payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جاروسلاو میلر (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار، آموزشگر، و استاد دانشگاه اهل جمهوری چک است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جاش تتریک (; – ) تاجر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان ایی. دنیس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه آنالیز عددی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان ام. زیولکواسکی (؛ زادهٔ ) زبان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
جان آر.پی. فرنچ (; – ) روان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان اس. تنر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان اس. هلیارد (; – ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان اسپرات (؛ – ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.
جان اف هلیول (؛ زادهٔ ) اقتصاددان اهل کانادا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و بورسیه رودز شده‌است.
جان اف. کلی (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان هوپ فرانکلین (; – ) دانشور، تاریخ‌نگار، مؤلف، استاد اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری، کمک‌هزینه گوگنهایم، برنامه فولبرایت، و نشان اسپینگارن شده‌است.
جان اوچسندورف (؛ زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۷۴) مهندس، تاریخ‌نگار، و مهندس سازه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان بلومفیلد (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه فیزیولوژی ورزشی اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان بلوندی (; – ) دانشمند در زمینه سنگ‌شناسی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
جان بی هیگنز (; – ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان بیگریس (; – ) نقاش، و طراح اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان ترافاگان (؛ زادهٔ ) انسان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان توو (; – ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
جان تی. فسپرمن (; – ) اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان تیرمن (؛ زادهٔ ) نویسنده، دانشمند اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان دبلیو دونی (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان دیاک (؛ زادهٔ ) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان رنزنبرینک (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان سیلبر (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت و کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
جان شارپلز (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان کمانتا (; – ) اقتصاددان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان گارسید (؛ زادهٔ ) مهندس اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان نایت (; – ) دیپلمات، و سیاستمدار اهل استرالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
یان فن دایکه (; – ) رقصنده، طراح رقص، مربی رقص و محقق آمریکایی و از پیشگامان رقص مدرن و معاصر بود. تحصیلات. فن دایکه از دانشگاه ویسکانسین-مدیسن با مدرک کارشناسی در رشته رقص فارغ‌التحصیل شد. او اولین کسی بود که در کالج هنر و علوم کلمبیا در برنامه کارشناسی ارشد هنر دانشگاه جرج واشینگتن در برنامه رقص پذیرفته شد. او در سال ۱۹۶۶ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه جورج واشینگتن دریافت‌کرد. در سال ۱۹۸۹ به عنوان دانشجوی دکترا در دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو ثبت نام کرد و مدرکی در زمینه برنامه درسی و
ثبت نام کرد و مدرکی در زمینه برنامه درسی و پایه‌های آموزشی گرفت. حرفه. در سال ۱۹۶۷ فن دایکه استودیوی رقص جورج تاون را با جان گمبل تأسیس‌کرد. در سال ۱۹۷۰ او به شهر نیویورک نقل مکان کرد و رقص مدرن را نزد مرس کانینگهام و در مدرسه مارتا گراهام و مدرسه آلوین نیکولایز مطالعه‌کرد. او در سال ۱۹۷۲ به واشینگتن دی سی بازگشت و استودیوی خود را با نام «پروژه رقص» تأسیس کرد که به رهبر آموزش و اجرای رقص مدرن در دی سی تبدیل‌شد. "پروژه رقص" برای آموزش رقص مدرن با ارائه آموزش‌های فنی و فرصت‌های اجرا طراحی شد. او یک شرکت رقص
فنی و فرصت‌های اجرا طراحی شد. او یک شرکت رقص مدرن به نام "Jan Van Dyke and Dancers" را تأسیس کرد که تورهای گسترده‌ای در سراسر ایالات متحده و اروپا داشت. ون دایک با شرکتش و همچنین به عنوان یک هنرمند انفرادی به اجرا می‌پرداخت. در سال ۱۹۸۰، او توسط انجمن رقص متروپولیتن در اولین جوایز سالانه رقص برای کارش در منطقه دی. سی مورد تقدیر قرارگرفت. دو سال بعد او گروه رقص خود را به سانفرانسیسکو منتقل کرد و یکی از اعضای هیئت علمی استودیو "Footwork" شد. در سال ۱۹۸۵ او شرکت خود را منحل کرد و به لندن رفت تا در "مرکز رقص
خود را منحل کرد و به لندن رفت تا در "مرکز رقص لابان" تدریس کند. او بعداً "پروژه رقص" را به "مکان رقص" تغییر نام داد و سازمان را به کارلا پرلو سپرد و "سازمان پروژه رقص" را دوباره در گرینزبورو، کارولینای شمالی در سال ۱۹۸۹ راه اندازی کرد، زمانی که کار بر روی مدرک دکتری خود را در دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو آغاز کرده‌بود. کتاب او «رقص مدرن در دنیای پست مدرن» در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. ون دایک به مدت بیست و سه سال در دانشگاه رقص تدریس کرد و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ به عنوان رئیس دپارتمان رقص خدمت کرد و قبل از
۲۰۱۱ به عنوان رئیس دپارتمان رقص خدمت کرد و قبل از اینکه استاد بازنشسته شود جانشین لری لاوندر شد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جان هارولد برونوند (؛ زادهٔ ) انسان‌شناس، و جامعه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جاناتان ساکس (; – ) ربی، سیاستمدار، متخصص الهیات، و استاد دانشگاه اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده‌است.
جاناتان کوریل (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کتاب آمریکا و برنامه فولبرایت شده‌است.
جاناتان گالاسی (؛ زادهٔ ۱۹۴۹) مترجم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
یوآنا تسیگلر (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه مدیریت راهبردی اهل لهستان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جانجا لالیچ (؛ زادهٔ ۱۹۴۵) جامعه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جانی سوک (؛ زادهٔ ) وکیل اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
جرالد ان. روزنبرگ (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جرل کراوس (؛ زادهٔ) کارگردان هنری، هنرمند و نویسندۀ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است. سنین جوانی. جرل کراوس در کالیفرنیای جنوبی به دنیا آمد. مادر او جویس کراوس و پدرش دکتر اتو کراوس بود. مادرش، جویس کراوس در مدرسۀ ادیسون در برکلی تحصیل کرد و پدرش، اتو کراوس استاد ممتاز فلسفه در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس بود. جرل در کالج پومونا تحصیل کرد و دانشجوی سال دومی مبادله شده از کالج سوارثمور بود. او گواهینامۀ École nationale supérieure des Beaux-Arts در پاریس، مدرک
supérieure des Beaux-Arts در پاریس، مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و محقق فولبرایت در مونیخ را دریافت کرد.
جروم روتز (؛ زادهٔ ) فیلسوف، و ریاضی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جسی کیز (؛ زادهٔ ) معمار منظر، و برنامه‌ریز شهری اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جفری توبین (؛ زادهٔ ) صاحب‌نظر، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جوایز امی شده‌است.
جفری رابرتز (; – ) تاریخ‌نگار اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جفری گانگویچ (؛ زادهٔ ) عکاس، و کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جفری ام. برادشو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم شناختی و علوم رایانه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جک میدوز (; – ) اخترشناس اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جک ناگل (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جورج ادگار اسلوسر (; – ) منتقد ادبی، زندگی‌نامه‌نویس، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
جورج بالچ ویلسون (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برنامه فولبرایت شده‌است.
برلینکا () نام غیررسمی لهستانی و روسی است که به بخش‌هایی از جاده رایشس‌اتوبان برلین-کونیگسبرگ ناتمام داده می‌شود، که یک پروژه آلمانی رایشس‌اتوبان قبل از جنگ جهانی دوم برای اتصال برلین با کونیگسبرگ در پروس شرقی بود. در اواخر دهه ۱۹۳۰، بخش‌های نزدیک به این دو شهر به پایان رسید، اما بخش بزرگ‌تر در بین آن‌ها به پایان نرسید. تقاضای آلمان در سال ۱۹۳۹ برای عبور از این جاده از طریق گذرگاه لهستان با وضعیت فراسرزمینی و امتناع لهستان از اجازه دادن به این امر، عنصر مهمی در تنش‌هایی بود که منجر به شروع جنگ جهانی دوم شد.
در تنش‌هایی بود که منجر به شروع جنگ جهانی دوم شد. پس از جنگ، جمهوری دموکراتیک آلمان، جمهوری خلق لهستان و منطقه کالینینگراد اتحاد جماهیر شوروی بقایای آن را به ارث بردند.
رایشس‌اتوبان () این سیستم آغازی بود از شبکه اتوبان‌های آلمان تحت کنترل آلمان نازی. طرح‌های قبلی برای آزادراههای با دسترسی کنترل‌شده در آلمان تحت جمهوری وایمار وجود داشت، و دو بزرگراه ساخته شده بود، اما هنوز کار روی بزرگراه‌های مسافت طولانی شروع نشده بود. پس از مخالفت قبلی با طرح‌های شبکه بزرگراهی، نازی‌ها پس از به قدرت رسیدن هیتلر آنها را پذیرفتند و پروژه را به عنوان ایده خود آدولف هیتلر ارائه کردند. آنها را «جاده‌های آدولف هیتلر» (آلمانی: die Straßen Adolf Hitlers) می‌نامیدند و به عنوان سهم عمده ای در کاهش
می‌نامیدند و به عنوان سهم عمده ای در کاهش بیکاری معرفی می‌شدند. دلایل دیگر این پروژه شامل توانمند ساختن آلمانی‌ها برای کاوش و قدردانی از کشورشان بود، و یک عنصر زیباشناختی قوی در اجرای پروژه تحت حکومت رایش سوم وجود داشت. کاربردهای نظامی، اگرچه به میزان کمتری از آنچه اغلب تصور می‌شد. بنای یادبود دائمی رایش سوم که اغلب با اهرام مقایسه می‌شود. و ترویج عمومی اتومبیلرانی به عنوان یک مدرنیزه شدن که به خودی خود کاربردهای نظامی داشت.
حزب آلمانی سودتنلند () توسط کنراد هنلاین با نام ("جلویه میهن آلمانی سودتنلند") در ۱ اکتبر ۱۹۳۳ ایجاد شد. این حزب چند ماه پس از اینکه نخستین جمهوری چکسلواکی، شاخه چکسلواکی حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان را غیرقانونی کرد، موجودیت یافت.
گارد ایرلندی () هنگ پیاده‌نظام زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا و تحت امر لشکر گارد بریتانیا است، که در سال ۱۹۰۰ تأسیس شد. این هنگ به همراه هنگ سلطنتی ایرلند، یکی از دو هنگ پیاده‌نظام ایرلندی در ارتش بریتانیا است. این هنگ در طول تاریخ خود در نبردهایی در جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم، جنگ عراق و جنگ افغانستان، همچنین عملیات‌های متعدد دیگری شرکت داشته است. گارد ایرلند شش نشان صلیب ویکتوریا، چهار نشان از جنگ جهانی اول و دو نشان از جنگ جهانی دوم، دریافت کرده است.
اتحاد نظامی انگلیس-لهستان () اتحاد نظامی بین پادشاهی متحده بریتانیا و جمهوری دوم لهستان توسط توافقنامه انگلیسی-لهستانی در سال ۱۹۳۹، با پیوست بعدی در سال‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۴۴، برای کمک متقابل در مورد تهاجم نظامی از آلمان، همان‌طور که در یک پروتکل مخفی مشخص شده‌است. شکست اتحاد شوروی-فرانسه-بریتانیا. پس از اشغال پراگ توسط آلمان در مارس ۱۹۳۹ با نقض توافقنامه مونیخ، دولت چمبرلین در بریتانیا به دنبال حمایت شوروی و فرانسه برای یک جبهه صلح بود. هدف این بود که با تضمین استقلال لهستان و رومانی از تجاوز بیشتر آلمان جلوگیری
لهستان و رومانی از تجاوز بیشتر آلمان جلوگیری کند. با این حال، استالین از حمایت شوروی برای تضمین‌ها خودداری کرد، مگر اینکه بریتانیا و فرانسه ابتدا یک اتحاد نظامی با اتحاد جماهیر شوروی منعقد کنند. اگرچه کابینه بریتانیا تصمیم گرفت به دنبال چنین اتحادی باشد، اما مذاکره‌کنندگان غربی در مسکو در اوت ۱۹۳۹ فاقد فوریت بودند. گفتگوها توسط دیپلمات‌هایی که اختیار کمی داشتند، مانند ویلیام استرنگ، دستیار معاون وزیر، ضعیف و کند انجام شد. استالین همچنین بر تضمین بریتانیا و فرانسه به فنلاند، کشورهای بالتیک، لهستان و رومانی
فرانسه به فنلاند، کشورهای بالتیک، لهستان و رومانی در برابر تجاوز غیرمستقیم آلمان پافشاری کرد. با این حال، این کشورها از اینکه مسکو می‌خواهد آنها را کنترل کند، هراس داشتند. اگرچه هیتلر تهدیدات علیه لهستان را تشدید می‌کرد، لهستان که از ترس اینکه هرگز سربازان شوروی را ترک نکنند اجازه عبور از مرزهای خود را نداد. مایکل جابارا کارلی، مورخ، استدلال می‌کند که انگلیسی‌ها آنقدر به ضد کمونیسم پایبند بودند که به استالین اعتماد نداشتند. در همین حال، بریتانیای کبیر و اتحاد جماهیر شوروی به‌طور جداگانه در مذاکرات محرمانه
جماهیر شوروی به‌طور جداگانه در مذاکرات محرمانه با آلمان شرکت داشتند. در نهایت استالین جذب یک معامله بسیار بهتر توسط هیتلر شد که کنترل بیشتر اروپای شرقی را در دست داشت و تصمیم گرفت پیمان مولوتوف-ریبنتروپ را امضا کند.
لشکر گارد بریتانیا () لشکر پیاده‌نظام زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا است، که در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد. لشکر گارد یک واحد اداری ارتش بریتانیا بود که مسئول آموزش و اداره هنگ‌های گارد پیاده و گردان ذخیره گارد لندن بود. لشکر گارد مسئول ارائه دو گردان برای وظایف عمومی به ناحیه لندن (به‌علاوه سه گروهان افزایشی) بود؛ اگرچه گاردها بیشتر با مراسم مرتبط هستند، با این وجود گردان‌های پیاده‌نظام عملیاتی هستند و به همین ترتیب تمام نقش‌های مختلف پیاده‌نظام را انجام می‌دهند. در سال ۲۰۲۲، لشکر گارد به لشکر گارد و چترباز تغییر
سال ۲۰۲۲، لشکر گارد به لشکر گارد و چترباز تغییر نام داد.
ناتالین چیلینگیریان (؛ ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال ارمنی‎‌تبار اهل لبنان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال و زنان لبنان بازی کرده‌است.
در کیهان‌شناسی فیزیکی دوره وحدت بزرگ یا دورهٔ یکپارچگی بزرگ ()؛ با فرض اینکه توصیف طبیعت بر پای ی نظریه وحدت بزرگ تعریف شود، دورهٔ تکامل جهان اولیه پس از دوره پلانک بود که در حدود ۱۰−۴۳ ثانیه پس از بیگ بنگ شروع شد، که در آن درجه گرمای کیهان با دمای مشخصه نظریه‌های یکپارچه بزرگ قابل مقایسه بود. اگر انرژی "وحدت بزرگ" ۱۰۱۵ الکترون‌ولت در نظر گرفته شود، این مربوط به دماهای بالاتر از ۱۰۲۷ کلوین است. در این دوره، سه برهمکنش اساسی از چهار نیرو - الکترومغناطیس، نیروی هسته‌ای قوی، و نیروی هسته‌ای ضعیف - به‌عنوان
هسته‌ای قوی، و نیروی هسته‌ای ضعیف - به‌عنوان نیروهای بنیادی تیروی هسته‌ای یکپارچه شدند. گرانش در پایان دوره پلانک از نیروی الکتروهسته‌ای جدا شده بود. در دوران اتحاد بزرگ، ویژگی‌های فیزیکی مانند جرم، بار، مزه و بار رنگ و بار فیزیک بی‌معنی بود. "عصر اتحاد بزرگ" تقریباً 10−36 ثانیه پس از انفجار بزرگ به پایان رسید. در این مرحله چندین رویداد کلیدی رخ داد. نیروی هسته‌ای قوی از دیگر نیروهای اساسی جدا شد. این امکان وجود دارد که بخشی از این فرایند فروپاشی، روال پایستگی تعداد باریون را نقض کرده و مقدار کمی ماده را
تعداد باریون را نقض کرده و مقدار کمی ماده را نسبت به پادماده افزایش داده باشد (به باریون‌زایی مراجعه شود). همچنین تصور می‌شود که این انتقال فاز باعث ایجاد فرایند تورم کیهانی شده‌است که بر توسعه جهان در طول دوره تورمی بعدی مسلط بود.
تاگوهی گریگوریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
النی خدابخشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان پیونیک و باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
گایانه ساروخانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است. نخستین بازی ملی خود در چهارچوب در تاریخ ۲ اکتبر ۲۰۱۹ در در مقابل تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان سوئد انجام داده‌است.
تاتویک موسسیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
نلی پارسادانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
آنوش آراکلیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به گُلز-آسریان اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
کریستینه پاپیکیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیراک-هومنمن اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
کاترین ملکونیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
سدا هاکوبیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
ایمی کاراپتیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست فوروارد اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
میلنا آصلانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
زابل هامپاریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. وی خواهر آرنی هامپاریان می‌باشد. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به SoCal. اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
سوسانا بادالیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است. .
ماریام هاکوبیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
دوین دردریان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
نلی خالاتیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان ایروان، باشگاه فوتبال زنان آنی-۱، باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
مری قازاریان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
آناهید کاراخانیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان گیومری اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
آنیوتا گالستیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
سوفیک توروسیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مهاجم اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان بازی کرده است.
سیوزانا سیرکانیان ( زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست دروازه‌بان اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به Medyk Konin و باشگاه فوتبال زنان پیونیک اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است. نخستین بازی ملی خود در چهارچوب مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ در تاریخ ۳۰ نوامبر ۲۰۲۱ در ایروان در مقابل نروژ انجام داده‌است.
آرمینه مسروپیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست مدافع اهل ارمنستان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آلاشکرت اشاره کرد.
کارین نالباندیان (؛ زادهٔ ) داور فوتبال اهل ارمنستان است که بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می‌نمود. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ اوت ۱۹۶۴ در ارمنستان به دنیا آمد.
تاتویک مانوکیان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان است. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان ارمنستان، تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان ارمنستان و تیم ملی فوتبال زنان ارمنستان بازی کرده‌است.
اورنیا آلپسوی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال در پست هافبک اهل ارمنستان-آلمان است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد.
آق سنقر برسقی () اتابک موصل از ۱۱۱۳–۱۱۱۴ و مجدداً از سال ۱۱۲۴–۱۱۲۶ میلادی بود. به قدرت رسیدن. وی مملوک خاندان برسقی و نماینده مودود، اتابک موصل، در دربار سلطان سلجوقی، محمد یکم، بود. پس از قتل مودود توسط یکی از حشاشین در مسجد دمشق در ۲ اکتبر ۱۱۱۳، سلطان سلجوقی آق سنقر را به عنوان جانشین وی انتخاب کرد. همچنین سلطان سلجوقی به وی و دیگر امیرانش در شام دستور ادامه جهاد علیه دولت‌های صلیبی و صلیبیون را صادر کرد. آق سنقر حملاتی را به کنت‌نشین ادسا در آوریل و مه ۱۱۱۵ ترتیب داد. پس از رد درخواست وی توسط حاکم ارتقی
ترتیب داد. پس از رد درخواست وی توسط حاکم ارتقی ماردین، ایلغازی، آق سنقر به قلمروی وی یورش برد اما در جنگ در مقابل ایلغازی شکست خورد. پس از این شکست جایگاه خود را در موصل از دست داد و جویوش بیگ به عنوان اتابک موصل انتخاب شد. فرمانده مسلمانان. آق سنقر در سال ۱۱۲۴ بار دیگر به عنوان اتابک موصل انتخاب شد. در این زمان، بالدوین دوم اورشلیم، ژوسلین یکم ادسا و به همراه دیگر فرماندهان صلیبی، حلب را در اکتبر ۱۱۲۴ محاصره کردند. قاضی حلب، ابن خشاب از آق سنقر برای مقابله با صلیبیون کمک خواست. در سال ۱۱۲۵، وی بار دیگر
با صلیبیون کمک خواست. در سال ۱۱۲۵، وی بار دیگر حلب به قلمرو سلاجقه ضمیمه کرد. برسقی همچنین به قلمروی شاهزاده‌نشین انطاکیه یورش برد و نیروهای متحد صلیبی را وادار به محاصره کرد. او طغتکین را در نبرد اعزاز در ۱۱۲۵ همراهی کرد اما در این جنگ از صلیبیون شکست خورد. پس از این شکست، بالدوین توانست دخترش لوتا و ژوسلین ادسا را آزاد کند. در ۲۶ نوامبر ۱۱۲۶ برسقی توسط تیمی از اسماعیلیان نزاری در مسجد جامع موصل زخمی شد.
لوون یکم (؛ 1080 – ) پنجمین پادشاه از پادشاهی ارمنی کیلیکیه بود که بین سال‌های ۱۱۲۹ تا ۱۱۳۷ حکمرانی نمود. وی پسر کنستانتین یکم، شاهزاده ارمنستان و متعلق به دودمان روبنی بود. او یاد گرفت که از خصومت های آشکار و در عین حال مهار شده بین امپراتوری بیزانس و حکومت های صلیبی ادسا و انطاکیه استفاده کند. بیشتر موفقیت‌های او از اشغال پیش از بیزانس به تهدید زنگی (اتابگ موصل) از حلب و فقدان حکومت مؤثر فرانک‌ها، به‌ویژه در شاهزاده انطاکیه بود. او حکومت خود را بر دشت های کیلیکیا و حتی سواحل مدیترانه گسترش داد. در زمان
کیلیکیا و حتی سواحل مدیترانه گسترش داد. در زمان او، روابط بین ارمنی ها و فرانک ها (صلیبی ها)، دو متحد سابق، همیشه مانند گذشته مؤدبانه نبود: یکی از دلایل اصلی اختلاف بین آنها مالکیت دژهای آمانوس جنوبی و همسایگان بود. لئو پس از دعوت به جلسه ای توسط امپراتور بیزانس جان دوم کومننوس، که به وعده دروغین صلح سوگند خورده بود، اسیر شد.
محاصره ادسا () در اکتبر-نوامبر ۱۱۴۶، تلاشی بود از جانب ژوسلین دوم، کنت ادسا، برای فتح مجدد شهر ادسا که در سال ۱۱۴۴ توسط نیروهای عمادالدین زنگی تصرف شده بود. نیروهای صلیبی تحت فرمان ژوسلین و بالدوین مارش موفق به تصرف شهر شدند اما از رسیدن به قلعه شهر بازماندند تا آن که امیر جدید زنگی، نورالدین زنگی، محاصره قلعه ادسا شکست و بار دیگر شهر را تصرف کرد. پس از فتح شهر، جمعیت مسیحی شهر به دستور نورالدین زنگی کشته و از دیوارهای شهر آویزان شدند. این محاصره پایانی برای کنت‌نشین ادسا بود. پیش‌زمینه. ظهور زنگیان و سقوط
کنت‌نشین ادسا بود. پیش‌زمینه. ظهور زنگیان و سقوط ادسا. پس از نخستین جنگ صلیبی و شکل‌گیری دولت‌های صلیبی (پادشاهی اورشلیم، شاهزاده‌نشین اَنطاکیه، کنت‌نشین طِرابلس و کنت‌نشین اِدسا)، موج‌های جدید از حملات مسیحیان برای بسط و توسعهٔ قلمروی دولت‌های صلیبی آغاز شد. با وجود شکست صلیبیون در جنگ صلیبی سال ۱۱۰۱ در آناتولی، سایر جنگ‌های صلیبی از جمله جنگ صلیبی نروژی، ونیزی، و جنگ صلیبی سال ۱۱۲۹ با موفقیت همراه بود و مناطقی همچون صیدا، صور و بانیاس به قلمروی دولت‌های صلیبی ضمیمه و دمشق تحت امر خاندان بوری نیز خراجگزار
ضمیمه و دمشق تحت امر خاندان بوری نیز خراجگزار صلیبیون شد. در مناطق شمالی درگیری پیرامون حلب و کنت‌نشین ادسا نیز ادامه یافت؛ چراکه صلیبیون درصدد بودند با حفظ ادسا ارتباط غرب با شرق جهان اسلام را قطع و از این طریق امنیت پادشاهی ارمنی کیلیکیه و شاهزاده‌نشین انطاکیه را تأمین کنند. علاوه بر اراضی مقدس و شام، دامنهٔ حملات صلیبیون در نیمهٔ نخست قرن ۱۲ به جنوب نیز کشیده شد؛ در سال ۱۱۱۸ صلیبیون به فرماندهی بالْدِوین یکم، پادشاه اورشلیم، به مصر — که تحت حاکمیت خلافت فاطمیان بود — و در سال ۱۱۱۹ به‌طور منظم به آن سوی