نام‌هایشان
بودن این دو فرد قابل شناسایی نیست اما نام‌هایشان آمازونیا و آشیلیا ثبت شده، آمازونیا اشاره به قوم افسانه‌ای زنان جنگجو آمازون‌ها دارد و آشیلیا هم مونث شده جنگجو افسانه‌ای آشیل است. در هنر رنسانس. در میان نقاشی‌هایی که فلیپه چهارم از ایتالیا برای کاخ بوئن رتیرو در مادرید سفارش داد تعدادی نقاشی با موضوع سیرک‌های رومی وجود دارد که در بعضی از آن‌ها رزم میان دو گلادیاتور زن به نمایش درآمده است.
هُتون فاسی (به عربی: هُتْون الفَاسی ۱۹۶۴م) آکادمیک سرشناس وتاریخ‌دان و پایگذار درس تاریخ زنان معاصر ۱۹۸۹–۲۰۱۴م، و مسئله جنجال‌برانگیز فمینیستی زنان عربستان در دانشگاه ملک عبدالعزیز، کنشگر حقوق بشر، نویسنده ستون پایدار روزنامه الریاض است. از او در رسانه به عنوان یکی از برجسته‌ترین فمینیست‌های پادشاهی عربستان سعودی باد می‌شود. این شخصیت جنجالی جوایز بین‌المللی متعددی را از آن خود کرد و یکی از لیست زندانیان آزادی بیان، جلودار فمینیسم و آزادی حقوق زنان حقوق زنان در عربستان سعودی است. زندگی، پیشه آکادمیک، جوائز.
در عربستان سعودی است. زندگی، پیشه آکادمیک، جوائز. هتون فاسی در خانوادهای از خاندان سید محمد فاسی که در پیوند با شاخه حسنی الادریسی این سلسله است به دنیا آمد. از طریق پدرش شیخ سجاد اجود فاسی و پدربزرگش شیخ عبدالله نوه قطب محمد فاسی (= امام الفاسی) مؤسس و رئیس معنوی شاخه الفاسی طریقت صوفی شادلی، بیست و یکمین خلیفه (= نماینده) امام شاذلی است. اما با وجود پرورش در این خانواده مذهبی و صوفی مشرب، خانواده او را تشویق کرد تا مستقل از مدرسه و ایده‌های رسانه ای در مورد حقوق زنان فکر کند؛ سال ۱۹۸۶م مدرک لیسانس تاریخ
حقوق زنان فکر کند؛ سال ۱۹۸۶م مدرک لیسانس تاریخ را از دانشگاه ملک سعود، و دکترای تاریخ زنان باستانی از دانشگاه منچستر در سال ۲۰۰۰م دریافت کرد. الفاسی از سال ۱۹۹۲م در دانشگاه ملک سعود به عنوان مدرس و عضو هیئت علمی در دانشگاه ملک سعود کار می‌کرد. در دانشگاه تحقیقات تاریخی در زمینه تاریخ زنان انجام داده‌است. سال ۲۰۰۱م اجازه تدریس دانشگاهی او به دلیل فعالیت فمنیستی لغو شد. دکتر هتون الفاسی در نوامبر ۲۰۱۸م در حالی که هنوز در زندان بود جایزه آزادی ۲۰۱۸م توسط انجمن مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی به او اعطا شد. او
مطالعات خاورمیانه آمریکای شمالی به او اعطا شد. او همچنین نشان نشان ملی لیاقت (به فرانسوی: &lt;bdi&gt;Ordre national du Mérite&lt;/bdi&gt;) را دریافت کرد و برای دومین بار با فرمان جمهوری رئیس‌جمهورفرانسه در ۹ می ۲۰۱۲م صادر شد، به عنوان شوالیه منصوب شد. عمده نگرش‌های مرتبط با حقوق زنان. هتون فاسی را یکی از فعالان تحریک مشارکت سیاسی زنان می دانند. او خواستار حق مشاركت زنان پادشاهی کشور عربستان سعودی در همه دوره های انتخابات که برای اولین بار با انتخابات شهرداری سال 2005م این نگرش‌ از طرف وی به جامعه سنتی و
سال 2005م این نگرش‌ از طرف وی به جامعه سنتی و اصولگرای عربستان ارایه شد. دوباره اين ايده در انتخابات 2011 م مطرح گردید. از او یکی از حامیان اجازه رانندگی به زنان است. يكی دیگر از نگرشهای جنجالی هتون الفاسی این کنشگر مدافع حقوق زنان که در سال 2006م ارائه شد پیشنهاد تغییر قوانین بکار گرفته شده و مورد اعمال در خصوص ورود زنان به مسجد الحرام در شهر مکه بود. هتون فاسی نظر مخالفت خود را در این مساله عنوان کرده و بر آن پافشاری نمود. دستگیری‌ها. دکتر هتون فاسی به عنوان فعال بخشی از کمپین دستگیری‌های پادشاهی سعودی
فعال بخشی از کمپین دستگیری‌های پادشاهی سعودی علیه فعالان حقوق بشر در این کشور دستگیر شد. سازمان حقوق بشر ALQST لندن خبر او را تأیید کرد. این دستگیری تنها سه روز پس از لغو ممنوعیت رانندگی زنان توسط پادشاهی عربستان صورت گرفت و نه دادستانی عمومی و نه رسانه‌های دولتی هیچ توضیحی در مورد ارائه کردند. این دستگیری واکنش شدید فعالان داخل و خارج از جامعه عربستان را در پی داشت.. شایان ذکر است که اتهام هتون فاسی تماس های مشکوک با رسانه های خارجی، سازمان های دیپلماتیک و حقوق بشری بود و با اين عنوان محاکمه شد. پیشتر
و حقوق بشری بود و با اين عنوان محاکمه شد. پیشتر سازمان حقوق بشر ALQST فاش کرد که فعالان زن بازداشت شده در زندان های عربستان تحت انواع شکنجه های وحشیانه قرار گرفته اند که برخی از آنها زیر نظر سعود القحطانی، مشاور سابق سلطنتی نزدیک به ولیعهد پادشاهی محمد بن سلمان. واکنش‌های رسانه‌ای. در 16 ژانویه 2019م خالد ابوالفضل، نوام چامسکی و 213 دانشگاهی درخواستی را به ملک سلمان پادشاه عربستان سعودی ارسال کردند که در آن دستاوردهای علمی و حقوق زنان هتون فاسی را توصیف کرده، و از او و سایر فعالان حقوق زنان زندانی نام
کرده، و از او و سایر فعالان حقوق زنان زندانی نام بردند..
بانک توسعه منطقه‌ای روسیه () و () یک بانک روسی است که در ۲۷ مارس ۱۹۹۶ به صورت سهامی عام در مسکو تأسیس شد. این بانک کلیه خدمات بانکی را ارایه می‌دهد. تاریخچه. بانک توسعه منطقه‌ای روسیه توسط روس‌نفت در ۲۷ مارس ۱۹۹۶ تأسیس شد. این بانک در اوایل سال ۲۰۲۰، به دلیل تسهیل معامله مالکیت روزنامه ودوموستی و انتصاب آندری شماروف به سمت سردبیری روزنامه مذکور، شخصی که به دلیل وابستگی‌هایی خود به ولادیمیر پوتین و "روس‌نفت" شرکت مادر بانک، مشهور است مورد توجه قرار گرفت.
اریک فوگلین با نام اصلی اریک هرمان ویلهلم فوگلین (متولد ۱۹۰۱ و درگذشته ۱۹۸۵) فیلسوف سیاسی آلمانی – آمریکایی است. فوگلین از فیلسوفان سیاسی مطرح قرن بیستم است. زندگی. او تحصیل کرده دانشگاه وین اتریش علوم سیاسی و استادیار دانشکده حقوقِ همان دانشگاه بوده، اما با الحاق اتریش به آلمان نازی در سال ۱۹۳۸، فوگلین اتریش را ترک و به آمریکا مهاجرت کرد و تبعهٔ این کشور شد و در دانشگاه‌های آمریکا به فعایت پرداخت. در سال ۱۹۵۸ برای پذیرش کرسی ماکس وبر در علوم سیاسی در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ، کرسی‌ای به کشور
دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ، کرسی‌ای به کشور زادگاهش، آلمان، بازگشت. در مونیخ بنیاد علوم سیاسی را تأسیس کرد. یازده سال در آلمان ماند اما بار دیگر، در سال ۱۹۶۹، به آمریکا رفت. او که پیش از این بیست سال در آمریکا زندگی و کار کرده بود، بار دوم که به این کشور رفت تا پایان عمر آنجا ماند. از آثار اریک فوگلین می‌توان به «مجموعهٔ پنج جلدیِ نظم و تاریخ» و «علم، سیاست و آیین گنوسی» اشاره کرد. او یکی از مهم‌ترین منتقدان کارل پوپر بود. او همچنین به عنوان منتقد مارکسیسم نیز شناخته می‌شود: مارکسیسم لنینیسم در هسته
نیز شناخته می‌شود: مارکسیسم لنینیسم در هسته بنیادی خود (چنان‌که در آرای کارل مارکس و فریدریش انگلس هست) طبیعتی ستمگر دارد، و حتی مدعی است که «بینش مارکسی سرانجام استالینیستی را دیکته می‌کرد، نه به‌خاطر اینکه اتوپیای کمونیستی اجتناب‌پذیر بود، بلکه به این خاطر که ناممکن بود». او در هشتاد شش سالگی در آمریکا درگذشت. عرفان و سیاست. وگلین پژوهش‌های تخصصی در دو قلمرو عرفان و سیاست و ارتباط میان آن‌ها داشته‌است. به یک معنا، همهٔ پژوهشگرانی که در قرن بیستم به مسئلهٔ نظری و تاریخی سکولاریزاسیون پرداخته‌اند، مستقیم
نظری و تاریخی سکولاریزاسیون پرداخته‌اند، مستقیم یا غیرمستقیم، ارتباط سیاست و عرفان را در تیررس پژوهش‌های خود داشته‌اند. عرفان سیاسی در نگاه ووگلین چیزی فراتر از مصطلح عرفانی است. از نظر او: «گریز از مادیت جهان تفسیر آن و دگر شدن با پدیده سیاست برای تغییر آن را باید، رویکردی عرفانی نامید.»
نادیا ویکتوریونا ساوچنکو (اوکراینی: Надія Викторівна Савченко؛ زادهٔ ۱۱ مه ۱۹۸۱) ستوانیکم خلبان هواگرد جنگنده سوخو-۲۴ نیروی هوایی اوکراین و بالگرد میل -۲۴ نیروی زمینی اوکراین و تنها خلبان زن این دو پرنده در نیروهای مسلح اوکراین بود. وی همچنین سیاستمدار و نماینده سابق مجلس اوکراین است. ساوچنکو تنها سرباز زن اوکراینی نیروهای حافظ صلح اوکراین طی سال‌های ۲۰۰۴–۲۰۰۸ در عراق بود. پیشینه. در طول جنگ ۲۰۱۴ در دونباس، ساوچنکو با درجه ستوان‌یکم نیروی زمینی اوکراین، به عنوان مربی واحد پیاده‌نظام داوطلب، گردان تهاجمی
عنوان مربی واحد پیاده‌نظام داوطلب، گردان تهاجمی جداگانه، خدمت کرد. در ژوئن ۲۰۱۴، او توسط نیروهای طرفدار روسیه در شرق اوکراین دستگیر و به روسیه تحویل داده شد و در آنجا متهم به فرماندهی سامانه شلیک توپخانه‌ای بود که دو خبرنگار تلویزیون دولتی روسیه ایگور کورنلیوک و آنتون ولوشین را در مواضع نیروهای طرفدار روسیه، در اوکراین کشتند. علیرغم ربوده شدن از خاک اوکراین یک ساعت قبل از مرگ روزنامه‌نگاران، ساوچنکو متعاقباً متهم و محکوم به قتل و عبور غیرقانونی از مرز دولتی روسیه شد. یکی از وکلای او به نام مارک فایگین گفت
روسیه شد. یکی از وکلای او به نام مارک فایگین گفت که او یک اسیر جنگی است و از کمیته بین‌المللی صلیب سرخ و سازمان ملل خواست تا خواستار آزادی فوری او و سایر اسرای اوکراینی شوند تا مبادا روسیه نقض قوانین کنوانسیون ژنو را در دستور کار قرار دهد. وزرای اتحادیه اروپا و نماینده آنها بازداشت ساوچنکو را غیرقانونی می‌دانستند و اعتراض آن‌ها حاکی از این بود که در محاکمه او حقوق اولیه متهم از جمله حق دادرسی عادلانه، رعایت نشده‌است. ساوچنکو در انتخابات پارلمانی اوکراین در سال ۲۰۱۴ رسماً از پست نظامی خود استعفا داد و در
سال ۲۰۱۴ رسماً از پست نظامی خود استعفا داد و در نوامبر ۲۰۱۴، در حالی که هنوز در زندان بود، به عنوان نماینده مجلس اوکراین انتخاب شد. در ۲۵ مه ۲۰۱۶، ساوچنکو در یک مبادله زندانی با افسران روسی یوگنی یروفیف و الکساندر الکساندروف آزادشد. پس از بازگشت به اوکراین، ساوچنکو قصد خود را برای شرکت به عنوان نامزد ریاست جمهوری در انتخابات ریاست جمهوری اوکراین در سال ۲۰۱۹ اعلام کرد. با این حال، او در ۲۲ مارس ۲۰۱۸ به اتهام طراحی یک حمله تروریستی برای سرنگونی دولت اوکراین دستگیر و سپس در ۱۵ آوریل ۲۰۱۹ آزاد شد. دستگیری توسط
و سپس در ۱۵ آوریل ۲۰۱۹ آزاد شد. دستگیری توسط شبه نظامیان خلق دنباس. در طول جنگ در دنباس، ساوچنکو در شرق اوکراین در گردان پیاده‌نظام داوطلب جنگید. در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۴، در ساعت ۱۰:۴۶ صبح، او در نزدیکی روستای متالیست، منطقه اسلویانوزبربسکاین، توسط اعضای گردان زاریا، یک گروه شبه نظامی مسلح طرفدار روسیه که وفاداری خود را با جمهوری خودخوانده خلق لوهانسک اعلام کرده بود، دستگیر شد. در ۱۹ ژوئن، ویدئویی از بازجویی او در مکانی نامعلوم در حالی که با دستبند به لوله‌های فلزی بسته شده بود در اینترنت پخش گردید. در ۲۰ ژوئن،
بسته شده بود در اینترنت پخش گردید. در ۲۰ ژوئن، ولادیمیر گروموف، رئیس سازمان ضد جاسوسی روسیه گفت که با ساوچنکو به خوبی رفتار می‌شود. در ۲۲ ژوئن، گزارش‌هایی در رسانه‌ها منتشر شد مبنی بر اینکه ساوچنکو به دونتسک منتقل شده‌است. پیشینه سیاسی. در انتخابات پارلمانی اوکراین در اکتبر ۲۰۱۴، ساوچنکو در لیست حزب میهن (اوکراین) قرار گرفت. در همین انتخابات، خواهرش ویرا ساوچنکو نیز کاندیدای همین حزب در حوزه انتخاباتی یاهوتین بود. در نتیجه این انتخابات نادیا ساوچنکو به عنوان معاون پارلمان اوکراین انتخاب شد. به همین دلیل
معاون پارلمان اوکراین انتخاب شد. به همین دلیل ساوچنکو در ۷ نوامبر ۲۰۱۴ از ارتش اوکراین استعفا داد. دولت روسیه در حالی انتخابات اوکراین را به رسمیت شناخت که یک نماینده پارلمان از این کشور را در بازداشت نگه داشته بود. در اواخر نوامبر ۲۰۱۴، ساوچنکو سوگند پارلمانی خود را امضا و آن را از طریق وکیل خود به اوکراین منتقل کرد. در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۴، ساوچنکو در سهمیه اوکراین برای نمایندگان در مجمع پارلمانی شورای اروپا قرار گرفت. از نظر قانونی این امر مصونیت پارلمانی او را در همه کشورهای امضاکننده شورای عالی صلح، از جمله
در همه کشورهای امضاکننده شورای عالی صلح، از جمله روسیه، تضمین کرد. در ۶ نوامبر ۲۰۱۵، اولین پیش نویس قانون ساوچنکو در حالی که او در روسیه زندانی بود به پارلمان ارائه شد. در ۲۷ مه ۲۰۱۶، پس از بازگشت از روسیه در تبادل زندانیان، ساوچنکو گفت که آماده است در صورت تمایل اوکراینی‌ها رئیس‌جمهور اوکراین شود. اتهام تدارک یک حمله تروریستی در اوکراین. در ۱۵ مارس ۲۰۱۸، دادستان کل اوکراین، یوری لوتسنکو، ساوچنکو را به طراحی یک حمله تروریستی به پارلمان اوکراین متهم کرد. در ۲۲ مارس ۲۰۱۸، مجلس مصونیت پارلمانی ساوچنکو را سلب
۲۲ مارس ۲۰۱۸، مجلس مصونیت پارلمانی ساوچنکو را سلب و اجازه بازداشت او را صادر کرد. در همان روز او به ظن برنامه‌ریزی برای حمله به مجلس و حمایت از کودتا دستگیر شد. ساوچنکو ادعا کرد که هیچ حمله تروریستی را برنامه‌ریزی نکرده‌است، اما در عوض با عوامل مخفی دولت اوکراین که به دنبال بی‌اعتبار کردن او بودند، صحبت کرده‌است. او در ۱۵ آوریل ۲۰۱۹ آزاد شد. دیدگاه‌های سیاسی. ساوچنکو معتقد است که اوکراین باید کم و بیش به یک دیکتاتوری با یک رهبر قدرتمند تبدیل شود تا در مقابل روسیه بایستد و پیروز شود. و در این رابطه
در مقابل روسیه بایستد و پیروز شود. و در این رابطه الگوبرداری از رهبرانی نظیر آگوستو پینوشه، مارگارت تاچر، آنگلا مرکل، رونالد ریگان و نلسون ماندلا از سوی ساوچنکو پیشنهاد شد. همچنین وی عقیده دارد اوکراین باید الحاق کریمه به فدراسیون روسیه در سال ۲۰۱۴ را به عنوان تلاشی برای پایان دادن به جنگ در دونباس بپذیرد.
شی پی پو ( – ) یک خوانندهٔ اپرای چینی اهل پکن بود. او در طول زندگی خود به جاسوسی تبدیل شد که رازهایی را از برنارد بورسیکو، کارمند سفارت فرانسه، در طی یک رابطهٔ جنسی ۲۰ساله به دست آورد که در طی آن توانست بورسیکو را متقاعد کند که او یک زن است. او ادعا کرد که از او صاحب فرزندی شده‌است که اصرار داشت از طریق روابط آنها به دنیا آمده‌است. این ماجرا زمانی که حقایق فاش شد، در فرانسه خبرساز شد. این رابطه الهام‌بخش نمایشنامهٔ "ام. پروانه" (۱۹۸۸) دیوید هنری هوانگ آمریکایی بود که در برادوی ساخته شد. اوایل زندگی. پدر شی
بود که در برادوی ساخته شد. اوایل زندگی. پدر شی استاد دانشگاه و مادرش معلم بود. او دو خواهر داشت که از او بسیار بزرگ‌تر بودند. شی در کونمینگ در استان جنوب غربی یوننان بزرگ شد و در آن جا زبان فرانسه را آموخت و سپس در دانشگاه یوننان تحصیل کرد و با مدرک ادبیات فارغ‌التحصیل شد. شی در ۱۷سالگی به یک بازیگر و خواننده تبدیل شده بود که به شهرتی دست یافته بود. شی در ۲۰سالگی نمایشنامه‌هایی دربارهٔ کارگران نوشت. رابطه با بورسیکو. برنارد بورسیکو در فرانسه متولد شد و ۲۰ ساله بود که به عنوان حسابدار در سفارت فرانسه در پکن
بود که به عنوان حسابدار در سفارت فرانسه در پکن مشغول به کار شد. همان‌طور که در دفتر خاطرات خود ثبت شده‌است، بورسکیو قبلاً فقط با دانش آموزان پسر در مدرسه رابطه جنسی داشت ولی می‌خواست یک زن را ببنید و عاشق شود. او اولین بار شی را که در آن زمان ۲۶ ساله بود، در یک جشن کریسمس در دسامبر ۱۹۶۴ ملاقات کرد. مجری لباس مردانه پوشیده بود. شی به خانواده‌های کارگران سفارت چینی آموزش می‌داد. او به بورسیکو گفت که او «یک خواننده زن اپرای پکنی است که مجبور شده بود به عنوان یک مرد زندگی کند تا آرزوی پدرش برای داشتن یک پسر را
مرد زندگی کند تا آرزوی پدرش برای داشتن یک پسر را برآورده کند». این دو به سرعت رابطه جنسی برقرار کردند که در تاریکی رخ داد. شی بورسیکو را متقاعد کرد که یک زن است. پس از کشف شدن توسط دولت چین، بورسیکو تحت فشار قرار گرفت تا اسناد محرمانه را از ماموریت‌های خود در پکن از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۲ و در اولان باتور، مغولستان از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹ ارائه کند. او بیش از ۵۰۰ سند را دریافت کرد. هنگامی که بورسیکو در خارج از چین مستقر بود، او به ندرت شی را می‌دید، اما آنها رابطه جنسی خود را حفظ کردند. شی بعداً به شی دو دو، کودک چهار
خود را حفظ کردند. شی بعداً به شی دو دو، کودک چهار ساله ای که شی اصرار داشت پسر آنهاست، به بورسیکو نشان داد. شی و پسر خوانده اش در سال ۱۹۸۲، پس از اینکه بورسیکو توانست ترتیب ورود آنها به فرانسه را بدهد، به پاریس آورده شدند. بورسیکو توسط مقامات فرانسوی در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۳ دستگیر شد و شی نیز اندکی پس از آن دستگیر شد. در هنگام بازداشت پلیس، شی به پزشکان توضیح داد که چگونه اندام تناسلی خود را مخفی کرده‌است تا بورسیکو را متقاعد کند که او یک زن است. و همان‌طور که پزشکان فرانسوی فرستاده شده برای معاینه پی پو کشف
پزشکان فرانسوی فرستاده شده برای معاینه پی پو کشف کردند، او این توانایی را داشت که بیضه‌های خود را به داخل حفره بدنش بالا برده و آلت تناسلی خود را به عقب برگرداند و توهم آلت تناسلی زنانه را ایجاد کند. او گفت که شی دو دو، پسر ادعایی آنها، از یک پزشک در استان سین کیانگ چین خریداری شده‌است. با کشف حقیقت رابطه آنها، بورسیکو با بریدن گلوی خود اقدام به خودکشی کرد اما جان سالم به در برد. افشای عمومی این رابطه طولانی مدت، بورسیکو را به موضوع تمسخر گسترده در فرانسه تبدیل کرد. مجازات. شی و بورسیکوت هر کدام در سال
تبدیل کرد. مجازات. شی و بورسیکوت هر کدام در سال ۱۹۸۶ به اتهام جاسوسی مجرم شناخته شدند و به شش سال زندان محکوم شدند. شی در ۱۰ آوریل ۱۹۸۷ توسط رئیس جمهور فرانسه فرانسوا میتران به عنوان بخشی از تلاش برای کاهش تنش بین فرانسه و چین در مورد آنچه به عنوان یک پرونده «بسیار احمقانه» و غیر مهم توصیف شد، مورد عفو قرار گرفت. بورسیکو در اوت همان سال مورد عفو قرار گرفت. سالهای آخر و مرگ. پس از عفو، شی به عنوان یک خوانندهٔ اپرا به اجرای برنامه بازگشت. او تمایلی به در میان گذاشتن جزئیات رابطه خود با بورسیکو نداشت و اظهار
گذاشتن جزئیات رابطه خود با بورسیکو نداشت و اظهار داشت که «او همیشه مردان و زنان را مجذوب خود می‌کرد» و «اینکه من چه بودم و آنها چه بودند مهم نبود.» شی در سال‌های بعد به ندرت با بورسیکو صحبت می‌کرد. اما در ماه‌های قبل از مرگ شی، به بورسیکو گفت که هنوز او را دوست دارد. گفته می‌شود شی ۷۰ ساله بود که در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹ در پاریس درگذشت. از شی پسرخوانده‌اش، شی دو دو، به یادگار مانده‌است که بعداً سه پسر از خود به دنیا آورد. بورسیکو که در یک آسایشگاه فرانسوی از مرگ شی مطلع شد، گفت: «او کارهای زیادی علیه من انجام داد
مطلع شد، گفت: «او کارهای زیادی علیه من انجام داد فکر می‌کنم احمقانه است که اکنون بازی دیگری انجام دهم و بگویم غمگین هستم.»
شبح شاد یک فیلم کمدی هنگ‌کنگی به کارگردانی کلیفتون کو که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد. این فیلم که توسط ریموند وانگ پاک-مینگ تهیه و نویسندگی شده‌است، بازیگرانی چون؛ ریموند وانگ پاک-مینگ، بانی لاو، لولتا لی و سندی لمب به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم دوازدهمین فیلم پرفروش هنگ کنگ در سال ۱۹۸۴ بود. دنباله‌ها. این فیلم دارای چهار دنباله دیگر می‌باشد.
حزب کمونیست نروژ (به انگلیسی: Communist Party of Norway)، یک حزب سیاسی کمونیستی در نروژ است. این حزب، با حروف اختصاری: (NKP) در طی چند سال نخستین، بعد از جنگ جهانی دوم، از احزاب مهم و مؤثر در صحنه سیاسی نروژ، محسوب می‌شد. اما پس از تنها چند سال، حمایت خود را در میان اهالی نروژ، از دست داد؛ و در آخرین انتخابات پارلمانی، در مجموع، بیش از فقط چند صد رأی، کسب نکرد. از سال ۲۰۱۵ میلادی، رونا اونسن، که از اهالی کریستیان‌ساند، است؛ رهبری حزب کمونیست نروژ، را بر عهده دارد. پیشینه. بعد از نشست سراسری حزب کارگر نروژ
دارد. پیشینه. بعد از نشست سراسری حزب کارگر نروژ در سال ۱۹۲۳ میلادی؛ جناح اکثریت حزب کارگر نروژ، از کمینترن، اخراج شد. حزب کمونیست نروژ، توسط جناح اقلیت حزب کارگر نروژ، که هنوز به انترناسیونال سوم، وفادار بود، تشکیل شد.در عمل حزب کمونیست نروژ، از نظر تشکیلاتی، شاخه نروژی کمینترن، محسوب می‌شد و شعارهای انترناسیونال سوم را به دقت، دنبال می‌کرد. حزب کمونیست نروژ، در آغاز فعالیت ۱۳ نماینده در مجلس ملی نروژ، داشت که همگی از حزب کارگر نروژ، جدا شده بودند. در انتخابات سال ۱۹۲۴ در حالی که تنها یک سال از عمر حزب
سال ۱۹۲۴ در حالی که تنها یک سال از عمر حزب می‌گذشت؛ فقط ۶ نفر از ۱۳ نماینده قبلی، توانستند به مجلس ملی نروژ، راه پیدا کنند. در انتخابات سال ۱۹۲۷ میلادی، این تعداد به ۳ نفر کاهش پیدا کرد. از این ۳ نفر نیز، ۲ نفر در طول همان دورهٔ مجلس ملی نروژ، به حزب کارگر نروژ، بازگشتند. سالهای جنگ. در ابتدا، پس از حمله و اشغال نروژ، توسط قوای هیتلری، در ۹ آوریل سال ۱۹۴۰ میلادی، حزب کمونیست نروژ، سیاست حزب را بر اساس پیمان دوستی بین آلمان و اتحاد جماهیر شوروی تنظیم می‌کرد. در عمل این حزب، خواستار ترک مقاومت بود و شعارهایی
در عمل این حزب، خواستار ترک مقاومت بود و شعارهایی به همین منظور سر داد. اما پس از حمله قوای آلمانی به خاک اتحاد جماهیر شوروی، در سال ۱۹۴۱ میلادی، حزب کمونیست نروژ، با یک چرخش، سیاست خود را تغییر داد و از سال ۱۹۴۲ به‌طور فعال، به رهبری پدر فوروباتن، وارد جبهه مقاومت شد. در عمل حزب کمونیست نروژ، ضمن مبارزه فعال، به علت درخواستهای مکرر خود، برای افزایش اقدامات عملیاتی، با رهبری جبهه داخلی مقاومت نروژ، غالباً اختلاف داشت. پس از جنگ. حزب کمونیست نروژ، در اولین انتخابات مجلس ملی نروژ پس از جنگ جهانی دوم، در سال
مجلس ملی نروژ پس از جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۵ میلادی، با کسب ۱۱٫۹ درصد آرا، بهترین پیروزی انتخاباتی خود، در تاریخ حزب را به دست آورد. اما با آغاز جنگ سرد، این پیروزی، طولی نکشید و محبوبیت حزب به سرعت کاهش یافت. حزب کمونیست نروژ، با طرح مارشال؛ و پیمان آتلانتیک شمالی، به مخالفت برخاست. در انتخابات سال ۱۹۴۹ میلادی، حزب کمونیست نروژ، نتوانست هیچ نماینده ای به مجلس ملی نروژ، بفرستد. بزودی پس از این شکست انتخاباتی، حزب دچار یک بحران شدید داخلی شد که در نتیجه آن، تعدادی از اعضای برجسته حزب، از جمله پدر
نتیجه آن، تعدادی از اعضای برجسته حزب، از جمله پدر فوروباتن، از حزب کمونیست نروژ، اخراج شدند. در دوران پس از جنگ، شخصیت برجسته و رهبر حزب از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۵ میلادی، به نام امیل لووْلین، آخرین نماینده حزب کمونیست نروژ، در مجلس ملی نروژ، تا سال ۱۹۶۱ میلادی بود. به دنبال اختلافات سال ۱۹۷۲ میلادی بر سر مسئله در خواست عضویت نروژ، در اتحادیه اروپا، حزب کمونیست نروژ، به همراه چند حزب چپ دیگر تشکیل یک جبهه انتخابی داد و در انتخابات سال ۱۹۷۳شرکت کرد. این جبهه در مجموع با کسب ۱۱٫۲ درصد آرا، ۱۶ کرسی در مجلس ملی نروژ،
با کسب ۱۱٫۲ درصد آرا، ۱۶ کرسی در مجلس ملی نروژ، تصاحب کرد. با این حال تنها نماینده منتخب حزب کمونیست نروژ، بر اساس لیست انتخاباتی حزب سوسیالیست چپ، انتخاب شده بود. زمانی که جبهه انتخابی در حال تبدیل به حزب سوسیالیست چپ، بود. حزب کمونیست نروژ، که راضی به انحلال حزب نبود، انصراف داد. از آن زمان، باز هم از محبوبیت انتخاباتی حزب، بیشتر کاسته شده‌است. حزب کمونیست نروژ، آخرین نمایندهٔ حزب در شوراهای شهرستانی را نیز در سال ۱۹۹۱ میلادی، از دست داد. انتقاد از خود. حزب کمونیست نروژ، در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، ضمن
حزب کمونیست نروژ، در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی، ضمن بررسی گذشته حزب و نقد عملکرد خود؛ در نشست سراسری حزب، در سال ۱۹۹۰ میلادی، تمام اخراج‌های حزبی، که از سال ۱۹۵۰ به بعد صورت گرفته بودند را لغو کرد. در انتخابات شهرداریها در سال ۲۰۰۳ میلادی، حزب کمونیست نروژ، با کسب تقریباً ۱۰۰۰ رأی ۳ نماینده، به شورای شهری فرستاد. در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۱۷ میلادی، این حزب تنها موفق به کسب ۳۰۹ تک رأی شد و زیر خط حداقل لازم ورود به مجلس ملی نروژ قرار گرفت.
اوکسانا واسیلیونا کولیادا (زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۸۰) سرهنگ پلیس در وزارت کشور اوکراین و سیاستمدار اوکراینی است. وی پس از سال ها فعالیت در زمینه‌های حقوق قضایی و پلیس قضایی وارد امور سیاسی شد. در ۲۹ اوت ۲۰۱۹، وی به عنوان وزیر ادغام مجدد سرزمین‌های موقتاً اشغال شده، آوارگان داخلی و جانبازان منصوب شد. این وزارتخانه به عنوان یک نهاد دولتی جدید یکی از مهم‌ترین ارگان‌های دولتی اوکراین بویژه پس از مناقشه با روسیه در الحاق کریمه به شمار می‌رود. پیشینه. در سال ۲۰۰۲، کولیادا از مؤسسه امنیتی امور داخلی فارغ‌التحصیل و
کولیادا از مؤسسه امنیتی امور داخلی فارغ‌التحصیل و بلافاصله از سال ۲۰۰۳ در وزارت کشور اوکراین به عنوان افسر اعمال قانون به کار مشغول شد. همچنین او رئیس اداره ارتباطات و مطبوعات وزارت دفاع اوکراین از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ بود که پیش از این از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ در دانشگاه دفاع ملی ایوان چرنیاخوفسکی اوکراین تحصیل کرده بود.
ماتی ادواردز هیویت (به انگلیسی: Mattie Edwards Hewitt) (زادهٔ اکتبر ۱۸۶۹ میلادی - درگذشته ۱۹۵۶ میلادی) عکاس آمریکایی مکان‌های معماری، مناظر، و طرح‌ها بود که عمدتاً بر اساس موقعیت ساحل شرقی است. در ابتدا او با فرانسیس بنجامین جانستون ارتباط داشت که بعداً معشوق او شد و از سال ۱۹۰۹ میلادی به مدت هشت سال با او زندگی و کار کرد. آن‌ها با هم استودیوی جانستون-هیویت را در شهر نیویورک تأسیس کردند که از سال ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۷ میلادی فعالیت می‌کرد. آن‌ها در زمینهٔ عکاسی معماری و منظر به خوبی شناخته شدند و عکس‌های زیادی از
و منظر به خوبی شناخته شدند و عکس‌های زیادی از ساختمان‌ها و باغ‌های معروف گرفتند که عنوان آن‌ها «خانم جانستون و خانم هیویت» یا «فرانسیس بنجامین جانستون و متی ادواردز هیویت» بود. پس از قطع همکاری با جانستون در سال ۱۹۱۷ میلادی، هیویت شروع به کار انفرادی کرد و به عنوان یک عکاس تجاری به شهرت رسید. او کسب و کار خود را در زمینهٔ عکاسی با تمرکز خاص بر عکس گرفتن برای طراحان، معماران، و معماران منظر، ثبت نماهای داخلی و خارجی خانه‌ها و ساختمان‌های تجاری و باغ‌ها راه‌اندازی کرد. او تا زمان مرگش در بوستون در سال ۱۹۵۶
کرد. او تا زمان مرگش در بوستون در سال ۱۹۵۶ میلادی به این حرفه ادامه داد. کاتالوگی از آثار هیویت، با عنوان «پرترهٔ یک دوره در معماری منظر: عکس‌های متی ادواردز هیویت»، به عنوان یک نمایشگاه در ویو هیل، برانکس، نیویورک موجود است. زندگی‌نامه. هیویت در اکتبر ۱۸۶۹ میلادی در سنت لوئیس، میزوری، در خانواده‌ای از طبقهٔ متوسط به دنیا آمد. پس از مدتی تحصیل در هنر با آرتور هیویت که عکاس بود، ازدواج کرد. به عنوان دستیار همسر، او اصول عکاسی شامل پردازش و چاپ را آموزش دید. او کار خود را در عکاسی به عنوان یک مشغولیت کوچک در
کار خود را در عکاسی به عنوان یک مشغولیت کوچک در سنت لوئیس آغاز کرد، جایی که زندگی می‌کرد و از باشگاه‌های دوربین عکاسی و مجلات عکاسی که در اواخر قرن نوزدهم شکوفا شده‌بودند، می‌آموخت. او همچنین تحت تأثیر مقاله‌ای دربارهٔ عکاسی از فرانسیس بنجامین جانستون قرار گرفت که در "مجلهٔ خانهٔ بانوان" منتشر شد. عکاسی او در ابتدا بر روی منظره، محیط و موضوعات خانهٔ خود از جمله جوجه‌ها در انبار، گربه و سگ بود. هیویت در پی سفر به نیویورک در سال ۱۹۰۱ میلادی برای شرکت در نمایشگاه پان-آمریکایی که در بوفالو، نیویورک برگزار شد،
پان-آمریکایی که در بوفالو، نیویورک برگزار شد، با جانستون ملاقات کرد که در آن زمان یک عکاس مشهور از واشینگتن دی.سی. بود جانستون تأثیر عمیقی نه تنها در حرفهٔ عکاسی هیویت، بلکه در زندگی شخصی او برای چندین سال گذاشت. او سپس یکی از طرفداران جانستون شد و شروع به نوشتن نامه برای او کرد تا از او کمک حرفه‌ای و شخصی بخواهد. هیویت از او خواستار مشاوره دربارهٔ چندین مورد، از جمله ایجاد فرصت شغلی برای همسرش با لومیرها، عکاسان و دانشمندان فرانسوی، در دفتر تازه افتتاح شدهٔ او در ساحل شرقی در نیویورک، شد. او از جانستون
او در ساحل شرقی در نیویورک، شد. او از جانستون برای ایجاد یک اتاق تاریک در خانه‌اش، که توسط شوهرش ساخته شده بود، مشورت گرفت. این اتاق تاریک که با دیوارهای تثبیت شده با تراکوتا ساخته شده بود، قفسه‌ها و فضای کافی برای کار آزادانهٔ دو نفر داشت. او در این اتاق تاریک از استودیوی شوهرش، عکس‌های گرفته شده توسط جانستون را چاپ کرد. مکاتبات هیویت با جانستون، که عمدتاً یک طرفه بود، با اعلام عشق او به جانستون کاملاً احساسی بود. نامه‌های او به جانستون بخشی از کتابی است با عنوان "زن پشت لنز: زندگی و کار فرانسیس بنجامین