payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کچوای جنوبی (کچوا: Urin qichwa، اسپانیایی: quechua sureño)، یا به سادگی کچوا (Qichwa یا Qhichwa)، با حدود ۶٫۹ میلیون گویشور، پرگویش‌ترین گروه منطقه ای اصلی گویش‌های قابل فهم متقابل در خانواده زبان‌های کچوا است. همچنین این زبان رایج‌ترین زبان بومی در قاره آمریکا است. اصطلاح کچوای جنوبی به گونه‌های کوچوانی گفته می‌شود که در مناطقی از آند در جنوب خطی تقریباً شرق به غرب بین شهرهای هواکایو و هوانکاولیکا در مرکز پرو صحبت می‌شود. این شامل گونه‌های کچوا است که در مناطق آیاکوچو، کوسکو و بسیاری از در پرو، در بیشتر
مناطق آیاکوچو، کوسکو و بسیاری از در پرو، در بیشتر بولیوی و بخش‌هایی از شمال غربی آرژانتین صحبت می‌شود. رایج‌ترین گونه‌های رایج عبارتند از کوسکو، آیاکوچو، بسیاری از (کولائو)، و بولیوی جنوبی. در طبقه‌بندی سنتی خانواده زبان کچوا توسط آلفردو توررو، کچوای جنوبی معادل "کچوا IIc " توررو (یا فقط "QIIc") است؛ بنابراین برخلاف بسیاری از گونه‌های خواهر خود در خانواده وسیع‌تر کچوانی که در نواحی شمال خط هوانکایو-هوانکاولیکا صحبت می‌شود، قرار می‌گیرد: کچوای مرکزی (QI توررو) که از هوانکایو به سمت شمال تا منطقه آنکش صحبت
که از هوانکایو به سمت شمال تا منطقه آنکش صحبت می‌شود. کچوای پرو شمالی در اطراف کاجامارکا و اینکاهواسی (گاوباز's IIa)؛ و کیچوا (بخشی از توررو کچوا IIb). گویش‌ها. گویش‌ها عبارتند از آیاکوچو کچوا، کوسکو کچوا، پونو کچوا (کولائو کچوا)، بولیوی شمالی کچوا (آپولو کچوا)، و بولیوی جنوبی کچوا. سانتیاگوئنو کچوا در آرژانتین واگرا است و به نظر می‌رسد از ترکیبی از گویش‌ها، از جمله بولیوی جنوبی گرفته شده‌است. لهجه‌های آرژانتینی کاتامارکا و لاریوجا منقرض شده‌اند. برجسته‌ترین تمایز بین آیاکوچو کچوا و دیگران این است که فاقد
تمایز بین آیاکوچو کچوا و دیگران این است که فاقد سری همخوان‌های متوقف شده (tʃʰ, pʰ, tʰ, kʰ, qʰ) و اجکتیو (tʃʼ, pʼ, tʼ, kʼ, qʼ) است. گونه‌های دیگر بولیوی و پرو جنوبی که روی هم جمع شده‌اند، کوسکو-کولائو کچوا (یا "هر کس-قولاو") نامیده می‌شوند. با این حال، آنها یکپارچه نیستند. به عنوان مثال، کچوای بولیوی از نظر ریخت‌شناسی با کوسکو و آیاکوچو کچوا متمایز است، در حالی که بولیوی شمالی از نظر واج‌شناسی در مقایسه با بولیوی جنوبی و کوسکو کاملاً محافظه‌کار است، بنابراین هیچ انشعاب بین آیاچو و کوسکو-کولائو وجود ندارد.
هیچ انشعاب بین آیاچو و کوسکو-کولائو وجود ندارد. سانتیاگوئنو نیز فاقد سری‌های آسپیراسیون و پرتاب کننده است، اما این یک پیشرفت متمایز در آرژانتین بود. همچنین بقایای تمایز کچوا s–š را حفظ می‌کند که در غیر این صورت از کچوای جنوبی گم شده‌است، که نشان می‌دهد انواع دیگری از کچوا در پس زمینه آن وجود دارد. کچوای استاندارد. رودولفو سرون پالومینو، زبان‌شناس پرویی، املای استانداردی ابداع کرده‌است که برای همه اشکال منطقه ای مختلف کچوا که تحت عنوان چتر کچوای جنوبی قرار می‌گیرند، قابل اجرا باشد. این سازشی از ویژگی‌های
می‌گیرند، قابل اجرا باشد. این سازشی از ویژگی‌های محافظه کارانه در تلفظ مناطق مختلف است که به اشکال کچوای جنوبی صحبت می‌کنند. این توسط بسیاری از موسسات در پرو و بولیوی پذیرفته شده‌است و همچنین در صفحات ویکی‌پدیا کچوا و توسط مایکروسافت در ترجمه نرم‌افزارهای خود به زبان کچوا استفاده می‌شود. در اینجا چند نمونه از املای منطقه ای متفاوت از املای استاندارد آورده شده‌است: در بولیوی از همان استاندارد بجز «j» استفاده می‌شود که به جای «h» برای صدای [h] (مانند زبان اسپانیایی) استفاده می‌شود. مثال‌های صوتی برای کلمات
استفاده می‌شود. مثال‌های صوتی برای کلمات پاتا، ترک خورده پاتا حروف زیر برای واژگان ارثی کچوا و برای کلمات قرضی از آیمارا استفاده می‌شود: a, ch, chh, ch', h, i, k, kh, k', l, ll, m, n, ñ, p, ph, p', q, qh, q', r, s, t, th, t'، u, w، y. به جای "sh" (که در انواع شمالی و مرکزی کچوا ظاهر می‌شود) از "s" استفاده می‌شود. به جای «ĉ» (که در گونه‌های کچوای جونین، کاخامارکا ولامبایک ظاهر می‌شود)، «ch» استفاده می‌شود. حروف زیر در کلمات قرضی از اسپانیایی و سایر زبان‌ها (نه از آیمارا) استفاده می‌شود: ب، د، ه، و، ج، ای.
(نه از آیمارا) استفاده می‌شود: ب، د، ه، و، ج، ای. حروف e و o برای کلمات بومی کچوا استفاده نمی‌شود زیرا صداهای متناظر به سادگی آلوفون‌های i و u هستند که به‌طور قابل پیش‌بینی در کنار q, qh و q ظاهر می‌شوند. این قانون در مورد املای رسمی کچوا برای همه گونه‌ها اعمال می‌شود؛ بنابراین املای ⟨qu⟩ و ⟨qi⟩ [qo] و [qe] تلفظ می‌شود. با این حال، حروف در نام‌های خاص یا کلماتی که مستقیماً از اسپانیایی گرفته شده‌اند ظاهر می‌شوند: c, v، x, z; j (در پرو؛ در بولیوی به جای h استفاده می‌شود). گرامر نوع مورفولوژیکی. زبان کچوا یک
می‌شود). گرامر نوع مورفولوژیکی. زبان کچوا یک زبان تجمیع کننده است، به این معنی که کلمات از ریشه‌های اصلی و به دنبال آن پسوندهای متعددی ساخته می‌شوند که هر کدام یک معنی دارند. تعداد زیاد پسوندهای آنها هم معنای کلی کلمات و هم‌سایه‌های ظریف معنی آنها را تغییر می‌دهد. همه گونه‌های کچوا، بر خلاف زبان‌های ایزوله یا آمیخته [تامسون]، زبان‌های چسبنده بسیار منظمی هستند. ترتیب جملات عادی آنها SOV (موضوع – مفعول – فعل) است. ویژگی‌های دستوری قابل توجه عبارتند از صرف دوشخصی (افعال موافق با فاعل و مفعول)، اثبات (نشان
دوشخصی (افعال موافق با فاعل و مفعول)، اثبات (نشان دادن منبع و صحت دانش)، مجموعه‌ای از ذرات موضوع و پسوندهایی که نشان می‌دهند چه کسی از یک عمل سود می‌برد و نگرش گوینده نسبت به آن، اما برخی از انواع ممکن است برخی از ویژگی‌ها را نداشته باشند. منابع. Eastern Apurímac Quechua Arequipa-La Unión Quechua Classical Quechua Qayna Kunan Paqarin: Una introducción al quechua chanca. 2011
اوریول بوسکتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال، حرفه‌ای اهل اسپانیا است، که به عنوان هافبک دفاعی برای باشگاه فوتبال کلرمون فوت در لیگ ۱ بازی می‌کند. زندگی حرفه‌ای. بوسکتس که در سانت فلیو د گیکسلس، خیرونا، کاتالونیا به دنیا آمد، در سال ۲۰۰۷ در سن ۸ سالگی، پس از یک آزمایش موفقیت‌آمیز، به جوانان باشگاه فوتبال بارسلونا پیوست. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال اسپانیا، زیر ۱۷ سال اسپانیا، زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، و زیر ۲۱ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
جان ویک یک فرنچایز چندرسانه‌ای است. جان ویک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
هرولیند شالا (؛ ۱ فوریهٔ ۱۹۹۲) فوتبالیست حرفه‌ای است که به‌عنوان هافبک برای باشگاه ترکیه‌ای ارزروم‌اسپور و تیم ملی کوزوو بازی می‌کند. او پیش از این نمایندهٔ نروژ در رقابت‌های جوانان، و نمایندهٔ آلبانی در سطح زیر ۲۱ سال و سطح ملی بزرگسالان بود. حرفه باشگاهی. اسپارتا پراگ. در ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۱۵، شالا با تیم اسپارتا پراگ به لیگ برتر جمهوری چک پیوست. در ۲۳ فوریهٔ ۲۰۱۵، او با قرار گرفتن در ترکیب آغازین تیم، اولین بازی خود را با پیروزی خانگی با نتیجهٔ ۴–۱ مقابل تیم پریبرام انجام داد. لینگبی. در ۳۰ اوت ۲۰۱۷، شالا
پریبرام انجام داد. لینگبی. در ۳۰ اوت ۲۰۱۷، شالا به‌همراه تیم لینگبی به سوپرلیگ دانمارک راه یافت. او در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۷ با ورود به‌عنوان بازیکن تعویضی در دقیقهٔ ۶۹ به‌جای مارتین اورنسکوف، نخستین بازی خود با این تیم را در شکست خانگی با نتیجهٔ ۱–۳ مقابل راندرز تجربه کرد. استارت. شالا در ۴ اوت ۲۰۱۸ با قراردادی برای یک فصل با تیم استارت، که به‌تازگی به لیگ برتر فوتبال نروژ راه یافته‌بود، وارد لیگ برتر فوتبال نروژ شد. او در ۶ اوت ۲۰۱۸ اولین بازی خود با استارت را به‌عنوان بازیکن تعویضی در دقیقهٔ ۷۰ به‌جای توبیاس
به‌عنوان بازیکن تعویضی در دقیقهٔ ۷۰ به‌جای توبیاس کریستنسن، با شکست ۴–۱ خارج از خانه مقابل بران پشت سر گذاشت. وولرنگا. در ۱۱ فوریهٔ ۲۰۱۹، شالا با قراردادی دو ساله به تیم وولرنگا در لیگ برتر نروژ پیوست. در ۳۰ مارس ۲۰۱۹، او در ترکیب اصلی تیم قرار گرفت و نخستین بازی خود را در برد خانگی ۲–۰ مقابل میوندالن تجربه کرد. استابک. در ۵ مارس ۲۰۲۱، شالا به تیم استابک در لیگ برتر نروژ پیوست و در ۱۹ مهٔ ۲۰۲۱ اولین بازی خود با این تیم را در برابر باشگاه سابق خود، اود انجام داد. او در این بازی در ترکیب اصلی تیم قرار داشت و
داد. او در این بازی در ترکیب اصلی تیم قرار داشت و با دو پاس گل، در به ثمر رسیدن دو گل تیم خود و تساوی خانگی ۲–۲ نقش داشت. بی‌بی ارزوم‌اسپور. در ۹ سپتامبر ۲۰۲۱، استابک اعلام کرد که شالا به باشگاه ارزروم‌اسپور در لیگ دسته اول ترکیه منتقل خواهد شد. در همان روز، باشگاه استابک تأیید کرد که او به‌طور دائمی به ارزروم‌اسپور منتقل شده‌است. ملی. نروژ. شالا از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ به‌عنوان بازیکن نروژ و به‌ترتیب با تیم‌های زیر ۱۷ سال و زیر ۲۱ سال این کشور در رقابت‌های سطح بین‌المللی جوانان حضور داشته‌است و با این تیم‌ها
بین‌المللی جوانان حضور داشته‌است و با این تیم‌ها ۳ بازی دوستانه انجام داده‌است. آلبانی. زیر ۲۱ سال. در مهٔ ۲۰۱۳، هنگامی که او برای حضور در تیم‌های زیر ۲۱ سال آلبانی و نروژ دعوت شده‌بود، از تیم نروژ جدا شد؛ زیرا قصد داشت در عوض نمایندهٔ آلبانی باشد. در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۳، او اولین بازی خود برای تیم زیر ۲۱ سال آلبانی را با ۹۰ دقیقه بازی کامل در مقابل تیم زیر ۲۱ سال بوسنی و هرزگوین انجام داد. در ۵ مارس ۲۰۱۴، از او برای حضور در بازی پایانی مسابقات مقدماتی زیر ۲۱ سال اروپا یوفا ۲۰۱۵ مقابل اتریش دعوت شد. او در این
اروپا یوفا ۲۰۱۵ مقابل اتریش دعوت شد. او در این دیدار آغازگر بازی بود و آخرین گل تیم خود را در دقیقهٔ ۵۷ به‌ثمر رساند؛ این مسابقه با پیروزی خارج از خانه با نتیجهٔ ۱–۳ به پایان رسید. دو گل دیگر تیم را انیس گاوازاج و واسیل شکورتی به ثمر رساندند. بزرگسالان. در ۷ سپتامبر ۲۰۱۴، شالا توسط جیانی دی بیاسی، مربی تیم ملی فوتبال آلبانی، برای بازی مقدماتی یورو ۲۰۱۶ در مقابل تیم ملی پرتغال برای اولین بار به حضور در تیم ملی بزرگسالان دعوت شد. او در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۴ در بازی دوستانهٔ «گروه آی» در برابر تیم ملی فرانسه، میزبان
«گروه آی» در برابر تیم ملی فرانسه، میزبان یورو ۲۰۱۶، در دقیقهٔ ۷۶ به‌عنوان یار تعویضی وارد زمین شد و اولین بازی خود برای تیم بزرگسالان را انجام داد. او در یک بازی دیگر مقابل ایتالیا باری دیگر به‌عنوان بازیکن تعویضی در دقیقهٔ ۷۱ به میدان رفت. کوزوو. در ۳۰ اوت ۲۰۱۶، شالا برای حضور در بازی مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ در مقابل فنلاند به تیم ملی کوزوو دعوت شد. او در ۶ اکتبر ۲۰۱۶ در اولین بازی خود با تیم ملی کوزوو در مسابقهٔ مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ در مقابل تیم ملی کرواسی، در دقیقهٔ ۷۷ به‌عنوان یار تعویضی به‌جای آربر
در دقیقهٔ ۷۷ به‌عنوان یار تعویضی به‌جای آربر زنلی به میدان رفت. زندگی شخصی. شالا در پورشگرن، نروژ از پدر و مادری آلبانیایی-کوزوویی اهل درناس زاده شد. افتخارات. باشگاهی. اود
گامبیا یک کشور آفریقایی بسیار کوچک و باریک است که مرزهای آن در امتداد رود گامبیا شکل گرفته‌است. جمهوری گامبیا که در سواحل غربی آفریقا بین خط استوا و رأس السرطان قرار دارد، نوار باریکی از زمین را در دو طرف رودخانه گامبیا تشکیل می‌دهد. پهنای این کشور در بیشترین مقدار آن کمتر از ۴۸ کیلومتر است. گامبیا تقریباً در محاصره کامل سرزمینی سنگال قرار دارد و کوچکترین کشور غیرجزیره‌ای آفریقا است. گامبیا ۳۲۰ کیلومتر از دریا به سمت داخله آفریقا امتداد دارد. این کشور ۴۸ کیلومتر خط ساحلی دارد و مرز شرقی خاک آن ۲۴ کیلومتر
خط ساحلی دارد و مرز شرقی خاک آن ۲۴ کیلومتر بیشتر نیست. ویژگی غالب این کشور، یعنی رودخانه گامبیا، از ارتفاعات فوتا جالون در گینه آغاز می‌شود و به اقیانوس اطلس می‌ریزد. پایتخت کشور، بانجول (که تا سال ۱۹۷۳ باثورست نامیده می‌شد)، جایی است که رودخانه گامبیا به اقیانوس اطلس می‌ریزد. این کشور همچنین یکی از پرجمعیت‌ترین کشورهای آفریقا است. چند شهر موجود در این کشور در بالای رودخانه قرار دارند، اما بیشتر گامبیایی‌ها در روستاها زندگی می‌کنند. گروه‌های قومی اصلی شبیه به گروه‌های قومی در سنگال هستند و از اکثریت
شبیه به گروه‌های قومی در سنگال هستند و از اکثریت مالینکه تشکیل می‌شوند و همچنین شامل ولوف، فولانی، جولا، و سونینکه می‌شوند. اقتصاد گامبیا به شدت به تولید و صادرات بادام زمینی وابسته است. گامبیا به خاطر سواحل توریستی خود در کنار اقیانوس اطلس و به دلیل جوفوره، روستای اجدادی مشهور کونتا کینته، شخصیت اصلی رمان معروف ریشه‌ها، نوشته آلکس هیلی، شناخته شده‌است. منابع طبیعی این کشور، ماهی، تیتانیوم (روتیل و ایلمنیت)، قلع، زیرکونیوم ، ماسه سیلیس، خاک رس و نفت است. مرزها. شکل و اندازه نامتعارف این کشور نتیجه سازش‌های
شکل و اندازه نامتعارف این کشور نتیجه سازش‌های ارضی در قرن نوزدهم توسط بریتانیای کبیر، که کنترل رود گامبیا را در دست داشت، و فرانسه، که مستعمره مجاور، یعنی سنگال را اداره می‌کرد، است. مرزهای کنونی این کشور در سال ۱۸۸۹ پس از توافق بین بریتانیا و فرانسه مشخص شد. اغلب توسط گامبیایی‌ها ادعا می‌شود که فاصله مرزهای این کشور از رودخانه گامبیا با محدوده‌ای مطابقت دارد که توپ‌های توپخانهٔ نیروی دریایی بریتانیا در آن زمان می‌توانست از پایگاه‌های کنار رودخانه به آن برسد. با این حال، هیچ مدرک تاریخی برای تأیید این گفته
با این حال، هیچ مدرک تاریخی برای تأیید این گفته وجود ندارد. مرزهای گامبیا در واقع با استفاده از روش‌های بررسی دقیق توسط کمیسیون مرزی فرانسه و بریتانیا مشخص شد. مذاکرات دوره‌ای در قرن بیستم برای متحد کردن گامبیا و سنگال منجر به کنفدراسیون کوتاه‌مدت سنگامبیا (۱۹۸۲–۱۹۸۹) شد. ‌ آب و هوا. آب و هوای گامبیا نیمه‌گرمسیری با فصل گرم و بارانی مشخص از ژوئن تا اکتبر و فصل خشک سردتر از نوامبر تا مه است. شروع و پایان بارندگی‌ها با درجه حرارت بالا و رطوبت بالا مشخص می‌شود، در حالی که فصل خشک با بادهای بسامان و خشک
می‌شود، در حالی که فصل خشک با بادهای بسامان و خشک (هارماتان) که از صحرای مرکزی می‌وزد همراه است. دما از ۹ درجه سانتی‌گراد در ژانویه تا حداکثر ۴۳ درجه سانتی‌گراد در اکتبر متغیر است. به دلیل تأثیر خنک‌کننده اقیانوس، دما در امتداد ساحل کمتر از داخله است. بارندگی از سالی به سال دیگر متفاوت است، اما از میانگین سالانه ۴۸ اینچ در غرب تا ۳۴ اینچ بالای رودخانه متغیر است. به دلیل آب و هوای مرطوب و هوای پُرنمک در امتداد ساحل، فلز به سرعت در گامبیا زنگ می‌زند و خانه‌های نزدیک دریا ممکن است تحت تأثیر هوای نمکی خورنده
نزدیک دریا ممکن است تحت تأثیر هوای نمکی خورنده قرار گیرند. موریانه‌ها در تمام طول سال در خاک و وسایل چوبی به وفور یافت می‌شوند. در فصل خشک، بادهای هارماتان با گرد و غبار ریز می‌وزد. با این حال، دمای معتدل در طول فصل خشک با روزهای عمدتاً آفتابی به گامبیا یکی از دلپذیرترین آب و هواهایی غرب آفریقا را داده‌است. گامبیا با خطر خشک‌سالی روبه‌رو است به‌طوری که بارندگی آن در ۳۰ سال گذشته ۳۰ درصد کاهش یافته‌است.
جنگ کوهستانی () یا جنگ در کوهستان، به جنگی اطلاق می‌شود، که در کوه‌ها یا مناطق ناهموار مشابه انجام می‌گیرد. در جنگ‌ها، رشته‌کوه‌ها از اهمیت استراتژیک برخوردار می‌باشند، زیرا اغلب به‌عنوان یک مرز طبیعی عمل می‌کنند (به عنوان مثال بلندی‌های جولان) و ممکن است منشأ آب باشند. حمله به یک موقعیت دشمن آماده‌شده در زمین کوهستانی، به‌طور کلی مستلزم نسبت بیشتری از سربازان مهاجم، به سربازان مدافع، نسبت به جنگی است که در زمین هموار انجام می‌شود. کوه‌ها مخاطرات طبیعی مانند رعد و برق، وزش باد شدید، ریزش سنگ یا بهمن، انبوه
رعد و برق، وزش باد شدید، ریزش سنگ یا بهمن، انبوه برف، یخ، سرمای شدید و یخچال‌های طبیعی با شکاف‌های خود را به همراه دارند. تاریخچه. جنگ دوم پونیک. در سال ۲۱۸ پیش از میلاد، هانیبال، فرمانده ارتش کارتاژ، سربازان، سواره نظام و فیل‌های آفریقایی را از طریق آلپ عبور داد تا با نزدیک شدن به رم از شمال شبه جزیره ایتالیا، آن را فتح کند. دولت روم از این بابت آسوده‌خاطر بود زیرا آلپ به عنوان یک مانع طبیعی امن برای مهاجمان احتمالی در نظر گرفته می‌شد. در دسامبر ۲۱۸ پیش از میلاد، نیروهای کارتاژ با استفاده از فیل‌ها،
از میلاد، نیروهای کارتاژ با استفاده از فیل‌ها، نیروهای رومی را در شمال شکست دادند. بسیاری از فیل‌ها از هوای سرد و بیماری‌های معمول آب و هوای اروپا جان سالم به در نبردند. ارتش هانیبال به مدت ۱۵ سال با نیروهای رومی در ایتالیا جنگید اما نتوانست رم را فتح کند. کارتاژ در نهایت در سال ۲۰۲ پیش از میلاد توسط ژنرال رومی، اسکیپیو آفریکانوس، در نبرد زاما در شمال آفریقا شکست خورد. تاریخ مدرن اولیه. گفته می‌شود اصطلاح جنگ کوهستانی در قرون وسطی و پس از آن ظهور کرد که پادشاهی‌های اروپایی در نبرد با ارتش‌های کنفدراسیون
اروپایی در نبرد با ارتش‌های کنفدراسیون قدیمی سوئیس در آلپ با مشکل مواجه شدند. سوئیسی‌ها در واحدهای کوچک‌تر می‌جنگیدند و در برابر یک ارتش عظیم و غیرقابل مانور، نقاط برتری را به دست می‌گرفتند. سبک‌های مشابه حمله و دفاع بعدها توسط چریک‌ها، پارتیزان‌ها و نیروهای نامنظم به کار گرفته شد که پس از حمله در کوه‌ها پنهان می‌شدند و این امر، مقابله با ارتش منظم را دشوار می‌کرد. در لشکرکشی ناپلئون بناپارت به ایتالیا، لشکرکشی الکساندر سوورف به ایتالیا و سوئیس و شورش ۱۸۰۹ در تیرول، جنگ کوهستانی نقش بزرگی ایفا کرد. نمونه
در تیرول، جنگ کوهستانی نقش بزرگی ایفا کرد. نمونه دیگری از جنگ کوهستانی، عبور از رشته کوه‌های آند بود که توسط ارتش آرژانتینی آند به فرماندهی ژنرال خوزه د سن مارتین در سال ۱۸۱۷ انجام شد. یکی از لشکرها از کوه‌هایی با ارتفاع بیش از ۵۰۰۰ متر بالا رفت. جنگ قفقاز یک درگیری نظامی در قرن نوزدهم بین امپراتوری روسیه و مردم مختلف قفقاز شمالی بود که در طول فتح قفقاز توسط روسیه در برابر انقیاد مقاومت می‌کردند. اولین حمله بریتانیا به افغانستان در سال ۱۸۴۲ پایان یافت، زمانی که ۱۶۰۰۰ سرباز بریتانیایی و همراهانشان هنگام
که ۱۶۰۰۰ سرباز بریتانیایی و همراهانشان هنگام عقب‌نشینی از کابل از طریق هندوکش به هند کشته شدند. جنگ جهانی اول. جنگ کوهستانی بار دیگر در طول جنگ جهانی اول، زمانی که برخی از کشورهای درگیر در جنگ، لشکرهای کوهستانی داشتند که آزمایش نشده بودند، مورد توجه قرار گرفت. دفاع اتریش-مجارستان با بهره‌گیری از زمین‌های آلپ جولیان و دولومیت‌ها، جایی که سرمازدگی و بهمن از گلوله کشنده‌تر بودند، حملات ایتالیا را دفع کرد. در تابستان ۱۹۱۸، نبرد سن ماتئو در جبهه ایتالیا رخ داد و در بالاترین ارتفاع از هر نبرد دیگری در طول جنگ
و در بالاترین ارتفاع از هر نبرد دیگری در طول جنگ انجام شد. در دسامبر ۱۹۱۴، حمله دیگری توسط انور پاشا، فرمانده عالی عثمانی، با ۹۵۰۰۰ تا ۱۹۰۰۰۰ سرباز علیه روس‌ها در قفقاز آغاز شد. با اصرار بر حمله مستقیم علیه مواضع روسیه در کوهستان در قلب زمستان، نتیجه ویرانگر بود و انور ۸۶ درصد از نیروهای خود را از دست داد. جنگ جهانی دوم. نمونه‌هایی از جنگ کوهستانی که در طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت عبارتند از نبرد قفقاز، نبردهای نارویک، لشکرکشی مسیر کوکودا، نبرد آتو، عملیات رایندیر، عملیات گانتلت، عملیات انکور
آتو، عملیات رایندیر، عملیات گانتلت، عملیات انکور و دفاع بریتانیا در نبرد هنگ کنگ. یکی از تاکتیک‌های کمین که در طول نبردهای نارویک علیه آلمانی‌ها استفاده شد، از پیچ‌های تند استفاده می‌کرد. مدافعان خود را بالای سر آنها قرار می‌دادند و وقتی مهاجمان به نقطه‌ای خاص در زیر، موازی با خودشان، رسیدند، آتش می‌گشودند. این کار مهاجمان را مجبور به عقب‌نشینی، ادامه دادن زیر آتش یا تلاش برای بالا رفتن از کوه به روش دیگری می‌کرد. این تاکتیک می‌توانست از قبل برنامه‌ریزی شود یا توسط یک نیروی در حال عقب‌نشینی به کار گرفته
یا توسط یک نیروی در حال عقب‌نشینی به کار گرفته شود. یکی دیگر از تاکتیک‌های مورد استفاده، «حمله دسته‌ای صعودی» بود. مهاجمان با کمک هوای بد یا دید کم، مواضع بالاتر دشمن را از روی زمین رصد می‌کردند. یک تیم مسلسل سبک از فاصله دور به سمت مواضع بالای دشمن آتش می‌گشود و پوششی برای سربازان باقی مانده فراهم می‌کرد تا به تدریج پیشروی کنند. جنگ افغانستان. در طول تاریخ، اما به ویژه از سال ۱۹۷۹، عملیات‌های جنگی کوهستانی زیادی در سراسر افغانستان انجام شده است. از زمان حمله ائتلاف به افغانستان در سال ۲۰۰۱، این عملیات‌ها
ائتلاف به افغانستان در سال ۲۰۰۱، این عملیات‌ها عمدتاً در استان‌های شرقی کنر و نورستان انجام شده‌اند. کنر و نورستان شرقی از مناطق استراتژیک هستند، زیرا این منطقه یک مسیر نفوذ عمده به افغانستان را تشکیل می‌دهد و شورشیان می‌توانند از هر نقطه‌ای در امتداد مرز با پاکستان وارد این استان‌ها شوند تا به شبکه وسیعی از دره‌های رودخانه‌ای دسترسی پیدا کنند. در آن بخش از افغانستان (فرماندهی منطقه‌ای شرق)، نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا سبکی ترکیبی از جنگ کوهستانی را اتخاذ کرد که شامل نظریه ضد شورش است که در آن جمعیت به
کرد که شامل نظریه ضد شورش است که در آن جمعیت به عنوان مرکز ثقل در جنگ از اهمیت بالایی برخوردار است. در مبارزه با شورش، تصرف و حفظ قلمرو اهمیت کمتری نسبت به جلوگیری از تلفات غیرنظامیان دارد. اهداف اصلی مبارزه با شورش، جلب حمایت مردم و در نتیجه مشروعیت بخشیدن به دولت است، نه تمرکز بر شکست نظامی شورشیان. اجرای دکترین مبارزه با شورش در کنر و نورستان دشوار بوده است. در مناطق کوهستانی کم‌جمعیت شرق افغانستان، استراتژیست‌ها طرفدار حفظ مناطق مرتفع، یک اصل جنگ کوهستانی کلاسیک، بوده‌اند. این استدلال نشان می‌دهد که
کلاسیک، بوده‌اند. این استدلال نشان می‌دهد که اگر نیروهای ضدشورش، مناطق مرتفع را از دشمن دریغ نکنند، شورشیان می‌توانند به دلخواه خود حمله کنند. در کنر و نورستان، نیروهای آمریکایی به دنبال کردن سبکی ترکیبی از جنگ ضدشورش ادامه دادند که تمرکز آن بر جلب نظر مردم و جنگ کوهستانی بود و نیروهای آمریکایی مناطق مرتفع را تصرف و حفظ می‌کردند. آموزش. هزینه آموزش نیروهای کوهستانی مانع از آن می‌شود که آنها در دستور نبرد اکثر ارتش‌ها قرار گیرند، به جز آنهایی که منطقاً انتظار دارند در چنین زمینی بجنگند. آموزش جنگ کوهستانی
دارند در چنین زمینی بجنگند. آموزش جنگ کوهستانی دشوار است و در بسیاری از کشورها منحصراً در اختیار واحدهای نخبه مانند نیروهای ویژه یا کماندوها قرار دارد که به عنوان بخشی از وظایفشان باید توانایی جنگیدن در زمین‌های دشوار مانند تفنگداران دریایی سلطنتی را داشته باشند. واحدهای عادی نیز ممکن است گاهی اوقات آموزش‌هایی از این دست را انجام دهند.
بهاوالپور () منطقه‌ای در هند بریتانیا و بعدها پاکستان بود، که پس از انحلال طرح یک واحدی با پنجاب غربی ترکیب شد تا ایالت مدرن پنجاب امروزی تشکیل داده شود. از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ به عنوان یک ایالت خودمختار شناخته می‌شد.
کونتا کینته () (حدود ۱۷۵۰ - حدود ۱۸۲۲) شخصیتی در رمان ریشه‌ها، نوشته آلکس هیلی نویسنده آمریکایی است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. شخصیت کونتا کینته بر اساس یکی از اجداد هیلی، مردی گامبیایی بنا شده‌است که در سال ۱۷۵۰ به دنیا آمد، به بردگی رفت و در سال ۱۸۲۲ درگذشت. داستان زندگی کونتا کینته در دو مجموعه تلویزیونی ساخت ایالات متحده بر اساس این کتاب شکل گرفت: مینی‌سریال تلویزیونی اصلی ریشه‌ها در سال ۱۹۷۷، و بازسازی سال ۲۰۱۶ با همین نام. در مینی‌سریال اصلی، این شخصیت به عنوان یک نوجوان توسط لوار بارتون و در بزرگسالی
به عنوان یک نوجوان توسط لوار بارتون و در بزرگسالی توسط جان آموس به تصویر کشیده شد. در مینی‌سریال ۲۰۱۶، او توسط مالاکای کربی به تصویر کشیده شده‌است. برتون در سال ۱۹۸۸ نقش خود را باری دیگر در فیلم تلویزیونی بازی کرد. زندگی‌نامه بر اساس کتاب ریشه‌ها. بر اساس کتاب ریشه‌ها، کونتا کینته در حدود سال ۱۷۵۰ در روستای ماندینکا در جوفوره، در گامبیا به دنیا آمد. او در یک خانواده مسلمان بزرگ شد. در سال ۱۷۶۷، زمانی که کونتا در جستجوی چوب برای ساختن طبل برای برادر کوچکترش بود، چهار مرد او را تعقیب کردند، او را محاصره
بود، چهار مرد او را تعقیب کردند، او را محاصره کردند و به اسارت گرفتند. کونتا از خواب بیدار شد و خود را با چشمان بسته، دهان بسته، مقید و زندانی دید. او و دیگران را برای یک سفر چهارماهه به آمریکای شمالی سوار کشتی انتقال برده لرد لیگونیر کردند. کونتا از سفر به مریلند جان سالم به‌در برد و به جان والر (رینولدز در مینی‌سریال ۱۹۷۷)، صاحب مزرعه ویرجینیا در شهرستان اسپاتسیلوانیا فروخته شد. او نام کونتا را به توبی تغییر داد (این نام‌گذاری در بازسازی ۲۰۱۶ از سوی الیزایت، همسر جان، انجام شد). او نامی را که صاحبانش بر
همسر جان، انجام شد). او نامی را که صاحبانش بر او تحمیل کرده بودند رد کرد و از صحبت با دیگران خودداری کرد. پس از دستگیری در آخرین تلاش از چهار تلاش برای فرار، برده‌داران به او یک انتخاب دادند: اخته شود یا پای راستش بریده شود. او بریده شدن پا را انتخاب کرد و آن افراد نیمه جلویی پای راست او را بریدند. با گذشت سال‌ها، کونتا، که اکنون متعلق به برادر جان، دکتر ویلیام والر بود، به سرنوشت خود تسلیم شد و با بردگان دیگر وارد معاشرت شد، در حالی که هرگز هویت و اصل خود را فراموش نکرد. کونتا با زنی برده به نام بل والر
را فراموش نکرد. کونتا با زنی برده به نام بل والر ازدواج کرد و صاحب دختری به نام کیزی (کی‌سا در زبان ماندینکا) شد که در زبان مادری کونتا به معنای «پایداری» است. کونتا به دنبال آن بود تا در برابر فروخته شدن کیزی جلوگیری کند. هنگامی که کیزی در اواخر نوجوانی خود بود به کارولینای شمالی فروخته شد. زمانی که ویلیام والر متوجه شد که کیزی برای یک مرد جوان برده به نام نوح که عاشق او بود، یک کارت مسافرتی جعلی نوشته‌است، برملا شد که «میسی آن»، خواهرزاده صاحب مزرعه، خواندن و نوشتن را مخفیانه به او آموخته اشت. صاحب جدید
و نوشتن را مخفیانه به او آموخته اشت. صاحب جدید کیزی، توماس لی (مور در مینی‌سریال ۱۹۷۷) بلافاصله به کیزی تجاوز کرد. او با این تجاوز، تنها فرزندش را به دنیا آورد و این فرزند را به نام برده اولش جورج نامید (یا بر اساس مینی‌سریال سال ۲۰۱۶ به نام پدرش). جورج زندگی خود را با برچسب «جورج مرغی» سپری کرد، زیرا وظایف محول شده به او تنها شامل مراقبت از مرغ‌ها و خروس جنگی‌های اربابش بود. در این رمان، کیزی هرگز از سرنوشت والدینش آگاه نمی‌شود. او بقیه عمر خود را به عنوان یک فرد کمکی در مزرعه لیا در کارولینای شمالی
عنوان یک فرد کمکی در مزرعه لیا در کارولینای شمالی می‌گذراند. با توجه به مینی‌سریال سال ۱۹۷۷، کیزی برای بازدید از مزرعه رینولدز در اواخر عمرش بازگردانده می‌شود. او متوجه می‌شود که مادرش به مزرعه دیگری فروخته شده‌است و پدرش دو سال بعد، در سال ۱۸۲۲، در اثر دلتنگی‌های زیاد درگذشته‌است. او قبر پدر را پیدا می‌کند و از روی آن نام توبی را که نام بردگی او بود، خط می‌کشد و به جای آن نام واقعی او یعنی کونتا کینته را حک می‌کند. کیزی تنها فرد از اجداد نویسنده داستان، آلکس هیلی، است که با کونتا کینته مرتبط بود و اکثریت
هیلی، است که با کونتا کینته مرتبط بود و اکثریت عمر خود را در بردگی به‌سر برد. بخش آخر کتاب به نسل‌های بین کیزی و آلکس هیلی می‌پردازد و رنج‌ها، شکست‌ها و پیروزی‌های نهایی آن‌ها در آمریکا را توصیف می‌کند. آلکس هیلی می‌گوید که نسل هفتم از تبار کونتا کینته است.
انور عبدالملک (; – )، اندیشمند سیاسی و دانشجوی مارکسیست ادبیات و فلسفه عرب بود. وی همچنین مؤلف کتاب «"شرق‌شناسی در بحران"» است. انور در در خانواده‌ای قبطی در قاهره مصر به دنیا آمد و در همان شهر در دانشکده یسوعی فرانسوی به تحصیل پرداخت. وی برای ادامه تحصیلات خود به دانشگاه عین الشمس و سپس دانشگاه سوربن رفت. وی چندین سال به تدریس در دبیرستان الحوریه در قاهره مشغول بود، سپس به پاریس نقل مکان کرد و در آنجا در مرکز ملی پژوهش‌های علمی مشغول به کار شد. انور عبدالملک در کنار ادوارد سعید، الطیباوی و ترنر به نقد
در کنار ادوارد سعید، الطیباوی و ترنر به نقد شرق‌شناسی پرداخت و «شرق‌شناسی» را به منزله ابزاری امپریالیستی که در خدمت استعمارگری و برده‌سازی بخش‌هایی از به اصطلاح جهان سوم می‌دانست. بنا به گفته وی، هدف اصلی‌اش بازسنجی روش‌هایی بود که شرق‌شناسان به کار می‌گرفتند.