payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کاج جنوبی، هملاک غربی و صنوبر زرد به طور معمول به علت مقاومت بالایی که دارند، بیشتر مورد استفاده قرار گرفته است. چوب تراشه‌های‌ موازی به صورت الوارهای کوتاه با ابعاد 300× 300 میلی‌متر یا 460 × 300 میلی‌متر با سطح مقطع مستطیل شکل تولید می‌شود که پس از آن به طور معمول با ابعاد سطح مقطع مشابه برش داده می شوند. تیرها به طور پیوسته تولید می‌شود. بنابراین طول تیرها تنها به حداکثر طولی که می‌توان جا به جا و حمل و نقل کرد محدود می‌باشند. عرض های متداول چوب تراشه‌های‌ موازی ۸۹، ۱۳۳ یا ۱۷۸ میلی‌متر و ضخامت های
موازی ۸۹، ۱۳۳ یا ۱۷۸ میلی‌متر و ضخامت های متداول آنها ۲۴۰، ۳۰۰، ۳۶۰، ۴۱۰ و ۴۶۰ میلی‌متر می‌باشد. معمولا تیرها به حداکثر طول ۱۸ متر ساخته می‌شوند‌.
دنیل آف سنت توماس جنیفر (Daniel of St. Thomas Jenifer) (زادهٔ ۱۷۲۳ – درگذشتهٔ ۱۶ نوامبر ۱۷۹۰)، سیاستمدار، از پدران بنیان‌گذار ایالات متحده و امضاءکنندهٔ قانون اساسی ایالات متحده بود. او سال‌ها رهبر دولت استعماری در مریلند بود، اما زمانی که درگیری با بریتانیای کبیر بالا گرفت، جنیفر آرمان میهن‌پرستان را در آغوش گرفت. اوایل زندگی و حرفهٔ استعماری. جنیفر در کوتس ریترِریمنت (الرزلی امروزی)، ملکی در غرب پرت توبکو در شهرستان چارلز، مریلند به‌دنیا آمد و پسر دنیل جنیفر و الیزابت میسون بود. در جوانی به عنوان یک
جنیفر و الیزابت میسون بود. در جوانی به عنوان یک خزانه‌دار، عامل مالی محلی برای دو مالک آخر مریلند بود. او عموی توماس استون، مایکل جی استون و جان هاسکینز استون بود. جنیفر به عنوان قاضی صلح برای شهرستان چارلز و بعدها برای منطقهٔ غربی مریلند خدمت کرد. او در کمیسیونی که اختلاف مرزی میان پنسیلوانیا و دلاور (۱۷۶۰) را حل و فصل می‌کرد، شرکت کرد و در شورای فرمانداری، مجلس عالی قانون‌گذاری مریلند و همچنین در دادگاه استیناف مستعمره و به عنوان یکی از اعضای هیئت مشاوران ارشد فرماندار (۱۷۷۳–۱۷۷۶)، خدمت کرد. انقلاب
ارشد فرماندار (۱۷۷۳–۱۷۷۶)، خدمت کرد. انقلاب آمریکا. جنیفر علی‌رغم روابط نزدیک‌اش با دولت استعماری، به شدت از آنچه که او و اکثر اشراف استعماری مداخله خودسرانه پارلمان در امور مستعمرات، به ویژه قوانین مربوط به مالیات و مقرره‌های تجارت می‌دانستند، ناراحت بود. سال‌ها قبل از شروع مبارزه برای استقلال، او از مالکان مریلند در برابر کسانی که به دنبال تبدیل مریلند به مستعمرهٔ سلطنتی بودند، دفاع کرده بود. زمانی که زمان انقلاب فرا رسید، جنیفر به عنوان یک مالک ثروتمند، از آرمان میهن‌پرستان حمایت قابل توجهی کرد، علی‌رغم
آرمان میهن‌پرستان حمایت قابل توجهی کرد، علی‌رغم این واقعیت که در مبارزهٔ مالکیت، بیشتر میهن‌پرستان پیشرو، دشمنان او بودند. جنیفر ریاست شورای امنیت مریلند، نهاد میهن‌پرستی که برای سازماندهی نیروهای نظامی مریلند برای انقلاب (۱۷۷۷–۱۷۷۵) تأسیس شد را بر عهده گرفت. زمانی که در ۱۷۷۶ قانون اساسی جدیدی برای ایالت مریلند تنظیم شد، جنیفر در مورد بی‌توجهی به سند به حاکمیت عمومی هشدار داد: «به نظرم نمی‌رسد که سنا فرزند بزرگ مردم باشد؛ بنابراین پیش از آن که کامل‌ترین اتحاد میان قوای مختلف مقننه وجود داشته باشد، سنا مورد
میان قوای مختلف مقننه وجود داشته باشد، سنا مورد حمایت آن‌ها (مردم) نخواهد بود». در طی جنگ و پس از آن، جنیفر به شدت نگران امور ملی شد. او نمایندهٔ استان خود در کنگرهٔ قاره‌ای (۱۷۷۸–۱۷۸۲) بود و همزمان به عنوان رئیس اولین مجلس سنای مریلند (۱۷۷۷–۱۷۸۰) خدمت می‌کرد. جنیفر به عنوان مدیر امور مالی استان خود میان سال‌های ۱۷۸۲ و ۱۷۸۵، از تجربیات خود به عنوان مالک زمین برای کمک به استان برای نجات از رکود اقتصادی بحرانی پس از جنگ، استفاده کرد. جنیفر به همراهی جیمز مدیسون، جان دیکنسون، جورج میسون و دوست خوبش جورج
مدیسون، جان دیکنسون، جورج میسون و دوست خوبش جورج واشینگتن، شروع به کشف راه‌هایی برای حل مشکلات اقتصادی و سیاسی کردند که در اثر اصول ضعیف کنفدراسیون به وجود آمده بود. در نتیجه، او در کنفرانس مونت ورنون (جلسه‌ای از نمایندگان ویرجینیا و مریلند که در ۲۱ تا ۲۸ مارس ۱۷۸۵ برای بحث در مورد حقوق آبراه‌های مشترک ایالت‌ها تشکیل شد) شرکت کرد، جلسه‌ای که در نهایت به مجمع قانون اساسی منتهی شد. معاهده قانون اساسی. در این مجمع که از ۲۵ می تا ۱۷ سپتامبر ۱۷۸۷ در فیلادلفیا، پنسیلوانیا برگزار شد، جنیفر مانند دوست قدیمی‌اش
پنسیلوانیا برگزار شد، جنیفر مانند دوست قدیمی‌اش بنجامین فرانکلین، از مقام یک دولتمرد بزرگ برخوردار بود. جنیفر از اعتبار خود (به علاوهٔ شوخ‌طبعی و شهرت به عنوان یک همراه خوش‌مشرب) استفاده کرد تا برای اتحاد قوی و دائمی استان‌ها، با آشتی دادن دیدگاه‌های مخالف و تنظیم سازش‌ها، کار کند که در نهایت باعث موفقیت این مجمع شد. سن بالای جنیفر، فعالیت او را در امور روزمره محدود می‌کرد، اما او در مورد چندین موضوع مهم، موضع‌گیری کرد. تجربهٔ تجاری به دست آمده در زمان مدیریت مزرعه‌ای بزرگ، او را متقاعد کرده بود که برای
مزرعه‌ای بزرگ، او را متقاعد کرده بود که برای تضمین ثبات مالی و تجاری به یک دولت مرکزی فعال نیاز است. برای این منظور، جنیفر طرفدار یک اتحادیه قوی و دائمی از استان‌ها بود که در آن کنگره‌ای به نمایندگی از مردم، قدرت پرداخت مالیات را داشته باشد. او که نگران تداوم در دولت جدید بود، از دوره‌ای سه ساله برای مجلس نمایندگان ایالات متحده حمایت کرد. او نتیجه گرفت که انتخابات بسیار مکرر ممکن است منجر به بی‌تفاوتی مردم شود و از تمایل مردان برجسته برای کسب پست، بکاهد. جنیفر در این مورد بیش از حد نظر داده بود، اما واکنش
در این مورد بیش از حد نظر داده بود، اما واکنش او این بود که از توانایی نمایندگان برای توافق بر سر یک طرح دولتی شگفت زده شده‌است: «ماه اول، ما فقط به هم رسیدیم و در ماه دوم، به نظر می‌رسید که برای همیشه از هم دور می‌شویم، اما در چند روز، به اندازهٔ دوستان هشتاد ساله، نزدیک شدیم» وقتی نمایندهٔ دیگر مریلند، لوتر مارتین، گفت که اگر مردم مریلند قانون اساسی را تأیید کنند، می‌ترسد که به دار آویخته شود، جنیفر به طعنه گفت که؛ مارتین باید در فیلادلفیا بماند تا در استان خود به دار آویخته نشود. وفات و میراث. پس از
استان خود به دار آویخته نشود. وفات و میراث. پس از مجمع، جنیفر بازنشسته شد و به مزرعهٔ خود در استپنی، نزدیک آناپلیس، جایی که در ۱۷۹۰ درگذشت، برگشت. او در الرزلی، محل تولدش، که امروزه در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده، دفن شده‌است. جنیفر در وصیت‌نامهٔ خود، زمینی در حدود ۱۶۰۰۰ جریب (۶۵ کیلومتر مربع) خود را به برادرزاده‌اش؛ دنیل جنیفر داد و دستور داد که تمام بردگانش شش سال پس از فوتش آزاد شوند. سال بعد، جنیفر کوچک، صاحب پسری شد که نام عموی بزرگش را بر او نهاد. دنیل جنیفر مانند عمویش، به عنوان قاضی در شهرستان
دنیل جنیفر مانند عمویش، به عنوان قاضی در شهرستان چارلز و همچنین سه دوره در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. خانهٔ خانوادگی او، رتریت، در شهرستان چارلز، در نزدیکی بندر توباکو، یکی از بزرگ‌ترین بنادر تجارت برده در آن دوران، قرار داشت و در ربع آخر قرن هجدهم ساخته شده بود و امروزه در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شده‌است. خیابان جنیفر در مدیسون، ویسکانسین، به افتخار جنیفر نام‌گذاری شده‌است. همچنین یک خیابان جنیفر در واشینگتن دی سی وجود دارد. مدرسه ابتدایی دنیل سنت توماس جنیفر در شهرستان چارلز به افتخار او
سنت توماس جنیفر در شهرستان چارلز به افتخار او نام‌گذاری شد. مدرسه ابتدایی جنیفر، در ناحیهٔ مدارس دولتی شهرستان چارلز قرار دارد.
دیوید رمزی (David Ramsay) (زادهٔ ۲ آوریل ۱۷۴۹ – درگذشتهٔ ۸ مه ۱۸۱۵)، پزشک، مقامدار دولتی و مورخ آمریکایی اهل چارلستون کارولینای جنوبی بود. او یکی از اولین مورخان بزرگ جنگ انقلاب آمریکا بود. او در طول انقلاب در مجلس قانون‌گذاری کارولینای جنوبی خدمت نمود تا اینکه توسط بریتانیا دستگیر شد. پس از آزادی، او به عنوان نماینده کنگره قاره‌ای در دوران سال‌های ۱۷۸۲–۱۷۸۳ و دوباره در سال‌های ۱۷۸۵–۱۷۸۶ خدمت کرد. او پس از آن تا زمان بازنشستگی‌اش از خدمات دولتی، در مجلس و سنا ایالتی خدمت کرد. رمزی در سال ۱۸۰۳ به عنوان عضو
ایالتی خدمت کرد. رمزی در سال ۱۸۰۳ به عنوان عضو جامعه فلسفی آمریکا در فیلادلفیا انتخاب شد. او در سال ۱۸۱۵ توسط یک بیمار روانی که رمزی او را به عنوان یک پزشک معاینه کرده بود، به قتل رسید. او اولین سیاستمدار آمریکایی است که ترور شد. اوایل زندگی و خانواده. دیوید رمزی، پسر یک مهاجر اسکاتلندی، در شهرستان لنکستر، پنسیلوانیا، به‌دنیا آمد. برادر او ناتانیل رمزی، نمایندهٔ کنگره و باجناغ نقاش چارلز ویلسون پیل بود. او در کالج پرینستون رجوع کرد و در سال ۱۷۶۵ فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۷۷۳ مدرک پزشکی خود را از دانشگاه
شد. او در سال ۱۷۷۳ مدرک پزشکی خود را از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت نمود. رمزی در چارلستون، کارولینای جنوبی مستقر شد و در آنجا مطب بزرگی را به عنوان یک پزشک ایجاد کرد. دو ازدواج اول رمزی کوتاه بود که هر دو با مرگ همسرش پس از یک سال به پایان رسید. او در سال ۱۷۷۵ با سابینا الیس (متولد ۱۷۵۳) و در سال ۱۷۸۳ با فرانسیس ویترسپون (متولد ۱۷۵۹) ازدواج کرد. همسر دوم او دختر جان ویترسپون، امضاءکننده اعلامیه استقلال و رئیس‌جمهور پرینستون (در آن زمان کالج نیوجرسی) بود. رمزی در ۲۸ ژانویه سال ۱۷۸۷ با مارتا لورنز
بود. رمزی در ۲۸ ژانویه سال ۱۷۸۷ با مارتا لورنز (۱۷۵۹–۱۸۱۱)، دختر هنری لورن، یک کشاورز ثروتمند چارلستون و دولتمرد جنگ انقلابی که رئیس کنگرهٔ دوم قاره‌ای بود، ازدواج کرد. از طریق این ازدواج، رمزی همچنین با فرماندار کارولینای جنوبی، چارلز پینکنی، رالف ایزارد، جان راتلج، آرتور میدلتون، دانیل هوگر و لوئیس موریس ارتباط برقرار کرد. دیوید و مارتا لورن رمزی یازده فرزند داشتند که هشت تن از ایشان تا سن بزرگسالی زنده ماندند. خدمت نظامی و سیاسی. رمزی از سال ۱۷۷۶ تا ۱۷۸۳، در طول جنگ انقلابی آمریکا، به عنوان عضو از مجلس
در طول جنگ انقلابی آمریکا، به عنوان عضو از مجلس قانون‌گذاری کارولینای جنوبی خدمت کرد. رمزی در جریان محاصره چارلستون در سال ۱۷۸۰، زمانی که چارلستون توسط بریتانیا مورد حمله قرار گرفت، با شبه‌نظامیان کارولینای جنوبی به عنوان جراح صحرایی خدمت کرد. زمانی که بریتانیا چارلستون را اشغال کرد او دستگیر شد و نزدیک به یک سال در سنت آگوستین فلوریدا زندانی بود تا اینکه مبادله شد. از سال ۱۷۸۲ تا ۱۷۸۶، رمزی به عنوان نماینده کنگره قاره‌ای خدمت کرد. درغیاب رئیس آن، جان هنکاک، رمزی به عنوان رئیس کنگرهٔ کنفدراسیون از ۲۳
هنکاک، رمزی به عنوان رئیس کنگرهٔ کنفدراسیون از ۲۳ نوامبر سال ۱۷۸۵ تا ۱۲ مه سال ۱۷۸۶ خدمت کرد. رمزی، در دهه ۱۷۹۰، سه دوره در سنای کارولینای جنوبی خدمت نمود و رئیس آن بود. در طول این مدت، رمزی نامزد مجلس سنای ایالت‌های متحده شد اما نامزدی او به دلیل تمایل‌های الغای‌ای او شکست خورد. نگارش تاریخی. در زمان خودش، رمزی بیشتر به عنوان یک مورخ و نویسنده شناخته می‌شد تا یک سیاستمدار. او یکی از اولین مورخان بزرگ انقلاب آمریکا بود کسی‌که با دانش و بینش‌هایی که از مشارکت شخصی در رویدادهای انقلاب آمریکا به دست آورده
شخصی در رویدادهای انقلاب آمریکا به دست آورده بود، نوشت. آثار مهم تاریخی او شامل: رمزی، در سال ۱۸۱۲، شش هفته پس از مرگ همسرش مارتا لورن رمزی، دفتر خاطره‌ها و نامه‌های خصوصی او را تحت عنوان خاطره‌های زندگی مارتا لورن رمزی به نشر رسانید. از نظر تاریخی خاطره‌های او به‌عنوان وقایع تاریخی زندگی یک زن تحصیل‌کرده جنوبی در طول جنگ انقلاب آمریکا و سال‌های اولیه ملت، از جمله زمانی که او جای مادرش را به‌عنوان میزبان برای گردهمایی‌های سیاسی پدرش در دهه ۱۷۸۰ گرفت، ارزشمند باقی مانده‌است. پاسخ انتقادی. بنابر گفتهٔ کارن
باقی مانده‌است. پاسخ انتقادی. بنابر گفتهٔ کارن اوبراین در سال ۱۹۹۴، یکی از اولین و موفق‌ترین تاریخ‌ها تاریخ انقلاب آمریکا توسط رمزی بود که پس از آن رویداد ظاهر شده‌است. اوبراین، منعکس‌کننده اعتقاد رمزی مبنی بر اینکه ایالت‌های متحده هیچ سرنوشت تاریخی فراتر از الگوهای معمول توسعهٔ سیاسی و فرهنگی اروپا نخواهد داشت، نوشت که تاریخ رمزی با ارائه خود در سنت تاریخی روشنگری اروپا چارچوب‌های ادبی استثنایی آمریکا به را به چالش می‌کشد. تصویرهای حماسی از تاریخ آمریکا در قرن نوزدهم بیشتر محصول سنت‌های تاریخ‌نگاری
در قرن نوزدهم بیشتر محصول سنت‌های تاریخ‌نگاری نیوانگلند یکجا با تفکر تاریخی آلمان بود و شخصیت ملی را به‌عنوان یک عامل تاریخی به‌جای یک نتیجه تاریخی، همان‌طور که رمزی پیشنهاد می‌کند، تلقی می‌کرد؛ بنابراین، تاریخ رمزی بهتر است آخرین سنت روشنگری اروپایی در نظر گرفته شود تا اینکه اولین حماسه‌ای تاریخی آمریکا. ترور. رمزی توسط یک دادگاهی منصوب شد تا ویلیام لینن، خیاطی که به خاطر دعواهای متوالی و شکایت‌های مزاحم شهرت داشت، پس از اینکه لینن قصد قتل وکیلش را داشت، بررسی کند. رمزی به دادگاه گزارش داد که لینن «مضطر»
کند. رمزی به دادگاه گزارش داد که لینن «مضطر» است و «خطرناک است که او را آزاد کنیم». لینن پس از ظاهراً به‌دست آوردن عقل آزاد شد. اگرچه رمزی را تهدید کرد، اما رمزی تهدید را جدی نگرفت. رمزی در ۶ مه سال ۱۸۱۵، ساعت ۱:۰۰ بعد از ظهر، از لینن در خیابان برود در چارلستون گذشت و لینن یک «تپانچه سوارکار» را که در یک دستمال پنهان کرده بود، بیرون آورد و دو بار به کمر و لگن به رمزی شلیک کرد. بنابر یک منبع معاصر: رمزی در ساعت ۷ صبح، ۸ مه، سال ۱۸۱۵ درگذشت. او در کلیسای جماعت دایره‌ای در چارلستون به خاک سپرده شد.
آندره وینر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هنرهای رزمی ترکیبی و کاراته‌کا اهل گرنادا است. وینر در سنت جورج، گرانادا از پدری سفیدپوست بریتانیایی و مادری آفریقایی-کارائیبی متولد شد و در هفت سالگی به لستر، بریتانیا نقل مکان کرد. برنده یکی از سه برادر و فرزند وسط است. برادر بزرگتر او ویلیام و برادر کوچکترش مایکل نام دارد. مایکل اغلب در طول مبارزات خود در گوشه اوست و اغلب در تمرینات کمک می کند. او در دوران دبیرستان شروع به ورزش کرد و در فوتبال و سایر رشته های دو و میدانی شرکت کرد. وینر هرگز به این فکر نمی کرد که یک رزمی کار
کرد. وینر هرگز به این فکر نمی کرد که یک رزمی کار ترکیبی باشد اما عاشق ورزش بود. او به کلاس های دفاع شخصی در لستر شوت فایترز رفت و با دن هاردی و پل دیلی آشنا شد. هاردی از وینر الهام گرفت تا این ورزش را واقعی امتحان کند.
داگنی نورول ساندویک (زادهٔ ۲۳ ژوئیه ۱۹۹۰ میلادی) یک خوانندهٔ زن اهل کشور نروژ است که با نخستین تک‌آهنگ خود با نام "Backbeat" به موفقیت رسید. زندگی‌نامه. داگنی دختر خواننده نروژی مارتین ساندویک و آهنگساز جز آیستین نورول است. او پس از ترانه‌سرایی در مدرسه شروع به اجرای محلی در ترومسو کرد. پس از مهاجرت به بریتانیا در سال ۲۰۱۲ با دوست پسرش در یک باشگاه کوچک اجرا کرد، اما پس از اینکه احساس کرد "با این چیزها واقعاً به جایی نمی‌رسند" در سال ۲۰۱۵ برای گرفتن مدرک در طراحی رسانه دیجیتال در دانشگاه ثبت نام کرد. در
در طراحی رسانه دیجیتال در دانشگاه ثبت نام کرد. در تابستان سال بعد آهنگ "Backbeat" را ضبط کرد و این آهنگ توجه زین لو را در ایستگاه رادیویی Apple Music 1 به خود جلب کرد این آهنگ با حضور در لیست آّهنگهای جدید اسپاتیفای طی چند روز توسط مخاطبان ۳۰۰٬۰۰۰ بار شنیده شد. نسخهٔ آکوستیک آهنگ هیت “Somebody” درفصل سیزدهم مجموعهٔ تلویزیونی گریز آناتومی و در قسمت True Colors (Grey's Anatomy) استفاده شد. او موفقیت بزرگی را با امضای قرارداد با ریپابلیک رکوردز در اسپاتیفای به دست آورد. راب استیونسون در مورد او گفت: "Backbeat
دست آورد. راب استیونسون در مورد او گفت: "Backbeat بلافاصله توجه ما را برانگیخت و پس از یک نمایشگاه در نیویورک، کل شرکت ما عاشق او شد. ما مشتاقانه منتظر انتقال بیشتر دیدگاه او به جهان هستیم."نام دگنی به عنوان آهنگساز برای آهنگ هیچوقت تموم نشده از کیتی پری آورده شده‌است. این ترانه برای آهنگ خوانده شده توسط خود داگنی با نام "Love You Like That" نیز استفاده شد. پس از چندین تک آهنگ داگنی نورول. قراداد او با شرکت اسپاتیفای ریپابلیک به پایان رسید و نخستین آلبوم او با نام Strangers / Lovers در اکتبر سال ۲۰۲۰ تحت
با نام Strangers / Lovers در اکتبر سال ۲۰۲۰ تحت نام خود با عنوان Little Daggers منتشر شد. داگنی در فصل دوم سریال «خانه برای کریسمس» نتفلیکس در نقش لیزا بازی کرد. نسخه آکوستیک آهنگ هیت “Somebody” و “Bye Bye Baby” از آلبوم Strangers / Lovers نیز در این مجموعه مورد استفاده قرار گرفت.
فهرست کاتبان مصر باستان () فهرستی است که در آن نام کاتبان دوران مصر باستان آمده‌است. در خط هیروگلیف برای نشان‌دان واژه‌های کاتب، نوشتن، نوشته‌جات، و غیره از علامت گاردینر Y3 به شکل زیر استفاده می‌شود: Y3 از گروه «نوشته‌ها، بازی‌ها و موسیقی»، این هیروگلیف نشان‌دهندهٔ طَـبَـق نوشتاری کاتب، یک قاب عمودی برای نگه‌داشتن قلم‌نی‌ها و یک کیسه چرمی برای نگهداری مرکب‌دان‌های حاوی مرکب‌های رنگی (عمدتاً سیاه و قرمز) است. فهرست کاتبان. فهرست کاتبان، که از دوران پادشاهی کهن مصر باستان آغاز می‌گردد.
حیوان آدم‌نما () که با نام انسان اهریمنی هم شناخته می‌شود، فیلمی فرانسوی به کارگردانی ژان رنوآر است که در سال ۱۹۳۸ منتشر شد. این فیلم اقتباسی آزاد از رمان "دیو درون" اثر امیل زولا بود. بهشی از وقایع فیلم در یک قطار می‌گذرد که شاید بتوان آنرا یکی از مؤلفه‌های اصلی داستان محسوب نمود.
مارسی‌یز () فیلمی فرانسوی به کارگردانی ژان رنوآر است که در سال ۱۹۳۸ منتشر شد. این فیلم دربرگیرندهٔ چشم‌انداز وسیع سیاسی، اجتماعی و نظامی انقلاب فرانسه تا پاییز ۱۷۹۲ است و در بخش‌های مختلف آن، از زندگی کارگران عادی تا بورژواهای متعهد که برای تغییر تلاش می‌کنند و همچنین کسانی که در طبقات بالای جامعه از وضع موجود دفاع می‌کنند را نشان می‌دهد. مارسی‌یز همچنین نامِ سرود ملی فرانسه است.
سوزان دو تروآی (؛ ۳ مارس ۱۹۰۸ – ۶ ژوئیه ۱۹۸۹) تدوین‌گر اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تونی"، "سزار"، "خرمن"، "حیوان آدم‌نما" و "فاسق لیدی چترلی" اشاره نمود.
کارل کخ (؛ ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۲ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و فیلم‌بردار اهل آلمان بود. کخ یک مورخ هنر بود، و قبل از اینکه راینیگر را ملاقات کند، برای موزه‌ها فیلم‌هایی درباره تاریخ هنر و سایر موضوعات آموزشی ساخت. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قاعده بازی"، "مارسی‌یز" و "ماجراهای شاهزاده احمد" اشاره نمود.
آلن رنوآر (؛ – ) نویسنده و استاد ادبیات اهل فرانسه و فرزند ژان رنوآر و کترین اسلینگ و نوهٔ نقاش نامدار فرانسوی پیر اگوست رنوآر بود. او در فیلم‌های "حیوان آدم‌نما" و "قاعده بازی" دستیار فیلم‌بردار بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به بازی در فیلم "گردشی بیرون شهر" اشاره کرد.
در روز جمعه، ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۷،کسب و کار تحقیقات افکار (او آر بی)، یک آژانس نظرسنجی مستقل واقع در لندن،برآوردی از مجموع تلفات جنگ در عراق از زمان تهاجم به رهبری ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳ منتشر کرد. با بیش از ۱٫۲ میلیون مرگ (۱٬۲۲۰٬۵۸۰)، این تخمین بالاترین رقمی است که تاکنون منتشر شده‌است. از حاشیه خطای نظرسنجی +/-۲٫۵٪ او آر بی محدوده ۷۳۳۱۵۸تا ۱۴۴۶۰۶۳مرگ را محاسبه کرد. تخمین او آر بی توسط یک نظرسنجی تصادفی از ۱۷۲۰بزرگسال بالای ۱۸سال انجام شد که از این تعداد ۱۴۹۹نفر در پانزده استان از هجده استان عراق بین
۱۴۹۹نفر در پانزده استان از هجده استان عراق بین ۱۲تا ۱۹اوت ۲۰۰۷پاسخ دادند. در مقایسه، نظرسنجی "لنست" در سال ۲۰۰۶ تقریباً نیمی از این تعداد (۶۵۴۹۶۵ مرگ) را تا پایان ژوئن ۲۰۰۶ نشان داد. نویسندگان "لنست" محدوده ای از ۳۹۲۹۷۹ تا ۹۴۲۶۳۶ مرگ را محاسبه کردند. در ۲۸ ژانویه۲۰۰۸، او آر بی به روز رسانی را بر اساس کارهای اضافی انجام شده در مناطق روستایی عراق منتشر کرد. حدود ۶۰۰ مصاحبه اضافی در ۲۰ تا ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۷ انجام شد. در نتیجه این برآورد مرگ و میر به ۱۰۳۳۰۰۰ نفر با محدوده معین ۹۴۶۰۰۰ تا ۱۱۲۰۰۰۰ تغییر یافت.
نفر با محدوده معین ۹۴۶۰۰۰ تا ۱۱۲۰۰۰۰ تغییر یافت. نظرسنجی او آر بی همچنین نشان داد که با وجود خشونت، تنها ۲۶ درصد از مردم عراق زندگی در رژیم صدام حسین را ترجیح می‌دهند، در حالی که ۴۹ درصد گفتند که زندگی در نظام سیاسی فعلی را ترجیح می‌دهند. این برآورد او آر بی به عنوان اغراق‌آمیز و بی اساس در ادبیات بررسی شده مورد انتقاد قرار گرفته‌است. سؤال نظرسنجی و نتایج. از شرکت کنندگان در نظرسنجی او آر بی سؤال زیر پرسیده شد:چند نفر از اعضای خانواده شما، در صورت وجود، در نتیجه درگیری در عراق از سال۲۰۰۳(یعنی در نتیجه
در نتیجه درگیری در عراق از سال۲۰۰۳(یعنی در نتیجه خشونت به جای مرگ طبیعی مانند پیری) جان خود را از دست داده‌اند؟ لطفاً توجه داشته باشید که منظور من کسانی است که در واقع زیر سقف شما زندگی می‌کردند.نتایج تجدید نظر شده بود علل مرگ. او آر بی گزارش داد که «۴۸٪بر اثر یک گلوله، ۲۰٪در اثر برخورد یک خودروی بمب گذاری شده، ۹٪در اثر بمباران هوایی، ۶٪ در نتیجه یک تصادف و ۶٪ در اثر انفجار/مهمات دیگر جان خود را از دست دادند.» روش‌شناسی. از انتشار مطبوعاتی او آر بی در ۱۴ سپتامبر 2007 در مورد اولین مجموعه مصاحبه‌ها: نظرسنجی
2007 در مورد اولین مجموعه مصاحبه‌ها: نظرسنجی کننده آنها دکتر منقث داغیر، مدیر مؤسسه مستقل مدیریت مطالعات و جامعه مدنی (IIACS) بود. او آر بی مؤسسه مستقل و مدیریت مطالعات جامعه مدنی را به عنوان یک شرکت نظرسنجی/تحقیقاتی توصیف کرد که در سال ۲۰۰۳ در عراق تأسیس شد و دارای شبکه ای از مصاحبه‌کنندگان است که تمام مناطق کشور را پوشش می‌دهد او آر بی یکی از اعضای شورای نظرسنجی بریتانیا است. محدوده تخمینی مرگ و میر. سرشماری سال ۲۰۰۵ تعداد ۴۰۵۰۵۹۷ خانوار را گزارش کرد. از این او آر بی ۱٬۲۲۰٬۵۸۰ مرگ از زمان تهاجم سال ۲۰۰۳
این او آر بی ۱٬۲۲۰٬۵۸۰ مرگ از زمان تهاجم سال ۲۰۰۳ محاسبه شده‌است. از حاشیه خطای نظرسنجی ۲٫۵٪ او آر بی با دامنه ۷۳۳۱۵۸ تا ۱۴۴۶۰۶۳ مرگ به دست آمد. به روز رسانی ژانویه ۲۰۰۸: ۱٬۰۳۳٬۰۰۰ مرگ و میر. کسب و کار تحقیقات افکار در ۲۸ ژانویه۲۰۰۸ به روز رسانی این نظرسنجی را بر اساس کارهای اضافی انجام شده در مناطق روستایی عراق منتشر کرد. حدود ۶۰۰ مصاحبه اضافی انجام شد و در نتیجه برآورد مرگ و میر به ۱٬۰۳۳٬۰۰۰ با محدوده معین ۹۴۶٬۰۰۰ تا ۱٬۱۲۰٬۰۰۰ اصلاح شد. انتقاد. برآورد نظرسنجی او آر بی در مقاله ای با عنوان «مرگ‌های ناشی
او آر بی در مقاله ای با عنوان «مرگ‌های ناشی از درگیری در عراق: نقد روش شناختی برآورد نظرسنجی او آر بی» که در مجله "روشهای تحقیق پیمایشی" منتشر شده‌است، مورد انتقاد قرار گرفته‌است. این مقاله «به تفصیل توضیح می‌دهد که چگونه نظرسنجی او آر بی مملو از تناقضات اساسی و کاستی‌های روش شناختی است» و نتیجه می‌گیرد که نظرسنجی او آر بی «بیش از حد ناقص، اغراق آمیز و بی اساس است که به بحث در مورد هزینه‌های انسانی جنگ عراق کمک کند». فرانسیسکو چچی، اپیدمیولوژیست، این نتایج را در مصاحبه با سرویس جهانی بی بی سی در سال ۲۰۱۰
را در مصاحبه با سرویس جهانی بی بی سی در سال ۲۰۱۰ تکرار کرد و اظهار داشت که فکر می‌کند برآورد او آر بی «بسیار بالا» و «غیرقابل قبول» است. چکی، مانند مقاله بالا، می‌گوید که یک «ضعف عمده» نظرسنجی عدم تمایز کافی بین خانواده و خانواده بزرگ بود. پروژه شمارش بدن عراق نیز با استناد به مقاله روشهای تحقیق پیمایشی که جاش دوگرتی از کنوانسیون بین‌المللی صدا و سیما همکار آن بود، آنچه را که آنها «اعداد بسیار اغراق‌آمیز تعداد کشته‌ها» او آر بی نامیدند، رد کرد. کنوانسیون بین‌المللی صدا و سیما نتیجه گرفت که «نیاز مبرم به
بین‌المللی صدا و سیما نتیجه گرفت که «نیاز مبرم به حقیقت بیشتر است که ریشه در تجربه واقعی دارد، نه دستکاری اعداد جدا از واقعیت.» جان رنتول، ستون نویس روزنامه "ایندیپندنت"، ادعا کرده‌است که تخمین او آر بی "تلفات را تا ۱۰ برابر اغراق می‌کند" و "تخمین او آر بی به ندرت توسط سازمان‌های رسانه ای مسئول معتبر تلقی می‌شود، اما هنوز هم به‌طور گسترده توسط افراد نادان تکرار می‌شود.»
ریچارد اس. ساتون یک دانشمند کامپیوتر کانادایی است. در حال حاضر، او یک محقق برجسته در دیپ‌مایند و استاد علوم محاسباتی در دانشگاه آلبرتا است. ساتون به عنوان یکی از بنیانگذاران یادگیری تقویتی در نظر گرفته می‌شود، که نقش قابل توجه در این زمینه، از جمله یادگیری تفاوت زمانی و روش‌های گرادیان (شیب) خط مشی دارد. زندگی و تحصیل. ریچارد ساتون در اوهایو به دنیا آمد و در اوک بروک، ایلینوی، حومه شیکاگو بزرگ شد. ساتون لیسانس روانشناسی خود را در سال ۱۹۷۸ از دانشگاه استنفورد دریافت کرد و سپس مدرک کارشناسی ارشد (۱۹۸۰) و
دریافت کرد و سپس مدرک کارشناسی ارشد (۱۹۸۰) و دکتری (۱۹۸۴) در علوم کامپیوتر از دانشگاه ماساچوست آمهرست زیر نظر اندرو بارتو را دریافت کرد. پایان‌نامه دکتری او با عنوان "تخصیص اعتبار زمانی در یادگیری تقویتی"، معماری‌های بازیگر-منتقد و تخصیص اعتبار زمانی را معرفی کرد. حرفه. در سال ۱۹۸۴، ساتون یک محقق فوق دکترا در دانشگاه ماساچوست بود. از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۴، او یکی از اعضای اصلی کارکنان فنی در آزمایشگاه کامپیوتر و سیستم‌های هوشمند در GTE در والتهام، ماساچوست بود که مقاله یادگیری برای تخمین توسط روش‌های تفاوت
که مقاله یادگیری برای تخمین توسط روش‌های تفاوت زمانی را نوشت. در سال ۱۹۹۵ به عنوان دانشمند ارشد پژوهشی به دانشگاه ماساچوست بازگشت. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲، ساتون در آزمایشگاه AT&amp;T Shannon در فلورهام پارک، نیوجرسی به عنوان کارمند فنی اصلی در بخش هوش مصنوعی کار کرد. از سال ۲۰۰۳، او استاد علوم محاسباتی در دانشگاه آلبرتا بوده‌است. او تا سال ۲۰۱۸ هدایت آزمایشگاه هوش مصنوعی و یادگیری تقویتی مؤسسه را بر عهده داشت. ساتون با حفظ سمت استادی خود، در ژوئن ۲۰۱۷ به عنوان یک دانشمند پژوهشی برجسته و یکی از بنیانگذاران
یک دانشمند پژوهشی برجسته و یکی از بنیانگذاران دفتر جدید آن در ادمونتون به Deepmind پیوست. ساتون در سال ۲۰۱۵ شهروند کانادا شد و در سال ۲۰۱۷ تابعیت ایالات متحده را ترک کرد. انتشارات برگزیده. ساتون از سال ۲۰۰۱ عضو انجمن پیشرفت هوش مصنوعی است. در سال ۲۰۰۳ او جایزه ویژه را از انجمن بین‌المللی شبکه عصبی و در سال ۲۰۱۳، جایزه دستاورد برجسته در تحقیقات را از دانشگاه ماساچوست آمهرست دریافت کرد. در سال ۲۰۲۱، ساتون به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب شد.
حادثه ورزشگاه امام رضا به حادثه‌ای اشاره دارد که در ۹ فروردین ۱۴۰۱ در جریان بازی تیم ملی فوتبال ایران با تیم ملی فوتبال لبنان در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر در ورزشگاه امام رضا اتفاق افتاد. در حادثه شمار زیادی از زنان با وجود خرید بلیت، اجازه ورود به ورزشگاه را پیدا نکردند و همچنین پلیس ایران برای متفرق کردن زنان از اسپری فلفل استفاده کرد. تصاویر به‌کارگیری گاز فلفل توسط مأمورین، همچنین گریه کودکان وحشت‌زده، و حال نامساعد زنانی که نقش زمین شده بودند، واکنش گسترده ایرانیان را در پی داشت و شماری از ورزشکاران
ایرانیان را در پی داشت و شماری از ورزشکاران نام‌آور، شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی و فعالان مدنی به شکل‌های مختلف برخورد خشونت‌آمیز با زنان در مشهد را محکوم کردند. این حادثه در حالی رخ داد که آذرماه ۱۴۰۰ فدراسیون فوتبال ایران با هماهنگی وزارت ورزش به فیفا تعهد داده بود که همه بازی‌ها از جمله تیم ملی، لیگ قهرمانان آسیا و لیگ برتر فوتبال ایران، با حضور تماشاگران زن، برگزار می‌شود. تاریخچه. فیفا سیزدهم اسفند ۱۴۰۰ با درخواست ایران برای میزبانی دیدار ایران مقابل لبنان در مشهد موافقت کرد. پنجم فروردین ۱۴۰۱، چهار روز
در مشهد موافقت کرد. پنجم فروردین ۱۴۰۱، چهار روز مانده به مسابقه، مهدی سلاطین رئیس اداره ورزش و جوانان اعلام کرد بازی بدون تماشاگر برگزار می‌شود. روز بعد اما، احسان اصولی، عضو هیئت رئیسه فدراسیون و رئیس هیئت فوتبال خراسان رضوی، اعلام کردبا تصمیم ستاد ملی مبارزه با کرونا، مسابقه با حضور تماشاگر برگزار می‌شود. بیش از ۱۶ هزار تماشاگر در ورزشگاه امام رضا دیدار تیم‌های ملی ایران و لبنان را از نزدیک تماشا کردند. اما بیش از دو هزار تماشاگر زن با بلیت، پشت درهای بسته ماندند و اجازه حضور در ورزشگاه به آنها داده نشد.
ماندند و اجازه حضور در ورزشگاه به آنها داده نشد. واکنش‌ها. سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور ایران، وزیر کشور ایران را مأمور رسیدگی و تهیه گزارش از این حادثه کرد. همچنین محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، به کمیسیون امور داخلی مجلس مأموریت داده تا به رفتار دور از شأن در مواجهه با بانوان در بازی فوتبال ایران و لبنان رسیدگی کند. فدراسیون بین‌المللی فوتبال از فدراسیون فوتبال ایران درخواست کرد تا در این خصوص توضیحات و اطلاعات بیشتری ارائه دهد. فائزه هاشمی فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس‌جمهوری پیشین ایران،