payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که شورش، صلح و سعادت را برای همه آندها به ارمغان خواهد آورد که از جنگل شروع شده و به مناطق مرتفع و سواحل گسترش می‌یابد. خوان سانتوس می‌گفت که اوج شورش او تاج‌گذاری به عنوان ساپا اینکا (حاکم عالی تاوانتینسویو) خواهد بود. به نظر می‌رسید اهداف سانتوس بیشتر ساکنان سرزمین‌های مرتفع بود که تابع امپراتوری اینکا بودند، بیش از آشانینکا و دیگر مردمان جنگل که تحت قید امپراتوری نبوده و احتمالاً اهداف بلندپروازانه او را نداشتند. همان‌طور که در مورد دو اسیر آفریقایی گفته شد. انگیزه آنها در حمایت از سانتوس این بود که
شد. انگیزه آنها در حمایت از سانتوس این بود که «آنها کشیشی نمی‌خواستند و مایل به مسیحی شدن نبودند». خصومت اولیه سانتوس با آفریقایی‌ها به سرعت تغییر کرد و چندین برده سابق آفریقایی فرانسیسکن‌ها از طرفداران مهم شورش شدند. آفریقایی‌ها به دلیل دانششان در مورد سلاح‌های اروپایی و تاکتیک‌های نبرد ارزشمند بودند. بسیاری از مردم بومی و مستیسوهای آند نیز به شورش پیوستند. سال بعد، اسپانیایی‌ها اقدام به اعزام واحدهای نیرو به کویمیری (امروزه لامرسد)، در دره چانچامایو کردند. آنها تحت فرمان شهردار شهر تارما، آلفونسو سانتای
آنها تحت فرمان شهردار شهر تارما، آلفونسو سانتای اورتگا، و همراه فرماندار مرز، بنیتو ترونکوسو بودند. در ۲۷ اکتبر ۱۷۴۳، آنها به کویمیری رسیدند، و در آنجا برای خود شروع به ساختن یک پایگاه نظامی نمودند که در نوامبر به پایان رسید. این پایگاه مجهز به چهار توپ و تجهیزات دیگر و مهمات مربوط به آن بود. در ۱۱ نوامبر، قاضی سانتا عازم مقر مرکزی شد و کاپیتان فابریسیو برتولی را با ۶۰ سرباز در آن پایگاه رها کرد. خوان سانتوس که از تمام حرکات حریف خود آگاه بود، قصد حمله به این پایگاه کوچک را داشت. ابتدا محموله‌ای از مواد
این پایگاه کوچک را داشت. ابتدا محموله‌ای از مواد غذایی را که به سمت قلعه می‌رفت توقیف کرد. سپس محاصره را آغاز کرد. عدم روحیه همراه با یک بیماری همه‌گیر بسیاری از سربازان اسپانیایی را دربر گرفت. این امر تا حدی پیش رفت که سربازان از گرسنگی تحت فشار قرار گرفتند و برخی نیز صفوف خود را ترک کردند. خوان سانتوس از برتولی خواست تسلیم شود، اما او نپذیرفت و معتقد بود که نیروهای مورد تقاضای او به زودی به راهنمایی یک مبلغ مذهبی که از دست شورشیان فرار کرده بود، وارد می‌شوند. سرانجام خوان سانتوس تصمیم به حمله به قلعه
سرانجام خوان سانتوس تصمیم به حمله به قلعه گرفت و همه اسپانیایی‌ها کشته شدند. این در آخرین روزهای سال ۱۷۴۳ اتفاق افتاد. پیروزی. کشیشان فرانسوی، افراد عادی و نوکیشان که در بیست و یک مرکز از بیست و سه مرکز مبلغین مسیحی در جنگل مرکزی زندگی می‌کردند، به دو مرکز بازمانده فرار کردند. این دو کویمیری، نزدیک شهر لا مرسد امروزی و سونومورو در نزدیکی شهر امروزی سان مارتین د پانگوآ بودند. خوان سانتوس پایگاه عملیات خود را ۱۱۰ کیلومتر به شرق از کویزوپانگو به اننو، یک مرکز مبلغین با انزوای کمتر اما استراتژیک، بر روی
مرکز مبلغین با انزوای کمتر اما استراتژیک، بر روی رودخانه پرنه در منطقه سرو دلا سال، منتقل کرد. اولین خشونت شورش در سپتامبر ۱۷۴۲ رخ داد. این هنگامی بود که نیروهای شبه نظامی محلی به سرپرستی سه فرانسیسکن در اطراف کویمیری در کمین افتاده و کشته شدند. در همان ماه دو نیروی اسپانیایی از سربازان معمولی برای سرکوب شورش از آند اعزام شدند، اما آنها موفق به یافتن خوان سانتوس نشدند. اسپانیایی‌ها در کویمیری قلعه‌ای بنا کردند و ۸۰ سرباز را با توپخانه در آنجا گذاشتند، در همان حال بیشتر ارتش را به شهر تارما در منطقه آند به
حال بیشتر ارتش را به شهر تارما در منطقه آند به عقب بردند. سانتوس قلعه را محاصره کرد ولی عبور امن اسپانیایی‌ها به تارما را پیشنهاد داد، اما آنها این پیشنهاد را رد کردند. اسپانیایی‌ها در تلاش برای تأمین غذا برای قلعه، یک نیروی کمکی از تارما فرستادند اما این نیرو در کمین افتاد و ۱۷ نفر آنها کشته شدند. سربازان ناامید و گرسنه اسپانیایی تصمیم به فراراز قلعه گرفتند، اما توسط نیروهای بومی رهگیری شدند و همه ۸۰ نفر کشته شدند. هنگامی که یک نیروی کمکی متشکل از ۳۰۰ نفر در ژانویه ۱۷۴۳ به قلعه رسیدند، آنها با آتش توپخانه
ژانویه ۱۷۴۳ به قلعه رسیدند، آنها با آتش توپخانه بومیان استقبال شدند و مجبور به عقب‌نشینی گردیدند. تنها شهر سونومور از ماموریت‌های قبلی همچنان در دست اسپانیایی‌ها ماند. سانتوس و پیروانش بیش از دو سال کنترل بی‌چون و چرای مناطق وسیعی را در دست داشتند.
شهر پارادایس یا شهر بهشت یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۲۲ به کارگردانی چاک راسل از فیلم‌نامه‌ای به قلم کوری لارج و اد جان دریک است. در این فیلم بروس ویلیس، جان تراولتا و بلیک جنر بازی می‌کنند. داستان. هنگامی که یان سوان (بروس ویلیس) شکارچی جایزه پس از ناپدید شدن در آب‌های مائویی مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد و گمان می‌رود که جان خود را از دست داده‌است، پسر سوان، رایان (بلیک جنر)، شریک سابقش (استیون دورف) و یک کارآگاه محلی (پرایا لوندبرگ) به دنبال یافتن او هستند. قاتلان او پس از تهدید شدن توسط یک دلال
او هستند. قاتلان او پس از تهدید شدن توسط یک دلال قدرتمند بی رحم (جان تراولتا)، به نظر می‌رسد که رایان و تیمش گزینه دیگری ندارند - تا زمانی که یک سفر به جامعه جزیره‌ای به شدت محافظت شده بنام شهر پارادایس آنها را با یک متحد پیش‌بینی نشده متحد می‌کند. تولید. فیلم "شهر پارادایس" در ۱۴ مه ۲۰۲۱ اعلام شد، زمانی که گزارش شد که بروس ویلیس و جان تراولتا اولین همکاری خود را پس از بیست و شش سال (به دنبال "پالپ فیکشن" در سال ۱۹۹۴) انجام می‌دهند. فیلمبرداری در ۱۷ می ۲۰۲۱ در مائوئی، هاوایی آغاز شد و پس از سه هفته به
۲۰۲۱ در مائوئی، هاوایی آغاز شد و پس از سه هفته به پایان رسید. تریسی بنت، کمیسر شهرستان مائویی گفت: "معمولاً در یک فیلم اکشن معمولاً حدود سه ماه طول می‌کشد - و آنها این کار را در دو هفته انجام دادند. به دلیل اطلاع کوتاه مدت، محدودیت‌هایی در این مورد وجود داشت. آنها نمی‌توانستند دقیقاً جایی که می‌خواهند یا چیزی را که می‌خواهند فیلم‌برداری کنند، بنابراین دائماً فیلمنامه را بازنویسی می‌کردند.» شهر بهشت یکی از آخرین فیلم‌هایی است که ویلیس در آن نقش آفرینی کرد که به دلیل تشخیص آفازی از بازیگری کناره‌گیری کرد.
رکورد جهانی معمولاً بهترین و مهمترین عملکرد جهانی است که تاکنون در یک توانمندی، ورزش یا فعالیت خاص دیگری ثبت و تأیید شده‌است. کنفدراسیون‌های جهانی "ایمارو، ایمارو اسپرت، تافیسا" و انجمن بین المللی ورزش‌های همگانی تافیسا تنها نهادهای رسمی و قانونی رکوردهای جهانی است که رکوردهای قابل توجه بسیاری را جمع‌آوری و منتشر می‌کنند. فرهنگ. ایران و مالزی از جمله کشورهایی هستند که رکوردشکنی در جهان به یک علاقه ملی تبدیل شده‌است. در هند نیز ثبت و شکستن رکوردها محبوب است.
تاریخ یهودیان در پالائو یک تاریخ نسبتاً اخیر است که با ورود زوج اسرائیلی تووا و ناوت بورنفسکی و فرزندان آنها آغاز شده‌است، که در سال ۱۹۹۳ برای فعالیت در مرکز غواصی «فیش 'ان فینز» و رستوران «باراکودا» به پالائو نقل مکان کردند. رستوران این خانواده گسترش پیدا کرد و دو فرزند را که اولین کودکان ثبت شده یهودی متولد شده در پالائو بودند، زاده شدند. هر دو کودک نام میانی بومی پالائویی دارند. برجسته‌ترین شهروند یهودی استوارت بک، یک وکیل یهودی-آمریکایی بود که به مذاکره در مورد قرارداد انجمن آزاد کمک کرد و پالائو را به
در مورد قرارداد انجمن آزاد کمک کرد و پالائو را به عنوان یک کشور مستقل در ۱۹۹۴ تأسیس کرد، او دارای تابعیت افتخاری است و اولین نماینده دائمی پالائو در سازمان ملل در سال ۲۰۰۳ لری میلر دادرس دستیار دادگاه عالی پالائو بود.
فرزانه نوابی (زاده ٢۷ سنبله ۱۳۸۱) خواننده و بازیگر سینما تلویزیون و تیاتر اهل افغانستان است. از فیلم‌هایی که در آن نقش داشت نقاب پوش. مینه سرگردان. نامه ای به رئیس جمهور و سریال سرخ سالی و سریال شهربانو میباشد همچنین وی در موسیقی دارای چندین میوزیک ویدیو است که توسط هنرمندان مشهوری ساخته و وی اجرا کرده است او پس از سقوط افغانستان توسط طالبان در سال 2021 افغانستان را ترک کرد و باخانواده اش به فرانسه پناهنده شد. اما سپس به کانادا مهاجرت کرد و در کانادا پناهنده شد او در چندی از ویدیو هایش در صفحه یوتیوب خود
شد او در چندی از ویدیو هایش در صفحه یوتیوب خود بودن در فرانسه و مهاجرت به یک کشور دیگر و بدور از وطن را کار دشوار خواند. وی برنده جایزه جشنواری ملی لاجور کابل نیز می‌باشد. زندگی‌نامه. فرزانه نوابی در سال ۱۳۸۱ در یک خانواده هنرمند در شهر کابل بدنیا آمد. پدر وی نیز یکی از هنرپیشه‌های سینما افغانستان است. او از کودکی رویای هنرپیشه شدن را در سر داشت تا اینکه اولین کارهایش را از برنامه های کودک شروع کرد و سپس به فیلم های جشنواره یی راه پیدا کرد با بازی سریال هایش در افغانستان بیشتر شناخته شد و او اولین فیلم
هایش در افغانستان بیشتر شناخته شد و او اولین فیلم بلندش فیلم سینمایی مینه سرگردان در سال 2015 ساخت کانادا و افغانستان بود که نقش مرکزی آن را بازی کرد سپس با بازی در سریال بلندش خط سوم بیشتر درخشید وی همچنین در فیلم نامه ای به رئیس جمهور نیز بازی کرد که این فیلم ساخته کارگردان مطرح افغانستان رویا سادات بود. در سال ۱۳۹۴ نقش کلیدی را در فیلم مینه سرگردان بازی کرد که به کارگردانی یوسف بره کی ساخته و اکران شد.
جهانگیر جهانگیروف (; – ) آهنگساز، رهبر ارکستر، و دارنده عنوان افتخاری هنرمند مردمی آذربایجان شوروی در وهله شوروی سابق بود. زندگی‌نامه. جهانگیر جهانگیروف ۲۰ ژوئیه سال ۱۹۲۱ در شهرک بالاخانی باکو در آذربایجان شوروی چشم به جهان گشود. وی دانش‌آموخته کنسرواتوار به نام آصف زینالی و آکادمی موسیقی باکو بود. بین سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۶۰، رهبری گروه کر سازمان صدا و سیما آذربایجان شوروی را به عهده داشت. اغلب ترانههای ساخته شده توسط او برای اولین بار توسط همان گروه کری اجرا شد که خودش رهبرش بود. افزون بر این، وی به عنوان
شد که خودش رهبرش بود. افزون بر این، وی به عنوان کارگردان هنری در تالار دولتی فیلارمونیک آکادمیک جمهوری آذربایجان فعالیت داشت. در سال ۱۹۵۰، جهانگیر جهانگیروف جایزه دولتی اتحاد شوروی و در سال ۱۹۶۰ عنوان افتخاری هنرمند مردمی آذربایجان شوروی را دریافت کرد. جهانگیر جهانگیروف ۲۵ ماه مارس سال ۱۹۹۲ درگذشت. آهنگ‌ها. جهانگیر جهانگیروف مؤلف تعداد زیادی قطعه موسیقی معروف در آذربایجان است. از میان آن‌ها می‌توان از ترانه سمفونی «رود ارس» (۱۹۴۹)، سوئیتهای «آهنگ دربارهٔ دوستی» (۱۹۵۶)، فضولی (۱۹۵۹)، نسیمی (۱۹۷۳)،
دوستی» (۱۹۵۶)، فضولی (۱۹۵۹)، نسیمی (۱۹۷۳)، اوراتوریوهای صابر (۱۹۶۲)، حسین جاوید- ۵۹ (۱۹۸۴)، پیروزی معظم (سال ۱۹۸۵- اختصاص یافته به ۴۰- امین سالروز پیروزی در جنگ جهانی دوم)، اپراهای «آزاد» (۱۹۵۷) و «بخت خواننده» (۱۹۷۸) نام برد. علاوه بر این، وی موسیقی فیلم‌های «کورای تسخیر ناپذیر»، کوراوغلو و «گردان غیرقابل شکست» را ساخته‌است.
جایزه بزرگ موناکو ۲۰۲۱ پنجمین جایزه بزرگ از ۲۳ جایزه بزرگ است که در پیست موناکو، مونت‌کارلو، موناکو برگزار می‌شود. این جایزه بزرگ یک جایزه بزرگ موناکو است. همچنین این مسابقه اولین مسابقه‌ای از چند سال اخیر است که درآن ردبول ریسینگ پیشتاز امتیازها شد. زمینه. تیم مک‌لارن در این جایزه بزرگ از طرح خاصی استفاده می‌کند که با طرح اصلی ماشین تفاوت بسیار دارد.همچنین تیم ویلیامز می‌نویسد که هر یک از افراد تیم چند مسابقه را با تیم داده‌اند. لاستیک‌ها. به دلیل شهری بودن پیست، و کوتاه بودن مسابقه و پیست ترکیب تایر نرم
پیست، و کوتاه بودن مسابقه و پیست ترکیب تایر نرم برای این مسابقه توسط پیرلی انتخاب شد. رده‌بندی قهرمانی پس از مسابقه. جدول رده‌بندی قهرمانی رانندگان جدول رده‌بندی قهرمانی سازندگان
یهودیان ازبک دو جامعه متمایز دارند: یهودیان سنتی و مذهبی‌تر بخارایی و یهودیان اروپایی اشکنازی تبعید شده. در سال ۱۹۸۹ در ازبکستان ۹۴۹۰۰ یهودی زندگی می‌کردند اما کمتر از ۵۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۷ باقی مانده بودند (بیشتر آنها در تاشکند هستند). در ازبکستان ۱۲ کنیسه وجود دارد. بیشتر یهودیان ازبکستان به دلیل مهاجرت یهودیان بخارایی به اسرائیل و ایالات متحده اکنون اشکنازی هستند. جامعه یهودی فرغانه. سمیون عبدوراخمانوف رئیس جامعه یهودیان فرغانه است. در دره فرغانه شش کنیسه وجود دارد. در فرغانه، نمنگان و کوکند چند صد یهودی
وجود دارد. در فرغانه، نمنگان و کوکند چند صد یهودی زندگی می‌کنند که حدود ۸۰۰ نفر از آنها در این منطقه زندگی می‌کنند. عبدالرحمان اف گفته‌است که بزرگترین مشکلی که جامعه یهودیان ازبک با آن روبرو هستند، اقتصاد است. در جریان قتل‌عام اندیجان در ماه مه ۲۰۰۵، سفارت اسرائیل در تاشکند از عبدوراخمانوف خواست که فهرستی از یهودیان "درصورت نیاز به انتقال به اسرائیل " تهیه کند. جمعیت‌شناسی تاریخی. جمعیت یهودیان ازبکستان (که آن زمان به نام جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان شناخته می‌شد) میان سالهای ۱۹۲۶ و ۱۹۷۰ تقریباً سه
شناخته می‌شد) میان سالهای ۱۹۲۶ و ۱۹۷۰ تقریباً سه برابر شد، سپس بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۸۹ به آرامی کاهش یافت، و از سال ۱۹۸۹، زمانی که سقوط کمونیسم شروع شد، بسیار سریعتر کاهش یافت. طبق سرشماری شوروی، در سال ۱۹۷۰، ۱۰۳۰۰۰ یهودی در ازبکستان زندگی می‌کردند. میان سالهای ۱۹۸۹ و ۲۰۰۲، بیش از نود درصد از جمعیت یهودی ازبکستان ازبکستان را ترک کرده و به کشورهای دیگر، عمدتاً به اسرائیل نقل مکان کردند.
یهودیان بحرین یکی از کوچکترین جوامع یهودی جهان را تشکیل می‌دهند، اگرچه ریشه آن به اواخر دوران باستان برمی گردد. منابع تلمودی به بندرها و جزایر حاشیه خلیج فارس اشاره می‌کنند که نشان می‌دهد یهودیان احتمالاً قبلاً در این منطقه ساکن شده‌اند. منابع عربی، حضور یهودیان را در پایتخت قدیمی بحرین، الحجر، در زمان فتح اسلامی در ۶۳۰ ثبت کردند. در سده۱۲، بنیامین تطیلی، ماجراجوی یهودی، از ۵۰۰ یهودی ساکن در قیس و ۵۰۰۰ نفر در القطیف نام برد، که درگیر شیلات مروارید یودند. در سده نوزدهم، بازرگانان یهودی از عراق، فارس و هند در
نوزدهم، بازرگانان یهودی از عراق، فارس و هند در بحرین حضور داشتند. جامعه یهودیان در طول سده بیستم رو به افول نهاد. در سال ۱۹۶۸، تنها برخی از ۱۰۰ یهودی در شهرستان پایتخت جدید باقی منامه زندگی می‌کردند. در آغاز سده بیست و یکم، حدود ۳۰ یهودی در بحرین باقی ماندند. جامعه مالکیت یک کنیسه را حفظ کرد، اما از آن استفاده نمی‌شد و خدمات در روزهای تعطیل در خانه‌های خصوصی برگزار می‌شد. جامعه یهودیان نیز گورستان خود را حفظ کردند. از زمان استقلال در ۱۹۷۱، بحرین هیچ روابط رسمی‌ای با اسرائیل نداشت تا اینکه توافقنامه اسلو
رسمی‌ای با اسرائیل نداشت تا اینکه توافقنامه اسلو میان اسرائیل و فلسطینیان در سال ۱۹۹۳ امضا شد. پس از آن روابط نیمه رسمی، به ویژه تجاری، برقرار شد. یهودیان بحرین اجازه دیدار از اسرائیل را نداشتند، اگرچه، به‌طور رسمی، بحرین در ازای توافق تجارت آزاد با ایالات متحده در سال ۲۰۰۴ موافقت کرد. در سپتامبر ۲۰۲۰، بحرین و اسرائیل توافق کردند که روابط دیپلماتیک برقرار کنند. ارتباط سفر بین دو کشور نیز برقرار شد. تاریخ اولیه. منابع تلمودی وجود دارد که به یک جامعه یهودی که در مناطق جغرافیایی بحرین امروزی وجود دارد و
که در مناطق جغرافیایی بحرین امروزی وجود دارد و همچنین اشاراتی در متون عربی به حضور یهودیان در هاجر (سواحل شرقی عربستان داخلی) در زمان محمد وجود دارد، اشاره می‌کند. گزارش شده‌است که یهودیان از زمان تلمود در پادشاهی مدرن بحرین زندگی می‌کردند. در منابع عربی آمده‌است که یهودیان در هاجر، پایتخت بحرین، از سال ۶۳۰ زندگی می‌کردند و وقتی محمد لشکری را برای اشغال سرزمین فرستاد، از گرویدن به اسلام امتناع کردند. در سده دوازدهم، بنیامین تطیلی ثبت کرد که نزدیک به ۵۰۰ یهودی در قیس زندگی می‌کردند و ۵۰۰۰ نفر در القطیف
یهودی در قیس زندگی می‌کردند و ۵۰۰۰ نفر در القطیف اقامت داشتند. وی بازگو کرد که این یهودیان صنعت مروارید محلی را کنترل می‌کردند. تاریخ معاصر. جامعه یهودی مدرن بحرین ریشه خود را در مهاجرت بازرگانان عراقی از خانواده یهودی یادگار در دهه ۱۸۸۰ می‌داند. پس از جنگ جهانی دوم، افزایش احساسات ضد انگلیس در سراسر جهان عرب گسترش یافت و منجر به شورش‌هایی در بحرین شد. تمرکز این شورش‌ها در جامعه یهودی بود. در سال ۱۹۴۸، ۱۵۰۰ یهودی در بحرین زندگی می‌کردند، در حالی که برخی منابع جمعیت یهودیان را ۶۰۰ نفر در سال ۱۹۴۸ اعلام
منابع جمعیت یهودیان را ۶۰۰ نفر در سال ۱۹۴۸ اعلام کرده‌اند. در ۵ دسامبر ۱۹۴۷، در پی خشونت‌های مداوم در فلسطین، در منامه علیه جامعه یهودیان ناآرامی‌هایی آغاز شد. اوباش خانه‌ها و مغازه‌های یهودیان را غارت کردند، کنیسه شهر را تخریب کردند، یهودیان را مورد حمله فیزیکی قرار دادند و یک زن مسن یهودی را به قتل رساندند. اکثر اعضای جامعه یهودیان بحرین املاک خود را رها کرده و به بمبئی تخلیه کردند و بعداً در اسرائیل اقامت گزیدند، بسیاری از آنها در شهر پردس حننا-کارکور اقامت داشتند. دیگران به انگلستان رفتند. در سرشماری
داشتند. دیگران به انگلستان رفتند. در سرشماری سال ۱۹۵۰ تعداد ۲۹۳ یهودی در این کشور ثبت شد.
تاریخ یهودیان در مغولستان با راه‌های تجاری سده نوزدهم میان سیبری - بازرگانان یهودی و مغول‌ها آغاز می‌شود. این امر منجر به ورود برخی از خانواده‌های یهودی به مغولستان شد. تاریخ. پیش از سال ۱۹۲۰، بیشتر یهودیانی که به مغولستان رسیدند از نژاد روسی بودند و از هرج و مرج جنگ داخلی روسیه فرار کرده بودند. حتی برخی از آنها به اشراف مغولستان ارتقا یافتند مانند مورد زنزر که به احترام زنابازار، اولین بوگد خان، نام خود را تغییر داد. این جامعه در سال ۱۹۲۱ توسط روسهای سفیدپوست به رهبری بارون رومن فون آنگرن-استرنبرگ، که حتی
به رهبری بارون رومن فون آنگرن-استرنبرگ، که حتی یهودیانی را که فرار می‌کردند، تعقیب کرد و از بین ۶۰۰ یهودی همه را کشت: مردان، زنان و کودکان، نابود شد. در سال ۶–۱۹۲۵، یک روزنامه‌نگار روسی-یهودی با جامعه ای متشکل از ۵۰ خانواده تازه مستقر در منطقه ای دور افتاده از مغولستان خارج، تقریباً مرز مانچوری روبرو شد. در سال ۱۹۲۶، اولان باتور ۶۰۰ یهودی روس داشت که سعی در ترک مغولستان خارجی داشتند، که در آن زمان خاک شوروی بود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تعدادی از شهروندان یهودی در جستجوی فرصت‌های اقتصادی بهتر کشور
یهودی در جستجوی فرصت‌های اقتصادی بهتر کشور را ترک کردند. عده ای عازم اسرائیل شدند که با مغولستان توافق‌نامه ویزا داشت. امروزه. بسیاری از گردشگران اسرائیلی هر تابستان از مغولستان دیدن می‌کنند و دو کشور برای معافیت ویزا توافق مشترک دارند. با وجود آن، تعداد یهودیان کمتر از ۱۰۰ نفر است در سال ۲۰۰۳، سازمان همکاری مغول و یهودی شکل گرفت. رئیس سازمان، سوماتی لووساندندف، گفته‌است: «انگشتان دو دست به اندازه کافی وجود دارد تا همه یهودیانی که در اینجا زندگی می‌کنند را بشماریم.» نزدیکترین جامعه یهودی با یک خاخام، شهر
بشماریم.» نزدیکترین جامعه یهودی با یک خاخام، شهر ایرکوتسک در سیبری است که رئیس خاخام آهارون واگنر می‌خواهد ارتباط نزدیک خود را با جامعه یهودی مغول همسایه نگه دارد.
یک جمعیت یهودی از سال ۱۶۵۴ تقریباً به‌طور مداوم در باربادوس زندگی میکرده‌اند. ریشه‌ها. ورود یهودیان به باربادوس نتیجه مستقیم دادخواست تفتیش عقاید اسپانیا، به ویژه فرمان الحمرا است. در سال ۱۴۹۲، برخی از یهودیان سفاردی از آزار و شکنجه در شبه جزیره ایبری به مقصد برزیل گریختند، جایی که آنها تا سده ۱۷ زندگی کردند. آنها از آنچه که قبلاً برزیل هلندی بود (به‌طور خاص رسیفی، که در آنجا یک جامعه بزرگ یهودی وجود داشت)، مکانی که در سال ۱۶۵۴ به دست تفتیش‌گران پرتغالی فتح شد، مجبور به فرار شدند. جمعیت اولیه باربادوسی از
شد، مجبور به فرار شدند. جمعیت اولیه باربادوسی از دو منبع دیگر افزایش یافت. در سال ۱۶۶۴، شهرک یهودیان در کاین منحل شد و عده کمی به باربادوس نقل مکان کردند. به مرور زمان دو اجتماع تأسیس شد، مرکز اصلی آن پیرامون کنیسه نیده اسرائیل در پایتخت، بریج تاون و یک جامعه کوچکتر در شمال شهر اسپایتس‌تاون بود. در بریج تاون، از مجموع ۴۰۴ خانه‌دار، ۵۴ نفر یهودی بودند.
تماشاگران یک فیلم دلهره‌آور، درام، معمایی و عاشقانه آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی مایکل موهان با بازی سیدنی سوئینی، جاستیس اسمیث، ناتاشا لیو بوردیزو و بن هاردی است که در سپتامبر ۲۰۲۱ توسط آمازون استودیوز در سرویس پرایم ویدئو به نمایش درآمد. سیدنی سوئینی و جاستیس اسمیت را در نقش زوج جوانی بازی می‌کنند که از زندگی همسایگان خود در آن سوی خیابان (بن هاردی و ناتاشا لیو بوردیزو) جاسوسی می‌کنند. این فیلم در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱ توسط استودیو آمازون در سرویس پخش ویدیوی آمازون پرایم ویدئو منتشر شد. علیرغم دریافت نقدهای
آمازون پرایم ویدئو منتشر شد. علیرغم دریافت نقدهای متفاوت از سوی منتقدان، عملکرد پخش جریانی فیلم فراتر از انتظارات استودیو آمازون بود. ساخت. فیلم‌برداری اصلی در اکتبر ۲۰۱۹ در مونترآل، کانادا آغاز شد.
امیر انصاری (زادهٔ ۱۹۷۰) مدیر ارشد فناوری ایرانی-آمریکایی است. وی برادر انوشه انصاری است.
نیروهای دریایی باستانی اثر فراوانی بر آنچه امروزه نیروی دریایی خوانده می‌شود، داشته‌اند. پیامد و نتایج جنگ‌ها میان نیروهای دریایی دوران باستان توسط ارتش‌های نوین بررسی شده‌اند تا تاکتیک‌های احتمالی که به پیروزی کمک می‌کنند، آموخته شود. نیروی دریایی هخامنشی. نیروی دریایی هخامنشی (به پارسی باستان: 𐎴𐎠𐎺, nāva) نیروی دریایی باستانی امپراتوری پارس بود که میان سال‌های ۵۲۵ پیش از میلاد تا ۳۳۰ پیش از میلاد، خدمت‌گذاری می‌کرد. ایجاد سازمان، زیرساخت و اساس مالی نیروی دریایی هخامنشی به داریوش بزرگ نسبت داده شده‌است.
دریایی هخامنشی به داریوش بزرگ نسبت داده شده‌است. نیروی دریایی هخامنشی نخستین «نیروی دریایی پادشاهی» واقعی بود که در تاریخ پدید آمد. سرعت کشتی‌های هخامنشی میان ۴ تا ۱۴ کیلومتر تخمین زده‌اند؛ یکی از نوآوری‌هایی که در طراحی و ساختن کشتی‌ها در دوران هخامنشیان رخ داد، ساخت کشتی‌های ۳ ردیف پارویی است؛ چنین سازه‌هایی، در نبردها سرعت و توان دفاعی ویژه‌ای داشتند.
نیروی دریایی شاهنشاهی هخامنشی (به پارسی باستان: 𐎴𐎠𐎺, nāva) نیروی دریایی باستانی امپراتوری پارس بود که میان سال‌های ۵۲۵ پیش از میلاد تا ۳۳۰ پیش از میلاد، خدمت‌گذاری می‌کرد. ایجاد سازمان، زیرساخت و اساس مالی نیروی دریایی هخامنشی به داریوش بزرگ نسبت داده شده‌است. نیروی دریایی هخامنشی نخستین «نیروی دریایی پادشاهی» واقعی بود که در تاریخ پدید آمد. پیش‌زمینه‌ها و سازمان. ایجاد سازمان، زیرساخت و اساس مالی نیروی دریایی هخامنشی به داریوش بزرگ نسبت داده شده‌ است. آوی باخنهایمر، نویسنده، پژوهشگر، استاد دانشگاه و
آوی باخنهایمر، نویسنده، پژوهشگر، استاد دانشگاه و باستان‌شناس استرالیایی، در نشست تخصصی دریانوردی در امپراتوری هخامنشی در دی ۱۳۹۸، با تاکید کردن بر اهمیت پژوهش بر روابط ایرانیان و منابع آبی در دوران هخامنشیان، بیان داشت که با وجود سندهایی تاریخی و باستان‌شناسی، دربارهٔ سروکار ایرانی‌ها با منابع آبی، کمتر به ماهیت و گونهٔ آن، پرداخته‌اند. او همچنین اعلام کرد که «در واقع، هخامنشیان نه تنها به مدیریت و بهره‌برداری از منابع روزمینی جهان اطراف خود مشغول بودند بلکه با فرستادن ناوگان‌های اطلاعاتی به کاوش در
بلکه با فرستادن ناوگان‌های اطلاعاتی به کاوش در دریاهای اطراف خویش، رودخانه‌ها و اقیانوس‌ها نیز می‌پرداختند». باخنهایمر با تأکید بر این که نخستین نیروی دریایی ثابت جهان در دوران داریوش یکم بنیان گذاشته شد، افزود: «هخامنشیان در دورانشان، در یک کشاکش جغرافیای سیاسی گرفتار بودند که نقطهٔ اتکا و ثقل آن، دریانوردی در مدیترانه بوده‌ است». همچنین اعلام شد که در این دوره، سه نیروی دریایی بزرگ، یعنی نیروی دریایی یونان، فینیقی و مصر، در عمل، در دریای مدیترانه حکم‌ران بوده‌اند و با توجه به اینکه برای هخامنشیان که در
بوده‌اند و با توجه به اینکه برای هخامنشیان که در زمین، ارتشی منظم و پیروز داشتند، چیرگی بر دریا نیز برای آنان مهم شمرده شده‌ است و پس از بازگشت خشایارشا از نبرد با یونانیان، سیاستشان برای کنترل این سه نیروی دریایی، از مهم‌ترین سوهای روابط خارجی این شاهنشاهی بوده است. منابع تاریخی کنونی، نشان داده‌اند که هخامنشیان تا چه اندازه‌ای بر مدیریت منابع آبی سفارش کرده‌اند و در این راه، چگونه به کاوش ساحل شرقی آفریقا و رودخانه سند مشغول شده‌اند. نقش‌های بر روی سکه‌های دوره نیز نشانگر دیگری از این هستند که ناوگان
دوره نیز نشانگر دیگری از این هستند که ناوگان هخامنشی، از چه واحدها و مواردی ساخته شده بوده‌ است و اینکه چگونه چنین ناوگانی، سازماندهی می‌شده‌ است. پیشینه. پژوهشگران پیشینهٔ عملکرد این نیروی دریایی را به دو دوران جداگانه از ۵۲۵ تا ۴۷۹ و از ۴۷۹ تا ۳۳۰ پیش از میلاد دسته‌بندی کرده‌اند. نوآوری و فناوری‌ها. سرعت کشتی‌های هخامنشی میان ۴ تا ۱۴ کیلومتر تخمین زده‌اند؛ یکی از نوآوری‌هایی که در طراحی و ساختن کشتی‌ها در دوران هخامنشیان رخ داد، ساخت کشتی‌های ۳ ردیف پارویی است؛ چنین سازه‌هایی، در نبردها سرعت و توان دفاعی
است؛ چنین سازه‌هایی، در نبردها سرعت و توان دفاعی ویژه‌ای داشتند. تأثیر و میراث. نیروی دریایی هخامنشی نخستین «نیروی دریایی پادشاهی» واقعی بود که در تاریخ پدید آمد. نیروهای دریایی تا اندازه بسیاری رعایای ساحلی امپراتوری هخامنشی را زیر تأثیر بردند. آنان زیر کنترل محکم‌تری از پایتخت قرار گرفتند و به‌شدت درگیر اردوکشی‌های نظامی هخامنشیان بودند.
چه کسی کاپیتان الکس را کشت؟ (به انگلیسی: "Who Killed Captain Alex?") یک فیلم سینمایی اکشن محصول سال ۲۰۱۰ سینمای اوگاندا به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی آیزاک گادفری جفری نابوانا در وکالیوود، یک استودیوی فوق‌العاده کم هزینه در کامپالا، اوگاندا است. شهرت این فیلم به دلیل یک فیلم اکشن بدون بودجه که با بودجه زیر ۲۰۰ دلار تولید شده بود به یک شهرت ویروسی دست یافت، اگرچه تهیه‌کننده آلن هوفمانیس اعتراف کرد که این فیلم با ۸۵ دلار ساخته شده‌است. پیش‌پرده از این فیلم در ژانویه ۲۰۱۰ در یوتیوب بارگذاری شد و تا
فیلم در ژانویه ۲۰۱۰ در یوتیوب بارگذاری شد و تا دسامبر ۲۰۲۰ بیش از ۵٫۵ میلیون بار مشاهده شده‌است. تولید. این فیلم با بودجه تقریبی ۲۰۰ دلار آمریکا تولید شده‌است. تولید در اواخر سال ۲۰۰۹ در محله‌های یهودی نشین ناته آغاز شد. کارگردان این فیلم از کودکی با عشق فیلم‌های اکشن هالیوودی و فیلم‌های رزمی بزرگ شده و با الهام گرفته‌از این نوع فیلم ها این اثر سینمایی را ساخته است.
آکسیوم اسپیس (انگلیسی: &lt;bdi&gt;Axiom Space&lt;/bdi&gt;) یک شرکت توسعه‌دهندهٔ زیرساخت‌های فضایی خصوصی آمریکایی است که در هیوستون، تگزاس واقع شده است. این شرکت که در سال ۲۰۱۶ توسط مایکل سافردینی و کم غفاریان تأسیس شد، برای نخستین بار در سال ۲۰۲۲ یک پرواز فضایی انجام داد: مأموریت آکسیوم ۱، که اولین پرواز فضایی خصوصی سرنشین‌دار تجاری به ایستگاه فضایی بین‌المللی محسوب می‌شد. این شرکت قصد دارد اولین ایستگاه فضایی خصوصی جهان را در سال ۲۰۲۵ راه‌اندازی کند. برخی از برجسته‌ترین کارمندان این شرکت شامل مدیر سابق
از برجسته‌ترین کارمندان این شرکت شامل مدیر سابق ناسا چارلز بولدن و فضانوردان مایکل لوپز-الگریا و برنت دبلیو جت جونیور هستند. این شرکت اولین فضانورد تجاری خود را در سال ۲۰۲۲ به مدار زمین فرستاد. همچنین پروازهای فضایی سرنشین‌دار را برای فضانوردان دولتی و تجاری که در تحقیقات در فضا، تولید در فضا و اکتشافات فضایی مشارکت دارند، برنامه‌ریزی می‌کند. تاریخچه. مدیر عامل آکسیوم اسپیس، مایکل تی. سافردینی، از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ مدیر برنامهٔ ایستگاه فضایی بین‌المللی بود. پس از بازنشستگی از ناسا، سافردینی و کم غفاریان،
پس از بازنشستگی از ناسا، سافردینی و کم غفاریان، آکسیوم اسپیس را تأسیس کردند تا بازار پروازهای فضایی تجاری در حال گسترش را هدف قرار دهند. غفاریان مهندس و کارآفرینی است که شرکت خود، استرینگر غفاریان تکنولوژی، یکی از پیمانکاران بزرگ ناسا را در سال ۲۰۱۸ به کی‌بی‌آر فروخت. این شرکت توسط ناسا برای ارائههٔ نخستین ماژول تجاری در ایستگاه فضایی بین‌المللی انتخاب شد. آکسیوم اسپیس همچنین در مارس ۲۰۲۰ قراردادی را با اسپیس‌اکس برای پرواز فضانوردان تجاری به ایستگاه فضایی بین‌المللی توسط فالکون ۹ و کرو دراگن منعقد کرد که