payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماریا ورشور (؛ زادهٔ ) ورزشکار فوتبال آمریکایی اهل پادشاهی هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
ماریانا آویتیا (؛ زادهٔ ) ورزشکار تیراندازی با کمان اهل مکزیک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
مارینا لیتوینچوک (؛ زادهٔ ) قایقران کانو زن اهل بلاروس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۶ مدال طلا، ۱۱ مدال نقره، ۱۴ مدال برنز شده‌است.
ماسیمو جیاکوپو (؛ زادهٔ ) ورزشکار واترپلو اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ماسیمو فاببریزی (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
آنا ماکارنا رودریگز پرز (انگلیسی: Ana Macarena Rodríguez Pérez؛ زادهٔ ۱۰ ژوئن ۱۹۷۸ در مندوزا، آرژانتین) بازیکن هاکی روی چمن آرژانتینی است. او برای اولین بار برای در مسابقات شمارش شده در طول سال های مربیگری شرکت کرد، اما در سال 2010 با به تیم بازگشت و و مدال نقره بازی های المپیک تابستانی 2012 را به دست آورد. ماکارنا همچنین سه قهرمانی قهرمان (2010، 2012 و 2014) و دو جام پان آمریکا را به دست آورد. در سال 2014، ماکارنا به محض شروع مربیگری سانتیاگو کاپورو، به عنوان کاپیتان تیم جدید انتخاب شد، و جانشین برنده 8
کاپیتان تیم جدید انتخاب شد، و جانشین برنده 8 بار بهترین بازیکن سال FIH، لوسیانا آیمار، که پس از جام قهرمانی هاکی زنان در سال 2014 تصمیم به بازنشستگی گرفت.[2]
ماکسیمیلیان مونسکی (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
مالت جکسچیک (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
مانتئو میچل (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
مای ناکامورا (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
مایا لارنس (؛ زادهٔ ) ورزشکار شمشیربازی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
مایکل تینسلی (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده‌است.
مایکل هیکسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار شیرجه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
مایکل ون در ولوتن (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل پادشاهی هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
مایکو کانو (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به هیسامیتسو اسپرینگز اشاره کرد.
متیو گودز (؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی چمن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است.
محمد عثمان ادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به Hapoel Hadera اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال نیجریه بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
مدیسون کینی (؛ زادهٔ ) ورزشکار شیرجه اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
مگان کالمو (؛ زادهٔ ) ورزشکار روئینگ اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
آمریکایی‌های انگلیسی‌تبار () یا آنگِلو-آمریکایی ها(Anglo-Americans) آمریکایی هایی هستند که تمام یا بخشی از اصالتشان به انگلستان میرسد و انگلیسی‌تبار هستند. در نظرسنجی جامعه آمریکا در سال ۲۰۱۹ ۲۳٫۵۹ میلیون یا(حدود ۷٪)نفر خود را دارای اصلیت انگلیسی می‌دانستند.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ (آسیا و اقیانوسیه) با شرکت تیم‌های ملی عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا و کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه برگزار شد. این مسابقات برای شناخت تیم‌های منتخب و برتر این دو قاره برای حضور در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ برگزار گردید. برای کسب سهمیه جام جهانی ۱۹۸۲ در قاره آسیا و اقیانوسیه ۲۰ کشور با هم رقابت کردند. فیفا برای این دوره ۲ سهمیه به قاره آسیا و اقیانوسیه داده بود. در مجموع ۲۱ تیم از ای‌اف‌سی و اواف‌سی در این مسابقات شرکت کردند. با این حال ایران قبل از قرعه کشی از مسابقات کناره‌گیری
حال ایران قبل از قرعه کشی از مسابقات کناره‌گیری کرد. منطقه آسیایی و اقیانوسی ۲ نماینده (از ۲۴ تیم) در مسابقات نهایی را به خود اختصاص داد. مرحله اول. گروه ۳. نیمه نهایی. کره شمالی به فینال گروه ۴ صعود کرد. چین به فینال گروه ۴ صعود کرد. فینال. چین به مرحله نهایی صعود کرد. پلی‌آف مرحله نهایی. کویت و نیوزیلند صعود کردند.
مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ (آسیا و اقیانوسیه) با شرکت تیم‌های ملی عضو کنفدراسیون فوتبال آسیا و کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه برگزار شد. این مسابقات برای شناخت تیم‌های منتخب و برتر این دو قاره برای حضور در جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸ برگزار گردید. برای کسب سهمیه جام جهانی ۱۹۷۸ در قاره آسیا و اقیانوسیه ۲۱ کشور با هم رقابت کردند. فیفا برای این دوره ۱ سهمیه به قاره آسیا و اقیانوسیه داده بود. مرحله نهایی. ایران به جام جهانی ۱۹۷۸ صعود کرد.
مابی () شرکت لوازم خانگی مکزیکی است، که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد.و سهام آن متعلق به چین است
اسکو اپلاینسز () شرکت لوازم خانگی سوئدی است، که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد.
پَیاگ یا پرَیاگَ هنرمندی هندوستانی بود که در زمان امپراتوری گورکانیان می‌زیست. او برادر بزرگتر هنرمند مشهور دیگر، بالچند، بود و احتمالاً کار خود را در کارگاه سلطنتی در اواخر سلطنت اکبرشاه (حک. ۱۵۵۶–۱۶۰۵) آغاز کرد. نقاشی‌هایی با نام وی در چند نسخه خطی دهه ۱۵۹۰ وجود دارد. در هر صورت در دوره جهانگیرشاه (حک. ۱۶۰۵–۱۶۲۷) او فعالیت هنری مداومی داشته، اما برخی از ۲۰ آثار شناخته شده‌اش هم در زمان سلطنت شاه جهان (حک. ۱۶۲۸–۱۶۵۸) رسم شده‌است. چهار مینیاتور از این آثار در "پادشاه‌نامه" آمده. این صحنه‌ها شامل دو صحنه جنگ
"پادشاه‌نامه" آمده. این صحنه‌ها شامل دو صحنه جنگ و دو صحنه دربار است. صحنه‌های نبرد کاملاً متشکل است، و چهره‌هایی که به صورت گروه‌های کوچک در چشم‌اندازها قرار گرفته‌اند و منجر به مناظر دور می‌شوند. توجه پیاگ غالباً به جزییات ریز نظیر لباس سربازان معطوف بود. پالت تاریک و پر زرق و برق او به شدت به زیبایی صحنه می‌افزاید. مهارت اصلی پیاگ در تصویرگری صورت بود که صحنه‌های درباری فرصت‌های بسیار خوبی را برای آن فراهم می‌کرد. پیاگ در رسم دقیق ویژگی‌های چهره شخصیت‌های متمایز در ترکیب‌های متقارن، معمولاً سرآمد بود.
بالچَند نقاش مینیاتوریست هندوستانی در عصر گورکانیان هند بود. بالچند فعالیت هنری طولانی خود را در کارگاه شاهنشاهی با نورپردازی‌های فیگورال در حداقل سه صفحه "بهارستان" در سال ۱۵۹۵ آغاز کرد. پی‌رنگ‌های نازک و تکراری کم‌رنگش در دو تصویر روشن در "اکبرنامه"، از سال ۱۵۹۶–۷، نیز نشان کارآموزی و جوانی او در آن دوره را یدک می‌کشد. از میان معدود آثاری که از دو دهه آینده‌اش شناخته شده‌است، می‌توان یک تصویر منسوب به او را دید که در "شاهنامه" کشیده شده که بین سال‌های ۱۶۰۹ و ۱۶۱۸، در زمان جهانگیرشاه، تصویرسازی شده. یک
و ۱۶۱۸، در زمان جهانگیرشاه، تصویرسازی شده. یک پرتره از مرگ عنایت خان و حداقل سه چهره شاهزادگان خاندان تیمور، از آثار دیگر منسوب به او، در این دوران هستند. مجموعه‌ای از پرتره‌های خانواده شاهنشاهی و اشراف برجسته، در حدود ۱۶۳۰ میلادی، ظهور بالچند را به عنوان یک هنرمند بزرگ نشان می‌دهد. در پرتره‌ای که از راجا سارنگ رائو (حدود ۱۶۱۵) کشیده، به جزییاتی همچون لباس زیر سوژه دقت شده. تصویری از جانسپار بیگ (ح. ۱۶۳۰) توجه به جزئیات صورت و بافت دست‌ها و تکنیک دقیق او در شفافیت، قابل توجه است. بالچند تصویری از اکبرشاه و
شفافیت، قابل توجه است. بالچند تصویری از اکبرشاه و جهانگیرشاه را با ویژگی‌های رسمی‌تر و خشک‌تری ترسیم کرده؛ در پرتره‌اش از دو امپراتور حتی به رگ‌های دست اکبر و برق جواهرات یا جزئیات لباس‌هایشان، با دقت پرداخته شده‌است. بالچند در مینیاتور دیگری شاهزاده شاه شجاع گورکانی را به تصویر کشیده که یک لحظه صمیمی را با معشوق خود می‌گذراند. نگاه‌های چشمان پهن و صمیمی عاشقان و میزان جذبه‌ای که در صحنه‌های عاشقانه دیگر هنرمندان نادر است، در اینجا دیده می‌شود. پس زمینه‌ای مه آلود، طیف وسیعی از رنگ‌های ملایم، نگاه‌های
مه آلود، طیف وسیعی از رنگ‌های ملایم، نگاه‌های بی‌توجهانه به خدمتکاران زن و تضاد رنگی بین تخت و بالش‌های راه راه در کنار هم، زیبایی صحنه را افزایش می‌دهد. بالچند چند نقاشی از چهره خود در دو سه صحنه از "پادشاه‌نامه" کشیده. در کار قدیم‌تر، این هنرمند میانسال و با سبیل ظاهر می‌شود، در حالی که جامای خود را به روش هندوها، زیر بازوی چپ بسته‌است. در دومی، او خود را به عنوان یک متقاضی پیر و ریشو با لباسی به شیوه مسلمان رسم نموده، که نشان می‌دهد که او به اسلام گرویده‌است. تفاوت تصویرهای او با کتیبه‌ای تأیید می‌شود
تفاوت تصویرهای او با کتیبه‌ای تأیید می‌شود که می‌گوید: 'تصویری از بالچند، برده دربار. کار بالچند، بنده پیر '. این سلف پرتره‌ها شواهد دیگری را بر این دیدگاه تأیید می‌کنند که "پادشاه‌نامه" طی چندین سال ترسیم و کتابت شده‌است.
روابط افغانستان و اسرائیل امروزه رسماً وجود ندارد، زیرا هیچ مبادله دیپلماتیکی بین دو کشور وجود ندارد. تاریخ. اسرائیل به نیروهای مجاهدی که با دولت افغانستان مورد حمایت شوروی می جنگیدند، تسلیحات و آموزش می‌داد. هزاران مبارز مجاهد، به ویژه از جناح حزب اسلامی گلبدین حکمتیار، توسط مربیان اسرائیلی آموزش دیدند. اختر عبدالرحمان، رئیس اطلاعات نظامی پاکستان، ظاهراً اجازه ورود مربیان اسرائیلی به کشورش را داده‌است. حامد کرزی، رئیس‌جمهور افغانستان، در مصاحبه ای در سال ۲۰۰۵ در کابل با خبرنگار روزنامه اسرائیلی "یدیعوت
۲۰۰۵ در کابل با خبرنگار روزنامه اسرائیلی "یدیعوت آخرونوت"، اشاره به تمایل به ایجاد روابط رسمی با اسرائیل داشت. وی گفت: «هنگامی که [در روند صلح خاورمیانه] پیشرفت بیشتری حاصل شود و فلسطینیان کشوری برای خود داشته باشند، افغانستان از داشتن روابط کامل با اسرائیل خوشحال خواهد شد.» او فاش کرد که با شیمون پرز چندین بار ملاقات کرده و او را «یک مرد عزیز، یک جنگجوی واقعی برای صلح» خوانده‌است."
افتخار جین (به ; ) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۱ با بازی چون جونگ میونگ، پارک مین یونگ و لی جانگ وو است، که آزمون‌های عاشقانه و حرفه‌ای یک پرستار مشتاق و دو بازیکن بیسبال که برای عشق و رویاهای خود تلاش می‌کنند را دنبال می‌کند. این سریال از ۱۲ اکتبر تا ۲۹ دسامبر ۲۰۱۱، چهارشنبه و پنجشنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ برای ۲۴ قسمت پخش شد. خلاصه داستان. کیم یونگ کوانگ (چون جونگ میونگ) بازیکن دست‌دوم بیسبال است که برای تأمین هزینه‌های خانواده‌اش تلاش می‌کند. سو این وو (لی جانگ وو) رقیب همیشگی
تلاش می‌کند. سو این وو (لی جانگ وو) رقیب همیشگی او، بازیکن دست اول بیسبال و پسر یک تاجر ثروتمند است. بعد از اینکه هر دو در یک روز مجروح شدند، سریعاً به بیمارستان منتقل می‌شوند و با پرستاری زیبا به نام یون جه این (پارک مین یونگ) دیدار می‌کنند. یونگ کوانگ و جه این به دلیل مبارزهٔ همیشگی خود با فقر، ارتباطی قوی برقرار می‌کنند، اما به زودی دسته‌ای از رازهای مربوط به گذشتهٔ جه این، رابطهٔ شکوفای آن‌ها را آزار می‌دهد. نیازی به گفتن نیست که این وو نیز به دنبال قلب اوست. آیا جه این با وجود گذشتهٔ پیچیده‌اش قادر
اوست. آیا جه این با وجود گذشتهٔ پیچیده‌اش قادر خواهد بود که عشق را پیدا کند؟
روابط ارمنستان و اسرائیل روابط دوجانبه ارمنستان و اسرائیل است. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۷، ارمنستان توسط سفارت اسرائیل در گرجستان خدمت می‌کرد. در سال ۱۹۹۶، تسولاک مومجیان به عنوان کنسول افتخاری ارمنستان در اورشلیم منصوب شد. یازده سال پس از آن، محل اقامت سفارت اسرائیل در ارمنستان به اورشلیم منتقل شد. در اکتبر ۲۰۱۰، شموئل می‌روم به عنوان سفیر اسرائیل در ارمنستان منصوب شد. آرمن ملکونیان در سال ۲۰۱۲ با اقامت در قاهره به عنوان سفیر ارمنستان در اسرائیل منصوب شد. در اکتبر همان سال، ملکونیان مدارک خود را به رئیس‌جمهور
همان سال، ملکونیان مدارک خود را به رئیس‌جمهور اسرائیل شیمون پرز اهدا کرد. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۹ ارمنستان اعلام کرد که در حال افتتاح سفارت در اسرائیل است. علی‌رغم روابط عمومی صمیمانه میان این دو، روابط آن‌ها پس از خروج سفیر ارمنستان از اسرائیل به دلیل تأمین تسلیحات به دشمن ارمنستان، جمهوری آذربایجان، در جنگ دوم قره‌باغ متشنج شد. روابط اقتصادی و جهانگردی. از زمان استقلال، ارمنستان مورد حمایت اسرائیل قرار گرفته و یکی از شرکای تجاری آن است. ارمنستان ایر دو بار در هفته به اسرائیل پرواز می‌کند و ارمنستان خواهان
در هفته به اسرائیل پرواز می‌کند و ارمنستان خواهان افزایش گردشگری از اسرائیل است. موضع‌گیری در مورد نسل‌کشی ارامنه. اسرائیل نسل‌کشی ارامنه را به رسمیت نمی‌شناسد. به رسمیت شناختن نسل‌کشی در سالهای پس از استقلال ارمنستان از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ موضوع بحثی در اسرائیل شد. ترکیه هشدار داده‌است که برچسب زدن به رویدادها به عنوان نسل‌کشی توسط اسرائیل یا ایالات متحده به روابط این کشور با اسرائیل آسیب می‌رساند. در اکتبر ۲۰۰۸، کنست رأی داد که کمیته پارلمانی با اصرارهایم اورون، رئیس میرتس، در مورد نسل‌کشی
با اصرارهایم اورون، رئیس میرتس، در مورد نسل‌کشی ارامنه تشکیل شود و منجر به جلسات کمیته‌های امور خارجه و دفاع شود. دولت ترکیه برای جلوگیری از به رسمیت‌شناسی، به لابی گری ادامه داد. به "گزارش اورشلیم پست"، «بسیاری از اسرائیلی‌ها مشتاق هستند که کشورشان نسل‌کشی را به رسمیت بشناسد». در تابستان ۲۰۱۱، کنست اولین بحث خود را در این مورد برگزار کرد. پارلمان اسرائیل با رأی موافق ۲۰–۰، جلسه علنی این موضوع را کمیته آموزش، فرهنگ و ورزش به درخواست زاهوا گال اون عضو مرتس کنست تصویب کرد. با تصویب لایحه ای که گیلاد اردان،
کنست تصویب کرد. با تصویب لایحه ای که گیلاد اردان، وزیر کابینه اسرائیل و متحد نزدیک نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو، به دلایل سیاسی ارائه داد، متوقف شد. رئیس مجلس کنست، رووین ریولین، یکی از حامیان این لایحه، گفت: «وظیفه من به عنوان یهودی و اسرائیلی این است که مصیبت‌های مردم دیگر را به رسمیت بشناسم.» ریولین به کمیته اقدام ارامنه مستقر در اسرائیل گفت که قصد دارد جلسه پارلمان سالانه را به مناسبت نسل‌کشی ارامنه معرفی کند. جامعه ارمنی اورشلیم معتقد است که انکار نسل‌کشی به دلیل ترس از به خطر انداختن روابط دیپلماتیک با
به دلیل ترس از به خطر انداختن روابط دیپلماتیک با ترکیه است. یایر آرون، مورخ، محقق و متخصص اسرائیلی و متخصص در مطالعات هولوکاست و نسل‌کشی، گفت که اسرائیل نگران آسیب رساندن به روابط تجاری فعلی خود با ترکیه است و می‌خواهد منحصر به فرد بودن هولوکاست را حفظ کند. رئیس‌جمهور اسرائیل رووین ریولین در ۹ مه ۲۰۱۶ از کلیسای جامع ارمنی قدس دیدار کرد. وی در پایان سخنان خود گفت که "ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵ قتل عام شدند. والدین من به یاد می‌آورند که هزاران مهاجر ارمنی در کلیسای ارمنی‌ها پناهنده شده‌اند. هیچ کس در اسرائیل انکار
ارمنی‌ها پناهنده شده‌اند. هیچ کس در اسرائیل انکار نمی‌کند که یک ملت قتل عام شده‌است. "
روابط بحرین و اسرائیل به روابط بحرین و اسرائیل از زمان استقلال بحرین در ۱۹۷۱ اشاره دارد. در سالهای اخیر، روابط دو کشور در حال متشنج شدن بود، و هردو کشور توافق کردند که روابط دیپلماتیک را در سپتامبر ۲۰۲۰ برقرار کنند. وزیر خارجه بحرین خالد بن احمد آل خلیفه گفته‌است "اسرائیل از نظر تاریخی بخشی از میراث کل این منطقه است؛ بنابراین، مردم یهود در میان ما جایگاهی دارند. " تهدید مشترک ایران زمینه‌های مشترکی را برای ذوب شدن روابط متشنج پیشین فراهم کرده‌است. سیاست خارجی بحرین به‌طور سنتی از ایجاد یک کشور مستقل فلسطین
بحرین به‌طور سنتی از ایجاد یک کشور مستقل فلسطین حمایت می کند. عادی‌سازی روابط. در ماه مه ۲۰۱۸، بحرین حق وجود اسرائیل را به رسمیت شناخت. گفته می‌شود این بیشتر به دلیل تنش با ایران بوده‌است. مقامات منامه این موضوع را رد کردند زیرا این کشور همچنان به ابتکار صلح عربی متعهد است. در ژوئن ۲۰۱۹، شش رسانه اسرائیلی دعوت نامه‌های رسمی برای پوشش خبری کارگاه صلح اقتصادی اسرائیل و فلسطین در بحرین دریافت کردند. در ژوئیه ۲۰۱۹، خالد بن احمد آل خلیفه، وزیر امور خارجه بحرین و اسرائیل کاتز، همتای اسرائیلی وی، در ایالات متحده
اسرائیل کاتز، همتای اسرائیلی وی، در ایالات متحده دیدار کردند. در اکتبر ۲۰۱۹، یک مقام اسرائیلی، دانا بنوتیستی-گابای، در «کارگروه امنیت دریایی و هواپیمایی» در منامه، بحرین شرکت کرد. در دسامبر ۲۰۱۹، خاخام ارشد اورشلیم، شلومو عمار، برای یک رویداد میان ادیان از بحرین بازدید کرد. پادشاه حمد با مایک پمپئو وزیر خارجه آمریکا دیدار کرد و گفت که کشور وی متعهد به ایجاد کشور فلسطین است و فشار واشینگتن به کشورهای عربی برای عادی سازی روابط با اسرائیل را رد کرد. با این حال، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، اعلام شد که بحرین و اسرائیل
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، اعلام شد که بحرین و اسرائیل برای ایجاد روابط کامل دیپلماتیک توافق کرده‌اند. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با توجه به تاریخ اعلامیه، گفت: «هیچ پاسخ قدرتمندتری نسبت به نفرت ناشی از ۱۱ سپتامبر وجود ندارد.» این توافق‌نامه در ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۲۰، در کاخ سفید در واشینگتن دی سی امضاء شد. در ۱۸ اکتبر سال ۲۰۲۰، یک هیئت اسرائیلی به رهبری مشاور امنیت ملی مایر بن شبات برای امضای سند اعلامیه عادی به منامه، بحرین سفر کرد. . در مارس ۲۰۲۱، بحرین اولین سفیر خود در اسرائیل را منصوب کرد.
الیت مدل مَنِیجمِنت () بنگاه مدلینگ است که در سال ۱۹۷۲ در شهر پاریس تأسیس شد و بعد شعبه‌های در شهرهای نیویورک، لس آنجلس، میامی، لندن و تورنتو افتتاح کرد. در ۲۰۰۴، بنگاه‌های واقع در شهر نیویورک، لس آنجلس، میامی و تورنتو با هم ادغام شدند و الیت مدل منیجمنت آمریکای شمالی را تشکیل دادند.
بنگلادش و اسرائیل روابط دیپلماتیکی میان خود ندارند. بنگلادش گفته‌است تا زمانی که فلسطین مستقلی وجود نداشته باشد اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد. برخی گزارش‌ها و آمارها نشان می‌دهند که بنگلادش و اسرائیل برخی روابط تجاری را به‌طور غیرمستقیم و گاه مخفیانه حفظ می‌کنند، اگرچه دولت همیشه این ادعاها را رد می‌کند. دیپلماسی. بنگلادش یکی از ۲۸ کشور عضو سازمان ملل است که کشور اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد. این یکی از چندین کشوری است که به‌طور رسمی شهروندان خود را از سفر به اسرائیل منع می‌کند و گذرنامه‌های اسرائیلی را
به اسرائیل منع می‌کند و گذرنامه‌های اسرائیلی را قبول نمی‌کند. در نوامبر ۲۰۰۳، صلاح چودوری، روزنامه‌نگار بنگلادشی به جرم تلاش برای پرواز به تل آویو دستگیر شد، به دلیل «فتنه، خیانت و کفر» به دادگاه شکایت کرد و به هفت سال زندان محکوم شد. بنگلادش رسماً از یک کشور مستقل فلسطین و «پایان اشغال غیرقانونی اسرائیل در فلسطین» حمایت می‌کند. سخنگوی دولت اسرائیل در بیانیه سپتامبر ۲۰۱۱ منتشر شده در "جروزالم پست"، گفت: "ما هیچ منافاتی با بنگلادش نداریم. ما گفتگو می‌خواهیم. ما روابط بین مردم را می‌خواهیم. ما از مردم متدین
ما روابط بین مردم را می‌خواهیم. ما از مردم متدین مذهب بنگلادش برای دیدار از سرزمین مقدس بیت المقدس استقبال می‌کنیم ". اسرائیل پس از برقراری "روابط دیپلماتیک کامل با چین و هند در سال ۱۹۹۲" بی‌نتیجه "به دنبال رابطه با بنگلادش" بود. شیخ حسینه ، نخست‌وزیر بنگلادش در سال ۲۰۱۴ گفت: «ما به حمایت خود از فلسطینیان ادامه داده‌ایم و اشغال سرزمین آنها توسط اسرائیلی‌ها هرگز قابل قبول نیست». در سال ۲۰۲۱ بنگلادش «به جز اسرائیل» را از پاسپورت خود حذف کرد تا «استاندارد بین‌المللی» را داشته باشد. پیش از این ذکر شده بود «این
را داشته باشد. پیش از این ذکر شده بود «این گذرنامه برای همه کشورهای جهان به جز اسرائیل معتبر است»، اما در اواخر ماه مه ۲۰۲۱ آنها آن را به عنوان «این گذرنامه برای همه کشورهای جهان معتبر است» به روز کرده‌اند. از ماه مه ۲۰۲۱، «به جز اسرائیل» فقط از گذرنامه الکترونیکی آنها حذف شد و حذف گذرنامه قابل خواندن توسط ماشین (MRP) در حال انجام بود. جنگ آزادی‌بخش بنگلادش. اسرائیل یکی از اولین کشورهایی بود که بنگلادش مستقل را در فوریه ۱۹۷۲ به رسمیت شناخت. دولت اسرائیل و عموم مردم اسرائیل از آرمانهای مردم بنگال در طول جنگ
مردم اسرائیل از آرمانهای مردم بنگال در طول جنگ آزادیبخش بنگلادش در سال ۱۹۷۱ حمایت کردند. پس از استقلال بنگلادش، کشور تازه تأسیس به سرعت توسط اسرائیل در ۴ فوریه ۱۹۷۲ شناخته شد. با این حال دولت بنگلادش رسماً تشخیص اسرائیل را رد کرد. وزیر امور خارجه وقت بنگلادش، خنداکر مشتاق احمد، به نمایندگی از دولت بنگلادش نامه ای صادر کرد و گفت این به رسمیت‌شناسی قابل قبول نیست. جنگ ۲۰۰۶ لبنان. بلافاصله پس از جنگ ۲۰۰۶ در لبنان، بنگلادش پیشنهاد اعزام گردانهای پیاده خود را برای کمک به نیروهای صلح سازمان ملل داد، اما اسرائیل
کمک به نیروهای صلح سازمان ملل داد، اما اسرائیل با بیان اینکه بنگلادش اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد، آن را رد کرد. اگرچه اسرائیل مشارکت این کشور را رد کرد، بنگلادش یکی از اولین کشورهایی بود که نیروهایش به سواحل جنوب لبنان رسیدند. در حالی که کشورهای غربی، مانند رهبر اصلی و کمک کننده به لبنان، فرانسه، استقرار خود را به تأخیر انداختند. از ماه مه ۲۰۱۵، بنگلادش دارای ۳۲۶ حافظ صلح است که در نیروهای حافظ صلح سازمان ملل مستقر در لبنان (UNIFL) در لبنان شرکت می‌کنند.
روابط گرجستان و اسرائیل روابط دیپلماتیک، تجاری و فرهنگی بین گرجستان و اسرائیل است. روابط دیپلماتیک همزمان با برقراری روابط دیپلماتیک با ایالات متحده به‌طور رسمی در اول ژوئن ۱۹۹۲ برقرار شد. گرجستان در تل آویو سفارت دارد. اسرائیل در تفلیس سفارت دارد. تاریخ. ۱۲۰٬۰۰۰ یهودی گرجی در اسرائیل و همچنین ۱۳٬۰۰۰ یهودی در گرجستان زندگی می‌کنند. در جریان جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸، وزارت امور خارجه اسرائیل اظهار داشت که اسرائیل «تمامیت ارضی گرجستان را به رسمیت می‌شناسد و خواستار راه حل صلح آمیز است.» در ۱۵ اوت ۲۰۰۸،
و خواستار راه حل صلح آمیز است.» در ۱۵ اوت ۲۰۰۸، اسرائیلی‌ها در تل آویو با تشکیل زنجیره ای انسانی و خواستار افزایش حمایت اسرائیل از گرجستان در حمایت از گرجستان تظاهرات کردند. در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۲، در جریان عملیات ستون دفاعی ارتش اسرائیل در نوار غزه، تظاهرات گسترده‌ای در حمایت از اسرائیل در تفلیس پایتخت گرجستان برگزار شد. همکاری اقتصادی و گردشگری. اتاق بازرگانی غیردولتی اسرائیل و گرجستان در سال ۱۹۹۶ برای حمایت از رشد روابط دوجانبه تجاری، گردشگری و فرهنگی تأسیس شد. در سال ۲۰۱۰، اسرائیل و گرجستان توافق‌نامه‌های
شد. در سال ۲۰۱۰، اسرائیل و گرجستان توافق‌نامه‌های دو جانبه ای را در زمینه گردشگری و ترافیک هوایی امضا کردند. در اکتبر ۲۰۱۰، ورا کوبالیا، وزیر اقتصاد و توسعه پایدار گرجستان از اسرائیل بازدید کرد. گردشگران اسرائیلی از دهه ۱۹۹۰ بازدید از گرجستان را آغاز کردند و گرجستان به دلیل همجواری، روابط فرهنگی و ارزان بودن نسبی به مقصد محبوب اسرائیلی‌ها تبدیل شده‌است. در سال ۲۰۱۷، بیش از ۱۱۵٬۰۰۰ اسرائیلی از گرجستان بازدید کردند.
روابط یونان-منطقه کردستان روابط دو جانبه بین یونان و منطقه کردستان . یونان یک دفتر اقتصادی و تجاری در اربیل دارد، در حالی که اقلیم کردستان هیچ‌گونه نمایندگی در یونان ندارد. در فوریه ۲۰۱۷، وزیر امور خارجه یونان، نیکوس کوتزیاس، کردستان را دارای نقش ژئواستراتژیک در منطقه توصیف کرد و عنصری مهم در سیاست ژئواستراتژیک یونان را تشکیل داد و این ها دلایلی بود که یونان در ماه مه ۲۰۱۶ کنسولگری عمومی کوتزیاس در مصاحبه با رادیو آلفا اظهار داشت که همه‌پرسی استقلال کردستان در سپتامبر ۲۰۱۷ با قانون اساسی عراق تضمین شده و
در سپتامبر ۲۰۱۷ با قانون اساسی عراق تضمین شده و اقلیم کردستان حق برگزاری آن را دارد. نایب رئیس حزب دموکراسی نوین، آدونیس جورجادیس، اظهار داشت که حزب وی از همه‌پرسی و حق تعیین سرنوشت کردها حمایت می‌کند. فلاح مصطفی بکیر، وزیر امور خارجه کرد در نوامبر ۲۰۱۵ به آتن سفر کرد و با دیمیتریس مرداس معاون وزیر خارجه یونان و جورجوس سیپراس دبیرکل روابط اقتصادی بین‌المللی یونان دیدار کرد. در مبارزه با داعش، دولت یونان تصمیم گرفت با اهدای اسلحه و مهمات و همچنین ارسال کمک‌های بشردوستانه به سربازان کرد (پیشمرگه) کمک کند.
بشردوستانه به سربازان کرد (پیشمرگه) کمک کند. علاوه بر این، یونان به عنوان نقطه ایستادن برای جنگنده‌های اف -۱۶ بلژیک در شرکت در حملات هوایی علیه داعش در عراق در طول مداخله به رهبری آمریکا در عراق خدمت کرد. وزیر مهاجرت یونان، ایوانیس موزالاس، در مصاحبه با رسانه کردستان ۲۴ اظهار داشت که یونانی‌ها و کردهای یونان روابط استثنایی دارند. جامعه یونانیان در منطقه کردستان حدود ۳۰–۵۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. یک گزارش در سال ۲۰۰۴ تعداد کل عراقی‌ها در یونان را بین ۵ تا ۴۰ هزار نفر حدس زد. بسیاری از شرکت‌های یونانی در
۴۰ هزار نفر حدس زد. بسیاری از شرکت‌های یونانی در منطقه کردستان حضور دارند، از جمله شرکت‌های ساختمانی، شرکت‌های مواد غذایی و شرکت‌های انرژی. سرمایه‌گذاری‌های یونان در منطقه حدود ۲ میلیارد یورو است. تاریخ. در سال ۲۰۱۲، مرکوریوس کارافوتیاس، سفیر یونان در عراق از اربیل دیدن کرد و با رئیس‌جمهور کرد مسعود بارزانی دیدار کرد. کارافوتیاس اظهار داشت: «مردم ما رابطه قدیمی با یکدیگر دارند. ما از روابط موجود در حال حاضر قدردانی می‌کنیم و آماده همکاری و همکاری برای توسعه بیشتر این روابط هستیم.» مگدالینی کاراکولی معاون
بیشتر این روابط هستیم.» مگدالینی کاراکولی معاون دبیرکل یونان در روابط اقتصادی و همکاری‌های بین‌المللی در سال ۲۰۱۴ از اربیل بازدید کرد و با فلاح مصطفی وزیر خارجه کرد دیدار کرد.
روابط اسرائیل و ژاپنی (به زبان عبری יחסי ישראל יפן، به ژاپنی日本とイスラエルの関係) در تاریخ ۱۵ مه سال ۱۹۵۲ آغاز شد، زمانی که ژاپن اسرائیل را به رسمیت شناخته و اسرائیل در توکیو سفارت باز کرد. در سال ۱۹۵۴ سفیر ژاپن در ترکیه نقش اضافی وزیر اسرائیل را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۵۵ یک هیئت نمایندگی ژاپن با یک وزیر تام‌الاختیار در تل آویو افتتاح شد. در سال ۱۹۶۳، روابط به سطح سفارت ارتقا یافت و از آن زمان در همان سطح باقی مانده‌است. روابط تجاری ژاپن با اعضای اتحادیه عرب و بیشتر کشورهای دارای اکثریت مسلمان نسبت به روابط با
کشورهای دارای اکثریت مسلمان نسبت به روابط با اسرائیل برتری داشته‌است. با این حال، به دلیل کاهش قیمت نفت در اوایل سال ۲۰۱۵ و همچنین تغییر سیاست داخلی در ژاپن، دو کشور به دنبال افزایش تحقیقات، روابط اقتصادی و فرهنگی، به ویژه در زمینه راه اندازی فناوری و دفاع هستند. اخیراً روابط میان اسرائیل و ژاپن با سرمایه‌گذاری‌های متقابل زیادی بین دو ملت تقویت شده‌است. نخست‌وزیر ژاپن، شینزو آبه ، دو بار به اسرائیل سفر کرد - یک بار در سال ۲۰۱۵ و بار دیگر در سال ۲۰۱۸. در اوت ۲۰۲۴ در مراسم هفتاد و نهمین سالگرد بمباران اتمی
۲۰۲۴ در مراسم هفتاد و نهمین سالگرد بمباران اتمی ناگازاکی که با حضور سفرای خارجی کشورها برگزار شد؛ ژاپن از تصمیم خود برای دعوت نکردن سفیر اسرائیل به این مراسم خبر داد.
ویکتوریا ۳ () یک بازی ویدئویی راهبرد کلان است که در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲ توسط پارادوکس اینتراکتیو منتشر شد. این بازی ادامه‌ای برای بازی "ویکتوریا ۲" است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این بازی در ۲۱ مه ۲۰۲۱ معرفی شد. گیم‌پلی. "ویکتوریا ۳" تاریخ جهان از سال ۱۸۳۶ تا ۱۹۳۶ را پوشش می‌دهد و بازیکن می‌تواند از میان ۱۰۰ کشور در بازی انتخاب کند. بازیکنان می‌توانند در رخدادهای تاریخی همانند جنگ داخلی آمریکا، وحدت آلمان و تقسیم آفریقا شرکت کنند. بازی برروی سیاست و جمعیت تمرکز دارد و گیم‌پلی جمعیت را به هر گروه «پاپ» (pop) تمرکز
و گیم‌پلی جمعیت را به هر گروه «پاپ» (pop) تمرکز دارد. هر گروه پاپ یک نوع خاصی از جمعیت است که منافع و ایدئولوژی‌های مانند یک دیگر دارند.