payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که اهل حق‌های ایران و علویان آناتولی، عبادت فردی ندارند و فقط به صورت جمعی به عبادت می‌پردازند. هنر. مراسم دینی یارسان با برخی از سازها، از جمله تنبور انجام می‌شود. برخورداری از سبک در موسیقی تنبور یکی از ویژگی‌های آیین یارسان است. تنبورنوازان سرشناس. نام‌های برخی از تنبورنوازان برجسته یارسانی: گاه‌شماری. نام گاه‌شماری (تقویم) دین یارسان، «گرمسیری سلطانی» است که به دست سید خلیل عالی‌نژاد پایه‌گذاری شد. طیب طاهری شرحی مبسوط بر اساس داده های گاهشمار و کلامهای یارسان بر این گاهشمار در کتابی به نام زیگ
کلامهای یارسان بر این گاهشمار در کتابی به نام زیگ آریایی-کردی در سال ۲۰۱۳ به چاپ میرساند و در سال بعد تقویم روژژمیر آریایی-کردی را بر اساس این گاهشمار تنظیم میکند. آمار یارسانی‌ها. یارسان یکی از بزرگ‌ترین اقلیت‌های دینی ایران هستند و در حدود ۲ میلیون تا ۳ میلیون یارسانی در ایران و در شهرهایی همچون کردستان، کرمانشاه، لرستان، همدان، قزوین، زنجان، تهران، البرز، مازندران، گیلان و آذربایجان شرقی (و آذربایجان غربی) زندگی می‌کنند. یارسان و اسلام. جدا بودن یارسان از اسلام. دین (باستانی و ایرانی) یارسان (کاکه) از
از اسلام. دین (باستانی و ایرانی) یارسان (کاکه) از دین اسلام جداست و تفاوت‌های بنیادینی با آن دارد. دین یاری بر پایه چهار اصل «راستی»، «پاکی»، «نیستی» و «ردا» است. یارسانیان به مسائل اسلامی‌ای همچون: حجاب اجباری، نماز و نیز روزه گرفتن در ماه رمضان اعتقادی ندارند. ستیز اسلام‌گرایان با یارسانیان. دین یارسان (از قدیم) تحت فشار «اسلامی شدن» بوده‌است. بر اثر فشار حاکمان اسلامی، برخی از آداب مسلمانان، وارد مراسم یارسانی‌ها شد؛ از جمله، مجبور شدند که در مساجد، مراسم سوگواری مردگانشان را برگزار کنند. در مسجدهای
سوگواری مردگانشان را برگزار کنند. در مسجدهای نزدیک محل زندگی ایزدیان، برخی از اسلام‌گرایان با صدای بلند می‌گویند که از ایزدیان، دختر بگیرید حتی به زور. آن بخش از متون دینی یارسانی که با اسلام سازگاری ندارد، توسط جمهوری اسلامی سانسور و حذف شده‌است. یارسانی‌ها برای بقای خود و به اجبار، در ظاهر از اسلام تأثیر پذیرفته و برخی از مراسم اسلامی را انجام می‌دهند. اسلامیزه کردن یارسانیان و سایر تبعیض‌ها، منجر به مهاجرت یا تغییر دین برخی از آن‌ها شده‌است. فتوای مراجع تقلید بر ضد پیروان دین یارسان. بر پایه فتوای
تقلید بر ضد پیروان دین یارسان. بر پایه فتوای بسیاری از مراجع تقلید (و نیز فقیهان حکومت جمهوری اسلامی)، پیروان کیش یارسان، نه مسلمان هستند و نه کتابی و به همین دلیل، کافر و نجس هستند و ازدواج با آن‌ها و نیز خوردن غذایشان را حرام اعلام کرده‌اند. یارسانیان در دوره‌های تاریخی. دوره حمله عرب‌های اسلام‌گرا و پس از آن. پس از فروپاشی شاهنشاهی ساسانی (حمله اعراب به ایران) بسیاری از دین‌های باستانی ایرانی؛ از جمله، آیین مانی و مزدک…، در معرض انقراض قرار گرفتند؛ ولی پیروان دین یارسان-که با دین ایزدی، هم‌ریشه است-به
پیروان دین یارسان-که با دین ایزدی، هم‌ریشه است-به دلیل پنهان کردن عقاید خود در قالب «سرّ مگو» توانستند باقی بمانند. دین باستانی و ایرانی یارسان در ۱۴۰۰ سال گذشته، در برابر اسلام و اعراب، مقاومت کرده‌است. در دورهٔ امپراتوری عثمانی. یارسانی‌ها و ایزدی‌ها در دورهٔ امپراتوری عثمانی ۷۴ بار توسط این دولت قتل‌عام شدند. پیروان هر دو آیین به بزرگان خود، پیر می‌گفتند؛ ولی یارسانی‌ها بعدها به بزرگانش سید گفتند؛ همان‌طور که ایزدیان بر اثر فشار حکومت اسلامی عثمانی، به بزرگانشان شیخ گفتند. همچنین در حکومت جمهوری اسلامی
شیخ گفتند. همچنین در حکومت جمهوری اسلامی به دلیل ممنوع بودن واژه «پیر» در آغاز نام بزرگان یارسان، واژه سید به کار می‌رود که البته هیچ ربطی به مفهوم اسلامی‌اش ندارد. دوره پهلوی. در دورۀ پهلوی بر اساس قانون اساسی مشروطه، دین اسلام و مذهب تشیع دین رسمی کشور محسوب می‌شد و به جز آن، از میان همۀ ادیان و مذاهب رایج در ایران تنها پیروان ۳ دین زرتشت، مسیحیت و یهودیت مجاز بودند در مجلس شورای ملی نماینده داشته باشند. در دورۀ پهلوی دین یاری هم در قانون اساسی و هم در مجلس مورد بی‌اعتنایی قرار گرفته بود. با این وجود از
مورد بی‌اعتنایی قرار گرفته بود. با این وجود از نظر اجتماعی یارسانی‌ها در دوره پهلوی مورد تفتیش عقاید قرار نمی‌گرفتند و در برگزاری مراسم دینی‌شان آزاد بوده و حقوق انسانی‌شان نقض نمی‌شد. این در حالی بود که مناطق یارسان‌نشین از نظر اقتصادی به‌شدت در دست‌یابی و بهره‌مندی از امکانات و منابع ثروت ملی محروم بودند. در این مناطق به جز کشاورزی، باغداری و دامپروری منبع درآمد دیگری وجود نداشت و دولت صنایع تولیدی در آن راه‌اندازی نمی‌کرد و صنایع دستی و کارگاه‌های خرده‌پا نیز مورد حمایت قرار نمی‌گرفتند. دولت مرکزی محل
نیز مورد حمایت قرار نمی‌گرفتند. دولت مرکزی محل سکونت مردم یارسان را که عمدتاً در مناطق مرزی بود میلیتاریزه و امنیتی می‌کرد و به مسئولیت خود در اختصاص منابع وامکانات دولتی برای رشد و پیشرفت و توسعۀ آن عمل نمی‌کرد. دوره جمهوری اسلامی. دین یارسان از سوی جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته نمی‌شود و حقوق انسانی یارسانی‌ها (با اینکه بزرگ‌ترین اقلیت دینی ایران هستند) نیز به دلیل اهل کتاب نبودن پایمال می‌شود. به گونه‌ای که برخی‌شان به نشانه اعتراض به نقض حقوقشان خود را آتش زده و جان می‌بازند. نقض حقوق یارسانی‌ها.
را آتش زده و جان می‌بازند. نقض حقوق یارسانی‌ها. اعدام، ترور، کشتار خیابانی و نیز مرگ بر اثر شکنجه. جمهوری اسلامی مخالف با هر گونه فعالیت فرهنگی یارسان از نوع چاپ و نشر است، خاصه نوشته هایی که توسط نویسندگان غیر مصلحتی و صریح سخن انعکاس داده شود. طیب طاهری نویسنده، پژوهشگر و روزنامه نگار یارسانی یکی از این فعالین است که تمام کتاب‌هایش را در خارج از ایران به چاپ میرساند، زیرا در ایران به کتابهای ایشان اجازه چاپ و نشر داده نمی‌شد. او را به بدترین شیوه های ممکن و به واسطهٔ مزدوران محلی مورد اذیت و آزار قرار
و به واسطهٔ مزدوران محلی مورد اذیت و آزار قرار میدادند و در نهایت او را مجبور به ترک ایران کردند. برخی از کنشگران دین یارسان توسط حکومت جمهوری اسلامی کشته شده‌اند؛ کسانی همچون: مزاحمت و ممنوعیت فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی. اجبار به تغییر دین. از سوی حکومت جمهوری اسلامی، یارسانی‌ها را مجبور می‌کنند به تغییر دین از یارسان به اسلام. ویران کردن برخی از اماکن دینی یارسان. به دستور برخی از مسئولان حکومتی، برخی از مکان‌های زیارتی یارسانی‌ها ویران شد که برخی از آن موارد، چنین است: دوره جنگ. آمار کشتگان جنگ.
از آن موارد، چنین است: دوره جنگ. آمار کشتگان جنگ. ۷۸۸ تن از یارسانی در جنگ ۸ ساله ایران و عراق کشته شدند.
نوریه عباسی (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۷۷) بازیکن هندبال اهل ایران است. وی عضو باشگاه آنتالیا آنادولو اس کی ترکیه و همچنین تیم ملی هندبال زنان ایران است. عباسی عنوان پدیده لیگ برتر هندبال زنان ایران در سال ۱۳۹۴ را کسب کرد.
کن سِـد (؛ ۲۶ اکتبر ۱۹۳۹–۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱) بازیگر و بدل‌کار اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بنی هیل شو" و "دکتر هو" اشاره نمود.
آزیزیان‌ها یک مجموعه تلویزیونی کمدی موقعیت ارمنستانی می‌باشد. این مجموعه در روز ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶ از شبکه آرمنیا تی‌وی شروع پخش نمود. این مجموعه ۷ فصل در ۱۴۳ قسمت دارد و داستان آن در ایروان، پایتخت ارمنستان اتفاق می‌افتد.
کوچ ارتفاعی ، مهاجرت جانوران در فاصله کوتاه از ارتفاع پایین به ارتفاع بالاتر و برگشت است. کوچندگان ارتفاعی ارتفاع خود را با فصل تغییر می‌دهند و این شکل از مهاجرت جانوران فصلی است. کوچ ارتفاعی را می‌توان بیشتر در گونه‌هایی دید که در اکوسیستم‌های معتدل یا گرمسیری زندگی می‌کنند. این رفتار معمولاً در میان گونه‌های پرندگان دیده می‌شود، اما می‌توان آن را در سایر مهره‌داران و برخی از بی‌مهرگان نیز دید. معمولاً پنداشته می‌شود که در واکنش به تغییرات آب و هوایی و در دسترس بودن غذا و همچنین به‌طور فزاینده‌ای به دلیل
دسترس بودن غذا و همچنین به‌طور فزاینده‌ای به دلیل تأثیرات انسانی رخ می‌دهد. این نوع کوچ می‌تواند هم در فصل زایشی و هم در فصل غیرزایش رخ دهد. الگوهای کوچ ارتفاعی ممکن است تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی قرار گیرد که منجر به موقعیت‌های بالقوه تهدیدکننده زندگی برای برخی گونه‌ها می‌شود. جنگل‌زدایی می‌تواند گذرگاه‌های کوچندگان ارتفاعی را تحت تأثیر قرار دهد و می‌تواند منجر به ایجاد مناطق کوچک‌تری برای کوچ این گونه‌ها شود. تغییر محیط زیست گونه‌های مهاجر از ارتفاع نیز می‌تواند بر پراکندگی دانه‌ها تأثیر بگذارد.
حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ به طور گسترده در ویکی‌پدیا در بسیاری از زبان‌ها پوشش داده شده‌است. این پوشش شامل مقالات مربوط به خود تهاجم و مرتبط با آن، و به‌روزرسانی مقالات قبلی موجود برای در نظر گرفتن تهاجم است. پوشش ویکی‌پدیا و سایر پروژه‌های ویکی‌مدیا از درگیری - و اینکه چگونه جامعه ویرایشگر داوطلب به آن پوشش دست یافت - توجه رسانه‌ها و دولت قابل توجهی را به خود جلب کرده‌است. پاسخ‌ها از ویکی‌پدیا. ویکی‌پدیاهای گرجی و اوکراینی لوگوی خود را تغییر دادند تا رنگ آبی و طلایی پرچم اوکراین را بازتاب دهد.
تا رنگ آبی و طلایی پرچم اوکراین را بازتاب دهد. بنیاد ویکی‌مدیا در ۱ مارس ۲۰۲۲ بیانیه‌ای منتشر کرد و خواستار «دسترسی مستمر به دانش آزاد» و «حل و فصل فوری و مسالمت‌آمیز مناقشه» شد.
راوما رودخانه‌ای است که از رومسدالن، دره‌ای در شهرستان‌های موره او رومسدال و اینلاندت در نروژ می‌گذرد. این رودخانه طول دارد و از دریاچه لشاسکوگسواتنه در شهرداری لشا تا شهر اوندالسنس در شهرداری راوما جریان می‌یابد و یکی از بزرگترین رودخانه‌های موره او رومسدال است. این رودخانه زمانی به دلیل ماهیگیری ماهی آزاد معروف بود، اما به دلیل عفونت زالوی شانزده‌چنگ تنها ۵ تا ۱۰ درصد از ذخایر اصلی زنده مانده بودند. با این حال، پس از یک پروژه احیای موفق، این مشکل به سرعت بهبود پیدا کرد. ماهی آزاد با عبور از مسیری به طول و
پیدا کرد. ماهی آزاد با عبور از مسیری به طول و گذر از آبشارهای مختلف تا ارتفاع از پای‌رود تا آبشار اشلتافوسن می‌رود. رودخانه راوما و دره آن به عنوان یکی از زیباترین رودخانه‌های نروژ در نظر گرفته می‌شود. کوه‌هایی با ارتفاع در دو طرف دره هستند و رودخانه بسیار شفاف با رنگ سبز در وسط آن جریان دارد. پارک ملی راینهیمن و صخره ترولوگن هر دو در امتداد سواحل جنوب غربی رودخانه در شهرداری راوما قرار دارند. رشته‌کوه رومسدالسالپانه و همچنین کوه‌های استوره ترولتین، استوره ونیاتیندن، ترولریگن و رومسدالسهورنه رودخانه و دره
ونیاتیندن، ترولریگن و رومسدالسهورنه رودخانه و دره را احاطه کرده‌اند. خط راه‌آهن راوما رودخانه را از طریق دره در مسیر شمال به اوندالسنس دنبال می‌کند. راه‌آهن از پل شیلینگ بر روی رودخانه در روستای ورما عبور می‌کند. راوما در سال ۱۹۹۲ به عنوان یک جریان آبی حفاظت شده طبقه‌بندی شد و تنها شاخه اصلی که تحت تأثیر نیروی برق آبی قرار گرفته رودخانه ورما با آبشار ورمافوسن با ارتفاع بیش از است. بزرگترین شاخه‌های فرعی اولوا و ایسترا هستند. ایسترا از دره ایستردالن می‌گذرد که به دلیل جاده ترولستیگن در قسمت‌های بالایی آن
که به دلیل جاده ترولستیگن در قسمت‌های بالایی آن شناخته شده‌است.
الهام سامی منصور رمان‌نویس، استاد فلسفه و نقاش لبنانی است. او در سال ۱۹۴۴ شهر راس بعلبک به دنیا آمد و در جونیه بزرگ شد. سامی منصور مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته فلسفه از دانشگاه لبنان دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۵ دکترای خود را در رشته فلسفه از دانشگاه سوربن پاریس گرفت. از سال ۱۹۹۱ تاکنون رمان‌ها و مطالعات فلسفی زیادی منتشر کرده‌است. او بیشتر به خاطر تشویق به آزادی زنان و مسائل آنها شناخته می‌شود و به داستان‌های واقع گرایانه و زندگی‌نامه علاقه‌مند است.
رابرت تریت پین (Robert Treat Paine) (زادهٔ ۱۱ مارس ۱۷۳۱ – درگذشتهٔ ۱۱ مه ۱۸۱۴) وکیل و سیاستمدار آمریکایی و از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا است که توافق‌نامهٔ انجمن قاره‌ای و اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا را به عنوان نمایندهٔ ماساچوست امضاء کرد. او به عنوان نخستین دادستان کل ایالت و نیز قاضی وابسته به دادگاه عالی قضایی ماساچوست، در عالی‌ترین دادگاه ایالت خدمت کرد. رابرت پین همچنین عضو مؤسس انجمن لغو پنسیلوانیا بوده و همیشه مخالف برده‌داری بود. اوایل زندگی و اجداد. رابرت تریت پین در بوستون،
اوایل زندگی و اجداد. رابرت تریت پین در بوستون، ماساچوست، آمریکای بریتانیا در ۱۱ مارس ۱۷۳۱ چشم به جهان گشود. وی یکی از پنج فرزند کشیش توماس پین و یونیس (تریت) پین بود. پدرش کشیش کلیسای باپتیست فرانکلین رود در ویموث، ماساچوست بود؛ اما با خانواده خود در سال ۱۷۳۰ به بوستون نقل مکان کرد و بعدها در آنجا تاجر شد. مادرش فرزند کشیش ساموئل تریت بوده که پدر وی سرگرد رابرت تریت یکی از مؤسسان اصلی نیوآرک، نیوجرسی بود و بعدها فرماندار کنتیکت شد. خانوادهٔ رابرت تریت پین از سمت خانوادهٔ تریت سابقهٔ طولانی در مستعمرات
از سمت خانوادهٔ تریت سابقهٔ طولانی در مستعمرات بریتانیا و از اصل و نسبش از سمت خانوادهٔ پین، به "می‌فلاور" بر می‌گردد. تحصیلات. پین در مدرسه لاتین بوستون تحصیل کرد و در سن چهارده سالگی وارد کالج هاروارد شد و از آن مؤسسه در سن ۱۸ سالگی، در سال ۱۷۴۹ فارغ‌التحصیل شد. او سپس چندین سال در مدرسه لاتین بوستون و در لولنبرگ، ماساچوست مشغول تدریس بود. او همچنین با سفرهایی به کارولینا، آزور و اسپانیا و نیز با سفر دریایی به گرینلند، مبادرت به شغل بازرگانی نمود. پین در سال ۱۷۵۵ شروع به مطالعهٔ حقوق به همراه پسر عموی
سال ۱۷۵۵ شروع به مطالعهٔ حقوق به همراه پسر عموی مادرش در لنکستر، ماساچوست کرد. پین در کراون پوینت اکسپدیشن به عنوان کشیش خدمت کرد. پس از بازگشت به زندگی غیرنظامی، گاهی به مؤعظه پرداخت و تحصیلات حقوقی خود را ادامه داد. در سال ۱۷۵۶ او به بوستون بازگشت تا درس و تمرین حقوق را همراه با ساموئل پرات ادامه دهد و در سال ۱۷۵۷ در دادگستری پذیرفته شد. او ابتدا در نظر داشت کار وکالت خود را در پورتلند سازماندهی کند، (بعدها بخشی از ماساچوست ولی در هم‌اکنون در مِین واقع شده‌است) ولی در عوض در سال ۱۷۶۱ به تانتون، ماساچوست
ولی در عوض در سال ۱۷۶۱ به تانتون، ماساچوست نقل مکان کرد و سپس در سال ۱۷۸۰ به بوستون بازگشت. حرفهٔ حقوقی. در سال ۱۷۶۸ او یکی از نمایندگان مجمع ایالتی بود که برای ملاقات در بوستون فراخوانده شده بودند. پین به همراه ساموئل کوئینسی در پی کشتار بوستون در ۵ مارس ۱۷۷۰ سروان توماس پرستون و سربازان انگلیسی را پیگرد قانونی کرد. جان آدامز مخالف رایزنی بود و موفق شد با استدلال خود، هیئت منصفه را تحت تأثیر قرار دهد و بیشتر نیروها رها شدند. پین میان سال‌های ۱۷۷۳ تا ۱۷۷۴ در دادگاه عمومی ماساچوست، میان سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۵
دادگاه عمومی ماساچوست، میان سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۵ در کنگرهٔ استانی و در طول سال‌های ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۶ به عنوان نمایندهٔ ایالت ماساچوست در کنگره قاره‌ای خدمت کرده‌است. او در کنگره درخواست نهایی (عریضهٔ شاخه زیتون در سال ۱۷۷۵) را به پادشاه امضا کرد و به تنظیم قوانین مناظره و به دست آوردن باروت در جنگ پیش‌رو، کمک کرد. او همچنین در سال ۱۷۷۶ یکی از امضاءکنندگان اعلامیه استقلال بود. پین در پایان دسامبر سال ۱۷۷۶ به ماساچوست بازگشت و در سال ۱۷۷۷ سخنگوی مجلس نمایندگان ماساچوست، عضو شورای اجرایی در سال ۱۷۷۹، عضوی از
ماساچوست، عضو شورای اجرایی در سال ۱۷۷۹، عضوی از کمیتهٔ طرح‌ریزی قانون اساسی ایالت در سال ۱۷۸۰ بوده‌است. وی میان سال‌های ۱۷۷۷ تا ۱۷۹۰ دادستان کل ماساچوست به دنبال محاکمه‌های خیانت در پی شورش شای بود. کفیل او، بنجامین کنت دادستان کل اجرایی در سال‌های ۱۷۷۷ تا ۱۷۸۵ بود. او در سال ۱۷۸۰ عضو با امتیازات ویژهٔ فرهنگستان هنر و علوم آمریکا بود. او بعدها از سال ۱۷۹۰ قاضی دادگاه عالی ایالتی شد تا آنکه در سال ۱۸۰۴ بازنشسته شد. مرگ و میراث. پین در سن ۸۳ در سال ۱۸۱۴ چشم از جهان فروبست و در گورستان انبار غله بوستون به خاک
جهان فروبست و در گورستان انبار غله بوستون به خاک سپرده شد. بسیاری از مقالات وی، از جمله مکاتبات و یادداشت‌های حقوقی‌اش امروزه در انجمن تاریخی ماساچوست نگهداری می‌شوند. پین معتقد کلیسای کنگره‌گرایان و مسیحی مذهبی بود. پین زمانی که کلیسای وی که نخستین کلیسا در بوستون بود، به یونیتارینیسم نقل مکان کرد، همان مسیر را در پیش گرفت. مجسمه‌ای از پین توسط ریچارد ای. بروکس در سال ۱۹۰۴ در کلیسای گرین تاونتون ساخته شد. پین یکی از برگزیدگان واشینگتن دی سی در یادبود ۵۶ امضاءکنندهٔ اعلامیهٔ استقلال است. پین با سالی کاب،
اعلامیهٔ استقلال است. پین با سالی کاب، دختر توماس و لیدیا (نام خانوادگی قبل از ازدواجش لئونارد بود) کاب و خواهر ارتشبد دیوید کاب، در ۱۵ مارس ۱۷۷۰ ازدواج کرد. همسرش ۱۵ مه ۱۷۴۴ چشم به جهان گشود و در ۶ ژوئن ۱۸۱۶ از دنیا رفت.
فیلم‌های زیردریایی یک زیر ژانر فیلم جنگی است که در آن بیشتر داستان حول یک زیردریایی در زیر سطح اقیانوس می‌چرخد. فیلم‌های این زیرژانر معمولاً بر روی یک خدمه کوچک اما مصمم از زیردریایی‌ها تمرکز می‌شود که با زیردریایی‌های دشمن یا کشتی‌های شکارچی زیردریایی می‌جنگند، یا در برابر مشکلات دیگر از اختلافات بین خدمه، تهدیدات شورش، خرابی‌های مکانیکی تهدیدکننده جان، یا مشکلات روزانه زندگی در یک زیردریایی محسوب می‌شود. همچنین این ژانر روی تنش روانی خدمه زیردریایی و دشمن نادیده آنها نقش می‌بندد. حدود ۱۵۰ فیلم در ژانر
نادیده آنها نقش می‌بندد. حدود ۱۵۰ فیلم در ژانر زیردریایی بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۲۰۱۰ ساخته شده‌اند که زیردریایی‌ها را در داستان‌های نسبتاً واقع‌گرایانه دربارهٔ جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم یا جنگ سرد، یا سناریوهای کاملاً تخیلی و خارق‌العاده به تصویر می‌کشند. برخی از فیلم‌ها وقایع تاریخی را از نبردها یا حوادث واقعی به تصویر می‌کشند، مانند فیلم در دل امواج (۱۹۵۵) یا یو-۵۷۱ محصول سال ۲۰۰۰ که داستان یک قایق زیردریایی خیالی در جنگ جهانی دوم را روایت می‌کند. یا آثاری همچون؛ هانلی (۱۹۹۹)، (۲۰۰۲)، در زیر دریا (۲۰۰۳)،
همچون؛ هانلی (۱۹۹۹)، (۲۰۰۲)، در زیر دریا (۲۰۰۳)، دریای سیاه (۲۰۱۸) و تماس گرگ (۲۰۱۹) اشاره کرد.
تامسون میسون (Thomson Mason) (زادهٔ ۱۴ اوت ۱۷۳۳ – درگذشتهٔ ۲۶ فوریه ۱۷۸۵)، وکیل، مزرعه‌دار و حقوقدان برجستهٔ اهل ویرجینیا بود. او برادر کوچکتر جورج میسون چهارم، میهن‌دوست، دولتمرد ایالات متحدهٔ آمریکا و نمایندهٔ ویرجینیا در مجمع قانون اساسی بوده‌است. توماس میسون پدر استیونز تامسون میسون (که بعد از خدمت در جنگ انقلاب آمریکا به پیروی از شغل پدرش، به حقوق و سیاست روی آورد و در نهایت سناتور ایالات متحده از ویرجینیا شد) و پدربزرگ استیونز تی. میسون، نخستین فرماندار میشیگان بود. اوایل زندگی. میسون، ۱۴ اوت ۱۷۳۳ در
میشیگان بود. اوایل زندگی. میسون، ۱۴ اوت ۱۷۳۳ در چوپاوامسیک در شهرستان استفورد، ویرجینیا و در یکی از نخستین خانواده‌های ساکن در ویرجینیا، سومین و کوچکترین فرزند جورج میسون سوم و آن استیونز تامسون، چشم به جهان گشود. پدرشان هنگامی که آنها کودک بودند، در یک تصادف کشتی جان باخت. ولی مادرشان کارهای مزرعه‌داری خانواده (کشاورزی با استفاده از برده به عنوان نیروی کار) را مدیریت می‌کرد. همچنین برای پسران کوچکترش زمین‌هایی اندوخت که در شهرهای پرنس ویلیام و فرفکس و لادن، ویرجینیا قرار گرفتند. (زیرا که پسر بزرگش جورج به
ویرجینیا قرار گرفتند. (زیرا که پسر بزرگش جورج به دلیل ارشد بودن وارث تمام زمین‌های به جا مانده از پدرش شده بود) تامسون میسون مانند برادرانش از تحصیلات خصوصی مناسبی برخوردار شده و پس از آن به ویلیامزبرگ، ویرجینیا سفر کرد تا در کالج ویلیام و مری ادامه تحصیل دهد. او تحصیلات خود را در انگلستان، در میدل تمپل لندن تکمیل نمود. حرفه. میسون به محض بازگشت به ویرجینیا توسط هیئت وکلای ویرجینیا فراخوانده شد و یک کارآموزی خصوصی حقوقی را به انجام رساند. او پس از ازدواج با مری کینگ بارنز (درگذشتهٔ ۱۷۷۱)، دختر سرهنگ بارنز
مری کینگ بارنز (درگذشتهٔ ۱۷۷۱)، دختر سرهنگ بارنز از لئوناردتاون، مریلند آن طرف رودخانهٔ پوتوماک و معامله‌گر محلی برده، در سفرهای متعددش به انگلستان وکالت سرمایه‌های پدر همسرش در آمریکا را برعهده گرفت. وی همچنین در سال ۱۷۵۸ در برخی از سفرهای بارنز شریک او شد که طی آن تنباکوی ویرجینیا و میریلند به انگلستان صادر و در سفر بازگشت برده به آمریکا وارد می‌شد. رأی‌دهندگان شهر استفورد، ویرجینیا چندین مرتبه میسون را به عنوان عضو پارلمان انگلیس انتخاب کردند. او دوشادوشِ توماس لودول لی در مجلس ۱۷۵۶ تا ۱۷۶۱ خدمت کرد اما
توماس لودول لی در مجلس ۱۷۵۶ تا ۱۷۶۱ خدمت کرد اما هیچ‌یک از آن دو در دور بعدی انتخابات رأی کافی نی‌آوردند. سپس رأی‌دهندگان استفورد ویرجینیا دو مرتبه-ی پیاپی میسون را برای مجلس ۱۷۶۶ تا ۱۷۷۲ به همراه جان الکساندر انتخاب کرده و نهایتاً در سال ۱۷۷۲ یولورتون پیتون را جایگزین او نمودند. در سال ۱۷۶۰، میسون زمینی را در شهر لادن، ویرجینیا خریداری کرده و دشت رازبری نامید. او این زمین را (مانند چوکاوامسیک) با استفاده از برده به عنوان نیروی کار مدیریت می‌کرد. میسون در سال ۱۷۷۱ در این مزرعه عمارتی ساخته و پس از مرگ همسر
۱۷۷۱ در این مزرعه عمارتی ساخته و پس از مرگ همسر نخستش به آنجا نقل مکان کرد و به عنوان یک میزبان شهرت زیادی کسب نمود. او مدت کوتاهی پیش از مرگ، صاحب ۴۷ برده در شهر لادن، ویرجینیا بود. پس از مرگ وی پسر بزرگترش استیونز تامسون میسون وارث آن زمین شد. بدین ترتیب، او در طی نخستین مجمع انقلابی ویرجینیا در سال ۱۷۷۴ با همراهی زمین‌داران دیگر فرانسیس پیتون و جوسیاس کلافام نمایندگی شهرلادن، ویرجینیا را برعهده گرفت. با این حال او به عنوان تنها نمایندهٔ مخالف تصویب ممنوعیت واردات با مطرح کردن بیماری‌اش تصمیم به
ممنوعیت واردات با مطرح کردن بیماری‌اش تصمیم به بازنشستگی از کارهای دولتی گرفت. با این وجود پسر بزرگ و وارث او، استیونز تامسون میسون، با سربلندی در ارتش قاره‌ای خدمت‌گزاری کرد. سه سال بعد، رأی‌دهندگان شهرلادن، ویرجینیا میسون و کلافام را به عنوان نمایندگان (پاره‌وقت) در مجلس نمایندگان ویرجینیا برای دوره‌های ۱۷۷۷ و ۱۷۷۸ انتخاب کردند. پس از آن میسون با الیزابت وست وود که همسرش والاس اهل الیزابت سیتی را از دست داده بود، وارد رابطهٔ عاشقانه شد. آن دو در نوامبر ۱۷۷۷ ازدواج کردند ولی شهرلادن، ویرجینیا در نظر عروس
ازدواج کردند ولی شهرلادن، ویرجینیا در نظر عروس تازه، عقب مانده بود. شاید به سبب نفوذ و اثر الیزابت اوایل ۱۷۷۹ رأی‌دهندگان شهر الیزابت سیتی، میسون را به عنوان یکی از نمایندگان شان در مجلس نمایندگان ویرجینیا انتخاب کرده و کناره‌گیری وی را نپذیرفتند؛ مگر زمانی که مجلس صلاحیت میسون را رد کرده و دستور به انتخابات جدیدی داد که در آن ویلیام هنری برای خدمت در کنار جان تب برگزیده شد. اعضای مجلس در سال ۱۷۷۸ میسون را در کنار جوزف جونز، جان بلر، توماس لودول لی و پل کارینگتون، به عنوان یکی از پنج قاضی دادگاه عمومی
کارینگتون، به عنوان یکی از پنج قاضی دادگاه عمومی (اکنون دادگاه عالی ویرجینیا نام دارد) انتخاب کرد. همین امر منجر به رد صلاحیت او برای خدمت بیشتر در مجلس شد. در پی جنگ انقلاب آمریکا و تغییرات مجدد مجلس ایالتی، رأی‌دهندگان شهر استفورد بار دیگر میسون بیمار را به عنوان یکی از نمایندگان‌شان درمجلس نمایندگان سال ۱۷۸۳ انتخاب کردند و او برای آخرین دوره در کنار قانون‌گذار کهنه‌کار، چارلز کارتر، خدمت کرد. در آن زمان میسون رئیس کمیتهٔ دادگاه‌های عدالت بود اما بدون تلاش برای انتخاب مجدد، یک سال بعد در دشت رازبری چشم
برای انتخاب مجدد، یک سال بعد در دشت رازبری چشم از جهان فروبست. زندگی خصوصی. میسون در سال ۱۷۵۸ با مری کینگ بارنز، تنها دختر سرهنگ آبراهام بارنز و مری کینگ ازدواج کرد. او و مری صاحب چهار فرزند شدند. مری در روز ۲۱ اکتبر ۱۷۷۱ در شهر پرنس ویلیام، ویرجینیا چشم از جهان فروبست و در مقبرهٔ خانوادگی میسون در گانستون هال به خاک سپرده شد. اما پس از مرگ تامسون مطابق وصیت او به فرزند ارشدشان، استیونز توماس میسون، به دشت رازبری منتقل شد. میسون شش سال پس از مرگ همسرش در سال ۱۷۷۷ با الیزابت وست وود والاس ازدواج کرد. او و
۱۷۷۷ با الیزابت وست وود والاس ازدواج کرد. او و الیزابت صاحب چهار فرزند شدند. مرگ و میراث. میسون در ۲۶ فوریه ۱۷۸۵ در سن ۵۱ سالگی در دشت رازبری چشم از جهان فروبست. بر طبق وصیت‌نامه‌اش، وست‌وود تامسون میسون و ویلیام تمپل تامسون میسون، هیچ‌کدام نباید پیش از آنکه به سن ۲۱ سالگی برسند به ترتیب، در سمت جنوبی رودخانه جیمز یا پایین ویلیامزبورگ سکونت کنند تا مبادا مفاهیم والاتری از اهمیت خود از آنچه من برای فرزندانم آرزو می‌کردم، درک کنند. به علاوه او درخواست کرده بود که همسر نخستش در کنار و نوزاد مرحومش جورج در
بود که همسر نخستش در کنار و نوزاد مرحومش جورج در بالای سرش دفن شوند. بخشی از این زمین امروزه به عنوان قسمتی از منطقهٔ تاریخی روستایی کاتوکتین محافظت شده‌است. گرچه خانه‌ای که میسون ساخته و فرزندانش آن را تغییر داده بودند، در ابتدای قرن بیستم دچار حریق شده و فروریخت. این خانه در سال ۱۹۱۰ جایگزین ساختمان کنونی به سبک مستعمراتی روستایی، شده‌است.
ویلیام آلن (William Allen) (زادهٔ ۵ اوت ۱۷۰۴ – درگذشتهٔ ۶ سپتامبر ۱۷۸۰)، بازرگان ثروتمند، وکیل مدافع و قاضی کل استان پنسیلوانیا و شهردار فیلادلفیا در دوران استعمار بود. در زمان جنگ انقلاب آمریکا، آلن یکی از ثروتمندترین و قدرتمندترین مردان در فیلادلفیا بود. آلن که یک وفادارمانده [وفادار به بریتانیا] بود، به این نظر بود که مستعمرات باید مشکلات خود با پارلمان بریتانیا را از طریق مراجعه به قانون اساسی بر طرف نماید، او همچنین هر نوع جنبش به‌سوی استقلال را نکوهش می‌کرد. او در ۱۷۵۰ میلادی یک ملک بزرگ و کاخ به‌نام
او در ۱۷۵۰ میلادی یک ملک بزرگ و کاخ به‌نام مانت ایری در خارج از فیلادلفیا ساخت؛ این محله به‌نام ملک وی معروف شده و حالا بخشی از شهر فیلادلفیا است. در ۱۷۶۲ میلادی، او مکانی را تأسیس کرد که بعداً به آلن‌تاون، پنسیلوانیا مشهور شد و او در آنجا یک مرکز شکار داشت. زندگی و حرفه. آلن، متولد ۱۷۰۴ میلادی در فیلادلفیا، فرزند ویلیام آلن سینیور بود، پدر وی بازرگان موفقی بود که نژاد اسکاتلندی-ایرلندی داشت و از دنگانون، شهرستان تایرون، ایرلند همراه با برادرش جان و پدر خود به آمریکا مهاجرت کرده بود. آلن بزرگتر بنا بر
خود به آمریکا مهاجرت کرده بود. آلن بزرگتر بنا بر روابط نزدیکی که با ویلیام پن، مالک مستعمره پنسیلوانیا داشت، به شهرت رسید. آلن زمانی که جوان بود، بیشتر زمان خود را برای تحصیلات و پیراستگی در انگلستان سپری کرد. در ۱۷۲۰ میلادی، او برای آموزش در رشته حقوق در میدل تیمپل وارد شده و همزمان به عنوان دانشجوی خصوصی وارد کلیر کالج، کمبریج شد. زمانی که پدر آلن در ۱۷۲۵ میلادی در گذشت، او به فیلادلفیا بازگشت تا تجارت خانوادگی خود را مدیریت نماید. در بهار ۱۷۲۹ میلادی، آلن همراه با وکیل مدافع اندرو همیلتون (پدر زن آینده
همراه با وکیل مدافع اندرو همیلتون (پدر زن آینده خود) به عنوان معتمد صندوق خریداری زمین و ساختن تعمیر کاخ ایالتی در فیلادلفیا که در آن زمان مرکز استان بود، انتخاب شدند. به هر دو نفر این صلاحیت داده شده بود تا قطعه زمینی برای این پروژه خریداری نمایند. تا اکتبر ۱۷۳۰ سال بعدی، آلن و همیلتون به خریداری مقدار زیاد زمین در جاده چیست‌نت به هزینه شخصی خود آغاز کردند، ملکی که کاخ ایالتی پنسیلوانیا (که بعداً به سالن استقلال معروف شد) قرار بود روی آن ساخته شود. در ۱۷۳۵ میلادی، آلن به عنوان شهردار، شهر فیلادلفیا انتصاب
میلادی، آلن به عنوان شهردار، شهر فیلادلفیا انتصاب یافت. سال بعدی، وی با برگزاری مهمانی برای تمامی شهروندان و مهمانان شهر، از باز شدن ساختمان تقریباً تکمیل شده کاخ ایالتی تجلیل کرد؛ این مهمانی در آن زمان به عنوان «بزرگترین و برازنده‌ترین محفلی که در آن قسمت آمریکا برگزار شده بود»، توصیف گردید. بنا بر وصیت پدر زن خود اندرو همیلتون، مورخ ۳۱ ژوئیه- ۱ اوت ۱۷۴۱، آلن تمامی زمین محوطه کاخ ایالتی و اراضی دولتی حومه آن را به ارث برد. این اراضی قرار بود توسط وی و برادر زن‌اش جیمز همیلتون مدیریت شود. آلن و همیلتون در