payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایهور کوتیپوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال تیومن، باشگاه فوتبال روستوف، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
ایهور کوستیوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال تیومن، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال فورسکلا پولتاوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
ایهور لوچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال کارپاتی لویو، باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، و باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
بوری فینکل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
بوریس چیچیبابین (; – ) شاعر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است.
بوهدان بنیوک (؛ زادهٔ ) بازیگر، سیاستمدار، مجری، و مجری تلویزیون اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو شده‌است.
بوهدان شرشون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال دنیپرو، و باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اوکراین و اوکراین بازی کرده‌است.
پالو شکاپنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شینیک یاروسلاول، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار، و باشگاه فوتبال الیستا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اوکراین بازی کرده‌است.
پاول پاشایف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال قبله، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۱ سال اوکراین، اوکراین، و جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
پاولو تیچینا ؛ (زادۀ میلادی – درگذشتۀ میلادی) شاعر، مترجم، پابلیسیست، فعال عمومی، آکادمیسین، و دولتمرد بزرگ اوکراینی بود. او اشعار سرود جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین را سروده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو، نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، و قهرمان کار سوسیالیست شده‌ است.
پاولو کسیونتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال ماریوپول، باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، و اوکراین بازی کرده‌است.
پاولو موچان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، نویسنده، و شاعر اهل اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو شده‌است.
پیتر جی. ویلهوسکی ؛ (زادهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۹۰۲ میلادی – درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۹۷۸ میلادی) آهنگساز، مربی، و رهبر گروه کُر اهل ایالات متحده آمریکا با اصالت روسینی یا اوکراینی بود. در دوران کودکی او بخشی از گروه کُر پسران کلیسای جامع روسین نیویورک بود و در کاخ سفید در حضور رئیس‌جمهور وودرو ویلسون اجرا داشت. او در چندین برنامه پخش موسیقی کلاسیک با آرتورو توسکانینی و ارکستر سمفونیک ان‌بی‌سی، از جمله پخش تاریخی اُپرای "اُتلو" اثر وردی در سال ۱۹۴۷ میلادی حضور داشت. در سال ۱۹۳۶ میلادی سرود محبوب کریسمس «سرود زنگ‌ها» را
۱۹۳۶ میلادی سرود محبوب کریسمس «سرود زنگ‌ها» را نوشت؛ آهنگی با اشعار انگلیسی برای آهنگ محبوب آهنگساز اوکراینی مایکولا لئونتویچ که در اصل با نام «شچدریک» شناخته می‌شود. تنظیم او از «سرود نبرد جمهوری» برای گروه کُر، گروه موسیقی و ارکستر احتمالاً مشهورترین تنظیم سرود پیش از دههٔ ۱۹۴۰ میلادی در ایالات متحدهٔ آمریکا است. دانش آموزان سابق. به عنوان یک مدیر گروه کُر در شهر نیویورک، او بر حرفهٔ آینده موسیقیدان ژولیوس لا روزا و دانشمند استیون جی گولد تأثیر گذاشت.
پیلیپ کوزیتسکیف (؛ – ) آهنگساز، و مربی موسیقی اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان لنین شده‌است.
تاراس پترینکو (؛ زادهٔ ) خوانندگی، موسیقی‌دان، تنظیم اهل اوکراین است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ملی شوچنکو شده‌است.
تاراس کاچاربا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلوان لیبرتس، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، و باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team, Ukraine national under-17 football team, Ukraine national under-18 football team, Ukraine national under-19 football team، زیر ۲۰ سال اوکراین، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
تاراس کبکانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریفباس کریفیی ریه، باشگاه فوتبال بلشیتا بابرویسک، باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، و باشگاه فوتبال کارپاتی لویو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اوکراین، و زیر ۲۰ سال اوکراین، بازی کرده‌است.
تایسیا پوولی (؛ – ) خواننده، بازیگر، شاعر، نویسنده، و سیاستمدار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
جروم راندل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به مین رد کلاوز اشاره کرد.
جری هیل (؛ زادهٔ ) ترانه‌سرا، خواننده، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل اوکراین است. وی از سال ۲۰۱۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. اوبه همراه آلیونا آلیونا نماینده اوکراین در یوروویژن ۲۰۲۴ بود.
جگر ماریا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
جوئل بولمبوی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال زسکا مسکو اشاره کرد.
داشا استافیوا (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و خواننده اهل اوکراین است.
دمیترو ایوانیسنایا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، و باشگاه فوتبال ماریوپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine national under-16 football team، زیر ۲۱ سال اوکراین، و اوکراین بازی کرده‌است.
دمیترو پاشیتسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه والیبال آسیکو رسوویا ژشوف اشاره کرد.
دمیترو پاولیچکو (؛ زادهٔ ) شاعر، ترجمه، فیلم‌نامه‌نویس، فرهنگ‌شناسی، political and public figure، دیپلمات است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
"زنان در بلغارستان" به زنانی گفته می‌شود که در بلغارستان زندگی می‌کنند و اهل بلغارستان هستند. موقعیت زنان در جامعه بلغارستان تحت تأثیر فرهنگ‌ها و ایدئولوژی‌های مختلف از جمله فرهنگ‌های بیزانسی و عثمانی، مسیحیت ارتدوکس شرقی و ایدئولوژی کمونیستی بوده‌است. زنان بلغارستانی در جامعه ای زندگی می‌کنند که معمولاً مردسالار است. در حالی که بلغارستان اغلب به عنوان یک جامعه مردسالار توصیف می‌شود، زنان ممکن است دارای اختیارات قابل توجهی در بودجه بندی خانوار یا تصمیم‌گیری کشاورزی باشند. زن و مرد هر دو حق رای و مالکیت
کشاورزی باشند. زن و مرد هر دو حق رای و مالکیت دارند. علیرغم دهه‌ها تلاش ایدئولوژی سوسیالیستی در برابری جنسیتی، زنان اغلب در مشاغل کم‌درآمد به کار گرفته می‌شوند، همچنان مسئول اکثر کارهای خانه هستند و بیش از نیمی از بیکاران ثبت شده را شامل می‌شوند. آنها همچنین پست‌های رهبری را کمتر از مردان تصدی می‌کنند. در سال ۱۹۹۶، کمتر از ۱۴ درصد از نمایندگان مجلس پساسوسیالیست زن بودند و از هر ۵ عضو شورای شهرداری تنها یک نفر در آن سال زن بودند. تا سال ۲۰۱۴، زنان ۲۰٫۴ درصد از پارلمان را تشکیل می‌دادند. رای‌گیری و دولت. حق
از پارلمان را تشکیل می‌دادند. رای‌گیری و دولت. حق رای محدود زنان برای اولین بار در سال ۱۹۳۷ به زنان بلغاری اعطا شد، زنان بلغاری در سال ۱۹۴۴ از حق رای کامل برخوردار شدند. با این وجود، در دوران کمونیستی، حقوق و آزادی‌های مدنی هم برای زنان و هم برای مردان برابر بود، صرف نظر از اینکه به دلیل ماهیت اقتدارگرایانه حکومت چه‌قدر محدود بود. در سال ۱۹۴۵ اولین زنان در پارلمان انتخاب شدند. بین سال‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۹۰ تعداد زنان در پارلمان بین ۱۶ تا ۲۱ درصد متغیر بود و در سال ۱۹۹۰ به ۸٫۵ درصد کاهش یافت. تا سال ۲۰۱۷، ۲۵٫۸
سال ۱۹۹۰ به ۸٫۵ درصد کاهش یافت. تا سال ۲۰۱۷، ۲۵٫۸ درصد زنان در پارلمان حضور داشتند. استخدام. بسیاری از زنان در دوران سوسیالیستی، زمانی که ایدئولوژی برابری جنسیتی ترویج شد، وارد مشاغل دستمزدی شدند و تقریباً نیمی از نیروی کار را در اواخر قرن بیستم تشکیل می‌دادند. زنان اغلب به عنوان معلم، پرستار، داروساز، کارمند فروش و کارگر استخدام می‌شوند و کمتر در مدیریت، مدیریت و علوم فنی درگیر هستند. زنان همچنین تا حد زیادی مسئول وظایف خانه هستند از جمله مراقبت از کودکان، آشپزی، نظافت و خرید. کار کشاورزی بر اساس جنسیت
آشپزی، نظافت و خرید. کار کشاورزی بر اساس جنسیت تقسیم می‌شود، مردانی که با حیوانات و ماشین‌آلات کار می‌کنند و زنان کار دستی بیشتری در تولید محصولات کشاورزی انجام می‌دهند. با وجود این، تفکیک جنسیتی در نیروی کار در بلغارستان تا حدودی کمتر از سایر کشورهای اروپایی است. در مقایسه با میانگین اروپایی، زنان بلغاری در زمینه‌هایی مانند علوم، ریاضیات، محاسبات و مهندسی مشارکت بیشتری دارند. و مشارکت آنان در زمینه خدمات نسبت به مردان کمتر است. همچنین، شکاف دستمزد جنسیتی (در سال ۲۰۱۳) در بلغارستان ۱۳٫۰ درصد تخمین زده
(در سال ۲۰۱۳) در بلغارستان ۱۳٫۰ درصد تخمین زده شده‌است که کمتر از میانگین ۱۶٫۲ درصد در اتحادیه اروپا ۱۶٫۲ کمتر است. در سال ۲۰۱۴، نرخ اشتغال (سن ۱۵ تا ۶۴ سال) برای زنان ۵۸٫۲٪ و برای مردان ۶۳٫۹٪ بود. نرخ اشتغال برای هر دو جنس در طول دو دهه گذشته به دلیل مشکلاتی که اقتصاد ملی پس از سقوط کمونیسم تجربه کرده‌است، نسبتاً پایین بوده‌است. با این وجود، به دلیل وجود بخش غیررسمی غیرقانونی، تعیین مشارکت دقیق در نیروی کار بسیار دشوار است. بر اساس گزارش بانک جهانی، زنان در سال ۲۰۱۴ ۴۶٫۶ درصد از کل نیروی کار را تشکیل
در سال ۲۰۱۴ ۴۶٫۶ درصد از کل نیروی کار را تشکیل می‌دادند، تقریباً مشابه سال ۱۹۹۰ (۴۷٫۹ درصد). مشارکت قوی زنان بلغاری در اقتصاد را می‌توان در این واقعیت مشاهده کرد که تقریباً همه زنان شاغل به‌طور تمام وقت کار می‌کنند - بالاترین درصد در بین زنان شاغل در اتحادیه اروپا. قبل از دوران کمونیستی، بلغارستان (مانند سایر کشورهای اروپای شرقی) یک جامعه کشاورزی عمدتاً روستایی بود و زنان در کار کشاورزی روستایی ادغام می‌شدند. به این ترتیب، آنها جایگاه نسبتاً بالایی در جامعه داشتند (البته نه با مردان). تحصیلات. نرخ باسوادی
داشتند (البته نه با مردان). تحصیلات. نرخ باسوادی برای زنان بلغاری در مقایسه با مردان اندکی کمتر است: نرخ باسوادی برای زنان ۹۸٫۱ درصد است، در حالی که برای مردان ۹۸٫۷ درصد است. بی سوادی به ویژه در میان زنان کولی و همچنین مردانشان بالاست. حقوق اساسی. قانون اساسی بلغارستان برابری جنسیتی را تدبیر کرده‌است.
مارینا ژینستا ای کولوما (; – ) یک کمونیست اسپانیایی زاده فرانسه بود که در جوانان سوسیالیست متحد عضویت داشت و تصویر او در هنگام جنگ داخلی اسپانیا بسیار مشهور شد. این عکس معروف را خوان گوزمان در ژوئیه ۱۹۳۶ و هنگام شورش بارسلونا ثبت کرد. زندگی‌نامه. ژینستا در ۲۹ ژانویه ۱۹۱۹ در تولوز از خانواده‌ای یهودی از طبقه کارگر با گرایش‌های چپ که به فرانسه مهاجرت کرده بودند به دنیا آمد. او و خانواده‌اش در ۱۱ سالگی به بارسلونا مهاجرت کردند که در آنجا به حزب سوسیالیت متحد کاتالونیا پیوست. با آغاز جنگ مارینا به عنوان مترجم
پیوست. با آغاز جنگ مارینا به عنوان مترجم خبرنگار روزنامه پراودا شوروی، میخائیل کولتسف مشغول به کار شد. او در میانه جنگ زخمی و به مون‌پلیه منتقل شد. با اشغال فرانسه توسط نازی‌ها ژینستا به جمهوری دومینیکن گریخت اما چند سال بعد در اثر آزارهای دیکتاتور رافائل لئونیداس تروخیو به ونزوئلا نقل مکان کرد. چند سال بعد او به اروپا برگشت تا آنکه سال ۲۰۱۴ میلادی در ۹۴ سالگی فوت نمود. عکس. عکس مشهور او در ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۶ طی شورش بارسلونا بر فراز هتل کولون گرفته شد. در این تصویر مارینا ۱۷ ساله لباس ارتش را بر تن دارد و یک
تصویر مارینا ۱۷ ساله لباس ارتش را بر تن دارد و یک تفنگ را حمایل کرده‌است. این تفنگ ماوزر مدل ۱۹۱۶ اسپانیایی است و از آنجایی که مارینا خبرنگار بود این تنها وقتی بود که اجازه یافت اسلحه داشته باشد. تصویر او به سرعت در سطح جهانی به عنوان نمادی از جنگ داخلی اسپانیا و مبارزه بر علیه فاشیسم پخش شد.
تاریخ زنان در مراکش شامل زندگی آنها از قبل، حین و پس از ورود اسلام به کشور شمال غربی آفریقا، مراکش است. از دهه ۱۹۴۰ تا زمان اعلام استقلال مراکش از قیمومیت فرانسه در سال ۱۹۵۶، زنان مراکشی در واحدهای خانوادگی زندگی می‌کردند که «خانواده‌های محدود» یا "حرمسرا" هستند، که در آن خانواده‌های بزرگ به عنوان یک واحد با هم زندگی می‌کردند و در آن زنان منزوی هستند و نیاز به اجازه از طرف خانواده دارند. علاوه بر این، در این مدت با زنان متأهل بهتر از زنان مطلقه رفتار می‌شد. سلسله مراتب و اهمیت زنان بر اساس سن و موقعیت در
سلسله مراتب و اهمیت زنان بر اساس سن و موقعیت در خانواده و جامعه طبقه‌بندی شد. از جمله فعالیت‌های آنها در آن دوره انجام کارهای خانه، گلدوزی و صنایع دستی، حضور در مدارس قرآن و رفتن به حمام بود. سنت سبک زندگی حرمسرا برای زنان به تدریج پس از استقلال مراکش از فرانسه در سال ۱۹۵۶ پایان یافت. پس از استقلال مراکش از فرانسه، زنان مراکشی توانستند شروع به رفتن به مدارسی کنند که بر آموزش بیشتر از مذهب تمرکز داشتند و آموزش خود را به علوم و موضوعات دیگر گسترش دادند. در سال ۲۰۰۴، با وضع قوانین قانونی معروف به مدونه (به
سال ۲۰۰۴، با وضع قوانین قانونی معروف به مدونه (به عربی: مدونة الأسرة المغربیة)، زنان مراکشی حق طلاق از شوهران خود، حضانت فرزند، نفقه فرزند و مالکیت و ارث بردن دارایی را به دست آوردند. زنان بربر در مراکش. قبل از گسترش اسلام در مراکش، که با فتح اعراب آغاز شد، مراکش بخشی از منطقه ای بود که اکثراً جمعیت غیر عرب بربر در آن زندگی می‌کردند. قبایل مختلف بربر در طول قرن ۴، ۵ و ۶ میلادی مانند قبایل طوارق در شمال آفریقا، به عنوان قبایل خانوادگی شناخته شدند. زنان بربر در فولکلور و باور سنتی مراکشی جایگاه ماندگاری
در فولکلور و باور سنتی مراکشی جایگاه ماندگاری داشته‌اند که مربوط به پیش از فتح اعراب و مسلمانان بر منطقه مغرب است. اعتقاد بر این است که داستان عایشه قندیشا حداقل از قرن هفتم وجود داشته‌است. انواع مختلفی از نام عایشه قندیشا وجود دارد که شامل لالا آیچا و آیچا حمدوچیا می‌شود. اعتقاد بر این است که عایشه قندیشا که از دوران پیش از اسلام در مراکش سرچشمه می‌گیرد، یک شیطان زن است که شکل موجودات متعددی از جمله یک‌نیمه بز را به خود می‌گیرد. تأسیس مؤسسات اسلامی (۶۸۰–۹۰۰). پس از گسترش اعراب و مسلمانان به منطقه مغرب،
پس از گسترش اعراب و مسلمانان به منطقه مغرب، زنان نقش‌های مهمی در بنیاد نهادی نقاط عطفی که امروزه به کار خود ادامه می‌دهند، بر عهده گرفتند. به عنوان مثال، فاطمه الفیهری به دلیل تأسیس مسجد الکرائوین در سال ۸۵۹ شناخته می‌شود، که در قرون بعدی به «اولین مؤسسه آموزش عالی اعطاکننده مدرک دانشگاهی در جهان» در فاس، مراکش تبدیل شد. خواهر او مریم الفیهری، نیز مسجد اندلس را در فاس تأسیس کرد. زنان در سیاست. علاوه بر هنر و ادبیات، زنان مراکشی در شکل‌دادن به سیاست معاصر به‌طور علنی حضور داشته‌اند. در سال ۱۹۶۱، "اتحادیه
به‌طور علنی حضور داشته‌اند. در سال ۱۹۶۱، "اتحادیه Progressiste des Femmes Marocaines" به عنوان یکی از اولین سازمان‌های منحصراً زنانه در مراکش تأسیس شد. للا عایشه، خواهر حسن دوم (پادشاه مراکش)، رئیس سازمان زنان دیگری به نام "اتحادیه ملی زنان ماروکائین" بود. سازمان‌های مختلف زنان دیگر در مراکش پس از استقلال با هدف پیشبرد اهداف حقوق زنان ایجاد شدند، انجمن دموکراتیک زنان مراکش و اتحادیه عمل زنانه از این دست هستند. آزار و اذیت. زنان در مراکش اغلب هنگام بیرون رفتن در انظار عمومی مجبور به تحمل آزار و اذیت
رفتن در انظار عمومی مجبور به تحمل آزار و اذیت می‌شوند. اغلب آزار و اذیت جنسی به شکل زبانی صورت می‌گیرد. برای مبارزه با این فرهنگ توهین آمیز و زن ستیز، تعدادی از زنان مراکشی در مقابل سوء استفاده‌کنندگان خود ایستادگی به خرج دادند. در سال ۲۰۱۸ قانونی در سرتاسر مراکش به اجرا گذاشته شد که به نام قانون هاکائویی شناخته می‌شود که توسط باسیما هاکائویی تهیه شده بود. این قانون شامل ممنوعیت آزار و اذیت جنسی در مکان‌های عمومی و همچنین ممنوعیت ازدواج اجباری و مجازات‌های سخت‌تر برای انواع خاصی از خشونت است. اما به دلیل
سخت‌تر برای انواع خاصی از خشونت است. اما به دلیل عدم الزام قربانیان به تشکیل پرونده برای تعقیب کیفری برای دریافت حمایت مورد انتقاد قرار گرفت.
موقعیت و نقش‌های اجتماعی زنان در مالی با تأثیر متقابل پیچیده سنت‌های گوناگون در جوامع قومی، ظهور و سقوط ایالت‌های بزرگ ساحلی، حکومت استعماری فرانسه، استقلال، شهرنشینی و درگیری‌ها و پیشرفت‌های پسااستعماری شکل گرفته‌است. زنان مالی تنها کمتر از نیمی از جمعیت مالی را تشکیل می‌دهند، اما همیشه برای ساختار اقتصادی و اجتماعی این جامعه عمدتاً روستایی و کشاورزی بسیار مهم بوده‌اند. پیشینه فرهنگی. مالی یک کشور محصور در خشکی در غرب آفریقا است. این کشور در سال ۱۹۶۰ از فرانسه استقلال یافت. مناقشه شمال مالی این کشور را
فرانسه استقلال یافت. مناقشه شمال مالی این کشور را بی‌ثبات کرده‌است. مالی بیش از ۱۸ میلیون نفر جمعیت دارد و از نظر قومی از گروه‌های زیر تشکیل شده‌است: بامبارا ۳۴٫۱ درصد، فولانی ۱۴٫۷ درصد، ساراکوله ۱۰٫۸ درصد، سنوفو ۱۰٫۵ درصد، دوگون ۸٫۹ درصد، مالینک ۸٫۷ درصد، بوبو ۲٫۹ درصد. سونگهای ۱٫۶٪، توارگ ۰٫۹٪، سایر مالیا ۶٫۱٪، از اعضای جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا ۰٫۳٪ و سایر گروه‌ها ۰٫۴٪. اکثریت قریب به اتفاق مردم مالی از اسلام پیروی می‌کنند. در این کشور شهرنشینی ۴۲٫۴ درصد است و نرخ باروری تقریباً ۶ فرزند متولد/زن
درصد است و نرخ باروری تقریباً ۶ فرزند متولد/زن است که یکی از بالاترین نرخ‌ها در جهان است. تحصیلات. تحصیل در مالی از شش تا ۱۵ سالگی اجباری است. با این حال، بسیاری از کودکان دختر به مدرسه نمی‌روند و به دلیل عواملی مانند فقر، ترجیحات اجتماعی به تحصیل پسران، ازدواج کودکان و آزار جنسی، ثبت نام دختران کمتر از پسران در همه سطوح است. نرخ باسوادی زنان (۱۵ سال و بالاتر) به‌طور قابل توجهی کمتر از مردان است: زن ۲۲٫۲ درصد، در مقایسه با مردان ۴۵٫۱ درصد (۲۰۱۵ ارزیابی شده). مراقبت‌های بهداشتی. مالی یکی از فقیرترین کشورهای
مراقبت‌های بهداشتی. مالی یکی از فقیرترین کشورهای جهان است و به شدت تحت تأثیر وضعیت بهداشتی و بهداشت نامناسب قرار دارد. سلامت زنان به طور منفی تحت تأثیر قرار می‌گیرد، اگرچه دولت مراقبت‌های پزشکی یارانه ای را به کودکان و همچنین بزرگسالان هر دو جنس ارائه می‌دهد. با این وجود قانون اساسی مالی حق سلامتی را تضمین کرده‌است. خط مشی مراقبت‌های بهداشتی مبتنی بر مشارکت جامعه، بازیابی هزینه‌ها و در دسترس بودن داروهای ضروری است و توسط وزارت بهداشت تدوین شده و توسط اداره بهداشت ملی اجرا می‌شود. ازدواج. ازدواج کودکان در
بهداشت ملی اجرا می‌شود. ازدواج. ازدواج کودکان در مالی رایج است که ناشی از قوانین ضعیف و عدم اجرای قوانین موجود می‌باشد. در این کشور حداقل سن ازدواج بدون رضایت والدین برای دختران ۱۶ سال و برای پسران ۱۸ سال است. در صورت تاییدیک قاضی دیوان‌های حقوقی در مالی، دختر ۱۵ ساله می‌تواند با رضایت والدین ازدواج کند. قانون خانواده. زنان به ویژه در مورد طلاق و ارث از جایگاه و حقوق برابری برخوردار نیستند. قانون تعدد زوجات را مجاز می‌داند. زنان قانوناً موظف به اطاعت از شوهران خود هستند و به ویژه در موارد طلاق، حضانت فرزند
خود هستند و به ویژه در موارد طلاق، حضانت فرزند و ارث آسیب‌پذیر تلقی می‌شوند. حتی حقوق محدودی که زنان دارند اغلب به دلیل عدم آموزش و اطلاعات و همچنین دیدگاه‌های فرهنگی که زنان را پست‌تر می‌دانند، اجرا نمی‌شود. بر اساس این قانون، "وزارت حمایت از زنان، خانواده و اطفال" مسئول تأمین حقوق قانونی زنان است. حقوق زنان بر اساس قانون. مشکلات معاصری که زنان در مالی با آن مواجه هستند عبارتند از میزان بالای خشونت علیه زنان، ازدواج کودکان و ختنه زنان. ماده ۲ قانون اساسی مالی می‌گوید: «تمامی مردم مالی آزاد به دنیا می‌آیند
می‌گوید: «تمامی مردم مالی آزاد به دنیا می‌آیند و آزاد زندگی می‌کنند و در حقوق و وظایف خود برابر هستند. هر گونه تبعیض بر اساس منشأ اجتماعی، رنگ، زبان، نژاد، جنسیت، مذهب یا عقاید سیاسی ممنوع است. ختنه زنان. ختنه زنان (FGM) به ویژه در مناطق روستایی در مالی رایج است و در دختران بین شش ماه تا شش سال انجام می‌شود. تخمین زده می‌شود که حدود ۷۵ درصد از دختران تا سن ۱۴ سالگی و ۸۹ درصد از زنان ۱۵ تا ۴۹ ساله ختنه شده‌اند. دختران اغلب در سنین ۱۳ تا ۱۵ سالگی ازدواج می‌کنند، بنابراین ختنه زنان قبل از این سن انجام می‌شود.
بنابراین ختنه زنان قبل از این سن انجام می‌شود. دولت مالی یک طرح دو مرحله‌ای را برای حذف ختنه زنان در ابتدا تا سال ۲۰۰۸ اجرا کرده‌است. به گفته سازمان‌های حقوق بشر محلی که با ختنه زنان مبارزه می‌کنند، مرحله آموزشی در شهرها ادامه دارد و گزارش شده‌است که ختنه جنسی در بین فرزندان والدین تحصیل‌کرده به میزان قابل توجهی کاهش یافته‌است. در همین راستا، کمیته ملی خشونت علیه زنان، همه سازمان‌های غیردولتی مبارزه با ختنه زنان را به هم مرتبط کرده‌است. مالی یکی از بالاترین نرخ‌های ختنه زنان در جهان را دارد، تا حدی که
نرخ‌های ختنه زنان در جهان را دارد، تا حدی که حمایت مداومی از جانب اهالی سنتی مالی برای این عمل صورت گرفته‌است و تنها ۲۰ درصد از زنان مالی و ۲۱ درصد از مردان فکر می‌کنند این عمل باید پایان یابد. برده داری. در سال ۲۰۰۸، گروه حقوق بشر Temedt مستقر در طوارق، همراه با کمیته بین‌المللی ضد برده داری، گزارش دادند که «چند هزار» برده‌داری و به برده‌گیری در کشور مالی و خصوصاً منطقه طوارق رخ داده‌است. زنان در سیاست. سیدیبه آمیناتا دیالو، استاد دانشگاه باماکو، رهبر حزب سیاسی جنبش برای آموزش محیط زیست و توسعه پایدار است
جنبش برای آموزش محیط زیست و توسعه پایدار است و در سال ۲۰۰۷ اولین زنی شد که به عنوان یکی از هشت نامزد ریاست جمهوری مالی در انتخابات ریاست جمهوری آوریل ۲۰۰۷ نامزد شد. دیالو بیش از ۱۲۰۰۰ رای در انتخابات به دست آورد که ۰٫۵۵ درصد از کل رای‌های این انتخابات بود.
گزن لومب، روستایی در دهستان کشتگان بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۶ نفر (۲۴ خانوار) بوده‌است.
عارف رسول‌آباد، روستایی در دهستان کشتگان بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
آباده، روستایی در دهستان کشتگان بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۷۵ نفر (۴۷ خانوار) بوده‌است.
زیارت، روستایی در دهستان کشتگان بخش بم‌پشت شهرستان سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۹۹ نفر (۲۰۳ خانوار) بوده است.
مستر بانک () یک بانک خصوصی در مسکو بود. از سال ۲۰۱۲، این بانک شصت و نهمین بانک بزرگ روسیه بود. مجوز بانکی مستر بانک در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۳ توسط بانک مرکزی روسیه پس گرفته شد. در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۴، دادگاه داوری مسکو ورشکستگی مستر بانک را اعلام کرد. فعالیت‌ها. مستر بانک در زمینه اعطای وام شرکتی، اعطای وام به مشاغل کوچک و متوسط، وام به اشخاص حقیقی، خدمات رسانی به مشتریان تجاری، تجارت و امور مالی پروژه، عملیات بین‌المللی، صدور و خدمات کارت‌های اعتباری، بانکداری خرد، سپرده گذاری، عملیات در بازارهای مالی و … فعال بود.
گذاری، عملیات در بازارهای مالی و … فعال بود. بسیاری از مشتریان تجاری در برنامه‌های مختلف برندسازی مشترک با بانک شرکت داشتند.
گلادیاتریکس () (به صورت جمع gladiatrices) نامی است که بر زنان گلادیاتور در روم باستان نهاده می‌شد. این زنان به مانند مردان گلادیاتور در جشن‌های رومیان جهت سرگرمی مردم با یکدیگر یا با حیوانات وحشی می‌جنگیدند. این زنان از تجهیزاتی مانند مردان استفاده می‌کردند اما تعداد آنان بسیار اندک بود و از نظر مخاطبان امری استثنایی و عجیب دانسته می‌شد. وجود این زنان در آثار مکتوب بسیار محدود و چند کتیبه ذکر شده‌است. به نظر می‌رسد ایشان برای نخستین بار در سال‌های انتهایی جمهوری و آغازین امپراتوری روم به وجود آمدند تا آنکه
و آغازین امپراتوری روم به وجود آمدند تا آنکه در سال ۲۰۰ میلادی نامناسب تشخیص داده شده و استفاده از گلادیاتریکس‌ها ممنوع شد. تاریخچه. نام زنان گلادیاتور در تاریخ‌های رومی به شدت اندک است و هرگاه صحبت از ایشان می‌شود «نشان شگفت‌انگیزی از منظر هرزگساری حقیقی بودند». در سال ۶۶ پس از میلاد نرون برای آنکه تیرداد یکم ارمنستان را تحت تأثیر قرار دهد گلادیاتورهای مرد و زن و کودک را به میدان آورد. گویا رومیان ایده گلادیاتورهای زن را بسیار بدیع و سرگرم‌کننده یا به‌غایت مضحک یافته بودند. جوونال با خوانندگانش از زنی به
مضحک یافته بودند. جوونال با خوانندگانش از زنی به نام «موویا» صحبت می‌کند که شکارچی جانوران بود و در میدان «با نیزه‌ای در دست و پستان‌های عریان» گراز شکار می‌کرد و پترونیوس ادعاهای یک میدان‌دار گلادیاتورها که صحبت از جنگ زنان ارابه‌سوار می‌کرد را به سخره می‌گیرد. اسناد زمان دومیتیان در سال ۸۹ پس از میلاد هم صحبت از رزم میان زنان گلادیاتور می‌کنند که ایشان را «آمازون» می‌خواندند. . آموزش‌ها و نمایش‌ها. اسنادی از حضور یا آموزش گلادیاتورهای زن در هیچ یک از مدارس گلادیاتوری وجود ندارد. احتمال داده می‌شود که
گلادیاتوری وجود ندارد. احتمال داده می‌شود که آن‌ها توسط مربیان شخصی در Collegia Iuvenum که جایی برای آموزش مهارت‌های مردانه (هنرهای رزمی) به پسران بالا ۱۴ سال بود آموزش می‌دیدند. در این مورد سه کتیبه احتمالی از ریتی، نومیدیا و فیکولیا وجود دارد که در آن‌ها نام زنانی که در Collegia Iuvenum بودند آمده است . اما محققان جدید معتقد هستند این اسامی احتمالا نام خدمتکاران و بردگان زن Collegia Iuvenum بوده است و لزوما نمی‌تواند نشان از آموزش گلادیاتورهای زن بدهد. به هر صورت باید گفت که آموزش‌ گلادیاتورهای زن به هر