payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امید برک (۱۳۶۵–۱۳۸۹) قاتل سریالی اهل ایران بود. او در میدان قدس شهر کرج و در انظار عموم اعدام شد. جنایت‌ها. به دنبال وقوع جنایتی در بهمن سال ۸۶ در کمالشهر کرج و کشف جسد یک زن، بازپرس کشیک دادسرای جنایی این شهر با صدور دستورات قضایی لازم خواستار شناسایی و بازداشت عامل یا عاملان این جنایت شد. سپس بازپرس با عزیمت به محل اعلام شده و آغاز بررسیها دریافت که جسد متعلق به زنی ۳۵ ساله بوده و در محل دیگری با پارچه خفه و جنازه‌اش در کنار جاده کمالشهر رها شده‌است. لباسهای این زن حکایت از آن داشت که وی بیرون از خانه
این زن حکایت از آن داشت که وی بیرون از خانه کشته شده‌است. یکماه بعد در حالی که تحقیقات گسترده جهت کشف کلید این معما ادامه داشت پلیس کرج با پیکر دومین قربانی در حالی روبه‌رو شد که بررسیهای تخصصی نشان می‌داد مرگ او به شیوه جنایت نخست رقم خورده‌است. با وقوع سومین جنایت مشابه، فرضیه سریالی بودن جنایتها قوت گرفت. این بار در آخرین روز فروردین سال ۸۷ در جاده قزلحصار، جسد زنی دیگر پیدا شد که وی نیز با روسری خودش خفه شده بود و کارآگاهان احتمال دادند یکنفر با شکار زنان و رها کردن جنازه‌ها در مسیرهای پر رفت و آمد هدف
و رها کردن جنازه‌ها در مسیرهای پر رفت و آمد هدف خاصی را دنبال می‌کند. پیدا شدن جنازه چهارمین زن قربانی در اردیبهشت ۸۷ فرضیه زنجیره‌ای بودن جنایتها را قویتر کرد و پزشکی قانونی علت مرگ این زن را نیز خفگی اعلام کرد. پیکر پنجمین قربانی قتلهای سریالی زنان، هشتم خرداد ۸۷ در نزدیکی فرودگاه پیام کرج دیده شد. کارآگاهان جنایی استان تهران - مستقر در کرج - همراه بازپرس کشیک به محل یاد شده رفتند و فهمیدند زن ناشناس در محل دیگری خفه شده‌است. تحقیقات در این زمینه ادامه داشت تا اینکه ششمین جنایت علیه یک دختر ۲۴ ساله به
داشت تا اینکه ششمین جنایت علیه یک دختر ۲۴ ساله به وقوع پیوست. این دختر ۲۴ساله خرداد ۸۷ برای خرید از خانه بیرون رفته بود که به طرز مرموزی ناپدید و جنازه‌اش دو روز بعد در جاده کمالشهر کرج پیدا شد. بررسیها نشان داد که وی نیز با روسری خفه شده‌است. چند روز پس از این ماجرا عامل جنایت زن دیگری را به دام انداخت. او پس از کشتن زن جوان جنازه را به جاده قزلحصار انداخت و بدین ترتیب با کشف هفتمین جسد، روند رسیدگی به پرونده وارد مرحله تازه‌ای شد. به دنبال تلاش مأموران انتظامی و با انجام تحقیقات فنی و پلیسی، نهایتاً این
و با انجام تحقیقات فنی و پلیسی، نهایتاً این متهم در مخفیگاه خود واقع در یکی از استانها شناسایی و با اعزام اکیپی ویژه به محل مورد نظر، روز چهارشنبه ۱۹ تیر سال ۸۷ بازداشت شد. پس از اعترافات امید به هشت قتل و با انجام بازجوییهای فنی و تمرکز تحقیقات روی همسر متهم احتمال اطلاع داشتن وی از وقوع جنایات قوت گرفت تا اینکه مشخص شد همسر امید در ۶ قتل به عنوان معاون از طریق تسهیل در وقوع جنایت حضور داشته‌است. امید در جلسات مختلف بازپرسی به دو فقره قتل دیگر در شمال کشور نیز اعتراف کرد و به این ترتیب تعداد قتلهای مورد
نیز اعتراف کرد و به این ترتیب تعداد قتلهای مورد اعتراف او به ۱۰ فقره رسید. این در حالی بود که پزشکی قانونی صحت روانی متهم را تأیید کرد و او را فاقد جنون دانست. حکم. پس از پایان دادگاه امید به جرم ۱۰ فقره قتل به ۱۰ بار قصاص، به اتهام ۸ فقره زنای محصنه و ۲ فقره تجاوز به عنف به یک بار اعدام در ملأعام و بخاطر سرقت اموال مقتولان به ۳ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و رد مال محکوم شد. همچنین متهم ردیف دوم به اتهام معاونت در قتل‌ها به ۵ سال حبس و به اتهام فروش اموال مسروقه به ۲ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد که آراء
به ۲ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد که آراء صادره روز ۱۳ اردیبهشت سال جاری از سوی قضات شعبه ۲۷ دیوان عالی کشور مورد تأیید قرار گرفت.
کتاب دُستور شاهی فی حکایت پادشاهی یا مرزبان‌نامهٔ شیخ اوغلو ترجمه‌ای به زبان ترکی قدیم آناتولی است که مصطفی شیخ‌اوغلو آن را بر اساس "مرزبان‌نامه وراوینی" به رشتهٔ تحریر آورد. ترجمهٔ ترکی مرزبان‌نامه اثری مهم و ارزشمند در ادبیات ترکی است و از معدود آثار به گویش آناتولی است که امروزه به جای مانده‌است. بعدها شهاب‌الدین بن عربشاه ترجمه‌ای آزاد به عربی، از روی اثر شیخ‌اوغلو نوشت که "فاکهه الخلفا و مفاکهه الظرفا" نام دارد. شیخ اوغلو در بیلیک گرمیان در آناتولی بزرگ شد و این کتاب را به سلیمان بیگ بن محمد، شاه
بزرگ شد و این کتاب را به سلیمان بیگ بن محمد، شاه گرمیان، تقدیم کرد. کتاب ۱۰ فصل دارد که ۹ فصل نخست آن مطابق مرزبان‌نامه وراوینی است و دهمین فصل مختص به این نسخه می‌باشد و ترجمه نیست. از آنجا تا پیش از قرن پانزدهم میلادی میان زبان رسمی و محاوره ترکی آناتولی فرق چندانی نبود، این کتاب که در قرن چهاردهم نوشته شده، بسیار ساده‌تر از نسخه‌های فارسی است و از عبارات طویل و پیچیده عربی و فارسی بهره نمی‌برد و در آن تمرکز بر محتوای تعلیمی است. شیخ اوغلو انگیزه‌های خود از ترجمهٔ این کتاب به ترکی آناتولی را در مقدمه‌اش
از ترجمهٔ این کتاب به ترکی آناتولی را در مقدمه‌اش نوشته‌است. او می‌گوید دلیل انتخاب مرزبان‌نامه تعلیمات و حکمت‌های آموزنده‌ای بوده که در مقایسه با کتاب قدیمی‌تر کلیله و دمنه مفیدترست. او همچنین گفته‌است که نمی‌خواست پادشاهان از این کتاب محروم شوند و چون درک آن سخت بود، ترجمه‌اش نمود تا همگان از آن بهره برند. رسول اوزوشار ترجمهٔ مرزبان‌نامهٔ شیخ‌اوغلو را بار دیگر به ترکی استامبولی برگردان کرد و با متن ترکی آناتولی انطباق و مقایسه نمود. هدف او از این کار شناخت دقیق‌تر ویژگی‌های زبانی این اثر بوده‌است. نسخ
دقیق‌تر ویژگی‌های زبانی این اثر بوده‌است. نسخ خطی. یکی از دو نسخه باقی مانده از ترجمه مرزبان نامه به ترکی، اثر شیخ اوغلو، نسخه موجود در کتابخانه آثار اسلامی دانشگاه ورشو بود که در آتش‌سوزی سال ۱۹۴۴ سوخت و نسخه دیگر این اثر در کتابخانه دولتی برلین نگهداری می‌شود. در مقدمه و باب اول و پنجم این نسخه نقص‌هایی وجود دارد. زینب کورکماز در سال ۱۹۷۳ میلادی، بر اساس نسخه برلینی از ترجمه شیخ اوغلو، نسخه‌ای را به صورت عمومی منتشر کرد. پس از سال‌ها، نسخهٔ سومی از این کتاب در کتابخانهٔ دانشگاه قازان در روسیه کشف شد. این
در کتابخانهٔ دانشگاه قازان در روسیه کشف شد. این نسخه تقریباً کامل است گرچه برخی داستان‌های فصل یک و پنج را از دست داده. در آن از خط نسخ استفاده شده و علائم نگارشی ندارد. تعداد برگ‌هایش ۱۳۳ و در سایز ۱۹۵*۱۳۰ است. در هر برگ آن ۱۳ خط جای گرفته و سال ۹۷۴ هجری (۱۵۶۶ میلادی) روی آن درج شده‌است.
بوئینگ اسکای فاکس یک هواپیمای آموزشی جت دو موتوره آمریکایی است که نسخه توسعه‌یافته بسیار پیشرفته ای از لاکهید تی-۳۳ است. این هواپیما به عنوان یک هواپیمای آموزشی اصلی برای رقابت و جایگزینی با سسنا تی-۳۷ تویت طراحی شد. علاوه بر نقش اصلی خود به عنوان یک هواپیمای آموزشی، پیش‌بینی می‌شد که این هواپیما نقش‌های دیگری از جمله حمله زمینی نیز داشته باشد. این برنامه توسط شرکت اسکای‌فاکس در سال ۱۹۸۳ آغاز شد و در سال ۱۹۸۶ توسط بوئینگ خریداری گردید. این برنامه شامل جایگزینی موتور توربوجت آلیسون J33-A-35 با دو موتور
موتور توربوجت آلیسون J33-A-35 با دو موتور توربوفن Garrett TFE731-3A بود. همچنین بخش گسترده‌ای از بدنه هواپیما باز طراحی شده بود. تنها یک نمونه اولیه از هواپیما ساخته شد و این برنامه بعداً به دلیل کمبود مشتری لغو شد. اسکای‌فاکس یک جنگنده جدید نیروی هوایی ایالات متحده در قسمت سوم مجموعه گرگ آسمان بود. همچنین ببینید. توسعه مرتبط هواپیماهای با پیکربندی، عملکرد یا دوره زمانی مشابه منابع. کتابشناسی - فهرست کتب
ترولوگن () یا دیوار ترول () بخشی از توده‌کوه استوره ترولتیندن (قله‌های ترول) در دره رومسدالن در شهرداری راوما در شهرستان موره او رومسدال، نروژ است. ترولوگن در جنوب شهرهای اوندالسنس و مولده و در داخل پارک ملی راینهیمن قرار دارد. دیوار ترول بلندترین صخره عمودی در اروپا است که از پایه آن تا مرتفع‌ترین نقطه آن بیش از حدود فاصله دارد. در پرشیب‌ترین حالت، خط‌الراس قله نزدیک به بر پایه دیوار قرار دارد. رودخانه راوما، راه‌آهن راوما و جاده ئی۱۳۶ اروپا درست به سمت شرق دیوار می‌رود. این صخره از سنگ گنیس است که به صورت
دیوار می‌رود. این صخره از سنگ گنیس است که به صورت دیواره سنگی شکسته از گوشه‌های بزرگ، سقف‌های مقعر و سیستم‌های شکاف تشکیل شده‌است که در بالای آن یک سری مناره‌ها و قله‌ها روی لبه قله قرار گرفته‌است. این صخره به‌طور کلی سست است و سنگ‌ریزش در این دیوار بزرگ رو به شمال عادی است. در سپتامبر ۱۹۹۸ یک سری سنگ‌ریزش‌های بزرگ روی دیوار رخ داد که به‌طور اساسی طبیعت چندین مسیر صعود ورزشی را تغییر داد. دیوار ترول یک هدف معتبر برای کوهنوردان و بیس جامپرها بوده‌است. کارل بونیش، «پدر» بیس جامپینگ، در سال ۱۹۸۴ اندکی پس از
بونیش، «پدر» بیس جامپینگ، در سال ۱۹۸۴ اندکی پس از ثبت رکورد جهانی بالاترین بیس جامپینگ در تاریخ، بر روی ترولوگن کشته شد. همسرش، جین بونیش، با او پرید و هنوز هم این رکورد را در اختیار دارد. بیس جامپینگ از دیوار ترول از سال ۱۹۸۶ غیرقانونی شده‌است.
ساموئل اسگود (Samuel Osgood) (زادهٔ ۳ فوریه ۱۷۴۷ - درگذشتهٔ ۱۲ اوت ۱۸۱۳)، تاجر و سیاستمدار آمریکایی بود که در آندوور ماساچوست که در حال حاضر بخشی از آندوور شمالی در ماساچوست است، به‌دنیا آمد. خانه او هنوز در خیابان ۴۴۰ اسگود در آندوور شمالی وجود دارد. همچنین خانه دیگر او در شهر نیویورک، با عنوان خانه ساموئل اسگود، نخستین ارگ ریاست جمهوری کشور بوده‌است. او در مجالس قانون‌گذاری ایالت ماساچوست و نیویورک خدمت کرد، نماینده ماساچوست در کنگره قاره‌ای بود و چهارمین مدیر کل پُست در ایالات متحده (اولین مدیر کل بر
مدیر کل پُست در ایالات متحده (اولین مدیر کل بر اساس قانون اساسی فعلی) بود که در دوره نخست ریاست جمهوری جورج واشینگتن خدمت کرد. در سال ۱۸۱۲، به عنوان اولین رئیس بانک تازه تأسیس شهر نیویورک که بعداً به سیتی‌بانک تغییر نام یافت، منصوب شد. این بانک بعدها به سیتی‌گروپ امروزی تبدیل شد. اوایل زندگی. جان اسگود در سال ۱۶۳۸ از آندوور انگلستان به ماساچوست آمد. او در سال ۱۶۴۶ یک سکونت‌گاه جدید در آنجا بنیان گذاشت و نامش را، از روی نام زادگاه خودش، آندوور گذاشت. چهار نسل بعد از آن، کاپیتان پیتر اسگود در آنجا زندگی کرد
بعد از آن، کاپیتان پیتر اسگود در آنجا زندگی کرد و در سال ۱۷۴۷ سومین کودکش به‌دنیا آمد که نامش را ساموئل گذاشت. ساموئل در آکادمی دامر (که اکنون آکادمی گاورنر نامیده می‌شود) و سپس در کالج هاروارد در رشته الهیات تحصیل کرد و در سال ۱۷۷۰ فارغ‌التحصیل شد. او سپس به آندوور بازگشت تا حرفه بازرگانی را دنبال کند. او به شبه نظامیان محلی پیوست، به نمایندگی از شهر در مجلس استعماری انتخاب شد و در سال ۱۷۷۵ به کنگره استانی پیوست که به عنوان یک حکومت انقلابی فعالیت می‌کرد. انقلاب. اسگود در بهار ۱۷۷۵ یک گروه محلی متشکل از
انقلاب. اسگود در بهار ۱۷۷۵ یک گروه محلی متشکل از رزمندگان فوراً آماده به‌خدمت را در نبرد لکسینگتون و کنکورد رهبری کرد. آنها انگلیسی‌های در حال عقب‌نشینی را دنبال کردند و در محاصره بوستون نقش داشتند. با جمع‌شدن نیروهای بیشتر، او در حین خدمت در کمبریج به عنوان فرمانده یک تیپ منصوب شد. او به عنوان دستیار ژنرال آرتماس وارد شد و تا درجه سرهنگ ارتقا یافت. هنگامی که محاصره در بهار ۱۷۷۶ با موفقیت پیش رفت، اسگود ارتش را ترک کرد و به کنگره استانی بازگشت. کنگره استانی، اسگود را به عضویت در هیئت جنگ ماساچوست منصوب کرد
اسگود را به عضویت در هیئت جنگ ماساچوست منصوب کرد و تا سال ۱۷۸۰ که دولت دوباره سازماندهی شد، در آنجا خدمت کرد. او در سال‌های ۱۷۷۹–۱۷۸۰ نماینده ایالت در کنوانسیون قانون اساسی بود. بر اساس قانون اساسی جدید او در سال ۱۷۸۰ به عضویت مجلس سنای ایالت ماساچوست انتخاب شد و به مدت دو دوره در آنجا خدمت کرد. دولت جدید اسگود را به عنوان یکی از نمایندگان خود در کنگره قاره‌ای معرفی کرد و از سال ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۴ در آنجا خدمت کرد. پس از یک دوره کوتاه در مجلس نمایندگان ماساچوست در سال ۱۷۸۴، فرماندار در سال ۱۷۸۵ اسگود را به عنوان
سال ۱۷۸۴، فرماندار در سال ۱۷۸۵ اسگود را به عنوان قاضی منصوب کرد، اما خیلی زود وقتی که کنگره ملی او را به عنوان کمیسر خزانه‌داری در اواخر همان سال منصوب کرد، از سمت قضاوت استعفا داد. او برای تصدی این سمت به شهر نیویورک نقل مکان نمود و تا پایان دولت کنگره‌ای در این سمت بود. ژنرال پُست و حرفه نیویورک. هنگامی که در سال ۱۷۸۹ یک دولت جدید در ایالات متحده روی کار آمد، رئیس‌جمهور واشینگتن، اسگود را طبق قانون اساسی جدید ایالات متحده به عنوان نخستین مدیر کل پُست منصوب کرد. وی جایگزین ابنزر هازارد شد که توسط کنگره
کرد. وی جایگزین ابنزر هازارد شد که توسط کنگره قاره‌ای به عنوان رئیس پُست شهر نیویورک منصوب شده بود. اسگود از سال ۱۷۸۹ تا ۱۷۹۱ به عنوان مدیر کل پُست خدمت کرد. یکی از اولین کارهایی که اسگود انجام داد، این بود که اداره پُست بالتیمور را به اداره کل منطقه‌ای جدید تبدیل کرد که مدیر آن کاترین گدارد بود. اسگود به گدارد دستور داد تا از سمت خود استعفا دهد و جان وایت جایگزین او شد. مقر دولت فدرال در آن زمان در شهر نیویورک و اقامتگاه رسمی رئیس‌جمهور در خانه ساموئل اسگود واقع در خیابان ۳ چری بود که خانه ساموئل اسگود و
واقع در خیابان ۳ چری بود که خانه ساموئل اسگود و خانواده‌اش بود. اسگود این عمارت را به واشینگتن هدیه کرد تا رئیس‌جمهور و همسرش در بهترین خانه شهر سکونت داشته باشند؛ بنابراین، این اقامتگاه به نخستین ارگ اداری در آمریکا تبدیل شد. هنگامی که دولت فدرال برای یک دوره ده ساله به فیلادلفیا نقل مکان کرد و پیش از آن که سرانجام در واشینگتن دی‌سی مستقر شود، اسگود ترجیح داد تا در نیویورک بماند و در سال ۱۷۹۱ از سمت خود استعفا داد. اسگود در سال ۱۷۹۲ یکی از انتخاب کنندگان ریاست جمهوری بود و رأی خود را به جورج واشینگتن و
ریاست جمهوری بود و رأی خود را به جورج واشینگتن و جورج کلینتون داد. او در سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۰۱ و ۱۸۰۲ عضو مجلس ایالتی نیویورک بود و در سال‌های ۱۸۰۰ تا ۱۸۰۱ به عنوان سخنگوی مجلس فعالیت داشت. او در سال ۱۸۰۳ توسط رئیس‌جمهور توماس جفرسون به عنوان افسر نیروی دریایی در بندر نیویورک منصوب شد و تا هنگام مرگ در این سمت باقی بود. او در آخرین سال عمرش رئیس شعبه بانک تازه تأسیس سیتی‌بانک در نیویورک شد. اسگود عضو انجمن فلسفه آمریکا بود و سال‌های آخر عمرش را وقف نوشتن و مطالعه کرده بود. او مکاتبات گسترده‌ای با جورج
و مطالعه کرده بود. او مکاتبات گسترده‌ای با جورج واشینگتن و توماس جفرسون و بسیاری افراد دیگر داشت. زندگی شخصی. اسگود در ۴ ژانویه ۱۷۷۵ با مارتا براندون ازدواج کرد. مارتا در سال ۱۷۷۸ درگذشت. در ۲۴ مه ۱۷۸۶، اسگود با ماریا براون (۱۷۵۴–۱۸۱۳)، بیوه والتر فرانکلین و مادر ماریا فرانکلین کلینتون، همسر نخست فرماندار نیویورک، دیویت کلینتون ازدواج کرد. آنها دختری به نام مارتا براندون اسگود داشتند که با دیپلمات ادموند-چارلز ژنت ازدواج کرد. ایزاک برادر اسگود، در ۱۲ اکتبر ۱۷۹۰ با سارا پیکمن (۱۷۷۲–۱۷۹۱) ازدواج کرد؛ پس از
۱۷۹۰ با سارا پیکمن (۱۷۷۲–۱۷۹۱) ازدواج کرد؛ پس از مرگ سارا، او در ۸ دسامبر ۱۷۹۴ با خواهرش، ربکا تیلور پیکمن (۱۷۷۵–۱۸۰۱) ازدواج کرد. آنها صاحب یک پسر به نام ایزاک اسگود پسر شدند که دخترش شارلوت با موزس تی. استیونز ازدواج کرد و یک دختر به نام سالی پیکمن اسگود داشتند که با بیلی لورینگ ازدواج کرد و صاحب یک پسر به نام جورج بی. لورینگ شد. ایزاک در سال ۱۸۰۲ برای بار سوم، با مری پیکمن، دختربرادر دو همسر قبلی‌اش ازدواج کرد. دو همسر قبلی او دختر برادران بنجامین پیکمن و همسر سوم ایزاک، خواهر بنجامین پیکمن بود. مرگ. او
همسر سوم ایزاک، خواهر بنجامین پیکمن بود. مرگ. او در سال ۱۸۱۳ در شهر نیویورک درگذشت. زادگاه او در آندوور شمالی ماساچوست در خیابانی قرار دارد که به نام خانواده‌اش نام‌گذاری شده و در فهرست ملی مکان‌های تاریخی قرار دارد. اقامتگاه او در نیویورک نیز در این فهرست ثبت شده‌است. پرتره سرهنگ اسگود از زمان ریاست جمهوری لینکلن در اتاق رئیس‌جمهور در ارگ کنگره ایالات متحده آمریکا نگهداری می‌شود.
بوئینگ کانادا زیرمجموعه کانادایی بوئینگ است که در وینیپگ، منیتوبا، ریچموند، بریتیش کلمبیا، مونترال و اتاوا فعالیت دارد. بوئینگ بیش از ۱۶۰۰ کارمند در کانادا دارد. هواپیمای بوئینگ کانادا لیمیتد در سال ۱۹۲۹ توسط شرکت هواپیماسازی بوئینگ آمریکا تشکیل شد. در اکتبر ۲۰۰۸، بوئینگ کانادا به عنوان یکی از «۱۰۰ کارفرمای برتر کانادا» توسط مدیاکورپ کانادا. معرفی شد و در مجله خبری "مکلینز" منتشر شد. در اواخر همان ماه، شرکت فناوری بوئینگ کانادا در وینیپگ نیز به عنوان یکی از کارفرمایان برتر منیتوبا معرفی شد که توسط روزنامه
کارفرمایان برتر منیتوبا معرفی شد که توسط روزنامه "وینیپگ فری پرس" اعلام شد.
توماس لودول لی سنیور (.Thomas Ludwell Lee, Sr) (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۷۳۰- درگذشتهٔ ۱۳ آوریل ۱۷۷۸)، مزرعه‌دار و سیاستمدار ویرجینیایی بود که در مجلس برگس‌ها و بعدها در سنای ویرجینیا خدمت می‌کرد و شاید حتی می‌توان او را یکی از معروف‌ترین ویراستاران اعلامیه حقوق ویرجینیا دانست. اوایل زندگی. لی در ۱۳ دسامبر ۱۷۳۰ احتمالاً در مزرعهٔ هال استراتفورد، شهرستان وستمورلند، ویرجینیا به‌دنیا آمد. سنیورش توماس لی و مادرش هانا هریسون لودول متولد شده در یکی از اولین خانواده‌های ویرجینیا (همان‌طور که در زیر توضیح داده شده‌است)
ویرجینیا (همان‌طور که در زیر توضیح داده شده‌است) بودند. او سومین پسر این زوج و دومین فرزندی بود که تا بزرگ‌سالی زنده ماند. هرچند که اولین فرزند پسر این زوج «ریچارد لی» اندکی پس از غسل تعمید فوت کرد، در فوریه ۱۷۲۷ هانا لودول لی، فیلیپ لودول لی را به‌دنیا آورد (۱۷۷۵–۱۷۲۷) و او را به نام سنیورعزیز خود نام‌گذاری کرد. مردی که بعدها به نام «سرهنگ فیل» شناخته شد، اولین پسر او بود که زنده ماند و از انگلستان (جاییکه او از اتون فارغ‌التحصیل شده و درس حقوق خوانده بود) با مرگ سنیورش در اواخر ۱۷۵۰ به منظور برعهده گرفتن
با مرگ سنیورش در اواخر ۱۷۵۰ به منظور برعهده گرفتن مسئولیت خواهر و برادر یتیم کوچک‌تر خود و همچنین اداره هال استراتفورد و مزارع مرتبط با آن که به دلیل فرزند ارشد بودن در خانواده، به ارث برده بود (شامل بیش از ۱۲ هزار جریب فرنگی در نورثامبرلند و شهرستان‌های استانفورد در ویرجینیا، همچنین مساحتی در سواحل شرقی مریلند و دو جزیره) و تعداد زیادی برده (شامل بیش از ۱۰۰ نفر، فقط در مزرعه ۲۸۰۰ جریبی استراتفورد)، به ویرجینیا بازگشت. سرهنگ فیل در ۱۷۵۷ به سمت شورای استان ویرجینیا منصوب شد و در ۱۷۶۳ با ازدواج با نگهبان
ویرجینیا منصوب شد و در ۱۷۶۳ با ازدواج با نگهبان میراث خود، دارایی‌های خود را افزایش داد. اما بعدها با خواهر و برادر کوچک‌ترش به دلیل کند بودن روند تقسیم املاک سنیور درحالیکه سرگرمی‌های مجلل خود در استارتفورد را داشت، به مشکل خورد و محبوبیت خود را از دست داد. این برادر، توماس لودول لی، دیگر وصی اداره املاک سنیور، وارث زمین در شهرستان استراتفورد، ۵۰ برده و ساعت طلای سنیورش بود، اما تا ۱۷۵۶ برای اتمام تحصیلات قانونی خود در اینر تمپلِ انگلستان باقی ماند. خواهر بزرگ‌تر او در مزرعه خانواده ماچودوک در شهرستان
بزرگ‌تر او در مزرعه خانواده ماچودوک در شهرستان وستمورلند به‌دنیا آمد و به افتخار مادرش هانا لودول لی (۱۷۲۹–۱۷۸۲) نام‌گذاری شد، مادری که بیشترین نقش را برای بزرگ کردن فیلیپ و هانا، اداره کردن املاک خانواده در طول غیبت طولانی مدت همسرش در خانواده و داشتن شغل دولتی داشت. اما به احتمال، به دلایل ناراحتی‌های پیش آمده برایش، کمترین نقش را در بزرگ کردن شش فرزند کوچک‌تر دیگر خود داشت؛ زیرا بعدها در ۱۷۲۹، آتش، خانهٔ مزرعهٔ ماچودوک را سوزاند و او مجبور شد، به‌طور موقت تا تکمیل بازسازی استراتفورد هال و اسکان مجدد، با
تا تکمیل بازسازی استراتفورد هال و اسکان مجدد، با خویشاوندان متعدد لی بماند. مادر هانا لی در ۲۵ ژانویه ۱۷۵۰ در سن ۴۹ سالگی فوت کرد؛ همسرش او را در جاییکه به نام گورستان بورنت هوس فیلد شناخته می‌شد در ماچودوک به خاک سپرد و وصیت‌نامه‌ای نوشت که مایل بود در کنار همسر خود دفن شود که در پایان سال، این اتفاق هم افتاد. زمانی که توماس لودول لی در ۱۷۵۶ از انگلستان بازگشت، با برادران کوچک‌تر خود که ثروت کمتری داشتند؛ ریچارد هنری لی (زادهٔ ۱۷۳۰ و وارث زمین در شهرستان پرنس ویلیام و ۴۰ برده)، فرانسیس لایتفوت لی (زادهٔ
پرنس ویلیام و ۴۰ برده)، فرانسیس لایتفوت لی (زادهٔ ۱۷۳۴ و وارث زمین در بخشی از شهرستان فیرفکس که به شهرستان لودون تبدیل شد و ۳۰ برده)، ویلیام لی (زادهٔ ۱۷۳۹، کسی که با زنی که وارث بود، ازدواج کرد) و آرتور لی (زادهٔ ۱۷۴۰) و خواهرشان، آلیس لی شیپن (زادهٔ ۱۷۳۶- درگذشتهٔ ۱۸۱۷؛ کسی که به فیلادلفیا نقل مکان کرد اما همچنان به اداره امور خانواده ادامه داد) درگیر جنگ انقلابی آمریکا شدند. مزرعه‌دار و سیاستمدار. توماس لودول لی در بلویو، یک مزرعه در شهرستان استراتفوردِ ویرجینیا سکونت داشت که با به‌کارگیری برده‌ها،
ویرجینیا سکونت داشت که با به‌کارگیری برده‌ها، کشاورزی می‌کرد. در سپتامبر ۱۷۶۳ او از اولین نشست سالانه شرکت می‌سی‌سی‌پی، میزبانی کرد. جورج واشینگتن (۱۷۹۹–۱۷۳۲) و برادرش جان آگوستین واشینگتن در این رویداد در سپتامبر ۱۷۶۳ حضور داشتند. در ۱۷۵۸، یک سال پس از ورود سرهنگ فیلیپ لی به شورای استان ویرجینیا (معمولاً به شکل مادام‌العمر) برادران و پسرعموهایش، به رهبری ریچارد هنری لی، دخالت‌های قانون‌گذاری خود در مجلس برگس‌ها را شروع کردند. رای‌دهندگان شهرستان استافورد، در ۱۷۵۸، توماس لودول لی را به عنوان یکی از
در ۱۷۵۸، توماس لودول لی را به عنوان یکی از نمایندگان مجلس برگس‌ها انتخاب کردند و او یک بار دیگر پیش از برگشتن به زندگی شخصی خود، در انتخابات پیروز شد. در نشست قبلی، ریچارد لی (پسر هنری لی و ارباب مجرد لی هال از ۱۷۴۷) یکی از نمایندگان شهرستان وستمورلند شد و با پیروزی در انتخابات مجدد تا ۱۷۹۳ به کار خود ادامه داد؛ در ۱۷۵۸ برادر زاده محبوبش، برادر ریچارد هنری لی، اولین عنوان خود از چندین دورهٔ حضور را در مجلس برگس‌ها به‌دست‌آورد. علاوه بر این فرانسیس لایتفوت لی، اولین جایگاه خود را به عنوان یک برگس از شهرستان
اولین جایگاه خود را به عنوان یک برگس از شهرستان تازه تأسیس شده لودون به‌دست‌آورد و پسرعمویش جان لی، نماینده شهرستان اسکس بود. سرهنگ فیلیپ لی، کسی که همیشه انگستان را «خانه» در نظر می‌گرفت، کمی بعد از سال نوی ۱۷۷۵ به «پلوریت عصبی» مبتلا شد و در ۲۱ فوریه ۱۷۷۵ فوت کرد. در ماه‌های پس از مرگ او، شواهد جنگ انقلابی آمریکا، آشکار شد. جان الکساندر (کسی که در مجلس برگس‌ها از شهرستان استافورد جایگزین توماس لودول لی شد) هم مرد، بنابراین توماس لودول لی به آنچه که به عنوان آخرین جلسه مجلس برگس‌ها بود برگشت، زیرا
به عنوان آخرین جلسه مجلس برگس‌ها بود برگشت، زیرا فرماندار ویرجینیا، مجمع را سرکوب کرده بود. او به درگیری‌های سیاسی خود به عنوان یکی از نمایندگان شهرستان استافورد در سومین، چهارمین و پنجمین مجمع ویرجینیا ادامه داد، در حالیکه برادران او ویلیام و آرتور لی از انگلستان، خویشاوندان ویرجینیایی خود در انگلستان را تشویق به تشکیل کمیته‌ای برای ارتباط و همگام شدن با آشفتگی در ماساچوست می‌کردند، ریچارد هنری لی و فرانسیس لایتفوت لی نمایندگان افراطی در هیئت ویرجینیای در کنگره قاره‌ای بودند. توماس لودول لی و پسرعمویش
در کنگره قاره‌ای بودند. توماس لودول لی و پسرعمویش ریچارد لی با نزدیکان خود در فیلادلفیا مکاتبه کردند و با سیاست‌های ولیامزبرگ هماهنگ ماندند، در حالیکه قطع‌نامه‌هایی را که تام لی، در تهیه آن کمک کرده بود را به فیلادلفیا ارسال می‌کرند و تقاضای بازگشت آر. اچ لی به ویلیامزبرگ برای کمک به تدوین پیش‌نویس قانون اساسی ویرجینیا را داشتند. (شعار او «ما بدون تو نمی‌توانیم» روی سنگ قبر ریچارد هنری لی حک شده‌است). برخلاف برادرانش، لی از ورود به عرصه سیاست‌های ملی امتناع کرد. یک بار جان آدامز به نقل از جورج وایت گفت؛ لی
کرد. یک بار جان آدامز به نقل از جورج وایت گفت؛ لی «لذت چشم‌های هر ویرجینیایی بود که در زندگی عمومی دیده نمی‌شد». پس از آنکه ویرجینیا قانون اساسی خود را تصویب کرد و مجمع عمومی ویرجینیا دو مجلسی شد، لی برای سنای ویرجینیا انتخاب شد تا نماینده گردنه شمالی ویرجینیا-کینگ جورج، استافورد و شهرستان‌های وستمورلند شود و تا زمان مرگش، کمتر از دو سال بعد به صورت پاره‌وقت در آن خدمت کرد. در ۱۴ اکتبر ۱۷۷۶ او در کمیته‌ای شامل وایت، ادموند پندلتون و جورج میسن، با ریاست توماس جفرسون برای بازنگری، اصلاح یا لغو قانون‌های
توماس جفرسون برای بازنگری، اصلاح یا لغو قانون‌های ویرجینیایی به شرط تأیید مجلس نمایندگان ویرجینیا تشکیل شده بود، منصوب شد. زندگی شخصی. توماس با مری ایلت، کسی که طبق شواهد برای او شش فرزند به‌دنیا آورده و او را نجات داده بود، ازدواج کرد. مری دختر ویلیام ایلت و الیزابت اسکریج (۱۷۱۹) بود. زمانی که بیوه شد دوباره با سرهنگ پزشک جیمز استپتو ازدواج کرد (۱۷۰۹–۱۷۵۷).
یوبریک‌آی‌فیکس () یک فروشگاه تعمیر وسایل الکترونیکی است که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد و در حال حاضر در بیش از ۷۷۵ مکان وجود دارد. این فروشگاه‌ها عمدتاً در ایالات متحده واقع شده‌اند، اگرچه حق امتیاز در کانادا و جزایر کارائیب نیز وجود دارد. آنها بیشتر برای تعمیر انواع لوازم الکترونیکی خانگی شناخته می‌شوند. در اوت ۲۰۱۹، یوبریک‌آی‌فیکس توسط آسوریون، که یک شرکت بیمه است خریداری شد.
توماس لینچ جونیور (.Thomas Lynch Jr) (زادهٔ ۵ اوت ۱۷۴۹ – درگذشتهٔ ۱۷۷۹)، از بنیان‌گذاران ایالات متحده، نمایندهٔ کارولینای جنوبی و امضاءکنندهٔ اعلامیهٔ استقلال آمریکا بود. پدرش عضو کنگرهٔ قاره‌ای بود، اما به دلیل بیماری کناره‌گیری کرد و لینچ جونیور جای او را گرفت. اوایل زندگی. لینچ جونیور در مزرعهٔ هاپسویی در پرینس جورج پریش، وینیا که امروزه جورج‌تاون، کارولینای جنوبی نامیده می‌شود، چشم به جهان گشود. او پسر توماس لینچ و همسرش، بورلی آلستون لینچ بود. لینچ جونیور دو خواهر به نام‌های سابینا و استر داشت که در
دو خواهر به نام‌های سابینا و استر داشت که در سال‌های ۱۷۴۷ و ۱۷۴۸ به‌دنیا آمده بودند. مادرش دختر گیلیم مارشال دیلیارد اهل آیبرویل پریش، لوئیزیانا و برادرش جورج ویلیام دیلیارد از ویرجینیا بود. مادرش در مجلس رقصی که در خانهٔ کودکی جان درایتون سنیور در مزرعه و بوستان ماگنولیا برگزار شد، به‌طور رسمی به جامعه معرفی گشت. خانواده‌های سرشناسی همچون خانوادهٔ میدلتون، راندولف و راتلج نیز در این مراسم حضور داشتند. مادر لینچ جونیور در سال ۱۷۵۵، دختری به نام ایمی کنستانس به‌دنیا آورد که بعدها با جان درایتون ازدواج کرد.
به‌دنیا آورد که بعدها با جان درایتون ازدواج کرد. پدربزرگ لینچ، جوناس لینچ از اهالی شهرستان گالوی بود. خانوادهٔ لینچ پس از شکست در جنگ ویلیامیت در ایرلند از آنجا اخراج شدند. لینچ سنیور از کنت، انگلستان به کارولینای جنوبی مهاجرت کرد. لینچ سنیور فردی سرشناس در امور سیاسی کارولینای جنوبی بود که این موضوع فرصت‌های مناسبی را برای کسب ثروت و آموزش عالی در اختیار او قرار داد. لینچ جونیور به مدرسهٔ انجمن نیلی در جورج‌تاون رفت و سپس والدینش او را به انگلستان فرستادند و در کالج ایتن و کالج گونویل و کیس در کمبریج به
و در کالج ایتن و کالج گونویل و کیس در کمبریج به تحصیل پرداخت. او در مجموعهٔ میدل تمپل در لندن در رشتهٔ حقوق و فلسفهٔ سیاسی تحصیل کرد. پدرش آموزش‌های انگلیسی او را تحسین می‌کرد و او را ترغیب کرد تا برای آموزش حقوق و مبانی قانون اساسی بریتانیا در انگلستان بماند. لینچ جونیور پس از هشت سال دوری از آمریکا، در سال ۱۷۷۲ به کارولینای جنوبی بازگشت. توماس لینچ جونیور برخلاف آرزوی پدرش، تصمیم گرفت که به حرفهٔ خود در وکالت پایان دهد. لینچ جونیور در ۱۴ مه ۱۷۷۲ با پیج شوبریک ازدواج کرد. آنها پس از ازدواج در مزرعهٔ درخت
ازدواج کرد. آنها پس از ازدواج در مزرعهٔ درخت هلو که در مجاورت مزرعهٔ زادگاهش قرار داشت، ساکن شدند. او از کشاورزی لذت می‌برد و همچنان در گفتگوهای سیاسی در جامعهٔ خود شرکت می‌کرد. پس از درگذشت پدرش بر اثر سکتهٔ مغزی، مادر بیوه‌اش با یکی دیگر از چهره‌های مهم سیاسی، فرماندار کارولینای جنوبی ویلیام مولتری ازدواج کرد. خواهرش سابینا هوپ لینچ با جیمز همیلتون ازدواج نمود که یکی از پسران‌شان به نام جیمز همیلتون جونیور در سال ۱۸۳۰ فرماندار ایالت کارولینای جنوبی شد. حرفه. لینچ در ۱۱ فوریه ۱۷۷۵ به عضویت کنگرهٔ ایالتی