payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را نصب کرد تا مناظر باشکوه را باز کند. این مسافرخانه که در سال ۱۹۶۳ بسته شد، از خطر تخریب جان سالم به در برد و در سال ۱۹۸۷ در فهرست ملی اماکن تاریخی ثبت شد. در سال ۲۰۰۶ بازگشایی شد و پس از طراحی مجدد کولتر به شکل ظاهری در حدود سال ۱۹۴۹ بازسازی شد. کولتر خالق چینی میمبرنو و ظروف تخت برای خدمات ریلی پر زرق و برق سوپر رئیس شیکاگو-لس آنجلس بود که در سال ۱۹۳۶ توسط راه‌آهن سانتافه آغاز شد. کولتر که خود در آن زمان یک متخصص هنر هندی بود، طرح‌های خود را بر اساس الگوهای میمبرنو ۱۱۰۰ پس از میلاد که توسط دوستانش هریت
میمبرنو ۱۱۰۰ پس از میلاد که توسط دوستانش هریت و کورنلیوس کازگروو در خرابه سوارت‌ها در نیومکزیکو از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۷ حفاری شده بود، قرار داد. میمبرنو چین تا سال ۱۹۷۰ توسط شرکت سفال اونونداگا سیراکوز، نیویورک با نام تجاری شناخته شده آن، سیراکوز چین تولید می. خدمات غذاخوری لوکس "سوپر رئیس" و کلاس تجاری پس از تحویل قطار به امترک در می ۱۹۷۱ متوقف شد (امروزه "رئیس جنوب غربی" مسیر را پوشش می‌دهد). بعداً در همان سال، بشقاب‌ها و قطعات میمبرنو برای اولین بار در دسترس افراد عادی قرار گرفت و در دو عرضه عمومی بزرگ دور
افراد عادی قرار گرفت و در دو عرضه عمومی بزرگ دور ریخته شد. راه‌آهن میمبرنو چین مشتاقانه و رقابتی جمع‌آوری می‌شود، با صفحات تک به قیمت صدها دلار به فروش می‌رسد (یک خط تولید مثل مجاز از سال ۱۹۸۹ فروخته شده‌است). میراث. کولتر در سال ۱۹۴۸ به سانتافه، نیومکزیکو بازنشسته شد. او مجموعه خود از سفال‌های بومیان آمریکا و به پارک ملی مسا ورد اهدا کرد. چهار ساختمان پارک ملی گراند کانیون او در منطقه تاریخی ملی مری جین کولتر محافظت می‌شوند.
فرانسیس، دوک ساکس-کوبورگ-زالفلد (۱۵ ژوئیه ۱۷۵۰، در کوبورگ – ۹ دسامبر ۱۸۰۶، در کوبورگ)، یکی از دوکهای تورینگی حاکم خانه وتین بود. او به عنوان مولد سلسله شاهزادگان کوبورگ که در قرن‌های ۱۹ و ۲۰ بر تاج و تخت‌های مختلف قلمرو اروپایی نشستند، جد پدری خاندان‌های سلطنتی بلژیک، بلغارستان، پرتغال و بریتانیا و همچنین چندین کشور هستند.
و پروژه‌های او جوایز زیادی دریافت کرده‌اند. زندگی‌نامه. گنگ که در بلویدر، ایلینوی بزرگ شد، لیسانس خود را در رشته معماری از دانشگاه ایلینویز در سال ۱۹۸۶ و کارشناسی ارشد معماری را با درجه ممتاز از دانشکده طراحی فارغ‌التحصیل هاروارد در سال ۱۹۹۳ به دست آورد. در سال ۱۹۸۹، او یک عضو بین‌المللی روتاری بود و در دانشگاه مطالعات فنی فدرال ETH سوئیس در زوریخ، سوئیس تحصیل کرد. او همچنین در ورسای، فرانسه تحصیل کرد. قبل از تأسیس استدویو در سال ۱۹۹۷، او با OMA / رم کولهاس در روتردام کار می‌کرد. یکی از همکاران مک آرتور در
در روتردام کار می‌کرد. یکی از همکاران مک آرتور در سال ۲۰۱۱، گنگ و استودیوی او جایزه طراحی ملی ۲۰۱۳ را برای معماری از موزه طراحی اسمیتسونیان کوپر هیویت دریافت کردند. Gang توسط Architectural Review به عنوان معمار زن سال ۲۰۱۶ انتخاب شد. در سال ۲۰۱۷، او مفتخر به دریافت جایزه یادبود لوئیس آی کان (مرکز معماری فیلادلفیا) و کمک هزینه تحصیلی در مؤسسه سلطنتی معماری کانادا شد و همچنین به آکادمی هنر و علوم آمریکا برگزیده شد. در سال ۲۰۱۸، او به عنوان عضو بین‌المللی مؤسسه سلطنتی معماران بریتانیا (RIBA) انتخاب شد که
مؤسسه سلطنتی معماران بریتانیا (RIBA) انتخاب شد که افتخاری مادام‌العمر بود. گنگ که در حال حاضر استاد عملی در دانشکده طراحی دانشگاه هاروارد (GSD) است، همچنین به عنوان منتقد طراحی جان پورتمن در معماری و منتقد مدعو در GSD (2017 و ۲۰۱۱)، منتقد استودیو مهمان در دانشکده تحصیلات تکمیلی کلمبیا خدمت کرده‌است. معماری، برنامه‌ریزی و حفاظت (۲۰۱۵)، استاد مدعو کالینان در دانشکده معماری دانشگاه رایس (۲۰۱۴)، مدرس مدعو در دانشکده معماری دانشگاه پرینستون (۲۰۰۷)، استاد مدعو جونیور لوئیس آی. کان در دانشکده دانشگاه ییل معماری
لوئیس آی. کان در دانشکده دانشگاه ییل معماری (۲۰۰۵) و منتقد استودیو در موسسه فناوری ایلینویز. باندها به‌طور مکرر در سراسر جهان سخنرانی می‌کنند. او در سال ۲۰۱۶ در کنفرانس زنان TED ارائه کرد. کارها. کارهای ساخته شده توسط گنگ در منطقه شیکاگو شامل دانشگاه شیکاگو پردیس شمالی مسکونی، تئاتر نویسندگان، سیتی هاید پارک، قایق‌خانه WMS در پارک کلارک و قایق‌خانه النور در پارک ۵۷۱ در رودخانه شیکاگو، جزیره شمالی، برج آبی، پیاده‌روی طبیعت است. در باغ وحش لینکلن پارک، مرکز تولید رسانه‌ای کالج کلمبیا شیکاگو، و مرکز اجتماعی
تولید رسانه‌ای کالج کلمبیا شیکاگو، و مرکز اجتماعی دهکده‌های کودکان SOS Lavezzorio، از جمله. در سال ۲۰۱۴، گنگ و استودیو او مرکز آرکوس را برای رهبری عدالت اجتماعی در کالج کالامازو تکمیل کردند. پروژه‌های فعلی او در حال ساخت عبارتند از ۴۰ خیابان دهم در منطقه بسته‌بندی نیویورک و منبع کمپانی ۲ برای اداره آتش‌نشانی شهر نیویورک، و همچنین ویستا تاور و انقلاب در پارک در شیکاگو. استودیوی او در حال حاضر در پروژه‌هایی مانند مرکز علوم، آموزش و نوآوری گیلدر در موزه تاریخ طبیعی آمریکا مشغول است. سفارت جدید ایالات متحده در
آمریکا مشغول است. سفارت جدید ایالات متحده در برازیلیا، برزیل؛ برج‌های بلند در تورنتو و آمستردام؛ یک پردیس واحد برای کالج هنر کالیفرنیا در سانفرانسیسکو. گسترش و نوسازی مرکز هنری آرکانزاس؛ و مرکز هنر و نوآوری در کالج اسپلمن. آثار استودیو گنگ مورد تجلیل، انتشار و نمایش گسترده قرار گرفته‌است. در سال ۲۰۱۸، استودیو اینستالیشن "داستان سنگ‌ها" را به عنوان بخشی از نمایشگاه غرفه ایالات متحدهابعاد شهروندی در دوسالانه معماری ونیز ارائه کرد. در سال ۲۰۱۷، استودیو برای طراحی تأسیسات پارتی بلوک تابستانی موزه ملی ساختمان
تأسیسات پارتی بلوک تابستانی موزه ملی ساختمان انتخاب شد. در سال ۲۰۱۲، استودیو در نمایشگاه انفرادیساختمان: داخل استودیو باند معماران در موسسه هنر شیکاگو به نمایش گذاشته شد. و در سال ۲۰۱۱، استودیو در نمایشگاه موزه هنر مدرن "سلب حق: بازسازی رؤیای آمریکایی شرکت" کرد. آثار این استودیو همچنین در دوسالانه معماری شیکاگو (۲۰۱۵ و ۲۰۱۷) و طراحی میامی (۲۰۱۴) به نمایش درآمده است. گنگ دو کتاب نوشته‌است: "آشکار ساختن" (۲۰۱۱)، اولین انتشار در مورد کار و روند استودیو، و "اثر معکوس: بازسازی آبراه‌های شیکاگو" (۲۰۱۱)، که آینده
معکوس: بازسازی آبراه‌های شیکاگو" (۲۰۱۱)، که آینده سبزتری را برای رودخانه شیکاگو متصور است. او در سال ۲۰۱۲ کاتالوگ نمایشگاهی "ساختمان: داخل استودیو باند معماران" در مؤسسه هنری شیکاگو را ویرایش کرد. در سال ۲۰۱۸، گنگ از طرح‌هایی برای مرکز هنری آرکانزاس، یک موزه هنری ۷۰ میلیون دلاری و هنرستان طبیعت در لیتل راک، آرکانزاس پرده برداری کرد. این پروژه به عنوان یک «موزه در یک جنگل» توصیف شده‌است. در ۲۷ مارس ۲۰۱۹، شهردار شیکاگو، رام امانوئل، اعلام کرد که تیم طراحی به رهبری باند، استودیو ORD، به عنوان برنده مسابقه
به رهبری باند، استودیو ORD، به عنوان برنده مسابقه طراحی بین‌المللی برای ترمینال جهانی جدید ۲٫۲ میلیارد دلاری در فرودگاه بین‌المللی O'Hare انتخاب شده‌است. این پروژه قرار است در سال ۲۰۲۳ آغاز شود.
برادران یک فیلم کمدی اکشن آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی مکس بارباکو از فیلم‌نامه‌ای به نویسندگی میکن بلیر است بر اساس داستانی از ایتان کوئن ساخته شد. این فیلم با بازی جاش برولین و پیتر دینکلیج در نقش برادران اصلی، توسط لجندری پیکچرز تولید شده است و ۱۰ اکتبر ۲۰۲۴ توسط آمازون ام‌جی‌ام استودیوز منتشر شد. تولید. در ۲۸ فوریه ۲۰۱۹، اعلام شد که لجندری پیکچرز پروژه را در یک جنگ پیشنهاد خرید به‌دست آورده است و ایتان کوئن قرار است فیلمنامه را بنویسد. جاش برولین و پیتر دینکلیج برای بازی در این فیلم و همچنین
و پیتر دینکلیج برای بازی در این فیلم و همچنین تهیه‌کنندگی در کنار اندرو لازار همراه بودند. گفته می‌شود که این فیلم کاملاً به "دوقلوها" به کارگردانی ایوان رایتمن می‌پردازد که محوریت آن دو دوقلو بعید با بازی آرنولد شوارتزنگر و دنی دویتو است. میکن بلیر بعداً برای کارگردانی فیلم و نوشتن فیلمنامه با کوهن در ۳۰ آوریل ۲۰۲۰ ملحق شد در ۳ ژوئن ۲۰۲۱، گلن کلوز به بازیگران اصلی پیوست و مکس بارباکو، بازیگر "پالم اسپرینگز" جایگزین بلر به عنوان کارگردان شد. دو ماه بعد، برندن فریزر و به بازیگران اصلی اضافه شدند.
بعد، برندن فریزر و به بازیگران اصلی اضافه شدند. تصویربرداری اصلی در اوت ۲۰۲۱ در آتلانتا انجام شد. انتشار. در اکتبر ۲۰۲۳، آمازون ام‌جی‌ام استودیوز حقوق پخش فیلم را به دست آورد. این فیلم در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۴ در سینماهای منتخب ایالات متحده اکران شد. این فیلم سپس در ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴ در آمازون پرایم ویدئو پخش شد.
بورلی ویلیس (؛ ۱۷ فوریه ۱۹۲۸ - ۱ اکتبر ۲۰۲۳) معمار آمریکایی بود که نقش مهمی در گسترش بسیاری از مفاهیم و شیوه‌های معماری که بر طراحی شهرها و معماری آمریکا تأثیر گذاشت، ایفا کرد. دستاوردهای ویلیس در توسعه فناوری‌های جدید در معماری برنامه‌ریزی شهری، سیاست‌گذاری عمومی و فعالیت‌های رهبری او از طرف معماران به خوبی شناخته شده‌است. شناخته شده‌ترین اثر ساخته شده او ساختمان باله سانفرانسیسکو در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا است. بورلی یکی از بنیانگذاران موزه ملی ساختمان، در واشینگتن دی سی، و بنیانگذار بنیاد معماری بورلی
در واشینگتن دی سی، و بنیانگذار بنیاد معماری بورلی ویلیس، یک سازمان غیرانتفاعی است که برای تغییر فرهنگ زنان در صنعت ساختمان از طریق تحقیق و آموزش کار می‌کند. سنین جوانی و تحصیل. ویلیس در تولسا، اوکلاهاما، دختر مارگارت الیزابت پورتر، پرستار، و رالف ویلیام ویلیس، کارآفرین صنعت نفت و کشاورزی بود. برادر ویلیس، رالف جرالد ویلیس (۱۹۳۰–۱۹۹۹)، در ارتش ایالات متحده خدمت کرد و بعداً به جزایر فیجی بازنشسته شد.
کوفته قلقلی‌ها ۲ یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۱۹۸۴ و تنها دنباله فیلم کوفته قلقلی‌ها (۱۹۷۹) است. در این فیلم ریچارد مالیگن، همیلتون کمپ، جان منگاتی، کیم ریچاردز، آرچی هان، میستی رو و جیسون لوک بازی می‌کنند و کن ویدرهورن کارگردانی آن را بر عهده داشته‌است. فیلمنامه این فیلم را بروس فرانکلین سینگر بر اساس داستانی از مارتین کیتروسر و کارول واتسون نوشته‌است. انتشار فیلم. این فیلم در ۲۷ ژوئیه ۱۹۸۴ در سینماها اکران شد. این فیلم در ۴ مارس ۲۰۱۱ توسط کمپانی سرگرمی خانگی سونی پیکچرز به صورت دیسک دی‌وی‌دی منتشر شد.
آماندا جین لووتی سی بی ای (زاده ۱۷ نوامبر ۱۹۵۵) معمار بریتانیایی برنده جایزه استرلینگ، و مدیر AL A است. زندگی. لوتئی که اصالتاً اهل بریجند، ولز جنوبی بود، دانش‌آموز مدرسه دخترانه سنت پل، لندن و مدرسه هنر همرسمیت بود، در انجمن معماری ثبت‌نام کرد کارآموز آلسوپ و لیال و معمار در شراکت ریچارد راجرز شد. او به عنوان یکی از بنیانگذاران شرکت پویس و لووتی شد. لوتئی در سال ۱۹۸۹ به یان کاپلیتسکی در سیستم‌های آینده به عنوان شریک پیوست، به عنوان متولی "سازمان هنری آرتانگل" از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۳ حضور داشت و یکی از متولیان
از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۳ حضور داشت و یکی از متولیان بنیاد جوان است. جوایز. در جشن تولد ملکه ۲۰۱۷ آماندا لویتی به دلیل خدمات به معماری به عنوان نشان امپراتوری بریتانیا (CBE) دریافت کرد. در سال ۲۰۱۸، لویتی جایزه جین درو را توسط "مجله" "معماران و بررسی معماری دریافت" کرد. در سال ۲۰۱۹ او به عنوان عضو افتخاری موسسه معماران آمریکا انتخاب شد. در سال ۲۰۲۱ او به عنوان یک آکادمیک سلطنتی انتخاب شد. حرفه. لووتی با تحقق طرح‌های ارگانیک و مفهومی سیستم‌های آینده اعتبار دارد. کارهای تکمیل شده سیستم‌های آینده که به عنوان یکی از
تکمیل شده سیستم‌های آینده که به عنوان یکی از خلاقانه‌ترین شیوه‌های انگلستان شناخته می‌شود، شامل فروشگاه بزرگساختمان سلفریجز، بیرمنگام در بیرمنگام و زمین کریکت لورد است که جایزه استرلینگ مؤسسه سلطنتی معماران بریتانیا را در سال ۱۹۹۹ برنده شد. لووتی در سال ۲۰۰۹ AL A (که قبلاً با نام معماری آماندا لویت شناخته می‌شد) را تشکیل داد و در سال ۲۰۱۱ برنده مسابقه بین‌المللی برای طراحی ورودی، حیاط و گالری جدید برای موزه ویکتوریا و آلبرت لندن شد، که دارای یک چینی است. حیاط. پروژه‌های AL_A شامل پروژه MAAT (موزه هنر،
حیاط. پروژه‌های AL_A شامل پروژه MAAT (موزه هنر، معماری و فناوری) در لیسبون برای بنیاد EDP , پروژه سفارت مرکزی در بانکوک، ۱۰ مکان هیل در لندن و رستوران پاپ آپ Tincan. در سال ۲۰۱۴ AL_A برای طراحی دومین غرفه ام برای بنیاد نائومی میلگروم در ملبورن انتخاب شد، اولین موردی که توسط یک معمار بین‌المللی طراحی شد. غرفه ام، ساخته شده از گلبرگ‌های فایبرگلاس، در اکتبر ۲۰۱۵ به روی عموم باز شد. موزه هنر، معماری و فناوری (MAAT) در لیسبون در ۵ اکتبر ۲۰۱۶ با آثاری خاص ازدومینیک گونزالس-فورستر افتتاح شد. موزه ۲۰ میلیون یورویی
گونزالس-فورستر افتتاح شد. موزه ۲۰ میلیون یورویی بر روی رودخانه تاگوس (ریو تجو) در غرب مرکز شهر قرار دارد و به عنوان «سینوسی» و «یکی از غنایی‌ترین موزه‌های جدید اروپا» توصیف شده‌است. همچنین در سال ۲۰۱۶، AL_A ساختمان دفتر مرکزی پردیس رسانه ای به وسعت ۱۳ هکتار را برای پروژه آسمان مرکزی در مرکز لندن در لندن تکمیل کرد. پروژه‌های معروف عبارتند از یک خانه بتنی سیاه در مناطق روستایی استرالیا، یک خانه در توکیو که با توری فلزی پیچیده شده‌است و یک پرده فلزی که توسط کنگو کوما برای Casa Batlló گائودی طراحی شده‌است.
کنگو کوما برای Casa Batlló گائودی طراحی شده‌است. لوک‌بوک‌های ما روی خانه‌هایی متمرکز شده‌اند که برای نمایش آثار هنری و اتاق‌های خواب هتل‌های چشم‌نواز طراحی شده‌اند. آماندا لوت معمار برنده جایزه RIBA Stirling و مدیر استودیوی معماری AL_A است. AL_A با همکاری با مشتریان بلندپرواز و رؤیا، طرح‌هایی را توسعه می‌دهد که نه تنها به عنوان ساختمان، بلکه به عنوان پیشنهادات شهری - پروژه‌هایی که هویت یک مؤسسه را بیان می‌کنند، جاه طلبی‌های یک مکان را منعکس می‌کنند و رویاهای یک جامعه را در بر می‌گیرند. پروژه‌های اخیراً
یک جامعه را در بر می‌گیرند. پروژه‌های اخیراً تکمیل شده شامل دو ساختمان جدید برای کالج وادهام در دانشگاه آکسفورد است. یک مرکز جدید برای مؤسسه خیریه مراقبت از سرطان مگی در ساوتهمپتون؛ محله جاده ای نمایشگاه موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن، بزرگترین پروژه ساختمانی V&amp;A در بیش از ۱۰۰ سال. و MAAT، موزه هنر، معماری و فناوری در لیسبون، به سفارش EDP، یکی از برجسته‌ترین شرکت‌های انرژی جهان. کمیسیون‌های مستمر در سراسر جهان شامل بازسازی و گسترش موزه پیزلی در اسکاتلند است. سه ساختمان بیمارستان در قبرس. طراحی مجدد دفتر
سه ساختمان بیمارستان در قبرس. طراحی مجدد دفتر مرکزی دیترن در بروکسل؛ و طراحی نمونه اولیه کارخانه همجوشی برای شرکت انرژی پاک جنرال فیوژن در کولهام. لووتی در انجمن معماری آموزش دید و قبل از پیوستن به سیستم آینده به عنوان شریک در سال ۱۹۸۹ برای ریچارد رویگردز کار کرد، جایی که او ساختمان‌های پیشگامانه از جمله مرکز رسانه در زمین کریکت لرد و فروشگاه خود یخچال‌ها در بیرمنگام را کشف کرد. در سال ۲۰۱۷ لووتی در فهرست افتخارات تولد ملکه شناخته شد و CBE برای خدمات به معماری ایجاد کرد. او در سال ۲۰۱۸ جایزه جین درو را
معماری ایجاد کرد. او در سال ۲۰۱۸ جایزه جین درو را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۹ به عنوان عضو افتخاری مؤسسه معماران آمریکا انتخاب شد. زندگی شخصی. لوته در دهه ۱۹۸۰ با معمار چک یان کاپلیکی آشنا شد. آنها در سال ۱۹۹۱ ازدواج کردند، در سال ۱۹۹۵ صاحب یک پسر به نام جوزف شدند و در سال ۲۰۰۶ طلاق گرفتند. لووتی و کاپلیکی از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۹ به‌طور حرفه ای با هم کار. از سال ۲۰۰۷ لویت با بن ایوانز، مدیر جشنواره طراحی لندن ازدواج کرده‌است. در ۱۹ مارس ۲۰۱۷، آماندا لویت به عنوان یک مرده در برنامه رادیو ۴لوح‌های جزیره متروک ظاهر
یک مرده در برنامه رادیو ۴لوح‌های جزیره متروک ظاهر شد.
والو آلینگو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال راکوره تارواس اشاره کرد.
گرگور آربت (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
گرت دوربک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال تال‌تک و باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
مارتین دوربک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو و باشگاه بسکتبال راکوره تارواس اشاره کرد.
مارک دورونین (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
هنری درل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
تیمو ایشفوس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال راکوره تارواس و تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
رینار هالیک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو و باشگاه بسکتبال راکوره تارواس اشاره کرد.
رمو هولسمر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
فردریش ایساک (; – ) پرتاب‌گر نیزه، بازیکن بسکتبال، بازیکن والیبال و روزنامه‌نگار اهل استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
یوناس یارولاینن (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
اوا یریچنا (زاده ۳ مارس ۱۹۳۹) معمار و طراح اهل چک است که در لندن و پراگ فعال است. او بنیانگذار آتلیه معماری "Eva Jiricna Architects" است که در بریتانیا در ابتدا به عنوان "Jiřičná Kerr Associates" شناخته می‌شود و از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۱۷ فعالیت می‌کرد و یکی از بنیانگذاران "AI DESIGN" است که در سال ۱۹۹۹ به همراه پتر وگنر افتتاح کرد. او به دلیل توجه به جزئیات و کار با سبک کاملاً مدرن و پله‌های شیشه ای شهرت دارد. از سال ۱۹۹۶ او رئیس دپارتمان معماری آکادمی هنر، معماری و طراحی پراگ بوده‌است. در سال ۲۰۰۷، او رئیس
و طراحی پراگ بوده‌است. در سال ۲۰۰۷، او رئیس کمیسیون بین‌المللی بود که پروژه ساخت ساختمان جدید کتابخانه ملی در لتنا، پراگ را وضع می‌کرد.
یاناری یوئسار (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال رپلا اشاره کرد.
مارتین یورتوم (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال تالین کالو اشاره کرد.
اسون کالدره (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال والگا-والکا اشاره کرد.
اریک کدوس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال تال‌تک اشاره کرد.
رایت کرلس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
آیوار کیسل (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال تال‌تک اشاره کرد.
کریستیان کولامائه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
تانل کورباس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
جائه هی (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما اهل کره جنوبی است. او با بازی در فیلم خانه خالی در سال ۲۰۰۴ به کارگردانی کیم کی-دوک مورد توجه جهانی قرار گرفت. موضوع فیلم به رابطهٔ یک جوان بی‌خانمان و زنی آسیب‌دیده می‌پرداخت و بین دو شخصیّت اصلی این فیلم هیچ دیالوگی نبود. فیلم خانه خالی توانست شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی جشنواره بین‌المللی ونیز را کسب کند.
رایت-ریوو لانه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال رپلا اشاره کرد.
تونو لپمتس (; – ) بازیکن بسکتبال اهل استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال تالین کالو اشاره کرد.
سیلور لپیک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
توماس لیواک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
کریستیان ماکه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال تال‌تک اشاره کرد.
کریستو مانگلسو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
هیگو نیداس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
آسکو پاده (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
مارتین پاسویا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پاولوس پارنو اشاره کرد.
راونو پهکا (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال تال‌تک و باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
یان پویدت (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پاولوس پارنو اشاره کرد.
راین رادیک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پاولوس پارنو اشاره کرد.
توماس رادیک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پاولوس پارنو و باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
ساندر رایسته (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال ساسکی باسکونیا اشاره کرد.
کریستو ساگه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال راکوره تارواس اشاره کرد.
کایدو ساکس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال تالین کالو اشاره کرد.
استن سوک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
یانار سو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پاولوس پارنو اشاره کرد.
سایمون سوت (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
یانار تالتس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال پالاسانسترو وارزه و تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
ریمو تام (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو، باشگاه بسکتبال تال‌تک، و باشگاه بسکتبال راکوره تارواس اشاره کرد.
ماتیاس تاس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یانیس واهتر (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال راکوره تارواس اشاره کرد.
یوناس واینو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال راکوره تارواس اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
روبرت والگه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
راین ویدمان (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال راکوره تارواس و تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
ویلیار وسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال راکوره تارواس و باشگاه بسکتبال کالو اشاره کرد.
مارتین ویاسک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم بسکتبال دانشگاه تارتو اشاره کرد.
رایدو ویلرس (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال راکوره تارواس اشاره کرد.
لزلی نا نورل لوکو معمار، استاد دانشگاه و رمان‌نویس غنائی -اسکاتلندی است. از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ او به عنوان استاد و مدرس دانشگاه فعال بود و به عنوان رئیس دانشکده معماری برنارد و آن اسپیتزر کالج شهر نیویورک فعالیت می‌کرد. همچنین در سمت‌های تدریس و مشاغل مختلف در ژوهانسبورگ، لندن، آکرا و ادینبورگ خدمت کرد. در سال ۲۰۱۵، لوکو دانشکده معماری (GSA) را در دانشگاه ژوهانسبورگ تأسیس کرد که یک مدرسه آفریقایی است که به تحصیلات تکمیلی معماری اختصاص دارد. او در سال ۲۰۲۱ به آکرا، غنا بازگشت و مؤسسه آینده آفریقا یک مدرسه
به آکرا، غنا بازگشت و مؤسسه آینده آفریقا یک مدرسه کارشناسی ارشد معماری و پلت فرم رویدادهای عمومی را تأسیس کرد. سنین جوانی و تحصیل. لسلی لوکو در داندی زاده شد. پدرش جراح غنائی و مادری اسکاتلندی بود و در غنا و اسکاتلند بزرگ شد. در ۱۷ سالگی به یک مدرسه شبانه‌روزی خصوصی در انگلستان رفت. او شروع به تحصیل عبری و عربی در دانشگاه آکسفورد کرد، اما این دوره تحصیلی را ترک کرد و به ایالات متحده مهاجرت کرد. او از دانشکده معماری بارتلت، کالج دانشگاه لندن، با مدرک کارشناسی معماری در سال ۱۹۹۲، و مارس در سال ۱۹۹۵
کارشناسی معماری در سال ۱۹۹۲، و مارس در سال ۱۹۹۵ فارغ‌التحصیل شد و در سال ۲۰۰۷ موفق به اخذ مدرک دکترا در معماری از دانشگاه لندن شد. حرفه. بسیاری از نوشته‌های لوکو حاوی مضامینی دربارهٔ هویت فرهنگی و نژادی است. او به‌طور منظم در آفریقای جنوبی سخنرانی می‌کند، و همچنین در بریتانیا و ایالات متحده تدریس کرده‌است. او همچنین به‌طور منظم برای "The Architectural Review" می‌نویسد. او در گلچین ۲۰۱۹ "دختران جدید آفریقا" (ویرایش مارگارت بازبی) مشارکت دارد. در سال ۲۰۰۴، او اولین رمان خود را منتشر کرد، "Sundowners"، که در
اولین رمان خود را منتشر کرد، "Sundowners"، که در فهرست ۴۰ کتاب پرفروش گاردین قرار گرفت و یازده رمان دیگر را دنبال کرد. در سال ۲۰۲۰، او با رمان "خواهران روح" خود از Orion به PanMacmillan نقل مکان کرد. لوکو معماری را در سراسر جهان تدریس کرده‌است. قبل از خروج از ایالات متحده، او از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۸ استادیار معماری در دانشگاه ایالتی آیووا و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ در دانشگاه ایلینوی شیکاگو. در سال ۲۰۰۰، او استاد مدعو معماری مارتین لوتر کینگ در دانشگاه میشیگان شد. او سپس به مدت تقریباً یک دهه به بریتانیا بازگشت و
او سپس به مدت تقریباً یک دهه به بریتانیا بازگشت و در دانشگاه کینگستون، دانشگاه شمال لندن و سرانجام دانشگاه وست مینستر به تدریس معماری پرداخت و در آنجا برنامه کارشناسی ارشد فعلی را در مسیر معماری، هویت فرهنگی و جهانی شدن تأسیس کرد. (MACIG). لوکو اولین بار پس از بازگشت به آفریقای جنوبی به عنوان محقق آفریقایی مهمان در دانشگاه کیپ تاون منصوب شد. Lokko با همکاری دانشگاه ژوهانسبورگ که از «دست‌پاچگی‌های اروپا» خسته شده بود، در سال ۲۰۱۴/۲۰۱۵ دانشکده معماری (GSA) را تأسیس کرد و مدیر مدرسه شد. GSA که از مدرسه