payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اندرو کروکشَنک (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۸۸ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "علامت قابیل"، "ممنوع"، "جان وزلی"، "۳۹ پله"، "مرد نادرستی بود"، "واگنر"، "نبرد رود پلاته"، "ال سید"، "دریای بی‌رحم"، "ریچارد سوم"، "مرد نادرستی بود" و "شاهد شما" اشاره کرد.
آلتای باییندیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که برای باشگاه منچستریونایتد بازی می‌کند. وی به اولین بازیکن ترکیه‌ای منچستریونایتد تبدیل شد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آنکاراگوچو و فنرباغچه اشاره کرد.
اوموت مرعش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بورسااسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
رضوان ییلماز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
دوروکهان توکوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و ترکیه بازی کرده‌است.
اورکون کوکچو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال متولد هلند است. البته وی برای تیم ملی فوتبال ترکیه بازی می‌کند. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاینورد و بنفیکا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
تایلان آنتالیالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
کریم آق‌ترک‌اوغلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که در پست وینگر چپ برای باشگاه بنفیکا در لیگ برتر پرتغال و تیم ملی ترکیه بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است. افتخارات. باشگاهی. گالاتاسرای
مرت مولدور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین و باشگاه فوتبال ساسوئولو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
هِل این اِ سِل یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی کج می‌باشد که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای برندهای راو و اسمَک‌دَون تهیه می‌شود و این دوره اش هم در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۱ در مجموعه ورزشی یونگلینگ شهر تامپا ایالت فلوریدا برگزار شد. این یازدهمین دوره از برگزاری این رویداد بود. زمینه‌سازی. "هِل این اِ سِل" شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو و اسمَک‌دَون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و
به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند. تولید. تأثیر همه گیری ویروس کرونا. در نتیجه همه گیری ویروس کرونا ، دبلیودبلیوئی مجبور شد بیشتر برنامه های خود را برای راو و اسمکداون از پشت درهای بسته تنظیم شده در مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی در اورلاندو، فلوریدا از اواسط مارس ۲۰۲۰ ارائه دهد ، اگرچه در اواخر در ماه مه ، تبلیغات با استفاده از کارآموزان مرکز عملکرد به عنوان مخاطب زنده شروع به کار کرد، که در اواسط ژوئن بیشتر به دوستان و اعضای
کار کرد، که در اواسط ژوئن بیشتر به دوستان و اعضای خانواده کشتی گیران گسترش یافت. در ۱۷ آگوست ، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که تمام نمایش ها و پرداخت های هر ویو در "آینده ای قابل پیش بینی" در مرکز آموی اورلاندو برگزار می شود ، که با قسمت ۲۱ آگوست اسمک‌داون آغاز می شود. علاوه بر این ، اکنون نمایش ها تجربه جدیدی از تماشای طرفداران به نام "فاندر دوم" را دارند که از هواپیماهای بدون سرنشین ، لیزر ، پیرو ، دود و پیش بینی استفاده می کند. تقریباً ۱۰۰۰ تخته ال ای دی نصب شده است تا به طرفداران اجازه دهد به طور مجانی بصورت
است تا به طرفداران اجازه دهد به طور مجانی بصورت رایگان در رویدادها شرکت کرده و در ردیف های تابلوهای ال ای دی دیده شوند. همچنین صدای آرنا با صدای طرفداران مجازی مخلوط شده است تا شعارهای طرفداران شنیده شود. پس از انقضای قرارداد آنها با مرکز آوموی ، دبلیودبلیوئی در ماه دسامبر فاندر دوم را به مرکز تروپیکانا در سن پترزبورگ ، فلوریدا منتقل کرد. سپس فاندر دوم به مرکز یونگلینگ، واقع در محوطه دانشگاه فلوریدا جنوبی در تامپا ، منتقل شد که با قسمت ۱۲ آوریل ۲۰۲۱ در راو آغاز شد. به همین ترتیب ، رسلمنیا بکلش اولین پی پر
آغاز شد. به همین ترتیب ، رسلمنیا بکلش اولین پی پر ویوی دبلیودبلیوئی خواهد بود که از دبلیودبلیوئی فاندر دوم در مرکز یونگلینگ تولید می شود. استوری لاین‌ها. در رسلمنیا بکلش بابی لشلی براون استرومن و درو مکینتایر را شکست داد تا از کمربند قهرمانی دبلیودبلیوئی خودش دفاع کند. شب بعد در راو ام‌وی‌پی و لشلی وارد رینگ شدند و اعلام کردند که به هر کسی به جز درو مکینتایر و براون استرومن اجازه مسابقه با لشلی را می‌دهند که کمی بعد تر کوفی کینگستون قبول کرد تا با لشلی پسابقه دهد که در آن مسابقه مکینتایر دخالت ریزی می‌کند
دهد که در آن مسابقه مکینتایر دخالت ریزی می‌کند و کینگستون برنده می‌شود. هفته بعد آدام پیرس مسابقه‌ای بین مکینتایر و کینگستون برگزار کرد و قرار شد که برنده با لشلی سر کمربند دبلیودبلیوئی مسابقه دهد که مکینتایر در آن مسابقه برنده شد. در مراسم امضای قرارداد در قسمت ۷ ژوئن قرار بر این شد که این مسابقه یک مسابقه جهنم در قفس باشد و همچنین آخرین فرصت مکینتایر برای مسابقه در مقابل لشلی برای کمربند دبلیودبلیوئی که یعنی اگر مکینتایر نتواند در این مسابقه پیروز شود دیگر تا زمانی که لشلی قهرمان کمربند است نمی‌تواند بر
تا زمانی که لشلی قهرمان کمربند است نمی‌تواند بر سر کمربند با او مسابقه دهد.
ایگور نیوارلی ( – ) نویسنده، روزنامه‌نگار، فیلم‌نامه‌نویس، منتقد ادبی، و ویراستار اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب لیاقت (لهستان)، درستکار در میان ملل، و نشان افتخار تولد لهستان شده‌است.
آرجان سینگ ( – ) افسر ارشد نیروی هوایی هند بود. وی از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۹ به عنوان سومین رئیس ستاد نیروی هوایی هند خدمت کرد و او در زمان جنگ هند و پاکستان ۱۹۶۵ رهبری نیروی هوایی را بر عهده داشت. وی اولین و تنها افسر نیروی هوایی هند (IAF) بود که به عنوان مارشال نیروی هوایی هند به درجه پنج ستاره ارتقا یافت، که این رتبه برابر با درجه فیلد مارشال در ارتش است. سینگ در ۱۹ سالگی به کالج نیروی هوایی سلطنتی کرانول پیوست و در سال ۱۹۳۹ فارغ‌التحصیل شد. او به اسکادران شماره 1 IAF پیوست و در استان مرزی شمال غربی خدمت کرد.
1 IAF پیوست و در استان مرزی شمال غربی خدمت کرد. در جنگ جهانی دوم، وی در طی کارزار آراکان فرماندهی این اسکادران را بر عهده داشت و به او صلیب برجسته پرواز اعطا شد. در سال ۱۹۴۵، وی در کالج کارکنان RAF، براکنل تحصیل کرد. پس از تقسیم هند در سال ۱۹۴۷، او اولین پرواز هواپیماهای نیروی هوایی سلطنتی هند (RIAF) را بر فراز قلعه سرخ در دهلی هدایت کرد. وی سپس فرماندهی ایستگاه نیروی هوایی، آمبلا را رتبه ناخدا گروه انجام داد. در سال ۱۹۵۰، پس از گذراندن دوره کارکنان در کالج دفاع مشترک دفاع، لاتیمر، باکینگهام شایر، به درجه
دفاع مشترک دفاع، لاتیمر، باکینگهام شایر، به درجه Air Commodore ارتقا یافت و فرماندهی عملیاتی را بر عهده گرفت. او فرماندهی عملیاتی را در دو مقطع فرماندهی کرد. در سال ۱۹۵۸، این پست به فرماندهی کل افسر هوایی در درجه معاون مارشال هوائی ارتقا یافت. وی پس از حضور در کالج دفاع سلطنتی در سال ۱۹۶۰، به عنوان افسر هوایی مسئول اداره در ستاد هوایی خدمت کرد. در سال ۱۹۶۳ وی به عنوان معاون رئیس ستاد هوایی و سپس به عنوان معاون رئیس ستاد هوایی مسئولیت پذیرفت. سینگ در ۱ اوت ۱۹۶۴ به عنوان رئیس ستاد هوایی منصوب شد. وی برای
۱۹۶۴ به عنوان رئیس ستاد هوایی منصوب شد. وی برای خدمات برجسته خود در فرماندهی IAF در طول جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵، پادما ویبوشن به وی اعطا شد و در سال ۱۹۶۶ اولین افسر IAF شد که به سمت سردار هوایی ارتقا یافت. پس از بازنشستگی از IAF، سینگ به عنوان دیپلمات، سیاستمدار و مشاور دولت هند خدمت کرد. وی از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ به عنوان سفیر هند در سوئیس، بارگاه مقدس و لیختن اشتاین و از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ به عنوان کمیساریای عالی هند در کنیا خدمت کرد. وی سپس از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ به عنوان فرماندار ستوان دهلی خدمت کرد. در ژانویه
به عنوان فرماندار ستوان دهلی خدمت کرد. در ژانویه ۲۰۰۲، درجه مارشال نیروی هوایی هند به سینگ، اولین و تنها افسر IAF که این افتخار را دریافت کرد، اعطا شد. کودکی و تحصیل. سینگ در ۱۵ آوریل ۱۹۱۹ در لیال‌پور (در حال حاضر فیصل آباد)، شهری در استان پنجاب سابق هند (در پاکستان امروزی) به دنیا آمد و ریشه اجدادی او به مردم جات می‌رسید. مردان خانواده با حفظ سنت‌های اجتماعی به نیروهای مسلح می‌پیوستند و سینگ چهارمین نسل خانواده‌اش بود که به نیروهای مسلح هند بریتانیا ملحق می‌شد. پدرش در زمان تولد او سرجوخه بود. پس از سه
می‌شد. پدرش در زمان تولد او سرجوخه بود. پس از سه نسل از مردان این خاندان که در رده‌های پایین و متوسط ارتش خدمت می‌کردند، سینگ قرار بود اولین عضو خانواده‌اش شود که به یک افسر تبدیل شود. سینگ از مونتگمری، هند بریتانیا (که اکنون در ساهیوال، پاکستان قرار دارد) درس می‌خواند و در آنجا یک ورزش‌کار معروف بود، سپس سینگ در کالج دولتی لاهور شرکت کرد. او کاپیتان تیم شنا کالج بود و چهار رکورد دانشگاه پنجاب و چهار دانشگاه در شنا را بر عهده داشت. او همچنین در یک مسابقه شنای یک مایلی در سال ۱۹۳۸ پیروز شد. سینگ در سال ۱۹۳۸
یک مایلی در سال ۱۹۳۸ پیروز شد. سینگ در سال ۱۹۳۸ وارد کالج سلطنتی رف شد. در کالج، او کاپیتان تیم‌های شنا، ورزشی و هاکی بود.
آستانهٔ حسی () در دانش روان فیزیک، ضعیف‌ترین محرک محسوس برای یک فرد است. مگر در مواردی خاص که تعریف دیگری ارائه شده باشد، معمولاً ضعیف‌ترین محرک محسوس، ضعیف‌ترین محرکی در نظر گرفته می‌شود که در نیمی از موارد، کشف شده باشد. در سدهٔ ۱۷ میلادی، فلاسفهٔ تجربه‌گرایی مانند جان لاک معتقد بودند که ذهن انسان نظیر لوحه‌ای نانوشته است. محرک‌های حسی روی این لوحه، اثراتی به جای می‌گذارند؛ و تنها این اثرات باقی مانده بر لوحه، همه تجارب انسان را تشکیل می‌دهند. بعدها در سدهٔ ۱۸ میلادی فلاسفهٔ دیگری مانند ایمانوئل کانت از
۱۸ میلادی فلاسفهٔ دیگری مانند ایمانوئل کانت از دیدگاه عقل‌گرایی این ادعا را مورد انتقاد قرار دادند. کانت معتقد بود که ذهن انسان یک لوحهٔ نانوشته نیست. بلکه لوحه‌ای است که از قبل الگوهایی روی آن نقش بسته‌اند. محرک‌های حسی، تنها در حدود این الگوهای از قبل تنظیم‌شده، ثبت می‌گردند؛ و تجارب انسان را می‌سازند. این مباحث فلسفی بعدها دست‌مایه‌ای شد برای ارنست هاینریش وبر تا مطالعات آزمایشگاهی خود را پیرامون این عقاید آغاز کند. اگر کسی در کوله‌پشتی شما یک سنگ نیم‌کیلویی قرار دهد و شما از این تغییر بی‌خبر باشید، در
قرار دهد و شما از این تغییر بی‌خبر باشید، در صورتی که کوله‌پشتی شما از قبل خالی بوده باشد؛ کشف نیم کیلو وزن اضافه، ساده است. اما اگر از قبل کوله‌پشتی شما ۲۰ کیلو بار شده باشد؛ این اضافه وزن قابل توجه نیست. این تفاوت در زمینه قبلی و تناسب آن با حداقل تفاوت محسوس، اولین بار توسط ارنست هاینریش وبر مورد تفحص قرار گرفت. تفکرات او پیرامون چگونگی تعیین و تعریف آستانهٔ حسی منجر به ایجاد تقسیماتی جدید و ابداع اصطلاحات جدیدی شد. در ادامه برای اندازه‌گیری ارتفاع آستانه در مورد هر یک از حواس اصلی، روش‌هایی توسط وبر و
در مورد هر یک از حواس اصلی، روش‌هایی توسط وبر و دیگران تکامل یافتند. تا به حال چندین نوع مختلف، آستانهٔ حسی پیشنهاد شده‌اند. پیش از ارنست هاینریش وبر، بین آستانه حسی و انواع مختلفی که زیر مجموعهٔ آستانهٔ حسی محسوب می‌شوند تفاوتی تعریف نشده بود. از جمله: در ادامه، این تحقیقات و مباحث بین وبر و دیگران منجر به پیشنهاد یک قانون شد. قانونی که پس از تکمیل توسط گوستاو تئودور فچنر به منظور قدرشناسی از زحمات ارنست هاینریش وبر، (قوانین وبر فچنر به انگلیسی:Weber–Fechner) نام‌گذاری شد. آستانه مطلق. آستانهٔ مطلق در اصل
نام‌گذاری شد. آستانه مطلق. آستانهٔ مطلق در اصل ضعیف‌ترین محرک محسوس برای یک فرد را گویند. اما در عمل چون حس یک محرک، مانند شنیدن یک صدا، می‌تواند دچار خطا شود، محسوس بودن به‌عنوان حس محرک، به‌صورت محسوس بودن در نیمی از موارد تعریف شده‌است. یک محرک حسی، مانند نور، صدا، طعم، بو، زبری و غیره تنها زمانی توسط دستگاه عصبی فرد قابل کشف است که دارای شدت خاصی باشد. برای مثال اگر درجهٔ حرارت اتاقی را تنها ۱ درجه افزایش دهند؛ معلوم نیست که شخص تحت آزمایش، متوجه این تغییر بشود. توجه شخص تحت آزمایش به تغییرات محیطی
تغییر بشود. توجه شخص تحت آزمایش به تغییرات محیطی وابسته به مجموعه‌ای از عوامل است. هم عوامل مادی و هم عوامل ذهنی در محسوس بودن یک محرک تأثیر می‌گذارند. برای مثال اگر درجهٔ حرارت اتاقی را ۵ درجه افزایش دهند، احتمال کشف این تغییر به‌مراتب بیشتر است. اما درجهٔ حرارت قبلی اتاق نیز روی این احتمال مؤثر است. کشف تفاوت ۱۰ و ۱۵ درجه معمولاً از تفاوت ۲۰ تا ۲۵ درجه آسان‌تر است. در ضمن قضاوت حسی افراد از نظر میزان حساسیت جسمی و نیز تجربه، متفاوت است. به‌علاوه شرایط آزمایشی نیز می‌تواند روی قضاوت شخص تأثیر بگذارد. برای
نیز می‌تواند روی قضاوت شخص تأثیر بگذارد. برای مثال اگر از شخصی بخواهند تغییری که در درجهٔ حرارت اتاق حس می‌کند را گزارش دهد، طبیعتاً توجه این شخص به موضوع جلب خواهد شد. در یک وضعیت شرط‌بندی، دقت شخص شدیداً تحت تأثیر ذهنیتِ برد و باخت قرار خواهد داشت؛ بنابراین برای به حداقل رساندن چنین عوامل متغییری، راهکار ۵۰٪ منظور شده‌است؛ یعنی برای مثال صدایی محسوس محسوب می‌شود که یک فرد معین در ۵۰٪ موارد، تحت شرایط مشابه آن را گزارش دهد. اولین مطالعات سیستماتیک برای تعیین آستانه‌های حسی توسط ارنست هاینریش وبر، پزشک و
آستانه‌های حسی توسط ارنست هاینریش وبر، پزشک و پیشگام روان‌شناسی تجربی در دانشگاه لایپزیگ انجام شد. آزمایش‌های وی برای تعیین آستانه‌های مطلق و تغییرات محسوس انجام شده بود. ارنست هاینریش وبر توانست آستانه مطلق و حس تغییر را از نظر آماری تعریف کند که منجر به ایجاد قوانین وبر فچنر و مفهوم «حداقل تفاوت محسوس» در توصیف آستانهٔ حسی شد. اندازه‌گیری و آزمایش آستانه‌های حسی. اندازه‌گیری آستانه‌های حسی نیاز به مقدماتی دارد. تا از تداخل عوامل نامربوط مادی و روانی تا حد ممکن جلوگیری شود. برای تعیین آستانه‌های حسی سه
حد ممکن جلوگیری شود. برای تعیین آستانه‌های حسی سه روش زمینه‌سازی معمول وجود دارد: چند نمونهٔ ثبت شده از آستانهٔ مطلق یک فرد بینایی: شعلهٔ شمع در فاصلهٔ در یک شب تاریک و صاف شنوایی: صدای تیک تاک ساعت در فاصلهٔ در حین سکوت چشایی: یک قاشق چای‌خوری شکر در آب بویایی: یک قطره عطر در ۳ اتاق لامسه: سقوط بال یک مگس از ارتفاع روی گونه هرچند موارد حاضر دقیق نیستند؛ اما حداقل تفاوت محسوسی که بر اساس و مبدأ این یافته‌ها به‌دست آمده‌اند، همیشه نسبت ثابتی را نشان داده‌اند. تقویم ۱۹۶۲ میلادی آستانه تشخیص. آستانهٔ تشخیص
تقویم ۱۹۶۲ میلادی آستانه تشخیص. آستانهٔ تشخیص ضعیف‌ترین محرکی است که نه‌تنها وجودش کشف شود بلکه نوعش نیز توسط فرد تعیین شود. یک محرک حسی می‌تواند شدت پیدا کند؛ مثلاً افزودن قند بیشتر به شربت باعث افزودن مزهٔ شیرینی می‌شود. یکی از علل مهم حس کردن شدت یک محرک، فعالیت شدید سلول‌های حسی است. هر چه یک محرک قویتر باشد، سلول حسی تحریک شده با سرعت بیشتری پیام عصبی به مغز ارسال می‌کند. دریافت تعداد زیادی پیام عصبی در زمانی کوتاه، در مغز به‌عنوان شدت محرک تفسیر می‌شود. اما در مورد تشخیص محرک، مسئله پیچیده‌تر است.
اما در مورد تشخیص محرک، مسئله پیچیده‌تر است. بسیاری از دانشمندان معتقدند که تشخیص نوع یک محرک، تا حدودی یک پدیدهٔ ذهنی محسوب می‌شود. در مورد سازوکارهای کشف و تشخیص محرک‌های حسی نظرات مختلفی وجود دارند. در قرن ۱۹ میلادی، متفکرانی مانند یوهانس مولر عقیده داشتند که کلید اصلی تشخیص یک محرک، وجود گیرنده‌های تخصص یافته‌است. امروزه مشخص شده که معمولاً هر اندام حسی، تنها به انواع خاصی از محرک‌ها واکنش نشان می‌دهد. در عین حال ثابت شده‌است که تحریک مصنوعی گیرنده‌های حسی، باعث بروز احساسی می‌شوند که منطبق با واقعیت
حسی، باعث بروز احساسی می‌شوند که منطبق با واقعیت نیستند. تفکیک بو و مزه همیشه آسان نیست. حساسیت زبان به طعم شیرین در نوک زبان بیشتر است. روی پوست گیرنده‌های حسی مختلفی شناسایی شده‌اند. سلول‌های تشخیص حرارت، تشخیص فشار و درد، از هم متمایز هستند. تراکم این سلول‌ها روی پوست یکسان نیست. برای مثال تراکم سلول‌های حسی روی نوک انگشتان دست به مراتب بیشتر از پشت بالاتنه است. اگر پوست پشت بالاتنهٔ فردی را در ۲ نقطهٔ نزدیک به هم با ملایمت لمس کنیم، شخص تحت آزمایش تماس را کشف خواهد کرد. اما اگر فاصلهٔ ۲ نقطه به اندازهٔ
کشف خواهد کرد. اما اگر فاصلهٔ ۲ نقطه به اندازهٔ کافی بزرگ نباشد، قادر به تشخیص تماس در ۲ نقطهٔ متفاوت نخواهد بود. در مورد هر حسی روش‌های مختلفی برای تعیین اندازهٔ آستانهٔ تشخیص مورد مطالعه است. اما در مورد لامسه، اولین تلاش ثبت شده برای تعیین آستانهٔ تشخیص توسط ارنست هاینریش وبر انجام گرفته‌است. او با استفاده از وسیله‌ای مانند پرگار ثابت کرد که برای تشخیص تمایز نقاط تماس در هر قسمت پوست، یک فاصلهٔ حداقلی لازم است. این فاصله که در مورد حس لامسه همان آستانهٔ تشخیص است، در نوک انگشتان دست بسیار کم و در پشت
تشخیص است، در نوک انگشتان دست بسیار کم و در پشت بالاتنه زیاد است. آستانه تفاوت. آستانهٔ تفاوت (حداقل تفاوت قابل توجه / به انگلیسی: just noticeable difference) ضعیف‌ترین سطح تغییر، در شدت یک محرک است. به‌گونه‌ای که دستگاه حسی فرد، قادر به کشف آن باشد. وقتی از آستانهٔ حسی صحبت می‌شود، معمولاً منظور آستانهٔ تفاوت یا همان «حداقل تفاوت محسوس» است. چون تعیین آستانهٔ مطلق اگر عملاُ ممکن باشد، بسیار دشوار و بجث انگیز است. قوانین وبر فچنر نیز بر اساس آستانهٔ تفاوت تنظیم شده‌اند. آستانهٔ تفاوت در مورد هر حسی به‌طور
شده‌اند. آستانهٔ تفاوت در مورد هر حسی به‌طور اختصاصی مطالعه شده و می‌شود. اگر در اتاقی، کنار یک شمع روشن، شمع دیگری روشن کنید، تفاوت میزان روشنایی محسوس خواهد بود. اما اگر در اتاقی که صدها شمع در آن می‌سوزند چند عدد از شمع‌ها خاموش شده‌باشند، به‌زحمت متوجه تفاوت حاصل خواهید شد. در مورد صدا، وقتی انسان به‌وضوح صدایی را می‌شنود و کسی به‌تدریج این صدا را افزایش یا کاهش دهد، دیر یا زود این افزایش یا کاهش به نقطه ای می‌رسد که توجه فرد را جلب می‌کند. مقدار افزایش یا کاهش صدا دراین مورد همان حداقل تفاوت محسوس
یا کاهش صدا دراین مورد همان حداقل تفاوت محسوس است. تعیین آستانهٔ تفاوت یا حداقل تفاوت محسوس می‌تواند ارزش عملی نیز داشته باشد. برای مثال، فرض کنید شما صاحب یک رستوران هستید؛ و به خواستهٔ مشتری و برای جلب رضایت او قصد دارید به خوراک سفارشی، زعفران بیشتری بیافزایید. اما زعفران به‌معنی واقعی کلمه، گرانترین ادویهٔ جهان است؛ بنابراین منطقی خواهد بود که شما سعی کنید تا که جای ممکن در مصرف زعفران صرفه‌جویی کنید. از این رو تعیین دقیق آستانهٔ تفاوت ذائقهٔ مشتری یا حداقل تفاوت محسوس زعفران برای کسب و کار شما بسیار
حداقل تفاوت محسوس زعفران برای کسب و کار شما بسیار مهم خواهد بود. آستانه نهایی. آستانهٔ نهایی () سطحی از شدت یک محرک است که بیشتر از آن هیچ تفاوتی با افزایش شدت محرک توسط فرد حس نشود. برای مثال، اگر به‌وضوح صدایی را بشنویم، افزایش شدت این صدا بیشتر از حد معینی، باعث جلب توجه ما خواهد شد. این حد معین همان آستانهٔ تفاوت است. اما آستانهٔ تفاوت یا همان «حداقل تفاوت محسوس» مقدار ثابتی نیست. در عمل هرچه محرکِ پیش‌زمینه شدیدتر باشد، اندازهٔ آستانهٔ تفاوت نیز بزرگ‌تر خواهد بود؛ تا جایی که افزایش بیشتر دیگر محسوس
خواهد بود؛ تا جایی که افزایش بیشتر دیگر محسوس نباشد. این حد نهاییِ شدت صدا، که قادر نیست تغییری در تجربهٔ حسی صدا در ما ایجاد کند، همان آستانهٔ نهایی صدا است. این اصل شامل همه انواع حواس می‌شود. ظاهراً این اصل، نتیجهٔ عملکرد یک سازوکار ایمنی برای حفظ موجود زنده از آسیب تحریکات شدید حسی است. وقتی وارد محلی بویناک می‌شویم، در ابتدای امر به‌وضوح متوجه بو خواهیم شد. اما بعد از مدتی به بو عادت می‌کنیم. همچنین وقتی در یک روز آفتابی وارد اتاق تاریکی می‌شویم، تاریکی در ابتدای امر چشمگیر است. اما بعد از مدتی،
تاریکی در ابتدای امر چشمگیر است. اما بعد از مدتی، چشم‌ها به تاریکی عادت کرده و ما قادر به دیدن جزئیات خواهیم شد. این پدیده تا حدودی نتیجهٔ عملکرد اندام‌های حسی است. اما بخش دیگری از این عملکرد در ذهن می‌گذرد. شاهد این ادعا، مواردی است که برای مثال، یک مادر به صدای نوزاد خود حساس است. اما در همان محیط، به صدای یک‌نواختِ ترافیک که از صدای نوزاد شدیدتر است؛ توجه نمی‌کند. به‌همین ترتیب عوامل تعیین میزان بزرگی آستانهٔ نهایی نیز دارای تنوع بوده و همچنان تحت مطالعه قرار دارند. قوانین وبر فچنر. قانون وبر، که قانون
قرار دارند. قوانین وبر فچنر. قانون وبر، که قانون وبر-فچنر نیز نامیده می‌شود، از نظر تاریخ روان‌شناسی مهم است؛ زیرا درک تغییر در یک محرک معین را توضیح می‌دهد. این قانون بیان می‌کند که حداقل محسوسِ تغییر یک محرک، نسبت ثابت با میزان تحریک اصلی دارد. اما در عمل نشان داده شده‌است که این قاعده در مورد تحریکات شدید، صدق نمی‌کند. این قانون در ابتدا برای توصیف تحقیقات مربوط به وزنه‌برداری توسط ارنست هاینریش وبر فیزیولوژیست آلمانی در سال ۱۸۳۴م، پیشنهاد شد و بعداً توسط گوستاو تئودور فچنر، دانشجوی وبر، که قوانین علم
گوستاو تئودور فچنر، دانشجوی وبر، که قوانین علم روان‌شناسی را توسعه داد، برای اندازه‌گیری احساس استفاده شد. با بیان رابطه ای بین جهان روحانی و جسمانی، قانون فچنر، نشان داد که در واقع تنها یک جهان وجود دارد. آنچه از نظر دیگران معنوی به حساب می‌آید، کمیت‌های فیزیکی، قابل اندازه‌گیری در علم روان‌شناسی است. کار ترکیبی وبر و فچنر، به ویژه تحقیقات آنها در زمینه شنوایی و بینایی مفید بوده‌است و در پیشرفتهای نظری تأثیر داشته‌است. قوانین وبر فچنر ۲ فرضیه مرتبط به هم در حوزه روان فیزیک هستند. هر ۲ فرضیه تلاش می‌کنند
در حوزه روان فیزیک هستند. هر ۲ فرضیه تلاش می‌کنند تا اندازه یک محرک مادی را در تناسب با اندازه حس محرک بیان کنند. به بیان دقیقتر یعنی تناسب تغییر شدت یک محرک مادی و تفاوتی که در اثر این تغییر عملاً احساس می‌شود. آستانه حسی در بسیاری از موارد تا حد معقولی قابل محاسبه است. ما می‌توانیم روشنی یک تصویر، بلندی یک صدا یا زبری یک سطح را اندازه گرفته و میزان دریافت حسی خود را با آنها مقایسه کنیم. اما نکته مهم در همه موارد، احتمال وجود یک ضریب ثابت است؛ یعنی حداقل تفاوت محسوس، ظاهراً نسبت ثابتی با اندازه قبلی یا
تفاوت محسوس، ظاهراً نسبت ثابتی با اندازه قبلی یا کلی محرک مادی دارد. فرض کنید یک کوله پشتی به وزن ۲۰ کیلو بر دوش دارید و حداقل تفاوت محسوس نیم کیلو باشد. ارنست هاینریش وبر ادعا می‌کرد که اگر وزن کل کوله ۴۰ کیلو یعنی ۲ برابر بود؛ حداقل تفاوت محسوس نیز ۲ برابر می‌شد. ارنست هاینریش وبر نظر خود را چنین بیان کرد که اگر مقدار افزایش محرک مادی را برمقدار کل محرک مادی تقسیم کنیم؛ همواره ضریب ثابتی به‌دست خواهد آمد. در مثال فرضی کوله پشتی این ضریب ۱ تقسیم بر ۴۰ یا ۴۱ است که حدوداً ۲٫۵ ٪ می‌شود. این تناسب و احتمال
۴۱ است که حدوداً ۲٫۵ ٪ می‌شود. این تناسب و احتمال وجود یک ضریب ثابت اولین بار توسط ارنست هاینریش وبر رسمیت پیدا کرد. این نظریه علاوه بر جنبه تاریخی از چند زاویه دیگر نیز اهمیت دارد. از جمله اینکه ما را قادر می‌سازد تا بتوانیم دقت اندامهای حسی کاملاً متفاوت را با هم مقایسه کنیم. برای مثال مقایسه شدت نور و میزان وزن با هم ممکن نیست؛ زیرا هر یک با واحدی کاملاً جداگانه سنجیده می‌شوند. اما بر اساس قانون وبر ما می‌دانیم هر چه اندازه ضریب ثابت کوچکتر باشد؛ میزان دقت آن حس بیشتر است. برهمین پایه می‌توانیم ادعا
دقت آن حس بیشتر است. برهمین پایه می‌توانیم ادعا کنیم که دقت حس بینایی در انسان به مراتب از دقت حس وزن بیشتر است. بعدها یکی از شاگردان وبر بنام گوستاو تئودور فچنر سعی کرد در امتداد مطالعاتش در مسیر تعیین و پیشگویی حداقل تفاوت محسوسِ افراد، افکار خود و استادش را بزبان ریاضی بیان کند. گوستاو تئودور فچنر قانونی بنام استادش وبر پیشنهاد داد به‌صورت S = k log I جایی که S اندازه دریافت حسی است I شدت محرک مادی است و k ضریب ثابتی است که بر اساس نظریه ارنست هاینریش وبر محاسبه می‌شود. نکته قابل توجه در قانون وبر، رشد
محاسبه می‌شود. نکته قابل توجه در قانون وبر، رشد تصاعدی برداشت حسی در مقایسه با رشد حسابی شدت یک محرک مادی است؛ یعنی فچنر ادعا می‌کرد که هرگاه شدت یک محرک مادی به دو برابر افزایش پیدا کند، برداشت حسی ما از این محرک ۱۰ بار افزایش پیدا خواهد کرد. امروزه ما می‌دانیم که این قوانین به هیچ وجه دقیق نبوده و در بعضی موارد صادق نیستند. برای مثال در مورد درد کوچک‌ترین مقدار افزایش محرک مادی باعث افزایش شدید حس درد می‌شود. با این حال این نظریات هم ارزش تاریخی دارند و هم در مواردی توصیف معقولی از تناسب شدت محرک مادی و
در مواردی توصیف معقولی از تناسب شدت محرک مادی و تأثیر حسی آن محرک به‌دست می‌دهند.
این فهرستی از افراد سیاسی شناخته‌شده‌است که در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۴۰۰) نام‌نویسی کردند. در مدت ۵ روزهٔ ثبت‌نام، از ۲۱ تا ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰، ۵۹۲ نفر با حضور در وزارت کشور داوطلب سیزدهمین دوره از انتخابات ریاست‌جمهوری شدند که از این شمار ۴۰ نفر زن و ۵۵۲ نفر مرد بودند. از ۵۹۲ نامزد ثبت‌نام‌شده، شمار ۴۶ نفر از افراد شناخته‌شده بودند که نام آن‌ها به تفکیک وضعیت و با ذکر آخرین و بالاترین منصب در قوهٔ مجریه (یا آخرین و بالاترین منصب در دیگر نهادها به همراه آخرین و بالاترین منصب در قوهٔ مجریه) در فهرست
آخرین و بالاترین منصب در قوهٔ مجریه) در فهرست زیر آمده‌است.
کورنیسی یا زنائور (، ) یک روستا در ناحیه زنائور در اوستیای جنوبی و کشور گرجستان است. در کورنیسی، صنایع نجاری و صنایع غذایی توسعه یافته‌اند و امکانات زیرساختی از جمله کتابخانه، بیمارستان، داروخانه، آموزش پیش‌دبستانی و مدرسه در حال فعالیت هستند.
رشته‌کوه اننیت (به لاتین: Annamite Range) یک رشته‌کوه در ویتنام است. رشته‌کوه اننیت ۲٬۸۱۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است. این رشته کوه که در شرق هندوچین قرار گرفته تقریباً ۱۱۰۰ کیلومتر معادل ۶۸۰ مایل در طول کشورهای لائوس، ویتنام و منطقه کوچکی در شمال شرقی کامبوج امتداد یافته است.
آونوی (، ) یک دهکده کوچک در اوستیای جنوبی (منطقه‌ای از گرجستان که حاکمیت آن مورد اختلاف است) است. آونوی ۸۷۳ متر بالاتر از سطح دریا است و ۱۰۹ کیلومتر از پایتخت گرجستان تفلیس فاصله دارد. آونوی در سال ۲۰۰۸ هنگامی که در جریان جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸ گلوله‌باران شد، در اخبار مورد توجه قرار گرفت.
مریخ ۱ یک ایستگاه بین سیاره ای خودکار بود در اول ماه نوامبر سال ۱۹۶۲ در جهت مریخ راه اندازی شد، اولین برنامه کاوشگر مریخ شوروی بوده و با هدف پرواز دور این سیاره در فاصله حدود ۱۱۰۰۰ کیلومتری (۶۸۰۰ مایل) و تصویربرداری از سطح و ارسال اطلاعات مربوط به تشعشعات کیهانی، برخوردهای ریزشهاب‌واره ای و میدان مغناطیسی مریخ، محیط تابشی، ساختار اتمسفر و ترکیبات آلی احتمالی طراحی شده بود. پس از ترک مدار زمین، فضاپیما و مرحله چهارم شهاب دهنده مولنیا (موشک) جدا شدند و صفحات خورشیدی مستقر شدند. دوری‌سنجی اولیه نشان داد که
خورشیدی مستقر شدند. دوری‌سنجی اولیه نشان داد که نشتی در یکی از دریچه‌های گاز در سیستم جهت‌گیری وجود دارد، بنابراین فضاپیما به تثبیت چرخش‌نمایی منتقل شد. این برنامه شصت و یک انتقال رادیویی را در ابتدا با فواصل دو روزه و بعداً در پنج روز انجام داد که حاوی مقدار زیادی داده بین سیاره ای بود. در ۲۱ مارس ۱۹۶۳، هنگامی که فضاپیما در راه رسیدن به مریخ از زمین ۱۰۶٬۷۶۰٬۰۰۰ کیلومتر (۶۶۳۴۰٬۰۰۰ مایل) فاصله داشت، احتمالاً به دلیل خرابی سیستم جهت‌گیری آنتن فضاپیما، ارتباطات متوقف شد. نزدیکترین نزدیکی مریخ ۱ به مریخ