payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اعصاب فوق ترقوه (شاخه نزولی) از ریشه‌های اعصاب گردنی سوم و چهارم C3&amp;C4 بوجود می‌آیند. آنها از زیر لبه خلفی ماهیچه جناغی‌پستانکی بیرون می‌آیند و در مثلث خلفی گردن در زیر عضله پلاتیسما و فاسیای عمقی گردن پایین می‌آیند. آنها با هم، پوست روی شانه را عصب دهی می‌کنند. عصب فوق ترقوه می‌تواند در طول جراحی شانه بصورت موضعی مسدود (بلاک) شود. اعصاب فوق ترقوه از ریشه‌های عصبی نخاعی C3 و C4 به وجود می‌آیند. در نزدیکی ترقوه، اعصاب فوق ترقوه، فاسیا و عضله پلاتیسما را سوراخ می‌کنند تا پوستی شوند. آنها بر اساس موقعیت
سوراخ می‌کنند تا پوستی شوند. آنها بر اساس موقعیت خود به سه گروه قدامی، میانی و خلفی مرتب می‌شوند. اعصاب فوق ترقوه داخلی یا "اعصاب فوق" ترقوه قدامی به صورت مورب از روی ورید ژوگولار خارجی و عبور می‌کند و عصب دهی پوست را تا خط میانی تأمین می‌کنند. آنها یک یا دو رشته را به مفصل استرنوکلاویکولار می‌دهند. عصب فوق ترقوه "بینابینی یا اعصاب فوق" ترقوه میانی (nn. supraclaviculares medii؛ اعصاب فوق ترقوه) از روی قسمت میانی ترقوه ماهیچه جناغی‌پستانکی عبور می‌کند و پوست روی عضله سینه ای بزرگ (پکتورالیس ماژور) و دلتوئید
روی عضله سینه ای بزرگ (پکتورالیس ماژور) و دلتوئید تأمین می‌کند و با شاخه‌های پوستی اعصاب بین دنده ای فوقانی ارتباط برقرار می‌کند. عصب فوق ترقوه جانبی یا "اعصاب فوق ترقوه ای خلفی" به‌طور مورب از سطح خارجی عضله ذوزنقه ای و زائده سرشانه‌ای عبور می‌کند و عصب دهی پوست قسمت‌های فوقانی و خلفی شانه را تأمین می‌کند. اعصاب فوق ترقوه با هم پوست روی شانه را عصب دهی می‌کنند. اهمیت بالینی. انسداد (بلوک) عصبی فوق ترقوه هنگام انجام جراحی روی شانه مفید است و ناحیه وسیعی از پوست را بی‌حس می‌کند. اعصاب فوق ترقوه در حین جراحی
را بی‌حس می‌کند. اعصاب فوق ترقوه در حین جراحی روی ترقوه آسیب‌پذیر هستند و باید در مراحل اولیه جراحی شناسایی شوند تا خطر آسیب عصبی و نوروما کاهش یابد.
پادشاهی کامبوج () یکی از دوره‌های استقرار حکومت پادشاهی در کامبوچ پیش از تشکیل جمهوری است. کنفرانس ژنو و تهاجم ویت مین. در این دوره اگرچه کامبوج در اواخر سال ۱۹۵۳ به استقلال رسیده بود، اما وضعیت نظامی آن نابسامان باقی ماند. گروه‌های غیرکمونیست خمر به دولت ملحق شده بودند، اما فعالیت‌های کمونیست‌ها افزایش یافته بود. در آوریل ۱۹۵۴، چندین گردان ویت مین از مرز وارد کامبوج شدند. نیروهای سلطنتی با آنها درگیر شدند اما نتوانستند آنها را مجبور به عقب‌نشینی کامل کنند. کمونیست‌ها در تلاش بودند تا موقعیت چانه زنی خود را
در تلاش بودند تا موقعیت چانه زنی خود را در کنفرانس ژنو که قرار بود در اواخر آوریل آغاز شود، تقویت کنند. در کنفرانس ژنو نمایندگانی از کامبوج، ویتنام شمالی، دولت وابسته ویتنام (سلف جمهوری ویتنام یا ویتنام جنوبی)، لائوس، جمهوری خلق چین، اتحاد جماهیر شوروی، بریتانیا، فرانسه و ایالات متحده حضور داشتند. . یکی از اهداف کنفرانس بازگرداندن صلح پایدار در هندوچین بود. بحث در مورد هندوچین در ۸ مه ۱۹۵۴ آغاز شد. ویتنام شمالی تلاش کرد تا برای دولت مقاومتی که در جنوب تأسیس شده بود، نمایندگی بگیرد، اما شکست خورد. در ۲۱
شده بود، نمایندگی بگیرد، اما شکست خورد. در ۲۱ ژوئیه ۱۹۵۴، کنفرانس به توافقی مبنی بر توقف خصومت‌ها در هندوچین دست یافت. در رابطه با کامبوج، این توافقنامه تصریح کرد که تمام نیروهای نظامی ویت مین ظرف ۹۰ روز عقب‌نشینی و نیروهای مقاومت کامبوج ظرف ۳۰ روز مستقر شوند. در توافقنامه جداگانه ای که توسط نماینده کامبوج امضا شد، فرانسوی‌ها و ویت مین‌ها توافق کردند که تا اکتبر ۱۹۵۴ همه نیروها را از خاک کامبوج خارج کنند. در ازای خروج نیروهای ویت مین، نمایندگان کمونیست در ژنو خواستار بی‌طرفی کامل برای کامبوج و لائوس بودند
خواستار بی‌طرفی کامل برای کامبوج و لائوس بودند که مانع از استقرار نیروهای نظامی ایالات متحده در این کشورها شود. با این حال، در آستانه پایان کنفرانس، سم ساری، نماینده کامبوج، اصرار داشت که اگر کامبوج واقعاً مستقل باشد، نباید از درخواست هر گونه کمک نظامی که می‌خواهد منع شود (کامبوج قبلاً از ایالات متحده درخواست کمک نظامی کرده بود). کنفرانس این نکته را به دلیل مخالفت‌های شدید ویتنام شمالی پذیرفت. در توافق نهایی، کامبوج یک بی‌طرفی ضعیف را پذیرفت و متعهد شد که به هیچ ائتلاف نظامی «غیر مطابق با اصول منشور سازمان
هیچ ائتلاف نظامی «غیر مطابق با اصول منشور سازمان ملل متحد» نپیوندد توافق‌نامه کنفرانس، کمیسیون کنترل بین‌المللی (که رسماً کمیسیون بین‌المللی نظارت و کنترل نامیده می‌شود) را در تمام کشورهای هندوچین ایجاد کرد. این سازمان متشکل از نمایندگان کانادا، هند و لهستان، بر آتش‌بس، خروج نیروهای خارجی، آزادی اسیران جنگی و انطباق کلی با شرایط توافق نظارت داشت. فرانسه و بیشتر نیروهای ویت مین طبق برنامه در اکتبر ۱۹۵۴ عقب‌نشینی کردند. تحولات داخلی. توافق ژنو همچنین تصریح کرد که انتخابات عمومی باید در سال ۱۹۵۵ در کامبوج
کرد که انتخابات عمومی باید در سال ۱۹۵۵ در کامبوج برگزار شود و کمیسیون کنترل بین‌المللی باید بر آن نظارت داشته باشد. سیهانوک بیش از هر زمان دیگری مصمم به شکست دموکرات‌ها بود (که بر اساس سوابق گذشته خود انتظار می‌رفت در انتخابات پیروز شوند). شاه تلاش کرد تا قانون اساسی را اصلاح کند. در ۲ مارس ۱۹۵۵، او کناره‌گیری خود را به نفع پدرش نورودوم سوراماریت اعلام کرد. سیهانوک با در نظر گرفتن لقب سامدک (شاهزاده) توضیح داد که این اقدام برای باز گذاشتن دست او برای انجام سیاست ضروری است. شاهزاده سیهانوک برای به چالش
سیاست ضروری است. شاهزاده سیهانوک برای به چالش کشیدن دموکرات‌ها حزب سیاسی خودش را تأسیس کرد در انتخابات سپتامبر، حزب جدید سیهانوک قاطعانه دموکرات‌هاو حزب استقلال خمر سون نگوک تان را شکست داد و ۸۳ درصد آرا و تمام کرسی‌های مجلس ملی را به دست آورد.نتایج انتخابات ۱۹۵۵ به تقلب و ارعاب نسبت داده شده‌است. رای‌دهندگان با سیستم رای‌گیری شامل تکه‌های کاغذ رنگی که باید در جعبه ای قرار می‌گرفت و در معرض دید کامل شخصیت‌های سیاسی، سربازان و پلیس محلی سیهانوک قرار می‌گرفت، مرعوب شدند. در بسیاری از موارد، نتایج رای‌گیری به
مرعوب شدند. در بسیاری از موارد، نتایج رای‌گیری به سادگی جعل می‌شد، مانند موردی که ناحیه‌ای که سال‌ها سنگر ویت مین بود، حتی یک رای به چپ‌ها داده نشد. ناسیونالیسم خمر، وفاداری به پادشاه، مبارزه با بی عدالتی و فساد، و حفاظت از دین بودایی موضوعات اصلی ایدئولوژی سانگکوم بود. حزب تفسیر محافظه‌کارانه‌ای از بودیسم را اتخاذ کرد مبنی بر اینکه نابرابری‌های اجتماعی و اقتصادی بین مردم به دلیل کارکرد کارما مشروع است. برای طبقات فقیرتر، رفتار با فضیلت و مطیع، امکان به دنیا آمدن در جایگاهی بالاتر در زندگی آینده را باز
دنیا آمدن در جایگاهی بالاتر در زندگی آینده را باز می‌کند. در اوت ۱۹۵۷، سیهانوک رهبران احزاب دمکرات را برای آنچه که او آن را «مناظره» در کاخ سلطنتی خواند، احضار کرد. آنها در معرض پنج ساعت تحقیر عمومی قرار گرفتند. پس از پایان مراسم، شرکت کنندگان توسط پلیس و ارتش سیهانوک از اتومبیل خود بیرون کشیده شدند و با قنداق تفنگ مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. با شروع دهه ۱۹۶۰، مخالفت سیاسی سازمان یافته علیه سیهانوک و سانگکوم عملاً عمدتاً به صورت زیرزمینی بود. سانگکوم علیرغم دفاع از وضعیت موجود، به ویژه از منافع نخبگان
دفاع از وضعیت موجود، به ویژه از منافع نخبگان روستایی، منحصراً یک سازمان جناح راست نبود. سیهانوک تعدادی از چپ‌ها را به حزب و دولت خود دعوت کرد تا تعادلی برای جناح راست ایجاد کند برخی از این افراد از رهبران آینده خمرهای سرخ بودند. اما احزاب مستقل چپ عموماً هدف تخریب قرار گرفتند. در ۹ اکتبر ۱۹۵۹ سردبیر هفته نامه پراچاچون، نوپ بوفان در بیرون دفترش توسط پلیس امنیت ایالتی به ضرب گلوله کشته شد. در سال ۱۹۶۰، حدود ۲۰۰۰ نفر به دلایل سیاسی در یک اردوگاه در خارج از پایتخت بازداشت شدند. پرونده‌های امنیت دولتی توسط یک
بازداشت شدند. پرونده‌های امنیت دولتی توسط یک دادگاه نظامی رسیدگی می‌شد که هیچ درخواست تجدیدنظری از آن امکان \ذیر نبود. دادگاه در شش ماه اول فعالیت خود بیش از ۳۹ حکم اعدام صادر کرد و به‌طور گسترده مشخص بود که این احکام تصمیم شخصی سیهانوک بوده‌است.
مأموریت خارق‌العاده یک فیلم اکشن، دلهره‌آور و جنایی چینی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی آلن مک و آنتونی پون است. این فیلم در ۳۱ مارس ۲۰۱۷ در چین اکران شد. داستان. یک پلیس مخفی که قصد دارد به یک سندیکای قاچاق مواد مخدر نفوذ کند و آن را از درون نابود سازد. باکس آفیس. این فیلم در چین ۱۰۵ میلیون یوان فروش داشته‌است.
جامعه‌شناسی تصویری یک سنت پژوهشی است که در آن شکل‌های انسان – شبکه‌های انسان‌های وابسته به هم در حال تکامل - واحد پژوهش هستند. اگرچه این سنت بیشتر یک موضع روش‌شناختی است تا یک مکتب عملی معین. ویژگی‌های اساسی این سنت چنین است: شاید گفته شود متخصصان از این ایده‌آل الهام گرفته‌اند که مانع معمول علوم انسانی سطح بین خرد (مثلاً روان‌شناختی) و کلان (مثلاً سازمان دولتی) حذف شده و پیوندهای علّی آنها بررسی شود. در نتیجه، بسیاری از کارهای انجام شده به نام این رویکرد، ارتباط بین تغییرات روان‌شناسی و شخصیت، از یک سو، و
بین تغییرات روان‌شناسی و شخصیت، از یک سو، و تغییرات در ساختارهای کلان اجتماعی از سوی دیگر را بررسی کرده‌است. نوربرت الیاس (۲۲ ژوئن ۱۸۹۷–۱ اوت ۱۹۹۰، جامعه‌شناس آلمانی معمولاً به عنوان یک متخصص پایه‌گذار یا اولیه شناخته می‌شود بخاطر نتایج کار پیشگامانه‌اش در سال ۱۹۳۹: «فرایند تمدن‌سازی».
فرهنگ پازیریک یک فرهنگ سکایی کوچ‌نشین باستانی در عصر آهن (سده‌های ۳ تا ۶ پیش از میلاد مسیح) است که توسط آثار حفاری شده و انسان‌های مومیایی پیدا شده در خاک یخ‌زده سیبری در کوه‌های آلتای در قزاقستان و نزدیکی مغولستان شناسایی شده است. مومیایی‌های یافت‌شده در گورپشته‌ها (کورگان) دقیقا به شکل گوردخمه‌های سکایی در اوکراین، در فلاک اوکوک یافت‌شد. ‌‌آثار و بقایای انسانی زیادی در این فلات یافت شده‌است، از جمله دوشیزه یخ‌زده سیبری، که این فرهنگ از مسیرهای تجاری فراوان و کاروان‌های بازرگانانی در حال عبور از این منطقه
و کاروان‌های بازرگانانی در حال عبور از این منطقه بهره می‌برند. پازیریک‌ها زندگی پرتنش و جنگجویانه‌ای داشتند به دلیل درگیری با اقوام گوناگون پیرامون که در نهایت منجر به نابودی این فرهنگ گردید. فرهنگ پازیریک پیش از «فرهنگ ارژان» (دوره اولیه سکاها، سده هشتم-هفتم پیش از میلاد) بوده است. باستان‌شناسی. گورستان‌های دیگر کورگان مرتبط با فرهنگ شامل گورستان‌های بشادر، توئکتا، اولاندریک، پولوسماک و برل است. تاکنون هیچ مکان شناخته شده‌ای از سکونتگاه‌های مرتبط با تدفین‌ها وجود ندارد که نشان دهنده سبک زندگی صرفاً عشایری
وجود ندارد که نشان دهنده سبک زندگی صرفاً عشایری است. به دلیل یخ‌زدگی عجیب آب و هوایی، برخی از تدفین‌های آلتای، به ویژه دفن‌های سده پنجم پیش از میلاد در گورهای پازیریک و مکان‌های همجوار مانند کاتاندا، شیبه و توئکت بوسیله یک لایه محافظ یخ ایزوله شده‌اند که موجب محافظت مواد آلی آنها از تغییرات آب و هوایی خارجی شده است. گورهای پازیریک شامل اجساد اسب‌ها و یک مرد مومیایی شده بود که بدنش با خالکوبی‌هایی از نقوش حیوانات پوشیده شده بود. بافته‌های قابل توجه به دست آمده از گورهای پازیریک شامل کهن‌ترین فرش پشمی جهان،
از گورهای پازیریک شامل کهن‌ترین فرش پشمی جهان، کهن‌ترین ابریشم‌دوزی چینی و دو تکه پارچه بافته شده ایرانی (موزه ارمیتاژ ایالتی، سن پترزبورگ) است. در آثار بدست آمده گاهی نشانه‌هایی از فرهنگ هخامنشی، آشوری و اورارتویی از خاورمیانه باستان دیده می‌شود.&lt;ref name="Central-Asian-arts/Visual-arts"&gt;&lt;/ref&gt; آنالیز دی‌ان‌ای. نمونه‌های DNA به دست آمده از بقایای مردهای پازیریک نشان داد که آنها متعلق به کلاد هستند. تنها دو مرد پازیریک عضو بودند. تجزیه و تحلیل ژنتیکی اتوزومی بقایای پازیریک نشان داد که نمونه‌ها
اتوزومی بقایای پازیریک نشان داد که نمونه‌ها عمدتاً حاوی یک بخش مربوط به دیرین‌سیبری و نگاناسان‌ها، بیش از یک زیرلایه شکارچی-گردآورنده اروپایی است.
تیجس دالینگا (زاده ۳ اگوست ۲۰۰۰) یک بازیکن فوتبال اهل هلند است. که برای باشگاه فوتبال بولونیا در پست مهاجم بازی می‌کند.
کیم ته وو (؛ زادهٔ ۱۵ آوریل ۱۹۷۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. پس از پیشرفت خود با ایفای نقش در فیلم جنگی بسیار موفق "منطقه امنیتی مشترک"، کیم بیشتر به خاطر نقش‌های اصلی در فیلم‌های هنری مانند فیلم‌های به کارگردانی هونگ سانگ سو به نام‌های "زن آیندهٔ مرد است"، "زنی در ساحل" و "انگار همه چیز رو میدونی" شناخته می‌شود. از آثاری که در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به فیلم "چهره‌خوان" و مجموعه‌های تلویزیونی "عشق یک کتاب پاداش است"، "بیدار" و "آقای ملکه" اشاره کرد.
باز درنایی گونه‌ای از پرندگان شکاری از خانواده بازان است. در سرده تک‌نماد "Geranospiza" است. آرایه‌شناسی. باز درنایی قبلاً چندین گونه بود که به‌تازگی یکپارچه شد. این گونه‌ها اکنون به عنوان زیرگونه تعیین می‌شوند. با این حال، رنگ بدن به‌طور تدریجی متفاوت است، و در حال حاضر پذیرفته شده است که آنها از یک گونه تشکیل شده‌اند. همچنین دو گونه از بازسنقر در آفریقا از سرده بازسنقر وجود دارد که اگرچه از نظر ریخت‌شناسی و رفتاری مشابه هستند، اما ارتباط نزدیکی با هم ندارند. آنها نمونه خوبی از فرگشت هم‌گرا هستند. باز
آنها نمونه خوبی از فرگشت هم‌گرا هستند. باز درنایی شامل زیرگونه‌های زیر است: زیستگاه و پراکندگی. بازهای درنایی در مناطق پست استوایی در لبه جنگل‌ها حضور دارند و تقریباً همیشه ارتباط نزدیکی با آب دارند. این پرنده در آرژانتین، بلیز، بولیوی، برزیل، کلمبیا، کاستاریکا، اکوادور، السالوادور، گویان فرانسه، گواتمالا، گویان، هندوراس، مکزیک، نیکاراگوئه، پاناما، پاراگوئه، پرو، سورینام، ترینیداد، اروگوئه و ونزوئلا یافت می‌شود. آنها مهاجر فورانی و دارای مهاجرت محلی هستند که احتمالاً در واکنش به تغییر شرایط آب در حال حرکت
احتمالاً در واکنش به تغییر شرایط آب در حال حرکت هستند. رفتار. این بازها اغلب با اسکن کردن از نشیمنگاه یا از روی بال و با شیرجه آرام طعمه را شکار می‌کنند. با این حال، آنها به دلیل داشتن استخوان‌های مچ پا «دو مفصلی» قابل توجه هستند، که به آنها اجازه می‌دهد تا به حفره‌های درختان برسند و طعمه را بیرون بکشند، آنها این ویژگی را تنها با سرده بازسنقرهای آفریقایی (Polyboroids) مشترک هستند. طعمه اصلی آنها مهره‌داران کوچک، به‌ویژه جوندگان، خفاش‌ها، مارمولک‌ها، مارها، و پرندگان کوچک هستند، اما آنها همچنین به خوردن
و پرندگان کوچک هستند، اما آنها همچنین به خوردن حشرات بزرگتر و سایر بندپایان و حلزون‌ها شناخته‌شده هستند. در طول زادآوری، آشیانه‌ها در تاج درختان، اغلب در توده‌های ثعلبیان یا سایر گیاهان هوازی ساخته می‌شوند. لانه یک فنجان کم عمق از شاخه‌ها است که از ارتفاع ۱۰ تا ۲۵ متری روی درخت قرار دارد. دسته‌تخم‌ها معمولاً ۱–۲ تخم سفید یا مایل به آبی هستند. حفاظت. باز درنایی در هیچ‌کجا به‌طور خاص فراوان نیست، اما هنوز هم به‌طور گسترده پراکندگی دارد. با این حال، در مکزیک تهدیدشده، در السالوادور در خطر انقراض و در آرژانتین
در السالوادور در خطر انقراض و در آرژانتین در ریسک کمتر پنداشته می‌شود.
کوه شره‌زول به کُردی شه‌ره‌زۊل در ناحيهٔ ایوان در ۲۳ کيلومترى شمال غربی شهرستان ايلام واقع شده‌است. ارتفاع اين کوه حدود ۲۰۵۰ متر است و به صورت رشتهٔ نسبتاً طويلى به درازاى ۴۱ و پهناى متوسط ۵ کيلومتر از شمال غربى به جنوب شرقى امتداد و گسترش يافته است. چشمه دهستان سراب، سراب خوران، چشمه های "دانوک، پلنگ کُنام، دِرِگْ ، وِنیت، چَفْتَه" و همچنین چشمه های سیاهگل ایوان که اصلی ترین شاخه رودخانه گنگیر می باشد از این کوه سرچشمه می‌گیرند. شهرستان چوار در جنوب و دهستان‌های سراب بازان و مرکزی در دامنه‌های شمالی این
سراب بازان و مرکزی در دامنه‌های شمالی این کوه جای گرفته‌اند. بخش شمال غربی آن از جنگلهای بلوط پوشیده شده‌است. رودخانه‌های گنگیر ایوان، کلال‌رود، کزاب و مورت از این کوه سرچشمه می‌گیرند.
لشکر صد و سی و هفتم پیاده‌نظام یکی از لشکرهای پیاده‌نظام نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تاریخچه عملیاتی. شوروی. لشکر صد و سی و هفتم پیاده‌نظام در جریان عملیات بارباروسا، در نبردهای ناحیه یلنیا بین ۱۸ اوت تا ۵ سپتامبر سال ۱۹۴۱ متحمل حدود ۲ هزار تن تلفات شد.
عربی یک بلاک یونی‌کد است که شامل حروف استاندارد و رایج‌ترین نشانه‌های خط عربی و عددنویسه‌های عربی شرقی است.
کوه بانکول در شمال ایلام با مختصات ۳۳٫۸۶۵۲° N, 46.3721° E واقع شده و ارتفاعش ۲۳۰۴ متر است. این کوه از شمال غربی به سوی جنوب شرقی با طول ۳۰ کیلومتر و با عرض متوسط شش کیلومتر کشیده شده‌است. رودخانه‌های مورت، گنگیر و آب زنگوان از این کوه سرچشمه می‌گیرند. این کوه دارای جنگل است و از سوی جنوب شرقی به کوه مانشت می‌پیوندد. جادهٔ کرمانشاه به ایلام از غرب کوه بانکول می‌گذرد. موقعیت. این رشته‌کوه از شمال و شمال شرق مشرف به شهرستان ایوان است و از جنوب و جنوب غرب به شهر آسمان‌آباد و در نهایت به کوه مانشت در شهرستان‌های
آسمان‌آباد و در نهایت به کوه مانشت در شهرستان‌های چرداول و ایوان می‌پیوندد. این منطقه دارای جنگل‌های بلوط و مرتع است که به علت عبور جادهٔ ایلام-سرابله و همواری نسبی، وسعت قابل توجه و امکان دسترسی سهل و آسان به آن، در فصل بهار قابلیت پذیرش جمعیت بسیار زیادی را به‌وجود آورده و یکی از مکان‌های اکوتوریسم طبیعی در غرب ایران است. در روزهای تعطیلات بهاری بسیاری از مردم منطقه با برپایی کمپ‌ها و چادرهای موقت، مدتی را در جنگل‌ها و ارتفاعات این منطقه می‌گذرانند. تهدیدات زیست‌محیطی. منابع طبیعی زیست‌بوم بانکول در
زیست‌محیطی. منابع طبیعی زیست‌بوم بانکول در سال‌های اخیر به شدت مورد تهدید قرار گرفته‌است. از جمله موارد بسیار مهم در این زمینه، تغییر کاربری منابع طبیعی آن با اهداف صنعتی و غیر صنعتی است. تصاویر زیر دو نمونه از موارد تغییر کاربری و تخریب کامل جنگل در طول ۲۰ سال گذشته را نشان می‌دهد. تعامل انسان برای کسب منفعت شخصی یا سوءمدیریت در چنین مواردی می‌تواند عواقب ناگواری برای جنگل‌های بانکول به همراه داشته باشد.
لشکر دویست و شصت و سوم پیاده‌نظام یکی از لشکرهای پیاده‌نظام نیروی زمینی آلمان در دوره رایش سوم بود که در جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تاریخچه عملیاتی. شوروی. لشکر دویست و شصت و سوم پیاده‌نظام در جریان عملیات بارباروسا، در نبردهای ناحیه یلنیا در ماه اوت سال ۱۹۴۱ در عرض یک هفته متحمل حدود ۱۲۰۰ تن تلفات شد.
دوشیزۀ یخ‌زدۀ سیبری که با نام‌های دوشیزۀ یوکوک (به روسی: Принце́сса Уко́ка)، دوشیزۀ آلتای، دِووچکا و اوچی-بالا (به روسی: Очы-бала، قهرمان زن یک حماسۀ آلتایی) نیز شناخته می‌شود، مومیایی زنی متعلق به سدۀ پنجم پیش از میلاد، که در سال ۱۹۹۳ در کورگان گورهای پازیریک در جمهوری آلتای روسیه یافت شد. این یافته از مهم‌ترین یافته‌های باستان شناسی روسیه در اواخر قرن بیستم بود. در سال ۲۰۱۲ او به آرامگاه ویژه در موزۀ ملی جمهوری‌خواهان در گورنو-آلتایسک منتقل شد. دیباچه. بقایای مومیایی شده «دوشیزه یخی»، یک زن سکایی-سیبریایی
مومیایی شده «دوشیزه یخی»، یک زن سکایی-سیبریایی که در قرن پنجم پیش از میلاد در استپ های اوراسیا زندگی می‌کرد، بدون دستکاری در یک اتاق دفن زیرزمینی پیدا شد. ناتالیا پولوسماک و تیمش دوشیزه یخی را در تابستان ۱۹۹۳، زمانی که او پژوهشگر ارشد موسسه باستان شناسی و قوم نگاری روسیه در نووسیبیرسک بود، کشف کردند. این فصل چهارم پولوسماک بود که در فلات یوکوک کار می‌کرد، جایی که موسسه تحقیقات خود را در مورد سکونت‌گاه‌های نخستین در جنوب سیبری ادامه می‌داد. نزدیک به دو دهه بعد، منابع کمی به زبان انگلیسی برای کشف مهم موجود
بعد، منابع کمی به زبان انگلیسی برای کشف مهم موجود است: مقاله نشنال جئوگرافیک پولوسمک از اکتبر سال ۱۹۹۴، و یک مستند بی بی سی (۱۹۹۷) با حضور پولوسماک و اعضای تیمش، آموزنده‌ترین و در دسترس‌ترین آن‌ها هستند. دختر یخی نماینده فرهنگ پازیریک بود که میان قرن های ۶ الی ۲ پیش از میلاد در استپ سیبری زندگی می‌کرد. مقبره دوشیزه یخ‌زده در فلات یوکوک در نزدیکی مرز چین، در جمهوری خودمختار آلتای فعلی پیدا شد. این فلات، بخشی از استپ های اوراسیا، با آب و هوای خشن و خشک مشخص می‌شود. این منطقه توسط مردم محلی به عنوان «لایه دوم
این منطقه توسط مردم محلی به عنوان «لایه دوم بهشت» شناخته می شود، یک پله بالاتر از مردم عادی و حوادث. دامداران امروزی آلتای هنوز گوسفندها و اسب‌های خود را در طول زمستان به فلات می‌آورند زیرا باد شدید برف را از روی چمن‌ها می‌برد و علی‌رغم دمای یخبندان، زمین چرا برای حیوانات فراهم می‌کند.
ادوارد بیبینز آولینگ (زاده ۲۹ نوامبر ۱۸۴۹ - درگذشته ۲ اوت ۱۸۹۸) مربی برجسته زیست‌شناسی و سخنگوی محبوب تکامل داروینیسم، بی‌خدایی و سوسیالیسم بود. آولینگ نویسنده کتاب‌ها و جزوه‌های متعدد و از اعضای بنیانگذار اتحادیه سوسیالیست و حزب کارگر مستقل بود. او همسر النور مارکس، کوچکترین دختر کارل مارکس بود. زندگی‌نامه. سال‌های اول. آولینگ در ۲۹ نوامبر ۱۸۴۹ در استوک نیوینگتون متولد شد، وی پنجمین فرزند از هشت فرزند کشیش توماس ویلیام باستر آولینگ (۱۸۱۵–۱۸۸۴) بود، همسرش، مری آن (متوفی ۱۸۷۷)، دختر توماس گودال، کشاورز و
مری آن (متوفی ۱۸۷۷)، دختر توماس گودال، کشاورز و مسافرخانه‌دار اهل ویسبچ، کمبریج‌شر بود. آولینگ در مدرسه تاونتون تحصیل کرد و در سال ۱۸۶۷ آموزش پزشکی در کالج دانشگاهی لندن را آغاز کرد. او در سال ۱۸۷۰ با مدرک کارشناسی جانورشناسی فارغ‌التحصیل شد. آولینگ تدریس زیست‌شناسی و سخنرانی در علوم را در دانشگاه کینگز لندن آغاز کرد، اما به دلیل بی‌دینی خود نتوانست پیشرفت کند و از دیدگاه‌های چپ حمایت کرد. او سپس سال ۱۸۸۲ در بیمارستان لندن، در مورد آناتومی و بیولوژی سخنرانی کرد. در ۳۰ ژوئیه ۱۸۷۲، Aveling با وارث ایزابل
کرد. در ۳۰ ژوئیه ۱۸۷۲، Aveling با وارث ایزابل کمبل فرانک (۲۲ نوامبر ۱۸۴۹–۱۲ سپتامبر ۱۸۹۲) ازدواج کرد، اما این ازدواج تنها دو سال طول کشید تا اینکه آنها دوستانه از هم جدا شدند. به گفته آولینگ، علت این جدایی این بود که ایزابل نمی‌توانست از دیدگاه‌های الحادی خود پیروی کند، اگرچه شایعاتی وجود داشت که او به خاطر پول با او ازدواج کرده بود. آنها طلاق نگرفتند و ازدواج با مرگ او به پایان رسید. از ۱۸۷۲ تا ۱۸۷۶، آولینگ معلم فیزیک و گیاه‌شناسی در مدرسه دخترانه کالج شمالی لندن بود. در ۱۸۸۰، آولینگ بیش از صد سخنرانی در
لندن بود. در ۱۸۸۰، آولینگ بیش از صد سخنرانی در زمینه آزاداندیشی ارائه کرد و به عنوان نایب رئیس انجمن ملی سکولار انتخاب شد. وی مجله انسان‌گرای سکولار، آزاداندیشی را هنگامی ویراستار کرد که سردبیر بنیانگذار آن جورج ویلیام فوت در سال ۱۸۸۳ به جرم کفر به زندان افتاد. زندگی سیاسی. در نوامبر ۱۸۸۲ او به عنوان نماینده وست مینستر در هیئت مدیره مدرسه لندن انتخاب شد. در سال ۱۸۸۴، آولینگ با النور «توسی» مارکس، دختر کارل مارکس ازدواج کرد و بدین ترتیب به حلقه داخلی سوسیالیسم بریتانیایی وارد شد. متعاقباً در سال ۱۸۸۴،
بریتانیایی وارد شد. متعاقباً در سال ۱۸۸۴، آولینگ و النور هر دو به عضویت شورای اجرایی فدراسیون سوسیال دموکرات انتخاب شدند. این موقعیت موقتی به نظر می‌رسید، زیرا این زوج در پایان سال به همراه ویلیام موریس و بلفورت بکس از SDF جدا شدند، که باعث شکاف شدید جامعه سوسیالیستی شد.
محمدرضا جودت ( – ) معمار، نقاش و مترجم ایرانی و از مؤسسان تالار ایران (قندریز) بود. زندگی‌نامه. محمدرضا جودت در سال ۱۳۱۸ در اردبیل زاده شد. او پس از گذراندن دوره ابتدایی و دبیرستان در سال ۱۳۴۰ در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران رشته نقاشی را ناتمام رها کرد و از رشته معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی با مدرک کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل شد. وی عضو هیات علمی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه شهید بهشتی، مدیرعامل شرکت مهندس مشاور جودت و همکاران، عضو هیات امنای انجمن مفاخر معماری ایران و از موسسان تالار ایران
انجمن مفاخر معماری ایران و از موسسان تالار ایران (قندریز) بود. جودت همزمان در دفتر طراحی خود با عنوان «جودت و همکاران» آثار بسیاری از خود به جای گذاشت که از آن جمله می‌توان به طراحی دانشکده پزشکی و پیراپزشکی سمنان، طراحی دانشکده پزشکی سنندج و مجتمع‌های مسکونی مختلف در تهران یاد کرد.
آنتونیو فرانچسکو دیوید آمبروجیو روزمینی-سرباتیِ (به ) آمرزیده (؛ متولد روورتو، ۲۵ مارس ۱۷۹۷ میلادی - استرسا، ۷۱ ژوئیه ۱۸۵۵ میلادی) یک کشیش کاتولیک رومی و فیلسوف ایتالیایی بود. او مؤسسهٔ خیریهٔ روزمینین را تأسیس کرد که عنوان رسمی آن «مؤسسه خیریه» یا ، به معنای «جامعه‌ای به نام خیریه» بود. وی پیشگام مفهوم عدالت اجتماعی بود و از شخصیت‌های اصلی کاتولیک‌های لیبرال ایتالیا به حساب می‌آمد. آلساندرو مانزونی، رزمینی را تنها نویسنده معاصر ایتالیایی می‌دانست که نوشته‌هایش ارزش خواندن دارد. زندگی‌نامه. آنتونیو رزمینی
ارزش خواندن دارد. زندگی‌نامه. آنتونیو رزمینی سرباتی در ۲۴ مارس ۱۷۹۷ در روورتو، در تیرول اتریش متولد شد. وی در پوهنتون (دانشگاه) پادوآ تحصیل کرد و در ۲۱ اپریل ۱۸۲۱، در چیوگیا به عنوان کشیش منصوب شد. در سال ۱۸۲۲ دکترای الهیات و حقوق کَنون را دریافت کرد. در این مدت رزمینی "اصل انفعال" خود را تدوین کرد. رزمینی احساس کرد که مجبور است از خود بپرسد: آیا برنامه‌های من بیشتر از تمایل ذهنی من برای انجام کار خوب نشأت می‌گیرند یا از میل به انجام اراده خدا؟ " با تأمل در این راه، رزمینی این اصل را در دو بخش بیان کرد:
در این راه، رزمینی این اصل را در دو بخش بیان کرد: آماده انجام هرگونه کار خیر باشید، اما فقط تا زمانی که مشیت خدا بر آن باشد. در این میان، خود را در تعهد به تغییرِ مستمر غرق کنید و به دنبال اصلاح زندگی خود باشید. انستیتوت خیریه. در سال ۱۸۲۸ میلادی، او در مونته کالواریو در نزدیکی دومودوسولا، یک انجمن مذهبی جدید با عنوان مؤسسه خیریه که عموماً از آن به عنوان رزمینینز یاد می‌شود، تأسیس کرد. در پاییز ۱۸۳۰ میلادی او نظارت بر قانون را در کالواریو آغاز کرد و از ۱۸۳۴ میلادی تا ۱۸۳۵ میلادی مسئولیت یک بخش کلیسایی در
میلادی تا ۱۸۳۵ میلادی مسئولیت یک بخش کلیسایی در روورتو را بر عهده داشت. موسسات خیریه بعدی در استرسا و دومودوسولا تأسیس شدند. اساسنامه مؤسسه با ارائه به پاپ گریگوری شانزدهم در ۲۰ دسامبر ۱۸۳۸ میلادی تأیید شد. این مؤسسه به سرعت در انگلستان و ایتالیا گسترش یافت و درخواست‌ها برای ایجاد موسسات از کشورهای مختلف ارائه می‌شدند. اعضا ممکن بود کشیش یا افراد عادی باشند که خود را وقف موعظه، آموزش جوانان و کارهای خیریه جهانی-مادی، معنوی و فکری کرده‌اند. آن‌ها در ایتالیا، انگلستان، ایرلند، فرانسه، ولز، نیوزلند، کنیا،
انگلستان، ایرلند، فرانسه، ولز، نیوزلند، کنیا، تانزانیا، هند، ونزوئلا و ایالات متحده کار می‌کنند. در لندن آن‌ها به کلیسای تاریخی سنت اتلدردا، ایلی پلاس، هولبورن متصل بودند. در سال ۱۹۶۲، مکتب پسرانه کالج رزمینی در اوکلند نیوزلند توسط پدر کچساید تأسیس شد. رزمینی به عنوان مشاور سیاسی دولت وقت پیمونت در سمت خود باقی ماند. در اگست ۱۸۴۸، او توسط چارلز آلبرت، پادشاه پیمونت، به رم فرستاده شد تا حمایت پاپ را برای حمایت از ایتالیا و مقابله‌گری با اتریش جلب کند. رزمینی برای خدمت در کوریای رومی پاپ پیوس نهم، به عنوان
برای خدمت در کوریای رومی پاپ پیوس نهم، به عنوان نخست‌وزیر ایالات پاپی دعوت شد. او در مبارزات فکری شرکت کرد که هدفشان رهایی از سلطه اتریش بود، اما به عنوان یک مشاور کلیسایی و دیپلمات مورد اعتماد، آغازگر جنبشی نبود که به آزادی و وحدت ایتالیا ختم شد. در واقع، در حالی که مشتاق رهایی ایتالیا از سلطه اتریش بود، هدف وی ایجاد کنفدراسیون ایالت‌های این کشور بود که می‌خواست تحت کنترل پاپ باشد. با تأسیس جمهوری روم، پاپ اعظم ناچار به فرار شد و از مشاور سابق خود در مسائل سیاسی جدا گردید. شرایط سیاسی ناپایدار، انطباق
سیاسی جدا گردید. شرایط سیاسی ناپایدار، انطباق پروژه‌های متفاوت این دو نفر را بسیار دشوار کرد. اصلاحات بدیع اجتماعی و حقوقی، هرچند اندک، قربانی نیازهای ضروری و فوری برای دفاع از برتری قوای موقتی کلیسا شد. نوشتارها. آثار رزمینی، "از پنج زخم کلیسای مقدس" و "قانون اساسی عدالت اجتماعی،" (آثارش را در ذیل مقاله ببینید) مخالفت‌های زیادی را به ویژه در میان یسوعیان برانگیخت و در سال ۱۸۴۹ میلادی در فهرست کتب ممنوعه قرار گرفتند. رزمینی بلافاصله تسلیم شدن خود را اعلام کرد و در استرسا در لاگو مگیور بازنشسته شد و در