payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در این نواحی کشته شد. . یک کشتی بازمانده به رهبری خوان سباستین الکانو به غرب و از طریق اقیانوس هند بازگشت و دیگری به امید یافتن بادهای غربی و رسیدن به مکزیک به سمت شمال رفت. این کشتی نتوانست بادهای مناسب را پیدا کند و مجبور شد به هند شرقی بازگردد. سفر اکتشافی ماژلان-الکانو اولین سفر دور دنیا را انجام داد و به فیلیپین، جزایر ماریانا و دیگر جزایر اقیانوسیه رسید. هلندی‌ها اولین اروپایی بودند که خطوط ساحلی استرالیا، تاسمانی، نیوزیلند، تونگا، فیجی، ساموآ و جزیره ایستر را کاوش و نقشه‌برداری کردند. در قرن هفدهم،
ایستر را کاوش و نقشه‌برداری کردند. در قرن هفدهم، دریانوردان و کاوشگران شرکت هند شرقی هلند تقریباً از سه چهارم خط ساحلی استرالیا، به استثنای ساحل شرقی، نقشه‌برداری کردند. آبل تاسمان اولین کاوشگر اروپایی شناخته شده‌ای بود که به جزایر سرزمین ون دیمن (تاسمانی کنونی) و نیوزیلند رسید و جزایر فیجی را دید. دریانورد او فرانسوا ویشر و بازرگانش ایزاک گیلسمانس بخش‌های وسیعی از استرالیا، نیوزیلند، تونگا و جزایر فیجی را نقشه‌برداری کردند. در ۲۴ نوامبر ۱۶۴۲، آبل تاسمان ساحل غربی تاسمانی را در شمال بندر مک کواری دید. او
غربی تاسمانی را در شمال بندر مک کواری دید. او کشف خود را سرزمین ون دیمن به نام آنتونیو فان دیمن، فرماندار کل هند شرقی هلند نامید. در آن زمان از دو جزیره نیز نام برده شده که مشخص نیست وجود دارند یا خیر. اینها ماریا ترزا و ارنست لگووه در حدود ۳۵ درجه جنوبی و ۱۵۰ درجه غربی هستند. گفته می‌شود که این جزایر در سال‌های ۱۸۴۳ و ۱۹۰۲ دیده شده‌اند، اما از آن زمان تاکنون هرگز پیدا نشده‌اند. استرالیا در سال ۱۷۸۸ و نیوزیلند در سال ۱۸۴۰ مستعمره بریتانیا شدند و به دنبال آن‌ها فیجی نیز در سال ۱۸۷۲ مستعمره شد. در واقع،
آن‌ها فیجی نیز در سال ۱۸۷۲ مستعمره شد. در واقع، بسیاری از جزایر اقیانوسی بخشی از امپراتوری بریتانیا شدند. علاوه بر بریتانیا، قدرت‌های اروپایی دیگری نیز که بر بخش‌های خاصی از اقیانوسیه کنترل داشتند. به عنوان مثال، کالدونیای جدید از سال ۱۸۵۳ متعلق به فرانسه بود، همان‌طور که پلی‌نزی فرانسه از سال ۱۸۸۹ به آن کشور تعلق گرفت. آلمان نیز مستعمراتی را در آنجا ترتیب داد (برای نمونه، گینه نو آلمان در سال ۱۸۸۴ و ساموآ در سال ۱۹۰۰). علاوه بر اروپا، ایالات متحده نیز به دنبال قلمروهایی در اقیانوسیه بود؛ بنابراین هاوایی
دنبال قلمروهایی در اقیانوسیه بود؛ بنابراین هاوایی در سال ۱۸۹۸ به یک قلمرو آمریکا تبدیل شد. چندین اختلاف بین ایالات متحده، آلمان و بریتانیا در مورد ساموآ منجر به کنوانسیون سه‌جانبه در سال ۱۸۹۹ شد. در طول جنگ جهانی اول، مستعمرات آلمان در اقیانوسیه به تصرف متفقین درآمد. در طول جنگ جهانی دوم، ژاپن به گینه نو، جزایر سلیمان و سایر جزایر اقیانوسی حمله کرد. آن‌ها در جریان نبرد دریای مرجان و کارزار مسیر کوکودا بازگردانده شدند. سرانجام ژاپن در سال ۱۹۴۵ شکست خورد. استرالیا و نیوزیلند در طول قرن بیستم تحت سلطه قرار
و نیوزیلند در طول قرن بیستم تحت سلطه قرار گرفتند. به لطف اساسنامه وست مینستر در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۴۷، آن‌ها توانستند مستقل از بریتانیا قانون‌گذاری کنند. هاوایی در سال ۱۹۵۹ به یکی از ایالت‌های ایالات متحده تبدیل شد. فیجی و تونگا در سال ۱۹۷۰ مستقل شدند و به دنبال آن بسیاری از جزایر دیگر نیر کشورهای مستقلی شدند. انجمن اقیانوس آرام جنوبی در سال ۱۹۷۱ ایجاد شد که بعداً در سال ۲۰۰۰ به مجمع جزایر اقیانوس آرام تبدیل شد. این سازمان همکاری بین ۱۶ کشور اقیانوسیه را ارتقا می‌دهد. جزیره بوگن‌ویل از نظر جغرافیایی بخشی از
می‌دهد. جزیره بوگن‌ویل از نظر جغرافیایی بخشی از جزایر سلیمان است، اما از نظر سیاسی بخشی از پاپوآ گینه نو است. در سال ۱۹۷۵ این جزیره تلاش کرد تا مستقل شود، اما موفق نشد. به همین دلیل در دهه ۱۹۹۰ جنگ داخلی در این جزیره درگرفت. در نهایت این جزیره استقلال بیشتری به دست آورد، اما هرگز مستقل نشد. در دهه ۱۹۸۰، فرانسه با انجام آزمایش‌های هسته‌ای در اقیانوسیه (در جزیره مرجانی مورروآ) به محیط زیست منطقه ضربه زد. چندین سازمان محیط زیست، از جمله گرین‌پیس با اعزام کشتی رینبو واریر به این موضوع اعتراض کرد. با این حال،
رینبو واریر به این موضوع اعتراض کرد. با این حال، سرویس‌های مخفی فرانسه کشتی را در سال ۱۹۸۵ در اوکلند نیوزیلند غرق کردند تا از رسیدن آن به مورروآ جلوگیری کنند. در سال ۱۹۷۵ تیمور شرقی از پرتغال استقلال یافت، اما اندونزی به زودی به آن حمله کرد. تیمور شرقی در نهایت در سال ۲۰۰۲ مستقل اعلام شد.
جی‌ام‌سی یوهو ۷ JMC Yuhu 7 (江铃域虎۷) یک پیکاپ اندازه متوسط است که توسط ژیانگلینگ موتورز برای بازار چین تولید می‌شود. بررسی اجمالی. در طول نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۵، ژیالینگ موتور مفهومی به نام ژیانگلینگ یوهو مفهومی را به نمایش گذاشت که پیش نمایش پیکاپ جی‌ام‌سی یوهو ۷ را نشان می‌داد. پیکاپ جی‌ام‌سی یوهو ۷ از عناصر طراحی بیرونی مشابهی با جی‌ام‌سی یوهو بهره می‌برد زیرا بر روی پلتفرم یکسان ژیانگلبنگ ساخته شده‌است. یوهو ۷ اساساً یک یوهو ارتقا یافته و بازسازی شده‌است که تفاوت اصلی در قسمت جلو و عقب است. یوهو ۷
که تفاوت اصلی در قسمت جلو و عقب است. یوهو ۷ دومین وسیله نقلیه جی‌ام‌سی است که از فاسیای جلو خانواده جدید جی‌ام‌سی که با جی‌ام‌سی تشون آغاز شد. گزینه‌های موتور یوهو ۷ شامل یک موتور ۲٫۰ لیتری توربو بنزینی با قدرت ۲۰۵ اسب بخار و ۳۲۵ نیوتن متر گشتاور و یک موتور ۲٫۴ لیتری توربو دیزل با قدرت ۱۴۰ اسب بخار و ۳۷۵ نیوتن متر گشتاور است. اندازه تخت بار یوهو ۱۴۷۵۷ میلی‌متر/۱۴۷۵ میلی‌متر/ ۵۰۰ میلی‌متر است. جی‌ام‌سی یوهو ای‌وی. نسخه الکتریکی پیکاپ یوهو بر اساس همان طراحی پیکاپ یوهو ۷ به نام تی۵۰۰ ای‌وی یا یوهو ای‌وی
پیکاپ یوهو ۷ به نام تی۵۰۰ ای‌وی یا یوهو ای‌وی ساخته شد. یوهو ای‌وی در نمایشگاه خودرو شانگهای ۲۰۱۹ در آوریل ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. مشخصات فنی. یوهو ای‌وی دارای فاصله ۲۲۵ میلی‌متری از زمین و فاصله بین دو محور ۳۰۸۵ متر است. زاویه نزدیک شدن و زاویه خروج هر دو ۲۸٫۵ درجه است. موتور الکتریکی یوهو ای‌وی توان ۱۲۰ کیلووات و ۸۰۰ نیوتن‌متر را تولید می‌کند و از شارژ سریع پشتیبانی می‌کند تا خودرو در عرض ۱٫۵ ساعت شارژ شود. دو نسخه شامل یک نسخه برد ۳۲۰ کیلومتر و یک نسخه گسترش یافته برد ۳۳۵ کیلومتر موجود است. جی‌ام‌سی یوهو
یافته برد ۳۳۵ کیلومتر موجود است. جی‌ام‌سی یوهو ۹. یوهو ۹ در نمایشگاه خودرو شانگهای ۲۰۱۹ در آوریل ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. یوهو ۹ اساساً یوهو ۷ ارتقا یافته و بازسازی شده‌است و قسمت جلویی اصلی‌ترین تفاوت آن است. تنها گزینه موتور یوهو ۹ یک موتور ۲٫۰ لیتری توربو بنزینی با قدرت ۲۰۵ اسب بخار و ۳۲۵ نیوتن‌متر است.
دوران ماقبل تاریخ استرالیا دوره بین اولین سکونت انسان در استرالیا و استعمار استرالیا در سال ۱۷۸۸ است. از آنجایی که در استرالیای باستانی فناوری فلزکاری وجود نداشت، کل دوره پیشاتاریخ آن در عصر حجر قرار می‌گیرد. بر خلاف گینه نو، به‌طور کلی اعتقاد بر این است که استرالیا دوره نوسنگی نداشته‌است و در آن سبک زندگی شکارچی-گردآورنده تا زمان ورود اروپایی‌ها سبک اصلی زندگی ساکنان بوده‌است، اگرچه شواهدی از مدیریت زمین از طریق اقداماتی مانند سوزاندن علفزار و در برخی مناطق کشاورزی، ماهیگیری و سکونتگاه‌های دائمی هم یافت
کشاورزی، ماهیگیری و سکونتگاه‌های دائمی هم یافت شده‌است. تاریخ دقیق ورود انسان امروزی به استرالیا هنوز بحث‌برانگیز است. با این حال، به‌طور کلی پذیرفته شده‌است که این امر حداقل ۶۵۰۰۰ سال قبل از میلاد اتفاق افتاده‌است. مسیر این مهاجرت در مراحل آخر پلیستوسن باز شد، زمانی که سطح دریاها بسیار پایین‌تر از امروز بود. دوره‌های مکرر دوره‌های طولانی یخبندان در جهان منجر به کاهش بیش از ۱۰۰ متری سطح دریاها در استرالیا شد. به نظر می‌رسد که انسان‌ها از طریق دریا در یک عصر یخبندان خاص وارد شده‌اند، زمانی که گینه نو و
عصر یخبندان خاص وارد شده‌اند، زمانی که گینه نو و تاسمانی خشکی واحدی به نام ساهول را تشکیل دادند. این خشکی‌ها توسط یک پل زمینی وسیع که روی دریای آرافورا، خلیج کارپنتاریا و تنگه تورس قرار داشت، به هم متصل می‌شدند. خط ساحلی قاره بسیار بیشتر به داخل دریای تیمور کشیده شده بود، با این وجود، دریا همچنان یک مانع بزرگ بود. برای مهاجرت بشر به استرالیا دو مسیر پیشنهاد شده‌است. یکی زنجیره‌ای از جزایر بین سولاوسی و گینه نو را دنبال می‌کرد و دیگری از طریق تیمور به شمال غربی استرالیا می‌رسید. با این حال، هر دو مسیر
غربی استرالیا می‌رسید. با این حال، هر دو مسیر همچنان به سفر دریایی نیاز داشتند. تاریخ آخرین بازه زمانی عمومی پذیرفته شده برای ورود افراد به استرالیا دست‌کم ۴۸ هزار سال پیش تعیین شده‌است. محوطه‌های زیادی از این دوره کاوش شده‌است. در آرنهم‌لند، پناهگاه صخره‌ای «مالاکونانجا دو» در حدود ۶۵ هزار سال قدمت دارد. قدمت رادیوکربن حاکی از سکونت بشر از دست‌کن ۳۰ هزار سال پیش در سیدنی و اطراف آن است. کاوش‌های باستان‌شناسی در پاراماتا، غرب سیدنی، زغال چوب، ابزار سنگی و احتمالاً بقایای آتش‌های اردوگاهی باستانی را کشف
و احتمالاً بقایای آتش‌های اردوگاهی باستانی را کشف کرده‌است. در نزدیکی پنریث، یکی از حومه‌های غربی سیدنی، ابزارهای سنگی متعددی در رسوبات شن‌های کرینبروک پادگانه‌های مربوط به ۴۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ سال قبل از میلاد یافت شد. شواهد باستان‌شناسی حاکی از سکونت انسان در رودخانه سوان در غرب استرالیا در حدود ۴۰۰۰۰ سال پیش است. تاسمانی که توسط یک پل زمینی به این قاره متصل بوده‌است، حداقل ۳۰۰۰۰ سال پیش مسکونی بوده‌است. برخی از مکان‌های باستانی قدمتی ۶۰۰۰۰ ساله دارند، اما این تاریخ‌ها به‌طور گسترده پذیرفته نشده‌اند. شواهد
تاریخ‌ها به‌طور گسترده پذیرفته نشده‌اند. شواهد گَرده‌شناختی از استرالیای جنوب شرقی گواه افزایش آتش‌سوزی‌های جنگلی از حدود ۱۲۰۰۰۰ سال قبل از میلاد هستند. این به عنوان نشانه‌ای از فعالیت انسانی تفسیر شده‌است، اما تاریخ‌گذاری شواهد به شدت مورد چالش قرار گرفته‌است. چارلز دورچ ابزارهای سنگ آتشزنه و سنگ آهکی را که در جزیره روتنست در غرب استرالیا یافت شده‌است شناسایی کرد که قدمت آنها به حداقل ۵۰۰۰۰ سال پیش می‌رسد.
آرشینوف () یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان آتیرائو واقع شده است.
بیرلیک () یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان آتیرائو واقع شده است.
شهرستان قرمان‌غازی یکی از شهرستان‌های استان آتیراو در کشور قزاقستان است. جمعیت این شهرستان ۵۷۱۳۸ نفر است.
دینا نورپئیسووا () یک منطقه مسکونی در قزاقستان است که در استان آتیرائو واقع شده است. این شهرک در مرز با کشور روسیه قرار دارد.
یادگیری پژوهش‌محور ، یکی از موضوع‌های مهم در بحث یادگیری است. در سال ۱۹۶۰ میلادی جوزف شواب خواستار تقسیم تحقیقات در سه سطح مجزا شد. این موضوع بعدها توسط مارشال هرون در سال ۱۹۷۱ به رسمیت شناخته شد، کسی که مقیاس هرون را برای سنجش میزان پرس و جو در یک تمرین آزمایشگاهی خاص توسعه داد. از آن زمان، تعداد تجدیدی نظر پیشنهاد شده‌است و تحقیق می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد. طیفی از روش‌های تدریس مبتنی بر تحقیق در دسترس است. ویژگی‌ها. فرآیندهای یادگیری خاص که افراد در طول یادگیری پرس‌وجو با آن درگیر می‌شوند عبارت
در طول یادگیری پرس‌وجو با آن درگیر می‌شوند عبارت است از: یادگیری مبتی بر پرس و جو ایجاد سؤالات، انجام مشاهدات، انجام تحقیق برای یافتن آن که چه اطلاعاتی تا حالا ثبت شده‌است، توسعه روش‌هایی برای آزمایش‌ها، توسعه ابزار برای جمع‌آوری داده‌ها، جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل و تفسیر داده‌ها، تشریح توضیحات احتمالی و ایجاد پیش‌بینی برای مطالعه آینده را در بر می‌گیرد. یادگیری کنجکاوانه. فیلیپ براون، جامعه‌شناس آموزش، یادگیری کنجکاویی را به عنوان یادگیری با انگیزه درونی (مانند کنجکاویی و علاقه به دانش به خواست خود) در
(مانند کنجکاویی و علاقه به دانش به خواست خود) در مقابل یادگیری اکتسابی که انگیزه بیرونی دارد (مثلاً با کسب نمرات بالا در امتحانات برای کسب اعتبار) تعریف می‌کند.با این حال، گاهی اوقات اصطلاح یادگیری کنجکاویی به راحتی به عنوان مترادف برای یادگیری مبتنی بر تحقیق استفاده می‌شود. همان‌طور که در قسمت بالا در مورد علوم اعصاب یادگیری پرس و جو ذکر شده‌است، مهم است که به دانش آموزان آموزش دهند که چگونه از طریق چهار سطح پرس و جو، پرس و جو کنند. نمی‌توان پنداشت که آنها می‌دانند چگونه بدون مهارت‌های اساسی پرس و جو
آنها می‌دانند چگونه بدون مهارت‌های اساسی پرس و جو کنند. مجبور کردن دانش‌آموزان در سنین پایین‌تر باعث می‌شود که بعداً یادگیری پرس و جو غنی شوند.
جان آدولف امیل ابرسون (; – ) معمار اتریشی-آمریکایی بود که به خاطر توسعه و ترویج طراحی‌های کاخ سینما در سبک تئاتر جوی (Atmospheric Theatre) شناخته می‌شود. او در طول زندگی خود بیش از 500 تئاتر طراحی کرد و به لقب «جان خانه اپرا» معروف شد. از تئاترهای برجسته باقی‌مانده او در ایالات متحده می‌توان به تئاتر تمپا (1926)، تئاتر پالاس ماریون (1928)، تئاتر پالاس لوئیزویل (1928)، تئاتر مجستیک (سن آنتونیو) (1929)، تئاتر سیتی آکرون (1929)، تئاتر پارامونت (1929)، تئاتر ایالت (کالامازو، میشیگان) (1927) و تئاتر یادبود لوئیس
(کالامازو، میشیگان) (1927) و تئاتر یادبود لوئیس جی. وارنر (1932) در آکادمی وورستر در ووستر (ماساچوست) اشاره کرد. نمونه‌های بین‌المللی باقی‌مانده در سبک جوی شامل تئاتر کاپیتول (1928) و تئاتر ایالت (1929) در سیدنی، استرالیا، تئاتر فروم (1929، ملبورن، استرالیا) و سینما گرند رکس (1932، پاریس، فرانسه) هستند.
پل انگلمن (; – ) معمار اهل اتریش-مجارستان بود. دوست صمیمی ویتگنشتاین در طی جنگ درست زمانی که کارش از منطق به اخلاق ،دین و معنای حیات گسترش می یافت. انگلمن به نوعی موافق و علاقه مند به عرفان گروی وی بود،همانطور که راسل پیشتر مسخ و در حیرت از منطق اش بود. بعد از مرگ ویتگنشتاین،انگلمن مکاتبه اش را با وی به همراه یک یادداشت،منتشر کرد. انگیزه انگلمن،حمایت از خوانشی از تراکتاتوس بود که به همان اندازه نظریه کتاب در ارتباط با منطق اعتلا می بخشید،توأمان به اعتبار عرفان گروی اش می افزود.ایشان در ارتباط با مقدمه ای که
گروی اش می افزود.ایشان در ارتباط با مقدمه ای که راسل به کتاب تراکتاتوس نوشت،اینطور می گوید: شاید این یکی از دلایل آن باشد که چرا کتاب،گرچه تا به امروز رخدادی سرنوشت ساز در منطق شناخته می شود،به مثابه اثری فلسفی،در معنای وسیع کلمه،نتوانسته است مقصودش را بیان کند. مکاتبه های انگلمن و ویتگنشتاین ، به فهم گرایش های عرفانی وی ،که به نوعی ماحصل منطق ورزی او در ارتباط با امر غیر قابل ابراز در تراکتاتوس بود ،کمک میکند.
جان رابینسون (; – ) اسقف، کشیش، و دیپلمات اهل بریتانیا بود. زندگی. رابینسون در کلیزبی، یورکشایر شمالی، در نزدیکی دارلینگتون، به دنیا آمد. او که در کالج بریزنوز،آکسفورد آکسفورد تحصیل کرد، عضو کالج اوریل شد و در حدود سال ۱۶۸۰ کشیش سفارت بریتانیا در استکهلم شد. او نزدیک به سی سال در سوئد ماند. در زمان غیبت فیلیپ وارویک، رابینسون به عنوان مقیم و فرستاده فوق‌العاده عمل می‌کرد و از این رو در دوره‌ای بسیار مهم در سوئد بود و در زمانی که امور شمال اروپا مورد توجه مردم قرار داشت، به انجام وظایف دیپلماتیک می‌پرداخت.
قرار داشت، به انجام وظایف دیپلماتیک می‌پرداخت. از جمله ماجراجویی های او که کمترین توجه را داشت، سفر او به ناروا با شارل دوازدهم در سال ۱۷۰۰ بود. نوشته ها. رابینسون گزارشی از سوئد به همراه گزیده ای از تاریخ آن پادشاهی نوشت. این اثر به فرانسوی ترجمه شد (در آمستردام، ۱۷۱۲)، و در سال ۱۷۳۸ در دانمارک نیز منتشر شد. برخی از نامه های او در میان مقالات استرافورد در موزه بریتانیا هستند.
کالج بریزنوز، آکسفورد ()، یکی از کالج‌های تشکیل‌دهنده دانشگاه آکسفورد در انگلستان است. این کالج در در سال ۱۵۰۹ میلادی تأسیس شده‌است و متشکل از کتابخانه و یک کلیسای کوچک است. در یک بررسی اخیر، ۹۸ درصد دانشجویان مقطع کارشناسی نسبت به کالج رضایت داشته‌اند. در سال‌های اخیر، حدود ۸۰ درصد از دانشجویان بریتانیایی مقطع کارشناسی کالج از مدارس دولتی بوده‌اند. بریزنوز، خانه یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های قایقرانی در جهان نیز هست. ایجاد. بنای کالج به سال ۱۵۰۹ میلادی برمی‌گردد. در این زمان کالج در محل یک سالن آکادمیک قرون
در این زمان کالج در محل یک سالن آکادمیک قرون وسطایی که نام آن برای اولین بار در سال ۱۲۷۹ میلادی ذکر شده، تأسیس شد. اعتقاد بر این است که نام آن برگرفته از نام یک درکوب برنجی یا برنزی است که درب تالار را تزئین می‌کرد. این کالج با لنکاوی و چشایر، خاستگاه دو بنیانگذار آن - سر ریچارد ساتون و اسقف لینکلن، ویلیام اسمیت - مرتبط بود، پیوندی که تا نیمه دوم قرن بیستم به شدت حفظ شد. اکثر منتسبین به بریزنوز در طول جنگ داخلی انگلستان از سلطنت طلب‌ها حمایت می‌کردند اگرچه ژنرال‌ها و روحانیون متعددی در هر دو طرف درگیر به
ژنرال‌ها و روحانیون متعددی در هر دو طرف درگیر به بریزنوز منسوب بودند. کتابخانه و کلیسای کوچک کالج نیز در اواسط قرن هفدهم تکمیل شد. دوران معاصر. کالج بریزنوز در دهه ۱۹۷۰ میلادی شاهد تغییرات اجتماعی قابل توجهی بود، تعداد شرکت‌کنندگان بیشتری در مقطع کارشناسی ارشد وارد شدند و تعداد کارکنان داخلی کمتر شدند. در سال ۱۹۷۴، کالج بریزنوز یکی از اولین کالج‌های مردانه بود که زنان را به عنوان اعضای کامل پذیرفت و به ۴۷۰ سال فعالیت کالج به عنوان یک مؤسسه مردانه پایان داد. کالج‌های دیگری که قبلاً کاملاً مردانه بودند نیز
کالج‌های دیگری که قبلاً کاملاً مردانه بودند نیز در سال ۱۹۷۴ پذیرش زنان را آغاز کردند. اولین عضو زن هیئت مدیره کالج، وکیل مری استوکس، در می ۱۹۸۱ انتخاب شد و در اکتبر ۱۹۸۲ کار خود را آغاز کرد. همچنین ساخت و ساز قابل توجهی انجام شد تا اطمینان حاصل شود که دانشجویان می‌توانند برای تمام دوره تحصیلی خود در پردیس اصلی کالج بریزنوز اسکان داده شوند؛ این هدف سرانجام در سال ۱۹۹۷ با افتتاح ساختمان سنت کراس محقق شد. حقوق همچنان یک رشته تحصیلی مهم برای کالج بریزنوز است، همان‌طور که موضوعات نوظهور مانند سیاست، فلسفه و
همان‌طور که موضوعات نوظهور مانند سیاست، فلسفه و اقتصاد مهم هستند. افراد مرتبط با کالج. دانشجویان برجسته سابق کالج شامل سیاستمداران، دانشمندان، نویسندگان، هنرمندان و دانشگاهیان بوده‌اند از جمله شناخته شده‌ترین فارغ‌التحصیلان زنده می‌توان به دیوید کامرون، نخست‌وزیر سابق بریتانیا، مالکوم ترنبول، نخست‌وزیر سابق استرالیا، مارک ویلیامز، بازیگر/کمدین، مایکل پیلین، بازیگر/کمدین، جسی برتون، نویسنده کتاب مینیاتوریست، دانکن کمپبل، روزنامه‌نگار و یکی از بنیانگذاران مؤسسه خیریه استون وال، دومینیک بارتون، مدیرعامل سابق
خیریه استون وال، دومینیک بارتون، مدیرعامل سابق مکینزی اند کامپنی و سفیر کانادا در چین، دیوید لنگفورد، نویسنده، بروس کنت، فعال در کمپین خلع سلاح هسته ای، جان مایکل کوسترلیتز، برنده جایزه نوبل فیزیک در سال ۲۰۱۶، کتی آلن، رئیس سازمان عفو بین‌الملل، جورج مونبیوت، فعال محیط زیست و سیاسی، هنری ادینگتون، نخست‌وزیر بریتانیا، الیاس اشمول، مؤسس موزه اشمولین، جان بوکان، نویسنده کتاب سی و نه قدم، جان کلاول، نویسنده، کالین کادری، آزماینده بریتانیایی، ویلیام وب الیس، مخترع راگبی، جان فاکس، نویسنده، ویلیام گلدینگ، برنده
راگبی، جان فاکس، نویسنده، ویلیام گلدینگ، برنده جایزه نوبل ادبیات، جان گورتون، نخست‌وزیر استرالیا، ویلیام رابرت گروو رابرت رانسی، اسقف اعظم کانتربری و توماس تراهرن، شاعر و متکلم.
کالج اوریل، آکسفورد ()یک کالج تشکیل دهنده دانشگاه آکسفورد در آکسفورد، انگلستان است. این کالج که در میدان اوریل واقع شده‌است وجه تمایز آن است که قدیمی‌ترین بنیاد سلطنتی در آکسفورد است. در به رسمیت شناختن این ارتباط سلطنتی، این کالج از نظر تاریخی به عنوان کالج کینگ و تالار پادشاه نیز شناخته می‌شود. سایت اصلی کالج شامل چهار سالن قرون وسطایی است: تالار بدل، تالار سنت مری، تالار سنت مارتین، و مسافرخانه تاکلی. اوریل آخرین کالج مردانه آکسفورد بود که در سال ۱۹۸۵، پس از بیش از شش قرن به عنوان یک مؤسسه کاملاً مردانه،
از بیش از شش قرن به عنوان یک مؤسسه کاملاً مردانه، زنان را پذیرفت. اما امروزه، تعداد زنان و مردان تقریباً برابر است. ازجمله فارغ التحصیلان برجسته دو برنده جایزه نوبل هستند. از جمله دارایی‌های قابل توجه اوریل می‌توان به نقاشی برنارد ون اورلی و سه قطعه بشقاب نقره ای متعلق به قرون وسطا اشاره کرد.
سیستم تصویر مستطیل شکل یا طرح‌ریزی مستطیل‌شکل (همچنین به آن سیستم تصویر استوانه‌ای مساوی نیز گفته می‌شود)، و شامل حالت ویژه سیستم تصویر صفحه (که به آن سیستم تصویر جغرافیایی، طرح عرض جغرافیایی/ طول جغرافیایی یا نمودار صفحه نیز گفته می‌شود)، یک طرح نقشه ساده است. منسوب به مارینوس صوری، که بطلمیوس ادعا می‌کند که این طرح را در حدود ۱۰۰ سال پس از میلاد اختراع کرده‌است. سیستم تصویر نصف النهارها را به خطوط مستقیم عمودی با فاصله ثابت (برای فواصل نصف‌النهاری با فاصله ثابت)، و دایره‌های عرض جغرافیایی به خطوط مستقیم
ثابت)، و دایره‌های عرض جغرافیایی به خطوط مستقیم افقی با فاصله ثابت (برای فواصل ثابت موازی) ترسیم می‌کند. سیستم تصویری نه مساحتی برابر و نه مطابقت دارد. به دلیل تفاوت این طرح با واقعیت، از آن کمتر در ناوبری یا کاداستر نقشه‌برداری استفاده می‌کنند و بیشتر برای تهیه نقشه موضوعی کاربرد دارد. به‌طور خاص، صفحه carrée به یک استاندارد برای مجموعه داده‌های شطرنجی جهانی، مانند سلستیا، ناسا ورلد ویند، و زمین طبیعی تبدیل شده‌است، زیرا رابطه بسیار ساده‌ای بین موقعیت یک پیکسل تصویر روی نقشه و موقعیت جغرافیایی متناظر آن
پیکسل تصویر روی نقشه و موقعیت جغرافیایی متناظر آن روی زمین وجود دارد. علاوه بر این، اغلب در عکاسی پانوراما برای نمایش یک تصویر پانوراما کروی استفاده می‌شود. تعریف. سیستم تصویر رو به جلو، مختصات کروی را به مختصات مسطح تبدیل می‌کند. سیستم تصویر معکوس از صفحه به کره تبدیل می‌شود. فرمول‌ها یک مدل کروی را فرض می‌کنند و از این تعاریف استفاده می‌کنند: متغیرهای طول و عرض جغرافیایی در اینجا بر حسب رادیان تعریف می‌شوند. رو به جلو. formula_9 مربع مسطح به فرانسوی ، مورد خاصی است که در آن formula_3 صفر است. این طرح،
خاصی است که در آن formula_3 صفر است. این طرح، "x" را به‌عنوان مقدار طول جغرافیایی و "y" را به‌عنوان مقدار عرض جغرافیایی ترسیم می‌کند، و به همین دلیل گاهی اوقات به‌عنوان پیش‌بینی عرض جغرافیایی/طول جغرافیایی یا lat/lon(g) نامیده می‌شود. وقتی که formula_3 صفر نیست، مانند مارینوس formula_12 ، یا رونالد میلر formula_13 ، طرح‌ریزی می‌تواند عرض‌های جغرافیایی خاص مورد علاقه را در مقیاس واقعی به تصویر بکشد. در حالی که طرح‌ریزی با موازی‌های مساوی برای یک مدل بیضی شکل امکان‌پذیر است، اما دیگر به یک اندازه فاصله
شکل امکان‌پذیر است، اما دیگر به یک اندازه فاصله نخواهد داشت زیرا فاصله بین موازی‌ها روی یک بیضی ثابت نیست. از فرمول‌های پیچیده‌تر می‌توان برای ایجاد نقشه ای با فاصله مساوی استفاده کرد که موازی‌های آن منعکس کننده فاصله واقعی است. معکوس. formula_14 نام‌های جایگزین. در نمایش پانورامای کروی، معمولاً: که در آن هر دو در درجه تعریف می‌شوند.
کشتار دجیل، کشتار جمعی غیرنظامیان شیعه توسط دولت بعث عراق در ۸ ژوئیه ۱۹۸۲ در دجیل عراق بود. این کشتار جمعی در تلافی یک سوءقصد قبلی نافرجام، توسط حزب الدعوه اسلامی علیه رئیس‌جمهور وقت عراق، صدام حسین انجام شد. شهر دجیل جمعیت زیادی از شیعیان داشت و در زمان وقوع این حادثه ۷۵۰۰۰ نفر در این شهر، ساکن بودند و یکی از پایگاه‌های معروف حزب الدعوه بود. این شهر با فاصله‌ای معادل از پایتخت، بغداد، در استان صلاح‌الدین با اکثریت سنی‌مذهب واقع است. پس از این سوءقصد نافرجام، صدها مرد، زن و کودک بازداشت شدند و بیش از ۱۴۰
صدها مرد، زن و کودک بازداشت شدند و بیش از ۱۴۰ نفر از آن‌ها محکوم و اعدام شدند. از جمله ۴ نفر که به اشتباه، در جریان اعدام‌های دسته‌جمعی کشته شدند. صدها نفر دیگر به تبعید فرستاده شدند و خانه‌ها، مزارع و املاک آن‌ها ویران شد. پس از دستگیری صدام و محاکمه او در طول جنگ عراق، صدام حسین در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ به جرم جنایت علیه بشریت در ارتباط با مشارکت در کشتار دجیل، به دار آویخته شد. چهار نفر دیگر، از جمله برادر ناتنی او نیز به جرم جنایت علیه بشریت محکوم و اعدام شدند. زمینه. شهر دجیل با اکثریت جمعیت شیعه، دژ محکم
زمینه. شهر دجیل با اکثریت جمعیت شیعه، دژ محکم حزب الدعوه اسلامی، حزب اسلامگرای تحت حمایت ایران و از سازمان‌های درگیر در شورش علیه رژیم بعثی صدام حسین در عراق در طول جنگ ایران و عراق بود. حزب الدعوه در سال ۱۹۸۰ توسط رژیم عراق ممنوع شد و اعضای آن توسط شورای فرماندهی انقلاب عراق و به‌طور غیابی به اعدام محکوم شدند. رویدادها. در ۸ ژوئیه ۱۹۸۲، صدام حسین از دجیل بازدید کرد تا در تجلیل از سربازان وظیفه محلی که در جنگ جاری علیه ایران خدمت کرده بودند، سخنرانی کند. صدام از چند خانه دیدن کرد و پس از پایان سخنرانی، خود
از چند خانه دیدن کرد و پس از پایان سخنرانی، خود را برای بازگشت به پایتخت، بغداد آماده کرد. در حالی که کاروان سواره او در جاده اصلی پیش می‌رفت، بیش از ۱۲ مرد مسلح، از پوشش باغ‌های خرما که در دو طرف جاده قرار داشت، برای آتش گشودن استفاده کردند و دو تن از محافظان او را پیش از فرار با پای پیاده کشتند. در درگیری چهار ساعتهٔ متعاقب آن، بیشتر مهاجمان، کشته و تعدادی نیز دستگیر شدند. اقدامات تلافی‌جویانه. صدام حسین شخصاً با دو نفر از مهاجمان دستگیر شده مصاحبه کرد. او به نیروهای امنیتی و نظامی ویژهٔ خود دستور داد تا
به نیروهای امنیتی و نظامی ویژهٔ خود دستور داد تا همگی اعضای مظنون حزب الدعوه اسلامی را که در دجیل زندگی می‌کردند، همراه با خانواده‌هایشان دستگیر کنند. او سپس دستور داد که باغ‌های دو طرف جاده بلد به دجیل را با خاک یکسان کنند تا از تکرار کمین جلوگیری شود. در ۱۴ اکتبر ۱۹۸۲، شورای فرماندهی انقلاب عراق دستور داد زمین‌های کشاورزی کنار جاده‌ای به وزارت کشاورزی واگذار شود و به مالکان زمین‌ها خسارت داده شود. تا اواخر دسامبر ۱۹۸۲، ۳۹۳ مرد بالای ۱۹ سال و همچنین ۳۹۴ زن و کودک از دجیل و شهر مجاور، بلد، دستگیر شدند.
زن و کودک از دجیل و شهر مجاور، بلد، دستگیر شدند. آن‌ها در زندان ابوغریب در نزدیکی بغداد، زندانی و تعداد نامعلومی از آن‌ها، شکنجه شدند. از ۱۳۸ تن از بازداشت‌شدگان مرد بالغ و ده نوجوانان، به تلاش برای ترور، اعتراف گرفته شد. طی چند ماه، زندانیان باقی‌مانده به بازداشتگاه‌هایی در بیابان غربی عراق منتقل شدند. بیش از ۴۰ نفر از بازداشت‌شدگان در طول بازجویی یا در بازداشت جان باختند. یکی از ساکنان دجیل بعداً در محاکمه صدام در سال ۲۰۰۵ شهادت داد که در جریان انتقام‌جویی صدام، شاهد شکنجه‌ها و قتل‌هایی از جمله قتل هفت
صدام، شاهد شکنجه‌ها و قتل‌هایی از جمله قتل هفت نفر از ده برادرش بوده است. پس از نزدیک به دو سال بازداشت، حدود ۴۰۰ زندانی، عمدتاً اعضای خانوادهٔ ۱۴۸ نفری که به دست داشتن در سوءقصد اعتراف کرده بودند، به تبعید داخلی در بخشی دورافتاده از جنوب عراق فرستاده شدند. سایر بازداشت‌شدگان آزاد شدند و به دجیل بازگردانده شدند. محاکمه و اعدام مظنونان. پس از اعترافات ۱۴۸ مظنون در سال ۱۹۸۲، قوه قضائیه عراق، ادله و اعترافات گرفته‌شده را مورد بررسی قرار داد و در اواخر مه ۱۹۸۴، وقوع جرم خیانت به‌دلیل حمایت مسلحانه مظنونان از
وقوع جرم خیانت به‌دلیل حمایت مسلحانه مظنونان از ایران در دوران جنگ را پذیرفت و به دادگاه انقلاب، اجازه داد تا پرونده تحقیقات و اعترافات را جهت صدور حکم، بررسی کند. در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۴، دادگاه، حکم اعدام مظنونان را صادر کرد. در ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۴، صدام با امضای اسناد دادگاه، مجوز اعدام محکومان را صادر کرد و دستور تخریب خانه‌ها، ساختمان‌ها، نخل‌ها و باغ‌های میوهٔ محکومان را صادر کرد. در ۲۳ مارس ۱۹۸۵، ۹۶ نفر از ۱۰۵ محکومی که هنوز زنده بودند، اعدام شدند. دو نفر از محکومان به‌طور تصادفی آزاد شدند و نفر سوم، به اشتباه به
به‌طور تصادفی آزاد شدند و نفر سوم، به اشتباه به زندان دیگری منتقل شد و زنده ماند. ۹۶ نفر شامل چهار عضو خانواده عبدالامیر که قبلاً بی‌گناه شناخته شده و دستور آزادی آن‌ها صادر شده بود، به اشتباه اعدام شدند. پس از بررسی‌های مجدد، به صدام پیشنهاد شد که کشته‌شدگان خانوادهٔ عبدالامیر، «شهید» اعلام شده و اموال مصادره‌شده، به بستگان آن‌ها بازگردانده شود. صدام با این پیشنهاد، موافقت کرد و دستور پیگرد قانونی افسر مسئول را صادر کرد. آن افسر به سه سال حبس محکوم شد. در ابتدا گفته می‌شد که ده کودک بین ۱۱ تا ۱۷ سال در