payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بر زمین تأثیر می‌گذارند. این امر به‌عنوان هرگونه تغییر یا آشفتگی در سرزمین تلقی می‌شود که مخرب یا نامطلوب است. خطرات طبیعی به عنوان یک علت، منتفی هستند؛ اما فعالیت‌های انسانی می‌تواند به‌طور غیرمستقیم بر پدیده‌هایی مانند سیل و آتش‌سوزی بوته‌ها تأثیر بگذارد. به دلیل پیامدهای تخریب زمین بر ، محیط زیست و تأثیرات آن بر امنیت غذایی، این موضوع مهمی در قرن ۲۱ محسوب می‌شود. تخمین زده می‌شود که تا ۴۰٪ از زمین‌های کشاورزی جهان تخریب جدی شده‌است. تولید گوشت. مقاله اصلی: پیامدهای زیست‌محیطی در رابطه با تولید گوشت شامل
پیامدهای زیست‌محیطی در رابطه با تولید گوشت شامل استفاده از انرژی فسیلی، منابع آب و زمین، انتشار گازهای گلخانه‌ای و در برخی موارد، جنگل‌زدایی جنگل‌های بارانی، آلودگی آب و به خطر افتادن گونه‌ها، از جمله دیگر اثرات سو آن است. استاینفلد و همکاران از فائو تخمین زدند که ۱۸٪ از انتشار گازهای گلخانه‌ای ساخت انسان (با تخمین بر حسب ۱۰۰-سال دی‌اکسید کربن)، به‌گونه‌ای با تولیدات دامی ارتباط دارد. داده‌های فائو نشان می‌دهد که گوشت ۲۶٪ از تناژ جهانی محصولات دامی در سال ۲۰۱۱ را تشکیل می‌دهد. در سطح جهان، تخمیر روده
سال ۲۰۱۱ را تشکیل می‌دهد. در سطح جهان، تخمیر روده (بیشتر در دام نشخوراکنندگان) حدود ۲۷٪ از انتشار متان انتروپوژنیک (انسان-ساخت) را تشکیل می‌دهد، با وجود قابلیت گرمایشِ جهانیِ ۱۰۰-ساله متان، به‌تازگی در ۲۸ بدون، و ۳۴ با بازخوردهای چرخه کربن تخمین زده شده‌است، انتشار متان در حال حاضر اثر کمتری بر گرم شدن کره زمین دارد. اگرچه کاهش انتشار متان تأثیر سریع در جلوگیری از گرم شدن هوا دارد، اما میزان اثر مورد انتظار اندک خواهد بود. سایر انتشارات گازهای گلخانه‌اییِ ساخت-انسان، مرتبط با تولید دام شامل دی‌اکسید کربن
ساخت-انسان، مرتبط با تولید دام شامل دی‌اکسید کربن ناشی از مصرف سوخت فسیلی (بیشتر برای تولید، برداشت و حمل و نقل خوراک) و انتشار اکسید نیتروژن مرتبط با استفاده از کودهای ازته، رشد گیاهان حبوبات تثبیت کننده ازت و مدیریت کود است. مصرف قابل توجهی از آب با تولید گوشت در ارتباط است، بیشتر به دلیل آب مورد استفاده در تولید پوشش گیاهی که خوراک را تأمین می‌کند. چندین برآورد منتشر شده از به‌کارگیری آب در ارتباط با دام و تولید گوشت وجود دارد، اما مقدار مصرف آب اختصاص داده شده به چنین تولیدی به ندرت تخمین زده می‌شود.
داده شده به چنین تولیدی به ندرت تخمین زده می‌شود. به‌عنوان مثال، به‌کارگیری "آب سبز"، تبخیر-تعرق از آب خاک است که مستقیماً با بارش فراهم شده‌است، و "آب سبز" تخمین زده شده‌است که ۹۴٪ از تولید جهانی دام گوشت گاو " ردپای آب " مراتع را تشکیل دهد، به اندازه ۹۹٫۵٪ از آب مصرفی مرتبط با تولید گوشت گاو «آب سبز» می‌باشد. نقصان در کیفیت آب توسط مدفوع دامی و دیگر مواد موجود در رواناب و نفوذ در آب نگران کننده است، به‌ویژه در مواردی که تولید دام فشرده انجام می‌شود. در ایالات متحده، در مقایسه ۳۲ صنعت، مشخص شد که صنعت
ایالات متحده، در مقایسه ۳۲ صنعت، مشخص شد که صنعت دامداری نسبتاً مطابق با مقررات زیست‌محیطی مطابق با قانون آب پاک و قانون هوای پاک، مطابقت دارد اما مشکلات آلودگی ناشی از عملیات بزرگ دامی گاهی اوقات می‌تواند در موارد تخلف جدی باشد. اقدامات مختلفی توسط آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده پیشنهاد شده‌است، که می‌تواند به کاهش آسیب دام به کیفیت آب روان و کمک کند. تغییر در شیوه‌های تولید دام، پیامدهای زیست‌محیطی تولید گوشت را، تحت تأثیر قرار می‌دهد، همان‌طور که توسط برخی از داده‌های گوشت گاو نشان داده شده‌است.
توسط برخی از داده‌های گوشت گاو نشان داده شده‌است. در سیستم تولید گوشت گاو ایالات متحده، برآورد می‌شود که در سال ۲۰۰۷، ۸٫۶٪ کمتر از مصرف سوخت فسیلی، ۱۶٪ انتشار گازهای گلخانه‌ای کمتر (معادل ۱۰۰- سال دی‌اکسید کربن برآوردشده)، ۱۲٪ مصرف کمتر آب خارج شده و ۳۳٪ کمتر کاربری زمین، در واحد جرم گوشت گاو تولیدشده، نسبت به سال ۱۹۷۷ می‌بود. از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۱۲ در ایالات متحده، در حالی که جمعیت ۳۸٪ افزایش یافته‌است، موجودی نشخوراکنندگان کوچک ۴۲٪، موجودی گاو و گوساله ۱۷٪ و انتشار متان از دام ۱۸٪ کاهش یافت [۵۷]، در حالی که
انتشار متان از دام ۱۸٪ کاهش یافت [۵۷]، در حالی که علیرغم کاهش تعداد گاو، تولید گوشت گاو در ایالات متحده در آن دوره افزایش یافت. برخی از تأثیرات دام‌های تولیدکننده گوشت ممکن است از نظر محیط زیست سودمند باشد. کاهش ضایعات با تبدیل بقایای محصولات غیرقابل خوردن انسان به غذا، به‌کارگیری دام به‌عنوان جایگزین سموم دفع آفات برای کنترل علف‌های هرز مهاجم و زیان‌بار و دیگر مدیریت گیاهان، به‌کارگیری مدفوع جانوری به عنوان جایگزین آن دسته از کودهای مصنوعی که برای تولیدشان به سوخت فوسیلی قابل توجهی نیاز مندند، استفاده از
به سوخت فوسیلی قابل توجهی نیاز مندند، استفاده از چرا برای افزایش زیستگاه حیات وحش، و ترسیب کربن در پاسخ به شیوه‌های چِرا، از موارد این سودمندی هستند. برعکس، طبق برخی از مطالعات منتشر شده در مجلات معتبر، تقاضای فزاینده برای گوشت به از دست دادن قابل توجه تنوع زیستی منجر می‌شود زیرا عامل مهمی در جنگل‌زدایی و تخریب زیستگاه است. علاوه بر این، "" توسط همچنین هشدار می‌دهد که افزایش روزافزون به‌کارگیری زمین برای تولید گوشت نقش مهمی در از دست دادن تنوع زیستی دارد. گزارش سازمان غذا و کشاورزی در سال ۲۰۰۶، "Long
گزارش سازمان غذا و کشاورزی در سال ۲۰۰۶، "Long Shadow's Livestock"، نشان داد که حدود ۲۶٪ سطح زمینی سیاره به چرای دام اختصاص دارد. روغن نخل. مقاله اصلی: روغن پالم گونه‌ای روغن گیاهی است که در درختان نخل روغنی یافت می‌شود که بومی آفریقای غربی و مرکزی هستند. روغن پالم که نخست در غذاهای کشورهای در حال توسعه استفاده می‌شد، اکنون در دیگر کشورها نیز در مواد غذایی، مواد آرایشی و دیگر محصولات استفاده می‌شود. بیش از یک سوم روغن نباتی که در سطح جهانی مصرف می‌شود روغن پالم است. نابودی زیستگاه. مصرف روغن نخل در محصولات
است. نابودی زیستگاه. مصرف روغن نخل در محصولات غذایی، خانگی و آرایشی در سراسر جهان به معنای تقاضای بسیار برای آن است. به این منظور، مزارع نخل روغنی ایجاد می‌شود که به معنی حذف جنگل‌های طبیعی برای فضایش است. این جنگل زدایی در آسیا، آمریکای لاتین و آفریقای غربی رخ داده‌است و مالزی و اندونزی ۹۰٪ درختان نخل جهانی را در اختیار دارند. این جنگل‌ها دامنه گسترده‌ای از گونه‌ها را در خود جای داده‌اند، از جمله بسیاری از جانوران در خطر انقراض، از پرندگان گرفته تا کرگدن‌ها و ببرها. از سال ۲۰۰۰، ۴۷٪ از جنگل‌زدایی به منظور
و ببرها. از سال ۲۰۰۰، ۴۷٪ از جنگل‌زدایی به منظور پرورش مزارع نخل روغنی بوده‌است، در هر سال ۸۷۷٬۰۰۰ جریب (۳۵۴٬۹۰۹ هکتار) زمین تحت تأثیر قرار می‌گیرد. پیامدها بر تنوع زیستی. جنگل‌های طبیعی دارای تنوع بیولوژیکی بسیاری هستند، با طیف وسیعی از ارگانیسم‌ها که از آن به عنوان زیستگاه خود استفاده می‌کنند. اما مزارع نخل روغن خلاف این است. مطالعات نشان داده‌است که مزارع نخل روغنی کمتر از ۱٪ تنوع گیاهی را که در جنگل‌های طبیعی دیده می‌شود و ۹۰۴۷٪٪ تنوع پستانداران کمتری دارند. این به دلیل خود نخل روغن نیست، بلکه به‌این
دارند. این به دلیل خود نخل روغن نیست، بلکه به‌این دلیل است که نخل روغن تنها گونه گیاهی موجود در این‌گونه مزارع است. از این رو این مزارع به‌عنوان یک شناخته می‌شوند، در حالی که جنگل‌های طبیعی حاوی دامنه گسترده‌ای از گیاهان و جانوران هستند، که آن را بسیار متنوع می‌کند. یکی از راه‌های ازدیاد پایداری روغن نخل (اگرچه هنوز بهترین گزینه نیست) از طریق دارکشت‌ورزی که در آن مزارع از گونه‌های مختلفی از گیاهان که در تجارت استفاده می‌شوند تشکیل می‌دهد - مانند قهوه یا کاکائو. در حالی که اینها از مزارع تک-کشت بیشتر تنوع
در حالی که اینها از مزارع تک-کشت بیشتر تنوع زیستی دارند، اما هنوز به اندازه جنگل‌های طبیعی کارآمد نیستند. علاوه بر این، جنگل زراعی، به همان اندازه مزایای اقتصادی برای کارگران، خانواده‌های آن‌ها و مناطق اطراف آن همراه ندارد. میزگرد دربارهٔ روغن پالم پایدار (RSPO). یک سازمان غیرانتفاعی است که معیارهایی را تدوین کرده‌است که اعضای آن (از سال ۲۰۱۸ بیش از ۴۰۰۰ مورد از آنها وجود دارد) برای تولید، تهیه و استفاده از روغن پالم پایدار (گواهی پایدار روغن نخل؛ CSPO) باید از آنها پیروی کنند. در حال حاضر، ۱۹٪ روغن پالم
از آنها پیروی کنند. در حال حاضر، ۱۹٪ روغن پالم جهانی توسط RSPO به عنوان پایدار تأیید شده‌است. معیارهای CSPO بیان می‌دارد که مزارع نخل روغنی را نمی‌توان در محل جنگل‌ها یا مناطق دیگر با گونه‌های در معرض خطر، اکوسیستم‌های شکننده یا مناطقی که نیازهای جوامع محلی را تسهیل می‌کند، پرورش داد. همچنین خواستار کاهش سموم دفع آفات و آتش‌سوزی، همراه با چندین قانون برای اطمینان از رفاه اجتماعی کارگران و جوامع محلی است. پیامدهای اکوسیستم. همچنین نگاه کنید به: تخریب محیط زیست. مقاله اصلی: فعالیت‌های انسانی باعث تخریب محیط
مقاله اصلی: فعالیت‌های انسانی باعث تخریب محیط زیست می‌شود، که عبارت است از زوال محیط زیست از طریق مانند هوا، آب و خاک؛ تخریب اکوسیستم‌ها، نابودی زیستگاه، انقراض حیات وحش و آلودگی. تخریب محیط زیست به‌عنوان هرگونه تغییر یا آشفتگی در محیط تعریف می‌شود، که مخرب یا نامطلوب باشد. همان‌طور که توسط معادله نشان داده شده‌است، پیامدهای زیست‌محیطی (I) یا فرسایش ناشی، از ترکیب جمعیت بسیار و فزاینده انسانی (P)، افزایش مداوم رشد اقتصادی یا ثروت سرانه (A) و به‌کارگیری فناوری‌هایی که در کاهش-منابع و آلودِگی‌زایی(T) را به
که در کاهش-منابع و آلودِگی‌زایی(T) را به همراه دارند. طبق تحقیقی که در سال ۲۰۲۱ در Frontiers in Forests and Global Change منتشر شد، تقریباً ۳٪ از سطح زمینی کره زمین از نظر زیست بومی و از لحاظ جانوری دست نخورده‌است، به معنای مناطقی با جمعیت سالم از گونه‌های جانوری بومی با ردپای انسانی کم یا بدون ردپای انسانی. بسیاری از این اکوسیستم‌های دست نخورده در مناطقی بودند که مردم بومی در آن سکنا داشتند. گسستگی زیستگاه. مقاله اصلی: بنابر یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ در "طبیعت"، ۸۷٪ اقیانوس‌ها و ۷۷٪ زمین (به استثنای قطب جنوب)
۸۷٪ اقیانوس‌ها و ۷۷٪ زمین (به استثنای قطب جنوب) توسط فعالیت‌های انسان-ساخت تغییر یافته‌است و ۲۳٪ از اراضی سیاره به‌عنوان طبیعت وحش باقی مانده‌است. گسستگی زیستگاه، کاهش بخشهای بزرگ زیستگاه است که منجر به از بین رفتن زیستگاه می‌شود. گسستگی زیستگاه و از بین رفتن زیستگاه دلیل اصلی از بین رفتن تنوع زیستی و تخریب اکوسیستم در سراسر جهان است. اقدامات انسان‌ها تا حد زیادی مسئول گسستگی زیستگاه و از بین رفتن آنها است زیرا این اقدامات اتصال و کیفیت زیستگاه‌ها را تغییر می‌دهد. درک عواقب گسستگی زیستگاه برای حفظ تنوع
می‌دهد. درک عواقب گسستگی زیستگاه برای حفظ تنوع زیستی و تقویت عملکرد اکوسیستم مهم است. گیاهان و جانوران در کشاورزی برای تولیدمثل به گرده‌افشانی وابسته‌اند. سبزیجات و میوه‌ها یک رژیم غذایی مهم برای انسان هستند و به گرده افشانی بستگی دارند. هر زمان تخریب زیستگاه وجود داشته باشد، گرده افشانی و عملکرد محصول نیز کاهش می‌یابد. بسیاری از گیاهان نیز به جانوران و به‌ویژه آنهایی که برای پراکندگی بذر، میوه می‌خورند، تکیه می‌کنند؛ بنابراین، نابودی زیستگاه جانوران به شدت بر تمام گونه‌های گیاهی وابسته به آنها تأثیر
شدت بر تمام گونه‌های گیاهی وابسته به آنها تأثیر می‌گذارد. انقراض انبوه. مقالات اصلی: انقراض هولوسن، (از بین رفتن یا انقراض جانوران) و اطلاعات بیشتر: و تنوع زیستی به‌طور کلی به تنوع و تنوع زندگی روی زمین اشاره دارد و با تعداد گونه‌های مختلف موجود در کره زمین نشان داده می‌شود. از زمان معرفی، هوموساپینس (گونه انسانی) به‌طور مستقیم (مانند از طریق شکار) یا غیرمستقیم (مانند از بین بردن زیستگاه‌ها) کل گونه‌ها را از بین می‌برد و باعث انقراض گونه‌ها با سرعتی نگران کننده می‌شود. انسانها عامل انقراض انبوه کنونی فعلی
می‌شود. انسانها عامل انقراض انبوه کنونی فعلی هستند که انقراض هولوسن نامیده می‌شود و باعث از میان رفتن ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر میزان پس زمینه طبیعی می‌شود. اگرچه اکثر کارشناسان اتفاق نظر دارند که بشر سرعت انقراض گونه‌ها را تسریع کرده‌است، اما برخی از محققان فرض بر این دارند که بدون انسان، تنوع زیستی زمین بیش از آنکه کاهش یابد، تابع نمایی رشد خواهد کرد. انقراض هولوسن همچنان ادامه دارد و مصرف گوشت، صید بی‌رویه، اسیدی شدن اقیانوس‌ها و چند نمونه گسترده از کاهش تنوع زیستی تقریباً است. ازدیاد جمعیت (و ادامه رشد جمعیت)
تقریباً است. ازدیاد جمعیت (و ادامه رشد جمعیت) همراه با مصرف بی‌رویه عامل اصلی این کاهش سریع محسوب می‌شود. از جمله هشدارهای جهانی دانشمندان در سال ۲۰۱۷ به بشریت اظهار داشت که، این ششمین واقعه انقراض که توسط بشریت به راه افتاده‌است می‌تواند بسیاری از اشکال زندگی فعلی را نابود کند، و آن‌ها را تا پایان این قرن منقرض کند. یک مطالعه ژوئن ۲۰۲۰ که در "PNAS منتشر شده" استدلال می‌کند که بحران انقراض معاصر "ممکن است جدی‌ترین تهدید زیست‌محیطی برای تداوم تمدن باشد، زیرا غیرقابل برگشت است" و "تسریع آن" قطعی است به دلیل
غیرقابل برگشت است" و "تسریع آن" قطعی است به دلیل رشد سریع تعداد انسانها و نرخ مصرفشان ". کاهش تنوع زیستی. همچنین نگاه کنید به: از دست دادن جانوران از جوامع زیست‌محیطی است. تخمین زده شده‌است که از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۶، ۶۸٪ از حیات وحش جهان به دلیل فعالیت‌های انسانی از میان رفته‌است. اعتقاد بر این است که این مقدار در آمریکای جنوبی ۷۰٪ است. مطالعه مه ۲۰۱۸ که در "PNAS منتشر شد" نشان داد که از زمان ظهور تمدن بشر ۸۳٪ پستانداران وحشی، ۸۰٪ پستانداران دریایی، ۵۰٪ گیاهان و ۱۵٪ ماهی‌ها از میان رفته‌اند. اکنون، دام‌ها ۶۰٪
و ۱۵٪ ماهی‌ها از میان رفته‌اند. اکنون، دام‌ها ۶۰٪ از زیست توده همه پستانداران روی زمین را تشکیل می‌دهند، و پس از آن‌ها انسان (۳۶٪) و پستانداران وحشی (۴٪) قرار دارند. طبق ارزیابی جهانی تنوع زیستی ۲۰۱۹ توسط IPBES، تمدن بشری یک میلیون گونه گیاهی و جانوری را تا مرز نابودی پیش برده‌است، پیش‌بینی می‌شود بسیاری از این گونه‌ها طی چند دهه آینده از بین بروند. هر زمان که تنوع زیستی گیاه کاهش یابد، گیاهان باقیمانده آغاز به کاهش بهره‌وری می‌کنند. در نتیجه، از دست دادن تنوع زیستی همچنان تهدیدی برای بهره‌وری از اکوسیستم
زیستی همچنان تهدیدی برای بهره‌وری از اکوسیستم در سراسر جهان است و این بیش از حد بر عملکرد اکوسیستم طبیعی تأثیر می‌گذارد. گزارش سال ۲۰۱۹ که در مجموع ۲۸۰۰۰ گونه گیاهی را ارزیابی کرد، نتیجه گرفت که نزدیک به نیمی از آن‌ها با خطر انقراض روبرو هستند. عدم توجه و قدردانی از گیاهان «کوری گیاهی» تلقی می‌شود و این یک روند نگران کننده است زیرا گیاهان بیشتری را نسبت به جانوران در معرض خطر انقراض قرار می‌دهد. کشاورزی بیشتر ما هزینه بیشتری برای تنوع زیستی گیاهان دارد زیرا نیمی از زمین‌های قابل سکونت در زمین برای کشاورزی
نیمی از زمین‌های قابل سکونت در زمین برای کشاورزی استفاده می‌شود و این یکی از مهم‌ترین دلایل بحران انقراض گیاهان است. گونه‌های مهاجم. مقاله اصلی: گونه‌های مهاجم گونه‌های مهاجم توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده به‌عنوان گونه‌های غیر-بومی به آن اکوسیستم خاص تعریف شده و وجود آن‌ها به سلامت انسان یا جانوران موجود در سامانه گفته شده آسیب می‌رساند. "" معرفی گونه‌ها، به ویژه گیاهان در مناطق جدید، به هر نحوی و به هر دلیلی، تغییرات عمده و دائمی در محیط را در مناطق وسیع ایجاد کرده‌است. به‌عنوان مثال می‌توان به معرفی به
ایجاد کرده‌است. به‌عنوان مثال می‌توان به معرفی به مدیترانه، معرفی گونه‌های جو دوسر به مراتع کالیفرنیا و معرفی گیاهان شل، کودزو و بنفش به آمریکای شمالی اشاره کرد. موش، گربه و بز در بسیاری از جزایر به‌طور بنیادی تنوع زیستی را تغییر داده‌اند. علاوه بر این، مقدمه‌ها منجر به تغییرات ژنتیکی در جانوران بومی که در آن نژاد آمیزی اتفاق افتاده‌است، مانند گاومیش با گاو خانگی، و گرگ با سگ خانگی. معرفی گونه‌های مهاجم بشر. گربه‌ها. گربه‌های اهلی و وحشی در سطح جهان به ویژه به دلیل تخریب پرندگان بومی و سایر گونه‌های جانوری
به دلیل تخریب پرندگان بومی و سایر گونه‌های جانوری مشهور هستند. این امر به ویژه برای استرالیا که بیش از دو سوم انقراض پستانداران را به گربه‌های خانگی و وحشی و بیش از ۱٫۵ میلیارد مرگ و میر ناشی از جانوران بومی را هر ساله نسبت می‌دهد، صادق است. از آنجا که گربه‌های اهلی در خارج از خانه توسط صاحبانشان تغذیه می‌شوند، حتی در صورت کاهش جمعیت طعمه‌ها و در غیر این صورت می‌توانند به شکار ادامه دهند. این یک مشکل اساسی برای مکان‌هایی است که شمار بسیار متنوع و متراکمی از مارمولکها، پرندها، مارها و موشهایی که در آن منطقه
مارمولکها، پرندها، مارها و موشهایی که در آن منطقه ساکنند. گربه‌های پرسه زن فضای باز، نیز می‌تواند به انتقال بیماری‌های زیان‌بار مانند هاری و توکسوپلاسموز در جمعیت حیات وحش بومی باشد. پایتون برمه‌ای. نمونه دیگری از گونه‌های مهاجم معرفی شده مخرب، Python برمه است. منشأ پایتون برمه از مناطقی از جنوب شرقی آسیا بیشترین تأثیر را در جنوب فلوریدا اورگلیدز ایالات متحده داشته‌است. پس از نقضی در تسهیلات تولید مثل در سال ۱۹۹۲، به دلیل جاری شدن سیل، و رهاسازی مارهای ناخواسته صاحبان مار به طبیعت، جمعیت پایتون برمه‌ای در
صاحبان مار به طبیعت، جمعیت پایتون برمه‌ای در سال‌های بعدی در آب‌وهوای گرم فلوریدا رونق یافت. این تأثیر به‌طور چشمگیری در جنوبی‌ترین مناطق اورگلیدز احساس شده‌است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۲ شمار جمعیت گونه‌های بومی‌را از سال ۱۹۹۷ در فلوریدا مقایسه کرد و نشان داد که جمعیت راکون ۹۹٫۳٪، opossums 98.9 lined کاهش یافته و جمعیت خرگوش / روباه عملاً ناپدید شده‌است. کاهش صخره‌های مرجانی. این بخش گزیده‌ای از است قابل توجه است. صخره‌های مرجانی در سراسر جهان در حال مرگ هستند. فعالیت‌های آسیب‌رسان شامل استخراج مرجان‌ها،
فعالیت‌های آسیب‌رسان شامل استخراج مرجان‌ها، آلودگی (آلی و غیرارگانیک)، ، ، حفر آبراهه‌ها و دسترسی به جزایر و خلیج‌ها است. خطرات دیگر شامل بیماری، روشهای ماهیگیری مخرب و گرم شدن اقیانوس‌ها است. عواملی که بر صخره‌های مرجانی تأثیر می‌گذارند شامل نقش اقیانوس به عنوان ، تغییرات جوی، تابش ماورا بنفش، اسیدی شدن اقیانوس‌ها، ویروس‌ها، اثرات طوفان‌های شن که عوامل را به صخره‌های دور، آلاینده‌ها، شکوفایی جلبکی و غیره منتقل می‌کنند. صخره‌ها فراتر از مناطق ساحلی تهدید شده‌اند. تغییرات اقلیمی مانند گرم شدن دما، باعث
شده‌اند. تغییرات اقلیمی مانند گرم شدن دما، باعث می‌شود، که در مورد شدید مرجان را می‌کشد. در سال ۲۰۰۸، یک مطالعه جهانی تخمین زد که ۱۹٪ از منطقه موجود صخره‌های مرجانی در حال حاضر از بین رفته‌است و ۱۷٪ دیگر احتمالاً طی ۱۰–۲۰ سال بعدی از میان می‌رود. در حال حاضر فقط ۴۶٪ از صخره‌های جهان را می‌توان از نظر سلامتی خوب قرار بگیرند، و حدود ۶۰٪ از صخره‌های دنیا ممکن است به دلیل فعالیت‌های مخرب و مرتبط با انسان در خطر باشند. تهدید سلامت صخره‌ها به ویژه در جنوب شرقی آسیا، جایی که ۸۰٪ صخره‌ها در معرض خطر هستند، بسیار
جایی که ۸۰٪ صخره‌ها در معرض خطر هستند، بسیار شدید است. انتظار می‌رود تا دهه ۲۰۳۰، ۹۰٪ از صخره‌ها در اثر فعالیت‌های انسانی و تغییرات اقلیمی در معرض خطر باشند. تا سال ۲۰۵۰ پیش‌بینی می‌شود که همه صخره‌های مرجانی در معرض خطر باشند. آلودگی ناشی از فاضلاب. "همچنین نگاه کنید به: تخریب آب" فاضلاب خانگی، صنعتی و راه خود را از تصفیه خانه‌های فاضلاب برای تصفیه پیش از رهاسازی در اکوسیستم‌های آبی پیدا می‌کند. فاضلاب در این تصفیه خانه‌ها شامل کوکتلی از آلاینده‌های شیمیایی و بیولوژیکی مختلف است که ممکن است بر
شیمیایی و بیولوژیکی مختلف است که ممکن است بر اکوسیستم‌های اطراف تأثیر بگذارد. به‌عنوان مثال، آب غنی از مواد مغذی از جمعیت زیادی از Chironomidae مقاوم در برابر آلاینده‌ها پشتیبانی می‌کند، که به نوبه خود خفاش‌های حشره خوار را جذب می‌کند. این حشرات سموم موجود در اسکلت-بیرونی خود را جمع کرده و به پرندگان و خفاش‌های حشره‌خوار منتقل می‌کنند. در نتیجه، ممکن است فلزات در بافتها و اندام‌های این جانوران جمع شوند، و در نتیجه آسیب به DNA، و آسیب هیستوپاتولوژیک ایجاد شود. بعلاوه، این تغییر رژیم غذایی طعمه‌های غنی از
شود. بعلاوه، این تغییر رژیم غذایی طعمه‌های غنی از چربی، ممکن است باعث تغییر در ذخیره انرژی و تولید هورمون شود که ممکن است تأثیرات مهمی در تورپور، تولید مثل، متابولیسم و بقا داشته باشد. آلودگی‌های بیولوژیکی مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها در فاضلاب نیز می‌توانند به اکوسیستم اطراف منتقل شوند. حشرات خارج شده از این فاضلاب ممکن است عوامل بیماری‌زا را به منابع آب نزدیک منتقل کند. عوامل بیماری‌زایی از انسانها، می‌توانند از این فاضلاب به ارگانیسم‌هایی که در این تصفیه خانه‌ها مشغول جستجوی غذا هستند منتقل شوند.
تصفیه خانه‌ها مشغول جستجوی غذا هستند منتقل شوند. این ممکن است منجر به عفونت‌های باکتریایی و ویروسی یا دیس‌بیوزمیکروبیوم شود. پیامدها بر اقلیم. گرم شدن کره زمین. مقاله اصلی: گرم شدن کره زمین اطلاعات بیشتر: ، تغییر و گرمایش جهانی نتیجه افزایش غلظت دی‌اکسید کربن در جو است که عمدتاً ناشی از احتراق منابع انرژی فسیلی مانند نفت، زغال‌سنگ و گاز طبیعی است و تا حد ناشناخته‌ای با تخریب جنگل‌ها، افزایش متان، فعالیت آتشفشانی و تولید سیمان ایجاد می‌شود. چنین تغییر گسترده‌ای در چرخه کربن جهانی تنها به دلیل در دسترس بودن
در چرخه کربن جهانی تنها به دلیل در دسترس بودن و به‌کارگیری فن آوری‌های پیشرفته، از کاربردهای اکتشاف، استخراج، توزیع، تصفیه و احتراق در نیروگاه‌ها و موتورهای خودرو و شیوه‌های پیشرفته کشاورزی، ممکن است. دام از طریق تولید گازهای گلخانه‌ای و از طریق تخریب مخزن‌های کربن مانند جنگل‌های بارانی به تغییرات اقلیمی کمک می‌کند. طبق گزارش سازمان ملل / فائو در سال ۲۰۰۶، ۱۸٪ از کل انتشار گازهای گلخانه‌ای موجود در جو به دلیل دام است. پرورش دام و زمین مورد نیاز برای تغذیه آنها منجر به تخریب میلیونها هکتار از جنگل‌های
آنها منجر به تخریب میلیونها هکتار از جنگل‌های بارانی شده و با افزایش تقاضای جهانی برای گوشت، تقاضای زمین نیز افزایش خواهد یافت. نود و یک درصد از کل جنگل‌های بارانی که از سال ۱۹۷۰ جنگل زدایی شده‌است اکنون برای دام استفاده می‌شود. تأثیرات منفی بالقوه زیست‌محیطی ناشی از افزایش غلظت دی اکسیدکربن جوی، افزایش دمای هوا در جهان، تغییر چرخه‌های هیدروژئولوژیکی و در نتیجه خشکسالی‌های مکرر و شدید، طوفان‌ها و سیل‌ها، و همچنین بالا رفتن سطح دریا و اختلال در اکوسیستم است. رسوب اسید. مقاله اصلی: رسوب اسید فسیل‌هایی که
رسوب اسید. مقاله اصلی: رسوب اسید فسیل‌هایی که توسط انسان برای انرژی سوزانده می‌شوند معمولاً به صورت باران اسیدی بازمی‌گردند. باران اسیدی گونه‌ای بارش است که دارای اسیدهای سولفوریک و نیتریک بالا است که می‌تواند به صورت مه یا برف ایجاد شود. باران اسیدی اثرات زیست‌محیطی بی‌شماری روی نهرها، دریاچه‌ها، تالاب‌ها و دیگر محیط‌های آبی دارد. این ماده به جنگل‌ها آسیب می‌رساند، مواد مغذی ضروری خاک را از میان می‌برد، آلومینیوم را در خاک آزاد می‌کند، که جذب آب برای درختان را بسیار سخت می‌کند. محققان کشف کرده‌اند که
را بسیار سخت می‌کند. محققان کشف کرده‌اند که گیاهان دریایی، جلبک، علف مارماهی و سایر گیاهان می‌توانند به‌طور مؤثری دی‌اکسید کربن را جذب کرده و در نتیجه میزان اسیدیته اقیانوس‌ها را کاهش دهند؛ بنابراین دانشمندان می‌گویند که پرورش این گیاهان می‌تواند به کاهش اثرات مخرب اسیدی شدن در زندگی دریایی کمک کند. تخریب لایه اُزُن. "این بخش گزیده‌ای از کاهش اُزُن است" کاهش اُزُن شامل دو واقعه مرتبط است که از اواخر دهه ۱۹۷۰ مشاهده شده‌است: کاهش مداوم حدود چهار درصدِ مقدار کل اُزُن در جو زمین (لایه اُزُن) و کاهش بسیار
کل اُزُن در جو زمین (لایه اُزُن) و کاهش بسیار بیشتری در بهار در اُزُن استراتوسفر در اطراف مناطق قطبی زمین. دومین واقعه ذکر شده به سوراخ اُزُن عنوان می‌شود. علاوه بر این قطبی نیز وجود دارد. علت اصلی تهی شدن اُزُن و سوراخ اُزُن مواد شیمیایی تولید شده به ویژه مبردهای ساخته شده، حلال‌ها، و عوامل کف (کلروفلوئوروکربن‌ها (CFCها)، HCFCها، هالون‌ها) است که به آنها مواد تخریب کننده ازن (ODS) گفته می‌شود. این ترکیبات پس از گسیل از سطح با اختلاط متلاطم به استراتوسفر منتقل می‌شوند و بسیار سریعتر از زمانی که برای
منتقل می‌شوند و بسیار سریعتر از زمانی که برای ته‌نشین شدن مولکولها می‌باشد، مخلوط می‌شوند. پس از ورود به استراتوسفر، آنها از طریق اتمهایی را از گروه هالوژن آزاد می‌کنند که تجزیه ازن (O3) به اکسیژن (O2) را کاتالیز می‌کند. مشاهده شده که هر دو نوع تهی اُزُن با افزایش گسیل هالوکربن‌ها افزایش می‌یابد. تهی رسیدن اوزون و سوراخ اُزُن نگرانی جهانی را در مورد افزایش خطرات سرطان و سایر اثرات منفی ایجاد کرده‌است. لایه ازن از عبور بیشتر طول موج‌های اشعه آسیب‌زا ماورا بنفش (UV) از جو زمین جلوگیری می‌کند. این طول موج‌ها
(UV) از جو زمین جلوگیری می‌کند. این طول موج‌ها باعث سرطان پوست، آفتاب‌سوختگی، کوری دائمی و آب مروارید می‌شود که پیش‌بینی می‌شود به دلیل نازک شدن ازن به میزان چشمگیری افزایش یابد و به گیاهان و جانوران آسیب برساند. این نگرانی‌ها منجر به تصویب پروتکل مونترال در سال ۱۹۸۷ شد که تولید CFC، هالون و سایر مواد شیمیایی تهی کننده اُزُن را ممنوع می‌کند. این ممنوعیت در سال ۱۹۸۹ اعمال شد. سطح ازن در اواسط دهه ۱۹۹۰ تثبیت شد و در دهه ۲۰۰۰ شروع به بازیابی کرد، زیرا تغییر در نیم کره جنوبی به سمت قطب جنوب متوقف شده و حتی
در نیم کره جنوبی به سمت قطب جنوب متوقف شده و حتی ممکن است معکوس شود. پیش‌بینی می‌شود بهبودی در قرن آینده ادامه داشته باشد و پیش‌بینی می‌رود که سوراخ اوزن تا حدود سال ۲۰۷۵ به سطح قبل از ۱۹۸۰ برسد. در سال ۲۰۱۹، ناسا گزارش داد که سوراخ ازن کوچک‌ترین سوراخ از زمان کشف آن در سال ۱۹۸۲ است. پروتکل مونترال موفق‌ترین توافقنامه بین‌المللی زیست‌محیطی تاکنون در نظر گرفته شده‌است. اختلال در چرخه نیتروژن. "مقاله اصلی: " نگرانی ویژه N2O است که طول عمر جوی آن به‌طور متوسط ۱۱۴–۱۲۰ سال است و ۳۰۰ برابر مؤثرتر از CO 2
متوسط ۱۱۴–۱۲۰ سال است و ۳۰۰ برابر مؤثرتر از CO 2 به‌عنوان گاز گلخانه‌ای است. NOx تولید شده توسط فرایندهای صنعتی، اتومبیل و کودهای کشاورزی و NH3 ساطع شده از خاک (به عنوان مثال، به عنوان یک محصول جانبی اضافی نیتریفیکاسیون) و عملیات دامی به اکوسیستم‌های بادی منتقل می‌شود و بر چرخش N و تلفات مواد مغذی آن تأثیر می‌گذارد. شش اثر عمده‌ای از گسیل NO X و NH 3 شناسایی شده‌اند: پیامدهای فناوری. کاربردهای فناوری اغلب سبب پیامدهای غیرقابل اجتناب و غیرمنتظره زیست‌محیطی می‌شود که طبق معادله I = PAT به‌عنوان استفاده منابع
که طبق معادله I = PAT به‌عنوان استفاده منابع یا آلودگی تولید شده در واحد تولید ناخالص داخلی (GDP) اندازه‌گیری می‌شود. پیامدهای زیست‌محیطی ناشی از استفاده فناوری اغلب به دلایل مختلف غیرقابل اجتناب تلقی می‌شود. اول، با توجه به‌اینکه هدف بسیاری از فناوری‌ها بهره‌برداری، کنترل یا «بهبود» طبیعت برای منافع انسانی است، در حالی که همزمان فرایندهای بیشماری در طبیعت بهینه شده‌اند و به‌طور مداوم با تکامل تنظیم می‌شوند، اختلال در این فرایندهای طبیعی توسط فناوری احتمالاً منجر به عواقب منفی زیست‌محیطی خواهد شد. دوم، اصل
منجر به عواقب منفی زیست‌محیطی خواهد شد. دوم، اصل پایستگی جرم و قانون اول ترمودینامیک (یعنی پایستگی انرژی) حکم می‌کند که هر زمان منابع مادی یا انرژی به اطراف منتقل شوند یا توسط فناوری دستکاری شوند، عواقب زیست‌محیطی غیرقابل اجتناب هستند. سوم، بنابر قانون دوم ترمودینامیک، نظم را می‌توان در یک سامانه (مانند اقتصاد انسان) فقط با افزایش بی‌نظمی یا آنتروپی خارج از سامانه (یعنی محیط) افزایش داد؛ بنابراین، فناوری‌ها می‌توانند «صرفاً» نظم و ترتیب را در اقتصاد بشری ایجاد کنند (یعنی نظمی که در ساختمان‌ها، کارخانه‌ها،
کنند (یعنی نظمی که در ساختمان‌ها، کارخانه‌ها، شبکه‌های حمل و نقل، سیستم‌های ارتباطی و غیره آشکار می‌شود) فقط با هزینه «بی نظمی» در محیط. طبق تعدادی از مطالعات، افزایش آنتروپی احتمالاً با تأثیرات منفی محیطی ارتباط دارد. صنعت استخراج معدن. مقاله اصلی: پیامد زیست‌محیطی استخراج معدن شامل فرسایش، تشکیل گودال‌ها، از میان رفتن تنوع زیستی و آلودگی خاک، آب‌های زیرزمینی و آب‌های سطحی توسط مواد شیمیایی حاصل از فرایندهای استخراج است. در برخی موارد، قطع جنگل اضافی در مجاورت معادن انجام می‌شود تا فضای موجود برای ذخیره