payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بری، مواد سخت موجود مانند گچ یا فایبرگلاس را برش می‌دهند در حالی که به بافت نرم آسیب نمی‌رسانند. قیچی‌های دستی که در سال ۱۹۵۰ توسط نیل مک کی ثبت شده‌است، ممکن است در کودکان یا سایر بیمارانی که ممکن است تحت تأثیر صدای اره قرار بگیرند استفاده شود. تاریخچه. اولین روش نگهداری از استفاده از آتل است که در این حالت نوارهای سفت و سختی است که به موازات یکدیگر در کنار استخوان قرار گرفته‌اند. مصریان باستان از آتل‌های چوبی ساخته شده از پوست که با پارچه پیچیده شده استفاده می‌کردند. آنها همچنین از باند سفت برای استحکام
می‌کردند. آنها همچنین از باند سفت برای استحکام بیشتر استفاده کردند که احتمالاً از روش‌های مومیایی کردن گرفته شده‌است. هندوهای باستان شکستگی‌ها را با آتل بامبو درمان می‌کردند، و نوشته‌های بقراط در مورد مدیریت شکستگی‌ها با جزئیات بحث می‌کند، آتل‌های چوبی به علاوه ورزش را برای جلوگیری از آتروفی عضلات در حین بی حرکتی توصیه می‌کند. یونانیان باستان همچنین از موم و رزین برای ایجاد باند سفت استفاده می‌کردند و سلسوس در سال ۳۰ میلادی، نحوه استفاده از آتل و باند سفت شده با نشاسته را توصیف می‌کند. پزشکان عرب از آهک
شده با نشاسته را توصیف می‌کند. پزشکان عرب از آهک حاصل از پوسته دریا و سفیده تخم مرغ برای سفت کردن باند استفاده کردند. مدرسه ایتالیایی سالرنو در قرن دوازدهم از باندهایی که با مخلوط آرد و تخم مرغ سخت شده بودند استفاده می‌کرد، همان‌طور که استخوان سازان اروپایی قرون وسطی، که از گچ ساخته شده از سفید تخم مرغ، آرد و چربی حیوانات استفاده می‌کردند. در قرن شانزدهم، جراح مشهور فرانسوی، آمبروز پاره (۱۵۹۰–۱۵۱۷)، که استفاده از اندام مصنوعی را ترویج می‌داد، از موم، مقوا، پارچه و پوست کاغذهایی ساخت که با خشک شدن سفت
پارچه و پوست کاغذهایی ساخت که با خشک شدن سفت می‌شدند. همه این روش‌ها شایسته بودند، اما روش استاندارد برای بهبود شکستگی‌ها استراحت در بستر و محدودیت فعالیت بود. جستجوی روش ساده‌تر و کم مصرف منجر به ایجاد اولین پانسمان‌های انسدادی مدرن شد که در ابتدا با نشاسته و بعداً با گچ پاریس سفت شد. درمان سرپایی شکستگی نتیجه مستقیم این نوآوری‌ها بود. نوآوری گچ گیریم درن را می‌توان در میان چهار جراح نظامی، دومینیک ژان لاری، لوئیز سوتین ، آنتونیوس ماتیجسن و نیکولای پیروگوف جستجو کرد. [۱۰] دومینیک ژان لاری (۱۷۶۸–۱۸۴۲) در
جستجو کرد. [۱۰] دومینیک ژان لاری (۱۷۶۸–۱۸۴۲) در یک شهر کوچک در جنوب فرانسه متولد شد. او ابتدا نزد عموی خود، جراح در تولوز تحصیل پزشکی کرد. پس از یک دوره کوتاه انجام وظیفه به عنوان جراح نیروی دریایی، به پاریس بازگشت و در آنجا با حضور در طوفان باستیل، گرفتار آشفتگی انقلاب شد. از آن به بعد، وی به عنوان یک جراح در ارتش انقلابی و ناپلئونی فرانسه فعالیت کرد، که در سراسر اروپا و خاورمیانه همراه بود. در نتیجه، لری تجربه گسترده‌ای از پزشکی نظامی و جراحی را به دست آورد. یکی از بیماران وی پس از نبرد بورودینو در سال
یکی از بیماران وی پس از نبرد بورودینو در سال ۱۸۱۲ یک افسر پیاده بود که بازوی او از ناحیه شانه قطع شد. هنگامی که پانسمان هنگام ورود وی به خانه در فرانسه برداشته شد، زخم بهبود یافته بود. لری به این نتیجه رسید که این واقعیت که زخم مزاحم نبوده و باعث بهبودی شده‌است. پس از جنگ، لری شروع به سفت شدن باند با استفاده از الکل کافوره، استات سرب و سفیده تخم زده شده در آب کرد. یک روش بهبود یافته توسط لوئیز سوتین، (۱۸۶۵–۱۷۹۳) از بروکسل معرفی شد. در سال ۱۸۱۵ سوتین در جنگ با ناپلئون در ارتش‌های متحد خدمت کرده بود و در
با ناپلئون در ارتش‌های متحد خدمت کرده بود و در میدان واترلو بود. در زمان توسعه باند او جراح ارشد در ارتش بلژیک بود. «باند آمیدون» سوتین متشکل از آتلهای مقوایی و بانداژهایی بود که در محلول نشاسته آغشته شده و به صورت خیس استفاده می‌شود. خشک شدن این پانسمان‌ها بسته به دما و رطوبت محیط به ۲ تا ۳ روز زمان نیاز دارد. جایگزینی دکسترین به جای نشاسته، که به پیشنهاد ولپو، مردی که در آغاز قرن نوزدهم به عنوان جراح برجسته فرانسوی شناخته می‌شد، زمان خشک شدن را به ۶ ساعت کاهش داد. اگرچه این پیشرفت بزرگی بود، اما خصوصاً
کاهش داد. اگرچه این پیشرفت بزرگی بود، اما خصوصاً در محیط سخت میدان جنگ مدتها طولانی بود. توصیف خوبی از روش Seutin توسط Sampson Gamgee ارائه شد که وی آن را در زمستان سالهای ۱۸۵۱–۱۹۵۱ از سوتین در فرانسه آموخت و به دنبال استفاده از آن در انگلیس بود. اندام در ابتدا به خصوص بر روی هر برجستگی استخوانی در پشم پیچیده می‌شد. سپس تخته خمیر را به شکل آتل درآوردند و مرطوب کردند تا بتوانند به اندام قالب بزنند. سپس اندام را قبل از استفاده از پوشش نشاسته به سطح خارجی، در باند پیچیدند. روش سوتین برای استفاده از دستگاه
در باند پیچیدند. روش سوتین برای استفاده از دستگاه نشاسته، اساس تکنیکی است که امروزه با گچ پانسمان پاریس استفاده می‌شود. استفاده از این روش منجر به بسیج زودهنگام بیماران دارای شکستگی و کاهش قابل توجه زمان در بیمارستان می‌شود. گچ‌گیری به شیوهٔ امروزی. اگرچه این باندها پیشرفتی نسبت به روش لری داشتند، اما بسیار ایده‌آل نبودند. آنها به مدت طولانی برای استفاده و خشک شدن نیاز داشتند و اغلب انقباض و اعوجاج وجود داشت. در حدود سال ۱۸۰۰ میلادی توسط یک دیپلمات انگلیسی، کنسول ویلیام اتون، روش درمان شکستگی‌ها را که در
کنسول ویلیام اتون، روش درمان شکستگی‌ها را که در ترکیه مشاهده کرده بود را توصیف کرد. او نشان داد که گچ پاریس در اطراف پای بیمار ریخته شده و باعث بی حرکتی می‌شود. اگر به دلیل آتروفی یا کاهش تورم، گچ شل شد، گچ اضافه می‌شود تا فضا پر شود. تطبیق استفاده از گچ پاریس برای استفاده در بیمارستان‌ها، مدتی طول کشید. در سال ۱۸۲۸، پزشکان در برلین با ترازبندی استخوانها در یک جعبه باریک، که آنها را با ماسه مرطوب پر می‌کردند، شکستگی پا را درمان می‌کردند. جایگزینی گچ پاریس برای شن و ماسه مرحله منطقی بعدی بود. با این وجود به
شن و ماسه مرحله منطقی بعدی بود. با این وجود به علت سنگین و دست و پاگیر قرار گرفتن گچ، چنین گچ‌بری‌هایی موفقیت‌آمیز نبودند. باند گچ پاریس توسط اشکال مختلف توسط ۲ جراح ارتش، یکی در خانه در زمان صلح و دیگری در خدمت فعال در جبهه معرفی شد. آنتونیوس ماتیجسن (۱۸۰۵–۱۸۷۸) در بودل هلند متولد شد، جایی که پدرش پزشک دهکده بود. وی در بروکسل، ماستریخت و اوترخت تحصیل کرد و در سال ۱۸۳۷ درجه دکترای پزشکی را در گیسن دریافت کرد. وی تمام دوران حرفه خود را به عنوان افسر پزشکی در ارتش هلند گذراند. در حالی که او در سال ۱۸۵۱ در
در ارتش هلند گذراند. در حالی که او در سال ۱۸۵۱ در هارلم مستقر بود، روشی را برای استفاده از گچ باند پاریس ایجاد کرد. یادداشت مختصری دربارهٔ روش وی در تاریخ ۳۰ ژانویه ۱۸۵۲ منتشر شد. به زودی حسابهای کامل تری دنبال شد. در این گزارش‌ها ماتیجسن تأکید کرد که فقط به مواد ساده نیاز است و می‌توان باند را سریعاً بدون کمک استفاده کرد. بانداژها به سرعت سفت می‌شوند، کاملاً متناسب می‌شوند و می‌توانند به راحتی منشعب یا دوسر شوند. ماتیجسن از مواد درشت بافتی، معمولاً پارچه ای، که گچ خشک پاریس را کاملاً در آن مالیده بود
ای، که گچ خشک پاریس را کاملاً در آن مالیده بود استفاده می‌کرد. سپس باندها را با استفاده از اسفنج یا برس مرطوب مرطوب کرده و با دست می‌مالیدند تا سفت شوند. پانسمان‌های گچ پاریس برای اولین بار در معالجه تلفات جمعی در دهه ۱۸۵۰ در طول جنگ کریمه توسط نیکولای ایوانوویچ پیروگوف (۱۸۱۰–۱۸۸۱) استفاده شد. پیروگوف در مسکو متولد شد و تحصیلات اولیه را در آنجا گذراند. پس از اخذ مدرک پزشکی در دورپات قبل از بازگشت به عنوان استاد جراحی در دورپات در برلین و گوتینگن تحصیل کرد. در سال ۱۸۴۰، وی استاد جراحی در آکادمی پزشکی نظامی
در سال ۱۸۴۰، وی استاد جراحی در آکادمی پزشکی نظامی در سن پترزبورگ شد. پیروگوف استفاده از بیهوشی اتر را به روسیه وارد کرد و سهم مهمی در مطالعه آناتومی مقطعی انسان داشت. او با کمک حامی بزرگ خود، دوشس بزرگ، هلن پاولوونا، پرستارهای زن را در همان زمان که فلورانس نایتینگیل یک برنامه مشابه را در بیمارستان‌های نظامی انگلیس آغاز می‌کرد، وارد بیمارستان‌های نظامی کرد. سوتین با نشان دادن "بانداژ نشاسته شده" خود از طریق روسیه سفر کرده بود و تکنیک وی توسط ارتش و نیروی دریایی روسیه تا سال ۱۸۳۷ به کار گرفته شد. گچ مایع
دریایی روسیه تا سال ۱۸۳۷ به کار گرفته شد. گچ مایع پاریس برای ساخت مدل و مجسمه استفاده شد (این روش، "modroc" نامیده می‌شود، هنوز هم محبوب است). پیروگوف در ادامه روش‌های خود را توسعه داد، اگرچه از کارهای ماتیجسن مطلع بود. روش پیروگوف شامل خیساندن پارچه درشت در گچ مخلوط پاریس بلافاصله قبل از انداختن روی اندام‌ها بود که از طریق جوراب یا پنبه محافظت می‌شد. پانسمان‌های بزرگ با تکه‌های چوب تقویت می‌شدند. هرچه زمان می‌گذشت و روش بیشتر به جریان اصلی منتقل می‌شد، اختلاف نظرهایی در رابطه با مشکلات مربوط به قطع هوا با
نظرهایی در رابطه با مشکلات مربوط به قطع هوا با تماس با پوست بوجود آمد و همچنین برخی پیشرفت‌ها نیز صورت گرفت. سرانجام روش پیروگوف جای خود را به روش ماتیجسن داد. از جمله بهبودهایی که در اوایل سال ۱۸۶۰ پیشنهاد شد، ایجاد مقاومت گچ پانسمان در برابر آب با رنگ آمیزی گچ خشک شده پاریس با مخلوطی از صدف حل شده در الکل بود. اولین باندهای تجاری تا سال ۱۹۳۱ در آلمان تولید نشدند و Cellona نامیده می‌شدند. قبل از آن باندها در بیمارستان با دست ساخته می‌شدند. با استفاده از گچ بری، گچ تقریباً ۰٫۵٪ منبسط می‌شود. هرچه آب کمتری
بری، گچ تقریباً ۰٫۵٪ منبسط می‌شود. هرچه آب کمتری مصرف شود، انبساط خطی بیشتری اتفاق می‌افتد. سولفات پتاسیم می‌تواند به عنوان شتاب‌دهنده و بورات سدیم به عنوان کند کننده برای کنترل زمان تنظیم استفاده شود.
«بی‌فایده» ترانه‌ای از خواننده رپ آمریکایی بیگ شان است که باهمراهی امینم است که از چهارمین آلبوم استودیویی وی، "تصمیم گرفتم" در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. جنجال‌ها. امینم در قسمتی از ترانه، از رئیس‌جمهور وقت دونالد ترامپ نام می‌برد و می‌گوید: «من ضد رئیس‌جمهوری هستم که نمی‌تواند هیچ‌چیز را اداره کند. لعنتی، ترامپ یک عوضی است. من کل برند او را زیر پا می‌گذارم». امینم همچنین از ستاره پاپ آمریکایی، فرگی، بازیگر جیمی لی کرتیس و مفسر محافظه کار سیاسی ان کولتر نام می‌برد. گواهی‌نامه. این ترانه دارای گواهی‌نامه پلاتینیوم
گواهی‌نامه. این ترانه دارای گواهی‌نامه پلاتینیوم از انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا است.
لایه گذاری پاششی همچنین به عنوان روش خرد کردن در ایجاد اشیا فایبرگلاس با پاشیدن رشته های کوتاه شیشه از یک تفنگ بادی شناخته می شود و تعمیم یافته فرایند لایه گذاری دستی می باشد. این روش اغلب در مواقعی که یک سمت محصول نهایی دیده نمی‌شود یا مقادیر زیادی از محصول باید ارزان و سریع ، بدون توجه به مقاومت ، ساخته شوند ، مورد استفاده قرار می گیرد. سپرهای کوروت و دینگی های قایقی عموماً به این روش ساخته می شوند. این روش با فرایند لایه گذاری دستی بسیار متفاوت می باشد. از عوامل بروز تفاوت ، کاربرد الیاف و مواد رزینی در
عوامل بروز تفاوت ، کاربرد الیاف و مواد رزینی در قالب می باشد. پاشش ، یک فرایند ساخت کامپوزیت با قالب باز است که در آن رزین و تقویت کننده ها بر روی قالبی که مجدداً قابل استفاده می باشد ، پاشیده می شوند. رزین و شیشه ممکن است به صورت "خرد شده" ، جداگانه یا هم زمان با هم ، در یک جریان ترکیبی از تفنگ خردکن اعمال می شوند. کارگران ، لایه چینی پاششی را برای فشرده سازی چندلایه ، گسترده می کنند. سپس ممکن است چوب ، کف یا سایر مواد هسته ای اضافه شود و یک لایه پاششی ثانویه هسته را بین چندلایه ها جاسازی می کند. سپس قطعه
هسته را بین چندلایه ها جاسازی می کند. سپس قطعه بهبود یافته ( از لحاظ چقرمگی و سختی) ، خنک شده و از قالب خارج می شود. کاربرد ها. کاربردها شامل ساخت قطعات سفارشی در مقدار حجم کم تا متوسط است. وان ها ، استخرها ، بدنه قایق ها ، مخازن ذخیره سازی ، تجهیزات رسیدگی به مجاری و هوا، و اجزای اثاثه ی خانه، از جمله کاربردهای تجاری و بازرگانی این فرایند است. مواد اولیه. ماده تقویت کننده بنیادی برای این فرایند ، الیاف شیشه رشته ای است که به طول ۱۰ تا ۴۰ میلی متر خرد می شوند و سپس بر روی قالب اعمال می شود. برای خواص
می شوند و سپس بر روی قالب اعمال می شود. برای خواص مکانیکی بهبودیافته ، ترکیبی از پارچه و لایه های فیبر خرد شده استفاده می شود. متداول ترین نوع ماده ، الیاف الکتریکی شیشه (E-glass) است ، اما رشته های کربن و کولار نیز می توانند استفاده شوند. حصیر رشته ای پیوسته ، پارچه و انواع مختلف مواد اصلی ، هر زمان که لازم باشد با دست جاسازی می شوند. کسر وزنی ماده تقویت کننده در این فرایند ، به طور معمول ۲۰ تا ۴۰ درصد از وزن کل قطعه می باشد. متداول ترین سیستم رزینی مورد استفاده برای فرایند لایه گذاری پاششی ، رزین ارثو (
برای فرایند لایه گذاری پاششی ، رزین ارثو ( بیشتر با نام general purpose شناخته می شوند ) یا پلی استر دیسیکلوپنتادین DCDP است. پلی استر های ایزوفتالیک و رزین های وینیل استر نیز گاهی اوقات استفاده می شوند. رزین های واکنش سریع ، با فرصت کاربری ۳۰ تا ۴۰ دقیقه مرسوم هستند. این رزین غالباً حاوی مقدار قابل توجهی پرکننده است. متداولترین مواد پرکننده کربنات کلسیم و تری هیدرات آلومینیوم می باشند . در سیستم های رزینی پر شده ، مواد پرکننده جایگزین برخی از تقویت کننده ها می شوند. ۵ تا ۲۵ درصد ماده پرکننده از طریق وزن
ها می شوند. ۵ تا ۲۵ درصد ماده پرکننده از طریق وزن استفاده می شود. از فولاد ، چوب ، پلاستیک تقویت شده با شیشه (GRP) و سایر مواد به عنوان مواد قالب به منظور نمونه سازی اولیه استفاده می شود. قالب می تواند در دو نوع نر و ماده باشد. برای مثال می توان اشاره کرد به ساخت وان حمام که از قالب نر استفاده می شود. در صنعت قایقرانی ، برای ساخت تنه و بدنه قایق تفریحی ، از قالب ماده یک طرفه که از پلاستیک تقویت شده با الیاف (FRP) ساخته شده ، استفاده می شود. پوسته بیرونی قالب توسط یک چهارچوب چوبی سفت و گیردار می شود. قالب
توسط یک چهارچوب چوبی سفت و گیردار می شود. قالب با درنظرگرفتن معکوس الگوی نر ساخته می شود. چندین اندازه مختلف بدنه را می توان با استفاده از همان قالب ساخت. طول قالب با استفاده از درج ها و کمکی های قالب مانند پنجره ها ، دریچه های هوا و تونل های محور پیشران ، قابل کوتاه یا بلند شدن است. نیازمندی های پردازش. مراحل پردازش این فرایند ، بسیار مشابه همین مراحل در روش لایه گذاری دستی است. قبل از الیاف گذاری، باید الیاف در اندازه های متناسب با شکل مدل بریده شود و سپس الیاف گذاری انجام می شود. معمولاً از الیاف سوزنی
الیاف گذاری انجام می شود. معمولاً از الیاف سوزنی برای اختلاط با رزین استفاده می شود و پشت ژلکوت اعمال می شود. حال پس از انتخاب الیاف مناسب الیاف روی ژلکوت خوابانده می شود. این کار تا زمانی که تمامی سطح ژلکوت با الیاف پوشانده شود ادامه خواهد داشت. بسته به نوع رزین از هاردنر و شتاب دهنده مناسب استفاده می شود و عمل خواباندن الیاف با استفاده از رزین روی ژلکوت انجام می گیرد . در این فرایند ، عامل رهاساز ( جداکننده یا روانکار) ابتدا به قالب اعمال شده و پس از آن یک لایه ژلکوت زده می شود. ژلکوت به منظور سفت شدن ،
لایه ژلکوت زده می شود. ژلکوت به منظور سفت شدن ، برای مدت دو ساعت باقی می ماند. پس از سفت شدن ژلکوت ، از یک تفنگ پاششی به منظور ته نشین کردن مخلوط رزین الیاف بر روی سطح قالب استفاده می شود. تفنگ پاششی رشته های پیوسته ورودی (یک یا چند رشته) را خرد می کند تا به طول از پیش تعیین شده برسد و آن را از میان مخلوط رزین / کاتالیزور سوق می دهد. مخلوط کردن رزین / کاتالیزور می تواند در داخل تفنگ یا درست در جلوی تفنگ اتفاق افتد. آمیزش تفنگی ، همانطور که پیش تر اشاره شد از مخلوط کردن رزین و کاتالیزور در داخل تفنگ فراهم
از مخلوط کردن رزین و کاتالیزور در داخل تفنگ فراهم می شود و ارجحیت داده می شود زیرا نگرانی ها و خطرات سلامتی اپراتور را کاهش می دهد . در نوع دیگر ، کاتالیزور به داخل پوشش رزین ، از طریق دو نازل کناری پاشیده می شود. در یک سیستم بدون هوا ، فشار هیدرولیکی برای توزیع رزین از طریق نازل های مخصوصی که جریان رزین را به قطرات کوچک می شکنند ، استفاده می شود که پس از آن با تقویت کننده ها اشباع می شوند. در سیستم اسپری تفنگ اتمیزه شده هوا ، از هوای تحت فشار برای پخش رزین استفاده می شود. تفنگ های اسپری بدون هوا الگوهای
استفاده می شود. تفنگ های اسپری بدون هوا الگوهای اسپری کنترل شده تری را فراهم می کنند و انتشار و پخش مواد فرار را کاهش می دهند از این رو در حال محبوب شدن هستند. پس از پاشیده شدن مواد روی قالب ، از غلتک یا برس استفاده می شود. این کار با هدف زدودن هوای محبوس و اطمینان از مرطوب بودن خوب و کافی فیبرها انجام می شود. حال لایه های بافته و تار و پودی یا حصیر های پیوسته رشته ای ، بسته به نوع نیاز عملکرد ، به چندلایه (لمینیت) اضافه می شوند. با ادامه ی روند عملیات ، نیاز به پخت رزین است که در دمای اتاق انجام می شود و
به پخت رزین است که در دمای اتاق انجام می شود و بسته به فرمول رزین می تواند دو تا چهار ساعت طول بکشد. پس از پخت ، قطعه از قالب خارج شده و به منظور نیازمندی های ساختاری و پرداخت و اتمام کار ، تست می شود. لایه گذاری پاششی برای هندسه های پیچیده تر نسبت به لایه گذاری دستی کاربرد دارد. خطرات. کارکنان تولید پلاستیک رزین فایبرگلاس در معرض خطرات متعددی قرار دارند برای مثال می توان اشاره کرد به مقادیر بالای استایرن در عملیات چندلایه شدن ، سر و صدا در اتاقک های اسپری کردن و محل های آسیاب و خرد کردن ،و گرد و غبار ناشی
و محل های آسیاب و خرد کردن ،و گرد و غبار ناشی از عملیات ساییدن و آسیاب کردن.
تورنیکه کیپیانی (زاده ۱۱ دسامبر ۱۹۸۷) خواننده گرجستانی است. او نماینده گرجستان در یوروویژن ۲۰۲۱ است.
سوزان دِمتی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
جورجیا گولد (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
آنجلا پرستیری (زاده ۲۴ مارس ۱۹۸۶) خواننده آلبانیایی است. او نماینده آلبانی در یوروویژن ۲۰۲۱ است.
جیل کینتنر (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
طرفداران انیمه و مانگا یک جامعه جهانی هستند که از انیمه و مانگا طرفداری می‌کنند. انیمه شامل مجموعه‌های پویانمایی و فیلم‌های سینمایی است و مانگا شامل رمان‌های گرافیکی، نقاشی‌ها و کارهای هنری مرتبط است. طرفداران انیمه و مانگا حداقل به دهه ۱۹۷۰ برمی‌گردد که طرفداران سریال Space Battleship Yamato با هم متحد شدند تا پس از توقف پخش در تلویزیون ژاپن، آن را دوباره روی آنتن دهند. در ژاپن از انیمه و مانگا در مجموع به عنوان صنعت محتوا یاد می‌شود: انیمه، بازی‌های ویدئویی، مانگا و سایر کالاهای مرتبط انواع مختلفی از
مانگا و سایر کالاهای مرتبط انواع مختلفی از رسانه هستند که بر محتوا تمرکز می‌کنند. اوتاکو. اوتاکو یک اصطلاح ژاپنی است که به افرادی گفته می‌شود که علاقه وسواسی به یک موضوعی دارند اما در جهان اوتاکو به افرادی گفته می‌شود که به صورت وسواسی به انیمه علاقه دارند. در انیمه Macross که اولین بار در سال ۱۹۸۲ پخش شد، این اصطلاح توسط شخصیت لین مینای به عنوان یک اصطلاح افتخاری استفاده شد. انیماتورهایی مانند Haruhiko Mikimoto و شوجی کاواموری از اواخر دهه ۱۹۷۰ این اصطلاح را در میان خود به عنوان یک ضمیر دوم شخص عالی
را در میان خود به عنوان یک ضمیر دوم شخص عالی استفاده می‌کردند. با این حال، در دهه ۱۹۹۰، اوتاکو کلمه ناخوشایند و توهین آمیز تلقی می‌شد و به این معنی بود که یک فرد از نظر اجتماعی ناتوان است. اوتاکو را می‌توان شبیه به اصطلاحات انگلیسی geek (گیک) یا nerd (خوره) دانست. با این حال، از سال ۲۰۰۰، این اصطلاح توسط خود طرفداران انیمه و مانگا به عنوان کلمه ای عام‌تر و مثبت‌تر استفاده شد و امروزه این اصطلاح اغلب برای طرفداران انیمه یا مانگا استفاده می‌شود.
ربکا توئیگ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کانی پاراسکوین (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار و اسکیت‌باز سرعت اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
تلفن سیاه یک فیلم فراطبیعی ترسناک آمریکایی محصول ۲۰۲۱ به کارگردانی اسکات دریکسون و نویسندگی دریکسون و رابرت کرگیل است که هر دو با جیسون بلام تهیه‌کننده آن نیز هستند. این فیلم اقتباسی از داستان کوتاه سال ۲۰۰۴ به همین نام اثر جو هیل است. در این فیلم میسون تیمز، مدلین مک‌گرا، جرمی دیویس، جیمز رانسون و ایثن هاک به ایفای نقش پرداخته‌اند. در این فیلم، یک نوجوانِ ربوده‌شده (تیمز) از یک تلفن مرموز برای برقراری ارتباط با یکی از قربانیان سابق اسیرکنندهٔ خود (هاوک) استفاده می‌کند. جدا شدن دریکسون از کارگردانی "دکتر
می‌کند. جدا شدن دریکسون از کارگردانی "دکتر استرنج در چندجهانی دیوانگی" او را به سمت "تلفن سیاه" سوق داد، پروژه‌ای که او و کارگیل از قبل برای ساخت آن برنامه‌ریزی کرده بودند. فیلم‌برداری دو ماه در ویلمینگتون و شهرستان‌های اطراف در ایالت کارولینای شمالی به طول انجامید. این فیلم در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۱ در جشنواره فانتستیک اکران شد و توسط یونیورسال پیکچرز در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. این فیلم بیش از ۱۵۹ میلیون دلار فروش داشته‌است و به‌طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان به دلیل اجراها و وفاداری به منبع اصلی دریافت
به دلیل اجراها و وفاداری به منبع اصلی دریافت کرده‌است. داستان. در سال ۱۹۷۸، یک کودک‌ربای زنجیره‌ای با نام مستعار «دِ گرَبِر» (The Grabber؛ به معنای "قاپ زن") در خیابان‌های حومه دنور پرسه می‌زند. خواهر و برادر، فینی و گوئن بلیک با پدر بدرفتار و الکلی خود، تِرِنس در این منطقه زندگی می‌کنند. فینی در مدرسه اغلب مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرد. او با یکی از همکلاسی‌هایش به نام رابین دوستی خوبی دارد که قلدرهای مدرسه را دفع می‌کند. بروس، پسربچه‌ای از مدرسهٔ دیگری که فینی را می‌شناخت، توسط «The Grabber» ربوده
که فینی را می‌شناخت، توسط «The Grabber» ربوده می‌شود. گوئن که مانند مادر مرحومش رویاهای فراطبیعی دارد، رؤیای ربوده‌شدن بروس را می‌بیند که در آن مردی سوار بر یک ون سیاه با بادکنک‌های سیاه او را می‌برد. کارآگاهان رایت و میلر در طول مصاحبه‌ای با گوئن، نمی‌توانند ادعاهای او را باور کنند. «The Grabber» رابین و همچنین فینی را چند روز بعد می‌رباید. فینی در یک زیرزمین عایق صوتی از خواب بیدار می‌شود. روی دیوار یک تلفن چرخشی مشکی قطع‌شده‌است که گرَبِر می‌گوید کار نمی‌کند. فینی بعداً صدای زنگ تلفن را می‌شنود و آن را
فینی بعداً صدای زنگ تلفن را می‌شنود و آن را جواب می‌دهد. روح بروس که نمی‌تواند نام خود یا زمانی که زنده بود را به خاطر بیاورد، به فینی دربارهٔ کاشی سطح زمین می‌گوید که او می‌تواند آن را برای حفر تونلی برای فرار، از زمین جدا کند. جستجوی پلیس برای یافتن فینی ناموفق است. «The Grabber» غذای فینی را می‌آورد و در زیرزمین را بازمی‌گذارد. فینی آماده می‌شود تا دزدکی بیرون بیاید اما پسر دیگری به نام بیلی، از طریق تلفن سیاه مانع او می‌شود. او توضیح می‌دهد که این بازی‌ای است که گرَبِر انجام می‌دهد، و او در طبقهٔ
بازی‌ای است که گرَبِر انجام می‌دهد، و او در طبقهٔ بالایی منتظر است تا در صورت ترک زیرزمین به فینی با کمربند حمله کند. بیلی به او نشان می‌دهد که چطور از طنابی که بیلی پیدا کرده بود، استفاده کند تا از پنجره زیرزمین بیرون بیاید. در حین بالا رفتن فینی، میله‌های پنجره می‌شکنند، که از بالا رفتن مجدد او جلوگیری می‌کند. گوئن رؤیای ربوده‌شدن بیلی را می‌بیند و به پدرش در مورد اتفاقاتی که در حال رخ‌دادن است اعتماد می‌کند. رایت و میلر با مرد عجیب و غریبی به نام مکس صحبت می‌کنند که با برادرش در آن منطقه اقامت دارد. فاش
می‌کنند که با برادرش در آن منطقه اقامت دارد. فاش می‌شود که فینی در زیرزمین مکس نگهداری می‌شود که او از آن بی‌خبر است و «The Grabber» برادر اوست. پس از یک مبادلهٔ آشفته با گرَبِر، جایی که او صداقت فینی را آزمایش می‌کند، به نظر می‌رسد که او می‌خواهد فینی را رها کند. فینی با یکی دیگر از قربانیان او به نام گریفین از طریق تلفن صحبت می‌کند. گریفین ترکیبی از یک قفل را به فینی نشان می‌دهد و به او اطلاع می‌دهد که گرَبِر در طبقهٔ بالا به خواب رفته‌است. فینی مخفیانه به طبقهٔ بالا می‌رود و قفل در را باز می‌کند، اما سگ
طبقهٔ بالا می‌رود و قفل در را باز می‌کند، اما سگ «Grabber» به او از فرار فینی هشدار می‌دهد. فینی از خیابان فرار می‌کند اما دوباره دستگیر می‌شود. فینی که از تلاش ناموفق خود برای فرار ناامید شده‌است، به تلفن سیاه پاسخ می‌دهد تا قربانی دیگری را بشنود، پسر پانکی به نام وَنس که فینی از او می‌ترسید. ونس به فینی دربارهٔ انباری متصل به آن اتاق می‌گوید که اگر سوراخی را در دیوار ایجاد کند می‌تواند از فریزر آن طرف دیوار خارج شود. فینی با روکش مخزن توالت سوراخی را ایجاد می‌کند اما متوجه می‌شود که درب فریزر از بیرون
می‌کند اما متوجه می‌شود که درب فریزر از بیرون قفل شده‌است. تلفن سیاه یک بار دیگر با رابین در آنسوی خط، زنگ می‌زند. او به فینی دلداری می‌دهد و او را تشویق می‌کند تا بالاخره بایستد و برای خودش بجنگد. او به فینی رهنمودهایی می‌دهد که گیرندهٔ تلفن را برداشته و آن را با خاکی که کنده کرده بود پر کند تا به عنوان سلاح استفاده کند. گوئن، رؤیای ربوده شدن وَنس را در سر می‌پروراند و املاک «The Grabber» را کشف می‌کند. او خانه را پیدا می‌کند و با کارآگاهان رایت و میلر تماس می‌گیرد. مکس متوجه می‌شود که فینی در خانه
تماس می‌گیرد. مکس متوجه می‌شود که فینی در خانه نگهداری می‌شود و با عجله به زیرزمین می‌رود تا او را آزاد کند، اما برادرش او را با تبر می‌کشد. پلیس به خانه‌ای که گوئن پیدا کرده بود می‌رود، اما متوجه می‌شود که خانه خالی است. آنها در زیرزمین، اجساد مدفون قربانیان گرَبِر را پیدا می‌کنند. «The Grabber» با تبر به فینی حمله می‌کند، اما فینی موفق می‌شود با استفاده از طناب او را به زمین بزند و باعث می‌شود او به داخل تونلی که فینی حفر کرده بود، بیفتد، جایی که گرَبِر مچ پایش در میله‌های پنجره‌ای که در پایین قرار داده
پایش در میله‌های پنجره‌ای که در پایین قرار داده شده‌است گیر می‌افتد. ارواح پیش از اینکه فینی با سیم تلفن گردن او را بشکند و او را بکشد، از طریق تلفن به سرزنش‌کردن گرَبِر می‌پردازند. فینی حواس سگ نگهبان را با گوشت فریزر پرت می‌کند و با استفاده از ترکیبی که یادگرفته از خانه فرار می‌کند. فینی از خانهٔ روبه‌روی خیابان از گورستان خارج می‌شود و در آنجا با گوئن متحد می‌شود و پلیس به سمت ملک هجوم می‌آورد. خواهر و برادر با رسیدن پدرشان به یکدیگر دلداری می‌دهند و پدرشان با گریه از رفتارش عذرخواهی می‌کند. در مدرسه،
با گریه از رفتارش عذرخواهی می‌کند. در مدرسه، فینی با اعتماد به نفس در کنار دوستش در کلاس می‌نشیند. بازیگران. بازیگران دیگر همچنین شامل ربکا کلارک در نقش دانا معشوقهٔ فینی؛ جی. گاون وایلد (موس)، اسپنسر فیتزجرالد (باز)، جردن آیزایا وایت (متی)، و بردی رایان (مت) در نقش قلدرهای مدرسه هستند؛ علاوه بر آن میگل کازارز مورا (رابین)، تریستان پراوونگ (بروس)، رابرت فورتوناتو (پلیس)، جیکوب موران (بیلی)، بردی هپنر (ونس) و بنکس رپتا (گریفین) در نقش قربانیان «The Grabber» ظاهر می‌شوند. تولید. این فیلم با بودجه ۱۶ تا ۱۸
ظاهر می‌شوند. تولید. این فیلم با بودجه ۱۶ تا ۱۸ میلیون دلاری فیلمبرداری شد. تصویربرداری اصلی در ۹ فوریه ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۲۷ مارس به پایان رسید. فیلمبرداری در ویلمینگتون، کارولینای شمالی، و در اطراف شهرستان‌های نیو هانوفر، برانزویک، و کلمبوس، تحت عنوان کاری «"Static"» انجام شد. مارک کورون موسیقی متن را در طول پس‌تولید ساخت، و فیلم تا دسامبر ۲۰۲۱ به پایان رسید. دریکسون برای ساخت "تلفن سیاه" از فیلم‌های "چهارصد ضربه" (۱۹۵۹)، "ستون فقرات شیطان" (۲۰۰۱)، "بچه رزماری" (۱۹۶۸) و رمان "دعا برای اوون مینی" اثر جان