payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایران به دنیا آمد. تا قبل از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ ایران صیقلی با وجود تربیت در خانواده‌ای محافظه‌کار از جهت سیاسی، هیچگونه فعالیت سیاسی نداشت اما پس از سقوط شاه ایران؛ او به سیاست علاقه نشان‌داد. سال‌های جوانی. با انقلاب اسلامی ایران، مرجان صیقلی برای فعالیت سیاسی فعالیت‌هایی را آغاز کرد. او در ابتدا به عضویت حزب ترقی‌خواه درآمد و سعی کرد تا آزادی و برابری را شعار خود قرار دهد. او جزوه‌های مربوط به حزب را توزیع می‌کرد و در جلسات حزب شرکت فعال داشت. به دلیل این فعالیت‌های سیاسی، او مجبور شد در ۱۷ سالگی برای چند
سیاسی، او مجبور شد در ۱۷ سالگی برای چند ماه در خانه یکی از اقوامش در تهران مخفی شود. او از فعالیت‌های آزادانه به خاطر تحت نظر بودن منع شده بود و مجبور بود همواره دور از چشم بماند. او در نهایت با راضی کردن پدرش، تصمیم گرفت تا جشن نوروز سال ۱۳۶۱ را در کنار خانواده سر کند، اما در همان شب، دستگیر شد و به مدت یکسال و نیم راهی زندان شد. او در گزارش خاطرات زندانش، از شکنجه‌هایی یاد می‌کند که منجر به ترس شدید هر روزه او شده‌است. از جمله این اقدامات، اعدام چند زن از هم زندانیان او بوده‌است. با همه این مسائل، او
از هم زندانیان او بوده‌است. با همه این مسائل، او همواره برای حفظ روحیه خود در زندان تلاش می‌کرد. صیقلی در نهایت پس از معامله پدر و مادرش با حکومت وقت، موفق شد تا با پرداخت جریمه‌ای سنگین، آزاد شود اما همچنان از تحصیل و کار منع شده بود. او مجبور شد تا در این دوران ازدواج کند. صیقلی از این شرایط بشدت ناراحت بود و این ناراحتی را ابراز می‌کرد. او کمی بعد از مخالفت با خانواده در خصوص ازدواج، در نهایت در ۸ دسامبر ۱۹۸۳ با یکی از دوستان چندساله خود به نام رسول ازدواج کرد. پس از چندین سال زندگی مشترک، این دو زوج
کرد. پس از چندین سال زندگی مشترک، این دو زوج صاحب دو فرزند پسر شدند. فرار به هلند. همسرش در سال ۱۹۸۹ به‌طور مخفیانه از مراسم اعدام یکی از قاچاقچیان در ایران فیلمبرداری کرد و به همین دلیل مورد تعقیب قضایی و بازداشت قرار گرفت. او پس از مدتی موفق به فرار از ایران شد و به کشور هلند پناهنده شد. صیقلی نیز چون شوهرش، بارها قصد خروج از کشور به صورت مخفیانه را داشت اما در نهایت موفق شد تا از کشور بگریزد. پس از زمین لرزه ۱۳۶۹ منجیل و رودبار که رشت را نیز لرزاند، همسر صیقلی با او ارتباطی برقرار کرد و به او اطلاع داد
صیقلی با او ارتباطی برقرار کرد و به او اطلاع داد که در هلند است و شماره تماسی از خود به او داد. صیقلی پس از ورود به بردا، درخواست پناهندگی داد و ابتدا در اردوگاه پناهندگان AZC بلیترویک در نزدیکی ونری قرار گرفت. بعداً به برومن و در نهایت آلمر نقل مکان کرد. زندگی در هلند. صیقلی پس از ورود به هلند ابتدا زبان هلندی را کاملا خودآموز آموخت و سپس به تحصیلی که او از انجام آن در ایران محروم شده بود پرداخت. او در طول زندگی در هلند، با خانواده‌اش در ایران به صورت مکاتبه متنی، در تماس بود. در سال ۱۹۹۷ او مطالعات خدمات
متنی، در تماس بود. در سال ۱۹۹۷ او مطالعات خدمات اجتماعی و خدمات خود را در دانشگاه آمستردام به پایان رساند و متعاقباً چندین دوره پس از لیسانس را دنبال کرد. صیقلی از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۳ در خدمات جوانان به عنوان مدیر، در توانبخشی و در بنیاد میراث فرهنگی هلند کار کرد. صیقلی در سال ۲۰۱۳ مدیر بنیاد دانشجویان پناهنده (به انگلیسی:Stichting voor Vluchteling Studenten UAF) شد. در ژوئن 2016، او وارد هیئت مشاوران دانشگاه برای حقوق بشر شد که یک ناظر مستقل بر مسائل حقوق بشر در هلند است. او همچنین عضو هیئت نظارتی می‌باشد.
در هلند است. او همچنین عضو هیئت نظارتی می‌باشد. در سال 2019، جایزه کومنیوسپریس را به دست آورد، یک جایزه برای "تعهد چشمگیر به منافع آموزش، تربیت، علم و فرهنگ برای توسعه جامعه بین‌المللی" است. بر اساس اظهارات هیأت منصفه، او یک "الهام‌بخش مشتاق در جامعه است که می‌داند چگونه افراد را به یکدیگر متصل و حمایت کند تا بتوانند مرزهای خود را در جامعه گسترش دهند". در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰، سیغالی رئیس انجمن بشرگرای هولند (انجمن بشرگرای هلندی) شد. در دوره ی 1 ژانویه تا 1 سپتامبر 2023، او به عنوان رئیس بنیاد شهر طبیعی
1 سپتامبر 2023، او به عنوان رئیس بنیاد شهر طبیعی روتردام خدمت کرد.
هماتوم ساب دورال یا خون‌مردگی زیر سخت‌شامه به اختصار SDH، نوعی هماتوم است که در آن مقداری از خون، بین لایه داخلی سخت‌شامه و عنکبوتیه مننژهای اطراف مغز جمع می‌شود. این عارضه معمولاً از پارگی سیاهرگ‌های که از فضای ساب دورال عبور می‌کنند، ایجاد می‌شود. هماتوم ساب دورال ممکن است باعث افزایش فشار داخل جمجمه گردد که این مسئله سبب فشردگی و آسیب به بافت ظریف مغز می‌شود. هماتوم ساب دورال حاد اغلب تهدید کننده زندگی است اما هماتوم ساب دورال مزمن در صورت مدیریت صحیح پیش آگهی بهتری دارد. بر عکس هماتوم‌های ساب دورال،
پیش آگهی بهتری دارد. بر عکس هماتوم‌های ساب دورال، هماتوم‌های اپیدورال معمولاً به دلیل پارگی در سرخرگها ایجاد می‌گردند که منجر به تجمع خون بین سخت‌شامه و جمجمه می‌شود. سومین نوع خونریزی مغزی که به عنوان خونریزی زیر عنکبوتیه شناخته می‌شود، هنگام خونریزی در فضای زیر عنکبوتیه بین عنکبوتیه و نرم‌شامه پدید می‌آید. طبقه‌بندی. هماتوم‌های ساب دورال، بسته به سرعت شروع آنها، به عنوان حاد، غیر حاد یا مزمن طبقه‌بندی می‌شوند. خونریزی‌های حاد اغلب هنگام سرعت بالا یا آسیب‌های کاهش سرعت ناگهانی ایجاد می‌گردند. زمانی که
کاهش سرعت ناگهانی ایجاد می‌گردند. زمانی که هماتوم با عفونت‌های مغزی همراه باشد، احتمال حاد شدگی و شدت آن افزایش می‌یابد. اگرچه خونریزی حاد ساب دورال بسیار سریعتر از خونریزی‌های مزمن ساب دورال اتفاق می‌افتد، اما به دلیل سیاهرگی بودن همچنان کندتر از خونریزی‌های سرخرگی اپیدورال است. هماتوم‌های ساب دورال حادِ ناشی از تروما، کشنده‌ترین نوع آسیب‌های سر هستند و اگر مغز، به سرعت برای رفع فشار جراحی نشوند، احتمال مرگ و میر بسیار بالا دارند. میزان مرگ و میر SDH بیشتر از هماتوم‌های اپیدورال و آسیب‌های منتشر مغزی است
از هماتوم‌های اپیدورال و آسیب‌های منتشر مغزی است زیرا نیروی مورد نیاز برای ایجاد هماتوم ساب دورال باعث آسیب‌های شدید دیگر در مغز نیز می‌شود. خونریزی‌های ساب دورال مزمن در طی چند روز تا هفته‌ها، اگرچه علت آن در ۵۰ درصد بیماران قابل شناسایی نیست، ما اغلب پس از ضربه‌های خفیف سر ایجاد می‌شوند. هماتوم مزمن ممکن است حتی ماه‌ها یا سال‌ها پس از آسیب سر و تا زمانی که علائم بالینی بروز کنند، ظاهر نشود. خونریزی در هماتوم مزمن آهسته است و معمولاً به خودی خود متوقف می‌شود. از آنجایی که این هماتوم‌ها به کندی پیشرفت
می‌شود. از آنجایی که این هماتوم‌ها به کندی پیشرفت می‌کنند، اغلب می‌توان آن‌ها را قبل از ایجاد آسیب قابل توجه متوقف کرد؛ به خصوص اگر عرض هماتوم آن کمتر از یک سانتی‌متر باشد. هماتوم ساب دورال مزمن در افراد مسن شیوع بالایی داد. علائم و نشانه‌ها. علائم هماتوم ساب دورال نسبت به هماتوم‌های اپیدورال شروع کندتری دارد زیرا سیاهرگ‌های با فشار پایین خونی که دارند کندتر از سرخرگ‌ها خونریزی می‌کنند. علائم و نشانه‌های هماتوم حاد ممکن است در عرض چند دقیقه ظاهر شوند، اما می‌توانند تا دو هفته نیز به تعویق بیفتند. علائم
می‌توانند تا دو هفته نیز به تعویق بیفتند. علائم هماتوم ساب دورال مزمن نیز معمولاً بیش از سه هفته پس از آسیب به طول می‌انجامد. اگر خونریزی‌ها به اندازه ای باشد که به مغز فشار وارد کند، علائم افزایش فشار داخل جمجمه یا آسیب مغزی نیز وجود خواهد داشت. علائم هماتوم ساب دورال می‌تواند شامل هر ترکیبی از موارد زیر باشد: علل. SDH اغلب در اثر آسیب تروماتیک سر ایجاد می‌گردد، تغییر ناگهانیِ سرعت در داخل جمجمه، ممکن است سبب کشیدگی و پاره شدن سیاهرگ‌های کوچک داخل مغز (معروف به سیاهرگ‌های پُل) شود. در خونریزی‌های ساب
(معروف به سیاهرگ‌های پُل) شود. در خونریزی‌های ساب دورال، بسیار شایع تر از خونریزی‌های اپیدورال، آسیب‌های برشی ناشی از برخوردهای فیزیکی دورانی یا خطی مختلف است. ادعاهایی وجود دارد که این بیماری در موارد سندرم کودک تکان خورده (SBS) نیز دیده شده‌است. اگرچه هیچ مدرک علمی برای این موضوع وجود ندارد. هماتوم ساب دورال معمولاً در افراد مسن و افراد مبتلا به اختلال مصرف الکل که شواهدی از آتروفی مغزی دارند دیده می‌شود. آتروفی مغزی، فاصله‌ای را که سیاهرگ‌های پُل باید بین دو لایه مننژ طی کنند افزایش می‌دهد، در نتیجه
بین دو لایه مننژ طی کنند افزایش می‌دهد، در نتیجه احتمال ایجاد پارگی توسط نیروهای برشی افزایش می‌یابد. همچنین بیمارانی که از داروهای ضد انعقاد یا ضد پلاکت استفاده می‌کنند، مانند وارفارین و آسپرین، احتمال وقوع SDH بالاتری دارند و ممکن است پس از یک رویداد تروماتیک نسبتاً جزئی دچار هماتوم ساب دورال شوند. علت دیگر می‌تواند کاهش فشار مایع مغزی نخاعی باشد که می‌تواند فشار را در فضای ساب عنکبوتیه کاهش دهد و عنکبوتیه را از سخت شامه دور کند، که این مسئله منجر به پارگی رگ‌های خونی می‌شود. عوامل خطر. عوامل متعددی خطر
رگ‌های خونی می‌شود. عوامل خطر. عوامل متعددی خطر هماتوم ساب دورال را افزایش می‌دهند؛ یکی از این موارد سن بسیار کم یا بسیار زیاد است. همان‌طور که مغز با افزایش پیری کوچک می‌گردد، فضای ساب دورال بزرگ می‌شود و سیاهرگ‌هایی که فضای مغزی را طی می‌کنند باید فاصله بیشتری را در بر بگیرند و اینگونه در برابر پارگی آسیب پذیرتر می‌شوند. همچنین افراد مسن رگ‌های فرسوده‌ای دارند که باعث افزایش شیوع خونریزی مزمن ساب دورال می‌شود. نوزادان نیز فضاهای ساب دورال بزرگتری دارند و نسبت به بزرگسالان جوان بیشتر مستعد خونریزی ساب
و نسبت به بزرگسالان جوان بیشتر مستعد خونریزی ساب دورال هستند. اغلب ادعا می‌شود که هماتوم ساب دورال یک یافته رایج در سندرم کودک تکان خورده‌است، اگرچه هیچ تحقیقی برای حمایت از این موضوع وجود ندارد. در نوجوانان نیز، کیست آراکنوئید یک عامل خطر برای هماتوم ساب دورال به‌شمار می‌آید. سایر عوامل خطر شامل مصرف داروهای رقیق کننده خون (ضد انعقادها)، مصرف زیاد الکل به صورت طولانی مدت، زوال عقل و نشت مایع مغزی نخاعی می‌شود.
آنتیماخوس اول تئوس(یونانی: ؛ معروف به «آنتیماخا» در منابع هندی) پسر نامشروع آیتیدیوم اول، و یکی از پادشاهان دولت یونانی بلخ بوده‌است که به‌طور کلی از حدود ۱۸۵ پیش از میلاد تا ۱۷۰ پیش از میلاد سلطنت کرده‌است. حکمروایی. ویلیام وودتورپ تارن و سکه‌شناس رابرت ارشد، آنتیماخوس را به عنوان یکی از اعضای سلسله ایوتیدمی و احتمالاً پسر آیتیدیوم و برادر دمتریوس معرفی می‌کنند. مورخان دیگر مانند A.K. ناراین، او را مستقل از اقتدار یوتیدمی و احتمالاً از نسلی با سلسله دیودوتیدها مشخص کنید. او پادشاه منطقه‌ای بود که بخش‌هایی
مشخص کنید. او پادشاه منطقه‌ای بود که بخش‌هایی از باختری و احتمالاً آراکوسیا در جنوب افغانستان را پوشش می‌داد (به «سکه‌های آنتیماخوس اول» در زیر مراجعه کنید). آنتیماخوس اول یا در جریان مقاومتش در برابر اوکراتید غاصب شکست خورد، یا قلمرو اصلی او پس از مرگش توسط دومی جذب شد.
نقش زنان در کشاورزی افغانستان در زمینهٔ فرهنگی این کشور شکل گرفته‌است. زنان نزدیک به نیمی از نیروی کار کشاورزی و زراعت را در افغانستان تشکیل می‌دهند. تاریخچه. مانند آمیش‌ها در ایالات متحده، مردان افغان بر پایهٔ سنت بر کشاورزی افغانستان تسلط داشته‌اند در حالی که زنان آنها گهگاه برای کمک به مزارع کار یا مراقبت از دام به کار گرفته می‌شدند. تولید بذر را نیز به‌طور سنتی عمدتاً کشاورزان مرد در افغانستان انجام می‌دهند. زنان در افغانستان حق مالکیت زمین پایین‌تری دارند، اگرچه قانون اساسی را می‌توان به گونه ای تفسیر
اگرچه قانون اساسی را می‌توان به گونه ای تفسیر کرد که به زنان اجازه می‌دهد زمین داشته باشند و قانون شریعت اسلام نیز مقرراتی برای زنان بیوه و دختران برای به ارث بردن سهمی از زمین دارد. زنانی که در برخی مناطق کشور مالک یا مدیر زمین هستند، قادر به فروش آن نیستند و زمین به شکل موروثی انتقال پیدا می‌کند. بسیاری از زنان نیز به‌طور سنتی محدودیت‌هایی داشته‌اند و اغلب نمی‌توانند به خارج از روستاهای خود بروند. کشاورزی نوین. امروزه، زنان تقریباً نیمی از نیروی کار کشاورزی را تشکیل می‌دهند، اگرچه در بسیاری از مناطق
را تشکیل می‌دهند، اگرچه در بسیاری از مناطق روستایی هنوز در حاشیه هستند. به کمک‌های زنان به زراعت در افغانستان اغلب کم توجهی می‌شود. زنان سهم بالایی در تولید تریاک، دام و محصولات لبنی دارند، اما به ندرت پول دریافت می‌کنند. با این حال، مشارکت زنان در کشاورزی اغلب «نه تنها برای تضمین افزایش تولید کشاورزی، بلکه برای بهبود امنیت غذایی و تغذیه» انگاشته می‌شود. زنان «نیروی ثبات در جوامع خود هستند». آنها همچنین به عنوان عوامل تغییر در خانواده‌هایشان دیده می‌شوند. زنان در سال‌های اخیر در سازمان دهی اتحادیه‌های
زنان در سال‌های اخیر در سازمان دهی اتحادیه‌های دهکده‌های کوچک در افغانستان نقش اساسی داشته‌اند. کار زنان با اتحادیه‌های کشاورزی نیز موقعیت آنها را در مناطقی که در آن زندگی می‌کنند بالا برده‌ است، به طوری که آنها دیگر فقط به عنوان همسر و مادر شناخته نمی‌شوند، بلکه به خاطر نقش شان در اتحادیه شناخته می‌شوند. علاوه بر این، زنان کمک کرده‌اند تا انواع جدیدی از محصولات را به کشاورزی منطقه معرفی کنند، مانند کلم، گل کلم، گوجه فرنگی و لوبیا که در بازار رقابت بهتری دارند. در پروان-باستان، زنان این فرصت را پیدا
دارند. در پروان-باستان، زنان این فرصت را پیدا کرده‌اند که در تولید بذر مشارکت داشته باشند و «تشکیلات بذری روستایی» را ایجاد کرده‌اند. در خارج از کابل، برنامه‌های آموزشی دهقانان برای زنان از سال ۲۰۰۹ آغاز شده‌است. این برنامه‌ها به زنان اجازه می‌دهد تا پول خود را به دست آورند و به استقلال مالی دست یابند. سازمان‌های غیردولتی (NGO) مانند مشارکت جهانی برای افغانستان (GPFA)، به زنان کمک کرده‌اند تا در کشاورزی بیشتر مشارکت کنند. چنین ابتکاراتی به احیای باغ‌ها، احداث سردخانه‌ها و تأمین محصولات و منابع آنها کمک
احداث سردخانه‌ها و تأمین محصولات و منابع آنها کمک کرده‌است. برنامه دیگری که به زنان در تجارت کشاورزی کمک کرده‌است، برنامه همبستگی ملی (NSP) است که آن را وزارت احیا و انکشاف دهات افغانستان در سال ۲۰۰۳ تهیه کرده است. NSP منابع کشاورزی را در اختیار زنان قرار می‌دهد که ممکن است شامل کمک هزینه برای پرورش طیور، معافیت‌های مالیاتی و بازاریابی برای مشاغل آنها باشد. تبعیض جنسیتی. برخی از زنان افغان در فروش محصولات خود به علت جنسیت خود با مشکل مواجه هستند. یک زن از ولایت بغلان تجربه خود را چنین تعریف می‌کند: «وقتی
ولایت بغلان تجربه خود را چنین تعریف می‌کند: «وقتی با دکانداران روبرو می‌شوم که در مورد فروش میوه‌هایم صحبت می‌کنم و آنها به من می‌گویند برو و مردی از خانواده خود را بفرست؛ تو که زن هستی، واقعاً من را عصبانی می‌کند.»
مدخل (به انگلیسی: Preamble) یک بیانیهٔ مقدماتی و بیانی در یک سند است که هدف سند و فلسفهٔ زیربنایی آن را توضیح می‌دهد. هنگامی که در پاراگراف‌های آغازین یک اساسنامه اعمال می‌شود، ممکن است حقایق تاریخی مربوط به موضوع اساسنامه را بازگو کند. مدخل از عنوان طولانی یا فرمول مصوب یک قانون، متمایز است. در رویهٔ پارلمانی با استفاده از قوانین نظم رابرت، یک مدخل شامل بندهای «در حالیکه» قبل از بندهای حل و فصل در قطعنامه (دادخواست کتبی رسمی) قرار می‌گیرد. با این حال، قرار دادن مدخل در قطعنامه‌ها الزامی نیست. طبق قوانین
دادن مدخل در قطعنامه‌ها الزامی نیست. طبق قوانین نظم رابرت، گنجاندن چنین اطلاعاتی ممکن است در تصویب قطعنامه مفید نباشد.
حمیده اصیل با نام هنری رُخشانه (زادهٔ حدود ۱۹۴۰–۲۰ دسامبر ۲۰۲۰) خواننده اهل افغانستان بود. از او به عنوان یکی از نخستین خوانندگان زن افغانستان نام برده می‌شود. رخشانه در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ شهرت یافت. زندگی. رخشانه با نام اصلی حمیده در کابل متولد شد. او دختر اصیل خان وزیری، یک ژنرال چهار ستاره در ارتش افغانستان بود. او عضو قبیلهٔ وزیر از قبایل پشتون بود. خانواده آن‌ها اصالتاً اهل بخش‌های جنوبی افغانستان بود که بعدها به کابل مهاجرت کردند. او به عنوان اولین زن افغان شناخته می‌شود که چادر را برای دنبال کردن
زن افغان شناخته می‌شود که چادر را برای دنبال کردن شغل خود کنار گذاشت. او برای خانوادهٔ سلطنتی، افراد مشهور (به عنوان مثال شاه ایران، گاندی، لنس آرمسترانگ) و چند فیلم خوانندگی کرد. در اوج محبوبیت او در دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، پوسترهای رخشانه به‌طور گسترده در کابل توزیع می‌شد و عکس‌های او بر روی جلدهای بیشماری از تقویم‌ها و مجلات بود. او نسبت به خوانندگان دیگر پرطرفدار بود، چرا که او دو زبانه بود و می‌توانست صدایش را به بخش بزرگتری از جامعه افغانستان برساند. او در سال ۲۰۰۸ پس از سالها با بی‌بی‌سی لندن مصاحبه
در سال ۲۰۰۸ پس از سالها با بی‌بی‌سی لندن مصاحبه کرد و اجازه داد تا عکس‌های او در یک روزنامه چاپ شوند. رخشانه همراه با خانواده اش در دهه ۱۳۶۰ از افغانستان به آمریکا مهاجرت کرد و فعالیت موسیقی و فرهنگی را کنار گذاشت. او پیش از مرگش در سیمی ولی، کالیفرنیا اقامت داشت. او در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۰ درگذشت. ترانه‌ها. او به پشتو، زبان مادریش و زبان دری ترانه می‌خواند. نخستین ترانهٔ او «"ای دلستانم، آرام جانم، بشنو دمی آه و فغانم"» بود که از رادیو کابل پخش شد. بعدها ترانهٔ «چشم سیاه داری قربانت شوم من» را خواند که نه تنها
«چشم سیاه داری قربانت شوم من» را خواند که نه تنها در افغانستان، بلکه در ایران و تاجیکستان نیز معروف شد. احمد ظاهر بعدها این آهنگ را بازخوانی کرد.
جین دوان کرک‌پاتریک (نام خانوادگی پیش از ازدواج جردن؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۲۶درگذشتهٔ ۷ دسامبر ۲۰۰۶) دیپلمات و دانشمند علوم سیاسی آمریکایی بود که نقش مهمی در سیاست خارجی دولت رونالد ریگان ایفا کرد. او یک ضد کمونیست سرسخت بود. او یک دموکرات قدیمی بود که به یک نومحافظه‌کار تبدیل شد و در سال ۱۹۸۵ به حزب جمهوری‌خواه پیوست. پس از خدمت به عنوان مشاور سیاست خارجی رونالد ریگان در مبارزات انتخاباتی او در سال ۱۹۸۰، او تبدیل به نخستین زنی شد که به عنوان سفیر ایالات متحده امریکا در سازمان ملل متحد خدمت کرد. او به خاطر
امریکا در سازمان ملل متحد خدمت کرد. او به خاطر «دکترین کرک‌پاتریک» شهرت داشت؛ دکترینی که از رژیم‌های اقتدارگرا در سراسر جهان در صورت همراهی با اهداف واشینگتن حمایت می‌کرد. او معتقد بود که می‌توان آن‌ها را با الگو به دموکراسی هدایت کرد؛ او نوشته‌است: «حکومت‌های اقتدارگرای عرفی کمتر از حکومت‌های خودکامهٔ انقلابی سرکوبگر هستند». او در طی جنگ فالکلند، در حالی که رئیس‌جمهور ریگان از مارگارت تاچر حمایت می‌کرد، از دولت آرژانتین جانبداری می‌کرد. کرک پاتریک در کابینه ریگان در شورای امنیت ملی، هیئت مشورتی اطلاعات
ریگان در شورای امنیت ملی، هیئت مشورتی اطلاعات خارجی، هیئت بازنگری سیاست دفاعی و هم‌چنین به عنوان ریاست کمیسیون وزارت دفاع در مورد ایمنی خرابی و کاهش خطر سامانه فرماندهی و کنترل هسته‌ای خدمت کرد. او پس از ترک خدمت دولتی در سال ۱۹۸۵، ستون‌نویس یک روزنامه سندیکایی شد و متخصص در تحلیل فعالیت‌های سازمان ملل بود. دیدگاه‌های سیاسی. او با مقایسه رژیم‌های اقتدارگرا با تمامیت‌خواه گفته‌است: «رژیم‌های اقتدارگرا واقعاً به‌طور معمول اقتصاد دستوری ندارند. رژیم‌های اقتدارگرا معمولاً نوعی اقتصاد سنتی با مالکیت خصوصی
معمولاً نوعی اقتصاد سنتی با مالکیت خصوصی دارند. حکومت آلمان نازی مالکیت را به بخش خصوصی واگذار کرد، اما دولت کنترل اقتصاد را به دست گرفت. کنترل از مالکیت جدا بود، اما واقعاً یک اقتصاد دستوری بود؛ زیرا توسط دولت کنترل می‌شد. اقتصاد دستوری ویژگی یک دولت تمامیت‌خواه است.» وی در توضیح سرخوردگی و ناامیدی خود از سازمان‌های بین‌المللی به ویژه سازمان ملل متحد گفته‌است: «وقتی رفتار کشورهای سازمان ملل (از جمله خودمان) را تماشا کردم، هیچ زمینهٔ معقولی پیدا نکردم که انتظار داشته باشم هر یک از آن دولت‌ها به‌طور دائم از
داشته باشم هر یک از آن دولت‌ها به‌طور دائم از منافع ملی خود برای منافع یک کشور دیگر فراتر رود.» «من نتیجه می‌گیرم که این یک اشتباه اساسی است که فکر کنیم رستگاری، عدالت یا حسن رفتار صرفاً از طریق نهادهای انسانی حاصل می‌شود.» «دموکراسی نه تنها مستلزم برابری است، بلکه به یک اعتقاد تزلزل ناپذیر به ارزش هر فرد که برابر است، نیاز دارد. تجربه متقابل فرهنگی نه تنها به ما می‌آموزد که مردم باورهای متفاوتی دارند، بلکه به ما می‌آموزد که مردم به دنبال معنا هستند و خود را به نوعی به عنوان اعضای کیهانی که توسط خدا اداره
به نوعی به عنوان اعضای کیهانی که توسط خدا اداره می‌شود، درک می‌کنند.» او در مورد سوسیالیسم گفته‌است: «من هر چه می‌توانستم به زبان انگلیسی یا فرانسوی در مورد سوسیالیست‌های ایدئالیست، سوسیالیسم علمی، سوسیال دموکرات‌های آلمان و سوسیالیست‌های انقلابی خوانده‌ام؛ من به این نتیجه رسیدم که تقریباً همهٔ آن‌ها، از جمله پدربزرگم، در تلاش برای تغییر ماهیت و طبیعت انسان بودند. هرچه بیشتر به آن می‌اندیشیدم، بیشتر به این نتیجه می‌رسیدم که این تلاش موفقیت‌آمیز نیست؛ بنابراین توجهم را بیشتر و بیشتر به فلسفه سیاسی و کمتر و
توجهم را بیشتر و بیشتر به فلسفه سیاسی و کمتر و کمتر به فعالیت سوسیالیستی از هر نوعی معطوف کردم.»
رؤیا رحمانی (زاده مه ۱۹۷۸) یک دیپلمات افغان است که به عنوان اولین سفیر زن افغانستان در ایالات متحده آمریکا و سفیر آکردیته در مکزیک، آرژانتین، کلمبیا و جمهوری دومینیکن از دسامبر ۲۰۱۸ تا ژوئیه ۲۰۲۱ خدمت کرده‌است. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ به عنوان اولین سفیر زن افغانستان در اندونزی، اولین سفیر در انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا و سفیر آکردیته در سنگاپور خدمت کرد. او پیش از این در وزارت معارف افغانستان به عنوان مشاور برنامه‌ریزی و ارزیابی کار می‌کرد. او بعداً به وزارت امور خارجه افغانستان پیوست، ابتدا به عنوان مشاور
امور خارجه افغانستان پیوست، ابتدا به عنوان مشاور ارشد معاون وزیر امور خارجه، سپس به عنوان مدیر کل ابتکارات همکاری منطقه ای منصوب شد. قبل از ورود به دولت، او برای چندین سازمان غیرانتفاعی کار می‌کرد که عمدتاً بر حقوق زنان و آموزش فعالیت داشتند. او مدرک لیسانس مهندسی نرم‌افزار را از دانشگاه مک گیل در سال ۲۰۰۳ و مدرک کارشناسی ارشد در مدیریت دولتی و حقوق بین‌الملل را در دانشگاه کلمبیا به سال ۲۰۰۹ دریافت کرد. رحمانی متأهل و دارای یک دختر است که به سال ۱۳۹۳ شمسی به دنیا آمده‌است. دین او اسلام است. سنین جوانی و
به دنیا آمده‌است. دین او اسلام است. سنین جوانی و تحصیل. رحمانی در سال ۱۹۷۸ در کابل به دنیا آمد، یک سال قبل از حمله نیروهای شوروی به افغانستان. پس از خروج شوروی در سال ۱۹۸۹, کشور افغانستان وارد جنگ داخلی شد. به دلیل اصابت موشک‌ها به شهر، مدرسه او برای ماه‌ها تعطیل بود. در سال ۱۹۹۳، خانواده او به پاکستان مهاجرت کردند. او در خاطراتش از این دوران می‌نویسد: «از دهه ۹۰، قحطی و خشکسالی بود، و در طول جنگ داخلی ۱۹۹۲–۱۹۹۶، ما به معنای واقعی کلمه از خانه‌هایمان رانده شدیم. یادم می‌آید خانواده‌مان همدیگر را در آغوش
شدیم. یادم می‌آید خانواده‌مان همدیگر را در آغوش می‌گرفتند و فکر می‌کردند این آخرین شب زندگی ما خواهد بود.» زمانی که در پیشاور بود، به مدرسه‌ای رفت که توسط عربستان سعودی برای پناهندگان تأمین می‌شد، و بعداً به خاطر می‌آورد که به دلیل ازدحام بیش از حد، یک سال تحصیلی کامل در پشت بام درس خوانده‌است. رحمانی در مورد تجربیات خود گفت: «به عنوان یک زن افغان، خیلی زود، مانند بقیه همگروهانم، یادگرفتیم که باید تلاش کنی تا از آنچه که داری بهترین بهره را ببری.» رحمانی در سال ۱۹۹۸ به کابل بازگشت، اما به‌توجه به اجبار
در سال ۱۹۹۸ به کابل بازگشت، اما به‌توجه به اجبار طالبان، به جای پوشیدن برقع، از ترک خانه خودداری کرد. او در سال ۱۹۹۹ بورسیه ای از خدمات دانشگاه جهانی کانادا دریافت کرد و به دانشگاه مک گیل رفت و در آنجا مدرک لیسانس خود را در رشته مهندسی نرم‌افزار دریافت کرد. رحمانی پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۰۴ به افغانستان بازگشت و برای سازمان‌های غیرانتفاعی مختلفی کار کرد و در نهایت تصمیم گرفت تمرکز شغلی خود را تغییر دهد و به تحصیل بازگردد. او در سال ۲۰۰۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت دولتی و حقوق بین‌الملل
ارشد خود را در رشته مدیریت دولتی و حقوق بین‌الملل در دانشگاه کلمبیا در نیویورک دریافت کرد. او یک کارشناس در برنامه فولبرایتشناخته می‌شود. حرفه. سازمان‌های غیرانتفاعی. رحمانی پس از فارغ‌التحصیلی با مدرک لیسانس خود در سال ۲۰۰۴، به افغانستان بازگشت و برای چندین سازمان غیرانتفاعی کانادایی با تمرکز بر حقوق بشر، توانمندسازی زنان و آموزش کار کرد. او همچنین به‌عنوان کارشناس موضوعی با مرکز آموزش نیروهای مشترک ناتو، و مشاور وزارت آموزش و پرورش نیویورک، مشاور دبیرخانه سازمان ملل متحد در نیویورک، مشاور وزارت تجارت و
سازمان ملل متحد در نیویورک، مشاور وزارت تجارت و امور بین‌الملل کانادا کارهایی را عهده‌دار شد. در این مدت رحمانی روی سند ازدواج در افغانستان کار کرد که حقوق عادلانه را برای خانواده تضمین می‌کرد و به جمع‌آوری داده‌ها در سطح ملی کمک می‌کرد. او در سال ۲۰۰۷ جایزه بهترین فعال حقوق بشر را از کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به خاطر کارش بر روی این سند دریافت کرد. کار دولتی. رحمانی ابتدا در وزارت معارف و سپس به عنوان مشاور ارشد معاون وزیر امور خارجه در سال ۲۰۱۱ به دولت افغانستان پیوست. وی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ به
دولت افغانستان پیوست. وی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ به عنوان مدیر کل همکاری‌های منطقه ای وزارت امور خارجه افغانستان شروع به فعالیت کرد. در این پست، او ابتکارات همکاری منطقه‌ای مهمی مانند فرایند قلب آسیا-استانبول را آغاز و ترویج کرد. سفیر اندونزی. از ژوئن ۲۰۱۶ تا دسامبر ۲۰۱۸، رحمانی به عنوان اولین سفیر زن افغانستان در اندونزی، سفیر غیر مقیم در سنگاپور، و اولین سفیر در انجمن کشورهای جنوب شرق آسیا خدمت کرد. او دومین زنی بود که توسط رئیس‌جمهور اشرف غنی به عنوان سفیر منصوب شد. این انتصاب بابت شعار اشرف غنی در خصوص قول
شد. این انتصاب بابت شعار اشرف غنی در خصوص قول انتخاباتی او برای پست‌های بیشتر به زنان صورت گرفت. او گفت که زنان مسلمان می‌توانند روایتی از یک «مسلمان پویا» باشند و ثابت کنند که دین اسلام یک نیروی ثابت نیست. سفیر در ایالات متحده آمریکا. در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۸، رحمانی از سوی رئیس‌جمهور غنی به عنوان سفیر در ایالات متحده منصوب شد که اولین زنی بود که این سمت را به دست آورد. او درست زمانی که رئیس‌جمهور ترامپ اعلام کرد قصد دارد نیروهایش را از کشور افغانستان خارج کند، این سمت را بر عهده گرفت. او گفت: «با زنان مانند یک
سمت را بر عهده گرفت. او گفت: «با زنان مانند یک اقلیت رفتار شده‌است، اما آنها اقلیت نیستند. زنان و جوانان با هم در واقع اکثریت هستند و حاضر نیستند از حقوق خود چشم پوشی کنند. آنها حاضر نیستند حقوق انسانی خود را زیر پا بگذارند و به روزگار گذشته بازگردند.» او جایگزین حمدالله محب شد که سه ماه پیش از آن استعفا داده بود تا مشاور امنیت ملی شود. رحمانی همچنین به عنوان سفیر غیر مقیم افغانستان در مکزیک، آرژانتین، کلمبیا و جمهوری دومینیکن خدمت کرد. باورها و فعالیت‌ها. حقوق زنان. رحمانی چندین سال را در سازمان‌های
حقوق زنان. رحمانی چندین سال را در سازمان‌های غیرانتفاعی که بر حقوق زنان و آموزش متمرکز بودند کار کرد. در این زمان، کار او به ویژه بر اصلاح قانون خانواده در زمینه مسلمانان متمرکز بود. او ضمن خدمت به عنوان سفیر در اندونزی، در افتتاحیه کنگره علمای زن اندونزی نیز شرکت کرد. پس از سفیر شدن در ایالات متحده، او به دفاع از حقوق زنان، به ویژه نقش زنان در روند صلح ادامه داد. او به‌طور مداوم این گفته را که یک توافق صلح که نیمی از جمعیت را نادیده می‌گیرد، کارساز نخواهد بود، در مجالس متفاوتی می‌گوید. او استدلال می‌کند
بود، در مجالس متفاوتی می‌گوید. او استدلال می‌کند که نقش اساسی زنان در روند صلح باعث می‌شود که حقوق زنان نه تنها یک موضوع اخلاقی، بلکه یک موضوع امنیت ملی باشد. روند صلح. رحمانی در ماه می ۲۰۱۹ پس از اینکه زلمی خلیل زاد سفیر آمریکا در گفتگوهای مستقیم با طالبان شرکت کرد، از دولت ترامپ انتقاد کرد و گفت: «آنها دولت ما نیستند، آنها نمایندگان ما نیستند» او تأکید کرد که خواهان پایان دادن به این مذاکرات است. مجله تایم از رحمانی به عنوان «یک مدافع سرسخت صلح در شرایط افغانستان» یاد کرد. او بارها در مورد نیاز طالبان به