payamvha/North_RAG huggingface dataset:
متعدد و استخرهای بازتابنده بود، به ویژه در مرکز خرید که بین برج ایفل و کاخ ماشین‌ها قرار داشت. بزرگترین فواره، نزدیک برج ایفل، با عنوان «شهر پاریس با مشعل خود جهان را روشن می‌کند» بود. طراحی این فواره توسط ژان کامیل فرمیگه، طراحی کاخهای هنرهای زیبا و هنرهای لیبرال در مجاورت آن انجام شده‌است. فواره بزرگ دیگر، نه چندان دور، «پنج قسمت جهان» بود که قاره‌ها را نشان می‌داد. طراحی آن توسط Francis de Saint-Vidal انجام شد. «خیابان قاهره» و سکونتگاه‌های عجیب و غریب. «خیابان قاهره» یک جاذبه محبوب بود که برای
و غریب. «خیابان قاهره» یک جاذبه محبوب بود که برای بازآفرینی معماری و زندگی خیابانی قاهره طراحی شده بود. این یک تضاد چشمگیر با کاخ ماشین‌ها و در کنار آن بود. این ایده بارون دلورت گلئون، مجموعه دار هنری و متخصص هنر مصر، با حمایت مالی شارل دی لسپس، رئیس کمیته نمایشگاه مصر و فرزند فردیناند د لسپس، سازنده کانال سوئز بود. این خیابان پر پیچ و خم بود، با ساختمانهایی در زوایای عجیب و غریب، و در میان ساختمانهای دیگر، یک مناره، دو مسجد، یک مدرسه و دو دروازه زینتی در آن وجود داشتند. درها، پنجره‌ها و لوازم و دکوراسیون
وجود داشتند. درها، پنجره‌ها و لوازم و دکوراسیون معماری واقعی بودند که از ساختمانهای تخریب شده در قاهره وارد شده بودند. این خیابان پر از لباس مصری‌های واقعی از جمله موسیقیدانان، رقاصان عربی، هنرمندان، صنعتگران و فروشندگان غذاها و غذاهای لذیذ مصری بود. این نمایشگاه چندین نمونه دیگر از سکونتگاه‌های زیبا و روستاهای سراسر جهان را شامل می‌شد، از جمله یک روستای جاوه ای و خانه‌های روستاهای سنگال، بنین و سایر مستعمرات بهمراه ساکنین واقعی در آنها. غرفه کشورهای شرکت کننده و صنایع خاص. غرفه کشورهای شرکت کننده در
کننده و صنایع خاص. غرفه کشورهای شرکت کننده در امتداد شامپ دمارس قرار داشت. کشورهای آمریکای لاتین دارای ساختارهای رنگارنگ و مجلل بودند. غرفه آرژانتین یکی از بزرگ‌ترین و تزئینی‌ترین غرفه‌های نمایشگاه بود. طراحی آن توسط معمار فرانسوی آلبرت بالو، برنده مسابقه طراحی ۱۸۸۷ بود. مساحت آن ۱۶۰۰ متر مربع و ارتفاع آن پنجاه متر بود، در بالای آن پنج گنبد آهنی و شیشه ای قرار داشت و توسط یک موزائیک، سرامیک و تزئینات شیشه ای رنگی احاطه شده بود. پس از بسته شدن نمایشگاه، آن را جدا کردند و به بوینس آیرس منتقل کردند، تا آنکه
را جدا کردند و به بوینس آیرس منتقل کردند، تا آنکه در سال ۱۹۵۲برچیده شد. علاوه بر ملل، غرفه‌هایی از صنایع تخصصی مانند شرکت کانال سوئز، غرفه شرکت کشتی بخار ترانس آتلانتیک، غرفه‌های تلفن و برق و غرفه‌های گاز و نفت وجود داشت. کاخ محصولات غذایی یک سازه بسیار بزرگ و تزئین شده بود که محصولات غذایی و شراب فرانسوی را ارائه می‌داد. یکی از نکات برجسته آن یک بشکه چوبی بزرگ مجسمه‌سازی شده از شامپاین مرسیر بود که می‌توانست ۲۰۰ هزار بطری شامپاین را در خود جای دهد. تاریخچه سکونت چارلز گارنیه. یک نمایش غیرمعمول «تاریخچه
سکونت چارلز گارنیه. یک نمایش غیرمعمول «تاریخچه سکونت» بود که توسط چارلز گارنیه، معمار اپرای پاریس به نام او طراحی شد. او در آن زمان ۶۱ ساله بود و از زمان اپرا تعداد کمی پروژه مهم دیگر طراحی کرده بود. اگرچه او همچنین به همراه دیگر نویسندگان و هنرمندان برجسته، طوماری را امضا کرده بود که برج ایفل را به عنوان جنایت محکوم می‌کرد، اما موافقت کرد که مجموعه ای از خانه‌ها را برای نشان دادن تاریخ سکونت انسان طراحی کند. خانه‌هایی که توسط باغ‌ها از هم جدا شده‌اند، نزدیک برج ایفل در یک نوار باریک از زمین در امتداد کوآی
برج ایفل در یک نوار باریک از زمین در امتداد کوآی دورسی و کرانه رود سن قرار گرفتند. خانه‌ها بر اساس قرن و بر اساس قاره، با ایده گارنیه در مورد خانه‌ها و کلبه‌های ماقبل تاریخ، از طریق مصریان باستان، یونانیان، رومیان و دیگر تمدن‌های اولیه، از طریق قرون وسطی و رنسانس تا خانه‌های مدرن از ژاپن، چین و خانه‌های اسکیموها، و خانه‌هایی از آفریقا، ژاپن، چین و لاپلند، و خانه‌های بومیان آمریکایی، آزتک‌ها و اینکاها. خانه‌ها توسط گارنیه با تخیل بیش از دقت دقیق تاریخی طراحی شده‌اند، اما زیبا و بسیار محبوب بودند. خانه رومی
شده‌اند، اما زیبا و بسیار محبوب بودند. خانه رومی عملکرد ویژه ای هم داشت، محل اقامت رئیس‌جمهور فرانسه هنگام بازدید از نمایشگاه بود. بناهای دیگر. بسیاری از ساختمانهای کوچکتر اما زیبا در داخل یا مجاور نمایشگاه قرار گرفته‌اند. معمار هکتور گیمارد، که در آن زمان بیست و دو سال داشت، دو ساختمان اول خود را برای این نمایشگاه ساخته‌است. کافه-رستوران گراند نپتون در شماره ۱۴۸ لوئیس بلرو، و یک اتاق برق برای برقکار به نام فردیناند دو بویرس، که درست بیرون از سایت نمایشگاه در خیابان سوفرن واقع شده‌بود و پس از نمایشگاه
در خیابان سوفرن واقع شده‌بود و پس از نمایشگاه تخریب شد و کافه که در سال ۱۹۱۰ خراب شد. موسیقی و سرگرمی. نمایشگاه شامل چندین تئاتر بزرگ برای کنسرت و نمایش بود، از جمله یکی برای رقاصان فولی یک تئاتر جداگانه موسیقی و رقص مستعمرات فرانسه در هندوچین اپرا و کنسرت‌ها نیز در سالن بزرگ کاخ تروکادرو برگزار شدند. اپرا کمیک در ۱۴ می با اثری که مخصوص آن رویداد ساخته شده بود به نمایش درآمد: اسکلارموند ژول ماسن (اولین بازیگر سینمای سندیلسون، سوپرانوی آمریکایی). سیرک بارنوم و بیلی در طول نمایشگاه در سال د فت در کاخ
بارنوم و بیلی در طول نمایشگاه در سال د فت در کاخ ماشین‌ها اجرا شد. کلود دبوسی آهنگساز فرانسوی برای اولین بار موسیقی گیملان جاوا را که توسط گروهی از جاوا اجرا شد شنید. این بر برخی از آثار بعدی او تأثیر گذاشت. خارج از نمایشگاه، دیگر تئاترها و سالن‌ها طیف وسیعی از شوها از جمله بوفالو بیل کودی و نمایش غرب وحشی و آنی اوکلی تیزبین ارائه کردند. قطار مینیاتوری. حمل و نقل ریلی در نمایشگاه با خط سه کیلومتری با ریلهای ۶۰ سانتی‌متری راه‌آهن دکوویل انجام شد. گزارش شد که این راه‌آهن تنها در ۶ ماه کار خود ۶٫۳ میلیون
که این راه‌آهن تنها در ۶ ماه کار خود ۶٫۳ میلیون بازدیدکننده داشته‌است. بازدیدکنندگان مهم و رویدادهای ویژه. ناصرالدین شاه، شاهزاده ولز (ادوارد هفتم آینده) و همسرش، شاهزاده خانم الکساندرا. هنرمندان آنتونی گائودی، جیمز مک نیل ویستلر، ادوارد مونک، رزا بونهور و پل گوگن؛ روزنامه‌نگار و دیپلمات آمریکایی وایتلاو رید؛ نویسنده هنری جیمز؛ وطن‌پرست فیلیپینی خوزه ریزال؛ و مخترعان نیکولا تسلا و توماس ادیسون. جاذبه اصلی بخش فرانسه الماس سطلنتی بود، در آن زمان بزرگترین الماس در جهان بود. غرفه مکزیک دارای مدلی از معبد آزتک
در جهان بود. غرفه مکزیک دارای مدلی از معبد آزتک بود که ترکیبی از باستان‌شناسی، تاریخ، معماری و فناوری محسوب می‌شد ارائه موتور بخار جوزف فارکو، که قبلاً در سال ۱۸۷۸ جایزه گرفته بود. یادبودها. بیشتر ساختمانها در زمینهای نظامی یا پارکهای متعلق به شهرداری شاخته شده بودند و مدت کوتاهی پس از بسته شدن نمایشگاه تخریب شدند. تنها بناهای بازمانده از این نمایشگاه برج ایفل و کتابخانه شولچر هستند. تمایزات نمایشگاه ۱۸۸۹. این نمایشگاه چهار به دلیل مشهور خواهد ماند:
یانوش کِـنده (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار اهل مجارستان است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "عشق من، الکترا" و "سرود سرخ" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کشوت شده‌است.
آغوان هوسپیان (؛ زادهٔ ) وکیل اهل ارمنستان است. دادستان کل ارمنستان از ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ و ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۳ بود. زندگی‌نامه. وی در ۷ ژانویه ۱۹۵۳ در ایروان به دنیا آمد . وی برنده جوایزی همچون مدال مخیتار گش، مدال مارشال باقرامیان و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن شد.
جونیور کابانانگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری دموکراتیک کنگو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی، باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور، باشگاه فوتبال آستانه، باشگاه فوتبال سرکل بروژ، باشگاه ورزشی القطر، باشگاه فوتبال اندرلشت، و باشگاه فوتبال شاختیور سالیهورسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال جمهوری کنگو بازی کرده‌است.
نیل مک گرگور Neil MacGregor (متولد ۱۶ ژوئن ۱۹۴۶) مورخ هنر و مدیر سابق موزه بریتانیا است. تولد. مک گرگور متولد ۱۶ ژوئن ۱۹۴۶م در گلاسگو، بریتانیااست. سوابق. وی در دانشگاه ادینبرو، اکول نرمال سوپریور، نیو کالج آکسفورد درس خوانده و از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۷ سردبیر مجله بورلینگتون Burlington، سپس از ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۲ مدیر گالری ملی لندن، از ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۵ مدیر موزه بریتانیا و از ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵ مدیر موزه بریتانیا بود و در حال حاضر مدیر مؤسس انجمن هومبولت در برلین است. ترجمه در ایران. کتاب یک تاریخ جهان در ۱۰۰ شیء توسط ع. پاشایی
رمز پیام‌هایی که اشیاء در طول زمان منتقل می‌کنند. ایران در کتاب مک گرگور. از میان ۱۰۰ مورد یادشده در کتاب مک گرگور تنها ۲ مورد از ایران انتخاب شده‌است در حالی که موارد بیشتری از کشورهایی که تاریخ و تمدنی به مراتب کوچکتر از ایران دارند آمده‌است.
یک تاریخ جهان در ۱۰۰ شیء (به انگلیسی:A History of the World in 100 Objects) کتابی است که توسط نیل مک‌گرگور و با همکاری موزه بریتانیا و رادیو بی‌بی‌سی ۴ تهیه و به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌است. در این کتاب تنها دو مورد از ایران آمده‌است. یک مورد مربوط به ایران باستان و مورد دیگر مربوط به ایران اسلامی در فصل هفده کتاب. ترجمه در ایران. این کتاب دو بار به فارسی ترجمه شده‌است. بار اول در سال ۱۳۹۵ توسط ع. پاشایی و بار دوم در ۱۳۹۷ توسط عباس مخبر و عباس زندباف.
جاستین بیلو (زاده ۲۲ ژانویه ۱۹۹۸) بازیکن فوتبال اهل هلند است که برای باشگاه فوتبال فاینورد و تیم ملی فوتبال هلند بازی می‌کند.
رادیو بی‌بی‌سی ۴ یکی از بخش‌های رادیویی بی‌بی‌سی می‌باشد. تاسیس. این رادیو ابتدا در سال ۱۹۳۹ بنیان‌گذاری و سپس به صورت فعلی در سال ۱۹۶۷م تأسیس شده‌است. موضوع برنامه‌ها. این رادیو علاوه بر اخبار به برنامه‌های تفریحی و طنز و تخیلی و فرهنگی و علمی و تاریخی نیز می‌پردازد. رادیو بی‌بی‌سی ۴ بعد از رادیو بی‌بی‌سی ۲ بزرگترین شبکه مردمی با عضویت ۶۹ میلیون مشترک است. برنامه‌های معروف. از برنامه‌های معروف این رادیو معرفی تاریخ جهان با یکصد شیء تاریخی بود که بعدها به صورت کتابی معروف هم با نام یک تاریخ جهان در ۱۰۰ شیء
کتابی معروف هم با نام یک تاریخ جهان در ۱۰۰ شیء به قلم نیل مک گرگور درآمد.
جتی پاارل (زاده ۲۷ می ۱۹۲۱-درگذشته ۲۲ اوت ۲۰۱۳) خواننده هلندی بود. او نماینده هلند در یوروویژن ۱۹۵۶ بود.
فرانکا رایموندی (زاده ۸ ژوئیه ۱۹۳۲ – درگذشته ۲۸ اوت ۱۹۸۸) خواننده ایتالیایی بود. او به همراه تونینا توریلی نماینده ایتالیا در یوروویژن ۱۹۵۶ بود.
رادیووی کوراچ (؛ – ) بازیکن بسکتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
این‌جا سرزمین دلیران است سرود ملی امارت اسلامی افغانستان و یک سرایش نشید به زبان پشتو است. این سرود ملّی آکاپلا بشمار می‌آید، به این معنی که شامل آلات موسیقی نیست، و هیچ موسیقی در آن نواخته نمی‌شود، زیرا سازها توسط بسیاری از علمای اسلامی در امارت اسلامی افغانستان حرام (از نظر شرعی ممنوع یا غیرقانونی) تلقی می‌شوند. دولت امارت اسلامی افغانستان (افغانستان تحت حاکمیت طالبان) دارای قوانین رسمی بود که پرچم و نشان آن را مشخص می‌کرد، اما سرودی ملی مشخص نشد. این سرود طالبان معمولاً در تیتراژ ابتدایی برنامه‌های پخش
طالبان معمولاً در تیتراژ ابتدایی برنامه‌های پخش شده توسط «دا شریعت ژاغ» (صدای شریعت)، شبکه رادیویی رسمی طالبان، از اواخر دهه ۱۹۹۰، هنگامی که این گروه کنترل اکثر مناطق افغانستان را در اختیار داشت، و همچنین ویدئوهای منتشر شده توسط کمیسیون امور فرهنگی طالبان. همچنین در مراسم رسمی مورد استفاده قرار می‌گرفت. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۳، هنگامی که امارت اسلامی (طالبان) دفتر سیاسی خود را در دوحه، قطر افتتاح کرد، این آهنگ در مراسم برافراشتن پرچم پخش شد. به همین دلیل، آن را عملاً سرود ملی امارت اسلامی افغانستان و
آن را عملاً سرود ملی امارت اسلامی افغانستان و طالبان می‌دانند. صدای ضبط‌شده که در بیشتر این سرود شنیده می‌شود، آوای «ملا فقیر محمد دروش»، آوازه‌خوان محبوب طالبان است. متن سرایش. به زبان پارسی. ما با خون خود از آن دفاع می‌کنیم، این‌جا خانه شهداست اینجا سرزمین دلیران است، اینجا سرزمین دلیران است! همه سنگ‌ها و بوته‌های این سرزمین برای ما شبیه یاقوت هستند خون بر آن‌ها ریخته می‌شود، همه آن‌ها مانند گل رز سرخ هستند! به نظر شما می‌توان آن را فتح کرد؟ اینجا سرزمین شیرهاست! اینجا سرزمین دلیران است، اینجا سرزمین
شیرهاست! اینجا سرزمین دلیران است، اینجا سرزمین دلیران است! ما از آزادی شما محافظت می‌کنیم، تا زمانی که عمر ما ادامه داشته باشد! ما تاریخ شما را به یاد می‌آوریم، تا زمانی که عمر ما ادامه داشته باشد! عقابها در میان شما زندگی می‌کنند، اینجا خانه عقاب‌ها است! اینجا سرزمین دلیران است، اینجا سرزمین دلیران است! ای سرزمین گرامی من، من جانم را به خاطر تو تقدیم کردم! ای چمن زیبای من، من به خاطر تو جانم را تقدیم کردم! وقتی از دست انگلیسی‌ها آزاد شدیم، تبدیل به گورستان روس‌ها شدیم! اینجا سرزمین دلیران است، اینجا
روس‌ها شدیم! اینجا سرزمین دلیران است، اینجا سرزمین دلیران است! به این جمجمه‌های بیشمار نگاه کنید، این تنها چیزی است که روس‌ها به جا گذاشتند! همه دشمنان شکست خورده‌اند، همه امیدهای آن‌ها بر باد رفته‌است! اکنون برای همه آشکار است، اینجا خانه افغان‌ها است! اینجا سرزمین دلیران است، اینجا سرزمین دلیران است! به زبان پشتو (اصلی). ساتو یی پهٔ سرو وینو، دا د شهیدانو کور دا د باتورانو کور، دا د باتورانو کور ستا کاڼی او بوټی ټول، مونږه ته لعلونه دی وینه پری توی شوی ده، سرهٔ لکه گلونه دی کله یی څوک نیولای شی؟ دا دی د
سرهٔ لکه گلونه دی کله یی څوک نیولای شی؟ دا دی د زمریانو کور دا د باتورانو کور، دا د باتورانو کور تا به تل آزاد ساتو، څوچی وی ژوندون زمونږ ستا تاریخ به یاد ساتو، څوچی وی ژوندون زمونږ دی کښی به بازان اوسی، دا دی د بازانو کور دا د باتورانو کور، دا د باتورانو کور ای گرانه وطن زما، ځار شمه لهٔ تا نه زهٔ ای ښایسته چمن زما، ځار شمه لهٔ تا نه زهٔ خلاص که لهٔ انگریز نه وو، شو د اورسانو گور دا د باتورانو کور، دا د باتورانو کور ډیری ککری گوره، پاتی د روسانو شوی شنډیدهٔ هر یو دښمن، واړهٔ ارزوگانی شوی هرچا ته معلوم
هر یو دښمن، واړهٔ ارزوگانی شوی هرچا ته معلوم شولو، دا د افغانانو کور دا د باتورانو کور، دا د باتورانو کور
دوشان ایوکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل صربستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده‌است. ایوکوویچ در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱در بلگراد به دلیل آب آوردن ریه‌ها و هرپیز درگذشت.
کیوتو سانگا باشگاه فوتبالی در شهر استان کیوتو، ژاپن است که در جی‌لیگ ۲ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۲۲ میلادی پایه‌گذاری شده است.
بوُغازقلعه یک منطقهٔ مسکونی در ترکیه است که در استان چوروم واقع شده‌است. هاتوسا (خاتوشا، خاتوشاش) پایتخت امپراتوری هیتی بود که در نزدیکی بغاز کوی که امروزه بوغاز قلعه نامیده می‌شود جای گرفته بود. سنگ‌نبشته میتانی نیز در سال ۱۹۰۸ میلادی توسط وینکلر خاورشناس آلمانی در همین بغازکوی واقع در نزدیکی آنکارا، یافت شد.
رادژپ ردژپوفسکی (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
فلسفه پویشی (به: انگلیسی Process philosophy)، همچنین هستی‌شناسی شدن (به انگلیسی ontology of becoming)، یا اصالت پویش(به انگلیسی processism) نام گذاری شده‌است. این نگرش فلسفی دیگر هستان‌های دنیای واقعی روزمره عادی (مثالها: اجسام پایدار فیزیکی، افکار) را به عنوان انتزاع یا وابسته هستی‌شناسانه از پویش‌ها تلقی می‌کند. فلسفه پویشی در تقابل با دیدگاه کلاسیک به تغییر به عنوان توهم (همان‌طور که پارمنیدس استدلال کرد) یا اتفاقی (همان‌طور که ارسطو استدلال می‌کند) قرار می‌گیرد. این نگرش مطرح می‌کند که نپایندگی یا شدن
می‌گیرد. این نگرش مطرح می‌کند که نپایندگی یا شدن تنها چیزهای اساسی دنیای واقعی معمولی روزمره هستند. از زمان افلاطون و ارسطو، هستی‌شناسی کلاسیک، واقعیت عادی جهان را متشکل از جوهر و ذات پایدار دانسته‌است که اگر فرآیندهای گذرا از نظر هستی‌شناسی نفی نشوند، حداقل تابع آن هستند. اگر سقراط تغییر کند، بیمار شود، سقراط همچنان یکسان است (جوهر و ذات سقراط یکسان است) و تغییر (بیماری او) فقط بر روی جوهر او می‌لغزد: تغییر اتفاقی است و فاقد واقعیت اولیه است، در حالی که جوهر و ذات ضروری است. هراکلیتوس، فریدریش نیچه، آنری
و ذات ضروری است. هراکلیتوس، فریدریش نیچه، آنری برگسون، مارتین هیدگر، چارلز سندرز پیرس، ویلیام جیمز، آلفرد نورث ویتهد، موریس مرلوپونتی، توماس نایل، آلفرد کوریبسکی ،ر. ج. کالینگوود، آلن واتس، روبرت ام پیرسیگ، روبرتو مانگابیرا اونجر، چارلز هارتسهورن، آران گیر، نیکولاس رشر، کالین ویلسون، تیم اینگولد، برونو لاتور، ویلیام ای. کانولی و ژیل دلوز از جمله فلاسفه‌ای هستند که به پویش به جای جوهر تمایل دارند. در فیزیک، ایلیا پریوژین بین «فیزیک بودن» و «فیزیک شدن» تمایز قائل می‌شود. فلسفه پویشی نه تنها شهودها و تجربیات
قائل می‌شود. فلسفه پویشی نه تنها شهودها و تجربیات علمی را در بر می‌گیرد، بلکه می‌تواند به عنوان یک پل مفهومی برای تسهیل بحث در بین دین، فلسفه و علم مورد استفاده قرار گیرد. ] فلسفه پویشی گاهی به فلسفه قاره ای نزدیک تر از فلسفه تحلیلی طبقه‌بندی می‌شود، زیرا معمولاً فقط در دانشکده‌های دارای گرایش قاره ای تدریس می‌شود. با این حال، منابع دیگر بیان می‌کنند که فلسفه پویشی باید در جایی در وسط بین قطب‌های روش تحلیلی در مقابل قاره ای در فلسفه معاصر قرار گیرد.
مونتدیو یاماگاتا باشگاه فوتبالی در شهر استان یاماگاتا، ژاپن است که در جی‌لیگ ۲ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۸۴ میلادی پایه‌گذاری شده است.
دامنه واریزه‌ای () به مجموعه‌ای از قطعات سنگی شکسته در پای دامنه‌ها، پرتگاه‌ها، آتشفشان‌ها یا دیواره دره‌ها گفته می‌شود که بر اثر ریزش متناوب سنگ از دیواره‌ها و صخره‌های مجاور پدید آمده‌است. زمین‌چهرهای مربوط به این مواد را تالوس، مخروط واریزه یا دامنه سنگ‌ریزه‌ای می‌نامند. سطح نهشته‌های تالوس مقعر (کاو) است، جایی که حداکثر شیب با زاویه شیب طبیعی قطعات واریزه اصلی مطابقت دارد. دامنه واریزه‌ای یکی از انواع و زیرمجموعه‌های کوهرفت به‌شمار می‌رود که هر مجموعه‌ای از رسوبات سست و غیریکپارچه در پای دامنه‌ها را در
از رسوبات سست و غیریکپارچه در پای دامنه‌ها را در بر می‌گیرد. اصطلاح "scree" از واژه "skriða" به معنای زمین‌لغزش در زبان نورس باستان گرفته شده درحالی‌که "talus" واژه‌ای فرانسوی به معنی دامنه، پشته و خاک‌ریز است. در عرض‌های جغرافیایی بالا در شمالگان و مناطق زیرشمالگانی، دامنه‌های واریزه‌ای و نهشته‌های تالوس به‌طور معمول در مجاورت تپه‌ها و دره‌های رودخانه قرار دارند. این دره‌های پرشیب معمولاً در فرایندهای پیشایخچالی در انتهای پلیستوسن تشکیل شده‌اند. دامنه‌های واریزه‌ای علاوه بر رشته‌کوه آپالاش در آمریکای
واریزه‌ای علاوه بر رشته‌کوه آپالاش در آمریکای شمالی، در کوه‌های پیرنه، آلپ، واریسکی، آپنینی، کارپات، شبه‌جزیره ایبری و شمال اروپا به فراوانی یافت می‌شود.
فرانیو میهالیچ (؛ – ) دونده دو ماراتن اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ایوان گوبیان (؛ ۱۴ ژوئن ۱۹۲۳ – ۴ ژانویه ۲۰۰۹) پرتاب‌گر چکش اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
ایوو دانئو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اسلوونیایی‌تبار اهل یوگسلاوی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
استویکو ورانکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به لس آنجلس کلیپرز، باشگاه بسکتبال پاناتینایکوس، بوستون سلتیکس، و مینه‌سوتا تیمبرولوز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
ژارکو پاسپالی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پاناتینایکوس، پانیونیس، سن آنتونیو اسپرز، و باشگاه بسکتبال المپیاکوس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
یوره ازدوفتس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اسلوونیایی‌تبار اهل یوگسلاوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال اسپلیت و پانیونیس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ژارکو واراییچ (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
بلاگویا گئورگیفسکی (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
دانکو تسویتیچانین (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پارتیزان و سیبونا زاگرب اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
اشگاه فوتبال اومیا آردیجا باشگاه فوتبالی در شهر استان سایتاما، ژاپن است که در جی‌لیگ ۲ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۶۹ میلادی پایه‌گذاری شده است.
ماتیاژ زوبان (؛ زادهٔ ۲۷ سپتامبر ۱۹۶۸) اسکی‌باز پرش اسلوونیایی‌تبار اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
استوینا وانگلوفسکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
وینکو یلوواتس (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده‌است.
پتار اسکانسی (؛ زادهٔ – ۴ آوریل ۲۰۲۲) بازیکن و مربی بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال اسپلیت اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
رازیا مویانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
دامیر شولمان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده‌است.
باشگاه فوتبال ونتفورت کوفو باشگاه فوتبالی در شهر استان یاماناشی، ژاپن است که در جی‌لیگ ۲ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۶۵ میلادی پایه‌گذاری شده است.
کارل یاکوب هین (زاده ۱۳ آوریل ۲۰۰۲) یک بازیکن فوتبال اهل استونی است. وی برای باشگاه فوتبال آرسنال بازی می‌کند.
ایوو سیپتسی (؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۳۳) بازیکن واترپلو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
ترایکو رایکوویچ (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
زوران مارویویچ (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
زوران چوتورا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
نیکولا پلچاش (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو زاگرب و باشگاه والیبال ملادوست زاگرب اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره شده‌است.
ولادیمیر اسوتکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره شده‌است.
ازدراوکو رادولوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
دراگوتین چرماک (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۲ اکتبر ۲۰۲۱) بازیکن و مربی بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌ بود.
اسلادانا گولیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کورنلیا کوسیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال زن اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ازدراوکو یژیچ (؛ ۱۷ اوت ۱۹۳۱ – ۱۹ ژوئن ۲۰۰۵) بازیکن واترپلو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
فران نونکوویچ (؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۳۵) بازیکن واترپلو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده‌است.
شولمانو یا شولمان (اکدی آشوری :Salmānu)، (اکدی بابلی :Šulmānu) ، خدای میانرودان باستان بود. بر خلاف بسیاری از خدایان دیگر میانرودان که جهانشمول‌تر بودند، این خدا، تنها خدایی است که تا کنون ثبت شده‌است و توسط آشوریان باستان پرستیده شده و در دوره آشوری میانه بسیار محبوب بوده‌است. نام الوهیت در نام شلمنسر گنجانیده شده که توسط پنج پادشاه آشوری از شلمنسر یکم (دوران ۱۲۷۴–۱۲۴۵ پیش از میلاد) تا شلمنسر پنجم (دوران: ۷۲۷–۷۲۲ پیش از میلاد) به عنوان نام سلطنتی در نظر گرفته شد. ترجمه تحت‌اللفظی نام "Salmānu" ،دوستانه
گرفته شد. ترجمه تحت‌اللفظی نام "Salmānu" ،دوستانه می‌باشد. این احتمال وجود دارد که شولمانو تجلی دوستانه خدای ملی آشوری یعنی آشور باشد.
باشگاه فوتبال اوئیتا ترینیتا باشگاه فوتبالی در شهر استان اوئیتا، ژاپن است که در جی‌لیگ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۹۴ میلادی پایه‌گذاری شده است.
مارلی دندریج (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر تئاتر، بازیگر تلویزیون، بازیگر سینما، و صداپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "به من دروغ بگو"، "ذهنهای مجرم"، "هیچی بجز صداقت"، "گرین لیف، و "آخرین بازمانده از ما" اشاره کرد.
باشگاه فوتبال میتو هولیهوک باشگاه فوتبالی در شهر استان ایباراکی، ژاپن است که در جی‌لیگ ۲ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۹۴ میلادی پایه‌گذاری شده است.
باشگاه فوتبال تسپاکوستاسو گونما باشگاه فوتبالی در شهر استان گونما، ژاپن است که در جی‌لیگ ۲ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۹۵ میلادی پایه‌گذاری شده است.
باشگاه فوتبال توکوشیما ورتیس باشگاه فوتبالی در شهر استان توکوشیما، ژاپن است که در جی‌لیگ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۵۵ میلادی پایه‌گذاری شده است.
باشگاه فوتبال اهیمه باشگاه فوتبالی در شهر استان اهیمه، ژاپن است که در جی‌لیگ ۲ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۷۰ میلادی پایه‌گذاری شده است.
اسلوبودان تریفونویچ (؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۵۶) ورزشکار واترپلو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
باشگاه فوتبال ماچیدا زلویا باشگاه فوتبالی در شهر توکیو، ژاپن است که در جی‌لیگ بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۸۹ میلادی پایه‌گذاری شده است.
بویانا میلوشویچ (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
دانیرا بیلیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده‌است.
دراگوسلاو راژناتوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
مارا لاکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده‌است.
ژانا للاس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.