payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مهار این تغییرات به کار می‌روند. اتصال انبساطی در پل‌ها. به عنوان یک سازه زنده متحرک، یک پل به‌طور مداوم تحت تأثیر بار وسایل نقلیه، شرایط باد، دما و… قرار دارد که به طول عمر سازه اثر می‌گذارد. اتصال انبساطی در پل‌ها که با عنوان درزهای انبساطی نیز شناخته می‌شود یکی از اجزای حیاتی هر بتن مسلح، سازه‌های فولادی و بتنی پیش تنیده و به ویژه عرشه‌های پل است که حرکت سازه ناشی از جمع شدگی، خزش، تغییرات دما و … را جذب می‌کند و به سازه اجازه می‌دهد بدون ترک خوردگی منبسط و منقبض شود. اینکه چه تعداد درز انبساط و در چه
و منقبض شود. اینکه چه تعداد درز انبساط و در چه فواصلی استفاده شود به عوامل بسیاری نظیر نوع سازه، نوع زمین، مصالح استفاده شده در ساخت پل، شرایط جوی محیطی که پل در آنجا ساخته می‌شود، شکل هندسی پل و… بستگی دارد. استفاده از اتصالات انبساطی هزینه‌های نگهداری پل را تا حد زیادی کاهش می‌دهد و همچنین سبب افزایش عمر سازه و مقاومت بیشتر آن در برابر زمین لرزه نیز می‌گردد. از مهمترین وظایف اتصال انبساطی تحمل انواع حرکت انتقالی و چرخشی دال هاست که به علل گوناگونی در پل مانند انبساط و انقباض بر اثر تغییر دما، جمع شدن یا
انبساط و انقباض بر اثر تغییر دما، جمع شدن یا خزش، کوتاه شدن الاستیک به دلیل از پیش تنیدگی، تغییر مکان سازه پل بر اثر بار یا عوامل دیگر رخ می‌دهد. اتصال انبساطی در خطوط لوله‌ها. اتصال انبساطی در خطوط لوله که با عنوان اتصال آکاردئونی نیز شناخته می‌شود ساده‌ترین نوع اتصالات انعطاف‌پذیر است که می‌تواند حرکت‌های معمول را در تمامی جهت‌ها به‌طور همزمان دفع کند. این حرکت‌ها می‌تواند ناشی تغییرات دمایی لوله به دلیل انتقال دما از سیال جاری در آن یا دیگر منابع تغییر دما، ارتعاشات لرزه ای، وزش باد و … باشد. عضو اصلی
دما، ارتعاشات لرزه ای، وزش باد و … باشد. عضو اصلی یک اتصال آکاردئونی یک سیلندر (Bellow) است. سیلندرها از یک سری حلقه تشکیل شده‌اند که ساختار آن‌ها برای مقاومت در برابر فشار داخلی سیستم طراحی شده‌است، اما به اندازه کافی منعطف هستند تا انحرافات محوری، جانبی و مورب را تصحیح کنند. اتصالات آکاردئونی از تعدادی از اجزای روبرو ساخته شده‌اند که هر یک دارای یک یا چند عملکرد خاص می‌باشند: سیلندرها، پایانه‌های جوشی، فلنج‌ها، لولاها، میله‌های اتصال، واشرهای کروی، توری سیمی، عایق، پوشش داخلی، پوشش خارجی، زانویی و/یا
سیمی، عایق، پوشش داخلی، پوشش خارجی، زانویی و/یا حلقه محکم کننده یا حلقه‌های رگلاتور. برای مهار جابجایی سیستم لوله‌ها طراح می‌تواند بین کار گذاشتن اتصال آکاردئونی یا استفاده از دیگر راه حل‌ها مانند pipe loops انتخاب کند. این روش نیاز به متریال بیشتری دارد و فضای بیشتری اشغال می‌کند و می‌تواند یک فشار اتلافی زیاد ایجاد کند؛ بنابراین استفاده از اتصال اکاردئونی به عنوان یک روش قابل اطمینان تر و با صرفه اقتصادی بیشتری نسبت به pipe loops شناخته می‌شود. یکی از قدیمی‌ترین روش‌های جذب انبساط و انقباض در سیستم‌های
روش‌های جذب انبساط و انقباض در سیستم‌های لوله‌کشی که از گذشته تا به امروز مورد استفاده قرار گرفته، حلقه لوپ (LOOP) می‌باشد. این روش در حال حاضر بیشتر در لوله‌کشی‌هایی که در خاک دفن می‌شوند مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از هر کدام از این روش‌ها در مهار انبساط و انقباض ناشی از دما مؤثر است اما روش ایجاد حلقه دارای معایبی مانند اشغال فضای زیاد، مدت زمان بیشتر فرایند لوله‌کشی، استفاده شدن اجناس و مصالح بیشتر و در نتیجه افزایش هزینه‌ها و … است. از این رو استفاده از اتصال انبساطی همان‌طور که قبلاً ذکر شد
استفاده از اتصال انبساطی همان‌طور که قبلاً ذکر شد روشی قابل اطمینان تر و به صرفه تر می‌باشد. اتصال آکاردئونی به سه روش به لوله فلزی متصل می‌شود. اتصال جوشی، اتصال فلنج دار و اتصال دنده ای اتصال فلنج دار. استفاده از فلنج‌ها دومین روش پرکاربرد ایجاد اتصال پس از جوشکاری است. از مزیت‌های آن می‌توان به باز و بسته کردن راحت اشاره کرد که برای تعمیرات، سرویس و نگه داری مناسب است. استفاده از میله مهار به مهار هر چه بیشتر انقباض و انبساط خطوط لوله کمک می‌کند. اتصال جوشی. در این روش اتصال انبساطی به خطوط لوله جوش
جوشی. در این روش اتصال انبساطی به خطوط لوله جوش داده می‌شود و از آنجاییکه اتصال جوشی دائمی است در خطوطی به کار می‌رود که نیاز به تعمیرات و نگه داری نخواهند داشت و برای بازکردن اتصال آکاردئونی باید آن را از لوله فلزی برید. اتصال دنده ای. این روش مناسب برای اتصال به خطوط گالوانیزه و رزوه ای است. اتصالات انبساطی را از نظر جنس می‌توان به سه گروه فلزی، لاستیکی و پارچه ای تقسیم‌بندی کرد. برای انتخاب نوع این اتصالات در حالت کلی، مقدار فشار و دمای اعمال شونده به جدار داخلی لوله، نقشی اساسی و تعیین‌کننده را ایفا
جدار داخلی لوله، نقشی اساسی و تعیین‌کننده را ایفا می‌کند. اتصال انبساطی فلزی. این اتصالات دارای یک یا چند بیلوز (آکاردئون) فلزی جهت مهار تغییر طولی ناشی از تغییرات دما در لوله‌ها می‌باشد. محدوده فشار کاری این اتصالات به صورت نوعی، از فشار خلأ کامل تا حدود ۷۰ بار و محدوده دمای کاری آنها از ۲۱۵- درجه سانتیگراد تا ۱۱۰۰ + درجه می‌باشد. اتصال انبساطی فلزی توانایی جذب و استهلاک انواع جابجایی‌های محوری، زاویه ای و جانبی را به صورت مجزا یا ترکیبی دارا می‌باشد. اتصال‌های فلزی گرانترین نوع از اتصالات انبساطی محسوب
فلزی گرانترین نوع از اتصالات انبساطی محسوب می‌گردند که قابلیت ایستادگی و تحمل در رنج وسیعی از دماها و فشارهای کاری را دارند. اتصال انبساطی پارچه ای. اتصال‌های پارچه ای قابلیت بسیار بالایی در ایستادگی در مقابل گازهای دما بالا و خورنده دارند ولی ضعف آنها در به‌کارگیری در شرایط کاری با فشار بالا می‌باشد. ساختار اتصال‌های انبساطی پارچه ای به صورت لایه لایه می‌باشد، که به ترتیب از سمت داخل که در معرض گازهای عبوری می‌باشد (Gas Side)، به سمت بیرونی (Ambient Side)، لایه بندی می‌گردند. هر کدام از این لایه‌ها دارای
لایه بندی می‌گردند. هر کدام از این لایه‌ها دارای مقاومت مکانیکی و دمایی و خوردگی خاصی می‌باشند که بسته به فشار، دما و خورندگی گازهای عبوری در شرایط کاری طراحی و تولید می‌گردند. این نوع اتصالات کاربردهای گسترده‌ای در اغلب صنایع از جمله، نیروگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و … دارند. این اتصالات برای شرایط کاری خلاء و فشارهای بالا مناسب نمی‌باشند و حداکثر می‌توانند تا فشار مثبت و منفی ۴۰۰۰± میلیمتر فشار ستون آب را تحمل نمایند. اتصال انبساطی لاستیکی. اتصالات لاستیکی ساده‌ترین نوع اتصالات انبساطی محسوب می‌شوند. بدنه آن‌ها
نوع اتصالات انبساطی محسوب می‌شوند. بدنه آن‌ها به‌طور کلی از سه لایه تشکیل می‌شود، پوسته اصلی (Cover)، که معمولاً از جنس لاستیک طبیعی یا سینتتیک می‌باشد، مغزی (Joint Body)، که بسته به شرایط کاری از پارچه و مفتول‌های فلزی به عنوان تقویت کننده لاستیک تشکیل می‌گردد و سومین قسمت، آستری (Lining) که از جنس لاستیک طبیعی یا سینتتیک بوده و به صورت لوله‌های بدون درز از داخل اتصال تا لبه‌های بیرونی امتداد می‌یابد. محدوده کاری اتصال‌های لاستیکی به‌طور عموم از فشارهای وکیوم تا ۱۶ بار متغیر می‌باشد البته امکان ساخت تا
وکیوم تا ۱۶ بار متغیر می‌باشد البته امکان ساخت تا فشار ۲۵ بار نیز تحت شرایط سایزی محدود نیز وجود دارد، همچنین محدوده دمایی آنها نیز به حداکثر تا ۱۶۰ درجه سانتیگراد محدود می‌گردد.
نجف دریابندری (۱۳۹۹−۱۳۰۸) کتاب‌ها و مقالات فراوانی به فارسی نوشت و ترجمه کرد. گفتگوها. گفتگوهای مفصّلِ دریابندری کتاب شده. گفتگوهای مختصر اینجا فهرست می‌شود:
یک سرور نام بازگشتی عمومی (که به آن عمومی DNS می‌گویند) یک سرویس سرور نامی است که رایانه‌های شبکه می‌توانند از آن برای جستجوی سیستم نام دامنه (DNS)، سیستم نامگذاری غیرمتمرکز اینترنت ، به جای یا علاوه بر سرورهای نامی که توسط آنها استفاده می‌شود، استفاده کنند. ارائه دهنده خدمات اینترنت محلی (ISP) که دستگاه‌ها به آن متصل هستند. دلایل استفاده از این خدمات عبارتند از: اپراتورهای حل و فصل کننده DNS عمومی اغلب از افزایش حریم خصوصی به عنوان مزیت خدمات خود یاد می‌کنند. منتقدان سرویس‌های DNS عمومی احتمال جمع‌آوری
منتقدان سرویس‌های DNS عمومی احتمال جمع‌آوری اطلاعات انبوه با هدف حل و فصل عمومی را به عنوان خطر احتمالی استفاده از این سرویس‌ها ذکر کرده‌اند. اکنون چندین سرویس از سرویس‌های حمل و نقل جستجوی DNS ایمن مانند DNS over HTTPS (DoH) و DNS over TLS (DoT) پشتیبانی می‌کنند. حل و فصل کننده‌های DNS عمومی یا توسط شرکت‌های تجاری اداره می‌شوند و خدمات خود را برای استفاده رایگان به مردم ارائه می‌دهند یا علاقه‌مندان خصوصی برای کمک به گسترش فناوری‌های جدید و حمایت از جوامع غیرانتفاعی اند.
برانکو مامولا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۹ اکتبر ۲۰۲۱) سیاست‌مدار اهل یوگسلاوی بود. وی از ۵ مه ۱۹۸۲ تا ۱۵ مه ۱۹۸۸ وزیر دفاع این کشور بود.
درمان با آنتی‌بادی مونوکلونال شکلی از ایمنی درمانی است که از آنتی‌بادی‌های مونوکلونال (MAB) برای اتصال تک گونه ای به برخی سلول یا پروتئینها استفاده می‌کند. هدف این است که این روش درمانی سیستم ایمنی بیمار را برای حمله به این سلولها تحریک کند. به‌طور جایگزین، در ایمنی درمانی رادیواکتیو یک دوز رادیواکتیو یک رده سلول هدف را محلی می‌کند و دوزهای شیمیایی کشنده را تحویل می‌دهد. اخیراً از آنتی‌بادی‌ها برای اتصال به مولکول‌های درگیر در تنظیم سلول تی به منظور از بین بردن مسیرهای مهاری که پاسخ سلول‌های T را مسدود
بردن مسیرهای مهاری که پاسخ سلول‌های T را مسدود می‌کنند استفاده شده‌است. این به عنوان درمان مهارکننده ایمنی شناخته می‌شود. ایجاد یک mAb که مخصوص تقریباً هر هدف سطح خارج سلول / سلول باشد امکان‌پذیر است. تحقیقات و توسعه برای ایجاد آنتی‌بادی برای بیماری‌ها (مانند آرتریت روماتوئید، مولتیپل اسکلروزیس، بیماری آلزایمر، ابولا و انواع مختلف سرطان) در حال انجام است.
مهر دولت ژاپن یکی از مهرهای ملی و علامت (مون نشان خانوادگی) به شکل پالونیا است که در هیئت دولت ژاپن و اسناد رسمی دولت ژاپن استفاده می‌شود. در مجموع به مهرهای پالونیا در زبان ژاپنی کیریمون (桐 紋)، یا توکامون (桐 花紋) گفته می‌شود. ۵–۷ گل در یک گل‌آذین پالونیا (五七 桐، گو-شیچی (نو) کیری) به عنوان آرم رسمی نخست‌وزیر ژاپن استفاده می‌شود. تاریخ استفاده. نخستین استفاده از آن که قابل تأیید است در هنگام حمله مغول به ژاپن است که این طرح در موکو شورای اکوتوبا به تصویر کشیده شده‌است. در دوره موروماچی در کتاب کنمونشو کامون
شده‌است. در دوره موروماچی در کتاب کنمونشو کامون (۱۴۷۰)، در قرن پانزدهم است که در این کتاب علامت‌های خانوادگی سامورایی‌های آن زمان جمع‌آوری شده‌است. در ابتدا، این یک تاج خانوادگی بود که مخصوص خانواده شاهنشاهی همراه با تاج گل داودی بود، اما بعداً توسط شاهزادگانی مانند سنگوکو دایمیو غیر از خانواده شاهنشاهی مورد استفاده قرار گرفت و خانواده شاهنشاهی شروع به استفاده از تنها تاج گل داودی کردند. در Tokugawa Shogunate (1603-1868)، طیف وسیعی از کاربران از افراد عادی گرفته تا سامورایی‌ها تا دایمیو بسیار زیاد بود. در
گرفته تا سامورایی‌ها تا دایمیو بسیار زیاد بود. در میان خانواده‌های سامورایی و سامورایی، توسط ۴۷۳ خانواده، از جمله خانواده‌های واسال و daimyo از شوگانات، استفاده می‌شد. این یکی از ده تاج اصلی خانوادگی به حساب می‌آید و مخصوصاً در بین مردم عادی، گوسنگیری محبوب شد و امکان قرض دادن و قرض دادن لباس تاجی وجود داشت. قبل از استفاده از مهر گل داودی، نشان امپراتوری ژاپن به‌طور گسترده، در ابتدا در اصل مهر پالونیا نماد خصوصی خاندان امپراتوری ژاپن دودمان یاماتو بود. از اوایل قرن شانزدهم خاندان تویوتومی، به رهبری
از اوایل قرن شانزدهم خاندان تویوتومی، به رهبری تویوتومی هیده‌یوشی، از مهر پالونیا به عنوان نشان خاندان خود استفاده می‌کرد. پس از اصلاحات میجی، سرانجام این مهر به عنوان نشان دولت ژاپن پذیرفته شد. اکنون این مهر هنوز به‌طور عمده توسط دولت ژاپن مورد استفاده قرار می‌گیرد، به عنوان تضاد با گل داودی نشان امپراتوری ژاپن که نشان‌دهنده امپراتور ژاپن به عنوان نماد حاکمیت دولت و اعضای آن است. خاندان امپراتوری دودمان یاماتو است. طرح‌ها. بیش از ۱۴۰ طرح وجود دارد. رایج‌ترین آن ۵–۳ پالونیا (五 三 桐، go-san kiri) است که شامل
آن ۵–۳ پالونیا (五 三 桐، go-san kiri) است که شامل سه برگ و یک گل‌آذین شامل ۳–۵ گل است. این طرح در آرم وزارت دادگستری و ستاد گارد امپراتوری یافت می‌شود. طبق مطالعه ای که توسط انجمن کامون ژاپن انجام شد، حدود ۷۰ درصد موارد از تاج‌های پالونیا از «مارو نی گو -سان کیری» (丸 に 五 三 桐) استفاده می‌شود، که از ۵–۳ پالونیا تشکیل می‌شود. ۵–۷ پالونیا (五七 桐، گو-شیچی (نو) کیری) توسط صاحبان قدرت استفاده شده‌است و امروزه نشان رسمی نخست‌وزیر ژاپن است.
کامیشیمو پوشاک رسمی مردانه و نوعی کیمونو است. به‌طور معمول، بلند و دنباله‌دار است. در موارد رسمی، نوازندگان سازهای سنتی ژاپن و اعضای نو (تئاتر) از کامیشیمو برای تشریفات استفاده می‌کنند. کامیشیمو یک لباس تشریفاتی رسمی دو تکه بود که توسط سامورایی‌های دوره ادو هنگام مراسم در دربار پوشیده می‌شد. نسخه‌ای از آن که کمتر رسمی بود سامورایی‌ها به عنوان لباس روزمره در دوره موروماچی می‌پوشیدند که به مرور زمان به لباسی تشریفاتی تبدیل شد. کامیشیمو شامل یک کیمونوی رسمی و یک ژاکت شانه پهن بدون آستین بنام «کاتاگینو»
و یک ژاکت شانه پهن بدون آستین بنام «کاتاگینو» بوده‌است. هنگام حضور سامورایی‌ها در دربار آنها موظف به پوشیدن نوعی هاکامای بلند بنام «ناگا باکاما» بودند و بلندی این نوع هاکاما بحدی بود که حدود ۳۰ الی ۶۰ سانتیمتر بر روی زمین کشیده می‌شد و به علت بلندی بیش از اندازه مانع از حرکت سریع سامورایی‌ها می‌شد و بدین طریق درباریان از حمله غافلگیرانه و سوء قصد توسط سامورایی‌هایی که در دربار حضور داشته‌اند در امان می‌ماندند. انواع. هان‌کامکایشینو «نصف کامیشیمو»، نوع عادی. این نام به این دلیل است که هاکاما (شلوار) دارای
این نام به این دلیل است که هاکاما (شلوار) دارای طول عادی است در مقایسه با هاماکاهای بلند. این نوع در اصل، از زمان‌های بسیار قدیم وجود داشته‌است. این نوع هم توسط سامورایی‌ها و هم توسط مردم عادی استفاده می‌شد. مردم عادی آن را فقط در مراسم تشریفاتی می‌پوشیدند. ناگا-کامیشیمو «کامیشیموی بلند». باافزودن طول هاکاما (شلوار) به حدود ۱٫۵ برابر نوع عادی (هان‌کامکایشینو «نصف کامیشیمو»)، و پوشیدن آن بدون بیرون گذاشتن کف پاها از هاکاما، ساخته شده‌است. ناگا-کامیشیمو بیشتر از هان‌کامکایشینو در مراسم خیلی رسمی استفاده
از هان‌کامکایشینو در مراسم خیلی رسمی استفاده می‌شد. طول شلوار هنگامی که برای لباس‌های صحنه کابوکی استفاده می‌شود، تقریباً نه ۱٫۵ برابر بلکه حتی دو برابر طول شلوار بلندی دارد و بر زمین کشیده می‌شد. تسوگی کامیشیمو «غیر همرنگ» که بالاتنه و شلوار آن از یک رنگ یا یک نوع پارچه نیست. شلوار درست مانند هان‌کامکایشینو دارای طول عادی است. گفته می‌شود این نوع غیررسمی تر از یک هان‌کامکایشینو است، اما امروزه به ندرت استفاده می‌شود. در دوره ادو، مقامات کیوتو و کوگه (اشراف درباری) به‌طور روزمره از این نوع استفاده
(اشراف درباری) به‌طور روزمره از این نوع استفاده می‌کردند.
آلیاژهای با آنتروپی بالا از ترکیب تقریباً مساوی یا نسبتاً بزرگ از پنج عنصر یا بیشتر به وجود می‌آیند. پیش از سنتز این مواد، آلیاژهای متداول فلزی معمولاً تنها از یک یا دو عنصر اصلی با مقادیر کمتری از عناصر دیگر تشکیل شده بودند. برای مثال، با افزودن ناخالصی به آهن میتوان ویژگی‌های آن را بهبود داد و در نتیجه یک آلیاژ مبتنی بر آهن ایجاد کرد، اما معمولاً با درصدهای کم، همچون کربن، منگنز و دیگر عناصر که در انواع فولادها کاربرد دارد. بنابراین، آلیاژهای با آنتروپی بالا دسته‌ی نوآورانه از مواد هستند. اصطلاح "آلیاژهای
دسته‌ی نوآورانه از مواد هستند. اصطلاح "آلیاژهای با آنتروپی بالا" توسط دانشمند تایوانی ژیان-وی یه ابداع شد، زیرا افزایش آنتروپی ترکیب به شدت بیشتر است زمانی که تعداد بیشتری از عناصر در مخلوط وجود دارد و نسبت‌های آنها نزدیک‌تر به یکدیگر هستند. خواص مهمی که ترکیب این عناصر از خود نشان می‌دهد، سبب توجه گستردهٔ محققین طی چند سال گذشته شده و به سرعت در زمینه‌های مختلف تحقیقاتی و کاربردی پیشرفت داشته‌است. ترکیب عناصر با ساختارهای FCC- BCC و HCP، آلیاژهای محلول جامد نامنظم با همان ساختار اولیه یا ترکیبی از آن‌ها
نامنظم با همان ساختار اولیه یا ترکیبی از آن‌ها را به وجود می‌آورد. بالا بودن آنتروپی، اعوجاج شدید شبکه، نفوذ آهسته و اثر کوکتل که به اثرات هسته شهرت دارند، از جمله مهم‌ترین آثار طراحی و ساخت این آلیاژها می‌باشد که باعث ایجاد خواص مطلوبی از جمله استحکام بالا، مقاومت به خوردگی بالا، مقاومت به سایش بالا و قابلیت استفاده در دمای بالا می‌شود. توسعه اولیه. گرچه HEAها از اوایل سال ۱۹۸۱ و ۱۹۹۶ در نظر گرفته می‌شدند و در سراسر دهه ۱۹۸۰، در 1995 ایده خود را برای راه‌های ایجاد آلیاژهای با آنتروپی بالا در ۱۹۹۵ مطرح
ایجاد آلیاژهای با آنتروپی بالا در ۱۹۹۵ مطرح کرد، در حالی که رانندگی از طریق Hsinchu، تایوان، حومه شهر. بلافاصله بعد از تصمیم او شروع به ایجاد این آلیاژهای خاص فلز در آزمایشگاه خود کرد. با توجه به اینکه تایوان تنها کشوری است که بیش از یک دهه در مورد این آلیاژها تحقیق می‌کند، اکثر کشورهای دیگر در اروپا، ایالات متحده و سایر نقاط جهان از توسعه HEA عقب مانده‌اند. علاقه قابل توجه تحقیقاتی از کشورهای دیگر تا زمانی که و تیم وی از دانشمندان تایوانی اولین آلیاژهای آنتروپی بالا را اختراع و ساخته‌اند که می‌تواند در
آنتروپی بالا را اختراع و ساخته‌اند که می‌تواند در برابر دما و فشارهای بسیار بالا مقاومت کند، ایجاد نشد. برنامه‌های کاربردی بالقوه شامل استفاده در پیشرفته‌ترین اتومبیل‌های مسابقه ای، فضاپیماها، زیردریایی‌ها، رآکتورهای هسته ای، هواپیماهای جت، سلاح‌های هسته ای، موشک‌های دور صوت و غیره است. تعریف. هیچ تعریفی که از نظر HEA پذیرفته شده باشد وجود ندارد. در اصل HEAها به عنوان آلیاژهایی تعریف می‌شوند که حاوی حداقل ۵ عنصر با غلظت‌های ۵ تا ۳۵ درصد اتمی هستند. تحقیقات بعدی نشان داد که این تعریف می‌تواند گسترش یابد.
بعدی نشان داد که این تعریف می‌تواند گسترش یابد. اتو و همکاران پیشنهاد کرد که فقط آلیاژهایی که یک محلول جامد و بدون فازهای بین فلزی تشکیل می‌دهند باید آلیاژهای با آنتروپی بالا در نظر گرفته شوند، زیرا تشکیل فازهای مرتب باعث کاهش آنتروپی سیستم می‌شود. برخی از نویسندگان آلیاژهای ۴ جز را به عنوان آلیاژهای آنتروپی بالا توصیف کرده‌اند در حالی که برخی دیگر پیشنهاد کرده‌اند که آلیاژها سایر نیازهای HEA را برآورده می‌کنند، اما فقط با ۲–۴ عنصر یا یک آنتروپی مخلوط بین R و 1.5R دارند باید آلیاژهای «آنتروپی متوسط» در نظر
و 1.5R دارند باید آلیاژهای «آنتروپی متوسط» در نظر گرفته شود. طراحی آلیاژ. در طراحی آلیاژ معمولی، یک عنصر اصلی مانند آهن، مس یا آلومینیوم به دلیل خواص آن انتخاب می‌شود. سپس، مقدار کمی عناصر اضافی برای بهبود یا افزودن خصوصیات اضافه می‌شود. حتی در میان سیستم‌های آلیاژی باینری، موارد متداول استفاده از هر دو عنصر در نسبت‌های تقریباً مساوی مانند لحیم Pb - Sn وجود دارد. بنابراین، از نتایج تجربی در مورد مراحل نزدیک لبه‌های نمودارهای فاز دوتایی و گوشه‌های نمودارهای فازهای سه تایی و در مورد مراحل نزدیک به مراکز
فازهای سه تایی و در مورد مراحل نزدیک به مراکز شناخته شده‌است. در سیستم‌های مرتبه بالاتر (4+ components)که نمی‌توان به راحتی در نمودار فاز ۲ بعدی نشان داد، عملاً چیزی مشخص نیست. فرایند ساختن و سنتز. آلیاژهای آنتروپی بالا از طریق فاز مایع (برای نمونه ذوب قوسی)، از فاز جامد (آلیاژسازی مکانیکی، یک تکنیک حالت جامد انجام فرایند بر روی پودر که شامل جوش سرد، شکست و جوش مجدد ذرات پودری در آسیاب گلوله‌ای با انرژی بالا است)، از فاز گازی (از طریق تکنیک اسپاترینگ یا کند و پاش برای ساخت پوشش‌های مقاوم به سایش) و روش
کند و پاش برای ساخت پوشش‌های مقاوم به سایش) و روش الکتروشیمیایی ساخته می‌شوند. تشکیل فاز. قانون فاز گیبس ، formula_1 ، می‌تواند برای تعیین حد بالا در تعداد فازهایی که در یک سیستم تعادل تشکیل می‌شود، استفاده شود. کانتور در مقاله خود در سال ۲۰۰۴، آلیاژی ۲۰ جز component ایجاد کرد که حاوی ۵ درصد درصد Mn , Cr , Fe , Co , Ni , Cu , Ag , W، Mo , Nb , Al , Cd , Sn , Pb , Bi , Zn , Ge بود، Si , Sb و Mg. در فشار ثابت، قاعده فاز برای ۲۱ مرحله در تعادل امکان‌پذیر است، اما در واقع تعداد بسیار کمتری تشکیل می‌شود. فاز
اما در واقع تعداد بسیار کمتری تشکیل می‌شود. فاز غالب یک مرحله محلول جامد مکعب صورت محور بود که حاوی عمدتاً Fe , Ni , Cr , Co و Mn بود. از این نتیجه، آلیاژ FeCrMnNiCo، که فقط یک فاز محلول جامد را تشکیل می‌دهد، تولید شد. قوانین هیوم-روتری از نظر تاریخی برای تعیین اینکه آیا یک مخلوط یک محلول جامد تشکیل می‌دهد، اعمال شده‌است. تحقیقات در مورد آلیاژهای آنتروپی بالا نشان داده‌است که در سیستم‌های چند جزئی، این قوانین تمایل دارند کمی آرام شوند. به‌طور خاص، به نظر نمی‌رسد که این قاعده که عناصر حلال و املاح باید
نمی‌رسد که این قاعده که عناصر حلال و املاح باید ساختار بلوری یکسانی داشته باشند، اعمال می‌شود، زیرا Fe , Ni , Cr , Co و Mn دارای ۴ ساختار مختلف کریستالی به عنوان عناصر خالص هستند (و هنگامی که عناصر به‌طور مساوی وجود داشته باشند غلظت، هیچ تمایز معنی داری بین عناصر «حلال» و «املاح» وجود ندارد). اثرات هسته. اثر آنتروپی بالا نشان می‌دهد که فاز محلول جامد نامنظم زمانی که دما به قدر کافی بالا باشد که معمولاً هم در تعداد مول‌های برابر رخ می‌دهد، می‌تواند تثبیت گردد. اثر نفوذ آهسته بیان می‌دارد که انتقالات جنبشی
اثر نفوذ آهسته بیان می‌دارد که انتقالات جنبشی برای این نوع آلیاژها نسبت به نوع رایج آن‌ها بسیار کند است که بخشی از آن به علت بالا بودن انرژی فعالسازی برای نفوذ جانشینی است و بخش دیگر آن به پدیدهٔ اتمی موضعی برمی‌گردد که نفوذ را متوقف می‌کند. ساختار کریستالی این آلیاژها ساختارهای رایج FCC – BCC و HCP است که بخاطر متفاوت بودن اندازهٔ اتمهای تشکیل دهنده دچار تغییر شکل شدید می‌شود، که این بیانی از اثر اعوجاج شدید شبکه است. مطابق اثر کوکتل، استحکام محلول جامد آنتروپی بالا از استحکام میانگین وزن‌دار عناصر تشکیل
بالا از استحکام میانگین وزن‌دار عناصر تشکیل دهنده‌اش بیشتر و بالاتر است. توجه شود که این اثر مانند سایر اثرات مطرح شده، برآمده از برهم‌کنش‌های پیچیدهٔ اتمی است. اثرات هسته به آلیاژهای آنتروپی بالا خواص ویژه‌ای می‌بخشد که در زمینه‌های مختلف کاربردی خواهد بود. به‌طور کلی ساختار تک فاز FCC بسیار شکل‌پذیر است در حالیکه BCC به علت استحکام قابل توجه، استحکام افزایش یافته‌ای از خود نشان می‌دهد. ترکیب این دو ساختار ویژگی هردو را خواهد داشت، مادهٔ شکل‌پذیر با استحکام بالا. علاوه بر آن، بسیاری از آلیاژهای آنتروپی
بالا. علاوه بر آن، بسیاری از آلیاژهای آنتروپی بالا در نتیجهٔ کاهش انرژی جنبشی ، به‌صورت استثنایی در دماهای بالا عمل می‌کنند. آن‌ها رفتار خزشی بسیار خوبی دارند چراکه بسیار پایدار و مقاوم در برابر نرم شدن حرارتی حتی در درجه‌های بسیار بالا، هستند. با توجه به نفوذ کند این آلیاژها، از آن‌ها به عنوان پوشش‌های مانع نفوذ استفاده می‌شود. مطالعات اخیر همچنین نشان داده‌است که تعدادی از آن‌ها قادر به مقاومت در برابر طیف وسیعی از محیط‌های خورنده حتی در دماهای بالا هستند. آنالیز ترمودینامیکی. با توجه به قانون انرژی آزاد
آنالیز ترمودینامیکی. با توجه به قانون انرژی آزاد گیبس، می‌توان تعداد فازهایی که در شرایط تعادل ترمودینامیکی ایجاد می‌شوند را بدست آورد. در رابطهٔ زیر که در آن F بیانگر درجه آزادی، C تعداد عناصر اصلی تشکیل دهنده و P تعداد فازهایی که می‌تواند تشکیل شود: formula_2 رویه‌های تجربی و محاسباتی نشان می‌دهد که بعد از فرایند جامدسازی، این آلیاژ از یک محلول جامد FCC تشکیل شده‌است. با وجود اینکه از نظر تئوری این آلیاژها قادر به تشکیل تعداد زیادی ساختار هستند، اما در واقعیت تنها تعدادی از آن‌ها پایدارند. آنتروپی تشکیل
تنها تعدادی از آن‌ها پایدارند. آنتروپی تشکیل مانند یک عامل برای پایداری محلول جامد عمل می‌کند. یک ساختار زمانی پایدار است که تشکیل آن منجر به کاهش انرژی آزاد گیبس شود. برای اینکه یک محلول جامد قادر به تشکیل باشد، انرژی آزاد ترکیب شدن طبق معادله زیر باید منفی باشد: formula_3 formula_4 آنتروپی مخلوط شدن با چیدمان‌های اتمی که سیستم می‌تواند داشته باشد، در ارتباط است که برای سیستم‌های چندجزئی از رابطهٔ زیر بدست می‌آید: formula_5 که در آن n تعداد مولها، R ثابت گازها و xi بیانگر کسر مولی است. مطابق رابطهٔ بالا،
و xi بیانگر کسر مولی است. مطابق رابطهٔ بالا، آنتروپی ترکیب زمانی بیشینه است که تعداد مول‌ها برابر باشد. همچنین آنتروپی با اضافه شدن عناصر هم افزایش می‌یابد. متعاقباً، محلول‌های جامد این نوع آلیاژها، آنتروپی تشکیل بشدت بالایی دارند. زمانی که دما به قدر کافی بالا باشد و تعداد مول‌ها هم برابر باشد، در معادلهٔ انرژی گیبس حاصل ضرب دما در آنتروپی بر آنتالپی غلبه می‌کند و در نهایت تغییرات انرژی منفی خواهد بود. از طرفی برای ترکیبات بین‌فلزی و سایر ترکیبات معلوم از آنجایی که تنها یک حالت ممکن برای چیدمان اتمی وجود
آنجایی که تنها یک حالت ممکن برای چیدمان اتمی وجود دارد ، آنتروپی تشکیل تقریباً برابر با صفر است. سیستم در این حالت بگونه‌ای تشکیل می‌شود که تغییرات انرژی گیبس بیشتر منفی شود. نفوذ. نتایج آزمایشگاهی نشان می‌دهد که به‌طور کلی نفوذ در آلیاژهای آنتروپی بالا به‌طور مشخصی آهسته و کندتر از آلیاژهای معمولی است. این آلیاژها از عناصر جایگزینی تشکیل شده‌اند و می‌دانیم که نفوذ از طریق فضاهای خالی یا به عبارتی حفرات بین اتمی صورت می‌گیرد؛ در واقع تمرکز و حرکت حفره‌ها بر سرعت نفوذ تأثیر می‌گذارند: formula_6 formula_7
بر سرعت نفوذ تأثیر می‌گذارند: formula_6 formula_7 رابطه بالا بیان می‌دارد که نفوذ به انرژی فعالسازی و دما بر حسب کلوین بستگی دارد و همان‌طور که در معادله مشخص است، افزایش کم انرژی فعالسازی نفوذ را به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهد و در توقف فرایند نفوذ بسیار مؤثر است. با توجه به رابطهٔ بالا، انرژی فعالسازی به آنتالپی تشکیل حفره ها(formula_8) و آنتالپی حرکت این فضاهای خالی وابسته است. در اتم‌های بین‌نشینی، عبارت مربوط به آنتالپی تشکیل حفره‌ها در حدود صفر است چراکه برای نفوذ نیاز به ایجاد حفره نیست؛ بنابراین
چراکه برای نفوذ نیاز به ایجاد حفره نیست؛ بنابراین سد انرژی برای این نفوذ کمتر است و در نتیجه نفوذ به‌طور قابل توجهی بالاتر است. خواص مکانیکی. مطابق آزمایش‌های گسترده، این آلیاژها سختی و استحکام فشاری بالایی در دمای اتاق و حتی در دماهای بالا دارند و شکل‌پذیری خوبی از خودشان نشان می‌دهند. به‌طور کل آلیاژهای با ساختار FCC استحکام پایین و پلاستیسیتهٔ بالا دارند، ساختارهای BCC اما در مقابل استحکام بالا و پلاستیسیتهٔ پایینی دارند؛ بنابراین ساختار آلیاژ عامل مهمی در خواص آن است.
کوه‌های مقدس در برخی از ادیان معین از ارکان اصلی دین هستند و در بسیاری از ادیان دیگر جنبهٔ افسانه‌ای دارند. برای بسیاری، نمادین‌ترین جنبه کوه قله است زیرا اعتقاد بر این است که نزدیک‌ترین مکان به بهشت یا دیگر جهان‌های مذهبی است. بسیاری از آیین‌ها دارای سنت‌هایی هستند که محور آن بر کوه‌های مقدس قرار گرفته یا کوه‌هایی را مقدس می‌پندارند (مانند کوه المپ در اساطیر یونان یا مربوط به وقایع معروف هستند (مانند کوه سینا در یهودیت. در بعضی موارد، کوه مقدس کاملاً افسانه‌ای است، مانند هره برزیتی در مزدیسنا. اعتقاد بر
است، مانند هره برزیتی در مزدیسنا. اعتقاد بر این است که کوه کایلاش محل زندگی خدایان هندو شیوا و پارواتی است و در چهار دین هندوئیسم، آیین بودایی، بون (دین) و جین (دین) مقدس قلمداد می‌شود. آتشفشان‌ها، مانند کوه اتنا در ایتالیا نیز مقدس شناخته می‌شدند، در اساطیر روم اعتقاد بر این بود که کوه اتنا خانه وولکان خدای آتش و جنگ رومی بوده‌است. کوه‌های مقدس در شینتو. کوه‌پرستی یکی از قدیمی‌ترین انواع شینتو (دین ملی ژاپن) است. در عهد باستان بسیاری از کوه‌های مهم ژاپن مقدس دانسته می‌شدند. اما امروزه غالب آنان دیگر موضوع