payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تا ۹ اکتبر به مدت ۳۵۶ میلیون دقیقه تماشا شده است. سپس از ۱۷ تا ۲۳ اکتبر به مدت ۴۱۸ میلیون دقیقه تماشا شد. اندور در مقایسه با دیگر سریال‌های جنگ ستارگان بینندگان کمتری داشت. تایم این را به عواملی مانند «خستگی از فرنچایز»، کمبود خدمات به طرفداران، رقابت با دیگر نمایش‌های فانتزی و علمی-تخیلی، و مینی‌سریال «ناامیدکننده اوبی-وان کنوبی» نسبت داد. «مووی وب» اشاره کرد که با وجود برخی گزارش‌های اولیه مبنی بر تقاضای کمتر، اندور همچنان عملکرد خوبی داشت و تقاضای مخاطبان آن به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از میانگین سریال‌های
آن به‌طور قابل‌توجهی بالاتر از میانگین سریال‌های استریم بود. «پرت آنالیتیکس»، که تعامل مصرف‌کننده در تحقیقات، استریم، دانلود و رسانه‌های اجتماعی را بررسی می‌کند، گزارش داد که تقاضای مخاطبان اندور از ۱۵ تا ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲، ۳۴.۱ برابر بیشتر از میانگین سریال‌های تلویزیونی بود، و مندلورین با ۳۴ برابر تقاضای متوسط در رتبه نزدیک به آن قرار داشت. «پرت آنالیتیکس» بعداً اعلام کرد که اندور از ۱۲ تا ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲، پرتقاضاترین سریال جدید ایالات متحده در ۱۰۰ روز گذشته بود، با ۳۷.۷ برابر تقاضای متوسط تمام سریال‌های دیگر
با ۳۷.۷ برابر تقاضای متوسط تمام سریال‌های دیگر در ایالات متحده. «فلیکسپترول»، شرکت تجزیه‌وتحلیل استریم که نمودارهای VOD و رتبه‌بندی‌های استریم را روزانه در سراسر جهان نظارت می‌کند، گزارش داد که اندور نهمین سریال پربیننده در دیزنی+ در سال ۲۰۲۲ بود. بر اساس وب‌سایت خبری اشتراک فایل TorrentFreak، اندور دهمین سریال تلویزیونی پربیننده دزدی‌شده در سال ۲۰۲۲ بود. اندور از زمان انتشار در سپتامبر ۲۰۲۲ تا پایان ۲۰۲۴، بیش از ۳۰۰ میلیون دلار درآمد اشتراک جهانی برای دیزنی+ ایجاد کرد و از عملکرد دیگر سریال‌های زنده جنگ
ایجاد کرد و از عملکرد دیگر سریال‌های زنده جنگ ستارگان مانند کتاب بوبا فت و آسوکا پیشی گرفت. فصل دوم Parrot Analytics اعلام کرد که اندور در هفته ۲۰ تا ۲۷ آوریل، پس از نمایش فصل دوم در ۲۲ آوریل در دیزنی+، در تقاضای کانادا برای سریال‌های اصلی دیجیتال پیشتاز بود. این سریال با میانگین تقاضای ۴۶.۱ برابر بازار، در رتبه اول جدول ۱۰ سریال اصلی دیجیتال در کانادا قرار گرفت. همچنین در میان تمام برنامه‌های تلویزیونی (شامل خطی، تلویزیون پولی، SVOD و AVOD) در رتبه سوم قرار گرفت، با میانگین تقاضای ۴۶، پس از آخرین ما و
قرار گرفت، با میانگین تقاضای ۴۶، پس از آخرین ما و شنبه شب زنده. Whip Media اعلام کرد که اندور در هفته منتهی به ۲۷ آوریل، برترین سریال اصلی استریم در ایالات متحده بود. «ریل گود»اظهار داشت که این سریال در هفته منتهی به ۳۰ آوریل، دومین سریال پربیننده در ایالات متحده بود.«سامبا تی‌وی»، شرکت تجزیه‌وتحلیل که داده‌های بینندگان را از برخی تلویزیون‌های هوشمند و ارائه‌دهندگان محتوا جمع‌آوری می‌کند، اعلام کرد که ۱.۲ میلیون خانوار آمریکایی قسمت اول را در شش روز اول تماشا کردند. این رقم با بینندگان قسمت اول فصل اول
تماشا کردند. این رقم با بینندگان قسمت اول فصل اول اندور در بازه زمانی مشابه در سپتامبر ۲۰۲۲ برابر است. پاسخ انتقادی فصل اول وب‌سایت جمع‌آوری نقد «روتن تومیتو» امتیاز تأیید ۹۶٪ را با میانگین امتیاز ۸.۵۵/۱۰ بر اساس ۶۰۹ نقد گزارش داد. اجماع منتقدان این وب‌سایت می‌خواند: «ماجراجویی خشن که از دیدگاه زمینی سلطه امپراتوری روایت می‌شود، اندور ورودی فوق‌العاده بالغ و سیاسی به اسطوره‌شناسی جنگ ستارگان است – و یکی از بهترین‌ها تاکنون.» «متاکریتیک»، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، امتیاز ۷۴ از ۱۰۰ را بر اساس ۳۱
استفاده می‌کند، امتیاز ۷۴ از ۱۰۰ را بر اساس ۳۱ منتقد اختصاص داد که نشان‌دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. اندور به عنوان یکی از بهترین سریال‌های تلویزیونی سال ۲۰۲۲ شناخته شد و به دلیل تفاوت‌هایش با دیگر نمایش‌های جنگ ستارگان مورد ستایش قرار گرفت. ماندالیت دل بارکو از «ان‌پی‌آر» خلاصه کرد که اندور به عنوان «پیچیده‌ترین و بالغ‌ترین داستان در افسانه جنگ ستارگان» مورد استقبال قرار گرفته است. جک سیل از گاردین در نقدی چهار ستاره، اندور را «بهترین نمایش جنگ ستارگان از زمان مندلورین» نامید. کارولین فرامکه از ورایتی
از زمان مندلورین» نامید. کارولین فرامکه از ورایتی نسبت به انحراف اندور از دیگر پروژه‌های جنگ ستارگان با «داستانی درباره مردمی که هیچ ارتباطی با سولوها، اسکای‌واکرها یا پالپاتین‌ها ندارند، اما زندگی‌شان همچنان اهمیت دارد» مثبت بود. به همین ترتیب، نیکلاس کوآ از والچر این نمایش را «نفسی تازه» نامید و از «اعتماد کامل به داستان‌گویی»، «غنی بودن ایده‌های سیاسی»، موسیقی، طراحی تولید و دیالوگ‌ها ستایش کرد. سیمون کاردی از «ای‌جی‌ان»از شخصیت‌ها و توسعه آن‌ها تمجید کرد و در نقدی با امتیاز ۹ از ۱۰، آن را «یکی از
کرد و در نقدی با امتیاز ۹ از ۱۰، آن را «یکی از بهترین چیزهایی که تاکنون از دنیای جنگ ستارگان بیرون آمده» نامید. شخصیت‌پردازی‌ها توسط مایک هیل از نیویورک تایمز مورد انتقاد قرار گرفت که آن‌ها را نازک و ناکافی دانست. فصل دوم «روتن تومیتو» امتیاز تأیید ۹۸٪ را با ۱۴۴ نقد گزارش داد. اجماع منتقدان این وب‌سایت می‌خواند: «اندور با اعتقادی شگفت‌انگیز و جدیت در دنیای جنگ ستارگان، فصل دوم فوق‌العاده‌اش آتشی از شورش را روشن می‌کند که صفحه را گرم می‌کند.» «متاکریتیک» امتیاز ۹۲ از ۱۰۰ را بر اساس ۳۲ منتقد اختصاص داد که
۹۲ از ۱۰۰ را بر اساس ۳۲ منتقد اختصاص داد که نشان‌دهنده «تحسین جهانی» است. صحنه تلاش برای تجاوز به بیکس کالین توسط ستوان کرول، افسر امپراتوری، در قسمت سوم «برداشت» واکنش‌های متفاوتی از برخی بینندگان و طرفداران به دنبال داشت. برخی طرفداران از این صحنه دفاع کردند و آن را برای برجسته کردن وضعیت مهاجران بدون مدارک، شرارت رژیم‌های فاشیستی یا مقایسه با لباس «بیکینی برده» پرنسس لیا در بازگشت جدای توجیه کردند. تونی گیلروی، شوررانر، در مصاحبه‌ای با هالیوود ریپورتر از این صحنه دفاع کرد و استدلال نمود که اجتناب از
از این صحنه دفاع کرد و استدلال نمود که اجتناب از موضوع تجاوز جنسی برای یک داستان جنگی معتبر نیست. او گفت:ببین، صادقانه بگویم: تاریخ تمدن، بخش عظیمی از آن به تجاوز گره خورده است. همه ما که اینجا هستیم، همگی محصول تجاوز هستیم. منظورم این است که ارتش‌ها و قدرت‌ها در طول تاریخ [تجاوز کرده‌اند]. بنابراین، نپرداختن به این موضوع به‌نحوی... فقط ارگانیک بود و احساس درستی داشت، به‌گونه‌ای که برای این مرد (شخصیت) به یک سفر قدرت تبدیل شد. واقعاً سعی داشتم مسیری برای بیکس ایجاد کنم که در نهایت به وضوح منجر شود – اما
بیکس ایجاد کنم که در نهایت به وضوح منجر شود – اما مسیری دشوار برای بازگشت به وضوح.آدریا آرخونا، بازیگر نقش کالین، نیز از این صحنه دفاع کرد و اظهار داشت:این که توانستم آن [تجاوز] را با صدای بلند بگویم – در آن احساس قدرت زیادی کردم. این را در طول روز احساس کردم. وقتی فیلم‌برداری را تمام کردم و به خانه رفتم، آن را احساس کردم.آرخونا تأیید کرد که با کارگردان آریل کلایمن در صحنه رویارویی کالین با کرول همکاری کرده و ورودی‌هایی برای صحنه‌ای که شخصیتش با ضربه به عقب از کرول آزاد می‌شود، ارائه داده است. جوایز. اندور
از کرول آزاد می‌شود، ارائه داده است. جوایز. اندور مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و به‌طور مداوم در فهرست‌های «بهترین‌های ۲۰۲۲» برای سریال‌های تلویزیونی در رتبه اول قرار گرفت، از جمله در فهرست‌های والتور، یو‌اس‌ای تودی، پولیگون، ای‌جی‌ان، امپایر و غیره. چندین نشریه همچنین اندور را بهترین سریال تلویزیونی جنگ ستارگان دانستند، از جمله تایمز، گاردین و والچر.
عبدالصادق گرگانی (زاده ۱ فروردین ۱۳۴۷) دونده دوهای سرعت ۱۰۰ متر فضای باز و ۶۰ متر داخل سالن و ۱۱۰ متر با مانع) و مربی فعلی این رشته و عضو شورای فنی فدراسیون دو و میدانی ایران است. او در روستای چن سولی از توابع شهرستان آق قلا سکونت دارد. وی توانست در سال ۱۳۶۴ به عضویت تیم ملی در آید و تا سال ۱۳۷۷ عناوین و رکوردهای بسیاری را از آن خود کرد. شاگردان. مریم طوسی - الناز کمپای - آیین بابکی - سمانه کوهکن - کیمیا یوسفی - سارا ندافی - حمیده اسماعیل‌نژاد - پریا اسدزاده - گلاب تون زارعی - عبدالغفار سقر - روح اله عسگری
- گلاب تون زارعی - عبدالغفار سقر - روح اله عسگری - دانیال گرگانی - علی اکبر ربیعی - احمدرضا خنفری - میلاد سیار - میثم رشیدی - فریدون یلقی - یعقوب پقه - پیمان رجبی - هاشم یادگاری پانویس. در اتحادیه بین‌المللی فدراسیون‌های دوومیدانی ASIAN GAMES Beijing, China 1990 ASIAN GAMES Hiroshima, Japan 1994 پیوند به بیرون. در ایستاگرام
جونگ کون چوی (به کره ای: 최종건؛ متولد ۱۴ ژوئیه ۱۹۷۴) دانشمند علوم سیاسی و ششمین معاون اول وزیر امور خارجه کره جنوبی است. جونگ دارای لیسانس علوم سیاسی از دانشگاه راچستر، فوق لیسانس علوم سیاسی از مدرسه عالی دانشگاه یانسه، است و در دانشگاه ایالتی اهایو نیز تحصیل کرده‌است. او استاد دانشکده علوم سیاسی و روابط بین‌الملل کالج علوم اجتماعی در دانشگاه یانسه است و مناصبی نیز در وزارت امور خارجه کره جنوبی داشته‌است.
۳۰ چهارمین آلبوم استودیویی خوانندهٔ انگلستانی، ادل است. این آلبوم در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۱ از طریق کلمبیا رکوردز و ملتد استون منتشر شد. با الهام از طلاق از همسر سابقش سیمون کونکی، ادل در این آلبوم به موضوع دوری می‌پردازد و در مورد حس مادری و نگاه عمیق به شهرت صحبت می‌کند. او این آلبوم را میان سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ با تهیه‌کنندگان مختلف از جمله توبیاس جسو جونیور، گرگ کرستین، مکس مارتین و شلبک نوشت که ادل در آلبوم پیشین خود، "۲۵" (۲۰۱۵) با این افراد کار کرده بود. تک‌آهنگ آغازین آلبوم با عنوان «به من سخت نگیر» در ۱۵
آغازین آلبوم با عنوان «به من سخت نگیر» در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۱ منتشر شد و با موفقیت‌های جهانی همراه بود. این آلبوم با مجموعه‌ای از کمپین‌های تبلیغاتی به‌صورت گسترده تبلیغ شد. در پی انتشار، "۳۰" با ستایش منتقدان همراه بود و برای تولید و اجراهای آوازی قدرتمند مورد تحسین قرار گرفت.
ماتوِی ایساکوویچ بلانتر (؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۹۰ میلادی فعالیت می‌کرد. وی آهنگساز ترانهٔ فولکلور و مشهور «کاتیوشا» است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مبادا که فراموش کنیم" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین، و قهرمان کار سوسیالیست شده‌است.
ولادیمیر آبراموویچ راپاپورت (؛ – ) فیلم‌بردار و کارگردان تلویزیونی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رفیق آرسنی"، "دن آرام"، "نگهبان جوان"، "دوستان"، "دوست دخترها" و "مبادا که فراموش کنیم" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است.
الکساندر لئوپولدویچ خویلیا (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جک فراست"، "برادران کارامازوف، نگهبان جوان، مبادا که فراموش کنیم و "دست الماس" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه و نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
لیدیا نیکلایونا اسمیرنووا (؛ – ) بازیگر اهل امپراتوری روسیه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مبادا که فراموش کنیم" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان پرچم سرخ کار، نشان انقلاب اکتبر، نشان دوستی، و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
نیکلای سرگئیوویچ پلاتنیکوف (؛ – ) بازیگر اهل امپراتوری روسیه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نبرد استالینگراد" و "مبادا که فراموش کنیم" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان پرچم سرخ کار، و نشان لنین شده‌است.
هاینریش کیپرت (۳۱ ژوئیه ۱۸۱۸–۲۱ آوریل ۱۸۹۹) جغرافی‌دان و طراح آلمانی بود. کیپرت در برخی از آثار نیکولای ولادیمیروویچ خانیکوف با او همکاری کرده‌است. کیپرت در سال ۱۸۱۸ در برلین آلمان متولد شد. او در جوانی با خانواده خود مکرراً سفر می‌کرد و سفرهای خود را با نقاشی ثبت می‌کرد. خانواده او با لئوپولد فون رانکه دوست بودند، که الهام بخش تلاش‌های خلاقانه کیپرت بود. کیپرت توسط آگوست مینکه در مدرسه آموزش داده شد. او در رشته تاریخ، فلسفه و جغرافیا تحصیل کرد.
ایلنا نیکلایونا گوگولوا (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مبادا که فراموش کنیم" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین، نشان انقلاب اکتبر، قهرمان کار سوسیالیست، و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
والنتینا پتروونا تیلیگینا (؛ – ) بازیگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نامت را به‌خاطر بسپار"، "نغمه یک سرباز"، "رستاخیز" و "پاول کارچگین" اشاره نمود. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
خودخوانده () که به آن خوداظهاری نیز گفته می‌شود داشتن یک عنوان حقوقی را توصیف می‌کند که توسط خود شخص اعلام‌کننده به رسمیت شناخته می‌شود اما لزوماً توسط هیچ پایگاه قانونی شناخته‌شده‌ای برای چنین اظهاری وجود ندارد. این می‌تواند اعلام داشتن یک عنوان اشرافی یا مقام ملی باشد. این اصطلاح به صورت غیررسمی برای هرکسی که خود را به عنوان غیررسمی اعلام می‌کند نیز استفاده می‌شود. نمونه‌ها. پادشاهی خودخوانده مانند ژان بدل بوکاسا. نظمی خودخوانده، نظمی جوانمردانه با ادعای ناشناخته میراث تاریخی
بهاری بی‌نظیر () یک فیلم درام روسی است که در سال ۱۹۵۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لئونید پارخامنکو و یوگنی لئونف اشاره کرد. کتاب‌شناسی. Rollberg, Peter. Historical Dictionary of Russian and Soviet Cinema. Scarecrow Press, 2008.
سرگئی الکساندروویچ یرمالینسکی (؛ – ) روزنامه‌نگار و فیلم‌نامه‌نویس اهل امپراتوری روسیه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بهاری بی‌نظیر" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار شده‌است.
الکساندر بوریسوویچ استولپر (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل امپراتوری روسیه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بهاری بی‌نظیر" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان پرچم سرخ کار، و جایزه دولتی برادران واسیلیف شده‌است.
ولادیمیر پتروف (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل امپراتوری روسیه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "نبرد استالینگراد" و "دوئل" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان پرچم سرخ کار و نشان لنین شده‌است.
مجید توکّلی (زادهٔ ۱۳۶۰ در تهران)، بازیگر و کارگردان سینمای ایران و فارغ‌التحصیل کارشناسی در رشته معماری است. توکلی به عنوان بازیگر در مجموعه‌های تلویزیونی فیلم‌های سینمایی "رهایم نکن"، "حبیب آقا"، "مرگ سپید" (۱۳۸۹)، "بوی کافور، عطر یاس" (۱۳۷۸) حضور داشته و کارگردانی فیلم‌های سینمایی "زیگزاگ"، "متولد ۶۵"، "عروسی مردم" و "کارتن‌خواب" را نیز در کارنامه هنری خود دارد. او مشاور کارگردان ایرج طهماسب در برنامهٔ مهمونی می‌باشد. ساخت فیلم نکوداشت. مجید توکلی کارگردان سینما برای پاسداشت یاد پرویز پورحسینی و چنگیز
سینما برای پاسداشت یاد پرویز پورحسینی و چنگیز جلیلوند فیلمی در سال ۱۳۹۹ ساخته‌است. او گفت: بعد از چندین تجربه متفاوت برای فیلم‌های بزرگداشت، پیشنهاد ساخت این دو فیلم حس و حال عجیبی بود. پرویز پورحسینی بازیگر و چنگیز جلیلوند به عنوان دوبلور، هر دو از افراد محبوب من بودند و برایم سخت بود تا در فقدان‌شان کاری بسازم. به هر حال با توجه به زمان محدودی که در اختیار داریم، تلاش کردیم تا کار متفاوتی نسبت به کارهای گذشته انجام بدهیم.
غزاله شکور (۲۸ دی ۱۳۷۳ – ۱۲ اسفند ۱۳۹۲) دختر ۱۹ ساله ایرانی بود که در ۱۲ اسفند ۱۳۹۲ به دست دوست‌پسرش آرمان عبدالعالی (۱۹ اسفند ۱۳۷۴ – ۳ آذر ۱۴۰۰) کشته شد و جسدش هرگز یافت نشد. عبدالعالی در زمان وقوع جرم یک هفته کمتر از ۱۸ سال سن داشت. روند طولانی رسیدگی به پرونده قتل غزاله شکور در نتیجه مفقودی جسد و همین‌طور صدور احکام متعدد قصاص نفس و تعویق اجرای حکم در آخرین لحظات این پرونده را پیچیده تر کرد. عبدالعالی سرانجام در دادگاه مجرم شناخته و بامداد چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰ حکم قصاص نفس اجرا شد. از این پرونده به عنوان
۱۴۰۰ حکم قصاص نفس اجرا شد. از این پرونده به عنوان یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های جنایی ایران یاد می‌شود. شرح رویداد. غزاله شکور دختر ۱۹ ساله‌ای بود که در ۱۲ اسفند ۱۳۹۲ از خانه خارج شد و پس از آن ناپدید شد و هرگز اثری از او یافت نشد. پس از گزارش مفقودی توسط خانواده شکور، تحقیقات پلیس نشان داد که غزاله به قصد دیدار با آرمان عبدالعالی، دوست‌پسر خود از خانه خارج شده و پس از آن ناپدید شده است. عبدالعالی در بازجویی‌های اولیه اعتراف کرد که غزاله بابت مهاجرت تصمیم داشته تا رابطه خود با او را خاتمه دهد و در نتیجهٔ
داشته تا رابطه خود با او را خاتمه دهد و در نتیجهٔ این تصمیم بین آن‌ها درگیری روی می‌دهد و در پی آن به سر غزاله ضربه وارد شده و از هوش می‌رود، عبدالعالی در بازجویی‌های اولیه معترف می‌شود که پس از هل دادن غزاله سر دختر دچار ضربه می‌شود، اینجاست که آرمان چندین بار با میله فلزی بارفیکس به سر غزاله می‌زند و پس از آن جسدش را در کیسه پلاستیکی پیچیده و به سطل زباله می‌اندازد، اما بعداً این اعترافات را ناشی از شکنجه قلمداد کرد و آن را پس گرفت و وارد آمدن ضربه به سر غزاله را ناشی از سر خوردن او در راه‌پله دانست و
غزاله را ناشی از سر خوردن او در راه‌پله دانست و مدعی شد که از ترس بدنش را معدوم کرده است. حکم. در طول محاکمه، عبدالعالی در طی سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ دست‌کم دوبار حکم قصاص محکوم شد که هر بار اعدام به تعویق افتاد، در یکی از این موارد حکم اعدام عبدالعالی در پای چوبه دار متوقف شد، خانواده شکور به او مهلتی یک‌ماهه دادند تا به محل رهاسازی بدن غزاله اعتراف کند، اما در همین حال وکیل عبدالعالی با توسل به این که حساب کاربری فیسبوک غزاله دوباره بازگشایی شده بود و همین‌طور خانواده‌اش برای او از دانشگاه مرخصی تحصیلی گرفته
خانواده‌اش برای او از دانشگاه مرخصی تحصیلی گرفته بودند مدعی بی‌گناهی موکلش شد و درخواست اعاده دادرسی را مطرح کرد. عبدالعالی همچنین در طی سالیان رسیدگی به پرونده در نتیجه صدور حکم اعدام بارها به انفرادی منتقل شد. در سال ۱۴۰۰ به نقل از وکیل عبدالعالی و رئیس مرکز حل اختلاف در خصوص آخرین وضعیت پرونده گزارش شد که کار رسیدگی پایان یافته و تصمیم نهایی دادگاه اعدام است که اجرای آن بستگی به تصمیم خانواده مقتول دارد. در طی این سال عبدالعالی چهار بار طی فقط ۳ هفته برای اجرای حکم اعدام به انفرادی منتقل شد؛ بنا بود تا
اجرای حکم اعدام به انفرادی منتقل شد؛ بنا بود تا در ۲۱ مهر حکم اجرا شود اما اجرای حکم تا ۲۴ مهر به تعویق افتاد. او سپس در ۲۵ مهر باز هم به انفرادی منتقل شد اما دوباره اجرای حکم لغو شد. مطابق اعلام خرمشاهی یکی از وکلای عبدالعالی، حکم اعدام موکلش در ۲۵ مهر به دلایل عمومی (توقف تمام اعدام‌ها در آن مقطع) متوقف شد. او بار دیگر در ۱۰ آبان ۱۴۰۰ برای اجرای حکم در ۱۲ آبان به انفرادی منتقل شد که حکم باز هم اجرا نشد. سرانجام در سحرگاه ۳ آذر ۱۴۰۰ حکم اعدام آرمان عبدالعالی در زندان رجایی شهر کرج اجرا شد. چالش‌های
در زندان رجایی شهر کرج اجرا شد. چالش‌های پرونده. در مهر ماه ۱۴۰۰ وکلای آرمان عبدالعالی در نامه‌ای به محسنی اژه‌ای با اشاره به مواردی همچون پیدا نشدن جسد غزاله و اخذ مرخصی تحصیلی و تمدید دفترچهٔ درمانی متوفی مدعی شدند شهادت کتبی چند نفر از اهالی زاهدان موجود است که غزاله را در آن شهر رویت کرده‌اند. چند روز پس از اعدام عبدالعالی، پدر او مجدداً این ادعا را تکرار کرد. به گفتهٔ او پنج شاهد در دادگاه شهادت داده بودند که غزاله شکور را در مقاطع زمانی و مکان‌های مختلف رویت کرده بودند. او مدعی شد آخرین شاهد اعلام
رویت کرده بودند. او مدعی شد آخرین شاهد اعلام کرده بود که غزاله را بر روی ویلچر و با یک مرد پاکستانی در بیمارستان هلال احمر ایرانیان در دبی دیده و آن دختر خود را «غزاله» معرفی کرده است. واکنش‌ها به اعدام آرمان عبدالعالی. روز چهارشنبه ۳ آذر ۱۴۰۰ سخنگوی دفتر حقوق بشر سازمان ملل با اشاره به «هشدارآمیز و شوک‌آور بودن» اعدام آرمان عبدالعالی گفت: «مقامات جمهوری اسلامی بی‌اعتنا به درخواست‌های مکرر نهادهای گوناگون، حتی تماس سازمان ملل با مقامات جمهوری اسلامی برای جلوگیری از این اعدام، آن را اجرا کردند.» در فرهنگ
جلوگیری از این اعدام، آن را اجرا کردند.» در فرهنگ عامه. والدین شکور عقیده دارند که روایت فیلم "بی‌بدن" (۱۴۰۲) برگرفته از پروندهٔ قتل دخترشان است و این فیلم چنان‌که می‌گویند «بدون اجازه از حریم خصوصی ما» ساخته شده است. کاظم دانشی، فیلمنامه‌نویس "بی‌بدن"، استدلال مطرح‌شده از سوی والدین شکور را قبول نکرد. او گفته است: «فیلم بی‌بدن از چند پرونده مشابه این چنینی نوشته شده و شایعه‌هایی وجود دارد که از یک پرونده خاص بوده، اما این‌طور نیست.»
دیگر هرگز () فیلمی روسی به کارگردانی ولادیمیر دیاچنکو و پیوتر تاداروفسکی است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به یوگنی یوستیگنیف و لئونید پارخامنکو اشاره کرد.
اولگ نیکلایوویچ کاراوایچوک (؛ – ) آهنگساز، نوازنده پیانو، موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ آهنگسازی در کنسرواتوار سن پترزبورگ و از شاگردان دمیتری شوستاکوویچ و سویاتوسلاو ریختر بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دیگر هرگز" اشاره نمود.
تیخون نیکلایویچ خرینیکوف (؛ – ) موسیقی‌دان، آهنگساز، طراح رقص، نوازنده پیانو، مدرس موسیقی و سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. وی در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی، آهنگساز رسمی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی محسوب می‌شد و نفوذ و قدرت خود را تا پایان فروپاشی شوروی حفظ کرد. آندری ژدانف رهبر دکترین ژدانف وی را به‌عنوان دبیر اتحادیه آهنگسازان شوروی انتخاب نمود. او در سال ۱۹۴۷ به حزب کمونیست پیوست و قائم‌مقام شورای عالی آن شد. تیخون خرینیکوف پس از دههٔ ۱۹۵۰، یکی از اعضای ثابت کمیته مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی و از سال ۱۹۶۲،
مرکزی حزب کمونیست اتحاد شوروی و از سال ۱۹۶۲، یک از نمایندگان شورای عالی اتحاد شوروی بود. او به‌مدت ۲۵ سال رهبر موسیقی «سالن مرکزی نمایش و تئاتر ارتش سرخ» بود. وی در سال‌های پایانی عمر، از منتقدان سرسخت پرسترویکا و رهبران آن بود که سبب فروپاشی شوروی شدند و در مصاحبه‌ای گفت: «این خیانت رهبران ما بود. من گورباچف و حامیانش را که سبب مشقت و صدمه‌دیدنِ هنر شوروی شدند، خائن به حزب و مردم می‌دانم…» وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ آهنگسازی در دانشکده دولتی موسیقی گنیسین (۱۹۳۲–۱۹۲۹) و از شاگردان میخائیل گنیسین و ییفریم گیلمان
و از شاگردان میخائیل گنیسین و ییفریم گیلمان بود. وی سپس در سل‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۶ برای ادامه تحصیل به کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو رفت و در آنجا آهنگسازی را نزد ویساریون شیبالین و نوازندگی پیانو را نزد هاینریش نویهاوس فرا گرفت. نخستین سنفونی او را لئوپولد استوکوفسکی رهبری کرد. وی همچنین در سال ۱۹۳۶ برای اپرایی که بر پایهٔ هیاهوی بسیار برای هیچ ساخته و توسط یوگنی واختانگوف در مسکو کارگردانی شد، آهنگسازی نمود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رفیق آرسنی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ
به "رفیق آرسنی" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان لنین، جایزه لنین، جایزه دولتی اتحاد شوروی، قهرمان کار سوسیالیست، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، و مدال دفاع از مسکو شده‌است.
ویساریون یاکوولویچ شیبالین (؛ – ) موسیقی‌دان، آهنگساز، مربی موسیقی، رهبر موسیقی و استاد دانشگاه اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در سال ۱۹۲۸ از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ‌التحصیل شد. او یکی از قربانیان دکترین ژدانف بود که به حذف و پاکسازی تعداد بیشماری از هنرمندان منجر شد. از شاگردان او می‌توان به ویلیو تورمیس، ادیسون دنیسوف و تیخون خرینیکوف اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، نشان پرچم سرخ کار، و نشان لنین شده‌است.
دانشکده دولتی موسیقی گنیسین () یکی از مراکز مشهور و برجستهٔ آموزش موسیقی در مسکو روسیه است. این مرکز عالی آموزشی در ۱۵ فوریهٔ ۱۸۹۵ با نام «مؤسسهٔ گنیسین» توسط سه خواهر پایه‌گذاری شد. خواهران گنیسین در رشتهٔ نوازندگی پیانو در کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو تحصیل کرده بودند. ساخت ساختمان مدرن این مرکز در سال ۱۹۳۷ صورت پذیرفت و بخش اصلی آکادمی موسیقی آن (مشهور به «آکادمی موسیقی گنیسین») در سال ۱۹۴۶ ساخته شد. این دانشکده یکی از مراکز عالی و نخبهٔ آموزش موسیقی و مشهورترین مرکز، پس از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی
مشهورترین مرکز، پس از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو محسوب می‌شود. از دانش‌آموختگان مشهور این مرکز می‌توان به نیکلای باسکف، سونیا بلوسووا، دیما بیلان، مارینا ولادیمیروونا دیویاتوا، الینا ایبراگیمووا، فیلیپ کیرکوروف، یوگینی کیسین، لیف کنیپر، بوریس پارسادانیان، ویساریون شیبالین، میکائیل تاریوردیف، والنتینا تولکونووا، یولیا ولکوا و تیخون خرینیکوف اشاره کرد. همچنین از استادان و مدرسان این مرکز آموزشی می‌توان از تیموفی دوکشیتسر، میخائیل گنیسین و آرام خاچاتوریان نام برد.
ولادیمیر ایلیچ روبین (؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بیا اینجا، مختار!" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی روسیه شده‌است.
بی‌اختیاری ادراری سرریزی یا بی‌اختیاری ادراری لبریزی نوعی بی‌اختیاری ادرار است که با خروج غیرارادی ادرار از مثانه لبریز از ادرار مشخص می‌شود، در اغلب موارد فرد دچار چکمیزک لبریزی هیچگونه احساسی از پر بودن مثانه یا نیاز به دفع ادرار ندارد. این حالت در افرادی که مجرای خروجی مثانه در آنها مسدود شده رخ می‌دهد(بزرگ شدن (خوش‌خیم) پروستات، سرطان پروستات یا تنگی مجرای ادراری)، یا زمانی رخ میدهدکه ماهیچه مسئول تخلیه ادرار در مثانه بسیار ضعیف شده باشد و قادر به تخلیه مثانه به‌طور طبیعی نباشد. بی‌اختیاری ادراری لبریزی
به‌طور طبیعی نباشد. بی‌اختیاری ادراری لبریزی همچنین ممکن است در اثر عوارض جانبی برخی از داروها رخ دهد. علل. ضایعات (عصبی) که بر بخش‌های ساکرال (نخاع) یا فیبرهای عصبی خودکار محیطی تأثیر می‌گذارد، باعث آتونی مثانه (شل شدن مثانه) همراه با از دست دادن هماهنگی اسفنکتر (ادراری) می‌شوند. این امر منجر به از دست دادن انقباظ عضله دترسور، مشکل در شروع ادرار کردن و بی‌اختیاری لبریزی می‌شود. عوارض جانبی آنتی کولینرژیک برخی از داروها (به عنوان مثال، برخی داروهای ضد روان پریشی و ضد افسردگی) ممکن است باعث احتباس ادرار شود
و ضد افسردگی) ممکن است باعث احتباس ادرار شود که ممکن است منجر به بی‌اختیاری لبریزی شود. آگونیست‌های آلفا آدرنرژیک ممکن است با تحریک انقباض اسفنکتر مجرای ادراری باعث احتباس ادرار شوند. مسدود کننده‌های کانال کلسیم ممکن است انقباض بافت ماهیچه ایی صاف موجود در مثانه را کاهش داده و باعث احتباس ادرار همراه با بی‌اختیاری لبریزی شود. بی‌حسی اپیدورال و زایمان نیز می‌تواند باعث بی‌اختیاری ادرار لبریزی شوند. پاتوفیزیولوژی. بی‌اختیاری لبریزی ادراری زمانی اتفاق می‌افتد که مثانه بیمار به‌طور دائم پر است و در نتیجه پر