payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کنار گذاشت. سبک جدید برای غافلگیری و تحریک تخیل و فانتزی در نظر گرفته شده بود. اهمیت باروک لچه و باروک در گالیپولی با این واقعیت نشان می‌دهد که در «فهرست‌های آزمایشی» یونسکو گنجانده شده‌است، در حالی که انتظار می‌رود شهرهای سالنتو به بخشی از «میراث بشریت» تبدیل شوند.
ملک عماد الدین زوزنی معروف به عماد زوزنی، شاعر قرن هشتم در زوزن متولد شد. وی از شعرای عهد سلجوقیان و از مداحان طغان‌شاه محسوب می‌شود. نمونه شعر. دو بیت از اشعار عماد زوزنی که در مدح امام محمد غزالی سروده است.
کنت‌نشین تولوز () قلمرویی در جنوب فرانسه به مرکزیت شهر تولوز بود که در سال ۷۷۸ توسط شارلمانی تأسیس شد. این قلمرو توسط کنت اداره می‌شد تا اینکه پس وقوع جنگ صلیبی کاتاری و درهم شکستن جنبش کاتاریسم در کنت‌نشین تولوز، این قلمرو بار دیگر در سال ۱۲۷۱ تحت کنترل و نظارت مستقیم پادشاهی فرانسه قرار گرفت. جنگ صلیبی کاتاری. ریشه کاتارها به یک جنبش اصلاحی ضد ماتریالیستی در کلیساهای بوغومیلیه بالکان بازمی‌گردد که خواستار بازگشت به مسیحیت راستین نخستین، درست به همان روشی که عیسی آموخته، بودند. این اصلاحات واکنشی در برابر
عیسی آموخته، بودند. این اصلاحات واکنشی در برابر شیوهٔ زندگی افتضاح‌آمیز و فاسد کشیشان کاتولیک در جنوب فرانسه بود. الهیات آنها، از بسیاری جهات نئوگنوسی، اساساً دوگانه‌گرایی بود. برخی از اعمال آنها، به‌ویژه اعتقادشان به شر ذاتی جهان مادی، با آموزه‌های تجسم مسیح و آیین‌های مقدس در تضاد بود. این مسئله منجر به انتشار اتهامات علیه آنها (گنوسیسم) شد و خشم تشکیلات کلیسای کاتولیک را برانگیخت. آنها با نام آلبیگایی معروف شدند چرا که پیروان بی‌شماری در شهر البی و نواحی اطراف آن در قرن ۱۲ و ۱۳ میلادی داشتند. در میانه
اطراف آن در قرن ۱۲ و ۱۳ میلادی داشتند. در میانه سال ۱۰۲۲ و ۱۱۶۳، هشت شورای کلیسای محلی کاتارها را محکوم کردند که آخرین آنها در تور برگزار شد که طی آن اعلام شد که آلبیگایی‌ها باید به زندان افتاده و اموال آنها مصادره شود. سومین شورای لاتران که در سال ۱۱۷۹ برگزار شد، این محکومیت را تأیید و تکرار کرد. تلاش‌های دیپلماتیک اینوسنت سوم برای عقب‌راندن کاتاریسم با موفقیت کمی روبه‌رو شد. پس از قتل نمایندهٔ تام‌الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو، ظن اینوسنت به ریمون ششم، کنت تولوز، پاپ جنگ صلیبی جدیدی علیه کاتارها اعلام
کنت تولوز، پاپ جنگ صلیبی جدیدی علیه کاتارها اعلام کرد. وی زمین‌های کاتارهای بدعت‌گذار را به اشراف فرانسوی که در این جنگ صلیبی شرکت کنند، پیشنهاد کرد. از سال ۱۲۰۹ تا ۱۲۱۵، صلیبیون به موفقیت‌هایی چشمگیری دست یافتند؛ اراضی آنها را تسخیر و جنبش را به‌طور نظام‌مند درهم شکستند. از سال ۱۲۱۵ تا ۱۲۲۵، سلسله شورش‌هایی منجر شد تا بسیاری از قلمروها توسط کاتارها بازپس‌گرفته شوند اما در نهایت با آغاز مجدد جنگ صلیبی، تمامی اراضی بازپس شد. بدین ترتیب از سال ۱۲۴۴ کاتاریسم به جنبش زیرزمینی مبدل گردید که پیروانش تحت تعقیب
به جنبش زیرزمینی مبدل گردید که پیروانش تحت تعقیب دستگاه پاپ بودند. جنگ صلیبی کاتاری نقش مهمی در تأسیس و نهادینه‌کردن فرقه دومینیکن و دستگاه تفتیش عقاید ایفا کرد؛ دومنیکن‌ها پیام کلیسا و پاپ را برای مبارزه با بدعت‌گذاری و ترویج آموزه‌های کلیسا در شهرها و روستاها منتشر شدند، در حالی که دستگاه تفتیش عقاید در حالی بررسی و رسیدگی به بدعت‌ها بود. با این تلاش‌ها، در میانه قرن ۱۴ میلادی، جنبش کاتارها به کلی ریشه‌کن شد وهیچ اثری از آن باقی نماند. با این حال بسیاری از مورخان، این جنگ صلیبی را یک نسل‌کشی علیه کاتارها
مورخان، این جنگ صلیبی را یک نسل‌کشی علیه کاتارها می‌دانند.
آموری ششم مونتفورت (؛ ۱۱۹۲ – ۱۲۴۱) پسر سیمون مونتفورت، پنجمین ارل لستر و آلیس و برادر بزرگ‌تر سیمون مونتفورت، ششمین ارل لستر بود. وی وارث عناوین و اراضی پدرش در فرانسه بود و در حالی که برادرش وارث اراضی و عناوین پدرش در انگلستان شد. جنگ صلیبی کاتاری. پس از مرگ سیمون مونتفورت در حین محاصره تولوز طی جنگ صلیبی کاتاری، جنگ صلیبی همچنان ادامه یافت. فیلیپ از فرماندهی امتناع کرد اما موافقت کرد پسرش، شاهزاده لوئی، (که برای حضور در این جنگ اکراه داشت) را به همراه ارتشی عازم جنوب کند. حرکت وی به سمت جنوب در ماه مه با
عازم جنوب کند. حرکت وی به سمت جنوب در ماه مه با عبور از پوآتو آغاز شد. در ژوئن، ارتشی تحت فرماندهی آموری مونتفورت، پسر سیمون مونتفورت، همراه با ارتش لوئی مارماند را محاصره کردند. شهر در ژوئن ۱۲۱۹ سقوط کرد. تمامی ساکنان مارماند، به استثنای فرمانده و شوالیه‌هایش، به قتل رسیدند. پس از تسخیر مارماند، لوئی اقدام به بازپس‌گیری تولوز کرد، اما پس از ۶ هفته محاصره، ارتش لوئی محاصره را رها و به خانه بازگشت. هونوریوس سوم این تلاش را «شکستی مصیبت‌بار» توصیف کرد. بدون ارتش لوئی، آموری قادر به حفظ اراضی فتح‌شده، نبود و
لوئی، آموری قادر به حفظ اراضی فتح‌شده، نبود و کاتارها توانستند بیشتر آنها بازپس بگیرند. کاستلنوداری نیز توسط ارتش ریمون هفتم مجدداً فتح شد. آموری بار دیگر شهر را از ژوئیه ۱۲۲۰ تا مارس ۱۲۲۱ محاصره کرد اما قلعه در برابر این محاصره هشت‌ماهه مقاومت کرد. در سال ۱۲۲۱، موفقیت ریمون و پسرش ادامه یافت: مونتریال و فانژو مجدداً فتح شد و بسیاری از کاتولیک‌ها مجبور به فرار شدند. در سال ۱۲۲۲، ریمون هفتم تمامی اراضی که از دست رفته بود، بازپس‌گرفت. در همان سال ریمون ششم درگذشت تا پسرش ریمون هفتم جانشین وی شود. در ۱۴ ژوئیه
تا پسرش ریمون هفتم جانشین وی شود. در ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ فیلیپ دوم نیز درگذشت تا لوئی به‌عنوان پادشاه فرانسه تاج‌گذاری کند. در سال ۱۲۲۴ آموری کارکاسون را رها کرد تا ریمون برای فتح مجدد منطقه عازم شود. و در همان سال، آموری مابقی اراضی خود در منطقه را به لوئی هشتم، پادشاه فرانسه واگذار کرد.
ریموند راجر ترنکاول (; – ) یکی از اعضای خاندان ترنکاول بود. وی ویسکنت بزیه و آلبی (واسال‌های کنت‌نشین تولوز) و همچنین ویسکنت کارکاسون و رازس (واسال‌های کنت‌نشین بارسلون و همچنین تاج آراگون) بود. وی پسر راجر دوم ترنکاول (م. ۱۱۹۴) و آزاله، دختر ریموند پنجم، کنت تولوز و خواهر ریموند ششم، کنت تولوز بود. ریموند راجر با آگنس مونت‌پلیه ازدواج کرد. ریموند راجر در شاتو کومتال در نزدیکی شهر کارکاسون زندگی می‌کند. شاتو توسط اجداد وی در قرن ۱۱ میلادی ساخا شده بود. وی با وجود اینکه کاتار نبود اما کاتارهای زیادی در
وی با وجود اینکه کاتار نبود اما کاتارهای زیادی در قلمروی وی زندگی می‌کردند. در سال ۱۲۰۹، با آغاز جنگ صلیبی کاتاری، حدود ۱۰ هزار نفر از صلیبیون جمع‌شده در لیون عازم جنوب فرانسه شدند. صلیبیون پس از تکفیر ریموند ششم، عازم مونت‌پلیه و اراضی زیموند راجر شدند تا گروه‌های کاتار را در البی هدف قرار دهند. وی قول داده بود که از شهر بزیه در مقابل صلیبیون دفاع کند اما بعد شنیدن رسیدن ارتش صلیبی، شهر را ترک و عازم کارکاسون شد تا در آنجا مواضع دفاعی خود را آماده کند. پس از عقب‌نشینی ریموند راجر بزیه در ژوئیه تسخیر و
پس از عقب‌نشینی ریموند راجر بزیه در ژوئیه تسخیر و مردمان به قتل رسیدند. پس از کشتار بزیه، هدف اصلی بعدی صلیبیون شهر کارکاسون بود، شهری که کاتارهای زیادی در آن ساکن بودند. کارکاسون از استحامات دفاعی خوبی برخوردار بود اما آسیب‌پذیر بود و مملو از پناهندگان بود. صلیبیون ۴۵ مایلی میان بزیه و کارکاسون را در ۶ روز طی کردند، و در ۱ اوت ۱۲۰۹ به شهر کارکاسون رسیدند. مقاومت شهر در برابر محاصره دوام زیادی نیافت. در ۷ اوت، صلیبیون آب شهر را قطع کردند. ریمون راجر درصدد مذاکره بود اما در حین آتس‌بس اسیر شد و پس از آن
مذاکره بود اما در حین آتس‌بس اسیر شد و پس از آن کارکاسون در ۱۵ اوت تسلیم شد. مردم شهر کشته نشدند اما مجبور به ترک شهر شدند. طبق گفته پیتر وو د کرنی، راهب و شاهد حوادث زیادی از جنگ‌های صلیبی، «کاتار عریان از شهر خارج شدند» اما طبق گفته گیوم دو پویلورنس، «آنها با پیراهن و شلوارهایشان» از شهر خارج شدند. ریمون راجر چند ماه بعد مُرد. اگرچه مرگ وی ظاهراً در اثر اسهال خونی بوده اما برخی گمان می‌کنند وی به قتل رسیده‌است.
کالج مودستو جونیور یک کالج دولتی در مودستو، کالیفرنیا است. این بخشی از ناحیه کالج جامعه یوسمیتی به همراه کالج کلمبیا است. کالج مودستو جونیور و کالج کلمبیا به همراه ۱۱۲ کالج عمومی دیگر به سیستم کالج اجتماعی کالیفرنیا تعلق دارد. این کالج دارای دو پردیس در مودستو است. پردیس شرق پردیس اصلی است در حالی که پردیس غرب بزرگتر از این دو است. دوره‌ها در آموزش عمومی، برنامه‌های انتقال بخش پایین‌تر، آموزش شغلی و توسعه ارائه می‌شود. کالج مودستو جونیور توسط کمیسیون اعتباربخشی برای کالج‌های جامعه و جوانان (ACCJC) معتبر
برای کالج‌های جامعه و جوانان (ACCJC) معتبر است.
ریموند هفتم، کنت تولوز (؛ ژوئیه ۱۱۹۷ – ۲۷ سپتامبر ۱۲۴۹)، کنت تولوز، ناربون و مارکی پروانس از سال ۱۲۲۲ تا زمان مرگش در سال ۱۲۴۹ میلادی بود. در زمان وی، جنگ صلیبی کاتاری به وقوع پیوست و سرانجام در زمان حکومت وی، طی معاهده پاریس در سال ۱۲۲۹ این جنگ به پایان رسید. جنگ صلیبی کاتاری. شکست. در میانه سال ۱۰۲۲ و ۱۱۶۳، هشت شورای کلیسای محلی کاتارها را محکوم کردند که آخرین آنها در تور برگزار شد که طی آن اعلام شد که آلبیگایی‌ها باید به زندان افتاده و اموال آنها مصادره شود. سومین شورای لاتران که در سال ۱۱۷۹ برگزار شد،
شود. سومین شورای لاتران که در سال ۱۱۷۹ برگزار شد، این محکومیت را تأیید و تکرار کرد. تلاش‌های دیپلماتیک اینوسنت سوم برای عقب‌راندن کاتاریسم با موفقیت کمی روبه‌رو شد. پس از قتل نمایندهٔ تام‌الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو، ظن اینوسنت به ریمون ششم، کنت تولوز، پاپ جنگ صلیبی جدیدی علیه کاتارها اعلام کرد. وی زمین‌های کاتارهای بدعت‌گذار را به اشراف فرانسوی که در این جنگ صلیبی شرکت کنند، پیشنهاد کرد. پس از ادامه فتوحات و پیشروی صلیبیون به رهبری سیمون و فتح مناطفی همچون لاستو و قلعه کاباره، برای مقابله با صلیبیون،
لاستو و قلعه کاباره، برای مقابله با صلیبیون، کاتارها رو به پدروی دوم آراگون آوردند و از وی درخواست کمک کردند. تاج آراگون، تحت رهبری پدروی دوم با کنت‌نشین تولوز دیگر مخالفان سیمون متحد شد. نیروهای ائتلاف پدرو با نیروهای سیمون در ۱۲ سپتامبر در نبرد موره درگیر شد. تعداد نیروهای صلیبی بیشتر از نیروهای ائتلاف بود. پدرو و سیمون، هردو نیروهای خود را در سه ردیف سازماندهی کردند. اولین خطوط صلیبیون عقب رانده شد اما سیمون توانست حمله‌ای از جناحین به سواره نظام نیروهای ائتلاف ترتیب دهد. در این حین پدرو به زمین‌خورد و
ائتلاف ترتیب دهد. در این حین پدرو به زمین‌خورد و کشته شد. نیروهای ائتلاف با شنیدن خبر مرگ پدرو با سردرگمی عقب‌نشینی کردند. عقب‌نشینی نیروهای ائتلاف این فرصت را به سیمون داد که بخش‌های شمالی تولوز را فتح کند. ضدحمله و پیروزی‌ها. ریمون ششم همراه با پسرش، در آوریل ۱۲۱۶ به منطقه بازگشتند و توانستند ارتش قابل توجهی از شهرهای جمع کنند. بوکر در ماه مه محاصره و پس از سه ماه شهر تسلیم نیروهای ریمون شد. تلاش‌های سیمون برای فتح مجدد شهر نیر ناکام ماند. اینوسنت سوم در ژوئیه ۱۲۱۶ به‌طور ناگهانی درگذشت تا آشفتگی و
در ژوئیه ۱۲۱۶ به‌طور ناگهانی درگذشت تا آشفتگی و هرج‌ومرجی در جبههٔ صلیبیون به وجود بیاید. در این زمان فرمان جنگ به فیلیپ دوم رسید که هنوز تمایلی به جنگ در جبهه لانگداک نداشت. در این زمان، وی به‌شدت با پادشاه انگلستان درگیر بود. پس از سقوط بوکر، مونتفورت که درصدد فتح بیگور در غرب بود، با شورش تولوز مواجه شد و نیروهایش در دسامبر ۱۲۱۶ در لورد عقب رانده شدند. در ۱۲ سپتامبر ۱۲۱۷، ریمون توانست تولوز را بدون هیچ جنگی و زمانی که سیمون مونتفورت در ناحیه فوآ بود، تصرف کند. سیمون با عجله به تولوز بازگشت اما نیروهایش
کند. سیمون با عجله به تولوز بازگشت اما نیروهایش برای بازپس‌گیری شهر کافی نبود. در پاسخ به درخواست پاپ هونوریوس سوم، جنگ صلیبی جدیدی آغاز گشت، مونتفورت محاصره تولوز را در بهار ۱۲۱۸ از سر گرفت. در ۲۵ یا ۲۹ ژوئن، در حالی صلیبیون در حال دفع حمله نیروهای ریمون بودند، سیمون توسط سنگی از ادوات دفاعی تولوز که پرتاب شده بود، کشته شد. تولوز همچنان تحت کنترل ریمون ماند و صلیبیون مجبور به عقب‌نشینی شدند. براساس گزارش‌ها ادوات دفاعی شهر توسط زنان و دختران تولوز کنترل می‌شد. با وجود مرگ سیمون، جنگ صلیبی همچنان ادامه
می‌شد. با وجود مرگ سیمون، جنگ صلیبی همچنان ادامه یافت. فیلیپ از فرماندهی امتناع کرد اما موافقت کرد پسرش، شاهزاده لوئی، (که برای حضور در این جنگ اکراه داشت) را به همراه ارتشی عازم جنوب کند. حرکت وی به سمت جنوب در ماه مه با عبور از پوآتو آغاز شد. در ژوئن، ارتشی تحت فرماندهی آموری مونتفورت، پسر سیمون مونتفورت، همراه با ارتش لوئی مارماند را محاصره کردند. پس از تسخیر مارماند، لوئی اقدام به بازپس‌گیری تولوز کرد، اما پس از ۶ هفته محاصره، ارتش لوئی محاصره رها و با خانه بازگشت. کاستلنوداری نیز توسط ارتش ریمون هفتم
خانه بازگشت. کاستلنوداری نیز توسط ارتش ریمون هفتم مجدداً فتح شد. آموزی بار دیگر شهرا را از ژوئیه ۱۲۲۰ تا مارس ۱۲۲۱ محاصره کرد اما قلعه در برابر این محاصره هشت‌ماهه مقاومت کرد. در سال ۱۲۲۱، موفقیت ریمون و پسرش ادامه یافت: مونتریال و فانژو مجدداً فتح شد و بسیاری از کاتولیک‌ها مجبور به فرار شدند. در سال ۱۲۲۲، ریمون هفتم تمامی اراضی که از دست رفته بود، بازپس‌گرفت. در همان سال ریمون ششم درگذشت تا پسرش ریمون هفتم جانشین وی شود. در ۱۴ ژوئیه ۱۲۲۳ فیلیپ دوم نیز درگذشت تا لوئی [هشتم] به‌عنوان پادشاه فرانسه تاج‌گذاری
تا لوئی [هشتم] به‌عنوان پادشاه فرانسه تاج‌گذاری کند. در سال ۱۲۲۴ آموری کارکاسون را رها کرد تا ریمون برای فتح مجدد منطقه عازم شود. و در همان سال، آموری مابقی اراضی خود در منطقه را به لوئی هشتم، پادشاه فرانسه واگذار کرد. صلح. در نوامبر ۱۲۲۵، شورای بروژ به منظور رسیدگی به بدعت کاتارها تشکیل جلسه داد. در این شورا، ریمون هفتم همچون پدرش تکفیر شد. شورا همچنین هزاران نفر از اعضای کلیسا را برای وضع مالیاتی بر درآمد سالیانه برای حمایت از جنگ جدید صلیبی علیه کاتارها جمع کرد. لوئی هشتم رهبری جنگ صلیبی جدید را برعهده
جمع کرد. لوئی هشتم رهبری جنگ صلیبی جدید را برعهده گرفت. نیروهای وی در مه ۱۲۲۶ در بورژ گرد هم آمدند تا پس از آمادگی لازم، به سمت جنوب حرکت کنند. صلیبیون بار دگیر شهرهای بزیه، کارکاسون، بوکر و مارسی را بدون هیچ مقاومتی فتح کردند. پس محاصره آوینیون، لوئی هشتم در نوامبر درگذشت تا فرزند خردسالش لوئی نهم به عنوان پادشاه فرانسه انتخاب شود. با وجود مرگ لوئی بلانش کاستیل، نایب حکومت فرانسه، به صلیبیون اجازه داد که لشکرکشی و حرکت خود را تحت رهبری هومبرت پنجم بوژو ادامه دهند. لبسد در سال ۱۲۲۷ و وریلس در سال ۱۲۲۸ توسط
دهند. لبسد در سال ۱۲۲۷ و وریلس در سال ۱۲۲۸ توسط صلیبیون فتح شدند. در آن زمان، صلیبیون بار دیگر تولوز را محاصره کردند. در حین محاصره صلیبیون به‌طور هدفمند نواحی اطراف تولوز را نابود کردند: ریشه‌کردن باغات انگور، سوزاندن مزارع و مرتع‌ها و کشتار دام‌ها. در نهایت شهر توسط صلیبیون بازپس‌گرفته و ریمون نیز نیروی کافی برای مقابله و مداخله نداشت. سرانجام ملکه بلانش به ریمون پیشنهاد داد که در ازای به رسمیت شناختن وی به‌عنوان کنت تولوز، وی مبارزه علیه کاتارها شرکت کند؛ تمامی اموال کلیسا را بازگرداند؛ تمامی قلعه‌های
تمامی اموال کلیسا را بازگرداند؛ تمامی قلعه‌های خود را تسلیم و استحکامات تولوز را تخریب کند. علاوه بر ریمون، مجبور شد دخترش، جوآن را به ازدواج برادر لوئی هشتم، آلفونس، درآورد. ریمون با شرایط ملکه فرانسه موافقت کرد و معاهده پاریس در ۱۲ آوریل ۱۲۲۹ در مو فرانسه به امضا رسید.
پیر دو کاستلنو () کشیش فرانسوی بود که در مونت‌پلیه به دنیا آمد. قتل وی و حوادث پیرامون آن. با رشد کاتاریسم در جنوب فرانسه به‌خصوص در کنت‌نشین تولوز، در سال ۱۱۹۸، پاپ اینوسنت سوم گرفت که با کاتارها مقابله کند و به همین جهت نمایندگان را برای ارزیابی شرایط به استان لانگداک فرستاد. کاتارها لانگداک در این زمان احترام مناسبی برای پادشاه فرانسه یا کلیسای محلی کاتولیک قائل نبودند، و رهبران آنها نیز از حمایت اشراف قدرتمند برخوردار بودند، که تمایل آشکاری به استقلال از پادشاه داشتند. به همین جهت، بسیاری از اشراف
از پادشاه داشتند. به همین جهت، بسیاری از اشراف قدرتمند علی‌رغم سبک زندگی دشوارشان پذیرفتند. با این شرایط، اینوسنت ناامید از شرایط اجتماعی و سیاسی لانگداک، به فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، روی آورد و از وی خواست که ریمون ششم را مجبور به مقابله با بدعت‌گذاران بکند یا او را از مقامش به‌صورت نظامی خلع کند. در سال ۱۲۰۴، پاپ به کسانی که مایل به شرکت در جنگ صلیبی علیه کاتارها بودند، همان پیشنهاد صلیبیون حاضر در شرق را داد. با این حال، فیلیپ که با جان، پادشاه انگلستان درگیر بود، تمایلی به دگیری در لانگداک نداشت. از
درگیر بود، تمایلی به دگیری در لانگداک نداشت. از این رو این طرح متوقف شد. یکی از اشراف قدرتمند، ریمون ششم، کنت تولوز، بود که اگرچه عقاید کاتارها را نپذیرفت اما با کاتاریسم و جنبش استقلال‌طلبانه آنها همدل بود. وی از کمک به هیئت اعزامی از جانب پاپ امتناع کرد تا در مه سال ۱۲۰۷ تکفیر و امتیازات دینی در قلمروی خود محروم شد. اینوسنت در این زمان سعی کرد با روش‌های دیپلماتیک با شرایط برخورد کند بنابراین گروهی از واعظان را که برخی از آنها راهبان سیسترسی بودند، فرستاد تا کاتارها به کیش کاتولیک بازگردانند. این گروه
تا کاتارها به کیش کاتولیک بازگردانند. این گروه تحت رهبری نمایندهٔ ارشد و تام‌الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو بودند. واعظان توانستند گروهی از مردم به مذهب کاتولیک بازگردانند اما گروه‌های بسیاری نپذیرفتند. پیر در لانگداک به‌شدت بدنام و منفور بود و حتی یکبار برای به قتل نرسیدن مجبور به فرار شد. در ۱۳ ژانویه ۱۲۰۸، ریمون به امید بخشایش و تبرئه شدن با پیر دو کاستلنو دیدار کرد. بحث میان آنها به خوبی پیش نرفت و ریمون دو کاستلنو را پس از تهدید جانی از کاخ خود بیرون کرد. صبح روز بعد، پیر دو کاستلنو توسط یکی از
کرد. صبح روز بعد، پیر دو کاستلنو توسط یکی از شوالیه‌های ریمون کشته شد. اینوسنت سوم مدعی شد که ریمون دستور قتل نماینده‌اش را داده‌است. پس از این حادثه، پاپ اینوسنت تکفیر ریمون را اعلام کرد. با این حال، ریمون نمایندگان خود را به رم فرستاد تا با کلیسا صلح کند. پس از دادن هدایا توسط نمایندگان ریمون، صلح میان تولوز و رم برقرار و تکفیر ریمون لغو شد. در شورای آوینیون در سال ۱۲۰۹، ریمون به‌دلیل عمل‌نکردن به تعهداتش مجدداً تکفیر کرد. پس از این، اینوسنت با بیان این مسئله که «اروپای عاری از بدعت، بهتر می‌تواند از
مسئله که «اروپای عاری از بدعت، بهتر می‌تواند از مرزهایش در مقابل هجوم مسلمانان دفاع کند»، جنگ صلیبی جدید علیه کاتارها اعلان کرد. دورهٔ زمانی جنگ صلیبی کاتاری مصادف با جنگ صلیبی پنجم و ششم که در اراضی مقدس بود.
هیوندای اچ۳۵۰، شناخته شده به عنوان هیوندای صولتی در کره جنوبی، مالزی و ویتنام، است این ون ۴درب تولید شده توسط خودروساز کره‌ای یعنی هیوندای تولید شده و در بازار ایران هم به عنوان ون VIP به فروش و مورد استفاده عموم قرار می‌گیرد. اچ۳۵۰ برای اولین بار در نمایشگاه خودرو هانوفر در سال ۲۰۱۴ معرفی شد و فورد ترانزیت، فیات دوکاتو، مرسدس بنز اسپرینتر، رنو مستر و فولکس واگن کرافتر را هدف قرار داد. مشخصات فنی. اچ۳۵۰ با پیکربندی باری و مسافری و با ۳ تیپ بدنه، به فروش می‌رسد. فولادهای با استحکام بالا اکثریت ساخت وانت را
فولادهای با استحکام بالا اکثریت ساخت وانت را تشکیل می‌دهند. این پیشرانه با موتور ۲٫۵ لیتری توربو دیزل عرضه می‌شود. این پیشرانه، ۱۶۷ اسب بخار قدرت و ۳۲۱ پوند بر فوت گشتاور تولید می‌کند. این پیشران توربو دیزل به یک جعبه دنده شش سرعته دستی متصل می‌شود که نیرو را به محور عقب منتقل می‌کند می‌کند. برای پیکربندی مسافربری، این ون حداکثر ۱۵ نفر ظرفیت مسافر دارد. و برای نسخه‌های باری، کابین جلو می‌تواند تا ۳ نفر را در خود جای دهد. این ون دارای ویژگی‌های ایمنی مانند کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو است. یک صفحه
کیسه هوا برای راننده و سرنشین جلو است. یک صفحه نمایش ۴٫۲ اینچی تی‌اف‌تی نیز در جلوی این خودروی و روی داشبورد قرار دارد. محفظه سرنشین فولادی با استحکام بالا ایمنی سرنشینان عقب را تضمین می‌کند. این خودرو همچنین دارای آپشن‌های ایمنی نظیر کنترل پایداری الکترونیکی است که ون را نسبت به دست دادن کنترل در حین حرکت، دور نگه می‌دارد و مانع واژگون شدن ون می‌شود. اچ۳۵۰ تولید ضربه کامل پایین فرم‌های هیوندای و مونتاژ توسط کارخانه جئونجو در کره جنوبی، جهانی موتورز صنایع در الجزایر و کارسان شرکت در ترکیه. همچنین در ویتنام
الجزایر و کارسان شرکت در ترکیه. همچنین در ویتنام توسط THACO مونتاژ شده‌است. و توسط HARI در فیلیپین.
محمد اَخصاصی مُوَقِّت از ستاره‌شناسان اهل مصر بود. او در حدود ۱۶۵۰ میلادی در قاهره، تقویم و فهرستی از ستارگان به نام «الدرة المضية في الأعمال الشمسية» (دُرّ درخشان در کردارهای خورشیدی) نوشت. محمد اخصاصی از بزرگان مسجد جامع دانشگاه الازهر قاهره و مسئول تنظیم اوقات و ساعات این مسجد بود. لقب مُوَقِّت (زمان‌گر) در نام او به این امر اشاره دارد. الاخصاصی در نام او نیز به روستایی در فیوم در جنوب غربی قاهره اشاره دارد. تا سال ۱۸۹۵ هیچ نسخه‌ای از کتاب او برای اخترشناسان غربی یا مورخان علم شناخته شده نبود، به این
غربی یا مورخان علم شناخته شده نبود، به این خاطر نام او در کتاب‌شناسی استاندارد فرانسوی و انگلیسی و فهرست کتابخانه‌های قرن نوزدهم دیده نمی‌شود.
برف آخر فیلمی ایرانی به کارگردانی امیرحسین عسگری، نویسندگی امیرحسین عسگری، امیرمحمد عبدی و سید حسن حسینی و تهیه‌کنندگی حسن مصطفوی محصول سال ۱۴۰۰ است. این فیلم که برای حضور در جشنواره فیلم فجر ثبت نام کرده بود به‌عنوان ۲۲ فیلم نهایی چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر انتخاب شد. داستان این فیلم دربارهٔ زندگی یک دامپزشک در کیاسر استان مازندران است. احسان علیخانی یکی از سرمایه‌گذاران این فیلم سینمایی است. این فیلم در چندین رشته چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر نامزد و در نهایت برنده ۴ جایزه بهترین چهره‌پردازی، بهترین
در نهایت برنده ۴ جایزه بهترین چهره‌پردازی، بهترین فیلمبرداری، بهترین نقش اول مرد و سیمرغ بلورین جایزه ویژه هیئت داوران شد. این فیلم همچنین بعد از موقعیت مهدی و علفزار با نامزدی در ۱۲ رشته دارای بیشترین تعداد نامزدی در این دوره از جشنواره فیلم فجر بود. داستان. یوسف دامپزشک موفق و متعهدی است که در روستای کیاسر از توابع ساری زندگی می‌کند. داستان فیلم درباره ناپدید شدن خورشید، دختر دوست صمیمی او، خلیل، روایت می‌شود. در ابتدا مشخص نیست که چه اتفاقی برای خورشید افتاده و همه اهالی روستا با دلسوزی در جستجوی او
افتاده و همه اهالی روستا با دلسوزی در جستجوی او هستند. اما با گذشت زمان، راز پنهانی برملا می‌شود که مسیر ماجرا را تغییر می‌دهد.
کشتار و غارت بزیه ()، کشتاری بود که در ۲۲ ژوئیه ۱۲۰۹ به وقوع پیوست و اولین کنش نظامی اصلی طی جنگ صلیبی کاتاری بود که منتهی به قتل ۲۰ هزار نفر از اهالی این شهر توسط صلیبیون شد. پیش‌زمینه. با رشد کاتاریسم در جنوب فرانسه به‌خصوص در کنت‌نشین تولوز، در سال ۱۱۹۸، پاپ اینوسنت سوم گرفت که با کاتارها مقابله کند و به همین جهت نمایندگان را برای ارزیابی شرایط به استان لانگداک فرستاد. کاتارها لانگداک در این زمان احترام مناسبی برای پادشاه فرانسه یا کلیسای محلی کاتولیک قائل نبودند، و رهبران آنها نیز از حمایت اشراف قدرتمند
نبودند، و رهبران آنها نیز از حمایت اشراف قدرتمند برخوردار بودند، که تمایل آشکاری به استقلال از پادشاه داشتند. به همین جهت، بسیاری از اشراف قدرتمند علی‌رغم سبک زندگی دشوارشان پذیرفتند. با این شرایط، اینوسنت ناامید از شرایط اجتماعی و سیاسی لانگداک، به فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، روی آورد و از وی خواست که ریمون ششم را مجبور به مقابله با بدعت‌گذاران بکند یا او را از مقامش به‌صورت نظامی خلع کند. در سال ۱۲۰۴، پاپ به کسانی که مایل به شرکت در جنگ صلیبی علیه کاتارها بودند، همان پیشنهاد صلیبیون حاضر در شرق را داد. با
همان پیشنهاد صلیبیون حاضر در شرق را داد. با این حال، فیلیپ که با جان، پادشاه انگلستان درگیر بود، تمایلی به دگیری در لانگداک نداشت. از این رو این طرح متوقف شد. یکی از اشراف قدرتمند، ریمون ششم، کنت تولوز، بود که اگرچه عقاید کاتارها را نپذیرفت اما با کاتاریسم و جنبش استقلال‌طلبانه آنها همدل بود. وی از کمک به هیئت اعزامی از جانب پاپ امتناع کرد تا در مه سال ۱۲۰۷ تکفیر و امتیازات دینی در قلمروی خود محروم شد. اینوسنت در این زمان سعی کرد با روش‌های دیپلماتیک با شرایط برخورد کند بنابراین گروهی از واعظان را که برخی
برخورد کند بنابراین گروهی از واعظان را که برخی از آنها راهبان سیسترسی بودند، فرستاد تا کاتارها به کیش کاتولیک بازگردانند. این گروه تحت رهبری نمایندهٔ ارشد و تام‌الاختیار پاپ، پیر دو کاستلنو بودند. واعظان توانستند گروهی از مردم به مذهب کاتولیک بازگردانند اما گروه‌های بسیاری نپذیرفتند. پیر در لانگداک به‌شدت بدنام و منفور بود و حتی یکبار برای به قتل نرسیدن مجبور به فرار شد. در ۱۳ ژانویه ۱۲۰۸، ریمون به امید بخشایش و تبرئه شدن با پیر دو کاستلنو دیدار کرد. بحث میان آنها به خوبی پیش نرفت و ریمون دو کاستلنو را پس
آنها به خوبی پیش نرفت و ریمون دو کاستلنو را پس از تهدید جانی از کاخ خود بیرون کرد. صبح روز بعد، پیر دو کاستلنو توسط یکی از شوالیه‌های ریمون کشته شد. اینوسنت سوم مدعی شد که ریمون دستور قتل تماینده‌اش را داده‌است. پس از این حادثه، پاپ اینوسنت تکفیر ریمون را اعلام کرد. با این حال، ریمون نمایندگان خود را به رم فرستاد تا با کلیسا صلح کند. پس از دادن هدایا توسط نمایندگان ریمون، صلح میان تولوز و رم برقرار و تکفیر ریمون لغو شد. در شورای آوینیون در سال ۱۲۰۹، ریمون به‌دلیل عمل‌نکردن به تعهداتش مجدداً تکفیر کرد. پس
به‌دلیل عمل‌نکردن به تعهداتش مجدداً تکفیر کرد. پس از این، اینوسنت با بیان این مسئله که «اروپای عاری از بدعت، بهتر می‌تواند از مرزهایش در مقابل هجوم مسلمانان دفاع کند»، جنگ صلیبی جدید علیه کاتارها اعلان کرد. دورهٔ زمانی جنگ صلیبی کاتاری مصادف با جنگ صلیبی پنجم و ششم که در اراضی مقدس بود. حادثه. در میانهٔ سال ۱۲۰۹، تزدیک به ۱۰ هزار نفر از صلیبیون در لیون قبل از حرکت به سمت جنوب جمع شدند. شمار بسیاری از نیروها از شمال فرانسه بودند، و حتی داوطلبانی از انگلستان برای شرکت در جنگ صلیبی خود را به لیون رسانده
برای شرکت در جنگ صلیبی خود را به لیون رسانده بودند. پس از جمع شدن کامل نیروها، صلیبیون عازم مون‌پلیه و اراضی ریمون راجر ترنکاول شدند تا کاتارهای اطراف آلبی و کارکاسون هدف قرار دهند. ترنکاول، کنت فوآ، و برادرزاده ریمون تولوز، از حامیان جنبش کاتارها بودند. وی قول داده بود که از شهر بزیه در مقابل صلیبیون دفاع کند اما بعد شنیدن رسیدن ارتش صلیبی، شهر را ترک و عازم کارکاسون شد تا در آنجا مواضع دفاعی خود را آماده کند. صلیبیون در ابتدا روستای کوچک سرویان را تسخیر کردند و پس از آن عازم بزیه شدند. در ۲۱ ژوئیه ۱۲۰۹،
و پس از آن عازم بزیه شدند. در ۲۱ ژوئیه ۱۲۰۹، صلیبیون تحت رهبری نماینده پاپ، ارنو امالریک، محاصره شهر را آغاز کردند. صلیبیون پس از محاصره خواستار بیرون آمدن کاتولیک‌های شهر و تسلیم‌شدن کاتارها شدند. اما هیچ‌یک طبق دستور صلیبیون عمل نکردند. شهر روز بعد زمانی که یورش مدافعان به صلیبیون ناکام ماند، سقوط کرد. تمام جمعیت شهر سلاخی شد و شهر در آتش سوخت. طبق منابع، وقتی از امالریک پرسیده که چگونه کاتارها را از کاتولیک‌ها تشخیص دهند، پاسخ داد: «"همه آنها را بکشید. خدا خودش خواهد شناخت."» با این حال برخی مورخان
خدا خودش خواهد شناخت."» با این حال برخی مورخان همچون یوزف استریر تردید دارند که امالریک چنین دستوری داده باشد اما معتقدند که این جمله روح صلیبیون تسخیر کرد که دست به کشتار مردان، زنان، کودکان حاضر در شهر زدند. امالریک و مایلو، نمایندگان پاپ، در نامه‌ای به پاپ بیان داشتند که «تقریباً ۲۰ هزار نفر از مردم از دم تیغ گذراندند». استریر معتقد است که این تخمین بسیار زیاد است اما اشاره می‌کند که در این نامه «نماینده هیچ پشیمانی از قتل‌عام مردم نکرده‌است، حتی بک کلمه اظهار تأسف برای کشیشان کاتولیکی کشته شده در