payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از قسمت ۱۶۹ پیوست. او سپس به فیلم "در را باز کن" ملحق شد.
این فهرست گروه‌های شورشی دارای قلمرو است که فعال هستند و دامنه‌ای ملی، فراملی، یا بین‌المللی در سراسر جهان دارند. «"گروه شورشی"»، یک موجودیت سیاسی است که با استفاده از درگیری مسلحانه به مخالفت با دولت (های) تاسیس‌شده، بنابر دلایلی همچون تغییر سیاسی، یا ایجاد، حفظ یا به دست آوردن استقلال، می‌پردازد. گروه‌هایی که «"قلمرویی را کنترل می‌کنند"» به عنوان گروهی تعریف می‌شود که شهرها یا روستاهای مسکونی را تحت کنترل خود دارد و تحت مدیریت مستقیم یا کنترل نظامی آن است. از آنجا که چنین کنترلی می‌تواند با رقابت مواجه
از آنجا که چنین کنترلی می‌تواند با رقابت مواجه شود، اکثر این مناطق به صورت موقت در دست گروه‌های شورشی است. این فهرست، دولت‌های جدایی‌خواه پایدار یا دیگر کشورهای با رسمیت محدود را شامل نمی‌شود.
وارن هنری کُل (؛ – ) جراح اهل ایالات متحده آمریکا و از پیشگامان درمان‌های کمکی و مکمل در جراحی سرطان بود. او در سال ۱۹۲۴ میلادی به‌همراه اِوارتس اَمبروز گراهام، فرایند به‌تصویر کشیدنِ کیسه صفرا را با اشعه ایکس و با استفاده از مادهٔ حاجب، شرح و بسط داد که در تشخیص بیماری‌های کیسهٔ صفرا در آن دوران به‌کار می‌رفت. وی دانش‌آموختهٔ «دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه واشینگتن» و چند سالی استاد همان دانشگاه بود. سپس در سال ۱۹۳۶ آنرا ترک کرد و استاد دانشگاه ایلینوی در شیکاگو و به مدت سی سال در همان مقام خدمت کرد. وی مابین
و به مدت سی سال در همان مقام خدمت کرد. وی مابین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۰، رئیس انجمن سرطان آمریکا بود.
هاردانگر، (به انگلیسی: Hardanger) منطقه ای سنتی، در اطراف قسمت داخلی هاردانگرفیورد و شاخه‌های این آبدره؛ و مناطق کوهستانی اطراف آنها است. این منطقه، بخش جنوب شرقی استان وستلند در کشور نروژ را تشکیل می‌دهد. تا سال ۲۰۲۰ میلادی، هاردانگر معمولاً محدود به هفت شهرداری آن زمان بود. این شهرداری‌های سابق هاردانگر، در مجموع ۶۳۰۳ کیلومتر مربع مساحت داشتند و طبق آمار سال ۲۰۱۹ میلادی، جمعیت اهالی آنها ۲۲۵۲۹ نفر بود. تغییر در شیوه تقسیمات داخلی مناطق اداری کشور، در سال ۲۰۲۰ میلادی در کشور نروژ، در مواردی با تقسیمات سنتی
میلادی در کشور نروژ، در مواردی با تقسیمات سنتی قبلی نواحی منطقهٔ هاردانگر تناقض پیدا کرد. بر این اساس، وسعت جغرافیایی حوزهٔ قضایی هاردانگر، کاهش پیدا کرد و بخشی به حوزه قضایی برگن سپرده شد. در حال حاضر(۲۰۲۰) حوزهٔ قضایی منطقهٔ هاردانگر ۶۰۹۲ کیلومتر مربع را پوشانده و شامل ۲۱۴۹۱ نفر اهالی ساکن مساحت آن می‌شود. در ارتباط با امور کلیسا، بعد از اعمال تغییرات مذکور، در سال ۲۰۲۰ میلادی، منطقهٔ سنتی هاردانگر، در عمل گسترش یافته‌است. اسقف اعظم هاردانگر، علاوه بر هفت شهرداری سابق هاردانگر، چند شهر و شهرک مسکونی
هفت شهرداری سابق هاردانگر، چند شهر و شهرک مسکونی مربوط به تقسیمات جدید، از جمله ووس را نیز پوشش می‌دهد. تعداد اهالی تحت پوشش ۴۳۶۹۳ نفر است که در منطقه ای به وسعت ۹۰۹۳ کیلومتر مربع سکونت دارند. زمین هاردانگر. در روزگار ما، پوستهٔ سنگی مربوط به دوران پرکامبرین، در بخش اعظم منطقه ای که از دیدگاه سنتی، هاردانگر شناخته می‌شود، همچنان باقی است. اما بستری از سنگهای شیل، مربوط به دوران کامبرین، که در مناطقی به شدت چین خورده و دچار دگرگونی شده‌است، بخش‌های بزرگی از فلات هاردانگر و همچنین در بعضی نقاط، کرانهٔ شمالی
فلات هاردانگر و همچنین در بعضی نقاط، کرانهٔ شمالی هاردانگر فیوردن را پوشانده‌است. در جنوب هاردانگر و نیز تا حدی در شمال غربی، سنگ‌های شیل، توسط سنگ‌های قدیمی تر و مقاومتر مربوط به دوران پرکامبرین، پوشیده شده‌اند. در دورهٔ کوه‌زایی کالدونین، این سنگ‌ها دگرگون گشته و از شمال غربی رانده شده؛ و بار دیگر، روی سنگ‌های شیل ریخته‌است. این لایهٔ اخیر که از جنس سنگ‌های سخت است، بلندترین کوه‌ها را در هاردانگر و استان وستلند، تشکیل می‌دهد. مانند یخچال طبیعی هاردانگر با ارتفاع ۱۸۶۱ متر بالاتر از سطح دریا و موارد دیگری
ارتفاع ۱۸۶۱ متر بالاتر از سطح دریا و موارد دیگری که بیشتر از ۱۶۰۰ تا ۱۷۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارند. آبدره‌ها و دره‌های موجود در منطقه، عمق زیادی را در بستر سنگی زیرین، بریده و پیش رفته‌اند. در کف آبدره‌ها، در بعضی از جاها در اثر انباشته شدن شن و ماسه و تشکیل دیواره، دریاچه‌هایی به وجود آمده‌اند. در امتداد حاشیه آبدره‌ها، خاک حاصلخیزی وجود دارد که زیر کشت و به خصوص زیر کشت باغ درختان میوه است. سکونت جمعیت در هاردانگر. نقاط مسکونی، در منطقهٔ سنتی هاردانگر، بیشتر در کرانهٔ آبدره؛ و تا حدی، در بخش پایین و
بیشتر در کرانهٔ آبدره؛ و تا حدی، در بخش پایین و کم ارتفاع بعضی از درّه‌های اطراف، متمرکز شده‌اند. بزرگترین نقاط تراکم جمعیت، بر اساس صنایعی شکل گرفته‌اند، که از نیروی محلی آب بهره می‌برند. مانند شهرک‌های اودا و تیسهدال؛ یا مراکز مهم اداری، ارتباطی و تجاری مانند نورهیمسوند، که نیروی مورد نیاز خود را از منابع محلی آب، تأمین می‌کنند. طبق آمار سال ۲۰۱۹ میلادی، پرجمعیت‌ترین شهرک‌ها، در منطقهٔ سنتی هاردانگر، یکی شهرک اودا، با جمعیتی برابر با ۴۸۷۶ نفر و دیگری نورهیمسوند، با ۴۳۹۹ نفر بوده‌است. دیگر شهرک‌ها، جمعیتی
با ۴۳۹۹ نفر بوده‌است. دیگر شهرک‌ها، جمعیتی زیر هزار نفر داشته‌اند. پرجمعیت‌ترین آنها شهرک تیسهدال، تنها ۶۰۱ نفر و بقیه (۵۵۵)، (۵۴۴)، (۵۳۴) و (۴۸۵) نفر جمعیت یا جمعیتی کمتر داشته‌اند. تراکم کم جمعیت در هاردانگر. طبق آمار سال ۲۰۲۰ میلادی، تراکم جمعیت درمنطقهٔ سنتی هاردانگر، با تنها ۳٫۶ نفر در هر کیلومتر مربع، نسبتاً کم است. کمی تراکم جمعیت در مقیاسه با تراکم جمعیت، در کل استان وستلند، که ۱۸٫۸ نفر در هر کیلومتر مربع بوده، به خوبی روشن می‌شود. چنین تفاوتی در میزان تراکم جمعیت، احتمالاً نتیجهٔ وجود کوه‌های خالی
تراکم جمعیت، احتمالاً نتیجهٔ وجود کوه‌های خالی از سکنه، در منطقهٔ هاردانگر است. جمعیت هاردانگر از زمان جنگ جهانی دوم، به دنبال کاهش اشتغال در کشاورزی و صنعت تولید نیرو، در حال کاهش بوده‌است. درحالی که در بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۰ میلادی جمعیت کل استان وستلند، در محدودهٔ فعلی، ۰٫۸ در صد رشد داشته‌است، در منطقهٔ سنتی هاردانگر ۰٫۲ در صد کاهش جمعیت مشاهده می‌شود. اقتصاد در هاردانگر. علاوه بر امور اداری و خدماتی مربوط به محل، فعالیت‌های صنعتی، کشاورزی و حمل ونقل نیز، از امور مهم اقتصادی، در هاردانگر، محسوب
ونقل نیز، از امور مهم اقتصادی، در هاردانگر، محسوب می‌شوند. مهمترین رشته صنعتی، در منطقهٔ سنتی هاردانگر، تولید آهن خام و فلزات دیگر، بر اساس بهره‌برداری از منابع محلی نیروی آب است، که بیشتر در شهرک اودا، تیسهدال و اولویک متمرکز شده‌است. مهمترین بخش فعالیت کشاورزی در منطقه، دامداری و به خصوص پرورش گاو و گوسفند است، که برای کل کشور نیز اهمیت دارد. پرورش درختان میوه نیز در هاردانگر، سابقه‌ای طولانی داشته و در سراسر کشور نروژ دارای معروفیت است. تولید نیروی برق، بر اساس منابع محلی آب، در هاردانگر دارای اهمیت خاص
اساس منابع محلی آب، در هاردانگر دارای اهمیت خاص است. در سال ۲۰۱۹ میلادی، ظرفیت تولید یکی از تأسیسات محلی در مجموع، به ۲۰۸۶ مگاوات گسترش داده شد. در عمل با تولید سالانه ای معادل ۷۹۷۳ گیگاوات ساعت، ۲۳٫۶ در صد از تولید نیروی برق، در استان وستلند در هاردانگر صورت می‌گیرد. مهمترین مراکز تولید نیرو در منطقه، شهرک اودا و ایدفیورد هستند.
در آنزیم‌شناسی، دی-آلانین—دی-آلانین لیگاز () آنزیمیست که واکنش شیمیایی زیر را کاتالیز می‌کند. بنابراین، دو سوبسترای این آنزیم ATP و دی-آلانین هستند، در حالی که ۳ محصول آن ADP، فسفات و دی-آلانین—دی-آلانین هستند.
در آنزیم‌شناسی، یک آلانین راسماز () آنزیمیست که واکنش شیمیایی زیر را کاتالیز می‌کند: بنابراین، این آنزیم دارای یک سوبسترای، ال-آلانین، و یک محصول، دی-آلانین است.
اِوارتس اَمبروز گراهام (؛ – ) جراح، پژوهشگر و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی لیسانس خود را در سال ۱۹۰۴ از دانشگاه پرینستون و دکترای پزشکی خود را از «دانشکده پزشکی راش» در سال ۱۹۰۷ دریافت داشت. وی دوران رزیدنتی جراحی را در «بیمارستان پرسبیتریان شیکاگو» گذارند و به عنوان دانشجوی شیمی از دانشگاه شیکاگو فارغ‌التحصیل شد. در همین مرکز آموزشی بود که، با همسرش هلن تِـرِدوِی که بیوشیمیست و داروساز بود، آشنا شد. گراهام از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۱۹ با درجهٔ سرگردی در «سپاه پزشکی ارتش آمریکا» خدمت کرد و مدتی را
در «سپاه پزشکی ارتش آمریکا» خدمت کرد و مدتی را در فورت لی، ویرجینیا کنونی گذراند. وی پایه‌گذار یک روش جراحی درمانیِ انقلابی برای درمان آمپیم بود که به‌دنبال پاندمی آنفلوانزا در سال ۱۹۱۸ شیوع یافته بود. وی در فرانسه، فرماندهٔ «بیمارستان صحرایی ۳۴ ارتش آمریکا» بود. پس از پایان خدمت در ارتش، گراهام به استخدام دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس درآمد و استاد رشتهٔ جراحی شد. وی که متخصص جراحی قلب و سینه بود، بابت همکاری‌اش با «جیکوب جی. سینگر»، «کنث بل» و «ویلیام آدامز» در انجام نخستین جراحی موفقیت‌آمیز برداشت ریه
در انجام نخستین جراحی موفقیت‌آمیز برداشت ریه جهت درمان سرطان ریه در سال ۱۹۳۳ شهرت دارد. بیمار یادشده، خودش یک متخصص زنان-زایمان ساکن پیتسبرگ به نام «جیمز لی گیلمور» بود. در سال ۱۹۲۴ میلادی، گراهام به همراه همکارش وارن هنری کل روشی را برای کوله‌سیستوگرافی ایجاد کردند که قادر به تشخیص سنگ کیسه صفرا بود. گراهام یکی از پایه‌گذاران اصلی «بورد جراحی آمریکا» در سال ۱۹۳۷ و یکی از ویراستاران و مؤلفان فعال آن بود. گراهام سرویراستار «کتاب سال جراحی»، «ژورنال جراحی قفسهٔ سینه» و «سالنامهٔ جراحی» بود. او از سال ۱۹۱۹ تا
سینه» و «سالنامهٔ جراحی» بود. او از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۵۱، رئیس دپارتمان جراحی «دانشکده پزشکی دانشگاه واشینگتن»، و همچنین سرپرست جراحان «بیمارستان بارنز» بود که امروزه با نام بیمارستان بارنز-جوییش شناخته می‌شود. گراهام و ارنست وایندر نخستین پژوهش روش‌مند و سازمان‌یافته را در مقیاسی وسیع دربارهٔ اثرات مواد سرطان‌زا سیگار انجام دادند که نتایج آن در سال ۱۹۵۰ در ژورنال پزشکی "جاما" منتشر شد. گراهام خودش یک سیگاری قهار بود تا آنکه نتیجهٔ پژوهش خودش دربارهٔ رابطهٔ سیگار و سرطان ریه منتشر شد و از قضای روزگار، خودش بر
و سرطان ریه منتشر شد و از قضای روزگار، خودش بر اثر این سرطان در سال ۱۹۵۷ درگذشت. بیماری که گراهام او را برای درمان سرطان ریه جراحی کرده بود، یعنی جیمز لی گیلمور، ۶ سال بیش از گراهام زنده ماند و در سال ۱۹۶۳ در سن ۷۸ سالگی درگذشت. وی در سال ۱۹۴۱ به عضویت آکادمی ملی علوم آمریکا درآمد و در سال ۱۹۴۲ بابت مشارکت‌هایش در علم جراحی، برندهٔ مدال لیسر شد. او همچنین برندهٔ نشان زرین جامعه رادیولوژی آمریکای شمالی، جایزهٔ پژوهشی لئونارد از سوی جامعهٔ آمریکایی اشعهٔ رونتگن، نشان زرین جامعهٔ پزشکی سنت لوئیس، نشان زرین
نشان زرین جامعهٔ پزشکی سنت لوئیس، نشان زرین جامعهٔ پزشکی جنوب آمریکا و ریاست «کنگرهٔ بین‌المللی جراحان» در سال ۱۹۵۴–۱۹۵۳ شد. او دارای مدرک دکترای افتخاری از دانشگاه سینسینتی، دانشگاه پرینستون، دانشگاه کیس وسترن رزرو، دانشگاه پنسیلوانیا و دانشگاه شیکاگو بود.
خودتزریق کننده اپی نفرین (یا خودتزریق کننده آدرنالین) یک دستگاه پزشکی برای تزریق دوز یا دوزهای اندازه‌گیری شده از اپی نفرین (آدرنالین) با استفاده از فناوری تزریق خودکار است. بیشتر اوقات برای درمان آنافیلاکسی استفاده می‌شود. اولین تزریق کننده خودکار اپی نفرین در سال ۱۹۸۳ به بازار عرضه شد. این دستگاه دستی توسط افرادی که حساسیت شدید دارند حمل می‌شود و اپی‌نفرین تزریق شده توسط دستگاه یک درمان اضطراری برای آنافیلاکسی است. در آن هنگام محلول اپی‌نفرین باید در اسرع وقت به صورت تزریق عضلانی، در وسط قسمت بیرونی ران،
وقت به صورت تزریق عضلانی، در وسط قسمت بیرونی ران، تزریق شود. در صورت عدم پاسخ کافی، تزریق ممکن است هر ۵ تا ۱۵ دقیقه تکرار شود.
اما ناکی (؛ ۱۴ دسامبر ۱۹۱۳ – ۱۹۹۸) طراحی مد اهل نیوزیلند بود.او با شرکت‌هایی از انگلستان، سوئیس، ایرلند و اسکاتلند همکاری داشته‌است.طرح‌های او در حال حاضر در موزه اوکلند، ته پایا و "MTG Hawke's Bay" نگهداری می‌شود.
اسوتان وسلینوف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده‌است.
حرفه. جان سینا کشتی‌گیر حرفه‌ای ( کشتی کج ) و بازیگر آمریکایی است که در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی حضور داشته‌‌ است، او اولین فیلم خود را در سال ۲۰۰۰ بازی کرده است.
سقوط مزار شریف در نوامبر ۲۰۰۱ در حین اولین حمله بزرگ در جنگ افغانستان پس از مداخله آمریکا رخ داد. نیروهای طالبان که مزار شریف را از سال ۱۹۹۸ در دست گرفته بودند، پس از بمباران هوایی شهر توسط نیروهای ویژه ارتش آمریکا و هجوم «جبهه متحد اسلامی برای نجات افغانستان» (ائتلاف شمال)، منجر به عقب‌نشینی شدند. پس از سقوط روستاهای اطراف و بمباران شدید، طالبان و نیروهای القاعده از شهر عقب‌نشینی کردند. چند صد مبارز طرفدار طالبان کشته شدند. حدود ۵۰۰ نفر اسیر و بیش از ۱۰۰۰ نفر ترک وظیفه کردند. تصرف مزار شریف اولین شکست بزرگ
ترک وظیفه کردند. تصرف مزار شریف اولین شکست بزرگ طالبان بود.
ولادیمیر آستاپوفسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک، باشگاه فوتبال نفتچی باکو، و باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
استفان رشکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال چورنومورتس اودسا، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
ولادیمیر فیودوروف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. او، به همراه اعضای دیگر تیم باشگاهی پخته‌کار تاشکند، در پی یک تصادف هوایی کشته شد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرد می‌توان به باشگاه فوتبال پاختاکور تاشکند اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرد.
آناتولی کونکوف (؛ – ۴ اکتبر ۲۰۲۴) بازیکن و مربی فوتبال اهل شوروی بود. از باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ویکتور ماتوینکو (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا، باشگاه فوتبال دنیپرو، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
دیوید کیپیانی (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
وولودیمیر ورمیف (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
لئونید نازارنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا روستوف-نا-دونو و باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
آدفوویر () یک داروی ضد ویروسی است که برای درمان عفونت‌های (مزمن) ویروس هپاتیت ب استفاده می‌شود. یک نوع پیش‌دارو از آدفوویر پیش‌تر bis-POM PMEA نامیده می‌شد و با نام تجاری Preveon و Hepsera به فروش می‌رسید. این دارو آنالوگ نوکلئوتیدی مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس (ntRTI) است و می‌توان آن را به عنوان پیوکسیل پیش‌داروی آدفوویر دیپیووکسیل فرموله کرد. آزمایش‌های آدفوویر در بیماران مبتلا به HIV تاکنون نتیجه فایده روشنی نداشته است. ساز و کار. آدفوویر با مسدود کردن آنزیم رونوشت‌بردار معکوس که یک آنزیم مهم برای
آنزیم رونوشت‌بردار معکوس که یک آنزیم مهم برای تولید مثل HBV در بدن است نقش مهمی را ایفا می‌کند. این دارو برای درمان هپاتیت ب مزمن در بزرگسالان با شواهدی از تکثیر فعال ویروسی یا شواهدی از افزایش مداوم آمینوترانسفرازهای سرم (در درجه اول ALT) یا بیماری‌های بافت شناسی فعال تأیید شده است. مزیت اصلی آدفوویر نسبت به لامیوودین (نخستین NRTI که برای درمان HBV تأیید شده است) این است که مدت زمان طولانی تری طول می‌کشد تا ویروس در برابر آن مقاومت کند. آدفوویر دیپیووکسیل حاوی دو واحد پیوالویل‌اکسی‌متیل است که آن را به یک
دو واحد پیوالویل‌اکسی‌متیل است که آن را به یک فرم پیش‌دارویی آدفوویر تبدیل می‌کند.
الکساندر پروخوروف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مینسک، تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال نمان گرودنو، و باشگاه فوتبال متالورگ زاپروژیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی و شوروی بازی کرده‌است.
مه‌لقا جابری دشتستانی (زاده ۲۷ خرداد ۱۳۶۸)، مدل و شخصیت شبکه‌های اجتماعی ایرانی با اصالت اصفهانی است. او در اوایل دهه ۹۰ شمسی با به اشتراک گذاشتن تصاویری از زندگی روزمره خود در پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک و مای‌اسپیس، توجه زیادی را به خود جلب کرد و دنبال‌کنندگان بسیاری در میان کاربران ایرانی و عرب به دست آورد. پس از مهاجرت به ایالات متحده، جابری مدلینگ را با جدیت بیشتری از طریق اینستاگرام دنبال کرد و آن را به عنوان حرفه اصلی خود تثبیت نمود. اوایل زندگی و حرفه. مه‌لقا جابری در ۲۷ خرداد ۱۳۶۸ در
زندگی و حرفه. مه‌لقا جابری در ۲۷ خرداد ۱۳۶۸ در اصفهان، ایران به دنیا آمد. او کوچک‌ترین عضو خانواده خود است و سه خواهر بزرگ‌تر به نام‌های خاطره، راحله و آرزو دارد. خواهرش آرزو پیش‌تر مدل بوده و در زمینه مدلینگ فعالیت داشته است. مه‌لقا و آرزو مسیر مدلینگ را با مشارکت در پروژه‌های عکاسی خواهرشان، راحله، که عکاس حرفه‌ای است، آغاز کردند. مه‌لقا در سال‌های نوجوانی فعالیت خود را به عنوان مدل چهره در سالن‌های زیبایی و مزون‌های لباس عروس در ایران شروع کرد. مجله «ونتی فِر چاپ عمارت» در شماره آگوست ۲۰۲۴ به نقل از
فِر چاپ عمارت» در شماره آگوست ۲۰۲۴ به نقل از مه‌لقا درباره چگونگی ورود او به صنعت مد نوشت: جابری در ۱۹.۵ سالگی خاک ایران را به مقصد آمریکا ترک کرد و توانست مدلینگ را با جدیت بیشتری در کالیفرنیا دنبال کند، او در سال ۲۰۰۹ اولین پروژه مدلینگ خود را با کمک خواهرش «راحله» برای وبسایت عکاسی استوک «دریمز تایم» انجام داد و سپس در سال ۲۰۱۲ موفق به انجام اولین کت‌واک خود به عنوان «مدل عروس» در فشن‌شو ایرانی «مجله عروس نگاه» در سن دیگو شد. جابری در مصاحبه با مجله «پُل» اظهار داشت که با حمایت خواهرش «راحله جابری» و
اظهار داشت که با حمایت خواهرش «راحله جابری» و سایر اعضای خانواده‌اش توانسته است تا مدلینگ را تبدیل به حرفه اصلی خود کند. در سال ۲۰۱۳، جابری به‌عنوان مدل با طراح ایرانی، پدرام پاشا طاهری، بنیانگذار برند «پدرام کوتور» که در زمینه طراحی لباس‌های مجلسی و عروس فعالیت می‌کند، همکاری کرد. در همان سال، او با «مایکل کاستلو»، مالک برند «استلو»، و «والتر مندز»، طراح شناخته‌شده، پروژه‌های مشترکی انجام داد. این همکاری‌ها شامل حضور در عکاسی‌های تبلیغاتی و نمایش‌های مد بود. در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، جابری در «هفته مد
مد بود. در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، جابری در «هفته مد لس‌آنجلس» برای برندهای «پدرام کوتور»، «استلو»، «والتر مندز» و «روپلو کارینی» روی صحنه رفت و کت‌واک انجام داد. او در این رویدادها لباس‌های طراحی‌شده توسط این برندها را به نمایش گذاشت. زندگی شخصی. در ۲۲ اوت ۲۰۲۵، جابری با انتشار پستی در صفحه اینستاگرام خود اعلام کرد که در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵ با آرمین اسدیاری نامزد کرده است. آنها سپس در تاریخ ۲۵ اوت ۲۰۲۵ در مراسمی به‌طور رسمی نامزدی خود را جشن گرفتند. سایر فعالیت‌ها. مه‌لقا جابری در سال ۲۰۲۱ به‌عنوان مدل در
مه‌لقا جابری در سال ۲۰۲۱ به‌عنوان مدل در موزیک‌ویدیوی «هرم تو» از ابی، در کنار ایمان ناظم‌زاده ایفای نقش کرد. این موزیک‌ویدیو به کارگردانی جوئل نیکس و با اشعاری از شهریار قنبری، داستانی عاشقانه و شاعرانه را روایت می‌کند که با تصاویری بصری و تأثیرگذار، احساسات عمیق ترانه را به زیبایی به نمایش می‌گذارد. حواشی. بوراک اوزچیویت - ۲۰۱۷. در سال ۲۰۱۷، مهلقا جابری با درج نظر «Seni Seviyoruz» (به معنای «ما تو را دوست داریم» به زبان ترکی) ذیل پستی از بوراک اوزچویت، بازیگر برجسته ترک، جنجالی قابل‌توجه برانگیخت. این
بازیگر برجسته ترک، جنجالی قابل‌توجه برانگیخت. این اظهارنظر اگرچه به افزایش شهرت و دیده شدن او در میان مخاطبان ترک کمک کرد، اما واکنش‌های منفی گسترده‌ای از سوی کاربران ایرانی و ترک در شبکه‌های اجتماعی به دنبال داشت. جابری در گفت‌وگویی با مجله ایرانی پل اظهار داشت که اوزچویت او را در اینستاگرام مسدود کرده و افزود: «مردم برداشت نادرستی از نظر من داشتند و آن را به اشتباه به این معنا تفسیر کردند که من عاشق او هستم؛ در حالی که این ادعا کاملاً بی‌اساس بود.» کِیرا لیندبوم - ۲۰۲۱. در سال ۲۰۲۱، کیراآ لیندبوم
کِیرا لیندبوم - ۲۰۲۱. در سال ۲۰۲۱، کیراآ لیندبوم وبلاگنویس مطرح فنلاندی در مصاحبه با روزنامه فنلاند اظهار داشت که مه‌لقا جابری یکی از تصاویر او را دزدیده و فتوشاپ کرده است، او خطاب به مه‌لقا گفت: پس از بازتاب این خبر در رسانه‌های فنلاند و واکنش‌های انتقادی کاربران فنلاندی در زیر پست‌های مه‌لقا جابری، او در نهایت تصویر موردنظر را از صفحه اینستاگرام خود حذف کرد. جشنوارهٔ کن - ۲۰۲۳. جابری در سال ۲۰۲۳ در اعتراض به اعدام‌های پس از خیزش ۱۴۰۱ ایران با لباسی که گردنبندی به شکل طناب‌دار داشت روی فرش قرمز فیلم بلوط
به شکل طناب‌دار داشت روی فرش قرمز فیلم بلوط پیر در هفتاد و ششمین جشنواره فیلم کن حاضر شد. طراحی این لباس در میان انواع لباس‌های پر زرق و برق حاضران روی فرش قرمز مورد توجه قرار گرفت. به گفتهٔ جابری پشت این لباس جملهٔ «Stop Executions» درج شده بود که نیروهای حراست جشنواره مانع نشان دادن آن شدند. پس از آن جابری ویدئویی با همان لباس و با هشتگ #StopExecutionsInIran در اینستاگرامش منتشر کرد که او را در یک اتاق تاریک نشان می‌داد و با موسیقی غم‌انگیزی همراه بود. در زمانی کوتاه ویدئو و تصویر جابری به‌سرعت در فضای
زمانی کوتاه ویدئو و تصویر جابری به‌سرعت در فضای مجازی فراگیر شد و واکنش‌های متفاوتی از سوی روزنامه‌نگاران، تحلیلگران سیاسی و مقامات دولتی برانگیخت. برخی کاربران و حامیان، این اقدام او را ستودند و آن را تلاشی برای جلب توجه به مسائل اجتماعی ایران دانستند، درحالی‌که شماری از خبرنگاران و کاربران دیگر این ویدئو را غیرمسئولانه و جنجال‌برانگیز قلمداد کردند.
آزیتا شریعتی (زادهٔ ۱۴ ژانویهٔ ۱۹۶۸) یک مدیر کارآفرین در سوئد است. در بخشی از دوران کاری، شریعتی همچنین با عنوان قدرتمندترین زن بازرگان سوئد آوازه‌ای افزوده یافت. زندگی شخصی و حرفه‌ای. آزیتا شریعتی در هنگام ۲۰ سالگی از ایران به سوئد رفت و در آنجا ماند. پس از یادگرفتن زبان سوئدی و به پایان رساندن دیپلم دبیرستان ایرانی‌اش در کوم ووکس در دانشگاه صنعتی چلمرز گوتنبرگ، دانشگاه گپتنبرگ و آموزشگاه عالی بازرگانی، تحصیل را ادامه داد. او نخستین پیشهٔ خود در کمپانی‌ای که بعدها مدیر عاملش شد را ۱۶ سال پیشتر به عنوان یک
بعدها مدیر عاملش شد را ۱۶ سال پیشتر به عنوان یک مدیر رستوران شروع کرد. ۲۷ سال پس از کوچ به سوئد، شریعتی ۴۷ ساله مدیر عامل شاخهٔ سوئد سودکسو، شرکت خدمات فرانسوی و چندملیتی است. شرکت سودسکو که در سال ۱۹۶۶ در فرانسه بنیان‌گذاری گردید، بزرگترین شرکت آماده‌کنندهٔ خدمات مواد خوراکی و مدیریت تسهیلات در جهان دانسته شده‌است. همچنین در این دوره در نمونه‌ای شمار کارکنان سودکسو تنها در سوئد، ۸۰۰۰ تن بوده‌است. تصاویر آزیتا شریعتی، مدیرعامل شاخهٔ سوئد شرکت سودکسو، به عنوان برندهٔ سال ۲۰۱۵ «قدرتمندترین زن سال بخش صنعت و
برندهٔ سال ۲۰۱۵ «قدرتمندترین زن سال بخش صنعت و بازرگانی سوئد» در صفحه‌های نخست مهم‌ترین نشریات اقتصادی سوئد منتشر گردیده‌است.
فیلوش (Pintail) ممکن است به این موارد اشاره داشته باشد:
گیلارها یک گروه از پرندگان، از گروه پهنه‌چینان هستند که در حال حاضر با دو گونه دیگر در سردهٔ "Mareca" رده‌بندی می‌شوند. علاوه بر یک گونه که اخیراً منقرض شده است، سه گونه از گیلارها موجود است. زیست‌شناسی. سه گونه موجود است: اوراسیایی ("Mareca penelope")، آمریکایی و شیلوئه . گونه چهارم، گیلار آمستردام ، در قرن نوزدهم منقرض شد. نزدیک‌ترین بستگان گیلارها، که با آنها سردهٔ "Mareca" را تشکیل می‌دهند، اردک ارده‌ای و اردک ارده‌ای در شمال اروپا و آمریکا و خوتکای کاکلی هستند. هر سه گونه گیلار به شکل مشابهی، با پیشانی
هستند. هر سه گونه گیلار به شکل مشابهی، با پیشانی شیب‌دار و پشت‌سر برآمدگی دارد. نرها دارای پرهای مخصوص زادآوری هستند، در پوشش تولک موسمی آنها شبیه به ماده‌ها هستند که از نظر ظاهری در تمام طول سال شبیه هستند. هر سه گونه گیلار در اسارت دورگه می‌دهند در حالی که گیلارهای آمریکایی و اوراسیایی در طبیعت دورگه می‌شوند. دورگه گلار آمریکایی × مرغابی سرسبز نیز ثبت شده است. پرنده‌شناسان در گذشته به گیلار آمریکایی "baldpate" می‌گفتند و هنوز هم برخی از مردم به‌ویژه شکارچیان از این نام استفاده می‌کنند. رژیم غذایی گیلارها
از این نام استفاده می‌کنند. رژیم غذایی گیلارها عمدتاً از برگ علف‌ها (۸۰٪) تشکیل شده است، دیگر غذاهای مصرفی دانه‌ها (~۱۰٪)، ریشه‌ها و ساقه‌ها (~۵٪) هستند.
تنگیز سولاکولیدزه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
الکساندر چیوادزه (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
سرگی شاولو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال ایسکرا اسمولنسک، و باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
الکساندر پروکوپنکو (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نفتچی باکو، تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی، و باشگاه فوتبال دینامو مینسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شوروی و تیم فوتبال المپیک اتحاد جماهیر شوروی بازی کرده‌است.
سرگی نیکولین (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
سرگی بالتاچا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سنت جانستون، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون، و باشگاه فوتبال اینورنس کالدنیون تیسل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده‌است.
یوری گاوریلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال ساترن رامنسکویه، باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، و باشگاه فوتبال کراسنوزنامنسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.