payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و حاکمان استان دربند به اوتسمی رفتند و به او اجازه دادند در دربند عوارض گمرکی وضع کند. همچنین به قاضی تبرسران غرامت پولی داده شد. کمی پس از آن فتحعلی‌خان با توتی بیگه - دختر قایتاق اوتسی امیر حمزه - ازدواج کرد. اما خان قبه به نوبه خود از ازدواج خواهرش خدیجه با او امتناع کرد. در عوض او با ملیک محمدخان-پسر خان میرزا محمد اول باکو-ازدواج کرد. فتحعلی‌خان با استفاده از خدیجه بیگه، که شخصیتی سخت و ماهر داشت، خانات باکو را به سرزمین‌های خود افزود. بنابراین، وی باکو را در حالت وابستگی به قبه قرار داد. طبق روابط با
را در حالت وابستگی به قبه قرار داد. طبق روابط با امیر حمزه، فتحعلی‌خان مأموران مالیات قایتاق را از دربند بیرون راند و روستایی را که به اوتسمی ارائه کرده بود از وی گرفت و این باعث تضاد میان دو فرمانروا شد. فتحعلی‌خان در سال ۱۷۶۸، با اتحاد با محمدحسین خان (خان شکی)، شماخی را فتح کرد که در آن هنگام برادران آغاسی‌خان و محمدسعید خان بر آن حکومت می‌کردند. پس از پیروزی، فتحعلی‌خان و محمدحسین خان سرزمین‌های خانات شماخی (شیروان) را میان خود تقسیم کردند. اسماعیل بیگ حاجینسکی در این باره می‌نویسد: ""فتحعلی‌خان شیروان
در این باره می‌نویسد: ""فتحعلی‌خان شیروان را با حسین خان تقسیم کرد به طوری که ساعدان و کائاسان در همسایگی شکی در اختیار حسین خان قرار گرفت، اما خود فتحعلی‌خان در این کار شرکت کرد و به قبه بازگشت". فتحعلی‌خان دستور داد شماخی نو را به طور کامل تخریب کرده و ساکنان را به خانه قدیمی‌تر منتقل کنند. در یکی از اسناد نوشته شده بود که: "فتحعلی‌خان شماخی نو را به حسین خان داد، اما شهر بزرگ‌تر خودش را گرفت". از سال ۱۷۶۸، در اسناد رسمی و درخواست‌های اصلی، فتحعلی‌خان به عنوان "خان درجه بالا و بسیار محترم دربند، قبه و
عنوان "خان درجه بالا و بسیار محترم دربند، قبه و شماخی" نامگذاری شد. کمی پس از آن، توطئه جدیدی علیه خان قوبه در شاماخی نو نمایان شد، که توسط مناف بیگ - نائب خان شکی - رهبری شد، اما فتحعلی‌خان قصد توطئه‌گران را فاش کرد و با رهبری ارتشی متشکل از ۱۵ هزار سرباز، به طور ناگهانی به شماخی نو حمله کرد و مناف بیگ و طرفدارانش را اسیر کرد. به گفته آتپان شریپین - تاجری از آستراخان و ایگور زامیاتین، درگیری‌هایی میان قبه و شکی در سال ۱۷۶۸ ایجاد شد. ""حسین خان می‌خواست همه زمین‌های تصرف شده در شماخی را در اختیار داشته
همه زمین‌های تصرف شده در شماخی را در اختیار داشته باشد و سپس فرمانروا شود، اما هیچکس نمی‌توانست فتحعلی‌خان را متقاعد کند. منابع. ۸.تروریویتی
محمدحسن آخُند ملا، سیاستمدار و از رهبران طالبان است که از ۷ سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان رئیس‌الوزرای افغانستان خدمت می‌کند. او پیشتر در حکومت طالبان در دهه ۱۹۹۰، ابتدا وزیر امور خارجه و سپس معاون رئیس‌الوزرا بوده و در سلسله مراتب قدرت طالبان نفر سوم بوده‌است. او همچنین رئیس شورای رهبری طالبان است. آخند در فهرست تحریم‌های سازمان ملل متحد قرار دارد. آخند که پشتون و اهل قندهار است از نزدیکان و مشاوران ملا محمد عمر بود. نسب آخند به احمد شاه درانی، بنیان‌گذار افغانستان مدرن، بر می‌گردد. آخند آثار متعددی در زمینه اسلام
مدرن، بر می‌گردد. آخند آثار متعددی در زمینه اسلام تألیف کرده‌است. در ۷ سپتامبر ۲۰۲۱، ۸ روز پس از خروج سربازان خارجی از افغانستان و ۲۴ روز پس از تصرف کابل به دست طالبان، آخند در کابینه سرپرست امارت اسلامی به حیث سرپرست رئیس‌الوزرا تعیین شد.
ظهور نازی‌ها () یک مجموعهٔ تلویزیونی مستند محصول شبکهٔ بی‌بی‌سی است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این مستند نشان می‌دهد که چگونه آدولف هیتلر و حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان به قدرت رسید و دموکراسی موجود در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ را در آلمان از بین برد. روزنامهٔ "تایمز" در مقاله‌ای دربارهٔ این مستند نوشت که این مجموعه نشان می‌دهد «چه آسان - و به‌طرز دلهره‌آوری، چه فوری - یک کشور دموکراتیک ممکن است مبدل به یک دیکتاتوری تمامیت‌خواه شود.» در ایالات متحده آمریکا این مستند تلویزیونی در سال ۲۰۲۰ از شبکهٔ پی‌بی‌اس پخش
مستند تلویزیونی در سال ۲۰۲۰ از شبکهٔ پی‌بی‌اس پخش شد. تی‌وی گاید در نقدی این مستند را «جالب توجه» و «همانند یک تریلر تخیلی، جذاب» دانست.
ملا محمد ربانی آخند (1955 – ۱۶ آوریل ۲۰۰۱) یکی از رهبران اصلی جنبش طالبان بود. او در سلسله مراتب طالبان تنها از ملا محمد عمر رهبر عالی‌رتبه قدرتش پایین‌تر بود. ربانی پس از حمله اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان در سال ۱۹۷۹ جنگید. هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ از افغانستان خارج شد، او در ابتدا جنگیدن را متوقف کرد. او در سال ۱۹۹۴ به طالبان پیوست. پس از سالها جنگ داخلی ، وی در آخرین حمله به پایتخت، کابل، چریک‌های طالبان را رهبری کرد. او رئیس الوزرای امارت اسلامی افغانستان و رئیس شورای مشورتی بود.
امارت اسلامی افغانستان و رئیس شورای مشورتی بود. همچنین شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه ملا ربانی و رئیس جنبش طالبان اختلافات سیاسی جدی دارند. در حالی که ربانی و شورای حاکم چهره عمومی افغانستان را تشکیل می‌دادند، تصمیمات مهم توسط ملا عمر، ساکن شهر قندهار در جنوب گرفته می‌شد. ربانی در ۱۶ آوریل ۲۰۰۱ بر اثر سرطان کبد در بیمارستان نظامی در راولپندی پاکستان درگذشت.
برانیمیر سوباشیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال مانیسااسپور، باشگاه فوتبال چانگچون یاتای، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، باشگاه فوتبال اوستنده، باشگاه فوتبال آمکار پرم، باشگاه فوتبال قره‌باغ، باشگاه فوتبال قبله، و باشگاه فوتبال اردواسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
ماکسیم فدین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قزاقستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال قزاقستان و قزاقستان بازی کرده‌است.
رومان ارمنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روستوف، باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال روبین کازان، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، و باشگاه فوتبال اودینزه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فنلاند و فنلاند بازی کرده‌است.
وینسنت ام. فنلی (؛ ۵ ژوئیه ۱۹۲۰ – ۴ دسامبر ۲۰۰۰) تهیه‌کننده فیلم و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "تیرانداز"، "به زور اسلحه" و "جرم در خیابان‌ها" اشاره نمود.
ایدا وارن (؛ – ) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۷ تا ۱۹۶۸ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "تاراس بولبا"، "شبی در لیسبون"، "وحشی‌های جوان"، "جان پل جونز"، "ساعت بزرگ"، "ویرجینیا"، "به زور اسلحه" و "ژنرال در سپیده‌دم درگذشت" اشاره نمود.
تورال جلیل‌اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال سیمرغ زاقاتالا، و باشگاه فوتبال روان باکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
الکساندر واسوسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مقدونیه شمالی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال واردار و باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مقدونیه شمالی بازی کرده‌است.
دانیل بی. اولمن (؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۱۸ – ۲۳ اکتبر ۱۹۷۹) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "به زور اسلحه" اشاره نمود.
آذریشیق () اپراتور شبکه برق در باکو پایتخت جمهوری آذربایجان است.
استیون مرکوریو (؛ زادهٔ ۱۹۵۶ میلادی) آهنگساز، موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "اسرار دانته" اشاره نمود.
مایکل مِـیلر (؛ زادهٔ ۱۹۶۴ میلادی) تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دو دختر و یک مرد"، "بلعیدن"، "کی دوستم خواهند داشت"، "زندگی خصوصی یک زن مدرن"، "گردشگر"، "یک بازی کوچک"، "لبه"، "خون و استخوان"، "مستأجر"، "معشوق"، "امپراتوری"، "مرد هاروارد" و "سیاه و سفید" اشاره نمود.
پیتر لوری (؛ زادهٔ ۱۹۵۷) آهنگساز، موسیقی‌دان و ترانه‌سرا اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "یک بازی کوچک"، "اتوبوس مدرسه جادویی"، "زندگی جدید کرانک" و "دورا، دختر جهانگرد" اشاره نمود.
رمزی نصر (؛ زادهٔ ) نویسنده، شاعر و بازیگر اهل هلند است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خولتسیوس و پلیکان کامپنی" اشاره نمود.
اتوفنامات یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که برای درمان دردهای مفصلی و عضلانی استفاده می‌شود. این دارو برای استفاده موضعی به شکل کرم، ژل یا اسپری موجود است.
جمال سعید (زاده: حدود ۱۹۶۵–۲۴ اوت ۲۰۱۲) که بیشتر با نام‌های ملا دادالله و مولانا محمد جمال شناخته می‌شود، از اعضای ارشد طالبان پاکستان بود. او رهبر خود خوانده طالبان پاکستان در ایجنسی (منطقه) باجور شمالی بود.وی در ۲۴ اوت ۲۰۱۲ و بر اثر حمله هوایی ناتو در ولسوالی شیگل و شلتن در ولایت کنر افغانستان کشته شد. معاون وی و ده جنگجوی طالبان نیز در این حمله کشته شدند. دادالله پیش از پیوستن به طالبان پاکستان امام جماعت روستای دامادولا بود و پس از پیوستن به این گروه تبدیل به یکی از فرماندهان آن شد.بنابر گزارش آسوشیتد
به یکی از فرماندهان آن شد.بنابر گزارش آسوشیتد پرس دادالله پس از آنکه مولوی فقیر محمد، رهبر سابق طالبان پاکستان، برای فرار از حملات ارتش پاکستان به افغانستان گریخت، رهبری این گروه را عهده‌دار شد. پس از کشته شدن دادالله مولانا ابوبکر جانشین وی شد.
سان کواک (چینی: 郭 新، متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۹) اخترشناس هنگ کنگی است که بیشتر به خاطر کارش در زمینه فیزیک و شیمی و در مراحل پایانی تکامل ستاره‌ها مشهور است. در سال ۱۹۷۸، وی نظریه جدیدی در مورد منشأ سحابی‌های سیاره ای ارائه کرد. که درک ما از مرگ ستارگان شبیه خورشید را دگرگون کرده‌است. او پیشگام مطالعه سنتز ستاره ای ترکیبات آلی است، که ممکن است پیامدهایی بر منشأ حیات بر روی زمین داشته باشد. پیش زمینه. سان کواک متولد هنگ کنگ است و از مدرسه راهنمایی پوی چینگ فارغ‌التحصیل شد؛ همان مدرسه ای که دانیل چی تسوئی، برنده
شد؛ همان مدرسه ای که دانیل چی تسوئی، برنده جایزه نوبل فیزیک و شینگ تونگ یائو، برنده مدال فیلدز در آن حضور داشتند. استاد گروه علوم فضایی و مدیر آزمایشگاه تحقیقات فضایی، دانشگاه هنگ کنگ (۲۰۱۶–۲۰۱۸) استاد فیزیک و رئیس علم، دانشگاه هنگ کنگ (۲۰۰۶–۲۰۱۶) رئیس کمیسیون اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی F3: Astrobiology (2015-2018) پژوهشگر و مدیر برجسته، مؤسسه نجوم و اخترفیزیک، Academia Sinica، تایوان (۲۰۰۳–۲۰۰۶) استاد دانشگاه کلگری (۱۹۸۳–۲۰۰۵) سرپرست، کمیسیون IAI 34: ماده بین ستاره ای (۲۰۱۲–۲۰۱۵) نایب رئیس، کمیسیون IAU
بین ستاره ای (۲۰۱۲–۲۰۱۵) نایب رئیس، کمیسیون IAU 51: زیست‌شناسی (۲۰۱۲–۲۰۱۵) رئیس، گروه کاری IAU در مورد سحابی‌های سیاره ای (بخش ششم) (۱۹۹۴–۲۰۰۱) محقق اصلی (نجوم)، مشارکت کانادایی در مأموریت اودین پژوهش. علاوه بر کار روی سحابی‌های سیاره ای، کووک همچنین به دلیل کشف سحابی‌های پیش سیاره ای، حلقه مفقوده در درک ما از مراحل پایانی تکامل ستاره ای و کشف ویژگی انتشار ناشناخته در ۲۱ میکرومتر، شناخته شد. او با استفاده از تلسکوپ‌های مادون قرمز فضایی، دریافت که ترکیبات آلی با ساختارهای معطر و آلیفاتیک در مراحل پایانی
آلی با ساختارهای معطر و آلیفاتیک در مراحل پایانی تکامل ستاره ای به سرعت سنتز می‌شوند. این ترکیبات ساخته شده از ستاره در حال حاضر به‌طور گسترده‌ای در سراسر کهکشان پخش شده‌است و اعتقاد بر این است که در غنی سازی شیمیایی منظومه شمسی اولیه نقش داشته‌است. کتاب او Stardust: Cosmic Seeds of Life (Springer 2013) توسط مجله choice به عنوان «عنوان علمی برجسته» برای سال ۲۰۱۴ انتخاب شد. اصلاحات آموزشی. به عنوان رئیس علوم در دانشگاه هنگ کنگ، کووک تعدادی از اصلاحات آموزشی، از جمله سیستم اصلی/فرعی در سال ۲۰۰۶، پذیرش مشترک
از جمله سیستم اصلی/فرعی در سال ۲۰۰۶، پذیرش مشترک در سراسر دانشکده در ۲۰۰۷، یادگیری تجربی در ۲۰۰۷ و دوره‌های بنیاد علمی در ۲۰۱۲ را معرفی کرد. او یک دوره اصلی مشترک «مکان ما در جهان» را توسعه داده و تدریس کرده‌است که تأثیر توسعه نجومی بر فلسفه، دین و جامعه را برجسته می‌کند. آثار منتخب. کواک، سان (۲۰۰۰)، منشأ و تکامل سحابی‌های سیاره ای ، انتشارات دانشگاه کمبریج، ISBN 0-521-62313-8 ISBN کواک، سان (۲۰۰۱)، پروانه‌های کیهانی ، انتشارات دانشگاه کمبریج، شابک ۱-۸۹۱۳۸۹-۴۶-۷ کواک، سان (۲۰۰۷). فیزیک و شیمی محیط میان
کواک، سان (۲۰۰۷). فیزیک و شیمی محیط میان ستاره ای، کتابهای علمی دانشگاه، (ISBN 1-891389-46-7- ISBN) کواک، سان (۲۰۱۱)، ماده آلی در جهان، ویلی، ۲۰۱۱ (شابک 978-3-527-40986-0 ISBN 978-3-527-40986-0) کواک، سان (۲۰۱۳)، غبار ستاره ای: دانه‌های کیهانی حیات، Springer، 2013 (ISBN 978-3-642-32801-5 ISBN کواک، سان (۲۰۱۷) مکان ما در جهان: درک نجوم بنیادی از کشفیات قدیمی، اسپرینگر، (شابک ۹۷۸-۳-۳۱۹-۵۴۱۷۲-۳) "این کتاب توسط پرفسور جمشید قنبری ترجمه شد و بوسیله انتشارات سبزان در سال ۱۳۹۸ به چاپ رسید.
سالواتور بونیلو (؛ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۲۸ – ) خبرنگار تاریخ‌نگار، گویش‌شناس و آموزگار اهل ایتالیا بود.او روزنامه‌نگار و خبرنگار چندین روزنامه ملی ("Il Tempo "و "Il Mattino") و محلی ("Altirpinia") بود.
زالتوپروفن () )نام تجاری Soleton) یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است که به عنوان یک ضد درد، تب‌بر و ضدالتهاب به کار می‌رود. این دارو یک مهارکننده انتخابی کوکس۲ است و همچنین واکنش‌های ناشی از برادی‌کینین را بدون انسداد گیرنده‌های برادی‌کینین مهار می‌کند. استفاده این دارو در ژاپن در سال ۱۹۹۳ تأیید شد.
امیرخان متقی سیاستمدار طالبان افغان و کفیل وزیر امور خارجه امارت اسلامی افغانستان از سپتامبر ۲۰۲۱ است. وی وزیر اطلاعات و فرهنگ و نماینده دولت طالبان در مذاکرات تحت رهبری سازمان ملل متحد بود. او در جریان جهاد افغانستان در گروه مولوی محمد نبی محمدی بود، اما بعداً با ظهور جنبش طالبان به آن پیوست. در ۰۷ سپتامبر ۲۰۲۱، طالبان سه هفته پس از به قدرت رسیدن کامل با تصرف شهر کابل، در ۱۵ اوت، اولین اعضای دولت جدید «سرپرست» را اعلام کردند. امیرخان متقی به عنوان سرپرست وزارت خارجه افغانستان منصوب شد. امیر خان متقی باشنده
خارجه افغانستان منصوب شد. امیر خان متقی باشنده اصلی ولایت پکتیا ولسوالی زرمت می‌باشد، امیر خان متقی خطاب به جمهوری اسلامی:شمار زندانیان ما کمتر از اعدامی های شماست.
روسلان آبیشوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال روبین کازان، و باشگاه فوتبال قبله اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال جمهوری آذربایجان، زیر ۲۱ سال جمهوری آذربایجان، تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال جمهوری آذربایجان، و جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
صادق صادق‌اف (; – ) مدیر کارآفرین اهل جمهوری آذربایجان است. او در سال ۱۹۹۰ فارغ‌التحصیل دانشگاه فنی آذربایجان در گروه مکانیک شد. او مدیر اجرایی مجتمع سلامت ورزشی نفتچی، عضو اجرایی کمیته ملی المپیک و چهره افتخاری فرهنگ بدنی و ورزش است. از دسامبر ۲۰۰۹ میلادی، او رئیس نفتچی است.
روسلان آبازوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تیومن، باشگاه فوتبال روتور ولگوگراد، باشگاه فوتبال روستوف، باشگاه فوتبال توسنو، و باشگاه فوتبال اسپارتاک نعلچیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال Russia U-18 بازی کرده‌است.
نیکیتا چرنوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بالتیکا کالینینگراد و باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Russia national under-16 football team, Russia national under-17 football team, Russia national under-18 football team, Russia national under-19 football team، زیر ۲۱ سال روسیه، و روسیه بازی کرده‌است.
زائور هاشم‌اف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کشله، باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال قره‌باغ، و باشگاه فوتبال سومقاییت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
راسیم آبوشف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری آذربایجان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، باشگاه فوتبال دینامو جی‌تی‌سی استاوروپول، باشگاه فوتبال دینامو استاوروپول، و باشگاه فوتبال قره‌باغ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری آذربایجان بازی کرده‌است.
گئورگی ایلیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کانگجو مایتی لاینز و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
فاکوندو پریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قبله، باشگاه ورزشی آئوداکس ایتالیانو، باشگاه فوتبال پائوک، باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد.
نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ از ۵ می تا ۳۱ اکتبر ۱۸۸۹ به مدت تقریبی ۶ ماه در پاریس برگزار شد. این چهارمین نمایشگاه از هشت نمایشگاه بین ۱۸۵۵ تا ۱۹۳۷ بود که در شهر پاریس برگزار شد. بیش از سی و دو میلیون بازدید کننده داشت. مشهورترین بنای نمایشگاه برج ایفل است. سازماندهی. نمایشگاه به مناسبت صدمین سالگرد اشغال باستیل، که آغاز انقلاب فرانسه بود، برگزار شد و به عنوان راهی برای تحریک اقتصادی و بیرون کشیدن فرانسه از رکود اقتصادی در نظر گرفته شده بود. این نمایشگاه ۶۱٬۷۲۲ غرفه‌دار رسمی را به خود جلب کرد که بیست و پنج هزار نفر
رسمی را به خود جلب کرد که بیست و پنج هزار نفر از آن‌ها از خارجی بودند. ورودیه. ورودیه چهل سانتیم یود، (زمانی که قیمت یک بشقاب گوشت و سبزیجات در کافه پاریس ده سانتیمم بود). بازدیدکنندگان برای جاذبه‌های خاص نمایشگاه هزینه اضافی پرداختند. صعود به برج ایفل پنج فرانک. ورود به پانوراما، تئاترها و کنسرت‌های محبوب یک فرانک. بازدیدکنندگان از استان‌های فرانسه می‌توانستند بلیطی را که شامل کرایه قطار و ورود به نمایشگاه بود خریداری کنند. هزینه کل نمایشگاه ۴۱٫۵ میلیون فرانک و درآمدش ۴۹٫۵ میلیون فرانک بود. این آخرین
فرانک و درآمدش ۴۹٫۵ میلیون فرانک بود. این آخرین نمایشگاه جهانی پاریس بود که سود کرد. شرکت کنندگان. آندورا، آرژانتین، بولیوی، شیلی، کاستاریکا، جمهوری دومینیکن، اکوادور، ایالات متحده، یونان، گواتمالا، هائیتی، هاوایی، هندوراس، هند، ژاپن، مراکش، مکزیک، موناکو، نیکاراگوئه، نروژ، پاراگوئه، ایران ، سنت مارتین، السالوادور، صربستان، سیام، جمهوری آفریقای جنوبی، سوئیس، اروگوئه، ونزوئلا، نیوزلند و تاسمانی. تحریم کنندگان. به دلیل موضوع نمایشگاه، جشن سرنگونی پادشاهی فرانسه، کشورهای اروپایی دارای پادشاهی نمایشگاه را
فرانسه، کشورهای اروپایی دارای پادشاهی نمایشگاه را تحریم کردند. کشورهای تحریم کننده شامل: آلمان، اتریش مجارستان، بلژیک، اسپانیا، انگلستان، ایتالیا، هلند، پرتغال، روسیه و سوئد بودند. با این وجود، بسیاری از شهروندان و شرکت‌های خصوصی برخی از آن کشورها شرکت کردند آلمان و آلزاس-لورن، اتریش-مجارستان، بلژیک، برزیل بودند. چین، دانمارک، مصر، اسپانیا، انگلستان و مستعمرات آن، هائیتی، ایتالیا، لوکزامبورگ، هلند، پرو، پرتغال، رومانی، روسیه، فنلاند و سوئد از آن جمله هستند. مکان‌ها. نمایشگاه دو مکان بزرگ داشت. مکان اصلی در
مکان‌ها. نمایشگاه دو مکان بزرگ داشت. مکان اصلی در شانز دو مارس در ساحل چپ بود که محل رژه دانشکده جنگ بود و توسط نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ استفاده شده بود و برج ایفل، کاخ ماشین آلات و کاخ‌های هنرهای زیبا و هنرهای لیبرال را دربرداشت. این نمایشگاه در سراسر رود سن تا کاخ تروکادرو، گسترش داشت. شیب کاخ تروکادرو تا سن با تراس، چشمه، باغ و نمایشگاه باغبانی پر شده بود. یک سایت جداگانه و کوچک‌تر در کنار پل اینولیدز قرار داشت که میزبان غرفه‌های مستعمرات بود. این بخش مجموعه وسیعی از رستوران‌ها و کافه‌های فضای باز با غذاهای
وسیعی از رستوران‌ها و کافه‌های فضای باز با غذاهای هندوچین، شمال آفریقا و سایر غذاهای سراسر جهان را شامل می‌شد. غرفه‌ها تنوع فرهنگی مستعمرات را تداعی می‌کردند، بزرگترین آن‌ها کاخ مرکزی مستعمرات، طراحی شده توسط استفان ساووستر بود، که از طراحان برج ایفل بود. نمایشگاه علاوه بر نمایش معماری مستعمرات، ساختار روستاهای آن‌ها را نیز نمایش می‌داد. مردم مستعمرات زندگی روزانه خود را برای بازدیدکنندگان نمایشگاه به نمایش گذاشتند، که البته برخی را ناراحت کرد. سامبا لاوبه تیام، جواهرساز اهل سنگال گفت: "بسیار تحقیر آمیز
تیام، جواهرساز اهل سنگال گفت: "بسیار تحقیر آمیز بود که در کلبه‌هایی مانند وحشیها به نمایش گذاشته شدیم؛ این کلبه‌های کاه گلی واقعیت سنگال نیستند. در سنگال ساختمانهای بزرگ، ایستگاه‌های راه‌آهن داریم آنها را با برق روشن می‌کنیم. اداره بهداشت کشور ما اجازه ساخت این نوع آلونک‌ها را نمی‌دهد. آنهایی که موجود هستند بعداز خراب شدن اجازه ساخت مجدد ندارند گنجانیدن افراد مستعمرات در نمایشگاه با هدف آموزشی در نظر گرفته شده بود، اما از لحاظ تاریخی نیز یک نمایش استثماری و برتری طلبانه بود. بخش مستعمرات توسط یک راهرو از
و برتری طلبانه بود. بخش مستعمرات توسط یک راهرو از آلاچیق‌ها در امتداد ساحل چپ به سایت شانز دو مارس متصل بود. این راهرو، در پای برج ایفل، همچنین دارای نمایشگاهی به نام «تاریخ سکونت بشر» بود، با خانه‌هایی که تاریخ معماری داخلی را به تصویر می‌کشیدند، که بر پایه تخیلات چارلز گارنیه، معمار اپرای پاریس طراحی شده بودند. بیست و دو ورودی متفاوت به نمایشگاه، در اطراف آن وجود داشت. نمایشگاه‌ها و کاخ‌های اصلی از ساعت ۸ صبح تا ۶ بعد از ظهر باز بودند. پارکها و رستوران‌ها تا ساعت ۱۱ شب روشن بودند. ورودی اصلی مراسم در لس
تا ساعت ۱۱ شب روشن بودند. ورودی اصلی مراسم در لس اینولید متشکل از دو ستون بلند با تزئینات رنگارنگ، مانند شمعدان‌های غول پیکر قرار داشت. سازه‌ها. برج ایفل. برج ایفل مخصوص نمایشگاه ساخته شده بود و بلندترین سازه جهان در آن زمان بود. در سال ۱۸۸۶ مسابقه ای برای ساخت چیزی که «برج سیصد متری» نامیده می‌شد اعلام شد. شرکت ساختمانی گوستاو ایفل، که اخیراً قاب آهنی مجسمه را ساخته بود، برنده شد. ایفل قبلاً از پروژه مطلع بود و از سال ۱۸۸۴ یک برج دقیقاً با این ابعاد طراحی کرده بود. طراحی سازه توسط دو مهندس ایفل، Maurice
کرده بود. طراحی سازه توسط دو مهندس ایفل، Maurice Koechlin و ilemile Nouguier ایجاد شد، که به همراه خود ایفل، اختراع این طرح را دریافت کردند. معمار ایفل، استفان ساووستر، فرم منحنی و تزئین را طراحی کرد که ظاهر برجسته ای به برج بخشید. ایفل به مدت بیست سال حق استفاده از برج و رستوران‌های آن و سکوهای مشاهده را دریافت کرد. با وجود نفوذ در آب رودخانه، مکانی در کنار رودخانه انتخاب شد، زیرا آن زمین متعلق به شهر پاریس بود و این برج می‌توانست پس از اتمام نمایشگاه در محل خود نگه داشته شود. ساخت و ساز دو سال و دو ماه و
خود نگه داشته شود. ساخت و ساز دو سال و دو ماه و پنج روز به طول انجامید و شامل پانصد کارگر بود که هجده هزار قطعه آهن را که هر کدام پنج متر و با دقت شماره گذاری شده بودند، در کارخانه ای در لووالوا پرت، حومه پاریس، جمع‌آوری کردند. داماد ایفل، در مورد کارگران ساخت برج، اظهار داشته بود: «هیچ سربازی در میدان نبرد مستحق ذکر بهتر از این زحمت کشان فروتن نبود، که هرگز در تاریخ ثبت نمی‌شوند.» در طول نمایشگاه، هیچ‌کس غیر از پرسنل ساختمانی اجازه نداشت بالاتر از سکوی مشاهده دوم باشد. در اولین هفته نمایشگاه، ۲۹۹۲۲ نفر از
دوم باشد. در اولین هفته نمایشگاه، ۲۹۹۲۲ نفر از برج به سمت سکوی مشاهده صعود کردند، با اینکه آسانسورها هنوز نبودند و مردم از یک راه پله باریک پیچ در پیچ بالا می‌رفتند. تا پایان نمایشگاه، پس از ۱۷۳ روز، ۱۹۶۸۲۸۷ نفر از برج صعود کرده بودند. هنگامی که نمایشگاه پایان یافت، برج برای مدتی به عنوان ایستگاه هواشناسی مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۰۴، ایفل به ارتش فرانسه پیشنهاد کرد که فرستنده رادیویی، طراحی شده توسط مهندس پیشرو رادیو، ادوارد برانلی، در سطح سوم قرار گیرد. در سال ۱۹۰۹، هنگامی که امتیاز ایفل به‌طور
گیرد. در سال ۱۹۰۹، هنگامی که امتیاز ایفل به‌طور رسمی پایان یافت، تصمیم گرفته شد که برج برای همیشه بعنوان نماد شهر پاریس حفظ شود. گالری ماشین آلات. دومین بنا گالری ماشین آلات بود که در ابتدا برای نمایشگاه جهانی ۱۸۷۸ توسط معمار فردیناند دوترت و مهندس ویکتور کانتامین ساخته شده بود، یک ساختار عظیم آهنی و شیشه ای شامل نمونه ماشینهای صنعتی بود. این ساختمان تمام عرض سایت نمایشگاه، زمینی بین خیابان بوردون و خیابان فعلی سوفرن را اشغال کرد و ۷۷۰۰۰ متر مربع را با ۳۴۷۰۰ متر پنجره شیشه ای پوشش داده بود. گالری با ۱۱۱
متر پنجره شیشه ای پوشش داده بود. گالری با ۱۱۱ متر طول طولانی‌ترین فضای پوشیده جهان بود. هزینه آن ۷٫۴۳ میلیون فرانک یا هفت برابر هزینه برج ایفل بود. این بنا بعداً در نمایشگاه ۱۹۰۰ نیز مورد استفاده قرار گرفت و در ۱۹۱۰ نابود شد. از سیستم قوس‌های لولایی (مانند مجموعه ای از دهانه‌های پل که نه از انتها به انتها بلکه موازی قرار دارند) از فولاد یا آهن استفاده می‌کرد. اگرچه اغلب گفته می‌شود از فولاد بوده در واقع از آهن ساخته شده بود. علم و فناروی. آسانسور ایمنی اوتیس. اوتیس آسانسورهایی را آورده بود که مسافران را از
اوتیس آسانسورهایی را آورده بود که مسافران را از پایه‌های برج ایفل به طبقه اول می‌رساند. هنگامی که روزنامه نگاران از ایمنی آسانسورها ابراز نگرانی کردند، تکنسین‌های اوتیس یک آسانسور را با سه هزار کیلوگرم سرب پر کردند و در حضور روزنامه نگاران کابل را با تبر قطع کردند. سقوط آسانسور ده متر بالاتر از سطح زمین توسط ترمزهای ایمنی اوتیس متوقف شد. غرفه ایفل. خانه فلزی پیش ساخته فناوری دیگری بود که در نمایشگاه ارائه شد. ایفل مجموعه ای از خانه‌ها با سقف و دیوارهای فولادی گالوانیزه و فضای داخلی چوبی را ایجاد کرد که
گالوانیزه و فضای داخلی چوبی را ایجاد کرد که می‌توان آنها را به سرعت کنار هم قرار داد یا جدا کرد، که بیشتر برای استفاده در مستعمره‌های فرانسوی هندوچین طراحی شده بود. برخی از آنها به عنوان غرفه‌های بلیط فروشی در نمایشگاه خدمت کردند. یکی از این غرفه‌های قدیمی، که اکنون به عنوان پناهگاه کوهنوردان استفاده می‌شود، اکنون در جنگل دامپیر یافت می‌شود. غرفه‌های دیگر شامل غرفه‌های تلفن و برق ناوبری دریایی، فناوری نظامی بودند کاخ هنرهای زیبا و کاخ هنرهای آزاد. که هریک دارای گنبدی تزئین شده هستند و در مقابل باغ و استخر
گنبدی تزئین شده هستند و در مقابل باغ و استخر بازتابنده بین برج ایفل و کاخ ماشینها قرار گرفته‌اند. هر دو توسط Jean-Camille Formigé با نقشه ای مشابه طراحی شده بودند. هر دو ساختمان دارای قاب‌های آهنی مدرن فراوان از شیشه بودند، اما کاملاً با کاشی‌های سرامیکی رنگارنگ و تزئینات مجسمه پوشانده شده بودند. کتابخانه شلچر. نمایشگاه شامل ساختمانی از معمار پاریسی پیر هنری پیک بود. این یک ساختار پیچیده آهنی و شیشه ای بود که با کاشی و سرامیک به سبک بیزانسی-مصری-رومی تزئین شده بود. پس از نمایشگاه، ساختمان به فورت فرانس
شده بود. پس از نمایشگاه، ساختمان به فورت فرانس منتقل شد و دوباره در آنجا مونتاژ شد، کار در سال ۱۸۹۳ به پایان رسید. معروف به کتابخانه شلچر است، در ابتدا شامل ده هزار کتاب بود که ویکتور شولچر فعال مدنی ضد برده داری اهدا کرده بود. امروزه بیش از ۲۵۰ هزار کتاب و یک موزه قوم نگاری در آن نگهداری می‌شود و به عنوان ادای احترام به شخصی که به نام او نامیده می‌شود و جنبش لغو برده داری در مارتینیک را بر عهده داشت، نامگذاری شده‌است. فواره‌ها. این نمایشگاه دارای فواره‌های متعدد و استخرهای بازتابنده بود، به ویژه در مرکز