payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از این جنگ‌ها، او تا شبانگاه منتظر بود تا در کنار رودخانه هبروس به یک گروه جنگی گوتیک خفته کمین کرده و سپس آنها را سلاخی کند. به گفته آمیانوس، تاراجی که سباستیانوس به ارمغان آورد، بسیار بیشتر از ظرفیت شهر آدریانوپل برای نگهداری از آنها بود. پیروزی سباستینوس، فریتیگرن را متقاعد کرد که مهمانی‌های پس از جنگ خود در منطقه کابیل (کابیله) را به یاد بیاورد تا مبادا آنها را تکه‌تکه از بین ببرند. امپراتور روم غربی گراتیان می‌خواست تا با ارتش والنس ملاقات کند اما رویدادهای غرب جلودار او شد. نخست گروهی از لنتینزها در
غرب جلودار او شد. نخست گروهی از لنتینزها در فوریه ۳۷۸ به گال حمله کرده و گراتیان آنها را شکست داد. سپس از آنسوی راین خبر رسید که مقدمات یک یورش دیگر از سمت مردم بربر پی ریزی شده‌است. این موقعیت گراتیان را بر این داشت که پیشگیرانه از رود گذر کرده و با شکست دادن آلمانی‌ها موقعیت را تحت کنترل خود درآورد. این برای او اندکی زمان بر بود، تا اینکه در ماه اگوست، گراتیان پیامی می‌فرستد تا پیروزی‌هایی که بر رقبای الوقوع خود داشت را اطلاع دهد. والنس که از ماه ژوئن منتظر ارتش روم غربی بود، با شنیدن پیروزی‌های
ژوئن منتظر ارتش روم غربی بود، با شنیدن پیروزی‌های برادرزاده اش بسیار غبطه خورده، و این باعث می‌شود زمانیکه از حرکت گوت‌ها به سوی جنوب و به سمت آدریانوپل باخبر شود، ارتش خود را آماده ساخته و به سوی آدریانوپل حرکت کند تا کار گوت‌ها را یکسره کند. دیده‌بان‌های رومی به اشتباه گزارش کردند که گوت‌هایی که در حال غارت جایی دز نزدیکی نیکا دیده‌اند بودند، تنها ۱۰٬۰۰۰ تن می‌باشند. دور و بر ۷ اوت، ریکومر با بازگشت از غرب با ارتشی از نگهبانات زبده و مجهز دارای پیامی با چنین محمولی بود: گراتیان نزدیک گذرگاه سوچی می‌شود
چنین محمولی بود: گراتیان نزدیک گذرگاه سوچی می‌شود که مستقیم به سوی آدریانوپل باز می‌شود و به عموی خود توصیه می‌کند که اندکی شکیبایی کند. والنس شورای جنگی را تشکیل می‌دهد تا در مورد موضوع تصمیم‌گیری کنند. سباستیانوس از طرح یک حمله فوری به گوت‌ها پشتیبانی می‌کرد درحالی‌که ویکتور هشدار داد که باید منتظر گراتیان بمانند. بنا بر ایوناپیوس، سباستیانوس نیز موافق انتظار بود. در هر صورت شورا و والنس و البته بیشتر در اثر چاپلوسانی که از پیروزی حتمی سخن می‌گفتند، تصمیم بر این گرفتند تا فوراً حمله را آغاز کنند. گوت‌ها
بر این گرفتند تا فوراً حمله را آغاز کنند. گوت‌ها فرستادگانی از کشیش‌هایی مسیحی برای مذاکره با رومی‌ها در ۸ اوت فرستادند. به همراه آنها فریتیگرن دو نامه فرستاد. نامه یکم مقرر بر این بود که گوت‌ها تنها سرزمین‌هایی را در تراکیه می‌خواستند که در قبال آن خود را با روم می‌بایست متحد می‌کردند؛ و نامه دومی که به‌طور خصوصی به والنس فرستاده شده بود خاطر نشان می‌کرد که فریتیگرن واقعاً خواستار صلح بود. اینکه نیت فریتیگرن صمیمانه بود یا نه مشخص نیست، چرا که در هر صورت والنس پیشنهاد او را رد کرد. در صبح نهم اوت، والنس
والنس پیشنهاد او را رد کرد. در صبح نهم اوت، والنس با ترک خزانه، مهر امپراتوری و سایر مقامات غیرنظامی خود در آدریانوپل، به سوی شمال و برای برخورد با گوت‌ها حرکت می‌کند. دور و بر ساعت دو بعد از ظهر، رومی‌ها در واگن‌های گوت‌ها را در برابر چشمان خود می‌دیدند. برخلاف رومی‌ها، گوت‌ها به خوبی استراحت کرده و هر دو طرف آرایش نظامی بر خود گرفتند. فریتیگرن فرستادگان بیشتری را فرستاد، درحالی‌که خیلی وقت پیش برای درخواست کمک از سواره نظام‌های گرتونگی تحت رهبری آلاتئوس و سافراکس که از بدنهٔ اصلی گوت‌ها جدا شده بودند
و سافراکس که از بدنهٔ اصلی گوت‌ها جدا شده بودند اقدام کرده بود. این‌ها توسط دیده‌بان‌های رومی ردیابی نشده بود. ارتش روم شرقی زیر آفتاب گرم تابستان خشکیده شده بودند و گوت‌ها برای وزاندن بیشتر دود به آرایش رومی‌ها، شروع به روشن کردن آتش کردند. والنس در مورد پیشنهاد صلح تجدید نظر کرده بود و آمادهٔ می‌شد تا ریکومر را راهی دیدار با فریتیگرن کند، این درحالی بود که دو واحد از نخبگان رومی، اسکوتاری تحت فرمان کاسیو و ساگیتاری تحت فرمان باکوریوس، بدون هیچ دستوری با گوت‌ها درگیر شدند. این سر آغاز نبرد آدریانوپل بود.
درگیر شدند. این سر آغاز نبرد آدریانوپل بود. زمانی که دو ارتش با یکدیگر تن به تن شدند، سواره نظام‌های گرتونگی و آلانی رسیده و نبرد را به نفع گوت‌ها تاب دادند. جناح چپ روم محاصره شده و از میان رفت و درگیری در تمام طول خطوط آغاز شد که به حمام خون برای نیروهای رومی تبدیل شد. آنها طوری محکم ملبس شده بودند که حتی نمی‌توانستند مانور داده یا دستان خود را اندکی بالا ببرند. برخی موفق شدند تا فرار کنند. سباستیانوس، ترایانوس، آکوئیتوس و سی و پنج افسر بلندپایه کشته شدند، درحالی‌که ریکومر، ویکتور و ساترنینوس فرار کرده
درحالی‌که ریکومر، ویکتور و ساترنینوس فرار کرده بودند. دو سوم ارتش روم شرقی بر روی زمین به‌طور مرده دراز کشیده بودند. داستانهای پیچیده بسیاری از اینکه سرنوشت نهایی امپراتور چه شد وجود دارد. یکی ادعا می‌کند که او بسیار زخمی شده بوده و توسط نیروهای خود به یک خانهٔ مزرعی برده شده بود. گوت‌ها به آنها نزدیک شدند امامورد اصابت تیر قرار گرفتند و همین باعث شد تا گوت‌ها خانه را درحالی‌که امپراتور درون آن بود یکجا بسوزانند. دیگری گزارش می‌کند که والنس در میدان نبرد همراه با ارتش خود کشته شد. به هر حال هرآنچه رخ داده
با ارتش خود کشته شد. به هر حال هرآنچه رخ داده بدن او هرگز پیدا نشد. گوت‌ها که از پیروزی خود نیرو گرفته بودند، آدریانوپل را محاصره کردند، اما شهر ایستادگی کرد. دیوارهای آن تقویت شده بود، سنگ‌های بزرگی پشت سر درها گذاشته شده بود و زوبین‌ها و توپ‌های بسیاری به هنگام حمله بر سر مهاجمان بارید. گوت‌ها نیروهایی را از دست دادند اما نتوانستند پیشرفتی به دست آورند، سپس به نیرنگ و حیله‌گری روی آوردند: بدینصورت که آنها به خائنان رومی پیشنهاد کردند طوری وانمود کنند که گویی از دست گوت‌ها رها شده و فرار می‌کنند تا
که گویی از دست گوت‌ها رها شده و فرار می‌کنند تا بدینصورت به شهر نفوذ کرده و سپس در جای جای شهر آتش به پا کنند، به محض اینکه شهروندان مشغول خاموش کردن آتش شدند گوت‌ها به دیوارهای محافظت نشده حمله‌ور شوند. سربازهای رومی در شهر مورد استقبال قرار گرفتند اما زمانیکه داستانهایی که هر یک تعریف می‌کردند با یکدیگر همخوانی پیدا نکرد، زندانی شده و شکنجه شدند؛ سپس به نیرنگ خود اعتراف کرده و گردن زده شدند. گوت‌ها یک حمله دیگر انجام دادند اما یکبار دیگر شکست خوردند. با این حمله پایانی، گوت‌ها دیگر منصرف شده و راه خود را
حمله پایانی، گوت‌ها دیگر منصرف شده و راه خود را کشیدند و رفتند. آنها به همراه چندین هون و آلان نخست به پرینتوس رفته و سپس راهی کنستانتینوپل شدند. آنها در کنستانتینوپل در نبرد کوچکی به نام نبرد کنستانتینوپل را جنگیدند که البته به کمک پادگان‌های عربی این جنگ مهار شد. گفته می‌شود زمانیکه یک سرباز لخت عرب به سوی مهاجمان حمله برآورده و سپس دشمنان را سلاخی کرده و خون یکی از دشمنان سر بریده شده را خورد، گوت‌ها را بسیار ترساند قرار داد. گوت‌های تحت تأثیر قرار گرفته از بزرگی شهر و دیوارهای بلند آن، تصمیم گرفتند تا
از بزرگی شهر و دیوارهای بلند آن، تصمیم گرفتند تا راه خود را عقب کشیده و به غارت حومه‌های شهرها ادامه دهند. با مرگ والنس، امپراتوری روم شرقی ناچار بود تا بدون یک امپراتور اداره کند. مگیسترمیلیتوم شرق (فرماندهی سپاه شرق)، ژولیوس از این می‌ترسید که جمعیت گوتی‌ها در هرجایی از قلمرو امپراتوری روم شرقی، هم غیرنظامیان و هم آنهایی که در واحدهای نظامی هستند به سوی امپراتوری حرکت کنند. پس از اتفاقات آدریانوپل آنها این توانایی را داشتند که خود را با فریتیگرن متحد کرده و این بحران را به استانهای بیشتری گسترش دهند.
و این بحران را به استانهای بیشتری گسترش دهند. بنابرین ژولیوس، گوتی‌ها نزدیک مرز را با هم فریب داد و قتل‌عام کرد. تا سال ۳۷۹، این خبر به گوتیهای استانهای داخلی، درجاییکه قتل‌عام در آن صورت گرفته بود رسید و برخی شورش کردند، به ویژه در آسیای صغیر. رومی‌ها موفق شدند تا این شورش‌ها را سرکوب کنند و برخی از گوتی‌ها را اعم از گناهکار و بیگناه در همان‌جا سلاخی کردند. ۳۷۹–۳۸۲: تئودوسیوس یکم و پایان جنگ. آن بخش از جنگ‌های گوتیک میان سالهای ۳۷۹ و ۳۸۲ مدارک و شواهد بسیار کمی در دسترس است و گزارش‌ها بیشتر گمراه کننده
کمی در دسترس است و گزارش‌ها بیشتر گمراه کننده می‌شوند، به ویژه در مورد ظهور تئودوسیوس یکم به عنوان امپراتور نو روم شرقی. تئودوسیوس، زاده شده در هیسپانیا، فرزند یک ارتشبد نامدار بود. او در سال ۳۷۴ در شرق بالکان علیه سرمتیان لشکرکشی کرد. تئودوسیوس پس از اینکه پدرش به دنبال مرگ امپراتور روم غربی والنتییان یکم، قربانی دسیسه دادگاه شد، ملک و دارایی‌های خود در اسپانیا را رها کرد. اینکه چرا او را به شرق دعوت کردند هنوز هم یک معما است. به نظر می‌رسد که تئودوسیوس سمت خود را به عنوان رهبر کسب کرد. ممکن است که او در
خود را به عنوان رهبر کسب کرد. ممکن است که او در اواخر سال ۳۷۸ علیه گوتی‌ها لشکر کشی کرده باشد. در ۱۹ ژانویه سال ۳۷۹، تئودوسیوس به عنوان امپراتور شناخته شد. شواهد همچنان در مورد اینکه چگونه چنین چیزی رخ داد اندک اند. اینکه گراتیان خود ترفیع مقام تئودوسیوس را ابتکار کرد یا ارتش باقی مانده در شرق گراتیان را ناچار به پذیرش همکاری با با تئودوسیوس کرد روشن نیست. هرچه باشد گراتیان از تئودوسویس به عنوان هم امپراتوری خود یاد می‌کند اما بی درنگ برای رویارویی با آلِمانی به غرب شرق را ترک می‌کند. افزون بر بخشودن اداره
به غرب شرق را ترک می‌کند. افزون بر بخشودن اداره اسقف نشینی داسیا و مقدونیه به تئودوسیوس، گراتیان پیشنهاد کمک کوچکی در مورد اینکه چگونه باید با گوتی‌ها برخورد کند به او می‌دهد. تئودوسیوس به استخدام یک ارتش نو در مقرهای خود در سالونیک اقدام می‌کند. کشاورزان برای ارتش فرا خوانده شدند و مزدوران بربر از آنسوی دانوب خریداری شدند. فراخوان کشاورزان با رنجش و نارضایتی‌های فروانی به همراه بود. برخی انگشتان خودشان را مثله می‌کردند، اما شمار بسیاری از آنها به کمک اربابانشان که هیچ علاقه ای به از دست دادن کارگران خود و
که هیچ علاقه ای به از دست دادن کارگران خود و سپردن آنها به ارتش نداشتند پنهان شده یا حتی ترک گفتند و سر به قریبان گذاشتند؛ اما تئودوسیوس با قوانین سخت بسیاری پاسخ آنهارا می‌داد و کسانی را که فراریان را پنهان می‌کردند مجازات می‌کرد و به کسانی که آنها را تسلیم می‌کردند پاداش می‌داد. حتی آنهایی که خود را مثله کردند باز هم مجبور می‌شدند وارد ارتش روم شوند. مودارس، یکی از ژنرال‌های تئودوسیوس که خود یک گوتی بود، پیروزی کوچکی در برابر فریتیگرن به دست آورد. حتی پیروزی‌های کوچک از این دست توسط مبلغان و
حتی پیروزی‌های کوچک از این دست توسط مبلغان و پروپاگاندیست‌های امپراتوری به شدت مورد ستایش قرار می‌گرفت. گزارشهایی از برگزاری جشن‌های پیروزی یافت شده‌اند که حاکی از این است که تئودوسیوس به پیروزی نیاز داشت و بایددر حال مقابله با بحران گوتیک دیده می‌شد. در سال ۳۸۰، گوتی‌ها جدا شدند. گرتونگی به ایلیریکوم رفته و استان غربی پانونیا را مورد هجوم قرار دادند. هرآنچه اتفاق افتاد دوباره مورد مناقشه است؛ آنها یا به دست ارتش گراتیان شکست خوردند، یا به‌طور صلح آمیز قراردادی را امضا کردند که آنها را در پانونیا اسکان
را امضا کردند که آنها را در پانونیا اسکان داد. تروینگ‌ها نیز به سمت جنوب به مقدونیه و تسالی حرکت کردند. تئودوسیوس با ارتش نوین خود به رویارویی با آنها رفت اما به همراه بربرهای غیرقابل اعتماد و نیروهای تازه کارش، از میان رفت. نیروهای بربر با فریتیگرن همراه شدند و بسیاری از رومی‌ها سر به قریبان گذاشتند. با این پیروزی تروینگ‌ها آزاد بودند تا به رومی‌های بومی فشار بیاورند تا به آنها باج دهند. این زمان بود که امپراتوری روم غربی در نهایت پیشنهاد کمک کرد. با پایان دادن به تهاجم پانونیا، گراتیان با تئودوسیوس در
دادن به تهاجم پانونیا، گراتیان با تئودوسیوس در سیرمیدوم دیدار کرد و ارتشبدهای خود، آربوگاست و بائوتو را برای عقب رانی گوتی‌ها به تراکیه روانه کرد که موفقیت آنها تا تابستان ۳۸۱ به طول انجامید. تئودوسیس در همین حال آنجا را به سوی کنستانتینوپل ترک گفت، جایی که در آنجا اقامت داشت. پس از سالها جنگ و نبرد، دو ارتش شکست خوردهٔ روم و بن‌بست ادامه‌دار، مذاکرات برای صلح آغاز شد. صلح و پیامدهای آن. ریکومر و ساتورنینوس مذاکرات را برای رومی‌ها انجام دادند و سرانجام در ۳ اکتبر ۳۸۲ صلح برقرار شد. در آن زمان رهبران
در ۳ اکتبر ۳۸۲ صلح برقرار شد. در آن زمان رهبران گوتی‌ها از آدریانوپل رفته بودند؛ فریتیگرن، آلاتئوس و سافارکس دیگر هیچ‌وقت در تاریخ عهد باستان ذکر نشدند و سرنوشت پایانی آنها نامشخص است. حدس و گمان از مرگ در جنگ تا سرنگونی به عنوان بهای صلح متغیر است. در صلح، رومی‌ها هیچ رهبری از گوتی‌ها را به رسمیت نشناخته و گوتی‌ها به‌طور اسمی در امپراتوری روم گنجانده شدند. رومی‌ها با آنها وارد یک اتحادیهٔ نظامی تحت عنوان فوئدراتی شدند: در صورت نیاز گوتی‌ها به ارتش روم فراخوانده می‌شوند و در مواقع خاص می‌توانند به جای ارتش
می‌شوند و در مواقع خاص می‌توانند به جای ارتش روم به‌طور کامل وارد عرصه نبرد شوند. چیزی که از سنت همیشگی رومی به دور بود این بود که گوتی‌ها در داخل امپراتوری روم و در استان‌های سکائستان، موسیا و احتمالاً مقدونیه صاحب زمین و اراضی شدند که تحت اختیار خودشان بوده و پراکنده نشدند. این به آنها اجازه داد تا این قوم، با قوانین داخلی و سنت‌های فرهنگی خود، در چارچوب یک مردم همبسته و متحد، کنار یکدیگر بمانند. برای امضا و تضمین کردن این قرارداد، تئودوسیوس جشن بزرگی را برای گوتی‌ها به پا کرد. تمیستیوس، سخنور و مبلغ
را برای گوتی‌ها به پا کرد. تمیستیوس، سخنور و مبلغ امپراتوری روم، ضمن اذعان بر اینکه گوتی‌ها از نظر نظامی غیرقابل شکست بودند، صلح را به عنوان یک پیروزی برای رومیان فروخت که گوت‌ها را به طرف خود برده بودند و آنها را به کشاورزان و متحدان تبدیل کرده بودند. او باور داشت با گذشت زمان، گوتی‌های بربر همچون گالاتیایی‌های بربر، به رومیی‌هایی ثابت قدم و استوار تبدیل خواهند شد. با وجود این امیدها، جنگ گوتیک شیوهٔ برخورد امپراتوری روم با مردمان بربر هم در خارج و هم در داخل مرزهای امپراتوریشان را تغییر داد. اکنون
در داخل مرزهای امپراتوریشان را تغییر داد. اکنون گوتی‌های تروینگ، به عنوان مردمی متحد و یکپارچه درون مرزهای روم، می‌توانند در مورد موقعیت خود با رومی‌ها مذاکره کنند، حتی اگر نیاز باشد با اعمال قدرت و به شکل ویزیگوت‌ها در آیند. گهگاهی می‌توانند به عنوان دوستان و متحدان روم رفتار کنند و گهگاهی نیز به عنوان دشمن. این تغییر در رفتار رم با بربرها غارت رم در سال ۴۱۰ را به دنبال داشت. جنگ گوتیک حتی به دین رسمی امپراتوری هم تأثیر گذاشت. با مرگ والنس در آدریانوپل که خود پیرو مکتب فکری دینی مسیحیت آریانیسمی بود، راه
خود پیرو مکتب فکری دینی مسیحیت آریانیسمی بود، راه را برای تئودوسیوس که اعتقادنامه نیقیه را به عنوان شکل رسمی مسیحیت به کرسی بنشاند هموار شد. گوتی‌ها مانند سایر مردمان بربر، به آریانیسم گرویدند. منابع. منابع اولیه منابع ثانویه
سید محمد حسینی (زاده ۱۸ دی ۱۳۷۳؛ گچساران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع میانی بازی می‌کند.
صلیب نظامی () نشان نظامی سطح سوم (سطح دوم آن تا پیش از سال ۱۹۹۳ اهدا می‌شد) است، که به افسران و (از سال ۱۹۹۳ به بعد) درجه‌های دیگر نیروهای مسلح بریتانیا اعطا می‌شود و پیش‌تر به افسران سایر کشورهای مشترک‌المنافع نیز اعطا می‌شد. نشان صلیب نظامی به منظور به رسمیت شناختن «یک عمل یا اقدامات شجاعانه مثال‌زدنی در طول عملیات نظامی بر ضد دشمن در زمین» به اعضای نیروهای مسلح بریتانیا، در هر درجه‌ای اعطا می‌شود.
مدل‌سازی سه‌بعدی (به انگلیسی: 3D Modeling) فرآیند مصرف یک عربی مبتنی بر مختصات x و y پیدا کردن دایموند در ماینکرافت فیزیک از هر رو به رو یا سطح یک شیعه (بی‌جان یا جاودانه) به صورت سه قبلی از طریق سخت افزارهای غیر تخصصی با دستکاری ویکی پدیا، رئوس و بردار های مجموعه در یک فضای سه‌ قلبی شبیه‌سازی شده است. مدل‌های سه‌بعدی (3D) یک جسم فیزیکی را با استفاده از مجموعه‌ای از نقاط در فضای سه‌بعدی نشان می‌دهند که توسط عناصر هندسی مختلف مانند مثلث‌ها، خطوط، سطوح منحنی و غیره به هم متصل می‌شوند. به عنوان مجموعه‌ای از
و غیره به هم متصل می‌شوند. به عنوان مجموعه‌ای از داده‌ها (نقاط و سایر اطلاعات)، مدل‌های سه‌بعدی می‌توانند به صورت دستی، الگوریتمی (مدل‌سازی رَویه‌ای) و یا با اسکن سه‌بعدی ایجاد شوند. سطوح آن‌ها ممکن است بیشتر با نگاشت بافت تعریف شود. طرح کلی. این محصول مدل سه‌بعدی نام دارد. شخصی که با مدل‌های سه‌بعدی کار می‌کند ممکن است به عنوان یک هنرمند سه‌بعدی یا یک مدل‌ساز سه‌بعدی شناخته شود. یک مدل سه‌بعدی همچنین می‌تواند به عنوان یک تصویر دو بعدی از طریق فرآیندی به نام رندرینگ سه‌بعدی نمایش داده شود یا در شبیه‌سازی
رندرینگ سه‌بعدی نمایش داده شود یا در شبیه‌سازی کامپیوتری از پدیده‌های فیزیکی استفاده شود. مدل‌های سه‌بعدی ممکن است به صورت خودکار یا دستی ایجاد شوند. فرآیند مدل‌سازی‌ دستی، تهیۀ داده‌های هندسی برای گرافیک‌های کامپیوتری سه‌بعدی شبیه به هنرهای پلاستیکی چون مجسمه‌سازی است. مدل سه‌بعدی را می‌توان با استفاده از دستگاه‌های چاپ سه‌بعدی که لایه‌های دوبعدی مدل را با مواد سه‌بعدی، لایه به لایه در یک زمان تشکیل می‌دهند، به صورت فیزیکی ایجاد کرد. بدون مدل سه‌بعدی، چاپ سه‌بعدی امکان‌پذیر نیست. نرم‌افزار مدل‌سازی
چاپ سه‌بعدی امکان‌پذیر نیست. نرم‌افزار مدل‌سازی سه‌بعدی یک گروه از نرم‌افزارهای گرافیک کامپیوتری سه‌بعدی هستند که برای تولید مدل‌های سه‌بعدی استفاده می‌شوند. برنامه‌های منحصربفرد از این گروه، مانند اسکچ‌آپ، برنامه‌های کاربردی مدل‌سازی نامیده می‌شوند. تاریخچه. مدل‌های سه‌بعدی در حال حاضر به‌طور گسترده در هر زمینه‌ای از گرافیک‌های سه‌بعدی و کَد (CAD) استفاده می‌شوند، اما تاریخچۀ آن‌ها به پیش‌تر از استفادۀ گسترده از گرافیک‌های سه‌بعدی در رایانه‌های شخصی باز می‌گردد. در گذشته، بسیاری از بازی‌های رایانه‌ای از
در گذشته، بسیاری از بازی‌های رایانه‌ای از تصاویر از پیش رندر شده مدل‌های سه‌بعدی به‌عنوان اسپرایت استفاده می‌کردند، قبل از اینکه رایانه‌ها بتوانند آن‌ها را در زمان واقعی ارائه دهند. بنابراین طراح می‌تواند مدل را در جهت‌ها و نماهای مختلف ببیند، این می‌تواند به طراح کمک کند تا ببیند آیا شیء همانطور که در نظر گرفته شده است در مقایسه با دید اصلی‌اش ایجاد شده است، یا خیر. دیدن طرح به این صورت می‌تواند به طراح یا شرکت کمک کند تا تغییرات یا بهبودهای مورد نیاز محصول را کشف کند. بازنمایی. تقریباً تمام مدل‌های
محصول را کشف کند. بازنمایی. تقریباً تمام مدل‌های سه‌بعدی را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: مدل‌سازی صُلب و پوسته می‌تواند اشیاء یکسانی را ایجاد کند. تفاوت بین آن‌ها عمدتاً تغییرات در نحوۀ ایجاد و ویرایش آن‌ها و قراردادهای استفاده در زمینه‌های مختلف و تفاوت در انواع شباهت میان مدل و واقعیت است. مدل‌های پوسته باید خمینه باشند (بدون سوراخ یا ترک در پوسته) تا به عنوان یک شی واقعیِ معنادار باشند. در مدل پوسته‌ای از یک مکعب، سطح پایین و بالای مکعب باید دارای ضخامت یکنواخت و بدون سوراخ یا ترک در اولین و آخرین لایۀ
یکنواخت و بدون سوراخ یا ترک در اولین و آخرین لایۀ چاپ شده باشند. شبکه‌های چندضلعی (و به میزان کمتری سطوح تقسیم‌بندی شده) رایج‌ترین نوع بازنمایی هستند. مجموعهٔ تراز نیز یک بازنمایی مفید برای تغییر شکل سطوحی هستند که دستخوش تغییرات توپولوژیکی زیادی مانند سیالات می‌شوند. فرآیند تبدیل نمایش اجسام، مانند مختصات نقطۀ وسط یک کره و یک نقطه در محیط آن به یک نمایش چندضلعی‌ از یک کره، تسلاسیون نامیده می‌شود. این مرحله در رندر مبتنی بر چندضلعی‌ استفاده می‌شود، جایی که اشیاء از بازنمایی‌های انتزاعی ("اولیه") مانند
که اشیاء از بازنمایی‌های انتزاعی ("اولیه") مانند کره‌ها، مخروط‌ها و غیره، به اصطلاح "مش‌ها" ("meshes")، که شبکه‌هایی از مثلث‌های به هم پیوسته هستند، تجزیه می‌شوند. مش‌های مثلث‌ها (به جای مربع‌ها) محبوب هستند، زیرا ثابت شده‌ است که شطرنجی‌کردن آن‌ها آسان است (سطح توصیف شده توسط هر مثلث مسطح است، بنابراین برآمدگی همیشه محدب است). بازنمایی‌های چندضلعی‌ در همه تکنیک‌های رندر استفاده نمی‌شوند، و در این موارد، مرحله تسلاسیون در انتقال از بازنمایی انتزاعی به صحنۀ رندر شده گنجانده نمی‌شود. روند. سه روش رایج برای
رندر شده گنجانده نمی‌شود. روند. سه روش رایج برای بازنمایی یک مدل وجود دارد:
آلن گوردون کانینگهام (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. وی افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که به خاطر پیروزی‌هایش بر نیروهای ایتالیایی در نبرد شرق آفریقا در طول جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود. سپس فرماندهی ارتش هشتم را در نبرد صحرا بر عهده داشت، اما در طول نبرد صلیبی علیه اروین رومل از فرماندهی برکنار شد. بعدها به عنوان هفتمین و آخرین کمیسر عالی فلسطین خدمت کرد. او برادر کوچکتر دریاسالار ناوگان، لرد کانینگهام از هیندهوپ، بود. او برادر کوچکتر آدمیرال ناوگان لرد کانینگهام بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده است.
مایکل اریک کوریلا (؛ زادهٔ ۱۶ مه ۱۹۶۶) ژنرال بازنشسته نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است که از ۱ آوریل ۲۰۲۲ تا ۸ اوت ۲۰۲۵ به عنوان پانزدهمین فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده خدمت می‌کرد. او پیش از این به عنوان فرمانده کل سپاه هجدهم هوابرد و قبل از آن به عنوان رئیس ستاد کارکنان فرماندهی مرکزی ایالات متحده خدمت می‌کرد. زندگینامه. کوریلا در کالیفرنیا به دنیا آمده و در الک ریور، مینه‌سوتا بزرگ شد. وی مدرک کارشناسی مهندسی هوافضا را از آکادمی نظامی ایالات متحده، کارشناسی ارشد مدیریت را از دانشگاه رجیس و
متحده، کارشناسی ارشد مدیریت را از دانشگاه رجیس و مدرک کارشناسی ارشد در مطالعات امنیت ملی از کالج ملی جنگ دریافت کرده است. پس از فارغ‌التحصیلی از وست پوینت، در سال ۱۹۸۸ به عنوان افسر پیاده‌نظام به ارتش ایالات متحده اعزام شد. کوریلا در اوایل دوران کاری خود در حمله ایالات متحده به پاناما شرکت داشت. و در جنگ خلیج فارس، و همچنین عملیات حفظ دموکراسی در هائیتی، و بخشی از نیروی کوزوو و نیروی تثبیت‌کننده در بوسنی و هرزگوین بود. وی از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴، در منطقه جغرافیایی تحت مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده مستقر
تحت مسئولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده مستقر بود و در این مدت به عراق، افغانستان و سوریه اعزام شد. در سال ۲۰۰۵، او به عنوان فرمانده گردان اول، هنگ ۲۴ پیاده نظام، تیپ اول، لشکر ۲۵ پیاده به عراق اعزام شد. پس از نبردی در موصل که در آن "سه بار مورد اصابت گلوله قرار گرفت اما در حین هدایت نیروهای خود به شلیک به سمت شورشیان ادامه داد"، به او نشان ستاره برنزی با نشان "وی" اعطا شد. کوریلا بعداً فرماندهی گردان دوم تکاور و هنگ ۷۵ تکاور را بر عهده گرفت. او از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ معاون فرمانده کل ستاد فرماندهی مشترک
۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ معاون فرمانده کل ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه، از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ معاون فرمانده کل لشکر یکم پیاده و از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ معاون مدیر عملیات ویژه و مبارزه با تروریسم ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده بود. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ به عنوان فرمانده لشکر ۸۲ام هوابرد و از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ رئیس ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده خدمت کرد. او در اکتبر ۲۰۱۹ فرماندهی سپاه هجدهم هوابرد را بر عهده گرفت. در اوایل سال ۲۰۲۲، او برای نظارت بر استقرار نیروهای آمریکایی در پاسخ به بحران ۲۰۲۱–۲۰۲۲ روسیه و
آمریکایی در پاسخ به بحران ۲۰۲۱–۲۰۲۲ روسیه و اوکراین به آلمان اعزام شد. در ژانویه ۲۰۲۲، او برای ارتقاء به درجه ژنرالی و انتصاب به عنوان فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده نامزد شد. کوریلا این سمت را در آوریل ۲۰۲۲ به عهده گرفت. در آوریل ۲۰۲۴، او در پی حمله هوایی ۲۰۲۴ اسرائیل به کنسولگری ایران در دمشق در اول آوریل که در آن چندین فرمانده نظامی ایرانی کشته شدند، در انتظار یک ضد حمله از سوی ایران به اسرائیل اعزام شد. در ماه سپتامبر، او دوباره برای مشورت با وزیر دفاع، یوآو گالانت، به اسرائیل سفر کرد. در ۱۰ ژوئن
دفاع، یوآو گالانت، به اسرائیل سفر کرد. در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، در جریان مذاکرات بین ایالات متحده و ایران در مورد برنامه هسته‌ای این کشور، کوریلا در جلسه استماع کنگره گفت که در صورت شکست مذاکرات، «طیف گسترده‌ای» از گزینه‌های نظامی را برای رئیس جمهور دونالد ترامپ آماده کرده است. در ۸ آگوست ۲۰۲۵، برد کوپر به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده جانشین او شد. زندگی شخصی. کوریلا و همسرش مری پیج دو دختر دارند.
گای کارلتون، اولین بارون دورچستر (; – ) سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی افسر ارتش بریتانیا و مدیر مستعمراتی بود. او دو بار به عنوان فرماندار استان کبک، از سال ۱۷۶۸ تا ۱۷۷۸، همزمان به عنوان فرماندار کل آمریکای شمالی بریتانیا در آن زمان، و بار دیگر از سال ۱۷۸۵ تا ۱۷۹۵ خدمت کرد. عنوان بارون دورچستر در ۲۱ اوت ۱۷۸۶ ایجاد شد. او فرماندهی نیروهای بریتانیایی را در جنگ انقلاب آمریکا بر عهده داشت، ابتدا رهبری دفاع از کبک را در طول تهاجم شورشیان در سال ۱۷۷۵ و ضدحمله ۱۷۷۶ که شورشیان را از
در سال ۱۷۷۵ و ضدحمله ۱۷۷۶ که شورشیان را از استان بیرون راند، بر عهده داشت. در سال‌های ۱۷۸۲ و ۱۷۸۳، او به عنوان فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در آمریکای شمالی رهبری کرد. در این سمت، او به خاطر اجرای وعده آزادی تاج و تخت به بردگانی که به بریتانیایی‌ها پیوسته بودند، مشهور بود و بر تخلیه نیروهای بریتانیایی، وفاداران به بریتانیا و بیش از ۳۰۰۰ آزاد شده از شهر نیویورک در سال ۱۷۸۳ برای انتقال آنها به یک مستعمره بریتانیایی نظارت داشت. در همین راستا، کارلتون ساموئل بیرچ را مأمور ایجاد کتاب سیاه‌پوستان کرد. حرفه
بیرچ را مأمور ایجاد کتاب سیاه‌پوستان کرد. حرفه نظامی و سیاسی برادر کوچکترش، توماس کارلتون، با حرفه خودش در هم تنیده بود و توماس تحت نظر او در کانادا خدمت می‌کرد. او برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
جان مور (؛ ۱۳ نوامبر ۱۷۶۱ – ) نظامی اهل پادشاهی بریتانیای کبیر بود. وی افسر ارتش بریتانیا بود. او به خاطر اصلاحات آموزش نظامی و مرگش در نبرد کورونا، که در آن ارتش فرانسه به فرماندهی مارشال ژان دو دیو سولت را در طول جنگ شبه جزیره دفع کرد، شناخته شده است. پس از جنگ، ژنرال ژان سارازین تاریخ فرانسوی این نبرد را نوشت که در آن گفت: «هر آنچه بناپارت ممکن است بگوید، سولت قطعاً در کورونا دفع شد؛ و بریتانیایی‌ها یک پیروزی دفاعی به دست آوردند، هرچند که این پیروزی با از دست دادن ژنرال شجاع خود مور، که به خاطر فضایل
از دست دادن ژنرال شجاع خود مور، که به خاطر فضایل شخصی و استعدادهای نظامی‌اش برجسته بود، به دست آمد.» وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ردورز هنری بولر (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا و دریافت‌کننده صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت اعطا شده به نیروهای بریتانیا و کشورهای مشترک‌المنافع، بود. او در ماه‌های اولیه جنگ دوم بوئر به عنوان فرمانده کل نیروهای بریتانیا در آفریقای جنوبی خدمت کرد و متعاقباً تا زمان بازگشت به انگلستان در نوامبر ۱۹۰۰، فرماندهی ارتش در ناتال را بر عهده داشت. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب ویکتوریا شده‌است.
جولیان هدوورث جورج بینگ (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود که به‌عنوان فرماندار کل کانادا، دوازدهمین فرماندار کل از زمان کنفدراسیون کانادا، خدمت کرد. بینگ که دوستانش او را با نام «بونگو» می‌شناسند، در خانواده‌ای اشرافی در پارک ورتهام در هرتفوردشایر انگلستان به دنیا آمد و به همراه برادرانش در کالج ایتون تحصیل کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، به عنوان افسر شبه‌نظامی منصوب شد و قبل از ثبت نام در کالج ستاد، کمبرلی، در مصر و سودان خدمت کرد. در آنجا، او با افرادی دوست شد که وقتی در فرانسه به رتبه ارشد رسید،
دوست شد که وقتی در فرانسه به رتبه ارشد رسید، هم‌دوره‌ای‌های او بودند. پس از خدمات برجسته در طول جنگ جهانی اول، به ویژه با نیروی اعزامی بریتانیا در فرانسه، در نبرد گالیپولی، به عنوان فرمانده سپاه کانادا در ویمی ریج و به عنوان فرمانده ارتش سوم بریتانیا، بینگ در سال ۱۹۱۹ به مقام اشرافی ارتقا یافت. در سال ۱۹۲۱، پادشاه جورج پنجم، به توصیه نخست‌وزیر دیوید لوید جورج، او را به جای ویکتور کاوندیش، نهمین دوک دوونشایر، به عنوان فرماندار کل کانادا منصوب کرد، پستی که او تا زمان جانشینی فریمن فریمن-توماس، اولین ویسکانت