payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را باید متناسب با شرایط موجود و متفاوت در هر مقطع دانست. اقدامات عمرانی. عده‌ای از نزدیکان عبدالهی، او را مدیر اجرایی قوی می‌دانند که براي إثبات ادعاي خود نيز به اقدامات شاخص شهرداري تهران در دوران شهرداری قالیباف احاله مي دهند. بااین‌حال، بسیاری ديگر نيز معتقدند،از آنجاكه عبدالهي فاقد صلاحيت علمي و تجربي لازم بوده و صرفاً به اين علت كه در امضاي اسناد مالي پروژه هاي غيرواقعي معاونت خدمات شهري شهرداري تهران براي تامين منابع مالي فعاليتهاي انتخاباتي قاليباف نسبت به ساير مديران سهولت بيشتري داشته به سمت
نسبت به ساير مديران سهولت بيشتري داشته به سمت معاونت خدمات شهري قاليباف منصوب شده است. فلذا اجراي پروژهاي حوزه خدمات شهري در دوران شهرداري قاليباف را نمي توان عملكرد عبدالهي تلقي نمود. هرچند عبدالهي در دوران استانداري البرز تلاش داشته كه مدارس و مركز بهداشتي بيشتري ساخته شود و اين موضوع نيز قابل کتمان نیست ولي درمقابل مخالفان عبدالهی در استان البرز می‌گویند كه اكثر اين پروژه‌ها خیرساز بوده‌ و در ازاي بذل‌وبخشش هاي غيرقانوني اراضی و تغيير كابريهاي گسترده غيرقانوني و اعطای غيرقانوني امتیازات دولتی احداث يا
و اعطای غيرقانوني امتیازات دولتی احداث يا تکمیل شده‌اند. انتخابات ریاست‌جمهوری دوره چهاردهم. عبدالهی که در آغاز رقابت‌ها، شانس قالیباف را بالا می‌دانست، با گماردن مدیرکل کار و رفاه استان البرز در ستاد قالیباف و ارتباط پنهانی با ستاد سعید جلیلی،نامزد موردحمایت وزرای دولت رئیسی، رویکردی دوگانه در پیش گرفت. بااین‌حال، از هیچ تلاشی نيز برای مانع‌تراشی در مسیر ستاد پزشکیان فروگذار نکرد تا آنجا که، پس از جلوگیری از برگزاری نشست فعالان ستاد پزشکیان در کرج، از جانب ستاد مسعود پزشكيان تهدید به شکایت شد. همچنین در
ستاد مسعود پزشكيان تهدید به شکایت شد. همچنین در دور دوم انتخابات، اجازه ورود ناظران ستاد پزشکیان به صندوق‌های رأی‌گیری شهرستان فردیس را صادر نکرد. بااین‌همه، ناتوانی دولت پزشکیان در تغییر عبدالهی موجب سرخوردگی طيف زيادي از حامیان پزشکیان شد. تغییر کاربری اراضی. عده‌ای معتقدند تغییر کاربری‌های گسترده‌ای که در دوره استانداری عبدالهی رخ داده، با تمام تغییر کاربری‌هایی که از آغاز تأسیس استان البرز تا سال ۱۴۰۰ انجام شده است، برابری می‌کند. تنها یک نمونه از این تغییرات، احداث ساختمان چهارطبقه استانداری البرز
تغییرات، احداث ساختمان چهارطبقه استانداری البرز بوده که در ازاي تغيير كاربري غيرقانوني در اراضي سازنده آن ساختمان احداث شده است. منتقدان عبدالهی معتقدند در این تغییر کاربری‌ها فسادهاي گسترده‌ای رخ داده است و ممكن است در مقابل اين تغيير كاربريها منابع مالي زيادي بصورت غيرقانوني رد و بدل شده باشد. انتصاب در دولت چهاردهم. عبدالهی که برای پیروزی رقبای پزشکیان تلاش بسیاری کرده بود، پس از پیروزی پزشکیان تلاش خود را برای ابقا در استان البرز آغاز کرد. هرچند تا زمان شکل‌گیری کابینه موفقیت چندانی نداشت، اما با
زمان شکل‌گیری کابینه موفقیت چندانی نداشت، اما با انتخاب اسکندر مؤمنی و تلاش از طریق دوستان مشترک با وزیر کشور، علیرغم مخالفت‌های جدی در بدنه دولت و اصلاح‌طلبان استان، در سمت خود ابقا شد. گفته می‌شود حامیان اقتصادی عبدالهی به‌ویژه رئیس اتاق بازرگانی و برخی فعالين اقتصادی، هزینه زیادی را برای ابقای او صرف کرده‌اند كه عزل و نصبها استان تاحدود زيادي تحت نظارت و كنترل همين گروه انجام ميشود. حکم استانداری در دولت پزشکیان. استانداران پس از معرفی توسط وزیر کشور و تصویب در هیئت دولت، با حکم رئیس‌جمهور منصوب
و تصویب در هیئت دولت، با حکم رئیس‌جمهور منصوب می‌شوند.چنانچه پس از تغییر دولت نيز قرار بر ابقای استانداری باشد، استاندار باید دوباره توسط وزیر کشور معرفی شده و رأی اعتماد جدیدی از هیئت دولت گرفته و سپس توسط رئیس‌جمهور حکم دریافت کند. اما درباره عبدالهی این فرایند انجام نشده و او بدون طرح در هیئت دولت و صرفاً با موافقت رئیس‌جمهور و حکم وزیر کشور ابقا شده بود. حقوق‌دانان كه معتقد بودند این حکم در صورت طرح شکایت در دیوان عدالت اداری،بعلت فقدان إلزامات قانوني،قابل ابطال خواهد بود.لذا پس از فشارهاي عبدالهي و
ابطال خواهد بود.لذا پس از فشارهاي عبدالهي و نزديكانش و وساطت محمد رضا عارف و قائم پناه حكم وي توسط مسعود پزشكيان امضا شد.با اينحال همين حكم هم بعلت عدم طرح پيشنهاد استانداري ايشان و عدم تصويب در هيّئت دولت همچنان فاقد شرايط قانوني بوده و درصورت طرح شكايت در ديوان عدالت اداري قابل ابطال خواهد بود. ماجرای توزیع کارت هدیه میان اعضای شورای پنجم تهران. در سال ۹۶ و پس از پیروزی قاطع اصلاح‌طلبان در انتخابات شورای اسلامی شهر تهران و انتخاب محمدعلی نجفی به‌عنوان شهردار تهران، عبدالهی که تمایل زیادی به حفظ سمت خود
تهران، عبدالهی که تمایل زیادی به حفظ سمت خود داشت، برای تطمیع اعضای شورا اقدام به توزیع صد قطعه کارت اعتباری،تحت عنوان حمایت از مساجد و هیئت‌های مذهبی، به اعضاي شوراي شهر کرد. این اقدام با واکنش شدید نایب‌رئیس وقت شورای شهر، سید ابراهیم امینی مواجه شد. این در حالی بود که اکثر مدیران شهرداری تهران در دوره قالیباف پس از انتخاب شهردار اصلاح‌طلب، از سمت خود استعفا داده یا همکاری خود را متوقف کرده بودند. انتصابات استان البرز در دولت چهاردهم. عبدالهي كه در شروع دولت سيزدهم به رياست إبراهيم رئيسي تمامي مديران
دولت سيزدهم به رياست إبراهيم رئيسي تمامي مديران استاني را جهت رضايت پايداري چي هاي دولت سيزدهم و صرفاً بعلت كار در دولت روحاني،تغيير داده بود پس از ابقا در دولت پزشكيان در اقدامي فكاهي و مذبوحانه همان مديران،كه زماني بدون دليل فني و صرفاً بدلائل سياسي آنها را عزل نموده بود،در مديريتهاي مختلف منصوب نمود. همچنين بدون توجه به بخشنامه وزير كشور در لزوم بكارگيري نيروهاي استانداري در مديريتها، ايشان تحت كنترل همان فعالين اقتصادي،كه در ابقايش نقش داشتند،مديريتهاي مختلف استانداري و فرمانداري ها را از نيروهاي بيرون
استانداري و فرمانداري ها را از نيروهاي بيرون از استانداري منصوب كرد.
وابستگی ساختار–فعالیت به شکل مخفف (SAR)، رابطه بین ساختار شیمیایی یک مولکول و فعالیت زیستی آن است. این ایده برای اولین بار توسط کرام-براون و فرایزر در سال ۱۸۶۵ ارائه شد. تجزیه و تحلیل SAR امکان تعیین گروه شیمیایی مسئول برانگیختن یک اثر زیستی در اندام زنده هدف را فراهم می‌کند. این واقعیت اجازه می‌دهد تا اثر یا قدرت یک ترکیب زیست‌فعال (معمولاً یک دارو) با تغییر ساختار شیمیایی آن اصلاح شود. شیمیدان‌های دارویی از تکنیک‌های سنتز شیمیایی برای وارد کردن گروه‌های شیمیایی جدید به ترکیب زیست‌دارویی و آزمایش تغییرات
جدید به ترکیب زیست‌دارویی و آزمایش تغییرات برای اثرات زیستی آن‌ها استفاده می‌کنند. این روش برای ایجاد روابط ریاضی بین ساختار شیمیایی و فعالیت زیستیی، که به عنوان روابط ساختار-فعالیت کمی (QSAR) شناخته می‌شود، اصلاح شد. یک اصطلاح مرتبط، وابستگی میل ساختاری (SAFIR) است.
میدان کوه آرارات () یک پارک کوچک می‌باشد که در محله پالرمو، بوئنوس آیرس واقع شده است. جستارهای وابسته. ارمنی‌های آرژانتین
لیبرترینیسم راست (به )، که به سرمایه‌داری لیبرترینیسم یا لیبرترینیسم جناح راست نیز شناخته می‌شود، یک فلسفه سیاسی و نوعی از لیبرترینیسم است که از حقوق مالکیت سرمایه‌داری حمایت نموده و از توزیع منابع طبیعی توسط بازار و مالکیت خصوصی دفاع می‌کند. اصطلاح "لیبرترینیسم راست" به این هدف به‌کار می‌رود تا این طبقه از دیدگاه‌ها دربارهٔ ماهیت مالکیت و سرمایه را از لیبرترینیسم چپ متمایز سازد؛ لیبرترینیسم چپ، نوعی از لیبرترینیسم است که مالکیت خودی را با رویکرد مساوات خواهانه به منابع طبیعی باهم ترکیب می‌کند. لیبرترینیسم
به منابع طبیعی باهم ترکیب می‌کند. لیبرترینیسم راست برخلاف لیبرترینیسم سوسیالیست، از سرمایه‌داری بازار آزاد حمایت می‌کند. این نوع لیبرترینیسم مانند سایر انواع آن، آزادی‌های مدنی، خصوصاً قانون طبیعی، حقوق منفی و معکوس دولت رفاهی مدرن را مورد حمایت قرار می‌دهد. تفکر سیاسی لیبرترین راست، براساس اولویت قاطع که به آزادی داده است، با نیازمندی گسترده سازی حوزه آزادی فردی و محدود سازی حوزه صلاحیت عامه توصیف می‌گردد. لیبرترین راست معمولاً دولت را تهدید اساسی در برابر آزادی می‌داند. این نوع نگرش ضد دولت‌گرایی با
آزادی می‌داند. این نوع نگرش ضد دولت‌گرایی با نظریه آنارشیستی تفاوت دارد. چون این نوع نگرش مبتنی بر فردگرایی سازش‌ناپذیر استوار می‌باشد که تأکید اندکی یا عدم تأکید بر جامعه پذیری یا همکاری انسان دارد. فلسفه لیبرترین راست همچنان در ایده‌های حقوق فردی و اقتصاد "لِسِه فِر" ریشه دارد. نظریه لیبرترینیسم حقوق فردی در کل از «اصل تصاحب زمین عامه» و «نظریه مالکیت کار» پیروی می‌کند و روی مالکیت شخصی تأکید می‌ورزد و بدین باور است که هر کسی در مورد مالکیت که از اثر کار اش به وجود می‌آید، حق مطلق دارد. از منظر اقتصادی،
اش به وجود می‌آید، حق مطلق دارد. از منظر اقتصادی، فلسفه لیبرترین راست میان سرمایه‌داری و بازار آزاد تفاوتی قائل نمی‌شوند و هرگونه تلاش برای دیکته کردن فرایند بازار را ضد تولید می‌دانند و بر میکانیسم‌ها و ماهیت خود تنظیمی بازار تأکید می‌ورزد و در عین حال، مداخله دولت و تلاش‌ها برای توزیع مجدد ثروت را همیشه غیرضروری و ضد تولید نشان می‌دهد. درحالی‌که، تمامی لیبرترین‌های راست مخالف مداخله دولت اند و تلاش می‌کنند تا ثروت را به عنوان یک پاد-محصول سراسر غیر ضروری، بازتوزیع کنند. گرچه که تمام لیبرترین‌ها مخالف
بازتوزیع کنند. گرچه که تمام لیبرترین‌ها مخالف مداخله دولت اند، شکافی بین انارکو-کاپیتالیست‌ها که دولت را لزوماً شر ندانسته و خواستار محافظت حقوق مالکیت بدون «قانون مدون» از طریق «خطای مدنی» ناشی از بازار اند و مینارشیست‌ها تفاوت وجود دارد؛ چون مینارشیست‌ها از نیاز به یک دولت حداقلی که غالباً از آن به عنوان دولت نگهبان شب یاد می‌شود حمایت کرده، چنین دولتی دادگاه‌ها، نیروی نظامی و پلیس را برای اتباعش فراهم می‌نماید. درحالی‌که لیبرترینیسم راست تحت تأثیر تفکر لیبرالیسم کلاسیک قرار گرفت که برخی‌ها لیبرترینیسم
لیبرالیسم کلاسیک قرار گرفت که برخی‌ها لیبرترینیسم راست را حاصل از آن یا نوع دیگری از آن می‌دانند. اما تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد. «ادوین دی هار» استدلال می‌کند که «اصطلاح لیبرترینیسم برخی اوقات در آمریکا به‌طور گیچ کننده‌ای از سوی لیبرال‌های کلاسیک به کار می‌رود. ولی این موضوع به صورت اشتباه، تفاوت میان آن‌ها را می‌پوشاند». لیبرالیسم کلاسیک اولویت دادن به آزادی نسبت به نظم را رد می‌کند و ازین‌رو، عداوت به دولت را که ویژگی تعریف کننده لیبرترینیسم است، نشان نمی‌دهد. بدین ترتیب، لیبرترین‌های راست معتقد
نشان نمی‌دهد. بدین ترتیب، لیبرترین‌های راست معتقد اند که لیبرال‌های کلاسیک دخالت دولت را بیش از حد مورد حمایت قرار می‌دهند و استدلال می‌آورند که آن‌ها در برابر حقوق مالکیت فردی احترام کافی قائل نیستند و بر کارهای بازار آزاد و نظم خودجوش آن که باعث حمایت دولت بزرگتر می‌شود، اعتماد کافی ندارند. همچنین لیبرترین‌های راست با لیبرال‌های کلاسیک نیز مخالف اند، چرا که لیبرال‌های کلاسیک بیش از حد از بانک مرکزی و سیاست‌های پول‌گرایی پشتیبانی می‌کنند. تعریف. افرادی که به مثابه "لیبرترین راست" یا "لیبرترین چپ" توصیف
به مثابه "لیبرترین راست" یا "لیبرترین چپ" توصیف می‌شوند، عموماً بر این تمایل دارند که خود را صرفاً لیبرترین بنامند و از فلسفه آن‌ها به عنوان لیبرترینیسم یاد کنند. در روشنای این موضوع، برخی نویسنده‌ها و دانش‌مندان علم سیاست اشکال لیبرترینیسم را به دو گروه؛ لیبرترینیسم راست و لیبرترینیسم چپ طبقه‌بندی می‌کنند تا دیدگاه‌های لیبرترین‌ها را درمورد ماهیت مالکیت و سرمایه از هم تفکیک کنند. اصطلاح لیبرترین برای اولین بار توسط روشنفکران متأخر عصر روشن‌گری به کار رفت. آن‌ها این اصطلاح را برای کسانی به کار می‌بردند که
آن‌ها این اصطلاح را برای کسانی به کار می‌بردند که به اختیار و بر ضد تفکر مروج، فلسفهٔ از کار افتاده جبرگرایی، معتقد بودند. اصطلاح "لیبرترین" برای اولین بار در سال ۱۷۸۹ میلادی توسط مورخ بریتانیایی «ویلیام بلشام» در بحث پیرامون اراده آزاد از منظر جبرگرایانهٔ مؤلف به ثبت رسید. این مناظره میان لیبرترینیسم، به معنای فلسفی-متافزیکی و جبرگرایی تا اوایل قرن نوزدهم میلادی، خصوصاً در زمینه الهیات پروتستانت ادامه پیدا کرد. لغت‌نامه مریام-وبستر به زبان انگلیسی، استفاده قدیمی از کلمه لیبترین را با شرح معنی آن به عنوان
قدیمی از کلمه لیبترین را با شرح معنی آن به عنوان «حامی دکترین اراده آزاد» تصدیق می‌کند. این لغت‌نامه همچنین تعریف می‌کند که «لیبرترین به کسی گفته می‌شود که اصول آزادی فردی را در تفکر و عمل بپذیرد». اصطلاح‌شناسی. "لیبرترینیسم راست" به عنوان یک اصطلاح توسط برخی از تحلیل‌گران سیاسی، استادان دانشگاه و اعضای رسانه‌ها، به ویژه در ایالات متحده، به کار رفت تا فلسفه لیبرترین را که حمایت از سرمایه‌داری بازار آزاد و حق مطلق بر مالکیت، علاوه بر حمایت از دولت محدود و مالکیت خودی است، توصیف نماید. لیبرترینیسم راست در
مالکیت خودی است، توصیف نماید. لیبرترینیسم راست در مقابل دیدگاه‌های جناح چپ قرار می‌گیرد که از دیدگاه‌های اولی حمایت نمی‌کنند. در اکثر نقاط جهان، این موضع سیاسی خاص بیشتر به عنوان لیبرالیسم کلاسیک، لیبرالیسم اقتصادی و نئولیبرالیسم شناخته می‌شود. این دیدگاه عمدتاً با سیاست جناح راست که حمایت از بازارهای آزاد و مالکیت خصوصی کالاهای سرمایه‌ای است، مرتبط می‌باشد. علاوه بر این، معمولاً با ایدئولوژی‌های مشابهی مانند سوسیال دموکراسی و لیبرالیسم اجتماعی که عموماً از اشکال بدیل سرمایه‌داری مانند اقتصادهای مختلط،
از اشکال بدیل سرمایه‌داری مانند اقتصادهای مختلط، سرمایه‌داری دولتی و سرمایه‌داری رفاهی حمایت می‌کنند، در تقابل است. «پیتر والنتاین» می‌نویسد، لیبرترینیسم که به عنوان مالکیت خودی تعریف می‌شود، یک دکترین جناح راست در زمینه طیف سیاسی چپ و راست نیست، چون تمایل دارد در مسائل اجتماعی، جناح چپ باشد و با قوانینی مخالفت کند که روابط جنسی توافقی را محدود کرده، مصرف مواد مخدر توسط افراد بالغ و همچنین قوانینی که دیدگاه‌ها یا مناسک مذهبی و خدمت اجباری در ارتش را تحمیل می‌کنند، مخالف است. او لیبرترینیسم راست را به عنوان
مخالف است. او لیبرترینیسم راست را به عنوان اخذ منابع طبیعی بدون مالک «که ممکن توسط اولین کسی که آن‌ها را کشف می‌کند، کار خود را در آن آغاز می‌کند، یا صرفاً ادعا می‌کند. بدون رضایت دیگران یا با پرداخت یا بدون پرداخت آن‌ها را تصاحب می‌کند» تعریف می‌نماید. او این را با لیبرترینیسم چپ مقایسه می‌کند که در آن چنین «منابع طبیعی تصاحب نشده به صورت برابر به همه افراد تعلق دارد». به‌طور مشابه «شارلوت» و «لاورنس بیکر» بر این باورند که لیبرترینیسم بیشتر به موضع سیاسی اشاره دارد، چون منابع طبیعی اساساً فاقد مالکیت
اشاره دارد، چون منابع طبیعی اساساً فاقد مالکیت هستند و ممکن است توسط احزاب خصوصی بدون رضایت یا به خاطر دیگران تصاحب شوند. فلسفه. لیبرترینیسم راست در اواسط قرن بیستم در ایالات متحده از آثار نویسندگان لیبرال اروپایی مانند جان لاک، فردریش هایک و لودویگ فن میزس توسعه یافت و امروزه معروف‌ترین مفهوم لیبرترینیسم در ایالات متحده آمریکا است. معمولاً از آن به عنوان ادامه یا رادیکال‌سازی لیبرالیسم کلاسیک یاد می‌شود. مهم‌ترین فیلسوفان اولیه لیبرترین راست، لیبرترین‌های مدرن آمریکایی مانند رابرت نوزیک و موری روتبارد
مدرن آمریکایی مانند رابرت نوزیک و موری روتبارد بودند.
یوبولوس یا اوبولئوس () (به یونانی باستان: Εὐβουλεύς یا Εὐβουλεύς) در دین یونان باستان و اساطیر یونانی به معنای «مشاور خوب» یا «عاقل در نصیحت»، خدایی است که عمدتاً از کتیبه‌های سنگ‌نبشته‌های مذهبی مرتبط با آیین‌های رازآمیز شناخته می‌شود. نام او چندین بار در متون معروف به "الواح طلایی اورفیک" (Orphic Gold Tablets) آمده است و به شکل‌های مختلفی از جمله اوبولوس (Euboulos) و اوبولئوس (Eubouleos) نوشته شده است. ممکن است نام اوبولئوس یکی از القاب خدای اصلی آیین اورفیک، به نام "دیونیسوس" یا "زاگرئوس" باشد، یا مربوط
به نام "دیونیسوس" یا "زاگرئوس" باشد، یا مربوط به "زئوس" در ارتباط با مراسم "الوزیس" (Eleusinian Mysteries) باشد. پژوهشگران قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم بر این باورند که اوبولئوس را می‌توان به عنوان یک «خدای اصلی» در مراسم رمزآلود مورد مطالعه قرار داد، زیرا نقش برجسته‌ای در سندها و نوشته‌های آن دوره دارد. او در تصاویر هنری اغلب به عنوان یک حامل مشعل تصویر شده است، که نشان می‌دهد نقش او هدایت کردن دوبارهٔ جان‌ها از دنیای زیرین به سوی زندگی دوباره بوده است. نسب‌شناسی و هویت. متون ادبی تنها شواهد محدودی از
نسب‌شناسی و هویت. متون ادبی تنها شواهد محدودی از اسطوره‌شناسی مربوط به اوبولئوس ارائه می‌دهند. نامی از او در "سرودهای هومری" به میان نیامده است. تفاوت‌های موجود در شجره نامه‌ها و همراهی نام او با خدایان دیگر، این احتمال را مطرح می‌کند که شاید تمام منابعی که از شکلی از نام «اوبولئوس» استفاده کرده‌اند، در واقع به یک شخصیت واحد اشاره می‌کنند. دیودور سیسیلی می‌گوید که اوبولئوس پسر دِمِتر و پدر کارمه (Karme)، بوده است؛ بنابراین پدرعمو یا پدربزرگ بریتومارتیس (Britomartis) محسوب می‌شود. یکی از الواح طلایی اورفیک،
محسوب می‌شود. یکی از الواح طلایی اورفیک، او را پسر زئوس معرفی می‌کند و یکی از متون اورفیک نیز چنین از او یاد می‌کند. هسیخیوس (فرهنگ‌نویس) اوبولئوس را با پلوتون (Plouton) یعنی همان خدای دنیای زیرین یونانی، یعنی هادِس، یکی می‌داند؛ همچنین در سرودهای اورفیک، به پلوتون لقب «اوبولوس» داده شده است، اما در سایر منابع و زمینه‌ها این دو شخصیت از یکدیگر متمایز شناخته می‌شوند.
فرقه‌های اسرارآمیز یونانی-رومی () فرقه‌های دینی در جهان یونانی رومی بودند که برای آغازکنندگان فرقه، مراسم پاگشایی ویژه ای برگزار می‌شد. مشخصه اصلی این فرقه‌ها رازداری مرتبط با خصوصیات مناسک تشرف به دین و انجام مناسک است. این فرقه‌ها شامل مناسک تشرف به دین پیچیده‌ای بودند که به نام «اسرار» نیز شناخته می‌شد. مشهورترین ادیان اسرارآمیز دوران باستان یونانی-رومی اسرار الوزینیا بودند که قدمت قابل توجهی داشتند و به پیش از اعصار تاریک یونان تعلق داشتند. فرقه‌های اسرارآمیز در اواخر دوران باستان متأخر شکوفا شد. آنچه
در اواخر دوران باستان متأخر شکوفا شد. آنچه از اسرار قدیمی‌تر یونانی باقی مانده‌است، به‌عنوان بازتاب برخی جنبه‌های باستانی مذهب رایج دین نیاهندواروپایی، با تشابهات در دین مردمان هندوایرانی شناخته شده‌است. مکاتب اسرارآمیز دوران باستان یونانی-رومی شامل اسرار الوزیس، اسرار دیونیسوسی، و آیین اورفئوسی است. برخی از بسیاری از الوهیت‌هایی که رومی‌ها اسماً از فرهنگ‌های دیگر اقتباس کردند، در اسرار نیز پرستش شدند. به عنوان مثال، ایزیس مصری، میترا در اسرار میترائیسم، سابازیوس تراکی/فریگی، و سیبل. تعریف و ریشه‌شناسی.
سابازیوس تراکی/فریگی، و سیبل. تعریف و ریشه‌شناسی. فرقه اسرارآمیز یک گروه مذهبی بسته بود که اعتقادها و مناسک خود را مخفی نگه می‌داشتند و علاقه ای به اشتراک گذاری اطلاعات با افراد غیرمعتقد نداشتند. فرقه‌های اسرارآمیز، نگرش‌های شخصی و فردگرایانه‌تری نسبت به مرگ و زندگی پس از مرگ داشتند. بیشتر آنها بر اساس داستان‌های مقدس (hieroi logoi) بودند که اغلب شامل بازآفرینی آیینی اسطوره مرگ-تولد مجدد یک الوهیت خاص بود. فرقه‌های اسرارآمیز علاوه بر وعده زندگی بهتر پس از مرگ، پیوندهای اجتماعی را در میان شرکت کنندگان تقویت
پیوندهای اجتماعی را در میان شرکت کنندگان تقویت می‌کردند که (mystai) نام داشت. ادیان اسرارآمیز یکی از سه نوع دین هلنیستی را تشکیل می‌دادند، دو نوع دیگر فرقه امپراتوری یا ادیان قومی خاص یک ملت یا دولت و فلسفه هلنیستیها. مانند فلسفه نوافلاطونی هستند. اسرار به جای رقابت با دین مدنی مکمل هستند. یک فرد به راحتی می‌توانست مناسک دین دولتی را رعایت کند، و همچنین در یک یا چند راز مبتدی باشد و در عین حال به یک مکتب فلسفی خاص نیز پایبند باشد. بسیاری از جنبه‌های دین عمومی مانند قربانی کردن، غذای آیینی، و تطهیر آیینی در
مانند قربانی کردن، غذای آیینی، و تطهیر آیینی در درون راز تکرار می‌شد، اما با این شرط که در مخفی‌کاری انجام شود و به مجموعه‌ای از آغازگران محدود شود. مدارس اسرارآمیز جایگاهی را برای حفظ آیین‌های مذهبی باستانی ارائه می‌کردند، که مخصوصاً در زمان امپراتوری روم متاخر مورد تقاضا بود، زیرا آیین‌های مذهبی از نظم‌های اجتماعی و سیاسی تثبیت‌شده به جای کار بر ضد آنها حمایت می‌کردند. به عنوان مثال، چندین رشته اولیه یهودیت و مسیحیت در تقابل با چنین شرایطی ظاهر شدند، در حالی که فرقه‌های اسرارآمیز، به دلیل ماهیت خود، در
حالی که فرقه‌های اسرارآمیز، به دلیل ماهیت خود، در خدمت تقویت وضعیت موجود بودند. کلمه انگلیسی «رمز» mystery در ابتدا به صورت جمع یونانی "Mystêria" ظاهر شد و به لاتین «mysterium» که اصطلاح انگلیسی از آن سرچشمه می‌گیرد و توسعه می‌یابد. ریشه‌شناسی کلمه یونانی "mystêrion" کاملاً روشن نیست، اگرچه محققان به‌طور سنتی تصور می‌کنند که از یونانی "myo" به معنای «بستن» (که عمدتاً به بستن چشم‌ها اشاره دارد، از این رو است که اعضا چشمان خود را می‌بندد و وارد اسرار می‌شود). برخی از محققان هیتی معتقدند که اصطلاح یونانی از
برخی از محققان هیتی معتقدند که اصطلاح یونانی از فعل هیتی "munnae"، «پنهان کردن» یا «به دور از دید بودن» گرفته شده‌است. عقاید مشترک. بسیاری از ادیان، که به عنوان ادیان اسرار شناخته می‌شوند، از هر نظر شبیه هم نبودند. آنها دامنه وسیعی را پوشش دادند، و تنوع زیادی در شخصیت و دیدگاه نشان می‌دادند، اما این اسرار دارای شباهت‌های اساسی بسیاری بودند. اعضای فرقه‌های اسرارآمیز لزوماً وجود خدایان دیگر را انکار نمی‌کردند اما با ورود به فرقه، آنها عهد می‌کردند که انرژی خود را به احترام یک خدای خاص و بالاتر از دیگر خدایان
را به احترام یک خدای خاص و بالاتر از دیگر خدایان اختصاص دهند. فرقه‌های اسرارآمیز. ادیان اسرارآمیز اولیه. ادیان اسرارآمیز از مراسم قبیله ای که توسط مردمان بدوی در بسیاری از نقاط جهان انجام می‌شد، سرچشمه گرفتند. در حالی که در این جوامع قبیله ای تقریباً همه اعضای طایفه یا روستا پاگشایی شده بودند، اما ورود به فرقه در یونان به یک موضوع انتخاب شخصی تبدیل شد. هگل از نظام اعتقادی مصریان به عنوان «مذهب اسرارآمیز» یا با ترجمه ای دیگر، «مذهب معمایی» یاد می‌کند. او با این نامگذاری قصد دارد بر ماهیت پنهان بسیاری از
با این نامگذاری قصد دارد بر ماهیت پنهان بسیاری از ادیان مصر تأکید کند. ادیان اسرارآمیز هلنیستی. هنگامی که اسکندر مقدونی پادشاهی‌های آسیایی را تا شرق رود سند فتح کرد، جهان یونان به شدت گسترش یافت. با این حال، افکار مذهبی در خود یونان و بخش غربی امپراتوری، اسکندریه بسیار آهسته تغییر کرد. تحول‌های مهم در آیین‌های اسرارآمیز در طول عصر هلنیستی ابتدا در شرق یونان اتفاق افتاد، جایی که عناصری از ادیان یونانی و شرقی در هم آمیختند. تغییرات در دین اجتناب‌ناپذیر بود و برخی از تأثیرات سنت‌های شرقی بر یونانیان ناگزیر
و برخی از تأثیرات سنت‌های شرقی بر یونانیان ناگزیر بود. اما این روند کند بود و تنها چند قرن بعد آشکار شد. ادیان اسرارآمیز در سه قرن اول پس از میلاد در امپراتوری روم به اوج محبوبیت خود رسیدند. با این حال، منشأ آنها به قرون اولیه تاریخ یونان بازمی‌گردد. بیشتر آیین‌های اسرارآمیز روم از اصل یونانی گرفته شده‌اند. اسرار مشهور. اسرار الوزیس. اولین و مشهورترین اسرار اسرار الوزیس بود. همه یونانی‌زبانان، از جمله زنان و بردگان، واجد شرایط پاگشایی و ورود به فرقه بودند. قبول بردگان در یک فرقه در دنیای یونان بسیار
قبول بردگان در یک فرقه در دنیای یونان بسیار غیرعادی بود. در مذهب یونانی، به‌طور کلی، تمایزات اجتماعی است. یک دسته از افرادی که از ورود به فرقه کنار گذاشته می‌شدند، به جز غیر یونانی‌زبانان، قاتلان بودند. الوزیس در قرن چهارم قبل از میلاد به اوج اهمیت خود رسید و هنوز در زمان تسلط رومیان بر یونان نیز مهم بود. در واقع، اعتبار آن به حدی بود که چندین امپراتور روم از جمله هادریان و مارکوس اورلیوس را در میان آغازگران خود به‌شمار می‌آورد. این فرقه ادعا می‌کرد که پیروان آن از جاودانگی بهشتی لذت خواهند برد، در حالی که
آن از جاودانگی بهشتی لذت خواهند برد، در حالی که کسانی که خارج از فرقه بودند در تاریکی هادس فرو خواهند رفت. مراسم پاگشایی در یک ساختمان بدون پنجره به نام تلستریون یا محل شروع، که در حداکثر اندازه خود، حدود ۳۰۰۰ نفر را در خود جای می‌داد، انجام می‌شد. آنچه در داخل انجام می‌شد یک راز کامل است. در واقع، این آداب به حدی مخفی بود که دولت آتن برای هر کسی که آن را فاش می‌کرد، مجازات اعدام تعیین می‌کرد. شاعر یونانی آیسخلوس (۵۲۵–۵۲۴ (پیش از میلاد) به این اتهام محاکمه شد. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد زمانی که کسی
شد. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد زمانی که کسی شروع به کار کرد، از او خواسته شد که از هر قانون زندگی ویژه ای پیروی کند. تا آنجا که می‌توان گفت، اسرار الوزیس، مانند همه ادیان اسرارآمیز دیگر، بر اساس دلایل صرفاً آیینی، نوید سعادت ابدی را می‌دادند. اسرار دیونیسوسی. فرقه دیگر پیروان اسرار دیونیسوسی بود. خدای شراب، دیونیسوس هادس را به مثابه محل عذابی معرفی می‌کرد که تنها آغازگران این فرقه می‌توانستند از آن فرار کنند. در این فرقه بر طبق سنت‌های باستانی، پرسفونه بشریت را به دلیل مرگ پسرش دیونیسوس مجازات کرد.
بشریت را به دلیل مرگ پسرش دیونیسوس مجازات کرد. جنبش اورفیک (که به خاطر ارتباطش با قهرمان اورفئوس نامیده می‌شود، که به هادس رفت و به زمین بازگشت) روایت‌های واضحی از قضاوت، مجازات منتشر کرد. به پیروان آموزش داده شد که زندگی بر روی چرخه تولد و مرگ مکرر خود نوعی جهنم است. لوح‌های طلایی که در گورهای یونان و جنوب ایتالیا دفن شده‌اند پیدا شده‌اند که قدمت آن به قرن چهارم قبل از میلاد می‌رسد. گزارشی ارفیک از جغرافیای جهان ماوراء ارائه می‌دهد و به متوفی هشدار می‌دهد که از آب فراموشی دوری کند و رمزهای عبوری را که فرد
از آب فراموشی دوری کند و رمزهای عبوری را که فرد را به همراهی با سعادت می‌پذیرد، بخواند. تغییری در این موضوع نشان می‌دهد که تمام بشریت به دلیل ارتباط آن با مرگ پسر پرسفونه، خدای دیونیسوس، محکوم به مجازات در جهان اموات است. دیونیسوس توسط خدایان خشن به نام تایتان‌ها تکه‌تکه شده و خورده شده بود. زئوس تیتان‌ها را با رعد و برق سوزاند و بشریت از بقایای دود شده آنها برخاست. پس از آن پرسفونه هر انسانی را مسئول از دست دادن پسرش دانست. تنها چیزی که می‌توانست فرد را از بدبختی پس از مرگ نجات دهد این بود که شخص در اسرار
بدبختی پس از مرگ نجات دهد این بود که شخص در اسرار مورد حمایت دیونیسوس (که پس از نابودی او توسط تایتان‌ها دوباره متولد شده بود) پاگشایی کند. اسرار دیونیسوسی به ویژه جالب است زیرا آنها به آغازگران دانش خاصی از جغرافیای عالم اموات می‌دادند: آنها به افراد آغازگر یاد می‌دادند که پس از رفتن به زیر کدام مسیر را دنبال کنند و از کدام مسیر اجتناب کنند. و همچنین کدام آب‌های جهنمی برای نوشیدن سالم است و کدام باعث فراموشی می‌شد. فراموشی خطرناک بود زیرا آغازگران باید به خاطر داشته باشند که در مقابل برخی از خدایان یا
به خاطر داشته باشند که در مقابل برخی از خدایان یا نگهبانان عالم اموات که در مورد آنها قضاوت می‌کنند، اعلام کنند که آنها پاک هستند و دیونیسوس آنها را از هرگونه نیاز به کفاره مرگ خود به دست تیتان‌ها رها کرده‌است. یادآوری چیزهایی که مبتدیان در زمان زنده بودن یادگرفته بودند بر روی گذرنامه برای مردگان یا لوح‌های طلای کوچکی که با آنها دفن شده بود، حک شده بود. ایزدبانو سیبل. سیبل در ابتدا به عنوان الهه مادر بزرگ در آناتولی، (ترکیه امروزی) بود. سیبل در آناتولی الههٔ باروری و مراقب جهان بود. ایزدبانو سیبل، که برای
باروری و مراقب جهان بود. ایزدبانو سیبل، که برای کمک به روم برای شکست کارتاژ در دومین جنگ پونی، مورد پرستش واقع شده بود، به همراه همسرش اسطورهٔ یونانی آتیس و کاهن خواجه به نام گالیوس وارد روم شدند. نسخهٔ رومی سیبل نیز همچنان یک الههٔ باروری بود اما همچنین محافظی در برابر بیماری و خشونت جنگ نیز بود. علیرغم موقعیت مفروض او به عنوان ایزدبانوی تروآ، کاهنی از بالاترین رده‌های روم برای نظارت بر این فرقه و جشنواره‌های او انتخاب شد. این فرقه ممکن است بیش از حد «خارجی» در نظر گرفته شد و روم نتوانست به آن اعتماد کند،