payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فراهم می‌کند، درگیر بود. PGI یک کامپایلر HPF به نام PGHPF را تا آخرین نسخه آن، ورژن ۱۵٫۱۰، در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵ عرضه کرد. در سال ۱۹۹۶، PGI کامپایلرهای x86 را برای ابرکامپیوتر قرمز ASCI در آزمایشگاه ملی Sandia توسعه داد، اولین سیستم کامپیوتری برای حفظ عملکرد ترافلوپ. در سال ۱۹۹۷، PGI کامپایلرهای x86 را برای استفاده عمومی در ایستگاه‌های کاری لینوکس منتشر کرد. گروه پورتلند توسط STMicroelectronics در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۰ خریداری شد. در طول مالکیت STMicroelectronics , PGI به‌عنوان یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به تولید
PGI به‌عنوان یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به تولید کامپایلرها و ابزارهای محاسباتی با کارایی بالا (HPC) برای Linux, Windows, Mac OS و سری STMicroelectronics ST100 از هسته‌های DSP تعبیه‌شده فعالیت می‌کرد. PGI عمیقاً در گسترش استفاده از GPGPU برای محاسبات با کارایی بالا، توسعه CUDA Fortran با Nvidia و PGI Accelerator Fortran و کامپایلرهای C که از دستورالعمل‌های برنامه‌نویسی استفاده می‌کنند، مشارکت داشته‌است. PGI و NVIDIA هر دو در مشخصات دستورالعمل‌های استاندارد جدید OpenACC برای محاسبات GPU از زمانی که برای
جدید OpenACC برای محاسبات GPU از زمانی که برای اولین بار در ۳ نوامبر ۲۰۱۱ اعلام شد، شرکت کرده‌اند. در ۲۱ می ۲۰۱۳، PGI یک کامپایلر برای زبان OpenCL روی پردازنده‌های چند هسته ای ARM منتشر کرد. انویدیا PGI را از STMicroelectronics در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۳ خریداری کرد و فناوری PGI را تحت خط تولید " PGI Compilers and Tools " عرضه کرد. در ۵ آگوست ۲۰۲۰، انویدیا اعلام کرد که خط تولید " کامپایلرها و ابزارهای PGI " به یک محصول جدید NVIDIA HPC SDK تبدیل شده‌است که به صورت دانلود رایگان از Nvidia در دسترس است. Nvidia HPC SDK
رایگان از Nvidia در دسترس است. Nvidia HPC SDK شامل کامپایلرهای PGI تغییر نام‌گذاری شده و ویژگی‌های اضافه شده برای توسعه برنامه‌های HPC است. تاریخچه محصول و بازار. کامپایلرها. کامپایلرهای PGI از بهینه‌سازی جهانی، برداری، خط لوله گذاری نرم‌افزار و قابلیت‌های موازی سازی حافظه مشترک با هدف قرار دادن پردازنده‌های اینتل و AMD استفاده می‌کنند. PGI از زبان‌های سطح بالا زیر پشتیبانی می‌کند: در لیست زیر اسامی کامپایلرهای PGI است که تغییر نام داده و در Nvidia HPC SDK اراِئه شده‌اند: ابزارهای برنامه‌نویسی. PGI همچنین
اراِئه شده‌اند: ابزارهای برنامه‌نویسی. PGI همچنین یک اشکال‌زدای موازی، PGDBG، و یک نمایه‌کننده عملکرد، PGPROF، ارائه کرد که هر دو از موازی‌سازی OpenMP و MPI در لینوکس، ویندوز و سیستم‌عامل مک پشتیبانی می‌کردند. در ویندوز، کامپایلر و دیباگر PGI Fortran به‌طور کامل در Microsoft Visual Studio به عنوان محصولی به نام PGI Visual Fortran (PVF) ادغام شد. پشتیبانی از سیستم عامل مک و محصول PVF پس از انتشار نسخه PGI 19.10 در ۶ نوامبر ۲۰۱۹ متوقف شد. در لیست زیر اسامی ابزارهای برنامه‌نویسی PGI که از دور خارج شده‌اند و
برنامه‌نویسی PGI که از دور خارج شده‌اند و با سایر ابزارهای برنامه‌نویسی انویدیا در Nvidia HPC SDK جایگزین شده‌اند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2021-11-22T22:02:05Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Carl&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;تغییرمسیر به نگارخانه هنر فریر&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;33624348&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
جارد جنسر (؛ زادهٔ ) یک وکیل بین‌المللی حقوق بشر اهل ایالات متحده آمریکا است و مدیر اجرایی شرکت حقوقی پرسئوس استراتژی را بر عهده دارد. وی همچنین مشاور ویژه سازمان کشورهای آمریکایی است و مسئولیت حمایت آن را عهده‌دار است. او همچنین یکی از تهیه‌کنندگان اجرایی مجموعه تلویزیونی جدید آمازون استودیوز می‌باشد که این مجموعه تلویزیونی با اقتباس از زندگی او و اورلاندو بلوم ساخته شده است. جنسر یکی از اعضای ارشد مرکز حقوق بشر رائول والنبرگ است و قبلاً از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ یکی از همکاران مرکز کار برای سیاست حقوق بشر در
یکی از همکاران مرکز کار برای سیاست حقوق بشر در دانشگاه هاروارد بود. علاوه بر این از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ عضو میهمان بنیاد موقوفه ملی برای دمکراسی بوده است. او در اوایل کار خود، سازمان غیرانتفاعی «آزاد کنید حالا» را تأسیس کرد که توسط مجله حقوق ملی به عنوان یکی از ستارگان در حال ظهور زیر ۴۰ سال واشینگتن نامگذاری شد. جنسر به عنوان وکیل بین‌المللی برای تعدادی از فعالان برجسته حقوق بشر و زندانیان سیاسی، از جمله واتسلاف هاول، آنگ سان سو چی، دزموند توتو، الی ویزل، انور ابراهیم معاون سابق نخست‌وزیر مالزی، لئوپولدو لوپز
ابراهیم معاون سابق نخست‌وزیر مالزی، لئوپولدو لوپز سیاستمدار ونزوئلایی، رئیس‌جمهور سابق مالدیو، محمد نشید و لیو شیائوبو و همسرش لیو شیا بوده است. در ۲۰۱۳، جایزه بین‌المللی حقوق بشر انجمن کانون وکلای دادگستری آمریکا را دریافت کرد، و در ۲۰۲۰ جایزه رهبری جهانی بنیاد تالبرگ / الیاسون را دریافت نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی هنر شده است. دوران جوانی و تحصیلات. جنسر در نیوهیون، کنتیکت به دنیا آمد و در حومه مریلند بزرگ شد. جنسر مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کرنل در ۱۹۹۵ دریافت کرد. او
خود را از دانشگاه کرنل در ۱۹۹۵ دریافت کرد. او متعاقباً مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته سیاست عمومی از دانشکده دولتی جان اف کندی در دانشگاه هاروارد دریافت کرد، وی فارغ‌التحصیل خدمات عمومی از دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان شد. او همچنین یک محقق در مدرسه رائول والنبرگ در دانشگاه عبری اورشلیم بوده است. فعالیت حرفه‌ای. جنسر کار خود را به عنوان مشاور در مدیریت کمپانی مک‌کینسی آغاز کرد. او بعداً به شرکت دی‌ال‌ای پایپر پیوست و با این کمپانی شریک شد. در ۲۰۱۱ آنجا را ترک کرد تا شرکت حقوقی پرسیوس استراتژی که خاص حقوق
ترک کرد تا شرکت حقوقی پرسیوس استراتژی که خاص حقوق بشر می‌باشد را تأسیس کند. جنسر استادیار حقوق در مرکز حقوق دانشگاه جرج‌تاون است، وی در گذشته در دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان و دانشکده حقوق دانشگاه پنسیلوانیا تدریس کرده است. در ژوئن ۲۰۱۴ اعلام شد که او با شرکت روابط عمومی لیویک در رابطه با «روایت رسانه‌های بین‌المللی و محلی» پیرامون تلاش‌های دولت نیجریه در مورد ربودن دختران دانش آموز چیبوک شراکت خواهد داشت. در اکتبر ۲۰۲۰، جنسر توسط لوئیس آلماگرو، دبیرکل OAS، به عنوان مشاور ویژه در مسئولیت حمایت از سازمان
به عنوان مشاور ویژه در مسئولیت حمایت از سازمان کشورهای آمریکایی منصوب گردید. سایر فعالیت‌ها و جوایز. جنسر عضو مادام العمر شورای روابط خارجی و همکار انجمن سلطنتی هنر است. او در ۲۰۰۸ به عنوان عضو پروژه آمریکایی بریتانیایی انتخاب شد. در ۲۰۰۹ او به عنوان نماینده اجلاس رهبران جوان آسیا که شامل ۲۱ انجمن آسیا می‌شود و همچنین به عنوان عضو رهبران جوان ایالات متحده و ژاپن انتخاب شد. جنسر از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ از رهبران جوان مجمع جهانی اقتصاد و یکی از اعضای شورای برنامه جهانی حقوق بشر مجمع جهانی اقتصاد (۲۰۱۰–۲۰۱۱) بود. در
حقوق بشر مجمع جهانی اقتصاد (۲۰۱۰–۲۰۱۱) بود. در ۲۰۱۱ در میان رهبران جوان به عنوان رئیس بنیاد فرانسوی-آمریکایی انتخاب شد. او برنده جایزه چارلز برونفمن و جایزه آزادی مبارزان آزادی کره شمالی است. او علاوه بر واجد شرایط بودن برای وکالت در مریلند و ناحیه کلمبیا، وکیل انگلستان و ولز نیز هست.
کی‌ای‌آی تی-۵۰ گلدن ایگل () یک هواپیمای آموزشی پیشرفته تک‌موتوره و محصول مشترک کره جنوبی و ایالات متحده آمریکا است. این هواپیمای آموزشی در کشورهای تایلند، اندونزی، فیلیپین، لهستان، عراق و کره‌جنوبی به‌عنوان هواپیمای آموزش پیشرفتهٔ خلبانی و هواپیمای رزمی استفاده می‌شود. این هواپیما از معدود هواپیماهای آموزشی است که توانایی گذر از سرعت صوت را دارد.
مارک دریکفورد (؛ زادهٔ ) سیاستمدار بریتانیایی از حزب کارگر ولز است که به عنوان وزیر اول ولز و رهبر دولت ولز از سال ۲۰۱۸ فعالیت می‌کند. او قبلاً در دولت ولز به عنوان وزیر دارایی کابینه از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ و وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی از سال ۲۰۱۶ خدمت کرده‌است. ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶. دریکفورد برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ به عنوان عضو سند Senedd (MS) برای غرب کاردیف انتخاب شد. دریکفورد در کارمارتن در غرب ولز به دنیا آمد. او لاتین را در دانشگاه کنت و دانشگاه اکستر فرا گرفت. او از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ در کالج دانشگاه سوانسی و از
از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ در کالج دانشگاه سوانسی و از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ در دانشگاه ولز، کاردیف مشغول تدریس بود. از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۳ او استاد سیاست اجتماعی و علوم اجتماعی کاربردی در دانشگاه کاردیف بوده‌است. دریکفورد در انتخابات مجلس ملی ولز در سال ۲۰۱۱ برای کاردیف وست انتخاب شد. در سال ۲۰۱۳، کاروین جونز، وزیر اول، دریکفورد را به عنوان وزیر بهداشت و خدمات اجتماعی به دولت ولز منصوب کرد. او از سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ به عنوان وزیر دارایی کابینه و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ به عنوان وزیر برگزیت خدمت کرد. در سال ۲۰۱۸، به عنوان جانشین
برگزیت خدمت کرد. در سال ۲۰۱۸، به عنوان جانشین جونز به عنوان رهبر کارگر و وزیر اول ولز انتخاب شد. او واکنش دولت ولز را در رابطه با دنیاگیری کووید-۱۹ در ولز رهبری کرده‌است. در انتخابات سند در سال ۲۰۲۱، دریکفورد رهبری حزب کارگر ولز را به دست آورد تا ۳۰ کرسی، اکثریت را به دست آورد و دوباره به عنوان وزیر اول منصوب شد. دریکفورد به‌طور گسترده به جناح چپ حزب کارگر تعلق دارد و توسط برخی از اعضای گروه‌های کارگری ولز و [مومنتوم (سیاست بریتانیا)[|مومنتوم]] حمایت می‌شود. او تنها عضو کابینه در هر بخش از بریتانیا بود که
جان فورد (۱۵۸۶۱۶۳۹) نمایشنامه‌نویس و شاعر انگلیسی از دورهٔ الیزابتی و جاکوبی بود. نمایشنامه‌های او عمدتاً در مورد درگیری بین هوای نفس و وجدان است. با اینکه فورد در درجه اول به عنوان یک نمایشنامه‌نویس یاد می‌شود، او همچنین تعدادی از اشعار دربارهٔ عشق و اخلاق نوشته‌است. فورد برای تراژدی "افسوس که او یک فاحشه است" (۱۶۳۳)، یک درام خانوادگی با یک خط طرح دربارهٔ رابطهٔ جنسی بین برادر و خواهر، شناخته شده‌است. عنوان این تراژدی اغلب در تولیدات جدیدتر تغییر یافت؛ گاهی اوقات به سادگی با عنوان "جیووانی و آنابلا" شناخته
اوقات به سادگی با عنوان "جیووانی و آنابلا" شناخته می‌شد و قبلاً در قرن نوزدهم به صورت "خجالتی" فقط با عنوان "برادر و خواهر" شناخته می‌شد. این قطعه که در زمان خودش "تکان‌دهنده" محسوب می‌شد، همچنان به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک قطعهٔ کلاسیک از درام انگلیسی در نظر گرفته می‌شود. زندگی. جان فورد در ۱۵۸۶ در روستای ایلسیتگتون در دوون، انگلستان متولد شد و در ۱۷ مارس ۱۵۸۶ در کلیسای ایلسینگتون، دوون غسل تعمید داده شد. او پسر دوم توماس فورد (۱۵۵۶–۱۶۱۰) از خانوادهٔ باگتور در ایلسینگتون و همسرش الیزابت پوپهام (درگذشت
در ایلسینگتون و همسرش الیزابت پوپهام (درگذشت ۱۶۲۹) از خانواده پوپهام از هانتورث در سامرست بود. بنای یادبود او در کلیسای ایلسینگتون وجود دارد. پدر بزرگ توماس فورد، جان فورد از اشبرتون (درگذشت ۱۵۳۸) (پسر و وارث ویلیام فورد چگفورد بود که املاک باگتور را در محله ایلسینگتون خریداری کرد و وارثان مردش پی در پی جای خود را گرفتند. امروزه یک عمارت الیزابتین از فورد در باگتور باقی مانده‌است. آثار. نمایشنامه‌ها. فورد حرفه دراماتیک خود را با کمک به نمایشنامه‌های دیگر به عنوان نویسندهٔ همکار با نمایشنامه‌نویس‌های
به عنوان نویسندهٔ همکار با نمایشنامه‌نویس‌های معتبرتر آغاز کرد، امری که در آن دوره معمول بود. شش چنین نمایشنامه‌هایی از او باقی مانده‌اند: پس از ۱۶۲۶ فورد به یک نویسنده مستقل تبدیل شد و هشت نمایشنامهٔ دیگر نوشت: اشعار. علاوه بر اشعار یاد شده چند شعر دیگر نیز از فورد باقی مانده‌است. جان گاف آهنگساز استرالیایی در دهه ۱۹۲۰ اثر فورد «زیباییِ زیبایی» را به موسیقی تبدیل کرد.
افسوس که او یک فاحشه است یک درام تراژدی از جان فورد است که برای اولین بار ۱۶۲۶ یا بین ۱۶۲۹ و ۱۶۳۳ میلادی توسط مردان ملکه هنریتا در تئاتر کاک‌پیت اجرا شد. این درام برای اولین بار در سال ۱۶۳۳ در قالب رحلی توسط نیکلاس اوکس برای کتاب‌فروشی ریچارد کالینز منتشر شد. فورد این اثر را به جان مردونت، ارل اول پیتربورو و بارون تروی اختصاص داده‌است. این قطعه برجسته‌ترین اثر فورد محسوب می‌شود و در قالب یک درام خانوادگی داستان آن دربارهٔ رابطهٔ جنسی بین یک برادر و خواهر است. این قطعه که در زمان خودش "تکان‌دهنده" محسوب
است. این قطعه که در زمان خودش "تکان‌دهنده" محسوب می‌شد، همچنان به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک قطعهٔ کلاسیک از درام انگلیسی در نظر گرفته می‌شود و الهام‌بخش آثار متعددی بوده‌است. عنوان. عنوان این تراژدی اغلب در تولیدات جدیدتر تغییر یافت؛ گاهی اوقات به سادگی با عنوان «جیووانی و آنابلا» و قبلاً در قرن نوزدهم به صورت "مؤدب‌تر" با عنوان «برادر و خواهر» شناخته می‌شد. عنوان «Tis Pity She's a Whore» (افسوس که او یک فاحشه است) عبارتی تحریک‌آمیز است که به آنابلا، شخصیت اصلی نمایشنامه، اشاره دارد، که درگیر رابطه‌ای
اصلی نمایشنامه، اشاره دارد، که درگیر رابطه‌ای جنجالی با برادرش جیووانی می‌شود. این عنوان بیان دارد که آنابلا به دلیل اعمال خود به یک «Whore» (فاحشه) تبدیل شده‌است، اما عبارت «Tis Pity» (افسوس) نشان می‌دهد این امر مایه تاسف است، زیرا وضعیت تا حدودی خارج از کنترل او است یا اینکه او قربانی احساسات خود شده‌است. این عنوان اغلب به عنوان تفسیری در مورد قدرت مخرب میل و عواقب غم‌انگیزی که می‌تواند از شهوت کنترل‌نشده ناشی شود تفسیر می‌شود. همچنین نشان می‌دهد که نمایشنامه قصد دارد احساسات اخلاقی مخاطب خود را شوکه کند
قصد دارد احساسات اخلاقی مخاطب خود را شوکه کند و به چالش بکشد، زیرا زنا با محارم موضوعی تابو در جامعه است. خلاصه داستان. جیووانی، که به تازگی از دانشگاهی در بولونیا به شهر پارما بازگشته، شور و شوق نامناسبی برای رابطهٔ جنسی با خواهرش آنابلا در پیش گرفته و درام با بحث در مورد این مشکل اخلاقی بین جیووانی و پدر روحانی بوناونتورا آغاز می‌شود. کشیش بوناونتورا تلاش می‌کند تا جیووانی را با وجود استدلال پرشورش، متقاعد سازد که این کار بد است؛ وی در نهایت او را متقاعد می‌کند که حداقل سعی کند احساسات خود را از طریق
می‌کند که حداقل سعی کند احساسات خود را از طریق توبه رهایی ببخشد. آنابلا در همین حال توسط تعدادی از خواستگاران از جمله برگتو، گریمالدی، و سورانزو احاطه شده، اما به هیچ‌کدام‌شان علاقه‌ای ندارد. جیووانی در نهایت به او می‌گوید که چگونه احساس می‌کند (بدیهی است که در تلاش‌هایش برای توبه شکست خورده) و در نهایت با هم راضی می‌شوند. آنابلا که مدرس خصوصی پوتانا است، این موضوع با را پوتانا مطرح کرده و او این رابطه را تشویق می‌کند. خواهر و برادر رابطه جنسی خود را به کمال می‌رسانند. هیپولیتا که عاشق گذشتهٔ سورانزو است
می‌رسانند. هیپولیتا که عاشق گذشتهٔ سورانزو است به‌طور شفاهی به او حمله می‌کند و از او خشمگین است چرا که شوهر او ریچاردتو بنابر درخواست سورانزو در سفری خطرناک فرستاده شده و نقشه اصلی این بود که ممکن است این سفر منجر به مرگ او شود، تا آن دو بتوانند با هم باشند، اما سورانزو به این عهد دیگر وفادار نیست. سورانزو او را ترک می‌کند و خدمتکارش واسکوئس وعده برای کمک به هیپولیتا برای گرفتن انتقام از سورانزو را می‌دهد و آن دو به این نتیجه می‌رسند که سورانزو را به قتل رسانده و با هم ازدواج کنند. با این حال، ریچاردتو
رسانده و با هم ازدواج کنند. با این حال، ریچاردتو نمرده، بلکه در لباس مبدل با خواهرزاده‌اش فیلوتیس به صورت مخفی در پارما حضور دارد. ریچاردتو نیز قصد انتقام‌گیری از سورانزو را دارد و گریمالدی را متقاعد می‌کند که برای بُردن آنابلا، باید با چاقوی مسموم به سورانزو خنجر بزند. متأسفانه، برگتو و فیلوتیس که اکنون نامزد شده‌اند، قصد دارند مخفیانه در مکانی که ریچاردتو به گریمالدی دستور می‌دهد تا منتظر بماند، ازدواج کنند. گریمالدی به اشتباه برگتو را با چاقوی مسموم می‌زند و می‌کشد و فیلوتیس، پوجیو (خدمتکار برگتو) و
و می‌کشد و فیلوتیس، پوجیو (خدمتکار برگتو) و دونادو (عموی برجتو) آشفته می‌شوند. آنابلا تصمیم می‌گیرد با سورانزو ازدواج کند، زیرا می‌داند که باید با فردی غیر از برادرش ازدواج کند. او متعاقباً بیمار می‌شود و مشخص می‌شود که باردار است. سپس کشیش بوناونتورا او را متقاعد می‌کند تا قبل از اینکه حاملگی‌اش آشکار شود با سورانزو ازدواج کند. در همین حال، دونادو و فلوریو (پدر آنابلا و جیووانی) به خانه کاردینال، جایی که گریمالدی در آن مخفی شده‌است، می‌روند تا برای عدالت گدایی کنند. کاردینال به دلیل موقعیت بالای گریمالدی
کنند. کاردینال به دلیل موقعیت بالای گریمالدی امتناع می‌کند و در عوض او را به رم می‌فرستد. فلوریو به دونادو می‌گوید که منتظر باشید تا خدا عدالت را به آنها برساند. آنابلا و سورانزو به زودی با هم ازدواج می‌کنند و مراسم آنها شامل رقصندگانی با ماسک بود؛ یکی از رقصندگان صورت خود را نشان می‌دهد و مشخص می‌شود که هیپولیتا است. او ادعا می‌کند که حاضر است با سورانزو یک لیوان شراب به سلامتی‌اش بنوشد؛ آن دو لیوان‌هایشان را بالا برده و می‌نوشند. در همین زمان هیپولیتا به او توضیح می‌دهد که در لیوان شرابش زهر انداخته و
او توضیح می‌دهد که در لیوان شرابش زهر انداخته و می‌خواهد او را مسموم کند. واسکوئس که پیشتر این نقشه را با هیپولیتا طرح کرده بود، جلو می‌آید و فاش می‌کند که او همیشه به ارباب خود (سورانزو) وفادار بوده و در واقع سم در لیوان هیپولیتا است. هیپولیتا با شنیدن این خبر شروع به ناسزاگویی می‌کند و با آخرین نفس‌هایش تمام افراد حاضر از جمله تازه ازدواج‌کرده‌ها را نفرین کرده و می‌میرد. ریچاردتو با دیدن آثار خشم و انتقام، نقشه‌های خود را رها می‌کند و فیلوتیس را برای نجات روحش به صومعه می‌فرستد. وقتی سورانزو متوجه
نجات روحش به صومعه می‌فرستد. وقتی سورانزو متوجه بارداری آنابلا می‌شود، بحث بین آن دو شروع می‌شود تا اینکه آنابلا متوجه می‌شود که سورانزو واقعاً او را دوست دارد و خود را در معرض احساس گناه می‌بیند. او توسط شوهرش در اتاقش محبوس می‌شود، که با واسکوئس در حال نقشه کشیدن است که چطور از همسر خیانتکار و معشوق ناشناسش انتقام بگیرد. در هنگام خروج سورانزو، پوتانا روی صحنه می‌آید و واسکوئس وانمود می‌کند که می‌خواهد با او دوست شود تا نام پدر فرزند آنابلا را به دست آورد. هنگامی که پوتانا فاش می‌کند که جیووانی پدر آن
هنگامی که پوتانا فاش می‌کند که جیووانی پدر آن فرزند است، واسکوئس جمعی از ارازل اوباش را سراغ پوتانا می‌فرستند که او را بسته و چشمانش را به عنوان مجازاتِ اعمال وحشتناکی که او با میل نظارت و تشویق کرده، از حدقه بیرون می‌آورند. آنابلا در اتاقش نامه‌ای را با خون خودش برای برادرش جیووانی می‌نویسد و به او هشدار می‌دهد که سورانزو حقیقت را می‌داند و به زودی به دنبال انتقام خواهد بود. کشیش نامه را تحویل می‌دهد، اما جیووانی آنقدر مغرور است که باور نمی‌کند که صدمه‌ای به او وارد شود و توصیه‌های خواهرش را دربارهٔ رد
به او وارد شود و توصیه‌های خواهرش را دربارهٔ رد دعوت به جشن تولد سورانزو نادیده می‌گیرد. متعاقباً کشیش از پارما فرار می‌کند تا از دخالت‌های بیشتر در سقوط جیووانی جلوگیری کند. در روز جشن، جیووانی به ملاقات خواهرش آنابلا در اتاقش رفته و پس از صحبت با او، در حین بوسه به شکمش چاقو زده و او و نوزاد متولد نشده‌اش را می‌کشد. وی سپس وارد جشنی می‌شود که در آن تمام شخصیت‌های باقی مانده حضور دارند و خنجری که قلب خواهرش روی آن سیخ شده‌است را به دست گرفته و ماجرای رابطهٔ جنسی با خواهرش و حاملگی او را به همه فاش می‌کند.
جنسی با خواهرش و حاملگی او را به همه فاش می‌کند. فلوریو (پدر جیووانی و آنابلا) بلافاصله از شوک می‌میرد. سورانزو به صورت لفظی به جیووانی حمله می‌کند، اما جیووانی او را با چاقو می‌زند و می‌کشد. واسکوئس مداخله می‌کند و قبل از اینکه به راهزنان دستور دهد کار را تمام کنند، جیووانی را زخمی می‌کند. پس از قتل‌عام، کاردینال دستور می‌دهد که پوتانا برای اعمالش در آتش زنده سوزانده شود و واسکوئس را تبعید می‌کند و تمام ثروت و اموال متعلق به مردگان را کلیسا تصاحب می‌کند. ریچاردتو سرانجام هویت واقعی خود را برای دونادو فاش
سرانجام هویت واقعی خود را برای دونادو فاش می‌کند و نمایشنامه با جمله‌ای از کاردینال در مورد آنابلا به پایان می‌رسد: «"چه کسی گفته نمی‌تواند که، او یک فاحشه است؟"» بازخورد. "افسوس که او یک فاحشه است" موضوع زنا با محارم را به صورت آزاد مطرح می‌کند؛ این امر این اثر را به یکی از بحث برانگیزترین کارهای ادبیات انگلیسی تبدیل کرده‌است. این درام به‌طور کامل از مجموعهٔ نمایشنامه‌های ۱۸۳۱ فورد حذف شد؛ عنوان آن نیز در طول تاریخ اغلب به عنوانی دارای حُسن تعبیر بهتر تغییر داده شده؛ برای مثال «"جیووانی و آنابلا"»،
تغییر داده شده؛ برای مثال «"جیووانی و آنابلا"»، «"برادر و خواهر"» و گاهی حتی فقط «"افسوس"». در واقع تا قرن بیستم منتقدان معمولاً در محکومیت این نمایشنامه سختگیر بودند و موضوع درام و ناتوانی فورد در محکوم کردن شخصیت اصلی درام، آن‌ها را آزار می‌داد. منتقد مارک استاویگ نوشت: «"فورد به جای تأکید بر روی شرارت شخصیت جیووانی، او را به عنوان یک مرد با استعداد و با فضیلت و نجیب توصیف کرده که مغلوب یک اشتیاق پر سر و صدا و اجتناب‌ناپذیر شده که باعث نابودی او می‌شود"». ادولفوس ویلیام وارد نوشت: «"افسوس که او یک فاحشه
ادولفوس ویلیام وارد نوشت: «"افسوس که او یک فاحشه است به درستی به عنوان یک تراژدی قدرتمند و فوق‌العاده شناخته شده‌است"». با این حال، دانشمندان و منتقدان از اواسط قرن بیستم به‌طور کلی قدردانی بیشتری از پیچیدگی و ابهامات این اثر نشان داده‌اند، اگرچه موضوع اصلی درام هنوز هم به صورت «"نگران‌کننده"» توصیف می‌شود. مایکل بیلینگتون در یک بررسی برای تولید ۲۰۱۴ "گاردین" نوشت: «"از آنجا که فورد از چشم‌پوشی یا محکوم‌کردن زنای با محارم در این اثر امتناع می‌کند: او به سادگی این موضوع را به عنوان یک نیروی توقف‌ناپذیر
سادگی این موضوع را به عنوان یک نیروی توقف‌ناپذیر معرفی می‌کند."» منتقدان شباهت‌هایی بین افسوس که یک او فاحشه است و رومئو و ژولیت از شکسپیر یافته‌اند: هر دو نمایشنامه عاشقان جوان، عشق ممنوعه و پایانی غم‌انگیز را در میان دیگر عناصر نشان می‌دهند — گرچه «عاشقان محارم فورد یک پیچ و تاب اضافی را به نمایش می‌گذارند»؛ در حالی که برخی از محققان خشونت در نمایشنامه‌های فورد را بیش از حد مورد انتقاد قرار می‌دهند، برخی دیگر او را به خاطر به تصویر کشیدن واقع‌گرایانهٔ حقایق روان‌شناختی عمیق—گرچه ناراحت‌کننده—تحسین
حقایق روان‌شناختی عمیق—گرچه ناراحت‌کننده—تحسین می‌کنند. آثار الهام‌گرفته‌شده. این درام در اوایل دورهٔ بازگردانی پادشاهی انگلستان احیا شد؛ ساموئل پپیس در ۱۶۶۱ در سالن دادگاه سالیسبوری نمایشی از آن را مشاهده کرد. در سال ۱۸۹۴ این نمایشنامه توسط موریس مترلینک به زبان فرانسوی ترجمه شد و تحت عنوان "آنابلا" در «"Théâtre de l'Œuvre"» نمایش داده شد. آثار متعددی تاکنون از این درام در قالب‌های موسیقی، فیلم، تلویزیون و تئاتر ساخته شده‌اند. برخی از آنها در اینجا ذکر شده‌اند.
سید محمود حسینی‌پور (زادهٔ ۱۳۴۷) سیاستمدار ایرانی و معاون امور مجلس رئیس‌جمهور در دولت سیزدهم و از ۲ اردیبهشت تا ۱۹ آذر ۱۴۰۳ با حکم معاون اول رئیس‌جمهور رئیس دبیرخانه ستاد هماهنگی مبارزه با مفاسد اقتصادی بوده‌است‌. وی پیش‌تر استاندار مازندران بود. در ۱۶ آبان ۱۴۰۰، هیئت وزیران دولت سیزدهم به‌عنوان استاندار مازندران به وی رأی اعتماد دادند. او اصالتاً اهل بلده شهرستان نور مازندران است. پیشینه اجرایی. وی با مدرک کارشناسی علوم سیاسی و کارشناسی ارشد حقوق عمومی در سمت‌های مختلف ملی مانند ریاست مرکز پیگیری‌های ویژه
مختلف ملی مانند ریاست مرکز پیگیری‌های ویژه دادستانی کل کشور، دستیار ویژه و دبیر شورای راهبردی سازمان بازرسی کل کشور، رئیس هیئت تخلفات اداری دیوان محاسبات کشور و دبیری شورای هماهنگی دستگاه‌های نظارتی کشور و معاون وزیر اطلاعات فعالیت کرده‌است.
مآثر الملوک (هنرهای شاهان) یکی از کتاب‌های تاریخ‌نگار ایرانی غیاث‌الدین خواندمیر است که در سال ۹۰۱ قمری نوشته شده است. موضوع این کناب، بناها، موسسات، اوقاف و سخنان پندآمیز پادشاهان و دانایان است. زبان کتاب فارسی است و نثر آن روان است. خواندمیر از پرورش‌یافتگان امیر علی‌شیر نوایی بوده و برای جبران محبت‌ها و نوازش‌های او، این کتاب را به وی تقدیم کرده‌است. مطالب مآثر الملوک با ذکر آثار و سخنان شاهان ایران باستان و دانشوران ایرانی پیش از اسلام آغاز شده و سپس به موضوعات اسلامی تا زمان سامانیان و تا ابوالغازی
به موضوعات اسلامی تا زمان سامانیان و تا ابوالغازی سلطان حسین بهادرخان می‌پردازد. از متن کتاب. این کتاب در ذکر مآثر و حکم و امثال انبیاء ملوک و دانشمندان است. از آنجا که خواندمیر از برکشیدگان و تربیت شدگان وزیر دانشمند امیر علی‌شیر نوایی بوده برای جبران محبت‌ها و نوازش‌های او این کتاب را به وی تقدیم نموده. اولین کتاب خواند میر خلاصة الاخبار ذکر شده در حالی که دانشمند محترم جناب آقای دکتر عبدالحسین نوائی احتمال داده‌اند که نخستین تألیف وی همین مآثرالملوک است. در خود کتاب، مؤلف دو بار به صراحت به تاریخ تألیف
در خود کتاب، مؤلف دو بار به صراحت به تاریخ تألیف آن اشاره می‌کند به این ترتیب: ’’ و حالا که مشهور سنهٔ احدی و تسع مائه است‘‘ و ’’ بلکه از مبدأ تباشیر صبح سلطنت تا حالا که مدت بیست و هشت سال است‘‘. و چون سلطان حسین بایقرا در سال ۸۷۸ به سلطنت رسیده بنا بر این مآثر الملوک دو بار در حبیب السیر نام می‌برد بدین گونه: ’’ ناظم این عقود شاهوار و راقم این حروف درز نثار، بندهٔ فقیر و ذرۂ حقیر غیاث الدین بن همام الدین الحسینی المدعو به خواند میر ـ رب یسر علیه کل عسیرـ که خوشه چین خرمن آن طبقهٔ عظیم‌الشان و ریزه‌خوار
که خوشه چین خرمن آن طبقهٔ عظیم‌الشان و ریزه‌خوار خان احسان آن طایفهٔ متعالی مکان است، بر سبیل رسم و عادت در شیوۂ نظم و نثر، مجلدات در سلک انشاء کشید و منشآت، مکمل و مرتب گردانید مانند خلاصة الاخبار الاخیار، و منتخب تاریخ وصاف، و مکارم الاخلاق، و ماثر الملوک‘‘. و پوشیده نماند که چون وفور میمنت و کثرت زیب و زینت مسجد جامع هرات و سایر عمارات این بلدۂ نزهت آسمان در رسالهٔ مآثر الملوک و خاتمهٔ خلاصة الاخبار صفت تبیین پذیرفته دی این مقام، قلم بلاغت انجام به تعداد و توصیف آن بقاع نپرداخت.
مار کربنی نمایشی از واکنش کم‌آبی قند توسط اسید سولفوریک غلیظ است. با اسید سولفوریک غلیظ، شکر (ساکارز) یک واکنش تجزیه را انجام می‌دهد که شکل آن را به یک مخلوط جامد-مایع سیاه تبدیل می‌کند. آزمایش مار کربنی را گاهی اوقات می‌توان به اشتباه به‌عنوان واکنش مار سیاه (آتش بازی)، «مار قندی» یا «سوزش شکر» تشخیص داد که همه این‌ها به جای اسید سولفوریک شامل جوش شیرین هستند. توضیح. اسید سولفوریک غلیظ می‌تواند یک واکنش کم‌آبی را با شکر انجام دهد. پس از مخلوط کردن، رنگ از سفید به قهوه‌ای و در نهایت به سیاه تغییر می‌کند.
سفید به قهوه‌ای و در نهایت به سیاه تغییر می‌کند. انبساط مخلوط حاصل تبخیر آب و CO 2 در داخل ظرف است. گازها مخلوط را باد می‌کنند تا شکلی شبیه به مار ایجاد کنند و بوی شکر سوخته از خود خارج می‌کنند. دانه بندی شکر می‌تواند تأثیر زیادی روی واکنش بگذارد: پودر قند خیلی سریع واکنش نشان می‌دهد اما حبه‌های شکر زمان بیشتری برای واکنش نیاز دارند. هنگامی که ساکارز کم‌آب می‌شود، گرما به محیط اطراف در یک واکنش گرمازا داده می‌شود، در حالی که گرافیت و آب مایع از تجزیه قند تولید می‌شوند: همان‌طور که اسید ساکارز را کم‌آب
تولید می‌شوند: همان‌طور که اسید ساکارز را کم‌آب می‌کند، آب تولید شده اسید سولفوریک را رقیق می‌کند و انرژی را به شکل گرما تولید می‌کند. آزمایش جایگزین. اگر این آزمایش زیر هود (تهویه) انجام شود، پارا-نیتروآنیلین می‌توان به جای شکر استفاده می‌شود. با این روش، فاز واکنش قبل از ظهور مار سیاه مدت بیشتری زمان می‌برد، اما پس از تکمیل، خود مار سیاه به سرعت از ظرف خارج می‌شود. این واکنش در صورت استفاده بیش از حد اسید سولفوریک ممکن است باعث انفجار شود.