payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صادر کرد. همچنین صدها بازیگر و کارگردان زن شناخته شده از جمله هدیه تهرانی، پریناز ایزدیار، نیکی کریمی، پوران درخشنده، ترانه علیدوستی، سحر دولتشاهی و نرگس آبیار در بیانیه‌ای بی‌سابقه، با تأیید وجود خشونت سیستماتیک علیه زنان در سینمای ایران، خواستار برخورد قانونی جدی با متخلفان شدند. این اولین بار بود که اعتراض زنان سینما ایران به یک فریاد جمعی تبدیل می‌شد. علاوه بر صدور بیانیه زنان، ترانه علیدوستی، در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی فارسی از سکوت هولناک اهالی سینمای ایران دربارهٔ وضعیت وحشتناک خشونت جنسی در سینمای
ایران دربارهٔ وضعیت وحشتناک خشونت جنسی در سینمای ایران انتقاد کرد. و همچنین چیستا یثربی، فیلم‌نامه‌نویس، نویسنده و شاعر، یکی از اهالی شناخته‌شده سینمای ایران را به تجاوز متهم و مدعی شد وقتی او مقاومت کرده، از آن مرد کتک خورده‌است. محسن مهدیان، از مدیران سابق در خبرگزاری فارس نزدیک به سپاه پاسداران و مدیر عامل مؤسسه همشهری، این زنان معترض را «طوطیان نولیبرال وطنی» خطاب کرد و در توییتی اعتراض زنان سینماگر ایران را تقلیدی از کارزار من هم دانست که توسط بازیگران زن هالیوود دربارهٔ آزار جنسی به راه افتاد. در
زن هالیوود دربارهٔ آزار جنسی به راه افتاد. در همین زمینه خبرگزاری فارس در مطلبی ضمن تأیید فساد و فضای سیاه حاکم بر سینما و پشت صحنه آن مدعی شد این ناهنجاری به قدری آزاردهنده شده که زنان سینماگر را به ستوه آورده‌است. واکنش حکومت ایران. سه روز پس از بیانیه مشترک سینماگران زن، کاظم غریب‌آبادی، دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضاییه ایران گفت از زنان باید به دلیل اینکه بیشتر در معرض آسیب‌پذیری قرار دارند، در عرصه هنر و به‌ویژه سینما حمایت و محافظت شود و آنان را به تصویب لایحه صیانت، کرامت و تأمین امنیت زنان در برابر
لایحه صیانت، کرامت و تأمین امنیت زنان در برابر خشونت ارجاع داد که منتقدان زیادی دارد. همچنین غریب‌آبادی و انسیه خزعلی، معاون زنان رئیس‌جمهور ایران، سینماگران زن را دعوت کردند برای شکایت به آنها مراجعه کنند. محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، معتقد است این موضوع را باید بدون سروصداهای رسانه‌ای پیگیری کرد. واکنش خانه سینما. خانه سینما بعد از چند روز سکوت، خشونت، به‌ویژه خشونت جنسی، را محکوم و در بیانیه‌ای اعلام کرد "شورای صیانت" از قبل در این نهاد صنفی وجود داشته و بر اساس اساسنامه خانه سینما،
صنفی وجود داشته و بر اساس اساسنامه خانه سینما، مسئول رسیدگی به اتهامات مرتبط به خشونت رفتاری در صنعت سینماست. شورای صیانت خانه سینما متشکل از از رئیس هیأت مدیره، رئیس شورای عالی داوری، سه نفر از شخصیت‌های معتمد و صاحب نام سینمای ایران به انتخاب مجمع عمومی خانه سینما، نماینده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و یک حقوقدان معرفی کرده است. در واکنش، شماری از امضا کنندگان بیانیه اول، خواستار تشکیل یک نهاد مستقل از مناسبات داخلی خانه سینما شدند و شورای صیانت خانه سینما را به عنوان مرجع این موضوع به رسمیت نشناختند.
را به عنوان مرجع این موضوع به رسمیت نشناختند. آنها این نهاد را فاقد استقلال لازم برای رسیدگی به چنین پرونده‌هایی عنوان کرده و اعتقاد دارند برخی از اعضای آن روایت زنان سینماگر را فعالانه سرکوب کرده‌اند. یک روز پس از اعلام موضع خانه سینما، انجمن بازیگران سینمای ایران نیز ضمن محکوم کردن خشونت و نابرابری جنسیتی در محیط سینما، از مطرح شدن شکایت‌ها در این زمینه حمایت کرد. تشکیل کمیته مستقل از خانه سینما. ۱۸ فروردین، آزاده صمدی، بازیگر سینما و تلویزیون، در صفحه شخصی خود در اینستاگرام اعلام کرد سینماگران زن ایران
خود در اینستاگرام اعلام کرد سینماگران زن ایران برای تشکیل کمیته‌ای مستقل در زمینه بررسی جرایم خشونت جنسی و جنسیتی رای‌گیری برگزار می‌کنند. نیکی کریمی، آیدا پناهنده، غزاله معتمد، غزاله سلطانی، ترانه علیدوستی، منصوره یزدان‌جو، هانیه توسلی، ریحانه طراوتی، مهین صدری، آزاده صمدی، سمیه میرشمسی، مارال جیرانی و ثمین مهاجرانی برای عضویت در این کمیته اعلام آمادگی کردند. در پی این رای‌گیری از امضا کنندگان بیانیه زنان سینماگر، هانیه توسلی، ترانه علیدوستی، سمیه میرشمسی، غزاله معتمد و مارال جیرانی برای تشکیل یک کمیته
غزاله معتمد و مارال جیرانی برای تشکیل یک کمیته مستقل از خانه سینما برای پیگیری مطالبات بیانیه و رسیدگی به موارد خشونت و آزار علیه سینماگران زن انتخاب شدند.
ماریا الیزابت (Marie) Stellwag-Bes (14 ژانویه ۱۸۸۲ به دنیا آمد و ۷ اوت ۱۹۳۸ فوت شد) ماریا الیزابت یک مهندس شیمی هلندی و عضو شورای شهر در دلفت برای Vrijzinnig Democratische Bond بود. او اولین زنی است که در هلند دیپلم مهندسی دریافت کرد و یکی از سه عضو شورای شهر زن اول در دلفت بود. سنین جوانی و تحصیل. بس در سال ۱۸۸۲ در تیلبورگ به دنیا آمد، دختر کلاس بس و یوهانا بس (با نام خانوادگی استول). پدرش به عنوان معلم ریاضی در مدرسه راهنمایی تیلبورگ کار می‌کرد. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی خود در سال ۱۸۹۴، بس اولین دانش
تحصیلات ابتدایی خود در سال ۱۸۹۴، بس اولین دانش آموز دختر در تیلبورگ بود که در دبیرستان پذیرفته شد. برای این کار باید از وزیر مجوز گرفته می‌شد و اعطا می‌شد. در سال ۱۸۹۹، او امتحانات نهایی مدرسه خود را با موفقیت به پایان رساند، و سال بعد او به عنوان اولین دانش آموز دختر در مدرسه Polytechische te Delft شروع به تحصیل در بخش فناوری کرد. در ۲۷ ژوئیه ۱۹۰۴، بس در رشته مهندسی شیمی از پلی تکنیک فارغ‌التحصیل شد و اولین مهندس فارغ‌التحصیل زن در هلند شد. در همان سال، او به عنوان دستیار فیزیک در کالج سابق خود منصوب شد،
به عنوان دستیار فیزیک در کالج سابق خود منصوب شد، که به عنوان یک کالج فنی ارتقا یافت و در سال ۱۹۰۵ به "Technische Hoogeschool Delft" تغییر نام داد تا بر کیفیت تحصیلی آموزش تأکید شود. در سال ۱۹۱۰ بس دستیار فیزیک نظری و کاربردی در آنجا شد و در سال ۱۹۱۹ به عنوان عضو دائمی کارکنان منصوب شد. در سال ۱۹۲۶ به دلیل مسائل بهداشتی کار خود را ترک کرد. زندگی سیاسی. در سال ۱۹۱۸، بس به عنوان نامزد لیبرال دموکرات‌ها در انتخابات ملی Tweede Kamerverkiezingen که در ۲۱ مه برگزار شد، شرکت کرد. این انتخابات اولین انتخاباتی بود
شد، شرکت کرد. این انتخابات اولین انتخاباتی بود که پس از یک سری اصلاحات، معروف به «آرامش بزرگ» برگزار شد که حق رای عمومی مردان و نمایندگی تناسبی را معرفی کرد و جایگزین رای‌گیری قبلی در حوزه‌های انتخابیه تک عضوی شد. زنان می‌توانستند در انتخابات شرکت کنند، اما نمی‌توانستند خودشان رای دهند و تنها در سال ۱۹۱۹ این حق را به دست آوردند. احزاب لیبرال بیشترین کرسی‌ها را از دست دادند و بس انتخاب نشد. در دهه ۱۹۱۰، بس از نظر سیاسی فعال شد و به Vrijzinnig Democratische Bond (VBD) (ترجمه لیگ دموکرات لیبرال)، یک حزب سیاسی
(VBD) (ترجمه لیگ دموکرات لیبرال)، یک حزب سیاسی لیبرال مترقی در هلند پیوست. این باعث شد که بس یکی از بنیانگذاران کلوپ ملی Vrijzinnig Democratische Vrouwenclub همراه با تعدادی از زنان از جمله آلتا جاکوبز، پزشک و فعال برجسته حق رأی زنان باشد. بس یکی از اعضای هیئت مدیره مرکزی VBV بود. [۷] سال بعد در سال ۱۹۱۹ بس رهبر حزب برای VDB در انتخابات شهرداری در دلفت شد. او حدود دو سوم از مجموع ۱۸۲ رأی داده شده برای حزب را به دست آورد و تا مارس ۱۹۲۰ در شورای شهر دلفت حضور داشت. او در شورا به عنوان مبارزی برای کنترل الکل
داشت. او در شورا به عنوان مبارزی برای کنترل الکل نامی برای خود دست و پا کرد. ازدواج و مرگ. در ۱۵ ژوئیه ۱۹۲۰، بس با کشیش لوتری انجیلی، تئودور گوتلیب استلواگ (۱۸۸۸–۱۹۳۵) ازدواج کرد. این زن و شوهر در کلیسای انجیلی لوتری زندگی می‌کردند، یک ساختمان تاریخی در ۲۵۳ اود دلفت. پس از ازدواج، بس در کلیسای لوتری در دلفت فعال شد، جایی که از جمله به عنوان معلم در مدرسه یکشنبه مشغول به کار شد. پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۳۵، بس به همراه خدمتکارش به لاهه نقل مکان کرد و در ۷ اوت ۱۹۳۸ در سن ۵۶ سالگی درگذشت. بس در ۱۰ اوت ۱۹۳۸ در
۱۹۳۸ در سن ۵۶ سالگی درگذشت. بس در ۱۰ اوت ۱۹۳۸ در گورستان یافا در دلفت به خاک سپرده شد. بزرگداشت. ماری بسسترات، خیابانی در دلفت، در سال ۱۹۸۸ به نام او نامگذاری شد. در سال ۲۰۱۷، ماری بس در پیاده‌روی مشاهیر فارغ‌التحصیلان، به منظور جشن گرفتن ۱۷۵مین سالگرد TU Delft، برای جشن گرفتن جایگاه خود به عنوان اولین زنی که به عنوان مهندس از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد، اعطا شد.
شاهدخت میبل اورنج-ناسائو (؛ زاده ۱۱ اوت ۱۹۶۸) بیوه شاهزاده فریسو اورنج-ناسائو و زن برادر ویلم-آلکساندر پادشاه هلند است. زندگی‌نامه. شاهزاده مابل از اورنج-ناسائو (قبلاً میبل مارتین ویس اسمیت، متولد ۱۱ اوت ۱۹۶۸بود، که بیشتر با نام مابل ون اورنج شناخته می‌شود، بیوه شاهزاده فریسو و خواهر شوهر است. پادشاه ویلم الکساندر هلند. مابل وقت خود را در فعالیت‌های حقوق بشری مانند تأسیس جنگ کودک هلند، شورای اروپایی روابط خارجی، و Girls Not برای پایان دادن به کودک همسری می‌گذراند. ماربل همچنین به عنوان اولین مدیر اجرایی
ماربل همچنین به عنوان اولین مدیر اجرایی گروه The Elders که توسط نلسون ماندلا تأسیس شده و کوفی عنان ریاست آن را بر عهده دارد، خدمت کرده‌است. در سال ۲۰۰۵، مجمع جهانی اقتصاد او را به عنوان یک رهبر جوان جهانی به رسمیت شناخت. ون اورنج مشاور چندین سازمان غیرانتفاعی از جمله ائتلاف برای دادگاه کیفری بین‌المللی، صندوق ملاله، اقدام بحران و بنیاد جامعه باز است. اوایل زندگی و تحصیل. ماربل با نام میبل مارتنبن لوث در Pijnacker هلند به دنیا آمد. والدین او هندریک کورنلیس لوس (۲۷ آوریل ۱۹۴۴–۱۸ فوریه ۱۹۷۸) و همسرش فلورانس
لوس (۲۷ آوریل ۱۹۴۴–۱۸ فوریه ۱۹۷۸) و همسرش فلورانس مالده گیجسبردینا کومان (متولد ۱۹۴۴) بودند. هنگامی که او ۹ ساله بود، پدر میبل پس از تلاش برای نجات همسایه خود که در حین اسکیت سواری در سوراخی در یخ افتاد و در این حادثه جان باخت. در سال ۱۹۸۴، مادرش دوباره با پیتر ویس اسمیت، مدیر اجرایی Rabobank (۱۵ اکتبر ۱۹۳۹–۱۱ نوامبر ۲۰۰۰) ازدواج کرد، پس از آن میبل و خواهرش نام خانوادگی ناپدری خود را گرفتند. پرنسس میبل دو خواهر کوچکتر دارد، نیکولین لوس، بعدها نیکولین ویز اسمیت (متولد ۱۹۷۰) و ایولین ویز اسمیت (متولد ۱۹۸۲).
(متولد ۱۹۷۰) و ایولین ویز اسمیت (متولد ۱۹۸۲). او در منطقه گوی در مرکز هلند بزرگ شد. پس از گذراندن تحصیلات متوسطه خود در Gemeentelijk Gymnasium Hilversum، در دانشگاه آمستردام تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۳ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته اقتصاد و علوم سیاسی فارغ "التحصیل" شد. او همچنین در طول تحصیل دوره‌های کارآموزی خود را در سازمان ملل متحد، شل، ABN AMRO و وزارت امور خارجه گذراند. او علاوه بر زبان هلندی، به زبان انگلیسی، اسپانیایی و فرانسوی روان صحبت می‌کند. او در دوران دانشگاه علاقه خاصی به وضعیت حقوق بشر در
در دوران دانشگاه علاقه خاصی به وضعیت حقوق بشر در سرتاسر جهان نشان داد و بعدها در دیپلماسی بالکان و روابط بین‌الملل تخصص یافت. در سال ۱۹۹۵ او در کنفرانس صلح در دیتون، اوهایو حضور داشت. کار و فعالیت. وایس اسمیت یکی از بنیانگذاران شورای اقدام اروپا برای صلح در بالکان در سال ۱۹۹۴ بود که یک سازمان غیردولتی بود که برای صلح، دموکراسی و ثبات در بالکان تلاش می‌کرد و مارگارت تاچر، سیمون ویزنتال و والری ژیسکار د را داشت. استقرار در میان اعضای خود. در سال ۱۹۹۵ او یکی از بنیانگذاران War Child هلند بود و تا سال ۱۹۹۹ در
بنیانگذاران War Child هلند بود و تا سال ۱۹۹۹ در هیئت امناء بود. در سال ۱۹۹۷، او به عنوان مدیر امور اتحادیه اروپا در موسسه جامعه باز در بروکسل، یکی از بنیادهای جورج سوروس، نیکوکار مجارستانی-آمریکایی منصوب شد. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸، پرنسس میبل در شعبه لندن مؤسسه جامعه باز که در آنجا مدیر حمایت بین‌المللی بود، کار کرد تا به هماهنگ‌کردن همه فعالیت‌های بین‌المللی حمایت از OSI با هدف تغییر سیاست بین‌المللی کمک کند. مجمع جهانی اقتصاد در سوئیس او را به عنوان یکی از صدها «رهبران جهانی برای فردا» برشمرد. او عضو انجمن
«رهبران جهانی برای فردا» برشمرد. او عضو انجمن جهانی رهبران جوان جهانی است، یک اتاق فکر و گروه لابی که هدف آن رسیدگی به مسائل جهانی است. او یکی از اعضای مؤسس اتاق فکر اروپایی شورای روابط خارجی اروپا است. او همچنین یکی از اعضای شورای حکومتی بین صلح است. از ژوئیه ۲۰۰۸ تا مه ۲۰۱۲ او اولین مدیر اجرایی The Elders بود، گروهی از افراد برجسته که توسط نلسون ماندلا گرد هم آمده بود تا از خرد، رهبری مستقل و تجربه خود برای مقابله با برخی از سخت‌ترین مشکلات جهان استفاده کنند. او بر عملیات روزانه بزرگان نظارت داشت. در ماه
او بر عملیات روزانه بزرگان نظارت داشت. در ماه مه ۲۰۱۲، میبل ون اورنج به دنبال تصادف فوریه ۲۰۱۲ که در آن همسرش، شاهزاده فریسو، در بهمن گرفتار شد و تا زمان مرگش در اوت ۲۰۱۳ در بیمارستان بستری شد، از سمت مدیرعاملی The Elders استعفا داد. او همچنان با بزرگان به عنوان عضوی از شورای مشورتی آن که به عنوان رئیس کمیته مشورتی "دختران نه عروس: مشارکت جهانی برای پایان دادن به ازدواج کودکان" در آن حضور دارد، درگیر است. در سال ۲۰۱۵ او نامه ای سرگشاده را امضا کرد که کمپین ONE در حال جمع‌آوری امضا برای آن بود. این نامه
ONE در حال جمع‌آوری امضا برای آن بود. این نامه خطاب به آنگلا مرکل و نکوزازانا دلامینی زوما ارسال شده است و از آنها خواسته شده‌است تا بر روی زنان تمرکز کنند زیرا به ترتیب به عنوان رئیس G7 در آلمان و اتحادیه آفریقا در آفریقای جنوبی فعالیت می‌کنند. نشست اصلی سازمان ملل متحد در سپتامبر ۲۰۱۵ که اهداف توسعه جدیدی را برای نسل تعیین می‌کند. جنجال - جدال سرسختانه. پس از اعلام نامزدی شاهزاده فریسو با میبل در ژوئن ۲۰۰۳، نخست‌وزیر یان پیتر بالکننده در نامه ای به پارلمان نوشت که میبل ویز اسمیت «اطلاعات ناقص و نادرستی»
نوشت که میبل ویز اسمیت «اطلاعات ناقص و نادرستی» در مورد مدت و میزان تماس‌های خود با سلطان معروف مواد مخدر، کلاس داده‌است. بروینسما و به همین دلیل دولت تصمیم گرفته بود که برای ازدواج از مجلس اجازه نگیرد. در نامه ای به نخست‌وزیر مورخ ۹ اکتبر شاهزاده فریسو اظهار داشت که این زوج اطلاعات ناقصی داده‌اند، اما هیچ اطلاعات نادرستی نداده‌اند و دروغ گفته‌اند. این زوج اعتراف کردند که دوستی دریانوردی با بروینسما در واقع نزدیک‌تر از آنچه ذکر شد بود، اما منکر داشتن رابطه عشقی یا جنسی شدند. این مورد بعداً توسط Wisse Smit
عشقی یا جنسی شدند. این مورد بعداً توسط Wisse Smit در تعدادی از مصاحبه‌ها تکرار شد. بر اساس قوانین هلند، دولت باید درخواست ازدواج این زوج را برای تصویب به پارلمان ارائه می‌کرد که پیش نیاز جانشینی تاج و تخت است. شاهزاده یوهان فریسو گفت که بدون توجه به اسمیت ازدواج خواهد کرد و در نتیجه حق خود را برای پادشاه شدن از دست داد. او پس از برادر بزرگترش، ویلم الکساندر، شاهزاده نارنجی، در ترتیب جانشینی دوم بود. در گزارشی که بعداً توسط Stichting Nederlandse Nieuwsmonitor (بنیاد نظارت بر اخبار هلندی) منتشر شد، ادعا شد
(بنیاد نظارت بر اخبار هلندی) منتشر شد، ادعا شد که رسانه‌های هلندی پس از اظهار نظرهای «بی‌نظیر» نخست‌وزیر در طول دو کنفرانس خبری، در ایجاد تغییرات نامناسب نقش داشته‌اند. در این دوره، وایس اسمیت نیز با افشاگری در مورد رابطه او، که در حدود سال ۱۹۹۳، با سفیر بوسنیایی سازمان ملل متحد، محمد ساکربی، آغاز شد، تبلیغات منفی دریافت کرد. ازدواج و فرزندان. میبل وایز اسمیت و پرنس فریسو از اورنج-ناسائو در ۲۴ آوریل ۲۰۰۴ در Oude Kerk (دلفت) ازدواج کردند. این زوج دو دختر دارند: از آنجا که او از پارلمان هلند اجازه ازدواج
دارند: از آنجا که او از پارلمان هلند اجازه ازدواج نخواست، شاهزاده فریسو عضویت در خاندان سلطنتی را متوقف کرد و حقوق جانشینی خود و فرزندان آینده اش را از دست داد؛ بنابراین، نه پرنسس میبل و نه دختران آنها اعضای خاندان سلطنتی نیستند. با این حال آنها یکی از ثروتمندترین خانواده‌ها در هلند باقی ماندند. شاهزاده فریسو در سال ۲۰۱۳ درگذشت. عناوین، سبک، و نام‌ها. میبل از زمان ازدواجش از سبک "اعلیحضرت سلطنتی" و عناوین محترمانه پرنسس اورنج-ناسائو، کنتس اورنج-ناسائو و لیدی ون امسبرگ استفاده می‌کند. اگرچه از نظر قانونی یک
ون امسبرگ استفاده می‌کند. اگرچه از نظر قانونی یک شاهزاده خانم ایجاد نشده‌است، اما مرسوم است که همسران و بیوه‌های اعضای خانواده سلطنتی هلند القاب شوهران خود را بگیرند. تصمیم گرفته شد که فرزندان آنها هر کدام لقب کنت یا کنتس اورنج-ناسائو و جونکیر یا جونکوروف ون امسبرگ را دریافت کنند.
مرحله حذفی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ مرحله دوم و نهایی مسابقات جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲ است که بعد از مرحله گروهی و راه‌یابی ۱۶ تیم به مرحله یک‌ هشتم نهایی از ۳ دسامبر تا ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲ برگزار شد. دو تیم برتر هر گروه (در مجموع شانزده تیم) به مرحله حذفی راه یافتند و در هشت مسابقه تک‌حذفی به رقابت پرداختند. بازی رده‌بندی برای کسب مقام سوم نیز بین دو تیم بازنده مرحله نیمه نهایی برگزار شد. سازوکار. در این مرحله اگر بازی‌ها در ۹۰ دقیقه معمول مساوی شود، مسابقه به وقت اضافه کشیده می‌شود که در دو نیمه ۱۵ دقیقه‌ای ادامه
کشیده می‌شود که در دو نیمه ۱۵ دقیقه‌ای ادامه مسابقه برگزار می‌شود و اگر در وقت اضافه نتیجه مساوی شد، برنده در ضربات پنالتی مشخص خواهد شد. تیم‌های راه‌یافته. از هشت گروه، دو تیم برتر به مرحله حذفی راه یافتند. &lt;section begin=Qualified teams /&gt; &lt;section end=Qualified teams /&gt; نمودار. &lt;section begin=Bracket /&gt;&lt;section end=Bracket /&gt; تمامی زمان‌ها به وقت محلی هستند (). یک‌هشتم نهایی. صابیری زیاش بانون حکیمی سارابیا سولر بوسکتس پاشالیچ رده‌بندی. &lt;section begin=TPP /&gt;&lt;section
رده‌بندی. &lt;section begin=TPP /&gt;&lt;section end=TPP /&gt; فینال. &lt;section begin=Final /&gt; &lt;section end="Final" /&gt;
شاهدخت باتیلدیس شاومبورگ-لیپ () در ۲۱ مه ۱۸۷۳ به دنیا آمد و در ۶ آوریل ۱۹۶۲ فوت شد. دختر شاهزاده ویلیام شاومبورگ-لیپ و همسر فردریش، شاهزاده والدک و پیرمونت بود. اوایل زندگی. باتیلدیس در Ratibořice، پادشاهی بوهمیا (جمهوری چک کنونی)، ششمین فرزند و دومین دختر شاهزاده ویلیام شاومبورگ-لیپ (۱۸۳۴–۱۹۰۶)، (پسر جورج ویلیام، شاهزاده شومبورگ-لیپ و پرنسس آیدا والدک) به دنیا آمد. و پیرمونت) و همسرش، پرنسس باتیلدیس از آنهالت-دسائو (۱۸۳۷–۱۹۰۲)، (دختر شاهزاده فردریک آگوستوس از آنهالت-دسائو و پرنسس ماری لوئیز شارلوت از
از آنهالت-دسائو و پرنسس ماری لوئیز شارلوت از هسن-کاسل). ازدواج. باتیلدیس در ۹ اوت ۱۸۹۵ در ناچود، پسر عموی دومش، فردریش، شاهزاده والدک و پیرمونت (۱۸۶۵–۱۹۴۶)، ششمین فرزند و پسر بزرگ جورج ویکتور، شاهزاده والدک و پیرمونت و همسر اولش، شاهزاده هلنا ناسائو، ازدواج کرد. آنها چهار فرزند داشتند:
هلگویا () جزیره‌ای در دریاچه میوسا است. این جزیره ۱۸٫۳ کیلومتر مربعی (۷٫۱ مایل مربع) در شهرداری رینگساکر در شهرستان اینلاندت، نروژ واقع شده‌است. این جزیره در جنوب شبه‌جزیره نیس قرار دارد و از سال ۱۹۵۷ توسط پل نیهسونه به سرزمین اصلی متصل شده‌است. این جزیره پیش‌تر تا سال ۱۹۶۴ بخشی از شهرداری نیس بود. این جزیره از ۳۲ مزرعه تشکیل شده‌است. قابل توجه‌ترین آنها عمارت قدیمی "هووینسهولم" است که تا سال ۱۶۱۲ کلیسای خود را داشت. مزرعه قدیمی دیگر "عیک" ("بلوط") است که منبع نام بلندترین تپه جزیره است: "اکسبرگت". مزرعه
منبع نام بلندترین تپه جزیره است: "اکسبرگت". مزرعه دیگر "هاولسرود" با باغ‌های قرن هفدهمی آن است. این جزیره به‌طور کلی دارای آثار تاریخی قرون وسطی است. کلیسای هلگویا ("Helgøya kirke") در ۷ دسامبر ۱۸۷۰ افتتاح شد. کلیسا با چوب و بلوک به سبک معماری نئوگوتیک ساخته شده‌است. این کلیسا حدود ۲۰۰ صندلی دارد. این ساختمان در دهه ۱۹۷۰ ترمیم و تا حدی بازسازی شد. نام. در زبان نورس باستان "هلگوی" () و "اویین هلگا" () نام‌های این جزیره بودند که هر دو به معنای جزیره مقدس هستند. نام مزرعه "هووین" ( - بعدها به "هووینسهولم"
نام مزرعه "هووین" ( - بعدها به "هووینسهولم" تغییر نام داد) در انتهای جنوبی جزیره ترکیبی از هوف به معنای "معبد بت پرست برای (خدایان نورس)" و "وین" به معنای "چمنزار" است.
جزیره دینامیت یا (جزیره پودر هاوس) یک جزیره مصنوعی در پایین رود دیترویت در جنوب شرقی میشیگان است که مستقیماً در مجاورت مرز کانادا و ایالات متحده آمریکا قرار دارد. در اواخر دهه ۱۸۸۰ توسط شرکت دانبار و سالیوان برای ذخیره مواد منفجره در حین لایروبی کانال لیوینگستون ساخته شد. این در تلاشی موفقیت‌آمیز برای دور زدن حکم دادگاه ۱۸۸۰ که شرکت را از ذخیره مواد منفجره در جزیره فاکس مجاور منع می‌کرد، ساخته شد. جزیره دینامیت محل انبارهای دینامیت و همچنین کارخانه دینامیت و چندین خانه یخی بود. در طول این مدت، این مکان محل
چندین خانه یخی بود. در طول این مدت، این مکان محل یک سری حوادث بود، از جمله آتش‌سوزی در سال‌های ۱۸۹۵ و ۱۹۱۹ (که هر دو جزیره را «تا لبه آب» سوزاندند). ۱۸۰۰۰ کیلوگرم دینامیت در جزیره در سال ۱۹۰۶ پس از اینکه دو مرد در نزدیکی آن «با یک هفت تیر تیراندازی می‌کردند» منفجر شد. در حالی که هیچ تلفات جانی نداشت (و فقط جراحات جزئی به دو مرد وارد شد)، شیشه‌ها در فاصله ۳ مایلی (۴٫۸ کیلومتری) شکسته شدند و صدای انفجار به وضوح از فاصله ۸۵ مایلی (۱۳۷ کیلومتری) شنیده می‌شد. پس از تکمیل کانال لیوینگستون در سال ۱۹۱۲، این جزیره
از تکمیل کانال لیوینگستون در سال ۱۹۱۲، این جزیره همچنان برای ذخیره مواد منفجره مورد استفاده قرار می‌گرفت، از جمله در پروژه‌های بعدی برای تعمیق کانال در دهه ۱۹۳۰. در دهه ۱۹۸۰ این جزیره کاملاً بلااستفاده بود و تا سال ۲۰۱۵ این جزیره تحت مالکیت دپارتمان منابع طبیعی میشیگان بود که توسط بخش حیات وحش آن به عنوان بخشی از منطقه بازی ایالت پوینت مویلی اداره می‌شد و برای شکار و کمپینگ برای عموم قابل دسترسی بود جزیره دینامست در شهرستان گروس ایل، در شهرستان وین، میشیگان قرار دارد. این در نزدیکی انتهای جنوبی رودخانه
قرار دارد. این در نزدیکی انتهای جنوبی رودخانه دیترویت، نزدیکتر به دریاچه ایری تا دریاچه سنت کلر، و حدود ۲۰۰ فوت (۰٫۰۴ مایل؛ ۶۰ متر) از مرز آبی با کانادا است. تقریباً ۵۰۰ یاردی (۱۵۰۰ فوت؛ ۴۶۰ متر) شرق جزیره فاکس است. بیشتر در غرب آن گروس ایله است، که فراتر از آن ترنتون است. در شرق آن، در سراسر کانال لیوینگستون، جزیره بویس بلان کانادا (و بیشتر، آمهرستبورگ در انتاریو) قرار دارد. نوک جنوبی جزیره استونی در حدود ۷۰۰ یاردی (۲۱۰۰ فوت؛ ۶۴۰ متر) به سمت شمال شرقی است. جزایر دیگر در مجاورت شامل جزیره شکر در جنوب و
جزایر دیگر در مجاورت شامل جزیره شکر در جنوب و جزیره البا در جنوب غربی است. این جزیره که پوشیده از شاخ و برگ است، تقریباً ۲۰۰ فوت (۶۰ متر) از شمال به جنوب و ۵۰ فوت (۱۵ متر) از شرق به غرب است که به آن مساحت تقریبی ۱۰۰۰۰ فوت مربع (۹۳۰ متر مربع؛ ۰٫۲۳ هکتار) می‌دهد. سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده (USGS) ارتفاع آن را ۵۷۴ فوت (۱۷۵ متر) از سطح دریا در سال ۱۹۸۰ اعلام کرد. در سوابق شهرستان وین، این جزیره به عنوان «جزیره دینامیت» در کد پستی ۴۸۱۳۸ ذکر شده‌است. در داخل یک قطعه واحد (که مساحت آن ۰٫۹۱ هکتار (۰٫۳۷ هکتار)
یک قطعه واحد (که مساحت آن ۰٫۹۱ هکتار (۰٫۳۷ هکتار) است) قرار دارد.
فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۲۲، مسابقه پایانی جام جهانی ۲۰۲۲، بیست‌ودومین دورهٔ رقابت‌های جهانی فیفا بین تیم‌های ملی فوتبال مردان بود. این مسابقه در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲ (۲۷ آذر ۱۴۰۱) که روز ملی قطر بود، در ورزشگاه ملی لوسیل واقع در شهر لوسیل قطر، بین تیم‌های ملی آرژانتین و فرانسه که قهرمان دورهٔ پیشین (جام جهانی ۲۰۱۸) و مدافع عنوان قهرمانی به‌شمار می‌رفت، برگزار شد و با برد تیم آرژانتین در ضربات پنالتی به پایان رسید. این رویداد با قضاوت شیمون مارسینیاک و در برابر ۸۸٬۹۶۶ تماشاگر انجام شد. پس از آنکه دو تیم در
۸۸٬۹۶۶ تماشاگر انجام شد. پس از آنکه دو تیم در پایان ۹۰ دقیقه به تساوی ۲–۲ دست یافتند، در وقت‌های اضافی لیونل مسی گل دوم خود را به ثمر رساند و کیلیان امباپه نیز در دقایق پایانی وقت اضافه با ضربهٔ پنالتی هت‌تریک کرد تا دو تیم با نتیجهٔ نهایی ۳–۳ به سراغ ضربات پنالتی بروند. آرژانتین در پایان ضربات پنالتی، ۴–۲ فرانسه را شکست داد و برای آخرین بار از جام جهانی ۱۹۸۶، و در مجموع سومین بار قهرمان جام جهانی فوتبال شد. این رقابت مورد تحسین گسترده قرار گرفت و به عنوان بهترین فینال تاریخ جام‌های جهانی و یکی از بهترین
بهترین فینال تاریخ جام‌های جهانی و یکی از بهترین رقابت‌های تمام ادوار فوتبال تلقی شد. پیش‌زمینه. تیم ملی آرژانتین تا پیش از این جام، دو بار در دوره‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ قهرمان جام جهانی و دو بار نیز در ۱۹۳۰ و ۱۹۹۰ نایب‌قهرمان شده بود. آخرین ناکامی آرژانتین در فینال نیز به جام جهانی ۲۰۱۴ بازمی‌گشت که از آلمان با نتیجهٔ ۱–۰ در وقت‌های اضافه باخت. پس از آن به دنبال یک سلسله ناکامی دیگر آرژانتین باز هم در دو فینال پیاپی کوپا آمریکای ۲۰۱۵ و کوپا آمریکای قرن با شکست در برابر شیلی از کسب دو جام ناکام ماند. پس از باخت
برابر شیلی از کسب دو جام ناکام ماند. پس از باخت ۴–۳ برابر فرانسه در جام جهانی ۲۰۱۸ و شکست ۲–۰ در برابر برزیل در نیمه‌نهایی کوپا آمریکا ۲۰۱۹، آرژانتین با هدایت لیونل اسکالونی سرمربی تازه منصوب‌شده خود و درخشش لیونل مسی کاپیتان خود در کوپا آمریکا ۲۰۲۱، پس از ۲۸ سال در این جام قهرمان شد. پس از آن در فینالیسیما ۲۰۲۲ نیز آرژانتین در یک بازی یک‌طرفه با نتیجهٔ ۳–۰ ایتالیا که قهرمان یورو ۲۰۲۰ بود را شکست داد و این جام را هم کسب کرد تا به عنوان یک تیم مدعی قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ حضور داشته باشد. بحث‌ها پیرامون
در جام جهانی ۲۰۲۲ حضور داشته باشد. بحث‌ها پیرامون لیونل مسی که با وجود افتخارات و موفقیت‌های بسیار در دوران فعالیت حرفه‌ای خود و حتی راهیابی به فینال جام جهانی ۲۰۱۴، تا اکنون با آرژانتین قهرمان جام جهانی نشده بود، سال‌ها جریان داشت و اکنون که آرژانتین دوباره با مسی به فینال راه پیدا کرده بود، داغ‌تر شده بود. در مقایسهٔ مسی با برترین بازیکنان تاریخ فوتبال مانند مارادونا و پله اغلب به تاریخ‌سازی و قهرمانی آن‌ها در جام جهانی اشاره می‌شد. از سوی دیگر تیم ملی فرانسه مدافع عنوان قهرمانی که جام جهانی ۲۰۱۸ را کسب
مدافع عنوان قهرمانی که جام جهانی ۲۰۱۸ را کسب کرده بود، در تورنمنت لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۲۱ هم قهرمان شده بود تا از مدعیان اصلی کسب جام باشد. فرانسه یک قهرمانی دیگر جام جهانی را هم در ۱۹۹۸ کسب کرده بود اما در فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ قهرمانی جام را به ایتالیا واگذار کرده بود. این تیم پس از هدایت دیدیه دشان در جام جهانی ۲۰۱۴ حذف شده بود و در جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ نیز در فینال به پرتغال باخته بود اما با کسب جام جهانی ۲۰۱۸ و راه‌یابی به فینال جام جهانی ۲۰۲۲، در صورت پیروزی برابر آرژانتین، پس از ایتالیا در
در صورت پیروزی برابر آرژانتین، پس از ایتالیا در جام‌های جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ و برزیل در جام‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲، (پس از ۶۰ سال) سومین تیم ملی تاریخ می‌شد که تا اکنون دو جام جهانی پیاپی را کسب کرده است. آخرین بار دو تیم در جام جهانی ۲۰۱۸در کازان آرنا روسیه به مصاف هم رفته بودند و در بازی جذابی که ایندیپندنت آن را «یکی از بهترین بازی‌های جام جهانی تمام دوران» نامیده بود، ۴–۳ پیروز شده بود. ابتدا آنتوان گریزمن از روی ضربه پنالتی که با خطا بر روی کیلیان امباپه گرفته شده بود، گل اول فرانسه را به ثمر رساند. سپس ضربه
شده بود، گل اول فرانسه را به ثمر رساند. سپس ضربه لیونل مسی با برخورد به پای گابریل مرکادو و ضربهٔ راه دور آنخل دی ماریا آرژانتین را دو بر یک پیش انداخت اما طولی نکشید تا بنژامن پاوار با یک ضربه والی قدرتمند خارج از محوطه جریمه که بعداً به عنوان بهترین گل تورنمنت انتخاب شد، بازی را به تساوی کشاند اما دروازه‌بان و مدافعان آرژانتین توان مقابله با فرانسه را نداشتند و کیلیان امباپه دو گل پیاپی را به ثمر رساند تا گل دیرهنگام سرخیو آگوئرو با ضربهٔ سر از روی سانتر مسی هم مانع باخت و حذف آرژانتین نشود. ورزشگاه.
مسی هم مانع باخت و حذف آرژانتین نشود. ورزشگاه. فینال در ورزشگاه ملی لوسیل در شهر لوسیل، واقع در حدود ۱۵ کیلومتری (۹٫۳ مایلی) شمال مرکزی شهر دوحه برگزار شد. این ورزشگاه یکی از پیشنهادهای قطر برای میزبانی فینال جام جهانی بود و سرانجام در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۰ بعنوان ورزشگاه نهایی انتخاب شد. همچنین این ورزشگاه میزبان ۹ بازی دیگر، ۶ بازی در مرحله گروهی و سه بازی در مرحله حذفی بود. ورزشگاه ملی لوسیل متعلق به فدراسیون فوتبال قطر، بخشی از برنامهٔ پیشنهادی قطر برای جام جهانی است. این ورزشگاه توسط شرکت بریتانیایی فاستر اند