payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به صورت شراکتی یک شرکت غذایی فعال در زمینهٔ تهیه غذا برای خواب‌گاه‌های کالج را، تأسیس کرد. محل شرکت به دفتری در جاده سند هیل منتقل شد. این شرکت در سال ۱۹۷۳ «بیش از ۴۰۰ میلیون وعده غذایی در سال در سرتاسر ایالات متحده» تولید کرد. و در همان دهه به یک شرکت عمومی تبدیل شد تا این‌که با شرکت ماریوت ادغام شد. مجموعه آثار هنری و کمک‌های مالی. در دهه ۱۹۶۰، اندرسون و همسرش به یک مجموعه‌دار هنری مهم تبدیل شدند. آن‌ها ابتدا آثار هنری هنرمندانی چون: کلود مونه، پابلو پیکاسو، کامیل پیسارو، هانری ماتیس، امیل نولد، آرتور
کامیل پیسارو، هانری ماتیس، امیل نولد، آرتور داو، جورجیا اوکیف و مارسدن هارتلی را گردآوری کرده و بعد از آن، آثاری هنری از الکساندر کالدر، ویجا سلمینز، ریچارد دیبنکورن، ژان دوبوفه، سام فرانسیس، آلبرتو جاکومتی، آدولف گوتلیب، دیوید هاکنی، جاسپر جانز، ویلم دو کونینگ، جوآن میچل، جکسون پولاک، مارتین پوریر، سائول استینبرگ، گیلفورد استیل و وینی تایباود را خریدند. تا سال ۲۰۰۰، خانوادهٔ اندرسونها، از کلکسیون‌شان، آثاری از جیم دین، روی لیختنشتاین، رابرت راشنبرگ، فرانک استلا و اندی وارهول را به موزه مدرن سانفرانسیسکو
استلا و اندی وارهول را به موزه مدرن سانفرانسیسکو اهدا کردند. از ۷ اکتبر ۲۰۰۰ تا ۱۵ ژانویه ۲۰۰۱، موزه هنر مدرن، آثاری از کلکسیون خانواده اندرسون‌ها را در یک نمایشگاه سه طبقه، با «حجمی بالغ بر ۳۰۰ نقاشی، مجسمه و طراحی نزدیک به ۱۴۰ هنرمند» را به نمایش گذاشت. سایر آثار اهدایی خانواده اندرسون‌ها، به موزه اوکلند کالیفرنیا، موزه هنر سن خوزه و موزه هنرهای زیبای سانفرانسیسکو منتقل شد. در سال ۲۰۱۴، خانواده اندرسون‌ها، ۱۲۱ اثر هنری را به مرکز هنرهای تجسمی آیریش و جرالد کانتور در دانشگاه استنفورد اهدا کردند. این آثار
کانتور در دانشگاه استنفورد اهدا کردند. این آثار شامل نقاشی‌های از هنرمندانی به نام‌های فیلیپ گاستون، فرانتس کلاین، مارک روتکو و دیوید اسمیت بودند. زندگی شخصی و مرگ. اندرسون در ژوئیه ۱۹۵۰ با مری مارگارت معروف به «مو» در منطفه رانسفورد ازدواج کرد. مارگارت اندرسون یا همان «مو» در زمینهٔ هنرهای محلی فعال بود و از سال ۱۹۷۸ تا سال ۱۹۸۴ یکی از مالکان شرکت با ۳ایی پی 3EP با مسئولیت محدود، واقع در پالو آلتو، کالیفرنیا بود. آن‌ها صاحب یک دختر به نام مری پاتریشیا شدند و در محلهٔ منلو پارک کالیفرنیا مستقر شدند. هری
و در محلهٔ منلو پارک کالیفرنیا مستقر شدند. هری اندرسون در ۷ فوریه ۲۰۱۸ درگذشت.
یورگن فون هاگن (Jürgen von Hagen) (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۵۵ در ایزرلون)، یک اقتصاددان اهل آلمان و استاد دانشگاه بن است. وی در حال حاضر به عنوان مدیر «مؤسسه سیاست اقتصادی بین‌المللی» نیز فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۹۷ فون هاگن جایزه گوسن را دریافت کرد. زندگی‌نامه. یورگن فون هاگن که اهل ایزلون است، در دانشگاه بن تحصیل کرد و در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۶ در رشته اقتصاد دیپلم و دکترای خود را دریافت کرد. وی در جریان دکترای خود در مؤسسه سیاست اقتصادی بین‌المللی دانشگاه، به عنوان معاون پژوهشی خدمت نمود (۱۹۸۱–۱۹۸۷). فون هاگن پس از
پژوهشی خدمت نمود (۱۹۸۱–۱۹۸۷). فون هاگن پس از فارغ‌التحصیلی، به عنوان معاون استاد و سپس به عنوان استادیار اقتصاد تجارت و سیاست عمومی در دانشگاه ایندیانا (۱۹۸۷–۱۹۹۲) فعالیت کرد و سپس در سال ۱۹۹۲ به دنبال فراخوان دانشگاه مانهایم به آلمان بازگشت. وی در آنجا، مدیریت مؤسسه مطالعات پیشرفته را بر عهده گرفت و سپس در سال ۱۹۹۶ به عنوان مدیر مرکز مطالعات ادغام اروپایی به دانشگاه بن بازگشت. فون هاگن از سال ۲۰۰۶، مدیر مؤسسه سیاست اقتصادی بین‌المللی است. فون هاگن به انجمن اقتصادی اروپا و مرکز تحقیقات سیاست اقتصادی - که
اقتصادی اروپا و مرکز تحقیقات سیاست اقتصادی - که عضو آن بود - و همچنین به آکادمی ملی علوم لئوپولدینا به لحاظ حرفه‌ای وابسته است. وی همچنین با انجمن اقتصادی آمریکا، انجمن اقتصادسنجی و Verein für Socialpolitik همکاری می‌کند. علاوه بر این، فون هاگن ویراستار تعدادی از مجلات دانشگاهی، از جمله مجله اروپایی اقتصاد سیاسی، مجله پول، اعتبار و بانک‌داری و مجله اقتصاد سیاسی اسکاتلند می‌باشد وی قبلاً به عنوان سردبیر برای بررسی اقتصادی اروپا فعالیت می‌کرد. فون هاگن در بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی، از جمله صندوق
در بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی، از جمله صندوق بین‌المللی پول، بانک جهانی، بانک ذخایر فدرال و کمیسیون اروپا در سمت مشاور خدمت نموده‌است. تحقیقات. یورگن فون هاگن در زمینه اقتصاد کلان ادغام اروپا، منطقه یورو و مالیه عمومی اروپا یکی از محققان برجسته محسوب می‌شود. به گفته IDEAS/RePEc، یورگن فون هاگن جز ۲ درصد اقتصاددانان برتر است. مالیه عمومی اروپا. فون هاگن پس از بررسی اولیه سیاست پولی آلمان غربی در دهه ۱۹۸۰، (به همراه میشل فراتیانی) به مطالعه سیستم پولی اروپا (EMS) و نقش آلمان در آن پرداخت. آن‌ها به‌طور
(EMS) و نقش آلمان در آن پرداخت. آن‌ها به‌طور خاص استدلال کردند که – علی‌رغم ضعف نسبی پولی فرانسه و ایتالیا - آلمان صرفاً یک نقش مستقل اما نه غالب در EMS برعهده داشته‌است. مجموعه دیگری از مطالعات یورگن فون هاگن (به همراه کرستین برنوت، لوجر شوکنشت و گیدو ولسویک) اسپرد بازده اوراق قرضه بین کشورهای اتحادیه اروپا و کانادا را مقایسه می‌کند و تأثیر بحران مالی را بر این اسپردها و بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا را تحلیل می‌کند. آن‌ها به ویژه دریافتند که مصارف ریسک در پی عدم تعادل مالی، مانند مشکلات مربوط به پرداخت
پی عدم تعادل مالی، مانند مشکلات مربوط به پرداخت کسری و بدهی، افزایش می‌یابد و سیاست مالی انبساطی را پُرمصرف‌تر می‌سازد. بخش قابل توجهی از عمل‌کرد آکادمیک فون هاگن مربوط به رابطه میان حاکمیت مالی کشورها، نهادهای مالی و عمل‌کرد مالی است. در این مجموعه از تحقیقات، فون هاگن به اثربخشی محدودیت‌های مالی رسمی در سطح ایالتی در ایالات متحده و اهمیت فرآیندهای بودجه متمرکز و تعهدات برای حفظ انضباط مالی (با ایان هاردن) توجه ویژه‌ای کرده‌است. وی در تحقیقات بعدی بر اهمیت محیط سیاسی که تصمیمات مالی در آن اتخاذ می‌شود،
محیط سیاسی که تصمیمات مالی در آن اتخاذ می‌شود، بیشتر تأکید می‌نماید. با مطالعه تأثیر قوانین مالی در اتحادیه اروپا، فون هاگن (به همراه گونترام ولف) دریافت که «پیمان ثبات و رشد»، دولت‌های اتحادیه اروپا را وادار کرد تا از حساب‌داری خلاقانه خود برای پنهان‌کردن کسری‌های مالی از طریق تعدیل‌های جریان سهام، به ویژه در دوران رکود بیشتر استفاده کنند. اما این راهکار تقریباً هیچ تأثیری بر کامیابی یا شکست تلاش‌ها برای تحکیم مالی در میان کشورهای اروپایی در دهه ۱۹۹۰ نداشت. در مقابل، فون هاگن، اندرو هیوز هالت و رولف
نداشت. در مقابل، فون هاگن، اندرو هیوز هالت و رولف استراخ دریافتند که شرایط اقتصادی که در آن تحکیم‌های مالی در اتحادیه اروپا در طول دهه ۱۹۹۰ آغاز شد، با تأثیرگذاری بر انتخاب‌های دولت‌ها از میان استراتژی‌های ادغام، تأثیر زیادی بر احتمال کامیابی آن‌ها داشته‌است. در نهایت، تحقیقات اشتراکی فون هاگن با استراخ و مارک هالربرگ نشان می‌دهد که تمرکز رویه‌های بودجه‌ریزی در کاهش بدهی عمومی در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا با تنظیم انعطاف‌پذیری تصمیم‌گیری مالی با هم‌سویی سیاسی دولت (ائتلاف) با موفقیت بوده‌است؛ به عنوان
سیاسی دولت (ائتلاف) با موفقیت بوده‌است؛ به عنوان مثال قراردادهای مالی، یک ابزار تعهد مؤثر در ائتلاف‌های «از نظر ایدئولوژیک پراکنده» فراهم می‌کنند. اقتصاد پولی اروپا و اقتصاد کلان ادغام اروپا. یورگن فون هاگن همچنین مقالات زیادی در مورد اقتصاد کلان ادغام اروپا و منطقه یورو منتشر کرده‌است. قبل از تصور منطقه یورو، در اواسط دهه ۱۹۹۰، فون هاگن (و مانفرد نویمان) از چشم‌انداز «اروپا دو سرعته» با یک اتحادیه پولی شامل آلمان، فرانسه، بنلوکس، سوئد و اتریش که به اقتصادهای باقی‌مانده در اتحادیه اروپا اجازه می‌دهد تا
باقی‌مانده در اتحادیه اروپا اجازه می‌دهد تا سریع‌تر با این اتحادیه مرکزی هم‌گرا شوند؛ در صورت عدم موفقیت، او نسبت به ایجاد یک اتحادیه پولی، قبل از وقوع چنین تعدیلی هشدار داد. علاوه بر این، او قبلاً در دهه ۱۹۹۰ بر این خطر تأکید کرده بود که کسری بودجه بیش از حد در منطقه یورو ممکن است بانک مرکزی اروپا را تحت فشار قرار دهد تا محدودیت‌های مالی خود را نقض کند و دولت‌های دارای بدهی بیش از حد را مثل گذشته (با تبدیل شدن بدهی‌های دولت به پول) یا با روش‌های پیش‌بینی کننده (با حفظ بهره نرخ بهره بسیار پایین) نجات دهد؛
(با حفظ بهره نرخ بهره بسیار پایین) نجات دهد؛ بنابراین وی (با بری آیچنگرین) به نوبه خود منطقه یورو را برای تورم بالا آماده می‌کند. خدمات کلی‌تر فون هاگن به اقتصاد پولی شامل تحلیل او (با مانفرد نویمان) از اثربخشی هدف‌گذاری تورم در طول دهه ۱۹۹۰ است که در آن به این نتیجه رسیدند که این هدف‌گذاری در کاهش سطح و نوسانات تورم از طریق ارتقای اعتبار سیاست‌های پولی بانک مرکزی مؤثر بوده‌است. و مطالعه او دربارهٔ عوامل تعیین‌کننده بحران‌های بانکی (با تای کوانگ هو) که نقش ناچیزی در رشد پایه پولی در شرایط احتمالی وقوع
نقش ناچیزی در رشد پایه پولی در شرایط احتمالی وقوع بحران‌های بانکی دارد. این در حالی است که کاهش تولید ناخالص داخلی واقعی، نرخ‌های بهره واقعی پایین، تورم فوق‌العاده، کسری‌های مالی بزرگ و ارزش‌گذاری بیش از حد نرخ ارز، پیش‌بینی‌کننده‌های قابل اعتمادی برای بحران‌های بانکی هستند. مواضع در مورد سیاست اقتصادی. یورگن فون هاگن ذریعه بازتاب فعالیت‌های آکادمیک خود، بارها بر اهمیت انضباط مالی و کسری‌های مالی کوچک در سطح آلمان و اروپا تأکید کرده‌است. در سال ۱۹۹۸، او یکی از امضاکنندگان اعلامیه پترزبرگ دربارهٔ سیاست
یکی از امضاکنندگان اعلامیه پترزبرگ دربارهٔ سیاست بازار کار آینده محور در آلمان بود که خواستار مقررات‌زدایی از بازار کار و مشروط کردن مزایای بی‌کاری به جستجوی شغل (شامل موارد دیگر) شد. با این حال، فون هاگن نیز به شدت از اصلاحات بازار کار هارتز انتقاد کرد و استدلال نمود که تمرکز آن بر بازار کار، نابه‌جا بود و در عوض از محرک‌های اقتصادی از طریق کاهش مالیات شرکت‌ها، مالیات بر ثروت و مالیات بر ارزش افزوده حمایت کرد. در طول بحران منطقه یورو، فون هاگن از رویه‌های تجدید ساختار بدهی دولتی برای کشورهای که بیش از حد
تجدید ساختار بدهی دولتی برای کشورهای که بیش از حد بده‌کار بودند، به دلیل معرفی اوراق قرضه یورو، گسترش مکانیسم ثبات مالی اروپا، یا برنامه‌های تعدیل ساختاری حمایت کرد.
فتحعلی‌خان گراشی (۱۲۴۳ ه‍.ق - ۱۸ جمادی‌الثانی ۱۳۱۲ ه‍.ق) ملقب به فتحعلی‌خان بیگلربیگی حاکم لارستان و بنادر خلیج فارس در سال‌های ۱۲۸۲ تا ۱۳۱۲ ه‍.ق بود. او در سال ۱۲۴۳ ه‍.ق در گراش به دنیا آمد و در سال ۱۳۱۲ ه‍.ق در لار درگذشت. آرامگاه او در بقعهٔ امام‌زاده، واقع در لار می‌باشد. در سدهٔ سیزدهم، پس از ماجراهایی که به ظلم و ستم فراوان علیه مردم گراش منجر می‌شود، گراشی‌ها با همدستی شخصی از اهالی گلپایگان که علیرضا نام داشته، موفق به فتح قلعه می‌شوند. از این تاریخ به بعد سلسلهٔ حاکمان گراش تغییر کرده و حکومت در
به بعد سلسلهٔ حاکمان گراش تغییر کرده و حکومت در اختیار علیرضا و نوادگان وی قرار می‌گیرد. این دوران که حدود ۱۰۰ سال به طول انجامیده را می‌توان درخشان‌ترین دورهٔ تاریخ گراش نامید. علیرضا که پس از کسب جایگاه حکومت به دَهباشی علیرضا گراشی ملقب شده‌است، همزمان با حکومت محمدشاه قاجار توانست لار را فتح کند. پس از دَهباشی علیرضا، پسر او فتحعلی‌خان به حکومت می‌رسد که یکی از مقتدرترین حاکمان لارستان قلمداد می‌شود. او همچنین از ناصرالدین‌شاه قاجار لقب بیگلربیگی لارستان و بنادر را دریافت می‌کند. بیگلربیگی عنوانی است
و بنادر را دریافت می‌کند. بیگلربیگی عنوانی است که در دوران صفویه و قاجاریه به حاکمان ایالات بزرگ اطلاق می‌شده‌است. حکومت فتح‌علی‌خان از سال ۱۲۷۸ تا ۱۳۱۲ هجری قمری به مدت ۳۴ سال، قدرت اول لارستان، سبعه‌جات و بنادر بوده که این پهناوری قلمرو، در سفرنامهٔ گردشگران خارجی نیز دیده می‌شود. مأذون قشقایی دربارهٔ پهناوری قلمرو فتحعلی‌خان می‌سراید: در زمان حکومت فتح‌علی‌خان، گراش در زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی به پیشرفت‌های زیادی دست یافت. همچنان که فتح‌علی‌خان حکومت کل لارستان و بنادر را اداره می‌کرد،
حکومت کل لارستان و بنادر را اداره می‌کرد، برادرش حاج‌اسدالله حاکم گراش بود. در این دوران بناهایی همچون مدرسهٔ علمیهٔ گراش، برکهٔ کل، برکهٔ حاج‌اسدالله، حمام دَهباشی و حسینیهٔ سنگ‌آوی ساخته و مسجد جامع گراش و بازار قیصریهٔ لار تعمیر شد. این اقدامات گراش را از لحاظ عمرانی به پیشرفت‌های قابل‌توجهی رسانید. همچنین کتاب‌های زیادی نیز در این دوره نوشته شد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان دیوان شیدای گراشی را نام برد.
گوستاو یانی (; – ) سرهنگ ژنرال در پادشاهی مجارستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب شوالیه صلیب آهنین شده‌است.
ویلم هندریک بیتر (Willem Hendrik Buiter) CBE (زاده ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۹)، یک اقتصاددان از تبار آمریکایی-بریتانیایی است. وی عمدتاً به عنوان یک دانشگاهی خدمت کرد و در دانشگاه‌های مختلف به امر تدریس مشغول بود. اخیراً او به عنوان اقتصاددان ارشد در سیتی گروپ فعالیت می‌کرد. سال‌های اولیه زندگی و تحصیلات. بیتر در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۹ در لاهه هلند متولد شد. وی تبعه ایالات متحده و بریتانیا محسوب می‌شود. پدر ویلم که نامش هارم بیتر است، یک اقتصاددان هلندی، یک مقام اتحادیه بین‌المللی کارگری و سیاست‌مدار حزب کارگر (PvdA) بوده که
کارگری و سیاست‌مدار حزب کارگر (PvdA) بوده که در سمت شهردار گرونینگن خدمت کرده‌است. بیتر از سال ۱۹۶۲ الی ۱۹۶۷ در مدرسه اروپایی در بروکسلِ بلژیک شرکت کرد و در آنجا مدرک لیسانس اروپایی خود را گرفت. بیتر پس از تحصیل در رشته علوم سیاسی و اجتماعی به مدت یک سال در دانشگاه آمستردام از سال ۱۹۶۷ الی ۱۹۶۸، برای تحصیل در رشته اقتصاد به کالج امانوئل در کمبریج رفت و با رتبه ممتاز، مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۷۱ دریافت کرد. در سال ۱۹۷۲ او مدرک کارشناسی ارشد خود را در اقتصاد و مدرک دانشوری/ام‌فیل خود را در همین رشته در
و مدرک دانشوری/ام‌فیل خود را در همین رشته در سال ۱۹۷۳ دریافت نمود. رشته‌های اصلی او اقتصاد بین‌الملل و توسعه اقتصادی است. در سال ۱۹۷۵ بیتر در رشته اقتصاد، دکترای خود را از دانشگاه ییل در نیوهیون، کانکتیکات در ایالات متحده دریافت کرد. در سال ۱۹۷۹ پایان‌نامه او با عنوان «تعادل موقت و تعادل بلندمدت» متعاقباً منتشر شد. حرفه. از سال ۱۹۷۵ الی ۱۹۷۶ و از ۱۹۷۷ الی ۱۹۷۹، بیتر در سمت استادیار اقتصاد و امور بین‌الملل در مدرسه وودرو ویلسون و دانشگاه پرینستون واقع در پرینستونِ نیوجرسی خدمت کرد. از ۱۹۷۶ الی ۱۹۷۷، وی به
نیوجرسی خدمت کرد. از ۱۹۷۶ الی ۱۹۷۷، وی به عنوان استاد اقتصاد در دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن مشغول به کار بود. همچنین از سال ۱۹۸۰ الی ۱۹۸۲، بیتر استاد اقتصاد در دانشگاه بریستول بود. بیتر از سال ۱۹۷۷ الی ۲۰۱۱، در برنامه بازارهای مالی و اقتصادِ پولیِ دفتر ملی تحقیقات اقتصادی، به عنوان همکار پژوهشی خدمت می‌کرد. بیتر در ۱ آوریل ۱۹۸۲، به عنوان پروفسورکاسل اقتصاد در دانشکده اقتصاد لندن با تمرکز ویژه بر حوزه پول و بانک‌داری منصوب شد. در سال ۱۹۸۵ وی دانشکده اقتصاد لندن را ترک کرد و از ۱۹۸۵ الی ۱۹۹۴ به تدریس
لندن را ترک کرد و از ۱۹۸۵ الی ۱۹۹۴ به تدریس اقتصاد در دانشگاه ییل در نیوهیونِ کانکتیکات پرداخت. بیتر در سال ۱۹۸۹ به عنوان رابط آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند منصوب شد. بیتر در سال ۱۹۹۴ و در زمانی که به عنوان عضو کالج ترینیتیِ کمبریج و استاد اقتصاد بزرگ بین‌المللی در دانشگاه کمبریج منصوب شد، ایالات متحده را ترک کرد. وی این دو سمت را تا می ۲۰۰۰ حفظ نمود. از ژوئن ۱۹۹۷ الی می ۲۰۰۰، بیتر یکی از اعضای خارجی کمیته سیاست پولی بانک انگلستان بود. وی در ژوئن ۲۰۰۰ در «بانک اروپایی بازسازی و توسعه» به عنوان اقتصاددان
«بانک اروپایی بازسازی و توسعه» به عنوان اقتصاددان کلان و مشاور ویژه رئیس‌جمهور منصوب شد و تا اوت ۲۰۰۵ در این سمت ماند. بیتر از سپتامبر ۲۰۰۵ الی می ۲۰۰۹، استاد اقتصاد سیاسی اروپا در مؤسسه اروپایی دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن بود. وی از سال ۲۰۰۵ الی ۲۰۱۰، مشاور بین‌المللی گلدمن ساکس بین‌المللی بود. بیتر همچنین با فایننشال تایمز همکاری می‌کند و تا دسامبر ۲۰۰۹ وبلاگی با عنوان «ماوِرِکُن» را نوشته می‌کرد. وی در آوریل ۲۰۰۸ با همکاری همسرش «آن سیبرت»، مقاله‌ای دربارهٔ وضعیت بانک‌های ایسلندی برای «لندزبنکی»
دربارهٔ وضعیت بانک‌های ایسلندی برای «لندزبنکی» نوشت و در اواسط ژوئیه ۲۰۰۸، یک نسخه به‌روز شده از آن را به دولت ایسلند ارائه کرد. طرفین ایسلندی، این مقاله را بیش از حد منتقدِ بازار دانستند و لذا موافقت شد که محرمانه باقی بماند. بیتر از ژوئن ۲۰۰۹ الی اوت ۲۰۱۱ در سمت استاد اقتصاد سیاسی در مرکز عمل‌کرد اقتصادی دانشکده اقتصاد لندن خدمت کرد. بیتر در ژانویه ۲۰۱۰ به عنوان اقتصاددان کلان به سیتی گروه پیوست و به جای لوئیس الکساندر که هشت ماه قبل‌تر، این سمت را برای همکاری با خزانه‌داری ایالات متحده ترک کرده بود،
همکاری با خزانه‌داری ایالات متحده ترک کرده بود، فعالیت کرد. در آوریل ۲۰۰۹ در یک پوست وبلاگ، بیتر از سیتی گروه به عنوان «مجموعه‌ای با بدترین اقدامات در همه زمینه‌های مالی» یاد کرده بود. بیتر به عنوان عضو انجمن اقتصادی اروپا انتخاب شد و در حال حاضر به عنوان استادیار در دانشکده روابط بین‌الملل و عمومی دانشگاه کلمبیا فعالیت می‌کند. سایر فعالیت‌ها. هیئت ریسک سیستمیک اروپا (ESRB)، عضو کمیته علمی مشورتی. زندگی شخصی. بیتر در سال ۱۹۷۳ با ژان آرچر ازدواج کرد. این ازدواج در سال ۱۹۹۷ به طلاق انجامید. حاصل این ازدواج
در سال ۱۹۹۷ به طلاق انجامید. حاصل این ازدواج دو فرزند به نام‌های دیوید مایکل آلخاندرو، متولد ۲۲ فوریه ۱۹۹۱ در کالائوِ پرو و الیزابت لورکا، متولد ۶ اوت ۱۹۹۳ در کوچابامبای بولیوی است. در ۵ ژوئن ۱۹۹۸، بیتر با آن سیبرت، استاد اقتصاد در بیرکبک در دانشگاه لندن که همچنین از سال ۲۰۰۹ الی ۲۰۱۲ عضو خارجی کمیته سیاست پولی بانک مرکزی ایسلند بود، ازدواج کرد. از سیبرت، به دلیل انتقادش از سیستم بانکی و امور مالی اروپا در مرکز تحقیقات سیاست اقتصادی، به عنوان «مفسری است که نمی‌توان به راحتی او را نادیده گرفت» یاد می‌شود.
لی روبین اندرسون سنیور (Lee Reuben Anderson Sr.) (متولد ۲۲ ژوئن ۱۹۳۹) یک تاجر و انسان‌دوست آمریکایی است. او مالک و رئیس گروه صنعتی ا API Group Inc. واقع در مینه‌سوتا، یک شرکت هلدینگ صاحب امتیاز چندین شرکت ساخت‌وساز و حفاظت در برابر آتش‌سوزی بود. از جمله کارهای خیریه‌ای که آندرسون به انجام آن‌ها علاقه‌مند است: سلامتی کودکان، تحصیلات عالی و رفاه کهنه سربازان ارتش آمریکا است. زندگی‌نامه. اندرسون، تک فرزند و متولد شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا است و در مدرسه خصوصی برک واقع در سنت پاول، درس خواند. اندرسون،
خصوصی برک واقع در سنت پاول، درس خواند. اندرسون، در طول دوران زندگی‌اش، به‌عنوان فردی که خارج از منزل فعالیت می‌کرد، دوران طفولیت را بیشتر در منزل خانوادگی‌اش، واقع در منطقه دریاچه‌های Brainerd lakes در شمال شهرهای دوقلو (Twin Cities) گذراند. او به اصرار پدرش که یک پیمان‌کار موفق لوله‌کشی بود، در آکادمی نظامی ایالات متحده در وست پوینت (West Point) ثبت نام و فوتبال و بسکتبال بازی کرد. اندرسون پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۶۱ با مدرک لیسانس مهندسی عمران، در ارتش ایالات متحده در پایگاه نیروی هوایی لوک در
در ارتش ایالات متحده در پایگاه نیروی هوایی لوک در فونیکسِ آریزونا خدمت کرد. وی در آن پایگاه ناظر تهیه مواد و خدمات ساخت و ساز بود و به درجه لومری بریدمن/ستوان یکم ارتقا یافت. آندرسون در سال ۱۹۶۴، به شهرهای دوقلو بازگشت و مدیریت گروه صنعتی اِی‌پی‌آی را بر عهده گرفت. او در سال ۱۹۲۶، یک شرکت پیمان‌کاری عایق‌کاری را به عنوان بخشی از شرکت لوله‌کشی پدرش تأسیس کرد. اندرسون بعداً یک شرکت آب‌پاش آتش‌نشانی صنعتی را در سال ۱۹۶۹ خرید، بعد از آن به تصاحب شرکت‌های دیگر ادامه داد، شرکت‌های که عمدتاً در زمینهٔ ساخت و ساز
داد، شرکت‌های که عمدتاً در زمینهٔ ساخت و ساز و حوزه اطفائیه حریق فعالیت می‌کردند. در سال ۱۹۹۷ که این شرکت‌ها به اندازه کافی رشد کردند، آندرسون همه آن‌ها را با هم ترکیب کرد و نام‌شان را به اسم گروه صنعتی اِی‌پی‌آی تغییر نام داد. در ۱ اکتبر ۲۰۱۹، اندرسون سهام گروه صنعتی اِی‌پی‌آی را به شرکتی با مالکیت محدود جِی۲ فروخت، این شرکت همکار شرکت اس‌پی‌اِی‌سی بود که توسط سر مارتین ای. فرانکلین تأسیس شده بود. خریدهای بانکی. اندرسون همچنین در اواخر دهه ۱۹۷۰، شروع به خریداری بانک‌های کوچک در مرکز و شمال مینه‌سوتا کرد.
بانک‌های کوچک در مرکز و شمال مینه‌سوتا کرد. وی در سال ۱۹۹۷، همهٔ دارایی‌های بانکی خود را مبلغ موجود ۷۵ میلیون دلار به شرکت نوروِست Norwest Corporation فروخت. بعدها نوروست با ولز فارگو Wells Fargo، در سال ۱۹۹۸ ادغام شد، در همان معامله اولی که اندرسون انجام داد، ارزش سهامی که به‌دست‌آورد خیلی بالا رفت. بشر دوستی. اندرسون در سال‌های اخیر، بخشی قابل ملاحظه‌ای از دارایی‌اش را به خیریه‌های متعددی اختصاص داده بود. در سال ۲۰۰۵، او و همسرش، پنی، ۶۰ میلیون دلار به دانشگاه سنت توماس در سنت پاول کمک کردند – بزرگ‌ترین
سنت توماس در سنت پاول کمک کردند – بزرگ‌ترین کمک مالی فردی که کالج مینه‌سوتا تا به حال دریافت کرده بود. در سال۲۰۱۱ اندرسون یک مجتمع ورزشی و تفریحی در فضای باز دانشگاه سنت توماس افتتاح نمود. در سال ۲۰۰۳، خانواده اندرسون‌ها، متعهد شدند که ۶ میلیون دلار برای ساختمان مجتمع راگبی اندرسون در وست پوینت، بپردازند؛ که این مبلغ در می ۲۰۰۷ برای همان منظور صرف شد. او و همسرش به دلیل حمایت‌های مالی مکرر دانشگاه وست پوینت، به عنوان بزرگ‌ترین اهداکنندگان در تاریخ آکادمی شناخته شدند. از سال ۲۰۰۲، خانواده اندرسون‌ها، ۶
شناخته شدند. از سال ۲۰۰۲، خانواده اندرسون‌ها، ۶ میلیون دلار به بیمارستان کودکان بوستون جهت انجام تحقیقات بر روی نوع نادری از دیستروفی عضلانی که یک نوع میوپاتی کوچک هسته‌ای است، پرداخت کرده‌اند؛ این بیماری یکی از نوه‌های دوست داشتنی‌شان را مبتلا کرده بود. کهنه سربازان. در سال ۲۰۱۱، خانواده اندرسون‌ها برای احداث ساختمان جدید «خانه مدافعان» یا «Defenders Lodge»، ۲٫۵ میلیون دلار را اهدا کردند، همچنین ۱۲میلیون و ۵۰۰ هزار دلار به ساخت یک هتل کمک کردند که امکانات لازم را برای جانبازانی جنگی فراهم می‌کرد که در
لازم را برای جانبازانی جنگی فراهم می‌کرد که در جست‌جوی مداوا و مراقبت‌های پزشکی در بیمارستان اداره امور کهنه سربازان در پالو آلتو، کالیفرنیا بودند. همچنین متعهد شد که بودجه سه سال اول برنامهٔ معروفی به نام «استخدام قهرمانانمان» (Hiring Our Heroes) را که در سال ۲۰۱۱ توسط اتاق بازرگانی ایالات متحده و حمایت سازمان‌های خدماتی کهنه‌کار راه اندازی شد، تأمین کند. تا در سراسر کشور برای‌شان نمایشگاه‌های شغلی برپا شود. همچنین این برنامه خلاقانه (ابتکار) شرکت‌های را به رسمیت می‌شناسد که تلاش فوق‌العاده‌ای برای کمک به
رسمیت می‌شناسد که تلاش فوق‌العاده‌ای برای کمک به مجروحان جنگی و کهنه سربازان دارند تا بتوانند آن‌ها را مجدداً به کارهای غیر از کارهای نظامی وارد کنند. زندگی خصوصی. لی و پنی اندرسون که در سال ۱۹۶۵ ازدواج کردند تا آخر عمر در خانه‌های خود در مینه‌سوتا و ناپل، فلوریدا ماندند. آن‌ها دارای یک پسر، یک دختر و شش نوه شدند. اندرسون، یک شکارچی مشتاق، سرمایه‌گذار برنامه آموزشی محافظ زیستیِ باشگاه بون و کراکت در کوه‌های راکی مونتانا است. این خانواده همچنین حامی بنیاد امداد سنت دیوید است. این بنیاد یک گروه غیرانتفاعی
امداد سنت دیوید است. این بنیاد یک گروه غیرانتفاعی کاتولیک مذهب است که محل استقرارش در تگزاس است که پس از جنگ‌های یوگسلاوی (۱۹۹۱–۱۹۹۵) کمک‌های انسان‌دوستانه در بوسنی و هرزگوین کرده‌است. بالاخره، این زوج بعد از آن‌که برای اولین در سال ۲۰۰۱، از کرواسی دیدن کردند، Relais &amp; Chateaux Villa &amp; Winery، ویلای کورتا کاتارینا و یک شراب‌سازی (Villa Korta Katarina &amp; Winery) را در اوربیک Orebić، دهکده‌ای ساحلی در ساحل آدریاتیک ساخته و افتتاح کردند. عضویت و جوایز. اندرسون به‌عنوان مدیر و امانت‌دار شرکت‌ها،
جوایز. اندرسون به‌عنوان مدیر و امانت‌دار شرکت‌ها، سازمان‌ها، گروه‌های فضای باز و مؤسسات دانشگاهی متعددی از جمله مدرسه بروک، دانشگاه سنت توماس و بنیاد کودکان و آموزش ناپل فعالیت می‌کند. او مدیر اتاق بازرگانی ایالات متحده در واشینگتن دی‌سی، شرکت پخت پان اوگلد، عضو سازمان اجرایی مینه‌سوتا، سازمان مدیران ارشد اجرایی و سازمان روسای جمهور جهانی است. جوایز اخیر او عبارت از: روبین اندرسون. روبین اندرسون، پدر لی اندرسون، در سال ۱۹۵۱ پیمان‌کار لوله‌کشیِ پروژه نوسازی کاخ سفید بود. همان‌طور که دیوید مک کالو مورخ اشاره
سفید بود. همان‌طور که دیوید مک کالو مورخ اشاره کرد، رئیس‌جمهور هری اس. ترومن شعری که توسط اندرسون بزرگ بر روی دیوار محوطه جنوبی ساختمان موقت دفتر مرکزی سر مهندس نصب شده بود، را تحسین می‌کرد.
رسول میرمالک (محمدرسول میرمالک) (زادهٔ ۹ آبان ۱۳۱۷ – درگذشتهٔ ۳۰ آبان ۱۴۰۳) کشتی‌گیر اهل ایران بود. او در مسابقات دستهٔ پَروزن کشتی فرنگی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ توکیو شرکت کرد با نتیجهٔ ۵ برد و ۲ باخت، ششم شد.
ادمیرال گراف اشپی یک ناو کلاس دویچلند بود. این ناو در جنگ جهانی دوم در کریگس‌مارینه خدمت کرد.
احتمال فراوانی‌گرا یا فراوانی‌گرایی تفسیری از احتمال است؛ که احتمال یک رویداد را به عنوان حد فراوانی نسبی آن در آزمایش‌های بسیاری تعریف می‌کند. احتمالات را می‌توان در اصل با یک فرایند عینی تکرارپذیر یافت. با این حال، استفاده مداوم از روش‌های فراوانی‌گرا در استنتاج علمی زیر سؤال رفته‌است. توسعه گزارش فراوانی‌گرا ناشی از مشکلات و پارادوکس‌های دیدگاه غالب قبلی، یعنی تفسیر کلاسیک بود. در تفسیر کلاسیک، احتمال بر اساس اصل بی‌تفاوتی، بر اساس تقارن طبیعی یک مسئله تعریف می‌شود؛ بنابراین، "به عنوان مثال"، احتمال
تعریف می‌شود؛ بنابراین، "به عنوان مثال"، احتمال تاس‌بازی از متقارن بودن ۶ وجهی مکعب ناشی می‌شود. مشکل اساسی این تفسیر کلاسیک برخورد با هر مشکل آماری بود که هیچ تقارن طبیعی برای استدلال ندارد. تعریف. در تفسیر فراوانی‌گرا، احتمالات تنها زمانی مورد بحث قرار می‌گیرند که با آزمایش‌های تصادفی کاملاً تعریف شده سروکار داشته باشیم. مجموعه تمام نتایج ممکن یک آزمایش تصادفی، فضای نمونه آزمایش نامیده می‌شود. یک رویداد به عنوان زیرمجموعه خاصی از فضای نمونه تعریف می‌شود. برای هر رویداد معین، تنها یکی از دو احتمال ممکن
برای هر رویداد معین، تنها یکی از دو احتمال ممکن است وجود داشته باشد: رخ دهد یا ندهد. فراوانی نسبی وقوع یک رویداد، که در تعدادی از تکرارهای آزمایش مشاهده می‌شود، معیاری برای سنجش احتمال آن رویداد است. این مفهوم اصلی احتمال در تفسیر فراوانی‌گرا است. ادعای رویکرد فراوانی‌گرا این است که، با افزایش تعداد آزمایش‌ها، تغییر در فراوانی نسبی کاهش می‌یابد. از این رو، می‌توان یک احتمال را به عنوان "مقدار محدود کننده" فراوانی‌های نسبی مربوط مشاهده کرد. محدوده. تفسیر فراوانی‌گرا یکی از چندین رویکرد فلسفی برای تعریف و
یکی از چندین رویکرد فلسفی برای تعریف و استفاده از احتمالات است و مدعی نیست که تمام معانی ضمنی مفهوم «احتمال» را در گفتار محاوره‌ای زبان‌های طبیعی در بر می‌گیرد. به عنوان یک تفسیر، با اصل موضوعی ریاضی نظریه احتمال در تضاد نیست، بلکه برای نحوه اعمال نظریه احتمالات ریاضی در موقعیت‌های دنیای واقعی راهنمایی ارائه می‌دهد. در ساخت و طراحی آزمایش‌های عملی راهنمایی‌های متمایزی ارائه می‌کند، به‌ویژه زمانی که با تفسیر بیزی در تضاد باشد. در مورد اینکه آیا این راهنمایی مفید است یا در جهت تفسیر نادرست است، منشأ اختلاف
مفید است یا در جهت تفسیر نادرست است، منشأ اختلاف بوده‌است. به خصوص زمانی که تفسیر فراوانی احتمال به اشتباه تنها مبنای ممکن برای استنتاج فراوان‌گرا فرض شود؛ بنابراین، برای مثال، فهرستی از تفسیرهای نادرست از معنای پی-مقدار همراه با مقاله مربوط به p-values است. اختلافات در مقاله آزمون فرض آماری به تفصیل آمده‌است. همان‌طور که ویلیام فلر اشاره کرد: در سیستم ما جایی برای حدس و گمان در مورد احتمال طلوع خورشید فردا وجود ندارد. قبل از صحبت در مورد آن، باید بر روی یک مدل ایده‌آل شده توافق کنیم که احتمالاً در امتداد