payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تاگیشیمیمی یک شخصیت نیمه افسانه ای در اساطیر ژاپن بود. او پسر امپراتور جینمو، بنیان‌گذار افسانه ای ژاپن، توسط یکی از زنان غیراصلی خود بود، و قصد داشت برادران ناتنی خود را برای به ارث بردن تاج و تخت جینمو بکشد. تاگیشیمیمی بزرگتر از وارث قانونی جینمو، امپراتور سوئیزی بود، و با توجه به تجربه تاگیشیمیمی در امور کشوری، امپراتور سوئیزی به برادر ناتنی بزرگتر خود به عنوان مشاور اعتماد کرد. با این حال، تاگیشیمیمی علیه امپراتور جوان توطئه کرد و نقشه‌هایی را برای قتل او و برادرش، شاهزاده کامویاایمیمی طراحی کرد. مادر
او و برادرش، شاهزاده کامویاایمیمی طراحی کرد. مادر امپراتور (که تاگیشیمیمی پس از مرگ شوهر اولش، پدرش جینمو او را به عنوان همسر گرفته بود) از این ماجرا باخبر شد، و از طریق ترانه و شعر به پسرانش هشدار داد. امپراتور تیر و کمان درست کرد و همراه با شاهزاده تاگیشیمیمی، تاگیشیمیمی را متعجب کرد. کامویاایمیمی قادر به شلیک به برادر ناتنی خود نبود، بنابراین امپراتور سوئیزی کمان برداشت و خود تاگیشیمیمی را کشت.
محمود فاطمی ( – ) پزشک داروساز و صداپیشه اهل ایران بود. وی فرزند سید محمدتقی فاطمی استاد ریاضی ایرانی بود. پیشینه. خانواده وی اصالتاً نائینی بود. محمود فاطمی دوران ابتدایی را در دبستان‌های ۱۵ بهمن و ابن یمین تهران به تحصیل پرداخت و دوران دبیرستان را در دبیرستان البرز گذراند و پس از سیکل در رشته طبیعی مشغول به تحصیل شد. فاطمی در بهمن ۱۳۴۴ از پایان‌نامه دکترای خود در رشتهٔ داروسازی دفاع کرد. محمود فاطمی عضو انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم بود. وی علاوه بر گویندگی فیلم‌ها و برنامه‌های مستند، در چند اثر
بر گویندگی فیلم‌ها و برنامه‌های مستند، در چند اثر داستانی معروف از جمله سریال‌های "پزشک دهکده"، "مک‌میلان و همسرش"، "پیتون پلیس"، "امام علی" و "مرد ۶ میلیون دلاری" نیز گویندگی کرده‌بود.
کوتوشیرونوشی ، یائه کوتوشیرونوشی نو کامی یک کامی در شینتو است. در کوجیکی، کوتوشیرونوشی پسر اوکونینوشی، خدای زمینی ولایت ایزومو است. هنگامی که خدایان آسمانی تاکه‌میکازوشی را برای فتح ایزومو فرستادند، اونکونینوشی تصمیم در مورد مقاومت در برابر دو پسرش را به تعویق انداخت. کوتوشیرونوشی، که در زمان ورود تاکه‌میکازوچی به ماهیگیری مشغول بود، با پذیرش حکومت خدایان آسمانی موافقت کرد، نیزه خود را تسلیم کرد و ایزومو را ترک کرد. برادرش تاکه میناکاتا با تاکه‌میکازوچی جنگید و شکست خورد. کوتوشیرونوشی خدای اصلی زیارتگاه
و شکست خورد. کوتوشیرونوشی خدای اصلی زیارتگاه آسوکا، یاماتو است و با خدای ابیسو مرتبط است. در افسانه‌ها، او مشاور امپراتریس جینگو در هنگام حمله به کره (کشور) بود، و یکی از هشت خدای مسئول به حفاظت از دربار امپراتوری بود. دخترش «هیمه تاتاراایسوزوهیمه» همسر امپراتور جینمو شد.
سال امپراتوری ژاپنی یک گاه‌شماری ژاپنی در ژاپن است که بر اساس افسانه بنیانگذاری ژاپن توسط امپراتور جینمو در ۶۶۰ قبل از میلادی پایه‌گذاری شده‌است. تقویم کوکی در اوایل سال ۱۸۷۲، اندکی پس از اینکه ژاپن سیستم تقویم میلادی را پذیرفت، مورد استفاده قرار گرفت و در طول اعتبار قانون اساسی میجی (۱۸۹۰–۱۹۴۷) محبوب بود.
پیشنهاد برابری نژادی پیشنهاد لغو تبعیض نژادی اصلاحیه‌ای در پیمان ورسای بود که به‌طور نهایی در کنفرانس صلح پاریس در ۱۱ آوریل سال ۱۹۱۹ مورد بررسی قرار گرفت. این پیشنهاد امپراتوری ژاپن بود، ژاپن با این پیشنهاد هرگز قصد نداشت پیامدهای جهانی ایجاد کند، اما به هر حال این پیشنهاد باعث بحث و جدال شد. این پیشنهاد به دلیل مخالفت استرالیا و ایالات متحده آمریکا، گرچه به‌طور گسترده مورد حمایت قرار گرفت، اما به بخشی از معاهده تبدیل نشد. وودرو ویلسون، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، با این پیشنهاد مخالف بود و گفت که این
متحده، با این پیشنهاد مخالف بود و گفت که این پیشنهاد بدون رضایت یکپارچه به تصویب نمی‌رسد زیرا موضوع مهمی است. رد آن به یکی از دلایل بیگانگی ژاپن با سایر قدرت بزرگ جهانی تبدیل شد و به افزایش ملی‌گرایی و نظامی‌گری در داخل کشور ژاپن کمک کرد که در نهایت منجر به رویارویی با ژاپن متفقین در طی جنگ جهانی دوم شد. اصل برابری نژادی پس از جنگ مورد بازنگری قرار گرفت و در منشور ملل متحد در سال ۱۹۴۵ به عنوان یک اصل اساسی عدالت بین‌المللی گنجانیده شد. با این حال، چندین کشور، از جمله قدرت‌های بزرگ، به حفظ قوانین و
کشور، از جمله قدرت‌های بزرگ، به حفظ قوانین و سیاست‌های نژادی تحریم شده رسمی برای دهه‌ها ادامه دادند. پیشنهاد. پس از پایان ساکوکو انزوا در دهه ۱۸۵۰، ژاپن معاهدات نابرابر اصطلاحاً قراردادهای آنسی را امضا کرد، اما خیلی زود خواستار تساوی وضعیت برابر با قدرت‌های غربی شد. هنوز مشخص نیست که چه کسی اولین پیشنهاد برای رفع تبعیض نژادی در دولت ژاپن را ارائه داده‌است. یکی از دلایل این امر محرومیت مهاجرت مردمان ژاپنی در آن زمان به ایالات متحده (قانون مهاجرت ۱۹۱۷) و کانادا (اتحادیه اخراج آسیایی‌ها) بود. کیجورو
و کانادا (اتحادیه اخراج آسیایی‌ها) بود. کیجورو شیده‌هارا، معاون وزیر امور خارجه ژاپن، سعی داشت با پیشنهاد رفع تبعیض نژادی فرصتی برای حل مسئله مهاجرت ژاپنی‌ها ایجاد کند. علاوه بر این ایتو میوجی به نمایندگی از کمیته تحقیقات دیپلماتیک این احتمال را مطرح کرد که کشورهای دارای نژاد آنگلوساکسون، که اکثریت را در جامعه ملل به خود اختصاص خواهند داد، بیشتر از تعصب نژادی برای جلوگیری از "توسعه امپراتوری ژاپن" به این اصلاحیه واکنش نشان دهند. در جلسه کمیته تحقیقات دیپلماتیک در ۱۳ نوامبر ۱۹۱۸ (تایشو ۷)، وزیر امور خارجه
در ۱۳ نوامبر ۱۹۱۸ (تایشو ۷)، وزیر امور خارجه اوچیدا کوسای پیش نویس نظر وزارت امور خارجه در مورد کنفرانس صلح را اعلام کرد، اما در مورد موضوع جامعه ملل که پس از صلح قرار بود تأسیس شود، "حذف تعصب نژادی " را شرط کشورهای شرکت کننده قرار داد. این پیش نویس نظر به‌طور کلی توسط کمیته تحقیقات دیپلماتیک تصویب شد و به یک سیاست رسمی هیئت تام‌الاختیار ژاپنی در کنفرانس صلح تبدیل شد." جلسه نخست. اولین پیش نویس در ۱۳ فوریه به عنوان اصلاحیه ماده ۲۱ به کمیسیون جامعه ملل ارائه شد. ماکینو پس از مفاد آزادی مذهب در ماده ۲۱ میثاق
شد. ماکینو پس از مفاد آزادی مذهب در ماده ۲۱ میثاق اتحادیه اظهار داشت: برابری ملت‌ها به عنوان یک اصل اساسی در جامعه ملل، طرفین متعاهد عالی توافق می‌کنند که در اسرع وقت با کلیه اتباع بیگانه کشورها، اعضای اتحادیه، از هر نظر برخورد برابر و عادلانه داشته باشند و چه در قانون یا در واقع، به دلیل نژاد یا ملیت آنها هیچ تفاوتی نداشته باشد. در یک سخنرانی، دیپلمات ژاپنی ماکینو نوبوآکی اظهار داشت که در طول جنگ مردان از نژادهای مختلف با هم در طرف متفقین جنگ جهانی اول جنگیدند و منجر به این شده‌است که بگوید: «پیوند مشترک
و منجر به این شده‌است که بگوید: «پیوند مشترک همدردی و قدرشناسی تا حدی به وجود آمده‌است که قبلاً سابقه نداشته‌است.» ماکینو استدلال کرد که کینه‌های نژادی و مذهبی علت جنگ است و این پیشنهاد برای تحقق صلح دائمی ضروری است. وی همچنین گفت که این پیشنهاد بلافاصله سیاست‌های تبعیض نژادی را در هر کشور لغو نمی‌کند، اما عملکرد آن در دست سیاستمداران ایالتی خواهد بود. هیئت ژاپنی از زمان تصویب این پیشنهاد، متوجه پیامدهای کامل آن نشده بود و جنبه‌هایی از هنجارهای تعیین شده سیستم بین‌المللی تحت سلطه غرب را که شامل استعمار بر
بین‌المللی تحت سلطه غرب را که شامل استعمار بر افراد غیر سفیدپوست بود، به چالش می‌کشید. قصد ژاپنی‌ها تأمین برابری اتباع خود و برابری اعضای اتحادیه ملل بود، اما یک معنای جهانی و مفاهیم پیشنهادی به آن گره خورد، که باعث بحث و جدال در کنفرانس شد. پس از سخنرانی ماکینو نوبوآکی، لرد رابرت سیسیل اظهار داشت که پیشنهاد ژاپنی بسیار بحث‌برانگیز است و وی اظهار داشت که شاید موضوع به قدری بحث‌برانگیز باشد که اصلاً نباید در مورد آن بحث شود. نخست‌وزیر یونان الفتریوس ونی زلوس همچنین پیشنهاد کرد که یک ماده ممنوعیت تبعیض مذهبی
همچنین پیشنهاد کرد که یک ماده ممنوعیت تبعیض مذهبی نیز باید حذف شود زیرا این نیز یک موضوع بسیار بحث‌برانگیز بود. این منجر به اعتراض یک دیپلمات پرتغالی شد، وی اظهار داشت که کشورش قبلاً پیمانی را امضا نکرده‌است که نام خدا را ذکر نکند، که باعث شد رابرت سیسیل این بار اظهار نظر کند، همه آنها فقط باید فرصتی را برای جلوگیری از خشم خداوند متعال و ذکر نکردن او پیدا کنند. هیئت ملی بلژیک با متن پیشنهادی ژاپن مخالفت کرد و نمایندگان برزیل، رومانی و چکسلواکی اظهاراتی کردند که ادعای ژاپن را درک کرده‌اند و نماینده جمهوری
که ادعای ژاپن را درک کرده‌اند و نماینده جمهوری چین نیز گفت که منتظر دستورالعمل‌های رسمی کشورش است. پس از این جلسه، در نتیجه بسیاری از نظرات مبنی بر حذف «مقررات مربوط به دین»، خود بند ۲۱ نیز از متن پیمان صلح حذف شد. ماکینو گفت که او پیشنهاد خود را برای رفع تبعیض نژادی در جلسه بعدی ارائه می‌دهد و منتظر فرصت بعدی است. این بند در حال جلب توجه عمومی بود. تظاهرات در ژاپن خواستار خاتمه «نشان شرم» بود زیرا سیاست‌های جلوگیری از مهاجرت ژاپنی‌ها در ایالات متحده آمریکا، کانادا، استرالیا و نیوزیلند در رسانه‌های ژاپن
کانادا، استرالیا و نیوزیلند در رسانه‌های ژاپن مورد توجه قرار گرفته بود. در ایالات متحده، این بند بسیار منفی رسانه ای شد، به ویژه در ساحل غربی و جنوب هر چند به دلایل مختلف هیئت چینی، که با ژاپنی‌ها در مورد مسئله مستعمره سابق آلمان چینگ‌دائو و بقیه امتیازات آلمان در استان شاندونگ دشمنی می‌کرد، گفت که این بند را پشتیبانی می‌کند. با این حال، یک دیپلمات چینی در آن زمان گفت که مسئله شاندونگ برای دولت وی بسیار مهمتر از بند است. نخست‌وزیر استرالیا بیلی هیوز مخالفت خود را روشن و در جلسه ای اعلام کرد که "نود و پنج
خود را روشن و در جلسه ای اعلام کرد که "نود و پنج نفر از یکصد استرالیایی ایده برابری را رد کرده‌اند، هیوز به عنوان غضو یک اتحادیه کارگری وارد سیاست شده بود و مانند اکثر افراد دیگر در طبقه کارگر، به شدت مخالف مهاجرت به استرالیا توسط آسیایی‌ها بود. (جلوگیری از مهاجرت آسیایی‌ها یکی از علل محبوب اتحادیه‌های کارگری در کانادا، ایالات متحده، استرالیا و نیوزیلند در اوایل قرن ۲۰ بود) هیوز معتقد بود که پذیرش این بند به معنای پایان سیاست استرالیای سفید است که در سال ۱۹۰۱ به تصویب رسیده بود و نوشت: «هیچ حکومتی
سال ۱۹۰۱ به تصویب رسیده بود و نوشت: «هیچ حکومتی نمی‌تواند در استرالیا یک روز در سیاست استرالیای سفید دستکاری کند.» نخست‌وزیر نیوزیلند ویلیام مسی نیز در مخالفت با این بند ظاهر شد، هرچند نه به سختی هیوز. جلسه نهایی. پنج قدرت بزرگ شرکت کننده در کنفرانس صلح پاریس عبارت بودند از جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری بریتانیا، پادشاهی ایتالیا، امپراتوری ژاپن و ایالات متحده آمریکا که کنفرانس را کنترل می‌کرد. در ۱۱ آوریل ۱۹۱۹، کمیسیون جلسه نهایی را برگزار کرد. اصلاحیه ای را پیشنهاد کرد که عبارت «تصویب اصل برابری هر ملت و
پیشنهاد کرد که عبارت «تصویب اصل برابری هر ملت و رفتار عادلانه با هر شخص متعلق به آن» در مقدمه میثاق گنجانده شود. رابرت سیسیل نماینده انگلیس برای امپراتوری انگلیس صحبت کرد و مخالفت با این پیشنهاد را مطرح کرد. او گفت: «درج چنین عبارتی کاملاً بی‌معنی است و اگر معنی داشته باشد، باید با آن مخالفت جدی کنیم … این مسئله مربوط به فعالیت‌های پس از جامعه ملل است. باید منتظر بمانیم. این واقعیت است که ژاپن در حال حاضر یکی از پنج قدرت اصلی است، برتری یا فرومایگی در جامعه ملل اهمیتی ندارد.» نخست‌وزیر ایتالیا، ویتوریو
ملل اهمیتی ندارد.» نخست‌وزیر ایتالیا، ویتوریو امانوئل اورلاندو به نفع بیانیه حقوق بشر صحبت کرد. لئون بورژوآ نمایندهٔ سنا (فرانسه) خواستار تصویب آن شد و اظهار داشت که رد این پیشنهاد که «یک اصل انکار ناپذیر عدالت است» غیرممکن است. این پیشنهاد در همان روز اکثریت آرا را به خود اختصاص داد، با حضور ۱۱ نماینده از ۱۷ نماینده در تصویب اصلاحیه منشور، رأی مثبت داد و ۵ منفی داد شد: کل: ۱۱ بله با این حال رئیس‌جمهور آمریکا وودرو ویلسونکه ریاست جلسه را برعهده داشت، اعلام کرد که "این پیشنهاد ناموفق بوده‌است زیرا به اتفاق
کرد که "این پیشنهاد ناموفق بوده‌است زیرا به اتفاق آرا نبود. ماکینو پاسخ داد: "در مورد موضوع جلسه رأی اکثریت موافق بوده‌است، اما ویلسون گفت: "ما در مورد موضوعات با اهمیتی مانند این مورد به اتفاق آرا رأی نیاز داریم، حداقل بدون هیچ مخالفی." نماینده فرانسه فردیناند لارنود بلافاصله اظهار داشت: «اکثریت به این اصلاحیه رأی داده‌اند.» هیئت ژاپنی خواستار این متن بود که نشان دهد اکثریت واضحی به این اصلاحیه رای داده‌اند. اگرچه خود این پیشنهاد با موضع برابری بریتانیا برای همه افراد به عنوان اصلی برای حفظ وحدت امپراتوری
همه افراد به عنوان اصلی برای حفظ وحدت امپراتوری سازگار بود، اما از سیاست‌های اعلام شده، به ویژه در استرالیا، انحرافات قابل توجهی وجود داشت، زیرا خطر تضعیف سیاست استرالیای سفید وجود داشت، بیلی هیوز (نخست‌وزیر استرالیا) و جوزف کوک به شدت با پیشنهاد در پشت صحنه مخالفت کردند و از طریق هیئت انگلیسی از مواضع خود دفاع کردند. بدون حمایت مقام‌های ارشد، هیئت انگلیس نمی‌توانست اصولاً چنین موضعی را اتخاذ کند. ویلسون برای تسکین دادن به ژاپن قول داد که از ادعاهای ژاپنی‌ها در مورد دارایی‌های آلمان سابق در چین حمایت کند و
در مورد دارایی‌های آلمان سابق در چین حمایت کند و گفت که این پاداش ژاپن برای پذیرفتن رد پیشنهاد است. عواقب. وزیر امور خارجه ژاپن، اوچیدا کوسای در ژوئن ۱۹۱۹ اظهار داشت که هدف از این طرح خواستاری برابری نژادی همه مردم رنگین‌پوست نیست بلکه فقط برابری اعضای جامعه ملل است. رسانه‌های ژاپنی به‌طور کامل پیشرفت این کنفرانس را پوشش دادند که منجر به بیگانگی افکار عمومی نسبت به آمریکا شد و بعدها منجر به درگیری‌های وسیع‌تری شد. در ایالات‌متحده، شورش‌های نژادی تابستان قرمز ۱۹۱۹ ناشی از انفعال عمدی بود. حذف این بند به
قرمز ۱۹۱۹ ناشی از انفعال عمدی بود. حذف این بند به ویلسون اجازه داد تا دموکرات‌های جنوبی را در کنار خود نگه دارد. برخی از مورخین معتقدند که رد این بند می‌تواند در زمره بسیاری از علل درگیری باشد که منجر به جنگ جهانی دوم شد. آن‌ها ثابت کردند که رد این بند یک عامل مهم در قطع هم‌کاری ژاپن با غرب و اخذ سیاست نظامی‌گری در این کشور بود. در سال ۱۹۲۳، اتحاد ژاپن و بریتانیا منقضی شد، که به تدریج منجر به ایجاد روابط حسنه با آلمان و ایتالیا شد. بعد از اینکه نازی‌ها در آلمان به قدرت رسیدند، ژاپن تصمیم گرفت که پناهندگان
به قدرت رسیدند، ژاپن تصمیم گرفت که پناهندگان یهودی را از چین (گتوی شانگهای)، منچوری و ژاپن بیرون نکند و از شعار سیاسی هاکو ایچیو (به‌طور لفظی به معنای همه جهان زیر یک سقف) دفاع کند.
اوچیدا کوسای ; – ) سیاست‌مدار، نخست‌وزیر ژاپن در دوره شووا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان و لژیون دونور (صلیب بزرگ) شده‌است.
ژان پیر شِوِنمان (؛ متولد ۹ مارس 1939) یک سیاستمدار فرانسوی است که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به عنوان وزیر فعالیت می‌کرد که بیشتر به دلیل نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۲ فرانسه شناخته شده‌است. وی پس از فعالیت به عنوان شهردار بلفور، در سال ۲۰۰۸ به عنوان نماینده سنا از تریتوآر دو بلفور انتخاب شد. وی به عنوان یکی از بنیانگذاران حزب PS و بنیانگذار جنبش جمهوری‌خواه و شهروند (MRC)، چهره قابل توجهی در چپ فرانسه است.
دِیمین تیمر (؛ زادهٔ ) مدیر اجرایی و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل بریتانیا است. وی یکی از مدیران ماموت اسکرین است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کریستوفر و نوعش"، "پوآرو"، "سپس هیچ‌کدام باقی نماندند"، "ویکتوریا" و "پولدارک" اشاره نمود.
نیک دی‌یر (؛ زادهٔ ) نمایشنامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا است. نمایشنامه او با عنوان «"هنر موفقیت"» در سال ۱۹۸۶ در رویال شکسپیر کامپنی به روی صحنه رفت، با بازی پنی داونی و مایکل کیچن، و نامزد دریافت جایزه ارنس الیویه شد. داستان نمایش حول ویلیام هوگارت، دست‌کاری سیاسی در هنر، فساد در سیاست و نحوه رفتار با زنان می‌گردد. این اثر سپس در سال ۱۹۸۹ در تئاتر منهتن اجرا شد و تیم کوری نقش هوگارت را ایفا کرد. اقتباس دی‌یر از «"فرانکنشتاین"» مری شلی در سال ۲۰۱۱ در تئاتر ملی سلطنتی به روی صحنه رفت؛ نمایشی به
در تئاتر ملی سلطنتی به روی صحنه رفت؛ نمایشی به کارگردانی دنی بویل. در نوامبر ۲۰۱۲، نمایشنامه زندگی‌نامه‌ای او درباره ادوارد توماس با عنوان «زمین تیره و آسمان روشن» در تئاتر آلمیدا و به کارگردانی ریچارد ایر اجرا شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پوآرو"، "اقناع" و "سیندرلا" اشاره نمود.
پیتر فلانری (؛ زادهٔ ) نمایشنامه‌نویس و نویسنده اهل بریتانیا است. اقتباس صحنه‌ای فلانری از فیلم "آفتاب‌سوخته" ساخته نیکیتا میخالکوف در مارس ۲۰۰۹ در تئاتر ملی سلطنتی به روی صحنه رفت. بازیگران این نمایش شامل بازیگر ایرلندی، کیران هایندز در نقش ژنرال کوتوف، وری کینیار در نقش میتیا، و میشل داکری در نقش ماروسیا بودند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پوآرو"، "در امتداد رودخانه به سمت درخت‌ها" و "معشوقه شیطان" اشاره نمود.
کوین الیوت (؛ – ) نمایشنامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل بریتانیا بود. او نمایشنامه آخر خود، «"آواز گرگ و میش"»، را مدت کوتاهی پیش از مرگش در سال ۲۰۱۴ به پایان رساند که در سال ۲۰۱۷ به صورت پس از مرگ در تئاتر پارک لندن به روی صحنه رفت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مارپل آگاتا کریستی" و "پوآرو" اشاره نمود.
ریور دارت (به انگلیسی: River Dart) یک رود در بریتانیا است که در دوون واقع شده‌است. سرآب این رودخانه در دارت موور است و از آنجا یک مسیر را می‌پیماید تا در دارتموث به دریا بریزد.
توربی (؛ ) یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا است که در دوون واقع شده‌است. توربی ۶۲٫۸۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۰٬۹۵۹ نفر جمعیت دارد. استخوان‌های انسانی و ابزارهایی که در غار کنت در تورکی کشف شده‌اند، نشان می‌دهند که مردم از زمان پارینه‌سنگی در منطقه توربی سکونت داشته‌اند. قطعه‌ای از استخوان فک بالا که با نام «کنتز کاورن ۴» شناخته می‌شود، ممکن است قدیمی‌ترین نمونه از انسان مدرن در اروپا باشد و قدمت آن به حدود ۴۰٬۰۰۰–۳۷٬۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. مشخص است که سربازان رومی در دوران سلطه امپراتوری روم بر بریتانیا از تورکی
در دوران سلطه امپراتوری روم بر بریتانیا از تورکی بازدید کرده‌اند؛ آن‌ها در غار کنت، در کنار یک ساختار سنگی عجیب که به «چهره» معروف است، نذوراتی بر جای گذاشته‌اند. در سال ۱۹۹۳، یک تدفین رومی در پینتون کشف شد. خواهرخوانده. شهر هاملن خواهرخواندهٔ توربی هست.
گالمتون (به انگلیسی: Galmpton) یک روستای نسبتاً دورافتاده در بریتانیا است که در توربی و در شهرستان دوون واقع شده‌است. منطقهٔ مسکونی «چرستون-گالمتون» ۶٬۶۵۷ نفر جمعیت دارد و تا سال ۲۰۲۳ میلادی، در حدود ۳٫۵ درصد رشد جمعیت خواهد داشت. خودِ روستای گالمتون به‌تنهایی، ۱۴۰۰ نفر جمعیت دارد. میانگین سنی جمعیت این روستا ۵۲ سال است که در حدود ۱۲ سال از میان سنی کشوری در انگلستان بیشتر است. نرخ بیکاری در این ناحیهٔ ۱٫۲ درصد است.
عمارت گرین‌وِی () یک ساختمان مسکونی قدیمی در کنار ریور دارت است که در نزدیکی گالمتون در شهرستان دوون واقع شده‌است. این عمارت در گذشته خانهٔ تابستانی آگاتا کریستی بود و از سال ۲۰۰۰ میلادی در اختیار و تملک نشنال تراست است. این عمارت و املاک اطراف آن با قطارهای بخاری که از پینتون و کنیگزور آمده و در ایستگاه گرین‌وی هالت توقف دارند، به نقاط دیگر دسترسی دارد.
هانا یلاند (؛ زادهٔ ۱۹۷۶) بازیگر اهل بریتانیا است. یلند در مدارس دولتی جامع محلی تحصیل کرد و سپس وارد کالج سنت کاترین در دانشگاه کمبریج شد، و در رشتهٔ زبان انگلیسی تحصیل کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نیروی نهایی"، "پوآرو"، "شهر دایناسورها" و "پدر براون" اشاره نمود.
آستین تِـرِور (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۹ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آنا کارنینا"، "کفش‌های قرمز"، "روزی که زمین آتش گرفت"، "رامبرانت"، "جنایت‌هایی به ترتیب الفبا"، "هر طور شما دوست دارید"، "به سوی پاریس با عشق"، "لرد اجور می‌میرد"، "فرار"، "خرابکاری"، "خداحافظ، آقای چیپس"، "بهشت همین نزدیکی‌هاست"، "پدر براون" و "آقای پیت جوان" اشاره کرد.
کوئینتسا سوئیندل (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه آمریکایی است. او بیشتر برای ایفای نقش تابیتا فاستر در مجموعه تلویزیونی نتفلیکس تحت عنوان "ترینکتز" شناخته می‌شود. از دیگر فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته می‌توان به "وویجرز" (۲۰۲۱)، و ایفای نقش شخصیت سایکلون / مکسین هانکل در فیلم رو به اکران "بلک ادم" (۲۰۲۲) اشاره کرد. سوئیندل یک فرد خارج از جنسیت است و از ضمیرهای مفرد آن‌ها/آنان استفاده می‌کند.
ایون هنسن عزیز ()؛ یک فیلم آمریکایی در ژانر موزیکال به کارگردانی استیون شباسکی است که در سال ۲۰۲۱ اکران شد. فیلم‌نامه این فیلم توسط استیون لونسن و بر اساس تئاتر موزیکالی به همین نام ساخته پاسک و پل و خود لونسن، به رشته تحریر درآمده است. داستان فیلم، دربارهٔ یک دانش آموز دبیرستانی است که از اختلال اضطراب اجتماعی رنج می‌برد؛ بعد از آنکه یکی دوستانش را بر اثر خودکشی از دست می‌دهد درگیر یک ماجرای عجیب می‌شود. بازیگران فیلم همان گروه بازیگری نسخه اصلی نمایش تئاتر هستند از جمله بن پلت، جولیان مور، کیتلین دیور،
هستند از جمله بن پلت، جولیان مور، کیتلین دیور، ایمی آدامز، دنی پینو و آماندلا استنبرگ. این فیلم در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱ توسط یونیورسال پیکچرز منتشر شد. فیلم با واکنش متوسط منتقدان همراه بود. صحنه‌های موزیکال، موسیقی و عملکرد تیم بازیگری تحسین شد اما روایت کند داستان مورد انتقاد قرار گرفت.
ریخته‌گری نواری (به انگلیسی: Tape casting)یک فرایند ریخته‌گری است که در ساخت نوارهای سرامیکی نازک و ورق از دوغاب سرامیکی استفاده می‌شود. دوغاب سرامیکی در یک لایه نازک بر روی یک سطح صاف ریخته شده و سپس خشک و زینتر می‌شود. ورق‌های نازک سرامیکی چون آلومینا، مولایت، زیرکونیا و دیگر سرامیک‌های مهندسی جهت پایه‌های سرامیکی در صنعت الکترونیک کاربرد زیادی پیدا نموده‌اند، این پایه‌ها به صورت فیلم نازک چند لایه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. ریخته‌گری نواری روش مناسبی برای شکل‌دادن قطعات با سطوح بزرگ و ضخامت کم
برای شکل‌دادن قطعات با سطوح بزرگ و ضخامت کم (۱۰۰۰–۲۰ میکرون) است. تولید این ورق‌های نازک در محیط‌های آبی با استفاده از عوامل پراکنده ساز جهت افزایش پایداری دوغاب و چسب‌های سلولزی جهت افزایش استحکام و چسبندگی و همین‌طور عوامل روان‌ساز جهت نرمی و کاهش شکنندگی نمونه خام انجام می‌گیرد. تاریخچه. فرایند ریخته‌گری نواری در طول دهه ۱۹۴۰ برای ساخت دی الکتریک خازن توسعه یافت. تولید خازن‌های سرامیکی هنوز هم یکی از مهمترین کاربردهای ریخته‌گری نوار است. ریخته‌گری نواری برای اولین بار به عنوان روشی برای تولید انبوه
برای اولین بار به عنوان روشی برای تولید انبوه کپسول‌ها توصیف شد. در این اولین توصیف منتشر شده در سال ۱۹۴۷ این فرایند به این صورت تعریف شد: «ماشینی است که یک روکش سرامیکی با یک رزین را بر روی یک کمربند حامل متحرک اکستروژن می‌کند. زمانی که ورق نازک خشک شد، به اندازه کافی استحکام دارد که از روی کمربند حامل جدا شود، برش خورده، سوراخ شود یا به هر شکل مسطح مورد نظری تبدیل شود» در سال ۱۹۶۰ حق اختراع برای ریخته‌گری نوار چند لایه ثبت شد و در سال ۱۹۹۶ اولین نوارهای زیر ۵ میکرومتر ریخته‌گری شد. فرایند تولید. فرایند
زیر ۵ میکرومتر ریخته‌گری شد. فرایند تولید. فرایند ریخته‌گری نواری، با تبدیل کردن پودر سرامیک به شکل مایعی از آن و سپس ریخته‌گری آن بر روی یک سطح مسطح و خشک کردن مایع، پودر سرامیک را به یک فیلم نازک سرامیکی تبدیل می‌کند. مواد. نقطه شروع برای فرایند ریخته‌گری نواری، پودر است که 'نوار' متشکل از آن است. این جزء اصلی محصول نهایی است و محتویات دیگر، مانند چسب‌ها، پراکنده‌سازها و حلال‌های نیز باید متناسب و سازگار با پودر انتخاب شوند. به‌طور کلی پودر بسیار ریزدانه است، با حداکثر اندازه ذرات آن ۵ میکرومتر است. حلال
با حداکثر اندازه ذرات آن ۵ میکرومتر است. حلال به پودر توانایی ریخته‌گری را می‌دهد و گویی که پودر مایع باشد، و همچنین باعث می‌شود تا اجزای دیگر همچون مواد چسبی در سرتاسر نوار گسترده شوند. سورفکتانت‌ها نیز می‌توانند به دوغاب اضافه شوند، تا رفتار سطح نوار را کنترل کنند. مواد بایندر نیز اضافه می‌شود و باعث می‌شوند تا ساختار حجمی و ویژگی‌های مکانیکی نوار نهایی را تعیین کنند. تولید دوغاب. مواد دوغاب همان‌طور که در بخش قبل ذکر شد مخلوط شده و در مخازنی ذخیره می‌شود. به‌طور کلی تولید دوغاب در دو مرحله انجام می‌شود:
به‌طور کلی تولید دوغاب در دو مرحله انجام می‌شود: ریخته‌گری دوغاب. دوغاب در لوله‌هایی از مخازن نگهداری آن به دستگاه ریخته‌گری منتقل می‌شود. این دوغاب قبل از عمل ریخته‌گری از فیلترهایی عبور کرده تا از ورود ذرات ناخالصی به محصول نهایی جلوگیری کند. ورق ریخته‌گری، لایه سبز یا ورق سبز نیز نامیده می‌شود (این نام اشاره ای به رنگ ورق ندارد)، و در ادامه نیاز به پردازش بیشتری مانند زینترینگ و برش خوردن دارد. این نکته مهم است که در طول ریخته‌گری، یک سطح کاملاً صاف بدون رگه ریخته شود. به همین منظور، مکانیسم‌های
بدون رگه ریخته شود. به همین منظور، مکانیسم‌های ریخته‌گری مختلفی طراحی شده‌اند تا جریان لغزش در دوغاب به حداقل مقدار ممکن برسد. تیغه‌هایی که سطح ریخته را پهن و نازک می‌کنند doctor blades نامیده می‌شوند. ارتفاع این تیغه‌ها از سطح کمربند حامل، ضخامت ورق سرامیکی را تعیین می‌کند. این تیغه‌ها به شکل‌های مختلفی همچون تیغه‌های صفحه‌ای ضخیم یا نازک، تیغه‌هایی با لبه‌های گرد و لبه‌های چاقو-مانند وجود دارند. برای نوارهای سرامیکی که نازک‌تر از ۵۰ میکرومتر ریخته می‌شوند، پوشش از بالا اعمال نمی‌شود، بلکه از طرفین (پوشش
پوشش از بالا اعمال نمی‌شود، بلکه از طرفین (پوشش قالب شیار) یا از پایین (پوشش لبه‌ای) اعمال می‌شود. سطحی را که بر روی آن ریخته انجام می‌شود، می‌تواند از جنس فولاد، شیشه، کاغذ روکش دار و پلیمرها باشد. فولاد اقتصادی‌ترین سطح ریخته‌گری است، اما جداکردن ورق‌های نازک ریخته‌گری شده از سطح فولادی دشوار است و سطح فولاد به دلیل آسیب دیدن، مکرر نیاز به جایگزینی دارد. خشک کردن ورق. نوار ریخته‌گری شده تنها از یک طرف (سطح در معرض هوا) خشک می‌شود و در سطح دیگر ریخته‌گری غیرقابل نفوذ است. خشک شدن ورق وابسته به دو فرایند،
نفوذ است. خشک شدن ورق وابسته به دو فرایند، یعنی تبخیر حلال از سطح در معرض هوا، و دیگری انتشار حلال در ورق به سمت سطح در معرض هوا است. تبخیر ممکن است با استفاده از خشک کن هوا تسریع شود. با این حال، معمولاً سرعت فرایند تبخیر باید محدود شود تا با اطمینان حلال به صورت ثابت در ورق انتشار یابد. اگر حلال به صورت کنترل نشده ورق را ترک کند، ممکن است در نوار تنش پسماند به وجود بیاید یا نوار ترک خورده یا انحناء پیدا کند.در این مرحله از فرایند، نوار انعطاف‌پذیر است، زیرا هنوز حاوی مواد آلی به شکل چسب است؛ به این نوار
هنوز حاوی مواد آلی به شکل چسب است؛ به این نوار «ورق سبز» نیز گفته می‌شود. در هنگام خشک شدن و پخت، انقباض شدیدی در نوار ریخته‌گری رخ می‌دهد؛ زیرا حجم زیادی از دوغاب از مواد آلی تشکیل شده‌است که هنگام خشک کردن و پخت از نوار ریخته‌گری خارج می‌شوند. به عنوان مثال، هنگامی که دوغاب آلومینا به ضخامت ۱٫۵۰ میلی‌متر ریخته‌گری می‌شود، پس از خشک شدن، یک نوار سبز ۰٫۷۵ میلی‌متری تولید می‌شود (حدود ۵۰٪ کاهش). و پس از پخت نیز ضخامت نوار کمتر شده و به حدود ۰٫۶۰ میلی‌متر می‌رسد. با توجه به محصول مورد نیاز، ممکن است چند
می‌رسد. با توجه به محصول مورد نیاز، ممکن است چند مرحله پردازش دیگر مانند مانند برش، سوراخ‌کاری یا عملیات حرارتی و زینترینگ نیز اجرا شوند. استفاده. این فرایند در تولید کپسول‌ها، باتری‌های پلیمری، فتوولتاییک‌ها، الکترود برای سلول‌های سوختی مذاب کربنات استفاده می‌شود. با استفاده از ریخته‌گری نواری، می‌توان ورق‌هایی به اندازه ۵ میکرومتر تولید کرد. یکی از کاربردهی مهم ریخته‌گری نواری تولید مدارهای الکتونیکی است. در ساخت این مدارها، از ورق‌های آلومینای استفاده می‌شود. نوار سبز ریخته‌گری شده را می‌توان به راحتی