payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دنمارک و فرانسه اجراء کرد. در ۳۰ مارس ۱۹۲۹، بکت و دو ستاره دیگر، جیمی هندل و اسپینسر «اسموکی» استراتون، نخستین مسیر مسابقه موتورسیکلت سواری شفیلد را باز کردند. این سه ستاره، پس اندازه‌های خود را در خریداری زمینِ علف‌زار در اولیرتون هزینه نموده و تحت نام پرونشیل درت-تراک لمتد (Provincial Dirt-Tracks Ltd) فعالیت می‌کردند که امروزه به نام ورزشگاه اولیرتون معروف است. بکت که از استثمار کارگران ورزش‌های مسابقاتی و مرگ‌های بیشمار رانندگان بی‌تجربه جوان خشمگین شده بود، از این‌رو وی یک اتحادیه صنفی را تحت نام انجمن
از این‌رو وی یک اتحادیه صنفی را تحت نام انجمن رانندگان جاده خاکی برای مسابقه دهندگان موتورسیکلت سواری بنیان گذاشت. برای اعتراض بیشتر نسبت به مرگ رانندگان ورزشی، او مقاله‌ای برای روزنامه کمونیست بریتانیایی، دیلی ورکر تحت عنوان «ریختن خون مردانی که جان‌های خود را در جاده خاکی به خطر می‌اندازند»، نوشت. این مقاله باعث شد تا او از جانب اتحادیه اوتو-سایکلنگ (Auto-Cycling Union)که از طرف‌داران این ورزش نمایندگی می‌کرد، در فهرست‌سیاه این ورزش قرار داده شود. او که از گذاشته شدن در فهرست سیاهِ بسیاری از وظایف ورزش
از گذاشته شدن در فهرست سیاهِ بسیاری از وظایف ورزش موتورسیکلت سواری هراسی نداشت، دیوار مرگ شفیلد راه اندازی نموده و به عنوان یک راننده نمایشی کار کرد. در ۱۹۳۱ میلادی او به سفر اروپا و از جمله آلمان رفت، جای که وی شاهد ظهور جنبش فاشیست آلمان بود. در ۱۹۳۲ میلادی، وی به عنوان بخشی از نماینده فدراسیون ورزشی کارگران بریتانیایی از اتحاد جماهیر شوروی دیدن کرد. با این حال، علی‌رغم تلاش‌های بکت برای ترویج ورزش موتورسیکلت سواری به شوروی‌ها، این ورزش در اتحاد جماهیر شوروی تا پس از جنگ جهانی دوم، پیشرفت چندانی نداشت.
تا پس از جنگ جهانی دوم، پیشرفت چندانی نداشت. پس از بازگشت از اتحاد جماهیر شوروی، بکت به‌خاطر این‌که در فهرست‌سیاه قرار داده شده بود، در یافتن شغل به مشکلاتی مواجه شده و برای کار در کارخانه فورد در دگنهام درخواست داد، به این امید که بتواند مهارت‌های خود به عنوان یک تعمیر کار را به کار گیرد. با وجود این‌که وی یک تعمیرکار ماهر بود، اما تنها دو هفته در این کار خانه دوام آورد، چون وی یکی از نخستین کارگرانی بود که تلاش نمود تا کارگران این کارخانه را تحت یک اتحادیه صنفی متحد نموده و شرایط کاری خطیر در این کارخانه
صنفی متحد نموده و شرایط کاری خطیر در این کارخانه را همگانی نماید. در ۱۹۳۲ میلادی، بکت در تعدی جمعی کیندر اسکاوت شرکت کرد، آنچه که امروزه به‌نام پارک ملی پیک دیستریکت یاد می‌شود. در تلاشی دیگر برای استفاده حرفه‌ای از مهارت خود به عنوان تعمیر کار، وی مغازه تعمیر و فروش موتورسیکلت خود را در جاده اورهام، منچستر باز کرد. جنگ داخلی اسپانیا و مرگ. به عنوان کسی که در طول عمر خود به عنوان یک فعال کمونیست عمل کرده، طرف‌دار اتحادیه صنفی بوده و قبلاً با ظهور نازی‌گرایی در آلمان، فاشیسم را تجربه نموده بود، کلم بکت در
در آلمان، فاشیسم را تجربه نموده بود، کلم بکت در جریان جنگ داخلی اسپانیا با جمهوری دوم اسپانیا در مقابل ملی‌گراهای تحت حمایت فاشیست‌ها، هم‌سو شد. از میان تقریباً ۲٬۵۰۰ داوطلب انگلیسی که در جریان جنگ داخلی اسپانیا جهت جنگیدن برای جمهوری دوم اسپانیا رفته بودند، بیشتر آن‌ها توسط حزب کمونیست بریتانیای کبیر استخدام شدند، همان حزبی که بکت در تمام زندگی جوانی خود از آن حمایت می‌کرد. کلم بکت یکی از داوطلبان بریتانیایی بود که در جریان جنگ داخلی اسپانیا برای تیپ‌های بین‌المللی مبارزه می‌کرد، وی بریتانیا را ترک کرد تا
مبارزه می‌کرد، وی بریتانیا را ترک کرد تا در نوامبر ۱۹۳۶ به تیپ‌های بین‌المللی بپیوندد. پس از رسیدن وی به اسپانیا، نخست به عنوان تعمیرکار، سپس به عنوان راننده آمبولانس و در نهایت تفنگ‌دار مسلسل گماشته شد. کلم بکت که به خانم خود در انگلستان نامه می‌نوشت، انگیزه‌های خود مبنی بر رزمیدن برای تیپ‌های بین‌المللی را بیان کرد: «من مطمئنم، تو درک خواهی کرد که اگر من در این‌جا کمک نمی‌کردم، هرگز راضی نمی‌شدم. تنها نفرت من از فاشیسم، من را به این‌جا کشاند». کلم بکت در ۱۲ فوریه ۱۹۳۷، هنگامی که در جریان جنگ جارما سایر
۱۲ فوریه ۱۹۳۷، هنگامی که در جریان جنگ جارما سایر داوطلبان بریتانیایی را در نزدیکی تیپ آرگاندا پوشش می‌داد تا عقب‌نشینی نمایند، کشته شد. وی یکی از ۱۵۰ عضو گردان بریتانیایی تیپ بین‌المللی بود که در جریان این جنگ در نزدیکی دریای جارما، جنوب شرق مادرید، کشته شدند. در جریان این جنگ، بکت و دوست نزدیک و کمونیست وی به‌نام کریستوفر کادویل، کنترل یک مسلسل سبک ارابه‌دار را در دست گرفته و در مکانی موقعیت گرفتند که بعدها مشهور به «تپه خودکشی» شد. مسلسل بکت بند آورد و در نتیجه نیروهای ملی‌گرا به موقعیت وی یورش برده و وی
نتیجه نیروهای ملی‌گرا به موقعیت وی یورش برده و وی و بیشتر هم قطارانش کشته شدند.
ساختمان فعلی موزه پیسانکا در سال ۲۰۰۰ در شهر کولومیا در غرب اوکراین در استان ایوانو-فرانکیفسک ساخته شده است، پیش از این مجموعه پیسانکا در کلیسای بشارت کلومیا نگهداری می‌شد. این موزه بخشی از موزه ملی هوتسولشچینا و موزه هنرهای مردمی پوکوتیا است. بخش مرکزی موزه به شکل پیسانکا (تخم‌مرغ عید پاک اوکراینی) است. این تنها موزه در جهان است که به پیسانکا اختصاص یافته است و به کارت پستال شهر تبدیل شده است. این موزه در اوت ۲۰۰۷ به عنوان یک نقطه تحول عظیم اوکراین مدرن شناخته شد. این موزه در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۰، در جریان
شناخته شد. این موزه در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۰، در جریان دهمین جشنواره بین‌المللی هاتسول افتتاح گردید. کارگردان یاروسلاوا تکاچوک برای اولین بار ایده موزه‌ای به شکل تخم مرغ را مطرح کرد، هنرمندان محلی واسیل آندروشکو و میروسلاو یاسینسکی این ایده را زنده کردند. این موزه نه تنها شکلی شبیه تخم مرغ دارد (ارتفاع ۱۴ متر و قطر ۱۰ متر)، بلکه قسمت‌های بیرون و داخل گنبد نیز به شکل تخم مرغ نقاشی شده است. مجموعه‌های موزه. در حال حاضر، موزه دارای مجموعه‌ای از بیش از ۱۰۰۰۰ پیسانکی است. مجموعه دائمی شامل پیسانکی از اکثر استان‌های
است. مجموعه دائمی شامل پیسانکی از اکثر استان‌های اوکراین است. بسیاری از آن‌ها از طرح‌های سنتی به‌صورت مدرن بازسازی‌شده‌اند، از جمله بازآفرینی‌های اوکسانا بیلوس و زویا استاشوک از مجموعه اسکارژینسکی (همان‌طور که کولژینسکی به تصویر کشیده است)، اما مجموعه‌ای زیبا از پیسانکی‌های قدیمی‌تر از منطقه ایوانو-فرانکیفسک نیز وجود دارد که قدمت آن به قرن نوزدهم و بیستم می‌رسد. نمونه‌های زیادی از تخم مرغ‌های پیسانکی و سایر اشکال تزئین‌شده از سایر کشورهای اسلاوی (بلاروس، جمهوری چک، لهستان) و سرزمین‌های دورتر (رومانی، سوئد،
چک، لهستان) و سرزمین‌های دورتر (رومانی، سوئد، ایالات متحده، کانادا، فرانسه، پاکستان، سریلانکا و هند) وجود دارد.
کولم مورفی (Colm Murphy) (متولد ۱۸ اوت ۱۹۵۲) جمهوری‌خواه اهل ایرلند است. او نخستین کسی بود که در ارتباط به انفجار شهر اوماگ محکوم شد اما محکومیت او در دادگاه استیناف لغو گردید. مورفی هنگامی‌که در انتظار محکمه مجدد مرتبط با جرائم جنایی بود، همراه با مایکل مک‌کویت، لیام کمپبل و سیموس دالی در محکمه مدنی مسؤل انفجار شناخته شد. او سپس در فوریه ۲۰۱۰ از اتهامات جنایی برائت حاصل کرد. پس‌زمینه. مورفی در روستای بلیکز، شهر آرماگ به دنیا آمد. او از آوان نوجوانی یک فعال شبه‌نظامی جمهوری‌خواه ایرلند بود. در مارس ۱۹۷۲ پس
شبه‌نظامی جمهوری‌خواه ایرلند بود. در مارس ۱۹۷۲ پس از این‌که پلیس در ماشین او تفنگچه مرمی‌دار را پیدا کرد، او را به دلیل دست داشتن در حمله دستگیر کردند و به دو سال زندان محکومش نمودند. مورفی در زندان نظامی کوراگ زندانی شد ولی در ماه اکتبر ۱۹۷۲ از زندان فرار کرد و تا ماه می ۱۹۷۳ از سوی پلیس دستگیر نشد. او سپس در ماه ژوئن ۱۹۷۶ دوباره زندانی شد و به دلیل داشتن اسلحه گرم به سه سال حبس و به‌خاطر عضویت در ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند به یک سال زندان محکوم شد که هر دو حکم وی هم‌زمان اجراء شد. در ژوئیه ۱۹۸۳، مورفی
دو حکم وی هم‌زمان اجراء شد. در ژوئیه ۱۹۸۳، مورفی پس از تلاش برای خریداری محموله مسلسل‌های ام ۶۰ جهت انتفال به ایرلند برای استفاده ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند در ایالات متحده آمریکا دستگیر گردید. او در این کشور به ۵ سال زندان محکوم شد ولی پس از آزاد شدن زود هنگام در دسامبر ۱۹۸۵ به ایرلند بازگشت. مورفی در اوخر دهه ۱۹۸۰، در بخش املاک سرمایه‌گذاری کرد و در سال ۱۹۹۰ شرکتی را به‌نام " Emerald Enterprises تأسیس کرد. او می‌خانه امیرالد بار در شهر دنداک را به قیمت ۱۰۰ هزار پوند خرید که متعاقباَ به محل نشست و برخاست
هزار پوند خرید که متعاقباَ به محل نشست و برخاست جمهوری‌خواهان مخالف مبدل شد. بخش دیگری سرمایه‌گذاری‌های او در برگیرنده ۳۰ جریب (۱۲۰ هزار متر مربع) زمین در دراهیدا بود که در سال ۱۹۹۵ به قیمت ۵۲ هزار پوند ایرلندی خریداری کرد و شرکت او قراردهای ۱۱ میلیون پوند ایرلندی برای توسعه دانشگاه شهر دوبلین و چندین میلیون پوند را برای مرکز خدمات مالی بین‌المللی در داکلندز دوبلین به دست آورد. فعالیت جمهوری‌خواه دگراندیش. مورفی در ۲۱ فوریه ۱۹۹۹ طبق قوانین ضد تروریستی برای تحقیق و بازجویی از سوی پلیس این کشور دستگیر شد. او
و بازجویی از سوی پلیس این کشور دستگیر شد. او در ۲۴ فوریه هنگامی که در محکمه جنایی ویژه/دادگاه کیفری اختصاصی حاضر شد، طبق احکام قانون جرایم علیه دولت ایرلند میان ۱۳ و ۱۶ اوت به اتهام تلاش برای انفجار نخستین فرد متهم در رابطه به انفجار شهر اوماگ شناخته شد. مورفی همچنین به دلیل عضویت در سازمان غیرقانونی ارتش واقعی جمهوری‌خواه ایرلند متهم شد. در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۰، برنامه تلویزیونی سراسرنما (پانورما) بی‌بی‌سی، مورفی را در کنار سیموس دالی و لیام کمپبیل به عنوان یکی از چهار نفری معرفی کرد که در انفجار اوماگ دست
یکی از چهار نفری معرفی کرد که در انفجار اوماگ دست داشتند. مورفی در ۲۰۰۱، علیه تلویزیون بی‌بی‌سی و شرکت ناشر روزنامه بریتانیایی دیلی میل(Daily Mail) به دلیل اهانت به دادگاه اقدام قانونی را در دست گرفت. شکایت مورفی علیه شرکت ناشر روزنامه‌ها در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۱ حل شد و این روزنامه مطلبی را منتشر کرد که در آن گفته بود مورفی باید از اتهامات وارده بی‌گناه دانسته می‌شد تا این‌که مجرم بودنش ثابت شود. محاکمه مورفی در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱ در دادگاه ویژه دوبلین آغاز شد. دادگاه در این جریان دریافت که مورفی دو تیلیفونِ را که در
در این جریان دریافت که مورفی دو تیلیفونِ را که در جریان انفجار استفاده شده بودند، فراهم کرده‌است. یکی از شاهدان که پسر برادر دومی مورفی بود، شواهد و مدارک خود را پس گرفت و قاضی عمل‌کرد دو کارآگاه را بی‌خردانه خواند و گفت که آن‌ها در جریان استیضاح و بازجویی شاهد مکرراً دروغ گفته‌اند. علی‌رغم این، مورفی در ۲۲ ژانویه ۲۰۰۲، در توطئه دست داشتن در انفجار اوماگ متهم شد و در ۲۵ ژانویه به ۱۴ سال زندان محکوم گردید که قاضی نیز او را به عنوان یک افراطی کهنه‌کار جمهوری‌خواه توصیف کرد. در ۲۱ ژانویه ۲۰۰۵، محکومیت مورفی
توصیف کرد. در ۲۱ ژانویه ۲۰۰۵، محکومیت مورفی لغو شد و به دلیل تعرض علیه فرضیه بی‌گناهی مورفی و تغییر یادداشت‌های اظهارات پلیس و شواهد و مدارک ارائه شده از سوی دو افسر، حکم محاکمه تازه‌ای علیه او صادر گردید. یک هفته بعد، پرونده حقوقی مورفی علیه بی‌بی‌سی حل گردید و این رسانه اعلامیه‌ای را منتشر کرد که مورفی «کاملاً این حق را داشت تا بی‌گناهی از اتهامات علیه خودش را حفظ نماید و شواهد و مدارک در برابر خود را در محاکمه‌اش ارزیابی و بررسی نماید». در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۶، دو افسر پلیس به دلیل شهادت دروغ در جریان محاکمه
دو افسر پلیس به دلیل شهادت دروغ در جریان محاکمه مورفی، بی‌گناه شناخته نشدند. در ۲۳ می ۲۰۰۷، اعلام شد که مورفی به دلیل حادثه ترافیکی در سال ۱۹۸۸ حافظه کوتاه مدت‌اش را از دست داده‌است. وکلای مدافع او سعی کردند بر این دلیل که وضعیت او می‌تواند روی حقوق او برای دادرسی منصفانه تأثیر بگذارد، از محاکمه مجدداش جلوگیری کنند. محکمه استنیاف جرایم قرار گذاشت تا به پرونده او دوباره در ماه اکتبر ۲۰۰۸ رسیدگی کنند. پس از محاکمه مجدد در ماه ژانویه ۲۰۱۰، مورفی در ۲۴ فوریه ۲۰۱۰ از دادگاه برائت حاصل کرد. در سال ۲۰۰۹، مورفی
۲۰۱۰ از دادگاه برائت حاصل کرد. در سال ۲۰۰۹، مورفی یکی از چهار نفری بود که از سوی دادگاه مدنی در پرونده مرتبط با انفجار اوماگ که از سوی بازماندگان قربانیان ارائه گرفته شده بود، متهم شناخته شد. در ۷ ژوئیه ۲۰۱۱، مالاچی هایگنز، قاضی ارشد در دادگاه عالی بلفاست محاکمه مجدد پیرامون ادعاهای مدنی علیه مورفی را فرمان داد. او درحالی‌که حکم اتهام علیه مورفی را برطرف می‌کرد، شواهد مربوط به ایمیل‌های دیوید رپرت، مأمور مخفی ایالات متحده آمریکا را زیر سؤال برد. او گفت که قلت شواهد و مدارک ایمیل، عدم تسلسل در ایمیل‌ها یا
قلت شواهد و مدارک ایمیل، عدم تسلسل در ایمیل‌ها یا حداقل مبهم بودن آن، احتمال ارتباط داشتن حروف اول به شخص دیگری غیر از مورفی و این حقیقت که آن‌ها به موضوعاتی بیشتر مرتبط با شایعه اشاره دارند، ماهیت ایمیل‌ها را به عنوان شواهد و مدارک در دادگاه تضعیف می‌کند. پس از محاکمه مجدد مدنی، مورفی و سیموس دالی در ۲۰ مارس ۲۰۱۳ مسؤل انفجار شناخته شدند.
کانر ترنس مورفی (Conor Terence Murphy) (ایرلندی: Conchúr Ó Murchú) (متولد ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۳)، سیاست‌مدار حزب جمهوری‌خواه شین فین ایرلند است که عضویت مجلس قوه مقننه ایرلند شمالی از نیوری و آرماگ را دارد. او از سال ۲۰۰۵ الی ۲۰۱۵ به عنوان نماینده نیوری و آرماگ در پارلمان کشور ایفای وظیفه نموده‌است. اوایل زندگی. مورفی در روستای کملوگ در شهر آرماگ به دنیا آمد و در جریان اعتصاب غذایی سال ۱۹۸۱ با ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست. او در سال ۱۹۸۲ به دلیل عضویت در این سازمان و داشتن مواد منفجره به ۵ سال زندان محکوم شد.
و داشتن مواد منفجره به ۵ سال زندان محکوم شد. حرفه سیاسی. مورفی میان سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۷ مشاور شین فین در شورای محلی نیوری و مورنی در منطقه فیوز، در آرماگ جنوبی و سوت داون بود و به عنوان رهبر گروه حزب‌اش در آن سطح خدمت کرد. انتخابات مجلس. مورفی در سال ۱۹۹۸ به عنوان یکی از دو عضو حزب‌اش برای راه‌یابی به مجلس نمایندگان ایرلند شمالی از شهر نیوری و آرماگ انتخاب شد. او در سال ۲۰۰۳ دوباره با دو همکار حزب‌اش عضویت مجلس کشور را کسب کرد. مورفی در کنار همسرش کاترین، دخترش آیینه و پسرش اویسین در روستای کملوگ در شهر
دخترش آیینه و پسرش اویسین در روستای کملوگ در شهر آرماگ زندگی می‌کند. او نخست وارد کالج سنت کولمن، نیوری شد و سپس در دانشگاه کوئینز بلفاست و متعاقباً در دانشگاه اولستر به تحصیل پرداخت. مورفی در سال ۲۰۰۱، برای احراز کرسی نیوری و آرماگ ویست‌منستر وارد کارزار انتخاباتی شد و پس از سیموس مالون، رئیس حزب سوسیال دموکرات و کارگر (SDLP) قرار گرفت و دومین رأی را به‌دست آرود. زمانی‌که مالون تصمیم گرفت که دوباره بر سر این کرسی رقابت نکند، مورفی به عنوان برنده آشکار این رقابت شناخته و در ۵ می ۲۰۰۵ به این سمت انتخاب
این رقابت شناخته و در ۵ می ۲۰۰۵ به این سمت انتخاب گردید. امتناع‌گرایی و تور کنفرانس‌های حزب انگلستان. مورفی با متابعت از سیاست امتناع‌گرایی شین فین از احراز کرسی در مجلس عوام بریتانیا خودداری کرد. او در مجلس ایرلند شمالی، از ۸ می ۲۰۰۷ الی ۱۶ می ۲۰۱۱ به عنوان وزیر توسعه منطقه‌ای در هیئت اجرایی ایرلند شمالی ایفای وظیفه نمود و در جریان تور کنفرانس‌های انگلستان در پاییز ۲۰۰۵، نخستین جمهوری‌خواه ایرلندی بود که در میان اعضای حزب محافظه‌کار سخنرانی نمود و با رد کردن انفجار هوتل برایتون به منظور اظهار تأسف در مورد
انفجار هوتل برایتون به منظور اظهار تأسف در مورد آن، جنجال خلق کرد. دادگاه در مورد انتصاب رئیس آب ایرلند شمالی. مورفی هنگامی‌که در سال ۲۰۱۱ به عنوان وزیر توسعه منطقه‌ای خدمت می‌کرد، سین هوگان کاتولیک را به عنوان رئیس آب ایرلند شمالی تعیین کرد و درخواست‌های چهار پروتستانت را در فهرست نهایی نپذیرفت. دادگاه سپس ۱۵۰ هزار پوند را به دلیل تبعیض برای یکی از متقاضیان، آلن لینون به عنوان غرامت پرداخت کرد، چون دادگاه قضاوت کرد که هوگان به این دلیل تعیین گردیده بود که «او یک پروتستانت نبود، چون او برای وزیر و همکاران
«او یک پروتستانت نبود، چون او برای وزیر و همکاران حزبی‌اش (شین فین)؛ میشل گیلدرنیو و گیتریونا راون که مورفی دربارهٔ تعیینات با آن‌ها مشورت کرده بود، معروف بود. دادگاه پی‌برد که شواهد و مدارک مورفی «غیرقابل قبول و فاقد اعتبار است» و در مدتی که مورفی متصدی وزارت توسعه منطقه‌ای بود، تعصب و جانب‌داری مهمی علیه تعیینات نامزدان با پیشینه پروتستانت وجود داشت». مورفی با این یافته دادگاه که او را برچسپ «فرقه‌گرا» زده بودند، مخالفت کرد. مارتین مک‌گینس، معاون نخست‌وزیر ایرلند شمالی از او دفاع کرد و استدلال نمود که
ایرلند شمالی از او دفاع کرد و استدلال نمود که مورفی «استخوان فرقه‌گرایی در بدن خویش ندارد». شاهد پرونده دکلان گورملی. مورفی در دسامبر ۲۰۱۲ به عنوان شاهد در دادگاه عالی بلفاست در پرونده دکلان گورملی که مورفی او را در سال ۲۰۱۰ از سمت‌اش به عنوان مدیر غیراجرایی آب ایرلند شمالی برکنار کرده بود، حاضر شد. گورملی دربارهٔ دو اعلامیه مطبوعاتی شین فین که به گفته او افتراءآمیز بود، شکایت کرد. سپس مبلغ ۸۰ هزار پوند به عنوان غرامت برای گورملی پیشنهاد گردید. جنجال بر سر اظهارات مورفی دربارهٔ پاول کوین. کانر مورفی در سال
مورفی دربارهٔ پاول کوین. کانر مورفی در سال ۲۰۰۷ اندکی بعد از قتل پاول کوین، در مصاحبه‌ای با اسپات لایت (Spotlight) اظهار داشت که «پاول کوین در قاچاق و جنایت دست داشت و من فکر می‌کنم هر کسی با این موافق است». در جریان انتخابات عمومی سال ۲۰۲۰ ایرلند، دیدگاه کانر مورفی به یک موضوع بحث‌برانگیز مبدل شده بود. بریج کوین گفت که پسرش قطعاً در جنایت دست نداشت و از مورفی خواست تا اظهارات خود را پس بگیرد و از خانواده کوین به‌صورت علنی معذرت بخواهد. در ۶ فوریه ۲۰۲۰، کانر مورفی در مصاحبه‌ای با رادیو تلویزیون ایرلند گفت
مورفی در مصاحبه‌ای با رادیو تلویزیون ایرلند گفت او اظهاراتی را که در سال ۲۰۰۷ مطرح کرده بود پس گرفته‌است و از خانواده کوین عذرخواهی کرد. بریج کوین درخواست خود را برای استعفای مورفی از وزارت مالیه در استورمونت تکرار کرد. بریج گفت که او «باید کارش را تمام کند و عدالت در برابر خانواده کوین تأمین گردد. او گفت که مورفی باید «برود و به خدمات پلیس ایرلند شمالی و پلیس این کشور بگوید که او» در ارتش جمهوری‌خواه ایرلند بعد از قتل، دقیقاً دربارهٔ چه کسی صحبت کرد. بریج همچنین گفت، کانر مورفی تا زمانی‌که به‌صورت علنی
همچنین گفت، کانر مورفی تا زمانی‌که به‌صورت علنی ظاهر نشود و اظهار نکند که او آماده است تا نزد خدمات پلیس ایرلند شمالی می‌رود و نام‌های ارتش جمهوری‌خواه ایرلند را که با آن‌ها در کولای‌هانا صحبت کرده، ندهد، ملاقات نخواهد کرد.
دانیل مک‌کان (Daniel McCann) (زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۵۷ – درگذشتهٔ ۶ مارس ۱۹۸۸)، یک عضو ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) بود که در ۶ مارس ۱۹۸۸، هنگامی که تلاش می‌کرد یک ماشین انفجاری را در جبل الطارق جاسازی نماید، توسط ارتش بریتانیا تیرباران گردیده و کشته شد. دوران کودکی. مک‌کان در یک خانواده جمهوری‌خواه ایرلندی که از منطقه کلونارد در بلفاست غربی بودند، متولد شد. وی آموزش‌های ابتدایی خود را در مدرسه ابتدایی سنت گال و مدرسه دستور زبان سنت مری در بلفاست، دریافت کرد. مک‌کان نتوانست تحصیلات خود را به پایان برساند،
مک‌کان نتوانست تحصیلات خود را به پایان برساند، چون پس از این‌که در اغتشاشات دخیل شد، دستگیر گردید. وی متهم به «رفتار اغتشاش‌گرایانه» شده و محکوم به شش ماه حبس گردید. اواخر همان سال، مک‌کان به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوست. چندی بعد، وی به دلیل مالکیت مواد منفجره مجرم شناخته شده و محکوم به دو سال حبس شد. فعالیت شبه نظامی. در ۱۹۸۷ میلادی، مک‌کان همراه با یک عضو دیگر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند، سین ساویج، دو افسر نیروهای انتظامی سلطنتی اولستر را در لنگرگاه‌های بلفاست به قتل رساندند. در ۱۹۸۸ میلادی، مک‌کان و
بلفاست به قتل رساندند. در ۱۹۸۸ میلادی، مک‌کان و ساویج همراه با یک عضو دیگر ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به‌نام مایرید فاریل به سرزمین فرادریایی بریتانیا در جبل طارق فرستاده شدند تا بمبی را در منطقه شهری جاسازی نموده و یک گروه نوازنده نظامی بریتانیا که هر هفته هنگام تغییر محافظین جلوی اقامت‌گاه حاکم آن منطقه رژه می‌رفتند، را هدف قرار دهند. حکومت بریتانیا از پیش در مورد این عملیات آگاهی داشت، از این‌رو یک واحد ویژه ارتش بریتانیا را جهت مهار سازی تیم ارتش جمهوری‌خواه ایرلند به جبل طارق فرستاد. زمانی که مک‌کان،
ایرلند به جبل طارق فرستاد. زمانی که مک‌کان، ساویج و فاریل در ۶ مارس ۱۹۸۸ قبل از رانندگی ماشین انفجاری، مشغول یک عملیات شناسایی در جبل طارق بودند، سربازان سرویس هوایی ویژه با لباس‌های غیرنظامی، در جاده‌های شهر با آن‌ها مقابله کردند. پنج گلوله از یک فاصله نزدیک به بدن مک‌کان اصابت کرد و سربازان سرویس هوایی ویژه بعداً ادعا نمودند که آن‌ها هنگام نزدیک شدن به آن‌ها، به یک «حرکت تهاجمی» دست زده بودند. فاریل که همراه مک‌کان بود، نیز تیر خورده و کشته شد. ساویج که به تنهایی در عقب مک‌کان و فاریل در یک فاصله که به
به تنهایی در عقب مک‌کان و فاریل در یک فاصله که به چشم قابل دید بود قدم می‌زد، با دیدن تیراندازی به سمت همکارانش، پا به فرار گذاشت و چندین یارد به سمت شهر جبل طارق فرار کرد، اما یکی از سربازان سرویس هوای ویژه او را با پای پیاده دنبال نمود، این سرباز ساویچ را نیز دستگیر نموده و سپس به قتل رساند. پس از این رویداد، دریافته شد که هر سه عضو ارتش جمهوری‌خواه ایرلند غیر مسلح بودند. یک ماشین انفجاری که آماده راندن به سمت جبل طارق بوده و توسط مک‌کان، ساویج و فاریل ساخته شده بود، دو روز پس از مرگ آن‌ها توسط پلیس
ساخته شده بود، دو روز پس از مرگ آن‌ها توسط پلیس اسپانیا در فاصله ۳۶ مایل اسپانیا یافت شد که حاوی ۱۴۰ پوند (۶۴ کیلو گرام) سمتکس و یک وسیله منفجر کننده بود که زمان آن با زمان تغییر محافظین در جبل طارق تنظیم شده بود. رویدادهای متعاقب. مستندی تحت عنوان مرگ بر صخره در مورد عملیات ناکام ارتش جمهوری‌خواه ایرلند چندی پس از این‌که به‌وقوع پیوست، تولید گردیده و در تلویزیون بریتانیای پخش گردید، این مستند حاوی جزئیاتی در مورد اقدامات حکومت بریتانیا، اسپانیا و تیم ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در عملیاتی بود که حکومت
ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در عملیاتی بود که حکومت بریتانیا نام رمزی عملیات فلایوس به آن داده بود. در این مستند همچنین با شاهدان عینی که تیرباران اعضای ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند را به چشم دیده بودند، مصاحبه صورت گرفته و سوالاتی از آن‌ها برای محک‌زدن صداقت حکومت بریتانیا و گزارش‌های سربازان بریتانیایی مطرح گردید و تمرکز بر این بود تا دانسته شود که آیا قبل از این‌که به سه عضو ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند شلیک صورت گیرد، فرصتی برای تسلیمی از طرف سربازانی که در مقابل آن‌ها قرار داشتند، برای آن‌ها داده شد یا
در مقابل آن‌ها قرار داشتند، برای آن‌ها داده شد یا خیر. بر مبنای شایعاتی که در رسانه‌های بریتانیایی دست به دست می‌شد و طبق آن حکومت بریتانیا در آن زمان در جریان درگیری‌های ایرلند از سیاست «شلیک مستقیم» بر علیه ارتش جمهوری‌خواه ایرلند پیروی می‌کرد، این سؤال نیز در این مستند مطرح گردید که آیا تبادل آتش و خشونت متناسب بوده‌است یا خیر. خاک سپاری. در جریان خاک‌سپاری دسته جمعی جسد مک‌کان همراه با جسد ساویج و فاریل در زمین ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در قبرستان میلتاون در بلفاست غربی، به تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۸۸ که توسط
در بلفاست غربی، به تاریخ ۱۶ مارس ۱۹۸۸ که توسط ارتش جمهوری‌خواه ایرلند حمایت مالی گردید، هنگامی که اجساد را داشتند به زمین پایین می‌کردند، مراسم خاک‌سپاری تحت حمله نارنجک دستی از طرف یک نفر از شبه نظامیان منتسب به وفاداران قرار گرفت. مراسم خاک‌سپاری بلافاصله به یک صحنه آشفته مبدل گردیده و جنگ در حال فرار میان مرد مسلح که با سلاح دستی شلیک می‌کرد و نارنجک می‌انداخت و گروهی از عزا داران که وی را در زمین قبرستان دنبال می‌کردند آغاز شد. طی این رویداد سه عزادار کشته شده و تعدادی هم مجروح گردید.
دومینیک «سگ دیوانه» مک‌گلینچی (Dominic "Mad Dog" McGlinchey) (1954 – 10 فوریه ۱۹۹۴)، رهبر شبه‌نظامی جمهوری‌خواه ایرلندی بود که در اوایل دهه ۱۹۸۰ از عضویت در ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند به رهبر گروه شبه‌نظامی آزادی‌بخش ملی ایرلند رسید. مک‌گلینچی یکی از ۱۱ خواهر و برادری بود که در یک خانواده‌ای به شدت جمهوری‌خواه اهل بلاگی، شهرستان لوندندری به دنیا آمد. او در سال ۱۹۷۱ بدون هیچ اتهامی مدت ۱۰ ماه در زندان لانگ کیش ایرلند توقیف شد. اندکی پس از آزادی در سال بعد، دوباره به جرم تسلیحات به زندان افتاد. مک‌گلینچی در
به جرم تسلیحات به زندان افتاد. مک‌گلینچی در جریان حبس‌اش، در سال ۱۹۷۵ با مریم ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد. مک‌گلینچی پس از این‌که از زندان آزاد شد، با ایان میلن و اعتصاب غذایی آینده فرانسس هوگز و توماس مک‌الوی پیوست و کارزار تیراندازی و بمباران شهر و فراتر از آن را ادامه داد. آن‌ها سپس در کنارهم به ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند پیوستند. این گروه در اواخر دهه ۱۹۷۰ متواری بودند، عملیات‌ها را انجام می‌دادند و از چنگ ارتش بریتانیا و پلیس این کشور نیز فرار می‌کردند ولی سرانجام نیروی امنیتی، مک‌گلینچی را در سال
ولی سرانجام نیروی امنیتی، مک‌گلینچی را در سال ۱۹۷۷ در جمهوری ایرلند دستگیر کرد. او به جرم سرقت ماشین یک افسر پلیس و تهدید افسرهای پلیس با اسلحه محکوم به مجازات شد. مک‌گلینچی هنگامی‌که در سال ۱۹۸۲ مدت حبس‌اش را در زندان پورت لاویز سپری می‌کرد، با رهبری ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند زندان درگیر شد و به دلیل رفتار خلاف اصول یا اختلافات استراتژیک تبعید گردید. دومینیک مک‌گلینچی در سال ۱۹۵۴ در خانواده‌ای در جاده بالیسکیولیون، شهر بلاگی در روستای لاندندری به دنیا آمد. او سومین فرزند از ۱۱ فرزند خانواده‌ای به شدت
آمد. او سومین فرزند از ۱۱ فرزند خانواده‌ای به شدت جمهوری‌خواه بود. پدرش یک گراژ داشت و برخی مشتریان پلیس پدرش به دست مک‌گلینچی کشته شدند. مادرش مونیکا، یک کاتولیک مذهب بود و او ۷ خواهر و ۴ برادر داشت. مک‌گلینچی در مدرسه محلی درس خواند و به گفته هم‌کلاسی‌هایش که بعد دربارهٔ او اظهار داشتند، کودک نه چندان باهوشی بوده‌است. در ۱۶ سالگی در گراژ پدرش به کارآموزی پرداخت. او در این زمان در تظاهرات‌های متعدد مدنی که در کشورش برگزار می‌شد، شرکت می‌کرد. دلیل صریح این کار او هرچند معلوم نیست ولی دیلون حدس می‌زند که
کار او هرچند معلوم نیست ولی دیلون حدس می‌زند که «او دربارهٔ واقعات و رویدادهای ماحول خود واکنش نشان می‌داد و ایده شرکت در تظاهرات‌ها در او علاقه و هویت نزدیک با جامعه خود را ایجاد کرد. مرگ. مولونی در بهار ۱۹۹۴ در ایرلند شمالی می‌نویسد «خشونت با کشتار هر دو طرف اعم از جمهوری‌خواهان و وفادارماندگان به‌صورت آزادانه ادامه داشت». عداوت و دشمنی ۱۹۸۶ – ۱۹۸۷ارتش آزادی‌بخش ملی ایرلند دوباره شعله‌ور شد. از سوی دیگر، حزب شین فین به‌صورت فعالانه استراتژی صلح را برای ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند و جریان جنبش
را برای ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند و جریان جنبش جمهوری‌خواه ترویج می‌کرد. یکی از اعضای ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند برای دیلون توضیح داد که چرا مک‌گلینجی در آن زمان بیش از آنچه که او خود درک کرده بود، شخصاَ آسیب‌پذیر بود. این داوطلب گفت که پاره‌ای از چالش مک‌گلینچی این بود که او پس از آزادی‌اش «هیچ گروه تروریستی نداشت تا از وی حفاظت کند». این منبع همچنین گفت که او بدون خانه‌ها امن، گزارش‌های استخباراتی، شبکه حمایوی و اقدامات احتیاطی غریزوی که زندگی‌اش را در حالت متواری بودن رهنمایی می‌کرد، مانند برخی
را در حالت متواری بودن رهنمایی می‌کرد، مانند برخی افرادی آسیب‌پذیر شده بود که [او] زمانی آن‌ها را مورد هدف قرار می‌داد. این‌ها مواردی از مشکلات و چالش‌های مک‌گلینچی بودند. او نتوانست درک کند که مانند یک مرغابی نشانده شده‌است. فرگال کین روزنامه‌نگار استدلال می‌کند که در زمان مرگ مکگلینچی «کسی در سازمان نبود تا از وی محافظت کند». حوالی ساعت ۰۹:۳۰ شام پنج‌شنبه، ۱۰ فوریه ۱۹۹۴، مک‌گلینچی به دیدار دوستانش در خیابان دولیک، نزدیک خانه‌اش رفت و در آنجا با آن‌ها نان شب را خورد. او تقریباً ۴۰ دقیقه بعد از آنجا برآمد