payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در دل کوه، در کنار طبیعتی سرسبز با درختان بلوط، سرو و گیاهان دارویی جای گرفته است. این مجموعه با دارا بودن ۵۰ استودان (استخوان‌دان‌) و چشمه‌ای منسوب به گودرز، پهلوان اسطوره‌ای ایران، بازتابی از ویژگی‌های ملوک‌الطوایفی حکومت اشکانیان و شکوه تمدن الیمایی است. آثار تنگ سولک نخستین بار در سال ۱۲۷۵ هجری قمری توسط بارون دوبد و سپس در سال ۱۳۲۲ خورشیدی توسط اورل اشتاین شناسایی و بررسی شد و در سال ۱۳۱۶ خورشیدی به عنوان نخستین اثر ثبت‌شده فرهنگی استان، در فهرست آثار ملی ایران جای گرفت.
فکر می‌کنید چقدر طول می‌کشد؟ دومین آلبوم استودیویی مستقل آمریکایی بیگ رد مشین که از نوازندگان آرون دسنر و جاستین ورنون تشکیل شده‌است. در ۲۷ اوت ۲۰۲۱ منتشر شد. دسنر اظهار داشت که این آلبوم حول موضوعات کودکی، پویایی خانوادگی و سلامت روان ساخته شده‌است. جستارهای وابسته. بیگ رد مشین
سپاه ۲۶ یکی از سپاه‌های نیروی زمینی آلمان در جریان جنگ جهانی دوم به عملیات پرداخت. تشکیل و سازمان. این یگان در ابتدا تحت عنوان "سپاه "وودریش"" توسط ارتش یکم در ۲۲ اوت سال ۱۹۳۹ در منطقه نظامی شماره ۱ جهت وظایف ویژه تشکیل شد. روز ۱ اکتبر همان سال به "سپاه ۲۶" تغییر عنوان داد. تاریخچه عملیاتی. شوروی. سپاه ۲۶ به فرماندهی سپهبد آلبرت وودریش در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، به عنوان بخشی از ارتش هجدهم از گروه ارتش شمال با دو لشکر شصت و یکم و دویست و هفدهم پیاده‌نظام از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ یورش به
هفدهم پیاده‌نظام از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ یورش به منطقه بالتیک را آغاز کرد. هر دو لشکر این سپاه در روز نخست موفق به پیشروی بیست کیلومتری گشتند و اندریه‌یاواس و گارگژدای را به تصرف درآوردند.
نیروی انتقام‌جو یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۸۶ به کارگردانی سام فرستنبرگ با بازی مایکل دادیکوف در نقش کاپیتان مت هانتر است. فیلمنامه توسط جیمز بوت که در این فیلم هم بازیگر بود نوشته شده‌است. در ابتدا به عنوان دنباله‌ای برای فیلم تهاجم آمریکایی (۱۹۸۵) در نظر گرفته شده بود که چاک نوریس در نقش مت هانتر بازی کرد. این فیلم با استقبال منفی منتقدان روبرو شد، اما در ویدیوی خانگی موفقیت کالتی به دست آورد و یک فیلم کالت محسوب می‌شود. بازخورد فیلم. این فیلم عمدتاً با استقبال منفی منتقدان مواجه شد.
پیمان راندیا پیمان صلحی میان شاهنشاهی اشکانی و امپراتوری روم در شهر مرزی راندیا در ترکیه امروزی بود که در سال ۶۳ میلادی منعقد شد. این پیمان جنگ ۵۸ تا ۶۳ ایران و روم را به پایان رساند و تصریح کرد که از این پس یک شاهزاده پارتی از خاندان اشکانی ارمنستان بر ارمنستان حکومت خواهد کرد اما تعیین و حق تفویض وی به امپراتور روم داده شد. گرچه این کار ارمنستان را به یک پادشاهی دست‌نشانده تبدیل می‌کرد، از نظر منابع معاصر رومی نرون ارمنستان را عملاً به شاهنشاهی اشکانی واگذار کرد. این سازش میان ایران و روم به مدت چند دهه
کرد. این سازش میان ایران و روم به مدت چند دهه حفظ شد. سرانجام در سال ۱۱۴ تراژان کنترل مستقیم ارمنستان اشکانی را در دست گرفت و آن را به یک استان رومی تبدیل کرد که فقط برای ۴ سال دوام داشت؛ هادریانوس جانشین او در سال ۱۱۸ دوباره آن را به ایران واگذار کرد. با این وجود دودمان اشکانی ارمنستان تاج‌وتخت ارمنستان را حفظ کرد، هرچند اغلب به عنوان دولتی دست‌نشانده بود، تا اینکه در سال ۴۲۸ سرزمین‌هایش توسط بیزانسی‌ها و ساسانیان تقسیم شد و بخش شرقی ارمنستان از آن پس به عنوان یک استان ساسانی توسط یک مرزبان اداره می‌شد.
آزادان (پارسی میانه: "āzādān"، پارتی: "āzātān") یکی از طبقات اشراف ایران بودند. به گفته یوسف فلاوی ارتش اشکانی به رهبری شاهزاده پاکور یکم در طی حمله یهودا از آزادان تشکیل شده بود. ساسانیان همین تقسیم‌بندی از اشراف را حفظ کردند. در این دوره آزادان چهارمین و آخرین گروه از طبقه اشراف بودند. این چهار طبقه شامل "شهرداران" (شاهان دست‌نشانده)، "ویسپوران" (شاهزادگان سلطنتی)، "وزرگان" (بزرگان) و "آزادان" (اشراف طبقه پایین) بودند. به نوعی نجیب زادگان ایران همان زارع زادگان هستند که به عنوان دهقانان هم مشهور بودند
آرتمیتا () یا آرتمیتا در آپولونیاتیس یک شهر یونانی در شرق عراق امروزی بود که در دوره امپراتوری آشور بنیانگذاری شد و در دوره شاهنشاهی اشکانی به اوج پیشرفت خود رسید. بقایای این شهر در نزدیکی مقدادیه قرار دارد.
عصر تاریکی اشکانیان به دوره‌ای حدوداً سی ساله در تاریخ شاهنشاهی اشکانی میان مرگ (یا سال آخر زندگانی) مهرداد دوم در سال ۹۱ پیش از میلاد تا بر تخت‌نشینی ارد دوم در سال ۵۷ پیش از میلاد اشاره دارد که پژوهشگران مختلف بر سر محدوده آن به توافق نرسیده‌اند. به دلیل اینکه از رخدادهای شاهنشاهی در این دوره اطلاعات واضحی وجود ندارد و فقط از حکومت‌های افرادی که گاه با هم همپوشانی دارند یاد شده، به ان عصر تاریکی می‌گویند. هیچ منبع مکتوبی که این دوره را توصیف کند باقی نمانده‌است و پژوهشگران به دلیل ابهامات خود نتوانسته‌اند
و پژوهشگران به دلیل ابهامات خود نتوانسته‌اند جانشینی فرمانروایان و سال‌های سلطنت آن‌ها را با استفاده از منابع سکه‌شناسی موجود بازسازی کنند. هیچ سند قانونی یا اداری از این دوره بر جای نمانده‌است. برای رفع بخشی از این مشکل سکه‌شناسی نظریه‌های متعددی ارائه شده‌است. بر اساس منابع کلاسیک، نام فرمانروایان در این دوره سیناتروک و پسرش فرهاد سوم، مهرداد چهارم، ارد دوم و فرزندان فرهاد سوم هستند. همچنین فردی به نام داریوش یکم حاکم ماد (آتروپاتن؟) است. دو نام دیگر، گودرز یکم و ارد یکم در لوح‌های خط میخی تاریخ دار از
یکم و ارد یکم در لوح‌های خط میخی تاریخ دار از بابل گواهی شده‌اند.
نامه مهرداد () یا نامه مهرداد به شاه اشکانی، نامه‌ای است که ظاهراً توسط مهرداد ششم پادشاه پنتوس به شاهنشاه فرهاد سوم اشکانی (۷۰–۵۷ پ. م) نوشته شده‌است. این نامه در میان مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها و نامه‌های سالوستی که احتمالاً در سده اول یا دوم پیش از میلاد تولید شده‌است، کشف شد. در این نامه مهرداد از شاه اشکانی در مقابل نیروهای لوکولوس کمک می‌خواهد و از او می‌خواهد به اتحاد او و تیگران (شاه ارمنستان) علیه رومیان بپیوندد. این نامه که به سالوست اختصاص داده شده‌است، منبع مهمی در روابط پنتوس و ایران در آن زمان
منبع مهمی در روابط پنتوس و ایران در آن زمان تلقی می‌شود.
نوشته‌های سلطنتی بر سکه‌های اشکانی به زبان‌های یونانی و پهلوی اشکانی نوشته شده است و در طول زمان دگرگونی‌هایی داشته است. برای نمونه، در برخی کتیبه‌ها، حروف به‌جای یکدیگر نوشته شده یا به اشتباه حذف و اضافه شدند. شکل ظاهری حروف نیز طی سالیان تغییرات بسیاری کرده است. نوشته‌های یونانی با چند عنوان افتخاری مختلف، مانند: «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ ΑΡΣΑΚΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΠΙΦΑΝΟΥΣ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ»، به‌معنای «از شاهنشاه ارشک، نیکوکار، دادگر، درخشان، یونان‌دوست ("فیل‌هلن")»، برروی سکه‌های شاهنشاهی اشکانی از دوره زمام‌داری
برروی سکه‌های شاهنشاهی اشکانی از دوره زمام‌داری اردوان یکم آغاز می‌شوند. گونه ابتدایی و نیز کوتاه‌تر این عبارت، به‌صورت «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ»، به‌معنای «از شاه بزرگ، ارشک یونان‌دوست»، برروی تترادراخماهای مهرداد یکم دیده می‌شوند. عنوان یونان‌دوست (ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ)، نوعی ابتکار سیاسی برای جلب یونانیان ساکن شاهنشاهی بود که از زمان مهرداد یکم بر سکه‌ها نقش بست. نام ارشک، بنیان‌گذار دودمان اشکانی تا دوره فرهاد چهارم به‌طور پیوسته بر سکه‌ها حضور داشت. اشکانیان نقش ارشک، بنیان‌گذار دودمان را درحالی‌که
اشکانیان نقش ارشک، بنیان‌گذار دودمان را درحالی‌که بر تخت شاهی تکیه زده و کمانی در دست دارد را همواره برپشت دراخماهای خود استفاده می‌کردند. این منقوش‌سازی ارشک برپشت سکه‌ها، گونه‌ای تقلید از سلوکیان بود که نقش آپولون را برپشت سکه‌های خود می‌آوردند. نقش ارشک نخست روی یک صندلی و سپس سنگی مخروطی (Omphalos) تکیه می‌کرد. از دوره مهرداد دوم، ارشک بر تختی شاهانه به سبک تخت شاهی زئوس تکیه می‌کند. به‌کاربردن شاهنشاه (ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΣΙΛΕΩΝ) بر سکه‌های اشکانی از همان دوره رواج پیدا می‌کند. عنوان‌ها. عنوان‌های یونانی
دوره رواج پیدا می‌کند. عنوان‌ها. عنوان‌های یونانی سلطنتی ضرب‌شده بر سکه‌های اشکانی شامل عناوین زیر است: ترانویسی. ترانویسی با الفبای لاتین، برپایه سکه‌های فرهاد چهارم و بلاش سوم: زبان و خط. خط رایج نوشته‌ها بر سکه‌های اشکانی، خط یونانی است. استفاده از نوشته‌هایی به خط پهلوی اشکانی تنها در اواخر شاهنشاهی اشکانیان رایج می‌شود. هرچند از دوره بلاش یکم، گاهی نام فرمان‌روا را با خط پهلوی اشکانی، به‌صورت مخفف، پشت سر او ثبت می‌کردند. در اواخر شاهنشاهی اشکانی، نوشته‌های آرامی-پهلوی درکنار نوشته‌های یونانی سکه‌ها
آرامی-پهلوی درکنار نوشته‌های یونانی سکه‌ها که دیگر نادرست و ناخوانا بودند به‌کار می‌رفتند. نوشته‌های آرامی-پهلوی شامل نام شخصی شاه می‌شدند؛ برای نمونه «وَلَگشی مَلکا (با هزوارش: شاه بلاش)». افول نوشته‌های یونانی بر سکه‌های اشکانی، می‌تواند نشانه زوال یونانی‌مآبی در اواخر شاهنشاهی اشکانی و نیز به‌کارگیری افراد ناآشنا با خط یونانی در ضرابخانه‌ها باشد. استفاده از خط پهلوی اشکانی در سکه‌ها با بلاش یکم آغاز می‌شود و با شکست بلاش ششم و آرتاباز اشکانی، واپسین مدعیان شاهنشاهی اشکانی به‌دست اردشیر بابکان پایان
مدعیان شاهنشاهی اشکانی به‌دست اردشیر بابکان پایان می‌پذیرد. این خط پهلوی درآغاز از ظرافت و کیفیت خوبی برخوردار بود، اما از میانه دوره بلاش چهارم (حدود سال ۱۷۰ م) دچار افول کیفیت می‌شود. این موضوع ناشی از نابسامانی‌های حکومت اشکانیان در پایان دورانش است.
مجید پُتکی (زادهٔ ۲۵ شهریور ۱۳۵۳) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و کارگردان تئاتر و صداپیشه ایرانی است. او در سال ۲۰۱۶ موفق به دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش اول مرد با عنوان جایزه دستاورد ویژه از جشنواره بین‌المللی فیلم «مانهایم» آلمان (برای بازی در نقش پدر در فیلم «زمانی دیگر» به کارگردانی ناهید حسن‌زاده) شد و برای بازی در فیلم کوتاه "دیگری به کارگردانی" آکو زند کریمی موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر مرد از جشنواره‌های اوتابیانای برزیل ۲۰۲۱ و اسکرین پاور انگلستان ۲۰۲۰ گشته. مجید پتکی هم‌اکنون در سمت
انگلستان ۲۰۲۰ گشته. مجید پتکی هم‌اکنون در سمت «مسئول نمایش‌های آئینی و سنتی استان گیلان» نیز فعال می‌باشد. زندگی‌نامه. مجید پتکی در ۲۵ شهريور ۱۳۵۳ در شهرستان رشت (استان گیلان) به دنیا آمد. شروع فعالیت هنری او به دوران تحصیلی ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان بازمی‌گردد. او در سال ۱۳۷۶ در رشته تحصیلی کامپیوتر وارد دانشکده فنی رجایی لاهیجان شده و از همان سال نیز در آمفی تئاتر همین دانشکده فعالیت تئاتری خود را با تمرکز بر نمایش‌های آیینی و سنتی در پیش گرفت. همزمان با افتتاح شبکه تلوزیونی باران از سال ۱۳۷۷ در
با افتتاح شبکه تلوزیونی باران از سال ۱۳۷۷ در سریال‌ها، نمایش‌ها و فیلم‌های تلوزیونی این شبکه به صورت مستمر فعال بوده و تا کنون به عنوان بازیگر در ده‌ها اثر تولید شده در این شبکه و سایر شبکه‌های تلوزیونی فعالیت داشته است و با کارگردان های خوب کشور همچون آقایان محمد رسول‌اف، علی شاه حاتمی، محمدعلی طالبی، منوچهر هادی، احمد معظمی، مهدی جعفری، امیرعباس ربیعی، سید جلال حاتمی، فریدون حسن پور، آکو زند کریمی، زنده یاد بهزاد رفیعی و خانم ناهید حسن زاده همکاری داشته است. همچنین ایشان در شبکه نمایش خانگی سابقه فعالیت
همچنین ایشان در شبکه نمایش خانگی سابقه فعالیت با کارگردان هایی همچون مهران مدیری، کمال تبریزی، فریدون جیرانی، شهرام شاه‌حسینی، نیما جاویدی، محمدحسین مهدویان، برزو نیک نژاد، ابراهیم ابراهیمیان، سروش محمدزاده را در کارنامه خود دارد. او همچنین در «رادیو گیلان» به عنوان بازیگر و صداپیشه در نمایش‌های رادیویی فعالیت دارد.
در سال ۵۲۵ پیش از میلاد مصر به دست هخامنشیان فتح شد و بدین‌سان دودمان بیست و هفتم مصر و ساتراپی به نام «مودرایَه» () بنیانگذاری شد. مصر تا سال ۴۰۴ پ.م. در حالی که هنوز رسوم و سنتهای سلطنتی خود را حفظ کرده بود، یکی از ساتراپی شاهنشاهی هخامنشی باقی ماند . طی این فتح، کمبوجیه دوم ،شاهنشاه ایران مصری‌ها را در نبرد پلوزیوم (۵۲۵ پ. م) شکست داد و به عنوان فرعون مصر تاج‌گذاری نمود. فرمانروایی هخامنشیان پس از شورش و تاجگذاری آمیرتئوس به عنوان فرعون منحل شد. دومین دوره حکومت هخامنشیان در مصر در زمان حکومت دودمان سی و
حکومت هخامنشیان در مصر در زمان حکومت دودمان سی و یکم مصر (۳۴۳–۳۳۲ پ. م) رخ داد. نبرد پلوزیوم اول. نبرد پلوزیوم در ماه مه ۵۲۵ پ.م. و میان کمبوجیه دوم هخامنشی و پسامتیک سوم از دودمان بیست‌وششم مصر در منطقه پلوزیوم، مصر رخ داد. در این رزم هخامنشیان پیروز شدند. در این نبرد که میان ارتش‌های ایران و مصریان شکل گرفت، در ابتدا کوروش بزرگ به فکر حمله به مصر افتاد، ولی رسیدگی به کارهای شمال شرق و شرق این فرصت را به او نداد که به مصر حمله کند. پس از کوروش، پسرش کمبوجیه که به حکومت رسید نقشه تسخیر مصر را در پیش گرفت،
که به حکومت رسید نقشه تسخیر مصر را در پیش گرفت، بنا به گفته هرودوت به نقل از تاریخ‌نگاران مصری در کتاب تاریخ خود نوشته است کمبوجیه دختر آماسیس دوم، فرعون مصر را خواسته، اما او به جای دختر خودش، دختر فرعون قبلی مصر را به او می‌دهد که پس از مدتی آن دختر راز خود را به کمبوجیه فاش کرده، گفته است من دختر آپریس هستم، به همین دلیل کمبوجیه تصمیم به حمله به مصر میگیرد. کمبوجیه تصمیم می‌گیرد که از خشکی به مصر حمله کند به همین خاطر سفیری را نزد حاکم اعراب فرستاده و او قول همکاری را به کمبوجیه داد. آمازیس فرعون مصر
او قول همکاری را به کمبوجیه داد. آمازیس فرعون مصر می‌میرد و پسرش پسامتیک سوم (فسمتیخ) که توانایی مقاومت در برابر کمبوجیه را نداشته است جانشین او می‌شود، سپس سپاه ایران از کویر می‌گذرد و به شاخه اول رود نیل از سمت مشرق قرار دارد می‌رسد. جنگ سختی آغاز می‌شود و به هر دو طرف تلفات بسیاری وارد می‌شود، ولی مصریان وادار به تسلیم می‌شوند و این که پس از شکست با بی‌نظمی به سوی ممفیس پایتخت مصر باستان می‌گریزند. در پایان کمبوجیه پس از تسخیر ارگ (قلعه)، ممفیس پسامتیک سوم را دوباره حاکم مصر کرد ولی به دلیل شورشی که
سوم را دوباره حاکم مصر کرد ولی به دلیل شورشی که ایجاد کرد کشته شد. نبرد پلوزیوم دوم. نبرد پلوزیوم در سال ۳۴۳ پیش از میلاد میان هخامنشیان و مزدوران یونانی از یک سو با مصری‌ها و مزدوران یونانی از سوی دیگر آنها انجام شد. این نبرد در سنگر پلوزیوم، در ساحل گوشهٔ خاوری دلتای نیل انجام شد. به‌طور کلی، اردشیر سوم فرماندهی پارسیان و نکتانبوس دوم فرماندهی مصریان را بر دوش داشت. فرماندهی نیروهای یونانی همراه با مصریان درون دژ ازسوی فیلوفرون انجام شد. نخستین تاخت‌وتاز از سوی نیروهای شهر تبس زیر فرماندهی لاکراتس انجام
از سوی نیروهای شهر تبس زیر فرماندهی لاکراتس انجام شد. این نبرد راه ایران را باز کرد تا مصر را بگشاید و واپسین دورهٔ فرمانروایی بومی در مصر باستان پایان یافت.
منطقه تاریخی ایروینگتون () که بعداً به نام واشینگتن اروینگ نامگذاری گردید، منطقه‌ای تاریخی در ایندیاناپلیس است. ایروینگتون منطقه‌ای به مساحت ۲۲۱ هکتار است که در سال ۱۹۷۸ در فهرست ثبت ملی اماکن تاریخی قرار گرفت. در آن سال، این ناحیه از ۲۳۷۳ ساختمان و ۵ سازه دیگر و ۲ سایت محلی برخوردار بود. تاریخچه. این شهر که در سال ۱۸۷۰ توسط سیلوستر جانسون و جیکوب جولیان بنا شده و در ابتدا به عنوان حومه ایندیاناپلیس شناخته می‌شد، در امتداد جاده‌های پر پیچ و خم خاکی و آجری قرار داشت و انعکاس و چشم‌اندازی از طراحی سبک دوران
داشت و انعکاس و چشم‌اندازی از طراحی سبک دوران رمانتیک را نشان می‌داد، ایروینگتون در ابتدا حومه آرامی بود که در آن هنرمندان، سیاستمداران، ژنرال‌های نظامی، دانشگاهیان و سران صنایع محلی ساکن بودند و در سال ۱۹۰۲ به ایندیاناپلیس ضمیمه شد. موقعیت این شهر در ۸ کیلومتری شرق مرکز شهر ایندیاناپلیس در حاشیه غربی شهرک وارن و در خیابان واشینگتن واقع شده‌است و یک مسیر جاده ملی تاریخی است که مسیر US40 نیز قبلاً در امتداد آن قرار داشت. در اوایل دهه ۱۹۰۰، یک سیستم قطار برقی سریع‌السیر از ایروینگتون تا مرکز شهر ایندیاناپلیس
سریع‌السیر از ایروینگتون تا مرکز شهر ایندیاناپلیس در امتداد شاهراه ۴۰ ایالتی آمریکا حرکت می‌کرد. ایروینگتون بزرگ‌ترین منطقه تاریخی حفاظت شده محلی در ایندیاناپلیس است. این منطقه از حدود ۲۸۰۰ ساختمان و نزدیک به ۱۶۰۰ قطعه زمین تشکیل شده‌است. هفتاد و هشت درصد از خانه‌های این منطقه قبل از سال ۱۹۶۰ ساخته شده بودند. طرح این منطقه تاریخی در سال ۲۰۰۱ با کوشش شورای جامعه تاریخی و درخواست از ساکنان، توسط کمیسیون حفظ آثار تاریخی با سرپرستی اتحادیه ایندیاناپلیس در ۴ اکتبر ۲۰۰۶ به تصویب رسید. دانشگاه باتلر. از سال ۱۸۷۵
۲۰۰۶ به تصویب رسید. دانشگاه باتلر. از سال ۱۸۷۵ تا ۱۹۲۸، دانشگاه باتلر در ایروینگتون تأسیس شد. دانشگاه باتلر، ایروینگتون را به یک جامعه دانشگاهی تبدیل کرد. محوطه دانشگاه در گوشه جنوب غربی ایروینگتون، بین راه‌آهن پنسیلوانیا و خط راه‌آهن بالتیمور- اوهایو قرار داشت. ساختمان‌های آن شامل: ساختمان اصلی (۱۸۷۵)، ساختمان علوم (۱۸۹۲)، آسایشگاه زنان (دهه ۱۸۸۰)، کتابخانه یادبود بونا تامپسون (۱۹۰۳، که امروزه به عنوان مرکز یادبود بونا تامپسون شناخته می‌شود) و تالار ورزشی جنگ جهانی اول می‌باشد. مناسبت‌ها. ایروینگتون یک
جنگ جهانی اول می‌باشد. مناسبت‌ها. ایروینگتون یک منطقه مسکونی خانوادگی است. در طول سال، چندین جشنواره در جامعه برگزار می‌شود که به دوستان و همسایگان این امکان را می‌دهد تا گردهمایی مشترک داشته باشند. برای بیش از ۱۰ سال، انجمن تاریخی ایروینگتون میزبان یک مراسم اجتماعی بستنی و نمایش هنری و موسیقی برای جذب همسایه‌ها در مرکز یادبود بونا تامپسون بوده‌است. تا به این ترتیب آن‌ها بتوانند دربارهٔ تاریخچه ایروینگتون اطلاعات بیشتری کسب کرده و از کتابخانه بازدید کنند. کلوب شبانه باغ ملی ایروینگتون رویدادهای سالانه‌ای
کلوب شبانه باغ ملی ایروینگتون رویدادهای سالانه‌ای را برای نشان دادن باغ‌ها، خانه‌ها و هنر محلی برگزار می‌کند. هنر. ایروینگتون محل تولد و خانه تنها جنبش هنری تاریخی در مرکز ایندیانا و یک مکان خاص برای نامگذاری گروه ایروینگتون بود. این گروه از هنرمندان در دهه ۱۹۰۰ در ایروینگتون باهم ملاقات، تمرین و نمایش هنری داشتند. امروزه بسیاری از خانه‌ها و استودیوهای هنرمندان این گروه در سراسر جامعه ماندگار شده‌اند. کلیساها. جماعت‌های کلیسا با خانواده‌ها جدیدی شکل گرفت. یکی از قدیمی‌ترین آنها یک جماعت آفریقایی-آمریکایی
یکی از قدیمی‌ترین آنها یک جماعت آفریقایی-آمریکایی به نام کلیسای باپتیست ایروینگتون است. این انجمن که در سال ۱۸۸۷ تشکیل شد، یکی از قدیمی‌ترین جماعت‌های آفریقایی-آمریکایی در شهرستان ماریون بود. جماعت‌های کلیساهای دیگری مانند کلیسای مسیحی خیابان داونی اول در ساختمان اصلی دانشگاه باتلر ملاقات کردند و بعدها در دهه ۱۸۹۰ یک کلیسا ساختند. پروتستان‌ها برای تشکیل یک کلیسا در اوایل دهه ۱۹۰۰ گرد هم آمدند. کاتولیک‌ها در سال ۱۹۰۹ درخواست یک منطقه داشتند که به «بانوی لردهای ما» تبدیل شد. همه این مذاهب امروزه خانه‌های
ما» تبدیل شد. همه این مذاهب امروزه خانه‌های عبادتگاه‌های تاریخی و زیبای خود را حفظ کرده‌اند. معماری‌های تاریخی. ایروینگتون هم از نظر معماری و هم از نظر فرهنگی برای این منطقه قابل توجه است. معماری این منطقه سبک‌های مختلف معماری آمریکایی از ۱۸۷۰ تا ۱۹۵۰ را به خود اختصاص داده‌است، از جمله سبک ایتالیایی‌مآب، امپراتوری دوم فرانسه، معماری نئوگوتیک، ملکه آن و معماری دوران بازسازی استعماری و نوسازی تودور.
شورش بزرگ ساتراپ‌ها یا شورش ساتراپ‌ها (۳۶۶–۳۶۰ پ. م) شورشی در دوران شاهنشاهی هخامنشی بود که ساتراپ‌های هخامنشی در آناتولی علیه حکومت اردشیر دوم به پا کردند. این ساتراپ‌ها داتامش، آریوبرزن و اروند نام داشتند. ماسول، سردودمان کاریا، نیز در این شورش شرکت داشت اما در میانه راه به اردشیر پیوست. این سلسله شورش‌ها همواره از سوی فراعنه دودمان سی‌ام مصر حمایت می‌شد اما در نهایت حکومت مرکزی با وجود سختی بسیار، موفق به سرکوب و فرونشاندن تمامی این شورش‌ها شد. شورش داتامش (۳۷۲–۳۶۲ پ. م). داتامش، ساتراپ کاپادوکیه و یک
(۳۷۲–۳۶۲ پ. م). داتامش، ساتراپ کاپادوکیه و یک فرمانده نظامی توانا و با استعداد بود که ساتراپی خود را از پدرش کامیسارس پس از ۳۸۴ پیش از میلاد به ارث برده بود، اما مشکلات او با دربار ایران باعث شد که او در سال ۳۷۲ پیش از میلاد به شورش بپردازد. دربار به ساتراپ‌های همسایه، وادفرداد در لیدیه و آرتومپارا در لیکیه دستور داد تا شورش او را سرکوب کنند، اما داتامش با موفقیت در برابر حملات آنها مقاومت کرد. داتامش در سال ۳۶۲ پیش از میلاد، پس از خیانت دامادش میتروبرزنس کشته شد. شورش آریوبرزن (۳۶۶–۳۶۳ پ. م). آریوبرزن یکم
شد. شورش آریوبرزن (۳۶۶–۳۶۳ پ. م). آریوبرزن یکم کیوس که از دودمان فارناکیان و حاکم شهر کیوس بود که بعد از انتصاب پدرش (برادرش) فارناباز دوم به فرماندهی ارتش اعزامی به مصر،به‌طور موقت تا رسیدن آرتاباز دوم به سن قانونی، عهده‌دار اداره ساتراپی فریگیه هلسپونت شد. اما هنگامی که آرتاباز دوم خواست ساتراپی را از برادرش (یا عمویش) بازپس گیرد، آریوبرزن نپذیرفت. در نهایت، در حدود سال ۳۶۷ پیش از میلاد، آریوبرزن در شورشی علیه اردشیر دوم، شاه هخامنشی، به داتامش، ساتراپ کاپادوکیه و کیلیکیه پیوست. اردشیر در مقابل،
کاپادوکیه و کیلیکیه پیوست. اردشیر در مقابل، وادفرداد، ساتراپ لیدیه را فرمان به فرونشاندن این شورش داد و او توانست آریوبرزن را از بخش بزرگی از ساتراپی‌اش بیرون راند. اما آریوبرزن که روابط خوبی با دولت‌شهرهای یونانی داشت مورد حمایت آنان قرار گرفت و یونانیان در سال ۳۶۵ پ. م ۳۰ کشتی و ۸٬۰۰۰ سرباز مزدور را در اختیار او قرار دادند. آریوبرزن به پاس این کمک، شهرهای سستوس و کریتوت در تراکیه خرسونسوس (شبه‌جزیرهٔ گالیپولی) را به یونانیان تقدیم داشت و آنان نیز شهروندی آتن را به او و سه پسرش اعطا کردند. این شورشیان
آتن را به او و سه پسرش اعطا کردند. این شورشیان همچنین توسط برخی از دولت‌شهرهای یونان حمایت می‌شدند و پادشاه اسپارتی آگسیلائوس دوم با یک نیروی مزدور به کمک آنها می‌آمد. تئوس، فرعون مصر (از دودمان سی‌ام مصر) نیز به حمایت از ساتراپ‌های شورشی پرداخت و به همراه اسپارت، کمک‌های قابل توجهی برای آنان فرستاد.آریوبرزن در سال ۳۶۶ پیش از میلاد در محاصره آدرامیتیون از سوی ماسول و وادفرداد مقاومت کرد، تا اینکه آگسیلائوس دربارهٔ عقب‌نشینی محاصره کنندگان مذاکره کرد. با وجود این، شورش ساتراپ‌ها در زمستان سال ۳۶۳–۳۶۲ پیش از
این، شورش ساتراپ‌ها در زمستان سال ۳۶۳–۳۶۲ پیش از میلاد شکست خورد و آریوبرزن با خیانت پسرش مهرداد به او، دستگیر و اعدام شد. شورش اروند (۳۶۲ پ. م). در سال ۳۶۲ پیش از میلاد، اروند یکم، ساتراپ ارمنستان، پس از اینکه شاه بزرگ به او دستور داد به میسیا نقل مکان کند، شورش کرد. ساتراپ‌های دیگر نیز او را به عنوان رهبر شورش شناختند، اما اروند پس از مدتی به دنبال مصالحه با پادشاه شد و به ساتراپ‌های دیگر خیانت کرد و شورش اندکی پس از آن فروپاشید. اروند بخش زیادی از سواحل دریای اژه را دریافت کرد، درحالی که داتامش پس از
دریای اژه را دریافت کرد، درحالی که داتامش پس از خیانت دامادش کشته شد. آریوبرزن نیز کشته شد، اما ساتراپ‌های شورشی دیگر مورد عفو شاه قرار گرفتند و بدین ترتیب شورش پایان یافت.
شناخت موقعیتی (به )، نظریه‌ای است که بیان می‌دارد دانش از کنش‌ها جداناپذیر است، استدلالش این است که: همه دانش در بستر فعالیت‌های اجتماعی، فرهنگی و فیزیکی مقید بوده و در این بسترها واقع شده‌است. برمبنای این فرضیه که نیازمند تغییری معرفت‌شناختی از تجربه‌گرایی است، نظریه پردازان موقعیتی، مدلی از دانش را پیشنهاد می‌نمایند که مستلزم تفکر فوری است، نه ذخیره و بازیابی دانش‌های مفهومی. اساساً، شناخت نمی‌تواند از بستر جدا ساخته شود. بلکه دانستن «در همان موقعیت» خود وجود داشته و از بستر، فعالیت‌ها، مردم، فرهنگ و زبان
داشته و از بستر، فعالیت‌ها، مردم، فرهنگ و زبان جدایی ناپذیر است؛ بنابراین، یادگیری از منظر کارکرد مؤثر و فزاینده یک شخص در موقعیت‌های مختلف دیده می‌شود نه از منظر گردآوری دانش، چون آنچه دانسته می‌شود به وسیله عامل و بستر به‌طور مشترک تعیین می‌گردد. تاریخچه. با این که شناخت موقعیتی در اواخر قرن بیستم در حوزه روانشناسی تعلیمی به رسمیت شناخته شد، اما با حوزه‌های قدیمی تر مانند نظریه انتقادی (مکتب فرانکفورت، ۱۹۳۰ میلادی؛ فریری، ۱۹۶۸ میلادی)، انسان‌شناسی (جین لیو و ایتن ونگر، ۱۹۹۱ میلادی)، فلسفه (مارتین هایدگر،
و ایتن ونگر، ۱۹۹۱ میلادی)، فلسفه (مارتین هایدگر، ۱۹۶۸ میلادی)، تحلیل گفتمان انتقادی (فیرکلاف، ۱۹۸۹ میلادی) و نظریات زبان‌شناسی اجتماعی (باختین، ۱۹۸۱) که روایت حقیقی بودن دانش عینی و اصول تجربه‌گرایی کانتی را رد نموده دارای اصول مشترک است. کارهای لوسی ساچمن در رابطه به کنش موقعیتی، در آزمایشگاه‌های زیراکس در راستای مشهورسازی این ایده که درک یک فاعل از این که چگونه یک کار را انجام دهد، ناشی از تعامل وی با موقعیت اجتماعی و مادی (مثل دخالت فناوری) است که در آن عمل می‌نماید، اهمیت زیادی داشت. چشم‌اندازهای اخیر
عمل می‌نماید، اهمیت زیادی داشت. چشم‌اندازهای اخیر در رابطه با شناخت موقعیتی، بر روی مفهوم هویت‌سازی نشأت گرفته و روی آن متمرکز می‌باشد، چون مردم بیشتر از طریق تعاملات درون جوامع کاری، در ارتباط با معانی مذاکره می‌کنند. نگرش‌های شناخت موقعیتی در حوزه‌های آموزش، طراحی دستوری، جوامع آنلاین و هوش مصنوعی (به بروکس، کلنسی مراجعه کنید) بکار رفته‌اند. شناخت بنیادی که به مطالعه نقش شبیه‌سازی‌ها و تجسم‌ها در شناخت می‌پردازد، شامل نظریات زبان‌شناسی شناختی، کنش موقعیتی، شبیه‌سازی و شبیه‌سازی اجتماعی می‌باشد. تحقیقات
شبیه‌سازی و شبیه‌سازی اجتماعی می‌باشد. تحقیقات در راستای درک زبان تجسم‌یافته، حافظه و نمایش دانش کمک فراوانی نموده‌است. شناخت موقعیتی، نگرش‌های گوناگونی را تحت تأثیر خود قرار می‌دهد که شامل این موارد است: از مطالعه انسان‌شناسی رفتار انسان در زمینه کارهای تسهیل شده توسط فناوری، یا در میان جوامع کاری گرفته تا روانشناسی بوم‌شناختی چرخه ادراکی-کنشی و دینامیک‌های عمدی و حتی تحقیقات در حوزه رباتیک و کار در زمینه عوامل خودمختار در ناسا و سایر مکان‌ها (مانند کارهای دبلیو. جی. کلنسی). تلاش‌های اولیه برای تعریف
دبلیو. جی. کلنسی). تلاش‌های اولیه برای تعریف شناخت موقعیتی متمرکز بر مقایسه این نظریه نوظهور با نظریات غالب مربوط به پردازش معلومات در روانشناسی شناختی بودند. در این اواخر نظریه پردازان به رابطه نزدیک میان شناخت موقعیتی، مطالعات جدید در عرصه سواد و تحقیقات جدید سواد آموزی پی‌برده‌اند (جی، ۲۰۱۰). این رابطه بعد از درک این موضوع هویدا شد که شناخت موقعیتی مدعی است که افراد از طریق تجارب می‌آموزند. می‌توان گفت که این تجارب و مهم‌تر از آن، عوامل دخیلی که در جریان این تجارب روی توجه تاثیرگذارند، از ابزارها،
جریان این تجارب روی توجه تاثیرگذارند، از ابزارها، فناوری و زبانی که توسط گروه‌های اجتماعی و فرهنگی استفاده می‌شود و همچنین از معانی که توسط گروه‌های جمعی به این عوامل دخیل داده می‌شود، متأثر می‌گردند. تحقیقات جدید در حوزهٔ سواد آموزی، شرایط و احتمالات استفاده از ابزار و زبان توسط افراد و چگونگی تغییراتی مانند اینترنت و فناوری ارتباطات بر روی سطح سواد را مورد بررسی قرار می‌دهند. اصول کلیدی. قابلیت‌ها/اثرپذیری‌ها. جیمز جی. گیبسون، ایدهٔ قابلیت‌های محیط را به عنوان بخشی از ادراک رابطه‌ای معرفی نمود. ادراک
به عنوان بخشی از ادراک رابطه‌ای معرفی نمود. ادراک نباید تنها به عنوان قرار دادن ویژگی‌های محیط در ذهن درک کننده پنداشته شود، بلکه باید به عنوان یک عنصر تعامل فرد با محیط خود مدنظر گرفته شود (گیبسون، ۱۹۷۷ میلادی). مفهوم قابلیت‌ها، در قلب طرح روانشناسی بوم‌شناختی که او پیشنهاد کرد قرار داشت. گیبسون بیان کرد که در هر نوع تعامل میان یک عامل و محیط، شرایط ذاتی یا ویژگی‌های محیط به عامل اجازه می‌دهد تا کنش‌های مشخصی را در محیط انجام دهد. او این اصطلاح را این‌گونه تعریف نمود: ویژگی‌های موجود در محیط که احتمالات