payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خانهٔ ورث یک خانه مد سفارشی و سطح بالا در فرانسه بود که متشکل از اوت کوتور، لباس‌های آماده لباس و عطر است. این خانه تاریخی در سال ۱۸۵۸ توسط طراح لباس چارلز فردریک ورث تأسیس شد؛ و تا سال ۱۹۵۲ تحت حمایت نوادگانش به فعالیت خود ادامه داد و در سال 1956 منهل شد؛ و مجدد نام تجاری "House of Worth" در سال ۱۹۹۹ احیا شد. خانه تاریخی ورث. چارلز فردریک ورث خانه طراحی مد خود را در سال ۱۸۵۸ با همکاری اوتو ببرگ در پاریس در منطقه ۷ رول د لا پیک باز کرد. ورث که قبلاً در Swan &amp;amp; Edgar Ltd و Lewis &amp; Allenby در لندن
&amp;amp; Edgar Ltd و Lewis &amp; Allenby در لندن و Maison Gagelin در پاریس کار کرده بود. در Gagelin بود که برای اولین به عنوان یک طراح لباس شهرت یافت. در دهه ۱۸۵۰، ورث برای طرح‌هایش در Gagelin در نمایشگاه جهانی در لندن و پاریس جایزه کسب کرد. زمانی که ورث هنوز در Gagelin بود، در خانه مد ورث لباس عروس برای امپراتور Eugénie تهیه شد. پس از بازکردن خانه مد خود، ملکه او را به عنوان طراح لباس اختصاصی خود منصوب کرد. حمایت او باعث افزایش شهرت و موفقیت کسب و کار ورث شد. ورث همچنین طراح لباس افراد برجسته دیگری نیز
شد. ورث همچنین طراح لباس افراد برجسته دیگری نیز بود: سارا برنارد، لیلی لنگری، جنی لیند، و نلی ملبا. ورث همچنین طراحی‌های منحصر به فرد نیر برای بهترین مشتریان خود درست می‌کرد، چیزهایی مانند لباس‌های مجلسی و لباس عروس. ورث به دلیل طرح‌های مختلفی که هر فصل ارائه می‌کرد و آنها را توسط مدل‌های زنده به نمایش درمی‌آورد شناخته شده بود. در این نمایش‌ها مشتریان می‌توانستند مجموعه مورد علاقه خود را انتخاب کنند و آنها را متناسب با اندازه‌های خودشان در اتاق پرو تغییر دهند. طرح‌های ورث شامل پارچه‌های ظریف، دوخت و دوز
دهند. طرح‌های ورث شامل پارچه‌های ظریف، دوخت و دوز دقیق و تمیز، و بسیار عالی بود. در قرن نوزدهم زنان ثروتمند، در طول روز چهار مرتبه لباس خود را عوض می‌کردند؛ و بسیاری از مشتریان، کل لباس‌های کمد خود را از ورث خریداری می‌کردند.
یاب‌یام ، روسپی‌خانه‌ای در خیابان سینگل و کانال آب هفدهم در آمستردام هلند توسط تئو هوف در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد. تئو هوف مالکیت روسپی‌خانه را از سال ۱۹۹۹ به هنری ویتلی واگذار کرد. رسوایی. در سال ۱۹۹۰ کلاس برویینسما رئیس یک کارتل مافیایی توسط یک گنگستر و قاچاقچی مواد مخدر انگلیسی به نام روی آدکینز در یاب‌بام حلق‌آویز شد. روی آدکینز پس از یک زد و خورد با پلیس توانست از یاب‌یام فرار کند اما یک سال بعد کشته شد. یک روزنامه در سال ۲۰۰۶ افشا می‌کند که مالکیت واقعی یابام در دست یک گرو مافیایی بوده‌است. تعطیلی. پس از
در دست یک گرو مافیایی بوده‌است. تعطیلی. پس از افشای مالکیت مافیا بر یاب‌یام مجوز فعالیت روسپی‌خانه یاب بام لغو می‌شود. یاب‌یام از مسئولان شهر به خاطر لغو مجوز شکایت کرد. اما دادگاه تجدیدنظر و دادگاه عالی هلند هر دو رأی به لغو جواز روسپی‌خانه یاب‌بام دادند. تلاش‌های هنری ویتلی برای انکار ارتباط با فرشتگان جهنم نتیجه‌ای نداشت. تبدیل به موزه سکس. کریس کرایجپول با پرداخت سه میلیون یورو برای ساختمان یک میلیون یورو برای برند روسپی‌خانه یاب‌یام را تبدیل به یک موزه سکس تبدیل کرد، این موزه پس از انجام کارهای دادرسی
سکس تبدیل کرد، این موزه پس از انجام کارهای دادرسی در سال ۲۰۱۳ بازگشایی شد ولی پس از سه سال به دلیل مشکلات مالی بسته شد.
مدرسه ایتالیایی پی‌یِترو دلاواله یک مدرسه ایتالیایی‌زبان در منطقه فرمانیه واقع در شمال شهر تهران است. این مدرسه در مقابل باغ و سفارت ایتالیا در خیابان فرمانیه قرار دارد. این مدرسه به افتخار پی‌یترو دلاواله، خاورشناس ایتالیایی نامگذاری شده‌است.
ویکتورین مورنت ( – ) نقاش و مدل اهل فرانسه بود.&lt;br&gt; او در خانواده‌ای صنعتگر متولد شد، حرفه و پیشهٔ مدلینگ را از شانزده سالگی و در استودیوی توما کوتور آغاز کرد و محتمل است که در آتلیه هنری بانوان این هنرمند هم تحصیل کرده باشد. مورنت نخستین مرتبه در سال ۱۸۶۲ میلادی برای نقاشی "خوانندهٔ دوره‌گرد" اثر ادوار مانه مدل شد هر چند، عمدهٔ شهرت و جاودانگی نام وی به خاطر شاهکارهای سال ۱۸۶۳ مونه تحت عنوان المپیا و ناهار در چمنزار می‌باشد که شامل تصاویر برهنه از او است. در آن زمان، مورنت همچنین برای آثاری از ادگار
است. در آن زمان، مورنت همچنین برای آثاری از ادگار دگا هم مدل گردید. آخرین قطعه نقاشی مانه که مورنت به عنوان مدل در آن حضور داشت، تابلوی "ایستگاه سنت‌لازار" مربوط به سال ۱۸۷۳ بود. تابلویی که امروزه با نام راه‌آهن شناخته می‌گردد. این نقاشی بهترین نمونه از ارجاعات مانه به موضوعات معاصر بود. در سال ۱۸۷۵ مورنت شروع به فراگیری نقاشی حرفه‌ای از "اتی‌ین لووا" نمود. یک سال بعد، او اولین اثر نقاشی خود را به سالن رساند که پذیرفته شد. مورنت در سال ۱۸۹۷ به فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه راه یافت. سایر آثار نقاشی او
هنرهای زیبای فرانسه راه یافت. سایر آثار نقاشی او همچنین در نمایشگاه‌های سال ۱۸۸۵ و ۱۹۰۴ نیز گنجانده و در معرض عموم قرار گرفت.
«چه جوری تا همیشه زنده باشی» () عنوان کتابی است در قالب ادبیات کودک از سالی نیکولاس که نخستین مرتبه در سال ۲۰۰۸ میلادی منتشر گردید. این کتاب، رمان نخست سالی نیکولاس محسوب می‌گردید که در سن ۲۳ سالگی این اثر را به رشته تحریر درآورد. «چه جوری تا همیشه زنده باشی» در سال ۲۰۰۸ میلادی برندهٔ جایزه کتاب کودکان واترستون گردید. ترجمه فارسی. کتاب «چه جوری تا همیشه زنده باشی» با همین عنوان توسط میلاد بابانژاد و الهه مرادی ترجمه و توسط انتشارات پیدایش منتشر گردید. شابک: ۹۷۸-۶۰۰-۲۹۶-۵۷۹-۰ اقتباس سینمایی. بر پایه ماجراهای
اقتباس سینمایی. بر پایه ماجراهای ای کتاب، فیلمی نیز با عنوان چه جوری تا همیشه زنده باشی (فیلم) در سال ۲۰۱۰ به کارگردانی گوستاوو ران و با بازی روبی کی و الکس اتل ساخته شد
چه جوری تا همیشه زنده باشی () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی گوستاوو ران است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به روبی کی، الکس اتل، بن چاپلین، امیلیا فاکس، و گرتا اسکاکی اشاره کرد. اقتباس. این فیلم بر پایه کتابی با عنوان «چه جوری تا همیشه زنده باشی» اثر سالی نیکولاس ساخته شد.
آدام سیلورا، رمان‌نویس آمریکایی، به‌خاطر کتاب‌های معاصرش برای نوجوانان شهرت دارد. او در 1 ژوئیه 1990 در شهر نیویورک، ایالات متحده آمریکا به دنیا آمد. سیلورا، نویسنده سرشناس، به خاطر داستان های بسیار تکان دهنده و تامل برانگیزش که اغلب به مسائل عشق، غم و هویت شهرت دارد. از جمله آثار شناخته شده آدام سیلورا می توان به موارد زیر اشاره کرد: آدام سیلورا به دلیل باز بودن، حساسیت و به تصویر کشیدن افراد و موقعیت‌های مختلف، نویسنده‌ای معتبر در زمینه ادبیات داستانی بزرگسالان جوان است.
گری ریجوِی که از او با نام قاتل رودخانه گرین هم یاد می‌شود، قاتلی است که بین سال های ۱۹۸۰-۱۹۹۰ میلادی، ۴۹ زن را خفه کرد. پنج قربانی اولش را در رودخانه گرین پیدا کردند و او نام مستعار خود را از همین‌جا گرفته‌است. سرانجام از طریق تست دی ان ای، پلیس توانست او را بیابد. او با ادعای همکاری با پلیس از مجازات مرگ نجات پیدا کرد و در عوض در پیدا کردن محل جسد هر ۴۹ زنی که به قتل رسانده بود با پلیس همکاری کرد. او قربانیان خود را از میان فاحشه‌ها انتخاب می‌کرد و پس از جلب اعتماد، با نشان دادن عکس پسرش با آنها ملاقات
جلب اعتماد، با نشان دادن عکس پسرش با آنها ملاقات کرده و پس از خفه کردن، جسدشان را در جنگل رها می‌کرد و هر از گاهی به محل اجساد آمده و با آن‌ها عمل جنسی برقرار می‌کرد. با وجود آنکه در آزمایش‌ها مشخص شد که بهره هوشی او ۸۲ بوده ولی به راحتی توانست سالها از دست پلیس فرار کند. او کماکان زنده است و دوران حبس ابد خود را طی می‌کند. دوران کودکی. گری لئون ریجوِی متولد ۱۸ فوریه ۱۹۴۹، در سالت لیک سیتی ایالت یوتا می‌باشد. وی دومین فرزند خانواده پنج نفره توماس و مری ریجوی است. محل زندگی وی پر از مشکل و دردسر بود.
ریجوی است. محل زندگی وی پر از مشکل و دردسر بود. خویشاوندان وی، مادرش را سلطه جو معرفی می‌کنند و اظهار می‌دارند او همیشه شاهد درگیری و بگو مگو های بین پدر و مادرش بود. پدرش راننده اتوبوس بود و اغلب از حضور کارگران جنسی ناراحت بوده و شکایت سر می‌داد. ریجوی تا ۱۳ سالگی از اختلال شب ادراری رنج می‌برد و مادرش هر دفعه آلت تناسلی او را پس از شب ادراری شستشو می‌کرد.
انجیل لیندیسفارن () یک کتاب انجیل دست‌نوشته‌است که احتمالاً طی سال‌های ۷۱۵ تا ۷۲۰ در صومعه لیندیسفارن، واقع در نورث‌آمبرلند انگلستان نوشته و تذهیب گردیده‌است. این کتاب، امروزه و در حال حاضر در کتابخانه بریتانیا نگهداری می‌شود
سُروش یکی از ایزدان باستانی ایرانیان است. او از ایزدان بزرگی است که بر نظم جهان مراقبت دارد، پیمان‌ها را می‌پاید و فرشتهٔ نگهبان خاص زرتشتیان است. علاوه بر این، روز هفدهم از هر ماه در ایران باستان، سروش نام داشت و مراسم دینی و جشن‌های ویژه‌ای برگزار می‌شده‌است که امروزه به فراموشی گراییده، اما سروش روز به ویژه در ماه فروردین از اعتبار ویژه‌ای در مراسم دینی برخوردار بوده که با شست‌وشوی تن و روان و به آتشکده رفتن و نیایش کردن همراه بوده‌است. این روز را روز باژ، یعنی روز زمزمه نیز می‌گفته‌اند. سروش امشاسپند یا
یعنی روز زمزمه نیز می‌گفته‌اند. سروش امشاسپند یا ایزد. تعداد امشاسپندان هفت عدد است.با جدا شدن سپنت مینو از گروه امشاسپندان که در راس نیز قرار داشته برای حفظ عدد هفت ایزد سروش را وارد آنها کردند که گاهی نیز اخرین امشاسپند محسوب می شود."سروش" گاهی به علت داشتن محبوبیت زیاد بین پیروان ایین ایران باستان در متون پهلوی اخرین امشاسپند معرفی میشود. زرتشتیان علاوه بر شش امشاسپند که "وهومنه" (بهمن)، "اشاوهیشتا" (اردیبهشت)، "خشتروایریه" (شهریور)، "سپنته ارمی تی" (سپندارمذ)، "هروتات" (خرداد)، "امرتات" (امرداد)، به دو
"هروتات" (خرداد)، "امرتات" (امرداد)، به دو امشاسپند دیگر با نام‌های "گوشوروان" (نگهبان حیوانات) و سروش (فرشتهٔ اطاعت) معتقد بودند. گاهی نیز معتقدند سروش انقدر در علو به مراتب بالا می رود او را جزو امشاسپندان حساب می کنند. ویژگی های سروش. همیشه بیدار است و نمی‌خوابد.او مخالف و دشمن هرگونه دروغ و دیو است.او بیشترین دشمنی را با دیو خشم دارد و همیشه در برابر بدی و خشم قرار میگیرد. او در نهایت دیو خشم را بعد از هزار و دویست سال از بین میبرد. مکان سروش. سروش که در اوستا به صورت مرغ سروشه که همان خروس است، ظاهر
در اوستا به صورت مرغ سروشه که همان خروس است، ظاهر می‌شود، نماد اطاعت و تسلیم در برابر اهورامزدا به‌شمار می‌آید. سروش پیک ایزدی و همانند آپولو در اساطیر یونان و روم است. طبق باور آیین مزدیسنا، فرشتهٔ سروش بر فراز کوه البرز کاخی دارد، که با یک‌هزار ستون به خودی خود روشن و ستاره‌نشان است (یسنه ۵۷، بند ۱۰). گردونهٔ او را در آسمان، چهار اسب نر درخشان و تیزرو با سم‌های زرین می‌رانند. هیچ موجودی از ایشان پیشی نمی‌گیرد و بدین‌گونه است که او دشمنان خود را در هر کجا که باشند، دستگیر می‌کند. در قدیمی‌ترین بخش اوستا
که باشند، دستگیر می‌کند. در قدیمی‌ترین بخش اوستا یعنی بخش گاهان، آمده که سروش به همراه بهمن به سوی پرهیزکاران می‌آید و به هنگام پاداش و کیفر دادن به همراه اشی است. در شاهنامه. سروش در شاهنامه، نخستین بار، به صورت پری پلنگینه‌پوش ظاهر می‌شود. سروش، سیامک پسر کیومرث را از توطئه‌ها و دشمنی‌های اهریمن و خزروان دیو علیه پدرش آگاه می‌کند و او را به نبرد با آن برمی‌انگیزد. سیامک در این نبرد شتاب می‌کند و کشته می‌شود، کیومرث یک سال به سوگ فرزند می‌نشیند. بار دوم سروش بر او کیومرث آشکار می‌گردد و او را به سوک یک
سروش بر او کیومرث آشکار می‌گردد و او را به سوک یک ساله رهنمون می‌کند. در دوران فریدون نیز سروش چند بار بر این پادشاه جلوه می‌کند. نخست در حملهٔ فریدون به قلمرو ضحاک یا همان کشور تازیان‌نوند محل اسکان یزدان‌پرستان و جای نیکان، فرشته‌ای بر او نازل می‌شود و او را از فوت و فن جهانداری و غلبه بر دشمن آگاه می‌سازد. فریدون از ارشاد و راهنمایی سروش می‌فهمد که او از ایزدان بوده و هرگز دروغ نمی‌گوید یا در صدد گمراه کردن وی نیست. سروش خوالیگر (آشپز) نیز بود. به قول حکیم طوس فریدون از وضع پیش آمده که هم بختش جوان بود
طوس فریدون از وضع پیش آمده که هم بختش جوان بود و هم دولتش جوان، همچنین فرشته‌ای حوری سرشت در کنار خود می‌دید بسیار خوشحال بود. شاهنامه وصف این فرشته را که بر فریدون فرود آمد اینگونه نشان می‌دهد: سروش برای بار دوّم فریدون را از کشتن ضحاک بازمی‌دارد و سپس، به وی فرمان می‌دهد تا ضحّاک را به کوه دماوند برد. توجیه سروش برای زنده ماندن ضحاک این بود که قتل او باعث بروز بلایای آسمانی خواهد شد و روان او را باید ایزدان بستانند.
جک ریفاین اس۳ یک کراس‌اوور از محصولات کمپانی جی‌ای‌سی است که تحت نام ریفاین عرضه می‌شود. از سال ۱۳۹۶ تا۱۴۰۳، شرکت کرمان موتور نسخه قدیمی تر این خودرو (غیر فیس‌لیفت) را مونتاژ و عرضه می‌کرد. بررسی. این خودرو برای اولین بار در نمایشگاه خودروی شانگهای سال ۲۰۱۳ و با نام هیو اس۳۰ بر اساس پلتفرم فورد اکواسپورت مدل ۲۰۱۲ معرفی گردید. سپس در نمایشگاه خودروی پکن ۲۰۱۴ این خودرو با نام ریفاین اس۳ و با اعلام جزئیات بیشتر از سوی سازنده معرفی شد. قیمت اس۳ در آن زمان مابین ۶۵٬۸۰۰ یوآن تا ۸۴٬۸۰۰ یوآن بود. این خودرو از نظر
۶۵٬۸۰۰ یوآن تا ۸۴٬۸۰۰ یوآن بود. این خودرو از نظر فضای داخل و همچنین فضای بار بهتر از ام‌وی‌ام ایکس۲۲ است. اما عرض کمتر خودرو موجب این می‌شود که در رتبه پایین‌تری نسبت به چانگان سی‌اس۳۵ قرار گیرد. فیس‌لیفت. ۲۰۱۶. جک اس۳ در سال ۲۰۱۶ یک فیس‌لیفت را تجربه کرد. این فیس‌لیفت در نمایشگاه خودروی چنگدو ۲۰۱۶ چین رونمایی شد. تغییرات این نسخه شامل طراحی مجدد مشبک‌ها، چراغ مه‌شکن مثلثی، چراغ‌های جلو و عقب جدید، ضربه گیرهای و سپر جدید و کابین به روز شده می‌باشد. ۲۰۱۹. جی‌ای‌سی در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۹ از فیس‌لیفت
در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۱۹ از فیس‌لیفت دوم جک اس۳ رونمایی کرد. در این فیس‌لیفت جلوی خودرو به‌طور کامل تغییر یافته و شکل سپر عقب نیز تغییر یافته‌است. در داخل مدل ۲۰۱۹ نیز نمایشگری که در بالای داشبورد قرار گرفته‌است خودنمایی می‌کند. این خودرو از همان پیشرانهٔ ۱٫۵ لیتری تنفس طبیعی با کد HFC4GB2.3E بهره می‌برد که توانایی تولید ۱۱۴ اسب بخار را دارد و برای بهره‌وری بیشتر از قدرت موتور به یک جعبه‌دنده با نسبت سرعت زیاد مجهز است.
چرنوبیل مینی‌سریالی در ژانر درام تاریخی است که در سال ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. این سریال فاجعهٔ هسته‌ای چرنوبیل که در آوریل ۱۹۸۶ در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و تلاش‌های پاک‌سازی بی‌سابقه‌ای که به دنبال آن رخ داد را به تصویر می‌کشد. نویسنده و خالق مجموعه کریگ مازن و کارگردان آن یوهان رنک است. در این سریال از گروهی از بازیگران استفاده شده و جرد هریس، استلان اسکاشگورد و امیلی واتسون از بازیگران اصلی آن به‌شمار می‌روند. "چرنوبیل" تولید مشترک تلویزیون کابلی آمریکایی اچ‌بی‌او و شبکهٔ تلویزیونی بریتانیایی اسکای
اچ‌بی‌او و شبکهٔ تلویزیونی بریتانیایی اسکای است. این مجموعه در ۶ مه ۲۰۱۹ در ایالات متحده و در ۷ مه ۲۰۱۹ در بریتانیا به نمایش درآمد و در ۳ ژوئن ۲۰۱۹ به پایان رسید. "چرنوبیل" در هفتاد و یکمین دورهٔ مراسم جوایز امی موفق به دریافت ۱۰ جایزه در بخش‌های مختلف از جمله بهترین مینی‌سریال، بهترین کارگردان تلویزیونی و بهترین فیلمنامه شد. همچنین در هفتاد و هفتمین دوره جوایز گلدن گلوب نیز، چرنوبیل توانست جایزهٔ بهترین مینی‌سریال یا تله‌فیلم را ببرد و اسکاشگورد هم موفق به دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل در سریال،
به دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل در سریال، مینی‌سریال یا تله‌فیلم شد. این مجموعه نقدهای مثبتی را از طرف منتقدان دریافت کرده‌است و در زمینهٔ اجراها، فیلم‌برداری، دقت تاریخی، فضاسازی، کارگردانی، فیلم‌نامه، موسیقی و لحن نیز تحسین شده‌است. داستان. "چرنوبیل"، ماجرای واقعی یکی از فجایع انسانی در تاریخ است و داستان تلاش زنان و مردانی را روایت می‌کند که اروپا را از فاجعه نجات دادند. این سریال کوتاه بر روی فاجعه نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل که در آوریل ۱۹۸۶ در جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین (در قلمرو کنونی کشور
شوروی سوسیالیستی اوکراین (در قلمرو کنونی کشور اوکراینَ) رخ داد متمرکز است و آشکار می‌سازد که چرا و چگونه این حادثه رخ داد و در آن به پنهانکاری شوروی پرداخته‌است. سوتلانا الکسیویچ، نویسندهٔ بلاروسی برندهٔ جایزهٔ نوبل برای کتاب صداهایی از چرنوبیل گفت: این سریال کوتاه براساس خاطرات مردم محلی پریپیات ساخته شده‌است. این سریال به بررسی برخی از روایات ناشناخته یا کمتر مورد توجه قرار گرفتهٔ این فاجعه می‌پردازد. از جمله تلاش‌های الکسی آناننکو، والری بیسپالوف و بوریس بارانوف که در قسمت‌های ۲ و ۳ به آنان می‌پردازد.
بارانوف که در قسمت‌های ۲ و ۳ به آنان می‌پردازد. سه مرد که داوطلب می‌شوند به منظور قطع آب، که آن آب می‌توانست وارد هسته شود و انفجار دیگری را رقم زند، وارد زیرزمین نیروگاه شوند. این کار برای جلوگیری از انفجار حرارتی باید انجام می‌گرفت. گزارش‌های رسمی بعدها به این نتیجه رسیدند که اگر این کار انجام نمی‌شد، انفجار حرارتی قطعاً اتفاق می‌افتاد و می‌توانست صدها کیلومتر مربع از فضای غیر مسکونی و مسکونی را دربر بگیرد و آلوده کند. در پایان قسمت ۵ ذکر شد که برخلاف تصور عموم و برخی رسانه‌ها، هر سه داوطلب از هرگونه
تصور عموم و برخی رسانه‌ها، هر سه داوطلب از هرگونه تأثیر منفی مواد رادیواکتیویته جان سالم به در برده و زنده ماندند. تولید. ایدهٔ اولیه. کریگ مازن در سال ۲۰۱۴ با تحقیق و خواندن کتب مختلف و گزارش‌های دولت از داخل و خارج از اتحادیه جماهیر شوروی شروع به تحقیق دربارهٔ این حادثه کرد. مازن همچنین با دانشمندان هسته‌ای مصاحبه کرد تا بداند که رآکتور چگونه کار می‌کند و شهروندان سابق شوروی در سال ۱۹۸۶ چه ایده‌هایی از این کار کسب کرده‌اند. مازن نیز چندین زندگی‌نامه را خواند تا صحت و سقم این داستان را به اثبات برساند. او
تا صحت و سقم این داستان را به اثبات برساند. او توضیح داد: «وقتی شما داستان‌های شخصی افرادی را می‌خوانید که نزدیک کارخانه زندگی می‌کنند، افرادی که در کارخانه کار می‌کردند، افرادی که به چرنوبیل فرستاده شده‌بودند تا آن را پاک کنند - در آن‌ها واقعاً چیزی وجود دارد که داستان را برای شما زنده می‌کند.» علاقهٔ مازن به ایجاد این مجموعه از زمانی آغاز شد که او تصمیم گرفت چیزی بنویسد که «نحوهٔ مبارزهٔ ما با جنگ جهانیای که هم‌اکنون در آن قرار داریم» را به تصویر بکشد. یک منبع الهام دیگر این است که او می‌دانست که چرنوبیل
منبع الهام دیگر این است که او می‌دانست که چرنوبیل منفجر شده، اما نمی‌دانست چرا. او توضیح داد: «من نمی‌دانستم چرا، و من احساس کردم که این شکاف برای دانستن آن در من وجود دارد… بنابراین، من شروع به مطالعه در مورد آن کردم، درست خارج از این حس کنجکاوی عقلانی، و چیزی که من کشف کردم این بود که چگونه و چه چیزی آن را نجات داد، چه چیزی هموطنان خود و یک قاره را نجات داد. من خیلی تحت‌تاثیر چیزهایی که خوانده بودم قرار گرفتم. مثل این بود که یک جنگ را کشف کرده باشم، جنگی که مردم واقعاً به تصویر کشیده نشده بودند و من دچار
مردم واقعاً به تصویر کشیده نشده بودند و من دچار وسواس شدم.» در آماده‌سازی این سریال، مازن از منطقهٔ ممنوعه چرنوبیل دیدن کرد. مازن در ابتدا تصمیم گرفت که در مراحل اولیه از لهجه‌های روسی یا اوکراینی استفاده کند ولی بعداً به جای آن از بازیگرانی با لهجههای طبیعی خود استفاده کرد و در این مورد وسواس به خرج نداد. ساخت. در ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ شبکه اچ‌بی‌او اعلام کرد که به زودی قرار است به همراه شبکه اسکای بریتانیا سریالی در مورد فاجعهٔ چرنوبیل بسازد. این سریال پنج قسمتی توسط «کریگ مازن» نوشته و توسط «یوهان رنک»
قسمتی توسط «کریگ مازن» نوشته و توسط «یوهان رنک» کارگردانی شد. «مازن» همچنین به عنوان تولیدکننده اجرایی در کنار «کارولین استراوس» و «جین فدرستون» با «کریس فرای» و «رنک» به عنوان تولیدکننده اجرایی فعالیت کرد. در ۱۱ مارس ۲۰۱۹ اعلام شد که این مینی‌سریال در ۶ مه ۲۰۱۹ آغاز خواهد شد. کریگ مازن در ۴ ژوئن ۲۰۱۹ اعلام کرد که نسخه‌های اصلی همهٔ فیلمنامه‌ها در حال حاضر برای دانلود به صورت فایل پی‌دی‌اف از سایت کتابخانه جان اوگست در دسترس هستند. یک مجموعه پادکست نیز به همراه این سریال قبل از انتشار هر قسمت جدید که توسط
این سریال قبل از انتشار هر قسمت جدید که توسط کریگ مازن و مجری برنامه، پیتر ساگال، ضبط و اجرا شده بود نیز از شبکه اچ‌بی‌او منتشر می‌شد. از جمله گفتگوهای پادکست‌ها، چگونگی به نمایش درآوردن رویدادهای تاریخی در برابر صحنه‌های سریال و شخصیت‌های سریال بود، از جمله شخصیت‌هایی که ساختگی بودند و در واقعیت حضور نداشتند مثل "یولانا خومیوک". بازیگران. همزمان با اعلام انتشار اولیه، تأیید شد که جرد هریس در این مجموعه نقش‌آفرینی خواهد کرد. در ۱۹ مارس ۲۰۱۸ اعلام شد که استلان اسکارشگورد و امیلی واتسون به بازیگران اصلی ملحق
اسکارشگورد و امیلی واتسون به بازیگران اصلی ملحق شده‌اند. در ماه مه سال ۲۰۱۸ اعلام شد که «پاول ریتر»، «جسی باکلی»، «آدریان راولینز» و «کان اونیل» نیز به این سریال ملحق شده‌اند. فیلم‌برداری. فیلم‌برداری اصلی در آوریل ۲۰۱۸ در لیتوانی آغاز شد. فیلم‌برداری اولیه در ۱۳ مه ۲۰۱۸ در "فابیژونکس"، یک منطقه مسکونی در ویلنیوس، لیتوانی، آغاز شد که برای به تصویر کشیدن شهر اوکراین مورد استفاده قرار گرفت. منطقه‌ها و ساختمان‌های خالی از سکنه به عنوان ساختمان‌های اصلی سریال استفاده شده‌است. «یوهان رنک»، به شدت از میزان تنوع
شده‌است. «یوهان رنک»، به شدت از میزان تنوع چشم‌گیری در خانه‌های مدرن انتقاد کرد، و نگران حذف آن‌ها در تدوین بود. در پایان ماه مارس، تولید به ویساگیناس، لیتوانی کشید. از آن‌جا برای طراحی ساخت فضای نیروگاه هسته‌ای "ایگنولینا" استفاده شد. یک نیروگاه هسته‌ای از کار افتاده که گاهی به عنوان "«خواهر چرنوبیل»" از آن یاد می‌شود و به دلیل شباهت بصری آن به طراحی رآکتور هسته‌ای مورد استفاده در "چرنوبیل" و "ایگنالینا" (رآکتور هسته‌ای RBMK) به کار رفت. در اوایل ژوئن ۲۰۱۸، تولید به اوکراین منتقل شد تا صحنه‌های کوتاه
۲۰۱۸، تولید به اوکراین منتقل شد تا صحنه‌های کوتاه نهایی ساخته شود. فیلم‌برداری "چرنوبیل" حدود ۱۶ هفته طول کشید. دقت تاریخی. مینی‌سریال چرنوبیل در به تصویر کشیدن واقعهٔ چرنوبیل و به ویژه پردازش شخصیت والری لگاسف تفاوت‌های مهمی با واقعیت تاریخی رقم زده‌است. برخلاف ادعای کلیدی سریال لگاسف به هیچ وجه یک دانشمند منزوی و غیرسیاسی نبود و در پایان به خاطر بیداری سیاسی دست به افشاگری نزد. او در واقع یکی از مخلص‌ترین چهره‌های دم و دستگاه علمی-فنی شوروی از لحاظ ایدئولوژیک به حساب می‌آمد و قائم‌مقام انستیتو کرچاتف
به حساب می‌آمد و قائم‌مقام انستیتو کرچاتف (نهاد سازندهٔ رآکتور آر.بی.ام. کی) بود، که نه تنها محال بود هوای قهرمان‌بازی در سرش بیفتد بلکه در کل ماجرای چرنوبیل مسئولیت سازمانی داشت و باید پاسخ‌گویی می‌کرد. او برخلاف ادعای سریال هیچ تخصصی در رآکتورهای هسته‌ای نداشت و اصلاً دانشمند اتمی نبود، بلکه متخصص پرتوشیمی بود. لگاسف یک نیروی ایدئولوژیک و متعهد به آرمان‌های شوروی بود و در واقعیت نه هیچ‌گاه بازداشت شد و نه اصولاً در هیچ‌یک از جلسات دادگاه چرنوبیل شرکت کرد. مینی‌سریال چرنوبیل او را به عنوان یک فیزیکدان
مینی‌سریال چرنوبیل او را به عنوان یک فیزیکدان تهی‌دست و بی‌خانواده در آپارتمانی کوچک و رقت‌انگیز به نمایش می‌کشد، در حالی‌که او به خاطر جایگاه مهم سیاسی-علمی‌اش یک زندگی بسیار سطح بالا داشت و همراه با همسرش و دخترش در یک عمارت ویلایی دوطبقه و مجلل زندگی خوشی را می‌گذراند. اصولاً کسی نمی‌توانست فکر تهدید لگاسف را به ذهن خود خطور دهد. او چنان در مورد حفظ وجههٔ حکومت شوروی و برنامهٔ هسته‌ای آن احساس مسئولیت می‌کرد که خودش برای ارائهٔ گزارش در کنفرانس وین داوطلب شد و این مأموریت را با بهترین نتیجه به سرانجام
شد و این مأموریت را با بهترین نتیجه به سرانجام رساند: «اکتبر ۱۹۸۶ که به مسکو بازگشت مستقیم به انستیتو کرچاتف رفت، در طبقهٔ سوم به یکی از دوستانش برخورد و از شادی فریاد زد: "پیروزی!"». کلر کورکهیل، محقّقِ مدیریّتِ دفعِ زبالهٔ هسته‌ای در دانشگاهِ شفیلد، پروژه‌هایِ مشترکی با مردمِ اوکراین و ژاپن برایِ کمک به پاک‌سازیِ "چرنوبیل "و "فوکوشیما "انجام داده‌است. او در مصاحبه با یاهو موویز بریتانیا گفت: «اچ‌بی‌او در بیانِ ایفایِ نقشِ رآکتورهایِ هسته‌ای به مردم فوق‌العاده عمل کرده، و توضیحِ مهندسیِ هسته‌ای به مردم در
عمل کرده، و توضیحِ مهندسیِ هسته‌ای به مردم در یک سریالِ درام اصلاً آسان نیست ولی اچ‌بی‌او به‌طرزِ شگفت‌انگیزی از پسِ آن برآمده. من می‌خواستم در توییتر همه چیز را دربارهٔ فاجعه توضیح دهم زیرا سیاست‌مداران همه چیز را در این مدّت توضیح نداده بودند و من می‌خواستم اطّلاعاتِ مبهم را از میان بردارم تا مردم بدانند چه اتّفاقی واقعاً رخ داده‌است. اما نیازی نبود زیرا اچ‌بی‌او با این سریال تلاشِ خیلی خوبی برای توضیح دادنِ علومِ هسته‌ای و چگونگیِ وقوعِ فاجعه به مردم و حفظِ داستانِ واقعی انجام داد. اوّلین قسمت از این
حفظِ داستانِ واقعی انجام داد. اوّلین قسمت از این مجموعه با یک انفجار به‌معنایِ واقعیِ کلمه شروع شد، دقیقاً همانندِ واقعیّت، که در آن شبِ سرنوشت‌ساز در مرکزِ شهر رخ داد. آتش‌نشانانِ محلّی به‌سرعت به صحنه می‌روند، اما واضح است که آن‌ها برایِ آنچه با آن روبه‌رویَند آمادگیِ لازم را ندارند. بسیاری از اوّلین کسانی که نزدیک به تشعشعاتِ رادیواکتیو بودند ساعاتی پس از حادثه جانِ خود را از دست دادند. برخی از چیزهایی که من درباره‌شان مطمئن نبودم، در قسمتِ اوّل کاملاً آشکار و دقیق بودند، مثلاً زمانی که یکی از
کاملاً آشکار و دقیق بودند، مثلاً زمانی که یکی از آتش‌نشانان یک قطعه گرافیت را برداشت و آن قطعه فوراً دست او را سوزاند، حقیقتاً من فکر نمی‌کردم که سوختگی به همین سرعت رخ دهد، فکر می‌کردم سوختگی‌ها در عرضِ چند ساعت یا چند روز ظاهر خواهند شد. ساخت و پروسهٔ امواجِ تابشیِ رادیو اکتیو وحشتناک بود و در واقع، احتمالاً خیلی بدتر از آن چیزی بود که خوانده بودم. امّا احساس می‌کنم عواملِ سریال، تا حد زیادی از آن را به مردم نشان ندادند. من چیزهایِ زیادی دربارهٔ "چرنوبیل" و فاجعه‌اش می‌دانستم چرا که من قبل از پخشِ سریال
و فاجعه‌اش می‌دانستم چرا که من قبل از پخشِ سریال از آنجا دیدن کرده بودم و در تلاش برایِ فهمیدنِ این‌که چطور باید یک انفجار را مهار کنم، با مؤسّسهٔ علمیِ اوکراین، کار می‌کردم، اما چیزی دربارهٔ هزینه‌هایِ انسانی و استفاده از نیرویِ انسانی نمی‌دانستم، این چیزی بود که از این سریال آموختم.» اسلاوا مالامود ۴۴ ساله، یک معلّمِ ریاضی است که در بالتیمور، مریلند زندگی می‌کند، او در بخشی از مولدووا به‌نامِ ترانس‌نیستریا در حدودِ ۶۰۰ کیلومتری جنوب چرنوبیل بزرگ شد و ۱۱ سال داشت که انفجار رخ داد. او گفت: «من از همان
۱۱ سال داشت که انفجار رخ داد. او گفت: «من از همان قسمتِ اوّل این سریال را تماشا می‌کردم چون اخباری از روسیه به گوشم رسیده بود مبنی بر این‌که آمریکا قصد دارد یک سریال دربارهٔ چرنوبیل بسازد. در این‌باره خیلی کنجکاو بودم. از اوّلین سکانسی که دیدم متوجّه شدم آن‌ها توجهِ فوق‌العاده‌ای به جزئیاتِ فاجعه داشته‌اند، آن‌ها نه تنها واقعیت را همانگونه که به نظر می‌رسید به تصویر کشیده بودند بلکه چگونگیِ احساساتِ آن را نیز به بیننده القا می‌کردند. دیاتلوف (ناظرِ نیروگاه) به‌عنوانِ یک فردِ سیگاری که به هیچ صراطی مستقیم
به‌عنوانِ یک فردِ سیگاری که به هیچ صراطی مستقیم نیست، از آن نوع افرادی است که هرگز با شما کنار نمی‌آیند، اما اگر اعتماد او را به‌دست آورید، بسیار مهربان، دلسوز و ازخودگذشته است. لگاسف مردی بود مانند «روشنفکرانِ» معمولی، بسیار باهوش و زیرک، همیشه نسبت به نجاتِ دنیا و چیزهایِ بزرگ‌تر در زندگی اهمّیّت می‌داد؛ و تمامِ این‌ها با دقّتِ هرچه تمام‌تر در سریال دیده می‌شد. برای من، این‌که بازیگران با لهجه‌هایِ انگلیسی و ایرلندی صحبت می‌کردند عجیب نبود. در فیلم‌هایِ جنگی شوروی، سربازانِ آلمانی به زبانِ روسی صحبت