payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشورهای جهان سوم یکی دیگر از نگرانی‌های فزاینده است. بین سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۴، حدود ۲۶۱۱ تن زباله خطرناک از کشورهای سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) به کشورهای غیر OECD صادر شد. دو قرارداد بین‌المللی در واکنش به صادرات فزاینده زباله‌های خطرناک به مرزهای آنها به تصویب رسید. سازمان وحدت آفریقا (OAU) نگران بود که کنوانسیون بازل که در مارس ۱۹۸۹ تصویب شد، ممنوعیت کامل حرکت فرامرزی زباله‌های خطرناک را شامل نمی‌شود. در پاسخ به نگرانی‌های آنها، در ۳۰ ژانویه ۱۹۹۱، کنفرانس پان آفریقایی در مورد محیط زیست و توسعه
کنفرانس پان آفریقایی در مورد محیط زیست و توسعه پایدار، کنوانسیون باماکو را تصویب کرد که واردات همه زباله‌های خطرناک به آفریقا را ممنوع کرده و حرکت آنها را در این قاره محدود می‌کند. در سپتامبر ۱۹۹۵، کشورهای G-77 به اصلاح کنوانسیون بازل کمک کردند تا صادرات تمام زباله‌های خطرناک از کشورهای صنعتی (عمدتا کشورهای OECD و لیختن اشتاین) به سایر کشورها ممنوع شود. قطعنامه ای در سال ۱۹۸۸ توسط OAU امضا شد که دفن زباله‌های سمی را «جنایت علیه آفریقا و مردم آفریقا» اعلام کرد. اندکی پس از آن، جامعه اقتصادی کشورهای غرب
کرد. اندکی پس از آن، جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا (ECOWAS) قطعنامه‌ای را تصویب کرد که مجازات‌هایی مانند حبس ابد را برای افرادی که در حال تخلیه زباله‌های سمی دستگیر می‌شدند، تصویب کرد. جهانی شدن و افزایش قراردادهای فراملی، احتمالاتی را برای موارد نژادپرستی زیست‌محیطی ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) در سال ۱۹۹۴ کارخانه‌های متعلق به ایالات متحده را به مکزیک جذب کرد، جایی که زباله‌های سمی در جامعه Colonia Chilpancingo رها شد و تا زمانی که فعالان از دولت مکزیک خواستند
رها شد و تا زمانی که فعالان از دولت مکزیک خواستند زباله‌ها را پاک کند، پاکسازی نشد. جنبش‌های عدالت زیست‌محیطی رشد کرده‌اند و به بخش مهمی از اجلاس‌های جهانی تبدیل شده‌اند. این موضوع توجه را به خود جلب می‌کند و طیف وسیعی از مردم، کارگران و سطوحی از جامعه را نشان می‌دهد که با هم کار می‌کنند. نگرانی در مورد جهانی شدن می‌تواند طیف وسیعی از ذینفعان از جمله کارگران، دانشگاهیان و رهبران جامعه را که برای آنها افزایش توسعه صنعتی یک مخرج مشترک است، گرد هم. بسیاری از سیاست‌ها را می‌توان بر اساس وضعیت رفاه انسان تبیین
را می‌توان بر اساس وضعیت رفاه انسان تبیین کرد. این به این دلیل رخ می‌دهد که عدالت زیست‌محیطی با هدف ایجاد فرصت‌های ایمن، عادلانه و برابر برای جوامع و اطمینان از عدم وقوع مواردی مانند خط قرمز است. با در نظر گرفتن همه این عناصر منحصر به فرد، پیامدهای جدی برای سیاست گذاران وجود دارد که باید در هنگام تصمیم‌گیری در نظر بگیرند. نمونه‌ها بر اساس منطقه. آفریقا. نیجریه. در نیجریه، نزدیک دلتای نیجر، موارد نشت نفت، سوزاندن زباله‌های سمی و آلودگی هوای شهری مشکلاتی در مناطق توسعه یافته تر است. صفحات وب متعددی برای
در مناطق توسعه یافته تر است. صفحات وب متعددی برای حمایت از مردم اوگونی، که بومی منطقه نفت خیز دلتای نیجریه هستند، ایجاد شد. سایت‌ها برای اعتراض به اثرات مخرب زیست‌محیطی و اقتصادی حفاری نفت شل، تشویق به تحریم نفت شل، و محکوم کردن نقض حقوق بشر توسط دولت نیجریه و شل مورد استفاده قرار گرفتند. استفاده از اینترنت در فرمول‌بندی یک درخواست بین‌المللی پس از اعدام ۹ فعال اوگونی در نوامبر ۱۹۹۵ توسط دولت نیجریه، از جمله کن سارو-ویوا، که یکی از بنیان‌گذاران جنبش بدون خشونت برای بقای مردم اوگونی (MOSOP) بود، به‌طور
خشونت برای بقای مردم اوگونی (MOSOP) بود، به‌طور چشمگیری تشدید شد. . آفریقای جنوبی. ارتباط بین صنعت معدن و تأثیرات منفی آن بر سلامت جامعه و فردی توسط تعدادی از سازمان‌ها در سراسر جهان مورد مطالعه و مستندسازی قرار گرفته‌است. پیامدهای بهداشتی زندگی در مجاورت عملیات معدن شامل عوارضی مانند عوارض بارداری، مسائل مربوط به سلامت روان، انواع مختلف سرطان و بسیاری موارد دیگر است. در طول دوره آپارتاید در آفریقای جنوبی، صنعت معدن به دلیل فقدان مقررات زیست‌محیطی به سرعت رشد کرد. جوامعی که شرکت‌های معدنی در آنها فعالیت
رشد کرد. جوامعی که شرکت‌های معدنی در آنها فعالیت می‌کنند معمولاً جوامعی هستند که نرخ بالای فقر و بیکاری دارند. علاوه بر این، در این جوامع، معمولاً بین شهروندان در مورد این موضوع که آیا مزایای معدن از نظر فرصت‌های اقتصادی بر معایب آن از نظر سلامت افراد جامعه بیشتر است، شکاف وجود دارد. شرکت‌های معدنی اغلب سعی می‌کنند با بزرگنمایی این تعارض از این اختلافات به نفع خود استفاده کنند. علاوه بر این، شرکت‌های معدنی در آفریقای جنوبی روابط نزدیکی با دولت ملی دارند و توازن قوا را به نفع خود تغییر می‌دهند و در عین حال
قوا را به نفع خود تغییر می‌دهند و در عین حال مردم محلی را از بسیاری از فرآیندهای تصمیم‌گیری مستثنی می‌کنند. این میراث محرومیت تأثیرات ماندگاری در قالب فقیرترین آفریقای جنوبی داشته‌است که بار عمده تأثیرات زیست‌محیطی ناشی از اقدامات، برای مثال، شرکت‌های معدنی را متحمل می‌شود. برخی استدلال می‌کنند که برای مبارزه مؤثر با نژادپرستی محیطی و دستیابی به نوعی عدالت، باید با عواملی که موقعیت‌های نژادپرستی محیطی را شکل می‌دهند، مانند مکانیسم‌های ریشه‌دار و نهادینه‌شده قدرت، روابط اجتماعی و عناصر فرهنگی، حسابرسی کرد.
قدرت، روابط اجتماعی و عناصر فرهنگی، حسابرسی کرد. اصطلاح «فقر انرژی» برای اشاره به «عدم دسترسی به حامل‌ها و فن‌آوری‌های انرژی کافی، قابل اعتماد، مقرون‌به‌صرفه و پاک برای رفع نیازهای خدمات انرژی برای پخت و پز و فعالیت‌هایی که توسط برق برای حمایت از توسعه اقتصادی و انسانی انجام می‌شود» استفاده می‌شود. بسیاری از جوامع در آفریقای جنوبی با نوعی فقر انرژی روبرو هستند. زنان آفریقای جنوبی معمولاً مسئولیت مراقبت از خانه و اجتماع را بر عهده دارند. کسانی که در مناطق فقیر اقتصادی هستند، نه تنها باید این مسئولیت را بر
اقتصادی هستند، نه تنها باید این مسئولیت را بر عهده بگیرند، بلکه چالش‌های متعدد دیگری نیز وجود دارد که با آن روبرو هستند. تبعیض بر اساس جنسیت، نژاد و طبقه هنوز در فرهنگ آفریقای جنوبی وجود دارد. به همین دلیل، زنان که کاربران اصلی منابع عمومی در کار خود در خانه و برای جامعه هستند، اغلب از هرگونه تصمیم‌گیری در مورد کنترل و دسترسی به منابع عمومی محروم هستند. فقر انرژی ناشی از آن، زنان را مجبور به استفاده از منابع انرژی می‌کند که گران هستند و ممکن است هم برای سلامت خود و هم برای محیط زیست مضر باشند. در نتیجه،
خود و هم برای محیط زیست مضر باشند. در نتیجه، چندین طرح انرژی تجدیدپذیر در آفریقای جنوبی پدید آمده‌است که به‌طور خاص این جوامع و زنان را برای اصلاح این وضعیت هدف قرار داده‌است. آسیا. چین. از اواسط دهه ۱۹۹۰ تا حدود سال ۲۰۰۱، تخمین زده می‌شود که حدود ۵۰ تا ۸۰ درصد وسایل الکترونیکی جمع‌آوری شده برای بازیافت در نیمه غربی ایالات متحده برای برچیدن به خارج از کشور، عمدتاً به چین و آسیای جنوب شرقی صادر می‌شد. این فرآوری ضایعات کاملاً سودآور است و به دلیل نیروی کار فراوان، نیروی کار ارزان و قوانین ضعیف زیست‌محیطی
فراوان، نیروی کار ارزان و قوانین ضعیف زیست‌محیطی ترجیح داده می‌شود. Guiyu، چین، یکی از بزرگ‌ترین سایت‌های بازیافت زباله‌های الکترونیکی است، جایی که انبوهی از قطعات کامپیوتری دور ریخته شده در نزدیکی سواحل رودخانه‌ها بالا می‌آیند و ترکیباتی مانند کادمیوم، مس، سرب، PBDE، منبع آب محلی را آلوده می‌کنند. نمونه‌های آبی که توسط شبکه اقدام بازل در سال ۲۰۰۱ از رودخانه لیان جیانگ گرفته شد، حاوی سطوح سرب ۱۹۰ برابر بالاتر از استانداردهای ایمنی سازمان جهانی بهداشت بود. با وجود آب آشامیدنی آلوده، ساکنان همچنان از آب
با وجود آب آشامیدنی آلوده، ساکنان همچنان از آب آلوده به جای منابع گران‌قیمت آب آشامیدنی استفاده می‌کنند. بر اساس گزارش‌های اخیر، نزدیک به ۸۰ درصد از کودکان در مرکز زباله‌های الکترونیکی Guiyu، چین، از مسمومیت با سرب رنج می‌برند. قبل از اینکه به عنوان مقصد زباله‌های الکترونیکی مورد استفاده قرار گیرد، بیشتر گییو از کشاورزان کوچکی تشکیل شده بود که زندگی خود را در تجارت کشاورزی می‌کردند. با این حال، کشاورزی برای کار سودآورتر در الکترونیک قراضه رها شده‌است. طبق گفته مطبوعات غربی و پژوهشگران دانشگاه‌ها و
طبق گفته مطبوعات غربی و پژوهشگران دانشگاه‌ها و سازمان‌های غیردولتی چین، شرایط در این روستاهای روستایی کارگری به حدی ضعیف است که حتی صنعت اولیه قراضه الکترونیکی در Guiyu باعث بهبود درآمد می‌شود. محققان دریافته اند که با افزایش میزان آلودگی هوای خطرناک در چین، مردم برای اجرای اقداماتی برای مهار اثرات مضر بسیج شده‌اند. مناطق دارای اقلیت‌های قومی و مناطق غربی کشور بارهای زیست‌محیطی نامتناسبی را به همراه دارند. هندوستان. Union Carbide Corporation شرکت مادر Union Carbide India Limited است که تولید خود را به یک
Carbide India Limited است که تولید خود را به یک کشور خارجی برون سپاری می‌کند. شرکت Union Carbide India Limited که در بوپال، هند واقع شده‌است، عمدتاً متیل ایزوسیانات شیمیایی مورد استفاده برای تولید آفت کش‌ها را تولید می‌کند. در ۳ دسامبر ۱۹۸۴، ابری از متیل ایزوسیانات در نتیجه مخلوط شدن مواد شیمیایی سمی با آب در کارخانه در بوپال نشت کرد. تقریباً ۵۲۰۰۰۰ نفر بلافاصله پس از نشت در معرض این ماده شیمیایی سمی قرار گرفتند. در ۳ روز اول پس از نشت، تخمین زده می‌شود که ۸۰۰۰ نفر که در مجاورت کارخانه زندگی می‌کردند به
۸۰۰۰ نفر که در مجاورت کارخانه زندگی می‌کردند به دلیل قرار گرفتن در معرض متیل ایزوسیانات جان خود را از دست دادند. برخی از افراد از نشت اولیه کارخانه جان سالم به در بردند، اما به دلیل مراقبت‌های نادرست و تشخیص‌های نادرست، بسیاری جان باختند. در نتیجه تشخیص‌های نادرست، درمان ممکن است بی‌اثر بوده باشد و این امر با امتناع یونیون کاربید از انتشار تمام جزئیات مربوط به گازهای نشت‌شده و دروغ‌گویی در مورد برخی اطلاعات مهم تسریع شد. تأخیر در ارائه کمک‌های پزشکی به آسیب دیدگان نشت مواد شیمیایی وضعیت را برای بازماندگان
دیدگان نشت مواد شیمیایی وضعیت را برای بازماندگان بدتر کرد. امروزه بسیاری هنوز اثرات منفی نشت متیل ایزوسیانات بر سلامتی خود را تجربه می‌کنند، مانند فیبروز ریه، اختلال در بینایی، سل، اختلالات عصبی و دردهای شدید بدن. عملیات و نگهداری کارخانه در بوپال به نشت مواد شیمیایی خطرناک کمک کرد. ذخیره حجم عظیمی از متیل ایزوسیانات در یک منطقه متراکم مسکونی، در تضاد با سیاست‌های شرکت بود که به شدت در سایر کارخانه‌ها اعمال می‌شود. این شرکت اعتراض‌ها را در مورد نگهداری بیش از حد مواد شیمیایی خطرناک برای یک کارخانه نادیده
از حد مواد شیمیایی خطرناک برای یک کارخانه نادیده گرفت و مخازن بزرگی برای نگهداری آن در یک جامعه شلوغ ساخت. متیل ایزوسیانات باید در دمای بسیار پایین ذخیره شود، اما این شرکت هزینه‌های سیستم تهویه مطبوع را کاهش داد که منجر به شرایط کمتر از بهینه برای این ماده شیمیایی شد. علاوه بر این، Union Carbide India Limited هرگز برنامه‌های مدیریت بلایایی را برای جامعه اطراف کارخانه در صورت نشت یا نشت ایجاد نکرد. مقامات دولتی در جیب شرکت بودند و بنابراین توجهی به عملکرد شرکت یا اجرای قانون نداشتند. این شرکت همچنین برای
شرکت یا اجرای قانون نداشتند. این شرکت همچنین برای صرفه جویی در هزینه، کارکنان تعمیر و نگهداری پیشگیرانه را کاهش داد. اروپا. اروپای شرقی. مردم رومی قومی که عمدتاً در اروپای مرکزی و شرقی زندگی می‌کنند، با گروه‌هایی از جوامع در قاره آمریکا و خاورمیانه، در معرض محرومیت‌های محیطی قرار گرفته‌اند. مردم رومی اروپای شرقی که اغلب به عنوان کولی‌ها یا تهدید کولی‌ها شناخته می‌شوند، عمدتاً در شهرک‌ها یا محله‌های فقیر نشین زیر خط فقر زندگی می‌کنند. مردم رومی با مواجهه با مسائلی مانند قرار گرفتن طولانی مدت در معرض سموم
مسائلی مانند قرار گرفتن طولانی مدت در معرض سموم مضر با توجه به مکان آنها در محل دفن زباله‌ها و کارخانه‌های صنعتی، همراه با امتناع از کمک‌های زیست‌محیطی مانند آب تمیز و بهداشت، با نژادپرستی از طریق ابزارهای زیست‌محیطی مواجه شده‌اند. بسیاری از کشورها مانند: رومانی، بلغارستان و مجارستان تلاش کرده‌اند ابتکارات حفاظت از محیط زیست را در کشورهای مورد احترام خود اجرا کنند، با این حال اکثر آنها به دلیل "توجه به شرایط جوامع روما از دریچه قومی به عنوان "مسائل روم" در نظر گرفته شده‌است. اخیراً نوعی عدالت زیست‌محیطی
نظر گرفته شده‌است. اخیراً نوعی عدالت زیست‌محیطی برای مردم رومانی آشکار شده‌است. به دنبال عدالت زیست‌محیطی در اروپا، برنامه عدالت محیطی اکنون با سازمان‌های حقوق بشر برای کمک به مبارزه با نژادپرستی زیست‌محیطی همکاری می‌کند. توجه به این نکته حائز اهمیت است که در گزارش «تبعیض در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۹» که توسط کمیسیون اروپا انجام شده‌است، «۶۴ درصد از شهروندانی که دوستان رومی دارند معتقدند تبعیض گسترده‌است، در مقایسه با ۶۱ درصد شهروندان بدون دوستان رومی». فرانسه. صادرات زباله‌های سمی به کشورهای جنوب جهانی
صادرات زباله‌های سمی به کشورهای جنوب جهانی یکی از انواع نژادپرستی زیست‌محیطی است که در سطح بین‌المللی رخ می‌دهد. در یکی از موارد ادعا شده، ناو هواپیمابر فرانسوی کلمانسو از ورود به الانگ، یک محوطه کشتی‌شکن هندی، به دلیل نداشتن مستندات واضح در مورد محتویات سمی آن منع شد. رئیس‌جمهور فرانسه ژاک شیراک در نهایت دستور داد این حامل که حاوی تن‌ها مواد خطرناک از جمله آزبست و PCB بود به فرانسه بازگردد. انگلستان. در بریتانیا نژادپرستی زیست‌محیطی (یا نژادپرستی آب و هوایی) توسط گروه‌های اقدام متعددی مانند نامه فراخوانی
توسط گروه‌های اقدام متعددی مانند نامه فراخوانی Wretched of the Earth در سال ۲۰۱۵ و زندگی سیاه پوستان در سال ۲۰۱۶ مطرح شده‌است. کانادا. در کانادا، با تصویب لایحه ۱۱۱، قانونی برای مقابله با نژادپرستی زیست‌محیطی در مجلس قانونگذاری نوا اسکوشیا، پیشرفت‌هایی برای رسیدگی به نژادپرستی زیست‌محیطی (به ویژه در جامعه آفریکویل نوا اسکوشیا) حاصل شده‌است. با این حال، هنوز جوامع بومی مانند اولین ملت Aamjiwnaang همچنان از آلودگی ناشی از صنایع شیمیایی کانادا که مرکز آن در جنوب شرقی انتاریو است، آسیب می‌بینند. چهل درصد از
جنوب شرقی انتاریو است، آسیب می‌بینند. چهل درصد از صنعت پتروشیمی کانادا در شعاع ۱۵ مایل مربعی سارنیا، انتاریو قرار دارد. جمعیت عمدتاً بومی است، جایی که رزرواسیون Aamjiwnaang حدود ۸۵۰ نفر از افراد اولین ملت را در خود جای داده‌است. از سال ۲۰۰۲، ائتلاف‌های افراد بومی با غلظت نامتناسب آلودگی در محله خود مبارزه کرده‌اند. تأثیر بر زنان بومی کانادا. نژادپرستی زیست‌محیطی به ویژه بر زنان و به ویژه زنان بومی و زنان رنگین‌پوست تأثیر می‌گذارد. بسیاری از این جوامع در مناطق روستایی غنی از منابع طبیعی زندگی می‌کنند که
مناطق روستایی غنی از منابع طبیعی زندگی می‌کنند که برای صنایع استخراجی بسیار جذاب هستند. این اثرات نه تنها محیط زیست را آلوده می‌کند، بلکه اثرات مضری بر سلامت جسمی و روانی دارد. بسیاری از این صنایع استخراجی مانند نفت و گاز و معادن باعث آلودگی منابع آب، منابع غذایی و همچنین تأثیراتی در کیفیت هوا شده‌اند. این شروع به تأثیر بر بدن افراد، به ویژه بدن زنان کرده‌است؛ زیرا سموم و سموم حاصل از صنایع استخراجی بر اندام‌های تناسلی زنان تأثیر می‌گذارد و می‌تواند باعث سرطان و همچنین سلامت فرزندان آنها شود. مضرات این
سرطان و همچنین سلامت فرزندان آنها شود. مضرات این فعالیت در طول نسل‌ها در این جوامع ادامه می‌یابد، برای مثال در جامعه بومی گراسی نارووز در شمال انتاریو، آن‌ها هنوز با اثرات سلامتی ناشی از سطوح بالای جیوه که آب آشامیدنی و ماهی‌های منطقه را تحت تأثیر قرار داده‌است، سروکار دارند. در دهه ۱۹۶۰ نشت کرد. این تنها آلودگی نیست که زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه تغییرات اجتماعی را نیز صنایع استخراجی به ارمغان می‌آورد. به عنوان مثال، در جوامع کوچکی که صنایع استخراجی دارند، به دلیل هجوم مردان مجردی که وارد جامعه
دارند، به دلیل هجوم مردان مجردی که وارد جامعه می‌شوند، میزان خشونت خانگی به‌طور قابل توجهی بالاتر است. این به‌طور کلی می‌تواند زندگی‌های خانگی سمی ایجاد کند که می‌تواند منجر به سوء مصرف مواد به عنوان یک مکانیسم مقابله شود، که همچنین باعث مرگ و میر و سوء استفاده بیشتر می‌شود. این اردوگاه‌های کارگری همچنین به تعداد نامتناسب زنان بومی مفقود و کشته شده در سراسر آمریکای شمالی کمک کرده‌است. عواقب صنایع استخراجی نیز به‌طور نامتناسبی بر تراجنسیتی‌ها، دو روحیه و دیگر اعضای جامعه LGBTQ+ تأثیر می‌گذارد. با این حال،
اعضای جامعه LGBTQ+ تأثیر می‌گذارد. با این حال، بسیاری از مسائل نامطلوب بهداشتی گریبانگیر خود کارگران صنایع استخراجی می‌شود و چرخه‌های معیوب مختلفی را در جامعه ایجاد می‌کند. مکزیک. در ۱۹ نوامبر ۱۹۸۴، فاجعه San Juanico باعث مرگ هزاران نفر و مجروح شدن حدود یک میلیون نفر در محله‌های فقیرنشین اطراف شد. این فاجعه در کارخانه گاز پروپان مایع PEMEX در منطقه پرجمعیت مکزیکو سیتی رخ داد. نزدیکی خانه‌های ساخته شده غیرقانونی که مقررات را رعایت نمی‌کردند، اثرات انفجار را بدتر کرد. کوکاپاها گروهی از مردم بومی هستند که در
بدتر کرد. کوکاپاها گروهی از مردم بومی هستند که در نزدیکی مرز ایالات متحده و مکزیک، عمدتاً در مکزیک و برخی در آریزونا نیز زندگی می‌کنند. برای بسیاری از نسل‌ها، ماهیگیری در رودخانه کلرادو وسیله اصلی امرار معاش کوکاپا بود. در سال ۱۹۴۴، ایالات متحده و مکزیک معاهده‌ای را امضا کردند که به موجب آن حق ۹۰ درصد آب رودخانه کلرادو به ایالات متحده اعطا شد و ۱۰ درصد باقی‌مانده را مکزیک باقی گذاشت. در طول چند دهه گذشته، رودخانه کلرادو عمدتاً در جنوب مرز خشک شده‌است و چالش‌های زیادی را برای مردمی مانند کوکاپا ایجاد
و چالش‌های زیادی را برای مردمی مانند کوکاپا ایجاد کرده‌است. Shaylih Meuhlmann، نویسنده قوم نگاری "Where the River Ends: Contested Indigeneity in the Mexican Colorado Delta،" گزارشی دست اول از وضعیت از دیدگاه میلهلمان و همچنین روایت‌های بسیاری از خود کوکاپا ارائه می‌دهد. علاوه بر اینکه بخش مکزیکی رودخانه کلرادو با بخش کوچکی از آب موجود باقی مانده‌است، کوکاپاها از حق ماهیگیری در رودخانه سلب می‌شوند، این عمل توسط دولت مکزیک به منظور حفظ آب غیرقانونی اعلام شده‌است. سلامت زیست‌محیطی رودخانه بنابراین، کوکاپاها
سلامت زیست‌محیطی رودخانه بنابراین، کوکاپاها بدون دسترسی به منابع طبیعی کافی آب شیرین و همچنین بدون وسایل معمول زندگی خود زندگی می‌کنند. نتیجه ای که در بسیاری از این موارد به دست می‌آید این است که حقوق آب مورد مذاکره تحت معاهده ایالات متحده و مکزیک که منجر به نابرابری گسترده در تخصیص آب بین دو کشور می‌شود به نژادپرستی زیست‌محیطی خلاصه می‌شود. ۱۹۰۰ ماکیلادورا در نزدیکی مرز ایالات متحده و مکزیک یافت می‌شود. Maquiladoras شرکت‌هایی هستند که معمولاً متعلق به نهادهای خارجی هستند و مواد خام را وارد می‌کنند، به
خارجی هستند و مواد خام را وارد می‌کنند، به کارگران مکزیک پول می‌دهند تا آنها را مونتاژ کنند و محصولات نهایی را برای فروش به خارج از کشور ارسال می‌کنند. در حالی که ماکیلادوراها شغل ایجاد می‌کنند، اغلب دستمزد بسیار کمی می‌دهند. این گیاهان همچنین آلودگی را به شهرهای روستایی مکزیک وارد می‌کنند و برای خانواده‌های فقیری که در نزدیکی زندگی می‌کنند تأثیرات سلامتی ایجاد می‌کنند. در مکزیک، استخراج صنعتی نفت، معدن، و گاز، و همچنین حذف انبوه منابع به آهستگی تجدیدپذیر مانند آبزیان، جنگل‌ها و محصولات زراعی. از نظر
مانند آبزیان، جنگل‌ها و محصولات زراعی. از نظر قانونی، دولت مالک منابع طبیعی است، اما می‌تواند از طریق مالیات پرداختی به صنعت امتیاز بدهد. در دهه‌های اخیر، تغییری به سمت تمرکز مجدد این دلارهای مالیاتی انباشته شده بر جوامعی که بیشتر تحت تأثیر تأثیرات بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی استخراج‌گرایی قرار دارند، رخ داده‌است. با این حال، بسیاری از رهبران جوامع بومی و روستایی استدلال می‌کنند که باید با شرکت‌هایی که منابع آنها را استخراج و آلوده می‌کنند، موافقت کنند، نه اینکه پس از آن غرامت پرداخت شود. ایالات متحده. در
اینکه پس از آن غرامت پرداخت شود. ایالات متحده. در ایالات متحده، اولین گزارشی که رابطه ای بین نژاد، درآمد و خطر قرار گرفتن در معرض آلاینده‌ها ترسیم کرد، «گزارش سالانه شورای کیفیت محیط زیست به رئیس‌جمهور» در سال ۱۹۷۱ بود که در پاسخ به تخلیه زباله‌های سمی در جامعه آفریقایی آمریکایی بود. در شهرستان وارن، NC. پس از اعتراضات در شهرستان وارن، کارولینای شمالی، اداره حسابداری عمومی ایالات متحده (GAO) گزارشی در مورد این پرونده در سال ۱۹۸۳ منتشر کرد، و کلیسای متحد مسیح (UCC) گزارشی را برای بررسی این مفهوم در سال ۱۹۸۷
(UCC) گزارشی را برای بررسی این مفهوم در سال ۱۹۸۷ سفارش داد که ارتباط بین نژاد و نژاد را ترسیم می‌کرد. استقرار تأسیسات پسماندهای خطرناک اعتراض در شهرستان وارن یک رویداد مهم برای تحریک اقلیت، مشارکت مردمی در جنبش عدالت زیست‌محیطی با رسیدگی به موارد نژادپرستی زیست‌محیطی بود. مطالعه دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده در پاسخ به اعتراضات سال ۱۹۸۲ علیه محل دفن زباله PCB در شهرستان وارن، یکی از اولین مطالعات پیشگامانه بود که همبستگی بین پیشینه نژادی و اقتصادی جوامع و محل تأسیسات زباله‌های خطرناک را نشان داد. با این
محل تأسیسات زباله‌های خطرناک را نشان داد. با این حال، دامنه مطالعه تنها با تمرکز بر محل دفن زباله‌های خطرناک خارج از محل در جنوب شرقی ایالات متحده محدود بود. در پاسخ به این محدودیت، کمیسیون متحد کلیسای مسیح برای عدالت نژادی (CRJ) یک مطالعه ملی جامع را در مورد الگوهای جمعیتی مرتبط با مکان سایت‌های زباله‌های خطرناک انجام داد. مطالعه ملی CRJ دو بررسی از مناطق اطراف تأسیسات زباله‌های خطرناک تجاری و مکان سایت‌های زباله‌های سمی کنترل نشده انجام داد. اولین مطالعه ارتباط بین نژاد و وضعیت اجتماعی-اقتصادی و محل
ارتباط بین نژاد و وضعیت اجتماعی-اقتصادی و محل درمان، ذخیره‌سازی و دفع زباله‌های خطرناک تجاری را بررسی کرد. پس از تجزیه و تحلیل آماری، اولین مطالعه به این نتیجه رسید که «درصد ساکنان جامعه که به یک گروه نژادی یا قومی تعلق دارند، نسبت به درآمد خانوار، ارزش خانه‌ها، تعداد زباله‌های کنترل‌نشده، پیش‌بینی‌کننده قوی‌تری برای سطح فعالیت زباله‌های خطرناک تجاری است. سایت‌های زباله یا میزان تخمینی زباله‌های خطرناک تولید شده توسط صنعت». مطالعه دوم وجود مکان‌های زباله سمی کنترل‌نشده را در جوامع اقلیت‌های قومی و نژادی
سمی کنترل‌نشده را در جوامع اقلیت‌های قومی و نژادی بررسی کرد و دریافت که از هر ۵ آمریکایی آفریقایی‌تبار و اسپانیایی‌تبار، ۳ نفر در جوامعی با مکان‌های زباله کنترل‌نشده زندگی می‌کنند. سایر مطالعات نشان دادند که نژاد تأثیرگذارترین متغیر در پیش‌بینی محل قرارگیری تأسیسات زباله است. از گزارش‌های مربوط به نژادپرستی زیست‌محیطی در شهرستان وارن، کارولینای شمالی، انباشته شدن مطالعات و گزارش‌ها در مورد موارد نژادپرستی و بی‌عدالتی زیست‌محیطی توجه عمومی را در ایالات متحده به خود جلب کرد. در نهایت این امر منجر به فرمان
به خود جلب کرد. در نهایت این امر منجر به فرمان اجرایی ۱۲۸۹۸ رئیس‌جمهور بیل کلینتون در سال ۱۹۹۴ شد که به آژانس‌ها دستور داد تا استراتژی ای را ایجاد کنند که عدالت زیست‌محیطی را مدیریت کند، اما هر آژانس فدرال تا به امروز این دستور را اجرا نکرده‌است. این یک گام تاریخی در رسیدگی به بی عدالتی زیست‌محیطی در سطح سیاست بود، به ویژه در یک جنبش محیط زیستی که عمدتاً سفیدپوستان هستند. با این حال، اثربخشی این فرمان عمدتاً در تأثیر آن بر ایالت‌ها مشخص می‌شود، زیرا کنگره هرگز لایحه‌ای را تصویب نکرد که قانون فرمان اجرایی
هرگز لایحه‌ای را تصویب نکرد که قانون فرمان اجرایی کلینتون را تصویب کند. صدور این فرمان باعث شد که ایالت‌ها وارد عمل شوند، زیرا بسیاری از ایالت‌ها از آژانس‌های مربوطه خواستند تا استراتژی‌ها و برنامه‌هایی را توسعه دهند که بی عدالتی‌های زیست‌محیطی را که در سطح ایالتی یا محلی مرتکب می‌شوند، شناسایی و رسیدگی کنند. در سال ۲۰۰۵، در دوران ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش، تلاشی برای حذف فرضیه نژادپرستی از نظمیه صورت گرفت. استفان جانسون، مدیر سازمان حفاظت محیط زیست، می‌خواست هدف این دستور را بازتعریف کند تا از حمایت از
هدف این دستور را بازتعریف کند تا از حمایت از جوامع کم درآمد و اقلیت‌هایی که ممکن است توسط سیاست‌های دولت برای همه مردم آسیب دیده باشند، تغییر کند. انتصاب لیزا جکسون به عنوان مدیر سازمان حفاظت محیط زیست توسط اوباما و صدور یادداشت تفاهم در مورد عدالت زیست‌محیطی و فرمان اجرایی ۱۲۸۹۸، تعهد مجدد به عدالت زیست‌محیطی را ایجاد کرد. مبارزه با نژادپرستی زیست‌محیطی با انتخاب ترامپ با مشکلاتی روبرو شد. در دولت ترامپ، کاهش اجباری بودجه سازمان حفاظت محیط زیست همراه با عقب‌نشینی مقررات وجود داشت که باعث آسیب‌پذیری بسیاری
مقررات وجود داشت که باعث آسیب‌پذیری بسیاری از جوامع کم‌نمایش شد. در نتیجه قرار دادن تأسیسات زباله‌های خطرناک، جمعیت‌های اقلیت بیشتر در معرض مواد شیمیایی مضر قرار می‌گیرند و از پیامدهای سلامتی رنج می‌برند که بر توانایی آنها در کار و مدرسه تأثیر می‌گذارد. یک مطالعه جامع از انتشار ذرات معلق در سراسر ایالات متحده، که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد، نشان داد که سیاهپوستان ۵۴ درصد بیشتر از آمریکایی‌های معمولی در معرض انتشار ذرات معلق (دوده) هستند. فابر و کریگ بین قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا بیشتر و عملکرد پایین در مدارس
در معرض آلودگی هوا بیشتر و عملکرد پایین در مدارس همبستگی پیدا کردند و دریافتند که ۹۲ درصد از کودکان در پنج مدرسه دولتی لس آنجلس با بدترین کیفیت هوا از پیشینه اقلیت بودند. سیستم‌های مدرسه‌ای برای جوامعی که به شدت با خانواده‌های اقلیت پرجمعیت هستند، در مقایسه با سیستم‌های مدرسه در محله‌های عمدتاً سفیدپوست، «فرصت‌های آموزشی نابرابر» را ارائه می‌کنند. در نتیجه آلودگی خود را در این جوامع به دلیل عوامل اجتماعی مانند «مدارس کم بودجه، نابرابری درآمد، و تعداد بی شماری از انکار فاحش حمایت نهادی» در جامعه آفریقایی
از انکار فاحش حمایت نهادی» در جامعه آفریقایی آمریکایی نشان می‌دهد. در مطالعه ای که از اصطلاح نژادپرستی زیست‌محیطی حمایت می‌کند، در اقیانوس اطلس میانه آمریکا و شمال شرق آمریکا نشان داده شد که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار در معرض ۶۱ درصد ذرات معلق بودند، در حالی که لاتینی‌ها در معرض ۷۵ درصد و آسیایی‌ها در معرض ۷۳ درصد قرار گرفتند. ٪. به‌طور کلی، این جمعیت‌ها ۶۶ درصد بیشتر از جمعیت سفیدپوست آلودگی ناشی از ذرات معلق را تجربه می‌کنند. هنگامی که نژادپرستی زیست محیطعه ایالات متحده به رسمیت شناخته شد، جنبش اجتماعی
ایالات متحده به رسمیت شناخته شد، جنبش اجتماعی عدالت زیست‌محیطی را تحریک کرد که در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در ایالات متحده موج گرفت. از لحاظ تاریخی، اصطلاح نژادپرستی محیطی با جنبش عدالت محیطی گره خورده‌است. با این حال، این موضوع با گذشت زمان تا حدی تغییر کرده‌است که اعتقاد بر این است که هیچ ارتباطی با جنبش ندارد. سازمان‌ها و کمپین‌های مردمی در پاسخ به این نژادپرستی زیست‌محیطی با این گروه‌ها که عمدتاً خواستار مشارکت اقلیت‌ها در سیاست‌گذاری در مورد محیط‌زیست هستند، شکل گرفته‌اند. همچنین شایان ذکر است که این
هستند، شکل گرفته‌اند. همچنین شایان ذکر است که این مفهوم با وجود ابداع در ایالات متحده بین‌المللی است. یک مثال عالی زمانی است که ایالات متحده زباله‌های خطرناک خود را به کشورهای فقیر در جنوب جهانی صادر کرد زیرا آنها می‌دانستند که این کشورها مقررات زیست‌محیطی و اقدامات ایمنی ضعیفی دارند. جوامع حاشیه‌نشین معمولاً در معرض خطر نژادپرستی زیست‌محیطی هستند، زیرا منابع و ابزارهایی برای مقابله با شرکت‌های بزرگی که این زباله‌های خطرناک را تخلیه می‌کنند، تأمین می‌کنند. نمونه‌های خاصی از نژادپرستی زیست‌محیطی در سراسر
نمونه‌های خاصی از نژادپرستی زیست‌محیطی در سراسر ایالات متحده وجود دارد، و تداوم نژادپرستی محیطی اغلب در شرایط کار و زندگی روزمره ریشه دارد. شهر شیکاگو، ایلینوی، مشکلاتی در زمینه صنعت و تأثیرات آن بر جمعیت‌های اقلیت، به ویژه جامعه آفریقایی آمریکایی داشته‌است. چندین کارخانه زغال سنگ در این منطقه در سلامت ضعیف جوامع محلی خود دخیل بوده‌اند، این همبستگی با این واقعیت تشدید می‌شود که ۳۴٪ از بزرگسالان در آن جوامع از پوشش مراقبت‌های بهداشتی برخوردار نیستند. ایالت لوئیزیانا همچنین با مسائل متعددی روبرو بوده‌است که