payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رَم‌جتِ بوسارد یک مدل تئوری پیشران فضایی است که در سال ۱۹۶۰ توسط رابرت دبلیو. بوسارد، فیزیکدان آمریکایی، مطرح شد. این مدل با رمان "تاو صفر" اثر پول اندرسون، مجموعه کتاب‌های «فضای شناخته‌شده» اثر لری نیون، مجموعه «مناطق تفکر» اثر ورنر وینج، و همچنین اشارات کارل سِیگن در مجموعهٔ تلویزیونی و کتاب "" به شهرت رسید. بوسارد رم‌جتی که نوعی از یک راکت همجوشی بود ارائه داد که توانایی سفر میان‌ستاره‌ای دارد. این رم‌جت از یک میدان مغناطیسی بسیار بزرگ (با قطری به اندازهٔ کیلومترها تا چندین هزار کیلومتر) برای جمع‌آوری و
کیلومترها تا چندین هزار کیلومتر) برای جمع‌آوری و فشرده‌سازی هیدروژن از محیط میان‌ستاره‌ای استفاده می‌کند. در این سازوکار سرعت‌های بالا جِرم واکنشی را وارد یک میدان مغناطیسی منقبض‌شونده می‌سازند و آن را فشرده‌سازی می‌کنند تا زمانی که همجوشی هسته‌ای رخ دهد. پس از آن، میدان مغناطیسی انرژی را به‌عنوان خروجی راکت در جهتی خلاف جهت موردنظر برای حرکت فضاپیما هدایت می‌کند و بدین‌سان فضاپیما شتاب می‌گیرد.
مستند فقهی قانون مدنی نام مجموعه‌ای دوازده جلدی است که توسط پژوهشکده حقوق و قانون ایران منتشر شده‌است. در این مجموعه پس از ذکر متن مواد قانون مدنی، مستندات و سوابق فقهی هر ماده شناسایی و بیان شده‌است. ساختار و محتوا. کتاب "مستند فقهی قانون مدنی" به سبک «مستند پژوهی» تدوین شده‌است. به این گونه که نویسنده در ابتدای هر بحث متن ماده را به عنوان «متن معیار» بیان می‌کند و سپس مستندات و مدارک فقهی آن ماده را ذکر و به تحلیل و بررسی آن می‌پردازد. این روشِ پژوهش برای اولین مرتبه است که در قانون مدنی ایران اجرا
برای اولین مرتبه است که در قانون مدنی ایران اجرا می‌شود. این کتاب که با استناد به بیش از ۵۰۰ عنوان کتاب فقهی استدلالی در دوازده جلد منتشر شده، به بیان آیات قرآن و احادیث و سایر ادله فقهی و نظرات فقهای گذشته و معاصر در ذیل هر ماده می‌پردازد و موجب آسانی تحصیل مستندات و مدارک شرعی قوانین برای جامعه حقوقی ایران می‌شود. اهداف نگارش. پژوهشکده حقوق و قانون ایران در مقدمه این کتاب، اهداف خود را از نگارش و انتشار این مجموعه در موارد زیر بیان کرده‌است. همچنین یکی دیگر از اهدافی که از این کتاب می‌توان ذکر کرد،
دیگر از اهدافی که از این کتاب می‌توان ذکر کرد، آشنایی قضات با ادله‌ای است که برای هر کدام از این مواد قانونی ارائه شده یا قابلیت ارائه را دارد تا بتواند در رد یا قبول ادله آگاه‌تر باشد یا لااقل راه مصالحه یا احتیاط را پیش بگیرد.
کَـمِـلوت () یک سریال تلویزیونی فانتزی تاریخی فرانسوی است که توسط الکساندر آستیه ساخته، کارگردانی، نویسندگی، موسیقی‌سازی و ویرایش شده است و خود او در نقش شخصیت اصلی نیز بازی کرده است. این سریال که بر اساس افسانه‌های آرتوری ساخته شده است، زندگی روزمره شاه آرتور (الکساندر استیه) و شوالیه‌های میز گرد او در کملات را دنبال می‌کند. این سریال که در ابتدا برای شش فصل (که به عنوان «کتاب‌ها» نامیده می‌شوند) از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ در شبکه ام ۶ پخش شد. این سریال در سال ۲۰۰۳ با یک فیلم کوتاه به نام "روز خشم" آغاز شد که
۲۰۰۳ با یک فیلم کوتاه به نام "روز خشم" آغاز شد که بیشتر بازیگران و مفهومی مشابه با سریال داشت و برای ارائه ایده سریال به شبکه استفاده شد، شبکه‌ای که در آن زمان در تلاش بود تا یک سریال تلویزیونی کوتاه موفق دیگر، به نام «کامرا کافه» را جایگزین کند. اما، کَـمِـلوت تنها سه هفته پس از شروع پخش، از نظر تعداد بینندگان از کامرا کافه پیشی گرفت. این سریال به‌طور گسترده‌ای به عنوان یکی از بهترین، نمادین‌ترین و محبوب‌ترین سریال‌های تلویزیونی فرانسوی در تمام دوران شناخته می‌شود. همچنین به دلیل وفاداری‌اش به افسانه‌ها و
می‌شود. همچنین به دلیل وفاداری‌اش به افسانه‌ها و زمینه تاریخی، که به جز آزادی‌های کمدی و زبانی در آن، به‌طور کلی به اساطیر و زمینه‌های تاریخی، چه ادعا شده و چه تأیید شده، وفادار مانده است، مورد ستایش قرار گرفته است.
لوران تیرار () (زادهٔ – درگذشتهٔ ۵ سپتامبر ۲۰۲۴) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تا پایان عمر مشغول فعالیت بوده‌است. او در دوران کودکی شیفته فیلم‌های آمریکایی بود، به‌ویژه آثار استیون اسپیلبرگ. بعدها در دانشگاه نیویورک در رشته فیلم‌سازی تحصیل کرد، به عنوان خواننده فیلمنامه برای استودیو وارنر برادرز کار کرد، سپس به روزنامه‌نگاری روی آورد و به مدت شش سال برای مجله سینمایی فرانسوی "استودیو" فعالیت داشت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است،
تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کَـمِـلوت"، "بازگشت قهرمان"، "مهیای عشق"، ""، "نیکولا کوچولو" و "مولیر" اشاره کرد.
تاگلیت-برترایت اسرائیل () یک سازمان آموزشی غیرانتفاعی است که از سفرهای رایگان میراثی ده روزه به اسرائیل، اورشلیم و بلندی‌های جولان برای جوانان بزرگسال دارای نسب یهودی، ۱۸ تا ۳۲ ساله حمایت مالی می‌کند. "تاگلیت"کلمه عبری برای «کشف» است. در طول این سفرها، شرکت کنندگان، که بیشتر آنها برای اولین بار به اسرائیل می‌روند، تشویق می‌شوند معنای جدیدی در هویت یهودی شخصی خود و ارتباط آنها با تاریخ و فرهنگ یهود کشف کنند. از زمان آغاز سفرها در زمستان ۱۹۹۹، بیش از ۷۵۰٬۰۰۰ جوان از ۶۸ کشور در این برنامه شرکت کرده‌اند. حدود
جوان از ۶۸ کشور در این برنامه شرکت کرده‌اند. حدود ۷۵٪ شرکت کنندگان از ایالات متحده و کانادا هستند. سالانه نزدیک به ۴۸۰۰۰ شرکت کننده در سفرها شرکت کرده‌اند. شرایط. افراد واجد شرایط کسانی هستند که حداقل یکی از والدین شان نسب یهودی شناخته شده داشته باشند یا از طریق یک جنبش به رسمیت شناخته شده یهودی به یهودیت گرویده باشند و از مذهب دیگری فعالانه پیروی نکنند. آنها همچنین باید بین ۱۸ تا ۳۲ سال سن داشته باشند، دوره دبیرستان را به پایان رسانده باشند، بعد از ۱۸ سالگی در یک سفر آموزشی یا برنامه تحصیلی برای همسالان
در یک سفر آموزشی یا برنامه تحصیلی برای همسالان به اسرائیل سفر نکرده باشند، و بعد از ۱۲ سالگی بیش از ۳–۴ ماه در اسرائیل زندگی نکرده باشند. سفرهای برترایت اسرائیل شامل هزینه بلیط هواپیما از شهرهای بزرگ، هتل‌ها، بیشتر وعده‌های غذایی، کلیه حمل و نقل‌ها در داخل اسرائیل و هزینه‌های مربوط به تور کشور در این سفر ده روزه است. ۲۵۰ دلار ودیعه الزامی است که پس از بازگشت از سفر بازپرداخت می‌شود. هزینه بلیط هواپیما یا حمل و نقل از خانه یک شرکت کننده به شهر مبدأ شامل نمی‌شود، اگرچه سفرها از چندین شهر انجام می‌شود. منابع
اگرچه سفرها از چندین شهر انجام می‌شود. منابع مالی. بودجه سالانه برای برترایت اسرائیل تقریباً ۱۷۵ میلیون دلار است. برترایت اسرائیل مورد پشتیبانی نیکوکاران و اهدا کنندگان فردی کمک مالی از طریق بنیاد برترایت اسرائیل در ایالات متحده و اهدا کنندگان در سراسر جهان و همچنین دولت اسرائیل، سازمان‌های جامعه یهودی مانند فدراسیون‌های یهودی آمریکای شمالی از طریق کرن هایسود و آژانس یهود برای اسرائیل قرار دارد؛ ۶۷٪ از کل بودجه سالانه از اهداکنندگان جهانی (از جمله بنیاد برترایت اسرائیل)، ۲۷٪ از دولت اسرائیل، ۳٪ از آژانس
اسرائیل)، ۲۷٪ از دولت اسرائیل، ۳٪ از آژانس یهودی برای اسرائیل و ۳٪ از فدراسیونهای یهودی تأمین می‌شود. طبق گفته این سازمان، برترایت اسرائیل بیش از ۶ میلیارد شکل به اقتصاد اسرائیل کمک کرده‌است.
دبیرستان نمونه دولتی سیف‌الدوله (پیشتر: مدرسه عالی سیف‌الدوله، دبیرستان نمونه سیفیه) در حدود سال ۱۲۸۸(هجری خورشیدی)، اوایل دوره مشروطیت، توسط سیف‌الدوله در حوالی پارک سیفیهٔ ملایر، در پایین تپهٔ مناجات (محل مقبرهٔ سیف‌الدوله) احداث شد. پیشینه. سیف‌الدوله کلیهٔ معلمین و افراد اولیهٔ مدرسه را از تهران استخدام نمود. علاوه بر این، وی معلمی فرانسوی برای تدریس زبان فرانسوی استخدام کرد و ریاست مدرسه را به میرزا علیرضاخان(=خان‌باباخان؟) محول کرد. محسن عمادملایری در نشریهٔ یغما در سال ۱۳۲۸ درخصوص پیشینهٔ مدرسه
در نشریهٔ یغما در سال ۱۳۲۸ درخصوص پیشینهٔ مدرسه می‌نویسد: بعد از استقرار رژیم مشروطیت نخستین کسی که در صفحه غرب اقدام بتأسیس مدرسه جدید بمقتضای عصر نمود مرحوم حاج سیف الدوله بود که همین پارک مجلل را محل مدرسه قرار داد و تمام لوازم و اثاثه مدرسه را فراهم آورد، و مرحوم خان‌باباخان طهرانی را که آنموقع در تهران مدرسه ملی شخصی داشت استخدام نمود و با خانواده بملایر آورد و مدرسه را مفتوح ساخت(۱۳۲۸ه.ق). خان باباخان مدیریِ مدرسه و تعلیم کلام‏اللّه را با علم تجوید عهده‏‌دار بود، و برای هر کلاس یک معلم مخصوص استخدام
بود، و برای هر کلاس یک معلم مخصوص استخدام کرد. معلم و مدیر و خدمهٔ مدرسه هر روز غذای ظهر را مهمان مرحوم حاجی سیف الدوله بودند، دانش آموزان هم غذای ظهر را همراه می‌آوردند و هر روز بعد از صرف غذا صفوف نماز جماعت به پیشنمازی یکی از شاگردان برپا میشد. برنامهٔ ‏کلاس‏ها این بود: مجموع دانش آموزانی که از شهر بمدرسه می‌آمدند در حدود دویست نفر بودند و اتباع و فرزندان مرحوم سیف‌الدوله هم در این کلاس‏ها تحصیل میکردند. تا موقع طلوع سالارالدوله وضع مدرسه خیلی مرتب بود و شاگردان هر سال بتشخیص مدیر و معلم کلاس مربوطه
و شاگردان هر سال بتشخیص مدیر و معلم کلاس مربوطه ارتقاء می‏یافتند آنها که در مدرسه‏ سیفیه تحصیل کرده‏‌اند فعالا در زمره اشخاص فاضلی هستند که هرکدام بنوبه خود موفق شده‏اند خدماتی به کشور بنمایند. ظهور سالار الدوله و توقف اردوی چریکی او در حدود ده هزار نفر بمدت ۱۵ روز در ملایر، و تحمیل عمده این عده بشاهزاده باعث انحلال مدرسه و تفرقه معلمین گردید. پارک بآن عظمت ببهانه توقف سالار الدوله دستخوش حریق و خرابی شد، معذلک مرحوم سیف الدوله با روح خستگی ناپذیری بعد از اعاده امنیت اقدام بمرمت کرد و همان اساس اولیه را با
امنیت اقدام بمرمت کرد و همان اساس اولیه را با وضع بهتری تجدید نمود و وصیت کرد که ثلث اموال او در نگاهبانی مدرسه و ایجاد مریضخانه و پذیرائی غُربا در محلی بنام خانقاه (آن مرحوم از مشایخ سلسله صفا و از مریدان خاص مرحوم حاج میرزا حسن صفی علیشاه بود) صرف شود. بعد از فوت آن مرحوم مدرسه را بدبستانی اختصاص دادند که الان [سال ۱۳۲۸] هم دائر است ولی متأسفانه ظاهرا بیش از چهار کلاس ندارد و امید است با فرهنگ دوستی اعقاب آن مرحوم مخصوصا آقای محمود عضدی [ملقب به امیرمؤید] با درآمد هنگفت املاک ثلث این دبستان بدبیرستانی
با درآمد هنگفت املاک ثلث این دبستان بدبیرستانی آبرومند تبدیل گردد. وقف. سیف‌الدوله در وقف نامه خود ذکر می‌کند که هزینه‌های این مدرسه باید از محل موقوفات پرداخته شود. به طوری که در دورانی حتی لباس دانش آموزان هم از محل موقوفات تأمین می‌شده و همه این‌ها نشان دهنده این است که مرحوم سیف الدوله به امر آموزش حساسیت خاصی داشته‌است. این مدرسه همچنان فعال است و مدرسه‌ای نمونه دولتی است که هر ساله تعداد زیادی از دانش آموزان آن در رشته‌های پزشکی و غیرپزشکی وارد دانشگاه می‌شوند. ساختمان کنونی مدرسه آخرین بار در سال
می‌شوند. ساختمان کنونی مدرسه آخرین بار در سال ۱۳۶۴ بازسازی شده‌است.
تاریخ لیتوانی به چندین هزار سال پیش برمی‌گردد اما نخستین نام ثبت‌شدهٔ آن در تاریخ مربوط به سال ۱۰۰۹ میلادی است. لیتوانیایی‌ها گروهی از بالت‌ها بودند که بعدها سرزمین‌های مجاور را تسخیر کرده و در قرن سیزدهم، دوک‌نشین بزرگ لیتوانی (و همچنین پادشاهی لیتوانی که مدت زیادی دوام نیاورد) را تشکیل دادند. دوک‌نشین بزرگ یک سرزمین جنگی موفق و بادوام بود. این سرزمین برای مدت بسیار طولانی مستقل ماند و یکی از آخرین مکان‌هایی در اروپا بود که به مسیحیت روی‌آورد (در قرن چهاردهم میلادی). این دوک‌نشین به دلیل قدرت زیادی که
میلادی). این دوک‌نشین به دلیل قدرت زیادی که داشت، از طریق پیروزی بر گروه‌های زیادی از اسلاوهای شرقی که در روتنیا ساکن بودند، تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین سرزمین‌های اروپا در قرن پانزدهم شد. دوک‌نشین بزرگ و لهستان در سال ۱۳۸۵ میلادی با اتحاد کروو تشکیل یک سلسلهٔ متحد دادند. بعدها، در سال ۱۵۶۹ پیمان لوبلین منجر به شکل‌گیری مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی شد که تا سال ۱۷۹۵، هنگامی که سومین تجزیهٔ لهستان باعث پاک‌شدن لهستان و لیتوانی از نقشهٔ سیاسی شد، دوام یافت. پس از این انحلال، لیتوانیایی‌ها تا قرن بیستم تحت
پس از این انحلال، لیتوانیایی‌ها تا قرن بیستم تحت فرمانروایی امپراتوری روسیه زندگی کردند؛ هرچند که در این مدت شورش‌های فراوانی، به خصوص در سالهای ۱۸۳۰–۱۸۳۱ و ۱۸۶۳ به وقوع پیوست. در ۱۶ فوریهٔ ۱۹۱۸ لیتوانی به عنوان یک کشور دموکراتیک بازتأسیس شد. لیتوانی توانست تا آغاز جنگ جهانی دوم مستقل باقی بماند، و سپس در آن هنگام توسط اتحاد جماهیر شوروی، تحت شروط پیمان مولوتوف-ریبنتروپ به تصرف درآمد. پس از یک دوره اشغال کوتاه‌مدت توسط آلمان نازی، بعد از جنگ تحمیلی نازی‌ها علیه شوروی، لیتوانی مجدداً به مدت ۵۰ سال به اتحاد
علیه شوروی، لیتوانی مجدداً به مدت ۵۰ سال به اتحاد جماهیر شوروی پیوست. در سال‌های ۱۹۹۰–۱۹۹۱ لیتوانی حاکمیت خود را به سبب مصوبه بازتأسیس‌شدن کشور لیتوانی، مجدداً به دست آورد. لیتوانی در سال ۲۰۰۴ به عنوان بخشی از برنامهٔ توسعهٔ اتحادیهٔ اروپا (۲۰۰۴)، به عضویت در ناتو و اتحادیهٔ اروپا درآمد. جنگ جهانی دوم. اشغال توسط آلمان. در پی آغاز عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی در ماه ژوئن سال ۱۹۴۱، لیتوانی نخستین کشور در منطقه بالتیک بود که ارتش سرخ از آن بیرون رانده شد. در تلاش برای احیای استقلال خود، پیش از آن
شد. در تلاش برای احیای استقلال خود، پیش از آن که نیروهای ورماخت فرا برسند دولت موقت لیتوانی کاملاً بر شهر کاوناس، پایتخت پیشین این کشور، مسلط شده و در تلاش بود تمامی نهادهای گذشته خود را بازیابد. این دولت در نظر داشت سرهنگ کازیس شکیرپا، مؤسس جبهه فعالان لیتوانی، را که در آلمان به سر می‌برد، در جایگاه رهبری خود قرار دهد. با این حال آلمانی‌ها اجازه بازگشت او به لیتوانی را ندادند. بدین شکل، دولت موقت یوئوزاس آمبرازویچیوس را به عنوان نخست‌وزیر موقت برگزید. در ابتدا رابطه دولت موقت با فرمانداری نظامی آلمان
در ابتدا رابطه دولت موقت با فرمانداری نظامی آلمان مناسب بود اما آلمانی‌ها تا جایی که می‌توانستند امکان تبدیل شدن حاکمیت آمبرازویچیوس به یک دولت کامل، از جمله با جلوگیری از دسترسی آن به پایگاه رادیو، را نمی‌دادند. آلمانی‌ها به سرعت حاکمیت خود را بر لیتوانی برقرار کردند و نام «بخش عمومی لیتوانی» به عنوان یکی از چهار منطقه رایشس‌کومیساریات اوستلانت، بر آن نهادند. اداره این ناحیه بر عهده آدریان فون رنتلن نهاده شد. رابطه او هم با دولت موقت لیتوانی مناسب بود اما تلاش فعالانه برای تضعیف آن ادامه داشت. در این حال
تلاش فعالانه برای تضعیف آن ادامه داشت. در این حال تشدد درون دولت موقت در رابطه با نحوه و میزان همکاری با آلمانی‌ها وجود داشت. به هر صورت با تسلط کامل نظامی آلمان بر لیتوانی، این دولت قادر به مقاومت در برابر اداره آن‌ها نبود. بدین ترتیب تنها پس از شش هفته از تشکیل آن دولت موقت لیتوانی منحل شد.
اکثریت اخلاقی یک سازمان سیاسی برجسته آمریکایی بود که با جناح راست مسیحی و حزب جمهوری‌خواه در ارتباط بود. در سال ۱۹۷۹ توسط کاهن بپتیست جری فالول سینیور و همکارانش تأسیس شد و در اواخر دهه ۱۹۸۰ منحل شد. این سازمان نقشی اساسی در بسیج مسیحیان محافظه کار به عنوان یک نیروی سیاسی و به ویژه در پیروزی‌های ریاست جمهوری جمهوری‌خواه در سراسر دهه ۱۹۸۰ داشت. اهداف و ترکیب سازمانی. اکثریت اخلاقی تلاش کرد تا آمریکایی‌های محافظه کار را برای فعالیت سیاسی در موضوعاتی که فکر می‌کرد مهم است، بسیج کند. از روشهای مختلفی برای جلب
مهم است، بسیج کند. از روشهای مختلفی برای جلب حمایت استفاده شد. این تاکتیک‌ها شامل کارزارهای پست مستقیم، خطوط تلفنی، تجمعات و پخش تلویزیونی مذهبی بود. گرچه اکثریت اخلاقی فقط یک دهه فعالیت کرد، اما به سرعت به یک نیروی سیاسی مشهود تبدیل شد و در اهداف بسیج خود به نسبت مؤثر بود. طبق گفته‌های رابرت لیبمن و رابرت ووتنوو، توضیحات رایج در مورد این موفقیت عبارتند از: برخی از مواردی که اکثریت اخلاقی برای آنها تبلیغ می‌کرد شامل موارد زیر بود: دستور کار اجتماعی. اکثریت اخلاقی به‌طور موفقیت‌آمیزی با ارائه یکجای مسائل
اخلاقی به‌طور موفقیت‌آمیزی با ارائه یکجای مسائل گوناگونی که قبلاً جداگانه تحت پرچم «ارزش‌های سنتی خانواده» برای اکثر مسیحیان محافظه کار جذابیت داشت کارزاری برای ایجاد یک پلت فرم اجتماعی یکپارچه انجام داد. اکثریت اخلاقی موضوعاتی مانند سقط جنین، طلاق، فمینیسم، حقوق همجنسگرایان مرد و زن و اصلاحیه حقوق برابر را به عنوان حمله به مفهوم و ارزشهای سنتی خانواده‌های آمریکایی به تصویر کشید و از نوعی احساس زوال اخلاقی جامعه که مورد توجه بسیاری از مسیحیان انجیلیقرار داشت استفاده کرد. آنها همچنین برای گنجاندن نیایش در
استفاده کرد. آنها همچنین برای گنجاندن نیایش در مدارس و مشوق‌های مالیاتی برای زوج‌های متأهل به عنوان محافظت از ساختار سنتی خانواده مبارزه کردند. تحت این برنامه طرفدار خانواده، آنها پایگاه بزرگی از طرفداران را با گفتگوی مسئله محور بسیج کردند که در شبکه واعظان و نامه‌های پستی خود آن را گسترش دادند.
موحدین انقلابی یک گروه سیاسی مسلمان طرفدار افکار علی شریعتی بود که در دهۀ ۱۳۶۰ در قزوین تشکیل شد. موحدین انقلابی از گروه‌های اپوزیسیون جمهوری اسلامی محسوب می‌شد. این گروه نشریه‌ای تحت عنوان "خروش موحدین" را در طی سال‌های دهۀ شصت خورشیدی منتشر می‌کرد که ارگان این سازمان به شمار می‌آمد و شدیداً علیه نظام جمهوری اسلامی موضع می‌گرفت. گروه موحدین انقلابی خط مشی چریکی را قبول نداشت و از سوی دیگر مخالف لیبرالیسم و گروه‌های لیبرال بود و در عین حال با خط مشی گروه‌های مسلح و حاکمیت هم در تضاد بود. دستگیری اعضا. در
مسلح و حاکمیت هم در تضاد بود. دستگیری اعضا. در سال‌های ۱۳۶۴ و ۱۳۶۵ عناصر اصلی این گروه همچون محرم محمدی، درویش، تقی رحمانی، رضا علیجانی، فاطمه گوارایی، محترم رحمانی و … توسط وزارت اطلاعات دستگیر شدند. پس از این دستگیری فعالیت کادرهای اصلی آن رو به افول رفت و تا سال ۱۳۶۸ ادامه یافت. اکثر کادرهای این گروه بعداً فعالیت خود را با شورای فعالان ملی-مذهبی ایران ادامه دادند. با این وجود محرم محمدی و درویش در سال ۱۳۶۷ آزاد شده و با مهاجرت به فرانسه شاخه خارجی گروه موحدین را تشکیل دادند.
فاطمه گوارایی (متولد ؟ در قزوین - ) فعال سیاسی، زندانی سیاسی و روزنامه‌نگار ملی-مذهبی ایرانی است. فعالیت‌های سیاسی. فاطمه گوارایی در قزوین به دنیا آمد. او فعالیت‌های خود را از گروه موحدین انقلابی آغاز کرده و در سال ۱۳۶۵ به همین دلیل دستگیر شد. وی پس از آزادی از زندان و با تشکیل شورای فعالان ملی-مذهبی به فعالیت‌های سیاسی اش در این شورا ادامه داد. فعالیت‌های رسانه‌ای. گوارایی بعد از آزادی به فعالیت‌های روزنامه‌نگاری پرداخت و در روزنامه‌های نشریات توقیف شدهٔ امیدزنجان، پیام هاجر و گوارایی در سال ۲۰۰۲ به همراه
پیام هاجر و گوارایی در سال ۲۰۰۲ به همراه مهرانگیز کار و روشنک داریوش برندۀ جایزۀ سازمان دیده‌بان حقوق بشر، به نام جایزه هلمن همت شد. حبس و زندان و احضار. گوارایی بارها در دوران‌های مختلف فعالیت خود دستگیر شده‌است. که برخی از آن‌ها عبارتند از:
پلیس () که در کشورهای انگلیسی‌زبان با نامِ شیفت شب () اکران شد، یک فیلم درام جنایی فرانسوی به کارگردانی آن فونتن است که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این فیلم نخستین بار در ۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۰ در هفتادمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد. چکیده داستان. ویرژینی، آریستید و اریک سه افسر پلیس از منطقه بیستم پاریس هستند. در زندگی حرفه‌ای آنها با واقعیت‌های دشوار، خشونت خانگی، مادران نوزادان روبرو می‌شوند و زندگی شخصی آنها نیز پیچیده‌است. ویرژینی که متأهل و مادر یک کودک کوچک است از همکارش آریستید باردار است و
یک کودک کوچک است از همکارش آریستید باردار است و تصمیم به سقط جنین گرفته‌است. اریک در آستانه طلاق با اعتیادش به الکل و سیگار کشیدن مبارزه می‌کند و همسرش به او مدام توهین می‌کند و بر او خرده می‌گیرد که به او فرزندی نداده‌است. آریستید نگرانی‌ها و اضطراب‌هایش را زیر ظاهر دروغین شادی پنهان می‌کند اما هر شب در آستانه در خانه لخت می‌شود و تا شصت می‌شمارد. یک روز به اریک می‌گوید: «این کار را می‌کنم که مجبور نشم این تن لش را ببرم توی خونه». یک شب به ویرژینی، آریستید و اریک مأموریت غیرمعمولی داده می‌شود و آن بردن یک
و اریک مأموریت غیرمعمولی داده می‌شود و آن بردن یک پناهجوی تاجیک که یک کلمه هم فرانسه یا انگلیسی بلد نیست به فرودگاه است که درخواست پناهندگیش رد شده‌است. در پناهگاهی که قرار است او را از آنجا سوار ماشین کنند زنی به ویرژینی زنگ می‌زند و به او می‌گوید که این پناهجو اگر دوباره به تاجیکستان فرستاده شود جانش به خطر می‌افتد و درخواستی که بررسی آن در دادگاه حقوق بشر اروپا در جریان است می‌تواند دستور اخراج او را لغو کند اما ویرژینی می‌گوید که از این موضوع خبر ندارد و در هر حال این موضوع به او ربطی ندارد. در ماشین،
و در هر حال این موضوع به او ربطی ندارد. در ماشین، ویرژینی در برابر وسوسه باز کردن پرونده پناهجو که در آن به ویژه به شکنجه‌های مکرر او اشاره شده، مقاومت نمی‌کند و خود را متقاعد می‌کند که این پناهنده در صورت اخراج در خطر مرگ قرار دارد. او دستبندهای تاجیک را باز می‌کند و سعی می‌کند او را فریب دهد تا از یکی از توقف‌های بسیاری که در چراغ قرمز برای فرار است، بهره ببرد. دو همکارش به سرعت از این حقه او آگاه می‌شوند. آریستید که پشت فرمان است، با تند رفتن منظم و رد کردن چراغ قرمزها برای خنثی کردن ترفند ویرژینی،
رد کردن چراغ قرمزها برای خنثی کردن ترفند ویرژینی، می‌کوشد قبل از آنکه پناهجو فرصت فرار و بازگشتن به اردوگاه پناهندگان را داشته باشد، از این اقدام جلوگیری کند. اریک در برابراین اقدام خود مدت زیادی مقاومت می‌کند تا آنکه سرانجام می‌پذیرد است که جنگل خلوتی در نزدیکی بزرگراه توقف کنند، و به زندانی خود فرصت بهتری دهند تا بگریزد. اما او می‌ترسد که پلیس برابش تله ای گذاشته باشد. پس از جایش تکان نمی‌خورد. آنها حتی او را به زور از خودرو بیرون می‌کشند، اما زندانی شان از ترس اینکه در صورت فرار اعدام شود، وحشت زده
شان از ترس اینکه در صورت فرار اعدام شود، وحشت زده می‌شود. آنها سرانجام با رفتن به فرودگاه شارل دوگل به مأموریت خود ادامه می‌دهند. در آنجا پناهجو را به افسران پلیس مسئول اخراج تحویل می‌دهند، اما تاجیک با خشونت مقاومت و مبارزه می‌کند، و باید به زور به درون هواپیما برده شود. این مقاومت سه پلیس را به شدت ناراحت می‌کند و ویرژینی تصمیم می‌گیرد و بلافاصله در پی آن با آریستید به درون هواپیما برود و به خلبان بگوید که زندانی پرواز را به خطر می‌اندازد. آنها در مورد پیاده کردن او مذاکره می‌کنند که خلبان در نهایت آن را
کردن او مذاکره می‌کنند که خلبان در نهایت آن را می‌پذیرد. زندانی پیاده می‌شود و به این ترتیب تعلیق حکم اندکی به او داده می‌شود. گروه در فضایی پُرتنش به اداره پلیس برمی گردد. ویرژینی و آریستید در انجام کار درست احساس همدستی می‌کنند، اما اریک مجبور شده‌است به پلیس مرزی دروغ بگوید تا بر اقدام همکارانش سرپوش بگذارد، اما متأسف است از اینکه بدین ترتیب لکه ای بر سابقه شغلی اش که تا آنروز پاک بوده، بیافتد. اریک به خانه برنمی گردد و تنهایی می‌رود تا اقیانوس رو ببیند. ویرژینی برای سقط جنین به قرار ملاقات می‌رود، اما
ویرژینی برای سقط جنین به قرار ملاقات می‌رود، اما در نهایت تصمیم می‌گیرد بچه را نگه دارد و دست در دست آریستید که منتظرش بوده، کلینیک را ترک می‌کند.
حرف زدن مرد مرده () یک فیلم کمدی-درام بلژیکی به کارگردانی پاتریک ریدره‌مون است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این فیلم نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم فرانکوفون نمور به نمایش درآمد و در همان سال نامرد دریافت ۸ جایزه ماگریت شد و جایزه بهترین طراحی صحنه را برای آلینا سانتوس به دست آورد. این فیلم همچنین برای دریافت جایزه سزار برای بهترین فیلم خارجی در سی‌ونهمین دوره جوایز سزار نیز نامزد شده است.
بارون‌ها () یک فیلم کمدی بلژیکی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این فیلم نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم فرانکوفون نامور به نمایش درآمد و نامزد دریافت ۶ جایزه ماگریت شد و جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای یان دکلیر به دست آورد.
آمل شهبی (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و کارگردان مراکشی‌تبار اهل فرانسه است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بارون‌ها" اشاره نمود.
دیواره‌وز (قرن ۴ طبرستان)، معروف به مسته‌مرد شاعر و ادیب نامدار مازندرانی و طبری‌زبان سدهٔ ۴ قمری است. وی با علی پیروجه در بغداد می‌زیستند و در دربار عضدالدوله دیلمی شعر می‌سرود. قابوس بن وشمگیر لقب مسته‌مرد را بر او نهاد.
نبیل بن یادیر (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر مراکشی‌تبار اهل بلژیک است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "بارون‌ها" و "تبر" اشاره کرد.
لوران برندونبرگر (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و مؤلف اهل بلژیک است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بارون‌ها" اشاره نمود.
لیا فیزر (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل سوئیس است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "در میان موج‌ها" اشاره نمود.
کاپریس () یک فیلم کمدی رمانتیک به کارگردانی امانوئل موره است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. داستان که در پاریس می‌گذرد، ماجراهای یک معلم جوان را دنبال می‌کند که عاشق یک بازیگر مشهور تئاتر است، اما خودش مورد دلباختگی یک بازیگر پرشور و بلندپرواز قرار گرفته است. این فیلم برنده جایزه بهترین فیلم در جشنواره فیلم کبور در سال ۲۰۱۵ شد.
طعم شگفتی‌ها () یک فیلم عاشقانه فرانسوی به کارگردانی اریک بنار است که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان ویرژینی افیرا، هیام عباس و لوران باتو را نام برد.
ماریون ورنو (؛ زادهٔ ۲۹ ژوئن ۱۹۶۶) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مؤسسه زیبایی ونوس" و "خام" اشاره کرد.
ژواکیم لافوس (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل بلژیک است. وی در سال ۲۰۰۴ بابت کارگردانی فیلم بلند "جنون شخصی" برندهٔ جایزهٔ فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم براتیسلاوا شد. از فیلم‌هایی که وی ساخته است می‌توان از "مالکیت خصوصی"، درس‌های خصوصی و "فرزندان ما" نام برد.
مهدی پرتوی آملی نویسنده و پژوهشگر و شاعر ایرانی است. وی در سال ۱۲۹۶ در آمل به دنیا آمده و در ٢۴ خرداد سال ۱۳۶۸ وفات یافت. وی تحصیلات ابتدایی را در دبستان نصرت آمل و تحصیلات عالیه را در دانشسرای عالی تهران که بعدها به دانشگاه خوارزمی تغییر یافت، در رشته تاریخ و جغرافیا به پایان رساند و در شهریور ۱۳۱۶ در دبیرستان پهلوی ساری به تدریس مشغول شد و سپس به ریاست دبیرستان منصوب گردید. پرتوی بعدها ریاست فرهنگ شهرهای بابل و بندر انزلی و مسئولیت چند بخش وزارت فرهنگ و هنر را بر عهده داشت. پرتوی در آخرین دهه فعالیت خود
را بر عهده داشت. پرتوی در آخرین دهه فعالیت خود به مدت ده سال به عنوان رایزنی فرهنگی و معاونت سرپرست مدارس ایران در عراق منصوب شد. ریشه‌های تاریخی امثال و حکم مهم‌ترین اثر اوست و همچنین در مجله هنر و مردم نیز می‌نوشت.
جووانی میراباسی (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو، آهنگساز و موسیقی‌دان اهل ایتالیا است. در سال ۱۹۹۶، او نخستین آلبوم خود را با پیر-استفان میشل در کنترباس و فلاویو بولترو در ترومپت ضبط کرد و موفق به کسب جایزه بزرگ و جایزه بهترین تک‌نواز در مسابقه بین‌المللی جاز اوینیون شد که ریاست آن را دانیل هومر بر عهده داشت. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کاپریس" اشاره نمود.
سینیور بروسکینو یک اپرا فارسا در یک پرده بوده که توسط جواکینو روسینی ساخته شده‌است. اپرانامه (لیبرتو) این اثر توسط "جوزپه ماریا فوپا" نگاشته شده‌است. این اپرا برای نخستین بار در سال ۱۸۱۳ در سالن تئاتر سان مویزه در ونیز به روی صحنه رفت. روسینی بین سالهای ۱۸۱۰ تا ۱۸۱۳ چهار اپرای کمدی نوشت که اولین آن " حوالهٔ ازدواج " و آخرین آن " سینیور بروسکینو " بود. اپراهای کوچک در ایتالیا طرفداران زیادی داشت و اپرای سینیور بروسکینو نیز که در یک پرده نوشته شده‌است، در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، از محبوبیت بسیار