payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دمای ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتیگراد است. آنها در دماهای بالاتر فعال تر هستند، اما ممکن است طول عمر کمتری نیز داشته باشند. آمانوها درجه اسیدی آب pH 6.5 تا ۷٫۵ را ترجیح می‌دهند. مانند سایر سخت پوستان، به دلیل خون هموسیانین، فلز مس و سایر ترکیبات این فلز برای آنها بسیار سمی و کشنده است. "میگوی آمانو" در نهرهای آب شیرین و مرداب‌ها جفت‌گیری می‌کند. میگوی ماده مانند سایر گونه‌های میگو آمادگی جفت‌گیری را با آزاد کردن فرومون در آب برای نرها اعلام می‌کند. تخم‌های بارور شده رها می‌شوند و مراحل لاروی را در آب شور و نمکی طی
رها می‌شوند و مراحل لاروی را در آب شور و نمکی طی می‌کنند و به دریا می‌روند. لاروها پس از رسیدن به مرحله نهایی رشد خود از دریا بازمی‌گردند و تا پایان عمر در آب شیرین می‌مانند. پرورش میگوی آمانو در اسارت بسیار دشوار است، با این حال، وقتی ماده‌ها فرومونهای جفت‌گیری را آزاد می‌کنند، هر نر که در یک مخزن قرار می‌گیرد شروع به شنا کردن دیوانه‌وار به دنبال ماده می‌کند. در اسارت. طبق منابع مختلف، "میگوی کاردینال" توسط تاکاشی آمانو در اوایل دهه ۱۹۸۰ به دنیای آکواریوم معرفی شد. آنها معمولاً در بیشتر آکواریوم‌ها
معرفی شد. آنها معمولاً در بیشتر آکواریوم‌ها نگهداری می‌شوند زیرا عمدتاً از جلبک تغذیه می‌کنند و در نتیجه وجود تعداد زیادی از این میگوها در آکواریوم به تمیزی آن کمک می‌کند. "Caridina multidentata" قبلاً برای آکواریومی‌ها با نام "Caridina japonica شناخته می‌شد" اما پس از مطالعه ای در سال ۲۰۰۶ "به Caridina multidentata" تغییر نام داد بسیاری از آکواریوم داران بر این باورند که میگوی آمانو می‌تواند فقط با اغذیه از جلبک‌ها در آکواریوم زنده مانده و رشد کند، اما اینطور نیست. رژیم غذایی میگوی آمانو باید حاوی
اما اینطور نیست. رژیم غذایی میگوی آمانو باید حاوی جلبک‌های آکواریومی که با ویفر جلبک یا تکه‌های اسپیرولینا و گاهی اوقات پروتئین حیوانی به شکل گلوله، پولک یا دافنی منجمد یا زنده، میسیس و غیره تکمیل شود، تا بهترین رشد را داشته باشد. همچنین لازم است از وجود کلسیم در آب اطمینان حاصل شود، کلسیم برای سخت پوستان حیاتی است تا بتوانند اسکلت بیرونی خود را حفظ کنند.
پرواز شماره ۲۰۲ هواپیمایی آریانا یک پرواز هواپیمایی آریانا از بیروت، لبنان به مقصد نهایی کابل بود که در آن ۲۲ مسافر و ۵ خدمه حضور داشتند، در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۵۹ در بیروت دچار سانحه شد و ۲۶ نفر جان باختند. شرح واقعه. پرواز شماره ۲۰۲ خطوط هوایی آریانا افغان، داگلاس دی سی-۴، یک پرواز برنامه‌ریزی شده بین‌المللی از لبنان بود که به مقصد افغانستان با توقف‌های برنامه‌ریزی شده در فرودگاه مهرآباد، ایران و فرودگاه بین‌المللی قندهار، افغانستان عازم بود. دو دقیقه پس از برخاستن، هواپیما در تپه ای در آرامون در نزدیکی
از برخاستن، هواپیما در تپه ای در آرامون در نزدیکی بیروت سقوط کرد. یک آتش‌سوزی کوچک در کابین کمی پس از سقوط رخ داد.
کَسِل سقوط می‌کند یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به نویسندگی اندرو کنائر و کارگردانی دولف لاندگرن است." "اسکات ادکینز، دولف لاندگرن، جیم چان‌دلر، کیم دلونگی و دیو هالز از بازیگران اصلی این فیلم هستند."" داستان. یک بیمارستان متروکه بنام «کَسِل» پس از دهه‌ها بی‌توجهی به آن، پر از دینامیت شده و قرار است فرو بپاشد. اما هیچ‌کس نمی‌داند که یک رهبر گنگستر، پیش از به زندان افتادن سه میلیون دلار پول نقد را درون این ساختمان مخفی کرده‌است. حالا سه گروه خود را به آب و آتش می‌زنند تا به این پول دست
گروه خود را به آب و آتش می‌زنند تا به این پول دست پیدا کنند و فقط ۹۰ دقیقه برای یافتن آن و بیرون آمدن از ساختمان فرصت دارند. انتشار. این فیلم در ۳ دسامبر ۲۰۲۱ در ایالات متحده اکران محدودی داشت. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۱ به‌صورت بلوری و ویدئو هنگام درخواست در دسترس قرار گرفت. بازخورد. این فیلم در سایت راتن تومیتوز دارای امتیاز ۸۳ و نمره ۵.۵ از ۱۰ است.
بودجهٔ لینک حساب‌کردن تمام بهره‌ها و اتلاف‌های توانی است که سیگنال ارتباطی در یک سامانه مخابراتی از فرستنده، از طریق یک محیط ارتباطی مانند امواج رادیویی، کابل، موجبر یا فیبر نوری، به گیرنده، تجربه می‌کند. معادله ای است که توان دریافتی از توان فرستنده را پس از تضعیف سیگنال ارسالی در اثر انتشار و همچنین بهره آنتن و خط‌تغذیه و سایر تلفات و تقویت سیگنال در گیرنده یا هر تکرارکننده‌ای که از آن عبور می‌کند را نشان می‌دهد. بودجهٔ لینک یک کمک طراح است که در طول طراحی یک سیستم ارتباطی برای تعیین توان دریافتی محاسبه
یک سیستم ارتباطی برای تعیین توان دریافتی محاسبه می‌شود تا اطمینان حاصل شود که اطلاعات به‌طور قابل فهم با نسبت سیگنال به نویز کافی دریافت می‌شود. تغییرات تصادفی بهره کانال مانند محوشدگی با افزودن مقداری حاشیه بسته به شدت پیش‌بینی‌شده اثرات آن در نظر گرفته می‌شود. مقدار حاشیه مورد نیاز را می‌توان با استفاده از تکنیک‌های برابرسازی مانند تنوع آنتن یا پرش فرکانسی کاهش داد. یک معادله بودجهٔ لینک ساده به شکل زیر است: معادله. یک معادلهٔ بودجه پیوند شامل تمام این اثرات، که به صورت لگاریتمی بیان می‌شود، ممکن است به
که به صورت لگاریتمی بیان می‌شود، ممکن است به شکل زیر باشد: اولین آماتوری که به این هدف دست یافت از ۲۵۰ استفاده کردمتر عرض آنتن او در خانه ساخته شده‌است.
میروسلاو مارینویچ (؛ زادهٔ ) فعال حقوق بشر و استاد دانشگاه اهل اتحاد جماهیر شوروی است. وی معاون رئیس دانشگاه کاتولیک اوکراین در لویو، فعال اجتماعی، یکی از بنیانگذاران عفو بین‌الملل اوکراین و یکی از اعضای مؤسس گروه هلسینکی اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان برای شجاعت شده است. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. مارینویچ در ۴ ژانویه ۱۹۴۹ در روستای کوماروویچی در ناحیه استاروسامبیرسکی در استان دروهوبیچ (اکنون استان لویو) به دنیا آمد. پدربزرگ او کشیش کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین و خانواده او بسیار مذهبی
کاتولیک یونانی اوکراین و خانواده او بسیار مذهبی بودند. در دروهوبیچ به دبیرستان رفت که با مدال طلا فارغ‌التحصیل شد. سپس به مدت یک سال به عنوان منشی در کارخانه دروهوبیچ مشغول به کار شد. در ۱۹۶۷، میروسلاو مارینویچ تحصیلات خود را در مؤسسه پلی تکنیک لویو آغاز کرد. در ۱۹۷۰هنگام تحصیل در مؤسسه علیه رژیم شوروی که از آرمان‌های کمونیسم حمایت نمی‌کرد سخن گفت. در نتیجه باعث شد برای اولین بار نزد کاگ‌ب برود. زندگی حرفه‌ای. در ۱۹۷۲ از پلی تکنیک لویو فارغ‌التحصیل شد و به عنوان مترجم انگلیسی در کارخانه ایوانو-فرانکیفسک
عنوان مترجم انگلیسی در کارخانه ایوانو-فرانکیفسک «پوزیترون» مشغول به کار شد. در همان زمان او به دیدارهایش با مخالفان لویو و کی‌یف ادامه داد. در ۲۲ مه ۱۹۷۳ در کی‌یف حین گل گذاشتن در بنای یادبود تاراس شوچنکو توسط پلیس دستگیر و تفتیش شد. پس از آن او به ارتش شوروی اعزام شد، وی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ در وولوگدا به خدمت سربازی پرداخت. مارینویچ پس از پایان دوره خدمتش در ارتش، در ۱۹۷۴ به کی‌یف نقل مکان کرد. او به عنوان سردبیر فنی مجله پوچابووا شیلا (دبستان) و در انتشارات تخنیکا مشغول به کار شد، اما از آنجا به دستور کاگ‌ب
مشغول به کار شد، اما از آنجا به دستور کاگ‌ب اخراج شد. مدتی بیکار بود. قبل از دستگیری، اقدام به تبلیغ و چسباندن پوستر روی دیوار کرد. دوران زندان. در ۱۹۷۶ مارینویچ با میکولا ماتوسوویچ آشنا شد و پس از ان به عنوان یکی از اعضای مؤسس گروه هلسینکی اوکراین درآمد. از آن زمان، او بارها توسط پلیس در کی‌یف و سرپوخوف بازداشت شد. در دروهوبیچ بازجویی شد، او دائماً مورد تهدید قرار می‌گرفت. سرانجام، در ۲۳ آوریل ۱۹۷۷ مارینویچ و ماتوسوویچ به دلیل عضویتشان در گروه به دلیل تحریک و تبلیغات ضد شوروی دستگیر شدند. در محاکمه و صدور
و تبلیغات ضد شوروی دستگیر شدند. در محاکمه و صدور حکم، او هرگونه اتهامی را انکار کرد. پس از ۱۱ ماه سرانجام به او حکم داده شد و به حداکثر مجازات شامل ۷ سال کار شاقه در اردوگاه‌های امنیتی و ۵ سال تبعید محکوم شد. مارینویچ در اردوگاه پرم وی اس -۳۸۹/۳۶–۲ در منطقه پرمسکایا دوران کار اجباری را گذراند. او در اردوگاه تمامی اقدامات حقوق بشری ممکن را انجام داد، اعتصاب غذا کرد، از جمله یک تظاهرات ۲۰ روزه در اردوگاه را به پیش برد. در تمام مدت او مجازات می‌شد. در ۱۹۷۸، عفو بین‌الملل مارینویچ را به عنوان یک زندانی عقیدتی
بین‌الملل مارینویچ را به عنوان یک زندانی عقیدتی تحت حمایت خود گرفت. از آوریل ۱۹۸۴، مارینویچ به روستای سارالژین در ناحیه اویل در منطقه آق‌تپه قزاقستان تبعید شد و در آنجا به عنوان نجار به کار پرداخت. او با لیوبا خینه ازدواج کرد. همسرش برای تبعید نزد او نقل مکان کرد. فعالیت‌های بعدی. در ۱۹۸۷، او به غرب اوکراین بازگشت و در یک پالایشگاه نفت در دروهوبیچ مشغول به کار شد. او همچنین به عنوان خبرنگار در روزنامه محلی هالیتسکا زوریا (ستاره هالیچ؛ اوکراینی: Галицька Зоря) به کار پرداخت. همچنین در ۱۹۹۱ مارینویچ اولین
به کار پرداخت. همچنین در ۱۹۹۱ مارینویچ اولین گروه عفو بین‌الملل را در اتحاد جماهیر شوروی تأسیس کرد و تا سال ۱۹۹۶ به عنوان رئیس آن خدمت کرد. وی از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ به عنوان رئیس کمیته ملی نیز خدمت کرد. از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ مارینویچ به عنوان مدیر مؤسسه دین و جامعه آکادمی الهیات لویو (که بعداً دانشگاه کاتولیک اوکراین شد) خدمت کرد، و عضو انجمن علمی الهیات اوکراین بود. از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ مارینویچ به عنوان معاون رئیس دانشگاه کاتولیک اوکراین برای امور خارجی خدمت کرد. از ۲۰۰۷ او رئیس مؤسسه دین و جامعه، دانشگاه کاتولیک اوکراین
رئیس مؤسسه دین و جامعه، دانشگاه کاتولیک اوکراین است. در ۲۰۱۰ مارینویچ رئیس مرکز اوکراین بین‌المللی شد و تا کنون به عنوان رئیس افتخاری آن خدمت می‌کند. جوایز. از جمله جوایزی که میروسلاو مارینویچ به دست آورد شامل جایزه ای از مجله سوچاسنیست ("مدرنیته") برای گزارش علوم سیاسی به خاطر کتاب "تاوان کمونیسم" (۱۹۹۳) دریافت کرد، جایزه والری مارچنکو را از اداره اوکراین-آمریکایی برای حمایت از حقوق بشر برای بهترین اثر دریافت کرد. نشریه حقوق بشر (۱۹۹۵)، مدال ولادیمیر ژابوتینسکی برای ارتقای درک بین قومی از جامعه اوکراین و
برای ارتقای درک بین قومی از جامعه اوکراین و اسرائیل (۱۹۹۹)، جایزه بشردوستانه سرجیو ویرا د ملو (۲۰۱۳)، و مدال آزادی ترومن-ریگان (۲۰۱۴)).
استونی یکی از کوچک‌ترین جوامع مسلمان در اروپا را دارد. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، تعداد افرادی که در استونی به اسلام اعتقاد داشتند، ۱۵۰۸ نفر بود که معادل ۰/۱۴ درصد از کل جمعیت بود. در استونی مسجد وجود ندارد و به همین دلیل مرکز اسلامی استونی به‌جای مسجد به کار گرفته می‌شود. جمعیت‌شناسی. بر اساس برآوردهای سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱، تقریباً ۱۰٬۰۰۰ مسلمان در استونی زندگی می‌کنند. بزرگ‌ترین گروه‌های مسلمان در استونی متشکل از تاتارها (که اصالتاً اهل میشار هستند) و آذری‌ها هستند. همچنین تعداد کمتری از مسلمانان متعلق به
هستند. همچنین تعداد کمتری از مسلمانان متعلق به اقوام بومی (افرادی که به اسلام گرویده‌اند) وجود دارد. اکثر مسلمانان در استونی سنی هستند به جز آذری‌ها که شیعه‌اند. تاریخ. اولین حضور مستند مسلمانان در استونی زمانی رخ داد که سربازان مسلمان امپراتوری روسیه در طول جنگ لیوونی در قرن شانزدهم وارد استونی شدند. اولین مسلمانان واردشده به استونی، عمدتاً تاتارهایی بودند که پس از خدمت سربازی در ارتش روسیه (پس از فتح استونی و لیوونی در ۱۷۲۱) از خدمت در ارتش رهایی یافته‌بودند. از سال ۱۸۶۰، جامعه تاتارها فعالیت‌های
از سال ۱۸۶۰، جامعه تاتارها فعالیت‌های اسلامی‌شان را آغاز کردند، و مرکز آن در شهر ناروا بود. گرچه برخی نیز در تالین و تارتو ساکن شده‌بودند. تاتارها مغازه‌هایی باز کردند و به تجارت مشغول شدند. در سال ۱۹۴۰، شوروی فعالیت‌های اسلامی را در استونی قدغن نمود و ساختمان‌هایی که نماز جماعت در آنها برگزار می‌شد در طول جنگ جهانی دوم (در سال ۱۹۴۴) ویران شدند. اکثریت قریب به اتفاق مسلمانان در طول اشغال استونی توسط شوروی بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۹۱ لز استونی مهاجرت کردند. جامعه مسلمان در استونی صبور و از نظر سیاسی میانه‌رو
مسلمان در استونی صبور و از نظر سیاسی میانه‌رو در نظر گرفته می‌شوند. در استونی، سنی‌ها و شیعیان به‌طور مشترک عبادت می‌کنند؛ درحالی‌که چنین کاری در جهان اسلام چندان معمول نیست.
مدرسه سرای تاش مدرسه‌ای در میانهٔ تاریخی شهر بخاراست که در سده هجدهم میلادی در زمان فرمانروایی نمایندگان دودمان ازبکستانی اشترخانیان (یعنی منغیتها) ساخته‌شد و در کویِ کوکلداش، خیابان سمرقند جای دارد. این سازهٔ معماری که در فهرست ملی «میراث فرهنگی و مادی ازبکستان» نیز گنجانده شده‌است، امروزه جایگاه برپایی یک نمایشگاه گردشگری است. ساختمان سرای تاش تا به امروز در وضعیت بسیار بدی مانده و بهسازی نشده‌است. در سال ۲۰۱۰ برنامهٔ دولتی‌ای برای پژوهش، برچیدن بخش‌های اضطراری، استوارسازی و بازسازی مدرسه پیش‌بینی
اضطراری، استوارسازی و بازسازی مدرسه پیش‌بینی شده‌بود.
مرکز اسلامی استونی (به ) یک مسجد در ناحیه لاسنامیه، تالین، شهرستان هاریو، استونی است. معماری. این مسجد در یک بلوک اداری در منطقه لاسنامه قرار دارد. حمل و نقل. مسجد در فاصله چند قدمی جنوب شرقی ایستگاه اولمیست الرون قرار دارد.
المپ آگوادو (۳ فوریه ۱۸۲۷–۲۵ اکتبر ۱۸۹۴) عکاس و جامعه‌شناس فرانسوی-اسپانیایی بود که عمدتاً در دهه‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ فعال بود. یکی از چندین عکاس اولیه که این تمرین را از گوستاو لوگره آموخت، آگوادو پیشگام تعدادی از فرآیندهای عکاسی، از جمله عکس‌های کارت ویزیت (سی‌دی‌وی) و فرآیندهای بزرگ‌نمایی عکاسی بود. او همچنین یکی از اعضای بانفوذ انجمن عکاسی فرانسه در سال ۱۸۵۴ بود. زندگی‌نامه. آگوادو در سال ۱۸۲۷ در پاریس متولد شد و دومین پسر مارکیز اسپانیایی الاصل الکساندر آگوادو (۱۷۸۴–۱۸۴۲) و ماریا دو کارمن ویدوآر مورنو بود.
(۱۷۸۴–۱۸۴۲) و ماریا دو کارمن ویدوآر مورنو بود. الکساندر آگوادو در طول جنگ شبه‌جزیره (۱۸۰۸–۱۸۱۴) از حامیان ژوزف بناپارت بود. پس از جنگ، او به پاریس تبعید و به یکی از ثروتمندترین بانکداران فرانسه تبدیل شد. در دهه‌های ۱۸۲۰و ۱۸۳۰، او برای یک سری وام‌ها مذاکره کرد که اسپانیا را از ورشکستگی نجات داد و فردیناند هفتم پادشاه اسپانیا به او لقب "Marquis de las Marismas del Guadalquivir" (مارکیز مرداب‌های گوادالکیویر) را اعطا کرد. پس از مرگ او، پسرانش، از جمله المپ، ثروت قابل توجهی را به ارث بردند. در اواخر دهه ۱۸۴۰،
قابل توجهی را به ارث بردند. در اواخر دهه ۱۸۴۰، آگوادو عکاسی را از عکاس پیشگام فرانسوی گوستاو لو گری فرا گرفت. از استودیوی او در میدان واندوم، او ابتدا با داگرئوتایپ کار می‌کرد، اما در اوایل دهه ۱۸۵۰، در حال آزمایش با سایر فرآیندهای عکاسی، یعنی کاغذ نگاتیو و کلودیون روی شیشه بود. در سال ۱۸۵۴، او و ادوارد دلسرت روش چاپ کارتن را به عنوان راهی برای افزودن پرتره به کارت‌های ویزیت توسعه دادند (این فرایند توسط یوژن دیسدری در اواخر همان سال به ثبت رسید). مانند لو گری، آگوادو به تعدادی از دوستان خود، از جمله کامیل
آگوادو به تعدادی از دوستان خود، از جمله کامیل سیلوی، عکاسی را آموزش داد. آگوادو یکی از اعضای سازمان عکاسی اولیه فرانسه، انجمن هلیوگراف، در اوایل دهه ۱۸۵۰ بود. این سازمان در دهه‌های بعدی در توسعه و ترویج عکاسی در فرانسه تأثیرگذار بود. آگوادو در طول دهه‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ اغلب به عنوان داور برای نمایشگاه‌های انجمن خدمت می‌کرد. آگوادو یک چهره مکرر در دربار امپراتور ناپلئون سوم بود و از امپراتور و همسرش یوجنیی د مونتییو عکس می‌گرفت. عکس‌های آگوادو در این دوره شامل تعدادی پرتره صحنه‌سازی شده بود که آداب و رسوم و
تعدادی پرتره صحنه‌سازی شده بود که آداب و رسوم و عادات اشراف امپراتوری دوم را مورد تمسخر قرار می‌داد. در پایان دهه ۱۸۶۰، آگوادو تا حد زیادی علاقه خود را به عکاسی از دست داد و در دهه‌های بعدی عکس‌های کمی تولید کرد. او در سال ۱۸۹۴در کومپین درگذشت. برادر کوچک المپ به نام اونسیپه، نیز یک عکاس بود، و آن دو در تعدادی از پروژه‌های عکاسی با یکدیگر همکاری کردند. برادرزاده المپ آگوادو، هنری تنره، نقاش مشهور اوایل قرن بیستم بود. آثار. بیشتر عکس‌های آگوادو شامل مناظر (به ویژه درختان، رودخانه‌ها و صحنه‌های شبانی) و
(به ویژه درختان، رودخانه‌ها و صحنه‌های شبانی) و پرتره است.
ستوده فروتن فعال و دانش‌آموز اهل هرات، افغانستان است. او در سال ۲۰۲۱ در فهرست ۲۵ زن تأثیرگذار جهان روزنامهٔ "فایننشال تایمز" قرار گرفت. زندگی‌نامه. ستوده در سال ۱۳۸۵ شمسی در هرات، در یک خانواده تحصیل‌یافته متولد شد. در سال ۱۳۹۱ وارد کلاس اول ابتدایی شد. او از اول کودکی پیش از این که محصل شود، استعداد بسزایی در شعر خوانی و سخنرانی داشت. در این چند سال اخیر در برنامه مختلف تلویزیونی نیز حضور گسترده و فعال دارد. وی در سال ۱۳۹۶ در همکاری با بنیاد خیریه نبی الرحمت، به صورت رسمی به تدریس در کلاس‌های فن سخنرانی و
به صورت رسمی به تدریس در کلاس‌های فن سخنرانی و سواد آموزی پرداخت. بزرگ‌ترین برنامه این دانش‌آموز هراتی «جشن مهربانی‌ها» است که سالانه با اشتراک ۲ هزار کودک در هرات برگزار می‌شود. در سال ۱۳۹۷ به شبکه تلویزیونی خصوصی الغیاث، به عنوان مجری برنامه کودک، پیوست. همچنان به عنوان رضاکار با بنیاد خیریه پیر هرات همکار است.
هفدهمین جوایز گزینش منتقدان در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲ در هالیوود پالادیوم، برای تقدیر از بهترین دستاوردهای فیلم‌سازی ۲۰۱۱ برگزار شد. پخش مراسم بر عهدهٔ وی‌اچ‌وان بود و راب هیوبل و پل شیر میزبان مراسم بودند. نامزدها در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ اعلام شدند. برندگان و نامزدها. جایزه جوئل سیگل. شان پن جایزهٔ موسیقی+فیلم. مارتین اسکورسیزی
ولادیمیر نمشیلوف (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال برنز شده‌است.
تام پونتینگ (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
رابرت کیوساک (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
راب وودهاوس (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
&lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; روزها / شب‌ها یک آلبوم دو ترانه ای چند آهنگه اثر تهیه‌کننده موسیقی و دی جی سوئدی آویچی است. در ۱ دسامبر ۲۰۱۴ از طریق لیبل PRMD منتشر شد. این آلبوم شامل دو تک آهنگ اصلی است: "روزها (ترانه آویچی) " و "شب‌ها (ترانه آویچی)". نسخه ویرایشی وینیل آلبوم برای فروشگاه آثار روز در سال ۲۰۱۵ منتشر شد که محدود به ۱۳۰۰ نسخه بود. این نسخه شامل تمام میکس‌های توسعه یافته بیت پورت و ریمیکس‌های آلبوم "روزها / شب‌ها: ریمیکس‌ها بود."
اولیور لامپه (؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۷۴) شناگر اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
اریک هوشتاین (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
پاتریشیا نوال (؛ زادهٔ ) شناگر اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
لیز مکی (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
دیوان ناصر خسرو قبادیانی اثر "حکیم ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی مروزی، مکنی به ابومعین" و ملقب به ادیب و دبیر فاضل و متخلص به حجّت، شاعر بلندآوازه فارسی‌زبان است. دیوان او مشتمل بر ۱۱۳۷۳ بیت و مرکب از اشعار فارسی و عربی است. "اشعار دورهٔ جوانی او که متضمن مدح، غزل و هزل بود همه از میان رفته یا شاید خود شاعر بعد از سفر مکه یا جریان تبعید آنها را از بین اوخراست برده‌است." طلوع و فروغ. «"ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی بلخی مروزی در ذیقعده ۳۹۴ قمری در قبادیان بلخ متولد شد."» «"وی در ۸۷ سالگی در سال ۴۸۱ در
بلخ متولد شد."» «"وی در ۸۷ سالگی در سال ۴۸۱ در یمگان بدخشان درگذشت. جسمش را در همان‌جا به خاک سپردند."» «"قبر ناصر خسرو در درهٔ یمگان بوده و ظاهراً هنوز هم آنجاست."»اوخراست محتوا. "دیوان ناصر خسرو قبادیانی" کتابی است مشتمل بر همه اشعار باقی‌مانده از ناصر خسرو قبادیانی. شعرها به زبان‌های فارسی و عربی است. مهم‌ترین بخش آن، قصاید اوست. شعرهایی در دیگر قالب‌های شعری همانند مقطَّعات و رباعی هم در این دیوان هست. دیوان او مشتمل بر ۱۱۱۵۶ بیت قصیده، ۲۱۵ بیت مقطَّعات و ۱ رباعی در ۲ بیت و در مجموع ۱۱۳۷۳ بیت
مقطَّعات و ۱ رباعی در ۲ بیت و در مجموع ۱۱۳۷۳ بیت سروده‌است. سال نگارش. "دیوان ناصر خسرو قبادیانی" تا سال ۴۸۱ قمری نوشته شده‌است. سبک نگارش. ناصر خسرو در دوره اوج سبک خراسانی شعر می‌سرود که از اوایل سدهٔ چهارم تا میانه‌های سدهٔ ششم هجری کاربرد داشت. این سبک از لحاظ زمانی به دو دورهٔ سامانیان و غزنویان-سلجوقیان تقسیم می‌شود. اوزان و بحور شعری. از مجموع ۲۶۰ شعر ناصر خسرو قبادیانی: ویژگی سبکی. برخی از مهم‌ترین ویژگی سبکی آثار ناصر خسرو قبادیانی عبارتند از: بجز سفرنامه (که به سبک غزنوی است) بقیه آثارش به شیوه
سفرنامه (که به سبک غزنوی است) بقیه آثارش به شیوه سبک سامانی نگاشته شده‌است.
رویارویی محصول کشور کره جنوبی در سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ است. این سریال در ۱۶ قسمت ۷۰ دقیقه ای از شبکه tvN به نمایش درآمد و با استقبال خوبی مواجه شد. بازیگران اصلی این سریال سونگ هه-کیو و پارک بوگوم هستند. خلاصه داستان. چا سوهیون(سونگ هه-کیو) فرزند خانواده ای سیاسی است. او به اجبار خانواده اش با پسری از خانواده ای پرنفوذ سیاسی ازدواج کرده و بعد از چند سال ازهم جدا شدند و هتلی را بعنوان نفقه دریافت کرده‌است. او برای تأسیس شعبه جدید هتلش به کوبا می‌رود و در آنجا گم می‌شود و به‌طور اتفاقی با کیم جین هیوک(پارک بوگوم)
و به‌طور اتفاقی با کیم جین هیوک(پارک بوگوم) رو به رو می‌شود و… بازخورد. این سریال با استقبال خوبی در کره جنوبی مواجه شد و در سایت IMDb با نمره ۸/۸ به کار خود پایان داد. همچنین در کشورهای شرق آسیایی چون ژاپن و فیلیپین نیز ریتینگ خوبی بدست آورد. این سریال توسط بیش از پنجاه کشور، خریداری و دوبله شد.
توله به یک تولد زنده از چند فرزند در یک زمان در جانوران از یک مادر گفته می‌شود و معمولاً از یک مجموعه از والدین، به ویژه از سه تا هشت فرزند است. این واژه اغلب برای فرزندان پستانداران به کار می‌رود، اما می‌تواند برای هر حیوانی که چند نوزاد به دنیا می‌آورد استفاده شود. در مقایسه، گروهی از تخم‌ها و فرزندانی که از آنها بیرون می‌آیند اغلب دسته‌تخم نامیده می‌شوند، در حالی که به پرندگان جوان اغلب دسته‌جوجه می‌گویند. به حیواناتی که از بستر یکسانی می‌آیند، «هم‌توله» می‌گویند. توله. میانگین اندازه دسته‌توله یک گونه
می‌گویند. توله. میانگین اندازه دسته‌توله یک گونه معمولاً برابر با نصف تعداد سرپستان‌ها است و حداکثر اندازه دسته‌توله معمولاً با تعداد سرپستان‌ها مطابقت دارد. با این حال، همه گونه‌ها از این قانون پیروی نمی‌کنند. برای مثال، موش صحرایی برهنه در هر تولد تقریباً یازده جوان و نیز یازده پستان دارد. جانوران اغلب رفتار گروه‌بندی را در گله‌ها، دسته‌ها، گروه‌ها یا کلنی‌ها نشان می‌دهند و این تولدهای چندگانه مزایای مشابهی دارند. یک دسته‌توله تا حدودی از شکارگران حفاظت می‌کند، نه به ویژه برای افراد جوان بلکه برای
می‌کند، نه به ویژه برای افراد جوان بلکه برای سرمایه‌گذاری والدین در پرورش آنها. با وجود چند جوان، شکارچیان می‌توانند چندین مورد را بخورند و برخی دیگر هنوز می‌توانند زنده بمانند تا به بلوغ برسند، اما تنها با داشتن یک فرزند، از دست دادن آن می‌تواند به معنای تلف‌شدن فصل زادآوری باشد. مزیت مهم دیگر این است که سالم‌ترین جانوران جوان از یک گروه مورد حمایت قرار گیرند. به جای اینکه تصمیمی آگاهانه از سوی والدین باشد، قوی‌ترین و قوی‌ترین نوزاد برای غذا و فضا با موفقیت رقابت می‌کند، و باعث می‌شود که ضعیف‌ترین جوان،
رقابت می‌کند، و باعث می‌شود که ضعیف‌ترین جوان، یا ناتوان، به دلیل عدم مراقبت بمیرد. در حیات وحش، تنها درصد کمی از توله‌ها ممکن است تا زمان بلوغ زنده بمانند، در حالی که برای جانوران اهلی و آنهایی که در اسارت با مراقبت انسان هستند، کل توله‌ها تقریباً همیشه زنده می‌مانند. بچه‌گربه‌ها و توله‌سگ‌ها در این گروه هستند. گوشتخواران، جوندگان و خوک‌ها معمولاً دسته‌توله دارند، در حالی که نخستی‌ها و گیاهخواران بزرگتر معمولاً تک‌قلو دارند.
مدرسهٔ میرعرب یک مدرسهٔ دینی‌ست که میان سال‌های ۱۵۳۰-۱۵۳۶ میلادی در دورهٔ فرمان‌روایی خانات بخارا (۱۵۰۰-۱۷۸۵ میلادی) به دست شیخ «عبدالله النقشبندی الیمنی» نامــوَر به امیر عرب در شهر بخارا در ازبکستان ساخته‌شد. مدرسهٔ میرعرب دربردارندهٔ کلاس‌های درس و خوابگاه برای دانش‌آموزان بود. دورهٔ دانش‌آموزی در مدرسهٔ میرعرب ۹ سال بود که در دو گام انجام می‌گرفت. دانش‌آموزان در این مدرسه تجوید، حدیث، فقه و تاریخ اسلام و دو زبان عربی و فارسی می‌آموختند. در دورهٔ کمونیسم نیز زبان روسی، تاریخ ملت‌های اتحادیهٔ جماهیر
نیز زبان روسی، تاریخ ملت‌های اتحادیهٔ جماهیر شوروی، قانون کمونیسم و ورزش نیز به این درس‌ها افزوده‌شد. این مدرسه امروزه موزه شده‌است. سازمان یونسکو از سال ۱۹۹۳ میلادی این مدرسه را در فهرست میراث جهانی گنجاند.
ناتوان ، یک عضو در یک گروه از جانوران (معمولا یک دسته‌توله از جانوران به‌دنیا آمده در چندقلویی) است که به‌طور چشمگیری کوچک‌تر یا ضعیف‌تر از دیگران است. به دلیل اندازه کوچکش، یک ناتوان در بستر با آسیب‌های آشکاری مواجه است، از جمله مشکلات در رقابت با خواهر و برادرش برای بقا و طرد شدن احتمالی توسط مادرش است؛ بنابراین، در طبیعت، احتمال کمتری وجود دارد که در دوران نوزادی زنده بماند. حتی در میان جانوران اهلی، ناتوان‌ها اغلب با طرد مواجه می‌شوند. آنها ممکن است تحت مراقبت مستقیم یک جانور پرورش‌دهنده باتجربه قرار
مراقبت مستقیم یک جانور پرورش‌دهنده باتجربه قرار گیرند، اگرچه اندازه و ضعف جانور همراه با عدم مراقبت طبیعی والدین این امر را دشوار می‌کند. برخی از جانوران رام‌شده در نتیجه پرورش ناتوان‌ها هستند. علی‌رغم باور عمومی، همه توله‌ها ناتوان نیستند. همه جانوران در یک «دسته‌توله» طبیعتاً از نظر اندازه و وزن کمی متفاوت خواهند بود، اما کوچک‌ترین آنها را اگر سالم و از نظر وزن نزدیک به هم‌زادهای خود باشد، نباید یک «ناتوان» در نظر گرفت. ممکن است کاملاً توانایی رقابت با خواهر و برادر خود برای تغذیه و دیگر منابع را داشته
و برادر خود برای تغذیه و دیگر منابع را داشته باشد. ناتوان به‌طور خاص جانوری است که در رحم از کمبود مواد مغذی در مقایسه با خواهر و برادرش یا از نقص ژنتیکی رنج می‌برد و بنابراین رشدنیافته یا کمتر از حد انتظار به دنیا می‌آید.
مجمع‌الجزایر مادالنا () گروهی از جزیره‌ها است که در تنگه بونیفاچیو میان جزیره کرس (فرانسه) و ساردینیا (ایتالیا) قرار دارند. کل این مجمع‌الجزایر منطقه کومونه "لا مادالنا" در ساردینیا را تشکیل می‌دهند. جغرافیا. این مجمع‌الجزایر شامل هفت جزیره اصلی و شماری از جزایر کوچک است. بزرگ‌ترین جزیره لا مادالنا نام دارد که با داشتن یک شهر، بزرگ‌ترین سکونت‌گاه در مجمع‌الجزایر را دارد. در سال ۲۰۰۶ این مکان در فهرست آزمایشی ایتالیا برای میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. تاریخ. این جزیره‌ها از دوران پیشاتاریخی سکونت گزیده شده
این جزیره‌ها از دوران پیشاتاریخی سکونت گزیده شده بودند. این جزایر توسط رومی‌ها به عنوان "Cunicularia" شناخته می‌شد و در دوران سده ۲ و ۱ پیش از میلاد یک منطقه کشتیرانی فعال بود. جزایر مادالنا ارزش راهبری دارند و در سده ۱۳ میان جمهوری‌های دریایی پیزا و جنوا مورد مناقشه بودند و سپس برای مدت طولانی‌ای رها شدند و دوباره در سده ۱۸ میلادی توسط چوپان‌های کرسی و ساکنان از ساردینیا اسکان گزیده شد. ناپلئون بناپارت، هوریشیو نلسون و جوزپه گاریبالدی همه به این مکان پیوند تاریخی دارند. دسترسی اصلی به درون و بیرون
پیوند تاریخی دارند. دسترسی اصلی به درون و بیرون جزیره‌ها تنها از راه کشتی‌هایی که از پالائو می‌آیند امکان‌پذیر است. تنها برروی دو جزیره جاده رفت‌وآمد قرار دارد از سل ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۸ جزیره سنتو استفانو، یکی از جزایر به عنوان پایگاه دریایی ناتو فعالیت داشت که زیردریایی‌های هسته‌ای آمریکا در آن نیز قرار داشتند.