payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که سه ناوچه اسپانیایی پر از گنج به غنیمت گرفته شدند، شرکت کرد و سپس فرماندهی ناو درجه سه اچ‌ام‌اس ویکتوریوس را بر عهده گرفت و در حمله به فلاشینگ در طول نبرد فاجعه‌بار والچرن شرکت کرد. پس از یک دوره مرخصی از نیروی دریایی، هاموند به عنوان افسر فرمانده ناو درجه سه اچ‌ام‌اس ولسلی منصوب شد و دیپلمات لرد استوارت دو روتسی را برای مذاکره در مورد یک معاهده تجاری با امپراتور پدرو اول به برزیل فرستاد. هاموند به عنوان فرمانده کل در ایستگاه آمریکای جنوبی منصوب شد.
جیمز الکساندر گوردون (؛ ۶ اکتبر ۱۷۸۲ – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان داوطلب، در نبرد گروا، در نبرد اول باشکوه ژوئن و در نبرد کیپ سنت وینسنت در طول جنگ‌های انقلاب فرانسه جنگید و سپس، به عنوان یک ناوچه‌چی، تحت فرماندهی دریاسالار سر هوراتیو نلسون در نبرد نیل خدمت کرد. گوردون فرمانده ناوچه ۲۸ توپه اچ‌ام‌اس مرکوری شد که در طول جنگ‌های ناپلئونی در یک نبرد سخت بین سه کشتی بریتانیایی و نیروهای ترکیبی یک کاروان اسپانیایی، ۲۰ قایق توپدار و توپخانه زمینی در نزدیکی شهر روتا شرکت داشت. او بعداً
زمینی در نزدیکی شهر روتا شرکت داشت. او بعداً کاپیتان ناوچه ۳۸ توپه اچ‌ام‌اس اکتیو شد که یکی از چهار کشتی بود که یک اسکادران بسیار بزرگتر فرانسوی را در اولین نبرد لیسا شکست داد و یکی از سه کشتی بود که متعاقباً سه ناوچه قدرتمندتر فرانسوی را در نزدیکی پالاگروژا شکست داد. گوردون همچنین در جنگ ۱۸۱۲ حضور داشت و رهبری حمله موفقیت‌آمیز به اسکندریه با کشتی پوتوماک و شرکت در حمله کمتر موفق به فورت مک‌هنری و نبرد بالتیمور را بر عهده داشت. او بعدها به عنوان فرماندار بیمارستان گرینویچ منصوب شد.
ویلیام هال گیج (; – ) ادمیرال نیروی دریایی بریتانیا بود. او در نبرد دماغه سنت وینسنت و محاصره مالتِ تحت کنترل فرانسه در طول جنگ‌های انقلاب فرانسه شرکت داشت. او همچنین در حمله به کشتی فرانسوی رومولوس در مراحل پایانی جنگ‌های ناپلئونی حضور داشت. گیج به عنوان یک افسر ارشد، فرمانده کل قوا در ایستگاه هند شرقی شد و سپس فرمانده کل قوا در ایستگاه داونز شد. پس از انقلاب بلژیک، گیج در محاصره شلت شرکت کرد و از پادشاهی جدید بلژیک پشتیبانی دریایی ارائه داد. سپس او فرمانده ایستگاه لیسبون شد و دستور داشت از ملکه جوان ماریا
ایستگاه لیسبون شد و دستور داشت از ملکه جوان ماریا دوم در طول جنگ‌های لیبرال محافظت کند. پس از آن، گیج دومین دریاسالار در وزارت پیل دوم و سپس فرمانده کل دوونپورت شد.
پایگاه دریایی () پایگاه نیروی دریایی یا بندر نظامی، پایگاهی نظامی است، که کشتی‌های جنگی و شناورهای نیروی دریایی، در زمانی که مأموریتی در دریا ندارند، یا نیاز به ذخیره‌سازی مجدد دارند و یا جهت انجام عملیات تعمیر و نگهداری، در آنجا پهلو می‌گیرند. برخی از پایگاه‌های دریایی همچنین جایگاه موقت هواپیماهایی می‌باشند، که از متعلقات کشتی‌ها بشمار می‌آیند. در ایالات متحده، دستور عمومی شماره ۱۳۵ وزارت نیروی دریایی ایالات متحده که در سال ۱۹۱۱ به عنوان راهنمای رسمی اصطلاحات دریایی صادر شد، یک ایستگاه دریایی را به عنوان
دریایی صادر شد، یک ایستگاه دریایی را به عنوان "هر مؤسسه‌ای برای ساخت، تولید، پهلوگیری، تعمیر، تأمین یا آموزش تحت کنترل نیروی دریایی" توصیف کرد. همچنین ممکن است شامل چندین مؤسسه باشد. در مقابل، یک پایگاه دریایی "نقطه‌ای بود که از آنجا عملیات دریایی انجام می‌شود". در بیشتر کشورها، پایگاه‌های دریایی نامگذاری و شناسایی می‌شوند. یکی از ویژگی‌های نیروی دریایی سلطنتی و برخی دیگر از نیروهای دریایی که از سنت‌های دریایی بریتانیا پیروی می‌کنند، مفهوم ناوچه سنگی است: یک پایگاه دریایی در خشکی که مانند کشتی نامگذاری
یک پایگاه دریایی در خشکی که مانند کشتی نامگذاری می‌شود. برخی از تأسیسات اغلب در ابتدا به عنوان یک اقدام صرفه‌جویی در هزینه روی بدنه‌ها قرار می‌گرفتند و بعداً به خشکی منتقل می‌شدند اما نام‌های سنتی خود را حفظ می‌کردند.
والتر اولمان (به انگلیسی: Walter Ullmann) (زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۹۱۰ – درگذشتهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۸۳) دانشمند اتریشی-یهودی بود که در دهه ۱۹۳۰ اتریش را ترک کرد و در بریتانیا ساکن شد و در آنجا شهروندی این کشور را دریافت کرد. او یک متخصص برجسته در زمینه اندیشه سیاسی قرون وسطی و به‌ویژه نظریه حقوقی بود، حوزه‌ای که در آن آثار پرشماری منتشر کرد.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۰۸ شصت و یکمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه در ۲۴ مهٔ ۲۰۰۸ بین آ.اس. رم (مدافع عنوان قهرمانی) و اینتر میلان در ورزشگاه المپیک رم برگزار شد. درنهایت این باشگاه فوتبال آ.اس. رم بود که برای نهمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد. این اولین بار از سال ۱۹۸۰ بود که فینال جام حذفی به‌صورت تک‌بازی و در زمین بی‌طرف برگزار شد.
برایان بنر یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در داستان‌های مصور انتشارات مارول کامیکس است. این شخصیت را بیل مانتلو برای اولین بار در "هالک شگفت‌انگیز" شماره ۲ام (۱۹۸۲) خلق کرد. زندگی‌نامه. برایان پدرش را یک هیولا می‌دانست و معتقد بود که او یک «ژن هیولا» را از او به ارث برده‌است، و از ترس اینکه [بنر] دیگری به دنیا بیاورد، هرگز فرزندی نخواهد داشت. در بزرگسالی، برایان با زنی به نام ربکا ازدواج کرد، دکترای خود را در فیزیک گرفت و در لوس آلاموس، نیومکزیکو، شغلی پیدا کرد که برای دولت ایالات متحده در پروژه‌ای برای توسعه روش
برای دولت ایالات متحده در پروژه‌ای برای توسعه روش پاکی برای ایجاد انرژی هسته‌ای کار می‌کرد. استرس شغلی او در نهایت باعث شد برایان به یک مرد معتاد الکل تبدیل شود و او اغلب اطرافیانش را سرزنش می‌کرد. یک روز در حالی که برایان در محل کار مست بود، به‌طور تصادفی درحالی که مشغول راه‌اندازی ماشین آلات محل کارش بود باعث انفجاری شد که به قیمت از دست دادن کارش تمام شد. برایان علیرغم عهدش برای بچه دار نشدن، ربکا را باردار کرد که تنها فرزندشان رابرت بروس بنر را به دنیا آورد. برایان معتقد بود که بروس هم «ژن هیولا» و هم
آورد. برایان معتقد بود که بروس هم «ژن هیولا» و هم نقص ژنتیکی را به دلیل تصادف در لوس آلاموس به ارث برده‌است، بنابراین او را کاملاً نادیده گرفت و سعی کرد ربکا را از او دور نگه دارد. او غالباً بروس را تحت مراقبت پرستار بی‌توجهی می‌سپرد. وقتی بروس یک صبح از خواب بیدار شد و هدیه‌ای را که از مادرش گرفته بود، باز کرد دید که یک مدل پیچیده‌است و با وجود سن کمش آن مونتاژ را به راحتی باز کرد. این امر برایان را متقاعد کرد که فرضیات او در مورد بروس درست است. او بروس را کتک زد و بعد از اینکه ربکا به کمک پسرش آمد، ربکا
کتک زد و بعد از اینکه ربکا به کمک پسرش آمد، ربکا را نیز کتک زد. پس از تحمل چندین سال آزار برایان، ربکا سعی کرد با بروس از دست او فرار کند. برایان متوجه شد که همسر و پسرش در حال فرار هستند. و سر ربکا را به سنگ کوبید و او را در مقابل چشمان پسر کوچکشان کشت. برایان موفق شد بروس را از شهادت علیه خود در دادگاه برای قتل ربکا بازدارد و گفت که اگر این کار را انجام دهد، به جهنم خواهد رفت. بروس که ترسیده بود شهادت داد که پدرش هرگز با او یا ربکا بدرفتاری نکرده‌است، و مادرش سعی کرد بدون دلیل فرار کند. برایان به دلیل
مادرش سعی کرد بدون دلیل فرار کند. برایان به دلیل کمبود شواهد از محکومیت فرار کرد. اما بلافاصله در حالت مستی دوباره دستگیر شد، سپس به یک مؤسسه روانپزشکی رفت. در همین حال، بروس تحت مراقبت عمه خود سوزان، که اکنون به عنوان خانم دریک شناخته می‌شود، قرار گرفت. پس از ۱۵ سال حبس، برایان، که اعتقاد بر این است که آمادگی بازگشتن به جامعه را دارد. تحت مراقبت بروس به جامعه بر می‌گردد. و او به صورت مشروط آزاد می‌شود. زندگی با بروس باعث شد که توهمات برایان دوباره شروع شود و در سالگرد مرگ ربکا، برایان و بروس در یک شب
شود و در سالگرد مرگ ربکا، برایان و بروس در یک شب طوفانی بر سر قبر ربکا با هم درگیر شدند. در حین مبارزه، بروس به‌طور تصادفی برایان را با کوبیدن سر او به سنگ قبر ربکا کشت. بروس خاطرات زندگی برایان با او و مرگش را سرکوب کرد، و خود را به این باور رساند که او بی گناه است. روح برایان پس از مرگ صاحبش، هالک را تحت تعقیب قرار داد و اغلب به نظر می‌رسید که به او طعنه می‌زند و بیان می‌کند که رفتار بروس بهتر از رفتار خودش نیست. یکی از داستان‌های برجسته نشان می‌دهد که جمجمه قرمز از فناوری دستکاری ذهن استفاده می‌کند تا
قرمز از فناوری دستکاری ذهن استفاده می‌کند تا هالک، هالک جاگرنات (برایان بنر) را به‌عنوان پدرش ببیند و از او برای حمله به قهرمانان دیگر استفاده کند، اما این نقشه شکست خورد زمانی که جوگرنات تلاش‌های هالک را ستایش کرد (چیزی که برایان واقعی هرگز انجام نداده بود). هنگامی که بروس بنر و هالک پس از وقایع بازگشت قهرمانان با هم ترکیب شدند، بروس خود را در جهنم پیدا کرد. جایی که با چندین دشمن سابق از جمله پدرش برایان ملاقات کرد. بروس توسط برایان، لیدر و مستریو وحشتزده شد. او سرانجام در مقابل پدرش ایستاد و به او حمله و
او سرانجام در مقابل پدرش ایستاد و به او حمله و خفه کرد و سپس با تصور همسرش، بتی راس به زمین بازگردانده شد. پس از مواجهه با پدرش، آزار و اذیت بروس توسط برایان متوقف شد. وقتی بروس از بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک رنج می‌برد، آقای شگفت‌انگیز برای درمان او (بر اساس درمانی ایجاد شده توسط لیدر)، جسد برایان بنر را نبش قبر کرد تا مقداری از دی ان ای او را جمع‌آوری کند. با نمونه‌های به‌دست‌آمده، آقای شگفت‌انگیز موفق شد هالک را معالجه کند و به مرد مورچه‌ای دستور داد تا نمونه‌های ژن برایان را در دی ان ای خود بنر
داد تا نمونه‌های ژن برایان را در دی ان ای خود بنر وارد کند، با جهش انرژی که پس از بازگشت هالک به شکل انسان آزاد می‌شد. دی‌ان‌ای سالم وارد سیستم بدنی بروس بنر شد. بروس متعاقباً به زیارت قبر پدرش رفت و از سردرگمی خود دربارهٔ احساساتش نسبت به پدرش ابراز تاسف کرد و به این واقعیت اشاره کرد که اکنون با وجود مشکلات قدیمی با او، زندگی خود را مدیون آن مرد است. در «انتقام‌جویان: ابتکار»، قهرمان تروما، که قدرت تبدیل شدن به بدترین وحشت رقیب را دارد، از پوشش برایان بنر در برابر هالک در طول جنگ جهانی استفاده کرد. بروس
در برابر هالک در طول جنگ جهانی استفاده کرد. بروس تلویحاً گفته‌است که کشتن پدرش در واقع یک تصادف نبوده و نشان می‌دهد که بعید است که او مرتکب چنین «اشتباهی» به‌طور غیرمستقیم در شکل انسانی محدودتر خود شود. حافظه برایان همچنین باعث شد که بروس، مبارزه خود را با پسرش اسکار متوقف می‌کند. وقتی برایان دوباره سعی کرد ربکا را بکشد، هالک در نهایت در کنار اسکار با او مبارزه کرد. برایان از خشم هالک نسبت به او تغذیه کرد و قوی تر شد. هالک در عوض بر احساسات مثبت الهام گرفته از بقیه متحدانش تمرکز کرد و در نهایت برایان بنر
از بقیه متحدانش تمرکز کرد و در نهایت برایان بنر را شکست داد. برایان بنر به نوعی روحی که ساسکواچ نام دارد را در اختیار داشت و به دنیای زنده‌ها بازگشت و پس از فهمیدن اینکه پدرش پشت این موضوع است و دلیل اینکه چرا جیلبیت (عضو جوخه شورش) کنترل قدرت خود را از دست داد، نقشه برایان را از بین برد و انرژی گاما را از ساسکواچ تخلیه کرد تا او را به سمت والتر لانکوفسکی برگرداند. این کار به قیمت به دام انداختن برایان بنر در بدن هالک انجام شد و فاش شد که روح برایان بنر توسط موجودی به نام «یکی از همه» آموزش داده می‌شد. مرد
موجودی به نام «یکی از همه» آموزش داده می‌شد. مرد جاذب با نام مستعار سگ قرمز مقداری از انرژی گامای هالک را جذب کرد تا برایان بنر را وارد بدن هالک کند. قدرت‌ها و توانایی‌ها. برایان بنر دارای هوش شگفت‌انگیزی است. هنگامی که برایان بنر در طول داستان جنگ هرج و مرج زنده شد، او توانایی تبدیل شدن به ترکیبی از گولت هالک (نسخه جهش یافته برایان بنر) و مایسترو را به دست آورد. در حالی که در این حالت، برایان بنر نسبت به بروس از قدرت کمتری برخوردار بود و او را به عنوان موجودی قدرتمند می‌دانست. در شکل ارواح، برایان بنر
موجودی قدرتمند می‌دانست. در شکل ارواح، برایان بنر می‌تواند موجوداتی با قدرت گاما خلق کند. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی https://en.m.wikipedia.org/wiki/Brian_Banner Bill Mantlo (w), Mike Mignola (p), Gerry[2] Talaoc (i). "Monster" The Incredible Hulk v2, #312 (), Marvel comic
بلگرانو (به انگلیسی: Belgrano) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در بخش گوایمالن در استان مندوزا واقع شده‌است. این محله از شمال با خیابان Capilla de Nieve و خیابان Virgen de las Nieves در جنوب با خیابان گودوی کروز و خیابان بلگرانو، در شرق با خیابان لیبرتاد و خیابان ویکتوریا و در غرب با خیابان میتر محدود می‌شود. مساحت محله بلگرانو ۴٫۵۸ کیلومتر مربع است.
سورین لئوپولد اُبست (به انگلیسی: Seweryn Obst) (زادهٔ ۲۹ دسامبر ۱۸۴۷ میلادی – درگذشتهٔ ۲ ژانویه ۱۹۱۷ میلادی) نقاش، تصویرگر و قوم‌نگار لهستانی بود. زندگی. سورین اُبست در برزو نیژنی، نیژنی بریزیو کنونی ، کوسیو رایون، اوکراین به دنیا آمد. سورین اُبست در چندین مدرسهٔ محلی در سراسر گالیسیا و وولینیا تحصیل کرد، سپس در سال ۱۸۶۴ میلادی برای تحصیل در آکادمی هنرهای زیبا در وین رفت و در آنجا با کارل فون بلاس (Karl von Blaas) و ادوارد فون انگرث (Eduard von Engerth) تحصیل کرد. او همچنین از کریستین روبن (Christian Ruben)
کرد. او همچنین از کریستین روبن (Christian Ruben) درس خصوصی گرفت. در سال ۱۸۷۴ میلادی او به خانه بازگشت و پرتره‌های نقاشی زندگی خود را برای خانواده‌های اصیل، از جمله بوهوسویچ‌های بوکوفینا و زادوروویچ‌های تولوماچ رایون ساخت. او از کودکی به منطقه هوتسول علاقه داشت و چندین سال در آنجا ساکن بود و همچنین در ورخوینا و یارمچا زندگی می‌کرد. او نه تنها صحنه‌هایی از زندگی هوتسول‌ها را نقاشی کرد، بلکه داستان‌ها و اشیاء عامیانه را جمع‌آوری کرد و مطالعات قوم‌نگاری انجام داد. او با برخی از آنچه دید، دو آلبوم از طرح‌های
داد. او با برخی از آنچه دید، دو آلبوم از طرح‌های نقوش تزئینی از فلزکاری، کنده‌کاری، بافندگی و گل‌دوزی خلق کرد. این آلبوم‌ها به موزۀ دزیدوشیکی (Dzieduszycki Museum) ، در لوو (Lwów) ارائه شد. او در سال ۱۸۸۳ میلادی به لوو (اکنون لویو، اوکراین، سپس به‌طور رسمی به لمبرگ) نقل مکان کرد و برای کتاب‌های متعددی در مورد هنرها و صنایع‌دستی دهقانان تصویرسازی کرد. برخی از آنها توسط ولودیمیر شوخویچ (Wołodymyr Szuchewycz) در مطالعات قابل توجه خود دربارهٔ هوتسول‌ها استفاده شد. تا سال ۱۸۹۸ میلادی کارگاهی داشت که در آن نقاشی
تا سال ۱۸۹۸ میلادی کارگاهی داشت که در آن نقاشی نیز تدریس می‌کرد. او آثارش را در سراسر منطقه و لندن به نمایش گذاشت. پس از سال ۱۹۱۰ میلادی، او در خانهٔ سالمندان برای هنرمندان، زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۱۲ میلادی یک مراسم مروری بر آثار اُبست برگزار شد. نهایتاً او در ۲ ژانویهٔ سال ۱۹۱۷ میلادی در لمبرگ درگذشت؛ او را در گورستان لیچاکف در مقبرهٔ خانوادهٔ ریدلف به خاک سپردند.
فردریک فیلد (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در شورش باکسر به عنوان فرمانده یک گروه مهاجم و در جنگ جهانی اول به عنوان افسر فرمانده نبردناو شاه جورج پنجم،، پرچمدار دریاسالار مارتین جرام در نبرد جوتلند در ماه مه ۱۹۱۶ خدمت کرد. او قبل از خدمت به عنوان لرد اول دریا در اوایل دهه ۱۹۳۰، فرمانده کل ناوگان مدیترانه شد. در این نقش، او با واکنش به شورش اینورگوردون در سپتامبر ۱۹۳۱ مقابله کرد و در سال ۱۹۳۲ لغو «قانون ده ساله» را تضمین کرد. این قانون تلاشی از سوی خزانه‌داری برای کنترل هزینه‌های
تلاشی از سوی خزانه‌داری برای کنترل هزینه‌های دفاعی بود که با درخواست از وزارت امور خارجه برای اعلام اینکه آیا در ده سال آینده خطر جنگ وجود دارد یا خیر، انجام شد.
استافورد فیربورن (؛ ۱۶۶۶ – ۱۱ نوامبر ۱۷۴۲) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا و سیاستمدار ویگ بود. او به عنوان کاپیتان، فرماندهی کشتی‌های مختلفی را در نبرد بیچی هد، نبرد بارفلور و نبرد لاگوس در طول جنگ نه ساله بر عهده داشت. فیربورن به عنوان افسر پرچم، فرماندهی اسکادران ساحلی ناوگانی را که در طول جنگ جانشینی اسپانیا به مدیترانه اعزام شده بود، بر عهده داشت. این ناوگان در نبرد کادیز شکست خورد، اما بعداً در نبرد خلیج ویگو به پیروزی رسید. او بعداً به فرماندهی سر کلودسلی شاول، دومین فرمانده ناوگان مدیترانه شد و
کلودسلی شاول، دومین فرمانده ناوگان مدیترانه شد و در محاصره و تصرف بارسلونا حضور داشت. پس از آن، فرماندهی اسکادرانی را که به لا روشل اعزام شده بود، به او واگذار شد و در تصرف اوستنده شرکت کرد. فیربورن از سال ۱۷۰۵ تا ۱۷۱۰ به عنوان نماینده پارلمان، نماینده روچستر بود و همچنین به عنوان عضو شورای لرد ادمیرال عالی (مقامی که در آن زمان به پرنس جورج دانمارک واگذار شده بود) خدمت کرد.
جان کامرل (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او به عنوان یک افسر جزء، در نبرد ووئلتا د اوبلیگادو در نوامبر ۱۸۴۵ در طول جنگ داخلی اروگوئه حضور داشت. او همچنین در عملیات دریای آزوف در طول جنگ کریمه شرکت کرد و به همراه سرگروهبان و یک دریانورد به ساحل رفت تا مقادیر زیادی علوفه دشمن را در ساحل نابود کند. پس از یک سفر دشوار و خطرناک، آنها به هدف خود - یک انبار ذرت - رسیدند و توانستند پشته‌ها را آتش بزنند، اما نگهبانان هوشیار شدند و بلافاصله آتش گشودند و آنها را تعقیب کردند. فرار برای این افراد دشوار
و آنها را تعقیب کردند. فرار برای این افراد دشوار بود، اما سرانجام به کشتی خود رسیدند و دیده‌بانان بعداً گزارش دادند که انبار علوفه به کلی سوخته است. او و همکارش، سرگروهبان ویلیام توماس ریکارد، نشان صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که می‌تواند به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع اعطا شود، را دریافت کردند. کامرل بعدها فرمانده کل قوا در پایگاه دماغه امید نیک، فرمانده کل قوا در پایگاه آمریکای شمالی و هند غربی و سپس فرمانده کل قوا در پورتسموث شد. او همچنین یک سیاستمدار محافظه‌کار بود
شد. او همچنین یک سیاستمدار محافظه‌کار بود که از سال ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۸ در مجلس عوام عضویت داشت.
ریچارد جیمز مید (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. به عنوان یک افسر جزء، در نبرد نهر اسکیپ و در نبرد نهر فتشان در طول نبرد علیه دزدان دریایی چینی خدمت کرد. او همچنین در نبرد کانتون، جایی که به شدت زخمی شد، در طول جنگ دوم تریاک شرکت کرد. مید به عنوان یک افسر ارشد، فرمانده ناوگان ذخیره بخار در پورتسموث، فرمانده اسکادران پرواز و فرمانده کل قوا، ایستگاه آمریکای شمالی و هند غربی شد. آخرین انتصاب او به عنوان فرمانده کل پورتسموث بود.
اسموند براک (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. براک در سال‌های اولیه قرن بیستم به عنوان دستیار مدیر اطلاعات نیروی دریایی و سپس به عنوان دستیار مدیر بسیج نیروی دریایی در نیروی دریایی خدمت کرد. در طول جنگ جهانی اول، براک فرماندهی رزم‌ناو اچ‌ام‌اس پرنسس رویال را در نبرد هلیگولند بایت و در نبرد دوگر بنک بر عهده داشت. سپس در نبرد جوتلند، فرماندهی اسکادران اول رزم‌ناو اچ‌ام‌اس پرنسس رویال را با پرچم خود در اچ‌ام‌اس پرنسس رویال بر عهده داشت. پس از جنگ، براک معاون رئیس ستاد نیروی دریایی شد و سپس به
براک معاون رئیس ستاد نیروی دریایی شد و سپس به عنوان فرمانده کل ناوگان مدیترانه منصوب شد. پس از پیروزی ترکیه در آناتولی در پایان جنگ یونان و ترکیه، براک عملیات نجات غیرنظامیان فراری یونانی را سازماندهی کرد و با استقرار ماهرانه کشتی‌های خود، ترک‌های در حال پیشروی به رهبری مصطفی کمال آتاتورک را از حمله به پادگان بریتانیا در چاناک در منطقه بی‌طرف داردانل منصرف کرد. براک به خاطر مدیریت دیپلماتیک بحران چاناک، در سال ۱۹۲۳ توسط لئو امری، لرد اول دریاسالاری، در مجلس عوام مورد تقدیر قرار گرفت.
ویلیام بولز (؛ ۱۷۸۰ - ۱۸۶۹) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا و سیاستمدار حزب محافظه‌کار بود. پس از خدمت به عنوان یک افسر جزء در جنگ‌های انقلاب فرانسه، به عنوان فرمانده کشتی اسلوپ اچ‌ام‌اس زبرا منصوب شد و در بمباران کپنهاگ در سپتامبر ۱۸۰۷ در طول جنگ‌های ناپلئونی شرکت کرد. به عنوان فرمانده کشتی درجه پنج اچ‌ام‌اس مدوسا، در عملیات‌هایی در سواحل شمالی اسپانیا شرکت کرد و یک تیپ دریایی را در حمله به سانتونا رهبری کرد. بولز پیش از آنکه به عنوان لرد سوم نیروی دریایی در وزارت دوم پیل و همچنین نماینده پارلمان
دریایی در وزارت دوم پیل و همچنین نماینده پارلمان از لانستون در کورنوال منصوب شود، فرمانده کل قوا در ایستگاه آمریکای جنوبی بود. او پیش از آنکه به عنوان فرمانده کل در پورتسموث منصوب شود، مقالات متعددی در دفاع از نوآوری‌ها در جنگ دریایی و مدیریت دریایی منتشر کرد.
بنجامین باترست (؛ زادهٔ ) افسر بازنشسته نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا است. او تنها فرد زنده، به جز شاه چارلز سوم، است که از زمان مرگ لرد بویس، رتبه دریاسالار ناوگان را در نیروی دریایی سلطنتی دارد. پس از آموزش به عنوان خلبان و کسب صلاحیت به عنوان مربی هلیکوپتر، باتورست فرماندهی یک اسکادران هوایی نیروی دریایی و سپس دو ناوچه را بر عهده داشت و سپس به فرماندهی بالاتر در نیروی دریایی رسید. او از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد: در این سمت، او به دولت بریتانیا در مورد
خدمت کرد: در این سمت، او به دولت بریتانیا در مورد استقرار پشتیبانی دریایی از جمله سی هریر در طول جنگ بوسنی مشاوره داد.
جورج رز سارتوریوس (; – ) یک افسر نیروی دریایی بریتانیا بود. پس از خدمت به عنوان افسر جزء در طول جنگ‌های ناپلئونی، او به عنوان کاپیتان دوم، در تسلیم ناپلئون بناپارت به کاپیتان فردریک میتلند از بلروفون در روشفورت حضور داشت. او بعداً فرماندهی نیروی دریایی دوم پدرو را در جنگ‌های داخلی پرتغال بر عهده داشت. دوم پدرو در تلاش بود تا برادرش دوم میگل را که تاج و تخت پرتغال را غصب کرده بود، شکست دهد و دختر پدرو، دونا ماریا دوم، را به عنوان ملکه قانونی منصوب کند. سارتوریوس به فرماندهی مالابار در ناوگان مدیترانه منصوب
به فرماندهی مالابار در ناوگان مدیترانه منصوب شد و بالدومرو اسپارترو، نایب‌السلطنه اسپانیا را که با کودتا از قدرت رانده شده بود، در کشتی خود پذیرفت. سارتوریوس بعداً به عنوان فرمانده کل قوا در کوئینزتاون خدمت کرد.
ویلیام رولی (؛ ۱۶۹۰ – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او با عزم راسخ خود به عنوان فرمانده پیشتاز در نبرد تولون در فوریه ۱۷۴۴ در طول جنگ جانشینی اتریش، خود را متمایز کرد. او در اوت ۱۷۴۴ به عنوان فرمانده کل ناوگان مدیترانه منصوب شد و با موفقیت ناوگان اسپانیا و فرانسه را از منطقه مدیترانه دور نگه داشت، اما پس از انتقاد از تصمیمش به عنوان افسر رئیس در دادگاه نظامی، از فرماندهی برکنار شد. رولی بعداً به عنوان کمیسر عالی دریاسالاری در هیئت دریاسالاری منصوب شد. او نماینده پارلمان از تاونتون و سپس از
منصوب شد. او نماینده پارلمان از تاونتون و سپس از پورتسموث بود.
توماس بیام مارتین (; – ) سیاستمدار و افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. به عنوان کاپیتان کشتی درجه پنج اچ‌ام‌اس فیسگارد، در نبرد جزیره توری در طول جنگ‌های انقلاب فرانسه در یک دوئل با کشتی فرانسوی ایمورتالیته شرکت کرد و آن را به اسارت گرفت. سپس در حالی که فرماندهی کشتی درجه سه اچ‌ام‌اس ایمپلسبل در دریای بالتیک را بر عهده داشت و به نیروی دریایی سوئد متصل بود، در طول جنگ‌های ناپلئونی در تصرف کشتی روسی سوولود (وسولود) شرکت کرد. در طول حمله فرانسه به روسیه، مارتین فرماندهی اسکادران دریایی بریتانیا را که از
مارتین فرماندهی اسکادران دریایی بریتانیا را که از مدافعان روسی در محاصره ریگا حمایت می‌کرد، بر عهده داشت. مارتین در طول سال‌های متمادی خدمت خود به عنوان حسابرس نیروی دریایی، به خاطر کاهش ناوگان از اندازه عظیم مستقر علیه فرانسوی‌ها به یک سرویس بسیار ساده‌تر که برای محافظت از تجارت بازرگانی و امپراتوری بریتانیا طراحی شده بود، مورد تقدیر قرار گرفت. او همچنین به شدت بر استخدام کارکنان بسیار آموزش دیده کشتی‌سازی که قادر به پاسخگویی سریع به هرگونه وضعیت اضطراری بین‌المللی بودند، تمرکز کرد. مارتین همچنین به مدت
بین‌المللی بودند، تمرکز کرد. مارتین همچنین به مدت ۱۴ سال در پارلمان حضور داشت و منتقد صریح تلاش‌های دولت برای کاهش بودجه نیروی دریایی بود که در نهایت منجر به برکناری او در سال ۱۸۳۱ توسط دوست قدیمی‌اش، شاه ویلیام چهارم، شد. مارتین در اکتبر ۱۸۵۴، در مراحل اولیه جنگ کریمه، در حالی که مشغول برنامه‌ریزی لشکرکشی بالتیک و بررسی امکان استفاده از سلاح‌های گاز سمی بود، درگذشت.
لرد والتر کر (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. پس از شرکت در جنگ کریمه و سپس شورش هند، او بر واگذاری اولسینج به مونته‌نگرو نظارت داشت تا مونته‌نگرو بتواند بر اساس مفاد پیمان برلین به دریا دسترسی داشته باشد. او کاپیتان پرچم فرمانده کل ناوگان کانال و سپس فرمانده کل ناوگان مدیترانه شد. او سپس به عنوان فرمانده دوم ناوگان مدیترانه، سپس فرمانده کل ناوگان کانال و سرانجام به عنوان فرمانده اول نیروی دریایی منصوب شد. در این سمت، او در مواجهه با گسترش نیروی دریایی آلمان، دوره‌ای از تجدید تسلیحات مداوم را
دریایی آلمان، دوره‌ای از تجدید تسلیحات مداوم را رهبری کرد، اما بی‌وقفه توسط دریاسالار سر جان فیشر مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت.
کاسپار جان (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود که از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳ به عنوان فرمانده ارشد دریا خدمت کرد. او از پیشگامان نیروی هوایی ناوگان بود و در جنگ جهانی دوم با یک رزم‌ناو در کاروان‌های اقیانوس اطلس جنگید، در لشکرکشی نروژ شرکت کرد و سلاح‌ها را از اطراف دماغه امید نیک به مصر برای استفاده در لشکرکشی صحرای غربی منتقل کرد. خدمت جنگی او به عنوان مدیر کل تولید هواپیماهای نیروی دریایی، وابسته هوایی نیروی دریایی در سفارت بریتانیا در واشنگتن دی سی و سپس به عنوان فرمانده دو ناو هواپیمابر ادامه
سی و سپس به عنوان فرمانده دو ناو هواپیمابر ادامه یافت. او در اوایل دهه ۱۹۶۰ به عنوان فرمانده ارشد دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد. در این سمت، او عمدتاً درگیر برنامه‌هایی برای ساخت ناوهای هواپیمابر جدید سی‌وی‌ای-۰۱ بود.
دانیال ریاضت، (به انگلیسی: Daniel Riazat) زاده ۱۰ مارس ۱۹۹۱ میلادی، در تهران، عضو حزب چپ (سوئد) یک سیاستمدار سوئدی است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی، نماینده این حزب، در مجلس ملی سوئد، بوده‌است.
دون ژوانیسم یا سندرم دون ژوان یک اصطلاح غیربالینی است برای اشاره به تمایل مردانی که خواهان داشتن روابط جنسی و عاطفی با زنان مختلف هستند. این نام از دون خوان، اپرا و داستان گرفته شده‌است. اصطلاح ساتیریازیس گاهی به عنوان مترادف دون ژوانیسم استفاده می‌شود. این اصطلاح به عنوان معادل مردانه نیمفومانیا در زنان نیز نامیده شده‌است. روان‌شناسی تحلیلی. کارل یونگ، روانپزشک معتقد بود که دون ژوانیسم تمایل ناخودآگاه مرد است، برای جستجوی مادرش در هر زنی که با آن روبرو می‌شود. با این حال، او این ویژگی را کاملاً منفی
می‌شود. با این حال، او این ویژگی را کاملاً منفی نمی‌دانست. یونگ احساس کرد که جنبه‌های مثبت دون ژوانیسم شامل قهرمانی، استقامت و قدرت اراده است. یونگ استدلال می‌کرد که مربوط به عقده مادری «همجنس‌گرایی و دون ژوانیسم و گاهی ناتوانی است. در همجنس‌گرایی، کل دگرجنس‌گرایی پسر به شکل ناخودآگاه به مادر گره خورده‌است.» در دون ژوانیسم، او ناخودآگاه در هر زنی که ملاقات می‌کند به دنبال مادرش می‌گردد. . . . به دلیل تفاوت در جنسیت، عقده مادری پسر به شکل خالص ظاهر نمی‌شود. به همین دلیل است که در هر عقده مادری مردانه، در
به همین دلیل است که در هر عقده مادری مردانه، در کنار کهن الگوی مادری، تصویر همتای جنسی مرد یعنی آنیما نقش بسزایی دارد.» یکی از پنج نوع خودشیفتگی تئودور میلون، خودشیفتگی عاشقانه است که شامل ویژگی‌های هیستریونیک است. به گفته میلون، دون خوان یا کازانووای دوران ما اروتیک و نمایشی است. روانکاوی. زیگموند فروید در اولین مقاله خود در مورد «روانشناسی عشق» به بررسی ارتباط بین تثبیت مادر و مجموعه ای طولانی از دلبستگی‌های عشقی پرداخت. در حالی که اتو رنک مقاله‌ای در مورد گشتالت دون خوان در سال ۱۹۲۲ منتشر کرد. اتو فنیشل