payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پل کوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ترانمره راورز، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، باشگاه فوتبال برنلی، باشگاه فوتبال مارین، باشگاه فوتبال آکرینگتون استنلی، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، و باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک اشاره کرد.
تام بنت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال استوک‌پورت کانتی، باشگاه فوتبال والسال، باشگاه فوتبال کیدرمینستر هاریرس، باشگاه فوتبال بوستون یونایتد، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، و باشگاه فوتبال همیلتون آکادمیکال اشاره کرد.
مایک استوول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پورت ویل، باشگاه فوتبال یورک سیتی، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، باشگاه فوتبال منچستر سیتی، باشگاه فوتبال پرستون نورث اند، باشگاه فوتبال بریستول سیتی، و باشگاه فوتبال اورتون اشاره کرد.
ماکسیم ماتویف (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۲) بازیگر روسی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم در مورد عشق. فقط برای بزرگسالان اشاره کرد.
تایم‌مستر () یک فیلم ماجراجویی و علمی تخیلی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی جیمز گلیکنهاوس که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. در این فیلم جسی کامرون-گلیکن‌هاوس، پت موریتا، یوآنا پاتسوا، دانکن ریگر و میشل ویلیامز ایفای نقش می‌کنند. خلاصه داستان. جسی جوان آخرین خط دفاعی زمین است و در طول زمان سفر می‌کند و سعی می‌کند یک تهدید بیگانه را متوقف کند.
پل بردشاو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیوپورت کانتی، باشگاه فوتبال بلکبرن روورز، باشگاه فوتبال پیتربورو یونایتد، باشگاه فوتبال بریستول راورز، باشگاه فوتبال ولورهمپتون واندررز، و باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده‌است.
جوایز پوره طلایی () جوایزی هستند که به برندگان رقابت رسمی جشنواره تلویزیونی مونت-کارلو اهدا می‌شود. تاریخچه. رینیه سوم، شاهزاده موناکو در سال ۱۹۶۱ جشنواره تلویزیونی مونت-کارلو را برای «ترغیب شکل جدیدی از هنر برای خدمت به صلح و درک میان مردم» ایجاد کرد. جوایز پوره طلایی جوایزی هستند که برای برندگان این مراسم ساخته شده‌است.
من بدون تو () فیلمی بریتانیایی به نویسندگی و کارگردانی ساندرا گلدباچر است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد. در این فیلم آنا فریل، ماریان دنیکو، میشل ویلیامز، کایل مک‌لاکلن و الیور میلبرن ایفای نقش می‌کنند. این فیلم رابطه مشکل‌دار دو دختر در حین بزرگ شدن را روایت می‌کند.
ویکتوریا ایساکووا (زاده ۱۲ اکتبر ۱۹۷۶) بازیگر روسی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم در مورد عشق. فقط برای بزرگسالان اشاره کرد. سرگذشت زندگی. ویکتوریا ایساکووا در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۶ در شهر خاساویورت جمهوری خودمختار سوسیالیستی داغستان (آن زمان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی) به دنیا آمد. او در سیزده‌سالگی همراه خانواده‌اش به مسکو نقل مکان کرد. پس از پایان دبیرستان، وارد آکادمی هنر تئاتر روسیه شد، اما یک سال بعد به مدرسه‌ استودیوی تئاتر هنری مسکو در کلاس اولگ یفرمف منتقل شد و در سال ۱۹۹۹ فارغ‌التحصیل
اولگ یفرمف منتقل شد و در سال ۱۹۹۹ فارغ‌التحصیل گردید. از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ در تئاتر هنری مسکو به نام آنتون چخوف کار کرد و نقش نینا زارچِنایا را در نمایش «مرغ دریایی» (بر اساس نمایشنامهٔ آنتون چخوف) و نقش ماوکا را در نمایش «ترانهٔ جنگل» (اثر لسیا اوکراینکا) ایفا کرد. در سال ۲۰۰۱ به گروه تئاتر درامای مسکو به نام الکساندر پوشکین پیوست. او برای نقش پاننوچکا در نمایش «وی» در سال ۲۰۰۳ برندهٔ جایزهٔ تئاتری «چایکا» شد. حضور تصویری او نخستین بار در سال ۱۹۹۸ با نقشی کوتاه در مجموعهٔ تلویزیونی «چخوف و شرکا» رقم خورد. در
در مجموعهٔ تلویزیونی «چخوف و شرکا» رقم خورد. در سال ۲۰۰۰ نیز در سریال «امپراتوری در معرض حمله» حضور کوتاهی داشت. از سال ۲۰۰۲ به بعد به‌طور منظم در سینما ظاهر شد. در ۲۰۰۵ نخستین نقش اصلی خود را در پروژهٔ مشترک روسی‌ اوکراینی «همیشه آدمِ دیگری را می‌بوسند» بازی کرد. شهرت گستردهٔ او در ۲۰۰۶ پس از ایفای نقش در فیلم اکشن «شکارِ پیرانیا» و درام «پرستار بچه لازم است» شکل گرفت. همچنین در همان سال ۲۰۰۶ برای نقش «کیرا» ملقب به «زیبرا» در فیلم «نقطه» به کارگردانی یوری موروز، جایزهٔ «بهترین بازیگر زن سال» جشنوارهٔ
موروز، جایزهٔ «بهترین بازیگر زن سال» جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم شیکاگو را دریافت کرد.
ا هول این وان () یک فیلم آمریکایی به کارگردانی ریچارد لیدز است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. در این فیلم میشل ویلیامز و میت لوف ایفای نقش می‌کنند. در فیلم نخستین فعالیت ریچارد لیدز در مقام نویسندگی و کارگردانی بود. "ا هول این وان" نخستین بار در جشنواره فیلم ترایبکا در سال ۲۰۰۳ به نمایش درآمد.
کُلنگ‌سانان یا درناسانان ، یک راسته که شامل تعداد قابل توجهی از خانواده‌های پرندگان زنده و منقرض‌شده، با تنوع جغرافیایی گسترده‌است. واژه‌شناسی. در پرندگانی که در نام علمی آن‌ها، از ترکیب‌های واژهٔ "Grus" استفاده شده‌است، در نام فارسی آنها نیز ترکیب‌های واژهٔ "کُلنگ" به کار می‌رود، مانند کلاد «کلنگ‌مانندان» (Gruae)، کلاد «کلنگ‌ریختان» (Gruimorphae)، راستهٔ «کلنگ‌سانان» (Gruiformes)، بالاخانوادهٔ «کلنگ‌واران» (Gruoidea)، خانوادهٔ «کلنگان» (Gruidae) و سردهٔ «کلنگ‌ها» (Grus). «کُلنگ» واژه از زبان پهلوی برای
«کلنگ‌ها» (Grus). «کُلنگ» واژه از زبان پهلوی برای نامیدن این گروه از پرندگان است که در کتاب "بندهش" نیز به آن اشاره شده بود. تا یک سدهٔ گذشته، نام کلنگ در شعرهای شاعران ایران‌زمین، فرهنگ‌های فارسی و کتاب‌های عمومی نیز به کار می‌رفت. نام سنتی آن در بسیاری از گویش‌های ایران "قُلِنگ" است و گاهی به نام "قطار کُلَنگ" یا "غازقُلِنگ" نیز یاد می‌شود. نام این راسته در زبان پشتو، «کلنگ ډوله مرغان» است. نام این پرنده در زبان کردی، قوڵینگ (قوڵه‌نگ، قوڵنگ، قورنگ، قورینگ است. همچنین "کلنگ (کامپایلر)" نام یک برنامه
است. همچنین "کلنگ (کامپایلر)" نام یک برنامه نرم‌افزاری با نماد پرنده‌ای افسانه‌ای است. در انگلیسی واژهٔ Crane هم به معنی «درنا» و هم به معنی «جرثقیل» است. رده‌بندی. به‌طور سنتی، تعدادی از خانواده‌های پرندگان کنارآبزی و خشکی‌زی که به نظر نمی‌رسید متعلق به هیچ راسته دیگری باشند، با هم به عنوان کلنگ‌سانان طبقه‌بندی می‌شوند. اینها شامل ۱۴ گونه از درناهای بزرگ، حدود ۱۴۵ گونه از یلوه‌های کوچک‌تر crakes و یلوه، و همچنین تنوعی از خانواده شامل ۱–۳ گونه، مانند باله‌پنجگان از limpkin، یا Psophiidae می‌شوند. پرندگان
از limpkin، یا Psophiidae می‌شوند. پرندگان دیگر را بیشتر به این ترتیب قرار داده‌اند که نمی‌توانستند بدون ضرورت در "جایی" دیگر قرار دهند. این باعث شده‌است که راسته کلنگ‌سانان بدون آپومورفی‌های متمایز گسترده شده‌است. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که "کلنگ‌سانان عجیب و غریب" تنها با درجه ضعیفی با درناها و یلوه‌ها و خویشاوندان آنها ("هسته کلنگ‌سانان") مرتبط هستند. در میان پرندگانی که به‌طور سنتی به عنوان کلنگ‌سانان طبقه‌بندی می‌شوند، تنها دو کلاد بالاخانواده (گروه‌های طبیعی) وجود دارد. یلوه‌ها (یلوگان)، دم‌کرکیان
طبیعی) وجود دارد. یلوه‌ها (یلوگان)، دم‌کرکیان (دم‌کرکیان)، باله‌پنجگان و آفتاب‌کشیم‌ها، تیشه‌نوک‌ها، ترومپت‌زن‌ها (Psophiidae), limpkin Aramida)، و درناها (کلنگان) ترکیب‌کننده زیرراسته کلنگ‌سانیان و «هسته کلنگ‌سانان» نامیده می‌شوند. اینها تنها کلنگ‌سانان راستین هستند. زیرراسته Eurypygae شامل کاگو و آفتاب‌بوتیماران است. اینها حتی از دور نیز با زیرراسته کلنگ‌سانیان Grues مرتبط نیستند. خانواده‌های یلوه‌زمینیان (یلوه زمینی)، بلدرچین بوته‌ایان (بلدرچین بوته‌ای)، دشتگردان استرالیا (دشت‌گرد)، کاکل‌پیشانیان
دشتگردان استرالیا (دشت‌گرد)، کاکل‌پیشانیان (کاکل‌پیشانی) و هوبره‌ها (هوبره) هر کدام دودمان متمایز و نامربوط هستند. بسیاری از خانواده‌هایی که فقط از روی فسیل‌ها شناخته شده‌اند، به کلنگ‌سانان منسوب شده‌اند، به عنوان مثال، Ergilornithidae, Phorusrhacidae, Messelornithidae, Eogruidae, Idiornithidae, Bathornithidae، فقط چند مورد نام‌برده هستند (به زیر مراجعه کنید). اگرچه برخی از اینها به‌طور سطحی «شبیه درنا» هستند و این احتمال وجود دارد که برخی حتی ممکن است به خانواده‌های موجودی که به‌طور سنتی در کلنگ‌سانان
خانواده‌های موجودی که به‌طور سنتی در کلنگ‌سانان گنجانده شده‌اند مرتبط باشند، هیچ خانواده کاملاً منقرض‌شده‌ای وجود ندارد که بتوان با اطمینان به «هسته کلنگ‌سانان» نسبت داد. کاگو و آفتاب‌بوتیمارها نزدیک‌ترین خویشاوندان یکدیگر هستند. پیشنهاد شده بود (Cracraft 2001) که آن‌ها و adzebills اخیراً منقرض‌شده (خانواده Aptornithidae) از نیوزلند یک دودمان متمایز Gondwanan را تشکیل می‌دهند. با این حال، اعتقاد بر این است که آفتاب‌بوتیمارها و کاگوها مدت‌ها پس از فروپاشی گوندوانا از یکدیگر جدا شده‌اند و adzebills در واقع
از یکدیگر جدا شده‌اند و adzebills در واقع اعضای گروه کلنگ‌سانان هستند (Houde et al. 1997, Houde 2009). کاکل‌پیشانی و هوبره به نمایندگی از دودمان متمایزی در نوپرندگان آبزی هستند. تبارشناسی. راسته کلنگ‌سانان (GRUIFORME) هنگامی که به عنوان تک‌تباری در نظر گرفته می‌شد، فرض بر این بود که کلنگ‌سانان یکی از قدیمی‌ترین دودمان‌های پرندگان است. پیشنهاد می‌شود که واگرایی «کلنگ‌سانان» در میان دیگرپرندگان و «Coronaves» به عنوان اولین واگرایی در میان نوپرندگان باشد، که بسیار پیش از رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن تقریباً
بسیار پیش از رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن تقریباً ۶۶ میلیون سال پیش بود (Houde 2009). از سوابق فسیلی هیچ گونه کلنگ‌سان پایه‌ای مشخصی وجود ندارد. با این حال، چندین سرده وجود دارند که به‌طور واضح به خانواده‌های شناخته شده قابل انتساب نیستند و ممکن است موقعیت پایه‌ای را اشغال کنند: حتی پیچیده‌تر اینکه گاهی دیگر پرندگان فسیلی و پنج خانواده زنده پیشنهاد می‌شود که به این راسته تعلق داشته باشند، مانند خانواده پیشنهادی کرتاسه پسین Laornithidae و آرایه‌های زیر:
باز رو به مرگ است () یک فیلم آمریکایی به کارگردانی جولیان گلدبرگر بر پایهٔ کتابی نوشتهٔ هری کروز است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. در این فیلم پل جیاماتی، میشل ویلیامز، مایکل پیت، رابرت ویزدم و آن ودجورث ایفای نقش می‌کنند. این فیلم در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۰۶ به نمایش درآمد و همچنین در دو هفته کارگردانان ۲۰۰۶ در جشنواره کن پذیرفته شد. این فیلم در ۳۰ مارس ۲۰۰۷ از طریق سینماهای شهر نیویورک و لس آنجلس منتشر شد.
نشانگر الکترو پنوماتیک پینت بال یک نشانگر پینت بال است که با استفاده از یک شیر برقی پنوماتیک حرکت چکش یا پیچ را فعال می‌کند. تاریخچه و عملیات اولیه. شوکر از دو سوپاپ کنترل برقی استفاده کرد تا کنترل‌های جداگانه ای را بر روی توالی بارگیری توپ و دنباله انتقال هوا به دست آورد. کلا از یک مجموعه چکش و پیچ متصل استفاده کرد، که اجازه می‌داد از یک سلونوئید واحد برای فعال کردن کل دنباله شلیک با کنترل یک پیستون که مجموعه چکش و پیچ را به جلو حرکت می‌داد، استفاده شود، همزمان یک پینت بال را محفظه کرده و گازهای محرک را در
یک پینت بال را محفظه کرده و گازهای محرک را در محفظه آزاد کند. پایان ضربه چکش پیچ را متصل و جفت می‌کند. چیدمان دوگانه برقی شوکر اجازه استفاده از فشارهای عملکردی کمی پایین‌تر را می‌دهد، با این حال ترتیب بسیار ساده‌تر فرشته یک دنباله شلیک سریعتر را فراهم می‌کند، که در نهایت ثابت شده‌است که مورد علاقه بازیکنان است و در نتیجه اصل عملکرد اصلی پشت فرشته بدون تغییر باقی مانده‌است (در واقع، حتی چندین بار توسط یک سری «الکترو لوله‌های انباشته» کپی شده‌است)، در حالی که شوکر یک سری تجدید نظرها را پشت سر گذاشته‌است که
شوکر یک سری تجدید نظرها را پشت سر گذاشته‌است که در سال ۲۰۰۳ با طراحی مجدد کامل به پایان رسید، و اکنون از یک واحد استفاده می‌کند شیر برقی که به‌طور فزاینده ای به پیکربندی مکانیکی مشهور می‌شود که به عنوان «پیچ پیچ» شناخته می‌شود. همچنین لازم است ذکر شود که در حالی که این دو نشانگر اساساً برای اولین نشانگرهای الکترو پنوماتیک به بازار گره خورده بودند، هر دو طرح توسط مجموعه ای از "کیت"‌های الکترو پنوماتیک خانگی که نشانگرهای قبلی مانند اتوکرر یا استرلینگ را با خود داشته‌اند. واکنش تند. افزایش دسترسی و استفاده از
داشته‌اند. واکنش تند. افزایش دسترسی و استفاده از این نشانگرها نیز حرکتی را تشویق می‌کند که پیش از این در پیشرفت‌های قبلی فناوری پینت بال خدشه دار شده بود. این بازیکنان مورد نظر بازگشت به روز از نشانگر پمپ، ظرفیت دور ده، و ۱۲ گرم را مد نظر قرار داده بودند. این جنبش سرانجام به چیزی تبدیل شد که امروزه به عنوان " پینت بال کلاس سهام " شناخته می‌شود. نیازهای اسلحه‌های بسیار سریع. فرشته و شوکر یک مشکل اساسی را که در ورزش در حال شکل‌گیری بود تشدید کردند با خاموش شدن نشانگرها، با لرزش و ضربه کمتر، ارتعاشی که مانع
نشانگرها، با لرزش و ضربه کمتر، ارتعاشی که مانع از گیر افتادن گلوله‌های رنگی در ورق قیف می‌شد، از بین رفت. راه حل حرکت به سمت لودرهای موتوری بود، که مهمترین آنها مشاهده انقلاب لودر بود، که هر زمان که یک پرتو مادون قرمز در فید فک بدون وقفه می‌شد، از یک پارو برای تکان دادن توپ‌ها استفاده می‌کرد. با این حال، واقعیت گرانش پدیدار شد، و بدیهی بود که برای برآوردن اشتهای نشانگر مدرن، تولیدکنندگان لودر باید گلوله‌های رنگ را سریعتر از آنچه گرانش ساده اجازه می‌دهد، به جلو فشار دهند. در نتیجه، نشانگرهای مدرن اکنون
به جلو فشار دهند. در نتیجه، نشانگرهای مدرن اکنون دارای سیستمهای بارگیری مجددامپراتوری B2 و مگنا درایوو درایو مگنا، روتورهای رنگ، چشم‌انداز لودرV محل، هاله ادیسه، و ما را بکش نبض هستند که هر کدام با سرعت ۲۲ توپ در ثانیه یا بیشتر تغذیه می‌کنند. سیستم‌های تشخیص توپ. دو سیستم اصلی تشخیص توپ ایجاد شد تا اطمینان حاصل شود که وقتی بازیکن ماشه را می‌کشد یک توپ در محفظه وجود دارد. این سیستم‌ها به این دلیل مورد نیاز بودند که حتی وقتی لودرها رنگ را سریعتر به نشانگرها وارد می‌کردند، نشانگرها چرخه‌های کوتاه تری برای
وارد می‌کردند، نشانگرها چرخه‌های کوتاه تری برای شلیک و الکترونیک پاسخگو ایجاد کردند. شرح دو BDS و زیرگونه‌های آنها در زیر آمده‌است: مادون قرمز «چشم» (خطایابی را انتخاب کنید و شکستن تیر). از یک ساطع کننده و گیرنده مادون قرمز برای تشخیص وجود یک توپ بر اساس اینکه آیا یک توپ در لوله تغذیه مانع رسیدن یک پرتو به گیرنده در طرف مقابل می‌شود، استفاده می‌کند. بازتابنده. تشخیص می‌دهد که آیا یک توپ بر اساس میزان نور ساطع شده منعکس شده به یک حسگر وجود دارد یا خیر. سنسور وزن. تشخیص وجود یک توپ بر اساس نیروی وارد شده به
وزن. تشخیص وجود یک توپ بر اساس نیروی وارد شده به میله ای در پایه محفظه، که این نیرو را از طریق «پد» پیزوالکتریک به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کند. COPS/COPS2. از میله ای استفاده می‌کند که تا داخل محفظه شلیک امتداد یافته و در برابر پایه یک توپ محفظه قرار گرفته‌است. میله در فرکانس بسیار بالا (برای انسان نامحسوس) توسط یک کریستال روی صفحه کنترل نوسان می‌کند و هنگامی که یک توپ به داخل محفظه می‌افتد و به میله برخورد می‌کند، نوسان تحت تأثیر قرار می‌گیرد و به نشانگر اجازه می‌دهد تا تشخیص دهد که توپ به‌طور کامل است.
اجازه می‌دهد تا تشخیص دهد که توپ به‌طور کامل است. اتاقک سنسی. به عنوان COPS، در بالا، اما کالیبراسیون نرم‌افزار برای تشخیص حضور توپ به صورت خودکار است. سنسی دارای یک LDS) L oad D نعوظ S سیستم) است که به آن اجازه می‌دهد تا حضور توپ‌ها را در بالای پشته تشخیص دهد، و گاهی اوقات هنگامی که یک پشته کامل و تحت فشار را تشخیص می‌دهد، عملکرد بسیار سریع را امکان‌پذیر می‌کند. نویز فعال شد. با استفاده از قیچی الکترونیکی «گوش»، نشانگر «گوش» می‌دهد تا آتش‌نشان داده شود و توپ بعدی مطابق آن تغذیه شود. اگر قیف روشن بماند،
توپ بعدی مطابق آن تغذیه شود. اگر قیف روشن بماند، باتری را ذخیره می‌کند و از آنجا که نیازی به «چشم» ندارد، به دلیل کثیف شدن سنسور یا انسداد آن، خطر اختلال در عملکرد آن را تهدید نمی‌کند. اگرچه مصرف بیش از حد باتری را متوقف می‌کند، اما در یک نبرد شدید، با پخش کننده‌های مجاور، قیف ممکن است به‌طور تصادفی بارگیری شود زیرا گزارش‌های دیگر نشانگرها می‌توانند سنسور صدا را فریب دهند.
تیم سال اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای () یا تیم سال پی‌اف‌ای () یا به اختصار تیم سال جایزه‌ای است که هر سال به ۴۴ بازیکن که در چهار لیگ لیگ برتر فوتبال انگلستان، چمپیونشیپ، لیگ یک فوتبال انگلستان و لیگ دو فوتبال انگلستان بازی می‌کنند و از نظر این اتحادیه شایستگی حضور در این تیم را دارند، اهدا می‌شود. برندگان. ۲۰۱۹–۲۰. منبع ۲۰۲۰–۲۱. Source
جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی درام () جایزه‌ای است که توسط آکادمی علوم و هنرهای تلویزیون اهدا می‌شود. این جایزه برای افتخار یک بازیگر زن که به عنوان نقش اصلی در مجموعه تلویزیونی درام نقش‌آفرینی برجسته‌ای داشته‌اند داده می‌شود. این جایزه نخستین بار در ۱۱ فوریه ۱۹۵۴ در ششمین مراسم جوایز امی ساعات پربیننده معرفی شد.
هیتوباشیرا ، که در چین؛ برمه، اندونزی با تلفظ دیگری شناخته می‌شود، به معنای ستون انسانی است. یک عمل فرهنگی قربانی‌کردن انسان از طریق زنده‌به‌گوری قبل از آغاز به ساختن یک ساختمان بوده‌است و قبلاً در کشورهای شرق و جنوب شرقی آسیا انجام می‌شده‌است. در ژاپن نیز در اعصار گذشته هیتوباشیرا انجام می‌شده‌است و به شکل یک قربانی انسانی است که زنده زیر یا در نزدیکی ساختمان‌های بزرگ مانند سدها، پل‌ها و قلعه‌ها به عنوان دعا برای خدایان دفن می‌شده‌است تا ساختمان در اثر بلایای طبیعی مانند سیل یا دشمن تخریب نشود. قلعه
بلایای طبیعی مانند سیل یا دشمن تخریب نشود. قلعه ماروئوکا. طبق افسانهٔ «او-شیزو، هیتوباشیرا» قلعه ماروئوکا ساخته شده در سال ۱۵۷۶ میلادی، با «ستون انسانی» ساخته شده‌است. در حین ساخت، پایه سنگی (تنشو) بدون توجه به چند بار انباشته شدن همچنان در حال فرو ریختن بود. یکی از رعیت‌ها پیشنهاد کرد برای دلجویی از خدایان باید قربانی انسانی یا هیتوباشیرا انجام شود. او-شیزو، یک زن یک چشم که دارای دو فرزند بود و زندگی فقیرانه‌ای داشت، به عنوان هیتوباشیرا انتخاب شد. او تصمیم گرفت قربانی شود به شرط این که یکی از فرزندانش
گرفت قربانی شود به شرط این که یکی از فرزندانش توسط شیباتا کاتسوتویو پرورش یابد تا به یک سامورایی تبدیل شود. در حالت ایستاده سنگ‌های پایه قلعه در اطراف او قرار گرفتند تا اینکه سرانجام او را خرد کردند. طبق این افسانه فداکاری این زن باعث شد تا ساخت و ساز با موفقیت به پایان برسد.
رود یک ساز موسیقی زهی ایرانی است. در ادبیات کلاسیک فارسی در اشعار رودکی، حافظ، ناصر خسرو، سنایی، فردوسی و نظامی از رود یاد شده‌است. همه شب ببودند با نای و رود همی داد هرکس به خسرو درود غیر از یک ساز خاص، رود به مطلق سرود‌ و نغمه نیز اطلاق می‌شده است: بفرمود تا پیش او خواندند ابا رودسازانش بنشاندند همچنین یکی از معانی آن نیز «آرشه» است که با کمک آن سازهایی را می‌نواختند: به بربط چو بایست برساخت رود برآورد مازندرانی سرود
پیوند مغز یا پیوند همه اندامگان (به انگلیسی: Brain transplant or whole-body transplant) یک عمل جراحی است که در آن مغز یک اورگانیسم به بدن اورگانیسم دیگر پیوند زده می‌شود. این عمل جراحی با پیوند سر متفاوت است، در پیوند سر، کل سر به یک بدن تازه پیوند زده می‌شود نه فقط مغز. از نظر تئوری یک شخص با نارسایی پیشرفته اندامی می‌تواند اندامی جدید و قابل کاربرد بیابد در حالی که شخصیت، خاطرات و هوشیاری خود را حفظ کند. تاکنون هیچ پیوند سر انسانی انجام نشده‌است. رابرت جی وایت، جراح مغز و اعصاب، سر یک میمون را به بدن بی
وایت، جراح مغز و اعصاب، سر یک میمون را به بدن بی سر یک میمون دیگر پیوند زده‌است. خوانده‌های EEG نشان داد که مغز پس از آن به‌طور طبیعی کار می‌کرده‌است. در ابتدا پنداشته می‌شد که این اثباتی بر امتیاز ایمنی داشتن مغز است، زیرا سیستم ایمنی میزبان نخست بدان حمله نکرد، ولی پس زنی سیستم ایمنی باعث شد تا میمون نه روز بعد بمیرد. همچنین پیوند مغز و مفاهیم مشابه موضوع بسیاری از ژانرهای علمی تخیلی بوده‌اند. چالش‌های پیش رو. یکی از مهم‌ترین موانع این عمل ناتوانی بافت عصبی در التیام یافتن است. بافت عصبی زخمی نمی‌تواند
در التیام یافتن است. بافت عصبی زخمی نمی‌تواند پیام‌ها را به درستی جابه‌جا کند، این موضوع دلیل ویرانگر بودن آسیب طناب نخاعی است. همچنین می‌توان از یک واسط مغز و رایانه برای اتصال مغز نمونه آزمایش به بدن خودش استفاده کرد. یک مطالعه با یک میمون به عنوان نمونه آزمایش، نشان داد که فرستادن مستقیم فرمان‌ها از مغز با دور زدن طناب نخاعی برای حرکت دادن دست ممکن است. یکی از مزایای این اتصال قابل تنظیم بودن آن بعد از مداخلات جراحی است، زمانی که اعصاب نمی‌توانند بدون جراحی به هم متصل شوند. همچنین برای اینکه جراحی شدنی
به هم متصل شوند. همچنین برای اینکه جراحی شدنی باشد، سن اهدا کننده بدن باید کافی باشد؛ مغز یک فرد بالغ نمی‌تواند در جمجمه ای که به رشد حداکثری خود نرسیده‌است جای گیرد، که در سن ۹ تا ۱۲ سالگی رخ می‌دهد. زمانی که اندام‌ها پیوند زده می‌شوند، پس زنی تهاجمی اندام توسط سیستم ایمنی میزبان می‌تواند رخ دهد. از آنجایی که سلول‌های ایمنی CNS به نگهداری نوروژنسیس و توانایی یادگیری فضایی در بزرگسالی کمک می‌کنند، گمان می‌رفت که مغز اندامی با امتیاز ایمنی (غیرقابل پس زنی) باشد. با این حال پس زنی ایمنی مغز پیوند زده شده در
با این حال پس زنی ایمنی مغز پیوند زده شده در میمون‌ها گزارش شده‌است.
قلعه ماروئوکا ، یک قلعه ژاپنی به سبک «هیرایاما» (قلعه ژاپنی) واقع در محله ماروئوکا در شهر ساکای، فوکوئی، استان فوکوئی، در منطقه هوکوریکو ژاپن است. طبق افسانهٔ «او-شیزو، هیتوباشیرا» قلعه ماروئوکا با «ستون انسانی» ساخته شده‌است. در حین ساخت، پایه سنگی (تنشو) بدون توجه به چند بار انباشته شدن همچنان در حال فرو ریختن بود. یکی از رعیت‌ها پیشنهاد کرد برای دلجویی از خدایان باید از کسی قربانی انسانی یا هیتوباشیرا را انجام دهد. او-شیزو، یک زن یک چشم که دارای دو فرزند بود و زندگی فقیرانه‌ای داشت، به عنوان هیتوباشیرا
بود و زندگی فقیرانه‌ای داشت، به عنوان هیتوباشیرا انتخاب شد. او تصمیم گرفت قربانی شود به شرط این که یکی از فرزندانش توسط شیباتا کاتسوتویو پرورش یابد تا به یک سامورایی تبدیل شود. در حالت ایستاده سنگ‌های پایه قلعه در اطراف او قرار گرفتند تا اینکه سرانجام او را خرد کردند. طبق این افسانه فداکاری این زن باعث شد تا ساخت و ساز با موفقیت به پایان برسد.
بی‌پیریدین‌ها که با نام‌های بی‌پیریدیل، دی‌پیریدیل و دی‌پیریدین نیز شناخته می‌شوند، خانواده ای از ترکیبات شیمیایی با فرمول (C۵H۴N)۲ هستند که از دو حلقه پیریدیل (C۵H۴N) تشکیل شده‌است. پیریدین یک هتروسیکل آروماتیک حاوی نیتروژن است. بی‌پیریدین‌ها در ساختار آفت‌کش‌ها اهمیت دارند. شش ایزومر برای بی‌پیریدین وجود دارد، اما دو مورد از آن‌ها برجسته‌تر هستند: ۲٬۲′-بی‌پیریدین که یک لیگاند متداول است و ۴٬۴'-بی‌پیریدین که پیش‌ساز پاراکوات است. پاراکوات یک علف‌کش تجاریست. بی‌پیریدین‌ها همه جامدات بی‌رنگ هستند که در
بی‌پیریدین‌ها همه جامدات بی‌رنگ هستند که در حلال‌های آلی محلول بوده و کمی در آب حل می‌شوند.
روبرت کوپر فیلیپس (؛ – ) با نام هنری کوپستا نیکا () موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۵ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین عضوی از گروه تری ۶ مافیا بود. مرگ. در ۶ اکتبر ۲۰۱۵، فیلیپس دچار سکته مغزی شد؛ حدود سه روز بعد در ساعت ۱ بامداد روز ۹ اکتبر درگذشت.
نصرالله مین‌باشیان در سال ۱۸۸۵ متولد شد و تحصیلات موسیقی را از پدرش غلامرضا مین‌باشیان در دارالفنون و همچنین از معلم موسیقی فرانسه آلفرد ژان باتیست لومر آموخت. در سال ۱۸۹۸، او ۱۳ ساله بود که پدرش او را به سن پترزبورگ برد و در هنرستان ثبت نام کرد، در حالی که غلامرضا خود درس‌های نیکلای ریمسکی-کورساکف را دنبال می‌کرد.غلامرضا وقتی در سال ۱۸۹۱ روسیه را ترک کرد، قرار گذاشت تا پسرش نزد معلمش در هنرستان بماند تا نصرالله تحصیلات خود را نیز به صورت خصوصی ادامه دهد. نصرالله مین باشیان هفت سال در آنجا می‌ماند. در سال
مین باشیان هفت سال در آنجا می‌ماند. در سال ۱۹۰۵، او ۲۰ ساله بود و برای تدریس ویولنسل به ایران بازگشت. او چند سالی در شیراز ماند، اما سپس در سال ۱۹۱۲ به روسیه بازگشت و در آنجا معلم پیانو شاهزاده خانم ایرینا الکساندروونا رومانوا شد. در بازگشت به ایران، وی با درجه کاپیتانی وارد تیپ قزاق ایرانی (گارد سلطنتی ایران) شد. او تا رسیدن به درجه سرتیپ در آنجا ماند. در سال ۱۹۱۵، ویولن و ویولنسل را در دارالفنون آغاز کرد. در سال ۱۹۲۱، وی جانشین مدیر موسیقی نظامی شد، که او را با هدایت مدرسه موسیقی ترکیب کرد و جانشین پدرش
را با هدایت مدرسه موسیقی ترکیب کرد و جانشین پدرش شد. او این دو کارگردانی را تا سال ۱۹۳۵ در اختیار داشت، در حالی که چندین ساز را آموزش می‌داد: پیانو، ویولن و ویولنسل. وی همچنین چندین سرود با استفاده از آثار شاعران فردوسی و سعدی سرود. وی در ۲۹ اوت ۱۹۳۸ در سن ۵۳ سالگی درگذشت.
در اولین ساعات صبح ۱۸ مارس ۱۹۹۰، سیزده اثر هنری از موزهٔ ایزابلا استوارت گاردنر شهر بوستون به سرقت رفت. نگهبانان در آن نیمه‌شب به دو مرد که لباس مأموران پلیس به تن داشتند و ادعا می‌کردند تماس‌هایی مبنی بر مزاحمت دریافت کرده‌اند اجازهٔ ورود دادند. سارقان نگهبانان را دست‌بند زدند و موزه را در حدود یک ساعت بعد غارت کردند. این پرونده حل نشده‌است؛ هیچ بازداشتی صورت نگرفت و اثری بازگردانده نشد. ادارهٔ تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) ارزش آثار به‌سرقت‌رفته را ۵۰۰ میلیون دلار تخمین زد و موزه جایزه‌ای ۱۰ میلیون دلاری را
دلار تخمین زد و موزه جایزه‌ای ۱۰ میلیون دلاری را برای اطلاعاتی که منجر به بازیابی آثار هنری شود پیشنهاد داد؛ بزرگ‌ترین جایزه‌ای که تاکنون یک مؤسسهٔ خصوصی پیشنهاد داده‌است. آثار به سرقت رفته از جمله آثار خریداری شدهٔ ایزابلا استوارت گاردنر، مجموعه‌دار هنری بود که به‌صورت دائمی همراه با سایر آثار این مجموعه‌دار به نمایش گذاشته بودند. "کنسرت" یکی از ۳۴ اثر یوهانس فرمیر که تصور می‌شود باارزش‌ترین نقاشی ازدست‌رفته در جهان است و "طوفان در دریای جلیل"، تنها اثر رامبرانت با چشم‌انداز دریا از جمله آثار به‌سرقت‌رفته
با چشم‌انداز دریا از جمله آثار به‌سرقت‌رفته هستند. نقاشی‌ها و طرح‌های دیگری از رامبرانت، دگا، مانه و فلینک همراه با عقاب زینتی نسبتاً بی‌ارزش و ظرف باستانی چینی به سرقت رفت. کارشناسان از انتخاب آثار هنری متحیر بودند؛ زیرا آثار ارزشمند بیشتری نیز در موزه وجود داشت که دست‌نخورده باقی ماند. مجموعه و طراحی آن ثابت است؛ بنابراین قاب‌های خالی به دیوار آویزان شدند تا تجلیلی از آثار مفقودی و مکان‌هایی برای بازگشت آثار باشند. اف‌بی‌آی معتقد است که سرقت توسط یک سازمان تبهکاری طراحی شده‌است. این پرونده فاقد شواهد
تبهکاری طراحی شده‌است. این پرونده فاقد شواهد فیزیکی قوی است و اف‌بی‌آی تا حد زیادی به بازجویی‌ها، اطلاعات مخفی و عملیات فریبنده برای جمع‌آوری اطلاعات وابسته است. آنان بیشتر بر مافیای بوستون تمرکز کرده‌اند که در آن دوره در بحبوحهٔ جنگ داخلی باند خلافکاران قرار داشت. یک نظریه این است که گانگستر بابی دوناتی سرقت را با هدف مذاکره برای آزادی سردستهٔ خود از زندان سازماندهی کرده‌است. دوناتی یک سال پس از سرقت به قتل رسید. گزارش‌های دیگر حاکی از آن است که این نقاشی‌ها توسط یک باند در دورچستر دزدیده شده‌اند، اگرچه
توسط یک باند در دورچستر دزدیده شده‌اند، اگرچه حتی پس از عملیاتی فریبنده که برخی از آنان را به زندان انداخت، مشارکت در سرقت را انکار می‌کنند. تمامی آنان علی‌رغم پیشنهاد پاداش، کاهش مجازات‌های زندان و حتی آزادی در صورت ارائهٔ اطلاعاتی که منجر به بازیابی آثار هنری شود، هرگونه اطلاعی را انکار کرده‌اند یا سرنخ‌هایی بی‌ثمر ارائه داده‌اند. پیشینه. موزهٔ ایزابلا استوارت گاردنر تحت هدایت ایزابلا استوارت گاردنر، مجموعه‌دار هنری، به سبک کاخ‌های ونیزی ساخته شد تا محلی برای استقرار و نمایش مجموعهٔ هنری شخصی او باشد.