payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را تأسیس کرد و مدیر مدرسه شد. GSA که از مدرسه فارغ‌التحصیل طراحی در دانشگاه هاروارد و انجمن معماری لندن الگوبرداری شده‌است، تنها مدرسه ای در قاره است که روش آموزش سیستم واحد را ارائه می‌دهد. در سال ۲۰۱۵، لوکو رئیس دانشکده تحصیلات تکمیلی تازه تأسیس و دانشیار معماری در دانشگاه ژوهانسبورگ شد. او GSA را در زمان الزامات سیاسی در آفریقای جنوبی تأسیس کرد و شاهد اعتراضات گسترده دانشجویان، با قیام آگاه به هویت ملی در آفریقای جنوبی پسااستعماری بود. در ژوئن ۲۰۱۹ او به عنوان رئیس دانشکده معماری برنارد و آن اسپیتزر در
عنوان رئیس دانشکده معماری برنارد و آن اسپیتزر در کالج شهر نیویورک منصوب شد و تا سال ۲۰۲۰ در این سمت باقی ماند. او در حال حاضر مؤسس و مدیر مؤسسه آینده آفریقا در آکرا، غنا است. در سال ۲۰۲۱، او به عنوان متصدی هجدهمین دوسالانه معماری ونیز منصوب شد که قرار است در سال ۲۰۲۳ افتتاح.
سرگی بابنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل شوروی و استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
تارمو کیکرپیل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
اودیل دک (متولد ۱۹۵۵ در لاوال، فرانسه) معمار، شهرساز و استاد دانشگاه اهل فرانسه است. او بنیانگذار شرکت فعال در پاریس، استودیو اودیل دک و دانشکده معماری، مؤسسه Confluence است. دک به خاطر ظاهر و استایل گوت منحصربه‌فرد و خود توصیفی‌اش معروف است. تحصیلات. در دهه ۱۹۷۰، اودیل دک برای اولین بار وارد دانشکده معماری منطقه ای رن شد. استاد سال اول دانشکده به او گفت که هرگز معمار نخواهد شد زیرا روحیه مناسبی ندارد. او دو سال را در رن به پایان رساند، سپس به پاریس نقل مکان کرد که در لا ویلت (که قبلاً UP6 نامیده می‌شد) ثبت
کرد که در لا ویلت (که قبلاً UP6 نامیده می‌شد) ثبت نام کرد. به دلیل انقلاب ۱۹۶۸، دک زمان زیادی را به جای کلاس و تحصیلات، در اعتصاب گذراند.
رایت کابین (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
توماس کاندیما (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
آیوار کوسما (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بسکتبال اهل استونی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مارت لاگا (; – ) بازیکن بسکتبال استونیایی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
آندرس سوبر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
آلکسی تامیسته (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
یوزپ تومه (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
آلار واراک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
ایندرک ویسناپو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
یاک سالومتس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
کریستیان کیتسینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پاولوس پارنو و باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
فرانسین ماری ژان هوبن ( ; متولد ۲ ژوئیه ۱۹۵۵) معمار هلندی است. او با درجه ممتاز از دانشگاه صنعتی دلفت فارغ‌التحصیل شد. هوبن شریک مؤسس و مدیر معمار مکانو، مستقر در دلفت، هلند است. کار. آثار معماری هوبن گسترده‌است و شامل پروژه‌هایی مانند دانشگاه‌ها، کتابخانه‌ها، تئاترها، مناطق مسکونی، موزه‌ها و هتل‌ها می‌شود. هوبن ترکیبی از رشته‌های معماری، شهرسازی و معماری منظر است. فعالیت او به ویژه برای طراحی کتابخانه‌ها شناخته شده‌است. کتابخانه در دانشگاه صنعتی دلفت، که در سال ۱۹۹۷ تکمیل شد، منجر به ساخت کتابخانه بیرمنگام
سال ۱۹۹۷ تکمیل شد، منجر به ساخت کتابخانه بیرمنگام در سال ۲۰۱۳ شد. بازسازی کتابخانه میدتاون (کتابخانه مید منهتن و ساختمان استفان آ. شوارتزمن)، نیویورک از کارهای برجسته اوست. او به‌طور گسترده در مورد کتابخانه‌ها و ساختمان‌های عمومی صحبت کرده‌است و بیان می‌کند که "کتابخانه‌ها مهم‌ترین ساختمان‌های عمومی هستند. او برای آثارش، چه معماری و چه نویسندگی، تحسین بین المللی را به دست آورده‌است. آخرین سازه ساخت او کتابخانه بیرمنگام (۲۰۱۳) بود که یکی از شش ساختمانی بود که در فهرست نهایی جایزه استرلینگ ۲۰۱۴ قرار گرفت و
که در فهرست نهایی جایزه استرلینگ ۲۰۱۴ قرار گرفت و توسط موسسه سلطنتی معماران بریتانیا (RIBA) اعطا شد. هنگامی که "مجله معماران" او را به عنوان معمار زن سال ۲۰۱۴ معرفی کرد، هوبن بیان کرد: «طراحی کتابخانه بیرمنگام یک امتیاز بزرگ بود. معماری در مورد کار گروهی است، در مورد حمایت و رویایی که زنان به ویژه در آن مهارت دارند.» فرانسین هوبن کرسی‌های استادی در هلند و خارج از کشور داشته‌است و در سال ۲۰۰۷ استاد مدعو در دانشگاه هاروارد بود. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ او معمار شهر آلمر بود. در سال ۲۰۰۱، مانیفست مهم خود را در
شهر آلمر بود. در سال ۲۰۰۱، مانیفست مهم خود را در مورد معماری منتشر کرد. او به عنوان متصدی اولین دوسالانه بین‌المللی معماری روتردام در سال ۲۰۰۳، موضوع زیبایی‌شناسی تحرک را به خط مقدم آگاهی طراحی بین‌المللی آورد. در سال ۲۰۱۰ به فرانسین هوبن عضویت مادام العمر در آکادمی هنرهای برلین، بخش معماری، در برلین اعطا شد. در نوامبر ۲۰۱۵، ملکه ماکسیما هلند، جایزه پرنس برنهارد کالتوورفوندز را برای آثارش به هوبن اهدا کرد. فرانسین کتاب‌هایی منتشر کرده و به دانشگاه‌های متعددی سفر کرده و در مورد مطالعات و فعالیت‌های خود
سفر کرده و در مورد مطالعات و فعالیت‌های خود سخنرانی کرده‌است. آخرین خلاصه داستان او این است: «مردم، مکان، هدف، شعر: فرانسین هوبن از طریق این چهار کلمه رویکرد منحصر به فرد و انسان گرایانه عمل خود را به معماری نشان می‌دهد.»
گائه اولنتی (؛ (زادهٔ ۴ دسامبر ۱۹۲۷ میلادی – درگذشتهٔ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲ میلادی) معمار ایتالیایی بود که آثارش شامل طراحی صنعتی و نمایشگاهی، مبلمان، گرافیک، طراحی صحنه، نورپردازی و طراحی داخلی است. او برای چندین پروژه در مقیاس بزرگ، از جمله موزه اورسی در پاریس (۱۹۸۰–۱۹۸۶) با معماری ای‌سی‌تی، گالری هنر معاصر در مرکز پمپیدو در پاریس، بازسازی کاخ گراسی در ونیز (۱۹۸۵–۱۹۸۵) شناخته شده بود. و یکی از معدود زنانی بود که در دوره پس از جنگ در ایتالیا به طراحی مشغول بود، جایی که طراحان ایتالیایی به دنبال ایجاد ارتباط
جایی که طراحان ایتالیایی به دنبال ایجاد ارتباط معنادار با اصول تولید فراتر از ایتالیا بودند. این جنبش طراحی آوانگارد به نوع کاملاً جدیدی از معماری ایتالیایی شکوفا شد، معماری پر از آرمان‌شهرهای خیالی که استانداردسازی را به گذشته واگذار کرد. مشارکت عمیق اولنتی در صحنه طراحی میلان در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، او را به یک معمار تبدیل کرد که به دلیل توانایی‌های تحلیلی‌اش برای هدایت پیچیدگی‌های شهری بدون توجه به رسانه مورد احترام بود. توسعه مفهومی او را می‌توان در مجله طراحی "کازابلا" دنبال کرد، که او به‌طور منظم در
طراحی "کازابلا" دنبال کرد، که او به‌طور منظم در آن مشارکت داشت. معاصران او ویتوریو گرگوتی، جانکارلو دی کارلو و آلدو روسی بودند. سنین جوانی و تحصیل. گائتانا اولنتی که بومی پالاتزولو دلو استلا (فریولی) است برای معمار شدن در دانشکده معماری میلان دانشگاه پلی‌تکنیک فارغ‌التحصیل شد. او به تایمز گفت که برخلاف امید والدینش مبنی بر اینکه او «دختر خوب جامعه» شود، معماری خوانده است. او سپس به کارکنان مجله طراحی کازابلا پیوست و با همتایان خود در رد معماری استادانی مانند لوکوربوزیه، میس ون در روهه و والتر گروپیوس
مانند لوکوربوزیه، میس ون در روهه و والتر گروپیوس پیوست. آنها خود را جنبش «نئو لیبرتی» نامیدند که از روش‌های سنتی ساختمانی همراه با بیان سبک فردی طرفداری می‌کردند. کار و حرفه. اولنتی کار خود را به عنوان یک معمار خصوصی و طراح آزاد از میلان در سال ۱۹۵۴ آغاز کرد. فعالیت معماری او شامل بسیاری از طراحی‌های مسطح داخلی برای مشتریان شرکت‌ها، از جمله فیات، بانک تجاری ایتالیایی، پیرلی، اولیوتی و نول اینترنشنال بود. کارهای طراحی مستقل او شامل محصولاتی برای پولترونوا، کندل، ایده‌آل استاندارد، لویی ویتون و آرتمیده بود.
ایده‌آل استاندارد، لویی ویتون و آرتمیده بود. اولنتی که به سمت نشریات کتبی منشعب شد، از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۵ به عنوان مدیر هنری به عنوان مدیر هنری در مجله طراحی "کازابلا-کونتینوئیتا" پیوست، و کارهای طراحی گرافیک انجام داد و بعداً در هیئت مدیره مجله بین‌المللی لوتوس (مستقر در میلان از تغییر نام یافته) خدمت کرد. ۱۹۷۴ به بعد). در آن زمان او بخشی از گروهی از متخصصان جوان شد که تحت تأثیر فلسفه ارنستو ناتان راجرز بودند. اولنتی از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ در دانشکده معماری ونیز به عنوان دستیار مربی در ترکیب معماری و از سال
به عنوان دستیار مربی در ترکیب معماری و از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۷ در دانشکده معماری میلان دانشگاه پلی تکنیک تدریس کرد. با این تجربیات، او از سال ۱۹۶۷ به عنوان مدعو در کنگره‌ها و موسسات حرفه ای در اروپا و آمریکای شمالی تبدیل شد. او به دنبال عضویت در دو مورد از آنها بود، انجمن آمریکایی طراحان داخلی، ۱۹۶۷، و عضو مطالعات جنبش برای معماری، میلان، ۱۹۵۵–۱۹۶۱. در آن زمان، او همچنین برای یک فروشگاه بزرگ به نام لا ریناشنته طراحی کرد و بعداً برای زانوتا مبلمان طراحی کرد، جایی که او دو تا از شناخته شده‌ترین قطعات خود را
جایی که او دو تا از شناخته شده‌ترین قطعات خود را ایجاد کرد، صندلی تاشو «آوریل» که از فولاد ضدزنگ با روکش قابل جابجایی ساخته شده بود. و میز «سانمارکو» او از بشقاب شیشه ای ساخته شده است. پس از انتقال از تدریس، اولنتی به لوکا رونکونی پیوست و به عنوان یک همکار در تحقیقات فیگوراتیو برای آزمایشگاه طراحی تئاتر از پراتو، فلورانس (۱۹۷۶–۱۹۷۹) پیوست. او سپس به عنوان نایب رئیس انجمن طراحی صنعتی ایتالیا (ای‌دی‌آی) نیز خدمت کرد. در سال ۱۹۸۱، او انتخاب شد تا ایستگاه قطار ۱۹۰۰ معماری هنرهای زیبا، یک مکان دیدنی دیدنی که در
معماری هنرهای زیبا، یک مکان دیدنی دیدنی که در اصل توسط ویکتور لالوکس طراحی شده بود، به موزه اورسی، موزه ای از هنر عمدتاً فرانسوی از ۱۸۴۸ تا ۱۹۱۵ تبدیل شود. کار او در موزه اورسی منجر به سفارش‌هایی برای ایجاد فضایی برای موزه ملی هنر مدرن در مرکز ژرژ پمپیدو در پاریس شد. بازسازی کاخ گراسی به عنوان یک موزه هنری در ونیز. تبدیل سفارت قدیمی ایتالیا در برلین به آکادمی علوم. و بازسازی یک سالن نمایشگاهی در سال ۱۹۲۹ در بارسلونا به نام موزه ملی هنر کاتالونیا در سانفرانسیسکو، او کتابخانه اصلی معماری هنرهای زیبا شهر را
او کتابخانه اصلی معماری هنرهای زیبا شهر را به موزه هنر آسیایی تبدیل کرد. در سال ۲۰۱۱، اولنتی بر گسترش فرودگاه پروجا نظارت داشت. اولنتی همچنین گاهی به عنوان طراح صحنه برای لوکا رونکونی، از جمله برای "شنبه روشنایی" (۱۹۸۴) کار می‌کرد. او همچنین شش فروشگاه را برای طراح مد آدرین ویتادینی برنامه‌ریزی کرد، از جمله یکی در رودئو درایو در لس آنجلس. او حتی مانکن‌ها را طراحی کرد. کار اولنتی در تئاتر بسیار معماری بود، زیرا او «جعبه منظره را نه به عنوان ظرفی برای تزئین و قابل تشخیص به معنای چیزی که قبلاً شناخته شده است،
قابل تشخیص به معنای چیزی که قبلاً شناخته شده است، بلکه به عنوان یک فضای واقعی به خودی خود می‌دید.» کار او با بیش از ۲۰۰ اثر ساخته شده به پایان رسید. سبک. اولنتی در دوره پس از جنگ ایتالیا کار کرد و در عین حال قطعاتی را خلق کرد که در طیف گسترده‌ای از سبک‌ها و تأثیرات قرار داشتند. او همیشه می‌خواست تمرکز اتاق روی ساکنان باشد، و معتقد بود که مردم اتاق را به یک اتاق تبدیل می‌کنند. او سبک متواضعی داشت. "وگ" به نقل از او گفت: «توصیه به هر کسی که از من می‌پرسد چگونه خانه ای بسازم این است که چیزی نداشته باشم، فقط
خانه ای بسازم این است که چیزی نداشته باشم، فقط چند قفسه برای کتاب، چند بالش برای نشستن. و سپس، موضع‌گیری در برابر امر زودگذر، در برابر روندهای گذرا… و بازگشت به ارزش‌های پایدار.» مرگ و میراث. اولنتی در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲، تنها چند هفته قبل از تولد ۸۵ سالگی‌اش، در میلان درگذشت. او از بیماری مزمن رنج می‌برد و آخرین حضور عمومی خود را در ۱۶ اکتبر، زمانی که جایزه حرفه ای را در تریه‌ناله میلان دریافت کرد، انجام داد. اولنتی در دسامبر ۲۰۱۲، بلافاصله پس از مرگش، توسط پیازا گای اولنتی در میلان گرامی داشته می‌شود. بخشی از
گای اولنتی در میلان گرامی داشته می‌شود. بخشی از مقالات، طراحی‌ها و طرح‌های اولنتی از جمله طراحی‌های طراحی موزه هنر آسیایی در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا در آرشیو بین‌المللی زنان در معماری در کتابخانه نیومن، ویرجینیا تک جمع‌آوری شده است.
بوندس‌لیگا ۲۲–۲۰۲۱، ۵۹امین دوره از رقابت‌های بوندس‌لیگا، برترین سطح از مسابقات فوتبال در کشور آلمان است. این رقابت‌ها از ۱۳ اوت ۲۰۲۱ آغاز و پایانش برای ۱۴ مه ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شده‌است. جدول زمانی مسابقات در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱ اعلام شد. بایرن مونیخ همچون نه فصل گذشته، مدافع عنوان قهرمانی است. بازی‌های پلی-آف سقوط. بازی‌های پلی-آف سقوط در تاریخ ۱۹ و ۲۳ مه ۲۰۲۲ برگزار شدند. بازی‌ها. "همه زمان‌ها ساعت تابستانی اروپای مرکزی ()" "در مجموع دو بازی رفت و برگشت، هرتا برلین با نتیجه ۲–۱ پیروز شد، و از این جهت، هر دو باشگاه
با نتیجه ۲–۱ پیروز شد، و از این جهت، هر دو باشگاه در لیگ‌های خود باقی ماندند."
کوفته قلقلی‌ها ۳: شغل تابستانی یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۸۶ و سومین قسمت از مجموعه فیلم‌های کوفته قلقلی‌ها است. این اولین سری از این سری است که دارای رتبه R است. این فیلم یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم کوفته قلقلی‌ها (۱۹۷۹) را دنبال می‌کند که اکنون در تابستان برای رئیسی عصبانی کار می‌کند. بر خلاف دو فیلم اول، این یکی در کمپ تابستانی نیست، بلکه در یک اسکله است. داستان. هنگامی که راکسی دوجر از ورود به دنیای پس از مرگ محروم می‌شود، آخرین فرصت به او داده می‌شود تا به یک روح فقیر روی زمین کمک کند. او متوجه
تا به یک روح فقیر روی زمین کمک کند. او متوجه می‌شود که رودی گرنر در یک استراحتگاه تابستانی رودخانه کار می‌کند. راکسی وظیفه دارد به رودی کمک کند باکرگی خود را از دست بدهد تا بتواند به زندگی پس از مرگ راه یابد.
های وِی مِن ، یک ابر گروه موسیقی کانتری آمریکایی بود که از چهار هنرمند بزرگ موسیقی کانتری که پیشگام زیرژانر کانتری قانون‌شکن بودند، تشکیل شده بود: جانی کش، وایلون جنینگز، ویلی نلسون و کریس کریستوفرسون. بین سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۹۵، این گروه سه آلبوم اصلی (دو آلبوم در کلمبیا رکوردز و یک آلبوم درلیبرتی رکوردز)را تحت عنوان The Highwaymen ضبط کرد. آثار آنها در کلمبیا شامل سه تک آهنگ از جمله آهنگ شماره یک "Highwayman" که در سال ۱۹۸۵ ساخته شد. بین سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۹، نلسون، کریستوفرسون، کش و جنینگز، صدا و
و ۱۹۹۹، نلسون، کریستوفرسون، کش و جنینگز، صدا و نمایشنامه‌سازی را برای مجموعه لوئیس لمور، مجموعه‌ای از جعبه‌های چهار سی‌دی از هفت داستان لویی لعمور که توسط کمپانی هایبریج منتشر شد، ارائه کردند. این اثر با عنوان "راهزنان" شناخته می‌شود. این چهار نفر با هم در فیلم Stagecoach محصول سال ۱۹۸۶میلادی بازی کردند.
یک ترانزیستور اِمیتِرچَندگانه یک ترانزیستور دوقطبی اختصاص‌یافته‌است که بیشتر در ورودی‌های مدار مجتمع تی‌تی‌الدروازه‌های منطقی NAND استفاده می‌شود. سیگنال‌های ورودی به امیترها اعمال می‌شود. ولتاژ ارائه شده به طبقه پیش‌رو درصورتی که هر یک یا چند پیوند بیس-امیتر بایاس مستقیم باشد، پایین می‌آید، و این امکان را می‌دهد که عملیات منطقی با استفاده از یک ترانزیستور انجام شود. ترانزیستورهای امیترچندگانه جایگزین دیودهای (DTL) می‌شوند تا "منطق ترانزیستور-ترانزیستور" (TTL) را بسازند، و در نتیجه امکان کاهش زمان کلیدزنی و
را بسازند، و در نتیجه امکان کاهش زمان کلیدزنی و اتلاف توان را فراهم می‌کنند. استفاده از دروازه منطقی از "ترانزیستورهای امیترچندگانه" در سال ۱۹۶۱ در انگلستان و در ایالات متحده در سال ۱۹۶۲ به ثبت رسید.
«بازی با آتش» (; ) ترانه‌ای از گروه دخترانهٔ کره‌ای بلک‌پینک است. این ترانه در ۱ نوامبر ۲۰۱۶ همراه با ترانهٔ «بمان»، به عنوان دومین تک‌آهنگ دیجیتال آلبوم "اسکوئر تو" توسط وای‌جی انترتینمنت منتشر شد. این ترانه به نویسندگی تدی پارک است و آهنگسازی آن را تدی و آر. تی انجام داده‌اند. پیش‌زمینه و انتشار. در اکتبر ۲۰۱۶، یک تصویر تیزر از جنی همراه با نام ترانه، «بازی با آتش»، آشکار شد و به دنبال آن تصویرهای تیزر لیسا، رزی و جیسو در روز بعد منتشر شد. در ۳۱ اکتبر، ویدئوی پشت صحنهٔ «بازی با آتش» منتشر شد. موزیک ویدئو
پشت صحنهٔ «بازی با آتش» منتشر شد. موزیک ویدئو و ترویج. کارگردانی موزیک ویدئوی «بازی با آتش» را سو هیون سونگ انجام داده‌است که پیش از این با گروه همکاری داشته‌است و کارگردانی موزیک ویدئوی «بوم‌بایا» بر عهده داشته‌است. این موزیک ویدئو در کانال رسمی یوتیوب بلک‌پینک در نیمه‌شب ۱ نوامبر ۲۰۱۶ (کی‌اس‌تی) منتشر شد. تا ۲۸ دسامبر ۲۰۲۰، این موزیک ویدئو بیش از ۶۰۰ میلیون بازدید داشت. در ۴ نوامبر ۲۰۱۶، بلک‌پینک همچنین ویدئوی تمرین رقص «بازی با آتش» را در کانال رسمی یوتیوب خود منتشر کرد. کوریوگرافی آن بر عهدهٔ کایلی
خود منتشر کرد. کوریوگرافی آن بر عهدهٔ کایلی هانگامی بوده‌است که پیش از این با گروه برای «بوم‌بایا» از آلبوم تک‌آهنگ "اسکوئر وان" همکاری کرده بود.
بیرون () بیستمین آلبوم استودیویی موسیقی‌دان انگلیسی دیوید بویی است. این آلبوم در ۲۵ سپتامبر ۱۹۹۵ از طریق ویرجین رکوردز در ایالات متحده و از طریق اریستا رکوردز، بی‌ام‌جی و آرسی‌ای رکوردز در مناطق دیگر منتشر شد. پس از سه‌گانهٔ برلین در اواخر دهه ۱۹۷۰، بویی و موسیقی‌دان برایان اینو در این آلبوم با یکدیگر همکاری کردند. این دو از مفاهیم «خارج» از جریان اصلی، مانند هنرمندان مختلف خام و پرفورمنس الهام گرفتند. مراحل ضبط در مارس ۱۹۹۴ در سوئیس آغاز شد و تا نوامبر ادامه داشت. در طول جلسات آزمایشی، بویی دنیایی را تصور
داشت. در طول جلسات آزمایشی، بویی دنیایی را تصور کرد که در آن «جنایت‌های هنری» مانند قتل، جامعه را فرا می‌گیرد و نتیجهٔ آن پروژه "لئون" بود که در ابتدا به دلیل ماهیت ناهماهنگ با اصول بازرگانی با مقاومت ناشرهای موسیقی مواجه شد. پس از به پایان رسیدن پروژه غیرقانونی، جلسات اضافی در اوایل سال ۱۹۹۵ در شهر نیویورک برای ضبط مطالب تجاری بیشتر و تجدید نظر در مورد مفهوم "لئون" و همچنین پس از نوشتن دفتر خاطرات بویی برای مجلهٔ "کیو" برگزار شد. داستان "بیرون" تحت تأثیر مجموعه تلویزیونی "توئین پیکس"، ساکنان شهر خیالی
مجموعه تلویزیونی "توئین پیکس"، ساکنان شهر خیالی آکسفورد، نیوجرسی است و در یک روایت غیرخطی ارائه می‌شود. داستان این آلبوم به کارآگاه ناتان آدلر می‌پردازند که در حال تحقیق دربارهٔ قتل دختری ۱۴ ساله است. قطعه‌های منفرد دیدگاه‌های شخصیت‌های خاص را نشان می‌دهند، در حالی که قطعه‌های گفتاری میان‌ترانه ایده‌آل‌های بیشتری را از شخصیت‌ها منتقل می‌کنند. داستان و نوشته‌های خاطرات آدلر در کتاب‌چهٔ سی‌دی آلبوم ارائه شد. از لحاظ موسیقایی، "بیرون" طیف گسترده‌ای از سبک‌ها، از جمله آرت راک، اینداستریال راک، جاز، الکترونیکا
از جمله آرت راک، اینداستریال راک، جاز، الکترونیکا و امبینت را به نمایش می‌گذارد. همچنین حاوی عناصری است که در آثار قبلی بویی وجود دارد. جلد آلبوم یک نقاشی است که توسط خود بویی کشیده شده‌است. قبل از این آلبوم، تک‌آهنگ آغازین آن با عنوان «عبرت کثیف قلب‌ها» منتشر شد که عملکرد ضعیفی در جدول‌های فروش ایالات متحده و بریتانیا داشت. "بیرون" که در اوج معروفیت ژانر بریت‌پاپ در بریتانیا منتشر شد، در ابتدا نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. در حالی که اکثراً موسیقی آن را تحسین می‌کردند، دیگران این آلبوم را مفهومی
آن را تحسین می‌کردند، دیگران این آلبوم را مفهومی پرجلوه و همچنین سخت‌باور یاد کردند. با این وجود، بسیاری آن را بهترین اثر بویی از زمان "هیولاهای ترسناک (و ابروحشتناک‌ها)" که در دههٔ ۱۹۸۰ منتشر شد می‌دانستند. "بیرون" در جایگاه هشتم جدول فروش بریتانیا و جایگاه ۲۱ جدول ایالات متحده رسید. محبوبیت بویی در ایالات متحده به‌دلیل چند هنرمندی که آن زمان از تأثیرات بویی در موسیقی یاد کرده بودند افزایش یافت. دو تک‌آهنگ دیگر از آلبوم منتشر شدند که هر دو تک‌آهنگ در بریتانیا عملکرد خوبی داشتند. بویی از طریق تور بیرون از
عملکرد خوبی داشتند. بویی از طریق تور بیرون از آلبوم حمایت کرد، اما به دلیل پخش نکردن ترانه‌های قدیمی‌تر خود در تورها مورد انتقاد قرار گرفت. افتتاح‌کنندهٔ تور در آمریکا ناین اینچ نیلز بود که منجر به همکاری‌های متعدد بین ترنت رزنر و بویی در سال‌های بعد شد. ساخت چند دنباله برنامه‌ریزی‌شده برای "بیرون" هرگز به نتیجه نرسیدند، و ادامهٔ داستان آلبوم رها شد. در عوض بویی از ایده‌های موسیقی آلبوم و تور برای آلبوم بعدی خود، "زمینی" (۱۹۹۷) استفاده کرد. با نگاهی گذشته‌نگر، "بیرون" ارزیابی‌های مثبت بیشتری دریافت
گذشته‌نگر، "بیرون" ارزیابی‌های مثبت بیشتری دریافت کرده‌است، و اکثر منتقدان همچنان به تمجید از موسیقی ادامه می‌دهند اما داستان و طول آن را نقد می‌کنند. این آلبوم در سال ۲۰۰۳ دوباره منتشر شد و در سال ۲۰۲۱ به عنوان بخشی از مجموعهٔ جعبه‌ای "ماجراجویی درخشان (۱۹۹۲–۲۰۰۱)" بازسازی شد.
ردپایه یا الگوی کفه یا فُوت‌پرینت ، چیدمان پدها (در فناوری نصب-سطحی) یا تمام-سوراخ‌ها (در فناوری تمام-سوراخ) است که برای اتصال فیزیکی و اتصال الکتریکی یک قطعه به برد مدار چاپی استفاده می‌شود. الگوی کفه روی یک برد مدار با چیدمان پایه‌ها روی یک قطعه مطابقت دارد. سازندگان قطعات اغلب انواع مختلفی از محصول سازگار-پین تولید می‌کنند تا به یکپارچه‌گرهای سامانه‌ها اجازه‌دهند تا اجزای مورد استفاده را بدون تغییر ردپایهٔ روی "برد مدار" تغییر دهند. این می‌تواند صرفه جویی زیادی در هزینه برای یکپارچه‌گرها ایجاد کند، به
زیادی در هزینه برای یکپارچه‌گرها ایجاد کند، به خصوص با قطعات متراکم بی‌جیی‌ای که در آن پدهای ردپایه ممکن است به چندین لایه از برد مدار متصل شوند. بسیاری از فروشندگان قطعات، از جمله تگزاس اینسترومنتز و CUI، ردپایه‌ای برای قطعات خود ارائه می‌دهند. منابع دیگر عبارتند از کتابخانه‌های شرکت‌های دیگر، مانند SnapEDA.
موویدیوس یک شرکت مستقر در سان ماتیو، کالیفرنیا است که تراشه‌های تخصصی پردازنده‌های کم مصرف را برای بینایی رایانه‌ای طراحی می‌کند. این شرکت در سپتامبر ۲۰۱۶ توسط اینتلخریداری شد. تاریخچه شرکت. موویدیوس در سال ۲۰۰۵ توسط شان میچل و دیوید مولونی در دوبلین تأسیس شد. بین سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۶، نزدیک به ۹۰ میلیون دلار سرمایه جذب کرد. در ماه مه ۲۰۱۳، این شرکت رمی الوازان را به عنوان مدیرعامل منصوب کرد. در ژانویه ۲۰۱۶، این شرکت با گوگل همکاری کرد. موویدیوس در پروژه تانگو گوگل فعال بوده‌است. موویدیوس در سپتامبر ۲۰۱۶ از
گوگل فعال بوده‌است. موویدیوس در سپتامبر ۲۰۱۶ از خرید برنامه‌ریزی‌شده توسط اینتل خبرداد.
مگان اندرسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل استرالیا است. اندرسون یک رزمی‌کار سابق استرالیایی است که در بخش پر وزن زنان سازمان یواف‌سی به رقابت پرداخت و در مارس ۲۰۲۱ برای قهرمانی پر وزن زنان رقابت کرد. اندرسون همچنین در لیگ ام‌ام‌ای تمام زنان سازمان اینویکتا شرکت کرد و در آنجا قهرمان پر وزن اینویکتا اف‌سی شد.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۱۷ هفتادمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود. این مسابقه در ۱۷ مهٔ ۲۰۱۷ بین لاتزیو و یوونتوس در ورزشگاه المپیک رم برگزار شد. در نهایت باشگاه فوتبال یوونتوس با گل‌های دنی الوز و لئوناردو بونوچی برای دوازدهمین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
ژرمن دو راندامی (؛ زادهٔ ) فوتبالیست بازنشسته، افسر پلیس، بوکسور و ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی اهل پادشاهی هلند است. او که در مبارزات مجاز کیک بوکسینگ شکست‌ناپذیر بود، در بخش خروس وزن زنان مسابقات قهرمانی نهایی مبارزه (سازمان یواف‌سی) رقابت کرد و اولین قهرمان پر وزن زنان یواف‌سی بود. پیش از پیوستن به یواف‌سی، دِ راندامی در بخش پر وزن استرایک‌فورس رقابت می‌کرد.
پارک جی آه (؛ ۲۵ فوریهٔ ۱۹۷۲ – ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴) بازیگر اهل کره جنوبی بود. او بازیگر نقش مکمل در فیلم‌های کیم کی-دوک بود و بین سالهای ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ در پنج فیلم از او بازی کرد. عملکرد او در فیلم "نفس" توسط "ورایتی" «معرکه» و توسط "تویچ فیلم" «یک لذت برای تماشا» توصیف شده‌است. این فیلم در سال ۲۰۰۷ نامزد نخل طلای بهترین فیلم جشنواره فیلم کن شد.
بال صهیون (عبری: כנף ציון، "Knaf Tzion") هواپیمای رسمی نخست‌وزیر اسرائیل و رئیس‌جمهوری اسرائیل است که در هنگام بازدیدهای رسمی خود بیرون از مرزهای اسرائیل (تقریباً در ۱۰ پرواز در سال) در خدمت آنها است. این یک هواپیمای مسافربری بوئینگ 767-338ER است که قبلاً متعلق به خطوط هوایی استرالیا و کانتاس بود و در زمان خرید توسط اسرائیل حدود ۲۰ سال عمر داشت. این هواپیما هنوز در حال بهسازی در اسرائیل است و هنوز عملیاتی نیست. در تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۱۹، این هواپیما اولین پرواز آزمایشی خود را انجام داد. بودجه اولیه خرید، تبدیل
آزمایشی خود را انجام داد. بودجه اولیه خرید، تبدیل و به روزرسانی آن ۳۹۳ میلیون شکل (۱۱۵ میلیون دلار) بود که تا زمان پرواز اول با ۵۰ درصد رشد به ۵۸۰ میلیون شکل رسیده بود. پیش‌بینی می‌شود بهره‌برداری از هواپیما سالانه ۴۴٫۶ میلیون شکل برای مودیان هزینه داشته باشد. خرید هواپیمای اختصاصی مورد انتقاد قرار گرفت - خصوصاً پس از آنکه از بودجه اولیه بسیار فراتر رفت - و افتتاح آن چندین بار به تعویق افتاد. در حال حاضر گزارش شده‌است که دفتر نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو دستور زمینگیری هواپیما را صادر کرده‌است، زیرا بیم آن
زمینگیری هواپیما را صادر کرده‌است، زیرا بیم آن است که انتقاداتی در بحران اقتصادی بزرگ با افزایش بیکاری در نتیجه شیوع ویروس کرونا ایجاد شود. در ۷ دسامبر ۲۰۲۱، هواپیمای «بال صهیون» که برای پروازهای سران کشورها در نظر گرفته شده بود، پس از ایجاد اختلاف نظر در مورد ضرورت آن و در نتیجه زمین گیر ماندن، تأیید نهایی را دریافت کرد و مراحل ثبت و بازرسی خود را به پایان رساند. سازمان هواپیمایی کشوری اسرائیل با وجود این، طبق گزارش‌ها، نفتالی بنت، نخست‌وزیر جدید هنوز تصمیمی برای استفاده از این هواپیما نداشته‌است. این
برای استفاده از این هواپیما نداشته‌است. این هواپیما همچنین در رسانه‌ها با نام "نیروی هوایی اسرائیل ۱"، به نام Air Force One معروف در ایالات متحده آمریکا، شناخته می‌شود.
کوفته قلقلی‌ها ۴ یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۲ و چهارمین و آخرین قسمت از مجموعه فیلم‌های کوفته قلقلی‌ها است. این پروژه به‌طور کامل در بیس لیک، کالیفرنیا، در اواخر تابستان ۱۹۹۱ فیلمبرداری شد. این پروژه در ابتدا به عنوان یک کمدی-درام با عنوان چادرنشینان شاد طراحی شده بود، پس از شروع تولید به عنوان ادامه مجموعه کوفته قلقلی‌ها ۳ (۱۹۸۶) ساخته شد. داستان. ریکی (کوری فلدمن) بهترین مربی اسکی روی آب در اطراف خودش است، و او به تازگی توسط کارفرما/اردوگاه سابقش برای افزایش حضور هنرجویان دوباره استخدام شده‌است.
برای افزایش حضور هنرجویان دوباره استخدام شده‌است. با این حال، کمپ در مشکلات مالی جدی است و صاحب یک کمپ رقیب و محبوب تر می‌خواهد آنها را بخرد؛ بنابراین، دو باشگاه در رقابتی برنده می‌شوند که یک بار برای همیشه این رقابت برتری آنها را مشخص می‌کند.