payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنگل‌های سوزنی‌برگ و خزان‌دار آناتولی شمالی یک منطقهٔ مسکونی و جنگل در ترکیه است.
هانس-یوآخیم رسکه (؛ زادهٔ ۹ آوریل ۱۹۴۰) دونده اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
نازو توخی (پشتو: نازو توخۍ)، که بیشتر به نام نازو انا (، «مادر نازو») شناخته می‌شود، یک شاعر پشتوزبان و نویسنده افغان (پشتون) بود. او در یک خانواده بانفوذ در قندهار زاده شد و پس از ازدواج با سلیم خان هوتک، میرویس خان هوتک، شاه هوتکی، را به دنیا آورد. از او در تاریخ افغانستان به عنوان یک زن دلیر و «مادر ملت افغان» یاد می‌شود. اوایل زندگی و پیشینه خانوادگی. نازو توخی در حدود سال ۱۶۵۱ میلادی در یک خانواده قدرتمند و ثروتمند افغان (پشتون) در روستای اسپژمیزگل در نزدیکی تازی در ولایت قندهار ایران صفوی به دنیا آمد.
تازی در ولایت قندهار ایران صفوی به دنیا آمد. پدرش سلطان ملاخای توخی از سران برجسته قوم پشتون توخی و والی منطقه غزنی بود. او با سلیم خان هوتک پسر کرم‌خان ازدواج کرد. میرویس هوتک، فرمانروای مشهور افغان در سلسله هوتک، فرزند مشترک آن دو و محمود هوتک و حسین هوتک نوه آن‌هاست. نازو انا (به معنای «ننه ناز») شاعری فرهیخته و ادیب بود. مردم او را با طبیعت محبت آمیز و دلسوزش می‌شناختند. پدر نازو به تعلیم و تربیت او توجه زیادی کرده بود و مردان دانشمند قندهار را به آموزش کامل او ترغیب می‌کرد. او به عنوان «مادر ملت
آموزش کامل او ترغیب می‌کرد. او به عنوان «مادر ملت افغانستان» شناخته شد و از طریق شعرهایش و حمایت قوی از آموزه‌های پشتونوالی مورد احترام قرار گرفت. نازو خواستار آن بود که پشتونوالی به قانون کنفدراسیون قبایل پشتون تبدیل شود و درگیری بین قبایل غلجی و سادوزی را داوری کرد تا اتحاد آنها را علیه حاکمان صفوی تشویق کند. کمک‌های ادبی او به فرهنگ پشتو، امروزه نیز بسیار مورد توجه است. وقتی پدر او در نزدیکی کوه سور در نبرد کشته شد، برادر نازو برای انتقام او وارد جنگ شد و نازو را مسئول خانه و قلعه کرد. او شمشیر به دست
و نازو را مسئول خانه و قلعه کرد. او شمشیر به دست گرفت و در کنار مردان از قلعه در برابر دشمن دفاع کرد. نمونه شعر. شعر پشتو زیر نمونه‌ای از دو هزار دوبیتی است که نازو سروده‌است: مرگ. نازو انا در سال ۱۷۱۷ یا در حدود ۶۶ سالگی، دو سال پس از مرگ پسرش میرویس، درگذشت. پس از مرگ او، زرغونه انا، مادر امیر احمدشاه درانی، علت این کار را بر عهده گرفت. میراث. نازو انا به عنوان یک قهرمان در میان مردم افغانستان مورد احترام است. مدارس مختلف افغانستان و مؤسسات دیگر به نام او نامگذاری شده‌اند. افسانه‌هایی دربارهٔ او وجود
او نامگذاری شده‌اند. افسانه‌هایی دربارهٔ او وجود دارد که پیش از تولد میرویس هوتک، رؤیاهایی دیده‌است.
هانس-پتر لانیش (؛ زادهٔ – ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۲) اسکی‌باز آلپاین اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده بود.
جنگل‌های مخلوط قفقاز یک ناحیه بوم‌شناختی جنگل مخلوط و پهن‌برگ معتدله در رشته‌کوه قفقاز است. جغرافیا. این منطقه زیست‌محیطی مساحتی به وسعت ۱۷۰۴۰۵ کیلومتر مربع (۶۵۷۹۴ مایل مربع) را در بر می‌گیرد که در بخش‌هایی از ارمنستان، آذربایجان، گرجستان، ایران، روسیه و ترکیه گسترش یافته است. زنجیره اصلی قفقاز، معروف به قفقاز بزرگ، از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده و از شمال دریای سیاه به سمت شرق تا دریای خزر امتداد پیدا کرده است. قفقاز مرز سنتی بین اروپا و آسیا را تشکیل می‌دهد. بلندترین نقطه قفقاز کوه البروس (۵۶۴۲ متر)
می‌دهد. بلندترین نقطه قفقاز کوه البروس (۵۶۴۲ متر) است. شرایط اقلیمی. شرایط اقلیمی در این منطقه بین معتدل و قاره‌ای و در ارتفاعات متفاوت است. میانگین بارندگی سالیانه اساسا در قسمت غربی منطقه اصلی اکوسیستم بیشتر است و از ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ میلی‌متر، در دامنه‌های غربی در امتداد دریای سیاه تا ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌متر و در بخش‌های شرقی و جنوبی متغیر است.
شهرک استورن،(به انگلیسی: Støren) در ۵۰ کیلومتری جنوب تروندهایم واقع شده‌است. شهرک استورن، یک محل تقاطع ترافیک است. دراین شهرک، راه‌آهن دووره، با خط راه‌آهن روروس و جادهٔ اروپایی (E6) از جنوب؛ با جادهٔ داخلی شمارهٔ ۳۰ تلاقی می‌کنند. شهرک استورن، یک شهرداری سابق در استان تروندلاگ بود. این شهرداری در سال ۱۸۳۷ تأسیس شده بود. در سال ۱۹۶۴ استورن، با شهرداری‌های همسایه ادغام شد. این شهر یک مرکز اداری در شهرداری گلدال مرکزی است. طبق برآورد آمار سال ۲۰۲۰ میلادی، این شهرک ۲٫۴ کیلومتر مربع مساحت دارد؛ و تعداد اهالی آن
۲٫۴ کیلومتر مربع مساحت دارد؛ و تعداد اهالی آن برابر ۲۳۶۱ نفر است.
طارق رحمان (زاده ۴ فوریه ۱۹۴۹) دانشور، ستون‌نویس و نویسنده پاکستانی است. او ساکن لاهور است و کتاب‌ها و نشریات بسیاری در زمینه زبان‌شناسی را داراست. وی چندین جایزه ملی و بین‌المللی برای قدردانی از تحقیقات و کارهای علمی خود دریافت کرده‌است.
جنگل‌های کاج جنب‌حارّه‌ای هیمالیا (به لاتین: Himalayan subtropical pine forests) یک جنگل و منطقهٔ مسکونی در بوتان (کشور) است.
جنگل‌های برگ‌ریز آناتولی مرکزی یک جنگل و منطقهٔ مسکونی در ترکیه است. وضعیت اقلیمی. این منطقه دارای آب و هوای قاره‌ای است با تابستان‌های گرم و زمستان‌های سرد. میزان و محدوده بارندگی سالانه بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر می‌باشد.
دام‌یری یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در قوزان (ترکیه) در محله کاله په در محدوده چاناک قلعه، روستای دامیری روی تپه ای مرتفع به ارتفاع 30 مترواقع شده . که جدیداً به نام روستای Mareşal Fevzi Çakmak شناخته می شود، در دوران حکومت پارسیان از آن به عنوان پاسگاهی برای بازرسی مناطق داخلی استفاده می شده است. طبق تصمیم هیئت منطقه‌ای حفاظت از میراث فرهنگی چاناک‌قلعه، مورخ 28/06/2018، این محوطه باستانی توصیه‌شده درجه 1 تا 3 است.
گویش‌های پشتو ( da Pax̌to gəṛdodūna) به دو گروه بزرگ پشتوی شمالی و پشتوی جنوبی تقسیم می‌شوند. هر یک از این دو گونه زبان پشتو به گویش‌های کوچک‌تری تقسیم می‌شوند. پشتوی شمالی در شرق و شمال شرق افغانستان (شامل کابل) و مرکز، شمال و شرق خیبر پختونخوا (شامل پیشاور) و پشتوی جنوبی در جنوب آن، در جنوب و غرب افغانستان (شامل قندهار), جنوب خیبر پختونخوا و شمال بلوچستان (شامل کویته) گفتگو می‌شود. "اتنولوگ" پشتو را به گروه‌های شمالی، جنوبی مرکزی و گویش ونتسی نقسیم می‌کند. گویش‌ها. ۱ گونه جنوبی ۲ گونه شمالی مقایسه واژگان.
گویش‌ها. ۱ گونه جنوبی ۲ گونه شمالی مقایسه واژگان. جدول زیر واژگان گویش‌های قبیله‌ها و شهرهای مختلف را مقایسه می‌کند.
افغانستانی‌ها یا مردم افغانستان به افرادی که در کشور افغانستان زندگی می‌کنند یا برای اشاره به شهروندان کشور افغانستان، بدون توجه به قومیت، زبان یا مذهب آن‌ها استفاده می‌شود. کشور افغانستان از اقوام گوناگونی مانند: پشتون‌ها، هزاره‌ها، تاجیک‌ها و ازبک‌ها تشکیل شده است. دو زبان اصلی که افغانستانی‌ها به آن‌ها صحبت می‌کنند فارسی دری و پشتو است. زمینه. اولین ذکر نام "افغان" ("Abgân") توسط شاپور یکم ساسانی در سدهٔ سوم میلادی است. در سدهٔ چهارم میلادی در اسناد باختری که در شمال افغانستان یافت شد، از افراد خاصی با
که در شمال افغانستان یافت شد، از افراد خاصی با نام «افغان/افغانا» (αβγανανο) یاد شده است. واژهٔ «افغان» ریشه در زبان فارسی دارد و به قوم پشتون گفته می‌شود. واژهٔ افغان به عنوان صفت نیز به معنای اهل افغانستان یا مرتبط به افغانستان است و «افغانی» به‌عنوان نام زبان یا فرهنگ آن‌ها نیز کاربرد دارد. بر اساس قانون اساسی ۱۹۶۴ افغانستان، همهٔ شهروندان افغانستان در برابر قانون از نظر حقوق و تکالیف برابر هستند. در اصل چهارم قانون اساسی جمهوری اسلامی افغانستان که تا سال ۲۰۲۱ وجود داشت، آمده است که اتباع افغانستان
سال ۲۰۲۱ وجود داشت، آمده است که اتباع افغانستان متشکل از اقوام پشتون، تاجیک، هزاره، ازبک، ترکمن، بلوچ، پشه‌ای، نورستانی، ایماق، عرب، قرقیز، قزلباش، گوجر، براهویی و دیگر قومیت‌های این کشور می‌شدند. در مورد واژهٔ افغان یا افغانستان اختلافات سیاسی وجود دارد: افرادی از اقوام غیرپشتون وجود دارند که کاربرد واژهٔ افغان یا افغانستان را چه به عنوان نام این کشور و چه به عنوان نام ملی خودشان رد می‌کنند. پشتون‌هایی هم در پاکستان هستند که مایلند اصطلاح افغان در مورد آن‌ها گفته شود. نام قوم افغان پیش از تشکیل دولت ملی
گفته شود. نام قوم افغان پیش از تشکیل دولت ملی در این منطقه، برای اشاره به قوم پشتون استفاده می‌شد. به دلیل تغییر در شکل و ماهیت سیاسی منطقه، به مانند ترسیم مرز توسط بریتانیا میان این سرزمین و پاکستان (هند بریتانیایی آن دوران) شرایط ژئوپلتیک و سیاسی تازه‌ای در این منطقه پدید آمد و حکام پشتون این اصطلاح را به هویت ملی همهٔ مردم منطقه تبدیل کردند. اقوام. افغانستانی‌ها از اقوام مختلف هستند. بزرگ‌ترین اقوام آن پشتون‌ها، تاجیک‌ها، هزاره‌ها و ازبک‌ها هستند که این چهار قوم کمابیش ۹۵ درصد جمعیت افݝانستان را تشکیل
چهار قوم کمابیش ۹۵ درصد جمعیت افݝانستان را تشکیل می‌دهند. ادیان. مردم افغانستان عمدتاً و به‌طور سنتی پیرو اسلام اند و شامل سنی و شیعه می‌شوند که بیشتر آن‌ها از شاخهٔ سنی می‌باشند. سایر اقلیت‌های مذهبی شامل هندوها، ، زرتشتی‌ها، یهودی‌ها و مسیحی‌ها هستند. فرهنگ. فرهنگ افغانستان برای بیش از سه‌هزار سال وجود داشته است که به دوران شاهنشاهی هخامنشی در حدود ۵۰۰ پ. م بازمی‌گردد. افغانستانی‌ها ویژگی‌های فرهنگی مشترک با مناطق اطرافشان دارند و ویژگی‌هایی هم دارند که مناطق اطراف متفاوت است و هر یک از ۳۴ ولایت
که مناطق اطراف متفاوت است و هر یک از ۳۴ ولایت افغانستان دارای فرهنگ‌های متمایز منحصربه‌فرد خودشان اند که بخشی از آن ناشی از موانع جغرافیایی است که کشور را تقسیم کرده است. فرهنگ افغانستان از نظر تاریخی به ایران نزدیک است، از جمله این که هر دو کشور پیرو دین اسلام، گاه‌شماری هجری خورشیدی هستند و به زبان‌های یکسان صحبت می‌کنند، این به دلیل نزدیک بودن ایران و افغانستان از نظر فرهنگی به یکدیگر برای هزاران سال است. هویت‌ملی. واژهٔ افغان از سوی پارسی‌وانان و فارسی‌زبانان به پشتون‌ها گفته می‌شود. پس از استیلای قوای
به پشتون‌ها گفته می‌شود. پس از استیلای قوای افغان توسط درانی‌ها بر مناطق تحت کنترل ایران در شرق و امپراتوری گورکانی در جنوب و جنوب‌شرق این واژه عمومیت یافت و به این سرزمین افغانستان گفته شد. کشور افغانستان با مرزهای موجود آن در قرن نزدهم شکل گرفت. مرزهای کنونی افغانستان عمدتاً در زمان حکومت عبدالرحمن (۱۸۸۰–۱۹۰۱) تعیین شد. نام افغانستان پیش از آن هم در اسناد تاریخی وجود داشت، اما جغرافیای آن خیلی مشخص نبوده است. براساس منابعی مانند تواریخ خورشید جهان (۱۸۹۴)، تاج‌التواریخ ([۱۳۲۰ق] ۱۳۷۵خ) و سراج‌التواریخ
تاج‌التواریخ ([۱۳۲۰ق] ۱۳۷۵خ) و سراج‌التواریخ (۱۳۳۱ ق)، در گذشته «افغان» به قوم «پشتون» گفته می‌شد. به باور حسن کاکر (۱۳۵۷)، «از مدتی است که این نام به قدری عام گردیده است که نه تنها پشتون‌ها خود را افغان می‌گویند بلکه افراد منسوب به هر دسته دیگر عرقی بدون ملاحظه لسان، دین و مذهب افغان نامیده می‌شوند». در ۹۵ سال تاریخچه قانونگذاری افغانستان مرجع وضع قوانین اساسی، به‌جز «اصول اساسی جمهوری دموکراتیک»، که «شورای انقلابی» دولت وقت در ۱۳۵۹ تصویب کرد، مجمع بزرگان محلی موسوم به «لویه جرگه» و پادشاه یا رئیس‌جمهوری
محلی موسوم به «لویه جرگه» و پادشاه یا رئیس‌جمهوری بوده‌اند. قوانین عادی در این مدت با فرمان تقنینی یا با تصویب پارلمان و امضای پادشاه یا رئیس‌جمهوری نافذ شده‌اند. در تاریخچه قانون‌گذاری افغانستان چند نوع قانون دربارهٔ «تابعیت» و «هویت شهروندی» احکامی داشته که موضوع هویت رسمی شهروندان هم در آنها مطرح شده است: قانون اساسی، قانون تابعیت، قانون تذکره تابعیت و قانون ثبت احوال نفوس. احکام این قوانین در دوره‌های مختلف دربارهٔ واژه «افغان» نسبتاً متفاوت بوده است. «نظامنامه اساسی»، نخستین قانون اساسی افغانستان در
«نظامنامه اساسی»، نخستین قانون اساسی افغانستان در ۱۳۰۱ همه افراد ساکن کشور را دارای «صفت تابعیت افغانیه» خواند. این عبارت در «اصول اساسی» ۱۳۱۰ تکرار شد. هنوز «تابعیت» شامل مفهوم «هویت» نبود. اما قانون اساسی ۱۳۴۳ تصریح کرد که «بر هر فرد» دارای تابعیت افغانستان «کلمه افغان اطلاق می‌شود». قوانین اساسی ۱۳۵۵ و ۱۳۸۲ هم آن را تکرار کردند. برعلاوه محمد داوود، نخستین رئیس‌جمهوری افغانستان، در زمان حاکمیتش استفاده از نام قومیت و نام‌های خانوادگی را در اسناد رسمی ممنوع ساخت. اما قوانین اساسی دوره حاکمیت حزب دموکراتیک
ساخت. اما قوانین اساسی دوره حاکمیت حزب دموکراتیک خلق (۱۳۵۹، ۱۳۶۶ و ۱۳۶۹) در این مورد ساکت بودند. در این قوانین هیچ ذکری دربارهٔ هویت شهروندان نشد، اما در عوض بر مفاهیم «ملیت» و «کثیرالملیت» بودن جامعه و اقوام کشور تأکید شد. در این دوره واژه «ملیت» در مورد اقوام کشور به کار می‌رفت. نگاه قانونگذاران به واژه افغان در قوانین عادی هم به همین صورت متفاوت بوده است. در «نظامنامه تذکره نفوس و اصول پاسپورت و قانون تابعیت» سال ۱۳۰۳، که در واقع یک قانون بود، اگرچه عبارت «تبعه افغانیه» ذکر شد، اما مفهوم آن را تعریف و
«تبعه افغانیه» ذکر شد، اما مفهوم آن را تعریف و تصریح نکرد و دربارهٔ محتوای «تذکره» (شناسنامه) هم توضیحی نداد. اما ظاهراً این «اصول تابعیت» مصوب ۱۳۱۵ بود که برای نخستین بار تصریح کرد که «عموم افرادی که در افغانستان اقامت می‌کنند، افغان و تبعه افغان هستند». با وجود این، هنوز هویت رسمی اتباع در شناسنامه‌های آنها مطابق «اصول‌نامه تذکره تابعیت» ۱۳۱۷ شامل «اسم، ولدیت، سکونت، عمر، محل ولادت، چهره، صنعت و خدمت» بود. تعریف «هویت» در «قانون ثبت احوال نفوس و احصائیه حیاتی» ۱۳۵۶ مشخص شد که عبارت بود از «شهرت، خصوصیات
۱۳۵۶ مشخص شد که عبارت بود از «شهرت، خصوصیات جسمانی و اجتماعی، اقتصادی و محل سکونت شخص». مطابق این هویت شناسنامه‌ای شامل «اسم و اسم فامیلی یا تخلص، اسم پدر، اسم پدر کلان، محل تولد، تاریخ تولد و عمر، دین، شغل، جنس (مرد، زن)، حالت مدنی (مجرد، متأهل، بیوه، مطلقه)» می‌شد. در «قانون تابعیت جمهوری دموکراتیک افغانستان» ۱۳۶۵ عبارت «تابعیت افغانی» با تعریف «ارتباط سیاسی و حقوقی شخص با دولت جمهوری دموکراتیک افغانستان» آمد. در این قانون ذکری از واژه «افغان» به عنوان هویت رسمی شهروندان نشده است. به دنبال این راه
هویت رسمی شهروندان نشده است. به دنبال این راه طولانی، قانونگذاران در مجلس نمایندگان به دنبال حدود دو سال جدال‌های داغ، در بهار ۱۳۹۲ توافق کردند که در شناسنامه الکترونیکی بدون عنوان «ملیت» و «قومیت» باشد. مجلس سنا این مصوبه را رد کرد، اما کمیته مختلط هر دو مجلس در یازدهم جدی/دی ۱۳۹۲ مصوبه مجلس نمایندگان را تأیید کرد. مطابق قانون، مصوبه مجلس که به تأیید کمیته مشترک هر دو مجلس رسیده بود، نیاز به امضای رئیس‌جمهوری نداشت، اما حامد کرزی، رئیس‌جمهوری وقت، از ابلاغ این مصوبه به وزارت عدلیه/دادگستری خودداری کرد و
این مصوبه به وزارت عدلیه/دادگستری خودداری کرد و در نتیجه تا پایان کار او به عنوان رئیس‌جمهوری هرگز به اجرا درنیامد. تا کم‌تر از یک سال پس از تصویب این قانون، اشرف غنی، رئیس‌جمهوری فعلی به عنوان یکی از وعده‌های انتخاباتی خود آن را در نخستین روز کاری خود در دهم قوس/آذر ۱۳۹۳ به وزارت عدلیه ابلاغ ولی از اجرای آن خودداری کرد. این قانون حدود دو سال عملاً معلق بود. آقای غنی در ۱۲ حوت/اسفند ۱۳۹۵ با صدور فرمان تقنینی دستور داد که با تغییر قانون ثبت احوال نفوس سه ردیف با عنوان‌های «دین»، «قوم» و «ملیت» در
سه ردیف با عنوان‌های «دین»، «قوم» و «ملیت» در شناسنامه‌های جدید افزوده شود تا راه برای درج واژه «افغان» به عنوان هویت شناسنامه‌ای آنها باز شود. این فرمان در سال ۱۳۹۶ به شورای ملی فرستاده شد تا به قانون تبدیل شود. مجلس نمایندگان به دنبال بحث‌های داغی فرمان آقای غنی را در ۸ عقرب/آبان گذشته رد کرد، اما به دنبال رأی مثبت مجلس سنا در ۲۷ قوس/آذر، فرصت تصمیم‌گیری نهایی در اختیار کمیته مشترک ۱۶ نفره هر دو مجلس قرار گرفت. این کمیته با آراء ۸ عضو سنا و ۴ عضو مجلس نمایندگان فرمان آقای غنی را تأیید کرد تا هویت رسمی
فرمان آقای غنی را تأیید کرد تا هویت رسمی شهروندان «افغان» شود. پیوند به بیرون. Afghan News
آرون آبرامز (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، بازیگر، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "پلیسهای تازهکار"، "این والس از آن تو"، "بزرگنمایی"، "مرد سیندرلایی"، "هانیبال"، "کارشناسان سکس"، "رگرسیون، و "هیولای کمد" اشاره کرد.
جاش دین (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، فیلم‌نامه‌نویس، و صداپیشه اهل کانادا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کسل" اشاره کرد.
روح لعنت شده () () تندیس نیم تنه ساخته شده توسط جان لورنتسو برنینی می‌باشد. او این اثر را در برابر اثر خود "روح بخشوده" ساخته‌است. طبق گفته رودلف ویتکوور، مجسمه در موزه Palazzo di Spagna در رم می‌باشد. که امروزه به عنوان موزه Palazzo Monaldeschi شناخته می‌شود. یک نسخه برنزی از این اثر نیز توسط ماسیمیلیانو سولدانی بنزی میان سال‌های ۱۷۰۵ تا ۱۷۰۷ ساخته شد که در موزه Liechtenstein Collection نگهداری می‌شود.
هانس هوبر (؛ – ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۴) بوکسور اهل آلمان بود.
هانس-یورگن والبرشت (؛ ۸ اوت ۱۹۴۳ – ۷ دسامبر ۱۹۷۰) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
هورست آرندت (؛ ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۴ – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
یورگن پلاگه من (؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۳۶) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
یورگن شرودر (؛ زادهٔ ۶ مارس ۱۹۴۰) قایقران روئینگ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کلاوس افکه (؛ زادهٔ ۹ مه ۱۹۴۰) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کلاوس بهرنس (؛ زادهٔ ۳ اوت ۱۹۴۱) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
توماس آهرنس (؛ زادهٔ ۲۷ مه ۱۹۴۸) قایقران روئینگ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
هانس-یوآخیم کلاین (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۴۲) شناگر اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شخصیت ورزشی سال آلمان شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
راینر بروکوفسکی (; ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
نراویسوند، (به انگلیسی: Nærøysund) یک محدودهٔ شهرداری در بخش خارجی منطقهٔ نامدالن در استان تروندلاگ، در کشور نروژ است. این شهرداری در اول ماه ژانویه ۲۰۲۰ میلادی در پی ادغام ۲ شهرداری قبلی، یعنی ویکنا و نَراوُی، در هم تشکیل شد. شهرداری نراویسوند، در دو طرف تنگهٔ (نَراُوی) واقع شده‌است و در شرق با (هویلانده)، در جنوب با نامسوس و در شمال با (لِکا) و (بیندال) در استان نوردلاند، همسایه است. در غرب تنگهٔ مذکور ۳ جزیرهٔ بزرگ قرار دارند. بعد از این جزایر، محدودهٔ شهرداری نراویسوند، در آبهای دریای نروژ، جایی که
شهرداری نراویسوند، در آبهای دریای نروژ، جایی که تعداد بی شماری جزایر کوچک و صخره‌های بزرگ سنگی، وجود دارند، ختم می‌شود. مساحت زمین خشکی، در محدودهٔ شهرداری نراویسوند، ۱۳۴۶ کیلومتر مربع است. جمعیت شهرداری، ۹۲۰۹ نفر برآورد شده‌است. بلندترین قله (چَرینگتیاکه: Kjerringtjahke) ۸۷۳ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. زبان اهالی نروژی و بدون لهجه خاص است.
محمود ابن سعد (؛ زادهٔ) معمار است. او که در سده ۱۳-۱۴ میلادی زندگی می‌کرد آثاری را از جمله مسجد بی‌بی هیبت (تخریب‌شده در سال ۱۹۳۶)، قلعه نارداران و مسجد ملا احمد در شهر قدیمی باکو (ایچری‌شهر) بر جای گذاشته است.
قلعه شکی () یک قلعه متعلق به سده ۱۵ میلادی در شهر شکی کشور جمهوری آذربایجان است.
جت انژکتور نوعی دستگاه سرنگ تزریقی پزشکی است که برای دارورسانی استفاده می‌شود، که در آن جریان باریک و فشار قوی مایع که به بیرونی‌ترین لایه پوست (قشر شاخی) نفوذ می‌کند تا دارو را به بافت‌های زیرین اپیدرم یا درم، چربی یا عضله (تزریق عضلانی) برساند. در طول سال‌ها انژکتورهای جت برای غلبه بر خطر انتقال آلودگی به افراد بعدی بازطراحی شده‌اند. برای جلوگیری از خطر، محققان یک کلاهک محافظ یکبار مصرف را روی نازل قابل استفاده مجدد قرار دادند. درپوش محافظ به عنوان سپری بین نازل قابل استفاده مجدد و پوست بیمار عمل می‌کرد.
نازل قابل استفاده مجدد و پوست بیمار عمل می‌کرد. پس از هر تزریق، کلاهک دور ریخته می‌شود و با یک استریل جایگزین می‌شود.
جان ویلیام روگان (زاده ۱۶ فوریه ۱۸۶۵ – درگذشته ۱۲ سپتامبر ۱۹۰۵) با ۲۶۷ سانتی‌متر، بلندقدترین انسان تاریخ پس از رابرت وادلو بود. زندگی‌نامه. جان روگان در ۱۶ فوریه ۱۸۶۵ در هندرسون ویل، تنسی در ایالات متحده آمریکا متولد شد. او چهارمین فرزند برده سابق ویلیام روگان بود. جان در ۱۳ سالگی به‌دلیل ابتلا به غول‌پیکری شروع به رشد بسیار سریع کرد. جستارهای وابسته. بلندقدترین انسان‌ها
پیپت دشتی یک گونه از سردهٔ پیپت‌ها است. این گونه، افزون بر نام فارسی، ممکن است از نظر ویژگی‌های ریخت‌شناسی نیز با پیپت خاکی اشتباه شود. پیپت دشتی کمی تپل‌تر و تیره‌تر از پیپت خاکی است و بیشتر حالت ایستاده دیده می‌شود. ویژگی‌ها. پیپت دشتی پیپت بزرگی به اندازه ۱۷ سانتی‌متر است. شناسایی آن دشوار است، راه‌راه طولی قهوه‌ای-خاکستری رنگ‌و رورفته در روتنه و کم‌رنگ در زیرتنه با راه‌راه سینه‌ای روشن دارد. نوار ابرویی سفید آشکار و نوار سبیل تیره‌ای دارد. پاها و دم بلند و نوک تیره بلندی دارد. جنس‌ها هم‌شکل‌اند اما
بلند و نوک تیره بلندی دارد. جنس‌ها هم‌شکل‌اند اما جوانها روتنه قهوه‌ای گرمتری دارند. این گونه شبیه دیگر پیپت‌ها، حشره‌خوار و بومی جوجه‌آور در جنوب صحرای آفریقا است. این گونه در زیستگاه‌های باز به‌ویژه علفزارهای کوتاه و زمین‌های کشاورزی دیده می‌شود. آشیانه فنجان‌مانند خود را روی زمین می‌سازد و معمولاً سه تخم می‌گذارد. صدای آن شبیه «سیسیک» و کاملاً متفاوت از صدای «چیلیپ» در پیپت خاکی است.
محمدرضا خرازی (تولد ۱۲۸۲ تهران - مرگ ۱۳۴۶ مشهد) بازرگان، نماینده مجلس شورای ملی و سرپرست اتاق بازرگانی تهران بود. زندگی‌نامه. محمدرضا خرازی در سال ۱۲۸۲ شمسی متولد شد. پدرش عبدالحسین در تهران دکان خرازی داشت و به همین دلیل شغل خود را جهت نام فامیلی انتخاب کرد. محمدرضا هم به دنبال کسب‌وکار پدر رفت و در بازار تهران شهرتی بسزا یافت . تجارتخانه معتبری دایر کرد و در رشته‌های مختلف به کسب‌و‌کار مشغول شد و بدین‌ترتیب جزو اعیان و اشراف بازار تهران شد و مرجعیت یافت. او به عضویت اتاق بازرگانی تهران درآمد و مدتی هم
او به عضویت اتاق بازرگانی تهران درآمد و مدتی هم رئیس اتاق شد. موقعیت او آنقدر رشد کرد که تمام بازاریان تحت سیطره او بودند. حسن خلق، صداقت و کارایی بالا، دلیل توجه کسبه به او بود. مدتی وکیل مجلس شد. دخول در امر سیاست، او را از حرفه اصلی‌اش خارج نمود و کمتر به فکر ازدیاد مال و منال افتاد و در اثر چند فقره معاملات حساب‌نشده وضعش دگرگون شد و تاجر معروف و معتبر تهران ورشکست کردید. پس از ورشکستگی، سنگر مجلس را هم از او گرفتند و طلبکارها تحت فشارش قرار دادند. در چند پرونده حکم جلب صادر شد و سرانجام به زندان افتاد
پرونده حکم جلب صادر شد و سرانجام به زندان افتاد و مدتی بدین طریق گذرانید تا با دخالت عده‌ای از تجار بیرون آمد ولی دیگر آن خرازی صاحب‌نفوذ نبود و با عسرت و تنگدستی زندگی می‌نمود. مجلس شورای ملی. محمدرضا خرازی نماینده مردم تهران در دوره‌های هجدهم و نوزدهم مجلس شورای ملی بود و توانست برای‌ تأمین‌ منافع‌ و پیشبرد خواسته‌های‌ طبقه بازرگانان‌ متمول‌ و مخالفت‌ با قدرت‌ حکومت‌ و مدیران‌ دولتی‌، در مجلس فعالیت کند. موقعیت خرازی در اتاق بازرگانی تهران. بعد از سقوط رضاشاه در سال ۱۳۲۰ بیشتر بازاریانی که از امتیازهای
در سال ۱۳۲۰ بیشتر بازاریانی که از امتیازهای جوازهای وارداتی در دوره انحصارات دولتی بی‌نصیب مانده بودند، بر ضد نمایندگان اتاق تجارت و رئیس آن عبدالحسین نیک‌پور دست به اعتراض زدند زیرا ایشان بر این گمان بودند که آنها با نزدیک شدن به مقامات دولتی، امتیاز حمایت از رضاشاه را با اخذ مجوزهای وارداتی دریافت کرده‌اند. آنها تهدید به بستن بازار کرده و خواستار اجرای تقاضای خود یعنی یک‌‌مرحله‌ای شدن انتخابات بودند تا به این ترتیب از دخالت‌های دولت در امر انتخابات اتاق جلوگیری به عمل آید. رهبران مخالف هیئت‌رئیسه
اتاق جلوگیری به عمل آید. رهبران مخالف هیئت‌رئیسه نمایندگان عبارت بودند از: محمدرضا خرازی که مسئول پیشین اداره بازرگانی تهران و عضو خانواده بانفوذ بازار بود؛ احمد سیگاری، رهبر سرشناس بازار و محمد تقی سفارتی. در پاسخ به این درخواست، قانون جدیدی در سال ۱۳۲۱ تهیه شد تا انتخابات به طور مستقیم انجام شود و اسم اتاق نیز به «اتاق بازرگانی» تغییر کند. محمدرضا خرازی بیشترین رأی را کسب کرد اما ائتلافی از دو جبهه مخالف وی در درون اتاق باعث شد تا مجدد نیک‌پور به ریاست اتاق نائل آید و خرازی به معاونت وی برسد. قاسم
اتاق نائل آید و خرازی به معاونت وی برسد. قاسم لاجوردی در مصاحبه با تاریخ شفاهی هاروارد، خرازی را دست‌راست عبدالحسین نیک‎‌پور می‌داند: «خود نیکپور در انتخابات نمی‌گفت کی باشد کی نباشد. اگر می‌گفت محمدرضا خرازی وسیله بود که این کارهای سیاسی اتاق را بچرخاند. به حساب ور دست نیکپور بود برای تعدادی از سال‌ها بود تا وقتی که حیات داشت و آدم با زبان پرصدای خوبی بود. وزیر را می‌بردند توی اتاق، دعوت می‌کردند بیاید با یک جماعتی در اتاق، یک سخنران خوش‌صدا می‌خواستند خرازی سؤال را می‌کرد و مسئله روز را مطرح می‌کرد. فکر
سؤال را می‌کرد و مسئله روز را مطرح می‌کرد. فکر می‌کنم سابقه کار دولتی داشت اداری داشت.» بعد درباره چگونگی آن می‌گوید: «مثلاً اگر [نیک‌پور] چند نفر را نمی‌خواست دومرتبه انتخاب بشوند، به او می‌گفت که با اینها صحبت بکند یا جایشان کاندید بیاورد یا رقابت یا طرفی برایشان بتراشد که توی اتاق نباشند.» از دیگر فعالیت‌های خرازی می‌توان به این موارد اشاره کرد: همچنین جلسات اتاق پس از مرگ ابوالحسن صادقی به طور موقت به ریاست محمدرضا خرازی، نایب‌رئیس اتاق اداره می‌شد. انتخابات دوره ششم اتاق تهران در ۲۰ بهمن‌ماه ۱۳۳۶
انتخابات دوره ششم اتاق تهران در ۲۰ بهمن‌ماه ۱۳۳۶ برگزار شد و سناتور علی وکیلی به ریاست اتاق انتخاب شد. خرازی یکی از نویسندگان روزنامه عصر اقتصاد بود؛ روزنامه ارگان اتاق بازرگانی تهران به سردبیری و مدیرمسئولی محمود کیهان، در سال‌های دهه ۲۰ و ۳۰ خورشیدی یکی از نشریات اقتصادی مطلوب زمانه خود بود بیمارستان بازرگانان. در تاریخ ۱۳۲۹/۱۰/۲۸ اتاق بازرگانی تهران بیمارستان بازرگانان را وقف دائمی نمود تا به مداوای بیماران بپردازد. نمایندگان اتاق بازرگانی در پروسه وقف آقایان غلامحسین کاشف و محمود کیهان بودند. از آن پس
غلامحسین کاشف و محمود کیهان بودند. از آن پس بیمارستان بازرگانان تحت تولیت هیئتی پنج نفره از بازرگانان و تجار اداره می‌شود. اولین اعضای هیئت متولیان شامل آقایان عبدالحسین نیک‌پور، محمدرضا فاطمی، محمدرضا خرازی، احمد تهرانی و عبدالله مقدم بودند و کلیه هزینه‌های پرسنلی و کمک به نیازمندان را اتاق بازرگانی تهران پرداخت می‌کرد. مرگ. خرازی در حدود ۶۵ سالگی در سال ۱۳۴۶ شمسی در مشهد درگذشت.
قضیه وارینیون در هندسه اقلیدسی بیان می‌دارد که با وصل‌کردن اوساط اضلاع یک چهارضلعی دلخواه، متوازی‌الاضلاعی پدید می‌آید که مساحتش نصف مساحت چهارضلعی اولیه است. نام این قضیه از اثبات‌کنندهٰ آن، پیر وارینیون گرفته شده‌است. اثبات او پس از مرگش در سال ۱۷۳۱ منتشر شد. اثبات. با توجه به نمودار بالا، مثلث "FDC" و "HDG" به حالت برابری دو زاویه متشابه هستند؛ بنابراین زوایای "DAC" و "DHG" برابر هستند و نتیجتاً "HG" با "AC" موازی است. به همان ترتیب "EF" موازی "AC" است، بنابراین "HG" و "EF" موازی یکدیگر هستند. همین امر