payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آیکونوسکوپ (از یونانی: "εἰκών" «تصویر» و "σκοπεῖν" «نگاه کردن، دیدن») اولین لامپ دوربین فیلمبرداری بود که در دوربین‌های تلویزیونی اولیه استفاده می‌شد. آیکونوسکوپ سیگنال بسیار قوی‌تری نسبت به طرح‌های مکانیکی قبلی تولید می‌کرد و می‌توانست تحت هر شرایطی که نور خوبی داشته باشد، استفاده شود. این اولین سیستم کاملاً الکترونیکی بود که جایگزین دوربین‌های قبلی شد که از نورافکن‌های ویژه یا دیسک‌های چرخان برای گرفتن نور از یک نقطه بسیار روشن استفاده می‌کردند. برخی از اصول این دستگاه زمانی تشریح شد که ولادیمیر زورکین دو
این دستگاه زمانی تشریح شد که ولادیمیر زورکین دو حق امتیاز برای یک "سیستم تلویزیونی" در سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۲۵ ثبت کرد. یک گروه تحقیقاتی در آرسی‌ای به سرپرستی زورکین آیکونوسکوپ را در یک کنفرانس مطبوعاتی در ژوئن ۱۹۳۳ به عموم مردم ارائه کرد، و دو مقاله فنی مفصل در سپتامبر و اکتبر همان سال منتشر شد. شرکت آلمانی تلفن‌کن این حقوق را از RCA خریداری کرد و دوربین سوپرآیکونوسکوپ که برای پخش تلویزیونی تاریخی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ در برلین استفاده می‌شد را ساخت.
شاهزاده آزولا یک شخصیت خیالی و یکی از ضدقهرمان‌های اصلی در مجموعهٔ پویانمایی تلویزیونی ساخته شده توسط مایکل دانته دی‌مارتینو و برایان کونیتزکو برای نیکلودئون و صداپیشگی گری دلیسل است. در نمایش، آزولا شاهزاده ولیعهد ملت آتش و یک اعجوبه آتش‌افزار بسیار قدرتمند است. به دستور پادشاه آتش اوزای، او با دوستان دوران کودکی‌اش مای و تای لی جستجویی را آغاز می‌کند تا برادر تبعید شده‌اش، شاهزاده زوکو و مربی‌اش، عمویشان آیرو، را بازگرداند، در همین حین تلاش می‌کند آواتار آنگ را که بزرگ‌ترین تهدید ملت آتش برای پیروزی در
آنگ را که بزرگ‌ترین تهدید ملت آتش برای پیروزی در جنگ به حساب می‌آید دستگیر کند. آزولا به عنوان یک استراتژیست و حقه‌باز ماهر شناخته می‌شود. همانطور که برادرش زوکو می‌گوید، او «همیشه دروغ می‌گوید». در سرتاسر سریال اصلی و کمیک‌های دنباله، نشان داده شده است که او قادر به آتش‌افزاری بسیار پیشرفته و تولید شعله‌های آبی قدرتمند است همچنین آذرخش تولید می‌کند. ویژگی‌های ظاهری. مجموعۀ تلویزیونی «آواتار، آخرین بادافزار». فصل 1: آب گرچه آزولا، در بخش نخست هر قسمت از فصل اوّل مجموعه، ظاهر می‌شود.؛ اوّلین حضور رسمی او در
اوّل مجموعه، ظاهر می‌شود.؛ اوّلین حضور رسمی او در صحنۀ آگنی‌کای زوکوی 13 ساله با پدرش اوزای(فرمانروای کشور آتش) بود که انیمیشن، او را با سیمایی خشنود از تحقیر برادرش زوکو، به‌تصویر کشیده است. آزولا بار دیگر در قسمت آخِر فصل ۱ ظاهر می‌شود، درحالی که او مقابل پدرش اوزای زانو می‌زند و پدرش او را به‌همراه دو دوست دیرینۀ خود-مِی و تای لی- به‌تعقیب و دستگیری زوکو و ژنرال آیرو فرامی‌خواند. او در تمامی فصول مجموعۀ آواتار آخرین بادافزار، شخصیّتی اهریمنی داشته است؛ به‌طوری‌که در حملۀ اقوام آتش به سرزمین‌های خاک(که
به‌طوری‌که در حملۀ اقوام آتش به سرزمین‌های خاک(که آزولا پشتیبانی تسلیحات را برعهده داشت) لانگ فنگ (فرمانده ارشد ارتش دایلی ملّت خاک) را که قصد داشت حکومت را دست بگیرد را شکست میدهد
نظریه نخبگان در علوم سیاسی و جامعه‌شناسی، نظریه‌ای از دولت است که به دنبال توصیف و تبیین روابط قدرت در جامعه معاصر است. این نظریه باورمند است که اقلیتی کوچک ولی متشکل از اعضای نخبگان اقتصادی و شبکه‌های برنامه‌ریزی سیاست، بیشترین قدرت را دارند - و اینکه این قدرت مستقل از انتخابات دموکراتیک است. اعضای "نخبگان" قدرت از طریق موقعیت خود در شرکت‌ها یا در هیئت مدیره شرکت‌ها و نفوذ بر شبکه‌های برنامه‌ریزی خط مشی از طریق حمایت مالی از بنیادها یا سمت‌ها با اندیشکده‌ها یا گروه‌های گفتگوی سیاست، تأثیر چشمگیری بر
یا گروه‌های گفتگوی سیاست، تأثیر چشمگیری بر تصمیم‌های شرکت‌ها و دولت می‌گذارند. ویژگی‌های اساسی این نظریه عبارت است از تمرکز قدرت، یکپارچگی نخبگان، تنوع و ناتوانی غیرنخبگان، یکپارچگی منافع نخبگان به سبب پیشینه و موقعیت مشترک و ویژگی تعیین‌کننده قدرت، موقعیت نهادی است. نظریه نخبگان با کثرت‌گرایی (بیش از یک نظام قدرت) مخالف است، سنتی که بر این نکته تأکید می‌کند که چگونه گروه‌ها و منافع اجتماعی متعدد بر اشکال مختلف نمایندگی در مجموعه‌های قدرتمندتر حاکمان تأثیر می‌گذارند که به نتایج سیاسی شایسته‌ای کمک می‌کند
می‌گذارند که به نتایج سیاسی شایسته‌ای کمک می‌کند که بیانگر نیازهای جمعی یک جامعه است. نظریه نخبگان استدلال می‌کند دموکراسی یک اشتباه آرمان‌شهری است، همان‌طور که به‌طور سنتی در سنت محافظه‌کارانه ایتالیایی دیده می‌شود، دموکراسی در شکل آرمانی خود در سرمایه‌داری قابل تحقق نیست (دیدگاه رایج مارکسیست نظریه‌پردازان نخبه الهام گرفته شده). حتی زمانی که کل گروه‌ها ظاهراً به‌طور کامل از شبکه‌های سنتی قدرت دولت کنار گذاشته شده‌اند (از نظر تاریخی، بر اساس معیارهای دلخواه مانند اشراف، نژاد، جنسیت یا مذهب)، نظریه نخبگان
مانند اشراف، نژاد، جنسیت یا مذهب)، نظریه نخبگان تشخیص می‌دهد که «ضد نخبگان» اغلب در چنین گروه‌های حذف شده رشد می‌کنند. گفت‌وگو بین چنین گروه‌های محروم با دولت را می‌توان به عنوان گفت‌وگو بین نخبگان و مخالفان تحلیل کرد. یک مسئله عمده، به نوبه خود، توانایی نخبگان برای انتخاب ضد نخبگان است. نظام‌های دموکراتیک بر این فرض عمل می‌کنند که رفتار رأی‌دهی تأثیر مستقیم و چشمگیری بر نتایج سیاست‌گذاری دارد و این نتایج توسط بیشترین رأی‌دهندگان ترجیح داده می‌شود. یک مطالعه منتشر شده در سال ۲۰۱۴ که ترجیحات رأی دهندگان را
منتشر شده در سال ۲۰۱۴ که ترجیحات رأی دهندگان را به نتایج سیاست مرتبط می‌کرد، نشان داد همبستگی آماری بین این دو به شدت به میزان درآمد رأی دهنده وابسته است. در کمترین درآمد نمونه‌گیری شده در داده‌ها، ضریب همبستگی به صفر رسید در حالی که بالاترین درآمد دارای ضریب همبستگی بالای ۰/۶ بود. نتیجه پژوهش این شد که بین درآمد رأی دهندگان و اینکه چقدر ترجیحات سیاستی آنها به واقعیت تبدیل می‌شود، همبستگی قوی و خطی وجود دارد. علت این همبستگی هنوز در مطالعات بعدی ثابت نشده‌است ولی یک حوزه فعال پژوهشی است. تاریخچه. دیدگاه
ولی یک حوزه فعال پژوهشی است. تاریخچه. دیدگاه باستانی نظریه نخبگان. پولیبیوس (حدود سال ۱۵۰ پ. م) به آنچه امروزه نظریه نخبگان را صرفاً «خودکامگی» می‌نامیم، اشاره می‌کند. او با اطمینان فراوان مطرح کرد هر سه شکل منشأ منابع قدرت سیاسی: یک انسان (سلطنت / نمایندگی)، تعداد کمی از انسان‌ها (خودکامگی)، بسیاری از (دموکراسی) در نهایت به شکل پستی از خود فاسد می‌شوند، اگر در یک «دولت مختلط» تفکیک قوا نباشد، سلطنت تبدیل به "استبداد" می‌شود دموکراسی تبدیل به "حکومت اوباش" خواهد شد و حکومت نخبگان (خودکامگی) در آنچه او
خواهد شد و حکومت نخبگان (خودکامگی) در آنچه او "الیگارشی" نامید فاسد می‌شود. پولیبیوس عملاً گفت این به دلیل عدم اعمال صحیح تفکیک قوا بین سه شکل ذکر شده و همچنین نهادهای سیاسی بعدی است. مکتب نخبه‌گرایی ایتالیا. ویلفردو پارتو (۱۸۴۸–۱۹۲۳)، گایتانو موسکا (۱۸۵۸–۱۹۴۱)، و روبرت میخلز (۱۸۷۶–۱۹۳۶)، از بنیانگذاران «مکتب نخبه‌گرایی ایتالیا» بودند.، که بر نظریه نخبگان بعدی در سنت غربی تأثیر گذاشت. چشم‌انداز مکتب نخبه‌گرایی ایتالیا بر دو ایده استوار است: ویلفردو پارتو. پارتو بر برتری روانی و فکری نخبگان تأکید می‌کرد و
پارتو بر برتری روانی و فکری نخبگان تأکید می‌کرد و باورمند بود آنها بالاترین دستاوردها در هر زمینه‌ای هستند. او وجود دو نوع نخبگان را مورد بحث قرار داد: همچنین این ایده را گسترش داد که یک نخبه کامل را می‌توان با نخبگان جدید جایگزین کرد و چگونه می‌توان از نخبه بودن به غیرنخبگان. گایتانو موسکا. موسکا بر ویژگی‌های جامعه‌شناختی و فردی نخبگان تأکید داشت. او می‌گفت نخبگان اقلیتی سازمان‌یافته ولی توده‌ها اکثریتی سازمان‌نیافته هستند. طبقه حاکم از نخبگان حاکم و نخبگان فرعی تشکیل شده‌است. او جهان را به دو دسته تقسیم
فرعی تشکیل شده‌است. او جهان را به دو دسته تقسیم می‌کرد: موسکا تأکید داشت نخبگان برتری فکری، اخلاقی و مادی دارند که بسیار مهم و تأثیرگذار است. روبرت میخلز. جامعه‌شناس میخلز «قانون آهنین الیگارشی» را طرح و ادعا کرد، سازمان‌های اجتماعی و سیاسی توسط افراد کمی اداره می‌شوند و سازمان اجتماعی و تقسیم کار کلیدی هستند. باورمند بود همه سازمان‌ها نخبه‌گرا هستند و نخبگان سه اصل اساسی دارند که به ساختار بوروکراتیک سازمان‌های سیاسی کمک می‌کند: نظریه‌پردازان نخبگان معاصر. المر اریک شاتشنایدر. المر اریک شاتشنایدر انتقاد
المر اریک شاتشنایدر. المر اریک شاتشنایدر انتقاد شدیدی از نظریه سیاسی آمریکایی کثرت‌گرایی طرح کرد: در نظام دموکراتیک بجای آنکه بسیاری از منافع شهروندان توسط گروه‌های ذینفع به‌طور مساوی تأمین شود، شاتشنایدر استدلال کرد که نظام فشار به نفع "باسوادترین و پردرآمدترین اعضای جامعه" گرایش دارد و نشان داد که "تفاوت بین کسانی که در فعالیت‌های گروه‌های ذینفع شرکت می‌کنند و کسانی که در حاشیه ایستاده‌اند بسیار بیشتر از بین رأی‌دهندگان با غیررأی‌دهندگان است." شاتشنایدر در «مردم نیمه‌مقاوم» استدلال کرد که دامنه نظام فشار
«مردم نیمه‌مقاوم» استدلال کرد که دامنه نظام فشار واقعاً بسیار کوچک است: "گستره گروه‌های سازمان‌یافته، قابل شناسایی و شناخته شده به طرز شگفت‌انگیزی محدود است؛ هیچ چیز جهانی در مورد آن وجود ندارد" و "سوگیری تجاری یا طبقه بالای نظام فشار در همه جا خود را نشان می‌دهد." او می‌گوید: "این تصور که نظام فشار به‌طور خودکار نماینده کل جامعه است، یک افسانه است." و در عوض، "نظام منحرف و نامتعادل در خدمت منافع کسری از اقلیت است." سی. رایت میلز. میلز در کتاب "نخبگان قدرت" منتشر شده در سال ۱۹۵۶ مدعی ارائه دیدگاه جدید
منتشر شده در سال ۱۹۵۶ مدعی ارائه دیدگاه جدید جامعه‌شناختی در مورد نظام‌های قدرت در ایالات متحده شد. او گروه سه‌گانه‌ای از صاحبان قدرت - سیاسی، اقتصادی و نظامی - را شناسایی کرد که با بدنه متمایز و پراکنده، صاحبان قدرت در ایالات متحده را تشکیل می‌دهند. میلز پیشنهاد کرد این گروه از طریق فرایند عقلانی‌سازی در همه جوامع صنعتی پیشرفته ایجاد شده‌است که به موجب آن مکانیسم‌های قدرت متمرکز شده و کنترل کلی را به دست یک گروه محدود و تا حدی فاسد هدایت می‌کند. این بیانگر کاهش سیاست به عنوان عرصه‌ای برای بحث و تقلیل به
کاهش سیاست به عنوان عرصه‌ای برای بحث و تقلیل به سطحی صرفاً رسمی از گفتمان بود. این تحلیل در مقیاس کلان به دنبال اشاره به تضعیف دموکراسی در جوامع «پیشرفته» و این واقعیت بود که قدرت عموماً خارج از حیطه اختیارات نمایندگان منتخب قرار دارد. تأثیر اصلی برای این مطالعه، کتاب فرانتس لئوپولد نویمان، "بهیموت: ساختار و عملکرد ناسیونال سوسیالیسم،"۱۹۳۳–۱۹۴۴ بود، مطالعه‌ای در مورد چگونگی به قدرت رسیدن نازیسم در دولت دموکراتیک آلمان. ابزارهایی برای تجزیه و تحلیل ساختار یک نظام سیاسی فراهم کرد و به عنوان هشداری در مورد
یک نظام سیاسی فراهم کرد و به عنوان هشداری در مورد آنچه در یک دموکراسی سرمایه‌داری مدرن اتفاق می‌افتد عمل کرد. فلوید هانتر. تحلیل نظریه نخبگان قدرت نیز در مقیاس خرد در مطالعات قدرت جامعه مانند آنچه توسط فلوید هانتر (۱۹۵۳) اعمال شد. هانتر به تفصیل قدرت روابط مشهود در "شهر منطقه ای" خود را بررسی کرد که به دنبال دارندگان "واقعی" قدرت بود نه کسانی که در مناصب رسمی آشکار بودند. او رویکردی کارکردگرایی ساختاری را مطرح کرد که سلسله مراتب و شبکه‌های ارتباط متقابل درون شهر را ترسیم می‌کرد - نقشه روابط قدرت بین
درون شهر را ترسیم می‌کرد - نقشه روابط قدرت بین بازرگانان، سیاستمداران، روحانیون و غیره. این مطالعه برای خنثی کردن مفاهیم فعلی هر «دموکراسی» موجود در سیاست شهری و تأیید مجدد استدلال‌های دموکراسی نیابتی واقعی ترویج شد. این نوع تجزیه و تحلیل همچنین در مطالعات بعدی و در مقیاس بزرگتر مانند مطالعات انجام شده توسط ام. شوارتز در حال بررسی ساختارهای قدرت در حوزه نخبگان شرکتی در ایالات متحده است. جی. ویلیام دمهاف. در کتاب جنجالی خود در سال ۱۹۶۷ "چه کسی بر آمریکا حکومت می‌کند؟"، جی. ویلیام دمهاف شبکه‌های فرایند
حکومت می‌کند؟"، جی. ویلیام دمهاف شبکه‌های فرایند تصمیم‌گیری محلی و ملی را به منظور بیان ساختار قدرت در ایالات متحده پژوهش کرد. او دقیقاً مانند هانتر ادعا می‌کند طبقه‌ای نخبه که مالک و مدیریت دارایی‌های درآمدزای بزرگ (مانند بانک‌ها و شرکت‌ها) است، بر ساختار قدرت آمریکا از نظر سیاسی و اقتصادی تسلط دارند. جیمز برنهام. برنهام کار اولیه "انقلاب مدیریتی" به دنبال بیان حرکت تمام قدرت عملکردی به دست مدیران بود تا سیاستمداران یا بازرگانان -جداسازی مالکیت و کنترل. بسیاری از این ایده‌ها توسط پیلیومحافظه‌کاری ساموئل
از این ایده‌ها توسط پیلیومحافظه‌کاری ساموئل تی. فرانسیس و پل گاتفرید در نظریه‌های دولت مدیریت اقتباس شدند. برنهام افکار خود را در مورد نظریه نخبگان به‌طور خاص در کتابی به نام "ماکیاولیست‌ها" تبیین کرد که از جمله در مورد پارتو، موسکا و میخلز بحث می‌کند. برنهام تلاش می‌کند تا تحلیلی علمی از نخبگان و به‌طور کلی سیاست داشته باشد. رابرت دی. پاتنم. پاتنم توسعه دانش فنی و انحصاری در میان مدیران و سایر گروه‌های متخصص را مکانیزمی می‌دانست که قدرت را از فرایند دموکراتیک سلب می‌کند و آن را به مشاوران و متخصصانی
سلب می‌کند و آن را به مشاوران و متخصصانی می‌دهد که بر فرایند تصمیم‌گیری تأثیر می‌گذارند. توماس آر. دای. دای در کتاب "سیاست‌گذاری از بالا به پایین"، استدلال می‌کند سیاست عمومی ایالات متحده ناشی از "خواسته‌های مردم" نیست بلکه از اجماع نخبگان موجود در بنیادهای غیرانتفاعی مستقر در واشینگتن، دی.سی.، اندیشکده‌ها، گروه‌های دارای منافع خاص، موسسه‌های حقوقی و بویژه لابی‌گری است. دیدگاه دای در این آثارش بیشتر بسط می‌یابد: "طنز دموکراسی"، "سیاست در آمریکا"، "درک سیاست عمومی" و "چه کسی آمریکا را اداره می‌کند؟" جورج آ.
عمومی" و "چه کسی آمریکا را اداره می‌کند؟" جورج آ. گونزالس. جورج آ. گونزالس در کتاب "قدرت شرکت‌ها و محیط زیست" در مورد قدرت نخبگان اقتصادی ایالات متحده در شکل‌دهی سیاست‌های زیست‌محیطی به نفع خود، در سیاست آلودگی هوا: رشد شهرها، نوسازی زیست‌محیطی و شمول نمادین و همچنین در پراکندگی مراکز شهری، گرمایش جهانی و امپراتوری سرمایه می‌نویسد. گونزالس از نظریه نخبگان برای توضیح رابطه متقابل بین سیاست‌های زیست‌محیطی و رشد بی‌رویه شهرها در آمریکا استفاده می‌کند. جدیدترین اثرش، "انرژی و امپراتوری: سیاست انرژی هسته ای و
اثرش، "انرژی و امپراتوری: سیاست انرژی هسته ای و خورشیدی در ایالات متحده" نشان می‌دهد نخبگان اقتصادی حمایت خود از گزینه انرژی هسته ای را به اهداف سیاست خارجی آمریکا پس از سال ۱۹۴۵ گره زدند در حالی که در همان زمان، این نخبگان با حمایت دولت از دیگر اشکال انرژی، مانند انرژی خورشیدی مخالف بودند که نمی‌تواند تحت سلطه یک ملت باشد. رالف دارندورف. رالف دارندورف در کتاب "تأملاتی در مورد انقلاب در اروپا"، ادعا می‌کند برای تأیید صلاحیت مورد نیاز برای فعالیت سیاسی، یک حزب سیاسی تمایل دارد به ارائه دهنده «خدمات سیاسی»
حزب سیاسی تمایل دارد به ارائه دهنده «خدمات سیاسی» تبدیل شود یعنی اداره دفاتر عمومی محلی و دولتی. در طول دوره مبارزه انتخاباتی، هر حزب سعی می‌کند رأی دهندگان را متقاعد کند که برای مدیریت تجارت دولتی "مناسب‌ترین" است. نتیجه منطقی این خواهد بود که این ویژگی را بپذیریم و طرفین را آشکارا به عنوان شرکت‌های ارائه دهنده خدمات ثبت کنیم. به این ترتیب، طبقه حاکم شامل اعضا و شرکای شرکت‌های قانونی می‌شود و «طبقه تحت حاکمیت» در انتخابات، شرکت مدیریت دولتی را انتخاب می‌کند که به بهترین وجه با منافع آن تناسب داشته باشد.
که به بهترین وجه با منافع آن تناسب داشته باشد. مارتین گیلنز و بنجامین آی. پیج. مارتین گیلنز و بنجامین پیج در تحلیل آماری خود از ۱۷۷۹ در موضوع سیاستی دریافتند "نخبگان اقتصادی و گروه‌های سازمان‌یافته به نمایندگی از تجارت منافع تأثیرات مستقل زیادی بر سیاست دولت ایالات متحده دارند در حالی که شهروندان متوسط و گروه‌های ذی‌نفع توده مردم تأثیر مستقل کمی دارند یا اصلاً تأثیر ندارند." توماس فرگوسن. نظریه سرمایه‌گذاری رقابت حزبی دانشمند علوم سیاسی توماس فرگوسن را می‌توان به عنوان یک نظریه نخبگان در نظر گرفت. به‌طور
به عنوان یک نظریه نخبگان در نظر گرفت. به‌طور گسترده در کتاب "قاعده طلایی: نظریه سرمایه‌گذاری رقابت حزبی و منطق سیستم‌های سیاسی پول محور" در سال ۱۹۹۵ بیان کرد. نظریه با ذکر این نکته آغاز می‌شود: در نظام‌های سیاسی مدرن، هزینه کسب آگاهی سیاسی به قدری بالا است که هیچ شهروندی توان پرداخت آن را ندارد. در نتیجه، این نظام‌ها معمولاً تحت سلطه کسانی مثل نخبگان و شرکت‌هایی هستند که می‌توانند. این نخبگان سپس با «سرمایه‌گذاری» در احزاب یا سیاست‌هایی که از آنها حمایت می‌کنند، از طریق مشارکت‌های سیاسی و ابزارهای دیگر
می‌کنند، از طریق مشارکت‌های سیاسی و ابزارهای دیگر مانند تأیید در رسانه‌ها، به دنبال تأثیرگذاری بر سیاست هستند.
رنا قبانی ()، روزنامه‌نگار، تاریخ‌نگار فرهنگ و نظریه‌پرداز فمنیست سوری بود. قبانی در دمشق به دنیا آمد اما در نیویورک و جاکارتا پرورش یافت. وی در دانشگاه جرج‌تاون و سپس کمبریج ادبیات آموخت. وی پیش از نقل مکان به لندن، چندین سال در دانشگاه آمریکایی بیروت به تدریس مشغول بود. قبانی مؤلف آثاری همچون "نامه‌ای به جهان مسیحیت" (۱۹۸۹)، "داستان‌های امپراتوری: افسانه‌های اروپا از شرق" (۱۹۸۶) و "زنان در جامعه اسلامی" (۱۹۹۲) است.
لامپ‌های دوربین فیلم‌برداری افزاره‌هایی مبتنی‌بر لامپ پرتو-کاتدی بودند که قبل از معرفی حسگرهای تصویر قطعه بار-تزویج‌شده (CCD) در دهه ۱۹۸۰ در دوربین‌های تلویزیونی برای گرفتن تصاویر تلویزیونی استفاده می‌شدند. چندین نوع مختلف لامپ از اوایل دهه ۱۹۳۰ و تا اواخر دهه ۱۹۹۰ مورد استفاده قرار گرفت. در این لامپ‌ها، پرتو کاتدی روی تصویری از صحنه برای پخش جاروب می‌شد. جریان حاصل به روشنایی تصویر روی هدف بستگی داشت. اندازه پرتوی برخوردکننده در مقایسه با اندازه هدف کوچک بود، و اجازه می‌داد ۴۸۳ خط جاروب افقی در هر تصویر در
و اجازه می‌داد ۴۸۳ خط جاروب افقی در هر تصویر در قالب ان‌تی‌اس‌سی، ۵۷۶ خط در پال، و ۱۰۳۵ خط در های‌ویژن وجود داشته باشد.
مارگاریت هنریکی یسائیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۲ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت نمایندگی دوره‌های پنجم و ششم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۲۴ اکتبر ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده (۲۰۱۷) شده‌است.
عمو آیرو که با نام ژنرال آیرو ملقب به اژدهای غرب شناخته می‌شود. آیرو ، یک شخصیت خیالی در مجموعه پویانمایی تلویزیونی نیکلودئون، است. این شخصیت که توسط مایکل دانته دی‌مارتینو و برایان کونیتزکو خلق شد، در دو فصل اول توسط ماکو و به دلیل مرگ ماکو، توسط گرگ بالدوین در فصل سوم و سریال دنباله‌ای افسانه کورا صداگذاری شد. آیرو یک آتش‌افزار بسیار قدرتمند است —یعنی قدرت ایجاد و مهار آتش را به صورت دورجنبی دارد— و یک فرمانده بازنشسته‌ی ملت آتش است. او برادر بزرگ پادشاه آتش اوزای، فرمانروای ملت آتش و رهبر مبارزات آن برای
اوزای، فرمانروای ملت آتش و رهبر مبارزات آن برای تسخیر سه ملت دیگر است. در طول روایت سریال، او برادرزاده تبعیدی خود زوکو را در تلاش برای دستگیری قهرمان سریال، آنگ همراهی می‌کند تا شرافت و حق ولیعهدی شاهزاده جوان را بازگرداند. آیرو به عنوان یک مربی عمل می‌کند که به دنبال کمک به برادرزاده خود است تا فردی بهتر از پدرش شود. در قسمت «ماجراهای با سینگ سه»، نام آیرو به صورت 艾洛 (aì lùo) نوشته شده بود. این قسمت «به افتخار ماکو» اختصاص داشت که چند ماه قبل از پخش این قسمت فوت کرده بود.
جینی یا غول چراغ جادو یک شخصیت داستانی جن است که اولین بار در سی و یکمین فیلم پویانمایی بلند والت دیزنی پیکچرز "علاءالدین" (۱۹۹۲) به نمایش درمی‌آید و ظاهر می‌شود. صداپیشگی او را نخست رابین ویلیامز در اولین فیلم بر عهده داشت. پس از اختلاف قراردادی بین رابین ویلیامز و شرکت والت دیزنی، دن کستلانتا صداپیشگی جینی را در طول فیلم ویدئویی "بازگشت جعفر" و مجموعه تلویزیونی پویانمایی بر عهده داشت، البته این قبل از این بود که رابین ویلیامز نقش را برای قسمت آخر، "علاءالدین و شاه دزدان"، و همچنین برای مجموعه کوتاه خود
و شاه دزدان"، و همچنین برای مجموعه کوتاه خود شخصیت، "ذهن‌های بزرگ برای خودشان فکر می‌کنند" پس بگیرد. دن کستلانتا همچنان صداپیشگی جینی در "علاءالدین در انتقام نصیرا" و بعداً مجموعه بازی‌های ویدئویی "کینگدم هارتس" توسط اسکوئر انیکس و استودیو دیزنی اینتراکتیو در "کینگدم هارتس" و "کینگدم هارتس ۲" (با صدای بایگانی شده در سایر بازی‌های "کینگدم هارتس") را به عهده داشت"." جیم میسکیمن این نقش را در "دیزنی سریع فکر کن" (۲۰۰۸) و "کینکت: ماجراهای دیزنی‌لند" (۲۰۱۱) بر عهده گرفت و در حال حاضر پس از مرگ رابین ویلیامز در
گرفت و در حال حاضر پس از مرگ رابین ویلیامز در سال ۲۰۱۴ صداپیشگی را او را بر عهده دارد. ویل اسمیت در اقتباس لایواکشن سال ۲۰۱۹ از فیلم اصلی ۱۹۹۲ نقش نسخه لایواکشن این شخصیت را بازی می‌کند. توسعه. جینی علاوه بر اینکه تا حد زیادی طرح فیلم اول را پیش می‌برد، در هر کدام از حضورهایش او فن نمایشی آرامه خنده‌دار را اجرا می‌کند. نشان داده شده که وی توانایی‌های بی‌نهایتی در دگرپیکری دارد، که باعث می‌شود شوخی‌های دیداری بسیاری داشته باشد. با این حال، او نمی‌تواند کسی را بکشد، کسی را عاشق کند، مرده‌ها را زنده کند، یا
را بکشد، کسی را عاشق کند، مرده‌ها را زنده کند، یا آرزوهای دیگری را ارائه دهد. توانایی‌های زیاد و فراطبیعی جینی به او اجازه می‌دهد دیوار چهارم را بشکند و همچنین از مردم واقعی و فرهنگ عامه کاملاً فراتر از مرزهای جهان بومی خود تقلید کند. به عنوان مثال، در حین تولید "علاءالدین" رابین ویلیامز به میل خود جعل هویت‌های گوناگونی را اجرا می‌کرد و اریک گلدبرگ، پویانمای وی، تعدادی از آن‌ها را انتخاب می‌کرد که به فیلم اضافه شوند. یکی از آنها تقلیدی از رشد بینی پینوکیو بود که باعث شد سر جینی به بینی پینوکیو تبدیل شود.
بود که باعث شد سر جینی به بینی پینوکیو تبدیل شود. آهنگسازان آلن منکن و هاوارد اشمن، جینی را به عنوان یک خواننده جاز در محله هارلم، مانند فتس والر یا کب کلووی تصور کرده بودند؛ بنابراین آلن منکن می‌ترسید که رابین ویلیامز نتواند توانایی‌های خوانندگی مورد نیاز را به نمایش بگذارد، تنها پس از دیدن اجراهای دوست همانند من و شاهزاده علی رابین ویلیامز در خانه‌اش در لس آنجلس، نظر خود را تغییر داد. استقبال از مشارکت رابین ویلیامز برای ادای احترام پس از مرگ او در سال ۲۰۱۴ تأثیر داشت و منتقدان جینی را به یاد ماندنی‌ترین
تأثیر داشت و منتقدان جینی را به یاد ماندنی‌ترین اجرای او می‌دانستند. آلن منکن، آهنگساز "علاءالدین"، ابراز تأسف کرد که رابین ویلیامز می‌درخشید و سزاوار ستایش، خنده‌دار، دلسوز و آسیب‌پذیر بود. ظواهر. علاءالدین. جینی برای اولین بار در "علاءالدین" ظاهر می‌شود، او از یک چراغ موشی جادویی آزاد می‌شود، که عبارات "جینی در چراغ جادو" یا "جینی در بطری" برای اشاره به اوست، این اصطلاح توسط یکی از افرادی که در غار عجایب بوده ابداع شده‌است. بعد از اینکه او توضیح می‌دهد که می‌تواند سه آرزوی هر نفر را برآورده کند،
که می‌تواند سه آرزوی هر نفر را برآورده کند، علاءالدین با توجه به اینکه جینی تنها در صورت استفاده از یکی از آرزوهایش به او امکان خروج از غار را می‌دهد، از طریق روانشناسی معکوس او را فریب می‌دهد تا خودش و ابو را بدون استفاده از آرزو از غار آزاد کند. کمی بعد، جینی وقتی متوجه می‌شود که علاءالدین از اولین آرزوی خود برای خارج شدن از غار استفاده نکرده، شوکه می‌شود و موافقت می‌کند که اجازه دهد اولین آرزوی علاءالدین در امان بماند. در پاسخ به این سؤال علاءالدین که جینی چه آرزویی دارد، جینی اعتراف می‌کند که آرزوی
جینی چه آرزویی دارد، جینی اعتراف می‌کند که آرزوی آزادی دارد، زیرا جن‌هایی که جن چراغ جادو هستند باید از دستورهای یک ارباب که در این مورد، علاءالدین است پیروی کنند. او قول علاءالدین را برای استفاده از آرزوی سوم برای آزاد کردن او می‌پذیرد، سپس اولین آرزوی علاءالدین را برآورده می‌کند: او را شاهزاده بسازد تا بتواند به‌طور قانونی با شاهدخت جاسمین ازدواج کند. جینی پس از هدایت یک رژه به همراه علاءالدین به کاخ آگرابا می‌رود. زمانی که علاءالدین زنجیر شده، دهانش را می‌بندند و توسط نگهبانان جعفر از صخره‌ای به اقیانوس
و توسط نگهبانان جعفر از صخره‌ای به اقیانوس پرتاب می‌شود که در این هنگام آرزوی دوم علاءالدین را برآورده می‌کند که نجات اوست… جینی از علاءالدین می‌پرسد که آیا این آرزوی اوست و علاءالدین با تکان دادن سرش تأیید می‌کند سپس جینی علاءالدین را نجات می‌دهد. بعداً، جینی با علاءالدین درگیر می‌شود که دلیلش این است که علاءالدین می‌ترسد از اینکه چه اتفاقی می‌افتد اگر کسی بفهمد که او عضو خانواده سلطنتی نیست، برای همین فکر می‌کند ممکن است مجبور شود قولش را برای استفاده از آرزوی سوم زیر پا بگذارد. لاگو، طوطی جعفر به زودی
آرزوی سوم زیر پا بگذارد. لاگو، طوطی جعفر به زودی چراغ جادویی را می‌دزدد و به جعفر تحویل می‌دهد و ارباب جدید جینی، جعفر می‌شود. جینی چاره‌ای جز برآورده کردن آرزوی‌های جعفر برای تبدیل شدن به سلطان آگرابا و قدرتمندترین جادوگر جهان ندارد. سپس جعفر او را برده‌ای می‌کند که هدفی در زندگی ندارد جز اینکه با عذاب سلطان سابق، جعفر را سرگرم کند. در جریان نبرد نهایی بین علاءالدین و جعفر، وقتی علاءالدین جعفر را متقاعد می‌کند که آرزو کند جن چراغ جادو شود جینی مجبور می‌شود به آرزوی نهایی جعفر برای تبدیل شدن به یک جن چراغ
به آرزوی نهایی جعفر برای تبدیل شدن به یک جن چراغ جادو قدرتمند پاسخ دهد. با این حال، همان‌طور که هر دو می‌دانند، برآورده شدن این آرزو باعث می‌شود که جعفر در چراغ خود زندانی شود تا زمانی که فردی او را از چراغ بیرون بیارد حالا جینی که اکنون راحت‌تر شده‌است، آن را به صحرا پرتاب می‌کند و آگرابا را از ظلم و ستمش رها می‌کند. در حالی که جینی حاضر است آزادی خود را فدا کند تا به علاءالدین اجازه دهد با شاهدخت جاسمین باشد، علاءالدین تصمیم می‌گیرد به وعده اصلی خود عمل کند و از آخرین آرزوی خود برای رهایی جینی از چراغ
کند و از آخرین آرزوی خود برای رهایی جینی از چراغ جادو خود استفاده کند که باعث تعجب و خوشحالی جینی می‌شود. علاءالدین همچنان می‌تواند با شاهدخت جاسمین ازدواج کند، زیرا سلطان از عشق زوج جوان به یکدیگر متأثر می‌شود، بنابراین او قانون را تغییر می‌دهد تا شاهدخت بتواند با هر کسی که می‌خواهد ازدواج کند. جینی که اکنون آزاد شده با علاءالدین خداحافظی می‌کند و آگرابا را ترک می‌کند تا جهان را کشف کند. بازگشت جعفر. در بازگشت جعفر، جینی پس از سفر یک ساله‌اش به دور دنیا به آگرابا بازمی‌گردد و به این نتیجه می‌رسد که بدون
آگرابا بازمی‌گردد و به این نتیجه می‌رسد که بدون دوستانش آن‌قدرها هم عالی نیست بنابراین او با آن‌ها تجربه‌های خود را از این سفر به اشتراک می‌گذارد. قدرت‌های او با توجه به حرف خودش کاهش می‌یابد، زیرا یک جن آزاد شده قدرت کمتری نسبت به جنی دارد که جن چراغ جادو است. اگرچه او هنوز چندین توانایی خود را حفظ کرده، که از جمله مهم‌ترین آنها توانایی دگرپیکری و پرواز است. در شب بازگشت او، پس از اینکه جاسمین و علاءالدین بر سر اینکه علاءالدین حضور لاگو را از او مخفی نگه دارد، دعوا می‌کنند، جینی لاگو را متقاعد می‌کند تا
دارد، دعوا می‌کنند، جینی لاگو را متقاعد می‌کند تا به او کمک کند تا این زوج آشتی کنند. بعداً در فیلم، وقتی علاءالدین، لاگو و سلطان بدون او به گردش می‌روند، جینی و ابو برای خود پیک‌نیک برگزار می‌کنند اما با جعفر روبه‌رو می‌شوند. با وجود مبارزه شجاعانه با جعفر، هم جینی و هم ابو زندانی می‌شوند. در نهایت سلطان، شاهدخت جاسمین و فرش جادویی که همگی توسط جعفر اسیر شدند به آنها ملحق می‌شوند. جینی پس از آزاد شدن از زندان توسط لاگو، علاءالدین را از اعدام نجات می‌دهد. بعد از اینکه قهرمانان دوباره جمع می‌شوند، جینی