payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نساجی به ثمر برساند و همچنین در دومین شهرآوردی که تجربه میکرد توانست با پاس گل رامین رضاییان دروازه پرسپولیس را باز کند و نزد هواداران استقلال به محبوبیت و مقبولیت بیشتری دست پیدا کند. فصل ۰۵–۱۴۰۴. علیرضا کوشکی درخشش های وی باعث شده بود از هواداران استقلال لقب "کوشکینیهو" را بگیرد. در این فصل زیر نظر ریکاردو ساپینتو در تمامی بازی های مقدماتی و دوستانه های استقلال اثرگذاری مستقیم داشت و پیش بینی میشد که یکی از سالهای خوب فوتبالی خود را سپری کند. وی در هفته دوم لیگ برتر توانست در بازی مقابل ذوب‌آهن با دو گل
لیگ برتر توانست در بازی مقابل ذوب‌آهن با دو گل اولین دبل یا بریس خود را با پیراهن استقلال به انجام برسونه. دوران ملی. کوشکی برای جام ملت‌های آسیای مرکزی ۲۰۲۵ توسط امیر قلعه‌نویی به تیم ملی دعوت شد و اولین بازی ملی خود را در ۲۹ اوت ۲۰۲۵ مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان تجربه کرد.
فیض‌الله کاکر (پشتو: فیض الله کاکر) (متولد ۲۴ دسامبر ۱۹۵۰)، یک همه‌گیرشناس بازنشستهٔ افغان است. او در ۳۰ مارس ۲۰۲۰ از خدمات ملکی بازنشسته شد. وی قبلاً در سمت‌های رئیس دفتر رئیس‌جمهوری اشرف غنی، سفیر افغانستان در قطر، مشاور رئیس‌جمهوری در بخش سلامت و آموزش و پرورش و معین وزارت صحت عامه جمهوری اسلامی افغانستان خدمت کرده بود. کاکر همچنین قبلاً به عنوان هماهنگ‌کننده ملی ریاست جمهوری برای محو فلج اطفال از افغانستان که بخشی از تلاش‌های بنیاد بیل و ملندا گیتس برای محو فلج اطفال بود، خدمت می‌کرد. کاکر در سطح
برای محو فلج اطفال بود، خدمت می‌کرد. کاکر در سطح بین‌المللی در مورد چالش‌های که افغانستان با آن موجه است نوشته و صحبت نموده‌است، از جمله بیماری‌های همه‌گیر، مرگ و میر مادران و خطرات علف کُش که برای محو خشخاش استفاده می‌شوند. تحصیلات. کاکر دوره مدرسه را در دبیرستان عالی حبیبیه در شهر کابل، افغانستان به اتمام رساند. او در ۱۹۷۵ میلادی مدرک لیسانس خود را در رشته زیست‌شناسی از کالج ایرلهام در ریچموند، ایندیانا گرفت. کاکر در سال ۱۹۷۷ فوق لیسانس خود را در رشته سم‌شناسی از دانشگاه ایندیانا در اندیاناپلیس
رشته سم‌شناسی از دانشگاه ایندیانا در اندیاناپلیس به‌دست‌آورد. کاکر در ۱۹۸۲ میلادی دکترای خود را در رشته همه‌گیرشناسی در دانشگاه واشینگتن، سیاتل، واشینگتن به اتمام رساند. وی از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ میلادی در هیئت مدرسه اسلامی سیاتل، واشینگتن خدمت کرد. حرفه. کاکر از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ میلادی به عنوان استاد کمکی کلینیکی در دانشکده همه‌گیرشناسی دانشگاه واشینگتن کار کرد. وی در ۱۹۸۶ میلادی به عنوان دانشمند موقتی در واحد تحقیقات کنترل سرطان، مرکز تحقیقی سرطان فرید هاتچنسون در سیاتل، واشینگتن استخدام گردید. او در ۱۹۸۸ میلادی به
واشینگتن استخدام گردید. او در ۱۹۸۸ میلادی به پیشاور، پاکستان نقل مکان کرد و سازمان شورای تحقیقی و مشورتی افغانستان (RACA) را تأسیس کرد. در اوایل، وی به عنوان رئیس عمومی ریاست طب وقایوی وزارت صحت عامه دولت اسلامی موقت افغانستان خدمت کرد. در ۱۹۹۰ میلادی، کاکر به عنوان رئیس دانشکده طب، سپس معاون عمومی دانشگاه و بعداً الی ۱۹۹۶ میلادی به عنوان رئیس دانشگاه اسلامی افغانستان (IUA) در پیشاو، پاکستان خدمت نمود. کاکر همچنین از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ میلادی به عنوان معین وزارت صحت عامه دولت اسلامی افغانستان در کابل خدمت کرد.
صحت عامه دولت اسلامی افغانستان در کابل خدمت کرد. کاکر در ۱۹۹۷ میلادی به اسلام‌آباد، پاکستان رفت و در آنجا از طرف سازمان ملل متحد به عنوان افسر طبی/ همه‌گیرشناس سازمان جهانی بهداشت (WHO) انتخاب شد. کاکر نخستین کسی بود که اصطلاح «سیستم هشدار اولیه امراض» (DEWS) را به‌کار برده و آن را در پاکستان توسعه داد، این سیستم حالا در سراسر دنیا شناخته شده و در بسیاری کشورها کاپی شده‌است. کاکر بار دیگر در ۲۰۰۵ میلادی به عنوان معین وزارت صحت عامه در دولت جمهوری اسلامی افغانستان در کابل گماشته شد و برای ۵ سال آنجا کار
افغانستان در کابل گماشته شد و برای ۵ سال آنجا کار کرد. کاکر با گردپاشی زمین توسط علف کُش به‌خاطر محو خشخاش مخالفت نمود، بعداً ثابت شد که استفاده از آن‌ها برای انسان‌ها سرطان زا است. وی در ۲۰۰۹ میلادی به عنوان مشاور-وزیر رئیس‌جمهور در امور سلامت و آموزش و پرورش ارتقا یافت. در ۲۰۱۲ میلادی، او همچنین به عنوان هماهنگ‌کننده ریاست جمهوری برای محو فلج اطفال گماشته شد که سمتی با حمایت جهانی بود، چون افغانستان هنوز هم یکی از سه کشور در دنیا است که شیوع بومی فلج اطفال در آن وجود دارد. کاکر در ۲۰۱۶ میلادی به عنوان
در آن وجود دارد. کاکر در ۲۰۱۶ میلادی به عنوان سفیر افغانستان در دوحه پایتخت قطر گماشته شد، وی در آنجا از نزدیک با جوانب مرتبط کار کرد تا از تلاش‌های صلح در افغانستان حمایت نماید.
فریدریش اسکار روگه (زاده ۲۴ دسامبر ۱۸۹۴ – درگذشته ۳ ژوئیه ۱۹۸۵) افسر نیروی دریایی آلمان بود. او به دلیل خدمات خود در ورماخت صلیب شوالیه صلیب آهنین آلمان نازی را دریافت نمود. روگه اولین فرمانده نیروی دریایی آلمان پس از جنگ جهانی دوم بود اوایل زندگی و حرفه نظامی. فریدریش روگه در لایپزیش متولد شد. او در ۱۴ مارس ۱۹۱۴ وارد دانشکده افسری شد و سپس به نیروی دریایی امپراتوری آلمان پیوست. او طی سال‌های ۱۹۱۴، ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ در چند عملیات در دریای بالتیک شرکت داشت. در سال‌های ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ نیز با خدمت در ناوشکن‌های نیروی
۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ نیز با خدمت در ناوشکن‌های نیروی دریایی آلمان در چند حمله در دریای شمال و کانال مانش حضور داشت. پس از آتش‌بس، روگه افسر ناوشکن شده و در ژوئن ۱۹۱۹ وارد اسکاپا فلو شد و در عقب‌نشینی ناوگان آلمان از آن‌جا نقش ایفا کرد. پس از بازگشت به آلمان برای ادامه کار در نیروی دریایی آلمان، به خدمت جمهوری جدید وایمار درآمد و برای دو دهه پس از آن، بر روی مین و جنگ‌افزارهای مرتبط با آن متمرکز شد. روگه از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ فرماندهی یک مین روب را برعهده داشت. او در طول دهه ۱۹۳۰ طی یک مسابقه قایق‌رانی در بریتانیا، با
دهه ۱۹۳۰ طی یک مسابقه قایق‌رانی در بریتانیا، با یک ملوان سابق نیروی دریایی بریتانیا به نام ستوان اوبری گری برخورد کرد. ستوان گری در سال ۱۹۱۷ در کشتی HMS Partridge خدمت می‌کرد که توسط کشتی ، که روگه در آن خدمت می‌کرد؛ غرق شده بود. درواقع "V100" کشتی ای بود که گری را پس از غرق شدن از آب نجات داد. این دو نفر پس از ملاقات با یکدیگر دوست شدند، دوستی آنها با آغاز جنگ جهانی دوم قطع شد. روگه پس از تحصیل در دانشگاه فنی برلین، افسر ارشد یک ناوگروه مین روب شد و در سال ۱۹۳۷ به مقام برتر در آن بخش دست یافت. جنگ جهانی
۱۹۳۷ به مقام برتر در آن بخش دست یافت. جنگ جهانی دوم. در جنگ جهانی دوم، او بخشی از کمپین لهستان در سال ۱۹۳۹ بود و همچنین در سال ۱۹۴۰ در چند عملیات نیروی دریایی آلمان نازی در دریای شمال-کانال مانش حاضر بود. از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳، او در فرانسه مستقر شد و در سال ۱۹۴۳ به درجه دریاسالاری دست یافت. او در سال ۱۹۴۳ به ایتالیا فرستاده شد و تا اواسط تابستان به عنوان افسر ارشد نیروی دریایی آلمان خدمت کرد. او در نوامبر ۱۹۴۳ به عنوان مشاور نیروی دریایی فیلد مارشال اروین رومل منصوب شد تا بر دفاع از شمال فرانسه در برابر
رومل منصوب شد تا بر دفاع از شمال فرانسه در برابر تهاجم پیش‌بینی شده متفقین نظارت کند. او به مین‌های زمینی و گلوله‌های توپخانه‌ای زیر آب اعتقادی نداشت، اما مین‌های دریایی که او می‌خواست در دسترس نبود. او در اوت ۱۹۴۴، مدیر کشتی‌سازی کریگزمارین شد و تا پایان جنگ جهانی دوم در آن شرکت مشغول به کار بود. پس از جنگ. در پایان جنگ جهانی دوم، روگه به اسارت گرفته شد. در سال ۱۹۴۶، او زندگی جدیدی را به عنوان مترجم، نویسنده و مربی در کوکسهافن آغاز کرد. او یکی از چهار افسر پرچم بود که تیم تاریخی نیروی دریایی در بریمرهافن
پرچم بود که تیم تاریخی نیروی دریایی در بریمرهافن را تشکیل می‌داد. این تیم توسط نیروی دریایی ایالات متحده حمایت می‌شد و برای ارزیابی مجدد نبردهای نیروی دریایی آلمان نازی با نیروهای متفقین طی جنگ جهانی دوم از دیدگاه افسران آلمانی تشکیل شده بود. او به عنوان یک نماینده مستقل سیاسی به شورای شهر کوکسهافن راه یافت و بدین طریق وارد دنیای سیاست شد. در سال ۱۹۵۰، روگه بخشی از یک گروه منتخب از افسران عالی‌رتبه سابق ورماخت بود که توسط صدراعظم کنراد آدناور برای شرکت در کنفرانسی برای بحث در مورد تسلیح مجدد آلمان غربی
کنفرانسی برای بحث در مورد تسلیح مجدد آلمان غربی دعوت شده بودند. نتیجه این کنفرانس تفاهم‌نامه هیمه‌رود بود که به ایجاد اسطوره " ورماخت پاک " کمک کرد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، او توصیه کرد که چگونه نیروی دریایی می‌تواند در بوندسمارین "(نیروی دریایی آلمان) جدید بازسازی شود". روگه که پس از عضویت آلمان در ناتو از بازنشستگی فراخوانده شد و به عنوان فرمانده نیروی دریایی جدید آلمان منصوب شد. او تا سال ۱۹۶۱ در این سمت مشغول به کار بود. پس از آن، او به عضویت هیئت علمی دانشگاه توبینگن درآمد و در ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۷ به عنوان
دانشگاه توبینگن درآمد و در ۲۱ ژوئیه ۱۹۶۷ به عنوان دانشیاری دست یافت. از سوی بسیاری از دانشگاه‌ها، از جمله کالج جنگ نیروی دریایی ایالات متحده در نیوپورت، جهت انجام سخنرانی دعوت شد. دریاسالار روگه در سال ۱۹۸۵ درگذشت. آثار ادبی. روگه نویسنده چندین کتاب از جمله "شوروی‌ها به عنوان دشمن دریایی، ۱۹۴۱–۱۹۴۵"، نوشته شده برای مؤسسه دریایی آناپولیس در سال ۱۹۷۹، و "رومل در نرماندی"، نوشته شده در سال ۱۹۵۹ بود. دریاسالار فریدریش روگه در فیلم "طولانی‌ترین روز" (۱۹۶۲) نقش خودش را بازی کرد و همچنین مشاور فیلم بود.
اریک ایهورویچ شورانوف ( ; متولد ۲۲ فوریه ۲۰۰۲) بازیکن فوتبال آلمانی-اوکراینی است که به عنوان مهاجم وسط در بوندس‌لیگا ۲ و باشگاه نورنبرگ بازی می‌کند. شورانوف ملی‌پوش سابق جوانان اوکراین است که هم‌اکنون برای تیم ملی زیر ۲۱ سال آلمان بازی می‌کند. دوران باشگاهی. شورانوف اولین بازی حرفه‌ای خود را برای باشگاه نورنبرگ در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۲۰ در بوندس‌لیگا ۲ انجام داد. او در دقیقه ۸۰ به عنوان یک بازیکن تعویضی، جایگزین فلیکس لوکمپر شد و برابر وورتسبورگ کیکرز بازی کرد؛ بازی خانگی که با نتیجه ۲–۱ به سود نورنبرگ به
کرد؛ بازی خانگی که با نتیجه ۲–۱ به سود نورنبرگ به پایان رسید.
آگوست سالزمن (۱۸۲۴–۱۸۷۲) باستان‌شناس، نقاش و پیشگام در زمینه عکاسی باستان‌شناسی فرانسوی بود. زندگی و حرفه. سالزمن در خانواده‌ای ثروتمند از کارآفرینان اهل آلزاس به دنیا آمد. او دوست نقاش و نویسنده اوژن فرومنتن بود که با او در سال ۱۸۴۷ به الجزایر سفر کرد. در سال ۱۸۵۱، زمانی که سالزمن در مصر بود، با مصر‌شناس آگوست ماریت ملاقات کرد و علاقه خاصی به کار او پیدا کرد. سالزمن که نقاش مناظر و مناظر مذهبی بود یکی از اولین کسانی بود که از عکاسی به عنوان وسیله‌ای برای مطالعه باستان‌شناسی استفاده کرد. او از زمان کالوتایپ
باستان‌شناسی استفاده کرد. او از زمان کالوتایپ همراه لوئیس دکلرک، مهمترین عکاس بوده است. عکس‌های اورشلیم در سال ۱۸۵۴ از کار باستان‌شناس فلیکس دو سولسی الهام گرفته شده است. برجسته‌ترین تصاویر از کتاب عکس اورشلیم، که در مجموع ۱۷۴ عکس را شامل می‌شود، بدون شک به تصویر کشیدن جزئیات معماری و یافته‌های باستان‌شناسانه است. این کتاب همچنین دارای مناظر زیبایی از اورشلیم، دره یوسفات و بیت لحم است. تصاویر سالزمن در مقایسه با رویکرد کلاسیک معاصرش، ماکسیم دو کمپ، از منظر امروزی از نظر زیبایی‌شناسی غنی‌تر هستند. کتاب عکس
امروزی از نظر زیبایی‌شناسی غنی‌تر هستند. کتاب عکس در سال ۱۸۵۶ منتشر شد و با قیمتی که در آن زمان کاملاً خارج از روال بود به بازار عرضه شد: بیش از ۱۴۰۰ فرانک. این کتاب که از موفقیت تجاری کمتری نسبت به کتاب دو کمپ برخوردار بود، عمدتاً مخاطبان علاقه‌مند به باستان‌شناسی داشتند که کنجکاوی آنها در چنین موضوعاتی اخیراً به طور قابل توجهی کاهش یافته بود. در سال ۱۸۶۰، مجله لو توق دوموند این تصاویر را به صورت چوب‌تراشی منتشر کرد.
میر مصطفی جوادی (زادهٔ ۲ تیر ۱۳۷۹ در قزوین) وزنه‌بردار اهل ایران است. وی در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری جهان ۲۰۲۱ برندهٔ مدال نقره شده است. همچنین در مسابقات قهرمانی جهان سال ۲۰۲۳ در ریاض عربستان سعودی، در یازدهم سپتامبر مصادف بیستم شهریور ماه سال ۱۴۰۲ در یک رقابت نزدیک با دو حریف چینی، یعنی تیان تائوی معروف که اوت شد و لی دایین که رکورد دو ضرب ۲۱۶ کیلو را در مسابقات پیشین در چنته داشت، با مهار وزنه ۱۶۹ کیلو در یک ضرب و ۲۱۵ کیلو در دو ضرب، موفق به کسب مدال طلای دوضرب و مجموع شد. این رکوردها هر کدام ده
طلای دوضرب و مجموع شد. این رکوردها هر کدام ده کیلوگرم از آخرین رکورد او بالاتر بودند. =اوایل زندگی = میر مصطفی جوادی ۲ تیر ۱۳۷۹ در قزوین به دنیا آمد.
پارک هان بیول (؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۸۴) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. از آثاری که درآنها ایفای نقش کرده‌است می‌توان به "همسر یا دردسر" و "دختری که خوب بزرگ شده" اشاره کرد.
پروتئین القاشونده توسط پرولاکتین () که با نام‌های دیگری همچون پروتئین مایع بیماری آشکار کیستی ۱۵ (GCDFP-15)، گلیکوپروتئین خارج‌پاروتیدی (EP-GP)، پروتئین gp17 مایع منی متصل‌شونده به اکتین (SABP) و BRST2 یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"PIP"» کُدگذاری می‌شود. تولید این پروتئین توسط هورمون‌های پرولاکتین و آندروژن تحریک شده و در اثر هورمون استروژن کاهش می‌یابد. عملکرد. این پروتئین عملکرد فیزیولوژیک در تنظیم انتقال آب در غدد آپوکرین زیر بغل، فرج، پلک، مجرای گوش، سلول‌های سِـروزی غدد بزاقی تحتِ فکی، سلول‌های
سلول‌های سِـروزی غدد بزاقی تحتِ فکی، سلول‌های سِـروزی زیرمخاطی برونش و غدد اشکی فرعی و همچنین غدد عرقی جلدی دارد. علاوه بر این‌ها، این پروتئین در مایع آمنیوتیک و منی هم یافت می‌شود. پروتئین PIP توانایی اتصال به ایمونوگلوبولین جی، مولکول IgG-Fc و گیرنده‌های لنفوسیت تی کمک‌کننده را هم دارد که نشاندهندهٔ نقش گستردهٔ آن در فرایندهای ایمنی و دفاعی بدن است. این پروتئین می‌تواند به AZGP1 وصل شود و دارای فعالیت آسپارتیک پروتئاز است که می‌تواند مولکول فیبرونکتین را تجزیه کند. این پروتئین می‌تواند به برخی گونه‌های
تجزیه کند. این پروتئین می‌تواند به برخی گونه‌های باکتری همچون استرپتوکوک متصل شود و در نتیجه در دفاع غیرایمنی علیه میکروب‌های بیماری‌زا مؤثر است. اثرهای میتوژنیک از این پروتئین، در سلول‌های طبیعی پستان و سلول‌های بدخیم سرطان پستان دیده شده‌است. اهمیت بالینی. این پروتئین در مایع درون کیست‌های پستان یا بافت پستان به‌عنوان نشانگر زیستی در متاپلازی‌های آپوکرین خوش‌خیم و بدخیم پستان به‌کار می‌رود چرا که به‌طور طبیعی در بافت‌های سالم پستان وجود ندارد. در واقع وجود این پروتئین نشاندهندهٔ سرطان بدخیم با درجهٔ
وجود این پروتئین نشاندهندهٔ سرطان بدخیم با درجهٔ پائین در غدد آپوکرین پستان است و اگر درجهٔ بدخیمی کارسینوم بالا باشد، دیگر این نشانگر زیستی وجود نخواهد داشت. بیان ژن «"PIP"» در سلول‌های سرطان پستان، با کاهش تزاید سلول‌های سرطانی و کمتر تهاجمی‌بودن آن مرتبط است و نشانه‌ای از افزایش مسیرهای آپوپتوزی است. بسیاری از ژن‌هایی که تحت تأثیر آپوپتوز هستند، توسط مولکول پروتئین STAT5 تنظیم می‌شود. اثرهای میتوژنیک از این پروتئین در رده‌های آزمایشی سلولی MCF10A, MCF7، BT474، MDA-MB231 و T47D در پستان یافت شده‌است. از
BT474، MDA-MB231 و T47D در پستان یافت شده‌است. از این پروتئین همچنین در تشخیص و ردیابی سلول‌های پخش‌شدهٔ سرطان پستان استفاده شده‌است. ژن «"PIP"» در برخی سلول‌های سرطان پستان تقویت می‌شود که دلیلِ بیان بیش از حد آن است، اما دلایل دیگری هم برای این بیانِ بیش از حد وجود دارد. در سلول‌های سرطانی T47D پستان، گیرنده آندروژن و RUNX2 با یکدیگر تعامل شیمیایی ایجاد کرده و بیان ژن «"PIP"» را تشدید می‌کنند. در سرطان پستان آپوکرینی نوع ، یک بازخورد مثبت میان گیرنده آندروژن و کینازهای برون‌سلولی تنظیم‌شونده با پیام
آندروژن و کینازهای برون‌سلولی تنظیم‌شونده با پیام سلولی از طریق مولکول CREB1 وجود دارد که می‌توان آنرا توسط داروهای ضد آندروژن مهار کرد. بیان ژن «"PIP"» برای زنده‌مانده و تهاجمی بودن این نوع خاص از سرطان پستان ضروری است. در سرطان‌های پستان ، به‌ویژه آنهایی که بیان شدید گیرندهٔ استروژن دارند، پروتئین PIP نقش مهمی در تکثیر سلولی و حالت تهاجمی سرطان پستان و همچنین مقاومت اکتسابی آن به داروی تاموکسیفن دارد.
جنرال غرزی خواخوژی (پشتو: "غرزی خواخوږی‎")، فرزند محمد ابراهیم خواخوژی (شاعر، نویسنده، خبرنگار، سیاست‌مدار و یکی از اعضای رهبری جنبش ویش زلمیان و همچنین حزب مترقی دموکراتیک افغانستان تحت رهبری محمد هاشم میوندوال) بود. او که در اصل از ولایت قندهار است، در ۲۹ می ۱۹۶۲ میلادی در شهر کابل متولد گردید و از قوم بلوچ است. تحصیلات. دوره مدرسه را در دبیرستان عالی حبیبیه در شهر کابل تکمیل کرد، پس از مدرسه وارد ارتش شده و با اتمام کورس‌های فراشوت (چتر بازی) و کماندو با درجه لیسانس در رشته لوژستیک از دانشگاه ارتش
با درجه لیسانس در رشته لوژستیک از دانشگاه ارتش افغانستان فارغ‌التحصیل شد. حرفه. غرزی خواخوژی در طول زندگی خود در سمت‌های دولتی و خصوصی گوناگونی ایفای وظیفه نموده‌است که به قرار ذیل می‌باشند: افتخارات. غرزی خواخوژی در زندگی خود با جوایز ذیل از سوی دولت افغانستان مفتخر شده‌است:
مالیک تیاو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پست دفاع میانی برای باشگاه نیوکاسل در لیگ برتر انگلستان و تیم ملی آلمان بازی می‌کند. دوران باشگاهی. تیاو در دوران کودکی خود برای تی‌وی کاکوم-ویتلر، که یک باشگاه رده پایه در دوسلدورف بود، بازی می‌کرد. او بعدها در رده‌های سنی فورتونا دوسلدورف، بایر ۰۴ لورکوزن و بروسیا مونشن‌گلادباخ بازی کرد و در سال ۲۰۱۵ به آکادمی جوانان شالکه ۰۴ پیوست. او اولین بازی حرفه‌ای خود را برای شالکه در ۷ مارس ۲۰۲۰ مقابل هوفنهایم در بوندسلیگا انجام داد؛ شالکه در آن بازی به تساوی
در بوندسلیگا انجام داد؛ شالکه در آن بازی به تساوی ۱–۱ رسید. بازی‌های ملی. تیاو در آلمان و از پدری سنگالی و مادری فنلاندی به دنیا آمد و بزرگ شد. او دارای پاسپورت آلمانی و فنلاندی است. در سال ۲۰۱۷، او به عنوان نماینده تیم زیر ۱۷ سال فنلاند دعوت شد، اما برای آنها بازی نکرد. در ۱۵ مارس ۲۰۲۱، تیاو به نمایندگی از آلمان در تیم زیر ۲۱ سال آلمان و مسابقات قهرمانی اروپا زیر ۲۱ سال ۲۰۲۱ شرکت کرد.
ماکسیما آکونیا (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) یک کشاورز و طرفدار محیط زیست پرویی است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی فعالیت دارد. او به دلیل مبارزه‌اش برای حفظ زمینی که شرکت معدنی نیومانت و بوئناونتورا می‌خواست آن را برای ایجاد یک معدن جدید تصاحب کند، ایستادگی کرد. وی به‌خاطر تحمل سال‌ها ارعاب و خشونت توسط این شرکت در ۲۰۱۶ برندهٔ جایزه محیط زیست گلدمن شده است. زندگی‌نامه. ماکسیما آکونیا یک بافنده پرویی و کشاورز معیشتی است که در شهری دورافتاده در ارتفاعات شمالی پرو زندگی می‌کند. در ۱۹۹۴، آکونیا و همسرش ۲۷ هکتار زمین در تراگادرو
در ۱۹۹۴، آکونیا و همسرش ۲۷ هکتار زمین در تراگادرو گرانده، ناحیه سوروچوکو، استان سلندین، بخش کاخامارکا خریدند. این مکان سه ساعت از شهر اصلی سلدین فاصله دارد، این مستغلات در مسیر یکی از چهار دریاچه‌ای است که معدن یاناکوخا به دنبال دسترسی به آن بوده است تا آن را همانند معدن روباز کونگا گسترش دهد. شرکت معدنی نیومانت در ۲۰۱۵ مدعی شد که زمین آکونیا را در ۱۹۹۷ از جامعه محلی خریداری کرده است. در ۲۰۱۱، خانه کوچک چمنی و خاکی آکونیا ویران شد، ابتدا در مه ۲۰۱۱، هنگامی‌که مهندسان معدن از یاناکوخا به منطقه اعزام شدند،
مهندسان معدن از یاناکوخا به منطقه اعزام شدند، نگهبانان امنیتی و افسران پلیس کلبه خاکی او را تخریب کردند. پلیس در سوروچوکو از گرفتن گزارش این ماجرا خودداری کرد. بار دوم در اوت ۲۰۱۱، هنگامی که آکونیا و دخترش بیهوش شدند، شوهرش شاهد ضرب و شتم آنها بود. خانواده این حادثه را با عکس‌های پزشکی قانونی و تصاویر ویدئویی به دادستان منطقه سلندین گزارش کردند، اما فایده‌ای نداشت. در ۲۰۱۲، اعتراضات علیه معدن روباز کنگا گسترش یافت و در ژوئیه پنج معترض کشته شدند. در ۲۱ اکتبر آکونیا «از معترضان برای ماندن در سرزمینش استقبال
آکونیا «از معترضان برای ماندن در سرزمینش استقبال کرد». یک هفته بعد او به پرداخت ۲۰۰ سول پرو (معادل۷۰ دلار آمریکا) در یاناکوخا جریمه شد و به وی اخطار داده شد تا زمین خود را ظرف ۳۰ روز ترک کند و به دلیل چمباتمه زدن غیرقانونی سه سال زندان (تعلیق) به او داده شد. درخواست‌های تجدیدنظر او در ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ ناموفق بود و دادگاه‌ها حکم اولیه در مورد آکونیا را تأیید کردند. در ۵ مه ۲۰۱۴، کمیسیون بین‌المللی آمریکایی حقوق بشر (IACHR) سازمان کشورهای آمریکایی از دولت پرو درخواست کرد تا اقدامات پیشگیرانه‌ای را برای ۴۶ نفر از
کرد تا اقدامات پیشگیرانه‌ای را برای ۴۶ نفر از سران جوامع دهقانی از جمله خانواده آکونیا اتخاذ کند. در دسامبر ۲۰۱۴، شکایت نیومانت مبنی بر اتهامات جنایی علیه آکونیا رد شد و در فوریه ۲۰۱۵ نیروهای امنیتی پی ساختمان را در محل خانه آکونیا تخریب کردند. به‌دنبال آن اعتراضات به لیما و در سایر نقاط و سطح بین‌المللی گسترش پیدا کرد. عفو بین‌الملل برای دفاع از او بسیج شد. کمیسیون بین‌المللی آمریکایی حقوق بشر خواستار تدابیر حفاظتی برای آکونیا شد و حفاظت او را تأمین کرد، اما دولت هیچ اقدامی در قبال آن انجام نداد. وقتی از
دولت هیچ اقدامی در قبال آن انجام نداد. وقتی از او پرسیده شد که آیا ترور برتا کاسیرس روی او تأثیر گذاشته است، آکونیا گفت: «... ترسی به خود راه نمی‌دهم - مانع توقف انگیزه‌ام برای ادامه راه نمی‌شود.» آوریل ۲۰۱۶ شرکت نیومانت به ادعای مالکیتش بر زمین ادامه داد و گفت: «بر این زمین به خاطر کاشت در محدوده‌ای که اخیراً توسط خانواده‌اش شخم زده شده است، مالکیت آن را اعمال می‌کند.» گمان می‌رودخانه آکیونا توسط اراذل و اوباش استخدامی نیومانت مورد تعرض قرار گرفته‌باشد. زندگی شخصی. آکونیا، که کمتر از ۵ فوت قد دارد، توسط
شخصی. آکونیا، که کمتر از ۵ فوت قد دارد، توسط یک روزنامه‌نگار بروکلین به‌عنوان «مادربزرگ شرور ایستاده در معدن بزرگ» توصیف شده است. یک روزنامه کاخامارکا او را «بانوی تالاب‌ها» نامگذاری کرد، وی شبیه به شخصیت روزندو ماکوئی از رمان «"جهان گسترده و دور است"» اثر چیرو آلگریا می‌باشد. افتخارات. در آوریل ۲۰۱۶، آکونیا، که در آن زمان ۴۷ سال داشت، جایزه محیط زیست گلدمن ۲۰۱۶ را برای فعالیت‌های صلح‌آمیز خود در مورد معدن کنگا توسط شرکت معدنی نیومانت دریافت کرد.
تکامل اجتماعی-فرهنگی ، «تکامل‌گرایی اجتماعی فرهنگی» یا «تکامل فرهنگی» نظریه‌های اجتماعی و فرهنگی هستند که چگونگی تغییر جوامع و فرهنگ را در طول زمان توصیف می‌کنند. در حالی که «توسعه اجتماعی - فرهنگی» فرآیندهایی را دنبال می‌کند که تمایل به افزایش پیچیدگی یک جامعه یا فرهنگ دارند، تکامل اجتماعی - فرهنگی فرآیندی را در نظر می‌گیرد که می‌تواند منجر به کاهش پیچیدگی (انحطاط) شود یا می‌تواند تنوع یا تکثر را بدون هیچ تغییر ظاهراً مهمی در پیچیدگی ایجاد کند. (کلادوژنز). تکامل اجتماعی - فرهنگی «فرآیندی است که توسط آن
تکامل اجتماعی - فرهنگی «فرآیندی است که توسط آن سازماندهی مجدد ساختاری در طول زمان تحت تأثیر قرار می‌گیرد و در نهایت شکل یا ساختاری را تولید می‌کند که از نظر کیفی از شکل اجدادی متفاوت است». بیشتر رویکردهای سده نوزدهم و برخی از سده بیستم به فرهنگ اجتماعی با این استدلال که جوامع مختلف به مراحل مختلف توسعه اجتماعی رسیده‌اند، مدل‌هایی برای تکامل انسان به‌طور کلی ارائه می‌کردند. جامع‌ترین تلاش برای توسعه یک نظریه کلی تکامل اجتماعی با تمرکز بر توسعه نظام‌های اجتماعی فرهنگی، کار تالکوت پارسونز (۱۹۰۲–۱۹۷۹)، در
فرهنگی، کار تالکوت پارسونز (۱۹۰۲–۱۹۷۹)، در مقیاسی عمل کرد که شامل نظریه تاریخ جهان بود. تلاش دیگری، در مقیاس کمتر سیستماتیک، از دهه ۱۹۷۰ با رویکرد نظریه نظام‌های جهانی امانوئل والرشتاین (۱۹۳۰–۲۰۱۹) و پیروانش آغاز شد. رویکردهای جدیدتر بر تغییرات خاص جوامع فردی تمرکز می‌کنند و این ایده را رد می‌کنند که فرهنگ‌ها اساساً بر اساس میزان پیشرفت هر یک از آنها در مقیاس خطی فرضی پیشرفت اجتماعی متفاوت است. اکثر باستان‌شناسان و انسان‌شاسان فرهنگی مدرن در چارچوب‌های نئوتکامل‌گرایی، زیست‌جامعه‌شناسی و نظریه مدرن‌سازی کار
زیست‌جامعه‌شناسی و نظریه مدرن‌سازی کار می‌کنند. مقدمه. انسان‌شناسان و جامعه‌شناسان اغلب فرض می‌کنند انسان‌ها تمایلات اجتماعی طبیعی دارند و این رفتار اجتماعی ویژه انسان علل و پویایی غیرژنتیکی دارد. (یعنی مردم آنها را در محیط اجتماعی و از طریق تعامل اجتماعی یادمی‌گیرند) جوامع در محیط‌های اجتماعی پیچیده (یعنی با منابع طبیعی و محدودیت‌ها) و تطبیق خود با این محیط‌ها وجود دارند؛ بنابراین تغییر همه جوامع اجتناب ناپذیر است. نظریه‌های خاص تکامل اجتماعی یا فرهنگی اغلب سعی می‌کنند تفاوت‌های بین همسنگی جوامع را با این
سعی می‌کنند تفاوت‌های بین همسنگی جوامع را با این بیان توضیح دهند که جوامع مختلف به مراحل مختلف توسعه رسیده‌اند. اگرچه چنین نظریه‌هایی معمولاً مدل‌هایی را برای درک رابطه بین فناوری، ساختار اجتماعی یا ارزش‌های یک جامعه ارائه می‌دهند ولی از نظر میزان توصیف مکانیسم‌های خاص تنوع و تغییر متفاوت هستند. در حالی که تاریخ تفکر تکاملی در رابطه با انسان را می‌توان حداقل با ارسطو و دیگر فیلسوفان یونانی ردیابی کرد ولی نظریه‌های تکامل اجتماعی - فرهنگی اولیه ایده‌های اگوست کنت (۱۷۹۸–۱۸۵۷)، هربرت اسپنسر (۱۸۲۰–۱۹۰۳) و لوئیس
کنت (۱۷۹۸–۱۸۵۷)، هربرت اسپنسر (۱۸۲۰–۱۹۰۳) و لوئیس هنری مورگان (۱۸۱۸–۱۸۸۱) و به‌طور همزمان ولی مستقل از آنها با آثار چارلز داروین (۱۲ فوریه ۱۸۰۹–۱۹ آوریل ۱۸۸۲) توسعه یافتند و از اواخر سده نوزدهم تا پایان جنگ جهانی اول محبوب بودند. این نظریه‌های سده نوزدهم فرگشت تک‌خطی مدعی بودند جوامع در حالت "ابتدایی" شروع و به تدریج در طول زمان "متمدن"تر می‌شوند. آنها فرهنگ و فناوری تمدن غرب را با پیشرفت یکی می‌دانستند. برخی از اشکال نظریه‌های تکامل اجتماعی - فرهنگی اولیه (عمدتاً نظریه‌های تک خطی) به نظریه‌های بسیار مورد
(عمدتاً نظریه‌های تک خطی) به نظریه‌های بسیار مورد انتقادی همانند داروینیسم اجتماعی و نژادپرستی علمی منجر شده‌اند که گاهی در گذشته توسط قدرت‌های امپراتوری اروپایی برای توجیه سیاست‌های موجود استعمار و برده‌داری و سیاست‌های جدید مانند اصلاح نژادی بهره‌برداری شده‌اند. هدف بیشتر رویکردهای سده ۱۹ و برخی از سده ۲۰ ارائه مدل‌هایی برای تکامل نوع بشر به عنوان یک موجودیت واحد بود. با این حال، بیشتر رویکردهای سده بیستم، مانند فرگشت چندخطی بر تغییرات خاص جوامع فردی متمرکز بودند. علاوه بر این، آنها تغییر جهت را رد کردند
بودند. علاوه بر این، آنها تغییر جهت را رد کردند (به عنوان مثال فرگشت هدفمند، پایان‌شناسی یا تغییر پیشرونده). بیشتر باستان‌شناسان در چارچوب تکامل چندخطی کار می‌کنند. سایر رویکردهای معاصر به تغییرات اجتماعی عبارتند از: نئوتکامل‌گرایی، زیست‌جامعه‌شناسی، نظریه وراثت دوگانه، نظریه مدرنیزاسیون و نظریه فراصنعتی. ریچارد داوکینز در کتاب مهم خود "ژن خودخواه" در سال ۱۹۷۶ نوشت: "نمونه‌هایی از تکامل فرهنگی در پرندگان و میمون‌ها وجود دارد ولی ... "این گونهٔ خود ما است که واقعاً نشان می‌دهد تکامل فرهنگی چه کاری می‌تواند
واقعاً نشان می‌دهد تکامل فرهنگی چه کاری می‌تواند انجام دهد." نظریه مرحله‌ای. اندیشمندان عصر روشنگری و پس از آن اغلب باورمند بودند پیشرفت جوامع مراحله‌ای است: به عبارت دیگر، آنها تاریخ را به عنوان تاریخ مرحله‌ای می‌دیدند. آن نظریه‌پردازان در حالی که انتظار داشتند بشر توسعه فزاینده‌ای از خود نشان دهد لکن به دنبال چیزی بودند که مسیر تاریخ بشر را تعیین کرد. گئورگ ویلهلم فردریش هگل (۱۷۷۰–۱۸۳۱)، برای مثال، توسعه اجتماعی را به عنوان یک فرایند اجتناب‌ناپذیر می‌دانست که می‌تواند به سمت چیزی شبیه به اروپای صنعتی
که می‌تواند به سمت چیزی شبیه به اروپای صنعتی پیشرفت نماید. در حالی که نویسندگان پیشین مانند میشل دو مونتنی (۱۵۳۳–۱۵۹۲) در مورد چگونگی تغییر جوامع در طول زمان بحث کرده بودند ولی روشنگری اسکاتلندی سده ۱۸ نقش کلیدی در توسعه ایده تکامل اجتماعی - فرهنگی داشت. در رابطه با مصوبه‌های ۱۷۰۷ اتحاد انگلستان و اسکاتلند، بسیاری از متفکران اسکاتلندی در مورد رابطه بین پیشرفت و ثروت ناشی از افزایش تجارت با انگلستان فکر کردند. آنها تغییراتی که اسکاتلند متحمل می‌شود را به‌عنوان انتقال از یک جامعه کشاورزی به یک جامعه تجاری