payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سپیداج، ماهی مرکب و هشت‌پا با پرت کردن حواس مهاجمانشان، آخرین فرصت برای فرار را به خود می‌دهند. برای انجام این کار، آنها مخلوطی از مواد شیمیایی را به بیرون پرتاب می‌کنند که ممکن است مانند غذا باشند یا شکارگران را گیج کند. در گروه‌های جوهر سرپایان در پاسخ به یک شکارگر، آنها جوهر را از غده جوهری و اوپالین را از غده اوپالین آزاد می‌کنند که ابرمانند است و بر حواس تغذیه شکارگر تأثیر می‌گذارد و سبب می‌شود تا به ابر حمله کند. در نمایش انحرافی، توجه شکارگران از یک جسم معمولاً لانه یا بچه، که توسط جانور محافظت
یک جسم معمولاً لانه یا بچه، که توسط جانور محافظت می‌شود، منحرف می‌شود، بسیاری از پرندگان لانه‌ساز در هنگام نزدیک شدن یک شکارگر مانند روباه، به اصطلاح «نمایش حواس‌پرتی» را انجام می‌دهند. پرنده لنگان از لانه دور می‌شود و یک بالش را طوری دراز می‌کند که انگار شکسته‌است. شکارگر که گرفتن طعمه را آسان حس می‌کند، از لانه حاوی جوجه‌ها دور می‌شود. سرانجام پرنده والد تظاهر خود را رها می‌کند و درست به موقع به هوا می‌پرد تا از آرواره‌های روباه فرار کند. احتمالاً جان بچه‌های خود را نجات داده‌است، اما خود را معرض خطر
بچه‌های خود را نجات داده‌است، اما خود را معرض خطر قرار داده‌است. تقلید و هشدار. تقلید در جانوران به وضعیتی گفته می‌شود که یک جاندار (تقلیدگر) ویژگی‌های سیگنال جانداران دیگر (مدل) را شبیه‌سازی می‌کند تا جاندار سوم را گیج کند. این کار سبب می‌شود که تقلیدگر غذا به دست آورد، از خطر ایمن شود یا در جفت‌گیری موفق شود. دو نوع کلاسیک تقلید دفاعی وجود دارد: تقلید بیتسی و تقلید مولری. هر دو شامل رنگ هشدار رنگ‌آمیزی جانور یا سیگنال‌های هشداردهنده است تا از حمله شکارگر جلوگیری شود. در تقلید بیتسی، یک گونه طعمه بی‌ضرر و
شود. در تقلید بیتسی، یک گونه طعمه بی‌ضرر و خوش‌طعم از ظاهر گونه دیگری که برای شکارگران زیان‌بار است تقلید می‌کند، بنابراین خطر حمله را کاهش می‌دهد. این شکل از تقلید در بسیاری از حشره‌ها دیده می‌شود. باور پشت تقلید بیتسی این است که شکارگرانی که سعی در خوردن گونه‌های ناخوشایند دارند، یادمی‌گیرند که رنگ‌ها و نشانه‌های آن را با طعم ناخوشایند مرتبط کنند. این کار سبب می‌شود تا شکارگران یاد بگیرند که از نمایش رنگ‌ها و نشانه‌های مشابه از گونه‌ها پرهیز کنند، از جمله تقلیدهای بیتسی، که در واقع انگلی بر روی مواد
جمله تقلیدهای بیتسی، که در واقع انگلی بر روی مواد شیمیایی یا دیگر دفاع‌های مدل‌های بی‌سود هستند. برخی از گونه‌های اختاپوس می‌توانند با تغییر رنگ پوست، الگوی پوست و حرکات بدن، مجموعه‌ای از جانوران دیگر را تقلید کنند. هنگامی که یک دوشیزه‌ماهی به اختاپوس حمله می‌کند، اختاپوس از یک ماردریایی نواردار تقلید می‌کند. مدل انتخاب‌شده با شکارگر و زیستگاه اختاپوس متفاوت است. بیشتر این اختاپوس‌ها از تقلید بیتسی استفاده می‌کنند و جانداری را که برای شکارگران دافعه است به عنوان مدل انتخاب می‌کنند. در تقلید مولری، دو یا
عنوان مدل انتخاب می‌کنند. در تقلید مولری، دو یا چند شکل اجتناب‌برانگیز (فراری‌دهنده) علامت‌های هشدار یکسانی دارند، در شهیار و پروانه شهریار. پرندگان از خوردن هر دو گونه اجتناب می‌کنند زیرا الگوی بال آنها به درستی نشان‌دهنده طعم ناخوشایند آنهاست. ساختارهای دفاعی. ابزار بسیاری از جانوران در برابر شکارگران با زره‌های سخت (مانند اکثر نرم‌تنان و لاک‌پشت‌سانان)، پوست چرمی یا پوسته‌دار (مانند خزندگان) یا اسکلت بیرونی کیتینی سخت (مانند بندپایان) است. خار ساختاری تیز و سوزن‌مانند است که برای ایجاد درد در شکارگران
و سوزن‌مانند است که برای ایجاد درد در شکارگران استفاده می‌شود. نمونه‌ای از آن در طبیعت در جراح‌ماهی سوهال یافت می‌شود. این ماهی‌ها در جلوی هر یک از باله‌های دم خود، یک خار تیز شبیه به چاقوی جراحی دارند که می‌تواند زخم‌های عمیقی ایجاد کند. ناحیه اطراف خار اغلب به رنگ روشن است تا قابلیت دفاع آنها آشکار باشد و شکارگران از آنها اجتناب کنند. خارهای دفاعی ممکن است جداشونده یا سمی باشند. تشی خارهای دراز، سفت، در نوک شکسته و در برخی گونه‌ها خاردار هستند تا به شکارگران احتمالی بچسبند. در مقابل، خارهای کوتاه
شکارگران احتمالی بچسبند. در مقابل، خارهای کوتاه جوجه‌تیغی که موهای تغییریافته هستند، کاملاً منعطفند و در بدن خاردار پنهان می‌شوند؛ بنابراین به راحتی جدا نمی‌شوند و می‌توانند به مهاجم آزار برسانند. بسیاری از گونه‌های شاپرک‌های فنجانی بدر امتداد سطح پشتی خود برآمدگی‌های متعدد و خارهای گزنده دارند. گونه‌هایی که این خارهای گزنده را دارند، نسبت به لاروهایی که آن را ندارند، کمتر شکار می‌شوند. برای نمونه، زنبور کاغذی در صورت داشتن حق انتخاب، لاروهای بدون خار را انتخاب می‌کند. تشخیص شکارگر و پرهیز از گرفتار شدن.
می‌کند. تشخیص شکارگر و پرهیز از گرفتار شدن. بسیاری از جانوران حواس بینایی، بویایی و شنوایی بسیار رشدیافته‌ای دارند تا بتوانند خطر را تشخیص دهند و فرار کنند. طعمه می‌تواند با زیر نظر داشتنِ پیوسته محیط اطراف خود، مخصوصاً در فضای باز، این شانس را به دست آورد که پیش از رسیدن یک شکارگر به «فاصله بحرانی» برای حمله، آن را ببیند و گرفتار نشود. فرار. واکنش طبیعی یک جانور شکارشونده به یک شکارگر مهاجم این است که با هر روشی که می‌تواند ― اعم از پرواز، سُر خوردن، شیرجه، شنا، دویدن، پریدن، لانه زیرزمینی یا غلت زدن ―
شنا، دویدن، پریدن، لانه زیرزمینی یا غلت زدن ― فرار کند. مسیرهای فرار اغلب نامنظم هستند تا پیش‌بینی مسیر حرکت طعمه برای شکارگر دشوار شود. به عنوان مثال، پرندگانی مانند پاشلک، باقرقره‌های پرپا و کاکایی سرسیاه کوچک از دست شکارگران پرسرعتی مانند شاهین بحری با پرواز زیگزاگی فرار می‌کنند. اثر رقیق‌سازی. اثر رقیق‌سازی یعنی جانوران در یک گروه زندگی کنند تا خطر حمله به خودشان «رقیق» شود چون هر فرد تنها یکی از خیل اعضای گروه است. به نظر جرج ویلیامز و ویلیام دی همیلتون، زندگی گروهی برای فرد مزیت‌هایی دارد و به همین
زندگی گروهی برای فرد مزیت‌هایی دارد و به همین دلیل فرگشت یافته‌است. این مزیت‌ها با بزرگ‌تر شدن گروه، آشکارتر می‌شود. یکی از نمونه‌های رایج آن دسته ماهی و توده ماهی است. آزمایش‌ها شواهد مستقیمی برای کاهش نرخ حمله انفرادی که در زندگی گروهی دیده می‌شود، فراهم می‌کنند، مانند اسب کامارگ در جنوب فرانسه. خرمگس اغلب به این اسب‌ها حمله می‌کند و خون می‌مکد و ناقل بیماری است. هنگامی که مگس‌ها بسیار زیاد هستند، اسب‌ها در گروه‌های بزرگ جمع می‌شوند و افراد در واقع کمتر مورد حمله قرار می‌گیرند. آب‌پیمایان حشراتی هستند که
حمله قرار می‌گیرند. آب‌پیمایان حشراتی هستند که در سطح آب شیرین زندگی می‌کنند و از پایین مورد حمله ماهیان شکارگر قرار می‌گیرند. آزمایش‌هایی که اندازه گروه رایدرهای آبی را تغییر می‌داد، نشان داد که با افزایش اندازه گروه، میزان حمله به ازای هر «گام بر آب» کاهش می‌یابد. گله خودخواه. نظریه گله خودخواه را ویلیام دی همیلتون ارائه داد تا توضیح دهد چرا جانوران به دنبال موقعیت مرکزی در یک گروه هستند. ایده اصلی این نظریه کاهش دامنه خطر برای فرد است. حوزه خطر، ناحیه‌ای در گروه است که در آن فرد بیشتر در معرض حمله یک
در گروه است که در آن فرد بیشتر در معرض حمله یک شکارگر است. مرکز گروه کمترین دامنهٔ خطر را دارد، بنابراین پیش‌بینی می‌شود که جانوران به‌طور مداوم برای به دست آوردن این موقعیت بهتر تلاش کنند. آلتا د وس و جاستین اورین (۲۰۱۰)، با آزمایش اثر گله خودخواهانه همیلتون، شکار فک خزپوش قهوه‌ای توسط کوسه سفید بزرگ را مورد مطالعه قرار دادند. پژوهشگران با استفاده از ماکت این جانور طعمه، فاصله بین طعمه‌ها را برای ایجاد حوزه‌های مختلف خطر تغییر دادند. فُک‌هایی که دامنهٔ خطر بیشتری داشتند، بیشتر در خطر حمله کوسه بودند. سیری
بیشتری داشتند، بیشتر در خطر حمله کوسه بودند. سیری شکارگر. یک راهبرد رادیکال برای اجتناب از شکارگران، پدیدار شدن بسیار نادر و در فواصل نامنظم است. اگر پدیدار شدن، به مرور و منظم رخ دهد، ممکن است اکثریت بزرگی از آنها شکار شوند. اما وقتی پدیدار شدن آنها به یکباره و نامنظم است، شکارگران با چرخه زندگی یک یا چندساله توانایی تولیدمثل سریع برای بهره‌برداری از این ازدیاد جمعیت شکار را ندارند. شکارگران ممکن است با جمعیت در حال ظهور جشن بگیرند، اما توانایی مصرف آنها محدود است م تنها می‌توانند کسری از موج کوتاه شکار
محدود است م تنها می‌توانند کسری از موج کوتاه شکار را بخورند. زنجره‌های دوره‌ای که در فواصل ۱۳ یا ۱۷ ساله پدیدار می‌شوند، اغلب به‌عنوان نمونه‌ای از این سیرشدن شکارگر استفاده می‌شوند. البته توضیحات جایگزینی نیز دربارهٔ چرخه زندگی نامعمول آنها ارائه شده‌است. ندای هشدار. جانورانی که به صورت گروهی زندگی می‌کنند، اغلب صدای زنگ هشدار را ایجاد می‌کنند که حمله را هشدار می‌دهد. برای نمونه، میمون وروت، بسته به ماهیت حمله، صداهای مختلفی تولید می‌کند: برای عقاب، سرفه، برای پلنگ یا گربه‌سانان دیگر، پارس بلند، برای
برای پلنگ یا گربه‌سانان دیگر، پارس بلند، برای پایتون یا مارهای دیگر، یک «چهچهه» یا علامت هشدار. میمون‌هایی که این صداها را می‌شنوند، واکنش تدافعی نشان می‌دهند، اما در هر بار متفاوت است: برای صدای عقاب، به بالا نگاه می‌کنند و به جای سرپوشیده می‌روند. برای صدای پلنگ، آنها به سمت درختان می‌دوند. برای ندای مار روی دوپا می‌ایستند و به دنبال مار می‌گردند و با دیدن مار گاهی او را از بین می‌برند. نداهای مشابهی در گونه‌های دیگر میمون‌ها هم یافت می‌شود، در حالی که پرندگان نیز نداهای متفاوتی دارند که پاسخ‌های متفاوتی
نیز نداهای متفاوتی دارند که پاسخ‌های متفاوتی را برمی‌انگیزد. خودبری. برخی از جانوران می‌توانند با خودبری (قطع عضو خود)، یکی از زائده‌های خود را در آخرین تلاش برای فرار از چنگ شکارگر از خود جدا کنند و با منحرف کردن حواس شکارگر مجال فرار بیابند. بخش ازدست‌رفتهٔ بدن ممکن است دوباره بازسازی شود. برخی از حلزون‌های دریایی «پرزهای نیش‌زن» را دور می‌اندازند. بندپایانی مانند خرچنگ می‌توانند یک پنجه را قربانی کنند که می‌تواند در چندین پوست‌اندازی متوالی دوباره رشد کند. در میان مهره‌داران، بسیاری از گکو‌ها و دیگر
کند. در میان مهره‌داران، بسیاری از گکو‌ها و دیگر مارمولک‌ها نیز، هنگام حمله دم خود را می‌اندازند. دم کوچک‌تر به آرامی دوباره رشد می‌کند. هوشیاری بهبودیافته. در اثر هوشیاری بهبودیافته، گروه‌ها می‌توانند شکارگران را زودتر از افراد انفرادی شناسایی کنند. اگر طعمه در آغاز حمله هشدار داده شود، شانس بیشتری برای فرار دارند؛ مثلاً دستهٔ کبوتر جنگلی توسط شهبازها شکار می‌شوند. شهبازها در حمله به دسته‌های بزرگ‌تر کبوترهای چوبی نسبت به هنگام حمله به گله‌های کوچک‌تر موفق نیستند. این موضوع به این دلیل است که هرچه اندازه
نیستند. این موضوع به این دلیل است که هرچه اندازه گله بزرگ‌تر باشد، احتمال اینکه یک پرنده زودتر متوجه پرنده شکارگر شود و پرواز کند، بیشتر است. هنگامی که یک کبوتر در حالت هشدار پرواز می‌کند، بقیه کبوترها دنبال می‌شوند. شترمرغ‌های وحشی در پارک ملی ساوو شرقی در کنیا به تنهایی یا در گروه‌های حداکثر چهار پرنده تغذیه می‌کنند. آنها در معرض شکار شیرها هستند. با افزایش اندازه گروه شترمرغ، تعداد دفعه‌ای که در آن هر فردی سر خود را بالا می‌برد تا به دنبال جانور شکارگر باشد، کاهش می‌یابد. از آنجایی که شترمرغ‌ها
شکارگر باشد، کاهش می‌یابد. از آنجایی که شترمرغ‌ها می‌توانند در مسافت‌های طولانی با سرعتی فراتر از شیرها بدوند، شیرها تلاش می‌کنند هنگامی به آن حمله کنند که سر شترمرغ پایین است. با گروه‌بندی، شترمرغ‌ها در تعیین مدت زمان پایین ماندن سر شترمرغ‌ها، شیرها را با مشکل بیشتری مواجه می‌کنند؛ بنابراین، اگرچه هوشیاری فردی کاهش می‌یابد، اما هوشیاری کلی گروه افزایش می‌یابد. گیج‌کردن شکارگر. افرادی که در گروه‌های بزرگ زندگی می‌کنند ممکن است از حمله ایمن‌تر باشند، زیرا ممکن است شکارگر به دلیل اندازه گروه بزرگ گیج شود. با
است شکارگر به دلیل اندازه گروه بزرگ گیج شود. با حرکت گروه، شکارگر برای هدف قرار دادن یک جانور شکاری منفرد مشکل بیشتری دارد. گورخر توسط جانورشناس مارتین استیونز و همکارانش به عنوان نمونه‌ای از این موضوع پیشنهاد شده‌است. یک گورخر هنگامی که ثابت است، به دلیل اندازه بزرگ خود برجسته می‌شود. برای کاهش خطر حمله، گورخرها اغلب به صورت گله‌ای سفر می‌کنند. الگوهای راه‌راه در همه گورخرهای گله، ممکن است شکارگر را گیج کند و تمرکز شکارگر روی یک گورخر منفرد را دشوارتر کند. افزون بر این، هنگام حرکت سریع، نوارهای گورخر یک
افزون بر این، هنگام حرکت سریع، نوارهای گورخر یک اثر گیج‌کننده و سوسوزننده استتاری در چشم شکارگر ایجاد می‌کنند. دفاع و مبارزه برای خورده نشدن. ساختارهای دفاعی مانند خارها ممکن است هم برای دفع حمله (همان‌طور که در بالا ذکر شد) و هم در صورت لزوم برای مقابله با شکارگر استفاده شود. دفاع شیمیایی اوباشگری، استفراغ دفاعی،و خودکشی به دلیل نوع‌دوستی از انواع آن هستند. دفاع شیمیایی. بسیاری از جانوران طعمه، برای دفاع در برابر دانه‌خواری از دانه‌های گیاهان، از مواد شیمیایی سمی برای دفاع از خود استفاده می‌کنند. اینها
سمی برای دفاع از خود استفاده می‌کنند. اینها ممکن است در ساختارهای سطحی مانند خارها یا غدد متمرکز شده باشند و مهاجم پیش از اینکه جانور طعمه را گاز بگیرد یا ببلعد، طعم مواد شیمیایی را بچشد: بسیاری از سموم تلخ‌مزه هستند. آخرین دفاع این است که گوشت جانور سمی باشد، مانند بادکنک‌ماهیان، شه‌پروانه‌ایان و جنگل‌بانان. بسیاری از حشرات سموم را از گیاهان غذایی خود به دست می‌آورند. کرم ابریشم "پروانه پادشاه" سمی کاردنولید از علف‌های شیری (استبرق (زیرتیره)) را جمع می‌کنند. برخی از جانوران شکار توانایی بیرون ریختن مواد
برخی از جانوران شکار توانایی بیرون ریختن مواد زیان‌آور برای جلوگیری از شکارگران هستند. سوسک بمب‌افکن در نوک شکم خود غدد خاصی دارد که به آن اجازه می‌دهد تا یک اسپری سمی را به سوی شکارگران شلیک کند. این اسپری به صورت انفجاری از طریق اکسیداسیون هیدروکینون‌ها تولید می‌شود و در دمای ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد اسپری می‌شود. جیرجیرک زرهی‌ها به‌طور مشابه هنگام تهدید خودخون‌ریزی، خون را در مفاصل خود آزاد می‌کنند. چندین گونه از ملخ‌ها از جمله "ملخ رنگین"، در خودخون‌ریزی، خون به سمت شکارگر پاشیده می‌شود. خون این جانوران
خون به سمت شکارگر پاشیده می‌شود. خون این جانوران معمولاً دارای ترکیبات سمی است که این رفتار را به یک سازوکار دفاع شیمیایی مؤثر تبدیل می‌کند. بیشتر جانورانی که خودخون‌ریزی می‌کنند حشرات هستند، اما برخی از خزندگان نیز این رفتار را نشان می‌دهند. برخی از گونه‌های مهره‌دار مانند مارمولک شاخدار تگزاس می‌توانند در صورت تهدید، با افزایش سریع فشار خون در حفره‌های چشم خود، خون را از چشم‌های خود پرتاب کنند. از آنجایی که یک فرد ممکن است تا ۵۳ درصد از خون خود را در یک اسپری از دست بدهد، این کار تنها علیه شکارگران دائمی
از دست بدهد، این کار تنها علیه شکارگران دائمی مانند روباه، گرگ و کایوت (سگان)، به عنوان آخرین شیوهٔ دفاعی استفاده می‌شود. سگ‌سانان اغلب مارمولک‌های شاخدار را پس از پاشیدن خون، به زمین می‌اندازند و تلاش می‌کنند تا خون را از دهان خود پاک کنند یا بیرون بریزند که نشان می‌دهد این مایع دارای مواد سمی است. شکارگران، در صورت انتخاب، مارمولک‌های دیگری را انتخاب می‌کنند، که نشان‌دهنده بیزاری آموخته‌شده نسبت به مارمولک‌های شاخدار به عنوان طعمه است. ملخ قهوه و "تگرا نوواهوللاندی" در صورت تهدید، مایعات زیان‌آور ترشح
نوواهوللاندی" در صورت تهدید، مایعات زیان‌آور ترشح می‌کنند و گاهی این مایعات را به زور بیرون می‌دهند. مار کبرا تف خود را که حاوی زهر نیش است، به چشم شکارگران بالقوه می‌پاشد. کبرا از هر ده بار، هشت بار به هدف خود ضربه می‌زند و سبب درد شدید می‌شود. سربازان موریانه در ناسوتی‌موریانه‌ایان یک تفنگ فونتانلار دارند، غده‌ای در جلوی سرشان که می‌تواند ترشح کند و مانند یک تیر شلیک کند. جت دقیق رزینی ترپن را ترشح و شلیک کند. این ماده برای دیگر حشرات چسبنده و سمی است. یکی از ترپن‌های موجود در ترشح، پینن، به عنوان فرومون
از ترپن‌های موجود در ترشح، پینن، به عنوان فرومون عمل می‌کند.&lt; دانه‌ها با ترکیبی از غیرپروتئینی سمی آمینو اسیدها، گلیکوزیدها، پروتئاز و مهارکننده‌های آمیلاز و هماگلوتینین از شکار جلوگیری می‌کنند. غدد لجنی در امتداد بدن بی‌فک‌ماهی، هنگام تحریک یا استرس، مقدار زیادی مخاط ترشح می‌کنند. لجن ژلاتینی تأثیر چشمگیری بر جریان و ویسکوزیته آب دارد و به سرعت آبشش هر ماهی را که قصد شکار ماهی هاگ را دارد، مسدود می‌کند. شکارگران معمولاً ماهی هاگ را در عرض چند ثانیه رها می‌کنند. شکارگران معمولی ماهی هاگ شامل پرندگان
می‌کنند. شکارگران معمولی ماهی هاگ شامل پرندگان دریایی، فک‌ها و آب‌بازسانان هستند، اما تعداد کمی از ماهی‌های شکارگر از ماهی هاگ به عنوان طعمه اجتناب می‌کنند. برخی از جانوران فرگشت یافته‌اند تا در هنگام احساس خطر بوی بدی از خود خارج کنند. گَنْدراسوا معروف‌ترین پاشنده‌های بوی بد هستند. گَنْدراسوا در زمان احساس خطر نوعی ترکیبات شیمیایی از پشت خود به بیرون شلیک می‌کنند. این ترکیبات چنان بدبو هستند که می‌توانند باعث تهوع و احساس سوزش در چشم شوند. دفاع گروهی. در دفاع گروهی، گروه‌های طعمه به جای اینکه به خود اجازه
گروهی، گروه‌های طعمه به جای اینکه به خود اجازه دهند تا قربانیان منفعلی از شکار باشند، به‌طور فعال با گروه‌بندی در کنار هم و گاهی با حمله به یک شکارگر از خود دفاع کنند. اوباشگری، به معنی آزار و اذیت شکارگر توسط بسیاری از جانوران شکارشونده است. اوباشگری معمولاً برای محافظت از بچه‌ها در کلُنی اجتماعی انجام می‌شود. برای مثال، میمون‌های شست‌بریده‌های سرخ هنگامی که توسط شامپانزه معمولی، تهدید می‌شوند، رفتار اوباشگری نشان می‌دهند. میمون‌های شست‌بریده‌های سرخ نر باهم گروه می‌شوند و خود را بین شکارگران و ماده‌ها و
گروه می‌شوند و خود را بین شکارگران و ماده‌ها و بچه‌های گروه قرار می‌دهند. نرها حمله می‌کنند و به‌طور فعال شامپانزه‌ها را گاز می‌گیرند. توکای پشت‌بلوطی از جمله پرندگانی هستند که ممکن است به صورت انفرادی یا به صورت کلُنی لانه بسازند. در داخل کلنی‌ها، توکای پشت‌بلوطی به شکارگران نزدیک می‌شوند و مدفوع می‌کنند، که به صورت تجربی نشان داده شده‌است که این عمل سطح شکار را کاهش می‌دهد. استفراغ دفاعی. برخی از پرندگان و حشرات برای دور کردن شکارگران از پس‌زنش دفاعی استفاده می‌کنند. مرغ باران بدبوی شمالی هنگام تهدید، یک
می‌کنند. مرغ باران بدبوی شمالی هنگام تهدید، یک ماده نارنجی روشن و روغنی به نام روغن معده استفراغ می‌کند. روغن معده از رژیم غذایی آبزیان آنها تهیه می‌شود. این کار سبب می‌شود تا پرهای شکارگر باریک شود و سبب از دست دادن توانایی پرواز و از دست دادن توانایی دفع آب یا خاصیت آب‌گریزی شود؛ زیرا پرهای آب‌گریز در هنگام غواصی برای غذایابی از آنها در برابر سرمازدگی محافظت می‌کند. جوجه‌های سبزقبای اروپایی وقتی خطر را احساس می‌کنند، مایعی به رنگ نارنجی روشن و بدبو استفراغ می‌کنند. این کار شکارگران احتمالی را دفع می‌کند
می‌کنند. این کار شکارگران احتمالی را دفع می‌کند و ممکن است به والدین آنها دربارهٔ خطر هشدار دهد: آنها با تأخیر در بازگشت خود پاسخ می‌دهند. بسیاری از حشرات از پس‌زنش دفاعی استفاده می‌کنند. کاترپیلار چادر شرقی قطره‌ای از مایع گوارشی را برای دفع مورچه‌های مهاجم بازمی‌گرداند. به‌طور مشابه، لاروهای شاپرکان جغدی هنگامی که توسط مورچه‌ها آشفته می‌شوند، استفراغ می‌کنند. استفراغ شب‌پره‌ها دارای خواص دفع‌کننده و تحریک‌کننده است که به جلوگیری از حمله‌های شکارگران کمک می‌کند. خودکشی فداکارانه. نوع غیر رایجی از
کمک می‌کند. خودکشی فداکارانه. نوع غیر رایجی از بازدارندگی شکارگران در مورچه انتحاری مالزیایی دیده شده‌است. یکی از راسته‌های حشرات به نام پرده‌بالان برای محافظت از کل کلُنی به ایثار تکیه می‌کنند؛ بنابراین، اقدام‌های خودتخریبی به سود همه افراد کلُنی است. هنگامی که پای مورچه کارگر گرفته می‌شود، محتویات غده زیرآرواره‌ای بیش‌پرورده شده خود را بیرون می‌اندازد و ترکیب‌ها و چسب‌هایی محرک را بر روی شکارگر دفع می‌کند. این عمل از شکار شدن جلوگیری می‌کنند و به عنوان علامتی برای دیگر دشمنان مورچه‌ها عمل می‌کنند تا شکار
برای دیگر دشمنان مورچه‌ها عمل می‌کنند تا شکار بقیه مورچه‌های کلنی را متوقف کنند. از آنجایی که بیرون انداختن مواد، مرگ مورچه را به همراه دارد، این عمل به نوعی خودکشی انتحاری شباهت دارد.
رزمناو چرنووا اوکراینا (به اوکراینی: "Червона Україна") یک رزمناو سبک سبک آدمیرال خیموف از نیروی دریایی شوروی بود که به ناوگان دریای سیاه اعزام شده بود. در طول جنگ جهانی دوم، او قبل از غرق شدن در سواستوپل در ۱۲ نوامبر ۱۹۴۱ توسط هواپیماهای آلمانی، از نیروهای شوروی در طول محاصره اودسا و سواستوپل حمایت دریایی می‌کرد. این رزمناو در سال ۱۹۴۷ ساخته شد و قبل از تبدیل شدن به یک کشتی هدف در سال ۱۹۵۰ به عنوان یک هالک آموزشی مورد استفاده قرار گرفت. این رزمناو آخرین رزمناو روسی بود که در سال ۱۹۴۱ غرق شد. جنگ جهانی دوم.
روسی بود که در سال ۱۹۴۱ غرق شد. جنگ جهانی دوم. "چرنووا اوکراینا"، همراه با رزمناوهای Krasny Kavkaz، Komintern و تعدادی ناوشکن، در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ موانع مینی دفاعی برای محافظت از پایگاه ناوگان دریای سیاه در سواستوپل ایجاد کردند و در طول محاصره اودسا از نیروهای شوروی پشتیبانی می‌کرد و از کاروان‌هایی را که لشکر ۱۵۷ تفنگی را در سپتامبر ۱۹۴۱ به اودسا آوردند را مورد اسکورت و محافظت قرار می‌داد. او در ماه اکتبر که دستور تخلیه اودسا صادر شد، کاروان‌هایی را از اودسا به سواستوپل اسکورت کرد. در طول محاصره سواستوپل،
به سواستوپل اسکورت کرد. در طول محاصره سواستوپل، "چروونا اوکراین از نیروها با" تیراندازی حمایت می‌کرد و نیروهای منفصل را از سایر نقاط کریمه به سواستوپل تخلیه کرد و نیروهای کمکی را از بنادر قفقاز آورد. چرنووا سه بار در خلیج جنوبی سواستوپل مورد اصابت بمب‌های بمب‌افکن غواصی Junkers Ju 87 Stuka آلمان قرار گرفت. اسلحه‌های روی این رزمناو نجات یافتند و بیشتر اسلحه‌ها و خدمه در دفاع بندر مورد استفاده قرار گرفتند،
کیتچیسیپی وارد () یا بخش پانزدهم یک بخش شهرداری در اتاوا، انتاریو، کانادا است.
مدیسون آیوی (زاده ۱۴ ژوئن ۱۹۸۹ مونیخ، آلمان) بازیگر پورنوگرافی آلمانی است. زندگی‌نامه. او در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۹ در آلمان با نام کلوریسا بریگز به دنیا آمد، اما در تگزاس، ایالات متحده آمریکا بزرگ شد. در سال ۲۰۰۷ و در سن ۱۸ سالگی به عنوان یک رقصنده در یک باشگاه شروع به کار کرد. در این مرحله بود که با ارورا اسنو آشنا شد و او را تشویق کرد که وارد صنعت پورن شود. او برای اولین بار با موی بلوند در مقابل دوربین ظاهر شد، اگرچه به مرور زمان با رنگ قهوه ای طبیعی خود به بازیگری بازگشت. او در این صنعت با شرکت‌هایی مانند ایول
بازگشت. او در این صنعت با شرکت‌هایی مانند ایول اینجل، بنگ بروز، برزرز و ناتی آمریکا همکاری کرده‌است. نام هنری او ادای احترامی به پویزن آیوی، یکی از شخصیت‌های دی سی کامیکس و دشمن بتمن است. او در سال ۲۰۰۹ تحت عمل جراحی برای بزرگ کردن سینه‌هایش قرار گرفت. در هر دو سال ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ او دو نامزدی جایزه ای وی ان را در رده بهترین صحنه جنسی گروهی لزبین برای فیلم‌های "Not Witched XXX" و "Party of Feet" به دست آورد. در سال ۲۰۱۲ بار دیگر در ای وی ان برای عملکرد خود در فیلم "Bombshells" نامزد شد. در سال ۲۰۱۴ به همراه
فیلم "Bombshells" نامزد شد. در سال ۲۰۱۴ به همراه میک بلو در جوایز ایکس بیز برنده جایزه بهترین صحنه جنسی برای فیلم "Hotel No Tell" شد. در سال ۲۰۱۵، او دوباره در بخش بهترین صحنه جنسی رسوایی برای فیلم "Pretty Sloppy 5" نامزد شد. چند روز پس از آخرین جشنواره ای وی ان در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۵، او دچار سانحه رانندگی شد که موجب شکستگی ستون فقرات و ایجاد پارگی در ناحیه شکم شد. او به این خاطر چند ماه فعالیت خود را متوقف کرد تا بهبود یابد و به تدریج در سال ۲۰۱۶ به صحنه فیلمبرداری بازگشت. او تا به امروز در بیش از ۵۴۰ فیلم به
بازگشت. او تا به امروز در بیش از ۵۴۰ فیلم به عنوان بازیگر نقش آفرینی کرده‌است.
موزه مفاخر بوکان یکی از موزه‌های استان آذربایجان غربی واقع در شهر بوکان است. خانۀ قدیمی عباس حقیقی از مشاهیر این شهر به وسعت ۳۰۰ مترمربع در سال ۱۳۹۴ توسط شهرداری بوکان خریداری و در سال ۱۳۹۹ مرمت و به موزه مفاخر تبدیل شد. در این موزه آثار ارزشمندی از هنرمندان، نام‌داران و مشاهیر بوکان قرار گرفته‌است. از آثار موجود در این موزه می‌توان به آثار عباس حقیقی، سید کامل امامی، محمدسعید نجاری، سواره ایلخانی‌زاده، خالد حسامی، حسین شیر بیگی، حسن قزلجی، حسن زیرک، حسن درزی، قادر عبدالله‌زاده، عثمان رحمان‌زاده، ریبین
درزی، قادر عبدالله‌زاده، عثمان رحمان‌زاده، ریبین حیدری، خاتوزین، مصطفی شیرزاد، اسماعیل خان فرخی، مقبل هنرپژوه، نسخه اولیه کتاب ابراهیمی افخمی، علی کردار، محمد و یاسین قریشی اشاره کرد.
منطقه قربانی (اغلب به عنوان منطقه قربانی ملی یا منطقه قربانی ملی نامیده می‌شود) یک منطقه جغرافیایی که به‌طور دائم توسط تغییرات شدید محیطی یا عدم سرمایه‌گذاری اقتصادی، اغلب از طریق استفاده از زمین ناخواسته محلی (LULU) آسیب دیده‌است. این مناطق بیشتر در جوامع کم درآمد و در اقلیت وجود دارد. مفسرانی از جمله کریس هجز، جو ساکو و استفان لرنر استدلال کرده‌اند که فعالیت‌های تجاری شرکت‌ها به تولید مناطق مخروبه کمک می‌کنند. گزارش سال ۲۰۲۲ سازمان ملل نشان می‌دهد که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان در مناطق در معرض آلودگی
نفر در سراسر جهان در مناطق در معرض آلودگی هستند. تعریف. منطقه قربانی یا منطقه آسیب دیده یک منطقه جغرافیایی است که برای همیشه به دلیل آسیب‌های زیست‌محیطی یا عدم سرمایه‌گذاری اقتصادی آسیب دیده‌است. این‌ها مکان‌هایی هستند که از طریق استفاده از زمین‌های ناخواسته محلی (LULU) آسیب دیده‌اند و باعث ایجاد «آلودگی شیمیایی در جایی که ساکنان بلافاصله در مجاورت صنایع یا پایگاه‌های نظامی بسیار آلوده زندگی می‌کنند.» یکی از تعریف‌های انگلیسی در دبیرستان بین‌المللی در پرسپکت هایتس در بروکلین، نیویورک، این بود: «منطقه
پرسپکت هایتس در بروکلین، نیویورک، این بود: «منطقه قربانی جایی است که هیچ انتخابی در مورد احیا برای آن وجود ندرد. شخص دیگری بدون اجازه مردم و جامعه یا سرزمین و بین‌الملی آن‌ها را قربانی می‌کند.» با همکاری دانش‌آموزان، تعریف پیچیده‌تری ارائه شد: «به نام پیشرفت (توسعه اقتصادی، آموزش، مذهب، کارخانه‌ها، فناوری) ممکن است گروه‌های خاصی از مردم (که معمولی و عادی‌تر نامیده می‌شوند) آسیب ببینند یا قربانی شوند. گروه‌های دیگر (برترین‌ها) نفع ببرند». ریشه‌یابی. مفهوم مناطق قربانی برای اولین بار در طول جنگ سرد، به عنوان
قربانی برای اولین بار در طول جنگ سرد، به عنوان یک نتیجه احتمالی اتمی مورد بحث قرار گرفت و این اصطلاح در اتحاد جماهیر شوروی ابداع شد. به گفته هلن هانتینگتون اسمیت، این اصطلاح برای اولین بار در ایالات متحده در مورد اثرات بلندمدت استخراج زغال سنگ در غرب آمریکا در دهه ۱۹۷۰ مورد استفاده قرار گرفت. کمیته مطالعات آکادمی ملی علوم/آکادمی ملی مهندسی در مورد پتانسیل برای احیای زمین‌های استخراج شده از معادن سطحی برای زغال سنگ در غرب ایالات متحده گزارشی را در سال ۱۹۷۳ ارائه کرد که این اصطلاح را معرفی کرد، و به این
ارائه کرد که این اصطلاح را معرفی کرد، و به این نتیجه رسید: در هر منطقه، احتمال بازسازی یک منطقه به اهداف کاربری زمین، ویژگی‌های سایت یا زمین‌ها، فناوری موجود و مهارتی که این فناوری با آن به کار می‌رود بستگی دارد. در نهایت، اگر زمین‌های مین‌گذاری شده سطحی به عنوان مناطق قربانی ملی اعلام شوند، همه مناطق زیست‌محیطی احتمال بالایی برای بازسازی موفقیت‌آمیز دارند. با این حال، اگر هدف ترمیم کامل باشد، موضوع توانبخشی در هر منطقه هیچ احتمال موفقیتی ندارد. به‌طور مشابه در سال ۱۹۷۵، ژنویو اتوود در مجله علمی آمریکایی
در سال ۱۹۷۵، ژنویو اتوود در مجله علمی آمریکایی نوشت. استخراج سطحی بدون احیاء، زمین را برای همیشه از استفاده مولد حذف می‌کند. چنین زمین‌هایی به بهترین وجه می‌توانند به عنوان یک منطقه قربانی ملی طبقه‌بندی شوند. با این حال، با احیای موفقیت‌آمیز، استخراج معادن سطحی می‌تواند تنها به یکی از مجموعه‌ای از کاربری‌ها تبدیل شود که صرفاً کاربری فعلی را قطع می‌کند و سپس زمین را به بهره‌وری بالقوه معادل یا حتی بالاتر برمی‌گرداند. صنعت فضایی. تعاملات انسان و محیط زیست که در قلب عدالت زیست‌محیطی قرار دارند، از جمله مناطق