payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تاکائو ایشیکاوا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماچیدا زلویا و باشگاه فوتبال آزول کلارو نومازو اشاره کرد.
سوتا چیبا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماچیدا زلویا اشاره کرد.
کاسوکه ماتسودا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
ریوتا ایمورا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
یوشیکی یوشینو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
ریوگو کابوراگی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
شوتا میناگاوا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فوجی‌ئدا و باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
گنتارو سوزوکا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
ماسایا یاماموتو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
شون یاگینوما (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
یومو کادو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
توشیهیده هیراتا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
تاکومی اوزاوا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
تورو ایواساوا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یوکوهاما اشاره کرد.
یوکی ماتسوموتو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگامیهارا اشاره کرد.
جو سوزوکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگامیهارا و باشگاه فوتبال آزول کلارو نومازو اشاره کرد.
تسوباسا سوزوکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگامیهارا اشاره کرد.
یوکی کاوابه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماچیدا زلویا، باشگاه فوتبال ناگانو پارسیرو و باشگاه فوتبال ریوکیو اشاره کرد.
شینیا هاتاته (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگانو پارسیرو اشاره کرد.
یوکی ساتو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگانو پارسیرو اشاره کرد.
کیتا تاناکا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگانو پارسیرو، باشگاه فوتبال ریوکیو و باشگاه فوتبال میتو هولیهوک اشاره کرد.
کنیچی نوزاوا (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگانو پارسیرو اشاره کرد.
کانتا اینوئه (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگانو پارسیرو اشاره کرد.
یهی اوتسوکی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زویگن کانازاوا اشاره کرد.
هاروکی یاماچی (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زویگن کانازاوا اشاره کرد.
یوهی موریموتو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فوجی‌ئدا اشاره کرد.
شوگو ناکاتسورو (؛ زادهٔ ) یک بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال و-واران ناگاساکی و باشگاه فوتبال فوجی‌ئدا اشاره کرد.
توماج صالحی (زادهٔ ) خواننده، رپر و ترانه‌نویس ایرانی است. او برای آثار اعتراضی خود دربارهٔ مشکلات جامعهٔ ایران و اعتراض به سیاست‌ها و سرکوب‌های حکومت جمهوری اسلامی شهرت دارد و به علت ترانه‌های اعتراضی‌اش بارها بازداشت شده و تحت شکنجه قرار گرفته‌ و در زندان دستگرد اصفهان زندانی بود. ترانه‌های او مورد توجه رسانه‌های داخل و خارج از ایران قرار گرفته‌اند. وی در سال ۲۰۲۳، جایزه «هِرِتیک» (بدعت‌گذار) سازمان گلوبال میوزیک اواردز را به خاطر آهنگ «فال» در بخش ترانه اعتراضی-کنشگری دریافت کرد. توماج همچنین توسط مجلهٔ
دریافت کرد. توماج همچنین توسط مجلهٔ اسپین در صدر فهرست «۲۵ فرد تأثیرگذار موسیقی در ۲۰۲۵» قرار گرفت. توماج صالحی در اردیبهشت ۱۴۰۳ از سوی دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی به اعدام محکوم شد؛ اما این حکم در دیوان عالی کشور نقض شد. توماج در ۱۱ آذر ۱۴۰۳ پس گذراندن دوره ۱ ساله قطعی حبس خود از زندان آزاد شد. زندگی و حرفه. توماج صالحی در ۷ سالگی آموختن موسیقی را با یادگیری تنبک و اُرگ آغاز کرد. او گفته از بچگی شعر می‌خواند و شاعر محبوبش خیام است. او همیشه یک پوکه خالی گلوله بر گردن دارد. او از معانی مختلف نام «توماج»
گلوله بر گردن دارد. او از معانی مختلف نام «توماج» معنی ترکمن آن را که «سوارکار شجاع» است بیش از همه دوست دارد. ورزش روزانه او بوکس است. صالحی کودکی خود را در اصفهان و شاهین‌شهر گذرانده و دو مدرک تراشکاری دارد. او مانند پدرش دانش‌آموخته مهندسی مکانیک با گرایش طراحی و تولید قطعات صنعتی پزشکی است. پدر او هشت سال زندانی سیاسی بوده است. به گفته توماج صالحی، هیچ‌یک از اعضای خانواده‌اش شغل دولتی ندارند. صالحی گفته است که در یک کارگاه فلزکاری کار می‌کند. توماج صالحی موسیقی رپ را نخستین‌بار از طریق برادر بزرگترش
موسیقی رپ را نخستین‌بار از طریق برادر بزرگترش شنیده و از آن لذت برده است. او خوانندگی رپ را در سال ۱۳۹۵ به‌طور جدی آغاز کرده است. او یک بار هنگام خواندن به خاطر پوشیدن تی‌شرتی با عکس دلار آمریکا بازداشت شد. توماج برای تولید موسیقی خود مجبور شده موتورسیکلت و وسایل خانه‌اش را بفروشد؛ زیرا به دلیل درونمایه سیاسی ترانه‌های او استودیوهای اصفهان حاضر به ضبط نبودند و مجبور شده به جاهای دورتر مثل شمال ایران برود که هزینه‌های بیشتری برای او داشته است. توماج صالحی وظیفه خود را تزریق شجاعت و امید به مردم می‌داند و
وظیفه خود را تزریق شجاعت و امید به مردم می‌داند و می‌گوید: «از چه می‌ترسم؟ از ترسو بودن می‌ترسم، اینکه خودم بترسم. تا حالا همیشه رفتم در دل ترس.» او همچنین گفته بود اگر روزی کنسرت بگذارم، ردیف اول کودکان کار و ردیف دوم کارتن‌خواب‌ها هستند. بازداشت و زندان. بازداشت ۱۴۰۰. توماج صالحی در ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ توسط ۱۲ نفر از نیروهای امنیتی در خانه‌ای در اصفهان بازداشت و به زندان دستگرد منتقل و مدتی بعد آزاد شد. اتهام. به‌گفتهٔ وکیل توماج صالحی او در ۲۱ شهریور ۱۴۰۰ ساعت ۹ شب، بازداشت و به «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به
۹ شب، بازداشت و به «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبر جمهوری اسلامی» متهم شده بود. او ساکن شاهین‌شهر هست و پرونده او در دادسرای همین شهر ثبت شد. او در زندان، ممنوع‌الملاقات بود و هیچ گونه تماسی با خانواده خود نداشته است. هرانا در ۳۰ شهریور ۱۴۰۰ از آزادی توماج با تودیع قرار کفالت خبر داد. این خبرگزاری در ۳ بهمن ۱۴۰۰ اعلام کرد دادگاه انقلاب شاهین‌شهر او را به ۶ ماه زندان و جزای نقدی محکوم کرده و اجرای این حکم به مدت یکسال به حالت تعلیق درآمده است. واکنش‌ها. حکومت ایران توضیحی دربارهٔ علت بازداشت توماج ارائه
ایران توضیحی دربارهٔ علت بازداشت توماج ارائه نکرده است. سازمان عفو بین‌الملل در رشته پیامی در توئیتر، خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط وی شد. مرکز حقوق بشر در ایران در توییتی نوشت: «آزادی بیان و عقیده در قوانین جمهوری اسلامی ایران 'جرم‌انگاری' نشده، اما پیوسته منتقدان و معترضان به علت نقد و اعتراض بازداشت می‌شوند. توماج صالحی فقط برای خواندن ترانه‌های انتقادی بازداشت شده و از دوشنبه ۲۲ شهریور در شرایط و مکان نامعلومی به سر می‌برد.» رضا پهلوی در توییتی نوشت: «آثار توماج صالحی و شیدای همدانی، تبلور هنری
«آثار توماج صالحی و شیدای همدانی، تبلور هنری اعتراضات سراسری است، و محبوبیت‌شان، نشانه فراگیری گفتمان براندازی». کایلی مور-گیلبرت که در سال ۲۰۱۸ دستگیر و پس از حدود دو سال با سه زندانی ایرانی مبادله شد نیز خواستار آزادی توماج صالحی شد. همچنین شمار زیادی از کاربران شبکه‌های اجتماعی خواهان آزادی او شدند. پس از دستگیری وی حساب اینستاگرام او از دسترس خارج و حساب توئیترش توسط مسئولان توییتر بسته شد. بازداشت ۱۴۰۱. همراهی. با آغاز خیزش انقلابی ۱۴۰۱ ایران توماج صالحی در اوایل آبان ۱۴۰۱ تصویری از خود در اعتراضات
در اوایل آبان ۱۴۰۱ تصویری از خود در اعتراضات خیابانی منتشر کرد. او همچنین در ترانه‌ای به نام "فال" در یک فنجان قهوه دید که همه مهره‌های ریز و همه سران دستگیر شده‌اند. او در هنگام شرکت در اعتراضات نگران این بوده که در صورت دستگیری ممکن است بعضی معترضان ناامید و ناراحت شوند: «الان نیاز به غصه نداریم. اگر عزیزان من کشته شوند نباید گریه کنم. باید دنبال محاکمه باشم». او سپس به زندگی مخفیانه روی آورد و در این مدت با ضبط ویدئوهایی از ضرورت ایستادگی در برابر جمهوری اسلامی سخن می‌گفت. در مصاحبه‌ای با شبکه سی‌بی‌سی
اسلامی سخن می‌گفت. در مصاحبه‌ای با شبکه سی‌بی‌سی تله‌ویژن گفته بود به آینده اعتراضات بسیار امیدوار است و ایمان دارد که تا شش ماه دیگر انقلاب می‌شود. همچنین گفت: «موسیقی اعتراضی می‌تواند تحولی بزرگ ایجاد کند و بسیار در جامعه مؤثر است. این موسیقی به جامعه امید می‌دهد و شجاعت را تزریق می‌کند چون در جوامعی که مردم اینقدر تحت فشار حکومت هستند سرخورده و منفعل می‌شوند». بازداشت. بر پایه گزارش خبرگزاری دانشجو در ۸ آبان ۱۴۰۱ صالحی که در جریان خیزش ۱۴۰۱ ایران مدتی به صورت مخفیانه زندگی و فعالیت می‌کرد در استان
به صورت مخفیانه زندگی و فعالیت می‌کرد در استان چهارمحال و بختیاری دستگیر شد. ساعاتی پیش از بازداشت، توماج صالحی در پیامی در شبکه‌های اجتماعی گفته بود که او و دوستانش بیرون خانه متوجه تغییراتی مشکوک شده‌اند. او هنگام بازداشت مجروح شده و صورتش خونی بود. خبرگزاری فارس، وابسته به سپاه پاسداران وی را یکی از «رهبران اغتشاشات در ترویج خشونت» معرفی کرد که چندان صحیح نبود و دید یکطرفه داشت. این رسانهٔ دولتی همچنین اعلام کرد که صالحی در یک گذرگاه مرزی دستگیر شده است؛ که مدیر شبکه‌های اجتماعی صالحی این ادعا را تکذیب
که مدیر شبکه‌های اجتماعی صالحی این ادعا را تکذیب کرد و اعلام نمود که وی در استان چهارمحال و بختیاری و نه در یک استان مرزی دستگیر شده است. برای مدتی، وضعیت او نامشخص بوده و از محل نگهداری او اطلاعاتی در دسترس نبود. باشگاه خبرنگاران جوان —تحت حمایت دولت— ویدئویی از مردی با چشم‌بند منتشر کرد که ادعا می‌کرد توماج است و ظاهراً تحت فشار اعتراف می‌کند که «مرتکب اشتباه» شده است. به گفته خانوادهٔ وی، مقامات ایرانی صالحی را شکنجه‌های بسیار و غیرانسانی صرفاً برای اعترافات اجباری کرده‌اند. محکومیت. وی به فعالیت تبلیغی
اجباری کرده‌اند. محکومیت. وی به فعالیت تبلیغی علیه نظام، همکاری با دولت‌های متخاصم و تشکیل گروه غیرقانونی به قصد برهم زدن امنیت کشور متهم شده است. اتهاماتی که به بیشتر معترضان وارد شده است. همچنین با حکم دادگاه انقلاب به محاربه و افساد فی‌الارض، متهم شده و با خطر اعدام روبه‌روست. در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۲، خانواده توماج گفتند که زندگی او در خطر است. برائت. وکیل توماج صالحی، روز چهارشنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۳ از صدور حکم برائت توماج از «اتهام فساد فی‌الارض» و قرار منع تعقیب برای سایر اتهاماتش خبر داد. واکنش‌ها. خبرگزاری
برای سایر اتهاماتش خبر داد. واکنش‌ها. خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، به‌نقل از سید محمد موسویان دادستان اصفهان، خبر بازداشت توماج صالحی را تأیید کرد و مدعی شد که او «در ایجاد اغتشاشات و دعوت و تشویق به اغتشاش و آشوب‌های اخیر در استان اصفهان و مخصوصاً در شهرستان شاهین‌شهر نقش کلیدی داشته است». در ۲۲ آبان جمعی از هنرمندان، نویسندگان، فعالان رسانه‌ای و کنشگران مدنی در حمایت از توماج صالحی بیانیه‌ای را منتشر کرده و خواستار آزادی فوری او شدند. بخشی از متن این بیانیه چنین است: مهدی یراحی، خواننده معترض در
این بیانیه چنین است: مهدی یراحی، خواننده معترض در واکنش به انتشار خبر دستگیری توماج صالحی در رشته توییتی نوشته است: «مسئولیت جان او با جمهوری اسلامی و سپاه پاسداران است و اساساً نهادی که این جوان غیور را در بند کرده باید بازخواست و محاکمه گردد.» یه-ون ری، یکی از اعضای حزب اس‌پی‌دی از شهر آخن در پارلمان آلمان، کفالت سیاسی توماج را بر عهده گرفته است. با این کار او بخشی از نفوذ و فعالیت‌های پارلمانی خود را به توماج اختصاص داده و به تلاش‌ها برای آزادی وی کمک می‌کند. امید نوری‌پور رئیس حزب سبزهای آلمان و
کمک می‌کند. امید نوری‌پور رئیس حزب سبزهای آلمان و نماینده پارلمان این کشور (بوندستاگ) نیز با انتشار ویدیویی اعلام کرد که کفالت سیاسی توماج صالحی را بر عهده گرفته است. اعتراف اجباری. در اعتراف اجباری که پس از بازداشت توماج صالحی از سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد صحنه‌ای همانند موزیک‌ویدیوی فال نشان داده شده که در آن جای توماج و فرد تسبیح به دست عوض شده و توماج صالحی از ترویج خشونت از طریق ترانه ابراز پشیمانی می‌کند. درحالی که او هیچگاه مرتکب ترویج خشونت نشده است، بلکه همواره با استفاده از موزیک‌ها و
نشده است، بلکه همواره با استفاده از موزیک‌ها و شبکه‌های اجتماعی خود، مردم را به صلح و اهمیت دادن به همدیگر تشویق می‌کرد. شکنجه. گردانندهٔ صفحه توییتر توماج صالحی، در ۱۶ دی ۱۴۰۱ اعلام کرد که احتمال از دست رفتن بینایی توماج در اثر ضربات وارد توسط مأموران جمهوری اسلامی وجود دارد. او با بیان اینکه حدود ۷۰ روز از حبس توماج در سلول انفرادی می‌گذرد، گفت: «در صورت ازدست رفتن بینایی او این قصور متوجه مسئولان خواهد بود.» در فروردین ۱۴۰۲ خانواده صالحی اعلام کردند که شدت شکنجه‌های جسمی توماج به حدی بوده که او چند روزی
شکنجه‌های جسمی توماج به حدی بوده که او چند روزی را در حالت بیهوش و خطرناک جسمی قرار داشته است. کمپین حقوق بشر در ایران از جامعه جهانی و نهادهای بین‌المللی موسیقی و هنری و همچنین سازمان‌های مدافع آزادی بیان خواست یک صدا و قاطعانه خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط توماج صالحی شوند. حکم. در ۱۹ تیر ۱۴۰۲ حساب توماج صالحی در شبکه‌های اجتماعی که توسط نزدیکان او اداره می‌شود با انتشار پیامی از صدور حکم ۶ سال و ۳ ماه زندان برای توماج صالحی و انتقال او به بند عمومی خبر داد. او تا پیش از ابلاغ حکم ۲۵۲ روز را در حبس
خبر داد. او تا پیش از ابلاغ حکم ۲۵۲ روز را در حبس انفرادی گذرانده بود. در ادامه، یکی از وکلای توماج صالحی اعلام کرد که توماج، به‌اتهام فساد فی‌الارض به ۶ سال و ۳ ماه زندان محکوم شده است. وکیل او همچنین دربارهٔ مجازات‌های تکمیلی علیه توماج اعلام کرد: «از تاریخ قطعیت حکم به مدت ۲ سال، ممنوع‌الخروج شده و پاسپورتش ابطال خواهد شد. او همچنین از هرگونه فعالیت، تهیه و تولید آثار موسیقی و خوانندگی به مدت ۲ سال محروم شده است. توماج همچنین به مدت ۲ سال به حضور در دوره‌های مدیریت رفتار و مهارت دانش که توسط معاونت
دوره‌های مدیریت رفتار و مهارت دانش که توسط معاونت اجتماعی و پیشگیری از جرم دادستانی اصفهان برگزار می‌شود، ملزم شده است. براساس رای دادگاه، توماج صالحی باید گواهی پایان دوره این کلاس‌ها را به واحد اجرای احکام کیفری ارائه کند.» دومین و آخرین جلسه رسیدگی به اتهامات توماج صالحی روز ۱۱ تیر به صورت غیر علنی برگزار شده بود. به گفته امیر رئیسیان، دیگر وکیل توماج صالحی، در این جلسه، «اجازه حضور اشخاص ثالث، خبرنگاران، نمایندگان جامعه مدنی و همین‌طور خانواده موکل در دادگاه داده نشد.» دادگاه او در حالی برگزار شد که
دادگاه داده نشد.» دادگاه او در حالی برگزار شد که بنا بر اظهارات وکیل توماج صالحی، موکلش طی هشت ماه گذشته که در بازداشت بوده، تنها امکان نیم ساعت ملاقات با وکلای خود را داشته است. آزادی موقت. او در ۲۷ آبان ۱۴۰۲، پس از تحمل بیش از یک سال حبس که ۲۵۲ روز آن انفرادی بوده با قید وثیقه از زندان دستگرد اصفهان آزاد شد. صالحی پس از ۱۲ روز آزادی در ۹ آذر ۱۴۰۲ توسط عده‌ای مأمور لباس شخصی مسلح و بدون ارائه هرگونه حکم قضایی، کارت شناسایی و با ضرب و شتم شدید در بابل مجدد بازداشت شد و به مکانی نامعلوم منتقل شد. جایزه‌ها.
بازداشت شد و به مکانی نامعلوم منتقل شد. جایزه‌ها. توماج صالحی، در سال ۲۰۲۳، جایزه «هِرِتیک» یا «بدعت‌گذار» سازمان «گلوبال میوزیک اواردز» را به خاطر آهنگ «فال» در بخش موسیقی اعتراضی - کنشگری دریافت کرد. او در همان سال به‌دلیل حمایت از حقوق بشر، آزادی بیان و ترویج صلح توسط هنر و اشعارش برنده جایزه «فرهنگ مقاومت» شد. صالحی در سال ۲۰۲۳ از سوی سازمان «ایندکس آن سِنسِرشیپ» به عنوان برنده جایزه سالانه آزادی بیان در بخش هنر معرفی شد. اهدای ۲۵۰۰ پوند به سیل‌زدگان. صفحه اینستاگرام توماج صالحی در مارس ۲۰۲۴ نوشت او که
اینستاگرام توماج صالحی در مارس ۲۰۲۴ نوشت او که جایزه سالانه آزادی بیان در شاخه هنر را از سازمان «شاخص سانسور»، نهاد مدافع آزادی بیان، دریافت کرده بود، جایزه خود به ارزش ۲۵۰۰ پوند را برای کمک به سیل‌زدگان سیستان و بلوچستان اهدا کرد. جایزه واتسلاف هاول برای مخالفت خلاقانه. توماج صالحی جایزه ۲۰۲۴ واتسلاف هاول برای مخالفت خلاقانه را به‌همراه طاهر هموت ایزگیل (شاعر و فیلمساز اویغور)، گابریلا مونترو (پیانیست ونزوئلایی) دریافت کرد. حکم بدوی اعدام. در تاریخ پنجم اردیبهشت ۱۴۰۳ دادگاه انقلاب اصفهان با نادیده‌گرفتن
۱۴۰۳ دادگاه انقلاب اصفهان با نادیده‌گرفتن رأی دیوان عالی کشور، توماج صالحی را به اتهام افساد فی‌الارض به اعدام محکوم کرد. وکیل توماج صالحی در مصاحبه با شرق گفت این حکم دارای تعارضات حقوقی عیان است و حتماً به آن اعتراض خواهیم کرد. نقض حکم اعدام. وکلای توماج صالحی در تاریخ دوم تیرماه ۱۴۰۳ اعلام کردند که حکم بدوی اعدام در شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور نقض شده است و پرونده برای رسیدگی به یک شعبه هم‌عرض ارجاع خواهد شد. در این حکم تأکید شده که حکم حبس شش سال و سه ماه پیشین نیز مغایر با قوانین مرتبط با تعدد جرم، ناقض
پیشین نیز مغایر با قوانین مرتبط با تعدد جرم، ناقض ماده ۱۳۱ و مازاد بر مجازات مجازات قانونی بوده است.
ریکوردر تنور یکی از اعضای خانواده ریکوردر است. این ساز نسبت به ریکوردر سوپرانو و ریکوردر آلتو صدای کمتری دارد. ریکوردر تنور، مانند ریکوردر سوپرانو، با نت دو شروع می‌شود، اما یک اکتاو بم تر است. در نُت‌نویسی مدرن، تنور بر خلاف سایر ریکوردرها انتقالی نیست و نت نوشته شده برای آن در پارتیتور با صدای حاصل شده در اجرا برابر است. تاریخ. در عصر باروک ریکوردر تنور در نت دو وجود نداشت، در عوض یک ریکوردر آلتوی ر وجود داشت، که گفته می‌شد از نظر شخصیت نزدیک‌ترین ساز به صدای انسان است. در قرن هجدهم در کشورهای آلمانی
به صدای انسان است. در قرن هجدهم در کشورهای آلمانی زبان، ریکوردر تنور (فلوت چهارم) نامگذاری شد.
ایتو گنبوکو (۱۱ فوریه ۱۸۰۱ – ۱۲ ژانویه ۱۸۷۱) جراح ژاپنی و متخصص رانگاکو بود که در اواخر دوره ادو و اوایل دوره میجی زندگی می کرد. او اولین کسی است که واکسیناسیون آبله گاوی را در ژاپن انجام داد که بین سالهای ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۰ میلادی بود. دفاتر ایتو گنبوکو، بعدها تبدیل به دانشگاه علوم پزشکی توکیو شد.
اثولوجیا ترجمهٔ عربی آزادی از بخش‌هایی از "تاسوعات" فلوطین است که در سنت اسلامی عمدتاً به اشتباه به ارسطو نسبت داده شده است، گرچه ابن‌سینا در صحت این انتساب تردیدهایی داشته و سهروردی محتوای آن را به افلاطون منسوب کرده است. این کتاب منبع اصلی ایده‌های نوافلاطونی در سنت اسلامی بوده است و بنا به نظر محققان در حلقهٔ مترجمان دور کندی تولید شده است. این کتاب تنها کتاب نوافلاطونی نیست که در سنت اسلامی به ارسطو نسبت داده شده است. کتاب دیگری به نام "الخیر المحض" نیز که تلخیص و اقتباسی از کتاب "اصول الهیات" پروکلس
که تلخیص و اقتباسی از کتاب "اصول الهیات" پروکلس بوده است و بعدتر ترجمهٔ لاتین آن به نام "کتاب علل" ("Liber de Causes") اهمیت زیادی یافته است، نیز وضعیت مشابهی داشته است. از این کتاب نسخهٔ مفصل‌تری نیز موجود است که شاید توسط اسماعیلیان تولید شده باشد. این نسخه مبدأ ترجمهٔ لاتین "اثولوجیا" در قرن شانزدهم بوده است. غیاث‌الدین دشتکی بر "اثولوجیا" مقدمه‌ای نوشته است و ملاصدرا و قاضی سعید قمی بر آن شروحی نوشته‌اند.
آزی-لو-ریدو (به فرانسوی: Azay-le-Rideau) یک کمون در فرانسه است که در canton of Azay-le-Rideau واقع شده‌است. آزی-لو-ریدو ۲۷٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت دارد ۴۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر Nisa خواهرخواندهٔ آزی-لو-ریدو هست.
آوریه (به فرانسوی: Avrillé) یک کمون در فرانسه است که در من-ا-لوآر واقع شده‌است. آوریه ۱۵٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. خواهرخوانده. شهر شوالباخ آم تانوس خواهرخواندهٔ آوریه (مین-ا-لوار) هست.
آوریو (به فرانسوی: Avrieux) یک کمون در فرانسه است که در ساووآ واقع شده‌است. آوریو ۳۷٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت دارد. خواهرخوانده. شهر پیدیکاوالو خواهرخواندهٔ آوریو هست.
آون (به فرانسوی: Avon) یک کمون در فرانسه است که در سن-ا-مارن واقع شده‌است. آون ۳٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت دارد. خواهرخوانده. شهر ملکشام خواهرخواندهٔ آون (سن-ا-مارن) هست.
آوودری (به فرانسوی: Avoudrey) یک کمون در فرانسه است که در canton of Vercel-Villedieu-le-Camp واقع شده‌است. آوودری ۱۲٫۸۶ کیلومتر مربع مساحتکیشسسوسمشی دارد.
خاوی دیاز (زاده ۱۵ مه ۱۹۹۷) یک بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. وی در پست دروازه‌بان برای بازی می‌کند.
مرد ما در کازابلانکا (؛ ) یک فیلم جاس‌اروپایی اسپانیایی-ایتالیایی به نویسندگی و کارگردانی تولیو دمیچلی و نقش‌آفرینی لنگ جفریز است.
سندیکالیسم ملی اقتباسی از سندیکالیسم است تا متناسب با دستور کار اجتماعی ناسیونالیسم یکپارچه باشد. سندیکالیسم ملی در فرانسه توسعه یافت و سپس به ایتالیا، اسپانیا و پرتغال گسترش یافت. فرانسه. سندیکالیسم ملی فرانسه اقتباسی از نسخه سندیکالیسم انقلابی ژرژ سورل با ایدئولوژی سلطنتی ناسیونالیسم یکپارچه بود؛ همان‌طور که اکشن فرانسوی آن را اجرا می‌کرد. "اکشن" فرانسوی یک جنبش ملی-سلطنتی فرانسوی به رهبری شارل موراس بود. سابقه (۱۹۰۰–۱۹۰۸). در سال ۱۹۰۰، چارلز موراس "در روزنامه Action Française" اعلام کرد که سوسیالیسم ضد
Action Française" اعلام کرد که سوسیالیسم ضد دموکراتیک «خالص» و شکل صحیح سوسیالیسم است. از آن پس، او و سایر اعضای "اکشن فرانسوی" (مانند ژاک بینویل، ، و ژرژ والوا) که به اندیشه سورل علاقه‌مند بودند، در مورد شباهت جنبش‌ها در "کنفرانس‌های اکشن" فرانسوز و مقالاتی که در روزنامه جنبش منتشر شد، بحث کردند. با سندیکال‌های انقلابی همکاری کنید. چنین همکاری در سال ۱۹۰۸ با گروهی از رهبران اتحادیه‌های کارگری به رهبری امیل ژانویون شکل گرفت. در نتیجه این همکاری، ژانویون مجله ضد جمهوری "Terre libre" را تأسیس کرد. آغاز
مجله ضد جمهوری "Terre libre" را تأسیس کرد. آغاز (۱۹۰۹). گاهی از ژرژ سورل به عنوان پدر سندیکالیسم انقلابی یاد می‌شود. او از اتحادیه‌گرایی مبارزه برای مبارزه با نفوذهای مفسدانه احزاب و سیاست پارلمانی حمایت می‌کرد، حتی اگر قانونگذاران به‌طور مشخص سوسیالیست بودند. سورل به عنوان یک مارکسیست فرانسوی که همزمان از لنین، بلشویسم و موسولینی در اوایل دهه ۱۹۲۰ حمایت می‌کرد، سورل علت پرولتاریا را در مبارزه طبقاتی و «قطبش فاجعه‌بار» که از طریق افسانه‌سازی اجتماعی به‌طور کلی بوجود می‌آمد، ترویج کرد. اعتصاب می‌کند هدف
کلی بوجود می‌آمد، ترویج کرد. اعتصاب می‌کند هدف سندیکالیسم سازماندهی اعتصابات برای لغو سرمایه‌داری بود. نه برای جایگزینی آن با سوسیالیسم دولتی، بلکه ایجاد جامعه‌ای از تولیدکنندگان طبقه کارگری. این سورل مارکسیسم «واقعاً واقعی» تلقی می‌شد. در سال ۱۹۰۹، ملی گرایان یکپارچه "Action Française" شروع به همکاری با سورل کردند. این ارتباط پس از خواندن سورل چاپ دوم کتاب موراس، "Enquête sur la monarchie شکل گرفت". مائوراس از سندل‌گرایی سورل و انقلابی در این کتاب نام برد و حتی یک نسخه از نسخه جدید را برای سورل ارسال کرد.
حتی یک نسخه از نسخه جدید را برای سورل ارسال کرد. سورل کتاب را خواند و در آوریل ۱۹۰۹ نامه ای ستایش کننده به موراس نوشت. سه ماه بعد، در ۱۰ ژوئیه، سورل در "Il Divenire sociale" (مجله پیشرو سندیکالیسم انقلابی ایتالیا) مقاله ای در تحسین ماوراس و "اکشن فرانسوی منتشر کرد". سورل حمایت خود را بر اساس تفکر ضد دموکراتیک خود قرار داد. برای مثال، او مدعی شد که "اکشن فرانسز" تنها نیرویی است که می‌تواند با دموکراسی مبارزه کند. "اکشن فرانسوی" مقاله را در ۲۲ آگوست با عنوان «سوسیالیست‌های ضد پارلمانی» در روزنامه خود تجدید
«سوسیالیست‌های ضد پارلمانی» در روزنامه خود تجدید چاپ کرد. La cité française و L'Independance (1910-1913). در سال ۱۹۱۰ سورل و والوا تصمیم گرفتند یک مجله ملی سوسیالیستی به نام "La cité française ایجاد کنند". دفترچه‌ای برای مجله جدید در ژوئیه ۱۹۱۰ منتشر شد که توسط سندیکال‌های انقلابی (ژرژ سورل و ادوارد برت) و "اعضای Action Française" (ژان واریوت، و ژرژ والوا) امضا شد. "La cité française" هرگز به دلیل دشمنی ژرژ والوا با ژان واریوت از میدان خارج نشد. پس از شکست "La cité française"، سورل تصمیم گرفت مجله خود را
"La cité française"، سورل تصمیم گرفت مجله خود را تأسیس کند. بررسی دو هفته ای سورل، به نام "L'Indépendance"، از مارس ۱۹۱۱ تا ژوئیه ۱۹۱۳ منتشر شد. موضوعات آن همان مجله "Action Française بود"، مانند ملی‌گرایی، یهودستیزی و تمایل به دفاع از فرهنگ و میراث فرانسوی یونان و روم باستان. سرکل پرودون. سورل در جریان آماده‌سازی برای راه اندازی "La Cité française"، برت و ولوآ را تشویق کرد تا با هم کار کنند. در مارس ۱۹۱۱، (عضو "Action Française") به والوا پیشنهاد داد که آنها یک گروه مطالعات اقتصادی و اجتماعی برای ملی
آنها یک گروه مطالعات اقتصادی و اجتماعی برای ملی گرایان پیدا کنند. والوا لاگرانژ را متقاعد کرد که گروه را به روی افراد غیر ملی گرا که ضد دموکراتیک و سندیکالیست بودند باز کند. والوا بعداً نوشت که هدف این گروه فراهم آوردن «بستری مشترک برای ناسیونالیست‌ها و ضد دموکرات‌های چپ» بود. گروه سیاسی جدید، به نام "سرکل پرودون"، در ۱۶ دسامبر ۱۹۱۱ تأسیس شد. این شامل برت، والوا، لاگرانژ، سندیکالیست آلبرت وینسنت و سلطنت طلبان ، رنه دو مارانس، آندره پاسکالون و ماریوس ریکیر بود. همان‌طور که از نام "سرکل پرودون" مشخص است، این
همان‌طور که از نام "سرکل پرودون" مشخص است، این گروه از پیر-ژوزف پرودون الهام گرفته شده‌است. همچنین از جورج سورل و چارلز موراس الهام گرفته شده‌است. در ژانویه ۱۹۱۲ مجله "Cercle Proudhon" برای اولین بار با عنوان "Cahiers du cercle Proudhon منتشر شد". ایتالیا. در اوایل قرن بیستم، ناسیونالیست‌ها و سندیکالیست‌ها به‌طور فزاینده‌ای در ایتالیا بر یکدیگر تأثیر می‌گذاشتند. از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۰، تعدادی از سندیکال‌های انقلابی ایتالیایی از جمله آرتورو لابریولا، آگوستینو لانزیلو، آنجلو اولیویرو اولیوتتی، آلکسته دی آمبریس،
آنجلو اولیویرو اولیوتتی، آلکسته دی آمبریس، فیلیپو کوردونی و سرجیو پانونزیو تلاش کردند تا هدف ملی‌گرای ایتالیایی را با هدف سندیکالیستی متحد کنند و با ناسیونالیست ایتالیایی در تماس بودند. چهره‌هایی مانند انریکو کورادینی. این سندیکالیست‌های ملی ایتالیایی مجموعه‌ای مشترک از اصول را داشتند: رد ارزش‌های بورژوایی، دموکراسی، لیبرالیسم، مارکسیسم، بین‌المللی گرایی و صلح طلبی ضمن ترویج قهرمانی، سرزندگی و خشونت. همه سندیکالیست‌های انقلابی ایتالیایی به هدف فاشیسم ملحق نشدند، اما بیشتر رهبران سندیکالیست در نهایت از ملی