payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به حالت قهر می‌آمد اما در حد دو سه روز بود و بعد سر خانه و زندگی اش برمی‌گشت. شما می‌دانید این دعواها بین زن و شوهر طبیعی است و تا کنون غزل تقاضایی برای طلاق نکرده بود.» پدر غزل در مورد دیدار با دخترش در ترکیه گفت: «من دخترم را بعد از چند ماه دیده بودم او را بغل کردم و بوسیدم سرزنشش کردم که چرا اینکار را کرده و از غزل خواستم به زندگی خودش برگردد غزل هم هیچ مخالفتی نکرد و به اشتباه خودش اعتراف کرد. جریان ترکیه آمدنش را که سؤال کردم غزل تعریف کرد: شبی که خانه را ترک کردم من را در تهران تحویل سه نفر دادند که
را ترک کردم من را در تهران تحویل سه نفر دادند که ایرانی بودند که دو نفر آن‌ها من را مورد اذیت و آزار قرار دادند او گفت یک شب در تهران مانده و بعد از مرز خوی خارج شده است.» او این افرد را قاچاقچی‌هایی معرفی می‌کند که عبد جمونگ (مرد سوری) به آن‌ها پول پرداخت کرده بود. وی اظهار می‌دارد که عبد جمونگ از ترس دولت ترکیه غزل را عقد کرده و برایش عروسی گرفته بود. به گفتهٔ پدر غزل، عبد جمونگ از طریق ارسال عکس برای خانواده و همسر غزل آنها را عصبی می‌کرد و به سجاد (همسر غزل) می‌گفت: «یادت هست یک ماه ارتباط بین شما و
غزل) می‌گفت: «یادت هست یک ماه ارتباط بین شما و زنت خراب شد من به غزل گفته بودم با تو اینطور رفتار کند، یا من به غزل گفتم بچه را سقط کند یادت هست غزل در را به روی تو قفل کرد! من بهش گفتم این کار را بکند.» پدر غزل می‌افزاید: «دو مرتبه با وعده اینکه اگر فلان مبلغ را واریز کنید دختر شما برمی‌گردانم ما هم که دستمان به هیچ جا بند نبود اعتماد کردیم و یکبار ۱۵۰ میلیون تومان و بار دیگر ۱۶ میلیون تومان برای وی واریز کردیم اما غزل را بازنگرداند.» پدر غزل حیدری دربارهٔ ورودشان به ایران تا زمان کشته شدن دخترش چنین گفت:
ورودشان به ایران تا زمان کشته شدن دخترش چنین گفت: روایت شاهدان روز جنایت. یکی از مغازه‌دارانی که شاهد گرداندن سرِ بریده شدهٔ غزل حیدری در میدان کسایی اهواز بوده، دربارهٔ روز حادثه گفت: یک فرد دیگر که از تعمیرکاران شاغل در این محله است نیز اظهار داشت که آن صحنه از یادش نمی‌رود و هنوز حال خوبی ندارد. به گفتهٔ او، مردم این منطقه پس از دیدن چنین صحنه‌ای از نظر روحی بسیار آشفته شده‌اند: «همه ما وقتی شب به خانه می‌رویم، لرز می‌کنیم.» پیشینه قتل‌های ناموسی در خوزستان. عاطفه بروایه، کنشگر اجتماعی ایرانیِ عرب،
خوزستان. عاطفه بروایه، کنشگر اجتماعی ایرانیِ عرب، اواسط دی‌ماه سال ۱۴۰۰ اعلام کرده بود که بر اساس تحقیقات صورت گرفته در دو سال گذشته، دست‌کم ۶۰ زن در خوزستان به دلایل ناموسی به قتل رسیده‌اند و در ارتباط با این ۶۰ مورد قتل تاکنون حتی یک نفر هم مجازات نشده و حتی خانواده‌ها از قاتلان شکایتی نکرده‌اند. وی افزوده «عادت‌هایی که در جامعه عرب رو به تغییر بود، به دلیل شرایط اقتصادی و اقلیمی و فقر افزایش داشته است.» توقیف پایگاه خبری رکنا. بعدازظهر روز ۱۶ بهمن ۱۴۰۰ خبر و تصاویر مربوط به قتل مونا حیدری توسط پایگاه
خبر و تصاویر مربوط به قتل مونا حیدری توسط پایگاه خبری رکنا برای نخستین‌بار منتشر شد. اداره کل مطبوعات و خبرگزاری‌های داخلی صبح روز ۱۷ بهمن اعلام کرد که به دلیل «انتشار تصاویر و مطالب مغایر با عفت عمومی» و انعکاس حوادث به نحوی مغایر با «بهداشت روانی جامعه»، به این پایگاه خبری تذکری کتبی ارسال کرده است. ساعاتی بعد برخی خبرگزاری‌ها به نقل از ایمان شمسایی، مدیر کل این سازمان زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، گزارش داد هیئت نظارت بر مطبوعات خبرگزاری رکنا را به دلیل «انتشار تصویری دردناک از یک بانوی مقتول
به دلیل «انتشار تصویری دردناک از یک بانوی مقتول اهوازی و برهم خوردن فضای روانی جامعه» توقیف کرده است. واکنش‌ها به لایحهٔ تأمین امنیت زنان. با قتل مونا حیدری مسئله لایحهٔ تأمین امنیت زنان در ایران توسط فعالان اجتماعی و رسانه‌ها مطرح شد. فعالان ایران می‌گویند لایحه حفظ کرامت و حمایت از زنان در برابر خشونت نه تنها در مجلس معطل مانده است و بعد ۱۲سال هنوز به مرحله تصویب نرسیده است، بلکه زمزمه‌هایی به گوش می‌رسد که دولت سیزدهم این لایحه را دوباره از مجلس گرفته است. دبیرکل اتحاد ملت ایران به قتل فجیع مونا حیدری
دبیرکل اتحاد ملت ایران به قتل فجیع مونا حیدری در توئیتر واکنش نشان داد و مسئلهٔ لایحهٔ تأمین امنیت زنان را مطرح کرد. حکم دادگاه. سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران خبر داد سجاد حیدر نوا متهم به مباشرت در قتل عمد، ایراد ضرب و جرح عمدی مقتول و اخلال در نظم عمومی و حیدر حیدر نوا متهم به معاونت در ارتکاب قتل عمد هستند. اولیا دم گذشت کردند و با توجه به قابل گذشت بودن این قسمت از اتهام به استناد بند پ ماده ۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری در مواردی که جرم واجد جنبه و حیثیت خصوصی است پرونده منتهی به صدور قرار موقوفی
حیثیت خصوصی است پرونده منتهی به صدور قرار موقوفی تعقیب شده اما از لحاظ جنبه عمومی جرم متهم ردیف اول از حیث مباشرت در قتل عمدی به تحمل ۷ سال و نیم حبس تعزیری و از حیث جنبه عمومی ایراد ضرب و جرح عمدی به ۸ ماه حبس محکوم شده است. متهم ۱۳ ساله ردیف دوم نیز به ۴۵ ماه حبس تعزیری از باب معاونت در قتل عمدی محکوم شد، اما در شهریور ماه ۱۴۰۲ به دلیل عذاب وجدان خودکشی کرد.
ایتان اولیور رالف Ethan Oliver Ralph یک پادکست ساز آمریکایی است که از رهبران ثابت کمپین گیمرگیت است، که بریانا وو را داکس (افشا وشناسایی اطلاعات) کرد. پادکست اصلی او کیل استریم killstream است. رالف از یوتیوب، که قبلاً برنامه او را میزبانی می‌کرد، بن شده‌است. Killstream پس از دریافت یک ماه تعلیق از سرویس استریم DLive در اوایل ژانویه در Trovo Live میزبانی شد. این نمایش همچنین در پادکست اپل منتشر شده‌است. حرفه. کیل استریم. در دوره آوریل تا اکتبر ۲۰۲۰، کیل استریم دلار برای رالف درآمد کسب کرد.
نبرد پانیوم (همچنین به عنوان پانیون، نیز شناخته می‌شود در سال ۲۰۰ پ.م در نزدیکی پانیوم (بانیاس امروزی) بین نیروهای امپراتوری سلوکی و امپراتوری بطلمیوسی به عنوان بخشی از جنگ پنجم سوریه صورت گرفت. سلوکیان توسط آنتیوخوس سوم رهبری می‌شدند، در حالی که ارتش بطلمیوسی توسط اسکوپاس از اتولی رهبری می‌شد. سلوکیان به پیروزی کامل دست یافتند و ارتش بطلمیوسی را نابود کردند و استان سول-سوریه را فتح کردند. این شکست ضربه سختی به بطلمیوسی‌ها وارد کرد و آن‌ها دیگر قدرت بزرگ مستقلی نبودند. آنتیوخوس جناح جنوبی خود را تثبیت کرد و
نبودند. آنتیوخوس جناح جنوبی خود را تثبیت کرد و شروع به تمرکز بر درگیری با جمهوری روم کرد. پیش زمینه. در سال ۲۰۲ پ. م، بطلمیوس پسر تراسیا، فرماندار بطلمیوسی سول-سوریه، به طرف آنتیوخوس سوم، فرمانروای امپراتوری سلوکی، پناهنده شد. آنتیوخوس از پاییز ۲۰۱ پ. م، تا زمستان به سوریه حمله کرد و بیشتر استان، از جمله شهر غزه را اشغال کرد. فرمانده بطلمیوسی اسکوپاس اتولیایی در زمستان آن قسمت از استان را دوباره پس گرفت. آنتیوخوس ارتش خود را در دمشق جمع کرد و در تابستان ۲۰۰ پ. م با ارتش بطلمیوسی در نهر پانیوم در نزدیکی کوه
پ. م با ارتش بطلمیوسی در نهر پانیوم در نزدیکی کوه هرمون مقابله کرد. پیش‌درآمد. جناح بطلمیوسی. خط مقدم بطلمیوسی چهار کیلومتر عرض داشت. بال چپ در دشت پایین فلات پانیوم مستقر شد. آن‌ها شامل ۲۵۰۰۰ تا ۳۲۰۰۰ فالانژ مهاجر مقدونی به فرماندهی بطلمیوس پسر آئروپوس بودند. آن‌ها بهترین سربازان امپراتوری بودند. فرماندهی کل در اختیار یک ژنرال مزدور اتولیایی به نام اسکوپاس اتولیایی بود که ۶۵۰۰ مزدور اتولیایی شامل ۶۰۰۰ پیاده و ۵۰۰ سواره‌نظام را با خود آورد. جناح سلوکی. آنتیوخوس احتمالاً حدود ۷۰۰۰۰ سرباز داشت که بیشتر آن‌ها
احتمالاً حدود ۷۰۰۰۰ سرباز داشت که بیشتر آن‌ها در نبرد رافیا در ۲۱۸ پ. م شرکت داشتند. پس از تسخیر مجدد ساتراپی‌های بالا در سال‌های گذشته، می‌توانست از پایگاه منابع بزرگ‌تری نسبت به قبل استفاده کند. پولیبیوس از حضور کاتافراکت‌ها، سربازان تارانتو، فالانژها، "هیپاسپیست‌ها"، فیل‌های جنگی و جنگ‌جویان سبک را در صفوف ارتش سلوکی نام می‌برد. نبرد. آنتیوخوس کوچک، پسر اول آنتیوخوس سوم، فرماندهی کاتافراکت‌های ارتش سلوکی را بر عهده گرفت و شبانه تل حمرا، کوهپایه ای از کوه هرمون را تصرف کرد. کاتافراکت‌ها نبرد را با حمله و
هرمون را تصرف کرد. کاتافراکت‌ها نبرد را با حمله و شکست سریع سواره نظام بطلمیوسی تحت فرمان بطلمیوس آغاز کردند. در مرکز، فالانژ بطلمیوسی فالانژهای سلوکی خود را مجبور به عقب‌نشینی کردند. فیل‌های سلوکی این موفقیت بطلمیوسی را با عبور از شکاف‌های فالانژ سلوکی متوقف و پیشروی آن‌ها خنثی کردند. کاتافراکت‌ها تحت فرمان آنتیوخوس کوچک به تعقیب سواره نظام دشمن پایان دادند و از عقب فالانژهای بطلمیوسی را مورد حمله قرار دادند. فالانژهای بطلمیوسی که از دو طرف توسط فیل‌های جنگی، فالانژها و کاتافراکت‌ها گیر افتاده و در
جنگی، فالانژها و کاتافراکت‌ها گیر افتاده و در همان‌جا نابود شدند. اسکوپاس، واقع در جناح راست، از میدان گریخت و ۱۰۰۰۰ سرباز را با خود برد. عواقب. اسکوپاس ۱۰۰۰۰ مرد را رهبری کرد تا به صیدا پناه ببرند. سایر گروه‌های بطلمیوسی به اورشلیم، فنیقیه، سامره و دکاپولیس فرار کردند. همه آن‌ها تا پایان سال ۱۹۸ پ. م مجبور به تسلیم شدند. سول-سوریه تحت کنترل سلوکیان درآمد و بطلمیوسی‌ها مجبور شدند در سال ۱۹۵ پ. م با آنتیوخوس قرارداد صلح امضا کنند. به عنوان یکی از نتایج نبرد، امپراتوری بطلمیوسی مجبور شد نقش فالانژهای مهاجر
امپراتوری بطلمیوسی مجبور شد نقش فالانژهای مهاجر مقدونی را در سال‌های بعد در ارتشش کاهش دهد. برخی از مفسران کتاب مقدس این نبرد را همان نبردی می‌دانند که در دانیال ۱۱:۱۵ به آن اشاره شده‌است، جایی که می‌گوید: «سپس پادشاه شمال خواهد آمد و برج‌های محاصره ای خواهد ساخت و شهری مستحکم را تصرف خواهد کرد.» تلفات. بر اساس میزان تلفات فالانژها در نبرد ماگنزیا در سال ۱۹۰ پ. م و پیدنا در سال ۱۶۷ پ. م، ۲۵۰۰۰ فالانژ بطلمیوسی احتمالاً ۱۷۵۰۰ تا ۲۰۸۲۵ نفر، کشته یا اسیر شده‌اند.
از رگ هر تاک دشت سایه‌ها رمانی از خسرو حمزوی است که در سالِ ۱۳۸۳ منتشر شد. مجموعهٔ شعرِ «از من مپرس که شب چی‌ست» پیوستِ این رمان بود که چاپش مقدور نشد و در کتابِ "خانه‌ای در کال سوسن، از من مپرس که شب چی‌ست" آمد. داستان. اسفار در ارگ ذونور می‌میرد و ساعتی بعد نوه‌زاده‌اش، مهریز، که نامش دمِ مرگ از زبانش نمی‌افتاده، سرمی‌رسد تا گِلهٔ ریاض را به فرامرز برساند که چرا مادرش را تنها رها کرده و به پدرِ قماربازش، مشکان، روی آورده است. اسفار ارگ را به مهریز هبه کرده، ولی برادرِ اسفار، یگانه، و پسرِ یگانه که وکیل
ولی برادرِ اسفار، یگانه، و پسرِ یگانه که وکیل خانواده است، مشکان، از این کار ناخرسندند. عمّه خاور طرفدارِ مهریز است. مهریز که بی‌اعتناست با هم‌سالانش شب به خانهٔ دکتر لازار می‌روند و یگانه از خشم سر و صورت جنازهٔ اسفار را زخمی می‌کند. مهریز می‌رسد و جلویش را می‌گیرد. اسفار در پیردانگه به خاک سپرده می‌شود و شفا و هدا و اسکدار، سه فرزندخواندهٔ عقب‌افتادهٔ ذهنیش، از آن پس در ارگ به جستجویش می‌پردازند و یگانه را خشمگین می‌کنند و در پناهِ هستا، دخترِ کوچک‌ترِ یگانه، و عمّه خاور زندگی می‌کنند. هستا که از دلدار
و عمّه خاور زندگی می‌کنند. هستا که از دلدار پیشین، ابراهیم مصباح، دور مانده، در یک زد و بند خانوادگی با اسفندیار شبانکاره ازدواج می‌کند. اسفندیار زمین‌های کوهپایه را به نام هستا می‌کند تا خانوادهٔ ذونور در آن شهرک‌سازی کند. یگانه استخوان‌های مردگان شبانکاره را از کلاتِ شبانکاره، که می‌خرد، به ارگ می‌آورد و با خانواده برشان پای‌کوبی می‌کند. اسفندیار در املاک خودش اصلاحات ارضی می‌کند و ملّاکان دیگر را به خشم می‌آورد. در نتیجه در توطعه‌ای تیر می‌خورد و به تدریج می‌میرد و نزدیک اسفار به خاک سپرده می‌شود و هستا
می‌میرد و نزدیک اسفار به خاک سپرده می‌شود و هستا به املاکش رسیدگی می‌کند. فرامرز با نایین به آیین مانو می‌گرود و به جزیرهٔ مانو می‌رود و بیمار می‌شود و می‌میرد. مشکان دارایی خانواده، از جمله ارگ، را در قمار به برزو شبانکاره می‌بازد و در یک قرارداد صوری قانونی فروش واگذار می‌کند و خودکشی می‌کند. برزو، به میانجی‌گری مهریز، ریاض را از بدهکاری نجات می‌دهد. مهریز به توطئهٔ آدم‌های یگانه، از اداره اخراج می‌شود و در سفری به بیدگاه نام و نشان مادرش را، که یگانه طرد کرده بود، از خاله نگار می‌شنود. در بازگشت به ارگ
کرده بود، از خاله نگار می‌شنود. در بازگشت به ارگ می‌رود، می‌بیند یگانه استخوان‌های زنش را در مقام آویخته. هدا و شفا و اسکدار به یگانه حمله می‌کنند، هستا اسکلت مادر را در آغوش می‌گیرد و کشته شدنِ یگانه را تماشا می‌کند.
نبرد اونوپاروس نبردی بود که در سال ۱۴۵ پ. م بر روی رودخانه اونوپاروس (رود عفرین امروزی، سوریه) در حومه مجاور انطاکیه بر اورونتس، پایتخت امپراتوری سلوکی، رخ داد. این جنگ بین ائتلافی از مصر بطلمیوسی به رهبری بطلمیوس ششم و سلوکی‌هایی که از ادعای حکومت دیمتریوس دوم حمایت می‌کردند، در مقابل حامیان سلوکی الکساندر بالاس صورت گرفت. نیروی بطلمیوسی در نبرد پیروز شدند و امید بالاس برای حفظ تاج و تخت پایان یافت. با این حال، بطلمیوس ششم در این نبرد دچار جراحت مرگباری شد. علیرغم اینکه نیروهای مصری در نبرد پیروز شدند،
شد. علیرغم اینکه نیروهای مصری در نبرد پیروز شدند، آن‌ها توسط امپراتوری سلوکی که اکنون یکپارچه شده بود، از سوریه بیرون رانده شدند. پیش زمینه. دیمتریوس یکم، پادشاه سلوکی، جاه طلب و شایسته بود، اما در طول سلطنت خود، دشمنان خارجی و داخلی پیدا کرد. جمهوری روم و پادشاهی پرگامون که مشتاق تضعیف دیمتریوس و سلوکیان بودند، از مدعی تاج و تخت او، الکساندر بالاس حمایت کردند. بالاس ادعا کرد که فرزند گمشده آنتیوخوس چهارم، عموی دیمتریوس یکم است و در سال ۱۵۲ پ. م به شهر بطلمیاس با حمایت مزدوران رومی و پرگامی رفت. او حداقل
با حمایت مزدوران رومی و پرگامی رفت. او حداقل از رقبای داخلی دیمتریوس کمک گرفت، به ویژه از خاندان مکابی به رهبری جاناتان آپوس که او را به عنوان کاهن اعظم یهودیه منصوب کرد. بالاس و گروهش موفق شدند دیمتریوس یکم را در ۱۵۰ پ. م بکشند و تاج و تخت سلوکی را برای خود تصاحب کنند. الکساندر بالاس در ابتدا از حمایت مصر بطلمیوسی و پادشاه آن بطلمیوس ششم برخوردار بود. او برای ایجاد اتحاد با دختر بطلمیوس، کلئوپاترا تئا ازدواج کرد. با این حال، این صلح ماندگار نشد. دیمتریوس دوم، پسر خردسال دیمتریوس یکم، نمایشنامه‌ای ساخت تا
پسر خردسال دیمتریوس یکم، نمایشنامه‌ای ساخت تا بالاس را بدنام کند، کسی که به عنوان یک حاکم ضعیف و بداخلاق شهرت پیدا کرد. جنگ داخلی از سر گرفته شد و نیروهای مصری در حدود ۱۴۷ پ. م در مرز جمع شدند و آماده مداخله در جنگ داخلی سلوکیان بودند. با اجازه الکساندر، مصریان بیشتر مناطق ساحلی سول-سوریه را اشغال کردند، با همکاری متحدان یهودی محدوده نفوذ الکساندر گسترش یافت و تپه‌ها و مناطق داخلی یهودیه را تصرف کردند. هنگامی که بطلمیوس ششم به سمت شمال حرکت می‌کرد، طرف خود را تغییر داد و از دامادش بالاس خواست که وزیر ارشد
را تغییر داد و از دامادش بالاس خواست که وزیر ارشد خود را به اتهامات احتمالاً جعلی تحویل دهد. احتمالاً دیمتریوس دوم پیشنهاد داده بود که در صورت متحد شدن بطلمیوس با او، حکومت مدت بطلمیوسی‌ها را بر سول-سوریه به رسمیت بشناسد. پس بطلمیوس ششم به انطاکیه لشکرکشی کرد. الکساندر شهر را رها کرد. بطلمیوس ششم پایتخت سوریه را برای دیمتریوس دوم به عنوان حاکم دست‌نشانده‌اش فتح کرده بود. ازدواج دخترش کلئوپاترا تئا با بالاس منتفی شد و او با دیمتریوس ازدواج کرد. نبرد. بطلمیوس ششم و دیمتریوس دوم برای کسب وفاداری اشراف یونانی
ششم و دیمتریوس دوم برای کسب وفاداری اشراف یونانی انطاکیه تلاش کردند. در همین حین بالاس از کیلیکیه خارج شد و وارد سوریه شد. هواداران او حومه‌های اطراف انطاکیه را غارت کردند تا بر مهاجمان مصری فشار بیاورند. ارتش مشترک بطلمیوس و دیمتریوس به الکساندر حمله کرده و به حملات او پایان دادند. ارتش ائتلاف آن‌ها با ارتش الکساندر در کنار رودخانه اونوپاروس در نزدیکی انطاکیه درگیر شد. ارتش بطلمیوسی پیروز شد و بالاس را مجبور به فرار کرد. عواقب. در حالی که ارتش بطلمیوسی پیروز نبرد شد، اما در واقع بالاس و بطلمیوس ششم هر دو
نبرد شد، اما در واقع بالاس و بطلمیوس ششم هر دو شکست خوردند. بطلمیوس علیرغم این‌که پیروز شد، در این نبرد مجروح شد. ظاهراً اسبش پس از ترسیدن از یک فیل روی او افتاد. نگهبانانش از او محافظت کرده و در حالت گیجی به مصر بازگردانده شد. الکساندر بالاس برای پناهندگی به نبطیه گریخت، اما متحدانش در آنجا به او خیانت کردند. او توسط یکی از شاهزادگان نبطی به نام زبدیل کشته شده و سر او را جدا کرد؛ بنابراین، برنده غیرمنتظره نبرد، دیمتریوس دوم جوان بود که به ناگهان رقبای بالقوه خود برای قدرت را مرده یافت. با اتحاد کوتاه مدت
خود برای قدرت را مرده یافت. با اتحاد کوتاه مدت سلوکی‌ها، دیمتریوس به متحدان مصری سابق خود روی آورد و توانست نیروهای اشغالگر بطلمیوسی را از انطاکیه و سول-سوریه بیرون کند. مصر بطلمیوسی که ظاهراً به دستاوردهای بزرگ ارضی دست یافته بود و رقیب دیرینه خود را به یک کشور دست‌نشانده تقلیل داده بود به جایی که در ۱۵۲ پ. م بود بازگشت.
"آیدا رد (") یک فیلم درام جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به نویسندگی و کارگردانی جان سوب و با بازی ملیسا لیو، فرانک گریلو و جاش هارتنت است. این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم لوکارنو در ۱۱ اوت ۲۰۲۱ به‌صورت جهانی اکران شد و در ۵ نوامبر ۲۰۲۱ نیز توسط صبان فیلمز در ایالات متحده منتشر شد. داستان. آیدا «رِد» واکر (با بازی ملیسا لئو)، مادر تبهکار یک خانوادهٔ جنایتکار، در زندان در حال پوسیدن است. او بیوه شده، چون همسرش در جریان همان عملیاتی کشته شد که به دستگیری‌اش انجامید. حالا که به سرطان مبتلا شده، می‌خواهد در
انجامید. حالا که به سرطان مبتلا شده، می‌خواهد در آزادی بمیرد. بنابراین، هم برای آزادی مشروط نقشه می‌کشد و هم—مطابق عادت قدیمی‌اش—برای یک سرقت. پسرش، وایت (جاش هارتنت)، تبهکاری حرفه‌ای اما بااخلاق است، و برادرش، دالاس (فرانک گریلو)، روان‌پریشی خشن. دخترش جینی (دبورا ان وول) نیز به خاطر ازدواج با یک افسر پلیس ساده‌دل و مهربان به نام بادی کالیِر (جورج کارول) از آیدا دوری می‌کند. دختر نوجوان و یاغیِ آن‌ها، دارلا (سوفیا هابلتیز)، جذب عمویش وایت شده و با یک جوان بی‌سروپا به نام پیتی (نیکلاس سیریلو) رابطهٔ
جوان بی‌سروپا به نام پیتی (نیکلاس سیریلو) رابطهٔ عاشقانه دارد. وایت پس از شکست در سرقت یک کامیون درگیر مشکلات فراوانی است، و مأمور ویژهٔ عبوس اف‌بی‌آی، لارنس تویلی (ویلیام فورسایت)، که با کالیِر همکاری می‌کند، رد او را گرفته است. در این میان، دالاس که خود را «پاک‌کن» ماجرا می‌داند، به‌طرز بی‌رحمانه‌ای کسانی را که باعث این شکست شده‌اند یا بستگانشان را می‌کشد. تولید. فیلمبرداری ابتدایی این فیلم در اوت و سپتامبر ۲۰۲۰ در تالسا، اکلاهما انجام شد. انتشار. این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم لوکارنو در ۱۱ اوت
فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم لوکارنو در ۱۱ اوت ۲۰۲۱ به‌صورت جهانی اکران شد. این فیلم اولین نمایش خود در آمریکای شمالی را نیز در اوت ۲۰۲۱ در جشنواره بین‌المللی فیلم فنتیژا تجربه کرد. پیش از این، صبان فیلمز حقوق پخش فیلم را در ایالات متحده و بریتانیا به‌دست آورده‌بود.
نبرد ۲۵ آبو (۱۰ اوت) ۳۰۹ پ. م در مکانی نامعلوم میان بابل و شوش رخ داد و یک درگیری سرنوشت‌ساز و نهایی جنگ بابل بود، که با پیروزی سلوکوس یکم و تأسیس پادشاهی سلوکی به پایان رسید. زمینه. سلوکوس بین سال‌های ۳۱۲ تا ۳۱۱ پ. م بابل را پس گرفته بود. او قبلاً ساتراپ این ساتراپی بود، اما از ترس قدرت روزافزون آنتیگون مجبور به ترک آن شد. دودمان آنتیگونی چندین تلاش برای بازپس‌گیری این ساتراپی انجام دادند، اما با شکست مواجه شدند. آنتیگون با سایر "دیادوخوی‌ها" (بطلمیوس، کاساندر و لوسیماخوس) صلح کرد و طبق برخی منابع با لشکری
و لوسیماخوس) صلح کرد و طبق برخی منابع با لشکری ۷۵۰۰۰ نفری به بابل لشکر کشید، سلوکوس سپس تصمیم به جنگ چریکی گرفت، اما آنتیگون با غارت و ویران کردن قلمرو او پاسخ داد و در نهایت سلوکوس را مجبور کرد برای رویارویی با او در زمین باز، با نیروی بسیار کمتری به مقابله با او برود. نبرد. هنگامی که دو ارتش به هم رسیدند، درگیری بی‌نتیجه‌ای با هم داشتند، هر دو سپاه در شب برای استراحت به اردوگاه خود رفتند. اما در حالی که ارتش آنتیگون سلاح‌هایشان را بر زمین گذاشته و خوابیدند، سلوکوس به افراد خود دستور داد که شام خورده و با
سلوکوس به افراد خود دستور داد که شام خورده و با زره کامل و در صفوف خود استراحت کنند. صبح روز بعد، هنگامی که خورشید از پشت فالانژ سلوکی‌ها که قبلاً مستقر شده بود طلوع کرد، آن‌ها پیشروی خود را آغاز کردند و دشمن را غافلگیر کرده و بر دشمن غلبه کردند. در نتیجه آنتیگون از ساتراپی‌های بالا دست کشید و شرق را به سلوکوس واگذار کرد.
پلاتینی، رنگی است که ته‌رنگ فلزی آن خاکستری مایل به سفید کم‌رنگ است که شبیه به فلز پلاتین است. نخستین استفاده ثبت‌شده از "پلاتینی" به عنوان نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۹۱۸ بود.
دوث () یک گور معبری نوسنگی در دره بوین، شهرستان میث، ایرلند است. این بنا یکی از سه بنای اصلی "برو نه بوین"، یک میراث جهانی است که شامل نیوگرنج و کنوث نیز می‌شود. برخلاف دو گور معبری دیگر، دوث به‌طور مستقل روزگذاری نشده‌است اما ویژگی‌های آن مشابه گورهاییست که پیشینه‌شان به ۳۲۰۰ تا ۲۹۰۰ پیش از میلاد می‌رسد. بررسی‌های میدانی باستان‌شناختی و ژئوفیزیک کل محوطه، از جمله بناهای تاریخی بعدی، به صورت بخشی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ انجام شد. در ژوئیه ۲۰۱۸، گورهای معبری دیگری در محوطه تالار دوث در مجاورت حفاری شد که
دیگری در محوطه تالار دوث در مجاورت حفاری شد که نمونه‌های قابل توجهی از هنر دوران نوسنگی، مشابه آنچه در دوث و دیگر سایت‌های "برو نه بوین" بود را نشان داد.
امیل لدرر (Emil Lederer) (۲۲ ژوئیه ۱۸۸۲ – ۲۹ می ۱۹۳۹)، اقتصاددان و جامعه‌شناس آلمانی بوهمی بود. او که در سال ۱۹۳۳ به دلیل یهودی بودن از سمتش در دانشگاه هومبولت برلین خلع شد، به تبعید واداشته شد. او در تأسیس «دانشگاه در تبعید» در دانشکده جدید در نیویورک سیتی کمک کرد. زندگی‌نامه. لدرر در سال ۱۸۸۲ میلادی به یک خانواده تجار یهودی متولد شد. او در دانشگاه وین، حقوق و اقتصاد ملی خواند. استادان او، در میان دیگران، هاینریش لاماش، کارل تیودور فان ایناما-استرنگ، فرانس فان جوراشک، کارل منگر، فریدریش فان ویسر، یوگن فان
فان جوراشک، کارل منگر، فریدریش فان ویسر، یوگن فان بولم-باورک و یوجن فان فیلیپویچ بودند، در حالی‌که لودویگ فان میسز، جوزف شومپتر، فیلیکس سوماری، اوتو باور و رودولف هیلفردینگ از جمله شاگردان او بودند. لدرر در سال ۱۹۰۵ میلادی در وین دکترای jur. ، در سال ۱۹۱۱ از دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ دکترای rer. pol خود را به دست آورد. سال بعد، او با تیزس «Die Privatangestellten in der modernen Wirtschaftsentwicklung» در دانشگاه روبرخت کارل هایدلبرگ به تحصیل پرداخت. او در سال ۱۹۱۸ میلادی به عنوان معاون استاد در
او در سال ۱۹۱۸ میلادی به عنوان معاون استاد در دانشگاه هایدلبرگ گماشته شد، اما لدرر تا سال ۱۹۲۰ در وین باقی ماند. در اوایل ۱۹۱۹، او، به همراه هیلفردینگ و شومپتر، به عنوان عضو کمیسیون سوسیال سازی آلمان در وین منصوب شد. لدرر در دانشگاه هایدلبرگ در سال ۱۹۲۰ در رشته سیاسیت اجتماعی، معاون استاد و در همان سال استاد کامل شد. از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ او به عنوان استاد مهمان در دانشگاه امپراطوری توکیو به لکچر پرداخت. لدرر و آلفرد ویبر از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۱ میلادی، مدیران مؤسسه علوم اجتماعی و دولتی بودند. در سال ۱۹۳۱ میلادی
علوم اجتماعی و دولتی بودند. در سال ۱۹۳۱ میلادی او در دانشکده آلمان برای اقتصاد ملی و علوم مالی در دانشگاه همبولت برلین، جانشین ورنر سومبارت شد. لدرر، به گونه‌ای که در مورد تقریباً تمام به اصطلاح «اقتصاددانان هایدلبرگ» صدق می‌کند، در ۱۴ آوریل ۱۹۳۳ بر اساس Gesetz zur Wiederherstellung des Berufsbeamtentums توسط نازی‌ها تعلیق شد تا این‌که تصمیم نهایی در مورد شان اتخاذ شود. این امر بر تمام فعالیت‌های مرتبط با دفاتر او تأثیر گذاشت. در همان زمان حقوق باید به صورت کامل پرداخت می‌شد. علاوه بر آن، اعضای دانشگاه
کامل پرداخت می‌شد. علاوه بر آن، اعضای دانشگاه ظاهراً لدرر را به دلیل عضو حزب دموکراتیک سوسیال آلمان (از سال ۱۹۲۵ میلادی به بعد) و یک «غیر آریایی» بودن محکوم کرده بودند. لدرر به لندن فرار کرد، بعدها به ایالات متحده آمد، جاییکه (در سال ۱۹۳۳ میلادی) یکی از مؤسسین «دانشگاه در تبعید» در دانشکده جدید تحقیقات اجتماعی در نیویورک سیتی شد که قرار بود دانشکده دوره لیسانس علوم سیاسی و اجتماعی شود. امیل لدرر تا زمان مرگ ناگهانی او، پس از یک عمل جراحی، در سال ۱۹۳۹ رئیس آن بود. آثار. لدرر، کسی که اقتصاد و جامعه‌شناسی را
بود. آثار. لدرر، کسی که اقتصاد و جامعه‌شناسی را به هم گره زد، مهم‌ترین حامی علوم اجتماعی میان‌رشته‌ای در هایدلبرگ بود. تلاش‌های او به عنوان سوسیال دموکرات در مقالات متعدد او، از جمله نظریهٔ اقتصاد و تحلیل ساختار طبقات منعکس شده‌است. لدرر مجله نظریهٔ سوسیال دموکرات «Die Neue Zeit» را چاپ کرد، از کارل مارکس و جوزف شومپتر متأثر شده بود. او از یک بازار آزاد تنظیم ناشده حمایت نکرد: او ناکارآمدی انحصاری‌ها را بررسی کرد و تا حدی تأثیرات مثبت پیشرفت تکنیکی را طبق قضیه رکود خود محکوم کرد.
به چاپ رسید، در ادبیات با «ایزابلین» جایگزین شد. ریشه‌شناسی. نخستین استفاده ثبت‌شده از "ایزابلا" به عنوان نام یک رنگ در انگلیسی در سال ۱۶۰۰ بود، برای توصیف یک مورد در فهرست کمد لباس الیزابت یکم انگلستان: "یک لباس گرد به رنگ ایزابلا ساتن … ست‌شده با اسپنگل‌های نقره‌ای». "ایزابلین" به عنوان یک اصطلاح نخستین بار در مجله "Ibis" در سال ۱۸۵۹ توسط هنری بیکر تریسترام برای توصیف رنگ رایج پرهای بالایی در پرندگان شمال آفریقا استفاده شد. منشأ کلمه نامشخص است؛ نبود قطعیت ناشی از این امر، سبب تلاش‌هایی برای ارائه
قطعیت ناشی از این امر، سبب تلاش‌هایی برای ارائه ریشه‌شناسی ایجاد کرده و به یک افسانه برجسته منجر شده‌است. در جانوران. این اصطلاح در اشاره به رنگ پرها در نام گونه‌های پرنده طاووسک بوته‌ای ایزابلینا، چکچک دشتی و سنگ‌چشم دم‌سرخ و همچنین در سایر توصیف‌های پرندگان یافت می‌شود. اختلال رنگدانه ژنتیکی "ایزابلینیسم" که در پرندگان دیده می‌شود، از کلمه رنگی مشتق شده‌است و نوعی سفیدگرایی است که به دلیل کاهش یکنواخت در تولید و بیان ملانین ایجاد می‌شود و در نتیجه مناطقی از پرهای پشت پرنده که معمولاً سیاه هستند، به شدت
از پرهای پشت پرنده که معمولاً سیاه هستند، به شدت محو می‌شود. یا در ظاهر ایزابلین می‌شوند. ایزابلینیسم در چندین گونه پنگوئن گزارش شده‌است. ایزابلین و ایزابلا اصطلاح‌هایی هستند که در اروپا به اسب‌های پالومینو یا کرملو بسیار کم‌رنگ، جانورانی با رنگ پوششی که به شکل‌های مختلف کرم، طلایی کم‌رنگ یا تقریباً سفید توصیف می‌شود، به کار می‌روند. این کاربرد اصلی نسخه‌های فرانسوی ("isabelle") و آلمانی ("Isabella") این کلمه است. در اسب‌ها، این رنگ در اثر عمل ژن کرم ایجاد می‌شود، یک ژن رقیق‌کننده ناقص غالب که اسبی با پوشش
یک ژن رقیق‌کننده ناقص غالب که اسبی با پوشش طلایی و چشم‌های تیره در حالت هتروزیگوت و اسبی کرم‌رنگ روشن با چشم‌های آبی در حالت هموزیگوت تولید می‌کند. یک زیرگونه از خرس قهوه‌ای هیمالیایی ("Ursus arctos isabellinus") به دلیل رنگ آن نامیده می‌شود و گاهی به عنوان خرس ایزابلین نیز شناخته می‌شود. این توضیحات همچنین در بریتانیا برای سگ‌های دوبرمن فندقی‌رنگ استفاده شده‌است.
نمایندگی ویلر یک فیلم کمدی و رمانتیک آمریکایی محصول سال ۱۹۶۳ به کارگردانی آرتور هیلر با بازی جیمز گارنر و لی رمیک است. این فیلم توسط کمپانی مترو گلدوین مایر توزیع شد. بازیگران مکمل فیل هریس، چیل ویلز، جیم بکوس، پت کراولی، جان آستین، پت هرینگتون جونیور، هاوارد مک‌نیر و رابرت استاروس می‌باشند. داستان. مولی تاچر دلال یک شرکت سهامی است که در شرکتی معروف شده‌است. هنگامی که این شرکت رو به ورشکستگی می‌رود، باید کسی را بسوزاند؛ مولی انتخاب واضح آن است. برای اجتناب از اتهام تبعیض جنسی، او وظیفه یک کار غیرممکن را
از اتهام تبعیض جنسی، او وظیفه یک کار غیرممکن را قبول می‌کند تا سهام یک شرکت مبهم به نام «ابزارهای جهانی» را تخلیه کند؛ وقتی او نتواند این کار را انجام دهد بهانه‌ای برای اخراج او خواهد داشت … شبکه خانگی. این فیلم در ۲۵ آوریل ۲۰۱۷ در دیسک بلوری منتشر شد.