payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در کنترل ویلیام باقی بماند. با حمله صلیبیون به طرابلس و محاصره آن با کمک جنوایی، طرابلس در ۱۲ ژوئیه توسط برتراند تصرف شد. اندک زمانی پس از تصرف شهر، ویلیام به‌خاطر زخمی که در حین محاصره برداشته بود، درگذشت تا برتراند کنترل کامل کنت‌نشین را در دست بگیرد.
ریموند پنجم کنت تولوز از ۱۱۴۸ تا زمان مرگش در سال ۱۱۹۴ میلادی بود. وی فرزند آلفونس، کنت تولوز و فیدیوا د اوزه بود. وی در جریان جنگ صلیبی دوم پدرش را همراهی کرد. با مرگ پدرش در قیساریه در سال ۱۱۴۸، وی به عنوان کنت تولوز، جانشین پدرش شد. وی در سال ۱۱۵۳/۶ با کنستانس، دختر لوئی ششم فرانسه، ازدواج کرد. کنستانس بیوه اوستاس چهارم، کنت بولون بود. ریموند از کنستانس صاحب ۴ فرزند شد:
پونس (ح. ۱۰۹۸ – ۲۵ مارس ۱۱۳۷) کنت طرابلس از سال ۱۱۱۲ تا ۱۱۳۷ میلادی بود. وی ۱۴ سال بیشتر نداشت که پدرش برتراند در ۱۱۱۲ درگذشت. وی پس از به قدرت رسیدن به آلکسیوس یکم، امپراتور بیزانس، سوگند وفاداری یاد کرد. مشاورانش وی را به انطاکیه فرستادند تا در دربار تانکرد انطاکیه، تحصیلات خود ادامه و تکمیل و به خصومت میان دو دولت صلیبی پایان دهند. تانکرد ۴ قلعه مهم را در شاهزاده‌نشین انطاکیه به پونس واگذار کرد. با وجود اینکه وی واسال پادشاه اورشلیم بود، اما این اقدام تانکرد منجر به استقلال نسبی کنت‌نشین طرابلس شد.
تانکرد منجر به استقلال نسبی کنت‌نشین طرابلس شد. تانکرد همچنین ترتیب ازدواج پونس با سیسیل، دختر فیلیپ یکم فرانسه، را داد. پونس پس از تانکرد، همکاری خود را با جانشین وی، راجر سالرنو، برای مقابله با امیران مسلمان منطقه در دهه ۱۱۱۰ میلادی ادامه داد. با این حال وی از یاد کردن سوگند وفاداری و تبعیت از بالدوین دوم، پادشاه اورشلیم، امتناع کرد اما با تلاش واسال‌ها آشتی میان آنها برقرار شد. پونس همچنین یکی فرماندهان برجستهٔ حاضر در محاصره صور در سال ۱۱۲۴ میلادی بود. وی از آلیس، در برابر فولک آنژو در اواخر ۱۱۳۲ حمایت
از آلیس، در برابر فولک آنژو در اواخر ۱۱۳۲ حمایت کرد اما آنها توانستند مانعی برای وی برای به دست گرفتن کنترل انطاکیه شوند. سال بعد پونس توانست با کمک فولک از قلمروی خود در برابر عمادالدین زنگی، اتابک موصل، دفاع کند. بازواش، مملوک و فرمانده دمشق، در مارس ۱۱۳۷ به طرابلس یورش برد و توانست پونس را در نبرد شکست دهد. پونس به کوهستان فرار کرد اما توسط مسیحیان بومیان اسیر به بازواش تحویل داده شد. بازواش نیز دستور قتل پونس را در ۲۵ مارس ۱۱۳۷ صادر کرد. کنت‌نشین طرابلس در زمان وی مبدل به یک دولت صلیبی مستقل شد.
سیکلوفیوذور (؛ ) یک شهرک ماهیگیری کوچک واقع در یک آبدره در ساحل شمالی ایسلند است. در این شهر کوچک یک موزهٔ شاه‌ماهی وجود دارد که در سال ۱۹۹۴ بنیان نهاده شد.
هلی بورگونی دختر اودو یکم، دوک بورگونی و سیبلا و همچنین همسر برتراند، کنت تولوز و ویلیام سوم، کنت پواتیه بود. وی در ژوئن ۱۰۹۵ با برتراند ازدواج کرد که یکی از فرزندهای آنها، پونس، کنت طرابلس بود. پس از مرگ برتراند، هلی به فرانسه بازگشت و با ویلیام سوم، کنت پواتیه در سال ۱۱۱۵ ازدواج کرد. آنها صاحب ۱۲ فرزند شدند. هلی سرانجام در ۲۸ فوریه ۱۱۴۱ درگذشت.
مونونگاویروس‌سانان ، دسته‌ای از ویروس‌های آران‌ای رشته منفی با ژنوم یکپارچه هستند. برخی از اعضای رایج این راسته عبارت‌اند از: ویروس ابولا، ویروس سین‌سیشیال تنفسی، سرخک، ویروس اوریون، ویروس نیپا و ویروس هاری. همهٔ این ویروس‌ها باعث بیماری قابل توجهی در انسان می‌شوند. بسیاری از پاتوژن‌های مهم دیگر جانوران و گیاهان غیرانسانی نیز در این گروه قرار دارند. این راسته شامل یازده خانوادهٔ ویروس است: "آرتوویریده، بورناویریده،" "لیسپیویریده،" "فیلوویریده، مایموناویریده،" "نیامیویریده" , "پارامیکسوویریده،"
"نیامیویریده" , "پارامیکسوویریده،" "پنوموویریده"، "رابدوویریده،" "سانیویریده" و "Xinmoviridae". واژه‌شناسی. "مونونگاویروس‌سانان" (تلفظ: ) یک تاکسون ویروس‌شناسی است که در سال ۱۹۹۱ ایجاد شد و در ۱۹۹۵، ۱۹۹۷، ۲۰۰۰، ۲۰۰۵، ۲۰۱۱، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ اصلاح شد، نام "مونونگاویروس‌سانان" از صفت یونانی باستان "μóνος" "monos" که اشاره به ژنوم تک‌جانبی و تک‌رشته‌ای اکثر آن‌ها دارد. فعل لاتین "negare" اشاره به قطبیت منفی این ژنوم‌ها و پسوند طبقه‌بندی "-virales" نیز به راستهٔ ویروس اشاره دارد. ویژگی‌ها. یک ویروس عضوی از
ویروس اشاره دارد. ویژگی‌ها. یک ویروس عضوی از راستهٔ "مونونگاویروس‌سانان است" اگر چرخهٔ زندگی. چرخهٔ زندگی مونونگاویروس‌ها با اتصال ویریون به گیرنده‌های سطح سلولی خاص آغاز می‌شود و به دنبال آن ادغام پوشش ویریون با غشای سلولی و انتشار همزمان نوکلئوکپسید ویروس در سیتوزول انجام می‌شود. ویروس آردی آر پی تا حدی نوکلئوکپسید را می‌پوشاند و ژن‌ها را به آران‌ای‌های پیام‌رسان رشته‌ای مثبت رونویسی می‌کند، که سپس به پروتئین‌های ساختاری و غیرساختاری ترجمه می‌شوند. مونونگاویروس آردی آر پیs به یک پروموتر منفرد که در
آردی آر پیs به یک پروموتر منفرد که در انتهای ۳' ژنوم قرار دارد متصل می‌شود. رونویسی یا پس از یک ژن خاتمه می‌یابد یا به ژن بعدی در پایین دست ادامه می‌یابد. این به این معنی است که ژن‌های نزدیک به انتهای ۳ ژنوم با بیشترین فراوانی رونویسی می‌شوند، در حالی که ژن‌هایی که در انتهای ۵ هستند کمترین احتمال رونویسی را دارند؛ بنابراین ترتیب ژن یک شکل ساده اما مؤثر از تنظیم رونویسی است. فراوان‌ترین پروتئین تولید شده، نوکلئوپروتئین است که غلظت آن در سلول تعیین می‌کند که آردی آر پی از رونویسی ژن به همانندسازی ژنوم تغییر
آردی آر پی از رونویسی ژن به همانندسازی ژنوم تغییر کند. همانندسازی منجر به آنتی‌ژنوم‌های تمام قد و رشته مثبت می‌شود که به نوبهٔ خود به نسخه‌های ژنوم نسل ویروس رشته منفی رونویسی می‌شوند. پروتئین‌های ساختاری و ژنوم‌های تازه سنتز شده خود به خود جمع می‌شوند و در نزدیکی داخل غشای سلولی تجمع می‌یابند. ویریون‌ها از سلول جوانه می‌زنند و پوشش خود را از غشای سلولی که از آن جوانه می‌زنند به دست می‌آورند. سپس ذرات بالغ، سلول‌های دیگر را برای تکرار چرخه آلوده می‌کنند. باستان‌ویروس‌شناسی. مونونگاویروس‌ها سابقه‌ای دارند
مونونگاویروس‌ها سابقه‌ای دارند که به چندین ده میلیون سال قبل بازمی‌گردد. فسیل‌های مونونگاویروس به شکل ژن‌های مونونگاویروس یا قطعات ژنی ادغام شده در ژنوم پستانداران کشف شده‌اند. به عنوان مثال، «فسیل‌های» ژن بورناویروس در ژنوم خفاش‌ها، ماهی‌ها، خرگوش‌های کوهی، کیسه‌داران، نخستی‌سانان، جوندگان، نشخوارکنندگان و فیل‌ها شناسایی شده‌اند. «فسیل‌های» ژن فیلوویروس در ژنوم خفاش‌ها، جوندگان، تیغ‌پشت‌ها، حشره‌خوارها و کیسه‌داران شناسایی شده است. یک «فسیل» ویروس Midway در ژنوم گورخرماهی یافت شد. در نهایت، فسیل‌های
در ژنوم گورخرماهی یافت شد. در نهایت، فسیل‌های رابدوویروس در ژنوم سخت‌پوستان، پشه‌ها، کنه‌ها و گیاهان یافت شد.
به‌دام‌افتاده () یک سریال تلویزیونی درام، معمایی و دلهره‌آور ایسلندی است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این مجموعهٔ تلویزیونی، پرهزینه‌ترین سریالی است که تاکنون در کشور ایسلند ساخته شده‌است و در حدود ۱٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ کرونای ایسلند (۶٬۵۰۰٬۰۰۰ یورو) هزینه دربرداشت. پیش از این، سریال‌های تلویزیونی ایسلندی به‌ندرت هزینه‌ای بیش از ۱۰۰–۲۰۰ میلیون کرونا داشت. تصویربرداری سریال در شهرهای سیکلوفیوذور، سیذیسفیورذور و ریکیاویک انجام پذیرفت و نخستین نمایش بین‌المللی آن در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو بود. یک سال بعد، بی‌بی‌سی
بین‌المللی فیلم تورنتو بود. یک سال بعد، بی‌بی‌سی چهار هم آنرا به روی آنتن برد.
سسیل فرانسه (1097 – 1145) دختر فیلیپ یکم، پادشاه فرانسه از همسرش برتراد د مونتفورت و همسر و بود. نخستین ازدواج زمانی رقم خورد که بوهموند یکم در فرانسه بود و برای مقابله با امپراتوری بیزانس در جستجوی حامی بود. سسیل به سمت انطاکیه در سال ۱۱۰۶ حرکت کرد و پس از رسیدن به شرق عنوان بانوی طرسوس و موپسوئست را دریافت کرد. وی پس از آن با تانکرد، شاهزاده جلیل ازدواج کرد. در زمان مرگ، تانکرد از پونس خواست که با سسیل ازدواج کند. آنها در ۱۱۱۲ ازدواج کردند اما در این زمان پونس در قلعه‌اش توسط عمادالدین زنگی محاصره شد.
پونس در قلعه‌اش توسط عمادالدین زنگی محاصره شد. سسیل از برادر ناتنی خود، فولک، تقاضای کمک کرد. با رسیدن فولک و نیروهایش، عمادالدین زنگی عقب‌نشینی کرد و عازم موصل شد. سسیل از وی پونس صاحب ۳ فرزند شد:
ریموند یا ریمون دوم (; ۱۱۱۶ – ۱۱۵۲) کنت طرابلس از سال ۱۱۳۷ تا ۱۱۵۲ بود. او جانشین پدرش، پونس، شد که در جریان لشکرکشی‌ای که نیروهای دمشق علیه کنت‌نشین طرابلس آغاز کرده بودند، کشته شد. ریموند مسیحیان محلی را به خیانت به پدرش متهم کرد و به روستاهای آنها در منطقه جبل لبنان حمله کرد. او همچنین بسیاری از آنها را شکنجه و اعدام کرد. ریموند در جریان حمله عمادالدین زنگی، اتابک موصل، اسیر شد و در تابستان ۱۱۳۷ در ازای واگذاری دو قلعه مهم مونت‌فران (در بعرین کنونی سوریه) و رفنیه، آزادی خود را به دست آورد. با توجه به
و رفنیه، آزادی خود را به دست آورد. با توجه به اندک بودن میزان نیروهای کنت‌نشین و همچنین قادر نبود این حکومت در تأمین کردن امنیت مرزهای شرقی، ریموند چندین قلعه را در ۱۱۴۲ به شوالیه‌های مهمان‌نواز واگذار کرد. مرگ ناگهانی عموی پدرش، آلفونسو ژردان، کنت تولوز، در جریان جنگ صلیبی دوم، باعث شایعاتی شد که حاکی از آن بود که ریموند او را مسموم کرده است، چراکه گفته می‌شد آلفونسو درصدد اعلان دعوی خود بر کنت‌نشین طرابلس است. فرزند نامشروع آلفونسو، برتراند، قلعه العریمه را در قلمروی طرابلس در ۱۱۴۹ تصرف کرد، اما ریموند
را در قلمروی طرابلس در ۱۱۴۹ تصرف کرد، اما ریموند آن را با کمک حاکمان مسلمان بازپس گرفت. بعدها ریموند قلعه را به شوالیه‌های معبد واگذار کرد. ریموند از ازدواج با هودیرنا، ناراضی بود. برای حل مسئله زناشویی آنها، خواهر او، ملکه ملیساند اورشلیم، به طرابلس آمد تا به اختلافات پایان دهد. هرچند در نهایت هودیرنا ترجیح داد به همراه خواهرش طرابلس را به سمت اورشلیم ترک کند و ریموند نیز آنها را برای مسافت کوتاهی همراهی کرد. در راه بازگشت به طرابلس، در دروازه‌های جنوبی طرابلس، ریموند از جانب گروهی از حشاشین مورد حمله
طرابلس، ریموند از جانب گروهی از حشاشین مورد حمله قرار گرفت و با خنجر آنها کشته شد. او اولین حاکم مسیحی بود که توسط فرقه حشاشین کشته شد. وضعیت زمانه. بین اواسط قرن یازدهم و اواخر قرن پانزدهم، یک ترکیب تاریخی خاص از عوامل مادی و فکری، منجر به مجموعه‌ای از جنگ‌های مذهبی شد که اکنون با نام جنگ‌های صلیبی شناخته می‌شوند. این مجموعه شامل جنگ‌های سازمان‌یافته توسط کلیسا در سرزمین مقدس، شبه‌جزیره ایبری (در اسپانیای کنونی) و در امتداد مرز بالتیک (علیه مردم کافر بالتی، فنلاندی و اسلاو) و همچنین در خود مسیحیت لاتین
فنلاندی و اسلاو) و همچنین در خود مسیحیت لاتین بود. جنگ‌های صلیبی به سرزمین مقدس، «جنگ‌های آزادی‌بخش» بودند که در ابتدا توسط کلیسا برای بازگرداندن اورشلیم به حکومت مسیحیان آغاز شدند. پس از جنگ صلیبی اول و موفقیت‌های اولیه، مسیحیان چهار ایالتِ صلیبی را ایجاد کردند که با نام «اوترمر» شناخته می‌شوند: کنت‌نشین ادسا، شاهزاده‌نشین انطاکیه، پادشاهی اورشلیم و کنت‌نشین طرابلس. این چهار قلمروی مسیحی، دژهای کلیدی برای مسیحیان در خاورمیانه بودند. کنت‌های طرابلس از ۱۱۰۲ تا ۱۲۸۹ بر کنت‌نشین طرابلس (در حدود لبنان کنونی)
تا ۱۲۸۹ بر کنت‌نشین طرابلس (در حدود لبنان کنونی) فرمانروایی می‌کردند. در سراسر ۱۸۷ سال عمر این کنت‌نشین، ۱۲ کنت حکومت کردند و ریموند دوم، پنجمین کنت در بین حکمرانان این کنت‌نشین بود. ابتدای زندگی. ریموند پسر بزرگ پونس، کنت طرابلس، و سسیل بود. تاریخ دقیق تولد او نامشخص است، اما ویلیام صوری چنین اشاره کرده است که ریموند هنگام مرگ پدرش «نوجوان» بود، که نشان می‌دهد که او در سال ۱۱۳۷ حداقل پانزده ساله داشته است. همچنین به نظر می‌رسد که او و برادر کوچکترش، فیلیپ، در این ایام بالغ بوده‌اند چراکه منشورهای پدرشان
در این ایام بالغ بوده‌اند چراکه منشورهای پدرشان را در اوایل دهه ۱۱۳۰ امضا کرده‌اند. مورخ کوین جی. لوئیس چنین استدلال می‌کند که ریموند در سال ۱۱۳۷ «در اوایل بیست‌سالگی» بوده است، که نشان می‌دهد او حدود ۱۱۱۶ متولد شده است. لوئیس همچنین بیان می‌کند که ریموند به احتمال زیاد با هودیرنا، دختر کوچک پادشاه بالدوین دوم اورشلیم، «در اوایل ۱۱۲۷» نامزد کرده است. کنت طرابلس. جنگ با مسلمانان. بازواش، فرمانده مملوک دمشق، حمله‌ای علیه طرابلس ترتیب داد و پونس را در نبردی شکست داد. پونس از میدان جنگ فرار کرد، اما مسیحیان
شکست داد. پونس از میدان جنگ فرار کرد، اما مسیحیان بومی او را اسیر کردند و به بازواش تحویل دادند که او را در ۲۵ مارس ۱۱۳۷ اعدام کرد. بازواش قلعه‌ای در مرز کنت‌نشین طرابلس را تصرف کرد اما بدون آن که به طرابلس حمله برد، به دمشق بازگشت. برای انتقام‌گیری از مرگ پدرش، ریموند به مناطق مسیحیان محلی در منطقه جبل لبنان حمله کرد و بسیاری از آنها را اسیر کرد. مردان، زنان و کودکان اسیر شده به طرابلس برده شدند که اکثر آنها شکنجه و اعدام شدند. ویلیام صوری اشاره کرد که حملات ریموند علیه مسیحیان بومی «اولین درس‌های شجاعت
ریموند علیه مسیحیان بومی «اولین درس‌های شجاعت جنگی او» را فراهم کرد. پس از آگاهی از مرگ پونس، زنگی در ژوئیه ۱۱۳۷ به طرابلس حمله کرد. مورخ مسلمان، کمال‌الدین، بعداً ادعا کرده است که زنگی تنها پس از آنکه ریموند درصدد شکستن محاصره حمص برآمده است، به طرابلس حمله کرد. لوئیس تأکید می‌کند که گزارش کمال‌الدین را نمی‌توان تأیید کرد، چراکه بازواش تقریباً ارتش طرابلس را نابود کرده بود و ریموند را از راه‌اندازی لشکرکشی‌های بزرگ بازداشته بود. پس از آنکه زنگی مونت‌فران (بعرین) را محاصره کرد، ریموند فرستادگانی نزد پادشاه
را محاصره کرد، ریموند فرستادگانی نزد پادشاه فولک اورشلیم فرستاد و از او خواست که به قلعه محاصره‌شده بشتابد. کمی پس از آنکه فولک و ارتشش از مرز کنت‌نشین طرابلس گذشتند، فرستادگان ریموند پواتیه، شاهزاده انطاکیه، او را آگاه کردند که امپراتور بیزانس، ژان دوم، به انطاکیه نیز حمله کرده است. فولک و ریموند طرابلس تصمیم گرفتند پیش از حرکت به سمت انطاکیه، حمله‌ای علیه نیروهای زنگی راه بیندازند، زیرا فکر می‌کردند به راحتی می‌توانند اتابک را شکست دهند. با این حال، زنگی محاصره حمص را برداشت و حمله‌ای غیرمنتظره به
زنگی محاصره حمص را برداشت و حمله‌ای غیرمنتظره به نیروهای متحد اورشلیم و طرابلس کرد. هزاران سرباز مسیحی در جریان نبرد کشته شدند، و بسیاری از جمله ریموند اسیر شدند؛ فولک و همراهانش نیز به مونت‌فران فرار کردند. زنگی دوباره مونت‌فران را محاصره کرد، اما هنگامی که شنید کمک بیشتری از سوی ریموند پواتیه، ژوسلین دوم ادسا، و امپراتور ژان دوم در راه است، مذاکره با محاصره‌شدگان را آغاز کرد. آنان که در قلعه محاصره‌شده بودند از این لشکرکشی نیروهای متحد اطلاع نداشتند اما با پیشنهاد زنگی موافقت کردند که قلعه را در ازای
با پیشنهاد زنگی موافقت کردند که قلعه را در ازای عبور ایمن و آزادی ریموند و همه اسیران مسیحی دیگر به او تحویل دهند. تلاش برای تحکیم قدرت. شاعر بیزانسی، تئودوره پرودروموس، از ژان دوم به خاطر اینکه طرابلس را کمی پس از ۱۱۳۷ تابع امپراتوری کرده بود، ستایش کرده است. دهه‌ها بعد وقایع‌نگار بیزانسی نیکتاس شونیتز نیز ریموند را تابع (دست‌نشانده) ژان دوم توصیف کرده است. بنابر گفته لوئیس، هر دو روایت و منبع نشان می‌دهند که ریموند سوگند وفاداری اسلاف خود را نسبت به امپراتور بیزانس تجدید کرده است. با این وجود، ریموند در
بیزانس تجدید کرده است. با این وجود، ریموند در لشکرکشی نظامی امپراتور بیزانس علیه حاکمان مسلمان شمال سوریه در ۱۱۳۸ شرکت نکرد. مورخ رالف-یوهانس لیلی نیز در این رابطه می‌گوید کمبود نیروهای نظامی کافی، ریموند را از کمک به بیزانسی‌ها بازداشت. ریموند چندین منطقه در امتداد مرزهای شرقی کنت‌نشین طرابلس را در ۱۱۴۲ به شوالیه‌های مهمان‌نواز واگذار کرد. اعطای او شامل «قلعه حصن الاکراد» بود که در دهه‌های بعد به قلعه مهم صلیبی کرک د شوالیرز تبدیل شد. او همچنین حقوق خود بر مونت‌فران و رفنیه، که هر دو توسط زنگی در ۱۱۳۷
بر مونت‌فران و رفنیه، که هر دو توسط زنگی در ۱۱۳۷ تصرف شده بودند، را به شوالیه‌های مهمان‌نواز واگذار کرد اگر بتوانند آنها را بازپس بگیرند. در هنگام واگذاری قلعه‌ها و مرزهای شرقی به شوالیه‌های مهمان‌نواز، ریموند تنها می‌خواست دفاع از کنت‌نشینش را با کمک فرقه‌های نظامی تضمین کند، اما اعطای سخاوتمندانه او پایه‌های دولت کلیسایی تقریباً مستقلی را تحت امر این فرقه پایه‌گذاری کرد. مسائل خانوادگی. ریموند نواده رمون دو سن-ژیل بود، یکی از رهبران جنگ صلیبی اول بود که خود را به عنوان کنت طرابلس خطاب کرد (حتی پیش از
خود را به عنوان کنت طرابلس خطاب کرد (حتی پیش از آنکه طرابلس تصرف شود). با این حال، ریموند نوه برتراند تولوز، پسر سن‌ژیل با مشروعیت مورد مناقشه، بود. پسر مشروع سن‌ژیل، آلفونسو ژردان، پس از آنکه سن‌ژیل شروع به استفاده از عنوان کنت طرابلس کرد، متولد شد، که او را وارث قانونی پدرش طبق ایده «پروفیرژنتور» (Porphyrogeniture) قرار می‌داد. آلفونسو ژردان یکی افراد برجسته حاضر در جنگ صلیبی دوم بود، اما کمی پس از رسیدن به اراضی مقدس در آوریل ۱۱۴۸ درگذشت. پس مرگ ناگهانی او، شایعاتی در باب قتل او در میان صلیبیون مطرح شد،
شایعاتی در باب قتل او در میان صلیبیون مطرح شد، هرچند او به احتمال زیاد بخاطر یکی از علل طبیعی، در نتیجه سفر طولانی‌اش در سراسر دریای مدیترانه، درگذشته است. تاریخ‌نگار ناشناس سوری برای نخستین بار ریموند به قتل آلفونسو ژردان متهم کرد و بیان داشت که او آلفونسو ژردان را مسموم کرده است زیرا می‌ترسید عمویش برای تصرف و گرفتن قدرت طرابلس آمده باشد. در این رابطه لوئیس معتقد است که برای این روایت به سختی می‌توان مدرکی یافت بنابراین باید در رابطه با نقش ریموند در مرگ آلفونسو ژردان درنگ کرد. وقایع‌نگار دیگری که مقارن
آلفونسو ژردان درنگ کرد. وقایع‌نگار دیگری که مقارن با ریموند می‌زیست که ادامه‌دهنده تاریخ‌نگاری سیگبرت گمبلوکسی است چنین مسئله‌ای را مطرح کرده است که ملیساند، ملکه اورشلیم، دست به مسموم‌کردم آلفونسو ژردان زده است چراکه می‌خواست مانع از دعوی وی بر طرابلس و قلمروی آن شود. با این حال ریموند در شورای رهبران جنگ صلیبی در عکا در ۲۴ ژوئن ۱۱۴۸ شرکت نجست. او همچنین از حضور در محاصره دمشق توسط صلیبیون در سال ۱۱۴۸ امتناع کرد. برخلاف ریموند، برتراند، پسر نامشروع آلفونسو ژردان، که همراه پدرش عازم اراضی مقدس شده بود، در
ژردان، که همراه پدرش عازم اراضی مقدس شده بود، در نبردهای صلیبیون طی جنگ صلیبی دوم شرکت کرد. او تصمیم گرفت مدعی قلمروی طرابلس شود و بدین جهت قلعه العریمه را در تابستان ۱۱۴۹ تصرف کرد. پس از ناکامی ریموند درگرفتن قلعه العریمه که مشرف بر جاده‌های اصلی قلمروی طرابلس می‌شد، او از معین‌الدین انر، اتابک دمشق، و همچنین از نورالدین محمود، پسر زنگی، کمک خواست. دو حاکم مسلمان العریمه را تصرف کردند و برتراند و همراهانش را اسیر و زندانی کردند. پس از تخریب قلعه، معین‌الدین و نورالدین قلمروی متصرفی را به ریموند
معین‌الدین و نورالدین قلمروی متصرفی را به ریموند بازگرداندند. ریموند این اراضی را در اوایل دهه ۱۱۵۰ به شوالیه‌های معبد واگذار کرد. سال‌های پایانی. در تابستان ۱۱۵۰، پادشاه اورشلیم، بالدوین سوم، در لشکرکشی و حرکتش به سمت شمال شامات از طرابلس گذشت. او درصدد آن بود که با امپراتور بیزانس، مانوئل بکم، دیدار کند که آخرین قلعه‌ها و اراضی باقی‌مانده از دولت سقوط‌کرده ادسا را خریداری کرده بود. در این حین به خاطر درگیری میان بالدوین و مادرش، ملیساند، حامیان ملکه از همراهی پادشاه خودداری کرده بودند، بنابراین بالدوین
پادشاه خودداری کرده بودند، بنابراین بالدوین از ریموند خواست که او را در دیدار با امپراتور بیزانس همراهی کند. ریموند موافقت کرد و بالدوین را در این سفر همراهی کرد. آنها پس از دیدار با مانوئل یکم، با یکدیگر بر انتقال قلعه‌ها به نیروهای بیزانسی نظارت کردند. افزون بر این، ناوگان فاطمی در موج جدید حملات دریایی خود به سواحل اراضی مقدس، در تابستان ۱۱۵۱ طرابلس را غارت کرد. مصری‌ها کشتی‌ها را تخریب کردند و صدها نفر را در بندر این شهر کشتند یا اسیر کردند. همچنین در دسامبر، نیروهای مسیحی به دره بقاع یورش بردند و در
دسامبر، نیروهای مسیحی به دره بقاع یورش بردند و در جریان لشکرکشی‌شان موفق تصرف و غارت آن منطقه شدند تا آنکه از حاکم بعلبک شکست خوردند. نورالدین زنگی نیز در آوریل یا مه ۱۱۵۲ به قلمروی طرابلس یورش برد و طرطوس را تصرف کرد و نیروهایی را در آنجا قرار داد. در واکنش نیز بالدوین سوم به طرابلس آمد و «جلسه و شورایی عمومی» برگزار کرد که بارون‌های برجسته پادشاهی اورشلیم و کنت‌نشین طرابلس در آن شرکت جستند. پس از رسیدن پادشاه به طرابلس، سپاهیان نورالدین طرطوس را ترک کردند، اما پیش عقب‌نشینی قلعه را تخریب کردند. از آنجا
اما پیش عقب‌نشینی قلعه را تخریب کردند. از آنجا که بازسازی آن پرهزینه بود، ریموند طرطوس را ابتدا به اسقف محلی، سپس به شوالیه‌های معبد بعدها که آن را مبدل به یکی از مهم‌ترین مقرهای خود تبدیل کردند، واگذار کرد. در همین حال، بنابر گفته ویلیام صوری، «خصومت ناشی از حسادت زناشویی» میان ریموند و همسرش پدید آمده بود. ملیسند، که در مجمع طرابلس شرکت کرده بود، سعی کرد میان آنها میانجی‌گری کند، اما روابط آنها همچنان متشنج باقی ماند. پس از پایان مجمع، ملیسند و هودیرنا طرابلس را به سمت اورشلیم ترک کردند. ریموند آنها را
را به سمت اورشلیم ترک کردند. ریموند آنها را برای مسافت کوتاهی همراهی کرد، اما در راه بازگشت به طرابلس، گروهی از فرقه حشاشین، او را همراه با دو تن از شوالیه‌هایش در دروازه جنوبی طرابلس به قتل رساندند. انگیزه این جنایت ناشناخته است. از آنجا که نزاری‌ها پیش از این حاکمان مسیحی را نکشته بودند، مورخان مدرن معتقدند که احتمالاً استقرار نیروهای معبد در طرطوس سبب خشم فرقه حشاشین و واکنش اینچینی آنها شده است. خانواده. تاریخ دقیق ازدواج ریموند و هودیرنا مشخص نیست. بنابر گفته مورخ پیتر لاک، در بهار ۱۱۳۳، این ازدواج
گفته مورخ پیتر لاک، در بهار ۱۱۳۳، این ازدواج احتمالاً پس از آنکه کمک فولک پادشاه اورشلیم، پدر ریموند برای مقابله با زنگی، صورت گرفته است. پسر ریموند و هودیرنا، با عنوان ریموند سوم، در ۱۱۴۰ متولد شد، بنابراین هنگامی که در ۱۱۵۲ جانشین پدرش شد، هنوز به سن بلوغ نرسیده بود. دختر ریموند و هودیرنا، ملیساند نیز که به خاطر زیبایی‌اش مشهور بود، اما موضوعاتی همچون مشکل روحی و همچنین مسئله خیانت مادرش، مانع از ازدواج وی با امپراتور بیزانس، مانوئل یکم، شد.
ملیساند طرابلس دختر هودیرنا، کنتس طرابلس و ریمون دوم، کنت طرابلس و خواهر ریمون سوم، کنت طرابلس بود. با قتل پدرش، برادرش ریمون به قدرت رسید. روابط آنها صمیمی و نزدیک بود. ریمون در تلاش بود تا ازدواج امپراتور بیزانس، مانوئل یکم، را با خواهرش ترتیب دهد اما با مانوئل در با ماریا انطاکیه ازدواج کرد. ریمون در پاسخ به این اتفاق، در سال ۱۱۶۱، دزدان دریایی را اجیر کرد تا با کمک آنها به خطوط ساحلی امپراتوری بیزانس حمله کند.
اشیوا بورس که با نام اشیوا دوم نیز شناخته می‌شود، یک شاهدخت در شاهزاده‌نشین جلیل در پادشاهی اورشلیم از سال ۱۱۵۸ تا ۱۱۸۷ میلادی بود. در باب مشخص بودن والدین وی اختلاف نظری میان مورخان وجود دارد. با این حال وی در شاهزاده‌نشین جلیل، با والتر سنت اومر، در مارس ۱۱۵۹ ازدواج کرد. با مرگ والتر در اوایل سال ۱۱۷۴، اشیوا با ریمون سوم، کنت طرابلس ازدواج کرد که آنها از این ازدواج صاحب فرزندی نشدند.
آلیس ارمنستان (؛ ۱۱۸۲ میلادی – پس از ۱۲۳۴ میلادی) بانوی حاکم تورون از سال ۱۲۲۹ تا ۱۲۳۶ میلادی بود. وی همچنین دختر بزرگ روبن سوم و ایزابلا تورون بود که با هتوم، ارباب ساسون، ریموند چهارم، کنت طرابلس و واهرام، ارباب کُریکوس ازدواج کرد. زندگی. دوران کودکی و ازدواج اول آلیس فرزند بزرگ‌تر شاهزاده روبن و همسرش ایزابل بود. او یک خواهر کوچک‌تر به نام فیلیپا داشت. وقتی پدرشان درگذشت، آلیس چهار یا پنج ساله بود. روبن در سال 1187 از سلطنت کناره‌گیری کرد و درگذشت و برادرش لئو جای او را گرفت. لئو ابتدا به‌عنوان قیم و
لئو جای او را گرفت. لئو ابتدا به‌عنوان قیم و سرپرست خواهرزاده‌هایش منصوب شد، اما بعداً آن‌ها را کنار گذاشت و خودش قدرت را به دست آورد و آن را به فرزندان خودش انتقال داد. ایزابل بین سال‌های 1192 تا 1229 فوت کرد و بعد از مرگ او، آلیس وارث تورون شد؛ تورونی که در آن زمان تحت اشغال مسلمانان بود. حدود سال 1189، آلیس و فیلیپا به ترتیب به ازدواج مردانی از خاندان لرد ساسون درآمدند. ازدواج هر دو خواهر در همان سال انجام شد. در می 1193، همسران هر دو خواهر به قتل رسیدند. سمپاد، یکی از فرماندهان وقت، به این موضوع اشاره
سمپاد، یکی از فرماندهان وقت، به این موضوع اشاره کرده و شایعاتی را مطرح کرده که لئو، عمویشان، پشت این ترورها بوده است. ازدواج دوم آلیس برای بار دوم به ریموند چهارم، کنت طرابلس، نامزد شد تا صلح بین خانواده ریموند در انطاکیه و خانواده آلیس در ارمنستان برقرار شود. برای این ازدواج نیاز به اجازه هنری دوم، کنت شامپاین، بود که پس از آزادی پدر ریموند توسط عموی آلیس، این اجازه صادر شد. آلیس و ریموند حدود سال 1195 ازدواج کردند، اما این ازدواج فقط سه سال طول کشید چون ریموند درگذشت و آلیس در آن زمان باردار بود. سمپاد
ریموند درگذشت و آلیس در آن زمان باردار بود. سمپاد نوشته است که توافق شده بود هر پسری که از این ازدواج به دنیا بیاید، جانشین عموی آلیس در ارمنستان شود. چند ماه پس از مرگ ریموند، آلیس پسری به نام ریموند-روپن به دنیا آورد. پس از تولد پسرش، آلیس توسط پدرشوهرش به ارمنستان بازگردانده شد. با این حال، بوهموند موافقت کرد که ریموند-روپن وارث او باشد. در سال 1201، بوهموند درگذشت و تصمیمش را تغییر داد و پسر کوچک‌ترش را به‌عنوان شاهزاده انطاکیه معرفی کرد. در سال 1216، با کمک لئو، بوهموند کنار گذاشته شد و ریموند-روپن
با کمک لئو، بوهموند کنار گذاشته شد و ریموند-روپن شاهزاده انطاکیه شد، اما این وضعیت فقط تا سال 1219 دوام آورد و بوهموند دوباره کنترل را به دست گرفت. ازدواج سوم و سال‌های پایانی زندگی در 2 می 1219، شاه لئو درگذشت و ارمنستان را به دختر کوچک‌ترش ایزابل واگذار کرد. سرپرستی ابتدا به آدام باگرس سپرده شد، اما پس از ترور او، کنستانتین بابیرون این نقش را به عهده گرفت. چندین جناح مخالف جانشینی بودند و نامزدهای دیگری نیز ادعای تاج و تخت را مطرح کردند. سیبیلا لوزینیان، مادر ایزابل، ادعای خود را مطرح کرد اما تبعید شد.
مادر ایزابل، ادعای خود را مطرح کرد اما تبعید شد. دختر بزرگ‌تر لئو، استفانی، نیز ادعا کرد، اما او و پسر جوانش درگذشتند. در سال 1219، آلیس به نمایندگی از پسرش ادعای تاج و تخت کرد و برای تقویت این ادعا، در سال 1220 با واهرام، ارباب کوریکوس، ازدواج کرد. در سال 1222، کنستانتین دستور ترور واهرام را داد، ریموند-روپن یا در جنگ کشته شد یا در زندان درگذشت، و آلیس زندانی و سپس تبعید شد. ریموند-روپن یک نوه به نام ماریا از خود به جا گذاشت که بعدها بانوی تورون شد و به‌طور ناموفق تاج و تخت ارمنستان را مطالبه کرد. ایزابل
ناموفق تاج و تخت ارمنستان را مطالبه کرد. ایزابل به‌عنوان وارث قانونی تاج و تخت باقی ماند. پس از آزادی، آلیس به حقوق ارثی خود در فلسطین روی آورد. او از مادرش حقوق تورون و اولترجوردن و سهام خود در پادشاهی اورشلیم را به ارث برد، اما این مناطق از سال 1187 به دلیل حمله مسلمانان تحت کنترل مسیحیان نبودند. تورون در سال 1219 توسط مسلمانان تصرف شد، اما از طریق معاهده یافا در سال 1229، دو سال پس از مرگ المعظم در نوامبر 1227، توسط فردریک دوم، امپراتور مقدس روم، از سلطان الکامل بازپس گرفته شد. چون تورون در سال 1220 به
الکامل بازپس گرفته شد. چون تورون در سال 1220 به شوالیه‌های توتونیک فروخته شده بود، اختلافاتی میان آن‌ها و آلیس به وجود آمد. او توانست حقوق خود را از دادگاه عالی به اثبات برساند و فردریک دوم این قلمرو را به او واگذار کرد. آلیس مدتی پس از سال 1234 درگذشت. او موفق شد از هر سه شوهر، خواهر، پسر و عمویش بیشتر عمر کند. تورون به نوه‌اش ماریا منتقل شد
کاتلا مارگریت ثورگیرشتوتیر (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) بازیگر اهل ایسلند است. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه هنر ایسلند است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "به‌دام‌افتاده" و "گنجشک" اشاره نمود.
کریستین ثورا هارالدستوتیر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه هنر ایسلند است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "و طبیعی نفس بکش" اشاره نمود.