payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مورد استفاده یافت (صفحه ۳۵۰). بیشتر تحقیقات کمیته در این زمینه مربوط به تهیه و توزیع سندی تحت عنوان "حمایت عراق از تروریسم" توسط سیا بود. نسخه اولیه این سند در سپتامبر۲۰۰۲بین مقامات ارشد دولت بوش توزیع شد. نسخه به روز شده این سند در ژانویه۲۰۰۳به کنگره ارائه شد.نتیجه‌گیری تحلیلگران سیا این بود که اگرچه دولت صدام حسین احتمالاً در طول دهه۱۹۹۰تماس‌های متعددی با القاعده داشته‌است، «این تماس‌ها به یک رابطه رسمی ثابت نمی‌رسید.» سیا همچنین تلاش کرد تا نگرش‌هایی را که رهبری عراق و القاعده نسبت به امکان همکاری با
که رهبری عراق و القاعده نسبت به امکان همکاری با یکدیگر داشتند، تعیین کند. اطلاعات موجود در این زمینه نشان می‌دهد که رهبران عراق و القاعده از همکاری با یکدیگر محتاط خواهند بود «مشکل‌سازترین منطقه تماس بین عراق و القاعده، گزارش‌های مربوط به آموزش استفاده از سلاح‌های غیر متعارف، به‌ویژه سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی بود.» ابو مصعب الزرقاوی در بغداد حضور داشت و انصارالاسلام، یک سازمان وابسته به القاعده که خود را «دشمن قسم خورده» صدام حسین معرفی می‌کرد، در شمال شرقی عراق در منطقه ای تحت کنترل کردها فعالیت
شمال شرقی عراق در منطقه ای تحت کنترل کردها فعالیت می‌کرد. هیچ مدرکی دال بر همدستی یا کمک عراق در حمله القاعده وجود نداشت. در این گزارش از سیا به دلیل کمبود منابع اطلاعاتی انسانی در عراق برای ارزیابی روابط این کشور با تروریسم در دوره قبل از سال۲۰۰۲انتقاد شده‌است. از نظر فشار بر تحلیلگران، کمیته گفت که پس از۱۱سپتامبر، «تحلیلگران تحت فشار فوق‌العاده ای برای انجام ارزیابی‌های صحیح، اجتناب از از دست دادن یک تهدید معتبر و جلوگیری از شکست اطلاعاتی در مقیاس ۱۱ سپتامبر بودند.» کمیته به این نتیجه رسید که این منجر به
بودند.» کمیته به این نتیجه رسید که این منجر به ارزیابی‌هایی شد که «در اشاره به پیوندهای تروریستی بالقوه جسورانه و قاطعانه بودند» و این فشار بیشتر ناشی از تمایل خود تحلیلگران برای دقیق‌تر بودن تا حد امکان بود تا هرگونه تأثیر ناروا توسط دولت، که کمیته گفت آنها هیچ مدرکی برای آن پیدا نکردند. چند تن از اعضای دموکرات کمیته در «نظرات تکمیلی» گزارش گفتند که این سؤال به اندازه کافی مورد بررسی قرار نگرفته‌است. بررسی بیشتر گزارش. اعضای جمهوری‌خواه و دموکرات کمیته منتخب اطلاعات سنا به اتفاق آرا به تأیید گزارش نهایی
اطلاعات سنا به اتفاق آرا به تأیید گزارش نهایی رای دادند. با این حال، زمینه‌های مهمی از اختلاف نظر وجود داشت که این اختلافات در قالب «نظرات تکمیلی» ضمیمه شده در انتهای گزارش بیان شد. سناتورها رابرتز، هچ و باند. در اولین تجدیدنظر پیوست شده به گزارش، رئیس پت رابرتز، به همراه سناتورهای اورین هچ و کریستوفر باند، دو نتیجه را ارائه می‌دهد که اعضای دموکرات کمیته بودند، موافق نبودند در گزارش گنجانده شود، اگرچه به گفته رابرتز «هیچ اختلافی با حقایق اساسی وجود ندارد.» این دو نتیجه‌گیری مربوط به اقدامات جوزف ویلسون،
این دو نتیجه‌گیری مربوط به اقدامات جوزف ویلسون، سفیر سابقی بود که در سال۲۰۰۲برای تحقیق دربارهٔ ادعاهایی مبنی بر تلاش دولت عراق برای خرید اورانیوم «کیک زرد»، احتمالاً به عنوان بخشی از تلاش برای احیای برنامه تسلیحات هسته‌ای عراق، به نیجر اعزام شد. دو نتیجه این بود که طرح فرستادن ویلسون برای تحقیق در مورد ادعای نیجر توسط همسر ویلسون، کارمند سیا پیشنهاد شده بود، و اینکه ویلسون در بیانیه‌های عمومی بعدی خود در انتقاد از دولت بوش، اطلاعاتی را که از گزارش‌های مطبوعاتی به دست آورده بود، درج کرد و آن را نادرست معرفی
به دست آورده بود، درج کرد و آن را نادرست معرفی کرد. این دیدگاه اضافی همچنین مسئله فشار بر تحلیلگران را مورد بحث قرار می‌دهد و احتیاط را در اجرای اصلاحات در جامعه اطلاعاتی توصیه می‌کند سناتورهای راکفلر، لوین و دوربین. سناتورهای جان دی. راکفلر (نایب رئیس کمیته)، کارل لوین و ریچارد دوربین، در بررسی بیشتر خود بیان کردند این گزارش تصویری ناقص ارائه می‌دهد، زیرا کمیته این سؤال کلیدی را که «چگونه مقامات دولتی در بیانیه‌ها و گزارش‌های عمومی از اطلاعات در مورد عراق استفاده یا سوء استفاده کردند» را به مرحله دوم
استفاده یا سوء استفاده کردند» را به مرحله دوم تحقیقات موکول کرده بود. به همین دلیل، آنها گفتند، «گزارش مرحله یک کمیته به‌طور کامل محیط فشار شدیدی را که در آن از مقامات جامعه اطلاعاتی خواسته شده بود در مورد مسائل مربوط به عراق قضاوت کنند، در حالی که مقامات سیاست قبلاً به اجبار نتایج خود را در انظار عمومی اعلام کرده بودند، توضیح نمی‌دهد» سناتورهای چمبلیس، هچ، لات، هیگل و باند. سومین تجدیدنظر در این گزارش توسط سناتور ساکسبی چمبلیس، با سناتورهای اورین هچ، ترنت لات، چاک هیگل و کریستوفر باند است. این مقاله بر
لات، چاک هیگل و کریستوفر باند است. این مقاله بر موضوعات اشتراک اطلاعات و هوش انسانی متمرکز است و ادعای «فشار» موجود در دیدگاه اضافی سناتورهای راکفلر، لوین و دوربین را رد می‌کند. سایر نماهای اضافی. سناتور المپیا اسنو در تجدیدنظر نوشت که گزارش کمیته مدیریت ضعیف و عدم پاسخگویی در جامعه اطلاعاتی را نشان می‌دهد و او خواستار اصلاحات قوی شد سناتور جان وارنر از بازنگری خود برای دفاع از یکپارچگی و حرفه ای بودن تحلیلگران اطلاعاتی خط مقدم استفاده کرد و تأکید کرد که «هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد کسی که در
که «هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد کسی که در قضاوت‌های اطلاعاتی برای این جامعه اطلاعات ملی آمریکا از طرف مافوق خود یا از سوی سیاستگذاران برای تغییر هر یک از قضاوت‌ها یا تحلیل‌های خود تحت فشار قرار گرفته باشد. بازنگری سناتور دایان فاینشتاین، انتقادی از دولت بوش بود و گفت که «منصفانه نشان دهنده اطلاعات نیست» سناتور ران وایدن نیز در بازنگری خود از دولت بوش انتقاد کرد و فهرستی از اظهارات عمومی اعضای ارشد دولت را ارائه کردکه اطلاعات زیربنایی در مورد عراق را نادرست و اغراق‌آمیز بیان می‌کرد. سناتور ریچارد
را نادرست و اغراق‌آمیز بیان می‌کرد. سناتور ریچارد دوربین بر نیاز به پاسخگویی بیشتر در قبال نارسایی‌های اطلاعاتی شناسایی شده در گزارش تمرکز کرد سناتور باربارا میکولسکی از بازنگری خود برای استدلال برای تعدادی از اصلاحات ساختاری ورویه ای خاص در جامعه اطلاعاتی استفاده کرد. «فاز دوم» تحقیق. در زمان انتشار این گزارش(۹ ژوئیه ۲۰۰۴)، اعضای دموکرات کمیته ابراز امیدواری کردند که «مرحله دوم» تحقیقات، که شامل ارزیابی چگونگی استفاده از اطلاعات سلاح‌های کشتار جمعی عراق توسط سیاست گذاران ارشد باشد، انجام شود. سریع تکمیل
سیاست گذاران ارشد باشد، انجام شود. سریع تکمیل شود رئیس کمیته، پت رابرتز در مورد فاز دوم گفت: «این یک اولویت است. من تعهدم را انجام دادم و انجام خواهد شد.» در ۱۰مارس ۲۰۰۵، در طی یک جلسه پرسش و پاسخ پس از سخنرانی در مرکز وودرو ویلسون، سناتور رابرتز در مورد شکست در تکمیل فاز دو گفت: "اساساً در پشت مشعل است." سناتور جان دی. راکفلر، نایب رئیس کمیته، بعداً در همان روز بیانیه‌ای داد که در آن گفت: «رئیس با این تحقیقات موافقت کرد و من کاملاً از او انتظار دارم که به تعهد خود عمل کند. در حالی که تکمیل فاز دو بسیار
تعهد خود عمل کند. در حالی که تکمیل فاز دو بسیار دیر شده‌است، کمیته این کار مهم را ادامه داده‌است و من انتظار دارم در آینده بسیار نزدیک بررسی را به پایان برسانیم." سناتور رابرتز در بیانیه‌ای در رابطه با انتشار گزارش کمیسیون سلاح‌های کشتار جمعی ریاست‌جمهوری در۳۱مارس2005نوشت: «فکر نمی‌کنم هیچ تردیدی وجود داشته باشد که ما اکنون همه آن را در مورد اطلاعات قبل از جنگ شنیده‌ایم. من فکر می‌کنم که اتلاف وقت بی‌نظیری است که این زمین را بیشتر بازیابی کنیم" در ۱۰آوریل ۲۰۰۵، سناتورها رابرتز و راکفلر با هم در برنامه
۲۰۰۵، سناتورها رابرتز و راکفلر با هم در برنامه ملاقات با مطبوعات شبکه ان بی سی ظاهر شدند. رابرتز در پاسخ به سؤالی در مورد تکمیل فاز دوم تحقیقات، گفت: «من کاملاً مایل به انجام آن هستم و این چیزی است که ما توافق کردیم و آن در هنوز باز است. و من نمی‌خواهم با جی دعوا کنم، زیرا هر دو توافق کردیم که این کار را انجام دهیم. اما ما داریم هفته آینده سفیر نگروپونته و هفته آینده ژنرال مایک هیدن داریم. ما جلسات شنیداری دیگری داریم یا موارد دیگری که بسیار مهم هستند.» ناظر تیم راسرت سپس از سناتور راکفلر پرسید که آیا
ناظر تیم راسرت سپس از سناتور راکفلر پرسید که آیا معتقد است فاز۲ تکمیل خواهد شد یا خیر، و او پاسخ داد: «امیدوارم اینطور باشد. من و پت موافقت کردیم که این کار را انجام دهیم. ما روی آن دست داده‌ایم و موافقت کرده‌ایم که این کار را بعد از انتخابات انجام دهیم تا به هیچ وجه یک حمله سیاسی نباشد. منظورم این است که دیدگاه من این بود. نباید اینطور به آن نگاه کرد" در ۲آگوست ۲۰۰۵، سناتور دایان فاینشتاین متن نامه ای را که برای سناتور رابرتز ارسال کرده بود،منتشر کرد و در بخشی از آن گفت: "من به طور فزاینده ای از تاخیر در
بخشی از آن گفت: "من به طور فزاینده ای از تاخیر در تکمیل تحقیقات "فاز دوم" کمیته دربارهٔ اطلاعات قبل از جنگ عراق… من آماده شرکت در این تحقیقات به هر شکل ممکن هستم.» در ۱ نوامبر ۲۰۰۵، سناتور هری رید، رهبر اقلیت سنا، از ماده ای که به ندرت استفاده می‌شود از قوانین سنا برای قرار دادن جسد در یک جلسه غیرعلنی استناد کرد. طی یک بحث سه و نیم ساعته، توافق بر سر ایجاد یک هیئت شش نفره در سنا به دست آمد که تا ۱۴ نوامبر گزارشی در مورد «پیشرفت کمیته اطلاعاتی در مرحله دوم بررسی اطلاعات پیش از جنگ و برنامه زمانی تکمیل آن»
بررسی اطلاعات پیش از جنگ و برنامه زمانی تکمیل آن» ارائه کند." در ۲۶ آوریل۲۰۰۶، مقاله ای توسط الکساندر بولتون روزنامه‌نگار در مجله کنگره "بنام هیل" گزارش داد که رئیس کمیته، پت رابرتز به دنبال تقسیم بیشتر گزارش فاز دوم است. بر اساس رویکرد جدید رابرتز، مؤلفه‌های زیر گزارش نسبتاً سریع منتشر می‌شود: ارزیابی‌های اطلاعاتی قبل از جنگ از عراق پس از جنگ، یافته‌های پس از جنگ در عراق در مورد سلاح‌های کشتار جمعی و ارتباط با تروریسم، و استفاده از اطلاعات ارائه‌شده توسط اطلاعات توسط اطلاعات آمریکا. کنگره ملی عراق دو
اطلاعات توسط اطلاعات آمریکا. کنگره ملی عراق دو مؤلفه گزارش به تأخیر می‌افتد:اینکه آیا بیانیه‌های عمومی قبل از جنگ توسط مقامات ارشد دولتی توسط اطلاعات زیربنایی حمایت می‌شد یا خیر، و نقشی که دفتر طرح‌های ویژه وزارت دفاع در توسعه اطلاعات قبل از جنگ بازی کرد. مقاله ای در ۷ سپتامبر ۲۰۰۶توسط روزنامه‌نگار جاناتون وایزمن در "واشینگتن پست" گزارش داد که بخشی از گزارش فاز دوم که اظهارات عمومی دولت بوش دربارهٔ صدام حسین را با شواهدی که مقامات ارشد به‌طور خصوصی بررسی کرده‌اند مقایسه می‌کند، قبل از انتخابات نوامبر
کرده‌اند مقایسه می‌کند، قبل از انتخابات نوامبر ۲۰۰۶منتشر نخواهد شد. دو جلد از گزارش فاز دوم در ۸ سپتامبر۲۰۰۶منتشر شد: "یافته‌های پس از جنگ در مورد برنامه‌های سلاح‌های کشتار جمعی و پیوندهای عراق با تروریسم و نحوه مقایسه آنها با ارزیابی‌های قبل از جنگ" و "استفاده جامعه اطلاعاتی از اطلاعات ارائه شده توسط کنگره ملی عراق"." پس از اینکه دموکرات‌ها در انتخابات میان دوره ای سال ۲۰۰۶اکثریت را در سنا به دست آوردند، ریاست کمیته به سناتور واگذار شد. جی راکفلر. رئیس سابق، سن. پت رابرتز کمیته را ترک کرد. جمهوری‌خواه
سابق، سن. پت رابرتز کمیته را ترک کرد. جمهوری‌خواه رده‌بندی و نایب رئیس کمیته کیت باند اکنون سناتور است. در ۲۵می۲۰۰۷، کمیته جلدی از گزارش فاز دوم را با عنوان "ارزیابی‌های اطلاعاتی قبل از جنگ درباره عراق پس از جنگ" منتشر کرد. این جلد از گزارش شامل هفت صفحه نتیجه‌گیری در مورد ارزیابی‌های ارائه شده توسط جامعه اطلاعاتی به رهبران دولت ایالات متحده قبل از جنگ عراق است. این گزارش نتیجه‌گیری می‌کند که جامعه اطلاعاتی ارزیابی کرده‌است که ایجاد یک دولت باثبات در عراق "چالشی طولانی، دشوار و احتمالاً آشفته" خواهد بود،
"چالشی طولانی، دشوار و احتمالاً آشفته" خواهد بود، زیرا جامعه عراق عمیقاً دوپاره شده‌است و درگیر درگیری‌های خشونت‌آمیز خواهد شد، مگر اینکه یک قدرت اشغالگر اقداماتی را برای جلوگیری از آن انجام دهد. و اینکه جنگ حداقل به‌طور موقت خطر تروریسم را افزایش خواهد داد. جامعه اطلاعاتی همچنین ارزیابی کرد که شکست آمریکا و اشغال عراق منجر به افزایش اسلام سیاسی و افزایش بودجه برای گروه‌های تروریستی می‌شود و این جنگ باعث نمی‌شود که سایر کشورهای منطقه برنامه‌های کشتار جمعی خود را کنار بگذارند. این جلد از گزارش شامل پیوستی
خود را کنار بگذارند. این جلد از گزارش شامل پیوستی است که شامل ۲گزارش قبلی طبقه‌بندی شده توسط شورای اطلاعات ملی با عناوین «پیامدهای منطقه ای تغییر رژیم در عراق» و «چالش‌های اصلی در عراق پس از صدام» و همچنین فهرست بلندبالایی است. دریافت کنندگان ارزیابی های جامعه اطلاعاتی آمریکا در داخل دولت در مورد عراق. ضمیمه همچنین حاوی تعدادی «دیدگاه تکمیلی» است که در آن اعضای مختلف کمیته دربارهٔ تاریخچه فعالیت کمیته در این زمینه اظهار نظر می‌کنند و آنچه را که آنها به عنوان سیاسی بودن آن کار توسط اعضای طرف مقابل توصیف
سیاسی بودن آن کار توسط اعضای طرف مقابل توصیف می‌کنند، مورد انتقاد قرار می‌دهند. مرحله دوم این گزارش در روز پنجشنبه ۵ ژوئن ۲۰۰۸به‌طور عمومی منتشر شد که آیا اظهارات مقامات دولت ایالات متحده توسط گزارش‌های اطلاعاتی ثابت شده‌است یا خیر. این یک گزارش اکثریت دو حزبی بود (۱۰–۵) و «جزئیات فعالیت‌های اطلاعاتی نامناسب و حساس انجام شده توسط دفتر معاون وزیر دفاع در امور سیاست وزارت دفاع، بدون اطلاع جامعه اطلاعاتی یا وزارت امور خارجه.» این نتیجه می‌گیرد که دولت ایالات متحده «مکرراً اطلاعات را به عنوان واقعیت ارائه
متحده «مکرراً اطلاعات را به عنوان واقعیت ارائه می‌کند، در حالی که در واقعیت اثبات نشده، متناقض یا حتی وجود ندارد. در نتیجه، مردم آمریکا به این باور رسیدند که تهدید عراق بسیار بیشتر از آن چیزی است که واقعاً وجود دارد.» اینها شامل اظهارات پرزیدنت بوش در مورد مشارکت عراق و القاعده، اینکه صدام حسین در حال آماده شدن برای دادن سلاح‌های کشتار جمعی به گروه‌های تروریستی است و توانایی عراق برای تولید سلاح‌های شیمیایی بود. رئیس کمیته اطلاعاتی منتخب سنا، سن. جی راکفلر در بیانیه مطبوعاتی گزارش این گزارش اظهار داشت:
در بیانیه مطبوعاتی گزارش این گزارش اظهار داشت: معتقدم دولت بوش بر عراق متمرکز شده بود و از حملات ۱۱ سپتامبر توسط القاعده به عنوان توجیهی برای سرنگونی صدام حسین استفاده کرد. برای انجام این کار، مقامات ارشد دولت اظهارات مکرری کردند که به دروغ عراق و القاعده را به عنوان یک تهدید واحد به هم مرتبط کردند و القا کردند که عراق در ۱۱ سپتامبر نقش داشته‌است. متأسفانه، دولت بوش کشور را به بهانه‌های واهی وارد جنگ کرد. در حالی که این گزارش بسیاری از مشکلات مربوط به اطلاعات را برجسته می‌کند و از دولت بوش به دلیل مدیریت
را برجسته می‌کند و از دولت بوش به دلیل مدیریت جنگ و دلایل انجام این کار انتقاد می‌کند، گزارش همچنین در بسیاری از موارد از ادعاهای دولت بوش در مورد تسلیحات عراق حمایت می‌کند. برنامه‌های کشتار جمعی «به‌طور کلی توسط اطلاعات ثابت شده‌است». «شکی نیست که همه به هوش ناقص تکیه کرده‌ایم. اما، یک تفاوت اساسی بین تکیه بر هوش نادرست و ترسیم عمدی تصویری برای مردم آمریکا وجود دارد که می‌دانید کاملاً دقیق نیست» رئیس کمیته اطلاعاتی منتخب سنا، سن. جی راکفلر دو بار ادعا کرد که دفتر معاون وزیر دفاع در امور سیاست، یا رئیس
که دفتر معاون وزیر دفاع در امور سیاست، یا رئیس سابق آن داگلاس فیث ممکن است در فعالیت‌های غیرقانونی شرکت داشته باشند،فاز۲ گزارش""هیچ چیزی برای اثبات این ادعا پیدا نکرد؛ هیچ چیز غیرقانونی در مورد"ادعا می‌شود "عملیات اطلاعاتی سرکش، هیچ چیز غیرقانونی در مورد دفتر برنامه‌های ویژه، و هیچ چیز غیرقانونی در مورد به اصطلاح عدم اطلاع کنگره از فعالیت‌های اطلاعاتی ادعا شده."" سال قبل، رئیس بیانیه‌ای مطبوعاتی منتشر کرد و مدعی شد که به نظر می‌رسد این دفتر «با قانون مطابقت ندارد».با این حال، راکفلر به جای پیگیری این
ندارد».با این حال، راکفلر به جای پیگیری این اتهامات، تصمیم گرفت موضوعی را دنبال کند که به اطلاعات غیرمرتبط و غیرمرتبط با عراق است.او یک جلسه اکتشافی را که در سال۲۰۰۱در رم بین دو مقام وزارت دفاع و دو ایرانی برگزار شد، پیگیری و تحقیق کرد.در نوشتن برای نظر اقلیت به عنوان بخشی از این گزارش آمده‌است که"«پس از ۴سال از طرح ادعاهای غیرقانونی در مورد فعالیت‌های غیرقانونی، به نظر می‌رسد که محاسبات این است که اعلامیه‌های رفتار «نامناسب» عناوین مورد نظر را ایجاد می‌کند که تنها بر کلمات سوزاننده تمرکز می‌کنند. به جای
که تنها بر کلمات سوزاننده تمرکز می‌کنند. به جای کمبود ماده در پشت آنها"."ما امیدواریم که این دیدگاه‌های اضافی به هدایت مجدد آن تمرکز به شواهد یا فقدان آن کمک کند."" علیرغم اینکه نانسی پلوسی، رئیس مجلس نمایندگان آمریکا به اعضای گروه خود گفته بود «استیضاح از روی میز خارج شده‌است؛ او علاقه ای به پیگیری آن ندارد»، دنیس کوچینیچ دی اوهایو در تلاشی برای استیضاح قطعنامه ای رسمی به مجلس نمایندگان ارائه کرد. رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش از کاخ سفید. دموکرات‌های مجلس نمایندگان به اتفاق آرا به ارسال آن به یک کمیته رای
به اتفاق آرا به ارسال آن به یک کمیته رای دادند. مانوری که اساساً تلاش‌های کوچینیچ را از بین برد.
بُزُرگ‌هاگ یا درشت‌هاگ یا مگاسپور () نوعی از هاگ است که در گیاهان ناجورهاگ وجود دارد. این گیاهان دارای دو نوع هاگ، بزرگ‌هاگ و کوچک‌هاگ هستند. به‌طور کلی، بزرگ‌هاگ به یک گامتوفیت ماده جوانه می‌زند که سلول‌های تخمک را تولید می‌کند. اینها توسط گرده تولید شده توسط گامتوفیت نر حاصل از ریزهاگ بارور می‌شوند. گیاهان ناجورهاگ (هتروسپور) شامل گیاهان دانه‌ای (بازدانگان و گیاهان گلدار)، سرخس‌آبی‌سانان، علف خوک و شهپرعلفیان می‌شود. یکی از یاخته‌های پارانشیم خورش به نام یاخته مادر بزرگ‌هاگ که دودسته (دیپلوئید) است با
یاخته مادر بزرگ‌هاگ که دودسته (دیپلوئید) است با تقسیم میوز چهار بزرگ‌هاگ تک‌دسته (هاپلوئید) را به وجود می‌آورد. سه تا از این سلول‌ها از بین رفته، بزرگ‌هاگ باقی مانده سه میتوز پیاپی انجام داده به این ترتیب هشت هسته هاپلوئید ایجاد می‌شود. هر هسته به یک سلول تکامل می‌یابد. به این ترتیب کیسه رویانی که گامتوفیت ماده است درون تخمک تشکیل می‌شود.
آلفرد گاولیر (Alfred Gaulier) (10 نوامبر ۱۸۲۹ – ۱۷ ژانویه ۱۸۹۸)، یک روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار اهل فرانسه بود. پدرش افسر سواره نظام بود و به نظر می‌رسید که او هم مصمم است تا حرفه نظامی خود را پیش ببرد. در زمان کودتای که باعث قدرت‌گیری ناپلئون سوم شد، او یک ستوان فرعی در نظام پیاده بود. او سندی را امضاء نموده و بر علیه کودتا رأی داد، اما مجبور به استعفاء شد. پس از یک دوره مشکلات مالی، او در مدت باقی‌مانده امپراطوری دوم فرانسه و سال‌های اولیه جمهوری سوم فرانسه، به عنوان روزنامه‌نگار کار کرد. او یک جمهوری‌خواه
به عنوان روزنامه‌نگار کار کرد. او یک جمهوری‌خواه رادیکال بود و از ۱۸۸۶ – ۱۸۸۹ از حوزه انتخابیه سین به عنوان نماینده پارلمان انتخاب گردید. سال‌های اولیه. آلفرد نیکولاس گاولیر در ۱۰ نوامبر ۱۸۲۹ در پاریس زاده شد. پدر وی جین-باپتستی گاولیر (متولد ۱۷۷۲) نام داشت و بازنشسته رهبر سواره نظام اسکادران، شوالیه سنت لوئیس و افسر لژیون دونور بود و مادرش انی انتوینیت گوگیت (متولد ۱۸۰۲) نام داشت. پدربزرگ وی، رینی گاولیر نجار بود. پدر او در بیشتر مبارزات جمهوری اول فرانسه و امپراطوری اول فرانسه شرکت کرده و در جنگ ینا،
و امپراطوری اول فرانسه شرکت کرده و در جنگ ینا، مدال افتخار به‌دست‌آورد. آلفرد گاولیر در مدرسه ملی نظامی پریتانی در لافلاش درس خواند، این مدرسه برای دوره آمادگی پسرانی است که برنامه دارند حرفه خود را در نظامی ادامه دهند. در ۱۸۴۷ میلادی، گاولیر به عنوان ستوان فرعی در تیپ ۴۹ ام پیاده‌نظام توظیف گردید. او در ۱۸۴۸ میلادی در مدرسه نظامی سن-سیر پذیرفته شد. او در زمان کودتای ۲ دسامبر ۱۸۵۱، دارای درجه نظامی ستوان دوم بود و در تیپ ۵۹ ام پیاده‌نظام خدمت می‌کرد. او از جمله معدود افسران در کشور و تنها افسر در پادگان
جمله معدود افسران در کشور و تنها افسر در پادگان پاریس بود که بر روی سندی امضاء نموده و علیه کودتا رأی داد. او برای رفتار نادرست و نداشتن آداب به نزد یک هیئت بررسی فراخوانده شده و مارشال برنارد پیری مانگان شغل او را به تعلیق درآورد. در نتیجه، او مجبور کرده شد تا از ارتش استعفا دهد. روزنامه‌نگار. گاولیر به پاریس نقل مکان نموده و در سال‌های اولیه امپراطوری دوم فرانسه برای پیدا کردن پول با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کرد. او روزنامه‌نگار شده و به زودی با رسانه‌های دموکرات مشغول کار شد. گاولیر ازدواج کرد و یک
دموکرات مشغول کار شد. گاولیر ازدواج کرد و یک فرزند داشت. او یکی از فعالین در منافع عمومی (L'Intérêt public) در ۱۸۶۷ میلادی بود. یکی از مقالات وی در منافع عمومی باعث مجازات وی از جانب پلیس انتظامی شد. او در روزنامه L'Électeur libre به عنوان سردبیر و در روزنامه‌های Actionnaires و Le Temps به عنوان دبیر (۱۸۶۷) کار کرد. در جریان گردهمایی‌های انتخاباتی ماه می ۱۸۶۹، گاولیر در Let Temps اظهار داشت که اگر مردم پلیس را تشکیل دهند، آن‌ها به همان اندازه مسئول هستند که برگزارکنندگان مسئولیت دارند: در جریان کمون پاریس
برگزارکنندگان مسئولیت دارند: در جریان کمون پاریس (۲۸ مارس – ۲۸ می ۱۸۷۱)، گاولیر به عنوان دبیر در روزنامهLa Discussion (12-16 می ۱۸۷۱) کار می‌کرد. او مالک، مدیر و سردبیر روزنامه کم‌عمر به‌نام La Politique بود (۱۷ می – ۱ ژوئن ۱۸۷۱). La Politique که سازمان انجمن حقوق پاریس بود، نخست توسط حکومت کمونیستی و بعداً توسط حکومت ورسای سرکوب گردید، چون این روزنامه از زیاده روی‌های آن‌ها انتقاد می‌کرد. او در روزنامه (۱۸۷۱–۱۸۸۶ میلادی) به عنوان دبیر پارلمانی کار کرد. او در این سِمت به‌جای کمیلی پلیتان گماشته شده بود. وی
این سِمت به‌جای کمیلی پلیتان گماشته شده بود. وی همچنین در La République française کار کرد. حرفه سیاسی. حرفه سیاسی کوتاه‌مدت گاولیر پس از آن شروع شد که اِرنست روش برای شرکت در سازمان‌دهی اعتصاب ۱۸۸۶ معدن‌چیان در انزن، به ۱۵ ماه حبس محکوم شد. آنری روشفور از کرسی نمایندگی مجلس خود استعفا داد و این امر موجب برگزاری انتخابات میان دوره‌ای گردید و سوسیالیست‌ها به‌طور دسته جمعی روش را به عنوان نامزد خود در این انتخابات ثبت نام کردند. ژرژ کلمانسو تصمیم گرفت تا از روش حمایت نکند و روی حمایت مالی از آلفرد گاولیر به
حمایت نکند و روی حمایت مالی از آلفرد گاولیر به عنوان یک نامزد رادیکال تأکید کرد. او مورد حمایت تمامی رسانه‌های رادیکال قرار گرفت. گاولیر در ۲ می ۱۸۸۶ از حوزه انتخابیه شین به عنوان نماینده انتخاب گردید. روش بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ رأی به‌دست‌آورد، اما گائولر این انتخابات را با به‌دست آوردن ۱۴۶٬۰۰۰ برنده شد، این در حالی است که سایر نامزدان از قبیل ام. سابری که توسط امکان‌گراها حمایت می‌شد، مقدار اندکی رأی کسب کردند. براساس یادداشت روزنامه د لیوینگ ایج: گاولیر با گروه رادیکال چپ‌گرا نشست. در ۷ ژوئن ۱۸۸۶، بررسی تأیید
رادیکال چپ‌گرا نشست. در ۷ ژوئن ۱۸۸۶، بررسی تأیید وی به عنوان نامزد انتخابات منتهی به گفتمانی در مورد شخصیت او شد. روزنامه‌هایL'Intransigeant وCri du peuple او را متهم کردند که به دلیل خطاهای اخلاقی از ارتش اخراج شده‌است. او بیان داشت که پس از رأی دادن علیه کودتا، به رضایت خود استعفا داده بود. او همچنین سرزنش شده بود که نظر به قرارداد، وی از تیپ‌ی که در آن خدمت می‌کرد، مدیون است. او پاسخ داد که کل دَین وی بیش از ۱٬۶۰۰ فرانک نبوده و از وزیر جنگ، جنرال بولانجر درخواست کرد تا در این مورد صحبت نماید. بولانجر
درخواست کرد تا در این مورد صحبت نماید. بولانجر حرف‌های گاولیر را تأیید نموده و از آن‌های که هرگز بدهی پول نداشتند درخواست کرد تا اولین سنگ را پرتاب کنند، گاولیر تأیید شد. گائولر معمولاً همراه با رادیکال‌ها رأی می‌داد. در دسامبر ۱۸۸۶، او پیشنهادی را برای تغییر قواعد شیوه کار در مورد دادن رأی اعتماد در یک وزارت‌خانه ارایه کرد. در ۱۱ فوریه ۱۸۸۷، او برخلاف ابقای ورقه رأی شهرستان، رأی داد. او همچنین برخلاف تأخیر در بازنگری قانون اساسی به یک زمان نامعلوم، برخلاف محاکمه سه عضو انجمن وطن‌پرستان (Ligue des
برخلاف محاکمه سه عضو انجمن وطن‌پرستان (Ligue des Patriotes) و بر خلاف قانون لیسبون که طبق آن آزادی رسانه‌ها محدود می‌گردید، رأی داد. او از رأی دادن برای محاکمه جنرال بولانجر پرهیز کرد. دوره نمایندگی وی در ۱۱ نوامبر ۱۸۸۹ پایان یافت. آلفرد گاولیر به تاریخ ۱۷ ژانویه ۱۸۹۸ در پاریس درگذشت.
نیکولای نیکوویویچ ورونوف (; – ) فرد نظامی اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ، نشان انقلاب اکتبر، مدال دفاع از لنینگراد، قهرمان اتحاد شوروی، مدال دفاع از مسکو، و مدال دفاع از استالینگراد شده‌است.
در هوش مصنوعی، سیستم‌های ایمنی مصنوعی دسته‌ای از سیستم‌های یادگیری ماشینی مبتنی بر قوانین و محاسباتی هوشمند هستند که از اصول و فرایندهای سیستم ایمنی مهره‌داران الهام گرفته شده‌اند. الگوریتم‌ها معمولاً بر اساس ویژگی‌های یادگیری و حافظه سیستم ایمنی برای استفاده در حل مسئله مدل‌سازی می‌شوند. حوزه سیستم‌های ایمنی مصنوعی (AIS) به انتزاع ساختار و عملکرد سیستم ایمنی به سیستم‌های محاسباتی و بررسی کاربرد این سیستم‌ها در حل مسائل محاسباتی از ریاضیات، مهندسی و فناوری اطلاعات مربوط می‌شود. AIS زیر شاخه ای از محاسبات با
مربوط می‌شود. AIS زیر شاخه ای از محاسبات با الهام از زیست‌شناسی و محاسبات طبیعی است که به یادگیری ماشین علاقه‌مند است و به حوزه گسترده‌تر هوش مصنوعی تعلق دارد. سیستم‌های ایمنی مصنوعی (AIS) سیستم‌های تطبیقی هستند که با الهام از ایمونولوژی نظری و عملکردها، اصول و مدل‌های ایمنی مشاهده‌شده، که برای حل مسئله به کار می‌روند. AIS از ایمونولوژی محاسباتی و زیست‌شناسی نظری که به شبیه‌سازی ایمونولوژی با استفاده از مدل‌های محاسباتی و ریاضی برای درک بهتر سیستم ایمنی مربوط می‌شود، متمایز است، اگرچه چنین مدل‌هایی زمینهٔ
می‌شود، متمایز است، اگرچه چنین مدل‌هایی زمینهٔ AIS را آغاز کردند و همچنان زمینه‌ای مناسب برای الهام را فراهم می‌کنند. در نهایت، حوزه AIS بر خلاف سایر زمینه‌ها مانند محاسبات DNA، با بررسی سیستم ایمنی به عنوان بستری برای محاسبه سروکار ندارد. AIS در اواسط دهه ۱۹۸۰ با مقالاتی توسط فارمر، پاکارد و پرلسون (۱۹۸۶) و برسینی و وارلا (۱۹۹۰) در مورد شبکه‌های ایمنی پدیدار شد. با این حال، تنها در اواسط دهه ۱۹۹۰ بود که AIS به یک میدان برای خود تبدیل شد. فارست و همکاران (در مورد انتخاب منفی) و Kephart و همکاران. اولین
(در مورد انتخاب منفی) و Kephart و همکاران. اولین مقالات خود را در مورد AIS در سال ۱۹۹۴ منتشر کردند و داسگوپتا مطالعات گسترده‌ای در مورد الگوریتم‌های انتخاب منفی انجام داد. هانت و کوک کار بر روی مدل‌های شبکه ایمنی را در سال ۱۹۹۵ آغاز کردند. تیمیس و نیل این کار را ادامه دادند و بهبودهایی ایجاد کردند. کار د کاسترو و فون زوبن و نیکوزیا و کوتلو (در مورد انتخاب کلونال) در سال ۲۰۰۲ قابل توجه شد. اولین کتاب در مورد سیستم‌های ایمنی مصنوعی توسط داسگوپتا در سال ۱۹۹۹ ویرایش شد. در حال حاضر، ایده‌های جدید در امتداد
ویرایش شد. در حال حاضر، ایده‌های جدید در امتداد خطوط AIS، مانند نظریه خطر و الگوریتم‌های الهام گرفته از سیستم ایمنی ذاتی نیز در حال بررسی هستند. اگرچه برخی بر این باورند که این ایده‌های جدید هنوز هیچ انتزاعی واقعاً «جدید» را بیش از الگوریتم‌های AIS موجود ارائه نمی‌کنند. با این حال، این موضوع به شدت مورد بحث است و این بحث یکی از نیروهای محرک اصلی برای توسعه AIS در حال حاضر است. دیگر پیشرفت‌های اخیر شامل کاوش در انحطاط در مدل‌های AIS است، که انگیزه آن نقش فرضی آن در یادگیری و تکامل باز است. در ابتدا AIS به
آن در یادگیری و تکامل باز است. در ابتدا AIS به دنبال یافتن انتزاعات کارآمد از فرایندهای موجود در سیستم ایمنی بود، اما اخیراً به مدل‌سازی فرایندهای بیولوژیکی و به‌کارگیری الگوریتم‌های ایمنی برای مشکلات بیوانفرماتیک علاقه‌مند شده‌است. در سال ۲۰۰۸، داسگوپتا و نینو یک کتاب درسی در مورد محاسبات ایمونولوژیک منتشر کردند که خلاصه ای از کارهای به روز مرتبط با تکنیک‌های مبتنی بر ایمنی را ارائه می‌دهد و طیف گسترده‌ای از کاربردها را توصیف می‌کند. تکنیک‌های رایج از نظریه‌های ایمنی‌شناسی خاصی الهام گرفته شده‌است که