payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عربی (دبی) و ایالات متحده (کالیفرنیا ، فلوریدا و نیویورک) افتتاح شد. پارک‌هایی در کره جنوبی، شانگهای، سیچوان و پارک آبی لگولند در گاردالند در حال حاضر در حال ساخت هستند.
نیل کمپل (; – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ‌های ناپلئونی جنگید، چندین مستعمره بریتانیا را اداره کرد و ناپلئون بناپارت را تا تبعید همراهی کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده‌است.
الکساندر داگلاس کمبل (؛ ۲۰ ژوئن ۱۸۹۹ – ۳ آوریل ۱۹۸۰) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر کل فرمانده ناحیه آلدرشات بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
رابرت جیمز بلکهام (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او وکیل دادگستری، پزشک، نویسنده و افسر سپاه پزشکی ارتش سلطنتی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور و صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) شده‌است.
مارتین استوارت فلدستاین (Martin Stuart Feldstein) (زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۳۹ – درگذشتهٔ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹)، اقتصاددان اهل ایالات متحده بود. او استاد جرج اف. بیکر اقتصاد در دانشگاه هاروارد و رئیس بازنشسته افتخاری دفتر ملی پژوهش اقتصادی (NBER) بود. فلدستاین از ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۸ میلادی (به استثنای ۱۹۸۲ – ۱۹۸۴ میلادی) به عنوان رئیس اجرائی و رئیس دفتر ملی پژوهش اقتصادی خدمت کرد. از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ میلادی، او به عنوان رئیس شورای مشاوران اقتصادی و مشاور ارشد اقتصادی رئیس‌جمهوری رونالد ریگان خدمت کرد (جاییکه نظریات وی در مورد کنترل
ریگان خدمت کرد (جاییکه نظریات وی در مورد کنترل بودجه دولتی با سیاست‌های مصارف هنگفت نظامی اداره ریگان در تضاد بود). فلدستاین از ۲۰۰۳ میلادی به بعد همچنین عضو نهاد مشورتی مالی مقیمِ واشینگتن، «گروه سی» بود. اوایل زندگی و تحصیلات. فلدستاین در یک خانواده یهودی در شهر نیویورک به دنیا آمده و از دبیرستان ساوت ساید در روکویل سنتر، نیویورک فارغ گردید. او تحصیلات لیسانس خود را در دانشگاه هاروارد به اتمام رساند (لیسانس علوم مقدماتی (BA)، با نمرات ممتاز، ۱۹۶۱ میلادی) و در خوابگاه آدامز هاوس زندگی می‌کرد، پس از آن
و در خوابگاه آدامز هاوس زندگی می‌کرد، پس از آن وارد کالج نوفیلد دانشگاه آکسفورد شد (لیسانس لیترز، ۱۹۶۳؛ MA، ۱۹۶۴؛ دکترای تخصصی، ۱۹۶۷). او از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۵ عضو پژوهشی، از ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۷ عضو رسمی و بعداً همکار تحقیقاتی این کالج بود. حرفه. او در ۱۹۷۷ میلادی مدال جان بیتس کلارک را از انجمن اقتصادی آمریکا دریافت کرد، جایزهٔ که قبلاً هر دو سال اعطاء می‌گردید اما از ۲۰۱۰ میلادی به بعد به‌طور سالانه اهدا شد. این جایزه به اقتصاددان زیر ۴۰ سال و کسی که براساس داوری اعطاءکننده، بیشترین دستاورد را در حوزه علم اقتصاد
اعطاءکننده، بیشترین دستاورد را در حوزه علم اقتصاد داشته‌است، اهدا می‌گردید. براساس گزارش مقالات پژوهشی اقتصاد (IDEAS/RePEc)، او یکی از ده تاثیرگذارترین اقتصاددانان در سطح دنیا بود. او بیش از ۳۰۰ مقاله پژوهشی پیرامون علم اقتصاد نوشت و کارهای در حوزه‌های اقتصاد سلامت، اقتصاد بین‌الملل و اقتصاد امنیت ملی انجام داد. هرچند او اساساً به‌خاطر دستاوردهای بزرگتر خود در اقتصاد کلان، مالیه عمومی و بیمه اجتماعی شناخته می‌شد. به عنوان نخستین کسی که روی مکانیزم کاری و پایداری سیستم‌های مزایای بازنشستگی عمومی تحقیق
و پایداری سیستم‌های مزایای بازنشستگی عمومی تحقیق می‌کرد، او درک فعلی از تأثیرات بیمه اجتماعی را توسعه‌بخشید. فلدستاین طرفدار دوآتشه اصلاحات تأمین اجتماعی بوده و یکی از نیروهای محرک اصلی در عقب ابتکار رئیس‌جمهوری پیشین برای خصوصی‌سازی نوعی سیستم تأمین اجتماعی بود. در کنار دستاوردهای بزرگ وی در حوزه اقتصاد بخش عمومی، او مقالات مهمی در حوزه اقتصاد کلان نیز نوشته‌است. یکی از کارهای بسیار معروف وی در این حوزه، تحقیقی بود که او در همکاری با چارلز هوریوکا روی رفتار سرمایه‌گذاری در کشورهای مختلف انجام داد. او و
سرمایه‌گذاری در کشورهای مختلف انجام داد. او و هوریوکا نتیجه‌گیری نمودند که در درازمدت، سرمایه میل به ماندن در کشور اصلی خود دارد – به این مفهوم که، پس‌اندازهای یک ملت برای حمایت از فرصت‌های سرمایه‌گذاری آن استفاده می‌گردد. از آن به بعد این نظریه معروف به «پازل فلدستاین-هوریوکا» شد. در ۱۹۹۷ میلادی، فلدستاین در مورد اتحادیه پولی اروپا و یورو که قرار بود ایجاد شود نوشت و هشدار داد که «تأثیرات اقتصادی منفی ارز واحد روی بیکاری و تورم از هرگونه منفعت آن در تسهیل تجارت و جریان سرمایه بیشتر خواهد بود» و این‌که
تجارت و جریان سرمایه بیشتر خواهد بود» و این‌که هرچند «تصور می‌شد که این کار، روشی برای کاهش خطر یک جنگ داخلی دیگر در اروپا است»، اما این رویکرد «به احتمال زیاد تأثیرات برعکس خواهد داشت» و «منتهی به جنگ‌های بیشتر در درون اروپا و میان اروپا و ایالات متحده خواهد‌شد». در ۲۰۰۵ میلادی، فلدستاین به‌طور گسترده نامزد اصلی برای جایگزینی آلن گرینسپن به عنوان رئیس فدرال رزرو پنداشته می‌شد. این پیش‌بینی از یک جهت به‌خاطر اهمیت وی در اداره ریگان و از جهت دیگر به‌خاطر سمت وی به عنوان مشاور اقتصادی در پیکار انتخاباتی بوش
وی به عنوان مشاور اقتصادی در پیکار انتخاباتی بوش بود. نیویورک تایمز در یک سرمقاله خود نوشت که رئیس‌جمهوری بوش به‌خاطر اعتباری که فلدستاین و بین برننکی داشتند، از میان آن‌ها یکی را انتخاب خواهد کرد و یک هفته قبل از معرفی کابینه، روزنامه اکونومیست پیش‌بینی کرد که از میان مجموعه نامزدها، این دو مرد بیشتری شانس انتخاب شدن را دارند. این سمت در نهایت به برننکی تعلق گرفت، احتمالاً به این دلیل که فلدستاین عضو هیئت مدیره شرکت گروه بین‌المللی آمریکایی (AIG) بود و این شرکت در همان سال اعلام کرده بود که گزارش‌های مالی
شرکت در همان سال اعلام کرده بود که گزارش‌های مالی پنج سال گذشته خود به ارزش ۲٫۷ میلیارد دلار را تصحیح خواهد کرد. متعاقب آن، شرکت گروه بین‌المللی آمریکایی با یک فروپاشی مالی شدید مواجه شد که نقش مرکزی در بحران اقتصادی جهانی ۲۰۰۷–۲۰۰۸ و کسادی جهانی پی‌آمدی آن داشت. این شرکت تنها پس از چندین بار تزریق سرمایه توسط بانک فدرال رزرو ایالات متحده به این شرکت نجات داده شد، اما خط بدهی آن به ۱۸۲٫۵ میلیارد دلار افزایش یافت. هرچند فلدستاین با روش‌های حسابداری که تحت پرسش بود، رابطه مستقیم نداشت اما او از ۱۹۸۸ میلادی
بود، رابطه مستقیم نداشت اما او از ۱۹۸۸ میلادی به بعد به عنوان رئیس این شرکت خدمت کرده بود. در مارس ۲۰۰۷، بنیاد لیندی و هاری برادلی اعلام نمود که یکی از چهار جایزه برادلی ۲۰۰۷ برای قدردانی از دستاوردهای برجسته، به فلدستاین اعطاء خواهد شد. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷، فلدستاین اعلام نمود که او در ژوئن ۲۰۰۸ از سمت خود به عنوان رئیس دفتر ملی پژوهش اقتصادی (NBER) کناره‌گیری خواهد کرد. فلدستاین از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ میلادی به عنوان عضو هیئت مشورتی اطلاعات خارجی رئیس‌جمهور خدمت‌نمود. فلدستاین در مارس ۲۰۰۸ اظهار داشت که به باور
فلدستاین در مارس ۲۰۰۸ اظهار داشت که به باور وی ایالات متحده در یک کسادی قرار داشت و این کسادی ممکن بود شدید باشد. به عنوان عضو محصولات مالی AIG، فلدستاین یکی از کسانی بود که از بخش بیمه‌کننده بین‌المللی که در بحران مالی این شرکت در سپتامبر ۲۰۰۸ نقش داشت، نظارت می‌نمود. در ماه می ۲۰۰۹، فلدستاین اعلام نمود که از ریاست شرکت گروه بین‌المللی آمریکایی کنار می‌رود. وی به عنوان عضو هیئت مدیره شرکت ایلای لی‌لی اند کامپنی (Eli Lilly and Company) خدمت می‌کرد. او همچنین پیش از آن به عنوان عضو هیئت مدیره چندین شرکت
پیش از آن به عنوان عضو هیئت مدیره چندین شرکت عمومی از جمله جی‌پی مورگان (JPMorgan) و تی‌آردبلیو (TRW) خدمت‌می‌کرد. در ۶ فوریه ۲۰۰۹، فلدستاین به عنوان یکی از مشاورین رئیس‌جمهور ایالات متحده باراک اوباما در هیئت مشورتی بازیابی اقتصادی رئیس‌جمهور اعلام شد. او از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ میلادی به عنوان عضو هیئت مشورتی بازیابی اقتصادی رئیس‌جمهور خدمت‌کرد. سمت‌های بعدی. او یکی از مشاورین وزارت دفاع ایالات متحد بود. او در هیئت مدیره شورای روابط خارجی، کمیسیون سه جانبه، گروه ۳۰ و کمیته ملی روابط ایالات متحده و چین خدمت کرد.
۳۰ و کمیته ملی روابط ایالات متحده و چین خدمت کرد. فلدستاین در کنفرانس‌های سالانه گروه بیلدبرگ در سال‌های ۱۹۹۶، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹، ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۵ – ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ میلادی دعوت گردید. او همچنین عضو شورای بین‌المللی جی‌پی مورگان چیس، عضو شورای مشورتی آکادمیک مؤسسه امریکن انترپرایز و عضو آکادمی بریتانیا است. در ۲۰۱۱ میلادی، او جزو ۵۰ فرد تأثیرگذار در رتبه‌بندی مالی جهانی مجله بلومبرگ مارکتس بود. در ۲۰۱۷ میلادی، فلدستاین به یک گروه کوچکی از «دولت‌مردان بزرگسال جمهوری‌خواه» پیوسته و پیشنهاد نمودند که
بزرگسال جمهوری‌خواه» پیوسته و پیشنهاد نمودند که محافظه‌کاران مالیات بر کاربن را، با کاسته شدن تمامی درآمد نسبت به سود سرجمع، به عنوان سیاستی برای مجادله با گرمایش جهانی می‌پذیرند. این گروه همچنین شامل جیمز بیکر سوم، گریگوری منکیو، هنری پالسون و جرج پی شولتس بود. علاقه‌های اصلی و آثار. این مقاله که در ۱۹۸۰ میلادی به نشر رسید، کمک قابل ملاحظهٔ به اقتصاد بین‌الملل کرد. فلدستاین در همکاری چارلز هوریوکا، با برملا ساختن ماهیت جریان سرمایه در بازار جهانی سرمایه، به درک کلی از بازار بین‌المللی سرمایه کمک کردند. با
درک کلی از بازار بین‌المللی سرمایه کمک کردند. با مطالعه نمودن رابطه میان سرمایه‌گذاری داخلی و پس‌انداز داخلی ۲۱ کشور عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، فلدستاین و هوریوکا با ارایه آمار جمع‌آوری شده پیشنهاد نمودند که تمامی پس‌اندازهای نهایی یک کشور، علی‌رغم فرصت‌های بزرگتر سرمایه‌گذاری در خارج از کشور، در همان کشور باقی خواهد ماند. این یافته که بر اثر رابطه مستقیم و غیرمنتظره میان پس‌انداز داخلی و سرمایه‌گذاری داخلی با یک پازل مواجه شد، یافته‌های فلدستاین و هوریوکا معروف به «پازل فلدستاین-هوریوکا»
و هوریوکا معروف به «پازل فلدستاین-هوریوکا» معروف شد. این مقاله که در ۱۹۷۴ میلادی به نشر رسید نقش مهمی در بیمه اجتماعی داشت. فلدستاین طی این مقاله خود کمک کرد تا تأثیرات تأمین اجتماعی بر مصرف و پس‌انداز خانوار به‌گونه بهتری درک گردد. این مقاله تحلیل نظری از تأثیرات تأمین اجتماعی روی تصمیم افراد مبنی بر بازنشستگی و میزان پس‌انداز ضروری برای این چنین بازنشستگی، ارایه نمود. فلدستاین اظهار داشت که تأمین اجتماعی منتج به این می‌شود تا افراد تصمیم به پس‌انداز کمتر برای بازنشستگی بگیرند و زودتر بازنشسته شوند. این
برای بازنشستگی بگیرند و زودتر بازنشسته شوند. این یافته‌ها بعدتر به‌خاطر خطای محاسباتی که داشت رد شد. با این حال، فلدستاین و سایر نویسندگان در مورد این‌که آیا نتایج تصحیح شده باعث تغییر قابل ملاحظه در نتیجه‌گیری خواهد شد یا خیر، موافق نبودند. مارتین فلدستاین از همان آغاز در گفتمان‌های علمی و مشهور پیرامون اتحادیه اروپا (EU) و یک ارز اروپایی واحد شرکت نموده و علایق او به این گفتمان‌ها در جریان بحران بدهی دولت بیشتر شد. با اتخاذ رویکرد اقتصاد سیاسی، فلدستاین استدلال نمود که پروژه اتحادیه اروپا به‌طور کلی و
استدلال نمود که پروژه اتحادیه اروپا به‌طور کلی و ایجاد اتحادیه اقتصادی و پولی (EMU) به‌طور ویژه، نشأت گرفته از ترکیبی از بین‌المللی‌گرایی عجیب اروپایی و تقلای جدی منافع ملی است. هرچند در نقد او تفاوت ظریفی قابل ملاحظه است، اما او را می‌توان به عنوان فردی که مخالف افزایش قدرت اتحادیه اروپا است (Eurosceptic) شناسایی کرد. فلدستاین که حامی شورمند موجودیت یک بازار واحد کالاها و خدمات در اتحادیه اروپا می‌باشد، مدعی شده‌است که این امر مستلزم یک اتحادیه پولی نیست. افزون بر آن، ایجاد یک ارز واحد در اتحادیه اروپا
افزون بر آن، ایجاد یک ارز واحد در اتحادیه اروپا ممکن است باعث افزایش تنش‌ها در میان اتحادیه شود، چون تمامی کشورها دارای همان موضع ضد-تورمی سیاست‌گذاران آلمانی نیستند. از منظر سیاست نظامی و خارجی، هدف دستیابی به یک اتحادیه سیاسی (که توحید ارز یکی از ابعاد آن است) باعث تشویق ایجاد یک سیاست خارجی و دفاعی مشترک خواهد شد که قادر به نشان دادن قدرت در صحنه بین‌المللی است. در جریان بحران بدهی دولت، فلدستاین از راه‌حل «تعطیلی منطقه یورو» حمایت نمود که طبق آن کشورهای که در بیشترین حد از بحران متأثر شده‌اند (مانند
که در بیشترین حد از بحران متأثر شده‌اند (مانند یونان) موقتاً منطقه یورو را ترک می‌نمایند، ارزهای ملی خود را دوباره رایج می‌نمایند، ارزش آن را کاهش داده و چند سال بعد دوباره به یک نرخ ارز پایین‌تر وارد منطقه یورو می‌شوند، سیاستی که رونق در رقابت بین‌المللی را تضمین نموده و به اندازه تأثیرگذار است که می‌تواند رکود اقتصادی را جبران نماید. تدریس. فلدستاین که یک شخصیت شناخته شده در محیط هاروارد بود، برای ۲۰ سال کلاس ابتدایی اقتصاد «تحلیل اجتماعی ۱۰: مبانی علم اقتصاد» را تدریس نموده و بعداً گریگوری منکیو جانشین
را تدریس نموده و بعداً گریگوری منکیو جانشین او شد. این کلاس که پس از آن به اقتصاد ۱۰ تغییر نام داده شد، معمولاً بزرگترین کلاس در هاروارد بود و هنوز هم بزرگترین کلاس است. او همچنین به تدریس مضامین سیاست اقتصادی آمریکا و اقتصاد سکتور عمومی در کالج هاروارد می‌پرداخت. یکی از بزرگترین تأثیر فلدستاین ممکن است تراکم شاگردان او در رده‌های بلند حکومتی و دانشگاهی باشد، مانند لارنس سامرز، رئیس سابق دانشگاه هاروارد و وزیر سابق وزارت خزانه‌داری ایالات متحده؛ دیوید ایلود، رئیس مدرسه حکومت جان اف. کندی؛ و جیمز پوتربا،
رئیس مدرسه حکومت جان اف. کندی؛ و جیمز پوتربا، استاد مؤسسه فناوری ماساچوست و عضو هیئت مشورتی اصلاح مالیات بوش. لارنس لیندسلی که قبلاً ارشدترین مشاور اقتصادی جورج بوش بود، رساله دکترای خود را تحت نظر فلدستاین نوشته و سایر افراد برجسته که رساله دکترای خود را تحت نظر او نوشتند، شامل: هاروی اس. روسن، رئیس پیشین شورای مشاوران اقتصادی رئیس‌جمهور؛ دوگلاس المندورف، رئیس پیشین دفتر بودجه کنگره؛ جوزه پیانیرا، وزیر کار و تأمین اجتماعی شیلی در جریان خصوصی‌سازی امتیازات بازنشستگی در این کشور از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ میلادی؛ جفری
در این کشور از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ میلادی؛ جفری ساکس، رئیس مؤسسه زمین در دانشگاه کلمبیا؛ و گلین هوبارد، نخستین رئیس شورای مشاوران اقتصادی رئیس‌جمهوری بوش و حالا رئیس مدرسه کسب‌وکار کلمبیا.
مهدی عبدی (زاده ۱ فروردین ۱۳۶۸) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع، برای باشگاه فوتبال سایپا بازی می‌کند.
بازیگر و خوانندهٔ ژاپنی است. او حرفهٔ سینمایی خود را در سال ۲۰۰۹ با ایفای نقش مکمل در فیلم هنرهای رزمی "نینجای آدمکش" و حرفهٔ خوانندگی حرفه‌ای را در سال ۲۰۱۳ به عنوان وکالیست اصلی گروه دخترانهٔ جی پاپ فیکی (۲۰۱۳–۲۰۱۸) آغاز کرد و به زبان‌های انگلیسی و ژاپنی می‌خواند. او در فیلم اکشن "اف۹" (۲۰۲۱) و مینی‌سریال تاریخی "شوگون" (۲۰۲۴) به ایفای نقش پرداخته است. ساوایی برای "شوگون" برندهٔ جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام شد. او نخستین بازیگر ژاپنی شد که برنده جایزه امی
شد. او نخستین بازیگر ژاپنی شد که برنده جایزه امی ساعات پربیننده می‌شود و نخستین بازیگر آسیایی‌تبار بود که در مراسم امی برندهٔ بخش بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام می‌شود. زندگی شخصی. آنا ساوایی در ۱۱ ژوئن ۱۹۹۲ در ولینگتون، نیوزیلند از والدینی ژاپنی‌تبار به دنیا آمد. مادرش در اجرای اپرا آموزش دید و بعداً به عنوان معلم پیانو مشغول به کار شد، در حالی که پدرش برای یک شرکت الکترونیک کار می‌کرد. از ۳ سالگی، مادرش به او یاد داد که چگونه پیانو بنوازد و چگونه آواز بخواند. در حالی که بزرگ می‌شد،
و چگونه آواز بخواند. در حالی که بزرگ می‌شد، خانواده‌اش به دلیل شغل پدرش اغلب به جاهای دیگر نقل مکان می‌کردند، و در هنگ کنگ و فیلیپین زندگی می‌کردند. او ۱۰ ساله بود که خانواده‌اش در یوکوهاما، ژاپن مستقر شد. خواهر بزرگتر او، رینا، یک رقصنده باله در کمپانی باله هنگ کنگ است. ساوایی به دو زبان انگلیسی و ژاپنی مسلط است. او در توکیو، ژاپن اقامت دارد.
مدال گونروس (به انگلیسی: Gunnerus Medal) یک نشان افتخار است که توسط انجمن سلطنتی علوم نروژ در شهر تروندهایم، در کشور نروژ، اعطاء می‌شود. این مدال در سال ۱۹۲۷ میلادی، برای اولین بار به‌طور رسمی معرفی شد. مدال گونروس، به افتخار یکی از بانیان انجمن سلطنتی علوم نروژ، به نام اسقف جان ارنست گونروس؛ نامگذاری شده‌است. معیار گزینش. این مدال به کسانی تقدیم می‌گردد که خدمات فنی یا علمی برجسته ای انجام داده یا به نوعی به انجمن سلطنتی علوم نروژ، منافعی قابل توجهی رسانده‌اند. مدال گونروس، در ابتدا در ۲ کلاس طلا و نقره
مدال گونروس، در ابتدا در ۲ کلاس طلا و نقره اعطا می‌شد، اما از سال ۱۹۳۵ فقط به صورت طلا اعطا می‌شود. مدال نقرهٔ تمام دارندگان مدال گونروس، که در قید حیات هستند؛ با مدال طلا تعویض شده‌است. دریافت‌کنندگان مدال. مدال گونروس، بالاترین نشان افتخارانجمن سلطنتی علوم نروژ است. از سال ۲۰۰۴ میلادی، همچنین یک دیپلم افتخار نیز همراه با مدال گونروس، تقدیم می‌شود. از میان کسانی که تا به حال افتخار دریافت این مدال را داشته‌اند و در ایران شناخته می‌شوند؛ می‌توان موارد زیر را نام برد: منابع.
می‌شوند؛ می‌توان موارد زیر را نام برد: منابع. https://snl.no/Gunnerus-medaljen*
خانه مقدم (عمارت خلیفه) مربوط به دوره قاجار است و در شوشتر، محله تاریخی عبدالله بانو، واقع شده و این اثر در بهمن‌ماه سال ۱۴۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. این خانه تاریخی در فاصله نزدیکی از چند میراث جهانی یونسکو از جمله مجموعه آبشارها و آسیاب‌های آبی شوشتر و رود دست‌کند گرگر قرار دارد. پیشینه. خانه مقدم از خانه‌های ارزشمند و تاریخی شوشتر به شمار می‌رود که در محله‌ تاریخی عبدالله‌بانو واقع شده است. این خانه در دوره قاجار متعلق به تاجری شوشتری به نام مقدم بود که از خانواده‌های شناخته‌شده
به نام مقدم بود که از خانواده‌های شناخته‌شده در شوشتر هستند و املاک زیادی از جمله کاروانسرای مقدم از این خانواده در محله عبدالله‌بانو وجود دارد. معماری. خانه مقدم در مجاورت ساباط ‎مقدم که به ثبت ملی رسیده، قرار دارد. این خانه دارای چهار طبقه است که دو طبقه آن در زیرزمین قرار گرفته است و دو طبقه دیگر آن شامل طبقات همکف و اول هستند. کاربری نگارخانه. زیرزمین این خانه تاریخی شامل شبستان و شوادون است که بخش شوادون به نگارخانه (گالری هنری) تبدیل شده است. این نگارخانه از جمله نگارخانه‌های دارای مجوز از اداره‌کل
از جمله نگارخانه‌های دارای مجوز از اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان است که در سال ۹۶ افتتاح شد. این نگارخانه طی فعالیت خود میزبان جشنواره‌های هنری و فرهنگی متعدد و نیز هنرمندانی از سراسر کشور بوده است. کاربری کافه سنتی. بخشی از این خانه تاریخی به عنوان کافه و سفره‌خانه سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
ماری لیلیان دوک بیدل (Mary Lillian Duke Biddle) (زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۸۸۷ – درگذشتهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۶۰)، نوع‌دوست آمریکایی بود. اوایل زندگی. او در ۱۶ نوامبر ۱۸۸۷ با نام ماری لیلیان دوک در دورهام، کارولینای شمالی چشم به جهان گشود. نام پدرش بنجامین نیوتون دوک بود. ماری در کالج ترینیتی دورهام تحصیل کرد. کالجی که بعدها به افتخار خانوادهٔ او به دانشگاه دوک تغییر نام داد. در سال ۱۹۰۷، ماری در رشتهٔ ادبیات انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. ماری از علاقه‌مندان پروپاقرص هنر بود و اغلب به‌همراه خانواده‌اش برای تماشای تئاتر و اپرا به
به‌همراه خانواده‌اش برای تماشای تئاتر و اپرا به نیویورک سفر می‌کرد. او بعدها موسیقی‌دان و خواننده‌ای موفقی شد. ماری در سال ۱۹۱۲ با شاهزاده لودویک پیگناتلی دآراگون، نجیب‌زادهٔ ایتالیایی، نامزد شد که البته پس از منتفی‌شدن ازدواج، سعی کرد خودکشی کند. حدود سال ۱۹۱۸، خانهٔ شهری آجر و آهکی پدرش در بلوار پنجم و خیابان هشتاد و دوم که سبک معماری هنرهای زیبا را داشت، به وی واگذار شد. این خانه که یکی از پنج عمارت باقی‌مانده در بلوار پنجم است، در سال ۱۹۰۱ ساخته شده و امروزه به نام خانهٔ بنجامین اِن. دوک شناخته می‌شود.
به نام خانهٔ بنجامین اِن. دوک شناخته می‌شود. ازدواج و زندگی پسین. زندگی مشترک او با آنتونی جوزف درکسل بیدل جونیور که در سال ۱۹۱۵ آغاز شده بود، در سال ۱۹۳۱ با جدایی به پایان رسید. نام فرزندان آنان، ماری دوک بیدل ترنت سمنس و نیکلاس بنجامین دوک بیدل بود. او و همسرش صاحب ملکی به نام «لیندن کورت» در تاری‌تاون، نیویورک بودند که در سال ۱۹۲۱ از خانوادهٔ ویلیام آر. هریس خریده بودند. این بنا هنوز هم به‌عنوان مرکز کنفرانس و املاک تاری‌تاون هاوس پابرجاست. در سال ۱۹۵۶، ماری بنیاد ماری دوک بیدل را بنیان نهاد. این بنیاد
ماری بنیاد ماری دوک بیدل را بنیان نهاد. این بنیاد از زمان تأسیس تا امروز، بیش از ۲۸ میلیون دلار به سازمان-های غیرانتفاعی اهدا کرده‌است. بنیاد به نورمن دلو جویو، آهنگساز آمریکایی، سفارش نوشتن و ساخت قطعه‌ای به نام انواع آهنگ قرون وسطا را بر اساس ملودی این دولچی جوبیلو برای گروه موسیقی دانشگاه دوک و رهبر ارکسترش داد. این قطعه نخستین‌بار در ۱۰ آوریل ۱۹۶۳ اجرا شد. املاک ماری دوک بیدل در دورهام، کالیفرنیای شمالی از سال ۱۹۳۵ تا زمان مرگش، محل سکونت او بود. این املاک در سال ۲۰۱۳ وارد فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی
املاک در سال ۲۰۱۳ وارد فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی شد.
موریس هربرت داب (Maurice Herbert Dobb) (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۰ – درگذشته ۱۷ اوت ۱۹۷۶)، اقتصاددان اهل انگلیس بود که در دانشگاه کمبریج فعالیت می‌کرد. داب عضو کالج ترینیتی، کمبریج بود و از وی به عنوان یکی از اقتصاددانان برجسته مارکسیست قرن بیستم یاد می‌شود. زندگی‌نامه. داب در ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۰ در لندن متولد شد. وی پسر والتر هربرت داب و السی آنی مویر سابق است. داب و خانواده‌اش در حومه لندن ویلسدن زندگی می‌کردند. وی در مدرسه چارترهاوس در ساری که یک مدرسه شبانه‌روزی مستقل بود، تحصیل کرد. داب در اوایل نوجوانی و پس از مرگ
بود، تحصیل کرد. داب در اوایل نوجوانی و پس از مرگ مادرش شروع به نوشتن کرد. درونگرایی وی مانع از این شد که شبکه‌ای از دوستان داشته باشد. اولین رمان‌های داب محتوای فانتزی و تخیلی داشتند. وی پس از مرگ مادرش، همانند پدر خود، به مطالعه علوم مسیحیت پرداخت. سابق بر این، خانواده داب به کلیسای پرسبیتریان تعلق داشتند. داب به‌خاطر اوربند در نوامبر ۱۹۱۸ از خدمت نظامی معاف شد و در سال ۱۹۱۹ در کالج پمبروک در کمبریج، با اخذ کمک هزینه تحصیلی در رشته اقتصاد پذیرفته شد. در سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۲۲ وی در هر دو بخش از امتحانات حساب
۱۹۲۱ و ۱۹۲۲ وی در هر دو بخش از امتحانات حساب اقتصاد رتبه اول را کسب کرد و برای تحصیلات تکمیلی در مدرسه اقتصاد لندن پذیرفته شد. پس از اخذ مدرک دکترا در سال ۱۹۲۴، داب در سمت استاد دانشگاه به کمبریج بازگشت. وی در مورد عقاید کمونیستی خود با دانشجویان خود گپ می‌زد. یکی از دانشجویان داب به نام ویکتور کایرنان بعداً گفت: «ما در آن زمان فرصتی برای فهم دقیق نظریه مارکسیستی نداشتیم. این ایده به تازگی در انگلستان باب شده بود، اما با این وجود یک مفسر مجذوب در کمبریج به‌نام موریس داب داشت». خانه داب، کلیسای «سنت اندروز»
موریس داب داشت». خانه داب، کلیسای «سنت اندروز» در چسترتون لین، محل ملاقات مکرر کمونیست‌های کمبریج بود که افراد محلی آن را با نام «خانه سرخ» می‌شناختند. داب در سال ۱۹۲۰ به حزب کمونیست پیوست و در دهه ۱۹۳۰ عامل اصلی جنبش‌های کمونیستی در دانشگاه بود. یکی از نیروهای این جنبش کیم فیلبی بود که بعداً به عنوان یک جاسوس رتبه بالا در سازمان استخبارات بریتانیا مشغول به کار شد. گفته می‌شود که داب در کمینترن وظیفه «استعدادیابی» را برعهده داشت. در آن زمان داب یک انقلابی کمونیست در بریتانیا بود. وی از نظر اقدامات سیاسی
کمونیست در بریتانیا بود. وی از نظر اقدامات سیاسی بسیار فعال بود و به‌طور مداوم زمان زیادی را صرف سازماندهی تظاهرات و ارائه سخنرانی‌ها می‌کرد. داب به عنوان یک اقتصاددان معمولاً به آسیب‌پذیری در برابر بحران‌های اقتصادی می‌پرداخت. داب ایالات متحده را سرمایه‌داری می‌دانست که پیسه خود را به عوض این‌که به کارهای عمومی اختصاص دهد، صرف برنامه‌های نظامی می‌کند. حرفه. داب بیش از ۵۰ سال عضو ترینیتی بود. وی در سال ۱۹۴۸ به عنوان همکار انتخاب شد و در آن زمان با همکاری پیرو سرافا به جمع‌آوری آثار و نامه‌های منتخب دیوید
سرافا به جمع‌آوری آثار و نامه‌های منتخب دیوید ریکاردو پرداخت. در نهایت نتایج این همکاری در یازده جلد منتشر شد و تا سال ۱۹۵۹ در فهرست کتب دانشگاهی قرار نگرفت. او در طول زندگی کاری خود دوازده کتاب دانشگاهی و بیش از ۲۴ جزوه و مقالات متعدد برای مخاطبان عمومی منتشر کرد. او اغلب در مورد اقتصاد سیاسی نوشت و ارتباطی میان زمینه اجتماعی و مشکلات موجود در جامعه و چگونگی تأثیر آن بر مبادلات بازار ترسیم کرد. او در کلاس اقتصاد مارکسیستی خود گفت: «روابط اقتصادی مردان تعیین‌کننده انجمن‌های اجتماعی مردان است». داب معتقد
انجمن‌های اجتماعی مردان است». داب معتقد بود که نظام سرمایه‌داری طبقات مختلفی از مردم را ایجاد می‌کند که نتیجه به‌وجود آمدن این طبقات، جنگ طبقاتی خواهد بود. داب در سال ۱۹۲۵ و بعد از سفری که با کینز به روسیه داشت تا حدودی از منافع خود در درگیری‌های سیاسی چشم‌پوشی کرد. از وی به‌خاطر سخنرانی‌های طولانی و کسل‌کننده که تنها تعداد کمی از دانشجویان در آن‌ها حاضر می‌شدند، به بدی یاد می‌شود. داب در حدود سال ۱۹۲۸ سمت‌های دیگیری نیز بر عهده داشت؛ از جمله تدریس در یک مدرسه تابستانی، ریاست دانشکده اقتصاد حزب کمونیست
مدرسه تابستانی، ریاست دانشکده اقتصاد حزب کمونیست بریتانیا و کمک به راه‌اندازی شرکت فیلمسازی حزب. او با عقاید متفاوتی در درون حزب مواجه شد و تأکید کرد که عقلانیت و فعالیت سیاسی به‌طور متقابل انحصاری نیستند. داب در سال ۱۹۳۱ با باربارا ماریان نیکسون به عنوان همسر دوم خود ازدواج کرد و تا پایان عمر با او ماند. باربارا هرگز ادعا نکرد که یک کمونیست است، اما در حزب کارگر فعال بود. وی همچنین در حالی که برای اکتور شدن تلاش می‌کرد، عضو شورای شهرستان لندن بود. زندگی شخصی داب مورد توجه ویژه همکارانش بود. کالج پمبروک
شخصی داب مورد توجه ویژه همکارانش بود. کالج پمبروک به‌خاطر وجود اختلاف نظرهای، داب را از سمت مدیر مطالعات برکنار کرد و حقوق غذاخوری او را نیز لغو نمود. داب در همان سال در مورد سفر اخیر خود به روسیه، سخنرانی کرد. نتیجه این سخنرانی منجر به آن شد که عده‌ای وی را «جیره‌خوار روسیه» خطاب کنند و همین موضوع دوباره باعث ایجاد رسوایی کوچکی در کمبریج شد. داب در مقاله‌ای که در تایمز منشر نمود، ادعا کرد که کدام ارتباطی با اتحاد جماهیر شوروی ندارد. انتشارات هوگارت. انتشارات هوگارت با هدف چاپ مطالبی برای تشویق تبادل آزاد
هوگارت با هدف چاپ مطالبی برای تشویق تبادل آزاد ایده‌ها، توسط ویرجینیا و لئونارد وولف تأسیس شد. لئونارد وولف شخصاً یک ضد امپریالیست بود و اعتقاد داشت که تبادل فکری همان تبادل اقتصادی در فرم مادی است. مقالات داب، آمیخته‌ای از تبادل فکری به دلیل معرفی و دفاع از مارکسیسم و اندکی از نوشته‌های قابل فروش بودند. آثار این انتشارات احتمالاً انعکاس‌دهنده نظرات لئونارد و ویرجینیا وولف بود. بعدتر لئونارد وولف کتاب سفارشی دکترین سیاسی و اجتماعی کمونیسم را منتشر کرد. وی ابتدا از موریس داب و یک نویسنده دیگر خواسته بود که
از موریس داب و یک نویسنده دیگر خواسته بود که چنین کتابی تألیف کنند که هر دو نویسنده این درخواست را رد کرده بودند. میان «سال‌های ۱۹۲۴ و اواخر دهه ۱۹۳۰، انتشارات هوگارت هشت کتاب در مورد روسیه، کمونیسم و مارکسیسم منتشر کرد… انگیزه‌های این تألیفات که مورد حمایت لئونارد وولف بودند، سیاسی و آموزشی عنوان شد». داب دو کتاب را با همکاری انتشارات هوگارت منتشر کرد. اولین کتاب، روسیه امروز و فردا (۱۹۳۰) نام داشت. داب این کتاب را پس از بازگشت از روسیه و با همکاری کینز نوشت. وی در این تألیف در مورد اقتصاد، سیاست، صنعت و
وی در این تألیف در مورد اقتصاد، سیاست، صنعت و کلتور شوروی اظهار نظر می‌کند. در دهه ۱۹۳۰ این کتاب فروش بسیار زیادی داشت. تألیف دوم داب، در مورد مارکسیسم امروز (۱۹۳۲) نام داشت و به عنوان مقدمه‌ای ابتدایی در مورد کمونیسم برای عموم مردم در نظر گرفته شد. مرگ و میراث. موریس داب در ۱۷ اوت ۱۹۷۶ درگذشت. در آن موقع وی تعهد قبلی خود به اقتصاد روسیه را زیر سؤال برده بود. آرمان‌های کمونیستی داب زنده ماند. او دو شاگرد برجسته به نام‌های آمارتیا سن و اریک هابسبام داشت. در سال ۱۹۹۸ سن برنده پاداش یادبود نوبل در علوم