payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امپراتوری‌های روسیه و عثمانی موافقت کردند که از مداخله در خانات کریمه از طریق عهدنامه کوچوک قینارجه خودداری کنند. در سال ۱۷۸۳، به دنبال افول فزاینده امپراتوری عثمانی، امپراتوری روسیه خانات کریمه را ضمیمه کرد. در روسیه، شبه جزیره بین چندین اداره داخلی ورابرده شد. کریمه در طول دوران حضور خود در امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی، تا زمان ورابرد به شوروی اوکراین در سال ۱۹۵۴، توسط ۱۴ دولت اداره می‌شد. کریمه در طول دوران خود در امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی دستخوش دگرگونی جمعیت شد. در طول جنگ کریمه و
شوروی دستخوش دگرگونی جمعیت شد. در طول جنگ کریمه و جنگ داخلی روسیه، بسیاری از جمعیت تاتارها فرار کردند و قلمروی سابقاً گوناگون را با جمعیت زیادی از روس‌ها و اوکراینی‌ها در مقایسه با تاتارهای ترک ترک کردند. در سال ۱۹۴۴، لاورنتی بریا، رئیس امنیت ملی شوروی و پلیس مخفی، به نمایندگی از ژوزف استالین، دستور اخراج اجباری تاتارهای کریمه از شبه‌جزیره کریمه را صادر کرد که منجر به پاک‌سازی قومی منطقه شد. در نتیجه، این منطقه اکنون بیشتر از نظر قومی روسی شد. پس از مرگ جوزف استالین در سال ۱۹۵۳، تغییر موضع نسبت به
مرگ جوزف استالین در سال ۱۹۵۳، تغییر موضع نسبت به جمهوری‌های دیگر رخ داد. نیکیتا خروشچف در تلاش برای آشتی دادن روابط با اتحاد جماهیر شوروی اوکراین، به همراه دیگر رهبران اتحاد جماهیر شوروی، استان کریمه را از روسیه شوروی به اوکراین شوروی منقل کرد. فرمان. در ۱۹ فوریه ۱۹۵۴، هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی فرمانی مبنی بر ورابرد استان کریمه از روسیه شوروی به اوکراین شوروی صادر کرد. اسنادی که اکنون در آرشیو دولتی فدراسیون روسیه (GARF) نگهداری می‌شوند، تأیید می‌کنند که این فرمان در ابتدا توسط هیئت رئیسه
می‌کنند که این فرمان در ابتدا توسط هیئت رئیسه (دفتر سیاسی) حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی (CPSU) در ۲۵ ژانویه ۱۹۵۴ تأیید شد و راه را هموار کرد. بر اساس قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی (ماده ۱۸)، مرزهای یک جمهوری در داخل اتحاد جماهیر شوروی بدون موافقت جمهوری مورد نظر قابل ترسیم مجدد نیست. این انتقال به تصویب هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی رسید. تغییر قانون اساسی (مواد ۲۲ و ۲۳) برای تطبیق ورابرد چند روز پس از فرمان صادر شده توسط هیئت رئیسه شورای عالی انجام شد. این فرمان نخستین بار در صفحه یکم
عالی انجام شد. این فرمان نخستین بار در صفحه یکم "پراودا" در ۲۷ فوریه ۱۹۵۴ اعلام شد. مشروعیت فرمان. طبق مقاله‌ای در سال ۲۰۰۹ در تارنمای روسی Pravda.ru، هیئت رئیسه شورای عالی برای جلسه ای در ۱۹ فوریه ۱۹۵۴ گرد هم آمد که تنها ۱۳ نفر از ۲۷ عضو در آن حضور داشتند که با اینکه تعداد به حد نصاب نرسید اما تصمیم به اتفاق آرا اتخاذ شد. اسناد و مواد منتشر شده پیشین که اخیراً منتشر شده است تأیید می‌کند که انتقال کریمه از روسیه شوروی به اوکراین شوروی مطابق با قانون اساسی شوروی ۱۹۳۶ انجام شده است که در ماده ۱۸ تصریح می‌کند
۱۹۳۶ انجام شده است که در ماده ۱۸ تصریح می‌کند که «سرزمین جمهوری اتحادیه بدون رضایت آن تغییر داده نمی‌شود.» نتایج نشست هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی نشان می‌دهد که هر دو اتحاد جماهیر شوروی روسیه و اتحاد جماهیر شوروی اوکراین از طریق پارلمان‌های جمهوری خود موافقت خود را اعلام کرده‌اند. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۵، پس از الحاق کریمه به فدراسیون روسیه، دفتر دادستانی کل فدراسیون روسیه درخواست رهبر حزب روسیه عادلانه، سرگئی میرونوف، را برای ارزیابی راستش انتقال کریمه در سال ۱۹۵۴ پذیرفت. در متن سند امضا شده توسط
در سال ۱۹۵۴ پذیرفت. در متن سند امضا شده توسط معاون دادستان کل روسیه، صابر کخلروف آمده است: «نه قانون اساسی روسیه شوروی و نه قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی، اختیارات هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی را برای بررسی تغییرات در وضعیت حقوقی قانون اساسی خودمختار فراهم نمی‌کند. با توجه به موارد فوق، تصمیم اتخاذ شده در سال ۱۹۵۴ توسط هیئت رئیسه شوراهای عالی روسیه شوروی و اتحاد جماهیر شوروی مبنی بر انتقال منطقه کریمه روسیه شوروی به اتحاد جماهیر شوروی، با قانون اساسی روسیه شوروی و قانون اساسی اتحاد جماهیر
اساسی روسیه شوروی و قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی مطابقت نداشت." عواقب. این ورابرد جمعیت روس‌های اوکراین را تقریباً یک میلیون نفر افزایش داد. سیاستمداران برجسته روسیه مانند الکساندر راسکوی این ورابرد را بحث‌برانگیز می‌دانستند. مناقشات پیرامون قانونی بودن این ورابرد در چند سال نخست پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و به ویژه در سیاست داخلی کریمه، نقطه دردناکی در پیوند میان اوکراین و روسیه باقی ماند. با این حال، در معاهده ۱۹۹۷ بین فدراسیون روسیه و اوکراین، روسیه مرزهای اوکراین را به رسمیت شناخت و حاکمیت
روسیه مرزهای اوکراین را به رسمیت شناخت و حاکمیت اوکراین بر کریمه را پذیرفت. در ژانویه ۱۹۹۲، شورای عالی روسیه این ورابرد را زیر سؤال برد و نیکیتا خروشچف را به خیانت به مردم روسیه متهم کرد و گفت که این ورابرد غیرقانونی است. پس از سرنگونی رئیس‌جمهور ویکتور یانوکویچ در جریان انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین، سرزمین‌های سواستوپول و کریمه توسط فدراسیون روسیه تصرف شد. این الحاق پس از یک همه‌پرسی که در آن ۹۶ درصد از جمعیت کریمه رای «آری» داده‌اند، رسمیت یافت. این اقدام توسط دولت جدید اوکراین محکوم شد و و بیشتر کشورهای سازمان
جدید اوکراین محکوم شد و و بیشتر کشورهای سازمان ملل که همچنان کریمه را به عنوان بخشی از اوکراین به رسمیت می‌شناسند، آن را نادیده گرفتند. کمیسیون ونیز (یک نهاد مشورتی شورای اروپا در زمینه قانون اساسی) در سال ۲۰۱۴ نظری را صادر کرد و به این نتیجه رسید که همه‌پرسی بر اساس قانون اساسی اوکراین غیرقانونی است و "شرایط کریمه اجازه برگزاری همه پرسی را مطابق با استانداردهای دموکراتیک اروپایی نمی‌دهد.."
فارغ‌التحصیلی ۹۷ () یک فیلم کوتاه تراژیک کمدی اوکراینی به کارگردانی پاول اوستریکوف است. اولین نمایش جهانی این فیلم سینمایی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۷ در جشنواره بین‌المللی فیلم اودسا برگزار شد و در آنجا جایزه بهترین فیلم کوتاه اوکراینی را دریافت کرد. اولین نمایش جهانی فیلم Graduation '97 در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷ در جشنواره بین‌المللی فیلم اودسا بود که جایزه بهترین فیلم کوتاه اوکراینی دریافت کرد. در ۳ آگوست همان سال این تصویر با نام انگلیسی Graduation '97 در جشنواره لوکارنو نمایش داده شد، جایی که جایزه بهترین فیلم کوتاه
نمایش داده شد، جایی که جایزه بهترین فیلم کوتاه بین‌المللی را از سوی هیئت داوران جوانان دریافت کرد.
رادیو زنجان (شبکهٔ استانی صدای زنجان) یکی از رادیوهای سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و زیرمجموعهٔ صدا و سیمای زنجان است که در شهر زنجان، خیابان خرمشهر، صدا و سیمای زنجان فعالیت می‌کند. میزان پخش برنامه‌های رادیو زنجان از ابتدای آذرماه ۱۳۹۱ خورشیدی از ۱۲ ساعت به ۲۰ ساعت در روز افزایش یافت. این رادیو در کنار زبان فارسی، برنامه‌هایی را نیز به زبان ترکی آذربایجانی تولید و پخش می‌نماید. رادیو زنجان در سال ۱۳۵۲ خورشیدی تأسیس شده و در سال ۱۳۸۳ خورشیدی با تأسیس شبکهٔ استانی صدا و سیمای مرکز زنجان (اشراق)،
شبکهٔ استانی صدا و سیمای مرکز زنجان (اشراق)، تحت عنوان «شبکهٔ استانی صدای مرکز زنجان» فعالیت می‌کند. برنامه‌ها. برخی از برنامه‌های تولیدی رادیو زنجان به شرح زیر است:
جوزف آندریویچ تیمچنکو (۱۸۵۲–۱۹۲۴) مخترع و مکانیک اوکراینی بود که نوعی از دوربین فیلمبرداری را اختراع کرد. خیابانی در اودسا در سال 2016 به افتخار او نامگذاری شد.
نان هات داگ نوعی نان نرم است که به‌طور خاص حاوی هات داگ یا نوع دیگری از سوسیس است. نان با بارگیری از بقل در بیشتر ایالات متحده رایج است، در حالی که نان هات داگ به سبک نیوانگلند با بارگیری بالا در آن منطقه محبوب است. سایر تغییرات منطقه ای شامل افزودن دانه‌های خشخاش به نان هات داگ به سبک شیکاگو است. تاریخچه. بروس کریگ، مورخ هات داگ و استاد بازنشسته دانشگاه روزولت معتقد است که اصطلاح «هات داگ» در اواخر قرن نوزدهم توسط ناظران آمریکایی مهاجران آلمانی ابداع شد که سوسیس روی نان می‌خوردند. آمریکایی‌ها به شوخی
که سوسیس روی نان می‌خوردند. آمریکایی‌ها به شوخی می‌گفتند که سوسیس‌ها به طرز مشکوکی شبیه داشهوند‌های آلمانی هستند. به گفته نویسنده جفری استانتون، چارلز فلتمن در سال ۱۸۷۱ یک نان هات داگ دراز را در جزیره کنی اختراع کرد. بر اساس آگهی ترحیم ایگناتز فریشمان، نانوا مهاجر اتریشی که در سال ۱۹۰۴ منتشر شد، «رول وین» که در اختیار فروشندگان هات داگ جزیره کنی قرار می‌گرفت توسط فریشمن اختراع شد و مدتی قبل از مرگ او را به یک مرد ثروتمند تبدیل کرد. در نمایشگاه خرید لوئیزیانا در سال ۱۹۰۴، در سنت لوئیس، میسوری، یک صاحب
در سال ۱۹۰۴، در سنت لوئیس، میسوری، یک صاحب امتیاز آلمانی به نام آنتوان فوشتوانگر، سوسیس‌های داغی به نام " فرانکفورتر " به نام زادگاهش، فرانکفورت، در هسن سرو کرد. او ابتدا برای مشتریانش دستکش قرض می‌داد تا سوسیس‌هایش را نگه دارند. وقتی خیلی از مشتریانش دیگر برنگشتند، از برادرش که نانوا بود خواست که راه حلی ابداً کند؛ بنابراین، نان هات داگ متولد شد. تغییرات منطقه ای. نان‌های هات داگ دوشاخه در نیو-انگلند برای رول خرچنگ و ساندویچ صدف محبوب هستند. در شیکاگو، ایلینویز، جایی که نان‌های خشخاش معمولاً با
ایلینویز، جایی که نان‌های خشخاش معمولاً با هات‌داگ‌های شیکاگو سرو می‌شود، نان‌ها با آرد با گلوتن بالا درست می‌شوند تا بخار شوند. در اتریش، لهستان و در سرتاسر اروپای مرکزی «هات داگ» به باگتی گفته می‌شود که انتهای آن را بریده و روی سنبله می‌کوبند تا بتوان سوسیس را در آن فروکرد. در دانمارک این تنوع به دلیل استفاده از نان باگت به عنوان «هات داگ فرانسوی» و «سس هات داگ فرانسوی» که حاوی خردل دیژون است شناخته می‌شود. باگت‌های مخصوص تهیه شده برای این غذای محبوب درست می‌شود.
موزه ویکتور کوسنکو موزه‌ای در کیف، اوکراین، در خیابان Mykhailo Kotsyubynskoho 9 است که یادگار زندگی ویکتور کوسنکو است، که یک موسیقی‌دان، معلم و چهره عمومی برجسته اوکراینی در اوایل قرن بیستم بود. این موزه در سال ۱۹۳۸، سال مرگ او افتتاح شد و در ساختمانی قرار دارد که کوسنکو در چند ماه آخر زندگی خود از ۱۱ مه ۱۹۳۸ تا ۳ اکتبر ۱۹۳۸ در آن زندگی می‌کرد. موزه در دهه ۱۹۳۰ اولیه خود نگهداری می‌شود. سبک و یک مقصد گردشگری محبوب در این شهر است. علاوه بر این، این ساختمان توسط اتحادیه محلی آهنگسازان برای میزبانی کنسرت‌ها،
اتحادیه محلی آهنگسازان برای میزبانی کنسرت‌ها، سخنرانی‌ها و جلسات استفاده می‌شود. بیش از پنج هزار نمایشگاه در آپارتمان نگهداری می‌شود. تاریخچه. این موزه برای اولین بار در سال ۱۹۳۸ افتتاح شد و تا سال ۱۹۶۴ به صورت غیررسمی و افتخاری فعالیت کرد و در آن زمان به عنوان ساختمان یادبود تعیین شد. در سال ۲۰۰۷، این موزه به‌طور رسمی به عنوان یک موزه آپارتمان تعیین شد، وضعیتی که امروزه نیز حفظ شده‌است.
مارتین فورد (۲۸ آوریل ۱۹۴۴ میلادی) نوازنده‌ای انگلیسی است که بیشتر برای کنسرت‌های سبک راک خود در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ شناخته شده‌است. فورد در راگبی، واریک‌شایر انگلستان به دنیا آمد و در ابتدا به‌طور کلاسیک آموزش دیده بود. مارتین فورد در آکادمی سلطنتی موسیقی، هورن فرانسوی تحصیل کرده‌است. فورد به عنوان تنظیم کننده و رهبر ارکستر برای کاروان، بارکلی جیمز هاروست، برایان فری، جینجر بیکر، جانی نش، ارتش سه مرد، ژاپن و التون جان و همچنین برای موسیقی متن فیلم تامی کار کرده‌است.
ژیان‌مرغ‌های کوتوله کاکلی یک سرده از پرندگان آمریکای جنوبی از خانواده مگس‌گیرهای ژیان‌مرغان است. این سرده توسط پرنده‌شناس آلمانی هانس فون برلپش در سال ۱۸۸۴ معرفی شد. گونه نماد آن متعاقباً توسط جانورشناس انگلیسی ریچارد باودلر شارپ در سال ۱۸۸۴ به‌عنوان زیرگونه‌ای از ژیان‌مرغ کوتوله کاکل‌پولکی ("Lophotriccus pileatus squamaecrista") تعیین شد. نام این سرده ترکیبی از واژه یونانی باستان "lophos" به معنای «کاکل» با "trikkos" است که یک پرنده کوچک ناشناس است. در پرنده‌شناسی از "triccus" برای نشان دادن مگس‌گیر
پرنده‌شناسی از "triccus" برای نشان دادن مگس‌گیر ژیان‌مرغ استفاده می‌شود. این سرده چهار گونه دارد.
فرخنده زرکوب یا فرخنده شکم‌فیروزه‌ای یک گونه از پرندگان خانواده فرخندگان و بومی برزیل است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به‌شدت تخریب‌شده است.
مازلی مین (؛ ۲۴ آوریل ۱۸۸۹ – ۱۷ دسامبر ۱۹۵۵) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است. او یک افسر ارشد ارتش هند بریتانیا بود که هم در جنگ جهانی اول و هم در جنگ جهانی دوم فعال بود و فرماندهی فرماندهی شرقی هند را بر عهده داشت.
فرانسیس آیلمر ماکسول (; – ) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است. او افسر ارتش بریتانیا در جنگ دوم بوئر و جنگ جهانی اول بود. او همچنین دریافت کننده صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که می‌تواند به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع اعطا شود، بود.
فردریک موریس (؛ ۲۴ مه ۱۸۴۱ – ۱۹۱۲) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. موریس در لشکرکشی آشانتی در سال‌های ۱۸۷۳-۱۸۷۴ به عنوان منشی خصوصی سر گارنت وولسلی خدمت کرد؛ در جنگ زولو در سال ۱۸۷۹؛ در سال ۱۸۸۲ معاون دستیار ژنرال آجودان در لشکرکشی مصر بود؛ و در سال ۱۸۸۵ به درجه سرهنگی مفتخر شد. در سال‌های ۱۸۸۵-۱۸۹۲ استاد تاریخ نظامی در کالج ستاد، کامبرلی بود و در سال ۱۸۹۵ به درجه سرلشکری ارتقا یافت. در ادامه دوران کاری خود تا سپتامبر ۱۹۰۲ فرمانده ناحیه وولویچ بود و در ژانویه ۱۹۰۳ از ارتش بازنشسته شد. در
بود و در ژانویه ۱۹۰۳ از ارتش بازنشسته شد. در سال ۱۹۰۵، موریس عضوی از تیمی بود که برای مذاکره با آلمانی‌ها در مورد مشکلات برآوردهای نیروی دریایی و تهدید فزاینده علیه امپراتوری به برلین رفت. در ژانویه ۱۹۰۶، اخباری به روزنامه تایمز درز کرد که او را در افشای خریدهای مواد جنگی که در مورد آنها بحث کرده بود، دخیل می‌دانست. سر هنری کمپبل-بنرمن، نخست‌وزیر، به سر ادوارد گری، وزیر امور خارجه، از «مصاحبه‌ای زننده با ژنرال سر اف. موریس در یک روزنامه فرانسوی که در آن تمام آنچه را که در صورت جنگ آلمان و فرانسه اتفاق
تمام آنچه را که در صورت جنگ آلمان و فرانسه اتفاق می‌افتاد، توصیف می‌کرد؛ اینکه چگونه ما قطعاً باید به فرانسه بپیوندیم» شکایت کرد. بعداً در همان پارلمان، سیاست دولت بریتانیا پیرامون پایبندی گری به اتحاد کوردیال و تمایل بریتانیا به دفاع از بی‌طرفی کشورهای سفلی شکل گرفت.
تورکوهیل ماتیسون (؛ ۴ فوریه ۱۸۷۱ – ۱۳ نوامبر ۱۹۶۳) افسر اسکاتلندی بود که فرماندهی سه لشکر مختلف ارتش بریتانیا را در برخی از سنگین‌ترین نبردهای جنگ جهانی اول بر عهده داشت. او پیش از این در جنگ دوم بوئر در نیروی شبه‌نظامی و در گارد کلدستریم خدمت کرده بود. به پاس خدماتش، در سال ۱۹۲۱ به مقام شوالیه مفتخر شد و در سال ۱۹۴۴ لقب بارونت متیسون را از برادرش رودریک به ارث برد.
جان چارلز اوکس ماریوت (؛ ۲۹ ژوئن ۱۸۹۵ – ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۸) نظامی اهل بریتانیا بود. جان ماریوت در ۲۹ ژوئن ۱۸۹۵ در استومارکت، سافک، متولد شد. او در مدرسه رپتون تحصیل کرد و بعداً وارد کالج نظامی سلطنتی در سندهرست شد، از آنجا فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۱۴، سالی که جنگ جهانی اول آغاز شد، به عنوان ستوان دوم در هنگ نورث‌همپتون‌شایر منصوب شد. در ۱۰ مه ۱۹۱۵ به درجه ستوان ارتقا یافت، او در جنگ به عنوان کاپیتان ستاد در تیپ ۷ پیاده‌نظام در فرانسه و سپس به عنوان افسر ستاد کل در لشکر ۶۶ (دومین لنکشر شرقی) خدمت کرد. ماریوت
کل در لشکر ۶۶ (دومین لنکشر شرقی) خدمت کرد. ماریوت در طول خدمت خود در زمان جنگ، هم نشان خدمات ممتاز و هم صلیب نظامی و همچنین نشان صلیب جنگی فرانسه را دریافت کرد. او پس از جنگ و در طول دوره بین دو جنگ در ارتش باقی ماند و در ابتدا به عنوان وابسته نظامی در واشینگتن دی سی خدمت کرد. او در سال ۱۹۲۰ به گارد اسکاتلندی منتقل شد. او در سال ۱۹۳۳ به عنوان معاون دستیار آجودان و سرگروهبان کل ناحیه لندن منصوب شد. در سال ۱۹۳۵ به عضویت نشان سلطنتی ویکتوریا منصوب شد و در سال ۱۹۳۷ به فرماندهی ارتقا یافت. ماریوت در سال ۱۹۳۸ به
به فرماندهی ارتقا یافت. ماریوت در سال ۱۹۳۸ به عنوان افسر فرمانده گردان دوم گارد اسکاتلندی منصوب شد. او در جنگ جهانی دوم، ابتدا در خاورمیانه و از سال ۱۹۴۰ به عنوان فرمانده تیپ ۲۱ پیاده‌نظام با افتخار خدمت کرد. از اکتبر ۱۹۴۰، او فرماندهی تیپ ۲۹ پیاده‌نظام هند، بخشی از لشکر ۵ پیاده‌نظام هند، را در لشکرکشی شرق آفریقا بر عهده داشت که برای آن به درجه وکالت خود نائل شد. در اکتبر ۱۹۴۱، در بازگشت به صحرای غربی، فرماندهی تیپ ۲۲ گارد را بر عهده گرفت که در ماه‌های بعد به ترتیب به تیپ ۲۰۰ گارد و تیپ ۲۰۱ گارد موتوری
به ترتیب به تیپ ۲۰۰ گارد و تیپ ۲۰۱ گارد موتوری تغییر نام داد. او با موفقیت توانست از اسارت جلوگیری کند، زمانی که تیپ مجبور به تسلیم شد، زمانی که طبرق در طول نبرد غزاله در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۲ توسط نیروهای آلمانی و ایتالیایی تصرف شد. او به بریتانیا بازگشت و از سپتامبر ۱۹۴۲ تا دسامبر ۱۹۴۳ فرماندهی تیپ ۳۲ گارد، بخشی از لشکر زرهی گارد، را بر عهده گرفت، قبل از اینکه از اواخر سال ۱۹۴۳ به عنوان معاون مدیر پیاده‌نظام در دفتر جنگ در لندن منصوب شود. پس از جنگ، در ۱۵ اکتبر ۱۹۴۵ به درجه سرلشکر موقت ارتقا یافت و در سال ۱۹۴۵ به
به درجه سرلشکر موقت ارتقا یافت و در سال ۱۹۴۵ به عنوان افسر فرمانده کل لشکر گارد در آلمان و در سال ۱۹۴۷ به عنوان سرلشکر فرمانده تیپ گارد و فرمانده منطقه لندن منصوب شد. او پس از سه دهه خدمت در ارتش، در سال ۱۹۵۰ بازنشسته شد.
ویلفرد مالسون (; – ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. مالسون، متولد بالدرزبی، یورکشایر، در سال ۱۸۸۶ به توپخانه سلطنتی پیوست. در سال ۱۹۰۴ به ارتش هند منتقل شد و سر لوئیس دین را در مأموریتش به کابل، افغانستان، ۱۹۰۴-۱۹۰۵ همراهی کرد. او به آفریقای شرقی بریتانیا اعزام شد و در آنجا به عنوان بازرس کل ارتباطات منصوب شد. او در نبرد سالایتا و نبرد لاتما نک شرکت کرد. او در اوت ۱۹۱۶ به عنوان همراه نشان حمام منصوب شد. سپس او مأموریت نظامی بریتانیا به ترکستان را بین ۱۶ ژوئیه ۱۹۱۸ تا ۵ آوریل ۱۹۱۹ رهبری کرد، با هدف جلوگیری
۱۹۱۸ تا ۵ آوریل ۱۹۱۹ رهبری کرد، با هدف جلوگیری از پیشروی‌های احتمالی آلمان و ترکیه به سمت هند و افغانستان. در اوت ۱۹۱۸، او یک نیروی ارتش هند بریتانیا متشکل از یک دسته مسلسل شامل ۴۰ سرباز پنجابی و یک افسر بریتانیایی را برای مقاومت در برابر بلشویک‌ها در نزدیکی مرو اعزام کرد که اولین رویارویی مستقیم بین نیروهای بریتانیا و روسیه از زمان جنگ کریمه بود. او رهبری ماموریت مالسون را بر عهده داشت، ماموریتی که برای محدود کردن نفوذ آلمان و ترکیه در منطقه و کمک به دولت ماوراء خزر علیه بلشویک‌ها در جنگ داخلی روسیه انجام
خزر علیه بلشویک‌ها در جنگ داخلی روسیه انجام شد. با این حال، مالسون در آوریل ۱۹۱۹ مجبور به عقب‌نشینی شد. بعدها او در سال ۱۹۱۹ در جنگ سوم انگلیس و افغانستان شرکت کرد. او در اطلاعات نظامی مشغول بود و در این دوره یک شبکه جاسوسی را از مشهد در شمال شرقی ایران علیه روس‌ها اداره می‌کرد. به پاس خدماتش، مالسون در ۱ ژانویه ۱۹۲۰ به عنوان فرمانده شوالیه نشان امپراتوری هند مفتخر شد. او در ۳۰ اکتبر ۱۹۲۰ از ارتش هند بازنشسته شد.
ویویان ماجندی (؛ ۲۰ آوریل ۱۸۸۶ – ۱۳ ژانویه ۱۹۶۰) فرد نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است. او افسر ارتش بریتانیا و بازیکن کریکت آماتور باشگاه کریکت شهرستان سامرست بود.
جان ماکریدی (؛ 1887 – ) افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول و در هند در هنگ بدفوردشایر در اروپا خدمت کرد. پدرش جاناتان اف. مک‌ریدی، پسر بازیگر و مدیر تئاتر مشهور ویکتوریایی، دبلیو. سی. مک‌ریدی، بود.
هنری مکینون (؛ ۱۵ دسامبر ۱۸۵۲ – ۱۷ مارس ۱۹۲۹) نظامی اهل بریتانیا بود. هنری مک‌کینون در ۱۵ دسامبر ۱۸۵۲ در لندن متولد شد. او در مدرسه رز هیل و سپس مدرسه هارو تحصیل کرد و در سال ۱۸۷۰ به گارد گرنادیر پیوست. او در سال ۱۸۸۴ به عنوان منشی نظامی فرماندار مالت و سپس در سال‌های ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۷ به عنوان منشی خصوصی فرماندار مدرس در هند منصوب شد. سپس در سال ۱۸۹۳ به عنوان معاون آجودان کل در منطقه خانگی منصوب شد. پس از وقوع جنگ دوم بوئر در اکتبر ۱۸۹۹، سپاهی از داوطلبان امپراتوری از لندن در اواخر دسامبر ۱۸۹۹ تشکیل شد. این
از لندن در اواخر دسامبر ۱۸۹۹ تشکیل شد. این سپاه شامل پیاده‌نظام، سواره‌نظام و توپخانه (که دومی شامل اعضای گروهان توپخانه افتخاری و توپخانه شهر لندن بود) بود و با نام داوطلبان امپراتوری شهر لندن مجاز شناخته شد. این نیرو در ژانویه ۱۹۰۰ به آفریقای جنوبی رفت، در اکتبر همان سال بازگشت و در دسامبر ۱۹۰۰ منحل شد. سرهنگ مک‌کینون در ۲۲ دسامبر ۱۸۹۹ به عنوان فرمانده کل سپاه منصوب شد و تا زمان انحلال آن در این سمت خدمت کرد. او در ۱۱ اوت ۱۹۰۲ به عنوان فرمانده نشان سلطنتی ویکتوریا منصوب شد. وی بعداً در سال ۱۹۰۵ به عنوان
ویکتوریا منصوب شد. وی بعداً در سال ۱۹۰۵ به عنوان مدیر نیروهای کمکی منصوب شد و پس از ارتقاء به درجه سپهبدی در اکتبر ۱۹۰۷، در ژانویه ۱۹۰۸ به عنوان مدیر کل نیروهای سرزمینی منصوب شد. او در سال ۱۹۱۰ به عنوان افسر کل فرمانده کل فرماندهی غرب منصوب شد؛ او در سال ۱۹۱۶ بازنشسته شد. او در اکتبر ۱۹۱۳ به درجه ژنرالی ارتقا یافته بود. او در کارلایل پلیس در لندن زندگی می‌کرد.
هاودیس هولد ثراشتراتوتیر () خواننده و بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رؤیای ایسلندی" اشاره نمود.
گروه رقص ملی اوکراینی پی. ویرسکی (به انگلیسی: P. Virsky Ukrainian National Folk Dance Ensemble) (به اوکراینی: Національний заслужений академічний ансамбль танцю України ім. П. П. Вірського) (همچنین با نام ساده ویرسکی نیز شناخته می‌شود) یک گروه رقص اوکراینی است که در خارج از اوکراین فعالیت می‌کنند، که به دلیل رویکرد خلاقانهٔ هنری خود در زمینهٔ فرم هنری قابل توجه است. این گروه در سال ۱۹۳۷ میلادی توسط پاولو ویرسکی (Pavlo Virsky) و میکولا بولوتوف (Mykola Bolotov) تأسیس شد و تا زمان مرگ وی در سال ۱۹۷۵ میلادی
تأسیس شد و تا زمان مرگ وی در سال ۱۹۷۵ میلادی توسط ویرسکی هدایت شد. در طول جنگ جهانی دوم، ویرسکی برای سربازان در جبهه اجرا کرد. در سال ۱۹۸۰ میلادی، میروسلاو وانتوک (Myroslav Vantukh) که از شاگردان ویرسکی بود، هدایت هنری گروه را به دست گرفت. هدف ویرسکی ایجاد رقص‌هایی بود که سنت‌های تاریخی رقص اوکراینی را دربرگیرند و همچنین رقص‌هایی نوآورانه و پیشرو باشند.
خوان تافورس یا تافورر ماجراجو و فرمانده کاتالانی در میانه قرن ۱۵ میلادی بود. وی که صاحب یک کشتی تجاری بود، در ژوئیه ۱۴۵۷ به سواحل لارنکا در قبرس رسید، زمانی که جیمز لوزینیان، فرزند نامشروع ژان دوم قبرس، در حال فرار از پدرش بود چرا که کاخ‌دار سلطنتی را به قتل رسانده بود. خوان کشتی خود را در اختیار وی قرار داد تا با کمک آن جیمز به رودس فرار کند. وی پس از آن جیمز را در شورش علیه شارلوت، ملکه قبرس همراهی کرد و آنها موفق به فتح قبرس در سپتامبر ۱۴۵۰ شدند. با به قدرت رسیدن جیمز، پادشاه جدید قبرس عنوان کنت طرابلس
رسیدن جیمز، پادشاه جدید قبرس عنوان کنت طرابلس را به خوان به پاس خدماتش اعطا کرد. وی در زمان جانشین جیمز، کاترین، علیه وی و ونیزی‌ها شورید اما شکست خورد و از قبرس فرار کرد اما خانواده‌اش به اسیر و به ونیز منتقل شدند. پس از آن اطلاعی از وی در دست نیست.
اَبَرتوفند یک کلاس فرضی از توفند شدید گرمسیری است که اگر دمای سطح دریا به حدود ۵۰ درجه سانتیگراد (۱۲۲ درجه فارنهایت) برسد، می‌تواند تشکیل شود؛ که این، ۱۵ درجه سانتیگراد (۲۷ درجه فارنهایت) گرمتر از گرمترین دمای ثبت شدهٔ اقیانوس است. چنین افزایشی می‌تواند ناشی از برخورد یک سیارک یا دنباله‌دار بزرگ، یک فوران بزرگ یک ابرآتشفشان، یک جریان زیردریایی سیل بازالتی بزرگ، یا گرم شدن گسترده زمین باشد. برخی گمانه‌زنی‌ها مبنی بر این که مجموعه‌ای از "اَبَرتوفندهای" ناشی از برخورد یک سیارک یا دنباله‌دار بزرگ در نابودی
از برخورد یک سیارک یا دنباله‌دار بزرگ در نابودی دایناسورهای غیر پرنده نقش داشته‌است.این فرضیه توسط کری امانوئل از MIT ایجاد شد که این اصطلاح را نیز ابداع کرد.
سیرمپا (به انگلیسی: Sirmpa) (به یونانی: Σίρμπα) یک رقص محلی یونانی به عنوان هاساپوسرویکو (Hasaposerviko) از لروس است. این رقص در قرون وسطی به عنوان یک تقلید جنگی با شمشیر توسط صنف سلاخان یونانی که آن را از ارتش دوران بیزانس اقتباس کرده بودند، آغاز شد. میزان آن ۲/۴ است و این مشابه لحن آهنگ‌های رقص فولکلوری به نام هوپاک در اوکراین است.
روبرت اینگی داگلاس () کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و فیلم‌بردار ایسلندی-ایرلندی است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رؤیای ایسلندی" اشاره نمود.
یولیوس کمپ (؛ ) کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل ایسلند است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "طبقات تاریک" و "رؤیای ایسلندی" اشاره نمود.
ایریس تانیا فلیگنرینگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه هنر ایسلند است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "کاتلا" و "به‌دام‌افتاده" اشاره نمود.
آلفونسو جردن که با نام‌های آلفونس جردن یا آلفونس ژردان (۱۱۰۳–۱۱۴۸) شناخته می‌شود، کنت طرابلس (۱۱۰۵–۰۹)، کنت روئرگ (۱۱۰۹–۴۸) و کنت تولوز، مارگراف پروانس و دوک ناربون (۱۱۱۲–۴۸) بود. وی فرزند ریمون چهارم، کنت تولوز از همسر سومش، الویرا کاستیل بود. وی در قلعه مونت پلرین در طرابلس در حین نخستین جنگ صلیبی به دنیا آمد. به وی نام ژردان داده شد چرا که در رود اردن غسل تعمید داده شد. پس از مرگ پدرش، در حالی که وی ۲ سال بیشتر نداشت، قیمومیت وی به ویلیام جردن داده شد. پس از آن در ۵ سالگی به اروپا برده شد و برادرش
شد. پس از آن در ۵ سالگی به اروپا برده شد و برادرش برتراند کنت‌نشین روئرگ را به وی اعطا کرد. با مرگ در برتراند در سال ۱۱۱۲، آلفونسو جانشین برادرش در تولوز و پروانس شد. در سال ۱۱۴، دوک ویلیام نهم آکتین، مدعی تولوز شد و به تولوز یورش برد و آن را تسخیر کرد. آلفونسو بخش‌هایی از قلمروی از دست رفته را بازپس گرفت اما نتوانست کنترل کامل تا سال ۱۱۲۳ به دست آورد. پس از موفقیت وی، آلفونسو توسط پاپ کالیکتوس دوم به دلیل تبعید راهبان سن‌ژیل تکفیر شد.
برتراند تولوز یا برتراند طرابلس (م. ۱۱۱۲) کنت تولوز و نخستین کنت طرابلس بود که بر شهر طرابلس حکم راند. برتراند بزرگترین فرزند ریمون چهارم، کنت تولوز بود. هنگامی که پدرش برای شرکت در نخستین جنگ صلیبی در سال ۱۰۹۶ عازم شرق شد، همه قلمروی خود را برتراند واگذار کرد اما با مرگ ریمون در حین محاصره طرابلس در سال ۱۰۹۵، همراهان وی بر جانشینی برادر کوچکترش، آلفونسو جردن اصرار ورزیدند. اما پس از ۳ سال، برادرش به اروپا فرستاده تا ویلیام دوم جردن، پسرعمویش، قدرت را در طرابلس به دست بگیرد. در همین زمان، با دعوی فیلیپا،
به دست بگیرد. در همین زمان، با دعوی فیلیپا، دختر ویلیام چهارم تولوز و همسر ویلیام نهم آکتین، و حمله آن‌ها به تولوز، وی از قلمروی خود را در اروپا از دست داد. برتراند برای به دست آوردن قلمرو و تیول‌های پدرش از راه طرطوس و با کمک ناوگان جنوا عازم شام شد و از جانب بالدوین یکم، پادشاه اورشلیم، موفق به کسب نیمی از تیول‌های پدرش در شرق شد. در ۱۲ ژوئیه ۱۱۰۹، با تصرف طرابلس، این شهر به قلمروی وی افزوده شد و به عنوان مرکز کنت‌نشین طرابلس انتخاب شد. وی سرانجام در ژانویه ۱۱۱۲ درگذشت و فرزندش، پونس، از همسرش هلی
ژانویه ۱۱۱۲ درگذشت و فرزندش، پونس، از همسرش هلی بورگوندی جانشین وی شد.
ویلیام دوم جردن، فرزند ویلیام یکم، کنت برگا، کنت ساردنی و تایب‌السلطنه کنت‌نشین طرابلس بود. همزمان با نخستین جنگ صلیبی، وی به همراه ریمون چهارم، کنت تولوز عازم اراضی مقدس شد و پس از مرگ ریمون به عنوان نایب فرزند خردسالش، آلفونسو جردن، کنترل کنت‌نشین طرابلس را در دست گرفت تا آن که برتراند دیگر فرزند ریمون به اراضی مقدس رسید. با آغاز اختلاف میان وی و برتراند، پسر ریمون موفق شد با حمایت پادشاه اورشلیم، بالدوین یکم، نیمی از تیول‌های پدرش به دست آورد و نیمی دیگر در کنترل ویلیام باقی بماند. با حمله صلیبیون به