payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حق رای فعال، در یک سری تظاهرات به رهبری محافظان خاموش، اعضای حزب ملی زنان (NWP) که از رئیس‌جمهور ویلسون می‌خواستند به آنچه زنان در مورد رای می‌گفت گوش دهد، شرکت کرد. این «نگهبانان خاموش» سعی کردند به هر طریق ممکن به کاخ سفید نفوذ کنند. ۳۰۰ نماینده برای ملاقات با رئیس‌جمهور برای بحث در مورد نیاز به اصلاحیه حق رأی فدرال اعزام شدند. زنان در حالی که در جلسه مجلس نمایندگان حضور داشتند، بنری را با مضمون «به زنان رای می‌دهد» در گالری کاخ سفید باز کردند. در هر ورودی دروازه‌های کاخ سفید اعتصاب‌ها با تابلوها و
ورودی دروازه‌های کاخ سفید اعتصاب‌ها با تابلوها و بنرهایی با مضمون «برای حق رای زنان چه خواهید کرد؟» برگزار شد. و «آقای رئیس‌جمهور، زنان تا کی باید برای آزادی منتظر بمانند؟. مضمون هر روز به گونه‌ای بود که زنان از همه اقشار بتوانند در تظاهرات رای‌خواهان حضور داشته باشند. روزهای دولتی برای زنان به نمایندگی از ایالت‌های خود و روزهای حرفه ای برای زنان برای نمایندگی رشته‌های تحصیلی خود مانند حقوق، علوم و روزنامه‌نگاری وجود داشت. هدف «نگهبانان خاموش» ماندگاری نامحدود تا رسیدن به مصالحه بود، و در حالی که سایر
نامحدود تا رسیدن به مصالحه بود، و در حالی که سایر سازمان‌های حق رای زنان مانند انجمن ملی حق رای زنان آمریکایی معتقد بودند که اقدامات آنها بیش از حد نظامی است، بسیاری از همدلان جنبش برای ادامه این جنبش کمک مالی کردند. تجمعات و تظاهرات، جمع‌آوری بیش از ۳۰۰۰ دلار در کل. خود چیس علناً متعهد شد که هر نشریه پرزیدنت ویلسون را که از کلماتی مانند «آزادی» و «آزادی» استفاده می‌کرد تا زمانی که به زنان حق رأی داده شود، بسوزاند. در پاسخ به این تظاهرات، بسیاری از زنان در NWP دستگیر و به خانه‌های کار فرستاده شدند، از جمله
دستگیر و به خانه‌های کار فرستاده شدند، از جمله پل و چیس. هنگامی که علنی شد که این زنان پس از اعتصاب غذا در کارگاه‌ها تحت تغذیه اجباری قرار گرفته‌اند، حمایت بیشتری از آرمان‌های حق رای انجام شد و این همدلی مردم در نهایت پل، چیس و سایرین را که از خانه‌های کار دستگیر شده بودند آزاد کرد. تداوم نشان داده شده توسط NWP نقش مهمی در تأثیرگذاری بر تصویب اصلاحیه حق رأی در سال ۱۹۱۹ و اصلاحیه نوزدهم در سال ۱۹۲۰ ایفا. کار میدانی بین‌المللی و بعد از آن شغل. در سال ۱۹۲۲ چیس "اولین کتاب خود را از علف‌ها منتشر کرد: ساختار
"اولین کتاب خود را از علف‌ها منتشر کرد: ساختار علف‌ها برای مبتدیان توضیح داده شده" است. همان‌طور که از عنوان آن پیداست، این کتاب برای گیاه شناسان حرفه ای نبود، بلکه برای «دانشجویان جدی اما آماتور» طراحی شده بود. در همان سالی که "اولین کتاب او از علف‌ها" منتشر شد، چیس تحقیقات گیاه‌شناسی را در خارج از کشور در گیاهان دارویی مختلف انجام داد و در سراسر اروپای غربی سفر کرد. او از هرباریوم هاکل در موزه تاریخ ملی وین بازدید کرد و با ادوارد هاکل برای جمع‌آوری نمونه‌های چمن آلپ همکاری کرد. در سال ۱۹۲۳ او دستیار
چمن آلپ همکاری کرد. در سال ۱۹۲۳ او دستیار گیاه‌شناس در وزارت کشاورزی ایالات متحده شد و دوباره در سال ۱۹۲۵ ارتقاء یافت و این بار به عنوان دستیار گیاه‌شناس درآمد. در سال ۱۹۲۴ چیس کار میدانی را در برزیل انجام داد، سفری که توسط چندین سازمان از جمله وزارت کشاورزی ایالات متحده و موزه فیلد در شیکاگو (جایی که چیس در اوایل قرن بیستم در آنجا کار می‌کرد) تأمین مالی شد. از حدود ۲۰۰۰۰ گونه گیاهی که چیس در برزیل جمع‌آوری کرد، ۵۰۰ مورد از آنها علف بودند و هنگامی که چیس دوباره در سال ۱۹۲۹ به برزیل بازگشت، ده گونه جدید از
در سال ۱۹۲۹ به برزیل بازگشت، ده گونه جدید از علف‌ها را جمع‌آوری کرد. در برزیل چیس توانست با گیاه شناسان برزیلی مانند Doña María do Carmo Bandeira کار کند و شبکه گیاه شناسان زن را که می‌توانست به آنها تکیه کند گسترش دهد. چیس در انتظار سفرش به آمریکای لاتین با مبلغان زن آمریکایی مستقر در آنجا تماس گرفت که میزبان او بودند، بنابراین از کار میدانی بین‌المللی او به گونه‌ای حمایت کرد که موسسات علمی آمریکایی انجام نمی‌دادند. چیس اغلب کارهای میدانی خود را تأمین مالی می‌کرد، اگرچه نمونه‌هایی که او مستندسازی و
مالی می‌کرد، اگرچه نمونه‌هایی که او مستندسازی و جمع‌آوری کرد به مالکیت هرباریوم ملی تبدیل شد. سفرهای او به برزیل و هزاران نمونه بازیابی شده، لقب محبت آمیز "کاوشگر زن ارشد عمو سام در USDA" را برای او به ارمغان آورد. در سال ۱۹۳۵ چیس و هیچکاک کتاب دیگری با عنوان "کتابچه راهنمای علف‌های ایالات متحده" منتشر کردند که به دلیل محبوبیت آن، تا سال ۱۹۳۸ هشت بار تجدید چاپ. در سال ۱۹۳۶ او به نقش گیاه‌شناس ارشد ارتقا یافت و مسئول کل بخش کشاورزی سیستماتیک USDA شد. سه سال بعد، چیس پس از ۳۶ سال کار از وزارت کشاورزی آمریکا
بعد، چیس پس از ۳۶ سال کار از وزارت کشاورزی آمریکا بازنشسته شد. در سال ۱۹۴۰ از سوی دولت ونزوئلا برای انجام کارهای میدانی در آنجا دعوت شد. مانند دومین سفر خود به برزیل، چیس در ونزوئلا یازده گونه علف بومی را پیدا کرد که قبلاً ناشناخته بودند. پس از بازنشستگی چیس از وزارت کشاورزی ایالات متحده در سال ۱۹۳۹، او نقش خود را به عنوان نگهبان علف‌ها در هرباریوم ملی ایالات متحده حفظ کرد (منصبی که تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۳ حفظ کرد) و تصور می‌شد "برترین متخصص چمن در جهان" باشد. " در آغاز سال ۱۹۴۱ چیس به عنوان مربی و مربی
باشد. " در آغاز سال ۱۹۴۱ چیس به عنوان مربی و مربی برای جورج بلک، گیاه‌شناس آمریکایی که در برزیل کار می‌کرد، عمل کرد. بلک نمونه‌های گیاهی را برای چیس جمع‌آوری می‌کرد که «شناسایی‌ها، نمونه‌ها، نشریات و توصیه‌های گیاه» را ارسال می‌کرد. برای کمک به حمایت از زنان در تحقیقات علمی شان، چیس به آمریکای جنوبی، کانادا و فیلیپین سفر کرد و به عنوان یک مربی لیبرال و حامی عمل کرد، کسی که استقلال را [تشویق] کرد و به کنترل کمی بر دانش آموزانش [نیاز] داشت. خانه او برای زنان جوانی است که در حین تکمیل تحصیلات خود در ایالات
جوانی است که در حین تکمیل تحصیلات خود در ایالات متحده به مکانی برای اقامت نیاز دارند. یکی از این زنان زورایدا لوس بود که چیس در برزیل با او آشنا شد. لوسس به واشنگتن دی سی سفر کرد، در آنجا تحت آموزش چیس مطالعه کرد و بعداً "اولین کتاب چیس از علف"‌ها را به اسپانیایی ترجمه کرد. چیس جوایز و افتخارات متعددی را دریافت کرد، از جمله، در سال ۱۹۵۶، گواهی شایستگی که توسط انجمن گیاه‌شناسی آمریکا اعطا شد. در سال ۱۹۵۸، چیس تنها مدرک دانشگاهی خود را دریافت کرد، دکترای افتخاری علوم که توسط دانشگاه ایلینویز اعطا شد، و
افتخاری علوم که توسط دانشگاه ایلینویز اعطا شد، و هشتمین عضو افتخاری موسسه اسمیتسونیان شد. در سال ۱۹۶۱، (دو سال قبل از مرگش) او عضو انجمن Linnean لندن شد.
عمارت متروکه یک فیلم کمدی ترسناک فراطبیعی آمریکایی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی جاستین سیمین بر اساس فیلمنامهٔ کیتی دیپولد است. در این فیلم کیت استنفیلد، تیفانی هدیش، اوون ویلسون، دنی دویتو، رزاریو داوسون، دن لوی، جیمی لی کرتیس و جرد لتو بازی می‌کنند. این فیلم که توسط والت دیزنی پیکچرز تولید شده‌است، دومین اقتباس سینمایی تئاتر از جاذبه پارک موضوعی والت دیزنی به همین نام پس از فیلم سال ۲۰۰۳ است. در این فیلم، گابی (داوسون) و تراویس (چیس دبلیو. دیلون) از یک تیم (استنفیلد، هدیش، ویلسون و دویتو) کمک می‌گیرند تا از
هدیش، ویلسون و دویتو) کمک می‌گیرند تا از طریق جن‌گیری عمارت خود را از بین ببرند و ارواح اطرافشان را نابود کنند. "عمارت متروکه" در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ در دیزنی‌لند به نمایش درآمد و ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۳ به صورت سینمایی در ایالات متحده توسط استودیو سینمایی والت دیزنی منتشر شد. این فیلم نقدهای ضد و نقیضی از طرف منتقدان کسب کرد و بیش از ۱۱۴ میلیون دلار در جهان فروش داشته‌است. داستان. یک مادر مجرد به نام گابی و پسر ۹ ساله‌اش که به دنبال شروع یک زندگی جدید هستند، به یک عمارت ارزان‌قیمت عجیب در نیواورلئان نقل مکان می‌کنند،
ارزان‌قیمت عجیب در نیواورلئان نقل مکان می‌کنند، اما متوجه می‌شوند که این مکان بسیار بیشتر از آن چیزی است که آنها برای آن چانه‌زده بودند. ناامید از یافتن کمک، آن‌ها با یک کشیش تماس می‌گیرند، که به نوبهٔ خود از یک دانشمند بیوه-که تبدیل به یک متخصص شکست‌خورده فراطبیعی شده‌است، یک روانگرای محله فرانسوی و یک مورخ، برای جن‌گیری عمارت کمک می‌گیرد. تولید. این فیلم برای اولین بار در ژوئیه ۲۰۱۰ اعلام شد، زمانی که گیرمو دل تورو برای نوشتن و کارگردانی یک فیلم جدید بر اساس جاذبه پارک موضوعی "عمارت تسخیر شده" دیزنی لند
جاذبه پارک موضوعی "عمارت تسخیر شده" دیزنی لند برای والت دیزنی پیکچرز استخدام شد. این پروژه در مراحل مختلف توسعه باقی ماند، تا اینکه رایان گاسلینگ در آوریل ۲۰۱۵ وارد مذاکره برای بازیگری شد. در آگوست ۲۰۲۰، پس از اینکه تصمیم گرفته شد فیلمنامه دل تورو برای مخاطبان خانوادگی خیلی ترسناک باشد، اعلام شد که کتی دیپولد برای نوشتن فیلمنامه جدیدی برای این فیلم قرارداد امضا کرده‌است. دن لین و جاناتان ایریش به عنوان تهیه‌کننده استخدام شدند. این پروژه یک تولید مشترک بین والت دیزنی پیکچرز و رایدبک خواهد بود. تا آوریل
والت دیزنی پیکچرز و رایدبک خواهد بود. تا آوریل ۲۰۲۱، جاستین سیمین وارد مذاکرات اولیه برای کارگردانی فیلم شد، و تا ژوئیه ۲۰۲۱ رسماً به عنوان کارگردان تأیید شد. تیفانی هدیش، کیت استنفیلد، اوون ویلسون، رزاریو داوسون و دنی دویتو هرکدام از بازیگران این فیلم بودند. تصویربرداری اصلی از اواسط اکتبر ۲۰۲۱ تا اواخر فوریه ۲۰۲۲ در نیواورلئان، لوئیزیانا و آتلانتا، جورجیا انجام شد. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲، تیفانی هدیش، بازیگر این فیلم، پس از دستگیری به اتهام رانندگی تحت تأثیر دارو در حالی که فیلمبرداری این فیلم هنوز در جورجیا
در حالی که فیلمبرداری این فیلم هنوز در جورجیا جریان داشت، با مشکل قانونی مواجه شد. انتشار. "عمارت متروکه" در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۳ در دیزنی‌لند به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۳ در ایالات متحده اکران شد.
بِلِسیس در سدهٔ چهارم پیش از میلاد ساتراپ سوریه در دوران شاهنشاهی هخامنشی بود. بلسیس در سرکوب شورش صیدا در سال ۳۵۱ پیش از میلاد شرکت داشت. پس از شکست اردشیر سوم در لشکرکشی نخستش به مصر، فنیقیه از حکومت ایران استقلال یافت. اردشیر به بلسیس و مزئوس، ساتراپ کیلیکیه، دستور داد تا حمله‌ای را علیه صیدا آغاز کرده و پس از تصرف شهر، فنیقیه مجدداً تحت کنترل خود نگه دارند. اما هر دو ساتراپ از تنس، شاه صیدون شکست خوردند. وی از ۴۰٫۰۰۰ مزدور یونانی که نکتانبو دوم برای او فرستاده بود بهره می‌برد. سرانجام اینکه نتیجهٔ نبرد
بود بهره می‌برد. سرانجام اینکه نتیجهٔ نبرد چنین بود که نیروهای ایرانی از فنیقیه بیرون رانده شدند.
اِسواتینی (سوازیلند سابق)، کشوری در جنوب آفریقا است که بین موزامبیک و آفریقای جنوبی قرار دارد. این کشور در مختصات جغرافیایی واقع شده‌است. مساحت اسواتینی ۱۷۳۶۳ کیلومتر مربع است که ۱۶۰ کیلومتر آن آب است. مناطق اصلی کشور لوفِلد (دشت پست)، میدل‌فلد (دشت میانی) و های‌فلد (دشت بلند) نام دارند. اسواتینی حدود ۱۱۰ مایل (۱۷۵ کیلومتر) از شمال به جنوب و حدود ۸۰ مایل (۱۳۰ کیلومتر) از غرب به شرق در بزرگترین ابعاد آن امتداد دارد. یک تاریخ طولانی و پیچیده زمین‌شناسی، منظره‌ای با تنوع شگفت‌انگیز از ناهمواری‌ها، آب و هوا و
با تنوع شگفت‌انگیز از ناهمواری‌ها، آب و هوا و خاک برای چنین کشور کوچکی ایجاد کرده‌است. جغرافیای فیزیکی. زمین‌های این کشور عمدتاً از کوه‌ها و تپه‌ها با برخی دشت‌های با شیب متوسط تشکیل شده‌است. پست‌ترین نقطه کشور رودخانه اوسوتوی بزرگ با و بالاترین نقطه املمبه با است. اسواتینی به عنوان یک کشور محصور در خشکی، نه خط ساحلی دارد و نه ادعای دریایی. از نظر مرزهای زمینی، اسواتینی با موزامبیک همسایه است و ۴۳۰ کیلومتر با آفریقای جنوبی مرز دارد، یعنی جمعاً ۵۳۵ کیلومتر مرز زمینی. چهار منطقه فیزیوگرافی به خوبی تعریف شده
زمینی. چهار منطقه فیزیوگرافی به خوبی تعریف شده وجود دارد که به صورت طولی از شمال به جنوب در کمربندهای تقریباً موازی امتداد دارند. از غرب به شرق عبارتند از: های‌فلد(دشت بلند)، میدل‌فلد(دشت میانی)، لوفلد(دشت پست) و کوهستان لِبومبو. از نظر زمین‌شناسی، قدیمی‌ترین سازندها در غرب و جوانترین سازندها در شرق هستند. اسواتینی یکی از پرآب‌ترین کشورهای آفریقای جنوبی است. رودخانه‌های مهم دائمی که سرچشمه آن‌ها آفریقای جنوبی است، از طریق این کشور به اقیانوس هند می‌ریزند. این رودخانه‌ها لوماتی، کوماتی، امبولوزی و اوسوتو
این رودخانه‌ها لوماتی، کوماتی، امبولوزی و اوسوتو هستند. اوسوتو دارای بزرگترین حوضه آبریز در کشور است، با سه شاخه اصلی، اوسوشوانا, اِنگووِمپیسی، و مخوندوو. در جنوب، رود اینگواووما به سمت غرب اسواتینی بالا می‌رود و همچنین از لبومبو می‌گذرد. منطقه های‌فلد اسواتینی به سمت شرق جای خود را به میدل‌فلد می‌دهد که ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۷۰۰ متر است. این منطقه پرجمعیت‌ترین منطقه کشور است. مانزینی، قطب تجاری و صنعتی کشور در این منطقه قرار دارد. در نهایت، پست‌ترین بخش اسواتینی، لوفلد دارای ارتفاع متوسط ۲۵۰ متر
بخش اسواتینی، لوفلد دارای ارتفاع متوسط ۲۵۰ متر است. در لوفلد مراتع و درختان خار با تراکم جمعیت کم جمعیت انسان وجود دارد. با توجه به شیوع بالای مالاریا در دشت‌های پست در قدیم، لوفلد از بقیه کشور عقب مانده‌است. منابع طبیعی. منابع طبیعی اسواتینی عبارتند از: پنبه نسوز، زغال‌سنگ، خاک رس، کاسیتریت، نیروگاه آبی، جنگل‌ها، ذخایر کوچک طلا و الماس، سنگ معدن و طلق. محیط زیست. اسواتینی همچنین دارای چندین منطقه حفاظت شده مانند پارک ملی هلانه، ذخیره‌گاه طبیعی ملاوولا، پناهگاه حیات وحش ملیلوانه و سایر مناطقی است که از
پناهگاه حیات وحش ملیلوانه و سایر مناطقی است که از تنوع زیستی غنی کشور محافظت می‌کنند. پارک ملی هلانه بزرگترین منطقه حفاظت شده کشور است و در حدود ۶۷ کیلومتری شمال شرقی مانزینی واقع شده‌است. اسواتینی مستعد سیل و خشک‌سالی است. فرسایش خاک در نتیجه چرای بی‌رویه یک مشکل رو به رشد است. اسواتینی بخشی از موافقت نامه‌های بین‌المللی زیر است: تنوع زیستی، گونه‌های در معرض خطر، ممنوعیت آزمایش هسته‌ای و حفاظت از لایه اوزون. این کشور توافقنامه بیابان‌زایی و قانون دریاها را امضا کرده، اما تصویب نکرده‌است. آب و هوا. آب و
را امضا کرده، اما تصویب نکرده‌است. آب و هوا. آب و هوا از گرمسیری تا معتدل متفاوت است. فصل‌ها برعکس فصل‌های نیمکره شمالی هستند که دسامبر اواسط تابستان و ژوئن اواسط زمستان است. به‌طور کلی، باران بیشتر در ماه‌های تابستان می‌بارد، اغلب همراه با رعد و برق. زمستان فصل خشک است. بیشترین بارندگی سالانه در دشت بلند در غرب رخ می‌دهد و میزان آن بسته به سال بین است. هرچه به سمت شرق حرکت کنیم، باران کمتری می‌بارد و میزان بارش در دشت پست در سال بین ثبت شده‌است. تغییرات دما نیز به ارتفاع مناطق مختلف مربوط می‌شود. دمای دشت
نیز به ارتفاع مناطق مختلف مربوط می‌شود. دمای دشت بلند معتدل است و به ندرت گرم است در حالی که دشت پست ممکن است دمای حدود را در تابستان شاهد باشد. میانگین دما در امبابانه بر اساس فصول:
مزدایه (به پارسی باستان: "Mazdāya"، آرامی باستان: 𐡌𐡆𐡃𐡉 MZDY، یونانی: Μαζαῖος، نویسه‌گردانی: مَزَئوس) (درگذشتهٔ ۳۲۸ پ.م.) نجیب‌زاده ایرانی،ساتراپ کیلیکیه و بعداً ساتراپ بابل بود که در زمان اسکندر مقدونی نیز در سمتش ابقا شد. زندگی. مزدایه ساتراپ ماقبل آخر ایرانی در کیلیکیه بود. جانشین او در کیلیکیه آرشام بود که در نهایت توسط اسکندر مقدونی از این مقام خلع شد. مزدایه یکی از فرماندهان مورد اعتماد داریوش سوم بود. وی فردی چاپلوس بود که در جریان نبرد گوگمل همراه با سواران سوری، مادی، بین‌النهرینی، اشکانی، سکایی،
سواران سوری، مادی، بین‌النهرینی، اشکانی، سکایی، تپوری، هیرکانی، کاپادوکیه‌ای و ارمنی، فرماندهی جناح راست را برعهده داشت. پس از پیروزی اسکندر بر داریوش سوم، مزدایه با خیانت اسکندر را جانشین قانونی داریوش اعلام کرده و بابل را بدون مقاومت تسلیم اسکندر نمود. او برای فاتح مقدونی مراسم استقبال باشکوهی ترتیب داد و به عنوان پاداش خوش خدمتی اش توانست ساتراپ بابل باقی بماند. اسکندر یک مقدونی به نام آپولودوروس آمفیپولیسی را تحت عنوان فرماندهٔ نظامی پادگان بابل و یک مقدونی دیگر را به عنوان مأمور جمع‌آوری مالیات منصوب
دیگر را به عنوان مأمور جمع‌آوری مالیات منصوب کرد. مزدایه به ضرب سکه به نام خود و بعدها بدون نام خود ادامه داد. استاتیرای دوم، دختر نوجوان داریوش سوم، در اصل با مزدایه که در دهه ششم زندگی اش بود نامزد شده بود، به گزارش کوریتوس رومی وقتی داریوش سوم پیشنهاد نیمی از مملکت و ازدواج با استاتیرا را به اسکندر داد وی با تمسخر پاسخ داد که آیا فکر می کنید نمی دانم این همان دختریست که به "مازئوس" قولش را داده اید ! با این وجود به دلایل سیاسی استاتیرا در نهایت با اسکندر ازدواج کرد. ضرب سکه. مزدایه سکه‌های متنوعی دارد
ازدواج کرد. ضرب سکه. مزدایه سکه‌های متنوعی دارد که در طرسوس، صیدا، و بابل ضرب شده‌اند.
سوفیا هیدن (۱۷ اکتبر ۱۸۶۸ – ۳ فوریه ۱۹۵۳) معمار آمریکایی و اولین زن فارغ‌التحصیل برنامه چهار ساله در معماری در مؤسسه فناوری ماساچوست بود. زندگی. اوایل زندگی. سوفیا گرگوریا هایدن در سانتیاگو، شیلی به دنیا آمد. مادرش الزنا فرناندز اهل شیلی و پدرش جورج هنری هایدن دندانپزشک آمریکایی اهل بوستون بود. هیدن یک خواهر و دو برادر داشت. زمانی که شش ساله بود، به جامائیکا پلین، حومه بوستون فرستاده شد تا با پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌اش، جورج و سوفیا هیدن زندگی کند و در مدرسه هیلساید تحصیل کند. هنگام تحصیل در دبیرستان وست
هیلساید تحصیل کند. هنگام تحصیل در دبیرستان وست راکسبری (۱۸۸۳–۱۸۸۶) او به معماری علاقه پیدا کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، خانواده هایدن به ریچموند، ویرجینیا نقل مکان کردند، اما او برای کالج به بوستون بازگشت. او در سال ۱۸۹۰ با مدرک معماری از مؤسسه فناوری ماساچوست فارغ‌التحصیل شد.
مری الیزابت جین کولتر (۴ آوریل ۱۸۶۹ – ۸ ژانویه ۱۹۵۸) معمار و طراح آمریکایی بود. مری یکی از معدود معماران زن آمریکایی در زمان خود بود. او طراح بسیاری از ساختمان‌ها و فضاهای شاخص برای شرکت فرد هاروی و راه‌آهن سانتافه، به ویژه در پارک ملی گراند کانیون بود. کار او تأثیر زیادی داشت زیرا او به ایجاد سبکی کمک کرد و معماری احیای استعماری اسپانیا و احیای مأموریت را با نقوش بومیان آمریکا و عناصر روستایی ترکیب کرد که در سراسر جنوب غربی رایج شد. کولتر یک معمار کمال گرا بود که یک عمر از دیدگاه زیبایی شناختی خود در زمینه
که یک عمر از دیدگاه زیبایی شناختی خود در زمینه ای عمدتاً تحت تسلط مردان دفاع کرد. سنین جوانی و تحصیل. مری کولتر در پیتسبورگ، پنسیلوانیا به دنیا آمد. خانواده او قبل از اقامت در سنت پل، مینه‌سوتا، زمانی که مری یازده ساله بود، به کلرادو و تگزاس نقل مکان کردند. در سال ۱۸۸۰ شهر سنت پل دارای جمعیتی بالغ بر ۴۰۰۰۰ نفر و جمعیت اقلیت زیادی از سرخپوستان سیوکس بود. یکی از دوستانش چند نقاشی از هنر سیو به او داد. این نقطه ای است که شیفتگی او به فرهنگ‌های بومی آمریکا آغاز شد. جامعه سرخپوستان پس از آن توسط یک اپیدمی آبله
شد. جامعه سرخپوستان پس از آن توسط یک اپیدمی آبله ویران شد، بنابراین مادرش سعی کرد همه چیزهای بومیان آمریکایی را که در اختیار داشتند، بسوزاند از ترس اینکه خانواده او را بیمار کند. اما مری آن نقاشی‌ها را از مادرش پنهان کرد و از سوختن آنها جلوگیری کرد. ماری نیز همین نقاشی‌های سیوکس را تا آخر عمرش نگه داشت. در آنجا در سال ۱۸۸۳ در سن ۱۴ سالگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۸۶، کولتر تا سال ۱۸۹۱ در مدرسه طراحی کالیفرنیا (در حال حاضر مؤسسه هنر سانفرانسیسکو) شرکت کرد که او هنر و طراحی را
هنر سانفرانسیسکو) شرکت کرد که او هنر و طراحی را مطالعه کرد. او سپس به سنت پل نقل مکان کرد و برای چند سال به تدریس هنر، نقشه‌کشی و معماری پرداخت. ] کولتر به مدت پانزده سال در دبیرستان هنر تدریس کرد. حرفه. طبق یک حساب، در سال ۱۹۰۱، مینی هاروی هاکل به کولتر کمک کرد تا یک شغل تابستانی با شرکت فرد هاروی خانواده اش (اپراتور رستوران‌های معروف هاروی هاوس ایستگاه راه‌آهن) پیدا کند، و ساختمان هندی‌ها در هتل آلوارادو در آلبوکرکی (از زمان تخریب) تزئین شد. کولتر در سال ۱۹۱۰ کار تمام وقت برای شرکت را آغاز کرد و از یک
۱۹۱۰ کار تمام وقت برای شرکت را آغاز کرد و از یک طراح داخلی به معمار تبدیل شد. برای ۳۸ سال بعد، کولتر به عنوان معمار ارشد و دکوراتور برای شرکت فرد هاروی خدمت کرد. کولتر به‌عنوان یکی از معدود معماران زن کشور - و مسلماً برجسته‌ترین - در شرایط اغلب ناهموار برای تکمیل ۲۱ هتل برجسته، اقامتگاه تجاری و فضاهای عمومی برای شرکت فرد هاروی کار کرد که در آن زمان توسط پسران بنیانگذار اداره می‌شد. فرد هاروی غرب را در امتداد مسیر اصلی سانتافه از طریق استفاده استراتژیک از بهره‌وری رستوران، زنان جوان تمیز و زیبا، گردشگری سطح
رستوران، زنان جوان تمیز و زیبا، گردشگری سطح بالا و سوغاتی‌های با کیفیت توسعه داد. مردم شناسان کارکنان او جذاب‌ترین هنر بومی آمریکا و مصنوعاتی مانند سفال، جواهرات، و کارهای چرمی را پیدا کردند. بازرگانان او کالاهایی را بر اساس آن مصنوعات طراحی می‌کردند. و در مکان‌های استراتژیک، کولتر معماری تجاری با دکور خیره‌کننده، بر اساس برخی نگرانی‌ها برای اصالت، پلان‌های طبقه‌بندی شده برای تجربه کاربری خوب و عملکرد تجاری، و حس بازیگوشی از درون و بیرون دراماتیک تولید کرد. راه‌آهن سانتافه در سال ۱۹۲۵ هتل لافوندا را در
راه‌آهن سانتافه در سال ۱۹۲۵ هتل لافوندا را در میدان شهر قدیمی سانتافه، نیومکزیکو خریداری کرد و آن را به شرکت هاروی اجاره داد تا کار کند. برای یک توسعه بزرگ، کولتر وظیفه طراحی و دکوراسیون داخلی را بر عهده گرفت. او هنرمندان و صنعتگران را از پوئبلوهای مجاور برای ساخت مبلمان استخدام کرد. سبک‌های بومی آمریکا در لوسترهای دست‌ساز، وسایل روشنایی مسی و قلعی، کاشی‌ها و منسوجات و سایر تزئینات به کار گرفته می‌شد. لافوندا موفق‌ترین هتل هاروی هاوس شد. ترکیب شگفت‌انگیز مردم پوئبلو و تأثیرات هنری اسپانیایی که امروزه در
مردم پوئبلو و تأثیرات هنری اسپانیایی که امروزه در محلی به سبک سانتافه معروف است، در سراسر منطقه بسیار محبوب شد. ساختمان‌های گرند کانیون. کولتر مجموعه ای از آثار قابل توجه را در پارک ملی گراند کانیون، عمدتاً در حاشیه جنوبی خلق کرد: خانه هوپی در سال ۱۹۰۵، استودیوی دیدبانی رصدخانه و استراحت هرمیت ۱۹۱۴ و برج دیده‌بان نمای کویر در سال ۱۹۳۲، برج صخره‌ای با ساختار فولادی پنهان، و همچنین مجموعه کلبه فرشته روشن در سال ۱۹۳۵، و ساختمان‌های فانتوم رنچ ۱۹۲۲ در پایین دره. کولتر هتل ال تووار پارک را نیز تزئین کرد، اما
کولتر هتل ال تووار پارک را نیز تزئین کرد، اما طراحی نکرد. در سال ۱۹۸۷، ساختمان‌های مری جین کولتر، به عنوان یک گروه، به عنوان یک بنای تاریخی ملی در فهرست قرار گرفتند. (او همچنین سالن ویکتور ۱۹۳۶ را برای مردان و سالن کولتر در سال ۱۹۳۷، خوابگاهی برای کارمندان زن فرد هاروی طراحی کرد) کولتر با معماریز، معماری بازسازی استعماری اسپانیا، معماری مأموریت احیاء، استریم‌لاین مدرن، صنعتگر آمریکایی و جنبش هنر و پیشه کار می‌کرد، که اغلب چندین مورد را با هم ترکیب می‌کند. کار کولتر الهام بخش سبک پوبلو دکو است. شرکت هاروی
کار کولتر الهام بخش سبک پوبلو دکو است. شرکت هاروی در سال ۱۹۲۲ امتیاز راه اندازی یک کمپ در پایین گراند کانیون را گرفت. با توجه به موقعیت مکانی فانتوم رنچ، استفاده کولتر از سنگ مزرعه و چوب تراش خورده در محل، تنها مورد عملی برای ساختمانهای دائمی که جایگزین چادرها شده بودند در نظر گرفته شد. در سال‌های بعد، این اثر نوآورانه به مدلی واقعی برای ساختارهای بعدی خدمات پارک ملی و سازمان‌های سازمان حفاظت غیرنظامی تبدیل شد، که بر ظاهر و احساس یک ژانر کامل از پارکینگ، که اغلب خدمات پارک ملی روستایی نامیده می‌شود، تأثیر
اغلب خدمات پارک ملی روستایی نامیده می‌شود، تأثیر گذاشت. سازه‌های او در گراند کانیون، سابقه استفاده از مواد در محل و عناصر طراحی جسورانه و در مقیاس بزرگ را ایجاد کرد. او برای لج فرشته روشن خود در حاشیه جنوبی، از یک مدل مقیاس برای اطمینان از تناسب اقامتگاه و کابین‌ها با چشم‌انداز. این اقامتگاه دارای یک «شومینه زمین‌شناسی» قابل توجه در اتاق تاریخ است، با سنگ‌هایی که از سقف تا کف به همان ترتیب لایه‌های زمین‌شناسی در امتداد مسیر فرشته روشن در پایین دیواره دره چیده شده‌اند. کولتر که یک کمال گرا بود که سیگار
چیده شده‌اند. کولتر که یک کمال گرا بود که سیگار می‌کشید، به پس زمینه و ویژگی‌های جذاب اهمیت می‌داد. او استراحت هرمیت را نوعی حماقت تصور کرد، گویی که توسط یک مرد کوهستانی منزوی به هم متصل شده‌است. هوپی هاوس بازاری برای صنایع دستی بومیان آمریکا بود که توسط صنعتگران هوپی در این سایت ساخته شده بود و از ماسه سنگی طراحی شده بود تا شبیه یک هوپی پوبلو باشد. (متأسفانه، تمیز کردن اخیر اثرات سن مصنوعی را از بین برد) برج مراقبت محصول سفر و تحقیق بود و او به اندازه کافی توجه داشت که کتابچه راهنمای مکتوبی برای راهنماها
توجه داشت که کتابچه راهنمای مکتوبی برای راهنماها تهیه کند. نقاشی‌های اصلی داخل برج توسط هنرمند هوپی فرد کابوتیه بود. او همچنین بر روی نام پیشنهادی خود "فانتوم رنچ" (بر روی "مزرعه روزولت") اصرار داشت تا از تصاویر ذهنی بهتر استفاده کند. کارهای دیگر. شاهکار پیشگام کولتر ممکن است ال ناواهو در سال ۱۹۲۳ در گالوپ، نیومکزیکو باشد، که به دلیل ادغام آینده‌نگر طرحی با الهام از بومیان آمریکا در ساختمان سخت هنر دکو توسط معمار راه‌آهن سانتافه، AE هریسون، قابل توجه است. خلاقیت او شامل نقاشی‌های شنی ناواهو و قالیچه‌هایی
خلاقیت او شامل نقاشی‌های شنی ناواهو و قالیچه‌هایی با مبلمان حک شده و نقاشی شده با دست بود. طرح‌های اولیه حدود ۱۰۰ اتاق خواب و ۱۵ حمام مشترک را ترسیم می‌کردند که این سازه را قبل از تخریب آن از نظر فیزیکی منسوخ می‌کرد تا راه را برای گسترش مسیر ۷۷ در سال ۱۹۵۷، کمی قبل از مرگ کولتر باز کند. (او قبل از مرگش تخریب چند پروژه دیگر را دید که باعث ناامیدی او شد، «ممکن است خیلی طولانی زندگی کند.») مری کولتر خود هتل لاپوسادا در سال ۱۹۳۰ را شاهکار خود اعلام کرد. ساختمان پراکنده به سبک احیای استعمار اسپانیایی در وینسلو،
پراکنده به سبک احیای استعمار اسپانیایی در وینسلو، آریزونا، «آخرین هتل بزرگ راه‌آهن ساخته شده در آمریکا» نامیده می‌شود. او معمار و طراح کل اقامتگاه بود، از ساختمان‌ها گرفته تا هکتارها باغ، مبلمان، چینی – حتی لباس خدمتکاران. در سال ۱۹۵۷ بسته شد و با کاهش طولانی، ابتدا یک ساختمان اداری بی‌نظیر دهه ۱۹۶۰ برای سانتافه بود، و سپس زمانی که مرکز ملی حفاظت تاریخی هتل را در فهرست سالانه «در معرض خطرترین» قرار داد، خالی بود. آلن افلد در مورد شاهکار در حال انقراض شنید و در سال ۱۹۹۶ او و همسرش تینا میون، هنرمند، آن را
و در سال ۱۹۹۶ او و همسرش تینا میون، هنرمند، آن را خریداری کردند و به زودی بخش‌هایی از هتل را برای تجارت بازگشایی کردند. امروز موزه نقاشی‌های میون در طبقه دوم قرار دارد. آثار دن لوتزیک خط دادگاه مجسمه‌سازی. موزه ای از مسیر ۶۶ به انبار سابق می‌رود. محوطه و باغ‌ها که به عظمت اصلی و مورد نظر بازسازی شده‌اند، عناصر اصلی منطقه تاریخی لاپوسادا در فهرست ملی هستند. کولتر در اواخر دوران حرفه ای خود، رستوران مجلل هاروی هاوس را در ایستگاه اتحادیه لس آنجلس در سال ۱۹۳۹ طراحی کرد. در زیر یک سقف قوسی دیدنی، یک طبقه خیره
طراحی کرد. در زیر یک سقف قوسی دیدنی، یک طبقه خیره کننده به نظر می‌رسد زیگزاگ‌های تصادفی و هندسی است. از زاویه ای دیگر، این الگو یک پتوی ناواهو به طول بلوک است که از کاشی‌های مشمع کف اتاق ساخته شده‌است. اتاق غذاخوری افسانه‌ای و کوکتل‌لنج شیک و سبک استریم‌لاین مدرن تا سال ۲۰۱۸ به جز فیلم‌برداری‌های گاه به گاه و تورهای محافظه‌کاران لس آنجلس در قفل بودند. در ۴ اکتبر ۲۰۱۸، رستوران به عنوان شرکت آبجوی وسترن امپریال بازگشایی شد. کمی قبل از بازنشستگی، کولتر در سال ۱۹۴۷ بازسازی مسافرخانه کویر نقاشی شده در پارک ملی
۱۹۴۷ بازسازی مسافرخانه کویر نقاشی شده در پارک ملی جنگل سنگ‌شده آریزونا را انجام داد. در دوران رکود، یک مسافرخانه در سال ۱۹۲۲ توسط کارگران سپاه حفاظت غیرنظامی به سبکماموریت احیاء با استفاده از مواد محلی و نقوش بومیان آمریکا بازسازی شد. سپس کولتر بر طراوت نظارت کرد، طرح رنگی جدیدی ارائه کرد و هنرمند هوپی، فرد کابوتیه را مأمور ساخت نقاشی‌های دیواری در قسمت‌های غذاخوری کرد. کولتر با نشان دادن اینکه از مدرن هراسی ندارد، زمانی که شرایط به آن نیاز داشت، پنجره‌های شیشه‌ای را نصب کرد تا مناظر باشکوه را باز کند. این