payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کردند. اوایل زندگی. اوکس انگیر در ایستون، MA در مدرسهٔ دولتی درس می‌خواند. او سپس به آکادمی فروت هیل و آکادمی لستر در MA رفت و در هجده‌سالگی وارد کسب‌وکار خانوادگی شد. او نحوهٔ ساخت بیل را یادگرفت و در رسیدگی به امور کارگران مهارت یافت. شرکت اولیور ایمز و پسران، متعلق به اولیور ایمز پدربزرگ خانوادهٔ اوکس انگیر، نخست در Shovelshop Pon در ایستون، MA قرار داشت. در ۲ مارس ۱۸۵۲، اوکس انگیر شاهد آتش‌سوزی هولناکی بود که تمام ساختمان‌ها را تخریب کرد و متعاقب آن، در تلاشی بی‌فرجام برای اطفای آتش، به‌دلیل استنشاق
در تلاشی بی‌فرجام برای اطفای آتش، به‌دلیل استنشاق دود بیمار شد. در آن زمان می‌پنداشتند که او به سل مبتلا شده و برای درمان ریه به کوبا اعزام شد. در ۲۸ دسامبر ۱۸۵۲، اولینا ایمز نامه‌ای از پسرش دریافت کرد که پس از عزیمت از چارلستون SC، شش روز قبل به کوبا رسیده‌است. وضعیت سلامت‍ی او پس از بازگشت، بسیار بهبود یافته بود. نگهبان در هنگام آتش‌سوزی، پاتریک کوین بود. در شیفت شبانه، فانوسی ناخواسته از دست کوین در یک لاک بسیار اشتعال‌پذیر افتاد. کارگاه تکمیل کاری آتش گرفت و شعله‌ها خیلی زود به بقیهٔ ساختمان‌ها سرایت
گرفت و شعله‌ها خیلی زود به بقیهٔ ساختمان‌ها سرایت نمود. در آن ایام، خانوادهٔ ایمز در این فکر بودند که عملیات بیل‌سازی را به‌طور کامل به محل دیگری منتقل کنند و این تنها نکتهٔ امیدوارکننده در پسِ این حادثهٔ ویران‌گر بود. نقل کرده‌اند این آتش‌سوزی چنان تأثیر ماندگاری بر اوکس انگیر داشت که او اولین عضو از این خانواده بود که خانه‌اش ـ کوئست هاوس ـ را از سنگ بنا کرد. کارخانهٔ بیل‌سازی جدید و بسیاری از سازه‌های آیندهٔ ایمز نیز از سنگ ساخته شد. در آن روزگار، مرسوم بود که نسل‌های قبل با پسران و دخترانشان زندگی
بود که نسل‌های قبل با پسران و دخترانشان زندگی کنند. اوکس انگیر تا حدود سی‌سالگی با اوکس، پدرش و اولینا، مادرش در خانه‌ای زندگی می‌کرد که پدربزرگش، اولیور پیر آن را ساخته بود. اولیور پیر تا زمان وفاتش، در بخشی از خانه با پسر و عروسش روزگار می‌گذراند. خانهٔ آن‌ها در خیابان اصلی در نزدیکی کارگاه‌های شرکت بود که البته اکنون دیگر در آنجا قرار ندارد. وقتی ساخت کوئست هاوس به پایان رسید، اوکس، عروس جدیدش کاترین (هوبارت) ایمز را به آنجا برد تا باهم زندگی کنند و خانواده تشکیل دهند. کسب‌وکار. در سال ۱۸۶۳، اولیور ایمز
تشکیل دهند. کسب‌وکار. در سال ۱۸۶۳، اولیور ایمز پدر (۱۸۶۳–۱۷۷۹)، پدربزرگ اوکس انگیرز دارفانی را وداع گفت و شرکت اولیور ایمز و پسران و همهٔ املاک را برای اعضای بازماندهٔ خانوادهٔ ایمز در ایستونMA به میراث گذاشت. او برای سه نوه‌اش، اوکس انگیر، اولیور و فردریک لاتروپ ایمز یک‌سوم از سود شرکت را به ارث گذاشت و به‌طور مساوی میان آن‌ها تقسیم کرد و بدین ترتیب آن‌ها را باهم شریک کرد. نوهٔ دیگرش، فرانک مورتون ایمز، با تلاش خود به ریاست شرکت آهن و ماشین کینگزلی در کانتون MA رسید. در بحبوحهٔ جنگ داخلی، سه نوهٔ اولیور
MA رسید. در بحبوحهٔ جنگ داخلی، سه نوهٔ اولیور ایمز باهم همکاری کردند و این کسب‌وکار پر رونق خانوادگی را حفظ کردند و توسعه دادند. اولیور مشغول سرمایه‌گذاری‌های تجاری مربوط به شرکت در بیرون ایستون MA شد. فردریک خزانه‌دار و دبیر بود. اوکس انگیر ناظر، مدیرکل و سپس از سال ۱۸۷۷ تا زمان مرگش، رئیس شرکت بود. تا آن زمان، شرکت تقریباً ۱۱۷۵۰۰ دوجین بیل در سال تولید می‌کرد و ۵۰۰ نفر روزانه ده ساعت در آنجا کار می‌کردند. او که آن زمان ناظر بود، در سال ۱۸۶۳ به‌خاطر کورهٔ جوشکاری‌اش که برای متعادل‌کردن دماهای موردنیاز
جوشکاری‌اش که برای متعادل‌کردن دماهای موردنیاز برای جوش تیغهٔ بیل و تسمهٔ فلزی طراحی شده بود، گواهی ثبت اختراع آنتریم را دریافت کرد. در سال ۱۸۷۳، او و برادرش فرانک مورتون ایمز، آنچه را که بعدها به مزارع ساوت ساید و استل در جفرسون پریش لویئزیانا تبدیل شد، به مبلغ ۱۸۰۰۰۰ دلار خریدند. این مزارع در آن روزگار به‌دلیل روش‌های پیشرفتهٔ دروی شکر و حمل‌ونقل محصول نهایی معروف بودند. روزانه ۶۰۰۰۰ تا ۷۰۰۰۰ پوند شکر تولید می‌شد. شاید علاقهٔ اوکس به داشتن مزرعهٔ شکر، به روزگار اقامت وی در دوران جوانی در کوبا بازمی‌گردد.
اقامت وی در دوران جوانی در کوبا بازمی‌گردد. در سال ۱۸۷۹، در ایام ریاستش بر شرکت، ۵۰ درصد از هزینهٔ ساخت کلیسایی را در مرکز ایستون تأمین کرد. این هزینه معادل ۱۴۰۰ دلار بود. این کلیسا که درواقع کلیسایی پروتستان بود، به کلیسای میثاق رسالت سوئد وابسته بود. پیش از خرید کلیسای جدید، تعداد فزاینده‌ای از مهاجران شاغل در این شرکت مجبور بودند، آئین‌های مذهبی خود را در خانه‌های شخصی به‌جای بی‌آورند. اوکس انگیر نیز به این کلیسای سوئدی اجازهٔ استفاده از سالن واقع در خیابان اصلی را داد. کمک به ساخت عبادت‌گاه در راستای
اصلی را داد. کمک به ساخت عبادت‌گاه در راستای سنت خانوادگی ایمز بود. آن‌ها همچنین نمازخانه‌ای در خیابان پوند برای کارگران ایرلندی ساخته بودند. اعتصاب سال ۱۸۸۹. ویلیام شافین در مورد تاریخچهٔ شهر ایستون می‌نویسد، که اوکس انگیر خلق‌وخویی کاملاً درخورِ فعالیت به‌عنوان مدیر برای کارکنان شرکت داشت و از فرایند ساخت بیل به‌خوبی مطلع بود. شخصیت اوکس در قضیهٔ اعتصاب بسیار به او کمک کرد. زندگی اوکس نمونه‌ای از صداقت و مهربانی در قبال کارگران و دیگر نیازمندان شهر بود. اگرچه پیش از اعتصاب سال ۱۹۸۹، نمونه‌های اختلاف
اگرچه پیش از اعتصاب سال ۱۹۸۹، نمونه‌های اختلاف اندکی در میان کارگران دیده شده، هیچ‌یک از آن‌ها کاملاً مستند نیست و منجر به اخراج کارگران و اختلال در روند تولید بیل نشده‌است. در ساخت بیل، جوش‌دادن تسمه‌های فلزی به بیل‌های لبه‌فولادی وظیفهٔ دسته‌گذاران بود. قشر دسته‌گذاران که در زمان اعتصاب از سوی شرکت اولیور ایمز و پسران استخدام شده بودند، از یکی از سیاست‌های اجرایی پیشین شرکت، ابراز نارضایتی کردند. در ۲۲ فوریه ۱۸۸۹، بیست‌وسه کارگر دسته‌گذار دست به اعتصاب زدند و روز بعد پس از تشکیل کمیته‌ای برای صحبت با
زدند و روز بعد پس از تشکیل کمیته‌ای برای صحبت با اوکس انگیر ایمز مدیرکل دربارهٔ قوانین، به سر کار خود برگشتند. او پاسخ داد که قوانین وضع‌شده ضروری هستند و دلیل ضرورت را توضیح داد. با وجود این‌که بعضی کارکنان ایمز خودشان پیش‌تر کارگر دسته‌گذار بودند و شرکت به‌خاطر دستمزدهای خوب و روش‌های کاری منصفانه معروف بود، دسته‌گذاران به سر کار برنگشتند. اوکس انگیر پس از اولتیماتوم به اعتصاب‌کننده‌ها برای بازگشت به سر کار تا ۴ مارس، مجبور شد به‌دنبال استخدام جایگزین برای آن‌ها باشد. هابرت، پسر او و ویلیام، فرزند اولیور
آن‌ها باشد. هابرت، پسر او و ویلیام، فرزند اولیور ایمز فرماندار، مسئول آموزش کارگران سوئدی جایگزین بودند. هابرت همچنین مسئول محافظت از کارگران جایگزین در برابر اذیت و آزار اعتصاب‌کننده‌ها بود. با آن‌که اوکس انگیر کتباً تقاضا کرد که اعتصاب‌کنندگان خانه‌های سازمانی را ترک کنند، هیچ‌وقت آنها را بیرون نکرد. تنها ممانعت از کار، مربوط به جیمز ریلی به‌خاطر خشونت غیرقانونی و نابجا بود. در ۱۲ آوریل ۱۸۸۹، اعتصاب پایان یافت و حدود شانزده اعتصاب‌کننده با همان قوانین به کار بازگشتند. تنها پنج اعتصاب‌کننده اجازه بازگشت
کار بازگشتند. تنها پنج اعتصاب‌کننده اجازه بازگشت به کار نیافتند. دو نفر از آن‌ها قبلاً در جای دیگری مشغول به کار شده بودند و سه نفر دیگر به‌عنوان باغبان در املاک ایمز استخدام شدند. فروش بیل با ضرر روبه‌رو شد، بااین‌حال توانست با ۹۵۰٫۲۷ دلار از فروش سال‌های قبل پیشی بگیرد. کوئست هاوس. میراث اوکس انگیر ایمز برای نورث ایستون را هنوز هم می‌توان در خانه‌اش، کوئست هاوس، در کنار کوئست بروک مشاهده کرد. کوئست که از سنگ ساخته شده، در زمین پشت کتاب‌خانهٔ رایگان ایمز بنا شده‌است. پسر او، وینتروپ ایمز، تهیه‌کنندهٔ
بنا شده‌است. پسر او، وینتروپ ایمز، تهیه‌کنندهٔ معروف سینما نیز پس از به میراث بردن این خانه از پدرش، با همسرش لوسی در آنجا زندگی کرد. اکنون این ملک متعلق به کتابخانه بوده و به مرکزی برای برنامه‌ریزی فرهنگی تبدیل شده‌است. ساخت کوئست در سال ۱۸۵۳ آغاز و یک سال بعد از آن تکمیل شد. طراحی بخش جلوی این خانه از نقشه‌ای اثر معمار معروف، اندرو جکسون داونینگ (درگذشت ۱۸۵۲) الهام گرفته شده بود. داونینگ با الکساندر جکسون دیویس، ارائه‌دهندهٔ نقشه‌های معماری، همکاری کرد. این بنا به سبک احیای گوتیک ساخته شد. جان ایمز میشل،
بنا به سبک احیای گوتیک ساخته شد. جان ایمز میشل، تحصیل‌کردهٔ هاروارد (یکی از اولین پسرعموهای اوکس انگیر و معمار کلیسای وحدت در ایستون، MA) فضای پشت این بنا را در سال ۱۸۷۳ طراحی کرد. او همچنین دودکش‌های مسی را به‌همراه پلکانی جدید به بنا افزود. فردریک لا اولمستد، معمار منظر، زمین‌های آن را طراحی کرد و همچنین با مشورت ایمز، بنای سنگی مجاور را ساخت. ایمز به‌همراه خانواده‌اش با پرداخت پول از المستِد و اچ. اچ. ریچاردسون معمار خواست مجموعهٔ باشکوهی از ساختمان‌ها و مناظر را در نورث ایستون بسازند که عبارت از: شخصی.
مناظر را در نورث ایستون بسازند که عبارت از: شخصی. اوکس انگیر یکتاپرست بود. او رئیس کمیتهٔ کلیسا بود و معمولاً مراسم عبادت روز یکشنبه را از دست نمی‌داد. اوکس در ۱۹ ژوئیه ۱۸۵۵ در ایست بریجواتر ماساچوست ازدواج کرد. آن‌ها شش فرزند داشتند، اگرچه دوتا از آن‌ها در طفولیت جان سپردند: خانم اوکس انگیر سحرگاه روز دوشنبه ۱۸ آوریل ۱۹۰۳ چشم از جهان فروبست. او زندگی آرامی داشت، اما در زمان مرگش به‌خاطر مشارکت در امور خیریهٔ محلی در یادها ماند. اوکس انگیر با هیچ سازمان خاصی در ارتباط نبود.
ویلیام ریدل بردوود (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. وی در خلال جنگ جهانی اول، در دوره‌هایی فرماندهی سپاه اول انزاک، سپاه ارتش استرالیا و نیوزلند و ارتش پنجم (بریتانیا) را برعهده داشت. او در جنگ دوم بوئر در ستاد لرد کیچنر به طور فعال خدمت کرد. او دوباره در جنگ جهانی اول به عنوان فرمانده سپاه ارتش استرالیا و نیوزیلند در طول نبرد گالیپولی در سال ۱۹۱۵ حضور یافت و رهبری پیاده شدن در شبه جزیره و سپس تخلیه را در اواخر سال بر عهده داشت، پیش از آنکه در مراحل پایانی جنگ به عنوان فرمانده ارتش پنجم در جبهه غرب
پایانی جنگ به عنوان فرمانده ارتش پنجم در جبهه غرب منصوب شود. او در سال ۱۹۲۰ به عنوان افسر کل فرماندهی ارتش شمالی در هند و در سال ۱۹۲۵ به عنوان فرمانده کل ارتش هند را بر عهده گرفت.
زدریو جی‌ایکس۵ یک خودروی کراس‌اوور ساب کامپکت الکتریکی است که توسط خودروسازی چینی زدریو ساخته شده‌است. بررسی اجمالی. جی‌ایکس۵ اولین بار در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۹ معرفی شد. این خودرو دارای ۵ در و ۵ صندلی است. طول آن ۴۱۵۰ میلی‌متر / عرض ۱۸۰۰ میلی‌متر و ارتفاع آن ۱۵۰ سانتیمتر است. قیمت این خودرو در چین بین ۱۱۵۸۰۰ تا ۱۳۹۸۰۰ یوان است. پیشرانه. این خودرو دارای یک باتری ۴۶٫۴ کیلووات ساعتی و یک موتور ۲۱۱ کیلوواتی است که حداکثر سرعت خودرو را به ۱۴۰ کیلومتر در ساعت، می‌رساند.
همنام، به یک نام شخص، موقعیت جغرافیایی، ساختمان یا موجودیت دیگری گفته می‌شود که نامی مشابه با دیگری دارد یا از نام نهاد دیگری که برای نخستین بار این نام را داشته، نام‌گذاری شده است. اصطلاح مخالف آن، اشاره به موجودیت اصلی که نام دیگری پس از آن نامگذاری شده است، نام‌بخش (نام نسبت) نامیده می‌شود.
محمد هاشم شایق افندی (۱۲۶۶–۱۳۳۳) شاعر، دانشمند و سیاستمدار افغان-تاجیک بود. او نویسندهٔ اولین داستان کوتاه تاریخ ادبیات معاصر افغانستان است.
پیش‌قبض نوعی چاقوی هندوایرانی است که برای نفوذ به جوشن و انواع دیگر زره‌ها طراحی شده‌است. این کلمه "پیش قبض" یا پیش "قبض" نیز نوشته می‌شود و در زبان فارسی به معنای از پیش گرفتن است. به زبان هندوستانی وام گرفته شد. در اصل در زمان ایران صفوی ساخته شد و در دوره مغول در آسیای مرکزی و شبه قاره هند گسترش یافت.
دشنه نازک یک چاقوی بلند سبک‌وزن با تیغه ظریف نوک‌تیز است که از لحاظ تاریخی توسط طبقه بالا، اشراف یا شوالیه‌ها استفاده می‌شود. از نظر طراحی مشابه خنجر مبارزه، دشنه نازک در قرون وسطی پدیدار شد و در دوران رنسانس در اروپای غربی، به ویژه در فرانسه، سوئیس و ایتالیا مورد استفاده قرار گرفت. نیروهای مسلح ایران صفوی (۱۵۰۱–۱۷۳۶) از دشنه نازک استفاده می‌کردند. این سلاح به ویژه برای سربازانی که از منطقه قفقاز سرچشمه می‌گرفتند، به ویژه چرکسها، گرجیها و ارمنی‌ها در نظر گرفته می‌شد.
خنجلی یک نوع خنجر است که اغلب دارای یک شیار منفرد در هر سوی تیغه است و شباهت زیادی با قمه ایرانی دارد. شکل اسلحه شبیه شمشیر گلادیوس روم باستان، دشنه اسکاتلندی و xiphos یونان باستان است. ساکنان گرجستان و سایر نقاط قفقاز از زمان‌های قدیم از خنجلی به عنوان سلاح ثانویه استفاده می‌کردند.
شمشیر یا شمشیر شرقی یک شمشیر تک‌لبه با تیغه منحنی محدب مربوط به خاورمیانه و فرهنگ‌های جنوب آسیا یا شمال آفریقا است. یک اصطلاح اروپایی، "scimitar" به یک نوع شمشیر خاص اشاره نمی‌کند، بلکه مجموعه‌ای از شمشیرهای خمیده مختلف شرقی الهام گرفته شده از انواعی است که توسط غیلمان‌های آسیای مرکزی به خاورمیانه معرفی شده‌اند. این شمشیرها عبارتند از شمشیر ایرانی (منشأ کلمه scimitar)، سیف عربی، تلوار هندی، نیمچای شمال آفریقا و قلیج ترکی است. ریشه‌شناسی. اصطلاح انگلیسی "scimitar" از اواسط قرن شانزدهم به اثبات رسیده‌است و از
از اواسط قرن شانزدهم به اثبات رسیده‌است و از "cimeterre" فرانسوی میانه (قرن ۱۵) یا از ایتالیایی "scimitarra" گرفته شده‌است. منشأ نهایی این اصطلاحات "شمشیر ایرانی" است. "Scimitar" بر خلاف شمشیرهای مستقیم و دولبه اروپایی آن زمان برای توصیف همه شمشیرهای تیغه‌خمیده شرقی استفاده شد.
یک فرد گریزان ممکن است بزرگسال، کودک، خواهر و برادر، کارمند، همسالان، هم‌کیش، سیاسی یا مذهبی، یا یک کشور باشد. پسر شلاق‌زن، بیمار شناسایی‌شده، یا «فرد افسرده» اشکالی از افراد گریزان هستند. گزیران، جدا کردن یک فرد یا گروه برای سرزنش ناشایست و در نتیجه برخورد منفی است. همچنین ممکن است (دو عمل «بهانه‌جویی» یا «فرافکنی») توسط افراد علیه افراد انجام شود (مثلاً «او این کار را کرد، نه من!»)، افراد علیه گروه‌ها (مثلاً «به خاطر همه افراد بلندقد نتوانستم چیزی ببینم»)، گروه‌ها علیه افراد (به عنوان مثال، «او دلیل برنده
گروه‌ها علیه افراد (به عنوان مثال، «او دلیل برنده نشدن تیم ما بود»)، و گروه‌ها در مقابل گروه‌ها. در سطح فردی. یک تعریف پزشکی از فرد گریزان این است: فرایندی که در آن سازوکار بزرگنمایی یا جابجایی با تمرکز بر احساس‌های خصومت، پرخاشگری و سرخوردگی بستگی به میزان سرزنش روی فرد یا گروه دیگر به کار می‌رود. گریزان تاکتیک خصمانه‌ای است که اغلب برای کل گروهی از افراد بر اساس بی‌اخلاقی یا عمل غیرمنطقی تعداد کمی از افراد متعلق به آن گروه است. گریزان به تقصیر اجتماعی و تفکر قالبی مرتبط می‌شود.
آنگسترم () شرکت الکترونیک روس است، که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد. آنگسترم-تی. در اوایل سال ۲۰۰۷ به‌طور گسترده گمانه زنی شد که AMD (در حال حاضر GlobalFoundries) قصد دارد تجهیزات فرایند ۱۳۰ نانومتری قدیمی خود را از یک کارخانه ناشناس واقع در درسدن، آلمان به Angstrem-T، شرکتی در گروه شرکتی Angstrem JSC بفروشد. در سال ۲۰۰۸، Angstrem-T، وارد یک سرمایه‌گذاری مشترک با شرکت آلمانی M+W Zander (Exyte) شد تا یک کارخانه نیمه هادی در Zelenograd روسیه بسازد. در نظر گرفته شده بود که آی سی‌های طراحی شده برای تولید مدارهای مجتمع
که آی سی‌های طراحی شده برای تولید مدارهای مجتمع با اندازه گره توپولوژیکی ۱۳۰ نانومتر (ویفرهای ۲۰۰ میلی‌متری) طراحی شود. مجموع سرمایه‌گذاری در ساخت این کارخانه حدود ۱۰۰ میلیون دلار بوده‌است و بعدها حدود ۱۰۰ تا ۱۳۰ میلیون دلار اضافی در شرکت سرمایه‌گذاری شد که سهم قابل توجهی به اتاق تمیز اختصاص یافت. ۶۰۰۰ متر مربع تأسیسات تولیدی ساخته شد. این فاب دارای سیستم گرمایش مرکزی، تولید برق و سرمایش با گاز طبیعی بود. در سال ۲۰۱۸ به دلیل تحریم‌های ایالات متحده آمریکا که از نظر اقتصادی با مشکل مواجه بود و قادر به پرداخت
از نظر اقتصادی با مشکل مواجه بود و قادر به پرداخت بدهی خود نبود، Angstrem-T ورشکست شد و توسط بانک VEB.RF اعتبار دهنده اصلی آن تصاحب شد. در سال ۲۰۲۰، دومی از Angstrem JSC برای جبران خسارت جزئی شکایت کرد، زیرا این وام قبلاً توسط VEB.RF (2008) به Angstrem-T داده شده بود. در آن زمان، این شرکت متعلق به لئونید ریمان، وزیر سابق روسیه بود. VEB.RF تمام تجهیزات Angstrem-T را از طریق شرکت تابعه خود به نام NM-Tech (به روسی: «НМ-Тех») در اواسط سال ۲۰۲۱ به دست آورده‌است که بیشتر برای تولید کارت‌های بانکی برای Mir (سیستم
بیشتر برای تولید کارت‌های بانکی برای Mir (سیستم پرداخت) قرار گرفته‌است. طبق یک گزارش، ورشکستگی نشان داد که در آن زمان Angstrem-T تنها قادر به رسیدن به فرایند گره ۲۵۰ نانومتری بود. همچنین حدس زده می‌شود که تأخیر ۳ ساله تحویل تجهیزات فوتولیتوگرافی (گره ۹۰ تا ۱۳۰ نانومتری) که از AMD در سال ۲۰۰۹ خریداری شد، به ورشکستگی شرکت کمک کرده‌است. در ۲۲ فوریه ۲۰۲۲، در واکنش به به رسمیت شناختن مناطق جدا شده اوکراین در دونتسک و لوهانسک توسط ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، وزارت خزانه داری ایالات متحده تحریم‌هایی را علیه
وزارت خزانه داری ایالات متحده تحریم‌هایی را علیه شرکت JSC Angstrem-T اعمال کرد و دارایی‌های آن را مسدود کرد و افراد را ممنوع کرد. و نهادهای موجود در حوزه قضایی ایالات متحده از انجام تجارت با آن.
وارن موریس (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
واسیلی تیخونوف (؛ ) قایقران روئینگ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
واسیلی کوزنتسوف (؛ ۷ فوریه ۱۹۳۲ – ۶ اوت ۲۰۰۱ (aged 69)) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
والتر پورتر (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
والتر تامسن (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
والتر گلاسکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
والریا بوفانو (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل رومانی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
والریو آری (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
والنتین گاوریلوف (؛ – ۲۳ دسامبر ۲۰۰۳) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
واندا جویل (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
وسیلی خملفسکی (؛ ۱۴ ژانویه ۱۹۴۸ – 2002 (aged 54)) ورزشکار دو و میدانی اهل بلاروس بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ولاداس گاراستاس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل لیتوانی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
ولادیمیر سوخارف (؛ – ) دونده، و ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
ولادیمیر کزانتسف (؛ ۶ ژانویه ۱۹۲۳ – ۲۲ نوامبر ۲۰۰۷ (aged 84)) ورزشکار دو و میدانی اهل روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
وندل موتلی (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، politician and athlete اهل ترینیداد و توباگو است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
وندی اسمیت-سیلی (؛ زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۵۹) دونده زن دو نیمه‌استقامت اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
وندی ویلیامز (؛ زادهٔ ) ورزشکار شیرجه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال برنز و مدال طلا شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
ویتو هلستن (؛ ۱۵ فوریه ۱۹۳۲ – ۷ دسامبر ۱۹۹۸ (aged 66)) ورزشکار دو و میدانی اهل فنلاند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ویتولد کریر (؛ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
ویرجینیا گیلدر (؛ زادهٔ ) کارآفرینی، سرمایه‌گذار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویکتور اور (; – ) ورزشکار ورزش تیراندازی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویکتور زیلبرمن (؛ زادهٔ ) ورزشکار بوکس اهل رومانی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ویکتور کراوچنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ویل کلارک (؛ زادهٔ ) بازیکن بیس‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ملکه زمین" اشاره کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سنت لوئیس کاردینالز و تگزاس رنجرز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویلسون کیپروگوت (؛ زادهٔ ۱۹۳۸) دونده دو نیمه‌استقامت اهل کنیا بود.
ویلفرد نیکول (؛ ۲۹ مه ۱۹۰۱ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویلم سلیخویس (؛ ۱۳ ژانویه ۱۹۲۳ – ۲۸ ژوئن ۲۰۰۳ (aged 80)) ورزشکار دو و میدانی اهل پادشاهی هلند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ویلی می (؛ ۱۱ نوامبر ۱۹۳۶ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
ویلیام اندره (; – ) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویلیام بایلیس (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویلیام بودینگتون (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی شده‌است.
ویلیام سیگروو (؛ ۲ ژوئیه ۱۸۹۸ – ۵ ژوئن ۱۹۸۰ (aged 81)) ورزشکار دو و میدانی اهل بریتانیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
ویلیام کارلوچی (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ویلیام گراهام (; – ) بازیکن هاکی روی چمن، و پزشک اهل جمهوری ایرلند بود. گراهام همچنین با پالمرزتاون و مانکستاون عناوین قهرمانی جام ارشد ایرلند را به دست آورد. او بعداً به عنوان انتخاب کننده ایرلند خدمت کرد و سپس در فصل 1933-1934 رئیس اتحادیه هاکی ایرلند شد. او از سال 1927 تا 1936 رئیس باشگاه مانکستاون بود. گراهام همچنین پزشک بود.
ویلیام مک‌دانل (; – ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ویلیام موریس (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
وین کولت (; – ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ویولا مایرز (؛ 1927 – ) ورزشکار دو و میدانی اهل کانادا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یلزوتا بانرانتسوا (؛ ۲۷ اوت ۱۹۲۹ – ۲۴ ژانویه ۱۹۹۶ (aged 75)) ورزشکار دو و میدانی اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
یلنا گورچکووا (؛ ۱۷ مه ۱۹۳۳ – ۲۷ ژانویه ۲۰۰۲ (aged 68)) ورزشکار دو و میدانی اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
یوردانکا بلاگووا (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل بلغارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
یوری کوتسنکو (؛ – ) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
یوری کورنی (; – ) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
یوری کونووالوف (؛ ۳۰ دسامبر ۱۹۲۹ – ۲۵ مه ۲۰۰۸ (aged 78)) ورزشکار دو و میدانی اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
یوکو اریموری (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
یون ارژانف (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کارت قضاوت (۲۰) کارت شماره بیستم تاروت است که بخشی از دسته کارت‌های کبیر می‌باشد. کارت‌های کبیر معمولاً شامل ۲۲ کارت است. توضیح. صحنه سنتی از تصاویر مسیحی از رستاخیز و آخرین قضاوت الگوبرداری شده‌است. فرشته ای که احتمالاً فرشته متاترون یا احتمالاً فرشته اسرافیل، در حال دمیدن در شیپور بزرگ به تصویر کشیده شده‌است که از آن پرچم سنت جورج آویزان است. این بع معنی اشاره به فصل پانزدهم کتاب اول قرنتیان است. گروهی از زنده شدگان (زن و مرد و کودک) با چهره‌هایی بی‌رنگ ایستاده‌اند، دست‌ها را باز کرده‌اند و با هیبت به
ایستاده‌اند، دست‌ها را باز کرده‌اند و با هیبت به فرشته نگاه می‌کنند. مردگان خفته از دخمه‌ها یا گورها بیرون می‌آیند و به کتاب مکاشفه فصل ۲۰ بازمی‌گردند، جایی که دریا مردگان خود را تسلیم می‌کند. کوه‌های پوشیده از برف در پس‌زمینه وجود دارند که تم زمستانی مشابه زاهد را به عنوان یک پایان نمادین نشان می‌دهند.
کارت ارابه (۷) هفتمین برگ برنده در دسته کارت‌های تاروت کبیر است که در اکثر دسته‌های سنتی تاروت وجود دارد. این کارت در بازی و همچنین در پیشگویی و فال‌گیری استفاده می‌شود. شرح. شخصیتی که در ارابه نشسته است، اگرچه طنابی در دست ندارد، اما توسط دو ابوالهول یا اسب کشیده می‌شود. در طراحی این کارت اغلب یک موتیف سیاه و سفید وجود دارد، برای مثال ممکن است یکی از اسب‌ها سفید و دیگری سیاه باشد. شکل آن‌ها ممکن است تاج دار یا کلاه ایمنی باشد. در برخی از طراحی‌های کارت ارابه، این دو موجود به شکل بالدار طراحی شده‌اند. فرد
این دو موجود به شکل بالدار طراحی شده‌اند. فرد سوار بر ارابه، ممکن است شمشیر یا گرز را نگه دارد. در دسته کارت تاروت تحوت، کارت ارابه، دارای چهار حیوان است که دو حیوان آن سیاه و دو حیوان آن سفید می‌باشد. تفسیر. طبق کتاب «"کلید تصویری تاروت"» نوشته وایت در سال ۱۹۱۰، کارت ارابه حاوی چندین ارتباط جهت پیشگویی است: 7. ارابه. - یاری رساندن، آینده نگری، صرفه جویی، مال اندیشی، مشیت؛ همچنین جنگ، پیروزی، استنباط، گستاخی، انتقام، کینه، زحمت، سختی، مشکل. در حالت معکوس: شورش، نزاع، اختلاف، دعوا، شکست، مزاحمت، آزار، دعوای
نزاع، اختلاف، دعوا، شکست، مزاحمت، آزار، دعوای قضایی، فتنه، مجادله دسته‌های جایگزین. نام‌های دیگر کارت سنتوریون یا پیروزی است.