payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حالی که هنوز در حبس خانگی بود فیلمبرداری شده است. بعد از اینکه هر دو هنرمند ادعا کردند که این ویدئو در ۲۴ ساعت اول، رکورد نماهنگ برای یک آهنگ هیپ هاپ را شکسته است، یوتیوب این موضوع را رد کرد و بیان کرد این ویدئو فقط ۳۲٬۵ میلیون بازدید و ۶٬۴ میلیون کمتر از «گوبا» دریافت کرده است.
ژن فدریکو یک هنرمند گرافیک اهل آمریکا و مدیر هنری در نیویورک است. حرفه و شغل. فدریکو بیشتر به دلیل طراحی تبلیغاتی در مجله وومنز دی شناخته شده‌است. یکی از آثار شناخته شده و معروف وی طراحی حروف نگارانه او در سال ۱۹۵۳ بود که دو حرف «o» در واژه «Go out» را تبدیل به دو چرخ دوچرخه تبدیل کرده بود که زنی همراه با کودکش سوار آن است. ژن فدریکو یکی از اولین طراحانی بود که حروف را به شکل تصویر درآورد. این اثر نماینده جریان طراحی حروف به شکل فیگوراتیو و اشیاگونه شد. طراحی بسیار صریح و خلاقانه ژن فدریکو باعث شد تا با کپی
بسیار صریح و خلاقانه ژن فدریکو باعث شد تا با کپی رایترهای بیشتری با وی همکاری داشته باشد.
کلاوی بیتنر (؛ زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۳۸) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
برنهارد بریتین (؛ زادهٔ ۲۲ اکتبر ۱۹۴۰) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
گرد زینتل (؛ ۱۱ دسامبر ۱۹۳۸ – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
ویلفرد دیتریش (۱۴ اکتبر ۱۹۳۳ – ۳ ژوئن ۱۹۹۲) کشتی‌گیر اهل آلمان بود که در دستهٔ فوق سنگین‌وزن در هر دو سبک آزاد و فرنگی رقابت می‌کرد. دیتریش بهترین کشتی‌گیر تاریخ آلمان و نیز بهترین کشتی‌گیری است که همزمان در هر دو سبک آزاد و فرنگی فعالیت کرده است. او در پنج دورهٔ بازی‌های المپیک (۱۹۵۶ تا ۱۹۷۲) شرکت داشت و به او لقب «کران فون شیفراشتات» (جرثقیل شیفراشتات) را داده بودند. او در هفت رقابت المپیکی کشتی (چهار رقابت آزاد و سه رقابت فرنگی) پنج مدال شامل یک مدال طلا (۱۹۶۰)، دو نقره (۱۹۵۶، ۱۹۶۰) و دو برنز (۱۹۶۴،
طلا (۱۹۶۰)، دو نقره (۱۹۵۶، ۱۹۶۰) و دو برنز (۱۹۶۴، ۱۹۶۸) را کسب کرد که برای یک کشتی‌گیر المپیکی رکورد محسوب می‌شود. همچنین بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۹ پنج مدال را در مسابقات قهرمانی کشتی جهان شامل یک طلا (۱۹۶۱)، دو نقره (۱۹۵۷، ۱۹۶۹)، دو برنز (۱۹۶۲) برنده شد. در رقابت‌های المپیک ۱۹۷۲ مونیخ دیتریش بردی اسطوره‌ای را در برابر کریس تیلور آمریکایی ۱۸۷ کیلوگرمی با فن سالتو سوپلکس از جلو رقم زد که بعدها به «پرتاب قرن» معروف شد. او بعد از بازنشستگی به آفریقای جنوبی مهاجرت کرد و در سال ۱۹۹۲ در دوربانویل بر اثر حمله قلبی
کرد و در سال ۱۹۹۲ در دوربانویل بر اثر حمله قلبی درگذشت. دیتریش در سال ۲۰۰۸ به تالار مشاهیر ورزش آلمان و در سال ۲۰۱۴ نیز به تالار مشاهیر بین‌المللی کشتی راه یافت. فعالیت حرفه‌ای. دیتریخ در مسابقه جهانی ۱۹۵۷ با غلامرضا تختی در وزن فوق سنگین (۸۷+ کیلو) مبارزه کرد و ۱-صفر به پیروزی رسید در حالیکه وزن تختی ۹۲ کیلو بود و دیتریش ۱۱۵ کیلو. در رقابت‌های جهانی ۱۹۶۱ یوکوهاما با پیروزی بر الکساندر مدوید، مدال طلای فوق سنگین را به دست آورد. دیتریخ نخستین بار در سال ۱۹۵۵ قهرمان آلمان شد و در همان سال به مقام ششم کشتی
قهرمان آلمان شد و در همان سال به مقام ششم کشتی فرنگی جهان رسید و آخرین بار هم در سن ۴۱ سالگی (۱۹۷۴) به مقام قهرمانی کشتی فرنگی کشورش دست یافت. او ۱۶ بار قهرمان کشتی آزاد آلمان شد و رکوردی بی نظیر از خود برجای نهاد. اکثر حریفان دیتریخ نسبت به او خیلی سنگین تر بودند، دیتریخ سابقه اجرای فنون پرتابی نظیر سوبلس را روی آنها داشت که یکی از معروفترین آنها اجرای سوبلس (سالتو) روی کریس تیلور آمریکایی در بازی‌های المپیک ۱۹۷۲ مونیخ است. سرانجام در سال ۱۹۹۲ در سن ۵۹ سالگی بر اثر عارضه قلبی درگذشت.
هورت افرتز (؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۳۸) قایقران روئینگ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
یورگن اشرت (؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۴۱) قایقران کانو اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
کارل-هاینریش فون گرودک (؛ ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۶ – ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
کارل-هاینتس هوپ (; – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا شده‌است.
برنهارد کنوبه (؛ ۲ مارس ۱۹۳۸ – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
توماس کولر (؛ زادهٔ ) لژسوار اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
پیتر کونکه (; – ) تیرانداز اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
دیتر کراوزه (؛ زادهٔ ۱۸ ژانویه ۱۹۳۶) قایقران کانو اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
هانس لنک (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
پیتر نویزه (؛ زادهٔ ۱۹ نوامبر ۱۹۴۱) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
میشائیل اوبست (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
یورگن اولکه (؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۴۰) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
ویلی پدج (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
گونتار پرلبرگ (؛ ۱۷ مارس ۱۹۳۵ – ۱ اوت ۲۰۱۹) قایقران کانو اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است. گونتر پرلبرگ در ۱۷ مارس ۱۹۳۵ در براندنبورگ آلمان به دنیا آمد. او با رزماری اشتاینبرچر ازدواج کرد و در نهایت در سال ۲۰۱۹ در گاربسن، نیدرزاکسن، آلمان درگذشت. منابع. گونتار پرلبرگزندگی‌نامه
بدنام یک فیلم جنایی آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی جوشوا کالدول است. این فیلم محصول سال ۲۰۲۰ می‌باشد. بلا تورن، جیک مانلی، امبر رایلی و مایکل سیرو از بازیگران این فیلم هستند. این فیلم در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۰ توسط ورتیکال انترتینمنت منتشر شد. خلاصه داستان. داستان این فیلم دربارهٔ زن بی پروایی است که با دوست جدید خود در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنندهٔ زیادی جذب می‌کنند زمانی که دزدی‌هایشان پست می‌کنند.
اوسی ریخرت (؛ ۲۵ دسامبر ۱۹۲۵ – ۱۶ ژوئیه ۲۰۰۶) اسکی‌باز آلپاین اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کلاوس ریکمان (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
مانفرد رولفس (؛ ۶ مارس ۱۹۳۵ – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
میشل شویر (; – ) قایقران کایاک اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
هایدی اشمیت (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
والتر شرودر (؛ زادهٔ ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
فتح‌الله جلالی (۱۲۸۵ تفرش - اردیبهشت ۱۳۶۹) از دولتمردان دوره پهلوی و استاد دانشگاه بود. پدرش میرزا شمس‌الدین خان فطن‌الملک دولتمرد دوران قاجار و پهلوی و پدربزرگش میرزا علی خان مستوفی آشتیانی بود. تحصیلات ابتدائی در مدرسه آلمانی و دوره متوسطه را در مدرسه آمریکایی تهران تا کلاس دهم گذراند و در سال ۱۳۰۳ برای ادامه تحصیل به آلمان رفت. پس از اخذ دیپلم متوسطه به مدت هشت سال در دانشگاه‌های ماربورگ، هامبورگ، مونیخ و برلین در رشته‌های اقتصاد و حقوق درس خواند. در سال ۱۳۱۳ با پایان‌نامه‌ای در زمینه حقوق اساسی، دکترای
۱۳۱۳ با پایان‌نامه‌ای در زمینه حقوق اساسی، دکترای خود را در رشته حقوق گرفت. سپس مدتی برای ادامه مطالعاتش در دانشگاه برلین ماند و در سال ۱۳۱۵ به ایران بازگشت. جلالی پس از بازگشت به ایران و انجام دادن خدمت وظیفه به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و کار خود را در اداره عهود و عقود و جامعه ملل آغاز کرد. سپس به وزارت کشور رفت و رئیس اداره سیاسی و پس از آن، معاون اداره کل امور شهرداری‌ها شد. فرمانداری خرمشهر و آبادان، مستشاری حقوقی و مدیرکلی در وزارت دارایی، مدیرکلی در وزارت خواربار، خزانه‌داری کل در وزارت دارایی
در وزارت خواربار، خزانه‌داری کل در وزارت دارایی و مدیرکلی در وزارت کار مشاغل بعدی جلالی بودند تا اینکه با تدوین نخستین برنامه توسعه هفت ساله ایران و تشکیل سازمان برنامه، در هفتم اردیبهشت ۱۳۲۹ به رأی مجلس شورای ملی به عضویت هیئت نظارت بر این سازمان انتخاب شد. این انتخاب در هشتم آذر ۱۳۳۳ تمدید شد. فتح‌الله جلالی در دولت منوچهر اقبال وزیر کشور شد. پس از آن رئیس هیئت مدیره سازمان اتحادیه شهرداری‌های ایران شد و در دانشگاه ملی (شهید بهشتی کنونی) و دانشکده بانکداری و علوم مالی و اقتصادی، دروس حکومت و تاریخ عقاید
و علوم مالی و اقتصادی، دروس حکومت و تاریخ عقاید اقتصادی را تدریس می‌کرد. جلالی دارای نشان صلیب درجه یک از دولت فدرال آلمان غربی، صلیب طلا درجه یک (شوالیه) از رئیس‌جمهور ایتالیا و نشان علمی از وزارت فرهنگ بود. او مقالاتی در "مجله حقوقی" وزارت دادگستری نوشت و دو کتاب دربارهٔ تاریخ زندگی فردریک کبیر امپراتور آلمان و تاریخ روابط ایران و شوروی ترجمه کرد. یک کتاب هم دربارهٔ عقاید اقتصادی نوشت که به چاپ نرسید.
فریتس تیدمان (؛ ۳ مارس ۱۹۱۸ – ۸ ژانویه ۲۰۰۰) سوارکار پرش اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
گئورگ توما (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۳۷) اسکی‌باز نوردیک ترکیبی اهل آلمان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شخصیت ورزشی سال آلمان و برگ بوی نقره‌ای شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
یواخیم ورنر (; – ) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کلاوس زرتا (؛ زادهٔ ۲۵ نوامبر ۱۹۴۶) قایقران روئینگ اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
یوهان یوزف فاکس (؛ ج ۱۶۶۰–۱۳ فوریه ۱۷۴۱) آهنگساز اتریشی، نظریه‌پرداز موسیقی و آموزگار اواخر دوره باروک بود. او خصوصاً برای نوشتن رساله "گام به گام تا اوج" (Gradus ad Parnassum) که رساله‌ای بر کنترپوان است شناخته می‌شود. این کتاب تأثیر زیادی بر پالسترینا و چندصدایی در موسیقی رنسانس گذاشت. تقریباً تمام دوره‌های آموزشی مدرن در کنترپوان رنسانس که در برنامه‌های درسی رشته موسیقی است، تا حدی مدیون کار فاکس است. زندگی. فاکس در یک خانواده دهقان در لانگگ بای گراتس اشتایرمارک، اتریش متولد شد. در مورد اوان زندگی او
اشتایرمارک، اتریش متولد شد. در مورد اوان زندگی او اطلاعات نسبتاً کمی وجود دارد. در سال ۱۶۸۰ او در دانشگاه ژسویت پذیرش به دست آورد و استعداد آهنگ‌سازی او در آنجا آشکار شد. از سال ۱۶۸۵ تا ۱۶۸۸ او به عنوان ارگ‌زن در سنت موریتز در اینگولشتات مشغول به نواختن بود. در این دوره او مجبور به انجام سفرهایی به ایتالیا شد که تأثیر بسیار زیادی از آهنگسازانی چون کورلی و بولونزی بر آثار او گذاشت. در دهه ۱۶۹۰ وی در وین ساکن بود و با نوشتن آهنگ‌هایی مورد توجه امپراتور لئوپولد اول قرار گرفت. این امر باعث کمک امپراتور به او
اول قرار گرفت. این امر باعث کمک امپراتور به او شد. در سال ۱۶۹۸، لئوپولد او را به عنوان آهنگساز دربار استخدام کرد. فاکس بار دیگر به ایتالیا سفر کرد و در سال ۱۷۰۰ شروع به تحصیل در رم کرد. شاید در این دوره بود که که وی به فکر نوشتن کتابی در مورد پالسترینا و موسیقی برای نوآموزان افتاد. فاکس تا زمان مرگ لئوپولد اول به او خدمت کرد و سپس در خدمت دو امپراتور دیگر هابسبورگ پس از آن یعنی یوزف اول، و کارل ششم درآمد. هر دوی این امپراتورها به استخدام فاکس تداوم بخشیدند. فاکس در طول این دوره به عنوان آهنگساز مشهور بود و
فاکس در طول این دوره به عنوان آهنگساز مشهور بود و شهرت وی تنها در اواخر قرن ۱۸ میلادی و پس از افول سبک باروک، رو به کاهش گذاشت. اگرچه موسیقی وی تا همین اواخر هرگز شنوندگان چندانی را به خود جلب نکرده بود اما تسلط وی بر کنترپوان و نظراتش که در رساله "گام به گام تا اوج (" "Gradus ad Parnassum")(۱۷۲۵) نوشته شده بود بر آهنگسازان بی شماری تأثیر گذاشت. هایدن تا حد زیادی با خواندن همین رساله، کنترپوان را آموخت و آن را به بتهوون جوان نیز توصیه کرد. موتسارت یک نسخه از این رساله داشت که خودش بر آن حاشیه نوشته بود.
از این رساله داشت که خودش بر آن حاشیه نوشته بود. گام به گام تا اوج. "گام به گام تا اوج" یا "صعود به پارناسوس" (Gradus ad Parnassum) اثری نظری و آموزشی است که توسط فاکس به زبان لاتین در سال ۱۷۲۵ نوشته شده و توسط لورنز کریستوف میزلر در سال ۱۷۴۲ به آلمانی ترجمه شده‌است. فاکس آن را تقدیم به امپراتور چارلز ششم کرد. این رساله به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود. در بخش اول، فاکس خلاصه‌ای نظری را در مورد تحلیل فواصل (Musica Speculativa) به عنوان تناسبی بین اعداد ارائه می‌دهد. لحن این بخش به شیوه آموزشی ساده است و به
می‌دهد. لحن این بخش به شیوه آموزشی ساده است و به موسیقی از زاویه ای صرفاً ریاضی‌وار نگاه می‌کند که مانند آثار نظریه پردازان دوره رنسانس و یونانیان باستان است. فاکس توضیح می‌دهد که فواصل در نسبت‌های دقیق ریاضی منجر به نیم‌پردههای بزرگتر و یکم افزوده می‌شود. آثار مرسن، سیسرون و ارسطو از جمله مراجع بفاکس در این بخش است. بخش دوم، با نام تمرین موسیقی (Musica Pratica) است که در آن فاکس در مورد کنترپوان، فوگ، کنترپوان دوبرابر، یک مقاله مختصر در مورد سلیقه موسیقی و ایده‌های خود در مورد آهنگسازی موسیقی کلیسایی صحبت
ایده‌های خود در مورد آهنگسازی موسیقی کلیسایی صحبت می‌کند. این قسمت به صورت گفتگو، بین یک استاد به نام آلویسیوس و یک دانش‌آموز به نام جوزف است. در ابتدا، فاکس هدف خود را اینطور بیان می‌کند: «برای اختراع روشی ساده که یک دانش آموز بتواند قدم به قدم به درجه‌های تسلط بر آهنگسازی برسد….» او همچنین اظهار می‌دارد که نظریه بدون عمل بی فایده است؛ بنابراین، کتاب او تمرین را بر تئوری ارجح می‌داند. چاپ لاتین "گام به گام تا اوج" در سال ۱۷۲۵ تنها کتاب تئوری باقیمانده از کتابخانه شخصی آثار باخ است.
بازآرایی فاورسکی، یک واکنش آلی است که نام آن برگرفته از یک شیمی‌دان روسی به نام الکسی یوگرافویچ فاورسکی است. این بازآرایی موجب تبدیل ترکیبات آلفا-هالوکتون به مشتقات کربوکسیلیک اسیدی می‌شود. چنانچه کتون پیش‌ماده، حلقوی باشد، ترکیب پیش‌ماده در فرایند بازآرایی دچار انقباض حلقه شده و در نهایت محصولی با حلقه‌ای با یک عضو کم‌تر ایجاد می‌شود. این بازآرایی برای شروع نیاز به یک باز دارد و معمولاً برای تولید یک محصول اسید کربوکسیلیک از سدیم هیدروکسید و برای تهیه محصولاتی مانند استر یا آمید، به ترتیب از یک آلکوکسید یا
مانند استر یا آمید، به ترتیب از یک آلکوکسید یا یک آمین استفاده می‌شود. ترکیبات آلفا و آلفا'-دی‌هالوکتون چنان‌چه تحت شرایط بازآرایی فاورسکی قرار داده شوند، منجر به تشکیل ترکیبات کربونیلی آلفاوبتا غیراشباع می‌شوند. سازوکار واکنش. باور بر این است که سازوکار واکنش از مسیر تشکیل یک انولات در سمت دور از هالوژن (سمت مقابل) به پیش می‌رود. در مرحله بعد انولات تشکیل شده با تشکیل یک حلقه موجب ایجاد یک ساختار حدواسط سیکلوپروپانون شده و سپس حلقه سیکلوپروپانون تولید شده در این مرحله، توسط یون هیدروکسید موجود در محیط که
در این مرحله، توسط یون هیدروکسید موجود در محیط که به عنوان یک هسته‌دوست عمل می‌کند، مورد حمله قرار گرفته و حلقه سیکلوپروپانی باز می‌شود. در صورت استفاده از سدیم هیدروکسید به عنوان باز، محصول نهایی یک اسید کربوکسیلیک است.
حس بی‌نقص ()، که پیش از اکران، حرف آخر () نام داشت، یک فیلم انگلیسی-ایرلندی در ژانر علمی–تخیلی عاشقانه به کارگردانی دیوید مکنزی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. اوا گرین و یوان مک‌گرگور ستارگان فیلم هستند. "حس بی‌نقص" نخستین‌بار در جشنواره فیلم ساندنس به روی پرده رفت و با نظرات متوسط منتقدان مواجه شد.
کودک در ماشین است () یا به عبارت دیگر، "کودک حمل می‌شود"، پیام کوچکی است به اندازهٔ که بر روی شیشه عقب خودرو نصب می‌گردد تا هشداری باشد به سایر رانندگان مبنی بر رعایت احتیاط‌های لازم و مرسوم. ادعاهایی وجود دارد که بیان می‌دارد مرگ یک نوزاد زمینه‌ساز شکل‌گیری علامت "کودک در ماشین است" گردیده هر چند هیچگاه چنین موضوعی به اثبات نرسیده‌است. این نشان در سال ۱۹۸۵ به مقبولیت بسیار زیادی دست‌یافت. با همهٔ این احوال، در سال ۱۹۸۶ میلادی استفاده از آن به همان سرعت محبوبیت و شهرت، کاهش یافت. در همان زمان و در ایالات
و شهرت، کاهش یافت. در همان زمان و در ایالات متحده این نشان جای خودش را به پیام‌های طنز و تقلیدی محبوب دیگر مثل "عزیزم من حوصله‌ام سر رفته!" و مشابه آن واگذار کرد. به دنبال درخواست و جنبش مردمی در سال ۲۰۰۵ میلادی، شرکت حمل‌ونقل برای لندن که شرکتی خدماتی در زمینهٔ شبکهٔ حمل‌ونقل عمومی با مجموع وسایل ترابری عمومی از جمله قطار سبک داکلندز، تی‌اف‌ال ریل، متروی زمینی لندن و متروی لندن است، اقدام به صدور نشان‌واره‌ای با همین مضمون "کودک حمل می‌شود" برای زنان بارداری نمود که با متروی لندن اقدام به سفرهای درون‌شهری
نمود که با متروی لندن اقدام به سفرهای درون‌شهری می‌نمودند. هدف از این تمهیدات کمک به مسافران دیگر بود تا بتوانند سریعتر اقدام به شناسایی مادران باردار بنمایند و در صورت تمایل، صندلی خود را به آنها واگذار نمایند. https://fa.m.wikipedia.org/wiki/%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87:Baby_button_on_board_(33808147374).jpg
مروری بر بیوگرافی جناب دماوندی. محمد فلاحی مشهور به جناب دماوندی از خوانندگان برجسته و موسیقیدانان صاحب سبک تاریخ موسیقی ایران در دوران قاجار و پهلوی است. هنرمندی که شخصیتی چند بعدی داشت و از تبار شیخ محمد حسین دماوندی متخلص به نورس، شاعر و خوشنویس برجسته دوران صفویه بود. مردی که با بسیاری از هنرمندان بزرگ تاریخ ایران از جمله میرزا حسینقلی خان فراهانی، میرزا حسین خان اسماعیل زاده، مرتضی خان نی داوود همکاری کرد، با ادیبان و شاعران بزرگ هم نسل خویش، از جمله ابوالقاسم عارف قزوینی و علی اکبر شیدا دوست بود و با
عارف قزوینی و علی اکبر شیدا دوست بود و با سیاستمداران و نظامیان نامداری چون سردار اسعد بختیاری، تیمسار امیر احمدی، محمدعلی فروغی، حسن مستوفی الممالک نشست و برخاست داشت. همان هنرمندی که حتی پادشاهان مختلف از ناصرالدین شاه قاجار گرفته تا رضاشاه پهلوی شیفته صدای منحصربفردش بودند. ردیفدانی که شاعران و نویسندگان بسیاری همچون شیخ الرئیس افسر و مصطفی مصباح زاده در اشعار خود به صوت داوودی اش اشاره کردند و در ادوار مختلف، روزنامه ها از کارهای خیر او تقدیر کردند. در روزگاری که صفحات آوازی او در هر خانه ای که دستگاه
روزگاری که صفحات آوازی او در هر خانه ای که دستگاه گرامافون بود، پیدا می شد و مردم مسلمان در ماه رمضان و مراسم مذهبی در قهوه خانه ها و مراکزی که گرامافون داشتند، فقط به صفحه اذان و مناجات او گوش می سپردند، هیچ گاه درآمد حاصل از آوازهایش را برای خود برنداشت. با پول بدست آمده از کنسرت هایش در دوره قاجار و پهلوی اول، مدرسه ساخت، بهداری بنا کرد و برای تامین امنیت کشور به قشون دولتی کمک کرد. دست بینوایان را گرفت، به هنرمندان و پیشکسوتانی که در بستر بیماری بودند، یاری رساند و با کمک دوستانش، برای درمان بیماران
یاری رساند و با کمک دوستانش، برای درمان بیماران تجهیزات پزشکی خریداری کرد. او در آن زمان که برخی از ایرانیان، موسیقی را حرام می دانستند، با هنرمندانی از سایر ادیان همکاری کرد و در سکوت، شاگردانی را آموزش داد. مردی که با وجود تمکن مالی کافی و شهرت بسیار، از جوانی تا سالمندی در ادارات و تشکیلات مختلف شاغل بود و با تمام وجود حتی در سال های بازنشستگی برای عمران و آبادی ایران کوشید. جناب دماوندی چنین مردی بود. متاسفانه با وجود آنکه مِتُد آوازی او، سال ها توسط اساتید نامدار ایرانی در کلاس های خصوصی یا دانشگاه ها
نامدار ایرانی در کلاس های خصوصی یا دانشگاه ها به دانشجویان تدریس می شد، اما به دلیل عدم تمایل وی و خانواده، و همچنین نبود آرشیوی متمرکز و قابل استناد در سیستم دولتی، حداقل تا سال ۱۴۰۴ خورشیدی که بیش از نیم قرن از پرواز او می گذشت، اطلاعات دقیقی در مورد آثار و زندگینامه این هنرمند وجود نداشت. زندگی صد و یک ساله این هنرمند، به واسطه آشنایی اش با چهره ای برجسته تاریخ ایران، نه فقط از منظر هنری و موسیقایی، بلکه به خاطر روشن شدن بسیاری از ناگفته های تاریخی و فرهنگی حائز اهمیت است. جناب دماوندی شاهدی بر حکومت شش
حائز اهمیت است. جناب دماوندی شاهدی بر حکومت شش دوره پادشاهان مختلف از ناصرالدین شاه قاجار تا محمدرضا شاه پهلوی بود و روزگاران سخت قحطی، جنگ های جهانی، مبارزات مشروطه و ... را از نزدیک تجربه کرد. او از روشنفکران زمان خود بود، از پیشگامان اجرای کنسرت های خیریه در ایران و نخستین ایرانی که در اروپا کنسرت اجرا کرد. از نخستین خوانندگان ایرانی که صدای آوازشان بر صفحات گرامافون ثبت شد و ردیفدانی که بواسطه وسعت و تکنیک بالا از سوی دولت قاجار برای ضبط نخستین اذان تاریخ کشور اقدام کرد. او جزء اولین خوانندگانی بود به
کشور اقدام کرد. او جزء اولین خوانندگانی بود به اجرای کنسرت - نمایش در ایران پرداخت و همچنین از اولین کسانی بود که برای اجرای آواز زنده در سال نخست تاسیس رادیو در کشور به آنجا دعوت شد. انسانی که فقط هنرمند نبود و در بزنگاه های تاریخی، از جمله انقلاب مشروطه، دوشادوش سپاه بختیاری برای آزادی جنگید. دوران کودکی محمد دماوندی. در سال ۱۲۵۱ خورشیدی، پسری در روستای احمدآباد، از توابع شهر تاریخی دماوند، به دنیا آمد که نام وی را محمد گذاشتند. خانواده او یکی از قدیمی ترین خاندان های شهر به شمار می آمدند و ریشه عبارت
ترین خاندان های شهر به شمار می آمدند و ریشه عبارت دماوندی که بر پسوند نامشان بود، حداقل به دوره اشکانیان باز می گشت. او که دومین پسر آشیخ محمد علی دماوندی مشهور به میرزای معلم بود، پدری داشت اهل علم و فرهنگ که در دوره سلطنت فتحعلی شاه قاجار به دارالخلافه راه یافته بود. محمد چهار برادر و خواهر به نام های محمد حسین، محمد جعفر، معصومه و فاطمه داشت. پدرشان از خوشنویسان زبردست آن زمان بود و در دوره سلطنت محمدشاه قاجار چنان ترقی کرد که سال ها بعد در کتاب تاریخ منتظم ناصری، از او به عنوان یکی از آموزگاران رسمی
منتظم ناصری، از او به عنوان یکی از آموزگاران رسمی حکومت یاد شد. میرزای معلم از مشاوران صدراعظم مشهور ایران در دوره ناصری، یعنی میرزا تقی خان امیرکبیر بود و در جنگی که منجر به فتح هرات شد، علاوه بر مشاوره به شاهزاده مراد میرزا حسام السلطنه، وظیفه تنظیم اسناد حکومتی و نامه نگاری های فرماندهی لشکر با پایتخت را بر عهده داشت. او سال ها لشکر نویس سپاه ایران و سپس دبیر وزیر نظام کشور بود و در سال های بازنشستگی، علاوه بر مشاوره و هم اندیشی با افراد بلند پایه حکومتی نظیر صدر اعظم وقت، میرزا حسین خان سپهسالار
حکومتی نظیر صدر اعظم وقت، میرزا حسین خان سپهسالار (مشیرالدوله)، به پیشه اولیه بازگشت تا دانشجویان مدرسه صدر تهران و همچنین شاهزادگان جوان قاجاری از جمله میرزا موید الدوله و جهانگیر مراد میرزا را آموزش دهد. محمد دماوندی در دوران کودکی نزد پدرش (میرزای معلم) آموزش دید و سپس همراه با محمد حسین، برادر بزرگتر خود به مدرسه عالی صدر، واقع در ضلع غربی جلوخان مسجد شاه در محله بازار تهران رفت. همان محلی که پدرش سال ها در آنجا تدریس می کرد. در همین مدرسه با نخستین استاد موسیقی خود آشنا شد و مدتی نزد سید جعفر لاهیجی
موسیقی خود آشنا شد و مدتی نزد سید جعفر لاهیجی (استاد مشترک وی با ابوالقاسم عارف قزوینی) درس آواز گرفت. محل تمرینات آواز محمد، خندق های پیرامون پایتخت (یکی از خطرناک ترین مناطق تهران در آن دوره) بود و دشواری های بسیاری را تحمل کرد تا صدای ناپخته اما مستعدش روز به روز پرورش یابد. سرانجام محمد دماوندی به پیشنهاد استاد لاهیجی و پس از فارغ التحصیلی از مدرسه صدر، به اصفهان رفت تا زیر نظر سید عبدالرحیم اصفهانی که از اساتید مهم آن دوره بود، مراحل یادگیری آواز دستگاهی را تکمیل نماید. شیخ محمد دماوندی در دوره جوانی.
را تکمیل نماید. شیخ محمد دماوندی در دوره جوانی. شیخ محمد در دوران جوانی برای آن که از نظر مالی مستقل باشد، جهت فعالیت در ادارات و وزارتخانه های دولتی درخواست استخدام داد و سرانجام جذب وزارت قورخانه شد. ورود او به کارخانه مهمات سازی دولت قاجار زمینه آشنایی اش با حاج علی قلی خان بختیاری (سردار اسعد دوم) را فراهم نمود. رفت و آمد این جوان به عمارت سردار اسعد بختیاری که از مراکز اجتماع روشنفکران در دوره ناصری به شمار می آمد، موجب تغییرات اساسی در نگرش وی نسبت به جامعه آن دوره کشور شد. همچنین دوستی اش با
نسبت به جامعه آن دوره کشور شد. همچنین دوستی اش با عبدالحسین خان شیخ الملک متخلص به اورنگ (سیاستمدار و پایه گذار انجمن ادبی ایران) از همین زمان تحکیم یافت. صدای خوش محمد در کنار اجراهای متعدد وی در شهرهای مختلف کشور، بستر گسترش محبوبیتش در میان مردم ایران را فراهم آورد تا جایی که این هنرمند در سال ۱۲۷۴ خورشیدی، موفق به دریافت لقب جناب (معادل سِر در انگلستان) از سوی ناصرالدین شاه قاجار شد. از آن پس، او به عنوان "شیخ محمد جناب دماوندی" یا به اختصار، جناب دماوندی معروف شد و بدین ترتیب، مدام برای اجرای آواز در
معروف شد و بدین ترتیب، مدام برای اجرای آواز در مراسم ملی یا مذهبی به شهرهای دور یا نزدیک کشور سفر می کرد. جالب است بدانید که این خواننده جوان در اردیبهشت ۱۲۷۵ خورشیدی، یکی از شاهدین ترور سلطان صاحبقران بود. او پس از ترور ناصرالدین شاه قاجار و هم زمان با فراگیری هرج و مرج در پایتخت، برای مدتی به زادگاهش بازگشت. در همین سفر بود که با دختر عمویش، صغری خانم (دختر شیخ محمد باقر دماوندی، از فقها و بزرگان شهر) پیوند زناشویی بست، پیوندی که هفتاد و هفت سال پایدار بود. اوج شهرت جناب دماوندی در دوره میانسالی. در
بود. اوج شهرت جناب دماوندی در دوره میانسالی. در واپسین روزهای سلطنت محمد علی شاه قاجار، هنگامی که سپاه مجاهدین به رهبری ستارخان و باقرخان، درست پشت دروازه های پایتخت در منطقه ای به نام بادامک، به قشون مشروطه خواه، با فرماندهی سردار اسعد بختیاری پیوست، جناب دماوندی در کنار سردار بهادر، فرمانده لشکر چهارم سواره نظام، برای آزادی مملکت شجاعانه جنگید. دیری نگذشت که با الحاق برخی از نیروهای بریگاد قزاق، تهران فتح شد و شاه مخلوع به همراه پانصد تن از حامیانش به سفارت روس گریخت. آشنایی رضاخان با صدای جناب دماوندی
روس گریخت. آشنایی رضاخان با صدای جناب دماوندی در همین دوره و حین مبارزات مشروطه اتفاق افتاد. شناختی که سال ها بعد، در زمان حکومت رضاشاه، منجر به حضور جناب در برخی از مراسم و جشن های پهلوی اول شد. یادآور می شوم که آواز ابوعطای جناب دماوندی بسیار محبوب رضاشاه بوده است. تسلط بر ریاضیات در کنار دماوندی الاصل بودن که موجب اشراف بر جغرافیای محلی مناطق شرق و شمال پایتخت می شد، افزون بر تجربه سال ها حضور جناب در قورخانه و مهم تر از همه مشارکت در انقلاب، باعث شد تا در سال ۱۲۸۹، جناب از سوی دولت نوپای مشروطه به