payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به عنوان رئیس‌جمهور به وعده خود عمل کرد. انتخابات ۱۹۸۶ (توسط ایالات متحده). مؤسسه بین‌المللی جمهوری‌خواه از حزب محافظه کار اتحاد سوسیال مسیحی (PUSC) حمایت کرد تا به آنها در پیروزی در انتخابات ۱۹۸۶ کمک کند. آنها همچنین در سال‌های ۱۹۸۶، ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ به ترتیب به آنها کمک‌های مالی ۷۵۰۰۰ دلاری، ۱۰۰۰۰۰ دلاری و ۱۴۵۰۰۰ دلاری را به «انجمن دفاع از لیبرتاد و دموکراسی در کاستاریکا» (انجمن برای دفاع از دموکراسی محافظه کار آزادی و دفاع از آزادی سیاسی) دادند. چکسلواکی. انتخابات ۱۹۹۰ (توسط ایالات متحده، بریتانیا، آلمان و
۱۹۹۰ (توسط ایالات متحده، بریتانیا، آلمان و بلژیک). بر اساس گزارش نیویورک تایمز، بودجه بنیاد ملی برای دموکراسی (NED) برای احزاب سیاسی در چکسلواکی بحث‌برانگیز تلقی می‌شد، زیرا به عنوان مداخله خارجی به نفع احزاب سیاسی نزدیک به واسلاو هاول تلقی می‌شد. بنیاد ملی برای دموکراسی مبلغ ۴۰۰۰۰۰ دلار کمک مالی ارائه کرد که بیشتر آن برای خرید رایانه‌ها، دستگاه‌های فکس و دستگاه‌های کپی استفاده شد که در این کمپین مفید بودند. حزب محافظه کار بریتانیا نیز ۲ کارشناس مبارزات انتخاباتی را ارائه کرد و احزاب دموکرات مسیحی در بلژیک
را ارائه کرد و احزاب دموکرات مسیحی در بلژیک و آلمان وسایل الکترونیکی بیشتری ارسال کردند. دانمارک. انتخابات ۱۹۷۳ (توسط اتحاد جماهیر شوروی). اتحاد جماهیر شوروی به‌طور مخفیانه از حزب کمونیست دانمارک در انتخابات ۱۹۷۳ حمایت مالی کرد. انتخابات ۱۹۷۵ (توسط اتحاد جماهیر شوروی). اتحاد جماهیر شوروی به‌طور مخفیانه از حزب کمونیست دانمارک در انتخابات ۱۹۷۵ حمایت مالی کرد. جمهوری دومینیکن. انتخابات ۱۹۶۶ (توسط ایالات متحده). طبق اسناد ارائه شده توسط دفتر مورخ وزارت امور خارجه، دولت ایالات متحده از مبارزات انتخاباتی خواکین
دولت ایالات متحده از مبارزات انتخاباتی خواکین بالاگوئر حمایت کرد. دولت قصد داشت از او «به گونه ای حمایت کند که حمایت ایالات متحده به هیچ وجه قابل اثبات نباشد.» روش‌های حمایت از بالاگوئر شامل کمک‌های مالی، مشاوره، رسانه‌ها، اطلاعات و اشکال طبقه‌بندی شده کمک است. السالوادور. انتخابات ۱۹۸۴ (توسط ایالات متحده). بر اساس مقاله ای از واشینگتن پست، ایالات متحده از فشار دیپلماتیک، حمایت رسانه ای و بودجه مخفی برای حمایت از مبارزات انتخاباتی خوزه ناپلئون دوارته استفاده کرد. فنلاند. انتخابات ۱۹۵۶ (توسط اتحاد جماهیر
کرد. فنلاند. انتخابات ۱۹۵۶ (توسط اتحاد جماهیر شوروی). اتحاد جماهیر شوروی آشکارا از مبارزات انتخاباتی اورهو ککونن در انتخابات ۱۹۵۶ حمایت کرد. انتخابات ۱۹۶۲ (توسط اتحاد جماهیر شوروی). اتحاد جماهیر شوروی آشکارا از مبارزات انتخاباتی اورهو ککونن در انتخابات ۱۹۶۲ حمایت کرد. فرانسه. انتخابات ۱۹۷۴ (توسط اتحاد جماهیر شوروی). بر اساس جزئیات آرشیو میتروخین، KGB «اقدامات فعال» را علیه مبارزات والری ژیسکار دستن انجام داد. انتخابات ۱۹۸۸ (توسط اتحاد جماهیر شوروی). بر اساس جزئیات آرشیو میتروخین، اتحاد جماهیر شوروی ۱۰
اساس جزئیات آرشیو میتروخین، اتحاد جماهیر شوروی ۱۰ میلیون فرانک برای حمایت از حزب کمونیست فرانسه فراهم کرد. انتخابات ۲۰۰۷ (توسط لیبی). به گزارش روزنامه فرانسوی مدیا پارت، کمپین ریاست جمهوری نیکلا سارکوزی ۵۰ میلیون یورو کمک مالی از سرهنگ معمر قذافی، رهبر لیبی دریافت کرد که بیش از دو برابر محدودیت ۲۲ میلیون یورویی فرانسه برای کمک‌های فردی مبارزات انتخاباتی است. پس از پیروزی سارکوزی، قذافی برای یک سفر دولتی ۵ روزه به فرانسه رفت و طی آن دولت لیبی تجهیزات نظامی از جمله ۱۴ فروند جنگنده رافال خریداری کرد. زیاد تک
جمله ۱۴ فروند جنگنده رافال خریداری کرد. زیاد تک الدین، تاجر فرانسوی-لبنانی با روابط نزدیک با لیبی، به مدیا پارت اعتراف کرد که سه بار از طرابلس به فرانسه سفر کرده‌است تا چمدان‌های پر از اسکناس‌های ۲۰۰ و ۵۰۰ یورویی را به سارکوزی تحویل دهد. پس از انتخابات از قذافی دعوت شد. در مارس ۲۰۱۸، سارکوزی به دلیل این اتهامات در بازداشت بود. وی به مدت ۲۵ ساعت توسط پلیس تحت بازجویی قرار گرفت و در این مدت منکر هرگونه تخلفی شد تا اینکه با نظارت ویژه قضایی آزاد شد. انتخابات ۲۰۱۷ (توسط روسیه). افشای ایمیل مکرون در سال ۲۰۱۷،
۲۰۱۷ (توسط روسیه). افشای ایمیل مکرون در سال ۲۰۱۷، لو رفتن بیش از ۲۰۰۰۰ ایمیل مربوط به کمپین امانوئل ماکرون در جریان انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در سال ۲۰۱۷، دو روز قبل از رای‌گیری نهایی بود. به دلیل سرعت انتشار اخبار درز اطلاعات در سراسر اینترنت، که عمدتاً توسط ربات‌ها و اسپرم‌ها کمک می‌شد، توجه رسانه‌ها زیادی را به خود جلب کرد. این ایمیل‌ها توسط ویکی لیکس و چند فعال آمریکایی راست از طریق رسانه‌های اجتماعی مانند توییتر و فیس بوک به اشتراک گذاشته شد.
باکو پایتخت جمهوری آذربایجان است. این شهر همچنین پایتخت شروان در زمان سلطنت اخسیتان اول و خلیل‌الله اول)، خانات باکو، جمهوری دمکراتیک آذربایجان و جمهوری آذربایجان شوروی و مرکز اداری استان باکو روسیه بوده‌است. نام باکو از فارسی قدیمی باگاوان گرفته شده‌است که به «شهر خدا» ترجمه شده‌است. ریشه‌شناسی عامیانه نام باکو را به دلیل وزش بادهای مکرر در باکو از واژه فارسی بادکوبه (بادکوبه) به معنای «شهری که باد می‌وزد» گرفته‌اند. با این حال، کلمه بادکوبه تنها در قرن شانزدهم یا هفدهم متداول شد، در حالی که باکو حداقل قبل
یا هفدهم متداول شد، در حالی که باکو حداقل قبل از قرن پنجم پس از میلاد تأسیس شده بود. از قرن سیزدهم میلادی نام باکو در منابع اروپایی قرون وسطی ظاهر شد. املای نام از Vahcüh (Pietro Della Valle)، تا Bakhow, Baca, Bakuie و Backu متفاوت است. روی سکه‌های ضرب شیروانشاه نام باکویا آمده‌است. فرضیه‌های مختلفی برای توضیح ریشه‌شناسی کلمه باکو ارائه شده‌است. به گفته L.G.Lopatinski و Ali Huseynzade «باکو» از کلمه ترکی «تپه» گرفته شده‌است. K.P. پاتکانوف، متخصص تاریخ قفقاز، نیز این نام را «تپه» اما به زبان لاکی توضیح
نیز این نام را «تپه» اما به زبان لاکی توضیح می‌دهد. دوران باستان. حدود ۱۰۰۰ سال پیش، قلمرو باکو و آبشرون امروزی با گیاهان و جانوران غنی بود. آثار سکونت انسان به عصر حجر برمی گردد. از عصر برنز، حکاکی‌های صخره‌ای در نزدیکی بایل، و مجسمه‌ای برنزی از یک ماهی کوچک در قلمرو شهر قدیمی کشف شده‌است. این امر باعث شده‌است که برخی وجود یک سکونتگاه عصر برنز را در قلمرو شهر مطرح کنند. در نزدیکی نارداران در محلی به نام امید گایا، رصدخانه ای ماقبل تاریخ کشف شد که روی صخره تصاویر خورشید و صورت‌های فلکی مختلف همراه با جدول
تصاویر خورشید و صورت‌های فلکی مختلف همراه با جدول نجومی بدوی حک شده‌است.[۶] کاوش‌های باستان‌شناسی بیشتر، سکونت‌گاه‌های مختلف ماقبل تاریخ، معابد بومی، مجسمه‌ها و دیگر آثار را در قلمرو شهر مدرن و اطراف آن نشان داد. در قرن اول، رومیان دو لشکرکشی به قفقاز ترتیب دادند و به باکو رسیدند. در نزدیکی باکو، در گوبوستان، کتیبه‌های رومی مربوط به ۸۴ تا ۹۶ پس از میلاد کشف شد. بازمانده این دوره روستای رامانا در ناحیه سابونچو باکو است. در زندگی بارتلمیوس رسول، باکو به نام آلبانوس ارمنی معرفی شده‌است. برخی از مورخان تصور
آلبانوس ارمنی معرفی شده‌است. برخی از مورخان تصور می‌کنند که در زمان وجود آلبانی قفقاز باکو آلبانوپولیس نامیده می‌شد. سنت‌های کلیسای محلی این باور را ثبت می‌کنند که شهادت بارتلمه در پایین برج دوشیزه در شهر قدیمی رخ داده‌است، جایی که طبق داده‌های تاریخی، یک کلیسای مسیحی در محل معبد بت پرستان آرتا ساخته شده‌است. گزارشی از مورخ قرن پنجم پریسکوس پانیوم اولین موردی بود که به آتش‌سوزی‌های معروف باکوویی اشاره کرد (ex petra maritima flamma ardet - از شعله سنگ دریایی بیرون می‌آید). در اثر این آتش‌های جاودانه، باکو
بیرون می‌آید). در اثر این آتش‌های جاودانه، باکو به مرکز بزرگ دین زرتشتی باستان تبدیل شد. شاه ساسانی اردشیر اول دستور داد تا آتش خاموش نشدنی ایزد اورمزد را در معابد شهر نگه دارند. قرون میانه و جدید. در منابع قرون وسطی تا سده دهم اطلاعات کمی در مورد باکو وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد. قدیمی‌ترین شواهد سکه‌شناسی یافت شده در این شهر، سکه عباسی متعلق به قرن هشتم میلادی است. در آن زمان باکو قلمرو خلافت عرب و بعداً شیروانشاهان بود. در این دوره، آنها اغلب مورد حمله خزرها و (از قرن دهم) روس‌ها قرار گرفتند.
حمله خزرها و (از قرن دهم) روس‌ها قرار گرفتند. شیروانشاه اخسیتان اول یک نیروی دریایی در باکو ساخت و با موفقیت یک حمله دیگر روسها را در سال ۱۱۷۰ دفع کرد. پس از زلزله ویرانگری که شاماخی، پایتخت شیروان را لرزاند، دربار شیروانشاه در سال ۱۱۹۱ به باکو نقل مکان کرد. یک ضرابخانه نیز به بهره‌برداری رسید. بین قرن‌های ۱۲ و ۱۴، استحکامات عظیمی در شهر و اطراف آن انجام شد. برج دوشیزه، قلعه‌های رامانا، نارداران، شاگان و مردکان و همچنین قلعه معروف سابایل در جزیره خلیج باکو در این دوره ساخته شده‌است. دیوارهای شهر نیز
باکو در این دوره ساخته شده‌است. دیوارهای شهر نیز بازسازی و مستحکم شدند. بزرگترین مشکل باکو در این دوران تجاوز به دریای خزر بود. بالا آمدن سطح آب هر از گاهی قسمت اعظم شهر را فرا گرفت و قلعه معروف سابایل در سده چهاردهم به‌طور کامل زیر دریا رفت. این اتفاق منجر به افسانه‌های متعددی در مورد شهرهای زیر آب مانند شهریونان («شهر یونانی») شد. هولاکو خان در جریان سومین لشکرکشی مغولان به آذربایجان (۱۲۳۱–۱۲۳۹) باکو را تحت سلطه ایالت شیروان اشغال کرد و اقامتگاه زمستانی ایلخانیان شد. در سده چهاردهم، شهر در زمان محمد
ایلخانیان شد. در سده چهاردهم، شهر در زمان محمد اولجیتو که آن را از برخی مالیات‌های سنگین خلاص کرد، رونق یافت. شاعر باکویی نصیر باکویی برای اولجئیتو شعری نوشت و بدین ترتیب اولین قطعه شعر به زبان آذربایجانی را سرود. در سال ۱۵۰۱ شاه اسماعیل اول صفوی باکو را محاصره کرد. ساکنان محاصره شده مقاومت کردند و برای دفاع به استحکامات خود تکیه کردند. در اثر مقاومت، اسماعیل دستور داد بخشی از دیوار استحکامات را تخریب کنند. قلعه ویران شد و بسیاری از اهالی کشته شدند. در سال ۱۵۳۸ شاه طهماسب اول صفوی به سلطنت شیروانشاهان
سال ۱۵۳۸ شاه طهماسب اول صفوی به سلطنت شیروانشاهان پایان داد و در سال ۱۵۴۰ باکو دوباره به دست سپاهیان صفوی بازپس گرفته شد. بین سالهای ۱۵۶۸ و ۱۵۷۴ سابقه شش مأموریت انگلیسی در باکو وجود دارد. مردان انگلیسی به نام‌های توماس بانیستر و جفری داکت در مکاتبات خود باکو را توصیف کردند. آنها نوشتند که "... شهر چیز عجیبی است، زیرا از زمین مقدار شگفت‌انگیزی نفت بیرون می‌آید که به تمام کشور خدمت می‌کند تا خانه‌هایشان را گرم کند. این نفت سیاه است و نفت نامیده می‌شود. همچنین در کنار شهر باکو است، روغن دیگری که سفید و بسیار
در کنار شهر باکو است، روغن دیگری که سفید و بسیار گرانبها است و آن را نفت می‌گویند». اولین چاه نفت خارج از باکو در سال ۱۵۹۴ توسط صنعتگری به نام ممدنور اوگلو حفاری شد. او ساخت چاه نفت با کارایی بالا را در روستای بالاخانی به پایان رساند. این منطقه از نظر تاریخی خارج از قلمرو شهر بود. در سال ۱۶۳۶ میلادی، آدام اولئاریوس، دیپلمات و جهانگرد آلمانی، ۳۰ میدان نفتی باکو را توصیف کرد و اشاره کرد که مقدار زیادی نفت قهوه ای وجود دارد. تحت فرمان استپان رازین به سواحل باکو حمله کرد و روستای ماشتاگا را غارت کرد. در سال
حمله کرد و روستای ماشتاگا را غارت کرد. در سال بعد، باکو به‌طور موقت توسط امپراتوری عثمانی پس گرفته شد. باکو کانون تجارت بود و کسب و کار در آنجا رونق داشت. قابل توجه است که تاجران شبه قاره هند در این منطقه مستقر شدند. این تاجران هندی آتشگاه باکو را در طول قرون ۱۷ تا ۱۸ ساختند. در باکو معبد هندوها، سیک و آتشکده پارسی مورد استفاده قرار می‌گرفت. سقوط صفویان و خانات باکو. سرنگونی صفویان در سال ۱۷۲۲ باعث هرج و مرج گسترده شد. در ۲۶ ژوئن ۱۷۲۳، پس از یک محاصره طولانی، باکو تسلیم روس‌ها شد و صفویان مجبور شدند این
باکو تسلیم روس‌ها شد و صفویان مجبور شدند این شهر را در کنار بسیاری از مناطق قفقازی خود واگذار کنند. طبق فرمان پتر کبیر، سربازان دو هنگ (۲۳۸۲ نفر) در پادگان باکو به فرماندهی شاهزاده باریاتیانسکی، فرمانده شهر باقی ماندند. پتر کبیر، هنگام تجهیز یک اکسپدیشن نظامی جدید به فرماندهی ژنرال میخائیل ماتیوشکین، او را مأمور فرستادن نفت بیشتر از باکو به سن پترزبورگ کرد اما به دلیل مرگ پیتر، این دستور اجرا نشد. در سال ۱۷۳۳، باکو توسط پزشک لوان لرخ، کارمند سفارت روسیه بازدید شد، او میادین نفتی شهر را تشریح کرد. در سال
شد، او میادین نفتی شهر را تشریح کرد. در سال ۱۷۳۰، اوضاع برای روس‌ها بدتر شده بود زیرا موفقیت‌های نادرشاه در شیروان، روس‌ها را مجبور کرد در ۱۰ مارس ۱۷۳۵ در نزدیکی گنجه توافق کنند و شهر و سایر مناطق فتح شده در قفقاز را به ایران بازگردانند. پس از فروپاشی امپراتوری صفوی و پس از مرگ نادرشاه، در سال ۱۷۴۷ در پی خلاء قدرتی که ایجاد شده بود، حکومت نیمه مستقل خانات باکو تشکیل شد. این شهر توسط میرزا محمد خان اداره می‌شد و به زودی به خانات قبه بسیار قوی تر تبدیل شد. جمعیت باکو اندک بود (تقریباً ۵۰۰۰ نفر) و اقتصاد در
باکو اندک بود (تقریباً ۵۰۰۰ نفر) و اقتصاد در نتیجه جنگ‌های مداوم، راهزنی و تورم ویران شده بود. با این حال، خان‌ها از تجارت دریایی با بقیه ایران سود می‌بردند. درگیری‌های داخلی فئودالی در دهه ۱۷۹۰ منجر به تسلط یک جناح ضد روسی در شهر شد که منجر به تبعید برادر متمایل به روسی خانات قبه شد. در پایان قرن هجدهم، روسیه تزاری اکنون سیاست محکم‌تری را با هدف تسخیر تمام قفقاز به هزینه ایران و ترکیه عثمانی آغاز کرد. در بهار ۱۷۹۶، به دستور یکاترینای دوم، نیروهای ژنرال والرین زوبوف به دنبال غارت تفلیس و هدف ایران برای
والرین زوبوف به دنبال غارت تفلیس و هدف ایران برای بازگرداندن فرمانروایی خود بر گرجستان و داغستان، لشکرکشی وسیعی را علیه ایران قاجار آغاز کردند. زوبوف ۱۳۰۰۰ نفر را برای تصرف باکو فرستاده بود و متعاقباً بدون هیچ مقاومتی به تصرف درآمد. در ۱۳ ژوئن ۱۷۹۶، یک ناوگان روسی وارد خلیج باکو شد و پادگانی از نیروهای روسی در داخل شهر مستقر شد. اما بعداً، پاول اول دستور توقف کارزار و عقب‌نشینی نیروهای روسی را به دنبال مرگ سلف خود، کاترین کبیر، صادر کرد. در مارس ۱۷۹۷، نیروهای تزاری باکو را ترک کردند. تسلیم اجباری ایران به
تزاری باکو را ترک کردند. تسلیم اجباری ایران به امپراتوری روسیه. تزار الکساندر اول در جریان جنگ روسیه و ایران (۱۸۰۴–۱۸۱۳) که طی آن پاول تسیسیانوف تلاش کرد باکو را در ژانویه ۱۸۰۶ تصرف کند، بار دیگر به تسخیر باکو شتافت. اما دستیار و پسر عموی حسینگولو خان ناگهان تسیسیانوف را به ضرب گلوله کشت. ارتش روسیه که بدون فرمانده ماند، باکو را ترک کرد و اشغال خانات باکو یک سال به تعویق افتاد. باکو در اکتبر همان سال تسخیر شد و در نهایت پس از واگذاری رسمی این شهر در میان سایر سرزمین‌های جدایی ناپذیر در قفقاز شمالی و قفقاز
سرزمین‌های جدایی ناپذیر در قفقاز شمالی و قفقاز جنوبی توسط ایران در عهدنامه گلستان در سال ۱۸۱۳ به امپراتوری روسیه ضمیمه شد. پس از جنگ روسیه و ایران (۱۸۲۶–۱۸۲۸) و معاهده ترکمنچای که باکو تحت سلطه اسمی روسیه قرار گرفت، این شهر در طول جنگ توسط ایران بازپس گرفته شد. هنگامی که باکو در طول جنگ ۱۸۰۴–۱۸۱۳ توسط نیروهای روسی اشغال شد، تقریباً کل جمعیت حدود ۸۰۰۰ نفر از قوم تات بودند.
در پردازش سیگنال، نویز فاز، بازنمایش حوزه فرکانس اُفت‌وخیز تصادفی در فاز یک شکل موج است که متناظر با انحرافات حوزه زمان از تناوب‌مندی کامل («لغزش») است. به‌طور کلی، مهندسان فرکانس-رادیویی از نویز فاز یک نوسان‌ساز صحبت می‌کنند، در حالی که مهندسان سیستم دیجیتال با لغزش ساعت کار می‌کنند. تعاریف. از لحاظ تاریخی دو تعریف متناقض و در عین حال پرکاربرد برای نویز فاز وجود داشته‌است. برخی از نویسندگان، نویز فاز را تنها چگالی طیفی فاز سیگنال تعریف می‌کنند، در حالی که تعریف دیگر به طیف فاز (که با طیف دامنه جفت می‌شود)
دیگر به طیف فاز (که با طیف دامنه جفت می‌شود) اشاره دارد که از تخمین طیفی خود سیگنال حاصل می‌شود. هر دو تعریف در فرکانس‌های آفست که به خوبی از حامل حذف شده‌اند، نتیجه یکسانی دارند. با این حال، در آفست‌های نزدیک، این دو تعریف متفاوت هستند. "IEEE نویز فاز را به صورت تعریف می‌کند که در آن «ناپایداری فاز» چگالی طیفی یک‌طرفه انحراف فاز سیگنال است. اگرچه یک تابع یک‌طرفه است، اما «چگالی طیفی دوباندجانبی اُفت‌وخیز فاز» را نشان می‌دهد. نماد یک دستنویس پیوسته (حرف بزرگ یا بزرگ) L" نامیده می‌شود.
فینال لیگا پوکال ۲۰۰۳ رقابتی برای تعیین قهرمان مسابقات لیگا پوکال ۲۰۰۳، هفتمین دوره از این رقابت‌های حذفی بود. این بازی به تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۳ و با میزبانی ورزشگاه بروشوگ‌اشتادیون در شهر ماینتس برگزار شد. هامبورگ با پیروزی ۴–۲ مقابل بروسیا دورتموند در این بازی، اولین عنوان قهرمانی خود را در این رقابت‌ها به دست آورد که با احتساب قهرمانی آنها در نسخه ۷۳–۱۹۷۲، دومین آن بود. مسیر رسیدن به فینال. لیگا پوکال (DFL-Ligapokal) یک رقابت تک-حذفی با حضور شش تیم بود. در مجموع دو مرحله تا رسیدن به فینال وجود داشت. چهار
مجموع دو مرحله تا رسیدن به فینال وجود داشت. چهار تیم در دو بازی از مرحله مقدماتی به مصاف هم می‌رفتند و برندگان در مرحله نیمه‌نهایی با قهرمانان لیگ و جام حذفی روبه‌رو می‌شدند. نتیجه دو بازی در مرحله نیمه‌نهایی صعودکنندگان به فینال را تعیین می‌کرد. در همه بازی‌ها، برنده پس از ۹۰ دقیقه مشخص و در صورت ادامه داشتن تساوی، بازی به وقت‌های اضافه کشیده می‌شد. در صورت لزوم، قهرمان را ضربات پنالتی مشخص می‌کرد. بازی. جزئیات. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
علم فقه از منابع مختلفی برای استخراج احکام اسلامی استفاده می‌کند. منابع سنتی فقه اهل سنت، کتاب مقدس اسلام، قرآن است که مسلمانان آن را کلام مستقیم و بدون تحریف خداوند می‌دانند. دیگر منبع مورداستفاده اهل سنت، سنت است که جملات قصار و اعمال منسوب به پیامبر اسلام (در ادبیات حدیثی) را شامل می‌شود. در فقه شیعی مفهوم سنت به احادیث امامان شیعه نیز تعمیم یافته‌است. از آنجایی که مطالب حقوقی یافت شده در متون مقدس اسلامی به‌طور مستقیم به تمام سؤالات مربوط به شریعت که در جوامع مسلمان مطرح می‌شود پاسخ نمی‌دهد، فقهای
در جوامع مسلمان مطرح می‌شود پاسخ نمی‌دهد، فقهای اسلامی روش‌های دیگری را برای استخراج احکام حقوقی ایجاد کردند. بر باور مکاتب فقهی اهل سنت، منبع ثانویه شریعت اسلام، اجماع است که ماهیت دقیق آن خود دارای اجماع نیست. قیاس، مصلحت، استحسان، فتوا یکی از صحابه از دیگر منابع مورداستعمال آنها هستند. مذهب حنفی غالباً بر استنباط قیاسی و استدلال مستقل تکیه می‌کند و مالکی و حنبلی عموماً به‌جای آن از حدیث استفاده می‌کنند. مکتب شافعی سنت را بیش از حنفی و قیاس را بیش از دو مذهب مذکور دیگر به کار می‌برد. در میان شیعه،
دو مذهب مذکور دیگر به کار می‌برد. در میان شیعه، اصولیون امامیه با استفاده از چهار منبع قرآن، سنت، اجماع و عقل بهره می‌برند. آنها در شرایط خاص از اجماع استفاده می‌کنند و برای یافتن اصول کلی بر اساس قرآن و سنت به عقل تکیه می‌کنند و در شرایط مختلف از اصول فقه به عنوان روشی برای تفسیر قرآن و سنت استفاده می‌کنند. شیعیان امامی که بر مسلک اخباری هستند بیشتر به منابع حدیثی تکیه می‌کنند و اجتهاد در دین را رد می‌کنند. به گفته مؤمن، علی‌رغم تفاوت‌های قابل توجه در مبانی فقهی بین مکاتب فقهی شیعه و مذاهب چهارگانه اهل
فقهی بین مکاتب فقهی شیعه و مذاهب چهارگانه اهل سنت، تفاوت‌های کمتری در کاربرد عملی فقه در اعمال مناسکی و معاملات اجتماعی وجود دارد.
جنگجوی سایه‌ها مجموعه‌ای از بازی‌های ویدئویی تیراندازی اول شخص است که بر روی ظلم‌های لو وانگ، یک جنگجوی نینجا مدرن که در میان انبوهی از شیاطین می‌جنگد، تمرکز دارد. سری اصلی از یک بازی تشکیل شده‌است، جنگجوی سایه‌ها (۱۹۹۷) و دو الحاقیه اژدهای دوقلو (۱۹۹۸) و تخریب عمدی (۲۰۰۵) و یک راه اندازی مجدد با دو ورودی تاکنون، جنگجوی سایه‌ها (۲۰۱۳) و جنگجوی سایه‌ها ۲ (۲۰۱۶)، و سوم، جنگجوی سایه‌ها ۳ معرفی شد. این مجموعه در ابتدا توسط ۳دی ریلمز توسعه داده شد و توسط جی-تی اینتراکتیو منتشر شد. بعداً فلائینگ وایلد هاگ و
اینتراکتیو منتشر شد. بعداً فلائینگ وایلد هاگ و دیوولور دیجیتال به ترتیب توسعه و انتشار را بر عهده گرفتند. بازی‌ها. جنگجوی سایه‌ها (۱۹۹۷). توسعه جنگجوی سایه‌ها در اوایل سال ۱۹۹۴ با عنوان جنگجوی سایه‌ها ۳بعدی توسط ۳دی ریلمز آغاز شد. جیم نوروود ایده بازی را مطرح کرد، جورج بروسارد لو وانگ قهرمان داستان را طراحی کرد و مایکل والین چند طرح مفهومی را انجام داد. دو بسته محتوای قابل دانلود به نام‌های اژدهای دوقلو و تخریب عمدی به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۵ منتشر شدند. جنگجوی سایه‌ها (۲۰۱۳). در سال ۲۰۱۳، ناشر
شدند. جنگجوی سایه‌ها (۲۰۱۳). در سال ۲۰۱۳، ناشر دیوولور دیجیتال و توسعه دهنده لهستانی فلائینگ وایلد هاگ اعلام کردند که در حال همکاری با یکدیگر برای تولید نسخه بعدی بازی اول هستند. جنگجوی سایه‌ها تأکید بیشتری روی داستان دارد. در بازی، لو وانگ برای یافتن تیغه افسانه‌ای نوبیتسورا کیگ با شیطان تبعید شده به نام هوجی تلاش می‌کند. این بازی زمانی که در سپتامبر ۲۰۱۳ برای ویندوز منتشر شد، به‌طور کلی نظرات متفاوتی دریافت کرد. نسخه‌های کنسولی این بازی در اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد. جنگجوی سایه‌ها ۲ (۲۰۱۶). فلائینگ وایلد هاگ
شد. جنگجوی سایه‌ها ۲ (۲۰۱۶). فلائینگ وایلد هاگ برای ساخت دنباله ای برای بازی ویدیویی ۲۰۱۳ بازگشت. این بازی دارای حالت چند نفره، تولید رویه‌ای، سطوح بزرگ و باز و سیستم‌هایی شبیه به یک تیرانداز غارتگر است. در بازی، لو وانگ برای نجات کامیکو، دختر یکی از رهبران یاکازا، از دست زیلا کارپس به سفر می‌رود. این بازی زمانی که در اکتبر ۲۰۱۶ برای ویندوز، پلی استیشن ۴ و اکس‌باکس وان منتشر شد، به‌طور کلی بازخوردهای مثبتی دریافت کرد. جنگجوی سایه‌ها ۳ (۲۰۲۲). جنگجوی سایه‌ها ۳ در سال ۲۰۲۲ برای ویندوز، پلی استیشن ۴ و
سایه‌ها ۳ در سال ۲۰۲۲ برای ویندوز، پلی استیشن ۴ و اکس‌باکس وان منتشر شد. در بازی، لو وانگ باید با دستیار خود برای شکست دادن اژدهای باستانی که به‌طور تصادفی آزاد کرده‌اند، کار کند.
دیوید الکساندر سینکلر (؛ ۲ مه ۱۹۲۷ – ۷ فوریه ۲۰۱۴) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ فرماندهی لشکر اول را بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
جان آکهورست (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است. او افسر ارتش بریتانیا بود که به مقام معاون فرمانده عالی متفقین اروپا ارتقا یافت.
جیمز اگنیو (; ۱۷۱۹ – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که بنا به گزارش‌ها در نبرد جرمن‌تاون در طول جنگ انقلاب آمریکا توسط یک تک‌تیرانداز کشته شد.
با وجود اینکه می‌دانم () یا با این حال () یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی با بازی هان سو-هی، سونگ کانگ و چه جونگ-هیوپ است. این مجموعه بر پایهٔ یک وب‌تون مشهور منتشر شده در ناور وب‌تون است و داستان دو شخصی را روایت می‌کند که به دلیل روابط گذشتهٔ خود، جذب یکدیگر شده‌اند اما در مورد عشق تردید دارند. این مجموعه از ۱۹ ژوئیه تا ۲۱ اوت ۲۰۲۱، شنبه‌ها ساعت ۲۳:۰۰ (کی‌اس‌تی) از جی‌تی‌بی‌سی پخش شد. هر قسمت پس از پخش تلویزیونی، در نتفلیکس کره جنوبی و بین‌المللی منتشر شد. خلاصهٔ داستان. این مجموعه داستان یک عاشقانهٔ
شد. خلاصهٔ داستان. این مجموعه داستان یک عاشقانهٔ نامعلوم بین یک زن دلشکسته که دیگر به عشق اعتقادی ندارد و یک مردی که دیگر نمی‌خواهد با کسی رابطهٔ عاشقانه برقرار کند، را بیان می‌کند.
آستین توماس اندرسون (؛ ۲۸ اوت ۱۸۶۸ – ۲۲ فوریه ۱۹۴۹) یک سرتیپ استرالیایی بود که در توپخانه سلطنتی خدمت می‌کرد. اندرسون پسر ویلیام ماتر اندرسون (بازرس ارشد بانک شرقی در لندن و زمانی فرماندار موقت موریس) و مری آن نیلی (متولد و ازدواج کرده در استرالیا و درگذشته در انگلستان) بود. او در ۲۸ اوت ۱۸۶۸ در موریس متولد شد. در ۸ اکتبر ۱۹۰۸، اندرسون با اتل کمپبل لوئیز میسون در احمدنگر، هند ازدواج کرد. در طول جنگ جهانی اول، او در لشکر هفتم (میروت) خدمت کرد و از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۴ فرماندهی توپخانه لشکر ۴۸ (میدلند جنوبی) را
۱۹۲۴ فرماندهی توپخانه لشکر ۴۸ (میدلند جنوبی) را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۲۴ از ارتش بازنشسته شد و در سیدنی ساکن شد. گفته می‌شود اندرسون در سال ۱۹۱۶ مدال لژیون دونور فرانسه را در پارک کامبره دریافت کرده است. با این حال، موزه لژیون دونور می‌گوید که آگوستین توماس اندرسون، سرهنگ ارتش بریتانیا، این مدال را در ۱۲ دسامبر ۱۹۱۸ دریافت کرد. از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۹ او منشی خصوصی سر دادلی دو چیر، فرماندار نیو ساوت ولز، استرالیا، سر فیلیپ گیم، و سر الکساندر هور-روتون بود. در سال ۱۹۳۹ او حسابرس فرماندار کل شد. اندرسون در
در سال ۱۹۳۹ او حسابرس فرماندار کل شد. اندرسون در ۲۲ فوریه ۱۹۴۹ در تورامورا، نیو ساوت ولز، استرالیا درگذشت. از او همسر و تنها دخترشان، بتیا فوت، به یادگار ماندند.
دزموند اندرسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او او در جنگ‌های جهانی اول و دوم از افسران ارشد ارتش بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون شرف شده‌است.
یانگ هه جی (؛ زادهٔ ۲۰ ژانویه ۱۹۹۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی مانند "لایو آن"، "با وجود اینکه می‌دانم" و "وقتی هوا خوبه" شناخته می‌شود. اوایل زندگی و تحصیلات. او همچنین دارای نسبت خانوادگی با بازیگر آن نه سانگ است، که دایی وی از سمت خانوادهٔ مادری است.
لی یول اوم (؛ زادهٔ ۱۶ فوریه ۱۹۹۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی مانند "دهکده: راز آچیارا"، "یانگوم دارد نگاه می‌کند"، "" و "با وجود اینکه می‌دانم" شناخته می‌شود.
در ۱۳۲۴ میلادی، هنگامی که مانسا موسی طی مراسم حج در قاهره ماند، حاکم امپراطوری مالی به مقامات مصری که برای به قدرت رسیدن با آنها دوستی کرده بود گفت: او هنگامی به قدرت رسید که سلف او اوگانی را در تلاش برای عبور از اقیانوس اطلس رهبری کرد و هیچگاه برنگشت. این گزارش توسط تاریخ‌نگار عرب، ابن فضل‌الله عمری ثبت شده که علایق قابل توجهی را ثبت کرد و گمانه‌زنی‌هایی را برانگیخت که این ماجرا مثالی از تماس فرا-اقیانوسی پیشا-کلمبیایی است. در عرف این سفر دریایی را به «مانسا ابو بکر دوم» (Mansa Abu Bakr II) نسبت می‌دهند،
ابو بکر دوم» (Mansa Abu Bakr II) نسبت می‌دهند، اما چنین مانسایی هیچگاه سلطنت نکرده‌است. بلکه استدلال می‌شود که این سفر دریایی توسط «مانسا محمد ابن کو» انجام شده‌است. تاریخ دقیقی برای این سفر دریایی مشخص نشده، گرچه که طبق تحلیل‌ها در ۱۳۱۲ یا مدت کوتاهی قبل از آن، یعنی سالی که گفته می‌شود موسی به مانسا تبدیل شده‌است. هیچ شواهد واضحی در مورد سرنوشت این سفر دریایی یافت نشده‌است. گزارش موسی. مانسا موسی در قاهره به مدت سه ماه در ۱۳۲۴ میلادی در حالی که در مسیر مکه برای حج بود باقی ماند. در حالی که آنجا به سر
مکه برای حج بود باقی ماند. در حالی که آنجا به سر می‌برد، با امیری به نام ابو الحسن علی ابن امیر حاجب دوست شد، کسی که فرماندار ناحیه قاهره بود که موسی در آنجا اقامت داشت. ابن امیر حاجب بعدها با محققی به نام العمر چیزهایی که از مالی و گفت و گوهایش با موسی یادگرفته بود را بازگو کرد. در یکی از این گفت و گوها، ابن امیر حاجب از موسی خواست که بگوید چگونه پادشاه شده و موسی اینگونه پاسخ می‌دهد: ثبت این مکالمه توسط العمری تنها گزارش این ماجراجویی است، چرا که توسط سایر مورخان عرب قرون وسطی یا سنن شفاهی آفریقای غربی
مورخان عرب قرون وسطی یا سنن شفاهی آفریقای غربی ذکر نشده‌است. با این وجود، احتمال چنین سفر دریایی توسط چندین مورخ جدی انگاشته شده‌است. هویت سلف موسی. هویت مانسا که مسئول اکتشافات بوده‌است، موضوع سرگشتگی شده. ثبت العمری از موسی، نام موسی را ذکر نکرده و هویتی از او ذکر نمی‌کند جز این که سلف موسی بوده‌است. براساس نوشته‌های چندین دهه بعد ابن خلدون تاریخ‌نگار، سلف موسی که به مانسا شناخته می‌شود در حقیقت «محمد ابن قو» بود. براساس این گفته، چندین تاریخ‌نگار این سفر اکتشافی را به مانسا محمد نسبت داده‌اند. بسیاری از