payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تامار از شخصیت‌های کتاب دوم سموئیل در تنخ است. او دختر داوود و معکه و خواهر تنی ابشالوم بود. به تامار توسط برادر ناتنی‌اش امنون که مادرش اخینوعم بود تجاوز شد اما داوود که امنون را بسیار دوست می‌داشت، او را مجازات نکرد. به همین دلیل، ابشالوم مدتی بعد امنون را کشت و از اورشلیم گریخت. نویسنده کتاب سموئیل دربارهٔ او گفته که تامار «ردای رنگارنگی پوشیده بود، زیرا دختران پادشاه چنین می‌پوشند.» تنها شخص دیگری که در تنخ چنین لباسی پوشید، یوسف است و شاید منظور این باشد که تامار تعبیر کنندهٔ خواب بوده‌است.
حملهٔ کریپتو جکینگ به عنوان شاخص‌ترین تهدید امنیتی مبتنی بر رمزارزها تا به امروز، نخستین بار در اواخر سال ۲۰۱۷ (هم‌زمان با اوج‌گیری ارزش بیت‌کوین و جهش‌های پی‌درپی و دیوانه‌وار قیمت آن در آن مقطع چند ماهه) شناسایی و با این عنوان (Cryptojacking) نامگذاری شد. البته در نظر داشته باشیم که کریپتوجکینگ نه بر پایه بیت‌کوین، که بر مبنای رمزارز دیگری با نام «مونِرو» متولد شد. بدافزار Cryptojacking به دلیل فشار بیش از حد منابع محاسباتی، می‌تواند منجر به کاهش سرعت و خرابی شود.
ناتان () از پیامبران تنخ است که سرگذشت و اعمال او در کتب سموئیل، پادشاهان و تواریخ توصیف شده‌است. زمانی که داوود با بث‌شبع همسر اوریای حتی زنا کرد و بث‌شبع باردار شد، یهوه ناتان را نزد داوود فرستاد تا او را سرزنش کند و به او خبر بدهد که فرزندی که در رحم بث‌شبع است خواهد مرد و خانواده‌اش درگیر جنگ خواهد شد. ناتان داستانی خیالی دربارهٔ مردی فقیر و مردی ثروتمند را برای داوود تعریف کرد تا او دربارهٔ آنان قضاوت کند، در حالی که داوود نمی‌دانست در حال قضاوت خود است. داستان از این قرار بود که مرد فقیر بره‌ای داشت
داستان از این قرار بود که مرد فقیر بره‌ای داشت که چون دخترش آن را دوست می‌داشت اما مردی ثروتمند بره را دزدید و کباب کرد. داوود گفت که مرد باید هفت برابر خسارت پرداخت کند. ناتان پاسخ داد: «آن مرد تو هستی!» در دوران پیری داوود ناتان با بث‌شبع همکاری کرد و آنان با کمک یکدیگر داوود را فریب دادند تا آدونیا که وارث برحق سلطنت بود را کنار بگذارد و سلیمان را به عنوان ولیعهد خود انتخاب کند و داوود پذیرفت. تنخ همچنین مدعی است ناتان تاریخ سلطنت داوود و سلیمان را نوشته‌است.
حکمت سقراط و افلاطون کتابی از محمدعلی فروغی است که در دو جلد و در سال ۱۳۱۶ خورشیدی به چاپ رسیده است. این کتاب شامل ترجمهٔ شش رساله از مکالمات افلاطون به همراه متن جلساتی است که فروغی در دانشکده معقول و منقول دانشگاه تهران در معرفی افلاطون برگزار کرده بود. چاپ اول این کتاب در سال ۱۲۹۷ خورشیدی با نام «حکمت سقراط بقلم افلاطون» منتشر شده و فقط شامل ترجمهٔ فارسی چهار رساله از افلاطون بود. فروغی در این کتاب رساله‌های اوتیفرون، آپولوژی، کریتون، فایدون، آلکبیادس و گرگیاس را از ترجمه‌های فرانسوی به فارسی برگردانده
گرگیاس را از ترجمه‌های فرانسوی به فارسی برگردانده است که اولین ترجمهٔ فارسی از آثار افلاطون به‌شمار می‌آید. این رساله‌ها مجدداً در سال ۱۳۸۶ با نام «شش رساله» توسط نشر هرمس حروفچینی شده و به چاپ رسیدند.
رمزارز دای (Dai) یک استیبل کوین است که به پشتوانه ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز ساخته شده. دای برخلاف تتر با پشتوانه دلار آمریکا ساخته نشده‌است و بربستر بلاکچین اتریوم منتشر شده‌است. دای (Dai) یک رمزارز غیرمتمرکز است. قیمت توکن DAI معادل ۱ دلار است و از طریق مکانیسم‌های قیمت‌گذاری خودکار که در قراردادهای هوشمند تعبیه شده‌است، حفظ می‌شود. Dai یک رمزارز پایدار است و هدف آن حفظ ارزش از طریق سیستم خودکار قراردادهای هوشمند در بلاکچین(Ethereum) است؛ که تا حدِ ممکن نزدیک به یک دلار ایالات متحده باشد. Dai توسط
ممکن نزدیک به یک دلار ایالات متحده باشد. Dai توسط (MakerDAO) یک سازمان خودمختار غیرمتمرکز (DAO) متشکل از صاحبان توکن حکومتی (MKR)، نگهداری و تنظیم می‌شود؛ که ممکن است به منظور اطمینان از ثبات آن، در مورد تغییر برخی پارامترها در قراردادهای هوشمند خود رأی‌گیری کند. بررسی اجمالی. دای از طریق وام و بازپرداخت وام بدون وثیقه ایجاد می‌شود؛ که توسط قراردادهای هوشمند MakerDAO در قالب یک برنامه غیرمتمرکز تسهیل می‌شود. کاربرانی که اتر (یا سایر ارزهای رمزپایه پذیرفته شده به عنوان وثیقه) را واریز می‌کنند می‌توانند در
شده به عنوان وثیقه) را واریز می‌کنند می‌توانند در مقابل ارزش سپرده‌های خود وام بگیرند. نسبت وثیقه‌گذاری برای آتریوم در حال حاضر ۱۵۰٪ تعیین شده‌است، یا به عبارت دیگر، سپردن اتریوم به ارزش ۱۵۰ دلار به شما اجازه می‌دهد تا ۱۰۰ دای (تقریباً معادل ۱۰۰ دلار) وام بگیرید. چنانچه ارزش وثیقه به زیر این نسبت کاهش یابد، وام‌ها می‌توانند به صورت خودکار توسط قراردادهای هوشمند منحل شوند. از طرف دیگر، اگر ارزش آن افزایش یابد، می‌توان دای اضافی را وام گرفت. در نتیجه با بازپرداخت وام و سود متعلق به آن، دای برگشتی به‌طور
وام و سود متعلق به آن، دای برگشتی به‌طور خودکار از بین می‌رود و وثیقه برای برداشت در دسترس قرار می‌گیرد. به این ترتیب می‌توان گفت که ارزش دلار آمریکا دای با ارزش دلار آمریکا وثیقه اساسی موجود در قراردادهای هوشمند MakerDAO پشتیبانی می‌شود. با کنترل انواع وثیقه‌های پذیرفته شده، نسبت‌های وثیقه‌گذاری و نرخ سود وام یا ذخیره Dai ,MakerDAO قادر به کنترل میزان Dai در گردش و در نتیجه ارزش آن است.
جنگهای رمزنگاری نامی غیررسمی برای تلاشهای ایالات متحده و دولتهای متفقین برای محدود کردن دسترسی عموم و کشورهای خارجی به رمزنگاری است که برای مقاومت در برابر رمزگشایی توسط آژانس‌های اطلاعاتی ملی (به ویژه آژانس امنیت ملی ایالات متحده) است. صادرات رمزنگاری از ایالات متحده. دوران جنگ سرد. در اوایل جنگ سرد، ایالات متحده و متحدانش یک سری مفصل از مقررات کنترل صادرات را تهیه کردند که برای جلوگیری از سقوط طیف وسیعی از فن آوری غربی به دست دیگران، به ویژه بلوک شرق، طراحی شده بود. تمام صادرات فن آوری طبقه‌بندی شده به
شده بود. تمام صادرات فن آوری طبقه‌بندی شده به عنوان «حیاتی» نیاز به مجوز داشت. طی این دوران به‌طور کل از دو نوع فناوری محافظت می‌شد: فناوری فقط با سلاح‌های جنگی ("مهمات") و فن آوری استفاده دوگانه که کاربردهای تجاری نیز داشتند. در ایالات متحده، صادرات فناوری استفاده دوگانه توسط وزارت بازرگانی کنترل می‌شد، در حالی که مهمات توسط وزارت امور خارجه کنترل می‌شد. از آنجا که در دورهٔ پایان جنگ جهانی دوم، بازار رمزنگاری تقریباً کاملاً نظامی بود، فناوری رمزگذاری (تکنیک‌ها و همچنین تجهیزات و پس از اهمیت رایانه‌ها،
و همچنین تجهیزات و پس از اهمیت رایانه‌ها، نرم‌افزار رمزنگاری) به عنوان کالای XIII در لیست مهمات ایالات متحده قرار گرفت . کنترل چند ملیتی صادرات رمزنگاری در غرب شکاف جنگ سرد از طریق مکانیسم‌های کاکام انجام شد.
برنامه محافظت از فیش حقوقی (PPP) یک برنامه وام تجاری ۹۵۳ میلیارد دلاری است که توسط دولت فدرال ایالات متحده در سال ۲۰۲۰ از طریق قانون کمک، امداد و امنیت اقتصادی کرونا (قانون CARES) برای کمک به مشاغل خاص، کارگران خوداشتغال، تنها تأسیس شده‌است. مالکان، سازمانهای غیرانتفاعی خاص و مشاغل قبیله ای همچنان به کارگران خود حقوق می‌دهند. برنامه محافظت از فیش حقوقی به اشخاص حقوقی این امکان را می‌دهد تا برای پرداخت حقوق و دستمزد و برخی دیگر از هزینه‌ها، برای وام‌های خصوصی با بهره کم اقدام کنند. مبلغ وام PPP تقریباً معادل
با بهره کم اقدام کنند. مبلغ وام PPP تقریباً معادل ۲٫۵ برابر متوسط حقوق ماهانه متقاضی است. در برخی موارد، یک متقاضی ممکن است قرعه دوم برابر با اولین قرعه کشی دریافت کند. عواید وام ممکن است برای تأمین هزینه‌های حقوق و دستمزد، اجاره، سود و آب و برق استفاده شود. اگر تجارت تعداد کارمندان خود را ثابت نگه دارد و دستمزد کارمندان را وام دهد ممکن است به‌طور جزئی یا کامل بخشوده شود. این برنامه توسط اداره تجارت کوچک ایالات متحده اجرا می‌شود. مهلت درخواست وام PPP در ابتدا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰ بود و بعداً تا ۸ اوت تمدید شد.
ابتدا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۰ بود و بعداً تا ۸ اوت تمدید شد. برنامه محافظت از Paycheck در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۱ بازگشایی شد.
سیدی بوسحاقی (درگذشت ۸۵۷ق) از فقیهان مذهب مالکی و محدث جزایری بود. نام و نسب او «ابراهیم بن فاید بن موسی بن علال زواوی» مشهور به زواوی، گزارش شده‌است.
اعتراضات ۱۴۰۰ بازنشستگان تأمین اجتماعی از جمله اعتراضات صنفی در ایران است. تعداد زیادی از کارگران بازنشسته ایران ۱۵ فروردین ۱۴۰۰ با تجمع مقابل اداره‌های تأمین اجتماعی مراکز استان‌ها و چند شهر دیگر، خواستار رساندن مستمری‌ها به خط فقر و رفع تبعیض‌های موجود علیه آنان شدند و علیه حضور در انتخابات آتی ریاست جمهوری در این کشور شعار دادند. ۱۸ فروردین برای دومین بار جمعی از بازنشستگان کارگری در شهرستان شوش و هفت تپه با حضور مقابل اداره تأمین اجتماعی این شهرستان، خواستار توجه به مطالبات و خواسته‌های خود شدند. دلیل.
توجه به مطالبات و خواسته‌های خود شدند. دلیل. بازنشستگان تأمین اجتماعی که در این تجمعات اعتراضی شرکت می‌کنند، خواستار افزایش مستمری‌ها، پرداخت مزایای شغلی همچون کمک معیشت، حق مسکن، حق عائله مندی و اولاد هستند. اعتراضات. بار دوم. بازنشستگان تأمین اجتماعی روز چهارشنبه ۱۸ فروردین برای دومین بار در سال جاری در اعتراض به تحقق نیافتن مطالبات صنفی خود در ۲۰ شهر ایران تجمع کردند. این همایشها از جمله در شهرهای تهران، اردبیل، تبریز، ایلام، اندیمشک، کرمان، خرم‌آباد، یزد، رشت، اراک و شوش برگزار شدند. بار سوم.
یزد، رشت، اراک و شوش برگزار شدند. بار سوم. بازنشستگان تأمین اجتماعی روز یکشنبه، ۲۲ فروردین، برای سومین بار در سال جاری در حدود ۲۰ شهر ایران تجمع کردند. این تجمعات در شهرهای خرم‌آباد، ایلام، تهران، کرج، تبریز، زنجان، بهشهر، اراک، شیراز و اهواز، نیشابور، اصفهان، قزوین، کرمانشاه، بجنورد، رشت، اردبیل، شوش و شوشتر برگزار شده‌است. تجمع‌کنندگان در دستکم چهار شهر اهواز، قزوین، اراک و اصفهان شعارهایی با مضمون « «ما دیگه رأی نمی‌دیم، عدالتی ندیدیم» سر داده‌اند. این گروه از معترضان در تجمع قبلی نیز شعار داده بودند که
از معترضان در تجمع قبلی نیز شعار داده بودند که « «ما دیگه رأی نمی‌دیم، از بس دروغ شنیدیم». بار چهارم. بازنشستگان تأمین اجتماعی روز یکشنبه، ۲۹ فروردین ماه در ادامه اعتراض‌های صنفی خود در مقابل دفاتر این سازمان در شهرهای مختلف تجمع کردند و شعارهای اعتراضی سر دادند. واکنش‌ها. اسماعیل گرامی روز ۱۴ فروردین‌ماه، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی‌اش در تهران بازداشت شد. در تهران و اراک تجمع‌کنندگان خواستار آزادی اسماعیل گرامی، فعال صنفی مستقل بازنشستگان شدند.
سلام، خداحافظ (به کره‌ای: 안녕) نام فیلم ۴۰ دقیقه‌ای به سبک مستند و با ژانر موزیکال است که از جمله بازیگران آن می‌توان به سوزی، مین، فی، جیا (اعضای میس ای)، تک یون، چان سونگ، جون.کی، جون‌هو، وویونگ (اعضای توپی‌ام) اشاره کرد. این فیلم توسط یون مین کارگردانی و به قلم لی جونگ پیل نگاشته شده است. که به توصیف جاذبه‌های گردشگری و با هدف افزایش توریست به کره جنوبی پخش شد. این در حالی است که در سال ۲۰۱۱ گردشگران به آستانه ۱۰ میلیون نفر رسیدند. خلاصه داستان. "سلام، خداحافظ" یک فیلم اکشن، رمانتیک، ملودرام است که
خداحافظ" یک فیلم اکشن، رمانتیک، ملودرام است که مکان‌های گردشگری کره را به نمایش می‌گذارد این فیلم جاذبه‌های گردشگری کره را با آمیختن خاطرات اعضای توپی‌ام (تک یون، جون.کی، جون‌هو، چان سونگ)، میتینگی شاد با فی، خاطره‌ی دوستانه‌ی سوزی با جیا، خاطره‌ی دو نفری وویونگ با مین نمایش می‌دهد. تا جاذبه‌های گردشگری کره را با توپی‌ام و میس ای تجربه کنیم! ریتینگ. این فیلم امتیاز ۸.۲۹ را توانست بدست آورد که ۹.۱۶ آرای زن و ۶.۰۸ آرای مرد بود.
آرگوس () یک فروشگاه خرده‌فروشی در بریتانیا و جمهوری ایرلند است. این فروشگاه که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده دارای ۸۸۳ شعبه فروشگاه است. آرگوس با دو روش فروشگاه‌های فیزیکی و آنلاین سالانه ۲۹ میلیون مشتری و نزدیک به یک میلیارد بازدیدکننده آنلاین دارد.
ادبیات اکشن گونه ادبی است که شامل رمان‌های جاسوسی، داستان‌های ماجراجویی، قصه‌های وحشت و دسیسه («») و اسرار است. این نوع داستان از حس تعلیق بهره می‌گیرد، کششی که وقتی خواننده می‌خواهد بداند چگونه کشمکش بین قهرمان اصلی و ضد قهرمان یا راه حل معمای دلهره‌آور حل می‌شود، بیشتر می‌شود ادبیات عامه. داستان اکشن نوعی از ادبیات عامه‌پسند است که موضوع آن با تأکید بر سکانس‌های اکشن مهیج شکل می‌گیرد. این همیشه به این معنی نیست که آنها مانع شخصیت سازی یا داستان گویی می‌شوند. داستان اکشن با اشکال دیگر داستان، از جمله
داستان اکشن با اشکال دیگر داستان، از جمله فیلم‌های اکشن، بازی‌های اکشن و رسانه‌های مشابه در قالب‌های دیگر مانند مانگا و انیمه مرتبط است. این شامل اکشن هنرهای رزمی، اکشن ورزش‌های مخاطره‌آمیز، تعقیب و گریز ماشین و وسایل نقلیه، اکشن تعلیق و اکشن کمدی است که هرکدام با جزئیات بیشتری بر نوع و ویژگی خود تمرکز می‌کنند. معمولاً می‌توان از سبک هنری یک سکانس اکشن، تأکید کل یک اثر را تشخیص داد، به طوری که، به عنوان مثال، سبک یک سکانس مبارزه نشان خواهد داد که آیا کل کار را می‌توان به عنوان یک اکشن ماجراجویی، یا یک اثر
را می‌توان به عنوان یک اکشن ماجراجویی، یا یک اثر رزمی دسته‌بندی کرد. اکشن عمدتاً با تمرکز اصلی بر روی هر نوع حرکت هیجان انگیز تعریف می‌شود.
کتاب ۱۷۶ تمرین کاربردی شنا توسط آقای روبن گازمن، از مربیان و مدرسان موفق ایالت متحده امریکا با نام The Swimming Drill Book در سال ۲۰۱۷ نوشته شده است، که شامل ۱۷۶ تمرین از پایه و مقدمات یادگیری چهار شنای اصلی تا تمرینات در خشکی مناسب شناگران مبتدی و حرفه ای را آموزش می دهد. نسخه فارسی. این کتاب در سال ۱۴۰۰ توسط آقایان حامد رضاخانی طالقانی و سید سعید میرمهدی و خانم نرگس جعفری به فارسی ترجمه شد و نشر آفتاب اندیشه آن را در ۲۳۴ صفحه منتشر کرد. نویسنده با تکیه بر دانش بروز خود توانسته تمرینات مختلف را ساده و قابل
بروز خود توانسته تمرینات مختلف را ساده و قابل فهم جمع بندی کند تا برای هر نوآموز شنا و همچنین شناگران حرفه ای کاربردی باشد و در انتهای مطالب کتاب تمرینات قدرتی با کش بدنسازی در خشکی را ارائه داده تا مجموعه ای کامل در دسترس علاقه مندان به ورزش شنا باشد. مترجمین با توجه به اهداف نویسنده به صورت کامل و دقیق این کتاب را به زبان فارسی برگردانده اند.
شبکه اطلاعات ملی (انگلیسی: National Intelligence Grid) یا به طور اختصاری NATGRID یک ساختار پایگاه داده اصلی اطلاعاتی یکپارچه برای مقابله با تروریسم است که پایگاه داده‌های مختلف آژانس‌های امنیتی اصلی تحت دولت هند را بهمراه جمع‌آوری الگوهای جامع تهیه شده از ۲۱ سازمان مختلف که بطور شبانه‌روزی توسط آژانس‌های امنیتی قابل دسترسی هستند. . شبکه اطلاعات ملی(NATGRID) پس از حملات ۲۰۰۸ بمبئی به وجود آمد. دولت هند در ژوئیه ۲۰۱۶ اشوک پاتنیک را به عنوان مدیرعامل شبکه اطلاعات ملی (NATGRID) منصوب کرد. این انتصاب به عنوان
ملی (NATGRID) منصوب کرد. این انتصاب به عنوان تلاش دولت برای احیای پروژه تلقی می‌شود. قرار پاتنیک تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸ معتبر بود. NATGRID از سال ۲۰۱۹توسط آشیش گوپتا افسر سرویس پلیس هند (IPS) اداره می‌شود. وزارت امور داخلی (MHA) در تاریخ ۵ فوریه ۲۰۲۰ در پارلمان اعلام کرد که پروژه NATGRID با تمام زیرساخت‌های فیزیکی مورد نیاز تا پایان مارس ۲۰۲۰ به پایان می‌رسد. کل پایگاه داده اصلی تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰ فعال خواهد شد. فقط برای افراد مجاز از ده آژانس امنیتی به صورت موردی برای تحقیقات در مورد موارد مشکوک به تروریسم قابل
برای تحقیقات در مورد موارد مشکوک به تروریسم قابل دسترسی است. حدود هفتاد نفر دسترسی دارند. دلیل استقرار. حملات ۱۱/۱۱ به بمبئی منجر به آشکار شدن چندین نقطه ضعف در شبکه‌های اطلاعاتی هند شد. NATGRID بخشی از تغییرات اساسی در دستگاه‌های امنیتی هند است که توسط وزیر کشور وقت پی. چیدامبارام در سال ۲۰۰۹ مطرح شد. آژانس ملی تحقیقات (NIA) و مرکز ملی مبارزه با تروریسم (NCTC) دو سازمانی هستند که پس از حملات بمبئی در سال ۲۰۰۸ تأسیس شده‌اند. قبل از حملات بمبئی، یک دیوید کلمن هیدلی ، آمریکایی پاکستانی تبار لشکر طیبه چندین
هیدلی ، آمریکایی پاکستانی تبار لشکر طیبه چندین بار به هند سفر کرده بود و مکان‌هایی را که در تاریخ همان تاریخ حملات مورد حمله قرار گرفت، انجام داد. علیرغم اینکه چندین بار به هند سفر کرده و از طریق پاکستان یا غرب آسیا به ایالات متحده بازگشته است، اما سفرهای وی نتوانست سوظن آژانس‌های هندی را ایجاد کند زیرا فاقد سیستمی بودند که می‌تواند الگویی را در برنامه‌های سفر و سفرهای غیرمعمول وی به این کشور نشان دهد. گفته می‌شود که اگر سیستمی مانند NATGRID موجود بود، هدلی قبل از حملات کاملاً دستگیر می‌شد. ساختار و توابع.
قبل از حملات کاملاً دستگیر می‌شد. ساختار و توابع. NATGRID یک شبکه اشتراک اطلاعات است که داده‌های پایگاه داده‌های مستقل آژانس‌ها و وزارتخانه‌های مختلف دولت هند را جمع‌آوری می‌کند. این یک اقدام مقابله با تروریسم است که انبوهی از اطلاعات بانک‌های اطلاعاتی دولت از جمله جزئیات مالیات و حساب بانکی، معاملات کارت اعتباری، سوابق ویزا و مهاجرت و برنامه‌های سفر زمینی و هوایی را جمع‌آوری می‌کند. همچنین به شبکه و سیستم‌های ردیابی جرم و جنایت، پایگاه داده‌ای که اطلاعات جرم، از جمله اولین گزارش‌های اطلاعاتی را در ۱۴۰۰۰
جرم، از جمله اولین گزارش‌های اطلاعاتی را در ۱۴۰۰۰ ایستگاه پلیس در هند بهم پیوند می‌دهد، دسترسی خواهد داشت. این داده‌های ترکیبی در اختیار ۱۱ آژانس مرکزی قرار خواهد گرفت که عبارتند از: بال تحقیق و تجزیه و تحلیل (R&amp;AW)، اداره اطلاعات (IB)، آژانس تحقیقات ملی (NIA)، دفتر تحقیقات مرکزی (CBI)، دفتر کنترل مواد مخدر (NCB)، واحد اطلاعات مالی (FIU)، اداره اجرای (ED)، هیئت مدیره مالیات‌های مستقیم (CBDT)، هیئت مرکزی مالیات‌های غیرمستقیم و گمرک (CBIC)، اداره اطلاعات درآمد (DRI) و اداره کل اطلاعات GST. NATGRID در
درآمد (DRI) و اداره کل اطلاعات GST. NATGRID در چهار مرحله مختلف در حال اجرا است. دولت اتحاد پیشرو متحد (UPA) برای این پروژه ۳۴۰۰ پوند ترانزیت ترخیص کرد. کمیته امنیت کابینه دو مرحله ابتدایی را در سال ۲۰۱۱ تصویب کرد که تا سال ۲۰۱۴ با هزینه ، با ۱۰ آژانس کاربری و ۲۱ ارائه دهنده خدمات به هم متصل شدند در حالی که اولین مجموعه داده‌ها از اوایل سال ۲۰۱۳ قابل بازیابی هستند. سروان P. Raghu Raman (Rtd.) در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۰۹ به عنوان دبیر و مدیر عامل شرکت NATGRID منصوب شد و وظیفه ایجاد شبکه را بر عهده داشت. دوره وی
شد و وظیفه ایجاد شبکه را بر عهده داشت. دوره وی در ۳۱ مه ۲۰۱۴ به پایان رسید. پیش‌بینی می‌شود که اجرای فازهای سوم و چهارم اصلاحاتی در چندین قانون انجام شود تا امکان به اشتراک گذاری و انتقال داده‌ها در مورد مواردی مانند دارایی و جزئیات معاملات بانکی و استفاده از اینترنت فراهم شود. مرکز بازیابی اطلاعات برای NATGRID در بنگالورو است. برخلاف NCTC یا NIA که آژانس‌های مرکزی هستند، NATGRID اساساً ابزاری است که سازمان‌های امنیتی را قادر می‌سازد تا اطلاعات مربوط به مظنونان تروریسم را از مجموعه داده‌های مختلف سازمان‌ها
تروریسم را از مجموعه داده‌های مختلف سازمان‌ها و خدمات مختلف در کشور پیدا و به دست آورند. این امر به شناسایی، دستگیری و پیگرد قانونی تروریست‌ها کمک خواهد کرد. مخالفت. NATGRID به اتهام نقض احتمالی حریم خصوصی و درز اطلاعات شخصی محرمانه با مخالفت روبرو شد. همچنین با توجه به اینکه هیچ آژانس دولتی یا نیروی پلیس به پایگاه داده دسترسی ندارد، کارایی آن در جلوگیری از ترور نیز زیر سؤال رفته‌است، بنابراین شانس اقدامات فوری و م reducingثر را کاهش می‌دهد. NATGRID ادعا می‌کند که توسط چندین محافظ ساختاری و رویه ای و
می‌کند که توسط چندین محافظ ساختاری و رویه ای و مکانیسم‌های نظارتی از جمله ممیزی‌های خارجی و پادمان‌های فناوری محافظت می‌شود.
اریک گئورگ میوبِرگ (۶ اوت ۱۸۸۲–۸ ژوئیه ۱۹۳۸) یک جانورشناس و قوم‌نگار سوئدی بود که در اوایل دهه ۱۹۰۰ اولین سفرهای علمی سوئدی را به استرالیا هدایت کرد و در اندونزی کار کرد. گیاه "میوبرگی جی جی اس ام" سیاه‌گیله. به نام او نامگذاری شد، همانند وزغ میوبرگی ("اپارولیا میوبرگی")، ملخ "گونیا میوبرگی"، خرچنگ "یوسی‌ای میوبرگی"، اژدهای بیشه میوبرگ ("گونوسفالوس" "میوبرگی")، آتترون تیبیلند سقنقور ("گلافیروم") قورباغه بوته‌ای میوبرگ ("فیلوتوس میوبرگی")، و قورباغه کوه گادین "میوبرگ" ("لپتوبراچلا" "میوبرگی"). انتشارات. وی و
"میوبرگ" ("لپتوبراچلا" "میوبرگی"). انتشارات. وی و همچنین کمک‌های بیشمار به ادبیات علمی کرد، او نوشت: بیشتر خواندن. ژانت گرینفیلد، "بازگشت گنجینه‌های فرهنگی" (چاپ سوم)، مطبوعات کمبریج، لندن، ۲۰۰۷، ص. ۳۱۰
حفاظت از فیلم یا مرمت فیلم، مجموعه ای از تلاش‌های مستمر مورخان فیلم، بایگانی‌ها، موزه‌ها، سینماها و سازمان‌های غیرانتفاعی برای نجات فیلم‌های در حال پوسیدگی و حفظ تصاویر موجود در آنها است. به معنای دیگر، حفاظت این اطمینان را می‌دهد که یک فیلم در بهترین شکل ممکن به حیات خود ادامه خواهد داد. برای سالهای طولانی اصطلاح «حفظ» با «کپی کردن» فیلم مترادف بود. هدف یک متخصص مرمت فیلم، ایجاد یک نسخه با دوام و بدون افت چشمگیر کیفیت بود. با اصطلاحات مدرن تر، حفظ فیلم شامل مفاهیم دستکاری کردن، تکثیر، ذخیره‌سازی و در دسترس
مفاهیم دستکاری کردن، تکثیر، ذخیره‌سازی و در دسترس بودن است. بایگانی بدنبال محافظت از فیلم و به اشتراک گذاشتن محتوای آن در معرض عموم است. محافظت از فیلم را نباید با تجدیدنظر گرایی (Revisionism) اشتباه گرفت که در آن فیلم‌ها مورد بازبینی قرار می‌گیرند و چیزهایی به آنها اضافه می‌شود که قبلاً هرگز اضافه نشده بود، مانند موسیقی‌ها یا جلوه‌های صوتی اضافه شده، فیلم سیاه و سفید رنگی شده، تبدیل صوت به استریو دالبی، یا ویرایش‌های جزئی و سایر تغییرات تزئینی. در دهه ۱۹۸۰ مشخص شد که مجموعه میراث فیلم متحرک در معرض خطر
مشخص شد که مجموعه میراث فیلم متحرک در معرض خطر نابود شدن قرار دارد. نه تنها حفظ فیلم نیترات یک مشکل مداوم بود، بلکه مشخص شد که حفاظت از فیلم، به عنوان جایگزینی برای مواد نیترات فرار تحت تأثیر شکلی منحصر به فرد از پوسیدگی با عنوان «سندرم سرکه» و رنگ، مورد استفاده قرار بگیرد. مشخص شد که فیلم‌های ساخته شده به ویژه توسط ایستمن کوداک در معرض محو شدن هستند. در آن زمان، بهترین راه حل شناخته شده، نسخه برداری از فیلم اصلی در یک محیط امن تر بود. برآورد مشترک این است که ۹۰ درصد از کل فیلم‌های صامت آمریکایی ساخته شده
که ۹۰ درصد از کل فیلم‌های صامت آمریکایی ساخته شده قبل از ۱۹۲۰ و ۵۰ درصد از فیلم‌های صوتی آمریکایی ساخته شده قبل از ۱۹۵۰ از بین رفته‌اند. اگرچه اقدامات حفظ فیلم به دهه ۱۹۳۰ برمی گردد، این حوزه فقط در سال ۱۹۸۰ وضعیت رسمی پیدا کرد، زمانی که یونسکو «تصاویر متحرک» را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از میراث فرهنگی جهان به رسمیت شناخت. مشکل فروپاشی فیلم. طیف وسیعی از فیلم‌های ساخته شده در دوره صامت اکنون برای همیشه از بین رفته‌اند. فیلم‌های نیمه اول قرن بیستم بر روی یک پایه فیلم بسیار قابل اشتعال و ناپایدار نیترات
یک پایه فیلم بسیار قابل اشتعال و ناپایدار نیترات سلولز فیلمبرداری می‌شد که به ذخیره‌سازی دقیق نیاز داشت تا روند اجتناب ناپذیر تجزیه آن با گذشت زمان کند شود. اکثر فیلمهای ساخته شده روی مواد نیترات حفظ نشدند. در طی سالها، نگاتیوها و چاپهای آنها به صورت پودر یا گرد و غبار درآمده است. بسیاری از آنها به دلیل محتوای نقره بازیافت شدند، یا در آتش‌سوزی استودیوها یا انبارهای فیلم از بین رفتند. بزرگترین علت، تخریب عمدی بود. همان‌طور که رابرت آ. هریس، حافظ فیلم، توضیح می‌دهد: «بیشتر فیلمهای اولیه به دلیل هدر دادن عمده
«بیشتر فیلمهای اولیه به دلیل هدر دادن عمده فروشی توسط استودیوها دوام نیاوردند. هیچ تصوری برای ذخیره این فیلمها وجود نداشت. آنها فقط به فضای انبارهای فیلم احتیاج داشتند و مواد برای تهیه آنها گران بود.» فیلم‌های صامت بعد از ظهور فیلم‌های صوتی در دهه ۱۹۳۰ ارزش تجاری کمی داشتند یا هیچ ارزشی نداشتند و به همین ترتیب نگهداری نمی‌شدند. در نتیجه، حفظ فیلم‌های صامت که اکنون نایاب هستند به عنوان یک اولویت بالا در میان مورخان سینما مطرح شده‌است. به دلیل شکنندگی موجودی فیلم، حفظ مناسب فیلم معمولاً شامل ذخیره نگاتیوهای
فیلم، حفظ مناسب فیلم معمولاً شامل ذخیره نگاتیوهای اصلی (در صورت وجود داشتن) و چاپ در تأسیسات تحت کنترل آب و هوا است. اکثریت قریب به اتفاق فیلم‌ها به این روش ذخیره نمی‌شدند، که نتیجه اش تباه شدن مواد فیلم بود. مشکل پوسیدگی فیلم فقط به فیلمهای ساخته شده روی نیترات سلولز محدود نمی‌شود. محققان و متخصصان صنعت فیلم دریافتند که فیلم‌های رنگی (که با استفاده از فرایندهای تِکنی کالِر (Technicolor) و جایگزین‌های آن ساخته شده‌اند) نیز با سرعت فزاینده ای در حال خراب شدن هستند. تعدادی از فیلم‌های شناخته شده فقط به عنوان
هستند. تعدادی از فیلم‌های شناخته شده فقط به عنوان کپی از تولیدات اصلی فیلم یا محصولات نمایشگاهی وجود دارند زیرا نسخه‌های اصلی تجزیه شده‌اند. مشخص شده‌است که فیلم استات سلولز، که جایگزین اولیه نیترات بود، به «سندرم سرکه» دچار می‌شود. پایه فیلم پلی استر، که جایگزین استات می‌شود، نیز به کم رنگ شدن دچار می‌شود. ذخیره‌سازی در دمای پایین و رطوبت کم با دقت کنترل شده می‌تواند هم محو شدن رنگ و هم بروز سندرم سرکه را مهار کند. با این حال، به محض شروع تخریب، واکنش‌های شیمیایی درگیر باعث وخامت بیشتر می‌شوند. مدیر هیئت
شیمیایی درگیر باعث وخامت بیشتر می‌شوند. مدیر هیئت مدیره AMIA (انجمن بایگانی تصاویر متحرک)، لئو اِنتیکنَپ، می‌گوید: «هیچ نشانه ای وجود ندارد که ما هرگز راهی برای جلوگیری از تجزیه پیدا کنیم. تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم این است که آن را مهار کنیم.» پوسیدگی فیلم به عنوان اثر هنری. در سال ۲۰۰۲، بیل موریسون (فیلمساز)، فیلم Decasia را تولید کرد، فیلمی که صرفاً بر اساس قطعات قدیمی فیلم‌های مبتنی بر نیترات بازسازی نشده در حالت‌های مختلف پوسیدگی و خرابی ساخته شده‌است و زیبایی‌شناسی تا حدی وهم انگیز را برای
شده‌است و زیبایی‌شناسی تا حدی وهم انگیز را برای فیلم فراهم کرده‌است. این فیلم برای همراهی سمفونی به همین نام ساخته شده‌است که توسط مایکل گوردون ساخته شده و توسط ارکستر وی اجرا شده‌است. تکه فیلم‌های استفاده شده از اخبار قدیمی و فیلم‌های بایگانی شده بود و موریسون از چندین منبع مانند خانه جورج ایستمن، بایگانی موزه هنر مدرن و بایگانی فیلم‌های Fox Movietone News در دانشگاه کارولینای جنوبی استفاده کرده بود. حفظ از طریق ذخیره‌سازی دقیق. حفظ فیلم معمولاً به ذخیره فیزیکی فیلم در یک انبار کنترل شده توسط آب و هوا و
فیزیکی فیلم در یک انبار کنترل شده توسط آب و هوا و گاهی اوقات به تعمیر و کپی واقعی عنصر فیلم اشاره دارد. حفاظت با ترمیم متفاوت است، زیرا ترمیم نوعی بازگشت فیلم به نسخه ای است که نسبت به اکران اولیه آن برای مردم بسیار نزدیک است و اغلب شامل ترکیبی از عناصر مختلف فیلم است. فیلم با محافظت مناسب در برابر نیروهای خارجی در هنگام نگهداری همراه با قرار گرفتن در دمای کنترل شده بهتر حفظ می‌شود. برای بیشتر مواد فیلم، بنیاد بقای تصویر دریافت که ذخیره‌سازی محیط فیلم در دمای منجمد، با رطوبت نسبی (RH) بین ۳۰ تا ۵۰ درصد،
دمای منجمد، با رطوبت نسبی (RH) بین ۳۰ تا ۵۰ درصد، عمر مفید آن را بسیار افزایش می‌دهد. این اقدامات بهتر از هر روش دیگری از زوال جلوگیری می‌کند و یک راه حل ارزان‌تر از تکثیر فیلم‌های در حال تخریب است. کوشش‌های استودیوها. در سال ۱۹۲۶ ویل هیز از استودیوهای فیلم‌سازی خواست تا فیلمهایشان را با ذخیره در دمای ۴۰ درجه و رطوبت پایین در فرایند «ایستمان کداک» حفظ کنند تا «دانش آموزان در سال ۳۰۰۰ و ۴۰۰۰ بعد از میلاد ممکن است دربارهٔ ما اطلاعاتی کسب کنند.» در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، استودیو فیلمسازی «Metro-Goldwyn-Mayer»، با
۱۹۷۰، استودیو فیلمسازی «Metro-Goldwyn-Mayer»، با آگاهی از اینکه نگاتیوهای اصلی بسیاری از فیلم‌های عصر طلایی آن در آتش‌سوزی از بین رفته‌است، یک برنامه حفاظت را برای بازیابی و حفظ تمام فیلم‌های خود با استفاده از هر گونه نگاتیو باقی مانده، یا در بسیاری از موارد، بهترین عناصر موجود در دسترس بعدی (اعم از نسخه پاسیتیو صاف و براق یا کپی آرشیوی تمیز) را آغاز کرد. از همان ابتدا مشخص شد که اگر فیلم‌هایی باید حفظ شوند، باید همه فیلم‌ها باشند. در سال ۱۹۸۶ هنگامی که تد ترنر کتابخانه MGM را صاحب شد، (که تا آن زمان شامل