payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جواهرنامه لنکران کتابی نوشته "سید علی کاظم بی اوغلو" در سال ۱۸۶۹ میلادی است که در ۴۳ صفحه و به زبان فارسی نگارش شده‌است. موضوع این کتاب دربارهٔ اقتصاد، تاریخ و جغرافیای شهر لنکران و خانات تالش و اشغال آن به دست امپراتوری روسیه است. ساختار کتاب. این اثر شامل یک مقدمه، شش فصل و یک سخن آخر است. مقدمه آن هدف نگارش آن را روشن می‌کند. در فصل نخست اثر، نویسنده سعی دارد ریشه واژه لنکران را روشن سازد و در فصل دوم اصل واژه را توضیح دهد. فصل سوم به مرزها و منابع طبیعی خانات تالش می‌پردازد. فصل چهارم به آب و هوای خانات
تالش می‌پردازد. فصل چهارم به آب و هوای خانات تالش می‌پردازد. فصل پنجم به زندگی و آرامگاه‌های شماری از شیخ‌ها و افراد مذهبی که در این منطقه زندگی می‌کردند، می‌پردازد. فصل ششم در مورد تاریخچه کوتاه پادشاهی و سلطنت تالش می‌گوید. در این بخش، پیش از همه، دوره پیش از تأسیس خانات و فعالیت‌های آقامحمدخان قاجار پوشش داده شده‌است. مضامین. نویسنده برنامه‌های متجاوز روسیه را این‌گونه توصیف می‌کند: پس از مرگ نادرشاه، تلاش آقاخان برای تصرف لنکران بی‌نتیجه ماند. فتحعلی‌شاه که می‌خواست میر مصطفی خان را از راه‌های گوناگون
که می‌خواست میر مصطفی خان را از راه‌های گوناگون تسلیم خود کند با سپاهی ۳۰ هزار نفری به لنکران لشکر کشید. میر مصطفی خان برای نجات خانات تالش از این وضعیت دشوار شورایی را تشکیل داد و فراخواند. این شورا که اظهار داشت تسلیم شدن به ایران قاجاری توهین بزرگی است، تصمیم گرفت که از روسیه درخواست کمک کند. طبق این تصمیم، میر مصطفی خان از راه آستراخان فرستاده‌ای را از طریق پسر عموی خود میرزا محمد بیگ به امپراتوری روسیه فرستاد. سخن آخر این اثر به آثار باستانی و تاریخی در لنکران و مناطق پیرامون آن اختصاص دارد. اثر
در لنکران و مناطق پیرامون آن اختصاص دارد. اثر نویسنده شرح هنری و وقایع‌نگاری است. این کتاب علی‌رغم توصیف محدود وقایع در اثر، از نظر مطالعه تاریخ خان‌نشین تالش بسیار ارزشمند است. در تاریخ‌نگاری جمهوری آذربایجان در دهه‌های ۶۰ و ۸۰ سده بیستم، همراه با مسئله اشغال مناطق شمالی رود ارس توسط روس‌ها، بررسی توسعه تاریخی خانات شمال ارس و تاریخ تصرف آن‌ها به‌دست روسیه رواج یافت. تشکیل خان‌نشین‌ها، اوضاع درونی و خارجی آن‌ها، روابط خان نشین‌ها با روسیه، پیوستن آنها به امپراتوری روسیه و سایر موضوعات از موضوعات اصلی این
روسیه و سایر موضوعات از موضوعات اصلی این آثار است.
ناوبد (پارسی میانه: Nāvbed) یکی از مقام‌های ارتش شاهنشاهی ساسانی و فرمانده نیروی دریایی شاهنشاهی ساسانی بود. واژه‌شناسی. «ناوبد» (&lt; &lt; ) به معنای «"فرمانده کشتی"؛ "کشتی‌بان"» از دو واژه ساخته شده‌است: "ناو" &lt; &lt; «"کشتی"» + "بد" &lt; &lt; «"سرور"».
یونس پارسابُناب (۱۳۱۶ در تبریز - ۲۸ آذر ۱۴۰۲ در واشینگتن) نویسنده، تاریخ‌نگار، فعال سیاسی و روزنامه‌نگار چپ اهل ایران است. پارسابناب در کنفدراسیون جهانی محصلین و دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی عضویت داشته و عضو هیئت رهبری حزب رنجبران ایران و اتحاد چپ ایرانیان در خارج از کشور بود. او تا پایان عمر در واشینگتن در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کرد و در ۲۸ آذر ماه ۱۴۰۲ در بیمارستانی در آن شهر در سن ۸۶ سالگی درگذشت. زندگی. یونس پارسابناب در سال ۱۳۱۶ در تبریز به دنیا آمد. او در همین شهر به تحصیل پرداخت و از دبیرستان
آمد. او در همین شهر به تحصیل پرداخت و از دبیرستان امیرخیزی تبریز دیپلم گرفت. پارسابناب برای ادامهٔ تحصیل به آمریکا رفت و در دانشگاه هاوارد به تحصیل در رشتهٔ علوم سیاسی پرداخت. او تحصیلات خود را در هاوارد در مقطع کارشناسی ارشد در رشتهٔ تاریخ ادامه داد. پس از دانش‌آموختگی از هاروارد به دانشگاه کاتولیک آمریکا رفت و در آنجا در مقطع دکترا به تحصیل در رشتهٔ علوم سیاسی، تاریخ و امور بین‌الملل پرداخت و نهایتاً در سال ۱۹۷۴ ا این دانشگاه در مقطع دکترا دانش‌آموخته شد. یونس پارسابنای در سال‌های تحصیل در آمریکا به
شد. یونس پارسابنای در سال‌های تحصیل در آمریکا به فعالیت سیاسی پرداخت و از بنیانگذاران کنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی در آمریکا بود. او طی سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۸ در چارچوب کنفدراسیون به فعالیت علیه حکومت پهلوی پرداخت. پارسابناب در چارچوب فعالیت‌های کنفدراسیون فعالیت مطبوعاتی هم می‌کرد. او طی سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰ با نشریهٔ ترکی‌زبان "ستارخان بایراغی" (به فارسی: پرچم ستارخان) به همکاری پرداخت که در آن زمان ارگان کمیتهٔ ملیت‌های کنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی به‌شمار می‌آمد. پارسابناب فعالیت خود را در
ایرانی به‌شمار می‌آمد. پارسابناب فعالیت خود را در مطبوعات دیگر نیز ادامه داد و مدتی سردبیر نشریهٔ "ریپه" بود که به زبان انگلیسی در واشینگتن منتشر می‌شد. او علاوه بر این در نشریات فارسی‌زبانی مانند "میزگرد" چاپ کلن، "ایرانیان" چاپ واشینگتن، راه کارگر چاپ پاریس و لندن و شهروند چاپ تورنتو و دالاس مطالبی منتشر کرده است. وی همچنین با نشریات اینترنتی فارسی‌زبان مانند روشنگر، مجله هفته، عصر نو، گزارشگر، اشتراک و … به همکاری پرداخته است. یونس پارسابناب فعالیت سیاسی خود را با حزب رنجبران ایران ادامه داد و از
سیاسی خود را با حزب رنجبران ایران ادامه داد و از مسئولان سیاسی و هیئت تحریریه فعلی این حزب به‌شمار می‌آمد. . همچنین از اعضای اتحاد چپ ایرانیان در واشینگتن و حومه به‌شمار می‌رود. فعالیت دانشگاهی. یونس پارسا بناب از سال ۱۹۷۲ در دانشگاه استرایر در واشینگتن در رشتهٔ علوم سیاسی و جامعه‌شناسی سیاسی به تدریس پرداخته است. او همچنین طی سال‌های ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۰ رئیس هیئت علمی این دانشگاه بوده است.
درست‌بد (Drustbed) عنوان پزشک ارشد در دوران شاهنشاهی ساسانی (۲۲۴–۶۵۱) بود. در اوایل دوره ساسانیان هیچ اشاره‌ای به این عنوان نشده‌است و همه دارندگان شناخته‌شده این مقام برای نخستین بار در اواخر دوران ساسانی زندگی می‌کردند، که این بیانگر آن است که احتمالاً این عنوان در اواخر دوره ساسانی ایجاد شده‌است. غیرزرتشتی‌ها نیز می‌توانستند به این مقام برسند، همچون گابریل سنجاری مسیحی که پزشک خصوصی خسرو پرویز () بود.
پخیستا (به لاتین: Pkhista) یک رود در قفقاز غربی است که در گرجستان واقع شده‌است. این رود ۱۳ کیلومتر طول دارد.
وگ متیوز ویلیامز (متولد ۲ اکتبر ۱۹۸۵) مدل ایرلندی و شخصیت رسانه ای است. عمده شهرت وی شرکت در چند برنامه تلویزیونی مانند "رقصیدن با ستاره‌ها" و "مأموریت زنده ماندن" محصول ۲۰۱۵ بوده‌است. سنین جوانی و تحصیل. ویلیامز در ۲ اکتبر ۱۹۸۵ در پورتمارنوک، حومه شمالی دوبلین متولد شد. والدین او، ساندرا و فروشنده اسبق اتومبیل فردی، هنگامی که او هفت ساله بود از یکدیگر جدا شدند و پدرش در سال ۲۰۱۰ درگذشت. او بعد از برادرش فردریک و خواهرش امبر کوچکترین فرزند از سه خواهر و برادر بود. وگ همچنین دو خواهر و برادر ناتنی دارد.
برادر بود. وگ همچنین دو خواهر و برادر ناتنی دارد. ویلیامز در کالج دخترانه سانتا سابینا دومنیکن در ساتون تحصیل کرده‌است. حرفه. وگ حرفه بازیگری خود را در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۰ با بازی در یک سریال تلویزیونی واقعیت "ایرلندی با نام خیابان نامرئی آغاز کرد"، این سریال که کاملاً مشابه سریال "تپه‌ها" است، زندگی چهار دختر ایرلندی در دوبلین را دنبال می‌کند.
خیپستا () یک رودخانه در قفقاز غربی در جمهوری آبخاز است.
دامنه حرکت برقی خودرو یا به اختصار انگلیسی (AER) به معنای حداکثر برد مسافتی با یک وسیله نقلیه الکتریکی است که فقط از باتری خود برای عبور از یک چرخه رانندگی مشخص استفاده می‌کند. در مورد یک وسیله نقلیه تمام الکتریکی، این به معنای حداکثر برد در هر شارژر باتری است. از فرمول زیر برای محاسبه دامنه حرکت برقی خودروهایی که در حالت ترکیبی (هیبریدی) کار می‌کنند استفاده می‌شود: GPM CD کارایی را در حالت تخلیه شارژ تعیین می‌کند، و GPM CS حالت شارژدهی را به عنوان تعیین شده و "d" CD را فاصله در حالت تخلیه شارژ عنوان
شده و "d" CD را فاصله در حالت تخلیه شارژ عنوان می‌کند. برای سنجش برد خودروهای الکتریکی پلاگین هیبرید "توسط PHEV- (مایل)" یا PHEV- "(کیلومتر)" کیلومتر تعیین می‌شود که مسافتی را که خودرو می‌تواند فقط با باتری طی کند، نشان می‌دهد. به عنوان مثال، یک خودروی برقی دوگانه با PHEV-20 می‌تواند ۲۰ مایل بدون استفاده از موتور احتراق داخلی حرکت کند.
اندرزبد (پارسی میانه: Andarzbad) یکی از مناصب ایران در زمان ساسانیان و مشاور ارشد یک شهر یا استان بود. مقام دیگری نیز به نام «اسواران اندرزبد» (andarzbad ī aswāragān) مشاور ارشد سواران (سواره نظام) ارتش ساسانی به‌شمار می‌رفت. همچنین به وجود عنوان «واسپوهران اندرزبد» (andandzbad ī wāspuhragān) نیز اشاره شده که در قلمرو پادشاه دارای اختیارات اجرایی بود. در زمان شاپور یکم به مشاور ملکه‌ها «بانوان اندرزبد» (bānūgān andarzbed) گفته می‌شد و در آن زمان فردی به نام یزدبد مسئول آن بود. از مقام دیگری نیز به نام
نام یزدبد مسئول آن بود. از مقام دیگری نیز به نام «دراندرزبد» (darandarzbad) یاد شده که مشاور دربار به‌شمار می‌رفت و به نظر می‌رسد یکی از عالی‌ترین مقام‌ها در سلسله مراتب دربار بوده‌است. «مغان اندرزبد» (mōgān-andarzbad) نیز مشاور مغها و یکی از بزرگ‌ترین مقام‌های آن طبقه بود.
آمارگَر (پارسی میانه: Āmārgar) یکی از مناصب ایران در زمان ساسانیان و جمع‌آوری‌کنندهٔ مالیات‌ها بود. این نام در فارسی امروز معنای «آمارگیرنده و سرشمارگر» را گرفته‌است. پیشینه. به گفته اسناد هخامنشی آمارگرها با هماره‌کاره در ارتباط بودند. با توجه به سندی مربوط به سال ۸۱ پیش از میلاد که در نسا یافت شده، می‌توان گفت که آمارگرها در دوره اشکانی نیز حضور داشتند. در شاهنشاهی ساسانی، آمارگر نوعی مالیات‌گیر یا افسر ارشد مالی بود و برای اداره استان بسیار ضروری بود و می‌توانست یک، دو یا حتی سه شهر را کنترل کند. بیشتر
یک، دو یا حتی سه شهر را کنترل کند. بیشتر آمارگرها می‌توانستند کنترل کل استان را در دست گیرند. در پایان سده سوم میلادی آمارگرها به همراه ساتراپها و سایر مقامات ذکر می‌شوند. در دوران اوج شاهنشاهی مقامی به نام «ایران آمارگر» (Ērān-āmārgar) مسئول خدمات مالی در کشور بود. آرتور کریستنسن پیشنهاد می‌کند که ایران آمارگر را طبق فارسنامهٔ ابن بلخی به عنوان نماینده وزرگ فرمذار پذیرفته شود. در امپراتوری ساسانی، آمارگران وظیفه ارزیابی املاک و مستغلات، رسیدگی به امور آن‌ها و همچنین جمع‌آوری و ذخیره مالیات را در حوزه خود
و همچنین جمع‌آوری و ذخیره مالیات را در حوزه خود داشتند.
گذشته چراغ راه آینده است کتابی دربارهٔ تاریخ معاصر ایران است. این کتاب در اواسط دههٔ پنجاه خورشیدی توسط چند نویسندهٔ ناشناس نوشته و به صورت زیرزمینی به چاپ رسید. نویسندگان این کتاب خود را با نام مستعار «جامی» معرفی کرده‌بودند. چاپ کتاب به صورت تدریجی صورت گرفت و سپس کامل شد. این کتاب پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ چندین بار و هر بار در ده‌ها هزار نسخه چاپ و منتشر شده‌است. نویسندگان. چاپ زیرزمینی کتاب گذشته چراغ راه آینده است در زمان پهلوی نام نویسندهٔ مشخصی را بر روی خود نداشت و به جای آن از نام مستعار «جامی»
بر روی خود نداشت و به جای آن از نام مستعار «جامی» استفاده شده‌بود. به همین دلیل به مدتی طولانی همگان بر این گمان بودند که این کتاب توسط سازمانی سیاسی و به صورت گروهی نوشته شده‌است. با این وجود بعدها مشخص شد که غلامعلی دهقان، محمدعلی فرزانه و محمدحسین مبین نویسندگان این اثر بوده‌اند. غلامعلی دهقان (۱۳۰۵ در تبریز - ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۵ در تهران) پزشک و تاریخ‌ نگار آذربایجانی و عضو فرقهٔ دموکرات آذربایجان بود. دو نویسندهٔ دیگر نیز محمدعلی فرزانه (۱۳۰۲ در تبریز - ۱۳۸۴ در گوتنبرگ) پژوهشگر فلولکلور، زبان و ادبیات
۱۳۸۴ در گوتنبرگ) پژوهشگر فلولکلور، زبان و ادبیات ترکی آذربایجان، و سید محمدحسین مبین (۱۳۰۶ در تبریز - ۱۳۹۴ در تبریز) پزشک جذام ‌شناس و تاریخ ‌نگار، هر دو از فعالان سیاسی چپ آذربایجان بودند. گفته می‌شود که این کتاب نویسندهٔ چهارمی هم دارد که هنوز ناشناخته باقی مانده‌است. موضوع. کتاب گذشته چراغ راه آینده است در ۱۲ فصل تدوین شده‌است. فصل‌های کتاب به شرح زیر است:
گلوک () (شرکت گلوک با مسئولیت محدود Glock Ges.m.b.H) شرکت صنایع جنگ‌افزاری است، که در سال ۱۹۶۳ توسط گاستون گلاک و همسرش در ایالت کرنتن اتریش تأسیس شد. این شرکت درآمد خود را عموماً مخفی نگهمیدارد، ولی در گذشته طی دعاوی‌های حقوقی مالک شرکت با همسر سابقش، آمار نسبتاً واضحی منتشر شده‌است. فروش این شرکت در سال ۲۰۲۰ مبلغ ۷۸۰ میلیون یورو بوده است. اسلحه‌های گلوک سلاح‌های کمری هستند که توسط پلیس و سازمان‌های نظامی چند کشور مورد استفاده قرار می‌گیرند. محبوبیت تپانچه‌های گلوک را می‌توان به عوامل مختلفی نسبت داد. آنها
گلوک را می‌توان به عوامل مختلفی نسبت داد. آنها نسبتاً سبک هستند و به‌طور گسترده‌ای به عنوان قابل اعتماد شناخته شده و تحت شرایط سخت عمل می‌کنند و می‌توانند طیف گسترده‌ای از انواع گلوله‌های متفاوت را شلیک کنند. روش استفاده آسان از این تپانچه اطمینان کاربران را دوچندان می‌کند. این تپانچه با تعداد نسبتاً کمی از قطعات ساخته شده (تقریباً یک دوم تعداد قطعات معمولی اسلحه‌های مشابه، که هر کدام قابل تعویض هستند و نیازی به تنظیم دستی نیز ندارند). بدنه پلیمری، این اسلحه‌ها را سبک‌تر از اسلحه‌های مشابه با قاب فولادی
را سبک‌تر از اسلحه‌های مشابه با قاب فولادی می‌کند و این ویژگی، برای کاربران جذاب محسوب می‌شود، ولی همین امر ممکن است یافتن و شناسایی آنرا در کنترل‌های بدنی بوسیله برخی دستگاه های فلزیاب مشکل کند. کاربران عمده. انواع تپانچه‌های گلوک، اسلحه‌های استاندارد در ارتش نروژ، نیروهای مسلح اتریش، پلیس لندن، پلیس فدرال اتریش، واحدهای ویژه مختلف پلیس فدرال آلمان و حدود دو سوم نیروهای پلیس ایالات متحده آمریکا هستند. علاوه بر این، از تپانچه‌های گلوک برای تجهیز نیروهای امنیتی جدید عراق استفاده می‌شود. شعبه های تولیدی و
جدید عراق استفاده می‌شود. شعبه های تولیدی و خدمات شرکت در جهان. Glock America N.V (اروگوئه) Glock, Inc (ایالات متحده آمریکا) Glock (H.K.) Ltd (هنگ کنگ) Glock Middle East FZE (امارات متحده عربی) Glock do Brasil S.A (برزیل)
گاستون گلاک (؛ زادهٔ ) کارآفرین، مخترع و طراح اهل اتریش است، که در سال ۱۹۶۳ شرکت گلوک را تأسیس کرد. گلاک در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۳ در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
اَفَربَن (پارسی میانه: "Afarban") یکی از نجیب‌زادگان ساسانی در پایان سده سوم میلادی در زمان حکومت نرسه بود. زندگی. افربن در سال ۲۹۷/۲۹۹ میلادی در زمان انعقاد عهدنامه نصیبین به گفته پطرس پاتریسی در کنار برزشاپور نماینده ایران در برابر سیکوریوس پروبوس رومی بود. بر اساس این گزارش وی فرماندار پرایتوری بود که از نظر تاریخ‌نگاری به عنوان ترجمه اصطلاح فارسی هزاربد درک می‌شود. پطرس همچنین می‌گوید که او در پیشگاه نرسه عزیز بوده‌است.
منی کی ریتی (، ) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش تهری گرهوال واقع شده‌است. مونی کی رتی ۱٫۸۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱۰٬۶۲۰ نفر جمعیت دارد و ۴۵۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
روابط ژاپن و پاکستان، اشاره به روابط دو جانبه بین ژاپن و پاکستان دارد. ژاپن جز اولین کشورهایی بود که حاکمیت پاکستان را به رسمیت شناخت، سه روز پس از استقلال این کشور در ۱۴ اوت ۱۹۴۷ این کار را انجام داد. روابط دیپلماتیک این دو کشور پس از پایان اشغال ژاپن توسط متفقین به‌طور رسمی در آوریل ۱۹۵۲ برقرار شد. پاکستان نقش عمده ای در کمک به رفع اشغال و همچنین بازسازی اقتصاد ژاپن از طریق صادرات گسترده و چشم پوشی از غرامت جنگی که ژاپن به این کشور بدهکار بود، ایفا کرد. روابط دو کشور از طریق جنگ سرد به دلیل اتحاد پاکستان
دو کشور از طریق جنگ سرد به دلیل اتحاد پاکستان با بلوک غربی تحت رهبری آمریکا، که ژاپن بخشی از آن بود، تقویت شد. روابط ژاپن و پاکستان به‌طور کلی پایدار مانده‌است، به استثنای دوره زمانی که هند و پاکستان به دلیل آزمایش سلاح‌های هسته ای خود در سال ۱۹۹۸ تحت تحریم‌های ژاپن قرار گرفتند. پس از آن پاکستان بیش از ۲۶۰ میلیارد ین کمک و کمک از ژاپن و همچنین ۳ میلیارد ین سرمایه‌گذاری کرد. از سال ۲۰۱۵، حدود ۲۰۰۰ تبعه ژاپنی در پاکستان اقامت دارند در حالی که حدود ۱۲۷۰۸ تبعه پاکستانی در ژاپن اقامت دارند. حدود ۲۰٬۰۰۰ گردشگر
پاکستانی در ژاپن اقامت دارند. حدود ۲۰٬۰۰۰ گردشگر ژاپنی بین سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ از پاکستان بازدید کرده و همچنان با تمرکز در سایتهای بودایی پاکستان ابراز علاقه می‌کنند. نمایندگان پاکستان در اول از طریق سفارت خود در توکیو و ژاپن از طریق سفارت خود در اسلام‌آباد نمایندگی دارند. از سال ۲۰۱۵، تجارت دو جانبه بین ژاپن و پاکستان ۱٫۹ میلیارد دلار بود. پس از جنگ جهانی دوم. سلطنت تازه تأسیس پاکستان از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۱ نقش مهمی در تلاش برای برداشتن اشغال ژاپن توسط متفقین و بازگرداندن حاکمیت ژاپن داشت. جان فوستر دالس وزیر
بازگرداندن حاکمیت ژاپن داشت. جان فوستر دالس وزیر خارجه ایالات متحده، پاکستان را «برج قدرت» در معاهده سانفرانسیسکو توصیف کرد، پیمانی صلح که در ۸ سپتامبر ۱۹۵۱ بین ژاپن و متفقین در سانفرانسیسکو امضا شد. برخلاف بسیاری از کشورهای آسیایی، پاکستان برای کمک به کشور دوم در ساخت اقتصاد خود از جبران جنگ ژاپن چشم پوشی کرد. پاکستان همچنین در میان اولین کشورهایی بود که پیمان صلح ژاپن را تصویب کرد. پاکستان با صادرات عمده پنبه و جوت به ژاپن نقش اصلی را در احیای اقتصادی ژاپن پس از جنگ داشت زیرا منسوجات در واقع تنها صنعتی
پس از جنگ داشت زیرا منسوجات در واقع تنها صنعتی بود که در اشغال متفقین ادامه داشت. فرماندهی عالی نیروهای متفقین اولین مأموریت تجاری خود را به ریاست آر ایتون در ماه مه ۱۹۴۸ به پاکستان فرستاد. دو ماه بعد، ژاپن یک قرارداد تجاری با پاکستان امضا کرد، که همچنین اولین توافق‌نامه تجاری بود که ژاپن با هر کشوری پس از جنگ امضا کرد. بیشتر صادرات پاکستان با پرداخت معوق بود زیرا ژاپن از نظر ارزی کمبود داشت. در عوض پنبه و جوت، پاکستان ماشین آلات نساجی را از ژاپن وارد کرد؛ بنابراین، یک رابطه تجاری سودمند متقابل بین آنها
بنابراین، یک رابطه تجاری سودمند متقابل بین آنها به‌وجود آمد. بعلاوه، یک آژانس رابط تجاری ژاپن در سال ۱۹۴۸ در کراچی تأسیس شد، که پس از جنگ نیز به عنوان منبع دیپلماتیک ژاپن خدمت می‌کرد. پاکستان در سپتامبر ۱۹۴۸ اولین مأموریت تجاری خود را به سرپرستی میرزا ابوالاسفاحی به ژاپن فرستاد تا صنعت منسوجات ژاپن را به سود پاکستان بررسی کند. یکی دیگر از مأموریت‌های تجاری فرماندهی عالی نیروهای متفقین به ریاست ای‌بی بلاتچلی در فوریه ۱۹۴۹ از پاکستان دیدار کرد و دو مأموریت تجاری دیگر به ترتیب به رهبری بی. دابلیو آدامز و
تجاری دیگر به ترتیب به رهبری بی. دابلیو آدامز و ای‌بی اسنل از پاکستان دیدار کردند تا برای صنعت ژاپن پنبه و جوت را مذاکره کنند. این بازدیدها زمینه را برای بسیاری از هیئت‌های تجاری دیگر به پاکستان برای تقویت تجارت و ارتقا سایر فعالیت‌های اقتصادی بین دو کشور فراهم کرد. دیپلماسی متقابل. قبل از برقراری روابط منظم دیپلماتیک بین پاکستان و ژاپن، دفاتر رابط تجاری در کراچی و توکیو که از سال ۱۹۴۸ فعالیت می‌کردند، تنها منابع تجارت و روابط دیپلماتیک بودند. هر دو کشور در ۱۸ آوریل ۱۹۵۲، درست ده روز پس از تصویب پیمان صلح
۱۸ آوریل ۱۹۵۲، درست ده روز پس از تصویب پیمان صلح ژاپن، مأموریت‌های دیپلماتیک منظمی را ایجاد کردند؛ بنابراین، پاکستان از سال ۱۹۴۸ تماس‌های دیپلماتیک و تجاری خود را با ژاپن برقرار کرد؛ مدتها قبل از آنکه حاکمیت ژاپن توسط نیروهای متفقین احیا شود. به منظور رفع کمبود شدید غذا در ژاپن که پس از جنگ ایجاد شد، پاکستان در سال ۱۹۵۲ و ۱۹۵۳ با حمل تابلوی راهنما «برنج اهدا شده به امپراتور ژاپن توسط دولت پاکستان» ۶۰٬۰۰۰ تن برنج را از طریق کشتی‌های «نیشیمن» به ژاپن حمل کرد. در دهه ۱۹۵۰ احساس ملی بین دو طرف چنین بود.
مارسلا دل ریو (مکزیکو سیتی، ۳۰ می ۱۹۳۲) شاعر، دراماتورژ و راوی اهل مکریک است. زندگینامه. او در یک خانواده ادیب زاده شد؛ "مارسلا دل ریو" از سنین پایین علاقه بسیار به شعر از خود نشان داد و اولین جایزه خود را در همان سن پایین در ۱۴ سالگی بدست آورد. او حرفه خود را به عنوان روزنامه‌نگار مجله "زن" که مادرش "ماریا آئورلیا ریس" مدیر مسئول آن بود، از ۱۷ سالگی آغاز کرد. او در این مجله به عنوان مصاحبه‌گر و منتقد تئاتر و اپرا مشغول شد. او همین کار را در نشریات "قاره" (از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۸) و "تازه‌ها" (در ۱۹۷۷) ادامه داد.
۱۹۵۸ تا ۱۹۶۸) و "تازه‌ها" (در ۱۹۷۷) ادامه داد. او سپس در دانشکده فلسفه و ادبیات دانشگاه مستقل ملی مکزیک مشغول به تحصیل زبان اسپانیایی و ادبیات شد . سپس در "دانشکده ملی هنرهای زیبا" مشغول به پژوهش در هنر تئاتر شد و همچنین به مطالعه "هنر دراماتیک" در "آکادمی سینماتوگرافی مکزیک" پرداخت. سپس در مدرسه هنرهای دراماتیک استاد ژاپنی "سکی سانو" به تحصیل بازیگری پرداخت. به مدت دوسال مشغول اجرای صحنه ای شد. سپس عازم ایروین در ایالات متحده شد و در آنجا درجه دکترای فلسفه را از دانشگاه کالیفرنیا دریافت کرد. او در سال
را از دانشگاه کالیفرنیا دریافت کرد. او در سال ۱۹۶۵ به عنوان همکار به مدت یک سال وارد مرکز نویسندگان مکزیک شد. در سال ۲۰۱۰ داستان او با عنوان سرداب آینه در مجموعه آثاری از نویسندگان مختلف و برجسته ای باز انتشار یافت.
پطرس پاتریسی (، ؛ ۵۰۰–۵۶۵) یکی از مقامات ارشد و دیپلمات امپراتوری بیزانس و تاریخ‌نگار رومی بود. او در ۲۶ سال بی‌همتا مقام دبیر ارشد را در نزد امپراتور بر عهده داشت و در این جایگاه یکی از نزدیک‌ترین مقامات به امپراتور ژوستینین یکم (ح. ۵۲۷–۵۶۵) بود که نقش مهمی را در سیاست‌های مذهبی روم و روابطش با شاهنشاهی ساسانی بازی کرد. او رهبر مذاکرات پیمان‌نامه صلحی در سال ۵۶۲ بود که جنگ ۲۰ ساله لازستان را به پایان رسانید. نوشته‌های تاریخی وی تنها به صورت پاره‌پاره باقی‌مانده‌اند، اما منابع بی‌نظیری از اوایل دوره بیزانس
اما منابع بی‌نظیری از اوایل دوره بیزانس و مسائل دیپلماتیک میان بیزانس و ساسانیان را ارائه می‌دهند.
یزدگرد (پارسی میانه: "Yazdegerd") یکی از دبیران شاهنشاهی ساسانی در سده ششم میلادی در زمان حکومت خسرو انوشیروان بود. به گفته "شاهنامه" یزدگرد به خسرو در زمان جنگ با ترکان مشاوره می‌داده‌ است. او یکی از کسانی بود که هفت جلسه پرسش و پاسخ را برای بزرگمهر جوان ترتیب دادند.
کلود ریویر ()؛ (زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۳۲)انسان‌شناس فرانسوی و استاد انسان‌شناسی اجتماعی در دانشگاه سوربن (پاریس پنجم)است. او به خاطر آثارش در زمینه انسان‌شناسی اجتماعی مشهور است.
عصب‌شناسی رفتاری (به انگلیسی Neuroethology)، رویکرد تکاملی و مقایسه ای برای مطالعه رفتار حیوانات و تنظیم مکانیکی اساسی آن توسط سیستم عصبی است. این یک دانش میان رشته‌ای است که از ترکیب علوم اعصاب (مطالعه سیستم عصبی) و رفتارشناسی جانوری ethology (مطالعه رفتار حیوانات در شرایط طبیعی) بوجود می‌آید. یک موضوع اصلی عصب‌شناسی رفتاری، که آن را از سایر شاخه‌های علوم اعصاب متمایز می‌کند این است که به جای بررسی رفتارهای مخصوص یک بیماری خاص یا آزمایشات تجربی، تمرکز آن بر رفتارهایی است که مورد توجه انتخاب طبیعی واقع
بر رفتارهایی است که مورد توجه انتخاب طبیعی واقع شده‌اند (به عنوان مثال، یافتن همسران، پذیرش مغناطیسی به منظور جهت‌یابی و یافتن راه دقیق بدون نقشه و ابزار، بررسی شیوه حرکت جانوران در هنگام جابجا شدن، استتار و تقلید ظاهر و رفتاربرای فریب شکارچیان یا طعمه). متخصصان عصب‌شناسی رفتاری امیدوارند که بتواند اصول کلی سیستم عصبی را از مطالعه رفتارهای غلو شده یا تخصصی شدهٔ حیوانات کشف کنند. آنها تلاش می‌کنند بفهمند که چگونه سیستم عصبی محرکهای مربوط به بیولوژیک را به رفتار طبیعی تبدیل می‌کند. به عنوان مثال، بسیاری از
طبیعی تبدیل می‌کند. به عنوان مثال، بسیاری از خفاش‌ها قادر به مکان‌یابی هستند که برای شکار طعمه و جهت‌یابی دقیق بکار می‌رود. سیستم شنوایی خفاش‌ها اغلب به عنوان نمونه ای از چگونگی تبدیل ویژگی‌های آکوستیک صداها به یک نقشه حسی از ویژگی‌های صوتی مربوط به رفتار استفاده می‌شود. اصول کلی و نظریه‌ها. عصب‌شناسی رفتاری، یک رویکرد چند رشته‌ای برای مطالعه رفتار حیوانات است که از رشته‌های مختلفی بهره می‌برد. رویکرد آن مبتنی بر این نظریه است که سیستم عصبی حیوانات به علت تطبیق یک گونه با یک شرایط خاص محیطی برای رفع مشکلات
یک گونه با یک شرایط خاص محیطی برای رفع مشکلات حسی و کنشی تکامل یافته و سیستم عصبی شان در زمینه مشکلاتی که برای حل آن تکامل یافته‌اند، بهتر درک می‌شوند. مطابق با اصل کروگ، عصب شناسان رفتاری، اغلب حیواناتی را مطالعه می‌کنند که «متخصص» رفتاری هستند که محقق می‌خواهد مطالعه کند. به عنوان مثال زنبورهای عسل و رفتار اجتماعی، مکان‌یابی خفاش، محلی سازی صدای جغد (محلی سازی صدا به عنوان توانایی یک حیوان در شناسایی منشأ صدا در فاصله و جهت تعریف می‌شود) و غیره. یورگ-پیتر اورت، پیشگام عصب‌شناسی رفتاری، در متن مقدماتی سال
اورت، پیشگام عصب‌شناسی رفتاری، در متن مقدماتی سال ۱۹۸۰ این رشته، مباحث مهمی را برای علم عصب‌شناسی رفتاری تجزیه و تحلیل می‌کند، که ممکن است گستره تحقیقات عصب‌شناسی رفتاری را دربرگیرد. تکنیک‌های تطبیقی و مقایسه ای، با بهره‌گیری از اطلاعات مربوط به سیستمهای عصبی، آناتومی، تاریخچه زندگی، رفتارها و روشهای محیطی (تطبیق یک گونه با یک شرایط محیطی خاص) موجودات، اغلب برای حل سوالات عصب – رفتارشناسی ضروری هستند. در حالی که انواع مختلفی از آزمایشات نوروبیولوژی باعث ایجاد سوالات رفتاری می‌شود، بسیاری از متخصصان
ایجاد سوالات رفتاری می‌شود، بسیاری از متخصصان عصب‌شناسی رفتاری، اغلب برنامه‌های تحقیقاتی خود را با مشاهده و مطالعه رفتار یک گونه در محیط طبیعی آن آغاز می‌کنند. تکنیک شناسایی سیستم‌ها که در مهندسی رایج است، تکنیک دیگری برای مطالعه سیستم‌های عصبی است. هدف این است که سیستم را با یک محرک غیرطبیعی که دارای ویژگی‌های خاصی است فعال کنید. از پاسخ سیستم به محرک می‌توان برای تجزیه و تحلیل عملکرد سیستم استفاده کرد. این روش برای سیستم‌های خطی مفید است، اما سیستم عصبی به‌طور معمول غیرخطی است و متخصصان مغز و اعصاب
به‌طور معمول غیرخطی است و متخصصان مغز و اعصاب معتقدند که این روش محدودیت دارد. آزمایشات در سیستم شنوایی با تأیید این مفهوم، نشان می‌دهد که با استفاده از دانش بدست آمده از بررسی واکنشهای ناشی از زنگ‌های خالص (یکی از محرکهای غیرطبیعی مورد علاقه متخصصان نوروفیزیولوژی و اعصاب شنوایی) نمی‌توان پاسخهای عصبی به اصوات پیچیده مانند تماسهای اجتماعی به دلیل غیر خطی بودن سیستم، پیش‌بینی کرد. عصب‌شناسی رفتاری مدرن تا حد زیادی تحت تأثیر تکنیک‌های تحقیقاتی استفاده شده‌است. رویکردهای عصبی ذاتاً متنوع هستند، همان‌طور که
رویکردهای عصبی ذاتاً متنوع هستند، همان‌طور که توسط طیف گسترده‌ای از سوالات مطرح شده، تکنیک‌های اندازه‌گیری اعمال شده، همبستگی‌های بررسی شده و سیستم‌های مدل اعمال شده دیده می‌شود. تکنیک‌های مورد استفاده از سال ۱۹۸۴ شامل استفاده از رنگهای داخل سلولی است که اجازه نقشه‌برداری از سلولهای عصبی قابل شناسایی را می‌دهد و استفاده از برشهای مغزی که امکان نظارت بهتر بر مغز مهره داران را از طریق الکترودهای داخل سلول فراهم می‌کند Hoyle 1984 علوم اعصاب محاسباتی ، ژنتیک مولکولی، عصب‌شناسی غدد درون ریز و اپی ژنتیک در حال
عصب‌شناسی غدد درون ریز و اپی ژنتیک در حال حاضر رشته‌هایی هستند که ممکن است عصب‌شناسی رفتاری در آنها قدم بگذارد. به دلیل کاربردهای عملی آن در رباتیک، علم فعلی مدل‌سازی عصبی ممکن است در قلمرو عصب‌شناسی رفتاری گسترش یابد. در همه اینها، عصب شناسان رفتاری باید از میزان سادگی مناسب برای هدایت مؤثر تحقیقات به سمت اهداف عصب‌شناسی رفتاری استفاده کنند. منتقدان عصب‌شناسی رفتاری ممکن است آن را شاخه ای از علوم اعصاب در رابطه با «چیزهای بی‌اهمیت حیوانات» بدانند. گرچه مباحث عصب‌شناسی رفتاری معمولاً سیستم‌های مدل
گرچه مباحث عصب‌شناسی رفتاری معمولاً سیستم‌های مدل نوروبیولوژی سنتی نیستند مانند Drosophila , C. elegans یا Danio rerio)، اما تکنیک‌های عصب‌شناسی رفتاری با تأکید بر روش‌های مقایسه ای، بسیاری از مفاهیم اصلی در علوم اعصاب مانند مهار جانبی (پدیده ای است که در آن پاسخ یک نورون به یک محرک توسط تحریک یک نورون همسایه مهار می‌شود)، تشخیص تصادف در زمینه نوروبیولوژی (طی آن یک نورون یا یک مدار عصبی می‌تواند اطلاعات را با تشخیص وقوع سیگنال‌های ورودی زمانی نزدیک اما فضایی توزیع شده رمزگذاری کند) و نقشه‌برداری حسی را