payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گاو نقدی () اصطلاحی حرفه‌ای در ادبیات سرمایه‌گذاری در بازرگانی است که آن: سرمایه بازدهی ثابتی دارد، بسیار بیشتر از هزینهٔ نقدی مورد نیاز برای خرید یا شروع به ایجاد آن. بسیاری از کسب‌وکارها تلاش می‌کنند چنین سرمایه‌گذاری‌هایی را ایجاد کنند یا خریداری کنند، زیرا می‌توان از آنها برای افزایش درآمد کلی شرکت و حمایت از تلاش‌های کم‌سود دیگر کسب‌و کار استفاده کرد. اصطلاح گاو نقدی استعاره‌ای از گاو شیری است که در مزارع برای تولید شیر استفاده می‌شود و جریانی ثابت از درآمد را با هزینهٔ نگهداری کمی ارائه می‌دهد.
از درآمد را با هزینهٔ نگهداری کمی ارائه می‌دهد. "گاوهای نقدی" محصولات یا خدماتی هستند که به جایگاه رهبر بازار دست یافته‌اند، جریان‌های نقدی مثبت و بازده دارایی‌ها (ROA) را ارائه می‌کنند که از نرخ رشد بازار بیشتر است. برتری ویژه این است که چنین محصولاتی مدت‌ها پس از بازپرداخت سرمایهٔ اولیه هنوز سود تولید می‌کنند. "گاوهای نقدی" با ایجاد جریان‌های درآمدی ثابت، به تأمین مالی رشد کلی یک شرکت کمک می‌کنند و تأثیرات مثبت آنها به سایر واحدهای تجاری یاری می‌رساند. علاوه بر این، شرکت‌ها می‌توانند از آنها به‌عنوان
علاوه بر این، شرکت‌ها می‌توانند از آنها به‌عنوان اهرمی برای توسعه‌های آینده استفاده کنند، زیرا وام دهندگان با علم به اینکه بدهی‌ها پرداخت می‌شود، تمایل بیشتری به قرض دادن دارند. همچنین، از گاوهای نقدی نیز می‌توان برای بازخرید سهام موجود در بازار یا افزایش سود سهام پرداختی به سهامداران استفاده کرد. آن‌ها معمولاً سال‌ها پول نقد می‌آورند، تا زمانی که فناوری جدید یا تغییر ترجیحات بازار آنها را منسوخ کند.
پیِر مارسِل پالیِوْ (به فرانسوی: Pierre Marcel Poilievre; ؛ تلفظ: پا-لی-یِوْ؛ زاده ۳ ژوئن ۱۹۷۹) سیاستمدار کانادایی اهل آلبرتا است که از سال ۲۰۲۲ به عنوان رهبر حزب محافظه‌کار کانادا و رهبر اپوزیسیون کانادا مشغول به فعالیت بوده است. وی در دانشگاه کلگری به تحصیل روابط بین‌الملل پرداخت و نخستین بار در سال ۲۰۰۴ به عنوان عضو پارلمان (MP) از حوزه نپین-کارلتون و سپس از حوزه مجدداً ایجاد شده‌ی کارلتون در منطقه اتاوا به مجلس عوام کانادا راه یافت. در دولت استیون هارپر بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ به عنوان وزیر اصلاحات
بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ به عنوان وزیر اصلاحات دموکراتیک و سپس برای مدت کوتاهی در ۲۰۱۵ به عنوان وزیر اشتغال و توسعه اجتماعی بر سر کار بود. پس از بر سر کار آمدن دولت لیبرال جاستین ترودو، پالیو از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ در دولت سایه به عنوان منتقد امور مالی و کمیسیون ملی سرمایه و همچنین برای مدتی منتقد امور مشاغل و صنعت فعالیت کرد. پس از شکست ارین اوتول در انتخابات ۲۰۲۲ کانادا، پالیو در ۵ فوریه ۲۰۲۲ اعلام کرد که در انتخابات بعدی رهبری حزب محافظه کار شرکت خواهد کرد. کمپین او بر افزایش آزادی و کاهش هزینه‌های زندگی
کمپین او بر افزایش آزادی و کاهش هزینه‌های زندگی متمرکز بود. او بارها اعلام کرده که می‌خواهد کانادا را تبدیل به آزاد ترین کشور بر روی زمین کند. وی که حمایت محافظه‌کاران مطرح از جمله نخست‌وزیر پیشین استیون هارپر را داشت، در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۲ با اختلاف، آراء حزب محافظه‌کار را برنده شد و رهبر حزب گردید. از آن زمان وی یکی از سرسخت‌ترین منتقدان نخست‌وزیر جاستین ترودو و همچنین ائتلاف حزب لیبرال با حزب چپ‌گرای دموکراتیک جدید بوده است. وی در انتخابات سال ۲۰۲۵ کانادا از رقیبش مارک کارنی شکست خورد.
گروه بی‌‌این مدیا یا گروه رسانه بی‌این () شرکت رسانه‌ای قطری است، که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد. گروه بی‌‌این مدیا یک شبکه جهانی ورزشی و سرگرمی دولتی قطر است که دفتر مرکزی آن در دوحه، قطر قرار دارد. شرکت بی‌‌این مدیا سرگرمی، رویدادهای ورزشی زنده و رویدادهای مهم بین‌المللی را در ۵ قاره، ۴۳ کشور و ۷ زبان در اروپا، آمریکای شمالی، آسیا، استرالیا و خاورمیانه و شمال آفریقا توزیع می‌کند.
سبک قدیمی (OS) و سبک جدید (NS) به ترتیب نشان دهنده سیستم‌های گاه‌شماری قبل و بعد از یک تغییر تقویم هستند. معمولاً این تغییر از تقویم ژولینی به تقویم میلادی است که در کشورهای مختلف اروپایی بین سال‌های ۱۵۸۲ تا قرن ۲۰ به تصویب رسیده‌است. در انگلستان، ولز، ایرلند و مستعمرات آمریکایی بریتانیا، دو تغییر تقویم، هر دو در سال ۱۷۵۲ رخ داد. اولی شروع سال جدید را از روز بانو (۲۵ مارس) به ۱ ژانویه (کاری که اسکاتلند از سال ۱۶۰۰ انجام داده بود) اصلاح کرد، در حالی که دومی تقویم ژولینی را به نفع تقویم میلادی کنار گذاشت و
تقویم ژولینی را به نفع تقویم میلادی کنار گذاشت و برای انجام آن ۱۱ روز از تقویم سپتامبر ۱۷۵۲ را حذف کرد. برای لحاظ کردن دو تغییر تقویمی، نویسندگان از گاه‌شماری دوگانه برای شناسایی یک روز معین با ذکر تاریخ آن بر اساس هر دو سبک تاریخ‌گذاری استفاده کردند. برای کشورهایی مانند روسیه که هیچ تغییری در شروع سال صورت نگرفت، OS و NS به سادگی سیستم‌های گاه‌شماری جولیان و گریگوری را نشان می‌دهند. بسیاری از کشورهای ارتدوکس شرقی همچنان از تقویم قدیمی ژولینی برای اهداف مذهبی استفاده می‌کنند.
زبان شاوي لاتین Chaoui (آمازیغی : ⵜⴰⵛⴰⵡⵉⵜ) زبانی است که ساکنان اوراس بزرگ (باتنه، خنشله، تبسه، ام البواقى، سوق اهراس) در شرق الجزایر به آن صحبت می‌کنند. شاوي به دلیل استفاده از گویش الجزایری، به ویژه در مناطق شهری، شاهد کاهش است. بر اساس گزارش مرکز مطالعات آمازیگ، بیش از دو میلیون گویشور زبان شاوي وجود دارد . گستره جغرافیایی. امازيغ شاوى عمدتاً در منطقه اورس (که شامل ولایت های باتنه، استان ام‌البواقی، خنشله و تبسه می شود) و به میزان کمتری در ولایت های سوق اهراس، سطیف و بسكره گسترش یافته است. چندین انجمن
اهراس، سطیف و بسكره گسترش یافته است. چندین انجمن فرهنگی در حال حاضر در باتنه، پایتخت ملکه دایا (اريس) و شاهزاده فاطمه الشقره (مروانه) و سیداس در اعماق اورس النمشه خنجله (تازوقاغت) برای حفظ و احیای میراث زبانی این سرزمین مشغول به کار هستند. منطقه با توجه به گشودگی سیاست دولت در برابر خواسته های فرهنگی گروه های بربر زبان. شهرداری های ارش الجبایلیه، اولاد سلام، النمامشه، اولاد رشاش، ارش المحمل الکبیره، ارش المحمل الکبیر، اولاد علی بن صبور، اولاد سلطان، سقنیه، حراكته، و اجزای دیگر، علیرغم رواج زبان عربی در
حراكته، و اجزای دیگر، علیرغم رواج زبان عربی در تلویزیون و رادیو عمومی، مهمترین سخنرانان چاوئیه هستند. ایستگاه‌های رادیویی زبان شاوي در ولایت‌های باتنه، ام البواقي ، خنشله و تبسه در چارچوب سیاست دولت برای ترویج زبان آمازیغى افتتاح شده‌اند و بسیاری از هنرمندان در اوراس برای حفظ کلمات آمازیغ در آهنگ‌های خود تلاش می‌کنند. برجسته ترین آنها: ماسینیسا، علی چیبان، جمال صبری، محوب بن عبدالسلام، یروش آگونام، دهیا، مسعود نقی، مارکوندا.
کیمبال ریوْ ماسک (؛ زادهٔ ) رستوران‌دار، سرآشپز، سرمایه‌گذار و طرفدار محیط زیست اهل آفریقای جنوبی است. وی مالک رستوران‌های کیچن در ایالت کلرادو و شهرهای شیکاگو و ایندیاناپلیس است. وی همچنین رئیس و یکی از بنیان‌گذاران سازمان بیگ گرین است که کارش ساخت کلاس‌های آموزشی با نام «پردیس‌های آموزش» در فضای آزاد بیرون مدارس در سرتاسر آمریکاست. کیمبال همچنین رئیس و یکی از بنیانگذاران شرکت «اسکوئر روتس»، یک شرکت کشاورزی شهری در بروکلین است که مواد غذایی را در کانتینرهای حمل و نقل هیدروپونیک سرپوشیده و در دمای کنترل‌شده
حمل و نقل هیدروپونیک سرپوشیده و در دمای کنترل‌شده تولید می‌کند. وی از اعضای هیئت مدیرهٔ شرکت تسلا و اسپیس‌اکس است و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ میلادی، یکی از اعضای هیئت مدیرهٔ چیپوتلی بود. کیمبال برادر کوچکتر ایلان ماسک و یکی از سهامداران عمدهٔ شرکت تسلا است. کیمبال در سال ۱۹۹۵ با برادرش ایلان شرکت زیپ۲ را پایه‌گذاری کردند که در سال ۱۹۹۹ با پرداخت ۳۰۷ میلیون دلار به مالکیت کامپک درآمد. مناقشه‌ها. رستوران‌های زنجیره‌ای کیمبال ماسک، وجوهی را تحت عنوانِ «صندوق خانواده» برای پوشش دوران تنگنا و شرایط اضطراری فردی، از
برای پوشش دوران تنگنا و شرایط اضطراری فردی، از کارمندانش جمع‌آوری می‌کرد، اما در طول همه‌گیری کووید ۱۹ در سال ۲۰۲۰، رستوران‌ها برای همیشه تعطیل شدند و کارمندان از وجوهی که تا آن هنگام برای روزهای اینچنینی پرداخت کرده‌بودند، محروم شدند. بعدها رستوران‌ها دوباره بازگشایی شدند، اما این صندوق، وجوه جمع‌آوری‌شده را به کارمندانِ پرداخت‌کننده بازنگرداند. کیمبال ماسک بعداً از تصمیم خود برای حذف این صندوق کمک‌های اضطراری و نگه‌داشتن وجوه آن دفاع کرد.
اشتغال ناقص به به‌کارگیری نیروی کار زیر مقدار بهره‌وری‌اش گفته می‌شود، علت آن ممکن است این باشد که کارگر مدت طولانی بیکار می‌ماند، کار نیمه‌وقت است یا اینکه در حرفه تخصصی خود کار نمی‌کند زیرا شغلش از مهارت‌های اصلی او استفاده نمی‌کند. از دلایل این مسئله می‌توان به اشتغال به یک کار پاره‌وقت با وجود تمایل به کار تمام‌وقت و بیش‌تحصیلی، که در آن کارمند دارای تحصیلات، تجربه یا مهارت‌هایی فراتر از نیازهای شغلی است، اشاره کرد. اشتغال ناقص از دیدگاه‌های مختلفی از جمله اقتصاد، مدیریت، روانشناسی و جامعه‌شناسی مورد
جمله اقتصاد، مدیریت، روانشناسی و جامعه‌شناسی مورد بررسی قرار گرفته‌است. برای مثال، در علم اقتصاد، اصطلاح نیمه‌شاغل سه معنا و کاربرد متفاوت دارد که همه آنها در برگیرنده چندوچونی است که در آن انسان پیشه‌مند است، برخلاف بیکاری که در آن فرد در جستجوی کار است و نمی‌تواند شغلی پیدا کند. همه این تعاریف دربرگیرنده استفاده ناکافی از نیروی کار است که در اکثر تعاریف و اندازه‌گیری‌های رسمی (سازمان دولتی) از آن به عنوان گونه‌ای بیکاری یاد می‌شود. در علم اقتصاد، اشتغال ناقص می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد: اشتغال
می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد: اشتغال ناقص یکی از دلایل مهم فقر است زیرا اگرچه کارگر ممکن است بتواند کار پاره وقت پیدا کند، حقوق آن ممکن است برای نیازهای اولیه کافی نباشد. اشتغال ناقص مشکل عمده کشورهای در حال توسعهاست، جایی که نرخ بیکاری اغلب بسیار پایین می‌باشد اما شاغلانش به مشاغل نیمه وقت مشغولند. میانگین جهانی کارگران تمام وقت به ازای جمعیت بالغ تنها ۲۶ درصد است، ۳۰ تا ۵۲ درصد در کشورهای توسعه یافته و ۵ تا ۲۰ درصد در اقسی نقاط آفریقا.
اکبر لکستانی (زادهٌ ۲۷ آذر ۱۳۴۷) روزنامه‌نگار ایرانی- آمریکایی، فعال حقوق بشر، زندانی سابق سیاسی، عضو و ریس سابق شورای شهر شوط از توابع استان آذربایجان غربی. اکبر لکستانی در مجموع بیش از ۶ سال در بازداشت و زندان های جمهوری اسلامی به سربرده. بازداشت و زندان در ایران. او در اوایل سال ۸۶ با اتهامات توهین به مسئولان نظام و فعالیت تبلیغی علیه نظام بازداشت، و پس از یک ماه با تأمین وثیقه ۴۰ میلیون تومانی به‌صورت موقت آزاد می‌شود. اتهامات پیشین او، از جمله مجموعه‌ای شامل سخنرانی در مسجد جامع شهر شوط برای استقبال
شامل سخنرانی در مسجد جامع شهر شوط برای استقبال نکردن مردم از رئیس‌جمهوری وقت محمود احمدی‌نژاد در شهریور سال ۸۵ عنوان شده بود. در دی‌ماه سال ۸۶ دادگاه انقلاب شهرستان خوی آقای لکستانی را به سه سال زندان محکوم کرد که پس از انتقال به زندان و گذراندن بخشی از حکم حبس تعزیری، به دلیل اعتصاب غذا و بیماری‌های متعدد و وخامت حال جسمانی و نیز گزارش پزشک معتمد زندان و گزارش پزشک قانونی، با وثیقه از زندان ماکو به مرخصی اعزام شد و پس از مدتی به دلیل فشارهای وارده از سوی نیروهای امنیتی، مجبور به ترک کشور شد، اما مدتی بعد
امنیتی، مجبور به ترک کشور شد، اما مدتی بعد دوباره به ایران بازگشت. دستگیری بعد از ورود مجدد به ایران. او در مهرماه ۱۳۹۸ به‌قصد دیدار با مادر سالخورده و مریضش از طریق مرز زمینی سرو از کشور ترکیه وارد خاک ایران شد. با وجود مختومه بودن پرونده قبلی قضایی اش به اتهام همکاری با گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی ایران در بدو ورود در مرز سرو دستگیر به اطلاعات ارومیه انتقال داده شد. او در طول بازداشتش چند بار دست به اعتصاب غذا زد که پس از بیهوشی او را به بیمارستان امام خمینی انتقال داده و پس از مداوا او را به دلایل واهی
انتقال داده و پس از مداوا او را به دلایل واهی اختلالات روانی به بیمارستان روانی رازی ارومیه انتقال دادند. او نهایتاً پس از تحمل حدود ۴۷ روز بازداشت به قید وثیقه از زندان آزاد و به ایالات متحده آمریکا بازگشت. شکایت از جمهوری اسلامی ایران. او پس از بازگشت به آمریکا به دلیل دستگیری مجدد در ایران از دولت جمهوری اسلامی ایران، رهبر جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران جمهوری اسلامی به دادگاه فدرال آمریکا شکایت نمود. از جمله دلایل او برای شکایت در دادگاه فدرال تحمل بازداشت و شکنجه بدون ارتکاب جرم و نیز انتقال
تحمل بازداشت و شکنجه بدون ارتکاب جرم و نیز انتقال بی‌دلیل‌اش به بیمارستان روانی ارومیه بود.
یک عبارت ژاپنی برای اشاره به افرادی است که بیکار یا فاقد شغل تمام وقت هستند، به استثنای زنان خانه‌دار و دانشجویان. میانگین سنی فریترها بین ۱۵ تا ۳۴ سال است. فری‌ترها همچنین ممکن است به عنوان شاغلان ناقص توصیف شوند. این افراد بعد از دبیرستان یا دانشگاه شروع به کار نمی‌کنند، بلکه در مشاغل کم‌درآمد امرار معاش می‌کنند. تصور می‌شود که کلمه فری‌تر یا "فری‌ترا ترکیبی" از واژه انگلیسی "free" (یا شاید "freelance") و کلمه آلمانی "Arbeiter" ("کارگر") باشد. "Arubaito" یک واژه وام ژاپنی از "Arbeiter" و شاید از "Arbeit"
واژه وام ژاپنی از "Arbeiter" و شاید از "Arbeit" ("کار") است. از آنجایی که در دوران قبل از جنگ جهانی دوم، زبان آلمانی (همراه با انگلیسی) در دانشگاه‌های ژاپن برای تدریس به ویژه برای علوم و پزشکی استفاده می‌شد، "arubaito" برای توصیف کار پاره وقت برای دانشجویان دانشگاه در بین دانشجویان رایج شد. این اصطلاح در سال ۱۹۸۷ توسط مجله شغلی پاره وقت "From" "A" ابداع شد و برای نشان دادن یک کارگر «آزاد» استفاده شد که ساعت‌های کمتری کار می‌کرد، به جای چک حقوق ماهانه مانند کارگران تمام وقت معمولی، ساعتی دستمزد دریافت
کارگران تمام وقت معمولی، ساعتی دستمزد دریافت می‌کرد و هیچ‌کدام از مزایای یم کارگر تمام وقت (شامل حقوق تعطیلات، دستمزد بیماری، پاداش، مرخصی با حقوق) دریافت نمی‌کرد. پس از شکستن حباب اقتصادی اقتصاد ژاپن که منجر به رکود در دهه ۱۹۹۰ شد، معنای این اصطلاح بار منفی پیدا کرد. در دهه ۱۹۸۰، زمانی که اقتصاد ژاپن با ایجاد فرصت‌های شغلی مختلف رونق پیدا کرد که در پی آن به این واژه نگرش مثبتی پای گرفت که نشان‌دهنده آزادی، تفریح یا کشف گزینه‌های جایگزین دیگر برای اشتغال بود. در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، این اصطلاح بار معنایی
در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، این اصطلاح بار معنایی منفی پیدا کرد و فریترها به عنوان باری بر دوش جامعه انگاشته می‌شدند. چرایی. مؤسسه کار ژاپن فری‌ترها را به سه گروه طبقه‌بندی می‌کند: «"گونه تعلیقی"» که می‌خواهد قبل از شروع یک شغل کمی دست نگه دارد، «"گونه در پی" "رؤیا"» و «گونه "بیچاره"». دشواری در راه‌اندازی خانواده. بسیاری از فری‌ترها مجانی با والدین خود زندگی می‌کنند که توسط برخی رسانه‌ها به عنوان مجرد انگل توصیف می‌شوند. والدین در ژاپن معمولاً فرزندان خود را به زور از خانه بیرون نمی‌کنند. پس از فوت والدین،
به زور از خانه بیرون نمی‌کنند. پس از فوت والدین، فرزندان باید هزینه مسکن خود را پرداخت کنند. حتی اگر خانه یا آپارتمان را به ارث ببرند، باز هم باید هزینه‌های مالکیت را متقبل شوند. مسکن ژاپنی جمع و جور است و برای دو خانواده بسیار کوچک است. اگر فری‌ترها بخواهند ازدواج کنند، باید مسکن خود را پیدا کنند، معمولاً با هزینه خود. زنان برخلاف مردان انگیزه‌های مالی کمتری برای ازدواج دارند، همچنین زنان به‌طور سنتی به عنوان پرستار اعضای مسن تر خانواده دیده می‌شوند که به دلیل افزایش تعداد شهروندان سالخورده شرایط نیز
به دلیل افزایش تعداد شهروندان سالخورده شرایط نیز دشوارتر می‌شود. اگر زنان ازدواج کنند، بار آنان دو برابر می‌شود و آنها باید هم از والدین، والدین همسر، خود همسر و فرزندان بالقوه خود نیز مراقبت کنند. این مسائل در کنار میل به اشتغال و کسب درآمد به‌جای ازدواج منجر به بروز انگ‌هایی در زنانگی می‌شود مبنی براینکه چنین زنانی نه تنها مجردهای انگل بلکه «غیر خانومانه» نیز هستند. در ژاپن، کار و ازدواج به عنوان دو معرف اصلی بزرگسالی و آرمان‌های هنجاری مردانگی محسوب می‌شوند.
دانشجوی پاره‌وقت دانشجویی غیر سنتی است که معمولاً پس از رسیدن به بلوغ جسمی، در حالی که خارج از دانشگاه زندگی می کند و دارای مسئولیت های مرتبط با خانواده و/یا شغل است، تحصیلات عالی را دنبال می کند. دانشجویان پاره وقت بر اساس اخذ واحدهای درسی کمتر در یک ترم نسبت به دانشجویان تمام وقت مشخص میشوند. دانشجویان پاره وقت ممکن است به دلایل مختلف تحصیل پاره وقت را انتخاب کنند. یکی از مزایای ادامه تحصیلات عالی به عنوان یک دانشجوی پاره وقت، فرصتی برای ایجاد تعادل بین یادگیری در کنار کار، خانواده و سایر تعهدات شخصی است.
در کنار کار، خانواده و سایر تعهدات شخصی است. هر برنامه ای امکان ثبت نام برای دانشجویان پاره وقت را نخواهد داشت. انتخاب برنامه هایی که به صورت پاره وقت در دسترس هستند بسته به موسسات تحصیلی متفاوت خواهد بود.
شغل پاره وقت نوعی از استخدام است که ساعات کمتری در هفته نسبت به کار تمام وقت دارد. این افراد به صورت شیفتی کار می‌کنند. جابجایی‌ها اغلب چرخشی هستند. اگر کارگران معمولاً کمتر از ۳۰ ساعت در هفته کار کنند، به عنوان شاغلان پاره وقت در نظر گرفته می‌شوند. بر اساس گزارش سازمان بین‌المللی کار، تعداد کارگران پاره وقت در ۲۰ سال گذشته در اکثر کشورهای توسعه یافته به استثنای ایالات متحده از یک چهارم به نیمی افزایش یافته‌است. دلایل زیادی برای کار پاره وقت وجود دارد، از جمله؛ تمایل به انجام این کار، کاهش ساعات کاری توسط
تمایل به انجام این کار، کاهش ساعات کاری توسط کارفرما یا ناتوانی در یافتن شغل تمام وقت. کنوانسیون ۱۷۵ سازمان بین‌المللی کار می‌خواهد تا با کارگران پاره‌وقت به‌سان کارگران تمام وقت برخورد شود.
مدیر گذرواژه یک برنامه است که به کاربران این اجازه را می‌دهد تا گذرواژهٔ خود را برای استفاده در سامانهٔ شخصی خود یا خدمات برخط ذخیره، تولید و مدیریت کنند. یک مدیر گذرواژه به تولید و به دست آوردن گذرواژه‌های پیچیده، ذخیرهٔ این گذرواژه‌ها در یک پایگاه داده رمزگذاری شده، یا محاسبهٔ آن‌ها در صورت تقاضا کمک می‌کند. انواع مدیر گذرواژه‌ها عبارتند از: بسته به نوع مدیر گذرواژهٔ استفاده شده و عملکرد ارائه شده توسط توسعه‌دهندگان، پایگاه دادهٔ رمزگذاری شده یا به صورت محلی در دستگاه کاربر ذخیره می‌شود یا از راه دور از
در دستگاه کاربر ذخیره می‌شود یا از راه دور از طریق یک خدمت میزبانی پروندهٔ برخط ذخیره می‌شود. نرم‌افزارهای مدیریت گذرواژه معمولاً از کاربر می‌خواهند که یک گذرواژهٔ اصلی برای نرم‌افزار ایجاد کرده که بعد از وارد کردن آن امکان دسترسی به گذرواژه‌ها وجود داشته باشد. بسیاری از برنامه‌های مدیریت گذرواژه قابلیت‌های بیش‌تری را ارائه می‌کنند که هم راحتی و هم امنیت را افزایش می‌دهند، مانند ذخیره‌سازی اطلاعات کارت اعتباری، اطلاعات پروازهای مکرر و عملکرد تکمیل خودکار.
حمله به مرس الکبیر (نبرد مرس الکبیر) در ۳ ژوئیه ۱۹۴۰ و در جریان جنگ جهانی دوم، حملهٔ دریایی بریتانیا به کشتی‌های نیروی دریایی فرانسه در پایگاه دریایی مرسی کبیر، واقع در وهران در سواحل الجزایر فرانسه بود. این حمله بخش اصلی عملیات منجنیق بود که از سوی بریتانیا طراحی شده بود و هدف آن ازکارانداختن یا نابودکردن کشتی‌های فرانسوی و پیشگیری از افتادن آن‌ها به دست آلمان نازی، پس از شکست متفقین در نبرد فرانسه، بود. در بمباران این پایگاه به‌دست بریتانیا، ۱۲۹۷ نیروی نظامی فرانسه کشته شدند، یک کشتی جنگی غرق شد و پنج
نظامی فرانسه کشته شدند، یک کشتی جنگی غرق شد و پنج کشتی دیگر آسیب دیدند. در جبههٔ بریتانیا، پنج هواپیما ساقط و دو نفر خدمه کشته شدند. پس از امضای قرارداد ترک مخاصمه ۲۲ ژوئن ۱۹۴۰ بین فرانسه با آلمان و ایتالیا که در ۲۵ ژوئن اجرایی شد، نیروی دریایی بریتانیا تصمیم گرفت از طریق هوا و دریا به مرس الکبیر حمله کند. کشتی‌هایی که در این حمله برای بریتانیا اهمیت بالایی داشتند پنج ناو جنگی در کلاس برتاین و ریشیلیو، و دو ناو جنگی تندرو در کلاس دانکرک بودند که پس از ناوگان نیروی دریایی بریتانیا، بزرگ‌ترین ناوگان کشتی‌های
نیروی دریایی بریتانیا، بزرگ‌ترین ناوگان کشتی‌های پایگاه در اروپا محسوب می‌شدند و کابینهٔ جنگ بریتانیا بیم داشت که این کشتی‌ها به دست نیروهای محور بیفتد. دریاسالار فرانسوا دارلان، فرمانده نیروی دریایی فرانسه، به بریتانیا اطمینان داد که حتی پس از امضای آتش‌بس فرانسه با آلمان و ایتالیا، ناوگان دریایی فرانسه تحت کنترل این کشور باقی خواهد ماند اما قضاوت وینستون چرچیل و کابینهٔ جنگ او این بود که خطر بسیار جدی است. حملهٔ بریتانیا، در فرانسه تقریبا به طور کامل محکوم شد و باعث شد سال‌ها رنجش و خشم نسبت به آنچه که
شد و باعث شد سال‌ها رنجش و خشم نسبت به آنچه که خیانتِ متحد سابق آن‌ها تلقی می‌شد، در فرانسه وجود داشته باشد. فرانسوی‌ها فکر می‌کردند که تضمین‌های آن‌ها شرافتمندانه و محترم بوده و قاعدتا باید برای بریتانیا کفایت می‌کرده است. مارشال فیلیپ پتن که در ۱۶ ژوئن به عنوان نخست‌وزیر فرانسه منصوب شده بود، روابط دیپلماتیک فرانسه با بریتانیا را در ۸ ژوئیه ۱۹۴۰ قطع کرد. فردای آن روز، نمایندگان مجلس ملی فرانسه در ویشی گرد‌هم آمدند و به تجدیدنظر در قانون اساسی رأی دادند و به این وسیله به جمهوری سوم فرانسه پایان دادند. پتن
این وسیله به جمهوری سوم فرانسه پایان دادند. پتن با اختیارات کامل به عنوان رهبر دولت جدید فرانسه منصوب شد. به تلافی این حمله، هواپیماهای فرانسوی جبل‌الطارق را بمباران کردند و کشتی‌های فرانسوی چندین بار دست به تبادل آتش با کشتی‌های انگلیسی زدند تا آن‌که بالاخره آتش‌بس ضمنی در غرب مدیترانه برقرار شد. در ۲۷ نوامبر ۱۹۴۲، پس از آغاز عملیات مشعل و حملهٔ متفقین به مستعمرات فرانسه در شمال آفریقا، نیروی دریایی فرانسه مورد آنتون (عملیات آلمان و ایتالیا برای تصرف کشتی‌های نیروی دریایی فرانسه در تولون) را خلع سلاح و
نیروی دریایی فرانسه در تولون) را خلع سلاح و بدنهٔ کشتی‌های فرانسوی را سوراخ کردند. پیشینه. پس از سقوط فرانسه در ۱۹۴۰ و امضای قرارداد ترک مخاصمه بین فرانسه و آلمان نازی، کابینهٔ جنگ بریتانیا از افتادن ناوگان دریایی فرانسه به دست آلمان بیمناک بود. ادغام نیروی دریایی فرانسه و آلمان می‌توانست تعادل قوا در دریا را به‌کلی بر هم بزند و واردات بریتانیا از طریق اقیانوس اطلس و ارتباطات این کشور با سایر نقاط امپراتوری بریتانیا را مختل کند. در بند دوم از مادهٔ ۸ قرارداد ترک مخاصمه آمده بود که دولت آلمان به‌هیچ‌وجه قصد
ترک مخاصمه آمده بود که دولت آلمان به‌هیچ‌وجه قصد ندارد در جریان مذاکرات صلح درخواستی درخصوص ناوگان دریایی فرانسه مطرح کند و در قرارداد ترک مخاصمهٔ فرانسه با ایتالیا هم مفاد مشابهی ذکر شده بود اما بریتانیا این را تضمین کافی برای پیشگیری از افتادن ناوگان فرانسه به دست آلمان قلمداد نمی‌کرد. در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۰، دریاسالار فرانسوا دارلان به چرچیل اطمینان داد که چنین اتفاقی نخواهد افتاد. چرچیل دستور داد رسما از نیروی دریایی فرانسه خواسته شود که یا ناوگان این کشور به نیروی دریایی بریتانیا ملحق شود یا کشتی‌ها را به
نیروی دریایی بریتانیا ملحق شود یا کشتی‌ها را به نحوی خلع سلاح کنند که افتادن کشتی‌ها به دست نیروهای محور منتفی شود. به پیشنهاد ایتالیا، شرایط قرارداد ترک مخاصمه با فرانسه اصلاح شد که به موجب آن، کشتی‌های فرانسوی موقتا اجازه پیدا کردند در بندرهای شمال آفریقا بمانند. بنابراین ممکن بود که این کشتی‌ها به تصرف نیروهایی ایتالیا از لیبی دربیایند. بریتانیا تصمیم گرفت احتیاط پیش بگیرد و عملیات منجنیق را برای دفع خطر ناوگان فرانسه در اواسط ژوئن طراحی کرد. در این مقطع روشن شده بود که مارشال فیلیپ پتن در حال تشکیل
روشن شده بود که مارشال فیلیپ پتن در حال تشکیل دولت برای پایان‌دادن به جنگ است و این احتمال وجود داشت که ناوگان فرانسه به تصرف آلمان درآید. چرچیل در سخنرانی‌ای در پارلمان بریتانیا یکبار دیگر تکرار کرد که قرارداد ترک مخاصمه، خیانت به توافق متفقین مبنی بر عدم صلح جداگانه با دشمن است و مفاد آن هیچ تضمین معتبری به دست نمی‌دهد و ممکن است هر لحظه نقض شود. ناوگان دریایی فرانسه در نبرد فرانسه شرکت چندانی نداشت و تقریبا کاملا سالم مانده بود. از نظر تُناژ، حدود ۴۰ درصد ناوگان این کشور در تولون (در نزدیکی مارسی)، ۴۰
ناوگان این کشور در تولون (در نزدیکی مارسی)، ۴۰ درصد در شمال آفریقا و ۲۰ درصد در اسکندریه (تحت کنترل بریتانیا) و هند غربی فرانسه مستقر بودند. هرچند چرچیل می‌ترسید که ناوگان فرانسه از سوی نیروهای محور استفاده شود، اما مدیریت، حفاظت و تسلیح کشتی‌های فرانسوی مستلزم تجهیزاتی بود که با تجهیزات آلمانی و ایتالیایی مطابقت نداشت و لذا این احتمال را بعید می‌کرد. کریگسمارینه (نیروی دریایی آلمان نازی) و بنیتو موسولینی پیشنهادهایی دربارهٔ تصرف ناوگان فرانسه مطرح کردند اما آدولف هیتلر می‌ترسید که تلاش برای تصرف این
اما آدولف هیتلر می‌ترسید که تلاش برای تصرف این کشتی‌ها، ناوگان فرانسه را تحریک کرده و بار دیگر به دامان بریتانیا بیندازد. هم چرچیل و هم هیتلر، ناوگان فرانسه را یک تهدید بالقوه می‌دیدند. رهبران فرانسه از ناوگان دریایی (و احتمال پیوستن دوبارهٔ آن به متفقین) به عنوان ابزار چانه‌زنی علیه آلمانی‌ها و برای بیرون نگه‌داشتن آنها از بخش‌های اشغال‌نشدهٔ فرانسه (منطقهٔ آزاد) و مستعمرات فرانسه در شمال آفریقا استفاده می‌کردند. قرارداد ترک مخاصمه مشروط به حق فرانسه برای مدیریت کشتی‌های خود بود و دریاسالار فرانسوا
برای مدیریت کشتی‌های خود بود و دریاسالار فرانسوا دارلان، فرمانده نیروی دریایی فرانسه، به ناوگان مستقر در اقیانوس اطلس دستور داده بود که به تولون رفته و نیروهای خود را مرخص کنند، و اگر آلمانی‌ها تلاشی برای تصرف ناوگان کردند، بدنهٔ کشتی‌ها را سوراخ کنند. مذاکرات فرانسه و بریتانیا. بریتانیا تلاش کرد مقامات فرانسه در شمال آفریقا را متقاعد کند که یا به جنگ ادامه بدهند یا ناوگان دریایی خود را تحت کنترل بریتانیا دربیاورند. یک دریاسالار بریتانیایی در ۲۴ ژوئن به وهران رفت و داف کوپر (وزیر اطلاعات بریتانیا) هم در ۲۷
رفت و داف کوپر (وزیر اطلاعات بریتانیا) هم در ۲۷ ژوئن برای مذاکره به کازابلانکا سفر کرد. بندرهای فرانسوی در اقیانوس اطلس به دست آلمان افتاده بود و بریتانیا نیاز داشت که اولا ناوگان آلمان را بیرون از مدیترانه نگه دارد، ثانیا ناوگان ایتالیا را به منطقهٔ مدیترانه محدود کند، و ثالثا بندرهایی را که هنوز تحت کنترل فرانسه بود محاصره کند. نیروی دریایی بریتانیا به قدر کافی کشتی نداشت که هم پایگاه‌های فرانسه در شمال آفریقا را محاصره کند و هم راه‌های دریایی اقیانوس اطلس را باز نگه دارد، و همین موضوع باعث می‌شد خطر
اطلس را باز نگه دارد، و همین موضوع باعث می‌شد خطر تصرف ناوگان دریایی فرانسه توسط آلمان و ایتالیا، بزرگ و جدی باشد. از آنجا که ناوگان فرانسه در تولون تحت نگهبانی کامل توپخانهٔ ساحلی بود، نیروی دریایی بریتانیا تصمیم گرفت به پایگاه فرانسه در شمال آفریقا حمله کند. ضرب‌الاجل بریتانیا به فرانسه. قدرتمندترین کشتی‌های جنگی فرانسه در منطقهٔ مرس‌الکبیر الجزایر مستقر بودند از جمله کشتی‌های جنگی قدیمی پروانس و برتاین، کشتی‌های جنگی دانکرک و استراسبورگ در اسکادران جدید "Force de Raid"، یک کشتی هواگرد آبنشین به نام
"Force de Raid"، یک کشتی هواگرد آبنشین به نام "Commandant Teste"، شش ناوشکن و یک ناوچهٔ توپدار از کلاس "Rigault de Genouilly"، تحت فرماندهی دریاسالار مارسل برونو جنسول. دریاسالار جیمز سامرویل، فرمانده «نیروی H» در نیروی دریایی بریتانیا که در جبل‌الطارق مستقر بود، دستور گرفت به فرانسوی‌ها ضرب‌الاجلی بدهد که مفاد آن برخلاف مفاد قرارداد ترک مخاصمه بین فرانسه و آلمان بود. سامرویل وظیفهٔ ابلاغ ضرب‌الاجل را به کاپیتان سدریک اولاند، فرمانده ناو "HMS" "Ark Royal" محول کرد که به زبان فرانسه مسلط بود. در جریان
محول کرد که به زبان فرانسه مسلط بود. در جریان مذاکرات روشن شد که رسیدن به توافق بعید است. فرانسوی‌ها تمهیداتی اندیشیدند و ۴۲ هواپیما را تجدید سلاح و برای پرواز آماده کردند. دریاسالار فرانسوا دارلان، فرمانده نیروی دریایی فرانسه، روز ۳ ژوئیه در خانه بود و نتوانستند با او تماس بگیرند؛ و جنسول به دولت فرانسه اطلاع داد که گزینه‌های پیش روی فرانسه، توقیف ناوگان این کشور یا بازگشت به جنگ با آلمان است اما گزینهٔ انتقال ناوگان به هند غربی فرانسه را حذف کرد. دارلان به جنسول دستور داده بود که در صورت تلاش یک قدرت