payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دِ ورا نام داشت. پدرو دِ ورا یک متخصص نبرد در خشکی و دریا توصیف شده‌است. او شورشی‌ها را در مقابل مورها (Moors) در آفریقای شمالی در سال ۱۴۸۳ رهبری کرد و در نبرد گرن کاناریا (Grand Canaria) یکی از جزایر بزرگ قناری نیز پیروز شد. او به‌عنوان فرماندار نظامی جزیره منصوب شد و از این جایگاه برای دستگیری بومیان جزیره قناری (Guanches) و فروش آنها به‌عنوان برده در اسپانیا استفاده نمود. زمانی که بومیان جزیره همسایه یعنی گومرا شورش کردند، او به طرز وحشیانه‌ای شورش را سرکوب کرد و مردان بالای پانزده سال را کشت و زنان و
کرد و مردان بالای پانزده سال را کشت و زنان و کودکان را به بردگی گرفت و فروخت. او به دلیل اقداماتش، شدیداً محکوم شد و در سال ۱۴۹۰ به کاستیل فراخوانده شد. کابِزا دِ واکا می‌توانست در مورد این سوءاستفاده‌ها در زمان بزرگ شدنش چیزهایی شنیده باشد. سال‌ها بعد او به‌افتخار پدربزرگش نام استانی در آمریکای جنوبی را به نام ورا نامید. پدر و پدربزرگ کابِزا دِ واکا در حدود سال ۱۵۰۶ از دنیا رفتند و مادر وی نیز در سال ۱۵۰۹ درگذشت، او دارایی متوسطی را برای هفت فرزند خود به‌جای گذاشت. خواهر و برادران جوانش برای ادامه زندگی
گذاشت. خواهر و برادران جوانش برای ادامه زندگی نزد عمویشان رفتند ولی آلوار پیش از این در سال ۱۵۰۳ به استخدام خوان آلفونسو پرز د گوزمان، سومین دوک مدینه سیدونیا (Medina Sidonia) درآمده بود. خانه مدینه سیدونیا یکی از قدرتمندترین افراد در کاستیل و یک نیروی مسلط در سویا، مرکز تجاری امپراتوری روبه رشد اسپانیا در خارج از کشور بود. کابِزا دِ واکا به‌عنوان پیک و پیش‌خدمت برای دوک خدمت کرد. در سال ۱۵۱۱ او به ایتالیا سفر کرد تا بر علیه فرانسه در جنگ‌های ایتالیا بجنگد. در فوریه سال ۱۵۱۲ در نبرد راونا که اسپانیا در طی
در فوریه سال ۱۵۱۲ در نبرد راونا که اسپانیا در طی آن شکست سختی را متحمل شد، مجروح شد. او بعدها به‌عنوان پرچمدار سلطنتی در گائتا (Gaeta) در نزدیکی ناپل خدمت کرد. در ۱۵۱۳ به اسپانیا برگشت و در رکاب مدینه سیدونیا خدمت کرد. در مقطعی با ماریا مارمولیخو، عضو یک خانواده کانورسو برجسته در سویا ازدواج کرد.. هنگامی که شورش کومونروها بر ضد پادشاه اسپانیا، چارلز پنجم در سال ۱۵۲۰ شکست خورد، به نمایندگی از تاج در کنار دوک جنگید. هنگامی که کومونروها تلاش ناموفقی برای به دست گرفتن کنترل سویا در سپتامبر انجام دادند، دوک او
گرفتن کنترل سویا در سپتامبر انجام دادند، دوک او را مسئول دفاع از یکی از دروازه‌های شهر کرد. در دسامبر برای آزادسازی شهر توردسیلاس جنگید و در ۲۳ آوریل ۱۵۲۱ در شکست کومرونوس در نبرد ویالار شرکت داشت. بعدها در ۱۵۲۱ هنگامی که شاه فرانسه فرانسیس اول، به ناواره هجوم برد، کابِزا دِ واکا بر ضد آن‌ها در نبرد Puente de la Reina جنگید. در ۱۵۲۷، کابِزا دِ واکا در دادگاه سلطنتی والادولید حضور پیدا کرد و حکمی به‌عنوان خزانه‌دار سلطنتی برای سفری به رهبری فاتح پانفیلو د نارواز برای کاوش و فتح لا فلوریدا (La Florida)، بخشی
برای کاوش و فتح لا فلوریدا (La Florida)، بخشی از آمریکای شمالی که تقریباً شامل جنوب شرقی ایالات متحده آمریکای امروزی است دریافت کرد. دلایل انتخاب او برای این منصب مشخص نیست، اما سابقه خدمت سربازی وفادارانه او به تاج، مسلماً یک دلیل مهم برای این انتخاب بود. او همچنین یک خویشاوند به نام لوئیس کابزا دِ واکا داشت که در شورای‌عالی هند خدمت می‌کرد. کامنتاریوس. در ۱۵۵۵، پس از چهار سال کار در ریو دِ لا پلاتا (Rio de la Plata)، کابِزا دِ واکا برای ثبت در تاریخ، وقایع‌نگاری خود در آمریکای جنوبی را نوشت. او باورداشت
خود در آمریکای جنوبی را نوشت. او باورداشت که منشی او در آن زمان، پرو هرناندز، روایت کابِزا دِ واکا را در قالب نظرات رونویسی کرد. Commentarios یا نظرات در La relación به‌عنوان یک نشریه اشتراکی در وایادولید اسپانیا با عنوان: Naufragios منتشر شد. نسخه‌های بعدی. در ۱۹۰۶، Naufragios نسخه جدیدش را در مادرید اسپانیا منتشر کرد. مقدمه این نسخه نوشته بود که هدف آن‌ها از انتشار این نسخه انتشار مشاهدات و تجربیات کابِزا دِ واکا برای تقویت ارائه‌های معتبر وی بود؛ یعنی باهدف از به‌تصویر کشیدن کابِزا دِ واکا به‌عنوان فردی
از به‌تصویر کشیدن کابِزا دِ واکا به‌عنوان فردی کمتر تهاجمی انتشار یافت، درحالی‌که سعی می‌کرد نقش وی را به‌عنوان یک ناظر دلسوز بومیان نشان دهد. جایگاه وی در ادبیات چیکانو. هررا (2011) La Relacion اثر کابِزا دِ واکا را به‌عنوان اولین اثر برجسته در ادبیات چیکانو طبقه‌بندی می‌کند. محققان پنج دوره اصلی ادبیات چیکانو را شناسایی و طبقه‌بندی کرده‌اند: اسپانیایی مکزیکی، مکزیکی آمریکایی، الحاق، رنسانس چیکانو و مدرن. کابِزا دِ واکا به‌عنوان جزئی از دوره اسپانیایی مکزیکی طبقه‌بندی می‌شود؛ او هشت سال سفر و بقا در حوزه
طبقه‌بندی می‌شود؛ او هشت سال سفر و بقا در حوزه فرهنگ چیکانو را در اثر خود بازگو کرد: تگزاس امروزی، نیومکزیکو و شمال مکزیک. گزارش او اولین توصیف مکتوب شناخته شده جنوب غربی آمریکا محسوب می‌شود. پیوند به بیرون. "La Relación" آنلاین منابع صوتی-تصویری
هاینریش مارک (؛ ۱ اکتبر ۱۹۱۱ – ۲ اوت ۲۰۰۴) سیاست‌مدار و نخست‌وزیر دولت در تبعید استونی بود.
بنت واربورگ (؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۳۹) موسیقی‌دان و بازیگر اهل دانمارک است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در برج اسد"، "در برج ثور"، "ملوانان کنار تخت"، "مأمور ۶۹ ینسن در برج عقرب"، "ژوستین و ژولیت"، "یولیه" و "ترور" اشاره نمود.
تونیس کینت (; – ) سیاستمدار و نخست وزیر دولت در تبعید استونی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار تولد لهستان شده‌است.
سوقومه آرشاکونی یا سالومه اوجارما (؛ – ) شاهدخت اهل ارمنستان بزرگ از دودمان آرشاکونی بود. وی دختر شاه تیرداد سوم ارمنستان و ملکه آشخن بود. او دو پسر به نام‌های سورماگ دوم و تردات (یا تیرداد) از ازدواج با چسروئییدان ایبری داشت. او در تبدیل ایبری به مذهب مسیحی نقش داشت و همراه با سنت نینو، زنی که ایبری‌ها را به ایمان مسیحی تبدیل کرد، به این کار مشغول بود. سالومه و سنت نینو به عنوان همکاران نزدیک و یاران او در انتشار ایمان مسیحی نقش داشتند. پس از تبدیل کل خانواده پادشاهی ایبری به مسیحیت توسط سنت نینو، سالومه
پادشاهی ایبری به مسیحیت توسط سنت نینو، سالومه یک صلیب در اوجارما نصب کرد.
انتونیو دی نولی (Antonio de Noli) (متولد ۱۴۱۵ یا احتمالاً ۱۴۱۹)، نجیب‌زاده و ناوبر قرن پانزدهم میلادی اهل جنوا بود که به عنوان نخستین حاکم، اولین مستعمره برونمرزی اروپا در آفریقای زیرصحرایی خدمت کرد.☃☃ او برخی از بخش‌های دماغه سبز را به نمایندگی از هنری دریانورد اکتشاف نموده و از سوی شاه آفونسوی پنجم پرتغال به عنوان نخستین حاکم دماغه سبز گماشته شد. در بیشتر کتاب‌های تاریخ و جغرافیا، از جمله رویدادنامه‌ها یا دانشنامه‌های باستانی و همچنین در اطلاعات رسمی به‌دست آمده از حکومت دماغه سبز، از وی به‌نام انتونیو دی
آمده از حکومت دماغه سبز، از وی به‌نام انتونیو دی نولی یاد شده‌است. در ایتالیا او به‌نام انتونیو دان ولی (به یادداشت ۲۱ در ذیل مراجعه نمایید) یا بعضاً به‌نام "انتونیوتو اسودیمیر" شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. بنا بر منابع باستانی آن دوره از تاریخ، انتونیو دی نولی در یک خانواده پاتریسی در جنوآ، ایتالیا متولد شد؛ مثلاً مورخ شاه پرتغال، جوآو دی باروس در همان عصر در ۱۵۵۲ میلادی گفته بود که انتونیو نولی در جنوآ متولد شد و دارای «خون نجیب» بود. تاریخ‌نگاران مدرن، مانند دوموریز (۱۷۶۲)، توماس (۱۸۶۰)، هامیلتون (۱۹۷۵)،
دوموریز (۱۷۶۲)، توماس (۱۸۶۰)، هامیلتون (۱۹۷۵)، دیفی و وینیوس (۱۹۷۷) و اروین و ویلسون (۱۹۹۹) نیز انتونیو نولی را اهل جنوآ معرفی کردند. این ادعا نیز مطرح شده‌است که انتونیو دی نولی در جنوآ نه بلکه در نولی (ساونا)، ایتالیا متولد شده‌است (به یادداشت ۲۱ در ذیل مراجعه نمایید). پس از اینکه او بنابر درگیری‌های سیاسی میان خانواده‌های برجسته فریگوسو و آدورنو تبعید شد، انتونیو دی نولی (کاپیتان نیروی دریایی و متخصص نقشه‌نگاری) با فرماندهی یک سفر اکتشافی کوچک متشکل از سه کشتی و در همراهی با برادر خود بارتولومیو (وکیل
سه کشتی و در همراهی با برادر خود بارتولومیو (وکیل در جنوآ) و برادرزاده‌اش رافائیل، در حدود ۱۴۴۷ میلادی به‌سوی پرتغال حرکت کرد. هنگام حضور در پرتغال، دی نولی از سوی هنری دریانورد، به سفرهای اکتشافی برون‌مرزی مشغول گردید. او منطقه ریبیرا گراندی (حالا، سیدادو ولیا) در انتهای جنوبی جزیره سانتیاگو را کشف نموده و بعداً از ۱۴۶۲ تا ۱۴۹۶ میلادی به عنوان حاکم آنجا خدمت کرد. باور براین است که ریشه‌های باستانی خانواده نولی به «شهر کوچک و قلعه نولی» بر می‌گردد. تا قرن چهاردهم میلادی، دو شاخه اصلی از خانواده نولی در
چهاردهم میلادی، دو شاخه اصلی از خانواده نولی در شمال ایتالیا وجود داشت که ریشه مشترک خانوادگی هردوی آنها به دوران قبل از سده‌های میانه در قلمرو باستانی نولی (استان ساونا) برمی‌گشت. یکی از شاخه‌های خانواده نولی در جنوآ، لیگوریا مسکن‌گزین شده بود و شاخه‌دیگر آن در نووارا، پیمونت، جاییکه خانواده نولی («famiglia di signore») در آغاز قرن پانزدهم میلادی در قلعه کاماریانو زیست داشتند. همچنین گفته شده‌است که اعضای خانواده نولی که در جنوآ زندگی می‌کردند از قرن سیزدهم میلادی به بعد در حکومت بودند، به‌طور مثال، به
میلادی به بعد در حکومت بودند، به‌طور مثال، به عنوان «Consigliere della Signoria» در ۱۲۶۱ میلادی. در ۱۳۸۲ میلادی، جیاکوما دی نولی که اجداد کاپیتان انتونیو دی نولی بود، به عنوان یکی از دوازده عضو شورای شهر جنوآ («XII-Anziani del Comune») گماشته شده بود، شورای که توسط دوک نیکولاس دی گوارکو رهبری می‌شد. زمانی که نیکولاس دی گوارکو در ۱۳۷۸ میلادی پس از فریگوسو، حکومت شهر جنوآ را در دست گرفت، او «شروع به انتصاب اشرافیانی که در ادارات قبلی نادیده گرفته شده بودند در سمت‌های مهم حکومتی» نموده و از اینرو خانواده
در سمت‌های مهم حکومتی» نموده و از اینرو خانواده فیسچی را نیز در حکومت وارد نمود. ائتلاف دی نولی با فیشجی و شرکت در اداره گوارکو در شهر جنوآ، سال‌ها بعد پیامدی تماشایی برای انتونیو دی نولی و برادر وی بارتولومیو داشت. روابط سیاسی که دی نولی در شهر جنوآ قبل از پذیرفته شدن در حکومت داشت، می‌تواند به‌خوبی دلایل تبعید اجباری آنها در ۱۴۴۷ میلادی به پرتغال و همچنین شرایط بازگشت دوباره بازماندگان وی به ایتالیا چندین دهه بعد، اول به منطقه چزنا و در نهایت دوباره به سرزمین مادری شان جنوآ، را تشریح نماید. اکتشافات.
سرزمین مادری شان جنوآ، را تشریح نماید. اکتشافات. اسناد کهن تاریخی، ظاهراً «هسپریدهای پلینی و بطلیموس باستان»، اکتشاف جزایر دماغه سبز را به انتونیو دی نولی نسبت می‌دهند. این اکتشاف با استنادی بر یک نامه پادشاهی (carta regia) مورخ ۱۹ سپتامبر ۱۴۶۲ به وی منتسب می‌گردد. با این حال، این مشخص نیست که کدام یک از جزایر دماغه سبز توسط انتونیو دی نولی کشف شده بود. برخی از جزایر در یک نامه بخشش مورخ ۳ دسامبر ۱۴۶۰ ذکر شده‌است؛ نام بقیه جزایر در نامه فوق‌الذکر از ۱۹ سپتامبر ۱۴۶۲ یادآوری است. ادعا می‌شود که نولی نخستین
۱۴۶۲ یادآوری است. ادعا می‌شود که نولی نخستین مجموعه از این جزایر را کشف نموده و مجموعه دومی احتمالاً توسط دیوگو گومیس کشف شده‌است. با این حال، رویدادهای مورد نظر به‌طور درست در اسناد تاریخی آن زمان ثبت نگردیده و جایگزین مناسب می‌تواند این باشد که تمام یا بخشی از مجموعه جزایر دومی احتمالاً توسط دیوگو دیاس، دیوگو آفونسو و آلوایس کاداموستو کشف شده باشند. نامه رسمی شاهی مورخ ۲۹ اکتبر ۱۴۶۲ تصریح می‌نماید که این دیوگو آفونسو، دبیر پادشاه، بود که هفت جزیره دیگر (آخری) نام برده شده در نامه پادشاهی مورخ ۱۹ سپتامبر
نام برده شده در نامه پادشاهی مورخ ۱۹ سپتامبر ۱۴۶۲ را کشف نموده بود. این نامه ۱۹ سپتامبر ۱۴۶۲، تمامی جزایر دماغه سبز را به دام فرناندو اعطاء نموده و هفت جزیره دیگر را نیز به یک فرد مشخص اعطاء می‌نماید، اما نام کاشف آنها ذکر نمی‌شود. در این نامه، از انتونیو دی نولی به عنوان کاشف پنج جزیره نخستین یادآوری گردیده و این نخستین باری است که نام وی به عنوان کاشف ذکر می‌شود. این نامه ۳ دسامبر ۱۴۶۰، یک نامه شاهی برای بخشش زمین به فرزند پادشاه، فردیناند دی سنت پرینس، پس از مرگ برادر وی هنری دریانورد در ۱۴۶۰ میلادی
پس از مرگ برادر وی هنری دریانورد در ۱۴۶۰ میلادی بود. نوادگان. فرماندار انتونیو دی نولی یک دختر (دونا برانکا دی آگویار که با نجیب‌زاده پرتغالی به‌نام دام جورج کوریا دی سوسا، fidalgo da casa real، ازدواج کرد) و یک پسر داشت که گفته می‌شود او را در سال‌های نخستین سفر به سرزمین اصلی آفریقا همراهی می‌کرد. پس از اشغال جزایر دماغه سبز توسط کاستیا (یکی از بنیادهای اصلی اسپانیای نو) در جریان جنگ جانشینی کاستیا از ۱۴۷۵–۱۴۷۹، انتونیو دی نولی که اهل ایتالیا بود، با وجود اینکه عناوین او از طرف پادشاهی پرتغال به وی داده
اینکه عناوین او از طرف پادشاهی پرتغال به وی داده شده بود، به عنوان حاکم دماغه ابقا گردید. در نتیجه پیمان آلکاسواش در ۱۴۷۹ میلادی و برقراری مجدد حاکمیت پرتغال در دماغه سبز، فرماندهی این جزایر در عوض به دختر نولی، برانکا و همسر پرتغالی وی تعلق گرفت. از آن زمان به بعد، هیچ‌گونه اطلاعاتی در رابطه با انتونیو نولی – از جمله زمان و مکان مرگ، محل زندگی پسر و نوادگان، یا ثروت وی (و همچنین در رابطه با برادر وی در جنوآ، بارتولومیو یا برادرزاده‌اش رافائیل) – در هیچ‌یک از اسناد مرتبط با پرتغال، دماغه سبز یا اسپانیا
از اسناد مرتبط با پرتغال، دماغه سبز یا اسپانیا وجود ندارد. تا ۱۴۹۷ میلادی، خانواده نولی هنوز هم اجازه بازگشت به ایتالیا از طریق جنوآ را بنا بر دلایل سیاسی نداشتند. چندین کتیبه که به حضور خانواده دی نولی تا اواخر ۱۴۰۰ میلادی و نه پیش‌تر از آن در شهر چزنا اشاره داشت، در ۲۰۰۸ میلادی در کتابخانه مالاتیستیان در چزنا، ایتالیا یافت گردید. در میان کتیبه‌های یافت شده در کتابخانه مالاتیستیان، دو سند مجزا که تصویری از نشان خانوادگی (نشان شوالیه) خانواده نولی را نشان می‌داد، نیز یافت گردید. در یکی از این کتیبه‌ها، متن
نیز یافت گردید. در یکی از این کتیبه‌ها، متن «فامیگلیا نولی اریوندا» «Famiglia Noli oriunda» در زیر نشان خانوادگی نولی حک شده بود. واژه «oriunda» در این بستر به مفهوم «اهل چیزنا نیست» اشاره داشته و از اینرو به مفهوم «کسی که از یک قلمرو خارجی آمده‌است» می‌باشد. نخستین یادداشت از دی نولی در کتبیبه‌های چیزنا به «سیمونی دی انتونیو نولی بیوندی» «Simone de Antonio Noli Biondi» اشاره دارد که با در نظرداشت عرف نام‌گذاری در آن زمان، نشان‌دهنده این است که انتونیو نولی پدر وی بوده‌است. بعدها او با نام سیمونی دی
نولی پدر وی بوده‌است. بعدها او با نام سیمونی دی انتونیو نولی بیوندی در یکی دیگر از کتیبه‌ها به عنوان عضو شورای چزنا (Consiglio di Cesena) در ۱۵۰۵ میلادی ذکر می‌گردد. دو نواده دیگر دی نولی بعدها نیز به همان سمت انتصاب شده بودند، انتونیو نولی اهل تریگا روتا (Tregga rotta) در ۱۵۵۲ میلادی و انتونیو دی نولی بیوندی در ۱۵۵۶ میلادی. این انتونیو دی نیولی پس از ۱۵۵۸ میلادی دیگر عضوای شورای شهری چزنا نبود و از آن سال به بعد خانواده دی نولی در کتیبه‌های مالاتیستیان به عنوان خانواده که از چزنا «ناپدید» شده‌اند، گزارش
عنوان خانواده که از چزنا «ناپدید» شده‌اند، گزارش شده‌است. با این حال، چند سال بعد نوادگان یک انتونیو دی نولی دوباره ظاهر شد که در جوآنای غربی (والجیریا، سیرا ریکو) زندگی می‌کردند. خانواده دی نولی برای نخستین بار در سال ۱۵۸۶ میلادی در کتاب خانواده‌های همان دوره قلمرو اسقفی والجیریا به ثبت رسید.
اکما اینترنشنال یک سازمان استانداردسازی غیرانتفاعی برای سیستم‌های اطلاعات و ارتباطات‌ است. نام فعلی این سازمان در سال ۱۹۹۴ از نام «انجمن تولیدکنندگان رایانه اروپا (ECMA)» به شکل کنونی تغییر یافت تا منعکس‌کننده گستردگی و فعالیت‌های جهانی این سازمان باشد؛ در نتیجه، نام فعلی دیگر به عنوان سرواژه در نظر گرفته نمی‌شود و دیگر از حروف بزرگ استفاده‌نمی‌کند. این سازمان در سال ۱۹۶۱ برای استانداردسازی سیستم‌های کامپیوتری در اروپا تاسیس شد. عضویت در این سازمان برای شرکت‌های بزرگ و کوچک در سرتاسر جهان آزاد است که
شرکت‌های بزرگ و کوچک در سرتاسر جهان آزاد است که سیستم‌های کامپیوتری یا ارتباطی را تولید، بازاریابی یا توسعه می‌دهند و در زمینه‌هایی که توسط بدنه‌های فنی گروه مورد بررسی قرار می‌گیرد، علاقه و تجربه دارند. این سازمان در شهر ژنو مستقراست. اهداف. اهداف اکما شامل توسعه استانداردها و گزارش های فنی برای تسهیل و استانداردسازی استفاده از فناوری ارتباطات اطلاعات و لوازم الکترونیکی مصرفی می‌شود. تشویق به استفاده صحیح از استانداردها با تأثیرگذاری بر محیطی که در آن اعمال می‌شود. این سازمان این استانداردها و گزارش ها را
می‌شود. این سازمان این استانداردها و گزارش ها را به صورت الکترونیکی و چاپی منتشر می‌کند. انتشارات اکما، از جمله استانداردها، می‌توانند آزادانه توسط همه علاقه‌مندان بدون محدودیت حق چاپ، کپی شوند. تدوین استانداردها و گزارش های فنی با همکاری سازمان‌های ملی، اروپایی و بین المللی مناسب انجام می‌شود. برخلاف نهادهای استاندارد ملی، اکما اینترنشنال سازمانی مبتنی بر عضویت است. این سازمان به رویکرد «شبه کسب‌وکار» که نتیجه‌‌ دهنده استانداردها است، افتخار می‌کند که ادعا می‌شود به لطف یک فرآیند دیوان‌سالاری کمتر متمرکز
می‌شود به لطف یک فرآیند دیوان‌سالاری کمتر متمرکز بر دستیابی به نتایج به روش اجماع، منجر به استانداردهای بهتر در زمان کمتری خواهد شد. اکما به طور فعال به استانداردسازی جهانی در فناوری اطلاعات و ارتباطات راه دور کمک کرده است. بیش از ۴۰۰ استاندارد اکما و ۱۰۰ گزارش فنی از این سازمان منتشر شده است؛ همچنین بیش از دو سوم به عنوان استانداردهای بین المللی و/یا گزارش های فنی پذیرفته شده‌است. لیست اعضای اکما اینترنشنال در وبگاه آن درج شده‌است. اعضای آن شامل شرکت های فناوری اطلاعات، انجمن های تجاری فناوری اطلاعات،
فناوری اطلاعات، انجمن های تجاری فناوری اطلاعات، دانشگاه ها، بنیادها و مؤسسات عمومی است. استانداردها. اکما اینترنشنال مسئول چندین استاندارد است، از جمله: زبان برنامه‌نویسی جاوا. اگرچه سان مایکروسیستمز زبان برنامه‌نویسی جاوا خود را به اکما ارسال کرد، اما این شرکت متعاقباً این ارسال را پس گرفت؛ بنابراین اکما مسئول استانداردسازی جاوا نیست. فرمت های Office Open XML. اکما در استانداردسازی فرمت XML Open Office بر اساس فرمت های اسناد اداری اکس‌ام‌ال توسط شرکت مایکروسافت دارد. فرآیند نگهداری Office Open XML توسط
دارد. فرآیند نگهداری Office Open XML توسط کمیته فنی ۴۵ (TC45) انجام می‌پذیرد. کمیته ها. استانداردهای اکما از طریق کمیته‌های فنی مختلفی مانند موارد زیر اداره می‌شوند:
شیطان‌پرستی یکی از آیین‌های موجود در ایران است. برخی رسانه‌های خبری و سازمان‌های پشتیبان حقوق بشر، گزارش کرده‌اند حقوق شیطان‌پرستان در نظام جمهوری اسلامی ایران نقض می‌شود. تاریخچه. یکی از آیین‌های موجود در ایران، شیطان‌پرستی است. شیطان‌پرستی هم در میان افراد سطح پایین جامعه‌ی ایران و هم در افراد سطح بالا پیرو دارد. انواع شیطان‌پرستی. به گفته خبرآنلاین بیش از ۷۰ فرقه شیطان‌پرستی در ایران وجود دارند. نام مکاتب اصلی شیطان‌پرستی چنین است: آمار. هزاران شیطان‌پرست و نیز بیش از ۷۰ فرقه شیطان‌پرستی در ایران وجود
و نیز بیش از ۷۰ فرقه شیطان‌پرستی در ایران وجود دارند. هنر. موسیقی. برخی از سبک‌های موسیقی را برخی افراد و رسانه‌ها به اشتباه به شیطان‌پرستان منتسب کرده‌اند: فعالیت‌ها. فتوای مراجع تقلید بر ضد شیطان‌پرستان. حکم فقهی شیطان‌پرستان ارتداد (به دلیل کنار گذاشتن اسلام) و حبس و اعدام مجازات آن‌ها است. همچنین (از دید حکومت جمهوری اسلامی) تبلیغات شیطان‌پرستان و گروه‌هایی این‌چنینی هم، به نوعی تبلیغ بر ضد حکومت جمهوری اسلامی است.
بندیکت کولین آلن FRGS (Benedict Colin Allen) (متولد ۱ مارس ۱۹۶۰)، نویسنده، کاوشگر، سیاح و فیلم‌ساز انگلیسی است که به‌خاطر تکنیک آمیخته‌شدن در میان مردمان بومی و کسب مهارت‌های بقا برای سفرهای پرمخاطره در سرزمین‌های ناآشنا شهرت دارد. آلن در سال ۲۰۱۰ به عنوان معتمد و عضو شورای انجمن سلطنتی جغرافیایی انتخاب شد. او به تنهایی یا با استفاده جزئی یا کلی از خدمه دوربین، شش سریال تلویزیونی برای بی‌بی‌سی ضبط کرده‌است. بندیکت پیشگام استفاده از دوربین دستی در تلویزیون بود و برای اولین‌بار، بدون تشریفات گروه دوربین‌دار،
و برای اولین‌بار، بدون تشریفات گروه دوربین‌دار، به بینندگان نشان داد که سفر یک سیاح به نواحی دورافتاده چگونه پیش می‌رود. بندیکت ده کتاب منتشر کرده و همچنین ویرایش کتاب اکتشاف فابر را نیز بر عهده داشته‌است. در اواسط نوامبر ۲۰۱۷، موضوع ناپدید شدن آلن در حین یک سفر در پاپوآ گینه نو در صدر اخبار بین‌المللی قرار گرفت. اما او پس از مدت کوتاهی دوباره پیدا شد و به سمت یک پایگاه متروکه سفر خود را ادامه داد. اوایل زندگی و تحصیلات. بندیکت آلن در مکلسفیلدِ چشایر متولد شد و سومین فرزند ویرجینیا و کولین آلن است. والدین
شد و سومین فرزند ویرجینیا و کولین آلن است. والدین بندیکت از جنوب انگلستان نقل مکان کرده بودند تا با دریوری کوتاهی به فرودگاه وودفورد برسند. کولین در این فرودگاه یک خلبان آزمایشی برای آورو و بعدها هاوکر سیدلی بود و در آنجا در ساخت سه بمب افکنV (والیانت، ویکتور و ولکان مارک ۲) همکاری کرد. پسرش بندیکت، پسر برادر و پسر تعمیدی مورخ و نویسنده هندی چارلز آلن است. چارلز بندیکت را به این امر تشویق کرد که هنوز دنیای هیجان انگیزی در بیرون وجود دارد که باید شناخته و کاوش شود. بندیکت آلن در کودکی برای یافتن فسیل، چندین
شود. بندیکت آلن در کودکی برای یافتن فسیل، چندین بار به لایم رجیس، دورِست و امتداد ساحل ژوراسیک انگلستان سفر کرد. از جمله کسانی که در کودکی بر زندگی او بسیار تأثیر گذاشتند، می‌توان به ویلفرد تزیگر، لورن ون در پست، ژاک-ایو کوستو، ثور هیردال و پیتر ماتیسن طبیعت‌شناس، ویلفرد تزیگر، لورن ون در پست و پیتر ماتیسن طبیعت‌شناس اشاره نمود. آلن دو خواهر بزرگ به نام‌های کتی و سوزی دارد. او در کالج برادفیلد تحصیل کرد و در دانشگاه آنگلیا شرقی، رشته علوم محیطی را دنبال کرد. وی در سال آخر تحصیل خود در سه سفر علمی شرکت
کرد. وی در سال آخر تحصیل خود در سه سفر علمی شرکت نمود. آلن رشته اکولوژی را در مقطع کارشناسی‌ارشد انتخاب کرد اما در آن فارغ‌التحصیل نشد. در آن زمان آلن می‌خواست اولین سفر مستقل خودش را شروع کند. هدف او عبور از دهانه اورینوکو و رسیدن به دهانه آمازون بود و در واقع این اولین پیمایش از شمال شرقی حوضه آمازون محسوب می‌شد. مردم ادعای آلن مبنی بر انجام این پیمایش را باور نکردند. این در حالی بود که وی تنها در عرض چند ماه و با کمک مردم محلی در حدود چهارصد مایل در نواحی جنگلی سفر کرده بود. فلسفه و رویکرد. یکی از
نواحی جنگلی سفر کرده بود. فلسفه و رویکرد. یکی از ویژگی‌های سفرهای آلن این است که بدون همراهان غربی و بدون تلفن یا جی‌پی‌اِس انجام می‌شوند. وی در این سفرها بیش از اینکه به حمایت‌های معمولی از دنیای بیرونی تکیه کند تا حد امکان به کمک‌های بومی متکی است. «برای من شخصاً کاوش به معنای کاشتن بیرق یا تسخیر طبیعت یا رفتن به جایی برای نشانه‌گذاری نیست. بلکه هدف من چیز دیگری است. من می‌خواهم آزادی را تجربه کنم، به خودم اجازه بدهم که آسیب‌پذیر باشم و به دنیای اطرافم اجازه بدهم که بر روی من تأثیر بگذارد». همان‌طور که
بدهم که بر روی من تأثیر بگذارد». همان‌طور که یک مصاحبه‌کننده می‌گوید، آلن «زمان کمی» برای کاشت بیرق یا بروز هرگونه «اشتیاق امپریالیستی برای تصاحب قلمرو» دارد.
پل برگ (؛ زادهٔ ۱۹ اوت ۱۹۷۰) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان اهل دانمارک است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "یولیه" و "میله" اشاره نمود.
کتابخانه دایچمن (به نروژی: Deichman bibliotek)، یک کتابخانه عمومی در محدوده شهرداری اسلو؛ و قدیمی‌ترین کتابخانه عمومی در نروژ است. طبق آمار سال ۲۰۱۸ میلادی، این کتابخانه دارای مجموعهٔ بزرگی، شامل نزدیک به ۱٫۱ میلیون کتاب، گاه نامه، فیلم، نوار صوتی و غیره، در شکل واقعی و مجازی است. همچنین شعبه‌های این کتابخانه، خدماتی نظیر راهنمایی و مشاوره؛ و کافه‌های گویش و همایش، به عموم مردم، ارائه می‌دهند. به علاوه شعبه‌های اختصاصی این کتابخانه، خدمات ویژه ای، نظیر کارگاه مردمی و کارگاه طراحی را برای عموم مردم؛ و خدمات
مردمی و کارگاه طراحی را برای عموم مردم؛ و خدمات مدرسه ای که برای دانش آموزان مدارس ابتدایی منظور شده را به کودکان، ارائه می‌دهند. طبق آمار سال ۲۰۱۸میلادی، مجموعاً حدود ۲۶۰ کارمند، در مرکز اصلی و ۲۲ شعبهٔ کتابخانه دایچمن، در نقاط مختلف اسلو مشغول خدمت است. این کتابخانه، همچنین دارای ۲ بخش ویژه برای خدمت به زندان و بیمارستان است. ساختمان اصلی کتابخانه دایچمن، در مرکز شهر اسلو، واقع شده‌است. پیشینه. این کتابخانه، به افتخار شخص کارل دایچمن، کتابخانه دایچمن نامگذاری شده‌است. در سال ۱۷۸۰ میلادی، کارل دایچمن، طبق
شده‌است. در سال ۱۷۸۰ میلادی، کارل دایچمن، طبق وصیت نامه خود، کل دارایی کتابخانه شخصی خویش، که شامل ۶۰۶۹ جلد کتاب چاپی و ۲۶۱ جلد، نسخه خطی بود، را برای استفاده عمومی اختصاص داد۰ این مجموعه به همراه چند هدیه دیگر، اساس اولین کتابخانه عمومی اسلو را تشکیل دادند. در ۱۲ ژانویه سال ۱۷۸۵ میلادی، هنگامی که کتابخانه دایچمن درهای خود را، به روی عموم گشود، شباهت چندانی با یک کتابخانه عمومی مدرن نداشت. اما بعد از تصدی هاکون نیهوس، به عنوان مدیر کتابخانه، در سال ۱۸۹۸م؛ و تغییراتی که وی، بر اساس الگوی آمریکایی اعمال کرد،
تغییراتی که وی، بر اساس الگوی آمریکایی اعمال کرد، به زودی کتابخانه دایچمن، نه تنها در نروژ، بلکه در سراسر شمال اروپا به یک کتابخانه نمونه مدرن، تبدیل شد. در سال ۱۹۱۴م، شعبه مرکزی کتابخانه دایچمن، برای اولین بار به ساختمانی در مرکز اسلو، منتقل شد که اختصاصاً به منظور مصرف کتابخانه، طراحی و بنا شده بود.کتابخانه دایچمن، در دوران پس از جنگ، به خصوص دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰م، گسترش زیادی یافته؛ و علاوه بر کتابخانه، به یک مرکز رویدادهای فرهنگی تبدیل شده‌است. در تاریخ ۶ مارس ۲۰۱۳م، ساختمان یک بنای جدید، برای کتابخانهٔ
مارس ۲۰۱۳م، ساختمان یک بنای جدید، برای کتابخانهٔ دایچمن، در شمال شرقی بخش مرکزی اسلو، در شورای شهر اسلو، بر اساس مناقصه آزاد، به تصویب رسید. در سال ۲۰۱۷م، پی این ساختمان ریخته؛ و در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰م، درهای این شعبه به روی عموم گشوده شد.
انه بی واربورگ (؛ زادهٔ ۳ مارس ۱۹۵۳) بازیگر اهل دانمارک است. وی در فیلم‌های کمدی جنسی و سافت‌کور بازی می کرد و معمولاً همراه با همسر رسمی آن زمانش، بنت واربورگ، ایفای نقش می‌کرد. این دو اغلب در صحنه‌های جنسی با یکدیگر بازی می‌کردند، اما در کنار دیگر بازیگران نیز چنین صحنه‌هایی داشتند. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "در برج اسد"، "در برج ثور"، "بیا کنار تخت من"، "ملوانان کنار تخت"، "پر" و "ژوستین و ژولیت" اشاره نمود.
پل هاگن (؛ – ) بازیگر و خواننده اهل دانمارک بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دختران هم‌رزم"، "یکی در میان جمع"، "مأمور ۶۹ ینسن در برج قوس"، "مازورکای کنار تخت"، "بیا کنار تخت من"، "ملوانان کنار تخت"، "اولسن خلافکار روی خط راه‌آهن"، "السن خلافکار رفته‌است" اشاره کرد.
سیرانوش قوکاسیان ( ؛ ) یک شطرنج‌باز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۹۸ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده‌است.
گالینا آندریونا بالاشووا (به روسی: Галина Андреевна Балашова) طراح و معمار روسی متولد ۴ دسامبر ۱۹۳۱ م. در کولومنا که پس از فراغت از تحصیل از موسسه معماری مسکو، در انستیتو طراحی GAP در کویبیشف مشغول به کار شد و نخست، به حذف عناصر تزئینی از ساختمان های مسکونی موجود در کویبیشف پرداخت که در ایدئولوژی کمونیستی شوروی سابق، "منحط " محسوب می شدند و سپس، به برنامه فضایی شوروی ملحق شد و در پروژه های بسیاری شرکت کرد تا سرانجام، طراحی داخلی ایستگاه فضایی میر را انجام داد. در سال ۱۹۹۱ م. و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر
داد. در سال ۱۹۹۱ م. و پس از فروپاشی اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی بازنشسته شد. وی، در طراحی داخلی ایستگاه فضایی میر، با محیطی فاقد جاذبه مواجه بود؛ از این رو، از رنگ هائی متضاد در سقف و کف بهره گرفت تا فضانوردان دچار سردرگمی نگردند.