payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اصطلاح انگلیسی «Hungary» مشتق شده از اشکال لاتین «Ungri» یا «Ungari» است. تاریخچه. به گفته آندراش رونا تاس، محلی که مجارها، گروه "Manicha-Er"، در آن ظهور کردند، بین رودخانه ولگا و کوه‌های اورال بود. بین قرن‌های ۸ و ۵ قبل از میلاد، مجارها وجود مستقل خود را آغاز کردند و دوره اولیه زبان اولیه مجارستانی آغاز شد. در حدود ۸۳۰ پس از میلاد، زمانی که آلموس، شاهزاده بزرگ آینده مجارستان، حدود ۱۰ سال داشت، هفت قبیله مرتبط ("جنو"، کر، "کزی"، "کورت-گیارمات" "،" ""), "Nyék" و "Tarján") یک کنفدراسیون در اتلکوز به نام
"Nyék" و "Tarján") یک کنفدراسیون در اتلکوز به نام "«Hétmagyar»" («هفت مگیار») تشکیل دادند. رهبران آنها، هفت رؤسای مجارستان، علاوه بر آلموس، شامل آلود، آوند، کوند، تاس، هوبا و توهوتوم بودند که سوگند خون خوردند و به آلموس وفاداری ابدی سوگند یاد کردند. احتمالاً قبایل مجاری از ۱۰۸ قبیله تشکیل شده بودند. کنفدراسیون قبیله‌ها احتمالاً توسط دو شاهزاده عالی رهبری می‌شد: "کنده (حاکم معنوی آنها) و گیولا" "(" رهبر نظامی آنها). شاهزادگان یا توسط رهبران قبایل انتخاب می‌شدند یا توسط خاقان خزرها که بر مجاریان نفوذ داشتند
یا توسط خاقان خزرها که بر مجاریان نفوذ داشتند منصوب می‌شدند. در حدود سال ۸۶۲ میلادی هفت قبیله از خزرها جدا شدند. پیش از ۸۸۱ پس از میلاد، سه قبیله ترک بر ضد حکومت خاقان خزرها شورش کردند، اما سرکوب شدند. پس از شکست، امپراتوری خزر را ترک و داوطلبانه به کنفدراسیون "هتماگیار" پیوستند. این سه طایفه در یک قبیله به نام کبر سازماندهی شدند و بعدها در عملیات نظامی مشترک کنفدراسیون نقش پیشاهنگ و گارد عقب را ایفا کردند. پیوستن این سه قبیله به هفت قبیله قبلی، On-ogur ("ده" تیر) را ایجاد کرد، که یکی از ریشه‌های احتمالی
تیر) را ایجاد کرد، که یکی از ریشه‌های احتمالی نام "مجارستانی" است. سازمان اجتماعی. ساختار اجتماعی مجارها منشأ ترکی داشت.
لوتین نیکلسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او پسر جورج توماس نیکلسون و همسرش آن الیزابت اسمیت، دختر ویلیام اسمیت بود. نیکلسون که در مدرسه آقای مالسون در هوو و آکادمی نظامی سلطنتی وولیچ تحصیل کرده بود، در سال ۱۸۴۶ به سپاه مهندسان سلطنتی پیوست. در سال ۱۸۵۵ به جنگ کریمه اعزام شد و در آنجا در محاصره سواستوپول شرکت کرد. در سال ۱۸۵۷، نیکلسون برای کمک به سرکوب شورش هند به کلکته رفت. او در تصرف لکهنو حضور داشت. او در سال ۱۸۶۱ به فرماندهی مهندسان سلطنتی در ناحیه لندن و سپس از سال ۱۸۶۸ به فرماندهی مهندسان سلطنتی در
و سپس از سال ۱۸۶۸ به فرماندهی مهندسان سلطنتی در جبل الطارق منصوب شد. بعداً در همان سال، او به عنوان معاون آجودان کل مهندسان سلطنتی در ایرلند منصوب شد. در سال ۱۸۷۸، او به عنوان معاون فرماندار جرسی و در سال ۱۸۸۶ به عنوان بازرس کل استحکامات منصوب شد. در سال ۱۸۹۱ او فرماندار جبل الطارق شد: او در سال ۱۸۹۳ در حین تصدی این سمت درگذشت و در گورستان جبهه شمالی در آنجا به خاک سپرده شد. فرزندان او شامل سرلشکر سر سیسیل لوتیان نیکلسون، که فرماندهی یک لشکر را در جنگ جهانی اول بر عهده داشت، و دریاسالار سر داگلاس رومیلی
اول بر عهده داشت، و دریاسالار سر داگلاس رومیلی لوتیان نیکلسون، که فرماندهی چندین اسکادران جنگی را در جنگ جهانی اول بر عهده داشت، بودند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
نوئل میسون-مک فارلین (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا، مدیر و سیاستمدار بود که در طول جنگ جهانی دوم به عنوان فرماندار جبل الطارق فعالیت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
لرد جورج لنوکس (؛ ۲۹ نوامبر ۱۷۳۷ – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود که از سال ۱۷۶۱ تا ۱۷۹۰ در مجلس عوام بریتانیای کبیر عضویت داشت.
ایولین پیرپونت، دومین دوک کینگستون آپون هال (؛ 1711 – ) نظامی و بازیکن کریکت اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وقتی قیام جاکوبیت‌ها در سال ۱۷۴۵ آغاز شد، او هنگی به نام «اسب سبک کینگستون» تشکیل داد که در نبرد کالودن خود را متمایز کرد. دوک به درجه ژنرالی در ارتش رسید. هوراس والپول او را «مردی بسیار ضعیف، از زیباترین و بهترین افراد انگلستان» توصیف کرد. پیرپونت موضوع اولین اشاره موجود به کریکت در ناتینگهام‌شر بود. نامه‌ای به تاریخ ۱۷۵۱ می‌گوید: «دوک کینگستون در تالار تورزبی تمام وقت خود را صرف تمرین کریکت می‌کند
تورزبی تمام وقت خود را صرف تمرین کریکت می‌کند زیرا قرار است در سه مسابقه برای تیم ایتون در مقابل تیم آل انگلند بازی کند».
ریچارد کین (; ۱۶۶۲ – ) نظامی اهل پادشاهی ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا از ایرلند بود که از سال ۱۷۲۵ تا ۱۷۲۷ به عنوان فرماندار جبل الطارق (فرماندار موقت یا موقت) فعالیت کرد. او همچنین از سال ۱۷۳۳ تا ۱۷۳۶ به عنوان فرماندار منورکا خدمت کرد (او از سال ۱۷۱۲ معاون فرماندار آن بود).
چارلز هرینگتون هرینگتون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بیشتر به خاطر خدماتش در طول جنگ جهانی اول و بحران چاناک شناخته می‌شود. هرینگتون در طول ۴۶ سال خدمت در ارتش، در جنگ دوم بوئر خدمت کرد، در طول جنگ جهانی اول سمت‌های مختلفی در ستاد داشت، بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ به عنوان معاون رئیس ستاد کل امپراتوری خدمت کرد، فرماندهی نیروهای اشغالگر در دریای سیاه و ترکیه را بر عهده داشت و در نهایت در سال ۱۹۳۳ فرماندار جبل الطارق شد. هرینگتون که مورد احترام همتایان خود بود و به عنوان یک «سرباز
مورد احترام همتایان خود بود و به عنوان یک «سرباز برجسته» از او یاد می‌شود، در تمام طول جنگ جهانی اول در سمت ستادی خدمت کرد، به ویژه به عنوان رئیس ستاد ژنرال هربرت پلامر، فرمانده ارتش دوم، که با او تفاهم متقابل قوی داشت. هرینگتون به عنوان فرمانده کل ارتش اشغالگر متفقین، مستقر در قسطنطنیه در جلوگیری از جنگ بین بریتانیا و ترکیه پیش از جمهوری نقش مهمی داشت. هرینگتون در سال ۱۹۳۸ بازنشسته شد، در حالی که از ماه مه ۱۹۳۳ فرماندار جبل الطارق بود. ارتباط او با ارتش بریتانیا در دوران بازنشستگی با سمت‌های نمادینی مانند
در دوران بازنشستگی با سمت‌های نمادینی مانند سرهنگ افتخاری هنگ پادشاه، گردان ۷ منطقه‌ای آن و هنگ ۴ پنجاب تسهیل شد.
فردریک هالدیمند (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل سوئیس بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که بیشتر به خاطر خدمتش در آمریکای شمالی در طول جنگ هفت ساله و جنگ انقلاب آمریکا شناخته می‌شود. از سال ۱۷۷۸ تا ۱۷۸۶، او به عنوان فرماندار استان کبک فعالیت کرد و در این مدت بر عملیات نظامی علیه مرزهای شمالی در جنگ نظارت داشت و در مذاکراتی که در نهایت بی‌نتیجه بود برای تأسیس جمهوری مستقل ورمونت به عنوان یک استان جدید بریتانیا شرکت کرد. مدیریت او بر کبک گاهی اوقات سختگیرانه بود و منجر به بازداشت تعداد زیادی از مخالفان و آشوبگران
منجر به بازداشت تعداد زیادی از مخالفان و آشوبگران سیاسی شد.
فردریک پل هاینز (؛ ۱۰ اوت ۱۸۱۹ – ۱۱ ژوئن ۱۹۰۹) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او در جنگ اول آنگلوسیک‌ها، در جنگ دوم آنگلوسیک‌ها و سپس در جنگ کریمه جنگید. در طول نبرد دوم در نبرد اینکرمن، او به مدت شش ساعت مانع مهمی در جاده پست ایجاد کرد و از نزدیک شدن به اردوگاه لشکر دوم محافظت کرد. او در طول شورش هند در هند خدمت کرد و سپس به عنوان فرمانده هنگ هشتم پیاده نظام در بریتانیا و سپس فرمانده یک تیپ در ایرلند منصوب شد. او به عنوان افسر کل فرمانده لشکر میسور ارتش مدرس و سپس سرتیپ ستاد کل نیروها در بریتانیا منصوب شد.
و سپس سرتیپ ستاد کل نیروها در بریتانیا منصوب شد. وی در ماه مه ۱۸۷۱ به هند بازگشت تا فرمانده کل ارتش مدرس و سپس در آوریل ۱۸۷۶ فرمانده کل قوا در هند شود. او در طول جنگ دوم انگلیس و افغانستان فرماندهی نیروها در هند را بر عهده داشت و با موفقیت خواستار فراهم کردن نیروی بزرگی قبل از بسیج نیروها شد، اما با شروع جنگ، لرد لیتون، فرماندار کل هند، تمایل داشت هینز را نادیده بگیرد و مستقیماً با فرماندهان در میدان نبرد وارد مذاکره شود که باعث ایجاد اختلاف بین این دو نفر شد.
جرالد گراهام (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او در اواخر قرن نوزدهم فرمانده ارشد ارتش بریتانیا و دریافت‌کننده صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع اعطا می‌شود، بود. او به عنوان افسر مهندسان سلطنتی، در جنگ کریمه، چین، کانادا و آفریقا حضور داشت و به عنوان سرتیپ در جنگ انگلیس و مصر و به عنوان فرمانده لشکرکشی سوآکین علیه سودانِ مهدی‌گرا در سال‌های ۱۸۸۴–۱۸۸۵ خدمت کرد. در فوریه ۱۸۸۴، گراهام دوست و همکار نزدیک خود چارلز جورج
۱۸۸۴، گراهام دوست و همکار نزدیک خود چارلز جورج گوردون را در امتداد نیل تا محل پیاده شدن گوردون در کوروسکو همراهی کرد و این باعث شد گراهام یکی از آخرین انگلیسی‌هایی باشد که گوردون را قبل از عزیمت به مأموریت سرنوشت‌ساز خود در صحرای نوبیان به خارطوم، زنده دید. در سال ۱۸۸۷، گراهام در نشریه‌ای با عنوان «آخرین سخنان با گوردون» یاد گوردون را گرامی داشت و در مورد زندگی، شخصیت و زمینه جنگ مهدی‌گرا تأمل کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
داگلاس الکساندر هنری گراهام (; – ) او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی جنگید. او در طول جنگ جهانی دوم به خاطر فرماندهی تیپ ۱۵۳ لشکر ۵۱ (هایلند) در شمال آفریقا از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳، و بعداً به عنوان فرمانده لشکر ۵۶ پیاده (لندن) در طول پیاده شدن در سالرنو در ایتالیا در سپتامبر ۱۹۴۳ و لشکر ۵۰ پیاده نظام (نورثومبریا) در طول پیاده شدن در نرماندی در فرانسه در ژوئن ۱۹۴۴، شناخته شده است. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
جورج گیفارد (؛ ۲۷ سپتامبر ۱۸۸۶ – ۱۷ نوامبر ۱۹۶۴) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی اول فرماندهی نیروهای آفریقایی را بر عهده داشت و در جنگ جهانی دوم به فرماندهی یک گروه ارتش در جنوب شرقی آسیا رسید. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ویلیام فوربس گاتاکر (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بین سال‌های ۱۸۶۲ تا ۱۹۰۴ در هند و مناطق مختلف قاره آفریقا خدمت کرد. او فرماندهی لشکر ارتش بریتانیا را در نبرد امدورمان و لشکر سوم را در ماه‌های اول جنگ دوم بوئر بر عهده داشت و در این مدت در نبرد استورمبرگ شکست تحقیرآمیزی متحمل شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
توماس رالف ایستوود (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که به طور قابل توجهی در اواخر جنگ جهانی دوم به عنوان فرماندار جبل الطارق خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
دیوید دانداس (؛ ۱۷۳۵ – ۱۸۲۰) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او یک افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ هفت ساله و جنگ‌های انقلاب فرانسه جنگید، متون مهمی در مورد اصول حرکات نظامی نوشت و سپس از سال ۱۸۰۹ تا ۱۸۱۱ به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا فعالیت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
چارلز مکفرسون دوبل (; – ) نظامی اهل کانادا و ژنرال ارتش بریتانیا بود. دوبل، فرزند ریچارد رید دوبل، نماینده مجلس و نوه سناتور سر دیوید لوئیس مک‌فرسون، در شهر کبک متولد شد و در مدرسه خصوصی کشیش کانن فون ایفلند، دبیرستان کبک و مدرسه چارترهاوس در انگلستان تحصیل کرد. او در سال ۱۸۹۰ از کالج نظامی سلطنتی کانادا (کالج شماره ۲۲۱) فارغ‌التحصیل شد. او در لشکرکشی هزاره‌ها در سال ۱۸۹۱ ستوان بود و در نیروهای بین‌المللی در اشغال جزیره کرت شرکت کرد، جایی که به درجه سرگردی ارتقا یافت. پیش از آن، در ماه مه ۱۸۹۹ به درجه
ارتقا یافت. پیش از آن، در ماه مه ۱۸۹۹ به درجه سروانی ارتقا یافته بود. وی در طول جنگ دوم بوئر حضور داشت و در آنجا نشان خدمات ممتاز را دریافت کرد. پس از خدمت در نیجریه، به عنوان افسر ستاد کل درجه ۳، به جانشینی سرگرد کلیفورد کافین، منصوب شد و در ماه سپتامبر به درجه سرهنگ دوم ارتقا یافت. او در طول شورش بوکسورها در چین خدمت کرد. پس از خدمت به عنوان افسر ستاد کل، درجه ۲ در وزارت جنگ، به درجه سرهنگی ارتقا یافت و در نوامبر ۱۹۱۰ به عنوان دستیار پادشاه جورج پنجم منصوب شد. در سپتامبر ۱۹۱۳ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و
شد. در سپتامبر ۱۹۱۳ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و همچنین در حالی که به عنوان بازرس کل نیروی مرزی غرب آفریقا مشغول به کار بود، به‌طور موقت درجه سرتیپ دریافت کرد. در طول جنگ جهانی اول، دوبل در لشکرکشی کامرون جنگید، در ژوئن ۱۹۱۵ به درجه سرلشکری ارتقا یافت و بعداً به درجه سپهبدی ارتقا یافت. او در نیروی اعزامی مصر در لشکرکشی سینا و فلسطین تحت فرماندهی ژنرال سر آرچیبالد موری خدمت کرد، اما هر دو در سال ۱۹۱۷ جایگزین شدند. در مراسم سال نو ۱۹۱۵، دوبل به عنوان همراه نشان سنت مایکل و سنت جورج منصوب شد. او همچنین به
نشان سنت مایکل و سنت جورج منصوب شد. او همچنین به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام منصوب شد. او در اکتبر ۱۹۲۳ از ارتش بازنشسته شد و به درجه افتخاری سپهبدی نائل آمد. او در فوریه ۱۹۲۶ به عنوان سرهنگ تفنگداران سلطنتی ولچ، به جانشینی سپهبد سر فرانسیس لوید، منصوب شد.
ویلیام لنوکس لاسلز (؛ ۱ سپتامبر ۱۷۹۷ – ) نظامی و سیاست‌مدار محافظه‌کار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی ژنرال ارتش بود و همچنین در سال ۱۸۵۲ و بین سال‌های ۱۸۵۸ تا ۱۸۵۹ به عنوان فرمانده گارد سلطنتی فعالیت می‌کرد.
رابرت جان سوان کوربت (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او افسر ارشد بازنشسته ارتش بریتانیا است که از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ به عنوان آخرین فرمانده بخش بریتانیا در برلین خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی و نشان حمام شده‌است.
ایر کوت (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که از ۱۸۰۶ تا ۱۸۰۸ به عنوان فرماندار جامائیکا خدمت کرد. او در ارتش بریتانیا به درجه ژنرالی رسید و قبل از اینکه در سال ۱۸۱۶ پس از رفتاری که درخور یک افسر و یک جنتلمن نبود، از درجه و افتخاراتش محروم شود، نشان صلیب بزرگ شوالیه از نشان حمام را دریافت کرد.
دنیل اندرو بیل (Daniel Andrew Beal) (زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۹۵۲)، بانکدار، بازرگان، سرمایه‌گذار و ریاضی‌دان آماتور آمریکایی است. او بازرگانی ساکن دالاس است که ثروت هنگفتی در حوزهٔ املاک و مستغلات و نیز بانکداری اندوخته است. بیل که در لنسینگ، ایالت میشیگان چشم به جهان گشوده و بزرگ شده‌است، پایه‌گذار و رئیس بانک بیل و بانک بیل ایالات متحده و نیز سایر شرکت‌های تابعه است. بر اساس "شاخص میلیاردرهای بلومبرگ"، ثروت بیل تا دسامبر ۲۰۲۱، ۹٫۴۹ میلیارد دلار آمریکا تخمین زده می‌شود. بیل نظریه‌پرداز اعداد است و به‌خاطر حدس بیل
بیل نظریه‌پرداز اعداد است و به‌خاطر حدس بیل که تعمیم ریاضی از آخرین قضیهٔ فرما، شناخته می‌شود. او جایزهٔ دائمی یک میلیون دلاری را برای اثبات یا رد این نظریه اختصاص داده است. بانک‌های بیل حامی مالی دو نمایشگاه سالانهٔ علوم و فناوری وابسته به نمایشگاه بین‌المللی علوم و مهندسی هستند. در اواسط دههٔ ۲۰۰۰، بیل در چند بازی پوکر بسیار مخاطره‌آمیز شرکت کرد که به موضوع یک کتاب تبدیل شد. اوایل زندگی و تحصیلات. بیل در لنسینگ، ایالت میشیگان پرورش یافت. مادرش در دولت ایالاتی فعالیت می‌کرد و پدرش مهندس مکانیک بود. او یک
فعالیت می‌کرد و پدرش مهندس مکانیک بود. او یک برادر بزرگ‌تر و یک خواهر کوچک‌تر داشت. بیل در نوجوانی به کمک دایی‌اش، با تعمیر و فروش مجدد تلویزیون به کسب درآمد پرداخت. بیل در ایام تحصیل در دبیرستان، سیستم‌های امنیت آپارتمانی نیز نصب می‌کرد. او همچنین کسب‌وکاری مرتبط با جابه‌جایی مسکن و مدیریت خانه‌های اجاره‌ای راه‌اندازی کرد. بیل در تیم مناظرهٔ دبیرستان خود در دبیرستان لنسینگ سکستون بسیار پیشرفت کرد. او در دانشگاه ایالتی میشیگان نام‌نویسی نمود و به تحصیل ریاضیات پرداخت. سرمایه‌گذاری‌ها و خطرپذیری‌های تجاری.
پرداخت. سرمایه‌گذاری‌ها و خطرپذیری‌های تجاری. سرمایه‌گذاری در املاک و مستغلات. بیل در ۱۹ سالگی، وقتی خانه‌ای در لنسینگ به بهای ۶۵۰۰ دلار خرید و بعد آن را به مبلغ ۱۱۹ دلار در ماه اجاره داد، به یک سرمایه‌گذار در املاک و مستغلات تبدیل شد. در سال ۱۹۷۶، او در مزایدهٔ املاک فدرال در واشینگتن دی.سی. شرکت کرد و پیشنهاد خرید یک آپارتمان در واکو، تی. ایکس را مطرح نمود. بیل با پیشنهاد ۲۱۷۵۰۰ دلاری برندهٔ مزایده شد. سه سال بعد، او ساختمان را به مبلغی بیش از یک میلیون دلار فروخت. در سال ۱۹۷۶، بیل در دانشگاه بایلور در
دلار فروخت. در سال ۱۹۷۶، بیل در دانشگاه بایلور در واکو، تی. ایکس نام‌نویسی کرد، اما دانشکده را ترک کرد تا بر فعالیت‌های تجاری‌اش متمرکز شود. در سال ۱۹۸۱، بیل به‌همراه یکی از شرکایش دو پروژهٔ ساختمانی مسکن به نام برج‌های آجری نیویورک در نیوجرسی را که در وضعیت مطلوبی نبودند، به مبلغ ۲۵۰۰۰ دلار خریدند. دو سال بعد، آن‌ها ساختمان‌های تعمیرشده را به مبلغ ۳٫۲ میلیون دلار به یک سرمایه‌گذار بخش خصوصی فروختند. در سال ۲۰۱۷، او ملک تی. ایکس خود در دالاس را که پیش از آن ۱۳۲ میلیون قیمت‌گذاری شده بود، از طریق مزایدهٔ
آن ۱۳۲ میلیون قیمت‌گذاری شده بود، از طریق مزایدهٔ Concierge به مبلغ ۳۶٫۲ میلیون دلار به‌فرش رسانید. بانک بیل و بانک بیل ایالات متحده. در سال ۱۹۸۸، بیل یک بانک را در دالاس و در سال ۲۰۰۴ بانک دیگری در لاس وگاس راه‌اندازی کرد. از آن ایام، این بانک‌ها دارایی‌های مالی را می‌خرند و با مساعدتر شدن وضعیت بازار آن‌ها را نگه می‌دارند. خریدهای این بانک‌ها عبارت از: بر اساس گزارش عملکرد یکپارچهٔ بانکی از طرف شورای بررسی مؤسسات مالی فدرال، بازده دارایی‌های بانک بیل در سال ۲۰۰۸، ۸٫۱ بود که چندین برابر بیش از گروه
در سال ۲۰۰۸، ۸٫۱ بود که چندین برابر بیش از گروه هم‌ردهٔ خود (بانک‌های پس‌انداز بیمه‌شده با دارایی‌های بیش از یک میلیارد دلار) است. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲، بانک بیل به‌طورکلی از گروه‌های هم‌ردهٔ خود عملکرد بهتری داشت. بازهٔ دارایی بانک بیل عموماً چندین برابر گروه هم‌ردهٔ خود (بانک‌های بازرگانی بیمه‌شده با دارایی بیش از ۳ میلیارد دلار) بود. گزارش بانک بیل و بانک بیل ایالات متحده، نشان داد سرمایهٔ کل این دو مجموعه از ۲٫۷ میلیارد دلار فراتر رفته‌است و کل دارایی این دو بانک در ژوئن ۲۰۱۹ از ۷٫۲ میلیارد دلار بیشتر
دو بانک در ژوئن ۲۰۱۹ از ۷٫۲ میلیارد دلار بیشتر بود. آن‌ها در مجموع ۳۷ شعبه دارند و خدمات بانکی آنلاین نیز ارائه می‌دهند. هر دو بانک عضو شرکت بیمهٔ سپردهٔ فدرال (FDIC) هستند و از سوی این شرکت بیمه شده‌اند. آن‌ها باحصول سپرده‌ای ازجمله گواهی سپرده، حساب‌های بازاری پولی، حساب‌های پس‌انداز دارای صورت‌حساب و حساب‌های IRA CD را به مردم ارائه می‌کنند که از سوی شرکت بیمهٔ سپردهٔ فدرال بیمه شده‌است. از آنجاییکه این بانک‌ها وام‌های مصرفی و حساب جاری به مشتریان ارائه نمی‌کنند، در ردهٔ بانک‌های عمده‌فروشی قرار
ارائه نمی‌کنند، در ردهٔ بانک‌های عمده‌فروشی قرار می‌گیرند. هر دو بانک مجموعه‌های املاک مسکونی غیرنمایندگی و وام‌های تضمینی املاک تجاری را می‌خرند تا از طریق شرکت‌های وابسته، هزینهٔ وام‌های تجاری و مشارکت در وام‌ها و تشکیل سندیکاها را تأمین کنند. کسب‌وکارهای اصلی بیل از سال ۲۰۲۱ عبارت از: هوا فضای بیل. در سال ۱۹۹۷، بیل در قالب بخشی از روند خصوصی‌سازی فضا که از سوی دولت فدرال دنبال می‌شد، یک شرکت هوافضا را پایه‌گذاری کرد تا راکت‌هایی با هدف استقرار ماهواره‌های ارتباطی در مدار زمین بسازد. شرکت هوافضای بیل که
ارتباطی در مدار زمین بسازد. شرکت هوافضای بیل که با بیش از ۲۰۰ کارمند در فضایی به مساحت ۱۶۳۰۰۰ فوت مربع در فریسکو، ایالت تگزاس فعالیت می‌کرد، بر یک راکت سه مرحله‌ای به طول ۲۰۰ فوت متمرکز بود. موتور این راکت که با پراکسید هیدروژن و نفت سفید فعال می‌شد، نیاز به سیستم احتراق جداگانه را رفع کرد، زیرا با اکسیدشدن پراکسید هیدروژن نفت سفید را مشتعل می‌کرد. بیل در رقابت با ابتکار پرتاب فضایی ناسا در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۰، شرکت را تعطیل و فعالیت خود را متوقف کرد. او فعالیت‌های تجاری ناسا ازجمله مشکلات پیش روی سیستم‌های
تجاری ناسا ازجمله مشکلات پیش روی سیستم‌های پرتابی بخش خصوصی در رقابت با شرکت‌های تابعهٔ دولتی ناسا را دلیل اصلی تعطیلی شرکت خود دانست. بشردوستی. بیل میلیون‌ها دلار برای پشتیبانی از ابتکارهای علمی و ریاضی اهدا کرد. بیل از طریق بانک‌های خود، یکی از اسپانسرهای اصلی سالانهٔ بخش‌های ذیل است: هر دو نمایشگاه از رویدادهای معتبر نمایشگاه علوم و مهندسی بین‌المللی هستند و به روی دانش‌آموزان سال‌های ۶ تا ۱۲ باز هستند و برندگان به مسابقات ملی و بین‌المللی راه می‌یابند. بیل همچنین یک میلیون دلار به موزهٔ طبیعت و علوم
بیل همچنین یک میلیون دلار به موزهٔ طبیعت و علوم پروت در دالاس اهدا کرد. این موزهٔ در دسامبر ۲۰۱۲ افتتاح شد. شرکت‌های بیل بیش از ۲۰۰ کامپیوتر به مدرسهٔ مستقل دالاس برای استفادهٔ دانش‌آموزان اهدا کردند. ریاضیات آماتور. بیل نظریهٔ اعداد در ریاضی را خود آموخت. در سال ۱۹۹۳، او به‌طور عمومی روش جدیدی در احتمالات مطرح کرد که به نام حدس بیل شناخته می‌شود. این روش از آخرین قضیهٔ فرما استنباط می‌شود. هنوز هیچ مثال نقضی برای این روش احتمالات مشاهده نشده‌است. بیل به‌منظور ترغیب پژوهش دربارهٔ این روش احتمالات، شخصاً
ترغیب پژوهش دربارهٔ این روش احتمالات، شخصاً جایزهٔ دائمی یک میلیون دلاری برای اثبات یا رد آن در نظر گرفت و منابع مالی آن را متقبل شد. این برنامه‌ها با همکاری انجمن ریاضی آمریکا برگزار می‌شود و دانشگاه تگزاس شمالی، گردانندهٔ یک وبسایت اطلاع‌رسانی دربارهٔ روش حدس بیل است. تا فوریه ۲۰۲۱، جایزهٔ حدس بیل برنده‌ای نداشته‌است. پوکر. بیل طی بازدید از لاس وگاس میان سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴، در بازی‌های پوکر پرخطر در مقابل بازیکنان حرفه‌ای شرکت کرد. این بازی‌ها شامل پوکر ۱۰۰ هزار دلاری تا ۲۰۰ هزار دلاری تگزاس هولد ام
۱۰۰ هزار دلاری تا ۲۰۰ هزار دلاری تگزاس هولد ام بود. بیل در ۱۳ مه ۲۰۰۴، در بلاژیو لاس وگاس یکی از بزرگ‌ترین دست‌های تکی در تاریخ پوکر را به ارزش ۱۱٫۷ میلیون دلار برنده شد. این بازی‌ها در کتاب مایکل کریگ، به نام «استاد، بانکدار و پادشاه خودکشی: درون پرپول‌ترین بازی پوکر تمام زمان‌ها» آمده‌است. زمانی که بازی‌های ذکرشده در کتاب کریگ در سال ۲۰۰۴ به پایان رسید، بیل از اول تا پنجم فوریه ۲۰۰۶ به لاس وگاس بازگشت تا با مسابقه‌ای با محدودهٔ ۵۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ دلار در کازینوی وین لاس وگاس شرکت را تصاحب کند. رقبای او تاد
وین لاس وگاس شرکت را تصاحب کند. رقبای او تاد برانسون، جنیفر هارمن، تدفارست و چند نفر دیگر بودند. ارزش دارایی بیل در ۵ فوریه ۲۰۰۶، ۳٫۳ میلیون دلار کاهش یافت. یک هفته بعد، او به کازینوی وین بازگشت و در جلسه‌های پوکر روزانه از ۱۲ تا ۱۵ فوریه تقریباً ۱۳٫۶میلیون دلار از شرکت برنده شد. بازی‌ها از ۲۱ تا ۲۳ فوریه از سر گرفته شد و فیل ایوی بازیکن پوکر قهرمان جهان از طرف شرکت با محدودهٔ ۶۰۰۰۰/۳۰۰۰۰ و ۱۰۰۰۰۰/۵۰۰۰۰ دلار با بیل رقابت کرد. طی این سه روز، بیل ۱۶٫۶ میلیون دلار به آیوی از دست داد. طبق گفته جنیفر هارمن، در
دلار به آیوی از دست داد. طبق گفته جنیفر هارمن، در مصاحبه‌ای در پادکست پوکر با دانیل نگرینو در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۶، بازی‌ها به ۱۰۰۰۰۰/۲۰۰۰۰۰ دلار رسید. زندگی شخصی. بیل از همسر اولش دو فرزند دارد. او در سال ۱۹۹۶ با سیمونا بیل مهاجر اهل استونی ازدواج کرد. آن‌ها چهار فرزند دارند. در سال ۲۰۱۰، سیمونا تقاضای طلاق کرد. بیل از اولیا سینیتسینا دو فرزند دارد. he married Estonian بیل یک آزادی‌خواه است. او در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ نخست از راند پائول حمایت کرد و ۲۵۰ هزار دلار به کارزار انتخاباتی این
حمایت کرد و ۲۵۰ هزار دلار به کارزار انتخاباتی این سناتور تخصیص داد. پس از خروج پائول از رقابت، بیل حامی دونالد ترامپ برای تصدی منصب ریاست‌جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶ شد. بیل یکی از مشاوران ارشد اقتصادی دونالد ترامپ بود. بنا به اعلام فوربز، بیل در سپتامبر ۲۰۱۶، ۲ میلیون دلار برای یکی از کمپین‌های ترامپ و یک میلیون دلار برای جشن‌های افتتاحیه او هزینه کرد. به‌دنبال حملهٔ ژانویه ۲۰۲۱ به ساختمان کنگرهٔ ایالات متحده، یکی از دستیاران بیل به خبرگزاری بلومبرگ گفت که «نمی‌داند چه اتفاقی افتاده‌است… و او دیگر
گفت که «نمی‌داند چه اتفاقی افتاده‌است… و او دیگر گزارش‌های خبری جریان غالب را باور نمی‌کند».
رولوف بنی، (۱۹۲۴–۱۹۸۴) عکاس اهل کانادا بود که بیشتر عمر خود را در رم و به سفر به سراسر جهان گذراند. او با نام ویلفرد روی بنی در مدیسین هت آلبرتا به دنیا آمد و بعدها نام کوچک خود را رولوف (Roloff) که از نام خانوادگی مادرش گرفته بود، گذاشت. زندگی. بنی در ۷ ژانویه ۱۹۲۴ در مدیسین هات آلبرتا به دنیا آمد. بنی تحصیلات خود را در دانشگاه تورنتو به سرانجام رساند. همچنین به کلاس‌های هنر در مرکز هنرهای بنف در دانشگاه آیووا می‌رفت. وی نزد مائوریسیو لاسانسکی که چاپگری چیره‌دست هم بود آموزش دید و مائوریسیو یکی از آثارش را
هم بود آموزش دید و مائوریسیو یکی از آثارش را به وی هدیه داد. او یک استودیوی عکاسی در لث‌بریج آلبرتا داشت که اقوام خود را در آنجا ملاقات می‌کرد.
جنگ جانشینی کاستیا جنگی بود که از سال ۱۴۷۴ تا ۱۴۷۹ بر سر جانشینی تاج و تخت کاستیا بین طرفداران خوآنا د تراستامارا، دختر پادشاه فقید انریکه چهارم، پادشاه کاستیا و طرفداران ایزابل یکم، خواهر ناتنی انریکه رخ داد. جنگ ماهیت بین‌المللی مشخصی داشت، زیرا ایزابل با عموزاده‌اش فرناندوی دوم، وارث بلافصل تاج آراگون ازدواج کرده بود، در حالی که خوآنا پس از پیشنهاد طرفدارانش، از نظر استراتژیک با عموی ناتنی‌اش، پادشاه پرتغال آفونسو پنجم، ازدواج کرد. فرانسه در حمایت از پرتغال مداخله کرد، زیرا آنها رقیب آراگون برای قلمرو در
مداخله کرد، زیرا آنها رقیب آراگون برای قلمرو در ایتالیا و روسیلون بودند. با وجود چند موفقیت اولیه توسط حامیان خوآنا، عدم تهاجم نظامی آفونسو پنجم و بن‌بست در نبرد تورو (۱۴۷۶) منجر به از هم پاشیدگی اتحاد جوآنا و به رسمیت شناختن ایزابل در دادگاه مادریگال شد. -سگوویا (آوریل تا اکتبر ۱۴۷۶): "در سال ۱۴۷۶، بلافاصله پس از نبرد بلاتکلیف Peleagonzalo [نزدیک تورو]، فردیناند و ایزابلا نتیجه را به عنوان یک پیروزی بزرگ ستایش کردند و دادگاه‌ها را در مادریگال نامیدند. اعتبار تازه به دست آمده برای پیروزی در شهرداری مورد
تازه به دست آمده برای پیروزی در شهرداری مورد استفاده قرار گرفت. حمایت متحدانشان…» (ماروین لوننفلد). جنگ بین کاستیا و پرتغال به تنهایی ادامه یافت. این شامل جنگ دریایی در اقیانوس اطلس بود که اهمیت بیشتری پیدا کرد: مبارزه برای دسترسی دریایی به ثروت گینه (طلا و بردگان). در سال ۱۴۷۸، نیروی دریایی پرتغال، کاستیایی‌ها را در نبرد سرنوشت‌ساز گینه شکست داد. این جنگ در سال ۱۴۷۹ با پیمان آلکاچواس به پایان رسید که ایزابل و فرناندو را به عنوان حاکمان کاستیا به رسمیت شناخت و به پرتغال هژمونی در اقیانوس اطلس، به استثنای
و به پرتغال هژمونی در اقیانوس اطلس، به استثنای جزایر قناری، اعطا کرد. خوآنا حق خود بر تاج و تخت کاستیا را از دست داد و تا زمان مرگش در پرتغال ماند. این درگیری را جنگ داخلی دوم کاستیا نیز می‌نامند، اما این نام ممکن است با سایر جنگ‌های داخلی که در قرن ۱۴ و ۱۵ کاستیا را درگیر کرده بود، اشتباه شود. برخی از نویسندگان از آن به عنوان جنگ پرتغال یاد می‌کنند. با این حال، این نام به وضوح نشان دهنده دیدگاه کاستیایی‌ها است و به‌طور ضمنی ادعای خوآنا را رد می‌کند. در مواقع دیگر اصطلاح جنگ شبه‌جزیره به کار رفته‌است، اما
دیگر اصطلاح جنگ شبه‌جزیره به کار رفته‌است، اما به راحتی با جنگ شبه جزیره در سال‌های ۱۸۰۸–۱۸۱۴، که بخشی از جنگ‌های ناپلئونی بود، اشتباه گرفته می‌شود. برخی از نویسندگان عبارت خنثی جنگ ۱۴۷۵–۱۴۷۹ را ترجیح می‌دهند. پیش زمینه. جانشینی تاج کاستیا. جوانا، متولد ۱۴۶۲، تنها فرزندی بود که از انریکه چهارم پادشاه کاستیا به دنیا آمد و به عنوان وارث تاج و تخت، شاهزاده آستوریاس نامیده شد. شایعه ای منتشر شد مبنی بر اینکه او در واقع دختر پادشاه انریکه نیست، بلکه بلتران د لا کووا، معشوقه ادعایی همسر انریکه، خوان پرتغالی،