payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او استدلال نموده که مدل‌سازی امور مالی به لحاظ مفهومی نادرست است، چون این نظریه مبتنی بر این باور خام «علمی» است که سیستم‌های اقتصادی را می‌توان با استفاده از روش‌های کمی که به‌طور نادرست از علوم طبیعی مانند فیزیک وارد شده‌اند، مدل‌سازی نمود. او به‌خصوص منتقد روش پرکاربرد اندازه‌گیری خطر، دارایی-در-خطر (Var) و مفروضات آن، استفاده از مدیریت خطر «نرمال» یا توزیع گاوسی و استفاده از مدل‌های ریسک مالی برای اهداف تنظیمی است. دیوید یکی از دو مخترع سهم مشخص (DC) در نرم‌افزار PensionMetrics، مدل بازنشستگی اتفاقی و
نرم‌افزار PensionMetrics، مدل بازنشستگی اتفاقی و استراتژی سبک زندگی اتفاقی تخصیص دارایی است. او و دیوید بلیک مجموعهٔ از اصول خوب برای مدل‌سازی برنامه‌های حقوق بازنشستگی DC را پیشنهاد نموده‌اند، او همچنین با دیبی هاریسون و بلیک اخیراً دو گزارش در مورد وضعیت بازار حقوق بازنشستگی DC در انگلستان منتشر کرده‌اند: آیا فروشنده متوجه است (Caveat Venditor)، این گزارش تأکید می‌نماید که حقوق بازنشستگی باید با در نظر داشت اصل توجه به فروشنده نه به خریدار باشد و گزاش ارزش پول (VfM) که ارزش پول را در بازار حقوق بازنشستگی
پول (VfM) که ارزش پول را در بازار حقوق بازنشستگی انگلستان به بررسی گرفت. این گزارش‌ها به نقد هزینه‌های بلند، پیچیدگی بیش از حد و فقدان شفافیت در صنعت حقوق بازنشستگی انگلستان پرداختند. در حوزه بیم‌سنجی زندگی، دود و همکاران در رابطه با تبعات مالی ریسک مرگ و میر و طول عمر نوشته‌های ارایه نموده‌اند. آن‌ها معاوضه بازمانده (survivor swaps)، گزینه‌های معاوضه بازمانده (survivor swaptions)، مدل مرگ و میر CBD (CBD mortality model) و مدل مرگ و میر جاذبه دو-جمعیت (gravity two-population mortality model) را اختراع
two-population mortality model) را اختراع نمودند. دود با کوبدین پارتنرز که یک خدمات مشورتی عالی در لندن است، کار می‌کند و او همچنین یکی از اعضای بنیان‌گذار مدرسه بازرگانی صوفیه، مقیم صوفیه، بلغارستان، است.
خط میسون-دیکسون () یک خط جداسازی است که مرز میان چهار ایالت آمریکا شامل پنسیلوانیا، مریلند، دلاور و ویرجینیای غربی (که تا سال ۱۸۶۳ جزئی از ویرجینیا بود) را مشخص می‌کند. به صورت تاریخی این خط جداکننده شمال و جنوب ایالات متحده در نظر گرفته می‌شود. نقشه‌برداری این خط میان سال‌های ۱۷۶۳ تا ۱۷۶۷ در نتیجه اختلافات مرزی میان مریلند، پنسیلوانیا و دلاور در مستعمره آمریکا توسط چارلز میسون و ارمیا دیکسون انجام گرفت. ریشه این اختلافات به یک قرن پیش و واگذاری گیج‌کننده مستعمره اختصاصی به لرد بالتیمور توسط چارلز یکم و
مستعمره اختصاصی به لرد بالتیمور توسط چارلز یکم و توسط چارلز دوم انگلستان به ویلیام پن بازمی‌گشت. خط میسون-دیکسون را غالباً به عنوان جداکننده میان ایالات برده‌دار و ایالات آزاد در نظر می‌گیرند. این تلقی در دهه ۱۸۲۰ طی مصالحه میسوری هنگامی که مسئله ترسیم مرز میان ایالت‌های آزاد و برده‌دار جدی شده بود رایج گشت و در جریان جنگ داخلی آمریکا هنگامی که ایالت‌های مرزی وارد ماجرا شدند دوباره مطرح شد. ایالات مؤتلفه آمریکا ادعا داشت که بخش ویرجینیا این خط قسمتی از مرزهای شمالی آن است هرچند که هیچگاه تسلط خاصی بر آن
شمالی آن است هرچند که هیچگاه تسلط خاصی بر آن نداشت، به خصوص که ویرجینیای غربی در سال ۱۸۶۳ از ویرجینیا جدا شد و به عنوان یک ایالت مستقل به ایالات متحده پیوست. این خط فرضی امروزه همچنان به عنوان نقطه جدایی شمال و جنوب ایالات متحده آمریکا از نظر فرهنگی، سیاسی و اجتماعی در نظر گرفته می‌شود.
باشون (به فرانسوی: Bachant) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Berlaimont واقع شده‌است. باشون ۹٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر گرنروده خواهرخواندهٔ باشون هست.
باگنولز-سور-سز (به فرانسوی: Bagnols-sur-Cèze) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در گار واقع شده‌است. باگنولز-سور-سز ۳۱٫۳۷ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهرهای کارکایکسنت، براون‌فلس، فلتره، اکلو و نیوبوری، بارکشر خواهرخوانده‌های باگنولز-سور-سز هستند.
بانیول-ان-فوره (به فرانسوی: Bagnols-en-Forêt) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در ور واقع شده‌است. بانیول-ان-فوره ۴۲٫۹ کیلومتر مربع مساحت دارد ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر پیوه دی تکو خواهرخواندهٔ بانیول-ان-فوره هست.
بایول (به فرانسوی: Bailleul) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در canton of Bailleul-Nord-Est واقع شده‌است. بایول ۴۳٫۴۲ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهرهای ورنه و ایزژم خواهرخوانده‌های بایول (نورد) هستند.
لئو ویکتور پانیچ (Leo Victor Panitch) (۳ می ۱۹۴۵ – ۱۹ دسامبر ۲۰۲۰)، استاد برجسته تحقیقاتی علوم سیاسی و رئیس تحقیقات کانادا در بخش اقتصاد سیاسی مقایسه‌ای در دانشگاه یورک بود. در ویرایش‌های سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۲۱ او به عنوان یکی از سردبیران "سوشالیست رجیستر" بود که خود را به عنوان «نظرسنجی سالانه جنبش‌ها و ایده‌ها از نقطه نظر استقلال چپی‌های جدید» توصیف می‌کرد. خود پانیچ "رجیستر" را به گونه‌ای می‌دید که در توسعه چارچوب مفهومی مارکسیستی برای پیشرفت یک جایگزین سوسیالیستی دموکراتیک، تعاونی و تساوی طلبی در برابر رقابت،
دموکراتیک، تعاونی و تساوی طلبی در برابر رقابت، استثمار و ناامنی سرمایه‌گرایی نقش بزرگی بازی می‌کند. پانیچ از زمانی که در سال ۲۰۰۲ میلادی به عنوان رئیس تحقیقاتی کانادا گماشته شد، بر تحقیقات علمی و نوشتن در امر پخش کاپیتالیسم جهانی متمرکز بود. او استدلال می‌کرد که این فرایند جهانی شدن توسط دولت آمریکا از طریق آژانس‌هایی مثل وزارت خزانه‌داری ایالات متحده و ذخیره فدرال رهبری می‌شود. پانیچ جهانی شدن را به عنوان یک نوع امپریالیزم می‌دید، اما استدلال می‌کرد که امپراطوری آمریکا یک امپراطوری «غیررسمی» است که در آن
آمریکا یک امپراطوری «غیررسمی» است که در آن ایالات متحده قواعد را برای تجارت و سرمایه‌گذاری در شراکت با سایر کشورهای کاپیتالیست مستقل اما کمتر قدرت‌مند تعیین می‌کند. کتاب او با عنوان «"پیدایش کاپیتالیسم جهانی: اقتصاد سیاسی امپراطوری آمریکای"» (۲۰۱۲) که با دوست نزدیک و همکارش در دانشگاه سام گیندین نوشته شده‌است، توسعه جهانی شدن با رهبری آمریکا را در بیش از یک قرن پیگیری می‌کند. در سال ۲۰۱۳، این کتاب جایزه یادبود "دویچر" (Deutscher) را در بریتانیا برای بهترین و خلاقانه‌ترین اثر در مورد سنت مارکسیستی به‌دست
و خلاقانه‌ترین اثر در مورد سنت مارکسیستی به‌دست آورده و در سال ۲۰۱۴ میلادی جایزه ریک دیویدسن/کتاب SPE را برای بهترین کتاب در اقتصاد سیاسی توسط یک کانادایی از آن خود کرد. پانیچ مؤلف بیش از ۱۰۰ مقاله علمی و نه کتاب شامل سیاست‌های طبقه کارگر در شرایط بحران: «"مقالاتی در مورد کارگران و دولت»" (۱۹۸۶)، «"پایان سوسیالیسم پارلمانی: از چپی‌های جدید به کارگران جدید»" (۲۰۰۱) و «"تجدید سوسیالیسم: دگرگونی دموکراسی، استراتژی و تصور"» (۲۰۰۸) است که در ان او استدلال کرده‌است کاپیتالیسم ذاتاً ناعادلانه و غیردموکراتیک است.
کاپیتالیسم ذاتاً ناعادلانه و غیردموکراتیک است. اوان زندگی و تحصیلات. پانیچ در ۳ می ۱۹۴۵ در وینیپگ، منیتوبا، کانادا به‌دنیا آمده‌است. او در انتهای شمالی وینیپیگ، یک منطقه طبقه کارگر بزرگ شد، به گونه‌ای که چند دهه بعد مشاهده نمود، «بیشتر افراد با گرایش سیاسی چپ رادیکال» از این منطقه عرض اندام کردند. والدین او مهاجرین یهودی اوکراینی بودند. پدرش، ماکس پانیچ، در اوکراین شمالی شهر اوشیتسا به‌دنیا آمد، اما زمانی که خانوواده او در سال ۱۹۱۲ به وینیپیگ مهاجرت کردند او در بخاریست رومانیا با یک برادر مذهبی پرشور خود
او در بخاریست رومانیا با یک برادر مذهبی پرشور خود باقی ماند. او در سال ۱۹۲۲ میلادی به آن‌ها ملحق شد و در آن زمان به خوبی در راه یک سوسیالیست شدن و حامی صهیونیسم کارگری پیش می‌رفت. او به عنوان یک کارمند فاضلاب و برش کننده بالاپوش‌های خز (یک ارستوکرات تجارت سوزن) در جنبش کارگری وینیپیگ و مانیتوبا CCF و جانشین او، حزب جدید دموکراتیک مانیتوبا (NDP) فعال بود. مادر پانیچ، سارا، یتیم دختری از ریون در اوکراین مرکزی بود که در سال ۱۹۲۱ میلادی در سن ۱۳ سالگی همراه با یگانه خواهر بزرگش، رُز، به وینیپیگ آمد. مکس و سارا
خواهر بزرگش، رُز، به وینیپیگ آمد. مکس و سارا در سال ۱۹۳۰ میلادی ازدواج کردند. برادر بزرگتر پانیچ، هرش، در سال ۱۹۳۴ میلادی به‌دنیا آمد. پانیچ در یک مدرسه یهودی سکولار به آموزش پرداخت که پس از یک نویسنده لهستانی-ییدیش به نام «آی. ال. پرز» نام‌گذاری شده بود. پانیچ در جریان کنفرانسی در مورد رادیکالیسم یهودی در وینیپیگ که در سال ۲۰۰۱ میلادی برگزار شده بود، گفت که این مدرسه از انجمن‌های کمک متقابل برادرانه سوسیالیستی که مهاجران یهودی تأسیس کرده بودند، رشد کرده‌است. این‌ها شامل حلقه Arbeiter که به عنوان حلقه
این‌ها شامل حلقه Arbeiter که به عنوان حلقه کارگران نیز شناخته می‌شود، بودند. پانیچ در کنفرانس گفت که اولین اعلامیه اصول آن که در سال ۱۹۰۱ میلادی به تصویب رسید، با این جمله آغاز شد: «روح حلقه کارگر، آزادی اندیشه و تلاش در جهت همبستگی کارگران، وفاداری به منافع طبقه خود در مبارزه علیه ظلم و استثمار است». وی افزود: «با تکثیر و گسترش چنین نهادهایی در جامعه یهودی، برای تعداد زیادی از مردم و برای چندین دهه آینده، یهودی بودن به ویژه در شهری مانند وینیپگ به معنای رادیکال بودن تبدیل شده‌است». پانیچ در سال ۱۹۶۷
رادیکال بودن تبدیل شده‌است». پانیچ در سال ۱۹۶۷ میلادی مدرک لیسانس هنرها را در اقتصاد و علوم سیاسی از دانشگاه مانیتوبا دریافت کرد. در جریان سال‌های لیسانس، او متوجه شد که چقدر نوشته‌های کارل مارکس و تکامل امپریالیسم تاریخی او را در فهمیدن کاپیتالیسم و رابطه آن با دولت کمک کرده‌است. یکی از استادانش، سای گونیک، او را با ایده‌های در مورد دموکراسی صنعتی آشنا ساخت که در آن کارگران محل کار خود را خودشان کنترل و مدیریت می‌کنند. پانیچ می‌نویسد که نسل دهه ۱۹۶۰ چپی‌های جدید، با «تجربه ما و مشاهده نابرابری‌ها،
چپی‌های جدید، با «تجربه ما و مشاهده نابرابری‌ها، غیرمنطقی‌ها، عدم تحمل‌ها و سلسله مراتب جوامع سرمایه‌داری خودمان" به سوی سوسیالیسم سوق داده شد». پانیچ در سن ۲۲ سالگی وینیپیگ را ترک کرده و به لندن، انگلستان رفت، جاییکه او کارشناسی ارشدش را در سال ۱۹۶۸ میلادی از دانشکده اقتصاد لندن (LSE) و دکترایش را در سال ۱۹۷۴ میلادی از LSE به دست آورد. تز دکترایش با عنوان حزب کارگر و اتحادیه‌های تجاری بود که در سال ۱۹۷۶ میلادی در سوسیال دموکراسی و جنگ صنعتی توسط انتشارات دانشگاه کمبریج به چاپ رسید. جامعه‌شناس بریتانیایی
دانشگاه کمبریج به چاپ رسید. جامعه‌شناس بریتانیایی رالف میلیباند مشاور تز او بود. کارهای علمی، آثار نوشتاری و فعالیت. پانیچ میان سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۸۴ میلادی در دانشگاه کارلتون تدریس کرد، از سال ۱۹۸۴ در دانشگاه یورک استاد علوم سیاسی بود و از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۴ میلادی به عنوان رئیس دپارتمان علوم سیاسی کارلتون بود. او در سال ۲۰۰۲ میلادی به عنوان رئیس تحقیقاتی کانادا در اقتصاد سیاسی مقایسه‌ای در یورک گماشته شد. این گمارش در سال ۲۰۰۹ میلادی دوباره تمدید یافت. تحقیقات او شامل بررسی کردن نقش دولت آمریکا و مؤسسات چند
او شامل بررسی کردن نقش دولت آمریکا و مؤسسات چند ملیتی در تکامل کاپیتالیسم جهانی می‌شد. پس از نوشته او دولت کانادا: اقتصاد سیاسی و قدرت سیاسی در سال ۱۹۷۷ میلادی در انتشارات دانشگاه تورنتو به چاپ رسید، پانیچ یکی از سردبیران کل سلسله کتاب‌های دولت و زندگی اقتصادی در سال ۱۹۷۹ بود که تا سال ۱۹۹۵ میلادی در آن سمت باقی ماند. او همچنین یکی از اساس‌گذاران مجله علمی کانادائی مطالعات اقتصاد سیاسی در سال ۱۹۷۹ بود و در ایجاد مؤسسه اقتصاد سیاسی کارلتون در دهه ۱۹۸۰ نقش بازی کرد. او از لحاظ سیاسی در جنبش کانادای مستقل
بازی کرد. او از لحاظ سیاسی در جنبش کانادای مستقل سوسیالیست و کمیته اوتاوا برای جنبش کارگری، دو جانشین سازمانی The Waffle پس از این‌که در اوایل دهه ۱۹۷۰ از NDP رانده شد، فعال بود. در دهه ۱۹۸۰ او یک ستون نویس منظم برای مجله سوسیالیست مستقل، بعد کانادایی – Canadian Dimension، بود و در حلقات سیاسی سوسیالیستی، مخصوصاً پروژه سوسیالیستی در تورنتو فعال باقی ماند. او در سال ۱۹۹۵ میلادی به عنوان عضو علمی انجمن شاهی کانادا معرفی شد و همچنین عضو مؤسسه مارکسیستی و کمیته مطالعات سوسیالیستی همچنین اتحادیه علوم سیاسی
مطالعات سوسیالیستی همچنین اتحادیه علوم سیاسی کانادا بود. به علاوه ۳۳ جلد سالانه Socialist Register که از سال ۱۹۸۵ ویراستاری کرد، او مؤلف بیش از ۱۰۰ مقاله علمی و نُه کتاب شامل از رضایت تا اجبار: حمله بر آزادی اتحادیه تجاری؛ یک دولت متفاوت: قدرت مردمی و اداره دموکراتیک؛ پایان سوسیالیسم پارلمانی: از چپی جدیدب ه کارگر جدید؛ امپراطوری آمریکا و اقتصاد سیاسی مالیه جهانی؛ و داخل و خارج بحران: شکست جهانی مالی و گزینه‌های باقی‌مانده بود. پانیچ Register را به عنوان یک رابط مهم میان سیاسیت‌های چپی جدید و رادلف
یک رابط مهم میان سیاسیت‌های چپی جدید و رادلف میلیباند، استادش و اساس‌گذار ۱۹۴۶ مجله، می‌دید. پانیچ به عنوان سردبیر تلاش کرد تا آثاری تولید نماید که نثر آن به راحتی قابل خواندن بوده اما هضم محتویات آن مشکل باشد. در سمپوزیوم «جهانی شدن، عدالت و دموکراسی» در دانشگاه دهلی در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۰، پانیچ از کتابش داخل و خارج بحران (با گلیگ آلبو و سام گندین) استفاده کرد. این کتاب و سمپوزیم استدلال کردند که نبود جاه‌طلبی چپی‌ها در جریان بحران اقتصادی جهانی، ضعیف‌تر از نبود ظرفیت آن‌ها بود. او اصلاحات فوری را طرح کرد که
ظرفیت آن‌ها بود. او اصلاحات فوری را طرح کرد که می‌توانست منجر به تغییرات بنیادی در روابط طبقاتی، شامل ملی سازی بانک‌ها برای تبدیل کردن آن به خدمات عمومی؛ تقاضای حقوق بازنشستگی جهانی برای جاگزینی حقوق‌های خصوصی تأمین شده توسط کارفرما؛ و مراقبت‌های رایگان پزشکی، تحصیل و ترانزیت عمومی برای فرار از تلاش کاپیتالیسم برای تبدیل کردن نیازهای عمومی به کالاهای مصرفی قابل فروش و سودآور شود. زندگی شخصی. پانیچ در سال ۱۹۶۷ میلادی با میلانی پولوک از وینیپیگ ازدواج کرد. خانمش به مدت زیاد فعال و مدافع حقوق بشر بود و در
خانمش به مدت زیاد فعال و مدافع حقوق بشر بود و در دانشکده مطالعات معلولیت در دانشگاه ریرسن در تورونتو تدریس می‌کرد. میلانی پانیچ در سال ۲۰۰۶ میلادی دکترایش را در بهزیستی اجتماعی از دانشگاه شهری نیویورک به‌دست‌آورد. تز او، در مورد تاریخچه انجمن کانادایی برای زندگی اجتماعی، بر کمپین‌های مادران برای بستن موسسات و به دست آوردن حقوق بشر برای کانادایی‌های معلول متمرکز بود. در سال ۲۰۰۷ تز او تحت عنوان معلولیت، مادران و سازمان: فعالان تصادفی منتشر شد. پانیچ و خانمش صاحب دو فرزند شدند. ماکسیم یک عکاس، نویسنده و
صاحب دو فرزند شدند. ماکسیم یک عکاس، نویسنده و قهرمان اسکربل و ویدا یک استاد فلسفه در دانشگاه کارلتون در اوتاوا، اونتاریو است. پانیچ به سه زبان: انگلیسی، فرانسوی و عبری صحبت می‌کرد. او و خانمش در تورنتو، اونتاریو زندگی می‌کردند. لئو پانیچ در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۰ در اثر کم خونی ویروسی توأم با کووید-۱۹ در جریان همه‌گیری کووید-۱۹ در اونتاریو که در جریان درمان مولتیپل میلوما در بیمارستان به آن مبتلا شده بود، در گذشت.
باییف (به فرانسوی: Baillif) یک کمون (فرانسه) در فرانسه است که در گوادلوپ واقع شده‌است. باییف ۲۴٫۳۰ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر شومون، اوت مارن خواهرخواندهٔ باییف هست.
گاه‌شماری دیسکوردیان یا اریسیان یک تقویم جایگزین است که توسط برخی از پیروان دیسکوردگرایی استفاده می‌شود. این گاه‌شماری در صفحهٔ ۰۰۰۳۴ "پرینسیپیا دیسکوردیا" تعریف شده‌است. نخستین سال دیسکوردی (YOLD) برابر با ۱۱۶۶ پیش از میلاد است. (در جای دیگری در "پرینسیپیا دیسکوردیا" ذکر شده‌است که نفرین گری‌فیس در سال ۱۱۶۶ پیش از میلاد اتفاق افتاد. به‌عنوان یک مرجع، سال ۲۰۲۲ پس از میلاد برابر با سال ۳۱۸۸ یولد (سال بانوی دیسکورد ما ) است. کوته‌نوشت «YOLD» در "پرینسیپیا" کاربردی ندارد، اگرچه عبارت «Year of Our Lady of
کاربردی ندارد، اگرچه عبارت «Year of Our Lady of Discord« یک بار در آن ذکر شده‌است.
کوتیکالاپودی ونکاتا (; – ) ارتشبد نیروی زمینی هند بود. او از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱ فرماندهی غربی هند را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ به‌عنوان یازدهمین رئیس ستاد ارتش هند فعالیت می‌کرد و از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۹ ششمین فرماندار کشمیر بود.
پاراماسیوا پرابهاکار کومارامانگالام (; – ) ژنرال نیروی زمینی هند بود. او ششمین رئیس ستاد ارتش هند از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹ بود. او یکی از آخرین افسران هندیِ منصوب پادشاه و آموزش‌دیده در بریتانیا بود که در ارتش هند خدمت می‌کرد که رهبری ارتش هند را بر عهده داشت.
زبان‌های ایبری یک اصطلاح عمومی برای زبان‌هایی است که در حال حاضر یا در گذشته در شبه‌جزیره ایبری به‌کار رفته‌است. زبان‌های تاریخی. زبان‌های پیشارومی. زبان‌های زیر در شبه‌جزیره ایبری قبل از رومی‌سازی و گسترش زبان لاتین به کار می‌رفت: زبان‌های قرون وسطی. در قرون وسطی، پس از سقوط امپراتوری روم غربی، زبان‌های زیر در شبه‌جزیره ایبری صحبت می‌شد. زبان‌های نو. در حال باشندگان اصلی شبه‌جزیره ایبری به زبان‌های زیر گفتگو می‌کنند. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
توافقنامهٔ لاهه دربارهٔ ضمانت بین‌المللی طرح‌های صنعتی (به انگلیسی: Hague Agreement Concerning the International Deposit of Industrial Designs)، که به سیستم لاهه (Hague System) نیز معروف است، راهکاری قانونی برای ثبت طرح صنعتی در چندین کشور به واسطهٔ درخواستی واحد، ثبت شده به یک زبان و با یک هزینهٔ معین ارائه می‌دهد. این سیستم توسط سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) اداره می‌شود. ابزار. موافقتنامه لاهه از چندین معاهدهٔ جداگانه تشکیل شده‌است، مهمترین آنها عبارتند از: توافقتنامهٔ لاهه در ۱۹۲۵ میلادی، قانون لندن
از: توافقتنامهٔ لاهه در ۱۹۲۵ میلادی، قانون لندن در ۲ ژوئن ۱۹۳۴ میلادی، قانون لاهه در ۲۸ نوامبر ۱۹۶۰ میلادی (اصلاح شده توسط قانون استکهلم)، و قانون ژنو در ۲ ژوئیه ۱۹۹۹ میلادی. نسخهٔ اصلی توافقتنامه (نسخهٔ ۱۹۲۵ لاهه) دیگر به کار بسته نمی‌شود، زیرا تمامی کشورهای عضو، اسناد اصلاحی بعدی را امضا کردند. قانون ۱۹۳۴ میلادی لندن رسماً میان یکی از کشورهای عضو قانون لندن که تا اکتبر ۲۰۱۶ میلادی به قانون لاهه و/یا ژنو در ارتباط با سایر کشورهای عضو قانون لندن امضا نکرده بودند، اعمال می‌شد. هر چند از ۱ ژانویه ۲۰۱۰
نکرده بودند، اعمال می‌شد. هر چند از ۱ ژانویه ۲۰۱۰ میلادی، اعمال این قانون لغو شده بود. کشورها می‌توانند عضو قانون ۱۹۶۰ (لاهه) یا قانون ۱۹۹۹ (ژنو) یا هر دو شوند. اگر کشوری فقط یک قانون را امضا کند، متقاضیان آن کشور فقط می‌توانند از سیستم لاهه برای کسب حمایت از طرح‌های خود در کشورهای دیگر که در همان قانون امضا شده‌اند استفاده کنند. به عنوان مثال: از آنجایی که اتحادیه اروپا فقط قانون ۱۹۹۹ (ژنو) را امضا کرده‌ است، متقاضیانی که واجد شرایط استفاده از سیستم لاهه هستند (زیرا اقامتگاه آنها در اتحادیه اروپا است)
هستند (زیرا اقامتگاه آنها در اتحادیه اروپا است) تنها می‌توانند در کشورهایی که قانون ۱۹۹۹ میلادی را نیز امضاء کرده‌اند، حمایت شوند یا به هر دو قانون ۱۹۹۹ و ۱۹۶۰ میلادی. کشورهای طرف معاهده (کشورهای عضو). کلیۀ طرف‌های معاهده یک یا چند سندِ توافقتنامۀ لاهه، عضو اتحادیه لاهه هستند. لیستی از این اعضاء در زیر نشان داده شده است: فهرستی از اعضاء کشورهای طرف معاهده مضبوط در سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO). استفاده از سیستم. صلاحیت استفاده از سیستم لاهه. متقاضیان می‌توانند واجد شرایط استفاده از سیستم لاهه بر اساس هر
واجد شرایط استفاده از سیستم لاهه بر اساس هر یک از معیارهای زیر باشند: متقاضیانی که فاقد یکی از شرایط فوق هستند، واجد شرایط لازم برای استفاده از مزایای سیستم لاهه نیستند. طرف‌های معاهده نه تنها شامل کشورها، بلکه سازمان‌های بین‌دولتی مانند سازمان مالکیت فکری آفریقا (OAPI) و اتحادیۀ اروپا نیز می‌شوند. این بدان معناست که متقاضیان ساکن در یکی از کشورهای عضو اتحادیۀ اروپا که طرف معاهده نیستند، مانند اتریش یا بریتانیا؛ می‌تواند بر اساس محل اقامت خود در اتحادیۀ اروپا از سیستم لاهه استفاده کنند. الزامات درخواست.
از سیستم لاهه استفاده کنند. الزامات درخواست. درخواست ممکن است به انتخاب متقاضی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی یا اسپانیایی ثبت شود. درخواست باید شامل یک یا چند نما از طرح‌های مربوط باشد و می‌تواند حداکثر ۱۰۰ طرح مختلف را شامل شود، مشروط بر اینکه طرح‌ها همه در یک کلاس طبقه‌بندی بین‌المللی طرح های صنعتی (طبقه‌بندی لوکارنو) Locarno Classification - WIPO باشند. هزینه درخواست شامل سه هزینه است: هزینۀ پایه، هزینۀ نشر، و هزینۀ تخصیص برای هر کشور طرف معاهدۀ عضو مشخص شده. مراحل آزمون و ثبت‌نام. درخواست برای الزامات
شده. مراحل آزمون و ثبت‌نام. درخواست برای الزامات رسمی، توسط دفتر بین‌المللی سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ که این فرصت را برای متقاضی فراهم می‌کند تا برخی از ایرادات احتمالی در درخواست را اصلاح کند. هنگامی که الزامات رسمی برآورده شد، در سوابق بین‌المللی ثبت می‌شود و جزئیات به صورت الکترونیکی در بولتن طراح‌های بین‌المللی (International Designs Bulletin) در وب سایت WIPO منتشر می‌شود. اگر هر یک از کشورهای عضو تعیین‌ شده، تشخیص دهد که طرحی که برای حفاظت در آن کشور متعهد ثبت شده است،
طرحی که برای حفاظت در آن کشور متعهد ثبت شده است، مغایر ضوابط داخلی آن کشور برای ثبت است (مثلاً متوجه می‌شود که طرح جدید نیست)، باید به دفتر بین‌المللی اطلاع دهد که ثبت را رد کرده است. در صورتیکه هر کدام از کشورهای طرف معاهده چنین امتناعی را صادر نکنند، این امر در روال ثبت بین‌المللی اثر می‌گذارد و باعث می‌شود طرح (یا طرح‌های) ثبت ‌شده تحت حمایت قوانین داخلی آن کشور عضو قرار گیرند. مدت و تمدید. مدت ثبت بین‌المللی پنج سال است که در دوره‌های پنج سالۀ دیگر تا حداکثر مدت مجاز هر کشور طرف معاهده قابل تمدید است.
مدت مجاز هر کشور طرف معاهده قابل تمدید است. برای قانون ۱۹۳۴ میلادیِ لندن حداکثر مدت ۱۵ سال بود. تمدیدها به صورت مرکزی توسط دفتر بین‌المللی انجام می‌شود. متقاضی هزینۀ تمدید را می‌پردازد و به دفتر بین‌المللی کشورهایی که قرار است ثبت نام برای آنها تمدید شود، اطلاع می‌دهد. نامگذاری. این قرارداد در شهر لاهۀ هلند منعقد شد.
شین اسپلینت که به نشانگان فشار درشت‌نی داخلی (استرس تیبیای داخلی) نیز معروف است، دردناک بوده و می‌تواند، درمان‌های تمرینات ورزشی را مختل کند. به‌طور کلی این درد بین وسط پایه پایین و مچ پا پدیدار می‌شود. درد ممکن است کسل کننده یا تیز باشد، و به‌طور کلی این بیماری توسط تمرینات سنگین که به درشت‌نی فشار می‌آورد، ایجاد می‌شود. این بیماری غالباً با سپری کردن دوره‌های استراحت مرتفع می‌شود. با این حال، این یک بیماری خطرناک نیست و ممکن است با برخی از درمان‌های خانگی ساده زیر نظر پزشک متخصص ساق پا کاهش می‌یابد. شین
ساده زیر نظر پزشک متخصص ساق پا کاهش می‌یابد. شین اسپلینت با درد در ناحیهٔ پایین پا، جلو، بیرون یا داخل پا مشخص می‌شوند. غالباً، درد با شروع ورزش آغاز می‌شود، با ادامه ورزش به تدریج بهتر می‌شود و پس از اتمام ورزش دوباره بدتر می‌شود.
آنوش ادواردی بقلویان (؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار و فیزیکدان اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۹ تا تاریخ ۲۰۲۱ نمایندگی دوره هفتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۳۱ ژوئیه ۱۹۶۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه آمریکایی ارمنستان و دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی متاهل و صاحب یک فرزند است.
استلا خاچاطوری گریگوریان (؛ ؛ زادهٔ ) مجسمه‌ساز و نقاش اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۴ نوامبر ۱۹۸۹ در آراگاتساوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت.
مثلث عذاب ، یک مثلث تشریحی است که توسط مجرای وابران در قسمت داخلی، عروق اسپرماتیک در طرفین و چین‌های صفاقی در قسمت پایینی تعریف می‌شود. این مثلث شامل سرخرگ تهیگاهی بیرونی، ورید ایلیاک سیرکومفلکس عمیق، شاخه تناسلی عصب تناسلی‌رانی و پنهان شده توسط فاسیا و عصب رانی است. در ترمیم لاپاراسکوپی فتق کشاله ران اهمیت دارد. در این‌جا از منگنه‌های جراحی اجتناب می‌شود. مانند مثلث عذاب، مثلث درد است که نقطه عطف مهمی در جراحی لاپاروسکوپی محسوب می‌شود. مرز رگ‌های غدد جنسی (شریان بیضه و ورید) - در قسمت میانی دستگاه
جنسی (شریان بیضه و ورید) - در قسمت میانی دستگاه ایلیوپوبیک - فوقانی و بازتاب صفاقی در زیر است. محتویات این مثلث شامل شاخه کشاله ران عصب تناسلی‌رانی جنیتو و عصب پوستی جانبی ران است. اهمیت. پس از قرار دادن مش، جراح باید از قرار دادن تاچ‌ها برای محکم کردن مش در زیر دستگاه ایلیوپوبیک خودداری کند، در غیر این صورت می‌تواند به اعصاب بیمار آسیب برساند. از این رو، مثلث درد نام‌گذاری شده‌است.
ویندوز ترمینال ، یک شبیه‌ساز ترمینال چند زبانه‌ای است که مایکروسافت برای ویندوز ۱۰ و نسخه‌های جدیدتر، به عنوان جایگزینی برای کنسول ویندوز توسعه داده است. این می‌تواند هر برنامه خط فرمان، از جمله تمام شبیه‌سازهای ترمینال ویندوز را در یک تب جداگانه اجرا کند. برای اجرای خط فرمان ، پاورشل ، WSL، SSH، و Azure Cloud Shell Connector از پیش پیکربندی شده است. ویندوز ترمینال با بک‌اند رندر مخصوص به خود ارائه می‌شود. با شروع نسخه ۱.۱۱ در ویندوز ۱۱، برنامه‌های خط فرمان می‌توانند با استفاده از این بک‌اند جدیدتر به جای
می‌توانند با استفاده از این بک‌اند جدیدتر به جای کنسول قدیمی ویندوز اجرا شوند.
منور (باگدالووا) جَزَنی (۱۳۰۱–۱۳۹۲) مترجم ایرانی و استاد بازنشستهٔ زبان روسی دانشگاه تهران بود. آبتین گلکار او را در کنار صفرعلی فرسادمنش دو ستون اصلی آموزش آکادمیک زبان روسی در ایران می‌داند.
منیر اصفیاء که به نام منیر مهران و منیر جزنی نیز معروف است، مترجم ادبی و روزنامه‌نگار ورزشی اهل ایران بود. او را مادر روزنامه‌نگاری ورزشی در ایران می‌دانند. اصفیا همسر منوچهر مهران بود و به همراه همسرش، نشریهٔ "نیرو و راستی" را منتشر می‌کرد. او خواهر محمدصفی اصفیاء بود.
منوچهر مهران (زاده ۱۲۹۱ مشهد – درگذشته ۱۹ آذر ۱۳۲۶) روزنامه‌نگار ورزشی اهل ایران بود. او نام‌خانوادگی‌اش را از «شه‌پور» به «مهران» تغییر داد. مهران را از پیشگامان روزنامه‌نگاری ورزشی در ایران می‌دانند. او به همراه همسرش، منیر اصفیا، نشریهٔ "نیرو و راستی" را منتشر می‌کرد. او در ۱۹ آذر ۱۳۲۶ به‌دلیل ایست قلبی درگذشت. زندگی‌نامه. منوچهر مهران سال ۱۲۹۱ در مشهد زاده شد. دبستان و دبیرستان را در زادگاهش به پایان رساند. از کودکی شیفته ورزش بود به‌طوری که گاه او را بیش‌فعال می‌خواندند. در رشته‌های کوهنوردی، دو میدانی
می‌خواندند. در رشته‌های کوهنوردی، دو میدانی و فوتبال مقام‌های نخست را در مشهد به دست آورد. نخستین بار در ۱۷ سالگی در برابر یک تیم فوتبال از اتحاد شوروی بازی دوستانه کرد و در ۱۸ سالگی به خدمت سربازی رفت و در تیم‌های گوناگون ورزشی ارتش، مقام‌های نخست و دوم را یکی پس از دیگری به دست آورد. در ۲۰ سالگی دبیر ورزش دبیرستان‌های مشهد شد و هفت سال پس از آن، کار را رها کرد، به تهران رفت و ورزش حرفه‌ای را در رشته‌های شنا، اسکی و فوتبال پی گرفت. سال ۱۳۱۵ به دلیل تلاش در راه ترقی دانش آموزان، زمان افتتاح ساختمان جدید
در راه ترقی دانش آموزان، زمان افتتاح ساختمان جدید دبیرستان فردوسی مدال درجه یک را از حکمت، وزیر فرهنگ، دریافت کرد. همان سال با حسین بنایی و امیر بیرجندی اولین خراسانی‌هایی بودند که به قله دماوند صعود کردند. بعدها اولین بار کلاس‌های آموزشی کوهنوردی برای ارتقای سطح دانش فنی کوهنوردان تشکیل داد و بازهم او و گروه کوهنوردی نیرو و راستی بودند که نخستین بار در ایران در کوهنوردی از طناب و میخ استفاده کردند. پس از تصویب آغاز مسابقات قهرمانی کشور، مهران به عضویت هیئت مدیره اولین دوره مسابقات قهرمانی کشور منصوب شد.