payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میترایی، در این ایالات رونق خویش را حفظ نموده بودند. آیین مذکور اگر چه در طول سه سدهٔ نخست حاکمیت پارتیان، به سبب کامیابی‌های گستردهٔ نظامی و سیاسی دولت مذکور علیه امپراتوری روم فرصت چندانی برای ابراز وجود و قد علم کردن در برابر آیین پر نفوذ میترایی پیدا نکرده بود، لیکن تحولات سیاسی در داخل کشور و اوج‌گیری رقابت‌ها و تفرقه بین خاندان‌های حاکم بر دولت پارت که در نیمهٔ اول سدهٔ اول میلادی به اوج خود رسیده و به تقسیم دولت پارت به دو بخش مستقل غربی و شرقی انجامیده بود، شرایط مساعدی را برای آیین مزدیسنا فراهم
بود، شرایط مساعدی را برای آیین مزدیسنا فراهم آورد تا بتواند به گسترش دامنهٔ نفوذ خود و پیگیری رقابت خود با میترائیسم بپردازد. این امر با ظهور بلاش یکم (۷۷–۵۱ میلادی) تحقق پذیرفت. پرستش میترا در این دوران توسط دزدان دریایی به تدریج به سرزمین روم راه یافت. مزدیسنا. پارت‌ها به قوانین روحانیان زرتشتی توجهی نداشتند و از آنان اطاعت نمی‌کردند به ویژه مردگان خود را هم می‌سوزاندند و هم دفن می‌کردند که از نظر روحانیان زرتشتی بزرگ‌ترین گناه بود اما کم‌کم احتمالاً در زمان بلاش یکم شرایط نفوذ روحانیان زرتشتی در دربار
زمان بلاش یکم شرایط نفوذ روحانیان زرتشتی در دربار پارتی باز شد. هرتسفلد نوشته است، آغاز سلطنت بلاش یکم (اشک بیست و دوم-سلطنت ۵۱ – ۷۸ میلادی) مقارن بود با دو دستگی بین خاندان‌های حاکم بر دولت پارت و همین امر موجب شکل‌گیری دو دولت مستقل در نیمه‌های شرقی و غربی فلات ایران گردید که در طی آن خاندان‌های حاکم در شرق فلات که تحت مدیریت خاندان گیو (خاندان حاکم بر گرگان و شمال خراسان) قرار داشتند، با رد سلطنت بلاش اول، شخصی به نام «گودرز» را به سلطنت برگزیده و دولت مستقل خود را در شرق فلات ایران برپا کردند. همین امر
خود را در شرق فلات ایران برپا کردند. همین امر بلاش یکم را که از حمایت خاندان‌های غربی کشور برخوردار بود، بر آن داشت تا در تأکید بر استقلال خود از خاندان‌های شرقی که به آیین میترایی دلبسته بودند، راهی متفاوت را در پیش گیرد و با گرایش به آیین مزدیسنای رایج در غرب کشور و برگزیدن پایتخت تازه در «بلاش گرد» (در محل تیسفون، در بین‌النهرین) هویت مستقلی را با تکیه بر آیین مزدیسنا برای دولت و جامعهٔ تحت حاکمیت خود طراحی نماید. از همین دوران است که آیین مزدیسنا دور تازه ای از حیات ملی خود را آغاز می‌کند و اصول
دور تازه ای از حیات ملی خود را آغاز می‌کند و اصول اعتقادی آن که تا آن تاریخ به صورت شفاهی و انتقال سینه به سینه در اختیار انحصاری تعدادی از خاندان‌های مغ قرار داشت، در مجموعه ای مکتوب که اوستا خوانده شد گردآوری گردید. مسیحیت. قدیمترین نشانه‌ها از چگونگی آشنایی ایرانیان با مسیحیت را در دو شهر ادسا ناحیهٔ آدیابنه می‌توان جستجو کرد. این دو شهر از اولین مراکز فعالیت تبلیغی مبلغان مسیحی بودند و مسیحیت در دورهٔ اشکانی از طریق این دو شهر به ایران معرفی شد. یوسبیوس قیصریه مورخ و اسقف مسیحی قرن چهارم میلادی، چنین
قیصریه مورخ و اسقف مسیحی قرن چهارم میلادی، چنین می‌نویسد که توماس از حواریون مسیح به درخواست آبگار حاکم ادسا، تادئوس معروف به آددای را به ادسا اعزام کرد تا به تبلیغ و ترویج مسیحیت در آن ناحیه بپردازد. «آددای» نیز در سال ۱۰۰ میلادی، مارپقیدا را به سمت اسقف «آربل» (اربیل امروزی) انتخاب کرد. برخی محققان تاریخ مسیحیت بر این عقیده‌اند که مارپقیدا یا ماری احتمالاً حدود سال‌های ۷۹ تا ۱۱۶ میلادی به سلوکیه – تیسفون نیز سفر کرده است. به نظر می‌رسد که به سبب تفاوت بین زبان‌ها، گسترش مسیحیت در قلمروی اشکانیان به تدریج
زبان‌ها، گسترش مسیحیت در قلمروی اشکانیان به تدریج صورت گرفته باشد. به رغم مخالفت برخی موبدان، تسامح دینی در دورهٔ اشکانی موجب شد تا مبلغان مسیحی با آزادی عمل به تبلیغ این دین بپردازند و مسیحیان همانند دیگر اقلیت‌های غیرزردشتی در آرامش باشند، در حالی که جوامع مسیحی در امپراتوری روم، مورد تعقیب و آزار قرار می‌گرفتند. آیین مسیحیت از حدود سال ۱۵۰ میلادی، توسط بازرگانان و مبلغان وابسته به کلیساهای ادسا و آربل، در گیالن، گرگان و بین‌النهرین، رواج یافت. هم چنین، در سال ۲۲۵ میلادی و مصادف با آخرین روزهای حکومت
در سال ۲۲۵ میلادی و مصادف با آخرین روزهای حکومت اشکانیان، ۲۰ اسقف‌نشین در محدودهٔ بین‌النهرین و ایران برقرار بوده است.
اُلویه بال ، زادهٔ ۱۶ ژانویه ۱۹۷۹ در پاریس، نویسنده فرانسوی است. زندگی‌نامه. اُلویه بال دارای مدرک فوق‌لیسانس هنرهای نمایشی و سینما از در ۲۰۰۴ است. او پس از پانزده سال اشتغال به کار روزنامه‌نگاری، سردبیر "نشریه بازی‌های کامپیوتری" ("Jeux vidéo Magazine") نیز بوده‌است. الویه بال از ۲۰۱۶ به نگارش رمان‌های پلیسی نیز روی آورده و موفق به کسب جوایز متعدد ازجمله جایزه مدیترانه (Le prix Méditerranée) در ۲۰۱۸ شده‌است. پیوند به بیرون. "Le Parisien" (28 juin 2016) : Son premier roman fait un carton sur Amazon
کلاوس فردیناند هسلمان (زاده ۲۵ اکتبر ۱۹۳۱) اقیانوس‌شناس و مدل‌ساز آب و هوا برجسته آلمانی است. او استاد بازنشسته در دانشگاه هامبورگ و مدیر سابق مؤسسه هواشناسی مکس پلانک است. وی به همراه سیوکورو مانابه و جورجو پاریسی جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۱ را دریافت کردند. زندگی. هسلمان در شهر وولین گاردن سیتی انگلستان بزرگ شد و در سال ۱۹۴۹ برای تحصیل در دانشگاه به هامبورگ بازگشت. او در طول دوران حرفه ای خود عمدتاً به دانشگاه هامبورگ و مؤسسه هواشناسی مکس پلانک، که او تأسیس کرده بود، وابسته بوده‌است. وی همچنین پنج سال را در
بود، وابسته بوده‌است. وی همچنین پنج سال را در ایالات متحده به عنوان استاد در مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس و مؤسسه اقیانوس‌شناسی وودز هول و یک سال به عنوان استاد مدعو در دانشگاه کمبریج در آمریکا به سر برد. کلاوس هسلمان از سال ۱۹۵۷ با ریاضیدان سوزان هسلمان (نی نی بارت) ازدواج کرده‌است و آنها همچنین به‌طور حرفه‌ای همکاری کرده‌اند. همسرش دانشمند ارشد مؤسسه هواشناسی ماکس پلانک بود. آنها سه فرزند دارند. حرفه. او بیشتر برای توسعه "مدل هسلمان" برای تغییرپذیری و تغییر اقلیم شناخته شده‌است، جایی که یک سیستم با حافظه
اقلیم شناخته شده‌است، جایی که یک سیستم با حافظه طولانی (اقیانوس) اجبار تصادفی را ادغام می‌کند، در نتیجه سیگنال نویز سفید را به یک نویز قرمز تبدیل می‌کند، بنابراین توضیح می‌دهد (بدون مفروضات خاص) سیگنال‌های نویز قرمز در همه جا که در آب و هوا مشاهده می‌شود. هسلمان در سال ۱۹۵۵ با پایان‌نامه‌ای در مورد تلاطم همسانگرد در رشته فیزیک و ریاضیات از دانشگاه هامبورگ فارغ‌التحصیل شد. وی از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ دکترای فیزیک خود را در دانشگاه گوتینگن و مؤسسه دینامیک سیالات ماکس پلانک دریافت کرد. موضوع پایان‌نامه دکتری وی
ماکس پلانک دریافت کرد. موضوع پایان‌نامه دکتری وی روشی برای تعیین بازتاب و شکست جبهه‌های شوک و امواج دلخواه با طول موج کوچک در سطح مشترک دو رسانه بود. او در سال ۱۹۶۳ درجه شایستگی در فیزیک را به دست آورد.
هواشناس و اقلیم‌شناس ژاپنی-آمریکایی و از پیشگامان استفاده از رایانه برای شبیه‌سازی تغییرات آب و هوایی جهانی و تغییرات طبیعی آب و هوا شد. وی نیمی از جایزه نوبل فیزیک ۲۰۲۱ را به همراه کلاوس هاسلمان و جورجیو پاریسی به دلیل مشارکت‌های پیشگامانه در «مدل‌سازی فیزیکی آب و هوای زمین، اندازه‌گیری تغییرات و پیش‌بینی قابل اطمینان گرمایش زمین» دریافت کرد. اوایل زندگی. مانابه متولد ۱۹۳۱ در ، منطقه اوما، استان اهیمه، ژاپن است. پدربزرگ و پدرش پزشک بودند و تنها کلینیک روستا را اداره می‌کردند. منابه تحصیلاتش را در دبیرستان
را اداره می‌کردند. منابه تحصیلاتش را در دبیرستان میشمه استان اهیمه گذراند. هنگامی که او در دانشگاه توکیو پذیرفته شد، خانواده او انتظار داشتند که او پزشکی بخواند. اما او به تیم تحقیقاتی شیگکتا شونو (۱۹۱۱-۱۹۶۹) پیوست و در رشته هواشناسی تحصیل کرد. حرفه. سیوکورو مانابه استاد هواشناسی و اقلیم‌شناسی در دانشگاه پرینستون آمریکاست. جوایز و افتخارات. مانابه عضو آکادمی ملی علوم ایالات متحده و عضو خارجی آکادمی ژاپن، آکادمی اروپا و انجمن سلطنتی کانادا است. در سال ۲۰۱۸، مانابه جایزه کرافورد در علوم زمین را به همراه
مانابه جایزه کرافورد در علوم زمین را به همراه سوزان سلیمان «به دلیل مشارکت اساسی در درک نقش گازهای ردیابی جوی در سیستم آب و هوایی زمین» دریافت کرد. جایزه نوبل. در سال ۲۰۲۱، مانابه جایزه نوبل فیزیک را «برای مدل‌سازی فیزیکی آب و هوای زمین، اندازه‌گیری تغییرات و پیش‌بینی قابل اطمینان گرمایش زمین» دریافت کرد. شوجی ناکامورا، برنده جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۴ که همچنین از استان اهیمه است و به ایالات متحده مهاجرت کرده بود، ۶ اکتبر به وی تبریک گفت. آکادمی علوم سوئد در بیانیه‌ای گفت: «سیوکورو مانابه و کلاوس هاسلمان
در بیانیه‌ای گفت: «سیوکورو مانابه و کلاوس هاسلمان زیربنای شناخت ما از وضعیت اقلیمی کره زمین و تأثیر فعالیت‌های بشر بر آن را بنا کردند و جورجیو پاریزی در تبیین فرضیه‌های مربوط به تلاطم ظاهراً نامنظم در سامانه‌های فیزیکی نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرده‌است.»
رود فصلی پسک یک رود در حوضه آبریز دریاچه نمک در استان البرز ایران است که از خوزنان قزوین در رشته کوه البرز سرچشمه می‌گیرد. این رود در ارتفاع ۱۵۵۱ متری واقع شده است.
گریت لوکاس ون شاگن یا شاگن (گراردوس شاگن) (حدود 1642 - ، حکاک و نقشه‌نگار اهل آمستردام بود که به دلیل بازتولیدهای نفیس نقشه‌ها، به ویژه نقشه‌های نیکولاس ویشر اول و فردریک دی ویت معروف بود. او در آمستردام زندگی می‌کرد و در هارلمردکی در نزدیکی نیو هارلم در خانه با نشان "In de Stuurman" کار می‌کرد.
عرضه اولیه صرافی (IEO) یا به‌صورت کامل (به "انگلیسی": Initial Exchange Offering) نوعی از عرضه اولیه سکه (ارز) است که مستقیماً توسط صرافی‌های رمز ارز می‌باشد. تاریخچه. یک مثال قابل توجه از این مورد صرافی بیت فینیکس بود که IEO را صادر کرد تا ظاهراً ذخیره خود را برای توکن‌های تتر (رمزارز) افزایش دهد. قوانین. هم‌اکنون کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده در حال بررسی IEOها به منظور اقدام علیه نقض قوانین اوراق بهادار است.
واقعیت اجتماعی در جامعه‌شناسی، ارزشها، هنجارهای فرهنگی و ساختارهای اجتماعی هستند که از فرد فراتر رفته و می‌توانند اعمال او را کنترل اجتماعی کنند. جامعه‌شناس فرانسوی امیل دورکیم این اصطلاح را تعریف کرد و باورمند بود رشته جامعه‌شناسی باید به عنوان مطالعه تجربی واقعیت‌های اجتماعی درک شود. از نظر دورکیم، واقعیت‌های اجتماعی «شامل شیوه‌های عمل، تفکر و احساس خارج از فرد است که با استفاده از قدرت اجبار او را کنترل می‌کنند.» واقعیت اجتماعی دورکیم. در "قواعد روش جامعه‌شناسی" دورکیم نظریه‌های جامعه‌شناسی را به عنوان
دورکیم نظریه‌های جامعه‌شناسی را به عنوان «علم واقعیت‌های اجتماعی» مطرح کرد. او واقعیت‌های اجتماعی را «متشکل از بازنمایی‌ها و کنش‌ها» دانست که به این معناست که «نمی توان آنها را با پدیده‌های ارگانیک یا پدیده‌های فیزیکی اشتباه گرفت که جز در آگاهی فردی و از طریق آنها وجود ندارند.» دورکیم می‌گوید واقعیت اجتماعی چیزی است که بسیاری از مردم به‌طور مشابه انجام می‌دهند زیرا جامعه اجتماعی‌شده‌ای که به آن تعلق دارند آنها را در انجام این کارها تحت تأثیر قرار داده‌است. دورکیم واقعیت اجتماعی را این گونه تعریف کرد: او آن
واقعیت اجتماعی را این گونه تعریف کرد: او آن را به عنوان یک ایده ملموس در نظر گرفت که بر زندگی روزمره افراد تأثیر می‌گذارد. نمونه‌های دورکیم از واقعیت‌های اجتماعی شامل نهادهای اجتماعی مانند خویشاوندی و ازدواج، ارز، زبان، دین، سازمان سیاسی و همه نهادهای اجتماعی است که باید در تعاملات روزمره با سایر اعضای جوامع خود در نظر بگیریم. انحراف از هنجارهای چنین نهادهایی سبب می‌شود فرد در گروه غیرقابل قبول یا نامناسب باشد. یکی از برجسته‌ترین آثار دورکیم، کشف «واقعیت اجتماعی» نرخ خودکشی بود. دورکیم با بررسی دقیق آمار
نرخ خودکشی بود. دورکیم با بررسی دقیق آمار پلیس از خودکشی در مناطق مختلف، نشان داد میزان خودکشی اجتماعات کاتولیک کمتر از اجتماعات پروتستان است. او این امر را به علت «اجتماعی» (برخلاف فرد) نسبت داد. این امر پیشگامانه تلقی شد و همچنان تأثیرگذار است. کشف دورکیم در مورد واقعیت‌های اجتماعی بسیار مهم بود زیرا نوید داد که مطالعه رفتار کل جوامع را ممکن می‌سازد نه فقط افراد خاص را. دورکیم به اقدامات فردی به عنوان نمونه یا بازنمایی انواع مختلف اقدامات در جامعه اشاره می‌کند. برخی از جامعه شناسان معاصر، مفسر،
اشاره می‌کند. برخی از جامعه شناسان معاصر، مفسر، جامعه‌شناسانی مانند ماکس اتکینسون و جک داگلاس به دو منظور متفاوت از مطالعات دورکیم اشاره می‌کنند، با این حال:
آدریان لاسترا (زاده ۲۶ فوریه ۱۹۸۴) بازیگر اسپانیایی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم "پسرعموها" و "جگوار" اشاره کرد.
خوزه موتا (؛ زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۶۵) بازیگر و کمدین اسپانیایی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم "ابراکادابرا" و "به‌طور کاملاً اتفاقی" اشاره کرد.
سرخیو مور (؛ زاده ۲۳ مه ۱۹۷۷) بازیگر اسپانیایی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در "۱۴ آوریل، جمهوری"، "دختران تلفنچی"، "اخطار" و "" اشاره کرد.
لوئیس کایخو (؛ زاده ۱ اوت ۱۹۷۰) بازیگر اسپانیایی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم "آفتابگردان‌های کور"، "هر چه بیشتر، بهتر"، "کیکی، عشق‌بازی"، "شب بزرگ من"، "قاطر"، "اخطار" و "این به نفع خود شماست" اشاره کرد.
انجمن شهر تهران شورای شهر تهران در دوره پهلوی و نخستین شورای شهر ایران بود که اعضای آن توسط رای مستقیم مردم انتخاب می‌شدند. این انجمن انتخاب شهردار تهران را که توسط وزارت کشور تعیین می‌شد، رسمی می‌کرد. این شورا دارای ۳۰ عضو و ۱۲ کمیته با ۵ عضو بود و هر یک از اعضا می‌توانست در حداکثر دو کرسی حضور داشته باشد. اعضا هفته‌ای یک‌بار در جلسه علنی با حضور شهردار و روزنامه‌نگاران ملاقات می‌کردند. این شورا از ضعف پاسخگویی دموکراتیک، عدم استقلال اداری و مالی و محدودیت اختیارات رنج می‌برد. آخرین انتخابات شورا در سال
اختیارات رنج می‌برد. آخرین انتخابات شورا در سال ۱۹۷۶ انجام گرفت و با رخداد انقلاب اسلامی در سال ۱۹۷۹، این شورا منحل شد.
سمی کوچولو عطسه‌ای یک داستان مصور (کمیک استریپ) است که توسط کاریکاتوریست آمریکایی وینسور مک‌کی نوشته شده‌است. این داستان مصور از ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۴ تا ۹ دسامبر ۱۹۰۶ در روزنامه "نیویورک هرالد" که مک کی هم در آن کار می‌کرد، منتشر شد. این اولین کمیک استریپ موفق مک کی بود؛ او بعداً در سال ۱۹۰۴ با انتشار کمیک "رؤیای ربت فیند" و معروف‌ترین کمیک خود، "نمو کوچولو" در سال ۱۹۰۵ موفقیت‌های دیگری نیز کسب کرد. در هر قسمت، سمی بعد از عطسه کردن دچار یک وضعیت سخت و فاجعه بار می‌شد. برخلاف طرح بندی‌های تخیلی کمیک "نمو کوچولو"،
برخلاف طرح بندی‌های تخیلی کمیک "نمو کوچولو"، "سمی عطسه‌ای" چهارچوب ثابتی داشت و و از یک فرمول سفت و سخت پیروی می‌کرد: "سمی عطسه‌ای" فریم به فریم جلو می‌رود و چهره قهرمان داستان را مخدوش می‌کند تا اینکه پنل یکی مانده به آخر او یک عطسه بزرگی می‌کند. در پنل پایانی او عواقب کارهای خود را می‌بیند که اغلب دریافت یک ضربه به عقب است. اثر هنری مک کی در این کمیک، پر جزئیات و بسیار دقیق بود. او اِلِمان‌های مختلفی را امتحان و آزمایش کرد و دیوار چهارم و حتی مرزهای کمیک را خرد کرد. طراحی پنل به پنل نشان از نگرانی مک کی
را خرد کرد. طراحی پنل به پنل نشان از نگرانی مک کی برای به تصویر کشیدن حرکت‌ها بود، دغدغه ای که بعدها در فیلم‌های متحرک پیشگام خودش در دهه ۱۹۱۰ مانند "گرتی دایناسور" به اوج رسید. داستان. این کمیک استریپ از داستان ساده ای پیروی می‌کند: در هر قسمت که هفتگی منتشر می‌شد، سمی با چنان قدرتی عطسه می‌کند که باعث خراب شدن محیط اطرافش می‌شود. او در پنل یکی مانده به آخر عطسه می‌کند. در آخرین پنل او عواقب کارهای خود را می‌بیند که توسط یکی از اطراف بیرون انداخته می‌شود، یا اغلب ضربه ای به عقب دریافت می‌کند. زمینه.
یا اغلب ضربه ای به عقب دریافت می‌کند. زمینه. وینسور مک‌کی از سال ۱۸۹۱ در موزه سکه در سینسیناتی، اوهایو کار می‌کرد و در آنجا پوسترهای تبلیغاتی می‌کشید. وقتی او نقاشی‌های تبلیغاتی را در عموم نقاشی می‌کرد، به علت مهارت درکشیدن سریع و با دقت زیاد، باعث جلب توجه مردم شد. وی در سال ۱۸۹۸ به صورت تمام وقت به عنوان کاریکاتوریست روزنامه شروع به کار کرد و همچنین به صورت مستقل، برای مجله طنز نیر کار کرد. مک کی در سال ۱۹۰۳ به نیویورک نقل مکان کرد تا در روزنامه "نیویورک هرالد" کار کند ، در آنجا اولین کمیک استریپ خود به
هرالد" کار کند ، در آنجا اولین کمیک استریپ خود به نام "A Tale of the Jungle Imps by Felix Fiddle" را منتشر کرد. قبل از آنکه کمیک "سمی کوچولو عطسه‌ای" در ژوئیه ۱۹۰۴ به موفقیت برسد، او از ژانویه ۱۹۰۴ تعدادی کمیک استریپ کوتاه مدت دیگری نیز خلق کرد. او علاوه بر کاریکاتورهای تحریریه اش، در سال ۱۹۰۵ پنج کمیک استریپ دیگر هم منتشر کرد: "سمی کوچولو عطسه‌ای"، "رؤیای ربت فیند"، "نمو کوچولو"، "Hungry Henrietta"، و "A Pilgrim's Progress". "سمی کوچولو عطسه‌ای" یکی از سه کمیک (به همراه "نمو کوچولو" و "هنریتا گرسنه") بود
کمیک (به همراه "نمو کوچولو" و "هنریتا گرسنه") بود که یک کودک قهرمان داستان را بازی می‌کرد؛ ممکن است مک کی تحت تأثیر کمیک استریپ "Buster Brown" و "بچه زرد" قهرمان را کودک قرار داده باشد. سبک. این کمیک همیشه در یک چارچوب ثابت قرار داشت: در چهار پنل اول داستان روایت می‌شود و در پنل پنجم سمی عطسه می‌کند و در پنل ششم او عواقب آن می‌بیند. سمی لال بود و صدایی از دهانش نمی‌داد. بزرگسالان اطراف او صحبت می‌کردند اما به شیوه ای یکنواخت و خسته کننده که مخاطب را ترغیب به خواندن دقیق آن نمی‌کرد. سمی نه از اشتباهات خود
به خواندن دقیق آن نمی‌کرد. سمی نه از اشتباهات خود درس گرفت و نه به عنوان یک شخصیت رشد کرد. سمی با دیگر قهرمانان کودک مک کی تفاوت داشت. سمی از مشکلی که ایجاد می‌کرد لذت نمی‌برد. بلکه همان‌طور که در سربرگ کمیک نوشته می‌شد: «او به سادگی نمی‌تواند جلوی عطسه‌اش را بگیرد.» گاهی عطسه‌های او عواقب مثبتی در پی داشت، مانند زمانی که او قاطری سرسخت را می‌ترساند تا از مسیر قطار مقابل خارج شود. یا گروهی از آدم ربایان را فراری می‌دهد. پس زمینه‌های مک کی بسیار دقیق بود و او تصاویر یکنواخت و تکراری را با دقت زیاد ترسیم
و او تصاویر یکنواخت و تکراری را با دقت زیاد ترسیم می‌کرد ولی در حد جزئیات کمیک "نمو کوچولو" نبود. مک کی بعدها این مهارت را در کار انیمیشن خود به کار گرفت. پس زمینه‌ها در پنل‌ها یکسان باقی می‌ماندند، در حالی که رهگذران ناخواسته از کنار سمی عبور می‌کردند. مک کی ایده‌های بصری که در "سمی کوچولو عطسه‌ای" و "رؤیای ربت فیند" تجربه کرده بود، در نظر گرفت. و هنگامی که در سال بعد انتشار "نمو کوچولو" را آغاز کرد، آنان را به‌طور کامل بررسی کرد. در حالی که مهارت فنی در اثر "نمو کوچولو" بیشترین توجه را در میان آثار مک کی
"نمو کوچولو" بیشترین توجه را در میان آثار مک کی جلب می‌کند، کاترین رودر می‌گوید که مک کی در کمیک "سمی عطسه‌ای" «محدودیت‌های نمای بصری را آزمایش و امتحان کرد و پتانسیل کمیک استریپ را به عنوان وسیله ای برای آزمودن هنر مدرنیستی نشان داد». مک کی عاشق شکستن دیوار چهارم بود ، نمونه مشهور آن قسمت ۲۴ سپتامبر ۱۹۰۵ است. ممکن است این کمیک به فیلم "عطسه فرد اوت" ادای احترام کرده باشد. عکس عطسه فرد اوت در "مجله هارپر" در سال ۱۸۸۴ ظاهر شد و شناخته شده بود. در قسمت ۲۴ سپتامبر یک نمای نزدیک از عطسه در پس زمینه‌ای خالی
سپتامبر یک نمای نزدیک از عطسه در پس زمینه‌ای خالی نشان داده می‌شود که حرکات سمی منعکس کننده عطسه فرد اوت است. میراث. مک کی پس از دو سال و نیم، این کمیک را کنار گذاشت، در حالی که بر روی کار بر کمیک "رؤیای ربت فیند،" "Pilgrim's Progress" و معروف‌ترین اثر او، "نمو کوچولو" را ادامه داد. "سمی کوچولو عطسه‌ای" بیشتر به عنوان پیش نیاز موفقیت دیگر عنوان‌های مک کی شناخته می‌شود.
ایرینا اسلوتسکایا (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
ایرینا لاباچوا (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی، و رقصنده روی یخ اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
ایرینا نیکولوچینا (بلغاری: Ирина Никулчина؛ زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۷۴ در رازلوگ، بلغارستان) ورزشکار بازنشستهٔ بلغاری است که در رشته‌های اسکی صحرانوردی و بیاتلون فعالیت داشته است. او در چهار دوره از بازی‌های المپیک زمستانی شرکت کرده و در المپیک ۲۰۰۲ سالت‌لیک‌سیتی، مدال برنز مسابقهٔ تعقیبی ۱۰ کیلومتر بیاتلون را کسب کرده است. دوران حرفه‌ای. اسکی صحرانوردی. نیکولوچینا فعالیت حرفه‌ای خود را در رشتهٔ اسکی صحرانوردی آغاز کرد و در المپیک‌های زمستانی ۱۹۹۴ لیلهامر و ۱۹۹۸ ناگانو در این رشته شرکت نمود. در المپیک ۱۹۹۸، بهترین
در این رشته شرکت نمود. در المپیک ۱۹۹۸، بهترین نتیجهٔ او در این رشته، کسب رتبهٔ ۲۸ در مسابقهٔ ۳۰ کیلومتر بود. بیاتلون. پس از تغییر رشته به بیاتلون، نیکولوچینا در المپیک ۲۰۰۲ سالت‌لیک‌سیتی، مدال برنز مسابقهٔ تعقیبی ۱۰ کیلومتر را به دست آورد. در این رقابت، او با زمان ۳۱ دقیقه و ۱۵.۸ ثانیه و با دو خطا در تیراندازی، سوم شد. Wikipedia او همچنین در المپیک زمستانی ۲۰۰۶ تورین در رشتهٔ بیاتلون شرکت کرد.
ایگناز برندانر (؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ایلیا اوربوخ (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز نمایشی، و رقصنده روی یخ اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
ایلیا بریزگالف (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل روسیه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جام استنلی شده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فیلادلفیا فلایرز، فینیکس کایوتیس، و آناهایم داکس اشاره کرد.
ایرینا مویساوا (؛ زادهٔ ) از برندگان مدال‌های بازی‌های المپیک زمستانی رقصنده روی یخ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. مویساوا و میننکوف در سال 1977 ازدواج کردند و در سال 1983 صاحب یک دختر شدند. در سال 1989، وی از موسسه دولتی رادیو تکنیک، الکترونیک و اتوماسیون مسکو فارغ التحصیل شد و در سال 1993 شرکتی به نام Kholod را تأسیس کرد
ایوان لبانوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل بلغارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
جرمن تیتوف (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به کلگری فلیمس، ادمونتون اویلرز، و آناهایم داکس اشاره کرد.
ژاک مووت (؛ زادهٔ ۱۶ دسامبر ۱۹۱۲) ورزشکار بابسلد اهل بلژیک است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
گرت بلوم (؛ – ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
عبدالرزاق قورنه (زاده ۲۰ دسامبر ۱۹۴۸)، نویسندهٔ تانزانیایی برندهٔ جایزهٔ نوبل ادبیات در سال ۲۰۲۱ است. بنا بر اعلام آکادمی نوبل او به دلیل «نوشته‌های رسوخگر و دلسوزانه در زمینهٔ تأثیرات استعمار و سرنوشت پناهجویان در شکاف میان فرهنگ‌ها و قاره‌ها» شایستهٔ دریافت این جایزه تشخیص داده شده‌است. نام او در زبان مادریش سواحلی Gurnah است. زندگی و حرفه. عبدالرزاق گورنه (یا گورناه) در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۸ در سلطان نشین زنگبار (که امروزه بخشی از تانزانیا است) متولد شد. وی در سال ۱۹۶۸ به عنوان دانشجو به بریتانیا سفر کرد. او در
۱۹۶۸ به عنوان دانشجو به بریتانیا سفر کرد. او در جریان آزار و اذیت شهروندان عرب در ۱۸ سالگی در جریان انقلاب زنگبار از زنگبار گریخت. ابتدا در کالج کریستی چرچ، کانتربری، تحصیل کرد، جایی که مدرک خود را در آن زمان از دانشگاه لندن گرفت. سپس به دانشگاه کنت رفت، جایی که در سال ۱۹۸۲ از پایان‌نامه دکتری خود دفاع کرد. از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳، گورنه در دانشگاه بایرو کانو در نیجریه تدریس می‌کرد. او تا زمان بازنشستگی استاد زبان انگلیسی در دانشگاه کنت بود. گورنه در دو جلد مقالاتی دربارهٔ یک نامه دربارهٔ آفریقا ویرایش کرده‌است و
دربارهٔ یک نامه دربارهٔ آفریقا ویرایش کرده‌است و مقالاتی را در مورد تعدادی از نویسندگان معاصر پس از استعمار منتشر کرده‌است که مشهورترین آنها VS Naipaul، سلمان رشدی و Zoe Wicomb هستند. وی ویراستار کتاب A Companion to Salman است که در سال «۲۰۰۷» توسط دانشگاه کمبریج منتشر شده‌است. گورنه داور چند جایزهٔ ادبی بوده‌است، از جمله جایزهٔ کین برای نویسندگی آفریقایی و جایزهٔ بوکر. گورنه در انگلستان زندگی می‌کند. جوایز. گورنه در سال ۲۰۰۶ به عضویت انجمن سلطنتی ادبیات پذیرفته شد. در ۷ اکتبر ۲۰۲۱، "به دلیل ریزبینی آشتی
شد. در ۷ اکتبر ۲۰۲۱، "به دلیل ریزبینی آشتی ناپذیر و دلسوزانه‌اش دربارهٔ تأثیر استعمار و سرنوشت پناهجویان در خلیج میان فرهنگ‌ها و قاره‌ها جایزهٔ نوبل ادبیات را دریافت کرد. " خلاقیت هنری. بیشتر کارهای گورنه در مورد سواحل شرق آفریقا یا زنگبار است. بروس کینگ منتقد ادبی استدلال می‌کند که رمان‌های گورنه قهرمانان شرق آفریقا را در زمینه وسیع بین‌المللی خود قرار داده‌است و این نشان می‌دهد که در جهان بینی گورنه "آفریقایی‌ها همیشه بخشی از یک جهان بزرگتر و در حال تغییر بوده‌اند." به گفتهٔ کینگ، قهرمانان داستان‌های
بوده‌اند." به گفتهٔ کینگ، قهرمانان داستان‌های گورنه اغلب می‌کوشند عادت‌های بد بیگانگان را ریشه کن کرده و از این طریق قربانی شوند. " کتابشناسی. آثار وی عبارتند از:
گوته بلومکویست (; – ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده‌است. او بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۷، ۱۰۸ بازی ملی برای تیم ملی سوئد انجام داد و ۶۸ گل به ثمر رساند.
گوستا یوهانسون (; – ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
گوستاف جانسون (؛ ۷ ژوئیه ۱۹۰۳ – ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۰ (aged 87)) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
گوستاف یوهانسون (؛ ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۰ – ۱ ژوئیه ۱۹۷۱ (aged 70)) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
گونار ساموئلسون (؛ ۲ مه ۱۹۲۷ – ۴ نوامبر ۲۰۰۷ (aged 80)) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
گونار لارسون (؛ زادهٔ ۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۴) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل سوئد است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده‌است.
گونیلا اندرسون (؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد است. او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
گیدو اکلین (؛ زادهٔ ) ورزشکار بابسلد اهل سوئیس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
هارالد اریکسون (؛ ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۱ – ۲۰ مه ۲۰۱۵ (aged 83)) ورزشکار اسکی صحرانوردی اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
هانس اندرسون-تاویلینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ، و بازیکن فوتبال اهل سوئد است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دیورگاردن اشاره کرد.
هانس اوبرگ (; – ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئد بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده‌است.
هانس ایشل (; – (aged 36–37)) ورزشکار بابسلد اهل سوئیس بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
هانس بنینگر (; – ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئیس بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
هانس میلد (؛ ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۴ – ) بازیکن فوتبال، بازیکن هاکی روی یخ، و سرمربی (فوتبال) اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دیورگاردن اشاره کرد.
هانس دورست (; – ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئیس بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
هانس وینیارگن (؛ ۲۰ اوت ۱۹۰۵ – ۱ فوریه ۱۹۸۴ (aged 78)) ورزشکار نوردیک ترکیبی اهل نروژ بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
هانس-مارتین ترپ (; – ) ورزشکار هاکی روی یخ اهل سوئیس بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.