payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روز جهانی جاز یک روز جهانی است که توسط سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد در سال ۲۰۱۱ برای برجسته کردن فرهنگ جاز و نقش دیپلماتیک آن در متحد کردن مردم در تمام گوشه و کنار جهان اعلام شده‌است. این جشن هر ساله در ۳۰ آوریل برگزار می‌شود. این ایده از طرف پیانیست جاز و سفیر حسن نیت یونسکو، هربی هنکاک، مطرح شد. ریاست روز جاز بر عهده هنکاک و مدیر کل یونسکو است. این جشن در تقویم یونسکو و سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شده‌است. هدف از این روز افزایش آگاهی از فضایل جاز به عنوان یک ابزار آموزشی و نیرویی برای همدلی،
جاز به عنوان یک ابزار آموزشی و نیرویی برای همدلی، گفتگو و افزایش همکاری بین مردم است. بسیاری از دولت‌ها، سازمان‌های جامعه مدنی، مؤسسات آموزشی و شهروندان خصوصی که در حال حاضر درگیر ترویج موسیقی جاز هستند، از این فرصت برای پرورش قدردانی بیشتر نه تنها از موسیقی، بلکه برای کمکی که می‌تواند در ایجاد جوامع فراگیرتر داشته باشد، استقبال خواهند کرد. جاز موانع را از بین می‌برد و فرصت‌هایی برای درک متقابل و مدارا ایجاد می‌کند. جاز نماد آزادی بیان است. جاز تنش بین افراد، گروه‌ها و جوامع را کاهش می‌دهد. جاز نوآوری
افراد، گروه‌ها و جوامع را کاهش می‌دهد. جاز نوآوری هنری، بداهه نوازی، اشکال جدید بیان، و گنجاندن فرم‌های موسیقی سنتی را در قالب‌های جدید تشویق می‌کند. جاز گفت و گوی بین فرهنگی را تحریک می‌کند و جوانان جوامع به حاشیه رانده شده را توانمند می‌سازد. جشن دهمین سالگرد روز جهانی جاز در آوریل ۲۰۲۱ با یک کنسرت جهانی در شهرهای مختلف با حضور هربی هنکوک، آندرا دی، دیان ریوز، مارکوس میلر، جو لوانو، ملیسا آلدانا، جیکوب کولیر و … برگزار شد. مشارکت جهانی. هر ساله نزدیک به ۲۰۰ کشور در روز جهانی جاز شرکت می‌کنند. علاوه بر
۲۰۰ کشور در روز جهانی جاز شرکت می‌کنند. علاوه بر کنسرت‌ها و جلسات پرجمعیت، رویدادها شامل کارگاه‌های آموزشی، کنفرانس‌ها و اطلاع‌رسانی به جامعه است. ثبت رسمی رویدادهای سراسر جهان در jazzday.com میزبانی می‌شود که در آنجا به ترتیب حروف الفبا نمایش داده می‌شوند و فهرست‌بندی می‌شوند. Jazzday.com نمونه‌های قابل توجهی از رویدادهای سازماندهی شده در ده سال گذشته را فهرست می کن. تاریخ. هربی هنکاک پس از انتخاب به عنوان سفیر حسن نیت یونسکو برای گفتگوی بین فرهنگی در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۱، اعلام کرد که قصد دارد روزی بین‌المللی
ژوئیه ۲۰۱۱، اعلام کرد که قصد دارد روزی بین‌المللی برای بزرگداشت نقش دیپلماتیک جاز ایجاد کند. در نوامبر ۲۰۱۱، به دنبال توصیه مساعد ۱۸۷ امین هیئت اجرایی، کنفرانس عمومی یونسکو ۳۰ آوریل را به عنوان روز جهانی جاز اعلام کرد و جاز را به عنوان "وسیله ای برای توسعه و افزایش تبادلات بین فرهنگی و تفاهم بین فرهنگ‌ها به منظور درک متقابل و مداراً به رسمیت شناخت. " تاریخ ۳۰ آوریل برای تعیین روز جهانی جاز به عنوان نقطه اوج ماه قدردانی از ماه آوریل جاز (JAM) مؤسسه اسمیتسونین پیشنهاد شد، اگرچه هیچ ارتباط رسمی بین JAM و روز
پیشنهاد شد، اگرچه هیچ ارتباط رسمی بین JAM و روز جهانی جاز وجود ندارد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد روز جهانی جاز را در تقویم رسمی خود در دسامبر ۲۰۱۲ رسماً به رسمیت شناخت.
رنگین‌پوست (Colored یا coloured)، یک توصیف‌گر قومیتی است که به‌طور تاریخی در ایالات متحده (عمدتاً در دوران جیم کرو) و سایر کشورها استفاده می‌شود. در بسیاری از این مکان‌ها، اکنون ممکن است این اصطلاح یک توهین قومیتی در نظر گرفته شود، اگرچه در جنوب آفریقا معنای خاصی پیدا کرده‌است. از نظر تاریخی، این اصطلاح عموماً به افراد غیر سفیدپوست اشاره می‌کند. تعاریف فرهنگ لغت. کلمه رنگین‌پوست (colored) اولین‌بار در قرن چهاردهم استفاده شد، اما بار معنایی نژادی یا قومی نداشت. اولین استفاده از این اصطلاح برای اشاره به عضوی
اولین استفاده از این اصطلاح برای اشاره به عضوی از گروه‌های مردمان با پوست تیره در نیمه دوم قرن هجدهم و با اشاره به آمریکای جنوبی اتفاق افتاد. بر اساس فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد، colored برای اولین‌بار در این زمینه در سال ۱۷۵۸ برای ترجمه اصطلاح اسپانیایی mugeres de colòr (زنان رنگین‌پوست) در سفر آنتونیو د اویوآ به آمریکای جنوبی استفاده شد. این اصطلاح در اوایل قرن نوزدهم در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفت، سپس بردگان رها شده پس از پایان جنگ داخلی آمریکا به عنوان یک اصطلاح غرور نژادی آن را پذیرفتند تا
به عنوان یک اصطلاح غرور نژادی آن را پذیرفتند تا زمانی که سیاه‌پوستان یا آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در نیمه دوم قرن بیستم از آن به عنوان نام خودی استفاده کردند. به دلیل استفاده از آن در دوران جیم کرو برای تعیین اقلام یا مکان‌های محدود به آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، اکنون کلمه رنگین‌پوست معمولاً توهین‌آمیز پنداشته می‌شود. این اصطلاح در طول تاریخ دارای معانی مختلفی بوده‌است. در کاربرد بریتانیایی، این اصطلاح به «شخصی که به‌طور کامل یا قسمی از نژاد غیر سفیدپوست باشد» اشاره دارد و استفاده از آن ممکن است قدیمی یا
اشاره دارد و استفاده از آن ممکن است قدیمی یا توهین‌آمیز تلقی شود، به ویژه هنگامی که به یک قومیت اشاره می‌شود، اصطلاحات دیگر ترجیح داده می‌شوند. ایالات متحده. در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم، در ایالات متحده، «رنگین‌پوست» واژه غالب و ترجیحی برای آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار بود تا حدی به این دلیل که هم سفیدپوستان و هم سیاه‌پوستان آمریکایی آن را به عنوان واژه فراگیرتر پذیرفته بودند که سلسله نژادهای مختلط (کم‌تر رایج، آسیایی‌های آمریکایی و سایر اقلیت‌های نژادی) و همچنین کسانی که «نسب کامل سیاه‌پوست داشتند» را دربر
کسانی که «نسب کامل سیاه‌پوست داشتند» را دربر می‌گرفت. آن‌ها خود را به عنوان «آفریقایی» نمی‌پنداشتند یا نمی‌پذیرفتند، نمی‌خواستند سفیدپوستان آن‌ها را تحت فشار قرار دهند تا به مستعمرهٔ در آفریقا نقل مکان کنند و می‌گفتند که آن‌ها آفریقایی‌تر از اروپایی‌های سفیدپوست آمریکایی نیستند. آن‌ها به‌جای «آفریقایی» اصطلاح «رنگین‌پوست» یا به‌صورت دقیق‌تر اصطلاح «نیگرو» را ترجیح دادند. با این‌حال، اصطلاح «نیگرو» بعداً پس از جنبش حقوق مدنی از محبوبیت خارج شد زیرا به عنوان تحمیل بر جامعهٔ که توسط سفیدپوستان در دوران
عنوان تحمیل بر جامعهٔ که توسط سفیدپوستان در دوران برده‌داری توصیف می‌شد، تلقی می‌شد و مفاهیمی از اطاعت را به همراه داشت. اصطلاح «سیاه‌پوست» در طول دهه ۱۹۶۰ توسط جنبش قدرت سیاه و همچنین ناسیونالیست‌های رادیکال سیاه‌پوست (مسلمانان سیاه‌پوست و پلنگ‌های سیاه)، پان آفریقایی‌گرایان (استوکلی کارمایکل، رهبر کمیته هماهنگی بدون خشونت دانشجویان) و مترقیان سیاسی ترجیح داده شد. در اواخر دهه ۱۹۶۰ تعداد زیادی اصطلاح «نیگرو» را به عنوان اصطلاح نژادی خود توصیفی بر «سیاه‌پوست» ترجیح می‌دادند. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۷۰ و
ترجیح می‌دادند. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، «سیاه‌پوست» به شدت مورد علاقه بود. NPR گزارش داد که «استفاده از عبارت «رنگین پوستان» در کتاب‌های منتشر شده در سال ۱۹۷۰ به اوج خود رسید». با این حال، برخی از افراد اخیراً خواستار احیای «آمریکایی آفریقایی‌تبار» یا «آفریقایی-آمریکایی» شده‌اند تا توجه به رنگ‌پوست را از بین ببرند. هنری لوئیس گیتس جونیور، پروفسور هاروارد، در مورد بزرگ شدن در ویرجینیای غربی جدا شده در دهه ۱۹۶۰ نوشت: «مردم رنگین‌پوست در سه محله زندگی می‌کردند که به وضوح مشخص شده
در سه محله زندگی می‌کردند که به وضوح مشخص شده بودند، گویی با طناب یا چرخ‌گردان». «به منطقه رنگین‌پوست خوش آمدید، یک بنر کشیده بزرگ می‌توانست بگوید … البته دنیای رنگین آن‌قدر هم شرایطی ندارد که به عنوان یک محله عرض وجود کند». گیتس به یاد می‌آورد: «در بیشتر دوران کودکی‌ام، نمی‌توانستیم در رستوران‌ها غذا بخوریم یا در هوتل‌ها بخوابیم، نمی‌توانستیم از حمام‌های خاصی استفاده کنیم یا لباس‌های را در فروشگاه‌ها امتحان کنیم». مادرش با نه‌خریدن لباس‌های که اجازه امتحان کردنش را نداشت، تلافی کرد. او به یاد آورد که
کردنش را نداشت، تلافی کرد. او به یاد آورد که شنیده بود یک مرد سفیدپوست عمداً پدرش را به نام اشتباه صدا می‌زد: «پدرم پس از مکثی طولانی گفت: او نام من را می‌داند، پسر. او همه رنگین‌پوست‌ها را جورج صدا می‌کند». وقتی دختر عموی گیتس اولین سیاه‌پوست تشویق کننده در دبیرستان محلی شد، اجازه نداشت یک‌جا با تیم بنشیند و از گیلاس کوکاکولا بنوشد، بلکه مجبور بود پشت پیش‌خوان بایستد و از یک گیلاس کاغذی بنوشد. گیتس در کتاب خود به نام رنگین‌پوستان: کتاب خاطرات در سال ۱۹۹۵ همچنین در مورد تجربیات خودش نوشت. شرایط سرشماری در
در مورد تجربیات خودش نوشت. شرایط سرشماری در ایالات متحده. در سال ۱۸۵۱ میلادی، یک مقاله در نیویورک تایمز به «جمعیت رنگین‌پوست» پرداخت. در سال ۱۸۶۳ میلادی، وزارت جنگ اداره ارتش رنگین‌پوست را ایجاد کرد. ۱۲ سرشماری اول ایالات متحده، افراد «رنگین‌پوست» را برشمرده بود که در سال ۱۹۰۰ به ۹ میلیون تن می‌رسیدند. این سرشماری «نیگروهای» سرشماری شده بین سال‌های ۱۹۱۰–۱۹۶۰ را حساب می‌کند. شرایط در NAACP. این اصطلاح هنوز به نام (انجمن ملی برای پیشرفت رنگین پوستان) استفاده می‌شود که عموماً از آن به عنوان NAACP یاد می‌شود.
می‌شود که عموماً از آن به عنوان NAACP یاد می‌شود. در سال ۲۰۰۸، کارلا سیمز، مدیر ارتباطات آن گفت: «اصطلاح «رنگین‌پوست» تحقیرآمیز نیست، [NAACP] کلمه «رنگین‌پوست» را انتخاب کرد زیرا مثبت‌ترین توصیفی بود که معمولاً [در سال ۱۹۰۹، زمانی که انجمن تأسیس شد] استفاده می‌شد. این اصطلاح منسوخ و قدیمی اما توهین‌آمیز نیست.» با این حال، NAACP امروزه به ندرت از نام کامل خود استفاده می‌کند و این تصمیم را مدت کوتاهی پس از این‌که (صندوق کالج نیگروهای متحد) به استفاده از UNCF یا United Fund تغییر داد، اتخاذ کرد. آفریقای
UNCF یا United Fund تغییر داد، اتخاذ کرد. آفریقای جنوبی. در آفریقای جنوبی و کشورهای همسایه، اصطلاح رنگین‌پوستان به یک گروه قومی چند نژادی بومی آفریقای جنوبی گفته می‌شود که اجدادشان از بیش از یکی از جمعیت‌های مختلف ساکن منطقه، از جمله مردم بومی (خویسان، بانتو و دیگران)، سفیدپوستان (از جمله آفریکانر)، استرالیایی، آسیای شرقی یا آسیای جنوبی است. در زمان آپارتاید، آفریقای جنوبی به‌طور کلی جمعیت خود را به چهار نژاد، سیاه‌پوستان، سفیدپوستان، رنگین‌پوستان و سرخ‌پوستان طبقه‌بندی کرد.
باریم فریت مخفف شده به BaFe و BaM یک ترکیب شیمیایی با فرمول BaFe12O19 است. این ماده و ماده‌های دیگر مربوط به فریت همگی معمولا سازنده‌ی کارت نوار مغناطیسی و اسپیکرها هستند. BaFe به عنوان Ba2+(Fe3+)12(O2−)19 توصیف می‌شود. مرکز +Fe3 ها فرومغناطیس هستند. این بخش از تکنولوژی معمولا استفاده‌هایی در بخش‌های مربوط به علم مواد و شیمی حالت جامد دارد. باریم فریت ماده‌ای بسیار مغناطیسی است و چگالی فشردگی بالایی دارد و یک اکسید فلز است. بررسی این ماده برای اولین بار به سال 1931 برمی‌گردد و کاربر‌دهای بسیاری در کارت نوار
1931 برمی‌گردد و کاربر‌دهای بسیاری در کارت نوار مغناطیسی اسپیکرها و نوارهای مغناطیسی دارد. یک قسمتی که بخصوص بسیار کاربرد موفقی دارد ذخیره اطلاعات به‌ صورت طولانی مدت است. این ماده مغناطیسی است و مقاوم به تغییر دما، خوردگی و اکسید شدن است. ساختار شیمیایی. یک خانواده مرتبط از فریت‌های ششگوش (hexagonal ferrites) شناخته شده هستند که آنها نیز شامل باریم می‌شوند. برعکس ساختار اسپینل همیشگی این مواد دارای ویژگی ششگوش فشرده (close-packed) اکسیدها هستند. همچنین بعضی از اکسیژن‌ها با یون باریم جایگزین شدند.
بعضی از اکسیژن‌ها با یون باریم جایگزین شدند. فرمول‌های این گونه‌ها شامل BaFe12O19, BaFe15O23 و BaFe18O27 است. یک فرایند هیدروترمال تک مرحله‌ای برای ساختن باریم فریت استفاده می‌شود با ترکیب کردن باریم کلرید، فروس کلرید و پتاسیم نیترات و سدیم هیدروکسید با نسبت هیدروکسید به کلرید 2 به 1. ذرات نانو با فریک نیترات، باریوم کلرید و سدیم سیترات و سدیم هیدروکسید آماده می‌شوند.حالت عادی آماده سازی اگرچه با کلسینینگ باریم کربنات با یون 3 بار مثبت آهن انجام می‌شود: خواص. باریم فریت برای ذخیره کردن داده به مدت طولانی
باریم فریت برای ذخیره کردن داده به مدت طولانی استفاده می‌شود. این ماده ثابت شده که نسبت به برخی از تنش‌های محیطی شامل رطوبت و خوردگی مقاوم است. به دلیل اینکه فریت‌ها اکسید شده‌اند پس نسبت به اکسید شدن هم مقاوم‌اند و به همین دلیل هم هست که بسیار به خوردگی مقاوم‌اند. باریم فریت همچنین ثابت شده که به تغییرات دما که باعث تغییر در خواص مغناطیسی می‌شود هم واکنش خاصی نشان نمی‌دهد . و این یکی از مشکلاتی است که برای ذخیره اطلاعات برای مدت طولانی پدید می‌آید. دمای کوری آن معمولا نزدیک به 450 درجه سلسیوس یا 723 کلوین
آن معمولا نزدیک به 450 درجه سلسیوس یا 723 کلوین است. وقتی دمای مگنت‌های باریم فریت بالا می‌رود وادارندگی تقویت می‌شود و این چیزی است که آن را به تغییرات دمایی مقاوم می‌کند. مگنت‌های فریت تنها نوع مگنت‌ها هسنتد که به مقدار زیادی با افزایش دما به تغییرات دما که باعث تغییر در خواص مغناطیسی می‌شود مقاوم می‌شوند. این خاصیت باریم فریت آن را به انتخاب محبوبی در صنعت طراحی موتور و ژنراتور تبدیل می‌کند و همچنین کاربردهایی در بلندگوها دارد. مگنت‌های فریت در دمای بالای 300 درجه سانتی‌گراد می‌توانند استفاده شوند که
300 درجه سانتی‌گراد می‌توانند استفاده شوند که باعث می‌شود گزینه خوبی برای کاربردهای بالا باشد. همجنین بسیار نارسانا هستند و هیچ جریانی از آن‌ها نمی‌تواند عبور کند. آنها ترد هستند و همین نشان دهنده‌ی خاصیت‌های سرامیکی آنهاست. خواص شیمیایی. باریم فریت یک سرامیک بسیار سرسخت است و اکثرا به رطوبت و خوردگی مقاوم هستند. این ماده همچنین یک اکسید است که به همین دلیل نسبت به اکسید شدن هم مقاوم است در مقایسه با آلیاژهای فلزی و این نکته به این ماده طول عمر بیشتری می‌بخشد. کاربردها. باریم فریت در مواردی مثل ضبط محتوا و
کاربردها. باریم فریت در مواردی مثل ضبط محتوا و مغناطیس‌های دائم و کارت‌های خطی مغناطیسی مثل کارت‌های اعتباری کارت‌های هتل و کارت‌های شناسایی استفاده می‌شود. به دلیل پایداری بیش از حد، این ماده می‌تواند در سایزهای بسیار کوچکی استفاده شود. در دهه‌های گذشته باریم فریت با اسیکیلار اکسیدها جایگزین شده. باریم فریت دارای وادارندگی بالا است و این باعث می‌شود که ماده از نظر مغناطیسی سفت باشد و بتواند انتخاب بهتری برای ضبط کردن باشد. از استفاده‌های باریم فریت در کارت‌های اعتباری است که به هر کارت اجازه می‌دهد هویت
اعتباری است که به هر کارت اجازه می‌دهد هویت خود را داشته باشد. بلندگوها. باریم فریت برای اسپبکرهای مغناطیسی بسیار مورد استفاده است. این ماده به شکل‌ها و سایزهای مختلفی در می‌آید در فرآیندی به نام سینترینگ. که در نهایت این ماده به یک قطعه جامد تبدیل می‌شود که همچنان خواص مغناطیسی خود را دارد. این ماده به مغناطیس زدایی شدن بسیار مقاوم است و همین باعث می‌شود که در وسایلی که برای مدت طولانی استفاده می‌شوند مورد استفاده قرار گیرند.
روز جهانی ریاضیات برابر با ۱۴ مارس که همچنین به عنوان روز پی نیز شناخته می‌شود. چهلمین کنفرانس عمومی یونسکو ۱۴ مارس هر سال را روز جهانی ریاضیات در نوامبر ۲۰۱۹ اعلام کرد. آگاهی جهانی بیشتر از علوم ریاضی برای پرداختن به چالش‌ها در زمینه‌هایی مانند هوش مصنوعی، تغییرات آب و هوا، انرژی و توسعه پایدار و بهبود کیفیت زندگی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه حیاتی است. هدف روز جهانی ریاضی نشان دادن نقش اساسی علوم ریاضی در دستیابی به اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد (SDGs) و در تقویت دو اولویت یونسکو است. این
متحد (SDGs) و در تقویت دو اولویت یونسکو است. این روز ما را دعوت می‌کند تا از طریق فعالیت‌های جشن و متنوعی که در سرتاسر جهان برگزار می‌شود، لذتی را که در ریاضیات و همچنین مشاغل فراوانی که به دختران و پسران ارائه می‌دهد، جشن بگیریم. انجمن ریاضی ایران نیز به مناسبت سال جهانی علوم پایه (۲۰۲۲)، آغاز آن را ماه ۳ میلادی، ۱۴ مین روز، ساعت ۱۵ و ۹ دقیقه و ۲۶ ثانیه اعلام نموده است. این اعداد، عدد π را تا هفت رقم بعد از اعشار، یعنی ۳/۱۴۱۵۹۲۶ به یاد می آورند. تاریخچه. در بسیاری از کشورها، ۱۴ مارس (۱۴/۳) از قبل به عنوان
بسیاری از کشورها، ۱۴ مارس (۱۴/۳) از قبل به عنوان روز پی جشن گرفته می‌شود، زیرا π، یکی از شناخته شده‌ترین ثابت‌های ریاضی جهان را می‌توان به ۳٫۱۴ گرد کرد.
ناپروکسن/دیفن‌هیدرامین (با نام تجاری Aleve PM) دارویی به صورت فرمولاسیون ترکیبی از ناپروکسن با دیفن‌هیدرامین است که توسط شرکت بایر هلث‌کر به بازار عرضه شده‌است. این دارو به عنوان یک داروی بدون نسخه عرضه می‌شود. کاربرد مورد نظر برای این دارو تسکین درد به ویژه هنگام خواب است. عوارض جانبی. زنان در سه‌ماهه سوم بارداری باید از مصرف این دارو خودداری کنند زیرا این خطر وجود دارد که ناپروکسن مانند سایر NSAIDها باعث بسته شدن زودرس مجرای شریانی شود.
سروزیر پنجاب ( ) توسط مجمع استانی پنجاب انتخاب می شود و به عنوان رئیس دولت استانی در ایالت پنجاب پاکستان فعالیت می کند . سروزیر کنونی سردار عثمان بوزدار است که پس از نامزدشدن توسط حزب تحریک انصاف پاکستان در انتخابات سروزیری پیروز شد. کلید. Unionist Party مسلم لیگ پاکستان حزب مردم پاکستان Islami Jamhoori Ittehad Pakistan Muslim League (J) مسلم لیگ پاکستان (ن) Pakistan Muslim League (Q) تحریک انصاف پاکستان
موفزولاک (INN) که با نام تجاری Disopain در ژاپن به فروش می‌رسد، یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که بخاطر اثرات ضد درد و ضد التهابی آن استفاده می‌شود. اغلب برای روماتیسم مفصلی، کمردرد، شانه یخ‌زده و مدیریت درد پس از جراحی یا ضربه تجویز می‌شود. همچنین برای استفاده بالقوه در درمان التهاب عصبی در حال بررسی است. عوارض جانبی شایع عبارتند از درد شکم، ناراحتی معده، حالت تهوع، خواب آلودگی، خارش، کهیر، بثورات پوستی، اریتما و ورم. عوارض جانبی جدی شامل زخم معده، خونریزی گوارشی، حمله آسم، یرقان، نارسایی حاد
خونریزی گوارشی، حمله آسم، یرقان، نارسایی حاد کبدی و ترومبوسیتوپنی است. مصرف این دارو در دوران بارداری یا شیردهی توصیه نمی‌شود. موفزولاک از طریق مهار انتخابی سیکلواکسیژناز COX-1 و در نتیجه سرکوب سنتز پروستاگلاندین عمل می‌کند. این ماده قوی‌ترین و انتخابی‌ترین مهارکننده برگشت‌پذیر COX-1 است. مطالعات COX-1 گوسفندی در کمپلکس با موفزولاک نشان می‌دهد که این دارو ترکیبی از تماس‌های الکترواستاتیک، پیوند H، آبگریز و واندروالسی با کانال جایگاه فعال آنزیم ایجاد می‌کند که به میل پیوندی بالای موفزولاک کمک می‌کند.
که به میل پیوندی بالای موفزولاک کمک می‌کند. موفزولاک به کلاس دارویی ایزوکسازول‌ها تعلق دارد و سوبسترایی از CYP2C9 است. این دارو توسط شرکت Nipro ES Pharma, Ltd. تولید و به بازار عرضه می‌شود.
مهاجرت از ایالات متحده فرآیندی است که در آن افراد از ایالات متحده برای زندگی در کشورهای دیگر نقل مکان کرده و پراکندگان آمریکایی (آمریکایی‌های خارج از کشور) ایجاد می‌کنند. این روند برعکس مهاجرت به ایالات متحده است. ایالات متحده شمار مهاجرین را پی‌گیری نمی‌کند، بنابراین شمار آمریکایی‌های بیرون از کشور تنها بر پایه آماری که توسط کشورهای مقصد نگهداری می‌شود، در دسترس است. تاریخچه. به دلیل رفت و آمد مردم میان پادشاهی انگلستان و مستعمرات آن و همچنین میان کشورهای مستعمره، پیش از بنیان ایالات متحده یک نوع پراکندگان
پیش از بنیان ایالات متحده یک نوع پراکندگان آمریکایی وجود داشته‌ است. در جریان جنگ انقلابی آمریکا، شماری از اتباع آمریکایی به کشورهای دیگر، بیشتر کانادا و بریتانیا نقل مکان کردند. اقامت در کشورهای بیرون از امپراطوری بریتانیا غیرعادی بود و معمولاً محدود به افراد مرفهی بود، مانند بنجامین فرانکلین، کسی که می‌توانست هزینه سفر خود به پاریس را به عنوان یک دیپلمات آمریکایی تأمین کند. قرن نوزدهم. آمریکایی‌ها به لطف افزایش کشتی‌های ویلرز (whalers) و کلیپر (clipper)، به دلایل تجاری آغاز به سفر به سراسر جهان کردند.
به دلایل تجاری آغاز به سفر به سراسر جهان کردند. آغاز فعالیت‌های مذهبی میسیونری، مانند آدونیرام جادسون در برما نیز در اوایل سده نوزدهم روی داد. در جریان جنگ سال ۱۸۱۲ میلادی، برخی از بردگان آمریکایی آفریقایی‌تبار به سپاه تفنگداران دریایی استعماری پیوستند و بر علیه ایالات متحده جنگیدند. پاداش آن‌ها رهایی تضمین شده بود (بر پایه قانون شورش ۱۸۰۷) و برای آن‌ها زمین‌های جدید در ترینیداد جنوبی تخصیص می‌یآفت. آن‌ها و نوادگان‌شان بعداً به نام مریکینز (Merikins) معروف شدند. اواسط سده نوزدهم شاهد مهاجرت بسیاری از
شدند. اواسط سده نوزدهم شاهد مهاجرت بسیاری از نیوانگلندی‌ها به هاوایی، به عنوان مبلغ برای کلیسای کنگره گرایان و به عنوان بازرگان و صیادی در دریا بود. مردم آمریکا در نهایت دولت هاوایی را سرنگون کرده و باعث الحاق آن به ایالات متحده شدند. در این زمان، جامعه استعماری آمریکا (American Colonization Society) را در ساحل مرچ برای برده‌های آزاد شده به نام لیبریا تأسیس کرد. اهداف اصلی جامعه استعماری آمریکا، مسیحی‌کردن بومیان آفریقا، پایان‌دادن به تجارت غیرقانونی برده و اسکان مجدد آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در خارج از
اسکان مجدد آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در خارج از ایالات متحده بود. نوادگان آن‌ها آمریکایی-لیبریایی‌ها بودند که در بیشتر تاریخ کشور بر این کشور چیرگی داشتند. در جریان جنگ داخلی آمریکا، رئیس‌جمهور لینکلن از سناتور کانزاس ساموئل سی پومروی و وزیر کشور کالب بلاد اسمیت خواست تا طرحی برای اسکان مجدد آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در خارج از ایالات متحده ارائه کند. پومروی ایده Linconia، یک مهاجرنشین بردگان آزاد شده بسیار شبیه لیبریا در استان مدرن Chiriqui پاناما، را مطرح کرد. پس از این‌که کشورهای نزدیک آمریکای مرکزی
کرد. پس از این‌که کشورهای نزدیک آمریکای مرکزی مخالفت خود را با این پروژه ابراز کردند، این ایده به سرعت لغو شد. با این حال، ۴۵۳ کارگر آفریقایی به عنوان بخشی از یک تلاش خصوصی استعماری که توسط کارآفرین برنارد کوک اداره می‌شد، به ایله آ-واچه در هائیتی فرستاده شدند. متأسفانه این کلنی به دلیل شکستن قرارداد کوک عمر کوتاهی داشت. در پایان سال ۱۸۶۳، همه مهاجرنشینان به ایالات متحده بازگشتند. پس از جنگ داخلی، هزاران تن از ایالات جنوبی ایالات متحده به برزیل نقل مکان کردند، جاییکه برده‌داری در آن زمان هنوز قانونی بود.
جاییکه برده‌داری در آن زمان هنوز قانونی بود. آن‌ها کشوری را به‌نام آمریکانا (Americana) تأسیس کرده و به Confederados معروف شدند. در آسیا، دولت ایالات متحده کوشش‌های جهت تضمین امتیازات ویژه برای شهروندان خود انجام داد. این کار با معاهده وانگیا در چین در سال ۱۸۴۴ آغاز شد. پس از آن ۱۰ سال بعد کمودور پری (Commodore Perry) به ژاپن اعزام شد و معاهده ایالات متحده و کوره در سال ۱۸۸۲ به امضا رسید. تجارهای آمریکایی شروع به اسکان در آن کشورها کردند. اوایل قرن بیستم. بسیاری از آمریکایی‌ها پس از این‌که فیلیپین پس از
بسیاری از آمریکایی‌ها پس از این‌که فیلیپین پس از جنگ فیلیپین – آمریکا، بخشی از قلمرو ایالات متحده شد به آن کشور مهاجرت کردند. سیسیل رودز در سال ۱۹۰۲ میلادی بورسیه رودز را ایجاد کرد تا با آماده کردن فرصت تحصیل در خارج به محصلین، همکاری میان ایالات متحده، امپراطوری انگلستان و آلمان را تشویق کند. دوره میان جنگی. در دوره میان جنگ‌های جهانی اول و دوم، بسیاری از آمریکایی‌ها، به ویژه نویسندگانی مانند ارنست همینگوی، گرترود استاین و ازرا پاوند، برای شرکت در صحنه فرهنگی به اروپا مهاجرت کردند. شهرهای اروپایی مانند
به اروپا مهاجرت کردند. شهرهای اروپایی مانند آمستردام، برلین، کپنهاگ، پاریس، پراگ، روم، استکهلم و وین میزبان تعداد زیادی از آمریکایی‌ها بودند. بسیاری از آمریکایی‌ها، معمولاً آن‌های که آرمان‌گرا یا درگیر سیاست‌های چپ‌گرا بودند، در حالی که در مادرید و جاهای دیگر زندگی می‌کردند، نیز در جنگ داخلی اسپانیا (عمدتاً در حمایت از جمهوری‌خواهان در برابر ناسیونالیست‌ها) در اسپانیا شرکت کردند. دیگر آمریکایی‌ها به کشورهای اصلی شان بازگشتند، از جمله والدین نویسنده/تصویرگر آمریکایی اریک کارل که به آلمان بازگشت. هزاران
آمریکایی اریک کارل که به آلمان بازگشت. هزاران ژاپنی آمریکایی پس از حمله به پرل هاربر، نتوانستند به ایالات متحده بازگردند. جنگ سرد. در جریان جنگ سرد، آمریکایی‌ها در بسیاری از کشورهای‌که دارای جمعیت عظیمی از نیروهای نظامی آمریکایی بود، مانند آلمان غربی و کره جنوبی، به‌طور دائمی مسکن گزین شدند. جنگ سرد همچنین شاهد توسعه برنامه‌های دولتی برای تشویق جوانان آمریکایی برای رفتن به خارج بود. برنامه فولبرایت در سال ۱۹۴۶ میلادی برای تشویق تبادل فرهنگی و سپاه صلح در سال ۱۹۶۱ میلادی برای تشویق تبادل فرهنگی و روحیه مدنی
۱۹۶۱ میلادی برای تشویق تبادل فرهنگی و روحیه مدنی داوطلبانه، ایجاد شدند. با تشکیل دولت اسرائیل، بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ یهودی به سرزمین مقدس مشرف شدند (علیا) و در آنجا در ایجاد کشور نقش داشتند. دیگر آمریکایی‌ها به کشورهای مانند لبنان سفر کردند تا دوباره در صحنه فرهنگی جای بگیرند. در درازای جنگ ویتنام، حدود ۱۰۰۰۰۰ مرد آمریکایی برای دوری از خدمت اجباری به خارج از کشور و ۹۰ درصد آن‌ها به کانادا، رفتند. ملل اروپایی، از جمله کشورهای بی‌طرف مانند دانمارک، نروز، سوئد و سوئیس، به هزاران مهاجر آمریکایی که از جنگیدن خودداری
به هزاران مهاجر آمریکایی که از جنگیدن خودداری کردند، پیشنهاد پناهندگی دادند. شمار اندکی از آمریکایی‌ها مانند Miguel d'Escoto Brockmann و رادیکال‌های دهه شصت مانند Joanne Chesimard, Pete O'Neal, Eldridge Cleaver و Stokely Carmichael، به دلایل سیاسی کشور را ترک کرده و به اتحاد جماهیر شوروی، کوبا یا سایر کشورها پناه بردند. در این دوره، آمریکایی‌ها به دلایل مذهبی به سفر به خارج از کشور ادامه دادند، مانند ریچارد جیمز، مخترع اسلینکی که با مترجمان کتاب مقدس ویکلیف به بولیوی رفت و تأسیس معبد مردم جونزتاون در
به بولیوی رفت و تأسیس معبد مردم جونزتاون در گویان. پس از جنگ سرد. گشایش اروپای شرقی، اروپای مرکزی و آسیای مرکزی پس از جنگ سرد فرصت‌های جدیدی را برای تجارهای آمریکایی فراهم کرد. علاوه بر این، با تسلط جهانی ایالات متحده در اقتصاد جهانی، صنعت ESL به رشد خود به ویژه در بازارهای جدید و نوظهور ادامه داد. بسیاری از آمریکایی‌ها نیز یک سال در دوران کالج به خارج از کشور می‌رفتند و برخی پس از فارغ‌التحصیلی به کشور بازمی‌گشتند. فراری‌های جنگ عراق اکثراً به کانادا و اروپا پناهنده شدند و ادوارد اسنودن فاش‌کننده راز
اروپا پناهنده شدند و ادوارد اسنودن فاش‌کننده راز آژانس امنیت ملی (NSA) به روسیه گریخت. شمار فزایندهٔ از آمریکایی‌ها به دلیل مشکلات مالی ناشی از بحران مالی ۲۰۰۸ در خارج از کشور بازنشسته می‌شوند. جوانان آمریکایی که به دلیل رکود اقتصادی با بازار کار سختی روبرو هستند، نیز به‌طور فزایندهٔ برای کار در خارج از کشور علاقه دارند. طبق نظرسنجی گالوپ در ژانویه ۲۰۱۹، ۱۶ درصد از آمریکایی‌ها، از جمله ۴۰ درصد از زنان زیر ۳۰ سال، مایل اند، ایالات متحده را ترک کنند. دلایل مهاجرت. دلایل زیادی برای مهاجرت آمریکایی‌ها از
مهاجرت. دلایل زیادی برای مهاجرت آمریکایی‌ها از ایالات متحده وجود دارد. دلایل اقتصادی فرصت‌های شغلی یا کسب و کار یا استاندارد بالاتر زندگی در کشور دیگر را شامل می‌شود. برخی دیگر به دلیل ازدواج یا رابطه با یک خارجی، برای مقاصد مذهبی یا بشردوستانه، یا به دنبال ماجراجویی یا تجربه یک فرهنگ متفاوت مهاجرت می‌کنند. بسیاری تصمیم به بازنشستگی در خارج از کشور می‌گیرند تا به دنبال هزینه‌های کم‌تر زندگی، به ویژه مراقبت‌های بهداشتی مقرون به صرفه‌تر باشند. آن‌های که به ایالات متحده مهاجرت کرده‌اند، ممکن است تصمیم بگیرند
متحده مهاجرت کرده‌اند، ممکن است تصمیم بگیرند که به کشورهای اصلی خود بازگردند تا در کنار اعضای خانواده باشند. دلایل دیگر عبارت از نارضایتی سیاسی، نگرانی‌های امنیتی و مسائل فرهنگی مانند نژادپرستی هستند. برخی از آمریکایی‌ها نیز ممکن است برای گریز از مسئولیت‌های قانونی مهاجرت کنند. یکی از موارد رایج گذشته فرار از خدمت سربازی اجباری بود. علاوه بر آمریکایی‌های که مهاجرت را در بزرگ‌سالی انتخاب می‌کنند، بسیاری از کودکان در ایالات متحده از کارگران موقت خارجی یا دانشجویان بین‌المللی متولد می‌شوند و به‌طور طبیعی با