payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، اصطلاح " Jänner " که از آن زمان در بایرن ناپدید شده‌است، حتی یک کلمه گویش نوشتاری نیست. خود این کلمه از کلمه آلمانی قدیمی "topho" (قرن یازده) یا "توپف" آلمانی میانه بالا (که آلمان عالی جدید به معنای "نقطه" یا "نقطه" از آن "نشات" می‌گیرد)، زیرا کوارک از تکه‌های شیر دلمه تشکیل شده‌است. نام‌های منطقه‌ای دیگر عبارتند از "Matte" (آلمان غربی-مرکزی)، "Matz/Mut" (آلمان شرقی-مرکزی)، "Schotten" (آلمان جنوبی، جنوب شرقی و اتریش غربی) یا "Schottenkas" (کارنتیا)، "Topfkäse," "Bibbeleskäs"
(کارنتیا)، "Topfkäse," "Bibbeleskäs" (بادن/آلزاس)، "Ziebeleskäs" (فرانسه) "، Klatschkies" (راینلند)، "Sibbkäs" (هسن)، "Schmerkees" (هسن جنوبی)، "Luckeleskäs" یا "Luggeleskäs" (وورتمبرگ) و "پنیر" "سفید یا پنیر سفید" آلمانی ("South Gselum") پروس). در اصطلاح عامیانه امروز هم می‌گویند: «کوارک به من نگو»، گاهی با «... پنیر» به معنای: مزخرف، چیزهای احمقانه، حرف‌های خالی، چیزی بی‌ارزش، خودنمایی. به خصوص به شکل کوارک، پنیر یک ماده غذایی آسان برای تهیه و در نتیجه نسبتاً ارزان است که ممکن است به چنین معانی منفی
نسبتاً ارزان است که ممکن است به چنین معانی منفی «پنیر» منجر شده باشد. این غذاها همچنین در صورت نگهداری نادرست یا طولانی مدت یا عدم رسیدن به اندازه کافی، به زودی بدمزه و نامطلوب می‌شوند. مثال کاربردی به عنوان لاف زدن: "دیگری در مورد پیرمرد می‌گوید که چگونه ناخدا بود." تاریخچه. در یونان باستان نیز از کوارک برای تهیه کیک استفاده می‌شد. آتنائوس نویسنده یونانی چهار کیک مختلف را ذکر می‌کند که ماده نخستین تشکیل دهنده آن‌ها کوارک بود. استرابون جغرافی‌دان گزارش می‌دهد که قبیله ای از سکاها، با پنیر اسب، شیر و پنیر
که قبیله ای از سکاها، با پنیر اسب، شیر و پنیر دلمه زندگی می‌کردند. تاسیتوس شیر دلمه "(lac concretum)" را در میان غذاهای آلمانی‌ها فهرست می‌کند. که البته می‌تواند کوارک، شیر ترش یا پنیر خامه‌ای دیگر باشد. تهیه کوارک حداقل از سال ۱۵۰۰ بعد از میلاد مسیح توصیف شده‌است. کتابی از سال ۱۶۹۶ توضیح می‌دهد که «از شیر ترش کوارگ=پنیر یا کوارک=پنیر درست می‌شود». در سال ۱۶۷۷ کتاب "گلومز، کوارک" به لاتین «اکسی گالاکتئوس» ترجمه شد. در سال ۱۷۱۷ "Lac، شیر، آب پنیر (c)ken، پنیر یا گلوم" و در سال ۱۷۴۶ "پنیر یا گلوم" به عنوان
یا گلوم" و در سال ۱۷۴۶ "پنیر یا گلوم" به عنوان بخشی از شیر "(Lac)" تعیین شد، سایر قسمت‌ها "کره" یا "Sa(h)ne" بود. و "آب پنیر،" و در سال ۱۷۸۸ فولدا "پرئوس را توصیف می‌کند." "گلوم" مثل "شیر" غلیظ.
ژیان‌مرغ کوتوله چشم‌روشن ، یک گونه از پرندگان خانواده مگس‌گیران ژیان‌مرغ است که سردهٔ تک‌نماد "Atalotriccus" را تشکیل می‌دهد. در برزیل، کلمبیا، گویان، پاناما و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های دشت نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
غول‌شترمرغ جزیره شمالی، "Dinornis novaezealandiae" یا "D. novaezealandiae"، یکی از دو موآ منقرض‌شده در سرده "Dinornis" است. این یک پرنده بی‌تیغه و عضوی از راسته Dinornithiformes بود که پرندگان بی‌پرواز با جناغ اما بدون تیغه بودند. آنها همچنین استخوان کامی مشخصی داشتند.
نقاشی لبه-سخت (به انگلیسی: Hard-Edge Painting) نقاشی است که در آن انتقال ناگهانی بین مناطق رنگی دیده می‌شود. نواحی رنگی اغلب از یک رنگ ثابت یا یکنواخت هستند. سبک نقاشی لبه-سخت در ارتباط با انتزاع‌گرایی هندسی، هنر دیدمانی، انتزاع پسانقاشانه و نقاشی گستره رنگی است. تاریخچۀ اصطلاح. این اصطلاح توسط نویسنده، نمایشگاه‌گردان و منتقد هنریِ "لس آنجلس تایمز"، جولز لانگزنر (Jules Langsner)، همراه با پیتر زلتس (Peter Selz)، در سال ۱۹۵۹ میلادی ابداع شد، و برای توصیف آثار نقاشان کالیفرنیایی، که در واکنش به اشکال ایجاد
نقاشان کالیفرنیایی، که در واکنش به اشکال ایجاد شده با حرکات آزاد و ضربه‌های کنترل نشدۀ قلم‌مو در اکسپرسیونیسم انتزاعی، کاربرد رنگ آگاهانۀ غیرشخصی‌ای را اتخاذ کردند و نواحی رنگ را با تیزی و وضوح خاصی مشخص کردند. این رویکرد به نقاشی انتزاعی در دهۀ ۱۹۶۰ میلادی گسترده شد، اگر چه کالیفرنیا مرکز خلاقیت آن بود. سایر جنبش‌ها یا سبک‌های قبلی نیز دارای کیفیت لبه‌-سخت‌ها بوده‌اند، به‌ عنوان مثال، راست‌خط‌کارها نیز این ویژگی را تا حد زیادی در کار خود نشان دادند. لبه-سخت را می‌توان با یک یا چند مکتب نقاشی مرتبط دانست،
را می‌توان با یک یا چند مکتب نقاشی مرتبط دانست، اما همچنین یک اصطلاح کلی توصیفی است برای این خصوصیات که در هر نوع نقاشی یافت می‌شود. نقاشی لبه‌-سخت‌ها می‌تواند فیگوراتیو یا غیر بازنمایانه باشد. در اواخر دهۀ ۱۹۵۰ میلادی، لانگزنر و پیتر زلتس، اساتید آن زمان در دانشکده‌های کلرمونت، پیوند مشترکی را در میان کارهای اخیر جان مک‌لافلین (1898-1976)، لورسر فیتلسن (۱۹۷۸-۱۸۹۸ میلادی)، کارل بنجامین (۲۰۱۲-۱۹۲۵ میلادی)، فردریک همرسلی (۲۰۰۹-۱۹۱۹ میلادی) و همسر فیتلسن، هلن لوندبرگ (۱۹۹۹-۱۹۰۸ میلادی) مشاهده کردند. این گروه
لوندبرگ (۱۹۹۹-۱۹۰۸ میلادی) مشاهده کردند. این گروه هفت نفره در خانه فیتلسن گرد هم آمدند تا در مورد نمایشگاه گروهی این سبک نقاشی غیر فیگوراتیو بحث کنند. "چهار کلاسیکیست انتزاعی" که توسط لانگزنر نمایشگاه‌گردانی شد، در سال ۱۹۵۹ میلادی در موزۀ هنر سان فرانسیسکو افتتاح شد، سپس به موزۀ هنر شهرستان لس آنجلس در پارک نمایشگاه سفر کردند. آثار هلن لوندبرگ در این نمایشگاه گنجانده نشد. این نقاشان در یک نمایشگاه سیاحتی در سال ۲۰۰۸ میلادی به نام «تولد باحال» (The Birth of the Cool) در موزه‌های کالیفرنیا همراه با طراحی،
the Cool) در موزه‌های کالیفرنیا همراه با طراحی، موسیقی و فیلم اواسط قرن به نمایش درآمدند. نمایشگاه. هنگامی که "چهار کلاسیکیست انتزاعی" به انگلستان و ایرلند سفر کردند، توسط لارنس آلووی، منتقد هنری و نمایشگاه‌گردان بریتانیایی، "لبه-سخت کالیفرنیا" نامیده شدند. این اصطلاح پس از آن که آلووی از آن برای توصیف نقاشی انتزاعی هندسی معاصر آمریکایی با ویژگی «اقتصاد فرم»، «سرشار از رنگ»، «آراستگی سطح» و چیدمان غیرمرتبط فرم‌ها بر روی بوم استفاده کرد، کاربرد گسترده‌تری پیدا کرد. در سال ۱۹۶۴ میلادی، دومین نمایشگاه بزرگ
پیدا کرد. در سال ۱۹۶۴ میلادی، دومین نمایشگاه بزرگ لبه-سخت به نمایشگاه‌گردانی جولز لانگزنر در "گالری پاویلیون در بالبوآ"، کالیفرنیا (همچنین به عنوان "غرفۀ نیوپورت" شناخته می‌شود) با همکاری "گالری آنکروم" (Ankrum Gallery)، "گالری استر روبلز" (Esther Robles Gallery)، "گالری فلیکس لاندو" (Felix Landau Gallery)؛ "گالری فروس" (Ferus Gallery) و "گالری میراث لس آنجلس" (Heritage Gallery of Los Angeles) برگزار شد. عنوان این نمایشگاه: "نقاشی لبه-سخت کالیفرنیا" نامیده شد. فلورانس آرنولد (Florence Arnold)، جان باربور
شد. فلورانس آرنولد (Florence Arnold)، جان باربور (John Barbour)، لری بل (Larry Bell)، کارل بنجامین (Karl Benjamin)، جان کوپلنس (John Coplans)، لورسر فیتلسن (Lorser Feitelson)، فردریک همرسلی (Frederick Hammersley)، جون هاروود (June Harwood)، هلن لوندبرگ (Helen Lundeberg)، جان مک‌لافلین (John McLaughlin) و دوروتی والدمن (Dorothy Waldman) در این نمایشگاه حضور داشتند. در سال ۲۰۰۰ میلادی، توبی سی. ماس (Tobey C. Moss) نمایشگاه‌گردانی "چهار کلاسیک انتزاعی به علاوۀ یک" را در گالری خود در لس آنجلس بر عهده داشت. این
یک" را در گالری خود در لس آنجلس بر عهده داشت. این نمایشگاه دوباره جان مک‌لافلین، فیتلسن، همرسلی و بنجامین را به نمایش گذاشت و لوندبرگ را به عنوان پنجمین نقاش اصلی لبه-سخت اضافه کرد. در سال ۲۰۰۳ میلادی، هنرهای زیبای لوئیس استرن (Louis Stern Fine Arts) نمایشگاهی را با عنوان: "لورسر فیتلسن و اختراع نقاشی لبه-سخت، ۱۹۶۵-۱۹۴۵ میلادی"، برای لورسر فیتلسن به نمایش گذاشت. در همان سال، نوهو مدرن (NOHO MODERN) آثار جون هاروود را در نمایشگاهی با عنوان: "جون هاروود: بازبینی نقاشی لبه-سخت، ۱۹۶۹-۱۹۵۹ میلادی"، به نمایش
نقاشی لبه-سخت، ۱۹۶۹-۱۹۵۹ میلادی"، به نمایش گذاشت. منتقد هنری، دیو هیکی (Dave Hickey) جایگاه این شش هنرمند را در: "مکتب لس آنجلس: کارل بنجامین، لورسر فیتلسن، فردریک همرسلی، جون هاروود، هلن لوندبرگ و جان مک‌لافلین"، مستحکم کرد. این نمایشگاه در گالری بن مالتز (Ben Maltz Gallery)، دانشکدۀ هنر و طراحی اوتیس (Otis College of Art and Design) در لس آنجلس در سال‌های ۲۰۰۵-۲۰۰۴ میلادی برگزار شد. سبک. این سبک از انتزاع هندسیِ لبه-سخت، یادآور کارهای پیشین کازیمیر ماله‌ویچ، واسیلی کاندینسکی، تئو وان دوسبرگ و پیت
ماله‌ویچ، واسیلی کاندینسکی، تئو وان دوسبرگ و پیت موندریان است. سایر هنرمندانی که با نقاشی لبه-سخت مرتبط هستند عبارتند از: هرب آک (Herb Aach)، یوزف آلبرس، ریچارد آنوشکیویچ (Richard Anuszkiewicz)، ماکس بیل، ایلیا بولوتوفسکی (Ilya Bolotowsky)، هربرت بوزمن (Herbert Busemann)، رالف کابرن (Ralph Coburn)، ناسوس دافنیس (Nassos Daphnis)، رونالد دیویس (Ronald Davis)، جین دیویس (Gene Davis)، رابین دنی (Robyn Denny)، هاوارد مرینگ (Howard Mehring)، بورگان دیلر، برهان دوگانچای (Burhan Dogancay)، جان فرن (John Ferren)،
(Burhan Dogancay)، جان فرن (John Ferren)، پیتر هالی (Peter Halley)، آل هلد (Al Held)، رابرت ایندیانا، الزورت کلی، جک یانگرمن (Jack Youngerman)، گونتر سی. کیرشبرگر (Günther C. Kirchberger)، الکساندر لیبرمن (Alexander Liberman)، اگنس مارتین، جورج ال. کی. موریس (George L. K. Morris)، کنت نولاند (Kenneth Noland)، اد راینهارت (Ad Reinhardt)، دبورا رمینگتون (Deborah Remington)، بریجیت رایلی، لودویگ سندر (Ludwig Sander)، دیوید سیمپسون (David Simpson)، لئون پولک اسمیت (Leon Polk Smith)، جولیان استانچاک (Julian
اسمیت (Leon Polk Smith)، جولیان استانچاک (Julian Stanczak)، جفری استیل (Jeffrey Steele)، فرانک استلا، مایرون استات (Myron Stout)، لئو والدور (Leo Valledor)، ویکتور وازارلی، چارمیون فون ویگاند (Charmion Von Wiegand)، نیل ویلیامز (Neil Williams)، جان استفن (John Stephan)، لری زاکس (Larry Zox)، مینو آرجنتو و باربرو اوستلین (Barbro Östlihn).
خولی گونزالو فالکون (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. وی با نام‌های خولی گونزالو یا گونزالو اول شناخته می‌شود. دو برادر کوچکتر او نیز از فوتبالیست‌های سرشناس بودند. خوزه گونزالوو معروف به گونزالو دوم و ماریا گونزالو معروف به گونزالو سوم هر دو برای باشگاه بارسلونا و اسپانیا بازی کردند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کاتالونیا بازی کرده‌است.
غول‌شترمرغ‌ها یا شترمرغ‌های غول‌پیکر یا موآی غول‌پیکر یک سرده منقرض‌شده از پرندگان متعلق به خانواده شترمرغان زلاندنو است. مانند سایر شترمرغان زلاندنو، عضوی از راستهٔ شترمرغ‌سانان زلاندنو و بومی نیوزلند بودند. دو گونه از "Dinornis" معتبر در نظر گرفته می‌شوند، "غول‌شترمرغ جزیره شمالی" از جزیره شمالی و "غول‌شترمرغ جزیره جنوبی" از جزیره جنوبی. افزودن بر این، دو گونه دیگر (نسب جدید A و نسب B) بر اساس DNA متمایز پیشنهاد شده است. این سرده، در سال ۱۸۴۳ توسط ریچارد اوون نام‌گذاری شد. دو گونه این سرده، از بزرگ‌ترین
اوون نام‌گذاری شد. دو گونه این سرده، از بزرگ‌ترین گونه‌های شترمرغان زلاندنو بودند. غول‌شترمرغ جزیره شمالی و غول‌شترمرغ جزیره جنوبی به بلندی حدود ۳٫۵ متر و دارای گردن‌های کشیده و وزنی نزدیک به ۲۳۰ کیلوگرم بودند. بلندترین پرنده‌ای که تاکنون می‌زیسته است، در دورهٔ پلیستوسن ظاهر شده و در سال ۱۸۰۰ به علت افزایش انسان‌ها از بین رفت. زیستگاه. غول‌شترمرغ‌ها بسیار سازگار بودند و در طیف وسیعی از زیستگاه‌ها از ساحلی تا کوهستانی حضور داشتند. این امکان وجود دارد که غول‌شترمرغ‌ها به‌طور فردی با تغییر فصول از محیطی به
به‌طور فردی با تغییر فصول از محیطی به محیط دیگر منتقل شده باشند.
ماریانو گونزالو فالکون (; – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. وی با نام گونزالوو III یا - به ویژه در اواخر زندگی- با ترجمه کاتالانی، ماریا گونزالو، شناخته می‌شود. وی بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در بارسلونا بازی کرد. گونزالو به عنوان یکی از با استعدادترین هافبک‌های لالیگا در دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ شناخته می‌شد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کاتالونیا و اسپانیا بازی کرده‌است.
سندرم‌های شبه بیماری هانتینگتون یا سندرم‌های شبه HD به اختصار HDL، خانواده‌ای از بیماری‌های عصبی ارثی هستند که شباهت زیادی به بیماری هانتینگتون (HD) دارند، زیرا در فرد مبتلا، ترکیبی از رقصاک، زوال شناختی یا زوال عقل و مشکلات رفتاری یا روانی ایجاد می‌کنند. سندرم‌های شبه هانتیگتون انواع مختلفی دارند و ممکن است ناشی از علل اکتسابی نیز باشند. انواع. نوع ۱. HDL1 یک بیماری پریون خانوادگی غیر معمول اتوزومال غالب است. این نوع بیماری در خانواده‌ای رخ می‌دهد که در ژن PRNP، یک الگو هشت اکتا پپتیدی تکراری ایجاد شود.
PRNP، یک الگو هشت اکتا پپتیدی تکراری ایجاد شود. به‌طور کلی، بیماری‌های ارثی پریون می‌توانند علائم بیماری هانتینگتون را تقلید کنند. نوع ۲. HDL2 شایع‌ترین سندرم شبه HD بوده و به دلیل گسترش سه‌گانه CTG/CAG در ژن JPH3، که کد کننده جونکتوفیلین-۳ است، ایجاد می‌شود. این بیماری به‌طور معمول به جمعیت‌های آفریقایی تبار اختصاص دارد و از بیماری هانتینگتون در بین سیاه‌پوستان آفریقای جنوبی شایع‌تر است. نوع ۳. HDL3 یک اختلال نادر اتوزومال مغلوب بوده که به کروموزوم 4p15.۳ مرتبط است. تا سال ۲۰۰۷ تنها در دو خانواده وقوع این
است. تا سال ۲۰۰۷ تنها در دو خانواده وقوع این سندرم گزارش شده و ژن عامل آن، در حال حاضر، ناشناخته است. انواع دیگر. سایر اختلالات نوروژنتیکی می‌توانند باعث ایجاد سندرم فنوکپی شبه HD یا خود بیماری هانتیگتون گردند، اما تنها به عنوان سندرم HDL تعریف نمی‌شوند. شایع‌ترین آنها آتاکسی نخاعی مخچه ای نوع 17 (SCA-17) است. که گاهی اوقات HDL-4 نامیده می‌شود. دیگر انواع جهش در C9orf72، آتاکسی‌های نخاعی مخچه‌ای نوع ۱ و ۳، نوروآکانتوسیتوز، آتروفی دندانی روبرال-پالیدولوئیزی (DRPLA)، نوروفریتینوپاتی (اختلالات تجمع آهن در
(DRPLA)، نوروفریتینوپاتی (اختلالات تجمع آهن در مغز)، بیماری ویلسون، کره ارثی خوش‌خیم، بیماری آتاکسی فردریش و بیماری میتوکندریایی هستند.
سومین آهنگ الن (به آلمانی Ellens dritter Gesang) (" "، D. ۸۳۹، اپوس. ۵۲، شماره ۶، ۱۸۲۵) آهنگی نوشته فرانتس شوبرت در سال ۱۸۲۵ است که بخشی از اپوس شماره ۵۲ او که مجموعه ای از هفت ترانه از شعر داستانی "بانوی دریاچه نوشته" والتر اسکات و برگردان آزاد آن به آلمانی است. سومین آهنگ الن یکی از محبوب‌ترین ساخته‌های شوبرت است و فراتر از آهنگی که در اصل توسط شوبرت ساخته شده باشد، توسط بسیاری از خوانندگان با نام" آوه ماریا" (نام لاتین نیایش درود بر مریم، و همچنین واژگان آغازین و بند برگردان "آهنگ الن"، آهنگی که خود
آغازین و بند برگردان "آهنگ الن"، آهنگی که خود نیایشی برای مریم باکره است)، با تنظیم‌های موسیقایی ساده شده و با شعرهای گوناگون که بیشتر با متن اصلی شعر متفاوت است، اجرا شده‌است. این آهنگ توسط فرانتس لیست در سه رو نوشت (نسخه) برای پیانو تنظیم شد. بانوی دریاچه و «آوه ماریا». آوه ماریا در قالب یک آهنگ (بند XXIX از کانتو شماره ۳) بر پایه شعر داستانی محبوب والتر اسکات، "بانوی دریاچه" و برگردان آدام استارک (۱۷۸۰–۱۸۲۲) ساخته شده‌است، و بنابراین بخشی از شوبرت را تشکیل می‌دهد. در شعر اسکات، شخصیت الن داگلاس، بانوی
می‌دهد. در شعر اسکات، شخصیت الن داگلاس، بانوی دریاچه (در بلندی‌های اسکاتلند)، با پدر تبعیدی خود برای پناه گرفتن در غار گابلین رفته‌است، چرا که پدر او از پیوستن به میزبان پیشین آنها، "رودریک دو (Roderick Dhu)"، در شورش در برابر شاه جیمز خودداری کرده‌است. "رودریک دو"، سالار قبیله آلپاین، با جنگجویانش از کوه به راه می‌افتد، اما پس از درنگی کوتاه صدای دوردست تارنوازی آلن بن را می‌شنود، که الن را در نیایشی دربارهٔ مریم باکره همراهی می‌کند و او را برای کمک می‌خواند. "رودریک دو" پس از درنگی کوتاه سپس به نبرد
"رودریک دو" پس از درنگی کوتاه سپس به نبرد رهسپار می‌شود. گفته می‌شود که آوه ماریای شوبرت برای نخستین بار در دژ (قلعه) کنتس سوفی وایسن وولف در شهر کوچک اشتایرگ اتریش اجرا و به او پیشکش شد و همین نیز باعث شد کنتس به عنوان «بانوی دریاچه» شناخته شود.
کعب بن اسد رئیس قبیله یهودی بنی‌قُرَیْظه، که تا سال ۶۲۷ میلادی در مدینه زندگی می‌کرد. یکی از افراد قبیله‌اش به نام الزبیر بن بطع، ادعا می‌کرد که چهره او «شبیه یک آینه چینی بود. به طوریکه دختران قبیله می‌توانستند خود را در چهره او ببینند»، این توصیف احتمالاً به این معناست که کعب ظاهری جوان و معصوم داشته‌است.
نخل ماداگاسکار گونه ای از گیاهان گلدار از خانواده خرزهره‌ایان است. نخل ماداگاسکار ساقه گوشتی دارد که عمدتاً از طریق تنه خود فتوسنتز می‌کند و از جزیره ماداگاسکار در سواحل شرقی آفریقا می‌آید. دارای خارها و برگ‌های بزرگ عمدتاً در بالای گیاه و گل‌های درشت و معطر است. این گونه به یکی از شناخته شده‌ترین پاکیپودیوم‌ها در کشت تبدیل شده‌است که تکثیر و رشد نسبتاً آسانی دارد. در کشت، اغلب به عنوان نخل ماداگاسکار به بازار عرضه می‌شود، علیرغم اینکه اصلاً نخل نیست. گونه‌ای به نام «راموسوم» توصیف شده‌است. بیشتر با عادت
به نام «راموسوم» توصیف شده‌است. بیشتر با عادت رشد کوتوله متمایز می‌شود. توصیف. نخل ماداگاسکار دارای تنه‌ای بلند و خاکستری نقره‌ای است که با خارهای تیز ۶٫۲۵ سانتیمتری پوشیده شده‌است. برگ‌های بلند و باریک فقط در بالای تنه مانند درخت خرما رشد می‌کنند. به ندرت شاخه شاخه می‌زند. گیاهانی که در فضای باز رشد می‌کنند تا ۶ متر (۲۰ فوت) می‌رسند، اما زمانی که در داخل خانه رشد می‌کنند به آرامی به ارتفاع ۱٫۲-۱٫۸ متر (۳٫۹-۵٫۹ فوت) می‌رسند. گیاهانی که در فضای باز رشد می‌کنند، گل‌های بزرگ، سفید و معطری در بالای گیاه ایجاد
گل‌های بزرگ، سفید و معطری در بالای گیاه ایجاد می‌کنند. آنها به ندرت در داخل خانه گل می‌دهند. کشت. نخل ماداگاسکار در آب‌وهوای گرم و آفتاب کامل بهترین رشد را دارد. یخبندان‌های سخت را تحمل نمی‌کند و اگر حتی در معرض یخبندان خفیف قرار بگیرد احتمالا بیشتر برگ‌هایش می‌ریزد. رشد آن به عنوان یک گیاه آپارتمانی آسان است، ولی باید بتوانید نور خورشید مورد نیاز آن را تامین کنید. برای جلوگیری از پوسیدگی ریشه، از مخلوط گلدانی با زهکشی سریع مانند مخلوط کاکتوس و گلدان در ظرفی با سوراخ‌های زهکشی استفاده کنید. این گیاه جایزه
با سوراخ‌های زهکشی استفاده کنید. این گیاه جایزه شایستگی باغ انجمن سلطنتی باغبانی را به دست آورده است.
در شبکه‌های کامپیوتری ،شبکه ناهمگن (Heterogeneous Network - HetNet) شبکه ای است که کامپیوترها و سایر دستگاه‌هایی را به هم متصل می‌کند که در آن سیستم‌عامل‌ها و پروتکل‌ها تفاوت‌های چشمگیری دارند. یک مثال برای این شبکه ها، شبکه‌های محلی (LAN) هستند که کامپیوترهای شخصی مبتنی بر مایکروسافت ویندوز و لینوکس را به کامپیوتر های مکینتاش متصل می‌کنند، ناهمگن هستند. اصطلاح "شبکه ناهمگن" همچنین شبکه های بی سیم را با استفاده از فناوری های دسترسی مختلف توصیف می کند. به عنوان نمونه، شبکه بی سیمی که از طریق یک شبکه محلی
عنوان نمونه، شبکه بی سیمی که از طریق یک شبکه محلی بی‌سیم خدماتی را ارائه می دهد و می تواند خدمت رسانی را در هنگام تغییر شبکه به شبکه سلولی نیز حفظ کند، شبکه ناهمگن بی سیم نامیده می شود. هت نت (HetNet). ارجاع به شبکه ناهمگن (هت نت) غالباً نشان دهنده استفاده از چندین نوع گره دسترسی مختلف در یک شبکه بی سیم است. یک شبکه گسترده می‌تواند ترکیبی از ماکروسل‌ها ، پیکوسل‌ها و فمتوسل‌ها را برای ارائه پوشش بی‌سیم در یک محیط با طیف گسترده‌ای از مناطق تحت پوشش بکار ببرد، از یک محیط باز گرفته تا ساختمان‌های اداری، منازل
از یک محیط باز گرفته تا ساختمان‌های اداری، منازل و مناطق زیرزمینی. کارشناسان موبایل، یک هت نت را یک شبکه با تعاملات پیچیده میان ماکروسل، سلول کوچک (Small Cell) و در بعضی موارد عناصر شبکه وای فای تعریف می کنند که در کنار هم مورد استفاده قرار می گیرند تا یک پوشش به هم پیوسته و دارای قابلیت انتقال بین عناصر شبکه را فراهم کنند. یک تحقیق از موسسه پژوهشی ARCchart تخمین می‌زند که هت نت هابه هدایت بازار زیرساخت‌های تلفن همراه کمک می‌کند؛ تا جایی که تا سال 2017، در سطح جهان هزینه ای نزدیک به 57 میلیارد دلار را
در سطح جهان هزینه ای نزدیک به 57 میلیارد دلار را تشکیل دهند. انجمن سلول کوچک (Small Cell Forum)، هت نت را به عنوان "محیط چند-x ها: چند فناوری، چند دامنه، چند طیف، چند اپراتور و چند فروشنده" معنا می کند. هت نت باید بتواند پیکربندی مجدد عملیات خود را به صورت خودکار انجام دهد تا خدمات تضمین شده ای را در کل شبکه ارائه دهد که باکیفیت و به اندازه کافی انعطاف پذیر باشد تا موارد متغیری از جمله نیازهای کاربر، اهداف تجاری و رفتارهای دنبال کننده را برآورده کند. معماری هت نت. از لحاظ معماری، هت نت را می توان
معماری هت نت. از لحاظ معماری، هت نت را می توان دربرگیرنده عملکردهای شبکه دسترسی رادیویی (RAN) ماکروی مرسوم، قابلیت انتقال RAN، سلول های کوچک و عملکرد Wi-Fi در نظر گرفت که به طور فزاینده ای در حال مجازی شدن و ارائه به صورت یک محیط عملیاتی هستند که در آن دامنه کنترل شامل منابع مرکز داده مرتبط با محاسبات، شبکه و ذخیره سازی می باشد. در این چارچوب، عملکرد خود بهینه‌سازی شبکه (self-optimizing network - SON) برای فعال کردن متراکم سازی مرتبه‌ بزرگی شبکه‌ با سلول‌های کوچک ضروری است. خودپیکربندی (plug and play) زمان
کوچک ضروری است. خودپیکربندی (plug and play) زمان و هزینه استقرار را کاهش می‌دهد، ولی در مقابل خودبهینه‌سازی تضمین می‌کند که شبکه با تغییر شرایط به‌ طور خودکار خودش را برای رسیدن به حداکثر کارایی تنظیم می‌کند. مواردی مانند تقاضای ترافیک، جابجایی کاربران و ترکیب خدمات، همگی در طول زمان تغییر می‌کنند و شبکه باید سازگار شود تا بتواند سرعت خود را حفظ کند. در نتیجه، این قابلیت‌های افزوده SON باید نیازهای در حال تحول کاربر، اهداف تجاری و رفتارهای مشترک را در نظر بگیرند. مهمتر از همه، عملکردهای مرتبط با عملیات و
بگیرند. مهمتر از همه، عملکردهای مرتبط با عملیات و مدیریت هت نت، قابلیت SON را در نظر می گیرند که از پیش آماده شده است و ممکن است فقط در یک دامنه یا فناوری هدف قرار گرفته باشد و آن را برای ارائه مدیریت خودکار کیفیت خدمات در کل هت نت گسترش می دهند. بی سیم. "شبکه ناهمگن بی سیم" (Heterogeneous wireless network - HWN) یکی حالت خاص از هت نت است. در حالی که هت نت ممکن است از شبکه ای از کامپیوترها یا دستگاه هایی با قابلیت های متفاوت از نظر سیستم عامل، سخت افزار، پروتکل ها و غیره تشکیل شود، HWN یک شبکه بی سیم است
ها و غیره تشکیل شود، HWN یک شبکه بی سیم است که از دستگاه هایی تشکیل شده است که از فناوری های مختلف دسترسی رادیویی (RAT) استفاده می کنند. هنوز هم نیاز است که چندین مسئله در شبکه های ناهمگن بی سیم حل شود، از جمله: یک HWN در مقایسه با یک شبکه بی سیم همگن سنتی چندین مزیت دارد، از جمله: افزایش قابلیت اطمینان، بهبود بازده طیف و افزایش پوشش. قابلیت اطمینان بهبود یافته است؛ زیرا هر زمان که یک RAT بخصوص در HWN از کار بیفتد، با عقب نشینی به RAT دیگر امکان برقراری ارتباط همچنان وجود دارد. بهره وری طیف با استفاده از
همچنان وجود دارد. بهره وری طیف با استفاده از RATها بهتر شود، که ممکن است کاربران کمی از طریق استفاده از متعادل نمودن بار ترافیکی در سراسر RAT ها داشته باشند و پوشش ممکن است بهبود یابد؛ زیرا RAT های مختلف ممکن است منافذی را در پوشش پر کنند که هر یک از شبکه های منفرد به تنهایی قادر به پر کردن آنها نیست. معناشناسی. از دید معناشناختی، توجه به این نکته بسیار مهم است که اصطلاح "شبکه ناهمگون" می تواند مفاهیم متفاوتی در حوزه مخابرات بی سیم داشته باشد. به عنوان نمونه، این اصطلاح می تواند به پارادایم قابلیت همکاری
این اصطلاح می تواند به پارادایم قابلیت همکاری یکپارچه و قابلیت همکاری همه جانبه بین پروتکل های چند پوششی مختلف (معروف به "هت نت") اشاره کند. در غیر این صورت، ممکن است به توزیع فضایی غیریکنواخت کاربران یا گره‌های بی‌سیم (معروف به "ناهمگنی فضایی" ) اشاره داشته باشد. از این رو استفاده از اصطلاح "شبکه ناهمگن" بدون قرار دادن آن در متن می تواند منجر به سردرگمی در ادبیات علمی و در طول چرخه بررسی همتا شود. در واقع، سردرگمی ممکن است تشدید شود، به ویژه در پرتوی این واقعیت که پارادایم "هت نت" اغلب از زاویه "هندسی"
واقعیت که پارادایم "هت نت" اغلب از زاویه "هندسی" نیز تحقیق می شود.
آزمایش‌های متعددی که در ایالات متحده بر روی آزمودنی های انسانی انجام شد، غیراخلاقی تلقی می‌شوند، زیرا به‌طور غیرقانونی یا بدون اطلاع، رضایت یا رضایت آگاهانه آزمودنی‌ها انجام شده‌اند. چنین آزمایش‌هایی در طول تاریخ آمریکا انجام شد، اما بیشتر آنها در قرن بیستم انجام شد. این آزمایش‌ها شامل قرار گرفتن انسان در معرض بسیاری از سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی (از جمله عفونت‌های ناشی از بیماری‌های کشنده یا ناتوان‌کننده)، آزمایش‌های تشعشعهای انسانی، تزریق مواد شیمیایی سمی و رادیواکتیو، آزمایش‌های جراحی، آزمایش‌های
سمی و رادیواکتیو، آزمایش‌های جراحی، آزمایش‌های بازجویی و شکنجه، آزمایش‌هایی که شامل مواد تغییردهنده ذهن بود. بسیاری از این آزمایش‌ها بر روی کودکان، بیماران و افراد ناتوان ذهنی، اغلب تحت عنوان «درمان پزشکی» انجام شد. در بسیاری از تحقیق‌ها، بخش بزرگی از افراد فقیر، اقلیت‌های نژادی یا زندانی بودند. بسیاری از این آزمایش‌ها قوانین ایالات متحده را نقض می‌کردند. برخی دیگر توسط سازمان‌های دولتی یا عناصر سرکش آن، از جمله مراکز کنترل بیماری، ارتش ایالات متحده، و آژانس اطلاعات مرکزی حمایت می‌شدند، یا توسط شرکت‌های
اطلاعات مرکزی حمایت می‌شدند، یا توسط شرکت‌های خصوصی که در فعالیت‌های نظامی شرکت داشتند، حمایت مالی می‌شدند. برنامه‌های تحقیق‌های انسانی معمولاً بسیار محرمانه بود و بدون اطلاع یا مجوز کنگره انجام می‌شد و در بسیاری از موارد اطلاعات مربوط به آنها تا سالها پس از انجام تحقیق‌ها منتشر نمی‌شد. پیامدهای اخلاقی، حرفه ای و قانونی این امر در جامعه پزشکی و علمی ایالات متحده بسیار قابل توجه بود و منجر به بسیاری از مؤسسات و سیاست‌هایی شد که تلاش کردند تا اطمینان حاصل کنند که تحقیق‌ها آتی در مورد موضوع انسانی در ایالات
که تحقیق‌ها آتی در مورد موضوع انسانی در ایالات متحده اخلاقی و قانونی خواهد بود. خشم عمومی در اواخر قرن بیستم به دلیل کشف آزمایش‌های دولتی بر روی انسان‌ها منجر به تحقیق‌ها و جلسات متعدد کنگره شد، از جمله کمیته کلیسا و کمیسیون راکفلر، هر دو در سال ۱۹۷۵، و کمیته مشورتی آزمایش‌های تشعشعهای انسانی در سال ۱۹۹۴. در طول دهه ۱۸۴۰، جی. ماریون سیمز، که اغلب از او به عنوان "پدر علم زنان " یاد می‌شود، بدون بیهوشی بر روی زنان برده شده آفریقایی آزمایش‌های جراحی انجام داد. این زنان - که یکی از آنها ۳۰ بار تحت عمل جراحی
این زنان - که یکی از آنها ۳۰ بار تحت عمل جراحی قرار گرفت - در نهایت به دلیل عفونت‌های حاصل از آزمایش‌ها جان خود را از دست دادند. دوره‌ای که سیمز بر روی برده‌های زن عمل می‌کرد، بین سال‌های ۱۸۴۵ تا ۱۸۴۹، دوره‌ای بود که طی آن عمل جدید بیهوشی به‌عنوان ایمن و مؤثر پذیرفته نشد. برای یک آزمون تئوری‌های او در مورد علل تریسموس در نوزادان، سیمز آزمایش که در آن او با استفاده از یک کفاش انجام درفش به حرکت در اطراف استخوان‌های جمجمه از نوزادان زنان به بردگی گرفته شده. ادعا شده‌است که او زنان را در آزمایش‌های جراحی خود
شده‌است که او زنان را در آزمایش‌های جراحی خود به مورفین معتاد کرده‌است و فقط پس از اتمام عمل جراحی، داروها را برای سازگاری بیشتر آنها ارائه می‌کند. نظر مخالفی توسط جراح زنان و انسان‌شناس LL Wall ارائه شده‌است: «به نظر می‌رسد استفاده سیمز از تریاک پس از عمل توسط شیوه‌های درمانی زمان او به خوبی پشتیبانی شده‌است، و رژیمی که او استفاده می‌کرد با اشتیاق بسیاری از جراحان معاصر حمایت می‌شد». در سال ۱۸۷۴، مری رافرتی، یک خدمتکار ایرلندی، برای درمان ضایعه روی سرش به دکتر رابرتز بارتولو از بیمارستان سامری خوب در