payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مدرسه عالی معماری فرانسه استراسبورگ (فرانسوی: École nationale supérieure d'architecture de Strasbourg) یکی از بیست مدرسه عالی معماری در فرانسه است که زیر نظر وزارت فرهنگ فرانسه اداره می‌شوند. امروزه این مدرسه در بولار ویلسون در نزدکی ایستگاه مرکزی قطار استراسبورگ واقع شده‌است. دانشجویان این مدرسه در پایان دوره فوق لیسانس مدرک حکومتی معماری فرانسه (فرانسوی: Diplôme d'Etat d'architecte) را دریافت می‌کنند. مدرسه عالی معماری استراسبورگ جزو چهار مدرسه برتر فرانسه محسوب می‌شود. تاریخچه. این مدرسه عالی در سال ۱۹۲۲
محسوب می‌شود. تاریخچه. این مدرسه عالی در سال ۱۹۲۲ پایه‌گذاری شده‌است و تا سال ۱۹۸۷ در قصر راین (فرانسوی: Palais du Rhin) مستقر بوده‌است. لکن به علت کمبود جا برای ورودی‌های جدید به مکان جدیدی در بلوار ویلسون در نزدیکی ایستگاه مرکزی قطار استراسبورگ منتقل شده‌است. ساختمان جدید این مدرسه توسط معمار شهیر فرانسوی مارک میمران طراحی شده‌است. تحصیل. تحصیل در این مدرسه در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا معماری امکان‌پذیر است. دانشجویان بعد از اخذ مدرک فوق لیسانس می‌توانند با تکمیل دوره ویژه (HMONP) صلاحیت
می‌توانند با تکمیل دوره ویژه (HMONP) صلاحیت معماری یا اصطلاحاً امضا معماری در فرانسه را دریافت کنند. تحصیل در این مدرسه و تمامی مدارس عالی معماری منحصراً به زبان فرانسوی امکان‌پذیر است. لیسانس. لیسانس در طی ۶ ترم (سه سال) برگزار می‌شود. دانشجویان در بایان این دوره که سیکل اول نیز نامیده می‌شود دیپلم تحصیلات معماری (DEEA) را دریافت می‌کند. فوق لیسانس. مقطع فوق لیسانس که به سیکل دوم نیز معروف است، معمولاً دوسال به‌طول می‌انجامد. طی سه ترم نخست به دانشجویان دروس متنوعی در حوزه فن ساخت، انفورماتیک و بهینه‌سازی
متنوعی در حوزه فن ساخت، انفورماتیک و بهینه‌سازی مصرف انرژی ارایه می‌شود، لکن تمرکز اصلی بر روی درس طرح معماری و پایان‌نامه است. دانشجویان در پایان ترم سوم موظف به دفاع از پایان‌نامه خود هستند تا مجوز ورود به ترم چهارم را دریافت کنند. در طول ترم چهارم با تکمیل پروژه نهایی و دفاع از آن در پایان سال دیپلم حکومتی معماری را دریافت می‌کنند.
احضار یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی محصول سیما فیلم در ژانر درام و ماورایی است که در ماه رمضان ۱۴۰۰ از شبکهٔ یک تلویزیون ایران پخش شد. این مجموعه با ۴۳٫۱ درصد مخاطب پربیننده‌ترین سریال در ماه رمضان ۱۴۰۰ است. داستان. داستان این سریال با سفر چهار دوست شروع می‌شود. در این سفر مائده که عاشق کامرانی است دست به دامان خرافات شده تا کامرانی (خواستگار قبلی او) برگردد. در همین سفر بین دوستان فاصله می‌افتد و کامرانی خواستگار قبلی مائده این بار برای خواستگاری از دختر دایی مائده، زهره سفر آنها را به هم می‌زند. کامرانی
مائده، زهره سفر آنها را به هم می‌زند. کامرانی می‌خواهد زهره را ببیند اما مائده نمی‌گذارد و کامرانی با سرعت زیاد دنبال مائده و زهره می‌کند اما در راه تصادف کرده و می‌میرد. مائده که با این اتفاق دچار عذاب وجدان شده با کمک دوست خود سوسن پیش یک فالگیر رفته و از او می‌خواهد تا روح کامرانی را احضار کند اما مینو ده میلیون تومان از مائده پولدار می‌گیرد و به کمک بهروز کارمند خود حریم خصوصی او را هک می‌کند و به او دروغ‌هایی دربارهٔ کامرانی می‌گوید و مثلاً جای او حرف می‌زند اما مائده در اواسط جلسه احضار روح کامرانی
می‌زند اما مائده در اواسط جلسه احضار روح کامرانی را می‌بیند و با او حرف می‌زند. مینو و کارمندان او را مسخره می‌کنند و فکر می‌کنند توهم زده است. در همین وقت و بعد از این جلسه … پربیننده‌ترین سریال رمضان ۱۴۰۰. در میان سریال‌های تلویزیون "احضار" با ۴۳٫۱ درصد مخاطب و رضایت حدود ۷۴ درصد در حد زیاد در صدر سریال‌های ماه رمضان قرار گرفته است و از طریق سایت تلوبیون حدود ۱۶٬۵ میلیون بازدید دارد.
جنی اسمایلی رابرتسون (؛ – ) جراح و پزشک اهل کانادا بود. وی نخستین جراح زن در کشور کانادا بود و نخستین جراحی بزرگ بیماری‌های زنان را انجام داد که یک تخمدان‌برداری جهت برداشتن تومور تخمدان بود که با نور طبیعی روز و بر روی میزِ آشپزخانهٔ یک بیمار انجام شد. زندگی‌نامه. پدر و مادر او کشاورز بودند و او برای تأمین هزینهٔ تحصیل در دانشکدهٔ پزشکی، تا سن ۲۵ سالگی به‌عنوان آموزگار کار کرد و سپس برای تحصیل به «کالج پزشکی زنان انتاریو» رفت که بعدها با دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه تورنتو ادغام شد و در سال ۱۹۰۹ فارغ‌التحصیل شد.
تورنتو ادغام شد و در سال ۱۹۰۹ فارغ‌التحصیل شد. به دلیل نبود امکان کارورزی (انترنی) در تورنتو، وی تحصیلات خود را در ایالات متحده آمریکا و در «کالج پزشکی زنان پنسیلوانیا» در فیلادلفیا به پایان رساند. در سال ۱۹۱۱ میلادی، پس از اینکه هیچ بیمارستانی در تورنتو به او اجازهٔ انجام جراحی را نداد، وی و همکارانش تصمیم به جمع‌آوری کمک مالی برای برپایی بیمارستان کالج زنان امروزی گرفت. جنی از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۴۲ در این بیمارستان ماند و در آنجا قائم‌مقام رئیس بخش جراحی بیماری‌های زنان شد. وی تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۴۸
زنان شد. وی تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۴۸ میلادی، جراحی‌های مربوط به شکم و بیماری‌های زنان را انجام می‌داد. پس از بازنشستگی، وی در سن ۷۰ سالگی با مردی که از قبل او را می‌شناخت و الکس رابرتسون نام داشت، ازدواج کرد. وی در این‌باره گفت: «نخستین بار او را در سال ۱۸۹۸ و زمانی که آموزگار بودم، دیدم. در آن هنگام داشتم برای پزشک شدن برنامه‌ریزی می‌کردم و نه ازدواج. نمی‌شد هر دو را با هم انجام داد».. همسر او ۱۰ سال بعد از ازدواج درگذشت. جنی در جشن تولد ۱۰۰ سالگی‌اش گفت حتی یک روز از زندگی‌اش نبوده که نخواهد پزشک
گفت حتی یک روز از زندگی‌اش نبوده که نخواهد پزشک شود. جنی در سن ۱۰۳ سالگی در یک خانهٔ سالمندان در تورنتو درگذشت. یک پارک کوچک در سال ۲۰۱۳ در زادگاهش به افتخار او نام‌گذاری شد.
جمهوری بادن (به ) یکی از ایالت‌های آلمان در دوره جمهوری وایمار بود، که پس از فروپاشی دوک بزرگ بادن در سال ۱۹۱۸ تشکیل شد. این منطقه اکنون بخشی از ایالت مدرن بادن-وورتمبرگ در آلمان است. تاریخ. انقلاب در بادن. با شعله‌ور شدن انقلاب در امپراتوری آلمان در روزهای پایان جنگ جهانی اول، وزارت داخله دوک بزرگ بادن در آخرین تلاش خود برای حفظ سلطنت در آنجا اصلاحات انتخاباتی را در ۲ نوامبر ۱۹۱۸ تصویب کرد. در ۸ نوامبر شورای کارگران و سربازان در لار و اوفنبورگ تأسیس شد. روز بعد، شوراهای مشابهی در مانهایم و کارلسروهه تأسیس
بعد، شوراهای مشابهی در مانهایم و کارلسروهه تأسیس شدند و در نهایت وزارت داخله بادن استعفا داد. در ۱۰ نوامبر ۱۹۱۸ دولت موقت و روز بعد از آن و جلسه شورای انقلاب در کارلسروهه تشکیل شدند. در روز ۱۳ نوامبر دوک اعظم بادن فردریک دوم از همه وظایف سلطنت خود صرف‌نظر کرد. سرانجام در ۲۲ نوامبر وی به دنبال کناره‌گیری پسر عموی خود قیصر ویلهلم دوم (که کناره‌گیری وی در ۹ نوامبر اعلام و در ۲۸ نوامبر رسمیت یافت) استعفا داد. دولت موقت تأسیس جمهوری خلق آزاد بادن ("freie Volksrepublik Baden") را در ۱۴ نوامبر ۱۹۱۸ اعلام کرد و
Baden") را در ۱۴ نوامبر ۱۹۱۸ اعلام کرد و موعد انتخابات را برای ۵ ژانویه ۱۹۱۹ اعلام کرد. جمهوری. مجلس مؤسسان جمهوری خلق بادن در ۱۲ ژانویه ۱۹۱۹ تشکیل شد، و حزب مرکزی آلمان با گرایش‌های دموکراتیک مسیحی بعنوان قوی‌ترین حزب ظاهر شد. بعد از حزب مرکزی، حزب سوسیال دموکرات آلمان بیشترین تعداد آرا را بدست آورد. این دو حزب در جمع صاحب ۹۱٫۵ درصد آرا شدند. در اول آوریل، پارلمان ایالتی بادن (لندتاگ بادن) دولت جدید را تشکیل داد. تا سال ۱۹۳۳ بادن در بیشتر دولت‌ها توسط حزب مرکز اداره می‌شد. در ۲۱ مارس ۱۹۱۹ پارلمان ایالتی
مرکز اداره می‌شد. در ۲۱ مارس ۱۹۱۹ پارلمان ایالتی بادن به اتفاق آرا قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد. قانون اساسی در ۱۳ آوریل با مراجعه به آرای عمومی به تصویب رسید. این اولین بار در تاریخ جمهوری وایمار بود که قانون اساسی به تصویب آرای عمومی می‌رسید و قانون اساسی بادن تنها قانون اساسی بود که در دوره جمهوری وایمار از طریق آرای عمومی به تصویب رسید. حکومت نازی‌ها. بادن، مانند سایر ایالت‌های آلمان در سال ۱۹۳۳ مشمول روند هماهنگ‌سازی ("Gleichschaltung") در آلمان شد، که عملاً و نه در قانون ساختار تمام ایالت‌های آلمان
عملاً و نه در قانون ساختار تمام ایالت‌های آلمان را منسوخ کرد. با مصوبه نازی‌ها در حکومت مرکزی، والتر کهلر به‌جای رئیس‌جمهور منتخب بادن به قدرت رسید، با این حال قدرت اداری در منطقه در دست رابرت هاینریش واگنر "گاولیتر" بادن و فرماندار رایش ("Reichsstatthalter") برای منطقه آلزاس-لورن بود. طی سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ با الحاق آلزاس، منطقه بادن رسماً به منطقه بادن الزاس تغییر نام یافت و محدوده جغرافیایی آن تا مناطق غربی گسترش یافت. پس از جنگ. پس از اشغال آلمان توسط متفقین، بادن بین مناطق اشغال‌شده آمریکا و فرانسه
متفقین، بادن بین مناطق اشغال‌شده آمریکا و فرانسه تقسیم شد. این تقسیم‌بندی به این صورت بود که اتوبان کارلسروهه به مونیخ (که امروز با نام اتوبان A8 شناخته می‌شود) کاملاً در محدوده منطقه آمریکایی قرار داشت. منطقه تحت مدیریت آمریکا که در شمال قرار داشت در ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۵ به بخشی از ناحیه وورتمبرگ-بادن تبدیل شد و این در حالی بود که نیمه جنوبی (معروف به بادن جنوبی یا "بادن") تحت دولت فرانسه قرار گرفته بود. این دو قسمت در جمهوری سابق بادن در ۲۳ آوریل ۱۹۵۲ با ایالت سابق وورتمبرگ ادغام شدند و ایالت جدید
با ایالت سابق وورتمبرگ ادغام شدند و ایالت جدید بادن-وورتمبرگ را در آلمان غربی تشکیل دادند.
ایالت خلق هسن (به ) از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۴۵ نام رسمی ایالت هسن-دارمشتات در آلمان بود. تاریخ. پس از پایان جنگ جهانی اول، دوک بزرگ هسن (به ) به جمهوری تبدیل شد و نام خود را به «ایالت خلق» تغییر داد. پایتخت این ایالت شهر دارمشتات بود. این ایالت متشکل از استانهای هسن علیا ( به پایتختی گیسن)، اشتارکنبورگ (پایتخت دارمشتات) و هسن راینی ( به پایتختی ماینتس) بود. مساحت ایالت ۷٬۶۹۲ کیلومتر مربع بود و جمعیتی برابر با ۱٬۳۴۷٬۲۷۹ سکنه داشت. دو سوم جمعیت این ایالت پروتستان و یک سوم آن کاتولیک رومی بودند. بر طبق معاهده ورسای،
سوم آن کاتولیک رومی بودند. بر طبق معاهده ورسای، تقریباً ۴۰٪ از زمین‌های این ایالت (به ویژه هسن راینی و بخشی از اشتارکنبورگ) تا ۳۰ ژوئن ۱۹۳۰ توسط ارتش فرانسه اشغال شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، هسن علیا و اشتارکنبورگ بخشی از منطقه اشغال آمریکا بودند، در حالی که هسن راین، در سمت غربی رودخانه راین به اشغال فرانسه درآمد. در ۱۹ سپتامبر ۱۹۴۵، فرماندهی جدید آمریکایی در آلمان اشغالی، ایالت هسن بزرگ (به ) را با ادغام ایالت‌های پروسی سابق هسن و ناسائو به همراه فرانکفورت آم ماین تشکیل دادند. ایالت بزرگ سپس در ۱
آم ماین تشکیل دادند. ایالت بزرگ سپس در ۱ دسامبر ۱۹۴۶ به هسن تغییر نام داد و سپس به یکی از ایالت‌های فدرال آلمان غربی تبدیل شد.
اوسومی و () نخستین ماهواره ژاپنی است که به مدار زمین وارد شد. این ماهواره در ۱۱ فوریه ۱۹۷۰ در ساعت 04:25 UTC با یک موشک Lambda 4S-5 از مرکز فضایی اوچینورا توسط انستیتوی علوم فضایی و علوم هوانوردی، دانشگاه توکیو، که اکنون بخشی از آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن (JAXA) پرتاب شد. ژاپن چهارمین کشور پس از اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده و فرانسه بود که به تنهایی یک ماهوارهٔ مصنوعی را با موفقیت در مدار زمین قرار داد. این ماهواره به نام شبه جزیره اوسومی در استان کاگوشیما، ژاپن، جایی که محل پرتاب در آن واقع شده‌است،
ژاپن، جایی که محل پرتاب در آن واقع شده‌است، نامگذاری شده‌است.
ایالت آزاد اولدنبورگ () یکی از ایالت‌های فدرال در جمهوری وایمار بود که پس از انقلاب آلمان در سال ۱۹۱۸ به دنبال استعفای دوک بزرگ فردریک آگوستوس دوم تأسیس شد. در سال ۱۹۳۷ این ایالت مناطق اداری تحت پوشش خود را در اویتین در نزدیکی دریای بالتیک و همچنین در بیرکنفلد در جنوب غربی آلمان به پروس واگذار کرد و در عوض شهر ویلهلمسهافن را به دست آورد. این ایالت در سال ۱۹۳۴ به‌صورت دوفاکتو توسط رژیم نازی همانند سایر ایالت‌های آلمان وایماری منحل شد. پس از جنگ جهانی دوم، اولدنبورگ به عنوان منطقه اداری (Verwaltungsbezirk) در
به عنوان منطقه اداری (Verwaltungsbezirk) در ایالت تازه تأسیس نیدرزاکسن ادغام شد و هر دو در سال ۱۹۴۹ به بخشی از جمهوری فدرال آلمان تبدیل شدند. دو منطقه‌ای که در سال ۱۹۳۷ از اولدنبورگ جدا شده بودند، اویلین و بیرکنفلد، به ترتیب بخشی از ایالت‌های شلسویگ-هولشتاین و راینلاند-فالتس شدند.
کاتل () شرکت قطعات خودروی چینی است، که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد.
۵-نونانون یا دی بوتیل کتون، یک ترکیب آلی با فرمول CO2(CH3CH2CH2CH2) است. این مایع بی‌رنگ، یک کتون متقارن است. سنتز. ۵-نونانون، که به عنوان یک سوخت دیزلی به‌طور بالقوه مورد توجه است، می‌تواند از اسید لوولونیک که خود می‌تواند از فروکتوز تولید شود، تولید شود. اسید لوولینیک به اسید والریک تبدیل می‌شود که تحت کتون سازی قرار می‌گیرد. سم‌شناسی. اثرات سم‌شناسی. در موش صحرایی، سمیت عصبی ۵-نونانون توسط متیل اتیل کتون افزایش می‌یابد. آزمایشی نشان داد که القای آنزیم‌های اکسید کننده میکروزومال که منجر به تولید بیشتر
اکسید کننده میکروزومال که منجر به تولید بیشتر متابولیت‌های سمی می‌شود، منجر به تغییر رنگ موی موش‌ها به نارنجی و قهوه ای شد. مطالعه دیگری بر روی موش‌ها انجام شد تا افزایش سمیت ۵-نونانون توسط ۵-متیل-۲-اوکتانون را کشف کند. ترکیبی از این دو ماده، اثر عصبی ۵-نونانون را تقریباً شش برابر افزایش می‌دهد. هنگامی که فقط در معرض تورم کبد ۵-متیل-۲-اوکتانون مشاهده شد، نشان داد که فعال سازی متابولیکی آنزیم‌های اکسیداتیو کبدی ممکن است دلیل افزایش سمیت در مصرف همزمان باشد.
بیمارستان عمومی تورنتو () یا به اختصار TGH، یک بیمارستان آموزشی در شهر تورنتو کانادا و گُلِ سرسبدِ بیمارستان‌های شبکه دانشگاهی سلامت (UHN) است. این بیمارستان در هسته شهر تورنتو در خیابان یونیورسیتی و در شمال بیمارستان سیک‌کیدز و روبروی مرکز سرطان شاهدخت مارگارت و بیمارستان ماونت ساینای واقع شده و وابسته به دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه تورنتو است. در سال ۲۰۱۹ میلادی، مجلهٔ نیوزویک این بیمارستان را در رتبهٔ هفتم از ۱۰ بیمارستان برتر جهان قرار داد. در همین سال، «موسسهٔ اینفوسورس ریسرچ» کانادا، این بیمارستان را
«موسسهٔ اینفوسورس ریسرچ» کانادا، این بیمارستان را برترین مرکز پژوهشی کانادا برای نهمین سال متوالی اعلام کرد. بخش اورژانس این بیمارستان ۲۸٬۰۶۵ نفر را در سال درمان می‌کند. بیمارستان عمومی تورنتو مرکز اصلی پیوند عضو در استان انتاریو است که شاملِ پیوندهای قلب، ریه، کلیه، کبد، لوزالمعده، روده باریک و غیره است که از سرتاسر کانادا به این مرکز ارجاع می‌شوند. در واقع این بیمارستان بزرگترین مرکز پیوند عضو در آمریکای شمالی است و در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۶۳۹ پیوند مختلف در آن انجام شد. این بیمارستان همچنین بابت جراحی‌های
آن انجام شد. این بیمارستان همچنین بابت جراحی‌های قلب و قفسهٔ سینه نیز شهرت دارد. نخستین پیوند ریه تکی و جفت در این مرکز در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۶ میلادی انجام شد. تایرون ئی. دیوید در سال ۱۹۹۲ میلادی، نخستین عمل جراحی جایگزینی ریشه آئورت با حفظ دریچه را در این بیمارستان انجام داد. در حال حاضر، «برنامهٔ پیوند ریه» در این بیمارستان، بزرگترین برنامه در نوع خود است که تنها در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۱۶۷ پیوند ریه انجام داد. در سال ۲۰۱۵ میلادی، برای نخستین بار در جهان، پیوند سه‌گانهٔ همزمان «ریه، کبد، لوزالمعده» در این
سه‌گانهٔ همزمان «ریه، کبد، لوزالمعده» در این بیمارستان بر روی جوان ۱۹ ساله‌ای به نام «رِید وایلی» صورت پذیرفت. در این بیمارستان به پزشکان، پرستاران، دستیاران تخصصی و تکنیسین‌های علوم پزشکی آموزش داده می‌شود و پژوهش‌های فراوانی نیز انجام می‌گیرد. در حال حاضر این بیمارستان تحت تفقد و پشتیبانی سوفی، کنتس وسکس است که عضوی از پادشاهی کاناداست. تاریخچه. این بیمارستان به‌صورت یک سولهٔ کوچک در بخش قدیمی شهر تورنتو کارش را آغاز کرد و به‌عنوان بیمارستان صحرایی ارتش برای نیروی زمینی بریتانیا در خلال جنگ ۱۸۱۲ مورد
برای نیروی زمینی بریتانیا در خلال جنگ ۱۸۱۲ مورد استفاده واقع شد و پس آن، به‌عنوان یک بیمارستان دائمی و با نامِ «بیمارستان عمومی یورک» در خیابان کینگ و جان افتتاح گشت. در سال ۱۸۵۵ میلادی، یک ساختمان جدید برای این بیمارستان در شمال خیابان جرارد و شرق مجلس شورای ملی توسط ویلیام هی طراحی و بنا شد. در سال ۱۹۱۳، بیمارستان به خیابان کالج در نزدیکی مکان فعلی منتقل شد و در طی سال‌های بعدی گسترش و ارتقا یافت. با افتتاح یک ساختمان جدید در سال ۲۰۰۲، این ساختمان قدیمی که به "کالج وینگ" مشهور بود، فروخته شد. پیوند چند
که به "کالج وینگ" مشهور بود، فروخته شد. پیوند چند عضوی. بیمارستان عمومی تورنتو، بزرگ‌ترین مرکز پیوند عضو در آمریکای شمالی در سال ۲۰۱۷ میلادی بود. مرکز قلب پیتر مانک. بیمارستان عمومی تورنتو منزلگاه «مرکز قلب پیتر مانک» (PMCC) است، که یکی از بزرگترین مراکز قلب باز در کشور کاناداست و از لحاظ بهره‌دهی علمی-دانشگاهی، برترین مرکز علمی کانادا و در میان ده مرکز علمی برتر آمریکای شمالی است. بسیاری از «نخستین‌های» بالینی در زمینهٔ مراقبت‌های قلبی-عروقی، در این مرکز انجام شده‌است. این مرکز نامش را از پیتر مانک،
انجام شده‌است. این مرکز نامش را از پیتر مانک، بنیان‌گذار و رئیس شرکت بریک گولد می‌گیرد که در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۱۰۰ میلیون دلار به بیمارستان اهدا کرد که بزرگترین کمک مالی به یک بیمارستان در تاریخ کانادا محسوب می‌شود. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی، در مجموع ۱۷۵ میلیون دلار به بیمارستان کمک کرده بود. دستاوردهای پژوهشی. بیمارستان عمومی تورنتو دستاوردهای پژوهشی فراوانی داشته‌است که از آن میان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
تایرون ئی. دیوید (؛ زادهٔ ) جراح برزیلی‌الاصل اهل کانادا و استاد رشتهٔ جراحی دانشگاه تورنتو است. وی پزشک «مرکز قلب مانک» بیمارستان عمومی تورنتو است. شهرت او به واسطهٔ ابداع روشی برای جراحی ریشهٔ سرخرگ آئورت است که در آن دریچهٔ اصلی آئورت حفظ می‌شود. به این شیوهٔ جراحی روش دیوید می‌گویند که در درمان مواردی همچون مبتلایان به نشانگان مارفان کاربرد دارد. دیوید در ریبیائو کلارو، برزیل، در خانواده‌ای با پدر یهودی-سوری و مادر ایتالیایی متولد شد. او در سال ۱۹۶۸ از دانشگاه فدرال پارانا به عنوان پزشکی عمومی
۱۹۶۸ از دانشگاه فدرال پارانا به عنوان پزشکی عمومی فارغ‌التحصیل شد. سپس به ایالات متحده آمریکا رفت و کارآموزی جراحی عمومی خود را در مرکز پزشکی سانی داون‌استیت و رزیدنتی جراحی عمومی را در کلینیک کلیولند گذراند. در سال ۱۹۷۵، به تورنتو آمد تا در دانشگاه تورنتو آموزش‌های جراحی قلب و عروق و جراحی قفسه سینه را دنبال کند. وی در ژوئیه ۱۹۷۸ یکی از استادان بیمارستان عمومی تورنتو شد. او همچنین از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ میلادی، رئیس بخش جراحی قلب بیمارستان تورنتو وسترن و از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۱ رئیس بخش جراحی قلب بیمارستان عمومی
۱۹۸۹ تا ۲۰۱۱ رئیس بخش جراحی قلب بیمارستان عمومی تورنتو شد. او از اعضای هیئت مشاورهٔ حرفه‌ای انجمن مارفان کاناداست. در سال ۲۰۰۴، او به عنوان «استاد دانشگاه» انتخاب شد، که بالاترین افتخاری است که دانشگاه تورنتو به استادان خود اعطا می‌کند. در فاصله سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵، او رئیس انجمن جراحی قفسه سینه آمریکا بود.
این فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک اریتره است. اریتره کشوری نسبتاً جوان است (این کشور عملاً در سال ۱۹۹۱ متولد شد) که پیشتر با برخی از همسایگان خود، به ویژه اتیوپی، روابط پرتنش داشت (گرچه در حال حاضر اتیوپی در اریتره و بالعکس سفارت دارد). اریتره روابط نسبتاً خوبی با جیبوتی دارد و در حال بهبود روابط با سودان و یمن است. این کشور شمار نمایندگی‌های دیپلماتیک اندکی در سراسر جهان دارد. وزارت امور خارجه ایالات متحده در سال ۲۰۰۷ به دولت اریتره دستور داد که کنسولگریش را در اوکلند، کالیفرنیا را که به یک جامعه ۷۰۰۰ نفری
در اوکلند، کالیفرنیا را که به یک جامعه ۷۰۰۰ نفری در منطقه خلیج سان فرانسیسکو خدمت می‌کرد، تعطیل کند. بسیاری از مردم اریتره گفتند که این برای آن‌ها سخت خواهد بود. این اقدام به تلافی محدودیت‌های اعمال‌شده توسط دولت اریتره در سفر دیپلمات‌های آمریکایی به اریتره، گشتن کیف دیپلمات‌های آمریکایی و عدم توانایی ارائه خدمات کنسولی به شهروندان آمریکایی در اریتره بود.
میرزا حسن سیادتی سبزواری (۱۲۹۹ ه‍.ق – ۱۳۴۴ ه‍.ش) از علمای شیعه در سبزوار بود. پدرش میرزااسماعیل نام داشت و در سال ۱۲۹۹ هجری قمری در روستای ایزی سبزوار به دنیا آمد. موسی فقیه سبزواری عمویش و حسین فقیه سبزواری پسرعمویش بودند. در سبزوار تحصیل کرد و در ۱۳۳۷ هجری قمری راهی نجف شد و ۱۶ سال آنجا بود و از کسانی چون سید ابوالحسن اصفهانی و محمدحسین غروی نائینی اجازهٔ اجتهاد گرفت. در اسفند ۱۳۱۳ (۱۳۵۳ قمری) به سبزوار بازگشت. فلسفه را قبول نداشت و معتقد بود «همه‌چیز در اخبار و احادیث آل محمد است.» آثار. مسجد و حسینیه‌ای
و احادیث آل محمد است.» آثار. مسجد و حسینیه‌ای در سبزوار از موقوفاتی که در تصرفش بود ساخته شد که به «مسجد آقا» معروف است. پس از سی سال اقامت در سبزوار در ۲۶ دی ۱۳۴۴ (۲۳ رمضان ۱۳۸۵) در ۸۶ سالگی درگذشت و در همان حسینیهٔ آقا دفن شد. فرزند. سید مصطفی سیادتی از جمله فرزندان اوست. مصطفی در ۷ دی ۱۳۰۴ شمسی در نجف به دنیا آمد. مادرش دختر شیخ اسماعیل محلاتی بود. در ۱۰ سالگی همراه پدرش به سبزوار آمد. پس از درگذشت پدرش امام جماعت مسجد جامع سبزوار را بر عهده گرفت. فرزندش حسین سیادتی از کشته‌شدگان جنگ ایران و عراق بود
حسین سیادتی از کشته‌شدگان جنگ ایران و عراق بود (۱۳ مهر ۱۳۵۹). "اسلام و تشیع"، "سبزوار در قرن چهاردهم هجری"، و "دیده‌ها و شنیده‌ها" از آثار اوست. در ۱۵ اسفند ۱۳۹۶ در ۹۲ سالگی در سبزوار درگذشت و در مسجد آقا کنار پدرش دفن شد.
زخم کاری یک مجموعهٔ نمایش خانگی ایرانی در ژانر درام جنایی به نویسندگی و کارگردانی محمدحسین مهدویان است که فصل اول آن بر پایهٔ رمان "بیست زخم کاری" نوشتهٔ محمود حسینی‌زاد و نمایشنامهٔ مکبث نوشتهٔ ویلیام شکسپیر برای سرویس پخش فیلیمو ساخته شده است. فصل دوم این سریال با نگاهی به نمایشنامهٔ "هملت" نوشتهٔ ویلیام شکسپیر و طراحی قصه مهدویان نوشته شده است. فیلم‌برداری فصل نخست از اسفند ۱۳۹۹ آغاز گردید و تا تیر ۱۴۰۰ به‌طول انجامید. فصل نخست در ۱۴ خرداد ۱۴۰۰ به نمایش درآمد و در ۱۹ شهریور همان سال با ۱۵ قسمت به پایان
درآمد و در ۱۹ شهریور همان سال با ۱۵ قسمت به پایان رسید. فصل دوم با نام "زخم کاری: بازگشت" در ۱۷ شهریور ۱۴۰۲ آغاز به پخش کرد. پخش فصل سوم و سپس چهارم به ترتیب با نام‌های "انتقام" و "مجازات" در سال ۱۴۰۳ آغاز شد. فصل نخست "زخم کاری" نظرات اکثراً مثبتی از منتقدان دریافت کرد. این مجموعه با میانگین ۲۰ میلیون دقیقه تماشا، پربیننده‌ترین مجموعه شبکه نمایش خانگی است و در بیست و یکمین دوره جشن حافظ نامزد هفت و برنده چهار جایزه از جمله جایزه بهترین مجموعه تلویزیونی و جایزه بهترین بازیگر زن درام برای آزادی‌ور شد.
و جایزه بهترین بازیگر زن درام برای آزادی‌ور شد. فصل‌های دوم و سوم این سریال با واکنش‌های ضد و نقیضی همراه شد. داستان. فصل اول (۱۵ قسمت). مالک مرد جوانی از طبقه پایین است که به‌واسطه همکاری با حاج عمو، رشد کرده و ثروتی بهم زده؛ اما آنچه پدرش در گذشته بوده، همچنین دوران بی‌نصیب بودنش از ثروت، مانند آینه عبرت مدام پیش چشمش کشیده می‌شود. تمام این وقایع، به علاوه تحریک‌های همسرش سمیرا، دست به دست هم می‌دهند تا مالک برای رسیدن به خواسته‌هایش، دست به طغیان بزند. در شبی که حاج عمو پس از قرارداد موفق مالک با
در شبی که حاج عمو پس از قرارداد موفق مالک با نروژی‌ها، ضیافتی به پا کرده است، مالک و سمیرا وی را در وان حمام اتاقش خفه می‌کنند. مخفی بودن وصیت‌نامه حاج عمو فرصتی به مالک و سمیرا می‌دهد تا با طرح این موضوع، هلدینگ حاج عمو را تصاحب کنند. در ادامه هم مالک با از راه به‌در کردن ناصر و منصوره، فرزندان حاج عمو، جای خود را در هلدینگ محکم می‌کند. اما پس از این اتفاق، اوضاع بر وفق مراد مالک پیش نمی‌رود. سمیرا همسر مالک که همراه وی در اجرای نقشه‌هایش بوده، با سوءاستفاده از رابطه مالک با دستیارش کیمیا، تلاش می‌کند
از رابطه مالک با دستیارش کیمیا، تلاش می‌کند اموال به‌دست آمده از حاج عمو را به‌نام پسرش میثم بزند تا از این طریق، بر اوضاع هلدینگ مسلط شود. اما زیاده‌خواهی‌های سمیرا باعث نابودی خانواده‌اش شده و علاوه بر این، رابطه پسر مالک و مائده، دختر ناصر را نیز تحت الشعاع خود قرار می‌دهد. دختر ناصر خودکشی می‌کند، فرزند دختریِ مالک و سمیرا در یک تصادف فوت می‌کند و سمیرا پس از این اتفاق، دچار جنون می‌شود. در پایان فصل اول، مالک که برای برگرداندن اموال تصاحب شده حاج عمو به فرزندانش به عمارت آن‌ها رفته، به دست منصوره کشته
فرزندانش به عمارت آن‌ها رفته، به دست منصوره کشته می‌شود. فصل دوم (۱۳ قسمت). میثم پسر مالک که پس از مرگ پدرش به همراه مادرش سمیرا، اداره هلدینگ ریزآبادی‌ها را بر عهده گرفته، در پی انتقام از قاتل پدرش است. در این بین اوضاع نابسامان مالی هلدینگ، باعث ورود مسعود طلوعی، مرد پشت پرده و حامی قدرتمند هلدینگ به صحنه می‌شود. طلوعی که در ابتدا پیشنهاد همکاری در یک پروژه بزرگ را به میثم و سمیرا داده، در ادامه پا را فراتر گذاشته و از سمیرا درخواست ازدواج می‌کند. میثم که از سویی پس از مرگ مائده دختر ناصر، با شیدا دختر
از سویی پس از مرگ مائده دختر ناصر، با شیدا دختر شفاعت (دستیار طلوعی) وارد رابطه شده و از سوی دیگر حضور طلوعی در هلدینگ و ازدواج احتمالی وی با مادرش را خوش ندارد، طی اتفاقاتی پی به دست داشتن طلوعی در قتل پدرش برده و با همکاری کیمیا (دستیار مالک)، سیما (همسر شفاعت) و دستمالچی (وکیل مالک) تلاش می‌کند تا با پرده برداشتن از راز فعالیت‌های اقتصادی مخفیانه طلوعی، انتقام خود را عملی کند؛ اما هر بار با در بسته روبرو می‌شود. در این میان، تصادف و سپس کشته شدن شفاعت در یک تعقیب و گریز میان وی و میثم، فرصت خوبی به
در یک تعقیب و گریز میان وی و میثم، فرصت خوبی به طلوعی می‌دهد تا رقیبش را از صحنه حذف کند. پس از اینکه شیدا در اثر بار روانی ناشی از مرگ پدرش دست به خودکشی می‌زند؛ با تحریک طلوعی، میثم و شهریار (پسر شفاعت) در یک درگیری خونین، به‌دست یکدیگر کشته می‌شوند. در سکانس پایانی این فصل، در حالی که همه درگیر مراسم خاکسپاری میثم هستند، مالک که از سوءقصد منصوره جان به در برده و تمام این مدت در خانه وکیلش مخفی شده بود، در میان شوک همگان وارد مراسم می‌شود. فصل سوم (۱۴ قسمت). مالک چند ماه بعد از کشته شدن میثم پسرش، در
قسمت). مالک چند ماه بعد از کشته شدن میثم پسرش، در حالی که به‌ظاهر از هلدینگ کنار کشیده و به مسافرکشی مشغول است، تلاش می‌کند با استفاده از مشکلات هلدینگ به طلوعی نزدیک شده و از او انتقام بگیرد. او با همکاری سماوات (دوستش)، سیما (همسر شفاعت)، اسپاد (برادرزاده شفاعت) و حمید فرنهادزاده (پسر رقیب طلوعی) تلاش می‌کند تا انتقامش از طلوعی را عملی کند. طلوعی نیز که با وضعیت پیچیده‌ای روبروست، مدیریت هلدینگ را به پانته‌آ، تنها بازمانده و خواهرزاده حاج عمو قرار می‌سپارد. در این میان یکی از دوستان حاج عمو، وصیت‌نامه
در این میان یکی از دوستان حاج عمو، وصیت‌نامه حاج عمو را در اختیار پانته‌آ، خواهرزاده و تنها بازمانده حاج عمو قرار می‌دهد. محتوای وصیت‌نامه که شامل بخشیدن تمام سهم حاج عمو و ریاست هیئت مدیره هلدینگ به سمیرا است، پانته‌آ را عصبی می‌کند. با تلاش‌های مالک و همراهانش، اسناد و مدارک فسادهای اقتصادی طلوعی در یکی از کارگاه‌های مؤسسه خیریه تحت مدیریت طلوعی پیدا می‌شود. طلوعی که اوضاع را بغرنج می‌بیند، از ایران فرار کرده و به ترکیه می‌رود. در ادامه با از راه به‌در شدن پانته‌آ و دختران طلوعی توسط همراهان مالک، زمان
پانته‌آ و دختران طلوعی توسط همراهان مالک، زمان انتقام مالک از طلوعی فرامی‌رسد. طلوعی در ویلایش در ترکیه، در حالی که همزمان سیما و سمیرا نیز در محل حضور دارند، با چند شلیک گلوله به‌دست مالک کشته می‌شود. مالک که حالا خود را سوار بر تخت قدرت می‌بیند، با همکاری سیما، حمید و دیگر اعضای هیئت مدیره هلدینگ، ریاست هیئت مدیره هلدینگ ریزآبادی را به نام خود می‌زند و در سکانس آخر، سمیرا که تحمل ریاست مالک و نادیده گرفتن حق خود را ندارد، کتک سنگین و خونینی از دست مالک می‌خورد. فصل چهارم (۹ قسمت). مالک بعد از به دست