payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۶ درجه و ۱ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۶۹ درجه و ۱۷ دقیقه شمالی، در کشور نروژ قرار دارد.همچنین در سال‌های اخیر، یک پایگاه پرتاب برای موشک‌های فضا پیما نیز در نظر گرفته شده‌است. این موشک‌ها قادر خواهند بود که تجهیزات ماهواره ای را با خود حمل کرده و در مدار کره زمین قرار دهند.دولت ارنا سولبرگ، در اواخر دوره تصدی امور، علائم روشنی را مبنی بر حمایت دولت و تأمین مالی بخشی از هزینه‌های این برنامه، ارسال کرد. سکوی پرتاب احتمالاً در بخش جنوبی تر همین جزیره، مستقر خواهد شد. پیشینه. اولین موشک، با نام فردیناند ۱، از
شد. پیشینه. اولین موشک، با نام فردیناند ۱، از مرکز فضایی جزیره آند، در ۱۸ اوت سال ۱۹۶۲ پرتاب شد. این موشک تحقیقاتی در نوع خود اولین موشکی بود که در سراسر اروپا، برای مطالعه یونوسفر قطبی به فضا پرتاب شد. این موشک از نوع دو مرحله ای بود و تا ارتفاع ۱۰۲ کیلومتر اوج گرفت. از دهه ۱۹۶۰ میلادی، از مرکز فضایی جزیره آند، هزاران موشک و بالون، به فضا پرتاب شده یا به هوا فرستاده شده‌است. بزرگترین موشکهای این پایگاه، از نوع ۴ مرحله ای موشک ژرفاسنج، هستند و بیش از ۵ تن وزن دارند. تا به امروز ۳ موشک از این نوع از مرکز
وزن دارند. تا به امروز ۳ موشک از این نوع از مرکز فضایی جزیره آند، پرتاب شده‌اند. اولین پرتاب از این نوع، در تاریخ ۲۵ ژانویه سال ۱۹۹۵ انجام شد و تا ارتفاع ۱۴۳۰ کیلومتر اوج گرفت. تا سال ۱۹۹۷ میلادی، مرکز فضایی جزیره آند، زیر نظر مرکز فضایی نروژ (NRS) بود. اما با تشکیل یک شرکت سهامی خاص با مسئولیت محدود، از آن تاریخ به بعد ۹۰ درصد سهام مرکز فضایی جزیره آند، به مرکز فضایی نروژ (NRS) تعلق دارد و ۱۰ درصد مابقی، متعلق به شرکت دفاعی و هوا فضایی کونگسبرگ است. امکانات و ارتباطات. مرکز فضایی جزیره آند، دارای ۸ سکوی
و ارتباطات. مرکز فضایی جزیره آند، دارای ۸ سکوی پرتاب موشک است. تجهیزات مرکز قادرند، داده‌های چند موشک را به‌طور همزمان ثبت کنند. از جدیدترین سکوی این پایگاه، می‌توان موشک‌هایی تا وزن ۲۰ تن، پرتاب کرد. مرکز فضایی جزیره آند، دارای تجهیزات نجات بار مفید، است. هم به منظور استفاده مجدد از قطعات فنی و هم به دست آوردن یافته‌های اطلاعاتی که ارسال آنها از طریق امواج رادیویی ممکن نیست. همچنین در این مرکز، امکان ارسال بالون‌های مجهز به ابزار دقیق اندازه‌گیری؛ و ثبت یافته‌های اطلاعاتی کسب شده؛ موجود است. پژوهشگران بیش
اطلاعاتی کسب شده؛ موجود است. پژوهشگران بیش از ۸۰ مؤسسه تحقیقاتی در اروپا، ایالات متحده آمریکا، کانادا و ژاپن، در پرتاب موشک از مرکز فضایی جزیره آند، مشارکت داشته‌اند. این مرکز از جمله با ناسا، آژانس فضایی اروپا و آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن، همکاری دارد. منابع. https://snl.no/Gunnerus-medaljen
مارگرت نیکولوا ( ; متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۲۸، صوفیه) یک خواننده پاپ بلغاری است. او در سال ۱۹۶۴ نشان را دریافت کرد. مارگرت نیکولوا در سال ۱۹۶۴ در جشنواره بین‌المللی آواز سوپوت اجرا و در آنجا مقام سوم را کسب کرد. وی در سال ۱۹۶۹ ترانه ای را همراه با با عنوان "رؤیایی داشتم" (به ) اجرا کرد که برنده جایزه بزرگ جشنواره Orpheus طلایی برای آهنگ بلغاری شد.
سید حسن سراج حجازی (زاده ۱۲۸۷ – درگذشته ۱۳۶۵) به عنوان نایب‌التولیهٔ آستان قدس رضوی در تاریخ ۷ شهریور ۱۳۵۷ منصوب و پایان عمر نیابت وی در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۵۷ بود. همچنین سراج حجازی به استانداری خراسان در دورهٔ پهلوی منصوب شده بود. سید حسن سراج حجازی فرزند هدایت‌الله (سراج‌السلطان) و نوهٔ میرزا ابوالقاسم معین‌الملک، متولی آستان قدس رضوی در دوران صدارت امیرکبیر بود. سایر مناصب. سراج حجازی تحصیلات خود را در رشتهٔ حقوق به اتمام رساند و به استخدام وزارت کشور درآمد. وی در مشاغلی چون شهرداری و فرمانداری شهرستان‌های
وی در مشاغلی چون شهرداری و فرمانداری شهرستان‌های مختلف، نمایندگی مردم اراک در دورهٔ نوزدهم مجلس شورای ملی، معاونت نخست‌وزیری، استانداری اصفهان (۱۳۴۱–۱۳۳۸) معاونت پارلمانی وزارت کشور، نمایندگی مردم همدان در انتخابات دورهٔ پنجم مجلس سنا به سال ۱۳۴۶ و قائم مقامی بنیاد پهلوی به کار اشتغال داشت. سراج حجازی در هفتم شهریور ۱۳۵۷ به‌جای عبدالعظیم ولیان، به‌عنوان استاندار خراسان و نایب‌التولیهٔ آستان قدس رضوی تعیین شد. ورود وی به مشهد مقارن با اوج مبارزات و اعتراضات مردمی بود. وی طی ۷۴ روز فعالیتش، علی‌رغم تلاش برای
بود. وی طی ۷۴ روز فعالیتش، علی‌رغم تلاش برای تحبیب قلوب و گسترش ارتباطات مردمی، موفق به اصلاح امور و جلوگیری از اعتصاب کارکنان آستان قدس و اعتراضات مردم مشهد نشد. از همین روی، سرانجام ارتشبد قره‌باغی، وزیر کشور وقت، در ۲۱ آبان ۱۳۵۷ وی را عزل و سپهبد امیرعزیزی را به استانداری خراسان منصوب کرد. سراج حجازی در ۷۸ سالگی درگذشت.
جوانان جدا-افتاده برچسبی است که در بحث سیاست عمومی ایالات متحده برای اشاره به NEET‌ها، جوانانی که «در حال تحصیل، اشتغال، یا مهارت‌آموزی نیستند» استفاده می‌شود. گزارش مارس ۲۰۱۷ Measure of America نشان می‌دهد که تعداد جوانان جدا-افتاده (در سنین ۱۶ تا ۲۴ سال) به ۴٫۹ میلیون نفر در ایالات متحده رسیده که تقریباً یک نفر از هر هشت نفر در این گروه سنی است. گاهی از جوانان جدا-افتاده به عنوان جوانان فرصت یاد می‌شود. بر اهمیت این گروه تأکید می‌شود زیرا اعتقاد بر این است که سال‌های بین اواخر نوجوانی و اواسط دهه بیست
است که سال‌های بین اواخر نوجوانی و اواسط دهه بیست دوره بحرانی است که در طی آن جوانان هویت بزرگسالی را شکل می‌دهند و به سمت استقلال حرکت می‌کنند. اثرات جدا-افتادگی جوانان - تحصیلات محدود، طرد اجتماعی، فقدان تجربه کاری، و فرصت‌های کمتر برای توسعه مربیان و ارتباطات کاری ارزشمند - می‌تواند پیامدهای بلندمدتی داشته باشد که گلوله برفی را در طول زندگی به همراه داشته باشد و در نهایت بر همه چیز از درآمد و خودکفایی‌شان تأثیر بگذارد و به سلامت جسمی و روانی و آینده زناشویی‌شان نیز آسیب بزند. بحث‌های زیادی در مورد
زناشویی‌شان نیز آسیب بزند. بحث‌های زیادی در مورد چگونگی دسترسی به این جوانان و ارتباط میان آنها و نهادهای اجتماعی برای جلوگیری از بروز این پیامدهای منفی، جریان دارد. تحلیل‌ها همچنین تأثیر اقتصادی جدا-افتادگی جوانان را نیز بررسی کرده‌است. طبق گزارش Measure of America، متوسط جوانان جدا-افتاده سالانه ۳۷۴۵۰ دلار برای دستگاه‌های خدمات دولتی با سطوح مختلف موفقیت، هزینه ایجاد می‌کنند. تعریف. این اصطلاح در سال‌های اخیر در میان طرفداران سیاست و محققان علوم اجتماعی، به‌ویژه پس از رکود بزرگ، کاربرد بیشتری پیدا
به‌ویژه پس از رکود بزرگ، کاربرد بیشتری پیدا کرده‌است. پس از یک دهه ثبات نسبتاً بدون تغییر، تعداد افراد جدا-افتاده شده به بیش از ۸۰۰۰۰۰ جوان بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰ افزایش یافت. آخرین داده‌ها نیز نشان می‌دهد که میزان جدا-افتادگی جوانان به ۱۲٫۳ درصد کاهش یافته‌است که کاهش قابل توجهی نسبت به بالاترین سطح آن، پس از رکود در سال ۲۰۱۰ که ۱۴٫۷ درصد یا ۵٫۸ میلیون جوان بوده، رسیده‌است. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۲ توسط بنیاد آنی ای کیسی نشان داد که «داده‌ها آشکار می‌سازند که جمعیتی که امروزه بیشترین تلاش را برای ورود به
که جمعیتی که امروزه بیشترین تلاش را برای ورود به باز کار و ماندن در مدرسه دارند، جوانانی هستند که تحصیلات کمتری دارند، از خانواده‌های کم درآمد و متعلق به نژاد یا اقلیت‌های قومی هستند." وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده، جوانان جدا-افتاده را به عنوان افراد ۱۴ تا ۲۴ ساله تعریف می‌کند، اما بر محاسبات انجام شده توسط Measure of America رنج سنی آن بین ۱۶–۲۴ است. برخی از محققان تعریف قطع ارتباط جوانان را محدود کرده‌اند تا افرادی که بالاتر از آستانه درآمد و تحصیلات هستند، و یا در کنار یک شریک زندگی والدین می‌شوند،
هستند، و یا در کنار یک شریک زندگی والدین می‌شوند، کنار گذاشته شوند. دو نظرسنجی که معمولاً برای محاسبه قطع ارتباط جوانان مورد استفاده قرار می‌گیرند، نظرسنجی جامعه آمریکا (ACS) و نظرسنجی جمعیت فعلی (CPS) هستند. هر نظرسنجی مزایای خود را دارد. ACS از افراد در «محله‌های گروهی» نظرسنجی می‌کند و حجم نمونه بزرگ‌تری دارد که امکان تفکیک جمعیتی و جغرافیایی داده‌ها را فراهم می‌کند، در حالی که CPS یک نظرسنجی قدیمی‌تر است، شامل داده‌های مربوط به سال ۱۹۴۰ به بعد. قطع ارتباط جوانان در ۲۵ منطقه بزرگ ایالات متحده. در زیر
جوانان در ۲۵ منطقه بزرگ ایالات متحده. در زیر فهرستی از کلان‌شهرهای ایالات متحده آمده‌است که بر اساس نرخ جوانان جدا-افتاده، و همچنین نرخ‌های قطع ارتباط جوانان بر اساس نژاد و قومیت در مناطق کلان‌شهر طبقه‌بندی شده‌است.
ویلیام ای. داریتی جونیور (.William A. Darity Jr) (متولد ۱۹ آوریل ۱۹۵۳ میلادی)، اقتصاددان و محقق آمریکایی است. تحقیقات داریتی مربوط به حوزه‌هایی چون تاریخ اقتصاد، توسعه اقتصادی و نظریه پول می‌شود، اما حجم عمده تحقیقات وی وقف نابرابری در بستر نژادی گردیده‌است. داریتی به‌طور خاص به خاطر مقاله ۲۰۰۵ خود در «ژورنال اقتصاد و مالیه» به «بنیانگذار اقتصاد لایه‌ای» معروف شده‌است. علایق متعدد تحقیقاتی او شامل این موارد نیز می‌شود: پراکندگی آفریقاییان، اقتصاد تاوان‌های سیاه، اختلالات اضطراب پس از سانحه گروه-محور و سیاست
اختلالات اضطراب پس از سانحه گروه-محور و سیاست اجتماعی و اقتصادی و رابطه‌شان با نژاد و قومیت‌گرایی. او را به دلیل مورد اخیر به این صورت توصیف نموده‌اند: «شاید بتوان گفت از محققین پیشروی کشور در زمینه اقتصاد نابرابری نژادی باشد». او اکنون استاد «دوبویس کوک» در سیاست عامه مدرسه استنفوردِ دانشگاه دوک است؛ همچنین او در دوک استاد مطالعات آفریقاییان و آفریقاییان-آمریکاییان، اقتصاد و هدایتگر «مرکز برابر اجتماعی ساموئل دوبویس کوک» است. او پیش از آن استاد «کری سی. بوشامر» در اقتصاد و جامعه شناسیِ دانشگاه کارولینای
در اقتصاد و جامعه شناسیِ دانشگاه کارولینای شمالی بوده‌است. داریتی محقق بازدیدکننده در هیئت فرمانداران فدرال رزرو در ۱۹۸۴ بوده و از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ عضوی از «مرکز علوم انسانی ملی» بوده‌است. او رئیس پیشین «انجمن اقتصادی جنوبی» بوده‌است. اوان زندگی و تحصیلات. ویلیام ای. «سندی» داریتی جونیور در نورفولک، ویرجینیا بدنیا آمد و عمدتاً در امهرست، ماساچوست پرورش یافت. پدر او، ویلیام ای. داریتی سنیور در دانشگاه کارولینای شمالی امانت‌دار بود. داریتی جونیور مدرک کارشناسی‌اش را با درجه عالی «اگنا کام لاود» از دانشگاه براون
را با درجه عالی «اگنا کام لاود» از دانشگاه براون در ۱۹۷۴ میلادی کسب نمود و در آنجا افتخاراتی را در اقتصاد و علوم سیاسی بدست آورد. او عنوان «محقق مارشال» را پس از مدرسه کارشناسی کسب نمود و دو سال مطالعاتی را در این دوره در مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن سپری نمود. او در ۱۹۷۸ میلادی دکترایش را در مؤسسه فناوری ماساچوست در زمینه اقتصاد تکمیل نمود. حرفه آکادمیک. داریتی در ۱۹۸۰ میلادی مبدل به اقتصاددان شاغل در دپارتمان تحقیقاتی اتحادیه ملی شهری شد. او دوره طولانی را به عنوان استاد دانشگاه کارولینای شمالی در چپل
را به عنوان استاد دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل در ۱۹۸۳ میلادی آغاز نمود. سپس محقق بازدیدکننده در هیئت مدیره فدرال رزرو در ۱۹۸۴ میلادی بود. داریتی به عنوان یک هدایتکر در هیئت تعدادی از سازمان‌ها خدمت نموده‌است. او از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ میلادی عضوی از مرکز علوم انسانی ملی بوده‌است. سپس از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ عضوی از کمیته اجرایی «انجمن اقتصاد آمریکا» و در ۱۹۹۷ رئیس انجمن اقتصاد جنوبی بوده‌است. همچنین او رئیس اسبق «انجمن اقتصاد ملی» بوده‌است. او به عنوان استاد در کالج گرینل، دانشگاه مریلند، کالج پارک در دانشگاه
کالج گرینل، دانشگاه مریلند، کالج پارک در دانشگاه تگزاس در آستین، کالج سیمونز در بوستون و کالج کلیرمونت مک‌کنا خدمت نموده‌است. او از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ استاد وقف‌شده ویلیام و کامیل کازبی در کالج اسپلمن بوده‌است. همچنین در مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن، دانشگاه تولسا و «سنترو دی اکسلنسیا امپرساریال» (مونتری، مکزیکو) تدریس یا خدمت نموده‌است. داریتی در ۲۰۱۲ میلادی جایزه وسترفیلد را از انجمن اقتصاد ملی با بالاترین افتخارات دریافت نمود. دریافت‌کنندگان پیشین شامل برنده جایزه نوبل، سر دبلیو. آرتور لویس، فیلیس آن والاس
جایزه نوبل، سر دبلیو. آرتور لویس، فیلیس آن والاس و مارکوس الکسیس بوده‌است. همچنین او در کنفرانس تابستانی «خط لوله مربی‌گری» در ۲۰۱۶ میلادی مفتخر به عنوان «مدرس برجسته لویس-اوکزاکا» در انجمن اقتصاد آمریکا شد. دانشگاه کارولینای شمالی. داریتی پس از ملحق شدن به کارمندان در دانشگاه کارولینای شمالی در ۱۹۸۳ میلادی، استاد «کری سی. بوهامر» در اقتصاد و جامعه‌شناسی شد. او اقتصاد تدریس کرد و استاد محقق سیاست عمومی، مطالعات آفریقایی و آفریقایی-آمریکایی و اقتصاد بود. او برنامه‌های افتخارات فارغ کارشناسی و مطالعات پسا
برنامه‌های افتخارات فارغ کارشناسی و مطالعات پسا کارشناسی را در دپارتمان اقتصادی هدایت کرد. او در ۲۰۰۱ میلادی به عنوان هدایتگر تحقیقات آفریقایی-آمریکایی در مؤسسه UNC منصوب گشت. این مؤسسه مأموریت خود را بدین صورت اعلام نموده‌است: کمک در رهبری بررسی تحقیقاتی در جنبه‌های زندگی سیاهپوستان و همچنین سیاست‌های عمومی و خصوصی و برنامه‌هایی که بر روی زندگیشان اثرگذار اند. دانشگاه دوک. تا ۲۰۱۲ میلادی، داریتی استاد هنرها و علوم سیاست عمومی در مدرسه استنفورد دانشگاه دوک بوده‌است. همچنین او رئیس دپارتمان مدرسه در مطالعات
همچنین او رئیس دپارتمان مدرسه در مطالعات آفریقایی و آفریقایی-آمریکایی و اقتصاد، استاد محقق مطالعات سیاست عمومیشان و هدایتگر شبکه تحقیقاتی در نابرابری نژادی و قومیتی بوده‌است. انتشارات. داریتی ویرایشگر ارشد ویرایش جدید «دانشنامه بین‌المللی علوم اجتماعی» در ۲۰۰۸ میلادی بوده‌است که در مرجع مک‌میلان انتشار یافته. او ویرایشگر مشترک تعدادی از کتب شامل این موارد بوده‌است: «مرزهای قبیله و رنگ: مقایسه‌های فراملیتی ناهمخوانی درون-گروهی (۲۰۰۳)». او کتبی را به‌طور مشترک تألیف نموده‌است همچون کتب درسی «اقتصاد کلان»
تألیف نموده‌است همچون کتب درسی «اقتصاد کلان» (۱۹۸۴) و «اقتصاد، اقتصاددانان و انتظارات: ریزمؤسسات برای کلان-کاربردها» (۲۰۰۴) و بیش از ۱۲۵ مقاله را در انتشاراتی‌هایی چون «بازبینی اقتصاد آمریکا» و «ژورنال چشم‌اندازهای اقتصادی» منتشر نموده‌است. همچنین تحقیقات او در «رادیوی عمومی ملی» (NPR) و PBS بازتاب یافته‌است. داریتی همچنین مؤلف مشترک «از اینجا تا برابری: جبران غرامت‌هایی برای آمریکاییان سیاه در قرن بیستم میلادی» نیز بوده‌است. تحقیقات. تمرکز. تحقیقات اقتصادی داریتی در موضوعات گسترده‌ای بوده‌است، اما بسیاری
داریتی در موضوعات گسترده‌ای بوده‌است، اما بسیاری از تحقیقات او عمدمتاً بر روی این موضوعات بوده‌اند: لایه‌بندی اقتصادی، نابرابری اقتصادی، خروجی‌های بازار کار و «بازار ازدواج»، کاست و نژاد، جوانی گسسته، تنوع قومیتی و نزاع و حق تصدی شغل در مقابل تجربه کار. او به‌طور خاص بحران‌های مالی در کشورهای در حال توسعه، نظریات شمال-جنوب توسعه و تجارت و انقلاب صنعتی را مورد مطالعه قرار داده‌است. همچنین او تجارت بردگان فرا-آتلانتیک یا چیزی که به آن پراکندگی آفریقاییان می‌گویند را نیز مطالعه نموده که به بررسی پراکندگی
می‌گویند را نیز مطالعه نموده که به بررسی پراکندگی آفریقاییان و اثراتش بر تجارت برده می‌پردازد. همچنین او بیان نموده‌است که بسیاری از تاریخ ثبت یا تحلیل نشده و نیاز است که شکاف‌های دانشی پر شده و علت و معلول‌ها در زمان‌های مدرن تحلیل گردد. او به عنوان نظریه‌پرداز و محقق، اثرات روان‌شناختی-اجتماعیِ قرار گرفتن درمعرض این موارد را نیز مورد مطالعه قرار داده‌است: بیکاری، اختلال اضطراب پس از سانحه گروه-محور، مدرسه و شکاف نژادی در دستیابی به موفقیت، «پیگرد» نژادی در مدارس، اقتصاد بران غرامت‌های سیاهان و سیاست‌های
مدارس، اقتصاد بران غرامت‌های سیاهان و سیاست‌های اجتماعی و ارتباطشان با نژاد و قومیت. اخیراً او بر روی درکش از «گسستگی» بین علوم اجتماعی و علوم انسانی تمرکز کرده‌است، بخصوص در حوزه ادبیات غیر-داستانی آفریقایی-آمریکایی و فیلم. مطالعات قابل توجه. گزارش رویدادها. داریتی یکی از سه هدایتگران و نویسندگان مطالعه‌ای بود که متوجه شد مخاطبان سفیدپوست مورد مطالعه تمایل دارند تا رویدادهای بدرفتاری در محل کار را بیش از آنچه که واقعاً هست گزارش کنند در حالی که کارکنان سیاهپوست از بدرفتاری یا آگاه نیستند یا احتمال این که
از بدرفتاری یا آگاه نیستند یا احتمال این که گزارششان نمایند کمتر است. برنامه پیوندهای بچه‌ها. داریتی با اقتصاددان، داریک همیلتون، برنامه باز-توزیع ثروت فدرالی را ارائه نمود که هدف آن صلاح شکاف نژادی ثروت است. این برنامه که به آن «پیوندهای بچه‌ها» می‌گویند، اوراق قرضه با پشتیبانی حکومت را برای تولد هر بچه‌ای طلب می‌کند که در فقر تولد یافته تا بدین طریق هنگامی که به سن هجده سالگی می‌رسد، آن اوراق از حالت رهن درآیند. رنگ پوست و ازدواج. داریتی در ۲۰۰۹ میلادی همراه با آرتور گولدسمیت و داریک همیلتون مقاله‌ای را
با آرتور گولدسمیت و داریک همیلتون مقاله‌ای را تحت عنوان «پرتو افکنی بر روی ازدواج: اثر روشنایی پوست بر روی ازدواج برای زنان سیاه» در «ژورنال رفتار اقتصادی و سازمان» منتشر نمودند. این مطالعه متوجه شد که زنان آمریکایی سیاهپوستی که رنگ روشنتری دارند، احتمال بیشتری دارد که دارای شوهر سیاپوستی با وضعیت بهتر اجتماعی شوند تا زنانی که رنگ پوست تاریک تری داشته و به تحلیل نظریات اجتماعی پرداخته‌اند که می‌تواند این مسئله را توضیح دهد. نرخ‌های بیکاری. همچنین رسانه‌ها از او به عنوان متخصص استراتژی‌های سیاسی باراک
از او به عنوان متخصص استراتژی‌های سیاسی باراک اوباما در رابطه با نرخ‌های بیکاری و سیاست اقتصادی یاد می‌کنند. داریتی در اکتبر ۲۰۱۱ میلادی، استراتژی اقتصادی اوباما را اینگونه نقد کرد: «رشوه به سکتور خصوصی برای بازگرداندن مردم به کار. امیدوار بودم که تلاش‌هایی جهت ایجاد برنامه وجود داشته باشد، تلاش‌هایی برای داشتن برنامه ایجاد مستقیم شغل که دولت فدرال به‌طور مستقیم مردم را به کار بازگرداند». داریتی در فوریه ۲۰۱۲ میلادی از طریق «هیل» در واکنش به گزارش دولتی که ادعا می‌کرد بیکاری سیاهان در ایالات متحده از ۱۵٫۸٪
می‌کرد بیکاری سیاهان در ایالات متحده از ۱۵٫۸٪ به ۱۳٫۶٪ کاهش یافته‌است، مطالب انتقاد آمیزی منتشر ساخت. به گفته داریتی، این کاهش نرخ بیکاری احتمالاً بیشتر نتیجه افزایش شدید در از بیرون رفتن سیاهان از نیروی کار است و لذا در آمار بیکاری سیاهان در نظر گرفته نمی‌شوند. داریتی نوشت که «اگر نسبت بزرگی از اشخاص از نیروی کار سیاهان خارج شوند، این قضیه می‌تواند نرخ [بیکاری] سیاهان را بدون هرگونه اشتغال عمده جدیدی کاهش دهد.» او در ۲۰۱۲ میلادی در پاسخ به بحران درازمدت اقتصادی، درخواست برنامه ضمانت شغلی فدرال را کرد،
اقتصادی، درخواست برنامه ضمانت شغلی فدرال را کرد، برنامه‌ای تحت عنوان «شرکتهای سرمایه‌گذاری استخدام ملی» که تضمین کنند تمام شهروندان آمریکایی بالای ۱۸ سال دارای درآمد سالانه ۲۰ هزار دلاری و همچنین مزایای ۱۰ هزار دلاری شامل پوشش پزشکی و ذخیره بازنشستگی باشند. زندگی شخصی. زندگی داریتی در دورهام، کارولینای شمالی با خانواده‌اش. او سازدهنی را در یک گروه محلی بلوز می‌نواخت.
نیمه حداکثر غلظت بازدارندگی (IC50) معیاری از قدرت یک ماده در مهار یک عملکرد بیولوژیکی یا بیوشیمیایی خاص است. IC50 یک معیار کمی است که نشان می‌دهد چه مقدار از یک ماده بازدارنده خاص (به عنوان مثال دارو) برای مهار، "در شرایط آزمایشگاهی"، یک فرایند بیولوژیکی خاص یا جزء بیولوژیکی تا ۵۰٪ مورد نیاز است. جزء بیولوژیکی می‌تواند آنزیم، سلول، گیرنده سلولی یا میکروارگانیسم باشد. مقادیر IC50 معمولاً به صورت غلظت مولی بیان می‌شوند. IC50 معمولاً به عنوان معیاری برای سنجش قدرت داروی آنتاگونیست در تحقیقات فارماکولوژی
سنجش قدرت داروی آنتاگونیست در تحقیقات فارماکولوژی استفاده می‌شود. IC 50 با سایر معیارهای قدرت قابل مقایسه است، مانند EC50 برای داروهای آگونیست. EC50 نشان دهنده دوز یا غلظت پلاسمایی مورد نیاز برای به دست آوردن ۵۰٪ حداکثر اثر "در داخل بدن" است.
ماری کریستینا دیگبی ( ؛ زادهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۸۳) خواننده، ترانه‌سرا، گیتاریست و پیانیست آمریکایی است که به‌خاطر نسخه کاور آکوستیک «چتر» ریحانا شناخته می‌شود. این ویدئو در سال ۲۰۰۷ در یوتیوب پست شد (و از آن زمان تاکنون بیش از ۲۲ میلیون بار دیده شده است). این آهنگ متعاقباً در ایستگاه رادیویی STAR 98.7 پخش شد، در اپیزود افتتاحیه فصل سوم پرمخاطب سریال "تپه‌ها در MTV به نمایش درآمد." ماری در لس آنجلس در خانواده متیو ادوارد دیگبی (متولد ۱۰ نوامبر ۱۹۵۱ در سن دیگو)، که اصالتاً ایرلندی و امیکو نیشینا (ژاپنی) به دنیا
که اصالتاً ایرلندی و امیکو نیشینا (ژاپنی) به دنیا آمد. دو خواهر کوچکتر او نائومی (متولد ۱۲ دسامبر ۱۹۸۵) و ارینا مگان (متولد ۸ اوت ۱۹۸۷) هستند.
جمیل توران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی ساری‌یر، باشگاه ورزشی استانبول‌اسپور، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
متین اوکتای (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی گالاتاسارای، و باشگاه فوتبال پالرمو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه و ترکیه بازی کرده‌است.
فکری آلما (؛ ۱ ژانویه ۱۹۳۴ – ۱۵ نوامبر ۱۹۹۹ (aged 63)) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جوانان ترکیه بازی کرده‌است.
گوون اونوت (؛ ۱۹۴۰ – ۲۴ فوریه ۲۰۰۳ (aged 62/63)) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و ترکیه بازی کرده‌است.
ارتان آداتپه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، Turkey B national football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
فوزی زمزم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه و ترکیه بازی کرده‌است.
عمر کانر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاتح کاراگومروک، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
فتحی هپر (به ؛ ۳ فوریهٔ ۱۹۴۴ – ۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۵) یک بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه نیز بازی کرده‌است.
اوگون آلتی‌پارماک (به ؛ – ۲ فوریهٔ ۲۰۲۵) یک بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده‌است، می‌توان باشگاه فوتبال فنرباغچه را نام‌برد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، و ترکیه سابقهٔ بازی‌ دارد.
علی عثمان رنکلیبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدانااسپور و باشگاه فوتبال آنکاراگوچو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ترکیه بازی کرده‌است.
نجمی پرکلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه فوتبال آلتای اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
عزیر اومدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آدانااسپور و باشگاه فوتبال بشیکتاش اشاره کرد.
بختیار یورولماز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال بورسااسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
آیدین توسجالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، و باشگاه فوتبال آنکاراگوچو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
بورا اوزتورک (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال آدانااسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
سلجوک یولا (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بلاو-وایس ۹۰ برلین، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی ساری‌یر، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Turkish national under-18 football team, Turkish national under-21 football team، و ترکیه بازی کرده‌است.
طارق هودژیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بوسنی و هرزگوین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه ورزشی ساری‌یر، و باشگاه فوتبال ژلیزنیچار سارایوو اشاره کرد.
آیکوت ییعیت (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه ورزشی ساکاریاسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه فوتبال اسکی‌شهراسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
سرکان آیکوت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گالاتاسرای و باشگاه فوتبال سامسون‌اسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ترکیه، زیر ۲۱ سال ترکیه، جوانان ترکیه، و ترکیه بازی کرده‌است.
ظفر بیریول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال مرسین، باشگاه فوتبال قونیه‌اسپور، باشگاه فوتبال چای‌کار ریزه‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال بورسااسپور، باشگاه فوتبال فنرباغچه، و باشگاه ورزشی گوزتپه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
جاکوب مولنگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل زامبیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی آدانا دمیرسپور، باشگاه فوتبال کانگجو مایتی لاینز، باشگاه فوتبال استراسبورگ، و باشگاه فوتبال اوترخت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زامبیا بازی کرده‌است.
جیمی کبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریستال پالاس، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد، باشگاه فوتبال لانس، و باشگاه فوتبال ردینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال مالی در بازی های المپیک تابستانی 2004 و مالی بازی کرده‌است.
ایسمو وسترمانس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فنلو و باشگاه فوتبال اوترخت اشاره کرد.
عثمان آرپاجی اوغلو (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مرسین و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
فاتح تکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلتای اسپور، باشگاه فوتبال غازی عینتاب‌اسپور، باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال بشیکتاش، باشگاه فوتبال زنیت سن پترزبورگ، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.
گوک‌خان اونال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی گنچلربیرلیغی، باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال آنکارا اسپور، باشگاه فوتبال استانبول باشاک‌شهر، باشگاه فوتبال ترابزون‌اسپور، باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور، و باشگاه فوتبال فنرباغچه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ترکیه بازی کرده‌است.