payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بی‌مصرف‌ها (که در فیلیپین با عنوان نبرد کامل منتشر شد) یک فیلم اکشن فیلیپینی-آمریکایی محصول سال ۱۹۸۸ به کارگردانی سیریو اچ سانتیاگو و نویسندگی فیلیپ آلدرتون است. بازیگرانی چون آنتونی فینتی، پیتر نلسن، لورن هاینز، کوین دافیس، ویک دیاز و دون ویلسون به ایفای نقش پرداخته‌اند.
حقوق دریایی () مجموعه‌ای از قوانینی است که بر مسائل مربوط به حمل و نقل دریایی، مالکیت کشتی‌ها و خدمه آن و اختلافات دریایی خصوصی حاکم است. حقوق دریایی از زیرشاخه‌های حقوق داخلی و متناسب نظام‌های حقوقی حاکم بر کشورها ذیل حقوق مدنی یا حقوق تجارت تقسیم‌بندی می‌گردد. حقوق دریایی شامل قوانین داخلی در مورد فعالیت‌های دریایی و مرتبط با حقوق بین‌الملل خصوصی، حقوق تجارت بین‌المللی و حقوق بازرگانی و گمرکی در داخل کشورها است که بر روابط بین طرف‌های خصوصی فعال در حوزه بازرگانی از طریق دریا یا در خصوص مسائل پیرامون
بازرگانی از طریق دریا یا در خصوص مسائل پیرامون استفاده از کشتی‌های اقیانوس پیما جهت حمل و نقل یا باربری دریایی حاکم است. در حالی که هر حوزهٔ قضایی معمولاً قوانین ویژهٔ خود را در مورد مسائل دریایی دارد، ماهیت بین‌المللی موضوع و نیاز به یکنواختی از سال ۱۹۰۰ منجر به تحولات حقوق بین‌المللی دریایی از جمله معاهدات چندجانبه متعددی شده است. قوانین دریانوردی متفاوت از حقوق دریایی است و ناظر بر اصول و قواعد فنی حاکم بر تردد دریایی است که عموماً مربوط به وظایف و تخصص خدمه کشتی‌ها یعنی فرماندهان، افسران و مهندسین آن
خدمه کشتی‌ها یعنی فرماندهان، افسران و مهندسین آن می‌باشد. دوستانی که با ویکی‌پدیا آشنایی کامل دارند نسبت به اصلاح عنوان از «قوانین دریانوردی» به اصطلاح صحیح «حقوق دریایی» اقدام بفرمایند مفهوم، قلمرو و ارتباط با سایر شاخه‌های حقوق. ویژگی خاص پهنه‌های آبی. ویژگی پهنه‌های آبی ممتاز بودن در تقسیم مناطق به سرزمین‌های حاکمیتی و مشترک برای بهره‌برداری بین‌المللی است. همچون آسمان، آب‌ها هم از وضعیت اقتداری دولت‌ها نسبت به خود بهره‌مند هستند و در برخی مناطق حق و اصل آزادی تردد همگانی برقرار است. این وضعیت موجب
اصل آزادی تردد همگانی برقرار است. این وضعیت موجب می‌شود تا پهنه‌های آبی با رژیم‌های خاصی که از تلفیق و هماهنگی مقررات بین‌المللی با مقررات داخلی به وجود می‌آید اداره شود. حقوق بین‌الملل دریاها International law of the sea. شاخه ای از حقوق بین‌الملل عمومی است که به تعیین شرایط اعمال میزان اقتدار دولت‌ها نسبت به آب‌های روی زمین و نیز انجام هماهنگی‌ها برای تسهیل تجارت جهانی از طریق دریا می‌پردازد. اعلان قواعد حاکم بر تعیین مرزها و مناطق دریایی، تعیین حقوق، تعهدات و وظایف کشورها، کشتی‌ها و تمامی اشخاص در مناطق
و وظایف کشورها، کشتی‌ها و تمامی اشخاص در مناطق مختلف آبی، حل و فصل اختلافات کشورها پیرامون اختلافات حادث شده مرتبط با آب‌ها، جزایر، آب‌های آزاد و … از جمله قلمروهای حقوق بین‌الملل دریاها است. کنوانسیون ۱۹۸۲میلادی سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها که به عنوان شالوده نظام حاکم بر روابط بین‌المللی پیرامون دریاها محسوب می‌شود، توسط ۱۶۷ کشور و اتحادیه اروپا تصویب شده است و اختلافات در دادگاه ITLOS در هامبورگ حل و فصل می‌شود. سابقاً کنوانسیون‌های چهارگانه ۱۹۵۸ تنظیم کننده روابط بین‌المللی در خصوص نظام حقوقی
تنظیم کننده روابط بین‌المللی در خصوص نظام حقوقی حاکم بر دریاها بوده است. سازمان جهانی دریانوردی IMO. سازمان مزبور به عنوان سازمان بین‌المللی مجری توافق‌های انجام پذیرفته توسط دولت‌های عضو در خصوص قواعد حاکم بر تردد دریایی جهت حمل و نقل می‌باشد. کارویژه این سازمان در واقع تلاش برای هماهنگی و همسویی قواهد موجود داخلی و بین‌المللی راجع به حمل و نقل دریایی از طریق پیشنهاد کنوانسیون‌ها و نیز ایجاد ساختارهای تشکیلاتی و همچنین تنظیم و ابلاغ دستورالعمل‌ها می‌باشد. هم‌اکنون این سازمان ۱۷۵ عضو دارد. کشور ایران در
هم‌اکنون این سازمان ۱۷۵ عضو دارد. کشور ایران در سال ۱۹۵۸ میلادی عضو این سازمان گردیده است. تعیین مسیرهای تردد دریایی با هماهنگی کشورهای ساحلی، تعیین کیفیت ارائه خدمات بندری و تعیین نرخ‌های بندری جهت پهلوگیری و خدمات نیازمند امداد، ثبت کشتی‌های جدید و همچنین نقل و انتقالات کشتی از جمله وظایف محوله به سازمان مزبور است. سازمان جهانی دریانوردی در جهت نیل به اهداف و وظایف پیش شده خویش، تا کنون کنوانسیون‌های مختلفی را تهیه نموده و برای امضا و اجرایی نمودن به اعضا پیشنهاد داده است. این کنوانسیون‌ها عامل حرکت
اعضا پیشنهاد داده است. این کنوانسیون‌ها عامل حرکت جامعه جهانی به سوی یکنواختی قانونی در جهت تسهیل حمل و نقل و تردد دریایی می‌باشد. کشور ایران نیز عضو بسیاری از این کنوانسیون‌ها می‌باشد. حقوق جنگ دریایی Laws of the Naval warfare. حقوق جنگ شاخه‌ای از حقوق بین‌الملل عمومی و حقوق جنگ دریایی نیز زیرمجموعه حقوق جنگ می‌باشد. ایران و حقوق دریایی. قانون دریایی. کشور ایران در سال دهه چهل و پنجاه شمسی پیرو رخدادهای شگرف در زمینه حقوق دریایی و تحولات ایجاد شده در صنعت دریانوردی، با الهام از قانون تجارت کشور فرانسه،
دریانوردی، با الهام از قانون تجارت کشور فرانسه، کنوانسیون‌هایی همچون لاهه و نیز عرف‌های موجود داخلی و جهانی اقدام به تهیه و تصویب قانون دریایی مصوب ۱۳۴۳ می‌نمایند. هم‌اکنون و پس از ۶۰ سال از تصویب قانون مذکور صرفاً در سال ۱۳۹۱ برخی مواد مورد اصلاح واقع شد و این در حالی است که نیاز مبرم کشور به بروزرسانی قانون مزبور احساس می‌شود و علی‌رغم تذکرات جدی اساتید و بزرگان آکادمیک کشور و فعال در حوزه حقوق دریایی، دریانوردی و بازرگانی و حمل و نقل دریایی، تاکنون اقدام جدی صورت نپذیرفته است. البته از سال ۱۴۰۲ لایحه‌ای
جدی صورت نپذیرفته است. البته از سال ۱۴۰۲ لایحه‌ای در دولت جهت اصلاح و بازبینی قانون مزبور در دست تهیه می‌باشد. سازمان بندرها و دریانوردی. این سازمان که رئیس آن معاون وزیر راه و شهرسازی بوده و به لحاظ اداری زیر مجموعه وزارت مزبور در ایران می‌باشد، همچنین به عنوان نماینده رسمی کشور ایران در سازمان بین‌المللی دریانوردی نیز عمل می‌نماید. کشور ایران عضو IMO می‌باشد. شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران. شرکت کشتیرانی ج.ا. ا یا IRISL با داشتن ناوگانی بیش از ۱۰۰ فروند کشتی، بزرگ‌ترین شرکت حمل و نقل دریایی داخلی و
کشتی، بزرگ‌ترین شرکت حمل و نقل دریایی داخلی و نیز جزو بزرگ‌ترین شرکت‌های دریایی جهانی می‌باشد. حمل و نقل دریایی و تجارت. هم‌اکنون بنابر آمار رسمی ۸۰ درصد حمل و نقل جهان از طریق دریا انجام می‌پذیرد. مطابق گزارش آنکتاد طی سال ۲۰۲۱، ۱۱ بیلیون تن کالا از طریق دریایی جابجا شده است. حقوق دریایی در محافل علمی. جهان. کشورهای پیشرفته و متکی به دریا همچون هلند، بریتانیا، ایالات متحده و برخی کشورهای دیگر اروپایی و آسیایی اقدام به تأسیس کالج‌ها و دانشکده‌های حقوق دریایی نموده‌اند. در بسیاری از دانشگاه‌های آسیا، اروپا
نموده‌اند. در بسیاری از دانشگاه‌های آسیا، اروپا و آمریکا رشته تخصصی حقوق دریایی در مقاطع دکتری و کارشناسی ارشد ایجاد شده است. ایران. تحولات جهانی در این زمینه به کشور ایران نیز تأثیر گذاشته و منجر به تأسیس مراکز آموزش عالی جهت آموزش اصول و فنون دریانوردی و پرورش افراد متخصص در زمینه حمل و نقل دریایی شده است. لیکن در حوزه حقوق دریایی به صورت تخصصی اقدام قابل توجهی رخ نداده است. حتی پس از ۶۰ سال از تصویب قانون دریایی فصل مربوط به ایجاد دادگاه‌های تخصصی دریایی نیز عملی نگردیده که لازمه آن پرورش دادرسان متخصص
نیز عملی نگردیده که لازمه آن پرورش دادرسان متخصص در حقوق دریایی می‌باشد. در ایران درس حقوق دریایی در مقطع کارشناسی طی ۲ واحد به دانشجویان ارائه می‌شود. در مقاطع ارشد رشته‌های حقوق بین‌الملل، حقوق خصوصی و حقوق تجارت بین‌الملل جزو دروس اختیاری می‌باشد. سرفصل‌های حقوق دریایی. در حقوق دریایی از مسائل مرتبط به کشتی و همچنین از حقوق، تکالیف و مسئولیت ارکان و اشخاص مرتبط با حمل دریایی بحث می‌شود.
هواگرد سوپرسونیک یا هواگرد ابَرصوتی، هواگردی است که قادر به پرواز فراصوت است و می‌تواند سریع‌تر از سرعت صوت پرواز کند (۱ ماخ و بیشتر). هواپیماهای قادر به پرواز با سرعت ابرصوت، در نیمهٔ دوم قرن بیستم توسعه یافتند. هواپیماهای سوپرسونیک، برای اهداف تحقیقاتی و نظامی مورد استفاده قرار گرفته‌اند، اما تا کنون تنها دو مدل هواپیمای هایپرسونیک توپولف تو-۱۴۴ (نخستین پرواز در ۳۱ دسامبر ۱۹۶۸) و کنکورد (نخستین پرواز در ۲ مارس ۱۹۶۹) برای استفاده غیرنظامی به‌عنوان هواپیماهای مسافربری وارد خدمت شده‌اند. جت‌های جنگنده
مسافربری وارد خدمت شده‌اند. جت‌های جنگنده رایج‌ترین نمونه از هواپیماهای ابرصوت هستند. هواپیماهایی که با سرعت بالاتر از ۵ ماخ پرواز می‌کنند اغلب با عنوان هواپیمای ابرصوت شناخته می‌شوند. تاریخچه. نخستین هواپیمایی که با سرعت مافوق صوت در پرواز به‌صورت مستقیم، پرواز کرد، هواپیمای آزمایشی آمریکایی بل ایکس-۱ بود که از یک موشک رانش ۶٬۰۰۰ پوندی با انرژی اکسیژن مایع و اتانول نیرو می‌گرفت. اکثر هواپیماهای سوپرسونیک، هواپیماهای نظامی یا آزمایشی بوده‌اند. تحقیقات هوانوردی در طول جنگ جهانی دوم منجر به ساخت نخستین
هوانوردی در طول جنگ جهانی دوم منجر به ساخت نخستین هواپیمای راکتی و جت شد. متعاقباً چندین ادعا مبنی بر شکستن دیوار صوتی در طول جنگ مطرح شد. با این حال، نخستین پرواز ثبت‌شده با بیش از سرعت صوت، توسط یک هواپیمای سرنشین‌دار در پرواز مستقیم، در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۷ انجام شد. این هواپیمای آزمایشی راکتی تحقیقاتی با نام بل ایکس-۱ توسط خلبان چاک ییگر به پرواز درآمد. نخستین هواپیمای تولید انبوهی که دیوار صوتی را شکست، اف-۸۶ کانادا سیبر بود. بود. به گفتهٔ دیوید مسترز، در ۲۱ اوت ۱۹۶۱، سرعت یک فروند داگلاس دی‌سی-۸ (با شماره
اوت ۱۹۶۱، سرعت یک فروند داگلاس دی‌سی-۸ (با شماره سریال N9604Z) در طی یک پرواز آزمایشی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز، با یک شیرجهٔ کنترل‌شده، از ۱ ماخ فراتر رفت. این پرواز نخستین پرواز سوپرسونیک توسط یک هواپیمای غیرنظامی به‌جز کنکورد یا توپولف تو-۱۴۴ بود. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، مطالعات طراحی بسیاری برای هواپیماهای مسافربریسوپرسونیک انجام شد و در نهایت دو نوع هواپیمای توپولف تو-۱۴۴ ساخت شوروی (۱۹۶۸) و کنکورد انگلیسی-فرانسوی (۱۹۶۹) وارد خدمت شدند. با این حال، موانع سیاسی، زیست‌محیطی و اقتصادی و یک سقوط
حال، موانع سیاسی، زیست‌محیطی و اقتصادی و یک سقوط مرگبار کنکورد، مانع از استفادهٔ کامل از پتانسیل تجاری آن‌ها شد. اصول طراحی. پرواز فراصوت، چالش‌های فنی قابل‌توجهی را به همراه دارد، زیرا آیرودینامیک پرواز فراصوت، به‌طور چشمگیری با پرواز با سرعت‌های فروصوت، (یعنی پرواز با سرعت کمتر از صوت) متفاوت است. به‌طور خاص، با عبور هواپیما از فراصوتی، نیروی پسار به‌شدت افزایش می‌یابد که به قدرت موتور بسیار بیشتر و بدنه‌های پایدارتری نیاز است. بال‌ها. برای پایین نگه داشتن کشش، طول بال‌ها باید محدود باشد، که همچنین باعث
کشش، طول بال‌ها باید محدود باشد، که همچنین باعث کاهش راندمان آیرودینامیکی هنگام پرواز آهسته می‌شود. از آنجایی که یک هواپیمای هایپرسونیک باید با سرعت نسبتاً آهسته بلند شود و فرود آید، طراحی آیرودینامیکی آن باید بین الزامات هر دو انتهای محدودهٔ سرعت باشد. یک رویکرد برای حل این سازش، استفاده از یک بال با هندسهٔ متغیر است که معمولاً با عنوان «بال متحرک» شناخته می‌شود. گرمایش. مشکل دیگر، گرمای ایجادشده در اثر اصطکاک جریان هوا بر روی هواپیما است. اکثر هواپیماهای فروصوت، از آلیاژهای آلومینیوم مانند دورآلومین
فروصوت، از آلیاژهای آلومینیوم مانند دورآلومین استفاده می‌کنند که ارزان و عملکرد مناسبی دارند اما در دماهای بالا به سرعت استحکام خود را از دست می‌دهند. این موضوع، حداکثر سرعت هواپیمای هایپرسونیک را به حدود ۲٫۲ ماخ محدود می‌کند. بیشتر هواپیماهای فراصوت، از جمله بسیاری از هواپیماهای جنگنده، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بیشتر پرواز خود را در سرعت‌های فروصوت بگذرانند و فقط برای مدت‌های کوتاهی مانند رهگیری هواپیمای دشمن، از سرعت صوت فراتر روند. تعداد کمتری مانند هواپیمای شناسایی لاکهید اس‌آر-۷۱ بلک‌برد و هواپیمای
شناسایی لاکهید اس‌آر-۷۱ بلک‌برد و هواپیمای مسافربری فراصوت کنکورد برای حرکت مداوم با سرعت‌های بالاتر از سرعت صوت، طراحی شده‌اند. موتورها. برخی از هواپیماهای فراصوت اولیه، برای تأمین نیروی رانش لازم به نیروی موشک متکی بودند. این‌گونه موشک‌ها سوخت زیادی مصرف می‌کردند و بنابراین زمان پرواز کوتاه بود. توربوجت‌های اولیه، مصرف سوخت بیشتری داشتند اما نیروی رانش کافی نداشتند و در برخی از هواپیماهای آزمایشی هم یک توربوجت برای پرواز با سرعت کم به همراه یک موتور موشک برای پرواز فراصوت، نصب شده بود. اختراع پس‌سوز، که
برای پرواز فراصوت، نصب شده بود. اختراع پس‌سوز، که در آن سوخت بیشتری در اگزوز جت سوزانده می‌شود، این نوع روش‌ها را منسوخ کرد. موتور توربوفن هوای سرد اضافی را در اطراف موتور عبور می‌دهد و راندمان سوخت آن را بیشتر می‌کند و هواپیماهای فراصوت امروزه توسط توربوفن‌های مجهز به پس‌سوز نیرو می‌گیرند. یک نوع دیگر از منابع تولید انرژی برای پروازهای پرسرعت، رم‌جت است. پرواز فراصوت. یک هواپیمای هایپرسونیک، باید در هنگام پرواز فراصوت و فروصوت، به‌طور پایدار عمل کند، بنابراین طراحی آیرودینامیکی این هواپیماها، پیچیده‌تر
طراحی آیرودینامیکی این هواپیماها، پیچیده‌تر است. یکی از مشکلات پرواز فراصوت پایدار، تولید گرما در پرواز است. در سرعت‌های بالا، گرمایش آیرودینامیکی ممکن است رخ دهد، بنابراین یک هواپیمای هایپرسونیک، باید طوری طراحی شود که در دماهای بسیار بالا نیز کار کند. دورآلومین، ماده‌ای که به‌طور سنتی در ساخت هواپیما استفاده می‌شود، در دماهای نسبتاً پایین شروع به از دست دادن قدرت و تغییر شکل می‌کند و برای استفادهٔ مداوم در سرعت‌های بالاتر از ۲٫۲ تا ۲٫۴ ماخ نامناسب است. موادی مانند تیتانیوم و فولاد زنگ‌نزن امکان عملیات در
مانند تیتانیوم و فولاد زنگ‌نزن امکان عملیات در دماهای بسیار بالاتر را فراهم می‌کند. به‌عنوان مثال، اس‌آر-۷۱ بلک‌برد می‌تواند به‌طور مداوم با سرعت ۳٫۱ ماخ پرواز کند که می‌تواند منجر به افزایش دما در برخی از قسمت‌های هواپیما به بالای ۳۱۵ درجهٔ سانتی‌گراد شود. (یا ۶۰۰ درجهٔ فارنهایت). پرواز اَبَرصوت. پرواز با سرعت بالاتر از حدود ۵ ماخ، اغلب به‌عنوان سرعت اَبَرصوت شناخته می‌شود. در این هواپیماها مشکلات کشش و گرمایش حادتر است. ساختن موادی که بتوانند نیروها و دماهای ناشی از مقاومت هوا در این سرعت‌ها را تحمل کنند
ناشی از مقاومت هوا در این سرعت‌ها را تحمل کنند دشوار است. انفجار صوتی. انفجار صوتی، صدایی است که با امواج ضربه‌ای ایجاد می‌شود که هرگاه جسمی که در هوا حرکت می‌کند سریع‌تر از سرعت صوت حرکت کند. ی در نقاط مختلف هواپیما سرعت یا کم کند. در منطقه حدود ۱ ماخ، برخی مناطق ممکن است جریان فراصوت را تجربه کنند در حالی که برخی دیگر مادون صوت هستند. این‌های صوتی مقادیر قابل توجهی انرژی صوتی تولید می‌کنند که صدایی شبیه به یک انفجار یا صدای تندر و آذرخش در گوش انسان می‌دهد. یک انفجار صوتی ناشی از هواپیماهای فراصوت بزرگ،
یک انفجار صوتی ناشی از هواپیماهای فراصوت بزرگ، می‌تواند بسیار بلند و حیرت‌آور باشد، و ممکن است باعث آسیب جزئی به برخی سازه‌ها شود. پرواز اَبَرپیمایشی. پرواز ابرپیمایشی یا سوپرکروز، پروازی با سرعت فراصوت پایدار یک هواپیمای هایپرسونیک با بار مفید، مسافر یا بار تسلیحاتی است که به‌طور مؤثر انجام می‌شود.. بسیاری از هواپیماهای نظامی معروف فراصوت که قادر به پرواز ابرپیمایشی نیستند، فقط می‌توانند پرواز با سرعت ۱ ماخ را در فواصل کوتاه، معمولاً با استفاده از پس‌سوز، حفظ کنند. هواپیماهایی مانند اس‌آر-۷۱ بلک‌برد برای
حفظ کنند. هواپیماهایی مانند اس‌آر-۷۱ بلک‌برد برای حرکت با سرعت فراصوت با فعال کردن پس‌سوز طراحی شده‌اند. یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های هواپیمای قادر به پرواز ابرپیمایشی، کنکورد بود. با توجه به خدمات طولانی خود به‌عنوان یک هواپیمای تجاری، کنکورد رکورد بیشترین زمان صرف‌شده در پرواز ابرپیمایشی را دارد که بیشتر از مجموع پروازهای ابرپیمایشی همهٔ هواپیماهای دیگر است. ترابری فراصوت. هواپیماهای ترابری فراصوت (SST) یک هواپیمای غیرنظامی است که برای جابجایی مسافران با سرعتی بیشتر از سرعت صوت طراحی شده‌است. تنها
با سرعتی بیشتر از سرعت صوت طراحی شده‌است. تنها هواپیماهای غیرنظامی فراصوت تجاری، شامل توپولف تو-۱۴۴ ساخت شوروی بود که نخستین بار در سال ۱۹۶۸ پرواز کرد و آخرین بار در سال ۱۹۷۸ مسافران را جابجا کرد و ناسا نیز در سال ۱۹۹۷، آن را از هرگونه استفاده کنار گذاشت. دیگر هواپیما از این نوع، کنکورد است که توسط شرکت فرانسوی-بریتانیایی کنکورد تولید شد و نخستین بار، در سال ۱۹۶۹ پرواز کرد و تا سال ۲۰۰۳ در خدمت بود. از سال ۲۰۰۳، هیچ هواپیمای هایپرسونیکی در حال خدمت نیست. برخی از پروژه‌های SST دیگر، عبارت‌اند از: جت تجاری
از پروژه‌های SST دیگر، عبارت‌اند از: جت تجاری فراصوت. جت‌های تجاری فراصوت (SSBJ) یک کلاس پیشنهادی از هواپیماهای فراصوت کوچک هستند. هیچ نمونه‌ای از آن‌ها هنوز پرواز نکرده‌است. بمب‌افکن‌های راهبردی فراصوت. یک بمب‌افکن راهبردی باید بتواند مقدار زیادی بمب یا یک بمب بزرگ را در مسافت‌های طولانی حمل کند. معمولاً وزن خالی این هواپیماهای بزرگ، بیش از ۲۵٬۰۰۰ کیلوگرم است. برخی از این هواپیماها نیز برای نقش‌های مرتبط مانند شناسایی استراتژیک و حمله ضدکشتی طراحی شده‌اند. معمولاً این هواپیماها از سرعت فراصوت خود، برای
معمولاً این هواپیماها از سرعت فراصوت خود، برای اجرای مأموریت بمباران خود استفاده می‌کند و در بیشتر مسیر پرواز خود، به‌صورت فروصوت حرکت می‌کند تا در مصرف سوخت صرفه‌جویی کند. تعداد کمی از بمب‌افکن‌های راهبردی فراصوت وارد خدمت شده‌اند. قدیمی‌ترین مدل از آن‌ها کانویر بی-۵۸ هاسلر، برای نخستین بار در سال ۱۹۵۶ و جدیدترین آن‌ها، راکول بی-۱ لنسر، در سال ۱۹۸۳ برای نخستین بار، پرواز کرد. اگرچه این هواپیما و چند نوع مشابه دیگر هنوز در حال استفاده هستند، اما هیچ‌کدام در خط تولید باقی نمانده‌اند. برخی از هواپیماهای
در خط تولید باقی نمانده‌اند. برخی از هواپیماهای بمب‌افکن فراصوت، عبارت‌اند از: هواپیماهای شناسایی راهبردی. برخی از بمب‌افکن‌های راهبردی فراصوت، مانند سوخو تی-۴ نیز قادر به انجام نقش شناسایی هستند (اگرچه این مدل هواپیما، یک نمونه اولیه باقی ماند). لاکهید اس‌آر-۷۱ بلک‌برد به‌طور خاص برای این نقش، طراحی شده بود و توسعه‌یافته، از هواپیمای شناسایی لاکهید ای-۱۲ بود که نخستین بار، در سال ۱۹۶۲ پرواز کرد. جت‌های جنگنده/تهاجمی فراصوت. جنگنده‌های فراصوت، اکثریت هواپیماهای فراصوت را تشکیل می‌دهند و برخی از آن‌ها مانند
فراصوت را تشکیل می‌دهند و برخی از آن‌ها مانند میگ-۲۱، لاکهید اف-۱۰۴ استارفایتر و داسو میراژ ۳ در تعداد زیادی تولید شده‌اند. بسیاری از جنگنده‌های فراصوت و هواپیماهای مشابه نسل چهارم و پنجم در چندین کشور از جمله روسیه، چین، ژاپن، کره جنوبی، هند و ایالات متحده در دست توسعه هستند.
چاپ دیجیتال سرامیکی یا چاپ با جوهر-سرامیک (کاشی) از حدود ۲۰۰۳ پا به عرصه گذاشته و یکی از روش‌های چاپ دیجیتال نسبتاً نو و به صرفه در فرایند تصویرپردازی الگوها و نوشتارها بر روی اشیا است که برای زیبایی بخشی و تغییر ویژگی‌های این اشیای غالباً شیشه ای بکار می‌رود. و کاربردهای گسترده آن توان پاسخ گویی به بسیاری از چالش‌های نوآورانه تکنولوژی روز را داراست. این روش قادر به شخصی‌سازی و کنترل بیشتر در میزان شفافیت، ماتی و گذردهی نور و به این دلیل، افزایش ضریب جذب و نگهداری گرمای-خورشیدی، تغییر در ضریب هدایت جریان
نگهداری گرمای-خورشیدی، تغییر در ضریب هدایت جریان الکتریکی، افزایش مقاومت اصطکاک سطحی شیشه و جلوگیری در برخوردشان با سطوح بسیار شفاف را در پی داشت. تاریخچه. بر خلاف پارچه و کاغذ، شیشه به دلیل ویژگی سطح-نسبتا-هموار، به خوبی توانایی جذب و نگهداری مواد روی خود را ندارد و پشت نما و شفاف بودن یکی از دلایل دیگری است که تکنولوژی چاپ دیجیتال را وادار کرد راهی برای غلبه بر این چالش‌های جدی پیدا کند. تا سال ۲۰۰۷ و حتی اکنون، دو تا از روش‌های درج شده برای چاپ روی شیشه، چاپ سیلک-اسکرین و دیجیتال با اشعه یو-وی، پرکاربرد
چاپ سیلک-اسکرین و دیجیتال با اشعه یو-وی، پرکاربرد و معمول بودند. رنگ یک طرفه شیشه. روش چاپ و حرارت دهی در شیشه‌های لاکوبل. سیلک-اسکرین (کاربرد-۱۹۰۷). با یک صفحه توری همچون روش قدیمی شابلونی جوهر مخصوص بر روی سطح مدنظر، افشانه می‌شود. یا پد پرینت با درج لایه‌هایی مشتکل از رنگ‌های (اس ام وای کی)، با بیشترین کاربرد در تهیه ظروف و کاشی‌ها. و انتقال طرح کاغذ (کاربرد-۱۹۳۰). روش ابداء شده توسط جانسون-متی(Johnson Mattey) با انتقال طرح روی کاغذ به شی (ماگ، لباس، اکسسوری، پیکسل‌ها و ..) در روش سرد کردن یا حرارت دهی
پیکسل‌ها و ..) در روش سرد کردن یا حرارت دهی حدود °۱۸۰ سانتی گراد، با بیشترین کاربرد در صنعت پوشاک. چاپ سابلیمیشن (کاربرد-۱۹۵۷). روش ابدائی نوئل-د-پلَس(Noel De Plasse) که مشابه روش سیلک-اسکرین بود اما با سرعت و دقتی بیشتر و تفاوت‌های جزئی در فرایند استفاده از چاپگر تصعید رنگ."در هرسه روش بالا، ممکن است یکی از نیازها، افشانه کردن مستقیم یا تزریق باقدرت رنگ برای چسبندگی بیشتر و زمان دار به شیشه باشد، که درنهایت نیز پس از مدتی در پی فرسایش و حرارت و شست و شو با آب و پاک کننده‌ها، طرح چاپ شده به مرور جدا
شو با آب و پاک کننده‌ها، طرح چاپ شده به مرور جدا می‌شود." دستگاه جوهر افشان و فرابنفش (کاربرد-۱۹۹۰). کاربرد نور فرا بنفش در این فرایند، سفتی سطح به روش‌های فتوشیمی با پیوند عرضی (شبکه ای) بسپاری است. در روش اول یک لایه از رنگ‌های مورد استفاده در هر بار حرکت لایه به لایه سَری دستگاه چاپ، بر روی سطح افشانه و یک لامپ یو وی بر روی این سطح تابیده شده و جوهر مخصوص یو-وی خشک می‌شود، پس از اتمام فرایند براساس طرح سفارشی از ترکیب و ورنی-پخت تابشی یا رزین اپوکسی مخصوص یو-وی با طی کردن فرایند پیشین بر روی کار حالت
یو-وی با طی کردن فرایند پیشین بر روی کار حالت برجسته ای ایجاد می‌شود. در روش دوم یک لایه از رنگیزه‌های آلی در ابتدا یا انتهای کار به سطح افشانه می‌شود که بر روی آن یک لایه ضخیم از رزین یو-وی یا پودر لعاب با حرارت خمیری شده قرار گرفته و پس از لایه گذاری با اشعه یو-وی پلیمریزه و سفت می‌شود. در این روش لزومی برای استفاده از اشعه یو-وی نیست. تأثیر بسیاری در بالا رفتن ضریب گران روی، نقطه ذوب و جلوگیری از خوردگی‌ها و تشکیل سطح صاف، درنهایت موجب تشکیل یک لایه جامد شکننده از آن بر سطح می‌شود. این روش اولین روشی
شکننده از آن بر سطح می‌شود. این روش اولین روشی بود که قادر می‌ساخت از تصویر رنگی و تصاویری با جزئیات بالا در چاپ استفاده شود و در چاپ بر روی تابلو شاسی‌ها، قاب پلاستیکی پشت گوشی و پیکسل‌های شفاف استفاده‌های وسیعی از این روش می‌شود، اما پخت-تابشی بر روی شیشه در مقایسه با روش جوهر-سرامیکی عملکرد مشابهی نداشته و بعدها نتیجه‌های چاپ شده فاقد سطح کیفی و پایداری لازم پروژه‌های پیچیده‌تر و بنیادی تر «همچون لایه‌های شیشه‌های محافظ پشت و جلو خودرو، وسایل ترابری و شیشه‌های کاربردی معماری» بود. شیوه انجام. توضیح.
شیشه‌های کاربردی معماری» بود. شیوه انجام. توضیح. ابزاری‌های مورد استفاده در این صنعت و هماهنگی دقیق بین ابزار و مواد فرایند، باعث دستیابی به سطح پیشرفته ای از چاپ دیجیتال بر روی شیشه‌ها شد، که قابلیت انعطاف‌پذیری بیشتر کاربرد جوهر سرامیک و دستکاری دقیق سطح گذردهی و شفافیت آن را حتی برا تولید شیشه‌های دودی و مات فراهم کرد و این شیوه تطابق دقیق رنگ‌ها و چاپ همزمان این رنگ‌ها برخلاف روش سیلک-اسکرین، مهیا کرده و دیگر نیازی به استفاده از لایه های(شابلون) چاپ نبود و فرایند به صورت دیجیتالی در تمام سایزها و
نبود و فرایند به صورت دیجیتالی در تمام سایزها و قاب‌ها با وضوح بالا و تمام رنگی انجام می‌شد. لوازم فرایند. چاپگر شیشه ای. همچون برخی از دستگاه‌های چاپ یو-وی، چاپگرهای دیجیتال رویه-تخت هستند که با سَری متحرک موجود در آن، جوهر سرامیک را به سطح شیشه افشانه می‌کند، در این فرایند، شیشه ایستا بوده و بخش بالایی بر رویه-چاپ حرکت می‌کند یکی از قابلیت‌های اصلی این دستگاه، تشخیص قطره جوهر خشک شده در چند لایه و رنگ آن بوده که برای جلوگیری از ایجاد خطا در کار است، به همین خاطر توانایی چاپ لایه‌هایی با دید یک طرفه «حفظ
خاطر توانایی چاپ لایه‌هایی با دید یک طرفه «حفظ حریم شخصی ساختمان‌ها و خودروها» بر روی شیشه را خواهد داشت، خشک کن حرارتی خمیر شیشه درون دستگاه برای کاهش هزینه‌ها و زمین اشغالی کارخانه، بکاربرده شده و برای بهبود کار، سیستم به گونه ای ساخته شده که یک جابه جایی نرم بین رنگ‌ها «برخلاف روش جوهر افشان» بدون خرابی کار داشته باشد. جوهر چاپ سرامیک. جوهرهای استفاده شده بیشتر به رنگ‌های سبز، زرد، قرمز، آبی، سیاه و سفید روشن بوده که تقلیدی از مدل رنگی CMYK(سی ام وای کی) می‌باشد و این جوهرها با خمیر شیشه ترکیب می‌شوند و
می‌باشد و این جوهرها با خمیر شیشه ترکیب می‌شوند و از رنگیزه‌های غیرآلی تشکیل شده‌اند. نرم‌افزار فرایند تصویر انگاری. نرم‌افزار این دستگاه، با جلوه ای کاربر-پسند علاوه بر افزایش وضوح و دقت در فرایند تشخیص پیکسل تصاویر، وظیفه محاسبه دقیق میزان شفافیت و رنگ مورد استفاده براساس ضخامت و سایز شیشه، برای هماهنگی ماشین و دستگاه میکسر رنگ بر عهده دارد و با شرایط گفته شده در بالا نسبت به دیگر روش‌های قدیمی قابلیت بیان طرح برای دو سوی شیشه، را داراست
چارلز آگوست (; – ) افسر و سیاست‌مدار اهل دانمارک بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی سرافیم شده‌است.
پل میزراکی (؛ – ) آهنگساز، خوانندهٔ مؤلف، خواننده، نوازنده پیانو و نویسنده اهل فرانسه بود. در طول بیش از ۶۰ سال، میزراکی موسیقی ۱۳۰ فیلم را نوشت و در آثار کارگردانانی مانند ژان رنوار، کلود شابرول، ژاک بکر، ژان پیر ملویل، ژان لوک گدار، هانری ژرژ کلوزو و اورسن ولز همکاری کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "تطهیر بچه"، "حمله روبات‌ها" و "آتول کا" اشاره نمود. به خاطر کارش، او را شوالیه لژیون دونور کردند. جوایز. او برندهٔ جوایزی همچون نشان هنر و ادب و لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
مونا دُل (; – ) بازیگر اهل کشور فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "امید واهی"، "سمفونی پاستورال" "و لوکرتسیا بورجا اشاره کرد."
الکساندر رینیو (؛ ۱۴ فوریه ۱۹۰۱ – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ولپن"، "آخرین مترو"، "چشمان بدون صورت"، ""، "بوته چینی"، "سرخ و سیاه"، "عموی آمریکایی ام"، "زن هرزه"، "بلوار"، "راسپوتین، و "شماره دو" اشاره کرد.
گیوم دو ساکس (; – ) بازیگر تئاتر، و بازیگر سینما اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آب‌سنگ‌های مرجانی" اشاره کرد.
روژه کارل (; – ) بازیگر اهل کشور فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۷۱ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "طلا"، "لوکرتزیا بورجیا"، "نبرد"، "کاگلیوسترو"، "مواد مخدر و "مأموریت ویژه" اشاره کرد.
رنه بلانکار (؛ – ) بازیگر اهل کشور فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بل و سباستین"، "گرفتن یک دزد"، "حقیقت"، "قاتل در شماره ۲۱ زندگی می‌کند" و "ناپلئون" اشاره کرد.
شارل میری (؛ – ) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل کشور فرانسه بود. میری در مارسی، فرانسه متولد شد و از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۴ رئیس انجمن نویسندگان و آهنگسازان دراماتیک (انجمن نویسندگان و آهنگسازان دراماتیک یا SACD) بود. میری نویسنده ۴۱ نمایشنامه از جمله شش نمایشنامه برای گراند گیگنول و نویسنده سه نمایشنامه غنایی بود. او دو فیلم را تولید کرد و دو فیلم از آثار او ساخته شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
مارگریت رنوآر (؛ ۲۲ ژوئیه ۱۹۰۶ – ۱۲ ژوئیه ۱۹۸۷) تدوینگر اهل کشور فرانسه بود که در طول دوران حرفه‌ای خود روی بیش از ۶۰ فیلم کار کرد. او و کارگردانی به نام ژان رنوآر سال‌ها عاشق یکدیگر بودند و بسیاری از فیلم‌های او را تدوین کرد. اگرچه او و رنوار هرگز ازدواج نکردند، اما نام خانوادگی او را گرفت. او از حامیان حزب کمونیست فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن همکاری داشته‌است، می‌توان به "گردشی بیرون شهر"، "مارسی‌یز"، "زندگی از آن ماست"، "حیوان آدم‌نما" و "تونی" اشاره کرد.