payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افغانستان را منتشر کرد، که به نام گزارش بریتون شناخته می‌شود؛ جزئیات رفتار نادرست سربازان استرالیایی در افغانستان، عمدتاً اس‌ای‌اس () در نوامبر ۲۰۲۰ فاش شد. شواهدی از ۳۹ قتل فراقضایی توسط نیروهای استرالیایی، از جمله قتل غیرجنگجویان و اعدام زندانیان، که منجر به انحلال یک اسکادران اس‌ای‌اس و تحقیقات پلیس شد، یافت شد. تحقیقات دیگری در مورد قتل‌های غیرقانونی بیشتر در میان گزارش‌های مربوط به یک حادثه ادعایی در مورد کشتن یک زندانی مقید توسط نیروهای استرالیایی نیز ادامه داشت. با این حال، فرمانده دسته واحدی که
نیز ادامه داشت. با این حال، فرمانده دسته واحدی که گفته می‌شود مسئول آن بود، این ادعاها را رد کرد. استفاده از فسفر سفید. فسفر سفید توسط سازمان‌های حقوق بشری به عنوان ظالمانه و غیرانسانی محکوم شده‌است زیرا باعث سوختگی شدید می‌شود. سوختگی فسفر سفید در اجساد غیرنظامیان مجروح در درگیری در نزدیکی بگرام تأیید شد. ایالات متحده حداقل ۴۴ مورد را ادعا می‌کند که در آن ستیزه‌جویان از فسفر سفید در سلاح‌ها یا حملات استفاده کرده‌اند. در ماه می ۲۰۰۹، ایالات متحده تأیید کرد که نیروهای نظامی غربی در افغانستان از فسفر سفید
که نیروهای نظامی غربی در افغانستان از فسفر سفید برای روشن کردن اهداف یا به عنوان یک آتش زا برای نابود کردن سنگرها و تجهیزات دشمن استفاده می‌کنند. هنگامی که مهمات دود معمولی در دسترس نبود، نیروهای ایالات متحده از فسفر سفید برای بررسی عقب‌نشینی در نبرد گنجگل استفاده کردند. تحقیقات قانونی. دادگاه جنایی بین‌المللی. تحقیقات دیوان کیفری بین‌المللی در افغانستان پس از جمع‌آوری اطلاعات از قربانیان در طول سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸، درخواست سال ۲۰۱۹ برای آغاز تحقیقات، رد درخواست، و لغو رد درخواست، در سال ۲۰۲۰ ادامه یافت.
و لغو رد درخواست، در سال ۲۰۲۰ ادامه یافت. این تحقیقات شامل پیگری جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت که از ۱ مه ۲۰۰۳، در چارچوب جنگ در افغانستان، توسط طالبان و گروه‌های مسلح وابسته به آن، جنایات جنگی توسط نیروهای امنیت ملی افغانستان، و جنایات جنگی مرتکب شده در افغانستان، لهستان، رومانی و لیتوانی توسط نیروهای مسلح ایالات متحده و آژانس اطلاعات مرکزی بود. کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان. کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان پس از تحقیق در مورد تصرف سپین‌بولدک توسط طالبان در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۱ از طریق «منابع محلی معتبر» و
در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۱ از طریق «منابع محلی معتبر» و مصاحبه با شاهدان و خانواده‌های قربانیان، گزارش کوتاهی را منتشر کرد. کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان دریافت که نیروهای طالبان ۴۰ غیرنظامی را کشتند و اموال خصوصی را غارت کردند، امری که خلاف قوانین بین‌المللی بشردوستانه است.
سهیل الحسن (؛ زادهٔ ) که با لقب «ببر» شناخته می‌شود، سرلشکر نظامی اهل سوریه است که سابقا به‌عنوان فرمانده لشکر ۲۵ نیروهای ویژه سوریه فعالیت می‌کرد که با نام نیروهای ویژه «ببر» نیاز شناخته می‌شدند. او در سال ۱۹۹۱ از آکادمی نیروی هوایی عربی سوریه فارغ‌التحصیل شد و در یگان‌های مختلف نیروی هوایی و پدافند هوایی سوریه خدمت کرد و دوره‌های آموزشی متعددی را گذراند. پس از خدمت در نیروی هوایی و پدافند هوایی، به اداره اطلاعات نیروی هوایی پیوست و مسئول آموزش نیروهای بخش عملیات ویژه شد. در طول جنگ داخلی سوریه، سهیل الحسن
ویژه شد. در طول جنگ داخلی سوریه، سهیل الحسن فرماندهی نیروهای خود را در چندین درگیری بزرگ از جمله عملیات «ستاره سهیل» و نبرد میدان گازی «الشاعر» بر عهده داشت. او بخشی از نسل جدید فرماندهان میدانی ارتش سوریه است که در طول جنگ داخلی ظهور کردند. روزنامه فرانسوی لوموند ادعا کرد که او ممکن است رقیب اسد برای ریاست جمهوری سوریه باشد. تحلیلگران گفته‌اند که الحسن ترجیح می‌دهد روسیه (به جای ایران) متحد اصلی دولت سوریه در طول جنگ داخلی و بازسازی پس از جنگ باشد. این موضع او در تضاد با ماهر اسد برادر رئیس‌جمهور سوریه
او در تضاد با ماهر اسد برادر رئیس‌جمهور سوریه بشار اسد و رئیس گارد جمهوری‌خواه و لشکر چهارم زرهی است که گفته می‌شود طرفدار ایران است. زندگی‌نامه الحسن به علویان تعلق دارد. الحسن از ترفیع به درجه سرتیپی خودداری کرد تا بتواند به‌طور مستقیم فرماندهی نیروهای خود را در میدان نبرد ادامه دهد. تاکتیک‌های جنگی او به عنوان «سیاست زمین سوخته» توصیف شده است که با حمله به مواضع مخالفان با بمباران خانه‌ها دنبال می‌شود. در حالی که نیروهای ببر تحت فرماندهی الحسن زمانی که برای مقابله با حملات مخالفان در سال ۲۰۱۵ به ادلب
برای مقابله با حملات مخالفان در سال ۲۰۱۵ به ادلب اعزام شدند نتوانستند خطوط نیروهای مخالف را بشکنند.
شورای ملی مسلمانان کانادا (NCCM) یک سازمان حقوقی و مدنی و گروه ذی‌نفوذ مسلمانان در کانادا است. NCCM قبلاً به عنوان شورای کانادایی روابط آمریکایی-اسلامی (CAIR-CAN) شناخته می‌شد. NCCM در امور حقوق بشر و آزادی‌های مدنی، روابط رسانه ای و حمایت عمومی فعال است. NCCM در مورد مسائل جاری اظهار نظر می‌کند، خدمات ضد تبعیض ارائه می‌دهد، نشریات متعددی تولید می‌کند و مقالات مکرری را به روزنامه‌های کانادایی ارائه می‌دهد. شورای ملی مسلمانان کانادا در سال ۲۰۱۴، از نخست‌وزیر سابق کانادا، استفان هارپر و سخنگوی وی جیسون
سابق کانادا، استفان هارپر و سخنگوی وی جیسون مک‌دونالد به اتهام افترا با عنوان «ارتباطات مستند» این سازمان با گروه تروریستی حماس، در کانادا شکایت کرد. در فوریه ۲۰۱۵، جیسون مک‌دونالد تحت سوگند در پرونده افترا مورد بازجویی قرار گرفت و استفن هارپر ادعا کرد که امتیاز پارلمانی برای اجتناب از شهادت دارد. در همان ماه، مک‌دونالد از سمت مدیر ارتباطات نخست‌وزیری استعفا داد. در مارس ۲۰۱۷، جیسون مک‌دونالد در یک حل اختلاف علنی دعوای افترا، اعتراف کرد که اظهاراتش در مورد NCCM نادرست است. دولت کانادا نیز بیانیه‌ای صادر
NCCM نادرست است. دولت کانادا نیز بیانیه‌ای صادر کرد که «پیشنهاد مک‌دونالد را مبنی بر اینکه شورا دارای روابط تروریستی است رد کرد». بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۱، ۵۷۹۶۴۰ مسلمان در کانادا زندگی می‌کردند که کمی کمتر از ۲ درصد از جمعیت این کشور است. در سال ۲۰۰۶، جمعیت مسلمانان کانادا ۷۸۳۷۰۰ یا حدود ۲٫۵ درصد تخمین زده‌شد.
خدیجه کشاورز (زاده ۱۲۸۳ - درگذشته ؟) وکیل ایرانی بود. وی اولین زن ایرانی بود که توانسته‌بود پروانه وکالت خود را دریافت کند. او فعالیت‌های سیاسی نیز می‌کرد و عضو کمیته مرکزی حزب توده ایران بود. تحصیلات. خدیجه کشاورز، دکترای حقوق خود را از دانشکده تولوز دریافت کرده‌بود؛ همچنین پایان‌نامه وی «کار زنان و کودکان در امور کارگری در ایران» نام داشته‌است. حرفه و وکالت. وی پروانه وکالت خود را در تاریخ ۲۱ فروردین ۱۳۱۶ دریافت کرد. خدیجه کشاورز همچنین به‌کار روزنامه‌نگاری می‌پرداخته و عضو کمیت مرکزی حزب توده ایران
می‌پرداخته و عضو کمیت مرکزی حزب توده ایران بوده‌است.
کارلوس توماس سوریگس (به انگلیسی: Carlos Tomas Sourigues) یک شهرک در ناحیه برازاتگی، در استان بوئنوس آیرس، آرژانتین است. کارلوس توماس سوریگز. کارلوس توماس سوریگز بین سالهای ۱۸۳۵ و ۱۸۴۰ پس از کودتای ناپلئون سوم بناپارت از زادگاهش فرانسه وارد بوئنوس آیرس شد. پس از ورودش به بوئنوس آیرس، او از خوان مانوئل دو روزاس، که دولت بوئنوس آیرس را به دست گرفته بود مجوز معلمی گرفت. سوریگز در فاصله ۱۸۴۳ و ۱۸۴۵ در دانشکده فدرال Colegio Republicano تدریس می‌کرد. در سال ۱۸۴۶ او به مؤسسه Father Majesté رفت و در آنجا به تدریس
او به مؤسسه Father Majesté رفت و در آنجا به تدریس تاریخ پرداخت.
سامسات (به , ،‌سامساد) یا همان سام‌شاد باستانی، شهر و ناحیه‌ای کوچک در استان آدیامان ترکیه است که در بالای رود فرات واقع شده است. سامسات از شهرهای کردنشین در ترکیه است. نام سام‌شاد به معنی «مایه شادی سام» است که به سام یکم اشاره دارد. خلیل فرات از حزب عدالت و توسعه در انتخاب محلی مارس ۲۰۱۹ شهردار این شهر شد. قائم‌مقام کنونی آن خالد ییلدیز است. سام‌شاد (سامسات کنونی) پایتخت باستانی پادشاهی کوماژن بود. مکان فعلی سامسات نسبتاً جدید است، این شهر زمانی که شهر قدیمی سام‌شاد در جریان ساخت سد آتاتورک زیر آب رفت، در
سام‌شاد در جریان ساخت سد آتاتورک زیر آب رفت، در سال ۱۹۸۹ بازسازی شد. تا سال ۲۰۱۸، روند بازسازی هنوز به‌طور کامل تکمیل نشده بود. یک تل باستانی در این نزدیکی که به دوران پارینه‌سنگی بازمی‌گردد تا به امروز باقی مانده‌است. در سال ۲۰۱۶، این شهر ۳۷۸۹ نفر جمعیت داشت که از ۴۷۲۰ نفر در سال ۲۰۰۸ و حداکثر ۶۹۱۷ نفر در سال ۲۰۰۰ کمتر بود. تاریخ. دوران باستان. شهر سام‌شاد کمی پیش از ۲۴۵ سال قبل از میلاد توسط سام یکم، شاه اروندی سوفن در محل شهر کوموه که مربوط به دوران هیتی نو بود بنیاد شد. او ممکن است این شهر را به منظور
نو بود بنیاد شد. او ممکن است این شهر را به منظور تثبیت ادعای خود بر این منطقه ساخته باشد؛ رویه‌ای رایج در میان دودمان‌های‌های ایرانی و یونانی‌تبار ، مانند پادشاهی کاپادوکیه، پادشاهی پونتوس، اشکانیان و ارمنیان. معماری این شهر مشتقی از معماری ایرانی هخامنشی بود، همانند دیگر بناهای اروندی در ارمنستان بزرگ. نامگذاری شهر به صورت سام‌شاد (فارسی میانه "*Sāmašād"؛ پارسی باستان "*Sāmašiyāti-") به معنی «شادی» سام. یک رویه اروندی و بعدها ارتخشی (آرتاشسی) بود که سبک غالب سلطنتی هخامنشی را به یاد می‌آورد. سام‌شاد یکی
سلطنتی هخامنشی را به یاد می‌آورد. سام‌شاد یکی از مهم‌ترین اقامتگاه‌های سلطنتی پادشاهان اروندی سوفن بود. مانند سایر اقامتگاه‌های شاهی اولیه اروندی، سام‌شاد در زمان اروندی‌های کوماژن یک تغییر ناگهانی را در سبک معماری خود تجربه کرد که نتیجه تأثیر یونانی رومی سرزمین همسایه بود. در طول این دوره، ساکنان سام‌شاد به احتمال زیاد از اقوام مختلف سوری ، آرامی ، آشوری‌ها، نو هیتی، ارمنی و پارسی تشکیل شده بود. سام‌شاد از جمله مکان‌هایی بود که حاکم آن آنتیوخوس اول تئوس (ح. ۷۰–۳۱) پناهگاه‌هایی را تأسیس کرد که حاوی
تئوس (ح. ۷۰–۳۱) پناهگاه‌هایی را تأسیس کرد که حاوی کتیبه‌هایی در مورد فرقه او و همچنین نقش برجسته‌هایی از "دست دادن" او با آپولون - میترا بود. در سال ۷۳ پس از میلاد، سام‌شاد و سایر مناطق کوماژن به امپراتوری روم ملحق شدند. احتمالاً در همین رویداد بود که نامه سریانی مارا بار سراپیون سروده شد. در این نامه به یکی از نخبگان آرامی زبان در سام‌شاد اشاره شده‌است که ادبیات یونانی و فلسفه رواقی را مطالعه می‌کرد. در زمان امپراتور روم، هادریان (ح. ۱۱۷–۱۳۸) )، سام‌شاد به همراه دمشق و صور، به عنوان یکی از شهرهای بزرگ
به همراه دمشق و صور، به عنوان یکی از شهرهای بزرگ رسمیت یافت لژیون‌های رومی بعدها در سام‌شاد مستقر شدند تا امپراتوری ساسانی (۲۲۴–۶۵۱) را از حمله به این شهر منصرف کنند. در سال ۲۶۰ سام‌شاد اولین شهری بود که توسط شاپور اول (ح. ۲۴۰–۲۷۰)، پس از غلبه او بر امپراتور روم والرین (ح. ۲۵۳–۲۶۰)، تصرف شد. والرین در آن زمان به اسارت شاهنشاه ایران درآمو معروف است که شاپور یکم سکه‌هایی به همان روش "سکه‌های آنتونینیانوس رومی ضرب می‌کرده‌است"، که ممکن است از مواد به کار رفته در ضرابخانه سام‌شاد گرفته باشد. در سام‌شاد بود که
در ضرابخانه سام‌شاد گرفته باشد. در سام‌شاد بود که ژولیان دوم کشتی‌هایی را در لشکرکشی خود علیه شاپور دوم ساخت و این مکان گذرگاه طبیعی در نبرد بین هراکلیوس و خسرو در شده هفتم بود. سام‌شاد زادگاه چندین نفر از افراد مشهور از دوران باستان مانند لوسیان سام‌شادی ("حدود" ۱۲۰–۱۹۲) و پولس سام‌شادی (۲۶۰) بود. سده‌های میانه. اعراب در سال ۶۴۰ کماژن را از بیزانس فتح کردند. صفوان بن معطل، صحابی و فرمانده دوران فتوحات مسلمانان، در ساموستا به خاک سپرده شد. در ژوئن ۹۶۶، ساموستا محل تبادل زندانیان بین امپراتور بیزانس
ساموستا محل تبادل زندانیان بین امپراتور بیزانس نیکه‌فوروس دوم فوکاس و دشمن مسلمانش سیف‌الدوله حمدانی بود. جنگ در قرن سیزدهم سام‌شاد را ویران کرد. سلیمان دوم سلجوقی سام‌شاد را در سال ۱۲۰۳ تصرف کرد. آل انوشتگین شهر را در سال ۱۲۳۷ فتح و غارت کردند. هولاکو خان امپراتور مغول سام‌شاد را در سال ۱۲۴۰ فتح کرد و ذوالقدریان نیز به این شهر دست یافتند. سام‌شاد در سال ۱۳۹۲ توسط بایزید یکم به‌طور موقت ضمیمه امپراتوری عثمانی شد و در سال ۱۴۰۱ توسط تیمور ویران شد. در سال ۱۵۱۶، سلطان سلیم اول عثمانی آن را بازپس گرفت و نام
سلطان سلیم اول عثمانی آن را بازپس گرفت و نام شهر را از سام‌شاد به سامسات تغییر داد. این شهر اهمیت قدیمی خود را در حکومت عثمانی از دست داد و به مرکز یک سنجاق (شهرستان) تبدیل شد. دوره معاصر. در دوره جمهوری ترکیه، جمعیت این شهر کاهش یافت. در سال ۱۹۶۰، سامسات به مرکز شهرستان تبدیل شد و به استان آدیامان پیوست. شهر سامسات در ۵ مارس ۱۹۸۸ به دلیل ساختن سد آتاتورک محل قدیمی خود را از دست داد و تخلیه شد. در تاریخ ۲۱ آوریل ۱۹۸۸ مکان جدیدی برای شهرک از طریق قانون شماره ۳۴۳۳ اعلام شد. سامسات تاریخی در سال ۱۹۸۹ با ایجاد
۳۴۳۳ اعلام شد. سامسات تاریخی در سال ۱۹۸۹ با ایجاد دریاچه سد آتاتورک زیر آب رفت. شهر جدید سامسات در کنار آب توسط دولت ترکیه برای اسکان ساکنان آواره ساخته شد. در مسیحیت. در متون شناخت شهیدان مسیحی، هفت شهید مسیحی در سال ۲۹۷ در سام‌شاد به دلیل امتناع از انجام مراسم بت‌پرستی در جشن پیروزی ماکسیمیان بر ساسانیان به صلیب کشیده شدند: آبیبوس، هیپارخوس، جیمز، لولیان، پاراگنوس، فیلوتئوس و رومانوس. دانیال ستون‌نشین در روستایی در نزدیکی سام‌شاد به دنیا آمد. رابولاس مقدس، که در ۱۹ فوریه از افراد برجسته زمان خود بودو در
که در ۱۹ فوریه از افراد برجسته زمان خود بودو در قرن ششم در قسطنطنیه زندگی می‌کرد، نیز بومی سام‌شاد بود. یکی از "یادداشت‌های اسقفی" از انطاکیه در قرن ششم از سام‌شاد به عنوان یک مادرشهر "خودسر یاد می‌کند" (Echos d'Orient, X, 144). در مجمعی که پاتریارک فوتیوس اول قسطنطنیه (شورای فوتیان) در سال ۸۷۹ را به منصب خود برگرداند، سریر ریاستی سام‌شاد پیشتر با آمیدا، دیاربکر کنونی، متحد شده بود. اسقف‌های قبلی شامل پپریوس بودند که در شورای نخست نیقیه (۳۲۵) شرکت کرد. باستان‌شناسی. تپه سام‌شاد (به ترکی: سامسات هویوک) یک
تپه سام‌شاد (به ترکی: سامسات هویوک) یک تل باستانی واقع در شمال شهرستان سامسات در آدیامان است. پژوهش باستان‌شناسی بر روی تپه شهرموز در سامسات آثاری از ۷۰۰۰ سال قبل از میلاد، از دوره پارینه‌سنگی، عصر نوسنگی ۵۰۰۰ قبل از میلاد، عصر مس‌سنگی ۳۰۰۰ قبل از میلاد و عصر برنز ۳۰۰۰ تا ۱۲۰۰ قبل از میلاد را کشف کرده‌است. شهرستان باستانی حاحوم (هیتی: "Ḫaḫḫa)" در نزدیکی سام‌شاد واقع شده بود. حاحوم به عنوان یکی از منابع تامین‌کنده طلا برای سومر باستان ثبت شده‌است. جغرافیا. منطقه سامسات جدید شبه جزیره ای است که از سه طرف
منطقه سامسات جدید شبه جزیره ای است که از سه طرف توسط دریاچه سد آتاتورک احاطه شده‌است. فاصله دریاپه تا مرکز شهر ۴۷۰ کیلومتر است. اراضی این شهرستان به صورت دشتی است که به سمت جنوب پستی می‌گیرد. اقلیم آن در تابستان‌های گرم و زمستان‌های خشک، در حالی که آب و هوای مدیترانه ای گرم و بارانی است، به دلیل رطوبت نسبی کم، مشابه آب و هوای جنوب شرقی آناتولی است. با این حال، به دلیل تأثیر دریاچه سد آتاتورک در سال‌های اخیر، رطوبت به‌طور نسبی افزایش یافته‌است.
داستان سر بریدن هولوفرنس توسط جودیت در کتاب‌های قانونی ثانی جودیت آمده‌است و موضوع نقاشی‌ها و مجسمه‌های بسیاری از دوره‌های رنسانس و باروک است. در داستان، جودیت، یک بیوه زیبا، به دلیل تمایلی که به او دارد، می‌تواند وارد چادر هولوفرنس شود. هولوفرنس یک ژنرال آشوری بود که قصد داشت خانه جودیت، شهر بیتولیا را ویران کند. او با مشروب مغلوب می‌شود، از حال می‌رود و توسط جودیت سر بریده می‌شود. سر او در یک سبدی که اغلب توسط یک خدمتکار زن مسن حمل می‌شود، قرار می‌گیرد. هنرمندان عمدتاً یکی از دو صحنه ممکن (با یا بدون
هنرمندان عمدتاً یکی از دو صحنه ممکن (با یا بدون خدمتکار) را انتخاب کرده‌اند: سر بریدن، با هولوفرنس به پشت خوابیده روی تخت، یا قهرمانی که سر را در دست گرفته یا حمل می‌کند، اغلب توسط خدمتکارش کمک می‌کند. در هنر اروپایی، جودیت اغلب توسط خدمتکارش بر روی شانه‌هایش همراهی می‌شود، که به تشخیص او از سالومه کمک می‌کند، او همچنین سر قربانی خود را روی یک تشت (لگن) نقره‌ای حمل می‌کند. با این حال، یک سنت شمالی معروفی ایجاد شد که به موجب آن جودیت هم خدمتکار و هم یک تشت داشت، توسط اروین پانوفسکی به عنوان نمونه ای از دانش
توسط اروین پانوفسکی به عنوان نمونه ای از دانش مورد نیاز در مطالعه شمایل نگاری مورد استفاده قرار گرفت. برای بسیاری از هنرمندان و محققان، زنانگی جنسی جودیت به‌طور جالب و گاهی متناقض با پرخاشگری مردانه او ترکیب می‌شود. جودیت یکی از زنان با فضیلت بود که ون بورویک در دفاعیه منتشر شده خود (۱۶۳۹) به دلیل برتری زنان نسبت به مردان، و نمونه رایج تم شمایل نگاری قدرت زنان در رنسانس شمالی نام برد. پیشینه در مسیحیت اولیه. کتاب جودیت توسط جروم به عنوان متعارف و در ولگات پذیرفته شد و کلمنت روم در اواخر قرن اول به آن اشاره
شد و کلمنت روم در اواخر قرن اول به آن اشاره کرد و بنابراین تصاویر جودیت به اندازه تصاویر سایر زنان کتاب مقدس قابل قبول بود. با این حال، در مسیحیت اولیه، تصاویر جودیت به دور از خشونت یا جنسی بود: او معمولاً به عنوان "نوعی باکره نمازگزار یا کلیسا یا به عنوان شخصیتی که شیطان را زیر پا می‌گذارد و جهنم را تسخیر می‌کند" تصویر می‌شد، یعنی به گونه ای که هیچ دوگانگی جنسی خیانت نکرد: «شکل خود جودیت بی‌تحرک و غیرواقعی باقی ماند، از تصاویر واقعی جنسی جدا شد و در نتیجه محافظت شد»." تصویرهای رنسانس. جودیت و هولوفرنس،
محافظت شد»." تصویرهای رنسانس. جودیت و هولوفرنس، مجسمه برنزی معروف دوناتلو، حاوی زیرمتن تمثیلی ضمنی است که در فلورانس اوایل رنسانس اجتناب ناپذیر بود، یعنی شجاعت کمون‌های قرون وسطایی اروپا در برابر استبداد. در اواخر رنسانس، جودیت به‌طور قابل توجهی تغییر کرد، تغییری که به عنوان «سقوط از فیض» توصیف می‌شود - تصویری از مریم که او به شکلی از حوا تبدیل می‌شود. تصاویر اوایل رنسانس از جودیت تمایل دارند که او را کاملاً پوشیده و غیرجنسی نشان دهند. علاوه بر مجسمه دوناتلو، این جودیت است که در «بازگشت جودیت به بیتولیا»
این جودیت است که در «بازگشت جودیت به بیتولیا» ساندرو بوتیچلی (۱۴۷۰–۱۴۷۲)، «جودیت و هولوفرنس» اثر آندره آ مانتنیا (۱۴۹۵، با سر جدا شده) و در گوشه ای از میکل آنژ. بعدها هنرمندان رنسانس، به‌ویژه لوکاس کراناخ بزرگ، که با کارگاه خود دست‌کم هشت جودیت را نقاشی کرد، جودیت جنسی‌گرایانه‌تری را نشان داد، به قول جاناتان جونز، منتقد هنری، یک «قاتل اغواگر». این انتقال، از یک تصویر جنسی‌زدایی‌شده از فضیلت به یک زن جنسی بیشتر و پرخاشگر، در جودیت جورجونه (حدود ۱۵۰۵) نشان داده می‌شود: "جورجونه نمونه قهرمانانه را نشان
داده می‌شود: "جورجونه نمونه قهرمانانه را نشان می‌دهد، پیروزی توسط جودیت که بر سر بریده و پوسیده هولوفرنس پا می‌گذارد. نماد فضیلت معیوب است، زیرا یک پای برهنه که از طریق شکافی خاص در لباس ظاهر می‌شود، اروتیسم را تداعی می‌کند، نشان‌دهنده ابهام است و بنابراین اولین کنایه‌ای است از برگشت‌های آینده جودیت از مریم به حوا، از جنگجو به زن مهلک». دیگر نقاشان ایتالیایی دوره رنسانس که این موضوع را نقاشی کردند عبارتند از بوتیچلی، تیسین و پائولو ورونزه. در آلمان، علاقه به «نه دلاور» و قهرمانان زن، برای مطابقت با
علاقه به «نه دلاور» و قهرمانان زن، برای مطابقت با مجموعه‌های سنتی مردانه ایجاد شد. سوژه‌هایی که جنسیت و خشونت را با هم ترکیب می‌کردند نیز در میان مجموعه‌داران محبوب بودند. جودیت نیز مانند لوکرتیا موضوع تعداد نامتناسبی از چاپ‌های اصلی قدیمی بود که گاهی اوقات برهنه نشان داده می‌شد. بارتل بهام سه تصنیف از این موضوع را حکاکی کرد و دیگر «استادان کوچک» چندین ترکیب دیگر را انجام دادند. . تصاویر باروک. جودیت در دوره باروک محبوبیت خود را حفظ کرد، اما در حدود سال ۱۶۰۰، تصاویر جودیت شخصیت خشن تری به خود گرفت، «و
۱۶۰۰، تصاویر جودیت شخصیت خشن تری به خود گرفت، «و جودیت به شخصیتی تهدیدکننده برای هنرمند و بیننده تبدیل شد.» نقاشان ایتالیایی از جمله کاراواجو، لئونلو اسپادا و بارتولومئو مانفردی، جودیت و هولوفرنس را به تصویر کشیدند. در شمال، رامبرانت، پیتر پل روبنس، و اگلون ون درنیر از داستان استفاده کردند. تصنیف تأثیرگذار کریستوفانو آلوری (حدود ۱۶۱۳)، که در چندین نسخه وجود دارد، تصوّری از نقاشی کاراواجو را با سر جالوت کپی کرده‌است: سر هولوفرنس پرتره ای از هنرمند است، جودیت معشوقه سابق او است، و کنیز مادرش. در نقاشی
جودیت معشوقه سابق او است، و کنیز مادرش. در نقاشی آرتمیزیا جنتیلسکی قتل هولوفرنس توسط جودیت (ناپل)، وی شناخت خود را از جودیت سر بریدن هولوفرنس (کاراواجو) در سال ۱۶۱۲ نشان می‌دهد. مانند کاراواجو، تصمیم می‌گیرد لحظه واقعی قتل را نشان دهد. یک ترکیب متفاوت در کاخ پیتی در فلورانس صحنه سنتی تری را با سر در یک سبد نشان می‌دهد. تصاویر مدرن. ماهیت تمثیلی و هیجان انگیز صحنه جودیت و هولوفرنس همچنان به هنرمندان الهام می‌بخشد. در اواخر قرن نوزدهم، ژان چارلز کازین مجموعه ای متشکل از پنج نقاشی ساخت که روایت را دنبال
ای متشکل از پنج نقاشی ساخت که روایت را دنبال می‌کرد و به آن پایانی مرسوم، قرن نوزدهمی داد. تابلوی پایانی او را «در پیری شرافتمندانه» نشان می‌دهد و «او را می‌بینیم که در خانه‌اش می‌چرخد». دو نقاشی برجسته از جودیت توسط گوستاو کلیمت ساخته شد. این داستان در میان کلیمت و معاصرانش بسیار محبوب بود و او جودیت اول را در سال ۱۹۰۱ به عنوان زنی رؤیایی و شهوانی با پیراهن باز نقاشی کرد. جودیت دوم (۱۹۰۹) او «کمتر اروتیک و ترسناک تر» است. این دو «بحران نفس مردانه»، ترس‌ها و خیال‌پردازی‌های خشونت‌آمیز را پیشنهاد می‌کنند که
خیال‌پردازی‌های خشونت‌آمیز را پیشنهاد می‌کنند که همگی با مرگی وابسته به عشق شهوانی، که زنان و تمایلات جنسی دست‌کم در برخی از مردان در اواخر قرن برانگیخته شده‌اند، نشان می‌دهند. نقاشی‌های مدرن صحنه اغلب جودیت را برهنه می‌کنند، همان‌طور که کلیمت قبلاً نشان داده بود. جودیت ۱۹۲۸ فرانتس استاک «نجات‌دهنده قومش» را دارد که برهنه ایستاده و شمشیری را در کنار کاناپه‌ای که هولوفرنس روی آن نیم‌پوشانده با ورقه‌های آبی در دست دارد— جایی که متن او را خداترس و پاکدامن نشان می‌دهد، «فرانتس فون» جودیت استاک، با برهنگی خیره
می‌دهد، «فرانتس فون» جودیت استاک، با برهنگی خیره کننده، به مظهر اغوای فاسد تبدیل می‌شود.»
غارهای بلوفیش () یک مکان باستان‌شناختی در یوکان کانادا، واقع در ۵۴ کیلومتری (۳۴ مایلی) جنوب غربی سکونتگاه قوم گویچین اولد کرو است. از این غارها، استخوان فک اسب یوکان با رادیوکربن مربوط به ۲۴ هزار سال پیش از امروز یافت شده‌است که کهن‌تر از تاریخ پذیرفته شده برای استقرار انسان در قاره آمریکا است. در این منطقه سه غار کوچک وجود دارد. پیش‌زمینه. غارهای بلوفیش از قدیم نزد اقوام اولیه کانادا شناخته شده بود، اما توسط یک سفر ماهیگیری در سال ۱۹۷۶ و بعداً توسط محققان معروف شد. این کاوشگاه از سه غار کوچک تشکیل شده‌است
شد. این کاوشگاه از سه غار کوچک تشکیل شده‌است که ابعاد آن‌ها از ۱۰ تا ۳۰ متر مکعب (۳۵۰ تا ۱۰۶۰ فوت مکعب) متغیر است. غار اول حاوی استخوان‌های حیوانات مختلف است که به نظر می‌رسد توسط شکارچیان به آنجا آورده شده‌اند، اما یافته‌های آثار کار با ابزار و برخی از خود ابزارها حاکی حضور انسان در این غارها است. دشت اولد کرو، یکی دیگر از مناطق مهم حضور انسان اولیه، در حدود ۷۵ کیلومتری شمال شرق غارهای بلوفیش واقع شده‌است. کاوش غارهای بلوفیش توسط ژاک سینک-مارس، باستان‌شناس، بین سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۸۷ انجام شد و قدمت اولیه
بین سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۸۷ انجام شد و قدمت اولیه رادیوکربن سن ۲۴۰۰۰ سال پیش از زمان کنونی را نشان داد. این موضوع بحث‌برانگیز تلقی می‌شد، زیرا برخلاف نظریه کلوویس-فرست، که به‌طور گسترده توسط دانشگاهیان در آن زمان پذیرفته شده بود، اولین تاریخ استقرار بشر در آمریکای شمالی حدود ۱۳۰۰۰ پیش از میلاد دانسته می‌شد. دیرینگی. بررسی غارهای بلوفیش در سال ۲۰۱۷ نشان داد که دیرینگی آن به ۲۴۰۰۰ سال می‌رسد، امری که از فرضیه «سکون برینگیا» پشتیبانی می‌کند. این فرضیه می‌گوید که نیاکان بومیان آمریکا، پیش از مهاجرت به قاره آمریکا،
بومیان آمریکا، پیش از مهاجرت به قاره آمریکا، در جریان آخرین بیشینه یخچالی زمانی طولانی را در پناهگاه‌های خود در پل خاکی برینگیا در انزوا سر کرده‌اند. از سوی دیگر، یک مقاله بعدی، بر اساس اختلالاتی که در این مقاله ادعاشده، قدمت و زمینه فرهنگی بقایای جانوران این غارها را زیر سؤال برده‌است.
سیکلوپیروکس () (که گاهی با نام اختصاری CPX یاد می‌شود) یک داروی ضد قارچ مصنوعی برای درمان موضعی درماتولوژیک قارچ‌های سطحی است. این دارو بیشتر در برابر تینه‌آ ورسیکالر به کار می‌رود است. این دارو با نام‌های تجاری بسیاری در سراسر جهان فروخته می‌شود. مصارف پزشکی. سیکلوپیروکس برای درمان کچلی و کچلی ناشی از تریکوفیتون روبروم، تریکوفیتون منتاگروفیتس و اپی‌درموفیتون فلوکوزوم و همچنین درماتیت سبورئیک اندیکاسیون دارد. این دارو در چشم یا واژن استفاده نمی‌شود و زنان شیرده باید قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنند، زیرا
باید قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنند، زیرا مشخص نیست که آیا سیکلوپیروکس وارد شیر انسان می‌شود یا خیر. هنگام استفاده از سیکلوپیروکس برای نخستین بار روی پوست ممکن است احساس سوزش داشته باشید. فارماکولوژی. فارماکودینامیک. برخلاف آزول‌ها و سایر داروهای ضد قارچ، مکانیسم اثر سیکلوپیروکس به خوبی شناخته شده نیست. با این حال، از دست دادن عملکرد برخی از آنزیم‌های کاتالاز و پراکسیداز به عنوان مکانیسم اثر، و همچنین سایر اجزای مختلف متابولیسم سلولی نقش دارد. در مطالعه‌ای که برای روشن شدن بیشتر مکانیسم سیکلوپیروکس
که برای روشن شدن بیشتر مکانیسم سیکلوپیروکس انجام شد، چندین جهش ساکارومایسس سرویزیه غربالگری و آزمایش شدند. نتایج حاصل از تفسیر اثرات درمان دارویی و جهش نشان داد که سیکلوپیروکس ممکن است اثر خود را با برهم زدن تعمیر DNA، سیگنال‌ها و ساختارهای تقسیم سلولی (دوک‌های میتوزی) و همچنین برخی از عناصر انتقال درون سلولی اعمال کند. در حال حاضر به عنوان یک درمان جایگزین برای کتوکونازول برای درماتیت سبورئیک مورد بررسی قرار می‌گیرد زیرا رشد مخمر مالاسزیا فورفور را سرکوب می‌کند. نتایج اولیه اثربخشی مشابه کتوکونازول را با
نتایج اولیه اثربخشی مشابه کتوکونازول را با افزایش نسبی در تسکین علائم ذهنی به دلیل خواص ضد التهابی ذاتی آن نشان می‌دهد.
نیجر یک کشور محصور در خشکی در آفریقای غربی است که در امتداد مرز بین مناطق صحرای بزرگ آفریقا و آفریقای سیاه واقع شده‌است. مختصات جغرافیایی آن طول جغرافیایی ۱۶ درجه شمالی و عرض جغرافیایی ۸ درجه شرقی است. مساحت آن ۱٫۲۶۷ میلیون کیلومتر مربع است که از آن ۱٫۲۶۶٫۷۰۰ کیلومتر مربع خشکی و ۳۰۰ کیلومتر مربع آب است. مساحت نیجر کمی کمتر از دو برابر فرانسه است. نیجر با مرز زمینی به طول ۵۸۳۴ کیلومتر توسط هفت کشور محدود شده‌است: الجزایر (۹۵۱ کیلومتر)، بنین (۲۷۷ کیلومتر)، بورکینافاسو (۶۲۲ کیلومتر)، چاد (۱۱۹۶ کیلومتر)، لیبی
(۶۲۲ کیلومتر)، چاد (۱۱۹۶ کیلومتر)، لیبی (۳۴۲ کیلومتر)، مالی (۸۳۸ کیلومتر، و نیجریه (۱۶۰۸) کیلومتر. نیجر یکی از بزرگترین کشورهای داخلهٔ غرب آفریقا است و از نظر تاریخی دروازه‌ای بین شمال آفریقا و جنوب صحرای آفریقا به‌شمار آمده‌است. دو سوم این کشور درصحرای بزرگ آفریقا قرار گرفته و یکی از گرم‌ترین کشورهای جهان است. پایتخت نیجر شهر نیامی است. نام این کشور از رودخانه نیجر گرفته شده‌است که از بخش جنوب غربی قلمرو آن می‌گذرد. نام نیجر به نوبه خود از عبارت «غِر ان‌غِرِن» به معنای «رودی در میان رودخانه‌ها» در زبان
به معنای «رودی در میان رودخانه‌ها» در زبان تاماشک گرفته شده‌است. منابع طبیعی این کشور عبارتند از: اورانیوم، زغال‌سنگ، سنگ آهن، قلع، فسفات، طلا، مولیبدن، سنگ گچ، نمک و نفت خام. جغرافیای فیزیکی. نیجر عمدتاً فلات وسیعی است، با ارتفاع متوسط ۵۰۰ متر و ناهمواری‌های کم. در پهنه ساحلی کشور آب و هوا نیمه‌خشک می‌شود و پوشش گیاهی افزایش می‌یابد. بخش مرکزی نیجر تحت سلطه یک منطقه چراگاهی گسترده‌است - عمدتاً دشت‌های استپی یا دشت‌های چمن کوتاه با درختچه‌ها و درختان پراکنده. شمال نیجر بخشی از صحرا است، با گستره وسیعی از