payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وی همچنین با صورتحساب بالاترین دی‌جی زن در تاریخ کواچلا است. خارج از اینکه شهرت او به خاطر موسیقی‌اش است، صریحاً در مورد حمایت از بهداشت روانی‌اش صحبت می‌کند و مرتباً تجربیاتش را با طرفدارانش در میان می‌گذارد. شخصیتی. سال‌های اولیه. آلیسون واندرلند در سال ۱۹۸۶ با نام الکساندرا شولر متولد شد. او اصالتاً کروات است. او در سیدنی بزرگ شد و در آنجا به عنوان یک موسیقی‌دان کلاسیک، و متخصص در ویولنسل آموزش می‌دید. وی به عنوان نوازندهٔ ویولنسل با اپرای جوانان سیدنی اجرا کرد و بعداً در چند گروه ایندی راک محلی
سیدنی اجرا کرد و بعداً در چند گروه ایندی راک محلی نوازندهٔ گیتار بیس بود. واندرلند بعداً خاطرنشان کرد که چگونه به موسیقی رقص الکترونیک علاقه پیدا کرده‌است، "من به یک باشگاه به نام Candy's Apartment رفتم … یک نفر آهنگ 'فریاد خاموش' از د نایف را پخش کرد … من به یاد دارم که کاملاً منطقه بندی کردم … به سمت دی‌جی رفتم و پرسیدم، 'این آهنگ چیست؟! لطفاً کسی بگوید که این آهنگ چیست، زیرا این شگفت‌انگیز است'.". نام اجرایی وی از رمان لوئیس کارول به نام آلیس در سرزمین عجایب گرفته شده‌است. بهداشت روانی. در سال ۲۰۱۸،
عجایب گرفته شده‌است. بهداشت روانی. در سال ۲۰۱۸، آلیسون واندرلند فاش کرد که او با افسردگی و افکار خودکشی، ناشی از یک رابطهٔ آزاردهنده، مبارزه می‌کرده‌است. او اشتهای خود را برای غذا و تعامل اجتماعی با دیگران کاملاً از دست داده بود، و در یک لحظه اقدام به خودکشی کرد. نوشتن اشعار آلبوم بیدار در سال ۲۰۱۷ درمان آن بود. در سال ۲۰۱۹، او تصمیم گرفت چندین نمایش را در اروپا لغو کند تا پس از مشورت با مدیران و پزشکان شخصی‌اش بر روی بهداشت روانی خود تمرکز کند، که با حمایت گسترده از سوی بسیاری از دی‌جی‌ها، هنرمندان
حمایت گسترده از سوی بسیاری از دی‌جی‌ها، هنرمندان ئی‌دی‌ام و طرفداران همراه بود. حرفه. ۲۰۱۲–۲۰۱۳: ریمیکس‌ها و اجراها. در طول سال ۲۰۱۲ او ریمیکس آهنگ «کاش هرگز تو را ملاقات نکرده بودم» از سم اسپارو را انجام داد، که یک آهنگ پاداش در نسخهٔ ژاپنی آلبوم دوم این خواننده، "بازگشت به بهشت" (ژوئن ۲۰۱۲) بود. سنها داو از موزیک فیدز اظهار کرد: «[او] یک بار دیگر ثابت کرد که چرا او تا حدودی به یک مرجع ریمیکس تبدیل شده‌است. اجرای وی که اخیراً توسط کسی غیر از پیت تانگ در رادیو بی‌بی‌سی ۱ انجام شده‌است، کاملاً آوازهای
در رادیو بی‌بی‌سی ۱ انجام شده‌است، کاملاً آوازهای خامه‌ای اسپارو را تکمیل می‌کند. این تنظیم که با حساسیت دیپ هاوس تلفیق شده و در عین حال با خصوصیات اصلی نقش بسته‌است، دقیقاً همان چیزی را توصیف می‌کند که یک ریمیکس خوب باید باشد - ادای احترامی به نسخه اصلی.» همچنین در سال ۲۰۱۲ واندرلند با جشنواره موسیقی پارک‌لایف تور برگزار کرد، و از سپتامبر تا اکتبر از پارک‌های شهرهای استرالیا بازدید کرد. فهرست او شامل ریمیکس‌های او، مانند "ای کاش هرگز تو را ملاقات نکرده بودم" از اسپارو و "چشم‌های آبی از لیدی‌هاوک (نسخهٔ
از اسپارو و "چشم‌های آبی از لیدی‌هاوک (نسخهٔ ریمیکس آلیسون واندرلند)". موارد مهم آن توسط فالکونا در ویمیو ارائه شد، وی همچنین در آنجا با بوندی ویسپرز مصاحبه کرد. لورن پین از "پرپل اسنیکرز" متوجه شد، که نسخهٔ "چشم‌های آبی" از واندرلند یک ریمیکس بسیار دیجیتالی از آهنگ جدید و جذاب لیدی‌هاوک است. تعویض گیتار و درام برای یک فضای الکترونیکی‌تر، [واندرلند] برخی از اصلاحات تکنیکی را در تک‌آهنگ و محصول نهایی انجام داده، که در سبک حقیقی [واندرلند]، کاملاً باشکوه است!" ۲۰۱۳–۲۰۱۴: «آماده شو» تا آرام باش. آلیسون
است!" ۲۰۱۳–۲۰۱۴: «آماده شو» تا آرام باش. آلیسون واندرلند اولین تک‌آهنگ خود را با عنوان «آماده شو» (به همراه فیشینگ) در ژوئیه ۲۰۱۳ منتشر کرد. این آهنگ را شولر به همراه راسل فیتزگیبون، برندان پیکیو و داگلاس رایت نوشت. فیتزگیبون و رایت در یک دوئت موسیقی هاوس، به نام فیشینگ، اجرا می‌کنند. در سال ۲۰۱۴ او با ئی‌ام‌آی موزیک استرالیا، که بخشی از یونیورسال موزیک استرالیا است، قرارداد بست. وی به عنوان دی‌جی، یک تور ملی را آغاز کرد و در انبارها اجرا می‌کرد. در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴ اولین آلبوم چندآهنگهٔ پنج قطعه ای او، "آرام
۲۰۱۴ اولین آلبوم چندآهنگهٔ پنج قطعه ای او، "آرام باش"، منتشر شد. که دو تک‌آهنگ به نام‌های «من تو را می‌خواهم» (مه) و «سرد» در آن وجود داشت. «من تو را می‌خواهم» که توسط شولر به همراه اندرو سوانسون (معروف به دجمبا دجمبا) نوشته شده‌است، به جایگاه شماره ۳۸ در چارت تک‌آهنگ‌های ای‌آرآی‌ای رسید، و در سال ۲۰۱۶ توسط ای‌آرآی‌ای گواهینامهٔ طلا گرفت. این در جایگاه نخست چارت‌های هایپ مشین قرار گرفت که بزرگ‌ترین موفقیت وی تا آن زمان بود. ۲۰۱۵–۲۰۱۶: فرار تا «مسیحا». در فوریه ۲۰۱۵، واندرلند «تو نمی‌دانی» را منتشر کرد که
۲۰۱۵، واندرلند «تو نمی‌دانی» را منتشر کرد که وین کوین از فلیمینگ لیپس در آن خوانندهٔ مهمان بود. موزیک ویدئوی آن به دلیل حضور کریستوفر مینتس-پلس به عنوان نقش اصلی در کنار واندرلند محبوب شد. «تو نمی‌دانی» در جایگاه ۶۳ چارت تک‌آهنگ‌های ای‌آرآی‌ای قرار گرفت. در ماه مارس، واندرلند اولین آلبوم استودیویی خود را به نام "فرار" منتشر کرد. واندرلند در آلبومش با هنرمندان استرالیایی، نظیر اسلامبرجک و سافیا و همچنین تهیه‌کنندگان مختلف، مانند دجمبا دجمبا، آو و لیدو همکاری کرد. در استرالیا به جایگاه ششم و در نیوزیلند به
کرد. در استرالیا به جایگاه ششم و در نیوزیلند به جایگاه شماره ۱۲ رسید. کی اسپنس از سایت "YourEDM.com" آلبوم را به دلیل تنوع و مشارکت وی در آلبوم تحسین کرد، زیرا به عنوان نویسنده، خواننده و تهیه‌کننده به آلبوم اعتبار داد. آهنگ اصلی به همراه یک موزیک ویدئو در ۱۱ ژوئن به صورت تک‌آهنگ منتشر شد. این موزیک ویدئو به جایگاه ۶ در استرالیا رسید که آن به بزرگترین موفقیت وی تاکنون تبدیل شد. «فرار» از ۲۰ ژانویه ۲۰۱۶ بیش از دو میلیون پخش آنلاین در اسپاتیفای داشته‌است. در ۴ اوت ۲۰۱۵ ویدئویی برای یکی از آهنگ‌های آلبوم، «آن
اوت ۲۰۱۵ ویدئویی برای یکی از آهنگ‌های آلبوم، «آن را به واقعیت برسان» با حضور سافیا منتشر شد در ۴ سپتامبر ۲۰۱۵ "فرار" در انگلستان منتشر شد. سومین و آخرین تک‌آهنگ به نام «بازی‌ها» در ۹ سپتامبر منتشر شد و توسط اسپنس به دلیل نداشتن عناصر ترپ، که در بیشتر آهنگ‌های واندرلند قرار دارد مورد تحسین قرار گرفت. این موزیک ویدئو در همان روز منتشر شد و شامل صحنه‌ای بود که واندرلند در آن بسیاری از ورزش‌ها از جمله گریدیرون، ورزش‌های رزمی و شطرنج را انجام می‌داد. نسخه‌ای لوکس از "فرار" در تاریخ ۳۰ اکتبر منتشر شد که شامل
لوکس از "فرار" در تاریخ ۳۰ اکتبر منتشر شد که شامل ریمیکس‌هایی از تک‌آهنگ‌های، «تو نمی‌دانی»، «من تو را می‌خواهم»، «بازی‌ها»، «فرار» و «آماده آماده» بود. آلیسون واندرلند در دو بخش در جوایز موسیقی ای‌آرآی‌ای ۲۰۱۵، بهترین تک‌آهنگ رقص، برای «فرار»؛ و بهترین ویدئو برای «تو نمی‌دانی» به همراه وین کوین، نامزد شد. دومی در بخشی بود که به صورت عمومی رأی داده می‌شد. او یکی از هشت نامزدی بود که دقیقاً دو نامزدی را کسب کرد. آهنگ او «فرار» در ۲۰۱۵ در فهرست ۱۰۰ تا از داغ‌ترین‌ها در تریپل جی، در جایگاه ۵۹ قرار گرفت. وی در
در تریپل جی، در جایگاه ۵۹ قرار گرفت. وی در ۶ فوریه ۲۰۱۶ در یک نمایش آهنگ «مسیحا» را رونمایی کرد که عناصر پاپ بیشتری را در مقایسه با آهنگ‌های قبلی در خود جای داده بود. در اواخر سال ۲۰۱۶، به صورت تک‌آهنگ با تهیه‌کنندهٔ هیپ هاپ استرالیایی، M-Phazes منتشر شد. ۲۰۱۷–۲۰۱۹: «مکان شاد» تا بیدار. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۷ آلیسون واندرلند به عنوان بهترین هنرمند سال در جوایز موسیقی الکترونیک انتخاب شد. وی در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۷ در فهرست ۱۰۰ دی‌جی برتر مجلهٔ انگلیسی دی‌جی مگ، و در جایگاه ۸۹ قرار گرفت. در ۹ نوامبر ۲۰۱۷ او آهنگ «مکان
۸۹ قرار گرفت. در ۹ نوامبر ۲۰۱۷ او آهنگ «مکان شاد» را پیش از انتشار آلبوم دوم خود، "بیدار"، منتشر کرد. کت بین از "بیلبورد" احساس می‌کرد، «[او] از روی قصد در بالا و پایین‌های بیماری روانی بازی می‌کند. در حالی که واندرلند در مورد تلاش‌هایش برای ماندن در فضاهای آفتابی می‌خواند، آن را با رشته‌های هوا و زنگ‌های زمینی باز می‌کند. تنش‌ها در حالی افزایش می‌یابد که ساختمان منجر به ورزشگاه جنگلی درگیر شلوغی شود، و در یکی از وحشی‌ترین آثار واندرلند تا به امروز فرود آید.» اواخر سال ۲۰۱۷، آلیسون واندرلند تور محلی
آید.» اواخر سال ۲۰۱۷، آلیسون واندرلند تور محلی «پروژهٔ انبار وحشت واندرلند» را آغاز کرد، یک تور اجرا در انبار در بریزبن، ملبورن، سیدنی، و اوکلند با حمایت لیدو، لونیس، پارتی فیور و ایسپ فرگ در میان دیگران. با این حال، به دلیل مشکلات ناشی از آب و هوای نامناسب، تور منجر به یک ضرر مالی فاجعه بار برای آلیسون واندرلند و تیمش به مبلغ تقریبی ۷۷۶۰۰۰ دلار شد، شرکت مسافرتی واندرلند مجبور به انحلال شد و خود واندرلند، که بیشتر از این شرایط رنج می‌برد، مجبور به پرداخت بدهی شد. ۲۰۲۰–تاکنون: انتشار سومین آلبوم استودیویی
شد. ۲۰۲۰–تاکنون: انتشار سومین آلبوم استودیویی در آینده. وی در فیلم مستند "نادیده گرفته‌شده" در سال ۲۰۲۰ معرفی شده‌است. در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰، واندرلند «چیزهای بد» را منتشر کرد، که اولین تک‌آهنگ از سومین آلبوم استودیویی وی است، که در سال ۲۰۲۱ منتشر می‌شود. ترانه‌شناسی. ریمیکس‌ها. ۲۰۱۲ ۲۰۱۴ ۲۰۱۵ ۲۰۱۷
آلیس کانر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "داستان یک شوالیه" و "جنایت و مکافات" اشاره نمود.
تونی مرچنت (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پرده دو"، "جنایت و مکافات"، "علامت قابیل" و "منحرف‌شده از مسیر" اشاره نمود.
آدریان جانستون (؛ زادهٔ ۱۹۶۱ میلادی) آهنگساز و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جود"، "جین شدن"، "باری دیگر برایدزهد"، "شرلوک هلمز و پرونده جوراب ابریشمی" و "جنایت و مکافات" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی شده‌است.
کشتی خدایان () یک تله‌فیلم کمدی-درام بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۲ میلادی منتشر شد. برنامه‌هایی برای ساخت یک فیلم بر اساس این مجموعه تلویزیونی با عنوان "ناشناختهٔ بزرگ" در سال ۲۰۱۰ اعلام شد و دیوید گوایون و مایکل هندلمن برای نگارش و کارگردانی پروژه انتخاب شدند. این برنامه‌ها هرگز به نتیجه نرسیدند.
تیم فرث (؛ زادهٔ ) نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. نخستین اجرای موزیکال انفرادی تیم فرث با عنوان «"این خانوادهٔ من است"» در سال ۲۰۱۳ شکل گرفت؛ نمایشی که متن، ترانه‌ها و موسیقی آن را خود او نوشته بود. این اثر به کارگردانی دنیل ایوانز در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۳ در تئاتر کروسیبل روی صحنه رفت و سپس در اکتبر ۲۰۱۴ تور ملی خود را از تئاتر لایسئوم در شفیلد آغاز کرد. «این خانوادهٔ من است» برنده جایزه تئاتر بریتانیا برای بهترین موزیکال جدید شد و سیان فیلیپس نیز جایزه بهترین بازیگر زن
جدید شد و سیان فیلیپس نیز جایزه بهترین بازیگر زن مکمل را دریافت کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کشتی خدایان"، "چکمه‌های غیرعادی" و "توپ سیاه" اشاره نمود.
مایکل مارشال اسمیت (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کشتی خدایان" اشاره نمود.
پیتر بینهام (؛ زادهٔ ) کمدین و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بورات"، "بورات ۲"، "برونو"، "آرتور"، "آرتور کریسمس"، "هتل ترانسیلوانیا" و "گریمزبی" اشاره کرد.
دکلان لونی (؛ زادهٔ ۱۹۶۰ میلادی) کارگردان فیلم، کارگردان تلویزیونی، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل جمهوری ایرلند است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کشتی خدایان" و "ادی عقاب" اشاره نمود.
بحران انرژی ارمنستان در دهه ۱۹۹۰ () معروف به سال‌های سرد و تاریک، به بحران انرژی در ارمنستان در دهه ۱۹۹۰ اشاره دارد، زمانی که جمعیت تازه استقلال‌یافته ارمنستان در کمبود انرژی و کالاهای اساسی مصرفی زندگی می‌کرد. اگرچه فقط ۳–۴ سال به طول انجامید، اما تأثیر و تأثیر عمیقی بر جای گذاشت. مردم محلی سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ را به روش‌های مختلف از جمله «گرسنگی»، «سرما» و «سیاهی» لقب داده‌اند، اما متداول‌ترین عنوان مورد استفاده «تاریکی» است. در این دوره، مردم جمهوری ارمنستان و جمهوری آرتساخ برای تأمین نیازهای خود مجبور
و جمهوری آرتساخ برای تأمین نیازهای خود مجبور به تأمین آب چاه، شمع و بریدن چوب بودند. بسیاری از راه حل‌های خلاقانه برای مقابله با کمبود شدید برق (۱–۲ ساعت در روز) و کمبود منابع اساسی دیگر به وجود آمد. بحران انرژی. جنبش قره‌باغ به‌طور رسمی به عنوان شورای عالی استان خودمختار ناگورنو قره‌باغ که از نظر قومی ارمنی بود در ۲۰ فوریه ۱۹۸۸ آغاز به کار کردو رای به انتقال حوزهٔ قضایی خود از جمهوری آذربایجان سوسیالیستی شوروی به جمهوری سوسیالیستی شوروی ارمنستان داد. در ۷ دسامبر همان سال، زمین لرزه‌ای به بزرگی ۶٫۹ ریشتر
دسامبر همان سال، زمین لرزه‌ای به بزرگی ۶٫۹ ریشتر در مرکز شهر اسپیتاک در ارمنستان رخ داد و ۲۵٬۰۰۰ کشته و ۵۰۰٬۰۰۰ نفر بی خانمان برجای گذاشت. نیروگاه برق هسته‌ای متسامور که در فاصله ۱۰۰ کیلومتری مرکز زلزله قرار داشت، خاموش شد و از نظر مقامات و آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای خسارتی نداشت. با این حال، به دلیل وحشتی که پس از آن و اعتراضات حزب سبز ارمنستان به وجود آمد، رسماً تصمیم گرفته شد که هر دو واحد متسامور خاموش شود، تنها نیروگاه هسته‌ای ارمنستان حدود ۳۶ درصد از برق مورد نیاز کشور را در آن زمان تأمین می‌کرد.
از برق مورد نیاز کشور را در آن زمان تأمین می‌کرد. واحد ۱ این نیروگاه در فوریه ۱۹۸۹ و واحد ۲ در مارس ۱۹۸۹ به دنبال آن تعطیل شد. استقلال ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۱، هنگامی که جنگ بر سر نارگونو-قره‌باغ در اوج خود بود، اتفاق افتاد. تأمین انرژی ارمنستان در دوران اتحاد جماهیر شوروی به عنوان بخشی مجتمع از شبکه برق ترانس قفقاز طراحی شده بود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، و به دلیل کمبود تأمین انرژی داخلی، ارمنستان با وضعیت بحرانی روبرو شد. " ترکیه و آذربایجان مرزهای خود را با ارمنستان
شد. " ترکیه و آذربایجان مرزهای خود را با ارمنستان بستند و تحریم سوخت را بر این کشور تحمیل کردند. آذربایجان خط لوله ای که از ترکمنستان جریان داشت و در واقع حدود ۹۰٪ از گاز طبیعی ارمنستان را تامین می‌کرد را قطع کرد. در طی این درگیری، که تا ماه مه ۱۹۹۴ ادامه داشت، آذربایجان جاده‌ها، خطوط ریلی و منابع انرژی را مسدود کرد، که منجر به کمبود شدید انرژی در ارمنستان شد. تلاش شد خطوط انتقال گاز از گرجستان به ارمنستان هدایت شود. با این وجود، درگیری‌های داخلی گرجستان در چندین نوبت به شکست پروژه منجر شد. از اواخر ژانویه
چندین نوبت به شکست پروژه منجر شد. از اواخر ژانویه تا اواسط مارس ۱۹۹۳، خرابکاران آذربایجانی خط لوله گازی را که در حال عبور از مارنئولی که منطقه ای از گرجستان با آذربایجان بود را هفت بار منفجر کردند. از آنجا که نیروگاه‌های حرارتی و هسته‌ای قادر به فعالیت نبودند، ارمنستان مجبور شد تقریباً به منابع برق آبی خود متکی باشد، و این کار را با هزینه‌های کلان زیست‌محیطی از طریق یکی از بزرگترین منابع طبیعی این کشور، دریاچه سوان انجام دهد همچنین بحث تأمین معیشت روزانه مردم علاوه بر انرژی، به دلیل کمبود نان در کل کشور
مردم علاوه بر انرژی، به دلیل کمبود نان در کل کشور وجود داشت. مردم مجبور بودند خیلی طولانی در صف منتظر بمانند، زیرا نان وجود نداشت و گاهی اوقات صف‌ها می‌توانستند چند روز ادامه داشته باشند. بسیاری از ملزومات اساسی مانند شکر و تخم‌مرغ نیز کمبود داشتند. ساکنان ایروان تا زمستان ۱۹۹۴–۹۵ فقط به مدت ۱–۲ ساعت در روز به برق دسترسی داشتند. هر منطقه زمان مشخصی را برای دسترسی به برق در نظر گرفته بود. دوره بازیابی. بحران انرژی هنگامی پایان یافت که نیروگاه هسته‌ای متسامور واحد ۲ مجدداً در اکتبر ۱۹۹۵ شروع به فعالیت کرد و
واحد ۲ مجدداً در اکتبر ۱۹۹۵ شروع به فعالیت کرد و این تنها راکتور در جهان بود که پس از بسته شدن دوباره راه اندازی شد. با شروع مجدد نیروگاه برق، برق موجود در دسترس مردم به ۱۰–۱۲ ساعت در روز افزایش یافت. منبع برق پس از آن ۷ روز در هفته به ۲۴ ساعت شبانه روز افزایش یافت. بمباران خطوط لوله توسط آذربایجانی‌هایی که از گرجستان می‌آمدند نیز متوقف شد زیرا همان اثر قبلی را نداشت، زیرا ارمنستان دیگر به سیستم خط لوله متکی نبود. وانگهی، نیروگاه‌های دیگر مانند نیروگاه حرارتی هرازدان، آبشار وروتان و آبشار سوان-هرازدان
حرارتی هرازدان، آبشار وروتان و آبشار سوان-هرازدان ظرفیت بارگیری روزانه را فراهم کردند، در حالیکه نیروگاه هسته ای متسامور ظرفیت بار پایه را تأمین کرد. نیروگاه‌های حرارتی برای تأمین برق در زمستان که اوج تقاضای برق بود، کار می‌کردند، زیرا در ارمنستان زمستان کاملاً سردی بود. اگرچه این زمان‌ها گذشته‌است، ارمنستان هنوز هم به منابع وارداتی مانند گاز و نفت مانند دورانی که کل سیستم تولید برق در دهه ۱۹۹۰ فروپاشیده بود، متکی است. تمام گاز و نفت وارداتی از طریق گرجستان از روسیه تأمین می‌شود. فقط مقدار کمی گاز از ایران
از روسیه تأمین می‌شود. فقط مقدار کمی گاز از ایران تأمین می‌شود.
ستاد تبلیغات جنگ سازمانی بود، که در ابتدا در دفتر خبرگذاری ایرنا که در آن دوران خبرگزاری پارس نام داشت تأسیس شد این سازمان زیر نظر مستقیم شورای عالی دفاع ملی تأسیس شد.نام این ستاد در ابتدا، ستاد تبلیغات شورای عالی دفاع نام داشت. ولی بعد از آن در تاریخ ۲۶ اردیبهشت سال ۱۳۶۰ با انتشار اطلاعیه ای نام خود را به ستاد تبلیغات جنگ تغییر داد. متن اطلاعیه ستاد تیلیغات جنگ وابسته به دفتر فرماندهی کل قوا به این شرح است: با توجه به منع قانونی ادامه کار ستاد تبلیغات شورای عالی دفاع تحت نام سابق خود واهمیت ولزوم ادامه
عالی دفاع تحت نام سابق خود واهمیت ولزوم ادامه هماهنگی تبلیغات وخبر رسانی مربوط به جنگ در جلسه ۲۵اردیبهشت سال ۱۳۶۰ شورای عالی دفاع مسئله طرح ومقدر گردید که ستاد تبلیغات شورای عالی دفاع از این پس تحت عنوان ستاد تبلیغات جنگ با همان وظایف ومسئولیت سابق در ارتباط با دفتر فرماندهی کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران کار خود را ادامه دهد. ستاد تبلیغات جنگ از همه وسائل ارتباط جمعی، نهادها وسازمانهای کشوری ولشکری می‌خواهد که در این شرایط با آگاهی مردم قهرمان ومسلمان ایران از واقعیات جنگ که جنبه حیاتی دارد وهماهنگی
ایران از واقعیات جنگ که جنبه حیاتی دارد وهماهنگی اطلاعات وتبلیغات مربوط به جنگ نقش اساسی را در دستیابی به پیروزی نهایی می‌تواند داشته باشد، نهایت همکاری را با این ستاد انجام دهند. بدیهی است همه اطلاعات واخبار ومسائل مربوط به جنگ باید منحصراًاز طریق این ستاد هماهنگ گردد. اعظای شورای عالی دفاع رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر، فرماندهان ارتش و سپاه، وزرای خارجه، اطلاعات و نمایندگان ویژه از سوی سید روح‌الله خمینی، سید علی خامنه‌ای و مصطفی چمران بودند. ستاد تبلیغات جنگ که به ریاست کمال خرازی اداره می‌شد، برای انجام
که به ریاست کمال خرازی اداره می‌شد، برای انجام فعالیت‌های خبری و سیاست گذاری خبری تبلیغات و فرهنگی جنگ تأسیس شد. این ستاد به تنظیم و انتشار مجموعه تصاویر، عکس‌ها، اسناد و خاطرات رزمندگان در جبهه‌ها نمود. این ستاد تا پایان جنگ فعال بود و پس از آن منحل گردید.
طرح عملیاتی بارباروسا به مجموعه برنامه‌ریزی‌ها و طرح‌ریزی‌هایی نظامی اشاره دارد که توسط فرماندهی‌های عالی نیروی زمینی و نیروهای مسلح آلمان جهت آماده‌سازی برای اجرای عملیات بارباروسا، طرح حمله این کشور به شوروی، انجام گرفت. این مطالعات و طرح‌ریزی‌های عملیاتی از بهار سال ۱۹۴۰ آغاز شد و در نهایت با صدور فرمان شماره ۲۱ پیشوا در ۱۸ دسامبر سال ۱۹۴۰، صورت راهبردی آن به پایان رسید. این طرح که به صورت چند مرحله‌ای تنظیم شده بود، به صورت کلی نیروهای آلمانی را به سه گروه ارتش در شمال، مرکز و جنوب جبهه تقسیم نموده بود
ارتش در شمال، مرکز و جنوب جبهه تقسیم نموده بود که بیشترین تمرکز آن بر بخش مرکزی بود. این سه گروه ارتش می‌بایست در سه محور واگرا به سمت شهرهای کلیدی لنینگراد، مسکو و کی‌یف پیشروی می‌کردند و پس از تحقق این اهداف خود را جهت در امان نگاه داشتن بدنه اصلی خاک آلمان از گزند بمب‌افکن‌های دشمن، به خط ولگا-آرخانگلسک می‌رساندند. با این وجود، هدف اصلی نیروهای آلمانی همان‌طور که آدولف هیتلر، پیشوای این کشور، نیز بر آن تأکید داشت، انهدام نیروهای ارتش سرخ از طریق اجرای تاکتیک "بلیتس‌کریگ" در غرب رودهای دوینای غربی و
تاکتیک "بلیتس‌کریگ" در غرب رودهای دوینای غربی و دنیپر پیش از عقب‌نشینی آن‌ها به عمق اراضی شوروی، تعیین گردیده بود. پیش‌زمینه. پس از اشغال مناطق بیسارابیا و بوکوفینای شمالی توسط شوروی و با احساس خطر از امکان دست‌اندازی ارتش سرخ به میدان‌های نفتی رومانی در پلویشت، آلمانی‌ها اقدام به تنظیم طرح‌های عملیاتی در زمینه مقابله با حمله احتمالی شوروی کردند. نخستین طرح گونه‌ای از دفاع مهاجمانه بود که با دفع حمله اولیه دشمن، در اولین قرصت اقدام به ضد حمله می‌کرد. روز ۲۶ ماه ژوئن سال ۱۹۴۰، دستور انتقال قرارگاه ارتش
۲۶ ماه ژوئن سال ۱۹۴۰، دستور انتقال قرارگاه ارتش هجدهم و پانزده لشکر پیاده‌نظام از مناطق غربی جهت تقویت مرزهای شرقی تا پایان ماه ژوئیه، صادر شد. در حین تمرکز بر نبرد بریتانیا و عملیات شیر دریایی، ارتشبد فرانتس هالدر، رئیس ستاد کل نیروی زمینی روز ۳ ژوئیه از سرهنگ هانس فن گرایفنبرگ، رئیس ستاد عملیات‌های فرماندهی عالی نیروی زمینی خواست «ملزومات یک دخالت نظامی که روسیه را وادار به به‌رسمیت شناختن جایگاه مسلط آلمان در اروپا می‌کند» را بررسی نماید. هالدر روز ۴ ژوئیه، سپهبد گئورگ فن کوشلر، فرمانده ارتش هجدهم و
ژوئیه، سپهبد گئورگ فن کوشلر، فرمانده ارتش هجدهم و سرتیپ اریش مارکس، رئیس ستاد این ارتش را موظف به آماده‌سازی طرح دفاعی دیگری توسط این ارتش برای محافظت از اراضی شرقی کرد. هالدر در نوشته‌های خود موارد زیر را هسته اقدامات لازم در این آماده‌سازی برمی‌شمارد: این طرح تحت عنوان «دستورالعمل استقرار ارتش هجدهم» با تغییرات بنیادین نسبت به طرح قبلی، رویکردی کاملاً تهاجمی داشت و بر پایه فرض امکان شناسایی آماده‌سازی شوروی، تهاجم پیش‌دستانه پیش از آغاز عملیات‌های دشمن علیه آلمان را برنامه‌ریزی کرده بود. حتی در همین
علیه آلمان را برنامه‌ریزی کرده بود. حتی در همین مرحله، طرح آلمان دیگر یک عکس‌العمل تهاجمی به جنگی که از پیش شروع شده بود، نبود بلکه عملیاتی به حساب می‌آمد که خود جنگ را آغاز می‌کرد. از همین رو، با وجود این که در ابتدا تنها اهداف محدودی را دنبال می‌کرد و حاصل هیچ دستوری از طرف هیتلر نبود، این طرح را می‌توان نخستین طرح تهاجم آلمان به شوروی به حساب آورد. بدین منظور "گروه گودریان" متشکل از دو سپاه موتوریزه شامل چهار لشکر زرهی و دو لشکر پیاده‌نظام موتوریزه تحت امر ارتش هجدهم قرار گرفت. در این حال، در واکنش به
امر ارتش هجدهم قرار گرفت. در این حال، در واکنش به انتقاد سرهنگ فریتس بایرلاین، رئیس ستاد "گروه گودریان" در ارتباط با خط مشی ناسازگار این دستورالعمل در بعد اهداف نظامی، مارکس تبیین روشن اهداف پیش از تحقق شرایط را غیرممکن دانست. آغاز آماده‌سازی. پس از حصول پیروزی مقتدرانه بر فرانسه در ماه مه سال ۱۹۴۰، آدولف هیتلر، پیشوای آلمان در جلسه ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۴۰ در صدارت عظمای رایش، به تشریح مواضع خود دربارهٔ جنگ با شوروی به فرماندهان سه نیروی ورماخت از جمله والتر فن براوخیچ، فرمانده نیروی زمینی پرداخت. هیتلر در این
براوخیچ، فرمانده نیروی زمینی پرداخت. هیتلر در این ملاقات اعلام کرد آماده است در صورت لزوم تصمیم دربارهٔ برنامه تهاجم به بریتانیا را تا بهار سال بعد به تعویق بیندازد تا جنگ علیه شوروی از پاییز همین سال آغاز شود. وی مقدار نیروهای لازم جهت این عملیات را هشتاد تا صد لشکر برآورد نمود. ضمن ارائه گزارشی توسط فن براوخیچ از اقدامات فرماندهی عالی نیروی زمینی در این رابطه، در این جلسه به هیتلر اعلام شد نیروی زمینی قادر خواهد بود در عرض تنها ۴ تا ۶ هفته بدین منظور سازمان‌دهی شود. سپهبد آلفرد یودل، رئیس ستاد عملیات‌های
شود. سپهبد آلفرد یودل، رئیس ستاد عملیات‌های فرماندهی عالی ورماخت، ضمن تشکیک در امکان انتقال نیروی زمینی از غرب و استقرار آن در شرق جهت چنین عملیات گسترده‌ای در عرض تنها چند ماه، قول بررسی مسئله را به پیشوا داد. یودل چند روز بعد نتایج تحلیل انجام شده توسط ستاد عملیات‌ها را در اقامتگاه برگهوف به هیتلر ارائه کرد. بر اساس این تحلیل مسائل ترابری به تنهایی حمله به شوروی در پائیز آن سال را غیرممکن ساخته بود. مطابق همین احوال نگرانی‌هایی نیز از توانایی لوفت‌وافه در حمایت همزمان از عملیات در جبهه شرقی و نبرد هوایی
حمایت همزمان از عملیات در جبهه شرقی و نبرد هوایی علیه بریتانیا وجود داشت. فیلدمارشال ویلهلم کایتل، رئیس فرماندهی عالی ورماخت نیز ضمن مطرح ساختن مشکلات ترابری نیرو با جاده‌ها و ریل‌های موجود در نواحی تازه تصرف شده در لهستان، به دشوارهای عملیات زمستانی در روسیه اشاره نمود. در نهایت در پی این اختلاف نظر و ضعف و تأخیر تدارکاتی، هیتلر مجاب شد عملیات را به تعویق بیندازد و به فرماندهی عالی ورماخت دستور در اولویت قرار گرفتن گسترش ظرفیت ریلی در مناطق شرقی را بدهد. برآورد عملیاتی. با ارائه گزارش جلسه صدارت عظمی در
برآورد عملیاتی. با ارائه گزارش جلسه صدارت عظمی در روز بعد توسط فن براوخیچ به هالدر، برنامه‌ریزی اولیه با تحقیق چهار روزه ستاد سرهنگ دوم ابرهارد کینتسل در سازمان اطلاعات نظامی ارتش‌های خارجی شرق در ارتباط با توان ارتش سرخ در دستور کار قرار گرفت. اواخر ماه آوریل سال ۱۹۴۱ کینتسل توان زمان صلح ارتش سرخ را ۱۷۰ لشکر برآورد نمود. گزارش نهایی او ارتش سرخ را دارای کمبود افسر و لشکرهای آن را دچار کمبود تجهیزات مخصوصاً توپخانه توصیف کرد. طبق فرمان هالدر همچنین دور جدیدی از مطالعات راهبردی توسط دپارتمان جغرافیای نظامی
از مطالعات راهبردی توسط دپارتمان جغرافیای نظامی آغاز شد. «نخستین پیش‌نویس از یک مطالعه جغرافیایی-نظامی روسیه» روز ۱۰ اوت تکمیل گردید. مطالعات این دپارتمان استدلال معمول سلطه بر مسکو، لنینگراد و اوکراین را تأیید کرد. این مطالعه اوکراین را به جهت ثروت صنعتی و کشاورزی آن، ارزشمندترین قسمت شوروی خواند اما میدان‌های نفتی شوروی را بسیار دورتر از آن دانست که در حوزه سلطه آلمان قرار بگیرد. با این حال گزارش این دپارتمان نتیجه گرفت حتی اگر امکان اداره مستقیم چنین مناطق دور دستی وجود داشته باشد، تسلط بر آن‌ها تضمین
دور دستی وجود داشته باشد، تسلط بر آن‌ها تضمین کننده پایان مقاومت شوروی نخواهد بود چرا که مناطق آسیایی شوروی نیز از توسعه قابل توجهی برخوردار هستند. بر این اساس این مناطق دیگر نواحی دور افتاده‌ای با جمعیت پراکنده بومیان چادرنشین یا با سکونت‌گاه‌های منزوی، نیستند. این گزارش تصویری از توسعه مدرن در این قسمت‌ها ارائه می‌کرد که با جمعیتی چهل میلیون نفری دارای منابع توسعه‌یافته صنعتی و کشاورزی و در بخش‌های غربی شبکه در حال رشدی از خطوط آهن و ارتباطات هستند. دپارتمان جغرافیای نظامی در نهایت نتیجه می‌گیرد دشمنان
جغرافیای نظامی در نهایت نتیجه می‌گیرد دشمنان اصلی هر گونه تهاجم به شوروی مساحت گسترده و آب‌وهوای آن است که اولی بیشترین اهمیت را دارد. باور بر این بود که مهم‌ترین مانع در بخش مرکزی جبهه مرداب‌های پریپیات است که قابل تردد توسط آرایش‌های بزرگ نظامی نمی‌باشد. سایر موانع طبیعی همچون رودهای دنیپر و دوینا و انشعابات آن که از شمال به جنوب در جریان بودند، محل عمده تقابل با دشمن پیش‌بینی می‌شد. ارزیابی عمومی ساختار خاک و پوشش گیاهی ناحیه عملیاتی نیز ارائه گشت. از همان ابتدا شبکه‌های مناسبی از خطوط‌آهن و جاده قابل
ابتدا شبکه‌های مناسبی از خطوط‌آهن و جاده قابل انتظار نبود. پیاده‌نظام به شکل اختصاصی می‌بایست روش‌هایی جهت پیشروی ابداع می‌کرد. بهترین راه از نظر جغرافیایی و ترابری، به طرف مسکو، که تنها مسیر موفقیت نیروهای زرهی فرض می‌شد، از طریق «شکاف اسمولنسک» در طول پل خشکی مینسک-اورشا-اسمولنسک معرفی گردید. بر این اساس، محدودیت‌های جغرافیایی آغاز عملیات و همچنین ساختار نیروهای مهاجم خواهان تجهیز آرایش‌ها به یگان‌های مهندسی و ساخت‌وساز بود. همچنین لزوم به‌کارگیری نیروهای متحرک جهت سلطه هر چه سریع‌تر بر پل‌ها، گذرگاه