payamvha/North_RAG huggingface dataset:
متحده تعاریف همه‌پذیر هستند، اما از برخی رابط‌ها در سراسر جهان استفاده می‌شود. انواع. بسیاری از نام‌های اصلی پسوندهایی دارند که نشانگر زیرگونه‌ها هستند: به عنوان مثال، آرجی۱۱ به دو صورت وجود دارد: آرجی۱۱دبلیو فیشی است که می‌توان تلفن دیواری را آویخت، در حالی که آرجی۱۱سی فیش ثبت‌شده‌ای است برای داشتن یک زه متصل شده به آن. زه را می‌توان به آرجی۱۱دبلیو نیز متصل کرد. آرجی۴۵اس. آرجی۴۵اس، یک فیش استاندارد که فقط یکبار برای رابط‌های مودم یا داده‌ها تعیین شده‌است، از یک تغییر مکانیکی-ضامن‌دار بدنه ۸پی۸سی با یک
از یک تغییر مکانیکی-ضامن‌دار بدنه ۸پی۸سی با یک زبانه اضافی استفاده می‌کند که از جفت شدن آن با سایر اتصالات جلوگیری می‌کند. تفاوت بصری با ۸پی۸سی شایع تر است. اتصال پودمانی آرجی۴۵اس ضامن‌دار ۸پی۲سی دارای پایه‌های ۵ و ۴ سیم‌دار برای نوک و حلقه یک خط تلفن و پایه‌های ۷ و ۸ دارای مقاومت برنامه‌نویسی بود، اما امروزه منسوخ شده‌است. آرجی۶۱. آرجی۶۱ یک رابط فیزیکی است که اغلب برای پایان‌دهی به کابل‌های نوع زوج به‌هم تابیده استفاده می‌شود.
در شاخه‌های توپولوژی عمومی و نظریه مجموعه‌های توصیفی از ریاضیات، مجموعه نزار (یا Meager Set) (که به آن مجموعه از رسته اول یا Set of First Category نیز می‌گویند)، مجموعه ای است که به عنوان زیرمجموعه‌ای از یک فضای توپولوژیکی (اغلب بزرگتر) در نظر گرفته شده و به معنای دقیق کلمه، کوچک یا قابل اغماض است. فضای توپولوژیکی چون "T" را نزار گویند اگر زیرمجموعه نزاری از خودش باشد، در غیر این صورت به آن غیر-نزار گفته می‌شود. زیرمجموعه‌های نزاری از یک فضای ثابت، تشکیل formula_1-ایده‌آلی از زیرمجموعه‌ها می‌دهند؛ یعنی، هر
از زیرمجموعه‌ها می‌دهند؛ یعنی، هر زیرمجموعه از یک مجموعه نزار، نزار است و اجتماع شمارایی از مجموعه‌های نزار، نزار می‌باشد. توپولوژی‌دانان عمومی از اصطلاح فضای بئر، جهت ارجاع به رده وسیعی از فضاهای توپولوژی که مفهوم مجموعه نزار بر رویشان بدیهی نیست (به‌خصوص این که کل فضا نزار نیست)، استفاده می‌کنند. نظریه مجموعه‌دانان توصیفی، عمدتاً به مطالعه مجموعه‌های نزار به عنوان زیرمجموعه‌هایی از اعداد حقیقی، یا به‌طور کلی تر زیرمجموعه‌ای از هر فضای پولیش، پرداخته و اصطلاح فضای بئر را برای یک فضای پولیش خاص نگه
و اصطلاح فضای بئر را برای یک فضای پولیش خاص نگه می‌دارند. متمم یک مجموعه نزار، مجموعه هم-نزار یا مجموعه مانده‌ای است. مجموعه‌ای که نزار نباشد را غیر-نزار نامیده و گفته می‌شود از رسته دوم است. توجه کنید که مفاهیم مجموعه هم-نزار و مجموعه غیر-نزار با هم معادل "نیستند".
نکست جی‌اس (به انگلیسی: Next.js) یک چارچوب توسعه متن‌باز است که بر پایه نود جی‌اس ساخته شده تا امکاناتی مانند اسکریپت‌نویسی سمت سرور (server-side rendering) و تولید صفحات وب ایستا (static-site generation) را برای برنامه‌های وب مبتنی بر ری‌اکت فراهم کند. نکست جی‌اس یک چارچوب آماده است که به توسعه دهندگان اجازه می‌دهد تا به سرعت وب سایت‌های JAMstack ایستا و پویا ایجاد کنند. از مارس ۲۰۲۰، این چارچوب توسط بسیاری از وب سایت های بزرگ، از جمله نتفلیکس، گیت هاب، اوبر، و استارباکس استفاده می شود. نکست جی‌اس یکی از
و استارباکس استفاده می شود. نکست جی‌اس یکی از چندین ابزار توصیه شده در هنگام شروع یک برنامه جدید ری‌اکت است که همه آنها یک لایه انتزاع را برای کمک به کارهای معمول ارائه می‌دهند. برنامه‌های ری‌اکت عادی تمام محتوای خود را در سمت کاربر ارائه می‌دهند، از نکست جی‌اس برای گسترش این قابلیت استفاده می‌شود تا شامل برنامه‌های ارائه شده در سمت سرور شود. پیشینه. نکست جی‌اس یک چارچوب ری‌اکت است که چندین ویژگی اضافی، از جمله اسکریپت‌نویسی سمت سرور و صفحات وب ایستا را فراهم می‌کند. ری‌اکت یک کتابخانه جاوا اسکریپت است که
می‌کند. ری‌اکت یک کتابخانه جاوا اسکریپت است که به طور سنتی برای ساخت برنامه های کاربردی وب استفاده می شود که در مرورگر کلاینت با جاوا اسکریپت ارائه می شوند. با این حال، توسعه‌دهندگان مشکلات متعددی را با این استراتژی مواجه می‌شوند؛ مانند عدم ارائه خدمات به کاربرانی که به جاوا اسکریپت دسترسی ندارند یا آن را غیرفعال کرده‌اند، مشکلات امنیتی بالقوه، زمان بارگذاری صفحه به‌طور زیاد و سئو نامناسب برنامه. چارچوب‌هایی مانند نکست جی‌اس این مشکلات را کنار می‌گذارند و اجازه می‌دهند برخی یا همه وب‌سایت قبل از ارسال به
اجازه می‌دهند برخی یا همه وب‌سایت قبل از ارسال به کلاینت در سمت سرور رندر شوند. نکست جی‌اس یکی از محبوب ترین مؤلفه های موجود برای ری‌اکت است و یکی از چندین «زنجیره ابزار» پیشنهادی است که هنگام راه‌اندازی یک برنامه جدید در دسترس است، در مستندات رسمی این چارچوب میبینیم که همگی لایه‌ای از انتزاع را برای کمک به کارهای رایج ارائه می‌کنند. نکست جی‌اس برای اجرا نود جی‌اس نیاز دارد و می توان با ان‌پی‌ام آن را نصب کرد گوگل در سال ۲۰۱۹ با ۴۹ ارائه درخواست (pull-request) از نکست جی‌اس حمایت کرد.
آلن سورنتی (زاده ۹ دسامبر ۱۹۵۰) خواننده ایتالیایی است. او نماینده ایتالیا در یوروویژن ۱۹۸۰ بود.
کروپ ()، شرکت خوشه‌ای آلمانی بود که در سال ۱۸۸۱ تأسیس شد. تاریخچه. فردریش کارل کروپ (۱۷۸۷-۱۸۲۶) در سال ١٨١٠، یک کارخانه فولاد در اسن ساخت. پسرش آلفرد معروف به "پادشاه توپ" در فناوری‌های جدید سرمایه‌گذاری کرد و تبدیل به تولیدکننده غلتک‌های فولادی (مورد استفاده در ساخت ظروف غذاخوری) و چرخ‌های واگن راه‌آهن شد. وی همچنین در فناوری ذوب‌آهن (به‌ویژه فرآیند بسمر) وارد شد و معادن زیادی را در آلمان و فرانسه خرید. آلفرد خدمات اجتماعی از جمله مسکن یارانه‌ای، مزایای بهداشت و بازنشستگی را برای کارگران خود ارائه می داد.
و بازنشستگی را برای کارگران خود ارائه می داد. در دهه ۱۸۴۰، شروع به تولید توپ‌های فولادی کرد که ارتش‌های روسیه، عثمانی و پروس خریداران آن بودند. وقتی آلفرد با این شرکت شروع به کار کرد، پنج کارمند داشت. پس از مرگ او، بیست هزار نفر برای کروپ کار میکردند که آن را بزرگترین شرکت صنعتی جهان و بزرگترین شرکت خصوصی در آلمان می‌کرد. در ابتدای قرن بیستم، گوستاو کروپ فان بولن و هالباخ، ​​رئیس این شرکت شد که به‌واسطه ازدواج با برتا کروپ، نام خانوادگی وی را گرفته بود. پس از به قدرت رسیدن هیتلر در ۱۹۳۳، کروپ مجددا به مرکز
به قدرت رسیدن هیتلر در ۱۹۳۳، کروپ مجددا به مرکز تسلیحات‌سازی آلمان تبدیل شد. در ۱۹۴۳، با دستور ویژه هیتلر، شرکت به مالکیت شخصی بازگشت و صاحب آن گوستاو و پسر ارشد برتا، الفرید کروپ فون بوهلن و هالباخ ​​ شدند. پس از شکست آلمان، دادگاه نورنبرگ، الفرید را به اتهام چپاول و استفاده از زندانیان جنگی به ۱۲ سال زندان محکوم کرد و دستور داد، ۷۵ درصد دارایی خود را بفروشد. در ۱۹۵۱ با توسعه جنگ سرد و عدم وجود خریدار، مقامات آمریکا او را آزاد کردند و در سال ۱۹۵۳، کنترل شرکت را از سر گرفت. در ۱۹۶۸، شرکت تبدیل به مسئولیت
را از سر گرفت. در ۱۹۶۸، شرکت تبدیل به مسئولیت محدود و سهامی عام شد و مالکیت آن به بنیاد آلفرد کروپ فون بولن و هالباخ ​​واگذار شد. در ۱۹۹۹ کروپ با رقیب خود، تیسن آگ ادغام شد. شرکت ترکیبی تیسن‌کروپ، پنجمین شرکت بزرگ آلمان و یکی از بزرگترین تولید کنندگان فولاد در جهان شد. سهامداری ایران در کروپ. در تابسان سال ۱۹۷۴ (۱۳۵۳ هجری خورشیدی)، سیروس انصاری برادر هوشنگ انصاری، ۲۵.۰۴ درصد از سهام بخش گداخت کروپ (Fried Krupp Hüttenwerke) را به مبلغ اعلام نشده ای به نفع محمدرضا پهلوی خریداری کرد. ایران، این سهام را به
محمدرضا پهلوی خریداری کرد. ایران، این سهام را به بهای ٨٧۵ میلیون مارک خریداری کرد؛ درحالی‌که ارزش واقعی آن ١٧۵ میلیون مارک بود. وقتی شرکت‌های «کروپ» و «تیسن» در یکدیگر ادغام شدند و از تملک بخش‌ خصوصی به تملک بخش عمومی درآمدند. سهم ایران نیز به ۷.۷۹ درصد رسید و یک ایرانی به‌عنوان عضو هیئت مدیره، شرکت جدید منصوب شد. پس از حوادث یازدهم سپتامبر سال ٢٠٠١ که جرج دابلیو. بوش، ایران را جزو "محور شرارت" اعلام کرد و از شرکت آلمانی تیسن کروپ، خواست سهم ایران را در این شرکت کاهش دهد. ایران نیز برای جلوگیری از
در این شرکت کاهش دهد. ایران نیز برای جلوگیری از تحریم‌های بیشتر، تصمیم گرفت سهمش را در این شرکت به زیر ۵ درصد کاهش دهد که در این صورت دیگر امکان تعیین نماینده در هیئت مدیره شرکت را نداشت. شرکت تیسن کروپ تصمیم گرفت که سهام ایران را به قیمت ١١ یورو به ازای هر سهم خریداری کند. تهران بر قیمت ٢٤ یورو اصرار داشت. بعد از ۶ ماه مذاکره، مذاکره‌کننده ایرانی موفق شد که سهام ایران را با مبلغ ۲۴ یورو به ازای هر سهم بفروشد و در نهایت ۴۰۶ میلیون یورو پرداخت شد. فشارهای آمریکا موجب شد که شرکت تیسن کروپ از حضور نماینده
آمریکا موجب شد که شرکت تیسن کروپ از حضور نماینده ایران در کمیته نظارت بر شرکت جلوگیری کند و در سال ۲۰۰۴، محمد مهدی نواب، نماینده ایران از شرکت اخراج شد. هم اکنون شرکت سرمایه‌گذاری‌های خارجی در ایران، ۴.۵ درصد از سهام تیسن کروپ را در اختیار دارد.
کِسو، کِسو کلان یا کِشَوَ کلان نقاش مینیاتوریست اهل هندوستان بود که در زمان امپراتوری گورکانیان می‌زیست. او یک هندو بود که به دلیل اقتباس‌ها و کپی‌هایش از آثار اروپایی مشهور است. معروف‌ترین آن‌ها نقاشی "سنت متیو اوانجلیست" است. این نقاشی با نام کسو داس و با تاریخ ۹۹۶ هجری امضاء شده و بر اساس حکاکی فیلیپ گال کشیده شده. کسو برای درک و تحول تکنیک‌های اروپاییان در ارائه حجم و فضا نقش مهمی در نگارگری گورکانی ایفا نمود. در حدود سال ۱۵۹۰ میلادی، از میان هفده نقاشی که نامشان به ترتیب سن و سال در "آیین اکبری"
نقاشی که نامشان به ترتیب سن و سال در "آیین اکبری" آمده‌است، کسو پنجمین نفر بوده. کسو داس در اوایل دهه ۱۵۸۰ کاملاً شناخته شده بود و بنابراین باید بر روی آثار مهم "حمزه‌نامه" کار می‌کرد. در "داراب‌نامه" او یک مرد برهنه را نقاشی کرد، که در نقاشی فارسی یا مغولی بی‌سابقه است. توانایی او برای به کاغذ آوردن زندگی در "رزم‌نامه" نیز مشهود است. همچنین شیوهٔ خاص او در ترسیم معماری بناها نیز در ترکیب‌های دو صفحه‌ای "اکبرنامه" مربوط به تولد سلیم و بازگشت اکبر به فاتح‌پور سیکری پس از پیروزی در گجرات، قابل مشاهده است.
سیکری پس از پیروزی در گجرات، قابل مشاهده است. این توانایی‌ها به ویژه مربوط به تصویرسازی برای نسخه‌های خطی تاریخی بود که نیازمند برخورد جدیدی با زمینه‌های مادی و مشارکت‌کنندگان بشری آن بود؛ همانند شش نقاشی او در "تیمورنامه" و "بابر نامه". به‌طور همزمان او به نسخه‌های خطی ادبی هم کمک می‌کرد، که در آن اقتضائات مربوط به فضا و منظر حاکم در عصر صفوی لازم بود؛ همانند "خمسه نظامی" و "دیوان امیر شاهی". دو برگ در مراحل اولیه "جامع التواریخ" و یک ترکیب دو صفحه‌ای در "بابر نامه" نشان می‌دهد که وی حداقل تا بخشی از
در "بابر نامه" نشان می‌دهد که وی حداقل تا بخشی از کارگاه ۷–۱۵۹۶ شاهنشاهی بوده‌است. با این حال، غیبت او از تمام نسخه‌های خطی ادبی بزرگ ۱۵۹۶–۸ نشان می‌دهد که در آن زمان مُرده یا شاید به کارگاه ولیعهد، شاهزاده سلیم، پیوسته. از دیگر آثار دارای ویژگی غیرمعمول با امضای این هنرمند، می‌توان به کپی از حکاکی‌های اروپایی یافت شده در آلبوم‌های جهانگیر (کتاب "مرقع گلشن") و دو پرتره از خودش، اشاره کرد.
در دفاع از خدا کتابی است از کارن آرمسترانگ که او آن را در سال ۲۰۰۹ نوشته‌است. این کتاب پاسخی است به ادعاهای متأخر از ریچارد داوکینز، کریستوفر هیچنز، سم هریس و دنیل دنت که می‌گویند خدا وجود ندارد. کتاب آرمسترانگ مشتمل است بر تاریخ دین، از دوران پارینه‌سنگی تا به امروز، با تمرکز بر سه دین ابراهیمی، یعنی یهودیت، مسیحیت و اسلام، و همچنین الهیات سلبی در ادیان مختلف. خلاصۀ کتاب. در مقدمۀ این کتاب، آرمسترانگ دو طریق معرفت، یعنی میتوس و لوگوس، را معرفی می‌کند. او می‌گوید که از سده‌های شانزدهم و هفدهم لوگوس بر تمدن
که از سده‌های شانزدهم و هفدهم لوگوس بر تمدن حاکم شده و دو پدیده را در پی آورده است: بنیادگرایی و بی‌خدایی. آرمسترانگ می‌گوید که نقدهای خداناباوران متأخر بر دین نامعتبر است. او اظهار می‌دارد که «من با خشم خداناباوران جدید اظهار همدردی می‌کنم»، اما در ادامه می‌گوید که آن‌ها اغلب بر بنیادگرایی متمرکز بوده‌اند. او می‌گوید که آن‌ها «چندان ژرف‌اندیش نیستند» و کارشان را «به‌گونه‌ای نومیدکننده سطحی» می‌یابد. مطابق قول آرمسترانگ، «هدف من در این کتاب صرفاً بیان چیزی جدید است.» دیدگاه دیگران. سیمون بلک‌برن در گاردین
جدید است.» دیدگاه دیگران. سیمون بلک‌برن در گاردین دربارۀ این کتاب چنین نوشته است: «کتابی شیوا و خواندنی ... . کارن آرمسترانگ خواننده را به دل تاریخ مناسک دینی در فرهنگ‌های بسیار گوناگون می‌برد و استدلال می‌کند که در روزگاران خوش پیشین و در ناب‌ترینِ اَشکال همۀ این‌ها تقریباً به یک چیز مشابه ختم می‌شده‌اند.» همچنین، راس دوتت در نیویورک‌تایمز در این باب نوشته است: «کارن آرمسترانگ ... می‌خواهد ایدۀ خدا را هم‌زمان از چنگ خوارشمارندگان فرهیخته‌ و هواخواهان خشک‌مغز آن رهایی بخشد. او استدلال می‌کند که در قیاس با
آن رهایی بخشد. او استدلال می‌کند که در قیاس با آنچه اکنون دین ”محافظه‌کار“ می‌خوانند سنت‌های کهن یهودیت، اسلام و ... مسیحیت به‌واقع صادق‌ترند.» انتشار در ایران. ترجمۀ فارسی این اثر را نشر تگ با ترجمۀ مسعود سنجرانی در سال ۱۴۰۱ در ۵۶۴ صفحه چاپ و منتشر کرده است.
محمد شریف نقاش هندی مینیاتور در دوران گورکانیان بود. او فرزند عبدالصمد شیرازی و از اشراف‌زادگان و درباریان بود. ابوالفضل علامی نام او را در لیست ۱۷ هنرمند بسیار باارزش "آیین اکبری" آورده‌است. محمد شریف از جمله نقاشانی بود که در تصویرسازی برای "خمسه نظامی" فعالیت داشت. سبک مینیاتورهایی که به او اختصاص داده شده‌است، یک نقاش را در آغاز کار خود نشان می‌دهند. این آثار بیشتر با دقت در ترسیم حیوانات کشیده شده‌اند و خیلی آماتور هستند البته در یک مورد شیوه ترسیم جانوران بهتر شده و آزادی حرکتی آن‌ها مورد توجه نقاش
بهتر شده و آزادی حرکتی آن‌ها مورد توجه نقاش بوده‌است. محمد شریف به عنوان طراح سه مینیاتور در "رزم‌نامه" حضور قطعی داشت و با بهانوری (ص ۱۲۲)، کسو خرد (ص ۱۱۸) و منیر (ص ۶۸) همکاری کرده‌است.
آدامس بادکنکی (، ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی لی دونگ ووک، جونگ ریو وون، لی جونگ هیوک و پارک هی بن است. این سریال از ۲۶ اکتبر تا ۱۵ دسامبر ۲۰۱۵، دوشنبه و سه‌شنبه‌ها ساعت ۲۳:۰۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان برای ۱۶ قسمت پخش شد.
علی‌محمد قاضی عسگر (زادهٔ ۱۲۷۰ – درگذشتهٔ ۱ مرداد ۱۳۴۳ ه‍.خ) خواننده، مدرس آواز ایرانی و از هنرمندان مکتب آواز اصفهان، اهل ایران بود. زندگی‌نامه. علی‌محمد قاضی عسگر، معروف به سید قاضی عسگر، حدود سال ۱۲۷۰ ه‍.ش در اصفهان متولد شد. پدرش سید زین العابدین از ملاکان خوشنام اصفهان و از خاندان قاضی عسگر بود. «سید محمد» که در دورهٔ صفویه، مقام «قاضی عسکر» داشت، از اجداد آن‌ها بود و به همین سبب خانواده‌اش به این نام شناخته شدند. علی‌محمد قاضی عسگر آواز را از سید عبدالرحیم اصفهانی و میرزا حبیب اصفهانی (حبیب شاطر حاجی)
اصفهانی و میرزا حبیب اصفهانی (حبیب شاطر حاجی) فرا گرفت. او آواز را با روضه‌خوانی در مراسم‌های مذهبی و به عنوانِ روحانی آغاز کرد. قاضی عسگر صدایی پرقدرت داشت به‌طوری که می‌گفتند: «وقتی در کوه صفه می‌خوانده، اشعار آوازش را در سی‌وسه‌پل می‌نوشتند.» او در جوانی به افسردگی و بیماری دچار شد اما پس از مدتی با حمایت خانواده‌اش بهبود یافت. وی پس از بهبودی، دیگر در مجالس مذهبی حاضر نشد و لباس روحانیت را کنار گذاشت. قاضی عسگر در این زمان شغل عطاری را برگزید و هم‌زمان با ادارهٔ دخانیات اصفهان به عنوان کارشناس ارزیاب
با ادارهٔ دخانیات اصفهان به عنوان کارشناس ارزیاب همکاری خود را آغاز کرد. در نوروز سال ۱۳۲۹، ابوالحسن صبا در سفری که به اصفهان داشت با او ملاقات کرد. صبا در این مجلس نواختن ویلن را آغاز کرد و علی‌محمد قاضی عسگر به آواز مشغول شد. قاضی عسگر چندبار به قصد پایان آواز فرود آمد اما صبا که اشتیاق شنیدن داشت، باز هم نواخت. در پایان ابوالحسن صبا در حالی‌که اشک بر چشمانش نشسته بود رو به حاضرین می‌گوید: این اثر به‌وسیلهٔ دستگاه ضبط نوار ریل ثبت و ضبط شده‌است. قاضی عسگر همواره از استادان خود به نیکی و احترام یاد
عسگر همواره از استادان خود به نیکی و احترام یاد می‌کرده‌است. او در مورد حبیب شاطر حاجی گفته بود: «آوازش مرغ را از طیران و آب را از جریان بازمی‌داشت.» وی در سال ۱۳۳۹ به دعوت سید حسین مرندی (رئیس وقت رادیو اصفهان) با این سازمان به همکاری پرداخت و در کلاسِ آوازی که در رادیو برای او آماده کرده بودند به آموزش هنرجویان مشغول شد. این همکاری به دلیل ضعف جسمی و کهولت سن پس از چند ماه متوقف شد. از جمله شاگردان علی‌محمد قاضی عسگر می‌توان به هنرمندانی همچون جلیل شهناز، حسین عمومی، حسن کسائی، هوشنگ بهشتی و سید رضا
حسین عمومی، حسن کسائی، هوشنگ بهشتی و سید رضا طباطبایی اشاره کرد. او ۸ فرزند (۴ پسر و ۴ دختر) داشت که یکی از آنان با نام سید حسین حنجره به آوازخوانی مشغول شد. علی‌محمد قاضی عسگر در مرداد ۱۳۴۳ ه‍.ش درگذشت و در تکیهٔ مقدس تخت فولاد اصفهان به خاک سپرده شد.
وحشیگری فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران به موضوعِ وحشیگری پلیس و خشونتِ بی ضابطه و غیرِ قانونی در فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد. خشونت این پلیس علیه دستگیرشدگان در نمونه‌هایی همانند مهرداد سپهری در مشهد و بهاره چشم‌براه در آبادان، کشته‌شدن مهسا امینی، سرکوب خشونت‌بار معترضان سیاسی و اجتماعی در خیابان، یورش شبانهٔ آنان به خانهٔ بزهکاران تهران و تحقیرِ مظنونان با انداختن آفتابه بر گردنشان و نمایش آنان در سطحِ شهر از جمله این موارد است که واکنش‌های فراوانی در پی داشته‌است. برخی باور دارند
فراوانی در پی داشته‌است. برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده‌است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه‌گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان شده‌است. اِعمال خشونت علیه مردم برای عدمِ رعایتِ شئونات و اِعمالِ حجاب اجباری از دیگر کارهای فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران هستند که مورد نقد قرار گرفته‌اند. پیشینه. وحشیگری نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، از دید خشونت اعمال‌شده از سوی خود نیروها و
ایران، از دید خشونت اعمال‌شده از سوی خود نیروها و خشونت نهادینه در این سیستم، بررسی شده‌است. سرنوشت معترضانی که توسط این نیرو دستگیر می‌شوند نیز مورد توجه رسانه‌های خارجی بوده‌است. در موارد بسیاری از شدت خشونت در بازداشتگاه‌های نیروی انتظامی جمهوری اسلامی، پرده‌برداری شده‌است. به شکل کلی، رویکرد دستگاه سرکوب جمهوری اسلامی، از جمله نیروی انتظامی، در بالاترین سطوح حکومت و توسط شخص علی خامنه‌ای تعیین شده‌است. نادیده‌گرفتنِ حقوقِ اجتماعی. در اردیبهشت ۱۳۸۶، گزارشی از یورش شبانهٔ نقابداران پلیس، به خانهٔ
گزارشی از یورش شبانهٔ نقابداران پلیس، به خانهٔ «لات‌ولوت» های تهران و بیرون کشیدن این افراد زیر رگبارهایی از مشت و لگد، تحقیرشان با انداختن آفتابه‌ای بر گردنشان و دور محله گرداندن این افراد، منتشر شد. در یکی از عکس‌ها، پلیس با چکمه بر صورت مجرم یا متهم، فشار وارد می‌کند. در عکس‌ها دیده می‌شود که آفتابه را با بند از گردن مجرم یا متهم، آویزان کرده‌اند و در عکسی دیگر نیز لولهٔ آفتابه را درون دهان او وارد کرده‌اند تا از این راه سخن بگوید. در تصویری نیز شمشیر پلاستیکی به متهم داده‌اند. اسماعیل احمدی مقدم،
پلاستیکی به متهم داده‌اند. اسماعیل احمدی مقدم، فرماندهٔ پیشین ناجا، اعلام کرد که در تظاهرات تاسوعا و عاشورای ۱۳۸۸ هواداران جنبش سبز، خودروی نیروی انتظامی، مردم را زیر کرده‌است. برخورد با اقلیت‌ها. در اردیبهشت ۱۳۹۶، «کمپین فعالان بلوچ» گزارش داد که تیراندازی نیروهای نیروی انتظامی ایران در ۲۱ اردیبهشت، باعث کشته‌شدن یک روحانی سنی شد و دو شهروند دیگر را نیز در شهر سیب و سوران زخمی کرد. به گزارش رادیو فردا در ۱۳۹۷ «در سال‌های گذشته برخی از کودکان در استان سیستان‌وبلوچستان و دیگر شهرهای ایران بر اثر شلیک
سیستان‌وبلوچستان و دیگر شهرهای ایران بر اثر شلیک مأموران نیروی انتظامی در حین تعقیب و گریز متهمان کشته شده‌اند». این گزارش به‌عنوان نمونه به ششم مهرماه سال ۱۳۹۶ اشاره کرد که در یورش نیروهای انتظامی به خانه‌ای در ایرانشهر، پسر سه ساله و پدرش کشته شدند و گزارشی را پوشش داد که بر پایه آن، مأموران به خودرویی تیراندازی می‌کنند و افزون بر راننده، دختری ۳ ساله و دو پسر ۱۸ و ۲۳ ساله را که سوار خودرو بودند، می‌کشند. در تیر ۱۳۹۸، ویدئویی پخش شد که در آن، یک مأمور پلیس مرد، دختری در حالِ جیغ‌زدن را به زور و با خشونت،
مرد، دختری در حالِ جیغ‌زدن را به زور و با خشونت، به همراه خود می‌کشد و با وجود اعتراض گروهی از حاضران در صحنه، سوار ماشین نیروی انتظامی‌اش می‌کند. فرمانده انتظامی تهران بزرگ اعلام کرد که گزارش مربوط می‌گفت که عده‌ای جوان، شئونات را زیر پا گذاشته‌اند و این افراد نخست از پلیس تذکر گرفته‌اند و رفتار نامناسبی با مأمور داشته‌اند. در سوی دیگر، شاهدی اعلام می‌کرد که دختر برای آب‌بازی در پارک حضور داشته‌است و با آمدن پلیس، دوستانش فرار می‌کنند اما او می‌ماند و هنگامی که «جواب پلیس را داده» کتک می‌خورد. کشته شدن
که «جواب پلیس را داده» کتک می‌خورد. کشته شدن مهرداد سپهری در مهر ۱۳۹۹، از مواردی بود که برای جامعه ایران آشکار شد و واکنش‌های بسیاری به همراه داشت. در ویدئوی پخش شده از رویداد، «مردی دستانش به میله‌ای بسته شده‌است و مأمور پلیس به او نزدیک می‌شود و به او شوکر می‌زند… مرد با دستان بسته روی زمین می‌افتد. در تصاویر بعدی پلیس باز هم به او شوکر می‌زند و کلماتی میانشان رد و بدل می‌شود و مرد دوباره روی زمین می‌افتد». خانوادهٔ سپهری اعلام کردند که او در نهایت، با خفگی با اسپری فلفل جان داده‌است. پس از این، کاربرانی
با اسپری فلفل جان داده‌است. پس از این، کاربرانی به مقایسه کردن گفته‌های علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی دربارهٔ رفتار پلیس آمریکا با جورج فلوید و این رویداد پرداختند. در مهر ۱۳۹۹ که توجه رسانه‌ها به این زمینه بود، اعلام شد که مأموران نقابدار متهمانی را در خیابان‌های تهران گرداندند و با ضرب و جرح از آن‌ها می‌خواستند که پشیمانی‌شان را ابراز کنند. پخش‌شدن این نگاره‌ها، بانی آن شد که خشم کاربران در توییتر و اینستاگرام برانگیخته شود. در برخی تصاویر دورگردانی، متهم‌ها در هنگامی که مأموران درشت‌هیکل و نقابدار
متهم‌ها در هنگامی که مأموران درشت‌هیکل و نقابدار پلیس به زدن متهمان می‌پرداختند، به سوی مردم فریاد می‌زده‌اند «غلط کردیم، ببخشید». پیش از این، عکس‌هایی مشابه از گرداندن متهمان حمله به بیمارستان سینا رشت نیز مورد توجه قرار گرفت. در آبان ۱۳۹۹، گزارشی در بی‌بی‌سی فارسی می‌گفت که «در سال‌های اخیر، روال مرسوم چنین بوده‌است: تصاویری از خشونت نیروهای نظامی و امنیتی در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود؛ اعتراض به این اقدام غیرقانونی و غیراخلاقی، فضای مجازی را فرامی‌گیرد؛ مسئولان جمهوری اسلامی در پی انکار یا توجیه
مسئولان جمهوری اسلامی در پی انکار یا توجیه جنایت برمی‌آیند… در روزهای اخیر، ضرب و جرح یا قتل تعدادی از شهروندان ایرانی به دست نیروهای پلیس بازتاب گسترده‌ای در فضای مجازی داشته‌است». در این گزارش، رویکرد پلیس دوران جمهوری اسلامی با حکومت پلیسی مقایسه و اعلام شد که پایه‌های حکومت‌های پلیسی در همه‌جا از جمله ایران، متزلزل شده‌است. در آوریل ۲۰۲۱، نیروی انتظامی مشهد شماری از جوانان و نوجوانان (که برخی زیر سن قانونی بوده‌اند) را که متهمان چهارشنبه‌سوری (جشن ایرانی) معرفی کرد و با وصل کردن پلاکارد در یک نمایش
معرفی کرد و با وصل کردن پلاکارد در یک نمایش همگانی، در شهر گرداند. رسانه‌های درون ایران، این کار را «طرح پیش‌گیرانه» دانستند؛ در حالی که مشخص نبوده‌است هدف پیشگیری از چه جرمی است. در ادامه، برخی این کار را قرون وسطایی خواندند و گزارش دادند که شماری از این افراد، زخمی نیز بوده‌اند. هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، در این باره نوشت: «در سال‌های اخیر نیروی انتظامی هر از گاهی اقدام به چرخاندن متهمان در سطح شهر می‌کند، اقدامی که مغایر با مقاوله‌نامه‌های حقوق‌بشری، قوانین داخلی و نقض کرامت
حقوق‌بشری، قوانین داخلی و نقض کرامت انسانی است.» از سوی دیگر، در بهمن ۱۳۹۹، حسین اشتری، فرماندهٔ نیروی انتظامی، بر «اجرای قانون توأم با رأفت اسلامی» تأکید کرد. وی همچنین اعلام کرده‌است که «نیروهای یگان ویژه در همهٔ عرصه‌ها در کنار مردم و همراه آنان هستند». در اردیبهشت ۱۴۰۰، در هنگام تیراندازی نیروهای نیروی انتظامی شهرستان ایرانشهر، استان سیستان و بلوچستان به سوی یک خودروی مظنون به «حمل مواد مخدر»، یک کودک پنج ساله کشته شد و پدر و مادر کودک و یک شخص دیگر نیز زخمی شدند. در اردیبهشت ۱۴۰۱ ویدیویی در جاده سد
زخمی شدند. در اردیبهشت ۱۴۰۱ ویدیویی در جاده سد لتیان از یک مأمور لباس شخصی و دو مأمور پلیس در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شد که با شدت و برخورد فیزیکی قصد بازداشت زنی را دارند که منجر به زمین‌خوردن او می‌شود. این ویدیو بارها و واکنش‌های گسترده و انتقادآمیزی در پی داشت. یگان ویژه. از یگان ویژه به‌عنوان «سرکوب‌گرترین نیروی ضدشورش جمهوری اسلامی» یاد شده‌است. پیشینهٔ عمر یگان ویژه به شکل حدودی با عمر شورش‌های خیابانی در دوران جمهوری اسلامی، برابری کرده‌است؛ در همین هنگام، اگر شهرت کمیته‌های وابسته در بگیر ببند و
هنگام، اگر شهرت کمیته‌های وابسته در بگیر ببند و یورش بردن به مهمانی‌ها و گشت و ایست‌های بازرسی بوده‌است، یگان ویژه تمام این کارها را در خیابان به برخورد مسلحانه با معترضان و به گلوله‌بستن و کشتار چنین کسانی تبدیل کرد. آمارهای نهادهایی چون عفو بین‌الملل می‌گفت که دست‌کم ۳۰۴ تن، تنها در سه روز اعتراض‌های آبان ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی کشته شدند و نیروهایی که حکومت در خیابان فرستاد نیز بیشتر نیروهای یگان ویژه و لباس‌شخصی‌ها بوده‌اند. تا سال ۱۴۰۰، یگان ویژه نیروی انتظامی، هشت تجربهٔ بزرگ در سرکوب اعتراضات
نیروی انتظامی، هشت تجربهٔ بزرگ در سرکوب اعتراضات داشته‌است. در یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های خیابانی تاریخ نظام جمهوری اسلامی، که تنها در سه روز میان ۲۴ تا ۲۶ آبان ۱۳۹۸ رخ داد، یگان ویژه مهم‌ترین نیرویی بود که برای سرکوب در خیابان‌ها حاضر شد. پلیس آگاهی فراجا. پلیس آگاهی فراجا یکی از یگان‌های فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران است که بر پایه قانون این کشور، به عنوان ضابط قوه قضاییه بوده‌است. سعید مدنی، جامعه‌شناس، اعلام کرد که ادارهٔ آگاهی یکی از سازمان‌های فرماندهی انتظامی است که چه در گذشته چه در دوران
فرماندهی انتظامی است که چه در گذشته چه در دوران کنونی، یکی از روش‌های فعالیتش، بهره‌گیری از خشونت، زور و حتی شکنجه است. چرایی‌ها و اثرهای وابسته. ملزم بودن به پیشگیری از نقض احکام شرعی. به گزارش یورونیوز در ۲۰۲۰ م، برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده‌است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه‌گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان باشد. سعید مدنی، جامعه‌شناس اعلام داشت که اینکه نیروی انتظامی ملزم
جامعه‌شناس اعلام داشت که اینکه نیروی انتظامی ملزم به این شده‌است که از نقض احکام شرعی جلوگیری کند، ابهام دارد؛ نیروی انتظامی ضابط قضایی به‌شمار می‌رود و ضابط مذهبی یا شرعی نیست و بیشتر ورودهای نیروی انتظامی، شامل موارد نقض قانون بوده‌است. در مورد حجاب نیز وابسته به سیاست‌ها و قانون‌هایی که به نیروی انتظامی می‌دهند، این نیرو احتمال دارد که با کسانی که حجاب آنان بر پایه استانداردهای جمهوری اسلامی نبوده‌است، برخورد خشنی داشته باشد. همچنین وی گفت که تا مدت‌ها، یکی از وظیفه‌های روزانهٔ نیروی انتظامی، جمع کردن
یکی از وظیفه‌های روزانهٔ نیروی انتظامی، جمع کردن دیش‌های ماهواره مردم بوده‌است که این، به دلیل سیاستی از سوی وزارت کشور بود. یکسان نبودن رفتار پلیس. در وضعی نرمال، واکنش مردم به حضور نیروی انتظامی، متفاوت بوده‌است؛ چون که رفتار نیروی انتظامی نیز در برابر مردم این کشور، متفاوت بوده‌است. نیروی انتظامی در منطقه یا جاهای مرفه و متوسط، در مقایسه با منطقه‌های فقیر نشین و در حاشیه، رفتاری کاملاً متفاوت یا گوناگون داشته‌است؛ بنابراین، از این دید، رفتار نیروی انتظامی یک پروتکل ثابتی نداشته‌است. حضور نیروی انتظامی