payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پنیر، فلفل (معمولاً چیلی نیومکزیکو، هالاپینو، یا فلفل‌های چیلی دیگر)، سالسا، پیاز، چوریزو، بیکن یا خامه ترش باشد. برخی از رستوران‌های فست فود مانند برگر کینگ، دانکن دوناتس، مک دونالد و تاکو بل بوریتو صبحانه می‌فروشند. بوریتو صبحانه یک غذای خیابانی تیز هست. تاریخچه. تیا سوفیا، یک غذاخوری نیومکزیکویی در سانتافه، ادعا می‌کند که برای اولین بار از واژه "بوریتو صبحانه " در منوی غذا در سال ۱۹۷۵ استفاده شده‌است، اگرچه یک تورتیلای رول شده حاوی ترکیبی از تخم مرغ، بیکن، سیب زمینی و پنیر در غذاهای نیومکزیکو وجود داشت.
سیب زمینی و پنیر در غذاهای نیومکزیکو وجود داشت. خیلی قبل از آن غول فست فود مک دونالد نسخه خود را در اواخر دهه ۱۹۸۰ معرفی کرد، و در دهه ۱۹۹۰، رستوران‌های فست فود بیشتری به این سبک گرایش پیدا کردند، با Sonic Drive-In، هاردیز، و کارلز جونیور. که در منوی خود، بوریتوهای صبحانه ارائه می‌کردند. در سال ۲۰۱۴، تاکو بل منوی صبحانه خود را راه اندازی کرد که شامل بوریتوهای صبحانه بود. آماده‌سازی. بوریتو صبحانه را می‌توان با مواد پرکننده بی شماری مانند تخم مرغ، ژامبون، پنیر، پیاز، فلفل، بیکن، بیکن کانادایی، سیب زمینی،
پنیر، پیاز، فلفل، بیکن، بیکن کانادایی، سیب زمینی، سوسیس، آووکادو، گوجه فرنگی، اسفناج، لوبیا، زیتون و سایر مواد تهیه کرد. در نیومکزیکو اغلب به صورت «خفه‌شده» (پوشانده شده با سس چیلی)، یا «دستی» (با سس چیلی یا چیلی سبز خرد شده در داخل) سرو می‌شود.
بندیکت ارلینگسون (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایسلند است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "رئیس همه"، "اسب‌ها و آدم‌ها"، "آتشفشان" و "زن مبارز" اشاره کرد.
هالدورا گیرهاردستوتیر (؛ زادهٔ ) بازیگر و موسیقی‌دان اهل ایسلند است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اسب‌ها و آدم‌ها" و "زن مبارز" اشاره کرد.
پیتزا ساحلی مدلی از پیتزا است که در جوامع ساحلی نیو انگلند در شمال بوستون، به ویژه در شمال شرقی ماساچوست و ساحلی نیوهمپشایر رایج است. پوسته بسیار نازکی دارد و مستطیل شکل است و معمولاً روی ورقه پخت پخته می‌شود. پوسته با سس گوجه فرنگی به طرز قابل توجهی شیرین، پاشیدن پنیر موزارلا، و به‌طور سنتی، می‌تواند شامل برش‌هایی از پنیر پروولون باشد (معمولاً شکل حاضری که معمولاً در ساندویچ‌ها استفاده می‌شود) روی پوسته قرار می‌گیرد. تاریخچه. پیتزای ساحلی در نانوایی تریپولی در لارنس، ماساچوست، یک شهر آسیاب در امتداد
در لارنس، ماساچوست، یک شهر آسیاب در امتداد رودخانه مریماک در دره مریماک، تقریباً بیست مایلی غرب اقیانوس اطلس اختراع شد. در اواسط تا اواخر قرن بیستم در دوران اوج توریستی ساحل سالزبری، ماساچوست، رایج شد.
دزدان (; ) یک فیلم محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۲ در ژانر کمدی اکشن و سرقت به کارگردانی چوی دونگ هون است. انتشار بین‌المللی. حقوق توزیع این فیلم به چندین کشور از جمله سنگاپور، مالزی، برونئی، اندونزی، تایوان، چین، هنگ کنگ، تایلند و ویتنام فروخته شد. این فیلم در آمریکای شمالی در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۲ به نمایش درآمد، و در ایالات متحده آمریکا توسط وِل گو یواِس‌اِی انترتینمنت توزیع شد. ول گو در ۱۲ فوریه ۲۰۱۳، این فیلم را به صورت دی‌وی‌دی و بلو-ری منتشر کرد.
یوهان سیگوردارسون (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و خواننده اهل ایسلند است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "وزیر"، "عروسی شب سپید"، "زن مبارز"، "به‌دام‌افتاده" و "۱۰۱ ریکیاویک" اشاره کرد.
شاپرکان ابریشمی نام زیربخشه‌ای از حشرات دوروزنه‌ای است که به ترتیب حاوی پروانه‌ها و بیدهای دارای رگ قلب پشتی هستند. این زیربخشه معمولاً شامل پروانه‌ها و پروانه‌های بزرگ‌تر در بالاخانواده‌های ابریشمی‌واران، شاپرکان جهان قدیم، طلایی‌واران، بال‌برگشته‌واران، زمین‌سنج‌واران، جغدی‌واران و پروانه‌واران است که دارای شفیره‌های بدون خار هستند.
میتسوبیشی یواف‌جی نیکوس () شرکت خدمات مالی و بانکداری ژاپنی است، که در سال ۱۹۵۱ تأسیس شد. این شرکت در دوران رونق اقتصادی ژاپن پس از جنگ جهانی به اولین و بزرگترین شرکت اعتباری ژاپن تبدیل شد.
هالگریمور هلگاسون (؛ زادهٔ ۱۸ فوریه ۱۹۵۹) نویسنده، نمایشنامه‌نویس، نقاش، فیلم‌نامه‌نویس، و کاریکاتوریست اهل ایسلند است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "۱۰۱ ریکیاویک" و "ملک توفان" اشاره نمود.
گوه‌دندان‌واران یک کلاد مبتنی بر گره است که تعریف شده‌است که شامل جدیدترین نیای مشترک گوه‌دندانان و ددکمانان و فرزندان آن (از جمله پستانداران) است. گوه‌دندان‌واران با تعدادی جداریختی در رابطه با نسبت استخوان‌های جمجمه و دندان‌ها مشخص می‌شوند. گوه‌دندان‌واران از گوه‌ای‌دندانان پیشین مانند "هاپتودوس" از طریق تعدادی از فسیل انتقالی پلیکوسورهای کوچک و غیرتخصصی تکامل یافته‌اند. رده‌بندی. آرایه‌شناسی زیر از فروبیش و همکاران (۲۰۱۱) و بنسون (۲۰۱۲) پیروی می‌کند مگر اینکه خلاف آن ذکر شده باشد. ردهٔ هم‌کمانان
لژیون بین‌المللی دفاع سرزمینی اوکراین (به )( یک واحد نظامی لژیون خارجی داوطلب است که توسط دولت اوکراین و به درخواست رئیس‌جمهور ولودیمیر زلنسکی برای مبارزه در حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین ایجاد شده‌است. این یکی از چندین گردان داوطلب اوکراینی است که از سال ۲۰۱۴ تشکیل شده‌است. تاریخ. با رهبری رئیس‌جمهور ولودیمیر زلنسکی، این واحد برای پیوستن به دفاع از اوکراین در برابر تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ ایجاد شد و تشکیل آن در بیانیه‌ای توسط وزیر امور خارجه اوکراین، دیمیترو کولبا، در ۲۷ فوریه ۲۰۲۲، حدود ساعت ۱۱:۰۰
دیمیترو کولبا، در ۲۷ فوریه ۲۰۲۲، حدود ساعت ۱۱:۰۰ به وقت محلی اعلام شد. کولبا همچنین این فراخوان را در توییتر تبلیغ کرد و از افراد دعوت کرد که برای پیوست به این گردان درخواست دهند. او نوشت: «ما با هم هیتلر را شکست دادیم و پوتین را نیز شکست خواهیم داد.» کسانی که می‌خواهند به این واحد بپیوندند می‌توانند با وابسته دفاعی سفارت اوکراین در کشور مربوطه خود تماس بگیرند. تلاش برای ایجاد لژیون بین‌المللی دفاع سرزمینی اوکراین شباهت‌هایی به تلاش‌های کیف در طول و پس از جنگ ۲۰۱۴ در دونباس و مداخله نظامی روسیه در اوکراین
۲۰۱۴ در دونباس و مداخله نظامی روسیه در اوکراین برای استخدام گردان‌های داوطلب خارجی دارد.
وارن وودرو هوبرگ(به انگلیسی: Warren Woodrow) (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۵) یک مهندس آمریکایی و فضانورد ناسا است. زندگی شخصی و تحصیل. وارن هوبرگ در ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۵ در پیتسبورگ، پنسیلوانیا از خانواده جیم و پگی هوبرگ به دنیا آمد. او از دبیرستان نورث آلگنی فارغ التحصیل شد و در سال ۲۰۰۸ مدرک لیسانس علوم هوانوردی و فضانوردی را در مؤسسه فناوری ماساچوست دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۱ مدرک کارشناسی ارشد و پس از آن دکترا گرفت. حرفه در ناسا. در سال ۲۰۱۷، هوبورگ به عنوان کاندیدای فضانوردی در گروه ۲۲ نفر فضانوردی ناسا انتخاب شد و
فضانوردی در گروه ۲۲ نفر فضانوردی ناسا انتخاب شد و آموزش دو ساله را در اوت آغاز کرد. در دسامبر ۲۰۲۰، او به عنوان یکی از هجده فضانورد ناسا انتخاب شد که به عنوان بخشی از برنامه فضایی آرتمیس برای ماموریت ماه در سال ۲۰۲۴ انتخاب شد. او به عنوان خلبان خدمه سرنشین دار اسپیس ایکس در سال ۲۰۲۳ انتخاب شد.
اسپری کورپوریشن () شرکت صنایع جنگ‌افزاری آمریکایی است، که در سال ۱۹۱۰ توسط المر اسپری تأسیس شد. شرکت اسپری یک شرکت بزرگ تجهیزات و الکترونیک آمریکایی بود که بیش از هفت دهه در قرن بیستم فعالیت می‌کرد. اسپری در سال ۱۹۸۶ پس از یک پیشنهاد تصاحب خصمانه طولانی مدت که توسط شرکت باروز طراحی شده بود، از بین رفت و این شرکت، عملیات ترکیبی را تحت نام جدید یونیسیس ادغام کرد. برخی از بخش‌های سابق اسپری به شرکت‌های هانی‌ول، لاکهید مارتین، ریتیون تکنولوژیز و نورثروپ گرومن پیوستند. این شرکت بیشتر به عنوان توسعه‌دهنده افق
پیوستند. این شرکت بیشتر به عنوان توسعه‌دهنده افق مصنوعی و طیف گسترده‌ای از ابزارهای هوانوردی مبتنی بر ژیروسکوپ مانند خلبان خودکار، بمب‌نشانگر، کامپیوترهای بالستیک آنالوگ و ژیروسکوپ‌های هدف‌گیری شناخته می‌شود. در دوران پس از جنگ جهانی دوم، این شرکت به حوزه الکترونیک، چه مربوط به هوانوردی و چه بعداً به کامپیوترها روی آورد.
سونی انرژی دیوایس () شرکت باتری‌سازی ژاپنی است، که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شد. سونی انرژی دیوایس یک شرکت چندملیتی ژاپنی است که در زمینه‌های مختلف صنعت انرژی تخصص دارد و یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به سونی و بخشی از گروه دستگاه‌های سونی است. این شرکت در فوریه ۱۹۷۵ در فوکوشیما، ژاپن تأسیس شد. شرکت دستگاه‌های انرژی سونی، توسعه، طراحی و ساخت باتری‌های سلولی اولیه و قابل شارژ را که می‌توانند برای بسیاری از کاربردها مانند تلفن‌های همراه، تبلت‌ها، لپ‌تاپ‌ها، دوربین‌های دیجیتال، ابزارهای برقی، پاک‌کننده‌های رباتیک،
دیجیتال، ابزارهای برقی، پاک‌کننده‌های رباتیک، ساعت‌ها، ماشین‌حساب‌ها، ذخیره‌سازی انرژی برای سرورهای داده و خانه‌ها و غیره استفاده شوند، بر عهده دارد. در سال ۲۰۱۶، سونی و شرکت ژاپنی موراتا برای فروش تجارت باتری لیتیوم-یون سونی به توافق رسیدند. این انتقال تجارت در ۱ سپتامبر ۲۰۱۷ تکمیل شد. شرکت جدید توهوکو موراتا نامگذاری شده است. بخش فروش محصولات باتری مصرفی با برند سونی و برخی دیگر از عملیات‌ها هنوز تحت عنوان سونی انرژی دیوایس فعالیت می‌کنند.
پاناسونیک الکترونیک ورکس () شرکت تجهیزات الکترونیکی صنعتی است، که در سال ۱۹۱۸ توسط ماتسوشیتا کونوسوکه تأسیس شد و هم‌اکنون زیرمجموعه‌ای از شرکت پاناسونیک می‌باشد. پاناسونیک الکترونیک ورکس یک شرکت ژاپنی متخصص در تولید دستگاه‌های صنعتی است. ریشه‌های این شرکت به شرکتی برمی‌گردد که در سال ۱۹۱۸ توسط کونوسوکه ماتسوشیتا تأسیس شد. ماتسوشیتا شروع به ساخت قطعات چراغ قوه برای دوچرخه‌ها کرد و سپس به ساخت وسایل روشنایی روی آورد. در طول جنگ جهانی دوم، این شرکت همه چیز را از پروانه هواپیما گرفته تا پریز برق تولید می‌کرد.
از پروانه هواپیما گرفته تا پریز برق تولید می‌کرد. در پایان جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آمریکا این شرکت را مجبور کرد تا به دو شرکت جداگانه، ماتسوشیتا الکترونیک ورکس و ماتسوشیتا الکتریک (که به پاناسونیک تبدیل شد) تقسیم شود. ماتسوشیتا الکترونیک ورکس در زمینه کنترل‌های اتوماسیون، مواد الکترونیکی، محصولات روشنایی، تجهیزات اطلاعاتی و محصولات سیم‌کشی، محصولات ساختمانی و لوازم خانگی فعالیت می‌کند. در سال ۲۰۰۴، ماتسوشیتا الکترونیک ورکس تلاش برای ایجاد روابط تجاری مشترک با شرکت برادر خود، ماتسوشیتا الکتریک، را آغاز
با شرکت برادر خود، ماتسوشیتا الکتریک، را آغاز کرد. در سال ۲۰۰۵، این شرکت از آرومات به پاناسونیک الکتریک ورکس تغییر نام داد. در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۰، پاناسونیک برای خرید سهام باقیمانده پاناسونیک الکتریک ورکس و سانیو به مبلغ ۹.۴ میلیارد دلار به توافق رسید.
انتخابات در جمهوری روم () بخش بسیار مهم از حکمرانی جمهوری روم بود. البته انتخاباتی که تنها شهروندان رومی و اشراف و با محوریت شهرها برگزار می‌شد و نوع انتخابات باعث نادیده گرفتن منافع طبقات پایین می‌شد البته حتی زمانی از تاریخ روم کسانی که خود منتخب بودند نامزدهای بعدی نمایندگی را انتخاب می‌کردند (به این صورت که مردم تنها از بین نامزدهای مشخص شده حق انتخاب داشتند) که این موضوع خود ارزش رای را کاهش می‌داد. با افزایش کاربرد و گستردگی شیوه تبلیغات انتخاباتی، تعداد نامزدها دیگر محدود به گروهی منتخب با ثروت و
تعداد نامزدها دیگر محدود به گروهی منتخب با ثروت و فرزند بالا نبود. در عوض، تعداد بیشتری از شهروندان عادی فرصتی برای کاندیداتوری داشتند و این امکان را برای حضور با تساوی حقوق در تصمیمات کلیدی دولت فراهم می‌کرد. در ابتدا شهروندان جمهوری روم مقامات را سالیانه انتخاب می‌کردند به تدریج انتخاب مقامات ارشد جمهوری روم نیز بسیار ضعیف شده بود و در نهایت توسط توسط آگوستوس اولین امپراتور روم به‌طور کامل از بین رفت. البته انتخابات مقامات محلی به قوت خود ادامه داشت. منابع تاریخی. انتخابات برای حدود ۵۰۰ سال یک عنصر اصلی
تاریخی. انتخابات برای حدود ۵۰۰ سال یک عنصر اصلی در تاریخ و سیاست روم بود و مورخان بزرگی مانند لیوی و پلوتارک به‌طور مکرر به آن اشاره می کرند. البته هیچ گزارش جامعی دربارهٔ نحوه عملکرد انتخابات وجود ندارد. مورخان جزئیات را از روایات پراکنده از دوران‌های مختلف بازسازی کرده‌اند، اما هنوز خیلی چیزها نامشخص است و بحث‌های علمی زیادی در مورد جزییات وجود دارد. جامع‌ترین منبع باقی مانده کتاب Commentariolum Petitionis (کتابچه راهنما در زمینه انتخابات) نوشته کوئینتوس تولیوس سیسرو هست. این کتابچه نحوه نامزدی برای
تولیوس سیسرو هست. این کتابچه نحوه نامزدی برای انتخابات کنسول توسط کوئینتوس برای مبارزات انتخاباتی برادرش در سال ۶۴ قبل از میلاد نوشته شده‌است. متأسفانه، تردیدهای زیادی در مورد صحت این کتابچه وجود دارد که برخی آن را به عنوان منبع معتبر آن دوره می‌پذیرند. فرایند انتخابات. در ابتدای جمهوری، تنها مناصب منتخب دو کنسول بودند. در ادامه مسیر تاریخ جمهوری روم، مناصب عمومی جدیدی اضافه شد و در پایان جمهوری ۴۴ منصب دولتی انتخاب می‌شدند. تمامی اینها سالانه برای یک دوره یک ساله انتخاب می‌شدند به جز کنسور که دوره خدمتش
یک ساله انتخاب می‌شدند به جز کنسور که دوره خدمتش پنج ساله بود. در شرایط اضطراری تنها مناصب دولتی که انتخابی نبودند دیکتاتور و معاون او فرمانده سواره نظام بودند که خود منصوب بودند.
یک فرستاده فوق‌العاده و وزیر مختار یا تام الاختیار که معمولاً به عنوان وزیر (مختار) شناخته می‌شود، یک نوع رئیس مأموریت دیپلماتیک بود که در رتبه پایین‌تر از سفیر قرار داشت. یک هیئت دیپلماتیک که یک فرستاده ریاست آن را برعهده داشت، به جای سفارت به عنوان نمایندگی شناخته می‌شد. بر اساس سیستم رتبه‌های دیپلماتیک که توسط کنگره وین (۱۸۱۵) ایجاد شد، فرستاده دیپلمات درجه دومی بود که دارای اختیارات تام‌الاختیار بود، یعنی اختیار کامل برای نمایندگی دولت. با این حال، فرستادگان به عنوان نماینده شخصی رئیس دولت کشورشان خدمت
به عنوان نماینده شخصی رئیس دولت کشورشان خدمت نمی‌کردند. تا دهه‌های اول قرن بیستم، اکثر مأموریت‌های دیپلماتیک هیئت‌هایی بودند که توسط دیپلمات‌های دارای رتبه فرستاده رهبری می‌شدند. سفیران فقط بین قدرت‌های بزرگ، متحدان نزدیک و سلطنت‌های مرتبط رد و بدل می‌شدند. پس از جنگ جهانی دوم، با توجه به دکترین سازمان ملل متحد در مورد برابری دولت‌های مستقل، دیگر قابل قبول تلقی نمی‌شد که با برخی از کشورها به عنوان پست‌تر از سایرین رفتار شود. با ارتقای روابط کشورها به درجه سفیر، رتبه فرستاده به تدریج منسوخ شد. در سال ۱۹۶۱،
رتبه فرستاده به تدریج منسوخ شد. در سال ۱۹۶۱، زمانی که کنوانسیون وین در مورد روابط دیپلماتیک امضا شد، رتبه فرستاده هنوز وجود داشت، اما پس از این دهه دیگر دوام نیاورد. آخرین نمایندگی‌های آمریکایی باقی مانده، در کشورهای پیمان ورشو بلغارستان و مجارستان، در سال ۱۹۶۶ به سفارت ارتقا یافتند.
این فهرستی است از امپراتوران لاتین قسطنطنیه که از ۱۲۰۴ تا ۱۲۶۱ بر امپراتوری لاتین فرمانروایی می‌کردند. در سراسر ۵۷ سال عمر امپراتوری لاتین قسطنطنیه، ۶ امپراتور حکومت می‌کردند که در این بین ۳ نفر به دلایل مختلف همچون به سن قانونی نرسیدن امپراتوران، در قامت نایب حکومت قسطنطنیه را دست داشتند. امپراتوری لاتین پس از جنگ صلیبی چهارم و سقوط و غارت شهر قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس، توسط صلیبیون با همراهی جمهوری ونیز در سال ۱۲۰۴ تأسیس شد و بالدوین از خاندان فلاندر با عنوان «بالدوین یکم» به عنوان نخستین امپراتور
با عنوان «بالدوین یکم» به عنوان نخستین امپراتور قسطنطنیه انتخاب شد. با این حال، این امپراتور تنها ۵۷ سال عمر کند و با یورش امپراتوری نیقیه، و بازپس‌گیری قسطنطنیه در سال ۱۲۶۱، امپراتوری بیزانس بار دیگر توسط میخائیل هشتم پالایولوگوس احیا شد و آخرین امپراتور لاتین، بالدوین دوم، نیز از قسطنطنیه رانده شد اما عنوان «امپراتور لاتین قسطنطنیه» در نزد وارثان وی تا قرن ۱۴ میلادی باقی ماند. تاریخ کوتاه مدت این امپراتوری بیشتر صرف درگیری با مدعیان و طرفداران احیای امپراتوری بیزانس همچون امپراتوری نیقیه و متحدان آنها
بیزانس همچون امپراتوری نیقیه و متحدان آنها همچون بلغارها و والاش‌ها شد. پس از غارت و سقوط قسطنطنیه در سال ۱۲۰۴، صلیبیون و ونیزی‌ها توافق کردند که اراضی امپراتوری بیزانس تقسیم کنند. طی توافق «"پارتیتیو تراروم ایمپری رومانیه"» که ۱ اکتبر ۱۲۰۴ به امضا رسید، سه هشتم امپراتوری از جمله جزیرهٔ کرت به جمهوری ونیز واگذار گردید و مابقی اراضی تحت کنترل دولت جدید و لاتینی قسطنطنیه و واسال‌های آن درآمد. واسال‌های امپراتوری لاتین شامل پادشاهی تسالونیک، شاهزاده‌نشین آخا، دوک‌نشین آتن، دوک‌نشین مجمع‌الجزایر و دوک‌نشین کم
دوک‌نشین آتن، دوک‌نشین مجمع‌الجزایر و دوک‌نشین کم عمر پلوودیو می‌شد که گاهی این قلمروها طی منازعات داخلی توانستند از امپراتوری لاتین قسطنطنیه مستقل شوند. افزون بر این قلمروها، قلمروهای بیشتری در نیکومدیا، نیقیه، فیلادلفیا و نئوکاسترا در نظر گرفته شده بود اما با قدرت‌گیری امپراتوری نیقیه در منطقه، این قلمروها در حد ایده باقی ماندند. دوچ ونیز با وجود داشتن سه هشتم قلمرو در منطقه، تابع امپراتوری لاتین به حساب نمی‌آمد اما جمهوری ونیز با توجه به میزان قلمروی خود توانسته بود بر این امپراتوری نفوذ داشته باشد.
خود توانسته بود بر این امپراتوری نفوذ داشته باشد. ساختار و سازمان‌های امپراتور لاتین همچون ساختار و سازمان‌های فئودالی در غرب و دیگر دولت‌های صلیبی در اراضی مقدس و اوترمر بود اما با این تفاوت که این امپراتوری برخی اصول و شیوه‌های بوروکراسی و اداری امپراتوری بیزانس را حفظ کرد. پس از تصرف قسطنطنیه در سال ۱۲۰۴، اسقفی به عنوان پاتریارک کلیسای لاتین قسطنطنیه که تابع کلیسای رم بود، انتخاب شد. نظام جانشینی در امپراتوری لاتین نیز همچون دیگر دولت‌های صلیبی نخست «انتخابی» بود که پس از به انتخاب بالدوین فلاندر به
بود که پس از به انتخاب بالدوین فلاندر به عنوان نخستین امپراتور، «ارثی» شد. براساس ساختار در نظر گرفته برای امپراتوری، امپراتور قسطنطنیه با کمک شورای حکومتی متشکل از بارون‌ها و واسال‌های امپراتوری و پودستای ونیز و همچنین ۶ نفر دیگر امور امپراتوری را هدایت می‌کرد. در نبود امپراتور یا به سن قانونی نرسیدن امپراتور جدید، شورای حکومتی زمام امور را در دست می‌گرفت. پودستای ونیز نیز تابع امپراتور نبود و تنها برای نظارت بر منافع و قلمروی جمهوری ونیز و همچنین مشاوره به امپراتوران لاتین در شورای حکومتی حضور داشت.
گروه‌ها و خوشه‌های کهکشانی () بزرگترین اجرام شناخته‌شدهٔ گرانشی هستند که تاکنون در فرایند تشکیل ساختار کیهانی پدید آمده‌اند. آنها متراکم‌ترین بخش ساختار بزرگ مقیاس کیهان را تشکیل می‌دهند. در مدل‌های شکل‌گیری گرانشی ساختار با ماده تاریک سرد، کوچک‌ترین ساختارها ابتدا فرو می‌ریزند و در نهایت بزرگترین ساختارها، خوشه‌های کهکشانی را می‌سازند. پس از آن خوشه‌ها نسبتاً اخیراً بین ۱۰ میلیارد سال پیش و اکنون تشکیل شده‌اند. گروه‌ها و خوشه‌ها ممکن است شامل ده تا هزاران کهکشان منفرد باشند. خود خوشه‌ها اغلب با گروه‌های
کهکشان منفرد باشند. خود خوشه‌ها اغلب با گروه‌های بزرگ‌تر و غیر گرانشی به نام ابرخوشه‌ها مرتبط هستند.
سپاه اطلاعات بریتانیا () مجموعه‌ای از ۷ گردان اطلاعات نظامی زیرمجموعه نیروی زمینی بریتانیا است، که در سال ۱۹۱۴ تأسیس شد. هم‌اکنون ارتشبد نیکلاس رینولدز هوتون فرماندهی این سپاه را برعهده دارد. سپاه اطلاعات بریتانیا سپاهی از ارتش بریتانیا است. این سپاه مسئول جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل و انتشار اطلاعات نظامی و همچنین فعالیت‌های ضداطلاعات و امنیت است. مدیر این سپاه اطلاعاتی یک سرتیپ است.
گارد اسکاتلندی () مجموعه‌ای از یک گردان پیاده‌نظام و یک گروهان پیاده‌نظام مکانیزه، زیرمجموعه ارتش بریتانیا و تحت امر لشکر گارد بریتانیا است، که در سال ۱۶۴۲ تأسیس شد. ستاد فرماندهی و پادگان گارد اسکاتلندی در شهر کتریک گریسون، یورک‌شر شمالی قرار دارد. ریشه‌های شکل‌گیری گارد اسکاتلندی به عنوان یگان محافظ شخصی پادشاه چارلز اول انگلستان و اسکاتلند برمی‌گردد. اصل و نسب آن را می‌توان در پادشاهی اسکاتلند در سال ۱۶۴۲ ردیابی کرد، اگرچه تنها در سال ۱۶۸۶ در تشکیلات انگلیسی قرار گرفت.
آکادمی نظامی سلطنتی وولویچ () دانشگاه نظامی وابسته به ارتش بریتانیا بود، که در سال ۱۷۴۱ تأسیس شد و در سال ۱۹۳۹ منحل گردید. آکادمی نظامی سلطنتی وولویچ در وولیچ، در جنوب شرقی لندن، یک آکادمی نظامی نیروی زمینی بریتانیا برای آموزش افسران وظیفه توپخانه سلطنتی و سپاه مهندسین سلطنتی وجود داشت. بعدها افسران سپاه سلطنتی سیگنال و سایر سپاه‌های فنی نیز در این آکادمی آموزش دیدند. آر ام ای وولیچ معمولاً با نام "کارگاه" شناخته می‌شد زیرا اولین ساختمان آن یک کارگاه تبدیل شده به زرادخانه وولیچ بود.
گردان ۳ هنگ سلطنتی اسکاتلند () یگان پیاده‌نظام سبک نیروی زمینی بریتانیا و زیرمجموعه هنگ اسکاتلند است، که در سال ۱۸۸۱ تأسیس شد. گردان سوم یک گردان پیاده‌نظام از هنگ سلطنتی اسکاتلند است. این هنگ به عنوان بخشی از اصلاحات چایلدرز در سال ۱۸۸۱، زمانی که هنگ ۴۲ (رویال هایلند) پیاده نظام (نگهبان سیاه) با هنگ ۷۳ (پرتشایر) پیاده نظام ادغام شد، ایجاد شد. این هنگ از سال ۱۸۸۱ تا ۱۹۳۱ با نام‌های «نگهبان سیاه» (رویال هایلندرز) و از سال ۱۹۳۱ تا ۲۰۰۶ با نام «نگهبان سیاه» (رویال هایلندرز) شناخته می‌شد. این هنگ که از سال ۱۹۶۷
هایلندرز) شناخته می‌شد. این هنگ که از سال ۱۹۶۷ برای اهداف اداری بخشی از لشکر اسکاتلند بود، هنگ ارشد هایلند محسوب می‌شد. از سال ۲۰۱۷ برای اهداف اداری بخشی از لشکر اسکاتلند، ولز و ایرلند بوده است.
هیلمیر اِسنائر گودناسون (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل ایسلند است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۰۱ ریکیاویک"، "دریا"، "خنده مرغ دریایی"، "سرگذشت نیال"، "ملک توفان" و "عروسی شب سپید" اشاره کرد.
ناو هواپیمابر کلاس کوزنتسوف، با نام پروژه ۱۱۴۳٫۵ شوروی، کلاسی از ناو هواپیمابر هواگردهای ثابت‌بال است که توسط نیروی دریایی روسیه و چین استفاده می‌شود. کشتی‌های کلاس کوزنتسوف که در اصل برای نیروی دریایی شوروی طراحی شده‌اند، از پرش اسکی برای پرتاب هواپیماهای معمولی با عملکرد بالا در پیکربندی STOBAR استفاده می‌کنند. این طرح، نشان‌دهندهٔ یک پیشرفت بزرگ در حمل و نقل ناوگان هوایی اتحاد جماهیر شوروی نسبت به ناوهای حامل کلاس کی‌یف بود که فقط می‌توانستند هواپیماهای VSTOL را پرتاب کنند. طبقه‌بندی اتحاد جماهیر شوروی
VSTOL را پرتاب کنند. طبقه‌بندی اتحاد جماهیر شوروی برای این کلاس، به‌عنوان یک رزم‌ناو سنگین هواپیمابر بود که به این کلاس از کشتی‌ها اجازه عبور از تنگه‌های ترکیه را بدون نقض پیمان مونترو می‌داد، اما انواع تولیدشدهٔ چینی به‌عنوان ناوهای هواپیمابر طبقه‌بندی می‌شوند. به‌دلیل انحلال اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، سه کشتی کلاس کوزنتسوف در یک دورهٔ ساخت طولانی به‌مدت تقریباً چهار دهه ساخته شدند. دو کشتی ابتدا در کارخانه کشتی‌سازی نیکولایف جنوبی در جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین ساخته شدند و پس از آن، نخستین کشتی
اوکراین ساخته شدند و پس از آن، نخستین کشتی از ناوهای هواپیمابر سنگین هسته‌ای کلاس اولیانوفسک ساخته شد. زمانی که اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ منحل شد، تنها نمونهٔ اولیه، کشتی آدمیرال کوزنتسوف، راه‌اندازی شده بود و اکنون این کشتی در نیروی دریایی روسیه خدمت می‌کند. ساخت کشتی خواهر آن، موسوم به "واریاگ" تا سال ۱۹۹۸ رها شد. اوکراین پس از استقلال از شوروی، کشتی ناتمام را برای استفاده به‌عنوان یک هتل یا کازینوی شناور، به همراه مجموعهٔ کاملی از نقشه‌ها به چین فروخت. "واریاگ" در نهایت در سال ۲۰۱۲ به‌عنوان نخستین
"واریاگ" در نهایت در سال ۲۰۱۲ به‌عنوان نخستین ناو هواپیمابر چین، با نام "لیائونینگ" یا "تایپ ۰۰۱" تکمیل و راه‌اندازی شد. چین متعاقباً سومین کشتی کلاس کوزنتسوف را با طرحی تغییریافته و موسوم به "شاندونگ" یا "تایپ ۰۰۲" را در سال ۲۰۱۹ راه‌اندازی کرد. نقش. کشتی‌های کلاس "کوزنتسوف" توسط سازندگان شوروی به عنوان یک رزم‌ناو سنگین حامل هواپیما، برای پشتیبانی و دفاع از زیردریایی‌های حامل موشک‌های استراتژیک، کشتی‌های سطحی، و هواپیماهای حامل موشک دریایی طراحی شده بود. هواگردهای ثابت‌بال در "کوزنتسوف،" برای عملیات برتری
ثابت‌بال در "کوزنتسوف،" برای عملیات برتری هوایی برای محافظت از یک گروه ضربت در حال عملیات، در نظر گرفته شده‌اند. این کلاس ناو همچنین بالگردهای متعددی را برای عملیات‌های جنگ ضدزیردریایی (ASW) و عملیات امداد و نجات (SAR) حمل می‌کند. عبور از تنگه‌های ترکیه. سیستم دریانوردی روسیه، کشتی کلاس "کوزنتسوف" خود را به‌عنوان یک رزم‌ناو سنگین حامل هواپیما طبقه‌بندی می‌کند، زیرا به موشک‌های کروز ضدکشتی دوربرد مجهز شده بود. طبق کنوانسیون ۱۹۳۶ مونترو، ناوهای هواپیمابر سنگین‌تر از ۱۵٬۰۰۰ تُن، نمی‌توانند از تنگه‌های ترکیه
از ۱۵٬۰۰۰ تُن، نمی‌توانند از تنگه‌های ترکیه عبور کنند. از آن‌جایی که "کوزنتسوف" سنگین‌تر از حد مجاز گذر از آن تنگه‌ها بود، اگر به‌عنوان یک ناو هواپیمابر طبقه‌بندی می‌شد، در دریای سیاه محدود می‌شد. با این‌حال، هیچ محدودیت تناژی برای تردد سایر کشتی پایگاه‌ها از دریای سیاه و تنگه‌های ترکیه وجود ندارد. ترکیه به ناو آدمیرال کوزنتسوف، اجازهٔ عبور از تنگه‌ها را داده است و هیچ‌یک از امضاکنندگان کنوانسیون مونترو نیز با نام‌گذاری آن به‌عنوان یک رزم‌ناو حامل هواپیما مخالفت نکرده است. نیروی دریایی چین، کشتی "تایپ ۰۰۱"
نکرده است. نیروی دریایی چین، کشتی "تایپ ۰۰۱" خود را ناو هواپیمابر می‌داند. ناو هواپیمابر چینی "لیائونینگ" به سلاح‌های دفاع هوایی مجهز است، اما به موشک‌های ضدکشتی یا ضدزیردریایی که روی "ناو آدمیرال کوزنتسوف" نصب هستند مجهز نیست. نمونهٔ چینی در عوض، دارای گنجایش بیشتر برای حمل و جابه‌جایی هواگردهاست. طرح. بدنه و عرشهٔ پروازی. طراحی بدنهٔ کشتی‌های کلاس "کوزنتسوف"، از طراحی کلاس کیف مربوط به سال ۱۹۸۲ گرفته شده است اما کوزنتسوف، از نظر طول و اندازهٔ کلی، بزرگ‌تر از کلاس کیف است. کشتی‌های کلاس "کیف" فقط یک عرشه
از کلاس کیف است. کشتی‌های کلاس "کیف" فقط یک عرشه پروازی زاویه‌دار داشتند، با تسلیحات سطحی روی عرشه، کلاس "کوزنتسوف" نخستین ناو هواپیمابر شوروی است که با یک عرشه پروازی طول کامل، طراحی شده است. ۱۲ موشک کروز ضدکشتی این کشتی، در پرتاب‌گرهای زیر عرشهٔ پروازی، درست پشت محل پرش اسکی قرار دارند. مساحت عرشهٔ پرواز این ناو، است و دو بالابر ویژه، هواپیماها را بین عرشهٔ آشیانه و عرشهٔ پرواز حرکت می‌دهند. هواگردها. در مشخصات پروژه اصلی، این کشتی‌ها باید بتوانند تا ۳۳ هواگرد ثابت‌بال و ۱۲ بالگرد را حمل کنند. هواپیماهای
ثابت‌بال و ۱۲ بالگرد را حمل کنند. هواپیماهای اصلی حمل‌شونده، جنگنده‌های سوخو-۳۳ و انواع دریایی سوخو-۲۷ فلانکر هستند. بالگردهای مؤثر نیروی دریایی روسیه، شامل کاموف-۲۷ و انواع بعدی آن، ناوگان بالگردی کوزنتسوف را تشکیل می‌دهند و قابلیت‌های اقدامات ضدزیردریایی، گشت دریایی و ترابری دریایی را ارائه می‌دهند. علاوه بر این، بالگرد تهاجمی کاموف-۵۲، نوع نیروی دریایی کاموف-۵۰ را نیز می‌توان در این ناو، مستقر کرد. کشتی‌های کلاس "کوزنتسوف" دوازده پرتاب‌گر برای موشک‌های سطح‌به‌سطح ضدکشتی P-700 Granit را حمل می‌کنند که
سطح‌به‌سطح ضدکشتی P-700 Granit را حمل می‌کنند که جنگ‌افزارهای اصلی ناوهای کلاس کیروف را نیز تشکیل می‌دهند. پرتاب‌گرهای موشک، به‌صورت ۱۲ پرتاب‌گر عمودی در زیر عرشهٔ جلوی کشتی، درست پیش از محل پرش شیب‌دار اسکی نگهداری می‌شوند. دریچه‌های سطح عرشهٔ این پرتابگرها باز می‌شوند تا موشک‌ها شلیک شوند، اما هنگام باز شدن، از برخاست همزمان هواپیماها جلوگیری می‌کنند. تسلیحات سنگین سطحی، "کوزنتسوف" را از ناوهای هواپیمابر کشورهای دیگر که تنها تسلیحات دفاعی حمل می‌کنند و برای قدرت ضربتی و تهاجمی، به هواپیماهای خود متکی
برای قدرت ضربتی و تهاجمی، به هواپیماهای خود متکی هستند، متمایز می‌کند. برای دفاع هوایی دوربرد، "کوزنتسوف" ۲۴ پرتاب‌گر عمودی برای موشک‌های سطح‌به‌هوا سامانه موشکی تور با ۱۹۲ موشک حمل می‌کند. برای دفاع هوایی برد نزدیک، این کشتی دارای هشت سامانه دفاع نزدیک دریایی کاشتان (CIWS) است. هر پایه دارای دو پرتاب‌گر تونگوسکا و توپ‌های دوار ۳۰ میلی‌متری است. این ناو همچنین شش ای‌ک-۶۳۰ را حمل می‌کند. به‌منظور دفاع در برابر حمله‌ها از زیر آب، این ناو حامل راکت‌انداز UDAV-1 ASW است. بر پایهٔ گزارش‌ها، نیروی دریایی روسیه