payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سال ۲۰۲۱، چندین ناشر بزرگ از جمله شرکت‌های اسکوئر انیکس، یوبی‌سافت، الکترونیک آرتس و تیک تو اینتراکتیو اعلام کردند که بازی‌های مبتنی بر بلاک‌چین و NFT در آینده مورد توجه جدی شرکت‌ها قرار خواهند گرفت. در اکتبر ۲۰۲۱، شرکت ولو بازی‌هایی را که از ارزهای دیجیتال و NFT استفاده می‌کنند را از میزبانی در سرویس فروشگاه دیجیتال استیم خود که به‌طور گسترده برای بازی‌های رایانه شخصی استفاده می‌شود، ممنوع کرد و با این مدعی که این یک توسعه برروی سیاست‌های آن‌ها در راستای ممنوعیت بازی‌هایی است که عناصر بازی را با ارزش
ممنوعیت بازی‌هایی است که عناصر بازی را با ارزش دنیای واقعی پیشنهاد می‌کند. پیشینه قبلی شرکت Valve با قمار، به ویژه معامله عناصر مجازی با ارزهای دنیای واقعی، به عنوان عاملی در تصمیم‌گیری برای ممنوعیت بازی‌های بلاک‌چین استفاده شده بود. در حالی که روزنامه نگاران و بازیکنان به تصمیم Valve پاسخ مثبت دادند، زیرا بازی‌های بلاک‌چینی و NFT به ابزاری برای کلاهبرداری و تقلب در میان اکثر گیمرهای کامپیوترهای شخصی شهرت داشتند، ناشران و توسعه دهندگان بازی‌های بلاک‌چینی از Valve خواستند در موضع خود تجدید نظر کند. اپیک
از Valve خواستند در موضع خود تجدید نظر کند. اپیک گیمز که فروشگاه اپیک گیمز را در رقابت با استیم اداره می‌کند، پس از امتناع Valve اعلام کرد که پذیرای بازی‌های بلاک‌چینی خواهد بود. یوبی سافت با استفاده از فناوری کوارتز یوبی‌سافت (به انگلیسی Quartz) خود که براساس ارز دیجیتال اثبات سهامی تزوس (به انگلیسی Tezos) است، که یوبی سافت ادعا می‌کرد از نظر انرژی کارآمدتر است، ورود خود به بازی‌های بلاک‌چین را اعلام کرد. کوارتز به بازیکنان اجازه خواهد داد تا دیجیتس (به انگلیسی Digits) را که عنصر سفارشی‌سازی کاراکترهای
انگلیسی Digits) را که عنصر سفارشی‌سازی کاراکترهای ویژه در بازی‌های ناشران است، به وسیله سرویسی که برای اولین بار برای گوئست ریکان نقطه توقف در دسامبر ۲۰۲۱ راه اندازی شده‌است، خرید و فروش کنند. در همان زمان، "ارز تکنیکا" بیان کرد که «برنامه‌های یوبی سافت بی‌معنی است» زیرا سیستم کوارتز به قدری توسط یوبی سافت کنترل می‌شود که یک پایگاه داده داخلی معمولی ساده می‌تواند مناسب تر باشد. کاربران از این فناوری انتقاد کردند زیرا شرایط خدمات یوبی‌سافت بیان می‌کند که این شرکت «هیچ مسئولیتی» در قبال ادعاها یا خسارت‌ها
شرکت «هیچ مسئولیتی» در قبال ادعاها یا خسارت‌ها ندارد و آگاه است که بلاک چین «ممکن است در معرض ضعف‌های خاصی باشد که آنها را احتمالاً هدف تهدیدهای امنیتی سایبری خاص قرار می‌دهد» و «مسئولیت خطرات ناشی از استفاده از این فناوری جدید» را از خود صلب می‌کند. در ۹ دسامبر، یوبی‌سافت به دنبال واکنش شدید بینندگان و حجم بالای dislike، ویدیوی بیانیه خود را در یوتیوب حذف کرد. اتحادیه کارگری فرانسوی همبستگی فناوری اطلاعات (به انگلیسی Solidaires Informatique) از طرح یوبی‌سافت برای کوارتز انتقاد کرد و اظهار داشت که فناوری
برای کوارتز انتقاد کرد و اظهار داشت که فناوری بلاک چین «مضر، بی‌ارزش و بدون آینده است» و «فناوری بی‌فایده، پرهزینه و مخرب برای محیط زیست است و هیچ چیز برای بازی‌های ویدئویی به ارمغان نمی‌آورد». پیتر مولینوکس در دسامبر ۲۰۲۱ اعلام کرد که استودیوی توسعه‌دهنده‌اش به نام توئنی‌تو کنز (به انگلیسی 22cans) در تلاش است تا بلاک‌چین و NFTها را در بازی برنامه‌ریزی‌شده لگسی (به انگلیسی "Legacy)"، یک بازی شبیه‌سازی تجاری، بگنجاند. به وسیله تکنولوژی بلاک چین، بازیکنان "لگسی" می‌توانند قطعاتی را ایجاد کنند که بتواند به
می‌توانند قطعاتی را ایجاد کنند که بتواند به فروش برسد و توسط سایر بازیکنان به منظور تکمیل ساختار واحدهایشان، و با استفاده از لگسی‌کوین (به انگلیسی LegacyCoin) که یک ارز دیجیتال مبتنی بر ارز دیجیتال آتریوم است، خریداری شود. پیش از انتشار بازی، خریداران بالقوه می‌توانستند سرزمینی را در بازی بخرند که بازیکنان بتوانند کارخانه‌های درون بازی خود را تأسیس کنند، که با فروش این زمین‌های مجازی با ارز دیجیتال لگسی‌کوین تنها چند روز پس از اعلام مولینوکس (به انگلیسی Molyneux) به بیش از ۵۰ میلیون دلار آمریکا رسید.
Molyneux) به بیش از ۵۰ میلیون دلار آمریکا رسید. انتقادات. فیل اسپنسر، مدیر اجرایی ایکس‌باکس، در رابطه با بازی‌های بلاک‌چینی اظهار داشت که «بعضی از خلاقیت‌هایی که من امروزه می‌بینم بیشتر رنگ و بوی سودجویی دارد تا سرگرمی». هنگامی که پلتفرم-ارتباطی-بازی، Discord در نوامبر ۲۰۲۱ از احتمال ادغام آتریوم در رابط کاربری خود خبر داد، کاربران از گنجاندن ارز دیجیتال در Discord انتقاد کردند و Discord نیز عقب‌نشینی کرد و تأیید کرد که هیچ برنامه مشخصی برای گنجاندن ارز دیجیتال ندارند. دامیون شوبرت، توسعه‌دهنده MMO،
دیجیتال ندارند. دامیون شوبرت، توسعه‌دهنده MMO، استدلال می‌کند که بسیاری از گام‌های توسعه‌ای بازی‌ها با کمک NFT نیز می‌توانند بدون استفاده از NFT هم حاصل شوند و اینکه گزینه‌های غیر NFT برای پیاده‌سازی این موضوع آسان‌تر خواهند بود. در نوامبر ۲۰۲۱ راب فاهی در وب‌سایت گیمز نوشت که مدل کسب و کار «بازی برای کسب درآمد» شبیه به سیستم‌های قبلی است که افراد را به رشد کشت طلا تشویق می‌کرد و بزودی توسعه‌دهندگان را به سمت فروش مستقیم «طلا» به بازیکنان با ارز واقعی سوق می‌دهد. وی استدلال کرد که این مدل کسب و کار، به‌طور
وی استدلال کرد که این مدل کسب و کار، به‌طور بالقوه می‌تواند کمبود تصنعی ارز درون بازی و در آیتم‌ها یا شخصیت‌های بازی را مجدد تعریف کند. و بازارهای درون بازی احتمالاً یک سیستم پرداخت خواهند داشت که در آن یک توسعه‌دهنده بازی، سهمی از دادوستدهای بازیکنان در بازار بازی خواهند داشت. در دسامبر ۲۰۲۱، جی‌اس‌سی گیم ورلد قصد خود را برای گنجاندن NFTها به عنوان بخشی از "" اعلام کرده بود، اما این شرکت نیز یک روز بعد در پی انتقاد بازیکنان اعلام کردند که دیگر موضوع استفاده از NFTها را در بازی دنبال نخواهند کرد. در دسامبر
از NFTها را در بازی دنبال نخواهند کرد. در دسامبر ۲۰۲۱، در جریان "جوایز بازی ۲۰۲۱، جوزف فارِس، کارگردان بازی دو نفر لازم است" (به انگلیسی It Takes Two)، اظهار داشت که ترجیح می‌دهد «به زانویش شلیک شود» تا اینکه رمزارزها را در هر یک از بازی‌های خود قرار دهد. جیسون شرایر، روزنامه‌نگار مجله گیمز، مدل بلاک‌چین «بازی برای کسب درآمد» را به‌عنوان یک طرح هرمی توصیف کرد. گزارش سالانه کنفرانس توسعه دهندگان بازی در سال ۲۰۲۲ بیان کرد که ۷۰٪ از توسعه دهندگان مورد بررسی گفتند که استودیوهای آنها علاقه ای به NFT ندارند، در
که استودیوهای آنها علاقه ای به NFT ندارند، در حالی که ۲۸٪ گفتند که بسیار یا تا حدودی علاقه‌مند به انجام این کار هستند و فقط ۱٪ گفتند که NFTها را در بازی‌های خود ادغام می‌کنند. علاوه بر این، ۷۲ درصد از توسعه‌دهندگان گفتند که علاقه‌ای به ارز دیجیتال به‌عنوان ابزار پرداخت بازی‌ها ندارند، در حالی که ۲۷ درصد گفته‌اند که بسیار یا تا حدودی علاقه‌مند هستند و تنها ۱ درصد گفته‌اند که قبلاً این کار را انجام داده‌اند. نامه سال جدید اسکوئر انیکس مبنی بر ابراز تمایل خود از استفاده از NFT در بازی‌های ویدیویی، با واکنش
از استفاده از NFT در بازی‌های ویدیویی، با واکنش شدید طرفداران مواجه شد و بسیاری از آنها نسبت به مقایسه عبارات «بازی برای لذت بردن» و «بازی برای مشارکت» ابراز ناراحتی کردند.
انتخابات ریاست جمهوری به‌طور غیرمستقیم در ۱۰ مارس ۲۰۲۲ در مجارستان برگزار شد. یانوش آدر، رئیس‌جمهور قبلی مجارستان به دلیل محدودیت دوره، واجد شرایط نامزدی نبود. اتحاد حزب حاکم، فیدس کاتالین نواک، وزیر سابق امور خانواده را به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری حزب خود معرفی کرد. ائتلاف مخالف، متحد برای مجارستان، پیتر رونا، حقوقدان و اقتصاددان را به عنوان نامزد ریاست جمهوری حزب خود معرفی کرد. در این انتخابات کاتالین نواک به عنوان اولین رئیس‌جمهور زن مجارستان انتخاب شد. نظام انتخاباتی. بر اساس قانون اساسی فعلی مجارستان
نظام انتخاباتی. بر اساس قانون اساسی فعلی مجارستان که توسط ائتلاف دولتی حزب فیدس و KDNP در ۲۰۱۱ تصویب شد، رئیس‌جمهور باید با رای‌گیری مخفی توسط اعضای پارلمان، حداکثر شصت و حداقل سی روز قبل از پایان دوره قبلی خود که صاحب منصب است یا در صورتیکه مأموریت او پیش از موعد خاتمه پیدا کند ظرف سی روز پس از اتمام خدمتش انتخاب شود. قانون اساسی به رئیس مجلس شورای ملی اجازه می‌دهد تا زمان و تاریخ انتخابات را تعیین نماید. نامزد ریاست جمهوری نیاز دارد حداقل یک پنجم از اعضای پارلمان (بنابراین حدود ۴۰ نماینده) وی و نه بیش از
پارلمان (بنابراین حدود ۴۰ نماینده) وی و نه بیش از یک نامزد را به‌طور مکتوب معرفی کنند. در انتخابات مرحله اول، اکثریت آرای دو سوم کل نمایندگان فعلی برای انتخاب رئیس‌جمهور لازم است. در صورت عدم احراز این شرط، مرحله دوم بین دو نامزدی که در دور اول بیشترین آرا را به خود اختصاص دادند برگزار می‌شود. در این صورت آرای اکثریت نمایندگان کفایت می‌کند. زمینه. ائتلاف دموکراتیک قرار بود یک پیشنهاد اصلاحی برای به تعویق انداختن انتخابات پارلمانی رئیس‌جمهور مجارستان تا پس از انتخابات پارلمانی در بهار ۲۰۲۲ ارائه کند. از سال
انتخابات پارلمانی در بهار ۲۰۲۲ ارائه کند. از سال ۱۹۹۰، در هیچ‌یک از انتخابات ریاست جمهوری که در مجارستان برگزار شده‌است، بیش از دو نامزد وجود نداشته‌است.
مانی این د بنک () یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای هر دو برند راو و اسمک‌داون تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۲ ژوئیه ۲۰۲۲ در مجموعه ورزشی ام جی ام گرند گاردن آرنا شهر لاس وگاس، ایالت نوادا برگزار شد. این سیزدهمین دوره از مانی این د بنک از زمان شروع این رویداد در سال ۲۰۱۰ بود. در این رویداد هفت مسابقه برگزار شد. در مین اونت این رویداد، آستین تئوری، که اوایل همان شب کمربند قهرمانی ایالات متحده را به بابی لشلی باخته بود، به یک باره در مسابقه نردبان
بابی لشلی باخته بود، به یک باره در مسابقه نردبان مانی این د بنک حاضر و برنده شد و کیف را به دست آورد. این آخرین پی پر ویوی کمپانی دبلیودبلیوئی در دوران ریاست وینس مک من، مالک دبلیودبلیوئی بود. مک من در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۲ بازنشستگی خود را اعلام کرد. زمینه‌سازی. مانی این د بنک شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های را و اسمَک‌دَون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حداکثر می‌رساند، نقش منفی
خانم‌های پلیس (; ) فیلم جنایی کمدی سال ۲۰۱۹ محصول کره جنوبی است. این فیلم در ۹ مه ۲۰۱۹ منتشر شد. عنوان اصلی این فیلم، "گرل کاپس" (Girl Cops) تجلیلی از مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۱۹۹۳، "تو کاپس" (Two Cops) است. تولید. فیلم‌برداری اصلی در ۵ ژوئیه ۲۰۱۸ آغاز شد و در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ به پایان رسید. انتشار. تا ۲۶ اوت ۲۰۱۹، این فیم در کل تعداد ۱٬۶۲۸٬۹۶۳ بلیط فروخت و درآمد ۱۱٬۳۷۸٬۲۲۵ دلار به دست آورد.
آپولو در آهنگری ولکان () که گاهی به عنوان آهنگری ولکان نیز نامیده می‌شود، عنوان یک نقاشی رنگ روغن است که دیه‌گو ولاسکس پس از اولین بازدید از ایتالیا در سال ۱۶۲۹ بر روی بوم آورد. منتقدان موافق هستند که تاریخ این اثر باید به سال ۱۶۳۰ برسد، همان سالی که همراهش نقاشی پیراهن یوسف را کشید. به نظر می‌رسد که هیچ‌یک از این دو نقاشی به سفارش پادشاه نبودند، اگرچه هر دو در مدت کوتاهی بخشی از مجموعه‌های سلطنتی شدند. این نقاشی از سال ۱۸۱۹ در مجموعه موزه دل پرادو در مادرید نگهداری می‌شود. آپولو در آهنگری ولکان به عنوان
نگهداری می‌شود. آپولو در آهنگری ولکان به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار اولین سفر ولاسکس به ایتالیا ذکر شده و «یکی از موفق‌ترین ساخته‌های او با توجه به تعامل طبیعی و یکپارچه چهره‌ها» است. موضوع. این نقاشی لحظه ای را به تصویر می‌کشد که خدای آپولون، که با هاله نور روی سرش قابل شناسایی است، از آهنگری ولکان دیدن می‌کند و معلوم می‌شود که در حال ساخت سلاح برای جنگ است. خدای آپولو به ولکان می‌گوید که همسرش، ونوس، با مارس (اساطیر)، خدای جنگ، رابطه دارد. به همین دلیل دیگر چهره‌های حاضر در اتاق با تعجب به خدایی که به
دیگر چهره‌های حاضر در اتاق با تعجب به خدایی که به تازگی در برابرشان ظاهر شده است نگاه می‌کنند، حتی برخی از آنها دهان خود را به نشانه تعجب باز کرده‌اند. ولاسکس برای خلق این اثر از حکاکی آنتونیو تمپستا الهام گرفت، آن را تا حد زیادی اصلاح نمود و کنش روایی را روی ورود آپولو با استفاده از سبک کلاسیک باروک متمرکز کرد. این اثر روی علاقه معاصر به چهره‌های برهنه، تحت تأثیر مجسمه‌های یونانی-رومی و جنبش کلاسیک گیدو رنی، تأکید دارد. روش ترکیب بندی حاشیه زینتی نیز می‌تواند از گیدو رنی گرفته شده باشد. از سوی دیگر،
می‌تواند از گیدو رنی گرفته شده باشد. از سوی دیگر، سایه‌های شفاف پیکر آپولو یادآور گوئرچینو است. این اثر به درخواست پیتر پل روبنس نقاش که در سال ۱۶۲۹ از اسپانیا نیز بازدید کرده بود، در رم ایجاد شد. ولاسکس دو بوم بزرگ را در خانه سفیر اسپانیا نقاشی کرد. این دو بوم یک جفت را تشکیل دادند و با چمدان او به اسپانیا بازگردانده شدند: پیراهن یوسف و آپولو در آهنگری ولکان. تحلیل و بررسی. موضوع اثر از اساطیر رومی، به ویژه از دگردیسی اووید گرفته شده است. ولاسکس صحنه را به یک نسخه کاملاً انسانی با چهره‌های معاصر ایجاد
به یک نسخه کاملاً انسانی با چهره‌های معاصر ایجاد کرده است. آپولو با پوشیدن توگا (ردای بی آستین) دیده می‌شود که نیم تنه او را در معرض دید قرار می‌دهد. ولکان، در این تصویر، فقط یک آهنگر است و همدست‌های روستاییش، این حرفه را بلد هستند. ولکان پس از شنیدن خبر خیانت همسرش با خدای مارس که در همان لحظه برای او زره می‌سازد، با تعجب به او خیره شده است. غاری که در آن خدای آهنگر برای خدایان دیگر سلاح می‌سازد، در این نقاشی به عنوان آهنگری نشان داده شده است. این غار مشابه آنهایی است که ولاسکس می‌توانست در اسپانیا یا رم
آنهایی است که ولاسکس می‌توانست در اسپانیا یا رم ببیند. ولاسکس با تسلط خاص، اشیاء مختلفی را که معمولاً در یک آهنگری یافت می‌شوند، نقاشی کرده است. علاقه ولاسکز به هنر برهنه تعجب آور نیست. شواهدی از این موضوع در همان اوایل ورودش به مادرید در سال ۱۶۲۳ ظاهر می‌شود، اگرچه ظهور آنها در آثارش پس از اولین بازدید او از ایتالیا بین سال‌های ۱۶۲۹ تا ۱۶۳۱ افزایش می‌یابد. ولاسکس در طول سفرش به ایتالیا تحت تأثیر نقاشی ونیزی قرار گرفت. به عنوان نمونه می‌توان استفاده از رنگ چشمگیر نارنجی در توگا (ردای بی آستین) آپولو مشاهده
نارنجی در توگا (ردای بی آستین) آپولو مشاهده کرد. او در رم با تحت تأثیر قرار گرفتن از میکل‌آنژ، چهره‌های بسیار بزرگ و قوی خلق کرد. ماهیچه‌های ولکان و دیگر چهره‌هایی که او را احاطه کرده‌اند، در تصویر مهم هستند. آنها چهره‌های ورزیده‌ای هستند که قدرت خود را بدون تواضع نشان می‌دهند. حتی در موقعیت‌هایی که ایستاده‌اند، ماهیچه‌های خود را برای تأثیر بیشتر نشان می‌دهند. به‌عنوان یک نقاش اسپانیایی، شخصیت‌های او آدم‌های معمولی هستند و مانند آثار ایتالیایی ایده‌آل نیستند. حتی می‌توان گفت که ولکان بسیار زشت است و چهره
حتی می‌توان گفت که ولکان بسیار زشت است و چهره آپولو، با وجود احاطه شدن توسط هاله ای که او را از بقیه متمایز می‌کند، نیز ایده‌آل نمی‌باشد. .
آلبرتو دل کانتو (Alberto del Canto) (در حدود ۱۵۴۷ – ۱۲ نوامبر ۱۶۱۱)، به‌طور رسمی "آلبرتو ویرا دو کانتو" نامیده می‌شود، یک فاتح و نظامی اصیل پرتغالی بود که با سفرهای اکتشافی شمال مکزیک، بنیان‌گذار شهرهای متعددی شد. زندگی‌نامه. تولد و جوانی. آلبرتو دل کانتو فرزند آقای سبستیو مارتینز دو کانتو و خانم ماریا دیاس دی ویرا است که در سال ۱۵۴۷ میلادی در محله پرایا د ویتوریا، منطقه ازوریا متولد شده‌است. گمان و رود که اصلیت خانواده او در پرتغال به تاریخ ۱۳۵۰ میلادی بر می‌گردد، هنگامی‌که جان سوم ارل کنت در آن جزیره
بر می‌گردد، هنگامی‌که جان سوم ارل کنت در آن جزیره زندگی می‌کرده‌است. شخصیت. در واقع او یک شخص ماجراجو، خود-باور و فطرتاً رهبر خوب بود. به عنوان یک ناخدای جوان، در ۳۰ سالگی، او به کشف معادن و تأسیس شهرها پرداخت؛ لذا بر عرف پرتغالی‌ها، مردم از آلبرتو دو کانتو ای دیاس د ویرا یاآلبرتو ویرا دوکانتو هراس داشتند و به او احترام قایل بودند. به همین علت، او مکرراً خود را به عنوان شهردار بنیان‌گذار سالتیلو تحمیل می‌کرد. همچنین او نسبت رفتارمردانه، ماجراجو و موی بور خود از دیگران متمایز بود، از همین‌رو زنان زیادی به
از دیگران متمایز بود، از همین‌رو زنان زیادی به او متمایل بودند. در مورد او گفته شده که او در سال ۱۵۸۱ با زن دیگو د مونتیمایور، دونا جوانا پورکالو، رابطه داشته‌است. تأسیسات در آمریکای شمالی. سفر به آمریکا. واضح نیست که او چگونه و چه وقت به اسپانیای جدید رسید. برخی از نویسندگان معتقدند که او در سال ۱۵۶۲ از جزایر کاستیل به آنسو حرکت کرده‌است. به هر حال، بااطمینان گفته می‌توانیم که موجودیت او در سال ۱۵۶۲ در اسپانیای جدید از زکاتکاس الی منطقه سن مارتین ومزاپیل، از آوانیکه او توسط فرانسیسکو دی ایبارا استخدام شده
آوانیکه او توسط فرانسیسکو دی ایبارا استخدام شده بود، ثابت می‌شود. به یقین او جزء گروه‌های کاوشگری که از طرف شرق به تامپیکو، با گروه‌های کارباخال و د لا کیوا، در سال ۱۵۶۰ وارد شدند، نبوده‌است. در سال ۱۵۶۲، آلبرتو دیل کانتو، در سن ۱۶ سالگی، از جمله ۱۷۰ سربازی بود که برای جستجوی ثروت در معادن زکاتیکاس توسط فرانسیسکو دی ایبارا با تأیید لوئیس د ویلاسکو ورویز د الرکان و برای تسخیر شمال شرق اسپانیای جدید در هم‌دستی با ساکنین زکاتیکاس استخدام شد. اکتشافات. همچنین یک گروهی از بیسکایان و پرتغالی‌ها به رهبری مارتین
یک گروهی از بیسکایان و پرتغالی‌ها به رهبری مارتین دی گمون تشکیل شد، مثل شورشی و دردسر ساز در سال ۱۵۶۳، به او هدایت داده شد تا یک باشگاه در دره سن جوَن درست کند. با مرگ رهبر، گروه نیز متلاشی شد. اکنون بعضی از آنها توسط مارتین لوپز دی ایبارا، به عنوان فرماندار، رهبری می‌شوند که عبارت اند از؛ آلبرتو دیل کانتو، دیاگو د مونتی مایور، گسپر کستانو د سوسا و سایر هم‌دستان آینده شان مثل لوئیس د کارواخال دی لا کویوو. در میان این همه گردشگران، آنها دره ایکستری مدورا را در آخر سال ۱۵۷۲ کشف کردند، مگر بنابر مشکلات پیش
در آخر سال ۱۵۷۲ کشف کردند، مگر بنابر مشکلات پیش آمده تصمیم گرفتند تا به تأخیر آنجا را مسکونی سازند، چون «آن دره آنقدر زیبا بود که شما را وادار می‌کرد تا در آنجا زندگی کنید». می‌شود گفت که همهٔ پرتغالی‌ها مانند دیل کانتو اند، او سر زمین‌های زیادی را می‌شناخت و هم آنها را درنوردید مانند؛ چی میتلا، کوپالا، سینالوا، توپیاو، گواتی ماپ را از طریق سن مارتین وسو بریتی، چلچی هایتس و ساین، نیویز و ریو گراندی و نوامبر دی دیوز و ویکتوریا را از راه فریسنیلو وزکاتیکاس و سیدروس و لوئیس کارواخال ی دی لا کووا. همچنین،
و سیدروس و لوئیس کارواخال ی دی لا کووا. همچنین، احتمالاً او در سال ۱۵۶۹ مارتین لوپیز ایبارا را در یک سفر اکتشافی به‌طرف شمال همراهی کرده باشد. تأسیسات. بدون تردید در سال ۱۵۷۷، تاریخ تأسیس آلبرتو دیل کنتو، منطقه وسیعی شمال شرق، تقریباً به وسعت «کواچیچیلای بزرگ» پیوسته به مرکز نیوا لئیون و کاوهویلا متصل به شمال، قبلاً مورد کاوش قرار گرفته بود. سیرالوو. همچنین دیل کانتو در سال ۱۵۷۷ منطقه معادن سان گریگوریو مانگو را که اکنون به سیرالوو مشهور است کشف کرده و در آنجا مسکن گزین شد. احتمالاً در دوازدهم مارس ۱۵۷۷،
آنجا مسکن گزین شد. احتمالاً در دوازدهم مارس ۱۵۷۷، آلبرتو دیل کانتو به عنوان شهردار معادن سان گریگوریو و دره ایکستری مدورا توسط فرمان آقای مارتین لوپیز دی ایبارا، فرماندار نیوا ویزکایا منصوب شد. کارواخال این شهر را به‌نام شهر لیوون در ۱۲ آوریل ۱۵۸۲ دوباره بنا نهاد. به هر صورت، هنگامی‌که خانواده سلطنتی او مستقر شدند، آلبرتو دیل کانتو، با ۲۵ سربازش به سالتیلو رفت. مونکلووا. به‌تاریخ ۲۹ می ۱۵۷۷، آلبرتو دی کانتو، با توجه به اهمیت رگه نقره‌ای، شهرک میناس د لا ترینیداد را در نیوا ویزکایا تهداب گذاری کرد. همچنین
را در نیوا ویزکایا تهداب گذاری کرد. همچنین او به عنوان شهردار معرفی شد که به دیگو د مونته مایور قدرت داد تا منطقه را آباد و آرام نماید. در سند پارال کدام تاریخی مشخص نشده‌است، اما به احتمال زیاد، تهداب‌گذاری آن با تاریخ مقدسین مطابقت دارد. جشن تثلیث مقدس یکشنبه بعد از پنطیکاست (Pentecost)، پنجاه روز پس از عید پاک بود، طبق تقویم کنونی، باید ۲۹ می ۱۵۷۷ باشد. لوئیس کارواخال که در سال ۱۵۸۲ توسط عهدنامه تسلیم‌ها مجبور به تأسیس شهرک‌ها شد، دوباره شهرکی را تحت نام نیوو المدین (مانکلووا) تأسیس کرد، بنابراین، به
نیوو المدین (مانکلووا) تأسیس کرد، بنابراین، به معادن المدین در کاستیل به عنوان بخشی از نیوا لئیون نام‌گذاری شد. سالتیلو. دره کنونی سالتیلو توسط فرانسیسکو کانو در پایان سال ۱۵۶۸ ازمازاپیل که در تصرف نووا گالیسیا بود، به کاوش گرفته شد. مارتین لوپیز دی ایبارا همان منطقه را تحت اکتشاف گرفت و کمک‌های مالی را به نام نوا ویزکایا توزیع کرد. اما در سند دل پارال، چنین آمده‌است که کاپیتان آلبرتو دل کانتو ویلا د سانتیاگو (جیمز کبیر) د سالتیلو را در سال ۱۵۷۷ تأسیس کرد، با وجودی که این سند هیچ تاریخی را مشخص نکرده، اما
با وجودی که این سند هیچ تاریخی را مشخص نکرده، اما به احتمال قوی روز ۲۵ ژوئیه جیمز کبیر باشد. در یک چشم برهم زدن، آنها پیاده شدند، یک دایره تشکیل دادند و روی یک زانو افتادند. آنها شعار می‌دادند: «به نام فیلیپ دوم، پادشاه ما، ویلا د سانتیاگو دل سالتیلو تأسیس شد». دل کانتو شمشیر خود را از نیام برکشید و آب و خاک را برای پادشاهش مطالبه کرد. همچنین آلبرتو دل کانتو با دستور آرام کردن شهر پوتوسی و دره کویلا یا کوآهویلا در آنجا به عنوان شهردار مقرر شد. مونتری. اگرچه مونتری به‌طور رسمی در سال ۱۵۹۶ تأسیس شد، می‌دانیم
مونتری به‌طور رسمی در سال ۱۵۹۶ تأسیس شد، می‌دانیم که به لطف یک دعوای قضایی به‌نام «سند پارال» آلبرتو دل کانتو دره اکستری مادورا را قابل سکنه ساخت و آنرا اوخوز د سانتا لوسیا (Ojos de Santa Lucia) نامگذاری کرد که امروزه شهر مونتری نامیده می‌شود. با وجودی که کدام تاریخی در این سند ذکر نشده‌است، به احتمال زیاد این ۱۳ دسامبر ۱۵۷۷، جشن سنت لوسی از سیراکوز، به عنوان شهردار معادن سن گرگوریو و دره اکسترمادورا باشد. نام سیرو د لا سیلا نیز به آن نسبت داده شده‌است، زیرا به نظر او شبیه یک زین اسب سواری معلوم می‌شد.
زیرا به نظر او شبیه یک زین اسب سواری معلوم می‌شد. بدین منوال او از سیرو د لاس میتراس، سیرو دیل توپو چیکو و رودخانه سانتا کترینا نام برده‌است. پنج سال بعد، در سال ۱۵۸۲، لوئیس کارواخال به افتخار سنت لوئیس نهم فرانسه، در کرانه شمالی اوجو د اگوا گرندی، شهرک سان لوئیس را تأسیس کرد، اگرچه در پس‌زمینه‌ای کار این‌طور به نظر می‌رسید که نام این شهر اشاره‌ای به نام خودش است، همان‌طوریکه با تأسیس ویلا دی لا کووا در سال ۱۵۸۳ نیز چنین شد. به هر حال، در تسلیم شدن به نیروهای شاه فیلیپ دوم، کارواخال چنین ابراز می‌دارد:
شاه فیلیپ دوم، کارواخال چنین ابراز می‌دارد: «آیا مجبور می‌شوید به بخش‌هایی این سرزمین بروید، هر هدفی که دارید، باید آن را در میان مردم بیشتر پیگیری کنید تا به فرمانداری فلوریدا برسید»... «قسم به ایمان و سخنان راستین ما که آنچه از طرف ما به شما پیشنهاد می‌شود، آن را حفظ و برآورده می‌کنیم». افزون بر آن، در صورتی که کارواخال به تعهدات خود عمل نکند، دستور می‌دهیم تا آنها علیه شما اقدام کنند و آواز فرمان پادشاه و لرد خود سرپیچی نخواهد کرد». سرانجام کارواخال، سرخ‌پوستان بومی را به بردگی می‌گیرد و پس از ۱۰ سال،
بومی را به بردگی می‌گیرد و پس از ۱۰ سال، آنچه را که در تسلیم و تهاجم حیله گرانهٔ خود به سایر پادشاهی‌ها مجبور به انجام آن بود، انجام نداد؛ بنابراین، این مسئله باعث کاهش احترام و جذابیت او می‌شود، توسط تفتیش عقاید و معاون ویلامانریک تحت تعقیب قرار می‌گیرد. او از ژانویه ۱۵۸۹، الی ۲۶ فوریه ۱۵۹۰ در توقیف بسر می‌برد. در طول زمانی‌که فرماندار کارواخال در مکزیکوسیتی زندانی بود، پادشاهی جدید لئون رو به افول گذاشت. بعد از سپتامبر ۱۵۹۶ بود که دیگو د مونته مایور تصمیم گرفت تا برای اسکان مجدد به عنوان شهر متروپولیتن
گرفت تا برای اسکان مجدد به عنوان شهر متروپولیتن بانوی ما مونتری رهبری و تلاش کند. این یکی از دلایل دیگری بود که برای خوشحالی خود با نایب‌السلطنه تازه منصوب شده گاسپار دی زونیگا آسودو و ولاسکوی پنجم کنت مونتری در سال ۱۵۹۵ در دست گرفته بود. پوتوسی. همچنین در سند پارال آمده‌است که آلبرتو دل کانتو، به دنبال دستوری که دریافت کرده بود… (پس از مسکونی کردن سانتا لوسیا) شهر پوتوسی و دره کویلا را آرام کرد. معلوم نیست منظورش کدام مسکونی کردن یا جمعیت است. شاید منظورش شهر پوتوسی، در دامنه سیرو ایل پوتوسی در (نیوو
شهر پوتوسی، در دامنه سیرو ایل پوتوسی در (نیوو لیون) گالینیا باشد. برخی معتقدند که اشاره او به کترو سینیگاس است زیرا او در سال ۱۵۸۲ در ورودی لوئیس کارواخال سعی کرد، به پیروی از روند تسلیمی، بنیاد نووا ویزکایا را غصب کند. تحکیم و آرام سازی. او برای آرام کردن چیچیم کاها جنگید، از نیروی کاری زندانیان زیادی در معادن سانتا لوسیا (مونتری) و سن گرگوریو (سرالوو) که مالک آن بود، کار گرفت. در ۲۹ ژانویه ۱۵۸۰، مارتین لوپز دی ایبارا توزیع زمین توسط آلبرتو دل کانتو، در منطقه سالتیلو، را تأیید کرد و دیگو د مونتمایر را
منطقه سالتیلو، را تأیید کرد و دیگو د مونتمایر را شهردار معادن سن گرگوریو و شهر سالتیلو و دره اکسترمادورا، پوتوسی و نواحی آن برگزید. آلبرتو دل کانتو در پایان سال ۱۵۸۲ بدون مخالفت لوئیس کارواخال را در دومین اقامت خود در آمریکا پذیرفت، اما او در همان وقت مجوز پادشاه فیلیپ، به عنوان یک پروژه، برای استعمار سرزمین‌های شمالی اسپانیای جدید را دریافت کرد. قلمرو جدید اساس سرزمین نیوو رینو د لیون بود که حدود قضایی آن از بندر پنوکو (وراکروز)، شمال وراکروز فعلی آغاز، ۲۰۰ لیگ (واحد طول که هر لیگ میان ۳٫۹ – ۷٫۴ کیلومتر
لیگ (واحد طول که هر لیگ میان ۳٫۹ – ۷٫۴ کیلومتر است) به غرب و ۲۰۰ لیگ دیگر به شمال گسترش می‌یابد که در نتیجه یک مربع ۸۰۰ کیلومتری در هر ضلع خواهد داشت. با این حال توسعه این مساحت هجومی بر قلمرو شاهی نیوا ویسکایا که شهر جدیدالتاسیس سانتیاگو دل سالتیلو در دل آن قرار داشت، محسوب می‌شد. اکنون تحت تأثیر کارواخال، فرماندار استان جدید آلبرتو دل کانتو به کار اکتشافی خود ادامه داد. در یکی از ورودی‌ها، او با افرادی از دیگو د مونتی مایور که قسم خورده بود تا زمانی که دل کانتو را نکشد ریش خود را کوتاه نخواهد کرد، جنگید.
کانتو را نکشد ریش خود را کوتاه نخواهد کرد، جنگید. کارواخال می‌دانست که برای او هردو؛ یعنی ادامه اکتشاف و اداره پادشاهی جدید از اهمیت خاصی برخوردار است لذا، تصمیم می‌گیرد پیمانی غیرمتعارف ببندد: یعنی ازدواج آلبرتو دل کانتو با استوانیا مونته مایور، دختر مونته مایور وهمسر سوم و متوفی او، خوانا پورکالو. آزار و اذیت. در سال ۱۵۷۸ دکتر جرونیمو د اوروزکو، رئیس هیئت سلطنتی گوادالاخارا، فرمان دستگیری آلبرتو دل کانتو را صادر کرد، زیرا او به سالتیلو در ناحیه نووا گالیسیا، اصولاً در میان سرخ‌پوستانی که در صلح بودند
اصولاً در میان سرخ‌پوستانی که در صلح بودند وارد شده بود و آنها را به بردگی گرفته و متهم به جنایات جدی دیگری کرده بود. بالاخره، او اسیر شد اما بعداً به نووا ویزکایا گریخت، جاییکه فرماندار مارتین لوپز دی ایبارا نه تنها ازاو محافظت کرد، بلکه او را با سربازان و محافظین زیادی به سالتیلو فرستاد. همچنین گفته می‌شود که آلبرتو دل کانتو، با فرار از حلقهٔ سلطنتی، وارد چیچی میکاز شد. بعداً، از اواخر سال ۱۵۷۹ تا اواسط سال ۱۵۸۱، زمانی که خبر مرگ جرونیمو اوروزکو در گوادالاخارا، رئیس‌جمهور پخش شد، به نیوو و لئون وارد شد.
رئیس‌جمهور پخش شد، به نیوو و لئون وارد شد. پدر بالدو کورتس، اولین کشیش شهر سالتیلو و یکی از بنیان‌گذاران آن، برای دفاع و ایجاد موازنه میان مردم اصلی این شهر با سربازان اسپانیایی مقابله می‌کند و نشان می‌دهد که اعمال آنها (سربازان اسپانیایی) اقدام توهین‌آمیز به خداوند است و در صورت ادامه این وضعیت، عفو را از آنها سلب می‌کند. به علاوه، او با آلبرتو دل کانتو مقابله می‌کند و او را در برابر دادگاه تفتیش عقاید محکوم می‌کند. در سال ۱۵۸۸ او را یکی از خویشاوندان تفتیش عقاید مکزیک نامیدند و به همین دلیل او دیگو د