payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امنیت بی‌سیم، به فرایند و اعمالی که منجر به جلوگیری از دسترسی غیرمجاز یا آسیب‌رسانی به رایانه‌ها یا داده‌ها با استفاده از شبکه‌های بی‌سیم گفته می‌شود. این اصطلاح ممکن است به محافظت از خود شبکه بی‌سیم در برابر دشمنانی که به دنبال آسیب رساندن به محرمانه بودن، یکپارچگی یا در دسترس بودن شبکه هستند، اشاره داشته باشد. رایج ترین نوع امنیت Wi-Fi است که شامل حریم خصوصی معادل سیمی (WEP) و دسترسی محافظت شده از می شود. بسیاری از رایانه‌های لپ‌تاپ دارای کارت‌های بی‌سیم از پیش نصب شده هستند. امکان دسترسی به این شبکه‌ها
از پیش نصب شده هستند. امکان دسترسی به این شبکه‌ها بسیار زیاد است. با این حال، شبکه‌های بی‌سیم مستعد برخی از مسائل امنیتی هستند.. هکرها متوجه شده‌اند که نفوذ به شبکه‌های بی‌سیم نسبتاً آسان است و حتی از فناوری بی‌سیم برای هک شبکه‌های سیمی استفاده می‌کنند. در نتیجه، بسیار مهم است که شرکت‌ها سیاست‌های امنیتی بی‌سیم مؤثری را تعریف کنند که از دسترسی غیرمجاز به منابع مهم شبکه محافظت کند. سامانه‌های پیشگیری از نفوذ بی‌سیم (WIPS) یا سامانه‌های تشخیص نفوذ بی‌سیم (WIDS) معمولاً برای اجرای سیاست‌های امنیتی بی‌سیم
(WIDS) معمولاً برای اجرای سیاست‌های امنیتی بی‌سیم استفاده می‌شوند. با محبوبیت بیشتر این سرویس، خطرات برای کاربران فناوری بی‌سیم افزایش یافته‌است. زمانی که فناوری بی‌سیم برای اولین بار معرفی شد، خطرات نسبتاً کمی وجود داشت. هکرها هنوز فرصت کافی برای اتصال به فناوری جدید را نداشتند و شبکه‌های بی‌سیم معمولاً در محل کار یافت نمی‌شدند. با این حال، خطرات امنیتی زیادی در ارتباط با پروتکل‌های بی‌سیم و روش‌های رمزگذاری فعلی، و بی‌احتیاطی و ناآگاهی که در سطح فناوری اطلاعات کاربر و شرکت وجود دارد. روش‌های هک با دسترسی
کاربر و شرکت وجود دارد. روش‌های هک با دسترسی بی‌سیم بسیار پیچیده‌تر و مبتکرانه‌تر شده‌اند. هک کردن نیز با استفاده آسان از ابزارهای مبتنی بر ویندوز یا لینوکس که بدون پرداخت هزینه در اینترنت در دسترس هستند، بسیار آسان‌تر و قابل دسترس تر شده‌است. برخی از سازمان‌هایی که هیچ نقطه دسترسی بی‌سیم ای ندارند احساس می‌کنند که نیازی به رفع نگرانی‌های امنیتی بی‌سیم ندارند. دو گروه امنیتی (In-Stat MDR و META Group) تخمین زده‌اند که ۹۵٪ از تمام رایانه‌های لپ تاپ شرکتی که قرار بود در سال ۲۰۰۵ خریداری شوند، مجهز به
که قرار بود در سال ۲۰۰۵ خریداری شوند، مجهز به کارت‌های شبکه بی‌سیم بودند. هنگامی که یک لپ‌تاپ بی‌سیم به شبکه شرکت وصل می‌شود، ممکن است مشکلاتی در یک سازمان ظاهراً ایزوله از لحاظ شبکه بی‌سیم ایجاد شود. یک هکر می‌تواند در پارکینگ بنشیند و از طریق لپ‌تاپ و/یا دستگاه‌های دیگر اطلاعات را از آن جمع‌آوری کند، یا حتی از طریق این لپ‌تاپ مجهز به کارت شبکه بی‌سیم نفوذ کرده و به شبکه سیمی دسترسی پیدا کند. پیشینه. هر کسی در محدوده شبکه جغرافیایی یک شبکه بی‌سیم باز و رمزگذاری نشده می‌تواند ترافیک را بشنود، یا ضبط و ضبط
نشده می‌تواند ترافیک را بشنود، یا ضبط و ضبط کند، به منابع شبکه داخلی و همچنین به اینترنت دسترسی غیرمجاز داشته باشد و سپس از اطلاعات و منابع برای ایجاد اختلال استفاده کند. یا اعمال غیرقانونی چنین نقض‌های امنیتی ای به نگرانی‌های مهمی برای شبکه‌های سازمانی تبدیل شده‌است. اگر ویژگی‌های امنیتی روتر فعال نشده باشد یا اگر مالک آن را برای راحتی کار خود غیرفعال کند، یک هات اسپات بدون رمز و نا امن ایجاد می‌کند. از آنجایی که اکثر رایانه‌های شخصی لپ‌تاپ قرن بیست و یکمی دارای شبکه بی‌سیم داخلی هستند (فناوری " سنترینو "
دارای شبکه بی‌سیم داخلی هستند (فناوری " سنترینو " اینتل را ببینید)، آنها به آداپتور شخص ثالث مانند کارت شبکه یا دانگل یواس‌بی نیاز ندارند. شبکه‌های بی‌سیم داخلی ممکن است به‌طور پیش‌فرض فعال شود، بدون اینکه صاحب آن متوجه شود، بنابراین دسترسی لپ‌تاپ به هر رایانه نزدیک پخش می‌شود. سیستم‌عامل‌های مدرن مانند لینوکس، مک‌اواس یا مایکروسافت ویندوز، راه‌اندازی رایانه را به‌عنوان «ایستگاه پایه» شبکه بی‌سیم با استفاده از اشتراک‌گذاری اتصال به اینترنت نسبتاً آسان می‌کنند، بنابراین به همه رایانه‌های شخصی در خانه اجازه
بنابراین به همه رایانه‌های شخصی در خانه اجازه می‌دهند از طریق «پایه» به اینترنت دسترسی داشته باشند. "کامپیوتر. با این حال، عدم آگاهی کاربران در مورد مسائل امنیتی ذاتی در راه‌اندازی چنین سیستم‌هایی اغلب ممکن است به دیگران امکان دسترسی به اتصال را بدهد. حتی ممکن است بدون اطلاع کاربر مزاحم، اگر رایانه آنها به‌طور خودکار یک شبکه بی‌سیم ناامن نزدیک را برای استفاده به عنوان نقطه دسترسی انتخاب کند. وضعیت تهدید. امنیت شبکه بی‌سیم تنها جنبه‌ای از امنیت رایانه است. با این حال، سازمان‌ها ممکن است به ویژه در برابر
با این حال، سازمان‌ها ممکن است به ویژه در برابر نقض‌های امنیتی ناشی از نقاط دسترسی آسیب‌پذیر باشند. اگر یک کارمند (نهاد مورد اعتماد) یک مسیریاب بی‌سیم بیاورد و آن را به یک پورت سوئیچ ناامن وصل کند، کل شبکه می‌تواند هر کسی را در محدوده سیگنال قرار دهد. به‌طور مشابه، اگر یک کارمند با استفاده از یک پورت یو اس بی باز، یک رابط بی‌سیم به یک کامپیوتر شبکه اضافه کند، ممکن است در امنیت شبکه نقض کند که امکان دسترسی به مطالب محرمانه را فراهم کند. با این حال، اقدامات متقابل مؤثری وجود دارد (مانند غیرفعال کردن سوئیچ
متقابل مؤثری وجود دارد (مانند غیرفعال کردن سوئیچ درگاه‌های باز در طول پیکربندی سوئیچ و پیکربندی VLAN برای محدود کردن دسترسی به شبکه) که برای محافظت از شبکه و اطلاعات موجود در آن در دسترس هستند، اما چنین اقدامات متقابلی باید به‌طور یکنواخت برای همه دستگاه‌های شبکه اعمال شوند. مزیت جابجایی‌پذیری. شبکه‌های بی‌سیم هم برای سازمان‌ها و هم برای افراد بسیار رایج هستند. بسیاری از رایانه‌های لپ تاپ دارای کارت‌های بی‌سیم از پیش نصب شده هستند. امکان ورود به شبکه در حین موبایل مزایای زیادی دارد. با این حال، شبکه‌های
موبایل مزایای زیادی دارد. با این حال، شبکه‌های بی‌سیم مستعد برخی از مسائل امنیتی است. هکرها متوجه شده‌اند که نفوذ به شبکه‌های بی‌سیم نسبتاً آسان است و حتی از فناوری بی‌سیم برای هک شبکه‌های سیمی استفاده می‌کنند. در نتیجه، بسیار مهم است که شرکت‌ها سیاست‌های امنیتی بی‌سیم مؤثری را تعریف کنند که از دسترسی غیرمجاز به منابع مهم محافظت کند. WIPS یا سیستم‌های تشخیص نفوذ بی‌سیم (WIDS) معمولاً برای اجرای سیاست‌های امنیتی بی‌سیم استفاده می‌شوند. خطر هک شدن. هنگامی که فناوری بی‌سیم برای اولین بار معرفی شد، خطرات
که فناوری بی‌سیم برای اولین بار معرفی شد، خطرات نسبتاً کمی وجود داشت، زیرا تلاش برای حفظ ارتباطات زیاد بود و تلاش برای نفوذ همیشه بیشتر است. با محبوبیت بیشتر این سرویس و رایج‌تر شدن فناوری در دسترس، انواع خطرات برای کاربران فناوری بی‌سیم افزایش یافته‌است. امروزه تعداد زیادی از خطرات امنیتی مرتبط با پروتکل‌های بی‌سیم و روش‌های رمزگذاری فعلی وجود دارد، زیرا بی دقتی و ناآگاهی در سطح IT کاربر و شرکت وجود دارد. روش‌های هک با استفاده از بی‌سیم بسیار پیچیده‌تر و مبتکرانه‌تر شده‌اند. حالت‌های دسترسی غیرمجاز.
و مبتکرانه‌تر شده‌اند. حالت‌های دسترسی غیرمجاز. حالت‌های دسترسی غیرمجاز به پیوندها، توابع و داده‌ها به همان اندازه متغیر است که موجودیت‌های مربوط از کد برنامه استفاده می‌کنند. یک مدل دامنه کامل از چنین تهدیدی وجود ندارد. تا حدودی پیشگیری به روش‌ها و روش‌های شناخته شده حمله و روش‌های مربوط برای سرکوب روش‌های اعمال شده متکی است. با این حال، هر حالت جدید عملیات، گزینه‌های جدیدی برای تهدید ایجاد می‌کند. از این رو پیشگیری نیاز به یک حرکت مداوم برای بهبود دارد. حالت‌های حمله توصیف شده فقط یک عکس فوری از روش‌ها و
حمله توصیف شده فقط یک عکس فوری از روش‌ها و سناریوهای معمولی است که در آن اعمال می‌شود. حمله دسترسی تصادفی. نقض محیط امنیتی یک شبکه می‌تواند از چند روش اتفاق بیفتد. یکی از این روش‌ها «دسترسی تصادفی» نامیده می‌شود. هنگامی که کاربری رایانه ای را روشن می‌کند ممکن است به یک شبکه بی‌سیم به صورت اتفاقی وصل شود. ممکن است آن فرد کارمند یک شرکت باشد که به صورت اتفاقی به شبکه شرکت دیگری وصل شده‌است. در حالی که همزمان از طریق کابل به شبکه سیمی شرکت خودشان وصل شده‌است. به همین دلیل یک ارتباط ناخواسته و نا امن بین دو
به همین دلیل یک ارتباط ناخواسته و نا امن بین دو شرکت ایجاد شده‌است. ارتباط تصادفی موردی از آسیب‌پذیری بی‌سیم است که به آن «دسترسی اشتباه» می‌گویند. ارتباط نادرست می‌تواند تصادفی، عمدی (به عنوان مثال، برای دور زدن فایروال شرکت انجام شود). حمله دسترسی مخرب. «دسترسی مخرب» زمانی است که مهاجمان می‌توانند به‌طور فعال دستگاه‌های بی‌سیم را برای اتصال به شبکه شرکت از طریق لپ‌تاپ خود به جای نقطه دسترسی شبکه بیسیم (Access point) جا بزنند. این نوع به‌عنوان «اکسس پوینت‌های نرم‌افزاری» شناخته می‌شوند و زمانی ایجاد
نرم‌افزاری» شناخته می‌شوند و زمانی ایجاد می‌شوند که یک مجرم سایبری نرم‌افزاری را اجرا می‌کند که کارت شبکه بی‌سیم او را شبیه یک نقطه دسترسی قانونی می‌کند. هنگامی که سارق خودش را به جای اکسس پوینت جا زد، می‌تواند رمزهای عبور را بدزدد، حملاتی را در شبکه سیمی انجام دهد یا تروجان‌ها را نصب کند. از آنجایی که شبکه‌های بی‌سیم در سطح لایه ۲ کار می‌کنند، حفاظت‌های لایه ۳ مانند احراز هویت شبکه و شبکه‌های خصوصی مجازی (VPN) هیچ تأثیری در امنیت ش ندارد. احراز هویت بی‌سیم 802.1X به امن‌سازی آن کمک می‌کند، اما همچنان در
802.1X به امن‌سازی آن کمک می‌کند، اما همچنان در برابر هک آسیب‌پذیر هستند. ایده پشت این نوع حمله ممکن است نفوذ به شبکه خصوصی مجاری (VPN) یا سایر اقدامات امنیتی نباشد. به احتمال زیاد مجرم فقط در تلاش است تا دسترسی را در سطح لایه ۲ تحت کنترل خود درآورد. حمله دسترسی در شبکه‌های موردی. شبکه‌های موردی می‌توانند یک تهدید امنیتی باشند. شبکه‌های موردی به عنوان شبکه‌های [همتا به همتا] بین رایانه‌های بی‌سیم که نقطه دسترسی بین آنها وجود ندارد، تعریف می‌شوند. در حالی که این نوع شبکه‌ها معمولاً امنیت کمی دارند، می‌توان
این نوع شبکه‌ها معمولاً امنیت کمی دارند، می‌توان از روش‌های رمزگذاری برای تأمین امنیت استفاده کرد. حفره امنیتی ارائه شده شبکه ادهاک مربوط به خود شبکه اد هاک نیست، بلکه پلی است که به شبکه‌های دیگر، معمولاً در محیط شرکت ایجاد می‌کند، و تنظیمات پیش فرض مایکروسافت ویندوز که بسیار آسیب‌پذیر است مگر اینکه به‌طور کامل این ویژگی در ویندوز غیرفعال شده باشد؛ بنابراین کاربر ممکن است حتی نداند که یک شبکه ادهاک ناامن در رایانه خود دارد. اگر همزمان از یک شبکه زیرساخت سیمی یا بی‌سیم نیز استفاده کند، از طریق اتصال موقت
یا بی‌سیم نیز استفاده کند، از طریق اتصال موقت ناامن، پلی به شبکه سازمانی ایمن ارائه می‌کنند. پل زدن به دو صورت است. یک پل مستقیم، که به کاربر نیاز دارد که در واقع یک پل بین دو اتصال را پیکربندی کند و بنابراین بعید است که راه اندازی شود مگر اینکه به صراحت مورد نظر باشد، و یک پل غیرمستقیم که منابع مشترک روی رایانه کاربر است. پل غیرمستقیم ممکن است داده‌های خصوصی را که از رایانه کاربر به اشتراک گذاشته می‌شود، از طریق شبکه محلی، مانند پوشه‌های مشترک یا فضای ذخیره‌سازی متصل به شبکه خصوصی قرار دهد، که هیچ تمایزی
متصل به شبکه خصوصی قرار دهد، که هیچ تمایزی بین ارتباطات تأیید شده یا خصوصی و شبکه‌های موردی غیررسمی ایجاد نمی‌کند. این هیچ تهدیدی را برای نقاط دسترسی باز/عمومی یا ناامن وای‌فای ناشناخته ارائه نمی‌کند، اما قوانین فایروال ممکن است در مورد سیستم‌عامل‌های پیکربندی ضعیف یا تنظیمات محلی دور زده شوند. حمله در شبکه‌های غیرمرسوم. شبکه‌های غیر مرسوم مانند دستگاه‌های بلوتوث شبکه شخصی از هک شدن در امان نیستند و باید به عنوان یک خطر امنیتی در نظر گرفته شوند. حتی دستگاه‌های بارکدخوان، رایانه‌های شخصی دستی، و چاپگرها و
بارکدخوان، رایانه‌های شخصی دستی، و چاپگرها و دستگاه‌های کپی بی‌سیم نیز باید ایمن باشند. پرسنل حوزه فناوری اطلاعات که تمرکز محدودی روی لپ‌تاپ‌ها و نقاط دسترسی داشته‌اند، می‌توانند به راحتی از این شبکه‌های غیر مرسوم چشم پوشی کنند. حمله سرقت هویت (جعل مک آدرس). سرقت هویت (یا جعل مک آدرس) زمانی اتفاق می‌افتد که یک هکر بتواند به ترافیک شبکه گوش داده و آدرس مک یک رایانه با دسترسی‌های شبکه ای و امتیازات آن را شناسایی کند. اکثر سیستم‌های بی‌سیم با استفاده از سازوکار فیلتر کردن مک اجازه می‌دهند که فقط رایانه‌های
فیلتر کردن مک اجازه می‌دهند که فقط رایانه‌های مجاز با آدرس مک (MAC ID) خاص به شبکه دسترسی پیدا کرده و از آن استفاده کنند. با این حال، برنامه‌هایی وجود دارند که به رایانه اجازه می‌دهد وانمود کند هر آدرس مک را دارد که هکر می‌خواهد، و هکر می‌تواند به راحتی از آن مانع عبور کند. فیلتر مک فقط برای شبکه‌های کوچک مسکونی (SOHO) مؤثر است، زیرا تنها زمانی که دستگاه بی‌سیم «خاموش» است، محافظت می‌کند. هر دستگاه ۸۰۲٫۱۱ روشن باشد و به صورت رمزگذاری نشده خود را در سرآیندهای ۸۰۲٫۱۱ خود منتقل می‌کند و برای شناسایی آن به
۸۰۲٫۱۱ خود منتقل می‌کند و برای شناسایی آن به تجهیزات یا نرم‌افزار خاصی نیاز ندارد. هر کسی که یک گیرنده ۸۰۲٫۱۱ (لپ تاپ و آداپتور بی‌سیم) و یک نرم‌افزار تحلیلگر شبکه بی‌سیم رایگان داشته باشد، می‌تواند آدرس مک هر فرستنده ۸۰۲٫۱۱ را در محدوده دریافت کند. در یک محیط سازمانی، که در آن اکثر دستگاه‌های بی‌سیم در طول شیفت کاری فعال روشن هستند، فیلتر مک تنها یک حس امنیت کاذب را ایجاد می‌کند، زیرا فقط از اتصالات اتفاقی یا ناخواسته به زیرساخت سازمانی جلوگیری می‌کند و هیچ کاری برای جلوگیری از حمله هدایت شده انجام
و هیچ کاری برای جلوگیری از حمله هدایت شده انجام نمی‌دهد. حمله مرد میانی. یک مهاجم مرد میانی، رایانه‌ها را به ورود به رایانه ای که به عنوان یک AP (نقطه دسترسی) نرم تنظیم شده‌است، ترغیب می‌کند. هنگامی که این کار انجام شد، هکر از طریق کارت بی‌سیم دیگری به یک نقطه دسترسی واقعی متصل می‌شود که جریان ثابتی از ترافیک را از طریق رایانه هک شفاف به شبکه واقعی ارائه می‌دهد. سپس هکر می‌تواند ترافیک را استشمام کند. یکی از انواع حملات مرد میانی برای اجرای یک «حمله احراز هویت» است که به نقص امنیتی پروتکل در دست‌دادن
هویت» است که به نقص امنیتی پروتکل در دست‌دادن (handshake) اولیه برمیگردد. این حمله رایانه‌های متصل به اکسس پوینت را مجبور می‌کند تا اتصالات خود را قطع کرده و مجدداً با اکسس پوینت جعلی هکر وصل شوند (کاربر را از مودم قطع می‌کند و کاربر مجبور می‌شود دوباره رمز عبور را وارد کند، دوباره متصل شود). حملات مرد میانی توسط نرم‌افزارهایی مانند LANjack و AirJack اتوماتیک شده‌اند، به این معنی که آنچه زمانی نیاز به مهارت حرفه ای داشت، اکنون می‌تواند توسط افراد آماتور نیز انجام شود. حمله انکار سرویس. حمله انکار سرویس
نیز انجام شود. حمله انکار سرویس. حمله انکار سرویس (DoS) زمانی اتفاق می‌افتد که مهاجم به‌طور مداوم یک AP (نقطه دسترسی) یا شبکه مورد نظر را با درخواست‌های جعلی، پیام‌های اتصال موفق زودرس، پیام‌های شکست و/یا دستورها دیگر بمباران کند. اینها باعث می‌شود که کاربران قانونی نتوانند وارد شبکه شوند و حتی ممکن است باعث از کار افتادن شبکه شوند. این حملات به سوء استفاده از پروتکل‌هایی مانند پروتکل تأیید اعتبار توسعه پذیر (EAP) متکی هستند. حمله انکار سرویس به خودی خود کمک چندانی به افشای داده‌های سازمانی در معرض یک
کمک چندانی به افشای داده‌های سازمانی در معرض یک مهاجم مخرب نمی‌کند، زیرا قطع شدن شبکه، از جریان داده‌ها جلوگیری می‌کند و در واقع به‌طور غیرمستقیم از داده‌ها با جلوگیری از انتقال آنها محافظت می‌کند. دلیل معمول انجام یک حمله انکار سرویس مشاهده بازیابی شبکه بی‌سیم است که طی آن تمامی کدهای دست دادن اولیه توسط همه دستگاه‌ها مجدداً ارسال می‌شود و فرصتی را برای مهاجم مخرب فراهم می‌کند تا این کدها را ضبط کند و از ابزارهای مختلف کرک استفاده کند. برای تجزیه و تحلیل نقاط ضعف امنیتی و سوء استفاده از آنها برای دسترسی
نقاط ضعف امنیتی و سوء استفاده از آنها برای دسترسی غیرمجاز به سیستم. حمله تزریق در شبکه. در یک حمله تزریق شبکه، یک هکر می‌تواند از نقاط دسترسی که در معرض ترافیک شبکه فیلتر نشده قرار دارند، استفاده کند، به ویژه ترافیک شبکه را پخش می‌کند مانند " "(802.1D)، اواس‌پی‌اف، آرآی‌پی پروتکل درخت پوشا و HSRP. هکر دستورها پیکربندی مجدد شبکه جعلی را تزریق می‌کند که روترها، سوئیچ‌ها و هاب‌های هوشمند را تحت تأثیر قرار می‌دهد. کل شبکه را می‌توان به این روش از بین برد و نیاز به راه اندازی مجدد یا حتی برنامه‌ریزی مجدد تمام
به راه اندازی مجدد یا حتی برنامه‌ریزی مجدد تمام دستگاه‌های شبکه هوشمند دارد. حمله کافه لاته. حمله کافه لاته (Caffe Latte) راه دیگری برای شکستن WEP است. لزومی ندارد که مهاجم با استفاده از این اکسپلویت در منطقه شبکه باشد. با استفاده از فرآیندی که پشته بی‌سیم ویندوز را هدف قرار می‌دهد، می‌توان کلید WEP را از یک کلاینت راه دور دریافت کرد. با ارسال سیل درخواست‌های رمزگذاری شده ARP، مهاجم از احراز هویت کلید مشترک و نقص‌های تغییر پیام در ۸۰۲٫۱۱ استفاده می‌کند. مهاجم از پاسخ‌های ARP برای بدست آوردن کلید WEP در
مهاجم از پاسخ‌های ARP برای بدست آوردن کلید WEP در کمتر از ۶ دقیقه استفاده می‌کند. مفاهیم پیشگیری از نفوذ بی‌سیم. سه راه اصلی برای ایمن‌سازی شبکه بی‌سیم وجود دارد. هیچ سیستم طراحی شده آماده ای برای جلوگیری از استفاده تقلبی از ارتباطات بی‌سیم یا محافظت از داده‌ها و عملکردها با رایانه‌های دارای ارتباط بی‌سیم و سایر نهادها وجود ندارد. با این حال، سیستمی وجود دارد که اقدامات انجام شده را به عنوان یک کل مطابق با درک مشترکی که باید به عنوان آخرین هنر تلقی شود، تعیین می‌کند. سیستم صلاحیت یک اجماع بین‌المللی است که
می‌کند. سیستم صلاحیت یک اجماع بین‌المللی است که در ISO/IEC 15408 مشخص شده‌است. سیستم جلوگیری از نفوذ بی‌سیم. سیستم پیشگیری از نفوذ بی‌سیم (WIPS) مفهومی برای قوی‌ترین راه برای مقابله با خطرات امنیتی بی‌سیم است. با این حال WIPS به عنوان یک راه حل آماده به عنوان یک بسته نرم‌افزاری وجود ندارد. یک WIPS معمولاً به‌عنوان یک پوشش روی یک زیرساخت شبکه بی‌سیم موجود پیاده‌سازی می‌شود، اگرچه ممکن است به‌طور مستقل برای اعمال سیاست‌های شبکه بی‌سیم در یک سازمان مستقر شود. WIPS آنقدر برای امنیت بی‌سیم مهم تلقی می‌شود که در
آنقدر برای امنیت بی‌سیم مهم تلقی می‌شود که در ژوئیه ۲۰۰۹، شورای استانداردهای امنیتی صنعت کارت پرداخت دستورالعمل‌های بی‌سیم برای استاندارد امنیت داده صنعت پرداخت کارت منتشر کرد که استفاده از WIPS را برای خودکارسازی اسکن بی‌سیم و حفاظت برای سازمان‌های بزرگ توصیه می‌کرد. تمهیدات امنیتی. طیف وسیعی از اقدامات امنیتی بی‌سیم، با اثربخشی و عملی متفاوت وجود دارد. پنهان کردن SSID. یک روش ساده اما ناکارآمد برای تلاش برای ایمن کردن یک شبکه بی‌سیم، مخفی کردن SSID (شناسه مجموعه خدمات) است. این محافظت بسیار کمی در برابر
مجموعه خدمات) است. این محافظت بسیار کمی در برابر هر چیزی به جز گاه به گاه‌ترین تلاش‌های نفوذ فراهم می‌کند. فیلتر مک آدرس. یکی از ساده‌ترین تکنیک‌ها این است که فقط اجازه دسترسی از آدرس‌های MAC شناخته شده و از پیش تأیید شده را بدهید. اکثر نقاط دسترسی بی‌سیم حاوی نوعی فیلتر MAC ID هستند. با این حال، یک مهاجم به سادگی می‌تواند آدرس MAC یک کلاینت مجاز را شناسایی کرده و این آدرس را جعل کند. آدرس دهی آی‌پی استاتیک. نقاط دسترسی بی‌سیم معمولی آدرس‌های IP را از طریق DHCP به مشتریان ارائه می‌دهند. الزام مشتریان به
DHCP به مشتریان ارائه می‌دهند. الزام مشتریان به تنظیم آدرس‌های خود، ورود یک مزاحم معمولی یا ساده به شبکه را دشوارتر می‌کند، اما محافظت کمی در برابر یک مهاجم پیچیده ارائه می‌دهد. امنیت ۸۰۲٫۱۱. IEEE 802.1X سازوکارهای احراز هویت استاندارد IEEE برای دستگاه‌هایی است که مایل به اتصال به شبکه بی‌سیم هستند.
شاخص دلار آمریکا به انگلیسی: (USDX , DXY , DX، یا به‌طور غیررسمی، "Dixie") یک شاخص (یا اندازه‌گیری) از ارزش دلار ایالات‌متحده نسبت به سبدی از ارزهای خارجی است، که اغلب به عنوان مجموعه‌ای از ارزهای شرکای تجاری کشور ایالات‌متحده است. زمانی که دلار آمریکا در مقایسه با سایر ارزها «قدرت» (ارزش) پیدا می‌کند، این شاخص بالا می‌رود و برعکس. این شاخص یکی از شاخص‌های مهم در تحلیل‌های اقتصادی به‌شمار می‌رود. این شاخص توسط یک شرکت آمریکایی به نام اینترکانتیننتال اکسچنج (ICE) طراحی و منتشر شده و نام «شاخص دلار آمریکا» یک
طراحی و منتشر شده و نام «شاخص دلار آمریکا» یک علامت تجاری ثبت شده است. این یک میانگین هندسی وزنی از ارزش دلار نسبت به ارزهای انتخابی شرکای تجاری ایالات‌متحده است که در زیر ارائه گردیده: تاریخچه. شاخص USDX در مارس ۱۹۷۳، به دلیل نیاز به یک شاخص معتبر برای اندازه‌گیری قدرت ارزی دلار ایالات متحده بلافاصله پس از برچیدن سیستم برتون وودز ایجاد گردید. در آغاز، ارزش شاخص دلار آمریکا ۱۰۰۰۰۰ بود. از آن زمان در فوریه ۱۹۸۵ تا ۱۶۴٫۷۲۰۰ و در ۱۶ مارس ۲۰۰۸ به ۷۰٫۶۹۸ رسید. ترکیب «سبد ارزی» تنها یک بار تغییر کرده‌است، زمانی
«سبد ارزی» تنها یک بار تغییر کرده‌است، زمانی که چندین ارز اروپایی در آغاز سال ۱۹۹۹ توسط یورو در نظر گرفته شد. برخی از مفسران گفته‌اند که تشکیل «سبد ارزی» برای بازنگری به تأخیر افتاده‌است زیرا چین، مکزیک، کره جنوبی و برزیل شرکای تجاری اصلی هستند که در حال حاضر بخشی از شاخص نیستند در حالی که کشورهایی مانند سوئد و سوئیس به عنوان بخشی از شاخص به‌شمار می‌روند. شاخص وزنی تجاری دلار. شاخص دلار آمریکا با وزن تجاری یک شاخص ارزی است که توسط فدرال رزرو برای اندازه‌گیری نرخ تبدیل دلار آمریکا در مقایسه با کشورهایی که
نرخ تبدیل دلار آمریکا در مقایسه با کشورهایی که بیشترین تجارت را با آن‌ها انجام می‌دهد، ایجاد می‌شود، هر چه تجارت یک کشور با ایالات متحده بیشتر باشد. نرخ ارز بر شاخص تأثیر می‌گذارد. این شاخص در سال ۱۹۹۸ در زمان ایجاد یورو ایجاد شد. نقل قول‌ها. ICE فیدهای زنده برای Dow Futures ارائه می‌دهد که در بلومبرگ نیوز و سی‌ان‌ان مانی.کام ظاهر می‌شوند. USDX هر زمان که بازارهای دلار آمریکا باز هستند، به روز می‌شود، که از یکشنبه عصر به وقت محلی شهر نیویورک (اوایل صبح دوشنبه به وقت آسیا) به مدت ۲۴ ساعت در روز تا اواخر بعد
به وقت آسیا) به مدت ۲۴ ساعت در روز تا اواخر بعد از ظهر جمعه به وقت محلی شهر نیویورک است. محاسبه. شاخص دلار ایالات متحده آمریکا با این فرمول محاسبه می‌شود: = × × × × × × تجارت. معاملات آتی با شاخص دلار ایالات متحده آمریکا در ۲۱ ساعت از شبانه روز در پلتفرم ICE معامله می‌شود و قراردادهای آتی دارای چرخه انقضای سه‌ماهه مارس / ژوئن / سپتامبر و دسامبر هستند. همچنین به‌طور غیرمستقیم در صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF)، گزینه‌ها، قراردادهای مابه‌التفاوت و صندوق‌های متقابل موجود است. منابع. __نمایه__ __بافهرست__
بازیکن سال فوتبال چک , () توسط اتحادیه فوتبال جمهوری چک اهدا می‌شود. بازیکنان چک در داخل و خارج از کشور واجد شرایط دریافت این جایزه هستند. جوایز بازیکن جوان، مربی و شخصیت سال لیگ یک چک نیز در این مراسم اهدا می‌شود. این جایزه برای اولین بار در سال ۱۹۶۵ و در چکسلواکی اهدا شد و یان پوپلوهر اولین برنده آن بود. در مراسم سال ۲۰۱۲، پتر چخ این جایزه را برای ششمین بار به دست آورد و رکورد پنج برد قبلی را که در اختیار همکارش، دروازه‌بان، ایوو ویکتور بود، پشت سر گذاشت. ویکتور قبلاً بیش از هر بازیکن دیگری این جایزه را
ویکتور قبلاً بیش از هر بازیکن دیگری این جایزه را دریافت کرده بود و پنج بار در دوره چکسلواکی بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶ برنده این جایزه شد. جایزه فوتبالی دیگر در جمهوری چک، توپ طلا است که توسط خبرنگاران ورزشی اهدا می‌شود. برندگان. این جایزه، هرساله و از اولین دوره آن در سال ۱۹۶۵ اهدا می‌شود. در سال ۱۹۹۶، دو بازیکن، این جایزه را به اشتراک دریافت کردند.
حلقه درب یا زه درب یک وسیله مکانیکی است که مهار محکمی برای کابل‌کشی بین درب دولنگه گردان (این «لنگه درب») و چارچوب درب فراهم می‌کند. حلقه‌های درب در استاندارد NFPA ۸۰ برای درب‌های ضدآتش توضیح داده شده‌اند. انگیزه. حلقه درب در مواردی استفاده می‌شود که قطعات الکتریکی در لنگه درب نصب می‌شود، مانند قفل درب موتوری، قفل هوشمند، زنگ درب هوشمند یا چفت درب سیملوله‌ای. از آنجایی که لولاها در حین کار حرکت می‌کنند، کابل‌کشی معمولی به سرعت فرسوده می‌شود. حلقه درب همچنین تضمین می‌کند که پیچش کابل‌ها در طول کابل طولانی
تضمین می‌کند که پیچش کابل‌ها در طول کابل طولانی تری توزیع می‌شود که برای فرسودگی کابل‌ها تعیین‌کننده است. نصب. به‌طور معمول، حلقه درب در داخل چارچوب درب نصب می‌شود («حلقه‌های درب مخفی») و جز زمانی که درب باز است دیده نمی‌شود. نوع دیگر، ترانسفرهای روی سطح هستند که همان عملکرد را دارند («حلقه‌های درب قابل مشاهده»)، که معمولاً همیشه در بالای درب دیده می‌شوند.
گروه مالی بی‌سی‌اس () و () یک شرکت خدمات مالی روسی است. این شرکت در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد. این گروه توسط اولگ میخاشنکو در نووسیبیرسک تأسیس شد و در ابتدا به عنوان "کارگزاری سرویس اعتباری" شناخته می‌شد. در ابتدای فعالیت خود و در اواسط دهه ۲۰۰۰ با تمرکز بر فعالیت‌های بانکداری خرد شروع به رقابت با کارگزاری‌های مستقر در مسکو کرد. تا سال ۲۰۱۳، این گروه بزرگترین معامله‌گر سهام و مشتقات در بورس مسکو بود. بی‌سی‌اس اولین شبکه معاملاتی غیرشفاف روسیه را راه‌اندازی کرد. در سال ۲۰۱۳ این گروه عملیات بازارهای نوظهور خود را از
۲۰۱۳ این گروه عملیات بازارهای نوظهور خود را از قبرس به لندن منتقل کرد. گروه مالی بی‌سی‌اس در سال ۲۰۱۶ توانست رتبه‌سنجی اعتباری بلندمدت B را از استاندارد اند پورز دریافت کند.
کابل حفاظ‌دار یا کابل سپردار یا کابل شیلددار یک کابل الکتریکی از یک یا چند رسانای عایق‌شده است که توسط یک لایه رسانا مشترک محصور شده‌است. محافظ یا شیلد یا سپر ممکن است از رشته‌های بافته‌شده مسی (یا فلزات دیگر مانند آلومینیوم)، یک سیم‌پیچ مارپیچی غیربافته از نوار مسی یا لایه‌ای از پلیمر رسانا تشکیل شده باشد. معمولاً این سپر با یک غلاف پوشیده می‌شود. شیلد به عنوان یک قفس فارادی عمل می‌کند تا نویز الکتریکی از اثرگذاری بر این سیگنال‌ها را کاهش دهد و تابش الکترومغناطیسی را که ممکن است با دستگاه‌های دیگر تداخل
را که ممکن است با دستگاه‌های دیگر تداخل ایجاد کند را کاهش می‌دهد (به تداخل الکترومغناطیسی مراجعه کنید). سپر نویز تزویج‌شده خازنی از دیگر منابع الکتریکی را به کمینه می‌رساند. سپر باید به زمین متصل شود تا مؤثر باشد. سپر باید از نظر الکتریکی پیوسته باشد تا اثربخشی به حداکثر برسد، که شامل اتصال کابل‌ها می‌شود. در کابل‌های سیگنال حفاظ‌دار، حفاظ ممکن است به عنوان مسیر برگشت سیگنال عمل کند، یا ممکن است فقط به عنوان سپر عمل کند. شیلد سیم کنترل عمدتاً از مواد غیر مغناطیسی مانند مس و آلومینیوم ساخته شده است (بهتر
مغناطیسی مانند مس و آلومینیوم ساخته شده است (بهتر است مس باشد) و ضخامت آن بسیار نازک است. اثر لایه محافظ عمدتاً به دلیل انعکاس میدان الکتریکی و میدان مغناطیسی توسط خود بدنه فلزی نیست، بلکه ناشی از جذب است و اشکال مختلف زمین به طور مستقیم بر اثر محافظ تأثیر می گذارد.شیلد به طور موثر از ورود تداخل الکترومغناطیسی خارجی به کابل جلوگیری می کند و همچنین از تابش سیگنال داخلی به بیرون جلوگیری می کند و در کار سایر تجهیزات اختلال ایجاد می کند. کابل‌های برق فشار قوی با عایق جامد برای محافظت از عایق کابل، افراد و
با عایق جامد برای محافظت از عایق کابل، افراد و تجهیزات محافظت می‌شوند. کابل کواکسیال نوعی خط انتقال حفاظدار است. ساختار کابل افشان شیلددار. هادی پیچیده شده توسط سیم کنترل محافظ، لایه محافظ نامیده می شود که به طور کلی پارچه رسانا، مش مسی بافته شده یا فویل مس (آلومینیوم) است. معمولی: لایه عایق + لایه محافظ + سیم. پیشرفته: لایه عایق + لایه محافظ + سیم سیگنال + لایه محافظ سیم زمین. لایه محافظ سیم کنترل شیلددار معمولاً نیاز به زمین دارد. عملکرد سیم کنترل محافظ این است که منبع نویز میدان الکترومغناطیسی را از