payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اویزد در فرمانداری تاوریدا امپراطوری روسیه چشم به جهان گشود. پدرش یک مهاجر سویسی و مادرش فرانسوی‌الاصل بود. او در سال ۱۸۶۶ میلادی لیسانس حقوق را از دانشگاه کیف و همچنین در سال ۱۸۷۱ میلادی یک لیسانس در اقتصاد به دست آورد. در سال ۱۸۷۳ میلادی او استاد دپارتمان اقتصاد سیاسی و آمار در دانشگاه کیف شد. در سال ۱۸۷۵ میلادی از سمتش استعفا داده و بعد از انفکاک مایخایلو دراهومانوف از دانشگاه کیف به سویس و متعاقباً به لندن، انگلستان رفت. در سویس او مؤلف مجله دراهومانوف «هرومادا» شده و در سال ۱۸۸۱ میلادی او شخصاً با
«هرومادا» شده و در سال ۱۸۸۱ میلادی او شخصاً با کارل مارکس و فریدریش انگلز آشنا شد. زیبر پایان‌نامه‌اش را در مورد مارکس و دیوید ریکاردو نوشت و در سال ۱۸۸۵ یک نسخه توسعه یافته تیزس، دیوید ریکاردو و کارل مارکس: تحقیقات اجتماعی اقتصادی آن‌ها را نوشت. در دهه ۱۸۷۰ میلادی، زیبر همچنین به مجله‌های مانند Zanie و Slovo همکاری داشته و سرمایه مارکس (جلد اول) را توضیح داد. یک تعداد مقالات قابل توجه او به نام نظریهٔ اقتصادی مارکس بود. زیبر از مارکس در برابر منتقدانی مانند آی جی ژوکجوسکی و بی ان چیچرین دفاع کرد و یکی از
آی جی ژوکجوسکی و بی ان چیچرین دفاع کرد و یکی از اولین منتقدین اقتصاددانان نارودنیک مانند وی پی وورونتسوف و ان اف دانیلسن و همچنین مارکسیستان اورتودوکش که بعداً توسط جی وی پلاخانوف، پی بی استروف، وی آی لنین، دی بلاگویف و ان ای فیدوسیف و دیگران توسعه داده شد بود. در حالی‌که وورونتسوف استدلال می‌کرد که به دلیل نبود بازارها، توسعه کاپیتالیسم صنعتی در روسیه ناممکن است. دانیلسن فکر می‌نمود که به لطف توسعه دیرهنگام روسیه، کاپیتالیسم برای توسعه صنعتی لازم نیست، زیبر مارکسیسم را به این معنی تفسیر کرد که کاپیتالیسم
مارکسیسم را به این معنی تفسیر کرد که کاپیتالیسم مرحله غیرقابل اجتناب توسعه در تاریخ هر نوع جامعه است. (در این تفسیر او از مقدمه مارکس در مورد تألیف المانی کاپیتال متأثر شده بود، جاییکه مارکس نویسندگان المانی که استدلال می‌کردند تحلیل کاپیتالیسم بریتانیایی مارکس بر آلمان قابل اجرا نیست را رد کرده بود) به گفته زیبر، توسعه کاپیتالیسم در دهه‌های ۱۸۷۰ و ۸۰ در روسیه در حالت صغر خود قرار داشت، اما آینده قابل پیش‌بینی روسیه متشکل از یک دوره طویل مدرنیزاسیون کاپیتالیسم بود. با وجودی‌که زیبر با حلقات پیشرونده و
بود. با وجودی‌که زیبر با حلقات پیشرونده و اوپوزیسیونی تماس داشت، فکر می‌کرد که سوسیالیسم یک چشم‌انداز بعید برای روسیه است و به نظر می‌رسد که که هیچ تماسی با حنبش‌های انقلابی غیرقانونی نداشته‌است. تفسیر جبرگرایانه او از مارکسیم از طریق پلیخانوف، استروف و لنین جوان وارد جنبش انقلابی شد. اما، برخلاف زیبر، این مارکسیست‌های انقلابی فکر می‌کردند که حد اقل تا دهه ۱۸۹۰، صنعتی سازی کاپیتالیسم آن‌قدر پیشرفته خواهد شد که انقلاب سوسیالیستی را در یک آینده قابل پیش‌بینی ممکن سازد. (با این وجود، در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۹۰، همه
سازد. (با این وجود، در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۹۰، همه آن‌ها تأکید کردند که انقلاب بعدی روسیه «بورژوا -
تادیوش کوالیک (Tadeusz Kowalik) (۱۹ نوامبر ۱۹۲۶ – ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۲) یک اقتصاددان، متفکر عمومی و کنشگر سیاسی و اجتماعی لهستانی بود. او به عنوان یک نویسنده پرکار مقالات اقتصاد سیاسی، به دلیل اظهار دیدگاه‌های مخالف چپی اش در جریان تغییر سیستمی لهستان (در سال ۱۹۸۹ میلادی و پس از آن) معروف است. زندگی‌نامه. تادیوش کوالیک در کاجیتانوکا نزدیک لوبلین که در آن زمان لهستان مرکزی-شرقی بود، متولد شد. در نوجوانی به دلیل عقب ماندگی اقتصادی منطقه‌اش تحت رژیم Senation پسا جنگ و پس از آن اشغال آلمان نازی، بنیادگرا تربیت شد. در
پس از آن اشغال آلمان نازی، بنیادگرا تربیت شد. در سال ۱۹۴۶ میلادی او به شاخه جوان حزب کارگران کمونیست لهستان پیوست و در سال ۱۹۵۱ میلادی از دانشگاه ورشو فارغ‌التحصیل گردید. کوالیک در اوج زندگی حرفه‌ی‌اش، اقتصاددان ارشد سیاسی، استاد اقتصاد و انسان‌شناسی، متخصص در تحلیل مقایسه‌ای سیستم‌های اقتصادی و مورخ اندیشه‌های اقتصادی بود. او از سال ۱۹۶۰ میلادی در بخش‌های فرعی آکادمی علوم لهستان، از سال ۱۹۹۳ میلادی در مؤسسه اقتصاد آکادمی علوم لهستان کار کرد، در مؤسسات تحصیلات عالی ورشو (دانشگاه علوم اجتماعی حزب کمونیست و
عالی ورشو (دانشگاه علوم اجتماعی حزب کمونیست و پس از آن در دانشگاه‌های اقتصاد و تجارت) و در دانشگاه‌های خارجی و مؤسسات علمی، مثل کامبریج، مرکز بین‌المللی دانشمندان وودراو ویلسن در واشینگتن، دی.سی.، آکسفورد، دانشگاه یورک در تورونتو و مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی نیویورک تدریس کرد. کوالیک قبل از این‌که در لهستان استاد شود (سال ۱۹۸۹ میلادی)، تمام این وظایف خارجی را تکمیل نمود. کوالیک به مدت تقریباً نیم قرن طلایه‌دار بحث‌های اقتصادی در لهستان بود. او به‌صورت خاص از اقتصاددانان لهستانی رزا لوکزامبورگ، میکال کالکی
اقتصاددانان لهستانی رزا لوکزامبورگ، میکال کالکی و اوسکار آر. لانج متأثر شده بود که دو تن اخیر استادان او و همکاران قدیم او بودند (کوالیک با کالکی تألیفات مشترک داشتند). او همچنین با سایر دانشگاهیان حامی اپوزیسیون، از جمله فیلسوف لیزیک کولاکوسکی و اقتصاددان ولادزیمیرز بروس، کار کرده‌است. با وجود ممنوعیت‌های که مقامات کمونیست بر او تحمیل کردند، کوالیک اقتصاددانی است که بیشترین تألیف‌های نسل خود را در لهستان داشته‌است (به دلیل ممنوعیت‌های رسمی بیشتر آثار او تحت نام‌های اقتصاددان ارشد ادوارد لیپینسکی و سایر
تحت نام‌های اقتصاددان ارشد ادوارد لیپینسکی و سایر متحدین کوالیک به چاپ می‌رسیدند). از سال ۱۹۷۰، کوالیک ویراستاری آثار جمعی کالیکی توسط جرزی اوسیاتینسکی را نظارت می‌نمود. کوالیک از سال ۱۹۴۸ میلادی عضو حزب کارگران متحد لهستان بود، جاییکه در جریان پاکسازی سال ۱۹۶۸ میلادی از آن اخراج گردیده یا از آن کنار رفت. کوالیک در سال‌های ۱۹۵۶–۶۲ در جمع مخالفین تجدیدنظر طلب کلوب (Crooked Circle Club) حضور داشت. در سال ۱۹۵۶–۵۷ او سردبیر هفته‌نامه Zycie Gospodarcze («زندگی اقتصادی») بود که به اتهام دیدگاه‌های تجدید
اقتصادی») بود که به اتهام دیدگاه‌های تجدید نظرطلبانه‌ای که حمایت می‌کرد، اخراج شد (او می‌خواست سیستم بیش از حد متمرکز دولت سوسیالیستی را اصلاح کند). او یکی از شرکت کنندگان فعال جریان چپ اپوزیسیون دموکراتیک، در دهه ۱۹۷۰ از جمله امضا کنندگان درخواست‌های متعددی بود که به مقامات کمونیست برای دفاع از کنشگران سرکوب شده پیشکش گردید. همچنین، او با گروه حقوق بشری کمیته برجسته دفاع کارگران (KOR) کار کرد. کوالیک از اعضای مؤسس جامعه درس‌های علمی (Towarzystwo Kursow Naukowych) از سال ۱۹۷۸ بود اما به‌صورت رسمی از تدریس
از سال ۱۹۷۸ بود اما به‌صورت رسمی از تدریس یا انتشارات منع شده بود. در اوت ۱۹۸۰ در گدانسک، او عضو مشورتی «کمیسیون تخصصی» کمیته اعتصاب میان شرکتی بود. در سال ۱۹۸۱ میلادی اتحادیه کارگران یک‌پارچه سرکوب شد. در دهه ۱۹۸۰، کوالیک به‌طور گسترده در مطبوعات غیررسمی به چاپ پرداخته و حمایت خود را از اصول سندیکالیسم دموکراتیک اعلام کرد و در ساختارهای همبستگی شرکت نمود. کوالیک در نوشته‌هایش از ایده‌های که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ توسط اوسکار لانج و سایر مارکسیست‌های لهستانی، کسانی که منتقدین مؤسسه صنعتی سوسیالیست (در آن
کسانی که منتقدین مؤسسه صنعتی سوسیالیست (در آن زمان شوروی) توسعه یافته بود، استفاده کرد. کوالیک در سال‌های ۱۹۸۹–۹۲ یک از سازمان‌دهنده‌های حزب کارگران متحد (Unia Pracy) بود. کوالیک از حامیان الگوی اقتصادی اجتماعی – دموکراتیک بوده و باقی ماند و با دیدگاه‌های رایج نیولیبرال دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ که بازار آزاد افسارگسیخته را ترویج می‌کردند، مخالفت کرد. در جریان سال‌های ۱۹۹۴–۲۰۰۵، کوالیک عضو شورای استراتژی اجتماعی – اقتصادی در شورای وزیران (RSSG, Rada Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów) بود. او
przy Radzie Ministrów) بود. او کتاب‌های زیادی، از جمله روزا لوکزامبورگ: نظریه تراکم و امپریالیسم (۱۹۷۱، ۲۰۱۴ ترجمه انگلیسی) و از یک‌پارچه تا فروش سهم: استقرار مجدد کاپیتالیسم در لهستان (۲۰۱۱) را به تنهایی و با دیگران تألیف کرده‌است. بازنگری در اقتصاد سیاسی کینزی. تادیوش کوالیک، همانند کازیمیرز لاسکی، شاگرد مهم میکال کالیکی بود، کسی که کالیک ایده‌هایش را در سال‌های پختگی خود، به عنوان کنشگر و نویسنده مقالات تغییر سیاسی لهستان (در حدود سال ۱۹۹۰ و پس از آن) به‌صورت عملی توسعه داد. کوالیک از نادیده گرفته شدن
عملی توسعه داد. کوالیک از نادیده گرفته شدن میراث اقتصادی روزا لوکزامبورگ، میکال کالیکی و اوسکار لانج که او فکر می‌کرد در حقیقت جدید لهستان قابل اجرا بود، ناامید شده بود. کوالیک یک متفکر باز و رویکرد غیر دگم اندیشانه برای تجزیه و تحلیل منطق اقتصاددانان مکتب‌های مختلف فکری را به میراث برد. کوالیک بر اساس آنچه در مورد آثار لوکزامبورگ می‌دانست، دیدگاه‌های تثبیت شده انقلاب کنزی را به چالش کشید. بینش لوکزامبورگ به کوالیک ایده‌های تفسیر جدید نظریهٔ ۱۹۳۳ کالیکی را داد که باعث شد کالیکی جوانب کار خود را بازنگری
را داد که باعث شد کالیکی جوانب کار خود را بازنگری کند. پس از ۱۹۶۸ میلادی، کوالیک و کالیکی در یک مقاله مشترک تحت نام «مشاهدات اصلاح اساسی» مسائل انقلاب کنزی را از نقطه نظر مباحثات مارکسیستی قبل از آن، دوباره بررسی کردند. نقد دگرگونی لهستان. کوالیک از دهه ۱۹۵۰، منتقد راه‌های بود که اقتصاد دولت سوسیالیستی در لهستان بر آن اجرا شده بود و بر اصلاح آن کار کرد تا این‌که از سمت سردبیری مجله رسمی اقتصادی برکنار شد. از اواخر دهه ۱۹۸۰، او در میان سرسخت‌ترین منتقدین دگرگونی سیستمی لهستان بود، دگرگونی که جوانب اقتصادی
سیستمی لهستان بود، دگرگونی که جوانب اقتصادی آن به‌طور گسترده بر اساس به اصلاح برنامه بالسروویچ و نوع لهستانی کاپیتالیسم بود که پس از آن توسعه یافت. به گفته کوالیک این دگرگونی در تطابق با «مفهوم سیستمی نیولیبرال انگلوساکسون» تحمیل شده بود. کوالیک که حامی مدل نوردیک توزیع اقتصادی بود، استدلال نمود که اصلاح‌طلبان لهستانی که به تازگی مسلط شده‌اند، کم‌ترین مطلوبیت را از نظر منافع اجتماعی از میان سه سناریو اقتصادی ممکن انتخاب کرده و دنبال می‌کنند. کوالیک در سال ۱۹۹۶ میلادی نوشت: «در اروپای نیمه دوم قرن بیستم،
۱۹۹۶ میلادی نوشت: «در اروپای نیمه دوم قرن بیستم، یکی از ناعادلانه‌ترین سیستم‌های اجتماعی اقتصادی در لهستان به‌وجود آمد». او استدلال کرد که نخست‌وزیر تادیوس مازویکی (اولین رئیس دولت غیر کمونیست) و حلقه او می‌توانستند، یک مسیر متفاوتی را انتخاب نمایند و از «شکست ایدیولوژیک مازویکی» صحبت کرد. کوالیک ادعا کرد که نابرابری اجتماعی، تهداب‌های نهادهای سیاسی را در لیبرال دموکراسی متزلزل می‌سازد. از اوایل دهه ۱۹۹۰، کوالیک بیشتر ایده‌های که بعداً توسط توماس پیکیتی مشهور شدند را ترویج کرد. با این حال، با وجود این‌که
شدند را ترویج کرد. با این حال، با وجود این‌که کوالیک در میان اقتصاددانان لهستانی برتری داشت، صدای او به‌صورت دوامدار در سیاست‌های لهستان خفه شده و دیدگاه‌هایش به حاشیه رانده شدند.
همه چیز را کنار هم بگذاریم یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی مارک فورستر با بازی رادا میشل، مگان مولالی و لویی فره‌را است. داستان. یک زوج کالیفرنیایی که در انتظار یک فرزند هستند ناگهان دوستانشان با یک تراژدی بزرگی روبرو می‌شوند.
مزار شعرا () گورستانی در سرینگر، جامو و کشمیر، هند است که در زمان گورکانیان هند احداث شد. اکبرشاه دستور ساخت این گورستان را جهت دفن شعرا و اهل قلم داد. گفته می‌شود پنج شاعر ایرانی در این گورستان دفن شده‌اند. حکیم مسیح الزمان ابوالفتح گیلانی (متوفی ۹۹۵ هجری)، حاج محمد جان قدسی مشهدی (متوفی ۱۰۵۵ هجری)، محمد قلی سلیم تهرانی (متوفی ۱۰۵۷ هجری)، میرزا ابوطالب کلیم کاشانی همدانی (متوفی ۱۰۶۱ هجری)، ملاطغرای مشهدی متخلص به شیفته وطغرا و قاضی ابوالقاسم مشهور به قاضی زاده. اولین شخصی که در آنجا دفن شد، ابوالفتح گیلانی
اولین شخصی که در آنجا دفن شد، ابوالفتح گیلانی بود که به دستور اکبر شاه برای او بارگاهی در آنجا ساخته شد. امروزه تنها آثار سه سنگ قبر در آنجا دیده می‌شود و قسمت زیادی از آن با خار و گیاهان پوشیده شده‌است.
داویده فراتِسی (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۹) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که برای باشگاه فوتبال اینتر میلان در پست هافبک بازی می‌کند. افتخارات. باشگاهی. اینترمیلان
افغانستان از دیرباز برای داشتن حیات وحشی متنوع شناخته شده‌است. بسیاری از پستانداران بزرگ در این کشور توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) به عنوان در معرض خطر جهانی طبقه‌بندی می‌شوند. این پستانداران شامل پلنگ برفی، غرم پامیری، آهوی ختن سیبری، مارخور، گوسفند وحشی اوریال و خرس ماه می‌شوند. سایر گونه‌های جالب توجه بز کوهی، گرگ، خرس قهوه‌ای، کفتار راه‌راه و تعداد بسیاری گونه‌های پرنده شکاری هستند. بیشتر غرم پامیری‌ها و بزهای کوهی برای غذا به‌طور غیرقانونی شکار می‌شوند؛ در حالی که گرگ‌ها، پلنگ‌های برفی
شکار می‌شوند؛ در حالی که گرگ‌ها، پلنگ‌های برفی و خرس‌ها برای جلوگیری از آسیب کشته می‌شوند.
جیمز الکساندر دوار (متولد ۵ فوریه ۱۸۹۷–۳۰ ژوئن ۱۹۸۵) یک مخترع کانادایی بود که به دلیل اختراع تویینکی در سال ۱۹۳۱ شناخته شد. کار حرفه ای. دوار کار خود را در سال ۱۹۲۰ در شرکت نانوایی کانتیننتال آغاز کرد که بعداً از طریق یک سری ادغام و اکتساب، به هاستیس برندز تبدیل شد. او به عنوان یک تحویل دهنده با تحویل شیرینی با گاری اسبی شروع کرد. دوار در نهایت در رتبه‌های بالاتری قرار گرفت و مدیر کارخانه شد. در سال ۱۹۳۱، کارخانه دوار در حال تهیه کیک‌های توت فرنگی بود، اما فقط در فصل توت فرنگی. دوار ایده ای برای ایجاد یک
فقط در فصل توت فرنگی. دوار ایده ای برای ایجاد یک کیک کوتاه با خامه در داخل به جای توت فرنگی داشت. او با دیدن یک بیلبورد برای یک شرکت کفش به نام "Twinkle Toe Shoe Co"، الهام گرفت که اختراع کیک کوتاه خود را "تویینکی" بنامد. دوار به سمت معاون منطقه ای هاستیس برگزیده شد و تا سال ۱۹۷۲ در این سمت بود. زندگی شخصی. جیمز دوار در ۵ فوریه ۱۸۹۷ در رودخانه پوگواش، نوا اسکوشیا به دنیا آمد. در جوانی، دوار روی قایق‌هایی کار می‌کرد که الوار و سنگ آهک را حمل می‌کردند و با یک دریاچه به شیکاگو می‌رسیدند. دوار ۴ فرزند داشت که
دریاچه به شیکاگو می‌رسیدند. دوار ۴ فرزند داشت که یکی از آنها جیمز دوار جونیور، هافبک کلیولند براونز بود. دوار در مجموع ۱۵ نوه نیز داشت. دوار همچنین گفت که به‌طور منظم به فرزندان و نوه‌هایش تویینکی می‌دهد، اگرچه او گفت که هرگز بر سلامت آنها تأثیر نمی‌گذارد. برخی از مردم می‌گویند که دوار قبل از رفتن به رختخواب حداقل ۳ تویینکی و یک لیوان شیر می‌خورد هر چند که هرگز توسط دوار تأیید یا تکذیب نشد. دوار در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۵ در داونرز گروو، ایلینوی در سن ۸۸ سالگی درگذشت و در آن زمان ۲ دختر، ۱۵ نوه و ۱۷ نوه از او به
و در آن زمان ۲ دختر، ۱۵ نوه و ۱۷ نوه از او به یادگار ماند.
پرنده سفید یک فیلم درام تاریخی آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی مارک فورستر و نویسندگی مارک بامبک است که بر اساس رمان گرافیکی به همین نام اثر آر. جی. پالاسیو، چاپ ۲۰۱۹، ساخته شده‌است. جیلین اندرسون و هلن میرن از بازیگران اصلی این فیلم هستند. داستان. فیلم روایت کننده داستان دختر جوان یهودی است هنگامی که فرانسه تحت اشغال نازی‌ها در جنگ جهانی دوم اشغال شده‌است، تصمیم می‌گیرند به همراه خانواده‌اش مخفی شوند.
آبی نیلگون سایه کم‌رنگ آبی است. مانند بسیاری از رنگ‌ها، هیچ تعریف مطلقی از رنگ دقیق آن وجود ندارد. نوشته اصلی، "پودر آبی،" در 1650s، به عنوان کاربردهای پودر مینای لاجوردی (شیشه ای کبالت) و در رخت‌شویی و رنگرزی مورد استفاده بود و پس از آن به عنوان نام یک رنگ از ۱۸۹۴ استفاده شد.
بازی‌های تاسی بازی‌های که استفاده یا ترکیب یک یا چند تاس به عنوان تنها خود یا جزء مرکزی، معمولاً به عنوان یک دستگاه تصادفی. موارد زیر بازی‌هایی هستند که تا حد زیادی، اگر نه کاملاً، به تاس بستگی دارند: بازی های تاس کلکسیونی. پس از موفقیت بازی‌های کارتی کلکسیونی، تعدادی بازی تاس کلکسیونی منتشر شده‌است. اگرچه اکثر این بازی‌های تاس کلکسیونی مدت‌هاست که چاپ نشده‌اند، هنوز هم تعداد کمی از آن‌ها دنبال می‌شوند. برخی از بازی‌های تاس کلکسیونی عبارتند از:
آبی-خاکستری یک رنگ خاکستری مایل به آبی متوسط است. این نام رنگ از اصطلاح رنگی لاتین "lividus" به معنای «رنگ سربی متمایل به آبی» گرفته شده‌است و همچنین برای توصیف رنگ گوشت مخدوش استفاده می‌شود که منجر به عبارت انگلیسی «سیاه و آبی» می‌شود. نخستین استفاده ثبت‌شده از "livid" به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۶۲۲ بود.
اسطوخودوس یک سایه روشن از ارغوانی است. این رنگ به ویژه در مورد رنگ گلی به همین نام صدق می‌کند. رنگ وب به نام اسطوخودوس در سمت چپ نمایش داده می‌شود - با رنگ کم‌رنگ‌ترین قسمت گل اسطوخودوس مطابقت دارد. با این حال، رنگ اشباع‌تر که در زیر به‌عنوان "اسطوخودوس" نشان داده شده‌است، بیشتر با میانگین رنگ گل اسطوخودوس مطابقت دارد، همان‌طور که در تصویر نشان داده شده‌است و از نظر تاریخی و سنتی رنگ "اسطوخودوس" است که توسط افراد معمولی در مقایسه با کسانی که طراح وب‌سایت هستند، اسطوخودوس در نظر گرفته می‌شود. رنگ اسطوخودوس
اسطوخودوس در نظر گرفته می‌شود. رنگ اسطوخودوس ممکن است به صورت "بنفش متوسط" یا "صورتی مایل به بنفش روشن" توصیف شود. اصطلاح "اسطوخودوس" ممکن است به‌طور کلی برای استفاده از طیف گسترده‌ای از رنگ‌های کم‌رنگ، روشن یا مایل به خاکستری مایل به خاکستری اما فقط در قسمت آبی استفاده شود. یاس بنفش کم‌رنگ به سمت صورتی است. در رنگ‌ها، رنگ اسطوخودوس از ترکیب رنگ بنفش و سفید به دست می‌آید. نخستین استفاده ثبت‌شده از "اسطوخودوس" به عنوان یک اصطلاح رنگ در انگلیسی در ۱۷۰۵ بود.
یک بازی ویدئویی اکشن ماجراجویی است که توسط کونامی در سال ۱۹۸۶ منتشر شد و دنباله‌ای بر "Antarctic Adventure" در سال ۱۹۸۳ است. این بازی اولین بازی حرفه ای طراح بازی هیدئو کوجیما است که دستیار طراح در این پروژه بود. داستان دربارهٔ پنتا، پنگوئنی است که برای درمان پنگوئت، شاهزاده خانم پنگوئن، باید یک سیب طلایی به خانه بیاورد. گیم پلی. این عنوان به‌طور قابل توجهی از گیم پلی "Antarctic Adventure" گسترش یافته که مهمترین آنها اضافه کردن انواع بیشتری از مراحل و دشمنان و گسترش یافته عناصر نقش‌آفرینی، باس، اقلام قابل
و گسترش یافته عناصر نقش‌آفرینی، باس، اقلام قابل خریداری، و چندین مینی بازی. اقلام را می‌توان از طریق سه ماهیگیر مختلف در ازای ماهی خریداری کرد که به پنتا توانایی‌های جدیدی می‌بخشد. یکی از اقلام قابل خرید اسلحه است. طراحی مراحل و تنوع از "Antarctic Adventure" افزایش یافته‌است. سطوح جنگلی، سطوح یخ، سطوح مبتنی بر آب، غارها، و حتی برخی از سطوح جایزه فضای بیرونی وجود دارد. چندین میانبر در بازی وجود دارد که معمولاً در زیر سوراخ‌ها (که معمولاً خطرناک هستند) پنهان شده‌اند که به بازیکن اجازه می‌دهد تا مسیرهای
شده‌اند که به بازیکن اجازه می‌دهد تا مسیرهای تقریباً کاملاً متفاوتی را طی کند. این بازی همچنین دارای چندین پایان بود، با پایان خوب پنهان زمانی که بازیکن بازی را چند بار متوقف می‌کند. در پایان بد، شاهزاده خانم می‌میرد، در حالی که در پایان خوب، او زنده می‌ماند، ایده ای که کوجیما بعداً دوباره در "متال گیر سالید" و تا حدی " از آن استفاده کرد". رسانه‌های دیگر. در سال ۲۰۰۶، "Konami Digital Entertainment Tokyo" مجموعه ای از کمیک‌های دیجیتالی را بر اساس بازی‌های ویدئویی از همان نام تحت عنوان "ماجراجویی قاره
ویدئویی از همان نام تحت عنوان "ماجراجویی قاره رویایی: ماجراجویی پنتا، قلب عظیم پنگوت").
واحد ۶۶۹ () یگان نیروهای ویژه و ضدتروریسم نیروهای دفاعی اسرائیل زیرمجموعه نیروی هوایی اسرائیل است، که در سال ۱۹۷۴ تأسیس شد. یک واحد جستجو و نجات رزمی هلی‌بورن، تابع بال هفتم هوایی است. واحد ۶۶۹ در پایگاه هوایی تل نوف با بالگردهای سیکورسکی سی‌اچ-۵۳ سی استالیون و در پایگاه هوایی پالماخیم با بالگردهای سیکورسکی یواچ-۶۰ بلک هاوک مستقر است. تاریخچه. واحد ۶۶۹ در سال ۱۹۷۴ توسط یورام شاچار و آونر ایلنایی، پس از جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد، زمانی که یک واحد امداد پزشکی موقت حدود ۵۰۰۰ عملیات تخلیه انجام داد.
پزشکی موقت حدود ۵۰۰۰ عملیات تخلیه انجام داد. وظیفه اولیه آن، تخلیه و ارائه درمان‌های اولیه پزشکی به خلبانان سقوط کرده (و احتمالاً مجروح) در خارج از خطوط دشمن بود. با این حال، در سال‌های بعد، این واحد در تخلیه سربازان سایر شاخه‌های نیروهای دفاعی اسرائیل، به ویژه جنگنده‌های سایرت (نیروهای ویژه) در عملیات خارج از خطوط دشمن و دریانوردان در شرایط اضطراری نیز شرکت داشت. طبق گفته نیروی هوایی اسرائیل، واحد ۶۶۹ در جنگ غزه فعالیت داشت. در طول جنگ، این واحد تخلیه پزشکی سربازان زخمی را انجام داده و از آغاز جنگ ۲۰۰
سربازان زخمی را انجام داده و از آغاز جنگ ۲۰۰ عملیات دیگر انجام داده است. در ۶ دسامبر ۲۰۲۳، دو سرباز زن مراحل گزینش برای واحد ویژه ۶۶۹ را با موفقیت پشت سر گذاشتند. آنها اولین زنانی بودند که فعالیت خود را در این واحد آغاز کردند.
آمیکام نورکین (; ) فرمانده نظامی اهل اسرائیل است، که از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ فرماندهی نیروی هوایی اسرائیل را برعهده داشت. نورکین پیش از انتخاب به عنوان جانشین امیر اشل به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل، رئیس اداره برنامه‌ریزی ارتش اسرائیل بود. وی برندهٔ جوایزی همچون لژیون افتخار شده‌است. زندگی‌نامه. نورکین در بیت شعریم از والدینی با اصالت رومانیایی-یهودی متولد شد. او در سال ۱۹۸۴ به سپاه زرهی اسرائیل پیوست و در ژوئیه ۱۹۸۷ به عنوان خلبان جنگنده از آکادمی پرواز نیروی هوایی اسرائیل فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۸۸،
نیروی هوایی اسرائیل فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۸۸، او به اسکادران "شوالیه‌های دم دوقلو" پیوست و جوان‌ترین خلبان اف-۱۵ در جهان شد. در آغاز دهه ۹۰، او با هواپیمای کورناس ۲۰۰۰ از نوع اف-۴ فانتوم ۲ از هاتزریم پرواز کرد و در عملیات پاسخگویی در بمباران‌ها شرکت داشت. بعدها، نورکین به عنوان معاون اول فرمانده اسکادران "عقاب طلایی" منصوب شد و در عملیات خوشه‌های خشم شرکت کرد. سپس او ریاست بخش عملیات نیروی هوایی اسرائیل را بر عهده گرفت. بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲، نورکین فرمانده اسکادران "شوالیه‌های دم دوقلو" بود. در سال
اسکادران "شوالیه‌های دم دوقلو" بود. در سال ۲۰۰۳، او برای ادغام هواپیماهای جدید اف-۱۶ نیروی هوایی اسرائیل به عنوان فرمانده اسکادران "نِگِو" انتخاب شد. از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲، نورکین، که اکنون سرتیپ است، فرماندهی پایگاه هوایی تل نوف را بر عهده داشت و در سال ۲۰۱۲ به عنوان رئیس بخش آموزش و دکترین نیروی هوایی اسرائیل منصوب شد. در اوت ۲۰۱۴، او تا ژوئن ۲۰۱۵ به عنوان رئیس ستاد هوایی نیروی هوایی اسرائیل منصوب شد، زمانی که به درجه سرلشکری ارتقا یافت و به عنوان رئیس اداره برنامه‌ریزی نیروی دفاعی اسرائیل منصوب شد. در ۱۰
برنامه‌ریزی نیروی دفاعی اسرائیل منصوب شد. در ۱۰ اوت ۲۰۱۷، نورکین به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل منصوب شد و جایگزین سرلشکر امیر اشل شد. دوره فرماندهی نورکین در ۴ آوریل ۲۰۲۲ به پایان رسید و تومر بار جانشین او شد.
الی شرویت (؛ زادهٔ ۱۹۶۷) فرمانده نظامی اهل اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ به‌عنوان فرمانده نیروی دریایی اسرائیل فعالیت می‌کرد.
حسن جعفری‌تبار (متولد ۱۳۴۶) حقوق‌دان ایرانی و دانشیار دانشگاه تهران است. او برای نظراتش در زمینهٔ استدلال و تفسیر حقوقی شناخته‌شده‌است. تحصیلات و فعالیت‌ها. جعفری‌تبار کارشناسی ارشد حقوق را در سال ۱۳۷۴ از دانشگاه تهران دریافت کرد و دورهٔ دکتری حقوق را با نگارش رساله‌ای با عنوان "نقش ظهور در تفسیر حقوقی یا مبانی فلسفی تفسیر حقوقی" به‌راهنمایی ناصر کاتوزیان در سال ۱۳۸۰ در همین دانشگاه به پایان برد. جعفری‌تبار از برگزیدگان هشتمین دورهٔ جشنواره آموزش دانشگاه تهران بود.
گروه ابراج () یک موسسه سرمایه‌گذاری خصوصی بود که در سال ۲۰۱۸ به اتهام کلاهبرداری منحل شد. این شرکت در سال ۲۰۰۲ توسط عارف نقوی در دبی تاسیس شد و در زمان انحلال دارای ۱۳.۶ میلیارد دلار سرمایه بود.
آنتونیا گروننبرگ (زادهٔ ۲ مه ۱۹۴۴) دانشمند علوم سیاسی آلمانی، محقق توتالیتاریسم و متخصص اندیشه سیاسی هانا آرنت است . او استاد ممتاز دانشگاه اولدنبورگ است ، جایی که از سال 1998 تا زمان بازنشستگی خود در سال 2009 به عنوان استاد تمام تدریس کرد و در آنجا مدیر مرکز هانا آرنت بود. او همچنین ویراستار مجموعه کتاب "مطالعات هانا آرنت است" . گروننبرگ دکترای خود را در فلسفه در دانشگاه آزاد برلین در سال 1975 دریافت کرده است.
جنبش دویچر ورک‌بوند (به آلمانی: Deutscher Werkbund)، یا جنبش اتحادیهٔ کارگری آلمان یا (به انگلیسی: German Association of Craftsmen) (انجمن صنعتگران آلمان) یا جنبش کار آلمان؛ یک انجمن آلمانی از هنرمندان، معماران، طراحان و صنعتگران است که در سال ۱۹۰۷ میلادی تأسیس شد. "جنبش ورک‌بوند" به عنصر مهمی در توسعهٔ معماری و طراحی صنعتی مدرن تبدیل شد؛ به ویژه بعداً در ایجاد مکتب طراحی باهاوس (Bauhaus). هدف اولیهٔ آن ایجاد مشارکت میان تولیدکنندگان محصول با متخصصان طراحی برای بهبود رقابت پذیری شرکت‌های آلمانی در بازارهای
بهبود رقابت پذیری شرکت‌های آلمانی در بازارهای جهانی بود. "جنبش ورک‌بوند" بیش از این که یک جنبش هنری باشد، یک تلاش دولتی برای ادغام صنایع دستی سنتی و تکنیک‌های تولید انبوه صنعتی بود، تا آلمان در جایگاه رقابتی با انگلستان و ایالات متحدهٔ آمریکا قرار گیرد. شعار آن‌ها ("از کوسن مبل گرفته تا شهرسازی") (به آلمانی: Vom Sofakissen zum Städtebau) نشان دهندهٔ دامنهٔ علاقه آن‌ها است. تاریخچه. دویچر ورک‌بوند زمانی پدیدار شد که معمار اتریشی یوزف ماریا البریش در سال ۱۸۹۹ میلادی وین را به مقصد دارمشتات آلمان ترک کرد تا
میلادی وین را به مقصد دارمشتات آلمان ترک کرد تا به دعوت ارنست لودویگ، دوک بزرگِ هسن، یک مستعمرهٔ هنرمندان تشکیل دهد. "جنبش ورک‌بوند" توسط البریش، پیتر بهرنز، ریشارد ریِمِراشمید (Richard Riemerschmid)، برونو پال و دیگران در سال ۱۹۰۷ میلادی در مونیخ به تحریک هِرمَن موتزیوس (Hermann Muthesius) تأسیس شد و تا سال ۱۹۳۴ میلادی وجود داشت؛ سپس پس از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۵۰ میلادی دوباره احیاء شد. موتزیوس نویسندهٔ سه جلد جامع کتاب «خانهٔ انگلیسی» (The English House) در سال ۱۹۰۵ میلادی بود، کتابی دربارهٔ بررسی دروس
در سال ۱۹۰۵ میلادی بود، کتابی دربارهٔ بررسی دروس عملی جنبش هنر و پیشهٔ انگلیس. موتزیوس به عنوان یک سفیر فرهنگی یا جاسوس صنعتی بین آلمان و انگلیس بود. این سازمان در ابتدا شامل دوازده معمار و دوازده شرکت تجاری بود. معماران عبارت بودند از: پیتر بهرنز، تئودور فیشر (که به عنوان اولین رئیس آن خدمت کرد)، یوزف هفمان، برونو پال، مکس لایگر و ریشارد ریِمِرشمید. دیگر معماران وابسته به این پروژه عبارتند از: هاینریش تسنو و هانری وان ده ولده بلژیکی. این جنبش تا سال ۱۹۱۴ میلادی دارای ۱۸۷۰ عضو، از جمله روسای موزه‌ها بود.
میلادی دارای ۱۸۷۰ عضو، از جمله روسای موزه‌ها بود. "ورک‌بوند" به وان ده ولده سفارش طراحیِ تئاتری را برای نمایشگاه ورک‌بوند سال ۱۹۱۴ میلادی در کلن داد. به دلیل وقوع جنگ جهانی اول، نمایشگاه بسته شد و ساختمان‌ها زودتر از موعد مقرر برچیده شدند. الییل سارینن در سال ۱۹۱۴ میلادی به عضویت متناظر "دویچر ورک‌بوند" انتخاب شد و برای شرکت در نمایشگاه کلن از وی دعوت شد. در میان اعضای برجسته‌تر "ورک‌بوند"، لودویگ میس فن در روهه بود که به عنوان مدیر معماری خدمت می‌کرد. صدمین سالگرد. انجمن طراحان صنعتی آلمان (Verband
صدمین سالگرد. انجمن طراحان صنعتی آلمان (Verband Deutscher Industrie Designer) یا به اختصار VDID و فدراسیون طراحان گرافیک آلمان (Bund Deutscher Grafik-Designer) یا به اختصار BDG-میته نشست مشترکی را برای جشن صدمین سالگرد دویچر ورک‌بوند برگزار کردند. نمایشگاه و افتتاحیه هیئت داوران در ۱۴ مارس ۲۰۰۸ میلادی برگزار شد. موزهٔ در دینگه (Der Dinge). مجموعه‌ها و آرشیوهای ورک‌بوند در "موزهٔ در دینگه" (موزهٔ اشیاء) در برلین نگهداری می‌شود. این موزه بر روی طراحی و اشیاء مورد استفاده در زندگی روزمره از قرن بیستم تا به
مورد استفاده در زندگی روزمره از قرن بیستم تا به امروز متمرکز است. در میان دیگر آثار به نمایش درآمده، آشپزخانۀ فرانکفورت (Frankfurt Kitchen) نیز دیده می‌شود.