payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد. خلید در سال ۶۴۳ با کمک آن سپاه توانست از محاصرهٔ ایرانیان خارج شود و با برخی از افرادش به بحرین عقب‌نشینی کرد. گروهی دیگر از سپاهیان او نیز به بصره بازگشتند. در این جنگ، بیش از همه، مردم استخر، به فرماندهی شَهرَگ، در برابر اعراب مقاومت کردند. این جنگ در دشواری و کثرت نعمتی که به دست مسلمانان افتاد مانند جنگ قادسیه بود. فتح توج و ریشهر. عمر پس از تعیین فرماندار جدید بحرین، تمام لشکریان عرب را از بصره، بحرین و عمان بسیج کرد و هر امیر را مأمور فتح یکی از کوره‌های فارس نمود. او عثمان بن ابی‌العاص را مأمور
فارس نمود. او عثمان بن ابی‌العاص را مأمور فتح استخر، مُجاشِع بن مسعود را مأمور فتح اردشیرخوره و شاپورخوره و ساریة بن زَنیم را مأمور فتح دارابگرد کرد. عثمان در سال ۶۴۴ با سپاهی دوهزارنفره از قبایل عرب راهی فارس شد. این سپاه در راه، جزیرهٔ ابرکاوان (جزیرهٔ قشم امروزی) را تصرف کرد و سپس رهسپار توج (در تنگستان امروزی) شد و آن جا را نیز گشود. آن قبایل عرب سپس در توج ساکن شدند و پایگاهی نظامی را در آنجا بنا کردند. برخی منابع، برادر عثمان به نام حَکَم را فاتح توج می‌دانند. پارسیان سپس در نزدیکی توج گرد آمدند تا
می‌دانند. پارسیان سپس در نزدیکی توج گرد آمدند تا آن را بازپس بگیرند. دو فرماندهِ دیگر با دریافتن خبر پیروزی اعراب و گردآمدن پارسیان، راهی شهرهایی که مأمور فتح آن بودند شدند. پارسیان نیز پراکنده شدند تا در نواحی مختلف به دفاع بپردازند. از اینجا بود که سستی و شکست به اتحادشان راه یافت. مجاشع مأمور فتح شاپور و اردشیرخوره، در نزدیکی توج با سپاه پارس برخورد نمود و جنگی بزرگ میان دو لشکر درگرفت. سرانجام پارسیان شکست خوردند و توج فتح شد. با این حال، اهالی توج حاضر شدند جزیه دهند و به دین خود باقی بمانند. مجاشع
شدند جزیه دهند و به دین خود باقی بمانند. مجاشع نیز مژدهٔ پیروزی و خمس غنایم را به نزد عمر فرستاد. زمانی که عثمان بن ابی‌العاص توج را گشود، شهرگ با لشکری به سوی ریشهر (بوشهر امروزی) رفت. در اینجا نیز جنگی درگرفت و لشکر پارسیان شکست خوردند و شهرگ نیز کشته شد. پس از فتح ریشهر، فارس به‌طور کلی ضعیف شد و تا زمان عثمان بن عَفّان تمامی آن به تصرف اعراب درآمد. عمر پس از فتح توج در نامه‌ای از عثمان بن ابی‌العاص خواست تا برادرش حَکَم را به عمان و بحرین گمارد و خود در پارس پیشروی کند. خلیفه نامه‌ای هم به ابوموسی
در پارس پیشروی کند. خلیفه نامه‌ای هم به ابوموسی اشعری فرستاد تا به کمک عثمان بشتابد. فتح استخر و گور. عثمان که مأمور فتح استخر بود راهی آن شهر شد. او با اهالی استخر در صحرای فراشبند در نزدیکی شهر گور (فیروزآباد امروزی) روبرو شد و با آنان پیکار نمود. پارسیان دوباره شکست خوردند و به سوی استخر عقب‌نشینی کردند. عثمان سپس گور را تصرف کرد و بر اهالی آنجا جزیه مقرر داشت. سپس به سوی استخر شتافت و در راه بلوک خواجه‌ای، مِیمَند، کَوار و کُربال را در میانهٔ راه قتل و غارت نمود. او با رسیدن به استخر کشتار بزرگی به راه
نمود. او با رسیدن به استخر کشتار بزرگی به راه انداخت تا اینکه هربد فرماندار استخر با قبول جزیه و گرفتن امان‌نامه، اهل آنجا را آسوده کرد و فراریان بازگشتند. عثمان اهالی بلوک رامجرد، بیضا و کوهمَره را نیز به دادن جزیه و سرشماری واگذاشت و از این طریق غنایم همهٔ شهرها را جمع کرد و خمس آن‌ها را نزد عمر فرستاد و بقیه را میان مردم تقسیم کرد. فتح شاپور و اَرَّجان. اعراب در گشایش شاپور با جنگ به کامیابی نرسیدند. عثمان سرانجام در ۶۴۳ با صلح و دریافت مال‌المسالمه و جزیه بیشاپور، نوبندگان و جِره را گشود. عثمان کمی بعد
بیشاپور، نوبندگان و جِره را گشود. عثمان کمی بعد در اواخر حکومت عمر با کمک ابوموسی اشعری اَرَّجان (بهبهان کنونی) را فتح کرد. دیگر شهرهای کورهٔ قبادخوره همه به صلح گشوده شد و مردمانش با جزیه در امان ماندند. عثمان یک نومسلمان را به نام هرمز بن حیان العبدی برای حمله به شهر معروف به سینیز در ساحل پارس فرستاد. عثمان همچنین با سپاه عرب، جنّابه (گِناوه) را که در آن زمان بندری آباد بود تسخیر کرد و مقدار زیادی طلا و نقره از آنان جزیه گرفت. در آن زمان لشکر لار، قیر، کارزین و فومستان (پارسیان امروزی) در شهر جَهرُم جمع
و فومستان (پارسیان امروزی) در شهر جَهرُم جمع شده بودند و عثمان به قصد جنگ با آنان و فتح جهرم از گناوه راهی این مناطق شد. او در راهش خُنج، اَفزَر و کارزین را گشود و از مردم آن جزیه گرفت. سپاه فارس در نزدیکی جهرم با لشکر عثمان درگیر شد که در نتیجه پارسیان شکست خوردند و جهرم فتح شد. تعداد کشته‌ها در این جنگ آنقدر زیاد بوده که کوهی در غرب جهرم در محل این درگیری به کوه شهدا و دره‌ای نیز به نام درهٔ لاشه (جسد) معروف گردیده‌است. در سال ۲۳ قمری پس از به قدرت رسیدن عثمان به عنوان خلیفه جدید، ساکنان شاپور به رهبری
عثمان به عنوان خلیفه جدید، ساکنان شاپور به رهبری برادر شهرگ شورش کردند. آنان نیز که دریافتند کاری از پیش نمی‌برند، پس از اندکی پایداری از عثمان امان خواستند و با پرداخت جزیه صلح نمودند. اهالی شاپور برای سومین بار در سال ۲۶ پیمان خود را شکستند و عثمان با ابوموسی اشعری شهر را دوباره به جنگ فتح کرد. فتح دارابگرد. ساریة بن زَنیم مأمور فتح دارابگرد (داراب امروزی) بود و با لشکر خود به سوی آنجا حرکت کرد. اهالی دارابگرد با کردان (عشایر فارس) لشکر بزرگی ساختند. اعراب در دشتی به نام دُم دشت که دامنه کوه بنارجان قرار
در دشتی به نام دُم دشت که دامنه کوه بنارجان قرار داشت با این سپاه روبرو شدند. آنان برای جلوگیری از محاصره شدن در دشت به کوه پشت سرشان پناه بردند و سرانجام پیروز شدند. هربد با اهدای مال فراوان و تعهد به پرداخت سالیانه دو میلیون درهم به بیت‌المال، برای مردم دارابگرد امان گرفت. بعد از آن فسا نیز با همان شروط مصالحه کرد. فتح این دو شهر به‌طور کلی دو ماه طول کشید. آمدن یزدگرد و شورش‌های دوباره. عبدالله بن عامر که توسط خلیفه سوم عثمان به حکومت بصره، اهواز و فارس گماشته شده بود، عبیدالله بن مَعمَر را به عنوان
گماشته شده بود، عبیدالله بن مَعمَر را به عنوان والی روانهٔ پارس کرد. در همین هنگام یزدگرد سوم، شاهنشاه ایران، پس از عقب‌نشینی از جنگ نهاوند به پارس و استخر آمده بود. او در آنجا مورد استقبال قرارگرفت و اقدام به ضرب سکه کرد. اهالی پارس با خبردار شدن از بازگشت یزدگرد، به هواخواهی او همراه با قبیلهٔ شبانکاره شورش کردند. عبیدالله سعی در سرکوب این شورش کرد اما در جنگ با شورشیان کشته شد. یزدگرد سپس حکومت استخر را به دست هربد سپرد و خود با قبیلهٔ شبانکاره به دارابگرد رفت. چون این خبر به عبدالله بن عامر رسید از
رفت. چون این خبر به عبدالله بن عامر رسید از بصره به فارس آمد و استخر را با جنگ بازپس‌گرفت. او سپس با هربد صلح نمود و امور پارس را به او واگذاشت. عبدالله مجاشع بن مسعود را به دنبال یزدگرد فرستاد. یزدگرد در دارابگرد توقف نکرد بلکه به سوی کرمان و از آنجا به سیستان و سپس مرو رفت و سرانجام در همان‌جا کشته شد. عبدالله نیز به دارابگرد رفت و با شبانکاره مصالحه نمود و اسماعیل رئیس آنان را نائب کارهای هربد قرار داد و بدین ترتیب نواحی شورشی دارابگرد آرام شدند. پس از آرام کردن مردم دارابگرد، خبر شورش دوبارهٔ اهل استخر
کردن مردم دارابگرد، خبر شورش دوبارهٔ اهل استخر و گور به عبدالله رسید. او به سوی گور پیشروی کرد و آنجا را محاصره نمود. پیش از او هَرِم بن حَیّان نیز گور را محاصره کرده بود ولی نتوانسته بود آن را بگشاید. به گفتهٔ ابن اثیر اعراب چندین سال با اهل گور در جنگ بودند و کسی یارای فتح آن را نداشت. شبی یکی از اعراب در هنگام نماز کیسهٔ نان و گوشتی در کنار خود نهاده بود. ناگهان سگی آمد و آن را برداشت و فرار کرد و از یک راه زیرزمینی وارد شهر شد. این اتفاق سبب شد که مسلمانان از آن راه پنهانی رسیدن به شهر را کشف کنند و با
از آن راه پنهانی رسیدن به شهر را کشف کنند و با شمشیر آنجا را فتح نمایند. ابن عامر پس از گور، کاریان و فستجان را نیز که دوباره شورش کرده بودند تصرف کرد. عبدالله بن عامر سپس به استخر که آن نیز در شورش بود بازگشت. عبدالله برای گشایش شهر از منجنیق استفاده کرد و پس از فتح آن کشتار زیادی به راه انداخت که آمار آن را بیش از ۴۰٬۰۰۰ نفر ذکر کرده‌اند. اعراب سپس در صدد سیراف برآمدند و در سال ۲۹ به مدت یک ماه آن را در محاصره نگه داشتند. روزی آن‌ها پس از جنگ با اهالی شهر به لشکرگاه بازآمدند اما برده‌ای مملوک از سپاه عقب
به لشکرگاه بازآمدند اما برده‌ای مملوک از سپاه عقب افتاد. او امان‌نامه‌ای نوشت و بر تیری نهاد و به سوی پارسیان انداخت. مسلمانان پس از چندی باز به جنگ پارسیان رفتند. پارسیان از حصار خود بیرون آمدند و اعلام کردند که شما خود به ما امان داده‌اید و این امان‌نامه شماست. اعراب به خلیفه در این‌باره نامه نوشتند و او جواب داد که «برده مسلمان از مسلمانان است و پیمان او چون پیمان شماست. امان‌نامه او را معتبر دارید». اعراب نیز فرمان خلیفه را اطاعت کردند. بدین ترتیب فتح پارس توسط مسلمانان پایان یافت و به مرور زمان اهالی
توسط مسلمانان پایان یافت و به مرور زمان اهالی پارس مسلمان شدند. ساکنان آن بعداً نیز چندین بار علیه اعراب شورش کردند.
الکساندر پاپم (انگلیسی: Alexander Poppam؛ ۱۶۰۵ – ۱۱۶۶۹) از لیتلکوت، ویلتشایر، سیاستمداری انگلیسی بود که بین سالهای ۱۶۴۰ تا ۱۶۶۹ در دوره‌های مختلف در مجلس عوام کرسی نمایندگی داشت. وی حامی جان لاک فیلسوف بود. اوایل زندگی. الکساندر پاپم، پسر سر فرانسیس پاپم و آن گاردینر دادلی و نوه سر جان پاپم در لیتلکوت هاوس در ویلتشایر به دنیا آمد. وی در کالج بالیول، آکسفورد تحصیل کرد. الکساندر پاپم، در سال ۱۶۲۲ در میدل تمپل پذیرفته شد. پیش از جنگ. وی پیش ازجنگ داخلی از چهره‌های برجسته و عدالت‌خواه و صلح جو در سامرست بود. وی
برجسته و عدالت‌خواه و صلح جو در سامرست بود. وی در آوریل ۱۶۴۰ به نمایندگی از حوزه انتخاباتی باث به عضویت مجلس عوام درآمد. جنگ داخلی. الکساندر پاپم، از یک خانواده پروتستان بود و خود از بزرگان کلیسا محسوب می‌شد. او از آرمان پارلمانی حمایت کرد و با درجه سرهنگی همراه با صفوف ارتش مجلس جنگید. وی در لیتلکوت هاوس، یک قرارگاه نظامی داشت. با این که پاپم، پروتستان بود اما در طول جنگ داخلی دوم با ارتش همدردی می‌کرد. همین امر باعث شد که او از پاکسازی‌های سال ۱۶۴۸، جان سالم بدر برد. پس از اعدام پادشاه چارلز اول توسط
سالم بدر برد. پس از اعدام پادشاه چارلز اول توسط پارلمان و تشکیل شورای دولتی انگلیس که بعداً به شورای محافظ نیز معروف شد، الکساندر پاپم به خدمت شورا درآمد. در سال ۱۶۵۴ وی بار دیگر به نمایندگی مجلس انتخاب شد. وی در دوره بعدی نیز وارد مجلس عوام شد. اما حاضر به حمایت از جمهوری خواهان نبود؛ و کرسی مجلس عیان کرامول را در سال ۱۶۵۸ نپذیرفت. احیای سلطنت. در آوریل۱۶۶۰ الکساندر پاپم، بار دیگر در پارلمان کنوانسیون به عنوان نماینده مجلس انتخاب شد. پس از احیای سلطنت ، وی با چارلز دوم صلح کرد و از وی در یک ضیافت مجلل شام
با چارلز دوم صلح کرد و از وی در یک ضیافت مجلل شام در لیتلکوت پذیرایی کرد. االکساندر پاپم، در سال ۱۶۶۱ مجدداً به عنوان نماینده حوزه انتخاباتی باث به مجلس راه یافت. خانواده. پاپم، بعد از مرگ برادر بزرگترش در سال ۱۶۳۷، وارث پدرش بود. او در سال ۱۶۴۴ اموال پدرش را به ارث برد. همسر اول الکساندر پاپم، در سال ۱۶۴۳ درگذشت. وی از همسر دوم خود صاحب ۸ فرزند شد. از فرزندان او ۳ پسر و ۳ دختر به سن بزرگسالی رسیدند.
اربن معاصر ()، که همچنین به‌عنوان هیپ هاپ، اربن پاپ یا به‌سادگی اربن شناخته می‌شود، یک موسیقی با فرمت رادیویی است. این اصطلاح توسط دی‌جی رادیوی نیویورک فرانکی کراکر در اوایل تا اواسط دههٔ ۱۹۷۰ به‌عنوان مترادفی برای موسیقی سیاهپوستان ایجاد شد. ایستگاه رادیوی معاصر اربن شامل یک پلی‌لیست ساخته‌شده کاملاً از سبک‌هایی مانند آراندبی، پاپ-رپ، کوایت استورم، اربن معاصر بزرگسالان، هیپ هاپ، موسیقی لاتین مانند لاتین پاپ، چیکانو آرندبی و چیکانو رپ، و موسیقی کارائیب مانند رگی و سوکا است. اربن معاصر از طریق ویژگی‌های
رگی و سوکا است. اربن معاصر از طریق ویژگی‌های سبک‌هایی مانند آراندبی و سول گسترش یافت.
سبک رترو () “رترو” یا “بازسازی” سبکی است که از شیوه‌های زندگی، روندها، فرم‌های هنری و … گذشته الهام گرفته شده یا به صورت آگاهانه از آن‌ها الگوبرداری شده است. این سبک در فرهنگ عامه برای دو دهه ای که 20-30 سال پیش آغاز شده‌اند، به نام “چرخه یادآوری” شناخته می‌شود. انواع مختلف. سبک رترو در خودرو. سبک رترو در خودروها امروزه بسیار گسترش یافته‌است. در این سبک، طراحی بیرونی خودروهای مدرن را بر اساس خودروهای قدیمی، به عنوان مثال خودروهای دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی انجام می‌دهند و به عبارتی مدرنیته را با سبک سنتی تلفیق
می‌دهند و به عبارتی مدرنیته را با سبک سنتی تلفیق می‌کنند. هدف از این سبک، ایجاد حس نوستالژی بودن در خریداران است. سبک رترو در طراحی پوشاک. در دهه‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، احیای رنگ‌های پاستل و نئون وجود داشت، که به صورت کلیشه ای با مد دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ مرتبط بود (با احیای پاستل دهه ۱۹۸۰ در واقع تولدی دوباره در روند دهه ۱۹۵۰ بود). همچنین در آن زمان، شلوارهای جین مادر با کمر بلند اواخر دهه ۱۹۸۰ با هیپسترهای زن بازگشت. در دهه‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰، مد دهه ۱۹۹۰ دوباره بازگشت: بسیاری از پارچه‌ها و الگوهای همه جا در
بازگشت: بسیاری از پارچه‌ها و الگوهای همه جا در آن دهه (مانند مخمل خرد شده و گلدار) در حال حاضر محبوب هستند و دکتر مارتنز، مارک کفش محبوب در دهه ۱۹۹۰، نیز ساخته شده‌است. یک بازگشت قوی در اوایل دهه ۲۰۱۰، زیرا ۲۰۱۱–۲۰۱۲ پرفروش‌ترین فصل تمام دوران شرکت بریتانیایی بود. دکوراسیون داخلی به سبک رترو. دکوراسیون داخلی به سبک رترو نمایانگر زیبایی و اصالتی است که از ایام گذشته الهام گرفته و همچنان در دنیای امروز حضور دارد. این سبک دکوراسیون داخلی، با الهام از دهه‌های گذشته، یک هنر است که با جلب نوستالژی و زیبایی،
گذشته، یک هنر است که با جلب نوستالژی و زیبایی، فضاها را به دنیایی از یادگاری و شگفتی تبدیل می‌کند. فاکتورهای مانند رنگ‌های جذاب و شاد، الگوهای متنوع، استفاده از قطعات مبلمان و تزئینات با طراحی‌های گذشته از وصف استایل رترو بهره می‌برند. رترو با احترام به زیبایی‌های دوران‌های گذشته روی می‌آورد و آن‌ها را با لمس‌های مدرن تلفیق می‌کند تا یک هماهنگی جذاب و جذابیت‌بخش ایجاد کند. سبک رترو در معماری. مجلات طراحی داخلی اغلب سبک یکپارچه‌سازی با سیستم عامل را به عنوان دکوراسیون داخلی سبک‌ها و اشیاء ترکیبی از گذشته،
دکوراسیون داخلی سبک‌ها و اشیاء ترکیبی از گذشته، دست دوم و جدید نشان می‌دهند. به عنوان مثال، کاغذ دیواری‌های طرح دار دهه ۱۹۷۰، همراه با مبلمان دست دوم همچنین از دهه ۱۹۷۰، ۱۹۶۰ یا ۱۹۵۰. ارزش آثار قدیمی افزایش یافته‌است، زیرا قبلاً اشیاء قدیمی و هر روز در نظر گرفته می‌شدند. در این مورد «یکپارچه‌سازی با سیستم عامل» یک مقدار را نشان می‌دهد، همچنین تا حدی دلیل این است که خرده فروشان امروزی اشیاء جدید را به سبک قدیمی تولید می‌کنند.
هیومن هد استودیوز () شرکت بازی ویدئویی آمریکایی بود، که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد.
نبرد نیشابور در سال ۶۵۲ میان خاندان کارن و اعراب راشدین در کنار متحدانشان کنارنگیان بود. پیش‌زمینه. در سال ۶۵۱ یزدگرد سوم به دست ماهوی، مرزبان مرو، کشته شد. از آن پس طبرستان مورد هجوم اعراب قرار گرفت ولی مردم آن توانستند در نبرد رویان اعراب را شکست دهند. فرخزاد هرمز، وزیر پیشین یزدگرد و فرمانروای طبرستان، توانست عربها را با کمک گیل گیلانشاه دفع کند و با آن‌ها یک پیمان صلح ببندد. اعراب سپس به خراسان حمله کردند و با کنارنگ توس به نام کنادبک پیمان بستند که با پرداخت جزیه توسط کنادبک، او در قدرت بماند. برزین
پرداخت جزیه توسط کنادبک، او در قدرت بماند. برزین شاه و سوار کارن برای افزایش نفوذ و قدرت خاندان کارن و بازیابی سرزمین‌های پیشین آن، در برابر اعراب مقاومت کردند و سرزمین کنارنگیان را مورد ادعا قرار دادند. کنادبک با وعده بازپس‌گیری سرزمین‌های از دست رفته خود موافقت کرد که به عبدالله بن عامر در تصرف نیشابور از شورشی‌های کارنی کمک کند. نبرد. عبدالله و کنادبک شروع به غارت مناطق نیشابور کردند و برای تصرف شهر به شدت جنگیدند. سوار سپس تلاش کرد با عبدالله صلح کند و به او گفت که اگر او عفو کند دروازه‌های نیشاپور را
به او گفت که اگر او عفو کند دروازه‌های نیشاپور را باز خواهد کرد. عبدالله موافقت کرد، اما، هنگامی که دروازه‌ها باز شد، او با ارتش خود وارد دروازه شد و شروع به غارت شهر و کشتن شهروندان کرد، تا اینکه کنادبک به او گفت: «ای امیر، یک بار پیروز شدی و [فضیلت] بخشش پیروزمندانه بالاتر از انتقام و قصاص است.» عبدالله سپس همان‌طور که به گفته کنادبک عمل کرد و شهر را به قلمروی او بازگرداند.
نبرد بورسیپا یا نبرد بُرس درگیری کوچکی در سال ۶۳۶ در بورسیپا در مرکز عراق امروزی در جریان حمله اعراب به ایران بود. زهره بن حویه فرمانده راشدین، فرمانده ساسانی شهر را به نام بوسبوهرا در یک جنگ تن‌به‌تن شکست داد که باعث کاهش مقاومت شد. سعد بن ابی‌وقاص پس از پیروزی در نبرد قادسیه در تابستان ۶۳۶، برای حمله به تیسفون لشکرش را به ۵ گروه تقسیم کرد که زهره فرمانده یکی از آن‌ها بود. نیروهای تحت فرماندهی زهره در بورسیپا با مقاومت زیادی روبرو شدند، اما پس از آنکه زهره بوسبوهرا را در یک نبرد شکست داد، خیلی زود بر این
بوسبوهرا را در یک نبرد شکست داد، خیلی زود بر این مسئله غلبه کرد.
نبرد بابل نبردی بود که در جریان حمله اعراب به ایران میان نیروهای شاهنشاهی ساسانی و خلافت راشدین در سال۱۵ه‍.ق/۶۳۶م. در بابل رخ داد. اعراب مسلمان در این دیدار پیروز شدند تا راه برای فتح تیسفون هموارتر شود. برافتادن بابل. پس از نبرد بورسیپا ، گام پیش‌رو برای اعراب،بابل بود.در کرانه چپ فرات، شهری استوار که می‌دانستند نیروهای ساسانی در آن شمار فراوانی دارند. نبرد بابل از دید راهبردی برجسته و کلید دسترسی به سواد، سرزمین میان دجله و فرات بود. نبرد. در میانه‌های شوال ۱۵ ه‍.ق/دسامبر ۶۳۶، مسلمانان فرات را به دست
شوال ۱۵ ه‍.ق/دسامبر ۶۳۶، مسلمانان فرات را به دست آوردند و در بیرون از بابل اردو زدند. فرماندهی نیروهای ساسانی در بابل را پیروز خسرو، هرمزان، مهران رازی و نخیرگان بر دوش داشتند. چرایی آن هر چه باشد، آنچه رخ داد این است که ساسانیان نتوانستند با ایستادگی برجسته‌ای در برابر مسلمانان رویارویی کنند. هرمزان با نیروهای خود به استان خود اهواز عقب‌نشینی کرد و پس از آن دیگر سرداران ایرانی یگان‌های خود را بازگرداندند و به سوی شمال عقب‌نشینی کردند. پیامد. پس از عقب نشینی نیروهای ساسانی، مردم بابل رسما شهر را به اعراب
نیروهای ساسانی، مردم بابل رسما شهر را به اعراب واگذار کردند. به بابلی‌ها به شرط پرداخت جزیه امان داده شد. برخی بابلی‌ها با مسلمانان پیروز در برابر ساسانیان همکاری کردند و آگاهی‌های ارزشمندی درباره چندوچون نیروهای ایرانی به دشمن دادند. پیش از رویارویی دو سپاه،بسطام که یکی از دهقانان بورسیپا بود با اعراب صلح کرد و پلی برای سپاه زهره بن حویه ساخت تا سریعتر به بابل برسد. با اینکه بیشتر مسلمانان در بابل جای داشتند، زهره بن الحویه التمیمی فرمانده نیروهای پیشتاز عرب از سعد بن ابی‌وقاص دستور پیگرد ساسانیانی که از
از سعد بن ابی‌وقاص دستور پیگرد ساسانیانی که از شهر بیرون رفته بودند را دریافت کرد؛ پیش از اینکه بتوانند در جایی دیگر گرد هم آیند و ایستادگی تازه‌ای را پی‌ریزی کنند.
بوسبوهرا فرمانروای محلی آرامی‌تبار بورسیپا در زمان حمله اعراب به ایران بود که در آغاز به شاهنشاهی ساسانی وفادار بود اما سپس برای حفظ قدرت تابع راشدین شد. زندگی. بسبوهره دهقان آرامی‌تبار بومی استان آسورستان ساسانی، فرزند سلوبه بن نیستونه بود. پدر بسبوهره شهروند ساسانیان بود و زمین‌دار شمرده می‌شد و سرزمینی در نزدیکی حیره، پایتخت پیشین لخمیان که دست‌نشاندگان ساسانیان بودند، در دست داشت، ولی در سال ۶۰۲ از قدرت برکنار شده بود. در آغاز تاختن اعراب به ایران، بسبوهره (یا پدرش) با تازیان پیمان آشتی بست اینگونه که
(یا پدرش) با تازیان پیمان آشتی بست اینگونه که پولی از آنها بگیرد و به آنها در برابر ساسانیان کمک برساند. بعدها در ساختن پلی از بسبوهره نام برده شد که می‌گذاشت اعراب تا ژرفای سرزمین ساسانیان رخنه کنند. با این همه، عرب‌ها سرانجام در نبرد پل شکست خوردند و اینگونه بسبوهره هم‌پیمانی خود را به سوی ساسانیان برگرداند. او کوتاه‌زمانی در بورسیپا با اعراب نبرد کرد ولی در حالی‌که با نیزه آسیب دیده‌بود شکست خورد. سپس به بابل گریخت و با سربازان و افسران ساسانی‌ای که از نبرد دیگری با اعراب در القادسیه جان به در برده
از نبرد دیگری با اعراب در القادسیه جان به در برده بودند، دوباره گرد هم آمدند. با این همه، بسبوره پس از نبرد بورسیپا چون آسیب‌هایی دیده‌بود جان خود را از دست داد پیش از آنکه بتواند بار دیگر با اعراب نبرد کند. گفته شده که بسبوهره دو پسر به نام‌های خالد و جمیل داشت که به جای کار برای سروران خانواده‌شان، ساسانیان، برای اعراب به کارزار رفتند.
سترجنرال/ ارتشبُد محمد داوود داوود (زاده ژانویه ۱۹۶۹ در ولسوالی فرخار، ولایت تخار - ۲۸ می ۲۰۱۱ در شهر تالقان، ولایت تخار)، معروف به رهرو راستین مسعود، از ژنرالان تاجیک تبار اهل افغانستان بود هنگام کشته شدن فرمانده عمومی پولیس در شمال افغانستان بود. داوود داوود دوره مکتب را در لیسه ابوعثمان تالقانی تمام کرده و از رشته علوم سیاسی مدرک کارشناسی داشت و همچنان قبل از کشته شدن‌اش برای گرفتن کارشناسی ارشد در یکی دانشگاه‌های خارجی ثبت نام کرده بود. او در دهه ۸۰ به نیروهای تحت امر فرمانده سید حسین مشهور به (داکتر
نیروهای تحت امر فرمانده سید حسین مشهور به (داکتر حسین) از فرماندهان مطرح جمعیت اسلامی افغانستان پیوست بعد از به قتل رسیدن فرمانده سید حسین توسط گلبدین حکمتیار، فرمانده داوود به احمدشاه مسعود پیوست نخست منحیث کارمند بخش مالی شورای نظار و سپس به حیث دستیار ویژه احمد شاه مسعود گماشته شد. بعد از خروج شوروی و سقوط جمهوری دموکراتیک افغانستان، و در درگیری‌های داخلی که تحریک تازهٔ به اسم (طالبان) ظهور کرده و از کندهاربه میدان شهر (مرکز ولایت وردک ولایت همجوار پایتخت) رسیدند؛ احمدشاه مسعود تصمیم گرفت جهت مذاکره و
رسیدند؛ احمدشاه مسعود تصمیم گرفت جهت مذاکره و ملاقات با آنها با (داوود داوود، دو نفر محافظ و یک راننده) به دیدار آنها رفته و خواسته‌های آنها را بشنود زمانیکه از آنجا ناامید برگشتند رهبری حکومت اسلامی به رهبری برهان الدین ربانی مصمم بر این شد که جنگ را از کابل به بیرون ببرد برای اینکه شهروندان کابل در طول جنگ داخلی خیلی آسیب دیده‌اند، فرمانده مسعود به فرد مورد اعتمادش داوود دستور داده بود تا نیروهایش را از پایتخت دور نگهدارد و فرماندهی قوای مرکزی در شمال شرق را به‌دست گیرد. وقتی طالبان در افغانستان به‌قدرت
را به‌دست گیرد. وقتی طالبان در افغانستان به‌قدرت رسیدند، وی نیروهایش را علیه طالبان رهبری نمود و تا دسامبر ۲۰۰۱ که به گونه کامل طالبان شکست خوردند وی در سمت اش (فرمانده قوای مرکزی) باقی ماند و علیه‌شان جنگید. او با موفقیت ولایات تخار و کندز را از وجود القاعده و طالبان پاکسازی نمود. بعد از شکست رژیم اول طالبان تورنجنرال داوود داوود که والی ولایت تخار در دولت اسلامی افغانستان بود پس از روی کار آمدن دولت مؤقت به رهبری حامد کرزی به رتبه دگرجنرال ترفیع و به‌عنوان قوماندان قول اردوی/ یگان ارتش ۶ در شمال شرق
قوماندان قول اردوی/ یگان ارتش ۶ در شمال شرق تعیین گردید. ژنرال داوود در سال ۲۰۰۴ توسط حکومت منتخب جمهوری اسلامی به رهبری حامد کرزی که معاونت او را برادر احمدشاه مسعود به عهده داشت منحیث معین/معاون مبارزه علیه مواد مخدر وزارت امور داخله/کشور افغانستان تعیین گردید، در این پُست کارکرد بی‌سابقه داشت، از جمله ساختن قانون مبارزه با مواد مخدر در همکاری با نیروهای بین‌المللی، کاهش ۷۰٪ کشت و ترافیک مواد مخدر در ولایات هلمند، کندهار، زابل، پکتیا، پکتیکا و بدخشان افغانستان، و ساخت پولیس خاص مبارزه با مواد مخدر با
و ساخت پولیس خاص مبارزه با مواد مخدر با همکاری کشور انگلستان اما او بعدها بخاطر حمایت‌های مالی و مردمی اش از دسته انتخاباتی تغییر و امید به رهبری دکتور عبدالله عبدالله از سوی حامد کرزی تهدید به اخراج شد. پس از پیروزی کرزی در انتخابات؛ در سال ۲۰۱۰ وی از سوی کرزی به حیث فرمانده زون پولیس در شمال و شمال شرق گماشته شد. به باور رهبری وزارت کشور/داخله او از چهره‌های شناخته شده ضد طالبان و القاعده در شمال است که می‌تواند به امنیت شمال مفید واقع شود، همچنان ژنرال منگل معاون امنیتی وزارت کشور/داخله می‌افزاید:
منگل معاون امنیتی وزارت کشور/داخله می‌افزاید: فرمانده داوود طرح پولیس محلی (تأمین امنیت محلات توسط مردم) را دارد و آن را به امنیت شمال خیلی مفید خواند. طرح او در ولایات شمال بسیار مؤثر و مفید بود و اما در مناطق چون ولایات جنوبی افغانستان موفقیت آمیز نبود، او که بیشترین روزهای فرماندهی خود را در مبارزه علیه تروریسم سپری می‌کند، رهبری دولت از او ناراض اند او به صورت مستقیم از سوی حامد کرزی که معاونت نخست او را مارشال فهیم (جانشین مسعود و وزیر امنیت دولت برهان الدین ربانی) به عهده داشت؛ در نشست شورای امنیت
الدین ربانی) به عهده داشت؛ در نشست شورای امنیت ملی متهم به نسل کُشی پشتون‌ها (یکی از اقوام افغانستان) شد. سر انجام او در۷/خرداد-جوزا/۱۳۹۰ برابر با ۲۸ می ۲۰۱۱ توسط ماین که در صندلی اش گذاشته شده بود در دفتر کاری والی/استاندار ولایت تخار نخست زخمی و توسط فرد نامعلوم با فایر/شلیک سیزده گلوله/مرمی در همان‌جا کشته شد. مسوؤلیت این حمله را حزب حرکت اسلامی ازبکستان به دوش گرفت اما متنفذین و مسؤولین زادگاه‌اش تخار جنرال زلمی ویسا فرمانده ارتش/اردوی ملی در شمال و عبدالجابر تقوا والی/استاندار تخار را مسوؤل کشته شدن
تقوا والی/استاندار تخار را مسوؤل کشته شدن او می‌دانند. برهان الدین ربانی رئیس جمهور پیشین و عبدالله عبدالله رئیس جریان ائتلاف ملی از حکومت خواستند تا قتل‌های زنجیره‌ای اخیر به گونه جدی بررسی نماید پیش از این خان محمد مجاهد فرمانده پولیس کندهار (در جنوب افغانستان) و عبدالرحمن سیدخیلی فرمانده پولیس کندز (در شمال شرق) نیز توسط حملات انتحاری کشته شده‌اند، این دو نیز از فرماندهان جمعیت اسلامی به رهبری برهان الدین ربانی بوده‌اند. او چهار پسر به اسم‌های صلاح الدین داوود، محمد طالوت، حمزه و جلال الدین دارد.
ابر زمانه و ابر زلف نمایشنامه‌ای است از محمّدعلی اسلامی ندوشن از اوایلِ دههٔ ۱۳۴۰ که بر اساسِ ماجرای پروفیومو نوشته شد. به زبان‌های دیگر. رودلف گلپکه این نمایشنامه را به آلمانی ترجمه و منتشر کرده است. ابراهیم الدسوقی شتا نیز به عربی ترجمه و منتشرش کرده است.
یاسین ضیاء متولد ولسوالی شکردره ولایت کابل از چهره‌های شناخته شده امنیتی افغانستان است، او از اکتبر ۲۰۱۵ الی می ۲۰۱۷ والی ولایت تخار بود و هم چنین در دوران جمهوری رئیس کل ستاد ارتش افغانستان بود. او در ۲۷ مارس ۲۰۱۹ معاون اول وزارت دفاع افغانستان انتخاب گردید و در اکتبر ۲۰۲۰ رئیس کل ستاد ارتش افغانستان مقرر شد. او همچنان به‌عنوان مشاور شورای امنیت ملی نیز خدمت کرده است. در سال ۲۰۲۲ گزارش شد او یکی از رهبران جبهه آزادی افغانستان است و علیه طالبان است. یاسین ضیا در دانشگاه نظامی افغانستان تحصیل کرده است؛ وی در
در دانشگاه نظامی افغانستان تحصیل کرده است؛ وی در بخش نظامی و اطلاعاتی آموزش عالی دیده است. او همچنین در رشته حقوق و علوم سیاسی تحصیل کرده و در بخش مدیریت و رهبری نیز آموزش دیده است. جنرال یاسین ضیا از چهره‌های مطرح ضد طالبان است و در زمانیکه والی تخار بود، طالبان را که به ۶ مایلی شهر تالقان رسیده بودند از تخار بیرون کرد.
الکترو-ال () نسلِ جدیدی از ماهواره‌های هواشناسی است که توسط لاوچکین برای آژانس فضایی فدرال روسیه طراحی شده است. اولین ماهواره از این نسل با نام الکترول-ال شماره ۱ در دوم ژانویه ۲۰۱۱ پرتاب شد. این ماهواره اولین ماهواره هواشناسی روسیه بود به صورت موفقیت آمیز در مدار زمین‌ثابت قرار گرفته بود. همچنین این ماهوراه دومین ماهواره هواشنایی عملیاتی روسیه است. این ماهواره جرمی برابر با ۱۶۲۰ کیلوگرم داشته و عمرِ عملیاتی برابر با ۱۰ سال برای آن در نظر گرفته شده است. این ماهواره توانایی تصویربرداری از تمامی زمین از طریق