payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خود "جهروکه درشن" را اجرا می‌کرده‌است؛ در نقاشی کشیده شده مورخ ۱۷۱۰ میلادی، او در حالی که دو نجیب‌زاده در دو سوی تصویر هستند، در "جهروکه" نشان داده شده‌است. در این نقاشی، امپراتور در یک نیم‌رخ جانبی نقاشی شده‌است و دارای یک جامهٔ سفید است و با عمامه‌ای در زمینه‌ای از رنگ آبی ترسیم شده‌است. در سال ۱۶۷۰، هندوها برای اعتراض به مالیات جزیه که توسط اورنگ زیب به آن‌ها تحمیل شده‌بود، در "جهروکه" تجمع کردند. با این حال، اورنگ‌زیب که «متقی» بود و در زندگی شخصی خود مقررات سختگیرانه اسلامی را رعایت می‌نمود، رسم
خود مقررات سختگیرانه اسلامی را رعایت می‌نمود، رسم "جهروکه" را متوقف کرد و آن را گونه‌ای بت‌پرستی از انسان دانست. وی در یازدهمین سال حکومت خود این عمل را برای همیشه متوقف نمود. او همچنین احساس می‌کرد که دارد از این مراسم هندویی لذت می‌برد. گورو گوبیند سینگ. در کتاب "عبرت‌نامه" نوشته شده توسط محمد قاسم عبرت، اشاره شده که دهمین گورو از سیک‌ها، گورو گوبیند سینگ، چهره‌اش را در "جهروکه" نشان داد و پیروان او را به نام "بادشاه" خطاب کردند. لازم است ذکر شود که اورنگ‌زیب دستوری صادر کرد که وزیر خان، فوج‌دار منطقه
دستوری صادر کرد که وزیر خان، فوج‌دار منطقه سرهند، باید از انجام این کار ممانعت نماید. دو آشیانه منزل. "دو آشیانه منزل" یک خانه چوبی قابل حمل بود که امپراتوران گورکانی هنگام بازدید از خارج پایتخت از آن استفاده می‌کردند. این یک خانه دو طبقه ساخته شده با یک سکوی پشتیبانی بود که بیش از ۱۶ ستون و طول ۶ یارد داشت. ارتفاع ستون‌ها ۴ ذراع بود و از پیچ و مهره‌هایی تشکیل شده بود که طبقه فوقانی را شکل می‌دادند. این سکو به عنوان محل خواب پادشاه و همچنین برای عبادت او و برگزاری "جهروکه درشن" استفاده می‌شد و تقلیدی از
و برگزاری "جهروکه درشن" استفاده می‌شد و تقلیدی از عمل هندوها به حساب می‌آمد. دربار دهلی. به مناسبت مراسم دربار دهلی که در ۱۲ دسامبر ۱۹۱۱ برگزار شد، پادشاه جرج پنجم و همسرش ملکه ماری، در "جهروکهٔ" لال قلعه ظاهر شدند تا در مقابل ۵۰۰۰۰۰ نفر از عوام که در آنجا جمع شده بودند، به آن‌ها سلام کرده و مراسم "جهروکه درشن" را برگزار نمایند.مراسم رسمی از ۷ تا ۱۶ دسامبر به طول انجامید و خود مراسم جهروکه درشن در روز سه شنبه، ۱۲ دسامبر برگزار شد. به مردان و افسران ارتش انگلیس و هند که در رویداد ۱۹۱۱ شرکت کرده بودند، بیست
و هند که در رویداد ۱۹۱۱ شرکت کرده بودند، بیست و شش هزار و هشتصد (۲۶۸۰۰) مدال نقره‌ای دهلی دربار اعطا شد. دویست مدال دیگر با طلا ضرب شدند. صد مورد از آن‌ها به حکام شاهزاده هند و عالی‌رتبه‌ترین افسران دولتی تعلق گرفت.
قاضی‌کوی () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه قاضی‌کوی قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
آیریلیک چشمسی () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه قاضی‌کوی قرار دارد در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده‌است.
آجیبادم () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه قاضی‌کوی قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
اونالان () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه قاضی‌کوی قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
گوزتِپِه () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه قاضی‌کوی قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
کشتار مستند نمایی به کارگردانی سیمون آمستل در سال ۲۰۱۷ است. این فیلم در سال ۲۰۶۷ اتفاق می‌افتد، زمانی که وگانیسم یک امر عادی است، امروز فیلم به گوشت‌خواری نگاه می‌کند. اولین بار در BBC iPlayer به نمایش درآمد، سپس برای اولین بار با زیرنویس پارسی توسط مؤسسهٔ زرّین پخش هنر به رایگان پخش و قابل دانلود شد. در سال ۲۰۶۷، راوی داستان می‌گوید که چگونه جهان مکان شادتری است، زیرا جسد خواری (" carnism ") ممنوع است و گیاهخواری حاکم است. جوانان اعتقاد خود را درمورد چگونگی کشتن و خوردن حیوانات توسط مردم گذشته ابراز
چگونگی کشتن و خوردن حیوانات توسط مردم گذشته ابراز می‌کنند. یاسمین ووندنبورگن، روان درمانگر، جلسات کمک به جسد خوارهای سابق را برای برطرف کردن احساس گناهکاری برگزار می‌کند. در یک جلسه، داوینا پس از نامگذاری ادام به عنوان پنیری که قبلاً خورده بود، حالش بد می‌شود. این فیلم به سال ۱۹۴۴، به تأسیس انجمن وگان و سهمیه بندی گوشت به دلیل جنگ برمی گردد، که در سال ۱۹۵۴ پایان می‌یابد. فانی کرادوک، جسد خواری را در تئاتر و تلویزیون ترویج می‌کند. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، شرکت‌های غذایی ایالات متحده گوشت را به عنوان اسباب
غذایی ایالات متحده گوشت را به عنوان اسباب بازی‌هایی که کودکان دوست دارند بخورند، مبدل می‌کنند و از شخصیت‌هایی مانند رونالد مک دونالد برای جذب آنها استفاده می‌کنند. کشاورزی فشرده منجر به بحران BSE و بیماری تب دهان می‌شود. از سال ۲۰۰۴، بسیاری از بیماری‌ها به دلیل مصرف گوشت، زیاد می‌شوند. فیلم بازمی‌گردد به سال ۲۰۶۷ میلادی که افراد جوان با فناوری واقعیت مجازی، سعی می‌کنند که جسد خواری را امتحان کنند و پس از بد شدن حالشان سریعاً متوقفش می‌کنند. با بازگشت به سال ۲۰۱۷، این فیلم نشان می‌دهد که چگونه سرآشپزهای
سال ۲۰۱۷، این فیلم نشان می‌دهد که چگونه سرآشپزهای مشهوری مانند Nigella Lawson، Gordon Ramsay، Jamie Oliver و Hugh Fearnley- Whitingstall به جای گیاهخواری، جسد خواری را تبلیغ می‌کنند. این نشان دهنده افزایش خام گیاه‌خواری است که توسط افرادی مانند JME که الهام بخش Troye King Jones است، کمک می‌کند. کینگ جونز سپس کتابی می‌نویسد و فیلم‌های سینمایی گیاه‌خواری می‌سازد. مود پولیکوف، رقاص معتاد به رقص شهوانی، نشان می‌دهد که او کار خود را رها کرده زیرا شیر و لبنیات به روش جنسی استفاده می‌شد. ووندنبورگن توضیح می‌دهد
روش جنسی استفاده می‌شد. ووندنبورگن توضیح می‌دهد که چگونه سلسله مراتب سلطنت انگلیس به این باور منجر شد که انسان باید بالاتر از حیوانات باشد. سازمان ملل متحد به دلیل تغییر آب و هوا از مردم می‌خواهد گوشت را کاهش دهند. این نادیده گرفته می‌شود، و انگلیس با سیل روبرو می‌شود. لیندسی گرابر، قربانی این موارد، دربارهٔ تغییرات آب و هوایی ناشی از گوشت در تلویزیون توضیح می‌دهد. گیاهخواری توسط مجریان تلویزیون تبلیغ می‌شود، اما نادیده گرفته می‌شود و در سال ۲۰۲۱ انگلیس با یک ویروس پاندمیک روبرو می‌شود و بسیاری را به کام
یک ویروس پاندمیک روبرو می‌شود و بسیاری را به کام مرگ می‌کشاند. برای جلوگیری از وقوع مجدد، کشاورزی صنعتی ممنوع می‌شود، اما این امر باعث افزایش هزینه‌های گوشت می‌شود و بسیاری از مردم در مورد آنچه می‌خورند گیج می‌شوند. در سال ۲۰۲۳، این عصر آشفتگی توسط یک آشپز مشهور جدید فردی جیاشانکار، که غذاهای هندوستانی گیاهی را دوباره معرفی می‌کند، شکسته می‌شود. مشخص شده‌است که کینگ جونز و جیاشانکار در یک رابطه هستند. بعداً، یک فیلم «دوروتی هنوز دوروتی است» با حضور دوروتی، زنی مبتلا به آلزایمر که فراموش می‌کند خوردن یک مرغ
مبتلا به آلزایمر که فراموش می‌کند خوردن یک مرغ طبیعی است، از طرف بی‌بی‌سی پخش می‌شود و این باعث آزار پسرش جف می‌شود. در سال ۲۰۲۴، یک اجرای موزیکال با بازی آملی که لباس گاو پوشیده‌است ساخته می‌شود، که وحشت صنعت لبنیات را آشکار می‌کند. آلبانی با آهنگ «وگان» برنده مسابقه یوروویژن می‌شود. در همین حال، گراهام واتکینز بر ضد خام گیاه‌خواری، گیاه خواران را مسخره می‌کند. یک نمایش تلویزیونی با عنوان «خانهٔ گوشت مایک» که گیاهخواری را مسخره می‌کند آغاز می‌کند، اما پس از ۴ قسمت لغو می‌شود. Graber به تلویزیون بازمی‌گردد
۴ قسمت لغو می‌شود. Graber به تلویزیون بازمی‌گردد تا تأثیرات شدید محیط زیست گوشت گاو را توضیح دهد و پیشنهاد منع استفاده از آن را بدهد که مورد قبول انگلیس نیست و منجر به آشوب می‌شود. کینگ جونز برای مصاحبه در Newsnight ظاهر می‌شود. اندکی پس از آن، وی ظاهراً توسط یکی از اعضای اتحادیه بزرگ گوشت انگلیس ، کُشته شده و خورده می‌شود. این یک انقلاب بزرگ است، با شرکت‌های بزرگ مواد غذایی از جمله مک دونالد و KFC تبدیل به گیاهخوار، و ۷۵ درصد از انگلستان حداقل گیاهخوار. با این وجود تمایلی برای جرم انگاری جسد خواری وجود
با این وجود تمایلی برای جرم انگاری جسد خواری وجود ندارد. واتکینز، با سایر کارنیست‌ها، دلایل غیر منطقی دفاع از گوشت‌خواری را بیان می‌کند. همه این استدلال‌ها با اختراع مترجم اندیشه حل می‌شود و به حیوانات اجازه می‌دهد با استفاده از صدای ضبط شده جوآنا لوملی آزادانه با انسان ارتباط برقرار کنند. اقدامات غیراخلاقی صنعت تخم مرغ توضیح داده شده‌است. در سال ۲۰۳۵، سرانجام منشور حقوق حیوانات تصویب شد و این امر جرم و جنایت را در نظر گرفت. حیواناتی که قربانی این صنعت شده‌اند به مراکز بازیابی فرستاده می‌شوند. با بازگشت به
به مراکز بازیابی فرستاده می‌شوند. با بازگشت به سال ۲۰۶۷، Clifton Abbatoir اکنون موزه ای برای توضیح صنعت وحشتناک لبنیات در گذشته‌است. پیر و جوان از یکدیگر عذرخواهی می‌کنند. فیلم با نامگذاری موفقیت‌آمیز ماهیانی که زمانی خورده شده بودند به پایان می‌رسد.
کازان پایتخت جمهوری تاتارستان در فدراسیون روسیه است. کازان همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بزرگراه ۷۶ آسیا (به انگلیسی:Asian Highway 76) با نام اختصاری (AH76) جاده اصلی شمال افغانستان است. این جاده پل‌خمری را از طریق شهر سمنگان، به مزارشریف متصل می‌کند. در مزارشریف این جاده به‌سوی غرب ادامه یافته و پس از عبور از شهرهای شبرغان میمنه و قلعه‌نو به هرات وصل می‌شود. در هرات این بزرگراه با بزرگراه‌های ۱ آسیا و ۷۷ آسیا متصل می‌شود. جاده‌ای دیگر در مزارشریف به‌سوی شمال ادامه دارد و به بزرگراه‌های ۱ آسیا و ۷۷ آسیا وصل می‌شود. جاده دیگری از بزرگراه ۷۶ آسیا به‌سوی شمال می‌رود و مزارشریف را به ترمذ در جنوب
به‌سوی شمال می‌رود و مزارشریف را به ترمذ در جنوب ازبکستان متصل می‌کند. این «جاده دیگر» را اغلب به‌عنوان ادامه بزرگراه ۷۶ آسیا در نظر گرفته می‌گیرند، اما در واقع بخشی از بزرگراه تاریخی پامیر (M41) است که اکنون به عنوان بزرگراه ۶۲ آسیا شناخته می‌شود. این جاده مزار شریف را از طریق دریای آمو، به ترمذ وصل می‌کند. بزرگراه پامیر یا M41 بزرگراهی بسیار مهم ازبکستان، تاجیکستان و قرقیزستان است که ترمذ را به کارا بالتا در غرب بیشکک متصل می‌کند و دو بار با بزرگراه M39 محل ارتباط دارد. افغانستان. مسی عبور بزرگراه ۷۶
محل ارتباط دارد. افغانستان. مسی عبور بزرگراه ۷۶ آسیا در افغانستان قرار زیر است: پل‌خمری --&gt; مزارشریف --&gt; میمنه --&gt; هرات
ماجراهای آندره و والی بی (یا به سادگی آندره و والی بی ) اولین پویانمایی کوتاه آمریکایی است که در سال ۱۹۸۴، توسط گروه گرافیک لوکاس فیلم که بخشی از لوکاس فیلم بود و بعداً به پیکسار تغییر نام داد تولید شد. انیمیشن این فیلم توسط جان لستر تولید شده بود. این انیمیشن از نظر استانداردهای آن زمان پیشگام بود و به علاقه صنعت فیلم به انیمیشن رایانه ای دامن زد. این فیلم در تاریخ ۲۵ ژوئیه ۱۹۸۴ در نمایشگاه سیگراف در مینیاپولیس منتشر شد. داستان. این فیلم کوتاه شامل پسری به نام آندره است که در یک جنگل بیدار می‌شود و با
به نام آندره است که در یک جنگل بیدار می‌شود و با زنبوری مزاحم به نام والی بی روبرو می‌شود. آندره حواس والی بی را پرت می‌کند و والی بی پس از فهمیدن این موضوع، آندره را با عصبانیت تعقیب می‌کند و سرانجام به او می‌رسد و در خارج از صحنه او را نیش می‌زند. پس از دوباره برگشتن والی بی به صحنه با نیش شکسته اش مواجه می‌شویم و در پشت آن، آندره برای انتقام کلاهش را به سمت والی بی پرتاب می ند.
ینی‌صحرا () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه قاضی‌کوی قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
کوزیاتای () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه قاضی‌کوی قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
بوستانجی () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه قاضی‌کوی قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
اسنکنت () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه مال‌تپه قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
گولسویو () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه مال‌تپه قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
هوزوری () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه مال‌تپه قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
مال‌تپه () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه مال‌تپه قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
کوچوکیالی () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه مال‌تپه قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۵۳-۱۳۵۲ دومین دوره لیگ دسته دوم فوتبال ایران می‌باشد. در پایان مسابقات تیم‌ سپاهان اصفهان به جام تخت جمشید ۱۳۵۳ صعود کرد. نحوه برگزاری. ابتدا ۸ تیم از هشت منطقه کشور انتخاب شده و سپس در دو گروه چهار تیمی و به‌صورت دوره ای باهم دیدار کردند. تیم های قهرمان هر گروه به دیدار فینال راه یافتند. فینال لیگ دسته دوم به‌صورت رفت و برگشت برگزار شد و در نهایت تیم برنده راهی لیگ تخت جمشید شد تا جانشین آخرین تیم شهرستانی سقوط کرده باشد. تهران در این مسابقات نماینده ای نداشت چرا که سهمیه تهران در
مسابقات نماینده ای نداشت چرا که سهمیه تهران در لیگ تخت جمشید به‌صورت جداگانه تعیین می شد. هشت منطقه مقدماتی و برندگان هر منطقه عبارت بودند از: منطقه یک (آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی): تراکتورسازی تبریز منطقه دو (خوزستان و لرستان): گمرک اهواز منطقه سه (کرمانشاهان، همدان، کردستان، ایلام): نیرو و درستی کرمانشاه منطقه چهار (گیلان و مازندران): تاج ساری منطقه پنج (خراسان و سیستان و بلوچستان): آریا مشهد منطقه شش (کرمان و هرمزگان): ایران نوین کرمان منطقه هفت (اصفهان، یزد و چهارمحال بختیاری): پاس یزد منطقه هشت
یزد و چهارمحال بختیاری): پاس یزد منطقه هشت (فارس، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد): تاج شیراز جدول رده بندی. جدول گروه الف : جدول گروه ب: تیم قهرمان. محمد برزمهری‌(کاپیتان)، مسعود تابش، بهروز مردانی، مهدی اخوان، منصور ابراهیم زاده، محمود یزدخواستی، محسن یزدخواستی، رضا دهقان، رسول خوروش، احمد جفاری، رضا صفاپور، حمید ندیمیان، رضا کوهستانی، رسول ظفریان، اکبر سجادیه، فضل الله دشتچی سرمربی: محمود یاوری
زمان تکت یک اصطلاح در ساخت و تولید است که برای شرح زمان مورد نیاز تولید یک محصول به گونه ای که با تقاضا همخوان شود، استفاده می‌شود. این زمان برابر متوسط زمان بین شروع تولید یک واحد و شروع تولید واحد دیگر می‌باشد، به گونه‌ای که آیتم‌ها به صورت ترتیبی تولید شوند. زمان تکت یا تکت تایم وابسته به میزان تقاضا است. اگر یک فرایند قادر به تولید یک زمان تکت نباشد، یا تقاضا اصلاح شده یا به آن منابع اضافی اختصاص داده می‌شود. هم‌چنین فرایندها ممکن است بازمهندسی شوند تا بتوانند زمان تحویل مناسب را ایجاد کرد. برای
تا بتوانند زمان تحویل مناسب را ایجاد کرد. برای محاسبات، زمان تولید قطعات تقسیم بر تعداد قطعات مورد نیاز در آن بازه زمانی می‌شود. واژه زمان تکت وام گرفته از واژه ژاپنی "takuto taimu" (タ ク ト タ イ ム) است که به نوبه خود از کلمه آلمانی "Taktzeit" به معنای «زمان چرخه» گرفته شده‌است. این کلمه احتمالاً توسط مهندسان آلمانی در دهه ۱۹۳۰ به ژاپن وارد شده‌است.
یاکاجیک—عدنان قهوه‌چی () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه کارتال قرار دارد در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده‌است.
کارتال () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه کارتال قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
مجدی حلبی (؛ – ) سرباز اهل اسرائیل بود. او از اقلیت دروز اسرائیلی بود که در حال خدمت سربازی در نزدیکی حیفا در سال ۲۰۰۵ ناپدید شد. جسد او در سال ۲۰۱۲ در کوه کارمل پیدا شد و با احترامات نظامی به خاک سپرده شد.
سوئانلیک () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه کارتال قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
هاستانه-عدلیه ()) یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه کارتال قرار دارد در سال ۲۰۱۲ تأسیس شده‌است.
پندیک () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه پندیک قرار دارد در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده‌است.
تاوشان‌تپه () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه پندیک قرار دارد در سال ۲۰۱۶ تأسیس شده‌است.
سانتوریو سانتوریو (به انگلیسی: Santorio Santorio تولد ۲۹ مارس ۱۵۶۱ فوت ۲۲ فوریه ۱۶۳۶) یک پزشک و کالبدشناس و استاد مدرس ایتالیایی بود. بسیاری او را به‌عنوان بنیانگذار مطالعات کمیّتی در علوم پزشکی مدرن می‌دانند. در ضمن سانتوریو سانتوریو، مبتکر و مخترع مجموعه ای از لوازم و ابزار علوم پزشکی محسوب می‌شود. اثر معروف او «De Statica Medicina» در زمینه یافته‌های آمار پزشکی بارها انتشار مجدد پیدا کرده و نسلهای متعددی از پزشکان و کالبدشناسان را تحت تأثیر قرار داده‌است. او از سال ۱۶۱۱ تا ۱۶۲۴ رئیس پزشکی نظری در دانشگاه
او از سال ۱۶۱۱ تا ۱۶۲۴ رئیس پزشکی نظری در دانشگاه پادووا بود، و در آنجا اولین آزمایش‌ها را در مورد دمای بدن، تعریق نامحسوس و وزن انجام داد. زندگی‌نامه. پدر و مادر سانتوریو اشراف‌زاده بودند. پدر او به‌عنوان یکی از مسئولان عالی‌رتبه شهر، برای جمهوری ونیز کار می‌کرد. سانتوریو در زادگاه خود تحصیل کرد و تحصیلات خود را در ونیز ادامه داد. در سال ۱۵۷۵ وارد دانشگاه پادوا شده و در ۱۵۸۲ با درجه دکترا ی پزشکی فارغ‌التحصیل شد. سپس او در ونیز به‌عنوان پزشک، مشغول کار شد. جایی که با گالیلئو گالیله آشنایی پیدا کرد.
شد. جایی که با گالیلئو گالیله آشنایی پیدا کرد. سانتوریو در ۲۲ فوریه ۱۶۳۶ به‌دنبال یک بیماری طولانی مربوط به مجاری ادرار در گذشت و در کلیسای مریم مقدس بخاک سپرده شد. سابقه کار و فعالیت. طی سال‌های ۱۶۱۱ تا ۱۶۲۶ م، سانتوریو، استاد پزشکی نظری در دانشگاه پادووا بود. جایی که او آزمایش‌هایی در زمینه دما، تنفس و وزن انجام داد. وی در سال ۱۹۲۹ به دنبال شکایت یک دانشجو که او را به سهل‌انگاری در انجام وظیفه تدریس متهم کرده بود؛ از سمت خود در دانشگاه، استعفا داد. با این حال بعد از بازگشت به ونیز و اشتغال دوباره به
این حال بعد از بازگشت به ونیز و اشتغال دوباره به درمان بیماران، همچنان عنوان استادی و حقوق بازنشستگی تا آخر عمر به او تعلق گرفت. در سال ۱۹۳۰ م او به‌عنوان رئیس کالج پزشکانِ وِ نیز و مدیر ارشد بهداشت همان شهر انتخاب شد. اگر چه او از اصول بقراط و جالینوس پیروی می‌کرد؛ اما به‌صورت جدی آزمایش‌های تجربی را پیگیری کرده و از ریاضیات و فیزیک برای شرح و توضیح طرز کار کالبد انسان بهره می‌برد. نوآوری‌ها. دو وسیله، یکی برای سنجش تعداد ضربان نبض و دیگری برای تعیین درجه حرارت بدن به سانتوریو منسوب است. اگرچه شاید در
حرارت بدن به سانتوریو منسوب است. اگرچه شاید در ساخت این ابزار او از حلقه دوستان خود، از جمله گالیلئو گالیله الهام گرفته باشد. مطالعه سوخت‌وساز بدن. در طول یک دوره ۳۰ ساله او از یک صندلی تکمیل شده که اختراع کرده بود، برای اندازه‌گیری وزن هر آنچه می‌خورد یا می‌نوشید و همچنین آنچه به‌صورت مدفوع و ادرار دفع می‌کرد؛ استفاده نمود. او به این ترتیب وزن آنچه وارد بدن شده و آنچه از بدن خارج می‌شد را با هم مقایسه کرد و به این نتیجه رسید که تقریباً در مقابل هر ۳۶۰۰ گرم خوراکی که وارد بدن می‌شود؛ تنها ۱۲۶۰ گرم مواد
گرم خوراکی که وارد بدن می‌شود؛ تنها ۱۲۶۰ گرم مواد زائد از بدن دفع می‌گردد. ادعا شده که او از این وسیله برای مطالعه وضعیت و آزمایش بیمارانش نیز استفاده می‌کرده؛ اما مدارک این آزمایش‌ها از بین رفته‌است.
فریدون زندفرد (۱۳۰۴ در تهران -۱۳ مردادماه ۱۳۹۸ تهران) نویسنده و مورخ و دیپلمات ایرانی و سفیر سابق ایران در کشورهای عراق، پاکستان و کویت است. سال های ابتدایی زندگی. فریدون زندفرد در سال ۱۳۰۴ در تهران به دنیا آمد. تحصیلات. وی دوره کارشناسی را در دانشکده حقوق دانشگاه تهران گذراند و درجات کارشناسی ارشد و دکترا را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه نیویورک در ایالات متحده آمریکا کسب کرد. حضور در وزارت امور خارجه. زندفرد در سال ۱۳۲۶ در وزارت امور خارجه مشغول به کار شد و پس از ۱۶ سال و طی مشاغل و مدارج گوناگون، به مقام
پس از ۱۶ سال و طی مشاغل و مدارج گوناگون، به مقام سفارت کشورهای در کویت، پاکستان و عراق رسید. وی همچنین در دوره‌ای معاون وزارت امور خارجه ایران بود. از رویدادهای مهم دوران ۳۳ ساله خدمت او، الحاق جزایر سه‌گانه به ایران و موضوع بحرین بود. در جمهوری اسلامی ایران نیز، از دانش و تجربیات وی در مشاغل مختلف بهره گرفته شد. جدایی بحرین از ایران. زندفرد از سال ۱۳۲۶ تا ۱۳۵۹ مسئولیت‌های مختلفی را در وزارت خارجه برعهده داشته است. وی علاوه بر آنکه سفیر ایران در چند کشور خاورمیانه بوده، در بدو تشکیل اداره نهم سیاسی در
خاورمیانه بوده، در بدو تشکیل اداره نهم سیاسی در وزارت خارجه، به سرپرستی این بخش مهم منصوب شد و در پرونده‌های حقوقی و دعاوی ایران در آن دوره حضور داشته است. کتاب «خاطرات خدمت در وزارت امور خارجه» روایت زندفرد از ۳۳ سال حضور در مهم‌ترین و حساس‌ترین جایگاه‌های دستگاه دیپلماسی ایران و «بحرین یادی از آن استان آشنای گم‌شده» بررسی او از تاریخ بحرین و روایتش از جدایی و استقلال این کشور است. مرگ. وی در ۱۳ مردادماه ۱۳۹۸ در تهران درگذشت. و در بهشت زهرا دفن شد.
محافظ (به انگلیسی: "Protégé") یک فیلم سینمایی درام و جنایی محصول سال ۲۰۰۷ سینمای هنگ کنگ به نویسندگی و کارگردانی درک یی با بازی اندی لاو، دانیل وو، لوئیس کو، ژانگ جینگچو و آنیتا یوئن است. داستان. «نیک» یک مأمور ویژه است که در یک گروه خلافکاری آسیایی نفوذ کرده تا بتواند شخصی به اسم «بانکر» را دستگیر کند. بعد از مدت ۸ سال نیک موفق می‌شود مدارک کافی برای دستگیری بانکر را جمع کند ولی همین موقع بهش دستور می‌رسد که همچنان به ماموریتش ادامه بدهد تا کسی که بانکر برایش کار می‌کند را گیر بیندازد و از این طریق کل
برایش کار می‌کند را گیر بیندازد و از این طریق کل تشکیلات گروه از هم بپاشد. با گذشت زمان نیک متوجه می‌شود که حالا دیگر به درآوردن پول راحت و داشتن قدرت عادت کرده و برایش سخت است که بخواهد از نقشش بیرون بیاید و دوباره تبدیل به یک پلیس شود و … استقبال انتقادی. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبت دریافت کرد.
والاس واتلز (Wallas Watles) (۱۸۶۰-۱۹۱۱) یک نویسنده آمریکایی پیرو اندیشه نو بود. نوشته‌های وی به طور گسترده‌ای در حیطه خودیاری به چاپ رسید. از معروفترین کتاب‌های وی که در ایران نیز به چاپ رسیده می‌توان به کتاب «علم چگونه توانگر شدن» اشاره کرد.
بلک وال استریت رکوردز () شرکت نشر موسیقی آمریکایی است، که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد. تاریخچه. نام «وال استریت سیاه» برگرفته از محله نژادی گرین‌وود در تولسا، اوکلاهاما است. در طول رونق صنعت نفت در دهه 1920، گرینوود خانه چندین کارآفرین موفق و برجسته آفریقایی-آمریکایی بود. قبل از The Documentary، گیم مجموعه‌ای از میکس‌تاپ‌ها را روی لیبل خودش، The Black Wall Street منتشر کرد. پس از قطعه G-Unit Records، گیم امیدوار بود که وال استریت سیاه را به جریان اصلی برساند تا با لیبل سابق و همتایان خود رقابت کند. Big Fase 100 در
سابق و همتایان خود رقابت کند. Big Fase 100 در نهایت پس از مشکلات داخلی بازی، این برچسب را به طور رسمی ترک کرد. اگرچه این شرکت یک آلبوم رسمی منتشر نکرده است، اما چندین میکس نوار از جمله مجموعه "Black Wall Street Journal" و "BWS Radio" منتشر کرده است. هنرمندان سابقی که در این برچسب حضور داشته اند عبارتند از: Eastwood، Techniec، Cyssero، Vita، Ya Boy و Charli Baltimore.
برترپنداری نژاد سیاه یا برتری نژاد سیاه یک عقیده برترپندارانه نژادی است که بر این اعتقاد است که سیاه پوستان از مردم نژادهای دیگر برتر هستند. کاربرد تاریخی. واعظ جامائیکایی، لئونارد هوول ، در سال ۱۹۳۵، در "کلید وعده داده شده"، از مجله‌های جنبش راستافاری از برترپنداری نژاد سیاه حمایت کرد. استفاده هاول از «برتری سیاه» پیامدهای هم دینی و هم سیاسی داشت. از نظر سیاسی، وی به عنوان نقطه مقابل مستقیم برتری سفیدپوستان، و عدم موفقیت دولت‌های سفیدپوست در محافظت از سیاه پوستان، طرفدار نابودی حکومت‌های سفیدپوست بود. هاول
طرفدار نابودی حکومت‌های سفیدپوست بود. هاول از آثار فیتز بالینتین پترزبورگ، واعظ قدیمی تر رستافاری‌نیا، به ویژه کتاب بعدی او «"طواف سلطنتی برتری سیاه» ،" استفاده کرده بود. آسوشیتدپرس تعالیم امت اسلام (NOI) را تا سال ۱۹۷۵، که دابلیو دین محمد به عنوان رهبر جانشین الایجا محمد (پدرش) شد، برتری پندار سیاه توصیف می‌کند. آموزه برترپنداری سیاه الایجا محمد به عنوان نقطه مقابل پارادایم برترپنداری ایجاد شده و کنترل شده توسط برترپنداری سفید عمل می‌کرد. SPLC این گروه را دارای «الهیات برترپنداری ذاتی سیاهان نسبت به
را دارای «الهیات برترپنداری ذاتی سیاهان نسبت به سفیدپوستان - یک سیستم اعتقادی که به شدت و به‌طور پیوسته توسط مسلمانان جریان اصلی رد شده» توصیف کرد. گروه‌های مرتبط با دیدگاه‌های برتری طلب سیاه پوستان. چندین گروه حاشیه ای باورمند یا مروج عقاید برتری پنداری سیاه توصیف شده‌اند. منبعی که توسط دیوید مارک چالمرز، مورخ، «گسترده‌ترین منبع در مورد افراط گرایی راست گرایان» توصیف شده‌است، مرکز حقوقی فقر جنوبی (SPLC)، یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی است که گروه‌های نفرت و افراط گرایان را در ایالات متحده رصد می‌کند.
و افراط گرایان را در ایالات متحده رصد می‌کند. "نویسندگان گزارش‌های اطلاعاتی" سه‌ماهه SPLC، گروه‌های زیر را دارای دیدگاه‌های برترپنداری سیاه توصیف کرده‌اند:
آخرالزمان‌باوری این اعتقاد دینی است که آخرالزمانی خواهد آمد، لفظی که در اصل به یک مکاشفه اشاره می‌کرد، اما اکنون معمولاً به این باور اشاره دارد که پایان دنیا حتی در زمان حیات انسان قریب‌الوقوع است. این عقیده معمولاً با این ایده همراه است که به دلیل نوعی واقعه فاجعه بار جهانی، تمدن به زودی به پایان آشفته‌ای خواهد رسید. نسخه‌های مذهبی این دیدگاه‌ها و جنبش‌ها غالباً بر مکاشفه‌های رمزآمیز دربارهٔ یک مداخله ناگهانی، چشمگیر خداوند همراه با تحولات عظیم طبیعی؛ داوری بشریت؛ رستگاری باورمندان برگزیده؛ و حکومت نهایی
بشریت؛ رستگاری باورمندان برگزیده؛ و حکومت نهایی برگزیدگان با خدا در آسمان و زمینی تجدید شده متمرکز است. آخرالزمان باوری که ابتدا از آیین زرتشتی ظهور کرد، به‌طور کاملتر در تخیلات فرجام شناسانه یهودی، مسیحی و اسلامی توسعه یافت. آخرالزمان باوری غالباً با این اعتقاد همراه است که دانش باطن گرایانه احتمالاً در تقابل عمده بین نیروهای خوب و بد آشکار خواهد شد، و قرار است مسیر تاریخ را تغییر دهد. آخرالزمان‌ها را می‌توان بسته به مذهب خاص یا سیستم اعتقادی که آنها را ترویج می‌دهد خوب، بد، مبهم یا خنثی دانست. با این
ترویج می‌دهد خوب، بد، مبهم یا خنثی دانست. با این حال، این یک ایده منحصراً مذهبی نیست و سناریوهای آخرالزمان یا انتقالی وجود دارد که مبتنی بر علم و فناوری مدرن است.
در آلمان نازی، گواهی آریایی () سندی بود که گواهی می‌داد شخصی عضوی از نژاد آریایی است. از آوریل ۱۹۳۳، طبق قانون ترمیم خدمات مدنی حرفه ای، این کار از همه کارمندان و مقامات بخش دولتی، از جمله آموزش، الزامی بود. همچنین برای شهروندان رایش برای کسانی که از نژاد آلمانی یا خون خویشاوند (آریایی) بودند و می‌خواستند پس از تصویب قوانین نورنبرگ در سال ۱۹۳۵ شهروند رایش شوند، داشتن این گواهی الزامی بود. . ایرانیان همچنین پس از مصوبه هیئت دولت هیتلر در سال ۱۹۳۶ که ایرانیان را «آریایی خون پاک» معرفی می‌کرد، آریایی بودند.
فاطمه عمر (؛ زادهٔ ) ورزشکار وزنه‌برداری قدرتی اهل مصر است که در دسته ۵۶- کیلوگرم به رقابت می‌پردازد. او در رشته ورزشی خود مدال طلا را در چهار پارالمپیک تابستانی، و چهار مدال طلای دیگر در مسابقات جهانی وزنه‌برداری قدرتی به دست آورد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۸ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است. عمر در سال ۱۹۷۳ در قاهره، مصر به دنیا آمد. در سن یک سالگی مبتلا فلج اطفال شد که منجر به آسیب ستون فقرات وی شد. او دو دختر دارد.
آزیریدین‌ها ترکیبات آلی حاوی گروه عاملی آزیریدین است که یک هتروسیکل سه‌عضوی با یک پل آمین (-NR-) و دو پل‌متیلن (-)می‌باشد. ترکیب اصلی آزیریدین (یا اتیلن ایمین)، با فرمول مولکولی است. چندین دارو وجود دارد که دارای حلقه‌های آزیریدین است، از جمله میتومایسین سی، پورفیرومایسین و آزینومایسین بی (کارزینوفیلین).