payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جستارهای وابسته. آمونیوم کلرید آمونیاک آمونیوم آمونیوم بی‌کربنات
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; گریوز آفتالموپاتی ، که همچنین به عنوان بیماری تیروئید چشمی (TED) نیز شناخته می‌شود، یک بیماری التهامی خود ایمنی است که باعث اختلال در حدقه و بافت اطراف چشم، جمع شدن پلک فوقانی، تأخیر پلکی، تورم، قرمزی (اریتما)، ورم ملتحمه، و برون‌چشمی می‌شود. این بیماری بیشتر در افراد مبتلا به بیماری گریوز، و کمتر در افراد مبتلا به تیروئیدیت هاشیموتو، یا در افرادی که یوتیروئید دارند رخ می‌دهد.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; درموپاتی گریوز که به عنوان درموپاتی تیروئیدی یا گریوز پوستی نیز شناخته می‌شود یک عارضهٔ پوستی نادر ناشی از بیماری گریوز، با نرخ بروز پایین است. درموپاتی گریوز تقریباً همیشه با علائم چشمی یافت شده در بیماری گریوز همراه است. معمولاً با تغییر رنگ پوست همراه است و استفاده از وازلین روی ناحیه آسیب دیده می‌تواند احساس سوزش و خارش را تسکین دهد.
برونو هنریکه کورسینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس، باشگاه فوتبال پالرمو و باشگاه فوتبال الاتحاد اشاره کرد.
مسائل زیست‌محیطی در افغانستان از نابسامانی‌های سیاسی چند دهه پسین قدیمی‌تر است. جنگل‌ها بر اثر قرن‌ها کشاورزی و تبدیل شدن به چراگاه‌ها خالی شده‌اند، عواملی که تنها با رشد مدرن جمعیت افزایش یافته است. حفظ محیط زیست و نگرانی‌های اقتصادی در افغانستان دو امر متضاد نیستند؛ با اتکای بالاتر از ۴۴ درصد جمعیت به دام‌داری و کشاورزی، سلامتی محیط زیست برای رفاه اقتصادی مردم حیاتی پنداشته می‌شود. سازمان جهانی بهداشت در ۲۰۰۷ میلادی گزارشی را نشر نمود که طبق آن افغانستان در میان ملت‌های غیر آفریقایی در رده پایین‌ترین
در میان ملت‌های غیر آفریقایی در رده پایین‌ترین کشورهای بود که مرگ و میر ناشی از خطرهای محیطی را داشت. جنگل‌زدایی. بیشتر جمعیت برای جمع‌آوری هیزم و به‌دست آوردن درآمد از صادرات پسته و بادام که در جنگل‌های طبیعی مناطق مرکزی و شمالی می‌رویند متکی به جنگل هستند. بیشتر از ۵۰ درصد جنگل‌های پسته در ولایات بادغیس و تخار از بین رفته است. در جریان چند دهه جنگ پسین، ساکنین مناطق و نیروهای شبه نظامی مانند ائتلاف شمال از چوب جنگل به عنوان سوخت استفاده نموده و این نیروها هم‌چنین درختان را قطع نموده‌اند تا به مکان اختفا
هم‌چنین درختان را قطع نموده‌اند تا به مکان اختفا و کمین از جانب مخالفین شان مبدل نگردد. افزون بر آن، استفاده از جنگل به عنوان چراگاه و گردآوری خسته برای صادرات ظاهراً از روئیدن درختان بیشتر پسته جلوگیری می‌کند. افغانستان در حدود نصف جنگل‌های خود را از دست داده است. جنگل‌های انبوه که در ولایات شرقی ننگرهار، کنر، نورستان و سایر ولایات موجود است نیز در خطر جمع‌آوری الوار توسط مافیای الوار قرار دارد. هرچند بریدن درخت غیرقانونی است، اما منافعی که از صادرات الوار به کشورهای همسایه چون پاکستان حاصل می‌گردد بسیار
به کشورهای همسایه چون پاکستان حاصل می‌گردد بسیار بالا است. علت آن این است که حکومت پاکستان شدیداً از مناطق جنگلی خود محافظت می‌نماید، بنابرین مافیای الوار در عوض مشغول بریدن درختان در افغانستان هستند. این الوار نه تنها به پیشاور بلکه به اسلام‌آباد، راولپندی و لاهور نیز فرستاده می‌شود و در آن‌جا برای ساختن مبل‌های گران‌قیمت مورد استفاده قرار می‌گیرد. با کاهش پوشش جنگلی، زمین کم‌تر و کم‌تر حاصلخیز می‌شود، معیشت جمعیت روستا نشین در معرض تهدید قرار می‌گیرد و سیلاب‌ها باعث تخریب زمین‌های زراعتی و خانه‌های مردم
باعث تخریب زمین‌های زراعتی و خانه‌های مردم می‌گردد. از بین رفتن نباتات هم‌چنین باعث افزایش خطرهای سیلاب می‌شود و این امر نه تنها مردم را در معرض خطر قرار داده بلکه باعث فرسایش خاک گردیده و مقدار زمینی در دسترس برای کشاورزی را کاهش می‌دهد. وزارت زراعت، آبیاری و مالداری افغانستان (MAIL) در همکاری با سازمان‌های بین‌المللی تلاش دارد تا با غرس میلیونها نهال در هر فصل بهار، به‌ویژه در ۱۰ مارچ که به عنوان روز ملی نهال‌نشانی در کشور نام‌گذاری شده است، افغانستان را دوباره سبز نموده و این مشکل را حل نماید. افغانستان
سبز نموده و این مشکل را حل نماید. افغانستان در شاخص تمامیت مناظر طبیعی جنگل ۲۰۱۸ دارای نمره میانگین ۸٫۸۵/۱۰ بوده و این کشور را از میان ۱۷۲ کشور در رده پانزدهم قرار می‌دهد. حیات وحش. بیشتر حیات وحش افغانستان به دلیل زیربنای اندک دولت برای ممانعت از شکار و ناپدید شدن زیست‌گاه به دلیل جنگ و خشک‌سالی در معرض خطر قرار دارد. افغانستان و جامعه حفاظت از حیات وحش (WCS) در سال ۲۰۰۶ یک پروژه سه ساله محافظت از حیات وحش و زیست‌گاه‌ها را در امتداد دهلیز واخان و مناطق فلات مرکزی آغاز نمودند. معلومات اندکی در مورد
فلات مرکزی آغاز نمودند. معلومات اندکی در مورد گونه‌های سمندر و سمندر کوهی پغمان که در کوه‌های هندوکش یافت می‌گردد در دسترس است. مدیریت آب. بیشتر آب شیرین افغانستان از طریق دریاهای پر سرعت به کشورهای همسایه جاری می‌شود. به لحاظ طبیعی کشورهای همسایه از این آب‌ها مفاد حاصل می‌کنند نه افغانستان. تهدید اساسی به منابع آبی افغانستان خشک‌سالی است، که باعث کمبود غذا برای میلیون افغان در گذشته نزدیک شده است. بحران‌های کشاورزی میان سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۱ میلادی هزارها خانواده روستا نشین را به مناطق شهری کشانده است.
خانواده روستا نشین را به مناطق شهری کشانده است. خشک‌سالی باعث گردید تا چاه‌های عمیق‌تری جهت رفع ضرورت‌های آبیاری حفر گردد و این امر باعث کم‌شدن سطح آب‌های زیرزمینی گردید و در نتیجه منابع آب‌های زیرزمینی که برای پر شدن مجدد متکی به باران بود خالی شد. بر اساس آمار یونیسف، تنها در حدود ۶۷ درصد جمعیت افغانستان به آب آشامیدنی پاک دسترسی دارد. انتظار می‌رود تا این رقم پیوسته در آینده افزایش یابد، به‌ویژه بعد از اتمام بندهای شاه و عروس و شاه توت در کابل. سازمان‌های بزرگی که افغانستان را در راستای مدیریت بهتر
بزرگی که افغانستان را در راستای مدیریت بهتر منابع آبی کمک می‌کند هندی‌ها و آلمانی‌ها هستند. حدود ۹۹ درصد تالاب‌های سیستان در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ میلادی خشکیده بودند، یکی دیگر از نتایج خشک‌سالی پیوسته و فقدان مدیریت آب. تالاب‌ها که زیست‌گاه مهمی برای زاد و ولد و مهاجرت مرغ‌های آبی از جمله پلیکان خاکستری و مرغ‌آبی مرمری پنداشته می‌شود، از حد اقل ۵۰۰۰ سال بدین سو برای آبیاری کشاورزی آب فراهم نموده‌اند. آب این تالاب‌ها از دریاهای هلمند و فراه تأمین می‌گردد، که در میان سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ در حدود ۹۸ درصد از
در میان سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ در حدود ۹۸ درصد از حد میانگین پایین‌تر شده بود. از بین رفتن پوشش گیاهی طبیعی در سایر نقاط کشور باعث فرسایش خاک گردید و طوفان‌های شن در حدود ۱۰۰ قریه را تا ۲۰۰۳ را فرو برد. برخی از بندهای آب و برق عمدهٔ افغانستان به قرار ذیل اند: آلودگی. جمعیت شهرنشین در چندین سال پسین تورم نموده است. از سال ۲۰۰۳ بدین سو بالاتر از ۵ میلیون مهاجر که در کشورهای پاکستان و ایران زندگی می‌کردند دوباره به خانه خود (افغانستان) عودت نموده‌اند. اکثریت این مهاجرین و هم‌چنین کسانی که از مناطق روستایی به
مهاجرین و هم‌چنین کسانی که از مناطق روستایی به دلیل سیلاب ویران‌گر مهاجر گردیده‌اند، در شهر کابل که پایتخت است مسکن گزین شده‌اند. آلودگی هوا. هم‌مانند سایر شهرها در سراسر جهان، آلودگی هوا در شهرهای افغانستان نیز یک معضل جدی برای صحت عامه است. ضایعات داخلی و صنعتی. افغانستان از دیر زمان با مشکل نداشتن سیستم درست فاضلاب روبرو است. برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در ۲۰۰۲ میلادی بیان نمود که نبود یک سیستم درست مدیریت ضایعات در حال ایجاد شرایط خطرناک در بیشتر مناطق شهری بود. در ناحیه‌های پنجم و ششم شهر کابل،
مناطق شهری بود. در ناحیه‌های پنجم و ششم شهر کابل، ضایعات خانوار و ضایعات طبی در جاده‌ها ریخته می‌شدند. ضایعات انسانی در مجراهای باز فاضلاب حرکت نموده و به دریای کابل جریان پیدا می‌کرد و آب آشامیدنی شهر را آلوده می‌نمود. در شهرهای کابل، قندهار و هرات به‌جای گورستان‌های زایدات مدیریت شده از زباله‌دان‌های بزرگ استفاده صورت می‌گیرد که اغلب دریای‌های نزدیک و منابع آب‌های زیرزمینی از آن محافظت نمی‌گردند. زباله‌های طبی شفاخانه‌ها بعضاً در این زباله‌دان‌های بزرگ یک‌جا با سایر زباله‌های شهر دفع می‌گردند که باعث
یک‌جا با سایر زباله‌های شهر دفع می‌گردند که باعث آلوده شدن آب و هوا با باکتری و ویروس‌ها می‌گردد.
دماپایداری کیفیت مقاومت یک ماده در برابر تغییر برگشت‌ناپذیر ساختار شیمیایی یا فیزیکی است، که اغلب با مقاومت در برابر تجزیه یا پلیمریزاسیون، در درجه حرارت نسبی بالا صورت می‌گیرد. مواد دماپایدار ممکن است به صورت صنعتی به عنوان پیشگیرنده آتش استفاده شوند. "پلاستیک دماپایدار"، که اصطلاح غیرمعمول و غیر متعارفی است، احتمال می‌رود به پلاستیک گرماسختی گفته شود که با حرارت دادن نمی‌توان آن را تغییر شکل داد، تا به ترموپلاستیکی که می‌توان آن را دوباره ذوب و قالب‌گیری کرد. دماپایداری نیز از ویژگی‌های برخی پروتئین‌ها
کرد. دماپایداری نیز از ویژگی‌های برخی پروتئین‌ها است. دماپایدار بودن پروتئین به معنای مقاوم بودن آن در برابر تغییرات ساختار پروتئینی در اثر حرارت اعمالی است. پروتئین‌های دماپایدار. اکثر انواع حیات روی زمین در دمای کمتر از ۵۰ درجه زندگی می‌کنند (معمولاً از ۱۵ تا ۵۰ درجه سانتی گراد). درون این موجودات، ماکرومولکول‌ها (پروتئین‌ها و اسید نوکلئیک‌ها) وجود دارند که ساختارهای سه بعدی ضروری برای فعالیت آنزیمی آن‌ها را تشکیل می‌دهند. بالاتر از دمای طبیعی ارگانیسم، انرژی حرارتی ممکن است باعث باز شدن و دناتوره شدن
انرژی حرارتی ممکن است باعث باز شدن و دناتوره شدن شود، زیرا گرما می‌تواند پیوندهای درون مولکولی در ساختارهای سومین و چهارمین را مختل کند. این باز شدن منجر به از دست دادن فعالیت آنزیمی می‌شود که به‌طور قابل درکی برای ادامه عملکردهای زندگی مضر است. به عنوان یک مثال از آن، می‌توان دناتوره شدن پروتئین‌های موجود در آلبومین از یک مایع شفاف و تقریباً بی‌رنگ به یک ژل سفید مات و نامحلول را ذکر کرد. پروتئین‌هایی که قادر به تحمل چنین درجه حرارت بالایی هستند در مقایسه با پروتئین‌هایی که نیستند، به‌طور کلی از
مقایسه با پروتئین‌هایی که نیستند، به‌طور کلی از میکروارگانیسم‌های ابرگرمادوست هستند. چنین ارگانیسم‌هایی می‌توانند بیش از ۵۰ درجه مقاومت کنند. همان‌طور که معمولاً در محیط‌های ۸۵ درجه‌ای و بالاتر زندگی می‌کنند. بعضی گونه‌های زنده گرمادوست موجود است که می‌تواند در درجه حرارت بالاتر از این مقاومت کند و برای حفظ عملکرد پروتئین در این درجه حرارت، سازگاری‌هایی داشته باشد. که می‌تواند شامل تغییر خواص توده‌ای سلول برای تثبیت همه پروتئین‌ها باشد و تغییرات خاص در پروتئین‌های خاص. مقایسه پروتئین‌های هم‌ساخت موجود در
خاص. مقایسه پروتئین‌های هم‌ساخت موجود در این گرمادوست‌ها و سایر ارگانیسم‌ها تفاوت‌هایی را در ساختار پروتئین نشان می‌دهد. یکی از تفاوت‌های قابل توجه، حضور پیوندهای هیدروژنی اضافه در پروتئین‌های گرمادوست است. که یعنی ساختار پروتئین در برابر باز شدن مقاوم تر است. به‌طور مشابه، پروتئین‌های دماپایدار در پل‌های نمکی و پل‌های دی‌سولفید اضافه، غنی هستند و ساختار را پایدار می‌کنند. سایر عوامل دماپایداری پروتئین‌ها عبارتند از فشردگی ساختار پروتئین، الیگومریزاسیون، و اثر متقابل قدرت بین زیرواحدها. موارد استفاده و
و اثر متقابل قدرت بین زیرواحدها. موارد استفاده و کاربردها. واکنش‌های زنجیره ای پلیمراز. آنزیمهای دماپایدار مانند تک پلیمراز و پلیمراز دی‌ان‌ای "Pfu" در واکنش‌های زنجیره ای پلیمراز (PCR) استفاده می‌شود که در آن دمای ۹۴ درجه سانتی گراد یا بالاتر برای ذوب رشته‌های DNA در مرحله دناتوراسیون PCR به کار گرفته می‌شود. خالص سازی پروتئین. آگاهی از مقاومت یک آنزیم در برابر دماهای بالا مخصوصاً در خالص سازی پروتئین مفید است. در روش دناتوراسیون حرارتی، می‌توان مخلوطی از پروتئین‌ها را در معرض دمای بالا قرار داد که باعث
پروتئین‌ها را در معرض دمای بالا قرار داد که باعث می‌شود پروتئین‌هایی که دماپایدار نیستند، دناتوره شوند و پروتئین‌هایی که از نظر ترمودینامیکی پایدار هستند، از آن‌ها جدا شوند. یکی از نمونه‌های قابل توجه این موضوع، خالص سازی آلکالین فسفاتاز از "Pyrococcus abyssi" (یک ارگانیسم که در دمای بالا زندگی می‌کند) است. این آنزیم به پایداری حرارتی در دماهای بالاتر از ۹۵ درجه سانتی گراد شناخته شده‌است، و بنابراین زمانی که در باکتری "E. coli" به صورت هترولوگ بیان می‌شود، می‌تواند تا حدی با حرارت دادن خالص سازی شود.
می‌تواند تا حدی با حرارت دادن خالص سازی شود. افزایش دما باعث رسوب پروتئین‌های "E. coli" می‌شود، در حالی که آلکالین فسفاتاز "P. abyssi به" طور پایدار در محلول باقی می‌ماند. هیدرولازهای گلیکوزید. گروه مهم دیگری از آنزیم‌های دماپایدار، گلیکوزید هیدرولازها هستند. این آنزیم‌ها مسئول تخریب بخش عمدهٔ زیست توده، پلی ساکاریدهای موجود در نشاسته و لیگنوسلولز هستند؛ بنابراین، به کاربردهای تصفیه زیستی گلیکوزید هیدرولازها در آیندهٔ اقتصاد زیستی علاقهٔ زیادی نشان داده می‌شود. به عنوان مثال: تولید مونوساکاریدها برای
می‌شود. به عنوان مثال: تولید مونوساکاریدها برای کاربردهای غذایی و همچنین استفاده به عنوان منبع کربن برای تبدیل میکروبی در سوخت‌ها (اتانول) و واسطه‌های شیمیایی، تولید الیگوساکاریدها برای کاربردهای پربیوتیک و تولید سورفکتانت‌های از نوع آلکیل گلیکوزید. همه این فرایندها اغلب شامل عملیات حرارتی برای تسهیل هیدرولیز پلی ساکارید هستند، بنابراین به انواع گلیکوزید هیدرولازهاگلیکوزید هیدرولازهای دماپایدار نقش مهمی در این زمینه می‌دهند. رویکردهایی برای بهبود دماپایداری پروتئین‌ها. از مهندسی پروتئین می‌توان برای افزایش
پروتئین‌ها. از مهندسی پروتئین می‌توان برای افزایش دماپایداری پروتئین‌ها استفاده کرد. روش‌های مقایسه ای برای افزایش پایداری پروتئین‌های میانه‌دوست بر اساس مقایسه با همولوگ‌های گرمادوست استفاده شده‌است. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل پروتئین در حال باز شدن توسط دینامیک مولکولی می‌تواند برای درک فرایند باز شدن و سپس طراحی جهش‌های پایدار کننده استفاده شود. مهندسی پروتئین برای افزایش دماپایداری پروتئین شامل جهش‌هایی است که حلقه‌ها را کوتاه می‌کند، همچنین افزایش دادن پل‌های نمکی یا پیوندهای هیدروژنی و پیوندهای دی
پل‌های نمکی یا پیوندهای هیدروژنی و پیوندهای دی سولفید. علاوه بر این، پیوند لیگاند به ویژه هنگامی که خالص شود، می‌تواند پایداری پروتئین را افزایش دهد. نیروهای مختلفی وجود دارد که باعث دماپایداری یک پروتئین خاص می‌شود. این نیروها شامل برهمکنش‌های آبگریز، برهمکنش‌های الکترواستاتیکی و وجود پیوندهای دی‌سولفیدی می‌شود. مقدار کلی آبگریزی موجود در یک پروتئین خاص دلیل دماپایداری آن است. نوع دیگری از نیروهایی که علت دماپایداری پروتئین است، برهمکنش‌های الکترواستاتیکی بین مولکول‌ها است. این برهمکنش‌ها شامل پل‌های نمکی
مولکول‌ها است. این برهمکنش‌ها شامل پل‌های نمکی و پیوندهای هیدروژنی می‌شود. پل‌های نمکی تحت تأثیر دمای بالا قرار نمی‌گیرند، بنابراین برای پایداری پروتئین و آنزیم ضروری هستند. نیروی سومی که در افزایش دماپایداری پروتئین‌ها و آنزیم‌ها نقش دارد، وجود پیوندهای دی‌سولفیدی است. این نیروها پیوندهای متقابل کووالانسی بین زنجیره‌های پلی‌پپتیدی را ایجاد می‌کنند. از آنجا که این پیوندها کووالانسی هستند، قوی‌ترین نوع پیوند را دارند. و آن‌ها را از نیروهای بین مولکولی قدرتمندتر می‌سازد. گلیکوزیلاسیون روش دیگری برای بهبود
می‌سازد. گلیکوزیلاسیون روش دیگری برای بهبود دماپایداری پروتئین‌ها است. اثرات استریوالکترونیکی در تثبیت برهمکنش‌های بین کربوهیدرات و پروتئین می‌تواند منجر به تثبیت حرارتی پروتئین گلیکوزیله شود. سموم دماپایدار. برخی از قارچ‌های سمی حاوی توکسین‌های دماپایدار هستند، مانند آماتوکسین موجود در قارچ‌های کلاهک مرگ و گالرینا کشنده و کپک پاتولین؛ بنابراین، اعمال گرما به این‌ها سمیت را از بین نمی‌برد و نگرانی خاصی برای ایمنی مواد غذایی به‌شمار می‌رود. جستارهای وابسته. تثبیت کننده‌های پلیمر پلیمرهای دماپایدار
وابسته. تثبیت کننده‌های پلیمر پلیمرهای دماپایدار گرمادوست‌ها
انرژی تجدیدپذیر افغانستان شامل زیست‌توده، انرژی آبی، برق خورشیدی و انرژی بادی می‌باشد. افغانستان کشوری محاط به خشکی است که با پنج کشور دیگر احاطه شده‌است. افغانستان با داشتن جمعیتی کم‌تر از ۳۵ میلیون نفر، یکی از کم‌ترین مصرف‌کنندگان انرژی در رده‌بندی جهانی است. افغانستان یکی از کشورهای است که دارای ردپای بوم‌شناختی کوچکی می‌باشد. در حال حاضر، به علت موقعیت جغرافیایی افغانستان، انرژی آبی از جمله منبع اصلی انرژی تجدید پذیر در این کشور است. ساختار کوهستانی وسیع این کشور امکان تأسیس بندهای برق آبی (به فهرست
این کشور امکان تأسیس بندهای برق آبی (به فهرست بندها و مخازن افغانستان مراجعه کنید) و سایر انواع انرژی‌های آبی را تسهیل می‌کند. طبق آمار وزارت انرژی و آب افغانستان، پتانسیل منابع انرژی تجدید پذیر این کشور بیشتر از ۳۰۰٬۰۰۰ مگاوات تخمین زده شده‌است. این کشور در حال حاضر حدود ۲۸۰ میلیون دلار آمریکا را برای وارد کردن ۶۷۰ مگاوات برق از کشورهای همسایه خود همچون ایران، ازبکستان، تاجیکستان و ترکمنستان مصرف می‌کند. نوع دیگری از انرژی تجدید پذیر در افغانستان گاز زیستی (زیست‌گاز) است. جوامع با آغاز استفاده از زیست‌گاز
(زیست‌گاز) است. جوامع با آغاز استفاده از زیست‌گاز به مزایای آن که فراتر از مزایای زیست‌محیطی صرف بوده، از طریق ارتقای ظرفیت‌هایشان پی‌برده‌اند. برق خورشیدی و بادی. براساس گزارش‌ها افغانستان، این پتانسیل را دارد تا با استفاده از صفحات خورشیدی بیش از ۲۲۲٬۰۰۰ مگاوات برق تولید کند. استفاده از صفحات خورشیدی به‌طور پیوسته در سراسر کشور در حال افزایش است. میانگین سالانه تابش خورشید در کشور، با داشتن بیشتر از ۳۰۰ روز آفتابی در سال، از ۴ تا 6.5 kWh/m2 در روز است. در این گزارش همچنین گفته شده‌است که افغانستان این
در این گزارش همچنین گفته شده‌است که افغانستان این پتانسیل را دارد تا با نصب و استفاده از توربین‌های بادی بیش از ۶۶٬۰۰۰ مگاوات برق تولید کند. هرچند افغانستان فرصت‌های بسیاری برای تولید برق بادی دارد، اما استفاده از برق بادی به عنوان انرژی تجدید پذیر در افغانستان یک روش معمول نیست. باور براین است که مناطقی دارای بیشترین امکان تولید و بهره‌گیری از انرژی بادی در شرق افغانستان و بعضی مناطق در شمال افغانستان قرار دارد. برق آبی. گزارش شده‌است که افغانستان پتانسیل تولید بیشتر از ۲۳٬۰۰۰ مگاوات برق آبی را دارد. این
تولید بیشتر از ۲۳٬۰۰۰ مگاوات برق آبی را دارد. این کشور با داشتن ۶۷۷٬۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت آب‌گیر، ۳۰۰ ملی متر میانگین بارندگی در سال و توپوگرافی تپهٔ گسترده دارای منابع آبی قابل توجهی است. در حال حاضر تجهیزات برق آبی برای تولید ۳۰۴ مگاوات برق نصب شده‌است، که از آن جمله ۱۸۳ مگاوات برق تولید می‌گردد. سیستمی که فعلاً نصب شده‌است هرچند خوب کار می‌کند اما عاری از نقص نیست. آن‌گونه که یساح و دیگران می‌گویند، «فعلاً استراتیژی معمول این است تا بند برق‌های کوچکی ساخته شود که توانایی روشن کردن یک لامپ یا یک آب
ساخته شود که توانایی روشن کردن یک لامپ یا یک آب گرم‌کن برای تمامی خانواده‌ها در یک اجتماع را داشته باشد. این‌گونه تأسیسات برق کافی برای منقل‌های برقی و سایر وسایل برقی فراهم نمی‌کند و شبکه برق قرار نیست در دهه‌های قریب به مناطق روستا نشین افغانستان گسترش یابد». علی-رغم آنچه گفته شد، برق آبی و انرژی آبی، فعلاً از بهترین گزینه‌های موجود است. افغانستان دارای جغرافیای بسیار کوهستانی است و این امر تأسیس بندهای برق آبی را به یک انتخاب آسان‌تر مبدل کرده‌است. با درک این‌که ردپای اکولوژیکی افغانستان از نظر مصرف
درک این‌که ردپای اکولوژیکی افغانستان از نظر مصرف انرژی چقدر پایین است، داشتن انرژی کافی در حال حاضر ممکن به نظر نمی‌رسد. در حقیقت، «۷۵ میلیون متر مکعب منابع آبی تجدید پذیر که افغانستان در دسترس دارد نیز می‌تواند منبع اصلی بازپرسازی آب زیرزمینی باشد، چون میزان بارندگی در افغانستان پایین است». آب امروزه به یک کالای بسیار ارزش‌مند در سراسر جهان مبدل شده‌است و فراوانی آن به عنوان یک منبع طبیعی برای افغانستان یک نیک‌بختی پنداشته می‌شود. افزون بر آنچه گفته شد، این استدلال نیز مطرح است که هرچند این ایده‌ها و
این استدلال نیز مطرح است که هرچند این ایده‌ها و پیشنهادها برای انرژی آبی کارایی خوب و اثر مثبتی دارد، اما آنچه واقعاً نیاز است پروژه‌ای برای کار بر انرژی آبی است. انرژی زیست‌توده. ادعا می‌شود که افغانستان این پتانسیال را دارد تا در حدود ۴٬۰۰۰ مگاوات برق از طریق زیست‌توده تولید کند. در افغانستان حدود ۹۰٪ تقاضا برای انرژی از طریق انرژیِ سنتی زیست‌توده، مانند هیزم و کود حیوانی، مرفوع می‌گردد. زیست گاز. زیست‌گاز را می‌توان در کشورهای مختلف با کارکرد و کاربرد مشابه مورد استفاده قرار داد. سکتور انرژی تجدید پذیر
مورد استفاده قرار داد. سکتور انرژی تجدید پذیر در افغانستان امروزه از طریق زیست‌گاز در حال رشد است. «استفاده از زیست‌گازی که از تجزیه بی‌هوازی (anaerobic) مواد ارگانیک به دست می‌آید. این نوع زیست‌گاز معمولاً دارای مقدار مساوی CH4 و CO2 است». تنها در صورتی که زیست‌گاز به‌طور صحیح تبدیل گردد، انرژی و منبع تجدید پذیر می‌تواند هیدروژن را از مواد زاید جدا سازد. زیست‌گاز «زایدات جامد شهری را به‌طور بی‌هوازی تجزیه نموده و گورستان زایدات را به پروژه‌های از انرژی تبدیل می‌کند که می‌تواند مستقیماً از گورستان زایدات
می‌کند که می‌تواند مستقیماً از گورستان زایدات انرژی تولید کند». قدرت زیست‌گاز خارق‌العاده است و این امر ثابت شده‌است که «انرژی زیست‌گاز می‌تواند برای ۷۰٪ جمعیتی که در مناطق روستا نشین زیست دارند جای‌گزینی خوبی برای انرژی باشد. نصب تجهیزات برای بهره‌گیری از زیست‌گاز می‌تواند یک فرصت دیگر باشد. برای این‌که این فن‌آوری به درب منزل دهقان آورده شود، وجود یک سیاست ملی ضروری است». انرژی تجدید پذیری که این فناوری، با کاهش ردپای کاربن هر جامعه به‌طور غیرقابل اندازه‌گیری، می‌آورد بسیار قوی است. سیستم زیست‌گاز همچنین
می‌آورد بسیار قوی است. سیستم زیست‌گاز همچنین با دخیل ساختن جامعه در این فرایند، یک پتانسیل جدی برای ظرفیت‌سازی را به بار می‌آورد. کار تیمی در این نوآوری غیرقابل اجتناب است و باعث می‌شود تا دانش قبلی و جدید میان جامعه شریک ساخته شود. پس از آن ظرفیت سازی شروع به شکل‌گیری می‌کند و در نتیجه رشد منابع و مارکیت به سرعت افزایش می‌یابد. تنها راهی که این انرژی تجدید پذیر اشتراکی می‌تواند به‌طور مؤثر ساخته شود این است که برای تمامی جوانب دادخواهی شود. برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP) در رابطه به این موضوع صحبت
زیست سازمان ملل (UNEP) در رابطه به این موضوع صحبت نموده و مدیر برنامه این اداره در افغانستان گفت، برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد از این‌که دورنما و مأموریت کنسرسیوم زیست‌گاز افغانستان را ترتیب می‌کند خرسند است. اکثریت جمعیت افغانستان از هیزم و زغال سنگ برای آشپزی و گرمایش استفاده می‌کنند؛ به یک منبع انرژی پایدار تر نیاز است. [...] برنامه محیط زیست سازمان ملل تعهد نموده‌است تا راهنمایی‌های در سطح-بالاتر فراهم کند و به این کنسرسیوم در راستای تنظیم فعالیت خود در مطابقت با سیاست‌ها و استراتژی‌های ملی کمک
خود در مطابقت با سیاست‌ها و استراتژی‌های ملی کمک کند. برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد همچنین از مزایا و مطالعاتی که در نتیجه کارهای کنسرسیوم زیست‌گاز در افغانستان ایجاد می‌شود نیز حمایت می‌کند.
جواد قناعت (زادهٔ ۱۳۴۴ در آمل) سیاستمدار و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است که در دولت سیزدهم به‌عنوان استاندار خراسان جنوبی فعّالیت می‌کرد. تحصیلات. قناعت، دکترای شیمی آلی، کارشناسی ارشد شیمی تجزیه و کارشناسی شیمی محض است.
مسابقات کاتا مردان در کاراته در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ۶ اوت ۲۰۲۱ در نیپون بودوکان برگزار شد. قالب. شرکت‌کنندگان در دو گروه ۵ یا ۶ نفره تقسیم شدند و هر کدام به نوبت ۲ مرحله کاتا را در مرحله حذفی اجرا کردند. ۳ شرکت‌کننده برتر با میانگین امتیاز بهتر در هر گروه به مرحله رتبه‌بندی راه یافتند و در آنجا مرحله سوم کاتا را اجرا کردند. برنده گروه A در مسابقه مدال طلا با برنده گروه B روبرو شد. دو مدال برنز در مسابقات کاتا اهدا شد. نایب‌قهرمان گروه A در مسابقه مدال برنز با نفر سوم گروه B روبرو شد، در حالی که
مدال برنز با نفر سوم گروه B روبرو شد، در حالی که نایب‌قهرمان گروه B در یک مسابقه مدال برنز دیگر با نفر سوم گروه A روبرو خواهد شد.
شکستگی دررفتگی مفصل شوپارت، دررفتگی مفصل میانی مچ پا یا مفصل مید تارسال مشتمل بر مفاصل تالو ناویکولر و کالکانئوکوبوئید پا می‌باشد و در اغلب موارد با شکستگی پاشنه، کوبویید و نویکولر همراه می‌گردد. سازوکار. شکستگی-دررفتگی شوپارت معمولاً در اثر سقوط از ارتفاع، تصادفات ترافیکی و صدمات پیچشی در پا ایجاد می‌شود که در بازیکنان بسکتبال دیده می‌شود. تشخیص. تشخیص در رادیوگرافی ساده از پا انجام می‌شود، اگرچه میزان آسیب اغلب دست کم گرفته می‌شود. درمان. درمان شامل جا اندازی زود هنگام دررفتگی است و برای بازیابی و تثبیت
زود هنگام دررفتگی است و برای بازیابی و تثبیت مفصل تالوناویکولار اغلب نیازمند جا اندازی باز و فیکساسیون داخلی است. گاهی اوقات نیاز به جااندازی باز و همجوشی مفصل کالکانوکوبوید calcaneocuboid است. پیش آگهی. با درمان سریع، به ویژه جا اندازی باز، و راه اندازی زودهنگام نتیجه به‌طور کلی خوب است. صدمات با انرژی بالا و شکستگی‌های همراه نتیجه را بدتر می‌کند.
فراماسونری و زنان رابطه پیچیده‌ای با هم داشتند به طوری که به آسانی می‌توان آن را به چند مرحله تقسیم کرد در حالی که تا سده بیستم هیچ رابطه قابل اثباتی با یکدیگر نداشتند. گرچه چند زن پیش از سده هجدهم در فراماسونری مشغول بودند ولی با این حال، ظاهراً اولین قوانین منتشرشده لژ بزرگ متحد انگلستان زنان را برای همیشه از پیشه منع کرده بود. «لژهای فرزندخواندگی» فرانسوی در نیمه دوم سده هجدهم در اروپای قاره‌ای گسترش یافت و ماسون‌ها و بستگان زن آنها را در یک نظام سلسله مراتبی موازی ولی بی‌ارتباط با آیین اصلی پذیرفت. در
موازی ولی بی‌ارتباط با آیین اصلی پذیرفت. در اوایل سده بیستم، «لژهای ویژه زنان» احیا شد و بعدها سلسله مراتب مردان را پذیرفتند و بدین ترتیب سبب ایجاد «فراماسونری زنان فرانسوی» در دهه ۱۹۵۰ شد. لژهای بریتانیایی سده هجدهم و شاخه‌های آمریکایی آنها فقط مردانه باقی ماندند. در اواخر دهه ۱۸۰۰، مناسکی شبیه به فرزندخواندگی در ایالات متحده پدیدار شد و به سنگ‌تراش‌ها و بستگان زن آنها اجازه می‌داد تا با هم در مراسم شرکت کنند. با این حال، این ارگان‌ها برای تمایز بین تشریفات مختلط و «فراماسونری واقعی مردان» دقت و اهمیت
مختلط و «فراماسونری واقعی مردان» دقت و اهمیت بیشتری داشتند. در دهه ۱۸۹۰، لژهای مختلط به پیروی از یک آیین ماسونی استاندارد در فرانسه ظاهر شدند و به سرعت به کشورهای دیگر سرایت کرد. بلافاصله پس از آن، حوزه‌های قضایی ویژه زنان ظاهر شدند. به عنوان یک قاعده کلی، پذیرش زنان در حال حاضر در حوزه‌های قضایی قاره (شرق بزرگ) به رسمیت شناخته شده‌است. در فراماسونری انگلیسی-آمریکایی، نه لژهای مختلط و نه ویژه زنان رسماً به رسمیت شناخته نمی‌شوند، اگرچه روابط غیررسمی می‌تواند صمیمانه باشد و گاهی محل فعالیت، مشترک است. زنان
صمیمانه باشد و گاهی محل فعالیت، مشترک است. زنان به عنوان مزون عملیاتی. زنان در اروپای قرون وسطی و رنسانس بر اساس قانون تابع پدران خود و پس از ازدواج، تابع شوهران خود بودند. وضع زنان در مشاغل قرون وسطی تا حد زیادی به تفسیر محلی "فم سول"، اصطلاح قانونی برای زن مجرد وابسته بود. معمولاً بیوه یک تاجر پس از مرگ شوهرش اجازه داشت به تجارت ادامه دهد و اغلب در حقوق و امتیازات صنف یا شرکت تجاری خود مستقر می‌شد. به ندرت زنان مجرد در تجارت پدرشان به موفقیت دست می‌یابند. استثنائات عمدتاً در مشاغل مرتبط با مشاغل سنتی