payamvha/North_RAG huggingface dataset:
section while you are in it &lt;CRITICAL Section&gt; readcount++; //Indicate that you are a reader trying to enter the Critical Section if (readcount == 1) //Checks if you are the first reader trying to enter CS resource.P(); //If you are the first reader, lock the resource from writers. Resource stays reserved for subsequent readers &lt;EXIT CRITICAL Section&gt; rmutex.V(); //Release // Do the Reading rmutex.P(); //Ensure that no other reader can execute the &lt;Exit&gt; section while you are in it
the &lt;Exit&gt; section while you are in it &lt;CRITICAL Section&gt; readcount--; //Indicate that you are no longer needing the shared resource. One fewer reader if (readcount == 0) //Checks if you are the last (only) reader who is reading the shared file resource.V(); //If you are last reader, then you can unlock the resource. This makes it available to writers. &lt;EXIT CRITICAL Section&gt; rmutex.V(); //Release در این راه حل برای مسئله خواننده ها/ نویسنده‌ها، اولین خواننده باید منبع (فایل مشترک) را قفل
اولین خواننده باید منبع (فایل مشترک) را قفل کند، البته اگر منبعی وجود داشته باشد. زمانی که فایل در برابر نویسنده‌ها قفل شد، خواننده‌های بسیار دیگری، بدون اینکه مجبور باشند قفل آن را مجدداً باز کنند، می‌توانند از آن استفاده کنند. قبل از ورود به ناحیه بحرانی، هر خوانندهٔ جدید باید از منطقه ورود عبور کند. با این حال، ممکن است در یک لحظه فقط یک خواننده در منطقه ورود وجود داشته باشد. این کار برای این انجام می‌شود تا شرایط رقابتی بین خواننده‌ها به وجود نیاید (در این بستر، شرایط رقابتی شرایطی است که در آن دو یا
این بستر، شرایط رقابتی شرایطی است که در آن دو یا بیش از دو ریسه به‌طور همزمان از خواب بیدار می‌شوند و تلاش می‌کنند تا وارد بخش بحرانی شوند؛ بدون محدودیت‌های بیشتر، این رفتار نامعین است؛ یعنی دو خواننده به صورت همزمان readcount را افزایش می‌دهند و هر دو سعی می‌کنند تا منبع را قفل کنند. این کار موجب می‌شود تا یک خواننده مسدود شود). برای عملی کردن این روش هر خواننده که وارد بخش ورود می‌شود، بخش ورود را برای خودش قفل می‌کند تا زمانی که کارش تمام شود. در طی این زمان، خوانندهٔ مذکور منبع را قفل نمی‌کند، و فقط
زمان، خوانندهٔ مذکور منبع را قفل نمی‌کند، و فقط منطقه ورود را قفل می‌کند تا هیچ خواننده دیگری در حالی که او در داخل آن قرار دارد، نتواند وارد این بخش شود. زمانی که خوانندهٔ مذکور اجرای منطقهٔ شروع را به پایان رساند، با سیگنال دهی به mutex قفل آن را باز می‌کند. سیگنال دهی از طریق ()mutex.V در کد بالا انجام می‌شود. برای بخش خروج نیز وضعیت همین است. در یک لحظه بیش از یک خواننده نمی‌تواند در بخش خروج قرار بگیرد، بنابراین هر خواننده ای قبل از استفاده از بخش خروج باید بخش خروج را در اختیار بگیرد و قفل کند. زمانی
باید بخش خروج را در اختیار بگیرد و قفل کند. زمانی که اولین خواننده در بخش ورود هست، منبع را قفل خواهد کرد. با این کار، هیچ نویسنده‌ای اجازهٔ دسترسی به آن را نخواهد داشت. خواننده‌های بعدی فقط می‌توانند از منبع قفل شده (در برابر نویسنده‌ها) استفاده کنند. خواننده ای که آخر از همه تمام می‌کند (توسط متغیر readcount نشان داده می‌شود) باید قفل منبع را باز کند تا منبع در اختیار نویسندگان قرار بگیرد. در این روش هر نویسنده‌ای باید به‌طور جداگانه مالکیت منبع را در اختیار بگیرد. این بدان معنا است که تعداد زیادی از
اختیار بگیرد. این بدان معنا است که تعداد زیادی از خواننده‌های متوالی، بعداً می‌توانند دسترسی تمام نویسنده‌های بالقوه را به منبع قفل کنند و آنها را با قحطی منبع مواجه سازند. علت این پدیده این است که بعد از اینکه اولین خواننده منبع را قفل کرد، هیچ نویسنده ای نمی‌تواند آن را قفل کند، تا زمانی که آزاد شود و فقط توسط آخرین خواننده آزاد خواهد شد. از این رو این راه حل منصفانه نیست. دومین مسئله خواننده ها-نویسنده ها. راه حل اول بهترین راه حل نبود، زیرا این امکان وجود داشت که یک خواننده مثلاً R1 دارای قفل باشد، یک
داشت که یک خواننده مثلاً R1 دارای قفل باشد، یک نویسنده مثلاً W منتظر قفل باشد و سپس یک خواننده مثلاً R2 درخواست دسترسی کند. منصفانه نیست که R2 به طور ناگهانی و قبل از W داخل شود؛ اگر این اتفاق به اندازه کافی رخ دهد، W دچار قطعی منبع خواهد شد. درست این است که W در اسرع وقت شروع شود. این امر انگیزه ای است برای راه حل مسئله دوم خواننده ها- نویسنده ها که در آن این محدودیت افزوده می‌شود که هیچ نویسنده‌ای، زمانی که به صف وارد شد، نباید بیش از حد ضروری منتظر بماند. به این راه حل، ارجحیت نویسندگان نیز گویند. یک
به این راه حل، ارجحیت نویسندگان نیز گویند. یک راه حل برای سناریوی ارجحیت نویسندگان به شکل زیر است: int readcount, writecount; //(initial value = 0) semaphore rmutex, wmutex, readTry, resource; //(initial value = 1) //READER reader() { &lt;ENTRY Section&gt; readTry.P(); //Indicate a reader is trying to enter rmutex.P(); //lock entry section to avoid race condition with other readers readcount++; //report yourself as a reader if (readcount == 1) //checks if you are first reader resource.P(); //if you are
you are first reader resource.P(); //if you are first reader, lock the resource rmutex.V(); //release entry section for other readers readTry.V(); //indicate you are done trying to access the resource &lt;CRITICAL Section&gt; //reading is performed &lt;EXIT Section&gt; rmutex.P(); //reserve exit section - avoids race condition with readers readcount--; //indicate you're leaving if (readcount == 0) //checks if you are last reader leaving resource.V(); //if last, you must release the locked resource
//if last, you must release the locked resource rmutex.V(); //release exit section for other readers //WRITER writer() { &lt;ENTRY Section&gt; wmutex.P(); //reserve entry section for writers - avoids race conditions writecount++; //report yourself as a writer entering if (writecount == 1) //checks if you're first writer readTry.P(); //if you're first, then you must lock the readers out. Prevent them from trying to enter CS wmutex.V(); //release entry section resource.P(); //reserve the resource for
section resource.P(); //reserve the resource for yourself - prevents other writers from simultaneously editing the shared resource &lt;CRITICAL Section&gt; //writing is performed resource.V(); //release file &lt;EXIT Section&gt; wmutex.P(); //reserve exit section writecount--; //indicate you're leaving if (writecount == 0) //checks if you're the last writer readTry.V(); //if you're last writer, you must unlock the readers. Allows them to try enter CS for reading wmutex.V(); //release exit section در این
reading wmutex.V(); //release exit section در این روش ارجحیت به نویسندگان داده می شود، که با مجبور کردن هر خواننده برای قفل کردن و آزاد کردن سمافور readTry به صورت جداگانه میسر می شود. از سوی دیگر، نویسندگان مجبور نیستند که به طور جداگانه آن را قفل کنند. فقط اولین نویسنده readTry را قفل می کند، سپس تمام نویسنده های بعدی می توانند به سادگی و پس از آزاد شدن منبع توسط نویسنده قبلی از آن استفاده کنند. آخرین نویسنده باید سمافور را آزاد کند تا دروازه برای خواننده‌ها باز شود که بتوانند بخوانند. اگر سمافور قبلاً
باز شود که بتوانند بخوانند. اگر سمافور قبلاً توسط یک نویسنده ست شده باشد، هیچ خواننده ای نمی‌تواند درگیر بخش ورود شود. خواننده باید منتظر بماند تا آخرین نویسنده قفل منبع و سمافورهای readTry را باز کند. از سوی دیگر، اگر یک خواننده ی خاص سمافور را قفل کرده باشد، به هرگونه نویسنده ی هم روند بالقوه این علامت را می دهد که یک خواننده در بخش ورود قرار دارد. بنابراین، نویسنده منتظر می ماند تا خواننده readTry آزاد کند و سپس نویسنده بلافاصله آن را برای خودش و برای تمام نویسندگان بعدی قفل میکند. با این وجود، نویسنده
نویسندگان بعدی قفل میکند. با این وجود، نویسنده قادر نخواهد بود تا زمانی که خواننده کنونی منبع را آزاد نکرده است، به منبع دسترسی پیدا کند و منبع زمانی آزاد می‌شود، که خواننده مذکور کارش با منبع در ناحیه بحرانی تمام شده باشد. هم نویسنده و هم خواننده در منطقه ورود خود می توانند سمافور منبع را قفل کنند. البته برای انجام این کار، باید ابتدا سمافور readTry را قفل کنند که فقط یکی از آنها در هر لحظه می تواند این کار را انجام دهد. اگر هیچ نویسنده‌ای برای دسترسی به منبع وجود نداشته باشد (شرایطی که توسط وضعیت سمافور
وجود نداشته باشد (شرایطی که توسط وضعیت سمافور readTry به خواننده نشان داده می شود)، آنگاه خواننده‌ها منبع را قفل نخواهند کرد. این کار از این جهت انجام می‌شود تا به یک نویسنده اجازه داده شود تا بلافاصله و به محض اینکه خواننده کنونی خواندن را تمام کرد، کنترل منبع را به دست گیرد. در غیر این صورت، نویسنده مجبور خواهد بود تا منتظر صفی از خواننده ها بماند تا کارشان تمام شود و آخرین خواننده بتواند قفل سمافور readTry را باز کند. به محض اینکه یک نویسنده نمایان میشود سعی می‌کند تا readTry را ست کند و در آنجا متوقف
سعی می‌کند تا readTry را ست کند و در آنجا متوقف می شود و منتظر می ماند تا خواننده کنونی readTry را آزاد کند. سپس، به محض اینکه خواننده کنونی خواندنش تمام شد، کنترل منبع را به دست می گیرد و و مانع از ورود تمام خواننده های بعدی خواهد شد. تمام خواننده های بعدی در سمافور readTry متوقف می شوند و منتظر می مانند تا نویسنده کارش با منبع تمام شود و با آزاد کردن readTry دروازه را باز کند. اشیاء rmutex و wmutex دقیقاً مشابه با راه حل اول مورد استفاده قرار می‌گیرند. تنها هدف آن ها اجتناب از شرایط مسابقه ای بین خواننده
هدف آن ها اجتناب از شرایط مسابقه ای بین خواننده ها و نویسنده ها است، که این شرایط رقابتی در بخش های ورودی یا خروجی آن ها به وجود می آید. سومین مسئله خواننده ها- نویسنده ها. در حقیقت راه حل هایی که توسط هر دو بیان های مسئله به صورت غیر مستقیم ارائه شد، می تواند منجر به قحطی منبع شود؛ راه حل اول ممکن است نویسنده ها را در صف با قحطی مواجه کند، و راه حل دوم ممکن است خواننده ها را با قحطی مواجه کند. بنابراین مسئله ی سوم خواننده ها- نویسنده ها گاهی مطرح می شود و محدودیت هایی را برقرار می کند که بر پایه آن هیچ
و محدودیت هایی را برقرار می کند که بر پایه آن هیچ ریسه ای نباید گرسنگی بکشد؛ این بدان معنا است که عملیات به دست آوردن یک قفل برای داده مشترک همیشه در یک بازه زمانی محدود شده خاتمه می یابد. یک راه حل که هم برای خواننده ها و هم برای نویسنده ها منصفانه باشد، می تواند به شکل زیر باشد: int readcount; // init to 0; number of readers currently accessing resource // all semaphores initialised to 1 semaphore resource; // controls access (read/write) to the resource semaphore rmutex; // for syncing changes to shared
rmutex; // for syncing changes to shared variable readcount semaphore serviceQueue; // FAIRNESS: preserves ordering of requests (signaling must be FIFO) //READER reader() { &lt;ENTRY Section&gt; serviceQueue.P(); // wait in line to be serviced rmutex.P(); // request exclusive access to readcount readcount++; // update count of active readers if (readcount == 1) // if I am the first reader resource.P(); // request resource access for readers (writers blocked) serviceQueue.V(); // let next in line be
blocked) serviceQueue.V(); // let next in line be serviced rmutex.V(); // release access to readcount &lt;CRITICAL Section&gt; //reading is performed &lt;EXIT Section&gt; rmutex.P(); // request exclusive access to readcount readcount--; // update count of active readers if (readcount == 0) // if there are no readers left resource.V(); // release resource access for all rmutex.V(); // release access to readcount //WRITER writer() { &lt;ENTRY Section&gt; serviceQueue.P(); // wait in line to be serviced
serviceQueue.P(); // wait in line to be serviced resource.P(); // request exclusive access to resource serviceQueue.V(); // let next in line be serviced &lt;CRITICAL Section&gt; // writing is performed &lt;EXIT Section&gt; resource.V(); // release resource access for next reader/writer این راه حل فقط در صورتی می تواند شرایط "هیچ ریسه ای نباید گرسنگی بکشد" را برآورده کند که سمافور ها در هنگام مسدود کردن و آزاد کردن ریسه ها، ترتیب "اولین ورود- اولین خروج" را حفظ کنند. در غیر این صورت، برای مثال یک نویسنده
حفظ کنند. در غیر این صورت، برای مثال یک نویسنده مسدود شده، در شرایطی که چرخه‌ای از سایر نویسنده ها سمافور را قبل از نویسنده ی مذکور کاهش دهند، ممکن است تا ابد مسدود شده باقی بماند. ساده ترین مسئله خواننده- نویسنده. ساده ترین مسئله خواننده -نویسنده که فقط از دو سمافور استفاده میکند و نیازی نیست تا آرایه ای از خواننده ها، داده ی بافر را بخوانند. دقت کنید که این راه حل به این دلیل ساده تر از مورد کلی است که شبیه مسئله بافر محدود شده است و بنابراین فقط تعداد n خواننده اجازه پیدا می‌کنند که به‌صورت موازی وارد
خواننده اجازه پیدا می‌کنند که به‌صورت موازی وارد شوند. در اینجا n اندازه بافر است. الگوریتم. ۱. به دلیل سمافور خواندن، خواننده بعد از نویسنده اجرا می شود. ۲. زمانیکه سمافور نوشتن به صفر می رسد، نویسنده نوشتن را متوقف می کند. ۳. زمانیکه سمافور خواندن به صفر می رسد، خواننده خواندن را متوقف می کند. در نویسنده، مقدار سمافور نوشتن به سمافور خواندن داده می‌شود و در خواننده، مقدار خواندن به نوشتن داده می شود ( در هنگام کامل شدن حلقه ).
خیالا عبدالله (به ؛ متولد ۱۳ ژوئیه ۱۹۹۳) یک بازیکن شطرنج آذربایجانی است که عنوان استاد بزرگ زن را دارد. حرفه شطرنج. در سال ۲۰۱۰ خیالا عبدالله در باتومی در مسابقات قهرمانی جوانان شطرنج اروپا در رده سنی زیر ۱۸ سال برنده مدال برنز شد. وی در سال ۲۰۱۱ به مقام قهرمانی شطرنج جوانان آذربایجان در رده سنی زیر ۱۸ سال دست یافت و در رده سنی زیر ۲۰ سال مقام دوم را کسب کرد. در سال ۲۰۱۲ خیالا عبدالله دوباره در مسابقات شطرنج جوانان آذربایجان در رده سنی زیر ۲۰ سال مدال نقره را از آن خود کرد. دو بار برنده مسابقات شطرنج زنان
را از آن خود کرد. دو بار برنده مسابقات شطرنج زنان آذربایجان (۲۰۱۳، ۲۰۱۴). خیالا عبدالله در مسابقات المپیاد شطرنج زنان برای آذربایجان بازی کرد: خیالا عبدالله در مسابقات شطرنج تیمی اروپا برای آذربایجان بازی کرد: در سال ۲۰۱۰، فدراسیون جهانی شطرنج به او عنوان استاد بین‌المللی زنان (WIM) و در سال ۲۰۱۵ - عنوان استادبزرگ زنان (WGM) را اعطا کرد.
فوکوشیما ۵۰ () یک فیلم درام فاجعه‌ای ژاپنی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی ستسورو واکاماتسو و نویسندگی یویچی مائکاوا است. این فیلم با بازی کویچی ساتو و کن واتانابه دربارهٔ گروهی از کارمندان است که وظیفه رسیدگی به ذوب راکتور نیروگاه هسته ای فوکوشیما دایچی پس از زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو را بر عهده دارند. این فیلم بر اساس کتاب ریوشو کادوتا با عنوان "در آستانه: داستان داخل فوکوشیما دایچی" ساخته شده و اولین فیلم ژاپنی است که این فاجعه را به تصویر می‌کشد. تولید. فیلم‌برداری در نوامبر ۲۰۱۸ آغاز شد. تولید آن نیز
فیلم‌برداری در نوامبر ۲۰۱۸ آغاز شد. تولید آن نیز در مه ۲۰۱۹ آغاز شد. بازتاب‌ها. مارک شیلینگ از "ژاپن تایمز" نقد مثبتی به این فیلم داد و گفت: «این فیلم با جسارت تلاش می‌کند تا حقایق را از طریق ذهنیت اپراتورهای کارخانه بیان کند.»
فوکوشیما ۵۰ () نام مستعاری است که توسط رسانه‌های انگلیسی زبان به گروهی از کارکنان نیروگاه هسته ای شماره یک فوکوشیما داده شده‌است. به دنبال زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو در ۱۱ مارس ۲۰۱۱، یک سری حادثه اتمی فوکوشیما ۱ منجر به ذوب هسته‌های سه رآکتور اتمی شد. این ۵۰ کارمند، پس از تخلیه ۷۵۰ کارگر دیگر، در محل باقی ماندند. نگاه اجمالی. به دنبال زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو، مسئولان نیروگاه فوکوشیما در ژاپن غیر از ۵۰ نفر کارشناس فنی، مابقی کارکنان نیروگاه را از محل تأسیسات اتمی دور کرده‌اند. در نیروگاه فوکوشیما،
تأسیسات اتمی دور کرده‌اند. در نیروگاه فوکوشیما، تا زمان وقوع زمین‌لرزه و سونامی، حدود ۸۰۰ نفر کار می‌کرده‌اند. شرکت «تپکو»، که اداره‌کنندهٔ این نیروگاه است، پس از انفجارها و آتش‌سوزی‌هایی که رخ داد، کارکنان را غیر از ۵۰ نفر از محل نیروگاه دور کرد. تا شعاع ۲۰ کیلومتری نیروگاه حدود ۲۰۰ هزار نفر به مکانی امن انتقال داده‌شده‌اند. چهار روز بعد از سونامی در ۱۶ مارس خطر انفجار و آتش‌سوزی در رآکتورها به جایی رسید که ۵۰ نفر کارشناس باقی‌مانده نیز می‌بایستی برای مدتی نیروگاه را ترک می‌کردند. ستایش. مردم ژاپن با
مدتی نیروگاه را ترک می‌کردند. ستایش. مردم ژاپن با نگرانی و ستایش، نظاره‌گر کار ۵۰ کارشناس فنی بودند که با از جان‌گذشتگی می‌کوشیدند مانع از یک فاجعهٔ اتمی شوند. این گروه ۵۰ نفرهٔ ملبس به پوشش حفاظتی، در حوزه‌ای کار می‌کردند که آغشته به ذرات رادیواکتیو بود. تمام تلاش این گروه بر روی خنک‌کردن میله‌های سوخت هسته‌ای متمرکز بود تا مانع از ذوب آنها و انفجار درون قلب رآکتورها شوند. نائوتو کان، نخست‌وزیر ژاپن در آن زمان گفت که دولت ژاپن خود را مدیون تلاش و پشتیبانی این گروه می‌داند. او، با قدردانی از کارکنانی که در
گروه می‌داند. او، با قدردانی از کارکنانی که در نیروگاه فوکوشیما کار می‌کردند، گفت که آنها «بی‌آنکه به خطر بیاندیشند» کار خود را انجام می‌دهند. رهبر تیم، «ماسائو یوشیدا»، در سال ۲۰۱۳ بر اثر سرطان مری درگذشت، اما این سرطان احتمالاً ارتباطی با واقعه فوکوشیما نداشت، زیرا پیشرفت آن ۵ تا ۱۰ سال به طول می‌انجامد. رسانه‌ها شجاعت کارگران باقیمانده را ستودند، و آنها را «قهرمان» خواندند، و در نتیجه آنها در رسانه‌ها به «فوکوشیما ۵۰» معروف شده‌اند. فرانس ۲۴ آنها را «قهرمانان بی‌چهره ژاپن» نامید، روزنامه انگلیسی، گاردین
بی‌چهره ژاپن» نامید، روزنامه انگلیسی، گاردین نوشت: «سایر کارمندان انرژی هسته ای و همچنین جمعیت دیگر فقط می‌توانند تحسین کنند.» آنها با چهل و هفت رونین مقایسه شده‌اند.
مرد سفیدپوش (許されざる者؛ Yurusarezaru Mono)، () یک فیلم یاکوزایی ژاپنی به کارگردانی تاکاشی میکه است. داستان. یکی از اعضای یک باند یاکوزا پس از کشته شدن رئیسش به دست یک آدمکش به دنبال انتقام است.
خاویر اف پنیا مأمور ویژه بازنشسته اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا بود که با همکار سابق خود استفان مورفی و پلیس ملی کلمبیا از پابلو اسکوبار و کارتل مدلین تحقیق کرد. پنیا به عنوان مشاور در سریال "نارکس" نتفلیکس کار می‌کرد. پینا در فعالیتهای کارتل کالی اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا نقش نداشت. مشارکت وی در تحقیقات در فصل سه سریال نتفلیکس یک داستان خیالی است. پس از تحقیق در مورد کارتل مدلین، پنیا با کارهای اضافی در پورتوریکو، تگزاس و کلمبیا برای DEA کار کرد. پنا در سال ۲۰۱۴ بازنشسته شد. پنیا در کینگزویل،
پنا در سال ۲۰۱۴ بازنشسته شد. پنیا در کینگزویل، تگزاس متولد و بزرگ شد و در دانشگاه A&amp;I تگزاس جامعه‌شناسی و روانشناسی تحصیل کرد. وی از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۴ به عنوان معاون کلانتری دفتر کلانتری وب کانتی خدمت کرد و سپس خدمات خود را با دی.ای. آی تا زمان بازنشستگی در ژانویه ۲۰۱۴ ادامه داد. در سال ۲۰۱۹، او -با استیو مورفی "شکارچیان: چگونه اورا زمینگیر کردیم" درباره اسکوبار را منتشر کرد. فرهنگ عامه. او یکی از شخصیت‌های اصلی سه فصل سریال تلویزیونی نتفلیکس "نارکس" است که شخصیت وی توسط پدرو پاسکال به تصویر کشیده شده‌است.
بی‌بندوباری ذهن رساله‌ای سه قسمتی دربارهٔ فلسفه بودایی و هنرهای رزمی است که در سده هفدهم میلادی توسط تاکوآن سوهو، راهب ژاپنی فرقه رینزای نوشته شده‌است. این عنوان تقریباً به «سوابق اسرارآمیز خرد استوار» ترجمه می‌شود. این کتاب مجموعه ای از سه گفتار است که به سامورایی خطاب می‌شود اما برای هرکسی که می‌خواهد مقدمه ای را بر فلسفه ذن بداند قابل استفاده است، این کتاب از اصطلاحات بودایی استفاده کمی می‌کند و در عوض به توصیف موقعیت‌ها و به دنبال آن تفسیر می‌پردازد. مطالب آن تلاش می‌کند تا آیین بودایی ذن را در هنرهای
آن تلاش می‌کند تا آیین بودایی ذن را در هنرهای رزمی به کار گیرد.
میرایتووا و سومیتی () شگون‌نماهای رسمی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ هستند. نام میرایتووا که با الگوی شطرنجی آبی رنگ طراحی شده ترکیبی از دو واژه ژاپنی است که به آینده و ابدیت اشاره دارد. نام سومیتی که با الگوی شطرنجی صورتی رنگ طراحی شده ترکیبی از نام گونه ای از درخت گیلاس ژاپنی و اصلاح انگلیسی so mighty به معنای بسیار قدرتمند است.
تپه‌ها چشم دارند () فیلمی آمریکایی در سبک ترسناک به نویسندگی، کارگردانی و تدوین وس کریون و بازی سوزان لانیر، مایکل بریمن و دی والاس است. داستان فیلم در مورد کارترها، خانواده‌ای است که پس از گیر افتادن در بیابان نوادا مورد هجوم خانواده‌ای وحشی و آدمخوار قرار می‌گیرند. این فیلم اغلب با نقدهای مثبتی روبرو شد و منتقدان روایت متشنج و شوخ‌طبعی آن را تحسین کردند. برخی منتقدان فیلم را شامل نقدی بر اخلاقیات و سیاست‌های آمریکایی تفسیر کرده‌اند و این فیلم از آن زمان به فیلمی کالت بدل گشته است. کریون دنباله‌ای برای این
فیلمی کالت بدل گشته است. کریون دنباله‌ای برای این فیلم با عنوان "تپه‌ها چشم دارند قسمت دوم" کارگردانی کرد که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد.
آلفرد چارلز آگوست فوشر مشهور به آلفرد فوشه (۱۹۵۲–۱۸۶۵) دانشمند و باستان‌شناس فرانسوی است که نظریه یونانی بودن مجسمه‌های بودا را مطرح نمود. او را «پدر مطالعات گندهارا» خوانده‌اند، و دانشمندی است که نظرایت اش در مورد بودیسم باستان در شمال غربی شبه قاره هند و منطقه هندوکش بسیار مورد استناد است. سفرها. وی اولین برای اولین بار در سال ۱۸۹۵ به شمال شرقی هند در سفر کرد. در سال ۱۹۲۲ از دولت‌های فرانسه و افغانستان از او خواستند که یک هیئت باستان‌شناسی بین افغانستان و فرانسه ترتیب دهد. وی موفق شد و هیئت باستان‌شناسی
فرانسه ترتیب دهد. وی موفق شد و هیئت باستان‌شناسی فرانسه در افغانستان (DAFA) را بوجود آورد. مشهورترین اثر فوشر هنر یونانی بودایی گندهارا است که در آن وی شرح داد که چگونه هنر بودایی قبل از پان-یونانیسم اصولاً ضد آنچه که ما فکر می‌کنیم است. وی بیشتر از اینکه به مجسمه‌ها و تصویرهای بودا بپردازد، به عناصر زندگی بودا تمرکز می‌کند. فوشر استدلال کرد که اولین تصاویر مجسمه‌سازی بودا به شدت تحت تأثیر هنرمندان یونانی قرار گرفته‌است. وی اصطلاح «هنر یونانی و بودایی» را ابداع نمود. فوشر خصوصاً بوداهای مستقل یونانی را
ابداع نمود. فوشر خصوصاً بوداهای مستقل یونانی را "زیباترین و احتمالاً باستانی‌ترین مجسمه‌های بوداً می‌دانست و آنها را به قرن اول پیش از میلاد مسیح منسوب نموده آنرا نقطه آغازگر مجسمه سازی‌های انسان شناسانه بودا می‌داند ("هنر بودایی گندهارا"، مارشال، ص ۱۰۱). به دنبال اکتشافات باستان‌شناسی اواسط قرن بیستم دربارهٔ مقرهای تجاری رومی‌ها در جنوب هند، استدلال فوشر به نفع نفوذ روم، بجای یونانی، تجدید نظر گردید. با وجود این همه اکتشافات جدید باستان‌شناسی در جنوب آسیا (مانند شهر یونانی آی خانم دد افغانستان و کاوش‌های
(مانند شهر یونانی آی خانم دد افغانستان و کاوش‌های سیرکاپ در پاکستان امروزی) به تمدن‌های غنی یونانی و باختر و هند و یونان در این مناطق اشاره کرده‌است که این امر را سبب احیای نظریه یونانی بودا می‌داند. با این وجود، نظریه اصلی وی مبنی بر اینکه بودا منشأ کلاسیک دارد ثابت می‌باشد. برای استدلال این موضوع جذاب در مقاله فوشر، به آنانده کومرسوامی، «مبدأ تصویر بودا» مراجعه کنید. آثار. جاده قدیم هند از باختر به تاکسیلا: جلد ۲
تلویزیون فانتزی () ژانری از نمایش‌های تلویزیونی است. شکل. عناصر خارق‌العاده ای را شامل می‌شود، که اغلب شامل جادو، نیروهای ماوراءالطبیعه یا جهان‌های خیالی عجیب و غریب است. برنامه‌های تلویزیونی فانتزی اغلب براساس قصه‌هایی از اسطوره‌ها و فولکلور ساخته می‌شوند، یا از داستان‌های فانتزی در رسانه‌های دیگر اقتباس شده‌اند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;31571312&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-03-02T11:07:39Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;HujiBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;: افزودن رده‌های همسنگ&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;38967837&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; رابرت هیوستون (؛ زادهٔ ) بازیگر و فیلمساز آمریکایی از کالیفرنیا است. هیوستون در ابتدا برای نقش بابی در فیلم
است. هیوستون در ابتدا برای نقش بابی در فیلم کالت ترسناک وس کریون، "تپه‌ها چشم دارند"، شناخته شد.
اولین «نمایشگاه امتعه وطنی» در سال ۱۳۰۲ شمسی بمدت یکماه و نیم با ایده و مدیریت یحیی دولت‌آبادی و همفکری میرزاحسن خان محتشم‌السلطنه و کمک رضاخان رئیس الوزرا ایجاد گشت. محل نمایشگاه. تکیه دولت واقع در ضلع جنوب غربی شمس العماره محل کنونی بانک ملی شعبه بازار که مدتها متروک مانده بود مجدداً تمیزکاری شده پوشش سقف آن از انبار خارج شده تمیزکاری و نصب شده بر روی آن مشمع برای محافظت در برابر باران قرار داده شد. غرفه‌های تکیه دولت میان ولایت‌ها و ایالت‌های ایران وتجار و اصناف طهران تقسیم شده به زودی پر از اجناس نفیس
و اصناف طهران تقسیم شده به زودی پر از اجناس نفیس شده مزین می‌گردد. مصنوعات عرضه شده. پارچه‌های پشمی و ابریشمی کرمان و یزد و کاشان قلمکارهای پرده‌ای و رومیزی کار اصفهان نقره آلات و قلمزنی‌های اصفهان و دیگر شهرها چینی و کاشی‌سازی شیراز و نطنز و قم قسمت جنگل و چوب‌های قیمتی و محصولات و گل‌ها و میوه‌ها که به دست یک آلمانی مستخدم ایران مرتب شده بود. در این نمایشگاه از امتعه خارجی چیزی دیده نمی‌شد مگر ماشین‌آلات زراعتی کوشش بسیار نمایندگان روس که بعضی از مال‌التجاره‌های خود را هم آنجا نمایش بدهند بی‌نتیجه ماند و
خود را هم آنجا نمایش بدهند بی‌نتیجه ماند و نمایشگاه حدود نظامنامه خود را نگاهداری کرد. اثرات نمایشگاه. تأسیس نمایشگاه امتعه وطنی برای اول دفعه هیجان غریبی در ولایت‌ها و مراکز تولید کرده نمونه بهترین امتعه ایران برای نمایش دادن حاضر می‌شود. نمایشگاه به قدری فکر توسعه دایره اقتصادیات مملکت را قوت می‌دهد که می‌توان گفت سنگ اول بنای توسعه اقتصادیات و تکمیل نقایص امتعه وطنی به واسطه این نمایشگاه گذارده شده‌است. از یک یا دو اندیشه هزارها فکر و اندیشه تولید گشته‌است به طوری که می‌توان امیدوار بود در بسته‌ای به
به طوری که می‌توان امیدوار بود در بسته‌ای به روی مملکت گشوده شد. منابع. حیات یحیی ج۴ ص۳۰۱ تا ۳۰۳۰
کورنلیوس روست (۲۷ مارس ۱۹۱۹، کوفتشتین، اتریش - ۱۸ اکتبر ‍۱۹۸۳، مونیخ، آلمان) یک اتریشی بود که به عنوان سرباز ارتش آلمان به جنگ جهانی دوم اعزام شد. در طول جنگ توسط ارتش شوروی اسیر شد و به شبه‌جزیره چوکچی، یکی از اردوگاه‌های کار اجباری شوروی (گولاگ)، فرستاده شد. روست موفق شد از اردگاه کار فرار کند. او سپس با طی مسافتی زیاد خود را از سیبری به ایران رساند و از شوروی خارج شد و به آلمان بازگشت. بعدها تجربه‌های او اساس نگارش یک کتاب و ساخت یک مجموعه تلویزیونی و یک فیلم شد. زندگی. روست در ۲۷ مارس ۱۹۱۹ در
و یک فیلم شد. زندگی. روست در ۲۷ مارس ۱۹۱۹ در کوف‌اشتاین، در منطقه تیرول اتریش به دنیا آمد. او هنگام شروع جنگ جهانی دوم در مونیخ زندگی می‌کرد. در طول جنگ، در سال ۱۹۴۲ توسط ارتش شوروی اسیر شد. طبق گفته‌های خودش، در آن زمان، درجه نظامی‌اش سرباز بود. اگرچه کلمنس فورل، نام مستعار وی در رمانش، به عنوان یک افسر ورماخت به تصویر کشیده شده است. بنا بر دفتر ثبت احوال مونیخ، روست در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۷ از اسارت در روسیه بازگشت. در سال ۱۹۵۳، وی در بخش چاپ داخلی انتشارات فرانتس ارنورث در مونیخ کار خود را آغاز کرد. پس از خراب