payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیائوس (؛ ) ژنرال نظامی اهل کورنت بود.دیائوس مگالوپولیس (یونانی باستان: Διαῖος، Diaios) (درگذشت ۱۴۶ سال قبل از میلاد) آخرین استراتژیست اتحادیه آخچائیان در یونان باستان قبل از انحلال اتحادیه توسط رومی ها بود. وی از سال ۱۵۰ تا ۱۴۹ قبل از میلاد و از ۱۴۸ قبل از میلاد تا زمان مرگ به عنوان سردار اتحادیه خدمت کرد. دیائیوس احتمالاً پسر دیوفان مگالوپولیس بود که در سالهای ۱۹۱-۱۹۲ پیش از میلاد ژنرال موفقی در لیگ آخائیان بود و خودش فرزند دیایوس دیگری بود. و عضو اشراف آرکادیان در کنفدراسیون آخائیان ، که درآن زمان کل
آرکادیان در کنفدراسیون آخائیان ، که درآن زمان کل پلوپونز را تشکیل می داد بود، دیائیوس جوان در سال ۱۵۰ پیش از میلاد به عنوان استراتژیست اتحادیه آخائیان انتخاب شد و جانشین منالکیداس اسپارت شد. منالیکیداس توسط کالیکراتس از لئونتیون متهم شده بود ، اما با جلب حمایت دیائیوس ، که با سه نفر رشوه داد ، خود را نجات داد. دیائیوس را معمولاً به این دلیل سرزنش می کردند خاندان او به خاطر تصاحب برخی از زمین های مورد مناقشه به مجلس سنای روم مراجعه کرده بودند. در پاسخ ، مجلس سنای روم نظر داده بود که تصمیم گیری در مورد همه
سنای روم نظر داده بود که تصمیم گیری در مورد همه موارد، به جز موارد مرگ و زندگی ، به عهده شورای بزرگ آخایاییان است. دیائیوس تصمیم گرفت که از استثنایی که در پاسخ رومی ها وجود داشت ، چشم پوشی کند. لاکدایمونی ها او را به دروغگویی متهم کردند و اختلافات منجر به جنگ شد. با این حال ، لاکدایمونی ها به دنبال مذاکره بودند. دیائیوس ، با تأیید اینکه خصومت او علیه اسپارت به طور کلی نبوده ، بلکه علیه کسانی بوده است که اختلاف نظر را ایجاد کرده‌اند ، ترتیب تبعید ۲۴ نفر از شهروندان اصلی اسپارت را داد. این افراد به رم
از شهروندان اصلی اسپارت را داد. این افراد به رم گریختند و به دنبال پناهگاهی در رم بودند. دیایوس به همراه کالیکراتس که در طول راه درگذشت برای مخالفت با پذیرش درخواست های آنها به رم سفر کرد. علت سفر اهالی اسپارت این بود که منالکیدس ، به اسپارتیها اطمینان داد که رومیان به نفع استقلال اسپارت اعلام موضع می کنند، این در حالی بود که برای نتیجه معکوس دیائیوس به آخائیان هم تضمین داده بود. در حقیقت ، سنا تصمیم نهایی را اتخاذ نکرده بود ، اما قول داده بود که کمیسیونرهایش را برای حل اختلاف اعزام کند. جنگ با رومیان. در
را برای حل اختلاف اعزام کند. جنگ با رومیان. در سال ۱۴۸قبل از میلاد ، علی‌رغم اینکه رومی ها چنین اقدامی را ممنوع کردند ، جنگ بین طرفین از سر گرفته شد. با این حال ، دیائیوس ، که در سال ۱۴۷ پیش از میلاد مجدداً به عنوان رئیس اتحادیه آخائی انتخاب شده بود ، تلاش کرد تا با مذاکره ، الحاق شهرهای اطراف اسپارت را به تصویب سنای روم برساند. هنگامی که نظر رومیان که اسپارت و چندین ایالت دیگر را از اتحادیه آخائیان جدا می کرد به او رسید ، دیائیوس خشمگین شد و دست به اقدامات خشونت آمیزی زد که باعث جنگ با روم شد در پاییز ۱۴۷
خشونت آمیزی زد که باعث جنگ با روم شد در پاییز ۱۴۷ قبل از میلاد ، کریتولائوس به عنوان ژنرال اتحادیه اخائیه منتخب و جانشین دیایوس شد. اما مرگ او، بار دیگر دیاییوس را در سمت فرماندهی قرار داد. (این نتیجه بر اساس قانون آخائیان بود ، که در چنین مواردی پیش بینی می کرد که سلف متوفی باید اختیارات خود را از سر بگیرد.) تعداد نیروهای ارتش دیایوس با بردگان رهایی یافته و با اخذ مالیات شهروندان افزایش یافت در عمل دیائیوس با تقسیم نیروهای خود عاقلانه عمل نکرد. وی تعدادی از آنها را به پادگان مگارا و برای بررسی پیشرفت
از آنها را به پادگان مگارا و برای بررسی پیشرفت رومیان فرستاد. دیائیوس خود محل اقامت خود را در کورنت قرار داد و متلوس ، سردار رومی که به سمت کورینت پیشروی می کرد ، سفیرانی را برای پیشنهاد شرایط صلح به جانب او اعزام کرد. اما دیائیوس آنها را به زندان انداخت (اگرچه بعداً آنها راآزاد کرد). سپس دیائیوس ، سوسیکراتس و همچنین فیلیونس را به دلیل توصیه به مذاکره با رومیان ، شکنجه کرد و تا حد مرگ شکنجه کرد. پس از شکست در نبرد کورنتاو به مگالوپولیس (آرکادیا) فرار کرد نخست به جهت ترس از اسیر شدن همسرش را کشت سپس با سم
به جهت ترس از اسیر شدن همسرش را کشت سپس با سم خودکشی کرد و به عمر خود پایان داد. با مرگ او اتحادیه اخائیه از میان رفت.
لیلا اربیل ( متولد (۱۲ ژانویه ۱۹۳۱، استانبول -۱۹ ژوئیه ۲۰۱۳، استانبول) یکی از نویسندگان برجسته زن معاصر ترکیه، نویسنده شش رمان، سه مجموعه داستان کوتاه و یک کتاب مقاله بود. وی اولین نویسنده زن ترک بود که نامزد دریافت جایزه نوبل ادبیات شد. اربیل یکی از بنیانگذاران اتحادیه هنرمندان ترکیه و سندیکای نویسندگان ترکیه بود. زندگی شخصی. او فرزند دوم خانواده‌ای با سه فرزند بود و در استانبول ترکیه متولد شد. وی در مدرسه دخترانه کادیکوی و در رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه استانبول تحصیل کرد. وی پس از سال اول
در دانشگاه استانبول تحصیل کرد. وی پس از سال اول دانشگاه در سال ۱۹۵۱ با شوهر اول خود، آیتک چای ازدواج کرد. این ازدواج که مدت زیادی طول نکشید، باعث شد اربیل از تحصیل خود دست بکشد. او اندکی پس از طلاق به دانشگاه بازگشت. وی در سال ۱۹۵۳ در حالی که به عنوان منشی و مترجم در شرکت هواپیمایی اسکاندیناوی مشغول کار بود، با همسر دوم خود، مهمت اربیل آشنا شد. آنها پس از چند ماه ازدواج کردند و او بعد از آن تحصیلات خود را از سر نگرفت. این زوج به ازمیر نقل مکان کردند، جایی که در سال ۱۹۶۰ لیلا اربیل تنها دخترش، فاتوش
جایی که در سال ۱۹۶۰ لیلا اربیل تنها دخترش، فاتوش اربیل-پینار را به دنیا آورد. او بعدها برای زندگی در استانبول بازگشت. اربیل در سال ۲۰۰۵ تشخیص هیستوسیتوز سلول لانگرهانس گرفت و به مدت هشت سال با بیماری خود مبارزه کرد. در سال ۲۰۱۳ در ۸۲ سالگی درگذشت. حرفه ادبی. او در حالی که به عنوان دبیر و مترجم کار می‌کرد شروع به نوشتن داستان کرد. اولین شعر او در سال ۱۹۴۵ منتشر شد، اما او به خاطر داستانهایش معروف است که از دهه۱۹۵۰ در مجلات مختلف چاپ شدند. داستانهای او معمولاً بر اساس تعارضات عاطفی و جامعه‌شناختی افراد و
بر اساس تعارضات عاطفی و جامعه‌شناختی افراد و جامعه است. خواه یک داستان عاشقانه باشد یا داستان یک خانواده یا دربارهٔ تحولات سیاسی و اجتماعی جامعه، او معمولاً حالت‌ها و موقعیت‌های متناقضی را ارائه می‌دهد. اولین داستان او "Hallaç" ("حلاج") در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. اولین رمان او "Garip bir Kadın" ("زنی" عجیب) که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، به یک شاهکار تبدیل شد. این رمان از آن جا که برای اولین بار در ادبیات ترکیه موضوعاتی مانند بکارت، زنا با محارم و آزار جنسی را مطر ح می‌کرد رمانی پیشگام بود. یک زن غریب در زمانی منتشر
رمانی پیشگام بود. یک زن غریب در زمانی منتشر شد که واژه فمینیسم هنوز وارد واژگان و طرز فکر ترکی نشده بود. از این رو فمینیست‌ها این رمان را اولین در نوع خودش می‌دانند. لیلا اربیل با سبک متمایزی که در این رمان ایجاد کرد، پیشرفت مهمی در ادبیات ترکیه ایجاد کرد و زمینه را برای دیگران فراهم کرد. آثار وی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی ترجمه شده‌ است.
جنبش جامعه دموکراتیک یا د.ت.هـ (به ترکی: Demokratik Toplum Hareketi, DTH) به خط شکل‌گیری حزب جامعه دموکراتیک گفته می‌شود که به دنبال احزاب حزب کار خلق، حزب دموکراسی، حزب دموکراسی خلق، حزب دموکراتیک خلق تشکیل شد. جنبش جامعهٔ دموکراتیک به یک حزب تبدیل شد و نام حزب جامعهٔ دموکراتیک (د.ت.پ) به خود گرفت. پس از آنکه حزب جامعهٔ دموکراتیک در ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹ منحل شد، نمایندگان و سازمان‌های آن در استان‌ها و شهرستان‌ها حزب صلح و دموکراسی را تأسیس کردند. با جدایی احمد ترک و آیسل توغلوک که نمایندگی و مصونیت سیاسی آن‌ها
و آیسل توغلوک که نمایندگی و مصونیت سیاسی آن‌ها لغو شد، گروه پارلمانی حزب جامعهٔ دموکراتیک از بین رفت و به دنبال آن گروه پارلمانی حزب صلح و دموکراسی (ب.د.پ) با شرکت افق اوراس نمایندهٔ مستقل استانبول تأسیس شد.
ارختیون ( به معنای «خانه ارختئوس») یکی از شگفت‌انگیزترین بناهای تاریخی در آکروپولیس آتن است که در در دورهٔ پریکلس (Pericles) (۴۲۱–۴۰۵ پیش از میلاد) و در اوج دوران طلایی آتن ساخته شد. این معبد متعلق به یونان باستان واقع در ضلع شمالی آکروپولیس آتن در یونان است که هم به آتنا و هم به پوزئیدون اختصاص داشت. این معبد منحصربه‌فرد که به سبک ایونی ساخته شده، نه تنها از نظر معماری بلکه از لحاظ مذهبی و اسطوره‌ای نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. برخلاف دیگر بناهای آکروپولیس مانند پارتنون که از نظم و تقارن کلاسیک پیروی می‌کنند،
پارتنون که از نظم و تقارن کلاسیک پیروی می‌کنند، ارختئون به دلیل معماری نامتعارف، تلفیق چندین مکان مقدس و ارتباط عمیق با اساطیر آتنی، معماری یونانی را به مرزهای جدیدی می‌برد. مجسمه‌ساز و سنگ‌تراش این سازه فیدیاس بود که توسط پریکلس برای ساختن پارتنون استخدام شده بود. تاریخچه. پیشینه. ارختئون در واقع بخشی از پروژه عظیم بازسازی آکروپولیس پس از تخریب آن توسط ایرانیان در سال ۴۸۰ پیش از میلاد بود. این بنا به منظور تجمیع محراب‌های پراکنده در یک سازه و جایگزینی معبد قدیمی آتنا پولیاس که در جنگ با ایران ویران شده
قدیمی آتنا پولیاس که در جنگ با ایران ویران شده بود، طراحی گردید. معبد قدیمی میزبان مجسمه چوبی مقدس آتنا بود که بعدها به ارختئون منتقل شد. برخی اظهار داشتند که احتمالاً این بنا به افتخار پادشاه افسانه‌ای ارختئوس ساخته شده است که گفته می‌شود در همان حوالی دفن شده است. از ارختئوس در ایلیاد هومر به‌عنوان یک پادشاه بزرگ و حاکم آتن در دوران باستان یاد شده است. ساخت این بنا در حدود سال ۴۲۱ پیش از میلاد آغاز شد، اما به دلیل وقوع جنگ پلوپونز (Peloponnesian War) (431-404 پ. م) با وقفه مواجه گردید و نهایتاً در سال
پ. م) با وقفه مواجه گردید و نهایتاً در سال ۴۰۵ پیش از میلاد به پایان رسید. اطلاعات دقیقی در این باره موجود نیست اما معمار این بنا احتمالاً منسیکلس (Mnesikles) بوده و سنگ‌تراشی آن به فیدیاس (Phidias)، مجسمه‌ساز مشهور یونانی، سپرده شده بود. ساختار. کل معبد در یک دامنه قرار دارد، بنابراین ضلع‌های غربی و شمالی حدود ۳ متر کمتر از ضلع‌های جنوبی و شرقی هستند. این بنا به‌طور کامل از سنگ مرمر ساخته شده است، درها و پنجره‌ها را به‌طرز مفصلی تراشیده بود و ستون‌های آن به زیبایی تزئین شده بودند (بسیار بیشتر از آنچه
آن به زیبایی تزئین شده بودند (بسیار بیشتر از آنچه امروز قابل مشاهده است). آنها با مهره‌های شیشه‌ای برنز طلاکاری شده بود. ارختئون از چندین بخش مجزا تشکیل شده که هر کدام عملکرد مذهبی خاصی داشتند. ویژگی‌های منحصربه‌فرد این بنا شامل ایوان کاریاتیدها (Caryatid)، سطح‌های نامتوازن که به دلیل ادغام چندین محراب بر روی شیب طبیعی تپه آکروپولیس ایجاد شده‌اند و استفاده خلاقانه از سبک ایونی می‌شوند که در ستون‌ها و تزئینات ظرافتی خاص به بنا بخشیده است. ایوان کاریاتیدها شش مجسمه ستون‌مانند از دختران (کاریاتیدها) به ارتفاع
مجسمه ستون‌مانند از دختران (کاریاتیدها) به ارتفاع ۲٫۳۱ متر را در خود جای داده است که سقف ایوان جنوبی را نگه می‌دارند. این مجسمه‌ها با ظرافتی بی‌نظیر تراشیده شده‌اند و این در حالی است که جزئیات هر شش مجسمه متفاوت از یکدیگر هستند. کاربرد مذهبی و اسطوره‌ای. ارختئون در واقع چندین مکان مقدس را در یک سازه واحد گرد هم آورده بود. بخش شرقی معبد به پوزئیدون-ارختئوس اختصاص داشت و شامل حوضچه آب شوری بود که گفته می‌شد با ضربه نیزه سه‌شاخ پوزئیدون به وجود آمده است. بخش غربی به آتنا پولیاس (حامی شهر آتن) تعلق داشت و
غربی به آتنا پولیاس (حامی شهر آتن) تعلق داشت و مجسمه چوبی مقدس این الهه را در خود جای می‌داد. همچنین در محوطهٔ معبد درخت زیتونی وجود داشت که بر اساس اسطوره‌ها، آتنا آن را به عنوان هدیه به آتنی‌ها تقدیم کرده بود. تحولات تاریخی. ارختئون در طول تاریخ پر فراز و نشیب خود دچار تغییرات و آسیب‌های بسیاری شده است. در قرن اول پیش از میلاد، این بنا در جریان حملهٔ سولا، سردار رومی، آسیب جدی دید. در قرن هفتم میلادی، این معبد به کلیسای مسیحی تبدیل شد و تغییرات زیادی در ساختار آن ایجاد گردید. در دوره عثمانی، از بنا به
ساختار آن ایجاد گردید. در دوره عثمانی، از بنا به عنوان حرمسرا و سپس انبار باروت استفاده می‌شد که منجر به خسارات جبران‌ناپذیری شد. در سال ۱۶۸۷، انفجار باروت‌خانه در جریان محاصره ونیزی‌ها آسیب زیادی به بنا وارد کرد. در اوایل قرن نوزدهم نیز لرد الگین بخش‌هایی از تزئینات معبد از جمله یکی از کاریاتیدها و یک ستون را به بریتانیا منتقل کرد. اهمیت فرهنگی. ارختئون نه تنها به عنوان یک بنای مذهبی، بلکه به عنوان شاهدی بر شکوفایی تمدن آتن در عصر طلایی آن و به دلیل پیوند با اساطیر آتن (مانند رقابت آتنا و پوزئیدون) اهمیت
با اساطیر آتن (مانند رقابت آتنا و پوزئیدون) اهمیت دارد. این بنا با تلفیق عناصر معماری پیشرفته و مفاهیم عمیق مذهبی، بیانگر نبوغ هنرمندان و معماران آتنی است. بین سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۸ مرمت گسترده‌ای روی این بنا انجام شد اما امروزه نیز بازسازی و حفاظت از این اثر تاریخی ارزشمند همچنان ادامه دارد و آن را به یکی از پربازدیدترین جاذبه‌های گردشگری یونان تبدیل کرده است. معماری. محیط اطراف و زمینه. ارختئون با چیدمانی هوشمندانه در شمال آکروپلیس آتن قرار گرفته است. این بنا نه‌تنها با توپوگرافی پیچیده سایت که حدود ۳ متر
نه‌تنها با توپوگرافی پیچیده سایت که حدود ۳ متر اختلاف سطح دارد سازگار شده، بلکه ارتباط معناداری با بناهای اطراف خود برقرار می‌کند. معماران عمداً بخشی از بقایای معبد قدیمی آتنا پولیاس را که در حملهٔ پارسیان در ۴۸۰ پیش از میلاد تخریب شده بود، در طراحی جدید حفظ کردند. ایوان کاریاتیدها روی بقایای معبد قدیمی بنا شده و صلای این معبد در طول دوران‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفته است. این انتخاب هوشمندانه هم یادمانی دائمی از آن واقعهٔ تاریخی بود و هم به بنا هویتی چندلایه بخشید. موقعیت استراتژیک ارختئون به گونه‌ای است
بخشید. موقعیت استراتژیک ارختئون به گونه‌ای است که از شمال به پرتگاه طبیعی آکروپلیس مشرف است، حال آنکه از جنوب به سمت معبد نیکه و پارتنون جهت‌گیری شده است. ورودی شرقی آن نیز به‌طور حساب شده‌ای رو به میدان اصلی آکروپلیس قرار گرفته که نشان‌دهندهٔ درک عمیق معماران از اهمیت ارتباط بصری و معنایی بین بناهای مقدس آکروپلیس است. سبک معماری. ارختئون نمونه‌ای استثنایی از خلاقیت در به‌کارگیری سبک ایونی به‌شمار می‌رود. برخلاف معابد متعارف یونانی که از یک سبک واحد تبعیت می‌کنند، این بنا عناصر سبک‌های مختلف را در هم
می‌کنند، این بنا عناصر سبک‌های مختلف را در هم آمیخته است. پایه‌های کاریاتیدها با الهام از شیوهٔ دوریک ساخته شده‌اند، حال آنکه بدنهٔ ستون‌ها شیارهای عمیق ایونی دارند. این ترکیب نامتعارف که پیش از این در هیچ بنای دیگری دیده نشده بود، گواهی است بر نوآوری و جسارت معماران در شکستن چارچوب‌های مرسوم. تناسبات بنا نیز از الگوهای متعارف پیروی نمی‌کند. نسبت ارتفاع به قطر ستون‌ها ۹ به ۱ است، در حالی که این نسبت در سبک ایونی کلاسیک معمولاً ۸ به ۱ است. فاصلهٔ دقیق ۲٫۱۱۴ متری بین ستون‌ها نیز حاکی از محاسبات دقیق ریاضی
متری بین ستون‌ها نیز حاکی از محاسبات دقیق ریاضی است. تزئینات بنا که «شاهکار هنر سنگ‌تراشی» توصیف می‌شوند، شامل نقوش تخم‌مرغی و پیکانی با دقت اجرای ۰٫۵ میلی‌متری است. نوارهای گل نیلوفر و نخل با الگوی تکرارشونده، ریتمی موزون به نما بخشیده‌اند. پلان و چیدمان فضایی. پلان ناهموار و چندسطحی ارختئون بازتابی است از پیچیدگی عملکردی آن است. بر اساس کتیبه‌های باستانی تحلیل شده، بخش شرقی با ابعاد ۱۱٫۱۶ در ۲۲٫۲۲ متر و ارتفاع سقف ۷٫۳۲ متر، فضایی است که به آتنا پولیاس اختصاص داشت. این فضا با دقتی مثال‌زدنی طراحی شده است.
داشت. این فضا با دقتی مثال‌زدنی طراحی شده است. بخش غربی که ۳ متر پایین‌تر قرار دارد، مجموعه‌ای است از سه فضای متمایز: محراب پوزئیدون با سوراخی نمادین که یادآور افسانه سه‌شاخ پوزئیدون است، مقبرهٔ ککروپس زیر بلوک سنگی عظیم، و چاه آب مقدس با عمق نامعلوم. این چیدمان پیچیده نشان‌دهنده توانایی معماران در تلفیق کارکردهای مختلف در یک ساختار واحد است. ایوان شمالی با شش ستون بلند ۷٫۶۳ متری و شیب سقف ۱۵ درجه‌ای، ورودی باشکوهی به بخش غربی ایجاد می‌کند. ایوان کاریاتیدها با شش پیکرهٔ ۲٫۳۱ متری که هر کدام حدود ۲٫۵ تن وزن
با شش پیکرهٔ ۲٫۳۱ متری که هر کدام حدود ۲٫۵ تن وزن دارند، نمادی از تلفیق هنر و معماری است. پژوهش‌های الاستیک نشان می‌دهد که این پیکره‌ها نه تنها جنبه تزئینی دارند، بلکه به دقت محاسبه شده‌اند تا بار سقف را به‌طور مؤثر انتقال دهند. نما و جزئیات خارجی. نماهای ارختئون هر کدام داستان متفاوتی را روایت می‌کنند. نمای شرقی با شش ستون ایونی شکوهمند که هر کدام دقیق تراشیده شده‌اند، تصویری کلاسیک از زیبایی‌شناسی یونانی ارائه می‌دهد. این ایوان دیوارهایی به عرض ۰٫۴۸۵ متر و بازشوهایی بین ۱٫۱۰۹ تا ۱٫۲۶۴ متر دارد که با
متر و بازشوهایی بین ۱٫۱۰۹ تا ۱٫۲۶۴ متر دارد که با نسبت‌های دقیق ریاضی محاسبه شده‌اند. نمای جنوبی با دیوار یکپارچه‌ای شامل ایوان دوشیزگان در انتهای غربی آن با شش کاریاتید که به سمت پارتنون نگاه می‌کنند، در نگاه اول ساده به نظر می‌رسد، اما بررسی‌های دقیق نشان می‌دهد که این دیوار با سیستم پیچیده‌ای از کلاف‌های چوبی تقویت شده است. این نوآوری سازه‌ای نشان‌دهندهٔ درک پیشرفتهٔ معماران از اصول مقاومت مصالح است. نمای غربی شامل نمای جانبی ایوان دوشیزگان و ردیفی از ستون‌های نیمه کارهٔ ایونیک متصل به دیوار است. در
ستون‌های نیمه کارهٔ ایونیک متصل به دیوار است. در کوچکی روی این دیوار وجود دارد که ورود به مقصورهٔ غربی را امکان‌پذیر می‌سازد. فضاهای داخلی. سالن اصلی بخش شرقی با عرض ۹٫۷۵۷ متر، فضایی است که با پنجره‌های بزرگ نورگیری شده است. زاویهٔ ۴۵ درجه‌ای این پنجره‌ها که در پژوهش‌های اخیر کشف شده، نشان می‌دهد معماران به دقت مسیر حرکت خورشید را مطالعه کرده بودند تا نور مناسبی به مجسمهٔ چوبی آتنا بتابد. بخش غربی با دیوارهای جداکننده، سه فضای متمایز را در خود جای داده و دارای سه ورودی متمایز است. ارتفاع متفاوت سقف در این
سه ورودی متمایز است. ارتفاع متفاوت سقف در این بخش‌ها، نه‌تنها به دلایل عملکردی، بلکه برای ایجاد سلسله مراتب فضایی طراحی شده بود. در شمال معبد غربی، دری عظیم قرار دارد که پله‌های مقابل آن به رواقی در شمال با چهار ردیف ستون و شش عدد ستون در نمای اصلی منتهی می‌شود. مار مقدس که طبق افسانه‌ها حکم محافظ شهر آتن را داشته، در یکی از اتاق‌های زیرزمینی در زیر این رواق زندگی می‌کرده که ورودی آن در شرق ورودی شمالی معبد غربی قرار دارد. به دلیل تخریب دیوارهای داخلی ارختئون در قرن هفتم میلادی و تبدیل آن به کلیسا توسط
در قرن هفتم میلادی و تبدیل آن به کلیسا توسط بیزانسی‌ها، فضاهای داخلی تا حد زیادی تغییر کرده‌اند یا از بین رفته‌اند که البته بقایای آن‌ها در پلان‌نگاری‌ها قابل مشاهده هستند. نوآوری‌های معماری. ارختئون گنجینه‌ای از نوآوری‌های معماری است. استفاده از روش‌های مقرون‌به‌صرفه‌تر در ایجاد پس‌زمینهٔ آبی نقوش برجستهٔ فریز یکی از همین موارد است. بدین صورت که به‌جای حکاکی مستقیم نقوش و سپس رنگ آمیزی آن روی تخته‌های مرمر، ابتدا نقوش به‌صورت جداگانه از مرمر حکاکی شده و با استفاده از میخ‌های چوبی بر روی پس‌زمینهٔ رنگی
با استفاده از میخ‌های چوبی بر روی پس‌زمینهٔ رنگی آهکی نصب می‌شدند. راهکارهای مهندسی به کار رفته در بنا نیز قابل توجه است. بلوک کنسولی که برای محافظت از مقبره ککروپس طراحی شده بود، یا سیستم زهکشی پیچیده با شیب دقیق که آب باران را به‌طور مؤثر هدایت می‌کرد، همگی نشان‌دهندهٔ نبوغ معماران ارختئون است. سازه. مصالح ساختمانی. مصالح به کار رفته در ارختئون با دقت انتخاب شده‌اند. مرمر پنتلیک با دانسیته ۲٫۷۱ گرم بر سانتی‌متر مکعب و مقاومت فشاری ۸۰ تا ۱۲۰ مگاپاسکال، برای ستون‌ها و بخش‌های اصلی به کار رفته است. سنگ آهک
ستون‌ها و بخش‌های اصلی به کار رفته است. سنگ آهک الئوسیسی با دانسیته ۲٫۵۸ گرم بر سانتی‌متر مکعب و مقاومت فشاری ۶۰ تا ۹۰ مگاپاسکال، برای فریز و بخش‌های غیرنمایی استفاده شده است. این انتخاب هوشمندانه نه‌تنها جنبه زیبایی‌شناسی داشته، بلکه به دلایل سازه‌ای نیز انجام شده بود. ارختئون طی سال‌ها و رویدادهای متعدد، آسیب‌های بسیاری دیده و از اصل خود فاصله گرفته است. مدارکی وجود دارند که اثبات می‌کنند جزئیات به‌کار رفته در ستون‌های ایوان شمالی، در اصل می‌بایست از برنز ساخته می‌شد. قطعهٔ باقی مانده از درگاه شرقی نیز
ساخته می‌شد. قطعهٔ باقی مانده از درگاه شرقی نیز نشان می‌دهد که این درگاه در واقع قابی برنزی داشته که اکنون از بین رفته است. سیستم سازه‌ای. سیستم سازه‌ای ارختئون شاهکاری از مهندسی باستانی است. شش مجسمهٔ دختر در ایوان جنوبی نقش باربر اصلی داشتند. بار سقف در ایوان کاریاتیدها که حدود ۸ تن برآورد می‌شود، به‌طور یکنواخت بین شش پیکره توزیع شده بود. محاسبات نشان می‌دهند که این بنا توانایی مقاومت در برابر زلزله‌های تا ۶ ریشتر را داشته است. بلوک زیر کاریاتیدها به گونه ای طراحی شده که علاوه بر تحمل وزن مجسمه‌ها، بار
ای طراحی شده که علاوه بر تحمل وزن مجسمه‌ها، بار را از پی تضعیف‌شدهٔ جنوب غربی به‌طور هدفمند انتقال دهد که این طراحی منحصر به فرد به منظور حفاظت از مقبرهٔ زیرین صورت گرفته است. نقش باربر اصلی در کاریاتیدها را گردن‌های قوی و موهای پیچیده ایفا می‌کردند که در صورت وقوع زلزله، با مفاصل انعطاف‌پذیر اجازهٔ جابجایی می‌دادند تا به سازهٔ اصلی آسیبی وارد نشود. البته امروزه مجسمه‌های اصلی در موزه نگه‌داری می‌شوند و چیزی جز هوا را تحمل نمی‌کنند. سیستم سازه‌ای ترکیبی آن شامل دیوارهای باربر سنگی، ستون‌های ایونی و تیرهای
شامل دیوارهای باربر سنگی، ستون‌های ایونی و تیرهای چوبی سقف می‌شود. این ترکیب هوشمندانه باعث شده بنا با وجود گذشت ۲۵۰۰ سال، همچنان پابرجا بماند. تکنیک‌های ساخت. تکنیک‌های ساخت ارختئون حاصل قرن‌ها تجربه در معماری یونانی است. تراش سنگ با اره‌های فلزی انجام می‌گرفت. این فرایند کند اما دقیق، کیفیت بی‌نظیری به سطح سنگ‌ها می‌داد. برش بلوک‌های سنگی با دقتی میلی‌متری که در آن دوران فناوری پیشرفته‌ای محسوب می‌شد، یا استفاده از ابزارهای اندازه‌گیری دقیق که اجازه می‌داد ستون‌ها با خطای کمتر نصب شوند، همگی نشان‌دهندهٔ
ستون‌ها با خطای کمتر نصب شوند، همگی نشان‌دهندهٔ سطح بالای دانش فنی معماران است. سیستم اندازه‌گیری با استفاده از کولیس‌های چوبی پیشرفته انجام می‌شد. این دقت در اجرا که حتی با استانداردهای امروزی نیز قابل احترام است، نشان‌دهنده اهمیت دقیق‌کاری در فرهنگ معماری یونان باستان است. رابطهٔ فرم و سازه. در ارختئون، فرم و سازه در هماهنگی کامل با هم کار می‌کنند. زاویهٔ سقف نه تنها برای زیبایی‌شناسی، بلکه برای توزیع بهینه بار و کنترل رواناب باران طراحی شده بود. مفاصل انعطاف‌پذیر بنا، نمونه‌ای پیشرفته از مهندسی زلزله در
بنا، نمونه‌ای پیشرفته از مهندسی زلزله در دوران باستان است. این سیستم هوشمندانه باعث می‌شد بنا در برابر حرکات زمین انعطاف نشان دهد بدون اینکه آسیب ساختاری ببیند.
جنایت و مکافات () یک مجموعه تلویزیونی بریتانیایی برپایهٔ رمان جنایت و مکافات اثر فیودور داستایفسکی است که نخستین‌بار در ۱۲ فوریه ۲۰۰۲ از شبکه بی‌بی‌سی دو پخش شد. این رمان توسط نمایشنامه‌نویس تونی مرچنت برای تلویزیون اقتباس شده و کارگردانی آن را جولیان جرولد بر عهده داشته است. جان سیم در نقش رودیا راسکولنیکوف بازی می‌کند، یک دانشجوی سابق که برای حل مشکلات مالی‌اش نقشه قتل یک گروهبان‌چی را می‌کشد، اما این کار را همچنین به‌عنوان یک تمرین اگزیستانسیالیستی انجام می‌دهد، چرا که خود را قادر به ارتکاب چنین اعمالی
می‌دهد، چرا که خود را قادر به ارتکاب چنین اعمالی بدون احساس گناه، پشیمانی یا نیاز به توجیه می‌داند. این مجموعه طی دو شب متوالی و در بازه زمانی ۹ تا ۱۰:۳۰ شب پخش شد. مجموعه در ۲۵ اوت ۲۰۰۸ توسط شرکت انترتین۲ به‌صورت دی‌وی‌دی منتشر شد.
آیگیل بریل (؛ ؛ ) کارگردان فیلم و فیلم‌بردار اهل دانمارک بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تو جک را نمی‌شناسی"، "خانه پوشالی"، "در بروژ"، "جین شدن"، "چکمه‌های غیرعادی"، "جنایت و مکافات"، "پلوتونیم-۲۳۹"، "مرد کاغذی"، "تب لاله"، "هشت یار اوشن"، "گزارش"، "بلندترین صدا" و "ژرف‌آب" اشاره نمود.
گروه مالی استنفورد () شرکت مدیریت ثروت آمریکایی بود که در سال ۱۹۳۲ تأسیس و در ۲۰۰۹ به دلیل کلاهبرداری منحل شد.
کنگرهٔ جامعهٔ دموکراتیک (به ترکی: Demokratik Toplum Kongresi، به کردی: Kongreya Civaka Demokratik) یک سازمان غیر دولتی طرفدار حقوق کردهاست که به حل مسئلۀ کرد در ترکیه در چارچوب دموکراسی و سازماندهی مدنی تأسیس شده‌است. این کنگره اجرای کنفدرالیسم دموکراتیک در سیاست ترکیه را دنبال می‌کند. کنگرهٔ مؤسس کنگرهٔ جامعهٔ دموکراتیک در روزهای ۲۶ تا ۲۹ اکتبر ۲۰۰۷ برگزار شد و تأسیس این کنگره را اعلام کرد. کنگرۀ جامعه دمکراتیک طی نشستی در روزهای ۲۶ تا ۲۸ اکتبر سال ۲۰۰۷ در دیاربکر تأسیس شد. کنگره جامعۀ دمکراتیک در آن زمان
دیاربکر تأسیس شد. کنگره جامعۀ دمکراتیک در آن زمان فعالیت و مبارزۀ خود را در ۲۵ شهر ترکیه آغاز کرد و نزدیک به ۸۰۰ سازمان و نهاد مدنی به آن پیوستند. کنگرۀ جامعه دمکراتیک در مجموع از ۸۵۰ نمایندگی و سازمان، ۱۰۱ عضو مجلس دائمی، ۲۱ عضو هیات سیاست‌گذاری، ۵ عضو هیات ریاست، ۳ سخنگو و ریاست مشترک تشکیل شده‌است. ذیل این سازماندهی ۱۴ کمیسیون تعریف شده که فعالیت‌ها را در بخش‌های مختلف پیگیری و هدایت می‌کنند.
صورت‌های فلکی گردان () در اخترشناسی، نام آن دسته از صورت‌های فلکی (گروهی از ستارگان) است که از دیدگاه زمینی هرگز در افق غروب نمی‌کنند. با توجه به چرخش زمین و انحراف محوری آن نسبت به خورشید، ستاره‌ها و صورت‌های فلکی را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: به آن ستاره‌ها و صورت‌های فلکی که هرگز طلوع یا غروب نمی‌کنند ستاره یا صورت فلکی گردابی گفته می‌شود و بقیه در این تقسیم‌بندی ستاره‌های فصلی و صورت‌های فلکی فصلی هستند. چرخشی بودن ستاره و صورت فلکی به موقعیت عرضی جغرافیایی ناظر بستگی دارد. در نیمکره شمالی، ستارگان و
ناظر بستگی دارد. در نیمکره شمالی، ستارگان و صورت‌های فلکی خاصی به‌طور همیشگی در نیم‌کره جنوبی آسمانی قابل مشاهده هستند. همین امر در نیمکره جنوبی نیز وجود دارد؛ جایی که ستارگان و صورت‌های فلکی خاصی همیشه در آسمان گردان جنوبی این سیاره قابل مشاهده هستند. نیم‌کره جنوبی آسمانی، در حال حاضر با ستاره قطبی جدی که کمتر از ۱ درجه فاصله دارد نشان داده می‌شود، همیشه یک آزیموت برابر با صفر دارد. ارتفاع قطب برای عرض جغرافیایی مشخص Ø ثابت است و مقدار آن با فرمول زیر نشان داده می‌شود: (A = ۹۰° - Ø). همهٔ ستاره‌هایی که
داده می‌شود: (A = ۹۰° - Ø). همهٔ ستاره‌هایی که دارای انحطاط کمتر از A هستند، گرداگرد نیستند. همان‌طور که از قطب شمال مشاهده می‌شود، همه صورت‌های فلکی کاملاً قابل مشاهده در شمال استوا سماوی مدور هستند و به همین ترتیب برای صورت‌های فلکی جنوب استوای آسمانی همان‌طور که از قطب جنوب مشاهده می‌شوند. همان‌طور که از خط استوا مشاهده شده، هیچ صورت فلکی گردشی وجود ندارد. همان‌طور که از عرض‌های جغرافیایی میانهٔ شمالی (۴۰–۵۰ درجه شمالی) مشاهده می‌شود، "صورت‌های فلکی گردان" ممکن است شامل خرس بزرگ، خرس کوچک، صورت فلکی
ممکن است شامل خرس بزرگ، خرس کوچک، صورت فلکی اژدها، قیفاووس، ذات‌الکرسی و زرافه؛ صورت‌فلکی کمتر شناخته‌شده، باشد.
فوربزگان (به انگلیسی: Forbesganj) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش آراریا واقع شده‌است. فوربزگان ۳ کیلومتر مربع مساحت و ۳٫۵۱l نفر جمعیت دارد و ۴۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
الکساندرا مارگو شولر (زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۶)، با نام اجرایی آلیسون واندرلند، تهیه‌کننده، دی‌جی و خوانندهٔ موسیقی رقص الکترونیک استرالیایی است. اولین آلبوم او با نام "فرار" در ۲۰ مارس ۲۰۱۵ منتشر شد، که در جایگاه ۶ چارت آلبوم‌های ای‌آرآی‌ای قرار گرفت و از سوی ای‌آرآی‌ای گواهینامهٔ طلا را دریافت کرد. دومین آلبوم او، "بیدار"، در جایگاه اول آلبوم‌های رقص/الکترونیک برتر بیلبورد قرار گرفت. او در اکتبر ۲۰۱۸ در جایگاه ۹۶ فهرست ۱۰۰ دی‌جی برتر "دی‌جی مگ" قرار گرفت. وی همچنین با صورتحساب بالاترین دی‌جی زن در تاریخ