payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تاجیکستان مورد مناقشه قرار گرفت که توسط نیروهای اسلامی پشتیبانی می‌شد. ایالت افغانستان. در طول سال ۱۹۹۲، حداقل ۸۰۰۰۰ تاجیکستانی به افغانستان پناهنده شدند. رهبران مخالف تاجیکستان از حمایت دولت افغانستان برخوردار شدند و خود را در آنجا مستقر کردند، عمدتاً استان بدخشان. جنگ داخلی در افغانستان نیز باعث مهاجرت پناهندگان بین دو کشور شده بود، این بار پناهندگان از افغانستان وارد تاجیکستان می‌شوند. تاجیکستان هنگامی که دولت کرزی کنترل افغانستان را به دست گرفت سفارت خود را در کابل افتتاح کرد. کنسولگری در مزاری شریف
خود را در کابل افتتاح کرد. کنسولگری در مزاری شریف نیز در نوامبر همان سال افتتاح شد. روسای جمهور امامعلی رحمان از تاجیکستان و حامد کرزی از افغانستان در حاشیه نشست سازمان همکاری اقتصادی ۲۰۰۴ که در دوشنبه برگزار شد، دیدار می‌کنند. در آوریل ۲۰۰۵ رحمان یک سفر رسمی به افغانستان انجام داد. روابط دیپلماتیک، تجاری و فرهنگی بین دو کشور از آن زمان در حال گسترش است. تقریباً ۶۵۰۰ افغان در تاجیکستان زندگی می‌کنند. از این تعداد، حدود ۵۰۰ نفر در دانشگاه‌های مختلف تاجیکستان تحصیل می‌کنند. مرز افغانستان و تاجیکستان تقریباً
تحصیل می‌کنند. مرز افغانستان و تاجیکستان تقریباً ۱۳۰۰ کیلومتر است، که بیشتر آن در زمینهای ناهموار است و از محافظت کمی برخوردار است. در حال حاضر مرز متخلخل بین دو کشور نگرانی عمده هر دو دولت و همچنین جامعه بین‌المللی است. این مرز یک مسیر اصلی برای قاچاق مواد مخدر از افغانستان به روسیه و اروپا است و از اواسط سال ۲۰۰۹ به نظر می‌رسد که خشونت مربوط به مواد مخدر و شورشیان در اطراف مرز در حال افزایش است، که بخشی از این وضعیت ناپایدار در پاکستان است. پیوندهای حمل و نقل بین دو کشور، مانند پل افغانستان - تاجیکستان،
نقل بین دو کشور، مانند پل افغانستان - تاجیکستان، اغلب با کمک و بودجه دولت‌های خارجی به آرامی در حال بازسازی است.&lt;/ref&gt; انرژی. چندین توافق‌نامه در زمینهٔ انرژی بین افغانستان و تاجیکستان امضا شده‌است. یک قرارداد ۵۰۰ میلیون دلاری برای ایجاد اتصال انرژی از تاجیکستان و قرقیزستان به افغانستان در سپتامبر ۲۰۰۷ امضا شد. تاجیکستان و قرقیزستان در تلاش هستند تا صنعت برق‌آبی بالقوهٔ گستردهٔ خود را با فروش آن به جنوب آسیا توسعه دهند و پیوند انرژی با افغانستان به عنوان نخستین گام در چنین توسعه‌ای تلقی می‌شود. دو
عنوان نخستین گام در چنین توسعه‌ای تلقی می‌شود. دو دولت همچنین توافق کرده‌اند که یک نیروگاه آبی ۱۰۰ مگاواتی در رودخانه پنج بسازند. بودجه ساخت آن توسط بانک جهانی، بانک توسعهٔ آسیا و بانک توسعهٔ اسلامی تأمین می‌شود.
روابط ارمنستان و ژاپن به‌طور رسمی در ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ برقرار شد. روبرت کوچاریان رئیس‌جمهور ارمنستان در دسامبر سال ۲۰۰۱ به‌طور رسمی به ژاپن رفت و با امپراتور و نخست‌وزیر ژاپن دیدار کرد. وی اعلام کرد که ارمنستان قصد دارند در اسرع وقت سفارت خود را در توکیو راه‌اندازی کند. تاریخ. روابط ارمنستان و ژاپن به‌طور رسمی در ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ برقرار شد. پیش از این، روابط از طریق اتحاد جماهیر شوروی بود. در اصل، ارمنستان در سفارت ژاپن در پکن و ژاپن در سفارت ارمنستان در مسکو نمایندگی داشتند. سفارت ارمنستان در توکیو در ۱۳ ژوئیه
داشتند. سفارت ارمنستان در توکیو در ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۰ افتتاح شد و سفارت ژاپن در ایروان در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ ساخته شد. ارمنستان در ابتدا در ژاپن سفیر نداشت، تا ماه مه ۲۰۱۲، هنگامی که هراند پوغوسیان به عنوان سفیر ارمنستان منصوب شد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۷، توسط معاون وزیر امور خارجه ژاپن موتوم تاکیساوا اعلام شد که شرایط ویزا برای اتباع ارمنستان از اول سپتامبر ۲۰۱۷ کاهش می‌یابد، و در ۳۱ اوت ۲۰۱۷، ارمنستان شرایط ویزا برای شهروندان ژاپنی را لغو کرد. نسل‌کشی ارامنه. در طول جنگ جهانی اول، امپراتوری ژاپن درگیر آنتانت علیه قدرت‌های
اول، امپراتوری ژاپن درگیر آنتانت علیه قدرت‌های مرکزی بود و ژاپن را در برابر امپراتوری عثمانی قرار داد، که بعداً نسل‌کشی ارامنه را انجام داد. شیبوا ایچی، ویسکونت ژاپنی که از نسل‌کشی هشدار یافته بود، تلاش برای امداد و نجات ارامنه را آغاز کرد، جامعه ارمنی که موفق به زنده ماندن شد، نقش او را به خوبی درک کرده‌است. با این وجود، جنگ جهانی دوم و جنایات جنگی ژاپنی متعاقب آن، از ترس واکنش‌های سیاسی، مانع از پذیرش نسل‌کشی ژاپن شده‌است.
محمد نظیف شهرانی استاد انسان‌شناسی و مطالعات آسیای میانه و خاورمیانه اهل افغانستان در دانشگاه ایندیانا بلومینگتون ایالات متحده است. زندگی. نظیف شهرانی در ولایت بدخشان افغانستان متولد شد. وی تحصیلات ابتدایی خود را در روستای شهران خاش، در ولسوالی جرم بدخشان به پایان رسانیده و قبل از ورود به دانشکده آموزش و پرورش دانشگاه کابل، در مکتب متوسطه ابن سینا و دارالمعلمین کابل تحصیل کرده‌است. وی در طی سالهای ابتدایی تحصیلات خود در دانشگاه کابل، در سال ۱۹۶۷ از طرف دانشگاه هاوایی، هونولولو، بورس تحصیلی مرکز شرق و غرب را
هاوایی، هونولولو، بورس تحصیلی مرکز شرق و غرب را دریافت کرد و در آنجا کارشناسی خود را در رشته انسان‌شناسی (۱۹۷۰) گذراند. وی کارشناسی ارشد و دکتری خودرا از دانشگاه واشینگتن، سیاتل بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۶ دریافت کرد. شهرانی میان سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴ تحقیقات میدانی خودش را در ولسوالی واخان در شمال شرقی افغانستان میان عشایر قرقیز، چوپان‌های پامیری و همسایگان وخی در جامعه کشت و صنعتشان انجام داد. وی سپس به عنوان مشاور مردم‌شناسی برای فیلم قرقیزهای افغانستان، که در پاییز ۱۹۸۱ از شبکه پی‌بی‌اس پخش شد، کار کرد.
در پاییز ۱۹۸۱ از شبکه پی‌بی‌اس پخش شد، کار کرد. شهرانی پیش از آنکه در سال ۱۹۹۰ به دانشگاه ایندیانا برود، در چندین دانشگاه آمریکایی از جمله مرکز مطالعات خاورمیانه هاروارد، دانشگاه نوادا-رینو، دانشگاه استنفورد و دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس سمت‌های پژوهشی و آموزشی داشته‌است. وی همچنین عضو مرکز بین‌المللی دانشوران وودرو ویلسون مؤسسه اسمیتسونین در سال‌های ۱۹۹۷ و ۹۸ بود. شهرانی دربارهٔ گروه‌های مردم‌شناسی، مطالعات اوراسیای مرکزی و گروه‌های زبان و فرهنگ خاور نزدیک در دانشگاه ایندیانا تدریس می‌کند. وی تحقیقات
در دانشگاه ایندیانا تدریس می‌کند. وی تحقیقات میدانی گسترده‌ای را در افغانستان، ترکیه، پاکستان و ازبکستان انجام داده‌است. وی پدر سه فرزند است. آثار. سهم عمده وی در مطالعات آسیای میانه شامل موارد زیر است:
مدار بلند زمین یا ()، یا مدار مرتفع زمین، یک مدار زمین‌مرکز با فرازای کاملاً بالاتر از یک مدار زمین‌آهنگ (۳۵٬۷۸۶ کیلومتر (۲۲٬۲۳۶ مایل)) است. (). دوره‌های مداری چنین مدارهایی بیشتر از ۲۴ ساعت است، بنابراین ماهواره‌ها در چنین مدارهایی حرکت بازگشتی آشکاری دارند - یعنی حتی اگر در مدار پیشرفت قرار بگیرند (۹۰ درجه&gt; با انحراف مداری ° ۰ درجه)، سرعت مداری آنها کمتر از سرعت چرخش زمین است که این باعث می‌شود مسیر آنها از روی سطح زمین به سمت غرب حرکت کند.
هالیوود و هایلند () یک مرکز خرید و مجموعه تفریحی در بلوار هالیوود و خیابان هایلند در هالیوود، لس آنجلس است. این مرکز خرید که در سال ۲۰۰۱ تأسیس شده دارای ۳۶٬۰۰۰ مترمربع مساحت است و شامل تئاتر چینی تی‌سی‌ال و سالن تئاتر دالبی و همچنین بیش از ۷۰ فروشگاه و ۲۵ رستوران می‌شود.
دکتر محمد امین فاطمی (متولد ۱۹۵۲ ولایت ننگرهار) پزشک و سیاستمدار برجسته افغانستان است. وی به عنوان مشاور سازمان جهانی بهداشت در ژنو سوئیس برای کشورهای مدیترانه ای خدمت کرده‌است. وی در سال ۲۰۰۴ وزیر صحت عامه افغانستان گردید، او پیشتر در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ نیز در این پست خدمت می‌کرد. وی در سال ۲۰۱۰ به عنوان سرپرست وزارت و در سال ۲۰۱۲ به عنوان وزیر صحت عامه (وزارت بهداشت) فعالیت کرد. فاطمی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰ آوریل ۲۰۱۷، هنگامی که به افغانستان بازگشت، به عنوان سفیر افغانستان در ژاپن مشغول به‌کار شد.
استودیو قدیمی برادران وارنر () که استودیو سانست برونسون نیز نامیده می‌شود یک مرکز تولید فیلم‌های سینمایی، رادیویی و تلویزیونی است که در بلوار سان‌ست در هالیوود، لس آنجلس واقع شده‌است. ساختمان این استودیو که در سال ۱۹۱۹ ساخته شده در سال ۲۰۰۲ به ثبت ملی اماکن تاریخی آمریکا رسیده‌است.
قله برفخانه طزرجان با ارتفاع ۴۰۰۸ متر از سطح دریا دومین کوه بلند استان یزد، پس از قله شیرکوه است. این کوه یکی از مهم‌ترین قلل مرتفع در کوه‌های مرکزی ایران محسوب می‌گردد. این کوه صخره‌ای، در شهرستان تفت واقع شده‌است. کوه برفخانه دارای قله‌های متعددی است. قله اصلی برفخانه با ۴۰۰۸ متر ارتفاع، دارای دیواری به طول ۳۰۰ متر است. قله دیگر، قله برفخانه غربی است که ۳۹۵۰ متر ارتفاع دارد و طول دیوار آن ۱۵۰ متر است. قلهٔ سوم، میل برفخانه نام دارد و چهارمی فریدونی میل است. برفخانه به معنای خانهٔ برفی است، زیرا در بیشتر
برفخانه به معنای خانهٔ برفی است، زیرا در بیشتر طول سال برف دارد و در زمان‌های گذشته محل یخچال دائم بوده‌است. چنین پدیده ژئومورفولوژی در قلب کویر ایران یک پدیده بسیار جالب و دیدنی می‌باشد. صعود. مسیر صعود به این قله از روستای طزرجان آغاز می‌شود و باید راه خود را از دره افشار آباد طزرجان شروع کنید. سپس مسیر دره پونه را برای رسیدن به پناهگاه انتخاب کنید. این پناهگاه، مکان بسیار خوبی برای استراحت کوهنوردان است. راه‌های مختلفی برای رسیدن به پناهگاه وجود دارد. معروف‌ترین راه، مسیر دره پونه است و باید از مزرعهٔ
راه، مسیر دره پونه است و باید از مزرعهٔ آقا محسن گذر کنید. این یک راه ایده‌آل برای صعود در تابستان‌ها است. اما در زمستانها مسیر صعود یالی است که بین مسیر دره آغل و مزرعهٔ آقا محسن واقع شده‌است و شیب بسیار تندی دارد. پیشنهاد می‌شود صعود از این قله را به اوایل اسفندماه موکول کنید، تا به مشکل گرمای هوای و شل شدن برف‌ها برنخورید. این پناهگاه برای ۲۵ نفر ظرفیت دارد و مجهز به آب قابل شرب و سرویس بهداشتی نیز است. وجود رودخانه‌ها و چشمه‌هایی که از دل کوه می‌جوشند، مناظر بدیع و بسیار شگفت‌انگیزی در مسیر راه برایتان
بدیع و بسیار شگفت‌انگیزی در مسیر راه برایتان ایجاد می‌کنند. پس از گذر از این درهٔ پرگل، مسیر را ادامه داده و دره پونه را طی کنید. بعد از دو ساعت پیاده‌روی می‌توانید قله برفخانه را ببینید. لازم است ذکر شود که جهت صعود از دیواره برفخانه، همراه داشتن طناب انفرادی، کلاه کاسک و اسباب حمایت الزامی است.
ورزشگاه داجر () یک ورزشگاه بیسبال در شهر لس آنجلس، آمریکا است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده دارای ۵۶٬۰۰۰ نفر ظرفیت است و ورزشگاه خانگی لس آنجلس داجرز محسوب می‌شود. پیوند به بیرون. Stadium site on MLB.com
آلن دانیلو (زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۰۷− درگذشتهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۹۴) تاریخ‌نگار، پژوهشگر موسیقی، موسیقی‌شناس و هندشناس اهل فرانسه بود. در سال ۱۹۹۱ بالاترین نشان آکادمی ملی موسیقی، رقص و نمایش هند به وی اعطا شد. زندگی‌نامه. آلن دانیلو ۴ اکتبر سال ۱۹۰۷ میلادی در نویی-سور-سن پاریس متولد شد. او تحصیلات خود را در مؤسسهٔ سنت کروکس نوتردام در نویی-سور-سن فرانسه و کالج سینت جان آمریکا گذراند. وی در جوانی آواز را زیر نظر چارلز پانزرا، رقص کلاسیک را از نیکلاس لگات و آهنگسازی را از مکس د اولون فرا گرفت. پس از آن، او به‌طور
را از مکس د اولون فرا گرفت. پس از آن، او به‌طور حرفه‌ای با رقصنده‌هایی همچون فلوریا کپسالی و مارجوری داو به روی صحنه رفت. او همچنین به نواختن پیانو و آواز مشغول شد. او در سال ۱۹۳۲ به همراه شریک زندگی‌اش رایموند بورنیر، عکاس سوئیسی، ابتدا به عنوان بخشی از یک سفر ماجراجویی به هند رفتند و شیفتهٔ هنر و فرهنگ هندی شدند. دانیلو و بونیر از نخستین غربی‌هایی بودند که از مجموعه آثار تاریخی خاجوراهو بازدید کردند. دانیلو در این سفر با رابیندرانات تاگور شاعر، نمایشنامه‌نویس، فیلسوف و موسیقی‌دان سرشناس هندی آشنا شد.
فیلسوف و موسیقی‌دان سرشناس هندی آشنا شد. ارتباط نزدیک وی با تاگور سبب شد تا به سمتِ مدیریت مدرسه موسیقی تاگور دست یابد. وی پس از آن، در سال ۱۹۳۵ به دانشگاه هندوی بنارس راه یافت و در آنجا موسیقی هندو، زبان و ادبیات سانسکریت، فلسفه هندو و دین هندو را به مدت ۱۵ سال تحصیل کرد. آلن دانیلو در سال ۱۹۴۹، به عنوان استاد تحقیق در دانشگاه منصوب شد، پستی که تا سال ۱۹۵۳ در آن سمت بود. او همزمان به عنوان مدیر کالج موسیقی هند به فعالیت‌های خود ادامه داد. در طول این سال‌ها، او موسیقی سنتی هند را نزد شیوندرانات آموخت و
او موسیقی سنتی هند را نزد شیوندرانات آموخت و نواختنِ ساز وینا، از سازهای موسیقی سنتی هندی را فرا گرفت. او همچنین به زبان‌های هندی، سانسکریت و فلسفهٔ هندی مسلط شد. وی پس از بازگشت به اروپا در سال ۱۹۶۰، به عنوان مشاور شورای بین‌المللی موسیقی یونسکو منصوب شد که منجر به گردآوری تعداد زیادی از آثار موسیقی سنتی مانند مجموعه یونسکو: گلچین موسیقی مشرق زمین، اطلس موسیقی و … شد. آلن دانیلو در سال ۱۹۶۳، بنیانگذار و مدیر مؤسسه بین‌المللی مطالعات و اسناد موسیقی تطبیقی (IICMSD) در برلین غربی شد و تا سال ۱۹۷۷ در این مرکز
در برلین غربی شد و تا سال ۱۹۷۷ در این مرکز فعالیت‌های خود را ادامه داد. وی همچنین از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۹ مدیر مرکز بین‌المللی موسیقی تطبیقی ونیز (IISMC) بود. او بیش از سی کتاب در زمینه موسیقی و فرهنگ هند نوشت و به سبب فعالیت‌هایش در زمینهٔ موسیقی، چندین جایزه دریافت کرد. ارتباط دانیلو با موسیقی سنتی ایران. آلن دانیلو در سال ۱۳۴۰ به ایران سفر کرد و در کنگرهٔ بین‌المللی موسیقی تهران حاضر شد. موضوع اصلی این کنگره، تحت عنوان «حفظ شکل‌های سُنتی موسیقی عالمانه و مردمی در کشورهای شرق و غرب» مطرح شد. دیدگاه دانیلو
در کشورهای شرق و غرب» مطرح شد. دیدگاه دانیلو بیانگر ضرورت ترویج ارزش‌های خاصی، همچون «سُنت» و «اصالت» بود و هر گونه دورگه‌سازی میان موسیقی غرب و شرق را رد می‌کرد. دانیلو اصطلاح «موسیقی کلاسیک» را معادل با اصطلاح «موسیقی سُنتی» قرار داد و آنها را در تضاد با موسیقی سبُک و پاپ (مردم‌پسند) قرار داد. او در این رابطه گفته است: آلن دانیلو همچنین یک مجموعهٔ ۱۰ جلدی از موسیقی کشورهای شرقی با عنوان "سنت‌های موسیقی" گردآوری کرد. در این مجموعه، موسیقی ۱۰ کشور شرقی هر کدام در یک جلد مورد بررسی قرار می‌گرفت و نام هر
کدام در یک جلد مورد بررسی قرار می‌گرفت و نام هر کشور را زیر این عنوان روی جلد کتاب مربوط به خودش درج می‌شد. هنگامی که داریوش صفوت با کمک موسیقی‌شناس سرشناس دانشگاه سوربن «نلی کارن»، کتاب "در مورد موسیقی ایرانی" را به اتمام رساندند؛ این کتاب مطابق عرف مجموعه ۱۰ جلدی آلن دانیلو تحت عنوان "سنت‌های موسیقی ایران" یا "موسیقی سنتی ایران" در سال ۱۳۴۵ به چاپ رسید و ناشر آن کتاب را برای یافتن بازار فروش به ایران نیز ارسال کرد. بدین ترتیب چون این کتاب هم کتاب مهمی بود و هم مقدمه‌ای برای تأسیس مرکز حفظ و اشاعه موسیقی
و هم مقدمه‌ای برای تأسیس مرکز حفظ و اشاعه موسیقی شده بود، عملاً واژهٔ «موسیقی سنتی» به واژهای فارسی در ایران راه یافت و متداول شد. آلن دانیلو با شناختی که از موسیقی و موسیقی‌دانان ایرانی پیدا کرده بود در مورد شخصیت هنری ابوالحسن صبا چنین گفت:
حزب کارگران دعم (به عربی: حزب دعم العمالی، به عبری: דעם מפלגת פועלים‎، Da'am Mifleget Po'alim) یک حزب سیاسی سوسیالیست انقلابی یهودی-عربی در اسرائیل است که عمدتاً با نام کوتاه‌شدهٔ دعم (به عربی: دعم، به عبری: דע"ם‎) شناخته می‌شود. حزب کارگران دعم خواهان انقلاب سیاسی و اجتماعی در دفاع از حقوق کارگران، ملی‌سازی صنایع کلیدی، هم‌زیستی یهودی-عربی و برابری جنسیتی است. نام. واژهٔ دعم در زبان عربی ریشه دارد و مخفف معکوس سازمان عمل دموکراتیک (به عربی: منظمة العمل الدیمقراطی) است. این واژه همچنین در زبان عربی معنای
است. این واژه همچنین در زبان عربی معنای حمایت نیز هست. تاریخچه. حزب کارگران دعم در سال ۱۹۹۵ در حیفا و در نتیجهٔ فرایند انشعابات در اردوگاه کمونیست‌های اسرائیل تأسیس شد: سازمان مَتسپِن به وسیلهٔ اعضای سابق حزب کمونیست اسرائیل تأسیس شد. در دههٔ ۱۹۷۰ اعضای سابق متسپن به سه سازمان دیگر شکل دادند؛ اولی اتحاد کارگران-پیشرو بود، سپس در سال ۱۹۷۷ اعضای سابق پیشرو درک هانیتزوز (به معنای راه اخگر) را تأسیس کردندد. در سال ۱۹۹۵ نیز اعضای سابق درک هانیتزوز حزب کارگران دعم را بنیانگذاری کردند. در انتخابات سال ۱۹۹۹ حزب
دعم را بنیانگذاری کردند. در انتخابات سال ۱۹۹۹ حزب کارگران دعم ۲۱۵۱ رأی معادل با ۰/۰۶ درصد از آرا به دست آورد که بسیار پایین‌تر از حد نصاب انتخاباتی ۱/۵ درصدی لازم برای ورود یک حزب به پارلمان اسرائیل است. در انتخابات پارلمان در سال ۲۰۰۳ این آراء به ۱۹۲۵ رأی کاهش یافت که افت پشتیبانی از حزب را نشان می‌داد، با این وجود درصد آرای حزب به دلیل کاهش مشارکت در انتخابات همان ۰/۰۶ درصد باقی ماند. با این وجود حزب باز هم از حد نصاب عبور نکرد. در انتخابات سال ۲۰۰۶ میزان حمایت از حزب دو برابر شد و به ۳۶۹۲ رأی معادل با
حمایت از حزب دو برابر شد و به ۳۶۹۲ رأی معادل با ۰/۱۱ درصد رسید. با این وجود با افزایش حد نصاب انتخاباتی به ۲ درصد کسب حتی یک کرسی در کنست برای حزب کارگران دعم دست‌نیافتنی‌تر شد. در انتخابات سال ۲۰۰۹ حزب باز هم نتوانست به حد نصاب انتخاباتی دست بیابد و هیچ کرسی‌ای به دست نیاورد. در انتخابات سال ۲۰۱۳ نیز ۳۳۷۴ رأی به حزب کارگران دعم داده‌شد و حزب نتوانست هیچ کرسی‌ای در کنست به دست بیاورد. حزب در انتخابات سال ۲۰۱۵ شرکت نکرد. در انتخابات سال ۲۰۱۹ حزب دعم پس از آنکه تصمیم گرفت تا از چارهٔ یک‌کشوری برای حل درگیری
تصمیم گرفت تا از چارهٔ یک‌کشوری برای حل درگیری اسرائیل و فلسطین بر اساس ملی‌گرایی مدنی به جای تأسیس دولت فلسطینی حمایت کند و به منظور تأکید حمایت‌اش از اکوسوسیالیسم کمپینی را با با شعار اقتصاد سبز - یک کشور به راه انداخت. ایدئولوژی. حزب کارگران دعم یک حزب مشترک عربی-یهودی است که بر هویت طبقاتی ورای هویت‌های قومی یا ملی تأکید می‌کند. این حزب به شدت گرایش چپ دارد، از حقوق کارگران (مشخصاً از حقوق کارگران عرب اسرائیلی) حمایت می‌کند، تبعیض را تأیید نمی‌کند و جهان‌بینی انترناسیونالیستی دارد. حزب همچنین تا سال
انترناسیونالیستی دارد. حزب همچنین تا سال ۲۰۱۸ و قبل از آنکه راهکار یک‌کشوری را بر اساس ملی‌گرایی مدنی مورد حمایت قرار بدهد، از حق مردم فلسطین برای تأسیس دولتی فلسطین بر اساس مرزهای ۱۹۶۷ حمایت می‌کرد. حزب دعم با یکجانبه‌گرایی اسرائیل و اشغال قلمروی فلسطینیان مخالف است. حزب کارگران دعم همچنین با اسلام سیاسی نیز مخالف است. اعضای حزب در تأسیس مرکز مشورتی کارگران نقش داشتند که ابتکار عملی برای ساختن یک انجمن کارگری مستقل بود. در انتخابات پارلمان اسرائیل در سال ۲۰۱۵ حزب دعم تنها حزبی در اسرائیل بود که توسط یک زن
حزب دعم تنها حزبی در اسرائیل بود که توسط یک زن عرب اهل اسرائیل به اسما اغباریه رهبری می‌شد. حزب ماهنامهٔ "چلنج" (Challenge) را به زبان انگلیسی، ماهنامهٔ "الصّبار" را به زبان عربی و فصلنامهٔ "اتگار" را به زبان عبری منتشر می‌کند.
روابط تاجیکستان و بنگلادش به روابط دوجانبه بین بنگلادش و تاجیکستان اشاره دارد. بنگلادش و تاجیکستان با تمایل به تقویت بیشتر روابط دیپلماتیک گرم خود را تجربه می‌کنند. بازدیدهای سطح بالا. وزیر امور خارجه پیشین بنگلادش، دیپو مونی در سال ۲۰۱۳ از دوشنبه بازدید کرد. همکاری در مدیریت فاجعه. تاجیکستان به دلیل تجربه گسترده بنگلادش در مدیریت حوادث، به دنبال همکاری بنگلادش در این زمینه است. بنگلادش کارشناسان خود را برای همکاری فنی چندین پروژه مدیریت خطر سیل در تاجیکستان به این کشور اعزام کرده‌است. همکاری اقتصادی.
به این کشور اعزام کرده‌است. همکاری اقتصادی. بنگلادش و تاجیکستان برای گسترش فعالیت‌های اقتصادی بین دو کشور علاقه متقابل نشان داده‌اند. سرمایه گذاران بنگلادشی علاقه خود را برای سرمایه گذاری در بخشهای صنعت سبک و پنبه نشان داده‌اند. در سال ۲۰۱۷، یک شرکت بنگلادشی به نام «COSMOTEX» کارخانه‌های پردازش پنبه و چرم را در تاجیکستان تأسیس کرد. پوشاک و داروهای آماده بنگلادشی به عنوان محصولاتی با پتانسیل بالا در بازار تاجیکستان شناسایی شده‌اند. در سال ۲۰۱۳، بنگلادش و تاجیکستان به منظور گسترش فعالیت‌های اقتصادی دوجانبه
به منظور گسترش فعالیت‌های اقتصادی دوجانبه بین دو کشور، توافق‌نامه همکاری تجاری و اقتصادی را امضا کردند.
روابط چین و تاجیکستان روابط دوجانبه بین جمهوری خلق چین و جمهوری تاجیکستان است که در ۴ ژانویه ۱۹۹۲، اندکی پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی برقرار شد. اقتصاد و تجارت. کل حجم تجارت بین دو کشور در سال ۲۰۱۲ به ۲ میلیارد دلار رسیده‌است. چین در میان سه شریک تجاری بزرگ تاجیکستان است. تعدادی از شرکتهای بزرگ چینی در صنایع مختلف در تاجیکستان فعالیت می‌کنند. اختلاف مرز. چین از سال ۱۸۸۴ حدود ۲۸۴۳۰ کیلومتر مربع از خاک تاجیکستان ادعای سرزمینی داشت که با معاهدات نابرابر از سلسله چینگ آن زمان گرفته شد. در سال ۲۰۱۱، به عنوان
چینگ آن زمان گرفته شد. در سال ۲۰۱۱، به عنوان بخشی از یک توافق‌نامه مرزی، چین رسماً ادعای خود را در مورد ۹۶٪ از کل سرزمین مورد مناقشه رد کرد، در حالی که تاجیکستان حدود ۴٪ - حدود ۱۱۱۳ کیلومتر مربع (۴۳۹ مایل مربع) - را به چین واگذار کرد. آموزش و فرهنگ. بیش از ۲۰۰۰ دانش آموز تاجیکی در بیش از ۱۱۲ مؤسسه مختلف در چین آموزش دیده‌اند. تعداد زیادی از دانش آموزان در یک مرکز آموزشی و فرهنگی کنفوسیوس در دوشنبه، تاجیکستان آموزش دیده‌اند. دولت چین دوره‌های آموزشی و سمینارهایی را در زمینه‌های مختلف برای متخصصان تاجیکستان
را در زمینه‌های مختلف برای متخصصان تاجیکستان ترتیب می‌دهد. مراکز زبان چینی در تعدادی از موسسات آموزش عالی جمهوری تاجیکستان افتتاح شده‌است. علاوه بر این، شهروندان جمهوری خلق چین نیز در دانشگاه‌های مختلف این کشور آموزش می‌بینند. «گوشه فرهنگ چینی» در کتابخانه ملی تاجیکستان افتتاح شد. هر دو کشور نمایش‌ها و رویدادهای فرهنگی منظمی را برگزار می‌کنند. همکاری بین‌المللی. تاجیکستان و چین اعضای فعال سازمان‌های منطقه ای و بین‌المللی هستند و در چارچوب این سازمان‌ها، به ویژه سازمان همکاری شانگهای همکاری نزدیک دارند .
ویژه سازمان همکاری شانگهای همکاری نزدیک دارند . داشتن مرز مشترک با استان مسلمان شین جیانگ، ثبات سیاسی تاجیکستان برای چین بسیار مهم است. چین قاطعانه از تلاش‌های تاجیکستان برای حفظ امنیت و ثبات ملی پشتیبانی می‌کند و همچنین در توسعه اقتصادی به تاجیکستان کمک می‌کند. در سال ۲۰۱۲، تاجیکستان قول تقریباً یک میلیارد دلار آمریکا را به صورت کمک‌های بلاعوض، کمک‌های فنی و اعتبارات با شرایط ترجیحی از چین دریافت کرد. سفارت جمهوری خلق چین در دوشنبه از ۱۳ مارس ۱۹۹۲ و سفارت جمهوری تاجیکستان در پکن در ۷ آوریل ۱۹۹۷ تأسیس
جمهوری تاجیکستان در پکن در ۷ آوریل ۱۹۹۷ تأسیس شده‌است. سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار جمهوری خلق چین در جمهوری تاجیکستان فن سیانژون (از اوت ۲۰۱۰) و سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار جمهوری تاجیکستان در جمهوری خلق چین رشید اولیموف است (از ماه نوامبر ۲۰۰۵) چارچوب حقوقی دو کشور بیش از ۲۰۰ توافق‌نامه بین دولتی و بین دولتی را در بر می‌گیرد. سازمان ملل. در ژوئیه ۲۰۱۹، تاجیکستان یکی از ۵۰ کشوری بود که از سیاست‌های چین در سین کیانگ حمایت کرد و با امضای نامه مشترکی به کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد،
به کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد، «دستاوردهای چشمگیر چین در زمینه حقوق بشر» را ستود و ادعا کرد «اکنون امنیت و امنیت به سین کیانگ و بنیادین بازگشته است». حقوق بشر افراد از همه گروه‌های قومی در آنجا محافظت می‌شود. در نوامبر ۲۰۱۹، تاجیکستان یکی از ۵۴ کشوری بود که بیانیه مشترک حمایت از سیاست‌های سین کیانگ چین را امضا کرد. در ژوئن ۲۰۲۰، تاجیکستان یکی از ۵۳ کشوری بود که از قانون امنیت ملی هنگ کنگ در سازمان ملل حمایت کرد. همکاری نظامی. گفته می‌شود که نیروهای چینی با هدف نظارت بر دسترسی به راهرو واخان
چینی با هدف نظارت بر دسترسی به راهرو واخان تقریباً از سال ۲۰۱۶ در تاجیکستان حضور داشته‌اند. وزیر امور خارجه جمهوری تاجیکستان وجود نیروهای چینی در تاجیکستان را انکار کرد.
راه و رسم زندگی ما () یک سریال تلویزیونی ۴ قسمتی بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. در سال ۲۰۰۲، در مراسم «جوایز هنر و طراحی انجمن سلطنتی تلویزیون»، این مجموعه در چهار بخش نامزد شد: طراحی لباس در یک سریال درام، طراحی گریم در یک سریال درام، صدا در یک سریال درام و تدوین نوار و فیلم در یک سریال درام.
پیپا هریس (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده تلویزیونی و تهیه‌کننده فیلم اهل بریتانیا است. هریس نوهٔ پزشکی به نام نوئل الیویه است. او در مدرسهٔ عالی دختران آکسفورد و کالج رابینسون کمبریج تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۹ با مدرک زبان انگلیسی فارغ‌التحصیل شد. هریس در فهرست افتخارات پایان دوره پارلمان ۲۰۱۵، در تاریخ ۲۷ اوت ۲۰۱۵، به درجهٔ بانوی فرمانده والامقام امپراتوری بریتانیا (DBE) ارتقا یافت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۹۱۷"، "جارهد"، "خون"، "جایی که می‌رویم"، "وضعیت فعلی"،
"جارهد"، "خون"، "جایی که می‌رویم"، "وضعیت فعلی"، "چیزهایی که در آتش از دست دادیم"، "جاده انقلابی"، "داستان عامه‌پسند"، "تاج توخالی"، "بریتانیا"، "ریچارد دوم" و "راه و رسم زندگی ما" اشاره نمود.
داریان شیرازی () یک کارآفرین آمریکایی ایرانی تبار است. او مؤسس و مدیر اجرایی شرکت است. در سال ۲۰۱۳ مجله فوربز نام داریان شیرازی را در لیست ۳۰ چهره موفق زیر ۳۰ سال در فناوری قرار داد.وی در ۱۹ سالگی به عنوان اولین کارآموز فیس‌بوک در این شرکت استخدام شد. زندگی‌نامه. شیرازی در سال ۱۹۸۶ در استنفورد، کالیفرنیا از پدر و مادری ایرانی متولد شد. او در ۱۵ سالگی به عنوان مهندس نرم‌افزار در eBay شروع بکار کرد و پس از آن به شرکت فیس‌بوک پیوست. او در سال ۲۰۰۸ برای تحصیل در رشته علوم کامپیوتر در دانشگاه برکلی، فیس‌بوک را
رشته علوم کامپیوتر در دانشگاه برکلی، فیس‌بوک را رها کرد. او در ابتدا با بنیانگذاری شرکت‌های چون Fwix, Fotodunk و iCast اقدام به کارآفرینی کرد. در سال ۲۰۱۰ به عنوان سرمایه‌گذار با شرکت Udemy همکاری کرد. در سال ۲۰۱۲ وی را تأسیس کرد. این شرکت در حال حاضر یکی از سامانه‌های جمع‌آوری اطلاعات کسب‌وکارهای کوچک و متوسط در آمریکااست که در حال حاضر ساماندهی اطلاعات و به‌روزرسانی بیش از ۲۰ میلیون شرکت کوچک را انجام می‌دهد.
میشل دوتریس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "رسوایی‌ای بس انگلیسی"، "جادوگران"، "بینوایان"، "جین ایر"، "ایکوالایزر"، "آدمکشان میدسامر" "راه و رسم زندگی ما"، "شهر هالبی"، "مارپل آگاتا کریستی"، "برامول" و "داخل شماره ۹" اشاره کرد.
گوستاو لیند (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سرزمین موعود"، "ملکه قلب‌ها"، "سواران عدالت"، "دایره" و "مرد شمالی" اشاره کرد.
اوپنهایمر () یک درام تلویزیونی بریتانیایی دربارهٔ جی. رابرت اوپنهایمر است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. "اوپنهایمر" نخستین‌بار در بریتانیا در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۸۰ از شبکهٔ بی‌بی‌سی دو پخش شد و در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۰ به پایان رسید. این مجموعه شامل هفت قسمت بود.
ویکی‌توابع () فهرستی از توابع مبتنی بر ویرایش مشترک است که هدف از ایجاد آن فراهم کردن امکان ایجاد، تغییر و استفادهٔ مجدد از کدهای منبع است. این پروژه، ارتباط نزدیکی با پروژهٔ دارد که خود افزونه‌ای برای ویکی‌داده بوده و هدف آن ایجاد نسخه‌ای از ویکی‌پدیا مستقل از زبان با استفاده از داده‌های ساختارمند ویکی‌داده‌است. این پروژه در ابتدا موقتاً ویکی‌لامبدا نام گرفته‌بود. در پی ، عنوان نهایی "ویکی‌توابع" برای آن انتخاب شده و در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۰ به‌عنوان نام رسمی پروژه معرفی شد.
طرح مشاغل آمریکایی پیشنهادی است که جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا برای سرمایه‌گذاری ۲ تریلیون دلار در زیرساخت‌های آمریکا طی هشت سال انجام داده‌است. این طرح بخش دوم از طرح سه بخشی «بازسازی بهتر» بایدن است، که بخش اول آن طرح نجات آمریکا و سومین بخش آن طرح خانواده‌های آمریکایی است. اندکی پس از آنکه بایدن طرح نجات را در مارس ۲۰۲۱ امضا کرد، رونمایی شد. بایدن این پیشنهاد را به عنوان «تلاشی تحول پذیر برای اصلاح اقتصاد کشور» مطرح کرده‌است. این طرح می‌تواند مبالغ زیادی را در زیرساخت‌های فیزیکی مانند جاده‌ها و سیستم‌های