payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیم زنان نابینا را بنیان گذاشت، به زندانیان آموزش داد و از طریق ورزش و آموزش در جهت کمک به زنان و دختران آسیب‌پذیر فعالیت کرد. او یکی از نخستین مربیان زن در آرژانتین است و در کتاب زندگی‌نامه خود به طور مفصل در مورد مبارزه‌اش با نابرابری نوشته است.
ایوون آکی ساویرر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل سیرالئون است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است. در ژانویه 2023، ایوان آکی سایرر قرار است برای یک دوره دیگر در انتخابات ژوئن 2023 نامزد شود..
بئاتریس متوتوا (؛ – ) وکیل اهل زیمبابوه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه آزادی مطبوعات و جایزه بین‌المللی زنان شجاع شده‌است.
بتانی فرت (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۸ مدال نقره شده‌است.
بتانی هیوز (; تاریخ‌نگار، بازیگر، گوینده رادیو، تهیه کننده تلویزیونی، کارگردان هنری، روزنامه نگار، نویسنده و مجری تلویزیون اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
برایانا استابز (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
بریت مورین (؛ زادهٔ ) کارافرین اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
بریژیت سوسو پرنیی (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده فیلم اهل غنا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
بل پسکه (؛ زادهٔ ) نویسنده، و کارآفرین اهل برزیل است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
بهیا شهاب ()، زادهٔ ۱۹۷۷، هنرمند، پژوهشگر مطالعات تاریخ هنر و طراح اهل لبنان است. وی برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است. بهیه از تاریخ به عنوان ابزاری برای درک بهتر حال و یافتن راه حل‌هایی برای آینده استفاده می‌کند. این هنرمند علاقه‌مند به استفاده از هنر برای اهداف و تحولات اجتماعی است و این پدیده را از طریق آثار هنری خود مورد کاوش قرار داده‌است، که به مضامین اجتماعی مانند هویت عرب و حقوق زنان بپردازد. او با ترسیم کتاب‌های سنتی عربی و اسلامی با پیام‌های سیاسی در آثار هنری خود، توانسته‌است هنر را
سیاسی در آثار هنری خود، توانسته‌است هنر را برای درک موقعیت‌های اجتماعی و انتقال آنها به مخاطبین بیشتری به تصویر بکشد. این هنرمند نقش پررنگی در انقلاب سال ۲۰۱۱ مصر داشته است. بهیه در کنفرانس‌های مختلف، دانشگاه‌ها، سمپوزیوم‌ها و موزه‌ها در سراسر جهان سخنرانی‌های عمومی کرده است
بوشرا المتوواکل (؛ زادهٔ ۱۹۶۹) عکاس اهل یمن است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
پائولا اسکوبار (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) ویراستار، ستون‌نویس، مقاله‌نویس، آموزگار، و مؤلف (پدیدآور) اهل شیلی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
پائولا مارسلا مورنو زاپاتا (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل کلمبیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
پائولین نویل-جونز (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
پاتریس کالرز (؛ زادهٔ ) کنشگر، هنرمند، فعال فرهنگی و نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی و برنامه فولبرایت شده‌است. پاتریس کالرز یکی از پایه‌گذاران و مدیر اجرایی بنیاد جهانی جان سیاه‌پوستان مهم است است. او همچنین مؤسس سازمان مردمی «شرافت و قدرت برای اکنون» (Dignity and Power Now) در لس‌آنجلس هست. پاتریس در حال حاضر در دانشگاه پرسکت آریزونا، مدیریت برنامه جدید دوره کارشناسی ارشد در زمینه هنرهای اجتماعی و زیست‌محیطی که خودش بنیان گذاشته را برعهده دارد.
پاتریشیا اسکاتلند (؛ زادهٔ ) دیپلمات اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
پارک یئون می ( ; متولد ۴ اکتبر ۱۹۹۳) یک فراری از کره شمالی، یوتیوبر، نویسنده، و فعال محافظه‌کار آمریکایی اهل کره شمالی است که به عنوان "یکی از مشهورترین فراریان کره شمالی در جهان" توصیف شده است. او در سال ۲۰۰۷ در سن ۱۳ سالگی از کره شمالی به چین گریخت و سپس به کره جنوبی و سپس به ایالات متحده مهاجرت کرد. پارک نخستین حضور رسانه ای خود را در سال ۲۰۱۱ در برنامه ای شرکت کرد، جایی که به دلیل داستان هایی که از سبک زندگی ثروتمند خانواده اش داشت به او " پاریس هیلتون " لقب دادند. او پس از سخنرانی خود در اجلاس جهانی در
لقب دادند. او پس از سخنرانی خود در اجلاس جهانی در سال ۲۰۱۴ در دوبلین ایرلند مورد توجه قرار گرفت. خاطرات پارک "به منظور زندگی: سفر یک دختر کره شمالی به آزادی" در سپتامبر ۲۰۱۵ منتشر شد و تا سال ۲۰۲۳ بیش از ۱۰۰۰۰۰ نسخه فروخته است. در طول دهه ۲۰۲۰، او با سخنرانی‌ها، پادکست‌ها و انتشار دومین کتابش در سال ۲۰۲۳، "در حالی که زمان باقی می‌ماند: جستجوی یک فراری از کره شمالی برای آزادی در آمریکا" ، به صدای محافظه‌کاری آمریکایی تبدیل شد. صحت ادعاهای پارک در مورد زندگی در کره شمالی - که بسیاری از آنها با داستان های
در کره شمالی - که بسیاری از آنها با داستان های قبلی او یا مادرش و سایر فراریان از کره شمالی در تناقض هستند - شک و تردیدهایی را برانگیخته است. پارک این تفاوت‌ها را به حافظه و مهارت‌های زبانی ناقص خود نسبت داد، و یکی از نویسندگان زندگی‌نامه پارک، مریان وولرز ، اظهار داشت که پارک قربانی یک کمپین لکه‌دار کره شمالی بود، که جدول زمانی خاطرات آن بود. همانطور که در بین بازماندگان تروما رایج است، ناسازگار است. مقاله ای در سال ۲۰۱۴ در "مجله دیپلمات" توسط مری آن جولی، تناقضات متعددی را در خاطرات و توصیفات پارک از
تناقضات متعددی را در خاطرات و توصیفات پارک از زندگی در کره مستند کرد، و مقاله ای در ژوئیه ۲۰۲۳ "واشنگتن پست" بیان کرد که ادعاهای او در مورد کره شمالی مدت ها مورد تردید بوده است. مفسران سیاسی، روزنامه‌نگاران و استادان مطالعات کره‌ای، گزارش‌های پارک از زندگی در کره شمالی را به دلیل داشتن ناهماهنگی‌های مختلف، ادعاهای متناقض و اغراق‌ها مورد انتقاد قرار داده‌اند. دیگر فراریان و محققان کره شمالی ابراز نگرانی کرده اند که تمایل "سلبریتی های فراری" به اغراق در مورد زندگی در کره شمالی باعث شک و تردید در داستان های
زندگی در کره شمالی باعث شک و تردید در داستان های آنها می شود به گزارش "واشنگتن پست" "نگرانی های واقعی در مورد وضعیت وخیم حقوق بشر در آنجا را تحت الشعاع قرار می دهد." پارک کانال یوتیوب "صدای کره شمالی توسط یونمی پارک" را اداره می کند، که تا جولای ۲۰۲۳ بیش از یک میلیون مشترک دارد. دیدگاه های سیاسی او به عنوان " محافظه کار آمریکایی" توصیف شده است، او مفاهیم صحت سیاسی و فرهنگ بیداری را در ایالات متحده مورد انتقاد قرار داده است، تشابهاتی بین صحت سیاسی در ایالات متحده و کره شمالی ترسیم می کند. اوایل زندگی. کره
متحده و کره شمالی ترسیم می کند. اوایل زندگی. کره شمالی (۲۰۰۷–۱۹۹۳). پارک در ۴ اکتبر ۱۹۹۳ در هیسان، استان ریانگ‌گانگ، کره شمالی (جمهوری دموکراتیک خلق کره ) به دنیا آمد. پدرش پارک جین سیک و مادرش بیون کیوم سوک بود. خواهر بزرگتر او، یئون می، در سال ۱۹۹۱ به دنیا آمد دوران کودکی او در زمان قحطی کره شمالی بود. روزنامه‌نگاران بیان کرده‌اند که خاطرات پارک و توصیف‌های او از زندگی اولیه‌اش اغلب متناقض و در تضاد با خاطرات مادرش و همچنین توصیفات دیگر فراریان از زندگی در کره شمالی است و داستان او بسته به مخاطبان تغییر
کره شمالی است و داستان او بسته به مخاطبان تغییر کرده است. پارک در انجمن آزادی اسلو زمانی که ۲۱ ساله بود اظهار داشت که با تماشای یک فیلم وارداتی غیرقانونی از فیلم "تایتانیک" در سال ۱۹۹۷، دیدگاه کودکی او نسبت به خانواده کیم تغییر کرد که باعث شد او در نوجوانی به "طبیعت ظالمانه" کره شمالی پی برد. پارک بیان می‌کند که این فیلم معنای واقعی عشق را به او آموخت و طعم آزادی را به او داد.
پریسیلا د آزوودو (؛ زادهٔ ح. ۱۹۷۸) افسر پلیس اهل برزیل است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین‌المللی زنان شجاع شده‌است.
پیرا آیلو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایتالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تاباتا امرال (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل برزیل است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تامارا چرمنووا (؛ زادهٔ ۶ دسامبر ۱۹۵۵) نویسنده اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تامارا د آندا (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل مکزیک است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تاندو هوپا (؛ زادهٔ ) مدل اهل آفریقای جنوبی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تانی گری تامپسون (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تایلا هریس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال استرالیایی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
ترزا فورکادز (؛ زادهٔ ) متخصص الهیات، راهبه، و فعال سیاسی اهل اسپانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تسرینگ ووسر (؛ ۱۹۶۶ – ) نویسنده اهل چین بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه بین‌المللی زنان شجاع شده‌است.
تمی توبوسون (; – ) کار افرین اهل نیجریه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تولی مدونسلا (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آفریقای جنوبی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
تیوا ساواجی (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه‌سرا، بازیگر، و موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
سنا سلیم (؛ زادهٔ) روزنامه‌نگار، و فعال حقوق بشر اهل پاکستان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
جئونگ یون کیونگ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل کره جنوبی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
جامیلا ریبیرو (؛ زادهٔ ) فیلسوف، فعال حقوق بشر، و روزنامه‌نگار اهل برزیل است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
جانا الحسن (؛ زادهٔ 1985) روزنامه‌نگار، مترجم، و رمان‌نویس اهل لبنان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
اول فیشر (؛ زادهٔ ) نویسنده، و فیلم‌ساز اهل ایسلند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
جکی کی (؛ زادهٔ ) نویسنده، رمان‌نویس، و شاعر اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادبی لامدا و ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
جامیلا لِـمیو (؛ زادهٔ ) ستون‌نویس، ویراستار، منتقد فرهنگی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
جود کلی (; – ) کارگردان نمایش اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی شده‌است.
اجساد ممتاز () یک کتاب غیرداستانی اثر الکساندر استیل است که دربارهٔ مبارزهٔ قاضی برجستهٔ ایتالیایی جووانی فالکونه با مافیا و کشته‌شدنش در جریان بمب‌گذاری ۱۹۹۲ کاپاچی است. عنوان کتاب از عبارت ایتالیایی cadaveri eccellenti گرفته شده‌است که در این کشور برای اشاره به قربانیان برجسته و مشهور مافیا نظیر سیاست‌مداران، قاضی‌ها و رؤسای پلیس به‌کار می‌رود.
ادبیات پارتی شامل آثار ادبی به زبان پارتی می‌شود. از صورت باستانی این زبان اثری موجود نیست اما از پارتی میانه نوشته‌هایی بر روی سنگ، چرم، سفال، فلز، سکّه، مُهر و جز آن‌ها به خط پارتی کتیبه‌ای و نوشته‌هایی از مانویان به خط مانوی در دست است. سنگ‌نوشته‌های دو یا سه‌زبانه شاهان ساسانی، بنچاق اورامان و آثار دورا اروپوس مهم‌ترین آثار برجای مانده از این زبان هستند. با توجه به شواهد زبان‌شناختی می‌توان درخت آسوریگ و یادگار زریران در دوره ساسانی را متن‌هایی دست‌کاری‌شده از زبان پارتی به خط پارسی میانه دانست. از
از زبان پارتی به خط پارسی میانه دانست. از ادبیات پارتی در دوره اشکانی متنی به شکل اصلی به دست ما نرسیده‌است ولی از روی شواهد می‌توان گفت که در آن دوره آثار ادبی غیردینی موجود بوده‌است. ادبیات غیردینی پارتی به نظر بیشتر منظوم بوده‌است. در دوران اشکانیان آثار غیردینی و افسانه‌ها سینه به سینه توسط قصه‌گویان و نقالان روایت می‌شد. گروهی از آنان گوسان نام داشتند. از این داستان‌ها، بعدها در گردآوری و تدوین خدای‌نامه استفاده شده‌است. ویس و رامین نیز یکی از منظومه‌های عاشقانه فارسی با اصالتی پارتی است. داستان بیژن
عاشقانه فارسی با اصالتی پارتی است. داستان بیژن و منیژه در شاهنامه نیز شاید دارای اصلی پارتی باشد. آثار به خط و زبان پارتی. هرچند از آثار پارتی باستان اثری پیدا نشده، اما آثاری از فرم میانه آن در دست است.
جراح بن سنان، مردی از بنی اسد است که از خوارج بود در ماجرای ترور حسن بن علی در مُظلِم ساباط نقش داشت. وی با در دست داشتن خنجری، در منطقه مظلم، ناحیه ای از ساباط در مدائن، حسن مجتبی را مورد ضرب قرار داد که در پی آن، حسن فریادی برآورد و پس از غش کردن، از اسب به زمین افتاد. مردم نیز پس از آن بر جراح شوریدند و او را به قتل رساندند. جراحتی که او بر پای حسن وارد کرد، بسیار عمیق بود تا جایی که زخم به استخوان رسید. ابن ابی الحدید در شرح این ترور می‌نویسد: «جراح بن سنان لجام اسب حسن بن علی را به دست گرفت و سپس فریاد
لجام اسب حسن بن علی را به دست گرفت و سپس فریاد الله اکبر برآورد و گفت: ای حسن، پدرت مشرک شد و تو نیز بعد از او مشرک شدی، سپس به ناگاه خنجری را به پای حسن بن علی وارد کرد. سپس مردم بر او شوریدند و او را به نحوی ناگوار کشتند.» بعد از جراحت حسن مجتبی را توسط همراهان به شهر مداعن که به گفته طبرسی سعد بن مسعود ثقفی که از افراد مورد تایید مجتبی بوده فرماندار مدائن بود برای معالجه بردن او نیز مقدمات معالجه و طبیب را فراهم و به گرمی از حضرت حسن استقبال کرد در علم رجال. نمازی شاهرودی، او را ملعون و مذموم گزارش
رجال. نمازی شاهرودی، او را ملعون و مذموم گزارش می‌کند.
جسدهای سرشناس (؛ ) که در ایران با نام‌های دیگری همچون «جسدهای عالی»، «اجساد عالیمقام‌ها»، «جسدهای عالی‌جنابان» و «جنازه‌های سرشناس» هم شناخته می‌شود، یک فیلم دلهره‌آور ایتالیایی به کارگردانی فرانچسکو رزی است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم کن ۱۹۷۶ نمایش داده شد، اما به بخش رقابت‌های اصلی آن راه نیافت. در سال ۲۰۱۰ این فیلم وارد فهرست ۱۰۰ فیلم به‌یادماندنی سینمای ایتالیا شد.
لینو یانوتسی (؛ زادهٔ ۲۰ فوریه ۱۹۲۸ – درگذشتهٔ ۷ اوت ۲۰۲۴) روزنامه‌نگار و سیاستمدار اهل ایتالیا بود. در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۱، او جووانی فالکونه را متهم ساخت که فعالیت‌های علیه مافیای سیسیل دلیل اصلی ناتوانی دولت در مبارزه با این سازمان جنایی است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جسدهای سرشناس" اشاره کرد.
بنای یادبود کارل مارکس () یک مجسمه بلند ۷٫۱۰ متر (۲۳ فوت ۳ ۱⁄۲ اینچ) استیلز از سر کارل مارکس در کمنیتس، آلمان است. مجسمه سنگین، همراه با سکوی پایه، بیش از ۱۳ متر (۴۲ فوت) ارتفاع و وزن تقریبی ۴۰ تن دارد. روی دیواری درست در پشت بنای یادبود، عبارت «کارگران جهان، متحد شوید!» (از مانیفست کمونیست) به چهار زبان آلمانی، انگلیسی، فرانسوی و روسی نوشته شده‌است. این مجسمه مشهورترین بنای تاریخی در شهر داخلی کمنیتس و همچنین دومین مجسمه بزرگ ، پس از ۶۰ سانتی‌متر بالاتر از سر لنین در اولان‌اوده، روسیه است. یک نام مستعار
سر لنین در اولان‌اوده، روسیه است. یک نام مستعار محلی معروف برای این بنای تاریخی وجود دارد: «نیشل»، که از عبارت آلمان مرکزی برای سر یا جمجمه گرفته شده‌است. تاریخچه. پس از تغییر نام شهر و ناحیه کمنیتس به کارل مارکس اشتاد در ۱۰ مه ۱۹۵۳ به مناسبت سال کارل مارکس، دولت آلمان شرقی تصمیم گرفت که نام شهر را گرامی بدارد و یک مجسمه‌ساز شوروی، لو کربل، را برای طراحی استخدام کرد. یک بنای تاریخی. این بنای یادبود در ریخته‌گری هنر Monument Skulptura در لنینگراد برنز ریخته شد و سپس به ۹۵ قطعه تقسیم شد. در کارل مارکس اشتاد،
و سپس به ۹۵ قطعه تقسیم شد. در کارل مارکس اشتاد، این اقلام باید دوباره به هم جوش داده می‌شد، اما فناوری شوروی مناسب نبود. در عوض، تصمیم گرفته شد که کار را به VEB Germania منتقل کند. این بنای یادبود بر روی دوپایه با گرانیت Korninskij قرار دارد که نام آن از منطقه معدن در جنوب اوکراین گرفته شده‌است. در ۹ اکتبر ۱۹۷۱، این بنای تاریخی در حضور جمعیتی در حدود ۲۵۰ هزار نفر در امتداد کارل مارکس آل (افتتاح شد) که در بین مردم «نیشلگاس» نامیده می‌شود. به عنوان نقطه عطف شهر، در تعطیلات در جمهوری دموکراتیک آلمان به عنوان
در تعطیلات در جمهوری دموکراتیک آلمان به عنوان پس زمینه ای برای مسابقات و سایر رویدادهای جمعی خدمت می‌کرد. این بنای تاریخی حتی پس از اتحاد مجدد آلمان دست نخورده باقی ماند، هرچند تخریب پیشنهادی این بنای تاریخی هنگامی که کارل مارکس اشتاد به نام قبلی خود کمنیتز بازگشت، منجر به بحث شدیدی شد. در آن زمان بسیاری از شهرهای دیگر جهان علاقه‌ای به خرید این بنای تاریخی داشتند، در مورد فروش به کلن نیز بحث‌هایی شده‌است.
اصطلاح " زنان مفقود " نشان دهنده کمبود تعداد زنان نسبت به تعداد مورد انتظار زنان در یک منطقه یا کشور است. این جمعیت بیشتر اوقات از طریق نسبت جنسیت مرد به زن اندازه‌گیری می‌شود و به نظر می‌رسد که علت آن سقط جنین‌های انتخاب جنسیتی، کشتن نوزادان زن و مراقبت‌های بهداشتی و تغذیه نامناسب برای کودکان دختر است. استدلال می‌شود که فناوری‌هایی که امکان انتخاب جنسیت قبل از تولد را فراهم می‌کند، که از دهه ۱۹۷۰ به صورت تجاری در دسترس بوده‌است، انگیزه بزرگی برای کودکان دختر مفقود است. علاوه بر سلامتی و رفاه زنان، پدیده
مفقود است. علاوه بر سلامتی و رفاه زنان، پدیده زنان مفقود باعث اضافه شدن مردان در جامعه و نامتعادل شدن بازار ازدواج شده‌است. به دلیل ارتباط زنان مفقود شده با غفلت از زنان، کشورهایی که نرخ مفقودی زنان بالاتری دارد نیز دارای نرخ بالاتری از زنان دارای سلامت بد هستند، که منجر به افزایش نرخ نوزادان با وضع سلامت بد می‌شود. محققان استدلال می‌کنند که افزایش تحصیلات زنان و فرصت‌های شغلی زنان می‌تواند به کاهش تعداد زنان مفقود شده کمک کند، اما اثرات این راه حل‌های سیاستی به دلیل سطوح متفاوت جنسیت زدگی ریشه دار بین
به دلیل سطوح متفاوت جنسیت زدگی ریشه دار بین فرهنگ‌ها در بین کشورها بسیار متفاوت است. اقدامات بین‌المللی مختلفی برای مبارزه با مشکل زنان مفقود وضع شده‌است. به عنوان مثال، برای آگاهی از مشکل زنان مفقود، OECD تعداد زنان مفقود را از طریق پارامتر «ترجیح پسر» در شاخص SIGI خود اندازه‌گیری می‌کند.
نبرد ماژنتا (به انگلیسی: Battel of Magenta) در ۴ ژوئن ۱۸۵۹ در خلال جنگ‌های دوم استقلال ایتالیا به وقوع پیوست. در نهایت منجر به پیروزی نیروهای فرانسه-ساردین تحت فرماندهی ناپلئون سوم در برابر اتریشی‌ها شد. این نبرد در نزدیکی شهر ماژنتا (شهری در ایتالیا امروزی)، در ۴ ژوئن ۱۸۵۹ صورت گرفت. ارتش ناپلئون سوم از رودخانه تیچینو عبور کرد و از جناح راست ارتش اتریش نفوذ کرد و ارتش اتریش را مجبور به عقب‌نشینی کرد. به دلیل طبیعت خاص منطقه امکان مانورهای پیچیده نبود. به همین دلیل اتریشی‌ها هر خانه‌ای را به قلعه‌ای کوچک
همین دلیل اتریشی‌ها هر خانه‌ای را به قلعه‌ای کوچک تبدیل کرده بودند. بخش عمده نبرد بر عهده ۵۰۰۰ نفر از نارنجک‌اندازهای گارد امپراتوری فرانسه بود. گاردی که سبک لباس‌های آن‌ها همچنان شبه به سبک امپراتوری اول بود. نبرد ماژنتا یک نبرد بزرگ نبود، اما این یک پیروزی قاطع برای اتحاد فرانسه و ساردین بود. پاتریس د مک ماهون برای نقش خود در این نبرد عنوان دوک ماژنتا را کسب کرد و بعدها به عنوان رئیس‌جمهور جمهوری سوم فرانسه خدمت کرد. نتایج پس از جنگ. رنگی که امروزه به عنوان سرخابی شناخته می‌شود در سال ۱۸۵۹ کشف شد و نام
سرخابی شناخته می‌شود در سال ۱۸۵۹ کشف شد و نام آن از این نبرد گرفته شده‌است. (رنگ سرخابی در انگلیسی معادل magenta). همچنین بلواری در پاریس به این نام ایجاد شد.
ادبیات لری شامل آثار ادبی به زبان لری می‌شود. بنیان ادبیات لری بر ادبیات شفاهی و فولکلور استوار است و با وجود غنی بودن این ادبیات تاکنون آثار مکتوب اندکی به لری نوشته شده است که بخشی از آن به دلیل شیوه خاص زندگی مردم لر است. ادبیات لری به دلیل کمتر مورد تاخت و تاز بیگانگان قرار گرفتن سرزمین لرستان، کمتر دستخوش استحاله فرهنگی شده و جلوه‌های ناب‌تر و بکرتری در آن دیده می‌شود. امروزه زمینه تحریف و زوال ادبیات لری به دلایلی همچون رواج زندگی شهری، از میان رفتن کهنسالان، عدم رغبت نسل‌های جدید به فرهنگ لری و
کهنسالان، عدم رغبت نسل‌های جدید به فرهنگ لری و بازخوانی شهری محصولات فرهنگی هنری و رسانه‌ها فراهم آمده است. برنامه‌هایی برای ایجاد رشته «زبان و ادبیات لری» در دانشگاه‌ها وجود دارد. در سال‌های اخیر حجم فزاینده‌ای از ادبیات بومی و فعالیت‌های مرتبط با زبان لری ایجاد شده است. در هر یک از سه گونه اصلی لری (لری شمالی، بختیاری، لری جنوبی)، کمیته‌ها و انجمن‌های زبان تأسیس شده‌اند و برخی از این کمیته‌ها در جوامع لری خارج از ایران فعال هستند. آثار صوتی و تصویری شعر لری، که اغلب با موسیقی و رقص همراه هستند، اولین
لری، که اغلب با موسیقی و رقص همراه هستند، اولین آثاری بودند که ظاهر شدند و همچنان محبوب‌ترین هستند. انواع دیگر ادبیات شفاهی شامل داستان‌های عامیانه ضبط شده، نمایش‌های کمدی، رادیو به زبان لری و فیلم‌های دوبله شده به این زبان است. متون مکتوبی که نمایانگر هر یک از گونه‌های اصلی زبان لری هستند، از طریق ابتکارات محلی نیز تولید شده‌اند: فرهنگ‌های متعدد (واژه‌نامه‌ها)، مجموعه‌های داستان‌های عامیانه و کتاب‌های شعر، پایه و اساس زبان لری را به عنوان یک زبان نوشتاری تشکیل می‌دهند و انتشارات اخیر شامل تاریخ عشیره‌ای،
می‌دهند و انتشارات اخیر شامل تاریخ عشیره‌ای، کتاب‌های مقدماتی خواندن، متون مذهبی، وب‌سایت‌های متعدد زبان لری و مقالات دانشگاهی ترجمه شده از فارسی و انگلیسی است. ترانه‌ها. موسیقی لری از تنوع و پیشینه‌ای کهن برخوردار است که به دو بخش کلی، موسیقی‌های آوازی (کلامی) و موسیقی‌های‌سازی تقسیم می‌شود. هم‌اکنون موسیقی لری در قالب ترانه به هفت بخش تقسیم می‌شود که عبارتند از موسیقی و ترانه‌های غنایی و عاشقانه، موسیقی و ترانه‌های حماسه رزمی، موسیقی و ترانه‌های سوگواری، موسیقی و ترانه‌های فصول، موسیقی و ترانه‌های کار،
موسیقی و ترانه‌های فصول، موسیقی و ترانه‌های کار، موسیقی و ترانه‌های طنز و سرودهای مذهبی. نمونه شعر. شعری به لری جنوبی اثر فریدون داوری:
نبرد کمبره ۱۹۱۸ (همچنین به عنوان نبرد دوم کمبره معروف است) نبرد بین نیروهای ارتش‌های اول، سوم و چهارم بریتانیا و نیروهای امپراتوری آلمان در طول حمله صد روزه جنگ جهانی اول بود. این نبرد در شهر کمبره فرانسه و اطراف آن، بین ۸ تا ۱۰ اکتبر ۱۹۱۸ انجام شد. این نبرد بسیاری از تاکتیک‌های جدیدتر ۱۹۱۸، به ویژه تانک‌ها را شامل می‌شد. این حمله با تلفات خفیف در مدت زمان بسیار کوتاهی با موفقیت زیادی همراه بود. نبرد. سه خط آلمانی وجود داشت که حدود ۷۰۰۰ ید (۶۴۰۰ متر) طول داشت. در اختیار لشکرهای ۲۰ لاندور و ۵۴ رزرو، با بیش
در اختیار لشکرهای ۲۰ لاندور و ۵۴ رزرو، با بیش از ۱۵۰ اسلحه پشتیبانی می‌شود. ضعف دفاع ناشی از حمله عمومی متفقین در سراسر جبهه غربی بود، و به‌طور خاص در این بخش، رویکرد سریع سپاه کانادا، که در روزهای گذشته دفاع بسیار قوی ای را شکست داده بود. مدافعان آلمانی آمادگی بمباران ۳۲۴ تانک را نداشتند که توسط پیاده‌نظام و هواپیما پشتیبانی می‌شد. در ۸ اکتبر، لشکر دوم کانادا وارد کمبره شد و با مقاومت پراکنده و سبک مواجه شد. با این حال، آن‌ها به سرعت به سمت شمال پیشروی کردند و «پاکسازی» شهر را به بخش سوم کانادا پس از پشت
و «پاکسازی» شهر را به بخش سوم کانادا پس از پشت سر گذاشتند. وقتی سومین لشکر در ۱۰ اکتبر وارد شهر شد، آن را خالی از سکنه دیدند.
ناتاشا ویلیامز (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دکتر هو" و "استر" اشاره نمود.
سالت پیت و کبالت :اسم رمزهای زندان‌های سایت سیاه و مراکز بازجویی سیا در افغانستان است. سیا از این مراکز برای حبس فراقانونی استفاده کرد. در زمستان سال ۲۰۰۵، سالت پیت به دلیل دو حادثه برای عموم مردم شناخته شد. در سال ۲۰۱۱، "میامی هرالد" نشان داد که سالت پیت همان مکانی است که زندانیان گوانتانامو از آن به عنوان زندان تاریک یاد می‌کردند - واقعیتی که بعداً در گزارش شکنجه سیا تأیید شد. از آوریل ۲۰۲۱، تا خروج نهایی سربازان آمریکایی از افغانستان، بخش‌های بزرگی از سالت پیت توسط کارکنان در حال خروج قبل از به دست گرفتن
پیت توسط کارکنان در حال خروج قبل از به دست گرفتن کنترل طالبان بر این مکان تخریب شد.
کلان‌زبان یک سازوکار نگهداری کتاب برای کدهای بین‌المللی زبان ایزو ۶۳۹ است. کلان‌زبان‌ها برای کمک به نگاشت میان مجموعه‌های مختلف کدهای زبان ایزو ایجاد شده‌اند. کلان‌زبان در بر گیرنده گونه‌های زبانی مرزی است که می‌توان آن‌ها را هم به عنوان گویش‌های متفاوتی از یک زبان و هم به عنوان زبان‌های بسیار نزدیک به هم (زنجیره گویشی) تلقی کرد. این همچنین ممکن است شرایطی را دربر گیرد که گونه‌های متفاوت زبانی بر اساس ملاحظات قومی، فرهنگی و سیاسی، یک گونه زبانی محسوب شوند. با این حال این روش دسته‌بندی به‌طور یکسان اعمال
با این حال این روش دسته‌بندی به‌طور یکسان اعمال نمی‌شود. برای نمونه چینی کلان‌زبانی است که زبان‌های بسیاری را در بر می‌گیرد که اغلب نسبت به یکدیگر دارای فهم متقابل نیستند اما زبان‌های «آلمانی معیار»، «آلمانی بایرنی» و سایر زبان‌های آلمانی مرتبط که دارای فهم متقابل هستند، یک کلان‌زبان را تشکیل نمی‌دهند. نمونه‌های دیگر شامل فارسی تاجیکی که بخشی از کلان‌زبان فارسی نیست و اردو و هندی که با وجود درک متقابل بالا کلان‌زبانی را تشکیل نمی‌دهند، هستند. حتی گویش‌های هندی در این سامانه به عنوان زبان‌های مجزایی ثبت
هندی در این سامانه به عنوان زبان‌های مجزایی ثبت شده‌اند. اساساً، ایزو ۶۳۹-۲ و ایزو ۶۳۹-۳ از معیارهای متفاوتی برای تقسیم گونه‌های زبان به چند زبان استفاده می‌کنند، ۶۳۹–۲ بیشتر از سامانه‌های نوشتاری و ادبیات مشترک استفاده می‌کند در حالی که ۶۳۹–۳ بر درک متقابل و واژگان مشترک تمرکز دارد. کلان‌زبان‌ها در مجموعه کد ایزو ۶۳۹–۳ وجود دارند تا نگاشت میان دو مجموعه آسان‌تر شود. فهرست کلان‌زبان‌ها. این جدول فقط شامل داده‌های رسمی از اینجا است.
درد نوسیسپتیو یا درد آسیب بافتی یا درد فیزیکی اصطلاحی در پزشکی است که برای تشریح درد ناشی از صدمهٔ فیزیکی یا آسیب بالقوهٔ فیزیکی بدن به کار می‌رود. درد نوسیسپوتیو یکی از دو نوع اصلی درد جسمی است (نوع دوم آن نوروپاتیک). مثال‌هایی از درد نوسیسپوتیو، دردهای ناشی از آسیب ورزشی (پیچ خوردگی، شکستگی و کوفتگی)، اقدامات دندان‌پزشکی یا ارتریت هستند. درد نوسیسپتیو شایع‌ترین شکل درد در میان مردم به‌شمار می‌رود. این درد هنگامی ایجاد می‌شود که الیاف عصبی نوسیسپتیو توسط التهاب، مواد شیمیایی، حرارت بسیار یا وقایع فیزیکی،
مواد شیمیایی، حرارت بسیار یا وقایع فیزیکی، مثل برخورد انگشت پا با گوشه‌ای از پایهٔ مبل، تحریک شوند. ایجاد. نوسیسپتور نوعی گیرندهٔ درد بوده که برای احساس هر دردی که ناشی از آسیب بدن است ایجاد می‌شود. آسیب می‌تواند شامل جراحت‌های مکانیکی یا فیزیکی به قسمت‌های مختلف بدن مانند پوست، ماهیچه‌ها، استخوان‌ها یا سایر بافت‌ها باشد. همچنین نوسیسپتورها می‌تواند آسیب‌های شیمیایی و حرارتی را تشخیص دهد؛ آسیب شیمیایی در اثر تماس با مواد شیمیایی سمی یا خطرناک و آسیب حرارتی هنگام قرار گرفتن در معرض جسم بسیار گرم یا سرد
هنگام قرار گرفتن در معرض جسم بسیار گرم یا سرد ایجاد می‌شود. آسیب‌هایی که باعث درد نوسیسپوتیو می‌شوند عبارتند از: هنگامی که این الیاف توسط محرک‌های محیطی تحریک می‌شوند، گیرنده‌های درد با ایجاد سیگنال‌های الکتریکی و ارسال پیام از سیستم عصبی محیطی به طناب نخاعی و سپس مغز، فرایندی در جهت بهبود عملکرد بدن و حفظ هموستازی ایجاد می‌کند. هنگامی که مغز سیگنال‌ها را دریافت می‌کند احساس درد شروع به شکل‌گیری می‌کند. مقایسه با درد نوروپاتیک. در مقایسه با درد نوسیسپوتیو، درد نوروپاتیک با آسیب به سیستم عصبی بدن مرتبط است.