payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مطرح کرد که جنبش «کهنه» زیست‌محیطی مانع از ابداع با رویکرد بدبینانه «فریب شبه روانشناختی» شده‌است. شمیت-بلیک در مورد بالشتک های صندلی گهواره به گهواره براونگارت که برای ایرباس ۳۸۰ توسعه یافته بود گفت «من می‌توانم روی صندلی‌های مایکل در هواپیما احساس خوبی داشته باشم.با این وجود من هنوز منتظر پیشنهاد مفصلی برای طراحی ۹۹٫۹۹ درصد دیگر ایرباس ۳۸۰ پس از اصول او هستم..» در سال ۲۰۰۹ اشمیت بلیک اظهار داشت که این موضوع دور از ذهن است که بتوان این مفهوم را در مقیاسی بزرگتر محقق کرد. برخی ادعا می‌کنند که گواهینامه C2C
محقق کرد. برخی ادعا می‌کنند که گواهینامه C2C ممکن است در تمام رویکردهای طراحی زیست‌محیطی کاملا کافی نباشد. روش‌های کمی (LCAs) و ابزارهای سازگارتر (با توجه به نوع محصول در نظر گرفته شده) می‌توانند در کنار هم مورد استفاده قرار گیرند. مفهوم C2C مرحله استفاده از یک محصول را نادیده می‌گیرد. با توجه به انواع ارزیابی چرخه زندگی (نگاه کنید به: ) کل چرخه عمر یک محصول یا خدمات باید ارزیابی شود، نه تنها خود مواد. برای بسیاری از کالاها به عنوان مثال در حمل و نقل، مرحله استفاده بیشترین تأثیر را بر روی ردپای محیطی دارد.
استفاده بیشترین تأثیر را بر روی ردپای محیطی دارد. به عنوان مثال، هر چه خودرو یا هواپیما سبک‌تر باشد، سوخت کمتری مصرف می‌کند و در نتیجه تأثیر کمتری دارد. Braungart به طور کامل مرحله استفاده را نادیده می‌گیرد. مشکلی ندارد که بگوییم هر گام تولید یا گام تحول منابع به مقدار مشخصی انرژی نیاز دارد. مفهوم C2C گواهینامه خود را از تحلیل خود پیش‌بینی می‌کند و بنابراین در تضاد با استانداردهای بین‌المللی چاپ و نشر (ایزو 14040 و ایزو 14044) برای ارزیابی چرخه عمر است. در حالی که یک بررسی خارجی مستقل برای دستیابی به نتایج
که یک بررسی خارجی مستقل برای دستیابی به نتایج مقایسه ای و انعطاف‌پذیر مورد نیاز است.
نیروی ویژه بریتانیا () یا نیروهای ویژه بریتانیا، سرویس هوایی ویژه و سرویس دریایی ویژه زیرمجموعه نیروهای مسلح بریتانیا است، که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد. این نیرو از سرویس هوایی ویژه، سرویس قایق ویژه، هنگ شناسایی ویژه، گروه پشتیبانی نیروهای ویژه، هنگ سیگنال (اطلاعات) و شاخه مشترک هوانوردی نیروهای ویژه تشکیل می‌شود. طبق قانون آزادی اطلاعات ۲۰۰۰، «نیروهای ویژه» به عنوان «آن دسته از واحدهای نیروهای مسلح سلطنتی است که حفظ قابلیت‌های آنها بر عهده مدیر نیروهای ویژه است یا در حال حاضر تحت فرماندهی عملیاتی آن مدیر هستند»
در حال حاضر تحت فرماندهی عملیاتی آن مدیر هستند» تعریف شده است. تفنگداران دریایی سلطنتی و هنگ تکاور، نیروهایی با قابلیت عملیات ویژه هستند، اما بخشی از این نیرو نیستند. دولت و وزارت دفاع بریتانیا برخلاف سایر کشورها از جمله ایالات متحده، کانادا و استرالیا، سیاست عدم اظهار نظر در مورد نیروی ویژه را دارند. در سال ۱۹۹۶، پس از انتشار چندین کتاب نوشته شده توسط اعضای سابق ارتش، نیروی ویژه بریتانیا الزامی را وضع کرد که اعضای در حال خدمت را ملزم به امضای قرارداد محرمانگی می‌کرد که آنها را از افشای اطلاعات مادام‌العمر
می‌کرد که آنها را از افشای اطلاعات مادام‌العمر بدون تأیید قبلی وزارت دفاع منع می‌کرد.
دواین برنارد هیکمن (Dwayne Bernard Hickman زادهٔ ۱۸ مهٔ ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲) بازیگر، مجری تلویزیون، تهیه‌کننده فیلم و کارگردان اهل آمریکا بود. که به‌عنوان مدیر اجرایی در سی‌بی‌اس کار می‌کرد و به‌عنوان یک دوبلور نیز برای مدت کوتاهی صداپیشگی کرد. هیکمن چاک مک‌دونالد، برادرزاده نوجوان دختر دیوانه باب کالینز را در "نمایش باب کامینگز" در دهه ۱۹۵۰ و شخصیت اصلی سریال طنز دهه ۱۹۶۰ "عشق‌های فراوان دابی گیلیس را" به تصویر کشید. او برادر کوچکتر بازیگر داریل هیکمن بود که با او روی پرده ظاهر شد. پس از
داریل هیکمن بود که با او روی پرده ظاهر شد. پس از بازنشستگی، او وقت خود را به کشیدن نقاشی‌های شخصی اختصاص داد. اوایل زندگی. هیکمن در لس آنجلس متولد شد، در ۱۸ مه ۱۹۳۴، هیکمن برادر کوچکتر بازیگر کودک داریل هیکمن و برادر بزرگتر دیدره هیکمن بود. پدرش، میلتون، بیمه می‌فروخت و مادرش، کاترین لوئیز (با نام خانوادگی اوسترتاگ)، خانه‌دار بود. پدربزرگ مادری او، لوئیس هنری اوسترتاگ، یک دریانورد نیروی دریایی ایالات متحده در کشتی گل سرسبد جورج دیویی ، رزمناو USS Olympia (C-6) بود و در نبرد خلیج مانیل در ۱ مه ۱۸۹۸ حضور
(C-6) بود و در نبرد خلیج مانیل در ۱ مه ۱۸۹۸ حضور داشت. مدال توسط قانون کنگره اعطا شد. هیکمن در سال ۱۹۵۲ از دبیرستان کلیسای جامع فارغ‌التحصیل شد و قصد داشت کشیش پاسیونیست شود، اما در نهایت تصمیم گرفت که کشیش نشود و در دانشگاه لویولا مریمونت تحصیل کرد. حرفه بازیگری. اولین حضور هیکمن "در فیلم‌های «انگورهای خشم»" (۱۹۳۹) و «"مردان شهر پسران»" (۱۹۴۱) بود که برادرش داریل در آن حضور داشت. دیگر حضورهای اولیه در سینما در کمدی "گروه ما" "ملودی‌های قدیمی و جدید" در سال ۱۹۴۲، "کاپیتان ادی" (۱۹۴۵)، "هولوم سنت" (۱۹۴۶)، و
۱۹۴۲، "کاپیتان ادی" (۱۹۴۵)، "هولوم سنت" (۱۹۴۶)، و "وفادار در مد من" (۱۹۴۶) بودند. در سال ۱۹۴۶، هیکمن در نقش چیس جوان در فیلم "The Secret Heart" با بازی کلودت کولبرت، والتر پیجون، لیونل بریمور و جون آلیسون بازی کرد. هیکمن نقش‌های کوچک متفاوتی را در برخی از مجموعه هشت فیلم «زنگ زده» کلمبیا پیکچرز بازی کرد که دربارهٔ یک پسر و ژرمن شپرد شجاعش بود: "بازگشت زنگ زده" (۱۹۴۶)، "برای عشق زنگ زده" (۱۹۴۷)، "پسر زنگ زده" (۱۹۴۷)، "My Dog Rusty" (1948)، "Rusty Leads the Way" (1948)، "Rusty's Birthday" (1949) و "Rusty
Way" (1948)، "Rusty's Birthday" (1949) و "Rusty Saves A Life" (1949). "Heaven Only Knows" (۱۹۴۷) که در آن او ظاهر شد، باب کامینگز که نقش مهمی در حرفه هیکمن ایفا می‌کرد، بازی کرد. هیکمن همچنین در فیلم‌های "«امور شوهرش»" (۱۹۴۸)، "«پسر با موهای سبز»" (۱۹۴۸)، "«خورشید طلوع می‌کند»" (۱۹۴۹)، «"میتی جو یانگ»" (۱۹۴۹)، و "«سال‌های شاد»" (۱۹۵۰) ظاهر شد که دریل در آن بازی کرد. در دوران نوجوانی، دواین و داریل در سال ۱۹۵۰ در یک قسمت از "تکاور تنها" با عنوان «دو قفسه طلا» به عنوان مهمان بازی کردند. هیکمن چند سال دیگر بر
به عنوان مهمان بازی کردند. هیکمن چند سال دیگر بر روی تحصیلات خود متمرکز شد، سپس با حضور در "مدافع عمومی"، "نمایش لورتا یانگ"، "تئاتر ویدیویی لوکس" و "واترفرانت" به بازیگری بازگشت. در سال ۱۹۵۵، دواین در یکی دیگر از "قسمت‌های رنجر تنها" با عنوان "Sunstroke Mesa" ظاهر شد. نمایش باب کامینگز. هیکمن به عنوان چاک در "نمایش باب کامینگز" از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹ توجه زیادی به خود جلب کرد. در آن زمان، او در Loyola Mary mount مشغول به تحصیل بود. هیکمن یکی از ستارگان اولیه ای بود که در این سریال شخصیتی برونگرا داشت. هیکمن
ای بود که در این سریال شخصیتی برونگرا داشت. هیکمن کامینگز را یک قهرمان تلویزیونی دوران کودکی می‌دانست و گفته‌است که کامینگز هر آنچه را که در مورد بازیگری می‌داند به او آموخت. او در طول پنج فصل با کامینگز کار کرد و با او دوست بود. زمانی که هنوز در برنامه "باب کامینگز بود"، هیکمن در برنامه‌های دیگری مانند "ماجراهای اوزی و هریت" و "مردان آناپولیس" (در کنار برادرش) به عنوان مهمان حضور داشت. او همچنین نقش قابل توجهی در فیلم "Rally 'Round the Flag, Boys!" (۱۹۵۸). در سال ۱۹۵۸، هیکمن به عنوان بازیگر نقش اصلی
در سال ۱۹۵۸، هیکمن به عنوان بازیگر نقش اصلی "سریال The Many Loves of Dobie Gillis انتخاب" شد که از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۳ پخش شد. در اولین نمایش، شخصیت دابی نوجوانی در دبیرستان بود و هیکمن در آن زمان ۲۵ ساله بود. او به مدت چهار سال نقش دابی را بازی کرد (به همراه باب دنور، دانشجوی سابق لویولا، به عنوان دستیارش، مینارد جی. کربس). در طول اجرای سریال، هیکمن صداپیشگی علاءالدین را در "۱۰۰۱ شبهای عربی" (۱۹۵۹) انجام داد. در ۲۳ ژوئن ۱۹۶۰، هیکمن در "نمایش فورد با بازی تنسی ارنی فورد ظاهر شد". پس از Dobie Gillis. وقتی
تنسی ارنی فورد ظاهر شد". پس از Dobie Gillis. وقتی "Dobie Gillis" تمام شد، هیکمن زمانی که برای چنین نقش‌هایی خیلی پیر بود، خود را در قالب یک «جوان» دید. او و آنت فونیچلو در قسمتی از درام "The Greatest Show on Earth" با بازی جک پالانس با هم ظاهر شدند. "او همچنین در روز ولنتاین"، "Vacation Playhouse" و "Wagon Train" به عنوان مهمان حضور داشت. در سال ۱۹۶۵، هیکمن در فیلم کمدی "Cat Ballou" با جین فوندا و لی ماروین ظاهر شد. تصاویر بین‌المللی آمریکایی. هیکمن قرارداد چند تصویری را با American International Pictures
چند تصویری را با American International Pictures امضا کرد. برای آن استودیو او در "Ski Party" (1965) در کنار فرانکی آوالون بازی کرد. "چگونه یک بیکینی وحشی را" با Funicello پر کنیم (۱۹۶۵). و "دکتر گلدفوت و ماشین بیکینی" (۱۹۶۵) با آوالون و وینسنت پرایس. او همچنین در فیلم "سرجنگ مرده" (۱۹۶۵) نقشی کوتاه ساخت. حضور مهمان در تلویزیون. هیکمن در اپیزود Run Sheep Run در کمبات به عنوان سربازی که هنگام حمله توسط لانه مسلسل آلمانی یخ کرد ظاهر شد. "هیکمن در فیلم کمدی دکتر، تو باید شوخی کنی در" سال ۱۹۶۷ نقش مکمل داشت!.
تو باید شوخی کنی در" سال ۱۹۶۷ نقش مکمل داشت!. او در سال ۱۹۶۷ در فیلم خلبان "ما منهتن را بازی کرد"، اما آن را انتخاب نکردند. "Missy's Men هم نبود". هیکمن به عنوان مهمان در "Vacation Playhouse"، "Ironside" , "Insight"، "The Flying Nun" , "My Friend Tony" , "Wonderful World of Colors Walt Disney" («سگ من، دزد»)، "Mod Squad" , "Love، سبک آمریکایی"، "Karen" , "Kolchak: The Night استاکر"، "پری میسون" و "الری کویین". او مشهورترین نقش خود را در فیلم "Whatever Happened to Dobie Gillis تکرار کرد؟"، یک خلبان تک شات
to Dobie Gillis تکرار کرد؟"، یک خلبان تک شات بود و در فیلم تلویزیونی "فشار نیاور، وقتی آماده باشم شارژ خواهم کرد" (۱۹۷۷) ظاهر شد. شغلی بعد. هیکمن آینده خود را در پشت صحنه و درگیر شدن در نقش‌های تولیدی یافت. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۸، هیکمن به عنوان مدیر برنامه‌نویسی در CBS کار کرد. او برای یک فیلم کوتاه در فیلم تلویزیونی "دبیرستان ایالات متحده آمریکا" (۱۹۸۳) وقت گذاشت. "هیکمن در فیلم تلویزیونی Bring Me the Head of Dobie Gillis" (1988) نقش دابی را تکرار کرد. زندگی‌نامه او "برای همیشه دوبی نام دارد". در اواخر دهه
او "برای همیشه دوبی نام دارد". در اواخر دهه ۱۹۸۰، هیکمن به کارگردانی تلویزیون اپیزودیک روی آورد، قسمت‌هایی از "دوئت"، "چارلز مسئول"، "خانه باز"، "طراحی زنان"، "زندگی را بدست" آورید، "رئیس کلاس"، "هری و هندرسون‌ها" و "خواهر، خواهر." او هنوز هم گاهی اوقات بازیگری می‌کرد و در فیلم‌های "Murder, She Wrote" و "A Night at the Roxbury" (1998) ظاهر شد. او در سریال تلویزیونی "Clueless" نقشی نیمه منظم داشت. او را می‌توان در "فیلم‌های Surviving Gilligan's Island: The Incredibly True Story of the Longest Three Hour
Incredibly True Story of the Longest Three Hour Tour in History" و "Angels with Angles" (2005) دید. زندگی شخصی و مرگ. هیکمن سه بار ازدواج کرد. دو ازدواج اول او، با کارول کریستنسن و جوآن پاپیله، به طلاق ختم شد. او و همسر سومش جوآن رابرتز تا زمان مرگش با هم زندگی کردند. او دو پسر داشت، یکی از ازدواج اول و یکی از سومین. هیکمن بر اثر عوارض بیماری پارکینسون در ۹ ژانویه ۲۰۲۲ در لس آنجلس در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
رئیس ستاد کل بریتانیا () یا رئیس ستاد کل نیروی زمینی بریتانیا ارشدترین جایگاه عملیاتی در نیروی زمینی بریتانیا است، که فرماندهی و کنترل نیروهای زمینی این کشور را برعهده دارد. رئیس ستاد کل بریتانیا توسط نخست‌وزیر بریتانیا منصوب می‌شود و به رئیس ستاد دفاع بریتانیا گزارش می‌دهد. این جایگاه نخستین بار در سال ۱۹۰۴ مورد استفاده قرار گرفت و نخستین رئیس ستاد کل؛ ژنرال نویل لیتلتون بود. از ژوئن ۲۰۲۴ ارتشبد رولند واکر ریاست ستاد کل بریتانیا را برعهده دارد. فرماندهان. ! colspan=7| رئیس ستاد کل ! colspan=7| رئیس ستاد کل
colspan=7| رئیس ستاد کل ! colspan=7| رئیس ستاد کل سلطنتی ! colspan=7| رئیس ستاد کل
مارک کارلتون اسمیت (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی بریتانیا است، که در فاصله سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۲ به‌عنوان چهل و یکمین رئیس ستاد کل بریتانیا (فرمانده کل ارتش بریتانیا) فعالیت می‌کرد. اسمیت فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۲ در گارد ایرلندی آغاز کرد، از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ فرمانده سرویس هوایی ویژه بود، از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ فرماندهی تیپ ۱۶ هوابرد را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ به‌عنوان مدیر نیروی ویژه بریتانیا فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ معاون عملیات رئیس ستاد دفاع بریتانیا بود. وی در درگیری‌های ایرلند
ستاد دفاع بریتانیا بود. وی در درگیری‌های ایرلند شمالی، جنگ خلیج فارس، جنگ کوزوو، جنگ عراق و جنگ در افغانستان حضور داشت و در سال ۲۰۲۲ پس از ۴۰ سال خدمت، از نیروهای مسلح بریتانیا بازنشسه شد.
باشگاه فوتبال سرانو که معمولاً با عنوان سرانو شناخته می‌شود، باشگاه فوتبال برزیلی مستقر در شهر پتروپولیس، ایالت ریو دو ژانیرو است. تاریخچه. این باشگاه در ۲۹ ژوئن ۱۹۱۵ تأسیس شد. ورزشگاه. ورزشگاه خانگی این تیم آتیلیو ماروتی، ۱۵۰۰۰ نفر گنجایش دارد. نشان‌واره، رنگ و لباس. رنگ. رنگ‌های رسمی آبی و سفید هستند. کیت‌های باشگاه. کیت خانه یک پیراهن آبی، شورت سفید و جوراب آبی است. کیت دور یک پیراهن سفید، شورت آبی و جوراب سفید است.
تگزاس جان اسلاتر (با نام رسمی: "Tales of Texas John Slaughter") یک مجموعه تلویزیونی وسترن است که هفده قسمت را بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ به عنوان بخشی از "دنیای شگفت‌انگیز دیزنی" با بازی تام تریون در نقش اصلی پخش کرد. این شخصیت بر اساس یک شخصیت تاریخی واقعی به نام جان هورتون اسلاتور رنجر تگزاس ساخته شده بود. تریون به عنوان یک گاوچران با کلاه سفید بزرگ که لبه آن در جلو سنجاق شده بود به یاد ماند. این روایت از توسط پل فریس ارائه شده‌است. تیتراژ ابتدایی سریال شامل این خط است: جان اسلتر تگزاس آنها را وادار کرد
این خط است: جان اسلتر تگزاس آنها را وادار کرد آنچه را که باید انجام دهند و اگر این کار را نمی‌کردند، می‌میرند. زمینه. اسلتر تاریخی در واقع در پریش سابین در غرب لوئیزیانا به دنیا آمد و بیشتر دوران حرفه ای خود را به عنوان کلانتر، نماینده ایالتی و دامدار در شهرستان کوچیس در جنوب آریزونا گذراند، جایی که در سال ۱۹۲۲ درگذشت و مزرعه بزرگ سن برناردینو را ایجاد کرد. ۱۹۶۴ به عنوان یک بنای تاریخی ملی اعلام شد. اسلتر قبلاً در ارتش کنفدراسیون خدمت می‌کرد و یک تکاور تگزاس در سن آنتونیو بود. پس از جنگ، اسلتر و برادرانش
در سن آنتونیو بود. پس از جنگ، اسلتر و برادرانش با گاوهای شراکتی درگیر شدند و گله‌ها را از تگزاس به نیومکزیکو، کانزاس، کالیفرنیا و مکزیک بردند، و در طول مسیر «ولگردها» را جمع‌آوری کردند. برخی منابع نشان می‌دهند که اسلتر واقعی بیشتر از زمانی که به پرورش گاو یا در تعقیب عنصر بی‌قانون می‌پردازد، به بازی پوکر می‌پردازد. او که به بازی شانس اختصاص داشت، مکرراً جان کیسوم، پادشاه گاو را با ورق می‌زد. در سال ۱۸۷۶، اسلتر در سن آنتونیو با خش‌خش‌کننده گاو، بارنی گالاگر و چند مرد دیگر پوکر بازی می‌کرد که اسلتر متوجه شد
و چند مرد دیگر پوکر بازی می‌کرد که اسلتر متوجه شد که گالاگر کارت‌هایی را علامت‌گذاری کرده‌است و به نظر می‌رسد که آماده دریافت پات است. ناگهان اسلتر پول را گرفت، از در بیرون رفت، سوار اسبش شد و رفت. گالاگر اسلتر را تا مزرعه چیسوم تعقیب کرد و در آنجا به سرکارگر اطلاع داد که برای کشتن اسلتر آمده‌است. در عوض Slaughter سوراخی در قلب قمارباز متعجب ایجاد کرد. یکی از هموطنان قانون اسلتر کوتاه قد را زمانی که در تعقیب قانون شکنان بود به عنوان «عنکبوت که تار خود را برای مگس بی احتیاط می‌چرخد» توصیف کرد. یک نویسنده
برای مگس بی احتیاط می‌چرخد» توصیف کرد. یک نویسنده اسلتر را «بدترین مرد خوبی که تا به حال زندگی کرده» نامیده‌است. ستاره‌های مهمان. جان ویویان، ستاره سریال سی‌بی‌اس "آقای خوش شانس"، دو بار در این سریال با تریون در نقش جیسون همپ مزرعه‌دار نادرست و بار سوم در یک قسمت نامشخص ظاهر شد. قسمت‌های اولیه بر تگزاس تمرکز می‌کنند، به ویژه «فریوتاون»، که احتمالاً به شهر ارواح «فریو تاون» در شمال غربی پیرسال در شهرستان فریو اشاره دارد. قسمت دوم با عنوان «کمین در لاردو» که در لاردو، تگزاس اتفاق می‌افتد، بازیگر شخصیت رابرت
در لاردو، تگزاس اتفاق می‌افتد، بازیگر شخصیت رابرت میدلتون در نقش فرانک دیویس است که تلاش می‌کند پنج باند یاغی را در یک گروه ادغام کند. کریس الکاید در نقش یک قانون‌شکن و جادسون پرت در نقش سرهنگ کوپر در همان قسمت حضور دارند. دیگر ستاره‌های مهمان داریل هیکمن و بینگ راسل بودند. بیشتر قسمت‌ها در مورد توسان یا تامبستون در آریزونا تنظیم شده‌اند. یادداشت‌های برنامه. این سریال در برنامه‌های کلاسیک کانال دیزنی به نام «Disney Drive-In» که بعداً به عنوان «Vault Disney» شناخته شد، دوباره پخش شد. تام تریون بعدها
Disney» شناخته شد، دوباره پخش شد. تام تریون بعدها داستان‌نویس شد و از نام تولد خود توماس تریون استفاده می‌کرد.
دیوید کانفیلد اسمیت (David Canfield Smith)، یک دانشمند علوم کامپیوتر آمریکایی بود که بیشتر به دلیل اختراع آیکن‌های کامپیوتری و تکنیک برنامه‌نویسی که به نام برنامه‌نویسی با نمایش (programming by demonstration) شناخته می‌شود، معروف است. تأکید اولیه او بر بخش طراحی رابط کامپیوتر – انسان (CHI) است. هدف او این بود که استفاده کامپیوتر را برای مردم عادی آسان‌تر سازد. او یکی از پیشگامان رابط کاربری گرافیکی (GUI) مدرن برای کامپیوتر بوده که تکنیک‌هایی مثل «میز مجازی - desktop metaphor»، دیالوگ باکس و فرمان‌های جهانی
desktop metaphor»، دیالوگ باکس و فرمان‌های جهانی را اختراع کرده‌است. زندگی شخصی و تأثیرات. اسمیت در ۲۹ مارس ۱۹۴۵ در روانوک، ورجینیا به دنیا آمد. او از دبیرستان چیلیکوت (اوهایو) در سال ۱۹۶۳ فارغ‌التحصیل گردیده و در سال ۲۰۰۷ میلادی به تالار مشاهیر فارغ‌التحصیلان برجسته دبیرستان چیلیکوت معرفی گردید. کالج اوبرلین. اسمیت به کالج اوبرلین رفته و در سال ۱۹۶۷ میلادی لیسانس‌اش را توأم با افتخارات در ریاضیات گرفت. در جریان سال اخیر اسمیت متوجه شد که نمی‌خواهد حرفه‌اش را به عنوان پروفسور ریاضیات به پیش ببرد، هر چند تا
به عنوان پروفسور ریاضیات به پیش ببرد، هر چند تا آن زمان هدف‌اش را شکل می‌داد. خوش‌بختانه، رشته علوم کامپیوتر در شرف آغاز شدن بود؛ به نظر می‌رسد طراحی شده بود که علاقه او از ریاضیات به حل مشکلات واقعی دنیا سوق داده شود. او پس از خواندن Computers and Thought نوشته ادوارد آ فایگنبوم و جولیان فلدمن، یک علاقه ابتدائی به هوش مصنوعی (AI) پیدا کرد. این کتاب الهام بخش پیشنهاد کرده بود که AI آینده کامپیوتر است و اسمیت می‌خواست تا در آن دخیل باشد. هرچند سی سال بیش از آنچه مردم انتظار داشتند طول کشید، اما امروزه AI
آنچه مردم انتظار داشتند طول کشید، اما امروزه AI آینده کامپیوتر را شکل می‌دهد. (چه بهتر یا بدتر). دانشگاه استنفورد. در سال ۱۹۶۷ میلادی او آغاز به دنبال‌نمودن دکترایش در دانشگاه استنفورد در رشته علوم کامپیوتر کرد. او به لابراتوار هوش مصنوعی استنفورد (SAIL) پیوست. اسمیت به پیروی از فایگنبوم و فیلدمن، می‌خواست تا کامپیوتر را قادر به یادگیری بسازد. او فکر می‌کرد که اگر کامپیوتر بتواند بی‌آموزد، می‌تواند از آن توانایی استفاده کرده و به‌خود آموزش دهد و بنابر این می‌آموزد که چگونه بهتر بی‌آموزد. پس از چند تکرار،
می‌آموزد که چگونه بهتر بی‌آموزد. پس از چند تکرار، کامپیوتر می‌تواند یک یادگیرنده متخصص شود. در آن زمان انسان‌ها می‌توانند از آن برای حل مشکلات بزرگ تمدن انسانی کار بگیرند و از ان طریق پیشرفت‌های واقعی علمی می‌تواند انجام بپذیرد. با این حال پیشرفت در AI به دلیل کامپیوترهای ضعیف که امروزه در اختیار داریم، بطی بوده و تا پایان این قرن بطی باقی خواهد ماند. بعد از آغاز قرن جدید بود که کامپیوترها نهایتاً به آن اندازه قوی شدند که شبکه‌های عصب مصنوعی (ANNs) به ظرفیت خود برسند. ANNs منبع رنسانس فعلی AI هستند. سؤال
خود برسند. ANNs منبع رنسانس فعلی AI هستند. سؤال این‌جاست که آیا آن‌ها آن‌قدر قدرت‌مند خواهند شد تا جایگزین انسان به عنوان گونه‌های غالب در زمین شوند؟ در همان زمان، توهم اسمیت از AI برطرف شد. او از آلن کی، اسیستانت پروفسور علوم کامپیوتر در استنفورد، کسی که در لابراتوار AI کار می‌کرد، طلب کمک کرد. یک روز کی یکی از مهم‌ترین جملات زندگی اسمیت را گفت. او گفت، «من نمی‌خواهم یک کامپیوتر هوش‌مندتر بسازم؛ من می‌خواهم از کامپیوتر استفاده کنم تا مردم هوش‌مندتر شوند». این جمله برای اسمیت ظهور یک تجلی بود. او فکر کرد
این جمله برای اسمیت ظهور یک تجلی بود. او فکر کرد که «من هم می‌خواهم چنین کنم!». او از کی خواست تا مشاور تیزس او باشد و کی پذیرفت. در اولین دیدار برای بحث روی تیزس (اسمیت هنوز در مورد موضوع تیزس فکر نکرده بود)، کی به اسمیت یک بسته کتاب‌ها در مورد هنر و فلسفه، از جمله تفکر دیداری نوشته رودولف آردهایم، عمل آفرینش نوشته آرتور کوستلر، هنر و توهم نوشته ارنست گومبریش و روان‌شناسی اختراع در رشته ریاضی نوشته جاکوس هادامارد را داد. این کار اسمیت را بسیار متعجب ساخت، زیرا او انتظار کتاب‌های در مورد الگوریتم و
ساخت، زیرا او انتظار کتاب‌های در مورد الگوریتم و ساختارهای اطلاعات، طراحی زبان برنامه‌نویسی، تکنیک‌های ساخت کامپایلر وغیره را داشت. اما کی معتقد بود که ایده‌های خارج از علوم کامپیوتر برای پیشرفت این رشته حایز اهمیت هستند. اسمیت در نخست از این کار بهت زده شده بود. حالا او می‌داند که آن کتاب‌ها مهم‌ترین کتاب‌ها در زندگی حرفه‌ای او بوده‌اند؛ او مکرراً از آن‌ها یاد کرده‌است و از آن زمان به بعد آن‌ها هادی طرز فکر او شده‌اند. اسمیت دکترایش را در سال ۱۹۷۵ میلادی به پایه اکمال رساند. پیگمالیون. پیگمالیون نام تیزس
پایه اکمال رساند. پیگمالیون. پیگمالیون نام تیزس اسمیت در استنفورد است. این تیزس حاوی دو ابتکار جدید است: مفاهیم آیکن‌های کامپیوتر و برنامه‌نویسی توسط نمایش. اسمیت پس از مجسمه‌ساز مشهور پیگمالیون از افسانه‌های رومی، نام این برنامه را پیگمالیون گذاشت. این برنامه در زبان کاملاً جدید برنامه‌نویسی، اسمال تاک در کامپیوتر شخصی کاملاً جدید زیراکس آلتو به کار برده شده‌است. توسعه آیکن‌ها. (نیاز به بازنویسی دارد) اسمیت و شاگردانش در استنفورد اغلب با هم همراه شده و برای حل مشکلات تبادل نظر می‌کنند. این کار معمولاً با
حل مشکلات تبادل نظر می‌کنند. این کار معمولاً با استفاده از یک تخته سیاه انجام می‌پذیرفت. آن‌ها تصاویر و دیاگرام‌ها را برای نشان دادن راه حل ترسیم می‌کنند. سپس آن‌ها نشسته و این دیاگرام‌ها را به زبان برنامه‌نویسی ترجمه می‌کنند تا کامپیوتر آن را بپذیرد. این‌جایی است که به مشکل ظهور می‌کند. فاصله ترجمه میان تصاویر و کود خطی زیاد بود. تلاش برای کوتاه کردن آن منجر به خطاهای زیاد می‌شود. به فکر اسمیت خطور کرد که اگر کامپیوتر می‌توانست رسامی‌های تخته‌سیاه را به‌صورت مستقیم اجرا کند، مشکل آن‌ها حل است. و یک کلاس
مستقیم اجرا کند، مشکل آن‌ها حل است. و یک کلاس کامل از خطاها از میان می‌رفتند، وجود نخواهد داشت؛ بنابراین او تصمیم گرفت تا این موضوع را هدف تحقیق دکترایش بسازد. او باید یک تخته‌سیاه الکترونیک قابل اجرا می‌ساخت. اسمیت هنگام ساختن پیگمالیون اجسامی را می‌خواست که به‌صورت مستقیم به داخل سیستم دست‌کاری شوند. اسمیت از عقیده موجود در برخی از ادیان الهام گرفته بود که تصاویر نشان‌دهنده اشخاص مقدس، برخی از تقدس آن شخصیت را به‌خود می‌گیرند. اسمیت اجسام را قسمی در پیگمالیون مجسم می‌ساخت که دارای شیماتیک‌های دیداری و
مجسم می‌ساخت که دارای شیماتیک‌های دیداری و مکانیکی باشند. او یک نماد (آیکن) مذهبی را دید و اجسامی را ترسیم می‌کرد که به‌صورت مشابه معنای دوگانه دارند، بنابراین نام این اجسام را آیکن گذاشت. جدول زمانی حرفه. ۱۹۶۳–۱۹۶۷: لیسانس‌اش را در رشته ریاضیات از کالج اوبرلین گرفت. ۱۹۶۷–۱۹۷۵: دکترایش را در رشته علوم کامپیوتر در دانشگاه استنفورد دنبال کرد. در جریان این مدت اسمیت همچنین در زیراکس PARC کار کرده‌است، جاییکه او بخشی از گروه تحقیقاتی آموزشی آلن کی شد که اسمال‌تاک، یکی از اولین زبان‌های برنامه‌نویسی مبتنی بر
یکی از اولین زبان‌های برنامه‌نویسی مبتنی بر اجسام، را توسعه دادند. پروژه تیزس اسمیت، پیگمالیون، در اسمال‌تاک نوشته شد. ۱۹۷۵–۱۹۷۶: برنامه‌نویس در مرکز تحقیقات تقویتی (ARC) دوگلاس انگلبارت در مؤسسه تحقیقاتی استنفورد (SRI). اسمیت به دلیل چندین مقاله آینده‌نگر که از ARC و The Mother of All Demos انگلبارت منتشر شده بود، به ARC علاقه‌مند شد. با این حال، اسمیت احساس نمی‌کرد که انگلبارت با تحقیقات پیشرفته که او به تازگی در PARC دیده بود، پیش می‌رود. از همه مهم‌تر، انگلبارت به سیستم‌های شریک سازی زمان متعهد بود، در
به سیستم‌های شریک سازی زمان متعهد بود، در حالی که PARC راه را به روی کامپیوترهای شخصی باز می‌کرد. ۱۹۷۶–۱۹۸۳: طراح رابط کاربری در زیراکس در بخش توسعه سیستم‌های زیراکس. اسمیت یکی از شش طراح‌های اصلی رابط کاربری برای کامپیوتر زیراکس استار بود. ۱۹۸۳–۱۹۸۴: طراح رابط کاربری در VisiCorp – در آن زمان اسمیت به VisiCorp که بزرگ‌تر از مایکروسافت بود، پیوست. چهار مورد از ۱۰ پُر فروش‌ترین اپلیکشن‌های کامپیوتری – از جمله VisiCalc را تولید کرد. او به دلیل این‌که مشتاق مخترین VisiCalc، باب فرانکستون و دان بریکلین بود، به
VisiCalc، باب فرانکستون و دان بریکلین بود، به VisiCorp پیوست. او همانند آن‌ها می‌خواست تا در تولید یک اپلیکیشن جدید سهم داشته باشد. در نتیجه، او نمونه اولیه یک اپلیکیشن جدید را که برای دیتابیس‌های منطقی مورد کاربرد داشت را ساخت، کاری که VisiCalc با مدل‌سازی مالی می‌کرد. متأسفانه، قبل از این‌که او بتواند نمونه اولیه را به محصول تبدیل کند، تجارت VisiCorp از کار افتاد. اسمیت این اتفاق را یکی از بزرگ‌ترین ناامیدی زندگی حرفه‌ی‌اش می‌نامد. ۱۹۸۴–۱۹۸۵: اسمیت، یکی از مؤسسین، مهندس سیستم و طراح رابط کاربری در Dest
از مؤسسین، مهندس سیستم و طراح رابط کاربری در Dest Systems، با سایر کارمندان سابق VisiCorp، استارت آپی را تحت چتر شرکت Dest شکل دادند تا OCR خوان Dest را با دستگاه‌های حافظه‌دار مانند آپتیکل دیسک همراه ساخته و مقدار زیاد اسناد کاغذی را به شکل الکترونیکی قابل جست‌جو و قابل ویرایش تبدیل کنند. این تیم تحت تأثیر آمار رفتند، به‌طور مثال: اسناد Boeing 747 بیش از خود هواپیما وزن داشت. باز هم، اسمیت و تیمش نمونه اولیه محصول را ساختند اما قبل از این‌که آن را به‌صورت کامل اجرا کنند، Dest با مشکلات مالی مواجه شد.
کامل اجرا کنند، Dest با مشکلات مالی مواجه شد. ۱۹۸۵–۱۹۸۸: یکی از مؤسسین و معاون رابط‌های انسانی در Cognition – این یک استارت آپ در ماساچوست بود که می‌خواستند آنچه را ایستگاه‌های کاری مانند Mentor Graphics از Daisy برای مهندسان برق انجام داد، آن‌ها به مهندسان مکانیک انجام دهند. از لحاظ مهندسی، این کار آن‌ها مبتنی بر Sketchpad ایوان سوترلند بود؛ این برنامه از هندسه مبتنی بر موانع برای ترسیم دستگاه‌های مکانیکی مانند میکانیزم بالا-پایین‌کننده شیشه‌ها در ماشین، استفاده می‌کرد. ابعاد، زاویه‌ها و سایر
در ماشین، استفاده می‌کرد. ابعاد، زاویه‌ها و سایر اندازه‌گیری‌ها در دیاگرام‌ها به فرمول‌های ریاضیکی ربط داده شد. زمانی که ارزش‌ها در فرمول‌ها تغییر می‌کردند، دیاگرام‌ها به‌صورت اوتوماتیک آپدیت شده و تغییرات را نشان می‌دادند. مهندس می‌توانست همیشه یک تصویر دقیق دیداری از مدل ریاضیکی خود داشته باشد. اسمیت یک رابط ساده‌ای را طراحی کرد که در نوتبوک مهندسان مدل شده بود. این رابط دارای نوت‌های رسامی برای دیاگرام‌ها، نوت‌های ریاضی برای فرمول‌ها، نوت‌های متن برای توضیحات متنی وغیره بود. تمام این‌ها می‌توانست در
توضیحات متنی وغیره بود. تمام این‌ها می‌توانست در صفحات یک کتابچه جا داده شود. این یک طرح مادیولر بود و به سادگی می‌توانست انواع جدید نوت‌ها را بعد از اختراع در خود بگنجاند. این محصول تکمیل و فروخته شد، اما Cognition هیچ‌گاه سود نکرد و از کار بازماند. Cognition در ایستگاه‌های کاری وقف شده با قدرت بالا به کار برده شده بود که به دلیل افزایش قدرت کامپیوترهای ارزان شخصی با استفاده از چیپ‌های Intel، نمی‌توانست رقابت کند. با این حال، رابط Cognition موفق بود و برنده رقابت جنرال موتورز شده و سیستم مدیریت رابط