payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پناهگاه نهنگ خاکستری است، بلکه یکی از تنها دو محل پرورشگاه بچه‌های نهنگ خاکستری اقیانوس آرام در جهان است. پرورشگاه دیگر با فاصله تنها ۴ ساعت در خلیج ماگدالنا قرار دارد. تالاب سان ایگناسیو همچنین زیستگاه حیاتی برای گونه در حال انقراض برندو یا آنتلوپ شاخ چنگالی و یک زیستگاه مهم تغذیه ای برای چهار گونه از هفت گونه لاک پشت دریایی جهان است: لاک پشت چرمی، لاک پشت زیتونی، لاک پشت پوزه عقابی و لاک پشت سبز دریایی (همه در خطر انقراض). در سال ۱۹۹۳ سازمان ملل تالاب سان ایگناسیو را به دلیل اهمیت آن برای جامعه جهانی در
ایگناسیو را به دلیل اهمیت آن برای جامعه جهانی در فهرست میراث جهانی قرار داد.
مردم کریتس () یا قرز (хърыцӏаь) یک گروه قومی ساکن در کشور جمهوری آذربایجان هستند که در چندین روستا در شهرستان‌های قوبا، خاچماز، اسماعیللی و قبله و همچنین در شهرهای باکو و سومقاییت زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۵ میلادی شمار کریتس‌ها میان ۱۰۰۰۰ تا ۱۵۰۰۰ تن بود. آن‌ها به زبان کریتسی سخن می‌گویند که از زبان‌های لزگی خانواده زبان‌های قفقازی شمال شرقی است. همچنین همه آنان به زبان ترکی آذربایجانی نیز صحبت می‌کنند. شغل اصلی آنها دامداری است. کشاورزی و باغداری در درجه دوم اهمیت قرار دارند. آن‌ها همچنین انواع صنایع دستی
اهمیت قرار دارند. آن‌ها همچنین انواع صنایع دستی مانند فرش، قالیچه و جوراب‌های پشمی طرح‌دار نیز می‌سازند. بیش‌تر کریتس‌ها مسلمان سنی هستند.
نوک‌زنی پرها یک مشکل رفتاری است که بیشتر در میان مرغ‌های اهلی که برای تولید تخم پرورش می‌یابند اگرچه در سایر ماکیان مانند قرقاول، بوقلمون، اردک، جوجه‌های گوشتی رخ می‌دهد و گاهی در شترمرغ‌های پرورشی دیده می‌شود. نوک‌زنی پرها زمانی اتفاق می‌افتد که پرنده‌ای به‌طور مکرر به پرهای دیگری نوک بزند. سطح شدت ممکن است خفیف و شدید تشخیص داده شود. نوک‌زدن ملایم پرها به عنوان یک رفتار بررسی عادی در نظر گرفته می‌شود که در آن پرهای پرنده درگیر به سختی دچار اختلال می‌شوند و بنابراین مشکلی را نشان نمی‌دهند. با این حال، در
و بنابراین مشکلی را نشان نمی‌دهند. با این حال، در نوک‌زدن شدید پرها، پرهای پرنده درگیر گرفته می‌شود، کشیده می‌شود و گاهی برچیده می‌شود. این برای پرنده پرکنده دردناک است و می‌تواند منجر به ضربه به پوست یا خونریزی شود که به نوبه خود می‌تواند منجر به هم‌نوع‌خواری و مرگ شود. نوک‌زنی پرها یکی از مشکلات عمده‌ای است که صنعت تخم‌مرغ در سیستم‌های غیرقفسی با آن روبرو است و قرار است با قوانین اتحادیه اروپا (دستورالعمل 1999/74/EC شورای 1999/74) منع نگهداری مرغ‌های تخم‌گذار در قفس را به موضوعی بزرگ تبدیل کند. قفس‌های
در قفس را به موضوعی بزرگ تبدیل کند. قفس‌های برهنه باتری که در سال ۲۰۱۲ به اجرا درآمدند، و چشم‌انداز ممنوعیت کوتاه‌کردن نوک وجود دارد. کاهش نوک‌زنی پرها بدون توسل به کوتاه‌کردن نوک یک هدف مهم برای صنعت مرغداری است.
جوان جانووا زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئا‌تر اهل ترکیه بود. وی در روز ۲۰ اوت سال ۲۰۲۲ در اثر بیماری ریه فوت کرد. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تا ۲۰۲۲ میلادی مشغول فعالیت بوده‌است از مهم‌ترین کارهایی که او در آن ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "گناه فاطماگل چه بود؟"، "از هم گسیخته"، "موهبت" و "سه قرون" اشاره کرد.
ضیا پاشا (؛ 1829 – ۱۸۸۰) مؤلف (پدیدآور)، مترجم، نویسنده، و سیاستمدار اهل ترکیه بود.
پرورش پرندگان عمل نگهداری و پرورش پرندگان، به ویژه از پرندگان وحشی در اسارت است. پرورش پرندگان به‌طور کلی نه تنها بر پرورش و پرورش پرندگان، بلکه بر حفظ زیستگاه پرندگان و کمپین‌های آگاه‌سازی همگانی نیز متمرکز است. انواع. دلایل مختلفی وجود دارد که باعث می‌شود مردم به پرورش پرندگان مشغول شوند. برخی افراد برای حفظ یک گونه پرندگان را پرورش می‌دهند. برخی از مردم طوطی را به عنوان پرنده همراه پرورش می‌دهند و برخی نیز برای کسب سود، پرندگان را پرورش می‌دهند. پرورش پرندگان. پرنده‌پروری روش نگهداری پرندگان (رده "Aves")
پرنده‌پروری روش نگهداری پرندگان (رده "Aves") در اسارت با استفاده از شرایط کنترل شده، معمولاً در محدوده یک پرنده، برای سرگرمی، بازرگانی، پژوهش و اهداف حفاظتی است. برخی از دلایل پرورش پرندگان عبارتند از: پرورش پرندگان برای حفظ گونه، زیرا بسیاری از گونه‌های پرندگان به دلیل تخریب زیستگاه و بلاهای طبیعی در معرض خطر هستند. پرنده داری حفاظت را تشویق می‌کنند، در مورد گونه‌های پرندگان آموزش می‌دهند، پرندگان همراه را برای عموم فراهم می‌کنند، و شامل پژوهش دربارهٔ رفتار پرندگان نیز می‌شود. زیرشاخه‌ها. پرورش قناری. از
پرندگان نیز می‌شود. زیرشاخه‌ها. پرورش قناری. از نام رایج قناری (مرتبط با "Serinus canaria")، یک پرنده آوازخوان بومی جزایر قناری، مادیرا و آزور است. این پرنده از دهه ۱۴۷۰ تا به امروز به عنوان پرنده قفسی در اروپا نگهداری می‌شود و اکنون از طرفداران بین‌المللی برخوردار است. اصطلاح "canariculture" و "canaricultura" به ترتیب در زبان‌های فرانسوی، پرتغالی، اسپانیایی و ایتالیایی برای توصیف نگهداری و پرورش قناری برای مدتی استفاده می‌شود. پرورش‌دهندگان قناری انگلیسی زبان معمولاً از این اصطلاح استفاده می‌کنند. پرورش
زبان معمولاً از این اصطلاح استفاده می‌کنند. پرورش طوطی. این واژه از psittacinae (لاتین "psittacinus"، برای طوطی، از یونانی "psittakos") گرفته شده‌است. پرورش طوطی (Psittaculture) واژه‌ای است که از اوایل دهه ۱۹۷۰ در جامعه پرنده‌داری استفاده می‌شود تا به افرادی اشاره کند که در نگهداری، پرورش و حفاظت از گونه‌های طوطی‌ها، همچنین در حفظ زیستگاه طوطی‌ها و کمپین‌های آگاهی عمومی برای نجات طوطی‌های وحشی تخصص دارند. این یکی از شاخه‌های علم پرورش پرندگان است.
شترمرغ یک سرده از پرندگان از راسته شترمرغان است که اعضای آن شترمرغ هستند. این بخشی از فروردهٔ دیرین‌آروارگان، گروه متنوعی از پرندگان بی‌پرواز، همچنین به عنوان شناخته بی‌تیغه‌ها که شامل شترمرغ‌های استرالیی، شترمرغ‌های آمریکایی، و کیوی‌ها است. دو گونه زنده شترمرغ وجود دارد: شترمرغ معمولی و شترمرغ سومالی. آن‌ها پرندگان بزرگ و بدون پرواز آفریقا هستند که بزرگ‌ترین تخم‌ها را در میان همهٔ جانوران زنده خشکی می‌گذارند. با قابلیت دویدن ۷۰ کیلومتر در ساعت (۴۳٫۵ مایل در ساعت)، آن‌ها سریع‌ترین پرندگان روی زمین هستند.
در ساعت)، آن‌ها سریع‌ترین پرندگان روی زمین هستند. آن‌ها در سراسر جهان پرورش داده می‌شوند، به خصوص برای پرهایشان، زیرا به عنوان تزیین و گردگیر پر استفاده می‌شوند. از پوست آن‌ها برای محصولات چرمی نیز استفاده می‌شود. شترمرغ‌ها به دلیل سنگین‌وزن‌ترین پرندگان زنده قابل توجه هستند. شترمرغ‌ها دندان ندارند و برای کمک به هضم غذاهای سخت، مانند گیاهان، سنگ ریزه می‌خورند. این سنگریزه‌ها در سنگدان آن‌ها جمع شده و با حرکات عضلانی این بخش از دستگاه گوارش، غذا را آسیاب می‌کنند. این عمل به تجزیه مکانیکی غذا کمک کرده و
می‌کنند. این عمل به تجزیه مکانیکی غذا کمک کرده و فرآیند هضم را تسهیل می‌کند. به مرور زمان، سنگریزه‌های موجود در سنگدان شترمرغ ساییده و کوچک می‌شوند. به همین دلیل، شترمرغ‌ها به طور مداوم به خوردن سنگریزه‌های جدید نیاز دارند تا کارایی سیستم گوارشی خود را حفظ کنند. این رفتار یک سازگاری مهم در این پرندگان بزرگ بی‌پرواز است که رژیم غذایی آن‌ها عمدتاً شامل مواد گیاهی است. تاریخ آرایه‌شناختی. سردهٔ "Struthio" اولین بار توسط کارل لینه در سال ۱۷۵۸ توصیف شد. این جنس توسط لینه و سایر آرایه‌شناسان اولیه برای شامل
جنس توسط لینه و سایر آرایه‌شناسان اولیه برای شامل شترمرغ استرالیایی، شترمرغ آمریکایی و شترمرغ شاخدار (کاسوآری) استفاده می‌شد تا اینکه هر کدام در جنس خود قرار گرفتند. شترمرغ سومالی ("Struthio molybdophanes") اخیراً توسط اکثر مقامات به عنوان گونه‌ای جداگانه شناخته شده است، در حالی که دیگران هنوز در حال بررسی شواهد هستند. پراکندگی و زیستگاه. امروزه، شترمرغ‌ها فقط به صورت بومی در آفریقا یافت می‌شوند، جایی که در محدوده‌ای از زیستگاه‌های خشک و نیمه‌خشک بازمانند ساوانا و ساحل، هم در شمال و هم در جنوب منطقه جنگلی
و ساحل، هم در شمال و هم در جنوب منطقه جنگلی استوایی وجود دارند. شترمرغ سومالی در شاخ آفریقا یافت می‌شود که جدا از شترمرغ معمولی توسط مانع جغرافیایی کافت شرق آفریقا تکامل یافته است. در برخی مناطق، زیرگونه ماسایی شترمرغ معمولی در کنار شترمرغ سومالیایی وجود دارد، اما به دلیل تفاوت‌های رفتاری و زیست‌محیطی، از آمیختگی آنها جلوگیری می‌شود. شترمرغ‌های عربی در آناتولی و عربستان تا اواسط قرن بیستم تا حد انقراض شکار شدند و در اسرائیل تلاش‌ها برای معرفی شترمرغ‌های شمال آفریقا برای ایفای نقش اکولوژیکی خود با شکست
شمال آفریقا برای ایفای نقش اکولوژیکی خود با شکست مواجه شد. شترمرغ‌های معمولی رمیده در استرالیا جمعیت‌های رمیده ایجاد کرده‌اند. گونه‌ها. ۹ گونه شناخته‌شده در این سرده وجود دارد که هفت گونه منقرض شده‌اند. در سال ۲۰۰۸، "S. linxiaensis" به جنس "Orientornis" منتقل شد "." سه گونه دیگر، "S. pannonicus" , "S. dmanisensis" و "S. transcaucasicus"، در سال ۲۰۱۹ به سردهٔ "Pachystruthio" منتقل شدند. چندین شکل فسیلی اضافی، ichnotaxa هستند (یعنی بر اساس فسیل‌های شاخص موجودات مانند ردپاها و نه بدن آن طبقه‌بندی می‌شوند) و
مانند ردپاها و نه بدن آن طبقه‌بندی می‌شوند) و ارتباط آن‌ها با آن‌هایی که از استخوان‌های متمایز توصیف شده‌اند بحث برانگیز است و نیاز به تجدیدنظر در انتظار نمونه‌های خوب بیشتری دارد. گونه‌ها عبارتند از:
اسکار ریتر (لقب شوالیه در آلمانی) و ادلر (نوعی مرتبه اشرافی در آلمان) فون زیلندر (۱۶ ژانویه 1856 – ۲۲ مه ۱۹۴۰) ژنرال نیروی زمینی باواریا بود که در نهایت تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۱۸ فرماندهی سپاه یکم سلطنتی باواریا را بر عهده داشت. زندگی‌نامه. فون زیلندر در ماینس متولد شد. او فرزند کاپیتان (هاوپتمن) اتو ریتر و ادلر فون زیلندر و همسرش روزالیا بود. اسکار جوان در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۱۸۷۴ وارد دانشکده افسری ارتش شد و به هنگ «پادشاه» پیاده‌نظام باواریا پیوست و در ۱۷ مارس ۱۸۷۵ به مقامپورتپیه‌فیینقیش (گروهبان
و در ۱۷ مارس ۱۸۷۵ به مقامپورتپیه‌فیینقیش (گروهبان دانشکده افسری) رسید. در سال ۱۸۷۶ او به مقام ستوان دومی دست یافت. در ۲۵ نوامبر ۱۸۷۸ با ویلهلمین، ازدواج کرد. این زوج سه پسر و سه دختر داشتند. پس از سال ۱۸۸۵ او در آکادمی جنگ در مونیخ خدمت کرد و در سال ۱۸۸۶ به مقام ستوان یکمی رسید و پس از آن از سال ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ آجودان فرماندهی منطقه مونیخ بود. در سال ۱۸۹۰ او فرمانده گروهان در هنگ شد، در سال ۱۸۹۱ به درجه کاپیتانی (هاوپتمن) ارتقا یافت و پس از سپتامبر ۱۸۹۳ افسر ستاد کل ارتش شد. در نوامبر ۱۸۹۷ با درجه سرگردی به
ستاد کل ارتش شد. در نوامبر ۱۸۹۷ با درجه سرگردی به لشکر سوم ارتش منتقل شد. سپس از اواخر اکتبر ۱۸۹۸ تا فوریه ۱۸۹۹ در هنگ محافظتی پیاده‌نظام سلطنتی باواریا، فرمانده گردان بود. در مارس ۱۹۰۱ او به درجه سرهنگ دومی ارتقاء یافت. از اوت ۱۹۰۱ تا مارس ۱۹۰۴ او رئیس دپارتمان ستاد کل ارتش بود، از ماه مه ۱۹۰۳ به درجه سرهنگ تمام دست یافت، سپس به فرماندهی هنگ اولین پیاده‌نظام «پادشاه» رسید و سپس مدیریت آکادمی جنگ و دانشکده توپخانه و مهندسی در مونیخ به او سپرده شد. فون زیلندر در آوریل ۱۹۰۶، زمانی که مدیر آکادمی جنگ بود، به
در آوریل ۱۹۰۶، زمانی که مدیر آکادمی جنگ بود، به مقام سرلشکری رسید. او از دسامبر ۱۹۰۷ تا نوامبر ۱۹۰۸، فرمانده تیپ ۹ پیاده‌نظام بود و همچنین از نوامبر ۱۹۰۸ تا آوریل ۱۹۱۲ ریاست ستاد کل ارتش و بازرسی نهادهای آموزشی نظامی را بر عهده داشت. زیلندر در مارس ۱۹۱۰، به درجه سپهبدی ارتقا یافت و پس از آن فرماندهی لشکر ششم باواریا به او سپرده شد. وی تا مارس ۱۹۱۳ فرماندهی سپاه یکم پیاده‌نظام باواریا را بر عهده داشت. فون زیلندر به دلیل شایستگی‌هایی که در طول خدمت از خود نشان داده بود، چندین بار مورد تقدیر قرار گرفت. دو دهه
داده بود، چندین بار مورد تقدیر قرار گرفت. دو دهه پس از بازنشستگی، در دوران حکومت رایش سوم، به درجه صدراعظمی ("گروسکانسلر") نشان نظامی مکس یوزف دست یافت. او در تاریخ ۲۲ مه ۱۹۴۰ در مونیخ درگذشت.
آسیای حارّه‌ای منطقه‌ای در آسیا است که اقلیم حاره‌ای را تجربه می‌کند. از نظر فیزیوجغرافیایی و اقتصادی، از نظر منابع طبیعی و تنوع زیستی، از جمله بسیاری از گونه‌های کشاورزی، غنی است. ۱۶ کشور در آسیای استوایی وجود دارند که وسعت آنها از حدود (سنگاپور) تا (هند) است. جمعیت آن عمدتاً روستایی است در سال ۱۹۹۵، سرشماری منطقه‌ای با شش شهر از ۲۵ شهر بزرگ نشان داد که جمعیت آن ۱٫۶ میلیارد نفر است که احتمالاً در سال ۲۰۲۵ به ۲٫۴ میلیارد نفر می‌رسد. آب و هوا در آسیای استوایی تابع الگوهای آب و هوای فصلی با دو باد موسمی و
تابع الگوهای آب و هوای فصلی با دو باد موسمی و میزان طوفان‌های استوایی در سه ناحیه اصلی چرخه‌زایی (خلیج بنگال، اقیانوس آرام شمالی و دریای چین جنوبی) است. آب و هوا بر اساس عوامل محیطی متعددی مانند: رشد شهرنشینی، صنعتی شدن زمین و توسعه اقتصادی یا برعکس تخریب زمین، مسائل زیست‌محیطی و افزایش آلودگی متفاوت است.
زبان کریتسی یا قرزی () (Kryc) یک زبان ساموری از خانواده زبان‌های قفقازی شمال شرقی است که در بخش‌هایی از شهرستان قوبا کشور جمهوری آذربایجان توسط ۶۰۰۰ تن در سال ۱۹۷۵ صحبت می‌شد. کریتسی در خطر انقراض است که توسط اطلس زبان‌های جهان در خطر یونسکو به عنوان "به شدت در معرض خطر" طبقه‌بندی شده است.
در دهه ۱۸۷۰، بسیاری از فعالان در ایالات متحده توسط تصمیم رئیس‌جمهور یولیسیز اس. گرانت در برابر انقلاب جاری در کوبا که تلاش می‌کرد برده‌داری را در قلمرو اسپانیایی سرنگون سازند، رویکرد بی‌طرفی را در پیش گرفته بود، ناامید شدند. تعداد زیادی از افراد برجسته می‌خواستند پایان برده‌داری کوبا و موفقیت شورشیان را ببینند و همچنین ایالات متحده شورشیان را به عنوان جنگجویان مشروع به رسمیت بشناسد. «کمیته کوبایی ضد-برده‌داری» که از همین‌جا الهام گرفته و بعضی اوقات جامعه ضد برده‌داری کوبا نیز از آن یاد می‌شود، اولین بار در
برده‌داری کوبا نیز از آن یاد می‌شود، اولین بار در دسامبر ۱۸۷۲ در مؤسسه کوپر در نیویورک گرد هم آمدند. ساموئل آر. اسکاترون کمیته را رهبری نمود که رویدادها را سازمان‌دهی می‌کرد، در حالی‌که کشیش «هنری هایلند گارنت» به عنوان منشی و سخنگو خدمت می‌نمود. پیشینه تاریخی. در سال ۱۸۶۸ میلادی، احساسات براندازی برده‌داری و نارضایتی از اداره مادرید فوران، جنگ داخلی را در کوبا برافروخت. این جنگ که به جنگ ده ساله معروف است، از سال ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۸ میلادی ادامه داشت که در آن شورشیان کوبایی در برابر قوای استعماری اسپانیایی در
کوبایی در برابر قوای استعماری اسپانیایی در پهلوی سایر موارد به هدف استقلال کوبا و براندازی برده‌داری کوبا می‌جنگیدند. ایالات متحده که اخیراً جنگ داخلی و براندازی برده‌داری را تجربه کرده و خود را از متحدان بالقوهٔ شورشیان کوبایی نشان داده بود، تعداد زیادی از رهبران شورشی کوبا، تبعیدی‌ها و فعالان ضد برده‌داری در ایالات متحده طرفدار مداخله آمریکا در این جنگ بودند. اداره گرانت در خصوص این‌که آیا مداخله کند یا نکند منقسم شده بود. وزیر جنگ جان راولینگ و دانیل سیکلز سفیر در اسپانیا، طرفدار مداخله در کوبا بودند.
سفیر در اسپانیا، طرفدار مداخله در کوبا بودند. خود رئیس‌جمهور گرانت با هدف شورشیان هم‌نظر بود. با این حال، کسان دیگری در سیاست آمریکا، به‌ویژه وزیر خارجه همیلتون فیش بیشتر در خصوص مداخله ابهام داشتند. آن‌ها مداخله زودهنگام بعد از جنگ داخلی آمریکا را بی‌تدبیری می‌دانستند و فکر می‌کردند که مداخله آمریکا در امور کوبا می‌تواند آمریکا را در یک وضعیت دشوار دیپلماتیک قرار دهد. به روابط نژادی آمریکا و توانایی مردم کوبا در حکومت بر خود به دیده شک می‌نگریستند. نتیجتاً، رئیس‌جمهور گرانت پیشنهاد کرد که تحت شرایط خاص،
رئیس‌جمهور گرانت پیشنهاد کرد که تحت شرایط خاص، از جمله اعطای استقلال کوبا و براندازی برده‌داری کوبا، به عنوان میانجی میان مادرید و شورشیان کوبایی عمل کند. ایالات متحده فراتر از این پیشنهاد، مداخله‌ای نکرد. مراحل آغازین. هنری هایلند گارنت و دیگران به دلیل شاهد بودن تعداد زیاد برده‌های قبلی که بنابر وضعیت جاری از کوبا فرار کرده و به ایالات متحده آمدند، کمیته ضد برده‌داری را شکل دادند. گارنت و دیگران در حمایت از جنبش کوبا سریع عمل نمودند، زیرا جنبش آزادی‌خواهی کوبا چند-نژادی و براساس مدلی بود که می‌خواستند در
کوبا چند-نژادی و براساس مدلی بود که می‌خواستند در آمریکا پیاده نمایند. اولین جلسه در مؤسسه کوپر در منهتن برگزار گردید. در فاصله کوتاهی بعد از آن، جلسه دیگری در بوستون گرفته شد. در اولین جلسه طیف گستردهٔ از افراد حضور یافتند. در حالی‌که آفریقاییان آمریکایی‌تبار و مهاجرین کوبا اکثریت حاضرین را تشکیل می‌دادند، گزارش‌گران و سایر افراد که آنجا حاضر بودند، تلاش می‌کردند تا این گردهم‌آیی به‌صورت گسترده پخش شده و دارای تنوع باشد. گارنت سخنان اصلی را در سالون بزرگ مؤسسه ارائه کرد که حاضرین از آن بسیار استقبال
مؤسسه ارائه کرد که حاضرین از آن بسیار استقبال کردند. این جلسه منتج به ایجاد کمیتهٔ گردید که هدف آن جمع‌آوری امضا در سراسر کشور در حمایت از براندازی برده‌داری در کوبا بود. به عین ترتیب، جلسات بعدی در شهرهای دیگر، از جمله بوستون، فلادلفیا، بالتیمور، سانفرانسیسکو و واشینگتن دی سی طرح گردید. هدف. کمیته یاد شده اساساً به منظور جمع‌آوری حمایت برای یک کمپاین فشار، به هدف رسمیت‌شناسی و حمایت ایالات متحده از جنگجویان کوبایی، ایجاد گردید. اعضای بنیان‌گذار آن جنگ کوبا را یک جنگ علیه برده‌داری و استعمارگرایی جهان قدیم
را یک جنگ علیه برده‌داری و استعمارگرایی جهان قدیم با دسته‌بندی تمام نیم‌کره، می‌دانستند. بادرنظرداشت ساختار چندنژادی قوای شورشی، آن‌ها این را به عنوان یک مدل برای کمک میان‌نژادی و برابری در ایالات متحده قلم‌داد می‌نمودند. عامل بزرگ الهام بخش برای بیشتر افراد در کمیته این امید بود، که پشتیبانی از جنبش‌های براندازی در خارج می‌تواند برابری بیشتر نژادی را در کشور به ارمغان بیاورد. مردم آفریقایی آمریکایی با وجودی‌که از برده‌داری آزاد شده بودند، هنوز هم در این دوران، به شیوه‌های مختلف تحت ستم بودند؛ بنابراین،
دوران، به شیوه‌های مختلف تحت ستم بودند؛ بنابراین، آن‌ها اغلب حس می‌کردند که موفقیتشان ناتمام است. به‌دست آوردن موفقیت‌های بیشتر آزادی مدنی در خارج از کشور می‌توانست در تعیین اولویت‌بندی قوی فعالیت مردمی در ایالات متحده کمک کند. بسیاری از افراد، بر اساس اصول ذکر شده در اعلامیه آزادی، همچنین حس می‌کردند که جنگیدن برای براندازی برده‌داری در خارج از کشور، وظیفه ذاتی ایالات متحده است. فعالیت کشیش گارنت با سازمان، به صورت خاص، وقف توسعه این پیشنهاد بود، که برده‌داری تا زمانی که در همه‌جا شکست نخورد، مغلوب
برده‌داری تا زمانی که در همه‌جا شکست نخورد، مغلوب نشده‌است و کار فعالان آفریقایی آمریکایی تا زمانی‌که برده‌داری از آمریکا محو نشود، به انجام نرسیده‌است. در پرتو این دیدگاه، انقلاب کوبا تداوم تلاش‌های براندازی برده‌داری بود که جدیداً در ایالات متحده موفق شده بود. اعضای برجسته. ساموئل ریموند اسکاترون از اعضای بنیان‌گذار و رهبر کمیته بود. اسکاترون، حدوداً در سال ۱۸۴۳ میلادی متولد شده و یک عضو برجسته جامعه آفریقایی آمریکایی در شهر نیویورک بود و به‌خاطر کشف میله پرده معروف است. او در تمام عمر و تا زمان مرگ در
پرده معروف است. او در تمام عمر و تا زمان مرگ در ۱۴ اکتوبر ۱۹۰۸ به‌صورت گسترده در علل حقوق مدنی فعال بود. هنری هایلند گارنت، منشی و یکی از اعضای بنیان‌گذار کمیته بود. او که قبلاً برده بود در ۲۳ دسامبر ۱۸۱۵ متولد شده و بعد از کسب آزادی با خانواده‌اش در شهر نیویورک بزرگ شده بود. گارنت از مؤسسه اونایدا در سال ۱۸۴۰ میلادی فارغ‌التحصیل و کشیش کلیسا بود. گارنت در ۱۲ فوریه ۱۸۸۲ هنگام خدمت به عنوان وزیرمختار و کنسولگری عمومی ایالات متحده در لیبریا از دنیا رفت. تمام عمر او پر از فعالیت‌ها در راستای پیروزی بر
تمام عمر او پر از فعالیت‌ها در راستای پیروزی بر نابرابری‌های نژادی در ایالات متحده و خارج از آن بود. پی بی اس پینچبک از رهبران مهم دیگر کمیته بود. او در جریان جنگ‌های داخلی در اردوی متحده خدمت کرده و زمانی که به عنوان فرماندار لویزیانا ایفای وظیفه می‌کرد، اولین فرماندار آفریقایی آمریکایی ایالات متحده شد. تلاش‌های سیاسی. اسکاترون، یک هفته قبل از جلسه با رئیس‌جمهور، در بالتیمور در جاده مدیسون کلیسای پروتستانت جلسهٔ را ترتیب داد. در این جلسه، او به جمع‌آوری امضا برای نمایندگی از کمیته در کنگره پرداخت. جلسه
امضا برای نمایندگی از کمیته در کنگره پرداخت. جلسه بالتیمور همچنین به دلیل این‌که حضور گسترده زنان محلی را در خود داشت، یک نشان برابری در جنبش بود. گارنت و دیگران از کمیته، به تعداد نامعلوم امضا را که تخمیناً به چندین هزار می‌رسید، از جلسات نیویورک و سایر جاها به رئیس‌جمهور گرانت و کنگره ارائه کردند. رئیس‌جمهور گرانت با هیئت کمیته جلسهٔ داشت، اما بعد از مشورت با کابینه، هیچ اقدامی از سوی اداره گرانت صورت نگرفت که باعث بی‌میلی گارنت و سایرین از کمیته گردد. سایر اعضای هیئت به قصر سفید عبارت از اسکاترون، جورج
اعضای هیئت به قصر سفید عبارت از اسکاترون، جورج داونینگ و جی ام لانگستون بود. ممکن است که این دادخواهی شامل بیشر از ۵٬۰۰۰ اسم شده و به ده‌ها هزار افزایش یافت. دادخواهی یادشده خواستار اعطای رسمیت از سوی دولت ایالات متحده به جنگجویانی بود، که جنبش آزادی‌خواهی کوبا را رهبری می‌کردند. هرچند هنری تورنر یکی از اعضای کمیته در قصر سفید واضح ساخت که حداقل ۵٬۰۰۰ اسم که در دادخواهی آمده بود و آماده بودند، تا با قوای جنگجوی کوبایی برای سقوط اسپانیا و براندازی برده‌داری در منطقه بپیوندند. این دادخواهی که به رئیس‌جمهور
در منطقه بپیوندند. این دادخواهی که به رئیس‌جمهور گرانت ارائه گردید، جنبش بزرگی را در سراسر کشور تشویق کرد، که تعداد امضاهای جمع‌آوری شده تخمیناً قریب به ده‌ها هزار تا نیم میلیون رسید. رویدادها در ساکرامنتو، سانفرانسیسکو، شهر ویرجینیا (نیوادا)، نیو اورلینز، بوستون، فیلادلفیا، نیویورک، واشینگتن دی سی وغیره برگزار گردیدند. کمیته حس می‌کرد از آنجایی که جنبش آزادی‌خواهی در کوبا به مدت چهار سال ادامه داشته‌است، جنگجویان مستحق این هستند، که از حمایت و به‌رسمیت‌شناسی آمریکا برخوردار شوند. نشریات. این کمیته در
آمریکا برخوردار شوند. نشریات. این کمیته در اوایل سال ۱۸۷۳ میلادی رسالهٔ را با عنوان برده‌داری در کوبا به‌چاپ رسانید. این رساله حاوی صورت جلسه مؤسسه کوپر در ۱۳ دسامبر ۱۸۷۲ و همچنین گل‌چینی از سخنرانی‌های جلسه، رسالهٔ در مورد برده‌داری کوبا بود که در بریتانیا برای ارائه به پارلمان تهیه شد، اگاهی‌ها برای جلسه، یک شعر و مراسلات میان جامعه ضد برده‌داری برتانیا و خارج از از آن و لارد گرانویل بود. این رساله در دفاتر «نیویورک سان» چاپ شده و از دفتر کمیته در گوشه جاده برآوری و کانال به فروش می‌رسید. کل شمارگان
جاده برآوری و کانال به فروش می‌رسید. کل شمارگان تکثیر شده آن مشخص نبوده و تأثیرات آن غیرقابل تعریف است اما از نظر ارائه اهداف کمیته و روش‌هایی که فعالان آفریقایی آمریکایی از آن برای پیشبرد مدافعه نژادی در آستانه جنگ داخلی استفاده می‌کردند، به کار می‌رفت. نشر برده‌داری در کوبا به عنوان مثالی دیده می‌شود که چگونه فعالان آفریقایی آمریکایی شبکه‌های قدیمی جنبش براندازی برده‌داری قبل از جنگ داخلی را برای استمرار مدافعاتشان بازتعریف کردند. ارتباط با انقلابیان کوبا. رهبران کمیته، به امید ایجاد یک استراتژی مؤثر
رهبران کمیته، به امید ایجاد یک استراتژی مؤثر اغلب با انقلابیون کوبا در ارتباط بودند. رهبران کمیته همچنین از سوی انقلابیان برجسته کوبا تحسین می‌شدند، که مثال برجسته آن تمجید گارنت توسط خوزه مارتی است. به‌رسمیت‌شناسی مهم دیگر برای پیشبرد جنبش زمانی به‌وجود آمد که جنرال مشهور انقلابی کوبا، خوزه آنتونیو ماسیو با رهبران جامعه ضد برده‌داری خارجی، سازمان جانشین کمیته، ملاقات کرد که یقیناً اعضای برجسته کمیته را دربرداشت. عکس‌العمل اسپانیا. دولت اسپانیا عمیقاً نگران حمایت داخلی ایالات متحده بود، که در کوبا بر علیه
حمایت داخلی ایالات متحده بود، که در کوبا بر علیه آن‌ها عمل می‌کرد. آن‌ها مأمورانی را برای مشاهده و احتمالاً منقطع ساختن جلسات کمیته می‌فرستادند. مأموران همچنین برگه‌هایی را پخش می‌کردند که آمریکایی‌ها را نسبت به خطرات احتمالی حمایت از جنبش آزادی‌خواهی کوبا، هشدار می‌داد.
رجینالد پل (۱۲ مارس ۱۵۰۰ — ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸) کاردینال اهل انگلستان و آخرین فرد کاتولیک بود که به مقام اسقف اعظم کانتربری رسید. رجینالد سومین پسر ریچارد پل و همسرش مارگارت پل. پدر او پسرخالهٔ هنری هفتم و مادرش، برادرزادهٔ ادوارد چهارم و ریچارد سوم و همچنین نوهٔ ریچارد نویل، شانزدهمین ارل واریک بود. او ابتدا در کالج مگدالن، آکسفورد و سپس در دانشگاه پادووا تحصیل کرد. هزینه تحصیل او در پادووا از طریق همکاری او در آکسفورد تامین می‌شد که بیش از نیمی از آن از طرف شخص هنری هشتم پرداخت شده بود. وی بعدا به دلیل مخالفت
هنری هشتم پرداخت شده بود. وی بعدا به دلیل مخالفت با ازدواج هنری هشتم با آن بولین و جدایی او از کلیسای کاتولیک، به دشمن هنری تبدیل شد. پاپ پائولوس سوم در ۲۲ دسامبر ۱۵۳۶ پل را به مقام کاردینال منصوب و او را به عنوان نمایندهٔ خود در انگلستان تعیین کرد که باعث خشم بیشتر هنری گردید. مادر و برادر رجینالد در زمان حیات هنری هشتم به اتهام خیانت دستگیر و اعدام شدند، اما او که در خارج از انگلستان زندگی می‌کرد از این اتفاقات در امان ماند. پس از مرگ ادوارد ششم در سال ۱۵۵۳، خواهر ناتنی او ماری یکم به سلطنت رسید و مذهب
خواهر ناتنی او ماری یکم به سلطنت رسید و مذهب رسمی انگلستان را به کاتولیک بازگرداند. رجینالد در این دوران و در سال ۱۵۵۶ به مقام اسقف اعظم کانتربری منصوب شد. پل در ۱۷ نوامبر ۱۵۵۸، دوازده ساعت بعد از ملکه ماری و در خلال یک همه‌گیری آنفلوانزا، در لندن درگذشت. جسد او در کلیسای جامع کانتربری دفن شده است.
جاوید تقی‌اف (؛ زادهٔ ۶ اکتبر ۱۹۸۱) ورزشکار بوکس اهل جمهوری آذربایجان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
جاوید تقی‌اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توران تووز، باشگاه فوتبال قره‌باغ، و باشگاه فوتبال آزال باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان و جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
مشفق شاه‌وردی‌اف (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کشور جمهوری آذربایجان است. منابع. 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.
«چه کسی روحت را نجات خواهد داد» ترانه‌ای است که جوئل، خواننده/ترانه‌سرای اهل آمریکا آن را سروده است. این اولین تک‌آهنگ آلبوم آغازین جوئل با نام "قطعه‌هایی از تو" (۱۹۹۵) بود که در زمان انتشارش در آمریکای شمالی با استقبال مواجه شد. «چه کسی روحت را نجات خواهد داد» ترانه‌ای است که بیشتر طرفداران جوئل اولین مرتبه از او شنیدند و یکی از آهنگ‌های امضایش به‌شمار می‌آید. این ترانه در سال ۱۹۹۶ نامزد دریافت جایزهٔ گرمی «بهترین اجرای آواز پاپ زن» بود که در نهایت به «دلم را بند بزن» تونی برکستون رسید. ساخت و محتوا. جوئل
را بند بزن» تونی برکستون رسید. ساخت و محتوا. جوئل که فرزند دو نوازنده است، نوجوانی‌اش را به آوازخوانی همراه پدر و برادرانش در بارهای آلاسکا گذراند. مدتی بعد سفری به‌مقصد مکزیک را آغاز کرد، اما چون پولی نداشت روزگارش را با اجرا کنار خیابان می‌گذراند و با رایگان‌سواری ادامهٔ مسیر می‌داد. او «چه کسی روحت را نجات خواهد داد» را همان دوران اجراهای خیابانی و به این قصد نوشت تا بتواند با اجرایش پول کافی برای ادامهٔ سفرش به‌دست‌آورد. «چه کسی روحت را نجات خواهد داد» در ابتدا و پیش از آن‌که در آلبوم ۱۲بار پلاتینیوم
در ابتدا و پیش از آن‌که در آلبوم ۱۲بار پلاتینیوم "قطعه‌هایی از تو" گنجانده شود، حدود ۳۰۰ بیت شعر داشت که جوئل به‌مرور آن را تعدیل کرد. موسیقی «چه کسی روحت را نجات خواهد داد» مبتنی بر تکرار ۴ آکورد رماژور، لامینور، دوماژور و سُل‌ماژور است. ویدئو. فیلم‌برداری ویدئوی «چه کسی روحت را نجات خواهد داد» در توالت عمومی شهرداری لس آنجلس انجام شده است. انتخاب این لوکیشن به دوران خیابان‌گردی جوئل بازمی‌گردد. به‌گفتهٔ جف مور کارگردان ویدئو، بیشتر افرادی که در ویدئو دیده می‌شوند در واقع از دوستانش بوده‌اند و شخص زن‌پوش