payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توشیهیرو اوچیدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس و باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
توشیهیرو ماتسوشیتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا، باشگاه فوتبال گامبا اوساکا، و باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
توشیهیرو یاهاتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز و باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا اشاره کرد.
توشیهیرو یوشیمورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه و باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا اشاره کرد.
توشییا ایشیی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز اشاره کرد.
توشییا سویوشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا، باشگاه فوتبال ساگان توسو، و باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
توشییاسو تاکاهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا، باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو، و باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس اشاره کرد.
توشییوکی آبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا، باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز، باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز، و باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز اشاره کرد.
توشییوکی تاکاگی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز، باشگاه فوتبال توکیو وردی، و باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
توشییوکی کوسوگی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
توکیو هاتاموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
تومو سوگاوارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه، باشگاه فوتبال توکیو وردی، و باشگاه فوتبال سانتوس اشاره کرد.
تومو کوداکا (; – ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا و باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
تومواکی اوگامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا اشاره کرد.
تومواکی سینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
تومواکی سانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
تومواکی کوموریدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد.
تومواکی کونو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاوازاکی فرونتال اشاره کرد.
تومواکی ماتسوکاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
توموتاکا فوکاگاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
توموجی اگوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد.
توموکازو ناگیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
توموکازو هیراما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا، باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس، و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
توموکی ایکموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا و باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول اشاره کرد.
توموکی ایمای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول اشاره کرد.
توموکی سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
توموکی کامیوکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
توموکی وادا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد.
تومومی فوجیمورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آی ان ای سی کوبه لئونسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است.
تومونوبو هایاکاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز و باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا اشاره کرد.
تومونوبو هیروی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس و باشگاه فوتبال توکیو وردی اشاره کرد.
تومونوبو یوکویاما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاوازاکی فرونتال و باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
تومونوری تاتیشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا اشاره کرد.
تومونوری تسونماتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
تومونوری هیرایاما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول اشاره کرد.
توموهیرو تایرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی اشاره کرد.
توموهیرو تسودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
توموهیرو کاتانوساکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما، باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول، و باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
توموهیرو وانامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
توموهیرو هاسومی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی، باشگاه فوتبال کاوازاکی فرونتال، و باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
توموهیکو ایکوچی (؛ زاده ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز، باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو، و باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو، اشاره کرد.
توموهیکو مییازاکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا و باشگاه فوتبال کاشیما آنتلرز اشاره کرد.
تومویا سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
تومویا کویاماتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
تومویاسو آندو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا و باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز اشاره کرد.
تومویاسو نایتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
تومویوشی ایکیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول اشاره کرد.
تومویوشی تسورومی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس و باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
تومویوکی آراتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا، باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا، و باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا اشاره کرد.
تومویوکی سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا، باشگاه فوتبال توکیو وردی، و باشگاه ورزشی توچیگی اشاره کرد.
تومویوکی یوشینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز اشاره کرد.
تومی شیمومورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا و باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا اشاره کرد.
تویا ناکامورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
تویچی سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن، و زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
تویوفومی ساکانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی توچیگی و باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز اشاره کرد.
تویوکی هاسگاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
جنیفر سکوگربوه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به واشینگتن اسپیریت اشاره کرد.
جو کانازاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا، باشگاه فوتبال توکیو، و باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا اشاره کرد.
کالین پوپسکو-تاریچانو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل رومانی است. وی از سال ۲۰۱۴ تاکنون رئیس مجلس سنا رومانی، از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ نخست‌وزیر رومانی و از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ وزیر اقتصاد و بازرگانی رومانی بوده‌است. وی پیشتر از ۱۰ مارس ۲۰۱۴ تا ۲ سپتامبر ۲۰۱۹ به‌عنوان رئیس سنای رومانی، دومین مقام در ساختار حکومتی این کشور، خدمت کرد. او پیش از این از حزب خود، حزب لیبرال ملی (PNL)، استعفا داد و به یک سناتور مستقل تبدیل شد. در ژوئیه ۲۰۱۴، او حزب لیبرال اصلاح‌طلب (PLR) را تأسیس کرد که بعدها با حزب محافظه‌کار (PC) ادغام شد و
کرد که بعدها با حزب محافظه‌کار (PC) ادغام شد و ائتلاف لیبرال‌ها و دموکرات‌ها (ALDE) را تشکیل داد. زندگی خصوصی. کالین پوپسکو-تاریچانو در بخارست متولد شد. مادر او، آلکساندرینا لویزا، اصالتی یونانی داشت؛ مادر او کاملاً یونانی و پدرش نیمی رومانیایی و نیمی یونانی بود. او پنج بار ازدواج کرده و سه فرزند دارد. پوپسکو-تاریچانو فارغ‌التحصیل دانشگاه فنی مهندسی عمران بخارست است و مدرک کارشناسی ارشد در رشته ریاضیات و علوم کامپیوتر دارد. اوایل کار سیاسی. بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷، کالین پوپسکو-تاریچانو به عنوان وزیر
۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷، کالین پوپسکو-تاریچانو به عنوان وزیر صنایع و تجارت در کابینه ویکتور چوربئا، که تحت رهبری ائتلاف دموکراتیک رومانی (CDR) بود، خدمت کرد. بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴، او نماینده بخارست در مجلس نمایندگان بود. همچنین، بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، او نایب رئیس گروه حزب ملی لیبرال (PNL) در پارلمان و نایب رئیس کمیته بودجه، مالیات و بیمه در مجلس نمایندگان بود. نخست وزیری. پس از پیروزی ترایان باسسکو در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۴، باسسکو کالین پوپسکو-تاریچانو را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد، مطابق با توافق
را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد، مطابق با توافق پیش از انتخابات بین دو حزب ائتلاف عدالت و حقیقت (DA). دولت جدید در ۲۹ دسامبر تشکیل شد و با رأی ۲۶۵ موافق در برابر ۲۰۰ مخالف در پارلمان تأیید گردید. به این ترتیب، پوپسکو-تاریچانو به اولین نخست‌وزیر ملی‌گرا-لیبرال رومانی از سال ۱۹۳۷ تبدیل شد. دولت تاریچانو نظارت بر اجرای چندین اصلاح عمده را بر عهده داشت، از جمله معرفی مالیات ثابت، باز‌ارزیابی لئو، لغو خدمت اجباری و حرفه‌ای‌سازی نیروهای مسلح رومانی، و الحاق رومانی به اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۷. دوره نخست‌وزیری او
به اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۷. دوره نخست‌وزیری او همچنین با رونق اقتصادی قابل‌توجهی در رومانی همراه بود. با این حال، اقتصاددانان از برخی سیاست‌های تاریچانو انتقاد کردند، مانند معرفی «مالیات ثبت اولیه» برای وسایل نقلیه موتوری، مدیریت ناکارآمد بیش از ۲ میلیارد یورو به‌دست‌آمده از خصوصی‌سازی بانک تجاری رومانی (BCR)، و به‌ویژه افزایش تعداد کارمندان دولتی و حقوق آنها که منجر به افزایش عمده هزینه‌های عمومی در آستانه بحران مالی شد. در ۷ ژوئیه ۲۰۰۵، کالین پوپسکو-تاریچانو اعلام کرد که او و کابینه‌اش استعفا خواهند
اعلام کرد که او و کابینه‌اش استعفا خواهند داد تا انتخابات زودهنگام برگزار شود. این تصمیم پس از حکم دادگاه قانون اساسی مبنی بر مسدود کردن مجموعه‌ای از قوانین برای اصلاح نظام قضایی اتخاذ شد. رئیس‌جمهور ترین باسسکو از زمان پیروزی در انتخابات ۲۰۰۴ خواهان برگزاری انتخابات زودهنگام بود. با این حال، در ۱۹ ژوئیه، تاریچانو این تصمیم را معکوس کرد و اعلام کرد که استعفا نخواهد داد، به دلیل سیل‌های شدیدی که کشور را تحت تأثیر قرار داده بود (مانند سیل‌های کومنشتی). در آن سال، سیل‌ها باعث مرگ ۶۶ نفر در رومانی و بی‌خانمانی
سیل‌ها باعث مرگ ۶۶ نفر در رومانی و بی‌خانمانی هزاران نفر شد. در آن زمان، روابط بین کالین پوپسکو-تاریچانو و رئیس‌جمهور ترین باسسکو به‌طور علنی تیره شد، به‌طوری که باسسکو از دیدار با نخست‌وزیر در روزهای پس از اعلام تغییر تصمیم امتناع کرد. به گفته رئیس‌جمهور سابق، امیل کنستانتینسکو، روابط بین کالین پوپسکو-تاریچانو و رئیس‌جمهور ترین باسسکو پس از مطرح شدن اتهاماتی درباره عضویت باسسکو در سازمان سکوریتاته (در دوران رومانی کمونیستی) شروع به تیره شدن کرد. در سپتامبر ۲۰۰۵، یک روزنامه ادعا کرد که در تاریخ ۹ آوریل
۲۰۰۵، یک روزنامه ادعا کرد که در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۰۴، کالین پوپسکو-تاریچانو بر اساس اطلاعات داخلی، ۱۰ میلیون سهم از شرکت رومپترول خریداری کرده است، سهامی که بعداً همان سال، پس از نخست‌وزیری او، فروخته شد. چندین فرد دیگر که به‌طور عمومی شناخته شده‌اند نیز برای شهادت درباره مشارکت خود در معاملات مشکوک با سهام رومپترول ذکر شدند، از جمله مدیرعامل این شرکت، دینو پاتریچیو. در ۵ آوریل ۲۰۰۶، ترایان بسسکو اظهار داشت که از انتخاب کالین پوپسکو-تاریچانو به عنوان نخست‌وزیر پشیمان است و او را به همکاری با گروه‌های دیگر
پشیمان است و او را به همکاری با گروه‌های دیگر متهم کرد. در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۶، کالین پوپسکو-تاریچانو به طور رسمی اعلام کرد که حزب ملی لیبرال (PNL) از خروج نیروهای رومانی از مناطق جنگی بین‌المللی که بدون مجوز از سازمان ملل متحد، ناتو یا اتحادیه اروپا در آن‌ها مستقر هستند، حمایت می‌کند. این موضع عمدتاً به نیروهای رومانی در عراق (که پس از جنگ عراق در آنجا حضور داشتند) اشاره دارد. این موضع با مخالفت شدید رئیس‌جمهور ترا یان بسسکو مواجه شد. در ۱۴ مارس ۲۰۰۷، کالین پوپسکو-تاریچانو انتخابات پارلمان اروپا را به تعویق
انتخابات پارلمان اروپا را به تعویق انداخت و ادعا کرد که محیط سیاسی به دلیل بحث‌ها در مورد برکناری رئیس‌جمهور، همه‌پرسی بعدی و درخواست رئیس‌جمهور بسسکو برای برگزاری همه‌پرسی در مورد انتخابات یک‌نامزدی، بسیار ناپایدار بود. رسانه‌ها همچنین به این نکته اشاره کردند که حزب ملی لیبرال (PNL) تحت رهبری پوپسکو-تاریچانو احتمالاً در صورت برگزاری انتخابات در آن زمان، نتایج ضعیفی کسب می‌کرد. در ۲۱ مارس ۲۰۰۷، کالین پوپسکو-تاریچانو به‌طور موقت (به‌عنوان سرپرست) به سمت وزیر امور خارجه منصوب شد، ۴۳ روز پس از استعفای
وزیر امور خارجه منصوب شد، ۴۳ روز پس از استعفای اونگورانو، زیرا رئیس‌جمهور بسسکو از پذیرش نامزدی آدریان چیارویانو خودداری کرده بود. در ۵ آوریل ۲۰۰۷، دیوان عدالت قانونی تصمیم گرفت که «مخالفت رئیس‌جمهور رومانی با نام‌گذاری یک عضو دولت از سوی پیشنهاد نخست‌وزیر، یک تعارض قضائی از نوع قانونی را آغاز کرده است.[...] رئیس‌جمهور رومانی حق وتو ندارد، اما می‌تواند از نخست‌وزیر بخواهد که از پیشنهاد خود صرف‌نظر کند، اگر مشاهده کند که فرد پیشنهادی شرایط قانونی لازم برای عضویت در دولت را ندارد». در همان روز، چیارویانو
عضویت در دولت را ندارد». در همان روز، چیارویانو به‌عنوان وزیر امور خارجه منصوب شد. در ۱ آوریل ۲۰۰۷، کالین پوپسکو-تاریچانو وزرای حزب دموکرات (PD) حامی بسسکو را برکنار کرد و یک دولت اقلیتی با ائتلاف دموکراتیک مجارستانیان در رومانی (UDMR) تشکیل داد؛ بنابراین، کابینه دوم تاریچانو در ۳ آوریل توسط پارلمان با حمایت حزب سوسیال دموکرات رومانی تأیید شد. دولت پوپسکو-تاریچانو در ۳ اکتبر ۲۰۰۷ در برابر رأی عدم اعتماد مقاومت کرد، پس از آنکه حزب سوسیال دموکرات رومانی (PSD) طرحی برای برکناری آن ارائه داد. اگرچه ۲۲۰ عضو
طرحی برای برکناری آن ارائه داد. اگرچه ۲۲۰ عضو پارلمان به نفع این طرح رأی دادند و تنها ۱۵۲ نفر مخالف بودند، این طرح به حد نصاب ۲۳۲ رأی لازم نرسید. اواخر کار سیاسی. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۴، تاریچانو از حزب ملی لیبرال (PNL) جدا شد، زیرا این حزب قصد داشت از اتحادیه سوسیال لیبرال (USL) و اتحاد لیبرال‌های دموکرات برای اروپا (ALDE) خارج شود و به حزب مردم اروپا (EPP) بپیوندد. یک روز بعد، او اعلام کرد که قصد دارد یک حزب سیاسی جدید به نام حزب اصلاح‌طلب لیبرال (PLR) تأسیس کند. اولین کنگره این حزب در تاریخ ۱–۲ اوت ۲۰۱۴
کند. اولین کنگره این حزب در تاریخ ۱–۲ اوت ۲۰۱۴ برگزار شد و پوپسکو-تاریچانو به عنوان رئیس جدید حزب انتخاب گردید. در ۴ مارس، رئیس حزب ملی لیبرال (PNL)، کرین آنتونسکو، از سمت خود به عنوان رئیس سنا استعفا داد. در ۱۰ مارس، پوپسکو-تاریچانو به عنوان رئیس جدید سنا انتخاب شد، با رای‌های حزب سوسیال دموکرات (PSD) و به عنوان سناتور مستقل به خدمت پرداخت. در اواخر ژوئیه ۲۰۱۴، پوپسکو-تاریچانو نامزدی خود را برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۴ اعلام کرد. به دلیل مشکلات در ثبت حزب سیاسی جدیدش، او به عنوان مستقل به رقابت پرداخت.
سیاسی جدیدش، او به عنوان مستقل به رقابت پرداخت. پوپسکو-تاریچانو در دور اول انتخابات با ۵.۳۶٪، جایگاه سوم را کسب کرد، پس از کلاوس یوهانیس و ویکتور پونتا. بعدها، او اعلام کرد که از پونتا در دور دوم انتخابات حمایت خواهد کرد. با این حال، در دور دوم، پونتا با اختلاف ۵۴.۵٪ به ۴۵.۵٪ از یوهانیس شکست خورد. در ژوئیه ۲۰۱۵، حزب اصلاح‌طلبان لیبرال (PLR) اعلام کرد که با حزب محافظه‌کار (PC) ادغام خواهد شد تا یک حزب جدید به نام اتحاد لیبرال‌ها و دموکرات‌ها (ALDE) تشکیل دهد. پوپسکو-تاریچانو به عنوان هم‌رییس این حزب جدید
پوپسکو-تاریچانو به عنوان هم‌رییس این حزب جدید منصوب شد. در سال ۲۰۱۷، پوپسکو-تاریچانو ادعا کرد که یک سلطنت طلب قاطع است و اظهار داشت: "سلطنت مشروطه این مزیت را دارد که پادشاه را بالاتر از بازی‌های سیاسی قرار می‌دهد، که در مورد ما چنین نیست: رئیس‌جمهور به جای اینکه داور باشد، ترجیح می‌دهد که بازیکن باشد". جنجال ها. پوپسکو-تاریچانو از سوی رئیس‌جمهورباسیِسکو به دخالت در عدالت به نفع دینو پاتریسیو متهم شده است. در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۰۶، مونیكا ماكووي، وزیر دادگستری وقت، یک دیدار با پوپسکو-تاریچانو که ۷ ماه پیش
وقت، یک دیدار با پوپسکو-تاریچانو که ۷ ماه پیش (در ژوئن ۲۰۰۵) برگزار شده بود را علنی کرد. در این دیدار، پوپسکو-تاریچانو دینو پاتریسیو را دعوت کرده بود. پاتریسیو از مشکلات احتمالی در مورد پرونده خود به ماكووي شکایت کرد. ماكووي پوپسكو-تاریچانو را به دخالت در عدالت متهم کرد. در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۰۶، پوپسکو-تاریچانو در تلویزیون TVR1 اعلام کرد: "من گناه خود را می‌پذیرم. به درستی عمل نکردم. اما من بر عدالت تأثیر نگذاشتم." النا ادریا، مشاور رئیس‌جمهور پیشین، یادآوری کرد که در زمان مشاوره‌اش با رئیس‌جمهور، یک
کرد که در زمان مشاوره‌اش با رئیس‌جمهور، یک یادداشت نوشته‌شده توسط پوپسکو-تاریچانو را مشاهده کرده بود. چند روز بعد، رئیس‌جمهور باسیِسکو یادداشت را پیدا کرده و آن را علنی کرد، به این مضمون که "نخست‌وزیر یک شراکت به من پیشنهاد داد، اما متأسفانه با اولیگارشی‌های ما." این یادداشت در مورد شکایتی از پترویمیدیا در خصوص مشکلات روند تحقیقات ۲۷ مه بود: " تراِیان عزیز، ۱. یک سند از پترویمیدیا که مربوط به تحقیقات جاری است، برایتان ارسال می‌کنم. ۲. اگر فرصتی دارید، آیا می‌توانید در مورد این موضوع با دادستانی صحبت کنید؟"
در مورد این موضوع با دادستانی صحبت کنید؟" در مه ۲۰۰۷، پاتریسیو دعوای حقوقی علیه سرویس اطلاعاتی رومانی (SRI) برد و اعلام کرد که این سرویس به طور غیرقانونی تلفن‌های او را به مدت دو سال شنود کرده است. او از SRI مبلغ ۵۰،۰۰۰ لئون به عنوان خسارت معنوی دریافت کرد.
جنگ لمباردی‌ها ()، جنگ داخلی در پادشاهی اورشلیم و پادشاهی قبرس پس از جنگ صلیبی ششم میان لمباردی‌ها (که به امپریالیست‌ها معروف و طرفداران فریدریش دوم) و اشراف محلی که ابتدا توسط خاندان ابلین و سپس توسط خاندان مونفروا هدایت می‌شدند، درگرفت؛ و این جنگ با اقدام فریدریش برای گرفتن مقام نایب‌السلطنه فرزندش کنراد چهارم آغاز شد که در آخر با پیروزی ضد امپریالیست‌ها و اشراف محلی به‌پایان رسید. پیش‌زمینه. جنگ صلیبی ششم. در ۱۲۲۲ میلادی، جان برین، به قصد تحریک پاپ و پادشاهان غرب اروپا برای تدارک جنگ جدیدی با مسلمانان و
غرب اروپا برای تدارک جنگ جدیدی با مسلمانان و نیز یافتن همسر مناسبی برای دخترش یولاند، که وارث تاج و تخت اورشلیم بود، راهی اروپا شد. او و کاردینال پلاجیو دراواخر مه ۱۲۲۲ با پاپ ملاقات کردند و نظر مساعد وی را برای تدارک جنگ صلیبی جدید به دست آوردند. همزمان، جان برین، یولاند را به همسری فردریش دوم، امپراتور پر قدرت مقدس روم، درآورد. ازاین‌رو، پس از ازدواج با یولاند، از نمایندگان پاپ که در ژوئیه ۱۲۲۵ به دیدارش رفته بودند، خواست تا حمله به مشرق زمین را دو سال به تعویق بیندازند که پاپ این درخواست وی را پذیرفت.
تعویق بیندازند که پاپ این درخواست وی را پذیرفت. دو سال بعد، پاپ جدید، گریگوری نهم، از فردریش خواست که به وعده‌اش عمل کند. امپراتور مقدس روم، که به پادشاه اورشلیم ملقب شده بود، پس از تعلل بسیار، راهی شرق شد، اما در میانه راه بیمار شد و از این‌رو، فرماندهی سپاهش را بر عهده بطرک اورشلیم گذاشت و پاپ را نیز از ماجرا مطّلع ساخت. پاپ اقدام امپراتور را نوعی خودداری از رفتن به مشرق دانست و وی را در نوامبر ۱۲۲۷ تکفیر کرد و از شرکت در جنگ‌های صلیبی محروم ساخت. با این حال، در ژوئن ۱۲۲۸، فردریش بدون توجه به فرمان
این حال، در ژوئن ۱۲۲۸، فردریش بدون توجه به فرمان تحریم، با پانصد تن از سواران خود راهی مشرق شد. وی برای اثبات حق حاکمیتش بر جزیره قبرس، حدود یک ماه در آن‌جا اقامت گزید و سپس در سپتامبر ۱۲۲۸ به سمت عکا حرکت کرد. فردریش، به رغم علاقه‌اش به مسلمانان و طرد شدن از طرف پاپ و کمبود نیروی نظامی، بر آن شد تا به حمله‌اش جنبه سیاسی بدهد. شرایط زمانی نیز به او یاری رساند؛ چه، پس از اخراج صلیبیان از مصر، از اواخر ۱۲۲۳ به تدریج میان فرزندان ملک عادل اختلافات شدیدی رخ نمود؛ ملک کامل از فردریش و ملک معظم از جلال‌الدین
نمود؛ ملک کامل از فردریش و ملک معظم از جلال‌الدین خوارزمشاه منکبرنی، یاری خواست. فردریش پس از ورود به عکا، با اعزام پیکی نزد ملک کامل به او یادآوری کرد که در پاسخ به درخواست استمداد او آمده و اینک او باید به وعده‌هایش مبنی بر تسلیم اورشلیم عمل کند. پس از مذاکرات طولانی بالاخره در ۱۸ فوریه ۱۲۲۹ قرارداد صلحی به مدت ده سال و پنج ماه میان فردریش دوم و ملک کامل منعقد گردید و به موجب آن شهر اورشلیم و بیت‌لحم، به شرط آنکه معالم عیسوی آن نوسازی نشود، به صلیبیون واگذار گردید؛ که این معاهده با مخالفت عمومی مسلمانان
گردید؛ که این معاهده با مخالفت عمومی مسلمانان روبه‌رو شد. ملک ناصر داود، حاکم دمشق، از شیخ شمس‌الدین سبط ابن جوزی خواست تا در جامع دمشق، با برانگیختن احساسات مردم، به تقبیح این معاهده بپردازد. دیگر گروه ناراضیان، صلیبیون بودند که دستاورد بزرگی را که فردریش بدون جنگ به دست آورده بود، به درستی درنیافتند و حتی پاپ علیه املاک فردریش در ایتالیا اقداماتی کرد که وی را ناگزیر نمود در ۱۲۲۹ به اروپا بازگردد. بدین‌ترتیب، ششمین جنگ صلیبی به پایان رسید. آغاز جنگ. پس از پایان یافتن جنگ صلیبی ششم و بازگشت فریدریش به
از پایان یافتن جنگ صلیبی ششم و بازگشت فریدریش به اروپا، وی در سال ۱۲۳۰ توانست با پاپ آشتی و مصالحه برقرار کند تا از زیر فشارهای وارده از جانب دستگاه پاپ خارج شود؛ با این حال وی در اراضی مقدس با مقاومت افرادی همچون جان ابلین روبه‌رو شد که موفق شده بود، رهبری تمامی گروه‌های مخالف فریدریش را برعهده بگیرد. با این حال درگیری بین نیروهای هوهنشتافن‌های فریدریش و صلیبیون به رهبری جان ابلین با پیروزی جان ابلین همراه بود. از آن پس سلطنت امپراتوری ظاهر خود را حفظ کرد اما قدرت واقعی در دست خاندان ابلین قرار گرفت.
کرد اما قدرت واقعی در دست خاندان ابلین قرار گرفت. همزمان با درگیری داخلی میان صلیبیون، ایوبیان نیز درگیر جنگ‌های داخلی شدند. پیوند الکامل و الاشرف به فاصله کوتاهی پس از تسخیر دمشق از بین رفت و دو برادر تا سال ۱۲۳۷ که الاشرف درگذشت، درگیر جنگ داخلی شدید با یکدیگر بودند. پس از الکامل موفق شد تا سوریه را متصرف شود اما خود پس از اندک زمانی درگذشت. پس از مرگ وی، حکومت میان دو پسرش تقسیم شد؛ الصالح حکومت دمشق و العادل حکومت مصر را به دست گرفت؛ با این حال این برادر نیز پس از مدتی وارد جنگ با یکدیگر شدند تا اینکه
نیز پس از مدتی وارد جنگ با یکدیگر شدند تا اینکه الصالح مصر فتح کرد اما خود سوریه را نیز از دست داد.
در فهرست مکان‌های برهنگی در اروپا نام مکان‌های برهنگی مکانی تفریحی برای مردم قارهٔ اروپا آمده است. اتریش. مکان‌های برهنگی در اتریش بسیار محبوب است. این مکان‌ها با کلمه اختصاری (FFK) نشان داده می‌شود. بلغارستان. برخلاف آلمان شرقی در بلغارستان برهنگی ممنوع بود، در بلغارستان هیچ ساحل برهنگی رسمی وجود ندارد ولی اغلب سواحل زیر برهنه می‌شوند. کرواسی. سواحل کرواسی محل تفریحات برهنگی پادشاه بریتانیا ادوارد هفتم و والیس سیمپسون همسر وی بود. قبرس. در قبرس هیچ ساحل رسمی و قانونی برای برهنگی وجود ندارد. قبرس شمالی.