payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نشده‌اند. قضایای مجازی‌سازی. پوپک و گلدبرگ برای استخراج قضایای مجازی‌سازی خود، که شرایط کافی (اما نه لازم) را برای مجازی‌سازی ارائه می‌دهند، برخی دستورالعمل‌های یک ISA را در سه گروه مختلف معرفی می‌کنند؛ ۳ گروه مذکور به شرح ذیل می باشند. پس نتیجه اصلی تحلیل و بررسی پوپک و گلدبرگ را می‌توان به صورت زیر بیان کرد: قضیه ۱. برای هر کامپیوتر نسل سوم معمولی، اگر مجموعه دستورالعمل‌های حساس برای آن کامپیوتر زیرمجموعه‌ای از مجموعه دستورالعمل‌های ممتاز باشد، می‌توان "یک VMM مؤثر" طراحی کرد"." به‌طور شهودی، این قضیه
"یک VMM مؤثر" طراحی کرد"." به‌طور شهودی، این قضیه بیانگر این است که: برای ساخت یک VMM کافی است تمام دستورالعمل‌هایی که می‌توانند بر عملکرد صحیح VMM تأثیر بگذارند(دستورالعمل‌های حساس)، همیشه باعث تله می‌شوند و نظارت را به VMM منتقل کنند. این ویژگی نظارت منابع را برآورده می‌کند. دستورالعمل‌های غیرممتاز باید در عوض به صورت بومی (یعنی کارآمد) اجرا شوند. همچنین ویژگی هم‌ارزی نیز حفظ می‌شود. این قضیه همچنین یک روش ساده برای پیاده‌سازی یک VMM، به نام "مجازی‌سازی trap-and-emulate" ارائه می‌کند که اخیراً
trap-and-emulate" ارائه می‌کند که اخیراً "مجازی‌سازی کلاسیک" هم نامیده شده است: از آنجا که تمام دستورالعمل‌های حساس به خوبی رفتار می‌کنند، کل کاری که VMM باید انجام دهد این است که هر بار دچار تله شده و شبیه‌سازی کند. یک مشکل مرتبط به استخراج شرایط کافی برای مجازی‌سازی بازگشتی بازمی‌گردد، یعنی شرایطی که تحت آن بتوان یک VMM که می‌تواند روی یک کپی از خودش اجرا شود، ساخت. پوپک و گلدبرگ شروط (کافی) زیر را ارائه می‌دهند. قضیه ۲. یک کامپیوتر نسل سوم معمولی به صورت بازگشتی مجازی‌سازی می‌شود اگر: برخی از معماری‌ها،
بازگشتی مجازی‌سازی می‌شود اگر: برخی از معماری‌ها، مانند x86 نامبتنی بر سخت‌افزار، این شرایط را ندارند، بنابراین نمی‌توان آنها را به روش کلاسیک مجازی‌سازی کرد. اما معماری‌ها باز هم می‌توانند با بهره بردن از روش‌های متفاوتی مانند ترجمه دودویی-که دستورالعمل‌های حساسی که تله ایجاد نمی‌کنند و گاهی اوقات دستورالعمل‌های بحرانی نیز نامیده می‌شوند را جایگزین می‌کنند- به صورت کامل مجازی‌سازی شوند(در x87 در سطح CPU و MMU). با این حال، این پردازش اضافی باعث می‌شود VMM از جنبه نظری کارایی کمتری داشته باشد، اما تله‌های
از جنبه نظری کارایی کمتری داشته باشد، اما تله‌های سخت‌افزاری هزینه عملکردی دارند که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد. یک سیستم ترجمه باینری ذخیره‌سازی خوب تنظیم شده ممکن است عملکرد قابل مقایسه‌ای داشته باشد، و در ترجمه باینری x86 نسبت به کمک سخت‌افزاری نسل اول x86 که صرفاً به دستورالعمل‌های حساس قابلیت تله نیز داده است، چنین است. عملاً این یک قضیه با شرایط کافی متفاوتی به دست می‌دهد. قضیه ۳. می‌توان یک "VMM ترکیبی" برای هر ماشین نسل سومی طراحی کرد به طوری که در آن مجموعه دستورالعمل‌های حساس به کاربر،
که در آن مجموعه دستورالعمل‌های حساس به کاربر، زیرمجموعه‌ای از مجموعه دستورالعمل‌های ممتاز هستند: رسیدگی به دستورالعمل‌های بحرانی. شرایط ذکر شده برای مجازی‌سازی ISA در قضیه ۱ ممکن است با قربانی خاصیت کارایی برآورده شود. VMMها برای ISAهای فاقد قابلیت مجازی‌سازی (دربیان Popek و Goldberg) به‌طور معمول ساخته شده‌اند. مجازی‌سازی این چنین معماری‌هایی مستلزم مدیریت صحیح "دستورالعمل‌های بحرانی"، یعنی دستورالعمل‌های حساس اما غیرممتاز است. یک رویکرد، که به عنوان "وصله(patching)" نیز شناخته می‌شود، از روش‌هایی استفاده
نیز شناخته می‌شود، از روش‌هایی استفاده می‌کند که معمولاً در کامپایل مجدد پویا استفاده می‌شوند: دستورالعمل‌های حیاتی در زمان اجرا کشف و با یک تله در VMM جایگزین می‌شوند. مکانیسم‌های مختلفی مانند ذخیره کردن کد شبیه‌سازی یا کمک‌های سخت‌افزاری در حافظه نهان برای کارآمدتر کردن فرایند وصله پیشنهاد شده‌اند. یکی از رویکردهای متفاوت، شبیه‌سازی فرامجازی‌سازی است که نیاز به اصلاح("پورت شدن") سیستم عامل مهمان قبل از اجرا در محیط مجازی دارد. مجموعه دستورالعمل‌های معماری‌های رایج. این بخش برخی از معماری‌های مرتبط و نحوه
رایج. این بخش برخی از معماری‌های مرتبط و نحوه ارتباط آنها با الزامات مجازی‌سازی را ارائه می‌دهد. PDP-10. معماری PDP-10 تنها چند دستورالعمل دارد که حساس هستند (حالت پردازنده را تغییر داده یا پرس و جو می‌کنند) اما ممتاز نیستند. این دستورالعمل‌ها کدهای شرط حاوی بیت‌های USER یا IOT را ذخیره یا بازیابی می‌کنند: System/370. همه دستورالعمل‌های حساس در System/370 ممتاز هستند: همین الزامات مجازی‌سازی را برآورده می‌کند. موتورولا MC68000. Motorola MC68000 تنها یک دستورالعمل حساس غیرممتاز دارد: این دستورالعمل حساس است
حساس غیرممتاز دارد: این دستورالعمل حساس است زیرا امکان دسترسی به کل ثبات وضعیت(status register) را فراهم می‌کند، که نه تنها شامل کدهای شرط، بلکه شامل بیت کاربر/سرپرست، سطح وقفه و کنترل ردیابی نیز می‌شود. در اکثر اعضای خانواده بعدی، با شروع با MC68010، دستور MOVE from SR ممتاز بود، و یک دستورالعمل جدید MOVE از CCR ارائه می‌شد تا فقط به ثبات کد شرط(CCR یا همان ثبات وضعیت) دسترسی داشته باشد. IA-32 (x86). مجموعه دستورالعمل IA-32 پردازنده پنتیوم شامل ۱۸ دستورالعمل حساس و غیرممتاز است. آنها را می‌توان در دو گروه
حساس و غیرممتاز است. آنها را می‌توان در دو گروه دسته‌بندی کرد: معرفی مجموعه دستورالعمل‌های AMD-V و Intel VT-x در سال ۲۰۰۵ به پردازنده‌های x86 اجازه می‌دهد تا ملزومات مجازی‌سازی Popek و Goldberg را برآورده کنند. IA-64. تلاش مورد نیاز برای پشتیبانی از مجازی‌سازی در معماری IA-64 در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۰ توسط Magenheimer و Christian توضیح داده شده‌است. SPARC. یک حالت "hyperprivileged" برای معماری UltraSPARC در "معماری UltraSPARC 2005" بیان شد. این یک پلتفرم "sun4v" را تعریف می‌کند که یک ابرمجموعه از "پلت فرم
را تعریف می‌کند که یک ابرمجموعه از "پلت فرم sun4u" است، اما همچنان با مشخصات SPARC v9 Level-1 مطابقت دارد. پاور پی سی. همه دستورالعمل‌های حساس در مجموعه دستورالعمل‌هایPowerPC ممتاز هستند. کارایی در عمل. الزامات کارایی در تعریف پوپک و گلدبرگ از VMM فقط به اجرای دستورالعمل‌های غیرممتاز مربوط می‌شود که باید به صورت بومی اجرا شوند. این همان چیزی است که یک VMM را از کلاس عمومی‌تر نرم‌افزارهای شبیه‌سازی سخت‌افزاری متمایز می‌کند. متأسفانه، حتی در یک معماری که الزامات پوپک و گلدبرگ را برآورده می‌کند، عملکرد یک
پوپک و گلدبرگ را برآورده می‌کند، عملکرد یک ماشین مجازی می‌تواند به‌طور قابل توجهی با سخت‌افزار واقعی متفاوت باشد. آزمایش‌های اولیه روی System/370 (که ملزومات رسمی قضیه ۱ را برآورده می‌کرد) نشان داد که عملکرد یک ماشین مجازی می‌تواند در برخی از معیارها به حد بسیار کمی مانند ۲۱ درصد از ماشین بومی برسد. هزینه به دام انداختن و شبیه‌سازی دستورالعمل‌های ممتاز در VMM می‌تواند قابل توجه باشد. این امر باعث شد که مهندسان IBM تعدادی کمک سخت‌افزاری را معرفی کنند که تقریباً عملکرد ماشین‌های مجازی System/370 را دو برابر
عملکرد ماشین‌های مجازی System/370 را دو برابر می‌کرد. کمک‌ها در چند مرحله اضافه شدند. در نهایت، بیش از ۱۰۰ کمک در مدل‌های اخیر System/370 وجود داشت. یکی از عوامل محرک اصلی برای توسعه کمک‌های سخت‌افزاری System/370 خود حافظه مجازی بود. وقتی مهمان سیستم عاملی بود که خودش حافظه مجازی را پیاده‌سازی می‌کرد، حتی دستورالعمل‌های غیرممتاز می‌توانستند زمان اجرای طولانی‌تری داشته باشند - هزینه‌ای که با الزام دسترسی به جداول ترجمه که در اجرای اصلی استفاده نمی‌شدند پرداخت می‌شد (به جداول صفحه سایه مراجعه کنید).
بخش ۸ (همچنین به عنوان بخش هشت شناخته می‌شود)، یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی کریستین سسما با بازی رایان کوانتن، دولف لاندگرن، با حضور اسکات ادکینز، درموت مالرونی، و میکی رورک است. داستان. در مورد یک سرباز سابق به نام جیک آترتون (با بازی کوانتن) می‌باشد که به دلیل انتقام قتل خانواده‌اش به زندان محکوم شده‌است. اما زمانی که یک سازمان دولتی مخفی او را برای انجام یک مأموریت استخدام می‌کند، جیک فرصتی دوباره برای آزادی به دست می‌آورد. با این حال، او به زودی متوجه می‌شود افرادی که او را آزاد
حال، او به زودی متوجه می‌شود افرادی که او را آزاد کرده‌اند، آنطور که به نظر می‌رسد، نیستند و… تولید. انتخاب بازیگران لاندگرن، ادکینز در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۱ اعلام شد. انتخاب مولرونی و فورستنفلد در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۱ اعلام شد. انتخاب رورک در نوامبر ۲۰۲۱ اعلام شد. این فیلم از اکتبر ۲۰۲۱ در مرحله پس تولید قرار گرفت. انتشار. در ژوئیه ۲۰۲۲، اعلام شد که آر ال جی ای فیلمز و ای‌ام‌سی حقوق فیلم را به دست آورده اند که در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر شد.
پارک مین جی (؛ ؛ زادهٔ ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۹) بازیگر اهل کره جنوبی است.
وانگ جی هه (؛ ؛ زادهٔ ۲۹ دسامبر ۱۹۸۵) بازیگر اهل کره جنوبی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "مراقب رئیس باش"، "دوست، افسانه ما"، "رئیس‌جمهور" و "ذائقه شخصی" شناخته می‌شود.
جانگ هه جین (؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۷۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در سطح بین‌المللی به خاطر ایفای نقش کیم چونگ سوک در فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار، "انگل"، شناخته می‌شود.
طیف‌سنجی انتشار اتمی پلاسمای جفت‌شده القایی (ICP-AES)، که به آن طیف‌سنجی انتشار نوری پلاسمای جفت شده القایی (ICP-OES) نیز گفته می‌شود، یک تکنیک تحلیلی است که برای تشخیص عنصرهای شیمیایی استفاده می‌شود. این نوعی طیف‌سنجی انتشار است که از پلاسمای جفت‌شده القایی، برای تولید اتم‌ها و یون‌های برانگیخته استفاده می‌کند تا تابش الکترومغناطیسی را در طول موج‌های مشخصه یک عنصر خاص، ساطع کنند. پلاسما یک منبع دمای بالا برای منبع گاز یونیزه (اغلب آرگون) است. پلاسما توسط جفت‌های القایی از سیم‌پیچ‌های الکتریکی خنک‌شده در
جفت‌های القایی از سیم‌پیچ‌های الکتریکی خنک‌شده در فرکانس‌های مگاهرتز، نگهداری می‌شود. دمای منبع در بازه ۶۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ کلوین است. شدت انتشار از طول موج‌های مختلف نور، متناسب با غلظت عناصر درون نمونه است. سازوکار. ICP-AES از دو بخش تشکیل شده‌است: ICP و طیف‌سنج نوری. مشعل ICP از ۳ لوله شیشه‌ای کوارتز متحدالمرکز تشکیل شده‌است. سیم‌پیچ خروجی یا «کار» ژنراتور فرکانس رادیویی (RF)، بخشی از این مشعل کوارتز را احاطه کرده‌است. گاز آرگون معمولاً برای ایجاد پلاسما استفاده می‌شود. ICPها دارای دو حالت عملیاتی هستند که به
می‌شود. ICPها دارای دو حالت عملیاتی هستند که به آن‌ها حالت خازنی (E) با چگالی پلاسما پایین و حالت القایی (H) با چگالی پلاسما بالا می‌گویند و انتقال حالت گرمایش از E به H با ورودی‌های خارجی اتفاق می‌افتد. مشعل در حالت H کار می‌کند. هنگامی‌که مشعل روشن می‌شود، یک میدان الکترومغناطیسی شدید در سیم‌پیچ توسط سیگنال فرکانس رادیویی با قدرت بالا که در سیم‌پیچ جریان دارد، ایجاد می‌شود. این سیگنال RF توسط ژنراتور RF ایجاد می‌شود که در واقع یک فرستنده رادیویی با قدرت بالا است که «کویل کار» را به همان روشی که یک
قدرت بالا است که «کویل کار» را به همان روشی که یک فرستنده رادیویی معمولی یک آنتن فرستنده را به حرکت درمی‌آورد. سازهای معمولی با ۲۷ یا ۴۰ مگاهرتز اجرا می‌شوند. گاز آرگون که از طریق مشعل جریان می‌یابد، با یک واحد تسلا مشتعل می‌شود که یک قوس تخلیه کوتاه از طریق جریان آرگون ایجاد می‌کند تا فرایند یونیزاسیون را آغاز کند. هنگامی‌که پلاسما «مشتعل شد»، واحد تسلا خاموش می‌شود. گاز آرگون در میدان الکترومغناطیسی شدید یونیزه می‌شود و در یک الگوی متقارن چرخشی خاص به سمت میدان مغناطیسی سیم پیچ RF جریان می‌یابد. سپس یک
میدان مغناطیسی سیم پیچ RF جریان می‌یابد. سپس یک پلاسمای پایدار و دمای بالا در حدود ۷۰۰۰ کلوین در نتیجه برخوردهای ناکشسان ایجاد شده بین اتم‌های خنثی آرگون و ذرات باردار، ایجاد می‌شود. یک پمپ پریستالتیک یک نمونه آبی یا آلی را به یک نبولایزر تحلیلی تحویل می‌دهد و در آنجا به غبار تبدیل می‌شود و مستقیماً به داخل شعله پلاسما وارد می‌شود. نمونه بلافاصله با الکترون‌ها و یون‌های باردار پلاسما برخورد می‌کند و خود به یون‌های باردار تجزیه می‌شود. مولکول‌های مختلف به اتم‌های مربوط تجزیه می‌شوند و سپس الکترون‌ها را از
مربوط تجزیه می‌شوند و سپس الکترون‌ها را از دست می‌دهند و مکرراً در پلاسما ترکیب می‌شوند و در طول موج‌های مشخصه عناصر درگیر تابش می‌دهند. در برخی از طرح‌ها، از گاز برشی، معمولاً نیتروژن یا هوای فشرده خشک، برای برش پلاسما در یک نقطه خاص استفاده می‌شود. سپس از یک یا دو عدسی انتقال برای متمرکزکردن نور ساطع‌شده بر روی یک توری پراش استفاده می‌شود، جایی که نور به طول موج‌های جزء آن در طیف‌سنج نوری جدا می‌شود. در طرح‌های دیگر، پلاسما مستقیماً به یک رابط نوری برخورد می‌کند که شامل روزنه‌ای است که از آن جریان ثابتی
می‌کند که شامل روزنه‌ای است که از آن جریان ثابتی از آرگون خارج می‌شود، پلاسما را منحرف می‌کند و خنک‌سازی می‌کند و در عین حال اجازه می‌دهد نور ساطع‌شده از پلاسما وارد محفظه نوری شود. هنوز طرح‌های دیگر از فیبرهای نوری برای انتقال بخشی از نور به اتاقک‌های نوری جدا استفاده می‌کنند. در داخل محفظه (های) نوری، پس از تفکیک‌شدن نور به طول موج‌های مختلف (رنگ‌ها)، شدت نور با یک لوله یا لوله‌های فتو ضرب‌کننده اندازه‌گیری می‌شود که به صورت فیزیکی برای مشاهده طول موج (های) خاص برای هر خط عنصر درگیر قرار دارند؛ یا در
(های) خاص برای هر خط عنصر درگیر قرار دارند؛ یا در واحدهای مدرن‌تر، رنگ‌های جداشده روی مجموعه‌ای از آشکارسازهای نوری نیمه‌رسانا مانند دستگاه‌های جفت شارژ (CCD) قرار می‌گیرند. در واحدهایی که از این آرایه‌های آشکارساز استفاده می‌کنند، شدت تمام طول‌موج‌ها (در محدوده سیستم) را می‌توان به‌صورت همزمان اندازه‌گیری کرد و به دستگاه اجازه می‌دهد هر عنصری را که واحد به آن حساس است، به یک‌باره تجزیه و تحلیل کند؛ بنابراین، می‌توان نمونه‌ها را بسیار سریع تجزیه و تحلیل کرد. سپس شدت هر خط با شدت‌های قبلاً اندازه‌گیری شده
سپس شدت هر خط با شدت‌های قبلاً اندازه‌گیری شده غلظت‌های شناخته‌شده عناصر مقایسه می‌شود و سپس غلظت آنها با درون‌یابی در امتداد خطوط کالیبراسیون محاسبه می‌شود. علاوه‌براین، نرم‌افزار ویژه معمولاً تداخل‌های ناشی از حضور عنصرهای مختلف در یک ماتریس نمونه معین را تصحیح می‌کند. برنامه‌های کاربردی. نمونه‌هایی از کاربرد ICP-AES عبارتند از تعیین فلزات در شراب، آرسنیک در غذا، و عناصر کمیاب متصل به پروتئین‌ها. ICP-OES به‌طور گسترده در فرآوری مواد معدنی برای ارائه داده‌ها در مورد گریدهای جریان‌های مختلف برای ساخت تعادل
در مورد گریدهای جریان‌های مختلف برای ساخت تعادل جرم استفاده می‌شود. در سال ۲۰۰۸، این تکنیک در دانشگاه لیورپول استفاده شد تا نشان دهد که یک طلسم "چی رو" که در شپتون مالت یافت شد و قبلاً تصور می‌شد یکی از اولین شواهد مسیحیت در انگلستان است، فقط به قرن نوزدهم بازمی‌گردد. ICP-AES اغلب برای تجزیه و تحلیل عناصر کمیاب در خاک استفاده می‌شود و به همین دلیل است که اغلب در پزشکی قانونی، برای تعیین منشأ نمونه‌های خاک یافت‌شده در صحنه‌های جرم یا قربانیان و غیره استفاده می‌شود. گرفتن یک نمونه از کنترل و تعیین ترکیب فلز
می‌شود. گرفتن یک نمونه از کنترل و تعیین ترکیب فلز و گرفتن نمونه به دست آمده از شواهد و تعیین این‌که ترکیب فلز امکان مقایسه را می‌دهد. در حالی که شواهد خاک ممکن است به تنهایی در دادگاه وجود نداشته باشد، مطمئناً شواهد دیگر را تقویت می‌کند. همچنین به سرعت در حال تبدیل‌شدن به روش تحلیلی انتخابی برای تعیین سطوح مواد مغذی در خاک‌های کشاورزی است. سپس، از این اطلاعات، برای محاسبه مقدار کود مورد نیاز برای به حداکثر رساندن عملکرد و کیفیت محصول استفاده می‌شود. ICP-AES برای تجزیه و تحلیل روغن موتور استفاده می‌شود.
برای تجزیه و تحلیل روغن موتور استفاده می‌شود. تجزیه و تحلیل روغن موتور کارکرده، اطلاعات زیادی را دربارهٔ نحوه عملکرد موتور نشان می‌دهد. قطعاتی که در موتور فرسوده می‌شوند، آثاری را در روغن رسوب می‌کنند که با ICP-AES قابل تشخیص است. تجزیه و تحلیل ICP-AES می‌تواند به تعیین این‌که آیا قطعات خراب هستند یا خیر، کمک کند. علاوه بر این، ICP-AES می‌تواند تعیین کند که چه مقدار از افزودنی‌های روغن معین باقی می‌ماند و بنابراین نشان می‌دهد که چقدر عمر مفید روغن باقی مانده‌است. تجزیه و تحلیل روغن اغلب توسط مدیران ناوگان
تجزیه و تحلیل روغن اغلب توسط مدیران ناوگان یا علاقه‌مندان به خودرو استفاده می‌شود که علاقه‌مند هستند تا حد ممکن در مورد عملکرد موتور خود اطلاعات کسب کنند. ICP-AES همچنین در هنگام تولید روغن موتور (و سایر روغن‌های روان‌کننده) برای کنترل کیفیت و مطابقت با مشخصات تولید و صنعت استفاده می‌شود.
پروژه IRAM برکلی، پروژه ای تحقیقاتی در بخش علوم کامپیوتر دانشگاه کالفرنیا که در سال ۱۹۹۶_۲۰۰۴ انجام شد، برکلی معماری کامپیوتر را که توسط پهنای باند وسیع بین حافظه و پردازنده فعال شده بود مورد بررسی قرار داد زمانی که حافظه و پردازنده بر روی یک مدار مجتمع طراحی شده باشند. از آنجایی که پیش‌بینی می‌شد چنین تراشه‌ای عمدتاً از حافظه با دسترسی تصادفی (RAM) و بخش کوچک‌تر مورد نیاز برای واحد پردازش مرکزی (CPU) تشکیل شده باشد، تیم تحقیقاتی از عبارت «رم هوشمند» (یا IRAM) برای توصیف تراشه ای با این معماری استفاده
IRAM) برای توصیف تراشه ای با این معماری استفاده کردند. مانند پروژه J–Machine در دانشگاه MIT، هدف اصلی این تحقیق دوری ازمعماری فون نویمان بود که زمانی رخ می‌دهد که اتصال بین حافظه و CPU یک گذرگاه حافظه(memory bus) نسبتاً محدود بین مدارهای مجتمع جداگانه باشد. تئوری. با فشارهای رقابتی قوی، فناوری به کار گرفته شده برای هر جزء از یک سیستم کامپیوتری - عمدتاً CPU، حافظه و ذخیره‌سازی آفلاین - معمولاً برای به حداقل رساندن هزینه مورد نیاز برای دستیابی به یک سطح معین از عملکرد انتخاب می‌شود. اگرچه ریزپردازنده و حافظه
عملکرد انتخاب می‌شود. اگرچه ریزپردازنده و حافظه هر دو به عنوان مدارهای مجتمع اجرا می‌شوند، تکنولوژی رایج مورد استفاده برای هر یک متفاوت است. فناوری ریزپردازنده سرعت را بهینه می‌کند و فناوری حافظه تراکم را بهینه می‌کند. به همین دلیل، ادغام حافظه و پردازنده در یک تراشه (در اکثر موارد) به حافظه دسترسی تصادفی ایستا (SRAM) محدود شده‌است، که ممکن است با استفاده از فناوری مدار بهینه‌سازی شده برای عملکرد منطقی، به جای حافظه تصادفی پویا (DRAM) متراکم تر و کم هزینه تر، که چنین نیست، پیاده‌سازی شود. دسترسی
کم هزینه تر، که چنین نیست، پیاده‌سازی شود. دسترسی ریزپردازنده به حافظه خارج از تراشه، هزینه و زمان صرف می‌کند با این حال، عملکرد پردازنده را به‌طور قابل توجهی محدود می‌کند. به همین دلیل معماری کامپیوتر با استفاده از سلسله مراتبی از سیستم‌های حافظه توسعه یافته‌است، که در آن حافظه استاتیک با ریزپردازنده برای ذخیره‌سازی موقت و به راحتی قابل دسترسی (یا حافظه پنهان) داده‌ها که در خارج از تراشه در DRAM نیز نگهداری می‌شوند، یکپارچه شده‌است. از آنجایی که حافظه کش(cache memory) روی تراشه اضافی است، وجود آن هزینه و
memory) روی تراشه اضافی است، وجود آن هزینه و قدرت را افزایش می‌دهد. هدف پروژه تحقیقاتی IRAM این بود که (در برخی از برنامه‌های محاسباتی) با معماری که در آن DRAM روی تراشه با پردازنده یکپارچه شده باشد، می‌توان به مبادله بهتری بین هزینه و عملکرد دست یافت؛ بنابراین نیاز به حافظه نهان استاتیک اضافی را از بین می‌برد حتی اگر فناوری مورد استفاده برای اجرای DRAM بهینه نبود. همبخشی. در حالی که منصفانه است که بگوییم IRAM برکلی به رسمیت شناخته شده‌ای که RISC برکلی دریافت کرد، نرسید، با این وجود پروژه IRAM تأثیرگذار
کرد، نرسید، با این وجود پروژه IRAM تأثیرگذار بود. اگرچه پیشنهادها اولیه IRAM بر روی مبادله بین CPU و DRAM متمرکز بود، تحقیق‌ها IRAM بر مجموعه دستورالعمل‌های برداری متمرکز شد. انتشارات آن حامیان اولیه ادغام پردازش برداری و مجموعه دستورالعمل‌های برداری در ریزپردازنده‌ها بودند، و چندین ریزپردازنده تجاری مانند افزونه‌بردار پیشرفته (AVX)، متعاقباً پسوندهای مجموعه دستورالعمل پردازش برداری را پذیرفتند.
کوکوی خاوری یا کوکوی هورسفیلد پرنده‌ای وابسته به سردۀ "Cuculus" از خانوادۀ کوکویان است. قبلاً به عنوان زیرگونه‌ای از کوکوی هیمالیایی رده‌بندی می‌شد و نام «کوکوی خاوری» برای گونه‌های ترکیبی آن استفاده می‌شد. تفاوت در صدا و اندازه نشان می‌دهد که باید به عنوان یک گونه جداگانه در نظر گرفته شود. نام دوجمله‌ای "Cuculus horsfieldi" اغلب به جای "Cuculus optatus" استفاده می‌شود، اما اکنون معمولاً به عنوان مترادف خفیف در نظر گرفته می‌شود.
شهر گربه‌ها فیلمی به کارگردانی و نویسندگی و تهیه کنندگی سید جواد هاشمی است. این فیلم از چهارشنبه سوم آذر ۱۴۰۰ روانه پرده سینماهای سراسر کشور شد. خلاصه داستان. گربه‌های گربستان به طمع رسیدن به آرزوهای خود قصد دارند با شرکت در مسابقه‌ای که دسیسه مشاور حاکم شهر گربه هاست شرکت و به شهر گربه‌ها عزیمت کنند غافل از اینکه حاکم به کمک تحقیقات و کشفیات گرفسور تصمیم دارد عمر آنها را گرفته و به خودش اضافه کند حاکم شهر گربه‌ها با این کار بیشتر از همه گربه‌ها عمر خواهد کرد اما شنگول و گربه‌های دیگر با نقشه ای به کمک
کرد اما شنگول و گربه‌های دیگر با نقشه ای به کمک گرفسور که تحت فشارهای حاکم خسته شده‌است سرانجام موفق می‌شوند عمرهای گرفته شده را از حاکم پس گرفته و به گربه‌ها بازگردانند.
زهرا شیدایی (متولد ۱۷ تیر ۱۳۷۸) تکواندوکار ایرانی اهل شهرستان جویبار است. او در اولین دوره از مسابقات آزاد قهرمانی تکواندوی زنان جهان در ریاض به مدال طلا دست یافت. مسابقات ریاض. شیدایی در وزن ۵۷- کیلوگرم با برتری بر «النا میرونیوک»، «نیکیتا گلاسنویچ» از کرواسی، «النا کریویچنکو» از روسیه و «آلیاه پاول» از انگلستان راهی مبارزه نهایی شد. در روز پایانی این مسابقات که به میزبانی عربستان در ریاض جریان داشت، زهرا شیدایی در مبارزه فینال به مصاف «مارگاریتا بلیزنیاکووا» از روسیه رفت و پس از تساوی ۱۱ بر ۱۱ در پایان
از روسیه رفت و پس از تساوی ۱۱ بر ۱۱ در پایان راند سوم، با امتیاز طلایی پیروز شد و به نشان طلا دست یافت.
بلبل زرین یک عضو خانواده بلبلان است که در غرب و مرکز آفریقا یافت می‌شود. تنها عضو سردهٔ "Calyptocichla" است. نام دیگر این گونه بلبل سبز زرین است. پراکندگی و زیستگاه. این گونه در جنگل‌ها از سیرالئون تا غنا، جنوب شرقی نیجریه و غرب کامرون تا جمهوری آفریقای مرکزی و در نهایت شمال غرب آنگولا پراکنش دارد.
بوئینگ-ساب تی-۷ رد هاوک () هواگرد آموزشِ پیشرفته آمریکایی-سوئدی محصول مشترک شرکت بوئینگ و گروه ساب است. در سال ۲۰۱۸ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا آن را به‌عنوان هواپیمای آموزشی آینده خود برگزید. جنگنده آموزشی تی-۷ هواپیمای نورثروپ تی-۳۸ تالون را پس از گذشت ۶۰ سال خدمت در نیروی هوایی آمریکا بازنشسته خواهد کرد. نامگذاری. نام هواپیما تی-۷ رد هاوک به پاس خدمات دانشکده آموزشی نیروی هوایی آمریکا انتخاب شده است که در خلال جنگ جهانی دوم، هزاران خلبان را به نیروی هوایی تحویل داد. این آموزگاران خلبانی، از
نیروی هوایی تحویل داد. این آموزگاران خلبانی، از هواپیماهای کورتیس پی۴۰ وارهاوک در کار آموزش استفاده می‌کردند که با لقب وارهاوک (شاهین جنگی) شناخته می‌شد و دُم هواپیما با رنگ سرخ رنگ‌آمیزی شده بود. به پاس خدمات آن آموزگاران، هواپیمای جدید «رِد هاوک» (شاهین سرخ) نام گرفت. حرف تی مخفف واژه ترینینگ به معنی «تمرین» است. نیاز نیروی هوایی آمریکا. در سال ۲۰۰۳ میلادی، فرماندهی آموزشی نیروی هوایی آمریکا موسوم به AETC تصمیم گرفت که جنگنده آموزشی و سالخورده تی-۳۸ تالون را بازنشسته کند. در سال ۲۰۰۸ و در پی سقوط یک
را بازنشسته کند. در سال ۲۰۰۸ و در پی سقوط یک فروند تی-۳۸ در هنگام پرواز آزمایشی پیشرفته، دو خلبان کارآموز جان خود را از دست دادند و نیاز نیروی هوایی آمریکا به یک جنگنده آموزشی پیشرفته، بیش از پیش ضروری شمرده شد. آمریکا برای آموزش خلبانان لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲ به هواپیمای جدید نیاز داشت و درخواست تولید یک جت آموزشی پیشرفته را به پنتاگون سپرد. در سال ۲۰۱۳ به دلیل گران بودن این پروژه تصمیم به لغو آن گرفتند، اما نیاز مبرم نیروی هوایی آمریکا به این جت آموزشی پیشرفته موجب شد که هزینه آن به هر صورت تأمین
پیشرفته موجب شد که هزینه آن به هر صورت تأمین شود و برآورد شد با وجود اینکه هزینه این پروژه بسیار زیاد است، ولی این هزینه‌کرد در بازهٔ بلندمدت به سود نیروی هوایی خواهد بود. جنگنده آموزشی تی-۷ توان انجام مجموعه‌ای از آموزشها از جمله آموزش خلبانی پایه (مبتدی)، آموزش خلبانی حرفه‌ای، فورمیشن، کاربری ابزارها و ناوبری پیشرفته، رزم پیشرفتهٔ هوابه‌هوا، رزم پیشرفتهٔ هوابه‌زمین، آموزش خلبان دوم و مدیریت منابع را دارد. افزون بر اینها، پنج مورد آموزشی پیشرفته‌تر شامل: عملیات آموزشی در فشار ۶٫۵ تا ۷٫۵ جی، کاربری دید در
آموزشی در فشار ۶٫۵ تا ۷٫۵ جی، کاربری دید در شب و عملیات شبانه، رهگیری هوایی، عملیات دیتا لینک (ارتباطات داده‌ای)، و سوخت‌گیری هوایی نیز با آن انجام می‌شود. البته سوختگیری هوایی واقعی برای خود هواپیما موجود نیست زیرا توانایی سوخت‌گیری هوایی را ندارد و این آموزش بر روی شبیه‌ساز این هواپیما انجام می‌شود. گزینش و توسعه. طرح ساخت یک هواپیمای تک‌موتوره آموزشی دوسرنشین با دُم دوتایی که توانایی جمع کردن ارابه فرود را هم داشته باشد در نیروی هوایی آمریکا ارائه شد و شرکت پیمانکار این طرح بوئینگ با همکاری شرکت سوئدی
شرکت پیمانکار این طرح بوئینگ با همکاری شرکت سوئدی ساب، پروژه مشترک را آغاز نمودند. برای این هواپیمای آموزشی، موتور آمریکایی جنرال الکتریک اف۴۰۴ در نظر گرفته شد. پروژه جدید آمریکا تحت عنوان تی-ایکس (T-X) آغاز شد و در سال ۲۰۱۳ برنامه‌ریزی شد که تا سال ۲۰۲۰ این جنگنده رسماً به پرواز درآید ولی پروژه با تأخیر روبرو شد؛ فقط نخستین فاز پروازهای آزمایشی به مدت ۳۶ ماه به طول انجامید و پس از طی فازهای بعدی، سرانجام هواپیما برای اولین بار به‌صورت جدی در سال ۲۰۲۱ در خط تولید قرار گرفت. تی-۷ رد هاوک پس از مقایسه با
خط تولید قرار گرفت. تی-۷ رد هاوک پس از مقایسه با هواپیمای کره‌ای تی-۵۰ و هواپیمای ایتالیایی ام-۳۴۶ پیروز شد و توسط نیروی هوایی انتخاب شد. فرایند تحویل و آزمایش اولین دسته این هواپیما در سال ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ در نیروی هوایی آمریکا انجام می‌شود. خط تولید تی-۷ یک خط تولید تمام دیجیتالی و بسیار پیشرفته است و سرعت تولید آن به‌گونه‌ای است که در طول ۳۰ دقیقه می‌توان بدنه را با بال‌ها متصل کرد. به گفتهٔ «چاک دابوندو» معاون شرکت بوئینگ، وجود چنین خط تولید پیشرفته‌ای موجب می‌شود مونتاژ دستی و خطاهای آن کاهش یابد و نیازی
می‌شود مونتاژ دستی و خطاهای آن کاهش یابد و نیازی به سوراخ‌کاری دستی نباشد. برای جایگزینی ناوگان سالخوردهٔ آموزشی در آمریکا، در سال ۲۰۱۸ تصویب شد که در مرحله اول تعداد ۳۵۱ فروند جنگنده آموزشی تی-۷ و همچنین ۴۱ شبیه‌ساز مربوط به این جنگنده تولید شود و در فاز دوم تعداد کل به ۴۷۵ فروند برسد. هزینه فاز نخست این قرارداد ۹٫۲ میلیارد دلار است. در فرایند ساخت جنگنده آموزشی تی-۷، تجربیات و نیازهای نیروی دریایی آمریکا نیز لحاظ شده ولی مدل ناوپایه برای این جنگنده تولید نشده است. شرکت بوئینگ قصد دارد این جت آموزشی را
نشده است. شرکت بوئینگ قصد دارد این جت آموزشی را مسلح کند و به‌عنوان جایگزین هواپیماهای نورثروپ اف-۵ و آلفا جت به دیگر کشورها ارائه کند. ویژگی‌ها و شکل بدنهٔ این هواپیمای آموزشی موجب شده تا نقش‌های دیگری همانند نقش جنگنده سبک و حتی جنگنده اصلی برای آن محتمل در نظر گرفته شود. نسخهٔ دیگری نیز برای پشتیبانی هوایی نزدیک پیشنهاد شده است که می‌تواند در نواحی کم‌خطر برای بمباران سبک استفاده شود. البته در سال ۲۰۱۶ ایالات متحده تصمیم گرفت این نسخه را برای نیروی هوایی آمریکا استفاده نکند. به‌همین دلیل طرح دیگری را
آمریکا استفاده نکند. به‌همین دلیل طرح دیگری را برای پشتیبانی نزدیک ارائه کردند تا به‌وسیلهٔ آن هواپیما، تاندربولت ۲ را بازنشسته کنند. کاربران احتمالی. از آنجایی که این جنگنده بسیار ارزان است، شرکت بوئینگ برنامه‌ریزی کرده است که تعداد ۲۷۰۰ فروند از این جنگنده تولید کند که ۴۷۵ فروند از آن متعلق به بخش آموزشی نیروی هوایی آمریکا خواهد بود و بقیه را به کشورهای دیگر خواهد فروخت. کشورهای صربستان و استرالیا از اهداف احتمالی شرکت بوئینگ هستند. نیروی هوایی استرالیا به دنبال جایگزین کردن بی‌ای‌ئی سیستمز هاوک است که