payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مدل ایده‌آل شده توافق کنیم که احتمالاً در امتداد خطوطی قرار می‌گیرد که «از بین بی‌نهایت جهان‌ها، یکی به‌طور تصادفی انتخاب می‌شود». تصور کمی برای ساختن چنین مدلی لازم است، اما به نظر می‌رسد هم بی‌جا و هم بی‌معنی است. نظر فلر انتقاد از پیر سیمون لاپلاس بود که راه حلی برای مشکل طلوع خورشید با استفاده از تفسیر احتمال جایگزین منتشر کرد. علی‌رغم رفع دعوی صریح و فوری لاپلاس در منبع، بر اساس تخصص در نجوم و همچنین احتمال، دو قرن انتقاد به دنبال داشته‌است. تاریخ. دیدگاه فراوان‌گرا ممکن است توسط ارسطو، در "بلاغت"،
فراوان‌گرا ممکن است توسط ارسطو، در "بلاغت"، پیش‌بینی شده باشد، زمانی که او نوشت: احتمال آن چیزی است که در بیشتر موارد اتفاق می‌افتد. پواسون در سال ۱۸۳۷ به وضوح بین احتمالات عینی و ذهنی تمایز قائل شد. به زودی پس از آن، انبوهی از انتشارات تقریباً همزمان توسط میل، الیس ("درمورد مبانی نظریه احتمالات" و «اشاره به اصول بنیادی نظریه احتمالات»)، کورنو و فریس، دیدگاه فراوانی‌گرا را معرفی کردند. دو دهه بعد، ون توضیح کاملی در کتاب منطق شانس ارائه کرد. این دیدگاه بعدها بیشتر توسط انتشارات بول و برتراند پشتیبانی شد. در
بیشتر توسط انتشارات بول و برتراند پشتیبانی شد. در پایان قرن نوزدهم، تفسیر فراوانی‌گرا به خوبی تثبیت شد و در علوم غالب بود. نسل بعدی ابزارهای آمار استنباطی کلاسیک (آزمون معناداری، آزمون فرض و بازه اطمینان) را بر اساس احتمال فراوانی‌گرا ایجاد کرد. ژاکوب برنولی (هم‌چنین به عنوان جیمز یا ژاک شناخته می‌شود) مفهوم احتمال فراوانی‌گرا را درک کرد و یک اثبات انتقادی (قانون ضعیف اعداد بزرگ) پس از مرگ در سال ۱۷۱۳ از او منتشر شد. یک قرن بعد یعنی یک نسل قبل از پواسون گاوس و لاپلاس، از احتمال فراوانی‌گرا در مشتقات روش
و لاپلاس، از احتمال فراوانی‌گرا در مشتقات روش حداقل مربعات استفاده کردند. لاپلاس احتمال‌های اظهارات، جداول مرگ و میر، احکام دادگاه‌ها و غیره را در نظر گرفت که در احتمال کلاسیک بعید هستند. در این دیدگاه، سهم پواسون انتقاد شدید او از تفسیر احتمالی جایگزین «معکوس» (ذهنی، بیزی) بود. هر انتقادی از سوی گاوس و لاپلاس بی‌صدا و ضمنی بود. (مشتقات بعدی آنها از احتمال معکوس استفاده نکردند) مشارکت کنندگان عمده در آمارهای کلاسیک در اوایل قرن بیستم فیشر، نیمن و پیرسون بودند. فیشر در بیشتر آمار مشارکت داشت و آزمون
بودند. فیشر در بیشتر آمار مشارکت داشت و آزمون معناداری را به هسته علوم تجربی تبدیل کرد، اگرچه او از مفهوم فراوان‌گرایانه «نمونه‌گیری مکرر از جمعیت یکسان» انتقاد داشت (). نیمن بازه‌های اطمینان را فرموله کرد و سهم زیادی در آزمون فرض داشت. نیمن و پیرسون در ایجاد آزمون فرض همکاری کردند. همه برای عینی بودن ارزش قائل بودند، بنابراین بهترین تفسیری که از احتمال در دسترس آنها بود، فراوان‌گرایی بود. همه به «احتمال معکوس» (جایگزین موجود) مشکوک بودند و احتمالات قبلی با استفاده از اصل بی‌تفاوتی انتخاب شده بودند. فیشر
استفاده از اصل بی‌تفاوتی انتخاب شده بودند. فیشر گفت، «... نظریه احتمال معکوس بر اساس یک خطا، (اشاره به قضیه بیز) است و باید به طور کامل رد شود.» (برگرفته از روشهای آماری برای پژوهشگران). در حالی که نیمن یک فراوان‌گرای خالص بود، دیدگاه فیشر در مورد احتمال منحصر به فرد بود. هر دو دیدگاه متفاوتی از احتمال داشتند. فون میزس ترکیبی از حمایت‌های ریاضی و فلسفی را برای فراوان‌گرایی در آن دوران ارائه کرد. ریشه‌شناسی. با توجه به "فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد"، اصطلاح «فراوانی‌گرا» برای اولین بار توسط ام.جی. کندال در سال
برای اولین بار توسط ام.جی. کندال در سال ۱۹۴۹ برای تضاد با بیزی‌ها، که او آن‌ها را «غیر فراوانی‌گرا» نامید، استفاده شد. او مشاهده کرد: «تئوری فراوانی احتمال» یک نسل قبل به عنوان عنوان فصل در کینز (۱۹۲۱) استفاده شد. توالی تاریخی: مفاهیم احتمال معرفی شدند و بسیاری از ریاضیات احتمالات (قبل از قرن بیستم) استخراج شدند، روش‌های استنتاج آماری کلاسیک توسعه یافتند، پایه‌های ریاضی احتمالات مستحکم شدند و اصطلاحات فعلی معرفی شدند (همه در قرن بیستم). منابع تاریخی اولیه در احتمالات و آمار از اصطلاحات فعلی احتمال کلاسیک،
احتمالات و آمار از اصطلاحات فعلی احتمال کلاسیک، ذهنی (بیزی) و فراوانی‌گرا استفاده نکرده‌اند. دیدگاه‌های جایگزین. نظریه احتمال شاخه‌ای از ریاضیات است. در حالی که ریشه‌های آن به قرن‌ها قبل می‌رسد، با قواعد آندری کولموگروف در سال ۱۹۳۳ به بلوغ رسید. تئوری به جای تخصیص اولیه مقادیر، بر عملیات معتبر روی مقادیر احتمال تمرکز دارد. ریاضیات تا حد زیادی مستقل از هر گونه تفسیری از احتمال است. کاربردها و تفسیرهای احتمال مورد توجه فلسفه، علوم و آمار است. همه به استخراج دانش از مشاهدات علاقه‌مند هستند - استدلال استقرایی.
از مشاهدات علاقه‌مند هستند - استدلال استقرایی. تفاسیر متفاوتی وجود دارد. همه مشکل دارند. تفسیر فراوانی‌گرا مشکلات تفسیر کلاسیک را حل می‌کند، مانند هر مشکلی که در آن تقارن طبیعی نتایج مشخص نیست؛ اما به مسائل دیگر مانند کتاب هلندی نمی‌پردازد.
ماساتاکه اوکومیا (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۹۰۹ – ) سپهبد در نیروی هوایی ژاپن و تاریخ‌نگار اهل ژاپن بود.
عبدالله عبدالباری (; . – ) یک روزنامه‌نگار مصری بود که به عنوان رئیس سابق هیئت‌مدیره بنیاد الاهرام خدمت کرد. تولد و کودکی. عبدالله عبدالباری در ۲۵ آوریل ۱۹۲۴ در روستای «الاقده» مرکز استان منیا از توابع استان شرقی به دنیا آمد. وی بزرگ‌ترین پسر خانواده بود و در چهار سالگی به حفظ قرآن پرداخت. زمانی که شش ساله بود در مدرسه اجباری ثبت نام کرد. در جوانی به همراه عمویش از روستایشان به قاهره نقل مکان کرد تا تحصیلات خود را در مدارس قاهره تکمیل کند. عبدالله شروع به تحصیل در مدرسه‌ای در کنار ناحیه باب‌اللوق و بعد از
در مدرسه‌ای در کنار ناحیه باب‌اللوق و بعد از آن از مدرسه ای به مدرسه دیگر رفت. او همراه با عمویش به استان‌های سوهاج و اسکندریه و سپس به عریش و زقازیق سفر کرد. در دوره اول متوسطه، پدرش فوت کرد و عمویش، البکباشی عبدالوهاب عبدالباری در جریان جنگ جهانی دوم به کشته شد. عبدالله پس از تشییع جنازه عمویش در روستای خود به استان شرقی بازگشت و نزد برادرانش به ادامه تحصیل پرداخت. زندگی آکادمیک. پس از اتمام دوره متوسطه به دانشکده علوم و پزشکی راه یافت، اما چون علاقه‌ای به این رشته تحصیلی نداشت، تحصیل خود را در رشته علوم
این رشته تحصیلی نداشت، تحصیل خود را در رشته علوم و پزشکی متوقف کرد و تصمیم گرفت در دانشکده هنر به تحصیل بپردازد. او عضوی از تیم بازیگری و عضوی از تیم تئاتر ویلیام شکسپیر در دانشگاه و همچنین عضو انجمن گرامافون به ریاست لویس عوض بود. او به عنوان رئیس انجمن ادبیات انگلیسی در دانشگاه قاهره و همچنین عضو اتحادیه دانشجویی بود. عبدالله عبدالباری در سال ۱۹۴۷ از گروه زبان انگلیسی دانشگاه قاهره فارغ‌التحصیل شد. زبان عربی را با حفظ قرآن کریم دوست داشت. وی تحصیلات خود را در رشته زبان در دانشگاه قاهره ادامه داد و از آن
در رشته زبان در دانشگاه قاهره ادامه داد و از آن زمان نوابغ زبان عربی مانند شوقی ضیف، سهیر القلماوی و عبداللطیف حمزه رهبری دانشگاه قاهره را بر عهده داشتند. عبدالله همچنین فرانسه، ایتالیایی و مقداری اسپانیایی را در دانشگاه آموخت. زندگی حرفه‌ای. عبدالله به‌عنوان مترجم برای روزنامه‌های صوت‌الامه و البلاغ کار می‌کرد و از آنجایی که دوستی نزدیک با متخصصان و مجریان ارشد رسانه‌ها داشت، به فکر کار به عنوان گوینده برای رادیو مصر افتاد. پس از فارغ‌التحصیلی از زبان عربی، به دلیل اعتباری که داشت به عنوان سردبیر بخش خبر
به دلیل اعتباری که داشت به عنوان سردبیر بخش خبر رادیو مصر انتخاب شد، اما عبدالله از این شغل سرباز زد. عبدالله و چند تن از دوستانش به شرکت هواپیمایی مصر پیوستند اما پس از مدتی به دلیل مشکلاتی که در کار داشت استعفا داد. او تصمیم گرفت در روزنامه المصری به عنوان سردبیر تبلیغات کار کند. عبدالله عبدالباری کار روزنامه‌نگاری خود را به عنوان سردبیر امور پرواز در روزنامه المصری آغاز کرد و اولین مصاحبه مطبوعاتی او با صدراعظم اتریش در وین بود و در شرکت تبلیغاتی ارتقا یافت تا اینکه رئیس کل بخش عربی شد. متخصص در
ارتقا یافت تا اینکه رئیس کل بخش عربی شد. متخصص در آگهی‌های روزنامه المصری. پس از سه سال، او مدیر ایجاد و نماینده مجاز شرکت شد. دستگیری. در مارس ۱۹۵۴ روزنامه المصری توقیف شد و شرکت تبلیغات مصر تعطیل گردید. عبدالله به روزنامه اخبار الیوم پیوست و در ۱۹۶۲ به اتهام همکاری با روزنامه المصری دستگیر شد. او یک سال را در زندان گذراند. پیوستن به الاهرام. پس از آزادی از زندان کار در روزنامه اخبار الیوم را رها کرد و در سال ۱۹۶۵ به روزنامه الاهرام پیوست و در سال ۱۹۶۸ به عضویت هیئت مدیره الاهرام انتخاب شد. در سال ۱۹۷۶
عضویت هیئت مدیره الاهرام انتخاب شد. در سال ۱۹۷۶ مدیرکل بنیاد الاهرام شد و بعداً به عنوان رئیس هیئت مدیره الاهرام انتخاب شد. وی علاوه بر ریاست هیئت مدیره الاهرام، سمت ریاست هیئت مدیره انتشارات مایو را نیز بر عهده گرفت.
نسل فعلی فورد تاروس یک خودروی فول سایز است که توسط فورد در چین از طریق سرمایه‌گذاری مشترک چانگان فورد برای بازارهای چین و خاورمیانه تولید می‌شود. نمای کلی مدل. صادرات خط مدل فورد تاروس چینی که توسط چانگان فورد در تاسیسات هانگژو تولید شد، تا سال ۲۰۲۰ آغاز نشد، زمانی که صادرات شورای همکاری خلیج فارس (خاورمیانه) آغاز شد، جایگزین تاروس تولید آمریکا شد.چانگان فورد تاروس از پلتفرم فورد سی‌دی۴ مشتق شده‌است درحالی‌که ۳٫۹ اینچ به فاصله محوری فورد فیوژن / فورد موندئو اضافه می‌کند. چانگان فورد تاروس نیز معماری پلتفرم
اضافه می‌کند. چانگان فورد تاروس نیز معماری پلتفرم خود را با لینکلن کانتیننتال به اشتراک می‌گذارد و تاروس را به سدان پرچمدار فورد برای بازارهای چین تبدیل می‌کند. در حالی که طرح‌های نمای جلو و عقب مشابه با موندئو را به اشتراک می‌گذاشتند، تاروس با خط سقف عقب رسمی طراحی شده بود. فورد تاروس یک موتور ۲٫۰ لیتری چهارسیلندر خطی با ۲۴۵ اسب بخار قدرت و ۳۵۰ نیوتن‌متر گشتاور یا یک موتور ۲٫۷ لیتری شش سیلندر (مورد استفاده در فیوژن و لینکلن کانتیننتال). با تولید ۳۲۵ اسب بخار قدرت و ۴۷۵ نیوتن‌متر گشتاور دارد. در سال ۲۰۱۶،
قدرت و ۴۷۵ نیوتن‌متر گشتاور دارد. در سال ۲۰۱۶، یک موتور ۱٫۵ لیتری چهارسیلندر خطی به این دو موتور اضافه شد. تاروی را می‌توان با یک جعبه‌دنده ۶ سرعته خودکار خریداری کرد. فیس‌لیفت صورت ۲۰۱۹. یک فیس‌لیفت برای چانگان فورد تاروس در آگوست سال ۲۰۱۹ معرفی شد که دارای طراحی‌های جلو و عقب تغییر یافته و یک پیشرانه جدید با موتور ۲٫۰ لیتری توربو با ۲۴۵ اسب بخار قدرت و ۳۹۰ نیوتن‌متر گشتاور است که به گیربکس ۸ سرعته اتوماتیک متصل شده‌است.
احمد افغان (۲۶ بهمن ۱۳۴۸–؟) کشتی‌گیر اهل ایران بود. وی در مسابقه‌های کشتی آزاد بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، سئول در وزن ۸۲ کیلوگرم شرکت کرد. افغان که پس‌از ازدواج در آلمان اقامت داشت در یکی از دیدارهایش در ماکو و حین آموزش کشتی در سالن کشتی این شهر بر اثر سکته درگذشت.
عکس‌برداری نوترونی(به انگلیسی: Neutron imaging) فرآیند ساخت تصویر به وسیله نوترون‌ها می‌باشد. تصویر به دست آمده از شیء موردنظر در این روش بر اساس ویژگی‌های جذب نوترون می‌باشد. تصاویر به دست آمده اشتراکات بسیاری با تصویربرداری اشعه ایکس دارد؛ ولی از آنجایی که این تصاویر، بر اساس ویژگی‌های جذب نوترون می‌باشند، در برخی موارد که به سادگی با تصویربرداری نوترونی قابل مشاهده هستند، ممکن است با روش پرتو ایکس غیرقابل مشاهده باشند (و بالعکس). پرتوهای ایکس براساس چگالی یک ماده جذب می‌شوند. مواد متراکم‌تر، پرتوهای ایکس
یک ماده جذب می‌شوند. مواد متراکم‌تر، پرتوهای ایکس بیشتری را متوقف می‌کنند. این درحالی است که احتمال جذب نوترون‌ها در یک ماده به چگالی آن ارتباطی ندارد. بعضی از مواد سبک‌تر مثل بور، نوترون‌ها را جذب می‌کنند. درحالی که هیدروژن به‌طور کلی نوترون را پراکنده می‌کند و بسیاری از فلزهای رایج مورد استفاده، اکثر نوترون‌ها را از خود عبور می‌دهند. این عامل می‌تواند تصویربرداری نوترونی را در بسیاری از موارد بهتر از تصویربرداری با اشعه ایکس کند. مثل یافتن موقعیت اورینگ و یکپارچگی اجزای فلزی داخل آن در اتصالات بخش‌های
و یکپارچگی اجزای فلزی داخل آن در اتصالات بخش‌های تقویت کننده جامدی موشک. تاریخچه. نوترون توسط جیمز چادویک در سال ۱۹۳۲ کشف شد. اولین نمایش رادیوگرافی نوترونی توسط و کوهن در اواخر دهه ۳۰ انجام شد. آنها دریافتند که هنگام بمباران به وسیله نوترون‌ها، برخی مواد تشعشعی را ساطع می‌کنند که می‌تواند فیلم را در معرض دید قرار دهد. این کشف تا سال ۱۹۴۶ یعنی زمانی که رادیوگرافی‌هایی با کیفیت پایین توسط پیترز کشف شد، در حد یک کنجکاوی باقی ماند. اولین رادیوگرافی نوترونی با کیفیت قابل قبول، توسط تولیس در سال ۱۹۵۵ انجام شد.
کیفیت قابل قبول، توسط تولیس در سال ۱۹۵۵ انجام شد. در حدود سال ۱۹۶۰ برگر و شروع به ارزیابی نوترون‌ها برای بررسی سوخت راکتور تحت تابش قرار گرفته، کردند. پس از آن، امکانات تحقیقاتی تا حدودی توسعه یافت. اولین امکانات تجاری، در اواخر دهه ۱۹۶۰ بیشتر در ایالات متحده و فرانسه و در نهایت در کشورهای دیگر مثل کانادا، ژاپن، افریقای جنوبی، آلمان و سوییس عرضه شد. روند. برای تولید یک تصویر نوترونی، منبعی از نوترون‌ها، یک کولیماتور (برای شکل‌دادن به نوترون‌های ساطع شده به صورت پرتوی یک جهته)، جسمی که باید تصویربرداری شود
صورت پرتوی یک جهته)، جسمی که باید تصویربرداری شود و روشی برای ثبت تصویر، نیاز می‌باشد. منابع نوترون. به‌طور کلی منبع نوترون، یک راکتور تحقیقاتی است که تعداد زیادی از نوترون‌ها در واحد سطح(شار) آن در جریان هستند. برخی از فعالیت‌ها با منابع ایزوتوپی نوترون‌ها انجام شده‌است (معمولا ذره برانگیخته شده کالیفرنیوم 252 و تا حدی امریسیم و غیره). این عوامل به ازای کاهش شدت نوترون و کیفیت تصویر، هزینه‌های سرمایه‌گذاری را کاهش و تحرک را افزایش می‌دهند. علاوه بر آن، دسترسی به منابع شتاب دهندهٔ نوترون‌ها رو به افزایش
به منابع شتاب دهندهٔ نوترون‌ها رو به افزایش است که این منابع شامل شتاب‌دهنده‌های بزرگ با اهداف شکافت هستند که می‌توانند منابع مناسبی برای تصویربرداری نوترونی باشند. مهار کردن. پس از تولید نوترون‌ها، باید سرعت آن‌ها به سرعت موردنظر برای عکس‌برداری نوترونی کاهش یابد. این عمل می‌تواند با استفاده از آب، پلی‌اتیلن یا گرافیت در دمای اتاق، انجام شود. در مهارگر، نوترون‌ها با هسته اتم برخورد می‌کنند و در نتیجه سرعتشان کاهش می‌یابد. در نهایت سرعت این نوترون‌ها براساس دمای (میزان انرژی جنبشی) مهارگر به توزیعی یکنواخت
دمای (میزان انرژی جنبشی) مهارگر به توزیعی یکنواخت دست خواهد یافت. اگر نوترون‌هایی با انرژی بالا مدنظر باشد یک تعدیل کننده گرافیتی را می‌توان برای تولید این نوترون‌ها گرم کرد (نوترونهای اپی‌ترمال). برای تولید نوترون‌های با انرژی پایین‌تر، می‌توان از یک تعدیل کننده سرد مثل دوتریوم مایع (ایزوتوپ هیدروژن) استفاده کرد (نوترون سرد). اگر ماده مهارگر وجود نداشته باشد یا مقدار آن کم باشد، نوترون‌های با انرژی بالا (یا نوترون‌های سریع) می‌توانند ساخته شوند. هر چه دمای مهارگربالاتر باشد انرژی جنبشی حاصل از نوترون‌ها
مهارگربالاتر باشد انرژی جنبشی حاصل از نوترون‌ها بیشتر خواهد بود و نوترون‌ها سریع تر حرکت می‌کنند. به‌طور کلی نوترون‌های سریع، نفوذ بیشتری خواهند داشت اما برخی انحرافات جالب از این روند وجود دارد و گاهی اوقات می‌توان از آنها در تصویربرداری نوترونی استفاده کرد. به‌طور کلی یک سیستم تصویربرداری برای تولید تنها یک واحد انرژی نوترون طراحی و راه‌اندازی می‌شود و اکثر سیستم‌های تصویربرداری، نوترون‌های گرمایی یا سرد را تولید می‌کنند. در برخی شرایط ممکن است تنها یک سطح انرژی خاص از نوترون‌ها مورد نظر باشد. برای
یک سطح انرژی خاص از نوترون‌ها مورد نظر باشد. برای جداسازی انرژی موردنظر از نوترون‌ها یا خرد کردن پرتو نوترون برای جداکردن نوترون‌ها براساس سرعت آن گزینه‌هایی موجود می‌باشند. اما معمولاً در این روند، نوترون‌هایی با شتاب پایین تولید می‌شوند. به‌طور کلی این روش فقط برای کارهای تحقیقاتی انجام می‌شود. این بحث، بر تصویربرداری نوترون حرارتی متمرکز است. گرچه بسیاری از این اطلاعات برای تصویربرداری نوترون سرد و اپی‌ترمال هم کاربرد دارد. تصویربرداری سریع نوترونی، یک رشته جذاب برای کاربردهای امنیتی داخلی است ولی در
رشته جذاب برای کاربردهای امنیتی داخلی است ولی در حال حاضر به‌طور تجاری در دسترس نیست. تطبیق. در تعدیل‌کننده‌ها، نوترون‌ها در جهات مختلف حرکت می‌کنند. برای ایجاد یک تصویر مناسب، نوترون‌ها باید در یک جهت نسبتاً یکنواخت حرکت کنند (معمولا کمی واگرا). برای انجام این کار، یک روزنه (منفذی که به نوترون‌ها اجازه می‌دهد از درون آن عبور کنند که توسط مواد جاذب نوترون‌ها احاطه شده‌است) ورود نوترون‌ها به کلیماتور را محدود می‌کند. بعضی از سطوح کلیماتور که با مواد جذب کننده نوترون، (مثلا بور) پوشیده شده‌اند، نوترون‌هایی
نوترون، (مثلا بور) پوشیده شده‌اند، نوترون‌هایی را که طول کلیماتور را در جهت مورد نظر طی نمی‌کنند، جذب می‌کنند. یک ارتباط بین کیفیت تصویر و زمان پرتودهی وجود دارد. یک سیستم با تنظیم کوتاه‌تر یا دیافراگم بزرگتر، پرتو نوترونی شدیدتری تولید می‌کند اما نوترون‌ها در زوایای متنوع‌تری حرکت می‌کنند. در حالی که یک کلیماتور بلندتر یا دیافراگم کوچکتر یکنواختی بیشتری در جهت حرکت نوترون‌ها تولید می‌کند اما به‌طور واضحی نوترون‌های کمتر و مدت زمان پرتودهی طولانی‌تری خواهیم داشت. شیء. شیء مورد نظر در معرض پرتو نوترونی قرار
داشت. شیء. شیء مورد نظر در معرض پرتو نوترونی قرار می‌گیرد. باتوجه به عدم وضوح تصویر نسبت به تصویربرداری با اشعه ایکس، شیء، معمولاً تا حد امکان باید نزدیک به دستگاه ضبط تصویر قرار گیرد. تبدیل. اگرچه روش‌های مختلفی برای ضبط تصاویر وجود دارند، اما نوترون‌ها به راحتی تصویربرداری نمی‌شوند و باید به شکل دیگری از تشعشع تبدیل شوند که راحت‌تر تشخیص داده شوند. بعضی از صفحات مبدل، برای این کار استفاده می‌شوند. برخی روش‌های ثبت تصویر، مواد را مستقیماً به ضبط کننده تصاویر انتقال می‌دهند. اغلب این صفحات به شکل لایه نازک
انتقال می‌دهند. اغلب این صفحات به شکل لایه نازک از گادولینیوم که یک جذب‌کننده قوی برای نوترون‌های حرارتی است، وجود دارند. یک لایه ۲۵ میکرومتری از گادولینیوم برای جذب ۹۰ درصد نوترون‌های حرارتی وارد شده کافی است. در برخی شرایط ممکن است عناصر دیگری مثل بور، ایندیم، طلا یا دیسپروزیوم یا موادی مثل صفحات لیتیم فلورید استفاده شود که آن صفحه، نوترون‌ها را جذب کرده و نور مرئی ساطع می‌کند. ثبت تصویر. از روش‌های مختلفی برای تولید تصاویر به وسیله نوترون‌ها استفاده می‌شود. تا همین اواخر، تصویربرداری نوترونی بر روی
می‌شود. تا همین اواخر، تصویربرداری نوترونی بر روی فیلم‌های اشعه ایکس ثبت می‌شد، اما انواع روش‌های دیجیتال امروزه در دسترس می‌باشند. رادیوگرافی نوترونی. رادیوگرافی نوترونی، فرایند تولید تصویر نوترونی می‌باشد که بر روی یک فیلم ضبط می‌شود. این معمولا بالاترین وضوح تصویربرداری نوترونی است؛ گرچه اخیرا روش‌های دیجیتال با تنظیمات ایده‌آل، به نتایج قابل مقایسه‌ای منتج می‌شوند. متداول‌ترین روش، استفاده از صفحه تبدیل گادولینیومی برای تبدیل نوترون‌ها به الکترون‌های پرانرژی می‌باشد که یک فیلم اشعه ایکس امولسیونی را در
می‌باشد که یک فیلم اشعه ایکس امولسیونی را در معرض دید قرار می‌دهد. روش مستقیم با فیلمی که در خط پرتو وجود دارد انجام می‌شود؛ پس نوترون‌ها توسط صفحه تبدیل جذب می‌شوند که به سرعت نوعی تشعشع را ساطع می‌کنند و فیلم را در معرض دید قرار می‌دهند. در روش غیرمستقیم فیلمی به‌طور مستقیم در خط پرتو وجود ندارد. صفحه تبدیل، نوترون‌ها را جذب می‌کند اما گاهی اوقات، قبل از انتشار تشعشع، تأخیر زمانی به وجود می‌آید. پس از ضبط تصویر روی صفحه تبدیل، این صفحه برای مدتی (معمولا چند ساعت) در تماس نزدیک با فیلم قرار می‌گیرد تا
چند ساعت) در تماس نزدیک با فیلم قرار می‌گیرد تا تصویری روی فیلم ایجاد شود. روش غیرمستقیم مزایای قابل توجهی در برخورد با اجسام رادیواکتیو یا سیستم‌های تصویربرداری با آلودگی گاما دارد؛ در غیر این صورت معمولاً روش مستقیم ارجحیت دارد. رادیوگرفی نوترونی یک سرویس تجاری در دسترس است که به‌طور گسترده در صنعت هوافضا برای آزمایش پره‌های توربین، موتور هواپیما، تست مواد منفجره با قابلیت اطمینان بالا و تا حدودی در صنایع دیگر برای شناسایی مشکلات در طول چرخه‌های توسعه محصول استفاده می‌شود. اصطلاح رادیوگرافی نوترونی اغلب
استفاده می‌شود. اصطلاح رادیوگرافی نوترونی اغلب برای اشاره به تمام روش‌های تصویربرداری نوترونی، به اشتباه به کار می‌رود. تصویربرداری نوترونی دیجیتالی. روش‌های مختلف با مزایا و معایب متفاوتی برای گرفتن تصاویر نوترونی دیجیتال با نوترون‌های حرارتی وجود دارند. این روش‌های تصویربرداری به‌طور گسترده در محافل دانشگاهی مورد استفاده قرار می‌گیرند؛ زیرا نیازی به پردازنده‌های فیلم و اتاق تاریک ندارند و همچنین مزایای متنوعی ارائه می‌کنند. علاوه بر آن تصاویر فیلم را می‌توان با استفاده از اسکنر، دیجیتالی کرد. دوربین
می‌توان با استفاده از اسکنر، دیجیتالی کرد. دوربین نوترونیک. دوربین نوترونیک، سیستم تصویربرداری مبتنی بر دوربین دیجیتالی می‌باشد. نوترون‌ها از جسم مورد نظر عبور می‌کنند، سپس یک صفحه از نوترون‌ها به نور مرئی تبدیل می‌شود. این نور از برخی اپتیک‌ها (به منظور به حداقل رساندن قرار گرفتن دوربین در معرض تابش یونیزان) عبور می‌کند، سپس تصویر توسط دوربین CCD گرفته می‌شود (چند نوع دوربین دیگر نیز وجود دارد، از جمله CMOS و CID که نتایج مشابهی را ایجاد می‌کنند). دوربین‌های نوترونی، مشاهده تصاویر را در لحظه (معمولاً با
نوترونی، مشاهده تصاویر را در لحظه (معمولاً با وضوح پایین) امکان‌پذیر می‌کنند که برای مطالعه جریان سیال دو فازی در لوله‌های مات، تشکیل حباب هیدروژن در سلول‌های سوختی و حرکت روان‌کننده در موتورها مفید می‌باشد. این سیستم تصویربرداری به وسیله یک صفحه چرخشی، می‌تواند تعداد زیادی عکس در زوایای مختلف بگیرد که می‌تواند به یک تصویر سه بعدی (توموگرافی نوترونی) بازسازی شود. هنگامی که این سیستم‌ها با یک صفحه نازک و اپتیک همراه می‌شوند، می‌توانند تصاویری با وضوح بالا با زمان‌های نوردهی مشابه با تصویربرداری فیلم تولید
زمان‌های نوردهی مشابه با تصویربرداری فیلم تولید کنند؛ اگرچه صفحه تصویربرداری، معمولاً با توجه به تعداد پیکسل‌های موجود بر روی تراشه‌های دوربین CCD باید کوچک باشد. با وجود اینکه این سیستم‌ها مزایای قابل توجهی دارند (توانایی انجام تصویربرداری در لحظه، سادگی و هزینه نسبی کم برای کاربرد تحقیقاتی، وضوح بالقوه نسبتاً بالا، مشاهده سریع تصویر)، معایب قابل توجهی از جمله پیکسل‌های ناخوانا روی دوربین (که ناشی از قرار گرفتن در معرض تشعشع است)، میدان دید محدود و طول عمر کم دوربین‌ها در محیط‌های با تشعشع بالا، نیز
عمر کم دوربین‌ها در محیط‌های با تشعشع بالا، نیز دارند. صفحات تصویر. برای تولید تصاویر نوترونی، می‌توان همانند اشعه ایکس، از صفحات تصویر همراه با یک اسکنر صفحه استفاده کرد. نوترون هنوز باید به شکل دیگری از تابش تبدیل شود تا توسط صفحه، تصویر گرفته شود. مدت کوتاهی طول کشید و صفحات تصویر حساس به نوترون تولید شدند که حاوی یک ماده مبدل در صفحه بودند و وضوح بهتری نسبت به مواد مبدل خارج از صفحه ارائه کردند. صفحات تصویر، فرآیندی را ارائه می‌دهند که بسیار شبیه به تصویربرداری فیلم است، اما تصویر روی صفحه با قابلیت
فیلم است، اما تصویر روی صفحه با قابلیت استفاده مجدد ثبت می‌شود که پس از تصویربرداری خوانده و پاک می‌شود. این سیستم‌ها فقط تصاویر ثابت (استاتیک) تولید می‌کنند. با استفاده از صفحه تبدیل و صفحه تصویر اشعه ایکس، زمان‌های نوردهی قابل مقایسه برای تولید تصویری با وضوح کمتر نسبت به تصویربرداری فیلم مورد نیاز است. صفحات تصویر با مواد مبدل داخلی تصاویر بهتری نسبت به مبدل خارج از صفحه تولید می‌کنند، اما در حال حاضر تصاویری به خوبی فیلم ایجاد نمی‌کنند. پنل‌های آشکارساز سیلیکونی. یک تکنیک دیجیتالی مشابه تصویربرداری CCD
سیلیکونی. یک تکنیک دیجیتالی مشابه تصویربرداری CCD می‌باشد. قرار گرفتن در معرض نوترون منجر به کوتاه شدن طول عمر آشکارسازها می‌شود که همین امر باعث شده سایر تکنیک‌های دیجیتال نسبت به این روش ترجیح داده شوند. صفحات با کانال میکرومتری(DR system). این سیستم، روشی نوظهور است که یک آشکارساز دیجیتال با پیکسل‌های بسیار کوچک دارد. این دستگاه دارای کانال‌های کوچک (میکرومتری) است که سمت منبع آن با مواد جذب‌کننده نوترون (معمولاً گادولینیوم یا بور) پوشیده شده‌است. ماده جاذب نوترون، نوترون‌ها را جذب کرده و آنها را به
جاذب نوترون، نوترون‌ها را جذب کرده و آنها را به تشعشعات یونیزه تبدیل می‌کند و این باعث می‌شود که الکترون‌ها آزاد شوند. همچنین ولتاژ زیادی در سراسر دستگاه اعمال می‌شود و باعث می‌شود که الکترون‌های آزاد شده، همزمان با شتاب گرفتن درون کانال‌های کوچک، تقویت شده و سپس توسط یک آشکارساز دیجیتالی تشخیص داده شوند.
میراث جهانی در تانزانیا شامل هفت اثر ثبت‌شده در کشور تانزانیا است که سه اثر فرهنگی، سه اثر طبیعی و یک اثر ترکیبی را شامل می‌شوند. سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. تانزانیا در تاریخ ۲ اوت ۱۹۷۷ این کنوانسیون را تصویب کرد و از آن پس مکان‌های طبیعی و فرهنگی این کشور، که واجد شرایط برای درج در لیست باشند را، معرفی می‌کند. در سال ۱۹۷۹
درج در لیست باشند را، معرفی می‌کند. در سال ۱۹۷۹ منطقه حفاظت‌شده انگورونگورو اولین سایتی بود که به عنوان یک میراث طبیعی در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد؛ این منطقه در سال ۲۰۱۰ مجدداً بررسی شده و این بار به عنوان میراث فرهنگی نیز تأیید گردید و از آن هنگام، تنها میراث فرهنگی و طبیعی تانزانیا است. علاوه بر انگورونگورو، سه سایت میراث فرهنگی و سه سایت میراث طبیعی دیگر نیز در فهرست میراث جهانی تانزانیا ثبت شده‌اند. پناهگاه حیات وحش سِلوس تنها مورد در این میان است که به خاطر وجود شکار غیرقانونی، در گروه میراث در خطر
به خاطر وجود شکار غیرقانونی، در گروه میراث در خطر یونسکو قرار گرفته است. تانزانیا پنج سایت پیشنهادی خود را به عنوان فهرست آزمایشی به یونسکو معرفی کرده است که شامل دو مجموعه فرهنگی و سه ناحیه میراث طبیعی هستند. تانزانیا یکی از نُه کشوری است که از سال ۲۰۰۱ تاکنون در برنامه‌ای برای مدیریت و نظارت مؤثرتر بر سایت‌های میراث طبیعی شرکت کرده‌اند و پارک ملی سرنگتی در قالب این پروژه قرار گرفته است. شهر زنگبار نیز در «کارگاه آموزشی مناظر شهری تاریخی در ناحیهٔ سواحلی» شرکت دارد و یکی از سه شهری است که طبق این پروژه،
شرکت دارد و یکی از سه شهری است که طبق این پروژه، به حفاظت و ترویج آن کمک می‌شود. میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. علاوه بر مکان‌هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌اند، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از مکان‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر گرفته شوند، ارائه کنند. نامزدهای فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت قبلاً در فهرست آزمایشی ثبت شده باشد. تانزانیا پنج اثر را در فهرست آزمایشی خود
باشد. تانزانیا پنج اثر را در فهرست آزمایشی خود دارد.
وهمن-اردشیر یا بهمن-اردشیر همچنین مشهور به «فرات میشان» (همچنین با نام‌های میشان، میسان، مشون و میشان نوشته می‌شود)، یک شهر و بخش فرعی باستانی در استان میشان ساسانیان بود که در زمان کنونی در جنوب عراق واقع شده‌است. تاریخ. بنا به گفته دو مورخ پارسی، حمزه اصفهانی و ابن فقیه همدانی، وهمن-اردشیر توسط اولین پادشاه شاهنشاهی ساسانی، اردشیر بابکان (ح. ۲۲۴–۲۴۲) (یا دوباره) ساخته شده‌است، در حالی که برخی منابع دیگر مانند طبری به پادشاه افسانه‌ای ایران کی بهمن اعتبار بنای شهر را می‌دهند. با این حال، نام این شهر برای