payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بودند و مورد پسند عامه مردم آمریکایی محسوب می‌شدند. چندین مجله زرد مانند "Adventure" , "Argosy" , "Blue Book" , "Top-Notch" و "Short Stories" در این ژانر تخصصی هستند. نویسندگان برجسته مجلات زرد در سبک ماجراجویی شامل ادگار رایس باروز، تالبوت موندی (Talbot Mundy), تئودور روزکو (Theodore Roscoe), جانستون مک‌کالی، آرتور او. فریل (Arthur O. Friel), هارولد لمب، کارل جاکوبی (Carl Jacobi), جورج اف وورتس (George F. Worts), ژرژ سودز (Georges Surdez), اچ. بدفورد-جونز (H. Bedford-Jones), و جی آلن دون (J. Allan Dunn)
(H. Bedford-Jones), و جی آلن دون (J. Allan Dunn) بودند. داستان‌های ماجراجویی اغلب با ژانرهای دیگر اشتراک دارند، به ویژه رمان‌های جنگی، رمان‌های جنایی، داستان‌های دریایی، داستان‌های جاسوسی (مانند آثار جان باکن، اریک امبلر و ایان فلمینگ)، داستان‌های علمی–تخیلی، فانتزی ،(رابرت هاوارد و جی. آر. آر. تالکین هر دو داستان دنیای خیالی را با رمان ماجراجویی ترکیب کردند) و وسترن. همه کتاب‌های این ژانرها ماجراجویی نیستند. داستان ماجراجویی به عنوان یک ژانر عمدتاً تحت سلطه نویسندگان مرد بوده اگرچه اکنون نویسندگان زن رایج
نویسندگان مرد بوده اگرچه اکنون نویسندگان زن رایج شده‌اند. برای کودکان. انتشار داستان‌های ماجراجویی که به‌طور خاص برای کودکان باشد، از قرن نوزدهم آغاز شد. از نمونه‌های اولیه این کتاب می‌توان به "خانواده سوئیسی رابینسون" (۱۸۱۲) نوشته یوهان داوید ویس، ""بچه‌های جنگل جدید" (۱۸۴۷) اثر فردریک ماریات و "دهقان و شاهزاده"" (۱۸۵۶) اثر هریت مارتینو اشاره کرد.
چنگیز خان گروه موسیقی آلمانی است. آن‌ها نماینده آلمان در یوروویژن ۱۹۷۹ بودند.
میراث یک نمایشنامهٔ تک‌پرده‌ای از بهرام بیضایی است، نوشته به سالِ ۱۳۴۶، که نخستین بار آذرماهِ همین سال به کارگردانیِ نویسنده در تالارِ ۲۵ شهریورِ تهران به نمایش درآمد. متن. "میراث" در بهارِ ۱۳۴۶ نوشته شد و نخستین بار دی ماهِ همین سال در جُنگِ "کتاب نمایش" چاپ شد. سالِ ۱۳۵۵ این تک‌پرده‌ای با "ضیافت" در کتابِ "میراث و ضیافت" آمد و در ۱۳۸۲ صورتِ بازنگریسته‌اش همراهِ نمایشنامه‌های دیگرِ دههٔ ۱۳۴۰ نویسنده در "دیوان نمایش" منتشر شد. همین متنِ جدید از دیِ ۱۳۹۳ باز هم با "ضیافت" در مجموعهٔ کوچکی این بار با نامِ
هم با "ضیافت" در مجموعهٔ کوچکی این بار با نامِ "ضیافت / میراث" منتشر شد. نخستین نمایش. در غیابِ عبّاس جوانمرد، بیضایی این نمایش را با اعضای گروهِ هنرِ ملّی تمرین و کارگردانی کرد و در آذرِ ۱۳۴۶ با "ضیافت" در تالارِ ۲۵ شهریورِ تهران نمایش داد. بازیگرانِ اصلیِ این نمایش مهین مهرک و جمشید مشایخی و جمشید لایق و حسین کسبیان و محمود دولت‌آبادی بودند.
اندی کوما (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. کوما بازیگر آمریکایی است. شباهت کوما به تام هنکس به او کمک کرد تا در موزیک ویدیوی سال ۱۹۹۶ نقش فارست گامپ را برای آهنگی از ویرد ال یانکوویچ بدست بیاورد. کوما بیشتر به‌خاطر بازی در نقش تئودور (تدی) هافستودت در مجموعه نمایشی هاف (۲۰۰۴–۲۰۰۶) شناخته شده‌است. او همچنین در فصل چهارم سریال دکتر هاوس در نقش دکتر تراویس برنان (سال ۲۰۰۷) حضور داشت. زندگی و شغل. کامو اندکی پس از دستیابی به موفقیت برای ایفای نقش گامپ، در فیلم (8Heads in a Duffel Bag)، (محصول سال
در فیلم (8Heads in a Duffel Bag)، (محصول سال ۱۹۹۷) با جو پشی، دیوید اسپید و کریستی سوانسون هم‌بازی شد. در سال ۱۹۹۹، او در قسمت چهارم از فصل دوم ویل و گریس در نقش اندی فلنر، دوست دوران کودکی گریس ظاهر شد. با بازگشت به پرده نقره ای سینما، کوما نقشی کوتاه اما محوری در داستان مهیج رابین ویلیامز، عکس یک ساعته (سال ۲۰۰۲) داشت. او همچنین در قسمت ۱ سریال ذهن‌های جنایتکار به عنوان مهمان در نقش یک قاتل زنجیره ای که به‌صورت تصادفی زنان را می‌ربود و قبل از اینکه آنها را چند روز زندانی کند، شکنجه و آزارشان می‌داد و سپس
چند روز زندانی کند، شکنجه و آزارشان می‌داد و سپس غرق‌شان می‌کرد، بازی کرد. کامو برای سریال کوتاه مدت هاف (۲۰۰۴–۲۰۰۶) نقش تدی هافستودت، برادر نامتعادل ذهنی دکتر کریگ هافستودت از هنک آزاریا را به تصویر کشید. اندکی پس از پایان آن برنامه، او در سال ۲۰۰۷ در چندین قسمت از سریال دکتر هاوس ظاهر شد. شخصیت وی، دکتر تراویس برنان، متخصص همه گیرشناس (اپیدمیولوژیک) بود. در سال ۲۰۱۰، کامو نقش یک بیمار جراحی پلاستیک را در فصل آخر مجموعه تلویزیونی جراحی پلاستیک به تصویر کشید و در یک تبلیغات بیمه پیشرفت خودرو ظاهر شد. از
و در یک تبلیغات بیمه پیشرفت خودرو ظاهر شد. از فعالیت‌های کامو در تئاتر می‌توان به Cherry Orchard, Biloxi Blues, The Tempest و A Midsummer Night’s Dream اشاره کرد. او رهبر گروه و ساکسیفونست گروه موسیقی Vaud and the Villains در لس آنجلس است، یک گروه موسیقی ۱۹ قطعه ای در نیواورلئان با تم و حال و هوای دهه ۱۹۳۰ با رقصنده‌ها و کلمات عامیانه. نام هنری وی در این گروه Vaud Overstreet است.
سرویس پیام‌رسان جاوا یا پیام‌رسان جاکارتا (به انگلیسی: Java Message Service (JMS)) یک استاندارد پیام‌رسانی است که به اجزای برنامه مبتنی بر سکوی جاوا (Java EE) امکان ایجاد، ارسال، دریافت و خواندن پیام را می‌دهد. این سرویس یک رابط برنامه‌نویسی جاوا برای میان‌افزار پیام‌محور است. پیام‌رسان جاکارتا مدل‌های پیام‌رسان عمومی را ارائه می‌دهد و قادر به حل مشکل تولیدکننده و مصرف‌کننده است که می‌تواند برای تسهیل ارسال و دریافت پیام میان سامانه‌های نرم‌افزاری مورد استفاده قرار گیرد.
هفت شگفتی جهان صنعتی () هفت شگفتی جهان صنعتی یک سریال تلویزیونی بریتانیایی مستند درام است که از ۴ سپتامبر ۲۰۰۳ تا ۱۶ اکتبر ۲۰۰۳ در بی‌بی‌سی پخش شد و بعدها در دی وی دی منتشر شد. این برنامه هفت شاهکار مهندسی که از زمان انقلاب صنعتی به وقوع پیوست را مورد بررسی قرار می‌دهد. قسمت‌ها. کشتی بزرگ. این قسمت بر روی ساخت ایستگاه ss شرقی که توسط آیزامبارد کینگدام برونل طراحی شده‌است، متمرکز است که هر دو اولین کشتی‌هایی هستند که کاملاً از آهن ساخته شده‌اند. این کشتی‌ها لوکس‌ترین کشتی‌های ساخته شده بشر تا آن روز بودند.
لوکس‌ترین کشتی‌های ساخته شده بشر تا آن روز بودند. ساخت این کشتی اعجاز کشتی‌سازی بود، ساخت آن به واسطه حوادث، رسوایی و صدمات مالی آسیب دید.
هاتا شونروکو ؛ ۲۶ ژوئیه ۱۸۷۹ – ) سپهبد در نیروی زمینی امپراتوری ژاپن در جنگ جهانی دوم بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خورشید فروزان، نشان بادبادک طلایی، و نشان گنجینه مقدس شده‌است.
آنچه که امروز معمولاً به عنوان اعلامیه استقلال آرژانتین شناخته می‌شود، در تاریخ ۹ ژوئیه ۱۸۱۶، توسط کنگره‌ای در ایالت توکومان اعلان شد. در حقیقت، نمایندگان کنگره توکومان استقلال استان‌های متحد آمریکای جنوبی را که یکی از نام‌های رسمی جمهوری آرژانتین در آن زمان بود، اعلام کردند. در آن زمان استان‌های لیگ فدرال در حال جنگ با استان‌های متحد بودند و به کنگره راه پیدا نکردند. در عین حال، چندین استان از پرو علیا که بعداً به بخشی از بولیوی امروزی تبدیل شد، در کنگره نمایندگی می‌شدند. ترجمه‌ها. اعلامیه استقلال
کنگره نمایندگی می‌شدند. ترجمه‌ها. اعلامیه استقلال استان‌های متحد آمریکای جنوبی به زبان اسپانیایی نوشته شد و سپس به زبان‌های کچوا و آیمارا ترجمه شد. برگردان نسخه موجود در زبان آیمارا به ویسنته پازوس کانکی (۱۷۷۹–۱۸۵۲) نسبت داده می‌شود.
دیوید امگ (۱ ژانویهٔ ۱۹۴۶ – ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۴) بازیگر آمریکایی بود که در نقش "استفان" فیلم ترسناک طلوع مردگان اثر جرج رومرو بازی کرده‌است. حرفه. یکی از همکلاسی‌ها و شرکای بازیگری امگ در زمانی که در دانشگاه تحصیل می‌کرد، ران گلس بود که بعدها به عنوان بازیگر کمدی موقعیت "بارنی میلر" مشهور شد. امگ هنگامی که به‌عنوان سرآشپز در یک رستوران واقع در شهر نیویورک مشغول به کار بود، جرج رومرو را ملاقات کرد. این ملاقات منجر به بازی امگ در فیلم طلوع مردگان ساخته رومرو شد. از سال ۲۰۰۷، امگ در کنوانسیون‌های گاه به گاه
شد. از سال ۲۰۰۷، امگ در کنوانسیون‌های گاه به گاه بازیگری و فیلم شرکت می‌کند.
در ریاضیات، تابع اویلر به‌صورت زیر تعریف می‌شود: نام این تابع از لئونارد اویلر گرفته شده‌است، این تابع یک نمونه از "علامت Q پوکهمر" و همچنین یک فرم هم‌نهشتی است که نمونه اولیه‌ای از ارتباط بین ترکیبیات و آنالیز مختلط را ارائه می‌دهد.
آلت نری گرفتار یا کیرقُفلی هنگام رابطه جنسی و دخول به دلیل انقباض ماهیچه‌های مهبل رخ می‌دهد و فشاری بیشتر از حالت معمولی به آلت نری وارد می‌کند که مانع بیرون کشیده شدن آن می‌شود. طبق مقاله‌ای که سال ۱۹۷۹ در "مجله پزشکی انگلیس" منتشر شد، این وضعیت در سده بیستم ناشناخته بود اما مقاله بعدی در همان ژورنال یک مورد آشکار از "آلت نری گرفتار" یا "کیر اسیر" را در سال ۱۹۴۷ گزارش کرد. این بیماری نباید با واژینیسموس اشتباه گرفته شود.
قضیه رسته بئر ، نتیجه مهمی در توپولوژی عمومی و آنالیز تابعی است. این قضیه دو شکل دارد که هر کدام از آن‌ها شرایط کافی برای بئر بودن (یعنی فضای توپولوژیکی که اشتراک شمارایی از مجموعه‌های باز چگال در آن، هنوز هم چگال باشند) یک فضای توپولوژی را ارائه می‌کنند. نسخه‌هایی از قضیه رسته بئر را اولین بار در ۱۸۹۷ میلادی و ۱۸۹۹ میلادی، به ترتیب ازگود و بئر مستقلاً اثبات نمودند. این قضیه بیان می‌دارد که هر فضای متریک کامل، یک فضای بئر است.
ژان لورت (حدود 1600-1665) نویسنده و شاعر فرانسوی بود که به دلیل انتشار اخبار هفتگی جامعه پاریس (از آغاز تا اوج کاری آن) از سال 1650 تا 1665که به صورت اشعاری بود که آن را "روزنامه طنز" می‌نامید مشهور گردید. به دلیل نوشته‌های موضوعی خاص از لورت به عنوان پدر روزنامه‌نگاری یاد می‌شود. چارلز دیکنز در مروری بر مطبوعات فرانسه در سال ۱۸۶۸، مجله لورت را «هوشیارترین روزنامه» در دوره پس از مرگ لوئی سیزدهم عنوان کرد و خاطرنشان کرد که او تا سال ۱۶۵۲ توانست از سانسور دولت فرار کند، پس از آن بود که دولت لورت را از نوشتن
فرار کند، پس از آن بود که دولت لورت را از نوشتن در مورد مسائل کلیسا یا ایالت منع کرد. ابیاتی که به صورت نامه به ماری دو اورلئان لونگوئیل بود، در سه جلد با عنوان "La Muse historie" جمع‌آوری و منتشر شد (۱۶۵۰، ۱۶۶۰، ۱۶۶۵). اعتقاد بر این است که جلد اول حاوی اولین اشاره مکتوب به قصه‌های مادر غاز است. او سوژه پرتره ای از نقاش مشهور رابرت نانتویل بود که موضوع نقاشی‌های وی چهره‌های معروف دربار لوئی چهاردهم بود. حامی لورت نیکولاس فوکه بود و هنگامی که فوکت دستگیر شد، لورت یکی از چندین عضو اعضای انجمن فرانسه بود که
لورت یکی از چندین عضو اعضای انجمن فرانسه بود که به دفاع از وی رسید. پس از مرگ او، چندین نویسنده دیگر شیوه روزنامه اشعار طنز "را" تقریباً تا پایان قرن ادامه دادند.
مسکین یا مسکینا نقاش هندی دوران گورکانیان یود. مسکین پسر ماهش، از دیگر نقاشان دربار، بود. مسکین را یکی از بهترین نقاشان دربار امپراتور اکبر کبیر می‌دانند. او برای نشان دادن بهتر حجم و عمق، در کارهای خود ترکیبی زیبا از نگارگری ایرانی با سبک‌های جدید اروپایی به کار برده‌است. در "آیین اکبری" نام او در کنار دولت و ماهش، در میان فهرست نقاشان برجسته اکبر قابل مشاهده است. استعداد مسکین به او اجازه داد تا در دهه ۱۵۸۰ به سرعت از شاگردی به استادی برسد. در دو کتاب خطی که به سفارش اکبر در اوایل آن دهه تألیف شد،
خطی که به سفارش اکبر در اوایل آن دهه تألیف شد، "داراب‌نامه" و "رزم‌نامه"، او به عنوان یک رنگ‌شناس معرفی شده که موقعیتی است که معمولاً به یک هنرمند جوان یا کارآموز داده می‌شد. با این حال، در "تاریخ خاندان تیموری" و "رامایانا"، نام مسکین در جایگاه معتبرتر طراح قرار دارد. مسکین نقش عمده ای در تصویرسازی نسخه‌های خطی بعدی، همچون "اکبرنامه" داشت و در توضیحات کتاب از وی به عنوان یکی از ۱۷ طراح نقاشی نام برده شده‌است که نشان می‌دهد در این زمان حرفه پدرش را به عنوان یک مینیاتوریست به ارث برده‌است.
ماهش یا ماهِس از نقاشان مینیاتور اهل هند بود که در تألیف و مصور کردن کتب خطی کارگاه امپراتوری اکبرشاه کمک کرده‌است. او را از صاحب‌سبکان و نمودهای جریان اصلی نگارگری گورکانی در دههٔ ۱۵۸۰ می‌دانند. مشخصه کارهای وی چهره‌های پویا، رنگ‌های روشن و ترکیباتی است که در آن‌ها فضای تصویر مسطح است و سه‌بعدی‌گرایی ناچیزی وجود دارد. نام وی در لیستی از ۱۷ نقاش برجسته دوران اکبر، که در "آیین اکبری" آمده، وجود دارد. چندین نقاشی در نسخه‌های خطی قدیمی به او نسبت داده شده‌است که در "طوطی نامه "و" حمزه‌نامه" وجود دارد. با این
که در "طوطی نامه "و" حمزه‌نامه" وجود دارد. با این حال، نخستین آثار مسلم وی که در آن‌ها نام ماهش ثبت شده، در "داراب‌نامه" است. او نقش مهمی در تصویرگری نسخه‌های خطی برگردان دو حماسه بزرگ هندو به فارسی داشت؛ ترجمه "مهابهاراتا" به عنوان "رزم‌نامه" در ۱۵۸۶ و "رامیانا"، حدود ۱۵۹۱–۲. او همچنین یکی از نقاشان "دیوان انوری" بود که در آن ۱۵ مینیاتوریست از بهترین هنرمندان اکبر حضور یافتند. ماهش در اواخر زندگی حرفه‌ای خود به طرح‌های پی‌رنگ اولیه کارگاه، حتی اگر مسیر نقاشی آن در حال تغییر بود، اعتماد می‌کرد. چهره‌هایی
آن در حال تغییر بود، اعتماد می‌کرد. چهره‌هایی که او می‌کشید دارای ریش‌های نوک تیز، چشمان خالی و حالت بدنی محدود هستند که تمایل به نشان دادن احساسات با ابروهای خمیده یا دهان وامانده دارند. ماهش در تألیف نسخ خطی فاخر آثار شعری فارسی که به سفارش اکبر در دهه ۱۵۹۰ تهیه شده بود، سهمی نداشت؛ در عوض وی به پروژه‌های کم اعتبار دیگری مانند "بابر نامه"دعوت شد و در "انوار سهیلی" در حدود سال ۱۵۹۶–۷ نقاشی‌هایی از او دیده می‌شود. دو نقاش پرکار گورکانی، مسکین و عاصی، پسران ماهش بودند و احتمالاً آموزش‌های اولیه خود را از او
بودند و احتمالاً آموزش‌های اولیه خود را از او دیده‌اند.
پادشاه اردن ، رئیس کشور بالاترین مقام سیاسی در کشور اردن است. همچنین در کشور اردن پادشاه رئیس قوه اجرایی کشور و فرمانده کل نیروهای مسلح است. از سال ۱۹۲۱ میلادی خاندان هاشمی بر اردن حکومت می‌کند. ملک عبدالله دوم پادشاه کنونی اردن است. وظایف. پادشاه، رئیس قوه مجریه است. قوه اجرایی در اختیار شخص پادشاه و کابینه است. لیکن پادشاه می‌تواند نخست‌وزیری و وزرای کابینه را عزل و نصب کند. اگر چه بنا بر قانون اساسی مزبور، قدرت میان پادشاه و مجلس ملی (پارلمان) تقسیم شده لکن اقتدار شخص پادشاه بر قوه مقننه نیز از طریق حق
لکن اقتدار شخص پادشاه بر قوه مقننه نیز از طریق حق انتصاب سناتورها، انعقاد، تعلیق و انحلال مجلس نمایندگان، وتو لوایح مصوب پارلمان، صدور فرامین شاهانه در صورت موافقت نخست‌وزیر و حداقل چهار نفر از اعضای کابینه، تحکیم و تأکید شده است. وی فرمانده کل قوا و ریاست قوه قضائیه را نیز در اختیار دارد. پیشینه. در پایان جنگ جهانی اول پس از فروپاشی امپراتوری عثمانی، جامعه ملل کشور سوریه را تحت قیمومیت فرانسه و فلسطین را تحت قیمومیت انگلیس تشکیل داد. ۸۰ درصد از منطقه فلسطین تحت قیمومیت انگلیس در ناحیهٔ خاور رود اردن یا
تحت قیمومیت انگلیس در ناحیهٔ خاور رود اردن یا «فرا-اُردن» واقع شده بود. در سال ۱۹۲۱، بریتانیا کنترل نیمه‌خودگردان فرا-اردن را به خاندان هاشمی که در جنگ داخلی برای کنترل مکه و مدینه از خاندان سعود شکست خورده بودند واگذار کرد. هاشمی‌ها تا پایان جنگ جهانی دوم بر فرااردن حکومت کردند. در سال ۱۹۴۶ بریتانیایی‌ها از سازمان ملل متحد خواستند تا به قیمومیت فلسطین در فلسطین فرااردن خاتمه دهد. با تصویب این درخواست توسط سازمان ملل، پارلمان عبدالله بن الحسین امیر فرا اردن و فرزند حکمران سابق حجاز عربستان را اولین حاکم
و فرزند حکمران سابق حجاز عربستان را اولین حاکم «پادشاهی اردن هاشمی» اعلام کرد. اردن یکی از دو کشوری است که نامشان برگرفته از نام یک خاندان است؛ کشور دیگر عربستان است که وجه تسمیه آن خاندان سعود است.
استاد منصور نقاش هندی در دربار گورکانیان در قرن هفدهم میلادی بود که میان ۱۵۹۰–۱۶۲۴ میلادی فعالیت هنری داشت. وی در دوره جهانگیر (حدود ۱۶۰۵–۱۶۲۷) رشد کرد و در این دوره به تصویر کشیدن گیاهان و جانوران سرآمد بود. او اولین هنرمندی بود که دودو را به صورت رنگی به تصویر کشید و اولین کسی است که درنای سیبری را به تصویر کشیده. در اواخر سلطنت اکبر، او عنوان "استاد" را به دست آورد و در زمان سلطنت جهانگیر شاهکارهای وی لقب "نادرالعصر" را برایش به ارمغان آورد. اگرچه او عمدتاً به دلیل تصاویر تاریخ طبیعی خود شناخته شده‌است،
به دلیل تصاویر تاریخ طبیعی خود شناخته شده‌است، اما وی همچنین مردم را در تصاویر مختلف نسخه‌های خطی به تصویر کشیده‌است. زندگی و کار. سال تولد منصور ناشناخته است. نام او در برخی از مینیاتورهای نخستش به صورت "نقاش" ثبت شده که با توجه به معنای این واژه نشان می‌دهد از خانواده‌ای هنرمند برآمده. یک مینیاتور که نشان می‌دهد "بابر با خواهرش ملاقات می‌کند" به منصور نسبت داده شده‌است، اما غیر از این نقاشی هیچ اثر دیگری از او در کتاب "بابر نامه" یافته نشد. او با دیگر هنرمندان آن دوره از جمله باساوان، مسکین و نانها
هنرمندان آن دوره از جمله باساوان، مسکین و نانها ارتباط داشت. به نظر می‌رسد که وی در زمان اکبر فقط به عنوان رنگ‌آمیز در کتاب "اکبرنامه" حضور داشته و به همین علت ابوالفضل نام وی را در لیست هنرمندان ذکر نکرده‌است. اکبر این اصل را برقرار کرد که همه آثار هنری باید حاوی نام هنرمند در حاشیهٔ اثر باشد. نسخه موزه بریتانیا از اکبرنامه (۱۶۰۴) شامل چند برگ (35110a، 110b و 112a) است که نام «استاد» بر آن‌ها آمده که نشان‌دهنده رشد سریع منصور دارد. کارهای اولیه شامل بخش‌هایی از پرتره‌ها و صحنه‌های دیگر هستند. اولین آثار
از پرتره‌ها و صحنه‌های دیگر هستند. اولین آثار به عنوان بخشی از "بابرنامه" (۹۵–۱۵۹۰) ارائه شدند و در بیشترشان استاد منصور به عنوان دستیار یا رنگ‌آمیز حضور داشت. نقاشی‌های "ویینا-باز" (حدود ۱۵۹۵) و تصویر "تاج گذاری جهانگیر" (حدود ۱۶۰۵، همراه با هنرمند منوهار) از کارهای اولیه اوست. در سال ۱۶۱۲، جهانگیر یک بوقلمون از گوا دریافت کرد و این پرنده توسط منصور ترسیم شد. در سال ۱۶۱۹ هم جهانگیر یک شاهین بحری از شاه عباس پادشاه ایران هدیه گرفت که بسیار به آن علاقه‌مند بود. هنگامی که آن پرنده درگذشت، به منصور دستور داد
هنگامی که آن پرنده درگذشت، به منصور دستور داد شمایل آن را بکشد. در سال ۱۶۲۰، جهانگیر به کشمیر سفر کرد و یک زیرآبروک قهوه‌ای دید که در خاطرات خود ("توزک جهانگیری") توصیف کرد: " . . در این جریان پرنده ای مانند "ساج" را دیدم. شنا می‌کند و برای مدت طولانی در زیر آب باقی می‌ماند و سپس از مکان دیگری بالا می‌آید. من به آن‌ها دستور دادم که دو یا سه عدد از این پرندگان را بگیرند و بیاورند، تا بفهمم آنها پرنده‌های آبزی هستند و روی آب می‌مانند یا مثل پرندگان خشکی پاهای بازدارند. آنها دو تایشان را گرفتند… یکی بلافاصله
بازدارند. آنها دو تایشان را گرفتند… یکی بلافاصله درگذشت و دیگری یک روز زنده ماند. پاهای آن مانند یک اردک پهن نبود. من به نادرالعصر استاد منصور دستور دادم که شبیه آن را نشان دهد." منصور در این دوره حداقل صد گل از دره کشمیر نقاشی کرد که یک لاله قرمز کشمیری نقاشی شناخته شده‌تری در این میان است. گونه این لاله با این حال محل اختلاف نظر گونه‌شناسان است و آن را از نوع‌های "Tulipa lanata"، "T. montana" و "T. lehmanniana" حدس زده‌اند. در سال ۱۶۲۱، به جهانگیر یک گورخر اهدا شد و این شاید موضوع آخرین نقاشی مینیاتوری
اهدا شد و این شاید موضوع آخرین نقاشی مینیاتوری ساخته‌شده توسط منصور باشد. گفته می‌شود که کار وی با سلطنت جهانگیر در سال ۱۶۲۷ پایان یافت. چندین اثر امضاشده دیگر، مانند درنای سیبری (که اکنون دیگر مهاجر زمستانی به هند نیست) و دیگری هوبره بنگال در موزه هند کلکته نگهداری می‌شود. برخی دیگر از آثار در موزه ملی، دهلی، موزه مهاراجای ساوا من سینگ دوم، جیپور و چاتاراپاتی سیواجی واستو سانگرایایالا، بمبئی است. همه پرندگان منصور مبتنی بر واقعیت نبودند. او همچنین پرندگان فانتزی را ترسیم کرده و بسیاری از ترکیبات مانند
فانتزی را ترسیم کرده و بسیاری از ترکیبات مانند گل‌ها و حشرات موجود در پس زمینه کنار هم قرار گرفته‌اند که برای جلوه ایجاد شده‌اند. به نظر می‌رسد که این پرندگان خیالی به سبک همسالان ارشد وی، مسکین و اخلاص رسم شده‌اند و فقط در اوایل کار او به عنوان یک هنرمند شکل چنین موجوداتی را خلق کرده. از نظر سبک، تصاویر منصور جزئیات را متمرکز می‌کند و یک پرنده تنها بر ترکیب سلطه دارد. پرندگان یا حیوانات در حالت ایستاده یا در وضعیت تغذیه قرار دارند. او غالباً از گیاهان و حشرات در پس زمینه و مرزهای گل استفاده می‌کرد، که
حشرات در پس زمینه و مرزهای گل استفاده می‌کرد، که ویژگی‌های آثار گورکانی ممکن است در شناسایی آثار او کمک کند. قابل توجه‌ترین نقاشی‌ها از نظر جانورشناسی، نقاشی‌های درنای سیبری و دودو است. نقاشی درنای سیبری را پیتر سیمون پالاس در سال ۱۷۷۳ چنین نامیده‌است و با پرنده مذکور مقایسه کرده. نقاشی دودو از معدود موارد کمیاب است که به صورت رنگی به تصویر کشیده شده و منبع بسیار مهمی برای جانورشناسان امروزی است. تصور می‌شود که دودو از طریق سورات و گوا، تحت کنترل پرتغالی‌ها، به دربار جهانگیر آورده شده و نقاشی آن در آرمیتاژ
به دربار جهانگیر آورده شده و نقاشی آن در آرمیتاژ سن پترزبورگ کشف شده‌است و تصور می‌شود که این کار امضای منصور یا معاصران نزدیکش است. دو دودو توسط مسافر انگلیسی پیتر موندی در سورات توصیف شده‌است و تصور می‌شود که این نقاشی بر اساس یکی از آن‌ها کشیده شده‌است. موندی بین سال‌های ۱۶۲۸ و ۱۶۳۳ در منطقه بود. درنای سیبری که روی کاغذ نقاشی شده بسیار با جزئیات است و چین و چروک‌های پوست لخت، پاها و پر کوچک چسبیده به پنجه را نشان می‌دهد. هنگام بررسی جزئیات از طریق لنز، به او الهام شد تا از روغن روی بوم و گواش روی کاغذ
به او الهام شد تا از روغن روی بوم و گواش روی کاغذ دور شود. استاد منصور تنها هنرمند دربار مغول نبود که گیاهان و جانوران را به تصویر کشید. از دیگر هنرمندان می‌توان به ابوالحسن، فرخ بیگ، گوردهن، عنایت، منوهار، محمد نادر، مراد و پیدارات اشاره کرد. جهانگیر منصور و ابوالحسن را از هنرمندان استثنایی می‌دانست. به ابوالحسن عنوان "نادر الزمان" اعطا شد. چندین هنرمند قرن هفدهم و نوزدهم خواستند، به ویژه برای صادرات به اروپا، از کارهای او تقلید و کپی برداری کنند (بعضی اوقات با امضای او). بنابراین ارزیابی یک کار واقعی
اوقات با امضای او). بنابراین ارزیابی یک کار واقعی توسط استاد منصور آسان نیست؛ تصویر آفتاب‌پرست از این دست تصاویر است که مشخص نیست واقعاً اثر منصور باشد یا خیر. این نقاشی بسیار دقیق است و فرض بر این است که یک آفتاب‌پرست هندی است که نمای بسیار دقیقی از پای این حیوان که هر پا را منفصل نشان می‌دهد، حاشیه نازک در لبه دهان و یک خط از فلس سفید در زیر شکمش، شناخته شده‌است. منصور همچنین یک هنرمند پرتره توانا بود. نقاشی او از نوبت خان، نوازنده دربارهای اکبر و بعداً جهانگیر، یک نمونه از چنین آثاری است. دهانه‌ای در
جهانگیر، یک نمونه از چنین آثاری است. دهانه‌ای در سیاره عطارد به افتخار منصور نامگذاری شده‌است.
قانون گودهارت () یک مثل است که از نام چارلز گودهارت بریتانیایی ریشه گرفته است که این که این ایده را در مقاله‌ای در سال ۱۹۷۵ بر روی سیاست پولی در انگلستان، مشکلات مدیریت پول: تجربه انگلستان مطرح کرد. این قانون چنین بیان می‌شود. این مفهوم در ابتدا برای انتقاد به سیاست‌های پولی دولت مارگارت تاچر نخست‌وزیر بریتانیا، مورد استفاده قرار گرفت و در حال حاضر نیز در بسیاری از حوزه‌های اقتصادی کاربرد دارد. برای مثال وقتی اهداف و سیاست‌های به خصوصی را تعیین می‌کنیم، افراد تلاش خواهند کرد تا رفتار خود را بر مبنای آن‌ها
تلاش خواهند کرد تا رفتار خود را بر مبنای آن‌ها بهینه کنند و به سایر خروجی‌ها و نتایج توجه نخواهند کرد. پیشینه. ایده مطرح شده در قانون گودهارت بیان می‌دارد که هرگاه یک معیار اقتصادی به عنوان شاخصی برای وضعیت اقتصاد انتخاب شود، به دلیل تلاش افراد برای دستکاری آن معیار به منظور دستیابی به نتایج مطلوب، دیگر کارکرد خود را به عنوان شاخص از دست خواهد داد. با این حال، این مفهوم ریشه‌های قدیمی‌تری دارد و حداقل یک ایده مشابه به نام قانون کمبل، با قدمتی که به سال ۱۹۶۹ برمی‌گردد، پیش از بیان گودهارت وجود داشته است.
برمی‌گردد، پیش از بیان گودهارت وجود داشته است. همچنین، کتاب «دانش علمی و مسائل اجتماعی آن» نوشته جروم راوتز در سال ۱۹۷۱ نیز به این موضوع اشاره دارد، هرچند که قانون مشابهی را به‌طور صریح بیان نمی‌کند. راوتز توضیح می‌دهد که چگونه سیستم‌ها به‌طور کلی می‌توانند مورد سوءاستفاده قرار گیرند، به ویژه در مواردی که اهداف یک وظیفه پیچیده و ظریف هستند و افراد ماهر در انجام آن وظایف، اهداف شخصی خود را بر اهداف تعیین‌شده ترجیح می‌دهند. تبدیل این اهداف به معیارها می‌تواند معادل ادعای گودهارت و کمبل تلقی شود. پس از انتشار
معادل ادعای گودهارت و کمبل تلقی شود. پس از انتشار قانون گودهارت، ایده‌های مشابه دیگری نیز مطرح شدند، از جمله نقد لوکاس در سال ۱۹۷۶. در علم اقتصاد، این قانون به‌طور ضمنی در مفهوم انتظارات عقلانی نیز وجود دارد؛ نظریه‌ای که بیان می‌کند افراد آگاه از سیستم پاداش و تنبیه، رفتارهای خود را در آن سیستم بهینه می‌کنند تا به نتایج دلخواه برسند. برای مثال، اگر به کارمندی بر اساس تعداد خودروهای فروخته شده در هر ماه پاداش داده شود، او تلاش خواهد کرد تا تعداد بیشتری خودرو بفروشد، حتی اگر به ضرر باشد. اگرچه این قانون در
بفروشد، حتی اگر به ضرر باشد. اگرچه این قانون در ابتدا در زمینه واکنش‌های بازار مطرح شد، اما پیامدهای عمیقی برای انتخاب اهداف سطح بالا در سازمان‌ها دارد. جان دانیلسون این قانون را به این صورت بیان می‌کند: «هر رابطه آماری هنگامی که برای اهداف سیاست‌گذاری استفاده شود، از بین خواهد رفت.» او همچنین یک نتیجه فرعی برای استفاده در مدل‌سازی ریسک مالی پیشنهاد می‌کند: «یک مدل ریسک هنگامی که برای اهداف نظارتی استفاده شود، از بین می‌رود.» ماریو بیاجیولی نیز این مفهوم را به پیامدهای استفاده از معیارهای تأثیر استنادی
را به پیامدهای استفاده از معیارهای تأثیر استنادی برای تخمین اهمیت انتشارات علمی مرتبط می‌داند و معتقد است که تمام معیارهای ارزیابی علمی در معرض سوءاستفاده قرار دارند. مثال‌ها. اعلامیه سانفرانسیسکو در مورد ارزیابی پژوهش، مشکلات متعددی را در علم محکوم می‌کند که یکی از آن‌ها، همان‌طور که قانون گودهارت توضیح می‌دهد، تبدیل شدن سنجش به هدف است. برای مثال، با گسترش استفاده از شاخص اچ، همبستگی بین این شاخص و جوایز علمی کاهش یافته است. همچنین، معیار انقراض اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت می‌تواند برای حذف
بین‌المللی حفاظت از طبیعت می‌تواند برای حذف حمایت‌های زیست‌محیطی مورد استفاده قرار گیرد، که این امر منجر به محافظه‌کارانه‌تر شدن IUCN در برچسب‌گذاری گونه‌ها به عنوان منقرض شده شده است. در حوزه مراقبت سلامت، استفاده نادرست از معیارها می‌تواند به نتایج نامطلوب منجر شود. به عنوان مثال، بیمارستان‌هایی که برای کاهش طول مدت بستری تلاش می‌کنند، ممکن است ناخواسته بیماران را زودتر از موعد ترخیص کنند و در نتیجه، میزان پذیرش مجدد در بخش اورژانس افزایش یابد. به گفته تام و دیوید چیورز در کتاب «چگونه اعداد را بخوانیم»،
و دیوید چیورز در کتاب «چگونه اعداد را بخوانیم»، این قانون در واکنش دولت بریتانیا به همه‌گیری کووید-۱۹ نیز مصداق پیدا کرد، زمانی که هدف انجام ۱۰۰٬۰۰۰ آزمایش کووید-۱۹ در روز را اعلام کرد. تعداد آزمایش‌های تشخیصی مفید بسیار کمتر از تعداد گزارش شده توسط دولت بود، در حالی که دولت اعلام کرد به این هدف رسیده است. در شنود (مجموعه تلویزیونی) شبکه اچ‌بی‌او نیز، شخصیت رولند «پرزبو» پرایزبیلووسکی بین سیاست آموزش و پرورش عمومی مبنی بر «آموزش برای آزمون» و بهبود آمار جرم از طریق طبقه‌بندی مجدد جرایم به عنوان «دستکاری
از طریق طبقه‌بندی مجدد جرایم به عنوان «دستکاری آمار» تشابهاتی قائل می‌شود. او اشاره می‌کند که هر دوی اینها نمونه‌هایی از استراتژی‌هایی هستند که در ایجاد بهبودهای اساسی در یادگیری و ایمنی عمومی ناکارآمد هستند، زیرا به معیارهای ناکارآمد نمرات آزمون‌های استاندارد و نرخ‌های جرم گزارش شده توجه می‌کنند.