payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داشتند. وازاری با مخالفت با این نسخه نوشت: "او با ذهن پیچیده‌اش، در آنجا شرحی بر بخشی از دانته نوشت و جهنمی را که چاپ کرد، به تصویر کشید و زمان زیادی را صرف آن کرد و این پرهیز از کار منجر به مشکلات جدی در زندگی او شد." وازاری، که زمانی زندگی می‌کرد که چاپ‌ بسیار مهم‌تر از زمان بوتیچلی شده بود، هرگز آن را جدی نمی‌گرفت، شاید به این دلیل که نقاشی‌های خودش در بازتولید فروش خوبی نداشت. "کمدی الهی" از 100 کانتو تشکیل شده است و متن چاپ شده فضایی برای یک حکاکی برای هر کانتو دارد. با این حال، تنها 19 تصویر حک شده
هر کانتو دارد. با این حال، تنها 19 تصویر حک شده است و بیشتر نسخه های کتاب فقط دو یا سه نسخه اول را دارند. دو مورد اول و گاهاً سه مورد، معمولاً در صفحه کتاب چاپ می‌شوند، در حالی که موارد بعدی روی صفحات جداگانه چاپ می شوند که در جای خود چسبانده می‌شوند. این نشان می‌دهد که تولید حکاکی‌ها از چاپ عقب مانده است و تصاویر بعدی در کتاب های چاپی و صحافی شده چسبانده شده است و شاید به کسانی که قبلاً کتاب را خریده بودند فروخته شده است. متأسفانه بالدینی نه بسیار با تجربه بود و نه یک حکاکی با استعداد، و قادر به بیان
بود و نه یک حکاکی با استعداد، و قادر به بیان ظرافت سبک بوتیچلی در صفحه‌های خود نبود. ممکن است این پروژه با احضار بوتیچلی به رم برای شرکت در پروژه نقاشی دیواری کلیسای سیستین مختل شده باشد. او احتمالا از ژوئیه 1481 تا مه 1482 دور بود. مفهوم و پیشرفت نسخه خطی. اغلب تصور می‌شود که طراحی های بوتیچلی به سفارش لورنزو دی پیرفرانچسکو د مدیچی ، حامی مهم این هنرمند، انجام شده است. نویسنده اوایل قرن شانزدهم معروف به Anonimo Magliabecchiano می‌گوید که بوتیچلی دانته‌ای را برای لورنزو روی پوست نقاشی کرده است، اما به نظر
برای لورنزو روی پوست نقاشی کرده است، اما به نظر می‌رسد که این یک اثر کامل شده است. از طرف دیگر، نقاشی‌هایی که ما داریم ممکن است مجموعه‌ای متفاوت برای استفاده و لذت بوتیچلی باشد، که نتیجه رونالد لایت‌باون است. اگرچه کتاب چاپ شده و مصور به سرعت در دهه‌های آخر قرن پانزدهم جایگزین نسخه خطی سنتی و بسیار گران قیمت می‌شد، اما بزرگ ترین کتاب شناسان هنوز نسخه‌های خطی را سفارش می‌دادند، و این تا قرن بعد نیز ادامه داشت، از هنرمندانی مانند جولیو کلویو (1498-1578)، که شاید آخرین هنرمند بزرگی بود که عمدتاً تذهیب نسخه
شاید آخرین هنرمند بزرگی بود که عمدتاً تذهیب نسخه خطی انجام می‌داد. این نقاشی‌ها دست نوشته‌ای از "کمدی الهی" دانته را نشان می‌دهد. قرار بود کل دنباله موضوعی هر کانتو با طراحی تمام صفحه خود توسط بوتیچلی به تصویر کشیده شود. به طور معمول، تا قرن پانزدهم، در هر تصویر قاب شده در دانتس مصور، یک حادثه واحد مانند سایر آثار روایی نشان داده می‌شد. بوتیچلی این سنت را با یک روایت مستمر دیگر ترکیب می‌کرد، جایی که حوادث مکرر نشان داده می‌شد، معمولا بدون قاب و در حاشیه زیر متن. بنابراین چهره های اصلی دانته، ویرژیل و
زیر متن. بنابراین چهره های اصلی دانته، ویرژیل و بئاتریس اغلب چندین بار در یک تصویر ظاهر می‌شوند. دو طرح دیگر هم وجود دارد، یک نقشه از جهنم قبل از "دوزخ" ، و یک طراحی دو صفحه ای از لوسیفر که نزول دانته و ویرژیل به جهنم را نشان می دهد. متن در پشت نقشه ها نوشته شده است، به طوری که در همان صفحه نقاشی بعدی بود. طبق معمول، متن قبل از شروع تصاویر تکمیل شده و حروف بزرگی که قرار بود روشن شوند حذف شده‌اند. تاریخ دقیق ایجاد تصاویر مشخص نیست، اما توافق شده است که آنها در یک دوره چند ساله تولید شده‌اند و یک پیشرفت سبکی
یک دوره چند ساله تولید شده‌اند و یک پیشرفت سبکی نیز در این روند شناسایی شده است. تخمین‌ها بین شروع در حدود اواسط دهه 1480 و اتمام آخرین آنها در تقریباً یک دهه بعد، و دوره‌ای بین حدود 1480 و 1505 (زمانی که لورنزو دی پیرفرانچسکو مرده بود) متفاوت است. بوتیچلی هرگز این کار را تمام نکرد. بسیاری از تصاویر به طور کامل ترسیم نشده‌اند و تنها برای چهار مورد از آنها نورپردازی کامل شده است. با این حال، نقاشی‌ها به قدری هنری و زیبای هستند که به عنوان «مرکز دستاورد هنری بوتیچلی» توصیف شده‌اند و اهمیتشان کمتر از
هنری بوتیچلی» توصیف شده‌اند و اهمیتشان کمتر از "Primavera نیست" . آنها تا حد زیادی نمایانگر بخش عمده ای از نقاشی‌های باقی مانده از بوتیچلی هستند. از تعداد کمی از صفحه‌های باقی مانده، هیچ کدام مستقیماً به نقاشی‌های باقی مانده مربوط نمی‌شود. تصور می‌شود که بوتیچلی طراحی‌ها را تقریباً دنباله‌ روی متن آغاز کرده است. نقاشی Canto I of "Inferno" دارای شکلهایی در مقیاس بزرگتر از آنچه در کانتوهای بعدی استفاده شده است، تا انتهای "Purgatorio است" . طراحی‌های اولیه "دوزخ" عموماً کامل‌ترین هستند اما کانتوهای II تا VII،
عموماً کامل‌ترین هستند اما کانتوهای II تا VII، XI و XIV وجود ندارند، اگرچه احتمالاً توسط بوتیچلی ساخته شده است. صفحات متنی برای آخرین کانتوها "Paradiso" ، XXXI تا XXXIII را داریم، اما طراحی‌های آنها هرگز آغاز نشدند. درجات متفاوت تکمیل، و اعداد کانتو و خطوط اول متن منطبق که در برخی از دنباله‌های صفحات حک شده است اما در برخی دیگر نه، همگی درک پیشرفت بوتیچلی را پیچیده می‌کنند و بحث‌های گسترده‌ای در مورد آنها وجود دارد. تکنیک. هر صفحه ابتدا با یک قلم فلزی کشیده شده و خطوطی باقی مانده که اکنون بسیار کم رنگ
شده و خطوطی باقی مانده که اکنون بسیار کم رنگ شده‌اند. تغییرات زیادی مشهود است که به راحتی در این تکنیک ایجاد می‌شود. مرحله بعدی این بود که با قلم و جوهر سیاه یا قهوه ای از روی این خطوط عبور کنند. بسیاری از صفحات فراتر از این مراحل، که اغلب با هم در یک صفحه یافت می‌شوند و فقط برخی از قسمت‌های آن جوهر می‌شوند، خارج نشده‌اند. سایر صفحات هنوز اصلاً جوهرگذاری نشده‌اند. تنها چهار صفحه به طور کامل مرحله نهایی رنگ آمیزی را در تمپرا دریافت کرده‌اند، در حالیکه بقیه صفحات تنها بخشی رنگی دارند و آنهم معمولا فقط چهره
صفحات تنها بخشی رنگی دارند و آنهم معمولا فقط چهره های اصلی است. استدلال شده است که بوتیچلی، یا حامی او، نقاشی های بدون رنگ را ترجیح می‌دهد، و عمدا بقیه را ترک می کند، اما این مورد توسط اکثر محققان پذیرفته نمی‌شود. ساختار و نوآوری ها. دست نوشته های بوتیچلی چندین نوآوری را در نحوه ارائه متن و تصاویر در جلد گنجانده است. در دیگر نسخه‌های خطی مصور مشابه دوزخ دانته، از تصاویر متعددی برای به تصویر کشیدن وقایع توصیف‌شده در یک کانتو استفاده شده است. علاوه بر این، بیشتر فضا در یک صفحه به تصویر و تفسیر مربوطه داده
بیشتر فضا در یک صفحه به تصویر و تفسیر مربوطه داده شده در حالی که بخش متن در مقایسه با آن کوچکتر است. بنابراین، یک کانتو در چندین صفحه پخش می‌شود. چیدمان متن و تصویر بوتیچلی با ارائه متن در یک صفحه در چهار ستون عمودی نوآوری می‌کند. علاوه بر این، بر خلاف آثار مشابه، نسخه خطی بوتیچلی تنها از یک تصویر در هر کانتو استفاده می‌کند که یک صفحه کامل را اشغال می‌کرد و تصویری یکپارچه از توالی رویدادهای یک کانتو را در قالب عمودی ارائه می‌کرد. به این ترتیب، خوانندگان می‌دانند که وقتی به یک صفحه جدید می‌روند، وارد توالی
که وقتی به یک صفحه جدید می‌روند، وارد توالی موضوعی یک کانتو جدید می‌شوند. متن هر کانتو، از چپ به راست، تا حد زیادی با تصویری مطابقت دارد، زیرا خواننده تصویر را از گوشه سمت چپ بالا مشاهده می‌کند و سپس به سمت پایین ادامه می‌دهد. این نشان دهنده ساختار عمودی هبوط این دو شاعر از دایره‌های نه گانه جهنم است. دو تصویر اضافی از "نقشه جهنم" و "لوسیفر" خارج از این ساختار متن کانتو قرار دارند، بنابراین عنصری از تداوم را ارائه می‌دهند که کار را متحد می‌کند. نقاشی دوم لوسیفر توسط بوتیچلی از "دوزخ" XXXIV دو صفحه را شامل
توسط بوتیچلی از "دوزخ" XXXIV دو صفحه را شامل می شود و خارج از ساختار تصویرسازی متن قرار دارد و روایت مجموعه را متحد می‌کند. همچنین داستان کامل "Inferno" canto XXXIV را نشان می‌دهد و موقعیت جغرافیایی لوسیفر را در جهنم نشان می‌دهد. بوتیچلی سطوح زمین تصاویر دور دوم و سوم Inferno را به صورت عمودی ارائه می‌‌کند. اگرچه تصاویر سه دور اول تصاویر متفاوتی را به تصویر می‌کشند، چشم‌انداز عمودی آنها را به یک واحد پیوند می‌دهد. دور سوم شامل تصاویری برای کانتوهای پانزدهم، شانزدهم و شانزدهم است که مجازات کسانی را که با
شانزدهم و شانزدهم است که مجازات کسانی را که با خشونت علیه خد، طبیعت و هنر مرتکب گناه شده‌اند، به تصویر می‌‌کشد. بوتیچلی از سیزده نقاشی برای نشان دادن دایره هشتم جهنم استفاده می کند که ده شکاف را به تصویر می‌کشد که دانته و ویرژیل از طریق یک خط الراس پایین می‌آیند. ابعاد. هر صفحه از نسخه خطی تقریباً 32 سانتی متر ارتفاع و47 سانتی متر عرض داشت. از آنجایی که متن هر کانتو در یک صفحه نوشته شده بود و تصویر همراه آن در یک صفحه جداگانه قرار داشت، چیدمان دو صفحه در قالب افقی غیرعملی بود زیرا تقریباً می‌شد. این امر
قالب افقی غیرعملی بود زیرا تقریباً می‌شد. این امر مستلزم این است که خوانندگان سر خود را از چپ به راست بچرخانند در حالی که سعی می کنند ستون های متن در سمت چپ را به تصویر سمت راست متصل کنند. چیدمان عمودی، چیدن صفحه تصویر در بالای صفحه متن، روش کارآمدتری برای ترکیب جفت تصویر-متن است. طراحی عمودی سناریوی محتمل تری برای دستنوشته بوتیچلی است. اگر صحافی نسخه خطی به صورت عمودی باز شود، ابعاد آن تقریباً عرض و ارتفاع خواهد بود، و هم متن و هم تصویر را در یک صفحه قرار می دهد. این امر خواندن متن و مشاهده نقاشی هر کانتو
دهد. این امر خواندن متن و مشاهده نقاشی هر کانتو را آسان تر و کارآمدتر می کرد.
جگ جگوار () یک شرکت ضبط مستقل آمریکایی مستقر در بلومینگتون، ایندیانا، با دفاتر در نیویورک، لس آنجلس، شیکاگو، آستین، لندن، پاریس، آمستردام، و برلین است. جگ جگوار برچسبی است که در گروه مخفیانه گنجانده شده‌است که شامل شرکت پخش مخفیانه کانادایی و اقیانوس‌های مرده نیز می‌شود. گروه مخفیانه شامل سه شرکت ضبط و همچنین یک ناشر موسیقی معروف به انتشار مخفیانه است که به نمایندگی از هنرمندان، نویسندگان، فیلمسازان، تهیه‌کنندگان و کمدین‌ها می‌باشد.
تحریک () تشویق توسعهٔ کنش یا علت عمومی آن است. برای مثال، «رسانه‌ها محرک مباحثهٔ سیاسی شدند». یک فعالیت جالب یا سرگرم‌کننده، فارغ از اثر فیزیکی‌اش روی حواس، می‌تواند «محرک» توصیف شود.
توجه‌خواهی () رفتاری‌ست که به‌شیوه‌ای انجام می‌شود که احتمال دارد برای برانگیختن توجه و به‌ویژه تأیید دیگران انجام شده باشد. افراد دست به‌توجه‌خواهی‌های مثبت و منفی می‌زنند و این مستقل است از فایده و یا زیان واقعی این توجه‌خواهی برای سلامتی‌شان. رانه‌ی بیش‌تر رفتارهایی که انگیزه‌ی‌شان توجه‌خواهی‌ست، خودخواهی و، از این رو، برونی‌سازی شخصیت به‌جای رفتار درونی و خودانگیخته است. این نوع اثرگذاری بر رفتار می‌تواند منجر به‌ازدست‌رفتن حس عاملیت و اختلال‌های شخصیتی و رفتاری مرتبط شود. لذت بردن از جلب توجه دیگران در
رفتاری مرتبط شود. لذت بردن از جلب توجه دیگران در برخی موقعیت‌ها در اجتماع پذیرفته است.
نفوذ اجتماعی هنجاری () گونه‌ای از نفوذ اجتماعی‌ست که منجر به هم‌نوایی می‌شود، و در روان‌شناسی اجتماعی آن را بدین‌ترتیب تعریف می‌کنند: «نفوذ افراد دیگر که ما را به‌هم‌نوایی وامی‌دارد تا از سوی آن‌ها پذیرفته و دوست داشته شویم». قدرت این نفوذ ریشه در هویت انسان به‌عنوان یک موجود اجتماعی با نیاز به‌مصاحبت و مشارکت دارد.
ایزدان ریگ‌ودایی () ۱۰۲۸ سرود (sūkta) در ریگ‌ودا، متن اصلی دین تاریخی دین ودائی دوره ودایی (۱۵۰۰–۵۰۰ پ. م) وجود دارد. بیشتر این سرودها به خدایان خاصی اختصاص دارد. برجسته‌ترین خدای ایندرا، قاتل وریترا و ویرانگر والا (ودایی)، آزاد کننده گاوها و رودخانه‌ها است. آگنی آتش قربانی و فرستاده خدایان. و سوما، نوشیدنی آیینی اختصاص داده شده به ایندرا، خدایان اصلی دیگری هستند. خدایان بر اساس برتری. وداها، به‌ویژه در ریگ ودا، که مجموعهٔ سرودهایی خطاب به خدایان و در ستایش آنها است، از خدایان متعدّد سخن به میان آمده و در
آنها است، از خدایان متعدّد سخن به میان آمده و در مندله‌های متعدد تعداد آنها سی و سه ایزد یا ۳۳۳۹ دانسته شده‌است. فهرست خدایان ریگودیک توسط تعدادی سرود اختصاصی، پس از گریفیث (۱۸۸۸). برخی از سرودها تقدیم به خدایان زوجی مانند ایندرا-آگنی، میترا-وارونا، سوما-رودرا هستند که در اینجا دو برابر می‌شوند. خدایان هندو (همه خدایان با هم) ۷۰ بار خوانده شده‌است. خدایان کوچک (یک سرود اختصاصی یا بدون سرود)
آدیتی‌ها () در هندوئیسم و زبان سانسکریت به فرزندان آدیتی اشاره دارد، الهه‌ای که نمایانگر بی‌نهایت است. نام آدیتیا، در مفرد، برای اشاره به خدای خورشید، سوریا گرفته شده است. به‌طور کلی، آدیتیاها دوازده عدد هستند، شامل: تعیین مشخصات. آدیتی‌ها یک دسته از خدایان اصلی هندوئیسم کلاسیک وداها متعلق به طبقه خورشیدی هستند. در وداها، سرودهای متعددی به میترا، وارونا، ساویتر و غیره تقدیم شده است. آدیتیا در ریگ‌ودا به روشنی و پاکی چون نهرهای آب، عاری از هر گونه حیله و دروغ، بی‌عیب و بی‌نقص توصیف شده است. این دسته از
دروغ، بی‌عیب و بی‌نقص توصیف شده است. این دسته از خدایان به عنوان نگهدارنده اموال منقول و دارمای غیرمنقول درمه دیده شده است. آدیتی‌ها خدایان مهربانی هستند که به عنوان محافظ همه موجودات عمل می‌کنند، که مشیت می‌دهند و از دنیای ارواح محافظت می‌کنند و از جهان محافظت می‌کنند. در شکل میترا-وارونا، آدیتی‌ها به قانون ابدی وفادار هستند و به عنوان عاملان بدهی عمل می‌کنند. در استفاده امروزی در زبان سانسکریت، اصطلاح آدیتیا بر خلاف آدیتیاهای ودایی مفرد شده است و مترادف با سوریا خورشید استفاده می‌شود. اعتقاد بر این است
با سوریا خورشید استفاده می‌شود. اعتقاد بر این است که دوازده آدیتیا نشان دهنده دوازده ماه در تقویم و دوازده جنبه خورشید هستند. از آنجایی که تعداد آنها دوازده نفر است، به آنها «دواداش آدیتیا» می‌گویند. ۱۲ آدیتیاس اساساً خورشیدهای ماهانه هستند که مربوط به تقریباً ۱۲ قمری در یک سال شمسی است.
روز سوم مجموعه تلویزیونی بریتانیایی-آمریکایی در ژانر روانی تریلر - درام ساخته فلیکس بارت و دنیس کلی برای اچ‌بی‌او و اسکای آتلانتیک است. این مجموعه که محصول مشترک Sky Studios، پلن بی انترتینمنت و Punchdrunk است، در ۱۴ سپتامبر سال ۲۰۲۰ در ایالات متحده از اچ‌بی‌او و در ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۲۰ در بریتانیا از اسکای آتلانتیک به نمایش درآمد. داستان. این سریال سفرهای زن و مردی را روایت می‌کند که در زمان‌های متفاوت به جزیره‌ای مرموز می‌روند. تولید این سریال به سه بخش پیوسته تقسیم می‌شود. اولین بخش تحت عنوان «تابستان» به
تقسیم می‌شود. اولین بخش تحت عنوان «تابستان» به کارگردانی مارک موندن، دربارهٔ سام (با بازی جود لا) است. مردی که به جزیره‌ای مرموز در سواحل انگلیس می‌رود. او در آنجا با گروهی از جزیره‌نشینان روبرو می‌شود که قصد دارند سنت‌های دیرینه خود را به هر قیمتی حفظ کنند. بخش دوم این سریال به‌نام «پاییز» در قالب یک رویداد زنده دوازده ساعته در جزیره پخش شد. بخش زنده این نمایش که توسط تهیه‌کنندگان برنامه به عنوان یک "رویداد قابل توجه در تئاتر " توصیف گشت، طی یک برداشت مداوم پخش شد و در نظر گرفته شده بود تا به بینندگان
پخش شد و در نظر گرفته شده بود تا به بینندگان "روز سوم" اجازه دهد که "داستان را همانطور که اتفاق می‌افتد تجربه کنند". جود لاو و دیگر بازیگران سریال در آن حضور دارند. در قسمت دوم نیز فلورانس ولش، خواننده حضور دارد. بخش سوم سریال با عنوان «زمستان» به کارگردانی فیلیپا لوتورپ، دربارهٔ هلن (با بازی نائومی هریس) می‌باشد. هلن یک خارجی با اراده قوی است که برای یافتن پاسخ پرسش‌هایش به جزیره می‌آید، اما ورودش منجر به عواقب ناخوشایندی می‌شود.
مقبره هارپی اتاقی مرمرین از یک مقبره ستونی است که در شهر متروکه زانتوس، پایتخت لیکیای باستانی، منطقه‌ای در جنوب غربی آناتولی در ترکیه فعلی قرار دارد. این بنا در زمان امپراتوری هخامنشی ایران ساخته شده‌است و قدمتی تقریباً ۴۸۰–۴۷۰ قبل از میلاد دارد. اتاق بر روی یک ستون بلند قرار داشت و با صفحات مرمری که در نقش برجسته حکاکی شده بود، تزئین شده بود. آرامگاه برای یک شاهزاده یا فرماندار زانتوس، احتمالاً کیبرنیس ساخته شده بود. اتاق مرمر به سبک یونانی باستانی تراشیده شده‌است. همراه با بسیاری از مواد دیگر در زانتوس به
همراه با بسیاری از مواد دیگر در زانتوس به شدت تحت تأثیر هنر یونانی است، اما نشانه‌هایی از تأثیر غیریونانی در کنده کاری‌ها نیز وجود دارد. نقش برجسته‌ها یادآور نقش برجسته‌های تخت جمشید است. این بنای تاریخی نام خود را از چهار پیکر بالدار زن حکاکی شده، شبیه هارپی گرفته شده‌است. هویت پیکرهای حکاکی شده و معنای صحنه‌های به تصویر کشیده معلوم نیست است، اما به‌طور کلی اکنون توافق شده‌است که موجودات بالدار هارپی نیستند. لیکیایی‌ها بسیاری از اساطیر یونان را در فرهنگ خود جذب کردند و صحنه‌ها ممکن است خدایان یونانی را
خود جذب کردند و صحنه‌ها ممکن است خدایان یونانی را نشان دهند، اما این امکان نیز وجود دارد که آنها خدایان ناشناخته لیکیایی باشند. یک نظریه جایگزین این است که آنها صحنه‌های قضاوت در زندگی پس از مرگ و صحنه‌های دعا از حاکمان لیکیا را نشان می‌دهند. حکاکی‌ها در قرن نوزدهم توسط باستان‌شناس چارلز فلوس از مقبره برداشته شد و به انگلستان منتقل شد. آنها در سال ۱۸۳۸ از لیسیا بازدید کردند و گزارش دادند که بقایای فرهنگی را یافته‌اند که تا آن زمان تقریباً برای اروپاییان ناشناخته بود. پس از کسب مجوز از مقامات ترکیه برای
ناشناخته بود. پس از کسب مجوز از مقامات ترکیه برای برداشتن مصنوعات سنگی از منطقه، فلوس مقدار زیادی از مواد زانتوس را به سفارش موزه بریتانیا در لندن جمع‌آوری کرد، جایی که نقش برجسته‌ها در حال حاضر در معرض نمایش هستند. بنا به گفته ملانی میخائیلیدیس، مقبره هارپی، بنای یادبود نیرید و مقبره پایا اگرچه ظاهری یونانی دارند، بر اساس معیارهای اصلی زرتشتی ساخته شده‌اند، «به این دلیل که از سنگ ضخیم تشکیل شده‌اند و اتاق‌های بدون پنجره دارند». اسطوره‌شناسی. لیسیا به شدت در اساطیر یونانی ظاهر می‌شود. الهه تیتان، لتو، پس
در اساطیر یونانی ظاهر می‌شود. الهه تیتان، لتو، پس از زایمان یا به منظور زایمان، به آپولو و آرتمیس به لیکیا گریخت. لیکیاها به عنوان متحدان تروا در "ایلیاد" تحت رهبری سارپدون دیده می‌شوند. بلروفون هیولای آتش‌نفس شیمر را که لیکیا را ویران می‌کرد، کشت. مقبره. این آرامگاه در زانتوس در امپراتوری هخامنشی ایران (استان آنتالیا، ترکیه کنونی) برای یک شاهزاده ایرانی یا فرماندار شهر ساخته شده‌است. مقبره هارپی در آکروپولیس زانتوس در شمال جایی که تئاتر رومی اکنون قرار دارد و در سمت غربی آن قرار دارد. در اصل در لبه بازار
و در سمت غربی آن قرار دارد. در اصل در لبه بازار قرار داشت. ستون اصلی هنوز سر جای خود است. فلوز فقط مجسمه‌هایی را برداشت که با قالب‌های سیمانی نمونه‌های اصلی جایگزین شده‌اند.
خورشید‌ یا خور یا هور یا هور خشه‌ئته یکی از ایزدها‌ی آیین‌های ایرانی و مزدیسنا است با توجّه به نقشی که خورشید در زندگی بشر، چه اقوام متمدّن و چه بدوی، از روزگاران کهن دارا بوده، این عنصر مفید مورد ستایش و بزرگ‌داشت همهٔ این اقوام بوده‌ است. خورشید در اندیشه اسطوره‌ای ایرانیان باستان جایگاه ویژه‌ای داشته‌ است. چنانچه از آغاز به صورت ایزدی نیرومند مورد ستایش قرار گرفت و پس از زرتشت نیز خود آفریده‌ای شد در میان هزاران آفریده و مخلوق خداوند. نام‌شناسی. خورشید در اوستا "هور خشه‌ئته" (Hvarə-xšaēta) و در زبان
در اوستا "هور خشه‌ئته" (Hvarə-xšaēta) و در زبان پهلوی xarsed گفته می‌شود. در بخش‌هایی از اوستا، بدون صفت خشئت، آمده‌است. این واژه در اوستا از دو بخش تشکیل شده‌است، یکی هور (hvar) به معنی آفتاب که از زبان نیاهندوایرانی *súHar "sun" گرفته شده‌ است، که از آن واژه سانسکریت ودایی، سوریا (ایزد) نیز گرفته شده‌است. و دیگری"خشئت" (xšaēta) که صفت و به معنی فروزنده و درخشنده‌است که بعدها جزء این کلمه گردیده‌است. در پهلوی sed و در فارسی نوین"شید"شده‌است. در ادبیات فارسی، به واژهٔ "خور"هم برمی‌خوریم که این واژه با
فارسی، به واژهٔ "خور"هم برمی‌خوریم که این واژه با واژه‌های خور و هور یکی هستند و مانند بسیاری از کلمات دیگر "h" به "x" تبدیل یافته‌است: بدو گفت زانسان که تابنده‌شید برآید یکی پرده بینم سپید (فردوسی) در زبان سانسکریت بنا به قاعده‌ای که واج "h" اوستایی "s" است، پس svar به جای هور می‌باشد و "sol" لاتینی نیز از همین اصل است. خراسان نیز از واژه‌های كهن و سرزمین‌های خاوری بوده و به خورآسان مى‌خواندند به چم بر آینده و بالا رونده همان خورشید را گویند. خورشید در اوستا. در گاهان. از خورشید در گاهان تنها به شیوه یک
در گاهان. از خورشید در گاهان تنها به شیوه یک آفریده یاد شده‌است. همین آفریده آن‌چنان درای ارزش است که اگر کسی از او به زشتی یاد کند، به مانند این است که اشونی (پیرو راستی) را می‌کشد یا اینکه کشتزارها را ویران می‌کند. برای این که خورشید سرچشمه فروغ و گرما بوده و او را به دیده ارج و گرامیداشت می‌نگریستند. بند ۰۱ اهونودگاه گویای این گفتار است. در بند ۳ اشتودگات هم از اهورامزدا می‌پرسند که چه‌کسی راه گردش را به خورشید و ستارگان داده‌است. در اینجا هم می نگارید که نماد آفرینش همراه با خورشید، ماه و ستارگان
که نماد آفرینش همراه با خورشید، ماه و ستارگان آمده‌است.۷۲در سه‌گات دیگر نامی از خورشید برده نشده‌است. در فروردین‌یشت. در این یشت هم خورشید بارها ستایش شده‌است. در بند ۱۸ اهورامزدا فروغ سفید و درخشان خوانده شده‌است و او را زیباترین پیکر می‌داند. سپنتا بودن خورشید آن‌چنان است که همراه با اهورامزدا ستوده شده‌است و فروزه تیزاسب نیز برای خورشید آورده شده‌است. براساس بند ۲۹، والایی جایگاه خورشید نمایان می‌شود که او را همراه با امشاسپندان می‌ستایند. در رشن‌یشت. این یشت دارای ۸۳ بند می‌باشد که در بند ۵۲ آن خورشید
یشت دارای ۸۳ بند می‌باشد که در بند ۵۲ آن خورشید به همراه ماه و ستارگان به همچون نمادی از آفرینش آمده است . در بند ۴۳ ما به جایگاه خورشید که در بالای فراز کوه هراست، پی می‌بریم. در این بند، بودن خورشید به نمود ایزدی با یکی از فروزه‌هایش است. در آبان‌یشت. در این یشت درمی‌یابیم که آب و روشنایی از یک خاستگاه و سرچشمه هستند. اهورامزدا در خورشید جایگاه ناهید را برقرار نموده و از آنجاست که بر اثر مویه و لابه پارسایان و پرهیزکاران از سپهر ستارگان یا از بلندترین فراز کوه هرا به سوی نشیب می‌شتابد. اردیسور ناهید یک
کوه هرا به سوی نشیب می‌شتابد. اردیسور ناهید یک رود مینوی و آسمانی است که راه جریانش از بالای کره خورشید است نه در روی زمین و از این سوی، مانند سایر آب‌های مینوی دچار جانوران آبی اهریمن نیست. بنابر بند ۱۹۶۱این یشت، ستایش و نیایش ناهید هم تنها باید در هنگام بودن خورشید و در روشنایی باشد که این خود نشان‌دهنده پبوند مینوی بین آب و روشنایی می‌باشد. به سخن دیگر، تا هنگامی که نور آفتاب هست، این نیایش ارزش دارد و ستایشی که بعد از برآمدن آفتاب انجام گیرد، شایسته ستایش دیوهاست. در هفت‌هات. در این یشت کالبد اهورامزدا
دیوهاست. در هفت‌هات. در این یشت کالبد اهورامزدا به سان خورشید نمودار شده‌است و خورشید زیباترین پیکر را در میان آفریدگان دارد: بند ۶:ای مزدااهورا در میان ترکیب‌ها، زیباترین ترکیب فروغ این جهان را و در عالم زبرین (ترکیبی را که) در میان بلندترین فروغ که خورشید نامیده می‌شود و از آن تو می‌شمریم. نیگه‌هاام... در یسنا. در یسنا هم خورشید به گونه های گوناگون نمود پیدا می‌کند. گاه به صورت یکی از پدیده‌های آفرینش است که همراه با ماه و ستارگان می‌آید، یا یکی از ایزدان است که در این حالت، از برای فروغش به چشم
ایزدان است که در این حالت، از برای فروغش به چشم اهورامزدا تعبیر می‌شود. در یسنا-ها ابند ۱۱ خورشید تیزاسب، دیدهٔ اهورامزداست که در ردیف اهورا و مهر مورد ستایش قرار گرفته‌است که در روز هرمزد، ماه فروردین این ستایش به جای آورده می‌شود، و در یسنا،‌ها ۴ بند ۶۱ نیز برای خشنودی وی در همان روز و ماه نذر می‌کنند.۸۱در یسنا ۲ بند ۶۱،۳ بند ۸۱،۴ بند ۱۲، ۶ بند ۵۱ و ۷ بند ۸۱، در همهٔ آنها، خورشید همراه با ماه و ستارگان و زمین و آسمان و آب و باد و گیاه ستوده شده‌است. در یسنا،‌ها ۶۱ بند ۴، علو مقام و تقدّس خورشید تا بدانجا
۶۱ بند ۴، علو مقام و تقدّس خورشید تا بدانجا که همسنگ اهورامزدا، آذر پسر-اهورامزدا و گوشورون نیایش می‌شود. خورشید همراه با صفات و ویژگی‌هایش در بند ۴ از یسنا،‌ها ۵۲ ستوده می‌شود که علاوه بر اهورامزدا و مهر، برای اوّلین بار در یسنا و همراه با امشاسپندان آمده و در ردیف آنان قرار می‌گیرد.۱۲ براساس یسنا،‌ها ۶۳، بند ۶ که جزء هفت‌هات می‌باشد، روشنی و زیبایی کالبد و پیکر اهورامزدا به مانند خورشید است.۲۲در سراسر یسنا برای اولین بار در هات ۸۶ بند ۲۲ است که به سوی خورشید نماز می‌گزارند، در اینجا نیز از او به عنوان
نماز می‌گزارند، در اینجا نیز از او به عنوان دیدهٔ اهورامزدا یاد شده‌است.۳۲در یسنا، هات ۱۷ بند ۹ نیز خورشید دوباهر یکی از آفریدگان است و همراه با دیگر مخلوقات ستایش می‌شود.۴۲ در آخرین یسنا که هات ۲۷ است در بند ۷ آن برای خورشید، وای، ما را اسپند، آذر پسر اهورامزدا و... نیرو، زور، نیایش و بهترین‌ها را خواهانند. او را می‌ستایند و متقابلاً از او اجابت آرزوهایشان را خواستارند. در خرده‌اوستا. خرده‌اوستا گزیده‌ای است از سراسر نامه مینوی که بهدینان آن را در نمازها، نیایش‌ها و جشن‌های روزانه ماهیانه و سالیانه به کار
و جشن‌های روزانه ماهیانه و سالیانه به کار می‌گیرند. در پاره ادعیهٔ خرده‌اوستا پنج نماز و آخرین در پیوند به خورشید، مهر، ماه، آب و آتش بودش دارد. نماز و نیایش که وابستگی با خورشید است، خورشید نیایش نام دارد و یکی از نیایش‌های پنج‌گانه‌است.۸۲خورشید نیایش هرروز سه بار درها و نگاه و در رپیتو نگاه در وراوزیرین‌گاه،۹۲یعنی در پگاه، نیمروز و پسین خوانده می‌شود. این نیایش اوستایی دارای ۹۱ بند است. مگر بندهای نخست، سایر بندهای بنیادی آن با بندهای ۱ تا ۷ خورشید یشت هم خوانی دارد. در آغاز ستایشگر نام اهورامزدا را
هم خوانی دارد. در آغاز ستایشگر نام اهورامزدا را همراه با فروزه‌هایش یاد کرده و می‌ستاید و از او خورشید یاری درخواست می کند و از گناهان خود ابراز پشیمانی می‌کند.۰۳در بندهای ۱ و ۲ برای خورشید همراه با اهورامزدا، امشاسپندان، فروهرهای اشنونان و وای، نماز اشم و هو می‌گزارند و بر او درود می‌فرستد و خشنودی اهورامزدا و شکست اهریمن را خواهانند. در بند ۵ از این نیایش، به خورشید درود و نماز می‌فرستند که در اینجا نیز از برای فروغش چشم اهورامزدا تعبیر شده‌است. او را سه بار در هاونگاه، رپتیونگاه و ازیرینگاه می‌ستایند.
بار در هاونگاه، رپتیونگاه و ازیرینگاه می‌ستایند. در هاونگاه، به پشتیبانی او همیاری بهمن، شهریور و اشه بهروزی ابدی تن را خواهانند. در رپتیونگاه زیباترین پیکر را در میان پیکرها از آن خورشید می‌دانند و در ازیرینگاه خواستارند که به سوی خرد مینوی رهنمون شوند.۲۳در بند ۶ ازیرینگاه، مزداپرستان به آفریدگار درود می‌فرستند و خشنودی او را خواهانند. پیروزی خورشید و افزایش فرّه و بزرگی او و گسترش دین نیک مزدیسنان را در هفت کشور و سراسر گیتی آرزومندند.۳۳به‌طور کلی، در خورشید نیایش بیش از هرچیز دیگری والایی جایگاه خورشید
نیایش بیش از هرچیز دیگری والایی جایگاه خورشید روشن است. وی بزرگترین ایزد سودمند و یاور مردم شناخته شده‌است که او را سه بار در روز یا در سه هنگام می‌ستودند. هرکس خورشید را می‌ستود، ضد تمامی دیوها و پلیدی‌ها مقاوم می‌شد. خورشید را پاکیزه‌کننده و پاک‌کننده همه آفرینش می‌دانستند و ازاین‌رو بود که افزایش فرّ و فروغ او را خواستار بودند. در دو سیروزه کوچک و بزرگ که بخشی از خرده‌اوستاست، تنها در بند یازدهم آن نامی از ایزد خورشید برده شده‌است. به این انگیزه در گاهشماری فردایی روز یازدهم هر ماه، خورروز خوانده
گاهشماری فردایی روز یازدهم هر ماه، خورروز خوانده شده‌است. در بند ۱۱، سیروزه کوچک و ۱۱ سیروزه بزرگ، خورشید با فروزه‌های بی‌مرگ (جاودانی) شکوهنده تیز اسب، ستوده شده‌است.۵۳ در ویسپرد. خورشید در ویسپرد در کردهٔ ۹۱ آن ستوده شده‌است که ناهمگونی چندانی با سایر بخشهای اوستا ندارد. در این کرده او را هم‌پایه امشاسپندان، برزن درخشان، سپندارمذ، فر، آذر و اشا می‌ستایند. خورشید در نسک‌های پهلوی. در وندیداد. در فرگرد دوم، در داستان جم، خورشید دارای خویشکاری ارزنده‌ای است. به عنوان نمونه، آن‌جا که زرتشت از هورامزدا