payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شدند. این مؤسسه روی دولت فدرال قدرت و نفوذ داشت از جمله در طی فرایند بودجهٔ فدرال در سال ۱۹۲۰ و لایحهٔ اصلاح مالیاتی در سال ۱۹۸۶. این مؤسسه به عنوان یکی از اتاق فکرهای اصلی در ایالات متحده باقی ماند. نفوذ این سازمان آن‌قدر زیاد بود که در سال ۱۹۷۳ دولت نیکسون (President Nixon) نقشهٔ نابودی آن را طرح کرد. بروکینگز سه کتاب از خود بر جای گذاشت: «"مالکیت صنعتی"» (۱۹۲۵)، «"دموکراسی اقتصادی"» (۱۹۲۹) و «"مسیر پیش‌رو"» (۱۹۳۲). وی تا ۷۷ سالگی مجرد ماند. او سه عمارت در سنت لوئیس ساخت و نیز صاحب یک ملک روستایی بود. در
سنت لوئیس ساخت و نیز صاحب یک ملک روستایی بود. در سال ۱۹۲۷، وی به همراه ایزابل جنیری ۵۵ ساله فرار نمود که باعث شگفتی دوستانش شود. آن‌ها سال‌ها یک‌دیگر را می‌شناختند و جنیری یک ساختمان را به دانشکده حقوق دانشگاه واشینگتن و ساختمانی دیگر را به عنوان دفتر مرکزی مؤسسهٔ بروکینگز اهدا کرد. بروکینگز در سال ۱۹۳۲ در واشینگتن درگذشت و در آرامگاه به‌له‌فونتین در سنت لوئیس به خاک سپرده شد.
صرف‌نظر از فتوحات و جهانگشائی و توسعهٔ قلمرو و حیطه حکمرانانی که در ایران زمین بحکومت پرداختند، باید وجود بسیاری از پادشاهان را که در طریق توسعهٔ دامنه ادب همت والائی نشان داده‌اند؛ از خاطر بدور نداشت. گذشته از اینکه برخی از این پادشاهان شعرا و ادبای ایرانی را تشویق و حمایت می‌کردند، حتی بعضی از آن‌ها خود بشخصه شوق سرایندگی و استعداد گویندگی را دارا بودند. این اقدام آن‌قدر مؤثر بود که تاریخ‌نگاران و نویسندگان به ثبت و انعکاس فعالیت آنان به قراخور میزان تأثیر آن در کتب و تذکره‌هایی پرداختند. از جمله آن‌ها
آن در کتب و تذکره‌هایی پرداختند. از جمله آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: در تذکرهٔ لباب الالباب، باب پنجم به اُمرای شاعر اختصاص دارد تحت عنوان «در لطایف اشعار و ملوک کبار». برای مثال در اهمیت این موضوع، در این کتاب اشاره به الهام‌بخشی سخن پادشاهان شده‌است: أهل الدُوَل مُلهَمون در باب اول از ابواب چهارگانهٔ تذکرهٔ جامع مجمع الفصحا، به بیان مختصری از شرح حسب و نسب شاهان عهد نویسنده و سایر سلاطین پرداخته شده‌است. تذکره لباب الالباب به لحاظ ساختاری در این باب، از تذکرهٔ دیگری به عربی به نام یتیمة الدهر
باب، از تذکرهٔ دیگری به عربی به نام یتیمة الدهر الگو گرفته‌است. در یتیمه‌الدهر هم فصلی تحت عنوان سلاطین شاعر وجود دارد. همچنین در تذکرهٔ دیگری به نام «روضه السلاطین» بیش از تذکره‌های مذکور به این موضوع پرداخته شده‌است: باب اول در احوال بهرام گور پادشاه ساسانی آمده که به تعبیر این کتاب، اول کسی است که به زبان فارسی نظم کرد. همچنین در این باب به احوالات شاهان دیگری همچون سلطان سنجر ماضی و طغرل بیک سلجوقی و… اشاره شده که در نظم طبع خوبی داشتند. باب دوم در بیان احوال پادشاهان جغتای، ازبک، مغول و سلاطین ایشان
احوال پادشاهان جغتای، ازبک، مغول و سلاطین ایشان می‌باشد که اشعار خوب گفته‌اند و در میان مردم شهرت دارند. در باب سوم احوال سلاطین سمرقند و خراسان از اولاد و امجاد امیر تیمور گورکان و اشعار هر کدام به اختصار بیان شده‌است. باب چهارم در بیان احوال پادشاهان عراق و روم است که نظم گفته‌اند. باب پنجم در بیان احوال بعضی از ملوک هندوستان می‌باشد. طبقه‌بندی شاهان شاعر بر اساس سلسله به شرح زیر می‌باشد: آل سامان. دوره سامانیان (و غزنویان) که در واقع دورة نشأت و گسترش شکوفه‌های ادب پارسی و عصر شاعر پروری و شاعر دوستی
شکوفه‌های ادب پارسی و عصر شاعر پروری و شاعر دوستی بوده می‌تواند در طی حیات ادبیات سرزمین مابعد از اسلام نقش اساسی را دارا باشد زیرا پادشاهانی نظیر نصربن‌احمدسامانی در این سلسله، کفایت و درایت او در مملکت داری و توجه خاص بقاطبه شعرا و نغز گویان و سرایندگان شعر فارسی قابل ارزش و از بسیاری جهات با اهمیت می‌باشد زیرا در این دوره است که شعر و ادب فارسی رونق خاصی یافت. پادشاهان این سلسله که نسبت خود را بهرام چوبین می‌رسانیدند در تشویق و تحریض شعرا و احترام بدانشمندان اهتمام فراوان داشتند. تکریم آنان در حق اهل
اهتمام فراوان داشتند. تکریم آنان در حق اهل فضل چندان بود که خود با طیب خاطر و علاقه وافر در مجالس علمی و ادبی که در دربار بخارا تشکیل می‌دادند شرکت می‌جستند. شعرایی نظیر ملک‌الشعرا رودکی سمرقندیدر دربار نصربن احمد سامانی و شعرای دیگر همانند شهید بلخی، دقیقی، کسائی در این عصر مورد توجه خاص بودند و همیشه از الطاف پادشاهان سامانی برخوردار زیسته‌اند و حتی بعضی پادشاهان مثل امیر متنصر سامانی که عمر خود را یکسره در زندان و جنگ گذرانده، خود بشخصه از ذوق شعر مایه‌ای تمام داشتند. آل عثمان. اغلب سلاطین عثمانی زبان
تمام داشتند. آل عثمان. اغلب سلاطین عثمانی زبان فارسی را نیکو می‌دانستند و باین زبان شعر می‌سروده‌اند. مؤسس این سلسله پسر طغرل است که در سال ۶۹۹ هجری پس از کشته شده پادشاه سلجوقی روم بتخت پادشاهی نشست. پس از مرگ وی پسرش عثمان و پس از او پسرش اورخان و سپس مراد پسر اورخان و پس از مراد تخت پادشاهی به پسرش بایزید رسید. بایزید بواسطه دلیری و سرعت عملیات نظامی به لقب ایلدرم یعنی صاعقه ملقب شد. ایلدرم بایزید مردی ادب دوست بود و گاهی به فارسی شعر می‌سرود. او مدتی را در اسارت گذراند و در آنجا شعر می‌سرود. سرانجام در
در اسارت گذراند و در آنجا شعر می‌سرود. سرانجام در بیماری به نفع پسرش سلیم استعفا کرد. سلطان سلیم مردی باهوش و با سواد بود. طبع شعر عالی داشت و می‌توانست به ترکی و فارسی و عربی سخنسرائی کند. آل زیار. آل زیار سلاطینی بودند که در نواحی شمال ایران از قبیل طبرستان و گیلان سلطنت داشتند. مؤسس این سلسله مرد بلند همتی بود به نام مردآویز پسر زیار که از سربازی به سرداری رسیده بود. پس از مردآویز برادرش وشمگیر بجای وی نشست. شمس المعالی قابوس وشمگیر از شاهان این سلسله است که دارای کمالات و فضائل بسیار بوده و در عربی و
که دارای کمالات و فضائل بسیار بوده و در عربی و فارسی سخنسرای زبردستی به‌شمار می‌رفته‌است. دیگر از شاهان این سلسله عنصر المعالی کیکاووس بن اسکندر نوه قابوس ست که شاعر و ادیب و فاضل بوده و کتاب قابوس نامه که از ذخائر ادبی ماست بقلم او نگارش یافته‌است. غزنویان. مؤسس این سلسله، سبکتکین نام دارد که اصلاً غلامی ترک نژاد بود. فرزند او سلطان محمود مشهورترین و مهمترین پادشاه سلسله غزنویان محسوب می‌شود که مشوق شعرای بزرگی مانند فرخی، غضائری، اسدی و .. بود. سلطان محمود خود نیزطبعی موزون داشت و از هنر شاعری بی بهره
خود نیزطبعی موزون داشت و از هنر شاعری بی بهره نبود. سلطان محمود به شعر و شاعری به قدری علاقمند بود که اداره مستقلی برای آن تشکیل داده بود و ریاست آن را به ملک الشعرای دربار خود عنصری محول کرده بود. او هنگامی که عجز و اضطرار خود را پایان عمر مشاهده کرد بر خود با این ابیات نوحه گری بنیاد کرد: سلاطین غور. پادشاهان غور در ناحیه ای کوهستانی، بین هرات و غزنین، به نام غور فرمانروایی می‌کردند. بزرگترین آبادی سرزمین غور، فیروزکوه پایتخت آنان بود که مدتی به استقلال حکومت می‌کردند تا اینکه محمدبن سوری مغلوب محمود
حکومت می‌کردند تا اینکه محمدبن سوری مغلوب محمود غزنوی شد و از آن تاریخ غوریان تحت تسلط غزنویان درآمدند. سلجوقیان. مشهورترین پادشاه سلجوقی، سلطان سنجر است که در سال ۵۱۱ هجری به پادشاهی رسید. دربار سنجر مهد پرورش علم و ادب به‌شمار می‌رفته و شعرای بزرگی چون امیر معزی و انوری ریزه خوار، خوان لطف و کرم وی بوده‌است. سلطان سنجر نیز خود شاعر بوده‌است. خوارزمشاهیان. خوارزمشاهیان مردمی دلیرو شعردوست و در عین حال ستمگر بودند. در زمان اَتنسر دولت خوارزمشاهیان قدرت بیشتری یافت. تا این که در زمان سلطان تَکِش، توانستند
یافت. تا این که در زمان سلطان تَکِش، توانستند سلجوقیان را مغلوب کنند و یک دولت مقتدر خوارزمشاهی را بنیان بگذارند. سلطان تکش خود نیز گاهی شعر می‌ساخت. بهد از تَکِش، سلطان محمد خوارزمشاه، جانشین او شد. او قلمرو سلطنت خود را تا سر حد امکان وسعت بخشید تا اینکه مغولان به ایران حمله کردند. پس از او پسرش موسوم به جلال الدین یکی از دلیرترین فرزندانی است که خاک ایران در خود پرورش داده‌است که طبعی موزون هم داشت. ایلخانان. تحت حمایت ایلخانان کتاب‌نگاری در زمینه علمی و تاریخی رونق گرفت. برخی متون قدیم چون شاهنامه
و تاریخی رونق گرفت. برخی متون قدیم چون شاهنامه فردوسی نیز به سفارش آنان بازنویسی و مصور شد. در میان ایلخانیان ایران، تنها امیری که قریحه سخنوری داشت ابوسعید بهادرخان پسرسلطان محمد خدابنده (اولجایتو) بود. اتابکیان. مؤسس سلسله اتابکان فارس ملک مظفرالدین اتابک سلغر است که در سال ۵۴۳ بر لشکر ملکشاه سلجوقی غلبه کرد و شیراز را گرفت. بعد از او اتابک سعد زنگی بجای او نشست که از اشعار او یک رباعی است که در وصف غلام خود سروده‌است. مشهورترین پادشاه این سلسله ابوبکر ابن سعد است که اگر تدابیر عاقلانه او نبود فارس نیز
سعد است که اگر تدابیر عاقلانه او نبود فارس نیز مانند سایر نقاط ایران در آتش فتنه مغول می‌سوخت. او بنابرمصلحت از مغول‌ها اطاعت کرد و پرداخت خراج را متعهد گردید در نتیجه فارس مهد پرورش علم و ادب شد و نوابغی را بوجود آورد که یکی از آنها سعدی شیرازی است. آل کرت. ملوکی که از نیمه اول قرن هفتم تا آخر قرن هشتم در قسمت شرقی ایران سلطنت داشتند و پایتخت آنها هرات بود. نسب آن‌ها به سلطان سنجر می‌رسید. سرسلسله آل کرت ملک شمس الدین بود که مورد لطف خاقان مغول بود. او و پسرش ملک فخر الدین از قریحه شعر و شاعری برخوردار
پسرش ملک فخر الدین از قریحه شعر و شاعری برخوردار بوده و درپاسخ نامه‌های خود از آن بهره می‌گرفتند. جلایریان. در این دوره هنر نگارگری ایران از اهمیت والایی برخوردار شد. زبان دیوانی و نیز زبان ارتباط جمعی قلمرو آل جلایر، فارسی بود و سلاطین آل جلایر، نامه‌های خویش را به فارسی می‌نگاشتند. فارسی نگاری در حوزه آثار علمی که پیش از آن از دوره ایلخانی و با سقوط خلافت، آغاز و جایگزین عربی نگاری شده بود، با حمایت‌های سلاطین جلایری، پیشرفت بسیار کرد و کتب منطق، فلسفه، تراجم، قصص، تصوف و مخصوصاً تاریخ، به فارسی نگاشته
تراجم، قصص، تصوف و مخصوصاً تاریخ، به فارسی نگاشته می‌شد. آل مظفر. آل مظفر با برقرار کردن حقوق ماهیانه برای اهل دانش و دین و ادب و هنر کمک شایان توجهی به این عرصه کردند. سلطنت آل مظفر نخستین دولت ایرانی پس از قرنها حکومت ترکان و مغولان بر ایران بود. توجّه آنان به ساخت ابنیهٔ عمومی و عام‌المنفعه بر هنر ایرانی و اسلامی نیز تأثیر گذاشت. . عادل شاهیان. عادل شاهیان در ابتدا بخشی از سلطنت بهمنیان در دکن محسوب می‌شدند ولی کم‌کم استقلال یافتند مؤسس سلسله عادل‌شاهی فردی به‌نام یوسف عادل‌شاه بود که در آغاز جوانی از
فردی به‌نام یوسف عادل‌شاه بود که در آغاز جوانی از ایران به هندوستان رفته بود. گویند در نسب از سلاطین آل عثمان بوده که چون پدرش درگذشته و سلطان محمد جلوس کرده قصد قتل وی را کرد و او با فریب مادرش بگریخت. او و پسرش اسماعیل عادلشاه ملقب به وفایی دکنی پادشاهانی مقتدر و صاحب طبعی موزون بوده و اشعاری به فارسی دارند. گورکانیان. از اواخر قرن چهارم هجری که غزنویان در هندوستان به فتوحات درخشانی نائل آمدند نه تنها آئین اسلام بلکه فرهنگ و تمدن و زبان فارسی در آن سرزمین رواج یافت. شاهان غزنوی و غوری و امراء ترک و
رواج یافت. شاهان غزنوی و غوری و امراء ترک و تیموری همه در مراکز اصلی خود بزبان فارسی تکلم می‌کردند و در دربار ایشان منحصراً آن زبان و آن آداب و آن رسوم و بالاخره همان فرهنگ را همراه خود به آن کشور بردند و کار به جایی رسید که رفته رفته هندوها نیز همدوش مسلمانان به آموختن زبان مردم ایران و تقلید از نظم و نثر ایشان مشغول شدند. مخصوصاً از قرن هفت به بعد رفته رفته در دهلی و برخی شهرهای دیگر هندوستان اغلب شاهانی که بر اورنگ فرمانروایی می‌نشستند شعرا و نویسندگان فارسی را مورد تشویق قرار می‌دادند و برخی از این
فارسی را مورد تشویق قرار می‌دادند و برخی از این شاهان نیز به فارسی شعر می‌سرودند. تیموریان. مؤسس سلسله تیموریان امیر تیمور گورکانی است که چون در زد و خورد با حاکم سیستان تیری به پای وی اصابت کرد به تیمور لنگ معروف شد. تیمور در عین حال که مردی خونخوار بود مشوق و حامی و سرپرست ارباب علم و هنر نیز شمرده می‌شود. تیمور در پایان عمر میل داشت که نوه اش پیرمحمد فرزند میرزا جهانگیر جانشین وی شود امااو از پسر عم خود خلیل سلطان شکست خورد و متواری گشت و حکومت به خلیل رسید. خلیل سلطان پادشاهی عاشق‌پیشه بود و اشعار
رسید. خلیل سلطان پادشاهی عاشق‌پیشه بود و اشعار زیادی در هجر یار سروده. شاهرخ میرزا پسر امیرتیمور که در هرات به تخت سلطنت نشست نیز پادشاهی صلح دوست و بی‌آزار بود و بیدادگری‌های پدرش را با عدل و داد تلافی کرد و گاهی شعر نیز می‌سرود. الغ بیک فرزند شاهرخ نیز پادشاهی شاعر و هنرپرور بود. بایسنقر پسر شاهرخ نیز مانند پدر ادب دوست بود. او شرابخوار بزرگی بود و بزندگی مستانه خود ادامه می‌داد. شراب می‌خورد و شعر می‌گفت و هنرمندان را تشویق می‌کرد تا آنکه یکروز صبح در سن سی و سه سالگی در بستر خوابش مرده یافتند در حالیکه
سی و سه سالگی در بستر خوابش مرده یافتند در حالیکه هنوز در دستش شراب بود. ولی نام بایسنقر با وجود عادت مذمومی که داشت زنده است زیرا در سنه ۸۲۹ دیباچه فردوسی را بنام او باسم دیباچه بایسنقری برشته تحریر درآوردند. این شاهنامه به شاهنامه بایسنقری معروف است. صفویان. نسب شاهان صفوی به شیخ صفی الدین اردبیلی می‌رسد و به همین جهت این سلسله را صفویه می‌نامند. شیخ صفی الدین از عرفای مشهور بود و گویا شعر نیز می‌سروده‌است. مؤسس سلسله صفویه شاه اسماعیل است که برای پیشرفت کار خود مذهب شیعه را که تا قبل از او در ایران
کار خود مذهب شیعه را که تا قبل از او در ایران رسمیت نداشت رسمی نمود و تشویق مداحان آل علی را یکی از راه‌های ترویج این مذهب تشخیص داد و لذا از آن به بعد در تاریخ ادبیات فارسی فصل جدیدی آغاز شد وآن مراثی و مدائحی بود که شعرا دربارهٔ ائمه اطهار می‌سرودند. شاه اسماعیل خود نیز به ترکی و فارسی شعرهایی سروده و تخلص او هم خطائی بوده‌است. شاه اسماعیل چهار پسر داشت به نام‌های سام میرزا، طهماسب میرزا، بهرام میرزا و القاص میرزا که همه شاعر بودند. شاه عباس اول که از لحاظ قدرت فرمانروایی و بسط سلطنت و رعیت پروری و حسن
قدرت فرمانروایی و بسط سلطنت و رعیت پروری و حسن سیاست در اداره امور از سلاطین کم‌نظیر ایران به‌شمار می‌رود نیز گاهی شعر می‌سرود و در شعر عباس تخلص می‌کرد. او در نامه‌هایی که به سلاطین می‌نوشت نیز گاهی شعر می‌سرود. قاجار. مؤسس سلسله قاجاریه، آقامحمدخان قاجار است. سپس برادرزاده اش فتحعلی خان با نام اصلی باباخان پس از تفألی به حافظ به تهران رفت و با نام فتحعلیشاه قاجار به سلطنت رسید. فتحعلیشاه در عیش و نوش و زن پرستی پیش از حد افراط می‌کرد. او شعر نیز می‌سرود و چنین معلوم می‌شود که در شاعری نیز مانند عشقبازی
و چنین معلوم می‌شود که در شاعری نیز مانند عشقبازی افراط می‌کرده زیرا بیش ازسایر شاهان شاعر از خود آثاری گذاشته‌است. برخی از فرزندان فتحعلیشاه در شاعری استادی زبردست بودند. محمدرضا میزرا که مدتی حکومت گیلان را داشت و پس از فوت پدرش به تهران آمد و در دربار محمدشاه بود در شعر افسر تخلص می‌کرد و غزل را نیکو می‌سرود. علی قلی میرزا اعتماد السلطنه نیز از فرزندان فتحعلیشاه است که شاعر نائی بشمار می‌رفت و تخلصش فخری بود. شاهزاده علیرضا میرزا متخلص به شهره و عبدلله میرزا متخلص به دارا و ملک ایرج میرزا متخلص به
میرزا متخلص به دارا و ملک ایرج میرزا متخلص به انصاف، دولتشاه قاجار متخلص به دولت و … نیز از فرزندان دیگر اوست. دیگر از پادشاهان سلسله قاجاریه که دارای قریحه ادبی بوده ناصرالدین شاه پسر محمد شاه است. او به شکار رغبتی تمام داشت و گاهی بمناسبت شعری فالبدیهه می‌سرود. ناصر الدین شاه آثار بعضی شعرای بزرگ را نیز مورد مداقه و مطالعه قرار داده‌است مقداری از اشعار کلیات سعدی را انتخاب و از آن مجموعه ای فراهم کرده و به نام او بچاپ رسیده‌است. ناصرالدین شاه تنها پادشاهی است که دیوان اشعار خود را تنظیم کرده‌است. این
است که دیوان اشعار خود را تنظیم کرده‌است. این اشعار از دیوان اوست: او نیز مانند شاه عباس عشق و علاقه فراوانی به زیارت مرقد ائمه اطهار داشت و اشعاری در این خصوص نیز سروده‌است.
ولفگانگ «وله» پتری (زادۀ ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۱ میلادی با نام اصلی: "فرانتس هوبرت ولفگانگ رملینگ") موسیقیدان اشلاگر و ترانه‌سرای آلمانی است. معروف‌ترین عناوین او شامل ترانه‌هایی مانند "Der Himmel" "brennt" (1982)، Wahnsinn (1983)، "عاشق شدن، از دست دادن، فراموش کردن، ببخش" (۱۹۹۲)، "برنز، سیلبر و طلا" (۱۹۹۶)، "Augen zu und durch" (1997) و "ویس کرکس" (۱۹۹۸). طبق اطلاعات خود از نوامبر ۲۰۱۸، پتری حدود ۱۸ میلیون رکورد فروخته‌است. از سال ۲۰۱۷ او همچنین با پروژه گروه خود Pete Wolf Band فعال بوده‌است. زندگی‌نامه. زندگی
Pete Wolf Band فعال بوده‌است. زندگی‌نامه. زندگی شخصی و شروع. پتری در سال ۱۹۵۱ در منطقه رادرتال کلن به دنیا آمد و در آنجا بزرگ شد. وقتی ۱۶ ساله بود پدرش فوت کرد. هنگامی که در مدرسه بود، گروه اسکریمر را تشکیل داد، سپس به عنوان یک مکانیک دقیق کارآموزی کرد. در طول دوره کارآموزی خود با گروه خود در کلن و اطراف آن تور برگزار کرد. آنها بعداً همراه با خوانندگان مشهور اجرا کردند. پتری از سال ۱۹۷۲ ازدواج کرده و یک پسر دارد که خود خواننده و ترانه‌سرا به نام آخیم پتری است. کشف. پتری در سال ۱۹۷۵ توسط تیم تهیه‌کننده تونی
کشف. پتری در سال ۱۹۷۵ توسط تیم تهیه‌کننده تونی هندریک و کارین هارتمن (Coconut Records) در یک اجرا در دیسکو فورسباخ "Whisky Bill" کشف شد. آنها اولین آلبوم پتری "Ein Freund - ein Mann را" نوشتند و تولید کردند که در دسامبر ۱۹۷۶ منتشر شد و شامل تک آهنگ "Every friend is also a man" / "Who knows Julie است؟" جدا شد اولین تک آهنگ پتری، "Sommer in der Stadt نیز" از این LP گرفته شد و اولین موفقیت پتری در رتبه ۱۶ بود. با این قطعه در ۳۱ اجرا کرد. ژوئیه ۱۹۷۶ در "رژه ضربه زد دی اف". تماشاگران به پتری پس از یورگن دروز با
زد دی اف". تماشاگران به پتری پس از یورگن دروز با بازی "Ein Bett im Kornfeld" رای دادند. پتری با اولین آهنگ‌ها به تور رفت. تک‌آهنگ‌های "Wenn ich geh"' و "Jessica" که در سال ۱۹۸۱ به رتبه ۸ در چارت تک‌آهنگ آلمان رسیدند. تیم هندریک/هارتمن همچنین مسئولیت "ترانه‌های ال پی آینفاخ لبن" و "وانسین" در سال ۱۹۸۳ را با تک آهنگی به همین نام بر عهده داشت. در مجموع، تا سال ۱۹۸۴، ۲۰ تک‌آهنگ و هفت قطعه ال‌پی برای پتری تولید کرد. گروه. پتری در اوایل کار خود در برنامه‌های تلویزیونی با نوازندگان پخش ظاهر شد. در سال ۱۹۹۶ او به
با نوازندگان پخش ظاهر شد. در سال ۱۹۹۶ او به دنبال یک گروه موسیقی مناسب برای ارائه زنده موسیقی خود بود. مدیر وقت او آرمین رهن، که همچنین نماینده گروه The Public بود، بین پتری و اعضای این گروه ارتباط برقرار کرد. گروه پتری پس از آن توسط اکسل کوولیک (باس)، رولف پروپر (گیتار)، ریچارد شوستر (درامز)، راینر جاگر (کیبورد) و ولفگانگ پتری (خواننده) کامل شد. گیتاریست دیگر Bernd Kühl بود و گروه به تورهای استادیوم‌های مختلف رفت. معروف‌ترین تور در سال ۱۹۹۹ برگزار شد. کنسرتی که در آن زمان استادیوم گئورگ ملچس اسن بود
کنسرتی که در آن زمان استادیوم گئورگ ملچس اسن بود "ولفگانگ پتری نام داشت - به سادگی عالی!" به صورت DVD منتشر شد. این گروه که بیشتر از نوازندگان راک اند رول تشکیل شده بود، سبک جدیدی از موسیقی را به پتری داد؛ بنابراین شلاگر با راک ترکیب شد که تأثیر زیادی در کنسرت‌های زنده او داشت. حرفه. پس از اینکه پتری در پایان دهه ۱۹۸۰ "غیرفعال‌تر شد، در سال ۱۹۹۲ با آهنگ موفق Verlieben, Lost, Forgotten, Forgive،" نوشته یورگن دونگز، بازگشت. پیش از این به یورگن دروز پیشنهاد این آهنگ داده شده بود، اما او نپذیرفت. از آن زمان به
آهنگ داده شده بود، اما او نپذیرفت. از آن زمان به بعد، پتری دوباره در رادیو و در جدول خوانندگان برتر حضور داشت. در فستیوال شلاگر آلمان در سال ۱۹۹۴ با آهنگ "Denn ein Tag Perhaps" جلوتر از میشل و آندریاس مارتین مقام اول را به دست آورد. به همین دلیل «میوز طلایی» توسط دیتر توماس هک به او اهدا شد. در سال ۱۹۹۶ بهترین آلبوم پتری به نام "آلس منتشر شد" که بیش از دو میلیون نسخه فروخت. در سال ۱۹۹۷ او تک آهنگ "Weiber را" منتشر کرد. این در نمودارها نیز جایگاه بالایی داشت. در آگوست همان سال، آلبوم "Nie Enough منتشر شد".
در آگوست همان سال، آلبوم "Nie Enough منتشر شد". در سال ۱۹۹۸ سی دی "Einfach geil دنبال شد" که با آن به تور رفت. در سال‌های ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸، پتری برنده سالانه رژه شلاگر آلمان و در سال‌های ۱۹۹۷، ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ برنده سالانه رژه هیت ZDF بود. پتری در مجموع ۱۰ بار از ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۳ بدون وقفه و در سال ۱۹۹۸ چنگال کوک، پلاتین دریافت کرد. او از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ جایزه موسیقی آلمانی اکو را دریافت کرد. سال ۲۰۰۲ او دستبندهای دوستی خود را که به نفع قربانیان سیل تابستان ۲۰۰۲ به حراج گذاشته شد، جدا کرد. در سال ۲۰۰۴، پتری مقام اول را
گذاشته شد، جدا کرد. در سال ۲۰۰۴، پتری مقام اول را "در نمایش RTL The Ultimate Chart Show - موفق‌ترین موفقیت‌های طولانی مدت" "با The Longest Single in the World به دست آورد". تا سال ۲۰۰۵ شش آلبوم دیگر منتشر شد. در سپتامبر ۲۰۰۶، پتری سی امین سالگرد صحنه خود را جشن گرفت. به همین مناسبت به او یک چنگال تنظیم پلاتین اعطا شد. در ۱۶. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۶، پتری در جریان ضبط پخش چنگال تنظیم طلایی، پایان کار خود را اعلام کرد. اکتبر در ZDF. در فوریه ۲۰۱۴ آلبومی با عنوان "یک بار دیگر!" که شامل بازتفسیر ترانه‌های او
"یک بار دیگر!" که شامل بازتفسیر ترانه‌های او می‌شود. در تابستان ۲۰۱۴، پتری برای اولین بار پس از هشت سال در "موزیک ویدیوی قایق نجات پسرش در انظار عمومی ظاهر شد." در فوریه ۲۰۱۵ آلبوم "بازگشتی او Brandneu منتشر شد" و در مارس 2016 "40 Years - 40 Hits دنبال شد". هر دو آلبوم توسط رنه لیپس آهنگسازی یا تنظیم و تهیه شده‌است. در اکتبر ۲۰۱۷ آلبوم "Happy Man" با قطعات انگلیسی زبان راک، بلوز و کانتری منتشر شد که او با پروژه گروه Pete Wolf Band منتشر کرد. در ۲۴ ام سپتامبر ۲۰۲۱ شاهد انتشار آلبوم "Auf das Leben" بودیم.
۲۰۲۱ شاهد انتشار آلبوم "Auf das Leben" بودیم. نامزدی. در پاسخ به آتش‌سوزی در لوبک و سولینگن، ولفگانگ پتری و هلموت روسمان کمپین "شجاعت برای بشریت را" به عنوان نشانه‌ای علیه بیگانه‌هراسی، برای با هم بودن و تحمل بیشتر راه‌اندازی کردند. نتیجه این بود سود تک سی دی "که چشمان خود را (هرگز حقیقت را ببینید) بسته می‌شود،" که در آن همه کسانی که داد تا درآمد خود را. وجود دارد GG اندرسون، تام آستور، روبرتو بلانکو، اندی بورگ، برنهارد آستانه، برونر و برونر، درک بوش، کلاوس Densow، یورگن دروز، کارل گوت، هانه هالر، ایبو،
Densow، یورگن دروز، کارل گوت، هانه هالر، ایبو، کلودیا یونگ، پاتریک لاری می، آندریاس مارتین، میشل، ونچ میهر، نیکی، نادین نورل، ولفگانگ پتری، روزانا روچی، ادوارد سیمونی، تامی اشتاینر و "زیلرتال شورزنژاگر". در سال ۲۰۱۵ نسخه جدیدی از این کمپین با ۱۹ هنرمند از صحنه موفقیت وجود داشت، در دسامبر ۲۰۱۹ ده هنرمند دیگر اضافه شدند. تمام عواید به نفع سازمان کمک رسانی "Aktion Deutschland Hilft است".
کوه تاسَک (Kūh-e Tāsak) که در شمال منطقه بن رود و در مجاورت روستای مراد آباد (کلاه سیاه) و نزدیکی روستاهای قلعه کربلایی محمدعلی بن رود و روستای مختارآباد بن رود از بخش ارژن شهرستان شیراز قرار دارد یکی از قله‌های بالای سه هزار متری استان فارس می‌باشد که در فصل سرد عمدتاً پوشیده از برف است. این کوه از نقاط زیبا و جذاب گردشگری و مناسب کوهنوردی می‌باشد. کوه تاسک و کوه نار (انار) که در مجاورت آن قرار دارد حد فاصل منطقه بن رود با منطقه دشمن زیاری و هفت برم می‌باشند. نام‌گذاری. گفته می‌شود به علت خالی بودن قله از
نام‌گذاری. گفته می‌شود به علت خالی بودن قله از پوشش گیاهی نسبت به دامنه کوه که از پوشش گیاهی متنوعی برخوردار است به تاسک معروف گردیده‌است. علاوه بر دلیل فوق، وجود برف در قله که باعث برق زدن آن نسبت به دامنه پایین‌تر که دارای پوشش گیاهی است (و در فصل سرد به رنگ تیره‌تر تمایل دارد) سبب شده که این کوه به تاسک شناخته شود. این کوه از مسیر جاده شیراز به بوشهر از منطقه خانزنیان به‌طور مشخص قابل رویت می‌باشد.
اقوام ژرمن در دوران باستان متأخر و قرون وسطای آغازین به تدریج تحت تأثیر مسیحیت قرار گرفتند. تا سال ۷۰۰ پس از میلاد، انگلستان و فرانسه رسماً مسیحی بودند و تا سال ۱۱۰۰، پاگانیسم ژرمنی نیز نفوذ سیاسی خود را در اسکاندیناوی از دست داد. تاریخچه. در قرن چهارم، روند اولیه مسیحی شدن مردمان‌گوناگون‌ژرمن، تا حدی به واسطه نفوذ امپراتوری روم که یک نظام مسیحی بود در میان پاگان‌های اروپایی تسهیل شد. تا زمان سقوط امپراتوری روم غربی، قبایل ژرمنی که به آنجا مهاجرت کرده بودند (به استثنای ساکسون‌ها، فرانک‌ها و لمباردها) به
(به استثنای ساکسون‌ها، فرانک‌ها و لمباردها) به مسیحیت گرویده بودند. بسیاری از آنها، به ویژه گوت‌ها و وندال‌ها آریانیسم را به جای تثلیث پذیرفتند. شورای نخست نیقیه یا "ارتدکس") که مسیحیت خلقیدونی به جزم‌اندیشی در اعتقادنامه نیقیه را تعریف کرده‌است. ظهور تدریجی مسیحیت ژرمنی، به‌ویژه در میان گروه‌های مرتبط با امپراتوری روم، گاهی داوطلبانه بود. از قرن ششم، مردم‌ژرمن توسط مبلغان کلیسای کاتولیک تغییر مذهب دادند (یا از آریانیسم به کاتولیک گرویدند). بسیاری از گوت‌ها به عنوان افرادی خارج از امپراتوری روم به مسیحیت
به عنوان افرادی خارج از امپراتوری روم به مسیحیت گرویدند. بعضی اعضای قبایل دیگر زمانی که آن قبایل در داخل امپراتوری روم مستقر شدند به مسیحیت گرویدند و بیشتر فرانک‌ها و آنگلوساکسون‌ها چند نسل بعد به دین مسیحیت گرویدند. در طول قرن‌های پس از سقوط روم، با افزایش جدایی شرق و غرب بین اسقف‌نشین‌های وفادار به پاپ‌روم در کلیسای کاتولیک‌غربی و وفادار به سایر پاتریارک‌های کلیسای ارتدکس شرقی، بیشتر مردمان ژرمن (به استثنای گوت‌های کریمه و چند گروه دیگر شرقی) به تدریج با کلیسای کاتولیک در غرب متحد شدند، این اتفاق در زمان
کاتولیک در غرب متحد شدند، این اتفاق در زمان سلطنت شارلمانی شدت بیشتری گرفت. گوت‌ها. در قرن سوم، قبایل‌ژرمن‌شرقی به استپ‌ها، شمال دریای سیاه در جنوب غربی اوکراین، شبه‌جزیره کریمه و از آنجا به بیسارابیا و رومانی امروزی مهاجرت کردند. گروتونگی‌ها یا اوستروگوت‌ها به زندگی در بیسارابیا و تروینگی‌ها به زندگی در استان‌های مولدووا و والاچیا، جایی که آن‌ها کائوکالند می‌نامیدند پرداختند. فرهنگ و هویت گوت‌ها تأثیر زیادی از مردم ژرمن‌شرقی مانند سرم‌ها، داس‌ها و رومی‌های ساکن در آن مناطق گرفته بود. در همان زمان، مهاجمان
ساکن در آن مناطق گرفته بود. در همان زمان، مهاجمان گوت بسیاری از رومی‌ها، از جمله بسیاری از مسیحیان، را به اسارت گرفتند. اولفیلاس، یا ولفیلا، پسر یا نوه یکی از مسیحیان ساداگولتینا (در نزدیکی پارناسوس) در کاپادوکیه بود که توسط گوت‌ها به اسارت درآمده بود. در سال ۳۳۷ یا ۳۴۱ اولفیلاس توسط امپراتور آریان کنستانتیوس دوم برای دعوت گوت‌ها به مسیحیت به نزد آنها فرستاده شد و او اولین اسقف گوت‌ها (آریانی مسیحی) شد. تا سال ۳۴۸ میلادی، یکی از پادشاهان گوت به نام ریکوس پاگان شروع به آزار و اذیت گوت‌های مسیحی کرد، و
پاگان شروع به آزار و اذیت گوت‌های مسیحی کرد، و اولفیلاس و بسیاری دیگر از گوت‌های مسیحی، به داخل مرزهای امپراتوری روم گریختند. بین سالهای ۳۴۸ و ۳۸۳، اولفیلاس کتاب مقدس را به زبان گوتی ترجمه کرد. بنابراین برخی از مسیحیان آریانی در غرب از زبان‌های بومی، در این مورد از جمله زبان گوتی و لاتین، برای موارد مذهبی استفاده می‌کردند. فرانک‌ها و آلامانی‌ها. فرانک‌های پاگان که از قرن سوم به گُل مهاجرت کرده بودند همراه با مروونژی‌ها در روز کریسمس در سال ۴۹۸ به کلیسای کاتولیک گرویدند، پس از نبرد تولبیاک، زمانی که کلوویس
گرویدند، پس از نبرد تولبیاک، زمانی که کلوویس یکم مسیحی ش شد و در رنس غسل تعمید یافت. جزئیات این رویداد توسط گریگوری تور نقل شده‌است که سال‌ها بعد در قرن ششم آن‌ها را ثبت کرد. پس از تغییر دین، او فرانک‌ها را به عنوان دشمن بدعت‌گذاران و بربرهای آریانی معرفی کرد. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که کلوویس در ایجاد اختلاف مذهبی بین ویزیگوت‌های آریانی و گالو-رومی‌ها شکست خورده‌است و هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که مذهب انگیزه جنگ‌های او بوده‌است. بسیاری از اشراف فرانک در گرویدن به مسیحیت از کلوویس پیروی کردند، اما