payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اکتشافی را به مانسا محمد نسبت داده‌اند. بسیاری از منابع، مانسای مورد بحث را ابوبکر دوم دانسته‌اند. با این حال، درج «مانسا ابوبکر دوم» در فهرست حکام مالی خطایی است که ناشی از ترجمه بد از متون ابن خلدون توسط تاریخ‌نگار قرن نوزدهم میلادی، «بارون دی اسلین» است. دی اسلین ابن خلدون را به گونه‌ای ترجمه کرده‌است که گویی می‌گوید پادشاهی از محمد به ابوبکر و سپس به موسی منتقل شده‌است. در حالی که در متن اصلی عربی، ابوبکر تنها در نقشش به عنوان جد نسل موسی ذکر شده، نه به عنوان حاکم. ابوبکر مورد بحث برادر سونجاتا بود،
به عنوان حاکم. ابوبکر مورد بحث برادر سونجاتا بود، یعنی مؤسس امپراطوری مالی و ظاهراً هیچگاه خودش حاکم نبوده‌است. یکی دیگر از شخصیت‌ها به نام ابوبکر به عنوان مانسا حکومت کرد، اما او سلف ساکورا بود نه موسی. به علاوه، برخی از تاریخ‌نگاران بدون جزئیات پیشنهاد کرده‌اند که این سفر باید به مانسا قو، که به گفته ابن خلدون پدر سلف محمد ابن قو بوده‌است، نسبت داده شود. تفسیر. هیچ شواهد غیرمناقشه برانگیزی از تماس پیشا-کلمبیایی بین آفریقاییان و آمریکاییان یافت نشده‌است. بدون توجه به این که هیچ‌کدام از کشتی‌های مالیایی تا
توجه به این که هیچ‌کدام از کشتی‌های مالیایی تا به حال به آمریکا رسیده‌اند یا نه، ظاهراً هیچگاه به آفریقا برنگشته اند و هیچ پیامد بلند مدت اقتصادی نیز وجود نداشته‌است. فرض بر این است که رودخانه ای که در دریا توسط نجات یافتگان از کاوش اول توصیف شده‌است، جریان قناری بوده‌است. نتیجه‌گیری این حقیقت از گزارش‌های موسی نشان می‌دهد که موسی از شرایط اقیانوس‌شناختی قسمت باز اقیانوس اطلس آگاهی‌هایی داشته‌است. جریان‌های قناری از غرب آفریقا به آمریکا که سفر از آفریقا به آمریکا را تسهیل می‌کرده، ولی بر روی سفر در جهت
به آمریکا را تسهیل می‌کرده، ولی بر روی سفر در جهت مخالف اثر عکسی داشته‌است. ایوان ون سرتیما و محقق مالیایی، گوسو دیاوارا پیشنهاد کرده‌است که کشتی‌ها به «جهان جدید» رسیده‌اند. ون سرتیما به خلاصه وقایع کولومب از «بارتولومه دی ماس کاساس» ارجاع می‌دهد که براساس آن، هدف کلمب از سفر سوم، هم آزمودن ادعاهای پادشاه جان دوم از پرتقال بود که می‌گفت «قایق‌هایی یافت شده‌اند که از ساحل گینه [آفریقای غربی] رفته و با کالاهایی به سمت غرب رفته‌اند» و هم ادعاهایی از ساکنین بومی جزیره کارائیب از هیسپانیولا که «از جنوب و جنوب
جزیره کارائیب از هیسپانیولا که «از جنوب و جنوب شرق افرادی آورده که نیزه‌هایشان از فلزاتی به نام گوانین ساخته شده … که مشخص گردیده ۳۲ جزء است: ۱۸ جزء آن طلا، ۵ جزء آن نقره و ۸ جزء آن مس است». با این حال، بسیاری از باستان‌شناسان، انسان‌شناسان، قوم-تاریخ‌شناسان، زبان‌شناسان و سایر محققین پیشا-کلمبی می‌گویند که هیچ شواهدی وجود ندارد که چنین کاوشگرانی به آمریکا رسیده باشند و زمینه مدارک و شواهد برای پیشنهاد چنین تماسی بین آفریقاییان و بر جدید در هر نقطه از عصر پیشا-کلمبی ناکافیست. برای دیدگاه‌هایی که نماینده
پیشا-کلمبی ناکافیست. برای دیدگاه‌هایی که نماینده این دیدگاه باشد، به مسائل مطرح شده در آثار تحقیقاتی «هسلیپ-ویرا» و همکاران بنگرید که مثلاً اشاره می‌کنند: «هیچ صنایع دستی اصیل آ، ریقایی تا بحال در حفاری‌های باستان‌شناسی در بر جدید یافت نشده‌است». همچنین پاسخ‌هایی را بنگرید که در مقالات بازبینی شده برحسب سامانه داوری یکتا را ببینید از دیوید برومن، مایکل دی. کو، آن سافرز، پیتر فارست و سایر آکادمیسین‌های فعال در این حوزه. اورتیز دی مونتلانو و همکاران (۱۹۹۷، پسیم)، پرونده تماس‌های آفریقایی-آمریکایی را ادامه
پسیم)، پرونده تماس‌های آفریقایی-آمریکایی را ادامه می‌دهد. سایر متخصصان برجسته مزوامریکایی چون استاد انسان‌شناس UC ریورساید، کارل تاوب مطمئنند که: «به سادگی می‌توان گفت که هیچ شواهد مادی از هرگونه تماس پیشا-هیسپانیک بین جهان قدیم و مزوآمریکایی قبل از ورود اسپانیاییان در قرن شانزدهم وجود ندارد». میراث. به نظر می‌رسد که خود مانسا موسی برنامه سلفش را غیر عملی در نظر گرفته‌است. نکته اصلی که به نظر می‌رسد سعی داشت برای امیر حاجب روشن سازد این بود که شکست سلفش در آن سفر راه را برای پادشاهی‌اش باز کرد. به همین
در آن سفر راه را برای پادشاهی‌اش باز کرد. به همین شکل، گمانه‌زنی شده‌است که فقدان اطلاعات در سنن شفاهی در مورد این سفر، دیدگاهی در مورد سفر مانسا را انعکاس می‌دهد که سفر او نوعی سوء استفاده شرم‌آور از وظیفه خود بوده‌است. در زمان‌های مدرن، این سفر معروف‌تر شده‌است. تاریخ‌نگار مالی «گاوسو دیاوارا» بر این نکته تأکید کرده‌است که مانسا باید برای سیاستمداران عصر مدرن به عنوان مثالی از حاکمی در نظر گرفته شود که علم و کشفیات را بر قدرت ترجیح داده‌است.
تحقیرشده (به انگلیسی: Scorned) یک فیلم در ژانر درام، رومانتیک، تریلر و جنایی به کارگردانی اندرو استیونز بر اساس داستانی منسوب به کارن کلی و نوشته ، تولید مشترک کشورهای آمریکا و کانادا است. این فیلم در سال ۱۹۹۳ توسط شرکت سرگرمی‌های پِریسم منتشر شد. از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از شنون توئید، دانیل مکویکار، اندرو استیونز، کیم مورگان گرین و مایکل دی. آرنز نام برد. این فیلم تمام در کانادا و در شهر تورنتو مرکز استان انتاریو فیلمبرداری گردید. از نکات این فیلم نقش‌آفرینی یک نوجوان
گردید. از نکات این فیلم نقش‌آفرینی یک نوجوان ۱۹ ساله دبیرستانی «مایکل دی آرنز» (رابی ترومن)، در طول تولید و بدون تجربه بازیگری، در نقش خودش بود. دو دنبالهٔ دیگر و به همین‌نام، یکی در سال ۱۹۹۷ توسط رادنی مکدونالد و دیگری در سال ۲۰۱۳ توسط مارک جونز برای این فیلم ساخته شد. جستارهای وابسته. تحقیرشده ۲ (۱۹۹۷) تحقیرشده (۲۰۱۳) داستان. «ترومن لانگلی» کارمند «شرکت مایک کرامر» به‌همراه همسر زیبا و جذاب خود «پاتریشیا لانگلی» زندگی عاشقانه اما درکنار بدهکاری‌های زیاد دارند. ترومن با اجاره یک ماشین لوکس، قرار شامی با
دارند. ترومن با اجاره یک ماشین لوکس، قرار شامی با «میسون وین‌رایت» مشاور بزرگ املاک، برای شروع یک مشارکت پرسود، می‌گذارد. پاتریشیا شام را آماده می‌کند، اما ترومن و رایت که به بار رفته و مَست هستند؛ برای شام دیر می‌رسند. بعد از شام و مصرف کوکائین و در غیاب ترومن، رایت با دستمالی کردن پاتریشیا، قصد نزدیکی به او را می‌کند. پاتریشیا که آشفته و ناراحت شده‌است، موضوع را به ترومن می‌گوید؛ اما در کمال ناباوری، ترومن از او می‌خواهد برای ساختن آینده، به رایت اجازه رسیدن به هدفش که رابطه‌جنسی است را بدهد؛ و نهایتاً
به هدفش که رابطه‌جنسی است را بدهد؛ و نهایتاً رایت با سکس با پاتریشیای غمگین، به هدف شوم خود می‌رسد. «مایک» رئیس شرکت کرامر در معامله پرسودی با مدیری موفق به نام «الکس ترومن»، نیمی از سهام شرکت را به او می‌فروشد؛ و قرارداد مشارکت با رایت را به الکس سپرده، ترومن را به بخش حمل و نقل می‌فرستد. ترومن که همه چیز را پایان یافته می‌بیند، داستان را برای پاتریشیا تعریف کرده؛ صبح روز تعطیل و در محل کارش خودکشی می‌کند. از طرفی الکس و همسرش «مارینا» رابطه سردی در بستر دارند و پسرشان «رابی»، دانش آموز «دبیرستان ال
دارند و پسرشان «رابی»، دانش آموز «دبیرستان ال کامینو» به دلیل پایین بودن نمرات، برای ورود به «دبیرستان عالی بروک» مشکل دارد؛ از این‌رو، ماشین او توسط پدرش توقیف می‌گردد. پاتریشیا برای ملاقات با کرامر به شرکتی که اینک به «کرامر-وستون» تغییر نام داده‌است، می‌رود و در ملاقات با او متوجه می‌شود که نمی‌تواند روی بیمه‌عمر ترومن حساب کند. پاتریشیا برای برداشتن وسایل جامانده ترومن به اتاق وستون می‌رود؛ او که الکس را مقصر بزرگ مرگ ترومن می‌داند. شروع به سرقت اطلاعات مالی و آدرس وستون می‌کند. پاتریشیا که تصمیم به
مالی و آدرس وستون می‌کند. پاتریشیا که تصمیم به انتقام از تک تک اعضای خانواده وستون گرفته‌است؛ اولین قدم را با کُشتن وین‌رایت متجاوز، درب منزل او برمی‌دارد و در ادامه با رفتن به دبیرستان رابی و وانمودکردن به ثبت نام دختر خیالی‌اش، چند سربرگ دبیرستان را می‌دزدد. او در سربرگ‌های دبیرستان، نامه‌ای مبنی بر ضعف رابی در درس‌هایش و نیاز او برای داشتن یک معلم خصوصی و به نام خیالی «آماندا کرسفیلد»، برای خانواده وستون می‌فرستد. مارینا به پاتریشیا زنگ می‌زند و اولین قرار را برای عصر در منزل وستون می‌گذراند. پاتریشیا
را برای عصر در منزل وستون می‌گذراند. پاتریشیا به دروغ از تعمیرات در خانه‌اش می‌گوید و وستون به او پیشنهاد اقامت در مهمانخانه‌ای در حیاط منزلش را می‌دهد. پاتریشیا دنبال رابی به دبیرستان می‌رود و شروع به اغوای او می‌کند. پاتریشیا همزمان به مارینا هم نزدیک شده، اعتماد او را جلب کرده و در حمام و با قرص‌های حل شده در شراب، او را مسموم و شروع به معتادکردن او می‌نماید؛ سپس او را آراسته و آرایش نموده، با وستون به مهمانی می‌فرستد. پاتریشیا از فرصت استفاده کرده، خود را برهنه و در حال خودارضایی به رابی کنجکاو نشان
را برهنه و در حال خودارضایی به رابی کنجکاو نشان می‌دهد؛ و وانمود می‌نماید که متوجه حضور او نشده‌است. در همین حال «بِل» "(پیشخدمت مهربان عمارت که ۱۲ سال به خانواده خدمت کرده‌است)" مُچ او می‌گیرد؛ و او را به منزل برمی‌گرداند. پاتریشیا که دیگر سَدی پیش‌رو نمی‌بیند به اتاق رابی می‌رود و او را برای سکس به اتاقش دعوت می‌کند. رابی که باکره است، به دنبال پاتریشیا رفته، با او می‌خوابد و چندین بار با او سکس می‌کند. پاتریشیا که حضور بِل را مانع رسیدن خود به اهدافش می‌بیند؛ با بستن راه‌پله‌های رختشُورخانه با یک سیم
با بستن راه‌پله‌های رختشُورخانه با یک سیم نازک و برداشتن لامپ، باعث سقوط بِل مهربان و کشته‌شدنش می‌شود. رابی با کسب نمرهٔ عالی در ریاضی، سرمست وارد خانه شده و برگهٔ امتحانش را به پاتریشیا نشان می‌دهد؛ اما رابی که به پاتریشیا در مورد نمرهٔ زبان فرانسه دروغ گفته و پاتریشیا واقعیت را فهمیده، مورد تنبیه او قرار می‌گیرد. پاتریشیا با گذاشتن یک حلقه آهنی در انتهای آلت رابی برای نعوظ قوی‌تر، شروع به سکس با او در مهمانخانه می‌کند. در همین حین مارینا وارد خانه شده و وقتی بهم‌ریختگی منزل را می‌بیند، به دنبال بِل
و وقتی بهم‌ریختگی منزل را می‌بیند، به دنبال بِل می‌گردد و جسد او را در زیرزمین پیدا می‌کند. مارینا که خود را مقصر مرگ بِل با سختگیری‌هایش می‌داند؛ شدیداً افسرده شده، با خوردن دیازپام به خوابی عمیق می‌رود. پاتریشیا که فرصت را مناسب می‌بیند، با فریب الکس، خود را به او عرضه می‌کند؛ آنها در حالی که رابی مخفیانه آنها را می‌بیند، با هم رابطه جنسی برقرار می‌کند. رابی موفق می‌شود با تهدید پدر، کلید ماشین توقیف شده‌اش را بدست آورد. پاتریشیا به بهانه پرستاری از مارینا، با دادن قرص او را شدیداً معتاد می‌نماید؛ و با
با دادن قرص او را شدیداً معتاد می‌نماید؛ و با نزدیکی به مارینا با او لز می‌کند. در برگشت الکس از کار و پیدا کردن مارینا با حال خراب در بستر، اورا با دعوا و بدخلقی به حمام برده، از او می‌خواهد که به خودش بیاید و مصرف آرام‌بخش را ترک کند. در ادامه با درگیری الکس با روبی، پاتریشیا عملاً موفق می‌شود عمارت وتسون را به جهنمی برای آنها تبدیل کند. روبی موفق به کسب نمره لازم برای ورود به مدرسه عالی بروک می‌شود، و برای خداحافظی پیش پاتریشیا می‌رود؛ آنها رابطه‌ای عاشقانه را تجربه می‌کنند. به هنگام طوفان شبانه و قطع
را تجربه می‌کنند. به هنگام طوفان شبانه و قطع برق، در غیاب الکس، تلفن خانه مارینا چندین بار زنگ خورده، ولی کسی پاسخ نمی‌دهد. مارینا که به شدت ترسیده، با چاقویی به اشتباه دست الکس که تازه‌وارد خانه شده‌است را می‌برد. مارینا از احساس به قتل رسیدن توسط پاتریشیا صحبت به‌میان می‌آورد؛ ولی الکس که احساسات او را ناشی از توهم و مصرف قرص‌های آرام‌بخش می‌داند، حرف‌های او را نمی‌پذیرد. درنهایت صبح فردا پاتریشیا وارد خانه مارینا شده، با او درگیر می‌شود. او با بستن مارینا به تخت و خوراندن قرص، تصمیم خود مبنی بر زدن
به تخت و خوراندن قرص، تصمیم خود مبنی بر زدن شاهرگ و ظاهرسازی خودکشی مارینا را علنی می‌کند. از طرفی الکس که مشکوک شده‌است؛ در بررسی وسایل جامانده ترومن، عکس پاتریشیا را پیدا می‌کند و وقتی مارینا جواب تلفن را نمی‌دهد با پلیس تماس گرفته، خود را به منزل می‌رساند. الکس با یک ضربه موفق به نجات همسرش و سقوط پاتریشیا در حیاط منزل می‌شود؛ اما پاتریشیا قبل از رسیدن پلیس‌ها فرار می‌کند. در انتهای فیلم، پاتریشیا در رختخواب به همراه رابی که تلفنی با مارینا صحبت کرده، دیده می‌شوند. پیوند به بیرون. تحقیرشده در Mubi
مراد آیگن (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن ایفای نقش کرده است می‌توان به "جزر و مد"، "دکتر معجزه‌گر" و "سیب ممنوعه" اشاره کرد.
کیوانچ کاسابالی (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از جمله سریال‌ها و فیلم‌هایی که او در آن ایفای نقش کرده می‌توان به مرحمت (مجموعه تلویزیونی) و سیب ممنوعه اشاره کرد.
توماس ادوارد کپل (; – ) افسر ارتش بریتانیا و ورزشکار بود. توماس ادوارد کاپل پسر ویلیام کاپل، ارل چهارم اسکس، از همسر دومش، هریت بلادن، و برادر بزرگتر کشیش ویلیام رابرت کاپل (۱۷۷۵–۱۸۵۴) بود. او در کالج اکستر، آکسفورد تحصیل کرد و در سال ۱۷۹۰ با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد و متعاقباً عضو کالج مرتون، آکسفورد شد. کاپل به عنوان یک کریکت‌باز، عمدتاً با باشگاه کریکت مریلبون در ارتباط بود. او در فصل ۱۷۹۰، ۳ بار در مسابقات درجه یک حضور یافت. کاپل در اواخر دهه ۱۷۹۰ در لشکرکشی فلاندر خدمت کرد. در ۲ مارس ۱۷۹۵، کاپل به
لشکرکشی فلاندر خدمت کرد. در ۲ مارس ۱۷۹۵، کاپل به عنوان نماینده مجلس خبرگان منصوب شد. در همان سال، او به درجه ستوان و کاپیتانی در گارد اول پیاده منصوب شد و در سال ۱۸۰۳ به درجه کاپیتان و سرهنگ دومی رسید. کاپل در ۳۱ اکتبر ۱۸۰۸ از مقام جنتلمن آشر به درجه سرپرست خوابگاه ارتقا یافت، اما بلافاصله در دربار حاضر نشد، زیرا در طول لشکرکشی سر جان مور در سال‌های ۱۸۰۸–۱۸۰۹ در جنگ شبه‌جزیره، از جمله نبرد کورونا، در گارد سوم گارد خدمت کرد. او در ۶ مارس ۱۸۰۹، پس از بازگشت از کورونا، در بارگاه سلطنتی حاضر شد. او دوباره در
از کورونا، در بارگاه سلطنتی حاضر شد. او دوباره در طول محاصره کادیز، از ژوئیه تا سپتامبر ۱۸۱۱، با گارد در شبه‌جزیره بود؛ در ماه آخر، او به عنوان معاون آجودان کل منصوب شد و تا ژوئن ۱۸۱۳ در این سمت باقی ماند. در اول ژانویه ۱۸۱۲ به او لقب سرهنگی داده شد، در ۱۸ فوریه ۱۸۱۲ از سمت خود دربار استعفا داد و متعاقباً از ژوئیه ۱۸۱۳ تا آوریل ۱۸۱۴ فرماندهی پادگان کادیز را بر عهده داشت. کاپل در ۴ ژوئن ۱۸۱۴ به درجه سرلشکری، در ۲۲ ژوئیه ۱۸۳۰ به درجه سپهبدی و در سال ۱۸۴۶ به درجه ژنرالی ارتقا یافت.
جان کمپل (؛ ۱۷۲۷ – ۲۸ اوت ۱۸۰۶) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. کمپبل یک افسر ارتش بریتانیا و نجیب‌زاده اسکاتلندی بود. او فرماندهی نیروهای بریتانیایی را در محاصره پنساکولا بر عهده داشت و در سال ۱۷۸۳ پس از پایان جنگ استقلال آمریکا، جانشین گای کارلتون، بارون اول دورچستر، به عنوان فرمانده کل آمریکای شمالی شد.
جیمز کمبل، بارونت اول (; – ) سیاستمدار و نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود. او فرماندار و فرمانده کل جزایر ایونی، آجودان کل نیروهای بریتانیایی و نشان افتخار وایت راد اسکاتلند بود. او در کلیسای وست‌مینستر به خاک سپرده شده است.
گای کمبل، بارونت اول (; – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا بود. شاخه او از بارونت‌های کمپبل با نام سنت کراس مد شناخته می‌شود.
جورج کمبل اینورنیل (؛ ۱۸۰۳ – ۲۵ آوریل ۱۸۸۲) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او فرمانده توپخانه سلطنتی بود و در کمپانی هند شرقی فعالیت می‌کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره برنزی و نشان حمام شده‌است.
الکساندر کمبل پوسیل (; – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او در سال ۱۷۷۴ به هنگ ۶۲ در ایرلند نقل مکان کرد و با این هنگ به کانادا رفت، جایی که به عنوان کاپیتان پیاده‌نظام سبک تحت فرماندهی ژنرال کارلتون، در لشکرکشی‌های ۱۷۷۶ و ۱۷۷۷ به همراه ژنرال بورگوین در جنگ استقلال آمریکا جنگید. پس از تسلیم ساراتوگا، او با درجه سرگردی به نیویورک اعزام شد و به گردان اول پیاده‌نظام سبک منصوب شد. او در سال ۱۷۸۲ به درجه سرهنگ دومی هنگ ۶۲ رسید. کمی بعد، به اسکاتلند بازگشت و تا سال ۱۷۸۹ در هنگ خود ماند. او در دهه ۱۷۹۰ در
و تا سال ۱۷۸۹ در هنگ خود ماند. او در دهه ۱۷۹۰ در خدمت دوک یورک و آلبانی بود و در ۱ اکتبر ۱۷۹۳ به درجه سرهنگی رسید. او در سال ۱۷۹۴ هنگ ۱۱۶ را ارتقا داد و اولین سرتیپ آنها شد. او تحت فرماندهی سر رالف ابرکرومبی به هند غربی اعزام شد و در ۱۰ نوامبر ۱۷۹۶ به عنوان سرهنگ هنگ هفتم هند غربی منصوب شد. او در پایان دهه ۱۷۹۰ به اسکاتلند بازگشت و به مدت پنج سال در ستاد ایرلند و اسکاتلند مشغول به کار شد. در ۱۱ ژوئیه ۱۸۰۴، او به عنوان سرهنگ نوزدهمین هنگ پیاده منصوب شد و در نبردهای آفریقای جنوبی خدمت کرد و در تصرف دماغه
در نبردهای آفریقای جنوبی خدمت کرد و در تصرف دماغه امید نیک در سال ۱۸۰۶ حضور داشت. او همچنین در نبرد کورونا حضور داشت، جایی که فرماندهی هنگ بیستم را بر عهده داشت و متعاقباً در ۱ ژانویه ۱۸۱۲ به درجه ژنرالی و در فوریه ۱۸۱۳ به درجه سرهنگی سی و دومین هنگ پیاده رسید.
جان کمرون (; – ) یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که به عنوان مدیر اجرایی و مدیر کل سازمان نقشه‌برداری مهمات خدمت می‌کرد. کامرون پسر سپهبد سر جان کامرون و برادر ژنرال سر دانکن کامرون بود. کامرون در ۴ ژوئن ۱۸۶۸ به عضویت انجمن سلطنتی درآمد.
اجه دیزدار (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن ایفای نقش کرده است می‌توان به "عشق سیاه و سفید" و "سیب ممنوعه" اشاره کرد.
جورج کالینگوود (؛ ۷ اکتبر ۱۹۰۳ – ۲۱ آوریل ۱۹۸۶) نظامی اهل بریتانیا بود. کالینگ‌وود که در مدرسه وست داونز تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۲۳ به کامرونینز (تفنگداران اسکاتلندی) پیوست. او در طول جنگ جهانی دوم، در خاورمیانه و برمه خدمت کرد و در سال ۱۹۴۵ فرمانده تیپ ۲۳ پیاده در برمه بود. او بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۵ به عنوان افسر کل فرمانده لشکر ۵۲ پیاده (لاولند) و ناحیه لاولند منصوب شد. سپس از سال ۱۹۵۷ فرمانده ناحیه سنگاپور شد. در سال ۱۹۵۸، او به عنوان افسر کل فرمانده کل فرماندهی اسکاتلند و فرماندار قلعه ادینبورگ منصوب
فرماندهی اسکاتلند و فرماندار قلعه ادینبورگ منصوب شد؛ او در سال ۱۹۶۱ بازنشسته شد. نوشته‌های جورج کالینگ‌وود در برج لیلبرن، خانه خانوادگی‌اش در نورث‌آمبرلند، بایگانی شده‌اند.
ویلیام کولبروک (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون شوالیه (عنوان) شده‌است.
والتر کلاترباک (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ‌های جهانی اول و دوم جنگید. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
هوارد کلیفتون براون (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار حزب محافظه‌کار بود که به عنوان نماینده پارلمان از حوزه انتخابیه نیوبری فعالیت می‌کرد.
فرانسیس کلری (; – ) نظامی اهل جمهوری ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ آنگلو-زولو شرکت داشت و بعداً در طول جنگ دوم بوئر فرماندهی لشکر دوم را بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ادوارد فرانسیس چپمن (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که فرماندهی ارتش در اسکاتلند را بر عهده داشت و رئیس تشریفاتی هنگ سلطنتی توپخانه بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
داگلاس چالمرز (؛ زادهٔ ) فرمانده نظامی اهل بریتانیا است. او افسر سابق ارتش بریتانیا است که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به عنوان معاون رئیس ستاد دفاع (استراتژی و عملیات نظامی) خدمت کرده است. او در حال حاضر استاد کالج امانوئل، کمبریج است.
باریش کیلیچ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن ایفای نقش کرده است می‌توان به "نبرد گل‌ها"، "سیب ممنوعه" و "شربت زغال اخته" اشاره کرد. فیلم ها. نبرد گل ها ، سیب ممنوعه ، شربت زغال اخته و ...
آلن کاتکارت، ششمین کاتکارت ارل (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۷۰ تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۷۳ به عنوان فرمانده بخش بریتانیا در برلین خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
جیمز کمبل (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار حزب ویگ بود که از سال ۱۷۲۷ تا ۱۷۴۱ نماینده حوزه انتخابیه آیرشایر در مجلس عوام بریتانیای کبیر بود. کمپبل، یک افسر سواره نظام برجسته، فعالیت نظامی خود را در سنین جوانی آغاز کرد و در چندین درگیری از جنگ صد ساله دوم جنگید، و همچنین از سال ۱۷۳۸ تا زمان مرگش در سال ۱۷۴۵ به عنوان فرماندار قلعه ادینبورگ خدمت کرد. کمپبل که در لاورز، پرتشایر در یک خانواده اشرافی اسکاتلندی متولد شد، در سیزده سالگی به ارتش اسکاتلند
متولد شد، در سیزده سالگی به ارتش اسکاتلند پیوست. در طول جنگ جانشینی اسپانیا، کمپبل در اروپا در دراگون‌های سلطنتی شمال بریتانیا خدمت کرد و در نبردهای بلنهایم، اودنارد و مالپلاکه جنگید و به درجه سرهنگ دومی رسید. پس از پایان جنگ، کمپبل درگیر سیاست شد و از جانشینی خاندان هانوفر حمایت کرد. در سال ۱۷۲۰، کمپبل با لیدی جین بویل مور ازدواج کرد که از او دو فرزند داشت. هفت سال بعد، کمپبل به پاس قدردانی از دستاوردهای نظامی‌اش، توسط جورج دوم، پادشاه بریتانیای کبیر، به عنوان داماد مجلس منصوب شد. کمپبل پس از شرکت بدون
عنوان داماد مجلس منصوب شد. کمپبل پس از شرکت بدون رقیب در انتخابات عمومی بریتانیا در سال ۱۷۲۷، کرسی خود را در پارلمان به دست آورد. کمپبل که در زمان حضورش در پارلمان، از اعضای ثابت قدم حزب ویگ بود، به پیشرفت خود در ارتش بریتانیا ادامه داد و در سال ۱۷۴۰ به درجه سپهبدی ارتقا یافت. در سال ۱۷۴۲، جنگ جانشینی اتریش آغاز شد و کمپبل به همراه یک نیروی بریتانیایی به اروپای قاره‌ای رفت، جایی که در نبرد دتینگن شرکت کرد و به مقام شوالیه رسید. کمپبل همچنان در اروپا حضور داشت و فرماندهی نیروهای ارتش پراگماتیک را که در سال
و فرماندهی نیروهای ارتش پراگماتیک را که در سال ۱۷۴۵ در نزدیکی آنتوینگ با ارتش فرانسه جنگیدند، بر عهده داشت. در طول نبرد، کمپبل چندین حمله سواره نظام را علیه نیروهای فرانسوی رهبری کرد و پس از اینکه گلوله توپ فرانسوی پایش را جدا کرد، بر اثر جراحات وارده درگذشت.
الکساندر کمبل (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او در اوایل قرن نوزدهم افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. دوران طولانی و متنوع کاری او شامل عملیات گسترده‌ای از جمله درگیری در اروپا در طول جنگ انقلاب آمریکا، در هند در طول جنگ چهارم انگلیس-میسور و متعاقباً در جنگ شبه جزیره به عنوان یکی از ژنرال‌های دوک ولینگتون بود. کمپبل که در جریان نبرد شبه جزیره به شدت زخمی شده بود، به عنوان پاداش به مقام شوالیه و بارونت مفتخر شد و بعدها تعدادی از فرماندهی‌های نظامی معتبر را بر عهده گرفت.
ویلیام گوردون کامرون (؛ ۱۶ اکتبر ۱۸۲۷ – ۲ مارس ۱۹۱۳) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. ویلیام گوردون کامرون در سال ۱۸۴۴ به هنگ ۴۲ پیاده (رویال هایلند) اعزام شد. او در سال ۱۸۴۷ به گارد گرنادیر منتقل شد. در سال ۱۸۵۴ به جنگ کریمه اعزام شد و در نبرد آلما شرکت کرد. او در سال ۱۸۵۵ به عنوان افسر فرمانده هنگ سوم لژیون آلمانی بریتانیا منصوب شد. در سال ۱۸۶۷ او به عنوان افسر فرمانده گردان اول هنگ سلطنتی چهارم پادشاه منصوب شد و در طول لشکرکشی بریتانیا به حبشه، تصرف ماگدالا را رهبری کرد. در سال ۱۸۷۵،
به حبشه، تصرف ماگدالا را رهبری کرد. در سال ۱۸۷۵، او فرمانده یک تیپ در جبل الطارق و در سال ۱۸۷۵ فرمانده یک تیپ در آلدرشات شد. در آوریل ۱۸۸۱ به عنوان افسر کل فرمانده ناحیه شمالی منصوب شد. سپس در سال ۱۸۸۴ فرمانده نیروهای بریتانیایی در چین، هنگ کنگ و مستعمرات تنگه شد. او در دوره‌ای بین آوریل ۱۸۸۷ تا اکتبر ۱۸۸۷ بر هنگ کنگ حکومت کرد. او در سال ۱۸۸۰ به عنوان سرهنگ افتخاری سپاه پنجم داوطلبان تفنگداران میدلسکس (غرب میدلسکس) منصوب شد. از ژانویه ۱۸۹۱ تا دسامبر ۱۸۹۲ و سپس دوباره در ماه مه تا ژوئیه ۱۸۹۴ مدیر مستعمره
و سپس دوباره در ماه مه تا ژوئیه ۱۸۹۴ مدیر مستعمره کیپ بود. او در سال ۱۸۹۵ بازنشسته شد.
شفق پکدمیر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن ایفای نقش کرده است می‌توان به می‌توان به "سیب ممنوعه" اشاره کرد.
رابرت چارلز کاترل هیل (; Robert Charles Hill ۷ نوامبر ۱۹۰۳ – ۱۰ نوامبر ۱۹۶۵) نظامی اهل بریتانیا بود. کاترل-هیل که در مدرسه بدفورد و کالج نظامی سلطنتی سندهرست تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۲۴ به هنگ مرزی اعزام شد. او در گردان اول هنگ مرزی خدمت کرد و به خاطر شجاعتش در ال یامون نزدیک جنین در فلسطین، در جریان شورش اعراب، در سال ۱۹۳۸، نشان صلیب نظامی به او اعطا شد و بعداً در گزارش‌ها به خاطر خدماتش در آنجا از او یاد شد. او در جنگ جهانی دوم ابتدا به عنوان سرگرد تیپ و بعداً به عنوان فرمانده تیپ ۷۱ پیاده هند فعالیت کرد.
به عنوان فرمانده تیپ ۷۱ پیاده هند فعالیت کرد. او به خاطر خدماتش در آراکان در سال ۱۹۴۴ نشان خدمات ممتاز و به خاطر فرود تهاجمی در جزیره رامری، واقع در سواحل آراکان، در سال ۱۹۴۵، نشان خدمات ممتاز خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۴۸ معاون مدیر پیاده‌نظام در وزارت جنگ شد و در سال ۱۹۵۰ به عنوان رئیس ستاد فرماندهی مالایا منصوب شد. او در سال ۱۹۵۳ به عنوان مدیر آموزش نظامی به وزارت جنگ بازگشت و در سال ۱۹۵۵ فرمانده بخش بریتانیا در برلین شد. او در سال ۱۹۵۷ به هیئت کمیسیون‌های عادی پیوست و در سال ۱۹۵۹ بازنشسته شد.
کنت کریستی کوپر (؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۵ – ۴ سپتامبر ۱۹۸۱) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۶ فرماندهی لشکر هفتم زرهی را بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
چارلز کولویل (; – ) افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ‌های ناپلئونی خدمت کرد. او در سال ۱۷۸۱ پرچمدار بود. او از سال ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۷ در هند غربی خدمت کرد و در حین خدمت در آنجا به سرهنگ دومی (۱۷۹۶) ارتقا یافت. او به سرکوب شورش ایرلندی‌ها در سال ۱۷۹۸ کمک کرد. او در سال ۱۸۰۱ در مصر بود و در سال ۱۸۰۹ در مارتینیک جنگید. او از سال ۱۸۱۰ تا ۱۸۱۴ فرماندهی تیپ و سپس لشکر را در جنگ شبه جزیره بر عهده داشت. در طول نبرد واترلو در سال ۱۸۱۵، فرماندهی یک لشکر را در بلژیک بر عهده داشت و در همان سال به درجه نشان حمام رسید. در
داشت و در همان سال به درجه نشان حمام رسید. در سال ۱۸۱۹ به درجه سپهبدی ارتقا یافت و از سال ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۵ به عنوان فرمانده کل قوا در بمبئی خدمت کرد. او از سال ۱۸۲۸ تا ۱۸۳۴ فرماندار موریس بود. در سال ۱۸۳۷ به درجه ژنرالی ارتقا یافت.
جیمز پتیسون کاکبرن (; – ) نقاش، افسر، تصویرگر و مؤلف (پدیدآور) اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او در یک خانواده نظامی متولد شد و آموزش نظامی خود را در آکادمی نظامی سلطنتی وولیچ گذراند، جایی که به عنوان بخشی از آموزش توپوگرافی، طراحی را آموخت. استعداد هنری او منجر به خلق مجموعه‌ای پربار از نقاشی‌هایی شد که مناظر و شهرهایی را که در طول خدمت سربازی خود به آنها سفر کرده بود، به تصویر می‌کشیدند، از جمله بسیاری از مکان‌های کانادایی مانند شهر کبک.
لی جونگ ها (؛ زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۹۹۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی مانند "گو هه ریونگ مورخ تازه‌کار"، "ران آن" و "با وجود اینکه می‌دانم" شناخته می‌شود. زندگی‌نامه و حرفه. لی جونگ ها زادهٔ ۲۳ فوریه ۱۹۹۸ در کره جنوبی است. او در دوران مدرسه‌اش به بازیگری روی استیج علاقمند بود. او توسط جی‌وای‌پی انترتینمنت انتخاب شد. لی رقصیدن و خوانندگی را نمی‌دانست بنابراین این کمپانی را ترک کرد اما بعداً پشیمان شد. در همان سال او حرفهٔ بازیگری را دنبال کرد و نخستین بازیگری خود را