payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اولیه‌هاش دربارهٔ بینایی انسان، به جنبه‌های گسترده‌تری از عصب‌شناسی شامل عضوهای خیالی و دردهای خیالی پرداخت. او آینه‌درمانی را ابداع کرد که اکنون برای درمان کسانی که دچار قطع عضو شده‌اند و عضو خیالی دارند به‌کار می‌رود. این ابداع همچنین برای کنترل حرکت در کسانی که سکته کرده‌اند و دست و پایشان ضعیف شده‌است مورد استفاده قرار می‌گیرد. کتاب مشهورش به نام the tell-tale brain به فارسی به نام مغز افشاگر توسط نشر شورآفرین منتشر شده‌است.
مغز سخن چین عنوانی کتابی است غیرداستانی که در سال ۲۰۱۰ توسط ویلایانور راماچاندران عصب‌پژوه آمریکایی هندی‌تبار نوشته شده است. این کتاب از دیدگاه عصب‌پژوهی یگانگی ذات انسان را بررسی می‌کند. "مغز افشاگر" ( Phantoms in the Brain ) کتاب دیگری از همین نویسنده است که در سال 1998 منتشر شده است. درباره کتاب. این کتاب در سال ۲۰۱۰ جایزه کراسورد را برنده شد. منتقدان عموماً به تحسین این اثر پرداختند.
اِرْگِنِه‌کُن (ترکی: Ergenekon; مغولی: Эргүнэ хун, لاتین‌نویسی: Ergüne khun) یک اسطوره آفرینش مغولی و ترکی است. ارگنه‌کن از وجوه مشترک فرهنگی و تاریخی میان ترکان و مغولان است؛ ولی این‌که خاستگاه این اسطوره ترکی بوده و بعداً به مغولان منتقل‌شده یا برعکس، محل اختلاف است. دربارهٔ خاستگاه ترکی یا مغولی خود واژه ارگنه‌کن نیز اختلاف وجود دارد. این اصطلاح می‌تواند به‌معنی «سرزمین کوهستانی با شیب تند» در زبان باستانی مغولان باشد، یا «اردوگاه/سکونتگاه کوهستانی» در زبان ترکی باستان معنی دهد. این واژه در منابع تاریخی
ترکی باستان معنی دهد. این واژه در منابع تاریخی فارسی به‌صورت اِرْگَنَه‌قون آمده است. گونه‌ها. نسخه مغولی. روایت مغولی ارگنه‌کن را نخستین‌بار رشیدالدین فضل‌الله همدانی در اولین جلد از کتاب جامع‌التواریخ، نامور به «تاریخ مبارک غازانی» به ثبت رسانده است. پس از وی، تاریخ‌نویسان دیگری مانند شرف‌الدین علی یزدی و ابوالغازی بهادرخان نیز این روایت را با مقداری اختلاف تکرار کرده‌اند. صورت مغولی این روایت برپایه نوشته‌های سه کتاب تاریخ مبارک غازانی، روضةالصفا و شجره ترک چنین می‌شود: در روزگار یکی از فرمانروایان مغول
چنین می‌شود: در روزگار یکی از فرمانروایان مغول به نام ایلخان، جنگی بزرگ میان مغولان و دشمنان آن‌ها (تاتارها در روایت شجره ترک) درمی‌گیرد، که به قتل‌عام تقریباً همهٔ مغولان می‌انجامد. از بین مردان مغول تنها دو تن با نام‌های نُکوز و قِیان زنده می‌مانند که به‌ترتیب پسر و برادرزاده پادشاه مغولان محسوب می‌شوند. این دو با همراهی دو زن مغول از معرکه گریخته و با تعقیب مسیر حرکت بزهای کوهی وارد کوهستان تودرتویی می‌شوند. آن‌جا راه خود را گم می‌کنند و به ناچار همان‌جا به زندگی و ازدیاد نسل می‌پردازند. از نسل نکوز و
به زندگی و ازدیاد نسل می‌پردازند. از نسل نکوز و قیان، دو قبیله با نام‌های «قیات» و «دورلیگین» شکل می‌گیرند. با سپری‌گشتن حدود ۴۰۰ سال، شمار آن‌ها بسیار افزایش می‌یابد. کمبود جا در ارگنه‌کن از یکسو، و دلتنگی برای سرزمین نیاکانی از سوی دیگر، درنهایت هردو قبیله را وادار می‌کند تا به‌دنبال راهی برای خروج از ارگنه‌کن باشند. با پیشنهاد آهنگران، بنا می‌شود تا با ذوب کردن کوهی از جنس آهن، مسیر خروج هموار شود. مغولان مقدار زیادی هیزم جمع می‌کنند و ۷۰ رأس گاو و اسب را می‌کشند تا با چرم این جانوران تعداد زیادی دمنده
می‌کشند تا با چرم این جانوران تعداد زیادی دمنده آهنگری (۹۰۰ عدد برپایه روضةالصفا) تهیه کنند. آن‌ها در آخر موفق به ایجاد حفره‌ای در درون کوه و خروج از ارگنه‌کن می‌شوند. نسخه ترکی. در منابع چینی گواهی‌شده و دربارهٔ خاستگاه گوک‌ترکان است. در آن برخلاف نسخه مغولی، نام ارگنه‌کن نیامده، اما غیر از این، اشتراکات قابل‌توجه‌ای با روایت مغولی دارد. ازنظر قدمت گواهی مکتوب، این نسخه از نسخه مغولی کهن‌تر است و طرفداران منشأ ترکی ارگنه‌کن آن را دلیلی بر خاستگاه ترکی این اسطوره می‌دانند. شرح روایت: ترک‌ها که سابقاً یکی
اسطوره می‌دانند. شرح روایت: ترک‌ها که سابقاً یکی از قبایل شیونگ‌نو بودند در سمت راست دریای غربی (دریاچه آرال؟) می‌زیستند و نام خانوادگی آن‌ها آشینا بود. از سوی یکی از دولت‌های همسایه حمله بزرگی علیه ترکان انجام گرفته و تمام آن‌ها جز یک کودک ده‌ساله قتل‌عام می‌شوند. مهاجمان پاهای این کودک را قطع می‌کنند و او را در یک علفزار مردابی رها می‌کنند. کودک توسط یک ماده گرگ خاکستری نجات می‌یابد. گرگ، کودک را با گوشت تغذیه می‌کند و هنگامی‌که به اندازه کافی بزرگ شد با وی آمیزش می‌کند و آبستن می‌شود. پادشاه مهاجمان از
وی آمیزش می‌کند و آبستن می‌شود. پادشاه مهاجمان از زنده‌ماندن این پسر آگاه‌شده و سربازانی را برای کشتنش می‌فرستد. سربازان محل زندگی ماده گرگ و پسر را می‌یابند؛ اما ماده گرگ می‌گریزد و درون غاری در دشتی وسیع، احاطه‌شده با کوه‌ها که در شمال تورفان قرار داشت پناه گرفته و ده پسر می‌زاید. پسرها پس از بزرگ‌شدن از غار بیرون آمده و همسرانی برای خودشان اختیار می‌کنند. آن‌ها نام‌های خانوادگی گوناگونی می‌گیرند و یکی از آن‌ها نام خانوادگی آشینا را برای خود برمی‌گزیند. با گذر نسل‌ها، شمار ترکان مدام بیشترشده و به صدها
با گذر نسل‌ها، شمار ترکان مدام بیشترشده و به صدها خانواده می‌رسد. آن‌ها درنهایت تابع قوم روران شده و در جنوب کوه‌های آلتای ساکن می‌شوند و به آهنگری برای فرمانروایان روران می‌پردازند.
صربستان موراویایی () نام یک شاهنشاهی صربی قدرتمند است که بازمانده امپراتوری صرب بود. صربستان موراویایی پس از رود گریت موراوا ، رود اصلی منطقه نام‌گذاری شده است و هیچ ربطی به منطقه موراویا در جمهوری چک کنونی ندارد. این شاهنشاهی در سال ۱۳۷۱ پایه گذاری شد و به بیشترین اندازه خود در سال ۱۳۷۹ رسید و تا سال ۱۴۵۹ بر صربستان حکومت کرد.
کنیسه باتومی (به گرجی: ბათუმის სინაგოგა,) یک کنیسه در گرجستان است که در باتومی واقع شده‌است. این بنا توسط سمیون وولکوویچ در سال ۱۹۰۴ ساخته شد.
باراکونی (به گرجی: ბარაკონი) یک کلیسا در گرجستان است که در شهرداری آمبرولائوری واقع شده است.
قلعه خشتی خللر گیلوان در روستای خللر گیلوان از توابع بخش شاهرود در ۶۵ کیلومتری جنوب شهرستان خلخال در استان اردبیل واقع میباشد.بنای ساخت این قلعه متعلق به دوره هخامنشیان و در زمینی به مساحت ۶ هکتار ساخته شده است.پلان این قلعه به‌صورت مستطیلی شکل با طول ۱۰۵ متر ، عرض ۶۶ متر و ارتفاع دیوارهای قلعه ۵ متر است . ارتفاع این قلعه از سطح دریا ۱۴۵۰ متر است.علت نامگذاری این قلعه استفاده از خشت در ساخت آن می باشد .پی این قلعه از سنگ می باشد.ابعاد این خشت ها دارای طول ۲۶ سانتی متر، عرض ۲۱ سانتی متر و ارتفاع ۷ سانتی متر
سانتی متر، عرض ۲۱ سانتی متر و ارتفاع ۷ سانتی متر است.بر اساس عقیده کارشناسان کاربرد این قلعه مراقبت از جاده و کاروان هایی است که از گیلان به طرف آذربایجان می رفتند ، بوده است. روستای خللر از شهرستان خلخال به لحاظ بقایای گورستان باستانی مقارن با عصر مفرغ می‌باشد.
در طی فرایند برش فلزات و یا جوشکاری فلزات، فلز گرمای تولید شده را جذب می کند .این گرما به وسیله لبه های برش به بدنه فلز منتقل می‌شود که دلیل آن نیز رسانایی خوب فلزات است ، منطقه‌ای بین فلز ذوب شده و فلز پایه که دست نخورده مانده است، ایجاد می‌شود که به آن منطقه، منطقه متاثر از حرارت یا HAZ میگویند. نحوه تشکیل ناحیه متاثر از حرارت. در این ناحیه، فلز پایه ذوب نشده، اما برای مدت زمانی کوتاه دمای آن بسیار بالا رفته‌است. فلز مجاور ممکن است حرارت کافی برای تغییر در ساختار و خواص از قبیل: تبدیل فاز، تبلور مجدد، رشد
ساختار و خواص از قبیل: تبدیل فاز، تبلور مجدد، رشد دانه، رسوب یا درشت سازی رسوبی، تردی یا حتی ترک خوردگی، جذب کرده باشد. به دلیل ساختار تغییر یافته، ناحیه متأثر از گرما ممکن است دیگر از خواص مطلوب ماده اصلی برخوردار نباشد و از آنجا که ذوب نشده‌است، نمی‌توان خواص آن را مشابه حوضچه جامد شده در نظر گرفت. در نتیجه، منطقه متأثر از گرما اغلب ضعیف‌ترین منطقه در اتصال جوشی است. به جز در مواردی که نقص آشکاری در حوضچه جامد شده وجود دارد، بیشتر شکست‌های جوشکاری در منطقه متأثر از گرما ایجاد می‌گردد.منطقه متاثر از حرارت
متأثر از گرما ایجاد می‌گردد.منطقه متاثر از حرارت به واسطه یک سری از رنگ های روشن بین سطح جوشکاری و برشکاری و قسمت غیر متأثر فلز پایه قابل تشخیص است این رنگ ها از زرد کمرنگ تا بنفش متغیر هستند محاسبه تاثیرات منطقه متاثر از حرارت در طراحی بسیار مهم است زیرا که ضعیف ترین قسمت یک ساختار، همین منطقه می باشد. استحکام یک ساختار اندازه استحکام ضعیف ترین نقطه آن است بنابراین در نظر نگرفتن منطقه متاثر از حرارت در محاسبات ممکن است باعث ایجاد اشتباهات فاحش در عملکرد شود. منطقه متاثر از حرارت به واسطه برش های مکانیکی،
منطقه متاثر از حرارت به واسطه برش های مکانیکی، برش های گرمایی و جوشکاری ایجاد می شود. در برش های مکانیکی باید از مقاومت برشی فلز عبور کنیم بیشتر انرژی به گرما تبدیل شده که همین امر در عمر تجهیزات و همچنین فلز در حال برش تاثیر می گذارد. در روش های برش گرمایی مانند برش با لیزر یا برش پلاسما از گرما برای برش استفاده میشود که دوباره همان تغییرات قبل رخ می‌دهد. در جوشکاری مشابه آنچه در برش گرمایی اتفاق افتاد از دمای بالا برای اضافه کردن مذاب یا ذوب کردن خود قطعات استفاده می‌شود. ساختار منطقه متاثر از حرارت
قطعات استفاده می‌شود. ساختار منطقه متاثر از حرارت تاثیر بسزایی در کیفیت قطعه نهایی دارد. در جوشکاری منطقه متاثر از حرارت (در انگلیسی :Heat affected zone ) به قسمتی از یک ماده از جنس فلز یا ترمو پلاستیک گفته میشود که ذوب نشده است اما ریز ساختار و ویژگی های آن به واسطه جوشکاری یا برش حرارتی تغییر یافته است.گرمای ناشی از جوشکاری و خنک کاری پس از آن باعث ایجاد این تغییر از سطح جوش تا انتهای درجه حساس (sensitizing temperature) در فلز پایه میشود. هر رنگ به چه معناست؟. چون در طی فرایندهای ساخت از دماهای مختلفی
چون در طی فرایندهای ساخت از دماهای مختلفی استفاده می شود پس دسته ای از رنگ ها در فلز قابل مشاهده است. این رنگ ها از زرد کمرنگ تا آبی پررنگ تغییر می کند. زرد کمرنگ در دمای ۲۹۰ درجه سانتیگراد و آبی پررنگ در دمای ۶۰ درجه سانتیگراد به وجود می‌آید.جدول زیر شامل بخشی از رنگ ها و دمایی است که در آن بوجود می آیند: مواردی که بر این رنگ بندی تاثیر گذارند عبارتند از: شرایط سطحی: سطوح سخت سریعتر اکسید می شوند در نتیجه رنگ تیره تری تشکیل خواهد شد. خلوص سطحی: ناخالصی هایی همچون گرد و غبار رنگ و روغن نیز بر این رنگبندی
همچون گرد و غبار رنگ و روغن نیز بر این رنگبندی تاثیرگذارند این ناخالصی ها ممکن است باعث تغییر رنگ شوند اما در گستردگی منطقه متاثر از حرارت تاثیر گذار نیستند . دسترسی به اکسیژن :محدود کردن دسترسی به اکسیژن اکسیداسیون را نیز کاهش می دهد استفاده از وسایل محافظتی که باعث کاهش دسترسی به اکسیژن میشوند بر روی رنگ ها تاثیر گذار است. کروم دهی: وجود کروم باعث افزایش مقاومت در برابر اکسیداسیون می شود. گستردگی و بزرگی تغییرات ویژگی ها بطور قابل توجهی به فلز پایه، فلز به کار رفته در فیلر جوش، مقدار و تمرکز حرارت ورودی
کار رفته در فیلر جوش، مقدار و تمرکز حرارت ورودی توسط فرایند جوشکاری بستگی دارد. فرایندهای مختلف. ضریب نفوذ گرمایی یا خنثی سازی دمایی در فلز پایه نقش بزرگی را داراست اگر ضریب نفوذ بالا باشد نرخ خنک سازی ماده نیز بالا بوده و در نتیجه ناحیه متاثر از حرارت کوچک خواهد بود، متقابلاً ضریب نفوذ پایین به خنک کاری آهسته‌تر و منطقه متاثر از حرارت بزرگتر منجر خواهد شد . مقدار حرارت داده شده در طول فرایند جوشکاری نیز نقش مهمی را داراست، در فرایندهای مانند جوشکاری اکسیژن که از حرارت ورودی بالا استفاده می شود، همین امر
که از حرارت ورودی بالا استفاده می شود، همین امر باعث افزایش اندازه ناحیه متاثر از حرارت شده است . در پروسه هایی مانند جوشکاری با پرتو لیزر و یا جوشکاری با پرتو الکترون مقادیر کم، اما با تمرکز بسیار بالایی از گرما را داریم که باعث ایجاد منطقه متاثر از حرارت کوچک می‌شوند. فرایند جوشکاری با قوس الکتریکی بین این دو حد بالا و پایین قرار می‌گیرد به طوری که مقادیر ورودی گرما در یک فرایند بخصوص تغییر می کند . برای محاسبه گرمای ورودی در جوشکاری قوس الکتریکی از فرمول زیر استفاده می شود: Q = گرمای ورودی(kJ/mm), V =
زیر استفاده می شود: Q = گرمای ورودی(kJ/mm), V = ولتاژ(V), I = جریان (A), S = سرعت جوشکاری (mm/min). بازده به فرایندهای جوشکاری استفاده شده وابسته است به طوری که با جوش قوس الکتریکی تنگستن، بازده برابر با 0.6 و با جوش قوس الکتریکی فلز پوشش دار و همچنین جوشکاری قوس الکتریکی با گاز محافظ مقدار بازده برابر 0.8 و در جوشکاری زیر پودری بازده برابر با 1 خواهد بود. برخی از پروسه های جوشکاری و بازده آنها در زیر نشان داده شده است: چگونه ناحیه متاثر از حرارت را کاهش دهیم؟. ناحیه متاثر از حرارت یک محصول جانبی غیر
دهیم؟. ناحیه متاثر از حرارت یک محصول جانبی غیر دلخواه است و حذف آن به طور کلی غیر ممکن است و فقط می توان این منطقه را کاهش داد. کم کردن تشکیل ناحیه متاثر از حرارت: بهترین کار است که ار اتفاق این محصول نامطلوب جلوگیری کنیم، در فرایند جوشکاری یا برش فلزات کلید کار در سرعت انجام فرایند است، هرچه فلز پایه زمان کمتری در معرض حرارت باشد HAZ تشکیل شده کوچک تر خواهد بود . فرایندهای پس از تشکیل: پس از شکل‌گیری این ناحیه امکان استحکام بخشی، دوباره به فلز وجود دارد .اگر فرایند ما جوشکاری باشد استحکام بخشی را می‌توان
فرایند ما جوشکاری باشد استحکام بخشی را می‌توان با جوشکاری بهبود دهی(pre or post welding)انجام داد . بازپخت انحلالی (solution annealing ) : یکی از راه هایی است که می توان برای بهبود خواص فلز پایه به کار گرفت این فرایند شامل گرم کردن فلز و نگه داشتن در یک دمای مشخص جهت محکم کردن پیوندهای فلز می باشد. فرایند های مکانیکی از قبیل سنگ زنی به بهبود ظاهری کمک خواهد کرد.
بایگانی خواندن توالی (SRA) یک پایگاه داده بیوانفورماتیک است که مخزن داده‌ای برای اطلاعات توالی‌یابی دی‌ان‌ای، مخصوصاً «خواندن‌های کوتاه» که توسط توالی‌یابی با بازدهی بالا (HTS) تولید شده و معمولاً این توالی‌ها زیر ۱۰۰۰ جفت‌باز هستند، فراهم می‌کند. این بایگانی بخشی از همکاری بین الملی پایگاه داده توالی یابی نوکلئوتید (INSDC) است و تحت همکاری مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری (NCBI) و مؤسسه زیست فناوری اروپا (EBI) و بانک اطلاعات دی ان ای ژاپن (DDBJ) اجرا می‌شود. بایگانی توسط مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری در سال
بایگانی توسط مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری در سال ۲۰۰۷ به ترتیب برای تهیه مخزن داده‌های برای اطلاعات تولید شده توسط مطالعه توالی‌یابی آران‌ای و توالی یابی ChIP به خوبی مطالعات بزرگ شامل پروژه میکروبیوم انسان و پروژه ۱۰۰۰ ژنوم تأسیس شد. در اصل ب «ایگانی خواندن کوتاه» نامیده می‌شد که با پیش‌بینی این که فناوری توالی یابی در آینده می‌تواند با خواندن‌های بزرگتری انجام شود، به بایگانی خواندن توالی (از Short read archive به sequencing read archive) تغییر نام داد. حجم اطلاعات بایگانی شده رشد بسیار سریعی داشته به
حجم اطلاعات بایگانی شده رشد بسیار سریعی داشته به طوری که در سپتامبر ۲۰۱۰، شست و پنج درصد اطلاعات مربوط به توالی یابی ژنوم انسان و ۱۶ درصد مربوط به خواندن‌های متاژنومیکس انسان می‌شد که بیشتر از پروژه ۱۰۰۰ ژنوم به دست آمده بود، اما در جون ۲۰۱۱ حجم اطلاعات SRA از مرز ۱۰۰ ترا جفت باز گذشت. قالب داده ارجح برای پرونده‌های ارسالی به SRA، قالب BAM است که توانایی ذخیره خواندن‌های تراز شده و تراز نشده را دارد. در داخل، SRA برای ایجاد فشرده سازی انعطاف‌پذیر داده، دسرسی API و تبدیل به قالب‌های دیگر مانند قالب فستک، به
API و تبدیل به قالب‌های دیگر مانند قالب فستک، به جعبه ابزار NCBI SRA، که در هر سه پایگاه داده عضو INSDC استفاده می‌شود، متکی است. NCBI برنامه خود را برای بستن NCBI SRA در فوریه ۲۰۱۱ به دلیل کاهش بودجه اعلام کرد. با این حال، EBI و DDBJ اعلام کردند که به پشتیبانی خود از SRA ادامه می‌دهند. در اکتبر ۲۰۱۱، NCBI ادامه بودجه SRA را اعلام کرد. ذخیره اطلاعات در SRA توسط اکثر آژانس‌های تأمین مالی و مجلات دسترسی آزاد اجباری است. ژورنال‌های گروه انتشارات Nature حتماً باید از توالی‌هایی استفاده کنند که در SRA در دسترس
از توالی‌هایی استفاده کنند که در SRA در دسترس باشند.
آدولف هیتلر، رهبر آلمان نازی در سال‌های منتهی به جنگ جهانی دوم و در طی آن، یک نقاش بود. او صدها اثر رسم کرد و نقاشی‌ها و کارت پستال‌های خود را فروخت تا در طول سالهای وین (۱۹۰۸–۱۹۱۳) بتواند امرار معاش کند. با وجود موفقیت کم در حرفه، او در طول زندگی خود به نقاشی ادامه داد. تعدادی از نقاشی‌های او پس از جنگ جهانی دوم کشف شد و در حراج ده‌ها هزار دلار فروخته شده است. سایر آنها توسط ارتش ایالات متحده تصرف شدند و هنوز در دست دولت این کشور است. نظر عمومی در مورد کارهای او متفاوت است؛ اما نکته‌ای که از نقاشی‌های او
او متفاوت است؛ اما نکته‌ای که از نقاشی‌های او مورد انتقاد قرار گرفته است؛ که آنها سرد و بدون احساس هستند؛ با این استدلال که هیتلر از استعداد بالاتری در معماری برخوردار است و این چگونگی پرداختن به معماری در نقاشی‌های خود را در مقایسه با سایر جزئیات مانند درختان یا افراد نشان می‌دهد. سبک و تأثیرات هیتلر. سبک هیتلر هنگام بازنمایی معماری در نقاشی‌هایش بسیار محاسبه می‌شد. آثارش به جای پیشرفت در تأثیر هنری خود، از هنرمندان قرن نوزدهم و استادان دیگری که پیش از او بودند الگوبرداری می‌شدند. او ادعا می‌کرد که ترکیبی
الگوبرداری می‌شدند. او ادعا می‌کرد که ترکیبی از بسیاری از جنبش‌های هنری است اما اساساً از کلاسیسم رومی یونانی، رنسانس ایتالیا و نئوکلاسیسیسم گرفته شده است. او توانایی فنی این هنرمندان و همچنین نمادگرایی قابل درک را دوست داشت. او رودولف فون آلت را بزرگ‌ترین استاد خود می‌دانست. این دو موضوع و کاربرد رنگی مشابه را نشان می‌دهد، اما استاد او مناظر خارق‌العاده‌ای را نشان می‌دهد که اگر بیشتر از معماری به طبیعت و محیط اطراف توجه نکند، برابر است. تاریخچه. جاه‌طلبی هنری. آدولف هیتلر در زندگی‌نامه خود در سال ۱۹۲۵ با
آدولف هیتلر در زندگی‌نامه خود در سال ۱۹۲۵ با نام "نبرد من"، توصیف کرد که چگونه در جوانی می‌خواست به یک هنرمند حرفه ای تبدیل شود، اما آرزوهایش نابود شد زیرا در آزمون ورودی آکادمی هنرهای زیبای وین قبول نشد. هیتلر دو بار توسط این مؤسسه رد شد، یک بار در سال ۱۹۰۷ و بار دیگر در سال ۱۹۰۸. در اولین معاینه خود، او قسمت مقدماتی را که باید دو صحنه از نمادین یا کتاب مقدس را ترسیم کند، در هر دو جلسه سه ساعته گذرانده بود. بخش دوم تهیه نمونه کارهایی بود که قبلاً برای امتحان کنندگان تهیه شده بود. اشاره شد که آثار هیتلر
کنندگان تهیه شده بود. اشاره شد که آثار هیتلر دارای سر بسیار کمی است. این مؤسسه معتقد بود که او استعداد بیشتری در معماری دارد تا نقاشی. یکی از مربیان، دلسوز شرایط خود و معتقد به داشتن استعدادی، پیشنهاد کرد که از دانشکده معماری آکادمی اقدام کند. با این حال، این مستلزم بازگشت به مدرسه متوسطه ای بود که وی تحصیلات خود را رها کرده و مایل به بازگشت نبود. طبق مکالمه ای که در اوت ۱۹۳۹ قبل از شروع جنگ جهانی دوم، در کتاب جنگ آبی انگلیس منتشر شد، هیتلر به سفیر انگلیس، نویل هندرسون، گفت: "من یک هنرمند هستم و یک
نویل هندرسون، گفت: "من یک هنرمند هستم و یک سیاستمدار نیستم. پس از حل مسئله لهستان، من می‌خواهم به زندگی خود به عنوان یک هنرمند پایان دهم. " دوره وین. از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۳ هیتلر کارت پستال را رنگ کرد و خانه‌ها را برای امرار معاش نقاشی کرد. او اولین سلف پرتره خود را در سال ۱۹۱۰ در ۲۱ سالگی نقاشی کرد. این نقاشی به همراه دوازده نقاشی دیگر از هیتلر توسط سرگرد ارتش آمریکا ویلی جی مک کنا در سال ۱۹۴۵ در اسن آلمان کشف شد. ساموئل مورگنسترن، تاجر اتریشی و شریک تجاری هیتلر جوان در دوره وین خود، بسیاری از نقاشی‌های
هیتلر جوان در دوره وین خود، بسیاری از نقاشی‌های هیتلر جوان را خریداری کرد. به گفته مورگنسترن، هیتلر برای اولین بار در آغاز دهه ۱۹۱۰، یا در سال ۱۹۱۱ یا در سال ۱۹۱۲ نزد او آمد. وقتی هیتلر برای اولین بار به فروشگاه شیشه‌های مورگنسترن آمد، سه نقاشی خود را به مورگنسترن ارائه داد. مورگنسترن بانک اطلاعاتی مربوط به مشتریان خود را نگهداری می‌کرد که از طریق آن امکان یافتن خریداران نقاشی‌های جوان هیتلر فراهم شد. مشخص شد که اکثر خریداران یهودی بودند. مشتری مهم مورگنسترن، وکیلی به نام یوزف فینگولد، یک سری نقاشی از
وکیلی به نام یوزف فینگولد، یک سری نقاشی از هیتلر را به تصویر کشید که وین قدیمی را به تصویر می‌کشد. جنگ جهانی اول. زمانی که هیتلر خدمت در جنگ جهانی اول در سن ۲۵ در سال ۱۹۱۴، او انجام خوب کاغذ و بوم با او به جلو بود و ساعتها وقت مرخصی را به نقاشی و نقاشی اختصاص داد. آثاری که وی در این دوره نقاشی کرد از آخرین کارهای وی قبل از سیاستمدار شدن بود. مضامین نقاشی او در زمان جنگ شامل خانه‌های کشاورزان، ایستگاه پانسمان و غیره بود. فروش حراج. تعدادی از نقاشی‌های هیتلر در پایان جنگ جهانی دوم توسط ارتش ایالات متحده
در پایان جنگ جهانی دوم توسط ارتش ایالات متحده (برخی تصور می‌شود هنوز در آلمان هستند) ضبط شد. آنها با سایر مواد دستگیر شده به ایالات متحده برده شدند و هنوز در دست ایالات متحده است. دولت، که از نمایش آنها خودداری کرده است. نقاشی‌های دیگر توسط افراد خصوصی نگهداری می‌شد. در دهه ۲۰۰۰ فروش تعدادی از این آثار در حراج آغاز شد. در سال ۲۰۰۹، خانه حراج Mullock's of Shropshire 15 نقاشی هیتلر را در مجموع ۹۷۶۷۲ پوند (۱۴۳۳۵۸ دلار آمریکا) فروخت. در حالی که لودلو از شروپشایر ۱۳ اثر را با بیش از ۱۰۰۰۰۰ یورو فروخت. در یک
۱۳ اثر را با بیش از ۱۰۰۰۰۰ یورو فروخت. در یک حراجی سال ۲۰۱۲ در اسلواکی، یک نقاشی مختلط ۳۲۰۰۰ یورو به فروش رسید. و در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴، آبرنگ هیتلر از دفتر ثبت قدیمی در مونیخ به قیمت ۱۳۰ هزار یورو در حراجی در نورنبرگ فروخته شد. این آبرنگ شامل یک قبض فروش و نامه امضا شده توسط آلبرت بورمن است که ممکن است در قیمت فروش نسبتاً بالای آن نقش داشته باشد. در ژوئیه ۲۰۱۷، مولوک دو عکس روغن کمیاب را فروخت. یکی خانه ای را در کنار دریاچه نشان می‌دهد. گروهی از محققان تخمین می‌زنند که فقط ۳۰۰ اثر کامل شده هیتلر در طول عمر وی
که فقط ۳۰۰ اثر کامل شده هیتلر در طول عمر وی وجود دارد. با این حال، هیتلر در کتاب خود، "مین کامف"، اشاره کرد که وقتی در وین بود، روزانه حدود دو یا سه نقاشی تولید می‌کرد. حتی اگر او بخواهد روزانه یک پرتره برای سال‌هایی که در وین می‌گذرد، نقاشی کند، این تعداد بیش از ۶۰۰ خواهد بود. پیتر جان، شاید یکی از برجسته‌ترین متخصصان هنر هیتلر، گفت که او دو مصاحبه با هیتلر داشته است. هیتلر گفت در شش سالی که در وین و مونیخ گذراند، از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۴، بیش از هزار نقاشی تولید کرد، تعدادی از آنها با روغن، مانند درخت هیتلر
کرد، تعدادی از آنها با روغن، مانند درخت هیتلر در مسیری از سال ۱۹۱۱. قبل از الحاق هیتلر به اتریش در سال ۱۹۳۸ ، ژان یکی از افراد اصلی بود که توسط شولت استراتاوز منصوب شده بود. استراتهاوس توسط هیتلر در سال ۱۹۳۶ برای یافتن و خرید نقاشی‌هایی که هیتلر از ۱۹۰۷ تا ۱۹۱۲ و ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۲ نقاشی کرده بود منصوب شده بود. جان نزدیک به چهار سال به ردیابی کارهای اولیه هیتلر پرداخت، تا اینکه به خدمت سربازی فراخوانده شد. ژان در سال ۱۹۳۷ مشاور هنری سفارت آلمان در وین شد، جایی که سپس به دنبال تخریب بیشتر اکثر نقاشی‌ها، قطعات
که سپس به دنبال تخریب بیشتر اکثر نقاشی‌ها، قطعات هنری هیتلر را جستجو، خریداری و جمع‌آوری می‌کرد. جاهن یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های هنری هیتلر را با حدود ۱۸ قطعه با متوسط فروش ۵۰ هزار دلار فروخت. یکی از گسترده‌ترین مجموعه‌های خصوصی هنر هیتلر در موزه بین‌المللی جنگ جهانی دوم در ناتیک، ماساچوست واقع شده است. تحلیل انتقادی. در سال ۱۹۳۶، جان گانتر با دیدن نقاشی‌های ارسال شده توسط هیتلر به آکادمی هنر وین، نوشت: "آنها پروزایک هستند، کاملاً فاقد ریتم، رنگ، احساس یا تخیل معنوی هستند. آنها طرح‌های طراحی معمولی دردناک
معنوی هستند. آنها طرح‌های طراحی معمولی دردناک و دقیق هستند. دیگر هیچ جای تعجب نیست که اساتید وین به او گفتند که به یک مدرسه معماری برود و از هنر ناب به عنوان ناامید دست بکشد ". در سال ۲۰۰۲ از یک منتقد هنر مدرن خواسته شد که برخی از نقاشی‌های هیتلر را بازبینی کند بدون اینکه به آنها گفته شود چه کسی آنها را نقاشی کرده است. وی گفت که آنها کاملاً خوب هستند، اما در این نقاشی‌ها دقت زیادی به جزئیات شده است. در گزارشی با عنوان "رنگهای آبی هیتلر: احیا آثار هنری احترام به رودولفو سیویرو"، تهیه شده توسط فراتلی
احترام به رودولفو سیویرو"، تهیه شده توسط فراتلی آلیناری، سرجیو سالوی توصیف هیتلر را به عنوان "یک نقاش ظریف " رد می‌کند و در عوض او را به عنوان "یک نقاش حرفه ای کوچک" توصیف می‌کند. نقاشی‌ها. هیتلر که عمدتاً در زمینه آبرنگ کار می‌کرد، از این رسانه برای ابراز عشق خود به نقاشی و معماری استفاده کرد. چارلز اسنایدر می‌گوید که آبرنگ‌های هیتلر در مقایسه با رفتار متداول و سهل انگاری گیاهان و درختان که اغلب موضوع را قاب می‌کنند، اغلب توجه دقیق به معماری را نشان می‌دهند. "حیاط اقامتگاه قدیمی مونیخ" (۱۹۱۴) آبرنگ هیتلر
"حیاط اقامتگاه قدیمی مونیخ" (۱۹۱۴) آبرنگ هیتلر است. او آلتر هوف را به تصویر می‌کشد، یک چهار گوش سنگی در مقابل یک حیوان بزرگ. در زمان حضور هیتلر در مونیخ، وی بیشتر روزهای خود را با خواندن و نقاشی می‌گذراند و آرزوی خود را به عنوان یک هنرمند مستقل پیش می‌برد. این نقاشی سبک و تبحر او را در زمینه آبرنگ برای ایجاد خط‌کشی دقیق از ساختمان نشان می‌دهد، اما در سمت چپ، دو درخت نرم ایستاده مشاهده می‌شود تا خطوط خشن خانه را در تضاد قرار دهند. یک چشمه کوچک بین دو درخت در سمت چپ نقاشی شده است. "حیاط اقامتگاه قدیم در
در سمت چپ نقاشی شده است. "حیاط اقامتگاه قدیم در مونیخ" و چند نقاشی دیگر از هیتلر در زیرزمین مرکز تاریخ ارتش در واشینگتن دی سی بایگانی شده است، که به دلیل بحث‌برانگیز و جنجالی بودن هرگز در معرض دید عموم قرار نگرفته است.
فدراسیون بین‌المللی ساواته(FISAV) نهاد حاکم جهانی برای ورزش ساواته است. این سازمان به ترویج ورزش رزمی و مبارزه‌ای اختصاص داده شده‌است. در حال حاضر ۶۳ کشور عضو دارد. این سازمان مسابقات قهرمانی دو ساله جهان و قاره را برگزار می‌کند، در حالی که کشورهای عضو آن‌ها مسابقات کشوری را برگزار می‌کنند. تاریخچه. در طول دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ جوزف چارلمونت و لوئیز آلبرت روش‌ها و حرکات مختلف رزمی را ایجاد کردند و «سبک آکادمیک» ورزش را ایجاد کردند اما با تنظیم آن متناسب با خواسته‌های مدرن این ورزش مخالف بودند. تا سال ۱۹۴۴ دو
مدرن این ورزش مخالف بودند. تا سال ۱۹۴۴ دو دیدگاه جداگانه از ورزش رزمی وجود داشت: تمرین کنندگان سفید که طرفدار مبارزات کامل رینگی بودند و تمرین کنندگان آکادمیک که مخالف این امر بودند. در سال ۱۹۶۵ کمیته ملی بوکس فرانسه تأسیس شد. این دو دیدگاه برای عضویت در سازمان با یکدیگر رقابت کردند. در سال ۱۹۷۳ کمیته ملی بوکس فرانسه تحت کنترل سیستم دانشگاهی قرار گرفت. مخالفان آنها سازمان جدیدی به نام فدراسیون ملی بوکس فرانسوی (ساواته) تأسیس کردند. در سال ۱۹۷۶ دولت فرانسه حق رسمی آموزش را به این سازمان اعطا کرد. در مارس
حق رسمی آموزش را به این سازمان اعطا کرد. در مارس ۱۹۸۵ دو سازمان گرد هم آمدند و «فدراسیون بین‌المللی بوکس فرانسوی ساواته» را بنیان نهادند که در اکتبر ۱۹۹۹ به فدراسیون بین‌المللی ساواته تغییر نام یافت. ساختار. همه ۶۳ کشور عضو وابسته به فدراسیون بین‌المللی ساواته دارای قدرت رأی دادن در مجمع عمومی هستند که هر دو سال یکبار برگزار می‌شود. یک جلسه فوق‌العاده مجمع عمومی ممکن است توسط هیئت مدیره فراخوانده شود یا سه چهارم کشورهای عضو آن را درخواست کنند. در جلسه مجمع عمومی گزارش‌های مدیریتی ارائه می‌شود و بحث در مورد
گزارش‌های مدیریتی ارائه می‌شود و بحث در مورد وضعیت مالی و حقوقی سازمان انجام می‌شود. مجمع عمومی نهادی است که رئیس و هیئت رئیسه خود را انتخاب می‌کند. خود این سازمان توسط هیئت رئیسه، رئیس، یک یا دو معاون رئیس، دبیرکل، خزانه دار و تعداد دیگری از افراد که ۲۰ عضو هیئت مدیره را تشکیل می‌دهند، اداره می‌شود. قوانین و فنون. در ساواته فقط ضربات مشت و ضربات پا مجاز است، برخلاف کیک‌بوکسینگ یا موای تای که ضربات زانو را نیز می‌زنند. قهرمانی جهان. مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹. مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ در حمامات تونس برگزار