payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مولد برای تعداد آرایش‌های زخ‌های غیر حمله ای است: که "r" "k" تعداد روشهای قرار دادن "k" رخ غیرتهاجمی روی صفحه ای با "m" ردیف و "n" ستون است. تعداد رخ غیرتهاجمی که تخته می‌تواند نگه دارد یک کران بالایی دارد. در واقع، تعداد رخ‌ها از کمینه بین تعداد ردیف‌ها و ستون‌ها در تخته بزرگتر نیست. formula_2. صفحه‌های کامل. چند چند جمله ای رخی اول در صفحه‌های مربعی "n" × "n" (با "R""n" = "R""B") به این شکل است: این بدان معنی است که در صفحهٔ ۱×۱، ۱ رخ را می‌توان به ۱ طریق چیدمان کرد، و صفر رخ را نیز می‌توان به ۱ طریق
چیدمان کرد، و صفر رخ را نیز می‌توان به ۱ طریق مرتب کرد (صفحه خالی). در صفحه کامل۲×۲، ۲ رخ را می‌توان به ۲ روش (روی قطرها) ترتیب داد، ۱ رخ را می‌توان به ۴ روش مرتب کرد و صفر رخ را می‌توان به ۱ طریق مرتب کرد. و غیره برای صفحه‌های بزرگتر. برای صفحه‌های مستطیلی کامل "m"×"n" با نام "B""m","n" می‌نویسیم "Rm,n":="R"B"m","n". مینیمم "m" و "n را" می‌توان به عنوان کران بالایی برای "k" در نظر گرفت، زیرا واضح است که "r" "k" = ۰ اگر "k" &gt; min("m" , "n"). این نیز در فرمول "Rm, n" ("x") نشان داده شده‌است. چند جمله ای
"Rm, n" ("x") نشان داده شده‌است. چند جمله ای رخ در یک صفحه شطرنج مستطیلی ارتباط نزدیکی به تعمیم لاگر چند جمله ای "L""N""α""(x)" با اتحاد زیر دارد. چند جمله ای‌های تطبیقی. چند جمله ای رخ حالت خاصی از یک نوع از است که تابع مولد تعداد تطابق k-یالی در یک گراف می‌باشد. چند جمله ای رخی "R""m", "n"("x") متناظر به گراف کامل دو بخشی "K" "m" , "n" است. چند جمله ای رخی یک صفحه دلخواه "B" به طوری که "B" ⊆ "B" "m", "n" متناظر به گراف دو بخشی با رئوس چپ "v" 1، "v" 2، …، "v" "m" و رئوس راست "w" 1، "w" 2، …، "w" "n" است و
"m" و رئوس راست "w" 1، "w" 2، …، "w" "n" است و یال "v""i""w""j" وجود دارد اگر و تنها اگر خانه "(i ,j)" متعلق به "B" باشد؛ بنابراین، نظزیه چند جمله ای‌های رخی، به تعبیری، در نظریه چند جمله ای‌های تطبیقی موجود است. ما یک نکته مهم را در مورد ضرایب "r""k" استنباط می‌کنیم، که یادآوری می‌کنیم با توجه به تعداد حالت‌های قرارگیری‌های k رخ غیر تهاجمی در "B": این اعداد هستند، یعنی تا کرانی افزایش می‌یابند و سپس کاهش می‌یابند. این (با یک استدلال استاندارد) از قضیه هیلمن و لیب در مورد صفرهای یک چند جمله ای منطبق
هیلمن و لیب در مورد صفرهای یک چند جمله ای منطبق (متفاوت از آنچه مربوط به چند جمله ای رخی است، اما معادل آن با تغییر متغیرها) بدست می‌آید، که به این معنی است که تمام صفرهای چند جمله ای رخی اعداد حقیقی منفی هستند. اتصال به ماتریس دائمی. برای صفحات مربعی "n"×"n" ناقص، (به عنوان مثال رخ‌ها در برخی از زیرمجموعه‌های دلخواه خانه‌های صفحه مجاز نیست) محاسبه تعداد راه‌های قرار دادن "n" رخ در صفحه برابر است با محاسبه ماتریس باینری (۰و ۱). صفحه‌های مستطیل شکل کامل. مسائل رخی. پیشگام چند جمله ای رخی، مسئله کلاسیک
مسائل رخی. پیشگام چند جمله ای رخی، مسئله کلاسیک "معمای ۸ رخ (Eight rooks problem)" توسط HE Dudeney می‌باشد، که در آن او با قرار دادن رخ‌ها روی یکی از قطرهای اصلی نشان می‌دهد که حداکثر تعداد رخ‌های غیرتهاجمی روی یک صفحه شطرنج معمولی ۸ است (شکل ۱). سؤالی که مطرح می‌شود این است: "به چند حالت می‌توان هشت رخ را روی صفحه شطرنج ۸ × ۸ قرار داد تا هیچ یک از آنها دیگری را تهدید نکد؟" پاسخ این است: "بدیهی است که در هر ردیف و هر ستون باید یک رخ وجود داشته باشد. با شروع از ردیف پایین، مشخص است که اولین رخ را می‌توان
از ردیف پایین، مشخص است که اولین رخ را می‌توان روی هر یک از هشت خانه مختلف قرار داد (شکل ۱). هر جا که قرار داده شود، هفت خانه برای رخ دوم در ردیف دوم وجود دارد. سپس شش خانه برای انتخاب ردیف سوم، پنج خانه برای ردیف چهارم و غیره وجود دارد؛ بنابراین تعداد راه‌های مختلف باید ۸ × ۷ × ۶ × ۵ × ۴ × ۳ × ۲ × ۱ = ۴۰٬۳۲۰ باشد. (یعنی "!۸"، که "!" فاکتوریل است). همین نتیجه را می‌توان با روشی کمی متفاوت بدست آورد. بیایید هر رخ را با یک عدد متناسب با موقعیتش، برابر با شماره ردیف آن، تطبیق دهیم و همچنین یک نام متناسب با
ردیف آن، تطبیق دهیم و همچنین یک نام متناسب با نام ستون آن به آن اختصاص دهیم؛ بنابراین، رخ a1 دارای موقعیت ۱ و نام "a" می‌باشد؛ همچنین رخ b2 دارای موقعیت ۲ و نام "b" می‌باشد و غیره. سپس اجازه دهید رخ‌ها را با توجه به موقعیت آنها به یک لیست مرتب (دنباله) ترتیب دهیم. نمودار در شکل ۱ سپس به دنبالهٔ (a , b، c , d، e , f، g , h) تبدیل می‌شود. قرار دادن هر رخ بر روی ستون دیگری نیاز به جابجایی رخی که تا آن زمان آن ستون دوم را اشغال کرده بود، به ستون اول تخلیه شده‌است. به عنوان مثال، اگر رخ a1 به ستون "b" منتقل
به عنوان مثال، اگر رخ a1 به ستون "b" منتقل شود، رخ b2 باید به ستون "a" منتقل شود، و اکنون آنها رخ b1 و رخ a2 می‌شوند. دنباله جدید تبدیل خواهد شد (b , a، c , d، e , f، g , h). در ترکیبیات، این عملیات را جایگشت می‌نامند و دنباله‌هایی که در نتیجه جایگشت بدست می‌آیند، جایگشت‌های دنباله داده شده هستند. تعداد کل جایگشت‌ها، حاوی ۸ عنصر از دنباله ۸ عنصر، "!۸" است (۸ فاکتوریل). برای ارزیابی تأثیر محدودیت تحمیل شده «رخ‌ها نباید همدیگر را تهدید کنند»، مسئله را بدون چنین محدودیتی در نظر بگیرید. از چند طریق می‌توان هشت
محدودیتی در نظر بگیرید. از چند طریق می‌توان هشت رخ را در صفحه شطرنج ۸ × ۸ قرار داد؟ این تعداد کل ترکیب ۸ رخ در ۶۴ خانه خواهد بود: بنابراین، محدودیت «رخ نباید همدیگر را تهدید کنند» تعداد کل موقعیت‌های مجاز را از ترکیب به جایگشت‌ها کاهش می‌دهد که ضریب حدوداً برابر ۱۰۹٬۷۷۶ است. تعدادی از مسائل از حوزه‌های مختلف فعالیت‌های انسانی را می‌توان با دادن «فرمول رخی» به مشکل رخ ساده کرد. به عنوان مثال: یک شرکت باید "n" کارمند در "n" شغل مختلف استخدام کند و هر شغل باید فقط توسط یک کارمند انجام شود. از چند طریق می‌توان
فقط توسط یک کارمند انجام شود. از چند طریق می‌توان این کار را انجام داد؟ بیایید ما کارمندان را در ردیف‌های یک صفحه شطرنج "n×n" قرار دهیم، و مشاغل را روی ستون‌ها. اگر کارمند "i" به شغل "j" منصوب شود، یک رخ در خانه ای قرار می‌گیرد که بر روی ردیف "i" و ستون "j" باشد. از آنجا که هر شغل فقط توسط یک کارمند انجام می‌شود و هر کارمند فقط به یک شغل منصوب می‌شود، در نتیجه آرایش "n" رخ روی تخته، کلیه ستون‌ها و ردیف‌ها فقط شامل یک رخ خواهند بود، یعنی رخ‌ها همدیگر را تهدید نمی‌کنند. چند جمله ای رخی به عنوان تعمیم مسئله
نمی‌کنند. چند جمله ای رخی به عنوان تعمیم مسئله رخی. مسئله کلاسیک رخ‌ها درجا به ما مقدار "r" 8 را می‌دهد. نتیجه آن این است که می‌توان ۸ رخ غیر تهاجمی را روی صفحه شطرنج ۸ × ۸ به "r" 8 = ۸! = ۴۰۳۲۰ حالت آرایش داد. بیایید این مسئله را با در نظر گرفتن یک صفحه "m" × "n"، یعنی یک صفحه شطرنجی با "m" ردیف و "n" ستون تعمیم دهیم. مسئله به این صورت است: از چند طریق می‌توان "k" رخ را را بر روی صفحه "m" × "n" به گونه ای مرتب کرد که یکدیگر را تهدید نکنند؟ واضح است که برای آنکه مسئله قابل حل باشد، "k" باید کمتر یا مساوی
آنکه مسئله قابل حل باشد، "k" باید کمتر یا مساوی مینیمم "m" و "n باشد". در غیر این صورت نمی‌توان از قرار دادن یک جفت رخ در ردیف یا ستون یکسان جلوگیری کرد. پس فرض کنیم این شرط برقرار باشد. سپس آرایش رخ‌ها را می‌توان در دو مرحله انجام داد. ابتدا مجموعه ای از "k" ردیف را انتخاب کنید که رخ‌ها را در آن قرار دهید. از آنجا که تعداد ردیف‌ها "m است"، "k" باید از بین آنها انتخاب شود، می‌توان این انتخاب را در formula_6 روش انجام داد. به همین ترتیب، مجموعه "k" ستون‌هایی که می‌توان رخ‌ها را در آن قرار داد، انتخاب می‌شود
که می‌توان رخ‌ها را در آن قرار داد، انتخاب می‌شود به formula_7 روش. با توجه به قانون ضرب، از آنجا که انتخاب ستون‌ها به انتخاب ردیف‌ها بستگی ندارد formula_8 حالت برای انتخاب خانه‌هایی که رخ‌ها در آن چیده شوند وجود دارد. با این حال، کار هنوز به پایان نرسیده‌است زیرا این "k" ردیف و "k" ستون در "k" 2 خانه تلاقی دارند. با حذف ردیف‌ها و ستون‌های بلااستفاده و چسباندن ردیف‌ها و ستون‌های باقیمانده با هم، یک صفحه جدید از "k" ردیف و "k" ستون بدست می‌آید"." قبلاً نشان داده شده بود که در چنین صفحه ای "می توان k" رخ را
داده شده بود که در چنین صفحه ای "می توان k" رخ را به "!k" حالت آرایش داد (به طوری که همدیگر را تهدید نکنند). بنابراین، تعداد حالت‌های آرایش رخ‌های غیر تهاجمی به شکل فرمول زیر بدست می‌آید: به عنوان یک مثال، ۳ رخ را در یک صفحه شطرنج معمولی (۸ × ۸) به formula_10 حالت می‌توان قرار داد. برای "k" = "m" = "n"، فرمول فوق "!rk" = "n را نتیجه می‌دهد" که متناظر با نتیجه به دست آمده برای مسئله کلاسیک رخ می‌باشد. حال چند جمله ای رخی با ضرایب صریح به شکل زیر است: اگر محدودیت «رخ‌ها نباید همدیگر را تهدید کنند» حذف شود،
«رخ‌ها نباید همدیگر را تهدید کنند» حذف شود، باید انتخاب هر "k خانه" از m×n خانه را محاسبه کرد. این را می‌توان در موارد زیر انجام داد: اگر "k" رخ‌ها به طریقی با یکدیگر متفاوت باشند، به عنوان مثال، آنها دارای برچسب یا شماره گذاری شده باشند، عدد بدست آمده تاکنون را باید در "!k" ضرب کرد، که "!k" تعداد جایگشت‌های "k رخ" است. آرایش‌های متقارن. به عنوان یک عارضه دیگر برای مسئله رخ، اجازه دهید ما نه تنها رخ‌ها همدیگر را تهدید نکنند بلکه به‌طور متقارن روی صفحه قرار بگیرند را نیز لازم بدانیم. بسته به نوع تقارن، این
بگیرند را نیز لازم بدانیم. بسته به نوع تقارن، این معادل چرخش یا انعکاس صفحه است. آرایش‌های متقارن، بسته به شرایط تقارن، منجر به مشکلات زیادی می‌شوند.ساده‌ترین آن ترتیب‌ها زمانی است که رخ‌ها در حول مرکز صفحه متقارن هستند. بیایید "Gn" تعداد روش‌هایی که "n" رخ روی صفحه ای با "n" ردیف و "n" ستون قرار می‌گیرند، تعیین کنیم. اکنون بیایید صفحه را را شامل "2n" ردیف و "2n" ستون فرض کنیم. یک رخ روی ستون اول می‌تواند روی هر یک از "2n" خانه آن ستون قرار گیرد. با توجه به شرایط تقارن، قرارگیری این رخ محل قرارگیری یک رخ
شرایط تقارن، قرارگیری این رخ محل قرارگیری یک رخ را که روی آخرین ستون قرار دارد مشخص می‌کند - باید به‌طور قرینه با اولین رخ در حول مرکز صفحه چیده شود. اجازه دهید اولین و آخرین ستون‌ها و ردیف‌هایی که توسط رخ‌ها اشغال شده‌اند را حذف کنیم (از آنجا که تعداد ردیف‌ها زوج است، رخ‌های حذف شده نمی‌توانند در ردیف یکسان قرار گیرند). این یک صفحه با "2n-۲" ردیف و "2n-۲" ستون می‌سازد. واضح است که برای هر چیدمان متقارن رخ‌های روی صفحه جدید متناظر به یک چیدمان متقارن رخ‌ها روی صفحه اصلی است؛ بنابراین، "G 2""n" "= 2nG 2
روی صفحه اصلی است؛ بنابراین، "G 2""n" "= 2nG 2 n-2" (ضریب "2n" در این عبارت از این امکان به‌وجود می‌آید که اولین رخ هر یک از "2n" خانه موجود در ستون اول را اشغال کند). با تکرار فرمول فوق می‌توان به حالت صفحه "۲×۲" رسید، که روی آن ۲ ترتیب متقارن (روی قطرها) وجود دارد. در نتیجه این تکرار، عبارت نهایی برابر "!G2n = 2nn" است. برای صفحه شطرنج معمول (8 × ۸)، "G" 8 = 24×۴ = 16×۲۴ = ۳۸۴ آرایش متقارن حول مرکز از ۸ رخ وجود دارد. یکی از این آرایش‌ها در شکل ۲ نشان داده شده‌است. برای تخته‌های با اندازه فرد (حاوی "2n+۱"
شده‌است. برای تخته‌های با اندازه فرد (حاوی "2n+۱" ردیف و 2n+۱ ستون) همیشه یک خانه وجود دارد که خانه متقارن ندارد - این خانه مرکزی تخته است. همیشه باید یک رخ در این خانه قرار داده شود. حال با حذف ستون و ردیف مرکزی، یک آرایش متقارن "2n" رخ بر روی صفحه "2n×2n" بدست می‌آید"." بنابراین، برای چنین صفحه ای، یک بار دیگر بدست می‌آید "!G2n+1 = G2n = 2nn". مسئله کمی پیچیده‌تر این است که تعداد آرایش‌های غیرتهاجمی را پیدا کنید که با چرخش ۹۰ درجه صفحه تغییر نمی‌کنند. فرض کنیم صفحه دارای "4n" ستون و "4n" ردیف باشد و
فرض کنیم صفحه دارای "4n" ستون و "4n" ردیف باشد و تعداد رخ‌ها نیز "4n" است. در این حالت، رخی که روی ستون اول است می‌تواند هر مربع روی این ستون را اشغال کند، به غیر از خانه‌های گوشه ای (یک رخ نمی‌تواند در یک خانه گوشه ای باشد زیرا بعد از چرخش ۹۰ درجه، ۲ رخ وجود دارند که همدیگر را تهدید می‌کنند). ۳ رخ دیگر نیز وجود دارد که با آن رخ مطابقت دارد و آنها به ترتیب روی آخرین ردیف، آخرین ستون و ردیف اول قرار می‌گیرند (با چرخش ۹۰ درجه، ۱۸۰ درجه و ۲۷۰ درجه از اولین صخره بدست می‌آیند). با حذف ستون‌ها و ردیف‌های این
صخره بدست می‌آیند). با حذف ستون‌ها و ردیف‌های این رخ‌ها، چیدمان رخی برای یک صفحه (4n-۴)×(4n-۴) با تقارن مورد نیاز بدست می‌آید؛ بنابراین، رابطه بازگشتی زیر بدست می‌آید: "R4""n" "= (4n -2) R4n-4"، که "Rn" تعداد آرایش‌ها روی صفحه "n×n" است. با تکرار، نتیجه می‌شود که "R4n = 2n(2n−1)(2n−۳)...۱" تعداد آرایش‌ها برای یک صفحهٔ "(4n+1)×(4n+۱)" برابر با آرایش‌ها برای صفحه "4n×4n" می‌باشد؛ زیرا در صفحهٔ "(4n+1)×(4n+۱)"، یک رخ لزوماً باید در مرکز قرار گیرد و بنابراین می‌توان ردیف و ستون مرکزی را حذف کرد؛ بنابراین
می‌توان ردیف و ستون مرکزی را حذف کرد؛ بنابراین "R4""n+1" "= R4n" برای صفحه شطرنج معمولی "(n = ۲)، R8 = 4×3×۱ = ۱۲" آرایش ممکن با تقارن چرخشی وجود دارد. برای صفحات "(4n+2)×(4n+۲) و (4n+3)×(4n+۳)"، تعداد راه حل‌ها صفر است. برای هر رخ دو حالت ممکن است: یا در مرکز قرار دارد یا در مرکز قرار نمی‌گیرد. در حالت ثانوی، این رخ در خانه رخی گنجانده شده‌است که با چرخاندن ۹۰ درجه صفحه بدست می‌آید؛ بنابراین، تعداد کل رخ‌ها باید "4n" باشد (وقتی خانه مرکزی روی صفحه وجود ندارد) یا "4n+۱" باشد. این ثابت می‌کند که "R4""n+2"
یا "4n+۱" باشد. این ثابت می‌کند که "R4""n+2" "= R4n+3 = ۰." تعداد چیدمان "n" رخ غیر تهاجمی متقارن نسبت به یکی از قطرها (برای تعیین قطر، قطر مربوط به a1-h8 در صفحه شطرنج) در صفحه "n×n" با مشخص می‌شود که با بازگشتی "Qn = Qn−1 + (n−1)Qn−2" تعریف می‌شود. این بازگشتی از طزیق زیر بدست می‌آید. توجه داشته باشید که رخ موجود در ستون اول یا در خانه گوشه پایین قرار دارد یا در یک خانه دیگر قرار دارد. در حالت اول، حذف ستون اول و ردیف اول منجر به آرایش متقارن "n-1" رخ بر روی یک صفحه "(n−1)×(n−۱)" می‌شود"." تعداد حالت‌های
یک صفحه "(n−1)×(n−۱)" می‌شود"." تعداد حالت‌های آرایش باقیمانده "Qn−1" می‌باشد. در حالت دوم، برای رخ اصلی، یک رخ دیگر وجود دارد، متقارن با اولین رخ در حول قطر انتخاب شده. حذف ستون‌ها و ردیف‌های این رخ‌ها منجر به آرایش متقارن "n" رخ بر روی یک صفحه "(n−2)×(n−۲)" می‌شود. از آنجا که تعداد حالت‌های آرایش باقیمانده "Qn−2" می‌باشد و خانه رخ اصلی را می‌توان به "n-1" حالت انخاب کرد، در کل برای حالت دوم "(n−1)Qn−2" روش آرایش وجود دارد. که جمع این دو حالت عبارت بازگشتی بالا را نتیجه می‌دهد. تعداد روش‌های آرایش متقارن
بالا را نتیجه می‌دهد. تعداد روش‌های آرایش متقارن به قطر از عبارت زیر بدست می‌آید. این عبارت با تقسیم‌بندی همه آرایش‌های رخی در کلاس‌ها بدست می‌آید. در کلاس "s" آن آرایش‌هایی هستند که s رخ متقارن روی قطر قرار نگیرند. دقیقاً به همین ترتیب، می‌توان نشان داد که تعداد آرایش‌های "n" رخ در صفحه "n×n"، به گونه ای که آنها همدیگر را تهدید نکنند و متقارن با هر دو مورب باشند، توسط معادلات بازگشتی "B2n = 2B2n−2 + (2n−2)B2n−4 and B2n+1 = B2n" بدست می‌آیند. آرایش‌هایی که با کلاس‌های تقارن شمرده می‌شوند. خالتی دیگر از
که با کلاس‌های تقارن شمرده می‌شوند. خالتی دیگر از تعمیم این است که در آن آرایش‌های رخی که با تقارن صفحه از یکدیگر به دست می‌آیند، یک بار حساب شوند. به عنوان مثال، اگر چرخش ۹۰ درجه ای صفحه به عنوان تقارن مجاز باشد، پس هر آرایشی که با چرخش ۹۰، ۱۸۰ یا ۲۷۰ درجه بدست آید، «همان» الگوی اصلی در نظر گرفته می‌شود، حتی اگر این آرایش‌ها در مسئله اولیه که صفحه ثابت است جداگانه شمارش شده باشند. برای چنین مسائلی، دودنی مشاهده می‌کند: «هنوز که هنوز است معلوم نشده که اگر معکوس‌ها و بازتاب‌ها متفاوت حساب نشوند، چند حالت
معکوس‌ها و بازتاب‌ها متفاوت حساب نشوند، چند حالت وجود دارد؛ این مسئله ای دشوار است.» این مسئله به شمارش آرایش‌های متقارن از طریق لم برنساید ساده می‌شود.
یان د بری (تولد: حدود ۱۶۲۷ - مرگ: ۴ آوریل ۱۶۹۷)، نقاش عصر طلایی نقاشی هلند بود. وی تا ۶۰ سالگی در هارلم زندگی و کار کرد، وقتی که ورشکست شد، به آمستردام نقل مکان نمود. یان د بری تحت تأثیر پدرش سالومون د بای و پرتره‌های بارتولومئوس فن در هلست قرار گرفت. آثار د بری عمدتاً پرتره، اغلب به صورت گروهی و نقاشی تاریخی هستند. وی در تلفیق دو ژانر در تاریخ پرتره، پرتره‌های شخصیت‌های تاریخی با استفاده از چهره‌های معاصر، از جمله خود و خانواده اش، تخصص داشت. از جمله بهترین کارهای وی می‌توان به دو نسخه ضیافت کلئوپاترا
کارهای وی می‌توان به دو نسخه ضیافت کلئوپاترا اشاره کرد که از خانواده خود از جمله خودش به عنوان مدل استفاده می‌کند (کلکسیون سلطنتی، ۱۶۵۲ و موزه هنر کورییر، نیوهمپشایر، ۱۶۶۹) نسخه دوم دارای پاتوس و گیرندگی عالی است، زیرا بیشتر کسانی که به تصویر کشیده شده بودند در طاعون ۴–۱۶۶۳ مرده بودند. زندگی‌نامه. یان د بری در هارلم متولد شد. به گفته هوبراکن او مشهورترین شاگرد پدرش، معمار و شاعر سالومون د برای بود. هوبراکن جان را «مروارید تاج هارلم» نامید. او بیشتر وقت خود را در کار در هارلم گذراند، جایی که سال‌ها رئیس
را در کار در هارلم گذراند، جایی که سال‌ها رئیس انجمن هارلم سنت لوک بود. برادرش دیرک د برای نقاش گل‌ها بود که بعداً در صومعه گئسدونک نزدیک گخ راهب شد. برادرش یوزف نیز نقاش بود. د بری در هنگام شیوع طاعون در هارلم در سال ۱۶۶۴ از بیشتر اعضای خانواده اش جان سالم به در برد. وی پدر، برادرش یوزف و سه خواهر و برادر دیگر خود را در طی دو ماه از دست داد. همسران وی - ماریا ون هیس که با او در ۲۱ اکتبر ۱۶۸۸ ازدواج کرد، مارگارتا دو میر که در سال ۱۶۷۲ با او ازدواج کرد و ویکتوریا استالپرت ون در ویلن که با او در ۳۰ ژانویه
استالپرت ون در ویلن که با او در ۳۰ ژانویه ۱۶۷۸ ازدواج کرد، هرکدام قبل از او درگذشتند. ویکتوریا اندکی پس از به دنیا آوردن پسرشان، یوهان لوکاس از دنیا رفت. در سال ۱۶۸۹ وی به عنوان یک شهروند هارلم ورشکسته اعلام شد و به آمستردام نقل مکان کرد و در آنجا درگذشت، اگرچه در هارلم دفن شد.
پنجاه و پنجمین دورهٔ جوایز هنری بکسانگ () مراسم در تاریخ ۱ مه ۲۰۱۹ در سالن دی مرکز نمایشگاه و کنوانسیون کوکس در سئول و در ساعت ۹:۰۰ کی‌اس‌تی برگزار شد. این مراسم برای دومین سال متوالی به میزبانی شین دونگ یوپ، به سوزی و پارک بوگوم برگزار شد این برنامه به صورت زنده از جی‌تی‌بی‌سی پخش شد. این مراسم که توسط Ilgan Sports و جی‌تی‌بی‌سی پلاس برگزار شده‌است، تنها مراسم اهدای جوایز کره جنوبی است که از برترین‌های فیلم و تلویزیون قدردانی می‌کند. بالاترین افتخارات شب، جایزه بزرگ (دسانگ)، در بخش فیلم به جونگ وو-سونگ
جایزه بزرگ (دسانگ)، در بخش فیلم به جونگ وو-سونگ بازیگر فیلم شاهد بیگناه و در بخش تلویزیون به کیم هیه جا بازیگر درام چشمان درخشان اهدا شد. برندگان و نامزدها. فیلم. فیلم‌هایی با چندین برد. فیلم‌های زیر چندین برد داشته‌اند: فیلم‌هایی با چندین نامزدی. فیلم‌های زیر چندین بار نامزدی دریافت جایزه شدند: تلویزیون. برنامه‌هایی با چندین برد. برنامه‌های تلویزیونی زیر چندین برد کسب کردند: برنامه‌هایی با چندین نامزدی. برنامه‌های تلویزیونی زیر چندین بار نامزد دریافت جایزه شدند: مجریان. مجریانی که به ترتیب لیست حضور
جایزه شدند: مجریان. مجریانی که به ترتیب لیست حضور یافتند.
محمد همایون قیومی (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۵۲) مهندس، دانشمند و سیاستمدار افغانستانی است که به‌عنوان وزیر مالیه افغانستان و مشاور ارشد امور زیربنایی و فناوری برای رئیس‌جمهور افغانستان خدمت کرده‌است. او از ۱ ژوئیه ۲۰۱۱ تا ۱۷ آگوست ۲۰۱۵ ریاست دانشگاه ایالتی سن‌خوزه و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ ریاست دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در ایست بی را عهده‌دار بود. در ژوئن ۲۰۰۱، قیومی در مقاله‌ای به مجله "فارین پالیسی" درباره افغانستان در دهه ۱۹۶۰، کمک کرد که منجر به مصاحبه با وی در برنامه ان‌پی‌آر شد ("پخش صبحگاهی"، ۱۸ ژوئن، ۲۰۱۰).
نیک کولدری استاد رشته رسانه، ارتباطات و نظریه اجتماعی در مدرسه اقتصاد لندن است. پیشینه. کولدری به بررسی این موضوع علاقه‌مند است که چگونه نهادهای ارتباطات و رسانه، در ایجاد و شکل‌دهی به نظم، اخلاقی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی موثر است. او در زمره متفکران منتقد نولیبرالیسم قرار دارد و نقدهای قابل توجهی را از منظر جامعه شناسی ارتباطات مطرح ساخته است. از مهمترین آثار او می‌توان به مناسک رسانه (۲۰۰۳)، اخلاق رسانه (۲۰۱۳)، رسانه، جامعه و جهان (۲۰۱۲)، چرا صدا مهم است؟ (۲۰۱۰)؟، چرا رسانه مهم است؟ (۲۰۱۹) و هزینه
است؟ (۲۰۱۰)؟، چرا رسانه مهم است؟ (۲۰۱۹) و هزینه ارتباطات (۲۰۱۹) اشاره کرد. پرسش از کلان‌داده‌ها در جامعه کنونی از مهمترین دغدغه‌های او است. این دغدغه شامل مساله حریم خصوصی در جهان دیجیتالی، امنیت اطلاعات، هوش مصنوعی و کار تمام وقت دیجیتال، تاثیر الگوریتم‌های هوش مصنوعی بر ایجاد تالار پژواک (محدود شدن گفتگوهای مجازی به افراد مشابه و پرهیز از ارتباط با افراد متفاوت) می شود.
طبقه بندی بین المللی عملکرد، ناتوانی و سلامت (ICF) طبقه بندی از مولفه‌های سلامتی عملکرد و ناتوانی است. ICF در ۲۲ مه ۲۰۰۱ در طی پنجاه و چهارمین مجمع جهانی بهداشت از همه ۱۹۱ عضو سازمان بهداشت جهانی (WHO) تأیید دریافت کرد. تصویب آن پس از نه سال بازنگری بین المللی با هماهنگی WHO انجام شد. طبقه بندی اولیه WHO برای تأثیر بیماری‌ها، "طبقه بندی بین المللی اختلالات، محدودیت‌ها و معلولیت‌ها" (ICIDH)، در سال ۱۹۸۰ ایجاد شد. طبقه بندی ICF مکمل طبقه بندی بین المللی بیماریهای (ICD) (بازنگری دهم) است که حاوی اطلاعاتی در
(ICD) (بازنگری دهم) است که حاوی اطلاعاتی در مورد تشخیص و وضعیت سلامتی است، اما در مورد وضعیت عملکرد نیست. ICD و ICF طبقه بندی اصلی در خانواده طبقه بندی بین المللی WHO (WHO-FIC) را تشکیل می‌دهند. بررسی اجمالی. ICF در اطراف اجزای گسترده زیر ساخته شده‌است: عملکرد و ناتوانی به عنوان یک تعامل پیچیده بین وضعیت سلامتی فرد و عوامل زمینه ای محیط و همچنین عوامل شخصی مشاهده می‌شود. تصویری که توسط این ترکیب عوامل و ابعاد تولید می‌شود، مربوط به «فرد در دنیای خود» است. طبقه بندی این ابعاد را به عنوان تعاملی و پویا به
طبقه بندی این ابعاد را به عنوان تعاملی و پویا به جای خطی یا استاتیک تلقی می‌کند. این امکان را برای ارزیابی درجه معلولیت فراهم می‌کند، اگرچه ابزار اندازه‌گیری نیست. این برای همه افراد، از هر شرایط سلامتی، قابل استفاده است. زبان ICF در زمینه اتیولوژی خنثی است، و بیشتر بر عملکرد و نه بیماری یا بیماری تأکید دارد. همچنین با دقت طراحی شده‌است تا در بین فرهنگ‌ها و همچنین گروه‌های سنی و جنسیت مرتبط باشد و برای جمعیت‌های ناهمگن بسیار مناسب باشد. فواید. استفاده از ICF برای بیمار و پزشک متخصص فوایدی دارد. یک مزیت
ICF برای بیمار و پزشک متخصص فوایدی دارد. یک مزیت عمده برای بیمار، ادغام جنبه‌های جسمی، روحی و اجتماعی وضعیت سلامتی وی است. تمام جنبه‌های زندگی فرد (توسعه، مشارکت و محیط)، به جای اینکه فقط بر روی تشخیص وی تمرکز کند، در ICF گنجانده شده‌است. یک تشخیص در مورد توانایی‌های عملکردی شخص کمی نشان می‌دهد. تشخیص برای تعیین علت و پیش آگهی مهم است، اما شناسایی محدودیت‌های عملکرد اغلب اطلاعاتی است که برای برنامه‌ریزی و اجرای مداخلات استفاده می‌شود. هنگامی که تیم توانبخشی از فعالیت‌های روزمره ای که مشتری برای شرکت در آن
از فعالیت‌های روزمره ای که مشتری برای شرکت در آن آگاهی دارد، مطلع شد، می‌توان از توالی حل مسئله تنظیم شده توسط ICF استفاده کرد. به عنوان مثال یک متخصص کاردرمانی، بیمار را مشاهده می‌کند که فعالیتهای روزمره خود را انجام می‌دهد و توانایی‌های عملکردی بیمار را یادداشت می‌کند. سپس از این اطلاعات برای تعیین میزان بهبود توانایی‌های فرد از طریق درمان و تغییر میزان محیط برای تسهیل عملکرد فرد استفاده می‌شود. مداخله در یک سطح (توانایی‌های فعلی) این امکان را دارد که از وقایع در سطح موفقیت‌آمیز جلوگیری کند یا تغییر دهد
وقایع در سطح موفقیت‌آمیز جلوگیری کند یا تغییر دهد (مشارکت). به عنوان مثال، آموزش علائم دستی به کودک ناشنوا تعامل مosterثری را تقویت می‌کند و مشارکت فرد با درمانگران توانبخشی نه تنها در کارهای روزمره با بیماران خود، بلکه همچنین هنگام کار با سایر رشته‌های پزشکی با ICF بیمارستان‌ها و سایر ادارات بهداشتی مقامات بهداشتی و سیاست گذاران توانمند می‌شوند. همه موارد بصورت عملیاتی با توضیحات مشخص تعریف شده‌اند که می‌توانند با وضوح و سهولت در ارزیابی‌های زندگی واقعی اعمال شوند. زبان مورد استفاده در ICF به تسهیل ارتباط
شوند. زبان مورد استفاده در ICF به تسهیل ارتباط بهتر این گروه از افراد کمک می‌کند. ارتباط بالینی. دانستن اینکه چگونه یک بیماری بر عملکرد فرد تأثیر می‌گذارد، برنامه‌ریزی بهتر خدمات، درمان و توان بخشی را برای افراد دارای معلولیت طولانی مدت یا شرایط مزمن امکان‌پذیر می‌کند. ICF فعلی درک جامع تری از سلامتی را تشکیل می‌دهد و به جای تمرکز بر بیماری، بیماری یا ناتوانی، یک نمایه جامع از یک فرد را تشکیل می‌دهد. پیامدهای استفاده از ICF شامل تأکید بر نقاط قوت افراد، کمک به افراد در مشارکت گسترده‌تر در جامعه با استفاده
به افراد در مشارکت گسترده‌تر در جامعه با استفاده از مداخلات با هدف افزایش توانایی‌های آنها و در نظر گرفتن عوامل محیطی و شخصی است که ممکن است مشارکت آنها را مختل کند. مقدماتی: مقدماتی ICF «ممکن است به صورت بالینی به عنوان سطوح عملکردی که در یک استاندارد یا کلینیک و در محیط‌های روزمره دیده می‌شود، ترجمه شود». افراد واجد شرایط از استانداردسازی و درک عملکرد در ارزیابی چند رشته‌ای پشتیبانی می‌کنند. آنها همه اعضای تیم را قادر می‌سازند تا میزان مشکلات را حتی در مناطقی که فرد متخصص نیستند، کمی کنند. بدون صلاحیت،
که فرد متخصص نیستند، کمی کنند. بدون صلاحیت، کدهای معنی ذاتی ندارند. اختلال، محدودیت یا محدودیت، از ۰ (بدون مشکل؛ ۰–۴٪)، ۱ (مشکل خفیف: ۵–۲۴٪)، ۲ (مشکل متوسط: ۲۵–۴۹٪)، ۳ (مشکل جدی: ۵۰-) واجد شرایط است. ۹۵٪) تا ۴ (مشکل کامل: ۹۶–۱۰۰٪). فاکتورهای محیطی با مقیاس منفی و مثبت که نشان دهنده میزان عملکرد محیط به عنوان مانع یا تسهیل‌کننده است، کمی می‌شوند. برای اهداف بیمه، افراد واجد شرایط می‌توانند اثربخشی درمان را توصیف کنند. می‌توان کاهش نمره مقدماتی را افزایش توانایی عملکردی بیمار دانست. مجموعه‌های اصلی. یک
توانایی عملکردی بیمار دانست. مجموعه‌های اصلی. یک مجموعه هسته‌ای ICF می‌تواند به عنوان یک چارچوب مرجع و ابزاری عملی برای طبقه بندی و توصیف عملکرد بیمار به روشی کارآمدتر عمل کند. مجموعه‌های اصلی ICF می‌توانند در طول دوره مراقبت و در طول یک وضعیت بهداشتی مورد استفاده قرار گیرند. طبقه بندی ICF شامل بیش از ۱۴۰۰ دسته محدودیت استفاده از آن در عمل بالینی است. استفاده از حجم اصلی ICF با بیماران خود زمانبر است. فقط بخشی از دسته‌ها مورد نیاز است. به عنوان یک قاعده کلی، ۲۰٪ کدها ۸۰٪ واریانس مشاهده شده در عمل را توضیح
۲۰٪ کدها ۸۰٪ واریانس مشاهده شده در عمل را توضیح می‌دهند. مجموعه‌های ICF Core برای توصیف سطح عملکرد بیمار تا حد ممکن، اما به همان تعداد لازم، شامل دسته بندی ICF است. این فرضیه وجود دارد که با استفاده از یک مجموعه هسته ICF، در هنگام کدگذاری موارد بالینی، اطمینان بین آزمون دهنده افزایش می‌یابد زیرا فقط از گروه‌های مربوطه برای یک بیمار خاص استفاده می‌شود. از آنجا که تمام دسته‌های مربوطه در یک مجموعه هسته ای ICF ذکر شده‌است، استفاده از آن در ارزیابی‌های چند رشته‌ای، متخصصان بهداشت را از دست دادن جنبه‌های مهم
متخصصان بهداشت را از دست دادن جنبه‌های مهم عملکرد محافظت می‌کند. استفاده برای کودکان. با استفاده از پزشکان و محققان از ICF، آنها از محدودیت‌های آن آگاهی بیشتری پیدا کردند. ICF توانایی طبقه بندی خصوصیات عملکردی کودک در حال رشد را ندارد. در طول سالهای اول زندگی کودک، کدهای ICF مختلف مورد نیاز است تا رشد و نمو معلولیت را حتی در صورت عدم تغییر تشخیص کودک، ثبت کند. سیستم کدگذاری می‌تواند اطلاعات اساسی در مورد شدت یک وضعیت سلامتی از نظر تأثیر آن بر عملکرد را فراهم کند. این می‌تواند نقش مهمی در ارائه دهندگان