payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجلسی است، اتاق تشکیل دهنده دیگر کنگره اتحادیه، اتاق سناتورها است که ترکیب آن شامل نمایندگان نهادهای فدرال است که در آن مکزیک از نظر سرزمینی سازماندهی شده‌است. اروگوئه. در اروگوئه، اتاق نمایندگان، که مربوط به نمایندگان است، از نود و نه عضو تشکیل شده‌است. بر اساس آنچه در اصل ۸۸ قانون اساسی جمهوری مقرر شده‌است: «مجلس نمایندگان مرکب از نود و نه نفر است که مستقیماً از طرف مردم انتخاب می‌شوند. تعداد نمایندگان ممکن است به موجب قانون تعدیل شود که برای تأیید آن مستلزم دو سوم آرای مجموع اعضا است. ونزوئلا. از آنجایی
دو سوم آرای مجموع اعضا است. ونزوئلا. از آنجایی که ونزوئلا به عنوان یک کشور فدرال سازماندهی شده‌است، نمایندگان ملی (مجمع ملی) و نمایندگان ایالتی شوراهای قانونگذاری وجود دارد. قانون اساسی ونزوئلا در سال ۱۹۹۹ یک قوه مقننه تک مجلسی به نام مجلس ملی ایجاد می‌کند، نمایندگان ملی در هر نهاد فدرال (ایالت‌ها و ناحیه پایتخت) با رای‌گیری مستقیم، مخفی و جهانی با نمایندگی نسبی، بر اساس پایگاه جمعیتی ۱٫۱ انتخاب می‌شوند. آنها در دوره خود پنج سال دوام می‌آورند و می‌توانند مجدداً انتخاب شوند. «نمایندگان وظیفه اصلی به عهده
مجدداً انتخاب شوند. «نمایندگان وظیفه اصلی به عهده گرفتن سخنگوی واجد شرایط برای پیشنهادها و اختیاراتی هستند که ناشی از اعمال حاکمیتی است که به صورت غیرقابل انتقال در مردم وجود دارد. به این معنا، آنها نماینده یکسان نیستند. کشورهای دیگر. انگلستان. در بریتانیا، عضو پارلمان (MP) عنوانی است که به افرادی داده می‌شود که برای خدمت در مجلس عوام پارلمان بریتانیا انتخاب می‌شوند. ۶۵۰ نماینده پارلمان با استفاده از سیستم رای اکثریت تک نفره در حوزه‌های انتخابیه در سراسر بریتانیا (انگلستان، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی)
بریتانیا (انگلستان، ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی) انتخاب می‌شوند، جایی که هر حوزه نماینده خود را دارد. اتحادیه اروپا. اعضای اتحادیه اروپا به عنوان MEP شناخته می‌شوند. در اولین دوره قانونگذاری پارلمان اروپا، نمایندگان اتحادیه اروپا از اول می ۲۰۰۴ با ۲۵ کشور عضو، تعداد نمایندگان پارلمان اروپا به‌طور موقت به ۷۸۸ نفر افزایش یافت. در حال حاضر ۷۵۱ دیپوتادو وجود دارد.
اسقف لندن () اسقف کلیسای انگلستان در لندن در استان کانتربری است. این اسقف نشین ۴۵۸ کیلومتر مربع (۱۷۷ مایل مربع) از ۱۷ ناحیه لندن بزرگ در شمال رودخانه تیمز (از لحاظ تاریخی شهر لندن و شهرستان میدلسکس) و بخش کوچکی از شهرستان ساری (منطقه اسپلتورن، از نظر تاریخی بخشی از میدلسکس) را پوشش می دهد. . مرکز این اسقف نشین در شهر لندن ( کلیسای جامع سنت پل) است، که به عنوان یک کلیسای جامع در سال ۶۰۴ تأسیس شد و از سال ۱۶۷۵ پس از آتش سوزی بزرگ لندن (۱۶۶۶) بازسازی شد. اسقف لندن در مقام سوم در کلیسای انگلستان پس از اسقف اعظم
در مقام سوم در کلیسای انگلستان پس از اسقف اعظم کانتربری و یورک،است و او یکی از پنج اسقف ارشدی است که به عنوان یکی از ۲۶ لرد روحانی در مجلس اعیان (برای اسقف های اسقف نشین باقی مانده با درجه پایین تر) حضور دارند. ، کرسی ها در صورت خالی بودن بر اساس ارشدیت زمانی تعیین می شود.چهار اسقف ارشد دیگر اسقف اعظم کانتربری، اسقف اعظم یورک، اسقف دورهام و اسقف وینچستر هستند. محل اقامت اسقف در شهر لندن است. پیش از این، کاخ فولهام برای بیش از ۱۰۰۰ سال اقامتگاه او بود اسقف فعلی لندن سارا مولالی است. او در ۸ مارس ۲۰۱۸
استان کلیسایی ()یکی از اشکال اساسی طبقه بدی در کلیساهای مسیحی با ساختار سلسله مراتبی سنتی، از جمله مسیحیت غربی و مسیحیت شرقی است. به طور کلی، یک استان کلیسایی از چندین اسقف (یا اپارکی) تشکیل شده است که یکی از آنها اسقف اعظم (یا archeparchi) است و صلاحیت کلیسایی بر سایر اسقف های استان دارد.در دنیای یونانی-رومی، کلمه ecclesia (یونانی باستان: ἐκκλησία؛ لاتین: ecclesia) برای اشاره به یک مجلس قانونی یا یک نهاد قانونگذاری استفاده می شد. مدتی بعد این کلمه معنای اضافی یک جامعه با باورهای مشترک را به خود گرفت.این
یک جامعه با باورهای مشترک را به خود گرفت.این معنایی است که در ترجمه یونانی کتاب مقدس عبری (هفتگانه) اخذ شده و بعدها توسط جامعه مسیحی برای اشاره به مجمع مؤمنان بکار رفته است. در تاریخ امپراتوری روم و امپراتوری بیزانس (گاهی دقیق تر به عنوان جهان یونانی-رومی) ، استان های کلیسایی مسیحی معادل با استان رومی سکولار و همچنین برخی از تشکیلات فراسرزمینی دنیای غرب در اوایل قرون وسطی بوده است.کلیسای کاتولیک (هر دو کلیسای لاتین و کاتولیک شرقی)، کلیساهای ارتدکس و انگلیکن همگی دارای مفهوم استان کلیسایی هستند. این استان
همگی دارای مفهوم استان کلیسایی هستند. این استان ها توسط یک اسقف اعظم شهری رهبری و اداره می شوند.
نسخه‌نویسی الکترونیکی فرآیندی دربردارنده ایجاد، ارسال و بایگانی یک نسخه پزشکی است. این فرآیند جایگزینی نوین برای نسخه‌های کاغذی و نمابری است. نسخه‌نویسی الکترونیکی به پزشک، دستیار پزشک، داروساز و یا پرستار امکان می‌دهد با استفاده از نرم‌افزاری ویژه، یک نسخه جدید را به یک مرکز درمانی یا داروخانه ارسال کنند. ارسال سریع یک نسخه قابل‌فهم و به دور از خطا، از اصلی‌ترین مزایای این فرآیند هستند. نسخه الکترونیک همچنین امکان گذار به ثبت دیجیتال سوابق بیمار را نیز فراهم می‌سازد.همچنین امکان ثبت داروی جایگزین و هشدار
می‌سازد.همچنین امکان ثبت داروی جایگزین و هشدار تداخل دارویی را دارد.
پادشاهی کنت ()که امروزه به عنوان پادشاهی کنت شناخته می‌شود، پادشاهی قرون وسطایی اولیه در جنوب شرق انگلستان امروزی بود. از قرن پنجم یا ششم پس از میلاد وجود داشت تا اینکه در اواخر قرن نهم به‌طور کامل در پادشاهی وسکس و بعداً در اوایل قرن دهم در پادشاهی انگلستان ادغام شد. منطقه کنت در طول قرن چهارم پس از میلاد با حملات مکرر مهاجمان دریایی مواجه شد. پس از پایان حکومت روم در سال ۴۱۰، گروه‌های قبیله‌ای ژرمن بیشتر به این منطقه نقل مکان کردند، همان‌طور که شواهد باستان‌شناسی و منابع متنی آنگلوساکسون متأخر گواهی
باستان‌شناسی و منابع متنی آنگلوساکسون متأخر گواهی می‌دهند به نظر می‌رسد که گروه قومی اولیه ای که در این منطقه ساکن شدند، جوت‌ها بودند: آنها پادشاهی خود را در کنت شرقی تأسیس کردند و ممکن است در ابتدا تحت سلطه پادشاهی فرانک‌ها بوده باشند. استدلال شده است که یک جامعه ساکسون شرقی ابتدا در کنت غربی ساکن شدند، اما توسط پادشاهی در حال گسترش کنت شرقی در قرن ششم فتح شدند. اولین پادشاه ثبت شده کنت، اتلبرت بود که ا، در اواخر قرن ششم بر دیگر پادشاهان آنگلوساکسون تأثیر قابل توجهی داشت. مسیحی شدن آنگلوساکسون‌ها در کنت
قابل توجهی داشت. مسیحی شدن آنگلوساکسون‌ها در کنت در زمان سلطنت اتلبرت با ورود راهب آگوستین کانتربری در سال ۵۹۷ میلادی آغاز شد.کنت یکی از هفت پادشاهی آنگلوساکسون بود، اما استقلال خود را در قرن هشتم از دست داد و زیرمجموعه مرسیا شد. در قرن نهم به بخشی از پادشاهی وسکس تبدیل شد و در قرن دهم بخشی از پادشاهی متحد انگلستان شد که تحت رهبری وسکس ایجاد شد. دانش ما در مورد کنت از مطالعه علمی متون آنگلوساکسون متأخر و تاریخ کلیسایی مردم انگلیس، و همچنین شواهد باستان‌شناسی مانند آنچه از گورستان‌ها و سکونتگاه‌های اولیه
مانند آنچه از گورستان‌ها و سکونتگاه‌های اولیه قرون وسطی به جا مانده است، به دست می‌آید. دوره رومی-بریتانیایی. منطقه کنت مدرن که در شرق رودخانه مدوی قرار داشت، معروف به کانتیاکا بود. این نام از نام محلی قدیمی‌تر رایج بریتونی، Cantium ("گوشه زمین" یا "زمین در لبه") گرفته شده بود که در عصر آهن پیش از ورود رومیان استفاده می‌شد، اگرچه قابل ذکر است که وسعت این منطقه قبیله‌ای ناشناخته است. در اواخر قرن سوم و چهارم، بریتانیا رومی بارها توسط فرانک‌ها، ساکسون‌ها، پیکت‌ها و اسکاتلندی‌ها مورد حمله قرار گرفته بود.
پیکت‌ها و اسکاتلندی‌ها مورد حمله قرار گرفته بود. به‌عنوان نزدیک‌ترین بخش بریتانیا به اروپا، احتمال می‌رود که کنت حملات زیادی را از سوی مهاجمان دریانورد تجربه کرده باشد که منجر به ساخت چهار قلعه ساحلی ساکسون در امتداد سواحل کنت شد: همچنین این احتمال وجود دارد که مزدوران آلمانی زبان از شمال گل، برای تکمیل نیروهای رسمی روم در این دوره استخدام شده باشند. این فدراتی‌ها در فرهنگ رومی-بریتانیایی ادغام می‌شدند و تمایز آنها از نظر باستان‌شناسی دشوار است. شواهدی وجود دارد که در طول قرن چهارم و اوایل قرن پنجم،
وجود دارد که در طول قرن چهارم و اوایل قرن پنجم، ویلاهای روستایی رها شدند، که نشان می‌دهد نخبگان رومی-بریتانیایی در حال حرکت به سمت امنیت نسبی مراکز شهری مستحکم بودند. با این حال، مراکز شهری نیز شاهد افول بودند. کانتربری شاهد کاهش جمعیت و کاهش فعالیت از اواخر قرن سوم به بعد بود، در حالی که دوور در پایان قرن چهارم متروک شده بود. در سال ۴۱۰ میلادی، هونوریوس امپراتور روم نامه ای به رعایای بریتانیایی خود فرستاد و اعلام کرد که از این پس باید مراقب خود باشند و دیگر نمی‌توانند برای محافظت از آنها به ارتش امپراتوری
نمی‌توانند برای محافظت از آنها به ارتش امپراتوری تکیه کنند. در سال ۴۱۸ میلادی بسیاری از رومی‌ها از طریق کنت بریتانیا را ترک کردند و بسیاری از ثروت خود را با خود بردند. کنت و جوت‌ها. به گفته مارتین ولش باستان‌شناس، قرن پنجم شاهد «تغییر بنیادین آنچه بعدا کنت شد، از نظر سیاسی، اجتماعی و از نظر منظر فیزیکی بود» هم سوابق ادبی و هم باستان‌شناسی مهاجرت اقوام ژرمنی زبانی از شمال اروپا به بریتانیا را در این قرن نشان می‌دهد. در مورد مقیاس این مهاجرت بحث‌های زیادی وجود داشته است. برخی آن را مهاجرت دسته جمعی می‌دانند
داشته است. برخی آن را مهاجرت دسته جمعی می‌دانند که در آن تعداد زیادی از مردم ژرمن اروپای شمالی را ترک کردند تا در بریتانیا مستقر شوند و جمعیت بومی بریتانیا را به غرب بریتانیا یا بریتانی سوق دهند. دیگران استدلال کرده‌اند که تنها یک نخبه جنگجوی کوچک وارد شد و بر جمعیت رومی-بریتانیایی تسلط یافت (یا حتی آن‌ها را به بردگی گرفت) و سپس بومیان شروع به استفاده از زبان انگلیسی باستان و فرهنگ تازه واردان کردند. در حال حاضر، بسیاری از محققان می‌پذیرند که تنوع منطقه ای قابل توجهی وجود داشته است، به طوری که دیدگاه اول
قابل توجهی وجود داشته است، به طوری که دیدگاه اول در جنوب و شرق و دومی در شمال و غرب کاربرد بیشتری دارد. در کنت، شواهد باستان‌شناسی و تاریخی نشان می‌دهد که مهاجرت گسترده‌ای از مردم ژرمن در واقع صورت گرفته است. با این حال، برخی از جمعیت رومی-بریتانیایی احتمالاً باقی مانده‌اند، زیرا نام رومی این منطقه بر نام پادشاهی جدید آنگلوساکسون، Cantware ("ساکنان کنت") تأثیر گذاشته است. مهاجرت ژرمن‌ها به بریتانیا در منابع متنی اواخر دوره آنگلوساکسون، به ویژه در تاریخ کلیسایی مردم انگلیسی ذکر شده است. این منبع بر
کلیسایی مردم انگلیسی ذکر شده است. این منبع بر تاریخ‌های شفاهی قرن پنجم تکیه دارد. بر اساس روایات «پادشاه بریتانیایی‌ها» معروف به ورتیگرن، دو رهبر ژرمن‌ها، هنگیست و هورسا («نریان» و «اسب») را به بریتانیا دعوت کرد تا در برابر مهاجمان پیکت از او دفاع کنند. در سال ۴۵۵ هنگیست و هورسا با ورتیگرن در اگلسترپ (احتمالا آیلسفورد در کنت) جنگیدند که در آن نبرد هورسا کشته شد. هنگیست به عنوان پادشاه جانشین او شد در سال ۴۵۶ میلادی هنگست و اسک در کرکگانفورد (احتمالاً کریفورد) با بریتانیایی‌ها نبرد کردند. سپس بریتانیایی‌ها
با بریتانیایی‌ها نبرد کردند. سپس بریتانیایی‌ها از کنت به مقصد لندن گریختند. در تاریخ کلیسایی آمده است که مردم کنت و جزیره وایت از تبار ساکنان جوتیش بودند و هورسا در نبرد با بریتانیایی‌ها کشته شد و اضافه کرده است که جسد او در کنت شرقی به خاک سپرده شد. مع الوصف صحت این روایات زیر سؤال رفته است محققان اغلب به هنگیست و هورسا به عنوان شخصیت‌های اساطیری وام گرفته شده از سنت عامیانه برای مشروعیت بخشیدن به حاکمان در دوره آنگلوساکسون می‌نگرند. مردم ژرمن تازه‌وارد در زمین‌های کشاورزی پیشرفته رومی-بریتانی‌ها مستقر
در زمین‌های کشاورزی پیشرفته رومی-بریتانی‌ها مستقر شدند. احتمالاً آنها کشاورزی را با دامداری تکمیل می‌کردند، اما با سواحل و رودخانه‌های مجاور به احتمال زیاد به ماهیگیری و تجارت نیز می‌پرداختند. آنگلوساکسون‌ها از سیستم‌های جاده‌ای ماقبل تاریخ و رومی استفاده می‌کردند، به‌طوری‌که ۸۵ درصد گورستان‌ها در ۱٫۲ کیلومتری جاده‌های رومی یا رودخانه‌های قابل کشتیرانی یا ساحل قرار داشتند و ۱۵ درصد باقی‌مانده نزدیک به مسیرهای باستانی بودند. شواهد باستان‌شناسی کمی از این سکونت‌گاه‌های اولیه وجود دارد، اما یکی از نمونه‌های
اولیه وجود دارد، اما یکی از نمونه‌های برجسته، گروبن هاوس در لوور واربانک، کستون است که در بالای محل یک ویلای رومی سابق، در مجاورت مسیر رومی-بریتانیایی در شمال داونز ساخته شده است. سرامیک‌های قرن پنجم نیز در تعدادی از مکان‌های ویلا در اطراف کنت یافت شده است که نشان‌دهنده اشغال مجدد این مکان‌ها در این دوره است. توسعه و گسترش به غرب. در قرن ششم، پادشاهی کنت رابطه‌ای با پادشاهی فرانک‌ها داشت، که نفوذ خود را در شمال غربی اروپا گسترش می‌داد. منابع متنی نشان می‌دهد که کنت ممکن است برای بخشی از این قرن تحت کنترل
که کنت ممکن است برای بخشی از این قرن تحت کنترل فرانک‌ها بوده باشد. شواهد باستان‌شناسی آثاری از فرانک‌ها در این منطقه را نشان می‌دهد که نشان دهنده تجارت انحصاری کنت با پادشاهی فرانک‌ها است. آثار باستانی کنتی در قرن ششم در اروپای قاره ای، به ویژه در نواحی شارنت مدرن، نرماندی غربی، راینلند، فریزیا، تورینگن و جنوب اسکاندیناوی یافت شده است. و این نشان می‌دهد که تجارت بین گروه‌های قبیله‌ای یا قومی خاص برقرار بوده است. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که در مقطعی در قرن ششم، کنت شرقی، کنت غربی را ضمیمه خود کرده
در قرن ششم، کنت شرقی، کنت غربی را ضمیمه خود کرده است. در جنوب، ویلد، جنگل انبوهی قرار داشت که برای نخبگان کنتی ارزشی نداشت، و منطقه حاصلخیز غرب پادشاهی را برای فتح جذاب می‌کرد.کنت اولین پادشاهی آنگلوساکسون است که در سال ۵۹۷ میلادی در تاریخی ظاهر می‌شود و اتلبرت اولین پادشاه آنگلوساکسون است. در دوران سلطنت اتلبرت، قانون اتلبرت، قدیمی‌ترین متن باقی‌مانده در انگلیسی باستان، تدوین شد. مسیحی شدن انگلستان آنگلوساکسون در کنت و در دوران این پادشاه بود. همسر فرانکی اتلبرت، برتا، قبلاً مسیحی بود و خود اتلبرت نیز چند
برتا، قبلاً مسیحی بود و خود اتلبرت نیز چند سال بعد به دین مسیح روی آورد. اسناد مختلف قرن هفتم و هشتم بر این واقعیت صحه می‌گذارند که کنت توسط دو پادشاه اداره می‌شد، یک پادشاه مسلط در شرق و یک تابع در غرب، که احتمالاً منعکس کننده شکاف قبلی است. کنت آنگلوساکسون میانی و متأخر. در قرن هفتم، قدرت کنت با افزایش قدرت مرسیا و نورثومبریا کاهش یافت. با این حال این پادشاهی چهارمین پادشاهی ثروتمند انگلستان باقی ماند. این دوره برای خانواده سلطنتی کنت دوره ای پرآشوب بود. بین سالهای ۶۶۴ و ۶۶۷ دو پسر عمو، اتلرد و اتلبرت،
بین سالهای ۶۶۴ و ۶۶۷ دو پسر عمو، اتلرد و اتلبرت، در تالار سلطنتی ایستری کشته شدند، شاید به این دلیل که تهدیدی برای اکبرت بودند. هلوتر، جانشین اکبرت شد. او از سال ۶۷۴ تا ۶۸۶ میلادی و قبل از سرنگونی و کشته شدن توسط یکی از پسران اکبرت، ادریک، که با ساکسون‌های جنوبی متحد شده بود، حکومت کرد. پس از او ادریک تا سال ۶۸۷ حکومت کرد. در اواخر قرن هفتم، کنت به تدریج تحت تسلط مرسیا قرار گرفت. در سال ۶۷۶ میلادی، پادشاه مرسیا، اتلرد اول، حمله ای را رهبری کرد که بسیاری از کلیساهای کنتی را ویران کرد.کنترل مرسیا بر کنت در
کلیساهای کنتی را ویران کرد.کنترل مرسیا بر کنت در دهه‌های بعد افزایش یافت اسنادی وجود دارد که نشان می‌دهد اتلرد در مورد درآمد جوامع مسیحی داوری می‌کرد، امری که نشان دهنده کنترل قوی مرسیا بر شرق پادشاهی است. در سال ۶۸۶ کنت توسط وسکس فتح شد. در عرض یک سال، مول، برادر کدوالای در شورش کنتی‌ها کشته شد و کدوالای وسکس دوباره بازگشت تا پادشاهی را ویران کند. پس از این، کنت در حالت بی نظمی قرار گرفت. مرسیا از یک پادشاه به نام اسوین حمایت کردند، اما به نظر می‌رسد که او تنها حدود دو سال سلطنت کرد و پس از آن ویترد
که او تنها حدود دو سال سلطنت کرد و پس از آن ویترد پادشاه شد. ویترد، معروف به ویترد قانوگذار، پس از ویرانی‌ها و آشوب‌های سال‌های قبل، کارهای زیادی برای بازگرداندن پادشاهی به روال عادی انجام داد و در سال ۶۹۴ میلادی با پرداخت غرامت قتل مول، با ساکسون‌های غربی صلح کرد. سوابق کنت پس از مرگ ویترد در سال ۷۲۵ تکه‌تکه و مبهم است. به مدت چهل سال، معمولاً دو یا حتی سه پادشاه به‌طور همزمان حکومت می‌کردند. این تقسیم ممکن است کنت را به اولین هدف قدرت در حال افزایش مرسیا تبدیل کرده باشد:در اوایل دهه ۷۷۰، به نظر می‌رسد که
کرده باشد:در اوایل دهه ۷۷۰، به نظر می‌رسد که مرسیا تلاش می‌کرد مستقیماً بر کنت حکومت کند و شورشی در پی آن رخ داد. نبردی در سال۷۷۶ در آتفورد درگرفت، و نتیجه آن ناشناخته است. سوابق سال‌های بعد نشان می‌دهد که شورشیان پیروز شدند. به نظر می‌رسد اگبرت دوم و بعداً الهموند تقریباً یک دهه پس از آن مستقل از مرسیا حکومت کردند. با این حال، این استقلال دوام نیاورد، زیرا مرسیا در سال ۷۸۵ میلادی قدرت خود را بر کنت دوباره برقرار کرد. مراکز مذهبی این دوره اغلب بسیار بزرگتر از سکونتگاه‌های غیر مذهبی بودند و به منابع و
از سکونتگاه‌های غیر مذهبی بودند و به منابع و پیوندهای تجاری بسیاری دسترسی داشتند. قرن هفتم شاهد معرفی مجدد سنگ‌تراشی در انگلستان آنگلوساکسون، عمدتاً برای کلیساها بود. اولین کلیساهای منطقه «گروه کنتی» نامیده می‌شوند و تأثیرات هنر ایتالیایی و فرانکی را در طراحی خود منعکس می‌کنند. نمونه‌های اولیه عبارتند از کلیساهای سنت پانکراس، سنت مری، و سنت پیتر و سنت پل، همه بخشی از صومعه سنت آگوستین در کانتربری، و همچنین سنت اندروز در روچستر و سنت مری در لیمینج. کانتربری در طول قرن هفتم به مرکز اقتصادی و سیاسی کنت تبدیل
در طول قرن هفتم به مرکز اقتصادی و سیاسی کنت تبدیل شد، همان‌طور که گودال‌های زباله، فلزکاری، سالن‌های چوبی و ساختمان‌های غرق‌شده در آن دوره نشان می‌دهند. مشخص است که کانتربری و روچستر هر دو ضرابخانه‌های بزرگی در این دورهداشتند که عمدتاً اسکیت‌های نقره ای تولید می‌کردند. این امر نشان می‌دهد که از قرن هفتم به بعد، پادشاهان کنت بر ساختار اقتصادی پادشاهی کنترل داشته‌اند حملات وایکینگ‌ها. کنت برای اولین بار توسط مهاجمان وایکینگ در اواخر قرن هشتم مورد حمله قرار گرفت.کنت و جنوب شرقی انگلستان به دلیل شهرهای
قرار گرفت.کنت و جنوب شرقی انگلستان به دلیل شهرهای ثروتمندش که اغلب در مکان‌های ساحلی در معرض دید قرار داشتند، هدف جذابی بوده‌اند. در سال ۸۰۴ میلادی، راهبه‌های لیمینج برای فرار از مهاجمان به کانتربری پناهنده شدند، و در سال ۸۱۱ میلادی نیروهای کنت برای عقب راندن ارتش وایکینگ مستقر در جزیره شپِی جمع شدند. در سال ۸۱۱، ثبت شده است که وایکینگ‌ها در ساحل شمالی کنت استحکامات ساختند و ارتش خود را در تانت و شپی در زمستان نگاه داشتند. در این مرحله، کانتربری و روچستر هنوز دیوارهای رومی داشتند که می‌توانستند بازسازی
هنوز دیوارهای رومی داشتند که می‌توانستند بازسازی شوند، اما با این وجود توسط وایکینگ‌ها مورد حمله قرار گرفتند: روچستر در سال ۸۴۲، کانتربری در سال ۸۵۱، و روچستر دوباره در سال ۸۸۵، محاصره شدند و توسط آلفرد از محاصره خارج شدند. در سال ۸۹۲، زمانی که جنوب انگلستان تحت رهبری آلفرد کبیر متحد شد، کنت در آستانه فاجعه قرار داشت. آلفرد گوتروم قدیمی را شکست داده بود و به وایکینگ‌ها اجازه داده بود تا در شرق آنگلیا و شمال شرق مستقر شوند. با این حال، دانمارکی‌های دیگری همچنان در حال حرکت بودند. هاستن، یک رهبر جنگجوی بسیار
در حال حرکت بودند. هاستن، یک رهبر جنگجوی بسیار با تجربه، با محاصره پاریس و تصرف بریتانی، نیروهای عظیمی را در شمال فرانسه جمع‌آوری کرده بود. حدود ۳۵۰ کشتی وایکینگ در سال ۸۹۲ میلادی از بولون به سواحل جنوبی کنت رفتند. بین ۵۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ مرد با خانواده و اسب‌های خود از خور لیمن (مسیر شرقی-غربی کانال نظامی سلطنتی در رامنی مارش بازسازی شده) بالا آمدند. و به یک قلعه ساکسون در نزدیکی کلیسای سنت رامولد، بونینگتون حمله کرد و همه افراد داخل آن را کشتند. آنها به پیشروی خود ادامه دادند و در سال بعد قلعه ای در اپلدور
خود ادامه دادند و در سال بعد قلعه ای در اپلدور ساختند. با شنیدن این خبر، دانمارکی‌ها در شرق آنگلیا و جاهای دیگر علیه آلفرد قیام کردند. آنها از اپلدور به کنت یورش بردند و یک شهرک بزرگ را ویران کردند. آنها بیشتر به داخل خاک انگلستان نفوذ کردند و در نبردهای متعدد با انگلیسی‌ها شرکت کردند، اما پس از چهار سال تسلیم شدند. برخی به آنگلیا شرقی عقب‌نشینی کردند و برخی دیگر به عنوان نیاکان نورمن‌ها که انگلستان را در سال ۱۰۶۶ فتح کردند به شمال فرانسه بازگشتند. ارتش بزرگ وایکینگ‌ها به رهبری تورکل قد بلند، کانتربری را
وایکینگ‌ها به رهبری تورکل قد بلند، کانتربری را در سال ۱۰۱۱ محاصره کردند، که به غارت شهر و در نهایت قتل اسقف اعظم منتهی شد
پاولو ویگدرهاوس (؛ – ) معمار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی، نشان جنگ میهنی، مدال تسخیر وین، و نشان برای شجاعت شده‌است.
Blinky ، Pinky ، Inky و Clyde این چهار شخصیت از شخصیت های مجموعه بازی های ویدیویی "پک-من هستند." آن‌ها که توسط تورو ایواتانی ساخته شدند، برای اولین بار در سال 1980 در بازی "پک-من" به عنوان آنتاگونیست‌های اصلی ظاهر شدند. ارواح از آن زمان در همه "بازی‌های پک-من" ظاهر شده‌اند، و گاهی اوقات تبدیل به آنتاگونیست‌ها یا متحدان جزئی پک-من می‌شوند، مانند "انیمیشن Pac-Man World" و "Pac-Man و" مجموعه‌های انیمیشن Ghostly Adventures. مفهوم و خلقت. ارواح توسط "تورو ایواتانی" که طراح اصلی بازی آرکید "پک-من بود ساخته شدند."
که طراح اصلی بازی آرکید "پک-من بود ساخته شدند." ایده ارواح از تمایل ایواتانی برای ایجاد یک بازی ویدئویی ساخته شد که بتواند زنان و بازیکنان جوان تر، به ویژه زوج ها را جذب کند، در زمانی که بیشتر بازی های ویدیویی بازی های "جنگی" یا بازی هایی شبیه به "مهاجمان فضایی بودند." به نوبه خود، او شخصیت های درون بازی را زیبا و رنگارنگ ساخت، ویژگی ای که از بازی قبلی ایواتانی، "Cutie Q" (1979) وام گرفته شده بود، که دارای شخصیت های مشابه «کاوائی» بود. ایواتانی از Casper the Friendly Ghost یا "Little Ghost Q-Taro" به عنوان
Friendly Ghost یا "Little Ghost Q-Taro" به عنوان الهام بخش ارواح نام برد. طراحی ساده آن‌ها نیز به محدودیت‌های سخت‌افزاری در آن زمان نسبت داده می‌شد که فقط می‌توانستند مقدار مشخصی از رنگ‌ها را برای یک روح نشان دهند. برای جلوگیری از دشوار شدن یا خسته‌کننده شدن بازی، هر یک از ارواح به گونه‌ای برنامه‌ریزی شده بودند که ویژگی‌های متمایز خود را داشته باشند روح قرمز مستقیماً پک-من را تعقیب می‌کرد، ارواح صورتی و آبی خود را در جلو قرار می‌دادند. از او، و روح نارنجی الگوی تصادفی دارد. در اصل، طبق دستور ماسایا
الگوی تصادفی دارد. در اصل، طبق دستور ماسایا ناکامورا، رئیس نامکو، قرار بود هر چهار ارواح به جای رنگارنگ قرمز باشند ایواتانی مخالف این ایده بود، زیرا او می‌خواست ارواح از یکدیگر قابل تشخیص باشند. اگرچه او مسلماً از ناکامورا می ترسید، اما نظرسنجی را با همکارانش انجام داد که از آنها پرسید که آیا آنها دشمنان تک رنگ می خواهند یا دشمنان چند رنگ. ناکامورا پس از رای 40 بر 0 به نفع ارواح رنگارنگ، با این تصمیم موافقت کرد. نسخه اصلی ژاپنی بازی دارای ارواح به نام‌های "Oikake"، "Machibuse"، "Kimagur" ،"Otoboke" بود که
"Machibuse"، "Kimagur" ،"Otoboke" بود که به ترتیب به «تعقیب‌کننده»، «کمین‌گر»، «بی‌ثبات» و «احمق» ترجمه می‌شوند. هنگامی که بازی به ایالات متحده صادر شد، میدوی گیمز نام خود را به "Shadow"، "Speedy"، "Bashful" و "Pokey" تغییر داد و نام مستعار آنها به ترتیب "Blinky"، "Pinky"،"Inky" ،"Clyde" تغییر کرد. مواد تبلیغاتی اولیه گاهی اوقات از ارواح به عنوان "هیولا" یا "گابلین" نام می برد. کارتون. "در کارتون پک-من" در سال 1982، قهرمان با پنج روح روبرو شد، چهار مرد با کلاه های مختلف و یک روح مونث به نام Sue که گوشواره
های مختلف و یک روح مونث به نام Sue که گوشواره می پوشید. هیولاهای ارواح برای Mezmaron کار می کنند، که به آنها وظیفه پیدا کردن جنگل پلت قدرت را می دهد. در مجموعه تلویزیونی "Pac-Man and the Ghostly Adventures" در سال 2013، چهار روح از جهان زیرین می آیند که توسط لرد تریوس اداره می شود. آنها در واقع ارواح خوش اخلاقی هستند و اغلب مخفیانه اطلاعاتی در مورد نقشه های Betrayus برای نابودی Pac-World به پک-من می دهند، به امید اینکه روزی در ازای آن دوباره به زندگی بازگردند. مشخصات ارواح. در زیر شرح هر شبح آورده شده است.
مشخصات ارواح. در زیر شرح هر شبح آورده شده است. بازخورد. ارواح با استقبال مثبت منتقدان مواجه شده اند و به عنوان یکی از شناخته شده ترین شخصیت های شرور بازی های ویدیویی در تمام دوران نام برده می شوند. "آی‌جی‌ان" در مورد هر یک از ارواح که شخصیت و طراحی "منحصر به فرد" خود را دارند، اظهار نظر کرد و به شوخی گفت که آنها به اندازه زامبی‌های سری "رزیدنت اویل" "وحشتناک هستند." "کوتاکو" اظهار داشت که هوش مصنوعی ارواح هنوز با استانداردهای مدرن قابل توجه است، در حالی که "GamesRadar+" دوست داشت هر یک از ارواح دارای هوش
"GamesRadar+" دوست داشت هر یک از ارواح دارای هوش مصنوعی و ویژگی های منحصر به فرد خود باشند. "GameSpy" گفت که هوش ارواح یکی از «دوست‌داشتنی» ترین جنبه‌های بازی برای افزودن یک لایه استراتژی جدید به بازی است. "Boy's Life" از سادگی و قاطعیت آنها تمجید کرد و آنها را به عنوان یکی از شناخته شده ترین شرورها در تاریخ بازی های ویدیویی معرفی کرد. "Complex" در فهرست 50 «باحال‌ترین» شرور بازی‌های ویدیویی، ارواح را با توجه به طراحی نمادین و شناخته‌شده‌شان برای «مشتریان بسیار سرسخت» "Metro UK" آنها را در رتبه دوم فهرست
بسیار سرسخت» "Metro UK" آنها را در رتبه دوم فهرست خود قرار داد. از ده بزرگترین شرور بازی های ویدیویی در تمام دوران، که تشخیص آسان و طراحی های زیبای آنها را ستایش می کنند. Inky به تنهایی در سال 2013 بر اساس رای خوانندگان ، توسط رکوردهای جهانی گینس به عنوان هفتمین شخصیت شرور برتر بازی در تمام دوران شناخته شد. ناتان گریسون از "کوتاکو" همچنین خاطرنشان کرد که ارواح "باهوش تر از آنچه فکر می کنید" هستند.
اطلس مایور (لاتین: Atlas Maior)نسخه نهایی اطلس خوان بلائو است که در آمستردام بین سال‌هایی ۱۶۶۲ تا ۱۶۷۲ به زبان‌های لاتین (۱۱ جلد)، فرانسوی (۱۲ جلد)، هلندی (۹ جلد)، آلمانی (۱۰ جلد) و اسپانیایی (۱۰ جلد) منتشر شد. شامل ۵۹۴ نقشه و حدود ۳۰۰۰ صفحه متن است. این بزرگترین و گرانترین کتاب منتشر شده در قرن هفدهم بود. پیش از این، نسخه‌های بسیار کوچکتر، با عنوان "تئاتر گلوب یا نقشه اطلس" از سال ۱۶۳۴ به بعد منتشر شد. مانند: اثر آبراهام اورتلیوس، اطلس مایور به‌طور گسترده به عنوان شاهکاری از عصر طلایی نقشه‌برداری هلندی
به عنوان شاهکاری از عصر طلایی نقشه‌برداری هلندی (۱۵۷۰–۱۶۷۰) در نظر گرفته می‌شود. تاریخچه. در حدود سال ۱۶۰۴ ویلم بلائو در آمستردام مستقر شد و مغازه ای در دامراک افتتاح کرد و در آنجا ابزارهای علمی، کره جغرافیایی و نقشه‌ها را تولید و فروخت. او همچنین ناشر، ویراستار و حکاک بود. در سال ۱۶۲۹، ویلم بلائو صفحات مسی چندین ده نقشه را از جودوکوس هوندیوس دوم خریداری کرد. پس از آن، او یک پیوست آتلانتیس به اطلس مرکاتور در سال ۱۶۳۰ منتشر کرد که شامل ۶۰ نقشه بود، اما متنی نداشت. سال بعد نسخه جدیدی با ۹۸ نقشه و متن توصیفی
نداشت. سال بعد نسخه جدیدی با ۹۸ نقشه و متن توصیفی به زبان لاتین منتشر شد. ویلم و پسرش جوآن بلائو در یک روزنامه آمستردام اعلامیه ای عمومی دادند که اطلس کامل خود را در سال ۱۶۳۴ منتشر خواهند کرد. اولین اطلس آنها در سال ۱۶۳۵ تکمیل شد و در چهار نسخه مختلف ظاهر شد؛ Novus Atlas (نسخه آلمانی، ۲۰۸ نقشه در دو جلد)، sive, Atlas Novus (نسخه لاتین، ۲۰۷ نقشه در دو جلد؛ عنوان اشاره به Theatrum Orbis Terrarum Ortelius), Toonneel des Aerdrycks (همچنین چاپ هلندی۲۰۷) نقشه‌ها در دو جلد) و در نهایت Theater du Monde ou Nouvel