payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به آیین مسیح گروید و مسیحیت آیین رسمی رومیان شد که طبعاً وی را حامی مسیحی‌های ایران نیز می‌کرد. این امر موجب می‌شد که وقتی شاپور در صدد جنگ با روم برآید، مسیحی‌هایی که در این اوقات در قلمرو شاهنشاهی ایران تعدادشان، تدریجاً زیاد هم شده بود، نسبت به روم علاقه و احساسات موافق نشان دهند و چنان‌که از قول خود شاپور نقل شده‌است در سرزمین وی سکونت ورزند و در عین حال دوستدار دشمن وی قیصر روم باشند. مسیحیت در سال ۳۰۰ میلادی در ارمنستان به رسمیت شناخته شد و کنستانتین یکم امپراتور روم نیز در سال ۳۱۳ میلادی فرمان آزادی
امپراتور روم نیز در سال ۳۱۳ میلادی فرمان آزادی مسیحیان را صادر کرد. کنستانتین در هنگام جنگ، اسقفان و روحانیون مسیحی را به همراه داشت تا برای پیروزی او دعا کنند. این اوضاع آیین مسیحیت را که پیش از آن جز به عنوان یک آیین غیرمجاز قلمداد نشده بود به آیین دشمن تبدیل کرد این احوال سیاست تعقیب و تعصب را که از زمان کرتیر موبد، تقریباً فراموش شده بود، دوباره در ایران احیاء کرد. با شروع جنگ با روم تعقیب و آزار مسیحی‌های ایران هم که شاه ایران به آن‌ها به چشم یک دشمن خانگی می‌نگریست، شروع شد. شاپور برخلاف موبدان عصر،
می‌نگریست، شروع شد. شاپور برخلاف موبدان عصر، ظاهراً مسیحی‌ها را بیشتر به عنوان یک مسئلهٔ سیاسی تلقی می‌کرد. تعقیب عیسویان ایران از سال ۳۳۹ میلادی آغاز یافت. در کتب سریانی «اعمال شهدا» آزار و تعقیب عیسویان که مدت دویست سال، با فواصل چند به طول انجامید، نوشته شده‌است. این کتب با اینکه از روی تعصب شدید نگاشته شده و به افسانه‌های بسیار زینت یافته‌است، از آنجا که متکی به اسناد و روایات معتبر است. از منابع بسیار خوب به‌شمار می‌آید. ژاپن. اولین مبلغان انجمن عیسی در سال ۱۵۴۲ از پرتغال وارد کیوشو شدند و باروت را با
سال ۱۵۴۲ از پرتغال وارد کیوشو شدند و باروت را با خود به ژاپن آوردند. فرانسیسکو خاویر در سال ۱۵۵۰ وارد شد. بعدها، فعالیت‌های تبلیغی کلیسای کاتولیک منحصراً توسطیسوعی‌ها و فرقه‌های متعصب راهبان صدقه‌گیر مانند فرانسیسکن‌ها و فرقه دومینیکن انجام شد. هنگام غسل تعمید، به نوکیشان «نام مسیحی» پرتغالی داده می‌شد و تشویق می‌شدند تا عادات فرهنگی غربی را اتخاذ کنند. این عمل باعث ایجاد سوءظن شد که این نوکیشان در واقع عوامل خارجی هستند که برای براندازی نظم اجتماعی محلی کار می‌کنند. اولین موفقیتی که مسیحیت در ژاپن شاهد
کار می‌کنند. اولین موفقیتی که مسیحیت در ژاپن شاهد بود در کیوشو رخ داد. تغییر دین اربابان محلی مانند اومورا سومیتادا، آریما یوشی‌سادا، و اوتومو سورین منجر به تغییر مذهب بسیاری از رعایای آنها شد. تغییر مذهب چندین مقام برجسته در منطقه جنوب ژاپن احتمالاً به دلیل ماهیت غیرمتمرکز دوره جنگ‌های داخلی ژاپن بود که در آن جنگ سالاران برای کنترل اراضی بین خود رقابت می‌کردند. این خلأ قدرت برخی از جنگ سالاران را به این باور رساند که گشودن بیشتر منطقه‌شان در برابر خارجی‌ها منجر به کسب مزیت خواهد شد. در زمان اودا نوبوناگا،
منجر به کسب مزیت خواهد شد. در زمان اودا نوبوناگا، یسوعی‌ها از حمایت او برخوردار بودند. جانشین اودا نوبوناگا، تویوتومی هیده‌یوشی ابتدا از مسیحیت حمایت کرد، اما بعداً با انتشار فرمان اخراج مبلغان مسیحی از ژاپن سیاست خود را تغییر داد و فعالیت‌های تبلیغی را ممنوع کرد. پس از فتح کیوشو، هیده‌یوشی از جنوب ژاپن بازدید کرد و به این باور رسید که یسوعی‌ها ژاپنی‌ها را به عنوان برده به خارج از کشور می‌فروشند، مسیحیان عبادتگاه‌ها و معابد را ویران می‌کنند و مردم مجبور به گرویدن به مسیحیت می‌شوند که در نتیجه فرمان اخراج
گرویدن به مسیحیت می‌شوند که در نتیجه فرمان اخراج مبلغان مسیحی صادر شد. الساندرو والیگنانو، در ۱۴ دسامبر ۱۵۸۲ نامه ای به فرماندار کل فیلیپین به نام فرانسیسکو دو ساند نوشت و در آن اظهار داشت که «فتح ژاپن با قدرت نظامی غیرممکن است و تبدیل ژاپن به مسیحیت مهم‌ترین وظیفه کلیسا است.» محققان همچنین این نظریه را مطرح می‌کنند که هیده‌یوشی معتقد بود مأموریت واقعی مبلغان مسیحی تبدیل جمعیت ژاپنی به مسیحیت، سرنگونی دولت و تبدیل آن به یک مستعمره است. در اواخر دهه ۱۵۸۰، مبلغ و مأمور انجمن عیسی، گاسپار کوئلیو تلاش کرد تا
و مأمور انجمن عیسی، گاسپار کوئلیو تلاش کرد تا محوری از نوکیشان مسیحی (کیریشیتان) در میان اربابان فئودالی جنوبی یا دایمیوها ایجاد کند که از تصرف مسلحانه مسیحی بر ژاپن حمایت کنند. قرار بود تسلیحات از پایگاه‌های استعماری امپراتوری پرتغال در جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا تهیه شود، اما این طرح توسط دولت تویوتومی هیده‌یوشی شناسایی شد و به نتیجه نرسید. بعداً، در سال ۱۵۹۶، یک گالئون اسپانیایی در ساحل شیکوکو در طی حادثه کشتی سان فیلیپ خراب شد. ناخدای آن، پس از گفتگو، به مقام‌های ژاپنی القا کرد که شیوه عمل اسپانیایی
به مقام‌های ژاپنی القا کرد که شیوه عمل اسپانیایی برای براندازی جوامع بومی از درون، از طریق تغییر مسیحیت انبوه قبل از فتح است. تویوتومی هیده‌یوشی، مشاور ارشد (کانپاکو و سشو) امپراتور، اولین سرکوب مرگبار مسیحیت که به نام ۲۶ شهید ژاپن شهرت دارد را در این زمان آغاز کرد. در سال ۱۶۳۷، ماتسوکورا کاتسوایه ارباب فئودالی قلمروی شیمابارا در جنوب ژاپن مالیات بالایی را بر مردم و مسیحیان تحمیل کرد. بالا بودن مالیات، همراه با قحطی، به شورش شیمابارا منجر شد. ابتدا این یک جنبش دهقانی بود، اما بعداً مسیحیان به شورش پیوستند
دهقانی بود، اما بعداً مسیحیان به شورش پیوستند و در نتیجه شوگون‌سالاری توکوگاوا مسیحیت را ممنوع کرد. این بزرگ‌ترین شورش در دوره ادو و تاریخ ژاپن بود و شوگون‌سالاری توکوگاوا را متقاعد کرد که مسیحیت تهدیدی برای آنها است و باعث شد ژاپن را برای تقریباً ۲۵۰ سال از جهان خارج منزوی کنند. در سال ۱۸۲۵، محقق نظامی آیزاوا سیشیسای در دوره ادو مجموعه‌ای از مقاله‌ها را منتشر کرد تا به دولت شوگون‌سالاری توکوگاوا ارائه شود، در میان چیزهای دیگر، تهدید حاکمیت ژاپن توسط مسیحیت بود. در این مقاله‌ها، او مطرح کرد که قدرت‌های
بود. در این مقاله‌ها، او مطرح کرد که قدرت‌های اروپایی و آمریکایی از مسیحیت به‌عنوان یک سلاح فرهنگی استفاده می‌کنند که بوسیله آن می‌توان جمعیت‌های بومی را علیه دولت‌های خود به منظور تسهیل فتح و استعمار به کار برد. این متن مستقیماً در مورد رویارویی دوران تویوتومی با یسوعی‌ها بحث می‌کرد و هشدار می‌داد که کشورهای آسیا، به‌ویژه ژاپن و چین، به‌عنوان آخرین ملت‌های بازمانده که سیاست‌های غیر مبتنی بر دین‌های ابراهیمی را حفظ می‌کنند، از نظر جغرافیایی و سیاسی منزوی شده‌اند. هند. اولین کسانی که در گوا در حاشیه جنوب
شده‌اند. هند. اولین کسانی که در گوا در حاشیه جنوب غربی هندوستان به مسیحیت گرویدند، زنان بومی گوا بودند که با مردان پرتغالی ازدواج کردند که با آلفونسو دو آلبوکرکی در جریان فتح گوا توسط پرتغالی‌ها در سال ۱۵۱۰ وارد شدند. مبلغان مذهبی مختلف (فرانسیسکن‌ها، دومینیکنها، یسوعی‌ها، آگوستینیان و غیره) از پرتغال به گوا فرستاده شدند تا منشور پاپ به نام رومانوس پونتیفکس را عملی کنند. پاپ در این منشور تبلیغ دین مسیح در آسیا را به پرتغالی‌ها (پادروادو) اعطا کرده بود. مقام‌های پرتغالی برای ترویج همسان‌سازی گواهای بومی با
پرتغالی برای ترویج همسان‌سازی گواهای بومی با مردم پرتغال، در گوا از این مبلغان حمایت می‌کرد. افزایش سریع نوکیشان در گوا بیشتر نتیجه کنترل اقتصادی و سیاسی پرتغالی‌ها بر هندوها بود، که رعیت‌های پادشاهی پرتغال بودند. در دهه ۱۵۸۰، کل جمعیت گوا حدود ۶۰۰۰۰ نفر بود که جمعیت هندوها در آن زمان حدود یک سوم یا ۲۰۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد.تفتیش عقاید گوا توسعه یافتهٔ تفتیش عقاید پرتغالی در هند پرتغالی بود. هدف آن اجرای ارتدکس کاتولیک و وفاداری به مقر رسولی روم پاپ بود. تفتیش عقاید در درجه اول بر نو مسیحیان متهم به انجام
عقاید در درجه اول بر نو مسیحیان متهم به انجام مخفیانه ادیان سابق خود و مسیحیان قدیمی مسیحیان قدیم متهم به دخالت در اصلاحات پروتستانی قرن شانزدهم متمرکز بود.تفتیش عقاید گوا در سال ۱۵۶۰ تأسیس شد، از ۱۷۷۴ تا ۱۷۷۸ برای مدت کوتاهی سرکوب شد و پس از آن ادامه یافت تا سرانجام در سال ۱۸۱۲ لغو شد. بیش از ۹۰٪ از مردم گوان در فتوحات قدیمی در اوایل دهه ۱۷۰۰ کاتولیک شدند. زندی (مالیات) یک مالیات مذهبی تبعیض‌آمیز بود که توسط دولت مسیحی پرتغالی دوران استعمار مسیحی در گوا، دامائون و دیو در سال ۱۷۰۴ بر اقلیت هندو گوان تحمیل
و دیو در سال ۱۷۰۴ بر اقلیت هندو گوان تحمیل شد. این مالیات مشابه مالیات تبعیض‌آمیز جزیه بود که توسط حاکمان مسلمان منطقه بر هندوها تحمیل شد. این مالیات در فرمول اولیه خود با این بهانه معرفی شد که هندوها مالک هیچ زمینی در گوا نبودند و فقط مسیحیان صاحب زمین بودند. درآمدهای زمین توسط کاتولیک‌های گوان در گوا پرداخت می‌شد، و کلیسای منطقه استدلال می‌کرد که مالیات زندی باعث می‌شود هندوها سهم منصفانه خود را بپردازند. مالیات و نرخ مالیات بر هندوها، تبدیل به شکلی توهین‌آمیز از تبعیض مذهبی شد. به گفته رنه برندسه،
توهین‌آمیز از تبعیض مذهبی شد. به گفته رنه برندسه، مالیات زندی از سوی کنفدراسیون همسایه امپراتوری مراتا نمونه‌ای از عدم تحمل مذهبی در نظر گرفته شد و رهبر محلی آن، گوویند داس پنت، لغو مالیات تبعیض‌آمیز علیه هندوها را به عنوان شرط برای توافقنامه آتش‌بس متقابل اعلام کرد. دولت گوان در ابتدا نپذیرفت و اظهار داشت که مالیات زندی مربوط به کلیسا است و دولت پرتغال نمی‌تواند در آن دخالت کند. مالیات زندی که تا سال ۱۷۰۵ به تمام مستعمرات پرتغالی در شبه قاره هند گسترش یافت، در سال ۱۸۴۰ لغو شد، هنگامیکه خوزه خواکیم لوپس دی
در سال ۱۸۴۰ لغو شد، هنگامیکه خوزه خواکیم لوپس دی لیما - فرماندار کل گوا آن را به عنوان «خراج ظالمانه، نفرت‌انگیز و مالیات سرانهٔ مسخره» بر هندوها اعلام کرد. در ویتنام تحت کنترل فرانسه، و کره تحت کنترل ژاپن، مبلغان مسیحی از نظر عضوگیری موفقیت چشمگیری داشتند. مسیحیت تأثیر نامحسوسی داشت و به نوسازی‌کننده بالقوه فراتر از جمعیت تبدیل‌شده رسید. معرفی طب اروپایی و همچنین معرفی شیوه‌ها و آرمان‌های سیاسی اروپایی مانند آزادی مذهبی، آموزش جمعی، چاپ انبوه، روزنامه‌ها، سازمان‌های داوطلبانه، اصلاحات استعماری و به ویژه
سازمان‌های داوطلبانه، اصلاحات استعماری و به ویژه لیبرال دموکراسی اهمیت ویژه‌ای داشتند. با این حال، تحقیقات جدیدتر هیچ رابطه معناداری بین مبلغان پروتستان و توسعه دموکراسی پیدا نمی‌کند. آفریقا. اگرچه برخی تلاش‌های اولیه دربارهٔ تبلیغ مسیحیت در آفریقا در مقیاس کوچک انجام شده بود، اما فعالیت‌های تبلیغی عمده از اروپا و آمریکای شمالی در اواخر قرن نوزدهم، در طول تلاش برای تقسیم آفریقا انجام شد. بشارت دهندگان مسیحی از نزدیک درگیر فرایند استعمار در جنوب آفریقا بودند. مبلغان به‌طور فزاینده‌ای دریافته بودند که برای
مبلغان به‌طور فزاینده‌ای دریافته بودند که برای آفریقایی‌هایی که به تئوری‌های وابسته به علوم الهی پاسخ نمی‌دهند، خدمات پزشکی و آموزشی که می‌توانند ارائه کنند بسیار استقبال می‌شود. هنگامی که مبلغان مسیحی به آفریقا آمدند، واکنش برخی از مردم بومی بسیار خصمانه بود و مبلغان را در آفریقا را قبول نداشتند. با وجود اینکه تعدادی مبلغ مسیحی بودند که بومیان آفریقا را به روش‌های غیر مسیحی استعمار کردند. برخی از مبلغان مذهبی وقف استعمار از طریق راه‌های مسالمت‌آمیز بودند و واقعاً فکر می‌کردند که به مردم آفریقا باید آموزش
واقعاً فکر می‌کردند که به مردم آفریقا باید آموزش داده شود که عیسی ناجی آنهاست. در اواخر قرن نوزدهم، موانگای دوم، بوگاندا (شاه یا کاباکای بوگاندا)، به دلیل ترس از براندازی فرهنگی و سیاسی با چشم‌انداز فتح نهایی بوگاندا توسط مسیحیان، با مبلغان مسیحی امپراتوری بریتانیا درگیر شد. در سال ۱۸۸۶، موانگای دوم، بوگاندا کارزار سرکوب خشونت‌آمیز مسیحیت را که منجر به رویداد شهدای اوگاندا شد را آغاز کرد. انگلیسی‌ها به سرعت برای خلع او از سلطنت حرکت کردند و از قیام مسلحانه نوکیشان مسیحی و مسلمانان محلی حمایت کردند. او در
نوکیشان مسیحی و مسلمانان محلی حمایت کردند. او در سال ۱۸۸۸ در تپه منگو، اوگاندا توسط یک نیروی نظامی تحت امر برادر ناتنی‌اش، یک نوکیش مسیحی، شکست خورد. پس از یک دوره ناآرامی سیاسی، موانگا موافقت کرد که اختیارات موقت خود را به شرکت امپریال بریتانیای شرق آفریقا در ازای اجازه بازگشت اسمی به تاج و تخت تسلیم کند. پس از آن، پادشاهی بوگاندا اساساً تحت‌الحمایه بریتانیا شد و از نظر سیاسی منحل شد. خود موانگا در نهایت مسیحی مرد. مبلغان کاتولیک فرانسوی در املاک استعماری گسترده در آفریقا کار می‌کردند. با این حال، در
گسترده در آفریقا کار می‌کردند. با این حال، در اتیوپی (حبشه)، چهار خواهر فرانسیسکن فرانسوی در سال ۱۸۹۷ وارد شدند که توسط مبلغان کاپوچین به آنجا احضار شده بودند. در سال ۱۹۲۵، آنها بسیار تثبیت شده بودند و یک یتیم خانه، یک داروخانه، یک کلنی جذامیان و ۱۰ مدرسه با ۳۵۰ دانش آموز دختر را اداره می‌کردند. این مدارس برای اتیوپیایی‌های طبقات بالا بسیار جذاب بودند. در آفریقای غربی فرانسه در دهه ۱۹۳۰، یک بحث جدی بین مبلغان فرانسوی از یک طرف، و رهبری محلی طبقه بالای جامعه که برای آماده شدن برای رهبری نهایی در مدارس
جامعه که برای آماده شدن برای رهبری نهایی در مدارس فرانسه شرکت می‌کردند، شکل گرفت. بسیاری از آنها مارکسیست شده بودند و مقامات فرانسوی نگران بودند که انقلابیون چپ افراطی که در میان رهبران محلی طبقه بالا بودند به دنبال سرنگونی آنها باشند. فرانسوی‌ها اولویت‌ها را به ایجاد مدارس روستایی برای طبقات پایین فقیر و تلاش برای حمایت از فرهنگ بومی آفریقا و تولید همکاران قابل اعتماد با رژیم فرانسه تغییر دادند. فرانسوی‌ها قصد داشتند از طریق روسای سنتی محلی کار کنند. به همین دلیل مدارس قرآنی و مناطق مسلمان‌نشین را نیز
همین دلیل مدارس قرآنی و مناطق مسلمان‌نشین را نیز راه‌اندازی کردند. به روسای سنتی حقوق بیشتری پرداخت می‌شود و مسئولیت جمع‌آوری مالیات، دادگاه‌های محلی، استخدام نظامی و کار اجباری برای پروژه‌های کارهای عمومی را بر عهده داشتند. برنامه دولت تهدیدی برای جاه‌طلبی‌های مارکسیست‌های محلی به نظر می‌رسید و آنها خواهان پایان این پروژه‌ها بودند. مارکسیست‌ها اعتصابات کارگری را تحریک و مهاجرت به سرزمین‌های بریتانیا را تشویق می‌کردند. هنگامی که دولت راست افراطی فیلیپ پتن در ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۰ به قدرت رسید، اولویت
در ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۰ به قدرت رسید، اولویت اصلی آن حذف نخبگان تحصیلکرده مارکسیست از هر موقعیت اقتداری در غرب آفریقا بود. تأثیر طولانی مدت. والتر رادنی یک مورخ مارکسیست مستقر در دانشگاه دارالسلام در تانزانیا، حمله ای اثرگذار بر اروپا در کتاب "چگونه اروپا آفریقا را توسعه نیافته کرد" (۱۹۷۲) انجام داد. وی از مبلغان یاد کرد: به گفته هدر جی شارکی، تأثیر واقعی فعالیت‌های مبلغان هنوز موضوعی است که امروزه در دانشگاه مورد بحث است. شارکی اظهار داشت که «مبلغان مذهبی مسیحی نقش‌های متعددی در آفریقای استعماری ایفا
مسیحی نقش‌های متعددی در آفریقای استعماری ایفا کردند و اشکالی از تغییرات فرهنگی، سیاسی و مذهبی را تحریک کردند.» مورخان هنوز در مورد ماهیت تأثیر آنها بحث می‌کنند و نسبت مبلغان را با سیستم استعمار اروپایی در این قاره زیر سؤال می‌برند. شارکی خاطرنشان کرد که مبلغان خدمات اجتماعی مهمی مانند آموزش مدرن و مراقبت‌های بهداشتی ارائه کردند که در غیر این صورت در دسترس نبودند. شارکی گفت که در جوامعی که به‌طور سنتی تحت سلطه مردان بودند، مبلغان زن به زنان آفریقایی دانش مراقبت‌های بهداشتی و آموزش اولیه را ارائه می‌کردند.
بهداشتی و آموزش اولیه را ارائه می‌کردند. در مقابل، استدلال شده‌است که مسیحیت نقشی اساسی در تلاش‌های استعماری ایفا کرده‌است و به مبلغان مسیحی اجازه می‌دهد تا وجدان و آگاهی آفریقایی‌ها را مستعمره کنند، بنابراین، این باور را القا می‌کند که هر ایده معنوی غیر مسیحی از مسیحیت پست‌تر است، که بازتاب دیدگاه سلسله مراتبی استعماری از فرهنگ است. یک مطالعه مرکز تحقیقات پیو در مورد دینداری و تحصیلات در سراسر جهان در سال ۲۰۱۶، دریافت که «یک شکاف بزرگ و فراگیر در پیشرفت تحصیلی بین مسلمانان و مسیحیان در جنوب صحرای آفریقا
بین مسلمانان و مسیحیان در جنوب صحرای آفریقا وجود دارد». بزرگسالان مسلمان در این منطقه بسیار کمتر از همتایان مسیحی خود تحصیل کرده‌اند، و محققان معتقدند که این شکاف به دلیل امکانات آموزشی است که توسط هیئت‌های تبلیغی مسیحی در طول دوره استعمار برای هم ایمانان مسیحی ایجاد شده‌است. سهم عمده هیئت‌های تبلیغی مسیحی در آفریقا مراقبت بهداشتی بهتر مردم از طریق بهداشت و معرفی و توزیع صابون بود و نظافت و بهداشت نشانه مهمی برای شناسایی شدن به عنوان یک مسیحی شد. دیدگاه‌های مسیحی کنونی. پاپ فرانسیس، یسوعی، بارها از استعمار
مسیحی کنونی. پاپ فرانسیس، یسوعی، بارها از استعمار و استعمار نو ملل مسیحی شمال جهان انتقاد کرده و از استعمار به عنوان «کفر به خدا» یاد کرده و گفته‌است. که «گناهان کبیره بسیاری در حق مردم بومی آمریکا به نام خدا انجام شد.» فرانسیس با نگاهی گذشته و بر اساس الهیات جاری گفت: «هیچ قدرت واقعی یا مستقر حق ندارد مردم را از اعمال کامل حاکمیت خود محروم کند.» او همچنین از استعمار جدید سخن گفت [که] چهره‌های متفاوتی به خود می‌گیرد: شرکت‌ها، آژانس‌های وام، معاهده‌های معین «تجارت آزاد»، و تحمیل «ریاضت اقتصادی» که همواره
«تجارت آزاد»، و تحمیل «ریاضت اقتصادی» که همواره کمربند کارگران و فقرا را محکم می‌کند.
مرکز مشارکت سیاسی غیرحزبی (به انگلیسی: Bipartisan Policy Center)، یک اندیشکده در «واشینگتن دی سی» است. هدف این اندیشکده ایجاد امکان همکاری سیاسی، بین اعضای همه احزاب ایالات متحده آمریکا، به‌خصوص دو حزب برتر، یعنی احزاب جمهوری‌خواه و دمکرات است. بنیان‌گذاران این مرکز، سناتورهای سابق مجلس سنای آمریکا بودند.این مرکز در ماه مارس ۲۰۰۷ میلادی به‌طور رسمی شروع به فعالیت کرد تا با اتکاء به برنامه‌ها ی هر دو حزب به بررسی موضوعاتی مانند بهداشت، انرژی، امنیت ملی، اقتصاد، مسکن، مهاجرت و دیگر مسائل مهم، سراسری و زیر
مسکن، مهاجرت و دیگر مسائل مهم، سراسری و زیر ساختی، به دور از تعصبات حزبی بپردازد. سیاست غیر حزبی: «Bipartisanship» از نظر لغوی بمعنی «دو حزبی» بوده، اما به آن غیر حزبی نیز می‌گویند. در زبان فارسی، اصطلاح «سیاست غیر حزبی»، احتمالاً ساده‌تر، مفهوم شده و ایجاد ابهام نمی‌کند. منظور از سیاست غیر حزبی، وضعیتی است که در یک ساختار حکومت چند حزبی، به‌ویژه ایالات متحده آمریکا، احزاب مخالف، با سابقه تشکیل دولت، در بررسی موضوعات زیربنایی، تعصبات حزبی را کنار گذاشته و با نگاه به منافع کلی کشور، همکاری کنند.
بانک اس‌وای‌زد () شرکت خدمات مالی و بانکداری سوئیسی است، که در سال ۱۹۹۶ توسط اریک سیز، آلفردو پیاسنتینی و پائولو لوبان تاسیس شد. در ژوئن ۲۰۱۴، اریک سیز کنترل تقریباً تمام سهام شرکت هلدینگ گروه را در دست گرفت. این گروه به مدیریت ثروت از طریق بانکداری خصوصی و مدیریت دارایی می پردازد. این گروه در ژنو، زوریخ، لوگانو، لوکارنو و در سطح بین المللی در استانبول و ژوهانسبورگ دفاتر دارد. در سال ۲۰۲۲، دارایی های تحت مدیریت این گروه بالغ بر ۲۳.۱ میلیارد فرانک سوئیس بود.
آبجوسازی بیتبورگر () یک کارخانه آبجوسازی بزرگ در آلمان است که در سال ۱۸۱۷ توسط «یوهان والن‌بورن» پایه‌گذاری شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بیتبورگ واقع در ایالت راینلاند-فالتس آلمان است. آبجوسازی بیتبورگر رتبهٔ سوم پرفروش‌ترین آبجوی آلمان را با فروش ۳٫۸ میلیون هکتالیتر (تقریباً معادل ۳٫۲ میلیون بشکه آمریکایی) در سال ۲۰۱۵ در اختیار دارد و همچنین «آبجوی بشکه‌ای» برتر آلمان است. (آبجویی که مستقیماً از بشکه سِـرو می‌شود و نه در شیشه و قوطی)
آبجوسازی اوتینگر () یک کارخانه آبجوسازی مشهور در آلمان است که در سال ۱۷۳۱ میلادی تأسیس شد. مابین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳، اوتینگر پرفروش‌ترین آبجوی آلمان با خروجی در سال ۲۰۱۱ بود. کارخانهٔ مرکزی این شرکت در شهر اتینگن است، اما چند آبجوسازی دیگر در گوتا، مونشن‌گلادباخ و براونشوایگ دارد. شرکت اوتینگر برای پائین نگه داشتن قیمت‌های خود، چند راهکار دارد: در کشور ایتالیا، نوعی از این آبجو به نام «اوتینگر سوپر فورته» ارائه می‌شود که میزان الکلش ۸٫۹٪ است. در ایران. در سال ۱۳۴۷ آبجو فروشی شرکت آلمان به ایران آمد توسط
سال ۱۳۴۷ آبجو فروشی شرکت آلمان به ایران آمد توسط محمدرضا شاه پهلوی اما در سال ۱۳۶۳ شرکت آبجو فروشی جمع شد به دستور خلخالی وی مجدداً شرکت جوجو در ایران راه اندازی شد در تاریخ ۲۱ تیرماه ۱۳۸۲ با تحت لیسانس شرکت آلمان اما شرکت ایران درصد الکل ۸٫۹٪ رو به ۳٪ کاهش داد برای دفع سنگ کلیه و عفونت های گوارشی قانون. در آلمان اجازه جوجو بدون کد QR سلامت بهداشت آلمان کالایی قاچاق است و فروشنده در صورتی که محصول را بدون کد سلامت بهداشت بفروش برساند 4 سال زندانی با 100,000 هزار یورو جریمه نقدی و پلمپ فروشگاه به مدت 1 سال.
گرانویل (; Norman: "Graunville") یک کمون در شهرستان مانش و ناحیه نرماندی در شمال غربی فرانسه است. گرانویل در سال ۲۰۱۸ میلادی ۱۲۵۶۷ نفر جمعیت داشته‌است.
لافن (به لاتین: Laufen) یک بخش در سوئیس است که در کانتون بازل-لاندشافت واقع شده‌است. لافن ۵٬۱۷۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر لاوفن، آلمان خواهرخواندهٔ لافن هست.
در ریاضیات، میدانی چون "K" را میدان موضعی (Local Field) نامند اگر نسبت به توپولوژی القاء شده توسط ارزیاب گسسته‌ای چون "v" کامل بوده و میدان مانده آن با نماد "k" متناهی باشد. به‌طور معادل، میدان توپولوژیکی که نسبت به یک توپولوژی ناگسسته، موضعاً فشرده باشد را میدان موضعی می‌نامند. برای میدان دلخواهی با این خصوصیات، دو نوع ارزیاب می‌توان تعریف نمود. برحسب این که چه نوع ارزیابی روی میدان مورد نظر قابل تعریف باشد، دو نوع میدان موضعی تعریف می‌شوند: میدان‌هایی که ارزیابشان ارشمیدسی اند و آن‌ها که نیستند. به ترتیب
ارشمیدسی اند و آن‌ها که نیستند. به ترتیب برای حالت اول میدان موضعی ارشمیدسی و برای حالت دوم میدان موضعی نا-ارشمیدسی بدست می‌آیند. میدان‌های موضعی به‌طور طبیعی در نظریه اعداد به صورت کامل‌سازی‌هایی از میدان‌های سرتاسری ظهور پیدا می‌کنند. درحالی که میدان‌های موضعی ارشمیدسی حداقل به مدت ۲۵۰ سال در ریاضیات کاملاً شناخته شده بودند، اولین مثال‌ها از میدان‌های موضعی نا-ارشمیدسی، میدان‌های اعداد "p"-ادیک برای اعداد اول مثبتی چون "p" بودند که توسط کورت هنسل در پایان قرن نوزدهم میلادی معرفی شدند. هر میدان موضعی به
قرن نوزدهم میلادی معرفی شدند. هر میدان موضعی به عنوان میدان توپولوژیکی، یکریخت با یکی از میدان‌های زیر اند: رده میدان‌های موضعی در نظریه اعداد اهمیت ویژه‌ای داشته و به صورت کامل‌سازی‌های میدان‌های عددی جبری نسبت به ارزیاب گسستهٔ یکی از ایده‌آل‌های ماکسیمالشان ظهور پیدا می‌کنند. مقالات تحقیقاتی در نظریه اعداد نوین، اغلب حالت کلی تری را در نظر می‌گیرند که تنها تام (Perfect) بودن میدان مانده و مشخصه مثبت داشتنش را فرض می‌کنند و میدان‌های مانده را لزوماً متناهی در نظر نمی‌گیرند. در این مقاله همان فرض کلاسیک
در نظر نمی‌گیرند. در این مقاله همان فرض کلاسیک (متناهی بودن میدان مانده) را در نظر می‌گیریم.
ترایمف اینترنشنال () شرکت پوشاک سوئیسی است که در سال ۱۸۸۶ تأسیس شد.
جانشین مسیح (از لاتین ) اصطلاحی است که به طرق مختلف و با تداعی های الهیاتی مختلف در طول تاریخ به کار رفته است. مفهوم اولیه یک جانشین به عنوان "نماینده زمینی مسیح " است ، اما همچنین به مفهوم "شخصی که به جای یک شخص واقعی به عنوان کشیش قصبه عمل می کند" نیز به کار می رود. این عنوان اکنون در کاتولیسیزم برای اشاره به اسقف ها و به طور مشخصتر در طول تاریخ در اشاره به اسقف رم (پاپ) استفاده می شود.
آناریاسه (به معنای ناآریایی‌ها) (به زبان انگلیسی: Anariacae) یا آماریاسه (به زبان انگلیسی: Amariacae) نام قومی ساکن در جنوب دریای مازندران بوده است، این مردمان بین آماردها و کادوسیان ساکن بودند. آناریاکه‌ها از طرف شرق با آماردها و از طرف غرب با کادوسیان همسایه بودند. ساتراپ باستانی هیرکانی در جنوب و جنوب شرق دریای مازندران و برابر وضعیت جغرافیایی استان‌های گلستان و مازندران کنونی بوده است. استرابون اقوام ساکن در حاشیه جنوبی دریای مازندران و غرب هیرکانی را بدین گونه نام می‌برد: تپوری‌ها (Tapyri) بین
را بدین گونه نام می‌برد: تپوری‌ها (Tapyri) بین هیرکانی‌ها و آریایی‌ها زندگی می‌کنند و در یک مدار در اطراف دریا پس از هیرکانی‌ها (Hyrcanins)، آماردی‌ها (Amardi) و آناریاسه (Anariacae) و کادوسی‌ها (cadusi) و آلبانی‌ها (albani) و کاسپی‌ها (Caspii) و ویتی‌ها(viti) و شماری دیگر از مردمان، تا جایی که به سکاها (scythians) می‌رسیم و از سوی دیگر به سرزمین هیرکانی (شمال هیرکانی) دربیک‌ها (Derbices) هستند… استرابون ناآریایی‌ها را ساکن کنارهٔ دریا هیرکانی معرفی می‌کند و از آناریاسه به عنوان قومی در کنار تپورها نام
و از آناریاسه به عنوان قومی در کنار تپورها نام می‌برد. استرابون می‌نویسد: موقعیت اقوام در حوالی دریای هیرکانی در شرق کاسپی … به اقوام تپوری (Tapyri)، آناریاکه (Anariaci)، استاورس (Staures) و هیرکانی (Hyrcani) می‌رسیم. به گفته پلینی اقوامی که در اطراف دریای هیرکانی قرار گرفته‌اند: در شرق کاسپی منطقه‌ای واقع شده است که با نام آپاورتن (Apavortene) شناخته می‌شود. جایی که به دلیل حاصلخیزی منحصر به فرد خود، داریوم (Dareium) نامیده می‌شود. سپس به سراغ اقوام تپوری (Tapyri)، آناریاهسی (Anariaci)، استائورس (Staures)
آناریاهسی (Anariaci)، استائورس (Staures) و هیرکانی (Hyrcani) می‌آییم. به گفته اعتمادالسلطنه منطقه آنارکوه (تپه آنار) و انارکول در شرق رود سپیدرود را برگرفته از نام قوم اناریاکه است.
رقیق‌سازی یا رقت، فرایند کاهش غلظت حل‌شونده در محلول است و معمولاً به سادگی با اضافه کردن حلال بیشتر مانند افزودن آب بیشتر به محلول صورت می‌پذیرد. رقیق کردن محلول به معنای افزودن حلال بیشتر بدون افزودن حل‌شونده بیشتر است. محلول حاصل باید کاملاً مخلوط شده تا اطمینان حاصل شود که تمام قسمت‌های محلول یکسان هستند. در این شرایط یک تناسب مستقیم بین غلظت و حجم محلول در حالت‌های مختلف وجود دارد. به عنوان مثال، اگر ۱۰ گرم نمک NaCl (ماده حل‌شونده) در ۱ لیتر آب (حلال) حل شده باشد، این محلول دارای غلظت (مولاریته) خاصی
حل شده باشد، این محلول دارای غلظت (مولاریته) خاصی است. اگر ۱ لیتر آب به این محلول اضافه شود، غلظت نمک کاهش می‌یابد. اما محلول رقیق شده هنوز حاوی همان ۱۰ گرم نمک (۰٫۱۷۱ مول NaCl) است. از نظر ریاضی این رابطه را می‌توان با معادله زیر نشان داد: که در آن:
دیانا نامی یک فعال ایرانی کرد و انگلیسی است. او در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان یکی از ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شناخته شد. دیانا نامی سازمان حقوق زنان ایرانی و کرد را در سال ۲۰۰۲ م بنیان‌گذاری کرده‌است. دیانا توانسته‌است شمار زیادی جایزهٔ مهم بگیرد؛ همانند جایزهٔ ویژهٔ «ژوری زنان در جنبش» که در سال ۲۰۱۴ توسط سازمان حقوق مهاجران و کمیساریای عالی ملل متحد برای پناهندگان ایجاد شد، جایزهٔ «شجاعت زنان» از کمیسیون پناهندگان زنان در نیویورک در سال ۲۰۱۵ و دکترای افتخاری از دانشگاه اسکس انگلستان در سال ۲۰۱۶. دیانا برای هدف داشتن جهانی
انگلستان در سال ۲۰۱۶. دیانا برای هدف داشتن جهانی بهتر برای زنان کوشیده‌است. زندگی شخصی. دیانا نامی در سال ۱۹۶۴ در دهکده‌ای قرار گرفته در کردستان ایران زاده شد. او مبارزه برای دستیابی به حقوقش را از سال‌های نخستین در نوجوانی‌اش، از پدرش آموخت. نامی پیوندی ویژه با پدرش داشته‌است. در آموزشگاهی شبانه‌روزی در سنندج ایران، هنگامی که ۱۴ سال داشت، در برابر آموزگار تندخویی که به او نسبت بی بند و باری زده بود، از خود به‌شدت دفاع کرده بود. در رخدادهای انقلاب نیز دیانا گروه‌هایی را ساخت تا برای مخالفت با آموزش مسائل
گروه‌هایی را ساخت تا برای مخالفت با آموزش مسائل مذهبی و برای برابری و حقوق بشر، به مبارزه بپردازد. کمی پس از این که نظام جدید به کردستان یورش برد، او به گروه پیشمرگان پیوست. با همه مشکلات، دیانا در کردستان ایران ماند تا آن هنگام که سرکوب و یورش‌های جمهوری اسلامی او را مجبور به این کردند که به عراق و سپس به ترکیه برود؛ در هنگامی که دختر نوزادش را به همراه خود داشت. در دورانی که در ترکیه بود، تصمیم گرفت که به انگلستان برود. دیانا در این باره جایی گفته‌است که «باید به دخترم شانس و امکانی می‌دادم که دنیای
که «باید به دخترم شانس و امکانی می‌دادم که دنیای دیگری را بشناسد و در آن زندگی کند».