payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افراطی توسط کدخدا، مباشر و مقامات پایین رتبه منع شود که هیچگاه اجرایی نشد. رسم تسعیر یا پرداخت مالیات به دولت مرکزی توسط زمینداران به صورت نقدی لغو شد و زمینداران مجبور بودند خود محصول را به عنوان بخشی از مالیات به دولت بپردازند. محدود بودن اصلاحات مجلس باعث نومیدی شد که به حد کافی به دهقانان منفعت نرسانیده است. دهقانان و مجاهدین در گیلان نخستین کسانی بودند که کارزار شورش انبوه مداوم را با هدف حصول هدف دادن زمین به دهقانان شروع کردند. اما شوق و حرارت انجمن تخفیف پیدا نکرد و تا انتهای سال ۱۹۰۷، به نظر
تخفیف پیدا نکرد و تا انتهای سال ۱۹۰۷، به نظر می‌رسید صنعتگران بیشتر درگیر جنبش شده بودند. افزایش فعالیت انجمن‌ها همزمان بود با تلاش‌های شاه برای تحدید قدرت مجلس در تهران. حدود ۴۰۰۰ نفر در برابر دارالحکومه در رشت تجمع کردند و برخی حتی در برابر ساختمان‌های کارگزاری بست نشستند. نهایتاً فرماندار کل مجبور شد استعفا دهد، شاه در مقابله خود با مجلس شکست خورد و ناآرامی در رشت آرام شد. اما ناآرامی در روستاها ادامه یافت. دهقانان تالش املاک یکی از اشراف زمین‌دار را تصاحب کردند ولی قشون اعزامی برای بازپس‌گیری املاک
تصاحب کردند ولی قشون اعزامی برای بازپس‌گیری املاک مفتضحانه در اوایل دسامبر ۱۹۰۸ شکست خورد. در اسالم و کرگانرود دهقانان شروع به فروش برنجی کردند که در املاک اربابانشان کاشته بودند و در فومن ارباب از ملک خود رانده و کشته شد. در همان زمان، مجاهدین به دستگیر کردن برخی ضد مشروطه خواهان ادامه دادند و بقیه را از طریق نامه‌های نفرت آمیز و حتی به گروگان گرفتن خویشاوندان آنها تهدید کردند. آنها کراراً داشتند مقادیر زیاد پول از اربابان و اشراف اخاذی کردند و آنها را مجبور کردند از این ولایت بگریزند. آنها همچنین علیه
کردند از این ولایت بگریزند. آنها همچنین علیه منافع روسیه دست به تحریکاتی زدند. مقامات روس کراراً از فروپاشی اداری در گیلان یاد کرده‌اند، از آنجا که باعث خودگردانی شهرها شد و به دهقانان در روستاها دست باز داد. گرچه حکومت در تهران ظهیرالدوله را در اوایل مارس ۱۹۰۸ به عنوان حاکم کل منصوب کرد و به رشت گسیل داشت، تحریک مجاهدین و ناآرامی در میان دهقانان ادامه یافت. در مارس و آوریل ۱۹۰۸، مجاهدین کشتی‌های عمید همایون در انزلی را به آتش کشیدند؛ برخی دستگیر شدند و پس از انتقال به رشت نجات یافتند. در لنگرود دهقانان با
انتقال به رشت نجات یافتند. در لنگرود دهقانان با خودداری از تحویل همه پیله‌های خام کرم ابریشم به جنبش پیوستند و سعی کردند با ارائه قراردادهای بهتر تخم کرم ابریشم را از یونانیان و ترک‌ها بخرند. انجمن ولایتی سعی کرد دولت را نمایندگی کند و مرکب از نمایندگان بیشتر طبقه‌ها در گیلان بود:زمینداران، علما، تجار و صنعتگران؛ دهقانان کنار گذاشته شده بودند. تا حدی بورژوایی و حامی زمین‌دار و همچنین ضد روسی بود. اما وقتی جنبش انقلابیون رادیکال و دهقانان دور گرفت، انجمن آشکارا علیه آنان درآمد و در اساس زمینداران علی الظاهر
علیه آنان درآمد و در اساس زمینداران علی الظاهر میهن‌پرست گیلان را نشان داد. اصطکاک داخلی بسیاری هم در انجمن ولایتی وجود دارد. در یک سو، رادیکال‌هایی مثل رحیم شیشه‌بر و در دیگر سو رهبر انجمن حاجی میرزا محمدرضا از مخالفین اصولی سرسخت جنبش دهقانی بود. انجمن با همه کاستی‌هایش برای هر دوی شاه و روسیه بیش از حد تحمل بود. استبداد صغیر. در ژوئن سال ۱۹۰۸، محمدعلی شاه فرمانروای جدید قاجار دست به کودتا زد و موفق شد مجلس مشروطه را در تهران تعطیل کند. با نابودی مجلس، تحدید مطبوعات مشروطه خواه و محو انجمن‌ها، مرکز
تحدید مطبوعات مشروطه خواه و محو انجمن‌ها، مرکز فعالیت‌ها به تبریز و ولایت گیلان که انجمن‌های باقیمانده در آنجا از همه جا قوی تر بودند منتقل شد. متعاقباً نیروهای حکومت انجمن ولایتی را در رشت اشغال کردند. اما مردم رشت و مجاهدین دست به نبرد زدند. در ۱۴ ژوئن، جمع بزرگی از تجار و صنعتگران در برابر ساختمان انجمن ولایتی تجمع کردند. با این حال قزاق‌های قاجار و سربازان روس، که پیشتر پرشمار وارد گیلان شده بودند و از قزاق‌ها حمایت می‌کردند، در میدان عمومی رشت با توپ در انتظار جمعیت بودند. آنها یکی از اعضای انجمن را
در انتظار جمعیت بودند. آنها یکی از اعضای انجمن را دستگیر کردند و به درون جمعیت توپ شلیک کردند. برخی از مردم در کنسولگری عثمانی پناه گرفتند. بقیه سعی کردند در کنسولگری بریتانیا پناه بگیرند ولی رابینو معاون کنسول از پذیرش آنان خودداری کرد. در ۲۷ ژوئن نیروهای حکومت به انجمن ولایتی در رشت یورش بردند. تبادل آتش که تلفاتی به بار آورد، منجر به تعطیلی بازار شد. بدین ترتیب، انقلاب مشروطه موقتاً در گیلان معلق شد. ظهیرالدوله برکنار شد چرا که در کاستن از فعالیت‌های انجمن‌های رادیکال ناکام مانده بود. در ژوئیه ۱۹۰۸، شاه
رادیکال ناکام مانده بود. در ژوئیه ۱۹۰۸، شاه آقا بالا خان سردار افخم را به عنوان حاکم رشت و سردار امجد (عمیدالسلطنه)، ارباب کرگانرود را به عنوان حاکم تالش منصوب کرد. هر دو از اشراف حامی روسیه بودند. نبرد طوالش. در سپتامبر ۱۹۰۸ و در میانه جنگ داخلی در تبریز، سردار افخم و سردار امجد کارزاری را برای بازپس‌گیری کنترل منطقه با حمایت محمدعلی شاه آغاز کردند. نیروی آنان که بالغ بر ۱۰۰۰ نفر پیاده و سواره و نیز دو توپ بود مشتاق جنگیدن نبود. ساکنان محلی به آنان می‌گفتند حریف جنگاوران کوهستانی گیلانی نیستند. این
حریف جنگاوران کوهستانی گیلانی نیستند. این لشکرکشی که شش هفته طول کشید به منطقه طوالش برسد، در عرض دو روز شکست خود و عقب‌نشینی کرد. آنان با یک مخالفت مسلحانه و مصمم رو به رو شدند. سربازان در این نبرد که برایش اصلاً آماده نبودند و یکی از نخستین نمونه‌های جنگ چریکی در قرن بیستم بود با بی نظمی عقب‌نشینی کردند. آنها بعدها روایت کردند: «کسی را نمی‌دیدیم، اما صدها گلوله بر ما می‌بارید.» نبرد طوالش با ریشه‌هایش در جنبش دهقانی و پیوندهایش با انجمن‌های انزلی و مجاهدین و نیز شیوه منحصر به فرد دفاع در جنگ‌های انبوه
و نیز شیوه منحصر به فرد دفاع در جنگ‌های انبوه منطقه خزر، پیش‌درآمدی بر چیزی شد که بعدها به عنوان جنبش جنگل شناخته شد. شروع قیام. پاسخ انقلابیون گیلانی تقاضای کمک از باکو و تفلیس بود. مشروطه خواه جوان زمیندار میرزا کریم رشتی، از برادران کوچک سردار محیی معز السلطنه به قفقاز رفت. او بخش قابل توجهی از ثروت خود را مصروف خرید اسلحه و مواد منفجره و جذب انقلابیون ماوراقفقازی برای کمک به نبرد با دیکتاتوری نوتاسیس شده در ایران کرد. ورود مهمات و داوطلبان به گیلان در اواخر سال ۱۹۰۸ شروع شد و میرزا کریم خان در اوایل
اواخر سال ۱۹۰۸ شروع شد و میرزا کریم خان در اوایل فوریه ۱۹۰۹ به رشت بازگشت. تفنگ‌ها و مهمات زیادی مصادره شد و شماری از انقلابیون شمالی هنگام تلاش برای ورود به این ایالت دستگیر شدند با این حال، در مجموع، شمار زیادی از گرجی‌ها، ارمنی‌ها و مسلمانان مخفیانه به رشت و انزلی راه پیدا کردند. سرگو اردژنیکیدزه بلشویک گرجی از مردان مشهوری بود که به گیلان رفتند. او دست راست استالین در باکو بود و ریاست گروهی متشکل از ۱۴۰ انقلابی را برعهده داشت، که ۴۰ نفرشان از گرجستان و ۱۰۰ نفرشان از باکو بودند. بقیه شامل یپرم خان
و ۱۰۰ نفرشان از باکو بودند. بقیه شامل یپرم خان ارمنی، که از اعضای شاخه ایرانی فدراسیون انقلابی ارمنی موسوم به داشناکسیون بود و فئودور پانوف آنارشیست بلغاری که خبرنگار روزنامه‌های روسی "رچ" و "روسکو اسلوو" بود می‌شدند. هر دو خود را انقلاب ممتاز کردند. ارامنه گیلان نقش مهمی در انقلاب مشروطه ایفا کردند و برای احیای مجلس سرباز فرستادند. گروه‌های گرجی عازم رشت ابتدا به باکو و سپس با اوراق جعلی از طریق دریا به گیلان سفر کردند و توسط انقلابیون محلی مخفیانه در خانه ای امن جا داده شدند. این نیروهای گرجی با سابقه
ای امن جا داده شدند. این نیروهای گرجی با سابقه جنگیدن در جنگ روسیه و ژاپن و انقلاب روسیه، باتجربه و مهلک بودند. آنها مهارت استفاده از بمب و نارنجک را با خود آوردند که در بسیاری از مقاطع سیر تحولات را به سود انقلابیون برگرداند. برخی از مشروطه‌خواهان گیلانی از طریق گریگور یقیکیان، سوسیال دمکرات و عضو حزب هنچاک با سوسیال دمکرات‌های روس ارتباط برقرار کردند. در اوایل ۱۹۰۹، انقلابیون کمیته مخفی ستار خود را تشکیل دادند که به افتخار ستار خان نامگذاری شده بود. این کمیته شامل صنعتگران، روزنامه نگاران و اندکی از
کمیته شامل صنعتگران، روزنامه نگاران و اندکی از روشنفکران و چند زمیندار خرد بود. این کمیته تصمیم گرفت در دو گام اساسی انقلاب را دوباره شروع کند. اولی تسخیر رشت با زور به منظور تأسیس یک حکومت انقلابی در این شهر بود. کمیته مسئول ترور سردار افخم، حاکم رشت، در ۲۶ ژانویه به فرمان سردار محیی بود. در همان زمان، میرزا علی تربیت و میرزا حسین کسمایی به محل قزاق‌های قاجار حمله کردند و پس از چند ساعت آنان را تابع خود ساختند. متعاقباً پلیس و ژاندارم‌ها تسلیم انقلابیون شدند و دستگاه حکومتی به کنترل آنان درآمد. پس از سقوط
و دستگاه حکومتی به کنترل آنان درآمد. پس از سقوط رشت، بین ۱۵۰ و ۲۰۰ ضد مشروطه خواه در این شهر کشته شدند. سردار افخم، حاکم گیلان، از نخستین کسانی بود که پس از افتادن کنترل رشت به دست انقلابیون در نبردها با مجاهدین کشته شد. قیام در گیلان از ۱۶ محرم/۷ فوریه ۱۹۰۹ به رهبری سردار محیی، سه برادرش و علی محمد تربیت و نیز قفقازی‌ها که بیشترشان مبارزان آزادیخواه ارمنی داشناک بودند، آغاز شد. گام دوم سازماندهی ارتشی انقلابی در گیلان بود، که نیروی نظامی ای شد که نهایتاً به تهران رفت و شاه را با کمک بختیاری‌ها سرنگون کرد.
تهران رفت و شاه را با کمک بختیاری‌ها سرنگون کرد. پیشروی و فتح تهران. کمیته ستار نجیبزاده شمالی سپهدار اعظم که مالک بیشتر ایالت مجاور مازندران بود را به رشت دعوت کرد تا حکومت را بپذیرد. با این که سپهدار خود عضوی از نخبگان بود، تازه علیه شاه درآمده بود. شاه حکومت تنکابن که خانواده سپهدار ۲۰۰ سال در آن بودند را به شخص دیگری داده بود. سپهبدار با یک نیروی مسلح بزرگ رفت تا به انقلابیون بپیوندد و روس‌ها در نتیجه آن به باکو و جلفا سرباز اعزام کردند. برخی از این سربازان وارد گیلان شدند و شمار نگهبانان پیرامون
سربازان وارد گیلان شدند و شمار نگهبانان پیرامون کنسولگری روسیه افزایش یافت. به هر روی هیچ‌یک از تدابیر روسیه جلوی کار انقلابیون را نگرفت. آنان فوراً یک کمیسیون جنگ در رشت انتخاب کردند تا ارتش انقلابی را سازمان دهد. هر گروه قومی (گیلانیان، تبریزی‌ها، ارمنی‌ها، گرجی‌ها، مسلمانان ماوراقفقازی) نماینده ای برگزیدند. پانوف را به خاطر قابلیت‌های ویژه اش به عنوان یک انقلابی حرفه ای گنجاندند. جنگجویان رشت نخستین کسانی بودند که فراخوان پیشروی به تهران را دادند. به باور فریدون آدمیت، مجاهدین گیلانی تعیین‌کننده سیاست
فریدون آدمیت، مجاهدین گیلانی تعیین‌کننده سیاست حرکت انقلابی بودند کمیسیون جنگ فوراً شروع به اعزام سرباز به قزوین کرد. از اولین مردان اعزام شده یپرم، سردار محیی و میرزا کوچک خان بودند که بعدها رهبر جنبش جنگل در گیلان شد. تا میانه ماه مارس، انقلابیون کنترل جاده قزوین را به استثنای ۶۰ کیلومتر آخر در دست گرفتند. تهران شروع به اعزام سرباز کرد و قزوین که در میانه رشت و پایتخت قرار داشت، تبدیل به رزمگاه اصلی شد. انقلابیون بی درنگ حرکت به سوی تهران را با کمک و رهبری نامی سپهدار آغاز کردند، اما حرکت آنان آن طور که
نامی سپهدار آغاز کردند، اما حرکت آنان آن طور که عموماً تصور می‌شود یا دوست داشتند باشد سریع نبود. رادیکال‌ها نه تنها نیاز داشتند زمین داران را رام کنند، از دشواری‌های مالی ای رنج می‌بردند که تلاش‌هایشان را کند می‌کرد. سپهدار سعی کرد با روس‌ها و بریتانیایی‌ها دیپلماتیک برخورد کند و مدعی میانه‌روی در انقلاب بود. متعاقباً او برای همه روشن کرد که از آنچه افراطی گری انقلابیون ماوراقفقازی که در ولایت محبوبیت بسیاری داشتند ناخرسند است. با این وجود بالای تقریباً هر خانه در رشت پرچم سرخ برافراشته بود و ارتش انقلابی
خانه در رشت پرچم سرخ برافراشته بود و ارتش انقلابی هر روز قوی تر و مسلح تر می‌شد، چرا که داوطلبان بیشتری از گیلان و قفقاز به آن می‌پیوستند. در ۵ مه، انقلابیون قزوین را با خونریزی کم تسخیر کردند. در تهران محمدعلی شاه عقب نشست و مشروطه را دوباره برقرار کرد. انقلابیون تا ۱۱ مه نزدیک تهران بودند و پیشروی شان حیرت بسیاری در دربار ایجاد کرد. ولی یک بار دیگر انقلاب با سرعت کمی حرکت می‌کرد، چرا که نیاز به جنبش‌های سازمان یافته تری با مقاومت تبریز و بختیاری‌ها بود. تنکابنی در پاسخ به نامه اعلام عفو از سوی شاه دستور
در پاسخ به نامه اعلام عفو از سوی شاه دستور داد قزوین را چراغانی کنند و سردار اسعد پیاده‌نظام بزرگ خود در اصفهان را منحل کرد. باور بر این بود که نیازی به جنگ بیشتر نیست. دو ماه دیگر تا موفقیت ارتش انقلابی در تحقق هدف تسخیر پایتخت طول کشید. در ۸ ژوئن ۱۹۰۹، سپهدار به عنوان حاکم گیلان و مازندران منصوب شد. با قوت گرفتن مجدد انقلاب، او تقاضاهای خود را برای حکومت تهران ارسال کرد: سربازان روس و بریتانیایی باید از خاک ایران خارج شوند؛ انجمن‌های ولایتی وزرا را تا زمان انتخاب مجلس نامزد خواهد کرد؛ و انجمن‌های محلی
انتخاب مجلس نامزد خواهد کرد؛ و انجمن‌های محلی حاکمان ولایتی را برخواهند گزید. اما زمانی برای پاسخ نبود، چرا که ارتش انقلابی در ۱۳ ژوئیه ۱۹۰۹ به تهران رسید و در میدان بهارستان وارد شهر شد. تنکابنی و فتح‌الله خان اکبر، سردار منصور، رهبری نیروهای گیلانی را بر عهده داشتند.جنگ چند روز تا تسخیر پایتخت ادامه یافت. در ۱۶ ژوئیه شاه در سفارت روسیه پناه گرفت. روز بعد، محمد علی شاه برکنار و پسر جوانش با عنوان احمد شاه جایگزین او شد. علاوه بر این یپرم خان که بی تردید بزرگ‌ترین رهبر نظامی مجاهدان گیلان بود، به عنوان
بزرگ‌ترین رهبر نظامی مجاهدان گیلان بود، به عنوان رئیس پلیس تهران منصوب شد. مورگان شوستر یپرم را سر و شانه واقعی قشون رشت (گیلان) دانسته است. تبعات. در رشت، انجمن‌ها پس از کودتای انقلابی احیا شده بودند. اما مسایل جدیدی بروز کرد، با این که تلاش‌ها برای دموکراسی و رهایی دهقانی ادامه یافت. انقلابیون با کمک انجمن ولایتی، تلاش‌هایشان را برای اخاذی پول از اشراف و زمینداران برای تأمین مالی انقلاب ادامه دادند. شریعتمدار زمیندار و روحانی برجسته مجبور به پرداخت ۳۶٬۰۰۰ تومان شد تا کشته نشود، در حالی که ظل السلطان دیگر
تومان شد تا کشته نشود، در حالی که ظل السلطان دیگر عضو نخبگان حاکم مجبور شد ۱۰۰٬۰۰۰ بپردازد. رابینو تخمین می‌زند که بین ۲۲۰٬۰۰۰ و ۳۵۰٬۰۰۰ تومان جمع‌آوری شد. به‌طور کلی، به نظر می‌رسد فعالیت‌های انجمن‌ها رادیکال تر شده باشد. اردژنیکیدزه باشگاه انترناسیونال را سازمان دهی کرد که بلشویک‌ها برایش ادبیات انقلابی تولید می‌کردند و جمعیت را تحریک می‌کرد. در اکتبر ۱۹۰۹، انقلابیون تظاهرات بزرگی در سالگرد مرگ یک رادیکال اسپانیایی برگزار کردند. به نظر می‌رسد محبوبیت پرچم سرخ زنگ خطر را برای مقامات روس به‌طور بی‌سابقه ای
سرخ زنگ خطر را برای مقامات روس به‌طور بی‌سابقه ای به صدا درآورد. کشتی‌های نیروی دریایی روسیه در ۷ ژوئیه ۱۹۰۹ با ۲۰۰۰ مرد در انزلی لنگر انداختند. تا زمان فتح تهران به دست مشروطه خواهان، ۳۰۰۰ سرباز روس از مرز ایران گذشتند و شمال ایران از آذربایجان، تا گیلان و شمال خراسان را اشغال کردند و تا قزوین پیش رفتند. با این که انجمن ولایتی اعتراض شدیدی کرد، تنها موقتاً توانست از ورود سربازان و قزاق‌های روس جلوگیری کند. با این حال، تهدید روسیه نسبت به انقلاب به انجمن ولایتی اجازه داد دست بالا را در رقابت با مجاهدین و
اجازه داد دست بالا را در رقابت با مجاهدین و انجمن‌های رادیکال صنعتگران پیدا کند. در اواخر ژوئیه، گزارش شده ۸۰۰۰ نفر در میتینگی در رشت شرکت کرده‌اند و میتینگ مشابهی در انزلی به وقوع پیوست. مردم جمع شدند تا بحث کنند و علیه ورود سربازان روس اعتراض کنند، در حالی که حاجی میرزا محمدرضا، رهبر انجمن ولایتی، بر جنبش شهری سیطره داشت. مردم به این نتیجه رسیدند که یک اعتصاب عمومی، تعطیلی بازار و تحریم کالاهای روسی راه حل است. رسماً روسها تلاش داشتند که راه را از رشت به تهران باز نگه دارند و منافع روسیه در منطقه را حفظ
تهران باز نگه دارند و منافع روسیه در منطقه را حفظ کنند. اما انقلابیون سریعتر بودند و تهران را پیش از ارتش روسیه گرفتند. پس از برقراری مجدد مشروطیت در تهران، وضعیت دهقانان و انجمن‌های رادیکال تغییر نکرد. حکومت جدید مشروطه مجاهدین و فدائیان را خلع سلاح کرد و بیشتر انقلابیون ماوراقفقازی، شاید به استثنای ارمنی‌هایی که در تهران پیرامون یپرم خان جمع شده بودند، به کشورهای خود بازگشتند. تهران حاکمی پس از حاکم دیگر به رشت فرستاد و ژاندارم‌هایی اعزام کرد تا مالیات‌ها را در روستاها جمع‌آوری کنند تا این که روس‌ها در
را در روستاها جمع‌آوری کنند تا این که روس‌ها در اواخر ۱۹۱۱ انقلاب را سرکوب کردند. در ژوئیه و اوت ۱۹۱۱، وقتی شاه مخلوع سعی کرد به ایران بازگردد و حکومت جدید را ساقط کند، ناآرامی اندکی در رشت بروز کرد. مقاومت علیه محمدعلی شاه در تهران سازمان یافته بود. با این وجود نکراسوف کنسول روسیه و مقامات نظامی روس سعی داشتند به همان شیوه که در تبریز در انقلاب خرابکاری کرده بودند، در گیلان نیز این کار را انجام دهند، که تلاشی کلی در جهت کنترل روسیه بر ولایات شمالی بود. آنها شروع به تضعیف نهادهای گوناگون در این ولایت
آنها شروع به تضعیف نهادهای گوناگون در این ولایت کردند. حاکم در برابر روس‌ها مقاومت کرد و انجمن ولایتی تلگرام‌های متعددی به تهران فرستاد، گرچه این تلاشها بی ثمر بود. خرابکاری تزاری تا دسامبر ۱۹۱۱ که حکومت روسیه اولتیماتوم معروف خود را به حکومت ایران فرستاد ادامه یافت و روسیه گیلان اشغال کرد. در گیلان، مقامات روس آشکارا همگی نهادها را برای تصاحب قدرت سرکوب کردند. ولی مردم گیلان در پاسخ به اولتیماتوم بازار را تعطیل کردند و کالاهای روسی را تحریم کردند، گرچه این همیشه به نفع تجار نبود. تجمعاتی در میتینگ‌های
این همیشه به نفع تجار نبود. تجمعاتی در میتینگ‌های بزرگ سیاسی در محل انجمن‌های ولایتی شکل گرفت و اعتصاب سراسری ای انجام شد. روسها با خشونت اعتصاب را پایان دادند. آنان تجار را مجبور کردند دکان‌های خود بگشایند، انجمن‌ها را تعطیل کردند، مشروطه خواهان متعددی را بازداشت کردند و تجسس خانه به خانه در شهرها را شروع کردند. روسیه پس از سرکوب انقلاب مشروطه، ۱۷٬۵۰۰ سرباز در شمال ایران مستقر کرد که در سال ۱۹۱۴ برای تقویت جبهه قفقاز آنها را تخلیه کرد. آنچه در مورد اقدامات روسیه شایان توجه است این است که آنان به جامعه
روسیه شایان توجه است این است که آنان به جامعه ایران در کلیت آن حمله کردند، شماری از مشروطه طلبان، کنشگران سیاسی و تجار را به دار آویختند. آنان نه تنها دهقانان و انجمن‌ها را سرکوب کردند ولی تلاش کردند حاکم انزلی را بکشند، زمینداران را دستگیر کنند و سربازان و پلیس‌ها را خلع سلاح کردند و کشتند. این‌ها فرایندی را به حرکت درآورد که ایرانیان را علیه مداخله خارجی متحد کرد و به یک کشمکش مسلحانه انجامید. در آغاز جنگ جهانی اول کلید خورد و پس از جنگ به صورت نوعی از ملی‌گرایی ظهور کرد. جنبش ضد امپریالیستی جنگل در سال
ظهور کرد. جنبش ضد امپریالیستی جنگل در سال ۱۹۱۵ در گیلان زبانه کشید و تا سال ۱۹۲۱ ادامه یافت.این جنبش سعی در احیای اصول انقلاب مشروطه داشت. در نزدیکی پایان آن رضا خان از بریگادرهای قزاق قاجاری کودتایی را رهبری کرد و قدرت را در پایتخت به چنگ آورد.
ورگینه کاراکاشیان (؛ ؛ – ) بازیگر و بازیگر تئاتر اهل امپراتوری عثمانی بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۵۶ در کنستانتینوپل زاده شد وی در ۱۹۳۳ در سن ۷۷ سالگی در آتن درگذشت.
استپان گریگوری شاکاریان (؛ – ) آهنگساز، نوازنده پیانو و مربی موسیقی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۳ اکتبر ۱۹۳۵ در باکو به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و کنسرواتوار سنت پیترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان، هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۷) و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شد. وی در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۹ در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت. استپان شکاریان، آهنگساز برجسته ارمنی، در سال ۱۹۳۵ در ایروان، ارمنستان متولد شد. او تحصیلات موسیقی
در ایروان، ارمنستان متولد شد. او تحصیلات موسیقی خود را در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان به پایان رساند و تحت تأثیر موسیقی کلاسیک و فولکلور ارمنی، سبک منحصر‌به‌فردی را در آهنگسازی توسعه داد. شکاریان در طول دوران حرفه‌ای خود آثار متعددی برای ارکستر، موسیقی مجلسی و پیانو خلق کرد. او با ترکیب عناصر موسیقی سنتی ارمنی و تکنیک‌های مدرن، توانست جایگاه ویژه‌ای در موسیقی معاصر ارمنستان به دست آورد. علاوه بر فعالیت‌های آهنگسازی، شکاریان به تدریس موسیقی نیز پرداخت و نقش مهمی در تربیت نسل جدید موسیقیدانان ارمنی ایفا
نقش مهمی در تربیت نسل جدید موسیقیدانان ارمنی ایفا کرد. آثار او همچنان مورد توجه نوازندگان و پژوهشگران موسیقی قرار دارد.
شورش در شهر ۲ یک بازی ویدئویی به سبک بیت ام آپ با زاویهٔ دید پهلو-پیمایش است که توسط شرکت سگا در سال ۱۹۹۲ برای کنسول مگا درایو / جنسیس ساخته و منتشر شده‌است. این بازی دومین قسمت اصلی از مجموعه بازی‌های "شورش در شهر" و دنبالهٔ "شورش در شهر ۱" (۱۹۹۱) به‌شمار می‌رود، و شخصیت‌های اکسل استون و بلیز فیلدینگ در این نسخه بازگشته‌اند در حالی که بازی دو شخصیت جدید نیز به نام‌های مکس «تاندر» هچت و ادی «اسکیت» هانتر، برادر کوچکتر آدام هانتر شخصیت بوکسور از قسمت اول را معرفی می‌کند. "شورش در شهر ۲" توسط تیمی متشکل از
معرفی می‌کند. "شورش در شهر ۲" توسط تیمی متشکل از چندین شرکت شامل: سگا، انشینت، شاوت! دیزاین‌ورکس، ام‌ان‌ام سافت‌ور و اچ.آی.سی. توسعه یافته است. آیانو کوشیرو از شرکت انشینت طراح اصلی گرافیک و یکی از برنامه‌نویس‌های طراحی بازی بود، در حالی برادرش یوزو کوشیرو کار ساخت موسیقی بازی را بر عهده داشت. به محض انتشار، "شورش در شهر ۲" با واکنش‌های بسیار خوبی از سوی منتقدان همراه بود و برای ماه‌ها در صدر جدول فروش قرار گرفت.
ریچارد هاریس کلاریدا (Richard Harris Clarida) (متولد ۱۸ می ۱۹۵۷)، اقتصاددان اهل ایالات متحده است که به عنوان عضو شورای حکام فدرال رزرو و از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ به عنوان نایبرئیس فدرال رزرو خدمت نموده است. کلاریدا دو هفته قبل از به پایان رسیدن دوره‌اش به عنوان حاکم، به علت دخیل بودن در رسوایی تجاری ۲۰۱۹/۲۰ فدرال رزرو از سمت خود کنار رفت. او پروفسور سی. لویل هاریس مضمون اقتصاد و امور بین‌الملل در دانشگاه کلمبیا بود و همچنین از ۲۰۰۶ تا سپتامبر ۲۰۱۸ به عنوان مشاور استراتژی جهانی برای پیمکو (PIMCO) خدمت نمود. او
استراتژی جهانی برای پیمکو (PIMCO) خدمت نمود. او برای کارهایش در نظریه تعادل عمومی پویای تصادفی و اقتصاد پولی بین‌المللی شناخته می‌شود. او معاون پیشین وزارت خزانه‌داری در امور سیاست اقتصادی و دریافت‌کننده مدال خزانه‌داری است. تحصیلات. کلاریدا مدرک لیسانس علوم خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه ایلینوی با درجه برنز کسب نموده و فوق لیسانس (M.A) و دکترای تخصصی (PhD) خود را از دانشگاه هاروارد به‌دست‌آورد. او در اکتبر ۲۰۱۸، جایزه فارغ‌التحصیل کالج هنرهای آزاد و علوم را از دانشگاه الینوی دریافت کرد. حرفه علمی و
علوم را از دانشگاه الینوی دریافت کرد. حرفه علمی و دستاوردهای پژوهشی. از ۱۹۸۸ میلادی تاکنون، کلاریدا مشغول تدریس برنامه‌های اقتصاد و امور بین‌المللی در دانشگاه کلمبیا است، جای که او اکنون پروفسور سی. لویل هاریس اقتصاد است. کلاریدا از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ میلادی به عنوان رئیس دانشکده اقتصاد در دانشگاه کلمبیا خدمت کرد. در اوایل حرفه خود، او عضو بنیاد کاولز در دانشگاه ییل بود. پژوهش کلاریدا متمرکز بر مدل‌سازی تعادل عمومی پویای تصادفی است، شاخه‌ای از نظریه تعادل عمومی کاربردی که روی اقتصاد کلان معاصر و سیاست پولی بهینه
که روی اقتصاد کلان معاصر و سیاست پولی بهینه تأثیرگذار می‌باشد، به‌ویژه با لنز تحلیل سری زمانی. مطالعات وی همراه با جوردی گالی و مارک گرتلر، پیشنهاد می‌نماید که امروزه سیاست پولی در بیشتر کشورها نشان‌دهنده یک قانون تیلور پیش‌رونده است، در حالی که سیاست‌گذاران دهه ۱۹۷۰ نتوانستند از این چنین یک قانون تیلور پیش‌رونده پیروی نمایند. کلاریدا تعداد زیادی از مقالاتی که به‌طور مکرر بازدید گردیده در ژورنال‌های علمی پیشتاز روی موضوعات سیاست پولی، نرخ‌های مبادله، نرخ‌های سود و جریان‌های بین‌المللی سرمایه منتشر
نرخ‌های سود و جریان‌های بین‌المللی سرمایه منتشر نموده‌است. بارها از وی دعوت به عمل آورده شد تا پژوهش‌های خود را در بانک‌های مرکزی پیشتاز در سطح دنیا از جمله، فدرال رزرو، بانک مرکزی اروپا، بانک انگلستان و بانک ژاپن ارایه نماید. او در مورد تبعات سیاست پولی دوره تورم-پایین که به‌وسیله بحران مالی ۲۰۰۸ ایجاد گردید، نوشته‌است. او همچنین در ۲۰۱۴ میلادی مفهوم «بی‌طرفی جدید» را برای سیاست پولی آمریکا معرفی نموده و طبق آن یک کاهش چشم‌گیر در *r (نرخ بهره‌ای که با استخدام کامل و تورم ثابت سازگار می‌باشد) را پیش‌بینی
کامل و تورم ثابت سازگار می‌باشد) را پیش‌بینی نمود. گرچه قبل از بحران تصور براین بود که *r بالاتر از ۴ درصد است، اما کلاریدا در ۲۰۱۴ نوشت که *r حالا نزدیک به ۲ بود نه ۴ درصد. سایر دستاوردهای حرفه‌ای. کلاریدا به عنوان معاون وزارت خزانه‌داری ایالات متحده در امور سیاست اقتصادی خدمت نمود، سمتی که مستلزم تأییدی مجلس سنای ایالات متحده است. در این سمت، او به عنوان مشاور ارشد اقتصادی دو وزیر خزانه‌داری، پاول اونیل و جان دبلیو. اسنو خدمت نموده و به آن‌ها در رابطه با مسائل اقتصادی مشورت می‌داد، از جمله ابعاد اقتصادی
مسائل اقتصادی مشورت می‌داد، از جمله ابعاد اقتصادی جهانی و ایالات متحده، جریان‌های بین‌المللی سرمایه، راهبری شرکتی و ساختار موعد قرضه‌های ایالات متحده. در ماه می ۲۰۰۳، اسنو مدال خزانه‌داری را «برای قدردانی از خدمات شایسته کلاریدا» برای وی اعطاء کرد. کلاریدا در چندین شرکت مالی مشهور از جمله در گروه مبادلات خارجی جهانی در شرکت کریدت سوئیسو فرست بوستون (Credit Suisse First Boston) و شرکت مدیریت دارایی گراس‌من (Grossman Asset Management) به عنوان مشاور خدمت نموده‌است. او از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۸ میلادی مشاور استراتژی
او از ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۸ میلادی مشاور استراتژی جهانی در شرکت پیمکو (PIMCO) بوده و در ۲۰۱۵ میلادی به عنوان مدیر اجرائی این شرکت انتخاب گردید. او عضو شورای روابط خارجی است. کلاریدا رئیس پروژه و ویراستار ناهمترازی‌های فعلی حساب گروه ۷: ثبات و تعدیل در NBER بود. از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۸ میلادی، او به عنوان یکی از ویراستارهای سال‌نامه بین‌المللی اقتصادکلان NBER خدمت کرد. فدرال رزرو. در ۲۴ آوریل ۲۰۱۸، کلاریدا رسماً از جانب رئیس‌جمهوری دونالد ترامپ، به‌جای استنلی فیشر به عنوان نایب رئیس فدرال رزرو معرفی گردید. در ۲۸ اوت ۲۰۱۸،
نایب رئیس فدرال رزرو معرفی گردید. در ۲۸ اوت ۲۰۱۸، مجلس سنای ایالات متحده با ۶۹ رأی موافق در مقابل ۲۶ رأی مخالف، کلاریدا را تأیید نمود. او از ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۸ به کار خود به عنوان نایب رئیس فدرال رزرو آغاز کرد. تجارت بحث‌برانگیز. در ۲۷ فوریه ۲۰۲۰، درست یک روز قبل از این‌که رئیس فدرال رزرو، جروم پاول بیانیه‌ای را در رابطه با واکنش اقتصادی به پاندمی کووید-۱۹ صادر نماید، کلاریدا میان ۱ تا ۵ میلیون دلار از صندوق اوراق قرضه به صندوق سهام پیمکو استاکس‌پلاس (PIMCO StocksPlus) معامله نمود. یکی از سخنگویان فدرال رزرو
معامله نمود. یکی از سخنگویان فدرال رزرو به رویترز پاسخ داد: «افشای معاملات مالی نایب رئیس کلاردیا در سال ۲۰۲۰، معامله‌های را نشان می‌دهد که نمایان‌گر یک تنظیم-مجدد از قبل طراحی شده در حساب‌های وی است، همانند یک تنظیم-مجدد که او در آوریل ۲۰۱۹ انجام داده و گزارش داده شده بود». در ۴ اکتبر ۲۰۲۱، سناتور الیزابت وارن از کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا درخواست نمود تا تحقیق نمایند که آیا کلاریدا قوانین معامله بر مبنای اطلاعات درونی را نقض کرده‌است یا خیر و همچنین این‌که «معاملات از نظر اخلاقی پرسش‌برانگیز» وی
این‌که «معاملات از نظر اخلاقی پرسش‌برانگیز» وی را بررسی نمایند. زمانی که یک افشای تصحیح شده برملا ساخت که کلاریدا همان صندوق سهام را سه روز پیش از این‌که دوباره خریداری نماید به فرش رسانیده بود، نیویورک تایمز نوشت: «حرکت سریع در فروش و خریداری مجدد سهام، کم‌تر یک حرکت مالی برنامه‌ریزی شده و دراز مدت به نظر رسیده و بیشتر شبیه واکنشی به اوضاع بازار است». در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۲، کلاریدا اعلام کرد که در ۱۴ ژانویه، دو هفته قبل از منقضی شدن دوره کاری خود، از سمتش کنار می‌رود. در این اعلامیه که از جانب کلاریدا ارایه