payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کند که نویسندگان آن را "آکواملت" می نامند. دکتر کریس هالند از گروه ابریشم آکسفورد، بخشی از گروه جانورشناسی دانشگاه آکسفورد، می‌گوید: «وقتی آب‌ماهی‌ها به سرعت کشیده می‌شوند، آب خود را از دست می‌دهند، که به آن‌ها کمک می‌کند تا تشکیل الیاف را مانند یک جغجغه «قفل کنند». این اتفاق در مورد پلاستیک های روزمره شما که برای حفظ الیاف نیاز به خنک شدن دارند و باعث ناکارآمدی و سخت تر شدن پردازش آنها می شود، نمی افتد.» مکانیزم. آکواملت ها به عنوان یک کلاس جدید از مواد پلیمری در نتیجه مقایسه بین مواد اولیه در حال چرخش
پلیمری در نتیجه مقایسه بین مواد اولیه در حال چرخش کرم ابریشم چینی ( "کرم ابریشم" ) و پلی اتیلن با چگالی بالای ذوب (HDPE) با استفاده از تصویربرداری نور پلاریزه شده برشی (SIPLI) تعریف شد. درک فعلی از فیبریلاسیون ناشی از برش مستلزم آن است که زنجیره های پلیمری تحت سری مراحل زیر قرار گیرند: 1) مولکول های زنجیره بلند کشیده می شوند، 2) و هسته های نقطه ای پایدار را تشکیل می دهند، که 3) در زیر جریان در ردیف ها قرار می گیرند و سپس 4) رشد می کنند تا یک فیبریل های کریستالی تشکیل دهند. برای اینکه این فیبرها باقی
کریستالی تشکیل دهند. برای اینکه این فیبرها باقی بمانند، دمای نمونه باید به زیر نقطه ذوب پلیمرها کاهش یابد. این فرآیند مشابه فیبرولوژنز پلیمرهای ابریشم طبیعی است که در آن پروتئین‌ها همسو می‌شوند (تا می‌شوند)، هسته می‌شوند(واسرشتن)، و متبلور می‌شوند (جمع می‌شوند). با این حال، برای ابریشم، فیبریل ها بدون نیاز به کاهش دما باقی می مانند. از منظر ماکرومولکولی، تصور می‌شود که این دو فرآیند به دلیل برهمکنش منحصر به فرد یک پروتئین بومی با آب به آن مشابه هستند. مانند یک زنجیره پلیمری منفرد در یک مذاب، یک پروتئین
یک زنجیره پلیمری منفرد در یک مذاب، یک پروتئین بومی و مولکول‌های آب نزدیک به آن ممکن است نه به عنوان یک محلول، بلکه به عنوان یک موجودیت واحد واحد پردازش پذیر در نظر گرفته شود به نام «آکواملت». تفاوت بین یک پلیمر معمولی و یک آکواملت در توانایی آکواملت برای جامد شدن در پاسخ به تنش در دمای محیط نشان داده می‌شود. این زمانی اتفاق می افتد که تنش اعمال شده برای جدا کردن آب نزدیک به پروتئین از پروتئین کافی باشد و نانوکامپوزیت را تجزیه کند. این منجر به تغییرات ساختاری پروتئین و افزایش احتمال تشکیل پیوند هیدروژنی بین
پروتئین و افزایش احتمال تشکیل پیوند هیدروژنی بین زنجیره های پروتئینی و انجماد بعدی می شود. ساختارهای چند مقیاسی، به عنوان مثال، فوم ها نتیجه ترکیبی از میدان های تنش جهت دار و ویژگی های خودآرایی آکواملت هستند. کاربرد های مهم. آکواملت ها مزایای متعددی را نسبت به راه حل های فعلی برای تولید پلیمر های مصنوعی ارائه می‌دهند.اولاً آنها منشأ کاملاً طبیعی دارند، بدون اتکا به نفت برای تولید و قابل بازیافت و زیست تخریب پذیر هستند . ثانیاً آنها را می توان در دما و فشارهای اتاق پردازش کرد و در نتیجه فقط آب به عنوان
اتاق پردازش کرد و در نتیجه فقط آب به عنوان محصول جانبی فرایند انجماد تولید می شود. ثالثاً محاسبات کاری انجام شده بر روی مواد اولیه ابریشم و پلی اتیلن با چگالی بالا تفاوت ده برابری را در مقدار انرژی برشی مورد نیاز برای شروع انجماد نشان داد. هنگامی که دمای پردازش در نظر گرفته می شود، تفاوت در انرژی مورد نیاز برای انجماد برای آکواملت ها هزار برابر کمتر از پلیمرهای مصنوعی است. کت آکواملت (Coats Aquamelt) یک جایگزین مقرون‌به‌صرفه و کم‌هزینه برای نخ‌های معمولی در تولید پوشاک است.آکواملت که از PVA نخ ریسی شده
در تولید پوشاک است.آکواملت که از PVA نخ ریسی شده ساخته شده است، یک نخ محلول در آب است که هنگام غوطه ور شدن یا اسپری شدن با آب گرم حل می شود. این به محافظت از پارچه در برابر آسیب های ناشی از برداشتن بخیه های موقت کمک می کند . همچنین درز تمیزی را بدون نخ های شل یا بدون تراش می دهد و پس از حل شدن در آب هیچ اثری از خود باقی نمی گذارد.نیازی به برداشتن بخیه‌های موقتی که با نخ معمولی دوخته شده‌اند، وجود ندارد و در نتیجه از آسیب دیدن پارچه جلوگیری می‌شود و باعث صرفه‌جویی در انجام عملیات وقت‌گیر و پرهزینه می‌شود .
در انجام عملیات وقت‌گیر و پرهزینه می‌شود . پیوند به بیرون. sciencedebate.com coats.com ابریشم پلیمر
جان مونتاگو ارل چهارم ساندویچ (; – ) سیاستمدار بریتانیایی بود که جانشین پدربزرگش ادوارد مونتاگو، سومین ارل ساندویچ بود و در ده سالگی ارل ساندویچ در سال ۱۷۲۹ شد. او در طول زندگی خود مناصب نظامی و سیاسی مختلفی از جمله رئیس پست، اولین لرد دریاسالاری و وزیر امور خارجه وزارت شمال را بر عهده داشت. او همچنین به دلیل این ادعا که او مخترع همنام ساندویچ است، شناخته شده‌است. جان مونتاگو در سال 1718، پسر ادوارد مونتاگو، ویسکونت هینچینگ بروک به دنیا آمد. پدرش زمانی که جان چهار ساله بود درگذشت و او را به عنوان وارث خود
چهار ساله بود درگذشت و او را به عنوان وارث خود باقی گذاشت. مادرش به زودی دوباره ازدواج کرد و او ارتباط چندانی با او نداشت. او در سن ده سالگی در سال 1729 به عنوان ارل ساندویچ جانشین پدربزرگش شد. ساندویچ. ساندویچ امروزی به نام لرد ساندویچ نامگذاری شده‌است، اما شرایط دقیق اختراع و استفاده اصلی آن هنوز موضوع بحث است. شایعه ای در سفرنامه ای به نام "تور لندن" توسط پیر ژان گروسلی این افسانه را شکل داد که نان و گوشت لرد ساندویچ را سر میز قمار نگه می‌دارد، اما ساندویچ عادت‌های بد زیادی داشت، داستان از این قرار است
عادت‌های بد زیادی داشت، داستان از این قرار است که لرد ساندویچ قمارباز بسیار متبحری بود و ساعات طولانی که پشت میز ورق بازی می‌کرد، وقت بابت غذا خوردن نداشت. در نتیجه از خدمتکارانش می‌خواست که بین دو تکه نان تکه‌هایی گوشت برای او بیاورند، عادتی که در میان دوستان قماربازش مشهور شد. طبق این روایت، افراد دیگر شروع به سفارش «همان ساندویچ» کردند و به این ترتیب «ساندویچ» متولد شد. جایگزین دیگر برای این روایت توسط زندگینامه نویس ساندویچ NAM Rodger ارائه شده‌است، می‌گوید که که تعهدات ساندویچ به نیروی دریایی و زمانی
که که تعهدات ساندویچ به نیروی دریایی و زمانی که صرف کار می‌کرد به او فرصت غذا خوردن صحیح نمی‌داد و اون مجبور بود حین کار غذای خود را صرف کند.
پایانه-N (که با عنوان ترمینال-N، ترمینال آمینو، پایانه آمینو، ترمینال-NH۲ و پایانه-NH۲ نیز شناخته می‌شود) قسمت آغازین یک پروتئین یا پلی‌پپتید است که به گروه آمین آزاد (-NH2) واقع در انتهای یک توالی آمینواسیدی در رشته پلی‌پپتید اشاره دارد. در داخل یک پپتید، گروه آمینِ یک آمینو اسید به گروه کربوکسیلیک اسیدِ آمینو اسیدِ دیگر متصل می‌شود و تشکیل یک زنجیره می‌دهد. این فرایند باعث می‌شود یک گروه کربوکسیلیک آزاد در یک انتهای پپتید به نام پایانه-C و یک گروه آمین آزاد در انتهای دیگر به نام پایانه-N ایجاد نماید. طبق
در انتهای دیگر به نام پایانه-N ایجاد نماید. طبق قرارداد، توالی‌های پپتیدی از پایانه-N تا پایانه-C، از چپ به راست (در سیستم‌های نوشتاری چپ به راست) نوشته می‌شوند. این امر جهت ترجمه را با جهت متن مرتبط می‌کند (زیرا وقتی پروتئینی از RNA پیام‌رسان ترجمه می‌شود، از پایانه-N به پایانه-C ایجاد می‌شود، به عبارت دیگر، آمینو اسیدها به انتهای کربوکسیل اضافه می‌شوند).
کوره ریتورت ، استوانه است که از فولاد با آلیاژ بالا ساخته شده‌است و داخل کوره قرار می‌گیرد. در تولید فلز منیزیم طی فرایند سیلیکوترمیک در دماهای بالا با فروسیلیسیم واکنش می‌دهد و کریستال‌های منیزیم تشکیل می‌شوند. این فرایند شامل احیای اکسید منیزیم مذاب به وسیلهٔ فرو سیلیسیم در کوره‌های ریتورت، تحت خلأ در دمای حدود ۱۴۰۰ درجه سانتی گراد است. ریتورت افقی. ریتورت افقی ، یک لوله ۳ متری به ضخامت ۳ سانتیمتر و قطر حدود ۳۵ سانتی‌متر که تعداد زیادی از آنها را کنار هم در کوره قرار می‌گیرند و مشعل از داخل به آن زده شده.
کوره قرار می‌گیرند و مشعل از داخل به آن زده شده. به سر این استوانه یک تجهیزی به اسم کندانسور جوش داده می‌شود. این کندانسور آب را می‌چرخاند تا سر استوانه خنک باشد و اینها همگی به یک سیستم خلاء متصل هستند. دمای کندانسور بهینه در ۴۸۵ درجه سانتیگراد با مقدار خلأ قابل قبول برای فرایند گزارش شده‌است. این ریتورت‌ها روی پایه‌های نسوز سرامیکی قرار می‌گیرند که بتوانند وزن آنها را تحمل کنند. مشعل محیط داخل کوره را کاملاً داغ می‌کند. بریکت ساخته شده را داخل ریتورت، قلب کارخانه احیا، شارژ می‌شود. کارگرها به صورت دستی
کارخانه احیا، شارژ می‌شود. کارگرها به صورت دستی این بریکت‌ها را داخل ریتورت هدایت می‌کنند. بعد از اینکه ریتورت پر از بریکت شد یک مخروط ناقص فولادی در سمتی که آب وارد می‌شود و می‌چرخد، قرار می‌دهد که به آن به کرون منیزیم یا ظرف منیزیم یا و درب مجموعه را می‌بندند. حدود ۲۰۰ کیلوگرم داخل ریتورت بریکت می‌گذارند و دما بالا می‌رود. در دما حدود ۲۰۰۰ درجه طبق نمودار الینگهام ، سیلیس با اکسید منیزیم واکنش می‌دهد. حال برای اینکه واکنش به سمت راست هدایت و در دما بین ۱۲۰۰–۱۴۰۰ درجه انجام شود باید خلأ مناسب ایجاد شود.
درجه انجام شود باید خلأ مناسب ایجاد شود. اگر خلأ به خوبی صورت گیرد (تحت خلأ داخلی در حدود ۱۰ پاسکال رخ می‌دهد) و بتواند خیلی فشار گاز را پایین بیاورد، می‌توان واکنش را به سمت راست هدایت کند. (2MgO.CaO(s)+Si(Fe)(s) →2Mg(g) +CaO.SiO_2(s) +Fe(s طبق واکنش سیلیکوترمیک گاز منیزیوم ایجاد می‌شود و به قسمت سرد ریتورت (Condenser و Crown Magnesium) حرکت می‌کند و گاز منیزیم به صورت کریستال‌های منیزیم در کرون منیزیم رسوب می‌کند. این سیکل حدود ۱۰–۱۲ ساعت به طول می‌انجامد و بعد از این مدت کارگر خلأ را قطع کرده و درب
و بعد از این مدت کارگر خلأ را قطع کرده و درب ریتورت را باز می‌کند و ظرف منیزیمی که پر از منیزیم است را بیرون می‌کشد. که پوسته فولادی که درونش پر از منیزیم می‌باشد را با پرس هیدرولیک، منیزیم را از پوسته جدا می‌کنند. به این منیزیم‌های خارج شده تاج منیزیم می‌گویند و این‌ها منیزیوم خالص ساخته که قابلیت تولید شمش (ماده) از اینها وجود دارد پس در ادامه این‌ها را ذوب شده و مجدد ریخته‌گری کرده و به صورت شمش منیزیم مورد استفاده قرار می‌دهند. بعد از خارج کردن تازه‌های منیزیم باید بریکت‌های سوخته را از ریتورت خارج کرد
منیزیم باید بریکت‌های سوخته را از ریتورت خارج کرد که کاری طاقت فرسا و سختی است و نیروی کار بسیاری می‌برد. به همین علت است که از زمانی که چین وارد این فرایند شد، پیدجن فرایند قالب و به جای فرایند الکترولیز شد. به علت اینکه در چین نیروی کار ارزان بوده از این امکان استفاده کرده و منیزیم ارزان قیمت را به این صورت تولید می‌کند. چین در حال حاضر متکی به روش پیدجن سیکلوترمیک (احیا در دمای بالا توسط سیلیکون که اغلب از آلیاژ فروسیلیکون استفاده می‌شود) جهت رسیدن به فلز منیزیوم است. روش‌های پیشرفته تری هم برای یا خالی
منیزیوم است. روش‌های پیشرفته تری هم برای یا خالی کردن بریکت‌ها به وجود آمده که با ماردون‌هایی این فعالیت صورت می‌گیرد که می‌تواند از سختی فرایند بکاهد اما کماکان نسبت به روش الکترولیز حجم کار زیادی می‌برد. محدودیت‌ها. از تجهیزاتی متعددی که در این کارخانه استفاده می‌شود انواع اقسام نسوزها، ظرف منیزیم، بوته‌ها و غیره می‌باشد اما چیزی که از همه بیشتر مصرف می‌شود ریتورت‌ها می‌باشند و ضریب مصرف بسیار بالایی دارند و یک حجم قابل توجه از قیمت تمام شده منیزیم را ریتورت‌ها مربوط می‌شود. ریتورت به صورت ریخته‌گری گریز
مربوط می‌شود. ریتورت به صورت ریخته‌گری گریز از مرکز تولید می‌شود و بعد از مصرف شدن (تغییر شکل داده و شکم در این استوانه‌ها پدیدار می‌شود) آن به صورت داغ از کوره بیرون می‌کشند. تغییر شکل به این علت است که فولاد را در دمای ۱۲۰۰ درجه برای مدت طولانی نگه داشته و در اثر خلأ داخلی و هم در اثر وزن خودش سبب می‌شود که دیواره تغییر شکل دهد و شکم روی آن ایجاد شود به‌طوری که در استفاده روز اول می‌تواند با ۲۰۰ کیلوگرم بریکت پر شود اما در روز آخر ۱۰۰ کیلوگرم هم پر نمی‌شود. این ریتورت‌ها حداکثر ۶۰ روز می‌توانند کار کنند.
این ریتورت‌ها حداکثر ۶۰ روز می‌توانند کار کنند. این ریتورت‌های تغییر شکل داده در کارخانه‌های دیگر برده شده خرد شده و ذوب کرده و دوباره ریتورت تولید می‌کند و در یک چرخه هستند. تحقیقات زیادی در حال انجام است که بتوان عمر این ریتورت‌ها را افزایش داد. رویکردها. رویکردهای مختلفی برای افزایش طول عمر لوله‌هایی در نظر گرفته شده‌است. همچنین امکان استفاده از تکیه گاه‌هایی در نواحی مختلفی از ریتورت وجود دارد. ریتورت عمودی. ریتورت عمودی یکی از روش‌هایی است که استفاده می‌شود تا عمر ریتورت را افزایش دهد با تغییر ساختار
تا عمر ریتورت را افزایش دهد با تغییر ساختار به جای آنکه ریتورت افقی استفاده شود، با ریتورت‌های عمودی جایگزین می‌شوند. و این روش در حال رشد و توسعه است. شکل این ریتورت‌ها متفاوت است، سایز بزرگ‌تری دارند، دو لایه است یک پوسته بیرونی و یک پوسته درونی و بین این دو پوسته بریکت ریخته می‌شود. مزیت. دیگر وزنی ندارد که بخواهد ریتورت را خم کند و پارامتر وزن که در تغییر شکل ریتورت تأثیر داشت حذف شده. پر و خالی کردن در این ریتورت‌ها بسیار آسان است. محدودیت. فرایند استفاده از ریتورت افقی به وفور در دنیا در حال انجام
از ریتورت افقی به وفور در دنیا در حال انجام انجام و توسعه است و این فرایند استفاده از ریتورت عمودی جدید بوده و محدودیت‌هایی دارد. علی‌رغم تمام تلاش‌ها، تولید منیزیم بین‌المللی هنوز هم به شدت وابسته به سیستم ریتورت‌های افقی مرسوم برای سهولت عملیات و فناوری پیشرفته است.
رزین وینیل استر، که اغلب بعنوان وینیل استر نیز یاد میشود، رزینی ترموست است که از استریفیکاسیون یک رزین اپوکسی با اسیدهای اکریلیک یا متاکریلیک اسید به دست می آید. گروه های وینیلی این ترکیب به نوع استر مصرفی بستگی دارد و باعث پلیمریزاسیون می شود؛ بنابراین معمولاً یک بازدارنده اضافه می‌شود. این دی استر در یک حلال واکنش پذیر مانند استایرن حل می شود و قریباً 35 تا 45 درصد وزنی دارد. پلیمریزاسیون توسط رادیکال های آزاد که توسط اشعه ماورا بنفش یا پراکسیدها ایجاد شده اند آغاز می شود. این ماده ترموست (رزین) ویسکوزیته
اند آغاز می شود. این ماده ترموست (رزین) ویسکوزیته پایین تری دارد (تقریباً 200 cps) نسبت به پلی استر (تقریباً 500 cps) و اپوکسی (تقریباً 900 cps)؛ و می تواند جایگزین مواد پلی استر و اپوکسی برای ماتریس های پلیمری ترموست در مواد کامپوزیتی مورد استفاده قرار گیرد که در آن ویژگی ها، قدرت ها و هزینه عمده آن بین پلی استر و اپوکسی است. نوع مواد اولیه مصرفی در ساخت این رزین تعیین کننده میزان مقاومت مکانیکی، شیمیایی و پایداری حرارتی آن است. رزین های وینیل استر شامل سه خانواده رزین های وینیل استر بر پایه بیسفنول A ،
خانواده رزین های وینیل استر بر پایه بیسفنول A ، اپوکسی نوولاک و اپوکسی برمه شده می باشند. استفاده از اپوکسی نووالاک در ساخت آن خواص مطلوب تری را ارائه می دهد. رزین های وینیل استر خواص چقرمگی و مقاومت شیمیایی بسیار بهتری نسبت به رزین‌های پلی استر دارند. تغییر شکل حرارتی بالا (HDT) و استحکام چسبندگی خوب از دیگر خواص این رزین ها می باشد. در هواپیماهای خانگی (دست ساز)، هواپیماهای کیت Glasair و Glastar از ساختارهای تقویت شده با فایبرگلاس وینیل استر استفاده زیادی کردند. این رزین به دلیل مقاومت در برابر خوردگی و
کردند. این رزین به دلیل مقاومت در برابر خوردگی و توانایی مقاومت در برابر جذب آب، یک رزین رایج در صنایع دریایی و همچنین کشتی سازی است. رزین وینیل استر به طور گسترده برای ساخت مخازن و از جمله مخازن FRP طبق استاندارد BS4994 استفاده می شود . برای فرآیند لمینیت، وینیل استر معمولاً با متیل اتیل کتون پراکسید آغاز می شود. استحکام و خواص مکانیکی بیشتری نسبت به پلی استر و کمتر از رزین اپوکسی دارد. پیش سازهای تجدید پذیر . قابل جایگزینی برای رزین های وینیل استر ساخته و پرداخته شده اند. رزین های وینیل اغلب در مواد
و پرداخته شده اند. رزین های وینیل اغلب در مواد تعمیر و لمینیت استفاده می شود زیرا ضد آب و قابل اعتماد هستند و میتوان به راحتی از کاربرد آنها بهره برد. کاربردهای رزین وینیل استر برای تمامی کاربرد هایی که رزین پلی استر مورد مصرف قرار می گیرد، رزین وینیل استر را نیز می توان مورد استفاده قرار داد. این رزین می تواند جایگزین فلزات و پلی استر غیر اشباع بر پایه FRP برای مقاومت در برابر خوردگی شود.بیشترین کاربرد این رزین در پوشش سازه های فولادی و بتونی مقاوم در برابر اسید و مواد شیمیایی است. همچنین این رزین در ساخت
اسید و مواد شیمیایی است. همچنین این رزین در ساخت هواپیما، تجهیزات برق، تلویزیون و آنتن، قایق های ماهیگیری، کشتی، ناوهای دریایی، فایبرگلاس، کانال و لوله کشی، تانکرهای حمل مواد شیمیایی و مخازن سوخت به کار می رود. یکی از مهم‌ترین مزایای رزین‌های وینیل استر، مقاومت فوق‌العاده بالای آن در برابر مواد و محیط‌های اسیدی است. این مقاومت با اضافه کردن پرک شیشه، الیاف شیشه (glass flake) بیشتر هم می‌شود. رزین وینیل استر هم چنین در مخازن ذخیره‌ی آب و مواد شیمیایی، در پوشش تجهیزات با دمای بالا، پوشش بتن و تقویت چاه‌های
تجهیزات با دمای بالا، پوشش بتن و تقویت چاه‌های آب کاربرد دارد. رزین وینیل استر را می‌توان با کانی‌های کوارتز، سیلیکا، فیلرهای سرامیکی که با توجه به مشخصات پروژه باید طراحی شوند، ترکیب کرد تا به بهترین طرح اختلاط با هدف دست پیدا کردن به بیشترین بازدهی رسید. مهمترین ویژگی های رزین وینیل استر ویژگی سطحی که قرار است روی آن وینیل استر اجرا شود : این سطح باید عاری از هرگونه گرد و غبار یا لکه‌ی روغنی باشد. سطح زیرین نباید دارای رنگ یا مواد ناسازگار با وینیل استر باشد، زیرا در کار تداخل ایجاد می‌کند. سطح باید
باشد، زیرا در کار تداخل ایجاد می‌کند. سطح باید کاملا خشک باشد و دمای آن حداقل 10 درجه سانتی‌گراد باشد. تا جای ممکن آن را از رطوبت دور نگه دارید. سطحی که توسط رزین وینیل استر پوشیده شده باشد، چه ویژگی‌هایی دارد؟ سطح پوشیده شده توسط رزین وینیل استر، در برابر انواع مواد شیمیایی مقاومت بالایی دارد. همچنین در برابر سایش، فرسایش و آسیب دیدگی بسیار مقاوم است. اگر رزین وینیل استر با برخی از اپوکسی‌ها ترکیب شود، می‌تواند به عنوان پوشش آب بندی نیز مورد استفاده قرار بگیرد. پوشش وینیل استر در مقابل اسید های مختلف از
بگیرد. پوشش وینیل استر در مقابل اسید های مختلف از جمله اسید سیتریک، اکریلیک اسید، اسید کرومیک، کلرواستیک اسید، اسیدهای چرب، اسید فورمیک، هیدروکلریک اسید، اسید لاکتیک، اسید نیتریک، اسید فسفریک و اسید سولفوریک مقاوم است. مقاومت رزین وینیل استر مقاومت شیمیایی رزین وینیل استر در مقایسه با رزین پلی استر غیر اشباع بسیار بالا می باشد و به همین دلیل در مجاورت مواد شیمیایی واکنشی نشان نمی دهد . این محصول را میتوان به عنوان لایه کوت نهایی سطوحی که در مجاورت مواد شیمیایی قوی قرار دارند استفاده نمود . نبودن پیوند های
قوی قرار دارند استفاده نمود . نبودن پیوند های استری در زنجیره های اپوکسی رزین وینیل استر باعث مقاومت بالای شیمیایی رزین وینیل استر می گردد . پیوندهای فنیل استری وظیفه اتصال اجزای پلیمر را در وینیل استر دارند. اتصالات فنیل استری در مقایسه با پیوند های استری در محیط های شیمیایی بسیار مقاوم تر هستند و حتی در شرایط قلیایی بسیار قوی باعث می‌شوند که وینیل استر رفتار مناسب تری از خود نشان داده و بدون واکنش شیمیایی در مقابل شرایط قلیایی قوی مجاورت داشته باشد . باید توجه نمود که پیوندهای استری فقط در پایان زنجیره
توجه نمود که پیوندهای استری فقط در پایان زنجیره ای رزین وینیل استر وجود دارند . جایگیری این اتصالات در نهایت زنجیره باعث می شود تاثیر حملات عوامل شیمیایی در مجاورت رزین وینیل استر به حداقل ممکن رسانده شود . منابع. پیوند به بیرون
() آژانس استعدادیابی برجستهٔ ژاپنی است که در شیبویا، توکیو قرار دارد. این آژانس در سال ۱۹۷۹ بنیان‌گذاری شد و در فعالیت‌های سرگرمی از جمله موسیقی، سینما و مدلینگ سرمایه‌گذاری می‌کند. این آژانس سهم غالبی در مدیریت بازیگران زن دارد. برای مثال، مدیریت هنرمندانی همچون یوکو تاکه‌اوچی و کو شیباساکی را برعهده دارد. این آژانس همچنین برای گروه‌های دخترانهٔ خود مانند موموئیرو کلوور زد و گروه‌های پسرانهٔ خود مانند گروه دیش&lt;ref name="DISH// メジャーデビューをスラッシャー3000人が熱く祝福!"&gt;&lt;/ref&gt; و همچنین برای ناشر موسیقی مستقل
و همچنین برای ناشر موسیقی مستقل خود به نام اس‌دی‌آر (استارداست رکوردز) شناخته می‌شود. در سال ۲۰۰۹، استارداست پروموشن یک شعبه در کره جنوبی باز کرد. علاوه بر ادارهٔ مرکزی در توکیو، استارداست پروموشن در ناگویا، اوساکا و این اواخر در فوکوئوکا نیز شعبه دارد. این آژانس اخیراً بر روی استعدادهای داخلی تأکید دارد و چند گروه آیدل داخلی به نام‌های تیم سیاچی‌هوکو (در ناگویا) و تاکویاکی رینبو (در اوساکا) تشکیل داده‌است.
پلی اتیلن با وزن مولکولی فوق‌العاده بالا (UHMWPE , UHMW) زیر مجموعه ای از پلی اتیلن ترموپلاستیک است. همچنین این ماده که به عنوان پلی اتیلن با وزن مولکولی بالا (HMPE) شناخته می‌شود، دارای زنجیره‌های بسیار طولانی است که جرم مولکولی آن معمولاً بین ۳٫۵ تا ۷٫۵ میلیون آمو است. زنجیره طولانی‌تر برای انتقال بار موثرتر به ستون فقرات پلیمری با تقویت برهمکنش‌های بین مولکولی عمل می‌کند. این فرآیند منجر به پدیدآمدن یک ماده بسیار سخت، با بالاترین استحکام ضربه نسبت به هر نوع ترموپلاستیک موجود فعلی می‌شود. UHMWPE بی‌بو،
نوع ترموپلاستیک موجود فعلی می‌شود. UHMWPE بی‌بو، بی‌مزه و غیر سمی است. علاوه بر دارا بودن تمام ویژگی‌های پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE), دارای ویژگی‌هایی نظیر مقاوم بودن در برابر اسیدهای غلیظ و قلیاها و همچنین حلال‌های آلی متعدد نیز هست. همچنین در برابر مواد شیمیایی خورنده به جز اسیدهای اکسید کننده بسیار مقاوم است. این ماده دارای جذب رطوبت بسیار پایین بوده و ضریب اصطکاک بسیار کمی دارد. خود-روان-کننده است (به روانکاری مرزی مراجعه شود) و در برابر سایش بسیار مقاوم است و در برخی از اشکال ۱۵ برابر بیشتر از
مقاوم است و در برخی از اشکال ۱۵ برابر بیشتر از فولاد کربنی در برابر سایش مقاومت نشان می‌دهد. ضریب اصطکاک آن به‌طور قابل توجهی کمتر از نایلون و استال است و با پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE، تفلون) است، امّا UHMWPE مقاومت سایشی بهتری نسبت به PTFE دارد. توسعه. پلیمریزاسیون UHMWPE در دهه ۱۹۵۰ توسط Ruhrchemie AG که در طول سال‌ها نام آن تغییر کرده‌است. امروزه مواد پودری UHMWPE، که ممکن است مستقیماً به شکل نهایی محصول در ایند، از موادی ماننده Ticona، Braskem، DSM، Teijin (Endumax)، Celanese و Mitsuiتولید می‌شوند.
Teijin (Endumax)، Celanese و Mitsuiتولید می‌شوند. UHMWPE فرآوری شده به صورت تجاری یا به صورت الیاف یا به صورت تلفیقی مانند ورق یا میله در دسترس می‌باشد. به دلیل مقاومت در برابر سایش و ضربه، UHMWPE به یافتن کاربردهای صنعتی فزاینده، از جمله بخش خودرو و بطری‌سازی ادامه می‌دهد. از دهه ۱۹۶۰، UHMWPE ماده انتخابی برای آرتروپلاستی کامل مفصل در ایمپلنت‌های ارتوپدی و ستون فقرات بوده‌است. الیاف UHMWPE با نام Dyneema که در اواخر دهه ۱۹۷۰ توسط شرکت شیمیایی هلندی DSM تجاری شد، به‌طور گسترده در حفاظت بالستیک، کاربردهای
شد، به‌طور گسترده در حفاظت بالستیک، کاربردهای دفاعی و به‌طور فزاینده ای در تجهیزات پزشکی استفاده می‌شود. ساختار و خواص. UHMWPE نوعی پلی اولفین است. این از زنجیره‌های بسیار طولانی پلی اتیلن تشکیل شده‌است که همگی در یک جهت قرار دارند. قدرت خود را تا حد زیادی از طول هر مولکول (زنجیره) به دست می‌آورد. نیروهای واندروالس بین مولکول‌ها برای هر اتم همپوشانی بین مولکول‌ها نسبتاً ضعیف است، اما از آنجایی که این مولکول‌ها بسیار طولانی هستند، همپوشانی‌های بزرگی ممکن است وجود داشته باشد که به توانایی حمل نیروهای برشی
وجود داشته باشد که به توانایی حمل نیروهای برشی بزرگ‌تر از مولکولی به مولکول دیگر افزوده می‌شود. هر زنجیره با نیروهای واندروالسی زیادی به سوی زنجیره‌های دیگر جذب می‌شود که باعث می‌شود کل استحکام بین مولکولی زیاد باشد. به این ترتیب، بارهای کششی بزرگ با ضعف نسبی هر نیروی واندروالسی موضعی محدود نمی‌شود. هنگامی که زنجیره‌های پلیمری به الیاف تبدیل می‌شوند، می‌توانند جهت موازی بیش از ۹۵٪ و سطح بلورینگی از ۳۹٪ تا ۷۵٪ به دست آورند. در مقابل، کولار قدرت خود را از پیوند قوی بین مولکول‌های نسبتاً کوتاه می‌گیرد. پیوند
قوی بین مولکول‌های نسبتاً کوتاه می‌گیرد. پیوند ضعیف بین مولکول‌های الفین به تحریکات حرارتی موضعی اجازه می‌دهد تا نظم کریستالی یک زنجیره معین را تکه‌تکه برهم بزنند و مقاومت حرارتی بسیار ضعیف‌تری نسبت به سایر الیاف با استحکام بالا به آن بدهند. نقطه ذوب آن در حدود , و طبق DSM، استفاده از الیاف UHMWPE در دماهای بیش از برای مدت زمان طولانی. در دمای زیر شکننده می‌شود. ساختار ساده مولکول همچنین باعث ایجاد خواص سطحی و شیمیایی می‌شود که در پلیمرهای کارایی-بالا نادر است. به عنوان مثال، گروه‌های قطبی در بیشتر پلیمرها
به عنوان مثال، گروه‌های قطبی در بیشتر پلیمرها به راحتی به آب متصل می‌شوند. از آنجایی که الفین‌ها چنین گروهی ندارند، UHMWPE آب را به راحتی جذب نمی‌کند و به راحتی خیس نمی‌شود، که این امر اتصال آن به پلیمرهای دیگر را دشوار می‌کند. به همین دلایل، پوست به شدت با آن تعامل نمی‌کند و باعث می‌شود سطح فیبر UHMWPE لغزنده شود. در شیوه ای مشابه، معطر پلیمرها اغلب به حلال‌های آروماتیک حساس هستند به دلیل تعاملات انباشته معطر. این یک اثر آلیفاتیک پلیمرها مانند UHMWPE نسبت به ام مصون هستند. از آنجایی که UHMWPE حاوی
نسبت به ام مصون هستند. از آنجایی که UHMWPE حاوی گروه‌های شیمیایی (مانند استرها، آمیدها یا گروه‌های هیدروکسیلیک) نیست که در معرض حمله عوامل تهاجمی هستند، در برابر آب، رطوبت، اکثر مواد شیمیایی، اشعه UV و میکروارگانیسم‌ها بسیار مقاوم است. تحت بار کششی، تا زمانی که تنش وجود داشته باشد، UHMWPE به‌طور مداوم تغییر شکل می‌دهد - اثری که "خزش" نامیده می‌شود. هنگامی که UHMWPE آنیل می‌شود، ماده بین ۱۳۵ گرم می‌شود درجه سانتی گراد و ۱۳۸ درجه سانتی گراد در فر یا حمام مایع از روغن سیلیکون یا گلیسیرین. سپس مواد با سرعت ۵
از روغن سیلیکون یا گلیسیرین. سپس مواد با سرعت ۵ سرد می‌شوند درجه سانتیگراد در ساعت تا ۶۵ درجه سانتی گراد یا کمتر در نهایت، این مواد به مدت ۲۴ ساعت در یک پتوی عایق پیچیده می‌شود تا به دمای اتاق برسد. تولید. "پلی اتیلن با وزن مولکولی فوق‌العاده بالا" (UHMWPE) از مونومر اتیلن سنتزمی‌شود که برای تشکیل محصول پلی اتیلن پایه به یکدیگر متصل می‌شود. این مولکول‌ها چندین مرتبه طولانی‌تر از پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) هستند که دلیل آن فرایند سنتز مبتنی بر کاتالیزورهای متالوسن است، که در نتیجه مولکول‌های UHMWPE
متالوسن است، که در نتیجه مولکول‌های UHMWPE معمولاً دارای ۱۰۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰۰ واحد مونومر در هر مولکول، ۸۰۰۰ مونومر در هر مولکول ۷۰۰۰ مونومر در هر مولکول هستند. . UHMWPE با قالب‌گیری فشرده سازی، اکستروژن قوچ، ریسندگی ژل، و تف جوشی به‌طور متفاوتی پردازش می‌شود. چندین شرکت اروپایی در اوایل دهه ۱۹۶۰ قالب‌گیری فشرده سازی UHMWPE را آغاز کردند. ژل اسپینینگ خیلی دیرتر وارد شد و برای کاربردهای مختلف استفاده می‌شود. در روش چرخش ژل، یک ژل دقیقاً گرم شده از UHMWPE از طریق یک اسپینر اکسترود می‌شود. اکسترود از طریق هوا
یک اسپینر اکسترود می‌شود. اکسترود از طریق هوا کشیده می‌شود و سپس در یک حمام آب، سرد می‌شود. نتیجه نهایی یک الیاف با درجه بالایی از جهت‌گیری مولکولی و در نتیجه استحکام کششی را منجرب می‌شود. چرخش ژل به جداسازی مولکول‌های زنجیره ای در حلال بستگی دارد به طوری که درهم تنیدگی‌های بین مولکولی حداقل باشد. درهم تنیدگی، جهت‌گیری زنجیره را دشوارتر می‌کند و استحکام محصول نهایی را کاهش می‌دهد. برنامه‌های کاربردی. فیبر. Dyneema و Spectra برندهایی از ژل‌های رشته‌ای سبک وزن با استحکام بالا هستند که از طریق یک اسپینر
وزن با استحکام بالا هستند که از طریق یک اسپینر چرخانده می‌شوند. آنها دارای قدرت تسلیم به 2.4 GPa (2.4 KN / میلی‌متر 2 یا ۳۵۰۰۰۰ PSI) و تراکم به عنوان کم ۰٫۹۷ گرم / سانتی‌متر 3 (برای Dyneema SK75). فولادهای با استحکام بالا دارای قدرت تسلیم قابل مقایسه هستند و فولادهای کم کربن دارای قدرت تسلیم بسیار کمتر (حدود ۰٫۵ گیگا پاسکال) هستند. از آنجایی که وزن مخصوص فولاد تقریباً ۷٫۸ است، نسبت استحکام به وزن این مواد هشت برابر فولادهای با استحکام بالا است. نسبت قدرت به وزن برای UHMWPE حدود ۴۰ درصد بیشتر از آرامید است.