payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در فیلادلفیا بسیار وخیم شده بود، چون نیروهای بریتانیایی تحت رهبری ژنرال هاو، نیروهای جورج واشینگتن را از نیویورک به‌سوی پنسیلوانیا عقب رانده بود. جیمز آلن که برادر اندرو بود، وضعیت پرمخاطره آن عده از اهالی فیلادلفیا را که مظنون به نداشتن حس همدردی نسبت به انقلاب بودند و اینکه خانواده آلن چگونه به این شرایط واکنش نشان داد، را در دفترچه خاطرات خود توصیف نمود: اندرو آلن در ۱۷۷۷ میلادی همراه با ارتش ژنرال هاو به فیلادلفیا بازگشت نمود، اما مدت اقامت وی کوتاه بود و تنها به اندازه مدت اشغال آنها طول کشید و در
بود و تنها به اندازه مدت اشغال آنها طول کشید و در ۱۷۷۸ میلادی زمانی که نیروهای بریتانیایی شهر را تخلیه نمود، او دوباره با آنها به نیویورک برگشت. از آنجا او به انگلستان رفت. پس از آن، او در لندن شغل وکالت را پیش برد. سال‌های پایانی. مجلس پنسیلوانیا در ۱۷۸۱ میلادی آلن را به خیانت محکوم نموده و دارایی‌های او و سایر افراد خانواده وی را ضبط نمود. پس از پایان جنگ، حکومت بریتانیا ضررهای او را بررسی نموده و «کمیسیون ادعاها و ضررها» یک حقوق بازنشستگی همیشگی به ارزش ۴۰۰ پوند به وی اعطاء کرد. در ۱۷۹۲ میلادی، آلن از
۴۰۰ پوند به وی اعطاء کرد. در ۱۷۹۲ میلادی، آلن از سوی پنسیلوانیا بخشش گردید. در ۱۷۹۴ میلادی، آلن به پنسیلوانیا بازگشت تا بعضی از طلب‌های خود را که زمان آنها بر اساس پیمان جی، بسر رسیده بود حصول نماید، اما موفق نشد. او به لندن بازگشت و وفاداری خود را تجدید نمود و املاک او مصادره شد. او بقیه عمر خود را در آنجا سپری کرد و در ۷ مارس ۱۸۲۵ درگذشت.
محمدعلی زاویه (۱۲۹۱ – ۱۱ تیر ۱۳۶۹) نگارگر و تذهیب‌نگار ایرانی بود. زندگی. محمدعلی اسماعیل زاویه در سال ۱۲۹۱ در تهران به دنیا آمد. او پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی در سال ۱۳۰۸ به هنرستان صنایع مستظرفه رفت و رشتهٔ مینیاتور و تذهیب را برای آموزش برگزید. زاویه چگونگی و ساخت رنگ‌های طبیعی کارهای خود را مرهون دو استاد خود هادی تجویدی در مینیاتور و علی درودی در تذهیب می‌داند. او یکی از سرآمدان تذهیب‌نگار قرآن است و چندین قرآن را تذهیب نموده است. وی در تذهیب شیوه‌ای خاص داشت و از رنگ‌هایی خاص استفاده می‌کرد. زاویه
خاص داشت و از رنگ‌هایی خاص استفاده می‌کرد. زاویه مدت ۶۰ سال کار کرد و بیش از دو هزار اثر از خود بر جای گذاشت که از بهترین نمونه‌های هنر مینیاتور و تذهیب به‌شمار می‌روند. تابلوهای این هنرمند تلفیقی از چندین هنر مختلف است که همین موضوع ارزش زیادی به آن‌ها می‌بخشد. تذهیب چند جلد قرآن از مهم‌ترین فعالیت‌های این هنرمند به‌شمار می‌رود. او همچنین ریاست موزه هنرهای ملی را در سال‌های ۱۳۲۶ و ۱۳۲۷ بر عهده داشت. زاویه در سال ۱۳۳۹ بازنشسته شد و در کارگاه شخصی‌اش به انجام کارهای هنری پرداخت. او در روزگار جوانی بیشترین
کارهای هنری پرداخت. او در روزگار جوانی بیشترین پرتره‌های رجال سیاسی و مهمانان خارجی را که به ایران سفر می‌کردند می‌کشید که در موارد بسیاری این تابلوها به عنوان هدیه از طرف دولت ایران به آنان تقدیم می‌شد. آثار این هنرمند در مجموعه‌ها و موزه‌های معتبری همچون موزه هنرهای ملی ایران و موزه رویال تراست لندن نگهداری می‌شود. درگذشت. محمدعلی زاویه روز ۱۱ تیر ۱۳۶۹ بر اثر سکته مغزی درگذشت.
سرهنگ آرچیبالد کری (Archibald Cary) (زادهٔ ۲۴ ژانویه ۱۷۲۱ – درگذشتهٔ ۲۶ فوریه ۱۷۸۷)، مزرعه‌دار، سرباز، سیاستمدار و زمین‌دار بزرگ اهل ویرجینیا بود. وی یکی از شخصیت‌های سیاسی مستعمره ویرجینیا بود. اوایل زندگی. سرهنگ آرچیبالد در ۲۴ ژانویه ۱۷۲۱ متولد شد. او پسر هنری کری جونیور و آن ادواردز کری بود. او در ویلیامزبرگ و آمپتهیل، ویرجینیا آموزش دیده و تصور می‌شود که در کالج ویلیام و مری درس خوانده‌است. هنگام مرگ پدر خود در ۱۷۴۲ میلادی، کری بیش از ۴٬۰۰۰ آکر زمین در دو سوی رود ویلیز به ارث برد، منطقه‌ای که در نهایت
دو سوی رود ویلیز به ارث برد، منطقه‌ای که در نهایت شهرستان‌های کامبرلند و باکینگهام در آن تأسیس گردید. مزرعه وی، معروف به باکینگهام، در نقشه جوشوآ فرای-پیتر جفرسون (۱۷۵۲ میلادی) قرار داشت. حرفه. کری از ۱۷۵۶ تا ۱۷۷۶ میلادی عضو مجلس ایالتی ویرجینیا بود. در ۱۷۶۴ میلادی، وی عضو کمیته‌ای از مجلس ایالتی ویرجینیا بود که قطعنامه‌های مخالف قانون تمبر پیشنهادشده را نوشت، اما سال بعدی او بر علیه قطعنامه‌های ویرجینیای پاتریک هنری رأی داد، چون آنها را شتاب‌آمیز و بسیار تحریک‌آمیز می‌دانست. با بالارفتن تنش‌ها با کشور
تحریک‌آمیز می‌دانست. با بالارفتن تنش‌ها با کشور مادر، کاری در ۱۷۷۳ میلادی به عنوان عضو کمیته مراسلات ویرجینیا خدمت کرد. زمانی که مجلس ایالتی ویرجینیا در آغاز جنگ انقلاب آمریکا توسط پارلمان بریتانیا ملغا شد، وی به عنوان نماینده در کنوانسیون‌های ویرجینیا خدمت کرد. در پنجمین کنوانسیون ویرجینیا در ماه مه ۱۷۷۶، وی به عنوان رئیس کمیته‌ای خدمت می‌کرد که قطعنامه استقلال را تأیید نمود، چیزی که نمایندگان ویرجینیا را به دومین کنگره قاره‌ای برای پیشنهاد اعلامیه استقلال راهنمایی کرد. پس از اینکه ویرجینیا در ۱۷۷۶ میلادی
راهنمایی کرد. پس از اینکه ویرجینیا در ۱۷۷۶ میلادی یک ایالت مستقل شد، کری نخستین رئیس مجلس سنای ویرجینیا شده و تا زمان مرگ خود در این سمت باقی ماند. جنگ انقلاب آمریکا. در جریان جنگ انقلاب آمریکا، کری به عنوان مسئول استخدام و تأمینات در ویرجینیای مرکزی گماشته شد. توماس جفرسون، همکار وی در مجلس ایالتی ویرجینیا و هم‌دانشگاهی او در کالج ویلیام و مری، از وی درخواست نمود تا برای تأمین هزینه شبه‌نظامیان ویرجینیا به مستعمره ویرجینیا پول قرض دهد و جفرسون وعده سپرد که دین وی بعدتر پرداخت شود، هرچند هرگز دوباره پرداخت
دین وی بعدتر پرداخت شود، هرچند هرگز دوباره پرداخت نشد. وی بنا بر دلایل زیر از شبه‌نظامیان ویرجینیا حمایت مالی کرد: هرچند وی همیشه به تاج و تخت بریتانیا وفادار بود (او فرمانی از تاج و تخت برای هزاران جریب فرنگی ملک خود در مزرعه آمپتهیل داشت)، اما او به‌طور روزافزونی از تلاش‌های بریتانیا برای ادامه فروش برده در آمریکا خسته شده بود. هرچند او مالک حدود ۲۰۰ بود، اما به این نتیجه رسیده بود که همه چیز در رابطه با تجارت برده و مالکیت برده‌های آفریقایی تنها مشکلات بزرگتری در آمریکا ایجاد می‌کرد. سابقه. کری، در میان
در آمریکا ایجاد می‌کرد. سابقه. کری، در میان باپتیست‌ها به دستگیری تعدادی زیادی از باپتیست‌ها به‌خاطر موعظه بدون مجوز، معروف بود. در یک رویداد، یک واعظ باپتیست به موعظه خود از دریچه سلول زندان ادامه می‌داد. برای حل این مشک، کری دیواری در اطراف زندان بلند کرد. لقب کری، «آهن کهنه» بود. او مدیریت کارخانه ساخت آهن به‌نام چسترفیلد فورج را پیش می‌برد، کارخانه‌ای که کار خود را در ۱۷۵۰ میلادی آغاز نموده و در ۱۷۸۱ میلادی، زمانی که بندکت آرنولد آنرا به آتش کشید، پایان داد. او مالک اسب‌های خوش نژاد انگلیسی بود و با
داد. او مالک اسب‌های خوش نژاد انگلیسی بود و با انگلستان تجارت می‌کرد. زندگی شخصی. کری در ۳۱ مه ۱۷۴۴ با مری راندولف ازدواج کرد، مری دختر ریچارد راندولف از کورلز و خواهر ویلیام راندولف از توکهو (۱۷۱۳ – ۱۷۴۶ میلادی) بود، کسی که با ماریا پیج (دختر مان پیج) ازدواج کرده بود. این زوج صاحب نُه فرزند بودند و از طریق ازدواج وی، فرزندان کری نوادگان خوبی پوکاهانتس بودند. فرزندان آنها مشتمل بود بر:
آرتور سنت کلر (Arthur St. Clair) (۲۳ مارس ۱۷۳۷–۳۱ اوت ۱۸۱۸ [تاریخنگاری سبک قدیم ۱۷۳۶])، سرباز و سیاست‌مدار اسکاتلندی-آمریکایی بود. وی که در تورسو اسکاتلند متولد شد، قبل از سکونت در پنسیلوانیا جایی‌که دفتر محلی داشت، در جریان جنگ فرانسویان و سرخپوستان در ارتش بریتانیا خدمت کرد. در جریان جنگ انقلابی آمریکا در ارتش قاره‌ای به رتبهٔ سرلشکری رسید اما پس از یک عقب‌نشینی بحث‌برانگیز از فورت تیکنودیروگا فرماندهی خویش‌را از دست داد. پس از جنگ بعنوان رئیس کنگره قاره‌ای خدمت کرد که در این جریان فرمان شمال‌غربی را
خدمت کرد که در این جریان فرمان شمال‌غربی را امضاء نمود. بعداً در سال ۱۷۸۸ فرماندار قلمروی شمالغربی که بعداً در سال ۱۸۰۰ میلادی یکی از بخش‌های اوهایو گردید، تعیین شد. سنت کلر در سال ۱۷۹۱ فرماندهی نیروهای آمریکایی را در بدترین شکست ایالات متحده آمریکا توسط آمریکایان بومی به عهده داشت. از آنجائیکه از لحاظ سیاسی با جفرسون فاصله داشت، در سال ۱۸۰۲ به عنوان فرماندار تعیین شد. اوایل زندگی و حرفه. سنت کلر در تورسو کیث‌نس اسکاتلند متولد شد. در مورد اوایل زندگی وی اطلاعات کمی وجود دارد. تذکره نویسان اولیه، سال تولد
کمی وجود دارد. تذکره نویسان اولیه، سال تولد او را ۱۷۳۴ تخمین زده‌اند، اما مورخان بعدی ۲۳ مارس سال ۱۷۳۶ را به عنوان تاریخ تولد وی کشف نموده‌اند که در سیستم سالنامه مدرن به این معنی است که وی در سال ۱۷۳۷ متولد شده‌است. والدین وی که برای تذکره نویسان قدیمی نامعلوم بودند، احتمالاً ویلیام سینکلیر، یک تاجر و الیزابت بالفور بودند. سنت کلر در سال ۱۷۵۷ منصبی را در ارتش بریتانیا در هنگ سلطنتی آمریکا خریداری کرد و همراه با ناوگان دریاسالار ادوارد بوسکان برای جنگ فرانسه و سرخپوستان همراه با ناوگان دریاسالار ادوارد
و سرخپوستان همراه با ناوگان دریاسالار ادوارد بوسکان به آمریکا آمد. در ۲۶ ژوئیه ۱۷۵۸ در تصرف لوئیسبورگ نووا سکوتیا، تحت فرماندهی سرتیپ جفری آمهرست خدمت کرد. در ۱۷ آوریل سال ۱۷۵۹ به رتبه ستوانی رسید و تحت فرماندهی سرتیپ جیمز ولف در نبرد دشت‌های ابراهام که منتج به تصرف شهر کبک شد، خدمت کرد. ساکنین آمریکا. در ۱۶ ماه آوریل سال ۱۷۶۲ از خمدت در ارتش استعفا داد و در سال ۱۷۶۴ در درهٔ لایگونیر پنسیلوانیا مسکن‌گزین شد و در آنجا زمین خریداری و کارخانه ساخت. وی بزرگترین زمین‌دار در پنسیلوانیای غربی بود. سنت کلر در سال
زمین‌دار در پنسیلوانیای غربی بود. سنت کلر در سال ۱۷۷۰ دادگستر جلسات ربعوار و دادخواست مشترک دادگاه، عضو شورای مالکیت، قاضی، منشی و کاتب دادگاه ایتام و منشی محله‌های بدفورد و وست مورلند شد. در سال ۱۷۷۴ مستعمره ویرجینیا ادعای مالکیت منطقه اطراف پیتسبورگ پنسیلوانیا را کرد و یک‌تعداد از ساکنین پنسیلوانیای غربی برای دفع آن اسلحه برداشتند. سنت کلر دستور بازداشت افسری را صادر کرد که نیروهای ویرجینیا را رهبری می‌کرد. سر انجام جنگ لارد دونمور اختلافات مرزی را حل و فصل کرد. جنگ انقلابی. در اواسط دهه ۱۷۷۰، سنت کلر
فصل کرد. جنگ انقلابی. در اواسط دهه ۱۷۷۰، سنت کلر خود را بیشتر یک آمریکایی می‌دانست تا اینکه یک تبعه بریتانیایی بداند. در ماه ژانویه سال ۱۷۷۶ مأموریتی را به عنوان سرهنگ هنگ سوم پنسیلوانیا در ارتش قاره‌ای پذیرفت. وی اولین بار در روزهای اخیر تهاجم کوبک خدمت کرد و در نبرد ترایس-ریورس جنگید. در ماه اوت سال ۱۷۷۶ به عنوان سرتیپ گماشته شد و توسط سرهنگ جورج واشینگتن به منظور کمک به سازماندهی شبه‌نظامیان نیوجرسی به آن منطقه اعزام شد. وی قبل از نبرد ترینتو که در صبح ۲۶ دسامبر صورت گرفت، در شب دسامبر ۲۵/۲۶سال ۱۷۷۶ در
دسامبر صورت گرفت، در شب دسامبر ۲۵/۲۶سال ۱۷۷۶ در عبور جورج واشینگتن از دریای دلاور شرکت نمود. تعدادی زیادی از تذکره‌نویسان، راهبردی را که منجر به تصرف پرینستون نیوجرسی در ۳ ژانویه سال ۱۷۷۷ توسط واشینگتن شد، به سنت کلر نسبت می‌دهند. کلیر در ماه فوریه سال ۱۷۷۷ به رتبه سرلشکری ارتقا یافت. سنت کلر در آوریل سال ۱۷۷۷ به منظور دفاع از فورت تیکوندیروگا اعزام شد. پادگان وی با تعدا زیادی از نیرو، نوانست در مقابل قوای زیاد سرتیپ ساراتوگا بریتانیایی در نبرد جان بورگوئین مقاومت کند. در ۵ ژوئیه ۱۷۷۷ در محاصره فورت
مقاومت کند. در ۵ ژوئیه ۱۷۷۷ در محاصره فورت تیکنودیروگا مجبور به عقب‌نشینی شد. نیروهای خویش‌را عقب کشید و دیگر در لشکرکشی‌ها نقش بیشتری ایفا نکرد. در سال ۱۷۷۷ به‌خاطر از دست دادن تیکوندیروگا در دادگاه نظامی دادگاهی شد. سنت کلر گرچند ازطرف دادگاه برائت گرفت و به وظیفه خویش برگشت، ولی دیگر فرماندهی هیچ جنگی به وی داده نشد. با این‌وجود، وی هنوز هم به عنوان دستیار سرتیپ واشینگتن که دیدگاه عالی نسبت به او داشت، کار می‌کرد. زمانی‌که لارد کورنوالیس ارتش خویش را تسلیم می‌کرد، سنت کلر در یورک تاون به سر می‌برد. در
می‌کرد، سنت کلر در یورک تاون به سر می‌برد. در سال ۱۷۸۰ در جریان خدمت سربازی، سنت کلر به‌عنوان عضو انجمن فیلسوفان آمریکایی انتخاب شد. رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا در کنگره. سنت کلر در سال ۱۷۸۳ عضو شورای سانسورچی پنسیلوانیا بود و به‌عنوان نماینده کنگره کنفدراسیون انتخاب شد و از ۲ نوامبر ۱۷۸۵ تا ۲۸ نوامبر ۱۷۸۷ در آنجا مصروف خدمت بود. در اوایل سال ۱۷۸۷ با شورش شیز و امتناع آستان‌ها از حل اختلافات زمین یا کمک به دولت شش ساله فدرال، هرج و مرج حکم‌فرما شد. در ۲ فوریه ۱۷۸۷، بالاخره حد نصاب نمایندگان پوره شد و
۲ فوریه ۱۷۸۷، بالاخره حد نصاب نمایندگان پوره شد و سنت کلر برای یک دوره یک ساله به‌عنوان رئیس کنگره قاره‌ای انتخاب شد. قانون شمال‌غربی، مهم‌ترین قانون کنگره در دورهٔ کاری سنت کلر به عنوان رئیس به تصویب رسید. زمان کنگره کنفدراسیون رو به اتمام بود، با این‌حال، در جریان ریاست سنت کلر، کنوانسیون فیلادلفیا در حال تصویب قانون اساسی جدید ایالات متحده آمریکا بود که بر اساس آن قانون کنگره قدیمی لغو می‌شد. سرزمین شمالغربی. طبق فرمان سال ۱۷۸۷ که سرزمین شمال‌غربی را ایجاد کرد، سرتیپ سنت کلر به‌عنوان فرماندار اوهایو،
کرد، سرتیپ سنت کلر به‌عنوان فرماندار اوهایو، ایندیانا، الینوی و میشیگان همراه با بخش‌های از ویسکونسین و مینه‌سوتا تعیین شد. سنت کلر سینیسیناتی و اوهایو را به‌نام انجمن سینیسیناتی نام‌گذاری کرد و در آنجا خانه خویش را ساخت. به عنوان فرماندار اولین قوانین نوشته شدهٔ سرزمین به‌نام کود ماکسول (چاپ ویلیام ماکسول) را تدوین کرد. وی همچنین به دنبال پایان بخشیدن به ادعاهای آمریکائیان بومی بر سرزمین اوهایو و اسکان سفیدپوستان در آن منطقه بود. در سال ۱۷۸۹، موفق به گرفتن امضای یک‌تعداد از آمریکائیان بومی در معاهده فورت
امضای یک‌تعداد از آمریکائیان بومی در معاهده فورت هارمر شد، اما بسیاری از رهبران بومی به شرکت در مذاکرات دعوت نشده بودند یا اینکه از شرکت در مذاکرات خودداری نمودند. این معاهده به عوض حل و فصل ادعاهای آمریکائیان بومی، سبب مقاومت بیشتر آن‌ها در جنگی شد که گاهی به عنوان «جنگ شمال‌غربی هند» (یا «جنگ سنگ پشت کوچک») نیز یاد می‌شود. دشمنی‌های متقابل سبب لشکرکشی سرتیپ جوئیس هارمر شد که ۱۵۰۰ نیروهای شبه‌نظامی وی در سال ۱۷۹۰ توسط آمریکائیان بومی به شکست مواجه شدند. در ماه مارس سال ۱۷۹۱ سنت کلر در بست سرلشکری به عنوان
ماه مارس سال ۱۷۹۱ سنت کلر در بست سرلشکری به عنوان فرمانده ارتش ایالات متحده آمریکا جانشین هارمر شد. وی شخصاً سفر جزائی نظامی شامل دو هنگ ارتش منظم و یک‌تعداد شبه‌نظامیان را رهبری کرد. در اکتبر سال ۱۷۹۱ فورت جفرسون (اوهایو) به عنوان پایگاه پیشرفتهٔ لشکر کشی‌های او طبق هدایت سرتیپ آرتور سنت کلر ساخته شد. این قلعه که در محلهٔ دارک فعلی در دورترین نقطه اوهایوی غربی قرار دارد، از چوب ساخته شده و در اصل برای دیپوی تدارکات درنظر گرفته شده بود. برهمین اساس بود که در ابتداء به فارت دیپازیت نامگذاری شد. یک‌ماه بعد
در ابتداء به فارت دیپازیت نامگذاری شد. یک‌ماه بعد نیروهای وی در نزدیکی فورت ریکوری فعلی تا محل سکونت آمریکائیان بومی در نزدیکی سرچشمهٔ دریای واباش پیشرفت نمود اما در ۴ نوامبر در یک نبرد کنفدراسیون قبیله‌ای تحت رهبری لیتر ترتل فرمانده نظامی میامی و بلو جاکت رئیس قبیله شوانی، به شکست مواجه شد. همکاران بریتانیایی آنها آلکساندر مک کی و سایمون گرتی آن‌ها را کمک نمود. بیش از ۶۰۰ سپاهی و تعداد زیادی از زنان و کودکان در نبرد کشته شدند که از آن‌زمان به بعد به‌نام «شکست ست کلر» یاد می‌شود.
مهرشاد سهیلی (زاده ۱۳۸۳ در موسیان) مسئول یکی از خیریه‌های جهادی بود که بخاطر سوءاستفاده از این عنوان توسط مأموران وزارت اطلاعات ایران بازداشت شد. او در دادگاه ویژه اطفال قم با اتهاماتی از جمله «تحصیل مال نامشروع»، «غصب عنوان» و «جعل سند» محاکمه و به سه سال نگهداری در کانون اصلاح و تربیت محکوم شد. در مرداد ۱۴۰۴، اعلام شد مهرشاد سهیلی برنامه‌ای با عنوان «اردوگاه» را در ایام اربعین اجرا خواهد کرد. او با سرمایه‌گذاری مالی گسترده، انتشار رپورتاژهای تبلیغاتی و هماهنگی‌های پشت‌پرده با رسانه‌های داخل ایران، تلاش
پشت‌پرده با رسانه‌های داخل ایران، تلاش می‌کند از این برنامه به‌عنوان فرصتی برای ترمیم چهرهٔ خود و پاک‌کردن سابقهٔ جرائمش استفاده کند. سهیلی پیش از دستگیری نیز سابقهٔ سوءاستفاده از رسانه‌های داخلی برای به‌کارگیری افکار عمومی به نفع خود را داشته است. هدف مهرشاد سهیلی از پول پاشی در مرداد ۱۴۰۴ حذف اخبار منفی علیه خود در نتایج گوگل بوده است. وی با هزینه‌های بسیار بالایی به دنبال سفید شویی سابقه تاریک خود در گذشته است. او با ادعای برگزاری جشنواره‌ای به نام علی لندی، از خانواده او سوءاستفاده کرد و دیدارهایی با
لندی، از خانواده او سوءاستفاده کرد و دیدارهایی با مراجع ترتیب داد، اما تصاویر و گزارش‌ها را به نفع خود دستکاری می‌کرد. فعالیت‌ها. مهرشاد سهیلی متولد شهر موسیان استان ایلام در سال ۱۳۸۳ است. او مسئول "گروه جهادی حضرت مهدی" بود که با ایجاد ساختگی قرارگاه‌های جهادی، چاپ سربرگ و به راه‌انداختن وبگاه و همچنین دیدار با مراجع تقلید و ائمه جمعه بعضی شهرهای ایران به شهرت و ثروت رسید و حساب‌های بانکی او دست‌کم چندین میلیارد تومان گردش مالی داشته است. سهیلی با استفاده از سربرگ‌ها و مهرهای جعلی، از جمله سربرگ سازمان
از سربرگ‌ها و مهرهای جعلی، از جمله سربرگ سازمان بسیج سازندگی، با نهادهای دولتی مکاتبه می‌کرد. رسانه‌های حکومتی در ایران از مهرشاد سهیلی به عنوان جوان‌ترین فرمانده کشور یاد می‌کردند. در این رسانه‌ها اغلب تصاویری از دیدار او با برخی از مقام‌های نظامی، روحانیون شناخته‌شده و مراجع تقلید منتشر می‌شد که از جمله آن‌ها می‌توان به دیدار با محمدتقی مصباح یزدی، حسین نوری همدانی و محسن قرائتی اشاره کرد. بسیاری از دیدارها و روابط او به بهانه تأمین مالی تعزیه‌خوانی، راه‌اندازی هیئت و کمک به مناطق محروم بوده است. در
راه‌اندازی هیئت و کمک به مناطق محروم بوده است. در اسفند ۱۳۹۹، حساب گروه جهادی وابسته به مهرشاد سهیلی مسدود شد. علت این اقدام، خرید خانه‌ای به مبلغ حدود ۵۳۰ تا ۵۸۰ میلیون تومان در دهلران و همچنین خرید خودرو به نام طرح خیریه اعلام شد. پس از آن، سهیلی «مؤسسه امام صادق» را تحت نظارت سازمان تبلیغات اسلامی راه‌اندازی کرد که در آن نیز گردش مالی میلیاردی گزارش شده است. بر اساس تحقیقات رسمی، در حساب گروه جهادی نخست بیش از ۱٫۶ میلیارد تومان کمک مردمی واریز شده بود، اما پس از مسدودسازی حساب، تنها حدود ۳۰۰ میلیون
اما پس از مسدودسازی حساب، تنها حدود ۳۰۰ میلیون تومان باقی مانده بود. در مؤسسه امام صادق نیز از مجموع بیش از یک میلیارد تومان کمک‌های مردمی، کمتر از چهار میلیون تومان باقی مانده بود. تحلیل رسانه‌ها نشان می‌دهد که مجموع وجوه جمع‌آوری‌شده توسط این دو نهاد دست‌کم ۵ میلیارد تومان بوده که بخش قابل‌توجهی از آن به‌صورت مشکوک و بدون شفافیت ناپدید شده است. سهیلی در سال ۱۳۹۸ زمانی که ۱۵ سال داشت از کتاب زندگینامه خود با عنوان «ستاره‌ای از غرب» رونمایی کرد. بازداشت و محاکمه. سهیلی در بهمن ۱۴۰۰ توسط وزارت اطلاعات
و محاکمه. سهیلی در بهمن ۱۴۰۰ توسط وزارت اطلاعات بازداشت و روانه زندان شد. دادگاه او با اتهاماتی نظیر «تحصیل مال نامشروع»، «غصب عنوان» و «جعل سند» در فروردین ۱۴۰۱ برگزار و به سه سال نگهداری در کانون اصلاح و تربیت، جزای نقدی و رد مال محکوم شد. سهیلی با رد اتهام‌های وارد شده، هدفش را کمک به فقرا و اقدامات خیر عنوان کرده است. پیش از بازداشت شدن مهرشاد سهیلی ادعاهای او مبنی بر توزیع بسته‌های معیشتی، تعمیر خانه‌های محروم و کمک به زوج‌های جوان توسط رسانه‌ها منتشر می‌شد؛ اما بررسی‌های میدانی و محلی نشان داد این
می‌شد؛ اما بررسی‌های میدانی و محلی نشان داد این وعده‌ها اغلب جنبه نمایشی داشته‌اند و ساکنان محلی یا آن‌ها را تأیید نکرده‌اند یا تعداد تحقق‌یافته بسیار ناچیز بوده است.
آمنموس () یک کاتب سلطنتی در دربار رامسس دوم بود. وی فرزند قاضی پنجرتی و حمل‌کنندهٔ سیستروم (جغجغهٔ سیمی معبد) برای آمون، موت و خونس بود. زندگی و شغل. مجسمه‌ای که اکنون در موزه بریتانیا قرار دارد نشان می‌دهد که پدر آمنموس پنجرتی اهل «أیونی» (اِسنای امروزی) بوده‌است. نام مادر او «موتمونت» است که نامش در بناهای تاریخی مختلف دیگر به صورت کوتاه‌شدهٔ «اینتی» و «اینی» ثبت شده‌است. در بسیاری از مجسمه‌ها و یادمان‌های به جای‌مانده آمنموس، الهه نیث را در جایگاهی برجسته نشان می‌دهد که ممکن است اشاره‌ای به زادگاه پدرش
نشان می‌دهد که ممکن است اشاره‌ای به زادگاه پدرش باشد؛ چرا که این الهه در اِسنا عبادت می‌شد. در مقبره او در تبای نوشته شده که آمنموس نه تنها یک کاتب، بلکه سرپرست معابد نیز بوده‌است. این ممکن است بدان معنا باشد که او معابد را بازرسی می‌کرده‌است. هاباچی معتقد است که این موضوع دلیلی بر پرشماری تعداد مجسمه‌ها و یادمان‌های کشف‌شده از او در مکان‌های مختلف است.
دنیل دولانی جوانتر (Daniel Dulany the Younger) (زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۷۲۲ – درگذشتهٔ ۱۷ مارس ۱۷۹۷)، سیاستمدار وفادارمانده اهل مریلند، شهردار آناپولیس و یک وکیل تأثیرگذار آمریکایی دوره درست قبل از آغاز جنگ انقلاب آمریکا بود. جزوه وی تحت عنوان «"ملاحظات در مورد ماهیت وضع مالیات در مستعمره‌های بریتانیایی"» که بر علیه مالیات بدون نمایندگی استدلال کرد، به عنوان «تواناترین تلاش در میان آنچه در این رابطه در آمریکا تولید شده بود» توصیف گردید. اوایل زندگی. دنیل دولانی در ۲۸ ژوئن ۱۷۲۲ در آناپولیس، مریلند در خانواده‌ای که در
ژوئن ۱۷۲۲ در آناپولیس، مریلند در خانواده‌ای که در حقوق و سیاست دخیل بود، متولد شد. پدر وی یک حقوق‌دان و مقام دولتی ثروتمند به‌نام دنیل دولانی بزرگتر بود (۱۶۸۵–۱۷۵۳ میلادی). برادر وی والتر دولانی نیز در نهایت شهردار آناپولیس شد. تحصیلات. همانند بیشتر فرزندان خانواده‌های ثروتمند مریلند، دولانی نیز به انگلستان فرستاده شد تا در کالج ایتن و کالج کلیر، کمبریج آموزش ببیند. در ۱۷۴۲ میلادی، وی در میدل تیمپل پذیرفته شد تا حقوق بخواند و قبل از بازگشت به مریلند، از وی درخواست گردید تا به هیئت وکلاء انگلستان ملحق شود.
درخواست گردید تا به هیئت وکلاء انگلستان ملحق شود. مهارت دولانی به عنوان وکیل دادگستری به‌طور گسترده‌ای مورد احترام قرار داشت، با این وجود به دلیل حمایت وی از تاج و تخت بریتانیا در جریان جنگ انقلاب آمریکا، شهرت وی پس از جنگ دوام نداشت. وکیل و سیاستمدار هم‌قطار وی، ویلیام پنکی وی را به عنوان همتای هر گونه وکیلی در آمریکا یا انگلستان خوانده و اظهار داشت که، «با وجودی که وی در میان مردانی چون فاکس، پیت و شریدان بود، اما نتوانست سرور خود را دریابد». ازدواج. وی در ۱۷۴۹ میلادی با ربکا تسکر، دختر بنجامین تسکر
وی در ۱۷۴۹ میلادی با ربکا تسکر، دختر بنجامین تسکر قدرتمند (۱۶۹۰ – ۱۷۶۸) رئیس شورای فرماندار و فرماندار استعماری مریلند از ۱۷۵۲ تا ۱۷۵۳ میلادی، ازدواج کرد. پدر وی در ۱۷۵۳ میلادی درگذشت و دولانی جوانتر املاک فراوان خانواده را به ارث برد و از آن به بعد خودش یک مرد خیلی ثروتمند شد. سیاست. دولانی از ۱۷۵۱ – ۱۷۵۴ میلادی عضو مجلس قانون‌گذاری مریلند بود و بعداً (۱۷۵۷–۷۶) به‌خاطر قدردانی از حمایت وی از حکومت استعماری، به عنوان عضو شورای فرماندار انتصاب یافت. دولانی در ۱۷۵۱ میلادی به نمایندگی از شهرستان فردریک در
در ۱۷۵۱ میلادی به نمایندگی از شهرستان فردریک در مجلس عمومی مریلند انتخاب گردید. وی برای سه سال خدمت کرد. در ۱۷۶۴ میلاد، دولانی شهردار آناپولیس شد. دولانی به نمایندگی از مجلس سفلی در حکومت استعماری کار کرد و به‌خاطر پشتکارهای بسیار وافر وی بود که مجلس سفلی در نهایت توانست پس از ۴۰ سال مشقت، کنترل روی درخواستی جرایم و فیس‌های که توسط حکومت استعماری اعمال می‌گردید را در دست بگیرد، چیزی که منفعت آن برای دولانی تنها رنجش فرماندار هوراشیو شارپ بود. آغاز انقلاب. هرچند دولانی از اضمحلال حاکمیت بریتانیا در مریلند
هرچند دولانی از اضمحلال حاکمیت بریتانیا در مریلند حمایت نمی‌کرد، اما او یکی از مخالفان برجسته قانون تمبر ۱۷۶۵ بود و جزوه مشهور ملاحظات در مورد ماهیت وضع مالیات در مستعمره‌های بریتانیایی را نوشت و در آن بر علیه مالیات بدون نمایندگی استدلال کرد. این جزوه به عنوان «تواناترین تلاش در میان آنچه در این رابطه در آمریکا تولید شده بود» توصیف گردید و ممکن است برخی از مواد سخنرانی که پیت سال بعدی در پارلمان ایراد نمود را فراهم نموده باشد. در این جزوه، دولانی موضع خود را این‌گونه خلاصه نمود: «ممکن است زمانی بیاید که
را این‌گونه خلاصه نمود: «ممکن است زمانی بیاید که امکان جبران وجود نداشته باشد. تا آن زمان، من یک رنجش حقوقی، منظم و محتاطانه را توصیه می‌کنم». مدت کوتاهی پس از نشر این جزوه، وی در ۱۷۶۸ میلادی به عنوان عضو مجمع فیلسوفان آمریکا انتخاب شد. جنگ‌های روزنامه‌ای. علی‌رغم مخالفت باز و صریح خود با قانون تمبر، دولانی هنوز هم یک وفادارمانده باقی ماند و در این رابطه وارد مباحثات روزنامه‌ای مشهوری با کارلس کارول کارلتون شد. در این بحث‌ها، هر دو مرد از نام مستعار استفاده کردند، دولانی با نام مستعار «آنتیلون» و کارول با
کردند، دولانی با نام مستعار «آنتیلون» و کارول با نام مستعار «نخستین شهروند». چارلز کارول که در آن زمان مرد چندان شناخته‌شده‌ای نبود، استدلال بیشتر عوام‌فریبانه را در پیش گرفته و مدعی شد که حکومت مریلند از زمان‌های طولانی بدین‌سو در بند چهار خانواده است، اوگل‌ها، تاسکرها، بلاندن‌ها و دولانی‌ها. دولانی نظر مخالف داشت. در نهایت راز هویت این دو مبارز برملا شد و شهرت و انگشت‌نمایی کارول شروع به رشد کرد. نهایتاً دولانی به حملات بسیار شخصی و اندرز گونه بر «نخستین شهروند» متصل شده و کارول به سبک دولت‌مرد-گونه و با
متصل شده و کارول به سبک دولت‌مرد-گونه و با خویشتنداری لازم پاسخ داده و استدلال نمود، زمانی که آنتیل وارد یک چنین «سوءاستفاده زهرآگین، هرزه و کوته‌بینانه می‌شود، بر ما مناسب است تا تصور نماییم کنیم که استدلال‌ها یا ناقص هستند یا اینکه جهالت و ناتوانی نمی‌داند چگونه این استدلال‌ها را ارایه کند». در فرجام، زمانی که جنگ اجتناب‌ناپذیر شد، دولانی دریافت که موضع میانه‌روی‌اش دیگر توجیه‌پذیر نیست و مجبور گردید تا یک جناح را انتخاب کند. دولانی قادر نبود در مقابل تاج و تختی که او وخانواده‌اش از سال‌ها به آن خدمت
تاج و تختی که او وخانواده‌اش از سال‌ها به آن خدمت کرده بودند، شورش کند. وی براین باور بود که تظاهرات به‌جای زور باید راه حل مشکل آمریکا باشد و اینکه آن فرایند حقوقی، منطق و اجرای «محتاطانه» «تفاهمنامه‌ها» در نهایت بریتانیایی‌ها را وادار خواهد کرد تا به تقاضاهای مستعمره‌نشینان تسلیم شوند. زندگی پسا انقلاب و مرگ. یک قسمت قابل ملاحظه دارایی دولانی به‌خاطر اینکه او یک وفادارمانده بود در ۱۷۸۱ میلادی ضبط گردید. وی در ۱۷ مارس ۱۷۹۷ در بالتیمور درگذشت.
چوب تراشته‌های موازی (PSL) شکلی از فرآورده ­های مهندسی شده چوبی است که از اتصال تراشه های چوبی به صورت موازی به یکدیگر و با استفاده از چسب تولید می‌شود. این محصول به عنوان تیر، ستون، قیدهای افقی، تیرچه و سایر کاربردها مورد استفاده قرار می‌گیرد. تراشه ها در چوب تراشه‌‌های موازی اجزای روکش بریده شده می باشد که حداقل ابعاد آنها ۴/۶ میلی‌متر و طول متوسط آنها حداقل ۳۰۰ برابر این ابعاد (حداقل ابعاد) است (حدود ۸/۱ متر). چوب تراشه‌های‌ موازی یکی از اعضای خانواده الوارهای مرکب ساختمانی از محصولات مهندسی شده چوبی
الوارهای مرکب ساختمانی از محصولات مهندسی شده چوبی هستند. مقاومت­های چوب تراشه‌‌های موازی بیشتر از الوار اره شده می باشد زیرا تراشه ها به صورت جهت دار و تحت فشار بالا به یکدیگر چسبانیده شده‌اند. این عمل باعث می‌شود که چوب تراشه‌‌های موازی به یک ماده بسیار متراکم تر و مقاوم تر تبدیل گردد. به علت اینکه گره‌ها و سایر معایب طبیعی چوب که به صورت تصادفی در سراسر محصول پراکنده می شود (و به وسیله چسب تقویت و پر می‌شود)، تغییرات مقاومت از یک قطعه به قطعه دیگر چوب تراشه‌های‌ موازی کمتر از تیرهای چوب ماسیو باشد. چوب
موازی کمتر از تیرهای چوب ماسیو باشد. چوب تراشه‌های‌ موازی مقادیر بالاتری از مقاومت خمشی، کشش موازی الیاف و فشار موازی با الیاف در مقایسه با چوب ماسیو دارند. پارالم (Parallam) نام تجاری محصولی است که توسط MacMillan Bloedel (اکنون Weyerhaeuser) اختراع، توسعه، تجاری سازی و ثبت اختراع شده است. این تنها چوب تراشه‌‌های موازی در سطح جهان می‌باشد که به صورت تجاری تولید و به بازار ارائه می‌گردد. چوب تراشه‌های‌ موازی می‌تواند از هر گونه چوبی تولید گردد. اما دوگلاس‌فر، کاج جنوبی، هملاک غربی و صنوبر زرد به طور معمول