payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شکار تعقیبی یا شکار تعقیب و گریز ، نوعی شکار است که در آن شکارگران به صورت انفرادی یا گروهی به‌طور فعال شکار خود را تعقیب می‌کنند. این یک استراتژی جایگزین برای شکار به شیوهٔ کمین کردن است - شکارچیان تعقیب کننده برای گرفتن طعمه به سرعت، استقامت و/یا کار گروهی بیشتر تکیه می‌کنند، در حالی که شکارگران کمینی از پنهان‌کاری، اغوا کردن، استفاده از محیط پیرامون و عنصر غافلگیری برای گرفتن طعمه استفاده می‌کنند. در حالی که این دو الگوی شکار متقابل نیستند، تفاوت‌های ریخت‌شناسی در طرح بدن یک موجود زنده می‌تواند یک سوگیری
در طرح بدن یک موجود زنده می‌تواند یک سوگیری تکاملی به سود هر یک از انواع شکار ایجاد کند. شکار تعقیب و گریز، معمولاً در گونه‌های گوشت‌خوار در قلمرو جانوران، مانند یوزپلنگ، شیر، گرگ و گونه‌های اولیه "انسان" دیده می‌شود. تعقیب را می‌توان یا توسط شکارچی آغاز کرد، یا اگر شکار از حضور شکارچی آگاه شد و پیش از نزدیک شدن شکارچی تلاش کرد تا فرار کند. تعقیب و گریز زمانی به پایان می‌رسد که شکارچی با موفقیت به شکار برسد و با آن برخورد کند، یا زمانی که شکارچی پس از اینکه طعمه از او پیشی گرفته و فرار کرد، تلاش خود را رها
طعمه از او پیشی گرفته و فرار کرد، تلاش خود را رها کند. یک شکل خاص از شکار تعقیب و گریز، شکار خستگی‌ناپذیر است که در آن شکارچی به آرامی اما مداوم طعمه را تعقیب می‌کند تا با خستگی یا گرمازدگی بیش از حد آن را از بین ببرد. برخی از جانوران نمونه‌هایی از هر دو نوع تعقیب را دارند.
شکار کمینی یا شکار غافلگیرانه یا شکار نشستن و انتظار (sit-and-wait predation)، به رفتار شکار در جانوران گوشت‌خواری گفته می‌شود که طعمه را با پنهان‌شدن، اغوا کردن یا راهبردهای (معمولاً غریزی) استفاده از عنصر غافلگیری می‌گیرند یا به دام می‌اندازند. برخلاف شکارگران تعقیبی که برای گرفتن طعمه با استفاده از سرعت یا استقامت زیاد تعقیب می‌کنند، شکارگران کمینی با پنهان ماندن، از خستگی جلوگیری می‌کنند و پیش از شروع یک حمله ناگهانی، صبورانه منتظر نزدیک شدن طعمه می‌شوند و ناگهان و باشتاب شکار را ناتوان کرده و شکار
و ناگهان و باشتاب شکار را ناتوان کرده و شکار می‌کند. کمین (ambush) اغلب فرصت‌طلبانه است و ممکن است با پنهان شدن در یک لانه، استتار، تقلید تهاجمی، یا با استفاده از یک تله (مثلاً یک تار) تنظیم شود. سپس شکارچی از ترکیبی از حواس برای تشخیص و ارزیابی طعمه و زمان‌بندی حمله استفاده می‌کند. شکارچیان کمین شبانه مانند گربه‌ها و مارها، مردمک‌هایی با شکاف عمودی دارند که به آنها کمک می‌کند در نوری با فاصله کم تا طعمه را قضاوت کنند. شکارچیان مختلف در کمین از ابزارهای مختلفی برای شکار طعمه خود استفاده می‌کنند، از زبان
برای شکار طعمه خود استفاده می‌کنند، از زبان چسبناک بلند آفتاب‌پرست گرفته تا دهان گشاد در قورباغه‌ماهی‌ها. شکار کمینی یا شکار غافلگیرانه به‌طور گسترده‌ای در قلمرو جانوران پراکنده شده‌است و برخی از اعضای گروه‌های متعددی مانند ستاره دریایی، سرپایان، سخت‌پوستان، عنکبوت‌ها، حشرات مانند آخوندک‌ها و مهره‌داران مانند بسیاری از مارها و ماهی‌ها را در بر می‌گیرد.
ترینیداد و توباگو یک کشور مجمع‌الجزایری در جنوب دریای کارائیب بین دریای کارائیب و اقیانوس اطلس شمالی در شمال شرقی ونزوئلا است. اگرچه ترینیداد و توباگو در نزدیکی ساحل آمریکای جنوبی واقع شده‌است، اما به دلیل اینکه در زمره کشورهای کارائیب به‌شمار می‌آید، اغلب به عنوان بخشی از قاره آمریکای شمالی در نظر گرفته می‌شود. مساحت این کشور ۵۱۲۸ کیلومتر مربع است و از دو جزیره اصلی، ترینیداد و توباگو، و ۲۱ جزیره کوچکتر تشکیل شده‌است. بین دو جزیره اصلی، ترینیداد بزرگتر و پرجمعیت‌تر است. توباگو بسیار کوچکتر است و حدود ۶
پرجمعیت‌تر است. توباگو بسیار کوچکتر است و حدود ۶ درصد از کل منطقه و ۴ از جمعیت کشور را شامل می‌شود. مرزهای دریایی ترینیداد و توباگو با کشورهای جزیره‌ای گرنادا، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، و باربادوس در شمال؛ گویان در جنوب شرق؛ و ونزوئلا در جنوب و غرب تلاقی می‌کند. خلیج پاریا در کوتاه‌ترین نقطه بین ترینیداد و ونزوئلا، قاره آمریکای جنوبی را با ۱۱ کیلومتر از ترینیداد و توباگو جدا می‌کند. این کشور شامل جزایر جنوب شرقی آنتیل کوچک، مونو، هوئوووس، گاسپار گرانده (یا گاسپاری)، توباگو کوچک و جزیره سنت گیلز است. جزیره
گاسپاری)، توباگو کوچک و جزیره سنت گیلز است. جزیره ترینیداد ۱۱ کیلومتر دورتر از کرانه شمال شرقی ونزوئلا و در ۱۳۰ کیلومتری جنوب گرنادین‌ها واقع شده‌است. مساحت جزیره ۴٬۷۶۸ کیلومتر مربع است. از آنجایی که ترینیداد زمانی بخشی از خاک اصلی قاره آمریکای جنوبی بوده‌است، دارای مجموعه‌ای از گیاهان استوایی و حیات وحش است که به‌طور قابل توجهی متنوع‌تر از اکثر جزایر کارائیب است. توباگو به‌طور کلی یک مجموعه مشابه اما با تنوع کمتری دارد. از نظر جغرافیای فیزیکی، این جزایر ادامه سرزمین اصلی آمریکای جنوبی هستند.. ویژگی فیزیکی
سرزمین اصلی آمریکای جنوبی هستند.. ویژگی فیزیکی برجسته جزیره ترینیداد رشته‌کوه شمالی آن است که ادامه رشته‌کوه‌های آند در ونزوئلا است. این رشته از شرق به غرب با ارتفاع متوسط حدود ۴۶۰ متر کشیده شده و در کوه آریپو (سرو دل اریپو)، مرتفع‌ترین قله کشور، به ۹۴۰ متر می‌رسد. رشته شمالی محل تعداد زیادی آبشار است که دیدنی‌ترین آن‌ها آبشار بلو بیسین (حوضه آبی‌رنگ) و آبشار ماراکاس هستند که هر دو ۹۱ متر ارتفاع دارند. در ضلع جنوبی دامنه، کوهپایه‌هایی با ارتفاع تقریبی ۱۵۰ متر به سمت دشت شمالی فرود می‌آیند. ترینیداد.
۱۵۰ متر به سمت دشت شمالی فرود می‌آیند. ترینیداد. ترینیداد پنجمین جزیره بزرگ در دریای کارائیب است و مساحتی بالغ بر ۴۸۲۸ کیلومتر مربع دارد. پایتخت و بزرگترین شهر ترینیداد و توباگو، پورت آو اسپین، در شمال غرب ترینیداد واقع شده‌است. از دیگر سکونتگاه‌های قابل توجه می‌توان به سان فرناندو، آریما، پوینت فورتین و چاگواناس اشاره کرد. ترینیداد دارای سه منطقه مرتفع است: رشته شمالی، محدوده مرکزی و رشته جنوبی. بیشتر جزیره نسبتاً مسطح است که توسط دشت کارونی پوشانده شده‌است. این دشت بخش زیادی از زمین‌های قابل کشت کشور را
این دشت بخش زیادی از زمین‌های قابل کشت کشور را تشکیل می‌دهد. رشته شمالی یک منطقه کوهستانی و جنگلی انبوه است که از ساحل تا توکو در شرق و شبه جزیره چاگواراماس در غرب امتداد دارد. این منطقه زیستگاه ۴۳۰ گونه پرنده و بیش از ۱۰۰ گونه پستاندار از جمله میمون جیغ‌کش سرخ گویان، میمون شنل‌پوش، پلنگچه و گوزن‌های کوچک است. بلندترین قله «سرو دل آریپو» با ارتفاع ۹۴۰ متر از سطح دریا است. سه رشته‌کوه جدا از ترینیداد عبور می‌کنند که ادامه‌ای از کوردیلرای ساحلی ونزوئلا است. رودخانه‌ها و نهرهای متعددی در جزیره ترینیداد وجود
رودخانه‌ها و نهرهای متعددی در جزیره ترینیداد وجود دارد. مهم‌ترین آنها رودخانه اوتویره با درازای است که به سمت شرق تا اقیانوس اطلس امتداد دارد، و رودخانه کارونی به طول ۴۰ کیلومتر که به سمت غرب به خلیج پریا می‌رسد. بیشتر خاک‌های ترینیداد حاصلخیز هستند، به استثنای زمین‌های شنی و ناپایدار که در قسمت جنوبی جزیره یافت می‌شود. توباگو. توباگو در ۳۸ کیلومتری سواحل شمال شرقی ترینیداد واقع شده‌است و با ۳۰۰ کیلومتر مربع مساحت، به‌طور قابل توجهی کوچکتر است. شهرهای اصلی جزیره شامل اسکاربرو، مرکز اصلی جمعیت، راکسبورو و
جزیره شامل اسکاربرو، مرکز اصلی جمعیت، راکسبورو و شارلوت ویل است. توباگو عمدتاً تپه‌ای و کوهستانی است که بلندترین نقطه آن، قله کبوتر است که در نزدیکی شهر اسپای ساید قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا به ۵۵۰ متر می‌رسد. توباگو کوهستانی است و ارتفاعات آن به ۵۵۰ متر می‌رسد. این جزیره دره‌های عمیق و حاصلخیز دارد و نوک جنوب غربی جزیره دارای سکوی مرجانی است. اگرچه توباگو منشأ آتشفشانی دارد، هیچ آتشفشان فعالی در آن وجود ندارد. جنگل ۴۳ درصد از جزیره را پوشش می‌دهد. سیل و فرسایش خاک در توباگو شدیدتر از ترینیداد است.
و فرسایش خاک در توباگو شدیدتر از ترینیداد است. خط ساحلی با خلیج‌های متعدد، سواحل و دشت‌های ساحلی باریک پس و پیش رفتگی زیادی دارد. توباگو چندین جزیره کوچک اقماری دارد. بزرگترین آنها، توباگو کوچک، به شکل ستاره دریایی است و با زمین‌های تپه‌ای خود مساحت دارد. آب و هوا. آب و هوای هر دو جزیره گرمسیری است. دمای هر دو تفاوت چندانی ندارد و به‌طور میانگین در طول سال ۲۶٫۵ درجه سانتی‌گراد است. یک فصل مرطوب و خشک وجود دارد و میانگین بارندگی آن ۲۲۰۰ میلی‌متر در سال است. فصل اول از ژانویه تا مه و دومی از ژوئن تا دسامبر
فصل اول از ژانویه تا مه و دومی از ژوئن تا دسامبر ادامه دارد. مناطق داخلی توباگو ممکن است گهگاه در طول ماه‌های خشک دچار خشکسالی شوند و قرار گرفتن در معرض بادهای شمال شرقی به این معنی است که دمای آن کمی پایین‌تر از دمای ترینیداد است. اگرچه طوفان‌های استوایی گهگاه بر مجمع‌الجزایر تأثیر می‌گذارند، اما جای‌گیری این دو جزیره در جنوب حوضه طوفان اقیانوس اطلس شمالی آن‌ها را از آسیب عمده طوفان‌های منطقه جدا می‌دارد. زمین‌شناسی. از نظر زمین‌شناسی، این جزایر بخشی از کمان آتشفشانی آنتیل کوچک نیستند. در عوض، ترینیداد
کمان آتشفشانی آنتیل کوچک نیستند. در عوض، ترینیداد زمانی بخشی از سرزمین اصلی آمریکای جنوبی بوده و در فلات قاره آن واقع شده‌است. توباگو نیز بخشی از زنجیره کمان جزیره ای غرق شده مربوط به صفحه کارائیب مشتق شده از اقیانوس آرام است. این جزایر توسط خلیج پاریا از قاره آمریکای جنوبی جدا می‌شوند. رشته شمالی عمدتاً از سنگ‌های دگرگونی ژوراسیک بالایی و کرتاسه تشکیل شده‌است. دشت‌های شمالی (کریدور شرقی-غربی و دشت‌های کارونی) از رسوبات آواری دریایی کم عمق جوان تر تشکیل شده‌است. در جنوب آن، کمربند چین‌خوردگی و رانشی محدوده
در جنوب آن، کمربند چین‌خوردگی و رانشی محدوده مرکزی از سنگ‌های رسوبی کرتاسه و ائوسن، با سازندهای میوسن در امتداد جناحین جنوبی و شرقی تشکیل شده‌است. دشت‌های ناپاریما و باتلاق ناریوا شانه جنوبی این برآمدگی را تشکیل می‌دهند. دشت‌های جنوبی از ماسه‌های میوسن و پلیوسن، رس و شن تشکیل شده‌است. ذخایر نفت و گاز طبیعی، به ویژه در شمال گسل لوس باخوس، روی آن قرار دارند. رشته جنوبی سومین برآمدگی تاقدیس را تشکیل می‌دهد. این شامل چندین زنجیره تپه‌ای است که مشهورترین آنها تپه ترینیتی است. این سنگ‌ها شامل ماسه‌سنگ، شیل،
تپه ترینیتی است. این سنگ‌ها شامل ماسه‌سنگ، شیل، لای‌سنگ و رس‌هایی هستند که در میوسن تشکیل شده و در پلیستوسن بالا رفته‌اند. ماسه‌های نفتی و گِلفشان‌ها به ویژه در این منطقه رایج هستند.
فراماسونری قاره ای، که همچنین به عنوان فراماسونری لیبرال، فراماسونری لاتین و فراماسونری آدوگماتیک، نیز شناخته می‌شود شامل لژهای ماسونی مستقر عمدتاً در قاره اروپا است که لژ بزرگ شرقی فرانسه (GOdF) را به رسمیت می‌شناسند یا متعلق به CLIPSAS, SIMPA , TRACIA , CIMAS, COMAM, CATENA, GLUA یا هر یک از سازمان‌های بین‌المللی مختلف فراماسونری لیبرال هستند می‌باشد. تعداد بیشتری از فراماسون‌ها، که اکثر آنها در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کنند متعلق به لژهایی هستند که لژ بزرگ متحد انگلستان را به رسمیت می‌شناسند و
که لژ بزرگ متحد انگلستان را به رسمیت می‌شناسند و فراماسون‌های قاره ای را به رسمیت نمی‌شناسند و آنها را " نامنظم " می‌دانند. دو شاخه فراماسونری. فراماسونری دو شاخه دارد که «در رابطه دوستانه با یکدیگر نیستند». در کشورهای آمریکای لاتین، اروپای قاره‌ای و بیشتر آفریقا، فراماسونری قاره‌ای اروپایی به سبک GODF غالب است، اگرچه این کشورها ممکن است لژهای بزرگ کوچک‌تر نیز داشته باشند که بخشی از سنت «منظم» هستند. تاریخ شکاف در بین دو شاخه فراماسونری. دلایل متعددی برای شکاف در فراماسونری و چرایی تداوم آن وجود دارد.
شکاف در فراماسونری و چرایی تداوم آن وجود دارد. اولین نمونه لغو شناسایی در ایالات متحده مدت کوتاهی پس از جنگ داخلی آمریکا رخ داد. در سال ۱۸۶۹، گراند اوریان یک گروه ماسونی را در لوئیزیانا به رسمیت شناخت که توسط لژ بزرگ لوئیزیانا (GLL) به رسمیت شناخته نشد. این امر توسط GLL به عنوان تهاجم به حوزه قضایی آن تلقی شد و به رسمیت شناختن GODF را پس گرفت. بنا به درخواست GLL، چندین لژ بزرگ آمریکایی دیگر نیز از شناسایی خارج شدند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد انگیزه‌های نژادی ممکن است در این عدم شناخت نقش داشته باشند.
نژادی ممکن است در این عدم شناخت نقش داشته باشند. GODF اخیراً قطعنامه‌ای به تصویب رسانده بود که در آن بیان می‌کرد که «نه رنگ، نژاد، و نه دین نباید مرد را برای شروع کار رد صلاحیت کند» و لژ بزرگ لوئیزیانا سیاه‌پوستان و افراد مختلط را به شدت مستثنی می‌کرد. نفاق اولیه در ایالات متحده به اتفاق آرا نبود. بسیاری از لژهای بزرگ آمریکایی تا قرن بیستم به شناخت GODF ادامه دادند. انشقاق ۱۸۷۷. این انشقاق در سال ۱۸۷۷ زمانی که GODF قوانین اساسی خود را تغییر داد تا " لائیسیته " مذهبی کامل را تغییر داد، گسترش یافت. در حالی
" مذهبی کامل را تغییر داد، گسترش یافت. در حالی که سنت انگلیسی-آمریکایی مدت‌ها از نامزدها می‌خواست که اعتقاد به خدا را بپذیرند، GODF این شرط را حذف کرد و بیان کرد که لائیسیته «ایجاب می‌کند که به همه انسان‌ها، بدون تمایز از طبقه، منشأ یا فرقه، ابزاری داده شود تا خودشان باشند. آنها آزادی انتخاب دارند و مسئول بلوغ خود و ارباب سرنوشت خود هستند." در مجموع، GODF ملحدان را می‌پذیرد، در حالی که لژها در سنت انگلیسی-آمریکایی قبول نمی‌کنند. سپس لژ بزرگ متحد انگلستان به رسمیت شناختن خود را پس گرفت و GODF را «نامنظم»
به رسمیت شناختن خود را پس گرفت و GODF را «نامنظم» اعلام کرد. از آنجایی که سایر حوزه‌های قضایی تمایل داشتند از رهبری GODF یا UGLE پیروی کنند، شکاف گسترش یافت. پیشینه الزام اعتقاد به خدا. در مورد زمانی که فراماسونری انگلیسی-آمریکایی شروع به نیاز به اعتقاد به خدا کرد، بحث‌هایی وجود دارد. ممکن است از اولین روزهای فراماسونری باشد: نسخه خطی Regius، قدیمی‌ترین سند شناخته شده ماسونی متعلق به ۱۴۲۵–۱۴۵۰، بیان می‌کند که یک ماسون «باید همیشه خدا و کلیسای مقدس را به خوبی دوست داشته باشد.» قوانین اساسی ۱۷۲۳ جیمز اندرسون
دوست داشته باشد.» قوانین اساسی ۱۷۲۳ جیمز اندرسون بیان می‌کند که «یک ماسون در دوران تصدی خود موظف است از قانون اخلاقی پیروی کند، و اگر او به درستی این هنر را درک کند، هرگز یک آتئیست احمق یا یک لیبرتین بی‌دین نخواهد بود.» GODF از ۱۸۴۹ تا ۱۸۷۷ نیاز به ایمان به خدا داشت و سپس موضع خود را تغییر داد. تفاوت به الزام در اعتقاد محدود نمی‌شد. به دنبال تغییرات سال ۱۸۷۷، لژ شرق بزرگ نیز تمام ارجاعات به معمار بزرگ جهان را از آیین خود حذف کرد و جلد قانون مقدس (که در فرانسه کتاب مقدس بود) را از مراسم خود حذف کرد. این
کتاب مقدس بود) را از مراسم خود حذف کرد. این عناصر قبل از سال ۱۸۴۹ در فراماسونری فرانسه وجود داشتند. بحث سیاسی در لژها. تفاوت دیگر بین فراماسونری قاره ای و انگلیسی-آمریکایی این است که بحث سیاسی در لژها به پیروی از سنت قاره ای مجاز است، در حالی که در سنت انگلیسی-آمریکایی به شدت ممنوع است. رابطه با کلیسای کاتولیک. فراماسونری قاره ای در کشورهای سنتی کاتولیک متمرکز شده‌است و توسط منتقدان کاتولیک به عنوان خروجی برای نارضایتی ضد کاتولیک تلقی می‌شود. بسیاری از رژیم‌های مخصوصاً ضد روحانی در کشورهای سنتی کاتولیک به
مخصوصاً ضد روحانی در کشورهای سنتی کاتولیک به عنوان دارای ارتباطات قوی ماسونی تلقی می‌شدند. "دایرةالمعارف کاتولیک" ۱۹۱۳ با استناد به ادعایی که در سندی از "گراند اورینت دو فرانس" ارائه شده‌است، فراماسونری را به خاطر انقلاب فرانسه و آزار و شکنجه کلیسا نسبت داد. دایرةالمعارف، فراماسونری را نیروی اولیه ضد روحانیت فرانسوی از سال ۱۸۷۷ به بعد می‌دید، و دوباره به اسناد رسمی ماسونری فرانسوی برای حمایت از ادعای خود استناد می‌کرد. به گفته یکی از مورخین، خصومت ماسونی تا اوایل قرن بیستم با Affaire Des Fiches ادامه یافت
اوایل قرن بیستم با Affaire Des Fiches ادامه یافت و طبق دایرةالمعارف قدیمی کاتولیک، قانون ۱۹۰۵ فرانسه در مورد جدایی کلیساها از دولت را می‌توان به لژ گراند اوریان، بر اساس اسناد ماسونی ریشه داد. در ایتالیا، کلیسا انجمن مخفی ضد روحانی و ناسیونالیستی، Carbonari را به فراماسونری مرتبط کرد و جهت ضد روحانی اتحاد ایتالیا را به فراماسونری متهم کرد. در دهه ۱۸۹۰، کلیسا درخواست‌های خود را از کاتولیک‌ها برای اجتناب از معامله با دولت ایتالیا با اشاره به ماهیت فرضی «ماسونری» دولت توجیه می‌کرد. فراماسونری مکزیکی نیز پیرو
دولت توجیه می‌کرد. فراماسونری مکزیکی نیز پیرو الگوی فراماسونری قاره‌ای در سایر کشورهای لاتین‌زبان بود که در طول قرن نوزدهم ضد روحانیت‌تر شد، به‌ویژه به این دلیل که نظام درجه‌بندی مناسک اسکاتلندی ایجاد شده توسط آلبرت پایک را پذیرفتند، که کلیسای کاتولیک آن را به عنوان ضد روحانی دید. حتی در سال ۲۰۰۵، رئیس اتحادیه برادران حرفه ای کاتولیک اسپانیا، اقدامات ضد روحانی دولت سوسیالیست را به «جنگ صلیبی عظیم ماسونری علیه کلیسا» متهم کرد. فراماسون‌های وابسته به شاخه اصلی فراماسونری، وابسته به لژ بزرگ متحد انگلستان و ۵۱
فراماسونری، وابسته به لژ بزرگ متحد انگلستان و ۵۱ لژ بزرگ ایالات متحده، اغلب ادعا کرده‌اند که ضد روحانیت شاخه قاره ای فراماسونری «انحراف» از فراماسونری مناسب است. فراماسونری قاره ای در سراسر جهان. اقامتگاه‌های سبک قاره ای در اکثر مناطق جهان وجود دارد. در سرتاسر اروپای قاره‌ای، آمریکای لاتین، بیشتر مناطق کارائیب و بیشتر آفریقا، آنها سنت غالب فراماسونری هستند، در حالی که در ایالات متحده آمریکا، کشورهای مشترک المنافع بریتانیا و کشورهایی که توسط این قدرت‌ها استعمار شده‌اند، عملاً وجود ندارند. آمریکای لاتین و
شده‌اند، عملاً وجود ندارند. آمریکای لاتین و دریای کارائیب. در سرتاسر آمریکای لاتین و دریای کارائیب، هم قاره ای و هم انگلیسی-آمریکایی، حوزه‌های قضایی محافظه کار وجود دارد، اما هیئت‌های ماسونی سبک قاره ای غالب هستند. برای مثال، در برزیل، بزرگترین و قدیمی‌ترین نهاد ماسونی، Grande Oriente do Brasil توسط حوزه‌های قضایی انگلیسی-آمریکایی به رسمیت شناخته شده‌است. با این وجود، هنگامی که تعداد اعضای آن با اعضای تمام بدنه‌های ماسونی سبک قاره‌ای مقایسه می‌شود، در اقلیت باقی می‌ماند. در بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین،
باقی می‌ماند. در بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین، انشعاب ماسونی منعکس کننده اختلافات سیاسی است. گفته می‌شود که رقابت بین دو جناح در فراماسونری مکزیک به جنگ داخلی مکزیک کمک کرده‌است. قاره اروپا. فرانسه. فراماسونری به سبک قاره ای در فرانسه سرچشمه گرفت و اعضای آن اکثریت قریب به اتفاق فراماسون‌ها در این کشور را تشکیل می‌دهند. گراند اورینت فرانسه بزرگترین حوزه قضایی ماسونی است و گراند لوژ دو فرانس (همچنین در سنت قاره ای) دومین عضویت در آن است. سومین بدنه بزرگ ماسونی، سبک انگلیسی-آمریکایی Grande Loge Nationale
سبک انگلیسی-آمریکایی Grande Loge Nationale Française است. سازمان بین‌المللی فراماسونری برای مردان و زنان Le Droit Humain که در سال ۱۸۹۳ تأسیس شد، دارای ۳۲۰۰۰ عضو در بیش از ۶۰ کشور جهان است. سایر کشورهای اروپایی. فراماسونری سبک قاره ای در بیشتر قاره رایج است (همان‌طور که از نام آن پیداست)، اگرچه تعداد اعضای کمتری از سنت انگلیسی-آمریکایی در آن کشورها نیز وجود دارد. فراماسونری لیبرال قاره ای در اکثر کشورهای اروپایی وجود دارد. با این حال، در ایالت‌های ژرمنی، سنت‌های آیینی انگلیسی-آمریکایی و سوئدی غالب است.
سنت‌های آیینی انگلیسی-آمریکایی و سوئدی غالب است. آمریکای شمالی. اگرچه برخی از سازمان‌های سبک قاره‌ای در ایالات متحده آمریکا وجود دارند، اما در آنجا اقلیتی کوچک هستند و تعداد قابل توجهی بزرگ‌تر (اما هنوز هم جزئی) در کانادا دارند. اما در مکزیک، فراماسونری قاره ای غالب است. این لژهای بزرگ، شرق‌های بزرگ و فراماسونی معمولاً متعلق به سازمان‌های بین‌المللی مانند CLIPSAS, SIMPA , CIMAS , COMAM, GLUA, TRACIA و غیره هستند. در داخل ایالات متحده آمریکا، سازمان‌های فراماسونری و لژهای بزرگ، مانند اتحادیه جورج واشینگتن
و لژهای بزرگ، مانند اتحادیه جورج واشینگتن (GWU), لژ بزرگ امگا ایالت نیویورک، و Le Droit Humain (LDH) وجود دارد. که به سنت جهانی قاره ای یا مترقی تعلق دارند. لژ بزرگ زنان بلژیک (GLFB یا WGLB), و لژ بزرگ زنانه فرانسه نیز لژهای لیبرال در آمریکای شمالی دارند. آفریقا. فراماسونری قاره ای اکثریت را در اکثر کشورها به ویژه در مناطق فرانسوی زبان دارد. منشأ آن از استعمارگران سابق فرانسوی و بلژیکی است. رهبران آفریقایی مانند عمر بونگو از گابن و پاسکال لیسوبا از جمهوری کنگو به لژهای ماسونی متحد با فراماسونری قاره ای
کنگو به لژهای ماسونی متحد با فراماسونری قاره ای تعلق دارند.
پرت اند ویتنی کانادا پی‌تی۶ یک موتور هواپیمای توربوپراپ است که توسط شرکت پرت اند ویتنی کانادا تولید شده است. طراحی آن در سال ۱۹۵۸ آغاز شد، اولین بار در فوریه ۱۹۶۰ آزمایش شد، اولین بار در ۳۰ می ۱۹۶۱ پرواز کرد، در سال ۱۹۶۴ وارد خدمت شد و از آن زمان به‌طور مداوم به روز شده است. این موتور شامل دو بخش اصلی است: یک ژنراتور گاز با گیربکس جانبی و یک توربین قدرت آزاد با گیربکس کاهش دهنده، و اغلب به سمت عقب در هواپیما نصب می‌شود تا جایی که ورودی در عقب و اگزوز در جلو قرار دارد. بسیاری از انواع پی‌تی۶، نه تنها به
جلو قرار دارد. بسیاری از انواع پی‌تی۶، نه تنها به عنوان یک موتور توربوپراپ، بلکه به عنوان موتورهای توربوشفت برای بالگردها، وسایل نقلیه زمینی، هاورکرافت، قایق‌ها و به عنوان واحدهای برق کمکی(APU)، و همچنین برای مصارف صنعتی تولید شده‌اند. تا نوامبر ۲۰۱۵، ۵۱۰۰۰ دستگاه از آن تولید شده بود و ۴۰۰ میلیون ساعت پرواز از سال ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۶ برای آن به ثبت رسیده است. این موتور به دلیل قابلیت اطمینان بالا، با نرخ خاموشی در حین پرواز ۱ در هر ۶۵۱۱۲۶ ساعت در سال ۲۰۱۶ شناخته شده است. پی‌تی۶ای محدوده توان بین را تأمین می‌کند
شده است. پی‌تی۶ای محدوده توان بین را تأمین می‌کند در حالی که پی‌تی۶بی/سی انواع توربوشفت برای بالگردها هستند. استفاده شده در. این موتور در بیش از ۱۰۰ هواگرد برای کاربردهای مختلف استفاده می‌شود.
صفحه‌های ترسیمی تصاویر نقاشی شده یا چاپ شده‌ای هستند که نشان‌ها و نمادهای مختلف فراماسونری را به تصویر می‌کشند. آنها می‌توانند به عنوان کمک آموزشی در طول سخنرانی‌هایی که هر یک از درجه‌های ماسونی را دنبال می‌کنند، یا زمانی که یک عضو با تجربه مفاهیم مختلف فراماسونری را برای اعضای جدید توضیح می‌دهد، استفاده شوند. آنها همچنین می‌توانند توسط اعضای باتجربه به عنوان یادآوری مفاهیمی که هنگام گذراندن مراسم درجات مختلف ماسونی یادگرفته اند استفاده شوند. تاریخچه و توسعه. طراحیهای کف و میز. در قرن هجدهم، لژهای ماسونی
طراحیهای کف و میز. در قرن هجدهم، لژهای ماسونی عمدتاً در اتاق‌های خصوصی بالای میخانهها ملاقات می‌کردند، و طرح‌های نمادین مورد استفاده در تعلیم، روی میز یا زمین در مرکز اتاق اجاره‌ای، معمولاً توسط تایلر یا استاد پرستش، گچ زده می‌شد. شواهد نشان می‌دهد که یک مرز ساده ترسیم شده‌است (معمولاً یک مربع یا مستطیل، یا گاهی اوقات یک صلیب) که در آن نمادهای مختلف ماسونی، اغلب از نوع هندسی (مانند دایره یا پنتاگرام) اضافه می‌شوند. در بسیاری از لژها، شکل مرز ممکن است توسط تایلر ترسیم شده باشد، و استاد جزئیات نمادین را
تایلر ترسیم شده باشد، و استاد جزئیات نمادین را اضافه کرده‌است. بعدها اشیاء نمادین مختلفی گنجانده شد، نمونه‌هایی از جمله نردبان، کندوی عسل و ساعت شنی، و گاهی اوقات نقاشی‌ها با اشیاء فیزیکی قابل تعویض بودند. در پایان کار، اغلب از یک عضو جدید خواسته می‌شد که نقاشی را با یک دست پاک کند که این عمل به عنوان نشانی عملی از تعهد خود به رازداری بود. اگرچه لژهای بزرگ مختلف در آن زمان به‌طور کلی با ایجاد هرگونه بازنمایی فیزیکی از مراسم و نمادهای صنایع دستی مخالف بودند، کار وقت گیر ترسیم مجدد نمادها در هر جلسه به تدریج
کار وقت گیر ترسیم مجدد نمادها در هر جلسه به تدریج با نگه داشتن یک «پارچه کف» جداشدنی جایگزین شد که در آن نمادهای مختلف نقاشی شدند. ممکن است با توجه به مراسم در حال اجرا، بخش‌های مختلف آن در معرض دید قرار گیرند. در نیمه دوم قرن هجدهم، نمادهای ماسونی بر روی انواع مواد قابل جابجایی، از تخته‌های مرمر کوچک گرفته تا بوم، نقاشی می‌شدند تا نمایش نمادین تزئینی و استادانه تری ارائه دهند. تخته‌های رنگ شده. در طول قرن نوزدهم، استفاده از تخته‌های ردیابی رنگ‌شده دائمی، که معمولاً روی بوم نقاشی می‌شوند و با قاب چوبی
که معمولاً روی بوم نقاشی می‌شوند و با قاب چوبی می‌شوند، به سرعت گسترش یافت. بسیاری از هنرمندان طرح‌های رقیب تولید کردند و بیشتر لژها مجموعه‌هایی از تخته‌های سفارشی را سفارش دادند که به‌رغم پیروی از مضامین مشترک، طراحی منحصربه‌فردی داشتند. برخی از طرح‌ها محبوبیت خاصی پیدا کردند، که منجر به تکرار برخی از ویژگی‌های طراحی مورد علاقه شد. تخته‌های جان کول و جوزیا بورینگ نمونه‌هایی از طرح‌های متداول بودند. هنرمند انگلیسی جان هریس در سال ۱۸۱۸ شروع به کار کرد و مجموعه‌های مختلفی از تابلوهای ردیابی را تولید کرد، از
مختلفی از تابلوهای ردیابی را تولید کرد، از جمله مجموعه‌ای مینیاتوری در سال ۱۸۲۳ که پس از تقدیم هریس به شاهزاده آگوستوس فردریک، دوک ساسکس، استاد اعظم لژ بزرگ متحد انگلستان (UGLE)، محبوب شد. سرانجام Emulation Lodge of Improvement به دنبال استانداردسازی در طراحی تابلوهای ردیابی بود و مسابقه ای را در سال ۱۸۴۵ ترتیب داد که طرح‌های مختلفی برای آن ارسال شد. خود هریس حداقل دو مجموعه مختلف را برای مسابقه ارسال کرد، اما یکی از طرح‌های او برنده شد. هریس در سال ۱۸۴۹ طرح‌ها را اصلاح کرد و این تابلوهای ردیابی «تقلید»
طرح‌ها را اصلاح کرد و این تابلوهای ردیابی «تقلید» امروزه به عنوان طرحی قطعی در فراماسونری بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع در نظر گرفته می‌شود. استفاده معاصر. در لژهای تحت UGLE، و بسیاری از حوزه‌های قضایی برگرفته از فراماسونری انگلیسی، تخته‌های ردیابی بخشی ضروری از مبلمان لژ هستند که گاهی به صورت صاف روی زمین و گاهی به صورت عمودی روی پایه یا روی دیوار نمایش داده می‌شوند. مجموعه‌های سه تخته، معمولاً با طرح‌های قدیمی‌تر، اغلب در موارد خاص برای نگهداری و نمایش در اتاق‌های اقامتگاه یافت می‌شوند. گاهی اوقات
در اتاق‌های اقامتگاه یافت می‌شوند. گاهی اوقات تابلوهای ردیابی در درجات دیگر وجود دارد. تخته ردیابی طاق سلطنتی در بیشتر مکان‌ها از کار افتاده‌است و نمونه‌هایی در حال حاضر نادر هستند. در درجه‌های Mark Master Mason و Royal Ark Mariner که از لندن اداره می‌شوند، تابلوهای ردیابی از اواخر قرن بیستم محبوبیت زیادی را تجربه کرده‌اند و آیین‌های رسمی برای توضیح این تخته‌های ردیابی دوباره به‌طور منظم در زبان انگلیسی لژ استفاده می‌شوند. همان‌طور که حوزه‌های قضایی مختلف ماسونی تشریفات درجه رسمی یا استاندارد را ایجاد
ماسونی تشریفات درجه رسمی یا استاندارد را ایجاد کردند، ایجاد تابلوهای ردیابی جدید توسط هنرمندان کمرنگ شد و از آن زمان تا حد زیادی به نفع طرح‌های استاندارد ناپدید شد. با این وجود، برخی از هنرمندان فراماسونری طرح‌های بسیار مدرن را برای قرن بیست و یکم آزمایش کرده‌اند.
دی‌اس ۶ () یک کراس‌اوور کامپکت است که توسط دی‌اس اتومبیلز به‌طور ویژه برای بازار آسیا طراحی شده‌است. این خودرو بعد از دی‌اس۵ ال‌اس که در آغاز ۲۰۱۴ عرضه شد، دومین مدل از دی‌اس در زمانی بود که یک برند مجزا به‌شمار می‌آمد و نشان سیتروئن را نداشت. این خودرو نخستین بار در آوریل ۲۰۱۴ و با نام دی‌اس ۶دبیلوآر معرفی و در پاییز ۲۰۱۴ نیز به بازار عرضه شد. مشخصات فنی. این خودرو از یک موتور چهارسیلندر خطی با حجم ۱٫۶ لیتر (۱۵۹۸ سی‌سی) بنزینی بهره می‌برد که قدرت را در ۵۸۰۰ دور در دقیقه و گشتاور را در ۱۷۰۰ تا ۴۵۰۰ دور در
دور در دقیقه و گشتاور را در ۱۷۰۰ تا ۴۵۰۰ دور در دقیقه تولید می‌کند. شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو ۸٫۴ ثانیه ادعا شده‌است. نیروی تولیدی توسط این موتور را یک گیربکس ۶ دنده اتوماتیک از برند آیسین به چرخ‌های جلو می‌رساند. این خودرو همچنین دارای استاندارد آلایندگی یورو ۶ می‌باشد. بازارها. دی‌اس ۶ در چین تولید و علاوه بر عرضه در بازار چین، به بازارهای ایران و آنگولا نیز صادر شد. ایران. این خودرو در سال ۱۳۹۵ وارد ایران شد؛ اما به دلیل عدم وجود تبلیغات گسترده و بازاریابی مناسب، فروش بالایی نداشت.