payamvha/North_RAG huggingface dataset:
های پستی IESG و IAB و تایید آن، سپس به IETF عمومی ارسال می شود. داشتن توافق کامل همه کارگروه ها و تصویب پیشنهاد ضروری نیست. گروه های کاری IETF فقط باید برای بررسی قوی بودن این توافق متوسل شوند. به همین ترتیب، گروه کاری اسنادی را در ترتیب RFC ها تهیه می کند که یادداشت هایی شامل رویکردها، اقدامات، بررسی و همچنین نوآوری های مناسب برای عملکرد اینترنت و ترتیبات مرتبط با اینترنت است. به عبارت دیگر، درخواست برای نظرات (RFC) در درجه اول برای بلوغ یک پروتکل شبکه استاندارد که با عبارات شبکه مرتبط است استفاده می شود.
که با عبارات شبکه مرتبط است استفاده می شود. هدف برخی از RFC ها تولید اطلاعات است در حالی که برخی دیگر ملزم به انتشار استانداردهای اینترنتی هستند. فرم نهایی RFC به استاندارد تبدیل می شود و با یک عدد صادر می شود. پس از آن، هیچ گونه نظر یا تغییر دیگری برای فرم پایانی قابل قبول نیست. این فرآیند در هر زمینه ای دنبال می شود تا دیدگاه های متفقی در مورد یک مشکل مرتبط با اینترنت ایجاد شود و استانداردهای اینترنت به عنوان راه حلی برای اشکالات مختلف توسعه یابد. هشت حوزه مشترک وجود دارد که IETF بر روی آنها تمرکز دارد و
مشترک وجود دارد که IETF بر روی آنها تمرکز دارد و از گروه های کاری مختلف همراه با یک مدیر منطقه استفاده می کند. در منطقه "عمومی" کار می کند و استانداردهای اینترنت را توسعه می دهد. در بخش "برنامه" روی برنامه های کاربردی اینترنتی مانند پروتکل های مرتبط با وب تمرکز می کند. علاوه بر این، روی توسعه زیرساخت اینترنت در قالب پسوند PPP نیز کار می کند. IETF همچنین اصول و توضیحاتی را برای فرآیندهای شبکه مانند مشاهده شبکه از راه دور ایجاد می کند. به عنوان مثال، IETF بر بزرگ شدن استانداردهای فنی که مجموعه پروتکل اینترنت
شدن استانداردهای فنی که مجموعه پروتکل اینترنت (TCP/IP) را در بر می گیرد، تاکید دارد. هیئت معماری اینترنت (IAB) به همراه گروه ویژه تحقیقات اینترنت (IRTF) در تلاش IETF با استفاده از فناوری های نوآورانه همتا هستند. IETF سازمان استانداردسازی است که بر تولید مقررات "استاندارد" تخصص و استفاده از آنها تمرکز دارد. IETF بر موضوعات مرتبط با پیشرفت اینترنت و دانش فعلی TCP/IP متمرکز است. این گروه به گروه‌های کاری متعددی (WG) تقسیم می‌شود، که هر یک از آنها مسئول توسعه استانداردها و مهارت‌ها در یک منطقه خاص هستند، به
استانداردها و مهارت‌ها در یک منطقه خاص هستند، به عنوان مثال مسیریابی یا امنیت. افراد در گروه های کاری داوطلب هستند و در زمینه هایی مانند فروشندگان تجهیزات، اپراتورهای شبکه و موسسات تحقیقاتی مختلف فعالیت می کنند. اولاً، این کار بر روی دستیابی به ملاحظات مشترک از ضروریاتی است که تلاش باید گفتمان کند. سپس یک کارگروه IETF تشکیل می شود و ملزومات در مجامع تأثیرگذار Birds of a Feather (BoF) در کنفرانس های IETF تهویه می شود. نیروی ضربت مهندسی اینترنت. کارگروه مهندسی اینترنت (IETF) برترین سازمان استانداردهای
مهندسی اینترنت (IETF) برترین سازمان استانداردهای اینترنت است. این یک فرآیند باز و مستند برای تنظیم استانداردهای اینترنت را دنبال می کند. منابعی که IETF ارائه می دهد شامل RFC ها، پیش نویس های اینترنتی، توابع IANA، حقوق مالکیت معنوی، فرآیند استانداردها، و انتشار و دسترسی به RFC ها می باشد.
کامیل اولیویا کازبی (Camille Olivia Cosby) (نام هنگام تولد: هانکس) (Hanks) (زادهٔ ۲۰ مارس ۱۹۴۴)، انسان‌دوست، همسر کمدین بیل کازبی و تهیه‌کننده تلویزیونی آمریکایی است. شخصیت داستانی کلیر هاکستیبل در سری «"کازبی شو"» بر پایه زندگی کامیل ساخته شده است. کازبی از زندگی اجتماعی دوری می‌کند، اما به عنوان مدیر در تجارت شوهرش فعال بوده و همچنین خود را مشغول حوزه دانشگاه و نوشتن کرده است. کازبی در ۱۹۹۰ میلادی مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه ماساچوست در امهرست به‌دست آورده و متعاقباً در ۱۹۹۲ میلادی دکترای تخصصی را
آورده و متعاقباً در ۱۹۹۲ میلادی دکترای تخصصی را کسب کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. کامیل اولیویا هانکس در ۲۰ مارس ۱۹۴۴ در واشینگتن DC زاده شد، فرزند گای ای. هاکس سِر و کاترین سی. هانکس است و در نوربک، مریلند که درست در حومه واشینگتن واقع شده است، بزرگ شد. او بزرگ‌ترین فرزند از چهار فرزند خانواده است. پدر کازبی به عنوان داروساز در مرکز پزشکی والتر رید و مادرش در یک مهدکودک کار می‌کرد. والدین او هر دو تا سطح دانشگاه درس خوانده‌اند، پدرش مدرک فوق لیسانس خود را از دانشگاه فیسک و مادرش مدرک لیسانس خود را از
را از دانشگاه فیسک و مادرش مدرک لیسانس خود را از دانشگاه هاوارد به‌دست آورده‌است. کازبی در مدارس خصوصی کاتولیک آموزش دید. او نخست به مدرسه سنت سپریانز و متعاقباً به مدرسه سنت سیسیلیاز آکادمی رفت. کازبی اظهار داشت که: «خواهران اوبلیت نخستین معلمین رسمی من بودند. آن‌ها کاری را انجام دادند که همهٔ معلمین باید انجام دهند و آن رساندن دانش در مورد یک محدوده وسیعی از احتمالات و مهم‌تر از آن، دادن یک ارزش-خودی به هر یک از شاگردان بود». پس از مدرسه، کازبی در دانشگاه مریلند به آموزش روان‌شناسی پرداخت و در آنجا با
مریلند به آموزش روان‌شناسی پرداخت و در آنجا با بیل کازبی آشنا شد. در ژوئن ۱۹۸۷، جونیتا کول از دانشگاه هاوارد در واشینگتن دی.سی. یک دکترای علوم انسانی که یک مدرک دکترای افتخاری است را به کازبی اعطاء کرد. کازبی در ۱۹۹۰ میلادی مدرک فوق لیسانس خود از دانشگاه ماساچوست در امهرست کسب کرده و متعاقباً در ۱۹۹۲ میلادی مدرک دکترای تخصصی خود را حاصل کرد. او در ۲۰۱۴ در مصاحبه‌ای با اپرا وینفری، گفت: حرفه. کازبی از زندگی اجتماعی دوری می‌کرد. او به عنوان مدیر شوهرش کار می‌کرد و از او به عنوان یک «تاجر زیرک» یاد شده‌است.
و از او به عنوان یک «تاجر زیرک» یاد شده‌است. در جریان مصاحبه‌ای با ایبونی، بیل کازبی اظهار داشت، «مردم ترجیح می‌دهند با من صحبت نمایند تا با کاملی. چون زمانی حرف از تجارت من باشد، کنار آمدن با او کار سختی است». او همچنین «به شوهرش در راستای تهیه مطالب همکاری می‌کرد/می‌کند»، از جمله پیشنهادهایی برای کازبی شو (The Cosby Show)، مثلاً پیشنهاد این‌که خانواده هاکستیبل یک خانواده از طبقه متوسط جامعه باشد از طبقه کارگر. کازبی از ادبیات آفریقایی-آمریکایی حمایت نموده و برای چندین کتاب، پیش‌گفتار نوشته‌است: در ۱۹۹۳
و برای چندین کتاب، پیش‌گفتار نوشته‌است: در ۱۹۹۳ میلادی برای کتاب میز خانواده ما: خاطرات دستور خوراک-پزی و خوراک‌ها از مدل‌های زندگی آفریقایی-آمریکایی اثر تیلما ویلیامز؛ در ۲۰۰۹ میلادی برای کتاب پویای موفقیت گرامی: فرزانگی از زنان برجسته اثر میشیل آر. رایت؛ و در ۲۰۱۴ برای کتاب مردی از ایسنس: ساختن یک مجله برای زنان سیاه‌پوست اثر ادوارد لویس ناشر مجله ایسنس. در ۱۹۹۴ میلادی، کازبی کتاب تأثیرات تصویری تلویزیون: درک-خودی آفریقایی-آمریکایی‌های جوان را منتشر کرد، کتابی که «به‌طور شگفت‌انگیزی تأثیر مخرب تصاویر
کتابی که «به‌طور شگفت‌انگیزی تأثیر مخرب تصاویر تحقیر کننده آفریقایی-آمریکایی‌ها که در رسانه‌ها تولید می‌گردد، را تشریح می‌کند». در نخست قرار بود این کتاب موضوع رساله مدرک دکترای وی باشد. کازبی با دیوید سی. دریسکیل روی کتاب وی تحت عنوان آن سوی رنگ: هنر آفریقایی-آمریکایی در کلکسیون کامیلی ا. و ویلیام اچ. کازبی جونیور کار کرد، کتابی که روی کلکسیون هنری کازبی در ۲۰۰۱ میلادی متمرکز بود. کازبی و رینی پووسینت به‌طور مشترک اثر ثروت خردمندی: بزرگان نامور آفریقایی-آمریکایی صحبت می‌کند، را در ۲۰۰۴ میلادی ویرایش
صحبت می‌کند، را در ۲۰۰۴ میلادی ویرایش نمودند. در ۲۰۰۱ میلادی، کازبی یکی از بنیان‌گذاران پروژه رهبری رؤیایی ملی (National Visionary Leadership Project) بود، گروهی که ماموریت‌شان «رشد رهبران نسل بعدی از طریق ثبت، حفظ و شریک ساختن داستان‌های بزرگان آفریقایی-آمریکایی خارق‌العاده» است. کازبی یکی از تهیه‌کنندگان فیلم گفته‌های خود را داشته باشیم: ۱۰۰ سال نخست خواهران دیلانی است، فیلمی که مبتنی بر کتاب خود را داشته باشیم: ۱۰۰ سال نخست خواهران دیلانی توسط سارا «سادی» ال. دیلانی و ای. الیزابت «بیسی» دیلانی و امی هیل
ال. دیلانی و ای. الیزابت «بیسی» دیلانی و امی هیل هیرث، می‌باشد. پس از موفقیت این فیلم، کازبی حقوق فیلم، صحنه و تلویزیونی این داستان را به‌دست آورده و بعدتر به عنوان مدیر اجرایی تولید تله‌فیلم ۱۹۹۹ به همین نام، کار کرد. انسان‌دوستی. سابقه انسان‌دوستی کازبی شامل اهدا به مدارس و بنیادهای آموزشی می‌شود. او عضو سازمان‌های انسان‌دوستانه ذیل است: عملیات PUSH، صندوق آموزشی سیاه‌پوستان متحد، کنفرانس رهبری مسیحی جنوبی، شورای ملی زنان سیاه‌پوست و ائتلاف ملی رنگین‌کمان از جسی جکسون. کازبی و شوهرش در اوایل دهه ۱۹۸۰
از جسی جکسون. کازبی و شوهرش در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی مبلغ ۱۰۰٬۰۰۰ دلار را به دانشگاه ایالتی مرکزی (CSU)، دانشگاهی که پس از جنگ داخلی مختص سیاه‌پوستان در اوهایو بود، اهدا نموده و بار دوم در ۱۸۹۷ میلادی مبلغ ۳۲۵٬۰۰۰ دلار بخشش نمودند. در سپتامبر ۱۸۹۸، دانشگاه ایالتی مرکزی مسابقه «کلاسیک فوتبال کلیولند کامیل و بیل» را به افتخار کمک‌های آن‌ها برگزار نمود. در ژانویه ۱۹۸۷ میلادی، خانواده کازبی ۱٫۳ میلیون دلار را به دانشگاه فیسک اهدا کرد. در نوامبر ۱۹۸۸، آن‌ها مبلغ ۲۰ میلیون دلار را به کالج اسپلمن در آتلانتا اهدا
۲۰ میلیون دلار را به کالج اسپلمن در آتلانتا اهدا کردند، کالجی مختص زنان که اکثریت مطلق دانشجویان آن را زنان سیاه‌پوست تشکیل می‌دهند. براساس گزارش نیویورک تایمز، این هدیه بزرگترین اهدا به یک کالج سیاه‌پوست در تاریخ آمریکا است. پس از آن، این کالج ساختمان پنج طبقه‌ای ۹۲٬۰۰۰ متر مربع خود را به‌نام مرکز آکادمیک کامیل اولیویا هانکس نام‌گذاری نموده و همچنین یک روز را در کالج به‌نام روز کامیل کازبی تخصیص داد. چند ماه پس از اهدای اسپلمن، کازبی و شوهرش مبلغ ۸۰۰٬۰۰۰ دلار را به کالج طبی میهاری و ۷۵۰٬۰۰۰ دلار را به
دلار را به کالج طبی میهاری و ۷۵۰٬۰۰۰ دلار را به دانشگاه بیتون-کوکمن اهدا نمودند. در ژوئیه ۱۹۹۲، سازمان ائتلاف ملی ۱۰۰ زن سیاه در جریان جشنواره‌ای که در موزه متروپولیتن نیویورک برگزار شده بود، جایزه کَندیسی را به کازبی اعطاء نمود، این جایزه به زنان اقلیت داده می‌شود که کمک‌های ارزشمندی به اجتماعات خود انجام داده‌اند. در آوریل ۲۰۰۵، کازبی ۲ میلیون دلار را به آکادمی سنت فرانسیس که یک مدرسه کاتلولیک سیاه‌پوستان در بالیتمور است، اهدا کرد. به‌خاطر این هدیه، این مدرسه می‌تواند ۱۶ بورسیه تحصیلی به نام کازبی به
مدرسه می‌تواند ۱۶ بورسیه تحصیلی به نام کازبی به دانشجویان بدهد. پرونده‌های تجاوز جنسی بیل کازبی. کازبی از شوهر خود در مقابل اتهاماتی مبنی بر این‌که او در طول حرفه‌اش زنان را مورد تعرض جنسی قرار داده، دفاع نموده‌است. در ۲۰۱۴ میلادی، کازبی بیانیه‌ای صادر نموده و گفت که شوهر وی قربانی اتهامات بررسی‌نشده بوده‌است: «مردی که من با او آشنا شدم و عاشقش شدم و همواره دوستش دارم، مردی است که شما همه او را از طریق کارش می‌شناختید. او یک مرد مهربان… و یک همسر، پدر و دوست شگفت‌انگیز است». در ۹ دسامبر ۲۰۱۵، وکیل دادگستری
شگفت‌انگیز است». در ۹ دسامبر ۲۰۱۵، وکیل دادگستری جوسیف کاماراتا، کازبی را به دادگاه احضار نمود تا یک شهادت‌نامه رسمی در رابطه با پرونده قضایی هتک حرمت که هفت زن بر علیه شوهر وی باز نموده بودند، ارایه نماید. یک قاضی صلح ایالات متحده بعدتر درخواست وی برای نقض احضاریه به دادگاه را رد نموده و به او دستور داده شد تا در محکمه با ایراد سوگند شهادت دهد. در شهادت‌نامه رسمی فوریه ۲۰۱۶، زمانی که از او پرسیده شد، آیا بیل به او وفادار بوده‌است، کازبی به امتیاز زناشویی متوصل شد. حمایت کازبی از شوهرش پرسش برانگیز
متوصل شد. حمایت کازبی از شوهرش پرسش برانگیز شده‌است؛ نویسندهٔ پروگریسیو ریولوشن، الیس واشینگتن نوشت «... من از همدستی برده‌مانند و تکذیب روان‌پریشی کامیل، میخ‌کوب شده‌ام»، نویسنده فرض می‌کند که کامیل شاید «بزرگ‌ترین هم‌درد جنسی جامعه‌ستیز در تاریخ» باشد. پس از این‌که شوهر وی در ۳ می ۲۰۱۸ به اتهام تجاوز جنسی مجرم شناخته شد، کازبی به دفاع از شوهر خود بیانیه‌ای سه صفحه‌ای منتشر نموده و طی آن مجرم شناخته‌شدن شوهرش را به قتل امت تیل به جرم نژادی مقایسه نمود، امت تیل یک پسر چهارده ساله سیاه‌پوست بود که پس از
امت تیل یک پسر چهارده ساله سیاه‌پوست بود که پس از اتهام زنی مبنی بر این‌که او در فروشگاه بقالی خواندگی‌شان توسط وی اذیت شده‌است، لینچ شد. کازبی همچنین تقاضا نمود تا یک تحقیقات کیفری در مورد دادستان پنسیلوانیا که در عقب این گناهکار شمردن قرار داشت صورت گرفته و او همچنین استدلال نمود که شوهرش یک «تفاهم‌نامه الزام‌آور»، مبنی بر این‌که او در این پرونده محکوم نمی‌گردد، با بروس کاستور داشت. وبسایت اندیفیتید نوشت که «حرف‌های کامیل کازبی نشان می‌دهد که او در یک فضای قدیمی گیر کرده‌است». هاف‌پست این بیانیه کازبی را
قدیمی گیر کرده‌است». هاف‌پست این بیانیه کازبی را «عجیب و غریب» خواند. زندگی شخصی. هنگامی که کازبی مشغول آموزش در دانشگاه میرلند بود، در جریان سال دوم تحصیلی خود، بدون آشنایی قبلی با بیل قرار ملاقات عاشقانه گذاشت. مدت کوتاهی پس از شروع قرارهای ملاقات، آن‌ها باهم نامزد شدند و این زوج در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۴ در یک کلیسای کاتولیک باهم ازدواج کردند (کامیل به‌طور برجسته‌ای مذهبی بود). پس از ادواج، کازبی و شوهرش پنج فرزند داشتند: اریکا (متولد ۱۹۶۵ میلادی) ارین (متولد ۱۹۶۶ میلادی)، انیس (۱۵ آوریل ۱۹۶۹ – ۱۶ ژانویه ۱۹۹۷)،
میلادی)، انیس (۱۵ آوریل ۱۹۶۹ – ۱۶ ژانویه ۱۹۹۷)، اینسا (۸ آوریل ۱۹۷۳ – ۲۳ فوریه ۲۰۱۸) و اوین (متولد ۱۹۷۶ میلادی). انیس در ۱۶ ژانویه ۱۹۹۷ زمانی که ۲۷ سال داشت، به قتل رسید. پس از قتل وی، کازبی نامه‌ای به یواس‌ای تودی با عنوان «آمریکا تنفر از سیاه‌وستان را به قاتل پسرم یاد داد» نوشته و او در این نامه «آمریکا را برای آموزش تعصب به قاتل پسرش که باعث انگیزش این عمل مرگبار شد، به سختی سرزنش کرد». این نامه بحث‌برانگیز مورد پذیرش گرم کارشناسان یا رسانه‌ها قرار نگرفت. نویسندگان استیفن و ابیگیل تیرنستروم نوشتند که به
نویسندگان استیفن و ابیگیل تیرنستروم نوشتند که به باور آن‌ها مقاله کازبی «نومیدی اشتباهی بود…[که] پیشرفت بیشتر» در ایجاد روابط میان نژادها در ایالات متحده را تهدید می‌کند. دختر کازبی، اینسا، در ۲۳ فوریه ۲۰۱۸ بر اثر بیماری کلیه، در حالی‌که در عمر ۴۴ سالگی در انتظار پیوند کلیه بود وفات کرد. کازبی در ۱۹۸۲ میلادی به ریویرند جسی جکسون و همسر وی ژاکلین جکسون؛ عضو کنگره ویلیام اچ. گری سوم؛ و تاریخ‌نگار ماری فرانسیس بیری ملحق شد تا پاپ ژان پل دوم را در واتیکان ملاقات نماید، جای که آن‌ها به‌طور گروهی با پاپ عکس
نماید، جای که آن‌ها به‌طور گروهی با پاپ عکس گرفتند. کازبی، همراه با بیل، در نسخه ۱۹۶۶ جلد مجله ایبونی قرار داده شده بود. در ۱۹۹۶ میلادی، او توسط همین مجله یکی از «۱۵ زن زیبای سیاه‌پوست» عنوان شد. کلکسیون آثار هنری. کازبی یک گردآوری‌کننده پرذوق آثار هنری است، از جمله لحاف‌های آمریکایی-آفریقایی. او در کلکسیون شخصی خود، کارهای متعدد الیس رولی را دارد. او مضمون چندین تصویر هنرمند سیمی کناکس بوده‌است. در دسامبر ۱۹۸۱، او نقاشی هنری اساوا تنر که معروف به فقیرِ شاکر است را از ساتبیز خریداری نموده و به عنوان هدیه
است را از ساتبیز خریداری نموده و به عنوان هدیه کریسمس به شوهرش داد. در ۲۰۱۸ میلادی، کازبی و شوهرش نقاشی از توماس هارت بینتون معروف به رفتن به غرب را در مقابل یک مبلغ نامعلوم به فروش رساندند، این اثر پس از نقاشی در ۱۹۲۶ میلادی تنها دوبار در معرض دید مردم قرار گرفته‌است.
در انگل‌شناسی، انسان‌دوست ، از واژهٔ یونانی ἅνθρωπος (anthrōpos به معنی «انسان») و φιλία (philia به معنی «دوستی» یا «عشق»)، به ترجیح یک انگل یا درماتوفیت به انسان بر جانوران دیگر گفته می‌شود. اصطلاح مرتبط با درون‌دوست Endophilia به‌طور خاص به ترجیح برای بودن در زیستگاه‌های انسانی، به ویژه در داخل خانه‌ها اشاره دارد. اصطلاح جانوردوست Zoophilia، در این زمینه، جانورانی را توصیف می‌کند که جانوران غیرانسانی را برای تغذیه ترجیح می‌دهند.
مادرزن جوان (به انگلیسی: Young Mother) فیلمی در ژانر رومانتیک، اروتیک و شهوانی، به کارگردانی و نویسندگی جا کوان کانگمحصول سال ۲۰۱۳ کشور کره‌جنوبی می‌باشد. از بازیگرانی که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند، می‌توان از جو این چول، لی یون می و نا جی نام برد. این فیلم که در کره‌جنوبی به نام جئولمیون ایوما (به کره‎ای: 젊은 엄마) شناخته می‌شود؛ با ساخته‌شدن ۴ دنباله دیگر برای آن، از محبوبیت و معروفیت خاصی در بین مخاطبان خود در کره جنوبی بهره می‌برد. مادرزَن جوان در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۳ توسط شرکت سرویس‌های هنر در
در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۳ توسط شرکت سرویس‌های هنر در کره جنوبی منتشر شد. خلاصه داستان. در ابتدای فیلم بازی مادر و دختربچه‌ای در حضور پدرش که در حال نقاشی است؛ به تصویر کشیده می‌شود. پسر جوانی به نام «چِن زاگ» است؛ در پی بحران‌های عاطفی دوران جوانی با دوست‌دخترش در دانشگاه و قبل از شروع کلاس، سکس می‌کند و در ادامه به قرارهایش با او ادامه می‌دهد. با حامله شدن دوست دخترش، او گرفتارِ پشیمانی و کابوس بزرگی در زندگی می‌شود و علی‌رقم میل باطنی، مجبور به ازدواج با او می‌گردد. در قرار با خانواده دختر، مادرجوان دختر
می‌گردد. در قرار با خانواده دختر، مادرجوان دختر راضی به ازدواج آنها می‌شود. چِن که نگران بیکاری خود است؛ با پیشنهاد مادر زَنش، در رستوران و بار او، مشغول به کار می‌شود. چِن که عاشق اخلاق و زیبایی مادرزن خود شده‌است؛ حتی درهنگام رابطه و عشق‌بازی با همسرخود در ماه‌های آخر حاملگی، او را تصور می‌کند. فرزند دختر آنها به دنیا می‌آید، اما عدم تعهد همسر جِن در زندگی به اندازه‌ای است، که حتی بچه با مادرش غریبی می‌کند. در نهایت با خیانت همسر چِن، این ازدواج به سرانجام نمی‌رسد. مادرزن که از رفتار دخترش، شرمگین است؛
نمی‌رسد. مادرزن که از رفتار دخترش، شرمگین است؛ با مشاجره و کتک زدن دخترش، باعث ترک او از خانه می‌گردد. دختر با ارسال دادخواست طلاق، خواهان جدایی از چِن است؛ ولی با مداخله مادرزن، چِن از این‌کار منصرف می‌شود. چِن که احساسات مادرزَن جوان خود را می‌بیند، تصمیم به لب گرفتن و برقراری رابطه با او می‌کند؛ اما مادرزن او که راضی نیست، به‌شدت ناراحت می‌شود؛ و از او می‌خواهد که فاصله و احترام‌ها را رعایت کند. مادرزن چِن که متوجه تنهایی اواست، دختری به‌نام یون‌اِنگ را استخدام می‌کند. اما چِن که دل در گرو عشق مادرزن
استخدام می‌کند. اما چِن که دل در گرو عشق مادرزن خود دارد، با دیدن اندام برهنه مادرزَن به‌هنگام حمام و تصور رابطه و نزدیکی با او، برانگیخته شده و خودارضایی می‌کند. چِن تصمیم خود را برای به‌دست آوردن دِل مادرزن و نزدیکی با او می‌گیرد. مادر چِن با استخدام یک معلم انگلیسی، سعی در بهبود زبان و مکالمه او دارد. چِن که از نزدیکی به مادرزَن جوان خود ناامید شده‌است، عاشق معلم خود می‌شود. بعد از چند برخورد و پیش از شروع کلاس، خانم معلم چِن را در حین دیدن فیلم پورن غافل‌گیر می‌کند. چِن که اکنون شهامت پیدا کرده‌است، از
می‌کند. چِن که اکنون شهامت پیدا کرده‌است، از او تقاضای سکس می‌کند؛ و با او می‌خوابد. با ادامه کلاس‌ها و رابطه‌های جنسی متعدد، خانم معلم حامله می‌شود؛ او با قطع کلاس‌ها به پیشنهاد ازدواج خواستگار خود، جواب مثبت می‌دهد. بعد از هم پیاله شدن چِن و یون، مادرزَن که مست شده‌است، از آنها می‌خواهد که باهم ازدواج کنند. یون هم بعد از آموزش در کافه، به چِن نزدیک می‌شود و باهم سکس می‌کنند؛ که البته مادرزن هم متوجه رابطه آنها می‌شود. یون با خجالت از کارفرمای خود که آنها را دیده‌است؛ دیگر سرکار نمی‌رود و از چِن درخواست
را دیده‌است؛ دیگر سرکار نمی‌رود و از چِن درخواست ازدواج می‌کند. چِن ابتدا می‌پذیرد ولی همچنان دل در گرو مادرزَن خود دارد. درنهایت چِن متوجه علاقه مادرزَن به او که در تمام مدت مخفی نگه داشته بود، می‌شود؛ و بعد از مستی و در رختخواب، با هم‌بستر شدن باهم به عشق بازی می‌پردازند؛ و اکنون چِن از او پسری دارد، که همانند ابتدای فیلم مادر با او بازی می‌کند. دنباله‌های فیلم. مادرزن جوان۲ (۲۰۱۴) مادرزن جوان۳: چه مشکلی با سن من دارد (۲۰۱۵) مادرزن جوان۴ (۲۰۱۶) مادرزن جوان۵ (۲۰۲۰) پیوند به بیرون. مادرزن جوان در
جوان۵ (۲۰۲۰) پیوند به بیرون. مادرزن جوان در تی‌ام‌دی‌بی مادرزن جوان در آسیان‎ویکی مادرزن جوان در درام‎ویکی __نمایه__ __بخش‌جدید__
حق طراحی صنعتی (به انگلیسی: Industrial Design Right) یک حق مالکیت فکری است که از حقِ طراحی بصری اشیایی را که صرفاً شیء معینِ مادی نیستند، حفاظت می کند. طراحی صنعتی شامل خلق یک شکل، پیکربندی یا ایجاد ترکیبی الگویی یا رنگی، و یا ترکیب اجزای الگو و رنگ به صورت سه‌بعدی (به گونه‌ای که حاوی ارزش زیبایی‌شناختی باشد) است. طرح صنعتی می تواند یک الگوی دو یا سه‌بعدی باشد که برای تولید یک محصول، کالای صنعتی یا صنایع دستی استفاده می‌شود. بر اساس توافقنامۀ لاهه دربارۀ ضمانت بین‌المللی طرح‌های صنعتی، یک معاهدۀ تحت مدیریت
بین‌المللی طرح‌های صنعتی، یک معاهدۀ تحت مدیریت سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO)، رویه‌ای برای ثبت بین‌المللی وجود دارد. متقاضی می‌تواند برای یک ضمانت بین‌المللی به WIPO یا دفتر ملی در یکی از کشورهای طرف معاهده، درخواست دهد و سپس این طرح در تمامی کشورهای عضو معاهده محافظت خواهد شد. حقوق طراحی در بریتانیا در سال ۱۷۸۷ میلادی با قانون طراحی و چاپ پارچه آغاز و از آنجا گسترش یافت. ثبت حق طرح صنعتی به اعطای حق ثبت اختراع مربوط می شود. قانون گذاری. کنیا. طبق قانون مالکیت صنعتی مصوب سال ۲۰۰۱ میلادی، طرح صنعتی به این
صنعتی مصوب سال ۲۰۰۱ میلادی، طرح صنعتی به این صورت تعریف می‌شود: «هر گونه ترکیب‌بندی از خطوط یا رنگ‌ها یا هر فُرم سه‌بعدی، خواه با خطوط یا رنگ‌ها پیوند داشته باشند و یا نداشته باشند، مشروط بر اینکه این ترکیب‌بندی شکل ظاهری ویژه‌ای به محصول صنعتی و یا صنایع دستی بدهد و بتواند الگوی یک محصول صنعتی یا صنایع دستی باشد.» طرح صنعتی در صورتی قابل ثبت است که جدید باشد. طرح صنعتی در صورتی جدید تلقی می‌شود که در هیچ کجای دنیا از طریق انتشار به صورت محسوس یا در کنیا به واسطۀ مصرف یا هر طریق دیگر، قبل از تاریخ تشکیل
به واسطۀ مصرف یا هر طریق دیگر، قبل از تاریخ تشکیل پرونده یا ارایه در دفاتر ثبتی (بر اساس تاریخ اولویت درخواست برای ثبت‌نام)، برای عموم فاش نشده باشد. بر این اساس، افشای طرح صنعتی در صورتی که زودتر از دوازده ماه پیش از تاریخ تسلیم یا ارایه در دفاتر ثبتی (تاریخ اولویت درخواست) رخ داده باشد؛ و اگر به دلیل یا در نتیجۀ اعمالی باشد که متقاضی یا سَلف او در عنوان انجام داده باشد، یا سوء‌استفادۀ آشکاری که توسط شخص ثالث در رابطه با متقاضی یا سَلف او در عنوان انجام شده باشد؛ مورد بررسی قرار نمی‌گیرد. هندوستان. قانون
باشد؛ مورد بررسی قرار نمی‌گیرد. هندوستان. قانون طراحی هند در سال ۲۰۰۰ میلادی، برای ادغام و اصلاح قانون مربوط به حمایت از طرح و مطابقت با مواد ۲۵ و ۲۶ جنبه‌های تجاریِ مربوط به موافقت‌نامۀ در مورد جنبه‌های مرتبط با تجارت حقوق مالکیت فکری (TRIPS)، تصویب شد. قانون جدید (قانون ثبت اختراع و طراحی قبلی، مصوب ۱۹۱۱ میلادی توسط این قانون نسخ شد.) اکنون «طراحی» را تنها به معنای «ویژگی‌های شکل، پیکربندی، الگو، تزئینات یا ترکیب خطوط یا رنگ‌های اعمال شده در هر کالا، خواه در دو یا سه بُعد یا به هر دو شکل، با هر فرآیند
در دو یا سه بُعد یا به هر دو شکل، با هر فرآیند صنعتی اعم از دستی یا مکانیکی یا شیمیاییِ مجزا یا ترکیبی که در جذابیت کالای نهایی فقط با چشم قضاوت می‌شود؛ اما شامل هیچ حالت یا اصول ساخت نمی‌شود.» تعریف می‌کند. اندونزی. در اندونزی، حمایت از حق طراحی صنعتی به مدت ۱۰ سال از تاریخ تشکیل پرونده اعطا می‌شود و هیچ گونه نیازی به تمدید یا پرداخت حق ثبت طی آن زمان معین نیست. ۱. حق طراحی صنعتی برای طرح صنعتی بدیع/جدید اعطا می‌شود. ۲. طرح صنعتی در صورتی جدید تلقی می‌شود که در تاریخ ثبت، طرح صنعتیِ مشابه‌ای "پیش‌تر علنی"
در تاریخ ثبت، طرح صنعتیِ مشابه‌ای "پیش‌تر علنی" یا فاش نشده باشد. ۳. "پیش‌تر علنی" که در بند ۲ ذکر شده است، شامل اعلام یکی از موارد زیر می‌شود: آ. پیش از تاریخ تشکیل پرونده. ب. تاریخ اولویت، در صورتی که متقاضی دارای حق‌تقدم باشد. پ. در اندونزی یا خارج از اندونزی اعلام، علنی یا استفاده شده باشد. اگر طرح صنعتی تا ۶ ماه قبل از تاریخ تشکیل پرونده، اعلام شده باشد، واجد حمایت از حق طراحی صنعتی نخواهد بود. آ. در یک نمایشگاه ملی یا بین‌المللی در اندونزی یا خارج از کشور به نمایش گذاشته شده است که رسمی یا اعلام رسمی
به نمایش گذاشته شده است که رسمی یا اعلام رسمی تلقی می‌شود. ب. در اندونزی توسط طراح در آزمایشی به منظور آموزش، تحقیق یا توسعه استفاده شده است. کانادا. قانون کانادا ۱۰ سال از طرح‌های صنعتیِ ثبت شده حمایت می‌کند. هیچ حفاظتی برای طرح‌های ثبت نشده وجود ندارد. "قانون طراحی صنعتی" «طراحی» یا «طراحی صنعتی» را به معنای «ویژگی‌های شکل، پیکربندی، الگو یا تزئینات و هر ترکیبی از آن ویژگی‌ها که در جذابیت کالای نهایی صرفاً توسط چشم قضاوت می‌شود» تعریف می‌کند. طرح همچنین باید اصیل (Original) باشد: در سال ۲۰۱۲ میلادی، هیأت
اصیل (Original) باشد: در سال ۲۰۱۲ میلادی، هیأت استیناف ثبت اختراع طرحی را برای سطل زباله رد کرد و رهنمودهایی جهت الزامات قانونی را ارایه کرد: در طول وجود حق انحصاری، هیچ شخصی نمی‌تواند «هر کالایی را که طرح مربوط به آن ثبت شده است، بسازد، وارد کند، یا به منظور تجارت یا کسب‌و‌کار بفروشد، اجاره کند، عرضه کند یا در معرض فروش یا اجاره قرار دهد». این قاعده در مورد اسباب کار نیز صادق است و این تفاوت‌های اساسی، منبعی برای طرح‌های منتشر شدۀ قبلی است. ثبت طرح صنعتی در کانادا ممکن است برای انواع کالاها مانند محصولات
کانادا ممکن است برای انواع کالاها مانند محصولات مصرفی، وسایل نقلیه، تجهیزات ورزشی، بسته‌بندی و غیره مناسب باشد، که ظاهر زیبایی شناسی اصیل دارد و حتی ممکن است برای محافظت از فناوری‌های جدید مانند شمایل‌های الکترونیکی استفاده شود. طرح‌های صنعتی همچنین می‌توانند مکمل سایر اشکال حقوق مالکیت فکری مانند ثبت اختراع و علائم تجاری باشند. دادگاه‌های کانادا دعاوی حقوقی نادری را در مورد طرح‌های صنعتی مشاهده می‌کنند - اولین مورد در تقریباً دو دهۀ گذشته در سال ۲۰۱۲ میلادی میان، بودام (Bodum) و ترودو کورپوریشن (Trudeau
میان، بودام (Bodum) و ترودو کورپوریشن (Trudeau Corporation) دربارۀ ویژگی‌های بصری لیوان‌های نوشیدنی دوجداره رخ داد. این امکان برای یک طرح ثبت شده نیز وجود دارد که تحت قانون کپی‌رایت یا نماد بازرگانی کانادا محافظت شود: اتحادیۀ اروپا. "مقاله اصلی: حقوق طراحی صنعتی در اتحادیۀ اروپا" اعضای اتحادیه تحت حق طرح جامعه (Community Design) ثبت‌ شده (RCD) و ثبت‌ نشده (UCD) که یک حق طرح صنعتی واحد است که اتحادیۀ اقتصادی اروپا را تحت پوشش قرار می‌دهد، هستند. حفاظت از طرح جامعۀ ثبت شده حداکثر تا ۲۵ سال مشروط به پرداخت
جامعۀ ثبت شده حداکثر تا ۲۵ سال مشروط به پرداخت هزینه‌های تجدید هر ۵ سال است. طرح جامعۀ ثبت نشده به مدت ۳ سال پس از در دسترس قرار گرفتن طرح در دسترس عموم باقی می‌ماند و تنها در صورتی که طرح محافظت شده کپی شود، نقض صورت می‌گیرد. انگلستان. "مقاله اصلی: حق طراحی (بریتانیا)" قوانینی که در بریتانیا در طی سال‌های ۱۷۸۷ تا ۱۸۳۹ میلادی ارائه شد، از طرح‌های منسوجات حمایت می‌کرد. قانون کپی‌رایت طراحی که در سال ۱۸۴۲ میلادی تصویب شد، به سایر طرح‌های مواد، مانند طرح‌های اشیاء فلزی و سفالی اجازه می‌داد تا برای نشان دادن
اشیاء فلزی و سفالی اجازه می‌داد تا برای نشان دادن تاریخ ثبت با نشان الماس (Diamond Mark) ثبت شوند. علاوه بر حمایت از طرح موجود تحت قانون طرح‌های جامعه، قانون بریتانیا یک حق طراحی ثبت شدۀ ملی خود را (قانون طرح‌های ثبت شدۀ ۱۹۴۹ میلادی، که بعداً توسط قانون کپی‌رایت، طرح‌ها و اختراعات ۱۹۸۸ میلادی اصلاح شد) و یک حق طراحی ثبت نشده را فراهم می‌کند. حق ثبت نشده که در صورت برآورده شدن شرایط به طور خودکار وجود دارد، می‌تواند تا ۱۵ سال ادامه یابد. حق طراحی ثبت شده با پرداخت هزینۀ نگهداشت می‌تواند تا ۲۵ سال دوام داشته