payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آثار. کتاب "آموزشهای مذهبی در ادبیات کودکان و نوجوانان" از جمله آثار اوست. از دیگر آثار او می‌توان به "خدمت اطلاع‌رسانی کشاورزی در ایران" و "فهرستگان کشاورزی ایران" در ۵ جلد اشاره کرد. کتاب "فهرستگان کشاورزی" او در سال ۱۳۷۲ و با تلاش مرکز مطالعات برنامه‌ریزی و اقتصاد کشاورزی تهیه شد. هدف از این پژوهش، کمک به هرگونه پژوهش علمی در زمینه‌های گوناگون کشاورزی و شناخت و ارزیابی پژوهش‌های انجام شده در گذشته بوده‌است. فهرستگان کشاورزی ایران شامل کلیه منابع فارسی و غیرفارسی، اعم از کتاب، مقاله، پایان‌نامه و
و غیرفارسی، اعم از کتاب، مقاله، پایان‌نامه و گزارش‌های مربوط به کشاورزی ایران از دوران قدیم تا سال ۱۳۶۹ شمسی است که با موضوع کشاورزی منتشر شده‌است. این کتاب در پنج جلد به چاپ رسیده‌است. در جلد اول مقدمه، کتاب‌ها، اسناد و مدارک؛ عناوین اصلی هستند و در جلد دوم، کتاب‌ها، اسناد و مدارک گردآوری شده‌اند. در جلد سوم، مقاله‌ها و پایان‌نامه و در جلد چهارم؛ آثار کشاورزی به زبانهای غیرفارسی و در جلد پنجم؛ نمایه‌ها تشکیل دهنده کتاب هستند. دسته‌بندی فوق به گونه ای است که هماهنگی و انسجام مطالب را تضمین کرده‌است.
است که هماهنگی و انسجام مطالب را تضمین کرده‌است. «فهرستگان کشاورزی ایران» در حکم ابزاری مطمئن است که پژوهشگران در این زمینه می‌توانند از طریق آن به منابع موجود دسترسی یابند. تهیه این اثر به گفته خود عماد خراسانی، ۲ سال به طول انجامیده‌است و دفتر معاونت امور طرح و برنامه وزارت کشاورزی از طراحان اولیه نگارش چنین کتابی عنوان شده‌است. از کتاب دیگری با عنوان "خدمات عمومی کتابخانه و شیوه‌های آن" گزارش شده‌است. کتاب "حقوق نسخه برداری در آئینه قضاوت" دیگر اثر مشترک او با علی بیان فر است. او از جمله مشاوران علمی در
او با علی بیان فر است. او از جمله مشاوران علمی در تدوین فرهنگنامه کودکان و نوجوانان بوده‌است.
نبرد لیندانیسه () بخشی از جنگ صلیبی لیوونی مابین پادشاهی دانمارک به‌همراه متحدان مختلف ژرمن‌ها با قبایل استونیایی بود. این نبرد به والدمار دوم پادشاه دانمارک کمک کرد قلمرو دوک‌نشین استونی (استونی دانمارک) را در طول جنگ‌های صلیبی شمالی به درخواست پاپ ایجاد کند. نبرد لیندانیسه که با شکست استونیایی‌ها همراه بود در مکان فعلی شهر تالین در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۲۱۹ میلادی رخ داده بود.
روالا (، ) شهرستانی در استونی باستان بود که در کنار خلیج فنلاند و شهرستان هاریو کنونی قرار داشت. این شهرستان در سال ۱۲۱۹ میلادی در جریان جنگ صلیبی لیوونی توسط دانمارکی‌ها فتح شد.
کریستین لوند (زاده ۱۶ مه ۱۹۵۸) سرلشکر نیروی زمینی نروژ و معاون فرماندهی نیروهای ارتش این کشور و اولین زنی بود که به درجه سرلشکری در ارتش نروژ ارتقا یافت و به عنوان رئیس گارد خانگی نروژ منصوب شد. وی فارغ‌التحصیل کالج فرماندهی و ستاد دانشگاه دفاع نروژ است. لوند در سال ۲۰۰۶ در کالج جنگ ارتش ایالات متحده تحصیل کرد و با مدرک کارشناسی ارشد در مطالعات راهبردی فارغ‌التحصیل شد. او اولین زنی بود که فرماندهی عملیات حافظ صلح سازمان ملل متحد را برعهده گرفت و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ به عنوان فرمانده نیروی حافظ صلح سازمان ملل
۲۰۱۶ به عنوان فرمانده نیروی حافظ صلح سازمان ملل در قبرس و سپس به عنوان رئیس ستاد سازمان نظارت بر آتش‌بس سازمان ملل از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ خدمت کرد. پیشینه نظامی. در سال ۲۰۱۴ لوند به عنوان رئیس امور کهنه سربازان ستاد دفاع نروژ منصوب شد. در ۱۲ می همان سال، بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد، انتصاب لوند را به عنوان فرمانده نیروی نیروهای حافظ صلح سازمان ملل در قبرس اعلام کرد. او در ۱۳ اوت جانشین سرلشکر چینی چائو لیو شد و به اولین زن با منصب فرماندهی عملیات سازمان ملل در تاریخ تبدیل شد. پس از دو سال اقامت در قبرس،
در تاریخ تبدیل شد. پس از دو سال اقامت در قبرس، لوند در ژوئیه ۲۰۱۶ به نروژ بازگشت و به عنوان مشاور نظامی در کالج دانشگاه دفاع نروژ در اسلو خدمت کرد. و طی ۲ سال در این مرکز نظامی دانشگاهی به تدریس نیز پرداخت لوند دوباره در اکتبر ۲۰۱۷ به عنوان به فرمانده ستاد سازمان نظارت بر آتش‌بس سازمان ملل متحد مستقر در اورشلیم منصوب شد و سرانجام پس از پایان این مأموریت در اکتبر ۲۰۱۹ از ارتش نروژ بازنشسته شد.
بتول کاچار (متولد ۱۹۸۳) اخترزیست‌شناس ترک-آمریکایی و استادیار دانشگاه ویسکانسین است. او یک مرکز تحقیقاتی اخترزیست‌شناسی ناسا را هدایت می‌کند که حیات، منشأ آن و قابلیت سکونت و حیات در جهان‌های دیگر را بررسی می‌کند. کاچار در استانبول به دنیا آمد. او اولین زن در خانواده‌اش بود که تحصیلات رسمی داشت. بتول در دانشگاه مرمره در رشتهٔ شیمی تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۱ بورسیهٔ تحصیلی ناسا را گرفت و به دنبال آن در سال ۲۰۱۳ از مؤسسهٔ اختربیولوژی ناسا کمک مالی دریافت کرد.
تخمین زده می‌شود که دو میلیون زن یهودی در میان قربانیان هولوکاست بوده‌اند. بین سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵ زنان بسیاری به اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی فرستاده شدند و بسیاری دیگر نیز برای حفظ جان خود در برابر رژیم نازی آدولف هیتلر مجبور به اختفا شدند. زنان یهودی بسیاری در این ایام تحت آزار کلامی و جسمی، تجاوز یا آزمایش‌های انسانی نازی‌ها قرار گرفتند. البته در گروه‌های مقاومت و پارتیزانی علیه نازی‌ها نیز زنان بسیاری حضور داشتند که نقش‌های مهمی را ایفا نمودند. شبکه اجتماعی. جوآن رینگلهایم در آثار خود اشاره
شبکه اجتماعی. جوآن رینگلهایم در آثار خود اشاره می‌کند که زنان به دلیل ویژگی‌های خاص خود در مقایسه با مردان رفتارهای بین‌فردی حامیانه‌تری در اردوگاه‌های اسارت/کار اجباری داشتند. یکی از زنان بازمانده از هولوکاست در گفتگویی پیرامون پیوند زنان در اردوگاه می‌گوید: زن‌ها مثل میمون‌هایی که می‌خواهند شپش‌های یکدیگر را بگیرند جمع می‌شدند و همدیگر را در آغوش می‌گرفتند تا یکدیگر را گرم کنند… یکی دستش را حلقه می‌کرد دور تو و تو یادت می‌آمد… فکر می‌کنم زنان بیشتری زنده ماندند… مردها مثل حشرات می‌افتادند. مردها هم با
ماندند… مردها مثل حشرات می‌افتادند. مردها هم با یکدیگر دوست بودند، مردها هم با هم صحبت می‌کردند اما هیچگاه نانشان را نفروختند تا برای دیگری سیب بخرند. آن‌ها چیزی را فدا نمی‌کنند. ببینید، این تفاوت بود. آزار جنسی. زنان یهودی در هولوکاست آسیب‌پذیری بسیاری در برابر آزارهای نازی‌ها داشتند. به محض ورود به اردوگاه‌ها و به عنوان بخشی از فرایند خفت، تحقیر و کالایی‌سازی زن باید «علامت‌گذاری می‌شدند، کچل می‌شدند و حفره‌های بدنشان پر می‌شد». توانایی تولیدمثل زنان یهودی هم در اثر شرایط نسل‌کشی به شدت تحت تأثیر قرار
هم در اثر شرایط نسل‌کشی به شدت تحت تأثیر قرار گرفت. بعضی از زنان که از هولوکاست جان به در بردند اشاره می‌کردند که دچار آمنوره شدند که شانس فرزندآوری آنان را به شدت کاهش می‌دهد. در اردوگاه‌ها تجاوز یکی از خطرات اصلی بود که زنان یهودی را تهدید می‌کرد. بعضی را پس از تجاوز به قتل می‌رساندند. یک افسر اس‌اس در گزارشی ذکر می‌کند که رسم داشتند در آستانه در بایستند و هنگام ورود زنان به اتاق‌های گاز اندام‌های خصوصی زنان را لمس کنند. مواردی هم بود که اس‌اس‌ها انگشتشان را در واژن زنان جوان فرومی‌کردند. گزارش‌ها نشان
را در واژن زنان جوان فرومی‌کردند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که ۵۰ تا ۸۰ درصد سربازان اس‌اس و واحدهای پلیسی که در جبهه شرقی خدمت می‌کردند متهم به آزار جنسی زنان یهودی هستند و این کار را نه فقط برای لذت جنسی که برای اعمال سلطه و شکستن شان انسانی زنان انجام می‌دادند. این رفتار علی‌رغم ممنوعیت رابطه جنسی میان آلمانی‌ها و یهودیان که مجازات زندان و حتی مرگ داشت رخ می‌داد. گزارش‌هایی از مهمانی‌های واحدهای اس‌اس وجود دارد که در آن زنان یهودی به دفعات مورد تجاوز قرار گرفتند تا آنکه با خونریزی به زمین افتادند. از آنجایی
تا آنکه با خونریزی به زمین افتادند. از آنجایی که سربازان آلمانی مرد بودند، مردان و پسران یهودی را خطر تجاوز کمتری تهدید می‌کرد. به دنیا آوردن کودک هم در اردوگاه کار بسیار خطرناکی بود و زن را از نظر جسمی و روحی متأثر می‌کرد. اگر زنی فرزندی به دنیا می‌آورد ممکن بود او و فرزندش را بکشند. یکی از بازماندگان خاطراتی از این اعمال سادیستی نقل می‌کند: «زنان و مردان اس‌اس خود را با ضرب و شتم زنان باردار با چماق و شلاق سرگرم می‌کنند. می‌گذاشتند سگ‌ها زنان را پاره کنند یا از موهایشان می‌گرفتند و زن‌ها را روی زمین
کنند یا از موهایشان می‌گرفتند و زن‌ها را روی زمین می‌کشیدند و با چکمه‌های سنگین آلمانی‌شان به شکم آن‌ها لگد می‌زدند. وقتی که زن باردار یهودی دیگر از پا می‌افتاد او را زنده به کوره‌های مرده‌سوزی می‌انداختند.» زنان یهودی در گروه‌های پارتیزانی و نهضت‌های مقاومت. حضور زنان در میان پارتیزان‌های یهودی برای مقاومت در اروپای اشغال شده توسط نازی‌ها در جنگ جهانی دوم با چالش‌های متعددی روبرو بود. این زنان که از گتوها گریخته بودند خود را به جنگل‌ها می‌رساندند تا با پیوستن به پارتیزان‌ها شانس بقا خود را افزایش دهند.
به پارتیزان‌ها شانس بقا خود را افزایش دهند. یکی از واحدهایی که بیشترین تعداد زن‌ها را داشت پارتیزان‌های بیلسکی بود که در آن از ۱۰۱۸ نفر عضو ۳۶۴ نفر زن بودند. البته باید توجه داشت که نقش جنگیدن بیشتر به عهده مردان بود و زنان نه برای جنگ که برای حفظ جان خود به جنگل‌ها رفته بودند. همبستگی اجتماعی این گروه‌های پارتیزانی را می‌توان منعکس کننده کلیشه‌ها و انتظارات جنسیتی آن زمان دانست. زنان از وظایف رزمی و رهبری کنار گذاشته می‌شدند و آسیب‌پذیری جنسیتی ویژه‌ای داشتند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد بسیاری از این زنان پیش
پژوهش‌ها نشان می‌دهد بسیاری از این زنان پیش از ورود به واحدهای پارتیزانی می‌دانستند که احتمال قتل و تجاوز به ایشان وجود دارد و هنگامی که وارد مناسبات می‌شدند به دلیل حمایتی که برایشان فراهم می‌شد خواسته یا ناخواسته وارد روابط با مردان می‌شدند. البته در مواردی هم زنان تحت تبعیض نبودند و ارزشمند تلقی می‌شدند. به خصوص در گروه بیلسکی زنان نقش اساسی در اداره اردوگاه داشتند. دربارهٔ نقش زنان در نهضت‌های مقاومت امروزه کمتر صحبت می‌شود. در بسیاری از موارد این زنان بودند که نازی‌ها را اغفال می‌کرده و به کمینگاه
بودند که نازی‌ها را اغفال می‌کرده و به کمینگاه می‌کشاندند. فردی اورستیگن و خواهرش کمتر از ۱۶ سال داشتند که به نهضت مقاومت هلند پیوستند. آن‌ها به کمک هانی سخافت تیمی برای کشتن نازی‌ها تشکیل دادند و به مدد سن کم خود بتوانند بدون ایجاد شک از ضعف امنیتی نازی‌ها بهره‌مند شوند. این سه نفر سربازان نازی را به کمینگاهی می‌کشاندند که بقیه اعضا گروه آنجا منتظر بودند. نیوتا تایتلبوم زن ۲۴ ساله یهودی بود که گشتاپو به سختی دنبال دستگیر کردن او بود. تایتلبوم لباس دختران روستایی لهستان را می‌پوشید و سربازان نازی را اغفال
لهستان را می‌پوشید و سربازان نازی را اغفال می‌کرد و در موقعیت مناسب ایشان را می‌کشت. یکبار سرباز آلمانی زخمی از دست تایتلبوم فرار کرد، او هم خود را به صورت یک پزشک درآورد وارد بیمارستان شد دو نگهبان آلمانی و افسر پلیسی که در حال مداوا فرد زخمی بود را کشت.
پریسکا آبه (زاده ۱۳ دسامبر ۱۹۹۹) یک مدل غنائی است. در سال ۲۰۱۸، او در اولین دوره جوایز زنان برجسته غنا (GOWA) جایزه مدل زن سال ۲۰۱۸ را دریافت کرد. در همان سال، او همچنین برنده جایزه بهترین مدل سال در اولین دوره مسابقات صنعت مدلینگ غنا شد این مسابقات توسط اتحادیه مدل‌های غنا (MODUGA) برگزار شد. ابه مدیر پروتکل جوانان غنا در سازمان ملل متحد است. او به عنوان سفیر جوانان سازمان ملل متحد نماینده غنا در دومین کنفرانس و نمایشگاه جهانی برنج پایدار در تایلند در سال ۲۰۱۹ بود.
لوئیس کاترین دیدیچن (زاده ۳۰ آوریل ۱۹۶۴ در فردریکستاد) دریاسالار نیروی دریایی سلطنتی نروژ است که در ژوئن ۲۰۱۹ به عنوان رئیس نمایندگی نروژ در کمیته نظامی ناتو دربروکسل منصوب شد. او اولین زن نظامی و نماینده یک کشور عضو ناتو است که در این کمیته به کار مشغول شد. پیش از این وی از سال ۲۰۰۸، ریاست کالج دانشگاه دفاع نروژ را بر عهده داشت. تحصیلات نظامی. دیدیچن در سال ۱۹۶۴ در فردریکستاد در جنوب شرقی نروژ به دنیا آمد، تحصیلات دبستان و دبیرستان خود را در کریستینسلاند در سال ۱۹۸۲ به پایان رساند. سپس به مدت ۵ سال بین
در سال ۱۹۸۲ به پایان رساند. سپس به مدت ۵ سال بین سال‌های ۱۹۸۳تا ۱۹۸۷ در کالج نیروی دریایی نروژ تحصیل کرد. او بعدها طی سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۳ دوره عالی نظامی را در مدرسه نظامی فرانسه در پاریس گذراند و بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ دکترای علوم راهبردی را در دانشگاه اسلو و کالج دانشگاه دفاع نروژ به پایان رساند. ۲ سال پس از این وی به ریاست کالج دانشگاه دفاع نروژ رسید. پیشینه. وی در سال ۲۰۰۸، با دریافت درجه دریاسالار به ریاست کالج دانشگاه دفاع نروژ منصوب شد. انتصاب او به عنوان رئیس کالج دانشگاه دفاع نروژ توسط یکی دیگر
عنوان رئیس کالج دانشگاه دفاع نروژ توسط یکی دیگر از نامزدها به چالش کشیده شد، سرتیپ اویویند کرسبوم استرندمن، ادعا کرد دیدیچن به دلیل زن بودن بدین سمت منصوب شده‌است. در سال ۲۰۱۴ این پرونده به دادگاه عالی نروژ رفت که با چهار رای مخالف علیه شاکی و یک رای موافق حکم داد که دیدیچن نه به این دلیل که زن است، بلکه به این دلیل که از بین نامزدهای دریافت پست ریاست کالج دانشگاه دفاع نروژ، ممتازترین متقاضی بوده، برگزیده شد. در ژوئن ۲۰۱۹، او به عنوان رئیس هیئت نظامی نروژ در بروکسل منصوب شد و اولین زنی بود که در کمیته
در بروکسل منصوب شد و اولین زنی بود که در کمیته نظامی ناتو خدمت کرد.
امیرحسین قهرمانی (۱۳۱۵ – ۱۸ مهر ۱۴۰۰)، نگارگر، نقاش، طراح گرافیک، فارغ‌التحصیل هنرستان کمال‌الملک و از شاگردان حسین بهزاد، محمدعلی زاویه و نصرت‌الله یوسفی اهل ایران بود. از امیرحسین قهرمانی در دهمین دوسالانه ملی نگارگری ایران تجلیل به عمل آمد. قهرمانی همچنین داور بخش نگارگری یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر در سال ۱۳۹۷ بود. او به ادبیات کلاسیک ایران علاقه‌مند بود. قلم این هنرمند تأثیرپذیر از حماسه‌ها و حکایت‌ها در اشعار مولوی، حافظ، خیام، سعدی، نظامی و فردوسی است و در به تصویر کشیدن کلام این بزرگان اهتمام
است و در به تصویر کشیدن کلام این بزرگان اهتمام خاصی به خرج داد. قهرمانی در سال ۱۳۵۲ موفق به دریافت جایزه بهترین پوستر سواد آموزی یونسکو شد. او در سال ۹۶ در نمایشگاه گروهی شاهنامه نگاری شرکت داشت. او در کنار استادانی از جمله حسین بهزاد، استاد زاویه و استاد نصرت‌الله یوسفی در هنرستان کمال الملک تحصیل کرده بود و استاد قهرمانی رئیس آتلیه و هیئت مدیره شرکت تبلیغاتی پوبلیران (فنزی) بود و طراحی و تبلیغات شرکت‌های پان آمریکن، ایرفرانس، ک ال ام، ژیلت، ناست، کوکاکولا، پارکر و ۵۰ شرکت هواپیمایی دنیا و هتل‌های ایران
پارکر و ۵۰ شرکت هواپیمایی دنیا و هتل‌های ایران مانند هتل لاله و هتل بزرگ رامسر و بیش از ۴۰۰۰ طرح و پوستر و کارت‌های تبریک و بسته‌بندی طراحی کرده بود. درگذشت. امیرحسین قهرمانی ۱۸ مهر ۱۴۰۰ درگذشت.
سیری اسکارا (۶ ژوئن ۱۹۵۸–۱ آوریل ۲۰۱۱) سرهنگ دوم خلبان لاکهید پی-۳ اوریون و لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس نیروی هوایی پادشاهی نروژ و اولین و تنها خلبان زن در این نیرو بود. او در جریان حمله به مزار شریف در سال ۲۰۱۱ کشته شد. پیشینه. او که قبلاً یک خلبان غیرنظامی و مربی آموزشی با بیش از ۱۴۰۰ ساعت پرواز بود، آموزش خلبانی نظامی خود را در سال ۱۹۸۴ به پایان رساند و در نیروی هوایی پادشاهی نروژ به پرواز با لاکهید پی-۳ اوریون در اسکادران ۳۳۳ و بعداً با لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس در اسکادران ۳۳۵ ادامه داد. اسکارا در اوت ۲۰۱۰ با درجه
۳۳۵ ادامه داد. اسکارا در اوت ۲۰۱۰ با درجه سرهنگ دوم مشاور نظامی هیئت معاونت ملل متحد در افغانستان شد. درگذشت. در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۱ اسکارا در محوطه نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان در جریان تظاهرات مزارشریف کشته شد و دو کارمند دیگر به همراه چهار محافظ امنیتی مسلح و تعدادی از معترضان جان باختند. اسکارا زاده اوندالسنس از استان موره او رومسدال نروژ و ساکن اسلو متأهل و دارای یک فرزند بود.
«در خصوص انجام یک عملیات ویژه نظامی» () سخنرانی تلویزیونی ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه به شهروندان روسیه و پرسنل نظامی نیروهای مسلح اوکراین در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، قبل از تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ بود. هدف از این سخنرانی آماده کردن افکار عمومی و ارائه انگیزه برای اقدامات رهبری روسیه بود. با این حال، دقت واقعی و جهت‌گیری ایدئولوژیک درخواست مورد انتقاد گسترده قرار گرفت. پوتین برای توجیه این تهاجم به دروغ مدعی شد که اوکراین یک کشور نئونازی است و به ماده ۵۱ منشور سازمان ملل اشاره کرد که هر دو مورد رد و
۵۱ منشور سازمان ملل اشاره کرد که هر دو مورد رد و انتقاد بسیاری از مورخان و کارشناسان قرار گرفت. اشاره به ناتو. پوتین در سخنرانی خود از عدم امکان دستیابی به توافق با ناتو در شرایط مساوی صحبت کرد و ائتلاف نظامی را به گسترش به سمت شرق متهم کرد. پوتین در سخنرانی خود به‌طور مکرر به گسترش ناتو اشاره کرد و آن را «غیرقابل قبول» و در کنار توسعه نظامی اوکراین خواند. وی گفت: با گسترش ناتو به سمت شرق، هر سال که می‌گذرد، وضعیت کشور ما بدتر و خطرناک‌تر می‌شود، علاوه بر این، در روزهای اخیر رهبری ناتو آشکارا در مورد لزوم
در روزهای اخیر رهبری ناتو آشکارا در مورد لزوم تسریع، اجبار صحبت می‌کنند. پیشرفت زیرساخت‌های اتحاد تا مرزهای روسیه. به عبارت دیگر، آنها موقعیت خود را دو چندان می‌کنند. پوتین با بیان اینکه اوکراین در حال تبدیل شدن به کشوری «ضد روسیه» است و سایر اعضای ناتو «مدرن‌ترین سلاح‌ها» را در اختیار آن قرار می‌دهند، گفت: «توسعه بیشتر زیرساخت‌های ناتو و آغاز توسعه نظامی در سرزمین‌های اوکراین غیرقابل قبول است. مشکل، البته، خود ناتو نیست، بلکه فقط ابزار سیاست خارجی ایالات متحده است. مشکل این است که در سرزمین‌های مجاور ما -
است. مشکل این است که در سرزمین‌های مجاور ما - سرزمین‌هایی که از نظر تاریخی متعلق به ما بودند، تأکید می‌کنم - یک «ضد روسیه» است. دشمنی با ما ایجاد می‌شود، تحت کنترل کامل خارجی قرار می‌گیرد؛ [آن] به شدت توسط نیروهای مسلح کشورهای ناتو مستقر شده و با مدرن‌ترین سلاح‌ها عرضه می‌شود». اشاره به مردم اوکراین. پوتین از ارتش اوکراین خواست «فوراً سلاح‌های خود را زمین بگذارند و به خانه‌های خود بروند» و گفت: «همه سربازان ارتش اوکراین که این الزام را رعایت کنند، می‌توانند آزادانه منطقه جنگی را ترک کرده و به آغوش
آزادانه منطقه جنگی را ترک کرده و به آغوش خانواده‌های خود بازگردند. خونریزی احتمالی کاملاً متوجه وجدان رژیم حاکم در خاک اوکراین خواهد بود.» وی خطاب به شهروندان اوکراین، اقدامات روسیه را با دفاع از خود در برابر تهدیدهای ایجاد شده برای آن و «فاجعه ای بزرگتر از آنچه اتفاقی که امروز در حال رخ دادن است، می‌گوید: «هرچقدر هم که سخت باشد، از شما می‌خواهم که این را درک کنید و دعوت به تعامل کنید تا این صفحه غم‌انگیز را ورق بزنید و با هم پیش برویم». هشدار عدم مداخله در درگیری. پوتین در پایان این سخنرانی به کشورهای
در درگیری. پوتین در پایان این سخنرانی به کشورهای دیگر نسبت به مداخله در درگیری هشدار داد و گفت: وی افزود: "هرکسی که سعی در دخالت در امور ما و حتی بیشتر از آن ایجاد تهدید برای کشور و مردم ما دارد، باید بداند که واکنش روسیه فوری خواهد بود و شما را به چنین عواقبی خواهد رساند که هرگز در تاریخ خود تجربه نکرده‌اید. ما آماده ایم. تمام تصمیمات لازم در این زمینه اتخاذ شده‌است، امیدوارم که شنیده شده باشد.
هالدیس الیزابت آرنتز سوری (زاده ۲۱ اکتبر ۱۹۲۷ - درگذشته ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸) سرهنگ دوم نیروی زمینی ارتش نروژ و پیشگام در میان زنان نروژی در ارتش شناخته شده بود. پیشینه. سوری با وجود سن کم در طول جنگ جهانی دوم یکی از اعضای جنبش مقاومت نروژ بود. در سال ۱۹۴۶ وی با ۱۹ سال سن وارد ارتش نروژ شد و طی سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۷ به عنوان بازرس زنان در ارتش نروژ به مدت ۲۸ سال خدمت کرد. در سال ۱۹۸۲ او به درجه سرهنگ دوم رسید و اولین افسر ارشد زن در تاریخ ارتش نروژ شد. سوری دارای نشان سنت اولاف بود.
ناز شاهرخ (زادهٔ ۱۳۴۸ خورشیدی در تهران، ایران) هنرمندی ایرانی است در نقاشی مینیاتور، مجسمه‌سازی مبتنی بر شی، هنر چیدمان مکان-خاص، هنر زمینی و ویدئوی تجربی فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. ناز شاهرخ در سال ۱۳۴۸ خورشیدی در تهران متولد شد. نوهٔ بزرگ سیاستمدار ایرانی و نمایندهٔ منتخب زرتشتی، ارباب کیخسرو شاهرخ است. ناز با احترام زیادی برای دین زرتشتی خود و سنت‌های مرتبط با آن بزرگ شد. او دوران کودکی پر سفری داشت: شاهرخ توضیح می‌دهد: «من در ایران به دنیا آمدم، اما در چهار سالگی ایران را ترک کردم و به پاریس رفتم. در ۱۱
سالگی ایران را ترک کردم و به پاریس رفتم. در ۱۱ سالگی به لس آنجلس نقل مکان کردم و در ۲۰ سالگی به بروکلین، نیویورک نقل مکان کردم.» شاهرخ ابتدا مدرک کارشناسی خود را در نقاشی و سپس کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ نقاشی و تاریخ هنر از مؤسسهٔ پرت دریافت کرد. شاهرخ از زندگی دانشجویی خود لذت برد و از فداکاری پرت برای توانمندسازی هنرمندان قدردانی کرد. او از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ میلادی در پرت هنرهای زیبا و تاریخ هنر تدریس کرد. شاهرخ به مصر رفت و در آنجا تا سال ۲۰۰۶ میلادی در دانشگاه آمریکایی قاهره تدریس کرد و پس از قبولی
در دانشگاه آمریکایی قاهره تدریس کرد و پس از قبولی پست استادیار هنر و طراحی در دانشکدهٔ هنر و علوم در در دانشگاه زاید در ابوظبی، امارات متحدهٔ عربی، مشغول به کار شد؛ جایی که او در حال حاضر در آنجا زندگی و تدریس می‌کند. سبک و تأثیرات. آثار شاهرخ به دلیل سفرهای دوران کودکی و تجربهٔ فرهنگ‌های مختلف، الهامات فراوان و متنوعی دارد. الهامات او عبارتند از: نگارگری ایرانی، هنر زمینی و کارهای خاکی، مینیمالیسم و هنر مفهومی، و نقش‌ریگ زودگذر بومیان آمریکایی. اکثر مواد او زباله‌ها، یا مصنوعی یا آلی یا ترکیبی از هر دو
او زباله‌ها، یا مصنوعی یا آلی یا ترکیبی از هر دو هستند. شاهرخ از طریق کار خود به دنبال تبدیل این مطالب نادیده گرفته شده و معمولی به چیزی کمتر معمولی است. این ارتباط عمیق با محیط طبیعی، محور مهمی در آثار شاهرخ است. او که ریشه در مزداپرستی دارد، تلاش می‌کند تا تمرین استودیویی خود را با تعهد به ساخت اشیایی هماهنگ با محیط طبیعی پیوند دهد. بازیافت و کاهش زباله از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، زمانی که شاهرخ برای اولین بار شروع به استفاده از کاغذ بازیافتی در کار خود کرد، یک نگرانی عمیق و بین‌المللی بوده‌است. علاوه بر
یک نگرانی عمیق و بین‌المللی بوده‌است. علاوه بر تغذیهٔ «میل شاهرخ برای هماهنگی با محیط خود»، همچنین نوعی حل مسئلهٔ مفهومی شخصی او است. او در تمرینات استودیویی‌اش انواع مختلفی از دورریزها را جمع‌آوری کرده‌است، مانند برگ‌ها، که از آنها به عنوان بوم‌های کوچک و مینیاتوری استفاده می‌کند، یا چوب‌ها، بطری‌ها و سایر اشیاء که با آن‌ها چیدمانی در مقیاس بزرگ و مکان-خاص در چشم‌انداز بیابان خلق می‌کند. بسیاری از آثار شاهرخ مستقیماً به ریشه‌های فرهنگی وی و نوعی «گفت‌وگوهای» هنری با سبک و باورهای هنرمندان دیگر، مانند آنا
هنری با سبک و باورهای هنرمندان دیگر، مانند آنا مندیتا و یوزف بویس، مربوط می‌شود، که شاهرخ در اثر هنری خود با عنوان «۲۲٫۱» به آنها ادای احترام می‌کند. یک اثر چیدمان که شامل مواد پیدا شده و جمع‌آوری شده، شامل «۲۲٫۱» ظرف شیشه‌ای، پیراهن‌های کتانی تاشده و یک قاشق نقره‌ای در یک چمدان است. هنر به مثابهٔ تفسیری اجتماعی یا سیاسی. شاهرخ در زمانی که در شهر نیویورک زندگی می‌کرد، در اعتراض به تصمیم شهردار مبنی بر توقف بازیافت شیشه، اثری به نام «استراتوسفر» خلق کرد؛ او چیدمانی از بطری‌هایی که توپوگرافی یک کوه را به خود
از بطری‌هایی که توپوگرافی یک کوه را به خود گرفته بودند، ایجاد کرد. (۲۰۰۴–۲۰۰۲ میلادی) اخیراً هنگامی که در امارات زندگی می‌کرد، نصب «هفت-سین زاذن» (۲۰۱۰ میلادی) او که از انبوه نمک بر روی پارچهٔ سفید خالص ساخته شده بود، اشاره به اتکای مناطق به نمک‌زدایی و تصفیه آب دارد. این اثر به لحاظ مفهومی هم با منظره و هم با معنای شخصی شاهرخ در زمینهٔ نظام اعتقادی او پیوند خورد. شارون پارکر در مقالهٔ خود در مورد آثار ناز شاهرخ، همچنین «هفت-سین زاذن» را نیز به تجربهٔ شاهرخ از زندگی در مصر مرتبط می‌کند و اهرام نمکی را به
از زندگی در مصر مرتبط می‌کند و اهرام نمکی را به تپه‌های زمین در منظر مصر مرتبط می‌کند. «هفت سین» یکی از رسوم جشن سنتی سال نو ایرانیان است و این نکته حائز اهمیت است که آثار شاهرخ به شدت با مفاهیم اجتماع و اشتراک در ارتباط است.«در مدرسه تمایل داشتم بر مفاهیم تمرکز کنم. تمرکز اصلی من بازیافت بود، دادن جانی تازه به مواد. شروع کردم به کار با کاغذ، فکر کردن به درختان، فکر کردن به مواد و اینکه چگونه به آنها جان تازه‌ای بدهم.»او «دیوار ستون» را در ابوظبی در سال ۲۰۱۰ میلادی ایجاد کرد - توده‌ای بسیار منظم از
سال ۲۰۱۰ میلادی ایجاد کرد - توده‌ای بسیار منظم از روزنامه‌های محلی «ملی» که در طول شش ماه جمع‌آوری شده بود، او قصد داشت درختی را نشان دهد که برای تولید آن اثر جان داده‌است. «دیوار ستون» همچنین می‌تواند با قطعه‌ای از معماری اشتباه گرفته شود، زیرا از کف تا سقف یک ساختمان اجرا می‌شود و با دیوارها و سایه‌های اطراف ترکیب می‌شود. شاهرخ تفسیرهای اجتماعی یا سیاسی می‌کند، اما از تاکتیک‌های تکان‌دهنده که اغلب هنرمندان معاصر استفاده می‌کنند، استفاده نمی‌کند. او از طریق استفادهٔ دقیق از اقلام نادیده گرفته شده و نظم
استفادهٔ دقیق از اقلام نادیده گرفته شده و نظم صلح آمیز شکل‌ها و رنگ‌هایی که انتخاب می‌کند، آگاهی را در مورد مسائل مهم جامعه، که اغلب مربوط به پایداری طبیعی است، افزایش می‌دهد. هنر شاهرخ با تأثیرات بین‌المللی و الهامات کهن فلسفی خود، تلاشی صبورانه و روشمند برای «هماهنگی با محیط خود» است.
تئاتر نوین اسلو (به نروژی: Oslo Nye Teater) یا تئاتر شهر، یک سالن اجرای نمایشنامه در شهر اسلو، پایتخت نروژ است. روال معمول برنامه‌های این تئاتر، متأثر از درام‌های جدید نروژی و بین‌المللی، کمدی، موزیکال، نمایش‌های خانوادگی، کودکان و تئاتر عروسکی است. پیشینه. تئاتر نوین اسلو، در سال ۱۹۵۹ میلادی، به واسطه ادغام تئاتر نو؛ و تئاتر مردم، به ابتکار شهرداری اسلو تأسیس شد. این نمایشخانه، ابتدا تحت مدیریت یک شرکت سهامی تئاتر، با شراکت شهرداری اسلو، که مالک یک سوم کل سهام بود؛ اداره می‌شد. تئاتر نوین اسلو، از همان
سهام بود؛ اداره می‌شد. تئاتر نوین اسلو، از همان ابتدای تأسیس، تقریباً تمام بازیگران ۲ نمایشخانه قبلی ادغام شده را تحت پوشش قرار داد. اولین رئیس این نمایشخانه، اکسل اتو نورمن، بود. در سال ۱۹۶۷ میلادی، بعد از انجام یکسری بازسازی‌ها، مسئولیت اقتصادی تئاتر نوین اسلو، به‌طور کامل به شهرداری اسلو سپرده شد. در عمل تورالو ماورستاد، رئیس جدید تئاتر، این نمایشخانه را به یک صحنه مطلق اجرای نمایشنامه‌های کمدی تبدیل کرد.از سال ۱۹۸۶م، تئاتر نوین اسلو، مشمول دریافت کمک‌های دولتی نیز شد اما این کمک‌ها در سال ۱۹۹۹م، قطع
دولتی نیز شد اما این کمک‌ها در سال ۱۹۹۹م، قطع شد؛ و بار دیگر مسئولیت اقتصادی این نمایشخانه، به‌طور کامل به شهرداری اسلو سپرده شد.تئاتر نوین اسلو، دارای ۴ سالن نمایش، در ۳ ساختمان مجزا، در شهر اسلو، است. ساختمان اصلی، یک بنای بتونی است که در سال ۱۹۲۹م، در سبک معماری نئوکلاسیک، ساخته شده‌است.
افسون‌زدایی و در علوم اجتماعی عبارت از عقلانیت فرهنگی و کاهش ارزش دین در جامعه مدرن است. ماکس وبر برای توصیف ویژگی‌های جامعه مدرنیزه، بوروکراتیک و سکولارشدهٔ غربی این اصطلاح را از فریدریش شیلر وام گرفته است. به گفته وبر، در جامعه غربی، درک علمی بیش از باور ارزش دارد و فرایندها به سمت اهداف عقلانی سوق داده می‌شوند، برخلاف جامعه سنتی که در آن "جهان به عنوان یک باغ بزرگ افسون شده باقی می‌ماند." دوسوگرایی روشنگری. ارزیابی دوسوگرایانهٔ وبر از فرایند افسون‌زدایی به عنوان مثبت و منفی توسط مکتب فرانکفورت در بررسی
به عنوان مثبت و منفی توسط مکتب فرانکفورت در بررسی عناصر خودویرانگر در روشنگری عقل‌گرایی مورد توجه قرار گرفت. یورگن هابرماس متعاقباً تلاش کرده است تا در مواجهه با افسون‌زدایی، پایه‌ای مثبت برای مدرنیته بیابد. حتی با قدردانی از درک وبر از اینکه در جامعه سکولار ایجاد و هنوز هم توسط «"اشباح باورهای مذهبی مرده تسخیر شده است."» برخی افسون‌زدایی از جهان را فراخوانی برای تعهد اگزیستانسیالیستی و مسئولیت فردی در برابر خلأ هنجارگذاری جمعی می‌دانند. مقدس‌سازی و تقدس‌زدایی. افسون‌زدایی با مفهوم "تقدس‌زدایی" مرتبط است،