payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اوکراین یک «کشور اروپایی و غیرمتعهد» باقی خواهد ماند. سپس، در ۳ ژوئن ۲۰۱۰، پارلمان اوکراین در لایحه ای که توسط خود یانوکوویچ آماده شده بود، به حذف هدف «ادغام در امنیت یورو آتلانتیک و عضویت در ناتو» از استراتژی امنیت ملی کشور رأی داد. این لایحه عضویت اوکراین در هر گروه نظامی را ممنوع، اما امکان همکاری با همایه‌هایی مانند ناتو را فراهم می‌کرد. پس از ماه‌ها اعتراض خیابانی یورومیدان که به دلیل پرهیز وی از امضای توافقنامه همکاری با اتحادیه اروپا به نفع قراردادهای روسیه آغاز شد، رئیس‌جمهور یانوکوویچ در فوریه
روسیه آغاز شد، رئیس‌جمهور یانوکوویچ در فوریه ۲۰۱۴ از کیف گریخت و در نهایت به روسیه رفت و پارلمان به برکناری او از سمت خود رای داد. این امر تغییر دیگری را در ارتباط اوکراین با اروپا و در نتیجه ناتو ایجاد کرد. در سال ۲۰۱۴، ناآرامی‌های هواداران روسیه در شرق اوکراین رخ داد و کریمه در ماه مارس به فدراسیون روسیه ضمیمه شد. به عنوان بخشی از تلاش برای آرام کردن گروه‌های مرتبط، نخست‌وزیر تازه منصوب شده، آرسنی یاتسنیوک، در یک سخنرانی در ۱۸ مارس ۲۰۱۴ به این موضوع پرداخت و تأکید کرد که اوکراین به دنبال عضویت در ناتو
و تأکید کرد که اوکراین به دنبال عضویت در ناتو نیست. باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، هفته بعد این موضع را تکرار کرد و در عین حال خواستار حضور بیشتر ناتو در اروپای مرکزی شد. با این حال، در پاسخ به مداخله نظامی روسیه در اوکراین، یاتسنیوک قصد خود را برای از سرگیری تلاش برای ادغام در ناتو در ۲۹ اوت ۲۰۱۴ اعلام کرد، و در دسامبر ۲۰۱۴، پارلمان اوکراین به لغو وضعیت غیرمتعهد رای داد. آندرس فوگ راسموسن، دبیرکل ناتو، اظهار داشت که عضویت در ناتو همچنان یک گزینه برای اوکراین است و بر اساس نظرسنجی ژوئیه ۲۰۱۵،
برای اوکراین است و بر اساس نظرسنجی ژوئیه ۲۰۱۵، پشتیبانی از عضویت در ناتو در اوکراین تحت کنترل دولت به ۶۴ درصد افزایش یافته‌است. نظرسنجی‌های پیشین نشان داده بود که کاهش مخالفت با عضویت، به مداخله روسیه مربوط است. در ۸ ژوئن ۲۰۱۷، رادای عالی اوکراین قانونی را تصویب کرد که ادغام با ناتو را در اولویت سیاست خارجی قرار می‌دهد، و پوروشنکو ماه آینده اعلام کرد که به دنبال آغاز مذاکرات در مورد برنامه اقدام عضویت با ناتو است، در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۸، پارلمان اوکراین اصلاحاتی را در قانون اساسی تصویب کرد که الحاق این کشور به
را در قانون اساسی تصویب کرد که الحاق این کشور به ناتو و اتحادیه اروپا را به یک هدف کانونی سیاست خارجی تبدیل می‌کند. در ۸ اکتبر ۲۰۲۰، رئیس‌جمهور ولودیمیر زلنسکی در دیدار با نخست‌وزیر بوریس جانسون در لندن اظهار داشت که اوکراین به برنامه اقدام عضویت در ناتو (MAP) نیاز دارد، زیرا عضویت در ناتو به امنیت و پدافند اوکراین کمک خواهد کرد. در آوریل ۲۰۲۱، به دنبال تجمع نیروهای روسیه در نزدیکی مرز اوکراین، زلنسکی این درخواست را در تماسی با دبیرکل ناتو ینس استولتنبرگ تکرار کرد و گفت که «ناتو تنها راه برای پایان دادن به
کرد و گفت که «ناتو تنها راه برای پایان دادن به جنگ در دونباس است» و ورود به MAP. «یک پیام واقعی برای روسیه خواهد بود.» بحث‌های عضویت. فنلاند. فنلاند تقریباً در همه مناطق فرعی برنامه همکاری برای صلح شرکت می‌کند و نیروهای نگهبان صلح را برای ماموریت‌های افغانستان و کوزوو فراهم کرده‌است. از دهه ۱۹۹۰ و در میان چندین دولت، موضع فنلاند این بوده‌است که پیوستن به ناتو ضروری نبوده و ترجیح داده شده‌است که یک سیاست پدافندی مستقل حفظ شود، اما در صورت تغییر شرایط، این کشور ممکن است همچنان از گزینه پیوستن به ناتو استفاده
ممکن است همچنان از گزینه پیوستن به ناتو استفاده کند. فنلاند روابط نزدیکی با ناتو دارد و تجهیزات نظامی از جمله هواپیماهای F-35 را از اعضای این همایه خریداری می‌کند و تجهیزات تازه خریداری شده آن نیز باید از استانداردهای ناتو پیروی کنند. امکان عضویت فنلاند در ناتو یکی از مهمترین موضوعات مورد گفتگو در رابطه با انتخابات ریاست جمهوری فنلاند در سال ۲۰۰۶ بود و همچنان موضوع مهمی در سیاست فنلاند است. در سال ۲۰۰۷، فنلاند پیش‌مینه‌های فنی گوناگونی را برای عضویت انجام داد و وزیر دفاع وقت، یری هاکامیس، مشتاق عضویت در
داد و وزیر دفاع وقت، یری هاکامیس، مشتاق عضویت در ناتو بود. علاقه عمومی به این موضوع در سال‌های بعد کاهش یافت. پیش از تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، حزب همایه ملی و حزب مردم سوئدی فنلاند از عضویت در ناتو پشتیبانی می‌کردند و دیگر احزاب به اندازه‌های گوناگون بی‌طرف یا مخالف بودند. در سال ۲۰۱۶، کنفرانس حزبی حزب همایه ملی موافقت کرد که فنلاند باید «در چند سال آینده» برای عضویت درخواست کند. در چشم‌انداز حزب مردم سوئدی فنلاند در همان سال، تعیین شد تا فنلاند در سال ۲۰۲۵ عضو ناتو خواهد شد. بسیاری از
فنلاند در سال ۲۰۲۵ عضو ناتو خواهد شد. بسیاری از سیاستمداران منفرد، از جمله رئیس‌جمهور کنونی سائولی نینیسته و نخست‌وزیر پیشین الکساندر اشتوب و همچنین رئیس‌جمهور پیشین مارتین آهتیساری که استدلال کرده‌است فنلاند باید به همه سازمان‌هایی که توسط دیگر دموکراسی‌های غربی پشتیبانی می‌شود بپیوند تا «یک بار برای همیشه از بار فنلاندی شدن شانه خالی کنند.»، از ناتو نیز پشتیبانی کرده‌اند. دو رئیس‌جمهور پیشین دیگر از حزب سوسیال دموکرات، تارجا هالونن و مائونو کویویستو، علناً با این ایده مخالفت کردند و استدلال کردند که
علناً با این ایده مخالفت کردند و استدلال کردند که عضویت در ناتو روابط فنلاند با روسیه را بدتر می‌کند. اتحاد چپ بیشترین مخالفت را با پیوستن به ناتو داشته‌است. زمانی که آنها در سال ۲۰۱۹ با SDP وارد همایه شدند، روشن کردند که هرگونه حرکت به سمت ورود به یک اتحاد نظامی منجر به خروج همایه چپ از کابینه خواهد شد. با این حال، موضع حزب پس از آفند روسیه تغییر کرد و لی اندرسون خواستار یک گفتگوی خردمندانه و در سطح جامعه و ارزیابی امکان درخواست برای پیوستن به ناتو شد و اظهار داشت که چنین تصمیمی دیگر لزوماً به استعفای حزب
داشت که چنین تصمیمی دیگر لزوماً به استعفای حزب منجر نمی‌شود. . پس از تهاجم و تغییر گسترده در افکار عمومی، رهبری حزب مرکز و حزب فنلاند نیز موضع خود را برای پشتیبانی از عضویت در ناتو تغییر دادند. فنلاند برخی بازخوردهای بسیار انتقادی را از روسیه حتی برای در نظر گرفتن امکان پیوستن به ناتو دریافت کرده‌است. پس از جنگ ۲۰۰۸ روسیه و گرجستان، نخست‌وزیر فنلاند ماتی وانانن بار دیگر تأکید کرد که فنلاند هیچ برنامه ای برای پیوستن به ناتو ندارد و درس اصلی این جنگ نیاز به روابط نزدیکتر با روسیه است. در مصاحبه ای در ژوئن
روابط نزدیکتر با روسیه است. در مصاحبه ای در ژوئن ۲۰۱۴ در روزنامه فنلاندی "هووتستادس بلادت"، سرگئی الکساندرویچ مارکوف، فرستاده شخصی ولادیمیر پوتین، فنلاند را به «روس هراسی» شدید متهم کرد و پیشنهاد کرد که پیوستن فنلاند به ناتو می‌تواند جنگ جهانی سوم را آغاز کند. در ژوئیه ۲۰۱۶، پوتین در سفری به فنلاند اظهار داشت که اگر فنلاند به ناتو بپیوندد، روسیه تعداد نیروهای خود را در مرز فنلاند افزایش خواهد داد. او همچنین هشدار داد که ناتو «تا آخرین فنلاندی علیه روسیه خواهد جنگید». یک نظرسنجی برای اندیشکده فنلاندی در
خواهد جنگید». یک نظرسنجی برای اندیشکده فنلاندی در ژانویه ۲۰۱۵ نشان داد که ۴۳ درصد از فنلاندی‌های شرکت‌کننده در نظرسنجی با عضویت در ناتو مخالف، ۲۶ درصد از آنها موافق و ۳۲ درصد نیز ممتنع بودند. EVA به یک روند کاهشی در درصد مخالفان از سال ۱۹۹۸ آغاز شده، از جمله کاهش شدید پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲ اشاره کرده‌است. در مارس ۲۰۱۴، در طول الحاق کریمه به روسیه، یک نظرسنجی نشان داد که تنها ۲۲ درصد از عضویت پشتیبانی می‌کنند، هرچند نظرسنجی دوم نشان می‌دهد که در صورت توصیه رهبری فنلاند، ۵۳ درصد از عضویت پشتیبانی
توصیه رهبری فنلاند، ۵۳ درصد از عضویت پشتیبانی می‌کنند. پشتیبانی از اتحاد نظامی با همسایه سوئد نیز، با ۵۴ درصد بالا بود، و فنلاند احتمالاً می‌توانست به دنبال نقش بزرگ‌تری برای NORDEFCO باشد. کارل هاگلند وزیر دفاع فنلاند پیشنهاد داد که ممکن است یک همه‌پرسی در مورد عضویت در ناتو پس از انتخابات پارلمانی ۲۰۱۵ برگزار شود. یک نظرسنجی از اکتبر ۲۰۱۷ نشان داد که پشتیبانی از عضویت در ۲۲٪ باقی مانده‌است، در حالی که در سناریوی پیشنهادی که سوئد به آن ملحق می‌شود به ۳۳٪ افزایش یافته‌است. نظرسنجی دیگری در دسامبر ۲۰۱۹ نشان
یافته‌است. نظرسنجی دیگری در دسامبر ۲۰۱۹ نشان داد که میزان پشتیبانی به ۲۰ درصد کاهش یافته‌است، در حالی که ۵۶ درصد مخالف پیوستن به همایه بودند و ۲۴ درصد مطمئن نیستند. در ژانویه ۲۰۲۲، نخست‌وزیر، سانا مارین، گفت که احتمال پیوستن فنلاند به ناتو وجود دارد. در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، در پاسخ به آفند روسیه به اوکراین، او بار دیگر پافشاری کرد که در حالی که فنلاند "در حال حاضر با یک تهدید نظامی فوری روبرو نیست"، پیوستن به ناتو همچنان یک احتمال است و خاطرنشان کرد که "بحث عضویت در ناتو در فنلاند تغییر خواهد کرد. " در ۲۵ فوریه،
در ناتو در فنلاند تغییر خواهد کرد. " در ۲۵ فوریه، سخنگوی وزارت خارجه روسیه، فنلاند و سوئد را تهدید کرد که در صورت تلاش برای پیوستن به ناتو، با «پیامدهای نظامی و سیاسی» روبرو خواهند شد. هر دو کشور به عنوان اعضای همکاری برای صلح ناتو در نشست اضطراری ناتو شرکت کرده بودند و هر دو تهاجم را محکوم کرده و به اوکراین کمک کرده بودند. پس از تهاجم، نظرسنجی انجام شده در فوریه ۲۰۲۲ نشان از ۵۳ درصد پشتیبانی از پیوستن به ناتو، ۲۸ درصد مخالفت و ۱۹ درصد ممتنع بود. اگر سوئد نیز به ناتو بپیوندد، این رقم به ۶۶ درصد موافق و ۲۰
به ناتو بپیوندد، این رقم به ۶۶ درصد موافق و ۲۰ درصد مخالف تغییر خواهد کرد. در ۲۷ فوریه ۲۰۲۲، در پی آغازش (initiative) شهروندانی که خواستار برگزاری همه‌پرسی در مورد عضویت در ناتو بودند، ۵۰۰۰۰ امضای لازم، برای اینکه که پارلمان فنلاند مجاب به بررسی موضوع شود، به دست آمد. سه روز بعد، دومین آغازش (initiative) شهروندی که این بار از فنلاند برای عضویت به جای برگزاری همه‌پرسی در مورد عوضیت درخواست می‌کرد، از آستانه ۵۰۰۰۰ امضا گذشت. نخست‌وزیر، سانا مارین، پس از نشستی در ۱ مارس ۲۰۲۲ برای گفتگو در مورد درخواست عضویت
در ۱ مارس ۲۰۲۲ برای گفتگو در مورد درخواست عضویت کامل ناتو اظهار داشت که هنوز تصمیمی در مورد این موضوع گرفته نشده‌است و گفت که «با چنین پرسش مهمی باید با جدیت فراوان برخورد شود». نظرسنجی انجام شده از ۹ تا ۱۱ مارس نشان داد که پشتیبانی از پیوستن به پیمان به ۶۲ درصد افزایش و مخالفت به ۱۶ درصد کاهش یافته‌است و رای‌های ممتنع ۲۱ درصد همه آرا بودند. رئیس‌جمهور نینیستو این نظرسنجی را نشان دهنده پشتیبانی مردمی کافی از یک برنامه توصیف کرد. حزب همایه ملی طرفدار ناتو خواستار درخواست مشترک فنلاند – سوئد پیش از ژوئیه شد،
درخواست مشترک فنلاند – سوئد پیش از ژوئیه شد، و نخست‌وزیر مارین پیشنهاد کرد که روند تصمیم‌گیری باید در بهار و در عرض چند هفته و نه چند ماه به پایان برسد. در آوریل ۲۰۲۲، روی اریکسون، سفیر فنلاند در کانادا، گفت که کشورش «احتمالاً» برای عضویت درخواست خواهد داد. او پیش‌بینی کرد که این روند با تصویب سریع این تصمیم توسط کشورهای عضو ناتو تسریع خواهد شد. نخست‌وزیر پیشین الکساندر استاب گفت که این کشور برای پیوستن به این همایه «یک نتیجه‌گیری بی چون و چرا» است و پیش‌بینی کرد که این کار پیش از نشست سران ناتو در مادرید
کرد که این کار پیش از نشست سران ناتو در مادرید در ۲۹ و ۳۰ ژوئن به انجام برسد. وزیر امور خارجه پیشین ارکی تومویا نیز پیش‌بینی کرد که درخواست عضویت تقریباً قطعی است. پکا هاویستو، وزیر امور خارجه، حدس زد که روند پیوستن به ناتو پس از ارائه درخواست رسمی ممکن است بین چهار ماه تا یک سال طول بکشد. ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو، گفت که فنلاند می‌تواند «بسیار سریع» به همایه ملحق شود و در فاصله زمانی بین ارسال درخواست و تصویب عضویت، درجاتی از پشتیبانی از فنلاند وجود خواهد داشت. در ۱۳ آوریل، وزارت امور خارجه گزارشی
خواهد داشت. در ۱۳ آوریل، وزارت امور خارجه گزارشی دربارهٔ چشم‌انداز امنیت بین‌المللی و گزینه‌های سیاست خارجی و پدافندی در دسترس فنلاند آماده کرد که باور بر اینست که مبنای گفتگو در مورد عضویت در ناتو باشد. ایرلند. ایرلند از سال ۱۹۹۹ عضو برنامه همکاری برای صلح ناتو (PfP) و شورای همکاری یورو-آتلانتیک (EAPC) بوده‌است، اما یک سیاست سنتی بی‌طرفی نظامی دارد. ایرلند در فرایند برنامه‌ریزی و بازنگری PfP (PARP) شرکت می‌کند که هدف آن افزایش قابلیت همکاری ارتش ایرلند، نیروهای پدافندی ایرلند، با کشورهای عضو ناتو و تطبیق
پدافندی ایرلند، با کشورهای عضو ناتو و تطبیق آنها با استانداردهای بین‌المللی پذیرفته شده به منظور استقرار موفقیت‌آمیز نیروهای نظامی در عملیات‌های حفظ صلح در خارج از کشور با دیگر کشورها است. ایرلند شمار کمی از نیروهایش را به نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت بین‌المللی به رهبری ناتو (ISAF) در افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۱۴) فرستاد و از نیروهای کنونی کوزوو به رهبری ناتو (KFOR) پشتیبانی می‌کند. آندرس فوگ راسموسن، دبیرکل پیشین ناتو در سال ۲۰۱۳ در سفری به این کشور گفت که «درها» برای پیوستن ایرلند به ناتو در هر زمان باز است.
برای پیوستن ایرلند به ناتو در هر زمان باز است. شماری از سیاستمداران، که بیشتر در حزب راست میانه Fine Gael هستند، از پیوستن ایرلند به ناتو پشتیبانی می‌کنند، با این وجود بیشتر سیاستمداران هنوز این این دیدگاه را ندارند. حزب جمهوری‌خواه شین فین اصلاحیه قانون اساسی را پیشنهاد کرد تا کشور را از پیوستن به یک اتحاد نظامی مانند ناتو منع کند، اما این قانون در آوریل ۲۰۱۹ در دایل ایرین تصویب نشد نگاه کلی این است که پیش از ایجاد هرگونه تغییر در بی‌طرفی یا پیوستن به ناتو، باید یک همه‌پرسی برگزار شود. در حال حاضر هیچ حزب
باید یک همه‌پرسی برگزار شود. در حال حاضر هیچ حزب سیاسی مهمی در ایرلند از پیوستن به ناتو پشتیبانی کامل نمی‌کند، که خود بازتاب افکار عمومی و رسانه‌ها در این کشور است. یک نظرسنجی در مارس ۲۰۲۲ نشان داد که ۳۷ درصد موافق پیوستن به ناتو و ۵۲ درصد مخالف بودند. کوزوو. به گفته وزیر امور خارجه کوزوو انور هوجاج، ادغام با ناتو برای کوزوو که در سال ۲۰۰۸ استقلال خود را از صربستان اعلام کرد، اولویت است. هوجاج در سال ۲۰۱۴ اعلام کرد که هدف این کشور عضویت در ناتو تا سال ۲۰۲۲ است با این حال، چهار کشور عضو ناتو - یونان،
۲۰۲۲ است با این حال، چهار کشور عضو ناتو - یونان، رومانی، اسپانیا و اسلواکی - استقلال کوزوو را به رسمیت نمی‌شناسند. عضویت در سازمان ملل که کوزوو فاقد آن است، برای عضویت در ناتو ضروری تلقی می‌شود. در دسامبر ۲۰۱۸، راموش هارادینای، نخست‌وزیر کوزوو، اعلام کرد که کوزوو پس از تشکیل نیروهای مسلح کوزوو برای عضویت در ناتو درخواست خواهد داد. در فوریه ۲۰۲۲، در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، وزیر دفاع آرمند مهاج با استناد به «نیاز فوری برای تضمین صلح، امنیت و ثبات در بالکان غربی» درخواست یک پایگاه نظامی
و ثبات در بالکان غربی» درخواست یک پایگاه نظامی دائمی ایالات متحده در این کشور و روند الحاق سریع به این سازمان را داد. در ۳ مارس ۲۰۲۲ قطعنامه ای توسط پارلمان کوزوو به تصویب رسید که در آن از دولت خواسته شد «همه اقدامات لازم برای پیوستن به ناتو، اتحادیه اروپا، شورای اروپا و سایر سازمان‌های بین‌المللی را انجام دهد». مولداوی. قانون اساسی مولداوی این کشور را از پیوستن به یک همایه نظامی بازمی‌دارد، اما برخی از سیاستمداران، مانند وزیر دفاع پیشین مولداوی ویتالی مارینوتا، پیوستن به ناتو را به عنوان بخشی از یکپارچگی
پیوستن به ناتو را به عنوان بخشی از یکپارچگی بزرگتر اروپا پیشنهاد کرده‌اند. مولداوی در سال ۱۹۹۴ به همکاری برای صلح ناتو پیوست و در سال 2010 برنامه اقدام همکاریی فردی را آغاز کرد. پس از الحاق کریمه به روسیه در سال ۲۰۱۴، مقامات ناتو هشدار دادند که روسیه ممکن است به دنبال الحاق ترانس‌نیستریا، منطقه جداشده مولداوی باشد. مسئله تجزیه‌طلبان می‌تواند مانع پیوستن مولداوی به ناتو شود. صربستان. مداخله ناتو در بوسنی و هرزگوین در سال ۱۹۹۲ و بمباران یوگسلاوی توسط ناتو در سال ۱۹۹۹ منجر به تیرگی روابط بین صربستان و ناتو
سال ۱۹۹۹ منجر به تیرگی روابط بین صربستان و ناتو شد. روابط پس از اعلام استقلال کوزوو در سال ۲۰۰۸ در حالی که تحت الحمایه سازمان ملل متحد با پشتیبانی امنیتی ناتو بود، تیره شد. با این حال، صربستان در نشست سال ۲۰۰۶ ریگا به برنامه همکاری برای صلح دعوت شد و به آن ملحق شد و در سال ۲۰۰۸ از آن دعوت شد تا هر زمان که کشور آماده باشد، وارد برنامه گفتگوی تنگاتنگ شود. مجلس صربستان در سال ۲۰۰۷ قطعنامه ای را تصویب کرد که بی‌طرفی نظامی آنها را تا زمانی که همه‌پرسی در مورد این موضوع برگزار شود، اعلام می‌کرد. در ۱ اکتبر ۲۰۰۸،
موضوع برگزار شود، اعلام می‌کرد. در ۱ اکتبر ۲۰۰۸، وزیر دفاع صربستان، دراگان شوتانوواچ، پیمان‌نامه تبادل اطلاعات با ناتو را، که یکی از پیش‌نیازهای عضویت کاملتر در برنامه همکاری برای صلح است، امضا کرد. در آوریل ۲۰۱۱ درخواست صربستان برای IPAP توسط ناتو تأیید شد، صربستان پیش نویس IPAP را در می ۲۰۱۳ ارائه داد. این قرارداد در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۵ نهایی شد. یک نظرسنجی از سوی CeSID در ژوئن ۲۰۱۵ که با پشتیبانی آژانس گسترش بین‌المللی ایالات متحده (USAID) انجام شد، نشان داد که تنها ۱۲ درصد از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی از
داد که تنها ۱۲ درصد از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی از عضویت در ناتو پشتیبانی می‌کنند که در مقایسه با ۲۵ درصد در سال ۲۰۱۲ کاهش یافته و ۷۳ درصد مخالف بودند. حزب کوچک لیبرال دموکرات و جنبش نوسازی صربستان همچنان فعال‌ترین احزاب سیاسی طرفدار عضویت در ناتو هستند. اگرچه صربستان آرزوی پیوستن به اتحادیه اروپا را دارد، اما صربستان ممکن است به دنبال حفظ بی‌طرفی نظامی باشد و نه به ناتو و نه به سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) بپیوندد. سوئد. در سال ۱۹۴۹، سوئد تصمیم گرفت به ناتو نپیوندد و سیاست امنیتی خود را با هدف عدم تعهد
نپیوندد و سیاست امنیتی خود را با هدف عدم تعهد در صلح و بی‌طرفی در جنگ اعلام کرد. روگرفت اصلاح شده کنونی، عدم تعهد در صلح را برای بی‌طرفی احتمالی در جنگ لازم می‌کند. این موضع بدون کشمکش آنچنانی در طول جنگ سرد پایدار ماند. با این حال، از دهه ۱۹۹۰، گفتگوهای فعالانه‌ای در سوئد در مورد مسئله عضویت در ناتو در جهان پس از جنگ سرد وجود داشته‌است. این شکاف‌های ایدئولوژیک در نوامبر ۲۰۰۶ زمانی که سوئد می‌توانست دو هواپیمای ترابری نو بخرد یا به گروه هواپیماهای ناتو بپیوندد و در دسامبر ۲۰۰۶، زمانی که سوئد برای پیوستن به
و در دسامبر ۲۰۰۶، زمانی که سوئد برای پیوستن به نیروی واکنش ناتو فراخوانده شد، قابل مشاهده بود. سوئد در مأموریت‌های ناتو در بوسنی (IFOR و SFOR)، کوزوو (KFOR)، افغانستان (ISAF) و لیبی (عملیات محافظ هم‌پیمان) همکاری فعال داشته‌است. حزب حاکم سوسیال دموکرات سوئد طرفدار بی‌طرفی و عدم تعهد باقی مانده‌است. این ترجیح توسط شرکای آنها، حزب سبز و همچنین حزب چپ، مشترک است. حزب راست مرکزی میانه‌رو بزرگترین حزب از نظر نمایندگی پارلمانی فعلی است که طرفدار عضویت در ناتو است، حتی آن را به عنوان بزرگترین وعده انتخاباتی خود
حتی آن را به عنوان بزرگترین وعده انتخاباتی خود در سال ۲۰۲۲ تبدیل کرده‌است، و مانند حزب لیبرال به‌طور کلی از عضویت در ناتو پس از جنگ سرد پشتیبانی کرده‌است. . حزب کانونی تا سپتامبر ۲۰۱۵، زمانی که رهبری حزب تحت رهبری آنی لوف اعلام کرد که برای تغییر خط مشی حزب به منظور فشار بر سوئد برای پیوستن به ناتو در کنفرانس بعدی حزب خود، پیشنهاد خواهند داد، با عضویت در ناتو مخالف بود. دموکرات‌های مسیحی نیز که پیشتر مخالف آن بودند، به همین ترتیب در نشست حزبی خود در اکتبر ۲۰۱۵ به پشتیبانی از عضویت در ناتو رأی دادند. زمانی
به پشتیبانی از عضویت در ناتو رأی دادند. زمانی که دموکرات‌های ملی‌گرا سوئد در دسامبر ۲۰۲۰ موضع خود را به گونه‌ای تنظیم کردند که در صورت هماهنگی با کشور همسایه فنلاند و تصویب در همه‌پرسی، امکان عضویت در ناتو را فراهم کنند، اکثریت اعضای ریکسداگ سوئد برای اولین بار از احزابی بودند که با عضویت در ناتو موافق بودند. پیشنهادی برای اجازه عضویت در ناتو در آینده در آن ماه با ۲۰۴ رای موافق و ۱۴۵ رای مخالف به تصویب مجلس رسید. ایپسوس نظرسنجی‌های منظمی را انجام داده‌است که نشان از کاهش شمار مخالفان با عضویت از ۵۶ درصد در
نشان از کاهش شمار مخالفان با عضویت از ۵۶ درصد در آوریل ۲۰۱۵ به ۳۵ درصد در دسامبر ۲۰۲۰ بوده، که نشان از دیدگاهی سه‌گانه میان سوئدی‌ها بود که ۳۳ درصد از عضویت در ناتو پشتیبانی می‌کنند و ۳۲ درصد موضع ممتنع داشتند. کاهش شمار مخالفان با افزایش شمار آرای ممتنع مطابقت دارد، زیرا درصد سوئدی‌هایی که از عضویت در ناتو پشتیبانی می‌کنند از سال ۲۰۱۴ عمدتاً ثابت مانده‌است. پشتیبانی از عضویت در ناتو پیشتر میان سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵ افزایش یافته بود. مؤسسه SOM نشان داد که افزایش از ۱۷ درصد به ۳۱ درصد بوده‌است. رویدادهایی
افزایش از ۱۷ درصد به ۳۱ درصد بوده‌است. رویدادهایی مانند الحاق کریمه و گزارش‌های مربوط به فعالیت زیردریایی‌های روسیه در سال ۲۰۱۴، و همچنین گزارش سال ۲۰۱۳ که سوئد در صورت حمله می‌توانست تنها یک هفته آن را تحمل کند، افزایش پشتیبانی را نشان می‌دهد. نظرسنجی ماه مه ۲۰۱۷ توسط پیو نشان داد که ۴۸ درصد از عضویت پشتیبانی می‌کنند که در نوامبر ۲۰۲۰، به ۶۵ درصد افزایش یافت که بالاترین درصد در میان اعضای غیر ناتو است. در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲، پس از تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، سخنگوی وزارت خارجه روسیه فنلاند و سوئد را
۲۰۲۲، سخنگوی وزارت خارجه روسیه فنلاند و سوئد را تهدید کرد که در صورت تلاش برای پیوستن به ناتو، «عواقب نظامی و سیاسی» خواهند دید. هر دو کشور به عنوان اعضای همکاری برای صلح ناتو در نشست اضطراری ناتو شرکت کرده بودند و هر دو تهاجم را محکوم کرده و به اوکراین کمک کرده بودند. نظرسنجی Novus که در ۲۴ تا ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ انجام شد، ۴۱ درصد موافق عضویت در ناتو و ۳۵ درصد مخالف را ثبت کرد. در ۴ مارس ۲۰۲۲، بر پایه یک نظرسنجی، ۵۱٪ از عضویت در ناتو پشتیبانی می‌کردند، این نخستین بار بودکه یک نظرسنجی نشان از پشتیبانی اکثریت از
بار بودکه یک نظرسنجی نشان از پشتیبانی اکثریت از این عضویت بود. تغییر ناگهانی در افکار عمومی همچنین بر حزب ناسیونالیست دموکرات سوئد که غیر از آن یوروشک نیز بود، تأثیر گذاشت و آنها اعلام کردند در صورت پیوستن فنلاند از عضویت سوئد در ناتو پشتیبانی خواهند کرد. ماگدالنا اندرسون ، نخست‌وزیر سوئد، در ۱۰ مارس ۲۰۲۲ اعلام کرد که به دنبال افزایش بودجه نظامی است تا آیین‌نامه ناتو دربارهٔ اختصاص میزان ۲ درصد از تولید ناخالص داخلی از ۱٫۲۶ درصد تولید ناخالص داخلی سوئد در سال ۲۰۲۱، است. گفته می‌شود این تغییر پاسخی به تهاجم
۲۰۲۱، است. گفته می‌شود این تغییر پاسخی به تهاجم روسیه به اوکراین به‌عنوان تهدیدی برای امنیت اروپا است و «در اسرع وقت» اجرا می‌شود و افزوده شد که «سال‌های بسیار زیادی طول می‌کشد» تا بتوان ارتشی برای تحقق هدف ۲ درصدی در آوریل ۲۰۲۲ بنا کرد. حزب سوسیال دموکرات سوئد «بازبینی امنیتی» را که شامل بررسی پیوستن به این اتحاد بود، آغاز کرد. توبیاس بودین، دبیرکل حزب، گفت که انتظار دارد این بررسی «پیش از تابستان» به پایان برسد. کشورهای دیگر. اتریش و سوئیس هر دو عضو همکاری برای صلح هستند و با کشورهای عضو ناتو هم‌مرز
برای صلح هستند و با کشورهای عضو ناتو هم‌مرز هستند. مالت همچنین عضوی از همکاری برای صلح و اتحادیه اروپا است. با این حال، این کشورها یک سیاست طولانی مدت بی‌طرفی دارد. قبرس تنها کشور عضو اتحادیه اروپا است که عضو شراکت برای صلح نیست و هرگونه پیمان‌نامه‌ای به دلیل نگرانی‌های ترکیه در مورد اختلاف قبرس مسدود شده‌است. روسیه، ارمنستان، بلاروس و قزاقستان همگی اعضای سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) هستند که یک همایه نظامی جایگزین است. در سال ۲۰۰۹، دیمیتری روگوزین، فرستاده روسیه، پیوستن به ناتو را رد نکرد، اما گفت که
روسیه، پیوستن به ناتو را رد نکرد، اما گفت که روسیه اکنون بیشتر به رهبری یک ائتلاف به عنوان یک قدرت بزرگ علاقه‌مند است. آذربایجان به سیاست بی‌طرفی متعهد شده‌است، اما پیوستن به ناتو را رد نکرده‌است. برخی کشورها پیشنهاد گسترش ناتو را در بیرون از اروپا و آمریکای شمالی را داده‌اند، که این کار نیازمند اصلاح ماده ۱۰ پیمان آتلانتیک شمالی است. کریستوفر ساندز از مؤسسه هادسون عضویت مکزیک در ناتو را به منظور تقویت همکاری ناتو با مکزیک و ایجاد «ستون آمریکای شمالی» برای امنیت منطقه ای پیشنهاد کرد. در ژوئن ۲۰۱۳، خوان
امنیت منطقه ای پیشنهاد کرد. در ژوئن ۲۰۱۳، خوان مانوئل سانتوس، رئیس‌جمهور کلمبیا ابراز امیدواری کرد که همکاری کلمبیا با ناتو می‌تواند منجر به عضویت در ناتو شود، اگرچه وزیر امور خارجه وی، خوان کارلوس پینزون، به سرعت توضیح داد که کلمبیا فعالانه به دنبال عضویت در ناتو نیست. ایوو دالدر و جیمز گلدگایر «ناتوی جهانی» را پیشنهاد کردند که شامل کشورهای دموکراتیک از سراسر جهان از جمله استرالیا، نیوزیلند، ژاپن، کره جنوبی، برزیل، آفریقای جنوبی و هند است رودی جولیانی، نامزد جمهوری‌خواه ریاست جمهوری آمریکا پیشنهاد گسترش
جمهوری‌خواه ریاست جمهوری آمریکا پیشنهاد گسترش ناتو به سنگاپور، اسرائیل، استرالیا، هند و ژاپن را داده‌است. در ۲۰ مارس ۲۰۱۹، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده گفت که در دیدار با ژایر بولسونارو، رئیس‌جمهور برزیل در کاخ سفید، برزیل را به هم‌پیمان اصلی غیر ناتو تبدیل خواهد کرد. ترامپ طی یک سخنرانی مطبوعاتی مشترک از عضویت برزیل در ناتو پشتیبانی کرد. با این حال فرانسه این پیشنهاد را رد کرده و مدعی است که ماده ۱۰ این پیمان‌نامه جغرافیای عضویت را به کشورهای اروپایی محدود می‌کند. در ۹ ژانویه ۲۰۲۰، دونالد ترامپ
محدود می‌کند. در ۹ ژانویه ۲۰۲۰، دونالد ترامپ اشاره کرد که ائتلاف باید در خاورمیانه به کشورهایی مانند اسرائیل، اردن، مصر و کویت و کشورهای دیگر گسترش یابد. گسترش درونی فرایندی است که به کشورهایی که از تجزیه یک کشور عضو فعلی به وجود آمده‌اند اجازه عضویت می‌دهد. تعدادی از جنبش‌های تجزیه‌طلب فعال در داخل کشورهای عضو وجود داشته و دارند. حزب ملی اسکاتلند در کنفرانس خود در سال ۲۰۱۲ موافقت کرد که مایل است اسکاتلند عضویت خود در ناتو را در صورت استقلال از بریتانیا حفظ کند.
زهرا قالیباف (زاده ۸ فروردین ۱۳۴۰)، همسر محمدباقر قالیباف است. او دانش‌آموخته جامعه‌شناسی و مدرس دانشگاه است و مدتی به عنوان ریاست دانشکده مدیریت و علوم انسانی واحد تهران شمال دانشگاه آزاد و هیئت منصفه دادگاه مطبوعات نیز فعالیت داشته است و فعال حوزه زنان و عضو ستاد ملی زن و خانواده است. مشیر در سال ۱۳۶۱ و در ۲۱ سالگی با قالیباف ازدواج کرد. مشیر همسایه قالیباف بود. دوران دبیرستان را به پایان نرسانده بود که سید روح‌الله خمینی، صیغه عقدشان را جاری کرد. او سمت مدیریت اداره امور بانوان شهرداری تهران و مشاور
مدیریت اداره امور بانوان شهرداری تهران و مشاور شهردار را داشته است. البته بنا به ادعای قالیباف، وی در این پست‌ها، حقوقی دریافت نکرده است. افزون بر آن، او شعر می‌گوید، نقاشی می‌کند و جامعه‌شناسی می‌خواند. وی پس از نامزد شدن شوهرش در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران ۱۳۹۲ از مدیریت کل امور بانوان شهرداری تهران استعفا کرد تا در صورت انتخاب همسرش حضوری فعال در دولت وی داشته باشد. محمدباقر قالیباف از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۶ شهردار تهران بود. نقش مشیر در مؤسسه خیریه متوسلین به امام رضا و کمک مالی و در اختیار گذاشتن زمین از
به امام رضا و کمک مالی و در اختیار گذاشتن زمین از طرف شهرداری تهران به این مؤسسه در زمان ریاست محمدباقر قالیباف موجب بررسی این موضوع توسط شورای شهر تهران شد.
خیابان فینچ () یک راه شریانی است که از شرق به غرب در تورنتو، انتاریو، کانادا کشیده شده‌است. این جاده از غرب به شهرداری منطقه ای شهرستان پیل به عنوان جاده منطقه ای ۲ و از شرق به شهرداری منطقه ای شهرستان دورام به عنوان جاده منطقه ای ۳۷ ادامه می‌یابد. این جاده توسط مترولینکس به عنوان یک کریدور ترانزیت با تراکم بالا در نظر گرفته می‌شود. در تقاطع آن با خیابان یانگ در نورث یورک، ایستگاه ایستگاه فینچ و پایانه اتوبوس فینچ تعدادی از بالاترین تعداد مسافران را در شهر دارند.