payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منع شدند. در سال 1772، کاترین دوم، یهودیان شهرک رنگین را مجبور به ماندن در کشورهای خود کرد و آنها را از بازگشت به شهرهایی که قبل از تجزیه لهستان اشغال کرده بودند، منع کرد. Pale of Settlement در سال 1791 با هدف خلاصی مسکو از شر یهودیان رسمیت یافت. مرزهای آن در سال 1812 با الحاق بیسارابیا نهایی شد. خدمت اجباری:. تزار نیکلاس اول قصد داشت زندگی یهودیان را نابود کند و سلطنت او به عنوان یکی از دردناک ترین اپیزودها برای یهودیان اروپا به یاد می آید. در سال 1827، تزار نیکلاس دستور داد تا تمامی مردان یهودی در ارتش
نیکلاس دستور داد تا تمامی مردان یهودی در ارتش امپراتوری روسیه در سن 12 سالگی اجباری شوند. در جوامع یهودی مهاجر از امپراتوری روسیه، قرن 19 اغلب به عنوان زمانی یاد می شود که یهودیان مجبور به حضور در خطوط مقدم ارتش و استفاده از آنها به عنوان پرکننده توپ بود. یهودیان از افسر شدن منع شدند. بسیاری از پسرانی که به اجبار به سربازی رفته بودند توسط «قابرها» (خاپرها) اسیر شدند. جوامع کشاورزی یهودی در بیشتر مناطق جنوبی اغلب معاف می شدند زیرا دولت روسیه دوست داشت کشاورزی را در میان یهودیان تشویق کند، در حالی که سایر
را در میان یهودیان تشویق کند، در حالی که سایر جوامعی که معاف بودند اغلب از شهرها و روستاهای خود اخراج می شدند.جنگ کریمه منجر به ربوده شدن کودکان پسر و جوانان یهودی برای جنگیدن در جبهه شد.در سال 1912 قانونی تصویب شد که حتی کسانی را که نوه یهودیان بودند از افسر شدن منع می کرد، با وجود تعداد زیاد یهودیان و یهودیان تبار در ارتش. تلاش برای جنبش:. در دهه 1840، دولت امپراتوری روسیه مالیات ویژه‌ای را بر یهودیان وضع کرد و از پول آن برای ایجاد شبکه‌ای از "مدارس یهودی" با هدف جذب آنها در فرهنگ روسی استفاده کرد. مقرر
با هدف جذب آنها در فرهنگ روسی استفاده کرد. مقرر شد که معلمان این مدارس باید مسیحی باشند و «هدف از آموزش یهودیان نزدیک شدن آنان به مسیحیان و ریشه کن کردن عقاید مضر آنان است که تحت تأثیر تلمود است»در سال 1844، جوامع به سبک لهستانی به زور منحل شدند و با ساختارهای سکونتگاهی جدید جایگزین شدند. رشد پول رسماً ممنوع بود و تزار نیکلاس رسماً همه یهودیان را به دو دسته «مفید» و «غیر مفید» طبقه‌بندی کرد که بازرگانان «مفید» و دیگران «غیر مفید» در نظر گرفته شدند.در دوران سلطنت تزار الکساندر دوم، برخی از آزار و شکنجه های
سلطنت تزار الکساندر دوم، برخی از آزار و شکنجه های قانونی یهودی ستیزانه حذف شد، اما تشدید اقدامات با هدف انحلال فرهنگ یهودی در فرهنگ ملی روسیه بود. تحت حکومت اسکندر، یهودیانی که از دبیرستان فارغ التحصیل شده بودند، اجازه داشتند در خارج از شهرک پریده زندگی کنند. در نتیجه این اقدامات، بسیاری از یهودیان به موفقیت تجاری دست یافتند. با این حال، افزایش حضور یهودیان با مخالفت بخش های مختلف جامعه روسیه مواجه شد. برنامه ها:. مجموعه ای از آزار و اذیت نسل کشی یا قتل عام یهودیان در روسیه روی داد. این انگیزه‌ها از
عام یهودیان در روسیه روی داد. این انگیزه‌ها از انگیزه‌های مختلفی ناشی می‌شوند، که همه آنها به یهودستیزی مسیحی مربوط نمی‌شوند، که از این تصور ناشی می‌شود که یهودیان مسئول مصلوب شدن عیسی هستند. با این حال، بهانه اولیه برای قتل عام ها، ترور تزار الکساندر دوم بود. اولین قتل عام اغلب به عنوان شورش های ضد یهودی در سال 1821 در اودسا (اوکراین امروزی) پس از مرگ پاتریارک یونانی ارتدوکس گرگوری پنجم قسطنطنیه در نظر گرفته می شود که در آن 14 یهودی کشته شدند. دایره المعارف مجازی یهودی ادعا می کند که مبتکران قتل عام سال
مجازی یهودی ادعا می کند که مبتکران قتل عام سال 1821 یونانیان محلی بودند که قبلاً مهاجران زیادی در شهرهای بندری منطقه ای که به نام نووروسیا شناخته می شد، داشتند. (تزار الکساندر سوم) (1881-1894):. سیاست ها و نگرش های سرکوبگرانه دیرینه نسبت به یهودیان پس از ترور تزار الکساندر دوم در 13 مارس 1881 تشدید شد. این رویداد به گردن یهودیان انداخته شد و جرقه کشتارهای گسترده ضد یهودی را زد که به مدت سه سال از 27 آوریل 1881 تا 1884 ادامه یافت.قتل عام ورشو در سال 1881، که روابط لهستان و یهودی را بدتر کرد، توسط برخی از
که روابط لهستان و یهودی را بدتر کرد، توسط برخی از اعضای نخبگان لهستان مورد انتقاد قرار گرفت. مورخ مایکل اوکس اشاره می کند که دوره 1863 تا 1881 شاهد افزایش یهودی ستیزی در لهستان تحت حاکمیت روسیه بود.تزار الکساندر سوم (1881-1894) با یهودیان دشمنی داشت. دوران سلطنت او وخامت شدیدی در وضعیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی یهودیان به همراه داشت. سیاست او مشتاقانه توسط مقامات تزاری در "قوانین می" 1882 اجرا شد. آنها رسماً یهودیان را مقصر مرگ تزار می دانستند. آنها یهودیان را از سکونت در نواحی روستایی و سکونتگاه‌ها (حتی در
از سکونت در نواحی روستایی و سکونتگاه‌ها (حتی در منطقه کم رنگ) منع کردند و مشاغلی را که می‌توانستند در آن شرکت کنند، محدود کردند پلیس امپراتوری روسیه قوانین یهودی ستیزانه را به شدت اعمال می کرد، در حالی که رسانه های روسی درگیر تبلیغات یهودی ستیز بودند. در سال 1891، همه یهودیان به طور سیستماتیک از مسکو اخراج شدند. این سرکوب ها بسیاری از یهودیان را متقاعد کرد که روسیه دیگر نمی تواند خانه آنها باشد.کنستانتین پوبدونوستسف، وزیر تزار، هدف دولت در مورد یهودیان را این بود که "یک سوم از بین می روند، یک سوم کشور را
این بود که "یک سوم از بین می روند، یک سوم کشور را ترک می کنند و یک سوم به طور کامل در جمعیت اطراف منحل می شود. *کشتارها و قوانین سرکوبگرانه منجر به مهاجرت دسته * جمعی یهودیان به اروپای غربی و قاره آمریکا شد. بین سال 1881 و شروع جنگ جهانی اول، حدود 2.5 میلیون یهودی روسیه را ترک کردند - یکی از بزرگترین مهاجرت های گروهی در تاریخ ثبت شده.پس از قتل عام پساچ در سال 1903، قتل عام به سیاست رسمی امپراتوری روسیه تبدیل شد و ترور یهودی ستیزانه در اکتبر 1905 به اوج خود رسید. یان گوتلیب بلوخ با یهودستیزی مقابله می کند:.
یان گوتلیب بلوخ با یهودستیزی مقابله می کند:. یان گوتلیب بلوخ (1836-1901) یک نجیب زاده ثروتمند راه آهن و محقق در زمینه جنگ و جامعه به کالوینیسم گروید، دین اقلیت کوچکی در امپراتوری روسیه. به این ترتیب او می‌توانست از ناتوانی‌های قانونی تحمیل شده بر یهودیان تحت حکومت تزاری، به‌ویژه محدودیت جغرافیایی به رنگ پریدگی سکونت‌گاه، که یهودیان را از زندگی در شهرهای اصلی امپراتوری منع می‌کرد - بدون نیاز به حضور منظم در کلیسا و به‌طور مشهودی که مسیحیت را انجام می‌دادند، اجتناب کند. همانطور که به ویژه در اواخر زندگی خود
اجتناب کند. همانطور که به ویژه در اواخر زندگی خود آشکار شد، او نگرانی شدیدی برای وضعیت یهودیان داشت، حتی اگر به طور رسمی دیگر یکی از آنها نباشد. پس از موج قتل عام‌های دهه 1880 و اوایل دهه 1890، کمیسیونی به ریاست وزیر کشور یهودستیزانه ویاچسلاو فون پلهوه، بدتر شدن بیشتر موقعیت قانونی یهودیان را توصیه کرد. در پاسخ، بلوخ مجموعه‌ای از یادداشت‌های مستدل را برای پایان دادن به تبعیض یهودیان به دولت ارسال کرد. بلوخ تحقیقات گسترده ای را در مورد شرایط اجتماعی و اقتصادی اتباع یهودی امپراتوری روسیه آغاز کرد. برای این
اتباع یهودی امپراتوری روسیه آغاز کرد. برای این منظور، او تیمی از محققان علمی را به ریاست روسی تأسیس کرد.اقتصاددان A.P. Subotin که برای کار او صدها هزار روبل هزینه کرد. نتیجه که تنها در سال 1901 تکمیل شد - یک سال قبل از مرگ بلوخ - یک اثر پنج جلدی با عنوان "مقایسه سطوح مادی و اخلاقی در مناطق غربی روسیه بزرگ و لهستان" بود. بر اساس داده‌های آماری گسترده، که عمدتاً در Pale of Settlement گردآوری شده است، او گزارش جامعی از نقش یهودیان در زندگی اقتصادی امپراتوری، در صنایع دستی، تجارت و صنعت ارائه کرد. این مطالعه
در صنایع دستی، تجارت و صنعت ارائه کرد. این مطالعه نشان داد که یهودیان یک موهبت برای اقتصاد روسیه بودند - به جای آسیب رساندن و تهدید به آن، همانطور که در آن زمان به طور مرتب توسط یهودی ستیزان ادعا می شد. اما تلاش بزرگ بلوخ بیهوده بود. شورای وزیران روسیه این اثر را ممنوع کرد و تقریباً تمام نسخه‌های آن مصادره و سوزانده شد. تنها چند نسخه باقی مانده در گردش باقی مانده است، به عنوان کمیاب بزرگ. با این حال، سوبوتین بعدها توانست خلاصه‌ای را با عنوان «مسئله یهودی در نور درست» منتشر کند. جعل پروتکل های بزرگان
در نور درست» منتشر کند. جعل پروتکل های بزرگان صهیون:. در اواخر دهه 1890 یک مامور اطلاعاتی روسیه در پاریس پروتکل های بزرگان صهیون را جعل کرد. این کتاب که در سال 1903 منتشر شد، به طور گسترده ترجمه شد و به یک سلاح تبلیغاتی قدرتمند برای عناصر یهودی ستیز در سراسر جهان تبدیل شد. هنری فورد از انتشار آن در ایالات متحده حمایت کرد. این ادعا می‌کرد که یک گروه مخفی یهودی جهان را در دست گرفته است. پاسخ یهودیان:. در نیمه دوم قرن نوزدهم، در پاسخ به آزار و اذیت گسترده و سیستماتیک یهودیان، بسیاری از یهودیان از امپراتوری
سیستماتیک یهودیان، بسیاری از یهودیان از امپراتوری روسیه گریختند، اما با گسترش سواد، بسیاری از کسانی که ماندند، به ایدئولوژی های رادیکال و اصلاح طلبانه کشانده شدند، که جذب چشم انداز رهایی جوامع یهودی از شرائط سیاسی و همچنین نظام سیاسی روسیه و همچنین امپراتوری روسیه شد. حزب کارگر سوسیال دموکرات روسیه، بسیاری از یهودیان مانند ژولیوس مارتوف و لئون تروتسکی را در رهبری خود داشت، و همچنین حزب سوسیال انقلابی روسیه. در همان دوره، جنبش‌های بوندیست و صهیونیسم با وعده‌هایشان برای پایان دادن به آزار و اذیت یهودیان ظهور
برای پایان دادن به آزار و اذیت یهودیان ظهور و رشد سریعی داشتند، اما رشد آنها به دو قطبی شدن جوامع یهودی به دلیل اهداف سیاسی متفاوت آنها انجامید.در حالی که بوندیست‌ها برتری زبان ییدیش را اعلام می‌کردند، صهیونیست‌ها عبری را به عنوان زبانی برای یهودیان با ریشه‌های جغرافیایی مختلف تبلیغ کردند. جنبش صهیونیسم در روسیه به طور رسمی با جنبش هیبت صهیون در سالهای 1881-1883 در پاسخ به کشتارهای فزاینده علیه یهودیان آغاز شد. در حالی که بوندیست‌ها خانه یهودیان روس را در روسیه می‌دیدند، هدف صهیونیست‌ها ایجاد یک کشور یهودی
می‌دیدند، هدف صهیونیست‌ها ایجاد یک کشور یهودی عاری از حکومت بیگانگان بود. اگرچه جنبش صهیونیسم ابتدا در اروپای غربی سازماندهی شد، اما اکثریت هواداران آن از اروپای شرقی، به ویژه امپراتوری روسیه بودند. یهودیان روسیه بنیانگذاران صهیونیسم کارگری بودند. با وجود، یا شاید به دلیل، محبوبیت آن، همه سازمان های صهیونیستی در روسیه غیرقانونی بودند. از سوی دیگر، بوندیست‌ها ییدیش را به‌عنوان زبان ملی یهودیان اعلام کردند و برای مجموعه جداگانه‌ای از مدارس تحت مدیریت یهودیان استدلال کردند.صهیونیسم بر احترام خود و دفاع از خود
کردند.صهیونیسم بر احترام خود و دفاع از خود برای جوامع یهودی تاکید کرد و تا دهه 1900، علیرغم اختلافات ایدئولوژیک، بوندیست ها، صهیونیست های کارگری و سایر صهیونیست ها با هم متحد شدند تا سازمان های دفاع از خود را در برابر جنایات روسیه تشکیل دهند. پاسخ ایالات متحده آمریکا:. تكرار قتل عام‌هاي بزرگ در اواخر قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم به طور فزاينده اي خشم آمريكا را برانگيخت. یهودیان آلمانی تثبیت شده در ایالات متحده، اگرچه مستقیماً تحت تأثیر قتل عام روسیه قرار نگرفتند، به خوبی سازماندهی شده بودند و واشنگتن را
نگرفتند، به خوبی سازماندهی شده بودند و واشنگتن را متقاعد کردند که از آرمان یهودیان در روسیه حمایت کند. آنها به رهبری اسکار اشتراوس، ژاکوب شیف، مایر سولزبرگر و خاخام استفان ساموئل وایز، جلسات اعتراضی ترتیب دادند، تبلیغات عمومی کردند و با رئیس جمهور تئودور روزولت و جان هی وزیر امور خارجه دیدار کردند. استوارت ای. کانی گزارش می دهد که در آوریل 1903، روزولت 363 آدرس، 107 نامه و 24 طومار امضا شده توسط هزاران مسیحی از رهبران عمومی و کلیسا دریافت کرد - همه آنها از تزار خواستند که آزار و شکنجه یهودیان را متوقف کند.
خواستند که آزار و شکنجه یهودیان را متوقف کند. تظاهرات عمومی در بسیاری از شهرها برگزار شد که در ماه مه در سالن کارنگی در شهر نیویورک به پایان رسید. پس از قتل عام کیشینف، تزار کمی عقب نشینی کرد و یکی از مقامات محلی را اخراج کرد. که روزولت به صراحت آن را محکوم کرد. اما روزولت در جنگ روسیه و ژاپن میانجیگری می کرد و نمی توانست علناً طرفی بگیرد. بنابراین وزیر هی در واشنگتن ابتکار عمل را به دست گرفت. سرانجام روزولت دادخواستی را به تزار ارسال کرد و او آن را رد کرد و ادعا کرد که یهودیان مقصر بودند. روزولت در انتخاب
ادعا کرد که یهودیان مقصر بودند. روزولت در انتخاب مجدد خود در سال 1904 حمایت یهودیان آمریکا را به دست آورد. این قتل عام ادامه یافت، زیرا صدها هزار یهودی از روسیه گریختند و بیشتر آنها به سمت لندن یا نیویورک حرکت کردند. با معطوف شدن افکار عمومی آمریکا علیه روسیه، کنگره ایالات متحده در سال 1906 رسما سیاست های این کشور را محکوم کرد. اما در اواخر سال 1906 روزولت اولین یهودی را به کابینه ایالات متحده منصوب کرد، اسکار استراوس وزیر بازرگانی و کار شد. محاکمه بیلیس:. مناهم مندل بیلیس یک یهودی روسی بود که در یک محاکمه
مندل بیلیس یک یهودی روسی بود که در یک محاکمه بدنام در سال 1913 به قتل آیینی در کیف در امپراتوری روسیه متهم شد که به "محاکمه بیلیس" یا "مسئله بیلیس" معروف بود. این روند باعث انتقاد بین المللی از سیاست های یهودستیزانه امپراتوری روسیه شد. دادگاه بیلیس از 25 سپتامبر تا 28 اکتبر 1913 در کیف برگزار شد. پرونده بیلیس با پرونده لئو فرانک که در آن یک یهودی آمریکایی به اتهام کشتن یک دختر 13 ساله در آتلانتا محکوم شد، مقایسه شد. پس از تبرئه شدن، بیلیس به یک قهرمان و مشهور تبدیل شد. جنگ جهانی اول:. در جنگ جهانی اول،
مشهور تبدیل شد. جنگ جهانی اول:. در جنگ جهانی اول، بسیاری از یهودیان احساس کردند که اگر در دفاع از روسیه مشارکت کنند، می توانند موقعیت خود را در جامعه بهبود بخشند. بیش از 400000 نفر بسیج شدند و 80000 نفر در خط مقدم خدمت کردند. با وجود این، هنگامی که ارتش امپراتوری روسیه با شکست مواجه شد، فرماندهان یهودی ستیز جمعیت یهودی را مقصر دانستند. اگرچه غارت توسط سربازان روسی به طور کلی در طول عقب نشینی بزرگ به یک مسئله تبدیل شد، یهودیان اغلب مورد هدف قرار می گرفتند. یهودیان متهم به خیانت و جاسوسی برای آلمانی ها شدند
متهم به خیانت و جاسوسی برای آلمانی ها شدند و تعدادی از یهودیان ربوده و به اتهام جاسوسی محاکمه شدند. پس از محاکمه آنها، اخراج دسته جمعی یهودیانی که در نزدیکی خطوط مقدم زندگی می کردند، سازماندهی شد و یهودیان از کورلند و شمال لیتوانی در سال 1915 اخراج شدند. یک ماه بعد، چاپ حروف عبری ممنوع شد. انقلاب فوریه:. هنگامی که دولت موقت روسیه در 16 مارس 1917 تأسیس شد، همه اقدامات یهودستیزی لغو شد و یهودیان در مناصب مهم دولتی خدمت کردند. در نتیجه، انقلاب فوریه شاهد حمایت پرشور یهودیان بود و یهودیان نقش مهمی را برای
پرشور یهودیان بود و یهودیان نقش مهمی را برای احزاب مختلف سیاسی ایفا کردند. گروه های جوانان صهیونیست در سراسر کشور تشکیل شدند، صهیونیست ها در واکنش به اعلامیه بالفور تجمعات جشنی برگزار کردند و صهیونیست ها گردان های دفاع شخصی یهودیان را تشکیل دادند. با این حال، تنها چند ماه پس از تأسیس، دولت موقت توسط بلشویک ها در انقلاب اکتبر سرنگون شد و در هرج و مرج متعاقب آن، یهودی ستیزی خشونت آمیز با قتل عام های پراکنده به روسیه بازگشت. ارتش سفید آنتون دنیکین با استفاده از «به یهودیان ضربه بزنید و روسیه را نجات دهید»
از «به یهودیان ضربه بزنید و روسیه را نجات دهید» سنگر یهودی ستیزی بود. به عنوان شعار آن. ارتش سرخ بلشویک، اگرچه مرتکب سوء استفاده های یهودستیزی می شد، سیاست مخالفت با یهودی ستیزی داشت و در نتیجه، حمایت بیشتر جمعیت یهودی را به دست آورد، اگرچه سیاست های شوروی مبنی بر تبلیغات ضد مذهبی و ملی کردن مالکیت خصوصی غیرمحبوب بود و نشان دهنده یهودستیزی آینده در اتحاد جماهیر شوروی بود. مشارکت کلیسای ارتدکس روسیه:. سیاست‌های ضد یهودی دولت روسیه توسط انجمن کلیسایی تحت رهبری پتر کبیر و بعداً توسط شورای مقدس حمایت شد. این
پتر کبیر و بعداً توسط شورای مقدس حمایت شد. این نهادهای کلیسا اساساً به عنوان ادارات دولتی خدمت می کردند. جمعیت ارتدوکس روسیه عموماً "نگرش کم و بیش بی طرفی" نسبت به یهودیان در دوره های آرامش داشتند، با "آمیخته ای از ترس و نفرت از یهودیان که مشخصه آگاهی مسیحی قرون وسطایی" بود در زیر سطح می سوخت. با این حال، تغییرات اجتماعی، اقتصادی، مذهبی یا سیاسی گهگاه این جریان پنهان یهودی ستیزی را به سطح می آورد و جمعیت مسیحی را به "جمعیت متعصبی که قادر به قتل و غارت بود" تبدیل می کرد. یهودیان». به همین دلیل، آشوبگران در
تبدیل می کرد. یهودیان». به همین دلیل، آشوبگران در اولین قتل عام کیشینف در سال 1903 توسط کشیشان ارتدوکس شرقی رهبری می شدند.
آنارشیسم یهودی () عبارات مختلفی از آنارشیسم در جامعه یهودیان را در بر می‌گیرد. آنارشیسم سکولار یهودی. بسیاری از افراد یهودی الاصل، مانند اما گلدمن، الکساندر برکمن، پل گودمن، موری بوکچین، وولین، گوستاو لانداور، دیوید گریبر و نوآم چامسکی در تاریخ آنارشیسم نقش داشته‌اند. با این حال، مانند این آنارشیست‌های یهودی الاصل، جنبش‌های آنارشیست یهودی نیز در جوامع اروپای شرقی و اروپای مرکزی و غرب وجود داشته‌است. شهرهایی که از اواخر قرن نوزدهم تا جنگ جهانی دوم به آنها مهاجرت کردند. همه اعضای اولین گروه آنارشیست در
مهاجرت کردند. همه اعضای اولین گروه آنارشیست در امپراتوری روسیه، که در سال ۱۹۰۳ در بیاویستوک تشکیل شد، یهودی بودند. یهودیان زبان ییدیش در کنگره بین‌المللی آنارشیست آمستردام در سال ۱۹۰۷ شرکت کردند.
کاروان اعتراضی کانادا اعتراض دنباله‌داری است که توسط رانندگان کامیون در کانادا علیه الزامات واکسن کووید-۱۹ برای ورود مجدد به کشور از طریق زمین انجام می‌شود که توسط دولت کانادا در ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲ اعلام شد. کاروان کامیون‌ها که از مسیرهای متعددی تشکیل شده‌اند و تمام استان‌های کانادا را طی می‌کنند، در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲ با تجمع در پارلمان هیل در اتاوا گرد هم آمدند. اعتراض تا ۳۰ و ۳۱ ژانویه ادامه داشته است. طبق گزارش رسانه‌های کانادایی، جاستین ترودو و خانواده‌اش در میان اعتراض کامیون‌داران به مکانی غیر از خانهٔ خود
اعتراض کامیون‌داران به مکانی غیر از خانهٔ خود در پایتخت انتقال داده شدند. جمع‌آوری کمک‌های مالی توسط تامارا لیچ، دبیر حزب ماوریک، از احزاب جدایی‌طلب غرب کانادا، سازماندهی شد. برخی از معترضان نیز مخالفت خود را با نخست‌وزیر جاستین ترودو اعلام کردند. پیش از ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲، رانندگان کامیون و سایر کارگران شغل‌های ضروری از قرنطینهٔ دو هفته‌ای برای مسافران واکسینه نشده که از مرزهای کانادا عبور می‌کردند، معاف بودند. برخی از سیاستمداران و کامیون‌داران لغو این معافیت را به دلیل وجود پتانسیل تشدید اختلالات زنجیرهٔ
را به دلیل وجود پتانسیل تشدید اختلالات زنجیرهٔ تأمین که قبلاً در کانادا تجربه شده بود، مورد انتقاد قرار دادند. ایالات متحده همچنین برای افراد غیر آمریکایی ضرورت واکسن را از ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲آغاز کرد. اتحادیهٔ حمل و نقل کانادا تخمین می‌زند که ۸۵٪ از ۱۲۰۰۰۰ رانندهٔ کامیون کانادایی قبلاً در مقابل کووید ۱۹ واکسینه شده‌اند، و این دستورالعمل‌ها بر ۲۶۰۰۰ راننده از ۱۶۰۰۰۰ راننده در هر دو کشور که به‌طور منظم از مرز عبور می‌کنند تأثیر می‌گذارد. کاروان اعتراضی توسط گروه‌های صنعتی حمل‌ونقل محکوم شده است، در حالی که
گروه‌های صنعتی حمل‌ونقل محکوم شده است، در حالی که کامیون‌داران حامی این اعتراض توسط جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا، به‌عنوان «اقلیت حاشیه‌ای» با «دیدگاه‌های غیرقابل قبول» محکوم شده‌اند. این جنبش توسط چندین سیاستمدار محافظه‌کار حمایت می‌شود. اتاق بازرگانی کانادا از واکسیناسیون حمایت می‌کند، اما خواستار تمدید مهلت اجرای دستور واکسن شده است، در حالی که ائتلاف تولیدی کانادا حمایت خود را از لغو فوری این دستور اعلام کرده است. اقدامات غیرقانونی معترضان با محکومیت گسترده مواجه شد و پلیس را واداشت تا تحقیقات جنایی
گسترده مواجه شد و پلیس را واداشت تا تحقیقات جنایی را آغاز کند. مجسمهٔ قهرمان ملی تری فاکس، بنای یادبود جنگ ملی و مقبرهٔ سرباز گمنام در طول این تظاهرات هتک حرمت شد و بیانیه‌هایی از سوی لژیون سلطنتی کانادا، بنیاد تری فاکس، وزیر دفاع، آنیتا آناند و دیگران بیان شد. پیشینه و اهداف. این اعتراض خواستار پایان دادن به اجبار پاسپورت واکسن در کانادا در طول همه‌گیری کووید-۱۹ است بن دیشتر، سخنگوی کاروان آزادی در شبکهٔ فاکس نیوز گفت: «ما می‌خواهیم از شر واکسن و پاسپورت (واکسن) خلاص شویم. و آن پاسپورت واقعاً نگران‌کننده
خلاص شویم. و آن پاسپورت واقعاً نگران‌کننده است.» در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱، آژانس بهداشت عمومی کانادا تغییرات آتی در اقدامات مرزی کانادا را اعلام کرد. در تعدیل‌های اعلام‌شده، الزام ارائه‌دهندگان خدمات ضروری، از جمله رانندگان کامیون، برای واکسینه شدن کامل پس از ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲ گنجانده شده است. هنگامی که در مجلس عوام از وی خواسته شد تا داده‌هایی را که کامیون‌داران را به عفونت‌های کووید ۱۹ در کانادا مرتبط می‌کند، تولید کند، نه وزیر بهداشت جین وس داکلوس و نه ترزا تام، رئیس بهداشت عمومی، نتوانستند این کار را انجام
رئیس بهداشت عمومی، نتوانستند این کار را انجام دهند. همچنین، تعدیل‌های اعلام‌شده تصریح می‌کند که رانندگان کامیون خارجی واکسینه‌نشده یا نیمه‌واکسینه‌شده از ورود به کانادا پس از آن تاریخ منع خواهند شد. وزارت امنیت داخلی ایالات متحده (DHS) قبلاً در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۱ اعلام کرد که برای ورود به ایالات متحده از ژانویهٔ ۲۰۲۲، مدرک واکسیناسیون مورد نیاز است. در ۲۲ ژانویهٔ ۲۰۲۲، مانند کانادا، DHS اثبات الزامات واکسیناسیون را برای همهٔ افراد غیر آمریکایی که از طریق زمینی و کشتی وارد کشور می‌شوند، اجرا کرد. یکی از گروه‌های
کشتی وارد کشور می‌شوند، اجرا کرد. یکی از گروه‌های مرتبط با این اعتراض، اتحاد کانادا، در ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۲ یادداشتی را منتشر کرد که در آن از تمام سطوح دولت خواست تمام دستورالعمل‌های واکسن را متوقف کنند، همهٔ کارمندانی را که به دلیل وضعیت واکسیناسیون خاتمه داده‌اند به کار گرفته شوند و همه جریمه‌های اعمال‌شده برای عدم رعایت قوانین و دستورهای بهداشتی عمومی لغو شوند. با رسیدن کاروان به انتاریو، شروع به گسترش از اهداف اولیه خود کرد. تعدادی از معترضان مخالفت خود را با اقتدارگرایی و فساد تصور شده توسط جاستین ترودو
با اقتدارگرایی و فساد تصور شده توسط جاستین ترودو اعلام کردند و اظهار داشتند که او را «برکنار شده از سمت خود» می‌خواهند، در حالی که برخی دیگر گفتند: «این یک جنبش ضد واکسیناسیون نیست، این یک جنبش آزادی است». جیسون لا فیس، سازمان‌دهندهٔ این کاروان در انتاریو یونیتی کانادا، اعلام کرده است که هدف از اعتراض، انحلال دولت است. آن‌ها قصد دارند این یادداشت را به فرماندار کل مری سیمون و سنا ارائه کنند. اعضای اولین ملل نیز در میان معترضان دیده می‌شدند که پرچم‌های «هر کودک مهم است» را حمل می‌کردند، که برای ابراز خشم از
مهم است» را حمل می‌کردند، که برای ابراز خشم از پنهان کردن مرگ‌ها در مدارس مسکونی استفاده می‌شد. جدول زمانی اعتراض. حرکات کاروان. اولین کاروان پرنس روپرت را در ۲۲ ژانویه ترک کرد و در عصر به پرنس جُرج رسید. روز بعد، کاروان دیگری از دلتا با هوادارانی که در امتداد بزرگراه ۱،بزرگراه ترانس کانادا جمع شده بودند، حرکت کردند. در ۲۴ ژانویه، کاروانی از رجاینا، ساسکاچوان عبور کرد و مورد استقبال هواداران قرار گرفت. به گفتهٔ پلیس در رجاینا، حدود ۱۲۰۰ وسیلهٔ نقلیه به شهر رسیدند. در ۲۵ ژانویه، کاروان دیگری از کنورا،
شهر رسیدند. در ۲۵ ژانویه، کاروان دیگری از کنورا، انتاریو عبور کرد، جایی که پلیس استان انتاریو (OPP) در تماس با کاروان اعلام کرد که ۲۰۰–۳۰۰ وسیلهٔ نقلیه از کنورا عبور خواهند کرد. کاروان‌ها از سه مسیر اصلی در سراسر کانادا تشکیل شده‌اند که برای اعتراض اتاوا در آخر هفته به هم می‌رسند. سرویس پلیس اتاوا حدود ۲۰۰۰تظاهرکننده در شهر را در آخر هفته تخمین زد. از ۲۶ژانویه،OPP تخمین زد که تقریباً ۴۰۰وسیله نقلیه از مرز مانیتوبا به عنوان بخشی از کاروان به شرق وارد انتاریو شده بودند. پلیس کینگستون تقریباً ۳۰۰وسیله نقلیه
شده بودند. پلیس کینگستون تقریباً ۳۰۰وسیله نقلیه (۱۷تراکتور تریلر کامل، ۱۰۴تراکتور بدون تریلر، ۴۲۴وسیله نقلیه مسافربری و شش RV) را برای عبور از کینگستون تخمین زد. در ۲۷ ژانویه، آب و هوای زمستانی بخشی از بزرگراه ۱۷ (مسیر اصلی ترانس کانادا) در شمال انتاریو را بست، و باعث شد کاروان به سمت شرق تقسیم شود. برخی از کامیون‌داران به سمت Sault Ste ادامه دادند. ماری، در حالی که دیگران به بزرگراه ۱۱ (شاخهٔ شمالی TCH) تغییر مسیر دادند و به سمت کاکرن رانندگی کردند. کامیون‌داران از استان‌های دریایی قصد داشتند پیش از عزیمت
از استان‌های دریایی قصد داشتند پیش از عزیمت به اتاوا در مونکتون ملاقات کنند. در صبح روز ۲۷ ژانویه، هواداران در انفیلد، نوا اسکوشیا، جایی که ۱۰ تا ۱۵ کامیون به سمت مرز نیوبرانزویک حرکت کردند، آتش‌بازی به راه افتادند. پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا در PEI گزارش داد که تقریباً ۷۰ کامیون و وسایل نقلیهٔ حامیان از پل کنفدراسیون به نیوبرانزویک عبور کردند، اما بیشتر آن‌ها بلافاصله برگشتند و به جزیره بازگشتند. بنا بر گزارش‌ها، حدود ۲۴ کامیون بعدازظهر از فردریکتون عبور کردند و عازم اتاوا بودند. در ۲۷ ژانویه، یک گروه
کردند و عازم اتاوا بودند. در ۲۷ ژانویه، یک گروه کاروان از کلان‌شهر تورنتو عبور کرد. صدها نفر از معترضان در حمایت از کاروان در پل‌های روگذر بزرگراه تجمع کردند. در ۲۷ ژانویه، پاتریک مک‌دانل، گروهبان در مجلس عوام، نامه‌ای دربارهٔ تلاش‌های احتمالی دزدی برای کشف آدرس اعضای پارلمان در منطقهٔ پایتخت ارسال کرد. در ادامهٔ این نامه به نمایندگان مجلس هشدار داده شد که در هیچ تظاهراتی شرکت نکنند، «به جایی امن بروند» و همه درها را قفل نگه دارند. OPP در توییتی نوشت: «OPP به رانندگان توصیه می‌کند از سفر با Hwy 417 (TCH در
رانندگان توصیه می‌کند از سفر با Hwy 417 (TCH در شرق انتاریو) و Hwy 416 در منطقه اتاوا، از بعد از ظهر جمعه و شنبه خودداری کنند. در ۲۸ ژانویه، کاروانی در حال عبور از کبک دیده شد. انتظار می‌رود حدود ۶۰۰ خودروی کاروان شب را در آرنپریور بمانند و صبح روز بعد به سمت پارلمان هیل حرکت کنند. معترضان از چت زلو برای برقراری ارتباط استفاده می‌کنند. پاسخ استانی. در ۲۸ ژانویه، استان نوا اسکوشیا تجمعات در امتداد بزرگراه‌ها، به ویژه در ترانس کانادا (بزرگراه ۱۰۴) بین مرز نوا اسکوشیا و نیوبرانزویک را در رابطه با اعتراضات
نوا اسکوشیا و نیوبرانزویک را در رابطه با اعتراضات مربوط به کاروان آزادی ممنوع کرد. اتاوا. در ۲۸ ژانویه، هنگامی که اولین کامیون‌ها وارد شهر شدند، سرویس پلیس اتاوا فاش کرد که نیروهای کمکی از RCMP و سرویس اطلاعات امنیتی کانادا را فراخوانده است و در حال شناسایی تهدیدات در کاروان است. رئیس پلیس پیتر اسلولی به مردم توصیه کرد در طول اعتراضات آخر هفته از مرکز شهر اتاوا اجتناب کنند و افزود که «ما آماده هستیم تا در صورت لزوم تحقیق کنیم، دستگیر کنیم، هرکسی را که در تظاهرات یا در ارتباط با تظاهرات خشونت‌آمیز عمل
در تظاهرات یا در ارتباط با تظاهرات خشونت‌آمیز عمل می‌کند یا قانون را نقض می‌کند متهم و تحت پیگرد قانونی قرار دهیم.». در ۲۹ ژانویه، اولین روز اعتراض در پارلمان هیل، نخست‌وزیر جاستین ترودو به دلیل نگرانی‌های امنیتی به مکان نامعلومی منتقل شد. تصاویر مختلف از اعمال خاص در طول روز مورد محکومیت گسترده قرار گرفت. معترضان در حال نوشیدن و رقصیدن بر روی مقبرهٔ سرباز گمنام در بنای یادبود جنگ ملی دیده شدند. رئیس ستاد دفاع ژنرال وین ایری آن را هتک حرمت توصیف کرد و لژیون سلطنتی کانادا این اقدامات را محکوم کرد. مجسمه‌ای
سلطنتی کانادا این اقدامات را محکوم کرد. مجسمه‌ای از تری فاکس، جمع‌آوری کننده کمک‌های مالی برای سرطان، با پرچم وارونه کانادا و یک علامت اعتراض تزئین شد. بنیاد تری فاکس اظهار داشت که فاکس «به علم اعتقاد داشت و جان خود را برای کمک به دیگران داد». تصاویری از یک پرچم کانادا که با یک صلیب شکسته مشخص شده بود،و همچنین دو پرچم کنفدراسیون مشاهده شد. مردی با پرچم کنفدراسیون بعداً توسط معترضان دیگر بیرون رانده شد و آن‌ها گفتند: «حالا او می‌رود. حالا او رفته‌استی. ی صداش زدیم بیرون او می‌داند. او اکنون سرش را شرمنده