payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در ۱۲ مارس ۲۰۲۲، پادشاهی عربستان سعودی ۸۱ غیرنظامی را که شامل ۷ یمنی و ۱ سوری و ۳۷ تبعه سعودی بودند به جرم تعهد به سازمان‌های تروریستی خارجی و داشتن عقاید انحرافی به اعدام محکوم کرد.کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل اعلام کرد 41 نفر از اعدام شدگان از اقلیت شیعه بودند که در سال های 2011 تا 2012 در تظاهرات ضد دولتی شرکت کرده بودند. این اعدام بزرگترین اعدام دسته جمعی بود که در سال‌های اخیر در پادشاهی انجام شد. هیچ اشاره‌ای به نحوه اجرای این اعدام‌ها نشده‌است. این اعدام‌های دسته جمعی در حالی انجام شد که ولیعهد
اعدام‌های دسته جمعی در حالی انجام شد که ولیعهد و حاکم واقعی عربستان سعودی، محمد بن سلمان آل سعود، مدعی شد این کشور در حال اصلاح قوه قضاییه و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است. زمینه. اعدام در عربستان سعودی یک مجازات قانونی است. نحوه اجرای اعدام در عربستان معمولاً با گردن زدن با شمشیر یا گاهی با تیراندازی در ملاء عام انجام می‌شود. عربستان سعودی علیرغم امضای پیمان‌نامه حقوق کودک، مجرمانی را که در زمان جنایت نوجوان بودند تا ۲۶ آوریل ۲۰۲۰ اعدام کرد. در ژانویه ۲۰۲۲، حداقل ۴۳ زندانی، از
اعدام کرد. در ژانویه ۲۰۲۲، حداقل ۴۳ زندانی، از جمله ۱۲ خردسال، تهدید به اعدام شدند. عربستان سعودی در ۲ ژانویه ۲۰۱۶، ۴۷ غیرنظامی زندانی را که به اتهام تروریسم محکوم شده بودند، با گردن زدن با شمشیر و تیراندازی در ۱۲ استان این کشور اعدام دسته جمعی کرد. در ۲۳ آوریل ۲۰۱۹، عربستان سعودی ۳۷ غیرنظامی زندانی سعودی را بر اساس اعترافاتی که عمدتاً تحت شکنجه گرفته شده بودند یا توسط شکنجه گران متهمان نوشته شده بودند به دلیل جرایم مرتبط با تروریسم به اعدام محکوم کرد. اعدام آنها به صورت دسته جمعی در ۶ استان کشور برگزار
آنها به صورت دسته جمعی در ۶ استان کشور برگزار شد. اعدام‌ها با سر بریدن انجام شد و دو تن از اجساد در معرض دید عموم گذاشته شد. در میان اعدامیان عبدالکریم محمد الحواج، ۱۶ ساله و دو نفر دیگر در زمان اعدام زیر ۱۸ سال داشتند. واقعه. در ۱۲ مارس ۲۰۲۲، پادشاهی عربستان سعودی ۸۱ مرد را در یک روز اعدام کرد. عربستان سعودی ۸۱ نفر از جمله ۷ یمنی و ۱ سوری و ۳۷ تبعه سعودی را به اتهام وفاداری به سازمان‌های تروریستی خارجی و داشتن عقاید انحرافی اعدام دسته جمعی کرد. وزارت کشور در بیانیه ای مدعی شد، جنایات این افراد شامل
کشور در بیانیه ای مدعی شد، جنایات این افراد شامل وفاداری به سازمان‌های تروریستی خارجی مانند داعش، القاعده و جنبش حوثی‌ها و کشتار مردم بی گناه است. ۳۷ نفر از محکومان اتباع سعودی بودند که به یک فقره تلاش برای ترور کارمندان دولت و هدف قرار دادن ایستگاه‌های پلیس، مکان‌های اقتصادی حیاتی و کاروان‌ها، قاچاق اسلحه به داخل کشور و بمب‌گذاری محکوم شدند. آنها در مورد نحوه اعدام خود گزارشی ندادند. بر اساس گزارش خبرگزاری دولتی عربستان سعودی (اسپا)، متهمان در طول مراحل قضایی از حق داشتن وکیل و حقوق کامل خود بر اساس
قضایی از حق داشتن وکیل و حقوق کامل خود بر اساس قوانین عربستان برخوردار بودند. این اعدام‌های دسته جمعی در حالی انجام شد ولیعهد و حاکم واقعی عربستان سعودی، محمد بن سلمان مدعی شد بود که این کشور در حال اصلاح سیستم قضایی خود و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است. به نوشته نیویورک تایمز، جنگ در یمن، قتل جمال خاشقچی، ستون نویس واشینگتن پست در کنسولگری عربستان در سال ۲۰۱۸، اعدام افراد زیر سن قانونی، و سرکوب معترضان، تلاش‌های عربستان سعودی برای ایجاد تصویری پاک و موجه را در سالهای اخیر، ناکام
ایجاد تصویری پاک و موجه را در سالهای اخیر، ناکام گذاشته‌است. واکنش‌ها. گروه‌های حقوق بشر با محکوم کردن اعدام‌ها، معتقداند که این اعدام‌ها برخلاف ادعای بن سلمان برای اصلاح سیستم قضایی کشور و محدود کردن استفاده از مجازات اعدام در عربستان سعودی است. علی الدبیسی، رئیس سازمان اروپایی – سعودی حقوق بشر: «این اعدام‌ها خلاف عدالت است». طبق معیارهایی که عربستان سعودی علنی کرده‌است، هیچ اتهامی مستحق مجازات اعدام نیست. برخی از اعدام‌ها تنها به شرکت در اعتراضات حقوق بشر متهم شده بودند. وی گفت: در اتهامات بسیاری از
بشر متهم شده بودند. وی گفت: در اتهامات بسیاری از متهمان حتی یک قطره خون نبوده‌است. میشل باشله، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد به تعریف بسیار گسترده سعودی ها از تروریسم اشاره کرد که به طور کلی شامل افراد غیرخشونت آمیز مخالف دولت حاکم می شود، علاوه بر کسانی که از الحاد یا هر دینی غیر از اسلام وهابی حمایت می کنند.
غذاهای سنتی استونی اساساً برپایه گوشت، سیب‌زمینی و ماهی در مناطق ساحلی و کنار دریاچه استوار است، اما اکنون تحت تأثیر بسیاری از غذاهای دیگر، از جمله انواع غذاهای بین‌المللی است. معمولی‌ترین غذاها در استونی نان چاودار، گوشت خوک، سیب زمینی و محصولات لبنی است. عادات غذایی استونیایی‌ها از لحاظ تاریخی ارتباط نزدیکی با فصول سال دارد. از نظر مواد اولیه، استونی کاملاً به آبجو، ودکا، نان چاودار و گوشت خوک اروپا وابسته است.
آرژانتینی‌های استونیایی‌تبار () مردمی هستند که در کشور آرژانتین زندگی می‌کنند و دارای‌تبار استونیایی هستند یا در استونی زاده شده‌اند.. آرژانتین چهارمین چهارمین جامعه بزرگ استونیایی‌ها در قاره آمریکا، پس از ایالات متحده آمریکا، کانادا و برزیل در حدود ۱٬۵۰۰ نفر جمعیت است.
هائو لی (متولد ۱۷ ژانویه ۱۹۸۱، در زاربروکن آلمان غربی) دانشمند کامپیوتر، مبتکر و کارآفرین اهل آلمان است که در زمینه گرافیک کامپیوتری و بینایی کامپیوتر فعالیت می‌کند. او عضو برجسته در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است. هائو لی قبلاً دانشیار علوم کامپیوتر در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی و مدیر سابق آزمایشگاه بینایی و گرافیک در مؤسسه فناوری‌های خلاق USC بود.
در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، در دوران رژیم نظامی، برزیل برنامه‌ای مخفی برای تولید سلاح‌های هسته‌ای داشت. این برنامه در سال ۱۹۹۰، پنج سال پس از پایان رژیم نظامی، برچیده شد و برزیل عاری از سلاح‌های کشتار جمعی در نظر گرفته می‌شود. برزیل یکی از کشورهای متعددی (و یکی از آخرین کشورهایی) است که طبق شرایط معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای سلاح‌های هسته ای را رها کرده، اما دارای برخی از فناوری‌های کلیدی مورد نیاز برای تولید سلاح‌های هسته‌ای است. قابلیت فن آوری. این احتمال وجود دارد که برزیل ظرفیت و دانش فنی را برای تولید
وجود دارد که برزیل ظرفیت و دانش فنی را برای تولید و تحویل یک سلاح هسته ای حفظ کرده باشد. کارشناسان آزمایشگاه ملی لوس آلاموس به این نتیجه رسیده‌اند که با توجه به فعالیت‌های هسته‌ای قبلی، برزیل در موقعیتی قرار دارد که ظرف سه سال سلاح هسته‌ای تولید کند. اگر برزیل تصمیم به دستیابی به سلاح هسته‌ای بگیرد، سانتریفیوژهای کارخانه غنی‌سازی رزنده می‌توانند برای تولید اورانیوم با غنای بالا برای سلاح‌های هسته‌ای دوباره پیکربندی شوند. حتی یک کارخانه غنی سازی کوچک مانند رزنده می‌تواند چندین سلاح هسته ای در سال تولید کند،
می‌تواند چندین سلاح هسته ای در سال تولید کند، اما تنها در صورتی که برزیل آشکارا مایل به انجام این کار باشد. نیروی دریایی برزیل در حال حاضر در حال توسعه یک ناوگان زیردریایی هسته ای است و در سال ۲۰۰۷ مجوز ساخت نمونه اولیه راکتور پیشران زیردریایی را صادر کرد. در سال ۲۰۰۸، فرانسه با انتقال فناوری به برزیل برای توسعه مشترک بدنه زیردریایی هسته ای موافقت کرد.
شهرستان جویُم یکی از شهرستان‌های استان فارس ایران است. مرکز این شهرستان، شهر جویم است. این شهرستان در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۴۰۰ از شهرستان لارستان جدا شد و مستقل گردید. پیشینه نام. جغرافی‌نویسان مسلمان تا سده چهارم هجری در آثار و تألیفات خویش جویم را به صورت «جُوَیْم» با پسوند «ابی‌احمد» ثبت کرده‌اند. از دوره صفوی تاکنون در کتب تاریخی از جمله سفرنامه‌های اروپائیان نام این شهر به شکل «جُویُم» ثبت و تلفظ شده‌است. در بیان وجه تسمیه جویم دو نظر عامیانه و تخصصی قابل ذکر است: جویم از دو کلمه (جو) و (یم) تشکیل شده، جو
است: جویم از دو کلمه (جو) و (یم) تشکیل شده، جو (به معنای جویبار) و یم (به معنای دریا) ست. بنابر مستندات تاریخی در گذشته‌های بسیار دور استخرهای آب راکد، چشمه‌ها و جویبارهای خروشان، رودها و رودخانه‌های دائمی و پرآب و دریاچه‌های کوچک و بزرگ گرداگرد آن را فرا گرفته و در مرغزارهای منزه و جنگل‌های سرسبز آن وحوش از جمله شیر زندگی می‌کرده‌است. لهذا شاید اطلاق اصطلاح «جویم» به این محل به دلیل مزبور باشد. جغرافیا. موقعیت جغرافیایی. شهرستان جویم از شمال به شهرستان جهرم، از شرق و شمال شرقی به شهرستان زرین‌دشت، از شمال
از شرق و شمال شرقی به شهرستان زرین‌دشت، از شمال غربی به شهرستان قیر و کارزین، از غرب به شهرستان خنج، از جنوب به شهرستان لارستان و از جنوب غربی به شهرستان اوز محدود می‌شود. شهر جویم (واقع در ۵۳ درجه و ۵۹ دقیقه طول شرقی از نصف النهار مبدأ و ۲۸ درجه و ۱۵ دقیقه عرض شمالی از خط استوا، ارتفاع متوسط ۸۶۱ متر)، مرکز این شهرستان در ۷۲ کیلومتری جنوب شرقی شهر جهرم، ۱۱۰ کیلومتری شمال شهر لار و ۲۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر شیراز واقع شده‌است. آب‌وهوا. هوای مرکز بخش جویم گرم و نیمه خشک می‌باشد. بیشترین درجه حرارت در
گرم و نیمه خشک می‌باشد. بیشترین درجه حرارت در تابستان‌ها ۶۰ درجه بالای صفر و کمترین آن در زمستان‌ها به ۱۲ درجه بالای صفر می‌رسد. میزان باران سالیانه جویم به‌طور متوسط به ۲۵۰ میلی‌متر می‌رسد. بخش جویم از لحاظ وفور آب غنی‌ترین بخش شهرستان است. بزرگ‌ترین دریاچه فصلی استان موسوم به دریاچه هرم با ۱۳۰ کیلومتر مربع مساحت در این بخش واقع شده‌است. مجموعاً ۳۷ چشمه بزرگ و کوچک در این بخش وجود دارد که بزرگ‌ترین آن سرچشمه نامیده می‌شود که دبی آن ۲۵۰ لیتر در ثانیه می‌باشد. ۳۶ رشته قنات به طول ۸۰ کیلومتر زمین‌های زراعی و
۳۶ رشته قنات به طول ۸۰ کیلومتر زمین‌های زراعی و بستان‌ها را آبیاری می‌کند. ۲۰۴ حلقه چاه کشاورزی و ده‌ها حلقه چاه دولاب در این بخش شناسایی شده‌است. آبشارهای ۲۰۰ متری رحمت‌آباد در ۲۰ کیلومتری شمال شهر جویم تنها آبشار این شهرستان به‌شمار می‌روند. محیط زیست. از درختان بادام کوهی و بنه و از گیاهان پرسیاوش، آویشن، درمنه و خاکشیر که کاربرد دارویی دارند و در نقاط مختلف این مرکز می‌روید، همچنین پوشش گیاهی جهت چرای دام به حد وفور یافت می‌شود. قوچ، میش، بزکوهی، گرگ، روباه، شغال، خرگوش، از جمله جانوران این بخش محسوب
روباه، شغال، خرگوش، از جمله جانوران این بخش محسوب می‌شوند. پیشینه. به موجب قصه ای که در کتاب بندهشن مذکور است در زمان پادشاه داستانی تخمورب (طهمورث) نام، جماعتی سوار گاو و عجیب الخلقه موسوم به سرسائوغ شده از کشور خونیرس به شش کشور دیگر سفر کردند و جز به این وسیله کسی نمی‌توانست به آن شش کشور برود، شبی در میان اقیانوس چنین اتفاق افتاد که باد سه آتشی را که بر پشت گاو روشن بود به آب افکند، اما آتشها مانند سه موجود زنده در مکان سابق خود در پشت گاو مجدداً روییدند و هوا را روشن کردند. یَم (جم) که جانشین تخمورب
و هوا را روشن کردند. یَم (جم) که جانشین تخمورب شد بر فراز کوه خور هورمند خوارزم آتشکده ای بنا کرد و آتش فرنبغ را در آن جای داد. آنگاه این آتش به دستور همین جم یا یم به شهر کاریان (در نزدیکی جویم) انتقال یافت. از این رو شاید قرابت اسم پادشاه مزبور با کلمه جویم و جریان فوق‌الذکر بی ارتباط و دور از ذهن نباشد. جمشید چهارمین پادشاه از سلسله افسانه ای پیشدادیان است، نامش جم و چون رویش مانند شید می‌درخشید جمشیدش می‌گفتند. وی در کشور پارس آثار معموره فراوان از خود به یادگار گذاشت، از جمله بنیاد سرائی بلندپایه نهاد
یادگار گذاشت، از جمله بنیاد سرائی بلندپایه نهاد که تخت جمشیدش نامند و هنوز برخی از آن بنیاد برپاست و چهره‌های نگاشته اش برجاست. پس از جمشید سلسله کیانیان که اول ایشان کیقباد وآنگاه کیکاووس و کیخسرو و لهراسب و گشتاسب و بهمن و همای و داراب و دارا بودند بر تخت شاهی نشستند که همگی فرزندزادگان جمشید محسوب می‌شوند. شاهان مزبور در کوه البرز به پرستش یزدان می‌پرداخته و به این کوه به دیده تقدس می‌نگریستند، لهذا در این کوه آثار عمرانی بسیار از خود بجای نهادند که از جمله این آثار که هم‌اکنون هویداست خرابه‌های تخت
جمله این آثار که هم‌اکنون هویداست خرابه‌های تخت کیقباد و کیخسرو و حمام و برکه بند و قلعه و غار کیقباد را می‌توان نام برد. البرز کوه در شمال جویم واقع شده و به هر حال نام جمشید و جویم و ارتباط نزدیکی که وی با کوه البرز به علل مختلف داشته، بی مسمّی نمی‌تواند باشد. سرزمین فارس که از شمال به خوزستان و اصفهان و از جنوب به دریای فارس محدود می‌شد، بر طبق تقسیمات رسمی که عرب‌ها با آن مواجه شدند و آن را بعد نیز رعایت کردند، به پنج ولایت تقسیم می‌شده‌است: اصطخر، شاپور، اردشیرخرّه، دارابگرد و ارجان. به عقیده اصطخری
اردشیرخرّه، دارابگرد و ارجان. به عقیده اصطخری دارابگرد سومین ولایت بزرگ فارس بود، مرکز ولایت دارابگرد شهر دارابگرد است و جویم از شهرهای مهم این ولایت می‌باشد. تقسیم‌بندی سرزمین فارس به شکل یاد شده دست کم تا زمان حیات حمدلله مستوفی قزوینی(۶۸۰–۷۵۰ ه‍.ق) ادامه داشته‌است. ابواسحاق اصطخری (وفات ۳۴۶ ق) در کتاب «مسالک و ممالک» خود نقشه‌هایی از فارس آورده که در آن شهر جویم را به عنوان یکی از شهرهای مهم مسیر بندر سیراف در کرانه دریای پارس تا شیراز به نمایش گذاشته‌است. بنا به اظهار ابن خردادبه، اصطخری و ابن فقیه، در
بنا به اظهار ابن خردادبه، اصطخری و ابن فقیه، در این زمان سرزمین فارس شاهد وجود چهار مهاجرنشین یا زم بود که عبارتند از: اصطخری آن را کوچک‌ترین زم می‌شمارد و ابن خردادبه این زم را در فاصله ۵۰ فرسنگی شیراز ذکر می‌کند. زم کاریان به گفته وی از روزگاران گذشته تا عصر او زیر سلطه خاندان صفاق بوده و حتی اصطخری رئیس طایفه‌ای را که در زمان وی می‌زیسته و به نام حجر بن احمد بن الحسن نام می‌برد. ابوجعفر احمد بن الحسن الازدی از خاندان بنی صفاق شاخه‌ای از قبیله مشهور ازد بود که علاوه بر مقام بالای علمی سالیانی دراز امارات
که علاوه بر مقام بالای علمی سالیانی دراز امارات و ولایت شهرهای کاریان و جویم را بر عهده داشت. پس از وی این مقام به پسرش حجر رسید که او نیز مرکز حکومت را به‌طور کامل به شهر جویم منتقل کرد و این شهر به نام ایشان به «جویم ابی احمد» مسمی و مشهور شد. ابو احمد جویمی فقیه، محدث، مقری و از رجال با فضل و دانش بوده که فضلا و شعرای بنامی از جمله ابن درید ازدی او را ستوده‌اند. ابو احمد جویمی طی نبردی با خوارج سیستان در سال ۳۲۴ هجری در جویم کشته شد و همین‌جا نیز مدفون شد. شهر جویم در دوران حاکمیت وی از رونق شایانی
شد. شهر جویم در دوران حاکمیت وی از رونق شایانی برخوردار بوده‌است. در بیش از دو قرن حکومت دولت صفوی شهر جویم به دلیل داشتن زمینه‌های تاریخی و اجتماعی لازم به سرعت به تشیع گرایید و به علت واقع بودن در مسیر راه بین‌المللی بندر سیراف به شیراز و اصفهان پایتخت آن روز ایران از رونق مدنی گسترده‌ای بهره‌مند شد. حاج صفی قلی جویمی از وابستگان ثروتمند و قدرتمند دربار صفوی که بسیاری از املاک خود را موقوفه عمومی اعلام کرد، نقش اصلی در توسعه مدنی و اقتصادی شهر جویم طی سال‌های ۱۰۵۰ تا ۱۱۰۰ ق. ایفا کرد. صدها سیاح و بازرگان
۱۰۵۰ تا ۱۱۰۰ ق. ایفا کرد. صدها سیاح و بازرگان و سفیر اروپایی که در عصر صفوی از جویم عبور کرده‌اند به تفصیل شکوفایی اقتصادی و فرهنگی شهر جویم را شرح داده‌اند. در دوره قاجار حکومت شهر جویم و بلوک تابعه تحت نام «جویم و بیدشهر» توسط طبقات اجتماعی موسوم به «خان» و «ملا» که از بومیان منطقه بودند دست به دست می‌گشت. ملا علی محمد جویمی و رضا قلی خان بیدشهری از جمله کلانتران مشهور دوره موصوف به‌شمار می‌آیند که بازماندگان آن‌ها هم اینک تحت نام «تقوی» و «بیدشهری» در جویم و بیدشهر ساکن هستند. لارستان طبق تقسیمات سیاسی
و بیدشهر ساکن هستند. لارستان طبق تقسیمات سیاسی دوره قاجار که تا دوره پهلوی دوم نیز ادامه یافت به پنج بخش مرکزی، بستک و جهانگیریه، جویم و بیدشهر، گاوبندی، لنگه و شیب کوه و دهستان بزرگ خنج و دهستان‌های بیخه جات تقسیم می‌شد. مرکز بخش جویم و بیدشهر، شهر جویم بود که چهار دهستان و ۴۵ آبادی را مدیریت می‌کرد. دهستان بیدشهر آبادی‌های بیدشهر، گلار، قلات، کوره، کهنه، هود و هیرم را در بر می‌گرفت. در دوره پهلوی از سال ۱۳۱۶ بخشداران انتصابی از شهر جویم این بخش را اداره می‌کردند. جویم در سال ۱۳۱۶ به همراه بیدشهر و خنج
می‌کردند. جویم در سال ۱۳۱۶ به همراه بیدشهر و خنج یکی از بخش‌های تابعه شهرستان جهرم در استان جنوب بود که در سال ۱۳۲۳ به شهرستان لارستان پیوست. در سال ۱۳۲۸ خورشیدی دهستان بیدشهر از این بخش جدا شد و بخش تازه تأسیس اوز پدید آمد. در سال ۱۳۸۲ خورشیدی بخش بنارویه نیز از این بخش منفک شد. سرانجام در ۲۵ اسفند سال ۱۴۰۰ خورشیدی این بخش از شهرستان لارستان منفک شد و به شهرستان ارتقا یافت. همزمان با آن، دهستان هرم نیز به بخش هرم ارتقا یافت. تقسیمات کشوری. شهرستان جویم دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:
دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است: مردم‌شناسی. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان جویم برابر با ۲۵٬۰۸۱ نفر بوده‌است. زبان و نژاد. مردم جویم با زبان اصیل فارسی و به گویش دری سخن می‌گویند. سخن گفتن به زبان فارسی دری از ویژگی‌های این منطقه است، چرا که در سراسر ایران فقط شماری از شهرها به این گویش سخن می‌گویند. نژاد مردم منطقه آریایی است هرچند در قرون نخستین اسلامی، دوره صفوی و دوره پهلوی اول ترکیب نژادی با مهاجرت‌های اختیاری یا اجباری دچار تغییرات تدریجی شده‌است؛
اختیاری یا اجباری دچار تغییرات تدریجی شده‌است؛ مثلاً در زمان رضاشاه پهلوی ایلات عرب در روستاهای اطراف جویم مانند منصورآباد، فرشته‌جان، چاه گزی و حسن‌آباد مرگماری تخته قاپو شدند. دین و مذهب. مردم شهر جویم مسلمان و به‌طور کامل دارای مذهب شیعه اثنی عشری هستند. روستاهای تابعه بخش جویم ۷۵ درصد شیعه اثنی عشری و ۲۵ درصد سنی شافعی می‌باشند. اقتصاد. اساس اقتصاد بخش جویم بر پایه کشاورزی، دامداری و کارگری بنا نهاده شده‌است. کشاورزی در این بخش به صورت آبی و دیمی به وسیله تراکتور و کمباین انجام می‌گیرد. عمده‌ترین
وسیله تراکتور و کمباین انجام می‌گیرد. عمده‌ترین فرآورده‌های کشاورزی عبارتند از: گندم، جو، پنبه، مرکبات، کنجد، خرما و تره بار. عمده‌ترین و مهم‌ترین محصولات باغی، مرکباتی مانند پرتقال (محلی، والنسیا، توسرخ، نافی) و انواع نارنگی (کله مانتین و کینو)، لیمو ترش، لیمو شیرین، گریپ فروت، نارنج و … هستند. کارگری یکی از مشاغل اصلی مردمان این بخش را تشکیل می‌دهد؛ اغلب مردان در کشورهای حاشیه خلیج فارس به کارگری اشتغال دارند. جاذبه‌های گردشگری. شهر جویم در تاریخ ۱۵/۸/۱۳۸۷ با استناد به نامه شماره ۲۰۰/۵۳/۸۷۲ مدیرکل دفتر
با استناد به نامه شماره ۲۰۰/۵۳/۸۷۲ مدیرکل دفتر حفظ و احیای بافت‌های تاریخی میراث فرهنگی کشور به عنوان یکی از نه شهر تاریخی استان فارس به ثبت رسید. از جاذبه‌های طبیعی گردشگری این شهر می‌توان چشمه سرچشمه با دبی ۳۵۰ لیتر در ثانیه سرو ۱۷۰۰ ساله و آبشار رحمت آباد به ترتیب در فاصله‌های ۳ و ۲۰ کیلومتری شمال شرقی و شمال شهر جویم نام برد. آثار تاریخی جویم و پیرامون آن عبارتند از:
نیلی آدامز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فیلیپین است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "فازی"، "ممکن بود آن شب باشد" اشاره کرد.
یاکوب هورت (; – ) زبان‌شناس، الهی‌دان و فولکلوریست استونیایی بود.
در ۱۶ مارس ۲۰۲۲، یک زمین‌لرزهٔ قدرتمند ساحل فوکوشیما در ژاپن را درنوردید. مرکز هواشناسی ژاپن و سازمان زمین‌شناسی آمریکا هر دو میزان این زمین‌لرزه را ۷٫۳ ریشتر برآورد کرده‌اند. حدود صد نفر زخمی شده‌اند و بلافاصله بعد از زمین‌لرزه یک سونامی ۲۰ سانتی‌متری گزارش شده‌است. سونامی. یک سونامی که ۲۰ سانتی‌متر اندازه‌گیری شده‌است توسط مرکز هواشناسی ژاپن در بندر ایشینوماکی در میاگی در ساعت ۰۰:۲۹ به وقت محلی ثبت شده‌است. تلفات. مقامات اداره آتش‌نشانی شهر تونو گزارش کرده‌اند که یک نفر به میزانی نامعلوم زخمی شده‌است.
که یک نفر به میزانی نامعلوم زخمی شده‌است. گزارش شده‌است که این شخص در حال تلاش برای بیرون رفتن سقوط کرده‌است.
دهانه کالی () یک دهانه برخوردی شهاب‌سنگ در روستا کالی در جزیره سارما، استونی است که آخرین تخمین‌ها شکل‌گیری آن را اندکی پس از ۱۵۳۰–۱۴۵۰ قبل از میلاد نشان می‌دهد. این دهانه ۱۱۰ متر قطر دارد. محل عبادت. در دنیای باستان چیزهایی که از آب درمی‌آمد اغلب به خدایان نسبت داده می‌شد. همه چیز از رعد و برق گرفته تا گردباد نشانه‌هایی از خشم یک خدا بود. حدود ۷۰۰۰ سال پیش، یک شهاب سنگ در استونی با نیروی بمب هیروشیما منفجر شد. شهاب سنگ هنگام سقوط به زمین شکست و منطقه را پراکنده از دهانه‌ها ترک کرد. دهانه کالی ۱۱۰ متر عرض
از دهانه‌ها ترک کرد. دهانه کالی ۱۱۰ متر عرض دارد و توسط یک دیوار سنگی احاطه شده‌است که در نقطه ای توسط افرادی که در این مکان عبادت می‌کردند ساخته شده‌است. اما این فقط دیوار نیست که نشان می‌دهد دهانه غرق شده در آب محل عبادت بوده‌است. زیر آب انبوهی از استخوان‌ها وجود دارد - تصور می‌شود که قربانیانی است که در آنجا جمع شده‌اند. اگرچه این دهانه فقط در دوران پیش از تاریخ مورد احترام بود. فرقه ای که این دیوار را برپا کرد ممکن است مدت هاست که از بین رفته باشد، اما برخی از استخوان‌های بدست آمده از آب مربوط به سال
برخی از استخوان‌های بدست آمده از آب مربوط به سال ۱۶۰۰ پس از میلاد است.
بی‌نای بی‌ریث (B'nai B'rith International) (، ' فرزندان عهد ') یک سازمان خدماتی یهودی است. بی‌نای بی‌ریث اعلام داشته‌است که به امنیت و تداوم قوم یهود و دولت اسرائیل و مبارزه با یهودی‌ستیزی و سایر اشکال تعصب متعهد است. اگرچه ریشه‌های تاریخی این سازمان از سیستم لژها و واحدهای برادرانه در اواخر قرن نوزدهم سرچشمه می‌گیرد، با کاهش سازمان‌های برادرانه در سراسر ایالات متحده، این سازمان به یک سیستم دوپاره متشکل از لژها و واحدها تبدیل شد. الگوی عضویت همانند سایر سازمان‌های معاصری که از اعضای وابسته تشکیل شده‌اند، به
معاصری که از اعضای وابسته تشکیل شده‌اند، به دریافت حق‌الزحمه رسمی از اعضا تبدیل شده‌است. بی‌نای‌بی‌ریث دارای اعضا، واقفان و حامیان در سراسر جهان است. تاریخچه. بی‌نای‌بی‌ریث در ۱۳ اکتبر ۱۸۴۳ توسط ۱۲ مهاجر یهودی آلمانی به رهبری هنری جونز در کافه Aaron Sinsheimer در قسمت پایین ایست ساید شهر نیویورک تأسیس شد. این سازمان نوبنیاد حاصل تلاشی برای سازماندهی یهودیان جامعه محلی برای مقابله با آنچه که آیزاک روزنبورگ، یکی از بنیانگذاران، «وضعیت اسفناک یهودیان در کشور تازه‌پذیرفته‌شده ما» نامید، بود. هدف گروه جدید،
تازه‌پذیرفته‌شده ما» نامید، بود. هدف گروه جدید، همان‌طور که در اساسنامه آن توضیح داده شده‌است، انجام مراسمات سنتی جوامع یهودی در اروپا بود: «عیادت و مراقبت از بیماران» و «حمایت و کمک به بیوگان و یتیمان». بنیانگذاران آن امیدوار بودند که خدمات سازمان به زودی تمام یهودیان ایالات متحده را در بر بگیرد، اما این اتفاق نیفتاد، زیرا سازمان‌های یهودی دیگر نیز در همان زمان در حال شکل‌گیری بودند. بنیانگذاران آلمانی زبان در اصل سازمان را بی‌نای بی‌ریث (در آلمانی به معنای "برادران عهد") نامیدند تا هدف آنها را از نظم
"برادران عهد") نامیدند تا هدف آنها را از نظم برادرانه ای که می‌تواند برای کل یهودیان آمریکایی آرامش ایجاد کند، منعکس کند. اگرچه جلسات اولیه به زبان آلمانی برگزار می‌شد، پس از مدت کوتاهی انگلیسی به عنوان زبان رسمی انتخاب شد و نام سازمان بهبی‌نای بی‌ریث تغییر یافت. در اواخر قرن بیستم، ترجمه جدیدتر و فراگیرتر «فرزندان میثاق» جایگزین نام قبلی شد. با وجود شروع به کار در محیطی برادرانه و محلی، بی‌نای‌بی‌ریث به‌زودی در آغاز راه خود از حقوق یهودیان سخن گفت و از ارتباطات ملی در حال رشد خود به عنوان راهی برای اعمال
ملی در حال رشد خود به عنوان راهی برای اعمال نفوذ سیاسی به نمایندگی از یهودیان جهان استفاده کرد. برای مثال، در سال ۱۸۵۱، طومارهایی را منتشر کرد که از دانیل وبستر ، وزیر امور خارجه، خواسته بود تا در جریان مذاکرات تجاری در حال انجام، خواستار پایان محدودیت‌های یهودیان در سوئیس شود. در دهه ۱۹۲۰، بی‌نای‌بی‌ریث با پیوستن به هیئت‌های یهودی و لابی‌گری‌ای که از طریق آن یهودیان آمریکایی به دنبال تأثیرگذاری بر سیاست‌های عمومی داخلی و خارجی بودند، به فعالیت سیاسی خود ادامه داد. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین نقش مهمی در سیاست
ادامه داد. بی‌نای‌بی‌ریث همچنین نقش مهمی در سیاست فراملی یهود ایفا کرد. گسترش بعدی سازمان در سراسر جهان، آن را به مرکز عصبی ارتباطات درون یهودی و تلاش متقابل تبدیل کرد. ۱۸۴۳ تا اوایل دهه ۱۹۰۰. فعالیت‌های این سازمان در طول قرن‌های ۱۹ و ۲۰ تحت عنوان کمک‌های متقابل، خدمات اجتماعی و بشردوستانه بود. با توجه به نگرانی‌های یهودیان برای محافظت از خانواده‌هایشان، اولین اقدام ملموس این سازمان، ایجاد بیمه نامه ای بود که به بیوه‌های اعضای متوفی، ۳۰ دلار برای هزینه‌های تشییع جنازه و مستمری یک دلار در هفته برای بقیه عمر
جنازه و مستمری یک دلار در هفته برای بقیه عمر آنها اعطا می‌کرد. برای کمک به فرزندان متوفی، هر کودک یهودی نیز کمک هزینه‌ای دریافت می‌کرد و به خانواده‌های یهودی این اطمینان را می‌داد که به فرزندان پسر، حرفه‌ای مناسب آموزش داده می‌شود. در سال ۱۸۵۱، تالار میثاق به عنوان اولین مرکز اجتماع یهودیان و همچنین اولین کتابخانه عمومی یهودیان در ایالات متحده برپا شد. یک سال بعد، بی‌نای‌بی‌ریث کتابخانه Maimonides را تأسیس کرد. بلافاصله پس از جنگ داخلی - زمانی که یهودیان دو طرف نبرد بی‌خانمان شدند - بی‌نای‌بی‌ریث خانه
دو طرف نبرد بی‌خانمان شدند - بی‌نای‌بی‌ریث خانه ایتام یهودی کلیولند با ۲۰۰ تخت را تأسیس کرد. در طی چندین سال بعد، این سازمان بیمارستان‌ها، یتیم‌خانه‌ها و خانه‌های متعددی را برای سالمندان تأسیس نمود. در سال ۱۸۶۸، زمانی که سیل ویرانگر بالتیمور را فلج کرد، بی‌نای‌بی‌ریث با یک کمپین امدادرسانی به مقابله با بلایای طبیعی پرداخت. این اقدام ۱۳ سال قبل از تأسیس صلیب سرخ آمریکا انجام شد و اولین برنامه از برنامه‌های امدادی ملی بود. در همان سال، بی‌نای‌بی‌ریث اولین پروژه بشردوستانه خارج از کشور خود را با جمع‌آوری ۴۵۲۲
بشردوستانه خارج از کشور خود را با جمع‌آوری ۴۵۲۲ دلار برای کمک به قربانیان اپیدمی وبا در فلسطین عثمانی اجرا کرد. در سال ۱۸۷۵، یک لژ در تورنتو احداث گردید. پس از آن یک لژ دیگر در مونترال و در سال ۱۸۸۲ لژ دیگری در برلین تأسیس شد. عضوگیری در خارج از ایالات متحده به سرعت رشد کرد. به زودی، لژها در قاهره (۱۸۸۷) و در اورشلیم (۱۸۸۸ - نه سال قبل از اینکه تئودور هرتزل اولین کنگره صهیونیستی را در بازل، سوئیس تشکیل دهد) تشکیل شد. لژ اورشلیم اولین سازمان عمومی بود که تمام جلسات خود را به زبان عبری برگزار نمود. پس از سال
جلسات خود را به زبان عبری برگزار نمود. پس از سال ۱۸۸۱، با مهاجرت گسترده یهودیان اروپای شرقی به ایالات متحده، بی‌نای‌بی‌ریث از کلاس‌های آمریکایی‌سازی، مدارس تجاری و برنامه‌های امدادی حمایت نموده و یک دوره رشد سریع عضوگیری، تغییر در سیستم نمایندگی و مراسم مخفی مشترک در سازمان‌های برادری را آغاز نمود. در سال ۱۸۹۷، زمانی که تعداد اعضای سازمان در ایالات متحده کمی بیش از ۱۸۰۰۰ نفر بود، بی‌نای‌بی‌ریث یک شعبه کمکی بانوان در سانفرانسیسکو مستقر نمود که قرار بود به زنان بی‌نای‌بی‌ریث تبدیل شود، اما در سال ۱۹۸۸ به
زنان بی‌نای‌بی‌ریث تبدیل شود، اما در سال ۱۹۸۸ به عنوان یک سازمان مستقل بین‌المللی زنان یهودی، از هسته اصلی جدا گردید. اوایل قرن بیستم. در واکنش به قتل‌عام کیشینف در سال 1903 رئیس‌جمهور وقت تئودور روزولت و جان هی وزیر امورخارجه با کمیته اجرایی بی‌نای‌بی‌ریث در واشینگتن دیدار کردند، مدیر وقت بی‌نای‌بی‌ریث، سیمون ولف پیش نویس طوماری را به رئیس‌جمهور ارائه نمود که در اعتراض به عدم موضع‌گیری دولت روسیه در مقابل قتل‌عام منتشر گردد. روزولت از این امر استقبال نموده و با انتشار آن طومار موافقت کرد و لژهای
نموده و با انتشار آن طومار موافقت کرد و لژهای بی‌نای‌بی‌ریث شروع به جمع‌آوری امضا در سراسر کشور نمودند. در دو دهه اول قرن بیستم، بی‌نای‌بی‌ریث، سه سازمان بزرگ یهودی امروزی را راه اندازی نمود: اتحادیه ضد افترا (ADL), Hillel و BBYO (در اصل سازمان جوانان بی‌نای‌بی‌ریث). این سازمان‌ها بعداً مسیر رشد و حرکت خود را با درجات مختلفی از خودمختاری ادامه دادند. نگرانی اصلی سازمان در دهه ۱۹۲۰ حفظ ارزش‌های یهودی بود، زیرا مهاجرت کند شد و جمعیت بومی یهودی از اجداد اروپای شرقی به بلوغ رسیدند. در سال ۱۹۲۳، خاخام بنجامین