payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شیزوکو که برای مراسم رقصی دعوت شده‌است، دزدیده می‌شود؛ اما توسط زنی به نام «کیوکو ناجیما» که مدیر برنامه جدید و محافظ شخصی‌اش، نجات پیدا می‌کند. تویاما با تحقیق کارمندانش درمی‌یابد، که تاشیرو ۹۵ ساله، ثروتمند و فاقد هر گونه توان حرکتی است و نفوذ زیادی بر روی سیاستمداران و تبهکاران دارد. تویاما با تصور اینکه تاشیرو فقط خواهان برهنه دیدن همسرش است، با درخواست موریاتا موافقت می‌کند. شب‌هنگام در منزل و در ضیافت صرف شراب، تویاما از شیزوکو برای رفتن به مهمانی بالماسکه تاشیرو، دعوت می‌کند. آنها برای آخرین بار،
تاشیرو، دعوت می‌کند. آنها برای آخرین بار، عاشقانه می‌رقصند؛ و باهم به عشق بازی می‌پردازند؛ اما شیزوکو که تحمل درد نزدیکی به‌خاطر تنگی واژن‌اش را ندارد؛ رابطه را نیمه‌کاره قطع و عذرخواهی می‌کند. تویاما رابطه با فرد سوم را علاج مشکل می‌داند. شیزوکو که مرد دیگری را نمی‌خواهد؛ قول کمتر رقصیدن و تمرکز بر رابطه زناشویی را برای بهبود مریضی‌اش، می‌دهد. ("دکتر مشکل شیزوکو را به‌خاطر زیاد رقصیدن می‌داند؛ اما در حقیقت مشکل او روانی است") او حتی پیشنهاد سکس از پشت را به او می‌دهد. تویاما که محبت همسرش را می‌بیند؛
را به او می‌دهد. تویاما که محبت همسرش را می‌بیند؛ تصمیم می‌گیرد که به مهمانی نروند. تویاما در تماس تلفنی موریاتا، متوجه شُنود از منزل می‌شود؛ از طرفی می‌فهمد که یاکوزاها باعث خودکشی و دار زده‌شدن وزیر فاسد شده‌اند. تویاما که تهدید را جدی می‌بیند، به مهمانی تاشیرو می‌رود. در نهایت، علی‌رقم التماس تویاما، شیزوکو به اسارت رئیس تاشیرو می‌رود. شیزوکو را به یک کولوسئوم تاریک مافیایی با نمایش‌های سادومازوخیسمی ("با صد عضو و هزینه عضویت هر نفر سالیانه ۵۰ میلیون ین و هر نمایش یک میلیون ین") که توسط تاشیرو اداره
ین و هر نمایش یک میلیون ین") که توسط تاشیرو اداره می‌شود، می‌برند؛ و با تهدید به کشته شدن راننده شیزوکو، او را مجبور به برهنه شدن می‌کنند. رانندهٔ او علی‌رقم همکاری با کاوادا خائن برای برهنه کردن شیزوکو، کشته می‌شود. در این بین محافظ شخصی شیزوکو یعنی کیوکو هم ربوده می‌شود. حین نمایش و در هنگام شکنجه و آزار جنسی کیوکو، برای بازکردن واژن شیزوکوی به صلیب کشیده شده، مقادیر زیادی مایع ادرارآور به او خورانده می‌شود؛ و از او می‌خواهند در حین تجاوز دو یاکوزا با دیلدو به او، ادرار کند. در بین نمایش و هنگام استراحت،
به او، ادرار کند. در بین نمایش و هنگام استراحت، کیوکو و شیزوکو با هم لز می‌کند؛ و کیوکو از او می‌خواهد تظاهر به لذّت بردن کند، تا بتوانند در فرصت مناسب فرار کنند. کیوکو موفق می‌شود که حتی چند محافظ را از بین ببرد؛ اما مردان تاشیرو او را زخمی کرده و نمایش‌های سادومازوخیسمی ("بند کشیدن، برهنه و معلق کردن، آزار جنسی، ریختن موم شمع داغ، زدن تتو بر کل بدن و کتک زدن و تجاوز") در روزهای متمادی ادامه می‌یابد. تویاما یکصد میلیون ین را برای نجات شیزوکو نقد کرده، در اختیار موریاتا می‌گذارد؛ موریاتا که شیزوکو را اکنون
موریاتا می‌گذارد؛ موریاتا که شیزوکو را اکنون راضی از اسارت می‌داند، از تویاما می‌خواهد که خود به کولوسئوم بیاید و همسرش را راضی به برگشت کند. تویاما همسرش را در حالی که به او تجاوز می‌شود، می‌یابد. شیزوکو که تغییر کرده و از رابطه جنسی لذت می‌برد، از تویاما می‌خواهد که با او رابطهٔ جنسی برقرار کند؛ اما بعد از سکس هم به تویاما اجازه بردن شیزوکو را نمی‌دهند. در نهایت رئیس تاشیرو به ملاقات شیزوکو به صلیب کشیده شده می‌رود و او را سر تا پا می‌بوسد. شیزوکو از او هم درخواست رابطه می‌کند. تاشیرو که معلول و ناتوان
هم درخواست رابطه می‌کند. تاشیرو که معلول و ناتوان است، و خود نمی‌تواند با او سکس کند؛ شیزوکو را برای برقراری رابطه باز کرده و شیزوکو هم شروع به هم‌آغوشی با او می‌کند. تاشیرو در میانه سکس، سکته می‌کند؛ و موریاتا که برای نجات رئیس خود وارد شده‌است، با تفنگ خودش و به‌دست شیزوکو کشته می‌شود. در نهایت شیزوکو موفق به فرار از کولوسئوم جهنمی شده و با تویاما که به استقبال او آمده در پشت بام، باله می‌رقصند؛ ولی شیزوکو که تویاما را مقصر می‌داند، با شلیک گلوله او را هم از بین می‌برد. شیزوکو در این هنگام از یکی دیگر از
از بین می‌برد. شیزوکو در این هنگام از یکی دیگر از خواب‌های سادومازوخیسم خود بیدار شده، با شرکت در مراسم تانگو، شروع به رقصیدن می‌کند؛ او بهبود و آزادی جنسی‌اش را جشن می‌گیرد.
توماس جیکومب هاتون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بین جنگ‌های جهانی اول و دوم، مناصب حساسی را در ستاد ارتش بر عهده داشت و در نهایت فرماندهی ارتش برمه را در مراحل اولیه فتح برمه توسط ژاپن در اوایل سال ۱۹۴۲ بر عهده داشت. هاتون با روانپزشک اسکاتلندی، ایزابل امسلی هاتون، ازدواج کرده بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
جان فرانسیس کرادوک، اولین بارون هاودن (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا، سیاستمدار و مدیر مستعمراتی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ویلیام جورج هلمز (؛ ۲۰ اوت ۱۸۹۲ – ۱۶ ژانویه ۱۹۶۹) نظامی اهل بریتانیا بود. او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول جنگید. او بعداً در جنگ جهانی دوم حضور داشت، جایی که فرماندهی لشکر ۴۲ پیاده (لنکاشر شرقی) را در طول نبرد فرانسه در ماه مه/ژوئن ۱۹۴۰ بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا، نشان حمام و نشان افتخار تولد لهستان شده‌است.
لی ده هوی (؛ زادهٔ ۲۹ ژانویه ۲۰۰۱) که بیشتر با نام ده‌هوی () شناخته می‌شود، خواننده، تهیه‌کننده و مجری تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه پسرانهٔ کره‌ای ای‌بی‌سیکس است و همچنین به خاطر شرکت در برنامهٔ واقع‌نمای رقابتی شبکهٔ ام‌نت، "پرودوس ۱۰۱ فصل ۲" شناخته می‌شود، جایی که او در نهایت جایگاه سوم را کسب کرد و یکی از اعضای گروه پسرانهٔ وانا وان شد. اوایل زندگی و تحصیلات. لی ده هوی متولد سئول، کره جنوبی است. پدر او زمانیکه شش ساله بود، به دلیل سیروز کبدی از دنیا رفت. او دو سال در اوساکا، ژاپن و
کبدی از دنیا رفت. او دو سال در اوساکا، ژاپن و شش سال در لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا زندگی کرده‌است.
انجمن سلطنتی علوم نروژ، قدیمی‌ترین انجمن علمی در نروژ است. این مؤسسه در سال ۱۷۶۰ میلادی توسط اسقف جان ارنست گونروس؛ و چند تن از دانشمندان وقت، تحت عنوان «انجمن تروندهایم» تأسیس شده‌است. در ۱۷ جولای سال ۱۷۶۷، این انجمن، رسماً تحت حمایت سلطنتی، قرار گرفت و انجمن سلطنتی علوم نروژ نام داده شد. پادشاه نروژ، عالی‌ترین حامی رسمی این انجمن است. هدف و شیوه عمل. هدف انجمن سلطنتی علوم نروژ، گسترش دانش است. این مؤسسه چند برنامه پژوهشی را مدیریت می‌کند. همچنین انجمن سلطنتی علوم نروژ، سرمایه موجود در چند شرکت مربوط را
علوم نروژ، سرمایه موجود در چند شرکت مربوط را اداره می‌نماید و امکانات مالی کسب شده را در خدمت اهدف مؤسسه، استفاده و توزیع می‌کند. از جمله خدمات انجمن سلطنتی علوم نروژ، حمایت مالی از فعالیت‌های فرهنگی و علمی؛ و اهدای جایزه و مدال است. برای مثال از سال ۱۹۲۷ میلادی، مدال گونروس، که بر اساس نام یکی از بانیان مؤسسه، یعنی جان ارنست گونروس، نامگذاری شده‌است؛ در چند رشته علمی، به خادمان برجسته دانش، در نروژ و دیگر کشورها، تقدیم شده‌است. انجمن سلطنتی علوم نروژ، ناشر نشریات علمی است. اولین نشریه این مؤسسه در سال
نشریات علمی است. اولین نشریه این مؤسسه در سال ۱۷۶۱ میلادی، منتشر شد و با این حساب اولین سری ادامه‌دار و منظم نشریات علمی در کشورهای نوردیک، محسوب می‌شود. از سال ۱۹۲۶ میلادی، انجمن سلطنتی علوم نروژ، یک گزارش سالانه منتشر کرده‌است. این گزارش سالانه در حال حاضر به نام کتاب سال انجمن سلطنتی علوم نروژ، منتشر می‌شود. تشکیلات انجمن. انجمن سلطنتی علوم نروژ، در سال ۱۹۲۶ میلادی، تجدید سازمان شد و به ۲ بخش تقسیم گردید. یک بخش، انجمن علمی و بخش دیگر، موزه علمی، نام گرفت. در سال ۱۹۶۸ میلادی، با تأسیس دانشگاه در
نام گرفت. در سال ۱۹۶۸ میلادی، با تأسیس دانشگاه در تروندهایم، این موزه به عنوان یک بخش به دانشگاه پیوست. در حال حاضر موزه علوم، یک واحد مجزا در مجتمع دانشگاه علم و فناوری نروژ است و مستقیماً زیر نظر هیئت مدیره دانشگاه فعالیت می‌کند. از سال ۲۰۰۲ میلادی، انجمن سلطنتی علوم نروژ، از یک بخش فرهنگی، با اعضای منتخب، تشکیل شده؛ که مسئول برگزاری جلسات و روابط عمومی است؛ و یک بخش دیگر علمی که مسئول پی‌گیری تحقیقات علمی خود مؤسسه است یا از تحقیقات علمی در مؤسسات دیگر حمایت می‌کند. ترکیب اعضاء. حداکثر تعداد اعضای انجمن
می‌کند. ترکیب اعضاء. حداکثر تعداد اعضای انجمن سلطنتی علوم نروژ، تا سال ۲۰۲۰ میلادی، ۴۳۵ نفر بوده‌است. اعضایی که بیشتر از ۷۰ سال سن دارند در شمارش اعضاء منظور نمی‌شوند. همچنین این انجمن دارای حداکثر ۳۰ عضو وابسته است. اعضای انجمن به ۲ گروه علوم انسانی و علوم طبیعی تقسیم می‌شوند. سابقاً در ۲۶ فوریه هر سال، یعنی روز تولد جان ارنست گونروس، بانی انجمن، مراسمی به مناسبت بزرگداشت سالگرد تأسیس انجمن سلطنتی علوم نروژ، برگزار می‌شد؛ اما امروزه این مراسم در اولین جمعه ماه مارس هر سال اجرا می‌شود.
جان هاروی (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود. او در سال ۱۷۹۴ به هنگ ۸۰ پیاده اعزام شد و در چندین مکان از جمله فرانسه، مصر و هند خدمت کرد. او در سال ۱۸۱۳ به کانادا نقل مکان کرد و به عنوان سرهنگ دوم در جنگ ۱۸۱۲ حضور داشت و در پیروزی‌های بریتانیا در نبرد استونی کریک و نبرد کرایسلر فارم در انتاریو شرکت داشت. از سال ۱۸۳۶ تا ۱۸۳۷، او معاون فرماندار جزیره پرنس ادوارد بود، از سال ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۱ به‌عنوان معاون فرماندار نیوبرانزویک فعالیت می‌کرد و از سال ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۶
نیوبرانزویک فعالیت می‌کرد و از سال ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۶ فرمانداری غیرنظامی نیوفاندلند را برعهده داشت. از سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۵۲ او معاون فرماندار نوا اسکوشیا بود.
رجینالد کلر هارت (؛ ۱۱ ژوئن ۱۸۴۸ – ۱۸ اکتبر ۱۹۳۱) نظامی اهل جمهوری ایرلند بود. او افسر ایرلندی ارتش بریتانیا و دریافت‌کننده صلیب ویکتوریا بود، بالاترین و معتبرترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که می‌تواند به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع اعطا شود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است.
ویلیام استانهوپ، دومین ارل هرینگتون (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی پسر ویلیام استانهوپ، ارل اول هرینگتون بود‌ او حرفه نظامی را پیشه کرد و در سال ۱۷۴۱ به گارد پیاده پیوست و همچنین به آیلزبری بازگردانده شد. او در نبرد فونتنوی ​​زخمی شد و اندکی پس از آن (۵ ژوئن ۱۷۴۵) به عنوان سرهنگ گروه دوم گارد سواره نظام منصوب شد، سمتی که تا پایان عمرش در آن باقی ماند.
چارلز استانهوپ، سومین ارل هرینگتون (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بین سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۹ در مجلس عوام بریتانیا عضویت داشت و در نهایت به عنوان ارل هرینگتون به مقام اشرافی رسید.
کالین هالکت (؛ ۷ سپتامبر ۱۷۷۴ – ۲۴ سپتامبر ۱۸۵۶) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که از خانواده‌ای با سنت نظامی می‌آمد و در جنگ شبه‌جزیره و جنگ صدروزه حضور داشت. پدرش سرلشکر فردریک گودار هالکت (۱۷۲۸–۱۸۰۳) و برادر کوچکترش ژنرال هیو هالکت بودند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جیمز گرانت (؛ 1720 – 13 april ) نظامی و سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که در جنگ جانشینی اتریش، جنگ فرانسه و هند و جنگ استقلال آمریکا حضور داشت. او از سال ۱۷۶۳ تا ۱۷۷۱ فرماندار شرق فلوریدا بود و بین سال‌های ۱۷۷۳ تا ۱۸۰۲ در مجلس عوام بریتانیا حضور داشت.
چارلز هنری گاردنر (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا، نشان سلطنتی ویکتوریایی، و نشان حمام شده‌است.
سقوط بابل () یک بازی ویدئویی به سبک نقش‌آفرینی اکشن و هک اند اسلش است که توسط پلاتینیوم گیمز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ اسکوئر انیکس منتشر شده‌است. این بازی در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۲ برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۴ و پلی‌استیشن ۵ عرضه شد. گیم پلی. "سقوط بابل" یک بازی ویدئویی نقش آفرینی اکشن و هک اند اسلش است که از دید سوم شخص بهره می‌برد. هر بازیکن کنترل یک نگهبان را به عهده دارد که باید از برج عظیمی به نام زیگورات بالا برود. بازیکنان کار خود را در یک منطقه مرکزی به نام Sentinel Force HQ شروع می‌کنند، در آن‌جا
به نام Sentinel Force HQ شروع می‌کنند، در آن‌جا می‌توانند با بازیبازان دیگر تعامل داشته باشند، از مغازه‌ها یا آهنگران برای خرید تجهیزات و ارتقاء و دسترسی به ماموریت‌ها اقدام کنند. هر مأموریت را می‌توان به صورت تک‌نفره انجام داد، اگرچه بازی از حالت چهار نفره نیز پشتیبانی می‌کند. بازیکنان در هر مأموریت از سه تا چهار طبقه بالا می‌روند تا به نوک برج برسند. در طول مسیر، بازیکنان لوت (غنیمت) را باز می‌کنند که می‌توان از آن برای افزایش قدرت شخصیت‌هایشان استفاده کنند. هر نگهبان به دو سلاح مجهز است. با این حال، هر
هر نگهبان به دو سلاح مجهز است. با این حال، هر بازیکن به دستگاهی به نام Gideon's Coffin نیز مجهز است. تابوت به بازیبازان اجازه می‌دهد تا دو سلاح دیگر نیز را حمل کنند. پس از اتمام نوار انرژی سلاح، دیگر نمی‌توان از این سلاح‌ها استفاده کرد، اگرچه به تدریج با گذشت زمان دوباره نوار انرژی آن‌ها پر می‌شود و باز قابلیت استفاده پیدا می‌کنند. این بازی دارای پنج نوع سلاح مختلف از جمله شمشیر، چکش، کمان، میله و سپر است. در پایان هر سطح، به بازیبازان loot و ابزار تعلق می‌گیرد. کیفیت آن‌ها بستگی به عملکرد بازیکنان در هر
کیفیت آن‌ها بستگی به عملکرد بازیکنان در هر سطح دارد. بازیبازان می‌توانند با تغییر سبک حمله خود، از بین بردن سریع دشمنان و فرار کردن از حملات آن‌ها، عملکرد بهتری داشته باشند. توسعه. "سقوط بابل" توسط استودیو بازی‌ساز ژاپنی پلاتینیوم گیمز توسعه یافته است. به گفته تهیه‌کننده آن ایهارا جونیچی، تیم می‌خواست سیستم مبارزه "" را گسترش داده و آن را با بخش چندنفره بازی "سقوط بابل" آزمایش کند. سبک هنری بصری بازی از نقاشی‌های رنگ روغن کلاسیک اروپایی الهام گرفته شده‌است و گرافیک آن با استفاده از بافتی بوم مانند ایجاد
و گرافیک آن با استفاده از بافتی بوم مانند ایجاد شده‌است. این بازی همچنین عناصری را از "Final Fantasy XIV"، قرض گرفته، آن بازی، یک بازی ویدئویی آنلاین چند نفره است، که توسط اسکوئر انیکس ساخته شده‌است. شخصیت اصلی داستان که شبیه به یک گلادیاتور است توسط ایوائو کنیچی طراحی شده‌است. اولین نسخه بتای آن در ژوئیه ۲۰۲۱ در ژاپن و اوت ۲۰۲۱ در اروپا و آمریکای شمالی منتشر شد. بتای آن با استقبال متوسطی روبرو شد و بازیبازان از سبک بصری بازی ناراضی بودند. تیم توسعه بازخورد بازیبازان را ارزیابی کرد و گرافیک بازی را تنظیم
بازیبازان را ارزیابی کرد و گرافیک بازی را تنظیم کرد تا اطمینان حاصل کند که آن‌ها کمتر تار و پیکسلی باشند. این بازی در ای۳ ۲۰۱۸ در کنفرانس مطبوعاتی اسکوئر انیکس رونمایی شد. بازی در ای۳ ۲۰۲۱ مجدداً معرفی شد و اسکوئر انیکس اعلام کرد که بازی از مدل " بازی‌های سرویس محور " استفاده خواهد کرد. این بدان معناست که بازی پس از انتشار با به‌روزرسانی‌های رایگان، حالت‌های گیم‌پلی جدید و محتوا پشتیبانی می‌شود. در سال ۲۰۲۰ پلاتینیوم گیمز یک استودیوی جدید در توکیو افتتاح کرد تا به آن‌ها کمک کند تا بازی‌های سرویس محور را
کرد تا به آن‌ها کمک کند تا بازی‌های سرویس محور را بسازند. در نهایت این بازی در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۲ برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۴ و پلی‌استیشن ۵ با پشتیبانی از کراس پلتفرم پخش شد. بازیبازانی که نسخه Digital Deluxe بازی را خریداری کرده‌اند، از ۲۸ فوریه ۲۰۲۲ به بازی دسترسی داشتند.
عملیات آزادسازی کویت یک عملیات نظامی تحت رهبری ایالات متحده و بریتانیا برای بازپس‌گیری کویت از عراق پس از عملیات هوایی گسترده، بین ۲۴ تا ۲۸ فوریهٔ ۱۹۹۱ بود. با رسیدن نیروهای آمریکایی و ائتلاف، عراقی‌ها در حال تسلیم شدن دسته‌جمعی بودند. با این‌حال، در برخی مناطق، مقاومت‌هایی از سوی نیروهای عراقی وجود داشت، به‌ویژه در فرودگاه بین‌المللی کویت، نیروهای عراقی که ظاهراً از صدور دستور عقب‌نشینی خود، بی‌اطلاع بودند، به جنگ ادامه دادند و در نتیجه، نبرد شدیدی بر سر خود فرودگاه رخ داد. این عملیات بخشی از جنگ خلیج فارس
فرودگاه رخ داد. این عملیات بخشی از جنگ خلیج فارس بود. پیش‌درآمد. نیرویی متشکل از ۴۰ کشتی تهاجمی آبی-خاکی در سواحل کویت و عربستان سعودی مستقر بودند. این نیروها، بزرگ‌ترین نیرویی بودند که از زمان نبرد اینچون سازمان‌دهی شده بودند. چند روز پیش از حمله، یک نیروی آبی-خاکی، حملات مکرر و ظاهری را در شهر کویت انجام داد و سعی کرد عراقی‌ها را فریب دهد تا فکر کنند ائتلاف از طریق حمله‌ای آبی-خاکی حمله خواهد کرد. در عوض، قرار بود نیروها از مرز جنوبی کویت وارد شوند. نیروهای ائتلاف مستقر در آن‌جا، مورد تهدیدهای مداوم
ائتلاف مستقر در آن‌جا، مورد تهدیدهای مداوم موشک‌های اسکاد، حملات شیمیایی و گلوله‌باران تقریباً مداوم توپخانه عراق عادت کرده بودند. نبرد. در ساعت ۴ صبح روز ۲۴ فوریهٔ ۱۹۹۱، لشکرهای ۱ و ۲ نیروی دریایی ایالات متحده پس از ماه‌ها گلوله‌باران و تحت تهدید دائمی حملهٔ شیمیایی عراق، وارد کویت شدند. آن‌ها در اطراف شبکه‌های وسیعی متشکل از سیم‌های خاردار، میدان‌های مین و سنگرها مانور دادند. پس از ورود به کویت، آن‌ها به سمت شهر کویت حرکت کردند. این نیروها با مقاومت کمی روبرو شدند و به غیر از چندین نبرد جزئی توسط
کمی روبرو شدند و به غیر از چندین نبرد جزئی توسط تانک‌ها، عمدتاً با سربازان تسلیم‌شدهٔ عراقی روبرو می‌شدند. در ۲۷ فوریه، صدام حسین دستور عقب‌نشینی نیروهای خود در کویت را صادر کرد. با این حال، به نظر می‌رسد که یک واحد از نیروهای عراقی، دستور عقب‌نشینی را دریافت نکرده بود. زمانی که تفنگداران دریایی آمریکا به فرودگاه بین‌المللی کویت رسیدند، با مقاومت شدیدی مواجه شدند و چندین ساعت طول کشید تا کنترل و امنیت فرودگاه را به دست گیرند. به‌عنوان بخشی از فرمان عقب‌نشینی، عراقی‌ها سیاست «زمین سوخته» را اجرا می‌کردند که
عراقی‌ها سیاست «زمین سوخته» را اجرا می‌کردند که شامل آتش زدن صدها چاه نفت در تلاش برای نابودی اقتصاد کویت بود. پس از نبرد در فرودگاه بین‌المللی کویت، تفنگداران دریایی ایالات متحده در حومه شهر کویت توقف کردند و به متحدان ائتلاف خود اجازه دادند تا شهر کویت را تصرف کرده و آن را اشغال کنند و عملاً به عملیات رزمی در صحنه جنگ در کویت پایان دادند. نتایج. پس از چهار روز جنگ، تمامی نیروهای عراقی از کویت بیرون رانده شدند و اشغال نزدیک به هفت‌ماههٔ کویت توسط عراق پایان یافت. نیروهای ائتلاف، کمی بیش از ۱۱۰۰ نفر تلفات،
یافت. نیروهای ائتلاف، کمی بیش از ۱۱۰۰ نفر تلفات، متحمل شدند. تلفات عراقی‌ها از ۳۰٬۰۰۰ تا ۱۵۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. عراق هزاران جنگ‌افزار و وسیله نقلیهٔ خود را از دست داد، در حالی که ائتلاف، تجهیزات نظامی نسبتاً کمی را از دست داد. تانک‌های منسوخ تی-۷۲ عراقی با تانک‌های آبرامز آمریکایی و چلنجر بریتانیایی توانایی مقابله نداشتند.
فِرچِه‌گیاهان خانواده‌ای از گیاهان گلدار آبزی و علفی هستند. این خانواده از دو جنس گیاهان آبزی به "نام‌های Brasenia" و "گیاه فرچه" تشکیل شده‌است که در مجموع شش گونه را شامل می‌شود. فرچه‌گیاهان همگی آبزی هستند و در آبهای آرام و آرام مناطق معتدل و گرمسیری آمریکای شمالی و جنوبی، اروپا، آسیا، آفریقا و استرالیا می‌رویند. اگرچه در تمام قاره‌ها به جز قطب جنوب یافت می‌شود، اما گیاهان در محدوده‌های نسبتاً محدودی رشد می‌کنند. این خانواده دارای سابقه فسیلی گسترده‌ای از دوره کرتاسه با گیاهانی است که در دوره کرتاسه اولیه
کرتاسه با گیاهانی است که در دوره کرتاسه اولیه به Cabombaceae یا Nymphaceae نزدیک هستند. یکی از این اعضای احتمالی کرتاسه، جنس "Pluricarpellatia" است که در صخره‌هایی با قدمت ۱۱۵ میلیون سال در برزیل کنونی یافت می‌شود.
پوست‌پرتقالی رنگ حقیقی پوست بیرونی پرتقال است. پوست‌پرتقالی، رنگی بین نارنجی و کهربایی در چرخهٔ رنگ است. نخستین کاربرد ثبت‌شدهٔ "پوست‌پرتقالی" به عنوان یک نام رنگ در سال ۱۸۳۹ بود.
سِرگِئی سورُویکین (؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۶۶) ارتشبد نیروهای مسلح روسیه است، که در فاصله سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۳ فرماندهی نیروی هوافضای روسیه را برعهده داشت. او هم‌اکنون به‌عنوان رئیس کمیته هماهنگی پدافند هوایی کشورهای مستقل مشترک‌المنافع فعالیت می‌کند. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۷ در نیروی زمینی شوروی آغاز کرد و تاکنون برندهٔ جوایزی همچون قهرمان فدراسیون روسیه، نشان ستاره سرخ و نشان سنت جورج شده‌است. سورُویکین از اکتبر ۲۰۲۲ تا ژانویه ۲۰۲۳ فرمانده کلیه نیروهای مسلح روسیه در تهاجم روسیه به اوکراین بود.
جان پرتغالی (سانتارم، ۱۳ ژانویه ۱۴۰۰ - آلکاسر دو سال، ۱۸ اکتبر 1442). شیرخوار پرتغال و لرد Reguengos de Monsaraz , Belas و Colares از جمله عناوین جان پرتغالی بود. او پسر پادشاه ژواو یکم و فیلیپا لنکستر (نوه ادوارد سوم انگلستان و دختر جان گونت و خواهر هنری چهارم انگلستان) بود. وی جانشین نونو آلوارس پریرا شد. او در سال ۱۴۲۴ با برادرزاده‌اش ایزابل د بارسلو (دختر برادر ناتنی‌اش آلفونسو اول از براگانزا) ازدواج کرد، که از او صاحب چهار فرزند شد. وی در ۴۲ سالگی دار فانی را وداع گفت.
چارلز کریستوفر فوکس (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا در طول جنگ جهانی دوم بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
جیمز ادوارد ادموندز (؛ ۲۵ دسامبر ۱۸۶۱ – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر مهندسان سلطنتی در اواخر دوران ویکتوریا در ارتش بریتانیا بود که در بخش اطلاعات کار می‌کرد، در ایجاد پیشگام ام‌آی۵ شرکت داشت و چندین عملیات جاسوسی را ترویج داد. در سال ۱۹۱۱، ادموندز به عنوان رئیس ستاد لشکر چهارم به سربازی بازگشت، با وجود اینکه به او گفته شده بود که این یک حرکت شغلی بد است. در مانورهای سال ۱۹۱۲، لشکر چهارم به همراه لشکر سوم در شکست سپاه اول به فرماندهی داگلاس هیگ و تنها ستاد دائمی سپاه در ارتش شرکت کرد. آموزش لشکر چهارم
دائمی سپاه در ارتش شرکت کرد. آموزش لشکر چهارم بر عقب‌نشینی تأکید داشت، با وجود اینکه چنین تاکتیک‌هایی توسط وزارت جنگ ممنوع شده بود. وقتی جنگ جهانی اول آغاز شد، ادموندز فکر می‌کرد که این لشکر به خوبی آموزش دیده است اما فاقد بسیاری از تجهیزات ارائه شده به لشکرهای آلمانی است. لشکر چهارم در ۲۶ اوت در نبرد لو کاتو جنگید و سپس در عقب‌نشینی بزرگ شرکت کرد، آزمایشی که ادموندز ۵۳ ساله آن را بسیار طاقت‌فرسا یافت و تنها با آموزش‌های پیش از جنگ و باور به اینکه این نبرد به یک ضدحمله منجر خواهد شد، به آن دلگرم شد.
نبرد به یک ضدحمله منجر خواهد شد، به آن دلگرم شد. ادموندز دریافت که وقتی زمان استراحت فرا می‌رسد، دیگر نمی‌تواند استراحت کند و به همین دلیل به ستاد فرماندهی نیروی اعزامی بریتانیا منتقل شد، جایی که از اخراج شدن به خانه می‌ترسید. ادموندز بقیه جنگ را در ستاد فرماندهی گذراند و در سال ۱۹۱۸ به عنوان معاون مهندس ارشد منصوب شد. ادموندز در سال ۱۹۱۹ با درجه افتخاری سرتیپ از ارتش بازنشسته شد. ادموندز در ۱ آوریل ۱۹۱۹ مدیر شاخه نظامی بخش تاریخی کمیته دفاع امپراتوری شد و مسئول گردآوری پس از جنگ بخش ۲۸ جلدی عملیات نظامی
مسئول گردآوری پس از جنگ بخش ۲۸ جلدی عملیات نظامی از تاریخ جنگ بزرگ بود. ادموندز یازده جلد از چهارده جلد با عنوان «عملیات نظامی، فرانسه و بلژیک» را نوشت که به جبهه غربی می‌پرداخت. «عملیات نظامی: ایتالیا ۱۹۱۵–۱۹۱۹»، جلد آخر این مجموعه، در سال ۱۹۴۹، درست پس از بازنشستگی ادموندز، منتشر شد. ادموندز دوران بازنشستگی خود را در خانه برکون، خیابان لانگ، شربورن، دورست گذراند و در ۲ اوت ۱۹۵۶ در همان‌جا درگذشت.
دروری کرزن دروری-لو (؛ ۳ ژانویه ۱۸۳۰ – ۶ آوریل ۱۹۰۸) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او با نام دروری کرزون هولدن در ۳ ژانویه ۱۸۳۰ در آستون لاج در آستون-آن-ترنت به دنیا آمد و در همان زمان دروری کرزون هولدن نامیده می‌شد. پدرش ویلیام دروری هولدن بود و وقتی میراث پارک لوکو را به ارث برد، نام خود را به لو تغییر داد. او به صورت خصوصی در خانه‌اش، پارک لوکو، در نزدیکی اسپوندون در دربی‌شایر، تحصیل کرد و سپس با مدرک لیسانس از کالج کورپوس کریستی، آکسفورد فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۸۵۴ به عنوان
آکسفورد فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۸۵۴ به عنوان سرجوخه به هفدهمین نیزه‌داران پیوست. در نوامبر ۱۸۵۴ به درجه ستوانی و در نوامبر ۱۸۵۶ به درجه سروانی رسید. او در جنگ کریمه در نبرد رودخانه چرنایا خدمت کرد و در زمان محاصره سواستوپول در آن حضور داشت. او همچنین در شورش هند در سال‌های ۱۸۵۸–۱۸۵۹ خدمت کرد. او در سال ۱۸۶۲ به عنوان سرگرد منصوب شد و در سال ۱۸۶۶ به سرهنگ دوم هفدهمین نیزه‌داران ارتقا یافت. بین سال‌های ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۷، او نام خانوادگی دروری-لو را به جای لو بر خود نهاد. دروری-لو به مدت ۱۲ سال فرماندهی هفدهمین
خود نهاد. دروری-لو به مدت ۱۲ سال فرماندهی هفدهمین نیزه‌داران را بر عهده داشت - به ویژه در نبرد اولوندی، آخرین نبرد تن به تن جنگ آنگلو-زولو. در ۵ ژوئن ۱۸۷۹، او هفدهمین نیزه‌داران را به عنوان بخشی از درگیری کوه زوگنی به نبرد با نیروهای نامنظم زولو هدایت کرد، که در طی آن آجودان او، فردریک جان کوکاین فریث، کشته شد و بریتانیایی‌ها مجبور به عقب‌نشینی شدند. به گفته سرباز مایلز گیسوپ، که در این هنگ خدمت می‌کرد، دروری-لو تنها لحظه‌ای قبل از اصابت گلوله زولو به قلب فریث، ادعا کرد: «شما همه خوب هستید. شما خوب هستید،
ادعا کرد: «شما همه خوب هستید. شما خوب هستید، آنها بالای سرتان را نشانه گرفته‌اند.» دروری-لو در سال ۱۸۷۹ به عنوان همراه نشان حمام منصوب شد. در جنگ انگلیس و مصر در سال ۱۸۸۲، اورابی پاشا تسلیم شد. از او در مجلس عوام به‌طور عمومی تشکر شد و در ۱۸ نوامبر ۱۸۸۲ به مقام شوالیه مفتخر شد. او از سال ۱۸۸۵ تا ۱۸۹۰ بازرس سواره نظام در آلدرشات بود. او در سال ۱۸۹۰ به درجه سپهبدی ارتقا یافت. در سال ۱۸۹۲ سرهنگ هفدهمین نیزه‌دار شد.
چارلز مور، اولین مارکز دروگهدا (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود. او در نبرد کالودن در آوریل ۱۷۴۶، در جریان قیام جاکوبیت‌ها در سال ۱۷۴۵، پرچم هنگ خود را بر تن داشت و بعدها در عملیات علیه وایت‌بوی‌ها در ایرلند، فرماندهی هجدهمین دراگون‌های سبک را بر عهده داشت. او همچنین به عنوان عضو پارلمان در مجلس عوام ایرلند فعالیت کرد و پس از خدمت به عنوان دبیر کل لرد لیوتنانت ایرلند، به مقام سرلشکر مهمات ایرلند رسید. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان سنت پاتریک شده‌است.
ویلیام دریپر (؛ 1721 – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که رهبری لشکرکشی‌ای را بر عهده داشت که منجر به تصرف مانیل در سال ۱۷۶۲ در طول جنگ هفت ساله شد. بعدها در طول جنگ استقلال آمریکا، او به عنوان جانشین جیمز موری در جزیره، نقش بحث‌برانگیزتری در دفاع پرشور اما ناموفق از منورکا ایفا کرد. دراپر علاقه زیادی به ورزش کریکت در انگلستان داشت و در جلسه ۱۷۷۴ که در مورد مجموعه‌ای از قوانین اولیه کریکت از جمله قانون لگ قبل از ویکت توافق شد، نقش داشت.
چارلز هستینگز دویل (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر نظامی بریتانیایی بود که دومین ستوان فرماندار نوا اسکوشیا پس از کنفدراسیون و اولین ستوان فرماندار نیوبرانزویک بود.
رجینالد دنینگ (؛ 12 June 1894 – ) نظامی اهل بریتانیا بود. رجینالد دنینگ در سال ۱۸۹۴ در ویتچرچ، همپشایر، از چارلز و کلارا دنینگ متولد شد. آلفرد تامپسون «تام» دنینگ و نورمن دنینگ خواهر و برادرهای او بودند. او در آغاز جنگ جهانی اول به عنوان سرباز وظیفه در وست‌مینستر ملکه به ارتش بریتانیا پیوست و در سال ۱۹۱۴ برای خدمت به جبهه غرب اعزام شد و در آنجا به ایپر اعزام شد. او در ابتدا از درخواست مأموریت خودداری کرد تا اینکه برادر بزرگترش او را مجبور به این کار کرد و در سال ۱۹۱۵ در هنگ بدفوردشایر به مأموریت اعزام شد.