payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تی‌آرتی موزیک () یک شبکه تلویزیونی دولتی ترکیه است. این شبکه در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۹ افتتاح شد. این شبکه به پخش ۲۴ ساعته موسیقی می‌پردازد.
حسن پایْکِر (تلفظ انگلیسی) و یا حسن دوغان پیکَر (نام ترکی)( , ، Hasan Doğan Piker؛ متولد ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۱)، که همچنین به نام حسن‌اَبی (ابی به معنی "برادر بزرگتر" در ترکی) شناخته می‌شود، از استریمرهای توییچ و مفسر سیاسی دست-چپی ترک-آمریکایی است. او قبلاً به عنوان روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده در "ترکان جوان" و به عنوان ستون نویس در "هاف پست" کار کرده‌است. او در حال حاضر یکی از پربیننده‌ترین و مشترک شده‌ترین استریمرها در توییچ است، که در آن اخبار را پوشش می‌دهد، انواع بازی‌های ویدئویی را بازی می‌کند و به بحث در مورد
بازی‌های ویدئویی را بازی می‌کند و به بحث در مورد سیاست از منظر سوسیالیستی می‌پردازد. اوایل زندگی. حسن دوگان پایکر از پدر و مادری ترک در نیوبرانزویک نیوجرسی متولد شد و در استانبول ترکیه بزرگ شد. او تعریف کرده که در دوران تحصیل خود در مدرسه دولتی در ترکیه که به دلیل عدم آمادگی جسمانی و رویکرد پرسشگرانه مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌است. او در جوانی خود را فردی «مطرود» توصیف می‌کند که جزم اندیشی مذهبی را که در مدرسه به او آموخته بودند زیر سؤال برد و به فرهنگ بازی کامپیوتری علاقه داشت. او به‌طور منظم یکی از
بازی کامپیوتری علاقه داشت. او به‌طور منظم یکی از معدود مجلات بازی‌های کامپیوتری منتشر شده در ترکیه را می‌خواند. پایکر به ایالات متحده بازگشت و وارد دانشگاه میامی شد و آن زمان به عنوان مروج باشگاه کار کرد. پس از دو ترم با معدل ۲٫۹، به دانشگاه راتگرز منتقل شد، که در سال ۲۰۱۳ با افتخار کوم لود در رشته علوم سیاسی و ارتباطات از آنجا فارغ‌التحصیل شد. زندگی شخصی. پایکر مسلمان بزرگ شده و از تبار ترک است. او خواهرزاده جنک یوگور، خالق "ترکهای جوان است". پایکر در سال ۲۰۱۶ در یک فیلم کوتاه به نام "باشگاه" ظاهر شد. او
۲۰۱۶ در یک فیلم کوتاه به نام "باشگاه" ظاهر شد. او در سال ۲۰۱۸ با بازیگر پورنوگرافی جنیس گریفیت رابطه داشت. در اوت ۲۰۲۱، پایکر یک خانه ۲٫۷ میلیون دلاری در وست هالیوود، کالیفرنیا خرید. این خرید به صورت آنلاین مورد انتقاد افرادی قرار گرفت که احساس می‌کردند به نظر می‌رسد این کار مخالف دیدگاه‌های او به عنوان یک سوسیالیست است. علاوه بر این، در پی افشای اطلاعات گسترده‌ای از توییچ، که شامل درآمدهای ماهانه مالی پایکر بود، وی بار دیگر مورد انتقاد قرار گرفت. پایکر در پاسخ گفت که درآمد او همیشه شفاف بوده‌است زیرا کل
پاسخ گفت که درآمد او همیشه شفاف بوده‌است زیرا کل مشترکان توییچ خود را در استریم خود نشان می‌دهد.
استودیو باره یکی از اولین استودیوهای اختصاص داده شده به تولید پویانمایی بود که توسط رائول باره و ویلیام نولان در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد. این استودیو پیشگام برخی از مراحل تولید انیمیشن، از جمله سوراخ مکانیکی بر ورقه‌های سِل و متحرک سازی جلوه‌های ویژه بر روی شیشه بود. استودیو با فیلم‌های پویانمایی تبلیغاتی شروع به کار کرد (که از اولین‌های فیلم پویانمایی برای تبلیغ نیز محسوب می‌شود)، سپس مجموعه ای به نام "Animated Grouch Chaser" را ساخت. این مجموعه بیشتر به صورت لایو اکشن و با درج چند انیمیشن بود. همچنین استودیو
اکشن و با درج چند انیمیشن بود. همچنین استودیو باره کارتون‌های "Phables" و "The Boob Weekly" را تولید کرد. انیماتورها شامل فرانک موزر، گرگوری لا کاوا، جورج استالینگز، تام نورتون و پت سالیوان بودند که همه آنها کار خود را از اینجا شروع کردند. روب گلدبرگ نویسنده مجموعه "The Boob Weekly" بود. در سال ۱۹۱۶، ویلیام راندولف هرست استودیو سرویس بین‌المللی فیلم () را تأسیس کرد و همه انیماتورهای استودیو باره از جمله بیل نولان را استخدام کرد تا برای او کار کنند. بلافاصله پس از آن، چارلز باورز با رائول باره تماس گرفت که
پس از آن، چارلز باورز با رائول باره تماس گرفت که به مدت یک سال انیمیشن "Mutt and Jeff" را متحرک می‌کرد. این مجموعه به قدری بازتاب خوب داشت که از استودیو باورز پیشی گرفت. مشارکت بین آن دو شکل گرفت و انیماتورهای استودیو چارلز باورز در استودیو باره کار کردند. نتیجه افتتاح شرکت فیلمسازی باد فیشر (Bud Fisher Film Corporation) بود که به نام سازنده کمیک استریپ "Mutt and Jeff" یعنی باد فیشر نامگذاری شد. فیشر مسائل مربوط به حق امتیاز کارتون‌ها را بر عهده گرفت، باره نظارت بر انیمیشن سازان را بر عهده داشت و باورز
نظارت بر انیمیشن سازان را بر عهده داشت و باورز مسائل دفتری و برنامه‌ریزی را اداره می‌کرد. در واقع چارلز باورز باعث سقوط استودیو شد: باره در سال ۱۹۱۸ برای جلوگیری از اتهام به عنوان همدست، استودیو را ترک کرد؛ باورز در سالهای ۱۹۱۹ و ۱۹۲۱ اخراج شد. این امر باعث شد فیشر مسئول شود. در نهایت استودیو باره در سال ۱۹۲۳ ورشکست شد. علاوه بر باره و باورز، کارگردانان استودیوی آنها شامل مانی گولد و دیک فریل بودند. انیماتورها شامل سی تی اندرسون، کلارنس ریگبی، جورج استالینگز، تد سیرز، مانی دیویس، برت جیلت، دیک هومر، تام
تد سیرز، مانی دیویس، برت جیلت، دیک هومر، تام پالمر، بن شارپستین، بیل تیتلا، آلبرت هرتر، کارل لدرر، اف ام فولت، ایزادور کلاین، میلت گروس، والتر لانتس و جورج روفل بودند. فیلم‌شناسی. مجموعه‌ها تک قسمتی
ماساهیرو ساکورای (زاده ۳ اوت ۱۹۷۰) کارگردان، طراح بازی و ترانه‌سرا ژاپنی است که بیشتر به عنوان خالق مجموعه "کِربی" و "برادران سوپر اسمش" شناخته می‌شود. به غیر از کار روی آن مجموعه‌ها، او طراحی بازی "متیوز" در سال ۲۰۰۵ و کارگردانی "" در سال ۲۰۱۲ را برعهده داشت. وی که قبلاً کارمند استودیو هالکن بود، در سال ۲۰۰۳ شرکت را ترک کرد و در سال ۲۰۰۵ به همراه همسرش میشیکو ساکورای (که او هم کارمند سابق استودیو هالکن بود) استودیو سورا ال‌تی‌دی. را تأسیس کردند، یک شرکت که به صورت مستقل در چندین پروژه کار می‌کند. همچنین
به صورت مستقل در چندین پروژه کار می‌کند. همچنین ماساهیرو ساکورای نویسنده یک ستون هفتگی برای مجله "فامیتسو" است و در برخی از بازیهای خود کارهای صداپیشگی را انجام داده که مهم‌ترین آنها صدای شخصیت کینگ دی‌دی‌دی در بازی "" و مجموعه "برادران سوپر اسمش." است. حرفه. ماساهیرو ساکورای در ۳ اوت ۱۹۷۰ در موساشی‌مورایاما، توکیو ژاپن متولد شد. یکی از اولین تجربیات ساکورای در صنعت بازی‌های ویدئویی زمانی شروع شد که او برای استودیو هالکن کار می‌کرد و در آنجا شخصیت کِربی را در ۱۹ سالگی خلق کرد و اولین بازی خود، "سرزمین
را در ۱۹ سالگی خلق کرد و اولین بازی خود، "سرزمین رؤیایی کربی" را کارگردانی کرد. ساکورای در ۵ اوت ۲۰۰۳، استودیو هالکن را ترک کرد و به کار خود بر مجموعه بازی‌های کِربی پایان داد زیرا از دنباله دار کردن بازی‌ها توسط استودیو هالکن خسته شده بود. ساکورای دو هفته پس از استعفای خود در مصاحبه با نینتندو دریم گفت: «برای من سخت بود که ببینم هر بار که یک بازی جدید می‌سازم، مردم خود به خود تصور می‌کردند که دنباله ای در راه است.» او توضیح داد که «حتی اگر دنباله ای در کار باشد، بسیاری از افراد باید تمام توان خود را برای
باشد، بسیاری از افراد باید تمام توان خود را برای ساختن یک بازی بگذارند، اما برخی معتقدند که فرایند ساخت دنباله به‌طور طبیعی اتفاق می‌افتد.». بلافاصله بعد، ساکورای به همراه تتسویا میزوگوچی بر روی پروژه ای با همکاری شرکت کیو اینترتینمنت شروع به کار کردند. این همکاری منجر به انتشار بازی "متیوز" در سال ۲۰۰۵ شد که یک بازی معمایی برای کنسول نینتندو دی‌اس بود. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۵، ساکورای اعلام کرد که شرکت شخصی خود به نام سورا ال‌تی‌دی. را تأسیس کرده است. اعلام شد که دو بازی در دست توسعه است اما اطلاعاتی در مورد
که دو بازی در دست توسعه است اما اطلاعاتی در مورد عناوین آن فاش نشد. در مورد آینده مجموعه "برادران سوپر اسمش"، نینتندو و رئیس استودیو هالکن، ساتورو ایواتا، در کنفرانس مطبوعاتی نینتندو در ای۳ ۲۰۰۵، قول دادند که بازی به صورت آنلاین برای کنسول وی عرضه خواهد شد. در شماره ۸۸۵ مجله "فامیتسو"، ساکورای فاش کرد که به عنوان کارگردان و طراح بازی در "برادران سوپر اسمش. نزاع" برای کنسول وی حضور دارد. "برادران سوپر اسمش. نزاع" در سال ۲۰۰۸، پس از استخدام پرسنل از ۱۹ استودیوی‌های مختلف، منتشر شد. ساکورای به صورت روزانه وب
مختلف، منتشر شد. ساکورای به صورت روزانه وب سایت "برادران سوپر اسمش. نزاع" را با نام "Smash Bros. Dojo" به روز رسانی می‌کرد که یک سال قبل از انتشار، او اسرار بازی و محتوای گیم پلی را از طریق سایت فاش کرد. سایت "Smoj Bros. Dojo" از ۲۲ مه ۲۰۰۷ تا ۱۴ آوریل ۲۰۰۸ به روزرسانی‌های منظمی داشت. در آخرین روز به روز رسانی‌ها مشخص شد که ساکورای صدای شخصیت کینگ دی‌دی‌دی را در بازی ' و همچنین در بازی "سوپر اسمش. نزاع" را انجام داده است. او و شرکتش، سورا ال‌تی‌دی. در کنار نینتندو، یک استودیوی فرست پارتی به نام Project
نینتندو، یک استودیوی فرست پارتی به نام Project Sora را تأسیس کردند که ۷۲٪ سهام متعلق به نینتندو و ۲۸٪ متعلق به شرکت سورا ال‌تی‌دی. بود. در ای۳ ۲۰۱۰ مشخص شد که ساکورای و شرکت Project Sora بر روی عنوان ' برای کنسول نینتندو دی‌اس کار می‌کنند. استودیو Project Sora بسته شد و توسعه بازی در ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲ به پایان رسید. در ای۳ ۲۰۱۱، نینتندو اعلام کرد که ساکورای بر بازی "برادران سوپر اسمش. برای نینتندو ۳دی‌اس و وی یو" کار می‌کند. ساکورای بعد از انتشار عنوان "بچه ایکاروس: قیام" توسعه بازی را در مارس ۲۰۱۲ آغاز کرد. در
قیام" توسعه بازی را در مارس ۲۰۱۲ آغاز کرد. در فوریه ۲۰۱۳، ساکورای با بیماری کلسیمی‌شدن زردپی در ناحیه شانه راست خود مواجه شد که هر زمان که دست خود را حرکت می‌داد درد شدیدی برای او ایجاد می‌کرد.. او گفت که این بیماری به‌طور مداوم کار او را در طول آزمایش بازی کند می‌کند. همسر ساکورای، میشیکو، بر روی رابط کاربری گرافیکی بسیاری از بازی‌های همسرش از جمله "کربی ایر راید"، "متیوز" و مجموعه "برادران سوپر اسمش" کار کرده است. در مقاله ای در ژانویه ۲۰۱۵ در مجله هفتگی "فامیتسو"، ساکورای با اشاره به احتمال بازنشستگی،
"فامیتسو"، ساکورای با اشاره به احتمال بازنشستگی، اظهار تردید کرد که اگر حرفه او استرس زا باشد نمی‌تواند به بازی سازی ادامه دهد. در دسامبر ۲۰۱۵، ساکورای بار دیگر گفت که مطمئن نیست بازی دیگری برای مجموعه "برادران اسمش" را بسازد. , اما در ۸ مارس ۲۰۱۸، "برادران سوپر اسمش نهایی" در کنفرانس نینتندو دایرکت معرفی شد و در دسامبر ۲۰۱۸ برای کنسول نینتندو سوئیچ منتشر شد که بار دیگر ساکورای کارگردانی این اثر را برعهده داشت. پس از معرفی آخرین شخصیت قابل دانلود برای بازی "برادران سوپر اسمش نهایی"، ساکورایی در نینتندو
"برادران سوپر اسمش نهایی"، ساکورایی در نینتندو دایرکت بیانیه خداحافظی منتشر کرد و تصمیم گرفت از ۵ اکتبر ۲۰۲۱ استراحت کند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2021-10-08T19:42:08Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Kasra092&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ترجمه ماشینی این نام را درج می کند با اینکه غلط است&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;33339386&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
توشیهیرو هاسگاوا یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور ژاپن است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ و مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اشاره کرد. فعالیت حرفه‌ای. قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱. هاسگاوا در وزن ۶۱ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۱ اسلو شرکت کرد، او در مسابقه های اول تا سوم نیکو مگرله از آلمان، رحمان عموزاد از ایران و ادوارد گریگورف از لهستان را شکست داد اما در نیمه نهایی به عباس‌گادژی ماگومدف از روسیه باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی تومنبیلگین توشینتولگا از
وی در دیدار رده‌بندی تومنبیلگین توشینتولگا از مغولستان را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
القای احساس گناه‌کار بودن گونه ای از داشتن احساس گناه یا مسئولیت است. اکثراً این اصطلاح به ایجاد احساس گناه غیرقابل توجیه توسط شخص دیگری گفته می‌شود و گونه‌ای از دستکاری روانشناختی به حساب می‌آید. بررسی اجمالی. ایجاد احساس گناه در شخص نوعی دستکاری روانشناختی در قالب اعمال مجازات برای درک تخلف محسوب می‌شود. سفرهای گناهکارانه نیز نوعی پرخاشگری منفعلانه تلقی می‌شود. در این روش برای قربانی انجام تخلف یا هر گونه کار نادرست در گذشته یادآوری می‌شود تا ابتدا او احساس گناه کرده و سپس گزینه‌ای برای رهایی از این حس به
گناه کرده و سپس گزینه‌ای برای رهایی از این حس به او به‌طور ضمنی یا مشخص پیشنهاد داده می‌شود. فرد دستکاری کننده این راه فرار را چه خواسته و چه ناخواسته براساس نیازهای خود طراحی و مطرح می‌کند. به صورت غالب افراد احساس وظیفه به انجام خواسته‌های مطرح شده را به عنوان مسیری برای دریافت تأیید ایشان و رهایی از حس گناه انتخاب می‌کنند. جورج کی سیمون، نویسنده کتاب‌های روان‌شناختی، گناه‌افکنی را یک روش ارعاب توصیف می‌کند. فرد دستکاری کننده به قربانی با وجدان می‌گوید که او به اندازه کافی اهمیت نمی‌دهد، بیش از حد
که او به اندازه کافی اهمیت نمی‌دهد، بیش از حد خودخواه است یا اینکه با دشواری روبرو نمی‌شود. این امر معمولاً باعث ایجاد احساس بد در قربانی و شک و تردید در مورد خود شده که منجر به اضطراب و در نهایت در قرارگیری در جایگاه تسلیم می‌شود. به نظر می‌رسد اولین بار استفاده از این اصطلاح در سال ۱۹۶۷ میلادی ارائه شده‌است. مطالعات محدودی در مورد بررسی گناه‌افکنی‌ها وجود دارد. تمرکز این مطالعات بیشتر بر روی احساس گناه در روابط بین والدین و فرزندان است. انواع. سه نوع گناه‌افکنی پیشنهاد می‌شود:
پیمان پاریس ۱۸۱۵ () که بنام پیمان دوم پاریس نیز شناخته می‌شود، در ۲۰ نوامبر ۱۸۱۵ پس از شکست و کناره‌گیری دوم ناپلئون بناپارت به امضا رسید. در فوریهٔ آن سال، ناپلئون از تبعید خود در جزیره البا فرار کرده بود. برای شروع صد روز حکومت بازسازی شدهٔ خود، او در ۲۰ مارس وارد پاریس شد. پس از شکست فرانسه به دست ائتلاف هفتم در نبرد واترلو، ناپلئون متقاعد شد که دوباره در ۲۲ ژوئن از سلطنت کناره‌گیری کند. پادشاه لوئی هجدهم، که هنگام ورود ناپلئون به پاریس از کشور فرار کرده بود، برای هشتمین بار در ۸ ژوئیه دوباره بر تخت
بود، برای هشتمین بار در ۸ ژوئیه دوباره بر تخت نشست. "پیمان پاریس ۱۸۱۵" شرایط مجازات بیشتری نسبت به معاهدهٔ سال قبل داشت. فرانسه مجبور شد ۷۰۰ میلیون فرانک غرامت بپردازد و مرزهای آن به مرزهای موجود در ۱ ژانویه ۱۷۹۰ کاهش یافت. فرانسه قرار بود پول اضافی را برای تأمین هزینهٔ ایجاد استحکامات دفاعی اضافی که توسط کشورهای ائتلاف همسایه ساخته می‌شد را بپردازد. بر اساس شرایط پیمان، بخش‌هایی از فرانسه باید توسط ۱۵۰٬۰۰۰ سرباز به مدت ۵ سال اشغال شود و فرانسه هزینهٔ آن را بر عهده گیرد. با این حال، اشغال ائتلاف تحت
آن را بر عهده گیرد. با این حال، اشغال ائتلاف تحت فرماندهی دوک ولینگتون فقط برای سه سال ضروری تلقی شد و نیروهای خارجی در سال ۱۸۱۸ از فرانسه خارج شدند (کنگرهٔ ایکس لا چاپل را ببینید. علاوه بر پیمان صلح قطعی بین فرانسه و بریتانیای کبیر، اتریش، پروس و روسیه، چهار کنوانسیون دیگر نیز وجود داشت و طرحی که بی‌طرفی سوئیس را تأیید کرد، در همان روز امضا شد.
این مقاله فهرستی از فهرست‌های فیلم‌ها بر پایه سال، جوایز، کشورهای مبدأ و ژانر در میان عوامل دیگر را ارائه می‌کند. بر پایه سال. فهرست رویدادهای مرتبط با فیلم بر پایه سال اکران فهرست‌بندی شده‌است.
اعتراضات ۱۴۰۰ افغانستان در ۱۷ اوت ۲۰۲۱ پس از سقوط کابل به دست گروه طالبان، توسط مردم افغانستان آغاز شد. این تظاهرات توسط دموکرات‌های اسلامی و فمینیستها برگزار شده‌است. هر دو گروه در برابر حقوق زنان تحت دولت طالبان، با توجه به قوانین تبعیض و زن‌ستیزی دست به اعتراض زده‌اند. این معترضان از طرف هیچ گروه سیاسی و کشور‌های خارجی حمایت نمی‌شوند. رویدادهای ضد تظاهراتی به نفع حکومت طالبان توسط زنان اسلام گرا نیز انجام شده‌اند . پیش‌زمینه. در طول هجوم طالبان زمانی که شورشیان طالبان بخش‌های بزرگی از خاک افغانستان را
شورشیان طالبان بخش‌های بزرگی از خاک افغانستان را تصرف و به چندین ولایت حمله کردند، تعدادی از غیرنظامیان تظاهرات ضد طالبان را برای طرفداری دولت جمهوری اسلامی افغانستان را آغاز کردند. در ۲ اوت، تعداد زیادی از مردم در ولایت هرات به پشت بام خود رفته و "تکبیر" سردادند. روز بعد، تظاهرات مشابهی در مکان‌های دیگر گسترش یافت؛ ساکنان کابل در حالی که در خیابان‌ها پرچم افغانستان را تکان می‌دادند، شروع به فریاد تکبیر کردند. مدت کوتاهی پس از آن، طالبان یک بمب قدرتمند را در خانه وزیر دفاع انفجار دادند. تظاهرات در هرات
در خانه وزیر دفاع انفجار دادند. تظاهرات در هرات الهام بخش تظاهرات در ولایت‌های ننگرهار، خوست، کنر و بامیان بود. در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، طالبان کابل را تسخیر کردند. این امر بسیاری از مردم را به وحشت انداخت و باعث تخلیه نظامی، کارکنان سفارت و غیر نظامیان از افغانستان شد. اعتراضات. اوت. ۱۷ اوت. در ۱۷ اوت ۲۰۲۱، چند تظاهرات کوچک متشکل از زنان در کابل گزارش شد که خواستار حقوق برابر برای زنان بودند. ۱۸ اوت. روز بعد چند تظاهرات بزرگتر در شهرهای پشتون-نشین شرقی گزارش شد. در ۱۸ اوت، طالبان بر روی تظاهرکنندگان در جلال‌آباد
۱۸ اوت، طالبان بر روی تظاهرکنندگان در جلال‌آباد آتش گشودند و ۳ کشته و بیش از ۱۲ نفر زخمی شدند. طالبان وعده داده بود که در حکومت آنها بی رحمی نخواهد بود. شاهدان گفتند که ساکنان محلی سعی در نصب پرچم ملی افغانستان در یک چهارراه در جلال‌آباد داشتند که طالبان به سوی آنها آتش گشوده و آنها را به قتل رساندند. گزارش‌هایی دیگر حاکی از آن بود که مردم در تلاش برای نسب پرچم جمهوری اسلامی افغانستان در شهرهای شرقی خوست و اسدآباد بودند. ۱۹ اوت (روز استقلال افغانستان). روز بعد، ۱۹ اوت، روز استقلال افغانستان، تظاهرات به
بعد، ۱۹ اوت، روز استقلال افغانستان، تظاهرات به ولایت‌های دیگر گسترش یافت؛ تظاهرات‌های جداگانهٔ بزرگ در کابل، که در یکی از آنها بیش از ۲۰۰ نفر با زور توسط طالبان متفرق شدند. پسان‌تر برخی از رسانه‌ها گزارش دادند که تظاهرات در کابل به هزاران معترض افزایش یافته‌است. گزارش‌های متعددی از وجود داشت که نشان می‌داد پرچم طالبان پاره شده و توسط پرچم جمهوری اسلامی افغانستان جایگزین شده بود و معترضان پرچم دوم را به اهتزاز درآوردند. چند تن از معترضان در روز استقلال افغانستان در اسدآباد در حالی که پرچم سه‌رنگی افغانستان
در اسدآباد در حالی که پرچم سه‌رنگی افغانستان را حمل می‌کردند، از سوی طالبان مستقیماً به ضرب گلوله کشته شدند، که بعداً صدها نفر از مردم به این راهپیمایی پیوستند. در کابل صفوف اتومبیل و مردم پرچم سه رنگ طولانی افغانستان گزارش شد. در خوست طالبان با خشونت اعتراضات را متفرق کردند و اعلام حکومت نظامی ۲۴ ساعته کردند؛ در همین حال، در ننگرهار، ویدئویی یک معترض را در حال خونریزی با یک زخم گلوله نشان می‌داد که در حال انتقال بود. امرالله صالح معاون سابق رئیس‌جمهور و رئیس‌جمهور مدعی در ۱۹ اوت از معترضانی که «"پرچم ملی
مدعی در ۱۹ اوت از معترضانی که «"پرچم ملی را حمل می‌کنند و برای کرامت ملت می‌ایستند"» حمایت کرد. ۲۰ اوت. در ۲۰ اوت، زنان افغان نگرانی‌های خود را برای آینده و مشارکت زنان در دولت جدید در یک گردهمایی اعتراضی ابراز کردند. فریحه ایثار، فعال حقوق بشر، اظهار داشت: «ما حق تحصیل، حق کار و حق مشارکت سیاسی و اجتماعی خود را از دست نخواهیم داد.» سپتامبر. ۲ سپتامبر. در ۲ سپتامبر، ۲۴ زن در هرات با برگزاری اعتراض خیابانی، خواستار شمول زنان در دولت طالبان و بازگشت تمام زنان شاغل به کارشان شدند. یکی از پوسترها اظهار داشت:
شاغل به کارشان شدند. یکی از پوسترها اظهار داشت: «آموزش، کار و امنیت — حقوق غیرقابل انکارمان است». برگزارکنندگان اعتراض گفتند که آنها برای تظاهرات زنان در سراسر افغانستان برنامه‌ریزی کرده‌اند. اعتراض مشابه زنان در کابل در سپتامبر ۳ صورت گرفت، که خواستار شمول زنان در دولت و حقوق زنان در تصمیم‌گیری فرآیندهای سیاسی شدند. معترضان همچنین خواستار دفاع از بهبود حقوق خود در دو دههٔ اول قرن بیست و یکم شدند. با توجه به ویدئویی در رسانه‌های اجتماعی آنلاین اعتراض‌های دیگر زنان در کابل در همان روز برگزار شد که توسط
دیگر زنان در کابل در همان روز برگزار شد که توسط نیروهای طالبان مسدود شد. ۴ سپتامبر. در تاریخ ۴ سپتامبر تظاهرات حقوق مدنی با حضور روزنامه‌نگاران، فعالان و زنان در کابل ادامه یافت. مسیر راهپیمایان در حالی که به سمت ارگ ریاست جمهوری روان بودند، توسط نیروهای امنیتی طالبان مسدود شد. طالبان وارد جمعیت شده و با شلیک سلاح در هوا و استفاده از گاز اشک‌آور علیه معترضان، مردم را متفرق کردند. طالبان با استفاده از ته تفنگ و اشیاء فلزی به معترضان حمله کردند. یک زن معترض پس از ضربه یک شیء فلزی به سرش از سوی طالبان بیهوش
پس از ضربه یک شیء فلزی به سرش از سوی طالبان بیهوش شد. او بعدها پنج بخیه برای درمان زخم دریافت کرد. طالبان همچنین شروع به دشنام‌گویی به معترضان کرد. ۷ سپتامبر. در ۷ سپتامبر، ۲۰۰ نفر در مقابل سفارت پاکستان در کابل اعتراض کردند. شعارهای اعتراضی شامل «پاکستان، پاکستان، افغانستان را ترک کن» گزارش شد و معترضان خواستار «رهایی» شدند. نیروهای امنیتی طالبان با شلیک به هوا مردم را متفرق کرده و وحید احمدی، فیلمبردار طلوع‌نیوز را بازداشت کردند. در همان روز ۲۰۰ نفر در هرات اعتراض کردند. طالبان معترضان را با شلاق زده و
اعتراض کردند. طالبان معترضان را با شلاق زده و با تیرهای هوایی جمعیت را متفرق کردند. دو یا سه زن در اعتراضات هرات کشته شدند. ۸ سپتامبر. در ۸ سپتامبر، تظاهرات در کابل و فیض‌آباد صورت گرفت. تظاهرات توسط نیروهای امنیتی طالبان شکسته شد. در تظاهرات کابل، شعارها شامل «"کابینهٔ بدون زنان یک شکست است"» بود و زنان خواستار حقوق برابر و «"زنان در دولت"» شدند. شرکت‌کنندگان زن در اعتراض، توسط نیروهای امنیتی طالبان شلاق، تیزر، ضرب و شتم و شفاهی مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. یک معترض زن گفت که او از طالبان نمی‌ترسد و
یک معترض زن گفت که او از طالبان نمی‌ترسد و همچنان در تظاهرات شرکت خواهد کرد و گفت: «"بهتر است یک بار بمیرد تا به تدریج بمیرد"». پنج روزنامه‌نگار «روزنامه اطلاعات روز» در جریان این اعتراض‌ها بازداشت شدند و دو نفر به دلیل صدمات در شفاخانه بستری شدند. واکنش طالبان. علیرغم وعده‌های اعتدال، نیروهای طالبان به روزنامه نگارانی که تظاهرات اوت را در جلال‌آباد و کابل پوشش می‌داند حمله کردند. در ۱۹ اوت، طالبان از روحانیون مسلمان خواست تا به جماعت خود بگویند که در کشور باقی بمانند و با «"پروپاگاندای منفی"» مقابله کنند،
بمانند و با «"پروپاگاندای منفی"» مقابله کنند، همچنین از افغان‌ها خواست که به کار بازگردند. طالبان همچنین پیش از نماز جمعه از امامان خواست تا مردم را در برابر خروج از کشور متقاعد کنند. اقدامات اجباری فراوانی علیه معترضان فعال توسط طالبان انجام شده‌است، با این حال، تظاهرات به صورت قابل ملاحظه‌ای ادامه داده شده‌است. طالبان واکنش خشنی نشان دادند و با ضرب شتم معترضان آن ها را بازداشت کردند. طالبان با شلیک تیر هوایی و ریختن آب و کف بر روی سر معترضان آن ها را سرکوب کردند اعتراضات همبستگی. پس از تصمیم دولت فدرال
کردند اعتراضات همبستگی. پس از تصمیم دولت فدرال کانادا برای پایان دادن به ماموریت تخلیه، افغان‌ها و کانادایی‌ها به خیابان‌ها رفتند تا حمایت خود را از کسانی که در افغانستان باقی‌مانده بودند را ابراز کنند. در آتن صدها افغان روبروی سفارت ایالات متحده رفته و از جامعهٔ بین‌المللی درخواست صلح کردند.
کارین اوبرهوفر (انگلیسی: Karin Oberhofer؛ زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۸۵) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی و ورزشکار دوگانه اهل ایتالیا است. اوبرهوفر در مسابقات قهرمانی جهان بیاتلون 2013 موفق به کسب مدال برنز در رقابت‌های دوگانه 6×4 کیلومتر شد. او همچنین در المپیک زمستانی 2010 شرکت کرد و در رقابت Relay به مقام یازدهم دست یافت. در المپیک زمستانی 2014 که در سوچی، روسیه برگزار شد، او به همراه دوروتیا ویریر، دومینیک ویندیش و لوکاس هوفر در رقابت‌های دوگانه مختلط موفق به کسب مدال برنز شد.
ساعت آبی () که به عنوان ساعت آبی غول‌پیکر نیز شناخته می‌شود، در مجموعه دایمی موزه کودکان در ایندیاناپولیس واقع در ایالت ایندیانا، ایالات‌متحده آمریکا قرار دارد. این تالار در دهلیز بزرگ قرار دارد و در مجاورت پلکان بزرگ قرار دارد که به طبقه دوم منتهی می‌شود. آن توسط دانشمند فرانسوی و برنارد گیتون در سال ۱۹۸۸ ایجاد شد، همان سالی که موزه آن را به دست آورد. این ساعت آبی یک وسیله هنری ۲۶٫۵ فوتی (۸٫۱ میلیون متر) و بزرگ‌ترین ساعت آبی در آمریکای شمالی است. شرح. این ساعت آبی که توسط شیمیدان فرانسوی و برنارد گیتون
ساعت آبی که توسط شیمیدان فرانسوی و برنارد گیتون ساخته شده‌است اندازه ای تقریباً ۳۰ فوت (۹٫۱ متر) است و از بیش از ۴۰ قطعه شیشه‌ای و ۱۰۰ قطعه فلزی ساخته شده‌است. چراغ‌های روی ساعت آبی، سبز روشن هستند و آب به رنگ آبی رنگی است. ساعت ساخته‌شده از شیشه، فولاد و ۷۰ گالن (۲۶۰ لیتر) محلول آب دیونیزه (آب دیونیزه)، متیل الکل و رنگ رنگ‌آمیزی است. این دستگاه در فرانسه مونتاژ شد تا مطمئن شود که کار می‌کند و سپس به ایندیاناپولیس بازمی‌گردد. این بار بیش از دو هفته در موزه کودکان گرد هم آمده بود. طرز کار. عملاً، این ساعت
کودکان گرد هم آمده بود. طرز کار. عملاً، این ساعت آبی متشکل از چهار زیر سیستم است: یک نوسان‌ساز فرکانس (آونگ)، یک تقسیم‌کننده فرکانس، یک شمارنده فرکانس (دیسک نرم) و یک شمارنده دور (ساعت). آب از پمپ در زیرزمین، درست زیر ساعت، از طریق لوله که از وسط ساعت به مخزن بالا می‌رود، پمپ می‌شود. سپس آب چکه می‌کند و روی یک قاشق بزرگ در بالای آن چکه می‌کند، که به رنگ سبز و نوسان دار متصل است. نگهداری. این ساعت آبی دو پمپ در زیرزمین دارد - کسی که ساعت کار را نگه می‌دارد، و یک پشتیبان در صورتی که برای اولین بار با شکستن
و یک پشتیبان در صورتی که برای اولین بار با شکستن مواجه شود. ۷۰ گالن (۲۶۰ لیتر) سیال در ساعت آب خالص نیست. این آب از آب دیونیزه تهیه شد (برای نگه داشتن آن به‌طور الکتریکی رسانای الکتریکی)، رنگ کردن (برای به کار انداختن آب آسان‌تر) و متیل الکل (برای جلوگیری از رشد باکتری در ساعت). رنگ آب را می‌توان با توقف ساعت، تخلیه آب و تعویض آن با آب جدید تغییر داد. هنرمند. ساعت آبی توسط برنارد گیتون، شیمیدان فرانسوی و هنرمندی که آن دو مطالعه را با ایجاد ساعت‌های آبی، ماشین‌حساب آب، فواره‌ها و چیزهای دیگر از هنر و علوم
آب، فواره‌ها و چیزهای دیگر از هنر و علوم ترکیب می‌کند، ایجاد شد. برنارد شروع به ساختن چیزهایی از علوم هنری در سال ۱۹۷۹، در سن ۴۳ سالگی کرد، زمانی که دنیای علوم تحقیقی را برای خلق هنر علمی ترک کرد. جستارهای وابسته. ساعت آبی هورنسبای
کایلی هامفریز (؛ زادهٔ ) ورزشکار بابسلد اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برنده هفت مدال طلا، سه مدال نقره، پنج مدال برنز شده‌ است.
کجل سونسون (؛ زادهٔ ) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی و ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کلاوس اوهوبر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
کورت ساکوسدورف (؛ ۱۰ مه ۱۹۰۴ – ۱ ژانویه ۱۹۶۰ (aged 55)) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
کیم چو-هی با نام مستعار چوچو (؛ زادهٔ ) ورزشکار کرلینگ اهل کره جنوبی است. او نیمکت نشین بود، اما اکنون برای تیم کیم یون جونگ به عنوان بازیکن دوم بازی می کند. تیم کیم به نمایندگی از کره جنوبی در بازی های المپیک زمستانی 2018 موفق به کسب مدال نقره شد. حرفه. تیم کیم قهرمانی کره جنوبی در سال 2017 را به دست آورد و این تیم را به عنوان نماینده کره جنوبی روی یخ خانگی در بازی های المپیک زمستانی 2018 انتخاب کرد. این تیم فصل 18-2017 کرلینگ را با قهرمانی در مسابقات قهرمانی کرلینگ 2017 اقیانوس آرام-آسیا آغاز کرد. این تیم