payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تنها باعث ایجاد فرصت‌های اقتصادی بیشتر شده‌است، بلکه عملکرد اقتصادی بالاتری را نیز در پی داشته‌است. در واقع، نظریه در حال ظهور اقتصادی پیشنهاد می‌نماید که نابرابری ممکن است تأثیرات ناگوار داشته باشد، مشوق‌های مولد را بتی سازد و درگیری‌های پرهزینه میان فقیر و سرمایه‌دار را تشدید نماید». بولز اظهار داشت که گفتمان سنتی میان مدل‌های ایده‌آل برابری که نقش مشوق‌ها را نادیده گرفتند و مدل‌های ایده‌آل بازار خصوصی که نابرابری را نادیده گرفتند، چند برابر شده‌است. گروه برکلی چهار مسئله را مورد مطالعه قرار دادند:
استیفن لئو بینگ (Stephen Leo Bing) (زادهٔ ۳۱ مارس ۱۹۶۵ – درگذشتهٔ ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰)، تاجر، نوع‌دوست، تهیه‌کنندهٔ فیلم و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی بود. او بنیان‌گذار برنامهٔ سرگرمی شانگری‌لا، یک سازمان فعال در حوزهٔ ملک، ساخت‌وساز، سرگرمی و موسیقی بود. اوایل زندگی. بینگ در سال ۱۹۶۵ در نیویورک چشم به جهان گشود. والدینش هلن، پرستار و پیتر بینگ، پزشک عمومی بودند. او پیشینه-ی یهودی داشت. بینگ در مدرسهٔ هاروراد وست‌لیک در لس‌آنجلس درس خواند و در هجده سالگی ششصد میلیون دلار از پدربزرگش، لئو اس بینگ که مشاور املاک و
دلار از پدربزرگش، لئو اس بینگ که مشاور املاک و مستغلات بود، به میراث برد. لئو اس. بینگ در دههٔ ۱۹۲۰ در نیویورک این ثروت را اندوخته بود و در «فهرست‌های ۲۰۱۰» نسخهٔ ژانویه ۲۰۱۰ مجلهٔ کسب‌وکار لس‌آنجلس، نام او را در بخش «ثروتمندترین لس‌آنجلسی‌های» مجله آوردند که دارایی او را در شمارهٔ ۴۶، حدود ۵۹۰ میلیون دلار تخمین نمودند. بینگ پس از به ارث‌بردن این ثروت، دانشگاه استنفورد را رها کرد تا به‌دنبال شغلی در هالیوود برود. صنعت سرگرمی. طبق گزارش‌ها، بینگ هشتاد میلیون دلار برای تولید انیمیشن "قطار سریع‌السیر قطبی"
دلار برای تولید انیمیشن "قطار سریع‌السیر قطبی" سرمایه‌گذاری کرد که در آن از صدای تام هنکس استفاده شد. این انیمیشن با فروش جهانی ۲۸۵ میلیون دلاری، یکی از فیلم‌های پرفروش آن سال بود. او همچنین یکی از سرمایه‌گذاران فیلم "بئوولف" به کارگردانی رابرت زمیکس و نیز سرمایه‌گذار و تهیه‌کنندهٔ فیلم مستند "نوری بتابان" با محوریت گروه موسیقی رولینگ استونز به کارگردانی مارتین اسکورسیزی بود. بینگ سرمایه‌گذار آلبوم آخرین مرد ایستاده از جری لی لوئیس نیز بود که به‌صورت مستقل منتشر شد. او علاوه بر تهیه‌کنندگی و سرمایه‌گذاری
منتشر شد. او علاوه بر تهیه‌کنندگی و سرمایه‌گذاری در صنعت فیلم، یکی از نویسنده‌ها و فیلم‌نامه‌نویسان "جک کانگورو" در سال ۲۰۰۳ نیز بود. سیاست. طبق گزارش مرکز رقابت‌های سیاسی مسئولانه، بینگ با تخصیص ۵۰۰ دلاری در سال ۱۹۹۳ در حمایت از سناتور ایالت نیوجرسی، فرانک لاتنبرگ، در اعلام نامزدی مجدد او در انتخابات، فعالیت خود را آغاز کرد و نهایتاً بیش از ۱۰٫۷ میلیون دلار در سطح فدرال به حزب دموکرات و نامزدهایش کمک کرد. با اهدای ۸٫۲ میلیون دلار از سوی بینگ به کمیتهٔ ملی دموکرات، بالاترین مبالغ چک در سال ۲۰۰۲ نوشته شدند.
بالاترین مبالغ چک در سال ۲۰۰۲ نوشته شدند. او به نامزدهای خاصی نظیر ال گور، هیلاری کلینتون، جان کری، نانسی پلوسی و داین فاینستاین نیز کمک کرد. گزارش شده که بینگ حداقل ۴۹٫۵ میلیون دلار در طول چرخهٔ کارزار انتخاباتی سال ۲۰۰۶ برای حمایت از گزارهٔ ۸۷، مبتکر کالیفرنیایی با هدف افزایش چهار میلیارد دلاری، مالیات تولید نفت برای توسعهٔ سوخت‌های جایگزین سرمایه‌گذاری کرده‌است. او همچنین از چندین رقابت کلیدی در بخش‌های دیگر کشور که دموکرات‌ها برای بازپس‌گیری کنترل کنگره می‌جنگیدند، حمایت کرد. آن‌ها از رقبای دموکرات
می‌جنگیدند، حمایت کرد. آن‌ها از رقبای دموکرات بودند؛ برای مثال، باب کیسی جونیور در پنسیلوانیا که نمایندهٔ حزب بزرگ قدیمی محافظه‌کار سناتور ریک سنتوروم و سناتور آیندهٔ ایالات متحده تمی داکورت در ایلینوی را از کرسی محروم کرد، سپس یک معتمد کنگرهٔ دموکرات و یکی از نیروهای گارد ملی ارتش که پاهای خود را در عراق از دست داده بود، برای شکست پیتر روساکم، سناتور ایالت، به رقابت پرداختند. طبق گزارش منشی ارشد ایالت کالیفرنیا، بینگ به‌جز مشارکت‌های مالی در گزارهٔ ۸۷، مبلغ ۸٫۷ میلیون دلار به کالیفرنیا اهدا کرده‌است. در
۸٫۷ میلیون دلار به کالیفرنیا اهدا کرده‌است. در سال ۲۰۰۵، او ۴٫۲۵ میلیون دلار برای دفاع از گزارهٔ ۸۷ هزینه کرد که البته موفقیت‌آمیز هم بود. این ابتکار عمل مجدد منطقه‌ای از سوی فرماندار آرنولد شوارتزنگر بود. سایر ذینفع‌های سیاسی او شامل حزب دموکرات کالیفرنیا (۶۴۰٫۱۷۲ دلار)، فرماندار گری دیویس (۶۷۵۰۰۰ دلار) و شهردار سان‌فرانسیسکو، گوین نیوسام که کمپین او در سال ۲۰۰۴ مبلغ ۷۵۰ دلار دریافت کرده بود، هستند. در اکتبر ۲۰۰۸، بینگ متعهد شد که از ۱۷ تا ۱۹ اکتبر به کمپین «نه» به گزارهٔ ۸، به‌صورت رقابتی سرمایه اهدا
«نه» به گزارهٔ ۸، به‌صورت رقابتی سرمایه اهدا کند. در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۸، بنیاد ویلیام جونیور کلینتون، فهرستی از تمام مشارکت‌های مالی منتشر کرد که اسم استیفن ال. بینگ با مبلغ ۱۰ تا ۲۵ میلیون دلار هم در آن بود. در ۵ اوت ۲۰۰۹، یک هواپیمای خصوصی ۷۳۷ متعلق به بینگ مستقر در فرودگاه باب هوپ در کالیفرنیای جنوبی، برای بازگرداندن گزارشگرهای آمریکایی، لورا لینگ و یونا لی که پنج ماه از محکومیت دوازده‌ماههٔ خود را در کرهٔ شمالی گذرانده بودند، استفاده شد. رئیس‌جمهور سابق، بیل کلینتون، در بازگرداندن آن‌ها نقش مؤثری داشت و
بیل کلینتون، در بازگرداندن آن‌ها نقش مؤثری داشت و آن‌ها را برای بازگشت به ایالات متحده همراهی کرد. گزارش شد که بینگ هزینهٔ کامل پرواز به مبلغ حدود ۲۰۰ هزار دلار را برعهده گرفت. زندگی شخصی. لیسا باندر. در سال ۲۰۰۱، بینگ از میلیاردری به نام کرک کرکوریان به اتهام تعرض به حریم خصوصی شکایت کرد. بینگ مدعی شد که آنتونی پلیکانو، بازپرس خصوصی جنایی محکوم، نخ‌دندان بینگ را از سطل زباله بیرون آورده تا دی‌ان‌ای او را جمع‌آوری کند. در همان زمان کرکوریان در دعوای حقوقی با همسر قبلی‌اش لیزا باندر، بازیکن حرفه‌ای سابق
با همسر قبلی‌اش لیزا باندر، بازیکن حرفه‌ای سابق تنیس بود؛ مرافعه بر سر مبلغی بود که او باید برای حمایت از فرزندشان می‌پرداخت. این میلیاردر مشکوک شده بود که نامزد سابق لیزا یعنی بینگ، پدر بیولوژیکی دختر باندر، یعنی کیرا است. پس از آن‌که با آزمایش دی‌ان‌ای اثبات شد که بینگ پدر کیرا است، کرکوریان و بینگ مشاجره‌شان را در بیرون از دادگاه حل‌وفصل کردند. الیزابت هرلی. بینگ با الیزابت هرلی وارد رابطه‌ای شد که به بارداری الیزابت انجامید. بینگ به سقط جنین پافشاری کرد اما الیزابت امتناع ورزید. بینگ پدر بودن را با این
اما الیزابت امتناع ورزید. بینگ پدر بودن را با این ادعا که رابطهٔ آن‌ها رابطهٔ مختصر غیرانحصاری در سال ۲۰۰۱ بوده‌است، نادیده گرفت. گرچه آزمایش دی‌ان‌ای بینگ را به‌عنوان پدر آن بچه تأیید کرد. الیزابت در ۴ آوریل ۲۰۰۲، دامیان چارلز هرلی را به دنیا آورد که بینگ هرگز او را ملاقات نکرد. هیو گرانت، پدربزرگ دامیان است. آنتونی پلیکانو. آنتونی پلیکانو فاش کرد که بینگ پدر دختر باندر است. او بازپرس خصوصی لس‌آنجلسی (و استراق‌سمع‌کننده) بود که از سوی وکیل کرکوریان استخدام شده بود و از طرف دیگر یکی از دوستان بینگ هم
شده بود و از طرف دیگر یکی از دوستان بینگ هم به‌شمار می‌رفت. طبق گزارش اف‌بی‌آی، پلیکانو گاهی میان دو موکل از هالیوود را برهم می‌زد و در یک مورد از سرمایه‌گذاری به نام رون بورکل ۱۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار اخاذی کرد تا از سوی مایکل اویتز، موکل دیگرش تحت بازرسی قرار نگیرد. در بحبوحهٔ پرونده، نیویورک تایمز گزارش داد که بینگ از ژوئن ۲۰۰۰ تا اوت ۲۰۰۲، مجموعاً ۳۳۵ هزار دلار به پلیکانو پرداخت کرده‌است. طبق گزارش متخصصان از تماس‌های ضبط‌شده، پلیکانو در آوریل و مه ۲۰۰۲ برای وکیل کرکوریان رجزخوانی کرده که در مناقشهٔ تعیین
وکیل کرکوریان رجزخوانی کرده که در مناقشهٔ تعیین پدرِ فرزندِ الیزابت هرلی، با بینگ همراهی می‌کرده و به او مشاوره می‌داده‌است که این ادعا بعدها در اخبار منتشر شد. یکی از وکلای بینگ، مارتین سینگر، ادعای پلیکانو در مورد مناقشه‌های مربوط به هرلی را دروغ محض خواند. (پلیکانو در سال ۲۰۰۳ اعلام کرد هرگز در مورد بازپرسی هرلی یا هیچ‌کس دیگر با بینگ یا وکیل او آقای مارتین سینگر در ارتباط نبوده و به همین دلیل، طبق گزارش‌ها، دیلی میل، مبلغ توافقی قابل‌توجهی به بینگ پرداخت کرد). پس از دو محاکمه در سال ۲۰۰۸ که بینگ در آن
کرد). پس از دو محاکمه در سال ۲۰۰۸ که بینگ در آن شهادت نداد، پلیکانو به ۷۸ فقره شنود، کتک‌کاری، کلاه‌برداری با سیم و توطئه محکوم شد. پلیکانو به ۱۵ سال زندان و به‌همراه تری ان. کریستنسن، به پرداخت ۲ میلیون دلار محکوم شد. بشردوستی. در آوریل ۲۰۱۲، بینگ ملزم شد تا به پیمان بخشش که از سوی بیل گیتس و وارن بافت آغاز شده بود، بپیوندد و داوطلبانه بخش عظیمی از دارایی خود را با کمال میل به خیریه ببخشد. مرگ. در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۰، بینگ در ۵۵ سالگی از آپارتمان خود در طبقهٔ ۲۷ ساختمان ده هزار (لس‌آنجلس) (ده هزار بولوار سانتا
ساختمان ده هزار (لس‌آنجلس) (ده هزار بولوار سانتا مونیکا) در سنچری سیتی، لس‌آنجلس، به بیرون پرید و خودکشی کرد. دارایی او در زمان مرگ، ۳۰۰ هزار دلار بود و بیشتر ارثیهٔ ششصد میلیون دلاری خود را خرج کرده بود.
تیموتی جروم «تیم» کهو (Timothy Jerome "Tim" Kehoe) (زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۵۳)، اقتصاددان اهل آمریکا و استاد دانشگاه مینه‌سوتا است. وی در حوزه‌های اقتصاد کلان و اقتصاد بین‌الملل تخصص دارد. او مدرک لیسانس خود را در ۱۹۷۵ میلادی از کالج پراویدنس و مدرک دکترای تخصصی خود را در رشته اقتصاد در ۱۹۷۹ میلادی از دانشگاه ییل کسب کرد. هربرت اسکارف سرپرستی رساله دکترای وی را بر عهده داشت. استاد کهو از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون رئیس انجمن اقتصاد دینامیک است. او در ۲۰۱۵ میلادی کمک‌هزینه گوگنهایم را به‌دست‌آورد. او عضو هیئت امنا و
گوگنهایم را به‌دست‌آورد. او عضو هیئت امنا و عضو شورای علمی مؤسسه علوم اجتماعی در مؤسسات مطالعات پیشرفته مادرید (IMDEA) است. زندگی و خانواده. کهو با تاریخ‌نگار جین اوبرین ازدواج کرده‌است، اوبرین استاد برجسته مک‌نایت در دانشگاه مینه‌سوتا است و به تدریس رشته تاریخ می‌پردازد. برادر کوچکتر او، پاتریک کهو نیز نظریه‌پرداز اقتصاد کلان می‌باشد. تحصیلات. کهو مدرک بی‌ای خود را در رشته ریاضی/اقتصاد از کالج پراویدنس در ۱۹۷۵ میلادی کسب کرد. سپس او به تحصیلات خود ادامه داده و مدرک ام‌ای خود را در رشته اقتصاد در ۱۹۷۷
داده و مدرک ام‌ای خود را در رشته اقتصاد در ۱۹۷۷ میلادی و مدرک دکترای تخصصی خود را نیز در ۱۹۷۹ میلادی در رشته اقتصاد از دانشگاه ییل به‌دست‌آورد. کمیته نظارت از رساله وی متشکل از هربرت اسکارف به عنوان سرپرست رساله، اندرو ماس-کولول به عنوان همکار سرپرست و دونالد جی. براون به عنوان خواننده رساله بود. سمت‌ها. استاد کهو حرفه آموزگاری خود را از دانشگاه وسلین آغاز نموده و از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۰ میلادی به عنوان مربی و سپس استادیار در این دانشگاه به تدریس پرداخت. او از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ میلادی به عنوان استادیار و پس از آن
۱۹۸۰ تا ۱۹۸۴ میلادی به عنوان استادیار و پس از آن دانشیار در مؤسسه فناوری ماساچوست تدریس نمود. از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ میلادی او به عنوان مربی در دانشگاه کمبریج خدمت نموده و عضو کالج کلیر بود. از ۱۹۸۷ میلادی به بعد او استاد دانشگاه (استاد) دانشگاه مینه‌سوتا است. او از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ میلادی مشاور بانکو دی مکسیکو (Banco de México) و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ میلادی مشاور بانک جهانی بود. پس از آن، او وارد انجمن‌های اقتصادی شده و به عنوان عضو، وظایفی را به پیش برد. او همچنین از ۱۹۸۷ تا ۲۰۰۰ میلادی به عنوان پژوهش‌گر مهمان در بانک
تا ۲۰۰۰ میلادی به عنوان پژوهش‌گر مهمان در بانک فدرال رزرو میناپولیس، از ۲۰۰۶ میلادی تاکنون به عنوان دستیار ارشد پژوهشی در برنامه نوسانات و رشد اقتصادی اداره کل پژوهش اقتصادی و از ۲۰۱۰ میلادی تاکنون به عنوان دستیار ارشد پژوهشی در مرکز مطالعات پیشرفته کارایی اقتصادی (CASEE) در دانشگاه ایالتی آریزونا خدمت نموده‌است. تحقیقات. حوزه‌های تحقیقاتی اصلی کهو متمرکز بر تاریخچه پولی و مالی پروژه آمریکای لاتین، پروژه رکود بزرگ، نظریه تجارت و جریان‌های سرمایه و نرخ واقعی مبادله ارز است. سایر حوزه‌های پژوهشی که وی روی
مبادله ارز است. سایر حوزه‌های پژوهشی که وی روی آن‌ها کار می‌کند شامل بحران‌های قمار و بدهی، اصلاحات سیاست، تأثیرات بیمهٔ پزشکی سالمندان (medicare) از نظر اقتصاد کلان، هزینه‌های فرصتی کارآفرین‌ها در تجارت بین‌الملل، مدل‌های کمی تجارت و غیره می‌باشد. از نظر جغرافیایی، پژوهش‌های وی کشورهای گوناگون در قاره‌های مختلف را در بر می‌گیرد، مانند ایالات متحده، مکزیک، شیلی، آرژانتین، اسپانیا، چین و غیره. آثار. آثار کهو شامل کتاب‌های نوشته شده، کتاب‌های ویراستاری شده، نقدهای علمی از کتاب‌ها و نشریه‌های اسپانیایی و
نقدهای علمی از کتاب‌ها و نشریه‌های اسپانیایی و کاتالونیائی می‌باشند. جوایز. کهو از ۱۹۷۱ میلادی بعد فلوشیپ‌ها، افتخارات و کمک‌هزینه‌های زیادی دریافت کرده‌است. جوایز آموزشی که به وی اعطاء شده‌است شامل بورسیه ریاستی در کالج پراویدنس (۱۹۷۱ – ۱۹۷۵ میلادی)، فلوشیپ دانشگاه در دانشگاه ییل (۱۹۷۵ – ۱۹۷۹ میلادی) استاد برجسته مک‌نایت دانشگاه در دانشگاه مینه‌سوتا (۱۹۶۶ تاکنون). افتخارات پژوهشی اعطاشده به وی عبارت از، کمک‌هزینه برنامه پژوهشی تعاملات استادان از مرکز امور شهری و منطقه‌ای در دانشگاه مینه‌سوتا (۱۹۹۲ – ۱۹۹۳)
و منطقه‌ای در دانشگاه مینه‌سوتا (۱۹۹۲ – ۱۹۹۳) و کمک‌هزینه پژوهش علمی از اداره نیروهای هوایی ایالات متحده (۱۹۹۵ – ۱۹۹۷ میلادی). فیلو شیپ‌های وی مشمول است بر عضو انجمن اقتصادسنجی (۱۹۹۱ تاکنون)، عضو نظریه اقتصادی در انجمن توسعه نظریه اقتصادی (۲۰۱۱ تاکنون) و غیره. دانشگاه ویگو در ۲۰۰۸ میلادی و دانشگاه خودگردان بارسلونا در ۲۰۱۶ میلادی برای او مدرک دکترای افتخاری اعطاء نمودند.
تروی کِنِث اِیکمن (Troy Kenneth Aikman) (زادهٔ ۲۱ نوامبر ۱۹۶۶)، کوارتربک سابق فوتبال آمریکایی است که ۱۲ فصل به‌همراه تیم دالاس کابویز در لیگ ملی فوتبال (NFL) بازی کرده‌است. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه اکلاهما، برندهٔ جوایز فردی فوتبال کنفرانس pac-12 در UCLA شد و از سوی کابویز در NFL Draft ۱۹۸۹ به‌عنوان First Overall برگزیده شد. ِاِیکمن به عنوان باسابقه‌ترین کوارتربک کابویز، شش‌بار برای بازی‌های تمام ستاره (Pro Bowl) انتخاب شد و سه عنوان سوپر بول از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ به او رسید. او از زمان بازنشستگی در
۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ به او رسید. او از زمان بازنشستگی در سال ۲۰۰۰، به‌عنوان گزارشگر ورزشی تلویزیون برای شبکهٔ فاکس فعالیت کرده‌است. اوایل زندگی. اِیکمن در ۲۱ نوامبر ۱۹۹۶ چشم به جهان گشود. او دورهٔ نخست کودکی‌اش را در وست کووینا، ایالت کالیفرنیا سپری کرد. زمانی که اِیکمن ۱۲ ساله بود، خانواده‌اش به هنریتا، ایالت اوکلاهاما نقل‌مکان کردند. اِیکمن آنجا در دبیرستان هنریتا فوتبال و بیسبال بازی می‌کرد و افتخارات All-State نصیبش شد. اِیکمن همچنین قهرمانی در PowderPuff دبیرستان‌های ایالت اوکلاهاما را به دست آورد. دوران
ایالت اوکلاهاما را به دست آورد. دوران کالج. اوکلاهاما سونرز. تیم نیویورک مِتس قصد داشت با اِیکمن قرارداد ببندد، اما او به‌جای بیسبال، فوتبال را انتخاب کرد و در دانشگاه اوکلاهاما به سرمربی‌گریِ بری سوییتزر حضور یافت. در سال ۱۹۸۴، اِیکمن اولین دانشجوی سال اولی بود که از زمان جنگ جهانی دوم در پست کوارتربک برای اوکلاهاما بازی می‌کرد. او همچنین به هم‌تیمی آینده‌اش، مایکل ایروین و سرمربی آینده، جیمی جانسون که استعداد او را در زمان سرمربی‌گری در اوکلاهاما استیت کشف کرد، باخت. در ۱۹ اکتبر، جرومی براون از میامی از
کرد، باخت. در ۱۹ اکتبر، جرومی براون از میامی از خط حمله عبور کرد و در خط ۲۵ یاردی سونر اِیکمن را نقش بر زمین کرد و مچ پای او را شکست. UCLA بروینز. بری سوییتزر ناظر انتقال اِیکمن به یوسی‌ال‌ای بود، برنامه‌ای تحت‌نظر تری دوناهو که برای یک کوارتربکِ پاس‌دهنده مؤثرتر بود. اِیکمن به‌عنوان تازه‌کار موفق شد جایزهٔ بهترین بازیکن تهاجمی سال Pac-10 را از آن خود کند. او بروینز را به رکورد ۲–۱۰ و بازی‌های 1987 Aloha Bowl سوق داد، جاییکه در آن فلوریدا گیتورز را با نتیجهٔ ۱۶–۲۰ شکست دادند. او به‌عنوان دانشجوی سال آخری،
۱۶–۲۰ شکست دادند. او به‌عنوان دانشجوی سال آخری، جایزهٔ Davey O’Brien Award را به‌عنوان برترین کوارتربک که این‌هم جزو اولین‌ها برای یوسی‌ال‌ای بود، برنده شد. فصل ۱۹۸۸ با پیروزی ۱۷ بر ۳ بروینز بر آرکانزاس ریزربکس در بازی 1989 Cotton Bowl Classic که در دالاس انجام شد، به اوج رسید. در سال ۲۰۰۸، اِیکمن برای تالار مشاهیر فوتبال کالج برگزیده شد. در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۴، یوسی‌ال‌ای بازیکن شمارهٔ ۸ خود را در نیمهٔ اول بازی مقابل استنفورد بازنشسته کرد. حرفه. دالاس کابویز. اِیکمن اولین overall pick در 1989 NFL Draft بود.
اِیکمن اولین overall pick در 1989 NFL Draft بود. در ۲۵ فوریه ۱۹۸۹، جری جونز، صاحب جدید تام لندری را اخراج و جیمی جانسون را جایگزین او کرد. اِیکمن اولین بازی پیش از فصل NFL را در ۲۶ اوت ۱۹۸۹ در مقابل دنور برانکِس انجام داد. اولین حضور او در NFL با باخت ۲۸ بر صفر به نیو اورلئان سینتس شروع شد. هفتهٔ بعد، اِیکمن اولین پاس تاچ‌داون خود را به مایکل ایروین داد، اما تیم آتلانتا فالکونز دو پاس را قطع کردند و برنده شدند. بعد از اولین فصل نه‌چندان موفقیت‌آمیز اِیکمن، دالاس، امیت اسمیتِ فلوریدا گیتورز را در مرحله اول
دالاس، امیت اسمیتِ فلوریدا گیتورز را در مرحله اول 1990 NFL Draft انتخاب کرد. در سال ۱۹۹۱، اِیکمن کابویز را به رکورد ۶ بر ۴ در ده بازی اول این تیم رساند و باعث شد تا کابویز در هفتهٔ ۱۲ از واشینگتن ردسکینز شکست‌ناپذیر سبقت بگیرد. همین زمان بود که اِیکمن آسیب دید و استیو بورلین جای او را گرفت و دالاس فصل را با نتیجهٔ ۵ بر صفر به پایان رساند و بازی شمارهٔ پنج پلی‌آف را به دست آورد. در سال ۱۹۹۲، اِیکمن با آمار ضربات نهایی (۳۰۲)، یارد گذرانده (۳۴۴۵) و پاس‌های تاچ‌داون (۲۳) موفقیت زیادی کسب کرد و سبب شد تا کابویز
(۲۳) موفقیت زیادی کسب کرد و سبب شد تا کابویز رکورد ۱۳ پیروزی در یک فصل و در NFC دومین رکورد برتر را به دست بیاورد. کابویز به پیروزی ۳۰ بر ۲۰ رسید، در شرایطی که اِیکمن دو پاس تغییردهندهٔ بازی را داد تا کابویز را به اولین حضور در سوپر بول از سال ۱۹۷۹ تا آن زمان برساند. در سوپر بولِ XXVII اِیکمن در برابر بوفالو بیلز، کابویز را به پیروزی ۵۲ بر ۱۷ رساند (این بازی به قید قرعه در استدیوم خانگی‌اش رز بول انجام شد). اِیکمن با ۲۲ پاس از ۳۰ پاس به فاصلهٔ ۲۷۳ یارد و ۴ تاچ‌داون، عنوان ارزشمندترین بازیکن را از آنِ خود
تاچ‌داون، عنوان ارزشمندترین بازیکن را از آنِ خود کرد. در سال ۱۹۹۳، دالاس به برد ۱۲–۴ رسید که بهترین رکورد در NFC محسوب می‌شد. در پلی‌آف، اِیکمن دوباره دالاس را به پیروزی در بازی خانگی رساند، اما این‌بار در برابر تیم جوان و نوپای گرین بِی پَکرز با هدایتِ کوارتربکِ این تیم برت فیور که در فصل اول کامل خود به‌عنوان یک کارتربک تازه‌کار بازی می‌کرد. در ۲۹ مارس ۱۹۹۴، سرمربی جیمی جانسون این تیم را ترک کرد و جری جونز به‌جای او بری سویتزر، سرمربی سابق اِیکمن در اوکلاهاما را استخدام کرد. در سال ۱۹۹۵، اِیکمن ۳۳۰۰ یارد
را استخدام کرد. در سال ۱۹۹۵، اِیکمن ۳۳۰۰ یارد را گذراند و کابویز باز هم با بهترین رکورد در NFC فصل را به پایان رساند و بعد ازاین تیم، فورتی ناینز دومین رتبه را از آن خود کرد. در سال ۱۹۹۶، اِیکمن با وجود مشکلات، باز هم به دالاس کمک کرد به یک عنوان دیگر در NFC East Division و یک پیروزی در بازی خانگی برای راند پلی‌آفِ Wild Card با حساب ۴۰ بر ۱۵ در برابر مینه‌سوتا وایکینگز به دست بیاورد. هفتهٔ بعد، دالاس در بازی پلی‌اف با نتیجهٔ ۲۶ بر ۱۷ مغلوب کارولینا شد. در سال ۱۹۹۷، اِیکمن به اولین کوارتربکی در تاریخ کابویز
۱۹۹۷، اِیکمن به اولین کوارتربکی در تاریخ کابویز تبدیل شد که سه فصل ۳ هزار یاردی متوالی داشت، اما این تیم با نتیجهٔ ۶ بر ۱۰ بازی را به پایان رساند و پلی آف را برای اولین‌بار از سال ۱۹۹۰از دست داد. سال ۱۹۹۸ برای اِیکمن و کابویز موفقیت‌آمیز بود، به این ترتیب که به‌رغم از دست دادن پنج بازی، با هنرنمایی اِیکمن دوباره دالاس به NFT East و بازی‌های حذفی برگشت. فصل ۱۹۹۹ با یک شگفتی بزرگ برای اِیکمن و کابویز شروع شد، چرا که آن‌ها در برابر ردسکینز به میدان رفتند. اِیکمن پنج پاس تاچ‌داون داد و در وقت اضافه واشینگتن را
پنج پاس تاچ‌داون داد و در وقت اضافه واشینگتن را مغلوب کرد. فصل ۲۰۰۰، آخرین فصل اِیکمن به‌عنوان بازیکن حرفه‌ای فوتبال بود. او در طول این فصل آسیب‌دیدگی‌های زیادی را متحمل شد. آخرین بازی اِیکمن بازی خانگی در برابر واشینگتن ردسکینز بود. در تعطیلات فصل سال ۲۰۰۱، باشگاه از تمدید قرارداد ۷۰ میلیون دلاری ـ۷ ساله با اِیکمن صرف‌نظر کرد و او بعد از آن‌که نتوانست با تیمی قرارداد ببندد، سرانجام بازنشستگی خود را در ۹ آوریل اعلام کرد. اِیکمن دوران حرفه‌ای خود را به‌عنوان برترین پاسور تاریخ کابویز (۳۲۹۴۲ یارد) به پایان
برترین پاسور تاریخ کابویز (۳۲۹۴۲ یارد) به پایان رساند. اِیکمن در مصاحبه‌ای رادیویی در دسامبر ۲۰۱۳ بیان کرد که دلیل واقعی بازنشستگی او مشکلات کمرش بوده که در فصل آخر مدام از آن رنج می‌برده‌است. اِیکمن در مصاحبه‌ای در سال۲۰۲۰ گفت که قصد داشته بعد از جدایی از کابویز در سال ۲۰۰۱به تیم سن دیه‌گو چارجرز ملحق شود، اما آن‌ها با داگ فلوتی قرارداد امضا کردند و او تصمیم به بازنشستگی گرفته‌است. فعالیت‌های بعد از بازنشستگی. اِیکمن بعد از بازنشستگی از فوتبال حرفه‌ای به‌عنوان بازیکن، برای فصل ۲۰۰۱ به‌عنوان مفسر و کارشناس
بازیکن، برای فصل ۲۰۰۱ به‌عنوان مفسر و کارشناس به برنامه‌های تلویزیونی NFC در شبکهٔ فاکس پیوست. اِیکمن همچنین میزبان برنامه‌ای ورزشی رادیویی است که روزهای پنجشنبه از ۷ تا ۸ بعدازظهر درمنطقهٔ زمانی شرقی و در شبکهٔ Sporting News Radio پخش می‌شود و در طول فصل فوتبال به‌صورت هفتگی در برنامهٔ صبحگاهی Dunham &amp; Miller در ایستگاه رادیویی گفت‌وگوهای ورزشی دالاس 1310 The Ticket حاضر می‌شود. اِیکمن که در سال ۱۹۹۹ در فهرست ۱۰۰ بازیکن برتر فوتبال The Sporting News، در رتبهٔ ۹۵ قرار گرفت، سال‌ها سخنگوی رسمی
News، در رتبهٔ ۹۵ قرار گرفت، سال‌ها سخنگوی رسمی وینگ‌استاپ بوده‌است. در ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۵، در بین نیمهٔ بازی کابویز-ردسکینز (که در برنامهٔ فوتبال دوشنبه‌شب پخش شد)، اِیکمن همراه با مایکل ایروین و امیت اسمیت به رینگ افتخار دالاس کابویز فراخوانده شد. در ۵ اوت ۲۰۰۶، اِیکمن یکی از شش بازیکنی بود که برای تالار مشاهیر فوتبال حرفه‌ای انتخاب شد. در ۷ فوریه ۲۰۰۹، در مراسمی بین دو نیمهٔ بازی بسکتبال UCLA_Notre Dame، انتخاب اِیکمن برای تالار مشاهیر فوتبال کالج گرامی داشته شد. اِیکمن بیان کرد که در زمان تحصیل در رشتهٔ
شد. اِیکمن بیان کرد که در زمان تحصیل در رشتهٔ جامعه‌شناسی، کار پاره‌وقت انجام می‌داده‌است. در ۹ فوریه ۲۰۱۰، اِیکمن عضو هیئت‌مدیرهٔ بنیاد ملی فوتبال شد. او از پاییز ۲۰۱۰ همراه با هالک هوگن، یکی از سخنگوهای Rent-a-Center است. در پاییز ۲۰۱۱، اِیکمن بخشی از هیئت مشاوران مدرسهٔ هیئت امناییِ آکادمی مقدماتی آکسفورد در جنوب کالیفرنیا شد. در نوامبر ۲۰۱۳، اِیکمن برندهٔ جایزه سالگرد نقره‌ایِ ۲۰۱۴ شد. این جایزه هر سال به شش ورزشکار سابق کالج بعد از گذشت ۲۵ سال از زمانی که در دوران کالج خود بازی کرده‌اند، اهدا می‌شود.
که در دوران کالج خود بازی کرده‌اند، اهدا می‌شود. در مارس ۲۰۱۴، اِیکمن به‌عنوان شریک و سخنگو برای IDLife معرفی شد. تالار مشاهیر مسابقات. اواخر سال ۲۰۰۵، اِیکمن همراه با یکی دیگر از کوارتربک‌های سابق کابویز، راجر استاباک، مسابقات اتومبیل‌رانی تالار مشاهیر را بنیان نهاد، به این ترتیب که تری لابونته و تونی رینز هر دو شورولت DLP HDTV شمارهٔ ۹۶ را در سری رقابت‌های جام ناسکار ۲۰۰۶ هدایت می‌کردند (شمارهٔ ماشین مسابقه‌ای از ضربِ شمارهٔ اِیکمن در تیم کابویز یعنی ۸ در شمارهٔ استاباک یعنی ۱۲ به دست آمده بود). زندگی
در شمارهٔ استاباک یعنی ۱۲ به دست آمده بود). زندگی شخصی. اِیکمن که روزی در نشریهٔ تگزاس مانتلی به‌عنوان واجد شرایط‌ترین مرد مجرد معرفی شده بود، با لوری مورگان، خواننده، قرار می‌گذاشت. او در ۸ آوریل ۲۰۰۰، در پلانو، تگزاس با روندا ورثی، روزنامه‌نگار سابق کابویز، ازدواج کرد. ورثی از ازدواج سابق خود دختری به نام راشل دارد. ورثی و اِیکمن دو دختر دارند. این زوج در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱ اعلام کردند که از هم جدا شده‌اند. طلاق آنها در ۱۲ آوریل ۲۰۱۱ قطعی شد.
راجر نیل ویلر (؛ زادهٔ ) نظامی اهل بریتانیا است. او افسر بازنشسته ارتش بریتانیا است که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد. در طول دوران کاری خود، او در وضعیت اضطراری قبرس مشارکت داشت، عملیات نظامی در ایرلند شمالی را هدایت کرد و نیروهای بریتانیا مستقر در عملیات ناتو در بوسنی را رهبری کرد. او اکنون مدیر غیر اجرایی چندین شرکت تجاری است که در سطح بین‌المللی فعالیت می‌کنند. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
اندرو گیلبرت واچوپ (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که هنگام فرماندهی یک تیپ در نبرد مگرسفونتین در طول جنگ دوم بوئر کشته شد.
توماس برودی (؛ ۲۰ نوامبر ۱۹۰۳ – ۱ سپتامبر ۱۹۹۳) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در جنگ جهانی دوم، فلسطین و جنگ کره خدمت کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۵۵، او به گروه فشار بریتانیا، لیگ اقتصادی، پیوست. وی برندهٔ جوایزی همچون ستاره نقره‌ای شده‌است.
آلفرد دادلی وارد (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وارد یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در طول جنگ جهانی دوم حضور داشت و بعدها فرماندار جبل الطارق شد. او به مدت سه سال به عنوان یک سرباز عادی خدمت کرد و سپس در سال ۱۹۲۶ برای آموزش افسری اعزام شد. پیشرفت شغلی کند او در دوران صلح باعث شد که وارد تنها در سال ۱۹۳۷ به درجه کاپیتانی برسد. با این حال، جنگ جهانی دوم که تنها دو سال بعد آغاز شد، به او اجازه داد تا توانایی بالای خود را هم به عنوان افسر ستاد و هم به عنوان فرمانده نیروها در میدان نبرد نشان دهد. او با
فرمانده نیروها در میدان نبرد نشان دهد. او با دریافت فرماندهی لشکر چهارم پیاده نظام در سن غیرمعمول ۳۹ سال و ۳ ماه، از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ فرماندهی این لشکر را در ایتالیا و یونان بر عهده گرفت. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵، وارد چندین سمت ستادی و میدانی را در بالاترین سطوح، از جمله معاون رئیس ستاد کل امپراتوری و فرماندهی کل ارتش بریتانیا در راین، بر عهده گرفت و در سال ۱۹۶۵ به عنوان ژنرال کامل بازنشسته شد.
مونتاگو بروکاس باروز (؛ ۳۱ اکتبر ۱۸۹۴ – ۱۷ ژانویه ۱۹۶۷) نظامی اهل بریتانیا بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی خدمت کرد و از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۶ فرمانده کل در غرب آفریقا شد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
تریگوه جی.بی. هوف (Trygve J. B. Hoff) (زادهٔ ۱۲ نوامبر ۱۸۹۵ – درگذشتهٔ ۴ ژانویه ۱۹۸۲)، متولد کریستیانا (اسلو کنونی)، نروژ، یک تجارت پیشه، نویسنده و ویراستار در مجله تجارتی نروژی، "فارماند" (Farmand) بود. پس‌زمینه. هوف در اسلو زاده شد و فرزند وکیل دادگستری روزنبرگ هوف و مارگارت جیکوبسن بود. هوف تا آخر زندگی خود به ملک خانواده هوف در جزیره تجومی وابسته ماند. هوف در ۱۹۱۶ میلادی با کسب مدرک لیسانس در رشته اقتصاد از دانشگاه شاهنشاهی فردریک فارغ‌التحصیل گردید. پس از فراغت از دانشگاه، به فرانسه سفر کرد؛ بعدتر به
از فراغت از دانشگاه، به فرانسه سفر کرد؛ بعدتر به ایالات متحده رفت و در آنجا به آموزش بانکداری و مالی پرداخت و در وال استریت کار کرد. او برای بار نخست در اوت ۱۹۲۰ میلادی با آسترید هنرییت گوندرسین ازدواج کرد و تا این‌که همسرش در ۱۹۴۷ میلادی وفات کرد، باهم بودند. آن‌ها سه فرزند داشتند: پیر رینهاردت هوف (متولد ۱۹۲۲ میلادی)، مارگریتی هوف (متولد ۱۹۲۴ میلاید) و اولی-جیکاب هوف (متولد ۱۹۲۸ میلادی). بعدها او در ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۸ با آسه سینووی بای ازدواج کرد. حرفه. هرچند هوف پیشه نویسندگی خود را به عنوان نویسنده
هرچند هوف پیشه نویسندگی خود را به عنوان نویسنده اقتصادی در داگبلادیت (Dagbladet) در ۱۹۲۰ میلادی آغاز کرد، اما او به عنوان ویراستار و نویسنده مجله تجارتی فارماند که او در ۱۹۳۵ میلادی خریداری نموده بود، شهرت داشت. هوف فارماند را به پیشتازترین مجله تجارتی نروژی در آن زمان مبدل کرد. در فارماند، او به عنوان ویراستار صریح شهره بود. او همچنین یک سیاست واضح ایجاد نموده بود که به‌خاطر آزادی این صنعت، فارماند باید یک نهاد کاملاً غیر سیاسی باشد. در مقاله‌ای که در ۱۹۳۵ میلادی نوشته بود، او گفت: «ما به این مبارزه برای