payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ریچارد ادوارد ورسلی (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی دوم جنگید و بعدها فرماندهی سپاه اول (بریتانیا) را بر عهده گرفت.
داگلاس ویمبرلی (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم، به مدت دو سال، از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳، فرماندهی لشکر ۵۱ (هایلند) را بر عهده داشت، به ویژه در نبرد دوم العلمین، و سپس رهبری آن در سراسر شمال آفریقا و در لشکرکشی متفقین در سیسیل. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
هنری فولر میتلند ویلسون (؛ ۱۸ فوریه ۱۸۵۹ – ۱۶ نوامبر ۱۹۴۱) فرمانده نظامی اهل ایران بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام، و نشان حمام، و نشان ردیمر شده‌.
دیوید ویلیسون (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۳ در سپاه مهندسین سلطنتی فعالیت کرد و پس از آن تا زمان بازنشستگی‌اش از ارتش در سال ۱۹۷۵، در چندین سمت اطلاعاتی نظامی خدمت کرد. ویلیسون سپس تا سال ۱۹۷۸ مدیرکل اطلاعات بریتانیا شد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
هنری ویلکاکس (؛ ۳۰ آوریل ۱۸۸۹ – ۱۵ اوت ۱۹۶۸) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
رابرت لوید لیندسی، اولین بارون وانتیج (; – ) نظامی، سیاستمدار و نیکوکار بریتانیایی بود. او از نیکوکاران وانتج و اولین رئیس و یکی از بنیانگذاران انجمن ملی بریتانیا برای کمک به بیماران و مجروحان جنگی (که بعدها انجمن صلیب سرخ بریتانیا نام گرفت) بود و برای این کار حمایت مهم ملکه ویکتوریا را به دست آورد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
هنری تورنس (؛ ۱۷۷۹ – ۲۳ اوت ۱۸۲۸) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. او آجودان کل نیروها بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
توماس پرونت تامپسون (; – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او نماینده مجلس بریتانیا، فرماندار سیرالئون و یک اصلاح‌طلب رادیکال بود. او در دهه‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۰ به عنوان یکی از فعالان برجسته در اتحادیه ضد قانون غلات شناخته شد. او در بسیج افکار عمومی از طریق جزوه‌ها، مقالات روزنامه‌ها، مکاتبات، سخنرانی‌ها و جلسات برنامه‌ریزی محلی تخصص داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
سیسیل استانوی ساگدن (؛ ۴ دسامبر ۱۹۰۳ – ۲۵ مارس ۱۹۶۳) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ به عنوان فرمانده سپاه مهمات خدمت کرد.. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا و نشان حمام شده‌است.
جان استوارت، کنت مایدا (؛ ۱۷۵۹ – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی خدمت کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
هنری نایت استورکس (؛ ۵ آوریل ۱۸۱۱ – ۶ سپتامبر ۱۸۷۴) فرد نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او که در مدرسه چارترهاوس تحصیل کرده بود، در ۱۰ ژانویه ۱۸۲۸ به عنوان پرچمدار هنگ ۶۱ پیاده‌نظام وارد ارتش شد. او در ۲ مارس ۱۸۳۲ به درجه ستوان ارتقا یافت، در ۲۳ مارس ۱۸۳۲ به هنگ ۱۴ پیاده‌نظام منتقل شد و در ۳۰ اکتبر ۱۸۳۵ به درجه سروانی ارتقا یافت. در ۳۰ مه ۱۸۳۶ به هنگ ۳۸ پیاده‌نظام منتقل شد و در سال ۱۸۴۰ با آنها در جزایر ایونی خدمت کرد و در ۷ اوت ۱۸۴۰ به درجه سرگردی ارتقا یافت. او در ۲۳ مه ۱۸۴۵ با نیمی از
سرگردی ارتقا یافت. او در ۲۳ مه ۱۸۴۵ با نیمی از حقوق از هنگ خارج شد و در پست‌های مختلف ستادی خدمت کرد. او در هفتمین جنگ مرزی کیپ از سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۴۷ به عنوان معاون آجودان کل خدمت کرد و متعاقباً در ۱۵ سپتامبر ۱۸۴۸ به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت. از سال ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۴، او معاون وزیر نظامی در موریس بود و در ۲۸ نوامبر ۱۸۵۴ به درجه سرهنگی ارتقا یافت. وی که به درجه سرلشکری ارتقا یافته بود، سرپرستی پایگاه‌های بریتانیایی مستقر در خاک عثمانی در طول جنگ کریمه را بر عهده داشت، جایی که از تلاش‌های پرستاری فلورانس نایتینگل
جایی که از تلاش‌های پرستاری فلورانس نایتینگل حمایت می‌کرد. پس از جنگ، نشان گرمابه (۲ ژانویه ۱۸۵۷) به او اعطا شد و از سال ۱۸۵۷ تا ۱۸۵۹ توسط وزارت جنگ به عنوان دبیر مکاتبات نظامی استخدام شد. او اکنون کار خود را در دولت استعماری آغاز کرد و در ۲ فوریه ۱۸۵۹ به عنوان کمیسر عالی لرد جزایر ایونی منصوب شد. در حین خدمت در آنجا، در سال ۱۸۶۰ به عنوان فرمانده کل منصوب شد و قوه قضائیه جزایر را قبل از پایان دوره کمیسر (طبق معاهده) در ۱۴ نوامبر ۱۸۶۳ سازماندهی مجدد کرد. در ۱ ژوئیه ۱۸۶۴ به عنوان فرمانده کل منصوب شد. او که
۱ ژوئیه ۱۸۶۴ به عنوان فرمانده کل منصوب شد. او که به مالت اعزام شده بود، در ۱۵ نوامبر ۱۸۶۴ به عنوان فرماندار منصوب شد. با این حال، سال بعد برای بررسی ناآرامی‌های آنجا، از جمله شورش خلیج مورانت، به جامائیکا فراخوانده شد و در ۱۲ دسامبر ۱۸۶۵ به عنوان فرماندار جامائیکا منصوب شد. او این سمت را تا ۱۶ ژوئیه ۱۸۶۶ حفظ کرد. پس از بازگشت، به عنوان مشاور خصوصی منصوب شد (۱۰ نوامبر ۱۸۶۶). او در ۱۵ مه ۱۸۶۷ از فرمانداری مالت استعفا داد. اکنون که به وزارت جنگ بازگشته بود، در ۱۹ دسامبر ۱۸۶۷ به عنوان بازرس کل و معاون وزیر در
۱۹ دسامبر ۱۸۶۷ به عنوان بازرس کل و معاون وزیر در وزارت جنگ منصوب شد. در آنجا، او در سازماندهی مجدد تدارکات ارتش که پس از جنگ کریمه رخ داد، مشارکت داشت. او در ۵ اوت ۱۸۷۰ به عنوان نقشه‌بردار کل مهمات منصوب شد، اولین کسی که از زمان جنگ کریمه این سمت را بر عهده داشت. در ۱۰ اکتبر ۱۸۷۰ به عنوان سرهنگ هفتادمین هنگ پیاده منصوب شد، سمتی که تا پایان عمر خود در آن باقی ماند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جان ویلفرد استانیر (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. او افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵ به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد. او اولین کسی بود که پس از جنگ جهانی دوم، بدون اینکه در آن جنگ یا هیچ عملیات نظامی پس از آن خدمت فعالی داشته باشد، به عنوان رئیس حرفه‌ای ارتش بریتانیا منصوب شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
ادوارد آرتور سامرست (؛ ۲ فوریه ۱۸۱۷ – ) نظامی و سیاستمدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. یک افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار حزب محافظه‌کار و پسر لرد رابرت سامرست بود.
توماس دی اویلی اسنو (; – ) افسر ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی اول در جبهه غرب جنگید. او نقش مهمی در جنگ ایفا کرد، فرماندهی لشکر چهارم را در عقب‌نشینی اوت ۱۹۱۴ بر عهده داشت و فرماندهی سپاه هفتم را در انحراف ناموفق حمله به گومکورت سالیننت در روز اول در سام (۱ ژوئیه ۱۹۱۶) و در نبرد کامبره در نوامبر ۱۹۱۷ بر عهده داشت.
هنری ریچارد آبادی (؛ ۲۵ مارس ۱۸۴۱ – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است. او افسر ارتش بریتانیا بود. او در پایان قرن نوزدهم فرمانده کل ناحیه شرقی و پس از آن به مدت چهار سال فرماندار جرسی بود.
فرانسیس اسمیت (؛ ۱۷۲۳ – ) فرد نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. اسمیت یک افسر ارتش بریتانیا بود. اگرچه وی دوران حرفه‌ای طولانی و متنوعی داشت، اما او بیشتر به‌عنوان فرمانده بریتانیایی در بیشتر نبردهای لکسینگتون و کنکورد، ماساچوست در ۱۹ آوریل ۱۷۷۵ شناخته می‌شود. این نبرد، آتش جنگ استقلال آمریکا را شعله‌ور کرد که منجر به استقلال سیزده مستعمره آمریکایی بریتانیا و تبدیل آنها به یک ملت مستقل شد.
فرانک کیث سیمونز (; – ) نظامی اهل مالزی بود. وی در طول جنگ جهانی دوم افسر ارشد ارتش بریتانیا بود. او فرمانده قلعه سنگاپور بود که در فوریه ۱۹۴۲ به دست ارتش متجاوز امپراتوری ژاپن افتاد. او بقیه جنگ را به عنوان اسیر ژاپنی‌ها گذراند. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
جاناتان دیوید شاو (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. شاو که در مدرسه سدبرگ و کالج ترینیتی آکسفورد تحصیل کرده بود و در رشته‌های فلسفه، سیاست و اقتصاد تحصیل کرد، در سال ۱۹۸۱ به هنگ چتربازی اعزام شد. او در طول جنگ فالکلند فرمانده دسته در گردان سوم، هنگ چتربازی بود. او که بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ در کالج ستاد، کامبرلی تحصیل کرده بود، در سال ۱۹۹۷ به عنوان فرمانده گردان دوم، هنگ چتربازی منصوب شد. شاو پس از شرکت در دوره عالی فرماندهی و ستاد در کالج فرماندهی و ستاد خدمات مشترک در سال ۲۰۰۰، در سال ۲۰۰۲ فرمانده تیپ
خدمات مشترک در سال ۲۰۰۰، در سال ۲۰۰۲ فرمانده تیپ دوازدهم (مکانیزه) شد و متعاقباً فرماندهی تیپ چند ملیتی (مرکز) در کوزوو را بر عهده گرفت. او در سال ۲۰۰۳ به عنوان مدیر نیروهای ویژه منصوب شد و پس از تحصیل در کالج سلطنتی مطالعات دفاعی در سال ۲۰۰۶، در ژانویه ۲۰۰۷ به عنوان افسر کل فرمانده لشکر چند ملیتی (جنوب شرقی) در عراق منصوب شد و در سپتامبر ۲۰۰۷ به عنوان رئیس ستاد نیروهای زمینی ستاد منصوب شد. او در مارس ۲۰۰۹ به عنوان معاون رئیس ستاد دفاعی (سیاست امنیت بین‌الملل) و در ژانویه ۲۰۱۱ به عنوان معاون رئیس ستاد
و در ژانویه ۲۰۱۱ به عنوان معاون رئیس ستاد دفاعی (مسائل جهانی) منصوب شد. مسئولیت‌های او شامل سیاست‌های شیمیایی، بیولوژیکی، رادیولوژیکی و هسته‌ای، کنترل تسلیحات و مبارزه با گسترش سلاح‌های هسته‌ای و سایبری است. شاو در مراسم تولد ۲۰۱۲ به عنوان نشان افتخار «نشان حمام» منصوب شد. او در سال ۲۰۱۲ از ارتش بازنشسته شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
فردریک چارلز شاو (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی ژنرال ارتش بریتانیا بود که در جنگ بوئر و جنگ جهانی اول حضور داشت. او فرمانده کل ایرلند شد و در سال ۱۹۲۰ بازنشسته شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
باد اِتِزی که در یونانی مِلتِمی (μελτέμι) و در ترکی مِلتِم (meltem) هم نامیده می‌شود، باد قوی و خشکی است که در ماه‌های تابستان بر فراز دریای اژه می‌وزد. نام اتزی از کلمه یونانی "etesios" (ἐτήσιος) به معنای "سالانه" گرفته شده‌است. باد اتزی از شمال می‌آید و در قسمت جنوبی در منطقه‌ای تا پلوپونز، کرت و جزایر دودکانسا می‌وزد. باد اتزی خنک و دلپذیر است و وزش آن هوای صاف و دید خوب را به دنبال دارد. این باد معمولاً در بعد از ظهر شدیدتر است، (با سرعت ۴–۵ بوفورت) و در شب ضعیف می‌شود. با این حال، گاهی باد اتزی ممکن
در شب ضعیف می‌شود. با این حال، گاهی باد اتزی ممکن است روزهای متمادی به‌طور پیوسته با نیروی ۸ بوفورت یا بیشتر بوزد. برای ملوانان باد اتزی از یک سو خطرناک است زیرا می‌تواند ناگهان بدون هشدار در آسمان صاف وزیدن بگیرد، و از سوی دیگر با وزش ثابت خود، هوای مناسبی را برای دریانوردی فراهم می‌کند.
پازل کشویی، پازل بلوک کشویی، یا پازل کاشی کشویی یک پازل ترکیبی است که بازیکن را به چالش می‌کشد تا قطعات (اغلب مسطح) را در مسیرهای خاصی (معمولاً روی تخته) برای ایجاد یک پیکربندی انتهایی مشخص بچیند. قطعاتی که قرار است جابجا شوند ممکن است از اشکال ساده تشکیل شده باشند، یا ممکن است با رنگ‌ها، الگوها، بخش‌هایی از یک تصویر بزرگتر (مانند پازل)، اعداد یا حروف حک شوند. پازل‌های کشویی اساساً ماهیتی دو بعدی دارند، حتی اگر لغزش توسط قطعات مکانیکی به هم پیوسته (مانند تیله‌های تا حدی محصور شده) یا ژتون‌های سه‌بعدی تسهیل
تا حدی محصور شده) یا ژتون‌های سه‌بعدی تسهیل شود. در پازل‌هایی که از چوب و پلاستیک ساخته شده‌اند، ارتباط از طریق جفت و زبانه کانال‌های کلیدی در امتداد لبه‌های قطعات متصل و درگیر شده‌است. حداقل در یک مورد قدیمی از بازی محبوب چینی Huarong Road، یک صفحه سیمی مانع از بلند شدن قطعاتی می‌شود که شل باقی می‌مانند. همان‌طور که تصویر نشان می‌دهد، برخی از پازل‌های کشویی پازل‌های مکانیکی هستند. با این حال، وسایل مکانیکی معمولاً برای این پازل‌ها ضروری نیستند. این قطعات همچنین می‌توانند نشانه‌هایی روی یک تخته مسطح باشند
می‌توانند نشانه‌هایی روی یک تخته مسطح باشند که طبق قوانین خاصی جابجا می‌شوند. بر خلاف سایر پازل‌های تور، بلند کردن هر قطعه در پازل کشویی از روی تخته ممنوع است. این ویژگی پازل‌های کشویی را از پازل‌های بازچینی جدا می‌کند. از این رو، یافتن حرکات و مسیرهایی که با هر حرکت باز می‌شود در محدوده‌های دوبعدی تخته، بخش‌های مهمی از حل پازل‌های بلوک کشویی هستند. قدیمی‌ترین نوع پازل کشویی پازل ۱۵ است که توسط Noyes Chapman در سال ۱۸۸۰ اختراع شد. سم لوید اغلب به اشتباه به دلیل محبوبیت پازل‌های کشویی بر اساس ادعای نادرست
دلیل محبوبیت پازل‌های کشویی بر اساس ادعای نادرست خود مبنی بر اختراع پازل پانزده، اعتبار داده می‌شود. اختراع چپمن در اوایل دهه ۱۸۸۰ یک شوق پازل را آغاز کرد. از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۰، پازل‌های کشویی با استفاده از حروف برای تشکیل کلمات بسیار محبوب بودند. این نوع از پازل‌ها چندین راه حل ممکن دارند، همان‌طور که می‌توان از نمونه‌هایی مانند Ro-Let (پازل پانزده حروفی)، Scribe-o (4x8) و Lingo مشاهده کرد. پازل ۱۵ کامپیوتری شده‌است (به عنوان بازی ویدئویی معمایی) و نمونه‌هایی برای بازی آنلاین رایگان از بسیاری از صفحات وب
برای بازی آنلاین رایگان از بسیاری از صفحات وب در دسترس است. این یک نسل از پازل است که هدف آن تشکیل یک تصویر روی صفحه است. آخرین مربع پازل پس از ردیف شدن سایر قطعات به‌طور خودکار نمایش داده می‌شود. نظریه گروه. به عنوان یک مثال معروف از پازل کشویی، می‌توان ثابت کرد که پازل ۱۵ را می‌توان با گروه متناوب نشان داد. formula_1 ، زیرا ترکیبات پازل ۱۵ را می‌توان با ۳ چرخه تولید کرد. در واقع، هر formula_2 پازل کشویی با کاشی‌های مربعی با اندازه مساوی را می‌توان با نشان داد formula_3 .
مهدی فرد قادری (زاده ) کارگردان، نویسنده و تهیه کننده اهل ایران است. اولین فیلم سینمایی او جاودانگی در یک پلان-سکانس ۱۴۵ دقیقه ای بدون کات در سال ۱۳۹۳ ساخته شد. اولین نمایش جاودانگی در بخش مسابقه فستیوال فیلم رم ایتالیا بود و با تحسین منتقدان بین المللی مواجه شد. بی وزنی دومین فیلم سینمایی این کارگردان با پلان های طولانی در سال ۱۳۹۷ ساخته شد. آزردگان عنوان سومین فیلم سینمایی فرد قادری است. اولین نمایش این فیلم در بخش مسابقه فستیوال فیلم شانگهای چین بود و ده دقیقه تشویق ایستاده تماشاگران این فستیوال را در پی
تشویق ایستاده تماشاگران این فستیوال را در پی داشت فعالیت حرفه‌ای. فیلم های بلند. جاودانگی۱۳۹۳ اولین فیلم سینمایی او، در یک پلان-سکانس بدون کات در مدت زمان ۱۴۵ دقیقه ساخته شد و نخستین نمایش آن در بخش مسابقه اصلی جشنواره فیلم رم بود. جاودانگی در بیش از بیست جشنواره بین المللی از جمله در جشنواره فیلم مونیخ آلمان و جشنواره ترانسیلوانیا رومانی به نمایش در آمد و چندین جایزه بین‌المللی از جمله؛ جایزه بهترین فیلم جشنواره ایسکیا ایتالیا و جایزه بهترین فیلم جشنواره رویاها آمریکا را دریافت نمود. این فیلم در گروه هنر
آمریکا را دریافت نمود. این فیلم در گروه هنر و تجربه در ایران اکران شد. بی وزنی ۱۳۹۷ دومین فیلم سینمایی او، متاثر از ادبیات رئالیسم جادویی و بر مبنای پلان های طولانی در مدت زمان ۱۰۰ دقیقه ساخته شد. بی وزنی در بیش از ده جشنواره بین المللی به نمایش درآمد و چندین جایزه بین‌المللی از جمله؛ جایزه بهترین فیلم جشنواره اینسولیتو پرو را دریافت کرد. این فیلم تنها چند روز در ایران اکران شد و پس از آن به دلیل شیوع ویروس و تعطیلی سینماها به مدت طولانی، تهیه کننده فیلم اعلام کرد از ادامه اکران انصراف می دهند. آزردگان
اعلام کرد از ادامه اکران انصراف می دهند. آزردگان ۱۴۰۰ سومین فیلم سینمایی او، با ساختار اپیزودیک و در مدت زمان ۸۵ دقیقه ساخته شد. اولین نمایش بین المللی این فیلم در بخش مسابقه اصلی بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم شانگهای چین بود. آزردگان تا کنون در بیش از پانزده جشنواره بین المللی از جمله در جشنواره کرالا هند و جشنواره سنت لوئیس آمریکا به نمایش در آمده است و جایزه بهترین کارگردانی جشنواره های؛ تاج سامان تاجیکستان و فیلم های مستقل مکزیک را دریافت کرد. فیلم های کوتاه. مهدی فرد قادری بعد از گذراندن دوره
های کوتاه. مهدی فرد قادری بعد از گذراندن دوره فیلمسازی در انجمن سینمای جوانان ایران، فعالیت سینمایی اش را با ساخت فیلم های کوتاه تجربه گرا در سال ۱۳۸۴ آغاز کرد. فیلم های کوتاه تناوب، دایره های معکوس، ماجرای یک شب بارانی سه گانه او در سینمای کوتاه است که در یک پلان-سکانس بدون کات کارگردانی کرد. همچینن فیلم های تجربی روایت آینه ای داستان های ساده، گلدانی که پاییز می شود، لذت های گناه آلود را ساخت. فعالیت های دیگر. مهدی فرد قادری به عنوان تهیه کننده، فیلم پسر را در سال ۱۳۹۹ تهیه کرده است. این فیلم در جشنواره
را در سال ۱۳۹۹ تهیه کرده است. این فیلم در جشنواره فیلم مسکو روسیه جایزه بهترین بازیگری را به دست آورد و در جشنواره های روتردام هلند و وایادولید اسپانیا به نمایش درآمد. فرد قادری در سال ۱۳۹۹ اولین کتاب خود را با عنوان «مردی که هیچ زنی دوستش نداشت» منتشر کرد. این رمان در گونه عاشقانه-جنایی در سه روز به چاپ دوم رسید. مهدی فرد قادری تاکنون در چندین جشنواره بین المللی به عنوان داور حضور داشته است. در سال ۲۰۲۲ به عنوان رئیس هیئت داوران جشنواره اورسیا روسیه و همچنین در جشنواره های یوتا آمریکا، ایسکیا ایتالیا و
در جشنواره های یوتا آمریکا، ایسکیا ایتالیا و برنوشانزده جمهوری چک به عنوان عضو هیئت داوران حضور داشت. حواشی. در سال ۱۳۹۴ و در زمان اکران جاودانگی، این فیلم از سوی حوزه هنری تحربم شد. فرد قادری در مصاحبه ای از مدیران حوزه هنری خواست تا دلایل تحریم فیلم را اعلام کنند. پس از آن با حضور در یک برنامه تلویزیونی از مدیران هنر و تجربه، به دلیل اکران فیلم های گروه های دیگر در هنر و تجربه انتقاد کرد و خواستار قطع اکران فیلم های سینمای بدنه در این گروه شد. جواد نوروزبیگی و غلامرضا موسوی از حرف های او حمایت کردند.
و غلامرضا موسوی از حرف های او حمایت کردند. مدتی بعد همایون اسعدیان رئیس شورای نمایش با عذرخواهی از فیلمسازان گروه هنر و تجربه، اعلام کرد که فیلم های گروه های دیگر در هنر و تجربه دیگر به نمایش در نمی آید.
آرتورو انریکه سامپای (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۱۱ در کنکوردیا؛ درگذشت ۱۴ فوریه ۱۹۷۷ در لاپلاتا) حقوق‌دان، قانون‌گرا و معلم آرژانتینی بود که به عنوان ایدئولوگ قانون اساسی ۱۹۴۹ آرژانتین و پدر جامعه اجتماعی آرژانتین شناخته می‌شد. او عضو کمیسیون علیه تبعیض نژادی سازمان ملل متحد و قاضی وابسته دادگاه عالی آرژانتین در سالهای ۱۹۷۳تا ۱۹۷۶ بود. او به عنوان استاد حقوق سیاسی و علوم سیاسی در دانشگاه‌های مختلف در آرژانتین، بولیوی و اروگوئه کار کرد. آرتورو سامپای در شهر کنکوردیا در استان انتره ریوس به دنیا آمد. او تحصیلات متوسطه
استان انتره ریوس به دنیا آمد. او تحصیلات متوسطه خود را بین سالهای ۱۹۲۵ و ۱۹۲۹ در کالج تاریخی کولژیو ناسیونال در شهر کنسپسیون دل اروگوئه به پایان رساند. او از سنین جوانی به ایدئولوژی ناسیونالیسم رادیکال ایپولیتو یریگوین پایبند بود و توسط UCR به عنوان عضو شورای کنکوردیا انتخاب شد. در سال ۱۹۲۹ او فعالانه از کمپین ملی شدن نفت که توسط رئیس‌جمهور هیپولیتو یریگوین و ژنرال انریکه موسکونی ترویج می‌شد، دفاع کرد.
پرنده‌کوتاه‌دمان (به معنی "پرندگان با دم کوتاه") گروهی است که شامل همه گونه‌های پرنده‌بالان با ده مهره آزاد یا کمتر در دم است. این گروه در سال ۲۰۰۲ توسط گریگوری اس پل نام‌گذاری شد تا پرندگان دم کوتاه را از اجدادشان متمایز کند، مانند "کهن‌بال" که دارای دم بلند و خزنده‌ای بود. کلادوگرام زیر نتایج یک مطالعه فیلوژنتیک توسط وانگ و همکاران (۲۰۱۶) را پیروی می‌کند.
گیرگور گیرگوروف (؛ زادهٔ ) بوکسور بازنشسته ارمنی‌تبار اهل بلغارستان است که برای کشور زادگاهش در رشته بوکس در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بارسلون اسپانیا به رقابت پرداخت. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی در ۴ مارس ۱۹۶۸ در وارنا به دنیا آمد.
نیکلاس ماری (؛ ۱۵ فوریه ۱۸۹۲ – ) یک عکاس آمریکایی مجارستانی الاصل و شمشیرباز در بازی‌های المپیک بود. زندگی‌نامه. نیکلاس در سگد مجارستان در یک خانواده یهودی به‌دنیا آمد. پدرش سامو ماندل یک کارگر پست و مادرش کلارا لوویت خانه‌دار بود. در سال ۱۸۹۴ خانواده او به بوداپست نقل مکان کردند. او در یک مدرسه گرافیک در بوداپست تحصیل کرد و در آنجا لیتوگرافی، حکاکی عکس و عکاسی را فراگرفت. ماری پس از دریافت گواهینامه بین‌المللی حکاکی، یک دوره سه ساله در زمینه حکاکی عکس رنگی در برلین گذراند و در آنجا، از جمله، ساخت فیلترهای
در برلین گذراند و در آنجا، از جمله، ساخت فیلترهای رنگی را آموخت. در پایان دوره در شرکت انتشاراتی اولشتاین استخدام شد. همسر اول او ایلونا فولوپ، شخصیت ادبی مجارستانی بود، که بعد از مدتی از هم طلاق گرفتند و سپس در سال ۱۹۲۱ با لجا گورسکا ازدواج کرد که از وی نیز بعد از مدتی طلاق گرفت. ماری در ژوئن ۱۹۳۰ با مونیکا اوشی که یک تاجر تبلیغاتی بود، ازدواج کرد و در نهایت از وی نیز طلاق گرفتند. در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۲، با آخرین همسرش، مارگارت شواب، ازدواج کرد. او با هنرمند فریدا کالو یک دهه ارتباط مستمر داشت. حرفه هنری. در
کالو یک دهه ارتباط مستمر داشت. حرفه هنری. در سال ۱۹۱۳ ماری با کشتی به شهر نیویورک رفت و در آنجا توانست به عنوان یک متخصص چاپ رنگی در بروکلین کار پیدا کند. در سال ۱۹۲۰، ماری در حالی که هنوز در شغل اتحادیه خود به عنوان حکاکی کار می‌کرد، یک استودیوی پرتره را در خانه خود در روستای گرینویچ افتتاح کرد. در سال ۱۹۲۱ او از هارپرز بازار سفارشی دریافت کرد تا پرتره‌ای از فلورنس رید بازیگر برادوی را بگیرد. بلافاصله پس از آن که او هر ماه عکس‌هایی را در هارپرز بازار منتشر می‌کرد، توانست کار حکاکی خود را رها کند. در سال
می‌کرد، توانست کار حکاکی خود را رها کند. در سال ۱۹۲۲ او نوانست پرتره‌ای از رقصنده دشا دلتیل بگیرد. ماری به سرعت به عنوان یک عکاس پرتره به شهرت رسید و افراد مشهور شهر نیویورک سوژه‌های عکاسی او را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۲۶، مجله "ونتی فر، ماری" را برای عکاسی از افراد مشهور به لندن، پاریس و برلین فرستاد و در سال ۱۹۲۹ او را برای عکاسی از ستاره‌های سینما در هالیوود استخدام کرد. او عکاسی تبلیغاتی و مد نیز انجام می‌داد. تصاویر ماری در بسیاری از نشریات دیگر از جمله "وگ"، مجله لیدیز هوم و "نیویورک تایمز" منتشر
جمله "وگ"، مجله لیدیز هوم و "نیویورک تایمز" منتشر شد. بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰، ماری بیش از ۱۰۰۰۰ پرتره گرفت و منتشر کرد. پرتره‌ای که از فریدا کالو در سال ۱۹۳۸ در زمان اقامت کالو در نیویورک در نمایشگاه ماری در گالری جولین لوی حضور داشت، گرفته شد، به معروف‌ترین و محبوب‌ترین پرتره ساخته شده توسط ماری تبدیل شد. پس از سقوط بازار در سال ۱۹۲۹، ماری از سلبریتی‌ها و پرتره‌های تئاتری روی گردان شد و به یک عکاس تجاری پیشگام تبدیل شد که به دلیل ایجاد بسیاری از کنوانسیون‌های تبلیغات رنگی مشهور بود. حرفه شمشیربازی. ماری
تبلیغات رنگی مشهور بود. حرفه شمشیربازی. ماری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ و ۱۹۳۲ (زمانی که در تیم سابر چهارم شد) با تیم ایالات متحده در مسابقات شمشیربازی سابر شرکت کرد.
آل‌سَنجَق (آل‌سانجاک) یک محله بزرگ در مرکز شهر "ازمیر"، ترکیه است که جزوی از منطقه شهری کوناک به‌شمار می‌آید. منطقه کوناک مرکز تاریخی شهر ازمیر است. نام آل‌سنجق در ترکی به معنی «پرچم سرخ» است و به پرچم جمهوری ترکیه اشاره دارد. بررسی اجمالی. محدوده آل‌سنجق از نوک سواحل جنوبی خلیج ازمیر، از نزدیک میدان تاریخی کوناک و اسکله قرن نوزدهمی «اسکله پاسپورت» شروع شده و در امتداد یک خیابان ساحلی و تفرجگاهی به طول ۳۲۰۰ متر به نام «کوردون» (مشخصا «کوردون اول») ادامه پیدا کرده و دست آخر به محله بورنوا می‌رسد که در شرق و
کرده و دست آخر به محله بورنوا می‌رسد که در شرق و در انتهای آب‌های خلیج ازمیر جای گرفته‌است. در داخل محدوده آل‌سنجق به‌جز آل‌سنجق اصلی، پنج برزن به نام‌های عُمربیگ، کولتور، معمار سنان، عصمت کاپیتان و آق‌دنیز در امتداد ساحل یافت می‌شود. در زمان عثمانی، این منطقه "لا پونتا" نامیده می‌شد که کلمه ای ایتالیایی به معنای "دماغه" است. این نام در منابع فرانسوی به صورت «لا پوآن» "La Pointe" ذکر شده و منطقه نسبتاً اعیان‌نشین شهر به‌شمار می‌آمد.. جنبه‌های فیزیکی. دو خیابان بزرگ به موازات خط ساحلی به نام‌های کوردون اول
بزرگ به موازات خط ساحلی به نام‌های کوردون اول و کوردون دوم (به ))، راه‌های شریانی اصلی این محله را تشکیل می‌دهند. این محدوده، منطقه‌ای هموار واقع در دشت آبرفتی است با خیابان‌های خوش‌طرح، بلوک‌های آپارتمانی مدرن و فروشگاه‌های گران و همچنین شلوغ‌ترین ساختمان‌های اداری، از جمله کنسولگری‌ها. دو هتل بزرگ با همکاری نام‌های تجاری بین‌المللی این صنعت، یعنی سوئیس‌اوتل و هیلتون، در انتهای منطقه کوناک، درست پشت میدان جمهوری واقع شده‌اند. در این محل، فضایی وسیع سنگ‌فرشی قرار دارد با بلوار ساحلی و مجسمه سوارکاری
قرار دارد با بلوار ساحلی و مجسمه سوارکاری آتاتورک که به افتخار او موزه‌ای نیز در محوطه یک عمارت سابق در انتهای شرقی آل‌سنجق وجود دارد. ساختمان موزه آتاتورک، که بازمانده اقامتگاه‌های ساحلی دوطبقه پلکانی در دهه‌های اخیر است به بازدیدکنندگان این فرصت را می‌دهد تا نگاهی اجمالی به زندگی ثروتمندان در ازمیر در قرن نوزدهم داشته باشند. بسیاری از رستوران‌ها، بارها، کافه‌ها، دیسکوها و سایر مکان‌های تفریحی در آل‌سنجق متمرکز شده‌اند که به‌طور فزاینده‌ای در ردیف‌های دست‌نخورده ساختمان‌های قدیمی‌تر و سنتی‌تر یک یا دو
ساختمان‌های قدیمی‌تر و سنتی‌تر یک یا دو طبقه که در خیابان‌های کوچک‌تر داخلی یافت می‌شوند و اغلب به‌طور خاص برای این اهداف بازسازی می‌شوند. پارک کولتور و نمایشگاه بین‌المللی ازمیر نیز در نزدیکی منطقه آل‌سنجق قرار دارند. جدیدترین و پربازدیدترین کنیسه ازمیر، «شار هاشامیاییم» نیز در آل‌سنجق است که در آن تعداد فزاینده ای از یهودیان باقی مانده شهر زندگی می‌کنند و از محله سنتی خود یعنی کاراتاش به اینجا نقل مکان می‌کنند. بندر ازمیر، ورزشگاه آل‌سنجق ازمیر و ایستگاه راه‌آهن آل‌سنجق نیز در آل‌سنجق قرار دارند. ایستگاه
آل‌سنجق نیز در آل‌سنجق قرار دارند. ایستگاه راه‌آهن آل‌سنجق و اسکله. ایستگاه راه‌آهن آل‌سنجق (به ترکی: Alsancak Tren Garı) قدیمی‌ترین ایستگاه راه‌آهن ترکیه است که توسط «شرکت راه‌آهن شرقی» (ORC) که در سال ۱۸۵۶ تأسیس شد، برای ساخت یک خط راه‌آهن از ازمیر به آیدین ساخته شد. ساختمان اصلی ایستگاه در سال ۱۸۵۸ تکمیل شد و خط به آیدین در سال ۱۸۶۶ افتتاح شد. در سال ۲۰۰۱ ایستگاه از ۴ مسیر و ۲ سکو به ۱۰ مسیر و ۶ سکو گسترش یافت. در سال ۲۰۰۶ به دلیل پروژه توسعه مترو ازمیر، این ایستگاه به روی ترافیک مسافران بسته شد. این
این ایستگاه به روی ترافیک مسافران بسته شد. این ایستگاه به حمل و نقل بار ادامه می‌دهد و به بندر متصل است که یک ورودی درست در آن طرف خیابان دارد. یکی از اسکله‌های خدمات کشتی شهری ازمیر نیز در آل‌سنجق قرار دارد که به همین نام به نام Alsancak Quay . کشتی‌ها در اینجا بین کوناک و پاساپورت به سمت غرب و منطقه شلوغ مسکونی و خرید کارشیاکا در ساحل مقابل عبور می‌کنند.
" اشک‌های در باران " (که همچنین به عنوان " گفتار پرتوهای سی " نیز شناخته می‌شود) یک تک‌گویی ۴۲ واژه‌ای از واپسین گفته‌های شخصیت روی باتی (با بازی روتخر هاور) در فیلم "بلید رانر" ساخته ریدلی اسکات در سال ۱۹۸۲، است. این تک‌گویی که نوشته دیوید پیپلز است و هاور در آن تغییراتی داده، توجه زیادی به خود جلب کرده‌است. مارک رولندز آن را «شاید تکان دهنده‌ترین تک گویی مرگ در تاریخ سینما» توصیف کرده‌است. این تک‌گویی به عنوان لحظه‌ای تعیین‌کننده در پیشه بازیگری هاور در نظر گرفته می‌شود. پیش‌زمینه. تک‌گویی اشک‌های در
نظر گرفته می‌شود. پیش‌زمینه. تک‌گویی اشک‌های در باران در پایان "بلید رانر،" که در آن به کاراگاه ریک دکارد (با بازی هریسون فورد) دستور داده شده‌است برای پیدا کردن و کشتن روی بتی، که یک اندروید (انسان‌نما) سرکش است، گفته می‌شود. در تعقیب و گریز روی پشت بام ساختمان‌ها و زیر باران شدید، دکارد در یکی از پرش‌ها تعادلش را از دست می‌دهد و از لبه پشت‌بام آویزان می‌شود و نزدیک است که سقوط کند و بمیرد. بتی دست از فرار برمی‌دارد و به عقب برمی‌گردد و به دکارد می‌گوید که بازی عوض شده‌است، با این وجود او در آخرین لحظه