payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دختران را مجبور به استفاده از حجاب می‌کند، به‌طور فزاینده ای در مدارس، ادارات دولتی و فضاهای عمومی وضع می‌شود. استان آچه احکام اسلامی را به‌طور کامل اجرا کرده‌است، که در آن همه زنان مسلمان باید از پوشش سنتی معروف به حجاب استفاده کنند و هرگونه ارتباط با جنس مخالف در خارج از تعریف ازدواج ممنوع است. جنایات جنسی، آزار و اذیت و قاچاق. بنابر گزارش‌های آماری، بیش از ۹۰ درصد موارد تجاوز جنسی در اندونزی گزارش نمی‌شود و قربانیان می‌ترسند مقصر شناخته شوند. همچنین قاچاق جنسی در اندونزی یک مشکل است. زنان و دختران
قاچاق جنسی در اندونزی یک مشکل است. زنان و دختران اندونزیایی و خارجی زیادی در فاحشه خانه‌ها مجبور به تن‌فروشی شده و مورد آزار جسمی و روانی قرار گرفته‌اند. از سال ۲۰۱۰، شرکت راه‌آهن اندونزی ("PT Kereta Api Indonesia") در برخی از قطارهای شهری جاکارتا در پاسخ به گزارش‌هایی مبنی بر آزار جنسی در مکان‌های عمومی، از جمله قطارهای شهری و اتوبوس، واگن‌های مخصوص زنان را تعبیه کرد. ازدواج و زندگی خانوادگی. فرهنگ جهیزیه در فرهنگ اندونزی به ندرت انجام می‌شود، اما سنت شیربها توسط گروه‌های قومی خاص در این کشور انجام
شیربها توسط گروه‌های قومی خاص در این کشور انجام می‌پذیرد. در اندونزی ازدواج کودکان نیز رواج دارد. مانند بسیاری از کشورهای در حال توسعه، نرخ باروری بالا یکی از مشکل بزرگ کشور اندونزی است. به‌طور سنتی، جامعه اندونزی به کودکان به عنوان منبع ثروت نگاه می‌کند. بر طبق یک ضرب‌المثل محلی، کودکان بیشتر مساوی با ثروت بیشتر است. در اندونزی عموماً اعتقاد بر این است که استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری با ارزش‌های مذهبی و اخلاقی در تضاد می‌باشد. شغل و سیاست. پس از افزایش سرمایه‌گذاران چندملیتی خارجی در اندونزی در دهه
سرمایه‌گذاران چندملیتی خارجی در اندونزی در دهه ۱۹۷۰، بسیاری از زنان اندونزیایی به «نیروی کار اصلی» و منبع نیروی کار ارزان در مشاغل تولیدی تبدیل شدند. در دهه ۱۹۹۰، برخی از زنان در اندونزی، از جمله نوجوانان و بی‌خانمان‌ها، به دلیل مشکلات مالی به شغل‌هایی چون کارگر جنسی و خدمتکاری متوسل شدند. برخی از زنانی که مجبور به انجام چنین کاری شده بودند، ترجیح دادند به کشورهایی مانند عربستان سعودی، مالزی، هنگ کنگ و تایوان بروند. اندونزی از جمله کشورهایی است که رئیس‌جمهور زن داشته‌است. مگاواتی سوکارنوپوتری از سال ۲۰۰۱
زن داشته‌است. مگاواتی سوکارنوپوتری از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ به عنوان رئیس‌جمهور اندونزی بر سر کار بود. در سال ۲۰۱۲، ۱۸ درصد از نمایندگان پارلمان ملی در اختیار زنان بودند. در اکثر شهرهای بزرگ مانند جاکارتا و سورابایا، نیروی کار زن تحصیل کرده تمایل به به تعویق انداختن ازدواج دارند.
زیگفرید گراسیا (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود که در پست دفاع بازی می‌کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اسپانیا، و کاتالونیا بازی کرده‌است. زندگی حرفه‌ای. گراسیا که در گایا، بارسلون، کاتالونیا به دنیا آمد، تمام ۱۷ سال دوران حرفه‌ای خود را در باشگاه بارسلونا گذراند، اما برای سه سال قرضی در اس دی اسپانیا صنعتی بازی کرد.
ده‌نامه، ده‌نامه‌ای‍ سرودهٔ شاه اسماعیل یکم است. این منظومه نخستین مثنوی ایست که به زبان ترکی آذربایجانی نوشته شده است. این مثنوی شامل ده نامه بین عاشق و معشوق است و شامل ۱۵۳۲ بیت است.
زنان در جنگ ویتنام در نقش‌های بسیار متنوعی فعال بودند و تأثیرات مهمی بر جنگ و جنگ تأثیرات مهمی بر آنها گذاشتند. شرکت زنان در جنگ. چندین میلیون زن ویتنامی در طول جنگ در ارتش و بعضی در قالب شبه نظامیان خدمت کردند. این زنان در اموری چون جاسوسی، مراقبت‌های پزشکی، کارهای لجستیکی و اداری، و در برخی موارد در نبرد مستقیم با نیروهای مخالف مشارکت‌های حیاتی داشتند. زنان غیرنظامی نیز در طول جنگ تأثیرات قابل توجهی داشتند، به طوری که زنان کارگر نقش‌های بیشتری در اقتصاد ایفا کردند و ویتنام شاهد افزایش حقوق قانونی زنان
ایفا کردند و ویتنام شاهد افزایش حقوق قانونی زنان بود. در ویتنام و در سراسر جهان، زنان به عنوان رهبران کمپین‌های صلح و ضد جنگ ظاهر شدند و سهم قابل توجهی در خبرنگاری جنگ داشتند. با این حال، زنان همچنان در طول جنگ و پس از آن با سطوح قابل توجهی از تبعیض مواجه بودند و اغلب آماج خشونت جنسی و جنایات جنگی بودند. پس از جنگ، برخی از زنان کهنه سرباز ویتنامی برای ادغام مجدد در جامعه غیرنظامی و به رسمیت شناختن مشارکت‌هایشان با مشکل مواجه شدند، همچنین برخی از پیشرفت‌هایی که در حقوق زنان در طول جنگ انجام شد، ادامه یافت.
که در حقوق زنان در طول جنگ انجام شد، ادامه یافت. نمایش‌های جنگ در داستان‌ها نیز به دلیل نادیده گرفتن نقش زنان در جنگ و تقلیل زنان ویتنامی به کلیشه‌های نژادپرستانه مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. زنان ویتنامی در ارتش. اطلاعات نسبتاً کمی در مورد کهنه سربازان زن جنگ ویتنام وجود دارد. دولت ویتنام شمالی، به رهبری هوشی مین، تعدادی اصلاحات قانونی را برای به دست آوردن محبوبیت و افزایش برابری اجتماعی انجام داد، از این دست قوانین می‌توان به قوانین جدید ممنوعیت کتک زدن همسر، ازدواج‌های اجباری و ازدواج کودکان اشاره کرد.
ازدواج‌های اجباری و ازدواج کودکان اشاره کرد. حداقل ۱٫۵ میلیون زن در طول جنگ در ارتش ویتنام شمالی خدمت کردند و ۷۰ درصد از جوانان داوطلب را تشکیل می‌دادند. اغلب در میان زنان جوان شور و شوق زیادی برای پیوستن به ویت کنگ‌ها و ارتش ویتنام شمالی وجود داشت که توسط عواملی مانند آرمان‌های کمونیستی برابری، نفوذ زنان جنگجو در ویت مین و در تاریخ ویتنام جذب می‌شد. میل به شرکت در چیزی که به عنوان یک مبارزه انقلابی برای استقلال تلقی می‌شد و میل به انتقام از حملات وحشیانه سربازان ویتنام جنوبی و آمریکا علیه روستاهایشان در
سربازان ویتنام جنوبی و آمریکا علیه روستاهایشان در علاقه زنان به حضور در جبهه‌های نبرد بی تأثیر نبود. با این حال، علی‌رغم آن آرمان‌های برابری و آن شور و شوق، تبعیض علیه زنان همچنان در طول جنگ رایج بود. زنان در ارتش اغلب تنها قادر به انجام وظایف پشتیبانی بودند. همچنین تقسیم کار جنسیتی در بیشتر اردوگاه‌ها برجسته بود. بیشتر زنانی که در ویتنام جنوبی خدمت می‌کردند به عنوان پرستار و کارمند ادارات دولتی آموزش دیده بودند. سپاه نیروهای مسلح زنان به عنوان بخشی از ارتش جمهوری ویتنام ایجاد شد و تا سال ۱۹۶۷ بیش از ۲۷۰۰
جمهوری ویتنام ایجاد شد و تا سال ۱۹۶۷ بیش از ۲۷۰۰ عضو داشت، اما سپاه زنان فقط با وظایف اداری سروکار داشت. زنان غیرنظامی ویتنامی. تعدادی از زنان غیرنظامی ویتنامی به عنوان داوطلب برای صلیب سرخ، خدمات امداد کاتولیک یا سایر سازمان‌های بشردوستانه خدمت می‌کردند در طول جنگ، جنبشی به راه افتاد و به سه مسئولیت تأکید داشت و زنان ویتنامی را به آن وظایف سوق می‌داد. این جنبش از زنان خواست تا در تولیدات کشاورزی کوشا باشند، زمانی که شوهران برای جنگ می‌رفتند اداره خانه‌هایشان را به دست بگیرند و به شبه‌نظامیان محلی برای کمک
را به دست بگیرند و به شبه‌نظامیان محلی برای کمک به دفاع از روستاهایشان بپیوندند. جنگ همچنین شاهد تعدادی تغییر در قوانین حقوق زنان بود. در سال ۱۹۶۷، کمیته مرکزی حزب کمونیست در ویتنام شمالی قطعنامه ۱۵۳ را تصویب کرد. این قطعنامه سهمیه‌های شغلی رسمی را وضع کرد و زنان را ملزم می‌کرد که حداقل ۳۵ درصد از مشاغل و ۵۰ تا ۷۰ درصد مشاغل در بخش آموزشی را داشته باشند. بیشتر این سهمیه‌ها تا دهه ۱۹۷۰ تکمیل شد. در طول جنگ بیش از یک میلیون نفر از مردم روستایی مهاجرت کردند یا از جنگ در حومه ویتنام جنوبی به شهرها، به ویژه
یا از جنگ در حومه ویتنام جنوبی به شهرها، به ویژه سایگون گریختند. در میان پناهندگان داخلی، بسیاری از زنان جوان بودند که با فروش کاهایی مثل سیگار یا مشروب یا تن‌فروشی به سربازن آمریکایی و متحدانشان، امرار معاش می‌کردند. در فرهنگ عامه. تعداد قابل توجه‌ای از فیلم‌های مربوط به جنگ، زنان را به عنوان شخصیت‌های اصلی نمایش می‌دهند هرچند در آنها اهمیت مردان بیش از زنان عنوان می‌شود. فیلم ویتنامی «وقتی ماه دهم می‌رسد» محصول ۱۹۸۴، که توسط CNN به عنوان «یکی از بهترین فیلم‌های آسیایی تاریخ» نام‌گذاری شده‌است، حول فلاکت
آسیایی تاریخ» نام‌گذاری شده‌است، حول فلاکت زن جوانی است که شوهرش در جنگ جان باخته‌است.
کاترین لورا (۲۷ اوت ۱۹۴۴–۸ ژوئیه ۲۰۰۶) عکاس خبری و عکاس جنگی فرانسوی بود که تصاویر واضح او از نبرد داستان جنگ ویتنام را در صفحات مجله "لایف" و سایر نشریات چاپ می‌کرد. اوایل زندگی. لورا در ۲۷ اوت ۱۹۴۴ در حومه پاریس به دنیا آمد. او در یک مدرسه شبانه‌روزی کاتولیک تحصیل کرد و برای تحت تأثیر قرار دادن دوست پسرش، در سن ۱۸ سالگی مجوز چتربازی را گرفت. پس از اینکه تحت تأثیر تصاویر جنگی که در پاری مچ دیده بود قرار گرفت، تصمیم گرفت به ویتنام جنوبی سفر کند تا «به جنگ چهره ای انسانی بدهد». او در سن ۲۱ سالگی و در سال
چهره ای انسانی بدهد». او در سن ۲۱ سالگی و در سال ۱۹۶۶ یک بلیط یک طرفه به لائوس تهیه کرد و با تنها یک لایکا ام۲ و ۲۰۰ دلار راهی سفر شد. حرفه. لورا پس از ورود به هوشی مین در سال ۱۹۶۶، هورست فاس، رئیس دفتر آسوشیتد پرس را ملاقات کرد. یک سال بعد، او اولین روزنامه‌نگار معتبری بود که در ۲۳ فوریه ۱۹۶۷ در پرش چتر نجات رزمی شرکت کرد و به تیپ ۱۷۳ هوابرد در عملیات Junction City پیوست. او آنقدر کوچک و لاغر بود که باید او را به وزن مطلوب می‌رساندند تا در حین پرش آسیب نبیند. در طول یک عملیات به نام battle for Hill 881 در
در طول یک عملیات به نام battle for Hill 881 در ۳۰ آوریل ۱۹۶۷، او یک سری عکس از نیروی دریایی ایالات متحده، و یک عکس از تفنگدار دریایی در حال مرگ گرفت که در "مجله لایف" منتشر شد و مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. در ۱۹ مه ۱۹۶۷ هنگام عکاسی از عملیات Hickory با یک واحد تفنگداران دریایی در نزدیکی منطقه غیرنظامی ویتنام، در اثر شلیک خمپاره ارتش خلق ویتنام (PAVN) به شدت مجروح شد. لورا بعداً به دوربینی اشاره می‌کند که با متوقف کردن تعدادی از ترکش‌ها جان او را نجات داد. در سپتامبر ۱۹۶۷ او از محاصره Con Thien عکس گرفت.
در سپتامبر ۱۹۶۷ او از محاصره Con Thien عکس گرفت. در اکتبر ۱۹۶۷، او با خانواده اش در پاریس دیدار کرد در سال ۱۹۶۸، در جریان حمله تت، لورا و فرانسوا مازور، روزنامه‌نگار خبرگزاری فرانسه، توسط سربازان PAVN در طول نبرد هو دستگیر شدند. او در اوایل سال ۱۹۶۸ جایزه جورج پولک را توسط باشگاه مطبوعات خارج از کشور برای عکس‌هایش در هیل ۸۸۱ دریافت کرد و اولین زن آزاد و اولین زن برنده این جایزه شد. آخرین مقاله مهم او با نام ویتنام "این است" در مجله "لوک" در ۱۴ مه ۱۹۶۸ منتشر شد. بازنشستگی. او در اواخر دهه ۱۹۸۰ در هتل چلسی
شد. بازنشستگی. او در اواخر دهه ۱۹۸۰ در هتل چلسی زندگی می‌کرد. او کمی بعد فروشگاهی در حوزه لباس تأسیس کرد. سال ۲۰۰۵ وی از جانب مجله پاری مچ به آریزونا فرستاده شد و این آخرین مامویت او بود. او یک هفته پس از تشخیص سرطان ریه در سانتا مونیکا، کالیفرنیا درگذشت. جوایز. لورا برای کارهایش جوایز متعددی از جمله جوایز جورج پولک، تصویر سال، سیگما دلتا چی و باشگاه کارگردان هنری نیویورک را در سال ۱۹۶۷ دریافت کرد. او اولین زنی بود که در سال ۱۹۷۶ جایزه طلایی رابرت کاپا - «بهترین گزارش عکاسی منتشر شده از خارج از کشور که
«بهترین گزارش عکاسی منتشر شده از خارج از کشور که نیاز به شجاعت و تلاش استثنایی دارد» را برای پوشش او از جنگ داخلی در لبنان دریافت کرد.
شاه خورشید نیای خاندان آل‌خورشید و پدر جد شجاع‌الدین خورشید مؤسس سلسله اتابکان لر کوچک است. حمدلله مستوفی در "تاریخ گزیده" می‌نویسد: «...از جنگروی محمد و کرامی پسران خورشید به‌خدمت شویله رفتند و مرتب یافتند و ایشان را فرزندان معتبر خواستند از جمله شجاع‌الدین خورشید بن ابوبکر بن محمد...». اسکندر بیگ ترکمان در "تاریخ عالم آرای عباسی" نیز چنین می‌گوید: «...شجاع‌الدین خورشید بن ابوبکر بن محمد بن خورشید از قبیله حسکردی که به صفات حسنه انصاف داشته بر خود والی و امیر گردانیده‌اند...». از آن‌جا که شاه‌خوشین از
و امیر گردانیده‌اند...». از آن‌جا که شاه‌خوشین از بزرگان یارسان به القابی همچون «زرده‌سوار» و «هزارسوار» نیز مشهور بوده‌است، برخی این فرضیه را مطرح کرده‌اند که وی همان شاه خورشید و جد ملوک هزاراسپی (اتابکان لر) بوده‌‌است. تبار خورشید. حمدلله مستوفی نیز در "تاریخ گزیده" خورشید را از طایفه جنگروی معرفی می‌کند که یکی از طوایف ایل سلبوری بوده‌است. جنگروی شامل برخی از مردمان لر بوده‌است. نام دودمان اتابکان لر کوچک. نام دیگر سلسله اتابکان لر کوچک سلسله خورشیدی است (به انگیسی: Ḵoršīdī dynasty) که وجه تسمیه این
است (به انگیسی: Ḵoršīdī dynasty) که وجه تسمیه این نام خورشید نیای خاندان آل‌خورشید و شجاع‌الدین خورشید مؤسس این سلسله می‌باشد.
اتحادیه ملی هنرمندان اوکراین (اوکراینی: ; Spilka khudozhnykiv Ukrainy) که در سال ۱۹۳۸ میلادی تأسیس شد، یک سازمان عمومی خلاقیت در اوکراین برای هنرمندان حرفه‌ای و منتقدان هنری می‌باشد. این انجمن خلاقانهٔ داوطلبانه، از نقاشان، طراحان گرافیک، مجسمه سازان، استادان هنرهای تزئینی و منتقدان هنری تشکیل شده‌است. مکان این اتحادیه در شهر کیف، پایتخت کشور اوکراین واقع شده‌است. به رسمیت شناختن اتحادیه. در هفتم سپتامبر ۱۹۳۹ م. اس اس آر اوکراین اساسنامهٔ اتحادیه هنرمندان شوروی در اوکراین را به تصویب رساند. این منشور، اساس
در اوکراین را به تصویب رساند. این منشور، اساس اتحادیه را اینگونه تعریف کرده‌است که به عنوان یک سازمان داوطلبانه کارگران هنرهای زیبا اس اس آر اوکراین (نقاشان، گرافیست‌ها، مجسمه سازان، هنرمندان تئاتر، استادان هنرهای بومی و محلی) و همچنین افرادی که کارهای پژوهشی و انتقادی انجام می‌دهند را درکنار هم متحد کرده‌است. در سال ۱۹۹۸ م. این اتحادیه ملی شد. با ابتکار اتحادیه ملی هنرمندان اوکراین و سایر اتحادیه‌های خلاقانهٔ اوکراین، قوانین مربوط به شغلهای حرفه ای مربوط به خلاقیت و اتحادیه‌های مربوط به آن تغییر کرده‌است.
خلاقیت و اتحادیه‌های مربوط به آن تغییر کرده‌است. با دستور رئیس‌جمهور اوکراین، روز هنرمندان که به هنر و شغلهای مربوط به هنر اختصاص دارد، ایجاد شد.
Lin-7 homolog A یا به اختصار LIN7A پروتئینی است که در انسان توسط ژن "LIN7A" کدگذاری می‌شود. فعل و انفعالات. مشخص شده‌است که LIN7A با پروتئین‌های زیر تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
الیسیف کیف با نام کامل الیزاوتا یاروسلاونا (نروژی: "Ellisif" یا "Elisiv" ; ; ; ۱۰۲۵ - ج. ۱۰۶۷) شاهزاده کیف و همسر هارالد هاردرادا پادشاه نروژ بود. یاروسلاو حکیم دخترش الیزابت را با هارولد نروژی مزدوج کرد. با این حال، این ازدواج با یک تاریخ طولانی پر از رمانتیسم و درام پیش بود. یک جوان نروژی در اولین سفر خود به کیف، عاشق الیزابت شد. شاهدخت روسی به هارولد، شاهزاده، شاعر و بارد پاسخ متقابل داد. اما پدر قبول نکرد، شاهزاده یاروسلاو حکیم، تنها در صورتی پذیرفت که دخترش را با یک نروژی مزدوج کند که او پادشاه شود و
دخترش را با یک نروژی مزدوج کند که او پادشاه شود و به خاطر پیروزی شوالیه ای خود مشهور شود. هارولد همچنین موفق به نوشتن شعر شد که محبوب‌ترین آنها ترانه ای بود که به الیزابت تقدیم شده بود. با این حال، زندگی زناشویی آنها کوتاه بود. هارولد قبلاً در مقام پادشاه نروژ به جنگ انگلستان رفت، جایی که در یکی از نبردهای سال ۱۰۶۶ کشته شد. پس از مرگش، الیزابت یاروسلاونا دوباره ازدواج کرد و ملکه دانمارک شد. زندگی‌نامه. الیزاوتا دختر شاهزاده بزرگ روس کیف، یاروسلاو حکیم، و همسرش شاهزاده اینگگرد اولوفسدوتر سوئد، دختر اولوف
همسرش شاهزاده اینگگرد اولوفسدوتر سوئد، دختر اولوف اسکوتکونونگ پادشاه سوئد و استرید اوبوتریت‌ها بود. الیزاوتا خواهر آناستازیای کیف بود که با اندرو اول مجارستانی ازدواج کرد، آنا کیف که با هنری اول فرانسوی و احتمالاً آگاتا همسر ادوارد تبعیدی ازدواج کرد برادرانش شامل ولادیمیر نووگورود، ایزیاسلاو اول از کیف بودند. اسویاتوسلاو دوم از کیف، وسوولود اول، شاهزاده کیف و ایگور یاروسلاویچ. در زمستان ۱۰۴۳–۱۰۴۴، الیزاوتا با شاهزاده هارالد سیگوردسون نروژ ازدواج کرد. هارالد در سال ۱۰۳۰ نروژ را پس از شرکت در نبرد استیکلستاد
در سال ۱۰۳۰ نروژ را پس از شرکت در نبرد استیکلستاد در کنار برادر ناتنی خود اولاف دوم پادشاه نروژ ترک کرده بود. هارالد از آن زمان تحت حمایت پدرش و همچنین پادشاه بیزانسی خدمت کرده بود. الیزاوتا مخاطب اشعار بازمانده هارالد بود که در آن از عدم ابراز محبت او نسبت به او ابراز تاسف کرد. در سال ۱۰۴۵، او به دنبال هارالد به نروژ رفت، جایی که او با برادرزاده‌اش، پادشاه مگنوس خوب، هم‌پادشاه شد. در نروژ، الیزاوتا به ملکه الیسیو معروف بود. این ازدواج به بهترین وجه توسط شاعر درباری مستند شده‌است. هیچ مدرک دیگری در مورد
شاعر درباری مستند شده‌است. هیچ مدرک دیگری در مورد اقامت او در نروژ وجود ندارد. در سال ۱۰۴۷، پادشاه هارالد پس از مرگ پادشاه مگنوس، تنها حاکم نروژ شد. در سال ۱۰۴۸، هارالد همسر دیگری به نام تورا توربرگسداتر گرفت که از او صاحب دو پسر به نام‌های مگنوس و اولاف شد. این ازدواج تا حد زیادی با سیاست و ایجاد اتحاد قابل توضیح است. روسای خانواده گیسکه نقش کلیدی در سیاست قدرت داشتند. این احتمال وجود دارد که الیسیو در روسیه مانده باشد یا در راه نروژ مرده باشد. با این حال، این بدان معناست که دختران هارالد، اینگگرد و ماریا
این بدان معناست که دختران هارالد، اینگگرد و ماریا که به او نسبت داده می‌شوند، باید از تورا باشند، که محتمل تلقی نمی‌شود، زیرا ماریا با Øystein Orre از گیسکه نامزد کرده بود. تورا مادر هر دو پادشاه اولاو کایر و پادشاه مگنوس دوم هارالدسون شد. در سال ۱۰۶۶، هارالد به انگلستان حمله کرد که در نبرد استمفورد بریج کشته شد. سنت می‌گوید که الیسیو و دخترانش به دنبال هارالد به انگلستان رفتند که ماریا همان‌طور که گفته شد با خبر مرگ پدرش درگذشت. پس از آن الیسیو و دختر دومش، اینگهگرد، با ناوگان نروژی به نروژ بازگشتند.
دومش، اینگهگرد، با ناوگان نروژی به نروژ بازگشتند. الیسیو قرار بود در این سفر در جزایر اورکنی بماند. با این حال، قدیمی‌ترین حماسه‌ها ادعا می‌کنند که این تورا توربرگسداتر بوده و نه الیسیو که هارالد را در این سفر همراهی می‌کند، که احتمال بیشتری دارد، زیرا تورا پسر عموی تورفین سیگوردسون، ارل اورکنی بود. به گفته آدام از برمن، مادر پادشاه اولاو کایر با پادشاه سوئین دوم دانمارک یا با یک پادشاه سوئدی که نامش فاش نشده بود، به عنوان بیوه ازدواج کرد، اما این موضوع تأیید نشده‌است. همچنین مشخص نیست که آیا این به مادر
نشده‌است. همچنین مشخص نیست که آیا این به مادر واقعی اولاو کایر، که به معنای تورا توربرگسداتر است، یا نامادری او، که به معنای الیسیو است، اشاره دارد. تاریخ و مکان مرگ ملکه السیو مشخص نیست. فرزندان. الیسیو و هارالد دو دختر داشتند:
دامنه POU، کلاس ۲، فاکتور رونویسی ۱ پروتئینی است که در انسان توسط ژن "POU2F1" کدگذاری می شود. فعل و انفعالات. مشخص شده است که POU2F1 با پروتئین های زیر، تعامل پروتئین-پروتئین دارد:
ویکتوریا کوالچوک (زاده ۲۶ ژانویه ۱۹۵۴ – درگذشته ۴ آوریل ۲۰۲۱) گرافیست، تصویرگر، طراح و نویسنده اوکراینی بود. شیفتگی عمیق او به فولکلور، به ویژه سنت‌ها، آداب و رسوم، اعتقادات گروه‌های قومی ساکن کارپات‌ها اوکراین، تا حد زیادی سبک و ساختار فیگوراتیو آثار او را شکل داد. او طرح اصلی آغازگر اوکراینی را توسعه داد، که دیپلم درجه یک را در مسابقه سراسر اوکراین «هنر کتاب» (۲۰۰۰) دریافت کرد و به عنوان بهترین کتاب سال انتخاب شد. به مدت ۴ سال این هنرمند با پشتکار روی کتابی که به لباس محلی «سیستم اوکراین» اختصاص داده شده
که به لباس محلی «سیستم اوکراین» اختصاص داده شده بود (۱۹۹۰–۱۹۹۴) کار کرد. جمع‌آوری مطالب میدانی در سراسر کشور، یک مفهوم اصلی برای تصاویر علمی رایج ایجاد کرد. ویکتوریا کوالچوک یکی از اعضای اتحادیه ملی هنرمندان اوکراین و برنده جایزه دولتی است. او در لویو درگذشت و در طبقه ۲۷ قبرستان سیخیو به خاک سپرده شد. زندگی‌نامه. ویکتوریا کوالچوک که در سال ۱۹۵۴ در کوول، منطقه ولین به دنیا آمد، از کودکی به نقاشی و نوشتن علاقه داشت و در کلوپ‌های هنری مختلف و یک مدرسه هنری حاضر شد. پدرش ولودیمیر پتروویچ کارمند و مادرش ماریا
شد. پدرش ولودیمیر پتروویچ کارمند و مادرش ماریا پترونا پزشک است. در مدرسه کووالچوک در مسابقات مختلف ادبی منطقه ای و ملی شرکت کرد و برنده شد. او داستان‌های پریان و داستان‌های کوتاه زیادی نوشته‌است. مقالات او در مورد هنر و جامعه اغلب در روزنامه‌های اوکراین منتشر می‌شود. به موازات هنرهای زیبا، به ادبیات نیز علاقه داشت. او یکی از اعضای فعال حلقه ادبی در کاخ منطقه ای پیشگامان بود. در طی سالهای ۱۹۷۲–۱۹۷۸، کوالچوک در مؤسسه پلی گراف اوکراین تحصیل می‌کرد. پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان رئیس بخش طراحی کتاب مؤسسه
فارغ‌التحصیلی به عنوان رئیس بخش طراحی کتاب مؤسسه پولیگراف اوکراین، رئیس طراحی در خانه انتشاراتی The Highest School، ویراستار طراحی انتشارات "Bricklager"، و یک مدرس در آکادمی طراحی اوکراین مشغول به کار شد. کوالچوک یک هنرمند مستقل بود که نقاشی می‌کشید و کتاب‌ها را مصور می‌کرد. او در حال حاضر حدود ۲۰۰ کتاب در ژانرهای مختلف، از جمله بیش از ۳۰ کتاب برای کودکان به پایان رسانده‌است. یکی از بزرگترین آثار "ABC" است که در سال ۲۰۰۰ در مسابقه کتابهای هنری اوکراین دیپلم درجه یک را دریافت کرد و به عنوان بهترین کتاب سال
درجه یک را دریافت کرد و به عنوان بهترین کتاب سال انتخاب شد. متخصصان اذعان می‌کنند که این اثر یکی از بهترین کتاب‌های الفبا در جهان است. "ABC" تاکنون ۹ بار با تیراژ بیش از ۲۰۰۰۰۰ نسخه تجدید چاپ شده‌است. یکی دیگر از کتاب‌های وی "لباس محلی اوکراین" شامل تحقیقات علمی او در زمینه قوم‌شناسی است. او چهار سال روی آن کار کرد: از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴. کتابی کاملاً مصور که به عنوان یکی از بهترین کتاب‌های سال ۲۰۰۱ شناخته شد. کتاب کودک او "پنگوئن طلایی" در سال ۲۰۰۴ در بریتانیا منتشر شد و در کاونت گاردن لندن ارائه شد. شخصیت‌های
شد و در کاونت گاردن لندن ارائه شد. شخصیت‌های کتاب توسط بازیگران تئاتر کاونت گاردن اجرا شد. کوالچوک برنده تعداد زیادی جوایز دیگر در اوکراین، روسیه و مولداوی شده‌است. نقاشی‌های او در نمایشگاه‌های بین‌المللی در لویو، کیف، کوکتبل، مسکو و ولگوگراد به نمایش درآمده است. در سال ۱۹۹۹ تلویزیون دولتی لویو فیلم "تئاتر شاعرانه ویکتوریا کوالچوک را" به کارگردانی اوگنیج بوندارنکو تولید کرد. کار خلاقانه. شعار خلاقانه ویکتوریا کوالچوک این است: «هنرمند منادی است، نه باغبان غرور خود.» آثار او تا حد زیادی تحت تأثیر نمادگرایی،
خود.» آثار او تا حد زیادی تحت تأثیر نمادگرایی، آینده نگری و هنر عامیانه قرار گرفته‌است. این هنرمند با زندگی در لویو، شهری که فرهنگ‌های مختلف در آن تلاقی می‌کنند، سعی می‌کند بهترین سنت‌های مردم لهستانی، عبری و روسی را که صدها سال است در گالیسیا با هم زندگی می‌کنند جذب کند. کوالچوک همچنین به زندگی کوهستانی کارپات، سنت‌ها، آداب و رسوم و اعتقادات آنها علاقه‌مند بود. تصاویر او سرشار از عشق و مدارا بوده‌است. آثار هنرمند ویکتوریا کوالچوک را می‌توان به چند دوره تقسیم کرد: مرگ. او در آوریل ۲۰۲۱ بر اثر عوارض ناشی از
کرد: مرگ. او در آوریل ۲۰۲۱ بر اثر عوارض ناشی از کووید ۱۹ در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در اوکراین در لویو درگذشت.
ویتا کین ( ; متولد ۲۵ نوامبر ۱۹۶۹) طراح مد اوکراینی است. او بنیانگذار برند "Vita Kin" است. ویتا کین به لطف مجموعه‌ای از گلدوزی‌های کتانی اصلی به نام ویشیوانکا توسط ویتا کین در سال ۲۰۱۳ به شهرت رسید. با گذشت زمان، ویتا کین از فرهنگ‌های دیگر جهان برای خلق تصاویر جدید الهام گرفت. از آنجایی که او زیور آلات را دوست دارد، ایده ساخت ژاکت‌های اصیل را به ذهنش خطور کرد. در سال ۲۰۱۴، ویتا کین مجموعه ای از لباس‌های گلدوزی شده را ایجاد کرد. در هفته مد پاریس در سال ۲۰۱۵، ویتا کین در ووگ و بازار هارپر به دلیل ارائه
۲۰۱۵، ویتا کین در ووگ و بازار هارپر به دلیل ارائه گلدوزی‌ها به عنوان یک سبک مدرن بوهمیایی که نمادهای مد مانند آنا دلو روسو، میروسلاوا دوما و لئاندرا مدینا را به خود جلب کرد، معرفی شد. زندگی‌نامه. کین در کیف، اوکراین به دنیا آمد. او از سال ۲۰۱۰ در زمینه عکاسی تبلیغاتی و مد کار کرده‌است. حرفه. در سال ۲۰۰۸، کین برند لباس خود "Vita Kin" را برای پادشاهی راه اندازی کرد که در زمینه لباس تخصص داشت. در سال ۲۰۱۳، او "برند Vyshyvanka توسط Vita Kin" را ایجاد کرد، که بر اساس لباس‌هایی با الهام از لباس ملی اوکراین،
بر اساس لباس‌هایی با الهام از لباس ملی اوکراین، vyshyvanka ساخته شده‌است. اولین مجموعه‌ها با شعار "Chic Nationale" منتشر شد. در طول هفته مد پاریس ۲۰۱۵، کارهای او در مجله "ووگ" و در هارپرز بازار به نمایش درآمد. با گذشت زمان، ویتا کین به ویژگی‌های فرهنگی سایر فرهنگ‌های جهان علاقه‌مند شد و از آنها برای خلق تصاویر جدید الهام گرفت. از آنجایی که ویتا زیور آلات را دوست دارد، ایده ساخت ژاکت‌های اصیل را به ذهنش خطور کرد. همچنین در سال ۲۰۱۵، "وال استریت ژورنال"، پیراهن‌های گلدوزی شده از Vita Kin را به عنوان
پیراهن‌های گلدوزی شده از Vita Kin را به عنوان محبوب‌ترین لباس‌های تابستانی ۲۰۱۵ معرفی کرد. در سپتامبر، کین در جوایز بهترین مد به عنوان "بهترین تازه وارد سال ۲۰۱۵" معرفی شد. در نوامبر ۲۰۱۵، کین در جوایز Elle Style به عنوان «بهترین طراح لباس زنانه در اوکراین» انتخاب شد. در فوریه ۲۰۱۸، کین در فهرست ۲۰ مبتکر برتر اوکراین بر اساس "مجله Focus" قرار گرفت. ویتا کین در بهار ۲۰۱۸ مجموعه ای مشترک با برند "Eres" ارائه کرد. در دسامبر ۲۰۱۹، کین با آماندا بروکس برای ایجاد مجموعه ای از ملحفه‌های رومیزی همکاری کرد. ویتا
مجموعه ای از ملحفه‌های رومیزی همکاری کرد. ویتا کین برای ایجاد این مجموعه‌ها از سفر، معماری و ترکیبی از فرهنگ‌ها الهام گرفته‌است. پس از تهاجم روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، مجله مد فرانسوی L'Officiel به نقل از کین چنین گفت: ""دوستان عزیز، شرکا، پیروان از سراسر جهان… ما شجاعانه برای آزادی خود و برای آزادی در کل جهان می‌جنگیم." "." "." "بسیاری از ما می‌پرسند که چگونه می‌توانند کمک کنند." "از شما می‌خواهم: توجه و انرژی خود را در رسانه‌های اجتماعی به ما بدهید." "اوکراینی‌ها برای همه شما می‌جنگند." "همه کسانی
"اوکراینی‌ها برای همه شما می‌جنگند." "همه کسانی که مد، مسافرت، غذا، حیوانات را پست می‌کنند لطفاً با ما همراه باشید." "به ما الهام بخشید تا حسن نیت پیروز شود!»" ویتا کین شما و ۴۰ میلیون اوکراینی. ویتا کین برای افراد مشهور بسیاری چون مانند ملکه هلند ماکسیما داچ، بانوی اول اوکراین مارینا پوروشنکوا، اولنا زلنسکا دمی مور، دیتا فون تیز، فلورانس ولش، زنیا سوبچاکوا، جمالا و افراد بسیار دیگری لباس طراحی و تولید کرده‌است. زندگی شخصی. در سال ۱۹۹۹، کین با رومن کیندراچوک، یکی از مالکان تولید رادیواکتیو فیلم ازدواج کرد.
کاترین دسنیتسکی () (۲۷ آوریل ۱۸۸۶، لوتسک – ۳ ژانویه ۱۹۶۰، پاریس) نجیب‌زاده روسی، شرکت‌کننده در جنگ روسیه و ژاپن و دارنده صلیب سنت جورج (۱۹۰۴) بود. او همسر شاهزاده سیامی چاکرابانگسه بووانات (۱۹۰۶–۱۹۱۹) بود. داستان عشق آنها در آثار ادبی و باله ای توسط شرکت باله کرملین در جشنواره بین‌المللی رقص و موسیقی بانکوک (۲۰۰۳) شرح داده شده‌است. در سال ۱۹۱۹، او به شانگهای رفت، جایی که جمعیت زیادی از مردم روسیه در آنجا بودند. او سپس با هری کلینتون استون آمریکایی ازدواج کرد. پس از آن، آنها به پاریس نقل مکان کردند، جایی که
پس از آن، آنها به پاریس نقل مکان کردند، جایی که کاترین دسنیتسکی بقیه عمر خود را در آنجا گذراند. دوران کودکی. دسنیتسکی در کاترینا ایوانوف دسنیتسکایا به دنیا آمد. پدرش ایوان استپانوویچ دسنیتسکی بود. او در سال ۱۸۳۸ در خانواده ای فقیر روستایی متولد شد و تحصیلات اولیه خود را در حوزه علمیه دریافت کرد. بعداً وارد دانشگاه مسکو شد و در سال ۱۸۶۶ از دانشکده حقوق فارغ‌التحصیل شد. در طول تحصیل، علیرغم مشکلات مالی، با کارولینا کارلوونا (کلمنتیونا)، خواهرزاده گکلین (?–?۱۸۸۲) یک زن فرانسوی که در سنت اصلاح طلب بزرگ شده
یک زن فرانسوی که در سنت اصلاح طلب بزرگ شده بود، ازدواج کرد. آنها شش فرزند داشتند: مادرش ماریا میخائیلوونا دسنیتسکایا (نام خانوادگی خژنیاکوا) (۱۸۵۱/۰۶/۲۰ - زمستان ۱۹۰۳، کیف) بود. در سال ۱۸۶۸، او با مدال نقره از مؤسسه دوشیزگان نجیب پولتاوا (که اکنون دانشگاه فنی ملی پولتاوا به نام یوری کوندراتیوک نامگذاری شده‌است) فارغ‌التحصیل شده بود. زندگی. دنیتسکی سپس پرستار شد و در جنگ ۱۹۰۴–۱۹۰۵ روسیه و ژاپن خدمت کرد و مدال دریافت کرد. در سال ۱۹۰۴، دسنیتسکی با شاهزاده سیامی بیشنولوک (دومین پسر پادشاه راما پنجم)، که در سن