payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پل پوستی نوعی چسبندگی پوست بر آلت تناسلی مردانه است. این اتفاق معمولاً در نتیجه بهبودی نامناسب ختنه رخ می‌دهد. زمانی که برش ختنه در حال بهبود است، امکان دارد پوشش داخلی پوست ختنه باقی مانده به قسمت دیگری از آلت تناسلی مرد (معمولاً ناحیه کلاهک) متصل شود با شیوع کمتر، پل پوستی می‌تواند در مردان ختنه نشده هم رخ دهد با توجه به دشواری تمیز کردن ممکن است اسمگما زیر پل پوستی پهن جمع شود، اما معمولاً ناراحتی‌ای کوچک است و به مسائل بیشتر منجر نمی‌شود. با این حال، در موارد شدیدتر، این وضعیت می‌تواند نعوظ دردناکی
در موارد شدیدتر، این وضعیت می‌تواند نعوظ دردناکی ایجاد کند، گاهی اوقات نیاز به اصلاح با جراحی دارد.
جیم گدارد (؛ – ) کارگردان فیلم و کارگردان تلویزیونی اهل بریتانیا بود. جیمز دادلی گادارد که در سال ۱۹۳۶ در بترسی متولد شد، در مدرسهٔ هنرهای زیبای اسلید تحصیل کرد و سپس به عنوان طراح صحنه مشغول به کار شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "داستان دو شهر"، "آزادشده" و "سورپرایز شانگهای" اشاره نمود.
زنجیر در یا زنجیر امنیتی یا زنجیر در امنیتی یک زنجیر کوچک متصل به قاب در است که برای اهداف امنیتی به یک مسیر در متصل می‌شود. این زنجیر نوعی قفل است که غالباً همراه با انواع دیگر قفل‌ها برای ایمن سازی در استفاده می‌شود.
پادشاهی موناکو در حال حاضر دارای یک ایستگاه راه‌آهن منفرد، ایستگاه راه‌آهن موناکو-مونت‌کارلو، بخشی از خط راه‌آهن مارسی - ونتیمیلیا است. این ایستگاه در ابتدا در سال ۱۸۶۷ افتتاح شد، اما در سال ۱۹۹۹ به‌طور گسترده بازسازی شد. طول راه‌آهن در پایتخت‌نشین ۱٫۷ کیلومتر (۱٫۱ مایل) است ،, موناکو سومین سیستم کوچک راه‌آهن در جهان است. ایستگاه‌های راه‌آهن. جدول زیر ایستگاه‌های موناکو، ایستگاه موجود و استفاده نشده را نشان می‌دهد:
بانک اسلامی پاکستان () شرکت خدمات مالی و بانکداری پاکستانی است، که در سال ۲۰۰۶ توسط جهانگیر صدیقی و با مشارکت بانک دبی (۱۸ درصد) تأسیس شد. شعبه مرکزی این بانک در شهر کراچی قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس پاکستان معامله می‌شود. بانک اسلامی پاکستان هم‌اکنون مالک شبکه‌ای از ۴۰۰ شعبه در شهر می‌باشد.
گروه جهانی فانیمیشن یک شرکت سرگرمی آمریکایی است که در زمینه دوبله و توزیع سینمای آسیای شرقی، از جمله انیمه تخصص دارد. این شرکت در فلاور ماوند، تگزاس مستقر است و یکی از توزیع کنندگان اصلی انیمیشن و سایر رسانه‌های سرگرمی خارجی در آمریکای شمالی محسوب می‌شود. این شرکت مجموعه‌های محبوب انیمه مانند "دراگون بال"، "وان پیس"، "یو یو هاکوشو"، "آکادمی قهرمان من"، "حمله به تایتان"، "فری تیل"، "شبدر سیاه"، "فروتس بسکت"، "آنساتسو کیوشیتسو"، "کابوی بیباپ"، "توکیو غول" و "کد گیاس" و بسیاری دیگر را تحت پروانه منتشر
و "کد گیاس" و بسیاری دیگر را تحت پروانه منتشر کرده‌است. فانیمیشن توسط شرکت Navarre Corporation در ۱۱ مه ۲۰۰۵ خریداری شد؛ در آوریل ۲۰۱۱، فانیمیشن به گروهی از سرمایه گذاران Fukunaga به مبلغ ۲۴ میلیون دلار فروخته شد. از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹، سونی پیکچرز (از طریق سونی پیکچرز تلویژن) دارای ۹۵٪ سهام این شرکت بود و از سال ۲۰۱۹ سونی این شرکت را از طریق سرمایه‌گذاری مشترک بین دو واحد خود اداره می‌کند.
روابط ازبکستان و تاجیکستان به روابط جمهوری ازبکستان و جمهوری تاجیکستان اشاره دارد. تحلیلگران گفتند که این دو کشور «درگیر جنگ سرد اعلام نشده» هستند و در آسیای میانه بدترین روابط دوجانبه را دارند. با این حال، با انتخاب شوکت میرضیایف به عنوان رئیس‌جمهور ازبکستان روابط ازبکستان و تاجیکستان و همچنین روابط ازبکستان و همسایگان آن در آسیای مرکزی، به دوره جدیدی از پتانسیل رسید. اجرای عملی این پتانسیل هنوز دیده نشده‌است و تا سال ۲۰۲۰ منطقه آسیای میانه یکی از کمترین مناطق ادغام شده در جهان است.در سال ۲۰۲۴ مذاکرات بین
ادغام شده در جهان است.در سال ۲۰۲۴ مذاکرات بین ازبکستان و تاجیکستان آغاز شد و در سال ۲۰۲۵ امامعلی رحمان رئیس‌جمهور تاجیکستان و شوکت میرضیایف رئیس‌جمهور ازبکستان در شهر خجند، پیمان تعیین نقطه اتصال مرزهای دولتی سه کشور و بیانیه «خجند» درباره دوستی ابدی به امضا رسید. پیش از استقلال. امپراتوری روسیه (۱۷۲۱–۱۹۱۷) ترکستان غربی را به عنوان یک واحد منفرد کنترل می‌کرد. ایجاد «ملتهای گوناگون» در آسیای میانه در دستور کار سیاستگذاران روسیه نبود. با این وجود، شور انقلابی جنگ استقلال ترکیه (۱۹۱۹–۱۹۲۳) از امپراتوری عثمانی
جنگ استقلال ترکیه (۱۹۱۹–۱۹۲۳) از امپراتوری عثمانی سابق به سرزمین‌های روسیه سرازیر شد. بر اساس ایدئولوژی پان ترکیسم، که می‌خواهد همه سخنرانان زبانهای ترکی از آناتولی تا چین را به یک کشور واحد متحد کند، رهبر جوان ترک انور پاشا شورش باسماچی را در آسیای مرکزی شوروی رهبری کرد. با این حال، اصلاح طلبان پان ترکیست و جدیدیان، حتی اعضای حزب کمونیست ضد باسمچی ترکستان، با ادعای تاجیک‌ها و سایر اقوام غیر ترک برای داشتن هویتی جداگانه در آسیای میانه خصمانه بودند. استقرار جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی در سال ۱۹۲۴ به
جمهوری سوسیالیستی ازبکستان شوروی در سال ۱۹۲۴ به عنوان بخشی از تحدید حدود ملی در اتحاد جماهیر شوروی منجر به ازبک‌سازی مراکز فرهنگی تاجیکستان همانند سمرقند و بخارا، و همچنین همه تاجیک‌ها در ازبکستان و تاجیکستان، از آنجایی که تاجیکستان حق جمهوری جمهوری سوسیالیستی شوروی خود را نداشت. ژنتیک و قومیت «ازبک‌ها» شامل انحلال خاصی از اقوام دیگر مانند سارت‌ها و کورامی‌ها، که با دیگر مردمان ایرانی‌تبار مانند ازبک‌هایی که پیش از ازبک‌سازی تاجیک بودند، بود. سرانجام، جمهوری سوسیالیستی شوروی تاجیکستان (که به اختصار
جمهوری سوسیالیستی شوروی تاجیکستان (که به اختصار تاجیکستان نیز شناخته می‌شود) در سال ۱۹۲۹ ایجاد شد. همکاری‌های ترک‌ها، قزاق و تاتارهای کریمه با قدرتهای محور در طول جنگ جهانی دوم منجر به واکنش مقامات شوروی شد که شامل انتقال جمعیتی بود که قفقازی‌ها را به آسیای میانه آورد. هر دو جمهوری در تلاش برای حفظ اتحاد جماهیر شوروی به شکل دیگری در همه‌پرسی در مارس ۱۹۹۱ شرکت کردند، اما به زودی با تلاش برای کودتا در اوت همان سال منع شد. در نتیجه، ازبکستان و تاجیکستان هر دو استقلال خود را در ماه‌های ۱۹۹۱ اعلام کردند و به
استقلال خود را در ماه‌های ۱۹۹۱ اعلام کردند و به عضویت کشورهای مستقل همسود درآمدند که در پایان سال رسماً تجزیه اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. توسعه در روابط. با انتخاب شوکت میرضیایف به عنوان رئیس‌جمهور ازبکستان روابط ازبکستان و تاجیکستان و همچنین روابط ازبکستان و همسایگان آن در آسیای میانه به دوره جدیدی از پتانسیل رسید. میرضیایف و امام‌علی رحمان از سپتامبر ۲۰۱۶ چندین بار دیدار کرده‌اند و در مارس ۲۰۱۸، میرضیایف سفری تاریخی به دوشنبه داشت، جایی که ۲۷ توافق‌نامه دو جانبه در زمینه‌های تجاری، اقتصادی، سرمایه‌گذاری،
جانبه در زمینه‌های تجاری، اقتصادی، سرمایه‌گذاری، مالی، حمل و نقل و ترانزیت، کشاورزی، آب، انرژی، مالیات، گمرک، گردشگری، آموزش و علوم، بهداشت، فرهنگ و همکاری‌های بین منطقه ای در زمینه امنیت و مقابله با جرم امضا شده‌است.
کمیسیون تنظیم مقررات کازینو ژاپن که به صورت JCRC هم نوشته می‌شود، یک آژانس دولت ژاپن است. این کمیسیون یک کمیته اداری مشارکتی است که تحت صلاحیت نخست‌وزیر به عنوان دفتری خارج از کابینه تأسیس شده‌است. JCRC در ۷ ژانویه ۲۰۲۰ تأسیس شد.
سوریکلون (سوریل) دارویی آرام‌بخش و ضداضطراب از خانواده داروهای سیکلوپیرولون است. داروی سوریکلون از نظر دارویی کاملاً مشابه خانواده داروهای بنزودیازپین است و خواص دارویی آن از جمله خواص آرام بخشی و ضد اضطرابی آن شبیه بنزودیازپین‌ها است با این تفاوت که اثرات یادزدودگی کمتری دارد. ساختار شیمیایی آن کاملاً متفاوت از داروهای بنزودیازپین است. سازوکار عملکردی که موجب اثرات آرام‌بخشی و ضد اضطرابی در سوریکلون می‌شود به وسیله تعدیل گیرنده‌های GABAA است، اگرچه سوریکلون از بیشتر بنزودیازپین‌ها انتخابی‌تر عمل می‌کند.
جزیره یک مجموعهٔ تلویزیونی ایرانی در ژانر عاشقانه به کارگردانی سیروس مقدم و نویسندگی علی طالب‌آبادی است. پخش این مجموعهٔ از ۲ آبان ۱۴۰۰ از طریق سرویس استریمینگ فیلیمو آغاز شده‌است. امیر مقاره، هنگامه قاضیانی، میترا حجار، غزل شاکری، محمدرضا فروتن، کاظم سیاحی، حمیدرضا پگاه از بازیگران این مجموعه هستند. ساخت این مجموعه نخستین‌بار در دی ۱۳۹۹ اعلام شد. تصویربرداری اصلی در اردیبهشت ۱۴۰۰ در جزیرهٔ کیش آغاز شد، و تا تیر همان سال در کیش ادامه داشت. خلاصهٔ داستان. صحرا خبرنگار جسوری که در عشق شکست خورده و تحقیر شده،
خبرنگار جسوری که در عشق شکست خورده و تحقیر شده، به دنبال برابری با ارشد شاهنگ، معشوق خود که از خانواده اصیل و ثروتمندی بوده تصمیمات ماجراجویانه‌ای گرفته و وارد روابط تجاری خطرناک و پیچیده‌ای می‌شود که زندگی او و خانواده شاهنگ را دست‌خوش تغییرات اساسی می‌کند. همچنین صحرا دختری است که به لحاظ سطح اجتماعی در دسته متوسط رو به پایین قرار می گیرد. به همین دلیل یکی از دغدغه های او همواره تبعیض میان قشر فقر و ثروت و فاصله های طبقاتی بوده است. صحرا با وجودی که روحیه ای شکننده و حساس دارد، اما سعی دارد تصویری جسور و
ای شکننده و حساس دارد، اما سعی دارد تصویری جسور و شجاع از خود نشان دهد.
دیان خان (به ؛ خط مغولی : Chinese) (نام داده شده: "Batumöngke"؛ 1464–1517 / 1543) خان مغولی بود که مغول‌ها را بعد از عهد چنگیز خان دو باره متحد کرد. عنوان سلطنتی وی، «دیان»، به معنای «یوان بزرگ» است، زیرا او خود را به عنوان خان بزرگ یوان بزرگ به تخت نشست گرچه سلسله یوان، خانان اصلی امپراتوری مغول، قبلاً کنترل خود را از دست داده بود. دیان خان و ملکه وی،ماندوخای ، قدرت قبیله اویرات را از بین بردند و سیستم تایشی را که توسط جنگ سالاران محلی و جنگ سالاران خارجی استفاده می‌شد، لغو کردند. پیروزی دیان خان در دالان
می‌شد، لغو کردند. پیروزی دیان خان در دالان ترگین مغولان را متحد کرد و هویت آنها را به عنوان مردم چیگیزی محکم کرد. تصمیم وی برای تقسیم مغولستان شرقی، حکومت غیرمتمرکز اما با ثبات را برای یک قرن بر مغولستان ایجاد کرد. دوران کودکی. گفته شده که دیان پسر بایانمونقکه و بالخو جینقونق در مغولستان بوده. پدر و عموی وی سختی‌های فراوانی را در جنگهای داخلی یوآن شمالی تحمل کردند. سلطنت. مندوخای به عنوان یکی از نوادهای مستقیم از قوبلای خان (حدود ۱۲۶۰–۱۲۹۴) دیان خان را به سلطنت دعوت نمود و با لقب «دایان خان» شناخته شد.
سلطنت دعوت نمود و با لقب «دایان خان» شناخته شد. هنگامی که او نوزده ساله بود، با او ازدواج کرد، مندوخای به عنوان ملکه نفوذ زیادی بر دادگاه و ارتش داشت. آنها محافظان مغول را در منطقه شرقی امپراتوری مغول متحد کردند. اویرات با مهارت نظامی مندوخای شکست خورد و او کنترل دوباره مغولان شرقی را بدست گرفت. دیان خان و ملکه او مندوخایی در سال ۱۴۸۳ ارتش را علیه اسماعیل تایشی رهبری کردند و وی به هامی گریخت و توسط دیگر مسلمانان و ترک و مغول کشته شد. شیکر، مادر دایان خان را بازگرداندند و به او لقب تایخو (شاهزاده سلطنتی) را
بازگرداندند و به او لقب تایخو (شاهزاده سلطنتی) را دادند. با این حال، او به اندازه کافی زندگی نکرد. قدرت امپراتوری توسط اونوبولد که، از نوادهای چنگیز خان، بود حمایت می‌شد. مهم‌ترین دستاورد این زوج غلبه آنها در مقابل اویرات بود که قبلاً از قرن ۱۴ علیه حکومت امپراطورهای بورژینگ شوریده بودند. درگیری‌های اولیه با چین. در حالی که گروه اردوی زرین در سال ۱۴۸۰ قدرت خود را در روسیه از دست داد، حملات مغول به مناطق مرزی چین تحت سلطه مینگ عملاً ثابت ماند. در زمان دایان خان آنها به سطح جدیدی از سازمان دهی رسیدند. دایان
خان آنها به سطح جدیدی از سازمان دهی رسیدند. دایان خان قصد داشت در ابتدا روابط خوبی با سلسله مینگ چین برقرار کند. فرستادگان وی برای عقد قرارداد تجارت آزاد با هدایا فرستاده شدند، اما یکی از آنها توسط دربار مینگ کشته شد، بنابراین وی یورش‌های نظامی خود را به مینگ چین شروع کرد. دایان خان به عنوان یک حاکم بالغ علاقه ای به پیوستن به سیستم خراج دهی مینگ نداشت. ناآرامی‌های جناح راست. هیأتی از سوی تومن‌ها سه جناح راست(اردوس در، تومد و یونقشیوبو) از دایان خان دعوت کردند که به آنها حکومت کند. از آنجا که ایبورای تایشی
که به آنها حکومت کند. از آنجا که ایبورای تایشی (معروف به ابراهیم)، یک ماجراجوی اویغوری یا یک جنگ سالار اویرات بر منطقه تسلط داشت، سه تومن به دنبال یک توافق سازگارتر بودند. در یک حمله به یکی از گروه‌های شورشی، ارتش دیان خان برادر کوچک ابراهیم را کشت. با شکست ایبورای و اسماعیل، دایان و ماندوخای می‌توانستند قدرت آلان، قیپچاق و جنگ سالاران مسلمان حامی را از دربار یوان شمالی در مغولستان بردارند. بعداً با سلسله مینگ درگیری می‌شود. از سال ۱۵۱۳ حمله مغول به چین آغاز شد. دایان خان قلعه‌هایی در ژوانهوا و داتونگ
آغاز شد. دایان خان قلعه‌هایی در ژوانهوا و داتونگ ساخت. وی همچنین ۱۵۰۰۰ سواره را در خاک مینگ مستقر کرد. تعداد مغولان وی تا ۷۰ هزار نفر در سالهای ۱۵۱۴ و ۱۵۱۷ به چین حمله کردند. پسران وی مجموعه ای از پایگاه‌های دائمی را در امتداد مرز چین ایجاد کردند که مغولها می‌توانستند مراقب چینی‌ها باشند. باتومونگکه دایان خان بارها و بارها به دنبال روابط تجاری با مینگ بود، اما طرد شدن وی او را بیشتر و بیشتر به سمت جنگ مستقیم سوق داد. اوج قدرت مغول در سال ۱۵۱۷ بود، زمانی که دایان خان به سمت خود پکن حرکت کرد. اگرچه چینی‌ها
دایان خان به سمت خود پکن حرکت کرد. اگرچه چینی‌ها مغولان را در یک نبرد بزرگ متوقف کردند، دایان خان و جانشینان وی تهدیدهای چین را تا سال ۱۵۲۶ ادامه دادند. قشون مغول نه تنها در شمال، بلکه در غرب تا آن زمان به سلسله مینگ حمله کردند. امپراتور ژنگده از خاندان مینگ تحت‌الحمایه خود هامی را همزمان در تورفان از دست داد. در سال ۱۵۴۲، دایان خان درست قبل از مرگش نیروهای چینی را شکست داد. ملت دایان خان و ماندوخای از توندرا سیبری و دریاچه بایکال در شمال، آن سوی گوبی، تا حاشیه رودخانه زرد و جنوب آن به اوردوس کشیده شده
حاشیه رودخانه زرد و جنوب آن به اوردوس کشیده شده بود. این سرزمین‌ها از جنگل‌های منچوریا در شرق گذشته از کوه‌های آلتای و به دامنه‌های آسیای میانه گسترش یافته‌است. اصلاحات. او مغولان شرقی را به ۶ تومن (به معنای واقعی کلمه "ده هزار") به ترتیب زیر سازمان داد: آنها هم به عنوان واحدهای نظامی و هم به عنوان واحدهای اداری قبیله ای عمل می‌کردند. مردم خلخای شمالی و اوریانخان به ترتیب به خلخای جنوبی در مغولستان داخلی و دوئین اوریانگخان از سه گارد وابسته بودند. پس از شورش نافرجام مردم شمال اوریانخای، آنها در سال ۱۵۳۸
نافرجام مردم شمال اوریانخای، آنها در سال ۱۵۳۸ تقسیم شدند و بیشتر توسط شمال خلخا ضمیمه شدند. تحت فرمانروایی دایان خان یا جانشینان وی، مغولان شرقی بارگا را مجبور به تسلیم کردند. با این حال، تصمیم او برای تقسیم شش تومنی به پسرانش، یا تایجی‌ها، و تابوننگ‌های محلی، دامادهای تایجی‌ها، یک سیستم غیرمتمرکز از حاکمیت برجیژین ایجاد کرد که صلح داخلی و گسترش ظاهری را برای یک قرن تأمین کرد. علی‌رغم این عدم تمرکز، یک توافق قابل توجه در اشراف دایان خان وجود داشت و جنگ داخلی درون چونگیسید تا زمان سلطنت لیگدن خان (۱۶۰۴–۳۴)
درون چونگیسید تا زمان سلطنت لیگدن خان (۱۶۰۴–۳۴) نبود.
نوفارامین یک آلکالوئید است که در "نیلوفر آبی ژاپنی" و در جندبادستر یافت می‌شود. "نیلوفر آبی ژاپنی" شامل نوفارامین، متیل و اتیل استرهای نوفارامین است.
روابط خارجی تاجیکستان روند کلی دولت تاجیکستان در روابط بین‌الملل است که بر پایهٔ کمک به امنیت منطقه‌ای برای تضمین استقلال تاجیکستان و تمایل به حفظ سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی بنا شده‌است. بر اساس مفهوم سیاست خارجی کنونی جمهوری، وظیفهٔ اصلی و غالب سیاست خارجی آن در چشم‌انداز بلندمدت، حفاظت از منافع راهبردی کشور در عرصهٔ بین‌المللی است که از طریق ایجاد شرایط خارجی مطلوب برای توسعهٔ همه‌جانبه و پایدار تاجیکستان محقق خواهد شد. . این سند، سیاست خارجی چندجانبه را اعلام می‌کند. نهاد راهبردی سیاست خارجی
را اعلام می‌کند. نهاد راهبردی سیاست خارجی تاجیکستان، وزارت امور خارجه تاجیکستان است. وزارت امور خارجه، با اجرای مستقیم روند سیاست خارجی، نقش هماهنگ‌کنندهٔ فعالیت‌های نهادهای دولتی اجرایی در داخل و خارج از کشور را در مسائل مربوط به سیاست خارجی ایفا می‌کند. تمامی ساختارهای دولتی، روابط خارجی خود را از طریق وزارت امور خارجهٔ جمهوری تاجیکستان انجام می‌دهند. دیپلماسی اطلاعاتی. در روند توسعهٔ فضای اطلاعاتی جهانی، در کنار گرایش‌های مثبت و سازنده که آگاهی از آخرین دستاوردهای بشریت را فراهم می‌کنند، روندهای منفی
دستاوردهای بشریت را فراهم می‌کنند، روندهای منفی نیز مشاهده می‌شوند که خطراتی را برای امنیت اطلاعاتی کشورها، از جمله جمهوری تاجیکستان، به همراه دارند. در این راستا، دیپلماسی اطلاعاتی جمهوری تاجیکستان، کمک به تأمین امنیت اطلاعاتی کشور را هدف اصلی خود می‌داند و در چارچوب دفاع و تحقق این هدف، وظایف زیر را انجام می‌دهد: تأمین درک واقعی و مناسب از ماهیت سیاست داخلی و خارجی جمهوری تاجیکستان برای عموم بین‌المللی؛ ارائه و تبلیغ دستاوردها و چشم‌اندازهای توسعهٔ اجتماعی-اقتصادی کشور، دستاوردهای فرهنگی و علمی آن؛ تبلیغ
کشور، دستاوردهای فرهنگی و علمی آن؛ تبلیغ فضای مساعد کشور برای سرمایه‌گذاری، همکاری اقتصادی ثمربخش و توسعهٔ گردشگری؛ کمک به ایجاد ابزارهای مؤثر برای تأثیرگذاری اطلاعاتی بر افکار عمومی خارجی به منظور ایجاد درک مثبت از تاجیکستان؛ کمک به گسترش امکانات رسانه‌های کشور در فضای اطلاعاتی بین‌المللی؛ انجام همکاری فعال بین‌المللی در حوزهٔ اطلاعات؛ مقابلهٔ به‌موقع و مؤثر با جرایم سایبری و تهدیدات اطلاعاتی علیه استقلال دولتی و منافع ملی جمهوری تاجیکستان، مقدسات تاریخی و ارزش‌های معنوی و اخلاقی مردم تاجیک . به نظر
و ارزش‌های معنوی و اخلاقی مردم تاجیک . به نظر پژوهشگران، تاجیکستان از پتانسیل قابل توجهی در زمینهٔ به اصطلاح "قدرت نرم" برخوردار است که می‌تواند از طریق کار سنجیده در حوزهٔ دیپلماسی عمومی محقق شود. از جمله منابع "قدرت نرم" می‌توان به گردشگری، ظرفیت‌های دیاسپورای تاجیک، دستاوردهای جمهوری در زمینهٔ «دیپلماسی آب» و حتی مهاجرت آموزشی خارجی اشاره کرد. واضح است که بدون دیپلماسی اطلاعاتی نظام‌مند و سازمان‌یافته، استفاده از چنین منابع "قدرت نرم" در عمل سیاست خارجی، کار دشواری است. روابط دوجانبه. جمهوری آذربایجان.
کار دشواری است. روابط دوجانبه. جمهوری آذربایجان. جمهوری آذربایجان و تاجیکستان به عنوان اعضای اتحادیه کشورهای مستقل، روابط اقتصادی با یکدیگر را توسعه می‌دهند. در ژوئیهٔ ۱۳۹۱، در جریان سفر رسمی رئیس‌جمهور جمهوری تاجیکستان، امامعلی رحمان، به جمهوری آذربایجان، مرتبط با ساخت یک پالایشگاه نفت در جنوب تاجیکستان، «شرکت آلومینیوم تاجیک» (تالکو) و شرکت آذربایجانی «آذرآلومینیوم» توافق‌نامهٔ همکاری امضا کردند. افغانستان. روابط با همسایهٔ افغانستان در سال ۱۳۷۱ آغاز شد و عموماً خوب بوده است، که دلیل آن اشتراکات فراوان
و عموماً خوب بوده است، که دلیل آن اشتراکات فراوان دو کشور است. قلمروهای آنها در دوره‌های مختلف بخشی از یک دولت واحد بوده‌اند — در زمان سامانیان، غزنویان و تیموریان. زبان فارسی به طور گسترده در هر دو کشور استفاده می‌شود. تعداد تاجیک‌ها در افغانستان حتی بیشتر از خود تاجیکستان است. پس از پیمان صلح و دوستی در سال ۱۱۷۹ بین احمد شاه درانی و محمد مراد غالب، رودخانهٔ آمودریا به مرز رسمی با افغانستان تبدیل شد. در ژانویهٔ ۲۰۰۷، با تأمین مالی ایالات متحده آمریکا، پلی بر روی رودخانهٔ مرزی پنج با افغانستان ساخته شد که
بر روی رودخانهٔ مرزی پنج با افغانستان ساخته شد که دو کشور را به هم متصل کرد. اگرچه هدف اصلی آن بهبود تجارت بین دو کشور بود، اما رئیس‌جمهور تاجیکستان با این حال ابراز نگرانی کرد که ممکن است به افزایش غیرقانونی قاچاق مواد مخدر نیز کمک کند. در مارس ۲۰۰۸، ایران، افغانستان و تاجیکستان بیانیهٔ مشترکی در ارتباط با گسترش روابط اقتصادی و فرهنگی، از جمله افزایش امنیت، صادر کردند. در اواخر دههٔ ۲۰۰۰، مشکلی در روابط دو کشور به وجود آمد که مربوط به تغییر مسیر رودخانهٔ مرزی پنج بود، که در نتیجهٔ آن چندین مزرعهٔ پنبهٔ
مرزی پنج بود، که در نتیجهٔ آن چندین مزرعهٔ پنبهٔ تاجیکستان در طرف افغانستان رودخانه قرار گرفت. در ژانویهٔ ۲۰۰۹، دولت افغانستان توافق کرد که تاجیکستان ۳۰۰۰ هکتار از منطقهٔ مورد مناقشه در امتداد رودخانهٔ پنج را به آن واگذار کند. هند. روابط دیپلماتیک بین هند و تاجیکستان اندکی پس از استقلال تاجیکستان برقرار شد. تاجیکستان موقعیت استراتژیک مهمی در آسیای مرکزی دارد که با افغانستان و جمهوری خلق چین هم‌مرز است و با نوار باریکی از خاک افغانستان از پاکستان جدا می‌شود. نقش هند در مبارزه با سازمان‌هایی مانند «طالبان» و
نقش هند در مبارزه با سازمان‌هایی مانند «طالبان» و «القاعده»، و همچنین رقابت استراتژیک آن با چین و پاکستان، روابط با تاجیکستان را برای امنیت استراتژیک و سیاسی آن مهم کرده است. در سال ۲۰۰۲، هند ۱۰ میلیون دلار در پروژهٔ مدرن‌سازی یک پایگاه نظامی قدیمی شوروی در عینی سرمایه‌گذاری کرد که توسط نیروهای ائتلاف شمال پشتیبانی خواهد شد. این پایگاه همچنین بیمارستانی برای درمان جنگجویان زخمی مخالف طالبان بود. هند کمک‌های گسترده‌ای در مبارزه با شورشیان در تاجیکستان ارائه کرد و همچنین هواپیماهای جدیدی را تأمین کرد. در سال
و همچنین هواپیماهای جدیدی را تأمین کرد. در سال ۲۰۰۳، دو کشور همچنین تمرینات نظامی مشترکی را انجام دادند که اولین تمرینات مشابه نیروهای هندی در آسیای مرکزی بود. پس از سقوط رژیم «طالبان» در افغانستان، کشورها توافق‌نامه‌ای برای تقویت همکاری نظامی امضا کردند. بر اساس آن، هند ۱۷ فروند بالگرد میل-۱۷ و ۱۵۰ نفر از پرسنل ارتش هند را در پایگاه هوایی فرخار مستقر کرد. همچنین برنامه‌هایی برای استقرار حداقل ۱۲ فروند میگ-۲۹ در خاک تاجیکستان وجود دارد. علیرغم تلاش‌های مشترک، تجارت دوجانبه نسبتاً اندک باقی مانده است — حدود
تجارت دوجانبه نسبتاً اندک باقی مانده است — حدود ۱۲ میلیون دلار در سال. در سال ۲۰۰۵، صادرات هند به تاجیکستان ۶٫۲ میلیون دلار و واردات ۵٫۸۹ میلیون دلار تخمین زده شد. پیشنهاد تاجیکستان برای انتقال برق به هند در حال حاضر در دست بررسی است. هند در سال ۲۰۰۸، در جریان بحران انرژی آسیای مرکزی، ۲ میلیون دلار کمک اضطراری به تاجیکستان ارائه کرد. ایران. ایران تقریباً بلافاصله پس از استقلال تاجیکستان، در ۱۸ دی ۱۳۷۰، سفارت خود را در دوشنبه افتتاح کرد. نزدیکی زبانی فارسی‌زبانان و تاجیک‌ها به روابط دو کشور کمک می‌کند.
و تاجیک‌ها به روابط دو کشور کمک می‌کند. ایران فعالانه در تاجیکستان سرمایه‌گذاری می‌کند — در سال ۱۳۹۰، اولین واحد نیروگاه برق‌آبی سنگتوده-۲، در این جمهوری آسیای مرکزی به بهره‌برداری رسید و کسب‌وکارهای ایرانی تعدادی کارگاه خیاطی ایجاد کرده‌اند. چین. پس از اعلام استقلال تاجیکستان، بخشی از مرز تاجیکستان و چین به طور دقیق تعیین نشده بود. این اختلاف مرزی در توافق‌نامه‌های امضا شده در سال ۱۳۸۱ حل شد که بر اساس آن تاجیکستان ۱۰۰۰ کیلومتر مربع از رشته‌کوه پامیر را به چین واگذار کرد، در ازای صرف‌نظر کردن از ادعاهای
چین واگذار کرد، در ازای صرف‌نظر کردن از ادعاهای مربوط به ۲۸۰۰۰ کیلومتر مربع دیگر از سرزمین‌های تاجیکستان. روابط اقتصادی دو کشور با موفقیت در حال توسعه است. در سال ۱۳۹۳، رئیس‌جمهور جمهوری خلق چین، شی جین‌پینگ، از تاجیکستان بازدید کرد. پاکستان. روابط دیپلماتیک بین دو کشور زمانی برقرار شد که تاجیکستان پس از فروپاشی شوروی به یک کشور مستقل تبدیل شد و به دلیل وضعیت در افغانستان، که با هر دو کشور هم‌مرز است، نسبتاً پرتنش باقی ماند. با وجود این، همکاری و تجارت بین پاکستان و تاجیکستان به طور پیوسته در حال افزایش
پاکستان و تاجیکستان به طور پیوسته در حال افزایش است. در سال‌های اخیر، چندین نشست برای بهبود تجارت بین دو کشور برگزار شده است. در مارس ۲۰۰۸، سفیر تاجیکستان اظهار داشت که کشورش قادر خواهد بود برق ارزان را به پاکستان صادر کند. روسیه. تاجیکستان به شدت به حواله‌های ارسالی از روسیه وابسته است. در سال ۲۰۱۲، این کشور ۳٫۵۹۵ میلیارد دلار حواله از کارگران مهاجر دریافت کرد که حدود ۴۸٪ تولید ناخالص داخلی آن را تشکیل می‌دهد. حدود ۱٫۵ میلیون تاجیک در خارج از کشور، عمدتاً در روسیه، کار می‌کنند. تا سال ۲۰۰۵، ۱۱۰۰۰ مرزبان
در روسیه، کار می‌کنند. تا سال ۲۰۰۵، ۱۱۰۰۰ مرزبان روسی در مرز تاجیکستان و افغانستان مستقر بودند. در سپتامبر ۱۳۹۱، پس از چند ماه مذاکره، روسیه و تاجیکستان به توافقی دست یافتند مبنی بر اینکه روسیه هزینهٔ پایگاه‌های خود در تاجیکستان را پرداخت خواهد کرد و مدت اجاره را تا ۲۰ یا ۲۹ سال تمدید خواهد کرد. این پایگاه‌ها عمدتاً برای استقرار ۹۰۰۰ پرسنل نظامی روسی از ۲۰۱مین لشکر موتوریزه تفنگدار استفاده خواهند شد. در نتیجهٔ این توافقات، روسیه چهار اردوگاه ارتش و یک پایگاه هوایی را که این نیروها در آن مستقر هستند، نوسازی
هوایی را که این نیروها در آن مستقر هستند، نوسازی خواهد کرد. برای دریافت اجارهٔ بلندمدت، روسیه موافقت کرد که تسلیحات و تجهیزات نظامی را با تخفیف قابل توجهی به تاجیکستان بفروشد و همچنین در طول مدت توافقات حاصل شده، افسران تاجیک را به صورت رایگان در مؤسسات آموزشی نظامی روسیه آموزش دهد. ایالات متحده آمریکا. ایالات متحده آمریکا از اولین کشورهایی بود که استقلال تاجیکستان را در ۴ دی ۱۳۷۰ به رسمیت شناخت. در ۲۶ اسفند ۱۳۷۰، کاردار موقت آمریکا در تاجیکستان، ادموند مک‌ویلیامز، رسماً سفارت موقت آمریکا را در دوشنبه
مک‌ویلیامز، رسماً سفارت موقت آمریکا را در دوشنبه افتتاح کرد. در مارس ۱۹۹۲ اولین سفارت در هتل آوستا افتتاح شد، اما در اکتبر ۱۹۹۲ سفارت به دلیل آغاز جنگ داخلی مجبور به تعلیق فعالیت‌های خود شد. در مارس ۱۹۹۳، اولین سفیر آمریکا در تاجیکستان، استنلی اسکودرو، استوارنامهٔ خود را به رئیس وقت شورای عالی، امامعلی رحمانوف، تقدیم کرد. در ۲۰ سال گذشته، ایالات متحده بیش از ۱ میلیارد دلار در جمهوری تاجیکستان سرمایه‌گذاری کرده است. حجم تجارت سالانه بین دو کشور از ۱۰ میلیون دلار در اوایل دههٔ ۹۰ به حدود ۲۷۰ میلیون دلار
دلار در اوایل دههٔ ۹۰ به حدود ۲۷۰ میلیون دلار آمریکا افزایش یافته است. هنگامی که ارتش آمریکا در اکتبر ۱۳۸۰ حمله به طالبان در افغانستان را آغاز کرد، تاجیکستان به ارتش آمریکا حق پرواز از طریق حریم هوایی خود را داد. در سال ۱۳۸۶، پلی به ارزش ۳۶ میلیون دلار با هزینهٔ ایالات متحده بر روی رودخانهٔ پنج در مرز بین افغانستان و تاجیکستان ساخته شد. ترکیه. ترکیه یکی از مهم‌ترین شرکای تجاری خارجی تاجیکستان است — حجم تجارت دو کشور در سال ۲۰۱۳، ۶۵۶٫۰ میلیون دلار (۱۲٫۴٪ کل حجم تجارت خارجی تاجیکستان) بود که ۴۷۳٫۴ میلیون
کل حجم تجارت خارجی تاجیکستان) بود که ۴۷۳٫۴ میلیون دلار آن صادرات به ترکیه بود. ضمن اینکه سهم ترکیه در حجم تجارت خارجی این جمهوری آسیای مرکزی در حال افزایش است — در سال ۲۰۰۹، این سهم تنها ۵٫۹٪ بود. ترکیه به عنوان یکی از خریداران اصلی کالاهای تاجیکستان — الیاف پنبه، آلومینیوم اولیه، چرم و مواد اولیهٔ چرمی — عمل می‌کند. در سال ۲۰۱۳، ۴۰٫۷٪ صادرات و ۴٫۴٪ واردات تاجیکستان مربوط به ترکیه بود. صادرات ترکیه به تاجیکستان شامل گوشت، میوه، محصولات لاستیکی و پلاستیکی، فرش، منسوجات و تجهیزات است. در تاجیکستان، شرکت‌های
منسوجات و تجهیزات است. در تاجیکستان، شرکت‌های مشترکی در زمینهٔ تجارت، نساجی و چاپ فعالیت می‌کنند و در نوامبر ۲۰۰۶، یک مرکز تجاری که توسط سازندگان ترک ایجاد شده بود، در دوشنبه افتتاح شد. همچنین، یک خط هوایی مستقیم بین دوشنبه و استانبول وجود دارد. ازبکستان. از سال ۱۹۹۵، روابط بین تاجیکستان و ازبکستان وارد دورهٔ فزاینده و آشکار بیگانگی متقابل شد. مقامات ازبکستان معتقد بودند که تاجیکستان باید قیمت عادلانه‌ای برای نفت، فرآورده‌های نفتی و گاز تحویلی پرداخت کند. از نوامبر ۲۰۰۹ تا فوریه ۲۰۱۰، راه آهن ازبکستان حدود
نوامبر ۲۰۰۹ تا فوریه ۲۰۱۰، راه آهن ازبکستان حدود ۴۰۰ واگن باربری را که به مقصد تاجیکستان بودند، متوقف کرد و از اوایل فوریه تا ژوئن، این تعداد به حدود ۲۰۰۰ واگن رسید. در نوامبر ۲۰۱۱، ازبکستان پس از انفجار در خط غالب—آموزنگ، حرکت قطار در این بخش را به طور کامل متوقف کرد که به معنای محاصرهٔ حمل و نقل کل جنوب تاجیکستان بود. در ژانویه ۲۰۱۲، ازبکستان به بهانهٔ تعمیرات، ۹ گذرگاه از ۱۶ گذرگاه مرزی با تاجیکستان را بست. در آوریل ۲۰۱۲، ازبکستان عرضهٔ گاز طبیعی به تاجیکستان را متوقف کرد که تهدیدی برای فعالیت شرکت