payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ASW است. بر پایهٔ گزارش‌ها، نیروی دریایی روسیه در اواخر دههٔ ۲۰۰۰، لوله‌های مربوط به موشک‌ها را برداشته تا فضایی برای یک آشیانهٔ بزرگ‌تر ایجاد کند، اما هرگز مشخص نشد که این لوله‌ها واقعاً برداشته شده‌اند یا خیر. پیشرانه و عملکرد. "ناوهای کلاس کوزنتسوف" دارای موتوری گازسوز هستند. دیگ‌ها و چهار توربین بخار که هر کدام تولید می‌کنند، چهار شفت را با پروانه‌های گام ثابت حرکت می‌دهند. حداکثر سرعت این ناوها، و برد آن با حداکثر سرعت، است. در سرعت ، حداکثر برد است. قابلیت اطمینان. ناو آدمیرال "کوزنتسوف،" سال‌ها
قابلیت اطمینان. ناو آدمیرال "کوزنتسوف،" سال‌ها گرفتار مشکلات فنی بوده است. توربین‌های بخار و بویلرهای توربوی این کشتی به قدری غیرقابل اعتماد گزارش شده‌اند که کشتی حامل هر زمان که عملیاتی را آغاز می‌کند، به‌دلیل احتمال خراب شدن، با یک یدک‌کش بزرگ اقیانوس‌پیما همراهی می‌شود. همچنین نقص‌هایی در سیستم لوله‌کشی آب وجود دارد که باعث یخ زدن آن در زمستان می‌شود. در چنین شرایطی، برای جلوگیری از ترکیدن لوله‌ها، آب اکثر کابین‌ها و نیمی از توالت‌ها، قطع می‌شود. تغییرات طراحی تایپ ۰۰۱. کشتی‌های چینی "تایپ ۰۰۱" به‌عنوان
طراحی تایپ ۰۰۱. کشتی‌های چینی "تایپ ۰۰۱" به‌عنوان ناوهای هواپیمابر پیکربندی شده‌اند. پرتاب‌گرهای موشک کروز در آن‌ها هرگز نصب نشده‌اند. سامانه پدافند هوایی از موشک سطح‌به‌هوا FL-3000N و نوع 1130 CIWS تشکیل شده است. تغییرات طراحی تایپ ۰۰۲. چندین تغییر طراحی در ناو هواپیمابر چینی "تایپ ۰۰۲" ایجاد شده است. طول، عرض و سرعت جابه‌جایی، اندکی افزایش یافته است. این ناو، یک رادار آرایه فازی سه‌بعدی را حمل می‌کند. این ناو، می‌تواند ۳۶ فروند جت جنگنده شنیانگ جی-۱۵ را به جای ۲۴ فروند قابل حمل توسط "لیائونینگ، ح"مل کند.
جای ۲۴ فروند قابل حمل توسط "لیائونینگ، ح"مل کند. کشتی‌های ساخته شده. آدمیرال کوزنتسوف. "کوزنتسوف" توسط دفتر طراحی نوا در سن پترزبورگ طراحی و در کارخانه کشتی‌سازی نیکولایف جنوبی (کارخانه کشتی‌سازی چرنومورسکویه) در جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین ساخته شد. طراحی و ساخت آن در ۱۹۸۵ آغاز و در سال ۱۹۹۵ به‌طور کامل عملیاتی شد. این کشتی در گذشته با نام‌های "ریگا"، "لئونید برژنف"، و "تفلیس" نام‌گذاری شد و سرانجام به نام دریاسالار شوروی نیکولای کوزنتسوف نامگذاری شد. در طول زمستان ۱۹۹۵–۱۹۹۶، "دریاسالار کوزنتسوف" به
در طول زمستان ۱۹۹۵–۱۹۹۶، "دریاسالار کوزنتسوف" به مناسبت سیصدمین سالگرد نیروی دریایی روسیه به دریای مدیترانه اعزام شد. در اواخر سال ۲۰۰۰، "آدمیرال کوزنتسوف" برای عملیات بازیابی و نجات زیردریایی کورسک به دریا رفت. در اواخر سال ۲۰۰۷ و اوایل سال ۲۰۰۸، "کوزنتسوف" دوباره به دریای مدیترانه اعزام شد. "کوزنتسوف" در اواخر سال ۲۰۱۶ و اوایل سال ۲۰۱۷ برای حمایت از عملیات روسیه در سوریه به دریای مدیترانه اعزام شد. اگرچه مشکلات فنی و مالی، محدودیت‌هایی برای این ناو ایجاد کرده، اما انتظار می‌رود "کوزنتسوف" تقریباً تا سال
کرده، اما انتظار می‌رود "کوزنتسوف" تقریباً تا سال ۲۰۲۵ در خدمت، باقی بماند. لیائونینگ. دومین عضو کلاس "کوزنتسوف" ابتدا با نام "ریگا" و سپس "واریاگ" شناخته می‌شد و تولید آن توسط کارخانه کشتی‌سازی نیکولایف جنوبی در سال ۱۹۸۵ آغاز شد. زمانی که اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ منحل شد، "واریاگ" هنوز راه‌اندازی نشده بود و این کشتی در معرض تخریب قرار گرفت. در سال ۱۹۹۸، بدنهٔ ناتمام آن، توسط اوکراین به یک آژانس مسافرتی چینی برای استفادهٔ تفریحی به‌عنوان هتل و کازینوی شناور فروخته شد. لیائونینگ، پس از یک سفر پُرحادثه
شناور فروخته شد. لیائونینگ، پس از یک سفر پُرحادثه با یدک‌کش، در فوریهٔ ۲۰۰۲ به چین رسید و در شرکت کشتی‌سازی صنعتی دالیان پهلو گرفت. این کشتی در دالیان، به‌عنوان نخستین ناو هواپیمابر چین تعمیر اساسی و تکمیل شد. در سپتامبر ۲۰۱۲، این کشتی در نیروی دریایی چین با نام "لیائونینگ، عملیاتی" شد. این کشتی به نام استان لیائونینگ که کارخانه کشتی‌سازی در آن قرار دارد نام‌گذاری شد و کُد آن، تایپ ۰۰۱ و بندر اصلی آن چینگ‌دائو است. شاندونگ. دومین ناو هواپیمابر چین، بر اساس طراحی اصلاح‌شده در چین ساخته شد که با نام تایپ ۰۰۲
اصلاح‌شده در چین ساخته شد که با نام تایپ ۰۰۲ شناخته می‌شود. ساخت این کشتی در سال ۲۰۱۳ در شرکت کشتی‌سازی صنعتی دالیان آغاز و در ۲۶ آوریل ۲۰۱۷، به آب انداخته شد. آزمایش‌های دریایی در ۱۳ مه ۲۰۱۸ آغاز شد و این ناو، با عنوان "شاندونگ" در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۹ وارد خدمت و عملیاتی شد.
پیتر اشتویگر (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار اهل آلمان است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۰۱ ریکیاویک" اشاره نمود.
اِینار اورن بندیکتسون (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، هنرمند، موسیقی‌دان، نوازندهٔ ترومپت و خواننده اهل ایسلند است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۰۱ ریکیاویک" اشاره نمود.
ثروشتور لئو گونارسون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایسلند است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۰۱ ریکیاویک"، "نوی زال"، "بیوولف و گرندل"، "آتشفشان"، "دریا"، "چنین چیزی نیست"، "عمیق"، "عروسی شب سپید" و "سوگند" اشاره کرد.
بن فراست (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) موسیقی‌دان، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی، طراح صدا و کارگردان نمایش اهل استرالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "عمیق" و "سال‌های خیلی تاریک" و همچنین بازی ویدئویی "" اشاره نمود.
یون آتلی یوناسون (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) نمایشنامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایسلند است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عمیق" اشاره نمود.
ثورستین گونارسون (؛ زادهٔ ۱۹۴۰ میلادی) بازیگر، معمار اهل ایسلند بود. وی بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نوی زال"، "کوه باکره"، "به‌دام‌افتاده"، "شهر شیشه‌ای" و "سوگند" اشاره کرد.
قمری جنگلی سرآبی که به نام قمری سرآبی نیز شناخته می‌شود، به اندازه میانگین تا ۲۵ سانتی‌متر طول دارد، یک قمری جنگلی قهوه‌ای حنایی با سر آبی مایل به خاکستری، لکه‌های سبز رنگین‌کمانی روی بال‌ها، نوک قرمز، عنبیه قهوه‌ای تیره و پاهای قرمز تیره است. هر دو جنس شبیه هم هستند. رنگ جوان‌ها کدرتر از بالغان است. قمری جنگلی سرآبی در سراسر جنگل‌های بارانی استوایی آفریقا گسترده‌است.
قمری جنگلی نوک‌سیاه یک گونه قمری است که پرنده ساکن در یک کمربند در سراسر آفریقا درست در جنوب صحرای صحرا است. این گونه در نزدیک بیابان، بوته‌ها و ساوانا فراوان است. روی درختی که اغلب اقاقیا است آشیانه چوبی می‌سازد و دو تخم کرم‌رنگ می‌گذارد. پرواز آن سریع است، با ضربان‌های منظم و گهگاه تکان‌دادن تند بال‌ها که به‌طور کلی از ویژگی‌های کبوترها است و تمایل به پایین ماندن دارد. قمری‌های جنگلی نوک‌سیاه علف و سایر دانه‌های کوچک را می‌خورند. آن‌ها کاملاً زمینی هستند و معمولاً روی زمین تغذیه می‌کنند. آن‌ها چندان گروهی
معمولاً روی زمین تغذیه می‌کنند. آن‌ها چندان گروهی نیستند، اما دسته‌های بزرگی در چاله‌های آبی تشکیل می‌دهند.
قمری جنگلی خال‌زمردی یک پرنده از خانوادهٔ کبوتران است که در سراسر شرق و جنوب آفریقا ساکن است. گونهٔ جنگل‌های برگ‌ریز خشک باز و رشد دوم است ولی در جنگل‌های بارانی همیشه‌سبز و مناطق نیمه بیابانی وجود ندارد. قمری جنگلی خال‌زمردی، گروهی نیست، اما ممکن است دسته‌ها در چاله‌های آبی تشکیل شوند. این گونه معمولاً روی زمین برای علف و دانه‌های کوچک غذایابی می‌کند.
جنگ اطلاعاتی روسیه و اوکراین، کارزار سازمان‌های دولتی و غیردولتی روسیه و اوکراین برای به دست آوردن برتری‌های سیاسی راهبردی (استراتژیک) از راه تضعیف و ناتوان‌سازی روحیه یا گمراه کردن دشمن و رویارویی با کارها و اقدامات طرف مقابل در رویارویی جهانی روسیه و اوکراین و رویارویی روسیه و جهان غرب است. این جنگ پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد و به عنوان یک جزء از انگارگان (ایدئولوژیک) پایه‌ای جنگ نوین روسیه و اوکراین ادامه دارد. دلایل برخورد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، سیاستمداران روسی مسیری را برای
جماهیر شوروی، سیاستمداران روسی مسیری را برای بازگرداندن نفوذ روسیه در کشورهای تازه استقلال یافته پس از شوروی در پیش گرفته‌اند. هدف رهبران روسیه این بود که بدون گسترش مرزهای خود، نفوذ یا کنترل بر کشورهای همسایه پا بر جا مانده و از ظرفیت‌های تولید کشورهای سابق اتحاد جماهیر شوروی و بازارهای فروش تضمین شده آنها بهرهمند بماند. آنها روابط با اوکراین را در چارچوب سیاست جغرافیایی(ژئوپلیتیک) جهانی می‌دیدند. ظرفیت اطلاعاتی و منابع طرفین. روسیه. رسانه‌ها. رسانه‌های روسی، از جمله آنهایی که در غرب معتبر هستند، برای
روسی، از جمله آنهایی که در غرب معتبر هستند، برای تبلیغات فشرده چند کانالی و متقاعد کردن جامعه جهانی استفاده شده‌اند. از جمله معروف‌ترین آنها می‌توان به اسپوتنیک، آرتی (پیشتر "RussiaToday")، ریانووستی و لایف (لایف نیوز سابق) اشاره کرد. عملیات اطلاعاتی. بر اساس گزارش "واشینگتن پست"، در سال ۲۰۱۴، سازمان اطلاعات نظامی روسیه (GRU) بیش از ۳۰ گروه شبه اوکراینی و حساب رسانه‌های اجتماعی و همچنین ۲۵ نشریه «پیشرو انگلیسی» ایجاد کرد. عوامل RMI که خود را به عنوان یک اوکراینی معمولی نشان می‌دادند، اخبار را جعل و نظراتی
معمولی نشان می‌دادند، اخبار را جعل و نظراتی را منتشر می‌کردند تا شهروندان هوادار روسیه را علیه معترضان برانگیزند. اتهامات نسل‌کشی. پوتین اوکراین را به نسل‌کشی متهم کرد. اوکراین. رسانه‌ها. نخستین شبکه تلویزیونی جهانی اوکراین، "اوکراین امروز"، میان ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ پخش می‌شد. مرکز رسانه ای بحران اوکراین. با آغاز تجاوز روسیه، مرکز رسانه ای بحران اوکراین ایجاد شد که بستری برای سخنرانی کارشناسان، مقامات دولتی، سازمان‌های جهانی و هیئت دیپلماتیک است. روش‌ها. روسیه. شکاف در هویت. از آغاز دهه ۲۰۰۰، روسیه تبلیغات گسترده
در هویت. از آغاز دهه ۲۰۰۰، روسیه تبلیغات گسترده ضد اوکراینی و ضد غربی را در خاک اوکراین به راه انداخت که مبتنی بر دکترین «جهان روسیه» بود. اساس ایدئولوژیک این دکترین، بدخواهی فدراسیون روسیه برای فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی از طریق احیای فرهنگی، اقتصادی و سپس سیاسی روسیه در داخل مرزهای اتحاد جماهیر شوروی پیش از ۱۹۹۱ و بازیابی شوروی سابق است. منطقه نفوذ این کار در اروپا و آسیا است. غلط‌نگاری و جعل. غلط‌نگاری و جعل توسط روسیه عمدتاً برای ایجاد توهم اهمیت و عظمت روسیه و در برخی موارد - به عنوان راهی برای اجتناب
روسیه و در برخی موارد - به عنوان راهی برای اجتناب از مسئولیت اقدامات غیرقانونی مورد استفاده قرار گرفت. اوکراین. بستن رسانه‌های روسی و طرفدار روسیه. از تابستان ۲۰۱۴، کمیته دولتی پخش تلویزیونی و رادیویی اوکراین آغاز به مبارزه با تجزیه‌طلبان در رسانه‌ها کرد و در اکتبر ۲۰۱۴ گواهینامه ثبت دولتی ۱ مجموعه، ۷ روزنامه و ۱۱ مجله را باطل کرده‌اند.
فالای ساکو (زاده ۱ مه ۱۹۹۵) فوتبالیست اهل مالی است. حرفه باشگاهی. ساکو در ۱۷ فوریه ۲۰۱۶ در بازی مقابل اتلتیکو سی پی اولین بازی حرفه ای خود را در لیگ دسته دوم برای ویتوریا گیمارش B انجام داد. در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۲، آخرین روز از پنجره نقل و انتقالات پرتغالی، ساکو به سنت اتین قرض داده شد. حرفه بین‌المللی. ساکو اولین بازی ملی خود را برای تیم ملی مالی در یک بازی دوستانه ۱–۱ با ژاپن در ۲۳ مارس ۲۰۱۸ انجام داد.
شبح شاد ۳ (به چینی: 開心鬼撞鬼؛ پینیین: Kai xin gui zhuang gui) یک فیلم کمدی محصول سال ۱۹۸۶ هنگ‌کنگ به کارگردانی جانی تو و نویسندگی ریموند وانگ است. این سومین قسمت از مجموعه «شبح شاد» می‌باشد. این فیلم دربارهٔ روحیه خواننده زن فقید تسوئی پان هان (مگی چانگ) است که در زندگی پس از مرگ منتظر فرصتی برای تناسخ است. او با پدرخوانده (تسوی هارک) آشنا می‌شود که خانواده موسیقایی مناسبی برای او پیدا کرده‌است تا با او تناسخ پیدا کند. زمانی که سام کوای (ریموند وانگ) همسر باردار را به بیمارستان اشتباهی می‌برد، فرصت او برای به
را به بیمارستان اشتباهی می‌برد، فرصت او برای به دنیا آمدن در خانواده جدید از بین می‌رود. به پان هان یک ماه فرصت داده می‌شود تا بدن جدیدی پیدا کند تا بتواند تناسخ خود را در آن انجام دهد و در این بین تصمیم می‌گیرد سام کوای را مورد آزار و اذیت قرار دهد. کوای در نهایت شبح شاد را احضار می‌کند تا به او کمک کند.
تهاجم علیه شرق اوکراین یک صحنه عملیاتی در حال انجام در تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ برای کنترل شرق اوکراین است. = آفند = ۲۴ فوریه. پس از اینکه ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، دستور تهاجم نظامی به اوکراین را اعلام کرد، نیروهای روس از مرز روسیه و اوکراین گذشته و به سمت خارکیف پیشروی کردند. این حمله با مقاومت نیروهای اوکراینی روبرو شد و بدین ترتیب نبرد خارکیف آغاز شد. در همین حال، در کونوتوپ، نیروهای روسی که از شمال شرق پیشروی می‌کردند، گِرد شهر را گرفته و آن را در محاصره قرار داده بودند. در سومی، نبرد
و آن را در محاصره قرار داده بودند. در سومی، نبرد در حومه شهر حدود ساعت ۳:۰۰ صبح آغاز شد، نبرد سومی بین اوکراینی‌ها و روس‌ها در طول روز و تا عصر ادامه داشت. در ساعت ۷:۳۰ صبح، نبرد در اوختیرکا آغاز شد و با ایستادگی شدید نیروهای اوکراینی روس‌ها از منطقه عقب‌نشینی کردند. ۲۵ فوریه. در ساعت ۱:۳۹ بامداد گزارش شد که نیروهای روسی از شهر سومی عقب‌نشینی کرده‌اند. درگیری‌های شدید در حومه شمالی خارکیف ادامه یافت. در صبح روز ۲۵ فوریه، نیروهای روسی از جمهوری خلق دونتسک به سمت ماریوپول پیشروی کردند. آنها با نیروهای
به سمت ماریوپول پیشروی کردند. آنها با نیروهای اوکراینی در پاویلوپیل مقابله کردند. اگرچه اوکراینی‌ها پیروز شدند و حداقل ۲۰ تانک روسی را در این درگیری نابود کردند، در شب، نیروی دریایی روسیه یک حمله آبی‌خاکی را در ۷۰ کیلومتری ماریوپول، از دریای آزوف آغاز کرد. در استاروبیلسک، نیروهای مسلح اوکراین یگانی از سربازان روسی که قصد عبور از رودخانه آیدار را در نبرد استاروبیلسک داشتند، منهدم کردند. در اوختیرکا، موشک‌های BM-27 اوراگان به مدرسه‌ای در شهر اصابت کرد که منجر به کشته شدن یک نگهبان و زخمی شدن شمار نامعلومی از
به کشته شدن یک نگهبان و زخمی شدن شمار نامعلومی از کودکان و یک آموزگار شد. اما نیروهای اوکراینی ایستادگی شدیدی کردند و روس‌ها عقب‌نشینی کردند. ۲۶ فوریه. اوله سینیهوبوف، فرماندار استان خارکیف گفت که خارکیف هنوز تحت کنترل اوکراین است. وی همچنین در این شهر منع رفت و آمد اعلام کرد. در سومی درگیری دوباره آغاز شد. روس‌ها موفق شدند نیمی از شهر را در طول روز تصرف کنند، اما تا شب، اوکراینی‌ها مهاجمان را از شهر پس‌راندند. کشته شدن ۳ غیرنظامی در سومی گزارش شده‌است. نیروهای روسی در طول روز به بمباران ماریوپل با توپخانه
روسی در طول روز به بمباران ماریوپل با توپخانه ادامه دادند طبق گفته گروه اطلاعاتی روچان، نیروهای روسی در غرب سومی تا شب بیشتر به سمت غرب پیشروی کرده و ظاهراً تا کی‌یف رسیدند ۲۷ فوریه. پگاه در خارکیف، یک خط لوله گاز توسط نیروهای روسیه منهدم شد. صبح همان روز نیروهای روسی وارد شهر شدند. صدای انفجار نیز شنیده شد. ایگور کوناشنکوف، وزیر دفاع روسیه اعلام کرد که «هنگ ۳۰۲ موشکی ضدهوایی نیروهای مسلح اوکراین، مجهز به سامانه‌های پدافند هوایی Buk M-1، داوطلبانه سلاح‌های خود را زمین گذاشته و تسلیم شده‌است.» ادعایی که
خود را زمین گذاشته و تسلیم شده‌است.» ادعایی که توسط مقامات اوکراینی نادرست تلقی می‌شود. یک مشاور ارشد در اوکراین گزارش داد که نیمی از خودروهای روسی وارد شده به خارکف توسط ارتش اوکراین منهدم شده‌است. بامداد روز ۲۷ فوریه، گزارش شد که یک ستون تانک روسی به سرعت از جمهوری خلق دونتسک به سمت ماریوپل پیشروی کرد، اما نیروهای اوکراینی از حمله جلوگیری کردند. ۶ سرباز روسی اسیر شدند. شماری از خودروهای روسی از شرق به سمت سومی پیشروی کردند. به یک خودروی غیرنظامی حامل بزرگسالان و کودکان تیراندازی شد و یک زن کشته شد. تا
و کودکان تیراندازی شد و یک زن کشته شد. تا بعدازظهر، مقامات اوکراینی از جمله سینیهوبوف، فرماندار منطقه، گفتند که خارکیف پس از درگیری شدید همچنان تحت کنترل اوکراین است. هنادی ماتسگورا، شهردار کوپیانسک، با واگذاری کنترل شهر به نیروهای روسی موافقت کرد و نیروهای اوکراینی را متهم کرد که با شروع تهاجم شهر را ترک کرده‌اند. ماتسگورا بعداً توسط دادستان کل اوکراین، ایرینا وندیکتوا، به خیانت متهم شد. سرهی هایدای، فرماندار استان لوهانسک، اظهار داشت که استانیتسیا لوهانسکا و اشچاستیا به تصرف نیروهای روس درآمده است. این
و اشچاستیا به تصرف نیروهای روس درآمده است. این دو شهرک عملاً طی گلوله‌باران روس‌ها تخریب شده بود. پاولو کیریلنکو فرماندار استان دونتسک نیز روس‌ها را به تخریب وولنوواخا متهم کرد. ۱ مارس. به گفته دیمیترو ژیویتسکی، فرماندار استان سومی، در ۱ مارس، بیش از ۷۰ سرباز اوکراینی پس از گلوله‌باران روسیه به پایگاه نظامی در اوختیرکا کشته شدند.
شهرک آلتای یا زیریانوفسک یک منطقهٔ مسکونی در قزاقستان است که در استان قزاقستان شرقی واقع شده‌است. شهرک آلتای ۳۹٬۳۲۰ نفر جمعیت دارد.
لدی‌پاسویر () دارویی برای درمان هپاتیت ث است که توسط گیلیاد ساخته شده است. پس از تکمیل فاز III کارآزمایی‌های بالینی، در ۱۰ فوریه ۲۰۱۴، گیلیاد برای تأیید قرص ترکیبی با دوز ثابت لدی‌پاسویر/سوفوسباویر برای ژنوتیپ ۱ هپاتیت ث، درخواست تأیید به ایالات متحده داد. این دارو می‌تواند برای درمان بیماران دارای ژنوتیپ 1a یا 1b بدون PEG-اینترفرون یا ریباویرین استفاده شود. لدی‌پاسویر یک مهارکننده NS5A، یک پروتئین ویروس هپاتیت ث است. داده‌های ارائه‌شده در بیستمین کنفرانس رتروویروس‌ها و عفونت‌های فرصت‌طلب در مارس ۲۰۱۳ نشان
و عفونت‌های فرصت‌طلب در مارس ۲۰۱۳ نشان داد که رژیم سه‌گانه مهارکننده آنالوگ نوکلئوتیدی سوفوسباویر، لدی‌پاسویر، و ریباویرین، ۱۲ هفته پس از درمان پاسخ ویروسی پایدار (SVR12 درصد برای هر دو) ایجاد کرد. بیمارانی که قبلاً تحت درمان قرار نداشتند و قبلاً با ژنوتیپ 1 HCV پاسخ نداده بودند. ترکیب ترکیبی سوفوسباویر/لدی‌پاسویر با و بدون ریباویرین در حال آزمایش است. در فوریه ۲۰۱۴، گیلیاد برای تأیید درمان خوراکی لدی‌پاسویر/سوفوسباویر، بدون اینترفرون و ریباویرین، از سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) درخواست داد. در ۱۰
غذا و داروی ایالات متحده (FDA) درخواست داد. در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۴ FDA محصول ترکیبی لدی‌پاسویر/سوفوسباویر به نام Harvoni را تأیید کرد. مصارف پزشکی. لدی‌پاسویر بیشتر در ترکیب با سوفوسباویر برای درمان در بیماران هپاتیت ث مزمن ژنوتیپ ۱ استفاده می‌شود. این دارو در بیمارانی که در درمان ساده و با تجربه هستند، آزمایش شده و اثربخشی خود را نشان داده است. اثرات نامطلوب. طبق آزمایش‌های بالینی، لدی‌پاسویر/سوفوسباویر به خوبی تحمل شده است و شایع‌ترین عوارض جانبی آن خستگی و سردرد است. تداخل دارویی. بیشتر تداخلات دارویی و
و سردرد است. تداخل دارویی. بیشتر تداخلات دارویی و دارویی با هاروونی شامل القاکننده‌های Pgp مانند گل راعی یا ریفامپیسین است. مصرف همزمان باعث کاهش غلظت خونی هاروونی و در نتیجه کاهش اثرات درمانی می‌شود. مکانیسم عمل. لدی‌پاسویر یک فسفوپروتئین ویروسی مهم، NS5A را که در تکثیر، مونتاژ و ترشح ویروس نقش دارد را مهار می‌کند. از سوی دیگر، سوفوسباویر به یک تقلید تری فسفات یوریدین متابولیزه می‌شود، که وقتی توسط پلیمراز NS5B به RNA ترکیب می‌شود، به عنوان یک پایان‌دهنده زنجیره RNA عمل می‌کند.
ادوکسودین () یک داروی ضد ویروسی است. این دارو یک آنالوگ نوکلئوزیدی از تیمیدین است، این دارو در برابر ویروس هرپس سیمپلکس اثربخشی نشان داده است.
نبرد هوایی جنگ خلیج فارس که به بمباران عراق در سال ۱۹۹۱ نیز معروف است، یک عملیات بمباران هوایی گسترده از ۱۷ ژانویه ۱۹۹۱ تا ۲۳ فوریه ۱۹۹۱ بود. در طول این نبرد، گروه ائتلاف جنگ خلیج فارس در بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ سورتی پرواز، ۸۸٬۵۰۰ تن بمب پرتاب کرد، و زیرساخت‌های نظامی و غیرنظامی عراق را به‌طور گسترده‌ای ویران کرد. فرماندهی عملیات نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بر عهده ژنرال چاک هورنر بود که در ابتدا و در نبود ژنرال شوارتسکف در صحنهٔ عملیات، برای مدت کوتاهی به‌عنوان فرماندهٔ کل پیشروی ستاد فرماندهی مرکزی ایالات
فرماندهٔ کل پیشروی ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا خدمت می‌کرد. فرماندهان هوایی بریتانیا نیز اندرو ویلسون (تا ۱۷ نوامبر ۱۹۹۰) و بیل راتن (از ۱۷ نوامبر) بودند. عملیات هوایی تا ۲۳ فوریه ۱۹۹۱ که ائتلاف، به کویت حمله کرد، تا حد زیادی به پایان رسید. حملات اولیه توسط موشک‌های کروز تاماهاوک که از کشتی‌های جنگی واقع در خلیج فارس، توسط بمب‌افکن‌های رادارگریز لاکهید اف-۱۱۷ نایت‌هاوک با تسلیح بمب‌های هوشمند هدایت‌شونده لیزری، و توسط اف-۴جی انجام شد. این هواپیما و همچنین هواپیمای مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت
و همچنین هواپیمای مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت مجهز به موشک‌های ضدرادار ای‌جی‌ام-۸۸ هارم بودند. این حملات اولیه، به جنگنده‌های اف-۱۴ تام‌کت، اف-۱۵ ایگل، اف-۱۶ فایتینگ فالکن و اف/ای-۱۸ هورنت اجازه داد تا بر نیروهای عراقی، برتری هوایی داشته باشند و سپس به پرتاب بمب‌های هدایت‌شونده TGM و بمب‌های هدایت لیزری ادامه دهند. جنگنده‌های ای-۱۰ تاندربولت ۲ با یک توپ دوار GAU-8 و موشک‌های ماوریک فروسرخ یا هدایت نوری، نیروهای زرهی عراق را بمباران و نابود کرده و از پیشروی نیروهای زمینی ایالات متحده پشتیبانی کردند.
پیشروی نیروهای زمینی ایالات متحده پشتیبانی کردند. جنگنده‌های پشتیبانی هوایی نزدیک هریر از سپاه تفنگداران دریایی آمریکا، از بمب‌های خوشه‌ای و ناپالم خود علیه نیروهای عراقی استفاده کردند تا راه را برای نفوذ تفنگداران دریایی و گذشتن از دفاع ارتش صدام هموار کنند. بالگردهای تهاجمی ای‌اچ-۶۴ آپاچی و ای‌اچ-۱ کبرا موشک‌های هدایت لیزری ای‌جی‌ام-۱۱۴ هل‌فایر و موشک‌های بی‌جی‌ام-۷۱ تاو را شلیک کردند که توسط ناظران زمینی یا بالگردهای جاسوسی مانند اواچ-۵۸ کیووا به سمت تانک‌ها هدایت می‌شدند. ناوگان هوایی ائتلاف همچنین از
هدایت می‌شدند. ناوگان هوایی ائتلاف همچنین از سیستم‌های هشدار و کنترل زودهنگام هوابرد ئی-۳ سنتری و ناوگان بمب‌افکن‌های بی-۵۲ استراتوفورترس استفاده کرد. طرفین درگیری. نیروهای مسلح ائتلاف. در آستانهٔ عملیات طوفان صحرا، ائتلاف جنگ خلیج فارس، ۲٬۴۳۰ فروند هواگرد ثابت‌بال در عملیات کویت (KTO) داشت که تقریباً سه چهارم آن متعلق به نیروهای مسلح ایالات متحده بود. هنگامی که حمله زمینی در ۲۴ فوریه آغاز شد، این تعداد به بیش از ۲٬۷۸۰ فروند، افزایش یافت، تقریباً ۶۰ درصد از هواپیماهای ائتلاف، «تیرانداز» یا هواپیمای جنگی
از هواپیماهای ائتلاف، «تیرانداز» یا هواپیمای جنگی بودند. نیروی هوایی ایالات متحده بیش از ۱۳۰۰ هواپیما را در طول عملیات مستقر کرد و پس از آن نیروی دریایی ایالات متحده با بیش از ۴۰۰ هواپیما و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده با تقریباً ۲۴۰ هواپیما قرار داشتند. سایر شرکای ائتلاف نیز در مجموع، بیش از ۶۰۰ هواپیما را در اختیار داشتند. عربستان سعودی، کویت، بحرین، قطر، و امارات متحده عربی، همگی با نیروهای هوایی خود، در این کارزار مشارکت داشتند، که بریتانیا (عملیات Granby)، فرانسه (عملیات Daguet)، کانادا (عملیات
Granby)، فرانسه (عملیات Daguet)، کانادا (عملیات Friction) و ایتالیا (عملیات Locusta) در این کارزار مشارکت داشتند. کره جنوبی، آرژانتین و نیوزیلند تعداد کمی هواپیمای ترابری را ارسال و کره جنوبی، کویت، ایتالیا و ژاپن نیز هزینهٔ ۲۰۰ پرواز حمل‌ونقل هوایی به عربستان سعودی را پرداخت کردند. علاوه بر این، آلمان، بلژیک، ایتالیا، هلند و لوکزامبورگ هر کدام یک اسکادران جنگنده را به عنوان بخشی از تعهد ناتو برای محافظت از ترکیه فرستادند. این هواپیماها کاملاً دفاعی بودند و در عملیات علیه عراق شرکت نکردند. از نظر کمی و
و در عملیات علیه عراق شرکت نکردند. از نظر کمی و کیفی، نیروی هوایی ائتلاف، برتر از همتای عراقی خود بود. این امر به‌ویژه در مورد قابلیت‌های ویژه‌ای که عراقی‌ها کاملاً فاقد آن بودند، از جمله سوخت‌گیری هوایی، فرماندهی و کنترل هوابرد، جنگ الکترونیک، مهمات دقیق و هواپیماهای رادارگریز صادق بود. چنین قابلیت‌هایی در درجه اول (اگر نه به‌طور انحصاری) توسط ایالات متحده ارائه شده‌است. در فضا، شانزده ماهواره ارتباطی نظامی (که چهارده تای آن‌ها متعلق به ایالات متحده بود) با پنج ماهواره تجاری تکمیل شد تا انجام اکثریت
با پنج ماهواره تجاری تکمیل شد تا انجام اکثریت قریب‌به‌اتفاق ارتباطات را در صحنه عملیات فراهم کند. این تجهیزات ارتباطی، در مجموع نرخ انتقال ۲۰۰ میلیون بیت در ثانیه، معادل ۳۹٬۰۰۰ تماس تلفنی همزمان داشتند. طیفی از ماهواره‌های دیگر نیز خدمات جمع‌آوری اطلاعات بیشتر از جمله برنامه پشتیبانی دفاعی، برنامه لندست، اسپات و شش ماهواره هواشناسی ارائه می‌کردند. یکی از مواردی که ائتلاف در آن کمبود داشت، شناسایی تاکتیکی بود. تلاش برای جبران این کمبود، شامل استفاده از هواپیماهای جنگنده معمولی در نقش شناسایی و هواپیماهای
جنگنده معمولی در نقش شناسایی و هواپیماهای بدون سرنشین پایونیر RQ-2 بود. RQ-2 که عمدتاً توسط تفنگداران دریایی ایالات متحده فراهم شده بود، برای برخی مأموریت‌های خاص، مناسب و کافی بود، اما از بسیاری جهات در مقایسه با هواپیماهای شناسایی تخصصی، عملکرد ضعیف‌تری داشت. نیروهای مسلح عراق. در زمان جنگ خلیج فارس، نیروی هوایی عراق (IQAF) ششمین نیروی هوایی بزرگ جهان بود که متشکل از بیش از ۷۵۰ هواپیمای جنگی ثابت‌بال، ۲۴ فرودگاه اصلی، ۱۳ میدان هوایی و ۱۹ میدان هوایی کوچک بود. عراق همچنین ۵۹۴ پناهگاه مقاوم‌شدهٔ هواپیما را
عراق همچنین ۵۹۴ پناهگاه مقاوم‌شدهٔ هواپیما را برای نگهداری تقریباً کل هواپیماهای نیروی هوایی خود ساخته بود و از آن‌ها در برابر حملات، محافظت می‌کرد. عراق همچنین دارای تعداد قابل‌توجهی از سیستم‌های پدافند هوایی بود. این تجهیزات، شامل ۱۶۰۰۰ موشک سطح‌به‌هوا از نوع راداری و آشیانه‌یابی فروسرخ، و بیش از ۳٬۶۰۰ سامانهٔ پدافند موشکی اصلی بود. عراق تا ۱۵۴ سایت موشک سطح‌به‌هوا و ۱۸ مرکز پشتیبانی از آن‌ها در عراق و ۲۰ یا ۲۱ سایت دیگر در جبههٔ کویت داشت. این کشور همچنین دارای تعداد زیادی توپ ضدهوایی (AAA) شامل ۹۷۲
دارای تعداد زیادی توپ ضدهوایی (AAA) شامل ۹۷۲ سایت AAA، تعداد ۲۴۰۴ ضدهوایی ثابت (AA) و ۶۱۰۰ ضدهوایی خودکششی بود. ۴۷۸ رادار هشدار زودهنگام، ۷۵ رادار فرکانس بالا و ۱۵۴ رادار اکتسابی، پوشش کامل حریم هوایی عراق را فراهم می‌کردند. بسیاری از این تجهیزات در یک سیستم یک‌پارچهٔ دفاع هوایی (IADS) تحت نظارت سیستمی موسوم به Kari بود. این سیستم، یک سیستم کامپیوتری خودکار فرماندهی و کنترل بود که توسط عراق توسعه یافته و توسط پیمانکاران فرانسوی در پی عملیات اپرا ساخته شده بود. Kari کل سیستم پدافندی عراق را به یک مکان واحد،
Kari کل سیستم پدافندی عراق را به یک مکان واحد، به‌نام مرکز ملی عملیات دفاع هوایی (ADOC) واقع در یک پناهگاه زیرزمینی در بغداد متصل و عراق را به چهار بخش دفاعی تقسیم می‌کرد که هر یک توسط یک مرکز عملیاتی (SOC) واقع در پایگاه هوایی اچ-۳، کرکوک، تاجی و پایگاه هوایی علی پوشش داده می‌شدند. همچنین یک بخش جدید در پایگاه هوایی علی السالم اضافه شده بود تا کویت اخیراً فتح‌شده را پوشش دهد. هر SOC بر حریم هوایی محلی نظارت می‌کرد و بین دو تا پنج مرکز عملیات رهگیری (IOC) را در هر بخش، فرماندهی می‌کرد. IOCها در
(IOC) را در هر بخش، فرماندهی می‌کرد. IOCها در پناهگاه‌هایی قرار داشتند که در پایگاه‌های نیروی هوایی عراق ساخته شده بودند و به سیستم‌های راداری محلی متصل بودند و می‌توانستند اطلاعات آن را به SOC خود و از آن‌جا به بغداد منتقل کنند. به‌این‌ترتیب یک SOC قادر به ردیابی همزمان ۱۲۰ هواپیما و انتخاب سیستم تسلیحاتی مناسب برای درگیری با آن‌ها بود. این سیستم می‌توانست به‌طور خودکار، مراکز سام-۱، سام-۲ و سام-۳ را در بخش خود کنترل و پرنده‌های متخاصم را هدف‌گیری کند. این به این معنی بود که سیستم‌های سام، مجبور نیستند
به این معنی بود که سیستم‌های سام، مجبور نیستند رادار خود را روشن کنند و موقعیت خود را آشکار کنند. بغداد، خود یکی از حفاظت‌شده‌ترین شهرهای جهان بود و ۶۵ درصد از موشک‌های پدافندی عراق و بیش از نیمی از توپ‌های ضدهوایی عراق، از آن محافظت می‌کردند. به همین ترتیب، «Kari» نیز دارای کمبودهایی بود که نیروهای هوایی ائتلاف از آن‌ها استفاده می‌کردند. هدف اصلی این سیستم، دفاع در برابر حملات بسیار ضعیف‌تر از سوی محتمل‌ترین دشمنان عراق، یعنی ایران، سوریه و اسرائیل بود و به‌جای دفاع منطقه‌ای، بر دفاع نقطه‌ای متمرکز بود.