payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده فدراسیون فوتبال جمهوری اسلامی ایران نسبت به بازیکنان مستعفی تیم ملی فوتبال، استقلال انصراف خود را از شرکت در مسابقات جام حذفی تهران اعلام میدارد ضمناً از مقامات استدعا دارد نسبت به محرومیت این بازیکنان رسیدگی مجدد بعمل آورند. با آرزوی پیروزی حق علیه باطل بازیکنان تیم فوتبال استقلال تهران" بازیکنان. ترکیب تیم استقلال در این سال متشکل از بازیکنان زیر بود: مجید رضایی، حسین تراب‌پور، حمید فرزام‌نیا، سعید جانفدا، حسن استیلی، مجید نامجومطلق، اصغر رضایی، رضا نعلچگر، جعفر مختاری‌فر، صادق ورمزیار، بیژن طاهری،
نعلچگر، جعفر مختاری‌فر، صادق ورمزیار، بیژن طاهری، بهتاش فریبا، نادر خمس‌آبادی، غلامرضا فتح‌آبادی، علی شوری، اصغر حاجیلو، پرویز مظلومی. سرمربی تیم: منصور پورحیدری، مربی تیم : عباس رضوی بازی‌ها. جام باشگاههای تهران. مرحله گروهی. منبع جایگاه در جدول. منبع ◇==== مرحله نهایی ==== جام حذفی تهران. تیم استقلال بعد از ماجرای استعفای تعدادی از بازیکنان از تیم ملی فوتبال ایران از ادامه بازیهای جام حذفی انصراف داد. جام هفته جَنگ. منبع بازی دوستانه. منبع تیم جوانان. تیم فوتبال جوانان استقلال برای دومین سال متوالی به
فوتبال جوانان استقلال برای دومین سال متوالی به مقام قهرمانی مسابقات قهرمانی باشگاههای تهران رسید. تیم استقلال ابتدا در نیمه‌نهایی تیم جوانان بانک ملی را شکست داد و در بازی فینال نیز توانست تیم جوانان هرازدان را با نتیجه ۳ بر صفر شکست دهد. مربیگری تیم جوانان استقلال را آقای محمد صلاحی بر عهده داشت سایر ورزشها. منبع
آنتونین زاپوتوسکی (؛ – ) سیاستمدار کمونیست اهل چکسلواکی بود. وی پانزدهمین نخست‌وزیر چکسلواکی از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۳ و پانزدهمین رئیس‌جمهور چکسلواکی از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷ بوده‌است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2019-05-07T15:14:37Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Mehdi&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;تغییرمسیر به الکساندر نوری&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;26039501&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
برادر جان نام مجموعه تلویزیونی به کارگردانی محمدرضا آهنج، نویسندگی سعید نعمت‌الله و تهیه‌کنندگی محمدرضا شفیعی محصول گروه فیلم و سریال شبکه سه تلویزیون ایران ملودرامی اجتماعی مذهبی است که برای پخش در ماه رمضان سال ۱۳۹۸ تهیه و تولید شد. نخستین قسمت این سریال ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ از شبکه سه تلویزیون ایران پخش شد. خلاصه داستان. داستان برادری، برابری و جان‌فشانی سه برادر است که زبان‌زد شده و خدا و خلق از آن‌ها در آسایش هستند. تا این که به ناگه حادثه‌ای واقع می‌شود که نامش حق‌الناس است. داستان اصلی این فیلم از خاطرات
نامش حق‌الناس است. داستان اصلی این فیلم از خاطرات لیلا اگنجی شیرازی است که در سال ۱۳۷۱ اختلافات ارثیه و فامیلی عموهایش، اخوان سنگابی شیرازی را تحت عنوان برادرانی چون رفیق به نگارش در آورد، این فیلمنامه با تلخیص تدوین و به نگارش در آمد. موسیقی. فرید سعادتمند آهنگسازی موسیقی متن و تیتراژ این سریال را بر عهده داشته‌است. همچنین سالار عقیلی به عنوان خواننده و حسین غیاثی به عنوان ترانه‌سرای تیتراژ بسیار زیبا و گوشنواز این مجموعه همکاری داشته‌اند.
ویتوتاس لانزبرگیس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل لیتوانی است. وی پس از استقلال لیتوانی از شوروی به عنوان رئیس شورای عالی لیتوانی از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ انتخاب شد، پس از آن به عضویت پارلمان لیتوانی درآمد، لانزبرگیس همچنین از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ عضو پارلمان اروپا بوده‌است.
چوی کیو-ها (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل کره جنوبی بود. وی از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ رئیس جمهور کره جنوبی، از اکتبر تا دسامبر ۱۹۷۹ کفیل ریاست جمهوری کره جنوبی و از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ نخست‌وزیر کره جنوبی بوده‌است. منابع. Choi Kyu-hah: the president who was more bureaucrat than politician koreatimes.co.kr
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۳۶۶ ۴۲امین فصل فعالیت تیم استقلال در فوتبال ایران بود. در این سال استقلال در در مسابقات جام باشگاه‌های تهران ۱۳۶۶ شرکت کرد و استقلال در این فصل هم در جام حذفی ایران ۶۷–۱۳۶۶ شرکت کرد و هم در جام حذفی تهران ۱۳۶۶ نیز حاضر بود. استقلال در جام باشگاههای تهران در رتبه سوم جدول قرار گرفت. استقلال در هر دو جام حذفی در نیمه‌نهایی مغلوب حریفان خود شد و از دور مسابقات کنار رفت. مرور فصل. مسابقات قهرمانی باشگاههای تهران با شرکت ۱۸ تیم برگزار شد و تیم پرسپولیس به مقام نخست این دوره از
برگزار شد و تیم پرسپولیس به مقام نخست این دوره از مسابقات سال ۱۳۶۶ رسید و تیم استقلال پس ار تیم دارایی به مقام سوم دست یافت در جام حذفی باشگاههای تهران تیم استقلال تا نیمه‌نهایی پیش آمد اما در مسابقه با تیم هما پس از تساوی ۲-۲ در وقت اضافه بر روی ضربات پنالتی ۴ بر ۱ مغلوب و از دور بازیها حذف شد. در این مسابقات تیم پرسپولیس با شکست دادن هما به مقام قهرمانی جام حذفی تهران دست یافت. در جام حذفی باشگاههای ایران تیم استقلال پس از حذف تیم‌های متحد همدان، پلی‌اکریل اصفهان و گسترش اراک در مقابل ملوان بندرانزلی
اصفهان و گسترش اراک در مقابل ملوان بندرانزلی شکست خورد و حذف گردید استقلال سال ۱۳۶۶ را با یک دگرگونی محسوس شروع کرد و با از دست دادن چند مهره نام آشنا، کار را برای حضور مقتدرانه سخت دید. ناصر حجازی به دنبال یکی دو فصل حضور نصفه و نیمه، ناگریز به کناره‌گیری از استقلال شد و عبدالعلی چنگیز و شاهین بیانی مسافر قطر بودند و سعید مراغه‌جیان و رضا نعلچگر به تیم دارایی پیوستند. استقلال یکبار دیگر دل به جوانان و مهره‌های خانگی بست و فقط محمدرضا شکورزاده را به جمع خود اضافه کرد. منصور پور حیدری نیز کماکان رهبری تیم
اضافه کرد. منصور پور حیدری نیز کماکان رهبری تیم را در این فصل بعهده داشت. در بهمن ماه سال ۱۳۶۶ محمد رنجبر بازیکن، کاپیتان و مربی پیشین استقلال و ملی ایران مسئولیت مربیگری و اداره تیم استقلال را به عهده گرفت. بازیکن‌ها. بازیکنان استقلال در این فصل عبارت بودند از: مجید رضایی، محمدرضا شکورزاده، حمید فرزام‌نیا، صادق ورمزیار، مجید نامجومطلق، جعفر مختاری‌فر، پرویز مظلومی، سعید جانفدا، بیژن طاهری، بهتاش فریبا، فرشاد فلاحت‌زاده، رضا رجبی، غلامرضا فتح‌آبادی، محسن گروسی، علی شوری، رامین محتشمی، جمشید فرجی، غلام
گروسی، علی شوری، رامین محتشمی، جمشید فرجی، غلام خمس‌آبادی، اصغر رضایی، اصغر شیرپور، حسین سیروج، حمید ملک‌احمدی، حبیب زیوری. بازی‌ها. قهرمانی باشگاه‌های تهران. منبع جام حذفی ایران. منبع جام حذفی تهران. منبع بازی دوستانه. منبع تیم جوانان. مسابقات جوانان دسته اول باشگاههای تهران با شرکت ۱۵ تیم در یک گروه برگزار گردید و تیم فوتبال جوانان استقلال در پایان با ۱۶ امتیاز به مقام هفتم رسید. تیم فوتبال جوانان عقاب به مقام قهرمانی این مسابقات دست یافت. همچنین در مسابقات فوتبال حذفی جوانان باشگاههای تهران تیم جوانان
فوتبال حذفی جوانان باشگاههای تهران تیم جوانان استقلال در مرحله دوم با شکست از تیم هما از دور مسابقات شد. سایر ورزشها. منبع
شهر سیاه () یک منطقه مسکونی در همسایگی باکو می‌باشد، که مرتبط با پیدایش و توسعه صنعت نفت آذربایجان ایجاد شده‌است. ابتدا اینجا محل قرارگیری کارخانجات تصفیه نفت بود. در سال ۱۸۷۳، زمانی که فرمانی برای انتقال کارخانه‌ها به اراضی‌های خالی حاشیه شهر باکو صادر شد، در این ناحیه (شهر سیاه) نزدیک به ۱۰۰ کارخانه، مرکز تجاری و مناطق مسکونی بنا گردید. از آنجا که به زودی دودهای سیاه این کارخانه‌ها، همان ناحیه را به رنگ سیاه درآورد، آن را شهر سیاه نامگذاری کردند. در نیمه دوم قرن ۱۹ میلادی صنعت نفت آذربایجان به صرعت در حال
قرن ۱۹ میلادی صنعت نفت آذربایجان به صرعت در حال رشد بود، که به زودی به نواحی هم‌جوار رونق یافت و دودهای برخاسته از کارخانه‌های آنجا کلیه مناطق اطراف را فرامی گرفت. افکار عمومی در خصوص اینکه این وضع ناخوشایند از پیشرفت شهر ممانعت به عمل می‌آورد، حکومت را وارد به حل و فصل این مشکل روبه‌رو کرده بود. به این ترتیب، در سال ۱۸۷۰، دولت تصمیم بر تخریب ۱۴۷ کارخانه واقع در شهر و توابع آن و انتقال آنها به اراضی‌های خالی در ۲ کیلومتری شهر گرفت. پس، در سال ۱۸۷۶، شهرک صنعتی جدید در جای چراگاه‌ها، باغ، بوستان و کشتزارهای
جدید در جای چراگاه‌ها، باغ، بوستان و کشتزارهای مردم در کشله تشکیل شد. تا سال ۱۸۸۰، بیش از ۱۸۸ مؤسسه در این شهرک شروع به فعالیت کرده بود. می‌توان گفت که، در سال ۱۹۰۵، تمامی تأسیسات بزرگ نفتی باکو در این بخش شهر قرار داده شده بود. سپس به دلیل دودهایی که از کارخانه‌ها برمی‌خاسته‌است، تمامی ساختمان‌های موجود در این شهرک شکل سیاه رنگی به خود گرفته بودند که این امر نیز باعث شد مردم از دهه ۱۸۸۰ بدان شهر سیاه بگویند. همین که تعداد بناهایی به سقف مجاز برای ساخت و ساز در شهرک رسیدند، صنعت‌گران به سراغ محل جدید بابت
در شهرک رسیدند، صنعت‌گران به سراغ محل جدید بابت ساخت تأسیسات نفتی جدید رفتند. از اینکه نزدیک‌ترین محل به شهرک سیاه خاک‌های مردم کشله بود، صنعت‌گران آنجا را برگزیدند. به زودی اینجا شهرک صنعتی جدید- «شهر سفید - ایجاد گردید. این به معنی امتداد شهر سیاه به سوی شرق بود. در سال ۱۸۷۸، از طرف برادران نوبل برای اولین بار در تاریخ امپراتوری روسیه لوله انتقال نفت از بالاخانی تا شهر سیاه کشیده شد. تاریخچه. اطلاعات کلی. در پی امضای عهدنامه گلستان به سال ۱۸۱۳، باکو ضمیمه امپراتوری روسیه شد. در آن بازه زمانی، باکو شهری
امپراتوری روسیه شد. در آن بازه زمانی، باکو شهری کوچک با جمعیتی حدوداً ۱۰ هزار نفری بود. در سال‌های ۱۸۴۷ الی ۱۸۴۸ حفاری نخستین چاه نفت در طور تاریخ بشر در باکو رقم خورد. ساخت و ساز اولین کارخانه‌های تصفیه نفت در اطراف شهر از سال ۱۸۵۹ شروع شد. در سال‌های ۱۸۶۰، نفت استخراج شده از میدان‌های نفتی باکو سهم ۹۰ درصدی در تأمین کشورهای جهان با نفت داشت. بعدها گسترش ساخت کارخانه‌ها و کارگاه‌ها منجر به آلودگی هوای شهر گردید. اذهان عمومی دولت را به ساخت شهرک صنعتی نو در ناحیه ای برون شهر واداشت. در سال ۱۸۷۰، طرح
نو در ناحیه ای برون شهر واداشت. در سال ۱۸۷۰، طرح واگذاری مراتع مردم در بخش شرقی شهر برای بنای کارخانه‌های تصفیه نفت مطرح شد. در سال ۱۸۷۲، در حدود ۶۰ کارخانه تولید نفت سفید در باکو وجود داشت. بعد دولت در این خصوص قانونی به تصویب رساند، که ساخت کارخانه ای جدید در شهر را منع و بر انتقال کارخانه‌های تصفیه نفت تأکید می‌کرد. بنیان‌گذاری و رونق شهر. در سال ۱۸۷۴، در شهر سیاه که، در فاصله ۱۲ کیلومتری از بندر قرار می‌گرفت، روی هم رفته ۱۲۳ کارخانه تصفیه نفت موجود بود. نقشه‌نگاری زمین شهرک در سال ۱۸۷۶ تکمیل شد. زمین
نقشه‌نگاری زمین شهرک در سال ۱۸۷۶ تکمیل شد. زمین دامداری‌ها و مزارع کشله برای انتقال کارخانه‌ها اختصاص یافت، کارخانه‌هایی که فعالیت آنها در مرکز شهر ممنوع اعلام شده بود. شهرک صنعتی جدید در فاصله ۲ کیلومتری مرکز شهر قرار گرفت. برای پیشگری از آلودگی، ممنوعیتی از ساخت کارخانه‌های تصفیه نفت در بخش‌های مسکونی شهرک اتخاذ شد. در سال ۱۸۸۰، دیگر ۱۱۸ مؤسسه تولیدی در شهرک فعالیت داشت. در سال ۱۸۷۸، برادران نوبل اولین لوله انتقال نفت در تاریخ امپراتوری روسیه را در باکو کشیدند. ظرفیت روزانه این خط لوله که ۹ کیلومتر طول و
ظرفیت روزانه این خط لوله که ۹ کیلومتر طول و ۲ اینچ عرض داشت، ۱۰ هزار بشکه نفت بود. در سال ۱۸۷۹، شرکت تولیدی برادران نوبل دایر گردید. این شرکت به زودی سهم ۷۵ درصدی از کل صنایع نفت باکو را در دست خود گرفت. توسعه بعدی. زمین‌های نفتخیز بالاخانی در فاصله ۱۴ کیلومتری باکو قرار گرفته بودند. سون هدین، سفرنامه نویس سوئدی در سال ۱۸۹۰ که در مسافرت به آذربایجان به سر می‌برد، از همان زمین‌ها دیدن کرد. آنجا از ۴۱۰ چاه نفت با عمق تقریباً ۲۲۰ تا ۲۷۰ متر برخوردار بود، که ۱۱۶ تا از آنها مال برادران نوبل بودند. وقتی که شهر
تا از آنها مال برادران نوبل بودند. وقتی که شهر سیاه رونق و گسترش پیدا کرد، صنعت‌گران برای تأمین مایحتاج خود جویای تمهیدات و مناطق مناسب جدیدی شدند. به این ترتیب، اندکی بعد شهرک صنعتی نو در شرق شهر سیاه تشکیل شد، که شهرک سفید نام گرفت. قریب به ۲۰ کارخانه تصفیه نفت و مؤسسه تجاری در اواخر سال ۱۹۰۲ در این شهرک یادشده ساخته شدند. به دلیل اینکه کارخانه‌های شهرک سفید نسبت به کارخانه‌های شهرک سیاه مدرن تر بودند، خسارت چندانی به محیط زیست وارد نمی‌کردند و موجب آلودگی شدید نمی‌شدند. در سال‌های ۱۸۸۲–۱۸۸۳، برادران
شدید نمی‌شدند. در سال‌های ۱۸۸۲–۱۸۸۳، برادران نوبل طرح شرکت صنعتی موسوم به «Villa Petrolea» را در تقاطع مرز مشترک دو شهرک افکندند. تا سال ۱۹۰۵، شهرک سفید به محل قرارگیری بسیاری از کارخانه‌های تصفیه نفت باکو مبدل گشت.
الکساندر دانیلوویچ منشیکوف ( – ) یکی از دولتمردان برجسته روسی در زمان روسیه تزاری و اوایل امپراتوری روسیه بود. او یکی از دوستان بسیار معتمد و مورد توجه پتر کبیر بود که آن چنان در عرصه قدرت ترقی کرد که پس از مرگ پتر در سال ۱۷۲۵ میلادی، تا سال ۱۷۲۷ به فرمانروای حقیقی روسیه بدل گشته بود. تولد اوایل زندگی. منشیکوف در در مسکو روسیه تزاری به دنیا آمد. او احتمالاً یک اشراف‌زاده نبود و به احتمال زیاد از نوادگان اصطبل‌بانان قصر بود که در کنار سایر جوانان، سربازان «ارتش‌های اسباب بازی» پتر یکم را در زمانی که در منطقه
اسباب بازی» پتر یکم را در زمانی که در منطقه "پرئوبراژنسکویه" سکونت داشت، تشکیل می‌دادند. بر اساس یک افسانه، منشیکوف در بیست سالگی با پیراشکی فروشی در خیابان‌های مسکو امرار معاش می‌کرد. ظاهر زیبا و شخصیت شوخ او توجه فرانتس لفور، نخستین دوست صمیمی پیتر را به خود جلب کرد و لفور او را به خدمت گرفت و در نهایت به تزار معرفی کرد. پس از مرگ لفور در سال ۱۶۹۹، منشیکوف جانشین او به عنوان محبوب‌ترین و معتمد شخص نزد پتر شد. منشیکوف در لشکرکشی‌های آزوف (۱۶۹۵–۱۶۹۶) علیه امپراتوری عثمانی مشارکت فعال داشت. او در طول نخستین
عثمانی مشارکت فعال داشت. او در طول نخستین سفارت خارجی پتر در سال بعد، در اسکله آمستردام و در کنار پتر کار کرد و دانش کاملی از کشتی‌سازی و زبان هلندی و آلمانی محاوره‌ای به دست آورد. او نخست تابع بوریس شرمتف بود که در زمان پیش از عقب‌راندن کارل دوازدهم در سال ۱۷۰۸، فرمانده کل ارتش روسیه بود و خود متعاقباً پس از نبرد هولوچین، تصرف باتورین و پیروزی در نبرد پولتاوا در سال ۱۷۰۹، به عنوان «فیلد مارشال» نایب گشت. علاوه بر این، دو شهر با انبوهی از نیروهایش به دارایی‌های او اضافه شد و تعداد رعیت‌های وی بیش از ۴۰
او اضافه شد و تعداد رعیت‌های وی بیش از ۴۰ هزار نفر افزایش یافت که او را از نظر تعداد برده به دومین شخص پس از تزار در روسیه تبدیل کرد. در همان زمان، بوریس کوراکین درباره او می‌نویسد: «الکساندر منشیکوف بسیار مورد توجه قرار گرفت و به درجه‌ای رسید که با افتخار تمام ایالت را اداره کرد. او به درجه فیلد مارشال رسید و توسط تزار ابتدا به عنوان کنت امپراتوری و سپس به زودی به عنوان پرنس و دوک اینگریا منصوب شد. تنها به او ربوبیت کتبی و کلامی داده شد. چنان محبوبیت قوی نسب به وی وجود داشت که فقط در تاریخ‌های رومی یافت
نسب به وی وجود داشت که فقط در تاریخ‌های رومی یافت می‌شود...» فعالیت‌ها و فسادها. الکساندر منشیکوف در حدود ۱۷۰۶، با اندرو وینیوس یکی دیگر از ملازمان پتر، درگیری داشت که موجب شد وینیوس تمام املاک و دارایی‌های خود را از دست بدهد. از سال ۱۷۰۹ تا ۱۷۱۴ او در طول لشکرکشی‌ها به کورلند، هلشتاین و پومرانیان خدمت کرد و پس از آن، در جایگاه فرماندار کل اینگریا، با اختیاراتی تقریباً نامحدود، نقش مهمی در مدیریت مدنی به او سپرده شد. منشیکوف اصولی را که اصلاحات پتر کبیر بر اساس آن‌ها انجام می‌شد کاملاً درک می‌کرد و دست
بر اساس آن‌ها انجام می‌شد کاملاً درک می‌کرد و دست راست تزار در تمام اقدامات عظیمش بود. اما او از موقعیت قدرتمند خود سوءاستفاده کرد و اغلب عملکردهای فاسدش، وی را به مرز تباهی کشاند. هر بار که پتر به دربار بازمی‌گشت، اتهامات تازه‌ای درباره فساد علیه منشیکوف دریافت می‌کرد. نخستین طغیان جدی خشم پتر در مارس ۱۷۱۱، به دلیل غارت‌های منشیکوف در لهستان بود. در بازگشت به روسیه در سال ۱۷۱۲، پیتر متوجه شد که منشیکوف چشم خود را بر فساد عمده در فرمانداری کل خود بسته است. پتر برای آخرین‌بار به او هشدار داد که روش خود را
پتر برای آخرین‌بار به او هشدار داد که روش خود را تغییر دهد. با این حال باز در سال ۱۷۱۳، مشخص شد که او ۱۰۰ هزار روبل از دولت کلاهبرداری کرده است. در آن زمان او فقط ادامه زندگی خود را مدیون یک بیماری ناگهانی بود. پس از بهبودی، علاقه پیتر به دوستش بر احساس عدالت او غلبه کرد. در سال ۱۷۱۴ منشیکوف به عنوان همکار انجمن سلطنتی انتخاب شد. او نخستین شخص روسی بود که به عضویت این انجمن در می‌آمد. در آخرین سال سلطنت پتر کبیر، ادعاهای جدیدی مبنی بر کلاهبرداری توسط منشیکوف آشکار شد و او مجبور شد برای محافظت از جانش به
آشکار شد و او مجبور شد برای محافظت از جانش به ملکه کاترین یکم پناه ببرد. پس از مرگ پتر در سال ۱۷۲۵، عمدتاً با تلاش منشیکوف و همکارش "پیتر تولستوی" بود که کاترین به تخت امپراتوری روسیه رسید. منشیکوف به «اصلاحات پترین» متعهد بود و متوجه شد که کاترین در آن زمان خاص تنها نامزد ممکن برای ادامه پیدا کردن آن سیستم بود. نام کاترین یک کلمه کلیدی برای جناح مترقی بود و قرار گرفتن وی بر تاج و تخت به معنای پیروزی نهایی بر تعصبات باستانی، اثبات ایده‌های جدید پیشرفت و حداقل امنیت برای منشیکوف و ثروت نامناسب او بود. اوج
امنیت برای منشیکوف و ثروت نامناسب او بود. اوج قدرت و سقوط. در طول سلطنت کوتاه کاترین (از فوریه ۱۷۲۵ تا مه ۱۷۲۷)، منشیکوف عملاً حاکم مطلق روسیه بود. او خود را به درجه بی‌سابقه جنرالیسیمو رساند و تنها فرد روسی بود که عنوان پرنس را یدک می‌کشید. پس از پایان ساخت کاخ منشیکوف در خاکریز رود نوا در سنت پترزبورگ (که اکنون به موزه ارمیتاژ اختصاص داده شده است)، منشیکوف قصد داشت اورانینباوم را پایتخت شاهزاده‌نشین زودگذر خود قرار دهد. الکساندر پوشکین، شاعر مشهور روس، در یکی از شعرهای خود از منشیکوف به عنوان «نیمه تزار»
یکی از شعرهای خود از منشیکوف به عنوان «نیمه تزار» یاد کرده است. در مجموع منشیکوف به خوبی حکمرانی کرد؛ موقعیت دشوار او به منزله محدودیتی بر تمایلات طبیعی او بود. او با وصیت‌نامه جعلی و یک کودتا، قدرت خود را پس از مرگ کاترین افزایش داد. درحالی‌که همکارش پیتر تولستوی می‌توانست الیزابت روسیه را به سلطنت برساند، منشیکوف پتر دوم، پسر جوان الکسی پتروویچ را برای ادامه دوران دیکتاتوری خود به عنوان یک دست‌نشانده بر تخت نشاند. سپس، منشیکوف قصد داشت با ازدواج دخترش ماریا با پتر دوم، جایگاه خود در رأس قدرت را به‌طور
با پتر دوم، جایگاه خود در رأس قدرت را به‌طور قطعی تثبیت کند. اما اشراف قدیمی به نمایندگی از دولگوروکوف‌ها و گالیتسین‌ها برای سرنگونی او با هم متحد شدند و او را به زیر کشیدند. به دنبال این کودتای قدرت در ، الکساندر منشیکوف از ثروت هنگفت خود محروم شد، تمام عنوان‌های خود را از دست داد و با تمام خانواده‌اش از پایتخت اخراج و به بریوزوف در سیبری تبعید شد که سر انجام در در آنجا درگذشت. همسرش دریا میخایلوونا آرسنیوا در مسیر تبعید در سال ۱۷۲۸ در نزدیکی کازان درگذشت. منشیکوف یک کلیسای چوبی در بریوزوف ساخت و دخترش را
منشیکوف یک کلیسای چوبی در بریوزوف ساخت و دخترش را که در تبعید مرده بود در آنجا دفن کرد. الکساندرا و الکساندر، دو فرزند کوچک‌تر منشیکوف، از تبعید جان سالم به در بردند و در نهایت به دربار بازگردانده شدند. ارزیابی. پتر منشیکوف را متحدی بی‌بدیل می دانست. او دارای هوش، انرژی قوی، زیرکی و قدرت شهود بود. پس از مرگ لفور، پیتر در مورد منشیکوف گفت: «اکنون فقط یک دست دارم؛ یک دست دزد، اما وفادار!» اختلاس، خودسری و سوءظن روابط خیانت‌آمیز با دشمنان روسیه، که با این وجود شواهد مستندی برایشان نبود، پتر را به ویژه در
وجود شواهد مستندی برایشان نبود، پتر را به ویژه در سال‌های آخر زندگی خود، مجبور کرد که منشیکوف را تقریباً از آستانه رسوایی دور نگه دارد. از سال ۱۷۱۴، این محبوب سابق سلطنتی تقریباً به‌طور مداوم تحت بررسی بود. در زمان حکومت کاترین یکم که خود قادر به انجام امور دولتی نبود و نیز در دوره سلطنت نوه جوان پتر یعنی پتر دوم، منشیکوف به مدت دو سال فرمانروای عملی کشور شد. اما به دلیل عدم اعتدال، جاه‌طلبی و تکبر، دشمنان زیادی پیدا کرد و در پایان عمر تمام دستاوردهای خود را از دست داد. ژنرال مانشتاین درباره وی می‌نویسد:
را از دست داد. ژنرال مانشتاین درباره وی می‌نویسد: «منشیکوف با رسیدن از پستی به درجات عالی، می‌توانست حرفه‌اش را با افتخار به پایان برساند؛ اگر جاه‌طلبی‌اش او را به حدی نمی‌رساند که هوس کند فرزندانش را به تاج و تخت روسیه برساند.» سفیر وقت اسپانیا نیز درباره او می‌گوید: «[ماجرای منشیکوف]درس وحشتناکی برای محبوبان سلطنتی بود؛ زیرا منشیکوف در چنان جایگاهی با حکومت مستبدانه‌اش بر روسیه، ناگهان آبرو و تمام دارایی‌های خود را از دست داد و مجبور شد در سواحل دریای سفید و در جایی که با زحمت دستان خودش غذایی به دست
سفید و در جایی که با زحمت دستان خودش غذایی به دست می‌آورد، آخرین روزهای عمرش را سپری کند...» همسر و فرزندان. همسر منشیکوف "داریا میخایلوونا آرسنیوا" در یک خانواده اشرافی به دنیا آمد و در سال ۱۶۸۶ به خدمت خواهر پتر، تزارینا ناتالیا آلکسیونا رفت. آشنایی او با منشیکوف احتمالاً در حدود سال ۱۶۹۰ اتفاق افتاده است، اگرچه آنها در سال ۱۷۰۶ به‌طور رسمی هم ازدواج کردند. فرزندان آنها عبارت بودند از:
مجبوریم فیلمی ایرانی در ژانر درام به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی رضا درمیشیان و بازی فاطمه معتمدآریا، نگار جواهریان، پارسا پیروزفر، پردیس احمدیه، مجتبی پیرزاده و بهمن فرمان‌آرا ساخته سال ۱۳۹۷ است. خلاصهٔ داستان. روایتگر یک دختر کارتن خواب (گل‌بهار) است که توسط شوهرش برای باردار شدن و زایمان، به مردان فروخته می‌شود و ناخواسته در آخرین بارداری تحت عمل جراحی توبکتومی (لوله بستن) قرار می‌گیرد. یک وکیل (سارا) به وی کمک می‌کند تا از دکتر (مهشید پندار) شکایت کند.
ناهومی کاواسومی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است که برای اسکای بلو اف‌سی در لیگ ملی فوتبال زنان بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سیتل رین اف سی و باشگاه فوتبال آی ان ای سی کوبه لئونسا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ژاپن بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
پال جونز (؛ ۱۹۰۱ – ۱۹۶۸) تهیه‌کننده فیلم اهل ایالات متحده آمریکا بود که فیلم‌های مهمش را برای پارامونت پیکچرز تهیه کرد. او با هنرمندانی چون پرستون استرجیس، باب هوپ، دین مارتین، جری لوئیس و رد اسکلتون همکاری داشت. از فیلم‌های او می‌توان به "یاران" اشاره کرد.
فرانسوا رنه ژان لوسین بایرو (زاده ۲۵ مه ۱۹۵۱) سیاستمدار فرانسوی است که از دسامبر ۲۰۲۴ تا سپتامبر ۲۰۲۵ به عنوان نخست‌وزیر فرانسه فعالیت کرد. او از سال ۲۰۰۴ ریاست حزب دموکرات اروپا (EDP) و از سال ۲۰۰۷ ریاست جنبش دموکرات (MoDem) را بر عهده داشته است. او که میانه‌گرا نیز هست، در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۲ نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری شد. وی نیز از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ وزیر آموزش ملی فرانسه، از مه تا ژوئن ۲۰۱۷ وزیر دادگستری فرانسه و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ رهبر حزب اتحاد برای دموکراسی فرانسه بوده است.
کانوگا پارک (به انگلیسی: Canoga Park) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در لس آنجلس، کالیفرنیا واقع شده‌است. کانوگا پارک ۲۴۳٫۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
جف مورو (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ردا" و "یاران" اشاره کرد.
آرچی مارشک (؛ – ) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود.
باشگاه فوتبال استقلال تهران در فصل ۱۳۶۷ ۴۳امین فصل فعالیت تیم استقلال در فوتبال ایران بود. در این سال استقلال در در مسابقات جام باشگاه‌های تهران ۱۳۶۶ شرکت کرد و استقلال در این فصل هم در جام حذفی ایران ۶۷–۱۳۶۶ شرکت کرد و هم در جام حذفی تهران ۱۳۶۶ نیز حاضر بود. استقلال در جام باشگاههای تهران در رتبه سوم جدول قرار گرفت. استقلال در هر دو جام حذفی در نیمه‌نهایی مغلوب حریفان خود شد و از دور مسابقات کنار رفت.استقلال همچنین موفق شد در یک مسابقه در جام حذفی باشگاه فوتبال آرش میناب را ۱۰-۰ شکست دهد. مرور فصل. استقلال
آرش میناب را ۱۰-۰ شکست دهد. مرور فصل. استقلال که در فصل پیش به مقام سوم رسیده بود این بار با در خدمت گرفتن چند بازیکن جدید و با تغییراتی که در کادر رهبری پا به میدان گذاشت. استقلال در اولین اقدام محمد رنجبر کاپیتان و مربی اسبق تیم ملی فوتبال ایران را از باختران به تهران آورد تا مربیگری این تیم را در دست بگیرد. منصور پورحیدری مربی فصل پیش و غلامحسین مظلومی بازیکن قدیمی این تیم در کنار رنجبر استقلال را اداره خواهند کرد.بازیکنان جدید استقلال نیز عبدالعلی چنگیز که یکسال از بازی در این تیم به دور بود امیر
چنگیز که یکسال از بازی در این تیم به دور بود امیر هاشمی‌مقدم (نیروی زمینی)، جواد زرینچه و فردین پورجلی (ژاندارمری) و رضا جلولی (بوتان) مسابقات جام باشگاههای تهران با شرکت ۱۶ تیم برگزار شد که تیم استقلال به مقام سوم این دوره از مسابقات رسید در مسابقات جام حذفی باشگاههای تهران تیم استقلال پس از حذف کردن تیم عقاب در مقابل ایزد مهراباد شکست خورد و حذف شد استقلال در جام حذفی باشگاههای ایران پس از حذف تیم های پاس همدان، آرش میناب، ایران‌جوان بوشهر در مقابل تیم پیروزی در ضربات پنالتی مغلوب گردید و از ادامه
تیم پیروزی در ضربات پنالتی مغلوب گردید و از ادامه مسابقات باز ماند. استقلال که در اول فصل محمد رنجبر را برای هدایت و کمک به تیم اضافه کرده بود ولی رنجبر در اوایل مرداد ماه ۱۳۶۷ از کادر سرپرستی و مربیگری استقلال کنار کشید. بازیکنان. تیم استقلال در سال ۶۷ با این نفرات به میدان رفت: مجید رضایی، محمدرضا شکورزاده، جواد زرینچه، صادق ورمزیار، اصغر حاجیلو، فرشاد فلاحت‌زاده، حمید برزگر، محمود کلهر، بهتاش فریبا، مجید نامجومطلق، محسن گروسی، جعفر مختاری‌فر، امیر هاشمی‌مقدم، پرویز مظلومی، عبدالعلی چنگیز، حمید
هاشمی‌مقدم، پرویز مظلومی، عبدالعلی چنگیز، حمید فرزام‌نیا، فریدون پورجلی، اصغر جلولی، حمید ملک‌احمدی، مصطفی اردستانی، علی شوری و امیر قلعه‌نویی که از اواسط فصل به استقلال پیوست. سرپرست تیم محمد رنجبر مربیگری تیم بر عهده غلامحسین مظلومی بود. قهرمانی باشگاههای تهران. منبع جایگاه در جدول. منبع جام حذفی ایران. منبع جام حذفی تهران. منبع
امیلکار کابرال (؛ – ) سیاستمدار، مهندس برزشناسی، شاعر، تئوریسین، ناسیونالیست و دیپلمات اهل گینه بیسائو بود. او یکی از رهبران اصلی ضد استعمار و امپریالیسم‌ستیزی آفریقا بود. ترور. امیلکار کابرال در ۲۰ ژانویه ۱۹۷۳، حدود هشت ماه قبل از اعلام استقلال گینه بیسائو ترور شد.
تاج پشمی سازه‌ای رنگین و پشمی است که بر بالای نوک رویشی برخی از کاکتوس‌ها می‌روید. تاج پشمی بیشتر در کاکتوس‌های کلاه‌ترکی دیده می‌شود و رنگ و شکل آن مختلف است. رویش تاج پشمی تنها هنگامی رخ می‌دهد که کاکتوس به سن و رشد خاصی رسیده باشد. زمانی که گلدهی آغاز می‌شود غنچه گل‌ها از تاج پشمی شروع به شکل گرفتن می‌کنند.
پال تلکی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۳ آوریل ۱۹۴۱) سیاست‌مدار اهل پادشاهی مجارستان بود. وی از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۱ و ۱۹۳۱ تا ۱۹۴۱ نخست‌وزیر پادشاهی مجارستان، از آوریل تا سپتامبر ۱۹۲۰ وزیر امور خارجه، از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ وزیر دین و آموزش و پرورش و در سه مقطع نماینده پارلمان مجارستان بوده‌است. او یک شخصیت بحث‌انگیز در تاریخ مجارستان است چرا که به عنوان نخست‌وزیر سعی می‌کرد خودمختاری و استقلال مجارستان را در شرایط سیاسی دشوار حفظ کند اما قوانین و مقررات گستردهٔ ضدیهودی را نیز تصویب می‌کرد.
مهدی شایسته زادهٔ (۸ تیرماه ۱۳۵۶ - تهران) سرمربی تیم ملی دارت ایران؛ کسب عنوان‌های متعدد در این رشته ورزشی در زمان بازیکن دارت انداز و همچنین مربیگری؛ و همچنین انتخاب به عنوان اولین مرد ایرانی با مقام نهم مشترک در مسابقات آزاد جهانی. مدارک و مسئولیت. مدرک درجه دو مربیگری ازفدراسیون انجمن‌های ورزشی مدرک داوری درجه سه ازفدراسیون انجمن‌های ورزشی سمت دبیری انجمن دارت کشور از سال ۱۳۹۱ تا۱۳۹۳ سمت عضو کمیته فنی انجمن دارت کشور از بهمن ماه۱۳۹۵ تاکنون عنوان‌ها و مقام‌ها. بازیکن دارت انداز مربیگری رشته دارت