payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرفت تا اینکه سی و سه شرقی شورشی را برای پیوستن مجدد به استان های متحد رهبری کردند.این جنگ سیسپلاتین را آغاز کرد که با کنوانسیون صلح ابتدایی که اروگوئه را به یک کشور جدید تبدیل کرد، پایان یافت. کودتا، جنگ داخلی و ناآرامی. در سال 1828، پس از بازگشت نیروهای آرژانتینی از جنگ به بوئنوس آیرس، فرماندار فدرالیست مانوئل دورگو توسط خوان لاواله، از حزب وحدت گرا سرنگون و اعدام شد.دومی با حمایت خوزه ماریا پاز در کوردوبا که خوان باوتیستا بوستوس را برکنار کرد و اقدامات مشابهی را انجام داد، کارزاری را علیه همه فدرال‌ها
مشابهی را انجام داد، کارزاری را علیه همه فدرال‌ها آغاز کرد.استاندار خوان مانوئل ده روساس، که به طور عملگرایانه به احزاب پیوست، مقاومت علیه لاواله را سازماندهی کرد.او با استانیسلائو لوپز، کائودیلو و حاکم استان سانتافه متحد شد و آنها لاواله را در نبرد پل مارکز در آوریل 1829 شکست دادند.هنگامی که روساس در نوامبر همان سال وارد شهر بوئنوس آیرس شد، هم به عنوان یک رهبر نظامی پیروز و هم به عنوان رئیس فدرالیست ها مورد استقبال قرار گرفت.لاواله از دولت اخراج شد و قوه مقننه احیا شد. پاز با استان هایی که به او ملحق شدند
احیا شد. پاز با استان هایی که به او ملحق شدند اتحادیه یکتایی را سازماندهی کرد و روساس پیمان فدرال را با استان انتره ریوس و سانتافه امضا کرد.همه استان های متحد شکست خوردند و به پیمان پیوستند و به کنفدراسیون آرژانتین تبدیل شدند.با این وجود، روساس از ادامه سمت فرمانداری پس از پیروزی خودداری کرد و دوره او در سال 1832 به پایان رسید. پس از کسب استقلال، آرژانتین به مناطق وسیعی از سرزمین های بومی حمله کرده و آن ها را فتح کرده بود.مردم بومی حملاتی به نام مالون انجام دادند.روساس بوئنوس آیرس را ترک کرد و اولین کارزار
دادند.روساس بوئنوس آیرس را ترک کرد و اولین کارزار را در صحرای جنوب انجام داد تا از چنین حملات بیشتر جلوگیری کند.این کارزار اقدامات نظامی و مذاکرات را ترکیب کرد و موفق شد برای چندین سال از مالون جلوگیری کند.با وجود غیبت، نفوذ سیاسی روساس در بوئنوس آیرس همچنان قوی بود و همسرش انکارناسیون ازکورا مسئول حفظ روابط خوب با مردم شهر بود. در 11 اکتبر 1833، شهر مملو از اعلامیه‌هایی مبنی بر محاکمه علیه «بازگرداننده قوانین» (روزنامه‌ای، اما به‌عنوان محاکمه‌ای علیه خود روساس که این عنوان را داشت) اشتباه گرفته شد.تعداد
روساس که این عنوان را داشت) اشتباه گرفته شد.تعداد زیادی از گاوچوها و مردم فقیر انقلاب مرمت‌کنندگان را تحریک کردند، تظاهراتی در مقابل دروازه‌های قوه مقننه، ستایش روساس و خواهان استعفای فرماندار خوان رامون بالکارس، وزیر سابق روساس.نیروهایی که برای مبارزه با تظاهرات سازماندهی شده بودند در عوض شورش کردند و به آنها پیوستند.قانونگذار سرانجام از محاکمه منصرف شد و یک ماه بعد بالکارس را برکنار کرد و خوان خوزه ویامونته، یکی از حامیان سابق اتحاد گرایان را جایگزین او کرد.با این حال، ناآرامی های اجتماعی بسیاری از مردم
این حال، ناآرامی های اجتماعی بسیاری از مردم را به این باور رساند که فقط روساس می تواند نظم را تامین کند و ویامونته یا مانوئل ویسنته مازا که در سال 1834 به عنوان یک سازش به فرمانداری منصوب شده بود، قادر به انجام این کار نیستند.قتل در کوردوبا در فوریه 1835 فاکوندو کیروگا، یک میانجی فدرالیست که مازا برای اختلاف بین استان‌ها فرستاده بود، این باور را افزایش داد، بنابراین قانونگذار اواخر سال، با مجموع قدرت عمومی، روساس را به فرمانداری منصوب کرد. حکومت روساس و جنگ. روساس در سالهای اول دولت دوم خود با یک تهدید
جنگ. روساس در سالهای اول دولت دوم خود با یک تهدید نظامی سخت مواجه شد.ابتدا، کنفدراسیون پرو-بولیوی در شمال جنگ کنفدراسیون را علیه آرژانتین و شیلی اعلام کرد.سپس، فرانسه درخواست‌های دیپلماتیکی را مطرح کرد که توسط روساس رد شد و متعاقباً محاصره دریایی را در نتیجه اعمال کرد.فرانسه به جزیره مارتین گارسیا حمله کرد و مانوئل اوریبه رئیس جمهور اروگوئه را برکنار کرد و به جای آن فروکتوئوسو ریورا وفادار را منصوب کرد که در حمایت از فرانسه به آرژانتین اعلام جنگ کرد.دومینگو کالن، اهل سانتافه، جدایی همه استان ها را ترویج
کالن، اهل سانتافه، جدایی همه استان ها را ترویج کرد و بوینس آیرس را در درگیری تنها گذاشت.برون د آسترادا، از کورینتس، با روساس نیز مخالفت کرد و خوان لاواله ارتشی را برای تصرف بوئنوس آیرس ترتیب داد.دامداران در چاسکوموس شورش کردند و شبه نظامیان "آزادگان جنوب" را سازماندهی کردند. روساس بر همه این تهدیدها غلبه کرد.کنفدراسیون پرو - بولیوی توسط شیلی شکست خورد و دیگر وجود نداشت.کالن شکست خورد و تیرباران شد و آسترادا توسط خوستو خوزه دی اورکیزا شکست خورد.دامداران نیز شکست خوردند.مانوئل مورنو، دیپلمات، اعتراضات تجار
شکست خوردند.مانوئل مورنو، دیپلمات، اعتراضات تجار بریتانیایی در بوینس آیرس را که تحت تأثیر محاصره قرار گرفته بودند، هدایت کرد.این به شک فرانسوی ها در مورد حفظ درگیری که آنها انتظار داشتند بسیار کوتاه باشد افزود.فرانسه سرانجام با معاهده ماکائو-آرانا محاصره را لغو کرد.لاواله حمایت فرانسه را از دست داد اما به هر حال به دنبال ادامه درگیری بود.او قبل از رسیدن به بوئنوس آیرس، بدون شروع هیچ جنگی عقب نشینی کرد و به سمت شمال گریخت.او توسط اوریبه، که اکنون مسئول ارتش آرژانتین است، تعقیب شد و در شرایط نامشخصی درگذشت.
آرژانتین است، تعقیب شد و در شرایط نامشخصی درگذشت. با وجود شکست فرانسه، اروگوئه همچنان یک تئاتر جنگی باز بود.مانوئل اوریبه ادعا کرد که رئیس جمهور قانونی اروگوئه است و جنگ داخلی اروگوئه را علیه ریورا به راه انداخت.روساس از اوریبه در درگیری حمایت کرد، زیرا اروگوئه هنوز در حال جنگ با آرژانتین بود.اوریبه مونته ویدئو را محاصره کرد.بریتانیا و فرانسه با ریورا متحد شدند، نیروی دریایی آرژانتین را تصرف کردند و محاصره دریایی جدیدی را علیه بوئنوس آیرس آغاز کردند.جوزپه گاریبالدی با کمک سربازان ایتالیایی به ایمن سازی رود
با کمک سربازان ایتالیایی به ایمن سازی رود اروگوئه کمک کرد.یک اکسپدیشن جدید سعی کرد با حرکت به پاراگوئه و بازگشت، رودخانه پارانا را ایمن کند.ارتش آرژانتین در برابر تهاجم به رودخانه در چندین نقطه در امتداد پارانا مقاومت کرد، اما نتوانست آنها را متوقف کند.اما خسارات وارده به کشتی‌های انگلیسی و فرانسوی به حدی بود که هر دو کشور در نهایت استعفا دادند و محاصره را لغو کردند. خواسته های دامداران و تبعید روساس. خوستو خوزه د اورکیزا، فرماندار انتره ریوس، تاکنون از روساس حمایت کرده بود، اما دامداران استان او اقتصاد رو
حمایت کرده بود، اما دامداران استان او اقتصاد رو به گسترشی داشتند و می خواستند یک آداب و رسوم محلی داشته باشند که بتواند مستقیماً با سایر کشورها تجارت کند.بندر بوئنوس آیرس این حق انحصاری را داشت.انتره ریوس همچنین خواستار فدرال شدن درآمد ملی حاصل از صادرات و فراخوان مجلس مؤسسان برای نوشتن قانون اساسی، همانطور که در پیمان فدرال آمده است، شد.اورکیزا به جای تفویض چنین اختیاراتی به بوئنوس آیرس،یک شورش نظامی انجام داد و حقوق آنتر ریوس برای تجارت و مذاکره با سایر کشورها را از سر گرفت.روساس علیه او اعلام جنگ کرد،
کشورها را از سر گرفت.روساس علیه او اعلام جنگ کرد، اما اورکیزا در نبرد کازروس روساس را شکست داد و او را مجبور به تبعید کرد. جدایی و بازگشت بوئنوس آیرس. اورکیزا یک متحد گرا نبود، بلکه فدرالیست دیگری مانند روزاس بود.از این رو، متحدان از او حمایت نکردند، بلکه مانند روساس با او مخالفت کردند.جاه طلبی اورکیزا برای کاهش تمرکزگرایی ملی بوئنوس آیرس و ترویج فدرالیزاسیون بالاتر کشور باعث ایجاد درگیری با متحدان شد.اورکیزا موافقت نامه سن نیکلاس را نامید، به طوری که همه استان ها موافقت کردند که مجلس مؤسسان 1853 را تشکیل
ها موافقت کردند که مجلس مؤسسان 1853 را تشکیل دهند.در بوئنوس آیرس با این امر مقاومت شد و اتحاد گرایان از غیبت موقت اورکیزا در شهر برای اجرای انقلاب 11 سپتامبر و جدا کردن بوینس آیرس از کنفدراسیون استفاده کردند.اکنون ایالت بوئنوس آیرس بود و سایر استان های آرژانتین اکنون کنفدراسیون آرژانتین بودند. مانوئل گیرمو پینتو به فرمانداری بوئنوس آیرس منصوب شد و نمایندگان را از مجلس مؤسسان برکنار کرد.پایتخت کنفدراسیون اکنون در پارانا، انتره ریوس قرار داشت.بوئنوس آیرس برای جلوگیری از کار مجمع اقدام به اقدامات نظامی علیه
جلوگیری از کار مجمع اقدام به اقدامات نظامی علیه کنفدراسیون کرد، اما شکست خورد.قانون اساسی آرژانتین در سال 1853 در 1 مه 1853 تصویب شد و بوئنوس آیرس را به بازگشت دعوت کرد.بوئنوس آیرس قانون اساسی خود را در سال 1854 نوشت. هر دو کشور، کنفدراسیون و ایالت بوینس آیرس، وضعیت موجود را پذیرفتند و خطر جدی برای دائمی شدن جدایی وجود داشت. کنفدراسیون در سال 1856 به بوینس آیرس به رهبری جرونیمو کاستا حمله کرد که توسط بارتولومه میتره شکست خورد.میتره 140 زندانی گرفت: او 125 نفر از آنها را اعدام کرد در سال 1857، میتره و سایر
از آنها را اعدام کرد در سال 1857، میتره و سایر سیاستمداران در بوئنوس آیرس در نظر گرفتند که جدایی را قطعی کنند و نام ایالت را به "جمهوری ریو دو لا پلاتا" تغییر دهند.دومینگو فوستینو سارمینتو که درگیری های خود را با میتره آغاز کرد، در برابر این پروژه مقاومت کرد.این پروژه حمایت مردمی پیدا نکرد و فراموش شد. کنفدراسیون با قتل نازاریو بناویدز، اهل سن خوان، که توسط هواداران سارمینتو انجام شد، آشوب سیاسی داشت.اورکیزا میتره را در نبرد Cepeda شکست داد و شهر را محاصره کرد.اکثر فدرال ها فکر می کردند که اورکیزا باید
کرد.اکثر فدرال ها فکر می کردند که اورکیزا باید بوئنوس آیرس را اشغال کند و قانون اساسی را بر استان شورشی تحمیل کند.با این حال، اورکیزا فقط بیرون ماند و به دنبال میانجی گری فرانسیسکو سولانو لوپز پاراگوئه ای بود.بوئنوس آیرس برای پذیرش قانون اساسی ملی یا درخواست اصلاحات، مجلس مؤسسان را فراخواند و دوباره به کنفدراسیون بپیوندد. مجمع درخواست اصلاحات متعددی کرد که مهمترین آنها این بود که بوینس آیرس پایتخت آرژانتین نخواهد بود.این به شهر اجازه می دهد تا استفاده انحصاری از بندر را حفظ کند.با سانتیاگو درکی به عنوان
از بندر را حفظ کند.با سانتیاگو درکی به عنوان رئیس جدید کنفدراسیون، اصلاحات پذیرفته شد و قانون اساسی جدید ملی اعلام شد.با این حال، قتل فرماندار خوزه آنتونیو ویراسورو درگیری های نظامی جدیدی بین بوئنوس آیرس و کنفدراسیون ایجاد کرد.میتره در نبرد پاون در سال 1861 اورکیزا را شکست داد و بوئنوس آیرس به کنفدراسیون بازگشت که سپس به جمهوری مدرن آرژانتین تبدیل شد.
بندای نامکو استودیوز (یا باندای نامکو) یک شرکت توسعه دهنده بازی‌های ویدیویی ژاپنی است که دفتر مرکزی آن در کوتو-کو، توکیو مستقر است. دفاتر شرکت در مالزی و سنگاپور با نام‌های استودیو مالزی بندای نامکو و استودیوهای سنگاپور بندای نامکو نیز مستقر هستند. بندای نامکو استودیوز زیرمجموعه بندای نامکو انترتینمنت است که خود زیرمجموعه ای از بندای نامکو هلدینگز است. این شرکت تحت شرکت مادر خود به عنوان کیرتسو کار می‌کند. بندای نامکو استودیوز بازی‌های ویدئویی را برای کنسول‌های خانگی، کنسول‌های دستی، دستگاه‌های تلفن همراه
خانگی، کنسول‌های دستی، دستگاه‌های تلفن همراه را تهیه می‌کند در حالی که بندای نامکو انترتینمنت مدیریت، بازاریابی و انتشار این محصولات را بر عهده دارد. بندای نامکو استودیوز در آوریل ۲۰۱۲ به عنوان شرکت جدا و برای توسعه بازی‌های ویدیویی که ناشر آن نامکو بندای گیمز باشد، تأسیس شد. این تصمیم بر اساس تجدید ساختار شرکت مادر و نیاز به کاهش زمان توسعه و افزایش بهره‌وری گرفته شد. استودیوها بیش از ۱۰۰۰ کارمند از نامکو بندای گیمز و ۸۰ کارمند از بخش استودیوی Namco Tales جذب کردند. این شرکت در سال ۲۰۱۳ برای گسترش
Tales جذب کردند. این شرکت در سال ۲۰۱۳ برای گسترش فعالیت‌های خود در خارج از کشور، شعبه‌هایی را در مالزی و ونکوور افتتاح کرد ولی شعبه ونکوور در سال ۲۰۱۸ بسته شد. بندای نامکو استودیوز بر روی بسیاری از فرنچایزهای موفق بازی‌های ویدیویی از جمله "تکن (Tekken)"، "پک-من(Pac-Man)"، "The Idolmaster"، "ایس کامبت"، "Tales"، "اسکارلت نکسز"، "Code Vein" و "سول‌کالیبر (Soul Calibur)" کار کرده‌است. همان‌طور که نامکو از زمان کنسول گیم‌کیوب بازی‌هایی را برای نینتندو به عنوان ناشر توسعه داد، بندای نامکو استودیوز برخی از
ناشر توسعه داد، بندای نامکو استودیوز برخی از بازی‌های مجموعه ب"رادران سوپر اسمش." مانند "برادران سوپر اسمش. ۴" و اسپن آف‌هایی از مجموعه پوکمون را توسعه داده‌است.
تترای بوئنوس آیرس ("Hyphessobrycon anisitsi") گونه ای ماهی گرمسیری در آمریکای جنوبی است. اولین بار در طبیعت در سال ۱۹۰۷ توسط Carl H. Eigenmann مشاهده شد. ویژگی‌ها. تترای بوئنوس آیرس یک ماهی گرمسیری است، با رنگ نقره‌ای فلزی، دارای باله‌هایی با نوک قرمز و علامت سیاه روی باله پشتی. تترای بوئنوس آیرس یک ماهی مقاوم و برای شروع تازه‌کارها و علاقمندان به ماهی آکواریومی، گونه‌ای بسیار ایده‌آل است. این ماهی در مقایسه با سایر گونه‌ها، گونه‌ای نسبتاً بزرگ است و تا ۷٫۵ سانتی‌متر رشد می‌کند(۳ اینچ). آنها ۵ تا ۶ سال
۷٫۵ سانتی‌متر رشد می‌کند(۳ اینچ). آنها ۵ تا ۶ سال زندگی می‌کنند. رنگ نقره ای آن بسته به نحوه برخورد نور با ماهی، برجسته و نئونی زرق و برق دار دیده می‌شود. بالا و پایین باله دم به‌طور کلی قرمز است، همراه با باله شکم و مقعد. باله پشتی نیز ممکن است در انتهای آن دارای رنگ قرمز باشد. متمایزترین ویژگی آن ساقه دمی یا ناحیه اتصال بین دم و بقیه بدن است که دارای شکل صلیبی «متقاطع» سیاه و سفید است.
لوئی برود (به فرانسوی: Louis Béroud؛ ۱۷ ژانویه ۱۸۵۲، لیون -۹ اکتبر ۱۹۳۰، پاریس) نقاش فرانسوی اواخر قرن نوزدهم، اوایل قرن بیستم بود. برخی از نقاشی‌های او در موزه کارناوال و موزه لوور پاریس قابل مشاهده است. در ۲۲ اوت ۱۹۱۱، برود به لوور رفت تا نقاشی خود را با عنوان «"مونالیزا" لوور» ترسیم کند، اما جایی که مونالیزای معروف، اثر لئوناردو داوینچی، در آنجا قرار داشت، چهار گیره آهنی پیدا کرد. برود با تصور اینکه این نقاشی برای گرفتن عکس برای بازاریابی برده شده است، با سرپرست بخش نگهبانان تماس گرفت اما چند ساعت بعد،
سرپرست بخش نگهبانان تماس گرفت اما چند ساعت بعد، مشخص شد که تابلوی "مونالیزا" نزد عکاسان نیست و در واقع مفقود شده است. به همین دلیل موزه لوور به مدت یک هفته کامل بسته شد تا به تحقیقات سرقت کمک کند. آثار. فهرست برخی از آثار او در موزه‌های ملی فرانسه:
کریستوف گالتیه (به فرانسوی: Christophe Galtier) (زادهٔ ۲۶ اوت ۱۹۶۶)، بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی کنونی فوتبال اهل فرانسه است. گالتیه در ۱۵ سال دوران بازی برای تیم‌های متعددی از جمله مارسی به میدان رفت؛ او هم‌چنین برای شش تیم دیگر از جمله چهار تیم فرانسوی و تیم‌هایی از ایتالیا و چین به میدان رفت. او سه بار به عنوان بهترین سرمربی فصل لیگ فرانسه از سوی اتحادیهٔ بازیکنان حرفه‌ای فرانسه انتخاب شده است؛ یک بار در سال ۲۰۱۳ و به‌طور مشترک با کارلو آنچلوتی، یک بار در سال ۲۰۱۹ و پس از نایب قهرمانی با تیم لیل در لیگ
سال ۲۰۱۹ و پس از نایب قهرمانی با تیم لیل در لیگ ۱ فرانسه و بار سوم در سال ۲۰۲۱ و پس از آن که موفق شد تیم لیل را به مقام قهرمانی لیگ ۱ فرانسه برساند؛ این چهارمین قهرمانی تاریخ باشگاه لیل در لیگ فرانسه بود. افتخارات. بازیکن. مارسی سرمربی. سن-اتین لیل پاری سن ژرمن
دولت شالنبرگ سی‌وچهارمین دولت اتریش است، این دولت بعد از کناره‌گیری سباستین کورتس تشکیل شد. صدر اعظم سابق اتریش در ۹ اکتبر ۲۰۲۱ به اتهام فساد مالی از مقام خود کناره‌گیری کرد و الکساندر شالنبرگ وزیر خارجه خود را به عنوان صدراعظم جدید پیشنهاد کرد این پیشنهاد مورد تأیید حزب سبز قرار گرفت و در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۱ الکساندر فان در بلن رئیس‌جمهور اتریش دولت شالنبرگ را به رسمیت شناخت. شالنبرگ هم میشائل لینهارت را به عنوان وزیر خارجه خود منصوب کرد. تمام کارمندان دولت دوم کورتس در سمت‌های قبلی شان باقی ماندند.
نرگاو آسمان (نماد صورت فلکی گاو) موجودی اسطوره‌ای در بین‌النهرین باستان است که گیلگمش با آن مبارزه می‌کند. داستان نرگاو آسمان دارای دو روایت اصلی متفاوت است: یک روایت در شعر سومری پیشین آمده و روایت جدیدتر در "حماسهٔ گیلگمش" به اکدیِ معیار. افزون بر این، در روایت‌های هیتی و هوری حماسه نیز حضور دارد. در نخستین متن‌های بازمانده از بین‌النهرین، نام گیلگمش به صورت «بیلگمس» ثبت شده‌است. پنج شعر سومری دربارهٔ وی وجود دارد. یکی از وام‌گیری‌های آشکار در حماسه، تأثیر روشنِ "بیلگمس و نرگاو آسمان" بر لوح VI است. نام
روشنِ "بیلگمس و نرگاو آسمان" بر لوح VI است. نام دیگر این شعر «قهرمان در نبرد» است که بنا بر واژه‌های آغازین شعر (šul.mè.kam) انتخاب شده‌است. برخی از محققان متن سومری "داستان گودام" را با آن در ارتباط می‌دانند. گزارش کامل‌ترِ اکدی در لوح VI "حماسهٔ گیلگمش" آمده‌است که در آن ایشتار (الهه جنگ و عشق) نرگاو آسمان را برای انتقام رها می‌کند تا شهر اوروک را به آشوب بکشد اما گیلگمش (قهرمان داستان که پادشاه شهر است) و انکیدو موفق می‌شوند آن را شکست دهند. انکیدو مردی وحشی است که از گِل خلق می‌‌شود تا خنثی‌کننده
مردی وحشی است که از گِل خلق می‌‌شود تا خنثی‌کننده گیلگمش باشد. پس از درگیری گیلگمش و انکیدو، آن دو رفیق صمیمی و احتمالا عاشق یکدیگر می‌شوند. به نظر اندرو جرج، شواهدی برای تفسیر اخیر هم در خود حماسه و هم پیش از آن، در شعر "مرگ بیلگمس" وجود دارد. پس از بازگشت گیلگمش به اوروک از سفر به جنگل سدر، ایشتار به او پیشنهاد ازدواج می‌دهد که معکوس کردن آداب معاشقه در آن زمان بود. گیلگمش پیشنهاد او را رد می‌کند و می‌گوید که ایشتار نمی‌تواند نقش‌های سنتی یک همسر را به عهده بگیرد؛ پس از آن، سرنوشت اغلب وحشتناک معشوقان
عهده بگیرد؛ پس از آن، سرنوشت اغلب وحشتناک معشوقان قبلی او را ترسیم می‌کند. او به آسمان می‌رود و با تهدیدِ رها کردن مردگان از جهان زیرین، آنو (خدای آسمان) را مجبور می‌کند نرگاو آسمان را به او بدهد تا برای انتقام به اوروک بفرستد. در سال ۱۹۱۱، زیگموند فروید و کارل گوستاو یونگ با یکدیگر درباره حماسه نامه‌نگاری کردند؛ این نامه‌نگاری در ادامه مباحث قبلی آنها بر سر گیلگمش بود. پس از این تبادل فکری، یونگ در یکی از آثار اولیه خود بارها از گیلگمش نام برد. یونگ حماسه را مثالی از تمایل ناخودآگاه مادر به رابطه جنسی با
را مثالی از تمایل ناخودآگاه مادر به رابطه جنسی با فرزند خود دانست (تمایل ایشتار به گیلگمش). ریوکا کلوگر، به تشویق یونگ، تحقیق گسترده‌ای درباره حماسه انجام داد. به عقیده کلوگر، داستان گیلگمش را باید اسطوره‌ای در نظر گرفت که نه فقط نماد رویدادهای کهن‌الگویی بلکه تا حدی نشان‌دهندهٔ پیشرفت خودآگاهی انسانی است. قهرمان، همیشه از سطح واقعی خودآگاهیِ زمان خود جلوتر و بنابراین، قهرمان نماد یا حامل روند دگرگونی است. این روند امروزه به نام تفرد شناخته می‌شود. کلوگر تمایز مهمی بین مادر شخصی و کهن‌الگویی قائل می‌شود.
مهمی بین مادر شخصی و کهن‌الگویی قائل می‌شود. زمانی که گیلگمش ایشتار را به عنوان تجسم «مجموع پتانسیل زنانه» رد می‌کند، این عمل نماد تلاش او «برای خروج از چرخهٔ مادرانهٔ طبیعت به یک سیر تکاملی روحی جدید» است و بر این اساس، نقطه عطف مهمی در تفرد قهرمان و پیشرفت فرهنگی نوع بشر است. کلوگر چنین نتیجه‌گیری می‌کند که حماسه گیلگمش در مجموع «در ساختار درونی خود، روند دگرگونی در ناخودآگاهی جمعی، انتظار برای روند تفرد، را نشان می‌دهد» و در همان حال «بازتاب دوره پراهمیتی در تاریخ دین است، زمانی که «الهه بزرگ ایشتار»
در تاریخ دین است، زمانی که «الهه بزرگ ایشتار» توسط قهرمان که حمایت شمش را با خود دارد، شکست می‌خورد». پیش زمینه. نرگاو آسمان موجودی اسطوره‌ای است که نماد صورت فلکی گاو است. در حماسه گیلگمش، ایشتار نرگاو آسمان را برای انتقام رها می‌کند تا شهر اوروک را به آشوب بکشد اما گیلگمش و انکیدو موفق می‌شوند آن را شکست دهند. گیلگمش (در اصل بیلگمس) قهرمان داستان است. او دو-سوم خدا، یک-سوم انسان و پادشاه اوروک توصیف شده است. ایشتار (به سومری اینانا) الهه مرتبط با زهره جنگ و عشق است. انکیدو در نقش مردی وحشی تصویر شده است
و عشق است. انکیدو در نقش مردی وحشی تصویر شده است که توسط الهه آرورو از گِل خلق می‌‌شود تا خنثی‌کننده گیلگمش باشد. پس از درگیری گیلگمش و انکیدو آن دو رفیق صمیمی و احتمالا عاشق یکدیگر می‌شوند. به نظر اندرو جرج، شواهدی برای تفسیر اخیر هم در خود حماسه و هم پیش از آن، در شعر "مرگ بیلگمس" وجود دارد. پس از بازگشت گیلگمش به اوروک از سفر به جنگل سدر، ایشتار به او پیشنهاد ازدواج می‌دهد که معکوس کردن آداب معاشقه در آن زمان بود. گیلگمش پیشنهاد او را رد می‌کند و می‌گوید که ایشتار نمی‌تواند نقش‌های سنتی یک همسر را به
که ایشتار نمی‌تواند نقش‌های سنتی یک همسر را به عهده بگیرد؛ پس از آن، سرنوشت اغلب وحشتناک معشوقان قبلی او را ترسیم می‌کند. او به آسمان می‌رود و با تهدیدِ رها کردن مردگان از جهان زیرین، آنو (خدای آسمان در بین‌النهرین که خدایی دوردست و پادشاه خدایان در نظر گرفته می‌شود.) را مجبور می‌کند نرگاو آسمان را به او بدهد تا برای انتقام به اوروک بفرستد. به گفته پل-آلن بولیو، ممکن است تصویر او در حماسه منعکس‌کنندهٔ چیزی باشد که او «گرایش‌های ضد ایشتار» توصیف می‌کند. بولیو هم به قسمتی از طرح داستان اشاره می‌کند که بر
هم به قسمتی از طرح داستان اشاره می‌کند که بر نرگاو آسمان متمرکز است و هم این واقعیت را یادآوری می‌کند که اوروک و اینا در نسخه بابلی باستان (برخلاف منابع دیگر، از جمله نسخه بابلی معیار حماسه) فقط اقامتگاه آنو نامیده می‌شوند. نسخه‌ها و اقتباس‌ها. سومری و اکدی. سنتی که درباره شخصیت گیلگمش وجود دارد به ۲۷۰۰ تا ۲۵۰۰ پیشا دوران مشترک بازمی‌گردد: مردی با این نام در فهرست پادشاهان سومری به عنوان پنجمین پادشاه سلسله اول اوروک آمده است. در میانه هزاره سوم پیشا دوران مشترک، نام او در یکی از فهرست‌های خدایان ظاهر
مشترک، نام او در یکی از فهرست‌های خدایان ظاهر می‌شود که پیشکش دریافت می‌کند. نخستین داستان‌هایی که درباره گیلگمش هستند به اوایل هزاره دوم پیشا دوران مشترک تعلق دارند. این متن‌های سومری اغلب در مرکز مذهبی نیپور پیدا شده‌اند و پنج شعر مستقل را دربرمی‌گیرند. بعضی از این شعرها در قسمت‌هایی از حماسه دیده و برخی ناپدید می‌شوند. اولین روایت‌ها به زبان اکدی (که احتمالا بر اساس سنت‌های شفاهی نوشته شدند) از دوره بابلی باستان هستند که اکثر لوح‌های آن در وضعیت بسیار بدی قرار دارند. با این وجود، لوح‌های «پنسیلوانیا» و
قرار دارند. با این وجود، لوح‌های «پنسیلوانیا» و «ییل» نشان می‌دهند که از همین دوره فرایند یک‌پارچه شدن روایت‌ها آغاز شده است. منابعی که به مکان‌هایی جز هاتوسا و به دوره بابلی میانه تعلق دارند در وضعیت بدتری هستند. اکثر آنان شامل بخشی از داستان هستند که مواجهه گیلگمش و ایشتار تا مرگ انکیدو را در بر دارد. نسخه قدیمی‌تر این قسمت، در شعر سومری "بیلگمس و نرگاو آسمان" آمده است. یک رونوشت از متن اخیر که در نیپور پیدا شد (متعلق به زمان سلسله سوم اور) قدیمی‌ترین متن ادبی باقیمانده درباره گیلگمش است. در این روایت
ادبی باقیمانده درباره گیلگمش است. در این روایت پیشین، همتای ایشتار، اینانا، از آن می‌خواهد که به او اجازه دهد نرگاو آسمان را آزاد کند زیرا بیلگمس در اوروک غوغا به پا کرده است. شعر šul-me-kam («قهرمان در نبرد!») در نزد محققان با نامهای "بیلگمس (یا گیلگمش) و نرگاو آسمان" و با خلاصهٔ "GBH" شناخته می‌شود. هجده قطعه از "GBH" در نیپور به دست آمده است: یکی از آنان به زمان سلسله سوم اور بازمی‌گردد و هفده قطعه دیگر به دوره بابلی باستان تعلق دارند. به جز یک تک قطعه دیگر (ms. A (VAS 10 196)) دو قطعه (Ma و Mb) نیز از
(ms. A (VAS 10 196)) دو قطعه (Ma و Mb) نیز از مه-توران به دست آمده‌اند که در همگی شیوهٔ نوشتار استاندارد به کار نرفته است. در نخستین متن‌های بازمانده از بین‌النهرین، نام گیلگمش با تفاوتی اندک آمده‌است: بیلگمس. پنج شعر سومری دربارهٔ وی وجود دارد؛ در قرن هجدهم پیشا دوران مشترک، این شعرها در مدرسه‌های بابِل به عنوان سرمشق برای کاتبان آینده استفاده می‌شدند و اکنون بیش از پیش شناخته شده‌اند. این مجموعهٔ اشعار سومری، امکان مقایسه با حماسهٔ بابلی معیار و سایر متن‌هایی که به اکِدی نوشته شده‌اند را فراهم می‌آورد.
که به اکِدی نوشته شده‌اند را فراهم می‌آورد. همچون حماسهٔ بابلی، شعرهای سومری (با صدها تکه لوح‌های گِلی که در موزه‌های کشورهای مختلف نگهداری می‌شوند) در حال بازسازی هستند. هر چه متن‌های بیشتری بازیابی می‌شوند، تفاوت‌های چشمگیر شعرهای سومری با حماسه بابلی روشن‌تر شده‌است و این نکته بهتر درک شده که شاعر بابل باستانِ حماسه با چه مهارتی درون‌مایه‌های سنتی و داستان‌هایی که برای وی مواد خامی بودند را به کلیتی به‌هم‌پیوسته تبدیل کرده‌است. شاعر حماسهٔ بابلی لزوماً شعرهای سومری را پیش روی خود نداشته ولی آن‌ها را
شعرهای سومری را پیش روی خود نداشته ولی آن‌ها را می‌شناخته‌است. مشخص نیست که این دانش او ناشی از تجربه شخصی در مدرسه‌های کتابت بوده یا ناشی از آگاهی از سنّت شفاهی سومری (اگر در زمان وی هنوز ادامه داشته) یا از سنّت شفاهی اکدی. وام‌گیری‌های آشکار نسخهٔ بابلی از حماسهٔ سومری عبارتند از اقتباس از داستان سومری "بیلگمس و هوواوا" برای لوح‌های III تا V حماسهٔ بابلی (رفتن به جنگل سدر) و به‌کارگیری داستان سومری "بیلگمس و نرگاو آسمان" در لوح VI (ایشتار و نرگاو آسمان). متن‌هایی که تازه‌تر یافت شده‌اند، شباهت روایت اکدی
که تازه‌تر یافت شده‌اند، شباهت روایت اکدی خاکسپاری انکیدو در لوح VIII و خاکسپاری بیلگمس در شعر سومری «"مرگ بیلگمس"» را نشان می‌دهد. علاوه بر این، سنّتی که در آن گیلگمش اسرار قهرمان طوفان را درمی‌یابد و از این رهگذر، زندگی آیینی سرزمین را (که بر اثر طوفان دچار وقفه طولانی شده) دوباره زنده می‌کند، هم بر "مرگ بیلگمس" تأثیر گذاشته‌است و هم بر حماسهٔ بابلی. هیتی و هوری. از اواخر هزاره سوم پیشا دوران مشترک ماجراهای گیلگمش در سراسر تمدن بابل و آشور شناخته شده بود و قطعه‌هایی از آن به زبان اکدی در هاتوسا، اوگاریت،
قطعه‌هایی از آن به زبان اکدی در هاتوسا، اوگاریت، اِمار و مگیدو پیدا شده است. این مساله نشانگر رواج این داستان در سراسر دنیای خط میخی از همان اواخر عصر برنز است. افزون بر نسخه‌هایی که به زبان هیتی روایتگر گیلگمش هستند، دو نسخهٔ اکدی و قطعه‌هایی از ترجمه‌های هوری نیز در هاتوسا به دست آمده است. اما هیچ نشانی از آشنایی عامه با گیلگمش در تمدن هیتی‌ها وجود ندارد و به نظر می‌رسد این داستان فقط برای آموزش کتابت در مدارس به هاتوسا وارد شده است. با این وجود، منابع پیدا شده در آن شهر، برای بازسازی حماسه و تحلیل تحول
شده در آن شهر، برای بازسازی حماسه و تحلیل تحول آن، اهمیت خاصی برای محققان دارد: از این دوره در تاریخ روایت (دوره بابلی میانه یا کاسی‌ها) مستندات کمی از بین‌النهرین به دست آمده است و محققان معتقدند دقیقا در همین دوره است که نسخه معیار حماسه شکل می‌گیرد. نسخه‌های پیدا شده در هاتوسا بیش از مجموع نسخه‌های گیلگمش در سایر مکان‌های اواخر عصر برنز هستند. یکی از دو نسخه اکدی احتمالا به قرن سیزدهم پیشا دوران مشترک و دیگری که جدیدتر پیدا شده به قرن چهاردهم پیشا دوران مشترک تعلق دارد. نسخه دوم احتمالا شامل سه لوح بوده
تعلق دارد. نسخه دوم احتمالا شامل سه لوح بوده است. متن‌هایی که به زبان هوری هستند مشکلات خاص خود را دارند. از یک سو، زبان هوری هنوز کم‌شناخته است و از سوی دیگر قطعه‌ها شکسته هستند. دو متن هوری احتمالا به قرن چهاردهم پیشا دوران مشترک برمی‌گردند. سایر قطعه‌ها چنان خُرد هستند که زمان آنان مشخص نیست. نویسنده یا اقتباس‌کنندهٔ هیتی نسبت به روایت‌های پیش (بابلی باستان) و همزمان با خود (بابلی میانه) به زبان اکدی، تغییرات بسیاری در روایت ایجاد کرده است: برخلاف گیلگمش اکدی که از پیوند لوگالباندا (پادشاه اوروک) و الهه
اکدی که از پیوند لوگالباندا (پادشاه اوروک) و الهه نینسون به دنیا آمده است، گیلگمش هیتی توسط جمعی از خدایان خلق می‌شود؛ طبیعت نیمه‌خدایی او به ابعاد فیزیکی خارق‌العاده تبدیل شده است. تفاوت دیگر در آن است که اوروک شهر گیلگمش نیست بلکه او پس از سرگردانی به این شهر وارد می‌شود؛ و اصلاً از دیوارهای شهر (که جایگاه خاصی در حماسه دارند) نامی به میان نمی‌آید. در نسخه هیتی، سفر به جنگل سدر اهمیت زیادی دارد. سایر بخشها نیز در نسخه‌ هیتی و بابلی معیار تفاوت‌هایی دارند. مواجهه گیلگمش با ایشتار و نرگاو آسمان که در نسخه