payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کنراد آدنوئر، مجمع مشورتی اروپا شروع به بررسی تشکیل یک انجمن دفاعی اروپا با مشارکت آلمان در ۱۱ اوت ۱۹۵۰ نمود. افسران عالیرتبه سابق "ورماخت" در یادداشت هیمرودر طرحی را برای «گروه آلمان در یک نیروی بین‌المللی برای دفاع از اروپای غربی» ترسیم کردند. برای نیروهای زمینی آلمان، این تفاهم نامه تشکیل یک ارتش ۲۵۰٬۰۰۰ قدرتمند را پیش‌بینی کرده‌است. افسران نیاز به تشکیل دوازده لشکر پنزر و شش ستاد سپاه با نیروهای سپاه همراه را دیدند، زیرا فقط لشکرهای زرهی می‌توانستند یک نیروی جنگی را جمع کنند تا نیروهای بسیار برتر پیمان
جنگی را جمع کنند تا نیروهای بسیار برتر پیمان ورشو را به عقب برگردانند. تئودور بلانک به عنوان «افسر صدراعظم فدرال برای تقویت نیروهای متفقین» منصوب شد. این پیشکسوت وزارت دفاع تا حدودی از نظر تعبیر به عنوان دفتر بلانک (Amt Blank) شناخته می‌شد، اما صریحاً برای فعال سازی برای بازسازی مجدد آلمان غربی ("Wiederbewaffnung") استفاده شد. در مارس ۱۹۵۴ دفتر برنامه‌های تشکیل ارتش جدید آلمان را به پایان رسانده بود. برنامه‌ها پیش‌بینی تشکیل شش لشکر پیاده‌نظام، چهار لشکر زره پوش و دو لشکر پیاده مکانیزه به عنوان سهم آلمان
پوش و دو لشکر پیاده مکانیزه به عنوان سهم آلمان در دفاع از اروپای غربی در چارچوب انجمن دفاعی اروپا بود. در ۸ فوریه ۱۹۵۲ بوندستاگ سهم آلمان را در دفاع از اروپای غربی تصویب کرد و در ۲۶ فوریه ۱۹۵۴ قانون اساسی آلمان با درج لایحه‌ای در مورد دفاع از حاکمیت دولت فدرال اصلاح شد. به دنبال این تصمیم در کنفرانس نه قدرت لندن در تاریخ ۲۸ سپتامبر تا ۳ اکتبر ۱۹۵۴، ورود آلمان به ناتو از ۹ مه ۱۹۵۵ به عنوان جایگزینی برای برنامه شکست خورده انجمن دفاع اروپا پذیرفته شد. پس از آن دفتر قبلی به وزارت دفاع تبدیل شد و تئودور بلانک
دفتر قبلی به وزارت دفاع تبدیل شد و تئودور بلانک نخستین وزیر دفاع شد. هسته ارتش به اصطلاح "V" شاخه وزارت دفاع بود. زیرمجموعه‌ها شامل "رهبری و آموزش VA ،" "سازمان VB" و "VC Logistics بودند." ارتش خود را صریحاً نه به عنوان جانشین "ورماخت" شکست خورده، بلکه در سنت اصلاح طلبان نظامی پروس از ۱۹۰۷ تا ۱۸۱۴ و اعضای مقاومت آلمان در طول ناسیونال سوسیالیسم می‌دید. مانند افسرانی که کودتای ناموفق ۲۰ ژوئیه برای ترور آدولف هیتلر در سال ۱۹۴۴ انجام دادند با این وجود، به دلیل کمبود گزینه‌ها، گروه‌های افسری عمدتاً از "افسران
کمبود گزینه‌ها، گروه‌های افسری عمدتاً از "افسران سابق ورماخت" تشکیل شده بودند. نخستین رئیس ارتش، "ژنرال" "سابق ورماخت بود"، هانس روتیگر، که در تهیه پیش نویس تفاهم نامه هیمرودر نقش داشت. تاریخ رسمی تأسیس ارتش ۱۲ نوامبر ۱۹۹۹ است که نخستین سربازان خدمات خود را درآندرناخ آغاز کردند. در سال ۱۹۵۶ نخستین نیروها هفت شرکت آموزشی در آندرناخ تأسیس کردند و تشکیل مدارس و مراکز آموزشی را آغاز کردند. در اول آوریل ۱۹۵۷، نخستین سربازان وظیفه برای خدمت به ارتش آمدند. نخستین سازمانهای نظامی ایجاد شده گردان‌های آموزشی، مدارس
سازمانهای نظامی ایجاد شده گردان‌های آموزشی، مدارس افسری و آکادمی ارتش، پیشگام "Führungsakademie der Bundeswehr" در هامبورگ بودند. طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده در ساختار اول ارتش، قرار بود در سال ۱۹۵۹ دوازده لشکر زرهی و پیاده ایجاد شود. برای رسیدن به این هدف، واحدهای موجود تقریباً هر شش ماه تقسیم می‌شدند. با این وجود ایجاد هر دوازده بخش تا سال ۱۹۶۵ صورت نگرفت. در پایان سال ۱۹۵۸ قدرت ارتش حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر بود. ارتش در ابتدا به ادوات آمریکایی مانند تانک ام۴۷ پاتون مجهز شده بود. از سال ۱۹۵۷ سه فرماندهی سپاه
پاتون مجهز شده بود. از سال ۱۹۵۷ سه فرماندهی سپاه تشکیل شد: سپاه یکم، سپاه دوم و سپاه سوم. همچنین در سال ۱۹۵۷ «دفتر دفاع از سرزمین» به عنوان بالاترین مقام ارتش منطقه‌ای تأسیس شد. دفتر دفاع از سرزمین تحت فرماندهی مستقیم وزارت دفاع فدرال قرار داشت و فرماندهی ارتش ارضی (آلمان) ("Territorialheer")، یک تشکیلات ذخیره را بر عهده داشت. در حالی که "هیر به" همراه "نیروی دریایی آلمان" و "لوفت وافه" کاملاً در ساختار فرماندهی نظامی ناتو ادغام شده بودند، "سرزمین ارضی" تحت فرماندهی ملی باقی ماند. وظیفه اصلی آن حفظ آزادی
فرماندهی ملی باقی ماند. وظیفه اصلی آن حفظ آزادی عملیاتی نیروهای ناتو از طریق ارائه دفاع از پشت جبهه منطقه در برابر خرابکاران، نیروهای ویژه دشمن و موارد مشابه بود. سه فرماندهی ارضی ("Territorialkommandos") شامل شمال، و و حداکثر شش " (WBK)، فرماندهی نظامی منطقه ای وجود داشت. تا سال ۱۹۸۵ هر یک از WBKها دارای دو "تیپ Heimatschutzbrigade" (HSBs، تیپ‌های دفاع خانگی) بودند. توسعه سلاح‌های هسته ای تاکتیکی شوروی نیاز به توسعه ساختار جدید ارتش حتی قبل از دستیابی کامل به ساختار نهایی ارتش داشت. برای به حداقل رساندن
به ساختار نهایی ارتش داشت. برای به حداقل رساندن اثرات حملات با سلاح‌های هسته ای در تعداد زیاد نیروها ازلشکر ۲۸٫۰۰۰ نفری به تیپ تقسیم شدند. همچنین این واحدهای کوچکتر باید بتوانند در منطقه حمله اتمی برای چند روز خود را حفظ کنند و قادر به حرکت سریع و دفاع و حمله باشند. تیپ‌های زرهی و مکانیزه جدید توانایی حمله و دفاع و تسلیحاتی ترکیبی را داشتند. هر لشکر از سه تیپ تشکیل شده بود. تیپ‌های زرهی از یک گردان پیاده زرهی، دو گردان زرهی، یک گردان توپخانه زرهی و یک گردان تدارکاتی تشکیل شده بودند. تیپ‌های مکانیزه شامل یک
تدارکاتی تشکیل شده بودند. تیپ‌های مکانیزه شامل یک گردان پیاده موتوری، دو گردان پیاده مکانیزه، یک گردان زرهی، یک گردان توپخانه میدانی و یک گردان تدارکاتی بودند. تیپ‌های موتوری از سه گردان پیاده موتوری، یک گردان ضد تانک، یک گردان توپخانه میدانی و یک گردان تدارکاتی تشکیل شده بودند. تیپ‌های آلپ از سه گردان آلپ، یک گردان توپخانه کوهستانی و یک گردان تدارکاتی تشکیل شده بودند. تا سال ۱۹۵۹ "هیر" شامل ۱۱ لشکر از ۲۷ تیپ، چهار "پانزر" (زره پوش)، چهار "پانزرگرنادیر" (مکانیزه)، دو "جاگر" (موتوری) و یک "ژبیرگشگر" (آلپ)
دو "جاگر" (موتوری) و یک "ژبیرگشگر" (آلپ) بود. در پایان جنگ سرد، ارتش آلمان ۱۲ "لشکر را با ۹۰ تیپ به میدان فرستاد: شش پانزر" (زره پوش)، چهار "پانزرگرنادیر" (مکانیزه)، یک "فروند فالشیرمیوگر" (هوابرد) و یک "لشکر کوهنورد" (آلپ). نه لشکر به سه سپاه تقسیم شدند: من سپاه آلمان به عنوان بخشی از گروه ارتش شمال ناتو، سپاه دوم آلمان و سپاه سوم آلمان به عنوان بخشی از گروه ارتش مرکزی. سه لشکر باقیمانده بخشی از رویکردهای بالتیک نیروهای متفقین (لشکر ۶ پانزرگرنادیر) و سپاه I هلند NORTHAG (لشکر ۳ پانزر ۳) بودند، در حالی که
I هلند NORTHAG (لشکر ۳ پانزر ۳) بودند، در حالی که "لشکر ۱" چتربازان در زمان صلح به سپاه دوم آلمان منصوب شد و به عنوان ستاد کل نیروی متحرک ACE دو برابر شد (زمینی) جنگ سرد. پس از ۱۹۹۰، "هرر" "ارتش ملی خلق جمهوری دموکراتیک آلمان"، نیروهای مسلح آلمان شرقی را جذب کرد. نیروهای سابق آلمان شرقی در ابتدا توسط ارتش "آلمان" فرماندهی شرق تحت فرمان سپهبد کنترل می‌شد یورگ شونبوهم و منحل در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۱. پس از ادغام، ارتش آلمان متشکل از چهار سپاه (از جمله سپاه IV در پوتسدام در DDR سابق) با نیروی انسانی ۳۶۰٬۰۰۰ نفر بود.
در DDR سابق) با نیروی انسانی ۳۶۰٬۰۰۰ نفر بود. به‌طور مداوم کوچک می‌شد. در سال ۱۹۹۴ سپاه III به عنوان فرماندهی نیروهای ارتش آلمان سازماندهی مجدد شد. در سال ۱۹۹۶، تیپ ۲۵ هوابرد به فرماندهی جدیدی تبدیل شد که نیروهای ویژه ارتش را هدایت می‌کند، معروف بود به "فرماندهی نیروهای ویژه". بازسازی ارتش آلمان در سال ۲۰۰۱ باعث تغییر ساختار آن به سمت هفت لشکر بود - پنج مکانیزه (هر کدام با دو تیپ مکانیزه)، یک نیروی ویژه و یک نیروی هوایی. در سال ۲۰۰۳، سه سپاه هنوز وجود داشت، هر کدام شامل تشکل‌های مختلف جنگی و یک تیپ
داشت، هر کدام شامل تشکل‌های مختلف جنگی و یک تیپ نگهداری، و همچنین سپاه I. آلمان / هلند، یک سازمان مشترک آلمان و هلند، که برای کنترل در زمان صلح لشکرهای ۱ پانزر و ۷ پانزر را نیز مورد استفاده قرار می‌داد. به عنوان تشکیلات هلندی. یک پانزر در زمان جنگ به سپاه گزارش می‌داد در حالی که هفتم به سپاه واکنش سریع متفقین اعزام می‌شد. سپاه II در زمان صلح آلمانی بود اما در زمان جنگ (۵ پانزر) با سپاه V ایالات متحده تبادل لشکر می‌کرد. لشکر پانزر پنجم به‌طور رسمی از ۳۰ ژوئن ۲۰۰۱ منحل شد. همچنین در زمان صلح فرماندهی لشکر ۱۰
۲۰۰۱ منحل شد. همچنین در زمان صلح فرماندهی لشکر ۱۰ پانزر را که به یوروکورپس اختصاص داده شده بود و نیمه آلمانی تیپ فرانسوی-آلمانی را مدیریت می‌کرد، لشکر ۱ کوهستانی در مونیخ نیز تابع این ستاد بود. دفتر مرکزی سپاه چهارم در پوتسدام در شرق آلمان قرار داشت و دو لشکر پانزر-گرنادیر، سیزدهم و چهاردهم را تحت کنترل داشت. لشکر ۱۴ پانزرگرنادیر همچنین هنگامی که عملکرد فرماندهی خود را از دست داد ، کنترل واحدهای آلمان غربی را که مجدداً تحت سلطه لشکر ۶ پانزرگرنادیر بودند، به دست گرفت. این می‌توانست سهم آلمان را در زمان جنگ
دست گرفت. این می‌توانست سهم آلمان را در زمان جنگ به سپاه چند ملیتی شمال شرقی را جبران کند. سپاه چهارم نیز از قبل فرماندهی ناحیه نظامی I، تیپ 1 Airmobile و فرماندهی برلین را تحت فرماندهی خود داشت (). ارتش آلمان امروز. همه سپاه‌ها اکنون منحل شده یا به سطح چند ملیتی مانند چند ملیتی شمال شرق منتقل شده‌اند. سپاه IV دوباره سازمان دهی شد و در ۳۱ مارس ۲۰۰۲ با دستور استقرار خارج از کشور، "فرماندهی عملیات DER آلمان،" مانند بریتانیا تبدیل شد دائمی ستاد مشترک. در یک سازماندهی مجدد ارتش در سالهای اخیر شاهد انحلال
یک سازماندهی مجدد ارتش در سالهای اخیر شاهد انحلال مقرهای لشکر ۱۳ پیاده مکانیزه، ادغام ستاد لشکر عملیات ایرموبیل و لشکر عملیات ویژه، انحلال تیپ ۱ نیروی هوایی و تغییر واحدهای بین لشکرها بوده‌است. هیچ تیپ سنگینی منحل نشده‌است، اما دو لشکر سنگین باقی مانده به جای دو تیپ فرماندهی سه را بر عهده دارند. در آوریل سال ۲۰۲۰ تعداد ۶۴٬۰۳۶ تن در ارتش آلمان مشغول خدمت فعال بودند. با این حال، این آمار منحصر به فرد ارتش آلمان در خدمات پشتیبانی مشترک است و تنها شامل لباس فرم پوشان نیست و (لباس شخصی‌ها) را نیز شامل می‌شود.
پوشان نیست و (لباس شخصی‌ها) را نیز شامل می‌شود. نیروهای خدمات پزشکی مشترک، شامل پزشکان نظامی در دیگر کشورهای دیگر (مانند آفریقای جنوبی) نیز، در این آمار حساب شده‌اند. مطابق با مقررات کار اتحادیه اروپا، هفته کاری نیروها ۴۱ ساعت است، اگرچه موارد استثنایی زیادی برای شرکت در مأموریت‌های خارج از کشور، تمرینات آموزشی، موارد اضطراری و نیازهای مشابه نظامی وجود دارد. تجهیزات مدرن. وسایل نقلیه دیگر شامل: نفربر زرهی و وسایل نقلیه جنگی: کامیون‌ها: ساختار و سازمان. واحدهای رزمی ارتش شامل دو لشکر زرهی، یک لشکر واکنش
رزمی ارتش شامل دو لشکر زرهی، یک لشکر واکنش سریع نیروهای و تیپ فرانسوی-آلمانی است که تحت نظارت مستقیم فرماندهی ارتش قرار دارد. بر خلاف سایر ارتش‌های اروپایی مانند فرانسه، هنگ‌ها شکل معمول سازماندهی نیستند و بنابراین در ارتش آلمان نادر هستند. گردان‌ها مستقیماً زیر مجموعه تیپ‌ها یا لشکرها هستند. گردان‌های پیاده‌نظام آلمان ۱۰۰۰ نفر را به میدان می‌فرستند، که به‌طور قابل توجهی بزرگتر از اکثر ارتش‌های ناتو است (به عنوان مثال دو برابر یک گردان ارتش ایالات متحده). تروپنگاتاتونگن. ارتش آلمان یازده شاخه مختلف نیرو
تروپنگاتاتونگن. ارتش آلمان یازده شاخه مختلف نیرو دارد که به عنوان رسته سربازان تعیین شده‌اند. هر شاخه ای از خدمات مسئول آموزش و آمادگی واحدهای خود است و برای این کار مدارس و مراکز عالی خود را در اختیار دارد. از نظر کلی این تمایز را می‌توان از طریق رنگ "درجه،" که توسط طنابی متصل به نشان مشخص می‌شود، و رنگ درجه آنها با یک نشان خاص متصل شده، تعیین می‌شود. رنگ درجه (فقط ارتش و واحدهای امنیتی نیروی دریایی و نیروی هوایی) خاکستری سربازان کوه‌نورد رنگ درجه (فقط شاخه پشتیبانی ارتش و ارتش) ساختار رتبه. ساختار درجه
پشتیبانی ارتش و ارتش) ساختار رتبه. ساختار درجه ارتش آلمان با ساختار درجه ناتو یکی است. برخلاف اسلاف خود، ارتش مدرن آلمان از درجه سرهنگی استفاده نمی‌کند. بالاترین درجه برای یک افسر ارتش، سپهبد است، زیرا درجه ارتشبد کامل برای رئیس ستاد نیروهای مسلح یا افسرانی است که به عنوان افسران ناتو خدمت می‌کنند.
دبلیوای‌اس‌پی-۱۷بی یک سیاره فراخورشیدی در صورت فلکی کژدم است که به دور ستاره دبلیوای‌اس‌پی-۱۷ می‌گردد. کشف آن در ۱۱ آگوست ۲۰۰۹ اعلام شد. این سیاره، نخستین سیاره دارای مدار حرکت مخالف‌گرد و موافق‌گرد کشف‌شده است. این کشف نظریه سنتی تشکیل سیارات را زیر سوال برد.از نظر قطر دبلیوای‌اس‌پی-۱۷بی یکی از بزرگترین سیارات فراخورشیدی کشف‌شده است و با داشتن جرمی برابر با نصف مشتری آن را پفی ترین سیاره شناخه شده در سال ۲۰۱۰ نمود. در سوم دسامبر ۲۰۱۳ دانشمندان که با تلسکوپ فضایی هابل کار می‌کردند، اعلام کردند که در جو این
فضایی هابل کار می‌کردند، اعلام کردند که در جو این سیاره فراخورشیدی آب وجود دارد. این سیاره به نام دیتسو نیز شناخته می‌شود. این نام در کمپین NameExoWorlds کاستاریکا در صدمین سالگرد اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی برگزیده‌شد. دیتسو نامی است که در اسطوره‌شناسی تالامانکان، خدای سیبو به نخستین مردم بریبری داد
رشته‌کوه ریموتاکا () (املای Rimutaka Range قبل از ۲۰۱۷)، جنوبی‌ترین رشته‌کوه‌های زنجیره‌ای در پایین جزیره شمالی نیوزیلند است. این زنجیره از شمال به‌سمت Tararua و سپس رشته‌های Ruahine ادامه می‌یابد و به موازات ساحل شرقی بین ولینگتون و کیپ شرقی پیش می‌رود. ۵۵۵ متر از بلندی‌های جاده در دامنهٔ این رشته‌کوه در سَدِل شمالی، «گذرگاه ریموتاکا» نام دارد. این گذرگاه به‌طور رسمی در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۵؛ هنگامی که وزیر اطلاعات زمین تصمیم هیئت جغرافیایی نیوزیلند را تأیید کرد، به این نام نامگذاری شد. به دنبال تصویب قانون حل و
به این نام نامگذاری شد. به دنبال تصویب قانون حل و فصل دعاوی ۲۰۱۷ Rangitāne Tū Mai Rā (Wairarapa Tamaki nui-ā-Rua)، نام محدوده رسماً به محدوده ریموتاکا تغییر یافت. تاریخ. در طول جنگ جهانی اول بیش از ۳۰۰۰۰ سرباز نیوزلندی در اردوگاه‌های نظامی در ترنتهام، هات علیا و فیرستون در مسیر جاده تپه ریموتاکا در یک سفر سه روزه ۲۷ مایل (۴۳٫۵ کیلومتر) در ۲۳ رژه، تشکیل شده از ۵۰۰ تا ۱۸۰۰ نظامی از سپتامبر ۱۹۱۵ تا آوریل ۱۹۱۸، رژه و راه‌پیمایی کردند و در پایان آموزش خود به نیروی پشتیبانی «نیروی اعزامی نیوزیلند» پیوستند. این
پشتیبانی «نیروی اعزامی نیوزیلند» پیوستند. این راهپیمایی در سال ۲۰۱۵ مجدداً اجرا شد.
وادی جرج عزام با نام هنری بوب عزام (زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۲۵ در اسکندریه - درگذشتهٔ ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۰۴ در موناکو) یک خواننده مصری تبار بود که با ترانه ای به نام «یا مصطفی» در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در فرانسه به موفقیت رسید. این آهنگ در رتبهٔ ۲۳ام جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت و چهار هفته نیز در این جدول باقی ماند.عزام مدرک مهندسی الکترونیک داشت و در پشت صحنه و استادیوهای ضبط صدا کار می‌کرد. زندگی‌نامه. بوب عزام کار خود را در کشور ایتالیا و در سالهای پایانی دههٔ ۱۹۵۰ میلادی با خواندن آهنگهایی به زبانهای
دههٔ ۱۹۵۰ میلادی با خواندن آهنگهایی به زبانهای ایتالیایی و انگلیسی که به همراه گروهش اجرا می‌کرد آغاز کرد. در سالهای ۱۹۶۰ او دو آهنگ که تأثیر گرفته از موسیقی شرقی بودند را با نامهای "یا مصطفی" و "Fais-moi du couscous, chéri" منتشر کرد. در همان سال او جایزهٔ بزرگ دیسک را برای آهنگ "Viens à Juan les Pins" بدست آورد. پس از این دوره موفقیتش رو به افول رفت. با اینحال او همچنان با گذاشتن تورهای کنسرت به همراه گروه ارکسترش و همچنین بازکردن یک نایت کلاب در شهر ژنو به کار خود ادامه داد. جاناتان ریچمن، رشید طاها و
به کار خود ادامه داد. جاناتان ریچمن، رشید طاها و همین‌طور گروه لبند اَ برزیل بازخوانی‌هایی از آهنگ "یا مصطفی" و "Fais-moi du couscous, chérie" داشتند.
سقوط آنتورپ در ۱۷ اوت سال ۱۵۸۵ رخ داد، پس از محاصره ای که بیش از یک سال به طول انجامید. این سقوط در طول جنگ هشتاد ساله رخ داد. شهر آنتورپ در آن زمان کانون و محور مقاومت پروتستان هلند محسوب می‌شد، اما در نهایت این شهر مجبور به تسلیم در برابر نیروهای اسپانیایی شد. طبق شرایط توافق شده با اسپانیا، به کلیه پروتستان‌های آنتورپ چهار سال فرصت داده شد تا کلیه امور خود را حل و فصل کرده و شهر را ترک کنند. در نتیجه این توافق بسیاری از مردم از آنتورپ به شمال مهاجرت کردند، به ویژه به آمستردام، که بعدها پایتخت جمهوری هلند
به ویژه به آمستردام، که بعدها پایتخت جمهوری هلند شد. در نتیجه این جدایی، نه تنها آنتورپ بخش اعظمی از جمعیت تجار خبره خود را از دست داد، بلکه محاصره رودخانه اسخلد، به مدت دو قرن و تا سال ۱۷۹۵، صدمات سهمگینی را به اقتصاد آنتورپ وارد کرد. زمینه. در آن زمان آنتورپ، در بلژیک امروزی، نه تنها بزرگترین شهر هلند بود، بلکه مرکز فرهنگی، اقتصادی و مالی هفده استان و شمال غرب اروپا نیز بود. در ۴ نوامبر ۱۵۷۶، سربازان اسپانیایی که دستمزدشان را نگرفته بودند دست به شورش زدند: آنها شهر را که به نوعی استان پانزدهم به‌شمار
آنها شهر را که به نوعی استان پانزدهم به‌شمار می‌رفت را به نام خشم اسپانیا به یغما بردند و آتش زدند. هزاران شهروند قتل‌عام و صدها خانه سوختند. در نتیجه ، آنتورپ به‌طور کامل درگیر شورش علیه حاکمیت هابسبورگ اسپانیا شد. به طوری که این شهر و مرکز مقاومت و شورش شد. مقاومتی که دیگر تنها مقاومت پروتستان‌ها نبود و به نوعی مقاومت کل هلند در برابر پادشاهی اسپانیا محسوب می‌شد. فیلیپ دوم اسپانیا که به تازگی از دست جنگهای بزرگ با عثمانی در مدیترانه راحت شده بود، توجه خود را به قیام در سرزمین‌های پست معطوف کرد و در سال
را به قیام در سرزمین‌های پست معطوف کرد و در سال ۱۵۷۹ الساندرو فارنس، دوک پارما را به ریاست ارتش خود منصوب کرد و او را به فلاندر فرستاد تا کنترل فلاندر را به دست آورد. محاصره آغاز می‌شود. در طی بازپس‌گیری فلاندر و مهار شورشیان، ارتش اسپانیا آنتورپ را به محاصره کامل خود درآورد. این مرحله شامل آغاز محاصره طولانی مدت آنتورپ و ساختن پلی در سراسر رودخانه اسخلد بودبه طوری که کلیه راه‌های آبی به شهر بسته شد. این پل، یک شاهکار بی نظیر مهندسی و یک استراتژی منحصر به فرد محاصره در آن زمان بود. در هر طرف رودخانه یک
فرد محاصره در آن زمان بود. در هر طرف رودخانه یک قلعه مستحکم (مجهز به توپ) ساخته شد. این قلعه‌ها توسط پلی سنگی به یکدیگر متصل شده بودند. در پاسخ به بسته شدن رود اسخلد توسط این پل، هلندی‌ها زمین‌های پست مجاور رودخانه اسخلد را به آب بستند و در نتیجه بیشتر جاده‌ها را در مناطق پراکنده به زیر آب بردند. بدین ترتیب قلعه‌های اسپانیا دچار سیل گردیده یا به صورت جزایری جدا افتاده عملاً بلا استفاده شدند ولی سربازان اسپانیایی با استفاده از توپ‌های جنگی کوچک، نیروهای شورشی را به عقب راندند. شورشیان همچنین یک سکوی بزرگ
را به عقب راندند. شورشیان همچنین یک سکوی بزرگ شناور را جهت شکستن پل به سمت رودخانه روانه کردند، اما این مأموریت نیز به شکست انجامید. در پایان، هلندی‌ها تلاش خود را کنار گذاشته و آنتورپ را به عنوان شهری از دست رفته پذیرفتند. تسلیم. در ۱۷ اوت ۱۵۸۵ ، آنتورپ تسلیم شد. پس از محاصره، هلند شکست خورده، ناوگان خود را در رودخانه اسخلد قرارداد و دسترسی آنتورپ تحت حاکمیت اسپانیا را به دریا مسدود کرد و بدین ترتیب دست آنتورپ را از تجارت بین‌المللی قطع کرد. پادشاه اسپانیا برای اطمینان از عدم سقوط شهر به دست دشمن، نیروهای
برای اطمینان از عدم سقوط شهر به دست دشمن، نیروهای باتجربه کاستیا را در آنتورپ مستقر کرد. پارما پس از تسخیر آنتورپ مقررات سختگیرانه ای مبنی بر عدم خونریزی در شهر را صادر کرد. سربازان اسپانیایی رفتاری بی عیب و نقص داشتند و به جمعیت پروتستان آنتورپ چهار سال فرصت داده شد تا قبل از ترک آنتورپ امور خود را حل و فصل کنند. برخی از آنها به مذهب کاتولیک بازگشتند اما بسیاری به سمت شمال حرکت کردند و به یک قرن طلایی برای این شهر خاتمه دادند. از جمعیت ۱۰۰٬۰۰۰ نفری در آنتورپ قبل از محاصره، فقط ۴۰٬۰۰۰ نفر باقی ماند. بسیاری
قبل از محاصره، فقط ۴۰٬۰۰۰ نفر باقی ماند. بسیاری از بازرگانان ماهر آنتورپ در مهاجرت پروتستانها به شمال شرکت داشتند و بنیان تجاری " عصر طلایی هلند " را در شمال استانهای متحد بنا نهادند. آمستردام امروزی نتیجه همین مهاجرت بود. اگرچه این شهر دوباره به رونق بازگشت ولی محاصره حمل و نقل تجاری هلندی در رودخانه اسخلد به مدت ۲ قرن همچنان برقرار بود و از بازگرداندن شکوه قبلی به شهر جلوگیری کرد. این محاصره برای دو قرن آینده حفظ شد و عنصری مهم و آسیب زا در تاریخ روابط بین هلند و کشوری که بعدها بلژیک نام گرفت شد .
یعقوب توکلی (۲ مهر ۱۳۴۶ در آمل) محقق، مورخ، نویسنده، استاد دانشگاه و کارشناس مسائل سیاسی است. توکلی دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل از دانشگاه تهران است. وی سردبیر مجله زمانه، مدیریت گروه تاریخ تمدن پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، مدیریت گروه ارشاد و تبلیغ مرکز پژوهش‌های مجلس و مدیریت گروه شهدا در پروژه دائره المعارف دفاع مقدس بوده‌است. توکلی در تدریس هم سابقه طولانی دارد و در دانشگاه سوره، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه شاهد و حوزه علمیه قم نیز تدریس کرده‌است. وی تاریخ‌نگاری را
علمیه قم نیز تدریس کرده‌است. وی تاریخ‌نگاری را با تألیف کتاب اسلام‌گرایی در مصر آغاز کرد.
برساخت گرایی اجتماعی (به انگلیسی Social constructionism) یک نظریه در جامعه‌شناسی و ارتباطات است که بررسی می‌کند فهم مشترک بر ساخته از جهان که اساس فرض‌های مشترک در مورد واقعیت را تشکیل می‌دهد، چگونه توسعه پیدا می‌کند. این نظریه بر این مفهوم استوار است که معانی با هماهنگی دیگران و نه به صورت انفرادی، توسعه می‌یابند. برساخت‌های اجتماعی می‌توانند بر اساس جامعه و حوادث مربوط به دوره زمانی وجودشان متفاوت باشند. یک مثال از برساخت اجتماعی پول یا مفهوم ارز است، زیرا افراد جامعه توافق کرده‌اند که به آن اهمیت و ارزش
افراد جامعه توافق کرده‌اند که به آن اهمیت و ارزش دهند. نمونه دیگری از برساخت اجتماعی - هرچند بحث‌برانگیز و مورد اختلاف - مفهوم خودانگاره یا هویت شخصی است. چارلز کولی در نظریه خود-آیینه‌ای معتقد است: «من آن چیزی نیستم که شما فکر می‌کنید من هستم؛ من آن چیزی نیستم که فکر می‌کنم هستم؛ من آن چیزی هستم که فکر می‌کنم شما فکر می‌کنید هستم.» این بیانگر این دیدگاه است که افراد جامعه ایده‌ها یا مفاهیمی را می‌سازند که بدون وجود افراد یا زبان برای تأیید این مفاهیم وجود ندارد.
مؤسس آبلیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۸ تا تاریخ ۲۰۰۳ سمت نماینده دائمی ارمنستان در سازمان ملل متحد را برعهده داشت. در ژوئن ۲۰۱۹، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، او را به عنوان معاون دبیرکل در امور مجمع عمومی و مدیریت کنفرانس منصوب کرد. او همچنین در سوم سپتامبر ۲۰۱۹ موسس را به عنوان هماهنگ‌کننده سازمان ملل برای چندزبانگی منصوب کرد. فعالیت‌ حرفه‌ای و تحصیلات. آبلیان در مدارس ارمنستان، فدراسیون روسیه و ایالات متحده تحصیل کرد. او از سال ۱۹۸۹به عنوان دانشیار در دانشگاه دولتی
او از سال ۱۹۸۹به عنوان دانشیار در دانشگاه دولتی ایروان خدمت کرد. در سال ۱۹۹۲به سرویس خارجی ارمنستان پیوست. آبلیان از ۱۹۹۶تا ۱۹۹۸ معاون نماینده دائمی ارمنستان در سازمان ملل متحد بود، وی در ۱۹۹۸ به عنوان سفیر و نماینده دائمی این کشور در سازمان ملل متحد انتخاب شد و تا سال ۲۰۰۳در این سمت خدمت کرد. وی در۲۰۰۱ ریاست یونیسف را برعهده گرفت. وی در ۲۰۱۱ به عنوان مدیر بخش امور شورای امنیت و دبیر شورای امنیت سازمان ملل منصوب شد. در سال ۲۰۱۶ به عنوان دستیار دبیرکل سازمان ملل متحد، مسئول امور مجمع عمومی سازمان ملل متحد
ملل متحد، مسئول امور مجمع عمومی سازمان ملل متحد شد و به مدیریت کنفرانس (۲۰۱۹–۲۰۱۶) منصوب گردید. آبلیان همچنین در ۲۰۱۹، به عنوان معاون دبیرکل در امور مجمع عمومی و مدیریت کنفرانس منصوب شد و در همان سال به عنوان هماهنگ‌کننده سازمان ملل برای چندزبانگی منصوب گردید. زندگی‌نامه. در ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آم. وی متأهل و صاحب دو فرزند است.
برآمدگی بزرگ دوازدهه یا مجرای پانکراتیک اصلی یک برآمدگی گرد در دوازدهه است که مجرای صفراوی مشترک و مجرای پانکراس در آن تخلیه می‌شود. در بیشتر افراد، مکانیسم اصلی ترشح صفرا و سایر آنزیم‌هایی ست که هضم را تسهیل می‌کنند. ساختار. موقعیت مجرای پانکراتیک اصلی در مجاورت قسمت دوم دوازدهه، ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر از پیلور، در سطح دوم یا سوم مهره‌های کمر قرار دارد. توسط اسفنکتر اوددی، یک عضله دایره ای شکل، احاطه شده و مخلوطی از آنزیم‌های پانکراس و صفرا از آمپول واتر دریافت می‌کند، که هر دو مجرای پانکراس و سیستم صفراوی را
می‌کند، که هر دو مجرای پانکراس و سیستم صفراوی را تخلیه می‌کند. محل اتصال بین جلو و روده مستقیماً در زیر مجرای پانکراتیک اصلی رخ می‌دهد. دوازدهه کمتر از یک سانتیمتر وارد لومن دوازدهه می‌شود. به نظر گرد است و اغلب توسط چین در بالاترین قسمت پاپیلا پوشانده می‌شود؛ یعنی طرفی که محتویات را از معده دریافت می‌کند. مجرای پانکراتیک اصلی از دوازدهه به صورت خوابیده در داخل چین مخاط دیده می‌شود. مجرای پانکراتیک فرعی در ۲ سانتی‌متر پروگزیمال واقع شده‌است. انواع. مجرای پانکراتیک اصلی گاهی اوقات در محل اتصال بین قسمتهای
اصلی گاهی اوقات در محل اتصال بین قسمتهای نزولی و افقی دوازدهه یا در قسمت افقی اثنی عشر دیده می‌شود. یک مطالعه موردی بر روی ۱۰۰۰ نفر به ترتیب در ۱۲ و ۸٪ نشان داد. در قسمت سوم دوازدهه، سطح مهره‌ها ممکن است L2-3 باشد و در حدود ۱۰٪ افراد ممکن است صفرا دریافت نکند. بعلاوه در تعداد کمی از افراد، مجرای اصلی تخلیه پانکراس ممکن است در واقع مجرای جانبی پانکراس باشد. عملکرد. آنزیم‌های پانکراس و صفرا از دو مجرای پانکراس و سیستم صفراوی به دوازدهه تخلیه می‌شوند. این هضم غذا را تسهیل می‌کند. به ویژه پروتئین‌ها (آنزیم‌های
را تسهیل می‌کند. به ویژه پروتئین‌ها (آنزیم‌های پانکراس) و ویتامین‌های محلول در چربی (صفرا). اهمیت بالینی. مجرای کوچک مجرای سانتورینی را تخلیه می‌کند، از نظر موقعیت برتر نسبت به پاپیلای ماژور. در تفرقه پانکراس، که در آن پاپیلای جزیی قسمت عمده ترشحات پانکراس را تخلیه می‌کند و عمده ترشحات کمی را ترشح می‌کند (برعکس حالت طبیعی)، ممکن است یک سانتورینیزل ایجاد شود که منجر به انسداد ترشحات / ریفلاکس و در نتیجه پانکراتیت شود. تاریخچه. مجرای بزرگ دوازدهه اولین بار توسط Gottfreid Bidloo در سال ۱۶۸۵ به تصویر کشیده شد،
Gottfreid Bidloo در سال ۱۶۸۵ به تصویر کشیده شد، اگرچه گاهی اوقات به نام ابراهام واتر، پاپیلای واتر نامیده می‌شود.
دولوک یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در شهیدکامل واقع شده‌است. دولوک ۲٬۲۵۶ نفر جمعیت دارد و ۹۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ماریا بوتو (زاده ۱۰ فوریه ۱۹۷۴) بازیگر آرژانتینی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم "امضاکنندگان ذیل"، "سه عروسی دیگر" و "زندگی من در ویرانه‌ها" اشاره کرد.
هستی‌شناسی اجتماعی(به انگلیسی Social Ontology)مطالعه ماهیت و ویژگی‌های دنیای اجتماعی است. دغدغه آن تحلیل هستارهای مختلفی است که از تعاملات اجتماعی برمی‌خیزند. از جمله موضوعاتی که در هستی‌شناسی اجتماعی مطرح است عبارت است از: هستی‌شناسی اجتماعی در متفکران گوناگون. هستی‌شناسی اجتماعی در تفکر مرتضی مطهری. طبق دیدگاه مرتضی مطهری از فلسفه اسلامی انسان دارای فطرت است، لذا فقط به دنبال خواسته‌های مادی نیست نیست. همچنین رابطه انسان و ساختار اجتماعی رابطه ای دوجانبه است. زندگی انسان ماهیت اجتماعی دارد و جامعه از نظر
زندگی انسان ماهیت اجتماعی دارد و جامعه از نظر مطهری مجموعه‌ای از انسان‌هاست که به خاطر جبر یک مجموعه از نیازها و ذیل مجموعه ای از عقیده‌ها و ایده‌ها در هم ادغام شده‌اند. هستی‌شناسی اجتماعی در تفکر تئودور شاتزکی. شاتزکی هستی‌شناسی اجتماعی را به سه دسته تقسیم می‌کند. هستی‌شناسی فردگرا، جامعه گرا و موقعیت گرا.
پایوی پائونو (زاده ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۶-درگذشته ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶) خواننده فنلاندی بود. او نماینده فنلاند در یوروویژن ۱۹۷۲ بود.