payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زبان اول و اصلی، انگلیسی است و از زبان هوسایی به عنوان [[زبان دوم]] استفاده می‌شود. دربارهٔ تعداد افرادی که با زبان هوسایی تکلم می‌کنند، اعداد مختلفی ذکر شده‌است؛ از ۳۵ میلیون تا بیش از ۲۰۰ میلیون نفر. به گفته مسئولان سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی هوسا تی‌وی هدف خود را مبارزه با ایران‌هراسی و ترویج گفتمان جمهوری اسلامی تعریف کرده و در همین راستا عمل می‌کند. این شبکه در کنار زبان هوسایی، برنامه‌های خود را به زبان انگلیسی نیز پخش می‌کند. حضور در آفریقای غربی. مرداد سال ۱۳۹۷ روزنامه الاهرام، یکی از مطرح‌ترین
مرداد سال ۱۳۹۷ روزنامه الاهرام، یکی از مطرح‌ترین روزنامه‌های [[جهان عرب]] مقاله‌ای از «اشرف عبدالمنعم» روزنامه‌نگار برجسته مصری منتشر می‌کند که در آن به شکل ویژه به شبکه آفریقایی جمهوری اسلامی پرداخته‌است. در بخشی از این مقاله آمده‌است: «هوسا تی‌وی جدیدترین سلاح رسانه‌ای ایران است و این بار [[غرب آفریقا|آفریقای غربی]] را هدف گرفته‌است.» نگارنده در ادامه این مطلب شبکه «هوسا تی‌وی» را نماد جاه طلبی جمهوری اسلامی خوانده که قرار است میلیونها نفر از آفریقاییان را به «شیعیان» و «دشمن دیگران» تبدیل کند. بخش دیگری
به «شیعیان» و «دشمن دیگران» تبدیل کند. بخش دیگری از مقاله الاهرام «به حسینیه‌هایی اشاره دارد که توسط جمهوری اسلامی در سراسر کشورهای عربی پراکنده شده‌اند. همچنین به ایجاد شبکه‌هایی از مدارس، بیمارستان‌ها و تجارت‌خانه‌هایی اشاره شده که در سراسر منطقه هوسایی‌زبان پراکنده‌اند و با کمک‌های اقتصادی، نظامی و اکنون رسانه‌ای در حال محاصره اعراب شمال آفریقا هستند.» منابع. [[رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۱ (میلادی) در ایران]] [[رده:رسانه در تهران]] [[رده:سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران]] [[رده:سیاست خارجی ایران]]
جمهوری اسلامی ایران]] [[رده:سیاست خارجی ایران]] [[رده:شبکه‌ها و ایستگاه‌های تلویزیونی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۱ (میلادی)]]
تولید و مصرف مشروبات الکلی به‌ویژه شراب، یک سنت قدیمی افغانستان است که حداقل به قرن چهارم پیش از میلاد برمی‌گردد. در حال حاضر در مالکیت داشتن و مصرف مشروبات الکلی برای شهروندان افغانستان ممنوع است. با این حال، حکومت افغانستان به چندین شرکت مختلف جواز توزیع مشروبات الکلی به خبرنگاران و گردشگران خارجی را داده‌است، همچنین مصرف مشروبات الکلی در بازار سیاه شایع می‌باشد. آوردن دو بوتل یا دو لیتر مشروبات الکلی برای خارجی‌های که وارد افغانستان می‌شدند قبل از تصاحب قدرت توسط طالبان در ۲۰۲۱، جواز داشت. خانواده شاهی
قدرت توسط طالبان در ۲۰۲۱، جواز داشت. خانواده شاهی افغانستان. در دوران خانواده‌های سلطنتی شاه امان‌الله و ظاهر شاه، الکل بخشی از جامعه بود و نخبه‌ها در کابل به برگزاری محافل افراطی خود شهره بودند. مرور کلی. افغانستان در حال حاضر حدود ۶۰٬۰۰۰ هکتار (۱۵۰٬۰۰۰ جریب) مزارع انگور دارد، اقلیم و خاک این کشور برای شراب با کیفیت، مناسب است. هرچند تاریخچه شراب به دوره‌های بسیار قدیمی‌تر برمی‌گردد، اما ظاهراً پرورش انگور (موکاری) حداقل از قرن چهارم پیش از میلاد بدین‌سو در بخش‌های افغانستان به‌خوبی پابرجا بوده‌است. گفته
بخش‌های افغانستان به‌خوبی پابرجا بوده‌است. گفته می‌شود، که بابر، نخستین امپراتور مغول، در مورد شراب کابل آگاهی حاصل کرد. بابرنامه که شرح حال اتوبیوگرافی وی است، گفته می‌شود که به‌ویژه در مورد منطقه استالف (احتملاً از کلمه یونانی "staphile" به معنی انگور مشتق شده‌است) این چنین شرح داده‌است، «تاکستان و باغ‌ها در دو سمت رود خروشان آن که آب سرد و زلال دارد». امپراطوری مغول از دره سند و افغانستان شراب با کیفیت دریافت می‌کرد. دوره قرون وسطی شاهد نسبتاً یک دوره شکوفان تولید شراب بود، که در قرن هجدهم میلادی پایان
تولید شراب بود، که در قرن هجدهم میلادی پایان یافت. دهه ۱۹۶۰ میلادی شاهد شروع مجدد تولیدات بود، که توسط طالبان پایان داده شد. یک بررسی فرانسوی در حدود ۱۹۶۹ میلادی تخمین نمود که تاکستان‌های (بزرگ‌تر) حدود ۳۷٬۵۰۰ هکتار زمین را پوشش داده‌اند. و این تنها ۲ درصد اراضی قابل کشت است. بزرگ‌ترین تاکستان‌ها در نزدیکی هرات، قندهار و کابل موقعیت داشتند؛ ساحات کوچک‌تری نیز در مرز شمالی وجود داشت. هرچند این بررسی فرانسوی روی تاکستان‌های بزرگ و حرفهٔ تمرکز نموده‌است، اما می‌گوید که انگور در باغ‌های مختلف، حتی در ارتفاع
می‌گوید که انگور در باغ‌های مختلف، حتی در ارتفاع ۲٬۴۰۰ متر در نورستان، پرورش می‌یابد. تخمینی که در ۱۹۶۸ میلادی برای یک برنامه مساعدت محلی انجام شد، نشان‌دهنده حدود ۶۰٬۰۰۰ هکتار (۱۵۰٬۰۰۰ جریب) تاکستان بود. اگر مقایسه شود، شراب اتریشی از زمینی حدود ۵۱٬۰۰۰ هکتار (۱۳۰٬۰۰۰ جریب) تولید می‌شود. تولیدات فعلی انگور در حال حاضر بیشتر در اطراف کابل بوده و نظر به دلایل مذهبی بیشتر آب‌میوه و کشمش از آن تولید می‌شود. مردمان محلی. افغانستان یکی از ۱۶ کشوری است، که در آن نوشیدن مشروبات الکلی برای شهروندان‌اش در هر سنی
نوشیدن مشروبات الکلی برای شهروندان‌اش در هر سنی غیرقانونی است. در صورت تخطی شهروندان افغانستان از این قانون، احکام شریعت اسلامی بر آن‌ها جاری می‌شود. جزاهای نوشیدن شراب شامل جریمه، زندانی شدن و ۶۰ دُره شرعی می‌باشد. طبق سازمان جهانی صحت (WHO)، مصرف شراب در افغانستان به‌طور رسمی–تقریباً صفر است. مجموع مصرف شراب در افغانستان طی سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ تقریباً صفر بود؛ در جریان سال‌های ۲۰۰۸ – ۲۰۱۰ میلادی مصرف ثبت شده شراب تقریباً صفر، اما مصرف ثبت نشده حدود ۰٫۷ لیتر فی نفر تخمین شده بود. اِعمال قانون به‌گونه
لیتر فی نفر تخمین شده بود. اِعمال قانون به‌گونه متناقض صورت می‌گیرد و شراب به‌طور گسترده در بازار سیاه در دسترس است، به‌ویژه در کابل و در شهر هرات در غرب افغانستان، جای که گفته می‌شود شراب داخلی به قیمت مناسب و به آسانی قابل دسترس است. قاچاق شراب از طریق کشور اوزبیکستان در ولایات شمالی یک تجارت بزرگ محسوب می‌گردد. شراب در شهر شمالی مزار شریف به‌طور گسترده مصرف می‌شود، از جمله توسط جنگ‌سالار عبدالرشید دوستم. می‌خانه‌ها/بازارهای گوناگون در افغانستان پس از سقوط طالبان شروع به فروش مشروبات الکلی به خارجی‌ها و
طالبان شروع به فروش مشروبات الکلی به خارجی‌ها و گردشگران نموده بودند. کابل، شب‌های فعال و رنگین داشت. حتی در مقایسه با شهرهای بزرگ در کشورهای همسایه مانند دهلی نو، کراچی یا تهران. اجتماع بزرگی از خارجی‌های جوان و دیپلمات‌های با معاش خوب، کارمندان امنیتی و موسسات کمک‌کننده بین‌المللی در افغانستان وجود داشت. برخی مکان‌ها در سال ۲۰۱۰ میلادی بازرسی شده و یک تعداد پیش‌خدمت‌های (دختر) اهل اوکراین که تن‌فروشی می‌کردند، دست‌گیر گردیدند. حملات متعددی از سوی شبه نظامی‌های طالبان بر می‌خانه‌ها و تفریح‌گاه‌ها انجام
طالبان بر می‌خانه‌ها و تفریح‌گاه‌ها انجام شده‌است. گردشگران. قبل از این‌که طالبان در اوت ۲۰۲۱ کنترل افغانستان را در دست گیرند، هر گردشگر خارجی اجازه داشت دو بوتل یا دو لیتر مشروب الکلی هنگام وارد شدن به افغانستان با خود بی‌آورد. نیروهای نظامی خارجی. قرارگاه‌های نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (ISAF) در افغانستان قبل از سپتامبر ۲۰۰۹ حداقل هفت می‌خانه داشت، که آب‌جو و شراب بدون-مالیات فراهم می‌کرد، از جمله یک می‌خانه ورزشی به‌نام تورا-بورا. در سال ۲۰۰۹ میلادی پس از این‌که خبر کشته شدن ۱۲۵ غیرنظامی در حملات
پس از این‌که خبر کشته شدن ۱۲۵ غیرنظامی در حملات هوایی پخش شد، جنرال استنلی مک‌کریستال که در آن زمان مسئول ISAF در افغانستان بود، تلاش نمود تا با مسئولین نیروها به تماس شود. بعد از این‌که وی پی برد برخی نیروها به علت نشه‌بودن قادر نبودند به‌طور مناسب به این روی‌داد پاسخ بگویند، وی استفاده از مشروبات الکلی از محوطه‌های کاری ایالات متحده را ممنوع کرد. این ممنوعیت بر سربازان خارجی نیز قابل تطبیق بود. همچنین گفته می‌شود، که مشروبات الکلی نقشی در کشتار قندهار داشته‌است، روی‌دادی در سال ۲۰۱۲ میلادی که طی آن یک
روی‌دادی در سال ۲۰۱۲ میلادی که طی آن یک سرباز ارتش ایالات متحده به‌نام رابرت بیلز در ولسوالی پنجوایی ولایت قندهار شانزده غیرنظامی را به قتل رساند و شش تن دیگر را مجروح کرد. چندی بعد ایالات متحده استفاده از مشروبات الکلی را برای نیروهای خود ممنوع کرد. علی‌رغم این ممنوعیت، مقامات وزارت دفاع ایالات متحده بعضاً مشروبات الکلی را در پایگاه‌های نظامی یافتند. سربازان سایر کشورها اجازه نوشیدن شراب داشتند. پایگاه‌های نظامی نیروهای اروپایی معمولاً دو انبار شراب داشت. نیروهای آلمانی و فرانسوی اجازه داشتند در هر روز دو
آلمانی و فرانسوی اجازه داشتند در هر روز دو بوتل کوچک آب‌جو در پایگاه خود بنوشند. در کمپ‌های کوچک مانند کمپ مارمل سهمیه هر سرباز با دریافت رسید فراهم می‌گردد و آن‌ها ملزم بودند تا بلافاصله آن را باز نمایند، تا از انبار کردن آن خودداری شود. بعد از وقوع چندین روی‌داد مرتبط به الکل در ۲۰۱۳ میلادی، جنرال جروگ ولمر شخصاً از برخی مکان‌ها دیدار نمود تا مطمئن شود که از قوانین پیروی می‌گردد. ختم مأموریت آیساف تعداد نیروهای خارجی را به‌طور قابل ملاحظه کاهش داد. در مقایسه با آیساف، تحت مأموریت حمایت قاطع فعلی تنها ده
با آیساف، تحت مأموریت حمایت قاطع فعلی تنها ده درصد نیروها در کشور حضور دارند. گردشگران خارجی اجازه داشتند تا دو لیتر شراب را بدون پرداخت مالیات هنگام ورود به افغانستان با خود بی‌آورند. رانندگی در حالت مستی و داشتن مقدار بیشتر از حد مجاز مشروبات الکلی دارای مجازات چندین ماه زندان بود. مقدار مشروبات الکلی ارتش آلمان (بوندس‌وهر) در مطابقت با جامعه بزرگ (آلمانی) و خبرنگاران دعوت شده مدنظر گرفته شده بود.
فساد یک مشکل گسترده و در حال رشد در جامعه افغانستان است. شاخص ادراک فساد، سازمان شفافیت بین‌الملل در ۲۰۱۷ میلادی این کشور را از میان ۱۸۰ کشور در رده ۱۷۷ام رده‌بندی نمود. بنیاد آسیا طی یک گزارشی که بر مبنای «نظرسنجی نظرهای افغان‌ها» در سال ۲۰۱۲ میلادی انجام شده‌است، بیان‌کرد که، «از نظر همه افراد فساد یک مشکل متمایز است». یکی از قضیه‌های تازه و سنگین فساد، رسوایی مالی کابل بانک در ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ میلادی بود، در این فساد افراد نزدیک به رئیس‌جمهور حامد کرزی از جمله محمود کرزی دخیل بودند. شیرخان فرنود، خلیل‌الله
محمود کرزی دخیل بودند. شیرخان فرنود، خلیل‌الله فیروزی، محمد فهیم و چند فرد داخلی دیگر در رسوایی، بحران، تحقیقات و محکمه کابل‌ بانک شرکت داشتند، آن‌ها به‌طور غیرقانونی ۱ میلیارد دلار سرمایه بانک را در زندگی افراطی شخصی خود مصرف نموده و همچنین به‌طور مخفیانه به خانواده، دوستان و افراد نزدیک به رئیس‌جمهور حامد کرزی و محمود کرزی پول قرض می‌دادند. حکومت تا اکتبر ۲۰۱۲ توانست تنها ۱۸۰ میلیون دلار از ۸۹۰ میلیون دلار که به‌طور جعلی قرض داده شده بود را وصول کند. یک نظرسنجی که در ۲۰۱۲ میلادی از سوی سازمان ملل متحد
نظرسنجی که در ۲۰۱۲ میلادی از سوی سازمان ملل متحد انجام شد، فساد و ناامنی را به عنوان دو مشکل جدی در افغانستان عنوان کرد. روزنامه "نیویورک تایمز" نوشته‌است که در افغانستان، «فساد را بیش از این نمی‌توان سرطانی بر سیستم خواند: فساد خود به سیستم مبدل شده‌است». نمایندگی ایالات متحده برای توسعه‌ بین‌المللی (USAID) در ۲۰۰۹ میلادی گفت که فساد در افغانستان «فراگیر، ریشه‌دار و سیستماتیک شده و اکنون از همه‌ لحاظ از نظر اندازه و گستردگی بی‌پیشینه است». در یک نظر‌سنجی که توسط بنیاد آسیا در ۲۰۱۱ میلادی صورت گرفت،
که توسط بنیاد آسیا در ۲۰۱۱ میلادی صورت گرفت، افغان‌ها گفتند که فساد «سومین مشکل بزرگ (۲۱ درصد) آن‌ها بعد از ناامنی (۳۵ درصد) و بی‌کاری (۲۳ درصد)» است. افغان‌ها در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ بیان کردند که فساد دومین دلیل مهم آن‌ها برای داشتن نظر بدبینانه نسبت به آینده افغانستان است (۱۶ درصد در ۲۰۱۱ و ۲۷ درصد در ۲۰۱۰). آن‌ها در ۲۰۱۱ میلادی فساد اداری را دومین ناکامی بزرگ حکومت افغانستان خواندند (۲۵ درصد). این رقم در سال ۲۰۱۰ افزایش یافته و به ۳۰ درصد رسید. فساد اداری امروزه در افغانستان اغلب به‌شکل درخواست یا پیشکش
امروزه در افغانستان اغلب به‌شکل درخواست یا پیشکش رشوه انجام شده و در سکتورهای خصوصی و عامه به مقیاس بزرگ و کوچک شایع است. اشکال دیگری فساد داری نیز وجود دارد که عبارت از خویشاوندسالاری، اختلاس و انتقال غیرقانونی زمین می‌باشد. سرمفتش ویژه ایالات متحده برای بازسازی افغانستان (SIGAR) پیش‌بینی نموده‌است که بیشتر از نصف درآمد گمرک‌های افغانستان اختلاس می‌شود. پاراگ آر. دارمواراپو در مقالهٔ در ۲۰۱۵ بیان داشت، که هرچند تولید ناخالص داخلی افغانستان از ۲۰۰۲ میلادی بدین‌سو پنج برابر شده‌است، اما جامعه افغانستان هنوز
پنج برابر شده‌است، اما جامعه افغانستان هنوز هم با فساد غربال شده‌اند. دارمواراپو نوشت که، «چیزی که در مورد فساد افغانستان بسیار ناراحت‌کننده است، تنها تعداد یا ارزش رشوه‌ها نیست؛ بلکه ماهیت نهادینه‌شدن آن در دستگاه حکومت افغانستان است». دارمواراپو بیان داشت که، به‌طور همه روزه «افسران پلیس از دکان‌داران جنس اخاذی می‌کند، در ایست‌های بازرسی شاهراه‌ها از راننده‌ها مالیات می‌گیرند و کسانی که اسناد درست نداشته باشند را جریمه می‌کنند». برخی افسران پلیس «از مجرمین یا شورشی‌ها چشم‌پوشی می‌کنند یا با آن‌ها در
یا شورشی‌ها چشم‌پوشی می‌کنند یا با آن‌ها در تبانی هستند»، این در حالی است که افسران سطح میانی تا بالا «با مجرمین در قاچاق مواد مخدر، آدم‌ربایی برای اخاذی و سایر فعالیت‌های غیرقانونی هم‌دست بوده و هزاران دلار از این فرایندها به‌دست می‌آورند». مقامات عالی‌رتبه پلیس «میلیون‌ها دلار از حامیان مالی بین‌المللی را به جیب‌های خود انتقال داده‌اند». بر بنیاد گزارش دارماواراپو، معمول‌ترین نوع فساد در افغانستان قرار زیر است: اداره عالی نظارت بر تطبیق استراتژی مبارزه علیه فساد اداری (HOOAC) می‌گوید که فساد در شمال کشور
فساد اداری (HOOAC) می‌گوید که فساد در شمال کشور به‌ویژه در ولایت بلخ بی‌حد و حصر شده‌است، این ولایت با کشور همسایه ازبکستان هم‌مرز است، کشوری که از نظر فساد اداری با مشکلات مشابهی مواجه است. یکی از نمونه‌های شدیداً آشکار اختلاس زمین‌خواری است. شمس‌الله جاوید، رئیس زون شمال اداره عالی نظارت بر تطبیق استراتژی مبارزه علیه فساد اداری در یک مصاحبه اختصاصی با آژانس خبری پژواک تشریح نمود که «در ولایت بلخ سه نوع دست اندازی به زمین دولتی صورت می‌گیرد: نهادهای دولتی مالکیت‌های یکدیگر را غصب می‌کنند، نیروهای امنیتی
مالکیت‌های یکدیگر را غصب می‌کنند، نیروهای امنیتی زمین‌های دولتی را اشغال می‌کنند و افراد به‌طور غیرقانونی زمین یک فرد دیگر را تصاحب می‌نماید». وی افشا نمود که از ۶۰ شهرک که در بلخ ساخته می‌شود، ۵۲ شهرک غیرقانونی است. جاوید همچنین بیان نمود که «کارکنان دولتی از بالاترین تا پایین‌ترین رده در این مصیبت دخیل هستند … برخی افرادی که منافع شان بر اثر تحقیقات روی قضیه‌های فساد متضرر می‌شود برای ما مشکل ایجاد می‌کنند». روزنامه‌نگار پژوهشی سیبل ادموندز به عنوان یک روزنامه‌نگار و افشاگر تلاش‌های را به خرج داده‌است تا
و افشاگر تلاش‌های را به خرج داده‌است تا در مورد فساد در افغانستان و هدر دادن، جعل و سوء استفاده از میلیاردها دلار پول مالیه دهندگان ایالات متحده که پس از مداخله ایالات متحده در فساد و مقامات فاسد افغانستان به هدر رفته‌است، آگاهی‌رسانی کند. ژنرال جان آر. آلن به یک کمیته فرعی روابط خارجی سنای ایالات متحده در ۲۰۱۴ میلادی گفت که، «بزرگ‌ترین چالش در مقابل آینده افغانستان، طالبان یا پناه‌گاه‌های امن در پاکستان یا اصلاً رفتار از آغاز خصمانه پاکستان نیست». «تهدیدی که پویایی دراز مدت افغانستان مدرن را از ریشه تهدید
پویایی دراز مدت افغانستان مدرن را از ریشه تهدید می‌کند، فساد است». وی اظهار داشت که شورشی‌ها، شبکه‌های حامی مجرمین و قاچاقچیان مواد مخدر «یک ائتلاف خبیث» را شکل داده‌اند. پس زمینه. مرکز ترقی آمریکایی علت فساد در افغانستان را به دهه‌ها جنگ که مانع تشکیل نهادهای دولتی و گروه‌های جامعه مدنی مؤثر شده‌است، تنفیذ ضعیف قوانین و مقررات، تناقض در عمل‌کرد اداره‌های مبارزه با فساد و نبود منابع و همچنین این حقیقت که سربازان و نیروی پلیس اکثراً بی‌سواد هستند و کارکنان دولتی اغلب دارای معاش و آموزش اندک هستند، نسبت
دولتی اغلب دارای معاش و آموزش اندک هستند، نسبت داده‌است. افزون بر آن دهه‌ها جنگ متداوم به مقامات دولتی این قابلیت را می‌دهد تا حساب‌های شخصی خود را از پول دولت پر نمایند. در عین حال، سنت‌های قبیلهٔ و قومی مردم را تشویق می‌کند تا از موقف خود برای نفع رساندن به بستگان خود استفاده نمایند. اداره‌های رسمی افغانستان پر از بی‌کفایتی است و این امر مردمان محلی را وادار می‌کند تا «برای حفظ نظم و فراهم‌نمودن خدمات اولیه به شبکه‌های قدرت‌مندان منطقهٔ و محلی اتکا نمایند». طبق بانک جهانی، سنت‌های پشتیبانی و پارتی بازی
طبق بانک جهانی، سنت‌های پشتیبانی و پارتی بازی در افغانستان منتج به دست‌کاری مداوم در گمارش‌های مبتنی بر شایستگی در سمت‌های عامه، کارمندان ریاست جمهوری، اعضای مجلس نمایندگان، فرماندهان نظامی و سایر سمت‌های دارای تأثیرگذاری سیاسی شده‌است–تمامی این کارها باعث فساد هنگفت شده که با مساعدت خارجی به مراتب بیشتر شده‌است و تجارت تریاک نیز به حدی بزرگ است که اقتصاد کشور را به گِل نشانده‌است. بعد از سرنگونی طالبان توسط ایالات متحده در ۲۰۰۱ میلادی، فساد که در دوره قبل از طالبان در افغانستان شایع بود، یک بار دیگر به
از طالبان در افغانستان شایع بود، یک بار دیگر به ویژگی اصلی زندگی افغان‌ها مبدل شده و به تمامی شاخه‌های حکومت و حتی به حکومت محلی سرایت کرد. از یک‌سو، یک شبکهٔ نخبه‌های سیاسی نزدیک به حامد کرزی در سمت‌های هم‌آهنگی میان مقامات غربی و حامیان مالی گماشته شده و از سوی دیگر شهروندان عادی افغانستان از موقف‌های خود برای انتقال‌دادن میلیاردها دلار کمک‌ها و سرمایه‌گذاری‌های خارجی به حساب‌های شخصی خود و هم‌کاران شان سوءاستفاده نمودند. این امر منتج به چندین رسوایی بزرگ شد، از جمله بحران کابل‌بانک که بر مبنای
بزرگ شد، از جمله بحران کابل‌بانک که بر مبنای افشاگری‌های انجام شده، این نهاد مالی بزرگ کشور به عنوان ترفند پونزی برای منفعت چندین نخبه نزدیک به کرزی عمل نموده‌است. گزارشی از جانب پنتاگون در فوریه ۲۰۱۴ حکومت ایالات متحده را متهم نمود، که پس از حمله ۲۰۱۱ به افغانستان با پشتیبانی خود از جنگ‌سالاران، اتکا به قراردادهای خصوصی و فراهم‌نمودن میلیاردها دلار مساعدت از یک حکومتی پشتیبانی می‌کند که تا گلو در فساد غرق است. ایالات متحده در اوایل از شبکه‌های موجود حمایت نموده و به یک تعداد جنگ‌سالاران موقف‌های حکومتی
نموده و به یک تعداد جنگ‌سالاران موقف‌های حکومتی اعطاء کرد. این مشروعیت بخشیدن به جنگ‌سالاران به آن‌ها فرصت داد تا از موقف‌های رسمی خود، به جیب‌زدن منابع عامه استفاده کنند. در عین حال، چون یک مبلغ بزرگ منابع رسمی به‌سوی تلاش‌های بازسازی پساجنگ سوق داده شده بود، بیشتر کارکنان دولتی معاش اندک داشتند و مجبور می‌شدند که برای ادامه حیات رشوه بگیرند. پنتاگون در گزارش خود گفت، «فساد مستقیماً دوام و مشروعیت دولت افغانستان را تهدید می‌کند»، این گزارش همچنین بیان داشت که نیروهای آمریکایی در افغانستان در فساد و
داشت که نیروهای آمریکایی در افغانستان در فساد و بازی‌های محافظت‌کننده جنگ‌سالاران درگیر شدند. طبق این گزارش، ملت افغانستان هیچ نوع منابع قبلی برای مبارزه با فساد نداشت، که قسماً ناشی از فساد در دستگاه استخبارات افغانستان، نبود امنیت فیزیکی و نبود اراده قوی جامعه بین‌المللی برای رسیدگی به این موضوعات بود. در این گزارش همچنین آمده‌است که ایالات متحده جنگ‌سالاران را با گماشتن در سمت‌های دولتی «توان‌مند» ساخت و در نتیجه آن‌ها توانستند منابع حکومتی را استثمار نموده و شبکه‌های فساد را شکل دهند. کرزی به این
نموده و شبکه‌های فساد را شکل دهند. کرزی به این جنگ‌سالاران متکی بود، کسانی که برای تجارت و سیاست در افغانستان ضروری پنداشته می‌شدند. بنیاد آسیا در گزارشی در ۲۰۱۲ میلادی گفت، که فساد در افغانستان از لحاظ فرهنگی در میان مردم افغانستان عجین شده نیست، این گزارش همچنین بیان کرد که میانگین افغان‌ها میزان فعلی فساد را به مراتب از فساد در دهه گذشته بیشتر می‌انگارند و باور دارند که فساد در دوره حکومت کرزی، رئیس‌جمهور موقت و سپس رئیس‌جمهور از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰، نسبت به پنج رژیم گذشته به مراتب بدتر بود. یکی از دلایلی که
رژیم گذشته به مراتب بدتر بود. یکی از دلایلی که بعضی افغان‌ها، طالبان را می‌پسندیدند و هنوز هم می‌پسندند این بود که طالبان، علی‌رغم ظلم و خشونت‌شان، به مردم وعده‌رهایی از اختلاس و بی عدالتی موجود در دوره مجاهدین جنگ‌سالار را داده بود. بنیاد آسیا همچنین افزود که از نظر ملت افغانستان ماهیت ریشه‌های فساد نظر به پنج سال گذشته تغییر نموده‌است، بدین معنی که افغان‌ها در گذشته براین باور بودند که فساد به علت کم‌بودن معاش کارمندان خدمات ملکی صورت می‌گیرد، در حالی‌که حالا فکر می‌کنند فساد به علت فقدان مجازات و نبود
حالا فکر می‌کنند فساد به علت فقدان مجازات و نبود نیروهای با کفایت تنفیذ قانون انجام می‌شود. بینش‌ها نسبت به فساد. از یک سو افغان‌ها فساد را نقد می‌کنند؛ اما از سوی دیگر آن‌ها به‌طور فزاینده رشوه و پارتی‌بازی را به عنوان یک امر اجتناب ناپذیر و بخش‌های قانونی زندگی روزمره خود می‌پذیرند. مطالعه‌ای که توسط سازمان ملل در ۲۰۱۲ میلادی انجام شد دریافت که، ۶۸ درصد افغان‌ها این امر که کارکنان خدمات ملکی با اخذ رشوه از دریافت کنندگان خدمات به معاش خود بیافزایند را قابل قبول دانستند.
کابینه شولتس () کابینه فعلی آلمان است. این کابینه توسط صدراعظم آلمان اولاف شولتس رهبری می‌شود و از ائتلاف حزب سوسیال دموکرات آلمان-شولتس و اتحاد با حزب سبز آلمان و حزب دموکرات آزاد آلمان تشکیل شده است. پس‌از انتخابات فدرال آلمان (۲۰۲۱)، سه حزب در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ ائتلاف کردند. شولتس در ۸ دسامبر ۲۰۲۱ توسط بوندستاگ به‌عنوان صدراعظم آلمان انتخاب شد. کابینه وی، همان‌طور که در توافق‌نامه ائتلاف مشخص شد در همان روز به‌طور رسمی توسط فرانک والتر اشتاین‌مایر رئیس‌جمهور آلمان منصوب شد. حزب سوسیال دموکرات آلمان در
آلمان منصوب شد. حزب سوسیال دموکرات آلمان در کنوانسیون فدرال این حزب در ۴ دسامبر ۲۰۲۱ با ۹۸٫۸٪ (۵۹۸ رای موافق در مقابل ۷ رای مخالف و ۳ رای ممتنع) موافقت‌نامه ائتلاف را تأیید کرد. FDP در کنوانسیون فدرال این حزب در ۵ دسامبر ۲۰۲۱ با ۹۲٫۲۴٪ (۵۳۵ رای موافق در مقابل ۳۷ رای مخالف و ۸ رای ممتنع) موافقت‌نامه ائتلاف را تصویب کرد. سبزها این توافق را در ۶ دسامبر با رأی موافق ۸۶ درصد از اعضای حزب تصویب کردند. حزب دموکرات آزاد آلمان (FDP) تا ۷ نوامبر ۲۰۲۴ عضو کابینه بود، تا اینکه این ائتلاف سه جانبه با برکناری کریستیان
تا اینکه این ائتلاف سه جانبه با برکناری کریستیان لیندنر وزیر دارایی FDP توسط شولتس فروپاشید. شولتس اعلام کرد که یک انتخابات زودهنگام را در اوایل سال ۲۰۲۵ برگزار می‌کند.
نابیوسیده‌مرغان () نام یک کلاد از نوپرندگان است که در یک مطالعه سیستماتیک ژنومی فشرده با استفاده از نزدیک به ۲۰۰ گونه در سال ۲۰۱۵ بازیابی شده‌است. این کلاد شامل کاکل‌به‌پشتان (گندمرغ) و خشکی‌مرغان است. نام علمی این کلاد از inopinus لاتین (به معنی غیرمنتظره/نابیوسیده و aves به معنی پرنده/مرغ تشکیل شده‌است.‎ مطالعه نشان داده‌است که نابیوسیده‌مرغان ۶۴ میلیون سال پیش از سایر پرندگان جدا شده‌اند. مطالعات قبلی گندمرغ را در بخش‌های مختلفی از درخت تبارشناسی پرندگان قرار می‌داد. با این حال، به‌رغم ریخت‌شناسی نامعمول
می‌داد. با این حال، به‌رغم ریخت‌شناسی نامعمول آن، مطالعات ژنتیکی نشان داده‌است که گندمرغ آنقدرها که تصور می‌شد ابتدایی یا باستانی نیست. احتمال می‌رود که این پرنده یک پرنده بسیار جداریخت‌شده باشد که به حفظ برخی از صفات نزدیک‌ریختی بازگشته است.
XL C / C نام کامپایلر اختصاصی بهینه‌سازی C/C++ IBM برای محیط‌های پشتیبانی شده توسط IBM اس. کامپایلر. کامپایلرهای IBM XL از اجزای مدولار شده متشکل از قسمت‌های جلویی (برای زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف)، یک بهینه‌ساز سطح بالا آگنوستیک پلتفرم، و بهینه‌سازها/مولدکننده‌های کد سطح پایین مخصوص پلتفرم برای هدف قرار دادن سخت‌افزار و سیستم‌های عامل خاص ساخته شده‌اند. کامپایلرهای ++XL C/C معماری‌های سخت‌افزاری POWER, BlueGene/Q و IBM Z را هدف قرار می‌دهند. یک بهینه‌ساز معمولی سطح بالا در بین کامپایلرهای POWER و ++z/OS
معمولی سطح بالا در بین کامپایلرهای POWER و ++z/OS XL C/C، برنامه منبع را با استفاده از بهینه‌سازی‌های مبتنی بر پلتفرم مانند تجزیه و تحلیل بین رویه‌ای، بازخورد هدایت‌شده پروفایل، و بهینه‌سازی حلقه و برداری بهینه می‌کند. یک بهینه‌ساز سطح پایین در هر پلتفرم بهینه‌سازی‌های سطح عملکرد را انجام می‌دهد و کد بهینه شده را برای سیستم عامل خاص و پلت فرم سخت‌افزاری تولید می‌کند. بهینه‌سازی‌های خاص انجام شده برای هر مجموعه داده بستگی به سطح بهینه‌سازی تحت کنترل گزینه (O2 تا O5) همراه با سایر گزینه‌های مرتبط با
گزینه (O2 تا O5) همراه با سایر گزینه‌های مرتبط با بهینه‌سازی، مانند مواردی برای تجزیه و تحلیل بین برنامه ای یا بهینه‌سازی حلقه دارد. نسخه ارزیابی ۶۰ روزه قابل نصب برای ++XL C/C برای AIX در دسترس است. در ژوئن ۲۰۱۶، ++IBM XL C/C را برای Linux Community Edition معرفی کرد، که یک نسخه بدون هزینه و کاملاً کاربردی برای استفاده نامحدود از تولید است. کامپایلرهای XL در AIX نمرات رهبری را در معیارهای SPEC CPU2000 و CPU2006، در ترکیب با اعلان‌های خاص پردازنده سیستم IBM POWER، به عنوان مثال، امتیاز شناور SPEC CPU2006
POWER، به عنوان مثال، امتیاز شناور SPEC CPU2006 71.5 در می ۲۰۱۰ و امتیاز ۴۰۲۰۵۱ در آگوست ارائه کرده‌اند. نسخه‌های فعلی ++XL C/C برای (AIX (16.1 و ++ XL C/C برای لینوکس (۱۶٫۱٫۱)، بر اساس قسمت باز Clang منبع باز (بخشی از پروژه منبع باز Clang/LLVM) است. آنها از C11، C ++ 03، C ++ 11 و C ++ 14 پشتیبانی می‌کنند. یک گزینه جدید قیمت گذاری ماهانه در ++XL C/C برای AIX 16.1 و XL Fortran برای AIX 16.1 ارائه می‌شود تا انعطاف‌پذیری بیشتری برای موارد استفاده مبتنی بر ابر ایجاد شود. این مدل قیمت گذاری به صورت دوره ای یا
ایجاد شود. این مدل قیمت گذاری به صورت دوره ای یا اشتراک است، با اشتراک نرم‌افزار و پشتیبانی گنجانده شده‌است. نسخه بعدی ++C/C و ارائه Fortran به‌طور کامل زیرساخت کامپایلر LLVM را شامل می‌شود تا قدرت IBM را در فناوری بهینه‌سازی کامپایلر با زیرساخت منبع باز LLVM ترکیب کند. در حال حاضر نسخه بتای ++C/C و Fortran ارائه می‌شود. کامپایلر ++z/OS XL C/C از آخرین سیستم‌های ®IBM Z، از جمله آخرین سرورهای™IBM z15 بهره می‌برد. این برنامه امکان توسعه برنامه‌های تجاری و سیستم‌های تجاری با عملکرد بالا در z/OS را فراهم
و سیستم‌های تجاری با عملکرد بالا در z/OS را فراهم می‌کند در حالی که استفاده از سخت‌افزار را به حداکثر می‌رساند و عملکرد برنامه را بهبود می‌بخشد. ++IBM z/OS XL C/C از خدمات ارائه شده توسط عناصر پایه زبان z/OS Environment و Runtime Library Extensions استفاده می‌کند. این برنامه از دستورات CICS® و SQL در منبع ++C/C پشتیبانی می‌کند، که عملکرد ++C C را در محیط‌های CICS و Db2® ساده می‌کند. این برنامه با بنیاد تحویل برنامه IBM برای z/OS هماهنگ عمل می‌کند. IBM XL C/C++ V2.4.1 for z/OS® V2.4 قابل تحویل تحت وب آخرین
V2.4.1 for z/OS® V2.4 قابل تحویل تحت وب آخرین پیشنهاد از خانواده کامپایلرهای IBM XL C/C++ است که کامپایلرهای جدید C و ++C را ارائه می‌دهد که زیرساخت Clang را از جامعه منبع باز LLVM ارائه می‌کند. برای بخشی از کامپایلرها z/OS XL C/C++ V2.4.1 برای کمک به انتقال کد از پلتفرم‌های دیگر به z/OS و ارائه دید آشناتر به توسعه دهندگانی که به محیط یونیکس عادت دارند، طراحی شده‌است. IBM XL C/C++ V2.4.1 for z/OS V2.4 از استاندارد اصلی C11 و بیشتر ویژگی‌های استاندارد C++11 و C++14 برای انتقال آسان‌تر برنامه‌ها به سرورهای
و C++14 برای انتقال آسان‌تر برنامه‌ها به سرورهای IBM Z® پشتیبانی می‌کند. محصولات. خانواده کامپایلر ++XL C/C شامل محصولات زیر با آخرین نسخه و تاریخ انتشار در جایی که مشخص است: