payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ولایت بلخ بود. فرماندهان محلی ولسوالی چارکنت به این فرماندار زن گفته بودند که ولسوالی آنها از چهار سو توسط طالبان محاصره شده‌است و هر کسی را که از شهر مزارشریف به سوی ولسوالی برود، بازداشت می‌کنند. او گفته‌است که همراه کاروان عبدالرشید دوستم، عطامحمد نور، و فرهاد عظیمی به سوی حیرتان رفت، اما او و شماری زیادی اجازه ورود به ازبکستان را نیافتند. مزاری، دو روز را در منزل یکی از خویشاوندان خود در شهر حیرتان سپری کرد و بعداً با پوشیدن برقع پنهانی راهی کابل شد. وی گفته‌است که طالبان نتوانستند او را شناسایی کنند و
گفته‌است که طالبان نتوانستند او را شناسایی کنند و توانست به آمریکا منتقل شود. سلیمه مزاری در دهه ۱۹۸۰ میلادی در ایران متولد شد و در دانشگاه تهران تحصیل کرد. پدر و مادرش بعد از شروع جنگ شوروی در افغانستان، به ایران مهاجر شدند.
هکرهای زیستی () یک مجموعه تلویزیونی آلمانی تکنو تریلر است که توسط کریستین دیتر ساخته شده و در ۲۰ اوت ۲۰۲۰ در نتفلیکس پخش شد. این سریال یک هفته پس از انتشار، برای فصل دوم تمدید شد و نهایتاً در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد. خلاصه داستان. یک دانشجوی پزشکی به نام «میا آکرلوند» که در دانشگاه فرایبورگ با یک دانشجوی با استعداد زیست‌شناسی به نام «جاسپر» و «نیکلاس»، هم اتاقی عجیب و غریب وی آشنا می‌شود. میا که به زیست‌فناوری علاقه‌مند است پس از مدتی درگیر دنیای آزمایش‌های غیرقانونی ژنتیکی می‌شود. در این میان میا در تلاش
غیرقانونی ژنتیکی می‌شود. در این میان میا در تلاش است تا علت مرگ برادرش را نیز بررسی کند و در نتیجه درگیر حوادث خطرناک و پیچیده‌ای می‌شود. اکنون میا باید تصمیم بگیرد که آیا از دوستانش محافظت کند یا انتقام مرگ برادرش را بگیرد. انتشار. فصل اول (۶ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای) در ۲۰ اوت ۲۰۲۰ در شبکه نتفلیکس پخش شد. فصل دوم (۶ قسمت ۴۵ دقیقه‌ای) نیز در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد.
آیفون ۱۳ و آیفون ۱۳ مینی تلفن‌های هوشمندی هستند که توسط شرکت اپل طراحی شده، توسعه یافته و به بازار عرضه شده‌اند. این دو گوشی، تلفن‌های هوشمند نسل پانزدهم و ارزان‌قیمت‌تر از آیفون بوده و جانشین مدل‌های آیفون ۱۲ و آیفون ۱۲ مینی هستند. این دو مدل در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۱ در یکی از رویدادهای ویژهٔ اپل در اپل پارک واقع در کوپرتینو، کالیفرنیا همراه با دو مدل سطح بالاتر یعنی مدل‌های پرچم‌دار آیفون ۱۳ پرو و آیفون ۱۳ پرو مکس رونمایی شدند. پیش‌فروش آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی از ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد و توزیع این تلفن همراه از ۲۴
سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد و توزیع این تلفن همراه از ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱ انجام گرفت. تاریخچه. آیفون ۱۳ و آیفون ۱۳ مینی به‌طور رسمی در کنار نسل نهم آی‌پد، نسل ششم آی‌پد مینی، اپل واچ سری ۷، آیفون ۱۳ پرو و آیفون ۱۳ پرو مکس در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۱ و در یکی از رویدادهای ویژهٔ اپل در اپل پارک واقع در کوپرتینو، کالیفرنیا معرفی شدند. پیش‌فروش این گوشی‌ها در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ ساعت ۵ صبح به زمان اقیانوس آرام آغاز شد. قیمت آیفون ۱۳ و آیفون ۱۳ مینی نسبت به نسل قبلی بدون تغییر مانده و ۶۹۹ دلار آمریکا برای مدل ۱۲۸ گیگابایت آیفون ۱۳
و ۶۹۹ دلار آمریکا برای مدل ۱۲۸ گیگابایت آیفون ۱۳ مینی و ۷۹۹ دلار آمریکا برای مدل ۱۲۸ گیگابایت آیفون ۱۳ است. طراحی. طراحی آیفون ۱۳ تا حد زیادی شبیه به مدل پیشین خود، آیفون ۱۲ است و دارای یک شاسی تخت (مشابه محصولات اخیر اپل) است؛ با این حال لنزهای دوربین پشتی آن نسبت به قبل بزرگتر شده‌اند و نحوهٔ چینش آن‌ها به‌صورت مورب درآمده‌است. محل قرارگیری فیس آی‌دی و دوربین سلفی یا «ناچ» بالای نمایشگر نیز در آیفون ۱۳، ۲۰ درصد نسبت به آیفون ۱۲ کوچک‌تر و در عین حال بلندتر از مدل‌های قبلی خود است. آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی در شش
از مدل‌های قبلی خود است. آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی در شش رنگ مشکی، سفید، قرمز (پروداکت رد)، آبی، صورتی و سبز عرضه می‌شود. اپل از رنگ سیاه آیفون ۱۳ با نام Midnight و از رنگ سفید آن با نام Starlight یاد می‌کند. در ۸ مارس ۲۰۲۲ و در رویداد ویژهٔ "Peek Performance"، اپل از رنگ سبز آیفون ۱۳ رونمایی کرد. آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی سبز رنگ در ۱۱ مارس ۲۰۲۲ پیش‌فروش و در ۱۸ مارس ۲۰۲۲ عرضه شد. مشخصات. سخت‌افزار. آیفون ۱۳ و آیفون ۱۳ مینی از سیستم روی یک تراشه ای۱۵ بایونیک طراحی شده توسط اپل استفاده می‌کنند که دارای موتور پردازش عصبی
اپل استفاده می‌کنند که دارای موتور پردازش عصبی ۱۶ هسته‌ای، واحد پردازش مرکزی (CPU) ۶ هسته‌ای (شامل ۲ هستهٔ پرقدرت و ۴ هستهٔ کم‌مصرف) و واحد پردازش گرافیک (GPU) ۴ هسته‌ای است. آیفون‌های ۱۳ و ۱۳ مینی دارای واحد پردازش گرافیک ۴ هسته‌ای هستند، در حالی که آیفون‌های ۱۳ پرو و ۱۳ پرو مکس دارای پردازنده گرافیکی ۵ هسته‌ای هستند. آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی از باندهای ۵جی بیشتری برای پشتیبانی از حاملان بیشتر، به ویژه در خارج از ایالات متحده استفاده می‌کنند. نمایشگر. آیفون ۱۳ دارای نمایشگر با فناوری Super Retina XDR OLED با
دارای نمایشگر با فناوری Super Retina XDR OLED با وضوح ۲۵۳۲ در ۱۱۷۰ پیکسل و تراکم پیکسلی حدود 460 ppi با نرخ تازه‌سازی ۶۰ هرتز (همانند آیفون ۱۲) است ولی نرخ تازه سازی در آیفون ۱۳ پرو و آیفون ۱۳ پرو مکس ۱۲۰ هرتز است. آیفون ۱۳ مینی از نمایشگر با همان فناوری و با وضوح ۲۳۴۰ در ۱۰۸۰ پیکسل و تراکم پیکسلی حدود 476 ppi بهره می‌برد. باتری. اپل ادعا می‌کند که شارژدهی آیفون ۱۳ مینی ۱٫۵ ساعت و شارژدهی آیفون ۱۳ ۲٫۵ ساعت از نسل قبلی بیشتر شده‌است. ظرفیت باتری‌های آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی هنوز به‌طور دقیق اعلام نشده‌است. آیفون
و ۱۳ مینی هنوز به‌طور دقیق اعلام نشده‌است. آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی توانایی شارژ لایتنینگ ۲۰ وات، شارژ چی ۷٫۵ وات و شارژ بی‌سیم مگ‌سیف ۱۵ وات را دارند. همچنین آیفون ۱۳ پرو با باتری ۳۰۹۵ میلی‌آمپری، ۱۳ پرو مکس با باتریی ۴۳۵۲ میلی آپری، آیفون ۱۳ با باتری ۳۲۲۷ میلی‌آمپری و همچنین آیفون ۱۳ مینی با باتری ۲۴۰۶ میلی‌آمپری ارائه شده است. دوربین. آیفون ۱۳ و آیفون ۱۳ مینی ماژول دوربین مشابهی دارند. در پشت آنها یک دوربین دوگانه با دو لنز عریض و فوق‌عریض قرار دارد. برای دوربین اصلی یک لنز عریض ۱۲ مگاپیکسلی با گشودگی
دوربین اصلی یک لنز عریض ۱۲ مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم ƒ/۱٫۶ استفاده شده‌است و برای دوربین فوق‌عریض نیز یک لنز فوق‌عریض ۱۲ مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم ƒ/۲٫۴ و میدان دید ۱۲۰ درجه استفاده شده‌است. هر دو دوربین دارای تثبیت کننده نوری تغییر سنسور (OIS) هستند. دوربین‌های آیفون ۱۳ از جدیدترین موتور عکاسی محاسباتی اپل با نام Smart HDR 4 استفاده می‌کنند. کاربران همچنین می‌توانند طیف وسیعی از سبک‌های عکاسی را در حین ضبط از جمله کنتراست غنی، پر جنب و جوش، گرم و سرد انتخاب کنند. اپل می‌گوید که این ویژگی با فیلتر
انتخاب کنند. اپل می‌گوید که این ویژگی با فیلتر متفاوت است، زیرا در حین ضبط با الگوریتم پردازش تصویر هوشمند عمل می‌کند تا تنظیمات محلی را بر روی یک تصویر اعمال کند. برنامهٔ دوربین شامل حالت جدیدی به نام Cinematic Mode است که به کاربران اجازه می‌دهد تا بین سوژه‌ها تمرکز کنند و با استفاده از الگوریتم‌های نرم‌افزاری عمق میدان کم ایجاد کنند. این ویژگی در دوربین‌های اصلی و فوق‌عریض با رزولوشن ۱۰۸۰ و با نرخ نوسازی ۳۰ فریم بر ثانیه قرار دارد. نرم‌افزار. آیفون ۱۳ و آیفون ۱۳ مینی با آی‌اواس ۱۵ عرضه شدند. بازتاب‌ها.
آیفون ۱۳ مینی با آی‌اواس ۱۵ عرضه شدند. بازتاب‌ها. برخی از منتقدین طراحی آیفون ۱۳ را مورد انتقاد قرار دادند چرا که به جز نوع چینش دوربین‌ها و ابعاد کوچک‌تر بریدگی نمایشگر فرق دیگری با آیفون ۱۲ نداشت. توانایی شارژ لایتنینگ ۲۰ وات، شارژ چی ۷٫۵ وات و شارژ بی‌سیم مگ‌سیف ۱۵ وات هیچ تفاوتی با آیفون ۱۲ نداشت و این موضوع نیز مورد انتقاد قرار گرفت. برخی از منتقدین معتقد بودند که اپل نمی‌داند چگونه سرعت شارژ آیفون‌ها را بیشتر کند. موضوع دیگری که منتقدین به آن انتقاد داشتند، این بود که نرخ نوسازی نمایشگر در آیفون ۱۳ و
این بود که نرخ نوسازی نمایشگر در آیفون ۱۳ و ۱۳ مینی برخلاف ۱۳ پرو و ۱۳ پرو مکس ۱۲۰ هرتز نیست و همچنان ۶۰ هرتزی است که حتی در سال ۲۰۲۰ و برای آیفون ۱۲ نیز قدیمی بود. قابلیت تعمیر. برخی از قطعات آیفون ۱۳ با مادربرد جفت شده‌اند. اگر یک قطعهٔ جفت شده (مانند نمایشگر و باتری) توسط تعمیرگاه‌های مستقل تعمیر شود، به کاربر هشدار داده می‌شود. حسگرهای فیس آی‌دی نیز پس از تعویض شخص ثالث به‌طور کامل کار نمی‌کنند. گر چه در نسخه‌های بعدی iOS اپل این محدودیت را برگردانده است. تکنسین‌های اپل یک ابزار نرم‌افزاری اختصاصی برای
تکنسین‌های اپل یک ابزار نرم‌افزاری اختصاصی برای جفت کردن اجزا دارند.
کانادا از ۵ تا ۲۱ اوت ۲۰۱۶ در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ که در ریو دو ژانیرو، برزیل برگزار شد، حضور داشت. ورزشکاران کانادایی از زمان نخستین حضور این کشور در بازی‌های المپیک در ۱۹۰۰ تاکنون در تمامی دوره‌های بازی‌های المپیک تابستانی حضور داشته‌اند؛ به‌جز بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ در مسکو که به‌دنبال پشتیبانی کانادا از تحریم بازی‌های به رهبری ایالات متحده در بازی‌ها شرکت نکردند. سرپرست کاروان کانادا در این بازی‌ها کورت هارنت بود که پس از استعفای ژان-لوک براسار، سرپرست پیشین کاروان، در آوریل ۲۰۱۶ به این
براسار، سرپرست پیشین کاروان، در آوریل ۲۰۱۶ به این سمت منصوب شد. در مجموع ۳۱۴ ورزشکار شامل ۱۲۸ مرد و ۱۸۶ زن در ۲۷ رشتهٔ ورزشی (تمامی ورزش‌های المپیک به‌جز هندبال) به نمایندگی از این کشور در بازی‌های حضور یافتند. این تعداد ۳۷ نفر بیشتر از تعداد ورزشکاران کانادایی حاضر در بازی‌های ۲۰۱۲ بود. این تیم شامل ۹۸ مربی و ۱۰۷ کارمند پشتیبانی بود (مانند پزشک‌ها و فیزیوتراپیست‌ها و سایر افراد). در ابتدا نام ۳۱۲ ورزشکار به‌عنوان اعضای این تیم ثبت شده‌بود، اما در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۶ در پی محرومیت ورزشکاران روسی، دو ورزشکار مرد
۲۰۱۶ در پی محرومیت ورزشکاران روسی، دو ورزشکار مرد در رشتهٔ کانو و کایاک اضافه شدند و تعداد کل ورزشکاران کانادا به ۳۱۴ نفر رسید. حضور پنج گروه از ورزشکاران کانادا در ورزش‌های تیمی مورد تأیید قرار گرفت و این کشور مجدداً به بالاترین رکورد خود برای این تعداد، که مربوط به بازی‌های ۱۹۸۴ می‌شد، دست یافت. هدف رسمی کانادا (تنظیم‌شده توسط آون د پودیوم) در این بازی‌ها کسب دست کم ۱۹ مدال با هر رنگی (بهبود به میزان یک مدال یا بیشتر از سال ۲۰۱۲) و دستیابی به جایگاهی در میان ۱۲ کشور اول از نظر تعداد مدال‌های کسب‌شده بود.
۱۲ کشور اول از نظر تعداد مدال‌های کسب‌شده بود. کانادا در پایان این بازی‌ها مجموعاً ۲۲ مدال کسب کرد (با رتبه‌ای در میان ۱۰ کشور اول از نظر تعداد مدال‌های کسب‌شده) که با مجموع تعداد مدال‌ها در بازی‌های ۱۹۹۶ در آتلانتا، و رکورد سابق بیشترین تعداد مدال در یکی از بازی‌های تحریم‌نشدهٔ پیشین برابر بود. ورزشکاران کانادایی برای مدال‌هایی که کسب کرده‌بودند مشمول دریافت پاداش شدند. مدال‌آوران طلا ۲۰٬۰۰۰ دلار، مدال‌آوران نقره ۱۵٬۰۰۰ دلار و مدال‌آوران برنز ۱۰٬۰۰۰ دلار پاداش گرفتند. این پاداش‌ها توسط صندوق تعالی
دلار پاداش گرفتند. این پاداش‌ها توسط صندوق تعالی ورزشکاران تأمین شد. روسی مکلنن، ژیمناستیک‌کار ترامپولین که در تنها ورزشکار کانادایی در بازی‌های ۲۰۱۲ بود که توانست مدال طلا کسب کند، به‌عنوان پرچم‌دار کانادا در مراسم افتتاحیه انتخاب شد. شناگر پنی اولکسیاک رکورد المپیک کانادا برای بیشترین مدال‌های کسب‌شده (۴) توسط یک ورزشکار کانادایی در هر یک از بازی‌های المپیک تابستانی را شکست و به جوان‌ترین ورزشکار کانادایی در تمام دوران تبدیل شد که موفق به کسب مدال طلا می‌شد. او در پایان این بازی‌های به‌عنوان پرچم‌دار تیم
او در پایان این بازی‌های به‌عنوان پرچم‌دار تیم در مراسم اختتامیه انتخاب شد و به جوان‌ترین پرچم‌دار کانادا در تاریخ المپیک بدل شد. شرکت‌کنندگان. فهرست زیر شامل تعداد رقابت‌کنندگانی است که در بازی‌ها شرکت کرده‌اند. دقت کنید که بازیکنان ذخیره در هاکی روی چمن و فوتبال در تعداد کل منظور نشده‌اند: تیراندازی با کمان. یک کماندار کانادایی با کسب یکی از هشت جایگاه موجود برای کمان خمیده انفرادی مردان در مسابقات جهانی تیراندازی با کمان ۲۰۱۵ در کپنهاگ، دانمارک، شرایط شرکت در این مسابقات را کسب کرد. در همین حال، یک
شرکت در این مسابقات را کسب کرد. در همین حال، یک کماندار کانادایی دیگر به‌واسطهٔ کسب یکی از سه جایگاه موجود برای شرکت در مسابقات کمان خمیدهٔ زنان المپیک در مسابقات رده‌بندی آمریکا در مدئین، کلمبیا، به گروه ورزشکاران تیراندازی با کمان کانادا افزوده شد. نام جورسی استفانی پیکارد در ۹ ژوئن ۲۰۱۶ به فهرست اعضای تیم کانادا افزوده شد. نام کریسپین دیوناس نیز بعداً در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۶ به‌طور رسمی به این فهرست اضافه شد. نام این تیم به‌طور رسمی در ۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۶ اعلام شد. دو و میدانی. ورزشکاران کانادایی موفق به احراز شرایط
و میدانی. ورزشکاران کانادایی موفق به احراز شرایط شرکت در رویدادهایی که در ادامه می‌آید شدند (تا حداکثر ۳ ورزشکار در هر رویداد): اعضای این تیم بر پایه نتایج مسابقات آماده‌سازی دو و میدانی المپیک کانادا در سال ۲۰۱۶ انتخاب شدند. رویدادهای جاده‌ای کانادا دارای استانداردهایی متفاوت از استانداردهای فدراسیون جهانی دو و میدانی هستند که در زیر فهرست شده‌اند. در ۱۱ ژوئیه، تیمی متشکل از ۶۵ ورزشکار (۲۸ مرد و ۳۷ زن) معرفی شد که به‌عنوان بزرگ‌ترین تیمی که کانادا در تمام دوران به بازی‌های المپیک اعزام می‌کرد، شناخته
دوران به بازی‌های المپیک اعزام می‌کرد، شناخته می‌شد. اولواسگان ماکینده، ماریسا کورتیماه و میشا پاول که به‌عنوان ورزشکاران امدادی در این تیم قرار گرفتند، در هیچ مسابقه‌ای شرکت نکردند. شش مدال کسب‌شده توسط ورزشکاران کانادایی، بیشترین تعداد مدال‌های کسب‌شده از زمان بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ بود.
معاون رئیس اقلیم کردستان عراق مقامی در منطقه خودمختار اقلیم کردستان عراق است. آنها بخشی از شورای ریاست کردستان هستند. معاونان رئیس اقلیم کردستان عراق در انجام وظایف خود به رئیس کمک می‌کنند و در غیاب رئیس اقلیم کردستان، ریاست را به‌طور موقت در دست می‌گیرند. در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۵ مسعود بارزانی در مجلس کردستان عراق به عنوان رئیس جدید سوگند یاد کرد. مجلس کردستان عراق، کوسرت رسول علی را به عنوان نایب رئیس اقلیم کردستان عراق انتخاب کرد.
ماساهیرو بابا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آزول کلارو نومازو اشاره کرد.
گروه جمعیتی کوچکی از آلمانی‌ها، در قرقیزستان زندگی می‌کنند. سابقه مهاجرت. در طول دهه اول ۱۸۰۰، گروه‌های منونایتی اهل آلمان در سراسر امپراتوری روسیه مستقر شده و در اواخر قرن نوزدهم وارد قلمرو امروزی قرقیزستان شدند. بسیاری دیگر از آلمانی‌ها به عنوان بخشی از مهاجرت اجباری در دوران استالین به اجبار به این کشور آورده شدند. سرشماری شوروی در سال ۱۹۷۹ نشان می‌دهد ۱۰۱۰۵۷ آلمانی در جمهوری شوروی سوسیالیستی قرقیزستان (۲٫۹٪ از جمعیت آن) ساکن هستند، در حالی که در سرشماری ۱۹۸۹ نشان می‌دهد این آمار جمعیتی به ۱۰۱٬۳۰۹ (۲٫۴٪)
نشان می‌دهد این آمار جمعیتی به ۱۰۱٬۳۰۹ (۲٫۴٪) رسیده‌است. پس از استقلال قرقیزستان در سال ۱۹۹۱، بازگشت شمار قابل توجهی از آلمانی تبارها به آلمان صورت گرفت، این اتفاق بدین دلیل رخ داد که آلمان دارای قانون ملیت نسبتاً آزادی بود که به هر کسی که دارای اصل و نسب آلمانی باشد، تابعیت می‌داد. یک نظرسنجی در سال ۱۹۹۳ نشان داد که ۸۵ درصد از آلمانی‌های قرقیزستان قصد مهاجرت دارند. در بین آنها، محبوب‌ترین مقصد تاکنون آلمان (۸۰٪) بوده‌است و روسیه با۶٪ در رتبه دوم قرار داشت. در زمان سرشماری سال ۱۹۹۹ قرقیزستان، فقط ۲۱٬۴۷۱
در زمان سرشماری سال ۱۹۹۹ قرقیزستان، فقط ۲۱٬۴۷۱ نفر (۴/۰ درصد از جمعیت) باقی مانده بود. در سال ۲۰۰۹ به نقل از مقامات دیپلماتیک آلمان در قرقیزستان اعلام شد که این تعداد در دهه بعد حتی تا ۱۰ هزار نفر کاهش یافته‌است. این امر در سرشماری سال ۲۰۰۹، که نشان می‌دهد تنها ۹٬۴۸۷ آلمانی (۰٫۱۸ درصد از جمعیت) باقی مانده‌اند. با این حال، نشانه‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد مهاجرت آنان متوقف شده‌است. دولت آلمان در به دلیل مواجهه شدن با مشکلات زیاد در ادغام آلمانی‌های روس زبان از کشورهای پساشوروی، شرایط مهاجرت آنها را تشدید
از کشورهای پساشوروی، شرایط مهاجرت آنها را تشدید کرد. علاوه بر این، اکثر آلمانی تبارها که امیدوار بودند قرقیزستان را ترک کنند قبلاً این کار را کرده‌اند. در سال ۲۰۰۷، تنها ۱۹۶ آلمانی در قرقیزستان از سوی سفارت آلمان مجوز مهاجرت دریافت کردند. این تعداد در سال ۲۰۰۸ به ۱۱۱ نفر کاهش یافت. پراکندگی جغرافیایی. اولین شهرک‌های آلمانی در قرقیزستان در نزدیکی تراز قرار داشتند: نیکولایپول، کپنتال، گرادنتال، اورلوکا و دیمیترووسکویه. در اواخر دهه ۱۹۲۰، آنها به سمت جلگه چوی در مجاورت فرونز (بیشکک امروزی) مهاجرت کردند، و در
در مجاورت فرونز (بیشکک امروزی) مهاجرت کردند، و در آنجا به تأسیس تعدادی شهرک، از جمله برگ تال (رات فرانت)، فریدنفلد، و لوکزامبورگ پرداختند. باقی آن‌ها در قند و تخماق زندگی می‌کردند. با این حال، در پی مهاجرت دهه ۱۹۹۰، روستاهای آلمانی تخلیه شدند و دیگر هیچ شهرک از آلمانی‌ها در این کشور وجود ندارد. زبان. آلمانی‌تبارهای قرقیزستان تمایل دارند ریشه‌های خود را به مناطق غربی آلمان نزدیک مرز با هلند برسانند و به همین دلیل تمایل دارند به گویش آلمانی سفلای غربی صحبت کنند. با این حال، بسیاری از نسل جوان آن به علت
کنند. با این حال، بسیاری از نسل جوان آن به علت جایگزینی زبانشان به سمت زبان روسی سوق داده شده‌اند، که از آن برای برقراری ارتباط با سایر اقوام استفاده می‌کنند. در بیشکک یک شعبه از موسسه گوته وجود دارد که فرهنگ آلمان و آموزش زبان آلمانی را ترویج می‌کند. رئیس محلی انستیتو خود یک آلمانی‌تبار متولد قرقیزستان است که در سال ۱۹۷۸ با والدین خود مهاجرت کردند اما تقریباً سه دهه بعد به کشور بازگشت و پست فعلی خود را بر عهده گرفت. با این حال، مطالعه زبان آلمانی به عنوان زبان دوم حتی در بین جوانان آلمانی محبوبیت خود را
زبان دوم حتی در بین جوانان آلمانی محبوبیت خود را از دست داده‌است، زیرا زبان‌های چینی و انگلیسی اهمیت اقتصادی بیشتری را در آن منطقه دارا هستند. سازمان‌ها. در جنوب شهر جلال‌آباد، آلمانی تبارها بومی در سال ۱۹۹۶ مرکز فرهنگی امید آلمان را تشکیل دادند. چهار کنگره جوانان آلمانی قرقیزستان (съезд немецкой молодежи Киргизии) در کشور برگزار شده‌است. با این حال، آخرین مورد، در سال ۲۰۱۰، تنها ۵۰ نفر در آن شرکت داشتند. دولت آلمان از سازمان‌های آلمانی در قرقیزستان حمایت مالی می‌کند.
یویا نیشیجیما (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گاینار توتوری اشاره کرد.
آیومو هوسودا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گاینار توتوری اشاره کرد.
ریوتو کیتر (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گراونز کیتاکیوشو اشاره کرد.
کوپن بین‌المللی پاسخ نامه کوپنی است که می‌توان آن را با یک یا بیش از یک تمبر پستی که به اندازه حداقل هزینه پستی برای ارسال نامه با وزن حداکثر ۲۰ گرم از طریق پست هوایی، ارزش دارد؛ مبادله و معاوضه نمود. این کوپن‌ها برای ارسال نامه از یک کشور عضو اتحادیه جهانی پست به کشور عضو دیگر اعتبار دارند. اعضای اتحادیه جهانی پست ملزم و مکلف به ارائه خدمات پستی و تمبر پستی در ازای این کوپن‌ها هستند؛ اما ملزم و مکلف به فروش این کوپن‌ها نمی‌باشند. منظور از ایجاد این کوپن‌ها آن است که به یک شخص اجازه دهد به فرد دیگری در کشور
است که به یک شخص اجازه دهد به فرد دیگری در کشور دیگر، نامه بفرستد و هزینه پستی پاسخ نامه را نیز برای او ارسال نماید. کوپن‌های بین‌المللی پاسخ نامه را می‌توان از دفتر مرکزی اتحادیه جهانی پست سفارش داد و یا از دفاتر و ادارات پستی بزرگ تهیه نمود.
کایتو کیمورا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاگوشیما یونایتد اشاره کرد.
کازوسا ایواساکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاگوشیما یونایتد اشاره کرد.
شوتا کادونو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاگوشیما یونایتد اشاره کرد.
چین‌نامه، با نام اصلی در باب سفر تبلیغی مسیحی در میان چینیان، (لاتین: De Christiana expeditione apud Sinas) سفرنامهٔ چینِ ماتئو ریتچی است که پنج سال پس از مرگش به ترجمهٔ لاتین نیکلاس تریگولت منتشر و به پل پنجم اهدا شد. نظریه ریتچی چنین بود که می‌شود از شباهت کنفسیوس‌گرایی و مسیحیت برای گسترش مسیحیت در چین بهره برد. مبلّغان یسوعی این فکر را تا صد سال پس از او سرلوحه کارشان قرار دادند. غیر از مسائل تبلیغاتی مذهبی، این کتاب در اروپا پرفروش هم شد و ترجمه‌هایش به چندین زبان منتشر شد. اصل متن. اصل نوشتهٔ
به چندین زبان منتشر شد. اصل متن. اصل نوشتهٔ ایتالیایی ریتچی تا قرن بیستم میلادی منتشر نشد. سال ۱۹۱۱ و ۱۹۱۳ مجموعه آثار ریتچی منتشر شد و این متن با نام Commentarj della Cina در این مجموعه آمد. تراجم. این کتاب به زبان‌های مختلفی ترجمه شده، از جمله به فارسی، با عنوانِ «چین‌نامه»، به قلم محمد زمان.
تاتسویا موچیزوکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریوکیو اشاره کرد.
یو تاماگاوا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریوکیو اشاره کرد.
یوکیهید گیبو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ریوکیو اشاره کرد.
ریو سایتو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
یویا اوکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز اشاره کرد.
هاروکی ساروتا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول، باشگاه فوتبال کاگوشیما یونایتد و باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
ریکو تاناکا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول و باشگاه فوتبال رینوفا یاماگوچی اشاره کرد.
جانشینی امپراتوری روم به تداوم، جانشینی و احیای امپراتوری روم در تاریخ اروپا حوزه مدیترانه اشاره دارد. این هدف، منعکس کنندهٔ خاطرات ماندگار قدرت و ارزشمندی امپراتوری روم در اروپا است. چندین حکومت گوناگون، ادعای جانشینی بلافصل امپراتوری روم را کرده‌اند و از نام آن یا گونه‌ای از آن (برای مثال رومی) به عنوان توصیف گاهاً انحصاری خود استفاده کردند. با گذشت قرن‌ها و وقوع گسست‌های سیاسی بیشتر، ایده تداوم نهادی به‌طور فزاینده‌ای مورد بحث و جدل قرار گرفت. ماندگارترین و مهم‌ترین مدعیان تداوم امپراتوری روم در جهان
و مهم‌ترین مدعیان تداوم امپراتوری روم در جهان شرق، امپراتوری عثمانی و امپراتوری روسیه بوده‌اند که هر دو مدعی جانشینی امپراتوری بیزانس پس از سقوط قسطنطنیه در ۱۴۵۳ را داشتند، و در جهان غرب، امپراتوری کارولنژی و امپراتوری مقدس روم از سال ۸۰۰ تا ۱۸۰۶ میلادی مدعی جانشینی امپراتوری روم غربی بودند. در رابطه با هویت قومی یا ملی، ایتالیایی‌های اهل رم تا به امروز با نام ملیت «رومی» شناخته می‌شوند. جدا از ادعای تداوم، این دیدگاه که روم پایان یافته است، به کوشش‌های مختلفی برای احیای روم یا تصاحب میراث آن، به ویژه در
برای احیای روم یا تصاحب میراث آن، به ویژه در مورد روسیه ارتدوکس، منجر شده است. اصلاحاتی چون روم اول با مرکزیت رم در ایتالیا، روم دوم با مرکزیت قسطنطنیه در بیزانس و روم سوم به پایختی مسکو در روسیه تزاری برای انتقال چنین ادعاهایی در مورد جانشینی مشروع استفاده شده است.
ریو تاکاهاشی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
جین ایکوما (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس، باشگاه فوتبال کاتالر تویاما و باشگاه فوتبال گراونز کیتاکیوشو اشاره کرد.
شوتو ماتسونو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.که در باشگاه فوتبال هولشتاین کیل آلمان در پست مهاجم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس، باشگاه فوتبال گراونز کیتاکیوشو و باشگاه فوتبال شونان بلمار اشاره کرد.
ماناسی اسکات بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم دوست و موسیقی راک اشاره کرد.
کازوکی یاماگوچی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شونان بلمار، باشگاه فوتبال ریوکیو و باشگاه فوتبال ناگانو پارسیرو اشاره کرد.
کوتا سانادا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شونان بلمار اشاره کرد.
یوکی اوهاشی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شونان بلمار اشاره کرد.
یوشیاکی آرای (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس، باشگاه فوتبال زویگن کانازاوا و باشگاه فوتبال بلاوبلیتز آکیتا اشاره کرد.
هیروکی ایتو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است.که در باشگاه فوتبال بایرن مونیخ در پست مدافع بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا، باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس و باشگاه فوتبال اشتوتگارت اشاره کرد.
یوکی اوگاکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس و باشگاه فوتبال ایواته گرولا موریوکا اشاره کرد.
یویا فوکودا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
تاتسویا یاماگوچی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا و باشگاه فوتبال توکیو وردی اشاره کرد.
ریکو ماتسودا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا و باشگاه فوتبال زویگن کانازاوا اشاره کرد.
نا سانگ هو (زاده ۱۲ اگوست ۱۹۹۶) یک بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است در پست مهاجم که برای باشگاه فوتبال ماچیدا زلویا و تیم ملی فوتبال کره جنوبی بازی می‌کند.
جمهوری آفریقای مرکزی کشوری محصور در خشکی در داخل قاره آفریقا است. این کشور با کامرون، چاد، سودان، سودان جنوبی، جمهوری دموکراتیک کنگو و جمهوری کنگو هم‌مرز است. قسمت اعظم این کشور شامل گرم‌دشت‌های مسطح یا فلات تپه‌ماهوری است که حدود ۵۰۰ متر ارتفاع از سطح دریا دارند. در شمال شرق کشور تپه‌های «فرتیت» قرار دارد و در جنوب غرب هم تپه‌های پراکنده‌ای دیده می‌شود. در شمال غرب، کوه‌های کاره (نام دیگرش: کوهستان یاده) واقع شده که یک فلات گرانیتی با ارتفاع ۱۱۳۴ متر را تشکیل می‌دهند. جمهوری آفریقای مرکزی با ۶۲۲٬۹۸۴
را تشکیل می‌دهند. جمهوری آفریقای مرکزی با ۶۲۲٬۹۸۴ کیلومتر مربع مساحت، چهل و پنجمین کشور بزرگ جهان (پس از سومالی) است. اندازه آن با اوکراین یا کمی کوچکتر از ایالت تگزاس ایالات متحده است. بیشتر مرزهای جنوبی این کشور را شاخه‌های رودخانه کنگو تشکیل می‌دهند. در این قسمت، رودخانه امبومو در شرق با رودخانه اوئله ادغام شده و رودخانه اوبانگی را تشکیل می‌دهد. در غرب، رودخانه سانگها از قسمتی از کشور عبور می‌کند. مرز شرقی کشور در امتداد لبه حوضه آبریز کنگو و نیل قرار دارد. برآورد میزان اراضی تحت پوشش جنگل در جمهوری