payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در توده خانکندی در رشته‌کوه‌های البرز ایران یافت می‌شود. مونزونیت احتمالاً در جریان برخوردی که اقیانوس تتیس را بسته‌است، از ذوب بخشی از گوشته بالایی که قبلاً توسط مایعات آزاد شده از یک صفحه پوسته اقیانوسی فرورانش تغییر یافته بود، تشکیل شده‌است. مونزونیت همچنین می‌تواند در تنظیمات پوسته کششی یا با ذوب بخشی از پوسته پایینی ترکیب بازالت قلیایی تشکیل شود. دیوریت، مونزونیت و سینیت با هم در حاشیه پوستهٔ پایا پیشین‌زیستی دیرینه شمال چین یافت می‌شوند. اینها احتمالاً در طول مونتاژ کلمبیا شکل گرفته‌اند و نشان
در طول مونتاژ کلمبیا شکل گرفته‌اند و نشان می‌دهند که پایاپوسته (کراتون) چین شمالی در داخل کلمبیا، بین لورنتیا و سیبری قرار داشته‌است. معدن بینگهام شامل ذخایر مس پورفیری است که در مونزونیت تغییر یافته میزبانی شده‌است. دگرسانی با تبدیل پلاژیوکلاز به فلدسپات پتاسیم و جایگزینی کوارتز هیدروترمال، برخی از مونزونیت را به ترکیباتی شبیه مونزونیت کوارتز یا گرانیت تبدیل کرده‌است. قطعاتی از مونزونیت در سطح ماه یافت شده‌است. اینها احتمالاً به عنوان مخلوطی از مایع گرانیتی غیرقابل اختلاط با تجمعات متشکل از پلاژیوکلاز و
غیرقابل اختلاط با تجمعات متشکل از پلاژیوکلاز و پیروکسن تشکیل شده‌اند که این نظریه را تأیید می‌کند که گرانیت‌های قمری از طریق غیرقابل اختلاط مایع سیلیکات تشکیل می‌شوند. این فرآیندی است که در آن اجزای سیلیس بالا و کم سیلیس ماگما مانند روغن و سرکه جدا می‌شوند. ریشه واژه. مونزونیت در اصل از دامنه Monzoni در Val di Fassa (استان ترنتو، ایتالیا) نامگذاری شد که در آنجا فراوان است. از آنجایی که تعاریف سنگ نظام مند و مدون شده‌اند، این ارتباط هیچ ارتباطی با تعریف سنگ از دست داده‌است.
زدوده‌نوشت یا طلس یا طِرس در مطالعات متنی صفحه‌ای از یک نسخه خطی، مثل یک طومار یا یک کتاب است، که متن آن خراشیده یا شسته شده و مجدداً مورد استفاده قرار گیرد. پوست مناسب برای نگارش از پوست بره، گوساله یا بز ساخته می‌شد و بسیار گران بود و به راحتی در دسترس نبود، بنابراین به علل اقتصادی، یک صفحه معمولاً با خراشیدن نوشته‌های قبلی بارها مورد استفاده قرار می‌گرفت.
پای سیب‌زمینی شیرین (همچنین به عنوان کاسرول سیب زمینی شیرین نیز شناخته می‌شود) یک دسر سنتی است که منشأ آن در جنوب ایالات متحده در میان جامعه آفریقایی آمریکایی است. اغلب در طول فصل تعطیلات آمریکا، به ویژه در روز شکرگزاری و کریسمس، به جای پای کدو تنبل سرو می‌شود، که در سایر مناطق ایالات متحده سنتی تر است. این در یک پوسته پای باز بدون پوسته بالایی ساخته می‌شود. مواد پر کردنی شامل پوره سیب زمینی شیرین، شیر تبخیر شده، شکر، ادویه جات مانند جوز هندی و تخم مرغ است. سایر مواد احتمالی شامل عصاره وانیل یا لیمو است.
سایر مواد احتمالی شامل عصاره وانیل یا لیمو است. بسته به نسبت پوره سیب زمینی، شیر و تخم مرغ، پر کردن کاسترد پخته شده ممکن است از سبک و ابریشمی تا متراکم متفاوت باشد. تاریخچه. اگرچه دستور تهیه پای سبزیجات خامه ای به اروپای قرون وسطی برمی گردد، پای سیب زمینی شیرین از اوایل دوران استعمار در جنوب ایالات متحده ظاهر می‌شود. استفاده از سیب زمینی شیرین در غذاهای جنوبی و آفریقایی-آمریکایی به غذاهای بومی آمریکا برمی گردد. سیب زمینی شیرین که بومی قاره آمریکاست، احتمالاً توسط بردگان آفریقایی به عنوان جایگزینی برای سیب
توسط بردگان آفریقایی به عنوان جایگزینی برای سیب زمینی موجود در سرزمین خود استفاده می‌شد. پای سیب زمینی شیرین آداب و رسوم ساخت پای اروپایی را در تهیه سیب زمینی شیرین اعمال می‌کند. دستور العمل‌های پای سیب زمینی شیرین برای اولین بار در کتاب‌های آشپزی چاپی در قرن هجدهم ظاهر شد، جایی که آن را با غذاهای خوشمزه سبزیجات گنجانده بودند. در قرن نوزدهم، پای سیب زمینی شیرین بیشتر به عنوان دسر طبقه‌بندی می‌شد. یکی از انواع آن پای هاوپیا سیب زمینی شیرین هاوایی است.
لوکسولیانیت (Luxullianite، همچنین Luxulyanite با Luxulianite) یک نوع کمیاب از گرانیت پورفیری است که به دلیل وجود خوشه‌هایی از بلورهای تورمالین سوزنی‌شکل شعاعی که توسط فنوکریست‌های ارتوکلاز و کوارتز در خمیره‌ای از کوارتز، تورمالین، میکای قهوه‌ای، کاسیتریت محصور شده‌اند، قابل توجه است. این نام از نام روستای لاکسولیان در کورن‌وال، انگلستان، که این نوع گرانیت در آن یافت می‌شود، نشات گرفته‌است. نمونه آن را می‌توان در بنای یادبود دوک ولینگتون در کلیسای جامع سنت پل در لندن مشاهده کرد.
قطعنامه ۲۶۲۳ شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۲۷ فوریه ۲۰۲۲ (۸ اسفند ۱۴۰۰) به تصویب رسید. بر اساس این قطعنامه، شورای امنیت به مجمع عمومی اضطراری درباره وضعیت اوکراین رأی می‌دهد. از آن‌جایی که این یک قطعنامه رویه‌ای بود، هیچ عضو دائمی در این نشست نمی‌توانست از حق وتوی خود استفاده کند. روسیه رای مخالف و چین ، هند و امارات متحده عربی رای ممتنع دادند. اساس. قطعنامه ۳۷۷ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با عنوان قطعنامه «اتحاد برای صلح»، مصوب ۳ نوامبر ۱۹۵۰، بیان می‌کند که در هر موردی که شورای امنیت، به دلیل عدم اتفاق
که در هر موردی که شورای امنیت، به دلیل عدم اتفاق آرا در بین پنج عضو دائمی خود (P5) به نتیجه نرسد، در صورت نیاز برای حفظ صلح و امنیت بین‌المللی، مجمع عمومی فوراً موضوع را بررسی می‌کند و ممکن است به منظور حفظ یا بازگرداندن صلح و امنیت بین‌المللی، توصیه‌هایی را به اعضای سازمان ملل برای انجام اقدامات جمعی، از جمله استفاده از نیروی مسلح در صورت لزوم، صادر کند.
لارویکیت (Larvikite) یک سنگ آذرین و مشخصا یکی از انواع مونزونیت است که به دلیل وجود بلورهای فلدسپات کوچک قابل توجه است. این فلدسپات‌ها به عنوان "سه‌تایی" شناخته می‌شوند زیرا حاوی اجزای قابل توجهی از هر سه فلدسپات عضو انتهایی هستند. فلدسپات تا حدی در مقیاس ریز مخلوط نشده است و پرتیت تشکیل می‌دهد و وجود لایه‌های فلدسپات قلیایی متناوب و پلاژیوکلاز باعث اثر جلای آبی نقره‌ای آن (به نام لابرادورسنس) بر روی سطوح صیقلی می‌شود. الیوین می‌تواند همراه با آپاتیت و کوارتز موضعی باشد. لارویکیت معمولاً غنی از تیتانیوم است
موضعی باشد. لارویکیت معمولاً غنی از تیتانیوم است و تیتاناوژیت و/یا تیتانومگنتیت موجود است. لارویکیت در لارویک باتولیت (همچنین به نام مجتمع پلوتونیک لارویک) یافت می‌شود، مجموعه‌ای از ده ژرف‌توده آذرین که در کافت اسلو (اوسلو گرابن) قرار گرفته‌اند که توسط گنیس‌های ۱٫۱ میلیارد ساله اِسکِوونروژی احاطه شده است. باتولیت لارویک متعلق به دوره پرمین است و حدود ۲۹۲ تا ۲۹۸ میلیون سال قدمت دارد. لارویکیت همچنین در مجتمع سنگ قلیایی دریاچه کیلالا در نزدیکی ثاندر بی در انتاریو، کانادا یافت می‌شود. این نام از شهر لارویک در
کانادا یافت می‌شود. این نام از شهر لارویک در نروژ گرفته شده است، جایی که این نوع سنگ آذرین در آن یافت می‌شود. بسیاری از معادن از لارویکیت در مجاورت لارویک بهره‌برداری می‌کنند. تشکیل. نفوذ لارویکیت در نروژ بخشی از مجموعه سنگ‌های آذرین را تشکیل می‌دهد که در دوره پرمین، مرتبط با تشکیل کافت اسلو، قرار گرفتند. تبلور یک فلدسپات سه تایی نشان می‌دهد که این سنگ در شرایط پوسته پایین‌تر شروع به متبلور شدن کرده است. استفاده‌ها. لارویکیت به دلیل جلاپذیری بالا و لابرادورسنس بلورهای فلدسپات آن بسیار ارزشمند است و به
بلورهای فلدسپات آن بسیار ارزشمند است و به عنوان سنگ ابعادی استفاده می‌شود که اغلب نمای ساختمان‌های تجاری و دفاتر مرکزی شرکت‌ها را می‌پوشاند. به‌طور غیررسمی به عنوان "گرانیت مروارید آبی" شناخته می‌شود، اگرچه این توصیف دقیقی نیست. لارویکیت توسط اتحادیه بین‌المللی علوم زمین‌شناسی به عنوان یک منبع سنگی میراث جهانی تعیین شده است.
یازدهمین اجلاس ویژه اضطراری مجمع عمومی سازمان ملل متحد به موضوع تهاجم روسیه در سال ۲۰۲۲ به اوکراین می‌پردازد. این جلسه در ۲۸ فوریه ۲۰۲۲ در مقر سازمان ملل متحد در شهر نیویورک برگزار می‌شود. پیش‌زمینه. نشست اضطراری سازمان ملل یک جلسه برنامه‌ریزی‌نشده از مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای اتخاذ تصمیمات یا توصیه‌های فوری، اما غیرالزام‌آور در مورد یک موضوع خاص بین‌المللی است. جلسات ویژه اضطراری به‌ندرت تشکیل می‌شوند و پیش از این تنها ۱۰ بار این جلسه تشکیل شده بود. سازوکار نشست ویژه در سال ۱۹۵۰ با تصویب قطعنامه
سازوکار نشست ویژه در سال ۱۹۵۰ با تصویب قطعنامه «اتحاد برای صلح» توسط مجمع عمومی ایجاد شد که تغییرات لازم را در آیین‌نامه داخلی مجمع ایجاد کرد.در این قطعنامه آمده است: این شرایط زمانی فراهم شد که روسیه قصد داشت از حق وتوی خود در شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۲۵ فوریه برای شکست پیش‌نویس قطعنامه S/2022/155 استفاده کند. این قطعنامه از تهاجم و خروج نیروهای روسی ابراز تاسف می کرد. جلسه عمومی. در ۲۷ فوریه ۲۰۲۲، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه ۲۶۲۳ (۲۰۲۲) را تصویب کرد و خواستار تشکیل جلسه اضطراری ویژه در روز
کرد و خواستار تشکیل جلسه اضطراری ویژه در روز بعد شد. یازده عضو شورای امنیت رای مثبت دادند، روسیه رای مخالف و چین، هند و امارات متحده عربی رای ممتنع دادند. این قطعنامه علیرغم رای منفی روسیه به تصویب رسید، زیرا اعضای دائم شورای امنیت در مورد مسائل رویه‌ای مانند رای به تشکیل جلسه فوق العاده اضطراری حق وتو ندارند. قبل از قطعنامه ۲۶۲۳، قطعنامه ۳۷۷ موسوم به قطعنامه اتحاد برای صلح، فراخوانی جلسات اضطراری مجمع عمومی در ۱۲ نوبت مورد استناد قرار گرفته بود: هفت بار توسط شورای امنیت و پنج بار توسط مجمع عمومی .
بار توسط شورای امنیت و پنج بار توسط مجمع عمومی . اقدامات. در آغاز نشست ویژه، عبدالله شهید، رئیس مجمع عمومی از جمهوری مالدیو، از هیئت‌ها خواست تا یک دقیقه سکوت کنند. حدود یکصد هیئت درخواست کرده‌اند تا در مجمع سخنرانی کنند که انتظار می‌رود در ۲ مارس به قطعنامه‌ای غیرالزام آور رأی دهند.
شانکینیت یک سنگ آذرین نفوذی است که در مکان‌های کمی در جهان یافت می‌شود. این نوع سنگ از نظر داشتن سیلیس کم، مواد معدنی فلدسپاتوئید و بلورهای بلوکی بزرگ اوجیت سیاه منحصر به فرد است. این سنگ بیشتر سنگ‌های خاکستری تیره سخت کوه‌های خاصی را در ایالت مونتانا در آمریکا تشکیل می‌دهد که بقایای لاکولیت‌ها و انباشته‌هایی مانند کوه‌های هایوود هستند. ترکیب. شانکینیت یک سنگ آذرین نفوذی است. به‌طور خاص، یک سینیت مافیک فویدال (دارای فلدسپاتوئید)، یک سنگ نفوذی تمام‌بلورین است که در تعریف محدود حود از فلدسپات پتاسیم به شکل
که در تعریف محدود حود از فلدسپات پتاسیم به شکل سانیدین، نفلین، اوژیت، بیوتیت و الیوین تشکیل شده‌است. شانکینیت همچنین برای نفلین سینیت مافیک با اژیرین - اوژیت به عنوان پیروکسن و با افزودن پلاژیوکلاز (آندزین به لابرادوریت) استفاده می‌شود. نفلین در شانکینیت تا حد زیادی به ناترولیت و استیلبیت تغییر یافته‌است. نمای نزدیک از صخره‌های کوه‌های آدل، بلورهای براق بزرگ اوژیت را در خمیره خاکستری تیره متشکل از بلورهای کوچک اوژیت و فلدسپات نشان می‌دهد. این غیر معمول است زیرا اوجیت معمولاً کم‌رنگ است. تشکیل. در مرکز
است زیرا اوجیت معمولاً کم‌رنگ است. تشکیل. در مرکز مونتانا گریوه‌های شانکینیت با لایه‌های سفید سینیت پوشیده شده‌اند. گلوله‌های از سینیت در مرز ظاهر می‌شوند که نشان می‌دهد سینیت با چگالی کمتر با سرد شدن جرم تا بالای شانکینیت مذاب شناور می‌شود. َریشه نام. این سنگ نام خود را از نوع محلی در شانکین سگ در کوه‌های هایوود در شمال مرکزی مونتانا گرفته‌است.
کلمنته گراسیا (؛ ۵ فوریه ۱۸۹۷ – ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا بود. وی معروف به گریس، در طول دوران حرفه‌ای که از ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۶ به‌عنوان مهاجم و بیرون از خانه بازی کرد. او در میانه سال‌های عضویت خود در باشگاه بارسلونا (۱۹۱۹–۱۹۲۶)، در فصل ۲۲–۱۹۲۱ به رکورد بیشترین گل (۵۹) که یک بازیکن در یک فصل به ثمر رسانده دست یافت که تا سال ۲۰۱۰ این رکورد باقی ماند.
پشته یخ‌رُفتی یا مارتپه (Esker) خط الراس طولانی و پیچ در پیچی از شن و ماسه چینه‌ای است که نمونه‌هایی از آن در مناطق یخبندان و سابقاً یخبندان اروپا و آمریکای شمالی رخ می‌دهد. پشته‌های یخ‌رفتی (ِاسکِرها) اغلب چندین کیلومتر طول دارند و به دلیل شکل یکنواخت خود، شبیه خاکریزهای راه‌آهن هستند. زمین‌شناسی. استدلال می‌شود که اکثر پشته‌های یخ‌رفتی در داخل دالان‌های یخی با دیواره‌های یخی توسط جریان‌هایی که در داخل و زیر یخچال‌های طبیعی جریان داشتند، تشکیل شده‌اند. این نوع تپه‌ها در حدود زمان حداکثر یخبندان، زمانی که
نوع تپه‌ها در حدود زمان حداکثر یخبندان، زمانی که یخچال آهسته و کندرو بود، تشکیل شده‌اند. پس از ذوب شدن دیواره‌های یخی حائل، رسوبات نهرها به صورت پشته‌های پیچ در پیچ طولانی باقی ماندند. اگر آب در یک لوله محصور تحت فشار باشد، مانند یک دالان طبیعی در یخ، می‌تواند در سربالایی جریان یابد. پشته‌های یخ‌رفتی همچنین ممکن است در بالای یخچال‌ها با تجمع رسوب در کانال‌های فوق یخبندان، در یخ‌کافت‌ها، در مناطق خطی بین بلوک‌های راکد، یا در فروافتادگی‌های باریک در حاشیه یخچال‌ها تشکیل شوند. پشته‌های یخ‌رفتی در نزدیکی منطقه
تشکیل شوند. پشته‌های یخ‌رفتی در نزدیکی منطقه پایانی یخچال‌ها تشکیل می‌شوند، جایی که یخ به سرعت حرکت نمی‌کند و نسبتاً نازک است. جریان خمیره‌ای و ذوب یخ پایه تعیین‌کننده اندازه و شکل دالان زیریخچالی است. این به نوبه خود شکل، ترکیب و ساختار پشته‌های یخ‌رفتی را تعیین می‌کند. پشته‌های یخ‌رفتی ممکن است به عنوان یک مجرا وجود داشته باشد، یا ممکن است بخشی از یک شبکه انشعاب با پشته‌های یخ‌رفتی ریزابه‌ای باشد. آنها اغلب به صورت برآمدگی‌های پیوسته یافت نمی‌شوند، اما دارای شکاف‌هایی هستند که بخش‌های پیچ‌خورده را از هم
شکاف‌هایی هستند که بخش‌های پیچ‌خورده را از هم جدا می‌کند. تاج‌های برآمدگی پشته‌های یخ‌رفتی معمولاً برای مدت طولانی همسطح نیستند و عموماً برآمده هستند. پشته‌های یخ‌رفتی ممکن است دارای یال پهن یا تیز با اضلاع شیب‌دار باشند. طول آنها می‌تواند به صدها کیلومتر برسد و معمولاً ۲۰ تا ۳۰ متر ارتفاع دارند. مسیر پشته‌های یخ‌رفتی توسط فشار آب نسبت به یخ پوشاننده کنترل می‌شود. به‌طور کلی، فشار یخ به حدی بوده‌است که به پشته‌های یخ‌رفتی اجازه می‌داد در جهت جریان یخبندان حرکت کنند، اما آنها را به پایین‌ترین نقاط ممکن
حرکت کنند، اما آنها را به پایین‌ترین نقاط ممکن مانند دره‌ها یا بستر رودخانه‌ها مجبور می‌کرد که ممکن است از مسیر مستقیم یخچال طبیعی منحرف شوند. این فرایند همان چیزی است که پشته‌های یخ‌رفتی گسترده‌ای را تولید می‌کند که می‌توان بر روی آنها جاده‌ها و بزرگراه‌ها ساخت. فشار کمتری که در مناطق نزدیک به حداکثر یخبندان رخ می‌دهد، می‌تواند باعث ذوب شدن یخ بر روی جریان رودخانه و ایجاد دالان‌هایی با دیواره‌های شیب‌دار و قوس‌های تیز شود. غلظت بقایای سنگ در یخ و سرعت انتقال ته‌نشست‌ها به دالان از طریق ذوب شدن و حمل و نقل
ته‌نشست‌ها به دالان از طریق ذوب شدن و حمل و نقل بالادست، میزان رسوب را بر پشته‌ یخ‌رفتی تعیین می‌کند. رسوبات به‌طور کلی از ماسه و ماسه با دانه درشت‌دانه تشکیل شده‌است، اگرچه لوم شنی ممکن است در جایی که بقایای سنگ غنی از خاک رس است یافت شود. این رسوب طبقه‌بندی و طبقه‌بندی شده‌است و معمولاً از موادی به اندازه سنگریزه / سنگفرش با تخته‌سنگ‌های گاه به گاه تشکیل شده‌است. لایه ممکن است نامنظم باشد، اما تقریباً همیشه وجود دارد، و لایه‌بندی مورب رایج است. موارد مختلفی وجود دارد که پس از یخ‌زدایی، تپه‌های شنی داخلی
وجود دارد که پس از یخ‌زدایی، تپه‌های شنی داخلی در کنار پشته‌های یخ‌رفتی ایجاد شده‌است. این تپه‌های شنی اغلب در سمت بادگیر پشته‌های یخ‌رفتی یافت می‌شوند، اگر پشته‌های یخ‌رفتی موازی با بادهای غالب نباشد. نمونه‌هایی از تپه‌های شنی توسعه یافته بر روی اسکرها را می‌توان در لاپلند سوئد و فنلاند یافت. دریاچه‌ها ممکن است در فرورفتگی‌های پشته‌های یخ‌رفتی تشکیل شوند. این دریاچه‌ها می‌توانند فاقد خروجی و ورودی سطحی بوده و در طول زمان دارای نوسانات شدیدی باشند. زیست پشته‌های یخ‌رفتی. پشته‌های یخ‌رفتی برای اکولوژی شمال
یخ‌رفتی. پشته‌های یخ‌رفتی برای اکولوژی شمال کانادا بسیار مهم هستند. چندین گیاه که روی پشته‌ یخ‌رفتی رشد می‌کنند، از جمله ریشه خرس و توت خرس، غذای مهمی برای خرس‌ها و پرندگان آبزی مهاجر هستند. حیوانات از خرس خاکستری گرفته تا گرگ سرددشت و سنجاب‌های زمینی می‌توانند برای زنده ماندن در زمستان‌های طولانی به داخل سربازها نقب بزنند. نمونه‌هایی از پشته‌های یخ‌رفتی. در سوئد اوپسالاسن امتداد دارد و از شهر اوپسالا می‌گذرد. پشته‌ یخ‌رفتی بادلونداسن برای بیش از حرکت می‌کند از Nyköping تا دریاچه Siljan. Pyynikki Esker
از Nyköping تا دریاچه Siljan. Pyynikki Esker پیسپالا در تامپره فنلاند بر روی یک اسکر بین دو دریاچه حک شده توسط یخچال‌های طبیعی قرار دارد. سایت مشابه Punkaharju در فنلاند Lakeland است. روستای کمنای در آبردین شایر اسکاتلند دارای ۵ است کیلومتر پشته‌ یخ‌رفتیبه‌طور محلی به نام تپه‌های کمب. در برویکشر در جنوب شرقی اسکاتلند Bedshiel Kaims، یک ۳ نمونه ای به طول کیلومتر که تا ۱۵ متر ارتفاع دارد و میراث یک جریان یخی در دره توید است. آمریکای شمالی. پارک بزرگ اسکر در امتداد رودخانه بک در ویموث، ماساچوست قرار دارد و
امتداد رودخانه بک در ویموث، ماساچوست قرار دارد و بالاترین مارنپه در آمریکای شمالی (۹۰) را در خود جای داده‌است. فوت). بیش از ۱۰۰۰ سرباز در ایالت میشیگان، عمدتاً در جنوب مرکزی شبه جزیره پایین وجود دارد. طولانی‌ترین پشته‌ یخ‌رفتی در میشیگان، "میسون اسکر" به طول ۲۲ مایل است که از جنوب به جنوب شرقی از دیویت از طریق لنسینگ و هولت امتداد دارد و قبل از پایان در نزدیکی میسون. شبکه‌های پشته‌یخ‌رفتی در ایالت مین ایالات متحده را می‌توان تا ۱۰۰ مایل ردیابی کرد. Thelon Esker 800 کیلومتر (۴۹۷ مایل) می‌دود و در مرز بین
Esker 800 کیلومتر (۴۹۷ مایل) می‌دود و در مرز بین مناطق شمال غربی و نوناووت در کانادا قرار دارد. گاهی اوقات برای صرفه جویی در هزینه‌ها جاده‌ها در امتداد سربازها ساخته می‌شوند. به عنوان مثال می‌توان به بزرگراه دنالی در آلاسکا، جاده ترانس تایگا در کبک، و بخش «ایرلاین» مسیر ۹ ایالت مین بین بنگر و کاله اشاره کرد. تعداد زیادی سرباز دراز در پارک ایالتی آدیرونداک در شمال ایالت نیویورک وجود دارد.
چارلز برود (؛ ۲۹ دسامبر ۱۸۸۲ – ۲۳ مارس ۱۹۷۶) فرمانده نظامی اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان سلطنتی ویکتوریایی شده است.
رولند بویز برادفورد (; – ) افسر ارتش بریتانیا و دریافت‌کننده نشان صلیب ویکتوریا از انگلستان بود، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع اعطا می‌شود. برادر بزرگترش، ستوان یکم جورج بردفورد، نیز نشان صلیب ویکتوریا را دریافت کرد و این دو تنها دو برادری بودند که در طول جنگ جهانی اول این مدال را دریافت کردند.
همفری بلند (؛ ۱۶۸۶ – ۸ مه ۱۷۶۳) افسر ارتش بریتانیا بود. دوران نظامی او در سال ۱۷۰۴ در طول جنگ جانشینی اسپانیا آغاز شد و در سال ۱۷۵۶ به پایان رسید. رساله انضباط نظامی او که اولین بار در سال ۱۷۲۷ منتشر شد، موفق‌ترین و پرکاربردترین کتاب تمرین نظامی بود که در قرن ۱۸ به زبان انگلیسی منتشر شد. این کتاب بین سال‌های ۱۷۲۷ تا ۱۷۶۲ نه بار تجدید چاپ شد و جورج واشنگتن از جمله کسانی بود که نسخه‌هایی از آن را در اختیار داشت. او دو بار فرمانده کل اسکاتلند بود، ابتدا از سال ۱۷۴۷ تا ۱۷۵۱، سپس از سال ۱۷۵۳ تا ۱۷۵۶، زمانی که
۱۷۴۷ تا ۱۷۵۱، سپس از سال ۱۷۵۳ تا ۱۷۵۶، زمانی که بیماری او را مجبور به بازنشستگی کرد. او در سال ۱۷۶۳ در لندن درگذشت.
کلارنس برد (؛ ۵ فوریه ۱۸۸۵ – ۳۰ ژوئیه ۱۹۸۶) او یک افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود که به عنوان رئیس راه‌آهن رودزیا خدمت می‌کرد و همچنین توانست تا سن ۱۰۱ سالگی زندگی کند. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی هنر شده‌است.
هوراتیو برنی فیکلین (; – ) افسر ارتش بریتانیا بود که در هر دو جنگ جهانی اول و دوم خدمت کرد. در طول جنگ جهانی دوم، او به مدت کمی بیش از سه سال - از ژوئیه ۱۹۴۰ تا اوت ۱۹۴۳ - فرماندهی لشکر پنجم پیاده نظام (ملقب به "جهانگردان") را بر عهده داشت، لشکری که بیشترین تعداد سفر را در طول جنگ جهانی دوم در ارتش بریتانیا انجام داد. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
تام بکت (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) افسر سابق ارتش بریتانیا است. او به عنوان رئیس ستاد نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت در افغانستان خدمت کرده است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
کلیفورد توماسون بکت (؛ ۹ نوامبر ۱۸۹۱ – ۱۹۷۲) افسر ارتش بریتانیا بود که سابقه نظامی برجسته‌ای داشت که تقریباً سی و پنج سال به طول انجامید، از جمله خدمت در دو جنگ جهانی. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
پیتر بیل (؛ زادهٔ ) یک پزشک نظامی بازنشسته است. او از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ جراح کل نیروهای مسلح بریتانیا بود. او همچنین از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰ به عنوان مشاور ارشد پزشکی صلیب سرخ بریتانیا خدمت کرد.
شاهزاده هنری، دوک گلاستر (; – ) سیاستمدار، سرباز و آریستوکرات اهل بریتانیا بود. وی عضوی از خانواده سلطنتی بریتانیا بود. او سومین پسر پادشاه جورج پنجم و ملکه مری و برادر کوچکتر پادشاهان ادوارد هشتم و جورج ششم بود. او از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ به عنوان فرماندار کل استرالیا خدمت کرد و تنها شاهزاده‌ای بود که این سمت را بر عهده داشت. هنری اولین پسر یک پادشاه بریتانیا بود که در مدرسه تحصیل کرد، جایی که در ورزش سرآمد بود و به کالج ایتون رفت و پس از آن در دهمین هنگ سلطنتی هوسار، هنگی که امیدوار بود فرماندهی آن را بر عهده
هوسار، هنگی که امیدوار بود فرماندهی آن را بر عهده بگیرد، به خدمت گرفته شد. با این حال، دوران نظامی او اغلب به دلیل وظایف سلطنتی قطع می‌شد و به دلیل کم‌توجهی به "سرباز گمنام" ملقب شد. در حین تیراندازی در کنیا، با بریل مارکهام، خلبان آینده، آشنا شد و با او وارد رابطه عاشقانه شد. دربار او را تحت فشار قرار داد تا به این رابطه پایان دهد، اما او مجبور شد برای جلوگیری از رسوایی عمومی، حق‌السکوت منظمی بپردازد. در سال ۱۹۳۵، او نیز تحت فشار والدین، با لیدی آلیس مونتاگو داگلاس اسکات ازدواج کرد که از او دو پسر به
داگلاس اسکات ازدواج کرد که از او دو پسر به نام‌های شاهزاده ویلیام و ریچارد داشت. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۰، هنری به عنوان افسر رابط لرد گورت در فرانسه خدمت کرد. او در طول جنگ وظایف نظامی و دیپلماتیک را انجام داد، سپس در سال ۱۹۴۵ به درخواست نخست وزیر جان کرتین به عنوان فرماندار کل استرالیا منصوب شد. این سمت در ابتدا به برادر کوچکترش، دوک کنت، که در یک سانحه هوایی درگذشت، پیشنهاد شده بود. هنری در سال ۱۹۵۳ در مراسم تاجگذاری خواهرزاده‌اش ملکه الیزابت دوم شرکت کرد و چندین سفر خارجی را انجام داد که اغلب همسرش او را
چندین سفر خارجی را انجام داد که اغلب همسرش او را همراهی می‌کرد. از سال ۱۹۶۵، او به دلیل سکته‌های مغزی متعدد ناتوان شد. پس از مرگش، تنها پسر زنده‌اش، ریچارد، به عنوان دوک گلاستر جانشین او شد. شاهزاده هنری آخرین پسر بازمانده شاه جورج پنجم و ملکه مری بود. بیوه او که در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت، به مسن‌ترین عضو خانواده سلطنتی بریتانیا تبدیل شد.
شاهزاده ویلیام فردریک، دوک گلاستر و ادینبورگ (; – ) افسر اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او نتیجهٔ بزرگ پادشاه جورج دوم بریتانیای کبیر و برادرزاده و داماد پادشاه جورج سوم بود. او نوهٔ فردریک، شاهزاده ولز (پسر ارشد جورج دوم) و ادوارد والپول بود. شاهزاده ویلیام با پرنسس مری، دختر چهارم جورج سوم، ازدواج کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی و نشان بند جوراب شده‌است.
جان فورستر فیتزجرالد (; ۱۷۸۵ – مارس ۱۸۷۷) نظامی اهل ایرلند بود که به عنوان افسر در ارتش بریتانیا خدمت می‌کرد. او در جنگ شبه جزیره جنگید و در نبرد باداخوس، نبرد سالامانکا و نبرد ویتوریا شرکت کرد و قبل از اسارت توسط ارتش فرانسه، فرماندهی یک تیپ را در نبرد پیرنه بر عهده داشت. او فرمانده کبک شد و سپس به فرماندهی مونترال، کبک، منصوب شد. او فرماندهی هنگ بیستم پیاده نظام در بمبئی را بر عهده داشت و سپس فرماندهی یک لشکر در ارتش مدرس به او واگذار شد، اما اندکی پس از آن به بمبئی منتقل شد و در آنجا فرماندهی یک لشکر از
به بمبئی منتقل شد و در آنجا فرماندهی یک لشکر از ارتش بمبئی را بر عهده گرفت. او بعداً عضو حزب ویگ در پارلمان شد.
فرانسوا دو لاروشفوکو (؛ سپتامبر ۱۶۷۲ – ۱۱ اوت ۱۷۳۹) نظامی بریتانیایی بود که به عنوان پناهنده هوگنوت به انگلستان آمد. پس از خدمت به عنوان افسر جزء در طول جنگ ویلیامیت در ایرلند، به او فرماندهی هنگ پیاده نظام فرانسیس دو کامبون داده شد و هنگ خود را در کشورهای سفلی در طول جنگ نه ساله رهبری کرد. او همچنین در محاصره باداخوس و در نبرد آلکانتارا در طول جنگ جانشینی اسپانیا جنگید. او به عنوان سرلشکر مهمات در ایرلند نیز خدمت کرد.
ریچارد مولزورث، سومین ویسکونت مولزورث (؛ ۱۶۸۰ – ۱۲ اکتبر ۱۷۵۸) یک افسر ارتش و سیاستمدار انگلیسی-ایرلندی بود. او در نبرد بلنهایم جنگید و سپس در طول جنگ جانشینی اسپانیا به عنوان دستیار دوک مارلبورو منصوب شد. در طول نبرد رامیلی، مولزورث پس از افتادن مارلبورو از زین، اسب خود را به او پیشنهاد داد. سپس مولزورث اسب فرمانده خود را برداشت و فرار کرد: با این اقدامات او به نجات جان مارلبورو کمک کرد. مولزورث به عنوان ستوان مهمات در ایرلند خدمت کرد و در نبرد پرستون در جریان قیام جاکوبیت‌ها در سال ۱۷۱۵ زخمی شد و سپس به
قیام جاکوبیت‌ها در سال ۱۷۱۵ زخمی شد و سپس به عنوان سرلشکر مهمات در ایرلند و سپس فرمانده کل قوا در ایرلند خدمت کرد.
ویلیام شیرمن روآن (؛ ۱۸ ژوئن ۱۷۸۹ – ۲۶ سپتامبر ۱۸۷۹) او یک افسر ارتش بریتانیا بود. او در جنگ شبه جزیره و سپس جنگ صد روزه خدمت کرد، در نبرد واترلو جنگید و در حمله مهمی به رهبری سر جان کولبورن علیه گارد امپراتوری شرکت کرد، زمانی که زخمی شد. او بعداً در نقش جدید کولبورن به عنوان فرماندار کل موقت آمریکای شمالی بریتانیا در طول شورش‌های جنبش میهن‌پرستان در سال ۱۸۳۷، به کولبورن کمک کرد. روآن به عنوان فرمانده کل آمریکای شمالی به کانادا بازگشت و در این نقش، سخنرانی آشتی‌جویانه مهمی در پاسخ به آتش زدن ساختمان‌های
آشتی‌جویانه مهمی در پاسخ به آتش زدن ساختمان‌های پارلمان در مونترال توسط جمعیتی خشمگین در آوریل ۱۸۴۹ ایراد کرد.
وزارت امور خارجه اوکراین () یکی از وزارت خانه های دولت اوکراین است که بر روابط خارجی اوکراین نظارت دارد. تاریخچه. این وزارتخانه در ابتدا به عنوان دبیرخانه عمومی ملیت‌ها به عنوان بخشی از دبیرخانه عمومی اوکراین تأسیس شد و توسط فدرالیست سرهی یفریموف اداره می‌شد. به دلیل مداخله شوروی، این دفتر در ۲۲ دسامبر ۱۹۱۷ به یک وزارتخانه تبدیل شد. تقریباً در همان زمان حکومت دیگری به نام شوروی تشکیل شد که دولت اوکراین را ضدانقلابی اعلام کرد. دولت شوروی اوکراین نیز دفتر خود را در اول مارس ۱۹۱۸ سازماندهی مجدد کرد. در سال
را در اول مارس ۱۹۱۸ سازماندهی مجدد کرد. در سال ۱۹۲۳ این دفتر توسط دولت اتحاد جماهیر شوروی منحل شد و در سال ۱۹۴۴، بیست سال بعد، دوباره به کار خود بازگشت. اولین نمایندگان شوروی تا زمان انتصاب کریستین راکوفسکی بومی بلغاری در سال ۱۹۱۹ چندان مورد توجه قرار نگرفتند. نگاه کلی. این وزارتخانه در کیف پایتخت اوکراین در منطقه تاریخی بالای شهر واقع شده‌است که در مجاورت صومعه گنبد طلایی سنت مایکل که اخیراً بازسازی شده‌است. ساختمان این وزارتخانه نیز در میدان میخائیلیفسکا، به نام صومعه و در کنار پارک تپه ولودیمیرسکا واقع
به نام صومعه و در کنار پارک تپه ولودیمیرسکا واقع شده‌است. نامزدی وزیر خارجه توسط رئیس‌جمهور اوکراین انجام می‌شود، بر خلاف اکثر نامزدهای وزیران کابینه که توسط نخست‌وزیر اوکراین انجام می‌شود. تمام نامزدهای وزیران باید توسط پارلمان اوکراین تأیید شود. دفتر کمیسیون ملی اوکراین برای یونسکو. اوکراین از ۱۲ می ۱۹۵۴ به عضویت یونسکو درآمده. از دسامبر ۱۹۶۲، اوکراین نمایندگی دائمی خود را در سازمانی که در حال حاضر توسط سفیر اوکراین در فرانسه خدمت می‌کند، ایجاد کرد. کمیسیون ملی اوکراین برای یونسکو به عنوان بخشی از وزارت
ملی اوکراین برای یونسکو به عنوان بخشی از وزارت امور خارجه با فرمان #212/۱۹۹۶ ریاست جمهوری در ۲۶ مارس ۱۹۹۶ ایجاد شد. رئیس کمیسیون ملی اوکراین برای یونسکو سرگی کیسلیتا است. اوکراین دارای ۱۴ بخش دانشگاهی با یونسکو و همچنین ۶۳ مدرسه مرتبط با این سازمان است.