payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شب شیطان اولین آلبوم استودیویی گروه هیپ-هاپ امریکایی، دی۱۲ است که ۱۹ ژوئن سال ۲۰۰۱ عرضه عرضه شد. ناشران این آلبوم اینترسکوپ رکوردز و شیدی رکوردز هستند. هرچند که شیدی رکوردز از سال ۱۹۹۹ میلادی فعالیت خود را شروع کرد اما این آلبوم اولین اثر از این ناشر بود. منابع. &lt;templatestyles src="Module:Infobox/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
رابرت مورگان به (انگلیسی : Robert Morgan) کارگردان و نویسنده اهل بریتانیا است. وی بیشتر به خاطر ساخت فیلم‌های کوتاهی از جمله "گربه‌ای که دست دارد" (۲۰۰۱)، "جدایی" (۲۰۰۳) و "بابی یاه" (۲۰۱۱) شناخته می‌شود که تمامی آنها روی هم بیش از ۳۰ جایزه بین‌المللی به دست آورده‌اند. زندگی شخصی. مورگان در شهرک یاتلی واقع در همپشر متولد شد. او یک خواهر بزرگتر به نام النور دارد. از آنجا که فرآیند فیلمسازی زمان زیادی می برد، رابرت در کنار این حرفه هر از گاهی به نقاشی کشیدن می پردازد. حرفه. اشتیاق رابرت به فیلمسازی از زمانی
پردازد. حرفه. اشتیاق رابرت به فیلمسازی از زمانی آغاز شد که در سن سه سالگی فیلم شیطان بدون چهره را تماشا کرد. مورگان قبلاً در رشته هنرهای زیبا تحصیل کرده بود، بنابراین همیشه طراحی و نقاشی می کرد . سپس در مؤسسه هنر و طراحی ساری (در حال حاضر بخشی از دانشگاه هنرهای خلاق ) در رشته «فیلمسازی انیمیشن» تحصیل کرد. او کار خود را با یک فیلم کوتاه دانشجویی به نام "مردی در گوشه پایین سمت چپ عکس" در سال ۱۹۹۷ آغاز کرد. پس از این او فیلم "گربه ای که دست دارد" را ساخت که مجله FilmThreat درباره آن مقاله‌ای منتشر کرد و
که مجله FilmThreat درباره آن مقاله‌ای منتشر کرد و تماشای این فیلم را به‌ عنوان اجباری برای هر کسی که می‌خواهد فیلم ترسناک بسازد توصیف کرد. این فیلم باعث شد که او مأمور ساخت دو فیلم کوتاه برای کانال ۴ بریتانیا و S4C در ولز شود. او قبلاً تحت تأثیر افراد سرشناسی همچون فرانسیس بیکن ، ادگار آلن پو ، یان سوانک ماجر ، برادران کوی ، دیوید لینچ ، دیوید کراننبرگ ، جوئل پیتر ویتکین و هانس بلمر قرار گرفته بود . در سال ۲۰۰۳ ، مورگان فیلمی به نام "جدایی" را ساخت که یک انیمیشن کوتاه ۱۰ دقیقه ای درباره دو برادر دوقلوی به
کوتاه ۱۰ دقیقه ای درباره دو برادر دوقلوی به هم چسبیده بود. فیلم بعدی او با عنوان "هیولاها" با الهام از ترس هایی که در زمان نقل مکان خانواده اش به محلی نزدیک به بیمارستان برادمور در برکشایر در او به وجود آمد، ساخته شد، همچنین از ایده یک رابطه خشونت آمیز بین خواهر و برادر در آن استفاده کرد. "هیولاها" در جشنواره ادینبورگ فیلم سال ۲۰۰۴ به نمایش درآمد. در سال ۲۰۰۹ او فیلم "مبتلا" (Over Taken) را برای پروژه فیلم ۴۸ ساعته (به عنوان بخشی از جشنواره فیلم Branchage) ساخت که فیلمبرداری آن در طول دو روز انجام شد. او
ساخت که فیلمبرداری آن در طول دو روز انجام شد. او به جرسی در جزایر مانش رفت و از عناصر فیلم های ژانر وسترن و چند بازیگر زن برای ساخت این فیلم کوتاه استفاده کرد. "بابی یاه" طولانی ترین فیلم کوتاه او با مدت زمان ۲۳ دقیقه است که نسبت به فیلم های قبلی او پیشرفت های بیشتری از لحاظ کیفی و تعداد شخصیت ها دارد. در سال ۲۰۱۳، او فیلم "فراخوانی" را برای سریال «اقدامات تصادفی» کانال ۴ تهیه کرد.
این فهرستی است از کنت‌های ادسا که از سال ۱۰۹۸ تا ۱۱۴۴ بر کنت‌نشین ادسا فرمانروایی می‌کردند. در سراسر ۴۶ سال عمر این کنت‌نشین، چهار کنت حکومت می‌کردند که در زمان غیبت و اسارت آنها نایبی انتخاب می‌شد. کنت‌نشین ادسا در حین نخستین جنگ صلیبی و پس از فتح ادسا توسط بالدوین بولون به محوریت شهر ادسا تأسیس شد. این کنت‌نشین توانست ۴۶ سال، از ۱۰۹۸ تا ۱۱۴۴ باقی بماند تا آن که مرکز این دولت در سال ۱۱۴۴ توسط زنگیان تصرف شد. با سقوط ادسا توسط زنگیان، نخستین ضربه بزرگ به صلیبیون و اوترمر وارد شد و در نهایت باعث آغاز جنگ
صلیبیون و اوترمر وارد شد و در نهایت باعث آغاز جنگ صلیبی جدید برای بازپس‌گیری و احیای این دولت صلیبی از دست‌رفته شد. تاریخ کوتاه‌مدت کنت‌نشین ادسا بیشتر در تقابل با نیروهای مسلمانان و به‌ویژه ترکان (سلاجقه، ارتقیان و زنگیان) صرف شد. با این حال در برهه‌هایی، به‌ویژه پس از ظهور زنگیان در شمال سوریه، کنت‌های ادسا با برخی دولت و امیرنشین‌های مسلمان برای حفظ قلمروی خود در مقابل زنگیان متحد می‌شدند. کنت‌نشین ادسا، دربردارندهٔ یک ارباب‌نشین به مرکزیت قلعه تل باشر و شهرهایی همچون ملطیه، سامسات، سروج، دولوک، گارگار،
شهرهایی همچون ملطیه، سامسات، سروج، دولوک، گارگار، کیلیس و بیرا بود. برخلاف دیگر دولت‌های صلیبی شکل‌گرفته در اراضی مقدس، کنت‌نشین ادسا در خشکی محصور بود. همچنین این کنت‌نشین به واسطه موقعیت جغرافیایی خود از سایر دولت‌های صلیبی (پادشاهی اورشلیم و کنت‌نشین طرابلس) دور بود و با نزدیک‌ترین همسایه خود، شاهزاده‌نشین انطاکیه، نیز روابط خوبی نداشت. نیمی از شهرها و قلعه‌های این کنت‌نشین، از جمله مرکز آن، در شرق رود فرات واقع شده بودند که این مسئله این کنت‌نشین را در مقابل حملات مسلمانان از شرق آسیب‌پذیر می‌کرد؛ و
مقابل حملات مسلمانان از شرق آسیب‌پذیر می‌کرد؛ و بخش‌های غربی این کنت‌نشین از طریق قلعه تل باشر—که در بخش غربی فرات بود—کنترل می‌شد. ساختار و سازمان‌های کنت‌نشین ادسا همچون ساختار و سازمان‌های فئودالی در غرب بود، به‌طوری که کنت ادسا از پادشاه اورشلیم تبعیت می‌کرد. نظام جانشینی کنت‌نشین ادسا، در ابتدا «انتخابی و انتصابی» و پس از به قدرت رسیدن خاندان کورتنی «ارثی» شد. براساس ساختار فئودالی، افرادی تحت نظر کنت ادسا صاحب مناصبی بودند و به کنت در اداره کنت‌نشین کمک می‌کردند: «صدراعظم» (Chancellor) که قاضی
کمک می‌کردند: «صدراعظم» (Chancellor) که قاضی (Chaplain) کنت‌نشین نیز بود، به امور داخلی و مدنی می‌پرداخت؛ «پاسبان» (Constable) که کارکردی نظامی داشت؛ و «مارشال» که فرماندهٔ نیروهای نظامی بود. همچنین براساس منابع و متون قرن ۱۲ میلادی، شوراهای شهر—که بیشتر متشکل از بومیان مسیحی بودند—نقش مهم و مؤثری در مسائل اجتماعی، مذهبی و سیاسی کنت‌نشین ادسا ایفا می‌کردند. درآمدهای کنت‌نشین که تحت اداره دبیرخانه یا دیوان بود، از راه املاک و مالیات‌های دریافتی و حق گمرگ مالیات‌های تاجران و اصناف تأمین و مهم‌تر از همه معادن
تاجران و اصناف تأمین و مهم‌تر از همه معادن مس و ضربه سکه تأمین می‌شد.
ژان لوزینیان () نایب پادشاهی قبرس و شاهزاده افتخاری شاهزاده‌نشین انطاکیه بود. او یکی از اعضای خاندان لوزینیان و پسر هیو چهارم و همسر دومش، آلیس ابلین بود. وی در زمان نایبی، حملاتی را به بندرهای ممالیک ترتیب داد؛ وی در ۵ ژوئن ۱۳۶۹ به صیدا حمله برد اما پس چند روز ناوگان وی به خاطر طوفان درهم شکست. بدین خاطر نتوانست به بیروت حمله کند اما موفق به غارت طرطوس و بترون شد. وی قبل از حمله به اسکندریه در ۹ و ۱۰ ژوئیه، به سمت لاذقیه، آیاس و آنتالیا حرکت کرد. وی در نهایت به دلیل مشارکت در قتل برادر بزرگترش، پیتر یکم
به دلیل مشارکت در قتل برادر بزرگترش، پیتر یکم قبرس، کشته شد.
اندرو مک‌گریگور مارشال (Andrew MacGregor Marshall) (زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۷۱)، یک روزنامه‌نگار و نویسنده اهل اسکاتلند بوده و تمرکز اصلی وی روی حقوق بشر، کشمکش، سیاست و جرایم، بیشتر در آسیا و خاورمیانه است. مارشال که منتقد برجسته پادشاهی تایلند است، در ژوئن ۲۰۱۱ میلادی، پس از این‌که روزنامه رویترز نشر گزارش‌های اختصاصی که وی در مورد پادشاهی تایلند نوشته بود، را رد کرد. تحت شرایط بحث‌برانگیز از این روزنامه استعفا داد. کتابی که وی در ۲۰۱۴ تحت عنوان سلطنتی در بحران منتشر کرد، در تایلند ممنوع اعلام گردید. یک طرف‌دار
کرد، در تایلند ممنوع اعلام گردید. یک طرف‌دار برجسته نظام پادشاهی تایلند به‌طور رسمی از مارشال نزد پلیس شکایت نموده و او را متهم به چندین جرم، از جمله "اهانت به ذات اقدس ملوکانه"، نمود. حرفه. مارشال برای ۱۷ سال به عنوان گزارش‌گر برای رویترز کار می‌کرد و از دگرگونی‌های شدید سیاسی در تایلند و جنگ‌های عراق، افغانستان و پاکستان گزارش تهیه می‌نمود. در ۲۰۰۰ میلادی، وی به عنوان نائب‌رئیس شعبه رویترز در بانکوک گماشته شد. از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ میلادی، زمانی که یک شورش خشن‌گر یبان‌گیر عراق شد، او به عنوان رئیس شعبه رویترز
یبان‌گیر عراق شد، او به عنوان رئیس شعبه رویترز در عراق خدمت می‌کرد، بعداً او از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ میلادی به عنوان مدیر ویراستاری رویترز برای خاورمیانه کار کرد. از سال ۲۰۰۸، وی به عنوان تحلیل‌گر ریسک سیاسی و ویراستار بازارهای در حال ظهور کار کرده و مقیم سنگاپور بود. او در ژوئن ۲۰۱۱ میلادی روزنامه رویترز را پس از آن ترک کرد که این روزنامه نشر مجموعه‌ای از مقالاتی که وی بر مبنای تحلیل‌های خود از تلگرام‌های افشا شده سیاسی ایالات متحده، در مورد پادشاهی تایلند نوشته بود، را رد کرد. مناقشه #thaistory. در ژوئن ۲۰۱۱،
بود، را رد کرد. مناقشه #thaistory. در ژوئن ۲۰۱۱، مارشال اعلام کرد که او از رویترز استعفا داده‌است تا مجموعه‌ای از گزارش‌ها را در مورد تایلند که آژانس خبری نشر آن را رد کرد، به نشر برساند. در اواخر همان ماه، او خود به تنهایی این گزارش‌ها را به نشر سپرد. مطالعه وی تحت عنوان «لحظه روبرو شدن با حقیقت تایلند» به تحلیل نقش پادشاهی در سیاست تایلند پرداخته و شامل ارجاع‌های به صدها تلگرام سیاسی ایالات متحده بود که به بیرون درز کرده بود. این تلگرام‌ها چندی بعد توسط ویکی‌لیکس نیز پخش گردید. تایلند قوانین
بعد توسط ویکی‌لیکس نیز پخش گردید. تایلند قوانین سخت‌گیرانه‌ای در ارتباط به اهانت به ذات اقدس ملوکانه دارد و هرگونه انتقاد از خانواده شاهی را به عنوان جرم طبقه‌بندی می‌کند، از این‌رو روزنامه‌نگارانی که از این کشور گزارش می‌دهند هم‌واره از یک سیاست خود سانسوری پیروی نموده و از دادن نظریات در مورد پادشاهی که بتواند انتقادی قلم‌داد گردد، پرهیز می‌نمایند. مطالعه مارشال که معمولاً با هشتگ توئیتر وی #thaistory شناخته می‌شود، از مدارک تلگرام‌های درز کرده، برای بیان این ادعا استفاده نمود که پادشاهی تایلند یک نقش
این ادعا استفاده نمود که پادشاهی تایلند یک نقش مرکزی در سیاست تایلند بازی می‌کند که هرگز به‌طور درست گزارش نشده‌است. مارشال در مقاله‌ای که برای روزنامه ایندیپندنت نوشت، برجسته ساخت که انتشار #thaistory توسط وی بدین معنی بود که اگر او دوباره به تایلند بازگردد به زندان افکنده خواهد شد و این‌که او نپذیرفتن انتشار این اسناد از سوی رویترز را درک می‌کند، چون این کار باعث رنجش پادشاهی شده و در نتیجه خطراتی را متوجه کارکنان و تجارت رویترز در تایلند می‌کرد. با این حال، رویترز توضیح متفاوتی ارایه نموده و به
با این حال، رویترز توضیح متفاوتی ارایه نموده و به روزنامه‌های تایمز و ایندیپندنت گفت که این داستان با فارمت که طی آن ارایه شده بود، «کارا» نبود و این‌که آن‌ها پرسش‌های در رابطه به درازا، منبع، بی‌طرفی و مسائل حقوقی این داستان داشتند و مارشال «در فرایند عادی ویراستاری شرکت نمی‌کرد». مقامات تایلندی سیاستی مبنی بر عدم تصدیق رسمی از موجودیت تلگرام‌های بحث‌برانگیز ویکی‌لیکس دارند و از این‌رو آن‌ها در رابطه به #thaistory هیچ نظری ندادند، اما تانونگ کانتونگ، مدیر ویراستاری روزنامه‌ای معمولاً طرف‌دار حکومت به‌نام
ویراستاری روزنامه‌ای معمولاً طرف‌دار حکومت به‌نام نیشن، ادعا نمود که #thaistory بخشی از یک توطئه بین‌المللی برای بی‌ثبات سازی تایلند بود. مرگ شاه آناندا ماهیدول. مارشال پژوهش‌های گسترده‌ای در مورد تیرباران اسرارآمیز آناندا ماهیدول هشتمین پادشاه تایلند در ۹ ژوئن ۱۹۴۶، انجام داده‌است. او ادعا می‌نماید که شواهد به‌طور قاطعانه گویای این است که بومیپول آدولیادج، احتمالاً به‌طور اتفاقی، برادر خود را کشت و این رویداد سرپوش گذاری شد تا بومیپول بتواند پادشاه شود. سلطنتی در بحران. کتاب مارشال تحت عنوان سلطنتی در
سلطنتی در بحران. کتاب مارشال تحت عنوان سلطنتی در بحران در اکتبر ۲۰۱۴ توسط انتشارات زید-بوکس به دست نشر سپرده شد. پاتریک جوری، مربی ارشدِ تاریخ جنوب-شرق آسیا در دانشگاه کوئینزلند که این کتاب را برای وب سایت نیو ماندالا نقد علمی می‌کرد، نوشت: «مارشال، روزنامه‌نگار پیشین رویترز، از چند سال به این‌سو به یکی از نخستین گزارش‌گران در مورد موضوع ممنوعهٔ نقش پادشاهی در سیاست تایلند مبدل شده‌است… مارشال یک کتاب برانگیزنده، دارای استدلال واضح، دست‌یافتنی، به‌موقع و قانع‌کننده نوشته‌است». رئیس کل پلیس تایلند، سومیوت
نوشته‌است». رئیس کل پلیس تایلند، سومیوت پومپانموانگ در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۴ اعلام کرد که این کتاب در تایلند ممنوع اعلام شده‌است. کسانی که این ممنوعیت را نقض می‌کردند، در معرض الی سه سال حبس یا الی ۶۰٬۰۰۰ بات جریمه قرار می‌گرفتند. سومپویت طی بیانیه‌ای گفت که «محتویات این کتاب، پادشاهی تایلند را تحقیر، بدنام و تهدید می‌کند. این کتاب برای امنیت ملی و جامعه آرام و باانضباط یک خطر است». اتهامات اهانت به ذات اقدس ملوکانه و فتنه‌انگیزی. در ۹ دسامبر ۲۰۱۴، یک طرف‌دار نظام پادشاهی تایلند به‌نام وانتونگچای چامناکیت، شکایتی
پادشاهی تایلند به‌نام وانتونگچای چامناکیت، شکایتی رسمی را به نزد پلیس به ثبت رسانده و مارشال را متهم به شکستن ماده ۱۱۲ قانون کیفری تایلند نمود – قانون اهانت به ذات اقدس ملوکانه. وانتونگچای همچنین مارشال را به نقض ماده ۱۱۶ – قانونی جلوگیری از فتنه‌انگیزی با جزای حداکثری مرگ – و ماده ۱۴ قانون جزای رایانه، متهم کرد. بازداشت همسر مارشال توسط پلیس تایلند. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۶، بیش از ۲۰ نیروی پلیس به خانه خانوادگی همسر مارشال، نوپاوان «پلای» بونلیوسلیپ در شهر بانکوک هنگام دیدار وی از تایلند، حمله نموده و تلفن‌ها و
هنگام دیدار وی از تایلند، حمله نموده و تلفن‌ها و تجهیزات رایانه‌ای وی را ضبط کردند. او همراه با پدرش و پسر سه ساله این زوج، به دفتر مرکزی اداره سرکوب جرایم در بانکوک برده شد. نوپاوان برای چند ساعت تحت بازجویی قرار گرفته و به وی اجازه داشتن وکیل داده نشد. بازداشت وی توجه گسترده بین‌المللی را جلب نموده و او در همان روز دوباره آزاد گردید. متعاقب این رویداد، او تایلند را ترک کرد. مرگ شاه بومیپول. مارشال مرگ پادشاه تایلند، بومیپول آدولیادج در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۶ را چندین ساعت قبل از اعلام رسمی کاخ سلطنتی، گزارش داد.
ساعت قبل از اعلام رسمی کاخ سلطنتی، گزارش داد. او نخستین روزنامه‌نگار در سطح دنیا بود که این خبر را منتشر کرد. ممنوعیت تماس آنلاین از جانب خونتا در تایلند. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۷، خونتا [حکومت نظامی] حاکم بر تایلند بیانیه‌ای را صادر نموده و طی آن مردمان تایلند را از داشتن هر نوع تعامل آنلاین با مارشال و دو صاحب‌نظر مشهور خارجی دیگر در مورد سیاست و پادشاهی تایلند – پروفسور سومساک جیامتیراساکول و پروفسور پاون چاچاوالمپونگپون – ممنوع کرد. وزارت اقتصاد دیجیتال گفت که تایلندی‌ها نباید با این سه فرد به تماس شده و
که تایلندی‌ها نباید با این سه فرد به تماس شده و محتویات منتشر شده توسط آن‌ها را در اینترنت یا رسانه‌های اجتماعی تعقیب نموده یا شریک سازند. مارشال به این بیانیه پاسخ داده و گفت: «به باور من، تایلندی‌ها باید آزاد باشند تا معلومات را از تمامی منابع بخوانند و خود در مورد این‌که به چه چیزی باور کنند، تصمیم بگیرند».
سپاه تفنگداران دریایی جمهوری کره () سپاه تفنگدار دریایی زیرمجموعه نیروی دریایی جمهوری کره است، که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد. سپاه تفنگداران دریایی کره جنوبی، در عمل پیاده‌نظام نیروی دریایی کره جنوبی است، که مسئولیت عملیات آبی-خاکی را برعهده دارد، همچنین به عنوان یک نیروی واکنش سریع و یک نیروی ذخیره استراتژیک عمل می‌کند. سپاه تفنگداران دریایی کره جنوبی در سال ۱۹۴۹، قبل از جنگ کره، به عنوان یک نیروی عملیات سرکوب علیه پارتیزان‌های کمونیست تأسیس شد. سپاه تفنگداران دریایی کره جنوبی همچنین در طول جنگ ویتنام در نبردها
کره جنوبی همچنین در طول جنگ ویتنام در نبردها شرکت داشت. سپاه تفنگداران دریایی کره جنوبی، با ۲۹۰۰۰ پرسنل، در دو لشکر و دو تیپ جداگانه تحت فرماندهی ستاد نیروی دریایی کره جنوبی سازماندهی شده است. این سپاه حدود ۳۰۰ وسیله نقلیه زنجیری شامل وسایل نقلیه آبی-خاکی تهاجمی، تانک‌های اصلی جنگی و توپخانه خودکششی دارد.
گویدو بلیدو اوگارته (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل پرو و نخست‌وزیر سابق این کشور است.
فلتمن (مت) یک ابرقهرمان جهش یافته خیالی است که در کتاب های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس ظاهر می شود. تاریخچه انتشار. او یکی از اعضای گروه انتقام جویان گریت لیکز است.فلتمن که توسط جان بیرن (کمیک) خلق شد، اولین بار در سال ۱۹۸۹ در صفحات انتقام جویان سواحل غربی شماره ۴۶ ظاهر شد.
نیروهای عملیات ویژه روسیه () یگان نیروهای ویژه زیرمجموعه نیروهای مسلح روسیه و تحت امر ستاد کل نیروهای مسلح فدراسیون روسیه است، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. اولین واحدهای آنچه که بعدها به نیروهای عملیات ویژه تبدیل شدند، در سال ۲۰۰۹ به‌عنوان بخشی از اصلاحات نظامی مداوم روسیه در سال ۲۰۰۸ شکل گرفت. فرماندهی نیروهای عملیات ویژه در سال ۲۰۱۲ تأسیس و در مارس ۲۰۱۳ توسط والری گراسیموف، رئیس ستاد کل، اعلام شد. به گفته گراسیموف، نیروهای عملیات ویژه به‌عنوان یک واحد عملیات ویژه نخبه در سطح استراتژیک طراحی شده است که
ویژه نخبه در سطح استراتژیک طراحی شده است که ماموریت‌های اصلی آن مداخلات خارجی از جمله مقابله با گسترش سلاح‌های هسته‌ای، عملیات دفاع داخلی خارجی و انجام پیچیده‌ترین عملیات‌های ویژه و ماموریت‌های مخفی برای حفاظت از منافع فدراسیون روسیه خواهد بود. نیروهای ویژه روسیه منحصراً توسط پرسنل حرفه‌ای استخدام شده با قرارداد اداره می‌شوند که همگی آنها سربازان تمام وقت متشکل از افسران وظیفه و سربازان عادی هستند.
رئیس ستاد کل روسیه () ارشدترین جایگاه نظامی در مجموعه نیروهای مسلح روسیه است که ریاست ستاد کل نیروهای مسلح فدراسیون روسیه را برعهده دارد. این جایگاه در سال ۱۸۱۲، تشکیل شد و از سال ۲۰۱۲ نیز ارتشبد والری گراسیموف، ریاست ستاد کل روسیه را برعهده دارد.
طراحی گهواره به گهواره (همچنین به عنوان 2CC2، C2C، گهواره ۲، یا طراحی احیا کننده نیز شناخته می‌شود) یک رویکرد بیومیمتیک برای طراحی محصولات و سیستم‌هایی است که صنعت انسانی را بر اساس فرآیندهای طبیعت مدل می‌کند، جایی که مواد به عنوان مواد مغذی در گردش در نظر گرفته می‌شوند. متابولیسم سالم و ایمن این اصطلاح خود بازی با عبارت محبوب شرکتی «گهواره تا گور» است، به این معنی که مدل C2C پایدار است و به زندگی و نسل‌های آینده توجه می‌کند - از تولد، یا «گهواره» از یک نسل تا نسل بعدی، در مقابل. از تولد تا مرگ، یا «قبر»،
تا نسل بعدی، در مقابل. از تولد تا مرگ، یا «قبر»، در همان نسل. C2C پیشنهاد می‌کند که صنعت باید از اکوسیستم‌ها و متابولیسم بیولوژیکی طبیعت محافظت و آنها را غنی سازی کند و در عین حال متابولیسم فنی ایمن و سازنده را برای استفاده با کیفیت بالا و گردش مواد مغذی آلی و فنی حفظ کند. این یک چارچوب کل نگر، اقتصادی، صنعتی و اجتماعی است که به دنبال ایجاد سیستم‌هایی است که نه تنها کارآمد هستند، بلکه اساساً بدون زباله نیز هستند. با تکیه بر رویکرد سیستمی کل طراحی احیا کننده جان تی لایل، این مدل در مفهوم وسیع آن به طراحی و
جان تی لایل، این مدل در مفهوم وسیع آن به طراحی و ساخت صنعتی محدود نمی‌شود. می‌توان آن را در بسیاری از جنبه‌های تمدن بشری مانند محیط‌های شهری، ساختمان‌ها، اقتصاد و سیستم‌های اجتماعی به کار برد. عبارت "Cradle to Cradle" یک علامت تجاری ثبت شده توسط مشاوران McDonough Braungart Design Chemistry (MBDC) است. برنامه محصولات گواهی شده Cradle to Cradle به عنوان یک سیستم اختصاصی آغاز شد. با این حال، در سال 2012 MBDC گواهینامه را به یک مؤسسه غیرانتفاعی مستقل به نام مؤسسه نوآوری محصولات Cradle to Cradle تحویل داد.
مؤسسه نوآوری محصولات Cradle to Cradle تحویل داد. استقلال، باز بودن، و شفافیت اولین اهداف مؤسسه برای پروتکل‌های صدور گواهینامه است. خود عبارت «گهواره به گهواره» توسط والتر آر استاهل در دهه ۱۹۷۰ ابداع شد. مدل کنونی مبتنی بر سیستمی از «توسعه چرخه زندگی» است که توسط مایکل برانگارت و همکارانش در "آژانس تشویقی حفاظت از محیط زیست" (EPEA) در دهه ۱۹۹۰ آغاز شد و از طریق انتشار "یک چارچوب فنی برای ارزیابی چرخه حیات" مورد بررسی قرار گرفت. در سال ۲۰۰۲، براونگارت و ویلیام مک دونو یک کتاب به نام "بازسازی راه ما همه چیز:
مک دونو یک کتاب به نام "بازسازی راه ما همه چیز: از گهواره تا گهواره" منتشر کردند، یک مانیفست برای طراحی گهواره تا گهواره است که جزئیات خاصی برای چگونگی دستیابی به مدل ارائه می‌دهد. این مدل توسط تعدادی از شرکت‌ها، سازمان‌ها و دولت‌ها در سراسر جهان، عمدتاً در اتحادیه اروپا، چین و ایالات متحده پیاده‌سازی شده‌است. طراحی گهواره به گهواره نیز موضوع بسیاری از فیلم‌های مستند مانند "زباله (هدر رفته) = غذا بوده" است معرفی. در مدل گهواره به گهواره، تمام مواد مورد استفاده در فرآیندهای صنعتی یا تجاری - مانند فلزات،
در فرآیندهای صنعتی یا تجاری - مانند فلزات، الیاف، رنگ‌ها - به یکی از دو دسته تقسیم می‌شوند: مواد مغذی «فنی» یا «بیولوژیکی». ساختار. در ابتدا توسط McDonough و Braungart تعریف شد، پنج معیار گواهینامه مؤسسه نوآوری محصولات Cradle to Cradle عبارتند از: گواهینامه در چندین سطح در دسترس است: پایه، نقره، طلا، پلاتین، با الزامات سختگیرانه تر در هر کدام. قبل از سال ۲۰۱۲، MBDC پروتکل صدور گواهینامه را کنترل می‌کرد. سلامتی. در حال حاضر بسیاری از انسان‌ها به طور مستقیم یا غیر مستقیم روزانه مواد مضر و شیمیایی زیادی را در
غیر مستقیم روزانه مواد مضر و شیمیایی زیادی را در تماس یا مصرف می‌کنند. علاوه بر این اشکال بیشماری از حیات گیاهی و حیوانی نیز در معرض دید قرار می‌گیرند. سی ۲ به دنبال حذف خطرناک است "مواد مغذی فنی" (مواد مصنوعی مانند موتاژنیک محصولات، فلزات سنگین و دیگر مواد شیمیایی خطرناک) از چرخه زندگی فعلی. اگر مواد ما در تماس با و به صورت روزانه در معرض سمی نیست و اثرات طولانی مدت سلامت ندارد، سپس سلامت کلی سیستم بهتر می‌تواند حفظ شود. مثلا، یک کارخانه پارچه می‌تواند تمام مضر از بین بردن "مواد مغذی فنی" با دقت بررسی
تمام مضر از بین بردن "مواد مغذی فنی" با دقت بررسی کنید که چه مواد شیمیایی در رنگ‌های خود استفاده می‌کنند تا به رنگ مورد نیاز خود برسند و تلاش کنند تا با مواد شیمیایی پایه کمتر این کار را انجام دهند. مواد مصنوعی موجود. این سؤال که چگونه می‌توان با بی شمار "مواد مغذی" موجود (مواد مصنوعی) که قابل بازیافت یا معرفی مجدد به محیط طبیعی نیستند، در طراحی C2C پرداخته شده‌است. موادی که می‌توانند دوباره استفاده شوند و کیفیت خود را حفظ کنند، می‌توانند در چرخه‌های فنی مواد مغذی استفاده شوند، در حالی که مقابله با مواد
مواد مغذی استفاده شوند، در حالی که مقابله با مواد دیگر مانند پلاستیک‌ها در اقیانوس آرام بسیار دشوارتر است. مثال‌های فرضی. یک نمونه بالقوه کفشی است که با استفاده از مدل C2C طراحی و تولید انبوه شده‌است. زیره ممکن است از «مواد مغذی بیولوژیکی» ساخته شده باشد در حالی که قسمت‌های بالایی ممکن است از «مواد مغذی فنی» ساخته شده باشد. این کفش در یک کارخانه تولید انبوه تولید می‌شود که از مواد زائد خود با بازگرداندن آن به چرخه استفاده می‌کند. این بستگی به این دارد که مواد فنی در هنگام استفاده مجدد کیفیت خود را از دست
فنی در هنگام استفاده مجدد کیفیت خود را از دست ندهند. پس از تولید کفش، به خرده‌فروشی‌ها توزیع می‌شود، جایی که مشتری کفش را با قیمت پایین‌تری خریداری می‌کند، زیرا مشتری فقط برای مدت زمانی که کفش را می‌پوشد، هزینه استفاده از مواد موجود در کفش را پرداخت می‌کند. زمانی که از کفش بزرگتر شد یا آسیب دید، آن را به سازنده برمی‌گردانند. هنگامی که سازنده کفی را از قسمت بالایی جدا می‌کند (جداسازی مواد مغذی فنی و بیولوژیکی)، مواد مغذی بیولوژیکی به محیط طبیعی بازگردانده می‌شود در حالی که می‌توان از مواد مغذی فنی برای
می‌شود در حالی که می‌توان از مواد مغذی فنی برای ایجاد زیره کفش دیگری استفاده کرد. نمونه دیگری از طراحی C2C یک فنجان، بطری یا لفاف یکبار مصرف است که کاملاً از مواد بیولوژیکی ساخته شده‌است. هنگامی که کاربر کار با کالا را تمام کرد، می‌توان آن را دور انداخته و به محیط طبیعی بازگرداند. هزینه دفع زباله از قبیل دفن زباله و بازیافت بسیار کاهش می‌یابد. کاربر همچنین می‌تواند به طور بالقوه مورد را برای بازپرداخت بازگرداند تا بتواند دوباره از آن استفاده کند. هماهنگی با سایر مدل‌ها. مدل گهواره به گهواره را می‌توان به
سایر مدل‌ها. مدل گهواره به گهواره را می‌توان به عنوان چارچوبی در نظر گرفت که سیستم‌ها را به عنوان یک کل یا به طور کلی در نظر می‌گیرد. می‌توان آن را در بسیاری از جنبه‌های جامعه انسانی به کار برد و با ارزیابی چرخه زندگی مرتبط است. به عنوان مثال مدل هزینه‌های زیست‌محیطی مبتنی بر LCA را ببینید که برای مقابله با تجزیه و تحلیل سیستم‌های بازیافت طراحی شده‌است. مدل گهواره به گهواره در برخی از اجراها ارتباط نزدیکی با حرکت بدون خودرو دارد، مانند پروژه‌های ساختمانی در مقیاس بزرگ یا ساخت و ساز یا توسعه مجدد محیط‌های
مقیاس بزرگ یا ساخت و ساز یا توسعه مجدد محیط‌های شهری. این ارتباط نزدیک با طراحی غیرفعال خورشیدی در صنعت ساختمان و با پرماکالچر در کشاورزی در داخل یا نزدیک محیط‌های شهری دارد. سفینه زمینی نمونه کاملی است که در آن از مدل‌های مختلف استفاده مجدد استفاده می‌شود، از جمله طراحی گهواره به گهواره و پرماکالچر. محدودیت‌ها. یکی از محدودیت‌های اصلی در بازیافت بهینه مواد این است که در سایت‌های رفاهی مدنی، محصولات با دست جدا نمی‌شوند و هر قسمت جداگانه در یک سطل طبقه‌بندی می‌شود، بلکه کل محصول در یک سطل معین طبقه‌بندی
می‌شود، بلکه کل محصول در یک سطل معین طبقه‌بندی می‌شود. این امر استخراج عناصر کمیاب خاکی و سایر مواد را غیراقتصادی می‌کند (در مکان‌های بازیافت، محصولات معمولاً خرد می‌شوند و پس از آن مواد با استفاده از آهن‌ربا، مواد شیمیایی، روش‌های دسته‌بندی خاص و … استخراج می‌شوند) و در نتیجه بازیافت بهینه ی برای مثال فلزات غیرممکن است (یک روش بازیافت بهینه برای فلزات مستلزم دسته‌بندی همه آلیاژهای مشابه به جای مخلوط کردن آهن ساده با آلیاژها است). بدیهی است که جداسازی محصولات در سایت‌های رفاهی مدنی در حال حاضر امکان‌پذیر
در سایت‌های رفاهی مدنی در حال حاضر امکان‌پذیر نیست و روش بهتر این است که محصولات شکسته را به سازنده بازگردانیم تا سازنده بتواند محصول را جدا کند. سپس می‌توان از این محصولات جداشده برای ساخت محصولات جدید یا حداقل برای فرستادن قطعات جداگانه به سایت‌های بازیافت (برای بازیافت مناسب، بر اساس نوع دقیق مواد) استفاده کرد. اگرچه در حال حاضر، قوانین کمی در هر کشوری وضع شده‌است که تولیدکنندگان را ملزم به پس گرفتن محصولات خود برای جداسازی قطعات کند، و حتی چنین تعهداتی برای تولیدکنندگان محصولات گهواره به گهواره وجود
برای تولیدکنندگان محصولات گهواره به گهواره وجود ندارد. یکی از فرآیندهایی که در آن این اتفاق می‌افتد در اتحادیه اروپا و در دستورالعمل زباله‌های الکتریکی و تجهیزات الکترونیکی است. همچنین، شبکه آموزشی اروپا برای طراحی و بازیافت موتورها و ژنراتورهای آهنربایی دائمی کمیاب زمین در وسایل نقلیه هیبریدی و تمام الکتریکی (ETN-Demeter) طرح‌هایی از موتورهای الکتریکی می‌سازد که آهنرباهای آنها را می‌توان به راحتی برای بازیافت فلزات خاکی کمیاب جدا کرد. انتقاد و پاسخ. انتقاداتی در مورد این واقعیت مطرح شده‌است که McDonough و
در مورد این واقعیت مطرح شده‌است که McDonough و Braungart قبلاً مشاوره و گواهینامه C2C را در حلقه داخلی خود نگه داشته بودند. منتقدان استدلال می‌کردند که این عدم رقابت مانع از تحقق پتانسیل این مدل می‌شود. بسیاری از منتقدان برای نظارت بر مفهوم C2C، مشارکت عمومی و خصوصی را درخواست کردند، بنابراین امکان رقابت و رشد برنامه‌ها و خدمات کاربردی را میدهد. مک دونا و برانگارت با دادن کنترل پروتکل صدور گواهینامه به یک مؤسسه غیرانتفاعی مستقل به نام مؤسسه ابتکار محصولات گهواره به گهواره به این انتقادات پاسخ دادند. مک
گهواره به گهواره به این انتقادات پاسخ دادند. مک دونا گفت که این مؤسسه جدید «پروتکل ما را قادر خواهد ساخت تا به یک برنامه صدور گواهینامه عمومی و استاندارد جهانی تبدیل شود». این موسسه از ایجاد هیئت مدیره استانداردهای صدور گواهینامه در ژوئن ۲۰۱۲ خبر داد. هیئت مدیره جدید، تحت نظارت موسسه، بر صدور گواهینامه در حال حرکت به جلو نظارت خواهد کرد. کارشناسان در زمینه حفاظت از محیط زیست عملی بودن این مفهوم را مورد سؤال قرار داده‌اند. رئیس المان مؤسسه ووپرتال این ادعا را مطرح کرد که جنبش «کهنه» زیست‌محیطی مانع از ابداع