payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بلند و منقار مانند و پر از دندان است. باله‌های پشتی و مقعدی بسیار عقب و در امتداد بدن نزدیک به دم قرار دارند. بدن به رنگ سبز نقره‌ای است، در بالا تیره‌تر و در پایین روشن‌تر با نوار تیره‌ای که به صورت افقی در امتداد پهلو قرار دارد. دودیسی جنسی خفیفی در این گونه وجود دارد، ماهی نر اغلب دارای باله‌های مقعدی و پشتی با لبه سیاه است. طول آنها بعضاً به هم می‌رسد. رژیم غذایی. در حالی که کتاب‌های آکواریوم این ماهی بیشتر به عنوان یک شکارچی که حیواناتی مانند ماهی و قورباغه‌ها را می‌خورد معرفی می‌گردد، ولی به نظر
و قورباغه‌ها را می‌خورد معرفی می‌گردد، ولی به نظر می‌رسد رژیم غذایی طبیعی آن تقریباً به‌طور کامل از سخت پوستان تشکیل شده‌است. تولید مثل. این گونه تخم‌گذار است. معمولاً در آکواریوم‌ها، تخم ریزی صبح صورت می‌گیرد و تعداد کمی تخم در بین گیاهان گذاشته می‌شود. تخم‌ها حدود قطر دارند و با ماده نخ مانند چسبنده ای به طول حدود به گیاهان چسبیده می‌شوند. ده روز طول می‌کشد تا نوزادان از تخم بیرون بیایند، در این زمان بچه‌ها تقریباً طول دارند. در این مرحله آنها از غذاهای کوچک زنده نظیر بچه مازماهی‌های یک هفته ای را
کوچک زنده نظیر بچه مازماهی‌های یک هفته ای را می‌خورند. اهمیت انسانی. نیزه ماهی آب شیرین از طرف سازمان شیلات کشورها بیسار ناچیز پشتیبانی می‌شود و آنها به دلیل اینکه در صنعت آکواریوم و خرید و فروش ماهی‌های زینتی دارای جایگاه ویژه هستند شناخته شده‌اند. در آکواریوم. سوزن ماهی آب شیرین یکی از چندین گونه سوزن ماهی است که در آکواریوم‌های عمومی و خانگی نگهداری می‌شود. این ماهی از سال ۱۹۱۰ تا به امروز توسط آکواریوم اروپا نگهداری می‌شود، و برای اولین بار در سال ۱۹۶۳و در ایستگاه زیست‌شناسی ویلهلمیننبرگ
در سال ۱۹۶۳و در ایستگاه زیست‌شناسی ویلهلمیننبرگ (Wilhelminenberg) اتریش تکثیر شده‌است. "این ماهی" به‌طور کلی به دلیل اندازه بزرگ، رفتار عصبی و ترجیح دادن غذاهای زنده، گونه ای بسیار دشوار برای نگهداری در آکواریوم است. علاوه بر اختلاف نظر در مورد رژیم غذایی طبیعی این ماهی‌ها، در مورد شرایط آب بهینه مورد نیاز این گونه زمانی که در آکواریوم‌های خانگی نگهداری می‌شوند نیز، سردرگمی وجود دارد و اغلب توصیه می‌شود که نمک به آب اضافه شود. این ماهی‌ها در آکواریوم‌های آب شیرین عملکرد بسیار خوبی دارند.
معبد بث-ال زدک () که در اصل به نام معبد بث-ال شناخته می‌شود، یک کنیسه تاریخی واقع در منطقه ماپلتون-فال گریک در ایندیاناپلیس، ایالت ایندیانا در ایالات متحده می‌باشد. بنای این ساختمان در ۱۹۲۴ به پایان رسید، از آن پس محل جلسات بث-ال قبل از ادغام با گروه اوهف‌زدک در سال ۱۹۲۸ بود. این ساختمان قدیمی‌ترین بنای کنیسه‌های باقی‌مانده در ایندیاناپلیس را تشکیل می‌دهد. بنای این کنیسه تشکیل شده‌است از یک ساختمان دو طبقه دارای ساختار نئوکلاسیک با نمای خارجی آجری و دارای سقفی صاف با لبه سفالی و پایه‌های تخت و تزیینی در
سقفی صاف با لبه سفالی و پایه‌های تخت و تزیینی در سراسر سقف می‌باشد. همچنین دارای یک ورودی با یک سایبان تزئینی روی درهای ورودی که توسط دو کابل کششی فولادی به ساختمان متصل شده‌است. در قسمت داخلی دارای یک مکان مقدس چوبی و بزرگ در طبقه دوم وجود دارد و کلاس‌های درس نیز در طبقه اول واقع شده‌است. این معبد در سال ۲۰۱۹ به فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی افزوده شد. تاریخچه. در سال ۱۹۱۵ گروه کوچک یهودی بث-ال تشکیل شد. آن‌ها در خانه‌های اجاره‌ای در خیابان شانزدهم و خیابان ایلینوی در شهر ایندیاناپلیس شروع به برگزاری جلسات
ایلینوی در شهر ایندیاناپلیس شروع به برگزاری جلسات کردند. سال بعد گسترش یافته و خانه بزرگتری را در در خیابان بیست و یکم و خیابان تالبوت اجاره کردند. این گروه در سال ۱۹۲۱ رسماً به ثبت رسید. این گروه مذهبی زمینی در گوشه جنوب شرقی خیابان ۳۴ و خیابان راکل را برای کنیسه جدید خود انتخاب کردند، زیرا این منطقه جمعیت یهودی رو به رشدی داشت. این ساختمان در ۱۲ دسامبر ۱۹۲۵ در اولین شب جشن‌های حنوکا اهدا گردید. فرماندار ادوارد ال جکسون در مراسم اهدا شرکت کرد. گروه بث-ال زدک در این ساختمان تا سال ۱۹۵۸ یعنی زمانی که به
زدک در این ساختمان تا سال ۱۹۵۸ یعنی زمانی که به مکان جدیدی در شمال ایندیاناپلیس در حومه مریدین هیلز ایندیانا نقل مکان کرد، مستقر بود. سپس گروه بنای تورا تا سال ۱۹۶۷ در آن مستقر بودند. اخیراً هم که این ساختمان یک کلیسای مسیحی است. نوسازی. ایندیانا لندمارکس، یک سازمان حفاظت از آثار تاریخی خصوصی است که این ساختمان را در سال ۲۰۱۴ خریداری کرد. ایندیانا لندمارکس بودجه‌ای جمع‌آوری کرد تا سقف ساختمان را که سوراخ بزرگی در آن قرار داشت که قسمت داخلی ساختمان را در معرض خرابی قرار گرفته داده بود، بازسازی کند. یک زائده
خرابی قرار گرفته داده بود، بازسازی کند. یک زائده یا دیوارک آجری در نمای شمالی ساختمان وجود داشت که در سال ۲۰۱۶ برای کمک به مرمت کردن ساختمان برداشته شد.
جنگ جهانی سوم فیلمی ایرانی به تهیه‌کنندگی و کارگردانی هومن سیدی و نویسندگی سیدی، آرین وزیردفتری و آزاد جعفریان است. محسن تنابنده در نقش اصلی، در کنار مهسا حجازی، ندا جبرائیلی، سحر نیک و مرتضی خانجانی در این فیلم بازی می‌کنند. این فیلم با سرمایه‌گذاری نماوا ساخته شده و نخستین‌باری است که یک پلتفرم پخش آنلاین ایرانی پروژه‌ای سینمایی می‌سازد؛ همچنین این فیلم دومین همکاری سیدی و نماوا پس از مجموعهٔ "قورباغه" است. "جنگ جهانی سوم" برای نخستین بار در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲ در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم
در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز نمایش داده شد و دو جایزه در بخش افق، از جمله بهترین فیلم برای هومن سیدی و بهترین بازیگر مرد برای محسن تنابنده را به ارمغان آورد. این فیلم در ۱۹ سپتامبر به عنوان نماینده رسمی سینمای ایران برای حضور در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار از سوی کمیتهٔ انتخاب معرفی شد اما به جمع فهرست نامزدهای اولیه نیز راه پیدا نکرد. خلاصهٔ داستان. شکیب (محسن تنابنده) یک کارگر روزمزد میانسالِ بی‌خانمان است که همسر و پسرش را سال‌ها پیش در زلزله از دست داده و تاکنون با این امر کنار
پیش در زلزله از دست داده و تاکنون با این امر کنار نیامده است. او در طی چند سال گذشته، با یک زن لال و ناشنوای جوان به نام لادن رابطه برقرار کرده‌است. محل ساخت‌وسازی که او امروز در آن کار می‌کند، معلوم می‌شود که صحنهٔ فیلمی دربارهٔ اقدامات آدولف هیتلر در طول جنگ جهانی دوم است. شکیب به‌عنوان جایگزین بازیگر قبلی انتخاب می‌شود و خانهٔ بزرگی به او داده می‌شود. لادن با متوجه شدن این موضوع از او برای حل مشکلی کمک می‌خواهد و شکیب مجبور میشود لادن را در محل فیلمبرداری مخفی کند. ساختمان طبق برنامه فیلمبرداری منفجر
مخفی کند. ساختمان طبق برنامه فیلمبرداری منفجر میشود اما شکیب که از انفجار ساختمان بی‌خبر بوده مجبور میشود به عوامل فیلم حقیقت را بگوید که همین باعث میشود سازندگان فیلم به دنبال مخفی نگه داشتن این موضوع شوند. شکیب که به دنبال انتقام است غذای عوامل فیلم را مسموم میکند. تولید. پیش‌تولید. در ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۰ هومن سیدی اعلام کرد که در مجموعه "شاخ آفریقا" سعید آقاخانی و احسان ظلی‌پور حضور نخواهد داشت زیرا مشغول ساخت فیلم جدیدش است. در ۱۳ تیر اعلام شد که نام فیلم جدید سیدی "جنگ جهانی سوم" خواهد بود و پیش‌تولید آن
سیدی "جنگ جهانی سوم" خواهد بود و پیش‌تولید آن چندروزی است که آغاز شده‌است. همچنین محسن تنابنده به‌عنوان اولین بازیگر فیلم و برخی از عوامل فیلم معرفی شدند و اعلام شد که فیلم‌برداری "جنگ جهانی سوم" از شهریورماه آغاز خواهد شد و گفته شد که بقیه بازیگران پروژه نیز در خبرهای بعدی اعلام خواند شد. همچنین اعلام شد که سرویس پخش اینترنتی نماوا سرمایه‌گذاری این پروژه را انجام می‌دهد. در ۱۳ شهریور اعلام شد که سیدی، پروانه ساخت پروژه "جنگ جهانی سوم" را گرفته‌است و به‌زودی فیلم‌برداری آغاز خواهد شد و همچنین در جشنواره
فیلم‌برداری آغاز خواهد شد و همچنین در جشنواره فیلم فجر حضور خواهد داشت. فیلم‌برداری. در ۵ آبان، بازیگران، نویسندگان و عوامل دیگر فیلم معرفی شدند و اعلام شد که فیلم‌برداری آغاز شده و در شمال ایران درحال انجام است. برخی از عوامل فیلم قبلاً با سیدی در فیلم‌های "مغزهای کوچک زنگ‌زده" (۱۳۹۶) و "اعترافات ذهن خطرناک من" (۱۳۹۳) همکاری کرده‌اند. انتشار. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۲، آلبرتو باربارا مدیر جشنواره فیلم ونیز، اعلام کرد این فیلم در بخش افق‌های دورهٔ هفتاد و نهم حضور خواهد داشت. تریلر رسمی فیلم در ۲ سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر
داشت. تریلر رسمی فیلم در ۲ سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر شد، و فیلم برای نخستین بار با عنوان بین‌المللی «"World War III"» در ۷ سپتامبر در بخش رقابتی افق‌های هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز نمایش داده شد. این فیلم همچنین در کنار "عنکبوت مقدس"، "خرس نیست" و "شب، داخلی، دیوار" در جشنواره فیلم هامبورگ ۲۰۲۲ نمایش داده شد. این فیلم در ۲۰ فروردین ۱۴۰۲ به صورت قاچاقی همانند فیلم "برادران لیلا" در فضای مجازی منتشر شد و در ۲۶ فروردین در سینماهای ایران اکران شد. بازخورد و جوایز. "جنگ جهانی سوم" در بخش رقابتی
بازخورد و جوایز. "جنگ جهانی سوم" در بخش رقابتی افق‌های جشنواره فیلم ونیز نمایش داده شد و با تشویق ۷ دقیقه‌ای تماشاگران روبرو شد. جاناتان هالند از "اسکرین اینترنشنال"، با تمجید از این فیلم آن را «کمدی سیاهی» خواند که به تدریج «به یک تراژدی تبدیل می‌شود [و] با تمرکز روی عناصر دلهره‌آورِ عالی و شفافیتِ افسانه‌ای خود، داستانی طاقت‌فرسا اما متقاعدکننده» را ارائه می‌دهد که «نشان می‌دهد، چطور یکی از قربانیان یادمی‌گیرد که از ستمگران خود تقلید کند».
خرقه ارغوانی عنوان نمایشنامه‌‌ای از حسین نوری است که در دومین جشنواره تئاتر فجر برنده جایزه بهترین نمایش‌نامه شد و پس از آن توسط گروه‌های متعددی اجرا شد. همچنین این اثر جزو نمایش‌هایی بوده که در جریان جنگ ایران و عراق بارها در مناطق عملیاتی اجرا شده است. متن. حسین نوری "خرقه ارغوانی" را در سال ۱۳۶۲ نوشت که نخستین بار در نسخه بهار ۱۳۶۳ فصلنامه ادبی "قاموس" منتشر شد. همچنین سال‌ها بعد در کتاب "شیوه شیدایی" در کنار دیگر نمایشنامه‌های نوری چاپ شد که با شماره ۱۳۱۳۳-۷۹م در کتابخانه ملی ایران ثبت گردیده است.
۱۳۱۳۳-۷۹م در کتابخانه ملی ایران ثبت گردیده است. نمایش. "خرقه ارغوانی" نخستین بار توسط نوری به دومین دوره جشنواره تئاتر فجر ارائه شد که در تالار وحدت اجرا شد و جایزه بهترین متن نمایشی را از آن خود کرد. در آن سال "ایستگاه برزخ" از دیگر نوشته‌های نوری نیز با کارگردانی گروهی دیگر در جشنواره حضور داشت. از دیگر آثار آن سال می‌توان به "فرمان عاشورا" اثر ابراهیم آبادی و "مظلوم پنجم" اثر رضا صابری اشاره کرد. علیرضا سمیع‌آذر از داوران این دوره بود. تأثیر فرهنگی در فضای جنگ ایران و عراق. در سال‌های بعد، این اثر توسط
جنگ ایران و عراق. در سال‌های بعد، این اثر توسط گروه‌های متعددی اجرا شد. حسین مسافر آستانه، هنرمند پُرسابقه تئاتر و دبیر چند دوره جشنواره تئاتر فجر، به تأثیر این نمایشنامه در بین رزمندگان ایرانی در جنگ ایران و عراق اشاره کرده و طرح می‌کند که "خرقه ارغوانی" جزو معدود آثار جدی بوده که در جبهه‌ها اجرا می‌شده‌است. او قائل است که تئاترهایی که در جبهه اجرا می‌شد بیشتر محصول همان لحظات بود. این کار برای سرگرم کردن رزمندگان استفاده می‌شد و اسمش "صدام‌بازی" بود. یک نفر شبیه صدام گریم می‌شد و نقش نوکر عمو سام را اجرا
شبیه صدام گریم می‌شد و نقش نوکر عمو سام را اجرا می‌کرد و مضمونی خنده‌دار و شاد داشت که برای ایجاد روحیه در رزمندگان به کار می‌رفت. مسافر آستانه معتقد است که "صدام‌بازی" مختص همان دوره خاص جنگ بود. چون بسیار سطحی بود و تاریخ مصرفش تمام شد. اما او به عنوان مصداق کارهای جدی‌ای که در جنگ اجرا می‌شد فقط به "خرقه ارغوانی" اشاره می‌کند:می‌توانم به "خرقه ارغوانی" نوشته حسین نوری اشاره کنم که در بسیاری از مناطق عملیاتی اجرا شد. کارگردان‌های زیادی آن را کار کردند. … "خرقه ارغوانی" نگاهی عرفانی فلسفی داشت نسبت به
… "خرقه ارغوانی" نگاهی عرفانی فلسفی داشت نسبت به شخصیت انسان. کارگردان یکی از گروه‌هایی که نمایش "خرقه ارغوانی" را در زمان جنگ در مناطق مختلفی از جبهه اجرا کرده نیز نقل کرده است کهپای ثابت اجرای تئاتر ما در جبهه مهدی زین‌الدین بود که با چارپایه همیشگی‌اش گوشه‌ای می‌نشست و با دقت تئاتر را تماشا می‌کرد. حتی یک روز به من گفت: «ناراحت نباشید، اگر شما رزمنده نیستید کاری که انجام می‌دهید تأثیرش از بارها رزم و نبرد بیشتر است.» نظر عبدالکریم سروش. عبدالکریم سروش در مصاحبه‌ای در سال ۱۳۶۲ با نشریه "دانشگاه انقلاب"
مصاحبه‌ای در سال ۱۳۶۲ با نشریه "دانشگاه انقلاب" پیرامون "خرقه ارغوانی" گفته است: در مورد عشق و فنای عاشق که در واقع به نوعی "تم" این نمایشنامه است مولوی دو تصویر بسیار زیبا ارائه می‌‎دهد ... یکی از این دو تصویر، این است که مولوی می‌گوید آدم عاشق مثل سایه است که عاشق نور است و وقتی سایه نور را در آغوش می‌گیرد فنا می‌شود: یکی دیگر از این دو تصویر در شعری است که مولوی می‌گوید: همانطور که ملاحظه می‌شود این دو تصویر به خوبی فنا را نشان می‌دهد. به هر حال من حیث‌المجموع تکنیک و تاکتیک آقای نوری این است که قوا و
تکنیک و تاکتیک آقای نوری این است که قوا و نیروهای درونی را به صورت موجودی در خارج نشان دهد که اینجا این تذکر لازم است که باید توجه شود «وحدت عین کثرت» را نشان داد. درست است که در یک شخص ده‌ها میل شریف و پلید وجود دارد منتها تمامی این‌ها باعث تعدد شخصیت در یک فرد نمی‌شود.
فهرست بزرگترین کشورهای تولیدکننده کالاهای کشاورزی تولید (و مصرف) کالاهای گیاهی کشاورزی توزیع جغرافیایی متنوعی دارد. همراه با اقلیم و انواع مربوط به پوشش گیاهی، اقتصاد یک ملت نیز بر سطح تولید کشاورزی تأثیر می‌گذارد. تولید برخی از محصولات در چند کشور بسیار متمرکز است: چین، تولیدکننده پیشرو گندم و رامی در سال ۲۰۱۳، ۶ درصد از الیاف رامی جهان را تولید می‌کند ولی تنها ۱۷ درصد از گندم جهان را تولید می‌کند. محصولات با توزیع یکنواخت تر، تغییرات مکرر بیشتری را در رتبه‌بندی تولیدکنندگان برتر مشاهده می‌کنند. عمده
رتبه‌بندی تولیدکنندگان برتر مشاهده می‌کنند. عمده محصولات کشاورزی را می‌توان به‌طور کلی به غذاها، الیاف، سوخت و مواد خام دسته‌بندی کرد. انواع تولید. غلات. , FAOSTAT, Food سازمان کشاورزی سازمان ملل متحد: سبزیجات. , FAOSTAT, سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد: میوهها. , FAOSTAT, سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد: لبنیات. , FAOSTAT, سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد: نوشیدنیها. , FAOSTAT, سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد: گوشت. , FAOSTAT, سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد: آجیلها. , FAOSTAT, سازمان خواربار و
ملل متحد: آجیلها. , FAOSTAT, سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد: ادویه. , FAOSTAT, سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد: سایر. , FAOSTAT, سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد محصولات غیر خوراکی. الیاف. , FAOSTAT,سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد: محصولات جنگلی. , FAOSTAT, سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد: 1سوخت چوب شامل همه چوب‌ها برای سوخت مانند هیزم، گلوله‌های چوب و زغال چوب 2چوب اره ای شامل تمام چوب‌های اره شده، الوار بعدی 3پانل مبتنی بر چوب شامل همه ورق‌های پلی‌وود، تخته خرده چوب، الیاف تخته و روکش است 4کاغذ
تخته خرده چوب، الیاف تخته و روکش است 4کاغذ و مقوا شامل همه کاغذها، کاغذ بهداشتی و مواد بسته‌بندی است 5حلول خمیر چوب شامل سلولز استخراج شده از چوب برای ساخت الیاف مصنوعی، مواد پلاستیکی سلولزی، لاک‌ها و مواد منفجره است
حق عبور (به )، «یک حق قانونی است برای عبور از مسیر مشخص که مربوط به زمین یا ملکیت شخص دیگری باشد، این حق بر اساس استفاده یا واگذاری لازم می‌گردد» یعنی «یک مسیر یا گذرگاهی که چنین حقی برایش لازم شود». حق مشابه دیگری نیز وجود دارد که از طرف دولت روی زمین‌های عامه، دولتی یا زمین‌های مربوط به دولت‌های مشترک المنافع وضع شده و از آن بنام "حق دسترسی" یاد می‌شود. در صورتی که زمین یک شخص از چهارسو توسط زمین‌های اشخاص دیگری احاطه شده باشد، به منظور ایجاد حق عبور از میان زمین‌های اطراف، لازم می‌گردد تا حق ارتفاقی وجود
زمین‌های اطراف، لازم می‌گردد تا حق ارتفاقی وجود داشته یا ایجاد گردد. این مقاله بر روی دسترسی پیاده، با دوچرخه، با اسب یا در امتداد مسیر آبی متمرکز است. از سوی دیگر، حق عبور (حمل و نقلی) روی حق استفاده از زمین برای شاهراه‌ها، خط ریل و خطوط لوله‌کشی تمرکز دارد. پاراه حق عبوری است که به صورت قانونی برای استفاده در پیاده‌روها درنظر گرفته می‌شود. اسب‌راه، حق عبوری است که به صورت قانونی برای استفاده پیاده‌ها، دوچرخه سوارها و سوارکاران درنظر گرفته شده است اما برای استفاده وسایط موتوری نمی‌باشد. در بعضی از کشورها،
استفاده وسایط موتوری نمی‌باشد. در بعضی از کشورها، خصوصاً در اروپای شمالی که آزادی گردش‌گری به صورت تاریخی شکل حقوق کلی عمومی را بخود گرفته است، حق عبور نمی‌تواند به مسیرها یا راه‌های مشخص محدود گردد. تعریف جایگزین. تعریف دیگر حق عبور، عمدتاً در حمل و نقل آمریکایی، نوعی حق ارتفاقی است که روی یک زمین به منظور اهداف انتقالی همچون بزرگراه، پاراه عامه، خط ریل، کانال، شامل خطوط انتقال برق، خطوط لوله‌کشی نفت و گاز، واگذار شده یا نگهداشته شده است. این اصطلاح همچنین اولویت جریان ترافیکی را نیز نشان می‌دهد: «حق
اولویت جریان ترافیکی را نیز نشان می‌دهد: «حق قانونی پیاده‌رو، وسایط و کشتی تا در یک وضعیت یا مکان مشخص بر اساس حق تقدم از یکدیگر عبور کنند». در آداب پیاده‌گردی، هنگامی که دو گروه پیاده در یک زمین سراشیب با هم مواجه می‌شوند، در بعضی جاها رسم براین است که گروهی که به سمت بالا می‌رود حق تقدم دارد. در سطح جهانی. نیوزیلند. دسترسی عامه به صورت گسترده، بشمول مسیرهای آبی و سواحل در زیلاند جدید وجود دارد اما «اغلب چند پاره بوده و یافتن موقعیت آن دشواراست». جمهوری ایرلند. در جمهوری ایرلند، حق عبور پیاده‌رو به کلیسا،
در جمهوری ایرلند، حق عبور پیاده‌رو به کلیسا، که بنام «مسیرهای جمعی» شناخته می‌شود، از قرن‌ها بدین‌سو وجود داشته است. برای سایر موارد، قانون مدرن شفافیت ندارد؛ از سوی دیگر حقوق ارتفاقی در قوانین عصر ویکتوریا، از حقوق مالکین زمین حمایت می‌کند که در قانون اساسی ۱۹۳۷ میلادی توضیح داده شده است و تصریح می‌کند که حق عبور باید مخصوصاً وقف استفاده عامه باشد. برخلاف آنهایکه ادعای حق عبور کلی را دارند به موقف ضد زمین‌داران برمی‌گردند که از جنگ بر سر زمین بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ختم حکمروایی بریتانیا در سال ۱۹۲۲ میلادی
۱۸۸۰ تا ختم حکمروایی بریتانیا در سال ۱۹۲۲ میلادی ادامه داشت. حق عبور می‌تواند توسط مالکیت مخالف ادعا شود، اما اثبات استفاده مداوم می‌تواند دشوار باشد. قضیه که در سال ۲۰۱۰ میلادی در رابطه با ادعاها بر املاک مهمان‌خانه لیسادل (Lissadell House) شنیده شد بر اساس قوانین قدیمی بوده است که بعداً توسط «قانون اصلاح قوانین اراضی و انتقالات، ۲۰۰۹،» اصلاح گردید. قانون ۲۰۰۹، دکترین «گرنت مدرن از دست رفته» را منسوخ کرده به استفاده‌کننده اجازه می‌دهد تا پس از ۱۲ سال استفاده از زمین خصوصی که در مالکیت شخص دیگری است، ۳۰
از زمین خصوصی که در مالکیت شخص دیگری است، ۳۰ سال استفاده از زمین دولتی و ۶۰ سال استفاده از سواحل دریا، ادعای حق عبوری کند. مدعی باید به دادگاه درخواست بدهد و تأییدیه ادعایش را از طریق حکم دادگاه به دست آورد. بعد از آن می‌تواند آن را طی یک فرایند طویل در قباله ثبت کند. استفاده‌کننده باید ثابت کند «که بدون اعمال فشار، بدون اختفا و بدون اجازه شفاهی یا کتبی [...] مالک زمین» از زمین بهره برده است. راهکاری که بیان مجدد اصول «نه با زور، نه مخفیانه، نه مشکوکانه» با چندین قرن سابقه است. حکم دادگاه در مورد اعطای حق
چندین قرن سابقه است. حکم دادگاه در مورد اعطای حق عبور فردی بوده و تا اخیر عمر درخواست دهنده قابل تطبیق می‌باشد، این حکم نمی‌تواند به ارث گذاشته شده یا به شخص دیگری واگذار گردد. بریتانیا. انگلستان و ولز. در انگلستان و ولز، به استثنای ۱۲ شهرک داخلی لندن و سیتی لندن، حق عبور عمومی مسیرهای اند که مردم عام حق قانونی و محافظت شده دارند تا در آن‌ها عبور و مرور نمایند. فرق قانون انگلستان و ولز از قانون اسکاتلند در این است که حق عبور تنها در جاهایی وجود دارد که به صورت واضح مشخص شده باشد (یا هم اگر نشده باشد
به صورت واضح مشخص شده باشد (یا هم اگر نشده باشد می‌تواند مشخص شود) در حالی که در سکاتلند هر مسیری که با شرایط مشخص شده سازگاری داشته باشد به عنوان حق عبور شناخته می‌شود، بر علاوه یک درک کلی وجود دارد که هرکس می‌تواند به اطراف و اکناف کشور دسترسی داشته باشد. حق عبورهای خصوصی یا حق ارفتراق نیز موجود است. پاراه، اسب‌راه و سایر حق عبورها در بیشتر انگلستان و ولز در نقشه‌های قطعی نشان داده‌اند. نقشه قطعی حق عبورهای عامه در انگلستان و ولز را در خود دارند. بر اساس قانون این نقشه‌ها نشان می‌دهند که حق عبورها در کجا
این نقشه‌ها نشان می‌دهند که حق عبورها در کجا واقع شده‌اند. اداره شاهراه (معمولاً شورای محل، یا اداره واحد در ساحات که دارای یک سیستم هستند) الزامیت قانونی دارند تا نقشه قطعی داشته باشند، در حالی که در پارک‌های ملی، اداره پارک ملی معمولاً نقشه را با خود دارد. لندن. «نقشه‌های قطعی» دارای حق عبورها، در نتیجه «قانون روستاها و حق عبور ۲۰۰۰» به استثنای ۱۲ شهرک داخلی لندن و سیتی لندن که شامل قانون یادشده نمی‌باشند، برای تمام انگلستان و ولز جمع‌آوری شده‌اند. برای حفاظت از حق عبورهای موجود در لندن، اتحادیه گردشگران
از حق عبورهای موجود در لندن، اتحادیه گردشگران رامبلرز در سال ۲۰۱۰ میلادی، فعالیت «قرار دادن لندن بر روی نقشه» را به هدف «حفاظت قانونی مسیرهای پایتخت که برای گردشگری مورد استفاده قرار می‌گیرند، مانند سایر جاهای انگلستان و ولز» راه‌اندازی کردند. فعلاً قوانین اجازه می‌دهند تا شهرک‌های داخلی لندن نقشه‌های قطعی خود را داشته باشند، اما تا به حال هیچ‌یک اقدامی نکرده‌اند. رویداد راه‌اندازی «قرار دادن لندن روی نقشه» در کتابخانه بریتانیا اتفاق افتاد و از آن به بعد «ناحیه داخلی لندنِ رامبلرز یکجا با کارمندان دفتر
«ناحیه داخلی لندنِ رامبلرز یکجا با کارمندان دفتر مرکزی رامبلرز مشترکاً کار می‌کنند تا هر یک از شهرک‌های داخلی لندن را ترغیب کنند که نقشه‌های قطعی حق عبورهای خود را بسازند». در سال ۲۰۱۱ میلادی، شورای لمبث یک قطعنامه را تأیید کرد تا در راستای ایجاد یک نقشه قطعی برای شهرک شان کار صورت گیرد، اما تا حالا چنین اتفاقی نی‌فتاده است. سیتی لندن یک «نقشه دسترسی عامه» ساخته است. نقشه‌های قطعی برای شهرک‌های خارج از لندن نیز وجود دارند. مسیرهای مجاز. برخی از زمین‌داران بدون تخصیص دادن حق عبور، به همه اجازه می‌دهند تا به
تخصیص دادن حق عبور، به همه اجازه می‌دهند تا به زمین‌شان دسترسی داشته باشند. این راه‌ها، هرچند ممکن است دارای محدودیت‌های باشند، اغلب به صورت فیزیکی از حق عبورهای عامه تفکیک نمی‌شوند. این مسیرها اکثراً سالی یکبار بسته می‌شوند تا قانون نتواند آن را به عنوان یک حق عبور دائمی قلمداد کند. اسکاتلند. در اسکاتلند، حق عبور راهی است که مردم عامه حد اقل به مدت ۲۰ سال توانسته‌اند بدون ممانعت از آن عبور کنند. راه یاد شده باید دو «محل عامه» مانند قریه جات، کلیساها و سرک‌ها را با هم وصل کند. برخلاف انگلستان و ولز، ادارات
را با هم وصل کند. برخلاف انگلستان و ولز، ادارات محلی سکاتلند در جهت مشخص کردن حق عبور هیچ مکلفیتی ندارند. این در حالی است که مسیرهای خیریه سکاتلند، که در ۱۸۴۵ برای حفاظت از حق عبور ساخته شده است، مسیرها را ثبت و علامت‌گذاری نموده است. «قانون اصلاحات اراضی (اسکاتلند) ۲۰۰۳» راه‌های دسترسی سنتی و بدون وسایط موتوردار به زمین و آب را در قانون قید کرده است. در قانون ۲۰۰۳، «میراث طبیعی اسکاتلند» با زبان ساده حقوق را توضیح داده که بنام «کد دسترسی به راه‌های اسکاتلند» یاد می‌شود. رده‌بندی‌های خاصی از اراضی همچون
یاد می‌شود. رده‌بندی‌های خاصی از اراضی همچون خطوط ریل، میدان‌های هوایی و باغ‌های خصوصی از این فرضیه دسترسی باز، مستثنی هستند. بخش چهارم کد دسترسی توضیح می‌دهد که مدیران اراضی به منظور انجام فعالیت‌های مدیریتی چگونه اجازه دارند از مردم عامه بخواهند برای زمان محدود به جاهای خاص داخل نشوند، اما محدودیت‌های درازمدت باید از سوی مقامات محلی تأیید گردد. صلاحیت محدود سازی مؤقت دسترسی عامه معمولاً توسط مسؤلین شکار، جنگل‌داری یا مزرعه‌های بادی، بدون اطلاعیه انجام می‌شود، اما این صلاحیت در حق عبورهای عامه مرعی‌الاجرا
اما این صلاحیت در حق عبورهای عامه مرعی‌الاجرا نیست. در اسکاتلند مردم عامه در حق عبورها بیشتر از اراضی باز آزادی دارند. مسدود کردن حق عبور در سکاتلند بر اساس قانون شاهراه‌ها، درست مانند انگلستان و ولز، یک عمل جرمی است اما نبود نقشه‌های حق عبور برای مردم عامه، انفاذ این قانون را در سکاتلند دشوار ساخته است. در حالی که در انگلستان و ولز، ادارات شاهراه مؤظف اند تا نقشه‌های حق عبور قانونی را حفظ کنند، در اسکاتلند راهکار تقنینی متفاوتی وجود دارد و ریکارد قانونی حق عبور موجود نیست. اما یک «کاتلوگ ملی حق عبور»
حق عبور موجود نیست. اما یک «کاتلوگ ملی حق عبور» (CROW) موجود است که توسط «جامعه حق عبور و دسترسی اسکاتلند» (اسکاتویز) در مشارکت با میراث ملی سکاتلند و کمک ادارات محلی جمع‌آوری شده است. در CROW سه دسته حق عبور وجود دارد: ایرلند شمالی. ایرلند شمالی تعداد اندک حق عبورهای عامه دارد و دسترسی به زمین در ایرلند شمالی نسبت به دیگر قسمت‌های پادشاهی انگلستان محدودتر است، بنابراین در بیشتر جاها گردشگران بنابر حسن نیت و شکیبایی مالکان زمین، تنها از حومه شهر لذت می‌برند. از تمام زمین‌داران که اطراف زمین آن‌ها محل
از تمام زمین‌داران که اطراف زمین آن‌ها محل پیاده‌گردی‌است اجازه گرفته شده است. بیشتر زمین‌های دولتی همچون زمین‌های خدمات آبی و جنگل‌داری در ایرلند شمالی قابل دسترس است زیرا مالکیت این زمین‌ها مربوط به مؤسسه‌هایی مثل نشنال تراست و «اتحادیه جناگل» شده و توسط آن‌ها مدیریت می‌شوند. سیستم حقوقی ایرلند شمالی شامل مفاهیمی مرتبط با مالکیت زمین و حق عبور عامه مشابه با انگلستانانگلستان است اما ساختار دادگاه سیستم قضایی و قوانین مشخص دسترسی خودش را دارد. ایالات متحده. در ایالات متحده، حق عبور معمولاً به شکل حق ارتفاق
در ایالات متحده، حق عبور معمولاً به شکل حق ارتفاق ساخته می‌شود. حق ارتفاق می‌تواند یک حق ارتفاق فرعی باشد که به زمین هم‌جوارش مفید است. یک حق ارتفاق کامل که نفع اش به فرد یا نهاد دیگر می‌رسد نه به زمین. همچنین برای انواع حق ارتفاق اعطا شده یا حفظ شده در زمین به منظور اهداف حمل و نقلی، «سایر تعاریف» را در بالا ببینید. حق گردشگری. آزادی گردشگری، حق کلی مردم عام است تا به منظور سیاحت و تمرین به زمین‌های خاص دولتی یا خصوصی دسترسی داشته باشند. دسترسی به تمام زمین‌های باز و مسیرهای عبوری جواز دارد. در انگلستان و
باز و مسیرهای عبوری جواز دارد. در انگلستان و ولز حقوق دسترسی عامه در کتگوری‌های مشخص زمین‌های که معمولاً کشت ناشده هستند. مخصوصاً «کوه‌ها، زمین‌های بایر، بته زار، زمین‌های عامه راجستر شده» قابل اعمال است. زمین‌های توسعه داده شده، باغ‌ها و سایر ساحات مشخص از این حق دسترسی مستثنی هستند. زمین‌های زراعتی تنها در صورتی قابل دسترس هستند که شامل یکی از کتگوری‌های توضیح داده شده بالا باشند («قانون روستاها و حق عبور ۲۰۰۰» را ببینید). اکثر جنگلات عامه بر اساس وقف رضاکارانه «کمیسیون جنگل‌داری» دارای حق دسترسی مشابه
«کمیسیون جنگل‌داری» دارای حق دسترسی مشابه می‌باشد. افرادی که از حق دسترسی بهره‌مند می‌شوند وظیفه دارند تا به حقوق دیگران نیز احترام گذاشته و از طبیعت محافظت نمایند. در اسکاتلند و کشورهای نوردیک همچون فنلاند، ایسلند، نروژ و سوئد شامل کشورهای بالتیک همچون استونی، لتونی و لیتوانی، آزادی گردشگری می‌تواند شکل حقوق کلی عامه را بخود گرفته و گاهی در قانون مسجل می‌شوند. حق دسترسی در قسمت‌های اروپای شمالی از قدیم رایج بوده و از آنجایی که یک حق بسیار ابتدایی پنداشته می‌شد تا زمان‌های مدرن در قوانین گنجانیده نشده بود.