payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یافت. به عنوان مثال، جورجیا تک در سال ۱۹۵۲ شروع به پذیرش دانشجویان دانشجوی مهندسی می‌کند، در حالی که مدرسه پلی‌تکنیک در پاریس، یک مؤسسه برتر مهندسی فرانسه، در سال ۱۹۷۲ دانشجویان زن را پذیرش می‌کند. در نتیجه، نقش‌های کلیشه‌ای جنسیتی به دلیل وضوح صنعتی شدن تغییر کرده‌است.
زنان در امپراتوری عثمانی () بسته به مذهب و طبقه خود از حقوق و موقعیتهای مختلفی برخوردار بودند. زنان عثمانی مجاز به شرکت در سیستم حقوقی، خرید و فروش املاک، ارث بردن و وصیت به ثروت، و مشارکت در سایر فعالیت‌های مالی بودند. اصلاحات تنظیمات در قرن نوزدهم حقوق اضافی برای زنان ایجاد کرد، به ویژه در زمینه آموزش. برخی از اولین مدارس دخترانه در سال ۱۸۵۸ آغاز به کار کردند، اگرچه برنامه درسی بیشتر به آموزش زنان و مادران مسلمان متمرکز بود. سلطنت زنان، دورانی که به دهه ۱۵۲۰ برمی گردد و تا اواسط قرن هفدهم ادامه داشت،
۱۵۲۰ برمی گردد و تا اواسط قرن هفدهم ادامه داشت، دوره‌ای بود که در آن زنان بلندپایه از طریق مشارکت در سیاست داخلی، مذاکرات خارجی و کارگزاران از قدرت سیاسی و اهمیت عمومی برخوردار بودند. مادران ملکه و صیغه‌های اصلی از طریق سیاست حارم نفوذ قابل توجهی پیدا کردند. برخی از تأثیرگذارترین زنان، خرم سلطان، نوربانو سلطان، صفیه سلطان، حلیمه سلطان، کوسم سلطان، تورخان سلطان ، گلنوش سلطان بودند.
اگرچه زنان هنرمند در طول تاریخ درگیر ساختن هنر بوده‌اند، اما کارهای آنها در مقایسه با کارهای همتایان مردشان اغلب مبهم، مغفول مانده و کم ارزش ارزیابی شده‌است. بسیاری از آثار آنها به اشتباه به مردان هنرمند نسبت داده شده‌است. کلیشه‌های رایج در مورد جنسیت‌ها باعث شده‌است که برخی از رسانه‌ها مانند هنرهای پارچه‌ای یا الیافی علی‌رغم اینکه قبلاً مقوله ای بوده‌اند، مانند هنرهای سرامیکی، که زنان و مردان در آن شرکت داشته‌اند، در درجه اول با زنان مرتبط شوند. علاوه بر این، اشکال هنری که این تمایز را کسب کرده‌اند، مانند
اشکال هنری که این تمایز را کسب کرده‌اند، مانند هنرهای نساجی و پارچه، به جای هنرهای زیبا به دسته‌هایی مانند «جنبش هنر و پیشه» تنزل داده می‌شوند. زنان در هنر به دلیل تعصبات جنسیتی در جریان اصلی هنرهای زیبا با چالش‌هایی روبرو شده‌اند. آنها اغلب در آموزش، مسافرت و تجارت خود و همچنین کسب اعتبار با مشکلاتی روبرو شده‌اند. از اواخر دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، هنرمندان و مورخان هنر فمینیست جنبشی هنری فمینیستی ایجاد کردند که آشکارا به نقش زنان به ویژه در دنیای هنر غربی، نحوه درک، ارزیابی یا اختصاص هنر جهانی بر اساس جنسیت
درک، ارزیابی یا اختصاص هنر جهانی بر اساس جنسیت می‌پردازد. علاوه بر این، نقش زنان در تاریخ هنر همانند جامعه را کاوش می‌کند. دوران ماقبل تاریخ. هیچ سابقه ای در مورد اینکه هنرمندان دوران ماقبل تاریخ چه کسانی بوده‌اند وجود ندارد، اما مطالعات انجام شده در مورد بسیاری از مردم نگاران اولیه و مردم شناسان فرهنگی نشان می‌دهد که زنان اغلب صنعتگران اصلی در فرهنگ نوسنگی بودند که در آن‌ها سفال، پارچه، سبد، سطوح نقاشی شده و جواهرات ایجاد می‌کردند. همکاری در پروژه‌های بزرگ اگر معمول نباشد معمول بود. استنباط به آثار هنری و
اگر معمول نباشد معمول بود. استنباط به آثار هنری و مهارت‌های دوران پارینه سنگی نشان می‌دهد که این فرهنگ‌ها از الگوهای مشابهی پیروی می‌کنند. نقاشی‌های غاری این دوران غالباً دارای چاپ دست انسان است که ۷۵٪ آن را زنان می‌توان تشخیص داد. هنر سرامیک. تقریباً در همه فرهنگ‌های توسعه یافته سابقه طولانی هنر سرامیک وجود دارد و اغلب اشیاء سرامیکی همه شواهد هنری باقی مانده از فرهنگهای ناپدید شده مانند Nok در آفریقا بیش از ۳۰۰۰ سال پیش است. فرهنگ‌هایی که به ویژه برای سرامیک مورد توجه قرار می‌گیرند شامل فرهنگ‌های چینی،
مورد توجه قرار می‌گیرند شامل فرهنگ‌های چینی، کریتی، یونانی، ایرانی، مایایی، ژاپنی و کره ای و همچنین فرهنگ‌های مدرن غربی است. شواهدی وجود دارد که ظروف سفالی را به‌طور مستقل در چندین منطقه از جهان از جمله آسیای شرقی، آفریقای جنوب صحرای شرقی، خاور نزدیک و آمریکا اختراع کرده‌اند. صنعتگران معلوم نیست که چه کسانی بودند. معاصر. در سال 1993، ریچل وایترید اولین زنی بود که برنده جایزه ترنر گالری تیت شد. گیلیان ویرینگ در سال 1997، زمانی که فهرست نامزدهای نهایی تماماً زن بودند، این جایزه را از آن خود کرد؛ دیگر نامزدها
بودند، این جایزه را از آن خود کرد؛ دیگر نامزدها کریستین بورلند، آنجلا بولوک و کورنلیا پارکر بودند. در سال 1999، تریسی امین به خاطر اثرش تختخواب من پوشش رسانه ای قابل توجهی به دست آورد، اما برنده نشد. در سال 2006 این جایزه به نقاش انتزاعی، توما آبتس اهدا شد. در سال 2001، کنفرانسی با عنوان "هنرمندان زن در هزاره" در دانشگاه پرینستون برگزار شد. کتابی با همین نام در سال 2006 منتشر شد که در آن مورخان برجسته هنر مانند لیندا ناچلین به تحلیل هنرمندان زن برجسته ای چون لوئیز بورژوا، ایوان رینر، براخا اتینگر، سالی من،
لوئیز بورژوا، ایوان رینر، براخا اتینگر، سالی من، اوا هسه، ریچل وایترید و رزماری تروکل پرداختند. هنرمندان زن معاصر برجسته بین المللی همچنین شامل ماگدالنا آباکانویچ، مارینا آبراموویچ، یاروسلاوا بریختووا، لیندا بنگلیس، لی بول، سوفی کاله، جنت کاردیف، لی شوالیه، مارلن دوما، اورشی دروزدیک، ماریسول اسکوبار، بتینا هاینن-آیچ، جنی هولزر، رونا اسلام، شانتال جوفه، یایویی کوساما، کارن کیلیمینک، سارا لوکاس، نیت نولسون، یوکو اونو، تانیا استوجیچ، جنی سویل، کارولی شنی‌من، سیندی شرمن، شازیا سیکندر، لورنا سیمپسون، لیزا
سیندی شرمن، شازیا سیکندر، لورنا سیمپسون، لیزا استیل، استلا واین، کارا واکر، ربکا وارن، بتینا ورنر و سوزان دوروتیا وایت هستند. نقاشی‌ها، کلاژها، مجسمه‌های نرم، هنر پرفورمنس و چیدمان‌های محیطی هنرمند ژاپنی، یایویی کوساما، همگی در وسواس تکرار، الگو و انباشت مشترک هستند. آثار او برخی از ویژگی‌های فمینیسم، مینیمالیسم، سوررئالیسم، آرت بروت، پاپ آرت و اکسپرسیونیسم انتزاعی را نشان می‌دهد و مملو از محتوای خودزندگینامه‌ای، روان‌شناختی و جنسی است. او خود را یک "هنرمند وسواسی" توصیف می‌کند. در نوامبر 2008، حراجی
وسواسی" توصیف می‌کند. در نوامبر 2008، حراجی کریستیز نیویورک تابلوی نقاشی او در سال 1959 با عنوان شماره 2 را به قیمت 5,100,000 دلار فروخت که بالاترین قیمت در سال 2008 برای اثری از یک هنرمند زن زنده بود. در طول سال‌های 2010–2011، مرکز پمپیدو در پاریس گزیده هنرمندان زن معاصر را در نمایشگاهی به نمایش گذاشت. این موزه آثار هنرمندان زن برجسته از مجموعه خود را به نمایش گذاشت. در سال 2010، آیلین کوپر به عنوان اولین زن "نگهبان آکادمی سلطنتی" انتخاب شد. در سال 1995، دیم الیزابت بلکادر در طول 300 سال تاریخ به عنوان
دیم الیزابت بلکادر در طول 300 سال تاریخ به عنوان "نقاش و رنگرز اعلیحضرت در اسکاتلند" منصوب شد و در سال 1982 نشان OBE را دریافت کرد. ژانر دیگری از هنر زنان، هنر محیطی زنان است. تا دسامبر 2013، فهرست هنرمندان محیطی زن شامل 307 هنرمند محیطی زن مانند مارینا دِبریس، ورنیتا نمک و بتی بومونت بود. دِبریس از زباله‌های ساحلی برای افزایش آگاهی از آلودگی ساحل و اقیانوس و آموزش کودکان در مورد زباله‌های ساحلی استفاده می‌کند. نمک اخیراً از نامه‌های ناخواسته برای نشان دادن پیچیدگی زندگی مدرن استفاده کرده است. بومونت به
پیچیدگی زندگی مدرن استفاده کرده است. بومونت به عنوان پیشگام هنر محیطی توصیف شده است و از هنر برای به چالش کشیدن باورها و اعمال ما استفاده می‌کند.
حضور زنان در علم اولین دوره‌های تاریخ علمی است که در آنها سهم قابل توجهی داشته‌اند. مورخانی که به جنسیت و علم علاقه دارند، در مورد تلاش‌ها و دستاوردهای علمی زنان، موانعی که آنها با آن روبرو بوده‌اند، و استراتژی‌هایی که برای بررسی و پذیرش کار آنها در مجلات بزرگ علمی و سایر نشریات انجام شده‌است، تحقیق کرده‌اند. بررسی تاریخی ، انتقادی و جامعه شناختی این موضوعات در نوع خود به یک رشته دانشگاهی تبدیل شده‌است. مشارکت زنان در پزشکی در چندین تمدن اولیه غربی رخ داده‌است و مطالعه فلسفه طبیعی در یونان باستان برای زنان
و مطالعه فلسفه طبیعی در یونان باستان برای زنان آزاد بود. زنان در اولین کیمیاگری در قرن اول یا دوم میلادی سهیم بودند. در طول قرون وسطی، مجالس مذهبی مکان مهمی برای آموزش زنان بود و برخی از این جوامع فرصت‌هایی را برای زنان فراهم می‌کردند تا در تحقیقات علمی سهیم باشند. قرن یازدهم شاهد ظهور اولین دانشگاه‌ها بودیم. در بیشتر موارد، زنان از تحصیلات دانشگاهی محروم بودند. در خارج از دانشگاه، گیاه‌شناسی علمی بود که بیشترین بهره را از کمک‌های زنان در اوایل دوران مدرن می‌برد. به نظر می‌رسد که نگرش نسبت به آموزش زنان در
به نظر می‌رسد که نگرش نسبت به آموزش زنان در زمینه‌های پزشکی در ایتالیا نسبت به جاهای دیگر آزادتر بوده‌است. اولین زن شناخته شده‌ای که موفق به کسب صندلی دانشگاهی در یک رشته علمی مطالعات شد، دانشمند ایتالیایی قرن هجدهم لائورا باسی بود. نقش‌های جنسیتی در قرن هجدهم عمدتاً جبرگرایی بود و زنان پیشرفت‌های چشمگیری در علم داشتند. در طول قرن نوزدهم، زنان از بیشتر تحصیلات رسمی علمی محروم بودند، اما در این دوره شروع به پذیرش در جوامع تحصیل کرده کردند. در اواخر قرن نوزدهم، ظهور کالج زنان شغل زنان دانشمند و فرصت‌هایی
ظهور کالج زنان شغل زنان دانشمند و فرصت‌هایی برای تحصیل فراهم کرد. ماری کوری متولد ورشو، لهستان، زمینه را برای دانشمندان برای بررسی واپاشی هسته‌ای فراهم کرد و عناصر رادیوم و پولونیم را کشف کرد. وی که به عنوان یک فیزیکدان و شیمی‌دان کار می‌کرد، تحقیقات پیشگامانه ای در مورد واپاشی هسته‌ای انجام داد و اولین زنی بود که جایزه نوبل فیزیک دریافت کرد و اولین فردی شد که دومین جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد. ۴۰ زن از سال ۱۹۰۱ تا ۲۰۱۰ جایزه نوبل دریافت کرده‌اند. هفده زن جایزه نوبل در فیزیک، شیمی، فیزیولوژی یا پزشکی
زن جایزه نوبل در فیزیک، شیمی، فیزیولوژی یا پزشکی دریافت کرده‌اند.
حزب لیبرترین جورجیا یک حزب سیاسی در جورجیا، ایالتات متحده است که در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد. این حزب وابسته به حزب لیبرترین ایالات متحده است. نامزدها. نامزدهای ۲۰۱۸. کنگره سالانه حزب آزادیخواه ۳ فوریه ۲۰۱۸ در ماریتا بود. نامزدهای زیر معرفی شدند:
مطالعات کوتاه متعددی در مورد تاریخ زنان در کشورهای آفریقایی انجام شده‌است. بسیاری از مطالعات بر نقش و موقعیت تاریخی زنان در کشورها و مناطق خاص مانند مصر، اتیوپی، مراکش، نیجریه لسوتو، و آفریقای سیاه متمرکز است. اخیراً، دانشمندان با استفاده از منابع کمتر متداول مانند آهنگ‌های مالاوی، تکنیک‌های بافت در سوکوتو و زبان‌شناسی تاریخی، بر تکامل وضعیت زنان در طول تاریخ آفریقا تمرکز کرده‌اند. وضعیت زنان در آفریقا در کشورها و مناطق مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، رواندا تنها کشوری در جهان است که زنان بیش از نیمی از
تنها کشوری در جهان است که زنان بیش از نیمی از کرسی‌های پارلمان را در اختیار دارند - ۵۱٫۹٪ از ژوئیه ۲۰۱۹، اما مراکش فقط یک وزیر زن در کابینه خود دارد. از طریق ایجاد منشور آفریقایی در مورد حقوق بشر و مردم، که کشورهای عضو را ترغیب می‌کند تا به تبعیض و خشونت علیه زنان پایان دهند، تلاش‌های قابل توجهی در جهت برابری جنسیتی انجام شده‌است. به استثنای مراکش و بوروندی، همه کشورهای آفریقایی این منشور را تصویب کرده‌اند. با این وجود، علی‌رغم این گامها در جهت برابری، زنان هنوز با موضوعات مختلفی در رابطه با نابرابری
زنان هنوز با موضوعات مختلفی در رابطه با نابرابری جنسیتی از جمله سطح نامتناسب فقر و تحصیلات، بهداشت زنان و تغذیه نامناسب، فقدان قدرت سیاسی، مشارکت محدود نیروی کار، خشونت خانگی، ختنه دستگاه تناسلی زنان و کودک‌همسری.
سَـندیتون () رمانی ناتمام از جین آستن است. در ژانویه ۱۸۱۷، آستن کار بر روی رمان جدیدی به نام «برادران» که بعداً نام سندیتون را گرفت، شروع کرد و یازده فصل را تکمیل کرد تا اینکه در اواسط مارس ۱۸۱۷ کار را احتمالاً به دلیل بیماری متوقف کرد. آر دبلیو چاپمن برای اولین بار رونویس کاملی از رمان را در سال ۱۹۲۵ با نام قطعه ای از یک رمان منتشر کرد. سریال تلویزیونی انگلیسی سندیتون از روی این کتاب اقتباس شده‌است.
خشم (به ژاپنی: 怒り) یک فیلم سینمایی ژاپنی محصول سال ۲۰۱۶ در ژانر فیلم معمایی و دلهره‌آور به نویسندگی و کارگردانی لی سونگ-ایل و با بازی کن واتانابه است. داستان. یک پرونده قتل وحشتناک حل نشده، سه داستانِ به نظر غیرمرتبط از سه شهر مختلف ژاپن را به هم وصل می‌کند…
نرکین نجیرلو یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری ، مرکز استان واقع شده‌است. خصوصیات. نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
بایبرد یک روستا در ارمنستان است که در استان آرارات واقع شده‌است. در کیلومتری ، مرکز استان واقع شده‌است. خصوصیات. نفر جمعیت دارد و در ارتفاع متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته‌است.
بوگهٔ جوهاپون () (武芸十八般 "Eighteen Kinds Of Martial Arts") مجموعه ای از تکنیک‌های و هنرهای رزمی است که توسط ساموراییهای ژاپن دوره توکوگاوا استفاده می‌شد. این مفهوم توسط هیرایاما گیوزو تأسیس شده‌است و بر اساس سنت‌های قبلی چین مانند هجده بازوی ووشو بنا شده‌است. هیجده هنر رزمی. هنرهای دیگری که اغلب در این لیست قرار می‌گیرند عبارتند از:
فرمان امپراتوری برای سربازان و ملوانان ، کد اخلاقی رسمی پرسنل نظامی بود و اغلب به همراه متن آموزشی امپراتوری به عنوان مبانی ایدئولوژی ملی ژاپن قبل از جنگ جهانی دوم ذکر شده‌است. همه پرسنل نظامی موظف بودند که این متن را که دارای ۲۷۰۰ کانجی بود، را حفظ کنند. این متن را امپراتور میجی ژاپن در تاریخ ۴ ژانویه ۱۸۸۲ صادر کرد. این متن به عنوان مهمترین سند در توسعه نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن در نظر گرفته می‌شود.
پروپاگاندای ژاپن در جنگ دوم چین و ژاپن و جنگ جهانی دوم، قبل و در زمان جنگ جهانی دوم، برای کمک به دولت حاکم ژاپن در آن زمان طراحی شده بود. بسیاری از عناصر آن در ادامه عناصر قبل از جنگ دولت‌گرایی شووا بود، از جمله اصول کوکوتای، هاکو ایچیو و بوشیدو. برخی از اشکال جدیدی از تبلیغات پروپاگاندا نیز برای ترغیب کشورهای اشغالی از مزایای حوزه رفاه مشترک آسیای شرقی بزرگ، برای تضعیف روحیه نیروهای آمریکایی و برای مقابله با ادعاهای جنایات جنگی ژاپن ایجاد شد و جنگ را به عنوان یک پیروزی به مردم ژاپن ارائه داد. این تبلیغات
یک پیروزی به مردم ژاپن ارائه داد. این تبلیغات با جنگ دوم چین و ژاپن آغاز و در جنگ جهانی دوم ادغام شد. ژاپن برای ارسال پیام‌های تبلیغاتی خود از رسانه‌های متنوعی استفاده می‌کرد.
پل جرسی یک پل تک خطی از نوع خرپای پرَت می‌باشد که در عرض نهر اویل کریک در شهر چری تری، شهرستان ونانگو ایالت پنسیلوانیا ایالات متحده قرار دارد. این پل شهر تیتوسویل را به موزهٔ چاه دریک و پارک ایالتی اویل کریک وصل می‌کند. پل جرسی در سال ۱۹۸۸ در لیست ثبت ملی اماکن تاریخی ثبت شد. پل مذکور در ۱۹۹۸ با پل جدیدی که از روسازه ی پل قدیمی استفاده می‌کرد جایگزین شد. تاریخچه. پل جرسی در ۱۸۸۲ توسط شرکت مورس بریج، نیای شرکت یانگ استاون بریج ساخته شد. ادارهٔ حمل و نقل پنسیلوانیا (PennDOT) به خاطر شرایط رو به وخامت آن در
(PennDOT) به خاطر شرایط رو به وخامت آن در سال ۱۹۷۹ محدودیت وزن ۱۰ تنکی برای پل ایجاد کرد. در ۲۲ ژوئن ۱۹۸۸، پل در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی قرار گرفت. پل در ۱۹۹۷ جایگزین شد تا با ملاحظات ایمنی PennDOT مطابقت داشته و نیز اتوبوس‌های تور بتوانند به نزدیکی موزهٔ چاه دریک بروند. تعویض پل که جزو تنها مسیر رفت‌وآمد به موزه بود، موزه را مجبور به تعطیلی در ۲ نوامبر ۱۹۹۷ کرد. موزه قادر بود که در آوریل ۱۹۹۸ پس از توافق با راه‌آهن اویل کریک و تیتوسویل، که یک ایستگاه قطار در موزه را برای انتقال گردشگران از تیتوسویل به
در موزه را برای انتقال گردشگران از تیتوسویل به چاه دریک می‌گرداند، بازگشایی شود. پل جرسی مرمت شده در ۲۷ می ۱۹۹۸ بازگشایی شد. طراحی. پس از بازسازی در ۱۹۹۸، پل جرسی مرمت شده از روسازهٔ پل اصلی استفاده کرد، گر چه زیرسازهٔ واقعی حامل بار یک پل شاهتیری رایج است. روسازهٔ پل یک پل از نوع خرپای پرت متصل با خار مغزی باقی ماند. پل هنوز هم یک خط عبور دارد، اما یک مسیر پیاده‌روی عابرین پیاده در یک سمت پل خارج از روسازه وجود دارد.
ولفرام کلایس ( زاده ۱۹۳۰ - درگذشته ۲۰۲۱) باستان‌شناس آلمانی بود که اکتشافات باستان‌شناسی بسیاری انجام داده و مکان‌های تاریخی بسیاری را در ایران را کاوش کرده‌است. وی سال‌های طولانی از عمر خود را در ایران پژوهش و کاوش باستان‌شناسی کرده بود. زندگی‌نامه. ولفرام کلایس در سال ۱۹۳۰ در برلین و وایمار آلمان متولد شد. وی در دانشگاه فنی برلین تحصیل کرد و در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۹ در رشته «ساختمان‌های عمومی در کامبوج: مشخصات و بازسازی» فارغ‌التحصیل شد. در همان سال وی از مؤسسه باستان‌شناسی آلمان (DAI) بورس تحصیلی دریافت کرد و
باستان‌شناسی آلمان (DAI) بورس تحصیلی دریافت کرد و برای اولین بار به ایران سفر کرد. از سال ۱۹۶۷ وی به عنوان معاون مدیر در شعبه مؤسسه مذکور در تهران کار کرد و در سال ۱۹۶۱ مدیر آن شد و این سمت را تا زمان بازنشستگی در ۱۹۹۵ و جایگزینی با جانشینش در طول اقامت خود در ایران حفظ کرد. وی مدیر انستیتوی باستان‌شناسی آلمان در تهران بود و در سال ۱۹۹۵ بازنشسته شد. و در فوریه ۲۰۲۱ در سن ۹۰ سالگی درگذشت. او متخصص اورارتو بود که در مورد انواع ساختمان‌ها و آثار معماری دوره‌های مختلف پیشاتاریخ و تاریخی ایران نیز تحقیق و
مختلف پیشاتاریخ و تاریخی ایران نیز تحقیق و مطالعه کرد. تحقیق در ایران. وی در سال ۱۹۵۹ از مؤسسه باستان‌شناسی آلمان کمک هزینه تحقیقاتی دریافت کرد و برای اولین بار به ایران سفر کرد. در ۱۹۷۱–۱۹۸۶، او مدیر انستیتوی شعبه تهران بود و در ایران طی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، بسیاری از اکتشافات باستان‌شناسی انجام شده را در تخت سلیمان، مسجد سلیمان، بسطام و بیستون با یک تیم باستان‌شناس از ایران انجام داد. او در ایران در طول زندگی خود به عنوان عضوی از مؤسسه باستان‌شناسی آلمان و به همراه همکارش استفان کرول (باستان‌شناس) سفرهای
به همراه همکارش استفان کرول (باستان‌شناس) سفرهای زیادی به ایران انجام داد و از بیش از ۱۰۰۰ سایت باستانی بازدید کرد تا با اشتیاق و دقت، معماری و آثار فرهنگی باستانی ایران را ثبت کند. او همچنین از قلعه‌های اورارتو گرفته تا پل‌ها و مساجد قاجار همه چیز را مطالعه و مستند کرد. بین سالهای ۱۹۶۹ و ۱۹۷۸، کلایس با همکاری تیمی از باستان شناسان از ایران، آلمان، ایتالیا، کانادا و آمریکا دژ اورارتوی در بسطامرا حفاری کرد. علاوه بر این، از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹، کلایس بررسی‌های باستان‌شناسی را در شمال غربی ایران انجام داد و
باستان‌شناسی را در شمال غربی ایران انجام داد و نتایج را در مجموعه‌ای از مقاله‌ها منتشر کرد، طبق موزه ملی ایران که نه تنها بقایای اورارتویی، بلکه تمام دوره‌های از نوسنگی به بعد را شامل می‌شود. انتشارات. ولفرام کلایس مجموعه قابل توجهی از انتشارات، اطلاعیه‌ها، نقشه‌ها، طرح‌های معماری و یک مجموعه عکاسی غنی را برای آیندگان به یادگار گذاشته‌است. انتشارات وی - بیش از سیصد اثر - موضوعات گسترده معماری و شهرسازی در ایران را پوشش می‌دهد. از جمله کتاب‌های وی: قابل توجه تر هستند.
زنان در حکومت به تاریخ، جمعیت و مشارکت زنان در ادارات عمومی اشاره می‌کنند. در بسیاری از کشورها، زنان در تلاش برای دستیابی به حقوق سیاسی و قدرت در دولت و نهادهای مختلف، از فرصت‌های ناکافی در مشارکت اجتماعی برخوردار بوده‌اند. این گرایش تاریخی همچنان پابرجاست، اگرچه زنان به‌طور فزاینده‌ای به عنوان رئیس حکومت و دولت انتخاب می‌شوند. از اکتبر ۲۰۱۹، میزان مشارکت جهانی زنان در پارلمان‌های سطح ملی ۲۴٫۵ درصد است. در سال ۲۰۱۳ زنان ۸٪ از کل رهبران ملی و ۲٪ از کل پست‌های ریاست جمهوری را به خود اختصاص داده‌اند. علاوه بر
ریاست جمهوری را به خود اختصاص داده‌اند. علاوه بر این، ۷۵٪ از کل نخست وزیران و روسای جمهور زن در دو دهه گذشته کار خود را آغاز کرده‌اند. زنان ممکن است با چالش‌های متعددی روبرو شوند که توانایی آنها در مشارکت در زندگی سیاسی و تبدیل شدن به رهبران سیاسی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. چندین کشور در حال بررسی اقداماتی هستند که ممکن است مشارکت زنان در دولت را در همه سطوح، از محلی تا ملی افزایش دهد. با این حال، زنان بیشتری در حال حاضر موقعیت‌های رهبری را دنبال می‌کنند. وضعیت جهانی. روسای جمهور و نخست وزیران. تعداد رهبران
جهانی. روسای جمهور و نخست وزیران. تعداد رهبران زن در سراسر جهان افزایش یافته‌است، اما آنها هنوز نمایانگر گروه کوچکی هستند. در سطوح اجرایی دولت، زنان بیشتر از اینکه رئیس‌جمهور شوند، نخست‌وزیر می‌شوند. بخشی از اختلافات در این راه‌ها برای رسیدن به قدرت این است که نخست وزیران توسط اعضای حزب سیاسی انتخاب می‌شوند در حالی که روسای جمهور توسط مردم انتخاب می‌شوند. در سال ۲۰۱۳ زنان ۸ درصد از کل رهبران ملی و ۲ درصد از کل پست‌های ریاست جمهوری را به خود اختصاص داده‌اند. علاوه بر این، ۷۵ درصد از کل نخست وزیران و روسای
علاوه بر این، ۷۵ درصد از کل نخست وزیران و روسای جمهور زن در دو دهه گذشته منصب خود را به دست گرفته‌اند. از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۵، ۱۰۸ زن در ۷۰ کشور رهبر ملی شده‌اند که بیشتر از نخست وزیران نخست‌وزیر هستند. مدیران زن منفرد معمولاً دارای سطح بالایی از تحصیلات هستند و ممکن است با خانواده‌های برجسته سیاسی یا طبقه بالا روابط نزدیک داشته باشند. وضعیت عمومی زنان در یک کشور پیش‌بینی نمی‌کند که آیا یک زن به یک مقام اجرایی برسد، زیرا به‌طور متناقضی، مدیران زن به‌طور معمول در کشورهایی که موقعیت اجتماعی زنان عقب‌تر از مردان
کشورهایی که موقعیت اجتماعی زنان عقب‌تر از مردان است، به قدرت رسیده‌اند. مدتهاست که زنان در کشورهای پیشرفته‌تر برای رسیدن به مقام رئیس‌جمهوری یا نخست‌وزیری تلاش می‌کنند. اسرائیل اولین نخست‌وزیر زن خود را در سال ۱۹۶۹ انتخاب کرد اما دیگر هرگز این کار را نکرده‌است. از طرف دیگر، ایالات متحده هیچ رئیس‌جمهور زنی نداشته‌است. در سال ۲۰۲۱ استونی اولین کشوری شد که هم رئیس زن منتخب و هم رئیس دولت منتخب داشت. پارلمان‌های ملی. نسبت زنان در پارلمان‌های ملی در سرتاسر جهان در حال افزایش است، اما هنوز نسبت پایینی است. از
در حال افزایش است، اما هنوز نسبت پایینی است. از اول آوریل ۲۰۱۹، میانگین جهانی زنان در مجامع ملی ۲۴٫۳ درصد بوده‌است. در همان زمان، اختلافات زیادی بین کشورها وجود دارد، به عنوان مثال سریلانکا در مقایسه با رواندا، کوبا و بولیوی؛ جاهایی که نرخ نمایندگی زنان در بالاترین حد است، میزان مشارکت زنان در پارلمان بسیار کم است. سه کشور از ده کشور برتر در سال ۲۰۱۹ در آمریکای لاتین (بولیوی، کوبا و مکزیک) بوده‌اند و در ۲۰ سال گذشته قاره آمریکا بیشترین تغییر را داشته‌است. مطالعات موردی. ایالات متحده. اگرچه تعداد زنان در
مطالعات موردی. ایالات متحده. اگرچه تعداد زنان در دولت در ایالات متحده رشد کرده‌است، اما آنها همچنان کمتر از ۲۵٪ از سمت‌های دولتی در سراسر کشور را در اختیار دارند. اشتاینهاور بیان می‌کند که در کنگره، هم در مجلس سنا و هم در مجلس نمایندگان، زنان از نظر تاریخی و در حال حاضر نماینده هستند. هیچ سهمیه جنسیتی سیاسی، اجباری یا داوطلبانه وجود ندارد. چالش‌ها. زنان در دستیابی به نمایندگی در حکومت‌داری با موانع زیادی روبرو هستند. مطالعات نشان می‌دهد که یکی از چالش‌های بزرگ تأمین مالی یک کارزار انتخاباتی است. مطالعات
بزرگ تأمین مالی یک کارزار انتخاباتی است. مطالعات نشان می‌دهد که آنها برای دستیابی به همان نتیجه در مقایسه با مردان باید تلاش بیشتری کنند زیرا مردان تمایل دارند حمایت بیشتری از رهبران حزب دریافت کنند. طبق یک نظرسنجی که بر روی نمونه ای از ۳۶۴۰ صاحب منصب انتخاب شده شهرداری انجام شده‌است، زنان با مشکلاتی از جمله تأمین مالی یک کارزار روبرو می‌شوند زیرا آنها به اندازه مردان توسط رهبران حزب حمایت نمی‌شوند. دو عامل وجود دارد که به این روند کمک می‌کند. اولاً، رهبران احزاب تمایل دارند نامزدهایی شبیه به خودشان را جذب
احزاب تمایل دارند نامزدهایی شبیه به خودشان را جذب کنند. از آنجا که بیشتر رهبران حزب مرد هستند، آنها معمولاً مردان را به عنوان کاندیداهای اصلی می‌بینند زیرا شباهت‌های آنها بیشتر است. هنگام بحث در مورد عامل دوم، همین مفهوم اعمال می‌شود. استخدام از طریق شبکه‌هایی مانند دارندگان دفاتر سطح پایین یا مشاغل وابسته انجام می‌شود. از آنجا که زنان در این شبکه‌ها کم حضور دارند، طبق آمار، احتمال جذب آنها در مقایسه با مردان کمتر است. به دلیل این چالش‌ها، برخلاف مردان، زنان مجبورند وقت و تلاش خود را صرف ساختن یک سیستم
زنان مجبورند وقت و تلاش خود را صرف ساختن یک سیستم حمایت مالی کنند. برخی بیان کردند که سیاست «ماتریس سلطه» است که توسط نژاد، طبقه، نوع و جنسیت طراحی شده‌است. جامعه. نابرابری جنسیتی در خانواده‌ها، تقسیم نابرابر کار در خانه‌ها و نگرش‌های فرهنگی در مورد نقش‌های جنسیتی زنان را بیشتر مقهور کرده و نمایندگی آنها را در زندگی عمومی محدود می‌کند. جوامعی که بسیار مردسالار هستند، اغلب دارای ساختارهای قدرت محلی هستند که مبارزه با آنها را برای زنان دشوار می‌کند. سیاست‌ها. سازمان ملل شش راهی را شناسایی کرده‌است که به موجب
سازمان ملل شش راهی را شناسایی کرده‌است که به موجب آنها مشارکت زنان در سیاست و دولت تقویت می‌شود. این راه‌ها عبارتند از: تساوی فرصت‌های آموزشی، سهمیه‌بندی برای مشارکت زنان در نهادهای حکومتی، اصلاح قانون برای افزایش تمرکز بر روی موضوعات مربوط به زنان و کودکان، بودجه‌های پاسخ دهنده به جنسیت برای تأمین مساوی نیازهای زن و مرد، افزایش حضور آمار تفکیک شده جنسیتی در تحقیقات / داده‌های ملی و پیشبرد حضور و نمایندگی جنبش‌های توانمندسازی زنان مردمی. ژنوتدل، در روسیه شوروی در دهه ۱۹۲۰ اولین سازمان دولتی بود که با هدف
در دهه ۱۹۲۰ اولین سازمان دولتی بود که با هدف برابری زنان تشکیل شد.
حسام «سام» اصغری (زادهٔ ۳ مارس ۱۹۹۴) مدل، بازیگر و مربی تناسب اندام ایرانی آمریکایی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی "بلک ماندی" و "هک" ظاهر شده و به‌عنوان مدل بر روی جلد شماری از مجلات مدلینگ قرار گرفته شده‌است. او در ژوئن ۲۰۲۲، با خوانندهٔ آمریکایی بریتنی اسپیرز ازدواج کرد، اما در اوت ۲۰۲۳ به‌دلیل اختلافات آشتی‌ناپذیر درخواست طلاق داد. سنین جوانی و تحصیلات. حسام اصغری در ۱۲ اسفند ۱۳۷۳ در تهران به دنیا آمد. والدینش مایک و فاطمه اصغری هستند. او کوچک‌ترین فرزند از چهار فرزند خانواده است و خواهرانش مدی، الی و
از چهار فرزند خانواده است و خواهرانش مدی، الی و فی هستند. سام ژیمناستیک را از چهار سالگی آغاز کرد و نه سال بعد در ۱۳ سالگی در حالی که زبان انگلیسی را نمی‌دانست به ایالات متحده رفت وی در دبیرستان در کلاس‌های تئاتر شرکت کرد و در نمایشنامه‌هایی همچون "هملت" و "مکبث" حضور پیدا کرد. او فوتبال نیز بازی می‌کرد. پس از تحصیل در دبیرستان، او در کالج مورپارک در شهرستان ونتورا، کالیفرنیا تحصیل کرد، و در آنجا نیز فوتبال را ادامه داد. حرفه. اصغری در ۲۱ سالگی توسط خواهرش فی با مدلینگ آشنا شد. اولین نمایش او بر روی سکوی
فی با مدلینگ آشنا شد. اولین نمایش او بر روی سکوی مد برای طراح مایکل کاستلو، یکی از دوستان فی، در پالم اسپرینگز، کالیفرنیا بود. اصغری در مجلات متعددی از جمله در "ولکان"، "منز هلث"، "آیرون من"، و "جی‌کیو" ظاهر شده‌است. در سال ۲۰۱۹، او جایزه زیبایی روز را در دومین دوره جوایز سالانه زیبایی روز برای دستاوردهای برجسته در تناسب اندام دریافت کرد. در سال ۲۰۱۸، اصغری در اولین فیلم خود در یکی از طنزهای "پیشتازان فضا" به سرپرستی اسنوپ داگ ایفای نقش کرد. نقش او یک حضور کوتاه بود. در سال ۲۰۲۱، او در فصل ۳ "دوشنبه سیاه"
کوتاه بود. در سال ۲۰۲۱، او در فصل ۳ "دوشنبه سیاه" برای یک آرک چند قسمتی ظاهر شد که در آن نقش جیانکارلو را بازی کرد، «یک مدل فوق‌العاده سکسی که برای Pfaffashions کار می‌کند.» بعداً در همان سال، او در برنامه تلویزیونی "هک" برای یک اپیزود به عنوان یک بابانوئل سکسی ظاهر شد. او در مورد همبازی‌اش جین اسمارت اظهار داشت: «من خوشحالم که با چنین استعدادهای شگفت‌انگیزی کار می‌کنم که برای مدت طولانی در این حرفه وجود داشته‌اند. اون خیلی حرفه ای بود به ما خوش گذشت.» لوسیا آنیلو، تهیه‌کننده این نقش، اصغری را برای این نقش