payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او حمله کردند و کیلیکیه غارت کردند، قبل از اینکه گام‌های خود را عقب برگردانند و به سمت جنوب به محاصره ناموفق آپامیا (قلعه‌المدیق) بروند. سعدالدوله برای تلافی، لشکریان خود را فرستاد تا خانقاه معروف قله سیمان را با خاک یکسان کنند. با این حال، اندکی پس از آن، در ماه مه ۹۸۶، چشم‌انداز انعقاد قریب‌الوقوع صلح بین بیزانس و مصر، سعدالدوله را وادار کرد تا به بیعت قبلی خود بازگردد و او مجدداً وضعیت خراجی خود را با همان شرایطی که در آن ذکر شده بود، تأیید کرد. قبل از. این امر مانع از آن نشد که سعدالدوله از سردار
از. این امر مانع از آن نشد که سعدالدوله از سردار بیزانسی بارداس اسکلروس در دومین شورش خود علیه ریحان دوم، پس از رهایی از اسارت آل بویه در دسامبر ۹۸۶، حمایت کند، و همچنین از به رسمیت شناختن فرمانروایی فاطمی در همان ماه، به ویژه جلوگیری نکرد. همان‌طور که بیزانس اکنون وارد یک جنگ داخلی شد که تا سال ۹۸۹ ادامه داشت. جنگ با فاطمیان بار دیگر در سال ۹۹۱ به خاطر بکجور تهدید شد. او تا سال ۹۸۸ حکومت دمشق را بر عهده داشت و سپس به رقه گریخت. از آنجا، هرچند با حمایت اندک فاطمیون، سعی کرد به حلب حمله کند. سعد الدوله، با
فاطمیون، سعی کرد به حلب حمله کند. سعد الدوله، با کمک بیزانس در قالب نیروهای تحت "عاشقانه" از انطاکیه، مایکل Bourtzes، قادر به شکست دادن و ضبط Bakjur در Na'ura شرق حلب در ماه آوریل ۹۹۱ بود، و بعد از او را به حال اجرا شده‌است. با این وجود، روابط با فاطمیان به دلیل دستگیری فرزندان باکجور توسط سعدالدوله تیره شد و تنها مرگ او بر اثر همی پلژی در دسامبر ۹۹۱ بود که او را از حمله به اموال فاطمیان بازداشت. پسرش سعید ابوالفدائل سعیدالدوله جانشین سعدالدوله شد، اما قدرت واقعی در دستان لولو، بانظام سابق سعدالدوله بود. .
واقعی در دستان لولو، بانظام سابق سعدالدوله بود. . چند نفر از "غلامان حمدانی" که از نفوذ لؤلؤ ناراضی بودند، به فاطمیان رفتند، که اکنون به رهبری منجوتکین ژنرال ترک حمله ای مستمر به حلب را آغاز کردند. تنها مداخله شخصی باسیل دوم در سال ۹۹۵ و بار دیگر در سال ۹۹۹، امارت را از فاطمیان نجات داد. جنگ تا سال ۱۰۰۰ ادامه یافت، زمانی که یک معاهده صلح منعقد شد که ادامه حیات حلب را به عنوان یک کشور حائل بین دو قدرت تضمین می‌کرد. سرانجام در سال ۱۰۰۲ لؤلؤ سعیدالدوله را ترور کرد و کنترل حلب را به نام خود به دست گرفت.
ژنتیک و خاستگاه گونه‌ها () کتابی از زیست‌شناس تکاملی اوکراینی-آمریکایی تئودوسیوس دوبژانسکی است که در سال ۱۹۳۷ به چاپ رسید. این کتاب یکی از مهم‌ترین و اولین کارهای سنتز مدرن در نظر گرفته می‌شود. این کتاب کار ژنتیک جمعیت را به دیگر زیست‌شناس‌ها شناساند و رواج داد و روی درک آنها از اساس ژنتیکی تکامل تأثیر گذاشت. دوبژانسکی در کتابش کار نظری سووال رایت (۱۸۸۹–۱۹۸۸) را در بررسی جمعیت‌های طبیعی به کار گرفت و به او اجازه داد که به مسائل تکاملی به شیوه‌ای نوین در زمان خود بپردازد. دوبژانسکی نظریه‌های جهش، انتخاب
زمان خود بپردازد. دوبژانسکی نظریه‌های جهش، انتخاب طبیعی و گونه‌زایی را در تمام کتابش پیاده می‌کند تا عادت‌های جمعیت‌ها و اثرات ناشی از آن روی رفتار ژنتیکیشان را توضیح دهد.
یزدان، روستایی در دهستان پترگان بخش مرکزی شهرستان زیرکوه در استان خراسان جنوبی ایران است. یزدان در مجاورت مرز افغانستان واقع است و دارای بازارچه مرزی می‌باشد. یزدان اکنون محل سکونت نیست و در آنجا مسئولان اداری بازارچه مرزی و نیروهای مرزبانی قرار دارند. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۴ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
صادق (میرزاحسن) ذوالقدرنیا سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که پیش‌تر به‌عنوان معاون اقتصادی و سازندگی سپاه پاسداران فعالیت می‌کرد. وی معاون سابق هماهنگ‌کننده قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیاء و رئیس سابق سازمان حفاظت اطلاعات وزارت دفاع است. رادیو فردا ۲۱ بهمن ۱۴۰۰ یک فایل صوتی از جلسه‌ سه سال پیش میان محمدعلی جعفری، فرمانده پیشین سپاه پاسداران و صادق ذوالقدرنیا منتشر کرد که از کشمکش‌های شدید میان فرماندهان ارشد سپاه در ارتباط با فساد نیروهای مرتبط با نیروی قدس سپاه، بنیاد تعاون سپاه و شهرداری تهران پرده
قدس سپاه، بنیاد تعاون سپاه و شهرداری تهران پرده برمی‌دارد. فایل صوتی این جلسه، در سال ۱۳۹۸، در یک کانال تلگرامی منتشر شده بود اما مورد توجه قرار نگرفت و بازتاب پیدا نکرده بود.
جورج پومرو کولی (; – ) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او افسر ارتش بریتانیا بود که فرماندار و فرمانده کل ناتال و کمیسر عالی آفریقای جنوب شرقی شد. کالی در نبرد تپه مجوبا کشته شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
ویلیام فرانسیس باتلر (؛ ۳۱ اکتبر ۱۸۳۸ – ۷ ژوئن ۱۹۱۰) نظامی و نویسنده اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او که از طریق ارل‌های اورموند به خاندان باتلر تعلق داشت، در بالیسلاتین، گلدن، کانتی تیپراری، ایرلند، فرزند ریچارد باتلر و الن دیلون متولد شد. قحطی بزرگ‌سال ۱۸۴۷ و صحنه‌های رنج و آوارگی از اولین خاطرات او بودند. او عمدتاً توسط یسوعیان در کالج تولابگ آموزش دید. باتلر در سال ۱۸۵۸ به عنوان پرچمدار هنگ ۶۹ پیاده در پادگان فرموی وارد ارتش شد و در سال ۱۸۷۲ به درجه کاپیتانی و در سال ۱۸۷۴ به درجه سرگردی
به درجه کاپیتانی و در سال ۱۸۷۴ به درجه سرگردی رسید. او با افتخار در لشکرکشی رودخانه سرخ (۱۸۷۰–۱۸۷۱) و عملیات آشانتی ۱۸۷۳–۱۸۷۴ تحت فرماندهی ولزلی شرکت کرد و در سال ۱۸۷۴ به عنوان عضو افتخاری فرقه حمام منصوب شد. باتلر دوباره در جنگ زولو (به عنوان سرهنگ دوم بروِت)، لشکرکشی تل الکبیر (پس از آن به عنوان دستیار ملکه منصوب شد) و سودان در سال‌های ۱۸۸۴ تا ۱۸۸۶ با ژنرال ولزلی خدمت کرد و در سال ۱۸۸۵ به سرهنگی ستاد و در سال‌های ۱۸۸۵ تا ۱۸۸۶ به سرتیپ ارتقا یافت. در سال دوم، او به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام ارتقا
دوم، او به عنوان فرمانده شوالیه نشان حمام ارتقا یافت. او تا سال ۱۸۹۲ به عنوان سرتیپ در ستاد ارتش در مصر خدمت کرد، سپس به درجه سرلشکری ارتقا یافت و در آلدرشات مستقر شد. پس از آن در مارس ۱۸۹۶ فرماندهی ناحیه جنوب شرقی به او واگذار شد و به عنوان ستوان قلعه دوور اقامت داشت. در سال ۱۸۹۸، او با درجه محلی ستوان ژنرال، جانشین ژنرال سر ویلیام هاولی گودیناف به عنوان فرمانده کل قوا در آفریقای جنوبی شد. برای مدت کوتاهی (دسامبر ۱۸۹۸ - فوریه ۱۸۹۹)، در غیاب سر آلفرد میلنر در انگلستان، او به عنوان کمیسر عالی عمل کرد و به
در انگلستان، او به عنوان کمیسر عالی عمل کرد و به همین ترتیب، و متعاقباً در سمت نظامی خود، نظراتی را در مورد احتمالات جنگ بیان کرد که توسط دولت محلی تأیید نشد. در نتیجه، به او دستور داده شد تا فرماندهی ناحیه غربی را به عهده بگیرد و این سمت را تا سال ۱۹۰۵ بر عهده داشت. او همچنین برای مدت کوتاهی از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱ فرماندهی آلدرشات را بر عهده داشت. سر ویلیام باتلر در سال ۱۹۰۰ به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به خدمت خود ادامه داد و سرانجام در سال ۱۹۰۵ خدمت پادشاه را ترک کرد. در اکتبر ۱۹۰۵، پس از رسیدن به سن ۶۷
را ترک کرد. در اکتبر ۱۹۰۵، پس از رسیدن به سن ۶۷ سالگی، در فهرست بازنشستگان قرار گرفت. چند سال از عمر باقی مانده خود را در قلعه بانشا در ایرلند گذراند و عمدتاً به امر آموزش اختصاص داد. او هم در دوبلین و هم در استان‌ها در مورد مسائل تاریخی، اجتماعی و اقتصادی تدریس می‌کرد. باتلر به عنوان حاکم داخلی و از تحسین‌کنندگان چارلز استوارت پارنل شناخته می‌شد. او عضو سنای دانشگاه ملی ایرلند و کمیسر هیئت آموزش ملی بود. در ژوئن ۱۹۰۶، در مراسم تولد ۱۹۰۶ به عنوان نشان صلیب بزرگ شوالیه نشان حمام مفتخر شد و در سال ۱۹۰۹ به
بزرگ شوالیه نشان حمام مفتخر شد و در سال ۱۹۰۹ به عضویت شورای خصوصی ایرلند درآمد. باتلر در قلعه بانشا درگذشت و در گورستان کیالدریفه، که چند مایل دورتر و نه چندان دور از خانه اجدادی‌اش بود، به خاک سپرده شد. او از زمان انتشار کتاب «سرزمین بزرگ تنها» (۱۸۷۲) که در آن به توصیف لشکرکشی رودخانه سرخ در سرکوب شورش رودخانه سرخ و سفرهای بعدی در سراسر غرب کانادا برای دولت، برای گزارش شرایط آنجا پرداخته بود، مدت‌ها به عنوان یک نویسنده توصیفی شناخته می‌شد. از دیگر آثار او می‌توان به زندگینامه چارلز جورج گوردون (۱۸۸۹) و سر
به زندگینامه چارلز جورج گوردون (۱۸۸۹) و سر جورج کالی (۱۸۹۹) اشاره کرد. ژنرال باتلر چند سال قبل از مرگش کار بر روی زندگینامه خود را آغاز کرده بود، اما قبل از تکمیل آن درگذشت. دختر کوچک‌ترش، ایلین، که با ویسکونت گورمنستون ازدواج کرده بود، این اثر را تکمیل و در سال ۱۹۱۱ منتشر کرد.
جان فاکس بورگوین (؛ ۲۴ ژوئیه ۱۷۸۲ – ۷ اکتبر ۱۸۷۱) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. پس از شرکت در محاصره مالت در طول جنگ‌های انقلاب فرانسه، او تحت فرماندهی سر جان مور و سپس تحت فرماندهی دوک ولینگتون در نبردهای متعددی از جنگ شبه‌جزیره، از جمله محاصره باداخوس و نبرد ویتوریا، شرکت کرد. او در طول جنگ ۱۸۱۲ به عنوان مهندس ارشد تحت فرماندهی سر ادوارد پاکنهام خدمت کرد. وی در طول جنگ کریمه به عنوان مشاور رسمی لرد راگلان فعالیت کرد و از خلیج کالامیتا به عنوان نقطه پیاده شدن نیروهای متفقین حمایت کرد و محاصره سواستوپول از
نیروهای متفقین حمایت کرد و محاصره سواستوپول از سمت جنوب را به جای یک حمله تهاجمی توصیه کرد، بنابراین نیروهای متفقین را در سال ۱۸۵۴ به زمستان در میدان نبرد فرستاد.
چارلز، کنت آلتن (; – ) نظامی اهل آلمان بود. او افسر ارتش هانوفر بود که در دو سال آخر جنگ شبه جزیره، فرماندهی لشکر سبک را بر عهده داشت. در نبرد واترلو، او فرماندهی یک لشکر را در خط مقدم بر عهده داشت، جایی که زخمی شد. او بعداً به درجه فیلد مارشالی در ارتش هانوفر رسید. آلتن پسر آگوست ابرهارد فون آلتن (۱۷۲۲–۱۷۸۹)، عضوی از یک خانواده قدیمی هانوفر، و بارونس هنریت فیلیپ ماری هدویگ فون وینکه-اوستنوالده بود. برادر بزرگتر آلتن، ویکتور آلتن (۱۷۵۵–۱۸۲۰) فرماندهی یک تیپ سواره نظام را در ارتش ولینگتون بر عهده داشت.
تیپ سواره نظام را در ارتش ولینگتون بر عهده داشت. برخلاف برادرش چارلز، ویکتور به عنوان «رضایت بخش» توصیف شده است. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده است.
هنری ایولین وود (; – ) فیلد مارشال ارتش بریتانیا بود. وود پس از گذراندن دوران اولیه خدمت در نیروی دریایی سلطنتی، در سال ۱۸۵۵ به ارتش بریتانیا پیوست. او در چندین درگیری بزرگ از جمله شورش هند خدمت کرد که در آن، به عنوان ستوان، به خاطر نجات یک تاجر محلی از دست گروهی از دزدان که اسیر خود را به جنگل برده بودند و قصد داشتند او را اعدام کنند، نشان صلیب ویکتوریا، بالاترین نشان شجاعت در مواجهه با دشمن که به نیروهای بریتانیایی و امپراتوری اعطا می‌شود، به او اعطا شد. وود همچنین به عنوان فرمانده در چندین درگیری دیگر،
وود همچنین به عنوان فرمانده در چندین درگیری دیگر، به ویژه جنگ سوم آنگلو-آشانتی، جنگ آنگلو-زولو، جنگ اول بوئر و جنگ مهدیست، خدمت کرد. خدمت او در مصر منجر به انتصاب او به عنوان سردار شد و در آنجا ارتش مصر را سازماندهی مجدد کرد. او به بریتانیا بازگشت و از سال ۱۸۸۹ به عنوان فرمانده کل قوا، از سال ۱۸۹۳ به عنوان سرتیپ ستاد کل نیروها و از سال ۱۸۹۷ به عنوان آجودان کل خدمت کرد. آخرین انتصاب او به عنوان فرمانده سپاه دوم ارتش (که بعدها به فرماندهی جنوبی تغییر نام داد) از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۴ بود.
جرالد تمپلر (; – ) فیلد مارشال نیروی زمینی بریتانیا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۸ به‌عنوان بیستمین رئیس ستاد کل نیروی زمینی بریتانیا فعالیت می‌کرد. او در هر دو جنگ جهانی جنگید و علیه شورش اعراب در فلسطین شرکت کرد. تمپلر به عنوان رئیس ستاد کل امپراتوری و فرمانده حرفه‌ای ارتش بریتانیا بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۸، مشاور ارشد نظامی نخست‌وزیر آنتونی ادن در طول بحران سوئز بود. او همچنین به عنوان بنیانگذار موزه ملی ارتش بریتانیا شناخته می‌شود. تمپلر بیشتر به خاطر اجرای استراتژی‌هایی که به شدت در شکست ارتش
خاطر اجرای استراتژی‌هایی که به شدت در شکست ارتش آزادی‌بخش ملی مالایا در طول وضعیت اضطراری مالایا نقش داشتند، شناخته می‌شود. برخی از مورخان روش‌های او را به عنوان نمونه‌ای موفق از کمپین «قلب‌ها و ذهن‌ها» توصیف کرده‌اند، در حالی که برخی دیگر از محققان به دلیل اتکای بیش از حد او به کنترل جمعیت و اجبار، این را به عنوان یک افسانه رد کرده‌اند. تمپلر همچنین بر بسیاری از سیاست‌های بحث‌برانگیز و جنایات بی‌شماری که توسط نیروهایش انجام می‌شد، نظارت، دستور و شخصاً آنها را تأیید کرد. این موارد شامل: استفاده از
آنها را تأیید کرد. این موارد شامل: استفاده از اردوگاه‌های بازداشت به نام «روستاهای جدید»، جابجایی اجباری اقلیت‌های قومی، خدمت اجباری، مجازات جمعی علیه غیرنظامیان، استخدام شکارچیان متخصص ایبان برای سر بریدن مظنونان کمونیست، پیشگامی در استفاده از عامل نارنجی (که بعداً در ویتنام استفاده شد) و استفاده از سیاست‌های زمین سوخته که اعضای ارتش آزادیبخش ملی مالایا را از منابع محروم کرد. بسیاری از استراتژی‌های ضد شورشی که او پیشگام آنها بود، بعداً توسط ایالات متحده در ویتنام تقلید شد.
ویلیام شرلی (؛ ۲ دسامبر ۱۶۹۴ – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او مدیر استعماری بریتانیایی بود که به عنوان فرماندار مستعمرات بریتانیایی-آمریکایی خلیج ماساچوست و باهاما خدمت می‌کرد. او بیشتر به خاطر نقشش در سازماندهی تصرف موفقیت‌آمیز لویی‌بورگ در طول جنگ شاه جورج و نقشش در مدیریت امور نظامی در طول جنگ فرانسه و هند شناخته می‌شود. او بیشتر سال‌های خود را در اداره استعماری آمریکای شمالی بریتانیا صرف شکست دادن فرانسه نو کرد، اما فقدان آموزش نظامی رسمی او منجر به مشکلات سیاسی و در نهایت سقوطش
رسمی او منجر به مشکلات سیاسی و در نهایت سقوطش شد. شرلی که از نظر سیاسی ارتباطات خوبی داشت، کار خود را در ماساچوست به عنوان وکیل عمومی در دادگاه دریایی آغاز کرد و به سرعت به مخالف فرماندار جاناتان بلچر تبدیل شد. او به دیگر دشمنان سیاسی بلچر پیوست تا بلچر را از قدرت برکنار کند و به جای بلچر به عنوان فرماندار خلیج ماساچوست منصوب شد. او با موفقیت اختلافات سیاسی در داخل استان را آرام کرد و توانست با شروع جنگ شاه جورج در سال ۱۷۴۴، اقدام متحدی علیه فرانسه نو ایجاد کند. تصرف موفقیت‌آمیز لویی‌بورگ، که شرلی نقش مهمی
کند. تصرف موفقیت‌آمیز لویی‌بورگ، که شرلی نقش مهمی در سازماندهی آن داشت، یکی از نقاط اوج دوران مدیریت او بود. شرلی که از نظر سیاسی ارتباطات خوبی داشت، کار خود را در ماساچوست به عنوان وکیل عمومی دربار دریاسالاری آغاز کرد و به سرعت به یکی از مخالفان فرماندار جاناتان بلچر تبدیل شد. او به دیگر دشمنان سیاسی بلچر پیوست تا بلچر را از قدرت برکنار کند و به جای بلچر به عنوان فرماندار خلیج ماساچوست منصوب شد. او با موفقیت اختلافات سیاسی را در استان آرام کرد و توانست با شروع جنگ شاه جورج در سال ۱۷۴۴، اقدامات متحدی را
شروع جنگ شاه جورج در سال ۱۷۴۴، اقدامات متحدی را علیه فرانسه نو ایجاد کند. تصرف موفقیت‌آمیز لویی‌بورگ، که شرلی نقش مهمی در سازماندهی آن داشت، یکی از نقاط اوج مدیریت او بود. پس از جنگ شاه جورج، شرلی درگیر اختلافاتی بر سر بودجه و حسابداری برای تلاش‌های جنگی شد و در سال ۱۷۴۹ برای رسیدگی به مسائل سیاسی و حقوقی ناشی از این اختلافات به انگلستان بازگشت. سپس او به کمیسیونی که توسط بریتانیای کبیر و فرانسه برای تعیین مرزهای استعماری در آمریکای شمالی تشکیل شده بود، منصوب شد. رویکرد سختگیرانه او به این مذاکرات به شکست
شد. رویکرد سختگیرانه او به این مذاکرات به شکست آنها منجر شد و او در سال ۱۷۵۳ به ماساچوست بازگشت. با آغاز جنگ فرانسه و هند در سال ۱۷۵۴، مسائل نظامی بار دیگر بر سال‌های باقی‌مانده شرلی در ماساچوست غالب شد. شرلی در سال ۱۷۵۵ رهبری یک لشکرکشی نظامی برای تقویت فورت اوسویگو را بر عهده داشت و پس از مرگ ژنرال ادوارد برادوک، فرمانده کل آمریکای شمالی شد. نکته قابل توجه این است که شرلی به عنوان فرمانده کل قوا، جورج واشینگتن را که تحت فرماندهی او خدمت می‌کرد، می‌شناخت. در سال ۱۷۵۶، شرلی نامه‌ای نوشت و در آن از ارتقای
در سال ۱۷۵۶، شرلی نامه‌ای نوشت و در آن از ارتقای درجه جورج واشینگتن حمایت کرد و نوشت: «بنابراین، من نظر خود را این گونه بیان می‌کنم که کاپیتان داگورثی که اکنون تحت نظر کمیسیونی از فرماندار ایالت مریلند فعالیت می‌کند و در جایی که هیچ نیروی منظمی به آن ملحق نشده است، فقط می‌تواند به عنوان کاپیتان ایالتی خدمت کند و البته تحت فرماندهی تمام افسران میدانی ایالتی است و در صورت وقوع چنین اتفاقی، سرهنگ واشینگتن و کاپیتان داگورثی باید در فورت کامبرلند به هم بپیوندند. به دستور من، سرهنگ واشینگتن باید فرماندهی را به
به دستور من، سرهنگ واشینگتن باید فرماندهی را به دست گیرد.» مشکلات او در سازماندهی سفرها در سال‌های ۱۷۵۵ و ۱۷۵۶ با اختلافات سیاسی با سیاستمداران نیویورک و بر سر مسائل نظامی با نماینده هندی، سر ویلیام جانسون، تشدید شد. این اختلافات منجر به فراخوانده شدن او در سال ۱۷۵۷ به عنوان فرمانده کل قوا و فرماندار شد. در سال‌های آخر عمر، او به عنوان فرماندار باهاما خدمت کرد، قبل از اینکه به ماساچوست بازگردد و در آنجا درگذشت.
رونالد اسکوبی (; – ) مهندس، نظامی و بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل بریتانیا بود. او او یک افسر ارشد ارتش بریتانیا بود که در جنگ‌های جهانی اول و دوم جنگید و در آنجا فرماندهی لشکر هفتادم پیاده نظام و بعداً سپاه سوم را بر عهده داشت. او همچنین بازیکن بین‌المللی راگبی اتحادیه اسکاتلند بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌است.
چارلز کارمایکل مونرو (; – ) نظامی اهل بریتانیا بود. او ژنرال ارتش بریتانیا در جنگ جهانی اول بود. او از سال ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۰ فرمانده کل هند بود. از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۸ فرماندار جبل الطارق بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
استوارت منزیس (؛ ۳۰ ژانویه ۱۸۹۰ – ۲۹ مه ۱۹۶۸) نظامی و افسر اطلاعاتی اهل بریتانیا بود. او از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۵۲، در طول و پس از جنگ جهانی دوم، رئیس ام‌آی۶، سرویس اطلاعات مخفی بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی شده‌ است.
جان منرز، مارکز گرانبی (; – ) افسر ارتش بریتانیا و سیاستمدار بود. منرز پسر ارشد جان منرز، سومین دوک روتلند بود، زیرا او بیشتر از پدرش زنده نماند و مقام دوک را به ارث نبرد، منرز با عنوان فرعی پدرش، مارکز گرانبی، شناخته می‌شد. او در طول قیام جاکوبیت‌ها در سال ۱۷۴۵ و جنگ هفت ساله در ارتش خدمت کرد و متعاقباً به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا پاداش گرفت. منرز در بین سربازانی که تحت فرمان او خدمت می‌کردند محبوب بود و بسیاری از میخانه‌های بریتانیا هنوز هم به نام او نامگذاری شده‌اند.
الکساندر گور آرکرایت هور-روثون (; – ) افسر نیروی زمینی بریتانیا بود که به عنوان دهمین فرماندار کل استرالیا از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۵ فعالیت می‌کرد. او پیش از این فرماندار استرالیای جنوبی (۱۹۲۸–۱۹۳۴) و فرماندار نیو ساوت ولز (۱۹۳۵–۱۹۳۶) بود. گووری در ویندزور، برکشایر، انگلستان، در یک خانواده اشرافی کوچک متولد شد. او در سن ۱۷ سالگی به یک واحد داوطلبانه یئومانی پیوست و سپس در سن ۱۹ سالگی در ارتش منظم ثبت نام کرد. گووری در جریان شورش مهدیست در سودان جنگید و به دلیل نجات یک سرباز زخمی مصری، نشان صلیب ویکتوریا دریافت
یک سرباز زخمی مصری، نشان صلیب ویکتوریا دریافت کرد. او بعداً در لشکرکشی سومالی‌لند و به عنوان دستیار فرمانده ایرلند خدمت کرد. در طول جنگ جهانی اول، گووری فرماندهی واحدها را در لشکرکشی گالیپولی و جبهه غربی بر عهده داشت و چندین افتخار دیگر کسب کرد. او دوران نظامی خود را با درجه سرتیپ به پایان رساند. در سال ۱۹۲۸، گووری به عنوان فرماندار استرالیای جنوبی منصوب شد. مدیریت او در بی‌ثباتی سیاسی در دوران رکود بزرگ بسیار مورد توجه قرار گرفت و هنگامی که دوره‌اش به پایان رسید، به عنوان فرماندار نیو ساوت ولز منصوب شد.
رسید، به عنوان فرماندار نیو ساوت ولز منصوب شد. با این حال، دومین دوره فرمانداری گووری کمی بیش از یک سال طول کشید، زیرا جوزف لیونز او را برای فرمانداری کل توصیه کرد. علاوه بر فشارهای جنگ جهانی دوم، او با چندین چالش قانون اساسی، از جمله مرگ لیونز در دوران تصدی و شکست دولت آرتور فادن در یک جلسه رأی اعتماد، روبرو شد. دوره فرمانداری گووری در نتیجه جنگ طولانی‌تر شد و در مجموع او نه سال را در این سمت گذراند که طولانی‌ترین دوره فرمانداری کل در تاریخ است. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) و صلیب
جوایزی همچون صلیب نظامی ۱۹۱۴-۱۹۱۸ (فرانسه) و صلیب ویکتوریا شده است.
افراد لزبین، همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا و تراجنسیتی (LGBT) در کره شمالی با چالش‌های قانونی مواجه هستند که ساکنان غیر دگرباش با آن مواجه نیستند. تراجنسیتی و همجنس‌گرایی آشکارا در کره شمالی تحت عنوان قوانین دوژور غیرقانونی نیست، اما بابت وجود قانون «عفت و نجابت» غیرقانونی محسوب میگردد. بر اساس وب سایت "Smartraveller" دولت استرالیا، «روابط همجنس گرایان قانونی است، اما مقامات آن را قابل قبول نمی‌دانند.» قوانین جزایی. در حالی که مجازات این موارد نادر است اما در "تایمز کره" گزارش شده که کره شمالی یک زوج لزبین را به
کره" گزارش شده که کره شمالی یک زوج لزبین را به دلیل «تحت تأثیر نظام سرمایه‌داری قرار گرفتن و ایجاد فساد در اخلاق عمومی» اعدام کرده‌است. ماده ۱۹۳؛ ایجاد، توزیع یا رفتار "فرهنگ منحط" را غیرقانونی می‌داند، در حالی که ماده ۱۹۴؛ آثار جنسی بی‌پرده و همچنین انجام رفتار «منحط» را غیرقانونی می‌کند. قانون اساسی. قانون اساسی کره شمالی که آخرین بار در سال‌های ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۹ بازنگری شده‌است، به صراحت به تبعیض بر اساس گرایش جنسی یا هویت جنسی توجه نمی‌کند. قانون اساسی به‌طور گسترده بسیاری از حقوق مدنی، فرهنگی،
اساسی به‌طور گسترده بسیاری از حقوق مدنی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی را برای شهروندان خود تضمین می‌کند، از جمله «برخورداری از حقوق مساوی در تمام حوزه‌های دولتی و فعالیت‌های عمومی». کنترل و سانسور رسانه‌ها. سرویس کره ای صدای آمریکا اعلام کرده‌است که هرگونه بحث عمومی در مورد همجنس‌گرایی اگر غیرقانونی نباشد، بسیار تابو است. خدمت سربازی. قوانین نظامی تجرد را در طول ۱۰ سال اول خدمت برای همه سربازان الزامی می‌کند. بنا به گزارش، سربازان مرد طی روابط دگرجنسگرایانه و همجنسگرایانه‌ای که دارند به‌طور مداوم این قانون را
که دارند به‌طور مداوم این قانون را زیر پا می‌گذارند. این روابط همجنس‌خواهانه به عنوان یک رفتار جنسی موقعیتی توصیف شده‌است تا یک گرایش جنسی. سیاست و تبلیغات. کره شمالی با هر دوی "بیانیه‌های مشترک در مورد پایان دادن به اعمال خشونت‌آمیز و نقض حقوق‌بشر مرتبط بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسی" سازمان ملل که خشونت و تبعیض علیه دگرباشان جنسی را محکوم می‌کند، مخالفت کرد. دلایل دقیق آن برای انجام این کار نامشخص است. تبلیغات کره شمالی، مانند رسانه‌های تحت کنترل دولت، تقریباً همیشه همجنس‌گرایی را به عنوان ویژگی اخلاق
تقریباً همیشه همجنس‌گرایی را به عنوان ویژگی اخلاق غربی (و به ویژه آمریکایی) نشان می‌دهد. در داستان کوتاه «طوفان برفی در پیونگ یانگ» (평양에서 눈보라، منتشر شده در سال ۲۰۰۰)، خدمه اسیر شده یواس‌اس پوبلو از اسیر کنندگان‌شان در کره شمالی درخواست می‌کنند که به آنها اجازه دهند در رابطه جنسی هم جنسخواهانه داشته باشند. در سال ۲۰۱۴، پس از آنکه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد گزارشی دربارهٔ حقوق بشر در کره شمالی منتشر کرد که در آن توصیه شده بود تا دادگاه کیفری بین‌المللی به این مسئله ورود کند، خبرگزاری مرکزی رسمی کره با
به این مسئله ورود کند، خبرگزاری مرکزی رسمی کره با مقاله‌ای پاسخ داد که حاوی توهین‌های همجنس‌گرایانه علیه نویسنده گزارش مایکل کربی بود، کربی یک همجنسگرای آشکاراست. در مقاله KCNA آمده بود که ازدواج همجنس‌گرایان «هیچ‌وقت نمی‌تواند در کره شمالی که دارای ذهنیت سالم و اخلاق خوب است، رخ دهد و همجنس‌گرایی حتی در کشورهای غربی نیز مورد انتقاد عمومیست. در واقع برای چنین همجنسگرایی مسخره است تا که به مسائل حقوق بشری دیگران رسیدگی کند." فرهنگ. فراریان شهادت داده‌اند که اکثر مردم کره شمالی از وجود هرگونه گرایش جنسی غیر
اکثر مردم کره شمالی از وجود هرگونه گرایش جنسی غیر از دگر جنس گرایی بی اطلاع هستند. بیشتر همجنس گرایان تنها پس از جدایی متوجه شدند که ایده همجنس‌گرایی وجود دارد. جانگ یئونگ جین تنها همجنسگرای آشکارا فراری از کره شمالی است.
دیوید جولیان ریچاردز (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی بریتانیا است، که در فاصله سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ تا به‌عنوان بیستمین رئیس ستاد دفاع بریتانیا (رئیس ستاد کل نیروهای مسلح بریتانیا) فعالیت می‌کرد. ریچاردز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۱ در توپخانه سلطنتی آغاز کرد، از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ دستیار فرمانده نیروی زمینی بریتانیا بود، از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به‌عنوان فرمانده سپاه واکنش سریع متفقین فعالیت می‌کرد، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ فرماندهی نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت را برعهده داشت، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۸ فرمانده نیروهای زمینی ارتش
داشت، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۸ فرمانده نیروهای زمینی ارتش بریتانیا بود و از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ به‌عنوان سی و هشتمین رئیس ستاد کل بریتانیا فعالیت می‌کرد. او در درگیری‌های ایرلند شمالی، جنگ داخلی سیرالئون و جنگ در افغانستان حضور داشت و در سال ۲۰۱۳ پس از ۴۲ سال خدمت از نیروهای مسلح بریتانیا بازنشسه شد. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام و نشان امپراتوری بریتانیا شده‌است.
آلخاندرو 'الکس' گارسیا کاساناس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل اسپانیا است، که به عنوان مدافع میانی و دستیار فعلی لاس پالماس بازی می‌کرد. او در سال‌های اولیه با بارسلونا همراه بود - اگرچه به ندرت برای تیم اصلی ظاهر می‌شد - اما بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در لیگ‌های پایین گذراند. مدتی هم در رایو وایکانو در لالیگا بازی کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا، زیر ۱۹ سال اسپانیا، زیر ۲۰ سال اسپانیا، زیر ۲۱ سال اسپانیا، و زیر ۲۳ سال اسپانیا بازی کرده‌است.
جیمز ابرکرومبی (؛ ۱۷۰۶ - ۱۷۸۱) ژنرال ارتش بریتانیا و سیاستمدار ویگ بود که از سال ۱۷۳۴ تا ۱۷۵۴ در مجلس عوام حضور داشت. او فرمانده کل در آمریکای شمالی در طول جنگ فرانسه و هند بود که بیشتر به خاطر شکست‌های فاجعه‌بار بریتانیا در نبرد کاریلون در سال ۱۷۵۸ شناخته می‌شود.
جورج موری (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. در سال ۱۷۸۹، موری به هنگ ۷۱ پیاده پیوست و در سال ۱۷۹۴ به درجه کاپیتانی رسید و در فلاندرز (۱۷۹۴–۹۵) هند غربی، انگلستان و ایرلند خدمت کرد. در سال ۱۷۹۹، او به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت و وارد اداره کل تدارکات شد و در طول جنگ شبه‌جزیره، تحت فرماندهی دوک ولینگتون، به عنوان فرمانده کل تدارکات (۱۸۰۸–۱۱) شهرت قابل توجهی کسب کرد و در سال ۱۸۰۹ به درجه سرهنگی ارتقا یافت. پس از یک دوره کوتاه به عنوان فرمانده کل تدارکات در ایرلند، موری به
به عنوان فرمانده کل تدارکات در ایرلند، موری به عنوان سرلشکر (۱۸۱۳–۱۴) به لشکرکشی شبه‌جزیره بازگشت و در سال ۱۸۱۳ نشان حمام به او اعطا شد. در طول جنگ شبه‌جزیره، او در نبردهای لاکرونیا، تالاورا، بوساکو، فوئنتس د اونورو، ویتوریا، نیول، نیو، اورتز و تولوز حضور داشت. مدال طلای شبه جزیره او شش سگک داشت - فقط دوک ولینگتون با نه سگک، سر دنیس پک و لرد برسفورد، هر کدام با هفت سگک، تعداد بیشتری سگک به مدال خود داشتند. او از دسامبر ۱۸۱۴ تا مه ۱۸۱۵ مدت کوتاهی در کانادا بود، جایی که به عنوان فرماندار موقت کانادا منصوب شد
جایی که به عنوان فرماندار موقت کانادا منصوب شد و استحکامات کشور را بررسی کرد. او پس از فرار ناپلئون از البا به سرعت به اروپا بازگشت، اما برای شرکت در نبرد واترلو خیلی دیر رسید. پس از پایان خصومت‌ها، موری به عنوان رئیس ستاد ارتش اشغالگر در فرانسه مستقر شد و پس از آن، در سال ۱۸۱۹ به عنوان فرماندار کالج نظامی سلطنتی، سندهرست، منصوب شد. در سال ۱۸۲۰ از دانشگاه آکسفورد مدرک افتخاری دریافت کرد و در سال ۱۸۲۴ به عضویت انجمن سلطنتی انتخاب شد. در سال ۱۸۲۵، با لیدی لوئیزا ارسکین، بیوه سر جیمز ارسکین از توری
لیدی لوئیزا ارسکین، بیوه سر جیمز ارسکین از توری (۱۷۷۲–۱۸۲۵) ازدواج کرد. متعاقباً، او به عنوان سپهبد توپخانه و سپس فرمانده کل قوا در ایرلند منصوب شد، اما در سال ۱۸۲۸ از این سمت استعفا داد و دبیر مستعمرات شد. او بعداً از سال ۱۸۳۴ تا ۱۸۳۵ و دوباره بین سال‌های ۱۸۴۱ تا ۱۸۴۶، سرتیپ توپخانه بود.