payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای تعیین کردن کسانی که به احتمال زیاد به اوباما رای می‌دادند توسعه داد. از آن زمان به بعد، سیاسی زیادی پدید آمدند، که یک سری شرکت خصوصی می‌باشند که اطلاعات فرد رای‌دهنده را، که مربوط به داده‌های مصرف‌کننده است، می‌فروشند. یک نمونه از این شرکت‌های داده، شرکت i360 می‌باشد، که توسط خانواده کوک تأمین مالی می‌شوند. بسیاری از مشتریان شرکت i360 شاهد پیروزی خود در در سال ۲۰۱۴ شدند. نقد و انتقاد. ارتباط استراتژیست‌های کمپین‌های سیاسی با سیاست‌های محاسباتی با انتقاداتی مواجه شده‌است. برخی از محققان بابت حریم خصوصی
مواجه شده‌است. برخی از محققان بابت حریم خصوصی رای‌دهندگان که با متودهای جدیدی آنها را هدف قرار می‌گیرند، اظهار نگرانی کرده‌اند، در حالی که قانون خاصی درمورد حفاظت از داده کاربر در ایالت متحده وجود ندارد. آنها به (عدم تقارن اطلاعاتی) را که کمپین‌های سیاسی اطلاعات زیادی از افراد رای‌دهنده دارند را اشاره می‌کنند، و این درحالیست که خود رای‌دهندگان دقیقاً نمی‌دانند که کمپین‌های سیاسی با اطلاعات آنها چه کاری انجام می‌دهند. براساس گفته‌های این محققان، ماهیت و سرشت جعبه سیاه الگوریتم‌هایی که اطلاعات رای‌دهندگان را
جعبه سیاه الگوریتم‌هایی که اطلاعات رای‌دهندگان را جمع‌آوری می‌کنند، شدت این قضیه را تشدید می‌کنند، همچنان که درک اینکه این داده‌ها چطور پردازش می‌شوند نیز دشوار است. و جامعه‌شناس ، معتقد است که عدم تقارن اطلاعاتی که از پیشرفت‌های اخیر در سیاست‌های محاسباتی پدید آمده، به گفتمان سیاسی در فضای عمومی آسیب می‌رساند، به‌خصوص در ارتباطات میان کمپین‌های سیاسی و رای‌دهندگان، با توجه به اطلاعاتی که کمپین‌های سیاسی از رای‌دهندگان احتمالی خود دارند، ارزش ایده‌ها و افکار شاید در نگاه دیگران چیز مهمی نباشد اما ارزش این
شاید در نگاه دیگران چیز مهمی نباشد اما ارزش این ایده‌ها وابسته به شخص یا افرادی باشد که این ایده‌ها را بیان می‌کنند. این محققان همچنین به مسایل تبعیضی که با سیاست محاسباتی رو به افزایش هستند اشاره می‌کنند، اینطور که افرادی که توسط الگوریتم‌ها به‌صورت یک مدل خاص پیشبینی می‌شوند، به احتمال کمتری رای می‌دهند و این قضیه می‌تواند در بازاریابی سیاسی و اطلاع‌رسانی به‌طور کامل نادیده گرفته شوند. توفکسی بیان می‌کند که کمپین‌های سیاسی می‌توانند تبلیغات متفاوتی را براساس پیام‌هایی که رای‌دهنده احتمالی بیشتر با آنها
پیام‌هایی که رای‌دهنده احتمالی بیشتر با آنها همدردی می‌کند ارایه دهند، و به این شکل سیاست مداران می‌توانند با تمرکز بیشتر برروی موضوعات کم‌اهمیت تر و تمرکز کمتر بر روی موضوعات پراهمیت تر، باعث شوند تا به‌طور مؤثری با اتحاد گروه‌های مناسبی از رای‌دهندگان، رای بیاورند. وکیل مدافع حقوق رای، وامه آکوسا، گفته که الگوریتم‌ها می‌توانند بر علیه افراد مقام بالا استفاده شوند. وی همچنین بیان کرده که افراد از اینکه توسط کارگزاران داده ردیابی می‌شوند، آگاهی داشته باشند، می‌تواند تأثیر را در گفتمان سیاسی داشته باشد.
می‌تواند تأثیر را در گفتمان سیاسی داشته باشد. محقق میانرشته ای آشو م.ج. سولو به این نکته اشاره می‌کند که یکی از مزیت‌های مثبت سیاست‌های محاسباتی این است که می‌تواند منجر به استفاده کارآمدتر در هزینه‌های کمپین‌های سیاسی بشود. منابع. ۱-وینستون، پاتریک اچ. ; فینلیسون، مارک آ. «سیاست‌های محاسباتی». سمانتیک اسکالر 7589841 ۲-توفکسی، زینپ (02-07-2014). "مهندسی عمومی : اطلاعات بزرگ، نظارت و سیاست‌های محاسباتی". دوشنبه اول. ندش : 10.5210/fm.v19i7.4901. ISSN 1396-0466. ۳- چستر، جف؛ مونتگومری، کاترین سی.
1396-0466. ۳- چستر، جف؛ مونتگومری، کاترین سی. (31-12-2017). "The role of digital marketing in political campaigns". نقد خط مشی اینترنت. ندش 10.14763/2017.4.773. :10419/214047. ISSN 2197-6775. 4- E. U. Haq, T. Braud, Y. D. Kwon and P. Hui, "A Survey on Computational Politics," in "IEEE Access", vol. 8, pp. 197379-197406, 2020, doi: 10.1109/ACCESS.۲۰۲۰٫۳۰۳۴۹۸۳. 5- Kim, Sung-youn (2020-09-28). "Computational Models of Political Decision Making". "Oxford Research Encyclopedia of Politics".
"Oxford Research Encyclopedia of Politics". doi:10.1093/acrefore/۹۷۸۰۱۹۰۲۲۸۶۳۷٫۰۱۳٫۸۸۱. ISBN &lt;bdi&gt;&lt;/bdi&gt;. Retrieved 2021-06-04. 6- Zmigrod, Leor; Tsakiris, Manos (2021-04-12), "Computational and neurocognitive approaches to the political brain: key insights and future avenues for political neuroscience", "Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences". 376 (1822): 20200130. doi:10.1098/rstb.2020.0130. PMC 7935136. PMID ۳۳۶۱۱۹۹۹. 7- Akosah, Kwame N. (2014–2015).
PMID ۳۳۶۱۱۹۹۹. 7- Akosah, Kwame N. (2014–2015). "Cracking the One-Way Mirror: How Computational Politics Harms Voter Privacy, and Proposed Regulatory Solutions". "Fordham Intellectual Property, Media &amp; Entertainment Law Journal". 25: 1007. 8- Solo, Ashu MG. "The new fields of public policy engineering, political engineering, computational public policy, and computational politics." Proceedings of the International Conference on e-Learning, e-Business, Enterprise Information Systems, and e-Government
Enterprise Information Systems, and e-Government (EEE). The Steering Committee of The World Congress in Computer Science, Computer Engineering and Applied Computing (WorldComp), ۲۰۱۱.
عایق چند لایه (MLI) عایق حرارتی است که از چندین لایه ورقه‌های نازک تشکیل شده‌است و اغلب در فضاپیماها و تجهیزات برودتی استفاده می‌شود. MLI یکی از موارد اصلی طراحی حرارتی فضاپیماها است که در درجه اول برای کاهش تلفات حرارتی در برابر تشعشعات در نظر گرفته شده‌است. عایق‌های چند لایه در برابر سایر تلفات حرارتی مانند رسانش گرمایی یا همرفت عایق نمی‌باشند؛ بنابراین معمولاً این نوع عایق‌ها در ماهواره‌ها و سایر برنامه‌های کاربردی که در خلاء مورد اسفاده قرار می‌گیرند، به کار می‌روند؛ زیرا در خلاء انتقال گرما تماماً به
کار می‌روند؛ زیرا در خلاء انتقال گرما تماماً به صورت تابش خواهد بود. MLI به بسیاری از ماهواره‌ها و سایر کاوشگرهای فضایی ظاهری پوشیده از ورق طلا می‌دهد، این پوشش متشکل از لایه کاپتون به منظور عایق الکتریکی و مایلار آلومینیومی برای بازتاب حداکثری تشعشعات است. برای کاربردهای غیر فضایی، MLI به عنوان بخشی از یک سیستم عایق خلاء کار می‌کند. به عنوان مثال برای استفاده در تجهیزات برودتی، MLI را می‌توان در داخل لوله‌های این تجهیزات نصب کرد. MLI همچنین ممکن است همراه عایق‌های خلاء پیشرفته برای استفاده در تجهیزاتی که
عایق‌های خلاء پیشرفته برای استفاده در تجهیزاتی که با دمای بالا مواجه هستند، ترکیب شود. عملکرد و طراحی. قوانین حاکم در MLI بر اساس تعادل تشعشعات است. برای اینکه بفهمید چگونه کار می‌کند، با یک مثال عینی شروع کنید - یک متر مربع از یک سطح جسم سیاه که قابلیت جذب همه طول موج‌های الکترومغناطیس را دارد؛ در فضای خلأ خارج جو تصور کنید که در دمای ثابت ۳۰۰ کلوین نگهداری می‌شود و به دور از منابع گرمایی مانند خورشید به آن گرما تابش می‌کنیم. طبق قانون استفان – بولتزمن، این سطح با قابلیت انتشار یا ثابت گسیلندگی ۱ در حدود
سطح با قابلیت انتشار یا ثابت گسیلندگی ۱ در حدود ۴۶۰ وات تابش خواهد داشت. حالا تصور کنید که یک لایه نازک (اما مات) با قابلیت انتشار ۱ (این قابلیت جذب همه طول موج‌های الکترومغناطیس را دارد) به فاصله ۱ سانتی‌متر از صفحه اصلی قرار می‌دهید. این لایه جدید که در آن همه چیز در تعادل است تا تابش ۲۳۰ وات از هر طرف خنک می‌شود. لایه جدید ۴۶۰ وات از صفحه اصلی دریافت می‌کند. از این ۴۶۰ وات، ۲۳۰ وات به صفحه اصلی و ۲۳۰ وات به فضا تابش می‌شود. سطح اصلی هنوز ۴۶۰ وات تابش می‌کند، اما ۲۳۰ وات از لایه‌های جدید می‌گیرد و برآیند
اما ۲۳۰ وات از لایه‌های جدید می‌گیرد و برآیند تابش دریافتی آن ۲۳۰ وات خواهد بود؛ بنابراین به‌طور کلی، تلفات تابش از سطح با افزودن لایه اضافی به نصف کاهش می‌یابد. برای کاهش بیشتر تلفات حرارتی می‌توان لایه‌های بیشتری را به عایق اضافه کرد. کارایی این لایه‌ها را می‌توان با بازتاب زیاد سطوح بیرونی نسبت به تشعشعات حرارتی بهبود بخشید که جذب و تابش گرما را کاهش می‌دهد. عملکرد یک مجموعه لایه در عایق MLI را می‌توان بر حسب ضریب انتقال حرارت آن "U" توصیف کرد، که نرخ جریان گرمای تابشی "Q را" بین دو سطح موازی با مساحت A
گرمای تابشی "Q را" بین دو سطح موازی با مساحت A و با اختلاف دما formula_1تعیین می‌کند. از نظر تئوری، ضریب انتقال حرارت بین دو لایه با ثابت گسیلندگی formula_3 و formula_4 تحت شرایط خلاء، به صورت زیر است که در آن "T" میانگین دما (بر حسب کلوین) دو لایه و formula_6 Wm−2K−4 ثابت استفان-بولتزمن است. اگر هر لایه در هر دو طرف دارای ثابت گسیلندگی یکسانformula_7 باشد، به تعداد N لایه بین دو سطح با ثابت گسیلندگی بالا قرار می‌گیرد، رابطه ضریب انتقال حرارت کلی بدین صورت اصلاح می‌شود. طبق روابط فوق واضح است که افزایش
اصلاح می‌شود. طبق روابط فوق واضح است که افزایش تعداد لایه‌ها، ضریب انتقال حرارت را کاهش می‌دهد که معادل این است که عایق بهتر عمل کرده‌است. در این معادله فرض شده‌است که اختلاف دما نسبت به دمای مطلق کوچک است. در فضا، جایی که دمای ظاهری بیرون می‌تواند ۳ کلوین باشد (تابش پس زمینه کیهانی)، مقدار دقیق "U" متفاوت است. لایه‌های MLI تا زمانی که در تماس حرارتی نباشند می‌توانند به یکدیگر نزدیک شوند. فضای جداسازی که به وسیله توری سفید از جنس پارچه ایجاد شده‌است، باید بسیار کوچک باشد. برای کاهش وزن و ضخامت عایق،
باید بسیار کوچک باشد. برای کاهش وزن و ضخامت عایق، لایه‌های داخلی بسیار نازک ساخته می‌شوند، اما باید در برابر تشعشعات حرارتی مات باشند. از آنجایی که به استحکام ساختاری زیادی نیاز ندارند، این لایه‌های داخلی معمولاً از پلاستیک بسیار نازک، با ضخامت، حدود ۶ میکرومتر (۱/۴ میلی‌متر)؛ مانند کاپتون، که در یک یا هر دو طرف با یک لایه نازک از فلز، معمولاً نقره یا آلومینیوم به منظور بازتاب حداکثری تشعشعات پوشیده شده‌است، ساخته می‌شوند. لایه‌ها باید تا حد امکان بدون تماس نزدیک به یکدیگر قرار بگیرند، زیرا بایستی رسانایی
نزدیک به یکدیگر قرار بگیرند، زیرا بایستی رسانایی حرارتی بسیار کمی بین لایه‌ها وجود داشته باشد. یک عایق معمولی حداقل دارای ۴۰ لایه است. لایه‌ها ممکن است برجسته یا چروک شده باشند، بنابراین آنها فقط در چند نقطه با لایه‌های دیگر تماس پیدا می‌کنند، که توسط یک توری پارچه‌ای نازک از هم جدا می‌شوند، که در تصویر بالا قابل مشاهده است. لایه‌های بیرونی به دلیل تماس با محیط بیرون بیشتر در معرض فرسایش قرار دارند پس باید مستحکم‌تر باشند و اغلب پلاستیک ضخیم‌تر و مستحکم‌تر هستند و با موادی مانند فایبرگلاس تقویت می‌شوند. در
و با موادی مانند فایبرگلاس تقویت می‌شوند. در کاربردهای ماهواره‌ای، MLI در زمان پرتاب پر از هوا خواهد بود. همان‌طور که موشک به سمت بالا می‌رود، این هوا باید بدون آسیب رساندن به عایق بتواند از آن خارج شود. لایه نیازمند سوراخ‌هایی است که این مشکل را برطرف کند، حتی اگر این کار اثر عایق بودن آن را کاهش بدهد. در صنایع برودتی، MLI موثرترین نوع عایق است. بنابراین، معمولاً در مخازن گاز مایع (مثلاً LNG، LN 2، LH 2، LO 2)، انجمادها، خطوط لوله برودتی و دستگاه‌های ابررسانا مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر این به
مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر این به دلیل اندازه و جرم مناسب آن ارزش دارد. عایق متشکل از ۴۰ لایه از MLI و ضخامت در حدود ۲۰ میلی‌متر و جرمی حدود ۱٬۲ کیلوگرم در واحد سطح است. روش‌های تولید این نوع عایق بین تولیدکنندگان متفاوت است و برخی از عایق‌های MLI عمدتاً با استفاده از فناوری خیاطی ساخته می‌شوند. لایه‌های برش خورده، روی هم چیده می‌شوند و در لبه‌ها به هم دوخته می‌شوند. سایر روش‌های جدیدتر شامل استفاده از طراحی به کمک رایانه و فناوری ساخت به کمک رایانه برای جوش دادن یک طرح کلی دقیق از شکل عایق نهایی
برای جوش دادن یک طرح کلی دقیق از شکل عایق نهایی با استفاده از جوش اولتراسونیک بر روی مجموعه نهایی لایه‌ها است. درزها و شکاف‌های موجود در عایق عامل نشت گرما هستند. روش جدیدی برای استفاده از پین‌های برچسب پلی اتر اترکتون (PEEK) (مشابه قلاب‌های پلاستیکی که برای چسباندن برچسب قیمت به لباس‌ها استفاده می‌شود) برای ثابت کردن لایه‌های عایق به جای دوخت برای بهبود عملکرد حرارتی در حال توسعه است. کاربردهای دیگر. فضاپیماها همچنین ممکن است از MLI به عنوان اولین خط دفاعی در برابر برخورد غبار استفاده کنند و بدین منظور یک
در برابر برخورد غبار استفاده کنند و بدین منظور یک یا چند لایه ممکن است با یک ماده مکانیکی مستحکم تر، مانند پارچه بتا جایگزین شود. در بیشتر کاربردها، لایه‌های عایق باید به زمین متصل شوند، بنابراین نمی‌توانند بار و قوس ایجاد کنند و باعث تداخل رادیویی می‌شوند. از آنجایی که ساخت و ساز معمولی منجر به عایق الکتریکی و همچنین عایق حرارتی می‌شود، این کاربردها ممکن است شامل اسپیسرهای آلومینیومی باشد که جایگزین پارچه در محل دوخت عایق‌ها نسبت به هم است. استفاده از مواد مشابه برای کاربردهای دیگر، عایق‌های تک لایه و
مشابه برای کاربردهای دیگر، عایق‌های تک لایه و عایق‌های دو لایه (به ترتیب SLI و DLI) نیز در فضاپیماها رایج است.
فردریش اشتولتز (; – ) شیمی‌دان اهل آلمان بود. وی نخستین فردی بود که توانست اپی‌نفرین (آدرنالین) را به صورت سنتزی در سال ۱۹۰۴ به دست بیاورد.
کوکوی کوتوله یک گونه کوکو از خانواده کوکویان است. در سردۀ "Microdynamis" تک‌نماد است. در گینه نو یافت می‌شود، جایی که زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های دشت مرطوب نیمه‌گرمسیری یا جنگل گرمسیری است. نزدیک‌ترین خویشاوندان آن کوکوسیاه‌های راستین ("Eudynamys") هستند.
جغد بلوطی خاوری یک نوع جغد بلوطی است که معمولاً با جغدهای انبار طبقه‌بندی می‌شود. این گونه کاملاً شب‌زی است و در سراسر جنوب شرق آسیا و بخش‌هایی از هند یافت می‌شود. چندین زیرگونه دارد. دارای صورت قلبی‌شکل و کشیدگی گوش‌مانند است. جغد بلوطی کنگو ("Phodilus prigoginei") در گذشته به دلیل دانش ناکافی به عنوان یکی از زیرگونه‌های جغد بلوطی خاوری طبقه‌بندی می‌شد، اما مشخص شد که حتی ممکن است متعلق به یک سرده هم نباشد. جغد بلوطی سریلانکایی نیز به عنوان یک زیرگونه در نظر گرفته شد.
جغدهای بلوطی یک سرده از جغدهای انبار جهان قدیم است. ویژگی‌های تعیین‌کننده جغدهای خلیجی، جغدهای کوچکتر آنها در مقایسه با دیگر جغدهای انباری و صورت U یا V شکل آنها است. این جغدها را می‌توان در جنوب تا جنوب شرق آسیا و بخش‌هایی از آفریقای مرکزی در اکوسیستم‌های جنگلی و مرتعی یافت. آرایه‌شناسی و رده‌بندی. سردهٔ "Phodilus" توسط جانورشناس فرانسوی ایزیدور جفروی سنت هیلر در سال ۱۸۳۰ ایجاد شد. برخی از آرایه‌شناسان دو گونه را در این سرده قرار می‌دهند، در حالی که برخی دیگر سه گونه می‌دانند. این نام از واژهٔ یونان باستان
سه گونه می‌دانند. این نام از واژهٔ یونان باستان "phōs" برای "نور" یا "روز" و "deilos" برای "ترس" یا "بزدل" گرفته شده‌است. اکثر دیدیگاه‌های رده‌بندی سه گونه موجود در این سرده را می‌شناسند:
سِر فرانسیس اُوِن گَبِت ویلیامز ؛ ( – ) از اهالی کسب‌وکار اهل بریتانیا و بنیان‌گذار تیم اتومبیل‌رانی ویلیامز بود. فعالیت‌ها. ویلیامز، بنیان‌گذار (۱۹۶۶) و یکی از اعضای پیشین کادر مدیریتی تیم فرمول یک ویلیامز بود. او تیمی را ساخت که نام خودش را گرفت و یکی از موفق‌ترین تیم‌های تاریخ این ورزش است. طی دوران حضور ویلیامز در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۸۰ این تیم ۹ بار قهرمان فرمول یک جهان شد و هفت دوره هم راننده‌های این تیم قهرمانی فرمول یک را تجربه کردند. او و دخترش، کلر در سپتامر ۲۰۲۰ تیم ویلیامز را به سرمایه‌گذاران
در سپتامر ۲۰۲۰ تیم ویلیامز را به سرمایه‌گذاران آمریکایی فروختند و از این ورزش کناره گرفتند. ویلیامز پس از تصادف سال ۱۹۸۶ در فرانسه دچار آسیب طناب نخاعی شد و پس از آن ویلچرنشین شد. تیم ویلیامز اولین رتبه نخست خود در یک جایزه بزرگ را سال ۱۹۷۹ در پیست سیلورستون و هنگامی که کلی رگاتزونی پشت فرمان ماشین بود بدست آورد. سال پس از آن نیز هم تیم ویلیامز با رانندگی آلن جونز قهرمان فرمول یک شد. درگذشت. پس از بستری شدن فرانک ویلیامز در روز جمعه، او در ۲۸ نوامبر ۲۰۲۱ در سن ۷۹ سالگی درگذشت. استفانو دومنیکالی، رئیس و
در سن ۷۹ سالگی درگذشت. استفانو دومنیکالی، رئیس و مدیر اجرایی فرمول یک نیز احترام خود را تقدیم ویلیامز کرد و او را یک غول واقعی در ورزش نامید.
پمپ جت، هیدروجت یا واتر جت یک سامانه دریایی است که یک جت آب برای رانش تولید می‌کند. آرایش مکانیکی ممکن است یک پروانه مجرای ، یک پمپ گریز از مرکز، یا یک پمپ جریان مخلوط باشد که ترکیبی از هر دو طرح گریز از مرکز و محوری است. این طرح همچنین دارای یک ورودی برای تأمین آب پمپ و یک نازل برای هدایت جریان آب به خارج از پمپ است. طرح. یک پمپ جت با داشتن یک ورودی (معمولاً در پایین بدنه) کار می‌کند که به آب اجازه می‌دهد از زیر کشتی به داخل موتورها عبور کند. آب از طریق این ورودی وارد پمپ می‌شود. پمپ می‌تواند دارای طراحی
ورودی وارد پمپ می‌شود. پمپ می‌تواند دارای طراحی گریز از مرکز برای سرعت‌های بالا یا پمپ جریان محوری برای سرعت‌های پایین تا متوسط باشد. فشار آب در داخل ورودی توسط پمپ افزایش می‌یابد و از طریق یک نازل به عقب منتقل می‌شود. با استفاده از "سطل" معکوس، رانش معکوس را نیز می‌توان برای حرکت به عقب، سریع و بدون نیاز به تعویض دنده یا تنظیم نیروی رانش موتور به دست آورد. از سطل معکوس نیز می‌توان برای کمک به کاهش سرعت کشتی در هنگام ترمز استفاده کرد. این ویژگی دلیل اصلی مانور جت‌های پمپ است. نازل همچنین هدایت جت‌های پمپ
جت‌های پمپ است. نازل همچنین هدایت جت‌های پمپ را فراهم می‌کند. صفحاتی مانند سکان‌ها را می‌توان به نازل وصل کرد تا درگاه جریان آب و سمت راست را هدایت کند. به نوعی، این شبیه به اصول "بردار رانش" هوایی است، تکنیکی که مدت‌هاست در وسایل نقلیه پرتاب (موشک‌ها و موشک‌ها) و سپس در هواپیماهای جت نظامی استفاده می‌شود. این به کشتی‌های پمپ جت با چابکی فوق‌العاده در دریا کمک می‌کند. مزیت دیگر این است که هنگام حرکت به سمت عقب با استفاده از سطل معکوس، برخلاف کشتی‌های ملخ‌دار، فرمان معکوس نمی‌شود. جریان محوری. فشار یک
فرمان معکوس نمی‌شود. جریان محوری. فشار یک واترجت جریان محوری با پخش جریان در هنگام عبور از تیغه‌های پروانه و پره‌های استاتور افزایش می‌یابد. سپس نازل پمپ این انرژی فشار را به سرعت تبدیل می‌کند و در نتیجه نیروی رانش تولید می‌کند. واترجت‌های جریان محوری حجم‌های بالایی را با سرعت پایین‌تر تولید می‌کنند، که آن‌ها را برای کشتی‌های با سرعت کم تا متوسط بزرگ‌تر مناسب می‌کند، به استثنای کشتی‌های شخصی آبی، که در آن حجم‌های آب بالا نیروی رانش و شتاب فوق‌العاده و همچنین سرعت‌های بالا را ایجاد می‌کند. اما این شناورها
سرعت‌های بالا را ایجاد می‌کند. اما این شناورها نسبت قدرت به وزن بالایی نیز در مقایسه با بیشتر شناورهای دریایی دارند. واترجت‌های جریان محوری رایج‌ترین نوع پمپ هستند. جریان مختلط. طرح‌های واترجت با جریان مختلط جنبه‌های پمپ‌های جریان محوری و جریان گریز از مرکز را در بر می‌گیرد. فشار هر دو توسط انتشار و خروج شعاعی ایجاد می‌شود. طرح‌های جریان مختلط حجم کمتری از آب را با سرعت بالا تولید می‌کنند و آن‌ها را برای اندازه‌های کوچک تا متوسط کشتی و سرعت‌های بالاتر مناسب می‌سازد. کاربردهای متداول شامل کشتی‌های تفریحی با
می‌سازد. کاربردهای متداول شامل کشتی‌های تفریحی با سرعت بالا و جت‌های آبی برای مسابقات رودخانه‌ای با آب کم عمق است (به ماراتن رودخانه مراجعه کنید). جریان گریز از مرکز. طرح‌های واترجت با جریان گریز از مرکز از جریان شعاعی برای ایجاد فشار آب استفاده می‌کنند. طرح‌های سانتریفیوژ دیگر معمولاً به جز بر روی پایه‌های بیرونی استفاده نمی‌شوند. مزایا. جت‌های پمپ دارای مزایایی نسبت به ملخ‌های لخت برای کاربردهای خاص هستند، که معمولاً به الزامات مربوط به عملیات با سرعت بالا یا کشش کم عمق مربوط می‌شود. این شامل: تاریخ. در
یا کشش کم عمق مربوط می‌شود. این شامل: تاریخ. در آوریل ۱۹۳۲، مهندس ایتالیایی سوندو کامپینی یک قایق پیشرانه با جت پمپ را در ونیز ایتالیا به نمایش گذاشت. این قایق به حداکثر سرعت دست یافت که سرعتی قابل مقایسه با یک قایق با موتور معمولی با خروجی مشابه است. نیروی دریایی ایتالیا که بودجه توسعه این قایق را تأمین کرده بود، هیچ سفارشی نداد اما فروش طرح در خارج از ایتالیا را وتو کرد. اولین قایق جت مدرن توسط مهندس نیوزلندی ویلیام همیلتون در اواسط دهه ۱۹۵۰ ساخته شد. استفاده‌ها. زمانی پمپ جت‌ها به کشتی‌های تفریحی پرسرعت
زمانی پمپ جت‌ها به کشتی‌های تفریحی پرسرعت (مانند جت اسکی و قایق‌های جت) و سایر کشتی‌های کوچک محدود می‌شدند، اما از سال ۲۰۰۰ تمایل به کشتی‌های پرسرعت افزایش یافته است. و بنابراین پمپ جت در کشتی‌های بزرگتر، کشتی‌های نظامی و کشتی‌ها محبوبیت پیدا می‌کند. در این کشتی‌های بزرگتر، آنها می‌توانند با موتورهای دیزلی یا توربین‌های گازی تغذیه شوند. سرعت تا می‌توان با این پیکربندی حتی با بدنه جابجایی به دست آورد. کشتی‌های پمپ جت بسیار قابل مانور هستند. نمونه‌هایی از کشتی‌هایی که از پمپ جت استفاده می‌کنند، Car
از کشتی‌هایی که از پمپ جت استفاده می‌کنند، Car NicobarCar Nicobar هستند گشت زنی در دادگاه، در قایق‌های موشکی کلاس Hamina، ناوچه‌های کلاس Valour، کشتی‌های خدمات دریایی پرسرعت زیردریایی کلاس سی‌ولف ایالات متحده و کلاس "ویرجینیا"، و همچنین زیردریایی کلاس بری روسی، و کشتی‌های رزمی ساحلی ایالات متحده.
دیزی هاگارد (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هری پاتر و محفل ققنوس"، "اپیزود، و "سقوط ناگهانی" اشاره کرد.
سالامونیاک، همچنین سال آمونیاک یا سالمیاک، یک ماده معدنی طبیعی نادر است که از کلرید آمونیوم، NH4Cl تشکیل شده‌است. این ماده به شکل‌ها و رنگ‌های مختلفی در طبیعت وجود دارد. نظیر بلورهای بی‌رنگ، سفید یا زرد مایل به قهوه ای در حالت ایزومتریک-هگزوکتادرال. این ماده معمولاً شکاف بسیار نازکی دارد و با اعمال نیرو به شکل شکستگی کونوئیدی می‌شکند. سال آمونیاک کاملاً نرم است و میزان سختی آن بین ۱٫۵ تا ۲ با معیار سختی موس است و چگالی نسبی آن پایین ۱٫۵ است. این ماده محلول در آب است و میزان انحلال به نسبت بالایی دارد. سال
در آب است و میزان انحلال به نسبت بالایی دارد. سال آمونیاک همچنین نام باستانی ترکیب شیمیایی کلرید آمونیوم است. اصطلاح سال آمونیاک تا حد زیادی در قرن بیستم از کاربرد عمومی خارج شد. اما امروزه به کانی آمونیوم کلرید و فرم طبیعی آن، سال آمونیاک می‌گویند. پلینیوس نویسنده و تاریخ‌نگار روم باستان در جلد سی و یکم کتاب "تاریخ طبیعی خود"، به نمکی به نام آمونیاکوم اشاره می‌کند که در آن زمان در استان رومی سیرنایکا تولید می‌شده"،" این نام گذاری به دلیل نزدیکی محل تولید آن به نام یک معبد در این نزدیکی بوده‌است، معبدی به
به نام یک معبد در این نزدیکی بوده‌است، معبدی به نام ژوپیتر آمون (به یونانی Ἄμμων "آمون)." با این حال، توصیف پلینیوس از این نمک با خواص آمونیوم کلرید مطابقت ندارد. با توجه به تفسیر هربرت هوور در ترجمه انگلیسی او از "تاریخچه فلزات" اثر جورجیوس آگریکولا، احتمالاً نمکی که پلینوس از آن یاد کرده، نمک دریایی معمولی بوده‌است. در هر صورت، آن نمک در نهایت نام آمونیاک و ترکیبات آمونیوم را به خود داد. اولین ارجاع تأیید شده به "سال" "آمونیاک" به عنوان کلرید آمونیوم در کار گروهی چند شیمی‌دان اروپایی به نام سودو-گِبِر
کار گروهی چند شیمی‌دان اروپایی به نام سودو-گِبِر است که تحت عنوان کتاب در جست و جوی حقیقت چاپ شده "است"، در بخشی از این کتاب در فصل "آماده سازی سالیس آرمونیاک ("De Salis armoniaci præparatione")" شیوه آماده‌سازی سال آمونیاک "آمده‌است"، "سالیس آرمونیاک" نامی رایج در قرون وسطی برای سال آمونیاک بود. دو ویژگی سال آمونیاک را در میان شیمی دانان و کیمیاگران عرب بسیار پراهمیت کرد: ۱) خاصیت رنگ‌آمیزی (و در برخی موارد حلال کامل) فلزات، و ۲) طریقه کشف آنها؛ زیرا سال آمونیاک از تقطیر برخی از مواد حیوانی تولید می‌شد و
از تقطیر برخی از مواد حیوانی تولید می‌شد و این مطلب برای کیمیاگران آن زمان مطلب مهمی بود. این ماده همچنین به‌عنوان مادهٔ خارج شونده در تقطیر موی حیوانات، کیمیاگران عرب را متقاعد کرد که اکسیرهای کیمیاگری را باید از طریق تقطیر مواد آلی جست‌وجو کرد که شاید با تصور قبلی آن‌ها هم مطابقت داشت. سال آمونیاک به همان اندازه که برای شیمی دانان عرب مهم بود، مورد علاقه اروپایی‌ها هم بود، و چون کیمیا جای خود را به شیمی و پزشکی داد، نقش سال آمونیاک به سرعت از کلیدی برای تهیه سنگ حیات و اکسیرهای کیمیاگری، به عنصری حیاتی
تهیه سنگ حیات و اکسیرهای کیمیاگری، به عنصری حیاتی در تولید دارو در پزشکی و داروسازی تغییر کرد. سال آمونیاک معمولاً به صورت لایه لایه و پوشیده شده، از تصعید آتشفشانی در اطراف دریچه‌های آتشفشان‌ها تشکیل می‌شود و در اطراف دودخان‌های آتشفشانی، رسوبات کود مرغی و درزهای زغال‌سنگ‌های داغ یافت می‌شود. در کانی این ماده، مواد معدنی مرتبط مثل زاج سدیم، گوگرد بومی و سایر مواد معدنی آتشفشانی یافت می‌شود. این ماده در برخی از آتشفشان‌های فعال یافت می‌شود، برخی کوه‌های آتشفشانی قابل توجه عبارتند از: تاجیکستان. کوه وزوویوس
قابل توجه عبارتند از: تاجیکستان. کوه وزوویوس در ایتالیا؛ و کوه‌های پاریکوتین، میچوآکان در مکزیک. کاربردها. این ماده به‌طور معمول برای تمیز کردن سیم لحیم، در لحیم کاری پنجره‌های رنگی استفاده می‌شود. در جواهرسازی و پالایش فلزات گران بها، کربنات پتاسیم به طلا و نقره در ظرف مخصوص ذوب فلزات با پوشش بوراکس اضافه می‌شود تا براده‌های آهن یا فولادی که ممکن است ضایعات را آلوده کرده باشند، خالص کنند. سپس این جواهرات و فلزات گران بها با هوا خنک می‌شوند و با مخلوط یک به یک پودر زغال سنگ و سال آمونیاک ذوب می‌شود تا یک
یک پودر زغال سنگ و سال آمونیاک ذوب می‌شود تا یک شمش محکم از فلز یا آلیاژ مربوط به دست بیاید؛ مثلاً در مورد نقره آلیاژ مورد نظر به همراه ۷٫۵٪ مس است که طلای کارات هم نام دارد. سال آمونیاک در گذشته در محصولات نانوایی هم استفاده می‌شده تا به کلوچه‌ها یا بیسکویت‌ها بافت ترد بدهد، اما کاربرد سال آمونیاک یا سایر ترکیبات آمونیاک مثل کربنات آمونیوم در پخت و پز، و حرارت پخت مواد غذایی، به‌طور کلی با تولید بیکینگ پودر یا جوش شیرین مدرن (بی کربنات سدیم) جایگزین شد. همچنبن، سال آمونیاک، در تولید شیرین بیان سالمیاک هم
سال آمونیاک، در تولید شیرین بیان سالمیاک هم استفاده می‌شود، که از شیرین بیان سالمیاک در خیلی از شیرینی‌های امروزی استفاده می‌شود، به عنوان مثال در شیرین بیان شور یا پاستیل سالمیاک، از این شیرین بیان استفاده شده‌است. در ایران، تاجیکستان، هند، پاکستان و کشورهای عربی به آن «نوشادر» می‌گویند و برای ترد شدن تنقلاتی مانند سمبوسه و جلبی استفاده می‌شود. علاوه بر این، سال آمونیاک یا گاهی همتای مصنوعی آن برای تولید حمام‌های خنک‌کننده و همچنین در رنگرزی و دباغی چرم کاربرد دارد (همچنین به کاربرد کلرید آمونیوم مراجعه
دارد (همچنین به کاربرد کلرید آمونیوم مراجعه کنید). سال آمونیاک فرآوری شده (کلرید آمونیوم) الکترولیت در سلول‌های پیل لکلانشه، پیشرو باتری خشک بود. یک میله کربن و یک میله یا استوانه از جنس روی الکترودها را تشکیل می‌دادند و سال آمونیاک الکترولیت آنها بود. همچنین سال آمونیاک توسط پزشکان اسلامی برای اهداف دارویی وارد داروخانه‌های برخی کشورهای اسلامی شد. ماده به دست آمده از سال آمونیاک یعنی کلرید آمونیوم به عنوان خلط آور در درمان سرفه استفاده می‌شود. اثر خلط آور آن ناشی از اثر تحریکی بر روی مخاط برونش است که
آن ناشی از اثر تحریکی بر روی مخاط برونش است که باعث تولید مایع اضافی دستگاه تنفسی می‌شود که احتمالاً فرایند سرفه را راحت تر می‌کند. نمک‌های آمونیوم تحریک کننده مخاط معده هستند و ممکن است باعث تهوع و استفراغ شوند. کلرید آمونیوم به عنوان یک عامل اسیدی سیستمیک در درمان آلکالوز متابولیک شدید، در آزمایش بارگذاری اسید خوراکی، برای تشخیص اسیدوز توبولار کلیوی دیستال، برای حفظ pH ادرار و میزان اسیدی بودن آن، و در درمان برخی از اختلالات دستگاه ادراری استفاده می‌شود. جستارهای وابسته. آمونیوم کلرید آمونیاک آمونیوم