payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این تیم در بین ۱۶ تیم در رده پانزدهم قرار گرفت و در نتیجه به دسته افتخار پاریس ایل دو فرانس سقوط کرد. ورسای برای شش فصل بعدی در همان بخش باقی ماند و بالاترین مقام سوم را در مبارزات ۰۱–۲۰۰۰ به دست آورد. در فصل ۰۵–۲۰۰۴، این تیم پس از پایان یافتن در رده‌بندی با ۴۶ امتیاز از ۲۶ بازی، مجدداً دچار سقوط شد. ورسای از فصل ۰۶–۲۰۰۵ در DSR Paris Île-de-France بازی کرده‌است. در کمپین ۲۰۰۹–۲۰۱۰، ورسای قبل از باخت به بووه به دور نهم کوپه دو فرانس رسید. ورسای با شکست باشگاه دیژون در لیگ ۲ در دور هشتم، ناراحتی ایجاد کرد.
دیژون در لیگ ۲ در دور هشتم، ناراحتی ایجاد کرد. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۲، ورسای در مرحله یک‌هشتم نهایی کوپه دو فرانس، تیم لیگ ۲ تولوز را پس از پیروزی ۱–۰ حذف کرد و پس از شکست برژراک در ضربات پنالتی، راهی نیمه نهایی شد. تیم‌ها. از فوریه ۲۰۱۰، FC Versailles در مجموع ۷۵۰ بازیکن ثبت نام شده در مجموع ۲۶ تیم بزرگسالان و جوانان دارد. از فصل ۱۰–۲۰۰۹، تیم اول در بخش برتر منطقه پاریس گروه A بازی می‌کند. سایر تیم‌های بزرگسال در لیگ‌های محلی اطراف منطقه پاریس بازی می‌کنند. این باشگاه به داشتن تیم‌های موفق جوانان مشهور است و
باشگاه به داشتن تیم‌های موفق جوانان مشهور است و از سال ۲۰۰۷ به عنوان مرکز تمرین رسمی فدراسیون فوتبال فرانسه (FFF) نامگذاری شده‌است. بازیکنانی که قبلاً برای ورسای بازی کرده‌اند عبارتند از تیری هانری، حاتم بن ارفا، چارلز ایتاندجه، ژروم روتن و اورلین کولین. ورزشگاه. ورزشگاه اصلی این باشگاه Stade de Montbauron در ورسای است. ظرفیت این ورزشگاه ۶۲۰۸ تماشاگر است. زمین برای بسیاری از استادیوم‌های قاره اروپا با سقف محدود و یک مسیر دو و میدانی در اطراف زمین بازی معمول است. در دو طرف زمین سکوهایی با صندلی وجود دارد در
است. در دو طرف زمین سکوهایی با صندلی وجود دارد در حالی که بقیه ورزشگاه دارای تراس برای تماشاگران ایستاده‌است. همچنین یک زمین ضمیمه با یک سطح بازی مصنوعی وجود دارد که عمدتاً برای مسابقات ذخیره و آکادمی فوتبال استفاده می‌شود.
ماریا ورونتسوا (؛ زادهٔ )، یک متخصص غدد درون‌ریز و متابولیسم کودکان، اهل روسیه و فرزند ارشد ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه است. ماریا ورونتسوا، در سال ۱۹۸۵ به دنیا آمد و در دانشگاه سن پترزبورگ در رشته‌ زیست‌شناسی و در دانشگاه دولتی مسکو در رشته پزشکی تحصیل کرده است. او به طور مشترک کتابی در مورد کندی رشد کودکان نوشت و نام او در زمره محققان مرکز تحقیقات غدد درون‌ریز در مسکو آمده است. ورونتسوا با تاجر هلندی یوریت یوست فاسن که زمانی در غول انرژی دولتی روسیه، گازپروم کار می‌کرد، ازدواج کرده است، اما گویا
گازپروم کار می‌کرد، ازدواج کرده است، اما گویا اکنون از هم جدا شده‌اند.
کیسهٔ گونه یا اَنبانَکِ گونه کیسه‌های جیب‌مانندی هستند که در دو طرف سر برخی از پستانداران بین فک و گونه آن‌ها قرار دارند. این انبانک‌ها را می‌توان در پستانداران از جمله نوک‌اردکی، برخی از جوندگان، و بیشتر میمون‌ها، و همچنین کوآلای کیسه‌دار پیدا کرد. کیسه‌های گونه در سمورچه‌های آمریکایی در صورت پر شدن می‌توانند به اندازه بدنشان بزرگ شود. ویژگی‌ها و کارکرد. کیسه‌های گونه ضخیم‌اند و در دو طرف سر برخی از پستانداران قرار دارند. میمون‌ها کیسه‌های گونه‌ای سر-بازی در داخل حفره دهان دارند، اما در برخی از جوندگان
در داخل حفره دهان دارند، اما در برخی از جوندگان آمریکا این انبانک‌ها رو به بیرون باز می‌شوند. از این رو نام «دیپلاستومز» با آنها مرتبط است که به معنای «دو دهان» است. در برخی از جوندگان، مانند همستر، کیسه‌های گونه بسیار توسعه یافته است. آنها دو کیسه دارند که از دهان تا جلوی شانه‌ها می‌آید. اتین جفروی سنت هیلر ثبت کرده است که برخی از خفاش‌ها از جنس "Nycteris" کیسه‌های گونه شگفت‌آوری دارند. کیسه گونهٔ این خفاش‌ها دارای دهانه باریکی است که از طریق آن خفاش می‌تواند هوا را وارد کند، کانال بینی را از طریق سازوکار
هوا را وارد کند، کانال بینی را از طریق سازوکار خاصی ببندد و هوا را به زیر پوست خود بفشرد. با این کار پوست بسیار شل بدن این جانداران به ماهیچه‌های زیر پوست پیوند بهتری پیدا می‌کند. کیسه‌های گونه دارای چندین نقش هستند. آنها اجازه جمع‌آوری سریع غذا را می‌دهند، اما به عنوان ذخیره‌گاه برای حمل و نقل موقت نیز عمل می‌کنند. در میمون‌های زیرخانواده دم‌درازیان، این انبانک‌ها باعث می‌شوند تا حیوان غذای پیش‌گوارده بیشتری همراه خودو داشته باشد. کیسه‌های گونه به محافظت از حیوانات کمک می‌کنند و به آنها اجازه می‌دهند غذای
حیوانات کمک می‌کنند و به آنها اجازه می‌دهند غذای خود را در کیسه‌ها به سرپناه ببرند، به آن‌ها اجازه می‌دهند غذای خود را به مکان‌های امن‌تری منتقل کنند، این جانداران این کیسه‌ها را با پشت پا به پشت دهان فشار می‌دهند یا این کار را با حرکت دادن فک انجام می‌دهند. ماده‌های برخی از گونه‌های همستر معروفند که بچه‌های خود را در کیسه‌های گونه‌شان پنهان می‌کنند تا در صورت ترس از خطر، آنها را با خود ببرند. گونه‌های دیگر همسترها کیسه‌های خود را با هوا پر می‌کنند که به آنها اجازه می‌دهد هنگام شنا بهتر شناور شوند.
به آنها اجازه می‌دهد هنگام شنا بهتر شناور شوند. کیسه‌های گونه ممکن است در نتیجه آسیب ناشی از یک جسم نوک تیز در آنها یا درگیری عفونی شوند. آبسه می‌تواند ایجاد شود که می‌تواند با برآمدگی با غذای ذخیره شده اشتباه گرفته شود. اگر آبسه بترکد و چرک موجود در آن جذب حیوان شود، ممکن است قربانی سپتیسمی شود و در اثر مسمویت بمیرد. کیسه‌های گونه نیز می‌توانند به سمت بیرون بچرخند.
ادوارد کارینگتون (Edward Carrington) (زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۷۴۸ – درگذشتهٔ ۲۸ اکتبر ۱۸۱۰)، سرباز و دولت‌مرد آمریکایی از ویرجینیا بود. او در جریان جنگ انقلاب آمریکا، سرهنگ دوم توپخانه در ارتش قاره‌ای شد. وی به عنوان مسئول عمومی تدارکات، در نبرد جنوبی ژنرال ناتانیل گرین نقش خود را برجسته ساخت. او در نبرد مونماوت و محاصره یورک‌تاون مسئولیت فرماندهی توپخانه را بر عهده داشت. او در نبردهای کووپنس، گیلفرد کورت هاوس و هابکیرکز هیل نیز حضور داشت. در دوران جنگ، او دوست نزدیک جرج واشینگتن شد. کارینگتون در سومین کنگره
نزدیک جرج واشینگتن شد. کارینگتون در سومین کنگره قاره‌ای خدمت نموده و نخستین مارشال ایالات متحده بود که در ایالت خودش گماشته شده بود. او یکی از اعضای اولیه انجمن سین‌سیناتی بود. خانواده. ادوارد کارینگتون در ۱۱ فوریه ۱۷۴۸ در بوستون هیل پلنتیشن در نزدیکی شهر کارترسویل در شهرستان گوچلند، ویرجینیا که بعداً به شهرستان کمبرلند، ویرجینیا تقسیم شد، به‌دنیا آمد. او هشتمین فرزند از ۱۱ فرزند جرج کارینگتون و اِن مایو بود. پدر وی جرج در ۱۷۲۷ میلادی از باربادوس به ویرجینیا آمد و در حدود ۱۷۳۲ میلادی با اِن ازدواج کرد، در
آمد و در حدود ۱۷۳۲ میلادی با اِن ازدواج کرد، در آن زمان پدر وی ۲۱ سال و مادرش ۲۰ سال داشت. برادر بزرگ ادوارد، پاول کارینگتون یک قاضی بسیار مشهور شد. ادوارد با الیزابت جاکولین امبلر برنت کارینگتون (۱۷۶۵ – ۱۸۴۲ میلادی) ازدواج نموده و این زوج هیچ فرزندی نداشتند. ادوارد دومین همسر الیزابت بود؛ همسر اولی وی ویلیام برنت درگذشت. او به‌طور مشترک انجمن بشردوستانه زنان را در حدود ۱۸۰۵ میلادی جهت کمک به دختران و زنان جوان بی‌خانمان تأسیس نمود، این انجمن امروزه بنیاد یادبود برای کودکان یاد می‌شود. جنگ انقلاب آمریکا.
یادبود برای کودکان یاد می‌شود. جنگ انقلاب آمریکا. ۱۷۷۵ – ۱۷۷۷ میلادی. کارینگتون در رشته حقوق تحصیل نموده و دفتر وکالت باز کرد. او همچنین یک کشت کلان را در مناطق جنوبی ویرجینیا مدیریت می‌کرد. در ۱۷۷۵ تا ۱۷۷۶میلادی، او عضو کمیته انقلابی شهرستان گوچلند شد. ایالت ویرجینیا در ۱ دسامبر ۱۷۷۵ یک گروهان توپخانه ایجاد کرد. در ۱۳ فوریه ۱۷۷۶، مقامات این ایالت کاپیتان جیمز اینز و چارلز هریسون، ساموئل دینی و کارینگتون را به عنوان ستوان گماشتند. کنگره قاره‌ای واحد توپخانه که در ویرجینیا ساخته شده بود را در ۱۹ مارس در
که در ویرجینیا ساخته شده بود را در ۱۹ مارس در ارتش قاره‌ای پذیرفته و درخواست نمودند تا یک واحد توپخانه دومی نیز در ویرجینیا تشکیل شود. اینز پس از مدت کوتاهی به پیاده‌نظام ملحق شد. در اواخر ۱۷۷۶ میلادی، جرج واشینگتن به رئیس توپخانه خود هنری ناکس دستور داد تا کار روی تأسیس سه هنگ توپخانه را برای حمایت از ارتش قاره‌ای آغاز نماید. مجوز هنگ توپخانه هریسون در ۲۶ نوامبر ۱۷۷۶ صادر شده و در مناطق جنوبی توظیف گردید. قرار شد تا ساختار این هنگ از دو گروهان موجود به ۱۰ گروهان افزایش یابد. هریسون به عنوان سرهنگ این هنگ
گروهان افزایش یابد. هریسون به عنوان سرهنگ این هنگ توپخانه گماشته شده و کارینگتون سرهنگ دوم و دومین نفر در فرماندهی شد. هر گروهان متشکل از چهار افسر، یک گروهبان، چهار سرجوخه، چهار زنبورک چی، هشت توپچی (تیرانداز) و ۴۸ سرباز توپخانه (matross) بود. این هنگ در جریان سال ۱۷۷۷ میلادی از ویرجینیا حراست می‌نمودند. ۱۷۷۸ – ۱۷۸۰ میلادی. در ۱۳ مارس ۱۷۷۸، هنگ هریسون به ارتش اصلی منتقل شد. کارینگتون در نبرد مونماوت در ۲۸ ژوئن، عملکرد شگرفی از خود نشان داد. نبرد که در اوایل بعد از ظهر آغاز شده و برای دو ساعت ادامه داشت،
بعد از ظهر آغاز شده و برای دو ساعت ادامه داشت، ۱۰ تا ۱۴ توپ صحرایی آمریکای به مصاف هشت توپ سنگین و دو توپ هاویتزر بریتانیایی‌ها رفتند. جنگ‌افزارهای کارینگتون در جناح چپ نیروهای آمریکایی تحت فرماندهی ویلیام الکساندر، لرد استرلینگ قرار داده شده بود. در ۱۰ اوت ۱۷۷۹، هنگ هریسون به هنگ توپخانه اول قاره‌ای تغییر نام داده شد. در مارس ۱۷۸۰، کارینگتون همراه با آرتور سنت کلیر و الکساندر همیلتون به عنوان عضو کمیسیون معاوضه زندانیان، خدمت کردند. در ۱۷ آوریل ۱۷۸۰، هنگ اول توپخانه در مناطق جنوبی توظیف گردید. کارینگتون
اول توپخانه در مناطق جنوبی توظیف گردید. کارینگتون به عنوان فرمانده سه گروهان توپخانه، با نیروهای جوهان دی کالب به سمت جنوب اعزام شد. هریسون به‌طور غیرمنتظره به دی کالب ملحق شده و هنگام رسیدن نیروها به کارولینای شمالی، فرماندهی تیراندازهای توپچی را در دست گرفت و کارینگتون بیکار شد. در ۲۵ ژوئیه، هوراتیو گیتس به‌جای دی کالب فرماندهی نیروها را در دست گرفته و یک مأموریت جدید به کارینگتون داد. گیتس به وی دستور داد تا روی بهترین گذرگاه‌های رودخانه روآنوک برای تأمین تدارکات نیروهای آمریکا تحقیق نموده و بهترین
تأمین تدارکات نیروهای آمریکا تحقیق نموده و بهترین مسیرهای عقب‌نشینی را دریابد. نیروهای آمریکایی تحت رهبری گیتس در ۱۶ اوت ۱۷۸۰ در جریان نبرد کمدن به‌طور کامل درهم شکسته شد. ناتانیل گرین فرماندهی ارتش آمریکایی در جنوب را در ۳ دسامبر در دست گرفت. رهبر جدید نیز به کارینگتون دستور داد تا به بررسی و اکتشاف مسیرهای ممکن عقب‌نشینی ادامه دهد، کاری که بنا بر یادداشت تاریخ‌نویس مارک ام. بواتنر سوم، «سرنوشت ساز ثابت شد». گرین ارتش خود را به سه بخش تقسیم کرد: ۶۰۰ مرد تحت فرماندهی دانیل مورگان، ۱۱۰۰ مرد تحت رهبری ایزاک
فرماندهی دانیل مورگان، ۱۱۰۰ مرد تحت رهبری ایزاک هوگر در چراو، کارولینای جنوبی و نیروهای سبک تحت رهبری «اسب چابک» هری لی. گرین، کارینگتون را به عنوان مسئول عمومی تدارکات نظامی گماشت. در آن زمان هیچ پولی در صندوق نظامی نبود، با این وجود تأمینات ارتش به‌طور منظم فراهم می‌گردید. یکی از وظایف جدید وی بررسی رودخانه دان بود، رودخانه‌ای که شاخابه جنوبی رود روآنوک را تشکیل می‌داد. لی بعدها یک گزارش درخشان از انجام موفقیت‌آمیز این وظیفه توسط کارینگتون نوشت. ۱۷۸۱ – ۱۷۸۳ میلادی. مورخ بواتنر براین عقیده بود که، «این
۱۷۸۳ میلادی. مورخ بواتنر براین عقیده بود که، «این برنامه‌ریزی قبلی موجب شد تا کارینگتون راه‌حلی را پیشنهاد نماید که احتمالاً ارتش جنوبی را نجات داد». در ۱۷ ژانویه ۱۷۸۱، نیروی ۱٬۱۰۰ نفری آمریکایی تحت رهبری مورگان، همان تعداد نیروهای بریتانیایی تحت رهبری بناستر تارلتون را در نبرد کووپنس درهم شکست. آمریکایی‌ها گزارش دادند که از جناح بریتانیایی‌ها ۱۰۰ نفر کشته، ۲۲۹ نفر مجروح و ۶۰۰ نفر اسیر شده‌اند، در حالیکه از طرف خود تنها ۱۲ نفر کشته و ۶۰ نفر زخمی دارند. کارینگتون در این نبرد حضور داشت. مورگان با فرستادن
در این نبرد حضور داشت. مورگان با فرستادن ستون نظامی زندانی‌های خود به ویرجینیا، به سرعت صحنه پیروزی تماشایی خود را ترک نمود تا به نیروهای گرین ملحق شود. گرین به این مسئله پی برد که لرد چارلز کورن‌والیس با ارتش اصلی بریتانیا به زودی به دنبال مورگان خواهد رفت. او تصمیم گرفت به ویرجینیا عقب‌نشینی نماید، به این امید که کورن‌والیس او را تعقیب خواهد کرد. گرین به کارینگتون دستور داد تا قایق‌ها را در رودخانه دان گردآوری کند و به ستون‌های جداگانه خود تحت رهبری مورگان، لی و هوگر دستور داد تا به‌سوی یک محل گردهمایی
لی و هوگر دستور داد تا به‌سوی یک محل گردهمایی در شمال بشتابند. در ۱ فوریه ۱۷۸۱، توپخانه تارلتون از رودخانه کاتاوبا عبور نموده و شبه‌نظامیان کارولینای شمالی را در نبردهای کاوونز فورد و تورینسز تاورن از هم متفرق کرد. در ۲ فوریه، مورگان قایق‌های را دریافت که در قلعه تجاری (Trading Ford) در رودخانه یادکین منتظر وی بودند؛ همان شبی که نیروهای وی عبور نمودند. مورگان، هوگر و لی در ۷ فوریه در گیلفرد کورت هاوس، کارولینای شمالی گردهم آمدند. در این زمان، هم گرین و هم کورن‌والیس تقریباً در همان فاصله از کشتی دیکس در
کورن‌والیس تقریباً در همان فاصله از کشتی دیکس در رود دان قرار داشتند. کارینگتون توصیه نمود که نیروهای آمریکایی باید ۲۰ مایل (۳۲ کیلومتر) جلوتر از طریق کشتی اروین و ۴ مایل (۶ کیلومتر) جلوتر از آن از طریق کشتی بوید از رودخانه دان عبور نمایند. پیشنهاد وی تأیید شد و کارینگتون ترتیبات لازم برای انتقال قایق‌ها به گذرگاه‌های پایینتر رودخانه را اتخاذ نمود. یک پس قراول ۷۰۰ نفری موظف گردید تا کورن‌والیس را متوقف نمایند. چون مورگان بنابر وضعیت پزشکی نامساعد بر ترک ارتش پافشاری نمود، اتو ویلیامز فرماندهی نیروی پس
ارتش پافشاری نمود، اتو ویلیامز فرماندهی نیروی پس قراول را بر عهده گرفت. در ۱۰ فوریه، ارتش گرین گیلفرد کورت هاوس را ترک نموده و به‌سوی دو گذرگاه پیشنهاد شده از سوی کارینگتون، واقع در ۷۰ مایلی (۱۱۳ کیلومتری) شمال‌شرق، حرکت کردند. ویلیامز موفق شد برای دو روز کورن‌والیس را از یافتن مسیر واقعی عقب‌نشینی گرین متوقف نماید. تا صبح ۱۳ فوریه، تارلتون خط واقعی عقب‌نشینی گرین را تشخیص داده بود. کورن‌والیس برای فریب آمریکایی‌ها، پیش قراول‌های خود را به همان جاده فرستاد و خودش با ارتش اصلی به‌طور ناگهانی به مسیری دورتر
و خودش با ارتش اصلی به‌طور ناگهانی به مسیری دورتر در شرق حرکت کرد. تمامی قایق‌های کارینگتون حالا در کشتی‌های باربری اروین و بوید بودند، از این‌رو او با دیدن یپش قراول‌های بریتانیایی، فرماندهی واحد سواره نظام را در دست گرفت. کارینگتون ملاحظه نمود که پیش قراول‌های بریتانیایی از سرعت خود می‌کاستند و این امر یکجا با برخی اطلاعات دیگر، تغییر مسیر کورن‌والیس را تأیید می‌کرد. هر دو ارتش بدون استراحت به مصاف همدیگر رفتند، آمریکایی‌ها سعی می‌کردند به کشتی بوید برسند و جلو پیشروی دشمنان خود را بگیرند و بریتانیایی‌ها
و جلو پیشروی دشمنان خود را بگیرند و بریتانیایی‌ها تلاش می‌کردند تا آنها را پای‌مال کنند. ویلیام در ظهر ۱۴ فوریه پیام خوشی از گرین دریافت نمود که ارتش اصلی آمریکایی از رود دان عبور کرده و در ساحل شمالی امن هستند. در ۹ بعد از ظهر، آخرین سواره نظام آمریکایی، در حالیکه لی و کارینگتون در آخرین قایق بودند، از رودخانه دان عبور و به کشتی بوید رسیدند. کورن‌والیس که با بلند آب و کمبود قایق مواجه بود، به‌سوی هیلزوو، کارولینای شمالی عقب‌نشینی کرد.
در الکترونیک، آشکارساز همزمان دستگاهی است که اطلاعات یک سیگنال مدوله‌شده را با مخلوط کردن سیگنال با یک همتا از حامل مدوله‌نشده بازیابی می‌کند. این می‌تواند به صورت محلی در گیرنده با استفاده از یک حلقه قفل‌شدهٔ-فاز یا تکنیک‌های دیگر تولید شود. آشکارساز همزمان هرگونه اطلاعات فازی را که دراصل در سیگنال مدوله‌ساز وجود دارد حفظ می‌کند. به استثنای گیرنده‌های سِکام، آشکارساز همزمان جزء ضروری هر گیرنده تلویزیون رنگی آنالوگ است، جایی که امکان بازیابی اطلاعات فازی را که رنگ را منتقل می‌کند، فراهم می‌کند. آشکارسازهای
که رنگ را منتقل می‌کند، فراهم می‌کند. آشکارسازهای همزمان همچنین در برخی از گیرنده‌های رادیویی موج‌کوتاه که برای سیگنال‌های صوتی استفاده می‌شوند، یافت می‌شوند، جایی که آنها عملکرد بهتری را در سیگنال‌هایی که ممکن است تحت تأثیر محوشدگی قرار گیرند، ارائه می‌دهند. برای بازیابی سیگنال باندپایه از تکنیک آشکارسازی همزمان استفاده می‌شود.
محمد بن غازی مَلَطیَوی از ادیبان آسیای صغیر و اهل شهر مَلَطیه در ترکیه امروزی بود. او در دربار سلیمان‌شاه تألیفات بسیاری به زبان فارسی نگاشت. سبک نوشتارهای ملطیوی، نثر مصنوع است که پر از واژگان عربی و بسیار پیچیده و پرآرایه می‌باشد. مهمترین اثر او "روضةالعقول" است که ترجمه‌ای فارسی از مرزبان‌نامه می‌باشد. از دیگر کتاب‌های او "مرشد الکتاب" است که مجموعه‌ای دربارهٔ عهدنامه‌ها، مناشیر و اِخوانیات می‌باشد و "برید السعادت" که شرح چهل حدیث محمد و چهل حدیث صحابه است.
آیو (؛ ) گروه دخترانهٔ کره‌ای تشکیل‌شده توسط استارشیپ انترتینمنت است. این گروه متشکل از شش عضو است: گائول، یوجین، رِی، وون‌یونگ، لیز و لی‌سو. این گروه در ۱ دسامبر ۲۰۲۱ با انتشار آلبوم تک‌آهنگ "Eleven" فعالیت خود را آغاز کرد. نام. آیو (Ive) که نام این گروه است، شکل اختصاری عبارت انگلیسی «I have» است. این نام به این ایده اشاره دارد که آن چیزی که «من دارم» را به مخاطبان نشان می‌دهم. آیو به جای گفتن داستان یک گروه دخترانهٔ در حال پیشرفت، تلاش خواهد کرد تا از همان ابتدا یک «گروه دخترانهٔ کامل» را به تصویر بکشد.
جوخه اژدها یک فیلم اکشن محصول سال ۲۰۰۵ سینمای هنگ کنگ به نویسندگی و کارگردانی دانیل لی، تهیه‌کننده مشترک استیون سیگال و با بازی هوانگ شنگ‌یی، لی بینگ‌بینگ، وانس وو، سامو هونگ، مایکل بین، مگی کیو و سیمون یام است. داستان. گروهی از مأموران اینترپل برای شرکت در محاکمه یک جنایتکار بزرگ وارد هنگ کنگ می‌شوند اما تبهکاران به دنبال آنها رفته و …
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41371813&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-04-21T20:00:48Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AminAt8&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* growthexperiments-addlink-summary-summary:1|0|2 */&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41643194&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; جورج پلاتر سوم (George Plater) (زادهٔ ۸ نوامبر ۱۷۳۵ – درگذشتهٔ ۱۰ فوریه ۱۷۹۲)، مزرعه‌دار،
نوامبر ۱۷۳۵ – درگذشتهٔ ۱۰ فوریه ۱۷۹۲)، مزرعه‌دار، وکیل و سیاستمدار آمریکایی اهل شهرستان سنت ماری، مریلند بود. او میان سال‌های ۱۷۷۸ تا ۱۷۸۰ نمایندهٔ مریلند در کنگره قاره‌ای بوده و مدت کوتاهی میان سال‌های ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۲ به عنوان ششمین فرماندار مریلند خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. جورج پلاتر سوم در سوترلی، مزرعهٔ خانوادگی در نزدیکی لوناردتوون، مریلند چشم به جهان گشود. پدرش، جورج دوم، با ربکا ادیسون بولز، بیوهٔ صاحب مزرعه، در سال ۱۷۲۹ ازدواج کرد. پدربزرگش جورج پلاتر میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۲ کفیل دادستان کل
پلاتر میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۲ کفیل دادستان کل بود. همچنین او میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۷۰۷ خزانه‌دار پاتوکسنت، میان سال‌های ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۶ مأمور وصول مالیات پاتوکسنت، میان سال‌های ۱۶۹۶ تا ۱۶۹۷ خزانه‌دار پوکوموک، میان سال‌های ۱۶۹۳ تا ۱۶۹۶ خزانه‌دار کل مریلند و میان سال‌های ۱۶۹۳ تا ۱۷۰۷ افسر نیروی دریایی در پاتوکسنت بوده‌است. خواهر و برادر او از جمله ربکا پلاتر تایلو (زادهٔ ۸ اوت ۱۷۳۱ در شهر لئوناردز، شهرستان سنت مری)، همسر جان تایلو دوم؛ آن (زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۷۳۲ در شهر لئوناردز، سنت مری)، همسر ادوارد لوید (که در
شهر لئوناردز، سنت مری)، همسر ادوارد لوید (که در سال ۱۷۶۷ ازدواج کردند)؛ توماس آدیسون (زادهٔ ۲۷ اکتبر ۱۷۳۸، در سوترلی، سنت مری که در نوزادی از دنیا رفت)؛ و الیزابت نورتون (زادهٔ ۷ اوت ۱۷۴۲ در سنت مری)، همسر رودهام کنر و بعدها، همسر توماس دیویس، بودند. حرفهٔ سیاسی. پس از آموزش اولیه در خانه، پلاتر در کالج ویلیام و مری در ویلیامزبرگ، ویرجینیا مشغول به تحصیل شد و در سال ۱۷۵۲ فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۷۵۳ در انگلستان در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد و در دادگستری مریلند پذیرفته شد. میان سال‌های ۱۷۵۷ تا ۱۷۵۹ نمایندهٔ
پذیرفته شد. میان سال‌های ۱۷۵۷ تا ۱۷۵۹ نمایندهٔ مجلس سفلی مریلند بود. او در میان سال‌های ۱۷۶۷ تا ۱۷۷۷ عضو نیروی دریایی منطقهٔ پاتوکسنت و در سال‌های ۱۷۷۱ تا ۱۷۷۴ عضو شورای فرماندهی بوده‌است. پلاتر با نزدیک شدن به انقلاب، شهر سنت مری را در کنوانسیون آناپولیس نمایندگی کرد که تبدیل به یک حکومت انقلابی شد. او توسط شورای ایمنی مریلند به جمع‌آوری کمک هزینهٔ حمله به کبک، گماشته شد. او نیز در ۱۴ اوت ۱۷۷۶ در نهمین مجمع برای پیش‌نویس نخستین قانون اساسی مریلند منصوب شد. پلاتر براساس قانون اساسی جدید، از سال ۱۷۸۱ تا
شد. پلاتر براساس قانون اساسی جدید، از سال ۱۷۸۱ تا ۱۷۹۰ رئیس سنای ایالت مریلند شد. مریلند او را به عنوان نماینده در سال ۱۷۷۸ به کنگره قاره‌ای اعزام کرده و او تا سال ۱۷۸۱ نمایندهٔ ایالت خود در این کنگره بود. مریلند مجمعی را برای بررسی قانون اساسی ایالات متحده آمریکا برگزار کرده بود که پلاتر نیز در آن حضور داشت و در ۲۸ آوریل ۱۷۸۸ زمانی که وی رئیس مجمع بود، برای تصویب قانون اساسی رأی‌گیری کردند. در همان سال پلاتر به عنوان نامزد انتخاباتی معرفی شد ولی در نهایت رأی لازم را نی‌آورد. پلاتر در اواخر سال ۱۷۹۱، به
رأی لازم را نی‌آورد. پلاتر در اواخر سال ۱۷۹۱، به عنوان فرماندار انتخاب شد و در دسامبر همان سال شروع به کار کرد. ولی مدت زمان مسئولیت او کوتاه بود، زیرا که او کمتر از سه ماه پس از آغاز مسئولیت خود در دفتر کارش چشم از جهان فروبست. او در سوترلی، مریلند به خاک سپرده شد، اما محل قبر او مشخص نیست. زندگی شخصی. پلاتر یک پروتستان معتقد و فعال بود که به مدت ۲۸ سال به عنوان متصدی امور مالی و اداری کلیسای اسقفی سنت اندرو (کلیسایی که به تأسیس و ساخت آن کمک کرد)، خدمت کرده‌است. پلاتر ابتدا با هانا لی ازدواج کرده و تک
کرده‌است. پلاتر ابتدا با هانا لی ازدواج کرده و تک فرزندشان شارلوت نام داشت (زادهٔ حدود سپتامبر ۹/۱۷۶۳ و در جوانی نیز درگذشت). سپس با الیزابت آن راسبی ازدواج کرد و صاحب شش فرزند به نام‌های: ربکا، جورج، جان، توماس، ادوارد و آن شدند. ربکا پلاتر (زادهٔ ۸ مارس ۱۷۶۵) با ارتشبد اوریا فارست که سیاستمدار و رهبر نظامی بود، ازدواج کرد. او مادربزرگ آلیس گرین، همسر شاهزاده دون آنجل ماریا د ایتوربیده و هوارته بود که به نوبت، والدین شاهزاده دون آگوستین د ایتوربیده و گرین، رئیس خانه امپراتوری مکزیک، بودند. جورج پلاتر
رئیس خانه امپراتوری مکزیک، بودند. جورج پلاتر چهارم (زادهٔ ۲۱ سپتامبر ۱۷۶۶ در سنت مری، مریلند، درگذشتهٔ ۱۰ آوریل ۱۸۰۲ در سوترلی) با سیسلیا براون باند در ۲۲ مارس ۱۷۹۸ و بعدها با الیزابت سامرویل ازدواج کرد. جان راسبی پلاتر (زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۷۶۷ در آناپولیس، آن آروندل، مریلند) با الیزابت تاتل ازدواج کرد. او وکیل و قاضی بود. توماس پلاتر (زادهٔ ۵ مه ۱۷۶۹ در آناپولیس، آن آروندل، مریلند) با آن لینگان و بعدها با اوالیناهایت بوچانان ازدواج کرد. او وکیل بود و تا رسیدن به نمایندگی مریلند در مجلس نمایندگان ایالات متحده
به نمایندگی مریلند در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا مسیر را ادامه داد. آن پلاتر (زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۷۷۰ در سوترلی، سنت مریس، مریلند) با فیلیپ بارتون کی ازدواج کرد. دختر آن‌ها، الیزابت راسبی کی، همسر پنجمین فرماندار لوئیزیانا، هنری جانسون و نخستین دختر عموی فرانسیس اسکات کی بود. پسر آنها، فیلیپ بارتون کی جونیور پیش از جنگ داخلی آمریکا به عنوان یکی از اعضای مجلس نمایندگان لوئیزیانا برای پریش لافورش، لوئیزیانا خدمت می‌کرد. او به کمک پسر عموی خود، فرانسیس اسکات کی، در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد. زمانی که پلاتر
اسکات کی، در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد. زمانی که پلاتر در دهم فوریه ۱۷۹۲ در پایتخت آناپولیس، مریلند چشم از جهان فروبست، پیکرش به خانه بازگردانده شد و در سوترلی بر روی ساحل رودخانه پاتوکسنت در سنت ماری به خاک سپرده شد. حداقل ۹۳ برده در زمان مرگ وی در مزرعه زندگی می‌کردند. از این خانه نگهداری و توسط بنیادی که به همین منظور تأسیس شده، به عنوان موزه بهره‌برداری می‌شود. ملک او در مسیر ۲۴۵ و درست بیرون از هالیوود، مریلند واقع شده و در طول تابستان درب آن بر روی بازدیدکنندگان باز است.
اهل اختصاص اصطلاحی دربارهٔ هفت نفر صوفی پیرو صفویه است که وظیفهٔ سرپرستی و مراقبت از مرشد خردسال آن طریقت، اسماعیل صفوی (، ) به آن‌ها محول‌شده بود. این هفت نفر از زمان خروج از اردبیل (۸۹۸ ه‍.ق) تا تأسیس حکومت صفوی (۹۰۷ ه‍.ق) همواره از مربیان و مشاوران او بودند. اهل اختصاص اسماعیل از مطمئن‌ترین و مورداعتمادترین مریدان پدرش حیدر صفوی () و برادر بزرگ‌ترش علی صفوی () بودند و مسلماً واگذاری وظیفهٔ مراقبت از اسماعیل به آن‌ها نیز بر همین اساس صورت گرفت. اهل اختصاص در سخت‌ترین شرایط، هرگز از حمایت اسماعیل دست
در سخت‌ترین شرایط، هرگز از حمایت اسماعیل دست نکشیدند و با وجود وعده‌ها و تهدیدهای شروان‌شاهان و آق‌قویونلوها، هرگز حاضر به تسلیم‌نمودن اسماعیل به آن‌ها نشدند. گفته می‌شود که اهل اختصاص در تکوین شخصیت اسماعیل و نیز پیدایش عقاید افراطی و تعصب‌آمیز شیعی در وجود اسماعیل نقشی اساسی ایفا کردند. اعضا. هفت صوفی اهل اختصاص شامل حسین بیگ شاملو، ابدال بیگ تالش، خادم بیگ تالش، رستم بیگ قرامانلو، بیرام بیگ قرامانلو، الیاس بیگ خنسلو و بودند. با این حال، برخی منابع از شخصی به نام ابدال علی بیگ ذوالقدر به جای ابدال بیگ
به نام ابدال علی بیگ ذوالقدر به جای ابدال بیگ تالش نام برده‌اند. اطلاعات دربارهٔ اقامت اسماعیل و اهل اختصاص در گیلان، ناقص و پراکنده است. همچنین به نظر می‌رسد که منابع رسمی تاریخ‌نگاری صفوی در ذکر اسامی این هفت نفر، یک سانسور تاریخی انجام داده‌اند. ، پژوهش‌گر مرکز مطالعات ایرانی دانشگاه کلمبیا، با بررسی یک منبع دست اول چاپ‌نشده به نام "تاریخ" (۹۶۱ ه‍.ق) نوشتهٔ یکی از کارگزاران نخستین دولت صفوی به نام قاسم بیگ حیاتی تبریزی به نتایج جدیدی درخصوص سال‌های نخستین زندگی اسماعیل دست یافته‌است. فاش شدن نقشهٔ ترور
زندگی اسماعیل دست یافته‌است. فاش شدن نقشهٔ ترور اسماعیل در دوران اقامت او در روستای ارچوان آستارا (۹۰۵ ه‍.ق)، منجر به متهم شدن محمد بیگ تالش و برخی از همراهانش شد. اگر چه اتهام تلاش برای قتل اسماعیل ثابت نشد و اسماعیل نیز محمد بیگ را بخشید ولی پس از فتح شروان (اواسط ۹۰۶ ه‍.ق)، محمد بیگ به دستور اسماعیل اعدام شد و حسین بیگ شاملو به عنوان لَلَـه، جایگزین او شد. حسن بیگ روملو و سایر وقایع‌نگاران عصر صفوی، برای ذکر وقایع دوران قیام شاه اسماعیل در کتاب خود، از "تاریخ" حیاتی تبریزی به صورت گزینشی استفاده کرده و
حیاتی تبریزی به صورت گزینشی استفاده کرده و رویداد مذکور را حذف کرده‌اند. سلسله‌مراتب. دَدَه (به معنی «پدربزرگ») بعد از مرشد، مرجع اصلی دینی و در امور دینی و دنیوی، نمایندهٔ اصلی رهبر صفویه بود. او بالاترین شخص در طریقت صفویه پس از مرشد بود. لَلَـه (به معنی «سرپرست») در ردهٔ دوم، و خلیفه (به معنی «جانشین») یک مقام مساوی با دو مقام پیشین یا با درجهٔ اهمیت کمتر، در ردهٔ سوم سلسله‌مراتب طریقت قرار داشت.
بعد از ظهر روز سه‌شنبه ۱۶ فروردین ۱۴۰۱ فردی با چاقو به سه روحانی شیعه در حرم امام رضا حمله کرد دو نفر از آنها به نام‌های محمد اصلانی و محمدصادق دارایی کشته شدند و محسن پاکدامن نیز در بیمارستان بستری شد. ویدیوهای این حادثه و دستگیری ضارب به سرعت در شبکه‌های اجتماعی پخش شد. سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور ایران، حمله به این سه نفر را به جریان تکفیری نسبت داد. به گفته مقام‌های قضایی ایران، تاکنون شش نفر در ارتباط با این حمله دستگیر شده‌اند که دست کم یکی از آنها برادر مظنون است. خبرگزاری تسنیم در گزارشی اختصاصی