payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و سرنگونی به اصطلاح عارضه عرفان"" "كه عموماً در برابر بدعت‌ها" خوانده می‌شود، علیه آنها به طور كامل نوشت. در قرن سوم هندی‌‌های غیر مسیحی نیز توسط مسیحیانی که اعمال خود را محکوم می‌کردند، بدعتگذار قلمداد می‌شدند. ایلین پاگلز تحقیق در مورد تأثیر بودیسم بر عرفان را تشویق کرده است، اما او معتقد است که گرچه جذاب است، اما شواهد هر گونه نفوذی بی نتیجه است. وی همچنین نتیجه گرفت که این موازات ممکن است تصادفی باشد زیرا سنتهای موازی ممکن است در فرهنگهای مختلف ظهور کند.
جسی کاترین گری (؛ – ) جراح سرطان، پژوهش‌گر و استاد دانشگاه اهل کانادا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می‌کرد. او را که به «بانوی نخست جراحی» کانادا مشهور بود، یکی از زنان پیش‌کسوت و پیش‌گام جراحی می‌دانند که توانست سرآمد رشته‌ای باشد که بیشتر در سیطرهٔ مردان است. وی در دوران فعالیت حرفه‌ای‌اش یکی از چهار جراح برتر سرطان در آمریکای شمالی بود. زندگی‌نامه. جسی گری در آگوستا، جورجیا زاده شد و هنگامی که دو سال داشت، به همراه والدین به تورنتو کانادا مهاجرت کردند در همان شهر دوران تحصیلی مدرسه و
مهاجرت کردند در همان شهر دوران تحصیلی مدرسه و دانشگاه را گذراند و باقی عمر در آنجا ماند. وی عضو «انجمن آلفا دلتا پی» بود و در سال ۱۹۳۴ از دانشگاه تورنتو دکترای پزشکی گرفت و دانشکدهٔ پزشکی بابت عملکرد درخشانش به او «نشان زرین» اعطا نمود که نخستین زنی بود که چنین نشانی را از دانشکدهٔ پزشکی دریافت می‌نمود. وی نخستین زنی در کشور کانادا بود که مدرک جراحی عمومی‌اش ثبت شد و مجوز کار گرفت. (البته جنی اسمایلی رابرتسون نخستین جراح ثبت‌شده در کانادا بود، اما در دوران او، بیمارستان‌ها اجازهٔ کار به زنان به‌عنوان جراح
او، بیمارستان‌ها اجازهٔ کار به زنان به‌عنوان جراح نمی‌دادند). وی همچنین نخستین زن کانادایی بود که بالاترین مدرک جراحی ممکن را (موسوم به کارشناسی ارشد جراحی یا ) دریافت نمود. وی سپس برای گذراندن یک دورهٔ یک‌ساله کارورزی به بیمارستان سنت مِـری منچستر در انگلستان رفت. پس از بازگشت به تورنتو در سال ۱۹۴۰، دورهٔ دستیاری جراحی را در دانشگاه تورنتو آغاز کرد و نخستین رزیدنت جراحی زن در کانادا شد. جسی از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۶ در بیمارستان کالج زنان و رئیس جراحان آن مرکز شد. در مدت حضورش در اینجا، وی را یکی از چهار جراح
شد. در مدت حضورش در اینجا، وی را یکی از چهار جراح برتر سرطان در آمریکای شمالی می‌دانستند که نخستین کلینیک تشخیص سرطان را در کانادا برپا کرد. وی در سال ۱۹۶۵ از دانشگاه تورنتو بازنشسته شد. طی دوران فعالیتش، مقالات متعددی به‌خصوص در زمینهٔ جراحی لوله گوارش منتشر کرد و یک فصل از «درس‌نامهٔ جامع جراحی هنری کُل» را دربارهٔ جراحی رودهٔ بزرگ به رشتهٔ تحریر درآورد. پس از مرگ او، «بخش جراحی روده جسی گری» در محل سابق کارش برپاشد که هدفش تشخیص زودهنگام و به‌موقع سرطان روده بزرگ است. جوایز و افتخارها. گزیده‌ای از
روده بزرگ است. جوایز و افتخارها. گزیده‌ای از افتخارها، عضویت‌ها و جوایز دریافتی جسی گری به شرح زیر است: در سال ۲۰۱۷ میلادی و در روز جهانی زنان، «انجمن پزشکی کانادا» ضمن نکوداشت نامش، وی را یکی زنانی دانست که نقش برجسته‌ای در شغل و حرفه‌شان داشته‌اند.
سرای کِـیسی () یک مرکز تخصصی مراقبت‌های درمانی اچ‌آی‌وی/ایدز در تورنتو کاناداست که در عین حال، مراقبت در منزل و برنامه‌های اطلاع‌رسانی و آموزشی برای جامعه هم در این زمینه ارائه می‌کند. این مرکز در هسته شهر تورنتو و در تقاطع خیابان جارویس و خیابان ایزابلا واقع شده‌است. هنگامی که این مرکز در سال ۱۹۸۸ میلادی به همت عده‌ای داوطلب سخت‌کوش و یک روزنامه‌نگار و فعال مدنی مشهور تأسیس شد، یک مرکز تخصصی منحصربه‌فرد در کانادا محسوب می‌گردید. این مرکز درمانی، نامش را از «کیسی فرین» می‌گیرد که مادرش جون کال‌وود یکی از
«کیسی فرین» می‌گیرد که مادرش جون کال‌وود یکی از داوطلبان و فعالان اصلی برپایی آن بود که با همت و تلاش‌شان، بودجهٔ راه‌اندازی آن تأمین گشت. کیسی در سن ۲۰ سالگی و در حالی که سوار بر موتورسیکلتش به دانشگاه می‌رفت، توسط یک رانندهٔ مست کشته شد که اثری جانگداز بر روی مادرش گذاشت. او و مارگارات مک‌برنی (یکی دیگر از پایه‌گذاران اصلی این مرکز) که پسرش را بر اثر بی‌مبالاتی یک رانندهٔ مست از دست داده بود، از برخوردِ جامعه با افرادی که مبتلا به ایدز بودند و با سختی و رنج می‌میرند، مبهوت بودند و تصمیم گرفتند در
و رنج می‌میرند، مبهوت بودند و تصمیم گرفتند در این‌باره کاری کنند. این مرکز برای نکوداشت نام کیسی فرین نام‌گذاری شد که در یک حادثه فاجعه‌بار، جوان‌مرگ شد.
هرایر استپانی هونانیان (؛ زاده - درگذشت ) مهندس، نیکوکار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ سپتامبر ۱۹۳۰ در کرکوک به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت وی در ۹ آوریل ۲۰۲۱ در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
رادوجه دومانوویچ (؛ – ) نویسنده، آموزگار، روزنامه‌نگار اهل پادشاهی صربستان بود. بیشتر شهرت وی برای داستان کوتاه طنز وی می باشد. رادوجه دومانوویچ در سال های ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۴ در دانشگاه بزرگ بلگراد در رشته لغت‌شناسی به تحصیل پرداخت و داستان هایش را برای اولین بار با بیانی مستقل از دیگر آثار آن زمان نوشت. دومانوویچ بهترین طنزپرداز در تمام ادبیات صربستان در طول قرن بیستم محسوب می شود. دومانوویچ ، نویسنده ای با استعداد و علاقه مند به سیاست ، از قلم تسخیر ناپذیر خود در برابر بی عدالتی های دموکراسی در حال ساخت استفاده
برابر بی عدالتی های دموکراسی در حال ساخت استفاده کرد. در صربستان، بسیاری از مدارس و کتابخانه ها به نام وی نامگذاری شده است. همچنین بنیادی با نام رادوجه دومانوویچ در صربستان به دادن جوایزی برای داستان های انتقادی و طنز هر ساله به نویسندگان می دهد. در سال ۲۰۱۳ نیز پروژه ای با نام رادوجه دومانوویچ ایجاد شد که به منظور جمع آوری آثار دومانوویچ، ترجمه و انتشار در سراسر جهان بود. پیوند به بیرون. پروژه ای با نام رادوجه دومانوویچ
بوهموند دوم (۱۱۰۷/۱۱۰۸ – فوریه ۱۱۳۰) از سال ۱۱۱۱ تا ۱۱۲۸ شاهزاده تارانتو و از سال ۱۱۱۱/۱۱۱۹ تا ۱۱۳۰ شاهزاده انطاکیه بود. وی پسر بوهموند یکم بود که در سال ۱۱۰۸ در معاهده دیوول مجبور به تسلیم شدن در برابر امپراتوری بیزانس شده بود. سه سال بعد، بوهموند، شاهزاده‌نشین تارانتو را تحت سرپرستی مادرش، کنستانس فرانسه، به ارث برد اما شاهزاده‌نشین انطاکیه تا سال ۱۱۱۱ توسط برادرزاده پدرش، تانکرد، اداره می‌شد. پسرعموی تانکرد، راجر سالرنو، کنترل این شاهزاده‌نشین را از ۱۱۱۱ تا ۱۱۱۹ در دست داشت. پس از اینکه راجر در نبرد دشت
تا ۱۱۱۹ در دست داشت. پس از اینکه راجر در نبرد دشت خون کشته شد، بالدوین دوم پادشاه اورشلیم اداره انطاکیه را بر عهده گرفت. با این حال، او حق بوهموند برای دست داشتن حکومت شاهزاده‌نشین پس از رسیدن به سن بلوغ را به رسمیت شناخت. بوهموند در پاییز ۱۱۲۶ به انطاکیه رسید. او لشکرکشی‌های نظامی موفقی علیه دولت‌های مسلمان همجوار راه انداخت، اما درگیری و منازعات او با ژوسلین یکم، کنت ادسا، به عمادالدین زنگی امکان تصرف موصل و حلب را داد. در همین حال، راجر دوم سیسیل در سال ۱۱۲۸ شاهزاده‌نشین تارانتو را اشغال کرد. بوهموند در
شاهزاده‌نشین تارانتو را اشغال کرد. بوهموند در حین مبارزه با امیر دانشمند طی یک لشکرکشی نظامی در کیلیکیه کشته شد، و گمشتکین سر بوهموند را برای خلیفه عباسی فرستاد. ابتدای زندگی. بوهموند دوم پسر بوهموند یکم شاهزاده تارانتو و انطاکیه و کنستانس فرانسه بود. او احتمالاً در سال ۱۱۰۷ یا ۱۱۰۸ متولد شده است. در سال ۱۱۰۴، بوهموند یکم برای یافتن متحد و کمک نظامی علیه امپراتوری بیزانس به اروپا بازگشت و برادرزاده‌اش تانکرد را در شامات گذاشت تا شاهزاده‌نشین انطاکیه را اداره کند. دو منشور نشان می‌دهد که تانکرد در سال ۱۱۰۸
کند. دو منشور نشان می‌دهد که تانکرد در سال ۱۱۰۸ خود را شاهزاده انطاکیه نامیده است. در سپتامبر همان سال، بوهموند یکم مجبور به امضای معاهده دیوول شد که به امپراتوری بیزانس اجازه الحاق انطاکیه به قلمرو امپراتوری پس از مرگ او را می‌داد. بوهموند یکم در سال ۱۱۱۱ در آپولیا درگذشت. بوهموند دوم هنوز کودک و خردسال بود، بنابراین مادرش مسئولیت حکومت تارانتو را بر عهده گرفت. امپراتور بیزانس الکسیوس یکم فرستادگانی نزد تانکرد فرستاد تا کنترل انطاکیه را مطالبه کند، اما تانکرد از اطاعت خودداری کرد و به حکومت بر
اما تانکرد از اطاعت خودداری کرد و به حکومت بر شاهزاده‌نشین ادامه داد. تانکرد در سال ۱۱۱۲ درگذشت و انطاکیه را به برادرزاده‌اش، راجر سالرنو، واگذار کرد. وضعیت حکومت راجر بر انطاکیه نامشخص است. بر اساس گزارش ویلیام صوری، تانکرد راجر را جانشین خود کرد «با این تفاهم که در صورت درخواست بوهموند یا وارثانش، نباید از بازگرداندن آن خودداری کند»، که نشان می‌دهد راجر صرفاً نایب‌السلطنه بوهموند خردسال بوده است. راجر عنوان شاهزاده را پذیرفت که نشان می‌دهد خود را حاکم انطاکیه به حق خود می‌دانست. فوشیه شارتری که مقارن با
به حق خود می‌دانست. فوشیه شارتری که مقارن با راجر می‌زیست، او را متهم کرد که «ارباب خود، پسر بوهموند [یکم] که در آن زمان با مادرش در آپولیا زندگی می‌کرد» را از حق و میراث پدرش محروم کرده است. منشورهای صادر شده در قلمروهای ایتالیایی بوهموند بین ۱۱۱۷ و ۱۱۱۹ تأکید می‌کردند که او پسر شاهزاده انطاکیه است، اما او را شاهزاده نمی‌نامیدند. پس از اینکه راجر و بیشتر اشراف انطاکیه در نبرد دشت خون در ۲۸ ژوئن ۱۱۱۹ کشته شدند، پادشاه بالدوین دوم اورشلیم به سرعت به شمال شامات آمد تا انطاکیه را از ایلغازی، حاکم ارتقی
شامات آمد تا انطاکیه را از ایلغازی، حاکم ارتقی ماردین، نجات دهد. بر اساس گزارش گوتیه والتر، اشراف باقی‌مانده انطاکیه بالدوین را حاکم انطاکیه اعلام کردند، اما آنها تأکید کردند که «وارث حقیقی» انطاکیه بوهموند است؛ بالدوین نیز قول داد که انطاکیه را به بوهموند واگذار کند، اگر بوهموند به شاهزاده‌نشین بیاید. کسانی که در جلسه حضور داشتند موافقت کردند که بوهموند باید با دختر بالدوین، آلیس، ازدواج کند. آنها همچنین مقرر کردند که بوهموند حق ادعای کمک‌های مالی و امتیازات را که در طول غیبتش به شاهزاده‌نشین داده شده،
را که در طول غیبتش به شاهزاده‌نشین داده شده، نخواهد داشت. بالدوین دوم در سال ۱۱۲۳ در نبرد حران اسیر شد، و اهالی انطاکیه فرستادگانی نزد بوهموند فرستادند و از او خواستند به شاهزاده‌نشین خود بیاید. بوهموند در سن ۱۶ سالگی به سن بلوغ رسید. بر اساس گزارش ویلیام صوری، او با دوک ویلیام دوم آپولیا توافقی کرد که مقرر می‌داشت هر کدام که ابتدا بدون وارث بمیرد، شاهزاده‌نشین خود را به دیگری اعطا کند؛ با این حال، نمی‌توان به اعتبار این گزارش ویلیام صوری اطمینان داشت. الکساندر تلزه چنین ثبت کرده است که قبل از رفتن به
الکساندر تلزه چنین ثبت کرده است که قبل از رفتن به شامات، بوهموند قلمروهای ایتالیایی خود را به سریر مقدس سپرد، اما رومالد سالرنو چنین بیان داشته که او الکساندر، کنت کونورسانو، را ناظر آن قلمروی خود کرد. بوهموند در سپتامبر ۱۱۲۶ با ناوگانی متشکل از بیست و چهار کشتی از اوترانتو عازم انطاکیه شد. شاهزاده انطاکیه. بوهموند در اکتبر یا نوامبر به بندر سنت سمعان در قلمروی شاهزاده‌نشین انطاکیه رسید. او به انطاکیه رفت تا با بالدوین دوم پادشاه اورشلیم ملاقات کند و او نیز متعاقباً انطاکیه را به او واگذار کرد. بوهموند
نیز متعاقباً انطاکیه را به او واگذار کرد. بوهموند به‌طور رسمی در حضور بالدوین به عنوان شاهزاده قدرت انطاکیه را دریافت کرد. ماتئوس اورهایه‌تسی بوهموند را به عنوان «شخصیتی قدرتمند و قدرت بزرگ» توصیف کرده است. بدرالدوله، کفرطاب را کمی پس از ورود بوهموند تصرف کرد، اما بوهموند سریعاً قلعه را در اوایل ۱۱۲۷ بازپس گرفت. بر اساس مورخ استیون رانسیمان، حمله بوهموند علیه منقذیان شیزر که توسط اسامه بن منقذ ثبت شده، نیز در این ایام به وقوع پیوسته است. بوهموند در سال ۱۱۲۷ با ژوسلین یکم ادسا درگیر شد، هرچند براساس منابع
با ژوسلین یکم ادسا درگیر شد، هرچند براساس منابع دلیل دشمنی و اختلاف میان طرفین مشخص نیست. بر اساس گفتهٔ رانسیمان، ژوسلین بخشی از قلمروهای سابق انطاکیه را از آق سنقر برسقی، حاکم موصل، تصرف کرد. علاوه بر این، بوهموند از واگذاری اعزاز به ژوسلین خودداری کرد، علی‌رغم اینکه راجر سالرنو آن را به عنوان مهریه همسر دوم خود، ماریا سالرنو، به ژوسلین وعده داده بود. همچنین ژوسلین با استفاده از عدم حضور بوهموند بخاطر شرکت در یک لشکرکشی، با کمک نیروهای مزدور ترک به قلمروی انطاکیه حمله کرده و روستاهای مرزی را غارت کرده
انطاکیه حمله کرده و روستاهای مرزی را غارت کرده بود. برنارد ولانس، اسقف‌اعظم لاتین انطاکیه، دستور به تحریم کنت‌نشین ادسا داد. بالدوین دوم در اوایل ۱۱۲۸ به سرعت عازم شمال شد تا میان بوهموند و ژوسلین میانجیگری کند. ژوسلین که در آن ایام به شدت بیمار شده بود، موافقت کرد قلمروهای متصرفی را به بوهموند بازگرداند و به او اعلام وفاداری کرد. با این حال، درگیری بین بوهموند و ژوسلین به عمادالدین زنگی، جانشین آق سنقر، امکان تصرف حلب بدون مقاومت در ۲۸ ژوئن ۱۱۲۸ را داد. در همین حال، پسرعموی بوهموند، ویلیام دوم آپولیا، در
همین حال، پسرعموی بوهموند، ویلیام دوم آپولیا، در ۲۵ ژوئیه ۱۱۲۷ بدون وارث درگذشت. پاپ هونوریوس دوم سعی کرد از تصرف آپولیا توسط کنت راجر دوم سیسیل (هم پسرعموی ویلیام و هم بوهموند) جلوگیری کند، اما راجر از او اطاعت نکرد. در مه ۱۱۲۸، او به قلمروی بوهموند در ایتالیا حمله کرد و تارانتو، اوترانتو و بریندیزی را بدون مقاومت تصرف کرد. او فتح کل شاهزاده‌نشین تا حدود ۱۵ ژوئن تکمیل کرد. در آن ایام با استفاده از اختلافات بین حشاشین و تاج‌الملوک بوری، اتابک دمشق، بالدوین دوم اورشلیم به قلمروی دمشق حمله کرد و در نوامبر
دوم اورشلیم به قلمروی دمشق حمله کرد و در نوامبر ۱۱۲۹ بانیاس را محاصره کرد. بوهموند و ژوسلین به بالدوین پیوستند، اما بارندگی شدید صلیبیون را واداشت که به محاصره را بردارند. بوهموند تصمیم گرفت آنازاربوس و سایر قلمروهایی که توسط پادشاهی ارمنی کیلیکیه تصرف شده بودند، بازپس گیرد. او در فوریه ۱۱۳۰ حمله خود را به کیلیکیه آغاز و در امتداد رودخانه سیهان به همراه نیروهایش حرکت درآمد. لوون یکم شاهزاده ارمنستان از امیر دانشمند غازی کمک خواست که حمله‌ای غافلگیرانه به ارتش بوهموند کند. در جریان این حمله غافلگیرانه
به ارتش بوهموند کند. در جریان این حمله غافلگیرانه بوهموند و سربازانش در نبرد کشته شدند. بر اساس گزارش میکائیل سریانی، ترک‌ها بوهموند را درجا کشتند زیرا او را نشناخته بودند؛ چراکه اگر او را می‌شناختند، او را به اسارت می‌گرفتند تا از انطاکیه تقاضای فدیه کنند. با این حال گمشتکین سر بوهموند را مومیایی کرد و برای المسترشد، خلیفه عباسی، فرستاد. خانواده. همسر بوهموند، آلیس، دختر دوم بالدوین دوم اورشلیم و مورفیا ملیتنه بود. تنها فرزند آنها، کنستانس، در هنگام مرگ بوهموند در ۱۱۳۰ دو ساله داشت. آلیس سعی کرد نیابت
بوهموند در ۱۱۳۰ دو ساله داشت. آلیس سعی کرد نیابت کنستانس را برای خود تضمین کند، اما اشراف انطاکیه پدرش، بالدوین دوم اورشلیم، را ترجیح دادند. پس از مرگ بوهموند، راجر دوم سیسیل ادعای حق بر انطاکیه را کرد، اما هرگز نتوانست آن را در برابر کنستانس به دست آورد.
وزیر مسکن، جوامع و دولت محلی، همچنین به عنوان وزیر جوامع نامیده می‌شود، یک سمت کابینه است که در راس وزارت مسکن، جوامع و دولت محلی انگلستان قرار دارد، که قبلاً از سال ۲۰۰۶ به عنوان اداره جوامع و دولت محلی شناخته می‌شد این بخش در سال ۲۰۰۶ توسط نخست وزیر وقت انگلیس ، تونی بلر ، به جای دفتر معاون نخست وزیر ایجاد شد. وزیر امور خارجه مسئولیت‌های وزیر امور خارجه را در قبال جوامع و دولت محلی بر عهده گرفت. این پست، تحت سمت معاون نخست وزیر، در سال ۲۰۰۵، از انتقال چندین وظیفه از نخست وزیر وقت، جان پرسکوت، ایجاد شد.
بوهموند سوم () که با عنوان بوهموند کودک نیز شناخته می‌شود، شاهزاده انطاکیه از سال ۱۱۶۳ ال ۱۲۰۱ میلادی بود. وی فرزند کنستانس و ریموند پواتیه بود. بوهموند در سال ۱۱۶۳ به حکومت انطاکیه رسید و در نخستین سال حکومت خود با حمله نورالدین زنگی در واکنش به حمله امالریک به مصر روبه‌رو شد. در حدود سال ۱۱۶۵ برای جلب حمایت و کمک مانوئل یکم، امپراتوری بیزانس، عازم قسطنطنیه شد و به همراه اسقف اتانازیوس به انطاکیه بازگشت. در زلزله سال ۱۱۷۰ که موجب ویرانی کامل کلیسای جامع انطاکیه شد، اتانازیوس درگذشت تا آیمری لیموژی جانشین
شد، اتانازیوس درگذشت تا آیمری لیموژی جانشین وی گردد. بوهموند در سال ۱۱۷۷ میلادی، با یکی خویشاوندان مانوئل به نام تئودورا ازدواج کرد اما سه سال بعد به منظور ازدواج با معشوقه خود، سیبلا، ازدواج خود را با وی فسخ کرد. اسقف ایمری ازدواج وی با سیبلا را غیرشرعی اعلام کرد اما از جانب بوهموند از مقام خود خلع شد. بوهموند از سال ۱۱۷۷ تا ۱۱۸۱ با صلاح‌الدین ایوبی پیمان صلحی منعقد ساخت اما با حمله صلاح‌الدین به لاذقیه در همین سال این پیمان باطل شد. البته انطاکیه از تصرف ایوبیان و صلاح‌الدین در امان ماند. وی برای مدت
ایوبیان و صلاح‌الدین در امان ماند. وی برای مدت کوتاهی در سومین جنگ صلیبی شرکت جست. در سال ۱۱۹۸، دومین فرزند وی، بوهموند تریپولی پدرش را از انطاکیه بیرون راند اما وی پس از ۳ ماه با کمک لوون یکم، پادشاه ارمنستان موفق به بازپس‌گیری انطاکیه شد. وی سرانجام در سال ۱۲۰۱ در انطاکیه درگذشت و پس از آن جنگ داخلی ۲۵ ساله شاهزاده‌نشین انطاکیه آغاز گشت.
مانی این د بنک یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی برای دو برند راو و اسمک داون خود تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۱۰ مه ۲۰۲۰ در شهر اورلاندو ایالت فلوریدا و در مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی برگزار شد. این، یازدهمین دوره از مانی این د بنک از زمان آغاز این پی پر ویو در سال ۲۰۱۰ بود. زمینه سازی. "مانی این د بنک" شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه
راو یا اسمک داون پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند. پیوند به بیرون. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Money_in_the_Bank_(2020)
سیس یک روستا در ایران است که در شهرستان دهگلان استان کردستان واقع شده‌است. سیس ۱٬۴۶۳ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا دربخش بلبان‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال1395، جمعیت آن 2703 نفر (560 خانوار) بوده‌است.
سیس یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی در ایران است. سیس ممکن است به یکی از موارد زیر نیز اشاره داشته باشد:
سورال یک روستا در ایران است که در شهرستان دهگلان استان کردستان واقع شده‌است. سورال تقریبا ۵۰۰ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا دربخش بلبان‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۴۰۰، جمعیت آن نزدیک به ۵۰۰ نفر بوده‌است.
شعبانی یک روستا در ایران است که در شهرستان دهگلان استان کردستان واقع شده‌است. شعبانی ۲۱۸ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا دردهستان قوری چای قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۸ نفر (۴۷ خانوار) بوده‌است.
بالدوین انطاکیه (; نامشخص – )، شوالیه و فرمانده فرانکی در خدمت امپراتوری بیزانس طی جنگ این امپراتوری با سلجوقیان بود. وی فرزند کنستانس است اما در باب پدر اختلافاتی وجود دارد؛ برخی پدر وی را ریمون پواتیه می‌دانند و برخی دیگر رینالد شاتیون. وی از افراد نزدیک و یکی از مشاوران مورد اعتماد مانوئل یکم، امپراتور بیزانس بود. وی فرمانده جناح راست ارتش بیزانس در جریان نبرد میریوکیفالون در ۱۷ سپتامبر ۱۱۷۶ میلادی بود. با نزدیک شدن نیروهای بیزانس به گذرگاه تزیبریزه، نیروهای سلجوقی یورش خود را به سمت نیروهای تحت هدایت
سلجوقی یورش خود را به سمت نیروهای تحت هدایت مانوئل آغاز کردند. بالدوین با سواره‌نظام خود درصدد ضدحمله‌ای به ترک‌ها بود اما به همراه پسرش محاصره و کشته شد.
میراحمدی یک روستا در ایران است که در دهستان زاغه در شهرستان خرم‌آباد واقع شده‌است. میراحمدی ۴۱۱ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در بخش زاغه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۱۱ نفر (۷۱ خانوار) بوده‌است.
رشنواد (لاتین: rašnavād) نام سپه سالار ارتش ایران در دوران پادشاهی همای چهرآزاد بود. که داراب را شناخت، و او را به نزد همای چهرآزاد رساند. رَشنواد در شاهنامه فردوسی. در شاهنامه فردوسی نخستین بار از رشنواد زمانی یاد می‌شود که سپاهی از روم برای غارت وارد مرز ایران می‌شود و عده‌ای از ایرانیان از جمله مرزبانی که دوست داراب بود کشته می‌شوند. داراب در این زمان در تنگدستی به‌سر می‌برد. خبر حمله روم به گوش همای چهرآزاد شاه ایران می‌رسد. رشنواد که در شاهنامه فردوسی از او به عنوان سپهبد و سپهبدنژاد یاد می‌شود برای
از او به عنوان سپهبد و سپهبدنژاد یاد می‌شود برای مبارزه با رومیان فرستاده می‌شود، که رشنواد آغاز به استخدام مبارز برای جنگ با رومیان می‌کند، که موجب شادمانی داراب می‌شود و داراب نام‌نویسی می‌کند، و مبارز لشکر می‌گردد،: زمانی که رشنواد از داراب، فَر شاهی می‌بیند او را به سمت خود می‌خواند، با دیدن لباس‌های کهنه و اسب فرتوت و جامه جنگ کهنه داراب، به او جامه و اسب و ابزار جنگ مناسب می‌دهد. رشنواد از داراب تبار و گذشته‌اش را می‌پرسد، و او داستان زن و مرد رختشویی (گازُر) که او را بزرگ کرده بود، را بازگو می‌کند:
(گازُر) که او را بزرگ کرده بود، را بازگو می‌کند: و رشنواد زن و مرد رختشو را فرا می‌خواند و پس از جستجو متوجه می‌شود که داراب فرزند همای چهرآزاد است: پس از پیروزی در جنگ و بازگشت، رشنواد در نامه‌ای به همای چهرآزاد ماجرا پیدا شدن داراب و بی‌باکی او را می‌نویسد: منابع. فهرست شخصیت‌های شاهنامه
علی‌آباد یک روستا در ایران است که در دهستان دشت بیل در شهرستان اشنویه در استان آذربایجان غربی واقع شده‌است. علی‌آباد ۱۰۲ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا دربخش مرکزی شهرستان اشنویه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
دوباج یک روستا در ایران است که در بخش لشت نشا در شهرستان رشت واقع شده‌است. دوباج ۱۱۹ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا دردهستان علی‌آباد زیباکنار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۳۶ خانوار) بوده‌است.
داغ کندی علیا یک روستا در ایران است که در شهرستان مشگین‌شهر استان اردبیل واقع شده‌است. داغ کندی علیا ۵۸ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در دهستان شعبان (مشگین‌شهر) قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۱۳ خانوار) بوده‌است.
صفرآباد یک روستا در ایران است که در شهرستان میاندورود استان مازندران واقع شده‌است. صفرآباد ۸۵ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا دردهستان کوهدشت شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵ نفر (۱۹ خانوار) بوده‌است.
تلکان یک روستا در ایران است که در شهرستان مشگین‌شهر استان اردبیل واقع شده‌است. تلکان ۲۶ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در دهستان ارشق غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
اسبوکلا کریم‌کلا یک روستا در ایران است که در شهرستان فریدونکنار استان مازندران واقع شده‌است. اسبوکلا کریم‌کلا ۳۷۷ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در دهستان امامزاده عبدالله قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۷۷ نفر (۹۴ خانوار) بوده‌است.
مهلبان یک روستا در ایران است که در شهرستان فریدونکنار استان مازندران واقع شده‌است. مهلبان ۱٬۵۹۳ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در بخش دهفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۹۳ نفر (۴۰۰ خانوار) بوده‌است. امکانات. روستای مهلبان شامل دو مسجد 《صاحب الزمان(عج)》و 《امام حسین (ع)》 می باشد. همچنین دارای یک سالن ورزشی در وسط محل و یک زمین فوتبال نیمه کاره در آخر محل می باشد. در کنار سالن ورزشی یک پارک ساخته شده است.در اوایل این محل یک سالن کشتی قرار دارد. هچنین این محل دارای
محل یک سالن کشتی قرار دارد. هچنین این محل دارای آب‌بندان نیز هست. این روستا در طول پیاده‌رو های‌خود دارای نیمکت هایی برای استراحت و نشستن است. همچنین در انتهای این روستا میدانی ساخته شده که دور آن نیمکت برای نشستن چیده شده است. امنيت. این روستا با داشتن دوربین هایی در سطح خود و گشت بسیج در شب امنیت خود را بالا نگه داشته است.
اوکسر کریم‌کلا یک روستا در ایران است که در شهرستان فریدونکنار استان مازندران واقع شده‌است. اوکسر کریم‌کلا ۳۲۹ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در بخش دهفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲۹ نفر (۸۸ خانوار) بوده‌است.
پایین نوایی محله یک روستا در ایران است که در شهرستان فریدونکنار استان مازندران واقع شده‌است. پایین نوایی محله ۱۴۹ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در بخش دهفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۹ نفر (۳۹ خانوار) بوده‌است.
شیرمحله یک روستا در ایران است که در شهرستان فریدونکنار استان مازندران واقع شده‌است. شیرمحله ۲٬۰۲۴ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در بخش دهفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۰۲۴ نفر (۵۵۷ خانوار) بوده‌است.
شیرا یک روستا در ایران است که در شهرستان فریدونکنار استان مازندران واقع شده‌است. شیرا ۴۳۶ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در بخش دهفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۳۶ نفر (۱۱۲ خانوار) بوده‌است.
شهرک دریاسر یک شهرک در ایران است که در شهرستان فریدونکنار استان مازندران واقع شده‌است. شهرک دریاسر ۶۱ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این شهرک در دهستان باریک‌رود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۱ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
نوایی محله یک روستا در ایران است که در شهرستان فریدونکنار استان مازندران واقع شده‌است. نوایی محله ۱٬۰۲۴ نفر جمعیت دارد. جمعیت. این روستا در بخش دهفری قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۲۴ نفر (۲۹۱ خانوار) بوده‌است.
شهرک فرزادشهر یکی از برندترین و قدیمی ترین و بزرگترین شهرک های با اصالت استان مازندران می باشد که در شهرستان فریدونکنار واقع شده‌است. شهرک فرزادشهر یک شهرک خصوصی مسکونی-تفریحی در شهرستان فریدونکنار استان مازندران است که در مجاورت «دریای خزر» و 10 کیلومتری شهرستان بابلسر واقع شده است. ویلاهای واقع شده در جنوب شهرک دید به دریاچه و جنگل را دارا می باشند. این شهرک به دلیل واقع شدن در مجاورت دریای خزر و داشتن فضاهای سبز انبوه و محیط خانوادگی و آرام، معروف شده‌است. مساحت کلی: ۴۰ هکتار مساحت کلی: ۴۰ هکتار طراحی
مساحت کلی: ۴۰ هکتار مساحت کلی: ۴۰ هکتار طراحی فضای باز خیابان ها و کوچه های منتهی به بلوار اصلی یکی از جذاب ترین بخش آن می باشد، تمامی خیایان های و کوچه ها دارای درخت نارنج است که در فصل بهار فضایی دلچسب و مطبوعی را بوجود می آورد. ویلاهای مدرن و فضا سازی شهرک زیبا و مناسب پیاده روی می باشد. نگهبانی ۲۴ ساعته سیستم امنیتی بالا در تمامی شهرک(دوربین مداربسته) برای هر کدام از خیابان های موجود در این شهرک، نگهبانی جداگانه لحاظ شده که سبب می شود این شهرک نیز به عنوان یک مجتمع تفریحی در شمال کشور از نظر امنیت تیک
یک مجتمع تفریحی در شمال کشور از نظر امنیت تیک سبز را دریافت کند. هیات مدیره و پرسنل خدماتی و باغبان در شهرک مشاعات شهرک: فضای سبز وسیع،فضای ورزشی،پارک کودک... بخش تجاری: سوپر مارکت و میوه،کافه فست فود،باشگاه بدن سازی دسترسی ۱۰ دقیقه ای به شهرستان بابلسر و شهرک دریا کنار از شرق، دسترسی به محمود آباد و شهرک خانه دریا در فاصله ۱۵ دقیقه ای در غرب،جاده‌های هراز، فیروزکوه نیز امکان مسافرت‌های بین شهری را برای ساکنان شهرهایی چون تهران و غیره فراهم نموده و اکثر مالکان و مستاجران آن، ایام تعطیل به خصوص عید نوروز و
و مستاجران آن، ایام تعطیل به خصوص عید نوروز و فصل تابستان را در آنجا سپری می‌کنند.البته ورود به این شهرک تنها در صورت مالک بودن یا مستاجر یا با کارت ورود یا مهمانین مالکین با ایجاد هماهنگی امکان پذیر میباشد. دریا در فاصله ۵۰۰ متری با شهرک،بازار ماهی فروشان فریدونکنار در فاصله ۳ دقیقه ای. تالاب بین‌المللی فریدون کنار در فاصله 8 دقیقه ای می باشد که در فصل پاییز زیستگاه تنها درنای سیبری است. تاریخچه. فرزادشهر از اولین شهرک‌هایی است که در مجاورت دریای خزر پس از شهرک دریاکنار و خزرشهر پیش از انقلاب ساخته