payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اما بیشتر رهبران سندیکالیست در نهایت از ملی گرایی استقبال کردند و «از بنیانگذاران جنبش فاشیستی» بودند، جایی که «بسیاری حتی پست‌های کلیدی» در رژیم موسولینی را بر عهده داشتند. بنیتو موسولینی در سال ۱۹۰۹ اعلام کرد که تا سال ۱۹۰۴ طی یک اعتصاب عمومی به سندیکالیسم انقلابی روی آورده‌است. انریکو کورادینی شکلی از سندیکالیسم ملی را ترویج کرد که از ناسیونالیسم شارل موراس در کنار سندیکالیسم ژرژ سورل استفاده می‌کرد. کورادینی از ضرورت یک جنبش سندیکالیستی ملی که بتواند مشکلات ایتالیا را حل کند، به رهبری اشراف‌زاده نخبه و
ایتالیا را حل کند، به رهبری اشراف‌زاده نخبه و ضد دموکرات که تعهد سندیکالیستی انقلابی را در جهت اقدام مستقیم از طریق تمایل به مبارزه به اشتراک گذاشتند، صحبت کرد. کورادینی از ایتالیا به عنوان یک "ملت پرولتاریاً صحبت کرد که برای به چالش کشیدن ملتهای "پلوتوکرات " فرانسه و انگلستان باید به دنبال امپریالیسم بود. دیدگاه‌های کورادینی بخشی از مجموعه وسیع‌تری از برداشت‌ها در انجمن ملی گرایان راست ایتالیا (ANI) بود که ادعا می‌کرد عقب ماندگی اقتصادی ایتالیا ناشی از فساد در طبقه سیاسی آن، لیبرالیسم و تفرقه ناشی از
فساد در طبقه سیاسی آن، لیبرالیسم و تفرقه ناشی از «سوسیالیسم نادان» است. محافظه‌کاران، کاتولیک‌ها و جامعه تجاری روابط و نفوذ داشت. تعدادی از رهبران فاشیست ایتالیایی سندیکالیسم ملی را به عنوان سندیکالیسم فاشیستی معرفی کردند. موسولینی یکی از اولین کسانی بود که این اصطلاح را منتشر کرد و توضیح داد که «سندیکالیسم فاشیستی ملی و تولیدی است … در جامعه‌ای ملی که کار در آن به شادی، مایه افتخار و عنوان اشراف تبدیل می‌شود.» زمانی که ادموندو روسونی در دسامبر ۱۹۲۲ دبیرکل کنفدراسیون عمومی شرکت‌های سندیکایی فاشیست شد، دیگر
عمومی شرکت‌های سندیکایی فاشیست شد، دیگر سندیکالیست‌های ملی ایتالیایی عبارت «سندیکالیسم فاشیستی» را با هدف «ایجاد و بازسازی ساختارهای سیاسی … از طریق ترکیب دولت و کار یدی». روسونی و دیگر سندیکالیست‌های فاشیست که از رهبران اولیه اتحادیه‌های کارگری ایتالیا بودند، نه تنها موضع ناسیونالیسم رادیکال را گرفتند، بلکه از «مبارزه طبقاتی» نیز حمایت کردند. در آن زمان به عنوان «عناصر رادیکال یا چپ»، روسونی و کادر سندیکالیست او «تا حدی به حفظ منافع اقتصادی فوری کارگران و حفظ آگاهی طبقاتی آنها کمک کرده بود». روسونی در سال
آگاهی طبقاتی آنها کمک کرده بود». روسونی در سال ۱۹۲۸ از سمت خود برکنار شد، که می‌تواند به دلیل موقعیت رهبری قدرتمند وی در اتحادیه‌های فاشیست و دشمنی‌های وی با جامعه تجاری باشد و گهگاه از صنعتگران به عنوان «خون‌آشام» و «سودجو» یاد می‌کرد. با شروع جنگ جهانی اول، سرجیو پانونزیو به همبستگی ملی در فرانسه و آلمان اشاره کرد که به‌طور ناگهانی در واکنش به جنگ بوجود آمد و مدعی شد که اگر ایتالیا وارد جنگ شود، ملت ایتالیا متحد می‌شوند و از جنگ به عنوان یک جنگ جدید بیرون می‌آیند. ملتی در " "Fascio nazionale" " (اتحادیه
می‌آیند. ملتی در " "Fascio nazionale" " (اتحادیه ملی) که توسط اشرافی از تولیدکنندگان جنگجو هدایت می‌شود که ایتالیایی‌ها از همه طبقات، جناح‌ها و مناطق را در یک سوسیالیسم منضبط متحد می‌کند. در نوامبر ۱۹۱۸، موسولینی سندیکالیسم ملی را دکترینی تعریف کرد که طبقات اقتصادی را در برنامه توسعه و رشد ملی متحد می‌کند. شبه جزیره ایبری. سندیکالیسم ملی در شبه‌جزیره ایبری یک نظریه سیاسی است که بسیار شبیه به ایده فاشیستی کورپراتوریسم است که از انتگرالیسم و اکشن فرانسه الهام گرفته‌است (برای مثال فرانسه، سرکل پرودون را
الهام گرفته‌است (برای مثال فرانسه، سرکل پرودون را ببینید). در اسپانیا توسط رامیرو لدسما راموس در مانیفستی منتشر شد که در مجله "La Conquista del Estado" در ۱۴ مارس ۱۹۳۱ منتشر شد. سندیکالیسم ملی قصد داشت تا بر اتحاد جماهیر شوروی کنفدراسیون ملی تراباجو (CNT) به یک ناسیونالیسم شرکت گرایانه پیروز شود. مانیفست لدسما در کنگره CNT ۱۹۳۱ مورد بحث قرار گرفت. با این حال، جنبش سندیکالیست ملی عملاً به عنوان یک گرایش سیاسی جداگانه ظاهر شد. بعداً در همان سال، Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista تشکیل شد و متعاقباً
Nacional-Sindicalista تشکیل شد و متعاقباً داوطلبانه با Falange Española ترکیب شد. در سال ۱۹۳۷ فرانکو با ادغام کمتر داوطلبانه با کارلیسم سنتی، مجبور به ایجاد یک حزب کمتر رادیکال در طرف ناسیونالیست جنگ داخلی اسپانیا شد. در طول جنگ، فالانژیست‌ها علیه جمهوری دوم اسپانیا، که دارای پشتیبانی مسلحانه CNT بود، جنگیدند. این یکی از پایگاه‌های ایدئولوژیکی اسپانیایی فرانسوی، به ویژه در سال‌های اولیه بود. این ایدئولوژی در پرتغال با Movimento Nacional-Sindicalista (فعال در اوایل دهه ۱۹۳۰) وجود داشت، رهبر آن Francisco
در اوایل دهه ۱۹۳۰) وجود داشت، رهبر آن Francisco Rolão Preto که همکار ایدئولوگ Falange خوزه آنتونیو پریمو دریورا بود. نظریه نسخه اسپانیایی بر حزب فالانژ لبنان در لبنان، اردوگاه ملی رادیکال فالانگا در لهستان و گروه‌های مختلف فالانژیست در آمریکای لاتین تأثیر گذاشته‌ است. Unidad Falangista Montañesa دارای یک شاخه صنفی، به نام انجمن کارگران ملی-سندیکالیست بود. رابطه با سندیکالیسم. سندیکالیسم ملی به‌طور کلی با سندیکالیسم تفاوت دارد. در حالی که اکثر سندیکالیست‌ها با مالکیت خصوصی مخالف هستند، سندیکالیسم ملی از آن
با مالکیت خصوصی مخالف هستند، سندیکالیسم ملی از آن حمایت و دفاع می‌کند. سندیکالیست‌ها از لحاظ تاریخی نشان دهنده روند سوسیالیسم لیبرترین بوده‌اند و بنابراین با دولت مخالفت می‌کنند. سندیکالیسم ملی، برعکس، خود را با منافع دولت-ملت ادغام می‌کند و اغلب نمایانگر شکلی از فاشیسم است. سندیکالیسم همچنین بر اساس مبارزه طبقاتی است، درحالی که سندیکالیسم ملی بر اساس همکاری طبقاتی است.
باندیگو فادیگا (زاده ۱۵ ژانویه ۲۰۰۱) یک بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که هم اکنون برای باشگاه فوتبال لوریان بازی می‌کند. او در اولین فصل حضورش در باشگاه فوتبال المپیاکوس قهرمان سوپر لیگ فوتبال یونان شد. افتخارات. المپیاکوس
اوتوریو (به فرانسوی: Auterive) یک کمون در فرانسه است که در اوت-گارون واقع شده‌است. اوتوریو ۳۶٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۸۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهرهای هرمانسبورگ و آرنیس د مار خواهرخوانده‌های اوتوریو (اوت-گارون) هستند.
اوتوورن (به فرانسوی: Authevernes) یک کمون در فرانسه است که در شهرستان اور واقع شده است. اوتوورن ۸٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۴۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
اوزونس (به فرانسوی: Auzances) یک کمون در فرانسه است که در کروز واقع شده‌است. اوزونس ۷٫۰۸ کیلومتر مربع مساحت دارد و در ۵۴۵ متری بالاتر از سطح دریا واقع شده‌‌است.
«صلح» () ترانه‌ای است که خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت ضبط کرده‌است. این ترانه را سوئیقت و آرون دسنر نوشتند و پانزدهمین قطعه در هشتمین آلبوم استودیویی او، "فولکلور"، است که در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۰ از طریق ریپابلیک رکوردز منتشر شد. سوئیفت «صلح» را شخصی‌ترین ترانه در این آلبوم نامیده‌است. «صلح» یک ترانه آراندبی سنتی همراه با عناصر فانک و جاز است. در این ترانه سوئیفت وفاداری‌اش را به معشوقه‌اش عهد می‌کند در حالی که در مورد تأثیر منفی فوق ستاره بودن او بر زندگی خصوصی آن‌ها بحث می‌شود. سوئیفت به او در مورد
خصوصی آن‌ها بحث می‌شود. سوئیفت به او در مورد تمام مشکلاتی که هنگام مواجهه با خود روبرو می‌شود هشدار می‌دهد و از او می‌پرسد که اگر هرگز نتواند به او زندگی معمولی بدهد کافی است یا خیر. این ترانه برای اشعار احساسی‌اش، عملکرد آوازی منعطف سوئیفت و سازهایش مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. چندین منتقد موسیقی آن را به عنوان یکی از بهترین ترانه‌هایی که سوئیفت تا به حال نوشته‌است، یاد کردند و آن را به عنوان خودزندگی‌نامه‌ترین ترانه این آلبوم انتخاب کردند و ردی از موضوعات آسیب‌پذیر ششمین آلبوم استودیویی سوئیفت، "اعتبار"
آسیب‌پذیر ششمین آلبوم استودیویی سوئیفت، "اعتبار" (۲۰۱۷) را در این ترانه ذکر کردند. پس از انتشار "فولکلور"، «صلح» وارد جدول استرالیا (شمارهٔ ۳۳)، کانادا (شمارهٔ ۴۶) و ایالات متحده (شمارهٔ ۵۸) شد. این ترانه به شمارهٔ ۱۲ جدول ترانه‌های داغ راک و آلترناتیو رسید.
ناتیا شسترا یا ناتیا شاسترا (سانسکریت: नाट्य शास्त्र) رساله‌ای کهن است به زبان سانسکریت و در سی‌وشش باب دربارهٔ هنرهای نمایشی. نام. «ناتیا» یعنی بازنمایی و «شسترا» یعنی شیوه‌نامه.
«ما خوشحال بودیم» () ترانه‌ای است که خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی تیلور سوئیفت ضبط کرده‌است. این ترانه بیست و پنجمین قطعه از نخستین آلبوم ضبط مجدد سوئیفت، "بی‌باک (نسخه تیلور)" است که در ۹ آوریل ۲۰۲۱ منتشر شد. این ترانه در ابتدا سال ۲۰۰۵ بر روی یک سی‌دی دمو قدیمی توسط سوئیفت منتشر شد. سویفت و لیز رز در ابتدا این ترانه را در سال ۲۰۰۵ نوشتند و در سال ۲۰۲۱ توسط سوئیفت و آرون دسنر تهیه شد. آواز پس‌زمینهٔ خوانندهٔ استرالیایی، کیث اربن، نیز در این ترانه قرار گرفته‌است. این ترانه یادآور لحظات شاد عاشقانه‌ای است که
ناصر الدوسری (زاده ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۸) یک بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. وی برای باشگاه فوتبال الهلال عربستان بازی می‌کند. افتخارات. باشگاهی. الهلال عربستان
در شیمی، هیدروژنه‌کردن نامتقارن نویوری یا هیدروژناسیون نامتقارن نویوری به روشی برای کاهش انتخابی کتون‌ها و گروه‌های عاملی مرتبط اشاره می‌کند. این روش توسط ریوجی نویوریدر سال ۲۰۰۱ معرفی شد. وی بخاطر مشارکت در تحقیق و مطالعه پیرامون هیدروژنه‌کردن نامتقارن به صورت مشترک جایزه نوبل شیمی را دریافت نمود. این روش هیدروژنه‌کردن در تولید چندین دارو مانند لووفلوکساسین، آنتی‌بیوتیک کارباپنم و عامل ضدروان‌پریشی BMS181100 استفاده می‌شود. کاربردهای صنعتی. کاتالیزورهای الهام گرفته شده از هیدروژنه‌کردن نویوری برای سنتز
الهام گرفته شده از هیدروژنه‌کردن نویوری برای سنتز تجاری تعدادی از مواد شیمیایی با اهمیت استفاده شده‌است. (R)-۲،۱-پروپان‌دی‌ال، پیش ساز ضدباکتری لووفلوکساسین، می‌تواند به‌طور مؤثری از هیدروکسی‌استون با استفاده از هیدروژنه‌کردن نامتقارن نویوری سنتز شود: مسیرهای جدیدتر بر هیدروژنه‌کردن (R)-متیل لاکتات تمرکز می‌کنند. آنتی‌بیوتیک‌های کارباپنم نیز با استفاده از هیدروژنه‌کردن نامتقارن نویوری از طریق (2S،3R)-متیل ۲-(بنزآمیدومتیل)-۳-هیدروکسی‌بوتانوئات تهیه می‌شود که خود از متیل ۲-(بنزامیدومتیل)-۳-اکسوبوتانوئات
که خود از متیل ۲-(بنزامیدومتیل)-۳-اکسوبوتانوئات راسمیک با dynamic kinetic resolution سنتز می‌شود. داروی ضدروان‌پریشی BMS 181100 با استفاده از کاتالیزور BINAP/diamine-Ru سنتز می‌شود.
هانو پوکور (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است. وی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ وزیر کشور، از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ وزیر دادگستری و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ وزیر امور اجتماعی بوده است.
در ساخت افزاره‌های الکترونیکی، بسته‌بندی مدار مجتمع آخرین مرحله برساخت ادوات نیم‌رسانا است، که در آن ساختمان چهارگوش مواد نیم‌رسانا در یک محفظه نگهدارنده قرار می‌گیرد که از آسیب فیزیکی و خوردگی جلوگیری می‌کند. این محفظه، که به عنوان «بسته» شناخته می‌شود، از اتصال‌های الکتریکی که قطعه را به بُرد مدار متصل می‌کند، پشتیبانی می‌کند. در صنعت مدارهای مجتمع، اغلب از این فرایند به عنوان بسته‌بندی یاد می‌شود. نام‌های دیگر شامل مونتاژ افزاره نیم‌رسانا، مونتاژ، پوشینه‌دارسازی یا درزگیری است. مرحله بسته‌بندی با آزمایش
یا درزگیری است. مرحله بسته‌بندی با آزمایش مدار مجتمع دنبال می‌شود. این اصطلاح گاهی با بسته‌بندی الکترونیکی اشتباه می‌شود، که عبارت است از نصب و میان‌هابِندسازی مدارهای مجتمع (و سایر اجزاء) بر روی بردهای مدار چاپی.
کن-مارتی واهر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل استونی است. وی از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ وزیر کشور استونی و از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ وزیر دادگستری استونی بوده‌است.
سومالی برای شکرت در بازی‌های المپیک تابسانی ۲۰۰۰ که از ۱۵ سپتامبر تا ۱ اکتبر ۲۰۰۰ در سیدنی، استرالیا برگزار شد، نمایندگانی را به این بازی‌ها اعزام کرد. این پنجمین حضور این کشور آفریقایی در بازی‌های المپیک تابستانی از نخستین حضور آن در این بازی‌ها در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در بیست و هشت سال قبل بود. هیئت نمایندگان سومالی شامل تو شرکت‌کننده برای مسابقات دو و میدانی بود: ابراهیم محمد عدن و صفیه ابوکار حسین. ابوکار حسین نخستین ورزشکار زن اهل سومالی بود که در یک رویداد بازی‌های المپیک حاضر می‌شد. هیچ‌یک
در یک رویداد بازی‌های المپیک حاضر می‌شد. هیچ‌یک از این ورزشکاران موفق به عبور از دور اول مسابقات خود نشدند. پیش‌زمینه. کمیتهٔ المپیک سومالی در ۱ ژانویهٔ ۱۹۷۲ از سوی کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) به رسمیت شناخته‌شد. این کشور برای نخستین بار در همان سال در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ حضور یافت. سومالی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ به تحریم حضور نیوزیلند از سوی کشورهای آفریقایی پیوست و در اامپیک ۱۹۸۰ مسکو از جملهٔ کشورهایی بود که به رهبری ایالات متحده و در اعتراض به حملهٔ شوروی به افغانستان دست به تحریم
اعتراض به حملهٔ شوروی به افغانستان دست به تحریم این بازی‌ها می‌زدند. این کشور تا پیش از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۴ در مسابقات المپیک شرکت نکرد. سومالی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ نیز حضور نداشت که دلیل آن احتمالاً به دلیل قحطی بود که کشور را تحت تأثیر خود قرار داده‌بود؛ با این حال این کشور در مراسم افتتاحیهٔ این بازی‌ها حضور داشت. این باعث شد که حضور در المپیک سیدنی به‌عنوان پنجمین حضور سومالی در بازی‌های المپیک تابستانی در نظر گرفته‌شود. سومالی از ۱۵ سپتامبر تا ۱ اکتبر ۲۰۰۰ در المپیک تابستانی ۲۰۰۰
سپتامبر تا ۱ اکتبر ۲۰۰۰ در المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرد. گروه نمایندگان این کشور متشکل از ورزشکاران دو و میدانی، ابراهیم احمد عدن و صفیه ابوکار حسین بود. به‌دلیل وجود مشکلات مالی، بازرگانان سومالیایی بودجه‌ای را به این گروه اختصاص دادند. مجوز حضور سومالی در بازی‌های المپیک از سوی کمیته بین‌المللی المپیک صادر شد و بخش عمدهٔ هزینهٔ سفر هوایی ورزشکاران این کشور به سیدنی از سوی این نهاد ناظر بر مسابقات تأمین شد. از دید رسانه‌ها، این ورزشکاران دارای شانس بسیار کمی برای کسب نخستین مدال سومالی در بازی‌های المپیک
برای کسب نخستین مدال سومالی در بازی‌های المپیک بودند. عدن در مراسم افتتاحیه پرچم‌دار سومالی بود. دو و میدانی. ابراهیم محمد عدن در زمان حضور در بازی‌های سیدنی ۲۷ ساله بود. این بازی‌ها، پس از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶، دومین حضور او در بازی‌های المپیک را رقم زدند. از آنجا که هیچ شرکت‌کنندهٔ دیگری در خارج از سومالی قادر به برآورده‌کردن استانداردهای احراز صلاحیت بازی‌های المپیک را به‌واسطهٔ حضور در یک رویداد سطح بالای بین‌المللی نبود، عدن تنها ورزشکار سومالیایی بود که صلاحیتش برای این بازی‌ها قابل احراز
بود که صلاحیتش برای این بازی‌ها قابل احراز بود. او در ۲۵ سپتامبر در نخستین دور مقدماتی از مسابقهٔ دو ۱٬۵۰۰ متر مردان شرکت کرد و توانست به دور مقدماتی سوم نیز راه یابد. عدن این مسابقه را در زمان ۳ دقیقه و ۴۰٫۳۳ ثانیه به پایان رساند و از میان چهارده شرکت‌کننده در گروه خود، به جایگاه دوازدهم، و به جایگاه کلی بیستم دست یافت. پس از آن، او به‌دلیل این که زمانش ۰٫۵۸ ثانیه ضعیف‌تر از زمان ثبت‌شده توسط کندترین دوندهٔ راه‌یافته به دور بعدی در گروه خود بود، از مسابقات حذف شد. صفیه ابوکار حسین که نخستین حضور خود در
حذف شد. صفیه ابوکار حسین که نخستین حضور خود در بازی‌های المپیک تابستانی را تجربه می‌کرد، در زمان برگزاری این رویداد ۱۹ ساله بود و نخستین ورزشکار زن سومالی در بازی‌های المپیک محسوب می‌شد. این موضوع به‌دلیل اعتقادات دربارهٔ ورزشکاران زن در سومالی، برای او مشکل‌ساز بود. پدر حسین به‌خاطر نگرانی از عدم توانایی در یافتن همسر توسط او، با ایدهٔ حضور او در مسابقات موافق نبود. با این حال، در نهایت به او اجازه داد تا در رقابت‌های سیدنی حضور پیدا کند. حسین در ۲۲ سپتامبر در نخستین دور مقدماتی مسابقات ۴۰۰ متر زنان شرکت
در نخستین دور مقدماتی مسابقات ۴۰۰ متر زنان شرکت کرد. او که در گروه سوم قرار گرفته‌بود، مسابقه را با ثبت زمان ۱ دقیقه و ۱۳٫۲۵ ثانیه به پایان رساند و در گروه خود در جایگاه ششم و آخر در میان سایر دوندگان قرار گرفت. او در رده‌بندی کل در جایگاه پنجاه و هفتم و آخر را کسب کرد و زمان او نیز برای راه‌یابی به مسابقات یک‌چهارم نهایی کافی نبود؛ چرا که این زمان ۲۰٫۶۰ ثانیه ضعیف‌تر از زمان ثبت‌شده توسط کندترین دوندهٔ راه‌یافته به دور بعدی در گروه او بود.
یاماها وای‌زدآر-ام۱ یک موتورسیکلت مسابقه ای است که به طور خاص توسط شرکت ژاپنی یاماها برای شرکت در سری مسابقات MotoGP ساخته شده است.این موتورسکلت در فصل ۲۰۰۲ جایگزین وای‌زدآر۵۰۰ سی سی دوزمانه شد و با انجین ۹۹۰ سی سی چهارزمانه ساخته شد.این موتورسیکلت در فصل ۲۰۰۷ با توجه به تغییر قوانین آن سال با حجم ۸۰۰ سی سی و در فصل ۲۰۱۲ با حجم ۱۰۰۰ سی سی ساخته شد. والنتینو روسی در فصل های ۲۰۰۴،۲۰۰۵،۲۰۰۸،۲۰۰۹ خورخه لورنزو در فصل های ۲۰۱۰،۲۰۱۲،۲۰۱۵ و فابیو کوارتارارو در فصل ۲۰۲۱ با این موتورسیکلت قهرمان مسابفات موتوجی پی شده
با این موتورسیکلت قهرمان مسابفات موتوجی پی شده اند. منابع. w:en:Yamaha YZR-M1
سومالی از ۱۳ تا ۲۹ اوت ۲۰۰۴ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ که در آتن، یونان برگزار شد، حضور داشت. کمیته المپیک سومالی از زمان آغاز جنگ داخلی سومالی در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ تحت حمایت جناح‌های مختلف به مرکزیت موگادیشو، پایتخت سومالی بوده‌است. دو ورزشکار سومالیایی حاضر در این بازی‌ها، فرتون ابوکار عمر و عبدالله محمد حسین بودند. عمر در مرحلهٔ رده‌بندی مقدماتی خود در دو سرعت ۱۰۰ متر زنان جایگاه آخر را کسب کرد و حسین نیز در دو ۴۰۰ متر مردان با کندترین زمان در میان تمامی دوندگان در مرحلهٔ رده‌بندی، این مرحله را به
تمامی دوندگان در مرحلهٔ رده‌بندی، این مرحله را به پایان رساند. بسیاری از اهالی سومالی روند رقابت دوندهٔ آمریکایی عبدالحکیم عبدالرحمان را نیز دنبال می‌کرند. او زادهٔ سومالی بود، اما در سن ۱۳ سالگی این کشور را ترک کرده‌بود. عبدالرحمان در مسابقهٔ دو ۱۰٬۰۰۰ متر جایگاه دوازدهم را کسب کرد. هنگامی که کمیته بین‌المللی المپیک حضور فراه دبلیو. ادو، رئیس کمیته المپیک سومالی را در بازی‌های المپیک ممنوع کرد، حضور سومالی در این بازی‌ها نیز با جنجال همراه شد. ادو پیش از این به‌دلیل اختلاس میلیون‌ها دلار با هدف تزریق پول
به‌دلیل اختلاس میلیون‌ها دلار با هدف تزریق پول به برنامهٔ فوتبال سومالی از فیفا اخراج شده‌بود. پس از طرح شکایت از سوی فیفا، کمیته بین‌المللی المپیک رأی به محرومیت ادو از حضور در بازی‌های المپیک داد. دو و میدانی. ورزشکاران سومالیایی تاکنون موفق به احراز استانداردهای صلاحیت‌سنجی در رویدادهای دو و میدانی زیر شده‌اند (تا حداکثر ۳ ورزشکار در هر رویداد در استاندارد «A» و ۱ ورزشکار در استاندارد «B").
حمید احیاء (زاده ۸ دی ۱۳۳۲) مترجم و کارگردان تئاتر اهل ایران است. اولین ترجمه او، «شب بخیر مادر» در سال ۱۳۷۵ توسط نشر تجربه انتشار یافت و بعد از آن ترجمه‌های بسیاری از او توسط انتشارات نیلا و ناشران دیگر منتشر شده‌است. پیشینه. حمید احیاء تئاتر را از سالهای آخر دبیرستان با گروه تئاتر مرکز رفاه در تهران آغاز کرد. او از سال ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۶در رشتهٔ نمایشِ دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران با اساتیدی مانند بهرام بیضایی، محمد کوثر، علی رفیعی، حمید سمندریان، و پرویز پرورش به تحصیل پرداخت. او در سال ۱۹۷۸ برای ادامه
پرورش به تحصیل پرداخت. او در سال ۱۹۷۸ برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و در سال ۱۹۸۲ مدرک کارشناسی ارشد خود را تحت نظر ریچارد شکنر در رشتهٔ مطالعات اجرا از دانشگاه نیویورک (ٔNYU) دریافت کرد. بازیگری. از جمله نمایش‌هایی که حمید احیاء در آنها بازی کرده‌است می‌توان به "اتللو" و "انسان خوب سچوان" به کارگردانی محمد کوثر، "حضرت ایوب"، "عاشق شدن سودابه بر سیاوش"، و "رستم و اسفندیار" از شهرو خردمند (اجرا شده در جشنواره توس و جشن هنر شیراز) , "مرگ و دوشیزه" به کارگردانی سپیده خسروجاه و "گزارش ارداویراف"، "طرب‌نامه" و
سپیده خسروجاه و "گزارش ارداویراف"، "طرب‌نامه" و "چهارراه" از بهرام بیضایی اشاره کرد. اجرای نمایشنامه نگین در دانشگاه استنفورد. کارگردانی. حمید احیاء از دوران نوجوانی در ایران و سپس در آمریکا به بازیگری و کارگردانی هم پرداخته است. او از سال 1986 با گروه تاتر داروگ در شهر برکلی همکاری داشته است. از جمله آثاری که او کارگردانی کرده می توان به "مرغ سحر" ، "در سوگ کاظم اشتری" و “ It’s not about Pomegranate” ، که هر سه نوشته همسرش سپیده خسروجاه هستند، و همچنین استثناء و قاعده نوشته برتولت برشت، شب بخیر مادر ،
استثناء و قاعده نوشته برتولت برشت، شب بخیر مادر ، مالی سویینی، کپنهاگ، خرس و خواستگاری، و ترور اشاره کرد. احیاء همچنین نمایشنامه های نگین (حمید امجد)،خواب در فنجان خالی (نغمه ثمینی)، مصاحبه (محمد رحمانیان)، و جاده (یوریک کریم مسیحی) را به دعوت بخش ایرانشناسی دانشگاه استنفورد به روی صحنه برده است.
هنرمند شایستهٔ فدراسیونِ روسیه () یک عنوان افتخاری در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، فدراسیون روسیه، جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری‌های خودگردان، برخی کشورهای بلوک شرق و همچنین تعدادی از کشورهای پساشوروی است. این عنوان را دولتِ ملی، به بازیگران، کارگردانان، نویسندگان، هنرمندان رقص، خواننده‌ها، نقاشان، معمارها و هنرمندان دیگر بابت دستاوردهای شگرف و عالی‌شان در هنر و فرهنگ اهدا می‌شود. الگوی پایه‌گذاری این عنوان افتخاری، یک عنوان افتخاری آلمانی برای «خوانندگان برجستهٔ اپرا» بود که توسط پادشاهان و
«خوانندگان برجستهٔ اپرا» بود که توسط پادشاهان و شاهزادگان اعطا می‌شد.
سومالی گروهی از نمایندگان خود را برای شرکت در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ به پکن، چین اعزام کرد. حضور این کشور در پکن برابر بود با هفتمین حضور آن در بازی‌های المپیک تابستانی از زمان نخستین حضورش در این رقابت‌ها در بازی‌های ۱۹۷۲. گروه نمایندگان سومالی متشکل از دو ورزشکار دو میدانی بود: سامیه یوسف عمر، دوندهٔ سرعت، و عبدالناصر سعید ابراهیم، دوندهٔ استقامت. هیچ‌یک از این ورزشکاران موفق به عبور از دور نخست از رقابت‌های خود نشدند. سرگذشت عمر، که در طول جنگ داخلی سومالی در موگادیشو به تمرین پرداخته‌بود، در آن
سومالی در موگادیشو به تمرین پرداخته‌بود، در آن زمان تحت پوشش رسانه‌ها قرار گرفت و بعداً در پی مرگ او، یک رمان گرافیکی نیز پیرامون سرگذشت او منتشر شد. پیش‌زمینه. سومالی، از زمان نخستین حضورش در بازی‌های المپیک تابستانی در سال ۱۹۷۲ در مونیخ، آلمان غربی تا بازی‌های تابستانی ۲۰۰۸ در پکن، چین، در هفت دوره از بازی‌های المپیک تابستانی شرکت کرده‌بود. بیشتری تعداد شرکت‌کنندگان سومالیایی در یک رویداد واحد از بازی‌های المپیک تابستانی برابر با هفت نفر و مربوط به بازی‌های ۱۹۸۴ در لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا بود. در
۱۹۸۴ در لس آنجلس، ایالات متحده آمریکا بود. در این مدت هیچ‌یک از ورزشکاران سومالیایی موفق به کسب مدال در المپیک نشده‌اند. عبدالناصر سعید ابراهیم برای شرکت در رقابت‌های و ۵٬۰۰۰ متر مردان و سامیه یوسف عمر برای دو ۲۰۰ متر زنان انتخاب شدند. دوران فراه، یکی از مقامات کشور سومالی نیز به‌عنوان پرچم‌دار این کشور در رژهٔ کشورها در مراسم افتتاحیه انتخاب شد. دو و میدانی. سومالی دارای یک نمایندهٔ مرد در مسابقات رشتهٔ دو و میانی در بازی‌های سال ۲۰۰۸ بود – عبدالناصر سعید ابراهیم، دوندهٔ ۱۸ سالهٔ دو ۵۰۰۰ متر. او در سومین
ابراهیم، دوندهٔ ۱۸ سالهٔ دو ۵۰۰۰ متر. او در سومین دور مقدماتی از دور نخست مسابقات، که دور نهایی نیز بود، شرکت کرد و زمان ۱۴:۲۱٫۵۸ را به ثبت رساند. این نتیجه باعث شد تا او با فاصلهٔ ۱۶ ثانیه‌ای پس از عبدالعزیز الادریسی از مراکش، که در جایگاه یازدهم قرار گرفته‌بود، در میان ۱۲ شرکت‌کننده در جایگاه دوازدهم قرار گیرد. با این حال، دو دوندهٔ دیگر در سایر دورهای مقدماتی از ابراهیم کندتر بودند؛ نادر المصری از فلسطین و سو مین تو از میانمار. سامیه یوسف عمر در سن ۱۶ سالگی تنها شرکت‌کنندهٔ زن سومالیایی در بازی‌های
سالگی تنها شرکت‌کنندهٔ زن سومالیایی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ بود. او تا پیش از آغاز رقابت‌ها تمرین‌های خود را در ورزشگاه موگادیشو و در یک میدان خاکی انجام می‌داد که سطح آن بر اثر اثابت خمپاره ناهموار شده‌بود. او توضیح داده‌بود که به‌هنگام تمرین مرتباً از سوی شبه‌نظامی‌های محلی مشغول مبارزه در جنگ داخلی سومالی مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفته‌است و هم دوستان و هم خانواده‌اش او را برای متوقف‌کردن تمرین‌ها تحت فشار قرار می‌دادند. او گفته‌بود که «سومالیایی‌های سنت‌گرا دخترانی که به فعالیت‌هایی نظیر ورزش
سنت‌گرا دخترانی که به فعالیت‌هایی نظیر ورزش یا موسیقی بپردازند را فاسد می‌دانند. به این دلیل که آن‌ها در برخی اوقات لباس‌ها یا شلوارک‌های شفاف می‌پوشند؛ بنابراین من از همه‌طرف و از جهات مختلفی تحت فشار بوده‌ام.» او در پی تشویق از سوی مادرش به تمرین‌های خود ادامه داد، اگرچه که به‌دلیل سن و این که از اقلیت‌های قومی بود، انتظار این که برای شرکت در بازی‌های المپیک انتخاب شود را نداشت. او در ۱۹ اوت از میان شش مسابقهٔ مقدماتی در رقابت‌های دو ۲۰۰ متر زنان، در پنجمین مسابقه شرکت کرد و آن را با ثبت زمان ۳۲٫۱۶ و در
مسابقه شرکت کرد و آن را با ثبت زمان ۳۲٫۱۶ و در جایگاه هشتم یا آخر، با اختلاف ۹ ثانیه‌ای پس از ایزابل لروکس از آفریقای جنوبی به پایان رساند. عمر که هیچ پشتوانهٔ مالی نداشت، با تجهیزاتی در این رقابت‌ها شرکت کرد که از اندازهٔ مناسب برای او برخودار نبودند و از سوی تیم سودان اهدا شده‌بودند، اما با وجود کسب جایگاه آخر، بازتاب او در رسانه‌ها نشان می‌داد که پس از پایان مسابقه در این جایگاه مورد تشویق بلند تماشاگران قرار گرفته‌است. او پس از بازگشت از بازی‌های المپیک به سومالی با تهدید مرگ روبرو شد و پس از روبرو شدن
به سومالی با تهدید مرگ روبرو شد و پس از روبرو شدن با الشباب، این که یک ورزشکار است را انکار کرد. این سازمان حضور زنان در رویدادهای ورزشی را ممنوع اعلام کرد و عمر متعاقباً برای دستیابی به امید حضور در رقابت‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ خود را به اتیوپی رساند. او با سفر به لیبی در سپتامبر ۲۰۱۱ تلاش کرد تا خود را به اروپا برساند. او به‌همراه سایر پناهجویان در سال ۲۰۱۲ اقدام به عبور از دریای مدیترانه کرد؛ اما هنگام تلاش برای سوار شدن به یک کشتی نیروی دریایی ایتالیا غرق شد، در حالی که قایقی که او سوار بر
ایتالیا غرق شد، در حالی که قایقی که او سوار بر آن بود در حوالی ساحل لیبی پیدا شد. ماجرای زندگی عمر بعداً توسط راینهارد کلایست در قالب رمان گرافیکی "رؤیای المپیک: سرگذشت سامیه یوسف عمر" به تصویر کشیده‌شد.
خطای‌نامه سفرنامهٔ چینِ سید علی‌اکبر خطائی است، نوشته به سالِ ۹۲۲ هجری قمری. متن. شش مخطوطه از این کتاب شناخته شده است که ایرج افشار در مقدّمهٔ تصحیح خود معرّفی کرده است: یکی در قاهره، دو تا در سلیمانیه، یکی در لیدن، یکی در پاریس و یکی در استامبول. تراجم. در زمان سلطان مراد این کتاب به ترکی ترجمه شده است. بعدها شارل شفر سه فصلش را به فرانسوی درآورد.
سید علی‌اکبر خطائی سیّاح فرارودی قرن دهم هجری قمری است که به مناسبت سفر چینش به خود نسبت «خطائی» می‌داده‌است. خطای‌نامه. از خطائی کتاب "خطای‌نامه" (۹۲۲ هجری قمری) به جا مانده‌است که بعدها از فارسی به زبان‌های دیگری نیز ترجمه شده‌است. منابع. خطائی، سید علی‌اکبر. "خطای‌نامه". مصحّح: ایرج افشار. "دانشنامه دانش‌گستر". ویراست ۲. جلد ۷. مدخل «ختایی، علی اکبر».
سهمگین‌مرغ ، یک سرده از پرندگان بی‌پرواز بزرگ منقرض‌شده‌است که در اواخر دوره پالئوسن و ائوسن از دوران سنوزوییک زندگی می‌کردند. در حال حاضر تصور می‌شود که این سردهٔ شامل سه یا چهار گونه مجزا است که از بقایای فسیلی ناقص که در غرب اروپای مرکزی (انگلیس، بلژیک، فرانسه و آلمان) یافت می‌شود، شناخته شده‌است. نمونه‌های کامل‌تری از گونه چهارم آمریکای شمالی که در گذشته در سردهٔ متمایز کهن‌زمین‌کاو طبقه‌بندی شده بود، شناخته شده‌است. اکنون بسیاری از دانشمندان "Diatryma" را آن اندازه شبیه سایر گونه‌های سهمگین‌مرغ