payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هیلدا وان در ۴ نوامبر ۱۹۸۵ در خانه سالمندان در پاتنی لندن درگذشت و در داسرت رادنورشایر به خاک سپرده شد. میراث. آثار وان با استقبال خوبی از سوی معاصرانش مواجه شد و توسط نشریات سراسر جهان مورد بررسی قرار گرفت. در طول زندگی او، شهرت او تحت الشعاع شهرت شوهرش قرار گرفت، به ویژه پس از انتشار رمان او در سال ۱۹۳۲ به "نام فواره". با این حال، شهرت او در اواخر عمر، با توجه انتقادی کم یا بدون توجه، کاهش یافت.
زنان در آلمان به نقش زنان در کشور آلمان می‌پردازد. نقش زنان آلمانی در طول تاریخ تغییر کرده‌است، زیرا فرهنگ و جامعه ای که در آن زندگی می‌کردند دستخوش دگرگونی‌های مختلفی شده‌است. از نظر تاریخی، و همچنین در حال حاضر، وضعیت زنان در بین مناطق آلمان متفاوت است، به ویژه در قرن بیستم، زمانی که یک سازمان سیاسی و اجتماعی-اقتصادی متفاوت در آلمان غربی در مقایسه با آلمان شرقی وجود داشت. علاوه بر این، جنوب آلمان دارای سابقه نفوذ قوی کاتولیک رومی است. ازدواج و قانون خانواده. قانون خانواده در آلمان غربی، تا همین اواخر،
قانون خانواده در آلمان غربی، تا همین اواخر، نقشی فرعی در رابطه با شوهرانشان برای زنان قائل بود. تنها در سال ۱۹۷۷ بود که تغییرات قانونی برای برابری جنسیتی در ازدواج فراهم شد. تا آن تاریخ، زنان متأهل در آلمان غربی نمی‌توانستند بدون اجازه شوهران خود کار کنند. اما در آلمان شرقی، زنان از حقوق بیشتری برخوردار بودند. در سال ۱۹۷۷، قانون طلاق در آلمان غربی دستخوش تغییرات اساسی شد و از یک سیستم طلاق مبتنی بر تقصیر به سیستمی که اساساً بدون تقصیر است تغییر کرد. این مقررات جدید طلاق که امروزه در سراسر آلمان به قوت خود
جدید طلاق که امروزه در سراسر آلمان به قوت خود باقی است، تصریح می‌کند که می‌توان طلاق بدون تقصیر را به دلیل یک سال "جدایی" عملی در صورت رضایت هر دو زوج و سه سال "جدایی" عملی در صورت رضایت یکی از زوجین به دست آورد. . همچنین در صورتی که در دادگاه ثابت شود که ادامه ازدواج به دلایلی برای خواهان حرج غیرمنطقی برای خواهان ایجاد می‌کند، طلاق سریع و بدون مهلت جدایی از سوی زوجین به‌صورت تقاضای زوجین می‌تواند صادر شود. در سال‌های اخیر، در آلمان، مانند سایر کشورهای غربی، افزایش سریع زندگی مشترک مجردی و تولدهای خارج از
افزایش سریع زندگی مشترک مجردی و تولدهای خارج از ازدواج مشاهده شده‌است. تا سال ۲۰۱۴، ۳۵ درصد از تولدها در آلمان مربوط به زنان مجرد بوده‌است. با این حال، تفاوت‌های مشخصی بین مناطق غربی و شرقی وجود دارد: به‌طور قابل توجهی تعداد کودکان خارج از ازدواج در آلمان شرقی نسبت به آلمان غربی بیشتر است: در سال ۲۰۱۲، در آلمان شرقی ۶۱٫۶ درصد از تولدها مربوط به زنان مجرد بود. اما در غرب آلمان این عدد تنها ۲۸٫۴٪ بوده‌است. دیدگاه‌ها در مورد خودمختاری جنسی، همان‌طور که به ازدواج مربوط می‌شود، نیز تغییر کرده‌است: به عنوان
ازدواج مربوط می‌شود، نیز تغییر کرده‌است: به عنوان مثال، تا سال ۱۹۶۹، زنا در آلمان غربی یک جرم کیفری بود. با این حال، تنها در سال ۱۹۹۷ بود که آلمان معافیت ازدواج خود را از قانون تجاوز جنسی پس از یک نبرد سیاسی طولانی که در دهه ۱۹۷۰ شروع شد حذف کرد و یکی از آخرین کشورهای اروپایی بود که این کار را انجام داد. به‌طور خاص، قبل از سال ۱۹۹۷، تعریف تجاوز جنسی در آلمان این بود: «"هرکس زنی را به زور یا تهدید به خطر فعلی جانی یا بدنی به رابطه خارج از ازدواج با او یا شخص ثالث وادار کند، به مجازات بیش از دو سال حبس"
شخص ثالث وادار کند، به مجازات بیش از دو سال حبس" "محکوم خواهد شد."» در سال ۱۹۹۷ تغییراتی در قانون تجاوز به عنف به وجود آمد، تعریف را گسترده‌تر کرد، آن را از نظر جنسیت خنثی کرد و معافیت ازدواج را حذف کرد. پیش از این، تجاوز زناشویی تنها به عنوان "ایجاد صدمه بدنی" (بخش 223 قانون جزایی آلمان)، "توهین" (بخش ۱۸۵ قانون جزایی آلمان) و "استفاده از تهدید یا زور برای ایجاد آسیب به شخص قابل تعقیب بود که مجازات کمتری داشت و به ندرت تحت تعقیب قرار می‌گرفت. زندگی. در آلمان اگرچه اکثر زنان شاغل هستند، بسیاری از آنها به
اگرچه اکثر زنان شاغل هستند، بسیاری از آنها به صورت پاره وقت کار می‌کنند. در اتحادیه اروپا، تنها هلند و اتریش زنان بیشتری دارند که به صورت پاره وقت کار می‌کنند. یکی از مشکلاتی که زنان باید با آن روبرو شوند این است که مادرانی که فرزندان خردسال دارند و می‌خواهند شغلی را دنبال کنند ممکن است با انتقاد اجتماعی مواجه شوند. در سال ۲۰۱۴، ائتلاف حکومتی با اعمال سهمیه ۳۰ درصدی زنان برای پست‌های هیئت نظارت از سال ۲۰۱۶ به بعد موافقت کرد. در مقایسه با سایر کشورهای غربی و حتی غیر غربی، نسبت زنان در نقش‌های رهبری تجاری
و حتی غیر غربی، نسبت زنان در نقش‌های رهبری تجاری پایین‌تر است. یکی از دلایل حضور کمرنگ زنان در پست‌های کلیدی، هنجارهای اجتماعی است که کار تمام وقت را برای زنان نامناسب می‌داند. به خصوص آلمان جنوبی در مورد نقش‌های جنسیتی محافظه کار است. بهداشت و سلامت باروری. نرخ مرگ و میر مادران تا سال ۲۰۱۰ در آلمان ۷ مرگ در ۱۰۰۰۰۰ نفر بوده‌است. میزان ابتلا به ایدز براساس برآوردهای سال ۲۰۰۹ حدود ۰٫۱٪ از بزرگسالان ۱۵ تا ۴۹ ساله) است. نرخ باروری کل (TFR) در آلمان ۱٫۴۴ تولد به ازای هر زن (برآوردهای ۲۰۱۶) است که یکی از
تولد به ازای هر زن (برآوردهای ۲۰۱۶) است که یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها در جهان است. بی فرزندی در آلمان بسیار زیاد است: از زنان متولد سال ۱۹۶۸ در آلمان غربی، ۲۵ درصد بدون فرزند هستند. سقط جنین در آلمان در سه‌ماهه اول به شرط مشاوره اجباری و در موارد ضروری پزشکی قانونی است. در هر دو مورد یک دوره انتظار ۳ روز وجود دارد. آموزش جنسی در مدارس طبق قانون الزامی است. دادگاه قانون اساسی آلمان و در سال ۲۰۱۱ دادگاه حقوق بشر اروپا، شکایات چندین والدین را علیه آموزش جنسی اجباری مدرسه در آلمان رد کردند.
زنان در اوکراین به نقش زنان در کشور اوکراین می‌پردازد. زنان در زمینه‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی و همچنین در خانواده از حقوق قانونی برابر با مردان برخوردارند. زنان حقوق کمتری دریافت می‌کنند و فرصت محدودی برای پیشرفت شغلی دارند. حدود ۴۵ درصد از جمعیت اوکراین که از خشونت – فیزیکی، جنسی یا روانی – رنج می‌برند، زنان هستند. تاریخچه فمینیسم. تاریخ اوکراین در طول دو قرن گذشته ارتباط نزدیکی با امپراتوری روسیه و بعداً اتحاد جماهیر شوروی دارد. اوکراین در سال ۱۹۹۱ استقلال یافت و اکنون کشوری با بیش از ۴۰
سال ۱۹۹۱ استقلال یافت و اکنون کشوری با بیش از ۴۰ میلیون نفر است که اکثر آنها مسیحی ارتدوکس هستند و ۷۰ درصد جمعیت شهرنشین هستند. یکی از بزرگترین سازمان‌های فمینیستی در اروپا در دهه ۱۹۲۰ در غرب اوکراین مدرن یا گالیسیا تأسیس شد. این سازمان اتحادیه زنان اوکراین نام داشت و توسط میلنا رودنیتسکا رهبری می‌شد. در دوران اتحاد جماهیر شوروی، فمینیسم به عنوان یک ایدئولوژی بورژوایی طبقه‌بندی می‌شد و از این رو ضدانقلاب و ضد شوروی بود. جامعه مدنی و فمینیسم در دوران شوروی عملاً وجود نداشت. پس از استقلال اوکراین در سال
عملاً وجود نداشت. پس از استقلال اوکراین در سال ۱۹۹۱، یک جنبش فمینیستی آغاز شد. به گفته اوکسانا پوتاپووا، محقق و فعال فمینیست و فعال صلح‌ساز که یک سازمان غیردولتی به نام "تئاتر برای گفتگو" را ایجاد کرد، در طول جنگ در دونباس که در سال ۲۰۱۴ آغاز شد، حمایت از جنبش داوطلبانه بزرگی از زنان که اقدامات بشردوستانه و گفت‌وگوی اجتماعی را سازماندهی می‌کنند شکل گرفت. خشونت علیه زنان. حدود ۴۵ درصد از جمعیت اوکراین (۴۵ میلیون) از خشونت - جسمی، جنسی یا روانی - رنج می‌برند و بیشتر آنها زن هستند. زنان خیابانی آسیب پذیرترین
و بیشتر آنها زن هستند. زنان خیابانی آسیب پذیرترین دسته هستند. حدود ۴۰ درصد از آنها از خشونت جنسی رنج می‌برند که ۲۵ درصد آنها زیر ۱۸ سال دارند. در سال ۲۰۰۱، اوکراین قانون "خشونت خانگی را تصویب کرد". ماده ۱۷۳–۲ قانون تخلفات اداری اوکراین نیز به «خشونت در خانواده» می‌پردازد. نزهت احسان، نماینده صندوق جمعیت سازمان ملل متحد در اوکراین، در فوریه ۲۰۱۳ بیان کرد: «اوکراین واقعاً سطح غیرقابل قبولی از خشونت، عمدتاً توسط مردان و عمدتاً به دلیل مصرف بالای الکل دارد». وی همچنین خلأهای موجود در قانون را عاملی برای کمک به
همچنین خلأهای موجود در قانون را عاملی برای کمک به معضل خشونت خانگی دانست و گفت: «شما می‌توانید زنان را مورد تجاوز قرار دهید و همچنان اگر یک مقام عالی رتبه هستید یا از یک خانواده رسمی سطح بالا هستید، می‌توانید از آن فرار کنید.» نیروی کار. زنان ۵۴ درصد از جمعیت اوکراین و ۴۷٫۴ درصد از نیروی کار آن را تشکیل می‌دهند. بیش از ۶۰ درصد از زنان اوکراینی دارای تحصیلات عالی (سطح کالج و بالاتر) هستند. با این حال، نرخ بیکاری زنان در مقایسه با مردان با سابقه تحصیلی یکسان بسیار بالا است. ۸۰٪ از کل بیکاران در اوکراین را
بسیار بالا است. ۸۰٪ از کل بیکاران در اوکراین را زنان تشکیل می‌دهند. قوانین کار تساوی حقوقی زن و مرد از جمله دستمزد برابر برای کار مساوی را تعیین می‌کند، اصلی که به‌طور کلی رعایت می‌شد. با این حال، صنایع تحت تسلط کارگران زن کمترین دستمزد نسبی را داشتند و بیشتر از همه تحت تأثیر معوقات دستمزد قرار گرفتند. سن بازنشستگی به تدریج در حال افزایش است و تا سال ۲۰۲۱ به ۶۰ سال برای زنان و ۶۲ سال برای مردان و در کارمندان دولتی سن اولیه برای زنان ۵۵ سال و برای مردان ۶۰ سال بود. گزارش‌هایی مبنی بر امتناع برخی از
۶۰ سال بود. گزارش‌هایی مبنی بر امتناع برخی از کارفرمایان از استخدام زنان جوانی که احتمال باردار شدن دارند یا زنان بالای ۳۵ سال وجود دارد. زنان همچنین حقوق کمتری دریافت می‌کردند و فرصت محدودی برای پیشرفت شغلی داشتند. تعداد کمی از زنان در پست‌های مدیریتی عالی در دولت یا صنایع دولتی یا خصوصی بودند. درآمد زنان به‌طور متوسط ۳۰ درصد کمتر از مردانی است که پست‌های مشابهی دارند. حدود ۵۰ درصد تمام شرکت‌های بدون کارمند متعلق به زنان هستند. حدود ۲۷ درصد از شرکت‌هایی که ۱ تا ۵ کارمند دارند در اختیار زنان هستند.
که ۱ تا ۵ کارمند دارند در اختیار زنان هستند. شرکت‌هایی که کمتر از ۵۰ کارمند دارند، ۳۰ درصد آن متعلق به زنان است. این اعداد مشابه با سایر اقتصادهای غربی است. زنان تمایل دارند کسب و کارهای کوچک در خرده فروشی، عمده فروشی و پذیرایی را رهبری کنند. ۲٪ از شرکت‌های بزرگ توسط زنان اداره می‌شوند. در سیاست. در انتخابات پارلمانی اوکراین در سال ۲۰۱۹، ۸۷ زن به پارلمان راه یافتند که یک رکورد برای اوکراین بود و ۲۰٫۵۲ درصد از تعداد کل نمایندگان می‌شد. در انتخابات حدود ۵۰ درصد از نمایندگان منتخب صدا و ۳۷ درصد از نمایندگان
از نمایندگان منتخب صدا و ۳۷ درصد از نمایندگان منتخب همبستگی اروپا را زنان تشکیل می‌دادند. کمترین مکان برای زنان در پلتفرم مخالفان - برای زندگی با ۱۱٫۴ درصد بود. در سال ۲۰۱۴، حدود ۱۲٫۱ درصد رادای ورخوونا (پارلمان اوکراین) زن بودند. از انتخابات پارلمانی ۲۰۱۴ تا انتخابات ۲۰۱۹ این تعداد به ۵۳، یعنی ۱۲٫۶ درصد افزایش یافته‌است. درصد نمایندگان زن در هر انتخابات در نوسان است. از ۴۷ زن انتخاب شده در سال ۲۰۱۴ به پارلمان، تنها ۲ نفر با پیروزی در یک حوزه انتخابیه به این موفقیت دست یافتند. در این انتخابات از سیستم
این موفقیت دست یافتند. در این انتخابات از سیستم انتخاباتی مختلط استفاده شد که ۵۳٫۲ درصد از نمایندگان بر اساس لیست‌های حزبی و ۴۶٫۸ درصد در ۱۹۸ حوزه انتخابیه انتخاب شدند. در سال ۲۰۱۹، ۲۶ زن موفق به کسب یک کرسی در حوزه انتخابیه شدند. در پارلمانی که در انتخابات پارلمانی اوکراین در سال ۲۰۱۲ انتخاب شد، زنان ۹٫۹ درصد از پارلمان را تشکیل می‌دادند. در اولین انتخابات پارلمانی که پس از استقلال اوکراین در سال ۱۹۹۱ در سال ۱۹۹۴ برگزار شد، تنها ۱۱ زن (۳/۲ درصد از پارلمان) انتخاب شدند. یک تحقیق که در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴ منتشر
انتخاب شدند. یک تحقیق که در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۴ منتشر شد نشان داد که در سراسر جهان به‌طور متوسط ۲۲٪ از پارلمان را زنان تشکیل می‌دهند، در حالی که در کشورهای اتحادیه اروپا این رقم ۲۵٪ است. بر اساس یک مطالعه (منتشر شده در ۱ نوامبر ۲۰۱۴) توسط اتحادیه بین پارلمانی، اوکراین در بین ۱۸۹ کشور در رتبه ۱۱۲ از نظر نمایندگی سیاسی زنان در پارلمان قرار دارد. قوانین مربوط به اجرای مجدد سهمیه دوران شوروی برای زنان در پارلمان (۳۰٪ یا 35%) در پارلمان مورد بحث قرار گرفته‌است اما تصویب نشده‌است. ارتش. زنان در اوکراین مجاز به پیوستن
نشده‌است. ارتش. زنان در اوکراین مجاز به پیوستن به ارتش هستند، اما از نظر تاریخی حضور به نقش‌های غیر رزمی چون پزشک، آشپز، حسابدار و غیره محدود شده‌است. از ژوئیه ۲۰۱۶، نیروهای نظامی اوکراین به زنان اجازه شرکت در نقش‌های رزمی از جمله پیشاهنگ نظامی، و تک تیرانداز را دادند.
یک ضدآندروژن غیراستروئیدی (NSAA) یک آنتی آندروژن با ساختار شیمیایی غیراستروئیدی است. آن‌ها معمولاً آنتاگونیست‌های انتخابی و کامل یا خاموش گیرنده آندروژن (AR) هستند و با مسدود کردن مستقیم اثرات آندروژن‌هایی مانند تستوسترون و دی‌هیدروتستوسترون (DHT) عمل می‌کنند. NSAAها در درمان شرایط وابسته به آندروژن در مردان و زنان استفاده می‌شود. آن‌ها برعکس آنتی آندروژن‌های استروئیدی (SAAs) هستند که آنتی‌آندروژن‌هایی هستند که استروئید بوده و از نظر ساختاری با تستوسترون مرتبط هستند. مصارف پزشکی. NSAAها در پزشکی بالینی برای
هستند. مصارف پزشکی. NSAAها در پزشکی بالینی برای موارد زیر استفاده می‌شوند:
زنان در اسپانیا به نقش زنان در کشور اسپانیا می‌پردازد. وضعیت زنان در اسپانیا از اولین تاریخ، فرهنگ و هنجارهای اجتماعی این کشور شکل گرفته‌است. در سراسر اواخر قرن بیستم، اسپانیا از اسپانیای فرانکوئیستی (۱۹۳۹–۱۹۷۵)، که طی آن حقوق زنان به شدت محدود شده بود، به جامعه‌ای دموکراتیک که برابری جنسیتی یک اصل اساسی است، تغییر کرد. به این ترتیب، در طول دهه‌های گذشته موقعیت زنان در جامعه اسپانیا بسیار بهبود یافته‌است. تعداد زنان در جمعیت گسترده‌تر اسپانیا ۹۰۰۰۰۰ نفر از مردان بیشتر است که جمعاً گروهی ۲۴ میلیونی (تا ژوئیه
بیشتر است که جمعاً گروهی ۲۴ میلیونی (تا ژوئیه ۲۰۱۷) تخمین زده می‌شود. کلیسای کاتولیک در اسپانیا تا پیش از ایجاد جدایی کلیسا از دولت در سال ۱۹۷۸ نقش عمده‌ای را با توجه به دیدگاه‌های رسمی در مورد نقش زنان در جامعه ایفا می‌کرد. نقش اجتماعی. در دوران فرانکوئیست، ارزشهای اجتماعی اسپانیایی یک موضع اخلاقی را تدوین کرد که با محدود کردن فرصت‌های شغلی و ممنوع کردن طلاق، پیشگیری از بارداری و سقط جنین، استانداردهای سفت و سختی را برای تمایلات جنسی زنان ایجاد کرد. بازگشت دموکراسی با تغییرات گسترده‌ای در وضعیت زنان همراه
دموکراسی با تغییرات گسترده‌ای در وضعیت زنان همراه بود. در دنیای سنتی اسپانیا، زنان به ندرت وارد بازار کار ملی می‌شدند یا به مشاغل خود ادامه می‌دادند. در اواخر دهه ۱۹۷۰، حدود ۲۲ درصد از زنان بالغ کشور تا حدودی کمتر از ایتالیا و ایرلند، وارد نیروی کار شده بودند. تا سال ۱۹۸۴ این رقم به ۳۳ درصد افزایش یافت، سطحی که تفاوت چندانی با ایتالیا یا هلند نداشت. زنان هنوز کمتر از یک سوم کل نیروی کار را تشکیل می‌دادند و در برخی بخش‌های برجسته مانند بانکداری، این رقم به یک دهم نزدیک‌تر بود. یک نظرسنجی در سال ۱۹۷۷ نشان
یک دهم نزدیک‌تر بود. یک نظرسنجی در سال ۱۹۷۷ نشان داد که وقتی از آنها پرسیده شد که آیا جای یک زن در خانه است در مقایسه با ۲۶٪ در بریتانیا، ۳۰٪ در ایتالیا و ۳۷٪ در فرانسه تنها ۲۲٪ از جوانان اسپانیا موافق آن بودند. مانع اصلی زنان در محل کار، فشار اجتماعی نبود، بلکه عواملی مانند نرخ بالای بیکاری و نبود مشاغل پاره وقت بود. زنان در اواخر دهه ۱۹۷۰ به برابری آموزشی با مردان دست یافتند. در سال ۱۹۸۳، تقریباً ۴۶ درصد از ثبت‌نام دانشگاه‌های اسپانیا را زنان تشکیل می‌دادند که ۳۱ درصد بالاتر از میانیگن در جهان و قابل
که ۳۱ درصد بالاتر از میانیگن در جهان و قابل مقایسه با سایر کشورهای اروپایی بود. در اوج دوران فرانکوئیست، قانون اسپانیا علیه زنان متأهل تبعیض قائل شد. در قانون بدون تأیید شوهرش (که به آن "اجازه ازدواج" گفته می‌شود)، زن از اشتغال و مالکیت اموال منع می‌شد. این قانون همچنین تعاریف کمتری را از جنایاتی مانند زنا و ترک خدمت برای شوهران نسبت به زنان ارائه کرده‌است. در دوران فرانکو، اگرچه نقش زن به عنوان یک خانه‌دار تعریف می‌شد که برای مراقبت از کودکان مجبور بود تا حد زیادی از فضای عمومی اجتناب کند، حقوق قانونی بر
حد زیادی از فضای عمومی اجتناب کند، حقوق قانونی بر فرزندان به پدر تعلق داشت. تا سال ۱۹۷۰، شوهر می‌توانست فرزند خانواده را بدون رضایت همسرش به فرزندخواندگی بدهد. اصلاحات قابل توجهی در این سیستم اندکی قبل از مرگ فرانکو آغاز شد و از آن زمان با سرعت زیادی ادامه یافت. "اجازه ازدواج" در سال ۱۹۷۵ لغو شد. قوانین علیه زنا در سال ۱۹۷۸ لغو شد. و طلاق در سال ۱۹۸۱ قانونی شد. در آن سال بخش‌هایی از قانون مدنی که مربوط به امور مالی خانواده بود نیز اصلاح شد. همه ازدواج‌ها در اسپانیا باید توسط کلیسا تأیید می‌شد. از آنجایی که
اسپانیا باید توسط کلیسا تأیید می‌شد. از آنجایی که کلیسا طلاق را ممنوع می‌کرد، ازدواج تنها از طریق روش‌های دشوار فسخ نکاح امکان‌پذیر بود، که تنها پس از یک سری مراحل اداری طولانی و فقط برای افراد نسبتاً ثروتمند قابل دسترس بود. این محدودیت‌ها احتمالاً یکی از دلایل اصلی نتیجه یک نظرسنجی در سال ۱۹۷۵ بود که نشان داد ۷۱ درصد از اسپانیایی‌ها موافق قانونی کردن طلاق بودند. با این حال، از آنجایی که دولت تا سال ۱۹۸۲ در دست محافظه کاران باقی ماند، پیشرفت به سوی قانون طلاق کند و پر از درگیری بود. در تابستان ۱۹۸۱، کنگره
کند و پر از درگیری بود. در تابستان ۱۹۸۱، کنگره نمایندگان (مجلس پایین کرتس خنرالس یا پارلمان اسپانیا) سرانجام با رای حدود ۳۰ نماینده اتحادیه مرکزی دموکراتیک (Union de Centro Democratico یا UCD) قانون طلاق را تصویب کرد. در نتیجه، اسپانیا یک قانون طلاق داشت که اجازه فسخ ازدواج را در کمتر از دو سال پس از جدایی قانونی شرکا می‌داد. علیرغم این دستاوردهای مهم، ناظران انتظار داشتند که دستیابی به حقوق برابر برای زنان یک مبارزه طولانی باشد که در بسیاری از جبهه‌های مختلف انجام می‌شود. برای مثال، تا زمانی که در مورد یک
انجام می‌شود. برای مثال، تا زمانی که در مورد یک پرونده در سال ۱۹۸۷ تصمیم‌گیری شد، دادگاه عالی اسپانیا به این نتیجه رسید که قربانی تجاوز به منظور راستی آزمایی صحت ادعای خود نیازی به اثبات این موضوع ندارد که برای دفاع از خود جنگیده‌است. تا قبل از آن پرونده مهم دادگاه، عموماً پذیرفته شده بود که یک زن قربانی تجاوز جنسی، برخلاف قربانیان جنایات دیگر، باید نشان دهد که «مقاومت» انجام داده‌است تا ثابت کند متجاوز را اغوا نکرده یا او را تشویق نکرده‌است. در سال‌های اخیر، نقش زنان در اسپانیا به‌ویژه در سیاست و همچنین
نقش زنان در اسپانیا به‌ویژه در سیاست و همچنین در بازار کار و سایر مناطق عمومی افزایش یافته‌است. قوانین جدید رسماً انواع تبعیض‌ها را از بین برده‌اند و حتی توسط برخی به عنوان تبعیض مثبت تلقی می‌شوند، اما بخش محافظه کار جامعه هنوز در فرهنگ "ماچو" ریشه دوانده‌است. با این حال، زنان اسپانیایی به سرعت به همتایان اروپایی خود نزدیک می‌شوند و نسل‌های جوان "ماچیسم" را منسوخ می‌دانند. زنان در اسپانیا ۱۳ درصد در بخش دولتی و ۱۹ درصد در بخش خصوصی حقوق کمتری می‌گیرند. زنان در رسانه‌ها در نقش‌های سنتی به‌عنوان خانه‌دار و
در رسانه‌ها در نقش‌های سنتی به‌عنوان خانه‌دار و مادر و مطیع مردان به تصویر کشیده می‌شوند. خانواده. همان‌طور که کل جامعه اسپانیا دستخوش دگرگونی‌های عمده ای شد، سازمان زندگی خانوادگی نیز دچار تحولات اساسی شد. آزادسازی فضای سیاسی امکان تشکیل خانواده جایگزین را فراهم کرده‌است. در اواسط دهه ۱۹۹۰، زندگی مشترک در اسپانیا هنوز به عنوان یک پدیده حاشیه ای توصیف می‌شد، اما از دهه ۱۹۹۰، زندگی مشترک به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است. در سال ۲۰۱۵، ۴۴٫۴ درصد از تولدها خارج از ازدواج بوده‌است. دیدگاه‌ها در مورد خانواده سنتی
ازدواج بوده‌است. دیدگاه‌ها در مورد خانواده سنتی نیز تغییر کرده‌است. در مطالعه ارزش‌های اروپایی (EVS) در سال ۲۰۰۸، درصد پاسخ‌دهندگان اسپانیایی که با این ادعا موافق بودند که «ازدواج یک نهاد قدیمی است» ۳۱٫۲٪ بود. در سال ۲۰۰۵، اسپانیا ازدواج همجنس گرایان را قانونی اعلام کرد. خشونت علیه زنان. پس از سقوط رژیم فرانکو، اسپانیا گام‌های زیادی برای رسیدگی به موضوع خشونت علیه زنان برداشته است. دیوان عالی در سال ۱۹۹۲ حکم داد که رابطه جنسی در ازدواج باید توافقی باشد و جنسیت در ازدواج باید در پرتو اصل آزادی تصمیم‌گیری در
در ازدواج باید در پرتو اصل آزادی تصمیم‌گیری در رابطه با فعالیت جنسی درک شود. با انجام این کار، محکومیت مردی که توسط دادگاه بدوی به تجاوز به همسرش مجرم شناخته شده بود، تأیید شد.
ماریا فرانسیسکا «کیکا» سیلوا سانچز (María Francisca "Kika" Silva Sánchez) (زادهٔ ۱۸ مارس ۱۹۹۲ میلادی) یک مدل، بازیگر و شخصیت تلویزیونی شیلیایی است. سنین جوانی و تحصیلات. فرانسیسکا سیلوا در ۱۸ مارس ۱۹۹۲ میلادی در سانتیاگو، شیلی به دنیا آمد. او دختر دنیل سیلوا و بازیکن هاکی فرانسیسکا سانچز است و بزرگ‌ترین چهار خواهر و برادر است. در دوران دانش‌آموزی در مدرسهٔ ناصره، او در تیم دو و میدانی شرکت کرد، اما یک آسیب ستون فقرات زمانی که تنها ۱۴ سال داشت، او را مجبور به توقف کرد. او پس از اتمام تحصیلات متوسطهٔ خود در
توقف کرد. او پس از اتمام تحصیلات متوسطهٔ خود در سال ۲۰۱۰ میلادی، در دانشگاه ملی آندرس بلو به تحصیل در رشته تربیت بدنی پرداخت. در سال ۲۰۱۲ میلادی او پنج ماه را در مکزیک گذراند تا وارد حرفهٔ مُدلینگ شود و در آنجا با مجلهٔ وُگ آمریکای لاتین کار کرد. در اواخر همان سال او به شیلی بازگشت تا بازیگری در تلویزیون را دنبال کند. حرفه. سیلوا حرفهٔ تلویزیونی خود را با میزبانی برنامهٔ "ویا دِ اسکاپه" (راه فرار) در کانال تلویزیون کابلی ویوه دپورتس (ورزش زنده) آغاز کرد و بعداً بخشی از برنامهٔ شوبیز اس‌کوپه (SQP) شد. او
بعداً بخشی از برنامهٔ شوبیز اس‌کوپه (SQP) شد. او مُدل و عضو هیئت برنامهٔ صبحگاهی بین‌ونیدوس (خوش آمدید) در کانال ۱۳ است. در سال ۲۰۱۷ میلادی در جشنوارهٔ بین‌المللی آهنگ وینا دل مار به عنوان ملکهٔ جشنواره تاجگذاری کرد. فینال مسابقه در مقابل مُدل اسپانیایی گالا کالدیرولا و خوانندهٔ مکزیکی جاس ریس در یک رای‌گیری محدود برگزار شد. «پیسکینازو» سنتی قرار بود روز شنبه، ۲۵ فوریه برگزار شود، اما به دلیل مشکلات امنیتی که پس از تظاهرات در مجاورت هتل او'هیگینز به وجود آمد، به حالت تعلیق درآمد. تاج را ویرجینیا رجیناتو
آمد، به حالت تعلیق درآمد. تاج را ویرجینیا رجیناتو تحویل داد. برندهٔ مسابقه همچنین حلقهٔ کلاسیک را دریافت کرد که در آن سال دارای ۳۲ الماس و ۲۰ زمرد بود.
زنان در فنلاند به نقش زنان در کشور فنلاند می‌پردازد. زنان در فنلاند از «درجه بالایی از برابری» و «مهارت سنتی» در برخوردارند. در سال ۱۹۰۶، زنان فنلاند اولین زنان در اروپا بودند که به آنها حق رای داده شد. زنان زیادی در فنلاند وجود دارند که در جامعه فنلاند، در دانشگاه، در زمینه تجارت و در دولت فنلاند موقعیت‌های برجسته ای دارند. نمونه ای از زنان قدرتمند در سیاست فنلاند "تارجا هالونن" است که اولین رئیس‌جمهور زن این کشور شد که قبل از رئیس‌جمهور شدن وزیر امور خارجه فنلاند بود. در دین، جایی که اکثر مردم فنلاند
فنلاند بود. در دین، جایی که اکثر مردم فنلاند اعضای کلیسای انجیلی لوتری فنلاند هستند (دیگر فرقه اصلی مسیحی در فنلاند، کلیسای ارتدوکس شرقی است)، زنان می‌توانند به عنوان کشیش منصوب شوند. از نظر مالی، زنان فنلاندی به عنوان «معمولاً از نظر مالی مستقل» توصیف شده‌اند. زنان متأهل بنابر عرف خود را ابتدا با ذکر نام و سپس نام خانوادگی و سپس نام خانوادگی شوهر معرفی می‌کنند. فنلاند از شرق با روسیه، از جنوب با خلیج فنلاند و استونی، و از غرب با خلیج بوتنیا و سوئد، و از شمال/شمال غرب با نروژ همسایه است. یک چهارم این قلمرو
غرب با نروژ همسایه است. یک چهارم این قلمرو در شمال دایره قطب شمال قرار دارد. حق رای زنان. منطقه ای که در سال ۱۸۰۹ به فنلاند تبدیل شد، مجموعه ای از استان‌های یکپارچه پادشاهی سوئد برای بیش از ۶۰۰ سال بود، به این معنی که زنان در فنلاند نیز در دوران آزادی سوئد (۱۷۱۸–۱۷۷۲)، زمانی که حق رای اعطا شد، مجاز به رأی دادن بودند. دولت سلف فنلاند مدرن، دوک نشین بزرگ فنلاند از سال ۱۸۰۹ تا ۱۹۱۷ بخشی از امپراتوری روسیه بود و از درجه بالایی از خودمختاری برخوردار بود. در سال ۱۸۶۳ به زنان مالیات‌دهنده حق رأی در روستاها داده
۱۸۶۳ به زنان مالیات‌دهنده حق رأی در روستاها داده شد و در سال ۱۸۷۲ نیز همان اصلاحات به شهرها داده شد. قانون پارلمان در سال ۱۹۰۶ مجلس فنلاند را تأسیس کرد و به زنان و مردان حق رأی داده شد و در انتخابات شرکت کردند؛ بنابراین زنان فنلاند اولین زنانی در جهان شدند که هم برای رای دادن و هم برای شرکت در پارلمان از حقوق نامحدود برخوردار بودند. در انتخابات سال بعد، ۱۹ نماینده زن، اولین نمایندگان در جهان، انتخاب شدند و زنان از آن زمان تاکنون نقش محوری در سیاست کشور داشته‌اند. مینا سیلانپا، یکی از چهره‌های کلیدی جنبش
مینا سیلانپا، یکی از چهره‌های کلیدی جنبش کارگری، اولین وزیر زن در سال ۱۹۲۶ شد. اولین رئیس‌جمهور زن فنلاند تارجا هالونن در سال ۲۰۰۰ و برای دومین بار در سال ۲۰۰۶ به قدرت رسید. از زمان انتخابات پارلمانی ۲۰۱۱، تعداد زنان به ۴۲٫۵ درصد رسیده‌است. در سال ۲۰۰۳ آنلی یاتینماکی اولین نخست‌وزیر زن فنلاند شد و در سال ۲۰۰۷ کابینه دوم متی وانانن تاریخ ساز شد زیرا برای اولین بار تعداد زنان بیشتر از مردان در کابینه فنلاند بود (۱۲ در مقابل ۸). جنبش حقوق زنان. در سال ۱۹۷۰ یک جنبش کوتاه اما قوی زنان وجود داشت. تجاوز جنسی در
جنبش کوتاه اما قوی زنان وجود داشت. تجاوز جنسی در آن زمان جرم محسوب نمی‌شد و قربانیان خشونت خانگی مکان‌های کمی برای رفتن داشتند. فمینیست‌ها همچنین برای یک سیستم مهدکودک که برای عموم آزاد باشد و برای حق نه تنها مرخصی زایمان با حقوق، بلکه مرخصی پدری نیز مبارزه کردند. امروز در فنلاند ۲۶۳ روز مرخصی والدین وجود دارد. تبعیض علیه زنان در نیروی کار غیرقانونی است. دو گروه فمینیستی برای کمک به جنبش ایجاد شد: مارکسیست-فمینیست‌ها () و زنان سرخ ( , ). فمینیست‌ها در فنلاند از دیگر کشورهای اروپایی مانند سوئد و سوئیس الهام
از دیگر کشورهای اروپایی مانند سوئد و سوئیس الهام گرفتند. حقوق زنان. فنلاند یکی از اولین کشورهایی بود که به زنان حق رای اعطا کرد و هنوز هم جزو کشورهای برتر برای برابری زنان است. فنلاند رتبه دوم را در شاخص جهانی شکاف جنسیتی در حقوق زنان کسب کرد. فنلاند در سال ۱۹۹۴ تجاوز زناشویی را غیرقانونی اعلام کرد. در سال ۲۰۰۳ دولت فنلاند رسیدگی به مسائل مربوط به نابرابری جنسیتی را پیشنهاد کرد. آنها برنامه‌ریزی کردند تا برابری جنسیتی را در کل اداره دولتی ترویج کنند، قانون برابری را اصلاح کنند که مردان و زنان در فنلاند
برابری را اصلاح کنند که مردان و زنان در فنلاند دستمزد برابر را برای کار با ارزش برابر، افزایش تعداد زنان در نقش‌های سیاسی و اقتصادی، ارزیابی برابری جنسیتی از دیدگاه مردان، جلوگیری از خشونت خانگی و خشونت شریک جنسی، حمایت از قربانیان، قاچاق و امکان جرم انگاری خرید جنسی به اشتراک می‌گذارند. این قانون برنامه اقدام دولت برای برابری جنسیتی () نامیده می‌شود و شامل بیش از ۱۰۰ موضوع بود که نیاز به بحث داشت. تحصیلات. در تاریخ. در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ مدارس خصوصی برای دختران در فنلاند تأسیس شد که از جمله مدارس
برای دختران در فنلاند تأسیس شد که از جمله مدارس خصوصی کریستینا کروک، آنا سالمبرگ و سارا واکلین هستند. این مدارس به دلیل آموزش کم عمق از دستاوردها مورد انتقاد قرار گرفتند، که منجر به تصمیم‌گیری شد که دختران باید در اصلاح مدرسه در سال ۱۸۴۳ گنجانده شوند و سال بعد، دو مدرسه دولتی دخترانه سوئدی زبان در تورکو و هلسینک تأسیس شد. این امر منجر به تأسیس شبکه ای از مدارس دخترانه از نوع مشابه در فنلاند شد. در ابتدا مدارس برای دختران خانواده‌های طبقه بالا اختصاص داشت. امروزه. دانش‌آموزان فنلاند یک سال بعد از بسیاری از