payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طبقه‌بندی سامنیوم نامشخص است، به دلیل مشکلات طبقه‌بندی یک تاکسون که فقط از چنین نمونه جوانی شناخته شده‌است. بیشتر دیرینه شناسان آن را به عنوان عضوی از آراسته‌آروارگان، خانواده ای از تهی‌دم‌خزندگان، طبقه‌بندی کرده‌اند، اما دیرینه‌شناس Adrea Cau پیشنهاد کرده‌است که ممکن است متعلق به تیزدندان‌خزندگان، خانواده ای از گوشت‌خزندگان باشد.
ادوارد اتکینسون (Edward Atkinson) (10 فوریه ۱۸۲۷ – ۱۱ دسامبر ۱۹۰۵)، یک اقتصاددان، مخترع و بنیان‌گذار انجمن ضد-امپریالیستی آمریکا بود. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. ادوارد اتکینسون در بروکلاین، ماساچوست به‌دنیا آمد و در مدارس خصوصی درس خواند. او یک دکترای تخصصی (Ph.D) از کالج دارتموث و یک دکترای افتخاری (LL.D) از دانشگاه کارولینای جنوبی به‌دست‌آورد. یک دهه قبل از جنگ داخلی، اتکینسون یک کارآفرین موفق و رئیس اجرایی چندین کارخانه نخ و پارچه پیشتاز در نیو انگلند بود. بعدها، او رئیس شرکت بیمه دوطرفه تولیدکنندگان
بود. بعدها، او رئیس شرکت بیمه دوطرفه تولیدکنندگان بوستون (Boston Manufacturers Mutual Insurance Company) و شرکت بیمه متقابل بایلر بوستون (Mutual Boiler Insurance Company of Boston) شد. اتکینسون با ماری کارولین هیث در ۱۸۵۵ میلادی ازدواج کرد؛ آن‌ها ۹ فرزند داشتند، ۷ تن آن‌ها زنده مانده و بزرگ شدند. یکی از پسران وی به‌نام رابرت ویتمن اتکینسون (۱۸۶۸ – ۱۹۳۴ میلادی) یک موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز بود که شهرت خود را با ساختن آهنگ «محفل در سالن آدم‌های مجزا» که یک والس مشهور دهه ۱۸۹۰ با شعر جی. ویندل جونیور بود،
والس مشهور دهه ۱۸۹۰ با شعر جی. ویندل جونیور بود، به‌دست‌آورد. در ۱۸۸۶ میلادی، اتکینسون اجاق پیشرفته به‌نام «دیگ الادین» که یک دیگ آرام-پز با استفاده از کم‌ترین مواد سوخت و شبیه اصل استفاده شده در کراک-پات (آرام‌پز) مدرن بود، را اختراع کرد. فعالیت سیاسی. اتکینسون با حمایت از حزب خاکِ آزاد و کمیته حراست از بوستون که سازمانی برای کمک به برده‌های فراری بود، با برده‌داری مبارزه کرد. او که از مصالحه بیش از حد خسته شده بود، شروع به جمع‌کردن پول برای خریداری تفنگ و تسلیحات نمود تا از نیروهای شبه نظامی و شورشی جان
تسلیحات نمود تا از نیروهای شبه نظامی و شورشی جان براون حمایت نماید. در ۱۸۶۶ میلادی، او به عنوان نماینده در گردهمایی اتحاد ملی که در فیلادلفیا برگزار می‌گردید انتخاب شد، اما او در مباحث این گردهمایی اصلاً شرکت نکرد. وی در ۱۸۷۹ میلادی به عنوان عضو فرهنگ‌ستان هنر و علوم آمریکا انتخاب گردید. او از نظریات آدم اسمیت، ریچارد کوبدین و جان برایت الهام گرفت و به یک مبلغ پیشتاز برای تجارت آزاد مبدل شد. از جهات مختلف او را می‌توان به عنوان همتای آمریکایی فردریک باستیا توصیف کرد. او علیه نظریات تورم‌گرایانه ویلیام
توصیف کرد. او علیه نظریات تورم‌گرایانه ویلیام جنینگز برایان و دیگران اعتراض نمود، اما برخلاف برخی‌ها، طرف‌دار غیر ملی سازی کامل یا شخصی‌سازی پول بود. او در انتخابات به نفع گروور کلیولند کمپین کرد و در تکت انتخاباتی حزب دموکرات ملی مربوط به کلیولند در ۱۸۹۶ میلادی شرکت کرد. او از سیاست‌های استعمارگرایانه و امپریالیستی حکومت‌های مک‌کینلی و روزولت در آغاز جنگ اسپانیا و آمریکا متنفر شده بود. او با فعالیت تمام وقت در انجمن ضد-امپریالیتسی آمریکا، به این سیاست‌ها واکنش نشان داده و مخالف دخالت ایالات متحده علیه
واکنش نشان داده و مخالف دخالت ایالات متحده علیه اسپانیا در کوبا و فیلیپین بود. زمانی که معاون این سازمان بود، اتکینسون به وزارت جنگ ایالات متحده نامه‌ای نوشته و درخواست فهرست از سربازانی را نمود که درحال خدمت در فیلیپین هستند تا او جزوه‌های که خودش چاپ کرده بود را به آن‌ها بفرستد. به دلیل عدم دریافت پاسخ از طرف وزارت، اتکینسون به رسانه‌ها اعلام کرد که او کاپی‌های از جزوه‌های خود را به جنرال لاوتون، جنرال میلر، جنرال اوتیس، فرمانده ارشد نیروی دریایی به‌نام دیوری، جی.اف. باس و به جیکوب شورمان و دین ورسیسترر
جی.اف. باس و به جیکوب شورمان و دین ورسیسترر در کمیسیون فیلیپین می‌فرستد. در ۱۷ فوریه ۱۸۹۹ میلادی، ادوارد اتکینسون سه جزوه را فرستاد تا حق شهروندان آمریکایی برای آزادی استفاده از پُست را محک بزند: رئیس عمومی خدمات پُستی ایالات متحده، چالرز اموری اسمیت دستور داد تا این جزوه‌ها در سانفرانسیسکو ضبط شوند و آن‌ها را آشوب‌انگیز خواند. دادستان کل ایالات متحده اشاره کرد که او می‌تواند اتکینسون را به اتهام خیانت ملی و آشوب‌انگیزی محکوم کند اما برخلاف آن تصمیم گرفته شد، چون مقامات ترس داشتند که محکوم نمودن وی تنها
شد، چون مقامات ترس داشتند که محکوم نمودن وی تنها می‌تواند این مرد ۷۲ ساله را به یک جاویدنام وطن مبدل کند. رسانه‌های طرف‌دار توسعه در ایالات متحده، اتکنسیون را یک «کاپرهید امروزی» خواندند. ظاهراً اتکینسون از این شهرت خود لذت می‌برد و به‌طور طنزآمیز و فراوان از اداره حکومتی برای جلب توجه ملت به جستارهای وی و افزایش تقاضا در هر ایالات، سپاس‌گذاری کرد. مرگ و میراث. ادوارد اتکینسون در ۱۱ دسامبر ۱۹۰۵ درگذشت. او هنگام مرگش ۷۸ ساله بود. مقاله‌های اتکینسون در انجمن تاریخی ماساچوست نگهداری می‌شود و شامل ۳۲ کارتون و
تاریخی ماساچوست نگهداری می‌شود و شامل ۳۲ کارتون و شش جلد آثار منظم می‌باشد. آثار. اتکینسون برای تقریباً چهاردهه، به‌طور فعالانه مشغول توزیع جزوه‌های بود که او در مورد بانک‌داری، رقابت، تولید نخ و پارچه، قانون‌گذاری اقتصادی، جلوگیری از آتش‌سوزی، آموزش صنعتی، پرسش پول و تعرفه نوشته بود. علاوه بر یک سری جزوه‌های ۱۸۹۹ وی که در سراسر ایالات متحده پخش گردیده و با عنوان «ضد امپریالیستی» شناخته می‌شد، سایر کارهای وی شامل:
مسجد بی‌لر () مسجدی واقع در ایچری‌شهر (بخش قدیمی باکو) که متعلق به قرن نوزدهم است و به‌عنوان یک اثر تاریخی و معماری با اهمیت محلی در جمهوری آذربایجان شناخته می‌شود. این مسجد به دستور کابینه وزرای جمهوری آذربایجان در ۲ اوت ۲۰۰۱، با تصویب تصمیم شماره ۱۳۲، به فهرست آثار تاریخی و فرهنگی غیرمنقول با اهمیت محلی اضافه شده است. در حال حاضر، موزه امانات مقدس در این مسجد فعالیت می‌کند. تاریخچه. دوران اولیه. مسجد بَیلَر در سال ۱۸۹۵ در شمال غربی ایچری‌شهر، نزدیک به دروازه مراد از مجموعه کاخ‌های شروان‌شاهان، ساخته شد.
مراد از مجموعه کاخ‌های شروان‌شاهان، ساخته شد. این مسجد به دلیل ساخته شدن به سفارش برخی از بیگ‌های مشهور باکو، به این نام شهرت یافت. هزینه ساخت مسجد توسط پسران محمد هاشم الباکویی، یعنی حاجی بابا و حاجی جواد، همچنین میلیونر معروف، مرتضی مختاروف تأمین شد. معمار مسجد سید حسین بود و کتیبه‌های مسجد توسط خطاطان ابراهیم شیروانی، میر علی النقی و میر تقی نگاشته شدند. این مسجد آخرین مسجدی است که در ایچری‌شهر ساخته شده است. پس از اشغال شوروی در آذربایجان، در سال ۱۹۲۸ مبارزه با مذهب رسماً آغاز شد. در دسامبر همان سال،
مبارزه با مذهب رسماً آغاز شد. در دسامبر همان سال، کمیته مرکزی حزب کمونیست آذربایجان بسیاری از مساجد، کلیساها و کنیسه‌ها را به انجمن‌های آموزشی تبدیل کرد. تعداد مساجد از ۳۰۰۰ در سال ۱۹۱۷ به ۱۷ در سال ۱۹۳۳ کاهش یافت. مسجد بَیلَر نیز در این دوره برای عبادت بسته شد و به یک سالن ورزشی تبدیل شد. پس از استقلال. پس از احیای استقلال آذربایجان، این مسجد طبق تصمیم شماره ۱۳۲ کابینه وزرای جمهوری آذربایجان در ۲ اوت ۲۰۰۱، به فهرست آثار تاریخی و فرهنگی با اهمیت محلی اضافه شد. در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، به دعوت ارگان دولتی
شد. در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، به دعوت ارگان دولتی حفاظت تاریخی-معماری ایچری‌شهر، کارشناس مرمت معروف اتریشی، اریک پومر، برای بازسازی مسجد دعوت شد. در این بازسازی، مرکز هنرهای سنتی ایچری‌شهر نیز مشارکت داشت و درب‌ها و پنجره‌های مسجد با عناصر معماری تزئین شدند. پس از بازسازی، از سال ۲۰۱۶ موزه امانات مقدس در این مسجد آغاز به کار کرد. در این موزه نسخه‌های قدیمی قرآن و دیگر کتب دینی به نمایش گذاشته شده‌اند. ۷۳ نسخه قرآن، ۷ کتاب دینی و ۱۹ شیء مذهبی به‌طور کلی ۹۹ قطعه در این موزه به نمایش گذاشته شده‌اند. صفحات
قطعه در این موزه به نمایش گذاشته شده‌اند. صفحات کتاب‌های محافظت‌شده از آتش و قرآن مربوط به مسجد دربند که توسط آخوند روی دیوار نوشته شده و محافظت شده است، از جمله جاذبه‌های جالب توجه هستند. این امانت‌ها از کتابخانه‌ها و اموال شخصی در مناطق مختلف آذربایجان که دچار آتش‌سوزی شده‌اند، کشف و جمع‌آوری شده‌اند. معماری. این مسجد از نظر اندازه و ساختار با سایر بناهای مذهبی متفاوت است. در ساخت آن اصول معماری اروپایی، شرقی و محلی به کار گرفته شده است. قسمت بالای مناره با عناصر تزئینی غرب اروپا تزئین شده است. ارتفاع
با عناصر تزئینی غرب اروپا تزئین شده است. ارتفاع مناره ۲۵ متر است. نمای کلی سالن شامل سه ناو است که به سبک کلیساها (سالی که به وسیله ستون‌ها به سه بخش تقسیم شده است) طراحی شده است. در ورودی و محراب مسجد از مصالح سنگی و نمونه‌های هنر سنگ‌تراشی هنری استفاده شده است. این بنا بر روی مکان مسجد قدیمی ساخته شده و با موفقیت به ویژگی‌های طراحی خیابان‌های منحنی شکل گنجانده شده است. مسجد بیلر که دارای یک مناره است، شامل یک ورودی و سالنی با سه فضا برای عبادت می‌باشد.
چلچله رودخانه‌ای کم‌رنگ یا چلچله کم‌رنگ یک پرنده گنجشک کوچک در خانوادۀ پرستویان است. این گونه در زیستگاه‌های باز مانند زمین‌های کشاورزی، علفزار و ساوانا، معمولاً در نزدیکی آب یافت می‌شود. از آسیای میانه تا جنوب شرق چین یافت می‌شود. این گونه قبلاً زیرگونه‌ای از چلچله رودخانه‌ای در نظر گرفته می‌شد.
الیزابت اف. چرچیل (Elizabeth Churchill)، یک روان‌شناس بریتانیایی-آمریکایی است که در تعامل انسان و کامپیوتر (HCI) و رایانش اجتماعی (Social Computing) تخصص دارد. او مدیر تجربه کاربر در گوگل بوده و در ACM، سمت‌های متعددی را از جمله مسئول خزانه‌داری میان سال‌های ۲۰۱۶–۲۰۱۸ و معاون اجرائی بین سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۲۰ را عهده دار بوده است. تحصیلات و اوان زندگی. چرچیل در کلکته، هند متولد شده و در آوان طفولیت به نیوکسل نقل مکان نموده‌است. او لیسانس‌اش را در روان‌شناسی تجربی و کارشناسی ارشدش را در سیستم‌های مبتنی بر علم از
و کارشناسی ارشدش را در سیستم‌های مبتنی بر علم از دانشگاه ساسکس در بریتانیا گرفته و در آنجا روی شبیه‌سازی Soar کار کرده‌است. او دکترایش را در سال ۱۹۹۳ از دانشگاه کمبریج اخذ نمود. حرفه و پژوهش. بعد از دکترا او به عنوان پژوهش‌گر پست دکترا به دانشگاه نوتنگهام پیوست. در سال ۱۹۹۷، او به کالیفرنیا، ایالات متحده رفت تا به FXPAL ملحق شود جاییکه او گروه محاسبات اجتماعی را در آن شکل داده و رهبری کرد. در سال ۲۰۰۴ میلادی، چرچیل به مرکز تحقیقاتی پالو آلتو (PARC) پیوست. او در سال ۲۰۰۶ به عنوان دانشمند پژوهشی اصلی به
او در سال ۲۰۰۶ به عنوان دانشمند پژوهشی اصلی به Yahoo! رفت و در آنجا گروه تجربیات اینترنتی را در بخش سیستم‌های اقتصادی مایکرو و اجتماعی لابراتوارهای Yahoo! شکل داده و رهبری کرد. گروه و پژوهش او شامل چندین رشته می‌شد که مربوط بود به نقطه تقاطع علوم کمیپوتر، روان‌شناسی شناختی و اجتماعی، علم دیزاین، علم اعصاب، تحلیل و انسان‌شناسی. او قبلاً مدیر تعامل انسان و کامپیوتر برای لابراتوارهای پژوهشی eBay در سان خوزه، کالیفرنیا بود. فعلاً او مدیر تجربیات کاربر در گوگل در ماونتن ویو، کالیفرنیا است. در سال ۲۰۰۹، او در
در ماونتن ویو، کالیفرنیا است. در سال ۲۰۰۹، او در انتخابات مشترک با گریت وان در ویر، رئیس SIGCHI، به عنوان معاون اجرائی ACM SIGCHI انتخاب شد. چرچیل برای کارش روی عوامل محاوره‌ای تجسم یافته (Embodied Conversational Agents) و ویرایش کتابی با همان نام، ناحیه‌ای در HCI که از عوامل تجسم یافته ایجاد شده توسط کامپیوتر متحد با مدل ژست‌ها و حالت‌های چهره برای ایجاد ارتباط گفتاری رو در رو با مردم استفاده می‌کنند، معروف است. او همچنین برای کارش روی محیط‌های هماهنگی مجازی و نمایش‌ها و نصب‌های عمومی شناخته می‌شود. در
و نمایش‌ها و نصب‌های عمومی شناخته می‌شود. در سال ۲۰۱۱ میلادی، او یک مجله ویژه دربارهٔ فیمینیسم و HCI را با شاوین باردزیل در دانشگاه اندیانا بلومنگتون، ویرایش می‌کرد. آخرین کار او بر سیستم‌های طراحی و ابزار طرح‌کننده و توسعه‌دهنده متمرکز است. چرچیل برنامه تکنیکی را در کنفرانس‌های عالی متعدد راه اندازی و رهبری کرد، به‌صورت منظم در مجله‌ها و کنفرانس‌های علمی درجه یک در علوم کمیپوتر، تعامل انسان – کامپیوتر، جامعه‌شناسی و رشته‌های مرتبط انتشاراتی دارد. کارهای او در روزنامه‌ها و مجله‌های زیادی در سطح دنیا از
او در روزنامه‌ها و مجله‌های زیادی در سطح دنیا از جمله Scientific American و SFGate ظاهر شده‌است. جوایز و افتخارات. چرچیل در سال ۲۰۱۶، جایزه Athena Award را برای جایزه رهبری اجرائی از مرکز تحقیقات معلومات فناوری به نفع جامعه (CITRIS) دانشگاه کالیفرنیا و مؤسسه Banatao دریافت کرد. چرچیل در سال ۲۰۱۹ میلادی به دلیل «مشارکت در تعامل انسان – کامپیوتر و خدمت به ACM» به عنوان عضو اتحادیه ماشینری محاسباتی (ACM) انتخاب شد. او به دلیل مشارکت پایدار در رشته‌های تعامل انسان کامپیوتر و رایانش اجتماعی از دانشگاه ساسکس در
کامپیوتر و رایانش اجتماعی از دانشگاه ساسکس در بریتانیا (۲۰۱۸) و از دانشگاه استاکهلم در سویدن (۲۰۱۹) دکترای افتخاری کسب کرده‌است.
بیداری یک حالت مغزی و حالت هوشیاری تکرار شونده روزانه است که در آن فرد هوشیار بوده و درگیر پاسخ‌های شناختی و رفتاری منسجم با محیط بیرون است. بیداری برعکس حالت خواب بوده و در حالت خواب بیشتر ورودی‌های خارجی مغز که از طریق حواس دریافت می‌گردد از پردازش عصبی حذف می‌شوند. چرخه خواب و بیداری توسط بخش‌های مختلف مغز مانند هسته‌های هیپوتالاموس، تالاموس، مغز میانی و قشر مغز تنظیم و هماهنگ سازی می‌شود. هورمون‌های زیادی مانند ملاتونین، ارکسین، استیل کولین، کورتیزول و … نیز در این فرایند نقش دارند. اثرات روی مغز. نیاز
نیز در این فرایند نقش دارند. اثرات روی مغز. نیاز به خواب با مدت زمان بیداری افزایش می‌یابد و با زمان سپری شده در خواب از بین می‌رود، فرآیندی که به آن هموستاز خواب می‌گویند. هنگام بیداری میزان آدنوزین داخل مغز افزایش می‌یابد و در صورت رسیدن به حد مشخص، احساس خواب آلودگی در شخص ایجاد می‌شود. در مقابل، در زمان خواب و مصرف قهوه یا کافئین میزان آدنوزین مغز کاهش می‌یابد و احساس خواب آلودگی و نیاز به خواب از بین می‌رود. مغز برای حفظ شرایط مناسب خود، نیاز دارد که فعالیت‌ها و شلیک‌های عصبی نورون‌ها پایین باشد تا در
و شلیک‌های عصبی نورون‌ها پایین باشد تا در زمان نیاز، انرژی را برای بخش‌های به خصوصی از مغز که در زمان‌های خاصی مانند حل یک مسئله فعال می‌شوند، ذخیره کند. هر چه مغز بیشتر بیدار بوده باشد، سرعت شلیک همزمان پالس‌های الکتریکی نورون‌های قشر مغز بیشتر می‌شود و پس از دوره‌های خواب مداوم، سرعت و همزمانی شلیک‌های نورون‌ کاهش می‌یابد. یکی دیگر از اثرات بیداری کاهش گلیکوژن موجود در آستروسیت‌ها است که انرژی نورون‌ها را تأمین می‌کند. مطالعات نشان داده‌اند که یکی از عملکردهای اساسی خواب این است که منبع انرژیِ گلیکوژن را
اساسی خواب این است که منبع انرژیِ گلیکوژن را دوباره پر کند. تنظیم به وسیلهٔ مغز. بیداری توسط یک تعامل پیچیده بین چندین سیستم انتقال دهنده عصبی که در ساقه مغز به وجود و از طریق مغز میانی، هیپوتالاموس، تالاموس و ساختارهای هسته ای پیش مغز ادامه می‌یابد، ایجاد می‌شود. هیپوتالاموس خلفی نقش کلیدی در فعال سازی قشر مغز، که زمینه‌ساز بیداری است، ایفا می‌کند. چندین سیستم که در این قسمت از مغز منشأ می‌گیرند، تغییر حالت بیداری به خواب و خواب به بیداری را کنترل می‌کنند. نورون‌های هیستامینی در هسته توبرومامیلاری و
نورون‌های هیستامینی در هسته توبرومامیلاری و هیپوتالاموس خلفی-جانبی مجاور آن، به کل مغز می‌رسند و مهم‌ترین سیستم تنظیم بیداری را تشکیل می‌دهند که تاکنون در مغز شناسایی شده‌است. ناحیه سوپراکیاسماتیک سیستم زمانی شبانه را به وسیلهٔ "پروتئین‌های ساعت" در یک بازه ۲۴ ساعته بیان و فرایند چرخه خواب، ترشح هورمون‌ها و سایر عملکرد بدن را تنظیم می‌کند. سیستم کلیدی دیگر، سیستمی است که توسط ارکسینها (همچنین به عنوان هیپوکرتین شناخته می‌شود) نورون‌ها را طرح‌ریزی می‌کند. این سازوکار‌ها در نواحی مجاور نورون‌های هیستامینی و
سازوکار‌ها در نواحی مجاور نورون‌های هیستامینی و مانند آنها، به‌طور گسترده در بیشتر نواحی مغزی وجود دارند و با برانگیختگی مرتبط هستند. کمبود اُرکسین یا تخریب نورون‌های تولیدکننده آن، یکی از دلایل بروز نارکولپسی شناخته شده‌است. تحقیقات نشان می‌دهد که نورون‌های اورکسین و هیستامین نقش‌های متمایز، اما مکملی را در کنترل بیداری ایفا می‌کنند. مطالعات عنوان می‌کند که جنین بیدار نیست و بیداری در نوزاد به دلیل استرس ناشی از تولد و فعال شدن لوکوس سرولئوس آغاز می‌شود.
هرمان گوسمان (۹ ژانویه ۱۹۰۴، در ایننبورنن – ۲۱ ژانویه ۱۹۷۹، در اسنابروک) وکیل و مدیر فوتبال آلمانی بود که از ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۵ ریاست فدراسیون فوتبال آلمان یا DFB () را بر عهده داشت. گوسمان در ۲۸ ژوئیه ۱۹۶۲ ، یکی از اعضای مؤسس بوندس‌لیگا بود. رسوایی بوندس‌لیگا در سال ۱۹۷۱ در دوران حضور او اتفاق افتاد. گوسمان در سن ۷۵ سالگی بر اثر آمبولی ریه در اسنابروک درگذشت. وی در شهر اسنابروک به خاک سپرده‌شد.
عامر حمودی حسن السعدی (متولد ۵ آوریل ۱۹۳۸)، «نابغه سازمانی پشت برنامه ابرسلاح‌های عراق» و رابط صدام حسین با بازرسان سازمان ملل در آستانه تهاجم سال ۲۰۰۳ بود. او همچون حسین کامل المجید، اصرار داشت که عراق سلاح‌های ممنوعه خود را نابود کرده‌است. در حالی که ایالات متحده اظهارات او را به عنوان یک دروغگو رد کرد، اما شکست بعدی در کشف سلاح‌های کشتار جمعی توسط گروه بررسی عراقی، این موضوع ثابت شد. او نفر شماره ۳۲ در لیست افراد تحت تعقیب ایالت متحده بود. بازداشت. او در ۱۲ آوریل ۲۰۰۳ خود را به نیروهای ائتلاف تسلیم کرد و
آوریل ۲۰۰۳ خود را به نیروهای ائتلاف تسلیم کرد و با کمک خبرنگاران زد د اف از آن‌ها خواست تا ناظر تسلیم شدن وی باشند و آن را مستند کنند. او در فرودگاه بین‌المللی بغداد به عنوان «بازداشتی با ارزش بالا» بازداشت شد. به همین دلیل او ۲۳ ساعت در روز در سلول انفرادی قرار داشت. کمیته بین‌المللی صلیب سرخ در گزارش محرمانه خود به مقامات ائتلاف اعلام کرد که این «نقض جدی کنوانسیون‌های سوم و چهارم ژنو» است. او هم اولین فرد حاضر در فهرست افراد تحت تعقیب قرار داشت که خود را تسلیم کرد و هم اولین فرد این فهرست بود که توسط
را تسلیم کرد و هم اولین فرد این فهرست بود که توسط ایالات متحده بازداشت شد. بر اساس پاسخ مکتوب پارلمان توسط دنیس مک‌شین، نماینده مجلس به آنگوس رابرتسون، دیگر نماینده مجلس، عامر السعدی در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۵ توسط ایالات متحده آزاد شد. با این حال، همان‌طور که در اینجا توضیح داده شد، این ادعا بسیار مشکوک است. یک مقاله نیوزویک در ۲۰ ژوئن ۲۰۰۵ گزارش داد که «یکی از مقامات وزارت امور خارجه آزادی السدی را انکار کرد» در حالی که در ژوئیه ۲۰۰۵ (یعنی خیلی پس از ژانویه)، دکتر راد بارتون، دانشمند استرالیایی که یکی از معاونان
راد بارتون، دانشمند استرالیایی که یکی از معاونان کلیدی چارلز دوئلفر بود، تقاضای قاطعانه ای برای آزادی دکتر السعدی کرد، که مطمئناً نشان می‌دهد که وی هنوز معتقد بود که او در بازداشت است. السعدی در سال ۲۰۰۵ آزاد شد. حرفه. او مدرک دکترای شیمی فیزیک را از کالج فناوری دانشگاه ساری دریافت کرد. او در طول تحصیل خود، در اکتبر ۱۹۶۳ با یک آلمانی در لندن ازدواج کرد. خانم السعدی فرزندان خود را در هامبورگ بزرگ کرد. او در سال ۱۹۹۴ با درجه سپهبد بازنشسته شد و به سمت مشاور علمی ریاست جمهوری منصوب شد.
اتین ژان ماری فلاندین (Étienne Jean Marie Flandin) (1 آوریل ۱۸۵۳ – ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۲)، یک قاضی و سیاست‌مدار اهل فرانسه بود، وی دو بار معاون شهرستان یون و بعداً سناتور هند فرانسوی از ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۰ شد. دوران کودکی (۱۸۵۳ – ۱۸۹۳ میلادی). اتین ژان ماری فلاندین در ۱ آوریل ۱۸۵۳ در پاریس متولد شد. خانواده فلاندین در اصل از منطقه دومیسی-سور-کیور بودند. والدین او چارلز فلاندین (۱۸۰۳–۱۸۸۷ میلادی)، یک دکتر بود و مادرش آلین دی سونیس (۱۸۲۳ – ۱۸۵۷ میلادی) نام داشت. چارلز فلاندین در جریان امپراطوری دوم فرانسه از مخالفان
فلاندین در جریان امپراطوری دوم فرانسه از مخالفان جمهوری‌خواهی حمایت کرد و معاون شورای عمومی یون شد. اتین فلاندین دوره دبیرستان خود را در دبیرستان عالی سنت لوئی به اتمام رساند. او در پاریس، حقوق خواند و دکترای خود را در این رشته به‌دست‌آورد. فلاندین در ۱۸۷۶ میلادی با پاولین ریبیری ازدواج کرد. او در دانشکده الجزایر، استاد حقوق مدنی شد. از سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۲ میلادی به تدریس در دانشکده الجزایر پرداخت. فلاندین از ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۷ میلادی به عنوان مشاور حقوقی در شهرستان پو ایفای وظیفه کرد. او از ۱۸۸۷ تا ۱۸۸۹ به عنوان
پو ایفای وظیفه کرد. او از ۱۸۸۷ تا ۱۸۸۹ به عنوان سرپرست دادستان کل در پاریس کار کرد و پس از آن از ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۳ به عنوان دادستان کل در الجزایر خدمت نمود. او عضو شورای عمومی شهرستان یون شد. نماینده پارلمان (۱۸۹۳ – ۱۹۰۹). فلاندین در ۳ سپتامبر ۱۸۹۳ از طرف حزب جمهوری‌خواه به عنوان نامزد پارلمان از حوزه انتخابیه اولن از شهرستان یون انتخاب گردید. او در دور دوم انتخابات ۵٬۷۰۰ رأی در مقابل نامزد رادیکال به‌نام آلبرت گالوت که ۴٬۴۹۶ رأی گرفته بود، برنده شد. او با گروه پارلمانی اتحادیه جمهوری‌خواه نشست. در انتخابات
پارلمانی اتحادیه جمهوری‌خواه نشست. در انتخابات ۱۸۹۸ فلاندین مجدداً خود را نامزد کرد، اما مغلوب گالوت شد. او دفتر نمایندگی پارلمان را در ۳۱ می ۱۸۹۸ ترک کرد. در ۱۹۰۲ میلادی، فلاندین با گرفتن ۵٬۷۶۸ رأی در مقابل گالوت که ۵٬۰۷۰ رأی گرفته بود، به عنوان نماینده یون برنده انتخابات شد. وی دوباره با گروه پارلمانی اتحادیه جمهوری‌خواه نشست و در جریان دوره هشتم پارلمان (۱۹۰۲ – ۱۹۰۶) رئیس این گروه پارلمانی بود. او چندین پیشنهاد قانونی را در رابطه به قوه قضاییه، مالیات و نمایندگی متناسب در انتخابات‌ها ارایه کرد. در ۱۹۰۴
نمایندگی متناسب در انتخابات‌ها ارایه کرد. در ۱۹۰۴ میلادی، او رئیس کمیته‌ای بود که تحقیقات روی سرکوب تعلیمات مرتبط با کلیسا را بر عهده داشت. در ۱۹۰۵ میلادی او در گفتمانی پیرامون قانون جدایی کلیسا از دولت شرکت نموده و از این قانون حمایت کرد. فلاندین در ۶ می ۱۹۰۶ دوباره به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد. او با اخذ ۵٬۸۰۲ رأی در مقابل نامزد رادیکال سوسیالیست به‌نام پاول دیگوی که ۴٬۰۰۰ رأی گرفته بود، برنده شد. در ۲۰ ژانویه ۱۹۰۸، فلاندین یک نسخه جدید از «قوانین جزائی مرتبط با بی‌خانمانی و گدایی، سازمان‌دهی
جزائی مرتبط با بی‌خانمانی و گدایی، سازمان‌دهی همکاری از طریق کار و نظارت از چادرنشین (کوچی)های که سیار هستند» را پیشکش کرد. او پیشنهاد کرد که افراد غیر-فرانسوی باید یک کتاب‌چه را با خود حمل نمایند تا در تحرکات آن‌ها ثبت و کنترل گردد. سناتور (۱۹۰۹ – ۱۹۲۲). در ۳ ژانویه ۱۹۰۹، فلاندین با اخذ ۸۵ رأی در مقابل سناتور برحال ژولیس گودین که ۲۰ رأی گرفته بود، به عنوان سناتور از حوزه انتخابیه هند فرانسوی، انتخاب گردید. وی در ۳۰ مارس ۱۹۰۹ وارد مجلس سنا شد و در ۲ آوریل ۱۹۰۹ از مجلس نمایندگان (پارلمان) استعفا داد. او عضو
از مجلس نمایندگان (پارلمان) استعفا داد. او عضو گروه اتحادیه جمهوری‌خواه و همچنین عضو چندین کمیته ویژه بود و اغلب به عنوان رئیس یا گزارش‌گر آن کمیته‌ها کار می‌کرد. این کمیته‌ها عبارت از: رژیم مناطق مستعمره، تحریم اقتصادی آلمان و جرایم علیه امنیت خارجی فرانسه. او سخنرانی‌های بیشماری در رابطه به موضوعات مختلف مانند استرداد مجرمین میان فرانسه و بریتانیا، سری بودن ردی و حوزه‌های اداری ملت انجام داد. فلاندین در انتخابات پارلمانی ۱۹۱۴ از نامزدی پاول بلوسین به عنوان نماینده هند فرانسوی حمایت کرد. بروسین با اکثریت
نماینده هند فرانسوی حمایت کرد. بروسین با اکثریت مطلق برنده این انتخابات شد. با آغاز جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ – ۱۹۱۸ میلادی)، جزای فرار از رو در رویی با دشمن، مرگ بود. فلاندین اشاره کرد که میزان بالای تبرئه در محاکم در سال‌های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۵ احتمالاً به دلیل بی‌میلی قضات برای اعمال این چنین جزای سنگین باشد. پس از تصویب قانون ۲۷ آوریل ۱۹۱۶ که به قضات انعطاف بیشتری در مجازات ارایه کرد، تعداد محکومین به مرگ افزایش یافت. در ۲۹ مارس ۱۹۱۸، زمانی که جنگ در یک مرحله مشکل قرار داشت، مجلس سنا تصمیم گرفت تا یک تغییر پیشنهاد
داشت، مجلس سنا تصمیم گرفت تا یک تغییر پیشنهاد شده در قانون کیفری نظامی ۳ اکتبر ۱۹۱۶ را بازنگری نماید. به عنوان گزارش‌دهنده مجلس، فلاندین بیان داشت که حالا زمانِ دوباره باز کردن سؤال نیست و این‌که هم باید به ضرورتِ انضباط پرداخته شود و هم به تقاضای عدالت که چند ماه قبل از جانب مجلس نمایندگان ترتیب داده شده‌است. سناتورها با تأیید اصل یک رأی‌گیری سری و تبرئه از اتهام برقراری ارتباط با شورای دفاعی با فلاندین موافقت کردند، اما درخواست افزایش تعداد قاضی‌ها در محاکم از پنج به هفت قاضی را رد کردند. فلاندین رئیس
از پنج به هفت قاضی را رد کردند. فلاندین رئیس بخش مسلمان در کمیته پارلمانی مربوط به امور خارجی بود. او در ۱۹۱۶ میلادی منشی کمیته امور فرانسه در سوریه شد. در جریان جنگ، یکی از مسائل این بود که سربازان مسلمان و «بی‌دین‌ها» باهم در گورهای دسته جمعی دفن می‌شوند. فلاندین به عنوان رئیس کمیته امور خارجی در سپتامبر ۱۹۱۶ به آریستی بریا هشدار داد که «دشمنان ما احتمالاً نمی‌توانند مسئله‌ای بهتر از این برای برانگیختن افراطی‌گری اسلامی دریابند». فلاندین در ۱۹۱۷ میلادی از خدمت اجباری نیروهای الجزایری انتقاد کرد، چون وی
خدمت اجباری نیروهای الجزایری انتقاد کرد، چون وی فکر می‌کرد که اجبار مردمان بومی به پذیرفتن روش‌ها و ایده‌آل‌های فرانسوی نادرست بود. او به این باور بود که استفاده از یک سیستم ملیشه مبتنی بر ساختار قبیله‌ای محلی که مردمان بومی بتوانند «نه تنها در تمدن ما، بلکه در تمدن خودشان تکامل نمایند»، بهتر می‌بود. فلاندین در ۲۶ اکتبر ۱۹۱۸ به عنوان فرستاده موقت فرانسه در تونس گماشته شد. این سمت قبل از امضاء آتش‌بس موقت، توسط ژرژ کلمانسو به وی داده شد. به عنوان نماینده رسمی حکومت فرانسه در کشور تونس، او اداره حکومت
رسمی حکومت فرانسه در کشور تونس، او اداره حکومت تحت‌الحمایه را بر عهده داشت. او از سیاست متصدی خود، گبریل آلپیتیت که به رسمیت‌شناسی نظام کیفری بومی و توسعه خط آهن بود، پیروی کرد. وی همچنین اداره سلامت عمومی و بهداشت را برای مبارزه با امراض سل، حصبه و سفلیس بنیان گذاشت. فلاندین یک کد آب‌یاری را برای پروژه‌های جدید آب‌یاری تطبیق نمود که باعث افزایش محصولات زراعتی می‌گردید. وظایف او در کشور تونس به تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۲۱ پایان یافت و او به فرانسه بازگشت تا فعالیت خود به عنوان سناتور را از سر گیرد. لذا بر موجودیت
خود به عنوان سناتور را از سر گیرد. لذا بر موجودیت وضعیت جنگی، مدت سناتوری فلاندین الی ۱۸ ژانویه ۱۹۲۰ تمدید شد. در همان تاریخ، او با اخذ ۱۰۰ رأی در مقابل رقیب خود به‌نام مارتینو که ۴ رأی گرفته بود، مجدداً به عنوان سناتور انتخاب گردید. فلاندین در ۲۰ سپتامبر ۱۹۲۲ در شهر پاریس درگذشت. او برنده نشان افتخار شوالیه لژیون دونور و نشان افسر فرهنگ‌ستان فرانسه بود.
هندریک پیتر گودفرید کواک (Hendrick Peter Godfried Quack) (2 ژوئیه ۱۸۳۴ – ۶ ژانویه ۱۹۱۷)، یک حقوقدان، اقتصاددان و مورخ هلندی بود که بیشتر برای اثرش De socialisten: Personen en stelsels («سوسیالیست‌ها: افراد و سیستم‌ها») شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. کواک، در زیتن از یک آبجوساز و خانمش متولد شد، او تحصیلاتش را در اوتریخت در سال ۱۸۵۳ میلادی آغاز کرده و در رشته مطالعات حقوقی در Amsterdam Athenaeum Illustre ادامه داد. در آمستردام، او در درس‌های جیرونیمو دی بوش کمپر و مارتینس دی آموری وان در هوون که هر دو منتقدین
و مارتینس دی آموری وان در هوون که هر دو منتقدین عیسوی لیبرالیسم بودند، شرکت کرد. با نمونه قرار دادن استادانش، کواک بازنشسته شد که لیبرالیسم نمی‌تواند به مشکلات اجتماعی آن روز رسیدگی کند. او یک تیزس را در مورد دولت‌داری قرن چهاردهم تسلیم کرد و در ژوئیه ۱۸۶۰ دکترای خود را (از دانشگاه اوتریخت، زیرا Athenaeum Illustre نمی‌توانست چنین درجه تحصیلی را اعطا کند) حاصل نمود. در سال بعد، کواک به عنوان محاسب در حکومت ولایتی هلند شمالی کار کرد و بعداً ژورنالیست شد. همچنین زمانی را در اتاق تجارت آمستردام کار نمود. بعد