payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یوسف مالح (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا و زاده مراکش است که در باشگاه فوتبال فیورنتینا بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده‌است.
پاپ ابو سیسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آژاکسیو و باشگاه فوتبال المپیاکوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان و تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده‌است.
امبایه دیانگ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قاسم‌پاشا اسپور، باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال گالاتاسرای، باشگاه فوتبال کلوب بروژ، باشگاه فوتبال تیانجین تایگرز، باشگاه فوتبال الشباب عربستان سعودی، باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال لیرسه، و باشگاه فوتبال اویپشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده‌است.
جمیلو کولینز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رییکا و باشگاه فوتبال پادربورن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده‌است.
جماعت تصوری (جماعتِ تصورشده) یا جماعت خیالی یا باهمستان پنداشتی مفهومی است که بندیکت اندرسون در سال ۱۹۸۳ در کتاب خود تحت‌عنوان "جماعت‌های تصوری" به‌منظور تجزیه و تحلیل ملی‌گرایی ساخت و پرداخت کرد. اندرسون ملت را یک جمع با برساختِ اجتماعی در نظر می‌گیرد که تنها در ذهن افرادی وجود دارد که خود را بخشی از آن گروه می‌دانند. اندرسون بر روشی که رسانه‌ها «جماعت‌های تصوری» را می‌سازند توجه دارد؛ به‌ویژه قدرت رسانه‌های چاپی در شکل‌دهیِ روان اجتماعیِ افراد. اندرسون، کلام مکتوب را به مثابهٔ ابزارِ کلیساها، نویسندگان و
مکتوب را به مثابهٔ ابزارِ کلیساها، نویسندگان و شرکت‌های رسانه‌ای (به ویژه کتاب‌ها، روزنامه‌ها و مجلات) و دولت (نقشه، سرشماری و موزه) تجزیه و تحلیل می‌کند. همه این ابزارها برای هدف‌قراردادن و تعریفِ مخاطبانِ انبوه در حوزهٔ عمومی با تصاویر، مرامی‌ها و زبانِ مسلط ساخته شده‌اند. اندرسون به خاستگاه این اندیشه‌ها می‌پردازد. توضیح ایدهٔ جماعت تصوری. به گفتهٔ اندرسون، ایجاد جماعت‌های تصوری به خاطر «سرمایه‌داری چاپی» امکان‌پذیر شد. کارآفرینانِ سرمایه‌داری برای به حداکثر رساندنِ تیراژ، کتاب‌ها و رسانه‌های خود، آن‌ها
رساندنِ تیراژ، کتاب‌ها و رسانه‌های خود، آن‌ها را به زبان محلی (به‌جای زبان‌های سنتی انحصاری، مانند لاتین) چاپ می‌کردند. در نتیجه، خوانندگانی که به گویش‌ها و لهجه‌های گوناگون محلی صحبت می‌کردند توانستند یکدیگر را با گویش خود دریابند و گفتمان مشترکی پدید آمد. اندرسون استدلال می‌گوید که به این ترتیب، نخستین دولت‌های اروپایی حول «زبان‌های چاپی ملی» آن‌ها شکل گرفتند. اندرسون استدلال می‌کند که نخستین شکل سرمایه‌داری با فرایند چاپ کتاب و مواد مذهبی آغاز شد. فرایند چاپ متون به زبان‌های محلی درست پس از شروع چاپ
چاپ متون به زبان‌های محلی درست پس از شروع چاپ کتاب‌ها به زبان‌های پُرپیشینه در سنتِ نوشتاری مانند لاتین که نخبگان را به خود جذب می‌کرد، آغاز شد. در حال حاضر هم تنها گروه کوچکی از مردم به آن سخن می‌گویند و بخشی از جامعهٔ آن دوزبانه است. در آغاز انقلاب فرهنگی و ملی در حدود سال ۱۵۱۷ بود که مارتین لوتر نظرات خود را پیرامون کتاب مقدس ارائه کرد که «مردم باید بتوانند آن را در خانه خود بخوانند.» در سال‌های بعد، از ۱۵۲۰ تا ۱۵۴۰، بیش از نیمی از کتاب‌هایی که با ترجمه آلمانی چاپ شده بودند، نام او را داشتند. افزون بر
آلمانی چاپ شده بودند، نام او را داشتند. افزون بر این، گفته می‌شود نخستین دولت‌های اروپایی که حول «زبان‌های ملی» خود شکل گرفته‌اند، در منطقه آنگلوساکسون، انگلستان امروزی، و در اطراف آلمان امروزی یافت می‌شوند. در اروپای غربی نیز فرایند ساخت یک ملت در حال ظهور بود. در چند قرن، بیشتر کشورهای اروپایی زبان‌های ملی خود را ایجاد کرده بودند، اما همچنان از زبان‌هایی مانند لاتین، فرانسوی یا آلمانی (عمدتاً فرانسوی و آلمانی) برای امور سیاسی استفاده می‌کردند. ملی‌گرایی و جماعت تصوری. بر اساس نظریه جماعت‌های تصوری
و جماعت تصوری. بر اساس نظریه جماعت‌های تصوری اندرسون، علت اصلی ملی‌گرایی، جنبش لغو اندیشه‌های حکومت توسط حق الهی و سلطنت موروثی است و نیاز به ظهور سرمایه‌داریِ چاپخانه و… همه از پدیده‌هایی هستند که با شروع انقلاب صنعتی رخ دادند. و این در هم‌گرایی سرمایه‌داری و فناوری چاپ، استانداردسازی تقویم‌ها و ساعت‌ها، زبان ملی در کتاب‌ها و انتشار روزنامه‌های روزانه تجسم یافت. از اینجا، اندرسون استدلال می‌کند که در حضور و توسعه فناوری، مردم میان آنچه خدا و الوهیت نامیده می‌شود با آنچه واقعاً تاریخ و سیاست است، تفاوت
می‌شود با آنچه واقعاً تاریخ و سیاست است، تفاوت قائل شدند؛ چون در ابتدا، این مفاهیم مبتنی بر وجود دین مشترکی بودند که چونان چتری مایهٔ اتحادِ همهٔ مردم در سراسر اروپا بود. با ظهور چاپخانه و سرمایه‌داری، مردم نسبت به ارزش‌های مشترکی که افرادِ محیطِ کوچک‌ترِ خودشان را گرد هم می‌آورد، آگاهی ملی یافتند. جوامع تصوری با ایجاد زبان‌های چاپی کشور خود که هر فردی به آن صحبت می‌کرد آغازیدند. این به توسعه اولین اشکال دولت-ملت‌های شناخته‌شده یاری رساند که سپس خود را در هنر، رمان، انتشارات، رسانه‌های جمعی و ارتباطات
در هنر، رمان، انتشارات، رسانه‌های جمعی و ارتباطات ایجاد بروز داد. اندرسون هنگام کوشش برای تعریفِ ملی‌گرایی، سه تناقض و کمبود نظری در ملی‌گرایی را به ظن خود گوشزد می‌کند: اندرسون از آرامگاه سربازان گمنام به عنوان نمونه‌ای از ملی‌گرایی معرفی می‌کند. آرامگاه سربازان گمنام یا خالی هستند یا بقایای ناشناسی در آن‌ها نگهداری می‌شود اما هر ملتی با این نوع یادبودها ادعا می‌کند که این سربازان متعلق به خودشان هستند. مهم نیست که منشأ واقعی سرباز گمنام چیست، این ملت‌ها آنها را در جماعت تصوری خود نهاده‌اند. ملت به مثابهٔ
را در جماعت تصوری خود نهاده‌اند. ملت به مثابهٔ یک جماعت تصوری. او ملت را «جماعت سیاسی تصوری» می‌دانست. همان‌طور که اندرسون می‌گوید: «یک ملت تصور می‌شود(و عینی نیست) چون اعضایِ حتی کوچک‌ترین ملت‌ها هم هرگز اکثر هم‌وندان و اعضای جامعه خود را نمی‌شناسند، آنها را ملاقات نمی‌کنند، یا حتی درباره‌شان چیزی نمی‌شنوند؛ با این حال در ذهنِ هر یک از آنها تصویری از مشترک‌بودن با بقیه وجود دارد.» اعضای جماعت احتمالاً هرگز هر یک از اعضای دیگر را چهره به چهره نخواهند شناخت. با این حال، آنها ممکن است منافع مشابهی
شناخت. با این حال، آنها ممکن است منافع مشابهی داشته‌باشند یا به عنوان بخشی از یک ملت شناخته شوند. اعضا در ذهن خود تصویری ذهنی از خویشاوندی خود دارند. برای مثال، وقتی «جماعت تصوریِ» شما در رویداد بزرگتری مانند بازی‌های المپیک شرکت می‌کند، ملیت پررنگ شده و بروز می‌یابد. تأثیر و نگرش دیگران. بندیکت اندرسون نظریهٔ خود را داد چون احساس می‌کرد که نه نظریهٔ مارکسیستی و نه نظریهٔ لیبرال به اندازه کافی ملی‌گرایی را توجیه نمی‌کنند. اندرسون به همراه ارنست گلنر و اریک هابسبام برای بررسی ملی‌گرایی در مکتب «تاریخ‌گرایی»
برای بررسی ملی‌گرایی در مکتب «تاریخ‌گرایی» یا «نوگرایی» قرار می‌گیرد چون باور دارد که ملت‌ها و ناسیونالیسم محصول مدرنیته هستند و به‌عنوان ابزاری برای اهداف سیاسی و اقتصادی ایجاد شده‌اند. این مکتب مخالف با تزهای اولیه اس که معتقدند ملت‌ها، اگر نگوییم ناسیونالیسم، از تاریخ اولیهٔ بشر وجود داشته‌اند. جوامع تصوری را می‌توان به‌عنوان شکلی از ساخت‌گرایی اجتماعی همتراز با مفهوم ادوارد سعید از جغرافیاهای تصوری دانست. برخلاف گلنر و هابسبام، اندرسون با ایدهٔ ملی‌گرایی دشمنی ندارد و همچنین فکر نمی‌کند که ملی‌گرایی در
دشمنی ندارد و همچنین فکر نمی‌کند که ملی‌گرایی در جهانی در حال جهانی‌شدن منسوخ شده‌است. اندرسون برای عنصر آرمان‌شهرخواهانه در ناسیونالیسم ارزش قائل است. به گفته هارالد بادر، مفهوم جماعت‌های تصوری با زمینه‌های معاصری مانند اینکه چگونه دولت-ملت‌ها هویت خود را در مورد سیاست داخلی و خارجی، مانند سیاست‌ها در قبال مهاجران و مهاجرت، تنظیم و فرموله می‌کنند بسیار مرتبط است. به گفته یوان هیگ: «مفهوم اندرسون از ملت‌ها به عنوان "جماعت‌های تصوری" در کتاب‌هایی که تفکر جغرافیایی را مرور می‌کنند نهادینه شده‌است.» اگرچه این
را مرور می‌کنند نهادینه شده‌است.» اگرچه این اصطلاح به‌طور ویژه برای توصیف ملی‌گرایی ابداع شد، اما اکنون به‌طور گسترده‌تری به کار می‌رود و تقریباً به هر جامعه‌ای که فرد خود را متعلق به آن می‌داند گفته می‌شود؛ مثلاً می‌توان از آن برای اشاره به یک جامعه مبتنی بر گرایش جنسی یا مبتنی بر مطالبات پیش‌گیرانه از خطرات جهانی استفاده کرد. این اصطلاح را متفکران دیگری هم وام گرفته‌اند. مارک لیندلی‌هایفیلد، انسان‌شناس بریتانیایی ایده‌هایی مانند «غرب» را هم با این اصطلاح می‌شناساند. ایده‌هایی که به آنها به اندازه‌ای
می‌شناساند. ایده‌هایی که به آنها به اندازه‌ای وضعیت عاملی داده می‌شود که گویی چیزهای واقعی و همگن هستند و ارزش‌ها نمادینی بر تمامیت آنان برچسب زده می‌شود؛ حال آنکه شاید افرادی در آن، متفاوت باشند. این با کار اندرسون متفاوت است، زیرا کاربرد این اصطلاح در اینجا در حیطه دیگری است و بر تضاد ذاتی بین هویت‌های متفاوتِ مفاهیمِ موجود و افراد تمرکز دارد. نقد. کریستین آلیسون، استاد مطالعاتِ کُردی دانشگاه اکستر، در مقاله‌ی خود با نظر به پیدایشِ بدونِ سرمایه‌داریِ چاپِ (برخلاف نظریه‌ی اندرسون) ناسیونالیسم در جوامعِ
(برخلاف نظریه‌ی اندرسون) ناسیونالیسم در جوامعِ کُرد، ادعا می‌کند که نظریه‌ی اندرسون با همه‌ی اجزایش اروپامحور است و جهان‌شمول نیست. آلیسون، مشخصاً وضعیت کردها تا پیش از دهه‌ی نود میلادی را موردی برای نقضِ همه‌شمول‌بودن این نظریه می‌داند. آلیسون اولا می‌گوید که نظریه‌ی اندرسون مسبوق به نظریه‌ی «شکاف بزرگ» از والتر جی. اونگ است که در ابتدای دهه‌ی ۱۹۸۰ میلادی در کتابش با نام «Orality and Literacy» منتشر شد. نظریه‌ی شکاف بزرگ (که امروزه مقبول نیست و آلیسون هم اشاره می‌کند که به آن هم نقدهایی وارد است) بین
هم اشاره می‌کند که به آن هم نقدهایی وارد است) بین «جوامع شفاهی» و «جوامع باسوادِ نوشتاری» تفاوتی مهم قائل می‌شود: باشندگان جوامع شفاهی اغلب درگیرِ محیط کوچک اطراف خود هستند اما مردمان جوامع باسواد نوشتاری قدرت تحلیل و تولید گفتمان‌های انتزاعی را دارند. به نظرِ آلیسون، اندرسون نیز متأثر از این دیدگاه، گسترش صنعت چاپ را عامل مهمی در آگاه‌شدنِ مردم از اتفاقات نقاطِ دوردست‌تری از کشورشان و بنابراین ایجاد احساس هم‌بستگی ملی می‌داند. آلیسون می‌گوید اما در خاورمیانه، پیش از آنکه سوادِ نوشتاری، چاپ و نظامِ
خاورمیانه، پیش از آنکه سوادِ نوشتاری، چاپ و نظامِ سوادآموزی غربی در سده‌های نوزدهم و بیستم گسترش یابند، گونه‌های قدیمی‌تر و از نظرِ او کارآمدتری از سواد توانسته بودند هویت‌های ملی را قوام ببخشند. آلیسون می‌گوید تعبیرِ غربی‌ها از «متن» (که در ابعاد گسترده باعث تصور ملیت شده) الزاما «مکتوبات» است اما به نظر آلیسون، متن حتما نباید مکتوب باشد، بلکه می‌تواند شفاهی هم باشد. آلیسوم مشخصاً کردها را مثال می‌زند که «اقلیتی درون یک ملت یا کشورِ دیگر بوده اند»، زبان رسمی قلمرویی که در آن زندگی می‌کرده‌اند هیچگاه کردی
قلمرویی که در آن زندگی می‌کرده‌اند هیچگاه کردی نبوده و «زبان مادریشان اغلب سرکوب یا محدود شده‌است.» او می‌گوید در چنین شرایطی است که تصور «کردبودن» (Kurdishness)، به عنوان پیوند عاطفی و هویتی، نه از مسیر سرمایه‌داری چاپی که از طریق نقل شفاهی و سینه‌به‌سینه‌ی ترانه‌ها، افسانه‌ها و ایدئولوژی ساخته شده‌است. آلیسون دوما به نقدِ این ادعای اندرسون می‌پردازد که وجود یک زبانِ واحد بین جماعت، باعث ایجاد حس هم‌بستگی می‌شود. بندیکت اندرسون، تصور ملت به مثابه‌ی جماعت را در مرحله‌ی گذار از چندزبانگی (که اندرسون آن را
را در مرحله‌ی گذار از چندزبانگی (که اندرسون آن را ویژگی امپراتوری‌های پیش از دولت‌ملت‌ها می‌دانست) به تک‌زبانگی می‌دانست که آلیسون با او مخالف است. آلیسون اشاره می‌کند که کردها در سده‌ی بیستم، اقلیت‌های کشورهای مختلف بودند. کشورهایی که سیاستِ همه‌شان به جز شوروی، تک‌زبانگی بود. آلیسون می‌گوید که ممنوعیتِ استفاده از زبان کردی و نامرئی‌سازیِ (invisibilisation) زبان کردی در ترکیه و سوریه از بقیه شدیدتر بوده‌است اما به محدودیت‌های ایران و عراق هم اشاره می‌کند. آلیسون می‌نویسد در چنین اوضاعی بود که کردها
آلیسون می‌نویسد در چنین اوضاعی بود که کردها چاره‌ای نداشتند جز آنکه زبان خود را به صورت شفاهی حفظ کنند و سواد کردی‌شان را سینه‌به‌سینه منتقل کنند. به باور آلیسون، اگر با دیدگاه اندرسون بنگریم، نقش و اهمیت میراث شفاهی کردها برای ساختن ملت تصورشده‌شان را درک نخواهیم کرد. آلیسون دو تفاوت دیگر را بین سرمایه‌داریِ چاپِ مدنظرِ اندرسون و وضعیت سواد در جوامع کرد را برمی‌شمارد. اول اینکه در الگوی سرمایه‌داریِ اندرسون، افراد، نسخه‌های فراوان مطبوعات را به طور خصوصی می‌خواندند اما در جوامع کرد، نسخه‌های کم‌شمارگانِ
می‌خواندند اما در جوامع کرد، نسخه‌های کم‌شمارگانِ مکتوبات، دست‌به‌دست می‌شدند یا در جمع برای همگان خوانده می‌شدند و درباره‌شان بحث می‌شد. دوم آنکه درحالیکه اندرسون می‌گوید:«بوروژوازیِ بی‌سواد، نایاب است» بخشِ قابل توجهی از خان‌ها و زمین‌داران جوامع کُرد بی‌سواد بودند که با همه‌ی بی‌سوادی‌شان افرادی ذی‌نفوذ و آگاه محسوب می‌شدند و بر طبقات پایین‌تر جوامع کُرد تاثیر می‌گذاشتند. آلیسون همچنین اشاره می‌کند که تصاویر (رسانه‌ها، شبکه‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای)، زندان‌ها، مراسم‌هایی مانند نوروز و خاکسپاری‌ها،
زندان‌ها، مراسم‌هایی مانند نوروز و خاکسپاری‌ها، آوازها، آهنگ‌ها و... بیش از سرمایه‌داری چاپ در «ترسیمِ رنجِ مشترکِ کردبودن» و «تصور ملیت کردی» نقش داشتند که نشان می‌دهد، «تصورِ یک جماعت» آنگونه که آندرسون گفته است، همواره به دلیل پیدایش سرمایه‌داری چاپ نیست.
سونیا مری براونل (۲۵ اوت ۱۹۱۸–۱۱ دسامبر ۱۹۸۰)، که بیشتر با نام سونیا اورول شناخته می‌شود، همسر دوم جورج اورول، نویسنده مشهور بود. اعتقاد بر این است که سونیا الگوی جولیا، قهرمان "نوزده و هشتاد و چهار است." سونیا با بخش تحقیقات اطلاعات (IRD)، یک بخش تبلیغاتی وزارت خارجه بریتانیا، همکاری کرد که به افزایش شهرت بین‌المللی "مزرعه حیوانات" و "۱۹۸۴کمک کرد". با حمایت او، IRD توانست "قلعه حیوانات" را به بیش از ۱۶ زبان ترجمه کند و برای سفارتخانه‌های بریتانیا این کتاب را در بیش از ۱۴ کشور برای اهداف تبلیغاتی منتشر کند.
در بیش از ۱۴ کشور برای اهداف تبلیغاتی منتشر کند. بلافاصله پس از مرگ همسرش، سونیا حقوق فیلم را به "مزرعه حیوانات" به سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) فروخت. این معامله منجر به ساخت فیلم تبلیغاتی "مزرعه حیوانات" (۱۹۵۴) شد که اولین فیلم بلند انیمیشن ساخته شده در بریتانیا شد. اوایل زندگی. براونل در کلکته، هند بریتانیا، دختر یک مقام استعماری بریتانیا به دنیا آمد. وقتی سونیا چهار ساله بود، پدرش درگدشت. وقتی شش ساله بود، به صومعه قلب مقدس در روهمپتون (در حال حاضر بخشی از دانشگاه روهمپتون)، در انگلستان فرستاده
بخشی از دانشگاه روهمپتون)، در انگلستان فرستاده شد. او در ۱۷ سالگی آنجا را ترک کرد و پس از یادگیری زبان فرانسه در سوئیس، دوره منشی‌گری را گذراند. به عنوان یک زن جوان، براونل مسئول رونویسی و ویرایش متن نسخه برای اولین نسخه از وینچستر "لو مورت دآرتور"، به عنوان دستیار اوژن ویناور، نویسنده برجسته قرون وسطایی در دانشگاه منچستر بود . اورول. براونل اولین بار با اورول ملاقات کرد که او به عنوان دستیار سیریل کانولی، یکی از دوستان او از کالج ایتون، در مجله ادبی "Horizon" کار می‌کرد. پس از مرگ همسر اولش آیلین
"Horizon" کار می‌کرد. پس از مرگ همسر اولش آیلین اوشانیسی، اورول به شدت تنها شد. در ۱۳ اکتبر ۱۹۴۹، تنها سه ماه قبل از مرگش بر اثر سل، با براونل ازدواج کرد. دوستان جورج اورول، و همچنین کارشناسان مختلف اورول، خاطرنشان کرده‌اند که براونل در آخرین ماه‌های دردناک زندگی‌اش به اورول کمک کرد و به گفته آنتونی پاول، اورول را بسیار تشویق کرد. با این حال، دیگران استدلال کرده‌اند که او نیز ممکن است به دلیل شهرت او جذب او شده باشد. برنارد کریک، زندگی‌نامه نویس اورول، به "واشینگتن پست" گفت که او فکر نمی‌کند که براونل
به "واشینگتن پست" گفت که او فکر نمی‌کند که براونل «تأثیر زیادی بر زندگی او داشته‌است» و تأکید می‌کند که «تصادفی بود که آنها با هم ازدواج کردند.» ۱۹۸۴. تی آر فیول، که در دهه آخر زندگی نویسنده، همکار و دوست جورج اورول بود، و دیگر دوستان اورول، گفته‌اند که سونیا الگوی جولیا، قهرمان "نوزده و هشتاد و چهار"، «دختری از بخش داستانی» که عشق و گرما را برای قهرمان میانسال وینستون اسمیت به ارمغان می‌آورد. همان‌طور که اورول در "نوزده و هشتاد و چهار" نوشت، «دختری از بخش داستان… داشت به او نگاه می‌کرد. . . او فکر کرد که
داستان… داشت به او نگاه می‌کرد. . . او فکر کرد که او خیلی جوان بود، هنوز از زندگی انتظاری داشت. . . او این را به عنوان یک قانون طبیعت نمی‌پذیرد که فرد همیشه شکست خورده‌است. . . تنها چیزی که نیاز داشتی شانس و حیله‌گری و جسارت بود. او نفهمید که چیزی به نام خوشبختی وجود ندارد، که تنها پیروزی در آینده ای دور نهفته‌است، مدت‌ها پس از مرگ تو.» بایگانی. همراه با دیوید آستور و ریچارد ریس، وصی ادبی جورج اورول، در کالج دانشگاهی لندن بایگانی اورول را بنیان گذاشتند. پس از اورول. براونل در سال ۱۹۵۸ با مایکل پیت-ریورز
از اورول. براونل در سال ۱۹۵۸ با مایکل پیت-ریورز ازدواج کرد و با چندین نقاش بریتانیایی از جمله لوسیان فروید، ویلیام کولد استریم و ویکتور پاسمور رابطه داشت. ازدواج او با پیت ریورز در سال ۱۹۶۵ به طلاق انجامید. او همچنین با موریس مرلوپونتی، فیلسوف پدیدارشناس فرانسوی، که او را به عنوان عشق واقعی خود توصیف کرد، رابطه عاشقانه داشت. او امیدوار بود که همسرش را برای او ترک کند. براونل چندین فرزندخوانده داشت و با برخی از آنها بسیار نزدیک بود. پسرخوانده او تام گروس در "مجله اسپکتیتور" نوشته‌است که «اگرچه سونیا از خود
"مجله اسپکتیتور" نوشته‌است که «اگرچه سونیا از خود فرزندی نداشت، اما تقریباً برای من مانند یک مادر دوم شد.» سونیا همچنین با بسیاری از نویسندگان و هنرمندان دوست صمیمی بود، از جمله پابلو پیکاسو، که به افتخار او طرحی کشید که پیکاسو علامت آن را «سونیا» گذاشت. مرگ. براونل در دسامبر ۱۹۸۰ در لندن بر اثر تومور مغزی درگذشت، در حالی که ثروت زیادی را برای محافظت از نام اورول خرج کرده بود، حسابدار وی از باقی مانده سرمایه او کلاهبرداری کرده بود. دوست نقاشش، فرانسیس بیکن بدهی‌های معوق او را پرداخت کرد. در مراسم تشییع
بدهی‌های معوق او را پرداخت کرد. در مراسم تشییع جنازه او، تام گروس همان قطعه ای از جامعه، فصل ۱۲ آیه‌های ۱–۷ را در مورد شکستن کاسه طلا خواند، که سی سال قبل از آنتونی پاول خواسته بود در مراسم خاکسپاری اورول بخواند.
باشگاه فوتبال برکان () باشگاهی فوتبال در کشور مراکش است. این باشگاه در شهر برکان قرار دارد و سابقه یک قهرمانی در لیگ فوتبال مراکش و سه قهرمانی در جام کنفدراسیون آفریقا را دارد.
ایوب العملود (عربی: "أيوب العملود"؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است که در پست دفاع راست بازی می‌کند. دوران باشگاهی. ارتش سلطنتی مراکش. او ۴۴ بار برای باشگاه فوتبال ارتش سلطنتی مراکش به میدان رفته است. الوداد کازابلانکا. در فصل گشایش لیگ فوتبال آفریقا، العملود در پیروزی خانگی ۳–۰ در برابر تیم نیجریه‌ای انیمبا، گل نخست تیمش را زد و آن‌ها را به نیمه‌نهایی رساند. پرسپولیس. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۴، با اعلام باشگاه فوتبال پرسپولیس، او به این تیم در لیگ برتر خلیج فارس پیوست.ایوب در دومین بازی خود با پیراهن پرسپولیس
پیوست.ایوب در دومین بازی خود با پیراهن پرسپولیس در هفته دوم لیگ برتر خلیج فارس موفق شد با گلزنی برابر تراکتور اولین گل فصل خود برای پرسپولیس را به ثمر برساند و از باخت تیمش جلوگیری کند. دوران ملی. او اولین بازی خود را برای تیم ملی مراکش در ۸ ژوئن ۲۰۲۱ در یک بازی دوستانه مقابل غنا انجام داد. او بازی را آغاز کرد و پس از ۸۶ دقیقه در پیروزی ۱–۰ تعویض شد. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۳، العملود در میان ۲۷ بازیکنی بود که توسط ولید الرکراکی، سرمربی مراکش، در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۳ انتخاب شد.
عبدو هروی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۲۱ سال هلند، و مراکش بازی کرده‌است.
یحیی جبران (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وجده اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
زکریا ابوخلال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، و مراکش بازی کرده‌است.
سفیان رحیمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. دوران باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الرجا اشاره کرد. او در سال ۲۰۲۴ با تیم العین قهرمان اسیا شد. همچنین عنوان بهترین بازیکن و برترین گلزن را به نام خود ثبت کرد. دوران ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
کرم‌سوسماران (مارمولک‌های کرمی بر قدیم یا مارمولک‌های حلقه‌دار بیابانی)، خانواده کوچکی از کرمی‌مارمولکان است که شامل پنج گونه در چهار سرده است. محدوده جغرافیایی. کرم‌سوسمارها در شمال آفریقا، شاخ آفریقا، شبه‌جزیره عربستان و غرب ایران یافت می‌شوند. کرم‌سوسمارها خزندگان بی‌اندام، گوشتخوار و مارمولک‌مانند هستند که بدن آنها برای نقب زدن بسیار اصلاح شده‌است. آنها تونل‌های خود را با یک حرکت نوسانی می‌سازند که خاک را با نیرو به دیوارها وارد می‌کند. برخلاف سایر کرمی‌مارمولکان، دندان‌های آن‌ها به جای قرار گرفتن در
دندان‌های آن‌ها به جای قرار گرفتن در شیار، به فک‌هایشان جوش‌خورده است. گونه‌ها. چهار سرده زیر معتبر شناخته می‌شوند.
آیریس (به ) یک مجموعهٔ تلویزیونی جاسوسی کره جنوبی سال ۲۰۰۹، با بازی لی بیونگ هون، کیم ته-هی، جونگ جون هو، کیم سونگ-وو، کیم سو-یون و تی.او. پی (چوی سونگ هیون) از گروه بیگ بنگ است. داستان حول محور دو تن از بهترین دوستان هفتصد و هفتمین گردان مأموریت ویژه می‌چرخد که در یک سازمان عملیات سیاه در کره جنوبی، معروف به سرویس امنیت ملی، استخدام شده‌اند. هنگامی که دو دوست وفاداری خود را آزمودند و اتحاد غیرمحتمل و جدیدی ایجاد کردند، به سفری از کشورشان به مجارستان، ژاپن و چین رفتند که در آنجا خود را در میان یک توطئه
و چین رفتند که در آنجا خود را در میان یک توطئه بین‌المللی یافتند. این مجموعه از ۱۴ اکتبر تا ۱۷ دسامبر ۲۰۰۹، چهارشنبه و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) برای ۲۰ قسمت از کی‌بی‌اس۲ پخش شد. "آیریس" به همراه اسپین‌آف خود ""، با بودجه‌ای بیش از ۴۰ میلیارد وون (۴۳ میلیون دلار) رکوردی برای پر هزینه‌ترین درام‌های کره‌ای که تاکنون تولید شده را ثبت کرد. این مجموعه یک موفقیت بسیار مهم و تجاری بود، علاوه بر میانگین آمار بینندگان بالای ۳۰ درصد، پس از شروع پخش خود هر هفته به‌طور پیوسته در صدر برنامه‌ها قرار گرفت. این
به‌طور پیوسته در صدر برنامه‌ها قرار گرفت. این مجموعه همچنین افتخارات زیادی را در مراسم جوایز درامای کی‌بی‌اس ۲۰۰۹، از جمله جایزهٔ دسانگ برای لی بیونگ هون به دست آورد. موفقیت این مجموعه به ساخت یک فیلم سینمایی، یک در سال ۲۰۱۰ و یک مجموعه تلویزیونی در سال ۲۰۱۳ منجر شد. بازیگران. "آیریس" شامل گروه بازیگران اصلی تقسیم شده بین شخصیت‌هایی از تبار کره جنوبی و کره شمالی است. چون این مجموعه به بررسی تنش و ذهنیت پشت دو طرف درگیری می‌پردازد، هر دو دیدگاه شمال و جنوب به‌طور مفصل نشان داده شده‌است.
گکویان انگشت‌برگی خانواده‌ای از گکوها (Gekkota) است که بیش از ۱۵۰ گونه در ۱۰ سرده را تشکیل داده‌است، که در سراسر جهان جدید (قاره آمریکا)، شمال آفریقا، اروپا و خاورمیانه پراکنده شده‌اند. این خانواده نخستین بار بر اساس تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک مولکولی در سال ۲۰۰۸ مشخص شد و همه اعضای آن دارای یک حذف کدون منفرد در ژن phosducin ("PDC") هستند. سرده انگشت‌برگی "Bogertia" به تازگی با "Phyllopezus" مترادف شده‌است. سرده‌ها. این سرده‌ها اعضای خانواده گکویان انگشت‌برگی در نظر گرفته می‌شوند:
هریس بلکبله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹ و باشگاه فوتبال والنسین اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
مغالطهٔ علّت جعلی یا (به انگلیسی: False cause) یا (به لاتین: cum hoc ergo propter hoc) به معنای دخالت دادن علل به ظاهر مرتبط و مشابه در استدلال است که می‌تواند استدلال را به گمراهی و بیراهه بکشاند. این مغالطه دو شکل دارد: ۱. وقتی چیزی به عنوان علّت یک پدیده معرّفی شود که واقعاً علّت نیست. ۲. بخشی از علّت به عنوان کلّ علّت معرّفی شود. الگوی منطقی. Z معمولاً به Y ربط داده می‌شود. بنابراین Z علّت Y است. مثال‌ها. مثال ۱: من همیشه غروب خواب‌آلود می‌شوم و به خواب می‌روم. من خواب‌آلود هستم و به خواب می‌روم. پس
می‌روم. من خواب‌آلود هستم و به خواب می‌روم. پس غروب است. مثال ۲: بسیاری از همجنس‌گرایان مبتلا به بیماری‌های جنسی هستند. بنابراین همجنس‌گرایی نشانهٔ بیماری‌های جنسی است. مثال ۳: تابستان است و مردم بستنی می‌خرند و به شنا می‌روند. احمد به شنا رفت. پس احمد بستنی خریده است.
پژواک سیاه () یا طنین سیاه نخستین رمان مایکل کانلی، نویسندهٔ جنایی آمریکایی است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این رمان، نخستین کتاب از مجموعهٔ هری بوش است و موفق شد جایزهٔ ادگار انجمن نویسندگان رازگون آمریکا برای «بهترین رمان نخست» در سال ۱۹۹۲ را برنده شود. جوایز. "پژواک سیاه" توانست جایزهٔ سال ۱۹۹۳ ادگار را برای «بهترین رمان نخست» کسب کند و نامزد همین عنوان برای جایزهٔ آنتونی شود. این کتاب نامزد دریافت عنوان «بهترین رمان» جایزهٔ دیلیس نیز شد.
محسن رضایی تکواندوکار عضو تیم ملی تکواندو افغانستان است. او نخستین فرد تاریخ افغانستان است که قهرمان آسیا شده است و سه سال پیاپی بهترین بازیکن تکواندوی افغانستان بوده است. فعالیت ورزشی. محسن رضایی در سال ۱۳۹۷ عضو تیم لوازم خانگی کن در لیگ برتر ایران شده بود و سال ۱۳۹۸ برای تیم کانون تکواندو کاران مهاجر در لیگ برتر ایران فعالیت داشت و سال ۱۳۹۹ قرار داد رسمی با تیم صنعت مس کرمان به مدت دوسال برای لیگ برتر ایران بسته است. وی همچنین سال ۱۴۰۰ قهرمان آسیا شد. این قهرمانی در حالی در لبنان اتفاق افتاد که اولین
این قهرمانی در حالی در لبنان اتفاق افتاد که اولین قهرمانی یک ورزشکار افغانستانی در آسیا هست که در بین تمامی رشته‌های المپیکی تاکنون کسی موفق به کسب مدال طلا در آسیا نشده بود. در حال حاضر رنکینگ جهانی وی رتبهٔ ۱۷ هست. در بین تمامی تکواندوکارهای افغانستان بالاترین رنکینگ جهانی را دارد.
کرونوگراف ۳۵۴ () یا گاه‌شماری فیلوکالوس همچنین به عنوان تقویم ۳۵۴ شناخته می‌شود، مجموعه ای از متون و تقویمی است که در سال ۳۵۴ میلادی برای یک مسیحی ثروتمند رومی به نام والنتینوس توسط فوریوس دیونیسیوس فیلوکالوس خوشنویسی و تصویرگری شده‌است. فوریوس دیونیسیوس فیلوکالوس کاتب یا خوشنویس برجسته آن دوره بود و احتمالاً مینیاتورهای اصلی را نیز او کشیده‌است. نام او در صفحه تقدیم ضبط شده‌است. او همچنین یک مسیحی بود و در لحظه ای زندگی می‌کرد که در آستانه بین یک امپراتوری میترائیسم و یک امپراتوری روم مسیحی قرار داشت. نسخه
و یک امپراتوری روم مسیحی قرار داشت. نسخه اصلی مصور گم شده‌است، اما نسخه‌های زیادی از آن باقی مانده‌است. در میان سایر اطلاعات مهم تاریخی، یکی از قدیمی‌ترین اشاره به تولد مسیح در ۲۵ دسامبر در بخش ۸ کرونوگرافی ۳۵۴ موجود است. در بخش ۶ نیز به‌طور مخفف به تولد خدای خورشید سول اینویکتوس در همان روز اشاره شده‌است. ۲۵ دسامبر. این اثر حاوی اولین اشاره به جشن کریسمس و همچنین جشن سول اینویکتوس (روز تولد خورشید) در روز ۲۵ دسامبر به عنوان یک تعطیلات یا جشن سالانه است.