payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اتیلیو گارسیا (؛ ۲۶ اوت ۱۹۱۴ – ۱۲ دسامبر ۱۹۷۳) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، و باشگاه فوتبال لیورپول (مونته‌ویدئو) اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
ملیسا راکسبرا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به '، '، '، '، "فراتر از پیشتازان فضا، قفس ذهن" و "لیست پرواز" اشاره کرد.
خوان هوهبرگ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روساریو سنترال و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
خاویر امبرویس (; – ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوکا جونیورز، باشگاه ورزشی دفنسور، باشگاه فوتبال فلومیننزه، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، و باشگاه فوتبال لانوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
هکتور سالوا (; – ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دانوبیو، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، و باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
روبن پاز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اینترناسیونال، باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال گودوی کروز، باشگاه فوتبال جنوآ، و باشگاه فوتبال راسینگ کلوب آویاندا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
خولیو دلی والدز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پاناما است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مالاگا، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال رئال اویدو، و باشگاه فوتبال کالیاری اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پاناما بازی کرده‌است.
خوان گونزالز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال رئال اویدو، باشگاه فوتبال گرانادا، و باشگاه فوتبال سرو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
الکساندر مدینا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال کادیس، باشگاه فوتبال لیورپول (مونته‌ویدئو)، و باشگاه فوتبال آرسنال ساراندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
آنتونیو پاچکو دی آگوستی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جیمناسیا لاپلاتا، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال اسپانیول، باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس، باشگاه فوتبال آلباسته بالومپیه، باشگاه فوتبال مونته‌ویدئو واندررز، و باشگاه فوتبال پنیارول اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اروگوئه بازی کرده‌است.
اَن هِـلم (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کانادا است. وی بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۸۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "داستان‌های شگفت‌انگیز"، "دود اسلحه"، "ویرجینیایی"، "هاوایی فایو-او"، "ایستگاه اتوبوس"، "کارآموزان" و "کاناپه" اشاره کرد.
ریچارد پورتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، باشگاه فوتبال ناسیونال اروگوئه، باشگاه فوتبال الوصل امارات، باشگاه فرهنگی ورزشی دبی، باشگاه فوتبال سرو، و باشگاه فوتبال بلننسس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال استرالیا و تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اروگوئه بازی کرده‌است.
داستان‌های شگفت‌انگیز () یک مجموعه آنتولوژی علمی–تخیلی داستان ترسناک و خیال‌پردازانه آمریکایی است که مابین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷ میلادی از شبکهٔ ان‌بی‌سی پخش شد. خالق این سریال، استیون اسپیلبرگ است و نامرد دریافت ۱۲ جایزه امی بود که برندهٔ ۵ تای آنها شد. همچنین میک گریس برای نویسندگی قسمت نخست سریال برندهٔ جایزه ادگار گردید. هر قسمت از این سریال، کارگردانان و بازیگران متفاوتی دارد.
روسی فیلمی به کارگردانی و نویسندگی امیرحسین ثقفی و تهیه‌کنندگی علی‌اکبر ثقفی محصول سال ۱۳۹۶ است. این فیلم اثری پر لوکیشن است و عوامل سازنده در لوکیشن‌هایی واقع در لاهیجان، تهران، ساوه، قم، شهر ری، دیلمان، گرمسار، فومن، بندر کیاشهر، ورامین، جاجرود و… طی دو ماه، سرانجام در اسفندماه ۱۳۹۶ فیلمبرداری آن را به پایان رساندند. روسی در ۳۰ مرداد ۱۳۹۸ در سینماهای ایران اکران شده‌است. خلاصه داستان. روسی یک فیلم عاشقانه است که به تراژدی ختم می‌شود. مردی به نام توماج (امیر آقایی) از زندان فرار می‌کند و قصد پیدا کردن و
آقایی) از زندان فرار می‌کند و قصد پیدا کردن و انتقام از کسی را دارد که به همسرش مرجان (طناز طباطبایی) تجاوز کرده است. از گذشته رابطه‌ی عاشقانه بین مرجان و یوسف وجود داشته و برادر یوسف که ابراهیم نام دارد دوست صمیمی توماج است و ...
جهانی شدن نظامی () را دیوید هلد فرآیندی توصیف می‌کند که مظهر گستردگی و قدرت روزافزون روابط نظامی میان واحدهای سیاسی سیستم جهان است. به این ترتیب این وضعیت هم منعکس کننده شبکه جهانی رو به گسترش پیوندها و ارتباطات نظامی و هم تأثیرات اختراعات مهم نظامی (از کشتی بخار تا ماهواره) که با گذشت زمان دنیا را در یک فضای ژئواستراتژیک یگانه بازسازی کرده‌است. جهانی شدن نظامی به معنا ادغام پایدار نیروهای مسلح تمام دنیا در یک سیستم نظامی جهانی است. از نظر رابرت کوهان و جوزف نای جهانی سازی نظامی مستلزم شبکه از راه دور
جوزف نای جهانی سازی نظامی مستلزم شبکه از راه دور وابستگی در هر نیرو است که در آن تهدید یا وظیفه نیرو استفاده می‌گردد. هلد جهانی شدن نظامی را به سه بخش تقسیم نموده‌است: هر سه فرایند بالا به توسعه فناوری مرتبط هستند که در مرحله اول آن‌ها را ممکن ساخته‌است. نتیجه آن افزایش وابستگی و درهم پیچیدگی جهانی است. فرایند جهانی سازی نظامی از عصر کاوش و هنگامی که امپراتوری‌های استعماری اروپایی دست به عملیات نظامی در سطح جهانی زدند شروع گشت. دشمنی امپریالیستی ایشان راه را برای جنگ جهانی اول که نخستین درگیری جهانی در
را برای جنگ جهانی اول که نخستین درگیری جهانی در تاریخ بود باز کرد. کوهان اما جهانی سارزی نظامی را حداقل تا زمان فتوحات اسکندر به عقب می‌برد.
جانان فیلمی ایرانی به کارگردانی کامران قدکچیان، نویسندگی فرهاد توحیدی و تهیه‌کنندگی محمد نجیبی محصول سال ۱۳۹۷ است. بازیگران این فیلم امین حیایی، مژگان بیات، پروانه معصومی، بیژن بنفشه‌خواه، سحر زکریا، مهران رجبی و چنگیز وثوقی هستند. این فیلم از ۱۶ مرداد ۱۳۹۸ در سینماهای ایران اکران شده‌است. خلاصه داستان. دختر پرشوری به نام جانان لا به لای صفحات یک کتاب قدیمی یک نامه عاشقانه پیدا می‌کند. نامه‌ای که روایت عشق تلخ مهرانگیز و علی آیرام است. جانان تصمیم می‌گیرد که نامه را در صفحه فیسبوکش منتشر کند. مهرانگیز
که نامه را در صفحه فیسبوکش منتشر کند. مهرانگیز داستان به سراغ جانان می‌آید تا به کمک او نشانی از عشق قدیمی‌اش پیدا کند.
تسخیر هانا گریس فیلمی ترسناک محصول سال ۲۰۱۸ ایالات متحده آمریکا است. این فیلم در بعضی کشورها با نام نعش شناخته شده‌است. فیلم داستان یک زن (سابقاً پلیس) را روایت می‌کند که هنگام کار در مرده‌شوی خانه با رخدادهای فراطبیعی مواجه می‌شود و بازیگران آن شای میتچل، کربی جانسون، استانا کاتیک، گری دیمون و نیک تیون هستند. تسخیر هانا گریس که عموماً نقدهای منفی دریافت کرده‌است در نوامبر ۲۰۱۸ در ایالات متحده اکران شد و فروش جهانیش ۴۳ میلیون دلار بود. فیلمبرداری تسخیر هانا گریس تماماً با دوربین Sony α7S II انجام شده‌است.
گریس تماماً با دوربین Sony α7S II انجام شده‌است. این اولین مرتبه است که یک فیلم سینمایی با یک دوربین فول‌فریم بدون آینه تصویربرداری می‌شود. این فیلم را استودیو اسکرین جمز (از زیرمجموعه‌های سونی) تولید و توزیع کرده‌است.
قضیه نوتر یا قضیه اول نوتر بیان می‌کند که به ازای هر تقارن در سیستم (تابع متقارن مشتق پذیر) یک کمیت فیزیکی وجود دارد که ناوردا است. این قضیه توسط ریاضیدان آلمانی امی نوتر در سال ۱۹۱۵ اثبات و در سال ۱۹۱۸ منشر شد. طبق این نظریه هر کنش در سامانه فیزیکی، انتگرال نسبت به زمان در یک تابع لاگرانژی می‌باشد، که با توجه به این قضیه می‌توان رفتار یک سامانه فیزیک را با توجه به اصل کمترین کنش تعیین کرد. این قضیه فقط در مورد سامانه‌های متقارن مداوم و هموار از فضای فیزیکی صدق می کند. قضیه نوتر در فیزیک نظری و حساب تغییرات
می کند. قضیه نوتر در فیزیک نظری و حساب تغییرات کاربرد دارد. تعمیم روابط‌ ثابت در حرکت در مکانیک لاگرانژی و همیلتونی (که به ترتیب در سال ۱۷۸۸ و ۱۸۳۳ توسعه یافته‌اند)، برای سامانه‌هایی که فقط با مکانیک لاگرانژی مدلسازی می‌شوند، کاربرد ندارد. برای مثال برگشت‌ناپذیری (در ترمودینامیک) در یک سامانه با تقارن مداوم نیاز به تطابق با اصل پایستگی انرژی ندارد. قضیه اول نوتر بیان می‌کند که هر تقارن ظاهری در حالات متفاوت با توجه به اصل پایستگی انرژی به کنش می‌پردازد. برای مثال اگر دو گلوله یا هر چیز مشابه آن که روی یک
مثال اگر دو گلوله یا هر چیز مشابه آن که روی یک میز با ارتفاع معین نسبت به زمین قرار دارد، به سمت یکدیگر پرتاب شوند همان شرایطی را دارند که روی زمین نسبت به هم پرتاب شوند، بنابراین مکان تغییری ایجاد نمی‌کند و کمیت پایسته در این مثال تکانه می‌باشد.
بسکتبال در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ است که از ۲۴ ژوئیه تا ۸ اوت ۲۰۲۱ برگزار شد. این مسابقات در چهار بخش بسکتبال مردان و زنان و بسکتبال ۳ نفره مردان و زنان انجام شد.
ماکسیم وَشیه-لَگراو (; ؛ زادهٔ ) شطرنج‌باز اهل فرانسه است. وی در سپتامبر ۲۰۱۹ در رتبه ششم رنکینگ جهانی فیده قرار دارد.
دیمه خطیب (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، شاعر، نویسنده، و مترجم اهل سوریه است. او در سال ۱۹۹۷ به شبکه خبری الجزیره پیوست و در حال حاضر مدیر یک بخش رسانه‌ای از شبکه الجزیره است. او به هشت زبان انگلیسی، عربی، پرتغالی، چینی، فرانسوی، اسپانیایی، آلمانی و ایتالیایی صحبت می‌کند.
سهیر بلحسن (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، و فعال حقوق بشر اهل تونس است. او از سال ۲۰۰۷ رئیس فدراسیون جهانی جامعه‌های حقوق بشر بوده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور شده‌است. سهیر بلحسن در سال ۲۰۱۱ موفق به دریافت جایزهٔ زن سال تکریم عرب شد. این جایزه در ۳۰ اوت ۲۰۱۱ در کتارا واقع در قطر به او اعطا شد.
جاودانگان یک نژاد زیست فرازمینی و گروهی از انسان‌نماهای ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک منتشر شده توسط مارول کامیکس هستند. جاودانگان توسط جک کربی ساخته شد و اولین حضور آن‌ها را در "جاودانگان" شماره ۱ (ژوئیه ۱۹۷۶) بود. آن‌ها یک میلیون سال پیش توسط سلستیال‌ها خلق شدند و به عنوان یک فرایند تکاملی برای زندگی راحت بر روی زمین توصیف می‌شوند. دشمنان اصلی آن‌ها دیوینت‌ها هستند که منشأ مشابهی با "جاودانگان" دارند و تهدیدی جدی برای بشریت به‌شمار می‌روند. اولین حضور آن‌ها در دنیای سینمایی مارول و در فیلم "جاودانگان" به
در دنیای سینمایی مارول و در فیلم "جاودانگان" به کارگردانی کلویی ژائو بود که در ۵ نوامبر ۲۰۲۱ اکران شد.
وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از وزارتخانه‌های دولت ایران است، که وظیفهٔ ادارهٔ مسائل مربوط به آثار تاریخی و باستانی و نیز مدیریت گردشگری در کشور را برعهده دارد. این وزارتخانه تا ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ در قالب سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و در زیرمجموعهٔ دولت فعالیت می‌کرد. در تاریخ مذکور، طرح مجلس شورای اسلامی مبنی‌بر تبدیل این سازمان به وزارتخانه مورد تأیید شورای نگهبان قرار گرفت و رئیس‌جمهور وقت موظف شد در مدت مشخصی وزیر میراث فرهنگی را به مجلس معرفی کند. سید رضا صالحی امیری از ۳۱ مرداد
مجلس معرفی کند. سید رضا صالحی امیری از ۳۱ مرداد ۱۴۰۳، وزیر این وزارتخانه است. پیشینه. میراث فرهنگی در ایران. ایران به سبب موقعیت جغرافیایی و بیش از هفت هزار سال تمدن و فرهنگ و نیز تنوع فرهنگی در جغرافیای زیستی خود، یکی از شاخص‌ترین کشورها در حوزه میراث فرهنگی بشری است. تا پیش از انقلاب مشروطیت، هیچ قانونی برای میراث فرهنگی تدوین نشده بود و «میراث فرهنگی» در افکار عمومی هیچ منزلتی نداشت. آشنایی ناصرالدین شاه در سفر به فرنگ با موزه‌ها و بناهای تاریخی، تأثیر بسیاری بر او گذاشت. وی بعد از بازگشت از نخستین سفر
بر او گذاشت. وی بعد از بازگشت از نخستین سفر فرنگ در سال ۱۲۹۰ ق، دستور داد تا در ارگ سلطنتی موزه‌ای ایجاد کنند. این موزه را باید اولین موزه سلطنتی و دولتی دانست. این موزه در مقایسه با موزه‌های اروپایی، جذابیتی برای او نداشت، دستور داد برای موزه جدید، عمارت قدیمی سمت شمال باغ گلستان را خراب و به جای آن مکانی مناسب برای موزه بسازند. بدین ترتیب تالار موزه، سرسرا، حوض خانه و ملحقات دیگر را ساختند. این ساختمان در سال ۱۲۹۹ ق به نام تالار سلام یا تالار تاج‌گذاری به اتمام رسید. اعتماد السلطنه دربارهٔ آثار این موزه
اتمام رسید. اعتماد السلطنه دربارهٔ آثار این موزه می‌نویسد: «موزه همایونی مشحون از جواهرات گران‌بها، ظرایف نفایس اشیاء و آثار علمیه و مهمات حربیه قدیمیه و آلات و ادوات متنوعه و مصنوعات ازمنه سالفه و تمثیل نگارنده‌های بی‌مثل روزگار و پرده‌های نقاشی‌های مشهور و حاصل صناعی کارخانه‌های معروف و ظروف چینی و بلور آلات، مسکوکات قدیمیه با ضرب سلاطین معظم ایرانی و غیره» است. در سال ۱۳۱۶ ش، بخش عمده‌ای از آثار این موزه در زمان پهلوی اول به خزانه بانک ملی انتقال داده شد. در زمان مظفرالدین شاه، با بازگشت دانش‌آموختگان
در زمان مظفرالدین شاه، با بازگشت دانش‌آموختگان ایرانی از فرنگ، در سال ۱۲۷۶ ش «انجمن معارف» برای گسترش آموزش و پرورش به شیوه جدید تأسیس شد. این امر در گسترش فرهنگ تأثیر بسزایی گذاشت و دانش‌آموزان ایرانی با تاریخ سرزمین خود آشنا شدند. در دوره مشروطیت نام وزارت علوم به «وزارت معارف» تغییر یافت. در سال ۱۲۸۹ ش مجلس شورا «قانون اداری وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه» را تصویب کرد. بعد از انقلاب مشروطیت نام وزارت علوم به «وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه» تغییر یافت و مجلس شورا «قانون اداری وزارت معارف و
تغییر یافت و مجلس شورا «قانون اداری وزارت معارف و اوقاف و صنایع مستظرفه» را تصویب کرد. در سال ۱۲۸۸ ش مرتضی قلی خان صنیع الدوله به ریاست وزارت معارف و اوقاف منصوب شد. او نخستین کسی بود که در صدر مشروطیت به فکر تأسیس اداره‌ای با نام اداره عتیقات جهت سرو سامان دادن به وضع اسفناک حفریات تجاری و آنچه از این راه نصیب دولت می‌شد، افتاد. ایام ریاست وی هم‌زمان بود با کاوش‌های دومورگان فرانسوی در شوش. اندیشه‌های صنیع الدوله اما سرانجامی نیافت تا در زمان وزارت مرتضی خان ممتاز الملک و ابراهیم حکیمی در سال‌های ۱۲۹۵ و
خان ممتاز الملک و ابراهیم حکیمی در سال‌های ۱۲۹۵ و ۱۲۹۷ ش اداره عتیقات یا باستان‌شناسی در ساختمان قدیم اداره معارف در شمال مدرسه دارالفنون زیر نظر ایرج میرزا جلال الملک تأسیس شد و نام موزه ملی به خود گرفت. در این موزه نمایشگاهی با ۲۷۰قلم شیء به نمایش گذاشته شد. در زمان پهلوی اول بعد از خرید ساختمان‌های عمارت مسعودیه برای وزارت معارف در سال ۱۳۰۴، آثار موزهٔ ملی به تالار آیینه عمارت مسعودیه انتقال داده شد. در سال ۱۳۰۴ به همت تعدادی از رجال فرهنگی، انجمن آثار ملی شکل گرفت و اساسنامه آن منتشر گردید. بر اساس
ملی شکل گرفت و اساسنامه آن منتشر گردید. بر اساس مواد این اساسنامه دولت وقت در ۲۵ مهر ۱۳۰۶، آندره گدار فرانسوی را به عنوان مدیر باستان‌شناسی در ایران استخدام کرد. او در سال ۱۳۰۸ در ایران شروع به کار کرد. در ۱۲ آبان ۱۳۰۹ قانون عتیقات به تصویب مجلس رسید. بر اساس ماده اول این قانون، کلیه آثار و ابنیه تا پایان دوره قاجار اعم از آثار منقول و غیرمنقول، جزو آثار ملی محسوب می‌شوند. بر اساس همین قانون باید بخشی از آثار مکشوفه در حفاری‌های علمی و تجاری در موزه نگهداری شوند. در زمان وزارت علی اصغر حکمت، تأسیس موزه‌ای
شوند. در زمان وزارت علی اصغر حکمت، تأسیس موزه‌ای در تهران در میدان مشق به تصویب رسید و در سال ۱۳۱۳ ش، نقشه بنای موزه ایران باستان توسط آندره گدار آماده و در نهایت موزه ایران باستان در سال ۱۳۱۶ش ساخته و افتتاح شد. در سال ۱۳۴۳ وزارت فرهنگ و هنر تأسیس و مدیریت‌های مختلفی در قلمرو میراث فرهنگی همچون اداره کل موزه‌ها، مرکز باستان‌شناسی ایران، دفتر آثار تاریخی، اداره کل موزه‌های سنتی، موزه ایران باستان، اداره کل بناهای تاریخی، سازمان حفاظت از آثار باستانی و… تشکیل شد. پیروزی انقلاب اسلامی و انحلال وزارت فرهنگ و
شد. پیروزی انقلاب اسلامی و انحلال وزارت فرهنگ و هنر. با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، وزارت فرهنگ و هنر منحل و برخی از وظایف این وزارتخانه که مأموریت‌های میراث فرهنگی داشتند به دو وزارتخانه انتقال داده شد؛ وزارت فرهنگ و آموزش عالی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. با توجه به فروپاشی حکومت سلطنتی، کاخ‌های سلطنتی به عنوان مراکز فرهنگی اعلام شدند. کارشناسان آثار تاریخی بر آن شدند تا با ثبت و ساماندهی آثار فرهنگی موجود در کاخ‌ها، درهای آن را به روی مردم بگشایند. واحدهای انتقال داده شده از وزارت فرهنگ و هنر به دو وزارتخانه
داده شده از وزارت فرهنگ و هنر به دو وزارتخانه بدین شرح است؛ در این دوره کاخ گلستان که پیش از انقلاب به اداره کل بیوتات سلطنتی تعلق داشت، به مرکز فرهنگی تبدیل و زیر نظر امور اقتصادی و دارایی قرار گرفت. ساختار داخلی. این وزارتخانه شامل پنج معاونت با نام‌های معاونت میراث فرهنگی، معاونت گردشگری، معاونت صنایع‌دستی و هنرهای سنتی، معاونت امور مجلس، حقوقی و استان‌ها و معاونت توسعه مدیریت و منابع می‌باشد. تشکیل وزارت میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی. جبار کوچکی نژاد (رئیس فراکسیون گردشگری، صنایع دستی و مناطق آزاد
(رئیس فراکسیون گردشگری، صنایع دستی و مناطق آزاد مجلس شورای اسلامی) در پست اینستاگرام خود پیامی به جهت تأیید طرح تشکیل وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی منتشر نمود و به فعالان این حوزه تبریک گفت.«تأیید طرح تشکیل وزارتخانه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بعد از شش سال تلاش مداوم، خبر خوب این روزهای مجلس بود. چرا که از بین رفتن آثار تاریخی کشور در همه استان‌ها، عدم رسیدگی مناسب به فضاسازی‌های مناسب برای گردشگری و عدم ایجاد شرایط مناسب برای گذراندن اوقات فراغت مردم، تهدیدی جدی است آن هم برای کشوری که
فراغت مردم، تهدیدی جدی است آن هم برای کشوری که از لحاظ دارا بودن جاذبه‌های گردشگری، تاریخی و فرهنگی جز ده کشور اول دنیا می‌باشد. این اتفاق مبارک را به ملت شریف و تمام فعالان این حوزه تبریک عرض می‌نمایم و امیدواریم حالا که میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به عنوان وزارتخانه به‌طور مستقیم پاسخگویی در مجلس خواهد داشت شاهد اتفاقات تأثیرگذاری در این حوزه باشیم.»
هیفی بوظو () روزنامه‌نگار و مجری تلویزیون آمریکایی-سوریه‌ای است و در حال حاضر رئیس دفتر واشینگتن اورینت نیوز است. او فعالیت رسانه‌ای خود را در سال ۲۰۰۶ در سوریه آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۷ مصاحبه‌ای اختصاصی با دنی دانون انجام داد که در این مصاحبه، مباحثی در مورد وضعیت سوریه، اقدامات حزب‌الله، تهدیدات ایران و سایر اقدامات تروریستی مربوط به منطقه، مورد بحث قرار گرفت که بازتاب رسانه‌ای زیادی داشت.
دنی دانون (عبری: דני דנון؛ زادهٔ ) سیاستمدار، و دیپلمات اهل اسرائیل است. او سفیر اسراییل در سازمان ملل است.
یخچال سارپو لاگو () یک یخچال طبیعی در منطقه خودمختار سین‌کیانگ چین است که در کوه‌های قراقروم رشته‌کوه‌های هیمالیا قرار دارد. این یخچال در شمال رشته‌کوه بالتورو موستاق جای دارد و از یخچال بالتورو در سمت پاکستانی کوه‌های قراقروم و از مسیر گردنه قدیمی موستاق در شمال‌شرق کوه‌های ترانگو قابل دسترسی است. دسترسی به این یخچال از سمت چین و کوه‌پیمایی طولانی از کاشغر در شاهراه قراقرم و در نهایت گذر از کمپ اصلی جبهه شمالی کی۲ آسان‌تر است. سارپو لاگو به معنای "شوهر جوان" "(young husband)" است. نام این یخچال از فرانسیس
"(young husband)" است. نام این یخچال از فرانسیس یانگهازبند (Francis Younghusband) گرفته شده که نخستین فردی است که از گردنه قدیمی موستاق گذشته و وارد منطقه سارپو لاگو شده‌است. یخچال دیگری در نزدیکی این یخچال نیز به نام این شخص یخچال یانگهازبند نام‌گذاری شده که به نام یخچال بیانگو نیز شناخته می‌شود. این یخچال از موستاق تاور به سمت یخچال بالتورو جریان دارد.
انسان‌شناسی از توسعه(به انگلیسی Anthropology of development) اصطلاحی است که در مورد بخشی از مطالعات انسان‌شناسی به کار می‌رود که توسعه را از دیدگاه "انتقادی مشاهده می‌کند". نوع موضوعاتی که در آن پرداخته می‌شود و پیامدهای رویکردی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرد می‌تواند در لیست سوالات مطرح شده توسط گاو (۱۹۹۶) مشاهده شود. این سؤالات انسان شناسان را مورد سؤال قرار می‌دهد که اگر هدف اصلی توسعه کاهش فقر است، آیا فقر در حال افزایش است؟ چرا بین برنامه‌ها و نتایج چنین شکافی وجود دارد؟ چرا کسانی که در حال توسعه
چنین شکافی وجود دارد؟ چرا کسانی که در حال توسعه هستند، می‌خواهند به تاریخ و درسهایی که ممکن است از آن بگیرند، بی اعتنایی کنند؟ چرا توسعه به جای داشتن یک مبنای درونی بسیار بیرونی است؟ خلاصه اینکه چرا اینقدر توسعه برنامه‌ریزی شده شکست می‌خورد؟ توسعه کشاورزی: «انقلاب سبز». اصطلاح «انقلاب سبز» اولین بار در سال ۱۹۶۸ توسط مدیر سابق آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده (USAID) ویلیام گاد استفاده شد و اشاره به گسترش فن آوری‌های جدید داشت: «این نوع توسعه و سایر تحولات در زمینه کشاورزی به معنی ساختن یک انقلاب جدید
در زمینه کشاورزی به معنی ساختن یک انقلاب جدید است. این یک انقلاب سرخ خشن مانند شوروی نیست و نیز یک انقلاب سفید مانند شاه ایران نیست. من آن را انقلاب سبز می‌نامم.»
لودویک لاوینسکی (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "همه مجاز به عشق ورزیدن هستند"، "یکصد متر عشق" و "الفبای عشق" اشاره کرد.
انسان‌شناسی برای توسعه(به انگلیسی Development anthropology) به کاربرد دیدگاه‌های انسان‌شناسی در حوزه چند رشته ای مطالعات توسعه اشاره دارد. این حوزه مطالعاتی توسعه بین‌المللی و کمک‌های بین‌المللی را به عنوان موضوعات عمده و مهم در نظر می‌گیرد. در این شاخه از انسان‌شناسی، اصطلاح توسعه به عملکرد اجتماعی انجام شده توسط عوامل مختلف (به عنوان مثال مؤسسات، کسب‌وکارها، دولت یا داوطلبان مستقل) که می‌خواهند زندگی اقتصادی، فنی، سیاسی یا اجتماعی معینی را به ویژه در مناطق مستظعف و سابقاً استعمار شده تنظیم کنند گفته
مناطق مستظعف و سابقاً استعمار شده تنظیم کنند گفته می‌شود. تاریخچه. در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، از انسان‌شناسی توسعه بخش خصوصی استفاده گسترده‌ای شد. در حال حاضر مسئولیت اجتماعی شرکت و موضوعات مختلف اعم از اسکان مجدد و حقوق بشر در شرکتهای کوچک با ارزیابی منظم اجتماعی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از ارزیابی سرمایه‌گذاری، مورد ارزیابی مرتب قرار می‌گیرند.
میه‌چیسواف سیبولسکی (؛ ؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "قلب مادر"، "جنگل جوان"، "راپسودی بالتیک"، "دختر ژنرال پانکراتوف"، "یکصد متر عشق"، "علف جاروب" و "رنا" اشاره کرد.
تخریب وَرشو به نابودی قابل ملاحظه پایتخت لهستان توسط آلمان در طول جنگ جهانی دوم و به ویژه پس از قیام ورشو اشاره دارد. رهبران نازی که از وقوع قیام به شدت خشمگین شده بودند تصمیم گرفتند تا شهری را که از مدت‌ها پیش به عنوان بخشی از برنامه آلمانی‌سازی خود در نظر گرفته بودند به مثالی هولناک برای دیگران تبدیل نمایند. حتی پیش از قیام نیز آلمانی‌ها می‌دانستند که ورشو طی ماه‌های آینده به دست متفقین خواهد افتاد. علی‌رغم این مسئله آن‌ها تلاش بی‌سابقه‌ای را جهت ویران کردن ورشو اختصاص دادند. این تصمیم آن‌ها منابع
کردن ورشو اختصاص دادند. این تصمیم آن‌ها منابع ارزشمندی را که می‌توانست در جبهه شرق یا جبهه تازه باز شده غرب که متعاقب پیاده شدن نیروهای متفقین در نرماندی به وجود آمد استفاده شود را هدر داد. آلمانی‌ها ۸۰ تا ۹۰ درصد بناهای شهر را ویران نموده و عمداً بخش بزرگی از میراث فرهنگی شهر را نابود کرده، سوزانده یا به سرقت بردند. هم‌اکنون هنوز نیمی از آثار فرهنگی و تاریخی لهستان که در سال ۱۹۴۴ توسط آلمانی‌ها ربوده شدند هنوز به خاک این کشور بازنگشته‌اند. پس از پایان جنگ عملیات عمرانی وسیعی جهت بازسازی شهر بر اساس
جنگ عملیات عمرانی وسیعی جهت بازسازی شهر بر اساس نقشه‌های پیش از جنگ و اسناد تاریخی انجام شد. بر خلاف شهرهایی مانند استالینگراد که نیروی کار اجباری آلمانی به عنوان بخشی از غرامت جنگ جهت بازسازی استفاده می‌شد، ورشو و بیشتر مناطق لهستان بدون کمک هیچ نیروی کار آلمانی بازسازی شدند. نقشه تخریب پیش از جنگ. نابودی ورشو پیش از قیام سال ۱۹۴۴ و حتی پیشتر از آغاز جنگ جهانی دوم برنامه‌ریزی گشته بود. در ۲۰ ژوئن ۱۹۳۹ هنگامی که هیتلر در حال بازدید از دایره معماری در وورتسبورگ بود متوجه برنامه‌ای برای شهر نوین آلمان گشت.
بود متوجه برنامه‌ای برای شهر نوین آلمان گشت. طبق برنامه پابست ورشو به یک شهر ۱۳۰ هزار نفری آلمانی تبدیل می‌گشت. طراحان رایش سوم نقشه‌های دقیقی را ترسیم کرده بودند که یک هسته تاریخی آلمانی را نشان می‌داد و تنها پاره‌ای از مکان‌های مشخص مانند قصر سلطنتی به عنوان اقامتگاه هیتلر باقی می‌ماندند. این طرح که شامل ۱۵ نقشه و یک مدل مینیاتوری بود نام خود را از معمار ارتش آلمان فردریش پابست می‌گرفت که اعتقاد داشت با از بین بردن جلوه‌های مادی و معماری یک ملت روحیه و فرهنگ آنان را از میان برد. طراحی واقعی شهر جدید
و فرهنگ آنان را از میان برد. طراحی واقعی شهر جدید آلمانی به جای ورشو را هربرت گروس به عهده گرفت. یکی از عواقب ناکامی قیام ورشو آن بود که به هیتلر فرصتی بخشید تا مفهومی که پیش از جنگ طراحی گشته بود را تحقق ببخشد. عواقب قیام ورشو. اخراج مردم. اولین کشتار مردم غیرنظامی در دسامبر ۱۹۳۹ در جنگل کامپینوسکا واقع در نزدیکی ورشو رخ داد. از سال ۱۹۴۰ عملیات جمع‌آوری یک اتفاق عادی بود و کسانی که گیر می‌افتادند به اردوگاه‌های کار اجباری آلمان منتقل می‌گشتند تا به عنوان نیروی کار اجباری از ایشان استفاده گردد. آلمانی‌ها
نیروی کار اجباری از ایشان استفاده گردد. آلمانی‌ها شهر را به سه ناحیه یهودی نشین، لهستانی نشین و آلمانی نشین تقسیم نمودند. برنامه نابودی و پاکسازی قومی به صورت برنامه‌ریزی شده از محله یهودیان که شامل یهودیان ورشو و دیگر یهودیان انتقال داده شده بود آغاز گشت. در سال ۱۹۴۰ آلمانی‌ها منطقه‌ای به مساحت یک مایل مربع را در ناحیه شمالی ورشوی میانی تبدیل به گتو یهودیان نمودند که با دیوارهای بلند و برج‌های نگهبانی احاطه گشته بود که پاره‌ای از اسناد حاکی از اسکان ۵۰۰ هزار یهودی در این منطقه دارد. بین ۲۲ ژوئیه تا ۳
هزار یهودی در این منطقه دارد. بین ۲۲ ژوئیه تا ۳ اکتبر ۱۹۴۲ برنامه تخلیه گتو آغاز گشت. ۳۰۰ هزار تن برای نابودی به اردوگاه‌های نازی‌ها فرستاده شدند و ۷۰ هزار نفر باقی مانده در گتو به عنوان نیروی کار جهت پشتیبانی از ارتش آلمان به کار گرفته شدند. در آوریل ۱۹۴۳ نازی‌ها برنامه نهایی نابودی گتو را آغاز کردند که باعث خیزش گتوی ورشو شد. این خیزش با بی‌رحمی تمام سرکوب شد و هر آنچه از گتو باقی مانده بود با خاک یکسان گشت. پس از آغاز قیام ورشو در ۱ اوت ۱۹۴۴ به دستور هیملر و تحت فرماندهی اریش فون دم باخ-زلوسکی و هاینز
و تحت فرماندهی اریش فون دم باخ-زلوسکی و هاینز راینفارت شهر ورشو ۶۳ روز بی‌امان تحت بمباران توپخانه و هوایی آلمانی‌ها قرار گرفت. فون دم باخ بعدها دربارهٔ دیدار به راینفارت اینگونه می‌نویسد: "راینفارت مرا از وجود دستور صریح هیملر مطلع کرد. نخستین چیزی که او به من گفت آن بود که به طور واضح دستور داده شده‌است که هیچ زندانی گرفته نشود بلکه تک تک ساکنان ورشو باید کشته شوند. وقتی که من از او پرسیدم حتی زن‌ها و کودکان؟ او پاسخ داد که بله، زن‌ها و کودکان هم…" در نتیجه این تخریب برنامه‌ریزی شده و پاکسازی قومی