payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تشکیل دادند تا برای حل و فصل جنگ‌های منطقه تلاش کنند. بعدها، رئیس‌جمهور کاستاریکا، اسکار آریاس، موفق شد سایر رهبران آمریکای مرکزی را متقاعد کند که توافقنامه صلح اسکیپولاس را امضا کنند، که در نهایت چارچوبی برای پایان دادن به جنگ‌های داخلی فراهم کرد.
تیگراناکرت آرتساخ (به ارمنی: Արցախի Տիգրանակերտ) یک شهر باستانی ارمنی می‌باشد که قدمت آن به دوره عصر هلنیستی بازمی‌گردد. شهر باستانی تیگراناکرت آرتساخ یکی از آن چهار شهر همنامی است که در قرن اول پیش از میلاد توسط پادشاه تیگران بزرگ ساخته شده‌است. شهر تیگراناکرت در سال ۲۰۰۵ کشف شد. آن بر دامنه کوهی به نام «وانکاسار» در نزدیکی استان مارتاکرت (مَردگِرد) قرار دارد. نام تیگراناکرت به معنی «ساختهٔ تیگران» است و بر اساس همان شکل رایج شماری از جاینام‌های منطقه نظیر دستگرد (ساختهٔ دست) و دارابگرد (بناشده توسط داراب)
(ساختهٔ دست) و دارابگرد (بناشده توسط داراب) ساخته شده‌است. تاریخ. تیگران بزرگ غیر از تیگراناکرت چند شهر دیگر نیز ساخت، که در منابع یونانی و رومی به آن‌ها اشاره شده‌است. بطلمیوس غیر از شهر تیگراناکرت، از جایی به نام تیگرانوآما در ارمنستان و ناحیه تیگرانا در سرزمین ماد نام می‌برد. به نوشته پلینیوس، جای دیگری در آمانوس وجود داشت که تیگران نامیده می‌شد. شهری که در منطقه آرتساخ کشف شد و به تیگراناکرتِ آرتساخ معروف است نیز از ساخته‌های تیگران بزرگ است. اسقف سبئوس می‌نویسد: موسس خورناتسی از این تیگراناکرت نام
می‌نویسد: موسس خورناتسی از این تیگراناکرت نام برده‌است. او در شرح همایشی که به رهبری «یغیا کاتولیکوس» ارمنی، در اوایل سده ۸ میلادی. در بردعه برگزار می‌شد می‌نویسد: سرکیس جلالیانتس که در نیمه‌های سده ۱۹ میلادی. از آن منطقه دیدن کرده می‌گوید: او حدس زده‌است که شاید تیگراناکرت باستانی که اسقف سبئوس و مؤسس خورناتسی از آن یاد کرده‌اند در همان محل جای داشته باشد. تاتارهای محل، زمین‌های واقع در ۶ کیلومتری چشمه شاه بولاق را گاوورقالا (قلعه کافرها) می‌نامیدند، در حالی که چنین قلعه‌ای در آن حدود دیده نمی‌شد. کاوشها.
که چنین قلعه‌ای در آن حدود دیده نمی‌شد. کاوشها. نخستین مرحله حفاری‌های این منطقه در تابستان ۲۰۰۵ میلادی. آغاز شد. در سومین و چهارمین روز کاوش، به باروهای سنگینی به سبک رومیان با تخته سنگ‌هایی تراش خورده برخورد کردند که در تمام قفقاز شرقی نظیر نداشت. پس از چند روز همه دریافتند که با یک شهر بزرگ هلنیستی به روزگار تیگران دوم سر و کار دارند. پس از جمع‌بندی نتایج کاوش‌ها، به یقین معلوم شد شهری که در زیر زمین خفته‌است همان تیگراناکرت است. کاوش‌ها در شش نقطه انجام شد، یکی از کاوش‌ها به کشف بقایای یک برج دایره‌ای
شد، یکی از کاوش‌ها به کشف بقایای یک برج دایره‌ای شکل به شعاع بیش از نه متر انجامید که دیوارهای آن تا پنج ردیف حفظ شده بود. کاوش‌های ارگ مرکزی شهر نشان داد که این نقطه در سده‌های ۱۳–۱۲ میلادی. محله‌ای پرجمعیت بوده‌است. پی باروی جنوبی شهر به طول ۴۵۰ متر نیز به‌طور کامل از زیر خاک بیرون آورده شد. همچنین بقایای یک کلیسای متعلق به اوایل مسیحیت به طول ۲۱ متر کشف شد. کلیسای کشف شده در عمق سه متری زمین جای دارد. این کلیسا در سده ۶–۵ میلادی. فعال بوده‌است. لیکن تکه‌های سفالینی از سده‌های باستان است که بر روی آن
سفالینی از سده‌های باستان است که بر روی آن نوشته‌های ارمنی وجود دارد. در همان سال در کناره رود خاچن در حومه تیگراناکرت مجموعه‌ای از غارها که پرستشگاه بوده و یک آب راه که برای رساندن آب به شهر ساخته شده بوده پیدا شد. در طول چند سال کاوش، آثار باستانی بسیاری یافت شد که بخشی از آن‌ها در موزهٔ مخصوص تیگراناکرت به نمایش گذاشته شده‌است. در بهار ۲۰۰۸ میلادی. در کاوش‌های ارگ (معماری) شهر، بخشی از باروی شمالی شهر به طول ۴۰ متر از زیر خاک بیرون آورده شد. سپس پی باروی شهر که از دامنه تپه وانکاسار به سمت بالا ادامه
شهر که از دامنه تپه وانکاسار به سمت بالا ادامه داشت کشف شد. با ادامه کاوش‌ها در کلیسا بخشی از صحن کلیسا و ورودی‌های شمالی و جنوبی آن و غیره کشف شد. در کاوش‌هایی که در انتهای جنوب و غرب انجام شد آثار باستانی متعلق به سده‌های ۱۴–۱۲ میلادی. از جمله یک بیل کامل، سفالینه‌های معمولی و رنگ آمیزی شده، تکه‌های شیشه، تکه‌های صلیب آهنی متعلق به سده‌های ۱۲–۱۱ میلادی. کشف شد. در داخل استحکامات شهر نمونه‌هایی از سفالینه‌های سده ۱ پس از میلاد و سده ۱ میلاد. مانند تکه‌های خمره روغن، کوزه، بشقاب، و گاه به صورت سالم، پیدا
خمره روغن، کوزه، بشقاب، و گاه به صورت سالم، پیدا شد. در کاوش‌های بعدی در کناره چپ رود خاچن در قلعه‌ای در بالای کوه، بخشی از باروی قلعه به پهنای ۳٫۵ متر و ورودی قلعه و باقی مانده برج یافت شد. اندکی دور از محله مرکزی شهر تکه‌ای از یک صلیب سنگی پیدا شد که از نظر مشخصات فنی و هنری متعلق به سده‌های ۱۳–۱۲ میلادی. است. این نشان می‌دهد که تیگراناکرت حداقل تا زمان حمله مغول، شهری ارمنی‌نشین و مسیحی‌نشین بوده‌است. کاوش‌های تیگراناکرت هنوز ادامه دارد و سال به سال بخش‌های بیشتری از شهر از دل خاک بیرون می‌آید.
جایگزین‌های قهوه، محصولاتی بدون قهوه و معمولاً بدون کافئین هستند. جایگزین‌های قهوه را می‌توان به دلایل پزشکی، اقتصادی و مذهبی یا صرفاً به این دلیل که قهوه به راحتی در دسترس نیست استفاده کرد. نوشیدنی‌های حاوی برخی از دانه‌های برشته‌شده، از جایگزین‌های معمول قهوه هستند. در جنگ جهانی دوم، از بلوط برای تهیهٔ یک نوشیدنی مشابه قهوه استفاده می‌شد. در طول جنگ داخلی آمریکا نیز قهوه در ایالت‌های جنوبی آمریکا کمیاب بود و در این مناطق، از جایگزین‌هایی برای قهوه، استفاده می‌شد. گاهی از جایگزین‌های قهوه در تهیه غذا و
می‌شد. گاهی از جایگزین‌های قهوه در تهیه غذا و نوشیدنی برای کودکان، افرادی که معتقدند قهوه ناسالم است و افرادی که به دلایل مذهبی از کافئین اجتناب می‌کنند استفاده می‌شود. کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان (LDS) به اعضای خود توصیه می‌کند که از نوشیدن قهوه خودداری کنند، زیرا دکترین کلیسا، ممنوعیت «نوشیدنی‌های داغ» را به گونه‌ای تفسیر می‌کند که قهوه را در هر شکلی شامل شود. کلیسای ادونتیست‌های روز هفتم هم کافئین را ماده‌ای ناسالم می‌داند و به اعضای خود توصیه می‌کند که از تمام غذاها و نوشیدنی‌های حاوی کافئین، از
که از تمام غذاها و نوشیدنی‌های حاوی کافئین، از جمله قهوه خودداری کنند. برخی از آداب و رسوم آشپزی آسیایی شامل نوشیدنی‌هایی است که به‌جای دانه‌های قهوهٔ بو داده، از دیگر دانه‌های بو داده از جمله چای جو، چای ذرت، و چای برنج قهوه‌ای تهیه می‌شوند. این موارد، جایگزین قهوه نمی‌شوند، اما حس مشابهی را به عنوان یک نوشیدنی معطر داغ (در صورت تمایل شیرین‌شده) جایگزین می‌کنند. انواع. جایگزین‌های قهوه را می‌توان با برشته‌کاری یا جوشاندن انواع گیاهان و دانه‌های مختلف تهیه کرد. برخی از مواد جایگزین مورد استفاده عبارت‌اند
کرد. برخی از مواد جایگزین مورد استفاده عبارت‌اند از: بادام، بلوط، مارچوبه، جو، مالت، راش، چغندر، هویج، ریشه کاسنی، ذرت، سویا، پنبه‌دانه، ریشه قاصدک، انجیر، دانه‌های گاربانزو بو داده، لوپین بو داده، ملاس، دانه بامیه، نخود، دانه خرمالو، پوست سیب زمینی، چاودار، هسته رازیانه‌بو، سیب‌زمینی شیرین، سبوس گندم و هستهٔ خرما پیشینه. در استان کبک، دانه‌های اقاقیای سیاه، در گذشته و پیش از این‌که آفت ساقه‌خوار، تعداد این درختان را کاهش دهند، به‌عنوان جایگزین قهوه استفاده می‌شد. یک نویسنده آلمانی در سال ۱۷۹۳ به جایگزینی
می‌شد. یک نویسنده آلمانی در سال ۱۷۹۳ به جایگزینی قهوه با نخود برشته‌شده اشاره کرد. نوشیدنی دم‌کرده از ریشه کاسنی برشته‌شده کافئین ندارد، اما تیره است و طعمی شبیه قهوه دارد و پیش از ورود قهوه به اروپا از آن به عنوان یک نوشیدنی دارویی استفاده می‌شد. استفاده از کاسنی به عنوان جایگزین قهوه در اوایل قرن نوزدهم در فرانسه به‌دلیل کمبود قهوه ناشی از محاصره قاره‌ای رایج شد. نوشیدنی کاسنی، در طول جنگ داخلی آمریکا در لوئیزیانا نیز مورد استفاده قرار گرفت و همچنان در نیواورلئان محبوب است. کاسنی مخلوط با قهوه در جنوب
نیواورلئان محبوب است. کاسنی مخلوط با قهوه در جنوب هند نیز رایج است و به قهوه فیلتر هندی معروف است. "Postum" یک جایگزین برای قهوه فوری است که از سبوس گندم برشته‌شده، گندم و ملاس تهیه می‌شود. این نوشیدنی در طول جنگ جهانی دوم، زمانی که قهوه به شدت جیره‌بندی شد، به اوج محبوبیت خود در ایالات متحده رسید. قهوهٔ مصنوعی. در سال ۲۰۲۱، رسانه‌ها گزارش دادند که نخستین محصولات قهوه مصنوعی جهان توسط دو شرکت زیست‌فناوری ساخته شده‌است، که هنوز در انتظار تأییدیه‌های نظارتی برای تجاری‌سازی کوتاه‌مدت هستند. چنین محصولاتی
برای تجاری‌سازی کوتاه‌مدت هستند. چنین محصولاتی می‌توانند از طریق کشاورزی سلولی در بیورآکتورها تولید شوند. این محصولات، ممکن است که اثرات، ترکیب و طعم مشابه قهوه داشته باشند، اما از آب کمتری استفاده کرده، انتشار کربن کمتری ایجاد کرده، نیاز به نیروی کار کمتری داشته و تخریب جنگل‌ها را کاهش دهند. محصولات شیمیایی مشابه قهوه، «جایگزین قهوه» نیستند، بلکه تنها در روش تولیدشان متفاوت هستند؛ بنابراین آن‌ها را می‌توان «قهوهٔ تولیدشده در آزمایشگاه» نامید. پیش از این، در سال ۲۰۱۹ قهوه مولکولی، ساخته شده از مواد گیاهی
در سال ۲۰۱۹ قهوه مولکولی، ساخته شده از مواد گیاهی (ناشناخته) و کافئین، پس از توسعه توسط شرکت آمریکایی Atomo به نمایش گذاشته شد. با این‌حال، مشخص نیست که این ترکیب چقدر شبیه قهوه در سطح مولکولی یا از نظر تأثیرات آن است. این محصول، در سال ۲۰۲۱ به‌طور موقت و کوتاه‌مدت عرضه شد. آماده‌سازی. جایگزین‌های قهوه ممکن است به‌صورت پودری باشند که برای مصرف، در آب داغ حل شوند، یا مشابه قهوه و چای، دم شده یا دانه‌هایی باشند که باید به‌طور کامل جوشانده شوند.
داسی‌گلوکاگون که با نام تجاری Zegalogue فروخته می‌شود، داروییست که برای درمان هیپوگلیسمی شدید در افراد مبتلا به دیابت استفاده می‌شود. شایع‌ترین عوارض جانبی شامل تهوع، استفراغ، سردرد، اسهال و درد محل تزریق است. داسی‌گلوکاگون در مارس ۲۰۲۱ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید شد. این دارو در اوت ۲۰۱۷ به عنوان یک داروی کم‌کاربرد تعیین شد. مصارف پزشکی. داسی‌گلوکاگون برای درمان هیپوگلیسمی شدید در افراد شش ساله و بالاتر مبتلا به دیابت کاربرد دارد. موارد منع مصرف. داسی‌گلوکاگون در افراد مبتلا به فئوکروموسیتوما
گلیکوزید سنا ، که با نام سنوزید یا سنا نیز شناخته می شود، دارویی است که برای درمان یبوست و همچنین تخلیه روده بزرگ قبل از جراحی استفاده می شود. دارو به شکل خوراکی یا از طریق راست‌روده مصرف می شود. شروع اثر آن معمولاً در حدود ۳۰ دقیقه پس از مصرف از طریق راست روده و ۱۲ ساعت پس از مصرف خوراکی قابل مشاهده است. این ملین، از روغن بیزاکودیل یا روغن کرچک ضعیف‌تر است. عوارض جانبی رایج گلیکوزید سنا شامل گرفتگی شکمی است. برای استفاده طولانی مدت توصیه نمی شود، زیرا ممکن است منجر به عملکرد ضعیف روده یا مشکلات الکترولیتی
است منجر به عملکرد ضعیف روده یا مشکلات الکترولیتی شود. در حالی که هیچ آسیبی در اثر استفاده در دوران شیردهی مشاهده نشده است، با این حال استفاده از آن معمولاً توصیه نمی شود. معمولاً در کودکان توصیه نمی شود. سنا ممکن است ادرار را به رنگ مایل به قرمز تغییر دهد. مشتقات سنا نوعی ملین محرک و از نوع آنتراکینون هستند. در حالی که مکانیسم اثر آن کاملاً مشخص نیست، تصور می‌شود که سنا با افزایش ترشح مایع در داخل روده بزرگ و انقباض آن عمل می‌کند. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به
ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. این دارو به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است. سنوزیدها از گروه گیاهان "سنا" می آیند. به شکل گیاهی، حداقل از سال ۷۰۰ پس از میلاد مورد استفاده قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۹، با کمتر از یک میلیون نسخه، سیصد و چهل و چهارمین داروی رایج در ایالات متحده بود. این دارو با نام های تجاری متعددی از جمله Ex-Lax و Senokot فروخته می شود. مصارف پزشکی. سنا برای یبوست اپیزودیک و مزمن استفاده می‌شود، اگرچه شواهد با کیفیت بالا برای حمایت از استفاده از آن برای این اهداف وجود ندارد. همچنین
استفاده از آن برای این اهداف وجود ندارد. همچنین ممکن است برای کمک به تخلیه روده قبل از جراحی یا معاینات تهاجمی راست روده یا کولون استفاده شود. مدیریت مصرف. این دارو باید به صورت یک بار در روز قبل از خواب مصرف شود. محصولات خوراکی سنا معمولاً در ۶ تا ۱۲ ساعت حرکت روده را ایجاد می کنند. شروع اثر شیاف رکتال می تواند در عرض چند دقیقه تا دو ساعت طول بکشد. موارد منع مصرف. طبق نظر کمیسیون E، سنا در موارد انسداد روده، التهاب حاد روده (به عنوان مثال، بیماری کرون)، کولیت اولسراتیو، آپاندیسیت، و درد شکمی با منشأ
کولیت اولسراتیو، آپاندیسیت، و درد شکمی با منشأ نامشخص منع مصرف دارد. سنا در افراد مبتلا به آلرژی ثبت شده به آنتراکینون‌ها، منع مصرف دارد. چنین آلرژی‌هایی نادر هستند و معمولاً به واکنش‌های پوستی شامل قرمزی و خارش محدود می شوند. عوارض جانبی. عوارض جانبی معمولاً محدود به واکنش‌های گوارشی است و شامل درد یا گرفتگی شکم، اسهال، تهوع و استفراغ می‌شود. استفاده منظم از محصولات سنا می تواند منجر به ایجاد رنگدانه قهوه ای مشخصی در دیواره داخلی کولون شود که در کولونوسکوپی قابل مشاهده است. این رنگدانه غیر طبیعی به عنوان
قابل مشاهده است. این رنگدانه غیر طبیعی به عنوان ملانوسیس کولی شناخته می شود. تداخل دارویی. گلیکوزیدهای سنا می توانند با کاهش سطح پتاسیم سرم، سمیت دیگوکسین را در بیمارانی که دیگوکسین مصرف می کنند افزایش دهند و در نتیجه اثرات دیگوکسین را تشدید کنند. مکانیسم عمل. محصولات حاصل از تجزیه سنا مستقیماً به عنوان محرک بر روی دیواره روده بزرگ عمل می کنند و باعث ترشح مایع و تحرک کولون می شوند. فارماکولوژی. این دسته ترکیبات مشتقات آنتراکینون و گلیکوزیدهای دیمری هستند. فرمولاسیون. سنا یک داروی بدون نسخه است که در
فرمولاسیون. سنا یک داروی بدون نسخه است که در فرمول‌های مختلف از جمله به شکل خوراکی (مایع، قرص، گرانول) و شیاف‌های رکتال موجود است. محصولات سنا توسط چندین سازنده داروی ژنریک تولید و با نام های تجاری مختلف به فروش می رسد. نام‌های تجاری. نام‌های تجاری مهم این دارو عبارتند از: Ex-Lax, Geri-kot, Perdiem Overnight Relief, Senexon, Pursennid, Senna Smooth, Senna-Gen, Senna-GRX, Senna-Lax, Senna-Tabs, Senna-Time, SennaCon, Senno, Senokot.
وفاداری ( ) یک فیلم روسی درام اروتیک محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی نیگینا سیفولایوا است. طرح. فیلم Fidelity 2019 که با عنوان Vernost نیز شناخته می‌شود، داستان زندگی لِنا، یک پزشک متخصص زنان در سن پترزبورگ را روایت می‌کند که از بی‌توجهی همسرش به او رنج می‌برد. لِنا که احساس می‌کند عشق و شور زندگی‌اش از بین رفته، وارد روابط نامتعارفی می‌شود تا کمبودهای عاطفی خود را جبران کند. این تصمیمات، او را در مسیری پر از پیچیدگی‌ها و چالش‌های اخلاقی قرار می‌دهد، و زندگی او به شکلی غیرقابل پیش‌بینی تغییر می‌کند. فیلم به
او به شکلی غیرقابل پیش‌بینی تغییر می‌کند. فیلم به موضوعاتی چون وفاداری، خیانت و بحران‌های هویتی می‌پردازد. تم‌های اصلی فیلم. Vernost 2019 به بررسی عمیق تم‌های خیانت، وفاداری، احساسات سرکوب‌شده و جستجوی هویت می‌پردازد. این فیلم، جدال درونی شخصیت‌ها را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چگونه تصمیمات احساسی و ناگهانی می‌توانند زندگی افراد را به مسیری غیرقابل بازگشت هدایت کنند. یکی از نکات جالب فیلم این است که خیانت به عنوان یک واکنش به احساسات ناگفته و نیازهای سرکوب‌ شده معرفی می‌شود. لنا در حالی که به دنبال
سرکوب‌ شده معرفی می‌شود. لنا در حالی که به دنبال توجه و محبت همسرش است، با ورود به روابطی غیرقانونی، خود را در یک بحران عاطفی عمیق‌تر گرفتار می‌کند. فیلم سوالاتی در مورد معنای واقعی وفاداری در زندگی زناشویی مطرح می‌کند و چالش‌هایی که شخصیت‌ها با آن‌ها مواجه هستند را به‌طور شفاف نشان می‌دهد.
دیوید گوردون (David Gordon) (متولد ۷ آوریل ۱۹۴۸)، فیلسوف لیبرترین و مورخ روشنفکری اهل ایالات متحده است که تحت تأثیر نظریات اقتصادی راتباردی قرار دارد. پیتر جی. بوتکه در ژورنال «مقالات منطقِ» بنیاد منطق (Reason Foundation) خود، مقاله شماره ۱۹، خزان ۱۹۹۴ میلادی، گوردون را به عنوان «یک فیلسوف و مورخ روشنفکری که شدیداً متأثر از نظریات اقتصادی راتباردی است» توصیف می‌کند. او عضو ارشد مؤسسه لودویگ فون میزس و ویراستار "میزس ریویو" است. اوایل زندگی و تحصیلات. گوردون مدرک‌های تحصیلی خود را از دانشگاه کالیفرنیا،
مدرک‌های تحصیلی خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس به‌دست‌آورد، از جمله مدرک دکترای تخصصی در رشته تاریخ روشنفکری. او به متخصص نظریات موری راتبارد مبدل شد. حرفه. در ۱۹۸۵ میلادی، گوردون همراه با استاد والتر بلاک روی یک مقاله مروری حقوقی تحت عنوان «اخاذی و اِعمال حقوق آزادی بیان» کار کردند، مقالهٔ که تناقض‌ها و پارادکس‌ها در قوانین ضد باج‌گیری و شرایطی که این چنین قوانین پذیرفتنی هستند، را مورد بررسی قرار می‌دهد. او با نشریه‌های علمی چون آنالیسیز، انترنشنل فیلاسوفیکل کوارترلی، ژورنال آف لیبرترین ستدیز،
فیلاسوفیکل کوارترلی، ژورنال آف لیبرترین ستدیز، کوارترلی ژورنال آف آسترین ایکنامیکس، سوشیال فیلاسوفی اند سیاست و ایکان ژورنال واچ همکاری داشته‌است. او همچنین مقالاتی در اورنج کانتی رجیستر، "دی امریکن کانسروتیو" و "فریمان" منتشر کرده‌است. کتاب ۱۹۹۱ گرودون تحت عنوان «"زنده کردن مارکس: مارکسیست‌های تحلیلی در مورد آزادی، استثمار و عدالت"»، توسط اندیشمند مؤسسه میزس، یوری مالسیو به عنوان «باطل سازی تلاش‌های نئو-مارکسیستی برای نجات این نظام از خود آن» توصیف گردید. این کتاب که به استدلال‌های فیلسوفان سیاسی مارکسیست
کتاب که به استدلال‌های فیلسوفان سیاسی مارکسیست مانند جرالد آلن کوهن، جون ایلستر و جان رومر پاسخ می‌دهد، تمامی اشکال مارکسیسم را به لحاظ نظری غیرقابل اجراء می‌داند. «مرور علوم سیاسی آمریکا» (American Political Science Review) اظهار داشت که استدلال گوردون «تا حدی خام» بود: کاپیتالیسم نمی‌تواند استثمارگرانه باشد و کاپیتالیسم مبتنی بر لِسه‌فِر می‌تواند باعث یک جهان عادلانه شود. بنابرین، گوردون نتیجه‌گیری می‌کند که مارکسیسم «کاملاً ناکام» است. ژورنال جامعه‌شناسی معاصر (Contemporary Sociology) بیان داشت که
معاصر (Contemporary Sociology) بیان داشت که گوردون موفق نشد تا نشان دهد که مارکسیست‌های تحلیلی «یک سلاح مهیب در دستان ضد-مارکسیست‌ها» همانند خود وی، بودند. گفته می‌شد که گوردون لیاقت اندکی در استدلال‌های ضد-مارکسیستی از خود نشان داده و «اشتباهات به‌آسانی قابل خودداری» را مرتکب می‌شد. «مرور متافیزیک» (Review of Metaphysics) این کتاب را بیشتر مثبت ارزیابی نموده و تشریح می‌نماید که چگونه گوردون به این هدف واضح خود که همانا تشریح این بود که کوهن، ایلستر و رومر چگونه در «احیای مجدد نظریات اقتصادی مارکس» ناکام
چگونه در «احیای مجدد نظریات اقتصادی مارکس» ناکام بودند، به‌طور موفقیت‌آمیز دست یافته‌است. این نقدنامه همچنین اظهار داشت که این کتاب همچنین یک هدف ثانوی نهفته داشت و این هدف توجیه گوردون از موضع لیبترین خود وی بود و این قسمت از کتاب «به مراتب مهیج‌ترین» بخش آن بود. دانشمند علوم سیاسی آکسفورد دیوید لیوپولد در این مورد آزمایش دستی گوردون که آیا یک نویسنده می‌تواند به عنوان یک مارکسیست تحلیلی که بخشی از یک درک «گمراه کننده و تاسف‌بار» مشهور در مورد این مکتب است، صنف بندی گردد یا خیر اظهار نظر نمود و گفته‌است
صنف بندی گردد یا خیر اظهار نظر نمود و گفته‌است گوردون با نوشتن یک موضوع طرفدارانه در مورد دیالکتیک، به این معنی است که این نویسنده باید «از فهرست خط زده شود». کتاب سرچشمه‌های فلسفی اقتصاد اتریشی (۱۹۹۲) گوردون که منشأ فلسفی نظریات اقتصادی کارل منگر را به بررسی می‌گیرد، از سوی موری راتبارد بسیار تحسین شد. باری اسمیت نقدی در مورد این کتاب در ژورنال رویو آف آسترین ایکنامیکس نوشته و از این کتاب برای تقسیم بسیار-ساده فیلسوفان به دو حوزه – آلمانی (هگلی، ارگانیسیست و ضدعلم) و اتریشی (ارسطویی، فردگرا و طرفدارِ علم)
و ضدعلم) و اتریشی (ارسطویی، فردگرا و طرفدارِ علم) – با این وجود که فیلسوفان تعاملات بسیار پیچیده‌ای میان هم داشتند، انتقاد نموده‌است. به عنوان مثال فرانتس برنتانو نمونه تفکر اتریشی است، هرچند او در آلمان متولد شده و قویاً تحت تأثیر فیلسوف آلمانی فریدریش ادولف ترندلنبورگ قرار داشت. گوردون بعدها مقالهٔ تحت عنوان «تجدید نظرهای در مورد سرچشمه‌های فلسفی اقتصاد اتریشی» نوشت تا برخی موارد اضافی و تصحیح‌های را برای کتابش فراهم نماید. گوردون مجموعه از رساله‌های تجزیه طلبی، دولت و آزادی (۲۰۰۲ میلادی) را ویراستاری
طلبی، دولت و آزادی (۲۰۰۲ میلادی) را ویراستاری نمود، یازده رساله که پیشنهاد می‌نمود، به تجزیه‌طلبی باید جداً دقت شود. این رساله‌ها تاریخ ایالات متحده را بررسی می‌کند، به مسائل نظری می‌پردازد و نظریه را بر دنیای مدرن اِعمال می‌کند. در ۲۰۱۱ میلادی، گوردون مطالعه‌ای را همراه با پیر نیلسون در مورد کتاب‌های به‌نشر رسیده توسط انتشارات دانشگاه هاروارد انجام داد. آن‌ها نتایج تحلیل‌های خود را با عنوان «مشخصات ایدئولوژیکی انتشارات دانشگاه هاروارد: دسته‌بندی ۴۹۴ کتاب چاپ شده از ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ میلادی» در ایکان ژورنال
چاپ شده از ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ میلادی» در ایکان ژورنال واچ، چاپ نمودند. آن‌ها تحلیل خود را در یک صفحه اکسیل ارایه کرده و کتاب‌ها را بر مبنای معیار نامعلوم (unknown) دسته‌بندی نمودند، نتیجه‌گیری آن‌ها این بود که مسئله این نیست که انتشارات دانشگاه هاروارد «ایدئولوژیک است، بلکه ایدئولوژی آن به‌طور غالب چپ‌گرا است». نویسندگان این مطالعه تصدیق نمودند که آن‌ها تمامی کتاب‌های را که دسته‌بندی نمودند، شخصاً نخواندند. یکی از منتقدان اظهار داشت که نویسندهٔ کتاب خود را «چپ‌گرا» نمی‌پنداشت و همچنین دلیل این‌که سایر کتاب‌ها
نمی‌پنداشت و همچنین دلیل این‌که سایر کتاب‌ها چپ‌گرا دسته‌بندی شدند واضح نبود. ارزیابی‌ها. موری راتبارد، گوردون را به عنوان یک دوست و «آقای دانشور» توصیف کرد. لویگی مارکو باسانی و کارلو لوتیری در مجموعه رساله‌های شایعه دفاع ملی از هانس هرمان هپه، گوردون را «منتقد نیمه رسمی اجتماع لیبرترین» توصیف نمودند. روزنامه‌نگار بریان دوهرتی در پیش‌گفتار خود برای کتاب شدیداً محرم (۲۰۱۰) اثر راتبارد، می‌نویسد که گوردون «تنها فردی حاضر است که به اندازه راتبارد در مورد پس‌زمینه تاریخی، فلسفی و اقتصادی لیبرترینیسم می‌داند».
تاریخی، فلسفی و اقتصادی لیبرترینیسم می‌داند». اورنج کانتی رجستر در یکی از سرمقاله‌های خود، گوردون را به عنوان یک «همه‌چیزدان» توصیف می‌کند.
افاویرنز (EFV)، که با نام تجاری Sustiva و دیگر نام‌ها فروخته می‌شود، یک داروی ضد رتروویروس است که برای درمان و پیشگیری از ایدز استفاده می‌شود. به‌طور کلی برای استفاده با سایر داروهای ضد رتروویروس توصیه می‌شود. ممکن است برای پیشگیری پس از آسیب ناشی از نیدل‌استیک یا سایر اشکال قرارگیری در معرض ویروس استفاده شود. این دارو هم به تنهایی و هم به صورت ترکیبی به عنوان افاویرنز/ متریسیتابین/تنوفوویر فروخته می‌شود. شکل تجویز آن به شکل خوراکی است. عوارض جانبی رایج عبارتند از: بثورات پوستی، حالت تهوع، سردرد، احساس
عبارتند از: بثورات پوستی، حالت تهوع، سردرد، احساس خستگی و مشکل در خواب. برخی از بثورات ممکن است شدید باشند مانند سندرم استیونز-جانسون. سایر عوارض جانبی جدی عبارتند از افسردگی، افکار خودکشی، مشکلات کبدی و تشنج. استفاده از آن در دوران بارداری ایمن نیست. این دارو یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTI) است و با مسدود کردن عملکرد ترانس کریپتاز معکوس عمل می‌کند. افاویرنز برای استفاده پزشکی در ایالات متحده در سال ۱۹۹۸، و در اتحادیه اروپا در سال ۱۹۹۹ تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری
۱۹۹۹ تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. از سال ۲۰۱۶، به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است.
مگلوار آمبرواز (؛ در ژاکمل، سنت دومینیک – در پورتو پرنس) سیاستمدار و قهرمان استقلال هائیتی بود. او فعالیت نظامی‌اش را در ارتش استعمار آغاز کرد. زندگی. در طول جنگ چاقو بین توسان لوورتیور در شمال علیه رهبر ملاتوها آندره ریگو در جنوب (۱۷۹۹–۱۸۰۱)، مگلوار جان صدها خانواده را در ژاکمل نجات داد. در نتیجه مردم آن شهر در آن زمان او را قهرمان می‌دانستند. در سال ۱۸۰۲، ژان ژاک دسالین او را به عنوان فرمانده ژاکمل منصوب کرد. با این حال، نیروهای فرانسوی، مانند بسیاری از شهرهای دیگر در آن زمان، آن شهر را نیز تصرف کردند. در
دیگر در آن زمان، آن شهر را نیز تصرف کردند. در سال ۱۸۰۳، مگلوآمبروز ژاکمل را محاصره کرد. این محاصره در ۱۷ اکتبر ۱۸۰۳ به پایان رسید، و این زمانی بود که نیروهای فرانسوی تسلیم شدند و سربازان مگلوار به آنها اجازه دادند که سوار یک کشتی جنگی بریتانیایی شوند. در سال ۱۸۰۴، مگلوار آمبروز یکی از ژنرال‌هایی بود که بیانیه استقلال را امضا کرد. در فوریه ۱۸۰۶، به دستور دسالین، مگلوار، فرانسیسکو د میراندا (یک رهبر آمریکای جنوبی که برای آزادسازی آمریکای لاتین از زیر سلطه اسپانیا می‌جنگید) را حمایت کرد و مهمات و افراد به او
می‌جنگید) را حمایت کرد و مهمات و افراد به او برای مبارزه با اسپانیایی‌ها داد. ماه بعد، در ۱۲ مارس ۱۸۰۶، پرچم ونزوئلا در بندر ژاکمل به وجود آمد و ظاهر شد. این روز در ونزوئلا به عنوان روز پرچم جشن گرفته می‌شود. نکته قابل توجه آنکه پرچم ونزوئلا رنگهای قرمز و آبی دارد که نماد دوستی آنها با هائیتی است. در سال ۱۸۰۷، مگلوآر آمبرواز رئیس مجلس سنا شد و نیروهایش حتی او را کاندید ریاست‌جمهوری کشور کردند. اما او این پیشنهاد را نپذیرفت. او توسط ژنرال بونه به دستور الکساندر پیتون دستگیر شد. او در ۷ دسامبر ۱۸۰۷ در زندان
پیتون دستگیر شد. او در ۷ دسامبر ۱۸۰۷ در زندان درگذشت. برخی منابع می‌گویند که او خودکشی کرده‌است درحالی‌که برخی نیز می‌گویند پتیون او را در زندان کشته‌است. در واقع، پس از مرگ او، پتیون رئیس جدید مجلس سنا شد و بعداً رئیس‌جمهور کشور شد.
جنیس کاریل «جن» ابرلی (Janice Caryl "Jan" Eberly) (متولد حدود ۱۹۶۴ میلادی)، اقتصاددان آمریکایی است. او از ۲۰۰۲ میلادی، استاد برجسته جیمز آر. و هلن دی. راسل مالیه در مدرسه مدیریت کلاگ در دانشگاه نورث‌وسترن است. او از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ میلادی به عنوان دستیار مشاور خزانه برای سیاست اقتصادی و اقتصاددان اصلی وزارت خزانه داری ایالات متحده آمریکا خدمت کرده است. او لقب همکار فرهنگستان هنر و علوم آمریکا را در ۲۰۱۳ میلادی کسب نمود. تحقیقات او بر روی حوزه‌های مشترک بین اقتصاد کلان و مالیه تمرکز دارد. اوان زندگی و تحصیلات.
کلان و مالیه تمرکز دارد. اوان زندگی و تحصیلات. ابرلی در مزرعه مرکبات و آووکادوی فالبروک، کالیفرنیا بزرگ شد. پدر او کهنه سرباز نیروی دریایی و خلبان یونایتد ایرلاینز بود. او در دبیرستان متحد فالبروک شرکت کرد و در بخش «کشاورزان آینده آمریکا» (FFA) آن مدرسه فعال بود. بعد از فارغ‌التحصیلی در ۱۹۸۱ میلادی به عنوان دانشجوی ممتاز، به عنوان اولین رئیس مؤنث ایالت کالیفرنیا در FFA خدمت نمود. در ۱۹۸۲ میلادی اولین رئیس ملی زن در FFA شد. ابرلی برای دوره لیسانس در ۱۹۸۳ میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، دیویس شد. طی سال
میلادی وارد دانشگاه کالیفرنیا، دیویس شد. طی سال تحصیلی ۱۹۸۵–۱۹۸۶ میلادی، زمانی که جونیور بود، دانشجوی عضو شورای دانشگاه کالیفرنیا بود که پیکرهٔ حاکمیتی نظام دانشگاهی کالیفرنیا است. وی در این ظرفیت، ضد تداوم مدیریت دانشگاه بر روی دوتا از آزمایشگاه‌های ملی مرتبط با تحقیقات هسته‌ای رأی داد: آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور و آزمایشگاه ملی لس آلاموس. استنلی شینباوم تنها عضو از ۱۲ نفری بود که رأیی هم‌جهت با ابرلی داشت. دانشگاه کالیفرنیا، هدایت مستقیم مدیریتی خود را بر این آزمایشگاه‌ها به ترتیب طی سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۶
این آزمایشگاه‌ها به ترتیب طی سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۶ میلادی متوقف نمود. او در ژوئن ۱۹۸۶ میلادی با درجه BS در اقتصاد کشاورزی فارغ‌التحصیل شده و عنوان ممتازی را کسب نمود. پس از علاقه‌مندی به اقتصاد کلان طی سال‌های دوره کارشناسی‌اش، به مطالعات دوره عالی اقتصاد در مؤسسه فناوری ماساچوست ادامه داد. الیور بلانچارد در آنجا استاد راهنمای او بود. او همکار تحقیقات عالیه در بنیاد ملی علوم طی سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ میلادی و همکار اسلوان طی سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱ میلادی بود. ابرلی طی دوران خود در مدرسه عالیه، یک سال را به عنوان