payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صرفاً علت آن زیبایی نژادی مرد سفیدپوست است (مانند رنگ چشم او) و زن نیز تنها به علت تحقیر نژادی درونی خود خواهان ازدواج است. اثر دیگر از عبدالله ساجی می‌باشد که در آن این باور را القا می‌کند که گویی زن دورگه از زن سیاه‌پوست برتر است. هر دو اثر از منظر فانون ناشی از تحقیر نژادی و عقدهٔ حقارت نویسندگان است. فصل سوم. مرد رنگین‌پوست و زن سفیدپوست: داستان این فصل هم برعکس فصل پیشین است که همانا تحقیر نژادی و انزجار از سیاه بودن در مردان است. مرد سیاه‌پوست تنها می‌تواند برتر شود و به تمدن برسد که با یک زن
تنها می‌تواند برتر شود و به تمدن برسد که با یک زن سفیدپوست زیبا ازدواج کند و از طریق آن گویی سفید شود و از سیاهی و توحش خلاص گردد. فصل چهارم. درباب عقدهٔ وابستگی فرد استعمار زده: فانون در این فصل به تحلیل کتاب (روانشناسی استعمار) نوشتهٔ اکتاو مانونی می‌پردازد و نظرات خود درباب آرای مطروحه در این اثر را بیان می‌کند. فصل پنجم. واقعیت سیاه‌پوستی: تحقیر نژادی سیاهان بسیار دردناک تر از تحقیر نژادی یهودیان است، زیرا که بدن یهودی در وهلهٔ اول چیزی را نشان نمی‌دهد. این فصل داستان تجربهٔ «سیاه» بودن است. سیاه بودن
این فصل داستان تجربهٔ «سیاه» بودن است. سیاه بودن در نگاه خود و سفیدان. این فصل به نژادپرستی نهفته‌ای می‌پردازد که گویی با سیاهان زاده می‌شود و رنگ پوست آنها همه چیز را لو می‌دهد. فصل ششم. سیاه‌پوست و شناخت بیماری‌های روانی: فرانتس فانون در این بخش از کتاب نیز نتیجه چند روانکاوی و تحلیل خود از بیماران روانی افراد استعمارگر و استعمار شده را بیان می‌کند. فصل هفتم. سیاه‌پوست و شناسایی ارج: این فصل به دو بخش تقسیم‌شده: بخش اول (سیاه‌پوست و ادلر) و بخش دوم (سیاه‌پوست و هگل). که با استفاده از نظریات این دو نفر به
و هگل). که با استفاده از نظریات این دو نفر به بررسی (عقدهٔ حقارت) و (مفهوم ارج) در افراد سیاه‌پوست آنتیلی (بومیان مارتینیک) می‌پردازد.
آدولف تیده‌مان سرشناس‌ترین نقاش مردمی نروژ، در قرن ۱۹ میلادی است. آدولف تیده‌مان، ترسیم زندگی و آداب و رسوم کشاورزان نروژی را به تکلیفی برای خود تبدیل کرده بود. شخصیت وی عامل وحدت در جنبش رمانتیسم ملی نروژ بود. آدولف تیده‌مان، با تصاویر خود، بسیاری از شاعران آن زمان، از جمله آندریاس مونک و بیورنستیرنه بیورنسون را تحت تأثیر قرار داده است. نیمهٔ دوم دههٔ ۱۸۴۰ غالباً اوج شکوفایی هنری آدولف تیده‌مان، تلقی می‌شود. زمانی که او شاهکاری چون "ماه عسل در هاردانگر" را همراه با هانس گوده، یا "سالمندان بی‌کس" و آثار
را همراه با هانس گوده، یا "سالمندان بی‌کس" و آثار هنری دیگری را در سال ۱۹۴۸ خلق کرد. آدولف تیده‌مان، در اولین دورهٔ هنری خود، تصویری ایده‌آل از زندگی روستایی به نمایش گذاشته بود، اما تصاویر بعدی وی از این ایده‌آل، فاصله گرفت و به انعکاس واقعیات نزدیک‌تر شد. این بازنگری واقع‌بینانه در اثر او "دوئل در عروسی دهقانی" (۱۸۶۴) و "متعصب‌ها" (۱۸۶۶) به‌خوبی مشهود است. زندگی جوانی و آثار نخستین. آدولف تیده‌مان در شهرک کوچکی در جنوب نروژ به نام ماندال به دنیا آمد. او تحت شرایطی استوار و ایمن بزرگ شد. آدولف تیده‌مان،
تحت شرایطی استوار و ایمن بزرگ شد. آدولف تیده‌مان، از همان کودکی، علاقهٔ زیادی به طراحی و نقاشی داشت. آدولف جوان، در سال ۱۸۳۲، قبل از اتمام ۱۸ سالگی، وارد آکادمی هنر کپنهاگ شد. این انتخاب برای هنرمندان جوان محیط آن زمان کاملاً طبیعی بود. به خصوص برای آدولف تیده‌مان، که در اصل مادرش اهل دانمارک بود. آدولف تیده‌مان، پس از ۵ سال اقامت در کپنهاگ، در سال ۱۸۳۷ عازم آلمان شد و به آکادمی هنر در دوسلدورف رفت، جایی که در حال تبدیل به یکی از برجسته‌ترین مراکز هنری آن زمان بود. آدولف تیده‌مان، در آنجا ۴ سال تحصیل کرد.
بود. آدولف تیده‌مان، در آنجا ۴ سال تحصیل کرد. در این ۴ سال یک بینش تاریخی و روان‌شناسانهٔ هنری، توسط استادانش در وی شکل گرفت. بینشی که در آثار سال‌های ۱۸۳۰ تا اواسط دههٔ ۱۸۴۰ در آثار آدولف تیده‌مان جلوه‌گر است. تیده‌مان، در سال ۱۸۴۱، با اولین نقاشی تاریخی خود با موضوع سخنرانی گوستاو واسا در کلیسا نظر بسیاری را به خود جلب کرد؛ اثری که بلافاصله توسط انجمن هنری محل خریداری شد. آدولف تیده‌مان، با پول حاصل از فروش این اثر در سال ۱۸۴۱ به همراه برادرش امیل، به مونیخ و روم رفت و در آنجا استادان نقاشی معاصر و
مونیخ و روم رفت و در آنجا استادان نقاشی معاصر و رنسانس را مطالعه کرد. بازگشت به نروژ. وقتی که در تابستان ۱۸۴۲، آدولف تیده‌مان، به نروژ بازگشت، ابتدا قصد داشت در کریستیانیا، اقامت کرده و به عنوان یک هنرمند تجسمی و نقاش، مشغول فعالیت گردد. نقطه شروع، امیدوار کننده به نظر می‌رسید؛ زیرا قبل از سفر به ایتالیا، به او نقاشی یک تابلوی هنری برای محراب کلیسا سفارش داده شده بود. مأموریتی که می‌توانست وضعیت مالی او را برای مدتی تأمین کند. اما وی در نروژ، با یک تغییر غیرمنتظره روبرو شد. هیئت مدیره انجمن هنری
تغییر غیرمنتظره روبرو شد. هیئت مدیره انجمن هنری کریستیانیا، که بودجه مربوط که از طریق جمع‌آوری اعانه فراهم شده بود را در اختیار داشت، خواستار ساخت تابلوی محراب کلیسا در رم یا حداقل در آلمان بود، امری که برای آدولف تیده‌مان، مصداق عدم اعتماد کلیسا به او و مهارتهای هنریش بود. بعد از یک اختلاف و بحث تلخ و طولانی که بین یوهان سباستیان ولهاون، عضو هیئت مدیرهٔ انجمن هنری شهر، از یک طرف و امیل تیده‌مان، برادر آدولف تیده‌مان نقاش، از طرف دیگر، در محافل سیاسی و مطبوعات شهر درگرفت. در نهایت این سفارش کاری، لغو شد و
شهر درگرفت. در نهایت این سفارش کاری، لغو شد و آدولف تیده‌مان، که دیگر امکانات مالی را که روی آن حساب باز کرده بود، نداشت. امکان اقامت در وطن خود، نروژ را از دست داد. هدف زندگی. اما در حالی که اختلاف و بحث و جدل به اصطلاح معروف به قضیه محراب دراوج خروش بود. آدولف تیده‌مان، معنای دیگری از هنر در زندگی خود کشف کرد و هدف زندگی خود قرار داد. آدولف تیده ان، در تابستان ۱۸۴۳، به قصد آشنایی بیشتر با روستاهای دورافتاده کشور خود نروژ، سفری طولانی به جنوب نروژ را آغاز کرد. در این سفر مطالعاتی، آدولف تیده‌مان، ابتدا از
در این سفر مطالعاتی، آدولف تیده‌مان، ابتدا از فراز کوه‌ها و از میان درّه‌های استردیلن گذر کرد و به منطقه گودبراندزدالن رفت. از آنجا سپس در رد پای اولاو مقدس و افسانه‌های مربوط به او، راهی هاردانگر شد. در واقع هدف اصلی آدولف تیده‌مان، در این سفر، جمع‌آوری، شواهد و مدارک تاریخی برای خلق یک تابلوی هنری تاریخی بود. اما آشنایی نزدیک با زندگی مردم روستاهای نروژ آنچنان او را متحول کرد که ترسیم زندگی و آداب و رسوم مردم روستا و کشاورزان نروژ را تا پایان عمر تکلیف زندگی و هنر خود قرار داد. این انتخاب آدولف تیده‌مان،
و هنر خود قرار داد. این انتخاب آدولف تیده‌مان، تنها یک واکنش شخصی نبود، بلکه شدیداً تحت تأثیر فضای فرهنگی و هنری آن دوره انجام گرفت که در آن، ملی‌گرایی رمانتیک درکریستیانیا، به اوج خود رسیده بود. آدولف تیده‌مان، در سفرهایی که به تدریج تعداد آنها افزایش یافته و درمجموع در سال ۱۸۷۵ در آخرین سفر تعداد آنها به ۱۵ رسید؛ با روستاهای نروژ از نزدیک آشنا شد. در این سفرها او از نزدیک، لباس‌های محلی، وسایل خانه و کار، ساختمانها و نیز آداب و رسوم و ادبیات شفاهی اهالی روستاهای نروژ را مطالعه می‌کرد. علاقه او به کشف
روستاهای نروژ را مطالعه می‌کرد. علاقه او به کشف ظرایف در زندگی روستایی فراتر از یک علاقه صرفاً از دیدگاه هنرهای تجسمی بود. آدولف تیده‌مان، ضمن توجه به جنبه‌های عتیقه‌شناسی، علاقه به حفظ گنجینه‌های میراث فرهنگی روستاهای نروژ داشت. بر همین اساس وی در سال ۱۸۴۴ یکی از بنیانگذاران انجمن یادگارهای گذشته نروژ بود. آشنایی با هانس گوده. سفر سال ۱۸۴۳، برای آدولف تیده‌مان، همچنین به دلیل دیگری اهمیت داشت و در زندگی او تأثیری ماندگار باقی گذاشت. در این سفر به هاردانگر، تیده‌مان، با هانس گودهٔ ۱۸ ساله، برای اولین بار
تیده‌مان، با هانس گودهٔ ۱۸ ساله، برای اولین بار ملاقات کرد. در این ملاقات، دو هنرمند جوان تصمیم گرفتند که باقی راه را با هم سفر کنند. به این ترتیب، زمینهٔ آشنایی بیشتر و کار مشترک هنری فراهم آمد. این همکاری دوام آورد و بسیار شکوفا شد. اولین و معروف‌ترین تابلوی هنریِ این دو نقاش، که آفرینش آن در سال‌های ۱۸۴۷ و ۱۸۴۸ به انجام رسید، تابلوی "ماه عسل در هاردانگر" بود. سال بعد، در یک مهمانی در تئاتر کریستیانیا، این تابلوی نقاشی سبب پدید آمدن صحنه‌ای خودجوش و پر از احساسات و غرور ملی شد و در عمل، به نوعی نماد
از احساسات و غرور ملی شد و در عمل، به نوعی نماد رمانتیک ملی نروژ تبدیل شد. درکل، زندگی آدولف تیده‌مان، از جهات بسیاری در اواخر دههٔ ۱۸۴۰، همراه با موفقیت بود. در سال ۱۸۴۵ آدولف تیده‌مان، با کلودینه ماری بیرگیته ازدواج کرد و تا آخر عمر در دوسلدورف ساکن شد؛ هرچند در این دوره او بارها به نروژ و مراکز مهم فرهنگی در اروپا سفر کرد. تیده‌مان، پس از کسب موفقیت در معرفی تابلوی "ماه عسل در هاردانگر"، که با مشارکت هانس گوده به اتمام رسانده بود و درواقع نقطهٔ عطفی در زندگی هنری او محسوب می‌شود، یکی پس از دیگری ترکیبات
هنری او محسوب می‌شود، یکی پس از دیگری ترکیبات بزرگ و متنوع هنری را خلق و به جامعه‌ای نسبتاً گسترده و مشتاق معرفی کرد. آدولف تیده‌مان، به سبک ساده و عامیانه در هنر نقاشی معتقد بود و همیشه به اعتقاد خود وفادار باقی ماند. اما، در همین محدودهٔ واحد، آثاری بسیار متنوع، از ماه عسلی آسوده و آرام در هاردانگر تا نزاعی بی‌رحمانه در "عروسی دهقانان" خلق کرد.
«جنگ‌های مقدس… موعد مجازات» ترانه‌ای از گروه ترش متال آمریکایی مگادث و اولین تک‌آهنگ آلبوم "باشد تا آسوده زنگ بزنید" است که در سپتامبر ۱۹۹۰ منتشر شد. «جنگ‌های مقدس» در مورد تعصبات و افراطی‌گرایی دینی نوشته شده است. ساختار و محتوا. گرچه دیو ماستین یک مسیحی معتقد و دوباره تولد یافته است، شعر «جنگ‌های مقدس… موعد مجازات» در انتقاد از بنیادگرایانی نوشته شده که به نام دین دست به خشونت می‌زنند. درگیری‌های ایرلند شمالی منشأ الهام او برای نوشتن «جنگ‌های مقدس» بوده است اما اشعار را می‌توان متناسب با نزاع‌های مذهبی
است اما اشعار را می‌توان متناسب با نزاع‌های مذهبی مختلف تفسیر کرد. با گذشت حدود سه دهه از انتشار ترانه، اشعار آغازین آن که می‌گوید «برادر برادر را می‌کشد / خون در سرزمین سرازیر می‌شود / کشتن برای دین / چیزی که من نمی‌فهم» هنوز به شکلی گسترده و در اشکال مختلف مصداق دارد. این ترانه در واقع از دو قطعهٔ مستقل تشکیل شده که تکنوازی گیتار مارتی فریدمن آن‌ها را به هم متصل می‌کند. سولوی آکوستیک فریدمن با کسر میزان غیر متعارفش به عنوان یک آنتراکت کامل بین دو قطعه عمل می‌کند. موسیقی قسمت اول ترَش خالص همراه با
عمل می‌کند. موسیقی قسمت اول ترَش خالص همراه با شعرهایی در نقد دین است، حال آن‌که بخش دوم در فضایی پراگرسیو سیر می‌کند؛ همان‌طور که اشعار مضمونی انتقام‌جویانه و متفاوت از قسمت اول دارند. در بخش اول ترانه از اسرائیل نام برده می‌شود و در موزیک ویدئو هم تصاویری از تظاهرات و درگیری‌های مختلف در منطقهٔ خاورمیانه نشان داده می‌شود. قسمت «موعد مجازات» که بعد از بخش خاورمیانه می‌آید با الهام از شخصیت پانیشر مارول کامیکس نوشته شده است. به گفتهٔ ماستین آن‌ها زمان‌بندی را طوری در نظر گرفتند که آن شخصیت در پایان ترانه
را طوری در نظر گرفتند که آن شخصیت در پایان ترانه نشانگر «فرستادهٔ احتمالی خدا» باشد. واکنش منتقدان و میراث. جاناتان هورسلی از میوزیک ریدار معتقد است وقتی بحث قابلیت‌ها و زیبایی‌شناسی آثار مگادت پیش می‌آید، «جنگ‌های مقدس» حکم سنگ روزتا را دارد. دام لاوسون (موسیقی‌نویس "متال همر") از این قطعه با عنوان «کمال ترَش حماسی» یاد کرده است. «جنگ‌های مقدس… موعد مجازات» به‌طور گسترده یکی از بزرگ‌ترین ترانه‌های مگادث و یکی از برترین ترانه‌های متال محسوب می‌شود. در سال ۲۰۱۲، "لودوایر" این ترانه را در رتبه اول فهرست ۱۰
۲۰۱۲، "لودوایر" این ترانه را در رتبه اول فهرست ۱۰ آهنگ برتر مگادث قرار داد، و در سال ۲۰۱۸، "بیلبورد" این آهنگ را در رتبه دوم فهرست ۱۵ آهنگ برتر این گروه جای داد. همچنین، در سال ۲۰۲۳، "رولینگ استون" این اثر را در رتبه بیست‌وهشتم فهرست ۱۰۰ ترانه برتر هوی متال قرار داد. موزیک ویدیو. موزیک ویدیوی «جنگ‌های مقدس… موعد مجازات» در آگوست ۱۹۹۰، هم‌زمان با جنگ خلیج فارس، فیلم‌برداری شد. این ویدیو شامل تصاویری از اخبار مربوط به درگیری‌های مسلحانه مختلف، عمدتاً در خاورمیانه، همراه با نماهایی از اجرای گروه و همچنین
همراه با نماهایی از اجرای گروه و همچنین صحنه‌ای از ماستین در حال سقوط آزاد است.
یاروسلاف وولف (; ) قایقران کانو اهل جمهوری چک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
اوندژی اشتپانک (; ) قایقران کانو اهل جمهوری چک بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۹ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
واوژینتس هرادیلک (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل جمهوری چک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
یان بولیس (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به ونکوور کناکز و مونترآل کانادینز اشاره کرد.
استعمار میرا (به انگلیسی: A Dying Colonialism) (با ترجمهٔ دیگر از خسرو گلسرخی: " واپسین‌دم استعمار") کتابی است از فیلسوف مارکسیست قرن بیستم، فرانتس فانون، که آن را درسال ۱۹۵۹ به چاپ رساند. این کتاب جزئیاتی از جریان و تغییرات سیاسی و اجتماعی جنگ استقلال‌طلبانهٔ الجزایر ارائه می‌دهد. در این اثر فانون به نقش زنان در جریان انقلاب، نقش رادیو و نیز علم پزشکی به عنوان ابزاری در دست استعمارگران و مبارزان رهایی‌بخش و همچنین تغییراتی که در نهاد خانواده و فرهنگ جامعهٔ الجزایر رخ می‌دهد، می‌پردازد.
مارتین ارات (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فینیکس کایوتیس اشاره کرد.
پاتریک الیاش (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل جمهوری چک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جام استنلی شده‌است.
بانو نوریه () نام یک کلیسا در مرکز بیروت در لبنان است. تاریخچه. آرامگاه باستانی بانو مریم باکره در اتاقی در طبقه همکف یک ساختمان در بازار نوریه در شرق کلیسای جامع ارتدکس سنت جورج واقع شده‌است. یک ورودی آن یک دالان سرپوشیده کوچک است که به آرامگاه منتهی می‌شود. باور مردم این است که بانو نوریه زنی بود که ملوانان و ماهیگیران را به سمت ساحل امن هدایت می‌کرد. آرامگاه با سه نماد تزئین شده‌است: نمادی از مسیح، نمادی از همه قدیسین و دیگری از مریم باکره معروف به معجزه. آرامگاه بانو نوریه مورد استقبال گسترده مسیحیان و
آرامگاه بانو نوریه مورد استقبال گسترده مسیحیان و مسلمانان ساکن بیروت قرار گرفت. در طول جنگ داخلی لبنان، در سالهای ۱۹۷۵–۱۹۹۰، مقبره کاملاً سوخت و به کلی نابود شد و در سال ۲۰۰۳ توسط کلیسای موجود بازسازی شد. صومعه بانو نوریه. صومعه بانو نوریه در قرن هفدهم با زیباترین نقش‌ها و هنرهای معماری به سبک ریحان تأسیس شد، این زیارتگاه مکان با ارزشی برای زائران مسیحی ارتدوکس، مکانی برای ارائه نذرهایشان است و همچنین دارای پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به یک زیارتگاه مذهبی برای جوامع مسیحی در سراسر جهان و حتی یک مکان
برای جوامع مسیحی در سراسر جهان و حتی یک مکان گردشگری است. در کنار آرامگاه بانو نوریه یک راه پله سنگی بلند و شیب دار وجود دارد که به یک غار صخره‌ای راه پیدا می‌کند که پایه اصلی صومعه در آن مستقر است، در داخل صومعه می‌توان معماری باشکوه و راهروهای صخره‌ای را دید که با درختان عظیم چند ساله احاطه شده‌اند. صومعه نوریه نزدیکی به نقاط دیدنی تاریخی و طبیعی برجسته مانند اردوگاه ارز تنورین، قار قادیشا، دریاچه شووان، موزه جبران خلیل جبران و بسیاری دیگر از نقاط گردشگری ممتاز صومعه نوریه را در موقعیت ویژه‌ای در شمال
ممتاز صومعه نوریه را در موقعیت ویژه‌ای در شمال لبنان قرار داده‌است. با توجه به مشرف بودن باغ صومعه به دریا تصویر کمیابی از پیوند آسمان و دریا در این مکان می‌توان دید و همچنین فضای سرسبز کوهستان با قله‌های سر به آسمان کشیده در اطراف آن جلوه‌ای خاص به این مکان بخشیده‌است، که گویا اینجا نقطه پایانی ایمان به کلیسا، غار یا سالن صومعه نیست بلکه نقطه آغازی است که جلوی این صحنه شگفت‌انگیز از سر گرفته می‌شود و پندار و انگار در این نقطه در هم می‌آویزند و تجسمی از زبان‌ها و تاریخ پیشین این مکان در ذهن بیننده زنده
زبان‌ها و تاریخ پیشین این مکان در ذهن بیننده زنده می‌شود و به همین دلیل این صومعه یکی از مکان‌های سیاحتی بسیار با ارزش در لبنان است. بازدیدکنندگان از هر سنی در تعطیلات هفتگی یا فصلی، در مناسبت‌های مذهبی و …، به صومعه نوریه می‌آیند. آن‌هایی که برای اولین بار از این مکان بازدید می‌کنند با سوالات بسیاری مواجه می‌شوند و تحت تأثیر شگفتی و جذابیت‌های طبیعت اینجا قرار می‌گیرند. پیوند به بیرون. Nourieh Chapel
سولفیلیمین (یا سولفیمید) نوعی ترکیب شیمیایی است که دارای پیوند دوگانه گوگرد به نیتروژن است. ترکیب اصلی این دسته سولفیلیمین H2S=NH است، که در مباحث نظری حائز اهمیت است. از نمونه‌های این ترکیبات می‌توان به "S","S"-دی‌فنیل‌سولفیلیمین و مانند متیل‌فنیل‌سولفوکسیمین اشاره کرد:
پیمانکاران مستقل که به آنها آزادکار (کار آزاد) نیز می‌گویند، کارمندان بسترهای مجازی، پیمانکاران با شرکتها، کارمندانی که از طریق تلفن به شرکتها یا به مشتریان خدمات می‌دهند و کارگران موقت هستند. پیمانکاران مستقل برای ارائه خدمات به مشتریان شرکت، قراردادهای رسمی با شرکتها منعقد می‌کنند. برای نمونه، فردی که از طریق بستر دیجی‌کالا محصولات خود را می‌فروشد یک پیمانکار مستقل محسوب می‌شود. در بسیاری از کشورها، طبقه‌بندی حقوقی پیمانکاران مستقل همچنان مورد بحث است، چرا که شرکتها این کارکنان را «مستقل» می‌دانند و آنها
که شرکتها این کارکنان را «مستقل» می‌دانند و آنها را مستحق دریافت بیمه و بازنشستگی و سایر مزایا نمی‌دانند. در مقابل انجمنهای کارگری خواهان طبقه‌بندی این پیمانکاران به عنوان «کارمند» هستند، تا به لحاظ قانونی شرکتها ملزم به پرداخت مزایا برای آنها شوند. مزایا و معایب. پیمانکاران مستقل عموماً آزادی عمل زیادی دارند و برنامه کاری خودشان را می‌توانند به دلخواه خود تنظیم کنند و به اصطلاح رئیس خودشان هستند. اما این طبقه کاری دغدغه‌های خود را نیز دارند. اول از همه بحث عدم دریافت مزایا از کارفرمایان و عدم امنیت شغلی
عدم دریافت مزایا از کارفرمایان و عدم امنیت شغلی است. دوم اینکه به دلیل تحولات سریع حوزهٔ فناوری و تنوع آنها، به ویژه فضای مجازی، تعاریف حقوقی همچون «کارمند» و «کارفرما» عملاً کاربرد سنتی خود را برای پیمانکاران مستقل از دست داده‌است. انزوای اجتماعی، ساعات کار نامنظم و نامتعارف، و نهایتاً محرومیت از خواب و خستگی از معایب دیگر این دسته از مشاغل هستند. آینده مشاغل پیمانکاری مستقل. به دلیل تنوع تعاریف، محدودیتهای جمع‌آوری اطلاعات، و طبیعت غیررسمی مشاغل پیمانکاری مستقل، ارایهٔ آمار دقیقی از تعداد این پیمانکاران
مستقل، ارایهٔ آمار دقیقی از تعداد این پیمانکاران دشوار است. وودکاک و گراهام در کتاب خود، "The Gig Economy"، چهار مسیر را برای آیندهٔ پیمانکاران مستقل ترسیم می‌کنند: افزایش شفافیت، مقررات بهتر، سازماندهی صنفی قویتر پیمانکاران، و بسترهایی برای تشریک مساعی آنها.
اکسایش فیتزنر–موفات، که گاهی اوقات به عنوان اکسایش موفات نیز نامیده می‌شود، یک واکنش شیمیایی برای اکسایش الکل‌های نوع اول و دوم به ترتیب به آلدهیدها و کتون‌ها است. عامل اکسنده ترکیبی از دی‌متیل سولفوکسید (DMSO) و دی‌سیکلوهگزیل‌کربودی‌ایمید (DCC) است. این واکنش اولین بار توسط جی. موفات و شاگردش کی. فیتزنر در سال ۱۹۶۳ گزارش شد. استوکیومتری و سازوکار. این واکنش به یک اکی‌والان دی‌ایمید، که عامل آب‌زدا است و یک اکی‌والان سولفوکسید، که یک اکسیدکننده است، نیاز دارد: معمولاً از سولفوکسید و دی‌ایمید به‌میزان بیش از
معمولاً از سولفوکسید و دی‌ایمید به‌میزان بیش از حد نیاز استفاده می‌شود. این واکنش به‌طور همزمان دی‌متیل سولفید و یک اوره نیز تولید می‌کند. حذف دی‌سیکلوهگزیل‌اوره ((CyNH)2CO) از محصول دشوار است. سازوکار پیشنهادی برای این واکنش شامل واسطه آلکوکسی‌سولفونیم ایلید می‌شود. این واکنش تا حد زیادی با اکسایش سوورن جابجا شده‌است، که به همین شکل از DMSO به‌عنوان اکسنده در حضور فعال‌کننده الکترون‌دوست استفاده می‌کند. اکسایش سوورن بازده بیشتر و استحصال ساده‌تری دارد.
شاهزاده ویکتوریا پاتریشیا هلنا الیزابت که نامش پس از ازدواج با الکساندر رمسی به پاتریشیا رامسی تغییر یافت، نوه ملکه ویکتوریا بود. وی پس از ازدواج، عنوان شاهزاده خانم بریتانیایی و شیوه سلطنت عالی را کنار گذاشت. تولد و خانواده. پرنسس پاتریشیا یا «پاستی» (برای خانواده و دوستان) در ۱۷ مارس ۱۸۸۶، روز سنت پاتریک، در کاخ باکینگهام در لندن متولد شد. پدرش شاهزاده آرتور، دوک کانوت و استراثارن (سومین پسر ملکه ویکتوریا و شاهزاده آلبرتِ ساکس کوبورگ و گوتا) و مادرش پرنسس لوئیز مارگارتِ پروس بود. او دو خواهر و یک برادر
لوئیز مارگارتِ پروس بود. او دو خواهر و یک برادر بزرگتر با نام‌های شاهزاده آرتور کانوت، شاهزاده مارگارت کانوت و ولیعهد، مارگارتای سوئد داشت.
اوکسیکام دسته‌ای از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) هستند که با پروتئین‌های پلاسمای خون پیوند برقرار می‌کنند. اکثر اکسیکام‌ها مهارکننده‌های غیر انتخابی آنزیم‌های سیکلواکسیژناز (COX) هستند. استثناء این مورد ملوکسیکام با ترجیح کم (۱۰:۱) برای COX-2 است، که البته از نظر بالینی فقط در دوزهای پایین اهمیت دارد. نمونه‌هایی از این دسته ترکیبات عبارتند از: شیمی. ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی این مولکول‌ها بسته به محیط متفاوت است. برخلاف اکثر NSAIDهای دیگر، اکسیکام‌ها کربوکسیلیک اسید نیستند. آن‌ها توتومر هستند و
کربوکسیلیک اسید نیستند. آن‌ها توتومر هستند و می‌توانند به شکل‌های مختلفی از توتومری (توتومری کتو-انول) وجود داشته باشند که در اینجا با پیروکسیکام مثال زده شده‌است: عوارض جانبی. اکسیکام‌ها با اریتم مولتی‌فرم وابسته به دارو (EM)، سندرم استیونز-جانسون و نکرولیز سمی اپیدرمال (TEN) همراه هستند. این عوارض یکی از دلایلی است که موجب شده این داروها به‌طور مرتب تجویز نشوند.
ناپروکسن/اس‌امپرازول ، که با نام تجاری Vimovo فروخته می‌شود، یک داروی مسکن به شکل قرص برای مصرف خوراکی است که حاوی ناپروکس، یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) و یک شکل آهسته رهش از اس‌امپرازول، کاهش‌دهنده اسید معده، مهار کننده پمپ پروتون (PPI)، است. این محصول توسط آسترازنکا تولید شده است. ویموو توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای استفاده در برابر آرتروز، روماتیسم مفصلی و اسپوندیلیت آنکیلوزان مورد تأیید قرار است. این دارو برای کاهش خطر زخم معده در اثر درمان با NSAIDs در نظر گرفته می‌شود. همکنون
اثر درمان با NSAIDs در نظر گرفته می‌شود. همکنون ناپروکسن/اس‌امپرازول به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس می‌باشد.
شوالیه‌های سفر تجسسی (؛ ) فیلمی ایتالیایی به کارگردانی پوپی آواتی است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. چکیده داستان. دیر سن-دنی، ۱۲۷۲. راهب جیووانی دا کانتالوپو به مقبره لویی نهم فرانسه معروف به سنت لویی می‌رود تا به او بگوید وظیفه ای که به او سپرده، به انجام می‌رسد و او آمده‌است تا داستان پنج شوالیه جوان را که در سال ۱۲۷۱ برای بازیابی کفن مقدس و بازگرداندن آن به دربار پادشاه فرانسه به شهر تمیس یونان رفتند، برای او بازگو کند. هر شوالیه بسته به دوره قمری که در آن به دنیا آمده شخصیت و سرنوشت متفاوتی دارد…
آزمایش تشخیصی بر بالین بیمار یا آزمایش در نقطهٔ مراقبت (POCT یا Point-of-care testing) آزمایش تشخیص پزشکی است که در بالین بیمار انجام می‌شود. این آزمایشات به دو دسته تقسیم‌بندی می‌شوند. دستهٔ اول آزمایشات بر پایه شناسایی آنتی‌ژن و آنتی‌بادی هستند و دستهٔ دوم شامل آزمایشاتی هست که بر پایه شناسایی مولکولی می‌باشند. قبل از شیوع کرونا، آزمایشات تشخیصی بر بالین بیمار، کمتر مورد توجه قرار می‌گرفتند. اما با توجه به پاندمی کرونا و ضرورت شناسایی سریع و دقیق این ویروس، آزمایشات تشخیصی بر بالین بیمار دوباره مورد توجه
آزمایشات تشخیصی بر بالین بیمار دوباره مورد توجه قرار گرفتند.
تپولی یا تپوری یا تپوروس (پرتغالی Taporos، اسپانیایی Taporos، انگلیسی tapori) قبیله‌ای سلتی‌تبار و باستانی در لوسیتانیا بودند که شبیه لوسیتانی‌ها بودند و قبیله‌ای وابسته به آنها بودند، درست در شمال رودخانه تاگوس یا تجو (پرتغالی Tejo)، در اطراف منطقه مرزی پرتغال و اسپانیا امروزی زندگی می‌کردند.
ماهیگیری با حشره مصنوعی یا ماهیگیری با مگس مصنوعی یک روش ماهی‌گیری با قلاب است که در آن از یک طعمه سبک - که حشره مصنوعی نامیده می‌شود- برای صید ماهی استفاده می‌گردد. طعمه با استفاده از چوب ماهی‌گیری مخصوص، قرقره و نخ سنگین مخصوص پرتاب می‌شود. وزن سبک طعمه موجب تفاوت زیادی بین روش پرتاب طعمه در ماهی‌گیری با حشره مصنوعی و دیگر شیوه‌های ماهی‌گیری می‌شود. طعمه‌های شبه حشره در این روش ممکن است شبیه جانوران بی مهره، ماهی‌های کوچک یا سایر موجوداتی باشند که ماهی‌ها از آن‌ها تغذیه می‌کنند. ماهیگیری با حشره مصنوعی را
آن‌ها تغذیه می‌کنند. ماهیگیری با حشره مصنوعی را می‌توان در آب شیرین یا آب شور انجام داد. تکنیک‌های ماهیگیری با حشره مصنوعی با توجه به زیستگاه ماهی - مثلاً دریاچه‌ها و حوضچه‌ها، نهرهای کوچک، رودخانه‌های بزرگ، خلیج‌ها و پای‌رودها، و اقیانوس- متفاوت می‌شود. در ماهی‌گیری با حشره مصنوعی، ماهی‌ها با استفاده از حشره مصنوعی به کمک چوب ماهی‌گیری و نخ مخصوصِ این روش، صید می‌شوند. نخ مخصوص ماهی‌گیری با حشره مصنوعی - که تقریباً همیشه پوششی از جنس پلاستیک دارد - به اندازه ای سنگین است که می‌تواند حشره مصنوعی را به سمت
ای سنگین است که می‌تواند حشره مصنوعی را به سمت هدف پرتاب کند. تفاوت اصلی بین ماهی‌گیری با حشره مصنوعی و دیگر روش‌های متداول ماهی‌گیری در این است که در ماهی‌گیری با حشره مصنوعی، وزن نخ به قلابِ سبک‌وزن اینرسی لازم را داده و آن را در هوا پرتاب می‌کند، در حالی که در اکثر روش‌های معمول ماهی‌گیری، پرتاب به فاصله مورد نظر با استفاده از وزن خود طعمه یا وزنه موجود در انتهای نخ ماهی‌گیری انجام می‌شود. حشره‌های مصنوعی انواع مختلفی دارند. برخی از آن‌ها حشرات (پرواز کننده یا شنا کننده) را شبیه‌سازی می‌کنند؛ برخی دیگر
یا شنا کننده) را شبیه‌سازی می‌کنند؛ برخی دیگر به شکل ماهی‌های کوچک‌تر یا سخت پوستان ساخته می‌شوند؛ برخی دیگر با شکل خاصی که دارند، ماهی‌ها را به خود جذب می‌کنند، هرچند که شبیه هیچ موجود زنده‌ای نیستند. حشره‌های مصنوعی می‌توانند روی آب شناور بمانند یا در آب فروروند، و طولشان از چند میلی‌متر تا ۳۰ سانتی‌متر متغیر است. بیشتر آن‌ها بین ۱ تا ۵ سانتی‌متر هستند. حشره‌های مصنوعی با بستن مو، خز، پر یا سایر مواد طبیعی و مصنوعی روی یک قلاب ساخته می‌شوند. اولین نمونه‌های حشره مصنوعی با مواد طبیعی ساخته شده بودند، اما
حشره مصنوعی با مواد طبیعی ساخته شده بودند، اما در حال حاضر بیشتر از مواد مصنوعی استفاده می‌شود. حشره‌ها در اندازه‌ها، رنگ‌ها و اشکال مختلف - متناسب با نوع حشرات زمینی و آبزی، ماهی‌ها یا سایر طعمه‌های جذاب برای گونه‌های ماهی مورد نظر - ساخته می‌شوند.
کورت بلوم (زاده ۳۱ ژانویه ۱۸۹۴ در بیلفلد، وستفالن - درگذشته ۱۰ اکتبر ۱۹۶۹) دانشمند عالی‌رتبه نازی قبل و حین جنگ جهانی دوم بود. او معاون جامعه پزشکان رایش (Reichsgesundheitsführer) و نماینده تام‌الاختیار در زمینه تحقیقات سرطان در انجمن پژوهش رایش بود. او در زندگینامه خود که "نبرد یک پزشک (Arzt im Kampf") نام دارد، قدرت پزشکی و قدرت نظامی را در نبرد بر سر مرگ و زندگی برابر دانسته‌است. پس از شکست آلمان نازی در جنگ جهانی دوم، بلوم در سال ۱۹۴۷ در دادگاه پزشکان به اتهام اتانازی و انجام آزمایش بر روی انسان محاکمه
اتهام اتانازی و انجام آزمایش بر روی انسان محاکمه شد. او فقط اعتراف کرد که در سال ۱۹۴۳ به او دستور داده شده که واکسن‌های طاعون را روی زندانیان اردوگاه‌های کار اجباری آزمایش کند. واقعیت این بود که از سال ۱۹۴۳، کورت بلوم مسئول انجام تمام تحقیقات مربوط به سلاح‌های بیولوژیک بود که با حمایت ورماخت و اس‌اس انجام می‌شد. بلوم علیرغم اعترافات سنگینش، نهایتاً در دادگاه پزشکان در نورنبرگ تبرئه شد اما علت اصلی تبرئه او مداخله ایالات متحده بود. این نکته مورد قبول همگان است که بلوم در آزمایش سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک