payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حزب رستاخیز یک حزب سیاسی در کشور تاجیکستان در طی سال‌های استقلال و جنگ داخلی (۱۹۸۹–۱۹۹۷) بود. این حزب در ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۹، توسط اعضای روشنفکر تاجیکستان، از جمله طاهر عبدالجبار، با یک برنامه و ایدئولوژی ملی گرایانه، سکولار و لیبرال دموکراتیک تأسیس شد. موقعیت برجسته حزب رستاخیز در مخالفت با حزب حاکم کمونیست تاجیکستان باعث شدکه این حزب به قطب اصلی شورش‌های دوشنبه در فوریه ۱۹۹۰ تبدیل شود. بعدها فعالیت این حزب ممنوع شد، که پیروزی کامل کمونیست‌ها را در انتخابات آینده تضمین می‌کرد. در طی سال‌های بعدی و جنگ داخلی
تضمین می‌کرد. در طی سال‌های بعدی و جنگ داخلی تاجیکستان، رستاخیز که به عنوان حزب زیرزمینی شناخته می‌شد به هنزا و نیز حزب دموکرات با همین تفکر، همراه با گروه‌های اسلامی بیشتری در اپوزیسیون متحد تاجیک شرکت کردند. این حزب همزمان با شرکت دز اوپوزیسیون فعالیت خود را متوقف کرد، اعضای این حزب در زمان پیمان صلح (ژوئن ۱۹۹۷) به حزب دموکرات پیوستند.
پارک جو هیون (؛ زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او فعالیت خود را با بازی در فیلم "رفیق درون من" (۲۰۱۹) و به دنبال آن درام ویژهٔ تی‌وی‌ان، "دراما استیج فصل ۳: تخت همسرم" شروع کرد. او به خاطر حضور در مجموعه تلویزیونی "بخشی از ذهن تو" (۲۰۲۰) و اولین بازی او به عنوان نقش اول در مجموعهٔ اصلی نتفلیکس، "فوق برنامه" (۲۰۲۰) شناخته شد. زندگی‌نامه. پارک جو هیون زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۹۴ در بوسان، کره جنوبی است. او بعد از دیدن موزیکال "گربه‌ها" در سال اول دبیرستان، به بازیگری علاقمند شد. او در رشتهٔ بازیگری در
به بازیگری علاقمند شد. او در رشتهٔ بازیگری در دانشگاه ملی هنر سئول تحصیل کرد و زمانی که دانشجو بود، در یک فیلم کوتاه بازی کرد. حرفه. پارک فعالیت خود را با ایفای نقش در فیلم "رفیق درون من" در سال ۲۰۱۹ آغاز کرد. در سال ۲۰۲۰، پارک در مجموعه تلویزیونی کی‌بی‌اس۲، "کارآگاه زامبی" در نقش گونگ سون جی بازی کرد.
آوِآ () تنها شرکت مخابرات ترک است که روی باند GSM ۱۸۰۰ کار می‌کند، در سال ۲۰۰۴ بنیان‌گذاری شد، و در سال ۲۰۱۵ دارای ۱۷ میلیون مشترک در سطح کشوری بوده است. این شرکت هم‌اکنون با نام تجاری ترک تلکام فعالیت می‌کند.
۶۱مین جشنواره سالانه بین‌المللی فیلم ونیز بین ۱ تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۴ برگزار شد. جشنواره با اکران "ترمینال" استیون اسپیلبرگ افتتاح شد، و با اکران فیلم Steamboy کاتسوهیرو اوتومو به پایان رسید. شیر طلایی به فیلم "ورا دریک" به کارگردانی مایک لی اهدا شد. بخش اصلی. رقابت اصلی. اصلی‌ترین بخش رقابتی انتخاب رسمی، یک مسابقه بین‌المللی فیلم‌های سینمایی است که برای شیر طلایی انتخاب می‌شود.
نیکسو (به لاتین: Nexø) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Bornholm regional municipality واقع شده‌است. نیکسو ۲٫۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۶۰۷ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای کووبژک و ولگاست خواهرخوانده‌های نیکسو هستند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40269721&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-09-05T12:52:15Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;ip&gt;85.80.231.202&lt;/ip&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;40269730&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; یودِروپ (به دانمارکی: Jyderup) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در Holbæk Municipality واقع شده‌است. یودروپ ۲٫۹۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۳۳۸ نفر جمعیت دارد.
احساس ناچیزی و بی‌اهمیت بودن ممکن است به دلایل مختلفی از جمله عدم اعتماد به نفس، افسردگی، زندگی در یک شهر بزرگ و مقایسه خود با سلبریتی‌های موفق در افراد ایجاد شود که گاهی نیز با احساس یک دیوان سالاری عظیم یا شگفتی از عجایب جهان و خلقت هستی ایجاد می‌شود. عوامل روان‌شناسی. احساس ناچیز بودن فرد از دو تجربه اصلی ناشی می‌شود: الف: تجربه کردن رشد با افزایش آگاهی از جدایی و درک گذرا بودن و از دست رفته یافتن احساس کمال. ب: افزایش آگاهی شناختی از قوانین بی تغییر زیست‌شناسی و محدودیت‌های خود و دیگران برای تغییر آن،
و محدودیت‌های خود و دیگران برای تغییر آن، که درگذشته ایده‌آل سازی جای خود را به واقعیت دردناک می‌داد. برای مقابله با احساس ناچیز بودن، هر فردی به دنبال جبران خودشیفتگی از طریق تهیه یک روایت شخصی یا افسانه است، داستانی که به زندگی شخص احساس اهمیت، معنا و هدف شخصی می‌بخشد. این افسانه‌ها یک احساس هویت شخصی را برای فرد فراهم می‌کنند و آنها عضویت در یک گروه یا جامعه را تأیید و تأیید می‌کنند و رهنمودها و مجموعه ای ایده‌آل از رفتارها را ارائه می‌دهند و توضیحی برای رازهای هستی ارائه می‌کنند. در جامعه مدرن، افرادی
رازهای هستی ارائه می‌کنند. در جامعه مدرن، افرادی که در شهرهای بزرگ شلوغ زندگی می‌کنند ممکن است با احساس کم‌اهمیتی روبرو شوند. افرادی که در سازمانهای بزرگ دیوان سالاری کار می‌کنند و شواهد مشخصی از موفقیت خود ندارند، ممکن است احساس ناچیز بودن، سرخوردگی و درماندگی داشته باشند، که از مشخصه‌های فرسودگی شغلی است. برخی از افراد در مشاغل بوروکراتیک که فاقد وظایف معنی دار هستند و احساس می‌کنند سازوکارها یا موانع نهادی مانع از دریافت رسمیت رسمی برای تلاش‌هایشان می‌شود، ممکن است با عاملی خسته کننده روبرو شوند. افرادی
ممکن است با عاملی خسته کننده روبرو شوند. افرادی که با افسردگی حاد روبرو هستند دائماً احساس بی‌اهمیت بودن و ناچیزی دارند. افرادی که دچار احساس حقارت هستند، به دلیل ارزیابی ذهنی و قضاوتی از کمبود آنها، ممکن است احساس بی‌اهمیت بودن نیز داشته باشند. در فلسفه. بلز پاسکال ناچیز بودن ظاهری وجود انسان را به علت ترس از آینده‌ای ناشناخته و تجربه سلطهٔ نیروهای سیاسی و طبیعی که بیش از قدرت محدود ما هستند، تأکید می‌کند. اریک فروم اظهار داشت که در جوامع مدرن سرمایه‌داری، مردم به دلیل رکودهای اقتصادی، جنگ‌های جهانی و
مردم به دلیل رکودهای اقتصادی، جنگ‌های جهانی و تروریسم احساس ناچیزی و ناتوانی شخصی را تجربه می‌کنند. فروم استدلال می‌کند که در جوامع سرمایه‌داری فرد تابع تولید سرمایه‌داری شده است و برای سود و توسعه سرمایه‌گذاری جدید و هزینه‌های آشکار کار می‌کند. در دین. مارتین لوتر معتقد بود که راه حل حس ناچیزی و بی‌اهمیتی آن است که فرد با پذیرش بی‌اهمیت بودن، کنار گذاشتن اراده و قدرت فردی و تسلیم شدن در برابر خداوند و امیدوار به مقبولیت خدا بودن است. در رابطه با هیبت جهان. ممکن است فردی از هیبت یک پدیده طبیعی عظیم، مانند
ممکن است فردی از هیبت یک پدیده طبیعی عظیم، مانند یک قله یک کوه یا آبشار حیرت‌زده شود و احساس ناچیزی کند. هیبت احساسی همانند تعجب است اما کمتر شادی آور است و ترس بیشتری با خود همراه دارد. به‌طور کلی هیبت متوجه موضوعاتی است که قدرتمندتر از بقیه کائنات هستند، مانند: شکستن امواج عظیم توسط یک صخره، صدای یک آبشار عظیم، هرم بزرگ جیزه، گرند کنیون یا وسعت فضا در کیهان. در فلسفه ادبیات. مفهوم "ناچیزی" برای فلسفه ادبی کیهان گرایی نیز مهم است. یکی از موضوعات برجسته در کیهان‌گرایی ناچیز بودن و ناتوانی کامل بشریت است.
کیهان‌گرایی ناچیز بودن و ناتوانی کامل بشریت است. اچ پی لاوکرافت معتقد بود که "نسل بشر نیز ناپدید خواهد شد، همانطور که نژادهای دیگر به نوبه خود ظاهر می‌شوند و ناپدید می‌شوند. آسمان یخ زده خواهد شد و توسط نور ضعیف ستاره‌های نیمه جان دیده می‌شود. که آن نیز ناپدید خواهد شد. همه چیز ناپدید خواهد شد. "
دسترسی جهانی واکسن‌های کووید-۱۹ که به‌طور مخفف کوواکس نامیده می‌شود، یک نوآوری جهانی با هدف دسترسی عادلانه به واکسن‌های کووید-۱۹ به رهبری اتحاد جهانی واکسن و ایمن‌سازی (GAVI)، ائتلاف برای نوآوری‌های آمادگی همه‌گیری (CEPI) و سازمان جهانی بهداشت (WHO) است. این یکی از سه رکن شتاب‌دهنده ابزارهای دسترسی به کووید-۱۹ است، ابتکاری که در آوریل ۲۰۲۰ توسط سازمان جهانی بهداشت، کمیسیون اروپا و دولت فرانسه به عنوان پاسخی به دنیاگیری کووید-۱۹ آغاز شد. کوواکس منابع بین‌المللی، را هماهنگ می‌کند تا کشورهای کم‌درآمد یا با
را هماهنگ می‌کند تا کشورهای کم‌درآمد یا با درآمد متوسط امکان دسترسی عادلانه به تست‌های تشخیصی، درمان‌ها و واکسن‌های کووید-۱۹ را بیابند. تا ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۰، ۱۶۵ کشور که ۶۰٪ از جمعیت جهان را در بر می‌گرفتند، به کوواکس پیوسته بودند. با این حال در ۱۱ آوریل ۲۰۲۱، کوواکس با داشتن ۳۸٫۵ میلیون دوز با وجود هدف ۱۰۰ میلیون دوزی تا پایان ماه مارس، از هدف خود بسیار دور بود و در ۶ ژوئیه به هدف خود دست یافت. در میانه اوت ۲۰۲۱ کوواکس ۲۰۰ میلیون دز واکسن را به ۱۴۰ کشور تحویل داده بود که باز هم از هدف ۶۰۰ میلیونی خود دور بود.
بود که باز هم از هدف ۶۰۰ میلیونی خود دور بود. گروهی «ملی‌گرایی واکسنی» کشورهای ثروتمندتر را مقصر کاهش پیوسته واکسن‌های تحویلی کوواکس به کشورهای هدف می‌دانند. کمبود ۴۰۰ میلیون دزی واکسن آسترازنکا که توسط مؤسسه سرم هند (SII) تولید می‌شد نیز به علت استفاده‌های داخلی آن در هند است. واکسن‌های نامزد. سازمان جهانی بهداشت تا ژوئن ۲۰۲۱ واکسن‌های آکسفورد-آسترازنکا، فایزر–بیوان‌تک، مدرنا، سینوفارم، سینوواک و جانسون اند جانسون را برای استفاده اضطراری تأیید کرده بود. این واکسن‌ها می‌توانند به عنوان بخشی از برنامه
این واکسن‌ها می‌توانند به عنوان بخشی از برنامه کوواکس توزیع شوند. بسیاری از کشورهایی که از کوواکس بهره‌مند می‌شوند، «ظرفیت نظارتی محدود» دارند و به مجوزهای سازمان جهانی بهداشت نیاز دارند. در اوایل سال ۲۰۲۱، سازمان جهانی بهداشت در حال بررسی ۱۱ واکسن احتمالی کووید-۱۹ برای فهرست استفاده اضطراری خود (EUL) بود. نخستین واکسنی که این سازمان برای فهرست خود مجاز کرد، واکسن کووید-۱۹ فایزر–بیوان‌تک در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰ بود - یک واکسن RNA که توسط بیوان‌تک با همکاری شرکت آمریکایی فایزر و همچنین شرکت چینی فوسان تولید
آمریکایی فایزر و همچنین شرکت چینی فوسان تولید شده‌است و با نام تجاری کومیرناتی فروخته می‌شود. سازمان جهانی بهداشت در بیانیه‌ای مطبوعاتی در ۲۴ اوت ۲۰۲۰ اظهار داشت که کوواکس دارای ۹ واکسن نامزد تحت حمایت ائتلاف برای آمادگی همه‌گیرانه نوآوری‌ها و ۹ نامزد در حال آزمایش است که بیشترین انتخاب واکسن کووید-۱۹ را در جهان دارد. کوواکس تا دسامبر سال ۲۰۲۰ مذاکرات با تولیدکنندگان دیگر را نیز به پایان رساند که به آن امکان دسترسی به دو میلیارد دوز واکسن را داد. گیرندگان. کوواکس واکسن‌ها را برای کشورهای در حال توسعه تهیه
کوواکس واکسن‌ها را برای کشورهای در حال توسعه تهیه می‌کند. در کل ۹۲ کشور کم‌درآمد یا با درآمد متوسط از طریق تعهدهای پیش‌فروش (AMC) واجد شرایط دریافت واکسن‌های کووید-۱۹ با سازوکار کوواکس هستند. هزینه تعهد پیش‌فروش کوواکس بر عهده مشارکت‌کنندگان اهداکننده است. اهداکنندگان. بودجه کوواکس بیشتر توسط کشورهای ثروتمند جهان غرب تأمین می‌شود. در ۱۹ فوریه ۲۰۲۱، ۳۰ کشور و همچنین اتحادیه اروپا توافق‌نامه‌های تعهد به تسهیلات کوواکس را امضا کرده بودند. اگرچه تعهد بیش از ۶ میلیارد دلار داده شده‌است، اما هنوز همه اعتبارات
میلیارد دلار داده شده‌است، اما هنوز همه اعتبارات جذب نشده‌است. در آوریل اعلام شد که هنوز جذب ۳/۲ میلیارد دلار تعهد سال ۲۰۲۱ برای برنامه کوواکس به انجام نرسیده‌است. اگرچه این بودجه عمدتاً توسط دولت‌ها («کمک رسمی توسعه») تأمین می‌شود، اما طرح کوواکس توسط بخش خصوصی و سازمان‌های بشردوستانه نیز تأمین می‌شود و کشورهای دریافت‌کننده ممکن است هزینه‌هایی برای واکسن و زایمان دریافت کنند.
پلیس من () فیلمی در ژانر درام عاشقانه به کارگردانی مایکل گرندیج است که در نوامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. این فیلم براساس رمانی به همین نام نوشتهٔ بیتان رابرتز ساخته شده و داستان دو مرد همجنس‌گرا در سال ۱۹۶۰ را روایت می‌کند. بازیگران آن هری استایلز، اما کورین، جینا مک‌کی، لاینس روچ، دیوید داوسون، و روپرت اورت هستند. انتشار. "پلیس من" در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ اکران محدودی داشته و در ۴ نوامبر ۲۰۲۲ به‌صورت استریم از طریق پرایم ویدئو عرضه شد. جوایز. بازیگران اصلی به‌عنوان برندگان جمعی جایزه بازیگری در TIFF's Tribute Awards معرفی
جمعی جایزه بازیگری در TIFF's Tribute Awards معرفی شدند ، این اولین باری بود که این جایزه‌ جای یک فرد به یک گروه اهدا شد.
شصت و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز در ۳۱ اوت ۲۰۰۵ با اکران "هفت شمشیر" از تسوی هارک افتتاح شد و در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۵ با نمایش موزیکال "شاید عشق" پیتر چان بسته شد. ترکیب‌ها توسط مدیر جشنواره مارکو مولر در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۵ در رم معرفی شد. برای اولین بار در تاریخ جشنواره، فیلم‌های دیجیتال می‌توانستند در همه دسته‌ها رقابت کنند. هایائو میازاکی، فیلم ساز پویانمایی ژاپنی و استفانیا ساندرلی بازیگر ایتالیایی به هرکدام از آنها یک شیر طلایی افتخاری اهدا شد. "کوهستان بروکبک" در بخش مسابقه اصلی برنده شیر طلایی شد.
توک ماکاک یا ماکاک سری لانکایی نام گونه‌ای از ماکاک است که بومی سری‌لانکا می‌باشد. رژیم غذایی. توک ماکاک‌ها علاقه زیادی به خوردن خوشه‌های زرد گیاه فلوس دارند. گیاهانی مانند آناناس، انبه؛ جانورانی مانند سنجاب نخلی هندی، برخی گونه از موش‌ها و حتی دور ریز غذایی انسان‌ها مانند دانه‌های برنج نیز، جزوی از رژیم غذایی توک ماکاک‌ها است. شکارچی‌ها. پلنگ‌ها، گربه‌های ماهیگیر و پایتون‌های هندی مهم‌ترین شکارچیان این نوع ماکاک هستند.
جنبش ایالت‌سازی ناحیه کلمبیا یک جنبش سیاسی است که از ایجاد ناحیه کلمبیا به عنوان ایالت ایالات متحده حمایت می‌کند تا نمایندگان رأی دادن در کنگره و کنترل کامل امور محلی را به مردم ناحیه کلمبیا ارائه دهد. ناحیه کلمبیا در حال حاضر یک منطقه فدرال تحت صلاحیت مستقیم کنگره ایالات متحده است. دولت بودن منطقه را می‌توان با کنگره، تحت اختیاری که قانون اساسی ایالات متحده برای پذیرش ایالات جدید در اتحادیه به کنگره اعطا کرده‌است، به دست آورد (ماده ۴، بخش ۳، بند ۱). پیشنهادهای جایگزین برای دولت داری شامل بازگشت مجدد منطقه
جایگزین برای دولت داری شامل بازگشت مجدد منطقه کلمبیا و اصلاحات حق رای است. اگر قرار بود که ناحیه کلمبیا به یک ایالت تبدیل شود - بر اساس آمار سال ۲۰۱۸ - از نظر جمعیت در رتبه ۴۹ام (جلوتر از ورمونت و وایومینگ) قرار دارد، از نظر مساحت ۵۱امین، از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی نخستین، درآمد متوسط خانوار نخستین و از نظر تولید ناخالص داخلی نیز ۳۴ام بود و پس از ۶۲ سال نخستین ایالتی می‌شد که در اتحادیه پذیرفته می‌شود. ناحیه کلمبیا بر اساس هٔ ملز سال ۲۰۱۹، با مدرک لیسانس داشتن ۵۹٫۷٪ و مدارک بالاتر داشتن ۳۴٫۰٪ از
لیسانس داشتن ۵۹٫۷٪ و مدارک بالاتر داشتن ۳۴٫۰٪ از ساکنانش در رتبه اول تحصیلات در کشور قرار دارد. در سال ۲۰۱۵، منطقه کلمبیا از نظر تراکم جمعیت (۱۱٬۰۱۱ نفر / مایل مربع) در کشور اول بود و ۹ برابر متراکم‌تر از نیوجرسی (دومین منطقه متراکم با ۲۲۱۸ نفر در مایل مربع) و ۱۱۰۰۰ برابر بیشتر از آلاسکا (۱ نفر) مایل مربع). برای بیشتر جنبش‌های مدرن (۱۹۸۰ تاکنون) دولت، نام ایالت جدید «نیو کلمبیا» بوده‌است، اگرچه قانون پذیرش واشینگتن دی.سی. توسط مجلس نمایندگان ایالات متحده در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ تصویب شده‌است «ایالت
متحده در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ تصویب شده‌است «ایالت واشینگتن، مشترک‌المنافع داگلاس» برای بزرگداشت فردریک داگلاس نام گذاری شده‌است. تاریخ. بند منطقه‌ای قانون اساسی. در اواخر قرن هجدهم، تعدادی از افراد معتقد بودند که کنگره به کنترل پایتخت ملی نیاز دارد. این باور منجر به ایجاد یک پایتخت ملی، جدا از هر ایالت، توسط بند منطقه‌ای قانون اساسی، با حداکثر مساحت (یعنی براساس یک «مربع» که طول اضلاع آن بیش از «ده مایل» نباشد). مدیسون در حمایت از ایجاد منطقه کلمبیا، در شماره ۴۳ فدرالیست نوشت که ساکنان منطقه جدید فدرال «در
۴۳ فدرالیست نوشت که ساکنان منطقه جدید فدرال «در انتخاب دولت که برای اعمال قدرت بر آن‌ها صدای خود را دارند، صدای خود را خواهند داشت». مدیسون توضیح نداد که چگونه این اتفاق می‌افتد اما حتی با استفاده از بسته‌ای که هنوز نامش مشخص نبود، پیشنهاد کرد که اصول خودمدیریتی در پایتخت جمهوری غایب نباشد. بحث‌های اولیه دربارهٔ حق رای. در سال ۱۷۸۸ زمینی که منطقه در آن شکل گرفته توسط مریلند واگذار شد. در سال ۱۷۹۰، کنگره قانون اقامت را به تصویب رساند که منطقه ای را در رودخانه پوتوماک بین آناکوستیا و کونوگوشگ قرار داد و محل
پوتوماک بین آناکوستیا و کونوگوشگ قرار داد و محل دقیق آن توسط رئیس‌جمهور جرج واشینگتن انتخاب شد . انتخاب وی در ۲۴ ژانویه ۱۷۹۱ اعلام شد و قانون اقامت اصلاح شد و شامل زمین‌هایی شد که ویرجینیا در سال ۱۷۹۰ واگذار کرده بود. آن سرزمین در سال ۱۸۴۷ به ویرجینیا بازگردانده شد. کنگره تا اولین دوشنبه در دسامبر ۱۸۰۰ رسماً به پایتخت جدید فدرال منتقل نشد. در آن زمان، این ناحیه توسط ترکیبی از یک هیئت کمسیونر منصوب شده توسط فدرال، مجلس قانونگذاری ایالت و دولت‌های محلی انتخاب می‌شد. در طی یک سال انتقال به ناحیه، کنگره قانون
می‌شد. در طی یک سال انتقال به ناحیه، کنگره قانون ارگانیک ناحیه کلمبیا را در سال ۱۸۰۱ تصویب کرد و ناحیه فدرال جدید را تحت اختیارات خود که طبق بند ناحیه مجاز است، وارد کرد. از آنجا که ناحیه کلمبیا دیگر بخشی از هیچ ایالتی نبود، ساکنان منطقه رأی دادن در کنگره و کالج انتخاباتی و همچنین صدای اصلاحیه‌های قانون اساسی و حق حاکمیت در خانه را از دست دادند، واقعیت‌هایی که بدون اعتراض نبودند. در ژانویه ۱۸۰۱، جلسه ای از شهروندان منطقه برگزار شد که منجر به ارسال بیانیه‌ای به کنگره شد. بحث در مورد حق رأی برای منطقه کلمبیا
به کنگره شد. بحث در مورد حق رأی برای منطقه کلمبیا تقریباً بلافاصله آغاز شد، اگرچه بیشتر متمرکز بر اصلاحات قانون اساسی و اقدام مجدد بود، نه دولت. از سال ۱۸۰۳ تاکنون بیش از ۱۵۰ اصلاحیه و لایحه قانون اساسی برای ارائه نمایندگی به ناحیه کلمبیا ارائه شده‌است و در نتیجه جلسات کنگره در بیش از بیست بار، با اولین جلسات در سال ۱۸۰۳ انجام شده‌است. در آن زمان، مصوباتی توسط کنگره برای بازپس‌گیری بیشتر ناحیه کلمبیا به مریلند معرفی شد. شهروندان از جابجایی کرسی دولت می‌ترسند که برای حقوق برابر، به دی سی یک دولت ارضی و
که برای حقوق برابر، به دی سی یک دولت ارضی و اصلاحیه قانون اساسی داده شود. اما جیمز هالند از کارولینای شمالی استدلال کرد که ایجاد یک دولت ارضی باعث نارضایتی شهروندان می‌شود. وی گفت، «گام بعدی درخواست پذیرش به عنوان عضوی از اتحادیه خواهد بود، و اگر رویکرد مربوط به سرزمین‌ها را دنبال کنید، باید، به محض اینکه تعداد آنها اجازه این کار را داد، آنها را در اتحادیه پذیرش کنید.» اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰. اولین پیشنهاد نمایندگی کنگره برای بررسی جدی در سال ۱۸۸۸ ارائه شد، اما جلسات کنگره در مورد این موضوع تا سال
شد، اما جلسات کنگره در مورد این موضوع تا سال ۱۹۲۱ برگزار نمی‌شد. این جلسات منجر به اولین لایحه ای شد که توسط سنا ارائه شد. وسلی لیوسی جونز (R-WA)، به خارج از کمیته ای معرفی خواهد شد که به نمایندگی منطقه رسیدگی می‌کند. این لایحه به کنگره امکان می‌داد - هرچند که لازم نیست - با ساکنان دی.سی. مثل شهروندان ایالتی هستند رفتار کند. دوران حقوق مدنی و متمم ۲۳، ۱۹۵۰–۱۹۷۰. اعضای کنگره همچنان به پیشنهاد اصلاحاتی برای رفع عدم نمایندگی منطقه پرداختند، و تلاش‌ها در اواخر دهه ۱۹۵۰ به عنوان بخشی از جنبش حقوق مدنی آغاز شد.
دهه ۱۹۵۰ به عنوان بخشی از جنبش حقوق مدنی آغاز شد. این سرانجام منجر به تصویب موفقیت‌آمیز بیست و سومین متمم در سال ۱۹۶۱ شد، که به موجب آن آرای منطقه در کالج انتخاباتی متناسب با اندازه آن‌ها به گونه‌ای بود که گویی یک ایالت هستند، اما بیشتر از کم جمعیت‌ترین ایالت نیست. این حق از زمان انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۶۴ توسط شهروندان DC استفاده شده‌است. در حالی که شهروندان منطقه هنوز حق رأی کامل را تکذیب نمی‌کردند، اعضا به پیشنهاد لایحه‌هایی برای رسیدگی به نمایندگی کنگره ادامه دادند. این قبیل لایحه‌ها در سال ۱۹۶۷ و
ادامه دادند. این قبیل لایحه‌ها در سال ۱۹۶۷ و ۱۹۷۲ از کمیته خارج شد، برای یک مجلس نمایندگان برای رای‌گیری در ۱۹۷۶ و در ۱۹۷۸ منجر به پیشنهاد رسمی اصلاحیه حق رای در منطقه کلمبیا شد. اما این اصلاحیه در سال ۱۹۸۵ منقضی شد، ۲۲ مصوبه کمتر از ۳۸ مورد لازم. دهه ۱۹۸۰–۲۰۱۵. قبل از شکست اصلاحیه حقوق رای DC، اما وقتی تصویب بعید به نظر می‌رسید، سرانجام رای‌دهندگان منطقه شروع به پیگیری دولت بودن کردند. در سال ۱۹۸۰، جی. ادوارد گوانان به عنوان یک ابتکار عمل، دولت را در صندوق‌های رای گذاشت. رأی دهندگان ناحیه فراخوان
در صندوق‌های رای گذاشت. رأی دهندگان ناحیه فراخوان کنوانسیون قانون اساسی برای تهیه پیش نویس قانون اساسی ایالتی را تصویب کردند، درست همان‌طور که سرزمین‌های ایالات متحده قبل از پذیرش آن‌ها به عنوان ایالت انجام داده بودند. این کنوانسیون از فوریه تا آوریل ۱۹۸۲ برگزار شد. قانون اساسی پیشنهادی توسط رای‌دهندگان منطقه در سال ۱۹۸۲ تصویب شد تا ایالت «نیو کلمبیا» نامیده شود. در سال ۱۹۸۷، قانون اساسی ایالتی دیگر تهیه شد که مجدداً از ایالت پیشنهادی به عنوان نیو کلمبیا یاد می‌شد. از زمان ۹۸امین کنگره، بیش از ده لایحه
یاد می‌شد. از زمان ۹۸امین کنگره، بیش از ده لایحه دولت تدوین شده‌است که دو لایحه خارج از کمیته حوزه‌های قضایی گزارش شده‌است. دومین این لایحه‌ها در نوامبر ۱۹۹۳ به صحن مجلس رسید، تا تنها بحث طبقه و رأی‌گیری دربارهٔ دولت بودن دی.سی. را داشته باشد که در مجلس نمایندگان با ۲۷۷ رای مخالف و ۱۵۳ رای موافق به نتیجه نرسید.
بزرگترین عشق (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی ۲۰۱۱ در ژانر کمدی رمانتیک با بازی چا سونگ وون، گونگ هیو جین، یون که-سانگ و یو این-نا است. این مجموعه با روایت داستانی دربارهٔ عشق واقعی در دنیای جعلی سرگرمی، از ۴ مه تا ۲۳ ژوئن ۲۰۱۱، چهارشنبه و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی برای ۱۶ قسمت پخش شد. خلاصه داستان. گو ئه-جونگ (گونگ هیو جین) محبوب‌ترین عضو گروه دخترانهٔ کوک‌بو سونیو به معنای «دختران گنجینه ملی» برای مدت ده سال بود، اما پس از درگیر شدن در رسوایی‌ها دوران محبوبیتش به سر آمد. او در
شدن در رسوایی‌ها دوران محبوبیتش به سر آمد. او در برنامه‌های تلویزیونی حضور پیدا می‌کند تا برای پدر و برادر دردسرسازش به سختی پول دربیاورد. بازیگران. بازیگران مهمان. قسمت ۱ قسمت‌های ۱–۲ () قسمت‌های ۳–۴ قسمت ۹ قسمت ۱۰ قسمت ۱۴ (سکشن تی‌وی) قسمت‌های ۱۵–۱۶ (جام جهانی تیپ ایدئال) تولید. این مجموعه توسط هونگ می-ران و هونگ جونگ-اون که به «خواهران هونگ» شناخته می‌شوند، نوشته‌است، که درام‌های کره‌ای دیگری از جمله "دختر محبوب چون هیانگ" (۲۰۰۵)، "دختر من" (۲۰۰۵)، "همسر یا دردسر" (۲۰۰۶)، "قهرمان" (۲۰۰۸)، "تو زیبایی"
یا دردسر" (۲۰۰۶)، "قهرمان" (۲۰۰۸)، "تو زیبایی" (۲۰۰۹) و "دوست‌دختر من یک گومیهو است" (۲۰۱۰) را نوشته‌اند. به گفتهٔ کارگردان پارک هونگ-کیون (که پیش از این کارگردان ملکه سوندوک بوده‌است) مهارت خواهران هونگ در کمدی شخصیت این است که چگونه "بزرگترین عشق" امیدوار است خود را از سایر درام‌های کره‌ای مد روز پخش شده در بهار ۲۰۱۱ متمایز کند. اگرچه این مجموعه از شایعاتی که مردم در مورد سلبریتی‌ها می‌شنوند ناشی می‌شود، اما چا سونگ وون در طی کنفرانس مطبوعاتی این مجموعه گفت که او همچنین می‌خواهد یک بخش روشن و سالم از
گفت که او همچنین می‌خواهد یک بخش روشن و سالم از صنعت سرگرمی در کره را به نمایش بگذارد. او اعتراف کرد که هنرمندان به علت شغل خود در پشت تصویر خود پنهان می‌شوند. چا گفت: «با این حال این درام نشان می‌دهد که آنها فقط افراد واقعی خارج از دوربین هستند.» یون که-سانگ افزود که، «فیلمنامه خیلی واقع گرایانه است و نگاهی گذرا به آنچه در پشت پرده رخ می‌دهد، می‌اندازد.» چا سونگ وون بازی کمدی خود را فنی توصیف کرده‌است در حالیکه همکارش گونگ هیو جین، طبیعی‌تر و واکنشی‌تر است. آنها بر این باورند که بین دو سبک بازیگری خود
است. آنها بر این باورند که بین دو سبک بازیگری خود تعادل خوبی ایجاد کرده‌اند و این به شدت به درام کمک کرده‌است. فیلم‌برداری. چندین مکان مورد استفاده در این مجموعه، کافه مونِت در پیونگ‌چانگ-دونگ (ظاهرا توسط جنی، دوست گو ئه-جونگ اداره می‌شود)، موزهٔ کیم جونگ یون (که به عنوان خانهٔ مجلل دوک‌کو جین مورد استفاده قرار گرفت)، لوته ورلد مجیک آیلند (مکان اعتراف عاشقانهٔ دوک‌کو جین)، گالری دی اسکوئر در نون‌هیون-دونگ (به عنوان آژانس مدیریت دوک‌کو جین) و موزهٔ چون‌وُن‌دانگِ پزشکی کره‌ای در جونگ‌نو-گو (به عنوان کلینیک
پزشکی کره‌ای در جونگ‌نو-گو (به عنوان کلینیک پیل-جو) است. گمارش محصول (پی‌پی‌ال) در خط داستانی شخصیت‌ها ادغام شد و محبوبیت درام منجر به افزایش فروش محصولاتی مانند تلفن‌های هوشمند ال‌جی اپتیموس بلک و اپتیموس بیگ، سرویس شبکه‌سازی اجتماعی می‌تودِی، و نوشیدنی انرژی‌زای ویتامین‌واتر شد. اما تیم تولید یک هشدار از کمیسیون پخش برای آنچه که آن را استفادهٔ «فاحش» از گمارش محصول در درام نامید، دریافت کرد. ریتینگ. "بزرگترین عشق" در چارت TNmS به میانگین ریتینگ بینندگان ۱۶٫۶٪ و در AGB نیلسن میدیا ریسرچ به ریتینگ ۱۹٫۵٪
۱۶٫۶٪ و در AGB نیلسن میدیا ریسرچ به ریتینگ ۱۹٫۵٪ دست یافت، و قسمت آخر آن به ریتینگ ۲۱٪ رسید تا برای اولین بار از مرز ۲۰٪ عبور کند. این مجموعه در صدر جدول پخش تلویزیونی چهارشنبه و پنجشنبه‌ها، برای پنج هفتهٔ متوالی قرار گرفت. اقتباس کمیک. ناشر کتاب کمیک، تونی پلاس، دو کتاب اول "بزرگترین عشق" را در آوریل ۲۰۱۲ منتشر کرد. این شرکت انتظار دارد که فروش کتاب‌های کمیک کره‌ای در خارج از کشور با کتاب‌های کمیک مبتنی بر درام افزایش پیدا کند.
بانک املاک کردی () شرکت دولتی خدمات مالی و بانکداری ترک است، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس و در سال ۲۰۰۱ منحل شد. سهام این بانک پس از منحل شدن توسط بانک_زراعت و بانک_خلق که دو بانک دولتی دیگر ترکیه هستند خریداری شد.
ماریانو مورنو (Mariano_Moreno; ؛ ۲۳ سپتامبر ۱۷۷۸۴ مارس ۱۸۱۱) وکیل، روزنامه‌نگار و سیاستمدار آرژانتینی بود. وی نقشی تعیین‌کننده در پریمرا خونتا، اولین دولت ملی آرژانتین پس از انقلاب مه، برعهده داشت. زندگی‌نامه. مورنو در سال ۱۷۷۸ در بوینس آیرس متولد شد. پدرش مانوئل مورنو ئی آرگوموسا متولد سانتاندر اسپانیا بود که در سال ۱۷۷۶ وارد آن شهر شد و با ماریا دل واله ازدواج کرد. ماریانو فرزند اول خانواده مورنو بود و سیزده برادر کوچکتر هم داشت. در دوران جوانی وی لاتین، منطق و فلسفه را در کالج سلطنتی سان کارلوس تحصیل کرد
و فلسفه را در کالج سلطنتی سان کارلوس تحصیل کرد و سپس تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته حقوق در چوکیساکا دنبال کرد. در طی این مطالعات، او ایده‌های جدید روشنگران اسپانیا را آموخت. وی با ماریا گوادالوپه کوئنکا ازدواج کرد و به بوینس آیرس بازگشت و به عنوان وکیل برجسته کابیلدو درآمد. بر خلاف بسیاری از دیگر اروپائیان ساکن آمریکای لاتین، او پروژه کارلوتیسم و مدیریت سانتیاگو د لینیرس را رد کرد. وی برای نایب‌الملک بعدی، بالتازار هیدالگو د سیسنروس کار می‌کرد. وی مقاله اقتصادی ""نمایندگی ملاکان" " را نوشت، که نایب الملک
""نمایندگی ملاکان" " را نوشت، که نایب الملک را ترغیب به آغاز تجارت با انگلیس نمود. اگرچه او در انقلاب مه که سیسنروس را برکنار کرد نقش برجسته‌ای نداشت، اما به عنوان وزیر جنگ دولت جدید پریمرا خونتا منصوب شد. وی همراه با خوان خوزه کاستلی سیاست‌های سختگیرانه‌ای را علیه حامیان دولت سابق و تقویت دولت جدید اتخاذ کرد. این سیاست‌ها در یک سند محرمانه، "برنامه عملیاتی"، شرح داده شده‌است. برخی از مورخان دربارهٔ تألیف آن اختلاف نظر دارند. مورنو کارزارهای نظامی خود را به پاراگوئه و پروی علیا کشاند و دستور اعدام سانتیاگو
پاراگوئه و پروی علیا کشاند و دستور اعدام سانتیاگو د لینیرس را پس از شکست ضدانقلاب صادر کرد. وی اولین روزنامه آرژانتین را به نام "La Gazeta de Buenos Ayres" تأسیس کرد و کتاب "قرارداد اجتماعی" اثر ژان-ژاک روسو را به اسپانیایی ترجمه کرد. هنگامی که خونتا به اولین پیروزی‌های نظامی دست می‌یافت، رئیس‌جمهور کورنلیو ساودرا با مورنو مخالفت کرد و در عوض از سیاست‌های میانه‌رو طرفداری کرد. ساودرا با همدستی با جورجیو فونس تعداد اعضای خونتا را گسترش داد تا مورنیست‌ها را در اقلیت نگهدارد. با ادامه اختلافات، مورنو به
را در اقلیت نگهدارد. با ادامه اختلافات، مورنو به مأموریت دیپلماتیک در انگلیس منصوب شد اما در راه آنجا در دریا درگذشت. برادرش مانوئل مورنو ادعا کرد که او مسموم شده‌است. هواداران وی تا چند سال پس از مرگ وی هنوز یک جریان سیاسی با نفوذ بودند. مورخان چندین دیدگاه در مورد نقش و اهمیت تاریخی مورنو دارند، از قدیس‌نگاری او گرفته تا انکارش. وی پیشرو روزنامه‌نگاری آرژانتین محسوب می‌شود.