payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فضل حکیمی (زاده ۲۷ مرداد -اسد ۱۳۵۶) بازیگر، کارگردان، فیلم نامه نویس و تهیه‌کننده اهل افغانستان است که در تورنتو کانادا زندگی می‌کند. او بیش از یازده فیلم را در کارنامه خود دارد و اولین فیلم خود را تحت نام تلاش در هالند ساخت که کارگردان و نویسندگی این فیلم را خودش به عهده داشت. حکیمی در سال ۱۳۹۲ فیلم کابلی پتهان را با دوستش مارشال ابرهیمی در هند ساخت. زندگی‌نامه. حکیمی در چهاردی شهر کابل بدنیا آمد. وی تحصیلات خود را در رشته ساختمان سازی به پایان رساند. از ایام نوجوانی علاقه‌مند به ورزش بود و مدتی را نیز
ایام نوجوانی علاقه‌مند به ورزش بود و مدتی را نیز مربی ورزش‌های رزمی در شهر پلخمری بود. او بعدها کشور را به دلیل جنگ‌های داخلی ترک گفت و به هلند مهاجرت کرد و در سال ۱۳۸۳ به‌طور آماتور وارد عرصه سینما شد. فیلم‌هایی که او را بیشتر به شهرت رساند فیلم خانه بدوش و آشیانه هستند که در لندن و افغانستان تصویر برداری شدند. اجراها. حکیمی در فیلمی کوتاه از بی‌بی‌سی نیز کار کرد. وی همچنین در یک فیلم کانادایی به نام (خیابان لاشخور) نقشی منفی بازی کرد.
لوئیس خاویر موسکرا (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کلمبیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آلان تساگائف (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل بلغارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره شده‌است.
تان هووه لیانگ (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل سنگاپور بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
آلبرت پترشون (؛ ۵ مه ۱۸۸۵ – ۸ مارس ۱۹۶۰) وزنه‌بردار اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
بوهومیل دوردیس () وزنه‌بردار اهل چکسلواکی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
رودولف مانگ (; ۱۷ ژوئن ۱۹۵۰ – ) وزنه‌بردار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
دیوزو وِرِش (; – ) وزنه‌بردار اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
اینگو اشتاینهوفل (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آلبرتو بلانکو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل کوبا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال برنز شده‌است.
روت اوگبیفو (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل نیجریه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
اومبرتو سلوتی (; ۳۱ مارس ۱۹۳۲ – ۱۹۹۲) وزنه‌بردار ایتالیایی‌تبار اهل آرژانتین بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ایزرائیل خوزه روبیو (؛ زادهٔ ۱۱ ژانویه ۱۹۸۱) وزنه‌بردار اهل ونزوئلا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
ری سونگ-هوی (؛ زادهٔ ۳ دسامبر ۱۹۷۸) وزنه‌بردار زن اهل کره شمالی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره شده‌است.
یوشییوکی میاکه (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار اهل ژاپن بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال برنز شده‌است.
یوتو یوتوف (؛ زادهٔ ۲۲ مه ۱۹۶۹) وزنه‌بردار اهل بلغارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۴ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آبراهام شاریته (؛ – ) وزنه‌بردار اهل هلند بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
پرندگان بهشت یک فیلم سینمایی درام آمریکایی آماده اکران برای سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی سارا آدینا اسمیت که "براساس رمان ستاره‌های سوزان درخشان" ساخته آک اسمال در سال ۲۰۱۹ ساخته شده‌است. داستان. دو رقصنده در یک آکادمی نخبه رقص باله در پاریس هنگامی که برای رسیدن به یک قرارداد برای پیوستن به اپرا ملی پاریس دوستی خود را آزمایش می‌کنند.
مشترک‌المنافع () این سرزمین‌ها عبارتند از: جزایر ماریانای شمالی، نام کامل آن جزایر مشترک‌المنافع ماریانای شمالی و پورتوریکو است. این اصطلاح همچنین توسط فیلیپین در بیشتر دوره خود تحت حاکمیت ایالات متحده، زمانی که به‌طور رسمی فیلیپین مشترک‌المنافع نامیده می‌شد، استفاده می‌شد.
دولت در تبعید مشترک‌المنافع فیلیپین () ادامه دولت فیلیپین مشترک‌المنافع پس از نقل مکان آنها از کشور در طول جنگ جهانی دوم بود. فیلیپین مشترک‌المنافع خودگردانی داشت، اگرچه تحت کنترل نهایی ایالات متحده آمریکا بود. در جریان نبرد فیلیپین (۴۲–۱۹۴۱) توسط امپراتوری ژاپن، دولت پس از فرار داگلاس مک‌آرتور از فیلیپین در مارس ۱۹۴۲، به استرالیا نقل مکان پیدا کرد.
اشغال فیلیپین توسط ژاپن () بین سالهای ۱۹۴۲ و ۱۹۴۵ اتفاق افتاد، زمانی که امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم، فیلیپین مشترک‌المنافع را اشغال کرد. لشکرکشی فیلیپین (۴۲–۱۹۴۱) در ۸ دسامبر ۱۹۴۱، ده ساعت پس از حمله به پرل هاربر آغاز شد. همان‌طور که در پرل هاربر، هواپیمای آمریکایی در حمله اولیه ژاپن به شدت آسیب دید. ناوگان آسیایی آمریکایی در فیلیپین که فاقد پوشش هوایی بود، در ۱۲ دسامبر ۱۹۴۱ به جاوه عقب‌نشینی کرد. در شب ۱۱ مارس ۱۹۴۲ ژنرال داگلاس مک‌آرتور در طی فرار داگلاس مک‌آرتور از فیلیپین از کورگیدیدور خارج شد و به
مک‌آرتور از فیلیپین از کورگیدیدور خارج شد و به استرالیا که ۴۰۰۰ کیلومتر دورتر بود نقل‌مکان کرد.
قطعهٔ شناسانهٔ یکسان ( fragment) به صورت کوتاه شده URI) fragment) یک رشته از نویسه‌ هاست که در یک (Hyper text) به منظور اشاره به یک منبع سیستم به کار می‌رود که خود بخشی از یک منبع اصلی دیگر است. آن منبع اصلی با کمک یک شناسهٔ منبع یکسان شناسایی می‌شود و قطعاتش هر یک شناسه‌ای مختص خود دارند. به عنوان نمونه، برای شناساندن یک محتوای وب از مکان‌ یاب منبع یکسان (URL که به آن نشانی وب هم می‌گویند) استفاده می‌شود و هر گاه یک علامت مربع (codice_1) در انتهای آن قرار بگیرد، آنچه پس از این علامت می‌آید به عنوان شناسهٔ
آنچه پس از این علامت می‌آید به عنوان شناسهٔ یک قطعه (معمولاً یک بخش از صفحهٔ وب) تلقی می‌شود. قالب کلی قطعهٔ شناسهٔ منبع یکسان در RFC 3986 توضیح داده شده‌است. علامت مربع خود جزئی از شناسهٔ قطعه تلقی نمی‌شود.
کانسای نرولاک () شرکت صنایع شیمیایی هندی است، که در سال ۱۹۲۰ در بمبئی تأسیس شد. Kansai Nerolac Paints Limited بزرگترین شرکت رنگ صنعتی و سومین شرکت بزرگ رنگ‌های تزئینی هند و یکی از شرکت‌های تابعه Kansai Paint ژاپن است. از سال 2015، این شرکت دارای سومین سهم بازار بزرگ با 15.4 درصد در صنعت رنگ هند بوده است.
تهاجم ژاپن به تایوان () موفقیت این اردوکشی، اولین استقرار ارتش امپراتوری ژاپن در خارج از کشور و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن را به نمایش گذاشت، و همچنین شکنندگی و ضعف دودمان چینگ را نشان داد. پس از این نبرد، نفوذ و قدرت تسلط چین بر تایوان به شکل قابل توجهی کاهش یافت.
روزهای آبی یک مجموعه تلویزیونی است به کارگردانی محمدرضا حاجی‌غلامی و تهیه کنندگی پرویز امیری که از ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۰ از شبکه پنج پخش شد. داستان. قصه سریال «روزهای آبی» پیرامون خانواده‌ای است که بنا به دلایلی از شهر به روستا می‌روند و تغییر سبک زندگی شان دست مایه اصلی داستان خواهد بود. پدر خانواده پولهایش را شریک او ربوده و قرار است به زندان بیفتد. اواز دخترش می‌خواهد قبل از توقیف شدن خانه او به اتفاق خواهر و برادرش به شمال و روستا بعد سالها نزد خاله اشان بروند تا در امان باشند. از طرفی قرار است ساره با
بروند تا در امان باشند. از طرفی قرار است ساره با نامزدش ازدواج کند و به آلمان بروند. اما… آنها به سمت شمال حرکت می‌کنند. در راه ارن خراب شده و در نمایندگی توسط طلبکاران پدر توقیف می‌شود. آنها به سختی خود را به روستای خاله می‌رسانند. خاله بدنبالشان میآید و به خانه می‌برد. خاله خانه اش را تبدیل به بومگردی کرده و همراه پسرش اقبال و عروسش محبوبه و دختر خوانده اش در آنجا کار و زندگی می‌کنند. اتاقی به آنها می‌دهند. برادر ساره جای آنها را به نامزدش لو می‌دهد. او می‌آید و به ساره می‌گوید به آلمان بروند. ساره او را
و به ساره می‌گوید به آلمان بروند. ساره او را همراهی می‌کند ولی در راه پشیمان شده برمیگردد. پدر در زندان است. ساره می‌خواهد زمین‌های ارثی مادرش را بفروشد تا بدهی پدرش را بدهد. آقا ضیا مشاور پدر گفته مادرش زمین زیاد و با ارزشی دارد. او بدون اطلاع خاله از محبوبه کمک می‌گیرد و او برادر قالتش نیمچه را معرفی می‌کند. تا اینکه او آنها را پیش رئیس شورا می‌برد. اما خاله مطلع شده و پس از ماجراهایی کار سند زمین را از طریق شورای معطل روستا حل می‌کند. نیمچه مشتری میاورد. ماشالله کلاهبردار رئیس شورا فراری می‌شود و بقیه
ماشالله کلاهبردار رئیس شورا فراری می‌شود و بقیه دستگیر و نیمچه سرگردان می‌شود. او مشتری را به ساره معرفی می‌کند. او کسی نیست جز بردیا نامزدش… پایان قرار بر ساخت سری دو این سریال بود که نشد متأسفانه. سریال کمدی عاشقانه جذابی که تا بحال چهار بار از تلویزیون پخش شده…
تایوان تحت حکومت چینگ (به لاتین: Taiwan under Qing rule) یک استان تحت اداره امپراتوری و یک دوره تاریخی تایوانی در دودمان چینگ است.
سعید رستموف (; – ) یک آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر آذربایجانی بود. زندگی‌نامه. سعید رستموف ۱۲ مارس ۱۹۰۷ در شهر ایروان, فرمانداری ایروان در امپراتوری روسیه (ارمنستان کنونی) زاده شد. عنفوان کودکی و آموزش متوسطه اش را در این شهر سپری کرد. وی کوچک‌ترین فرزند از میان چهار فرزند خانواده بود. به دنبال مرگ پدر و ازدواج دوم مادرش، برادر بزرگ ترش که تا آن زمان ازدواج کرده بود، سرپرست او شد و بزرگش کرد. در سال ۱۹۱۸، در نتیجه نزاع‌های قومی در اریوان، برادرش به قتل رسید. زن برادرش با بقیه اعضای خانواده از جمله خود سعید رستموف
با بقیه اعضای خانواده از جمله خود سعید رستموف به ترکیه فرار کرد. در سال ۱۹۱۹، آنها ابتدا به گنجه، سپس به آغ‌داش نقل مکان کردند و سرانجام در باکو اقامت گزیدند؛ جایی که رستموف نوجوان در یک دانشسرای عالی پذیرفته شد. از همان دوران نوجوانی، وی علاقه شدیدی به موسیقی و هنرهای تجسمی از خود نشان می‌داد. به زودی یکی از مدرسانش که سپس او را با عزیر حاجی‌بیگف آشنا ساخت، به استعداد موسیقی سعید رستموف پی برد. عزیر حاجی‌بیگف به او کمک کرد در کلاس‌های تار در آکادمی موسیقی ثبت نام کند. در عین حال، تحصیلات خود را در زمینه
ثبت نام کند. در عین حال، تحصیلات خود را در زمینه آموزش و پرورش نیز دنبال کرده و در سال ۱۹۳۲ از دانشگاه دولتی ترتیب مدرس آذربایجان دانش‌آموخته شد. حدود در سال ۱۹۳۰ به عقد خانمی پرستار به نام «بیکه» درآمد که هنگام اقامتش در شهر آغ‌داش با او آشنا شده بود. حاصل این ازدواج چهار فرزند از جمله دو دختر و دو پسر بود که همه آن‌ها هم در آینده در عرصه موسیقی فعالیت کردند. فعالیت. سعید رستموف در طول عمر خود کتاب‌های درسی متعددی در مورد آموزش نت و دستورهای نواختن تار منتشر کرد. تک‌نگاشت‌های او شامل موضوعاتی همچون
منتشر کرد. تک‌نگاشت‌های او شامل موضوعاتی همچون رقص‌های سنتی آذربایجان، موسیقی سنتی آذربایجانی و موسیقی عاشیق آذربایجانی می‌باشد. او همچنین شعرهایی برای کودکان سرود، که بسیاری از آن‌ها وارد برنامه‌های درسی در دبیرستان‌ها شدند. در سال ۱۹۳۵ بود که رئیس و رهبر یک گروه موسیقی سنتی تازه تأسیس و منحصر به فرد انتخاب شده و تا ۴۰ سال دیگر آن را مدیریت کرد. در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۱، به ترتیب به عنوان رئیس «باشگاه موسیقی فیئولتوف»، و گروه رقص، یکی از زیرمجموعه‌های گروه دولتی موسیقی و رقص آذربایجان، منصوب شد. بین سال‌های
موسیقی و رقص آذربایجان، منصوب شد. بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۵۳، مسئولیت اتحادیه آهنگ‌سازان آذربایجان را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۵۱، جایزه استالین، بزرگ‌ترین جایزه شوروی، را دریافت نمود. در سال ۱۹۵۷، از وی با اعطای عنوان افتخاری هنرمند مردمی آذربایجان، تقدیر به عمل آمد. سعید رستموف در طول فعالیت‌های خویش در عرصه موسیقی، نه تنها صدها موسیقی من جمله پارتیتور و اپرت ساخته، بلکه بسیاری از نمایش‌ها نظیر سوئیت، مارش، کانتات و غیره… در رهبری اورکستر همراهی کرد. سعید رستموف ۱۰ ژوئن سال ۱۹۸۳، در سن ۷۶ سالگی، در باکو در
۱۰ ژوئن سال ۱۹۸۳، در سن ۷۶ سالگی، در باکو در آذربایجان شوروی درگذشت.
گروه دولتی موسیقی و رقص آذربایجان () یکی از گروه‌های موسیقی در جمهوری آذربایجان است. تاریخچه. گروه دولتی موسیقی و رقص آذربایجان در سال ۱۹۳۸ از سوی عزیر حاجی‌بیگف، بنیاگذار موسیقی کلاسیک آذربایجانی، تأسیس شد. آهنگ‌سازانی همچون سعید رستموف، جهانگیر جهانگیروف، واصف آدیگوزلف، حاجی خان‌محمدوف، «تلمان حاجی‌اف» و «رامیز میریشلی» به همران عزیر حاجی‌بیگف این گروه را رهبری کرده‌اند. پی از درگذشت فکرت امیروف، گروه به اسم وی نام‌گذاری شد. استادان شهیر رقص مثل امینه دلبازی، «توتو حمیداوا»، «بویوک‌آقا محمدوف»، رزا
دلبازی، «توتو حمیداوا»، «بویوک‌آقا محمدوف»، رزا جلیل‌اوا، «آلیه رمضان‌اوا»، «آفاق ملیک‌اوا» ، «کامل داداشوف»، «نادر محمدوف» و سایرین در این گروه آموزش دیده‌اند. رپرتوار این گروه به آهنگ‌ها، رقص‌ها و آهنگ‌های کر در خود جای می‌دهد که برگرفته از موسیقی‌های آذربایجانب و سایر ملل جهان می‌باشد. از ژانویه سال ۲۰۰۰، ارکستر دولتی سازهای محلی جمهوری آذربایجان تحت این گروه فعالیت دارد.
چهاردهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم رولان که ویژه کودکان و نوجوانان است از ۶ تا ۱۰ نوامبر ۲۰۱۸ (۱۵ تا ۱۹ آبان ۱۳۹۷) در ایروان ارمنستان با حضور ۱۸۶ فیلم از ۶۳ کشور برگزار شد. این جشنواره توسط بنیاد ترویج سینما و تلویزیون ارمنستان به نام بنیاد رولان بایکوف برگزار می‌شود. جشنواره این دوره به یاد آوازخوان فقید افسانه‌ای، شارل آزناوور تقدیم شد. بعلاوه ایروان، جشنواره در استان‌های شیراک، لوری، گغارکونیک، آرماویر و کوتایک و همین آرتساخ برگزار شد. دو فیلم ایرانی "یه‌وا" به کارگردانی آناهید آباد و "نسترن‌های
"یه‌وا" به کارگردانی آناهید آباد و "نسترن‌های وحشی" به کارگردانی رهبر قنبری در بخش رقابتی جشنواره حضور داشتند.
جاکومو راسپادوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه اتلتیکو مادرید بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایتالیا، زیر ۱۹ سال ایتالیا، زیر ۲۰ سال ایتالیا، زیر ۲۱ سال ایتالیا و ایتالیا بازی کرده‌است.
متز سلز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیرسه و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده‌است.
یورین تیمبر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که برای باشگاه آرسنال بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده‌است.
کودی متس گاکپو (به ؛ زادهٔ ۷ مهٔ ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست وینگر برای باشگاه فوتبال لیورپول در لیگ برتر انگلیس و تیم ملی هلند بازی می‌کند. گاکپو که محصول آکادمی پی‌اس‌وی است، اولین بازی خود را برای این باشگاه در فوریه ۲۰۱۸ انجام داد. در فصل ۲۲–۲۰۲۱، پس از به ثمر رساندن ۲۱ گل در ۴۷ بازی در تمامی رقابت‌ها، او جایزه بهترین فوتبالیست هلندی را به دست آورد. گاکپو فوتبال بین‌المللی جوانان هلند را از رده زیر ۱۸ تا زیر ۲۱ سال بازی کرد. او اولین بازی ملی خود را در ژوئن ۲۰۲۱ در جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰
ملی خود را در ژوئن ۲۰۲۱ در جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۰ انجام داد. وی با تیم ملی هلند به مقام پنجم جام جهانی ۲۰۲۲ رسید.
مایکولا ماتوینکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا و باشگاه فوتبال شاختار دونتسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اوکراین، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
بودان میخایلیچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال استال کامیانسکه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اوکراین، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
یونی ماکارنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال کورتریک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
مایکولا شاپارنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال ماریوپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
رومن یارمچاک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.اکنون این بازیکن در تیم والنسیااسپانیا توپ می زند وجزء بازیکنان ثابت وموثرتیم خودهست
آرتم بسیدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
سیمون اسلوگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال یوونتوس، باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال اسپتزیا، باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب و باشگاه فوتبال لوتون تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کرواسی، زیر ۲۱ سال کرواسی، و کرواسی بازی کرده‌است.
برنا باریشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب، باشگاه فوتبال رنجرز و باشگاه فوتبال اوسیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
یوسیپ یورانووییچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. او همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
دوماگوی برداریچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی، و کرواسی بازی کرده‌است.
برونو پتکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاتانیا، باشگاه فوتبال تراپانی، باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال دینامو زاگرب، باشگاه فوتبال هلاس ورونا، باشگاه فوتبال رجانا، باشگاه فوتبال وارزه و باشگاه فوتبال ویرتوس انتلا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی و کرواسی بازی نکرده است.
سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم رولان که ویژه کودکان و نوجوانان است از ۷ تا ۱۱ نوامبر ۲۰۱۷ (۱۶ تا ۲۰ آبان ۱۳۹۶) در ایروان، ارمنستان برگزار شد. پویانمایی «"کلیله و دمنه"» به کارگردانی علیرضا توکلی بینا در بخش پویانمایی‌های بلند و «"حورا"» ساخته غلامرضا ساغرچیان در بخش پانوراما، هر دو فیلم به پخش کنندگی بنیاد سینمایی فارابی به رقابت می‌پردازند.
آنته بودیمیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال سمپدوریا، باشگاه فوتبال سن پائولی، باشگاه فوتبال کروتونه و باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال کرواسی و کرواسی بازی کرده‌است.
میسلاو اورشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کرواسی است. که در باشگاه فوتبال دینامو زاگرب در لیگ برتر فوتبال کرواسی و همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی میکند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال رییکا، باشگاه فوتبال اسپتزیا و باشگاه فوتبال چونام دراگونز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کرواسی، زیر ۲۱ سال کرواسی و کرواسی بازی کرده‌است. زنوزی ادعا دارد که وی ترک اصیل است و خواهان خرید وی است افتخارات. اولسان هیوندای دینامو زاگرب افتخارات شخص
ماتئوس کلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پک زووله، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال وولفسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال لهستان، زیر ۲۱ سال لهستان، و لهستان بازی کرده‌است.
تاریخ یهودیان در اوستیای جنوبی به تاریخ یهودیان در گرجستان مرتبط است. بیشتر اوایل تاریخ یهودیان در اوستیای جنوبی مشابه سایر جوامع یهودی در منطقه گرجستان است. در همان زمان، تسخینوالی، پایتخت اوستیای جنوبی، به دلیل تعداد قابل توجهی از یهودیان گرجی شهرت داشت، جایی که جامعه محل زندگی خود را داشت. ارتباط با یهودیان گرجستان. تاریخ یهودیان در گرجستان بیش از ۲۵۰۰ سال قدمت دارد. یهودیان گرجی () یکی از قدیمی‌ترین جوامع در گرجستان هستند که مهاجرت آنها به این کشور را در زمان اسارت بابلیان در قرن ۶ قبل از میلاد دنبال
در زمان اسارت بابلیان در قرن ۶ قبل از میلاد دنبال می‌کند. پیش از الحاق گرجستان به روسیه، تاریخ ۲٬۶۰۰ ساله یهودیان گرجستان تقریباً با عدم وجود یهود ستیزی و یکسان‌سازی قابل مشاهده در زبان و فرهنگ گرجی همراه بود. یهودیان گرجی از نظر قومی و فرهنگی از یهودیان کوهستانی همسایه متمایز شناخته می‌شدند. آنها همچنین به‌طور سنتی یک گروه کاملاً جدا از یهودیان اشکنازی در گرجستان بودند که پس از الحاق روسیه به گرجستان وارد این کشور شدند. تاریخ معصار. در سال ۱۸۹۱، خاخام اشکنازی آوراهام خولیس از لیتوانی به تسخینوالی نقل مکان
آوراهام خولیس از لیتوانی به تسخینوالی نقل مکان کرد. در تسخینوالی، خوولیس یک مدرسه و کنیسه تأسیس کرد و او اندیشه‌های خاخام آمیز اروپا را به یهودیان گرجستان آموزش داد. امروزه، کنیسه خوولیس رها شده و به علت جنگ کمی تخریب. روزهای یکشنبه، مراسم باپتیست در آنجا برگزار می‌شود. طبق سرشماری‌های شوروی در سال‌های ۱۹۲۶ و ۱۹۳۹ حدود ۲۰۰۰ یهودی در اوستیای جنوبی زندگی می‌کردند، بجز تعداد کمی در تسخینوالی. در اواخر سال ۱۹۲۶ تقریباً یک سوم ساکنان این شهر یهودی بودند. بعداً هنگام مهاجرت به شهرهای بزرگتر اتحاد جماهیر شوروی یا
مهاجرت به شهرهای بزرگتر اتحاد جماهیر شوروی یا مهاجرت به اسرائیل یا سایر کشورها، تعداد آنها کاهش یافت. اکثر جمعیت یهودیان طی جنگ اول اوستیایی در سال ۱۹۹۱ از اوستیای جنوبی به اسرائیل و گرجستان فرار کردند. باقیمانده آن‌ها پیش از جنگ ۲۰۰۸ فرار کردند. امروز فقط یک یهودی در اوستیای جنوبی باقی مانده‌است، یک زن مسن تنها که در تسخینوالی زندگی می‌کند.
"مهرک" بنابر شاهنامه فردوسی پرستار دیرینه انوشیروان عادل بود، که از کار اخراج شد. روزی در گفتگوی بین بزرگان با انوشیروان کسی از بزرگان، از انوشیروان می‌پرسد مهرک که سالیان طولانی پرستار دربار بود، چه عملی از او سر زد که از کار اخراج شد؟ انوشیروان پاسخ داد که رفتارش عوض شده بود و همیشه مَست به درگاه می‌آمد و همواره جام‌مَی در دست داشت.
تاریخ یهودیان در استرالیا از سال ۱۷۸۸ که انگلیس در استرالیا مستعمره تشکیل داده بود آغاز می‌شود. اگرچه اروپایی‌ها قبل از سال ۱۷۸۸ به استرالیا سفر کرده بودند، اما هیچ مدرکی در مورد ملوانان یهودی در بین خدمه وجود ندارد. اولین یهودیانی که به استرالیا آمده‌اند، در اثر انتقال محکومین به ناوگان بوتانی در سال ۱۷۸۸ با اولین ناوگان مستقر اولین شهرک اروپایی در این قاره، در محل سیدنی کنونی، صورت گرفت. ۹۷٬۳۳۵ استرالیایی بودند که در سرشماری سال ۲۰۱۱ خود را یهودی معرفی کردند، اما تعداد واقعی آنها ۱۱۲٬۰۰۰ نفر تخمین زده
کردند، اما تعداد واقعی آنها ۱۱۲٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. (پاسخ به پرسش در سرشماری اختیاری بود) اکثریت یهودیان اشکنازی هستند، بسیاری از آنها پناهنده یهودی هستند، از جمله بازماندگان هولوکاست که در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن وارد شدند. یهودیان حدود ۰٫۵٪ از جمعیت استرالیا را تشکیل می‌دهند. تاریخ. دوران استعمار. یهودیان استرالیا هرگز بیش از ۱٪ از کل جامعه را تشکیل نمی‌دادند. هشت تا از محکومین حمل و نقل به خلیج بوتانی در سال ۱۷۸۸ روی اولین ناوگان به عنوان یهودی شناخته شده‌است. احتمالاً تعداد آنها بیشتر بود،
شناخته شده‌است. احتمالاً تعداد آنها بیشتر بود، اما تعداد دقیق آنها ممکن نیست زیرا سوابق حمل و نقل نشان دهنده دین یک محکوم نیست. تخمین زده می‌شود که بیش از هزار نفر دیگر از نژاد یهودی در ۶۰ سال آینده به عنوان محکوم به استرالیا فرستاده شده باشند. بیشتر آنها از لندن بودند، از طبقه کارگر بودند و مرد بودند. تنها ۷٪ از محکومین یهودی زن بودند، در حالی که محکومین غیر یهودی ۱۵٪. میانگین سنی محکومین یهودی ۲۵ سال بود، اما در محدوده سن ۸ سالگی تا برخی افراد مسن بود. استر آبراهامز (که با ناوگان اول همراه دختر بچه اش
استر آبراهامز (که با ناوگان اول همراه دختر بچه اش رزانا آمد) و ایکی سلیمان از جمله محکومین یهودی بودند. در ابتدا، کلیسای انگلیس آیین مستقر در این مستعمره بود، و در طول سالهای ابتدایی حمل و نقل، همه محکومین موظف بودند که روزهای یکشنبه در مراسم کلیسای انگلیس شرکت کنند. این شامل کاتولیک‌های ایرلندی و همچنین یهودیان بود. به همین ترتیب، تحصیلات در شهرک جدید تا دهه ۱۸۴۰ تحت کنترل کلیسای آنگلیکان بود. اولین حرکت به سمت تشکیلات در جامعه، تشکیل یک شورا کادیشا (یک جامعه دفن یهودی) در سیدنی در سال ۱۸۱۷ بود. در سال
جامعه دفن یهودی) در سیدنی در سال ۱۸۱۷ بود. در سال ۱۸۲۰، ویلیام کاپر زمینی را برای ایجاد یک گورستان یهودی در گوشه سمت راست قبرستان مسیحیان وقت اختصاص داد. بخش یهودیان برای امکان دفن یکی از جوئل جوزف ایجاد شده‌است. در طی ده سال آینده، تعداد اعضای جامعه افزایش چشمگیری نداشته و خدمات آن بیش از یک بار در سال فراخوانی نشده‌است. اختصاص واقعی زمین برای یک قبرستان مقدس یهودیان تا سال ۱۸۳۲ تصویب نشده بود. در سال ۱۸۳۲، اولین عروسی یهودیان در استرالیا جشن گرفته شد. در طی دهه‌های پسین، تعداد یهودیان افزایش یافت و به
طی دهه‌های پسین، تعداد یهودیان افزایش یافت و به دلیل مهاجرت یهودیان از انگلستان و آلمان بود. "کهیلاس" (جوامع سازمان یافته) در سیدنی (۱۸۳۱) و ملبورن (۱۸۴۱) تأسیس شد. وضعیت جامعه یهودی به حدی بهبود یافت که در سال ۱۸۴۴ اولین کنیسه در خیابان یورک، سیدنی با استفاده از فضای اجاره ای شکل گرفت که بیش از سی سال به کار خود ادامه داد. سرشماری سال ۱۸۴۱ نشان می‌دهد که یهودیان نیو ساوت ولز ۶۵٫۳٪ از کل جمعیت یهودیان استرالیا و ۰٫۵۷٪ از کل جمعیت استرالیا را تشکیل می‌دهند. در سال ۱۸۴۸، ۲۰۰ یهودی در ویکتوریا زندگی می‌کردند
در سال ۱۸۴۸، ۲۰۰ یهودی در ویکتوریا زندگی می‌کردند و آنها انجمن خیرخواهان یهودی ملبورن را برای کمک به نیازمندان تشکیل دادند. اگرچه جامعه یهودیان بیشتر اشکنازی بودند، برخی از یهودیان سفاردی نیز به استرالیا مهاجرت کردند و جامعه در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم رونق یافت. برای حدود بیست سال، یک اجتماع سفاردی وجود داشت و برخی از خانواده‌های سفاردی موقعیت‌های مهم مشترک را به دست می‌آوردند. به تدریج، جمعیت سفاردی کاهش یافت و جماعت در سال ۱۸۷۳ منحل شد. هجوم طلای دهه ۱۸۵۰ موجی از مهاجران را به خود جلب کرد و مهاجران
۱۸۵۰ موجی از مهاجران را به خود جلب کرد و مهاجران یهودی خیلی زود از یهودیان بومی بیشتر شدند. در ابتدا آنها در مناطق روستایی ساکن شدند، اما در اواخر قرن نوزدهم فقدان ارتباطات جمعی یهودیان و ترس از جذب باعث شد که بیشتر یهودیان استرالیایی در مناطق روستایی به مراکز یهودیان در شهرها نقل مکان کنند. در نتیجه، جامعه به سرعت در حال رشد در سیدنی به امکانات بزرگتری احتیاج داشت و کنیسه بزرگ را واقع در خیابان الیزابت، روبروی هاید پارک، ساخت که در سال ۱۸۷۸ تقدیس شد. مطبوعات یهودی در استرالیا در ملبورن پیشگام بودند. در