payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۰ تا ۱۴ سال، ۵۳٫۵ درصد بین ۱۵ تا ۶۴ سال و تنها ۲٫۳ درصد ۶۵ سال یا بیشتر سن دارند. نسبت جنسیت تقریباً متعادل است و تعداد مردان به نسبت زنان به است. به دلیل جنگ داخلی، تعیین آمار دقیق جمعیت سومالی از سال ۱۹۷۵ دشوار بوده‌است. طبق گزارش سازمان ملل، تقریباً نیمی از جمعیت سومالی، تا سال ۲۰۱۴ زن هستند. در سومالی در مقایسه با سایر کشورهای آفریقایی، سطح تحصیلات پایین‌تر و میزان مرگ و میر نوزادان بالاتر است. برابری جنسیتی. احتمال بیشتری وجود دارد که زنان در شهرها رئیس خانوار باشند. زنان سرشناس. از زنان سرشناس در
رئیس خانوار باشند. زنان سرشناس. از زنان سرشناس در سومالی می‌توان به فوزیه یوسف الحاج آدم، نماینده پارلمان و معاون پیشین نخست‌وزیر و وزیر خارجه، رئیس کنونی حزب ملی دمکراتیک و رئیس HIIGSI (مجموعه‌ای از ۱۰ حزب سیاسی در سومالی) اشاره کرد. فدومو داییب، نخستین کاندیدای زن ریاست جمهوری، حنان ابراهیم، رئیس شبکه زنان مسلمان بارنت، مریم قاسم، وزیر پیشین توسعه اجتماعی فدرال، ادنا عدن اسماعیل، وزیر خارجه پیشین سومالی‌لند و هدان احمد، مشاور مجلس، از دیگر زنان برجسته سومالی هستند. ختنه زنان. در یک مطالعه در سال ۲۰۰۵،
هستند. ختنه زنان. در یک مطالعه در سال ۲۰۰۵، حدود ۹۷٫۹ درصد از زنان و دختران سومالیایی تحت انجام عمل ختنه زنان قرار گرفتند. این آمار در آن زمان بالاترین میزان شیوع این روش در جهان بود. سازمان یونیسف در سال ۲۰۱۰ گزارش داد که سومالی بالاترین نرخ انجام ختنه جنسی نوع ۳ در جهان را دارد، به طوری که ۷۹ درصد از کل زنان سومالیایی این عمل را انجام داده‌اند. ۱۵ درصد دیگر از زنان تحت انجام ختنه نوع ۲ قرار گرفته‌اند. شیوع ختنه زنانه در بخش شمالی سومالی رو به کاهش است. در سال ۲۰۱۳، یونیسف در همکاری با مقامات سومالی گزارش
سال ۲۰۱۳، یونیسف در همکاری با مقامات سومالی گزارش داد که نرخ شیوع ختنه زنان در میان دختران ۱ تا ۱۴ ساله در مناطق خودمختار پانتلند شمالی و سومالی‌لند به دنبال یک کارزار آگاهی‌بخشی اجتماعی و مذهبی به میزان ۲۵ درصد کاهش یافته‌است. ماده ۱۵ قانون اساسی فدرال که در اوت ۲۰۱۲ تصویب شد، ختنه زنان را ممنوع کرده‌است.
پیساگوآ یک بندر شیلی در اقیانوس آرام است که در "شهرستان هوآرا"، در منطقه تاراپاکا، شمال شیلی واقع شده‌است. در سال ۲۰۰۷، استان جدید ال تاماروگال تأسیس شد و شهرستان "هوآرا"، که پیشتر در استان ایکوئیک بود، در استان تازه ایجاد شده ادغام شد. تاریخ اولیه. نام پیزاگوا منشأ کچوا دارد، به معنی "محل آب کمیاب": "پیس" - کمیاب، "آگوا" - آب. پیساگوآ در سال ۱۶۱۱ پس از فرمانی توسط نایب السلطنه پرو تأسیس شد. هدف از این کار برپایی پایگاهی بود تا به‌واسطه آن بتوان از قاچاق غیرقانونی طلا و نقره که از معادن مهم پوتوسی و اورورو
طلا و نقره که از معادن مهم پوتوسی و اورورو در ارتفاعات «آودینسیا کارکاس» سرازیر می‌شد جلوگیری کرد. این کالاهای قاچاق به دزدان دریایی بریتانیایی و هلندی فعال در آریکا رسانده می‌شد؛ بنابراین، پیساگوآ به یک بندر کوچک تبدیل شد که تابع بندر بزرگ سن مارکوس د آریکا بود. این سکونتگاه، که امروزه به نام «پیساگوآ ویه‌خو» (پیساگوآی قدیم) شناخته می‌شود، در ضلع جنوبی کوبرادا تیلیویچه، در بخشی از یک نهشته میانی باستانی گسترده توسعه یافته‌است. برخی از ویرانه‌های خشتی قدیم باقی مانده‌است. رونق نیترات. تا سال ۱۸۱۰ بود که
باقی مانده‌است. رونق نیترات. تا سال ۱۸۱۰ بود که ذخایر بزرگ نیترات در تاراپاکا کشف شد که پیزاگوا به دلیل نقش عمده ای که در صادرات این محصول داشت به بندر مهمی تبدیل شد. سونامی در سال ۱۸۳۶ پیزاگوا را به مکانی که امروز در آن قرار دارد منتقل کرد. این محل یک دشت کوچک است که بین شبه جزیره‌های پونتا پیکالو و پونتا پیساگوآ، حدود ۳ کیلومتری جنوب پیساگوآ ویه‌خو واقع شده‌است. جنگ اقیانوس آرام. در ۲ نوامبر ۱۸۷۹ پیساگوآ توسط نیروهای شیلیایی در جریان جنگ اقیانوس آرام (قرن ۱۹) در «نبرد پیساگوآ» اشغال شد. پس از جنگ،
(قرن ۱۹) در «نبرد پیساگوآ» اشغال شد. پس از جنگ، پیساگوآ از کنترل پرو خارج شده و به شیلی سپرده شد. روزهای اوج شهر. پیساگوآ در طول رونق نیترات در دهه ۱۸۷۰ به بندر مهمی در اقیانوس آرام جنوبی تبدیل شد. در سالهای اول قرن بیستم، پیزاگوا به یکی از مهم‌ترین بندرهای کل کشور (بعد از والپارایسو و ایگیگه) با دفاتر بانک‌های بزرگ و یکی از زیباترین شهرها در سواحل جنوبی اقیانوس آرام تبدیل شده بود. زوال. زمانی که رونق نیترات به پایان رسید، بندر پیزاگوا به دلیل نقش جدیدش در صنعت پودر ماهی می‌توانست تا حدودی از اهمیت
در صنعت پودر ماهی می‌توانست تا حدودی از اهمیت برخوردار باشد. با این حال، در پایان دهه ۱۹۵۰، پیزاگوا بیشتر جمعیت و پایگاه اقتصادی خود را از دست داد و به شدت رو به زوال رفت و حتی سومین شهر از نظر اهمیت استان تاراپاکا (پس از آریکا و ایکوئیک) نبود. پیساگوآ به عنوان زندان. پیساگوآ اغلب به عنوان اردوگاه کار اجباری برای زندانیان سیاسی استفاده می‌شده‌است. این در دوران حکومت کارلوس ایبانز دل کامپو (برای همجنس‌بازان مرد)، و همچنین گابریل گونزالس ویدلا (برای کمونیست‌ها، آنارشیست‌ها و انقلابیون) و اخیراً در دوران
آنارشیست‌ها و انقلابیون) و اخیراً در دوران دیکتاتوری آگوستو پینوشه (برای مبارزان چپ) اتفاق افتاد. از زمان پایان رژیم نظامی پینوشه، اجساد بسیاری در زیر آب‌های بندر و چندین قبر در پیساگوآ کشف شده‌است. پیساگوآ از نظر جغرافیایی منزوی است و یک طرف آن اقیانوس و در طرف دیگر یک بیابان بزرگ است. پیزاگوا امروزی. زمانی چندین هزار نفر در اینجا زندگی می‌کردند و یک راه‌آهن نیترات را از داخل کشور می‌آورد تا در کشتی‌ها از سراسر جهان بارگیری شود. امروزه یک ناوگان ماهیگیری با قایق باز و گردشگران گاه به گاه زندگی این شهر را
قایق باز و گردشگران گاه به گاه زندگی این شهر را تأمین می‌کنند. کارهای خاکی، خاکریزها و برش‌هایی که راه‌آهن را به داخل شهر می‌برد به وضوح در زمین خالی قابل مشاهده است. ایستگاه راه‌آهن قدیمی هنوز در خود پیساگوآ وجود دارد، جایی که ساختمان‌های جالب دیگری (هر چند نیمه‌متروکه) ساخته شده با چوب صنوبر داگلاس وجود دارد. نمونه‌های خوب برجک ساعت، تئاتر شهرداری و بیمارستان هستند که همگی مربوط به دوره نیترات هستند. امروز، پیساگوا دیگر آن بندر غرورآفرین و غنی نیست، بلکه یک روستای کوچک و منزوی با جمعیتی تنها ۲۶۰ نفر است
یک روستای کوچک و منزوی با جمعیتی تنها ۲۶۰ نفر است که در شهرداری هوآرا، که خود تنها ۲۶۰۰ نفر سکنه دارد، قرار دارد.
مریم مقدس کوه کَرمِل یا باکرهٔ کرمل، عنوانی است که به مریم مقدس در نقش او به عنوان حامی طریقت کرملی، به ویژه در کلیسای کاتولیک، داده شده‌است. اولین کرملی‌ها عزلت‌نشینان مسیحی بودند که در اواخر قرن دوازدهم و اوایل تا اواسط قرن سیزدهم در کوه کرمل در سرزمین مقدس زندگی می‌کردند. کوه کرمل در سرزمین مقدس در کتاب مقدس به عنوان مکانی که الیاس با پیامبران بت بعل جنگید ذکر شده‌است. جشن مریم مقدس کوه کارمل در ۱۶ ژوئیه است. پیشینه. در قرن دوازدهم، زاهدان از ایمان الیاس نبی الهام گرفتند و در کوه کرمل، تحت حمایت باکره
نبی الهام گرفتند و در کوه کرمل، تحت حمایت باکره مقدس ساکن شدند. آنها پایه و اساس دستورهای بعدی کرملی‌ها‌ و راهب‌های‌ کرملی را گذاشتند. قدیس کرملی، سیمون استاک، اعلام کرد که به باور او در شب ۱۵ تا ۱۶ ژوئیه ۱۲۵۱ «تجلی» مریم مقدس را در کمبریج دیده و از او یک کتف‌آویز دریافت کرده‌است. در میان مسیحیان باور بر این است که مریم به همه کسانی که در طول اعصار کتف‌آویز او را می‌پوشند وعده نعمت‌های ویژه داده‌است. کلیسا به‌طور رسمی و مکرر این آیین مریمی را که در انگلستان سرچشمه گرفته بود تأیید کرده‌است، به طوری که
سرچشمه گرفته بود تأیید کرده‌است، به طوری که پاپ‌ها امتیازات معنوی متعددی را به همه کسانی که شانه‌آویز بانوی ما کوه کرمل را می‌پوشند اعطا کرده‌اند. در سال ۱۳۸۶، ۱۶ ژوئیه به یک تعطیلات مهم برای کرملی‌ها تبدیل شد. این روز یادبود از سال ۱۷۲۶ در تقویم مذهبی کلیسای کاتولیک روم قرار دارد. بانوی کوه کرمل پشت‌وپناه دریانوردان پنداشته می‌شود. به گفته باورمندان، «او پناهگاه امنی است که باید در میان همه طوفان‌های زندگی به آن پناه ببریم.» منابع. Wikipedia contributors, "Our Lady of Mount Carmel," Wikipedia, The Free
"Our Lady of Mount Carmel," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Our_Lady_of_Mount_Carmel&amp;oldid=1074812548 (accessed March 30, 2022).
حسین منصوری (زادهٔ ۱۲ خرداد ۱۳۳۵ در مشهد) شاعر و مترجم ایرانی و فرزندخواندهٔ شاعر مطرح ایرانی فروغ فرخزاد است. زندگی. حسین منصوری در سال ۱۳۳۵ در جذام‌خانه‌ای به نام «محراب خان» در مشهد به دنیا آمد. پدر او کرد کرمانشاه و مادرش از شهر الموت قزوین بود که در همان جذام‌خانه با هم آشنا شده و ازدواج کرده بودند. فروغ فرخزاد در سال ۱۳۴۱ خورشیدی و در حین ساخت فیلم مستند «خانه سیاه است»، در جذام‌خانهٔ باباباغی شهر تبریز، او را به فرزندی گرفت. علت این سرپرستی را برخی شباهت حسین با کامیار (پسر فروغ) و عده‌ای دیگر تأثیر
حسین با کامیار (پسر فروغ) و عده‌ای دیگر تأثیر جملهٔ معروف حسین در فیلم می‌دانند؛ وقتی هنگام فیلم‌برداری، آموزگار جذام‌خانه به او می‌گوید: «تو اسم چند تا چیز قشنگ را بگو!» و حسین در پاسخ می‌گوید: «ماه، خورشید، گل، بازی.» حسین منصوری پس از مرگ فروغ و در سال ۱۹۷۵ میلادی به لندن مهاجرت کرد و مدتی در آنجا با کامیار (پسر فروغ) همخانه بود. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی در شهر مونیخ آلمان زندگی می‌کند. فعالیت‌های ادبی و هنری. کلاوس اشتریگل، فیلمساز آلمانی، در سال ۲۰۰۷ فیلمی مستند براساس زندگی او به نام «ماه، خورشید، گل و
مستند براساس زندگی او به نام «ماه، خورشید، گل و بازی» ساخته‌است. حسین منصوری آثاری از فروغ فرخزاد، سهراب سپهری، احمدرضا احمدی و عباس صفاری را از فارسی به آلمانی و همچنین کتاب «ناآرامی» از فرناندو پسوآ، «مسیو ابراهیم و گل‌های قرآن» از اریک امانوئل اشمیت، «کنترباس» به قلم پاتریک زوسکیند و آثاری از امیل چوران و پل سلان را از آلمانی به فارسی برگردانده است. همچنین در سال ۱۳۹۹ کتابی با عنوان «در غیاب شاعران» در ایران به چاپ رسید که یکی از پنج بخش آن، گفتگو با حسین منصوری پیرامون شخصیت فروغ فرخزاد را در بر
با حسین منصوری پیرامون شخصیت فروغ فرخزاد را در بر می‌گیرد. ابراهیم گلستان در مصاحبه با بی‌بی‌سی فارسی، حسین منصوری را پسر خوبی که توانسته خودش را بالا کشیده و ترقی کرده معرفی می‌کند. اما در سال ۱۳۹۷ گلستان نامه‌ای تند علیه نشر حکمت کلمه و منصوری می‌نویسد و از آنها گله می‌کند که او را ویراستار کتاب «مسیو ابراهیم و گل‌های قرآن» معرفی کرده و نام او را بر جلد کتاب درج کرده‌اند. ناشر پس از چندی عذرخواهی رسمی می‌کند و دلیل آن را سهل‌انگاری حسین منصوری در «گرفتن تأیید نهایی برای آوردن نام آقای گلستان» بیان
تأیید نهایی برای آوردن نام آقای گلستان» بیان می‌کند.
هرمزدخت یا هرمزد دخت (پارسی میانه: "Ohrmezd(d)uxt") یکی از زنان نجیب‌زاده ساسانی در سده سوم میلادی و دختر شاهنشاه هرمز دوم () بود. پیش‌زمینه. هرمز دوم پسر شاهنشاه نرسه () و هشتمین شاهنشاه ساسانی بود. او حداقل دارای ۱۰ فرزند بود که سه نفر از آن‌ها به نام‌های آذرنرسه ()، شاپور () و اردشیر () به حکومت رسیدند. نام دو تن از دختران او به نام هرمزدخت و آسای‌دخت در تاریخ یاد شده‌است. یک سال پیش از آغاز حکومت هرمز تیرداد سوم، شاه ارمنستان، مسیحیت را به عنوان دین رسمی ارمنستان معرفی کرد. هرمز نیز در طول حکومتش در
ارمنستان معرفی کرد. هرمز نیز در طول حکومتش در تلاش بود تا روابط ایران و ارمنستان را مجدداً احیا کند. زندگی. هرمزدخت دختر هرمز دوم بود اما نمی‌توان به یقین رسید که مادرش ایفرا هرمز بود یا او از دیگر زنان هرمز زاده شده بود. هرمزدخت در پی تلاش‌های پدرش برای ارتقای روابط با ارمنستان، با یک شاهزاده دودمان مامیکونیان به نام واهان ازدواج کرد. از سرنوشت او در ارمنستان یا فرزندان احتمالیش در تاریخ یاد نشده‌است.
جداسازی () مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی دلهره‌آور روان‌شناختی آمریکایی است که توسط دن اریکسن ساخته شده است و کارگردانی آن عمدتاً بر عهدهٔ بن استیلر بوده است. آدام اسکات، زک چری، بریت لاور، ترامل تیلمن، جن تولاک، دیچن لاچمن، مایکل چرنوس، جان تورتورو، کریستوفر واکن، پاتریشیا آرکت و سارا باک در این مجموعه به ایفای نقش پرداخته‌اند. این مجموعه داستان کارمندان یک شرکت بیوتکنولوژی به نام صنایع لومن را دنبال می‌کند که تحت عمل جراحی به نام «جداسازی» قرار گرفته‌اند. این فرایند به گونه‌ای طراحی شده که افراد هنگام کار
فرایند به گونه‌ای طراحی شده که افراد هنگام کار هیچ‌گونه حافظه‌ای از دنیای بیرون نداشته باشند و همچنین پس از ترک محل کار، هیچ یادآوری از وظایف شغلی خود نداشته باشند. این کار باعث می‌شود هر کارمند دو شخصیت جداگانه داشته باشد. "جداسازی" برای اولین بار در اپل تی‌وی پلاس در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ پخش شد. این سریال به دلیل فیلمبرداری، کارگردانی، طراحی تولید، موسیقی، داستان و اجراهایش مورد تحسین قرار گرفت. این سریال در هفتاد و چهارمین جوایز امی ساعات پربیننده در ۱۴ رشته نامزد جایزه شد و برای تیتراژ و موسیقی متن برنده شد.
جایزه شد و برای تیتراژ و موسیقی متن برنده شد. فصل دوم این سریال در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ پخش شد. "جداسازی" در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ برای فصل سوم تمدید شد. زمینه داستانی. شرکت بیوتکنولوژی صنایع لومن از یک روش پزشکی به نام «جداسازی» استفاده می‌کند که خاطرات کارکنان خود را بسته به اینکه آیا آنها در محل کار هستند یا نه، جدا می‌کند. هنگامی که یک کارگر جدا شده سر کار است، به آنها لقب «داخلی» (innie) داده می‌شود و نمی‌توانند چیزی از زندگی خود یا دنیای بیرون را به خاطر بسپارند. هنگامی که در خارج از خانه کار می‌کنند، به آنها
هنگامی که در خارج از خانه کار می‌کنند، به آنها «بیرونی» (outie) می‌گویند و نمی‌توانند زمان خود را در محل کار به یاد آورند. با توجه به این امر، داخلی‌ها و بیرونی‌ها دو زندگی متفاوت با شخصیت‌ها و برنامه‌های متفاوت را تجربه می‌کنند. فصل اول روی یک کارمند جدا شده به نام مارک متمرکز است که به تدریج شبکه‌ای از توطئه‌ها را در داخل لومن کشف می‌کند. بازیگران و شخصیت‌ها. مهمان. همچنین بن استیلر صداپیشگی یک نسخه انیمیشنی از کیر ایگان را انجام می‌دهد. کیانو ریوز در فصل ۲ در یک فیلم صنعتی لومن در نقش یک ساختمان
در فصل ۲ در یک فیلم صنعتی لومن در نقش یک ساختمان انیمیشنی لومن صداپیشگی می‌کند. قسمت‌ها. فصل ۳ (TBA). در ۲۶ مارس ۲۰۲۵، برخی از بازیگران در تاور بریج در لندن ظاهر شدند تا تجدید فصل ۳ را جشن بگیرند. آدام اسکات، بریت لوور، ترامل تیلمن، زک چری و گوئندولین کریستی در این جشن حضور یافتند. در این مراسم بادکنک‌هایی با چهره آدام اسکات وجود داشت. تولید. پیش‌زمینه. دن اریکسون در حین تحصیل زبان انگلیسی در دانشگاه واشینگتن غربی، به بخش تئاتر، نوشتن نمایشنامه‌های کوتاه و سایر آثار خلاقانه علاقه‌مند شد. بلافاصله پس از آن،
آثار خلاقانه علاقه‌مند شد. بلافاصله پس از آن، اریکسون به دانشگاه نیویورک رفت و مدرک کارشناسی ارشد خود را در نویسندگی تلویزیونی دریافت کرد. در سال ۲۰۱۶، فیلمنامه او برای قسمت اول "جداسازی" در نتایج نظرسنجی فهرست خونین از بهترین فیلمنامه‌های تولید نشده ظاهر شد. اریکسون "جداسازی را" در یک دوره افسردگی در حین کار در یک شغل اداری نوشت. او شغل اداری خود را به قدری یکنواخت می‌دانست که آرزو می‌کرد کاش می‌توانست «هشت ساعت روز کاری را رها کند تا حافظه‌اش از هم جدا شود و فقط کار را تمام کند». خواهر و برادر اریکسون
شود و فقط کار را تمام کند». خواهر و برادر اریکسون الهام بخش برخی از شخصیت‌ها بودند. توسعه. اریکسون فیلمنامه آزمایشی خود را در سال ۲۰۱۵ به شرکت تولیدی بن استیلر یعنی رد آور پروداکشنز ارسال کرد و توسط مدیر توسعه جکی کوهن به استیلر منتقل شد. استیلر حداقل پنج سال قبل از اولین نمایش "جداسازی" آن را خوانده بود و گفت که این پروژه «طولانی‌ترین کاری است که تا به حال روی آن کار کرده‌ام». او گفت که از مشارکت این داستان در کمدی اداره لذت می‌برد. در ژانویه ۲۰۱۷، استیلر از آدام اسکات برای بازی دعوت کرد. استیلر و اسکات
از آدام اسکات برای بازی دعوت کرد. استیلر و اسکات قبلاً در فیلم "زندگی پنهان والتر میتی" ساخته استیلر در سال ۲۰۱۳ با هم کار کرده بودند. در نوامبر ۲۰۱۹، اپل تی‌وی پلاس دستور ساخت سریال را صادر کرد که کارگردانی آن توسط استیلر، و اسکات در نقش اصلی اعلام شد. استیلر فقط به کارگردانی قسمت اول وابسته بود، اما تصمیم گرفت قسمت‌های بیشتری را کارگردانی کند که سریال وارد مرحله توسعه شد. در ۶ آوریل ۲۰۲۲، اپل این سریال را برای فصل دوم تمدید کرد. در آوریل ۲۰۲۳، گزارش شد که بو ویلیمن به عنوان تهیه‌کننده اجرایی و نویسنده
که بو ویلیمن به عنوان تهیه‌کننده اجرایی و نویسنده برای فصل دوم و فصل بالقوه سوم استخدام شده است. بیانیه مطبوعاتی ژانویه ۲۰۲۵ از شرکت مادر سی‌جی ئی‌ان‌ام تأیید کرد که فصل سوم در حال توسعه فعال است، اگرچه اطلاعات بعداً حذف شدند. نوشتن. رسانه‌هایی که بر "جداسازی" تأثیر گذاشتند عبارتند از: افسانه شهری اتاق‌های پشتی، بازی ویدیویی "استنلی پربل" از سال ۲۰۱۳"،" فیلم‌هایی از جمله "محیط اداره"، "نمایش ترومن"، "جان مالکوویچ بودن" و "درخشش ابدی یک ذهن پاک"، قسمت «کریسمس سفید» از "آینه سیاه" و کمیک استریپ "دیلبرت".
سفید» از "آینه سیاه" و کمیک استریپ "دیلبرت". تأثیرات قدیمی‌تر شامل نمایشنامه "بدون خروج" در سبک جهنم اگزیستانسیالیسم از ژان-پل سارتر از سال ۱۹۴۴ و رمان ویران‌شهری تمامیت‌خواهی "۱۹۸۴" اثر جورج اورول از سال ۱۹۴۹ است. از نظر زیبایی‌شناختی، سریال تحت تأثیر فیلم‌های "برزیل"، "شهر تاریک" و "زنگ تفریح" قرار گرفته است. فیلمبرداری. دنیاگیری کووید-۱۹ شروع تولید اولیه مارس ۲۰۲۰ را به تعویق انداخت. تصویربرداری اصلی برای فصل اول در شهر نیویورک با عنوان کاری "Tumwater" در ۸ نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. صحنه افتتاحیه نمایش در ۶
۸ نوامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. صحنه افتتاحیه نمایش در ۶ ژانویه ۲۰۲۱ فیلمبرداری شد. این سریال برای چند روز در ماه فوریه در نیک، نیویورک برای خانه‌های مارک و کوبل، و در کینگستون و بیکن، نیویورک در ماه مارس فیلمبرداری شد. در آوریل، فیلمبرداری به مرکز نیوجرسی منتقل شد، عمدتاً در آزمایشگاه‌های بل هولمدل که برای مرکز لومن استفاده شد، انجام شد. فیلمبرداری قرار بود در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۱ به پایان برسد. فیلمبرداری فصل دوم در ۳ اکتبر ۲۰۲۲ در شهر نیویورک آغاز شد و قرار بود در ۱۲ می ۲۰۲۳ به پایان برسد. با این حال، در ۸ می ۲۰۲۳،
می ۲۰۲۳ به پایان برسد. با این حال، در ۸ می ۲۰۲۳، تولید فصل به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ تعطیل شد. تولید تا ۱۳ می ۲۰۲۳ از سر گرفته شد و فیلمبرداری در نیوفاندلند انجام شد. بعداً فیلمبرداری دوباره به دلیل اعتصاب دوگانه ۲۰۲۳ سگ-افترا و نویسندگان تعطیل شد، اما در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴ از سر گرفته شد و در ۲۳ آوریل ۲۰۲۴ به پایان رسید. بازخورد. هر دو فصل "جداسازی" مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفته است. در وب‌سایت بازبینی جمعی راتن تومیتوز، نمره تأیید کلی این سریال ۹۷٪ است. متاکریتیک که از میانگین
کلی این سریال ۹۷٪ است. متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، به این مجموعه امتیاز کلی ۸۵ از ۱۰۰ را اعطا کرده است که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. "جداسازی" توسط انستیتوی فیلم آمریکا به عنوان یکی از ده سریال برتر سال انتخاب شده است. فصل ۱. فصل اول در وبسایت راتن تومیتوز، میانگینِ امتیاز ۸٫۵/۱۰ را در اختیار دارد و ۹۷٪ از ۱۱۷ بررسی منتقدان برای آن مثبت است. اجماع وب‌سایت این چنین نوشته است: «جسور، مرموز، و با بینش تازه‌ای در مورد خطرات مشقت بار شرکت، "جداسازی" یک بستهٔ کامل است.» متاکریتیک بر اساس ۳۶
یک بستهٔ کامل است.» متاکریتیک بر اساس ۳۶ منتقد، امتیاز ۸۳ از ۱۰۰ را به فصل اول اختصاص داده است که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. فصل ۲. فصل دوم در وبسایت راتن تومیتوز، میانگینِ امتیاز ۸٫۹/۱۰ را در اختیار دارد و ۹۷٪ از ۱۶۱ بررسی منتقدان برای آن مثبت است. اجماع وب‌سایت این چنین نوشته است: «با مدیریت ماهرانه دو نیمه مطالعه شخصیت‌های ماهرانه و کابوسی سورئال، فصل دوم "جداسازی" که همه منتظرش بودیم، ناهماهنگی شناختی را به لذتی شگفت‌انگیز تبدیل می‌کند.» متاکریتیک بر اساس ۴۳ منتقد، امتیاز ۸۶ از ۱۰۰ را به فصل دوم
بر اساس ۴۳ منتقد، امتیاز ۸۶ از ۱۰۰ را به فصل دوم اختصاص داده است که نشان دهنده «تحسین جهانی» است. بازاریابی و انتشار. تیزر تبلیغاتی فصل دوم در طول رویداد اپل در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲ پخش شد، که در آن هلی (بریت لاور) را به نمایش گذاشت.
طراحان صنعتی و طراحان محصولات زیر از جمله افرادی هستند که به خاطر دستاوردهای خود در طراحی صنعتی یا محصول مورد توجه قرار گرفته‌اند یا سهم فوق‌العاده‌ای در طراحی صنعتی یا فلسفهٔ طراحی داشته‌اند. این فهرست بر اساس جنبش‌های طراحی اصلی قرن بیستم طبقه‌بندی شده‌است. اگرچه بسیاری از طراحان صنعتی این فهرست از بسیاری از این گرایش‌ها پیروی می‌کنند، اما تحت جنبشی که بیشتر با آن مرتبط هستند فهرست شده‌اند. ژاپنیسم (۱۹۲۰–۱۸۵۰). سبک انگلیسی-ژاپنی را نیز ببینید. هنر نو یا آر نووُ (۱۹۱۰–۱۸۸۰). همچنین به اسامی جدایی وین در
آر نووُ (۱۹۱۰–۱۸۸۰). همچنین به اسامی جدایی وین در اتریش، یوگنداشتیل در آلمان، و مکتب گلاسگو در بریتانیا شناخته می‌شود. جدایی وین یا اتحادیهٔ هنرمندان تجسمی اتریش (۱۹۰۵–۱۸۹۵). توجه - این دسته همچنین شامل طراحان کارگاه وینی (وینر ورکشتاته) (۱۹۳۲–۱۹۰۵) می‌شود. مدرن اواسط قرن (۱۹۵۹–۱۹۴۵). دانشجویان باوهاوس
مری آگوستا مک‌اووی خواهرزاده اسپنسر ادواردز (زاده ۲۲ اکتبر ۱۸۷۰ - درگذشته ۴ نوامبر ۱۹۴۱) یک هنرمند بریتانیایی بود که به‌خاطر نقاشی‌های پرتره، دکوراسیون داخلی و گل‌ها شهرت داشت. زندگی‌نامه. مک اوی در فرشفورد در سامرست به دنیا آمد و در مدرسه هنر اسلید در لندن تحصیل کرد. بین سال‌های ۱۹۰۰ و ۱۹۰۶ او یک غرفه‌دار منظم در کلوپ هنر انگلیسی جدید بود. در سال ۱۹۰۲ با هنرمندی به نام آمبروز مک اووی ازدواج کرد و در زمان مناسب از یک حرفه هنری تمام وقت دست کشید، اگرچه با همسرش حداقل در یک پروژه بزرگ کار کرد. در سال ۱۹۰۹،
حداقل در یک پروژه بزرگ کار کرد. در سال ۱۹۰۹، آمبروز مک اووی مأمور شد تا مجموعه‌ای از تزئینات کلیسای سنت کلمبا، برج بلند در دری را نقاشی کند که شامل سه اثر اصلی و بیست و دو نسخه از صحنه‌های کتاب مقدس است که توسط استادان قدیمی به تصویر کشیده شده‌است. در حالی که آمبروز سه قطعه اصلی را خلق کرد، اعتقاد بر این است که مری روی بیست و دو نسخه کار کرد، منابع مناسب را پیدا کرد، کارتون ساخت و سپس نسخه‌های بزرگ‌شده را روی صفحات مسی کلیسا نقاشی کرد. پس از مرگ آمبروز در سال ۱۹۲۷، مری نقاشی را از سر گرفت و دوباره شروع به
۱۹۲۷، مری نقاشی را از سر گرفت و دوباره شروع به نمایش آثار خود کرد. بین سالهای ۱۹۲۸ و ۱۹۳۸ او دوازده اثر را در آکادمی سلطنتی لندن به نمایش گذاشت و همچنین آثاری را در سالن پاریس به نمایش گذاشت. در طول دهه ۱۹۳۰، گالری نودلرز در لندن مجموعه‌ای از پرتره‌های بیشتر زنانه از مک اوی را به نمایش گذاشت. مجموعه تیت تابلوی نقاشی "داخلی: دختر در حال خواندن" او در سال ۱۹۰۱ و همچنین مجسمه نیم تنه او توسط مجسمه‌ساز جاکوب اپستین را در خود جای داده‌است. هم گالری هنری مدرن شهری هیو لین در دوبلین و هم گالری هنری شهر ساوتهمپتون
هیو لین در دوبلین و هم گالری هنری شهر ساوتهمپتون نمونه‌هایی از آثار بعدی او را در خود جای داده‌اند.
تریهی یک جزیره صخره‌ای کوچک، خالی از سکنه در جزایر مارکیز است که کمتر از جنوب شرقی از موهوتانی واقع شده‌است. مساحت آن و خط ساحلی آن است. در سال ۱۹۹۲، جزیره با گنجاندن آن در منطقه حفاظت شده طبیعی موتانه، به‌طور رسمی تحت حفاظت قرار گرفت.
گیلبرت برنز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. برنز یک رزمی‌کار حرفه‌ای ترکیبی و گراپلر سابمیشن برزیلی-آمریکایی است. او در حال حاضر در بخش ولترویت مسابقات قهرمانی مبارزه نهایی (سازمان یواف‌سی) رقابت می‌کند. تا تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۵، او در رتبه دهم رده‌بندی‌های ولترویت یواف‌سی قرار دارد. برنز قهرمان جوجیتسوی جهانی IBJJF، قهرمان برزیلی CBJJ، قهرمان حرفه‌ای جهانی UAEJJF، دارنده مدال اوپن اروپا و دارنده مدال قهرمانی جهان مبارزه سابمیشن ADCC
و دارنده مدال قهرمانی جهان مبارزه سابمیشن ADCC است. او برادر بزرگتر هربرت برنز، مبارز سابق یواف‌سی است.
دیوسون فیگوریدو (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل برزیل است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. فیگوریدو یک رزمی‌کار ترکیبی حرفه‌ای برزیلی است. او در حال حاضر در بخش خروس وزن مسابقات قهرمانی مبارزه نهایی (سازمان یواف‌سی) رقابت می‌کند. او همچنین در بخش مگس وزن نیز رقابت کرده است، جایی که او دو بار قهرمان سابق مگس وزن یواف‌سی شده است. در تاریخ ۶ مه ۲۰۲۵، او در رتبه‌بندی خروس وزن یواف‌سی در رتبه ششم قرار دارد.
لوئیز آمتسبرگ ۱۷ اکتبر ۱۹۸۴) یک سیاستمدار آلمانی از اتحاد ۹۰/سبزها است که از زمان انتخابات فدرال در سال ۲۰۱۳ عضو بوندستاگ آلمان بوده‌است. او در سال ۲۰۱۳ و ۲۰۱۷ در حوزه انتخابیه کیل شرکت کرد. آمتسبرگ علاوه بر کار پارلمانی خود، از سال ۲۰۲۲ به عنوان کمیسر دولت فدرال برای سیاست حقوق بشر و کمک‌های بشردوستانه در دولت صدراعظم اولاف شولز خدمت کرده‌است. سنین جوانی و تحصیل. آمتسبرگ در منطقه کارلشورست برلین شرقی بزرگ شد. در سال ۲۰۰۴ از دبیرستان در همور، نیدرزاکسن فارغ‌التحصیل شد. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳ آمتسبرگ مطالعات
شد. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳ آمتسبرگ مطالعات اسلامی، علوم سیاسی و الهیات را در دانشگاه مسیحی آلبرشتز کیل مطالعه کرد. او در طول تحصیل، از سال ۲۰۰۶ به عنوان رئیس ASTA خدمت کرد. او در سال ۲۰۱۳ با الگوبرداری از جنبش زنان فلسطین با پایان‌نامه کارشناسی ارشد در مورد فمینیسم در اسلام فارغ‌التحصیل شد. زندگی سیاسی. آمتسبرگ از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ عضو پارلمان ایالتی شلزویگ-هولشتاین بود و در آنجا به عنوان سخنگوی گروه پارلمانی خود در امور پناهندگان و نئونازیسم فعالیت می‌کرد. از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳، او به عنوان رئیس کیل گرنز خدمت
سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳، او به عنوان رئیس کیل گرنز خدمت کرد. در انتخابات ۲۰۱۳، آمتسبرگ برای حزب سبز در شلزویگ-هولشتاین به پارلمان بوندستاگ انتخاب شد. او در پارلمان از سال ۲۰۱۴ عضو کمیته امور داخلی بوده‌است. در این سمت، او سخنگوی گروه پارلمانی خود در امور پناهندگان نیز می‌باشد. از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷، او همچنین در کمیته دادخواست‌ها خدمت کرد. در سال ۲۰۱۷، او دوباره در لیست شماره ۱ و به عنوان نامزد مستقیم در حوزه انتخابیه کیل ۵ نامزد شد و مجدداً انتخاب شد. آمتسبرگ علاوه بر وظایف کمیته خود، از سال ۲۰۱۴ بخشی از هیئت
بر وظایف کمیته خود، از سال ۲۰۱۴ بخشی از هیئت آلمانی در مجمع پارلمانی شورای اروپا بوده‌است. او به عنوان نایب رئیس گروه دوستی پارلمانی آلمان و ترکیه (از سال ۲۰۱۸) و گروه دوستی پارلمانی برای روابط با کشورهای عرب زبان در خاورمیانه که مسئول حفظ روابط بین پارلمانی با بحرین، عراق است، خدمت کرده‌است. یمن، اردن، قطر، کویت، لبنان، عمان، عربستان سعودی، سوریه، امارات متحده عربی، سرزمین‌های فلسطین (۲۰۱۳–۲۰۱۷). او همچنین عضو گروه دوستی پارلمانی آلمان و مصر و گروه دوستی پارلمانی برای روابط با کشورهای مغرب است. در دسامبر
برای روابط با کشورهای مغرب است. در دسامبر ۲۰۱۴، آمتسبرگ و کاترین گورینگ-اکارت از اردوگاه آوارگان زعتری در اردن بازدید کردند تا در مورد وضعیت اسفناک سوری‌هایی که از خشونت در جنگ داخلی سوریه در حال فرار در سال ۲۰۱۱ فرار، اطلاعات بیشتری کسب کنند. تحت چتر برنامه پدرخواندگی پارلمان آلمان برای فعالان حقوق بشر، آمتسبرگ در حال افزایش آگاهی در مورد فعالیت‌های ناراضیان تحت تعقیب نرگس محمدی از ایران، گونال کورشون از ترکیه و عیسی امرو از فلسطین بوده‌است. در مذاکرات برای تشکیل یک ائتلاف به اصطلاح چراغ راهنمایی از حزب
تشکیل یک ائتلاف به اصطلاح چراغ راهنمایی از حزب سوسیال دموکرات (SPD)، حزب سبز و دموکرات‌های آزاد (FDP) پس از انتخابات ۲۰۲۱ آلمان، آمتسبرگ رهبری هیئت حزب خود را در گروه کاری مهاجرت و ادغام بر عهده داشت. ; روسای مشترک سایر احزاب بوریس پیستوریوس و یواخیم استمپ بودند. زندگی شخصی. آمتسبرگ متأهل است. او در سال ۲۰۱۶ یک پسر به دنیا آورد. خانواده در برلین زندگی می‌کنند.