payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دو قانون را برای پذیرش ایالات جدید به اتحادیه وضع کرد. نخستین قانون، قانون اراضی سال ۱۷۸۴ بود که در ۲۳ آوریل سال ۱۷۸۴ وضع شد. توماس جفرسون نویسنده این قانون بود. قانون مزبور، خواستار زمین‌هایی بود (که اخیراً به مثابه بخشِی از ایالات متحده آمریکا طی معاهده پاریس جزوی از این کشور شده‌است) این زمین‌ها در غرب رشته کوه‌های آپالاشین، شمال رودخانهٔ اوهایو و شرق رودخانه میسیسیپی واقع شده که در نهایت به ۱۰ ایالت تقسیم‌بندی می‌شدند. در صورتی‌که جمعیت یک منطقه به ۲۰ هزار نفر برسد، این منطقه می‌توانست کنوانسیون قانون
نفر برسد، این منطقه می‌توانست کنوانسیون قانون اساسی را ترتیب نموده و حکومت موقت را شکل دهد. پس از وضع قانون اساسی که تأیید می‌کرد ایالت جدید برای همیشه بخشی از کنفدراسیون باشند، طبق اکثریت آراء در کنگره به یک ایالت جدید تبدیل می‌شد و از حقوق و امتیازات مساوی با سایر ایالات برخوردار می‌گشت. مقررات ایالت جدید تصریح می‌کند که این ایالت باید تابع اصول کنفدراسیون و قوانین کنگره باشد؛ تابع پرداخت برای قرضه‌های فدرال بوده، از املاک فدرال در داخل مرز ایالت مالیات اخذ نکند یا بر ساکنان غیرمالیاتی بالاتر از میزان
اخذ نکند یا بر ساکنان غیرمالیاتی بالاتر از میزان مالیات بر ساکنان اصلی مالیات وضع ننماید و همچنین حکومت‌داری از نوع جمهوری را خواهد داشت. پیش‌نویس اصلی فرمان جفرسون نام‌های ایالات پیشنهادی را بیان کرده و شامل احکامی بود که «بعد از سال ۱۸۰۰، برده‌داری و خدمت اجباری غیرداوطلبانه در هیچ‌یکی از آن‌ها وجود نخواهد داشت». سه سال بعد، قانون شمال غربی سال ۱۷۸۷ جایگزین فرمان سال ۱۷۸۴ شد. این قانون در ۱۳ ژوئیه ۱۷۸۷ میلادی توسط کنگره کنفدراسیون وضع شد و قلمروی شمال غربی را به عنوان نخستین قلمروی تنظیم شده و گنجاینده
را به عنوان نخستین قلمروی تنظیم شده و گنجاینده در نقشه ایالات متحده آمریکا، شکل داد. قانون شمال غربی (ماده ۵) ورود چندین ایالت جدید را از داخل خود، حکم می‌کرد: زمانیکه اصول کنفدراسیون نافذ بود، کنگره قوانین مختلفی را به منظور پذیرش ایالات جدید در اتحادیه مورد غور و بررسی قرار داد که سرانجام هیچ‌یکی از آن‌ها به تصویب نرسیدند.
بئاتریس پرتغال، دوشس ویزئو (؛ ۱۳ ژوئن ۱۴۳۰ – ۳۰ سپتامبر ۱۵۰۶ (aged 76))دختر جان چهارمین پسر جان اول پادشاه پرتغال و همسرش فیلیپا لنکستر) و ایزابلا از بارسلوس دختر آفونسو اول، دوک براگانزا و شاهزاده) اهل پرتغال بود. او از طریق خواهرش ایزابلا، همسر جان دوم کاستیل، عمه ایزابلا اول کاستیل بود و به حل و فصل معاهده آلکاچواس و معاهده ترچاریاس د مورا بین پادشاهی پرتغال و پادشاهی کاستیل، پس از ملاقات حضوری با خواهرزاده اش ایزابلا کمک کرد. در سال ۱۴۴۷، بئاتریس با پسر عمویش فردیناند (به پرتغالی: فرناندو)، دومین دوک
عمویش فردیناند (به پرتغالی: فرناندو)، دومین دوک ویزو، پسر ادوارد پادشاه پرتغال (عمویش) ازدواج کرد. از این ازدواج آن‌ها صاحب ده فرزند شدند.
فرناندو، دوک ویزئو (؛ ۱۷ نوامبر ۱۴۳۳ – ۱۸ سپتامبر ۱۴۷۰ (aged 36)) افسر (ارتش) اهل پادشاهی پرتغال و سومین پسر ادوارد، پادشاه پرتغال و همسرش النور آراگون بود. فردیناند در ۱۷ نوامبر ۱۴۳۳ در آلمیریم به دنیا آمد و در ۱۸ سپتامبر ۱۴۷۰ در ستوبال درگذشت. او دو بار به عنوان شاهزاده پرتغال سوگند خورد (لقبی که به وارث احتمالی تاج و تخت اعطا می شد): ابتدا بین سالهای ۱۴۳۸ و ۱۴۵۱، وقتی که برادر بزرگترش آفونسو پنجم پادشاه پرتغال شد و فرزندی نداشت. و برای بار دوم، در سال ۱۴۵۱، زمانی که شاهزاده ژوائو متولد شد، اما ماه ها بعد
زمانی که شاهزاده ژوائو متولد شد، اما ماه ها بعد درگذشت. هنگامی که اولین دختر آفونسو پنجم، پرنسس جوآن، متولد شد (۱۴۵۲)، ا فردیناند سرانجام این عنوان را از دست داد. در سال ۱۴۵۲، فردیناند به دنبال ماجراجویی از کشور فرار کرد. برخی می گویند او می خواست به شهرهای شمال آفریقا که تحت کنترل پرتغالی ها بود برود. دیگران می گویند که او می خواست به عمویش، پادشاه ناپل آلفونسو اول، در لشکرکشی های خود در جنوب ایتالیا بپیوندد. به نظر می رسد فردیناند امیدوار بود که پادشاهی عمویش را به ارث ببرد، زیرا او هیچ فرزند قانونی
عمویش را به ارث ببرد، زیرا او هیچ فرزند قانونی نداشت. ا این حال، برادرش، آفونسو پنجم، پادشاه پرتغال، به محض اطلاع از فرار فردیناند، به کنت اودمیرا که با ناوگان در حال گشت زنی در تنگه جبل الطارق بود، دستور داد تا کشتی او را رهگیری کند و او را به سرزمین اصلی پرتغال بازگرداند. در سال ۱۴۵۳، برادرش، آفونسو پنجم، پادشاه پرتغال، عنوان اولین دوک بجا را به او اعطا کرد. هنگامی که عموی او، شاهزاده هنری دریانورد درگذشت، در سال ۱۴۶۰، او نیز دومین دوک ویزو شد. او همچنین جانشین عمویش به عنوان استاد نظم مسیحی و مسئول
جانشین عمویش به عنوان استاد نظم مسیحی و مسئول اکتشافات (۱۴۶۰-۱۴۷۰) شد. سرانجام به او اجازه داده شد تا در شمال آفریقا بجنگد: ابتدا در سال ۱۴۵۸ شاه را در فتح شهر مراکشی آلکاسر سگوئر همراهی کرد. و برای بار دوم، در سال ۱۴۶۸، ناوگان پرتغالی را رهبری کرد تا بندر آنفا (آنفا به زبان پرتغالی) را که امروزه در کازابلانکا قرار دارد، فتح کرده و ویران کند.
هیستوریا دِ هیروسولیمیتانو () نوشته پیتر تودبد، راهب اهل پوتیو حاضر در ارتش ریمون سن‌ژیل، که رویدادنامه‌ست به زبان لاتین که پیتر آن را براساس کتاب گِسْتا فرانکوروم به رشته تحریر درآورد. او در کتاب به شرح حوادث نخستین جنگ صلیبی به‌خصوص محاصره انطاکیه در ۱۰۹۸ پرداخته‌است. در میان محققان معاصر، پیرامون ارتباط دقیق این اثر و "گستا فرانکوروم" بحث و جدل فراوان شده‌است. پیش از این چنین به نظر می‌رسید که "گستا" ا"ز تاریخ تودبد" اقتباس شده‌است، ولی در حال حاضر و با تحقیقات همه‌جانبه و دقیق‌تر، مشخص شده که برعکس،
تحقیقات همه‌جانبه و دقیق‌تر، مشخص شده که برعکس، تودبد از کتاب "گستا" استفاده نموده و تقریباْ آن را لغت‌به‌لغت بازگو کرده و به علاوه، برخی اطلاعات نیز حاوی خاطرات و یادداشت‌ها و تجربه‌های شخصی خود دربارهٔ جنگ صلیبی را بدان افزوده‌است. این مطالب الحاقی او شامل، نحوه مرگ برادرش، مرگ رینالد پورشه و جزئیات یک حمله مهم و سرنوشت‌ساز در انطاکیه که تودبد خود شاهد عینی رخداد آنها بوده‌است. از این کتب، تنها چهار نسخه خطی باقی مانده که تاریخ نگارش سه نسخه آن به قرن ۱۲ میلادی بازمی‌گردد.
هیستوریا آیروزولیمایتانه اِکسپدیتیونیس نوشتهٔ آلبرت آخنی، وقایع‌نگار ژرمنی، است. اگرچه او هیچ‌گاه در لشکرکشی به سوی سرزمین‌های شرقی شرکت نکرد اما حکایت‌های مفصل و دقیقی از رویدادها ارائه کرده‌است. خاستگاه وی شهر آخن آلمان است. از زمان دقیق تولد و شرح حال وی اطلاع چندانی وجود ندارد جز آن که وی مدتی متولی خزانه شهر آخن بوده و در فاصله بین سال‌های ۱۱۱۹ تا ۱۱۵۰ میلادی همچنان در قید حیات بوده و به احتمال زیاد در این دوره تاریخش را نوشته است. بنا به نظر رانسیمان، رابرت آخنی مقارن با سال ۱۱۲۵-۱۱۳۰ به نگارش
رابرت آخنی مقارن با سال ۱۱۲۵-۱۱۳۰ به نگارش "هیستوریا" اهتمام ورزیده است. اثر او شامل رخدادهایی از شورای کلرمون تا سال ۱۱۲۱ میلادی است که بارها به‌عنوان منبعی برای وقایع‌نامه‌هایی نظیر "هیستوریا" ویلیام صوری مورد استفاده قرار گرفت. همچنین نام او به‌عنوان تاریخ‌نگار و صاحب اثر یاد شده تا پیش از قرن چهاردهم میلادی مطرح نبود اما با کشف یکی از نسخه‌های قدیمی کتاب در شهر آخن که دربردارنده نام او به‌عنوان صاحب اثر بود، مؤلف آن مشخص شد. اگرچه او هیچ‌گاه در لشکرکشی به سوی سرزمین‌های شرقی شرکت نکرد اما حکایت‌های
به سوی سرزمین‌های شرقی شرکت نکرد اما حکایت‌های مفصل و دقیقی از رویدادها ارائه کرده‌است.
مقیاس در علوم اجتماعی : در علوم اجتماعی، «مقیاس‌سازی» فرایند اندازه‌گیری یا مرتب‌سازی فراوانیها با توجه به ویژگی‌ها یا صفات کمّی است. برای مثال، یک تکنیک مقیاس‌سازی ممکن است شامل برآورد سطوح برون‌گرایی افراد یا میزان کیفیت محصولات باشد. روش‌های خاصی از مقیاس‌سازی، تخمین بزرگی‌ها را در پیوستگی مجاز می‌سازد در حالی که سایر روش‌ها فقط ترتیب نسبی فراوانی‌ها را ارائه می‌دهند. سطوح سنجش نوع داده‌ای است که اندازه‌گیری می‌شود. واژه مقیاس، از جمله در ادبیات دانشگاهی، گاهی برای اشاره به معیار مرکب دیگری یعنی شاخص
گاهی برای اشاره به معیار مرکب دیگری یعنی شاخص استفاده می‌شود. با این حال، مفاهیم متفاوت هستند. روش ساخت مقیاس. ممکن است چیزی شبیه به مقیاس یک نفر از قبل وجود داشته باشد، بنابراین گنجاندن آن مقیاس(ها) و متغیرهای وابسته احتمالی در نظرسنجی ممکن است اعتبار مقیاس فرد را افزایش دهد. انواع داده‌ها. نوع اطلاعات گردآوری شده می‌تواند بر ساخت مقیاس تأثیر بگذارد. انواع مختلف اطلاعات به روش‌های مختلف اندازه‌گیری می‌شوند. سنجش‌های مرکب. سنجش مرکب متغیرها با ترکیب دو یا چند شاخص مجزا تجربی در یک معیار ایجاد می‌شوند.
یا چند شاخص مجزا تجربی در یک معیار ایجاد می‌شوند. معیارهای مرکب مفاهیم پیچیده را به اندازه کافی نسبت به شاخص‌های منفرد اندازه‌گیری می‌کنند و دامنه امتیازات موجود را گسترش می‌دهند و در مدیریت چندین مورد کارآمدتر هستند. علاوه بر مقیاس، دو نوع دیگر از معیارهای ترکیبی وجود دارد: شاخصها شبیه به مقیاس‌ها هستند به جز اینکه چندین شاخص یک متغیر در یک اندازه‌گیری ترکیب می‌شوند. برای مثال، شاخص اعتماد مصرف‌کننده ترکیبی از چندین معیار از نگرش مصرف‌کننده است. گونه‌شناسی شبیه شاخص است، به جز اینکه متغیر در سطح اسمی
شبیه شاخص است، به جز اینکه متغیر در سطح اسمی اندازه‌گیری می‌شود. شاخص‌ها با گردآوری نمرات اختصاص داده شده به ویژگی‌های فردی ولی مقیاس‌ها از طریق تخصیص نمرات به الگوی ویژگی‌ها ساخته می‌شوند. در حالی که شاخص‌ها و مقیاس‌ها معیارهای یک بُعد را ارائه می‌دهند، گونه‌شناسی اغلب برای بررسی تقاطع دو یا چند بُعد به کار می‌رود. گونه‌شناسی‌ها ابزارهای تحلیلی بسیار مفیدی هستند و به آسانی می‌توان از آنها به عنوان متغیر مستقل استفاده کرد، البته چون یک بُعدی نیستند، استفاده از آنها به عنوان یک متغیر وابسته، دشوار است.
از آنها به عنوان یک متغیر وابسته، دشوار است. ارزیابی مقیاس. مقیاس‌ها باید از نظر قابلیت اعتماد، قابلیت تعمیم‌پذیری و قابلیت روایی آزمایش شوند. مقیاس‌ها و شاخص‌ها باید اعتبارسنجی شوند: سه نوع روایی سازه وجود دارد که عبارتند از: ضریب تکرارپذیری نشان می‌دهد چگونه می‌توان داده‌های معیارهای فردی موجود در مقیاس را از مقیاس ترکیبی بازسازی کرد.
هیستوریا آیروزولیمیتانا ()اثر روبرت رنسی، راهب صومعه سن‌رمی، به زبان لاتین در باب نخستین جنگ صلیبی است. روبرت در زمان فعالیتش در آن صومعه به نگارش این اثر اهتمام نمود. اثر او در ۹ بخش شامل رخدادهایی از شورای کلرمون تا دهه ۱۱۲۰ است که آن را در بازهٔ زمانی ۱۱۰۷ تا ۱۱۲۰ به رشته تحربر درآورده است. بنا بر شواهد موجود در آغاز این وقایع‌نامه، وی از حاضرات در مجمع کلرمون درن وامبر ۱۰۹۵ بوده‌است. دربارهٔ تاریخ دقیق این اثر ــ اینکه در سال ۱۱۰۷ به اتمام رسید یا میان سال‌های ۱۱۱۰ و ۱۱۱۸ ــ و نیز ربط و پیوند این
میان سال‌های ۱۱۱۰ و ۱۱۱۸ ــ و نیز ربط و پیوند این وقایع‌نامه با دیگر منابع صلیبی، بین محققان معاصر اتفاق نظر وجود نداشته‌است. با این حال، ۹ بخش این اثر مشتمل بر گزارش وقایع سال‌های ۱۰۹۵ تا ۱۰۹۹ است و به توصیف اورشلیم، انطاکیه جنگ‌ها به‌وقوع پیوسته و همچنین اعمال فرماندهان اختصاص دارد:
آلاء الصدیق (۱۸ ژوئن ۱۹۸۸ – ۱۹ ژوئن ۲۰۲۱)، شاعر برجسته و فعال حقوق بشر اهل امارات بود. تحصیلات. آلاء الصدیق در شهر شارجه و در یک خانواده تحصیل‌کرده و مذهبی به‌دنیا آمد و در سال ۲۰۱۰ لیسانس خود را در رشته شریعه با درجه اعلی از دانشگاه شارجه به‌دست‌آورد. او میان سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ رئیس اتحادیه ملی دانشجویان امارات بود. هنگام ظهور بهار عربی ۲۰۱۱، آلاء الصدیق یک گروه دادخواست (طومار) جوانان را که متشکل از دانشجویان بود، ایجاد کرده، نشست‌ها و جلسات حضوری و آنلاین را ترتیب می‌داد تا دربارهٔ موضوعات حقوق بشری و
را ترتیب می‌داد تا دربارهٔ موضوعات حقوق بشری و آنچه که می‌تواند برای بهبود زندگی سایر شهروندان امارات انجام دهند، بحث می‌نمودند. او به تحصیل خود را در دیپلم پسا-فارغ‌التحصیلی رشته تعلیم و تربیت از دانشگاه شارجه ادامه داد. پس از دستگیری پدرش، محمد الصدیق و افزایش سرکوب دولت علیه فعالان مدنی و اصلاح‌طلبان، در سال ۲۰۱۲ همراه همسرش به قطر پناهنده شد. او چند سال در آن‌جا اقامت گزید و به تحصیل خود برای کسب کارشناسی ارشد در رشته سیاست عمومی از دانشگاه حمد بن خلیفه ادامه داد و سرانجام در سال ۲۰۱۶ فارغ‌التحصیل شد.
ادامه داد و سرانجام در سال ۲۰۱۶ فارغ‌التحصیل شد. حرفه. متعاقباً به انگلستان عزیمت نموده و مدیر اجرایی نهاد «القسط» (ALQST) که در راستای حمایت از حقوق بشر در امارات متحده عربی و در تمام جهان عرب فعالیت می‌نمود، تعیین شد. در ماه ژانویه ۲۰۱۸ میلادی، محمد بن عبدالرحمن آل ثانی، وزیر امور خارجه قطر در مصاحبه‌ای پیرامون کشمکش‌های جاری بر سر زندانیان سیاسی با امارات متحده عرب پس از ۲۰۱۵ اظهار نظر کرد و فاش نمود که دولت امارات متحده عرب مکرراً فشار می‌آورد تا یک زن مشخص را برای محاکمه به امارات تسلیم نماید. عبدالله
را برای محاکمه به امارات تسلیم نماید. عبدالله بن حمد الاثبه، سردبیر روزنامه «العرب» در مطلبی در تویترش فاش کرد، زنی که امارات خواهان بازگرداندن‌اش به آن کشور است، آلاءالصدیق بوده، اما قطر بر رد قاطعانه این خواست امارات تأکید کرده و گفته‌است که نظام حقوقی آن‌ها تسلیم سازی زندانیان سیاسی را مجاز نمی‌شمرند. بی‌درنگ، روزنامه‌های امارات، شامل «الاتحاد» و «العین»، بیانیه‌هایی را منتشر کردند و او را تروریست نامیدند. هم‌چنین مدعی شدند که وی با پاسپورت جعلی سوری ساخته شده از سوی دولت قطر به امارات فرار کرده تا
ساخته شده از سوی دولت قطر به امارات فرار کرده تا ابتداء رهبر اخوان المسلمین در خلیج و سپس در انگلستان شود. آلاء در اوت ۲۰۲۰ میلادی، یکی از سخنرانان اصلی در سمپوزیمِی تحت عنوان «ائتلاف خلیج در برابر عادی سازی» بود که بیشتر از ۸۰۰ فعال حقوق بشر از سراسر کشورهای خلیج در آن شرکت کرده بودند. او تأکید نمود که همه فعالان باید علیه عادی سازی محدودیت‌های جاری و فزاینده روی آزادی‌های دولت‌های خود به مقاوت بپردازند. وی در ژوئیه ۲۰۲۱ میلادی، یکی از مظنون‌های تحت پی‌گیرد نرم‌افزار «پیگاسوس» بود که از سوی امارات استفاده
نرم‌افزار «پیگاسوس» بود که از سوی امارات استفاده می‌شود. زندگی شخصی. پدر او، محمد الصدیق، اهل علم و اصلاح‌طلب نام‌دار است که از سال ۲۰۱۲ بدین‌سو در کنار سایر زندانیان سیاسی در بازداشت دولت امارات به سر می‌برد. محمد الصدیق که متولد شارجه و استاد معروف در رشته شرعیه بود، در دانشگاه‌های امارات متحده عرب و دانشگاه شارجه تدریس می‌کرد. در هیئت مدیره چندین نهاد مالی و بانکداری اسلامی در کشور خدمت کرده بود. محمد الصدیق از سوی دولت امارات متحده عرب سلب تابعیت شد، فرزندانش نیز از کار و بورسیه‌های تحصیلی محروم شدند و
نیز از کار و بورسیه‌های تحصیلی محروم شدند و در نهایت آن‌ها را نیز سلب تابعیت کرد. مرگ. آلاء به تاریخ ۱۹ ژوئن ۲۰۲۱ میلادی در روز شنبه در سن ۳۳ سالگی در یک حادثه ترافیکی جان باخت؛ او همراه با دوستانش سوار موتوری بود که با موتور دیگری در تقاطعِ A361 و B4437 در جنوب شیپتون آندر ویچوود در شهر آکسفوردشر حدود ساعت ۲۰:۳۰ تصادف نمود و در گذشت. نهاد حقوق بشری «دموکراسی کنونی برای جهان عرب» (DAWN) از دولت انگلستان خواست تا شرایط مرگ او را بررسی کند. خالد ابراهیم، مدیر اجرایی مرکز حقوق بشر خلیج، گفت که «او می‌دانست
اجرایی مرکز حقوق بشر خلیج، گفت که «او می‌دانست بعد از کارکردن در القسط خطر دو برابر می‌شود»، چون درک می‌کرد که «چه اتفاقی برای جمال خاشقچی افتاد». با این‌حال، عمر عبدالعزیز، یکی از مخالفین عربستان سعودی، ویدیوی را منتشر کرد. در آن بیان داشت که تلفن آلاء الصدیق توسط سازمان استخبارات امارات از طریق یک شرکت اسرائیلی هک شده بود. نهاد «دموکراسی کنونی برای جهان عرب» از دولت امارات خواست تا جسد آلاء الصدیق را به این کشور بازگرداند و اجازه دهد او در کشور خود به خاک سپرده شود. این نهاد همچنین از امارات متحده عرب
سپرده شود. این نهاد همچنین از امارات متحده عرب خواست به پدرش محمد عبدالرزاق الصدیق که زندانی سیاسی است، اجازه دهد در مراسم تدفین دخترش شرکت کند. ولی هر دو درخواست این نهاد از سوی دولت امارات رد شد. سرانجام، او به درخواست خانواده‌اش در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۱ میلادی در قطر به خاک سپرده شد.
هاکای با نام اصلی کلینت بارتون یک شخصیت تخیلی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک مارول کامیکس است. هاکای همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
استیون دویک (؛ زادهٔ شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
شان یینگ (؛ زادهٔ ) شناگر اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
والتر کوش (؛ زادهٔ ) شناگر اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
یوری هروماک (; – ) شناگر اوکراینی‌تبار اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
ایرینا آکسیونووا (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
جولیا گرویل (؛ زادهٔ ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
لئونید ایلیچوف (؛ زادهٔ ) شناگر اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
اولگا کلواکینا (؛ زادهٔ ) شناگر اهل شوروی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
پیتر رینولدز (; – ) شناگر اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
ماسینیسا از ریف (Massinissa Akandouch) (نام کامل: «ماسینیسا ان دادی اکاندوچ اوتاح باوفروری»، همچنین معروف به «ماسینیسا» متولد ۸ نوامبر ۲۰۰۱)، فعال حقوق بشر و بومی ریفیانی مستقر در اروپاست است. او به‌خاطر دفاع از حقوق، آزادی، میراث فرهنگی و تاریخی قبایل آمازیغ در شمال آفریقا معروف است. اوان زندگی. ماسینیسا در ریف، حسیمه، مراکش به دنیا آمد وسپس به شهر ماتارو، کاتالونیا، اسپانیا مهاجرت نمود و در کنار خانوده‌اش در آن‌جا بزرگ شد. نام پدراش عبدالحاک اکندوچ، خواننده، آهنگ‌سازی معروف ریفیان تبار و مؤسس گروه تواتون
آهنگ‌سازی معروف ریفیان تبار و مؤسس گروه تواتون و نام مادرش اسما اوتاح بود. اکندوچ هنگامی که طفل بود فعالیت خود را با اشتراک در کنفرانس‌ها، تظاهرات و کمپین‌هایی که خانواده او برای ترویج هویت، فرهنگ و زبان قبایل آمازیق، فمینیسم، حقوق اجتماعی و استقلال کاتالونیا سازمان‌دهی می‌کردند، آغاز نمود. ماسینیسا همانند پدرش علاقه‌مند هنر بود و در دوران طفولیت به بازیگری و آوازخوانی شروع نمود. او در نمایش‌های گوناگون موسیقی و هنری در زادگاهش، ماتارو نقش بازی نمود و آهنگ اجراء کرد. ماسینیسا و اکاندوچ–خانواده اوتاح در
اجراء کرد. ماسینیسا و اکاندوچ–خانواده اوتاح در برنامه تلویزیونی " Amb ulls de nen " برای مستندسازی روش زندگی خانواده و بازگویی داستان ماسینیسا نقش بازی کردند. درحالی‌که ماسینیسا در آن زمان نوجوان بود. او ریفیان تبار است ولی به‌خاطر خانواده‌اش، تابعیت مراکش، انگلستان و اسپانیا را دارد. کنشگری. کنشگری خانوادگی. ماسینیسا در یک خانوادهٔ فعال تربیت یافته‌است؛ مادرش در دهه ۸۰ میلادی فعال حقوق مدنی در منطقه ریف بود و از ظلم و ستم مقامات مراکشی رنج می‌برد. پدرش نیز یک کنشگر بود و آهنگ‌های معروف و محبوبی را که در
یک کنشگر بود و آهنگ‌های معروف و محبوبی را که در مورد آزار و اذیت در منطقه مذکور و همچنین دربارهٔ رهبران ریفیان مانند عبدالکریم بود، به زبان ریفیان نوشت و خواند. والدین ماسینیسا با نژادپرستی، تبعیض اجتماعی و پیشینه مهاجرت دست به گریبان بودند و این امر باعث شد کنشگری از بدو تولد بخشِ عمده و اساسی زندگی ماسینیسا باشد. کنشگری در حقوق حیوانات. ماسینیسا هنگامی‌که ۱۲ سال داشت بعد از تماشای ویدیوی «"بهترین سخنی که تا کنون شنیده‌اید"» از «گری یوروفسکی»، فعال حقوق حیوانات، تصمیم گرفت به مکتب وگانیسم و جنبشِ «دفاع از
تصمیم گرفت به مکتب وگانیسم و جنبشِ «دفاع از حقوق حیوانات و شفافیت مصرف‌کننده در صنعت زراعت حیوانات» بپیوندد. در سال ۲۰۱۸، وقتی‌که او ۱۷ ساله بود رهبر جنبش «قربانیان گوشت» در اروپا شد و ده‌ها وضعیت ظاهراً غیرانسانی و غیرقانونی حیوانات را در مزارع، شرکت‌ها در کاتالونیای اسپانیا در معرض دید مردم قرار داد و صدها حیوان را از این تأسیسات و اماکن به‌طور علنی نجات بخشید. به دلیل پایین بودن سنش و استراتژی فعالیت عمومی (رسانه‌های اجتماعی) در مورد کنشگری، نام او سرخط مقالات، برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی زیادی قرار
مقالات، برنامه‌های تلویزیونی و رادیویی زیادی قرار گرفت و در جلد مجلات و روزنامه‌ها در اسپانیا به چاپ رسید. از لحاظ عکس‌العمل‌های مردم، رسانه‌ها و حملات سیاسی در اواخر ۲۰۱۹، فعالیت‌های اکاندوچ در مورد حقوق حیوانات دیگر در محضر عام دیده نشد و طوری به نظر می‌رسید که کار و فعالیت‌اش را به ترویج فرهنگ خود (هویت آمازیقی) وسایر علل اجتماعی، تغییر داده‌است. مناقشات. «اتحادیه دامداری کاتالونیا» که چارچوب مهمی برای کشاورزان در کاتالونیا است، این فعال گیاه‌خوار و نهادهایش را به‌صورت علنی انتقاد کرد. این اتحادیه همراه
را به‌صورت علنی انتقاد کرد. این اتحادیه همراه با سایر شبکه‌ها و سازمان‌های خصوصی ماسینیسا را به اصطلاح مورد تحقیق قرار دادند و متهم نمودند که از سوی «لابی وِگان»، «ده‌ها هزار یورو» حمایت مالی شده تا دستورهای کاری وِگانیسم را در افکار عمومی و مطبوعات به زور وارد کند. فعالیت در راستای تغییر اقلیم. اکاندوچ در سال ۲۰۱۹، برای گسترش حوزه فعالیت خود به جنبش «جمعه‌ها برای آینده» در بارسلونا پیوست و سپس در همین سال (۲۰۱۹) از طریق جنبش «شورش علیه انقراض» در فعالیت‌های جنبش «شورش جهانی» در لندن، بارسلونا و مادرید
جنبش «شورش جهانی» در لندن، بارسلونا و مادرید مشارکت نمود. او در نخستین اجلاس اقدام علیه تغییرات اقلیمی کاتالونیا در بارسلونا که از سوی دولت کاتالونیا سازمان‌دهی شده بود، دعوت شد. همین‌طور، در کنفرانس COP25 در شهر مادرید که توسط سازمان ملل متحد برگزار شد (شخصیت‌های دیگری مانند گریتا تونبرگ فعال اقلیم و آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل نیز در COP25 شرکت کردند) نیز شرکت نمود.
باگاسیس، بَغَسیس، باگاز، باگایاشا یک شاهزاده اشکانی بود که در میانه ۱۴۸ تا ۱۴۷ پیش از میلاد نقش مهمی را در سیاست‌های دربار اشکانی ایفا می‌نمود، او توسط برادرش مهرداد یکم () به فرمانداری سرزمین تازه فتح شده ماد منصوب شده بود. (۱۳۸-۱۲۰ ق م) در این مقام، او در بابل جنگید و یک لشکرکشی تنبیهی علیه شهر ظاهراً شورشی Sha-pi-Adata رهبری کرد و همچنین با ارتش دولت سلوکی به فرماندهی دمتریوس دوم جنگید. پادشاه فرض شده پارت در ۱۲۷/۱۲۶ ق.م این فرض مبتنی بر داده‌های کتیبه‌شناسی و سکه‌شناسی است، زیرا در منابع روایی اطلاعاتی
و سکه‌شناسی است، زیرا در منابع روایی اطلاعاتی از سلطنت باگاسیس وجود ندارد. اکنون به دلیل دشواری بازسازی سلطنت بَغَسیس فرضیه سلطنت کردن وی به کنار نهاده شده است. وی یکی از مهمترین شخصیت های سیاسی نیمه دوم قرن دوم قبل از میلاد. ه. در خاورمیانه بود. از باگاسیس پسری با نام نامشخص به یادگار ماند که در زمان مهرداد دوم () مناصب عالی را دارا بود. زندگی نامه. نام باگاسیس بارها در منابع مختلف خط میخی دوره اشکانی آمده است. همچنین یک بار توسط یک مورخ رومی قرن ۲-۳، مارک جونیان جاستین، ذکر شده است. باگاسیس پسر پادشاه
جونیان جاستین، ذکر شده است. باگاسیس پسر پادشاه پارت فریاپات بود. او سه برادر داشت که به پادشاهی رسیدند - فرهاد یکم، اردوان اول/دوم و مهرداد اول . که اردوان یکم پادشاهی کوچک اشکانی را به یک امپراتوری قدرتمند تبدیل کرد - در زمان سلطنت او سرزمین های ماد و بابل را تسخیر کرد و سپس لقب «شاه شاهان» را کاملاً به خود گرفت . زمانی که مهرداد یکم در حال تصرف ماد بود، یکی از سرداران او ایران را فتح کرد. به گفته مورخ نیکلاس اورتوم، می تواند باگاسیس باشد. ژوستین می نویسد پس از فتح ماد، مهرداد آن را به ساتراپی تبدیل کرد و
از فتح ماد، مهرداد آن را به ساتراپی تبدیل کرد و باگاسیس به فرمانداری آن منصوب شد. هدف از فعالیت های مشترک آنها تحکیم قدرت اشکانی و تقویت مرزهای غربی امپراتوری جدید بود. نام باگاسیس در منابع خط میخی مربوط به دوران سلطنت مهرداد اول است. خاطرات نجومی بابلی حاوی اطلاعاتی درباره فتح بابل توسط اشکانیان است که در ۱۳ مه ۱۳۸ قبل از میلاد وارد این شهر شدند. از جمله فرماندهان فاتحان باگاسیس بود که در بین النهرین لشکری ​​جمع کرد و با او به ماد رفت. او به همراه برادرش در دفع ضد حمله یونانیان سلوکی که در تلاش برای
در دفع ضد حمله یونانیان سلوکی که در تلاش برای بازگرداندن سرزمین های بابل بودند، شرکت کرد و با موفقیت نیروهای آنها را شکست داد. در آن زمان باگاز قبلاً تجربه نظامی مناسبی داشت. او از تاکتیک های "جنگ چریکی" علیه دشمن استفاده کرد - حملات غیرمنتظره ای که دشمنانی را که در حال پیشروی به سمت بابل بودند آزار می داد. پادشاه سلوکی دمتریوس دوم موفق شد تنها چند پیروزی جزئی محلی به دست آورد و سلوکیه را به طور موقت به کنترل خود بازگرداند. در ابتدا، باگاز عمداً در درگیری های کوچک شکست خورد، و اعتماد به نفس دشمن را تقویت
های کوچک شکست خورد، و اعتماد به نفس دشمن را تقویت کرد و او را متقاعد کرد که فرد بی تجربه ای بوده و تهدید ایجاد شده توسط او بی اهمیت است. با این کار، او ارتش دمتریوس دوم را به داخل کشور کشاند، جایی که برادرش، مهرداد، قبلاً تله ای آماده کرده بود. ژوئن / آگوست ۱۳۸ ق.م. مهرداد اول با نیروهای اصلی وارد بابل شد و دشمن را غافلگیر کرد. او با حمله به سلوکیان، سپاه دشمن را به کلی شکست داد و شاه را به اسارت گرفت. دومین بار نام باگاسیس در منابع به اکتبر ۱۳۵ قبل از میلاد برمی گردد. در این هنگام، مهرداد اول به شدت بیمار
برمی گردد. در این هنگام، مهرداد اول به شدت بیمار شد و برادر خود را به معاونت خود منصوب کرد. سومین ذکر در این گونه خاطرات مربوط به بازه زمانی ۹ اکتبر تا ۶ نوامبر ۱۳۳ قبل از میلاد است. ه. و مرتبط با شورش هایی است که در قلمرو بابل به دلایل مذهبی رخ داده است. این منبع از برکناری فرمانده فیلین خبر می دهد که شش ماه قبل - در آوریل یا می همان سال - به ماد به باگایاش آمد. تئودوسیوس به جای او منصوب شد. آخرین چنین ذکری بیش از یک دهه بعد رخ داد - بین ۲۰ مه و ۱۷ ژوئن ۱۲۰ قبل از میلاد. ه. مربوط به پسر باگاسیس، «فرمانده
قبل از میلاد. ه. مربوط به پسر باگاسیس، «فرمانده چهار فرمانده» است. به گفته مورخان Jona Lendering[nl] و Bert van der Spek[en]، پسر باگاسیس می تواند جانشین تئودوسیوس باشد. کارزار تنبیهی بابل. علاوه بر خاطرات نجومی بابلی، فعالیت های باگاسیس در وقایع بین النهرینی BCHP 18B/A[16] شرح داده شده است. به گفته وندر اسپک، این وقایع نگاری ممکن است بخشی از خاطرات نجومی بابلی نیز باشد. او از اقدام تنبیهی بگاسیس علیه بابلی ها می گوید. خلاصه ای از منبع به شرح زیر است. باگاسیس وارد بابل می شود و از شورای بزرگان گزارش می
وارد بابل می شود و از شورای بزرگان گزارش می خواهد و در جریان آن به خون های ریخته شده و سرقت ها اشاره می شود. در کاخ علاوه بر بزرگان، رهبران نظامی و همچنین گروهی از مردم که مجبور به ترک خانه های خود شدند، حضور دارند. خطوط زیر در مورد عزاداری در میان همه گروه های مردم، از بردگان گرفته تا رهبران منطقه ("پیاده نظام") صحبت می کند سپس یک فاجعه خاص رخ می دهد و پس از آن حتی افراد گناهکار به خانه های خود رها می شوند. به گفته وندر اسپک، این احتمال وجود دارد که آنها سربازان پادگان باشند. در آینده، یک رهبر نظامی خاص
سربازان پادگان باشند. در آینده، یک رهبر نظامی خاص PN-xx-nu برای مردم شفاعت می کند، احتمالاً پسر باگایاشی، که منجر به آوردن هدایای ارزشمند و "شادی قلبی" در بین مردم می شود. خود فرمانده عازم قرارگاه می شود. باگاسیس کاهنان اعظم را که به همراه پنج بابلی و رهبران منطقه و همچنین فرمانده PN-xx-nu می آیند را احضار می کند. این فرمانده سپاهیان، سپاه اشکانیان را متقاعد می کند که وارد بابل شوند و گروه آورده شده را تبعید می کند و پس از آن به شهر شاپی آدات می رود. استراتیگوس بابلی پادگان را در یک مکان جمع می کند و