payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گشتالت دون خوان در سال ۱۹۲۲ منتشر کرد. اتو فنیشل دون ژوانیسم را با تلاش برای عرضه خودشیفتگی و اثبات موفقیت (همان‌طور که در تعداد فتوحات دیده می‌شود) مرتبط می‌دید. او همچنین آنچه را «دستاورد دون ژوان» نامید، توصیف کرد: افرادی که مجبور به فرار از دستاوردی به دستاورد دیگر در تلاشی ناخودآگاه اما بی پایان برای غلبه بر حس ناخودآگاه گناه هستند ساندور فرانسزی بر ترس از مجازات تأکید کرد (جهنم) در سندرم، آن را به عقده ادیپ مرتبط می‌کند. روانکاوی معاصر بر انکار واقعیت روانی و اجتناب از تغییر ضمنی در تعقیب دون ژوان
روانی و اجتناب از تغییر ضمنی در تعقیب دون ژوان (هویت‌سازی) با چند زن تأکید می‌کند. مراجع فرهنگی. جنبه‌های این شخصیت توسط موتزارت و لیبرت‌نویس او داپونته در اپرای "دون جیووانی"، که شاید شناخته‌شده‌ترین اثر هنری در این زمینه است، بررسی می‌شود. موتزارت و داپونته برای نوشتن اپرای خود با لیبرتین معروف، جاکومو کازانووا، نمونه معمول تاریخی دون ژوانیسم، مشورت کردند. اگرچه به‌طور قطعی ثابت نشده‌است، اما احتمال می‌رود که کازانووا در اولین نمایش این اپرا حضور داشته باشد، که احتمالاً توسط مخاطبان متوجه شده بود که
باشد، که احتمالاً توسط مخاطبان متوجه شده بود که مربوط به خودش است. چارلز روزن آنچه را «قدرت جسمانی اغواکننده» موسیقی موتزارت می‌خواند را مرتبط با لیبرتینیسم قرن هجدهم، شور سیاسی و رمانتیسیسم ابتدایی می‌دانست، در حالی که در قطعه‌ای معروف، کی‌یرکگور، روایت موتسارت از داستان دون خوان را مورد بحث قرار می‌دهد. آلبر کامو نیز در این باره نوشته‌است. در حالی که جین آستن مجذوب شخصیت دون ژوان بود: «هیچ‌کس را روی صحنه ندیده‌ام که شخصیت جالب تر از آن ترکیب بی رحمی و شهوت باشد». آنتونی پاول در رمان "رستوران چینی
و شهوت باشد». آنتونی پاول در رمان "رستوران چینی کازانووا" دون خوان را از کازانووا متمایز می‌کند: «دون خوان فقط قدرت را دوست داشت. او مشخصاً نمی‌دانست که شهوت چیست. . . . از سوی دیگر، کازانووا بدون شک لحظات حسی خود را داشت.» در قسمت چهارم چیرز، دایان چمبرز یک مطالعهٔ تاریخ جنسی می‌نویسد که سم مالون را به عنوان یک الگوی عالی برای دون ژوانیسم پیشنهاد می‌کند.
استونی باستان به دوره‌ای از تاریخ استونی گفته می‌شود که از اواسط هزاره هشتم پیش از میلاد تا زمان تسخیر توسط قبایل محلی فنلاندی در یک چهارم اول قرن سیزدهم در طول دوره توتونیک و جنگ‌های صلیبی شمالی دانمارک در بر می‌گیرد. دوره میان‌سنگی. این منطقه از پایان آخرین دوره یخبندان، حدود ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد دارای جمعیت بوده‌است. اولین آثار سکونت انسان در استونی با فرهنگ کوندا مرتبط است. قدیمی‌ترین سکونتگاه شناخته شده در استونی، سکونتگاه پولی است که در ساحل رود پارنو، در نزدیکی شهر سیندی، در جنوب غربی استونی قرار
در نزدیکی شهر سیندی، در جنوب غربی استونی قرار داشته که قدمت آن به اوایل هزاره نهم قبل از میلاد می‌رسد. فرهنگ کوندا نام خود را از محل استقرار Lammasmäe در شمال استونی گرفته‌است که قدمت آن به قبل از ۸۵۰۰ پیش می‌رسد.
کشتی کمکی، یک رده از کشتی‌های نیروی دریایی است که برای پشتیبانی از کشتی‌های رزمی و سایر عملیات‌های دریایی طراحی شده‌است. کشتی‌های کمکی، کشتی‌های رزمی نیستند، اگرچه ممکن است ظرفیت رزمی محدودی داشته باشند، که معمولاً برای دفاع از خود، فراهم شده‌است. کشتی‌های کمکی برای ناوگان‌های دریایی با هر اندازه‌ای، بسیار مهم هستند زیرا اگر آن‌ها حضور نداشتند کشتی‌های ناوگان اولیه، پشتیبانی نمی‌شدند؛ بنابراین، تقریباً هر نیروی دریایی ناوگان گسترده‌ای از کشتی‌های کمکی را به خدمت می‌گیرد. با این‌حال، ترکیب و اندازهٔ این
به خدمت می‌گیرد. با این‌حال، ترکیب و اندازهٔ این ناوگان کمکی، بسته به ماهیت هر نیروی دریایی و مأموریت اصلی آن متفاوت است. نیروهای دریایی کوچک‌تر ساحلی تمایل دارند کشتی‌های کمکی کوچک‌تری داشته باشند که عمدتاً بر روی نقش‌های پشتیبانی ساحلی و آموزشی تمرکز می‌کنند. نیروهایی دریایی بزرگ‌تر و نیروهای دریایی آب‌های آبی تمایل دارند ناوگان کمکی بزرگ‌تری داشته باشند که شامل کشتی‌های پشتیبانی با برد بلندتر می‌شود که برای ارائه پشتیبانی بسیار فراتر از آب‌های سرزمینی کشورها، طراحی شده‌اند. نقش‌ها. یکی از مستقیم‌ترین
کشورها، طراحی شده‌اند. نقش‌ها. یکی از مستقیم‌ترین راه‌هایی که کشتی‌های کمکی از ناوگان پشتیبانی می‌کنند، تأمین چندمنظورهٔ واحدهای اصلی ناوگان است. این موضوع، به ناوگان اجازه می‌دهد در همان مکان و منطقهٔ عملیاتی خود، باقی بماند. گروهی از کشتی‌های کمکی، سوخت، مهمات، مواد غذایی و تدارکات را از ساحل به ناوگان در هر جایی که در حال عملیات است منتقل می‌کنند. نفت‌کش‌ها (AO, AOG) کشتی‌هایی هستند که به‌طور خاص برای رساندن نفت به ناوگان طراحی شده‌اند، در حالی که در گذشته، کشتی‌های Collier نیز کشتی‌های بخار با سوخت
گذشته، کشتی‌های Collier نیز کشتی‌های بخار با سوخت زغال‌سنگ را تأمین می‌کردند. برخی از کشتی‌های کمکی دیگر شامل کشتی‌های پشتیبانی رزمی، کشتی‌های انبار، کشتی‌های تحقیق و بررسی و کشتی‌های مهمات هستند. ترابری. پشتیبانی از پایگاه‌های عملیاتی خط مقدم به ظرفیت ترابری بسیار زیادی نیاز دارد. کشتی‌های ترابری نظامی، اغلب به کشتی‌های باری و خدمات دریایی تبدیل می‌شوند. تانکرها کشتی‌های ترابری هستند که به‌طور خاص برای حمل سوخت به مکان‌های مورد نظر، طراحی شده‌اند. کشتی‌های ترابری اغلب نه تنها برای حمل محموله برای پشتیبانی
ترابری اغلب نه تنها برای حمل محموله برای پشتیبانی دریایی بلکه برای پشتیبانی از تمام نیروهای ارتش یک کشور استفاده می‌شوند. از کشتی‌های نظامی ترابری همچنین به‌منظور حمل تعداد زیادی سرباز به مناطق عملیاتی استفاده می‌شود. برخی از کشتی‌های ترابری، بسیار تخصصی هستند، مانند کشتی‌های مهمات که توسط نیروی دریایی ایالات متحده استفاده می‌شوند. یدک‌کش‌های بزرگ اقیانوس‌پیما برای یدک‌کشیدن کشتی‌های کمکی بزرگ مانند اسکله‌های تعمیر شناور و جرثقیل‌های شناور در دریاهای آزاد و همچنین کشتی‌های ناتوان و دچار مشکل استفاده
آزاد و همچنین کشتی‌های ناتوان و دچار مشکل استفاده می‌شوند. تعمیر. تعمیر کشتی‌های دچار مشکل در دریا یا مناطق درگیری، موضوعی مهم است و به این کشتی‌ها اجازه می‌دهد سریع‌تر به خدمت عملیاتی بازگردند. کشتی‌های تعمیرکننده همچنین شانس بقای کشتی‌هایی که در نبرد، آسیب جدی دیده‌اند را افزایش می‌دهند. بندرگاه. پشتیبانی بندر یک نقش پشتیبانی حیاتی است. انواع مختلفی از کشتی‌ها از جمله یدک‌کش‌ها، بارج‌ها، بارج‌های سبک‌تر، کشتی‌های جرثقیل‌دار و سایر کشتی‌ها که برای جابه‌جایی کشتی‌ها و تجهیزات در اطراف تأسیسات بندری انجام
کشتی‌ها و تجهیزات در اطراف تأسیسات بندری انجام وظیفه می‌کنند. پشتیبانی. دیده‌وری راداری برای افزایش برد شناسایی رادار در اطراف، کشتی‌های رله ارتباطات (AGMR) ایستگاه‌های ارتباطی شناور هستند. کشتی‌های ردیاب، به آنتن‌ها و تجهیزات الکترونیکی برای پشتیبانی از پرتاب و ردیابی موشک‌ها و راکت‌ها مجهز هستند. کشتی فرماندهی (AGF) در نقش فرمانده یک ناوگان ویخ‌شکن کلاس ویند (AGB WAGB) نیز نوعی کشتی پشتیبانی هستند. کشتی‌های امداد و نجات شناورهای مختلف و نجات زیردریایی (ASR) و کشتی‌های پادگان، از کشتی‌های کمکی پشتیبانی
و کشتی‌های پادگان، از کشتی‌های کمکی پشتیبانی هستند. پژوهش و تحقیقات. طیف گسترده‌ای از شناورها برای تحقیقاتی چون تحقیقات زیست‌محیطی و بررسی و سنجش منطقه‌ای استفاده می‌شوند. این کشتی‌ها در درجه اول برای ارائه درک بهتر نیروهای دریایی از محیط عملیاتی خود یا کمک به آزمایش فناوری‌های نوپدید و جدید، به‌منظور استفاده در کشتی‌های دیگر، طراحی و تولید می‌شوند. بیمارستان. کشتی‌های بیمارستانی می‌توانند مراقبت‌های پزشکی را در مکان‌های دور به پرسنل نیروهای دریایی، ارائه دهند.
پل آریسته (; – ) زبان‌شناس اهل استونی بود. وی به دلیل مطالعاتش در مورد زبان‌های فینو-اوگری (به ویژه زبان استونیایی و زبان ووتی)، زبان ییدیش و زبان رومانی بالتیک مشهور بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان لنین شده‌است.
الکساندر اوکسانچنکو (؛ – ) سرهنگ نیروی هوایی اوکراین و خلبان جنگنده اهل اوکراین و عضو شورای شهر میرهورود بود. او پیش از بازنشستگی در ۲۰۱۸ در چندین نمایش هوایی جوایزی را کسب نمود. اوایل زندگی. اوکسانچنکو در ۲۶ آوریل ۱۹۶۸ در روستای مالومیخایولیفکا در استان دنیپرو به دنیا آمد و قبل از شروع آموزش هوانوردی نظامی تا ۱۹۸۵ در دبیرستان روستای خود تحصیل کرد. اوکسانچنکو فارغ‌التحصیل دانشکده خلبانی عالی نظامی از خارکوف است. مرگ. اوکسانچنکو با شروع حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین، به خدمت بازگشت و در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ در جریان
به خدمت بازگشت و در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ در جریان نبرد کیف، هواپیمایش توسط یک موشک اس-۴۰۰ روسی سرنگون شد. پس از مرگ الکساندر اوکسانچنکو نشان ستاره طلایی به او اهدا شد.
آرسن پاولوف (؛ – ) فرد نظامی اهل روسیه بود. وی به‌عنوان بنیانگذار و فرمانده گردان اسپارتا فعالیت می‌کرد. وی یک شبه‌نظامی روس بود که به خاطر قتل و شکنجه اسرای جنگی اوکراینی شناخته می‌شد. پاولوف تا زمان مرگش در انفجار آسانسور آپارتمانش در دونتسک، گردان اسپارتا را رهبری می‌کرد.
تیپ ۸۳۱ هوانوردی تاکتیکی () یگان تاکتیکی پشتیبانی و رزم هوایی زیرمجموعه نیروی هوایی اوکراین است، که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شد. این واحد، زیرمجموعه‌ای از نیروی هوایی اوکراین است که در پایگاه هوایی میرهورود، استان پولتاوا مستقر است و هواپیماهای سوخو-۲۷ و آئرو ال-۳۹ام۱ را در اختیار دارد.
الکساندر سیرسکی (؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیه ۱۹۶۵) ارتشبد نیروهای مسلح اوکراین است، که هم‌اکنون به‌عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین فعالیت می‌کند. وی در فاصله سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ فرمانده نیروی زمینی اوکراین بود. سیرسکی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۶ در نیروی زمینی شوروی آغاز کرد و از سال ۱۹۹۱ به عضویت نیروی زمینی اوکراین درآمد. او در فاصله سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ فرماندهی عملیات نیروهای مشترک اوکراین را برعهده داشت و در سال ۲۰۲۲ فرمانده نبرد ۲۰۲۲ کی‌یف و در سال ۲۰۲۳ فرمانده نبرد باخموت بود.
بگذار برف ببارد (انگلیسی: Let It Snow) یک فیلم ترسناک و دلهره‌آور ۸۷ دقیقه‌ای محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی استانیسلاو کاپرالوف است. این فیلم توسط کپرالوف و امری رز نوشته شده و ایوانا ساخنو، الکس هافنر و تیناتین دالاکیشویلی در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. داستان. میا، اسنوبرد سوار آزادی است که پس از جدا شدن از دوست پسرش، به‌طور پنهانی وارد یک شیب ممنوعه شده و حالا نه تنها باید در برابر عوامل طبیعی، بلکه در برابر فردی با نقابی سیاه که با ماشین برف روب به دنبال گرفتن جان اوست نیز، زنده بماند. انتشار. این فیلم به
جان اوست نیز، زنده بماند. انتشار. این فیلم به صورت نمایش VOD (سرویس ویدئو درخواستی) در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۰ توسط شرکت فیلم‌سازی و توزیع فیلم لاینزگیت فیلمز منتشر شد. انتقادات دریافتی. وبسایت بلادی دیسگاستینگ در مورد این فیلم نوشت:«تقریبا همه چیز در این فیلم به مرز پختگی نرسیده، از رابطه بین میا و مکس (شخصیت‌های اصلی) گرفته تا اسطوره شناسی که آن دو در آن گرفتار میشوند.
لی جو میونگ (؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۹۳)، بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را با ایفای نقش در مجموعهٔ تلویزیونی "همشهریان من" (۲۰۱۹) آغاز کرد و بیشتر به خاطر نقش‌هایش در مجموعه‌های تلویزیونی "" (۲۰۲۰) و "کایروس" (۲۰۲۰) شناخته می‌شود. زندگی و حرفه. لی جو میونگ، زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۹۳ در کره جنوبی است. در سال ۲۰۱۶، لی جو-میونگ فعالیت خود را به عنوان یک مدل در موزیک ویدئوی «نرو» از یانگ دا ایل آغاز کرد. پس از چندین فیلم‌برداری تصویری و حضور در موزیک ویدئوها، او حرفهٔ خود را به عنوان بازیگر از طریق
ویدئوها، او حرفهٔ خود را به عنوان بازیگر از طریق مجموعهٔ تلویزیونی شبکهٔ کی‌بی‌اس با عنوان "همشهریان من" آغاز کرد.
چوی میونگ بین (؛ زادهٔ ۱۵ آوریل ۲۰۰۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۱۶ آغاز کرد و از آن زمان تاکنون در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی حضور داشته‌است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در درام تاریخی "احساس پادشاه" (۲۰۲۱) و درام "بانوی جوان و جنتلمن" (۲۰۲۱–۲۰۲۲) شناخته می‌شود که به خاطر آنها برندهٔ جایزهٔ بهترین بازیگر زن جوان در جوایز درامای کی‌بی‌اس ۲۰۲۱ شد. او در فیلم‌هایی همچون "ناپدید شدن" (۲۰۱۸) و "انتظار برای باران" (۲۰۲۱) بازی کرده‌است. حرفه. چوی میونگ-بین وابسته به کمپانی
کرده‌است. حرفه. چوی میونگ-بین وابسته به کمپانی مدیریت هنرمند Prain TPC است. در سال ۲۰۲۱، چوی میونگ بین همتای جوانی نقش اصلی زن در درام تاریخی شبکهٔ کی‌بی‌اس به نام "احساس پادشاه" را بازی کرد و به خاطر عملکرد دوگانه اش به عنوان ولیعهد لی هوی و بانوی دربار دام یی مورد ستایش قرار گرفت. در همان سال، او در درام آخرهفته‌های شبکهٔ کی‌بی‌اس۲ به نام "بانوی جوان و جنتلمن" در نقش لی جه نی، کوچکترین دختر نقش اصلی مرد بازی کرد. عملکردش در هر دو درام برای او جایزهٔ بهترین بازیگر زن جوان در جوایز درامای کی‌بی‌اس ۲۰۲۱ به
بازیگر زن جوان در جوایز درامای کی‌بی‌اس ۲۰۲۱ به ارمغان آورد. او در سال ۲۰۲۲ در درام عاشقانهٔ شبکهٔ تی‌وی‌ان به نام "بیست و پنج بیست و یک"، نقش کیم مین چه دختر نقش اصلی زن را بازی کرد.
عارف رستمی (زادهٔ ۱۱ اردیبهشت ۱۳۷۵) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست وینگر چپ برای باشگاه فوتبال استقلال خوزستان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند. دوران باشگاهی. وی در تیم‌های نیروی زمینی تهران، خیبر خرم‌آباد، ذوب‌آهن اصفهان، مس کرمان و تراکتور تبریز سابقه بازی دارد. وی با پیراهن تیم خیبر خرم‌آباد توانست آقای گل لیگ آزادگان شود.
&lt;templatestyles src="Stack/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; نبرد چرنوبیل یک درگیری نظامی در منطقهٔ چرنوبیل میان نیروهای مسلح روسیه و نیروهای مسلح اوکراین در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ در طول حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین بود. نیروهای روس که از کشور بلاروس حمله کردند، نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل را تا پایان روز تصرف کردند. زمینه. در هنگام فاجعه چرنوبیل در سال ۱۹۸۶، مقادیر زیادی از مواد رادیواکتیو از نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل وارد محیط اطراف شدند. یک منطقه دور نیروگاه منفجرشده، توسط مقامات شوروی تخلیه شد. این ناحیه
منفجرشده، توسط مقامات شوروی تخلیه شد. این ناحیه هم‌اکنون به عنوان منطقهٔ محروم‌شدهٔ چرنوبیل شناخته می‌شود، که مرزهای آن در طول زمان تغییر یافته‌اند. به دنبال انحلال اتحاد جماهیر شوروی، این منطقه بخشی از دولت نوپای اوکراین شد. نبرد. در بعد از ظهر ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، نخستین روز حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین، مقامات اوکراینی اعلام کردند که نیروهای روس آغاز به حمله برای تصرف منطقهٔ چرنوبیل کرده‌اند. تا پایان روز، دولت اوکراین اعلام کرد که نیروهای روس چرنوبیل و پریپیات را تصرف کرده‌اند. به دنبال اشغال منطقه به دست
را تصرف کرده‌اند. به دنبال اشغال منطقه به دست روس‌ها، دولت آمریکا اعلام کرد که «گزارش‌های معتبر نشان می‌دهند سربازان روس حداقل ۳۰۰ نفر از جمله ۱۰۰ کارمند نیروگاه‌های چرنوبیل را گروگان گرفته‌اند.» گزارش شده‌است که به ذخیره‌گاه زبالهٔ رادیواکتیو موشک شلیک شده‌است و میزان رادیواکتیو بودن افزایش یافته‌است. با این حال، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، اعلام کرد که «در مکان صنعتی نه کشتار و نه خرابی‌ای صورت گرفته‌است». واکنش‌ها. ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، تصرف چرنوبیل به‌دست روسیه را «اعلان جنگ ضد تمام
تصرف چرنوبیل به‌دست روسیه را «اعلان جنگ ضد تمام اروپا» خواند.
پیتر هیل-نورتون (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در جنگ جهانی دوم به عنوان افسر توپخانه در یک رزم‌ناو که در مسیرهای غربی فعالیت می‌کرد و در دریای شمال که در نبرد نروژ شرکت داشت، جنگید، سپس در یک رزم‌ناو که در کاروان‌های قطب شمال شرکت داشت و در نهایت در یک رزم‌ناو که در ناوگان شرقی فعالیت می‌کرد. پس از جنگ، او فرماندهی یک ناوشکن و سپس یک ناو هواپیمابر را بر عهده داشت. او در اوایل دهه ۱۹۷۰ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی و سپس رئیس ستاد دفاع خدمت کرد. در نقش اخیر، او تعهد
سپس رئیس ستاد دفاع خدمت کرد. در نقش اخیر، او تعهد نهایی خود را به پروژه شوالین، برنامه بهبود موشک پولاریس، داد. او سپس رئیس کمیته نظامی ناتو شد.
جورج لگ، بارون اول دارتموث (؛ 1647 – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا و سیاستمداری بود که در سپتامبر ۱۶۸۸ توسط جیمز دوم انگلستان به دریاسالاری ناوگان منصوب شد. با این حال، او در جلوگیری از حمله نیروهای هلندی به فرماندهی ویلیام اورنج که در ۵ نوامبر ۱۶۸۸ در توربی پیاده شدند، شکست خورد و پس از انقلاب باشکوه از کار برکنار شد.
جورج کلینتون (; ۱۶۸۶ – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا و سیاستمدار بود. او که از حمایت توماس پلهام-هولز، اولین دوک نیوکاسل، بهره‌مند بود، در دهه‌های ۱۷۲۰ و ۱۷۳۰ به عنوان کاپیتان نیروی دریایی خدمت کرد. کلینتون بعدها فرماندار مستعمره نیوفاندلند، فرمانده کل ناوگان مدیترانه و سپس فرماندار استان نیویورک شد، جایی که مجبور بود با تهدید حمله فرانسه در طول جنگ شاه جورج مقابله کند. او نتوانست با سیاستمداران لیبرال مجلس نیویورک که توسط جیمز د لانسی رهبری می‌شدند، کنار بیاید و در سال ۱۷۵۳ استعفا داد. کلینتون
کنار بیاید و در سال ۱۷۵۳ استعفا داد. کلینتون همچنین از مارس ۱۷۵۷ تا زمان مرگش در ژوئیه ۱۷۶۱ به عنوان نماینده پارلمان برای سالتاش، یک بخش فاسد در کورنوال، خدمت کرد.
سیسیل برنی (; – ) او افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. پس از گذراندن دوره‌های عملیاتی به عنوان یک افسر جزء در تیپ‌های دریایی در طول جنگ انگلیس و مصر و جنگ مهدی، در طول جنگ دوم بوئر فرماندهی یک رزم‌ناو در خدمت عملیاتی را بر عهده داشت. به عنوان افسر پرچم، فرماندهی لشکر پلیموث از ناوگان داخلی، اسکادران پنجم رزم‌ناو، ناوگان آتلانتیک و سپس اسکادران سوم نبرد را بر عهده داشت. در آوریل ۱۹۱۳، مونته‌نگرو در آخرین دور از خصومت‌ها بین امپراتوری عثمانی و مونته‌نگرو در مراحل پایانی جنگ اول بالکان، کنترل اسکوتاری را
در مراحل پایانی جنگ اول بالکان، کنترل اسکوتاری را به دست گرفت. در آوریل ۱۹۱۳، برنی به عنوان فرمانده دوم موقت ناوگان مدیترانه به آنتیواری در سواحل مونته‌نگرو اعزام شد تا فرماندهی نیروی دریایی بین‌المللی اعزام شده برای مقابله با این وضعیت را بر عهده بگیرد. به محض ورود، آنتیواری را محاصره کرد و سپس فرماندهی نیروی بین‌المللی اشغال‌کننده اسکوتاری را نیز به عنوان بخشی از انتقال آن به کنترل آلبانی بر عهده گرفت. او به خاطر موفقیت در این مأموریت، با افتخارات زیادی پاداش گرفت. او به خاطر موفقیت در این مأموریت، مورد
گرفت. او به خاطر موفقیت در این مأموریت، مورد تقدیر قرار گرفت. با شروع جنگ جهانی اول، برنی به عنوان معاون دریاسالار، فرماندهی ناوگان کانال مانش را بر عهده گرفت. در این نقش، او عبور امن نیروی اعزامی بریتانیا به فرانسه را تضمین کرد. او در ماه مه ۱۹۱۶ به فرماندهی اسکادران اول جنگی و فرماندهی اسکادران در نبرد جوتلند منصوب شد، جایی که کشتی پرچمدار او، اچ‌ام‌اس مارلبورو، اولین کشتی بود که با آلمانی‌ها درگیر شد اما بعداً مورد اصابت اژدر قرار گرفت. او در نوامبر ۱۹۱۶ به عنوان فرمانده دوم دریا منصوب شد، اما در
۱۹۱۶ به عنوان فرمانده دوم دریا منصوب شد، اما در سپتامبر ۱۹۱۷ به دلیل سن از این سمت برکنار و به جای آن به عنوان فرمانده کل در سواحل اسکاتلند منصوب شد. او پس از جنگ، فرمانده کل در پورتسموث نیز بود.
ادوارد اشمور (; – ) افسر ارشد نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در جنگ جهانی دوم به‌طور فعال خدمت کرد و بعداً قبل از رسیدن به فرماندهی عالی در نیروی دریایی، فرماندهی دو ناوچه را بر عهده داشت. او در اواسط دهه ۱۹۷۰ به عنوان لرد اول دریا و رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد و در این سمت، به دولت کارگر جدید در مورد بررسی عمده دفاعی و پیامدهای حمله ترکیه به قبرس مشاوره داد. او سپس به عنوان رئیس موقت ستاد دفاع منصوب شد و پس از مرگ سلف خود، مدت کوتاهی به عنوان سرپرست خدمت کرد.
پروو والیس (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. به عنوان یک افسر جزء، پس از تصرف ناوچه‌ی یواس‌اس چساپیک توسط ناوچه‌ی اچ‌ام‌اس شانون در طول جنگ ۱۸۱۲، زخمی شدن کاپیتان اچ‌ام‌اس شانون و مرگ ستوان یکم آن در این نبرد، او به عنوان کاپیتان موقت اچ‌ام‌اس شانون خدمت کرد، زیرا اچ‌ام‌اس شانون به همراه چساپیک به هالیفاکس، نوا اسکوشیا بازگشت. والیس به عنوان فرمانده‌ی ناو درجه‌ی پنجم اچ‌ام‌اس ماداگاسکار، با محافظت از مردم وراکروز در مکزیک در برابر بمباران فرانسه در طول جنگ شیرینی، مورد تشکر مردم قرار گرفت. او
در طول جنگ شیرینی، مورد تشکر مردم قرار گرفت. او به عنوان افسر ارشد نیروی دریایی جبل الطارق و سپس فرمانده در ایستگاه ساحل جنوب شرقی آمریکا منصوب شد. والیس به سمت افسر ارشد پرچم ارتقا یافت و در سن ۱۰۰ سالگی، هنگام مرگ، همچنان در فهرست فعال قرار داشت.
فردریک ریچاردز (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. او در طول جنگ دوم تریاک در سال ۱۸۶۰ فرماندهی یک کشتی پارویی را بر عهده داشت و به عنوان افسر ارشد در دماغه امید نیک و ایستگاه ساحل غربی آفریقا، با یک تیپ دریایی کوچک که در نبرد گینگندلوو و محاصره اشووه در آوریل ۱۸۷۹ در طول جنگ انگلیس و زولو رهبری می‌کرد، در ساحل آفریقای جنوبی پیاده شد. او در ژانویه ۱۸۸۱ در طول جنگ اول بوئر در نبرد لینگ نک شرکت کرد و به عنوان فرمانده کل ایستگاه هند شرقی، یک تیپ دریایی را برای پشتیبانی از پیشروی بریتانیا به سمت
دریایی را برای پشتیبانی از پیشروی بریتانیا به سمت رودخانه ایراوادی در نوامبر ۱۸۸۵ در طول جنگ سوم انگلیس و برمه سازماندهی و تجهیز کرد. او به عنوان لرد اول نیروی دریایی منصوب شد و در این سمت، رهبری یک برنامه عظیم کشتی‌سازی و کارهای دریایی را که مطابق با مفاد قانون دفاع دریایی ۱۸۸۹ انجام می‌شد، بر عهده داشت. این برنامه با مخالفت نخست‌وزیر ویلیام گلدستون مواجه شد که نگران هزینه‌های هنگفت آن بود و پس از شکست کابینه بر سر آن در مارس ۱۸۹۴ استعفا داد. این برنامه در دولت‌های لرد روزبری و سپس لرد سالزبری ادامه یافت
دولت‌های لرد روزبری و سپس لرد سالزبری ادامه یافت و ریچاردز در طول آشفتگی سیاسی همچنان در سمت خود باقی ماند و برنامه را هدایت کرد.
آرتور پاور (; – ) او افسر نیروی دریایی سلطنتی بود. او در جنگ جهانی اول به عنوان افسر توپخانه شرکت کرد و در نبرد داردانل حضور داشت. در طول سال‌های بین دو جنگ، او فرماندهی مدرسه توپخانه در کشتی اچ‌ام‌اس اکسلنت و سپس ناو هواپیمابر اچ‌ام‌اس آرک رویال را بر عهده داشت. در طول جنگ جهانی دوم، او نقش رهبری در برنامه‌ریزی حمله متفقین به سیسیل و حمله متفقین به ایتالیا ایفا کرد و سپس فرماندهی نیروهای دریایی برای پیاده شدن واقعی سپاه پنجم در تارانتو در ایتالیا در سپتامبر ۱۹۴۳ را بر عهده داشت. او در مراحل پایانی جنگ به
۱۹۴۳ را بر عهده داشت. او در مراحل پایانی جنگ به عنوان فرمانده کل ناوگان هند شرقی منصوب شد و حملات دریایی به ارتش امپراتوری ژاپن در بورنئو و مالایا را انجام داد. پس از جنگ، او به عنوان لرد دوم دریا و رئیس پرسنل نیروی دریایی، فرمانده کل ناوگان مدیترانه و سپس فرمانده کل پورتسموث منصوب شد.
هنری الیور (; – ) افسر نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بود. پس از خدمت در جنگ دوم بوئر به عنوان افسر ناوبری در یک رزم‌ناو در دماغه امید نیک و ایستگاه ساحل غربی آفریقا، در سال‌های اولیه قرن بیستم به عنوان اولین افسر فرمانده مدرسه جدید ناوبری مرکوری منصوب شد. او ابتدا به عنوان افسر فرمانده رزم‌ناو زرهی آشیل و سپس به عنوان فرمانده رزم‌ناو جدید تاندرِر منصوب شد و سپس به عنوان مدیر بخش اطلاعات در نیروی دریایی منصوب شد. در طول جنگ جهانی اول، الیور به آنتورپ اعزام شد و در آنجا با حمایت بلژیک، موتورخانه‌های ۳۸ کشتی
و در آنجا با حمایت بلژیک، موتورخانه‌های ۳۸ کشتی تجاری آلمانی به گل نشسته را منفجر کرد. او دبیر نیروی دریایی وینستون چرچیل، لرد اول نیروی دریایی و سپس رئیس ستاد جنگ نیروی دریایی شد و سپس به عنوان معاون رئیس ستاد نیروی دریایی خدمت کرد. در این سمت، او از نزدیک در هدایت نیروهای متفقین در نبرد جوتلند مشارکت داشت. او در آخرین سال جنگ به عنوان فرمانده اسکادران اول رزم‌ناو در ناوگان بزرگ خدمت کرد. پس از جنگ، الیور به سرعت فرماندهی اسکادران دوم نبرد، ناوگان داخلی و ناوگان ذخیره را بر عهده گرفت. پس از آن او به عنوان
ذخیره را بر عهده گرفت. پس از آن او به عنوان لرد دوم دریا و رئیس پرسنل نیروی دریایی منصوب شد و کاهش هزینه‌های گسترده توصیه شده توسط کمیته هزینه‌های ملی به ریاست سر اریک گدس و کاهش زیاد تعداد کشتی‌ها را که طبق مفاد پیمان دریایی واشنگتن توافق شده بود، اجرا کرد. آخرین انتصاب او به عنوان فرمانده کل ناوگان اقیانوس اطلس بود.
امیرمحمد پناهی (زادهٔ ۱۳ شهریور ۱۳۷۴) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در حال حاضر در پست وینگر چپ برای باشگاه فوتبال شمس‌آذر در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند. دوران باشگاهی. وی سابقه بازی در تیم های عقاب تهران ، راه‌آهن ، اکسین البرز ، سیاه‌جامگان مشهد ، هوادار ، ذوب‌آهن ، مس شهربابک ، صنعت نفت آبادان و شمس آذر قزوین را نیز دارد.
گروه توکیو () شرکت خوشه‌ای ژاپنی است، که در سال ۱۹۱۰ توسط کیتا گوتو (وزیر) تأسیس شد.
کیتا گوتو (؛ – ) کارآفرین و اهالی کسب‌وکار اهل ژاپن بود، که در سال ۱۹۱۰ گروه توکیو را تأسیس کرد.
دریاسالار سر آلبرت هیستینگز مارخام (Sir Albert Hastings Markham) (زادهٔ ۱۱ نوامبر ۱۸۴۱ – درگذشتهٔ ۲۸ اکتبر ۱۹۱۸)، سیاح، مؤلف و افسر بریتانیایی در نیروی دریایی سلطنتی بود. در سال ۱۹۰۳، او نشان فرماندهٔ شوالیه را از &lt;bdi&gt;نشان حمام&lt;/bdi&gt; دریافت کرد. همچنین از او برای طراحی پرچم نیوزلند نیز یاد می‌شود. خانواده و پس‌زمینه. آلبرت مارخام پنجمین پسر کاپیتان جان مارخام بود که به دلیل بیماری با درجهٔ ستوانی از نیروی دریایی بازنشسته شد. پدربزرگ جان مارخام، ویلیام مارخام، اسقف اعظم یورک بود. آلبرت پسرخاله و
مارخام، اسقف اعظم یورک بود. آلبرت پسرخاله و دوست نزدیک سر کلمنتز مارخام بود. آلبرت در باگنرس-دی-بیگور در بخش اوتس-پیرنه، فرانسه متولد شد، جاییکه خانواده‌اش پیش از نقل مکان به مزرعه‌ای در گورنزی، در آنجا زندگی می‌کردند. در سیزده سالگی، آلبرت به لندن فرستاده شد تا با خاله‌اش، همسر دیوید مارخام (کشیش ویندزور از سال ۱۸۲۷ تا ۱۸۵۳) در میدان اونزلو ۴ زندگی کند. او با افرادی همچون کاوشگر و دریابان رابرت فیتزروی و رمان‌نویس ویلیام تاکری همسایه بود. او تحصیلاتش را در خانه و در آکادمی نیروی دریایی سلطنتی ایستمن
را در خانه و در آکادمی نیروی دریایی سلطنتی ایستمن گذراند. پدرش برای هزینهٔ تحصیل او کمبود پول داشت و چند صباحی تلاش کرد تا یک افسر نیروی دریایی را برای حمایت از آلبرت برای پذیرش در نیروی دریایی پیدا کند. پدرش فقط زمانی موفق به انجام این کار شد که سن آلبرت از چهارده سالگی گذشته بود، اما خوشبختانه در آن زمان، ادارهٔ نیروی دریایی تصمیم گرفت تا دانشجویان مسن‌تر را نیز پذیرش کند. پسرخالهٔ آلبرت، کلمنتز مارخام که یازده سال از آلبرت بزرگتر بود، نیز پیش از آنکه جغرافی‌دان و کاوشگر شود، به نیروی دریایی پیوسته بود.
و کاوشگر شود، به نیروی دریایی پیوسته بود. او تا آخر عمر با پسرخالهٔ خود، آلبرت دوست بود و تأثیر مهمی بر حرفهٔ آلبرت داشت. آلبرت زمانی که از کلمنتز و همسرش مینا دور بود، کسانی که آنها را تنها خانوادهٔ خود می‌دانست، اغلب بدخلق، تحریک پذیر و تدافعی بود. او به عنوان افسر نیروی دریایی، فردی بسیار وظیفه‌شناس بود که او را وادار می‌کرد تا بارعایت دقیق قوانین و پیروی از مقررات جاری و اعتقادات مذهبی به خدمت بپردازد. او سیگار نمی‌کشید و اگرچه سیگار کشیدن را در موقعیت‌های خاص جایز می‌دانست، اما معتقد بود که سیگار برای
خاص جایز می‌دانست، اما معتقد بود که سیگار برای افراد ضعیف و سست‌عنصر است و پیپ سیاه ذهن و بدن را تباه می‌کند. او مشروب نمی‌نوشید و با کسانی که این کار را می‌کردند، مخالفت می‌کرد. معاشرت با دیگر افسران برای او دشوار بود. او از تعاملات اجتماعی پایان‌ناپذیر، مهمانی‌ها و نمایش‌های تشریفاتی نیروی دریایی در زمان فراغت از جنگ بیزار بود. خانوادهٔ مارخام به ایالات متحده مهاجرت کردند و جان مارخام مزرعه‌ای در لاکراس در ایالت ویسکانسین خرید. آلبرت دو بار به دیدن خانواده‌اش رفت و تحت تأثیر آنجا قرار نگرفت. به نظر او