payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پرتوهای گرداب نوری روش‌های مختلفی وجود دارد که از جمله آن‌ها عبارتند از: و …. روش‌های آشکارسازی. با توجه به اینکه شدت از رابطه formula_18 به دست می‌آید، می‌توان نتیجه گرفت که پرتوهای گرداب نوری (که اساساً دارای یک ساختار فازی هستند) را نمی‌توان صرفاً از طریق توزیع شدت آنها مشخص کرد، در نتیجه طیف گسترده‌ای از تکنیک‌های تداخل سنجی استفاده می‌شود، که در ادامه به مرور برخی از آنان می‌پردازیم. اینترفروگرام حاصل از تداخل موج صفحه ای و پرتوی گرداب نوری. ساده‌ترین راه تشخیص آن‌ها استفاده از روش‌های تداخل سنجی است.
تشخیص آن‌ها استفاده از روش‌های تداخل سنجی است. بدین صورت که ما پرتوی گرداب نوری را با یک موج صفحه ای شیب دار تداخل می‌دهیم و از طریق تحلیل طرح به وجود آمده (که اینترفروگرام نام دارد)، می‌توان اطلاعات فازی موج اولیه را استخراج کرد. استفاده از لنزهای محدب. در این روش با اسفاده از یک لنز دو کوژ چرخیده (چرخش داده شده نسبت به محور انتشار پرتو) می‌توان بین نقاط مختلف فاز تداخل ایجاد کرد تا به وسیله آن مرتبه پرتوی گرداب نوری تغییر کند. سپس با جهت‌یابی‌هایی که برای این چرخش صورت می‌گیرد، می‌توان تکانه زاویه ای
این چرخش صورت می‌گیرد، می‌توان تکانه زاویه ای مداری یا به عبارت دیگر بار توپولوژیکی آن را تعیین کرد. تداخل با پرتویی با علامت مخالف. در این روش پرتوی مورد نظر را با پرتویی دیگر که دارای بار توپولوژیکی مخالف است، در یک تداخل سنج ماخ-زندر تداخل می‌دهند و با ثبت پارامترهایی از آن می‌توانند این بار توپولوژیکی را استخراج کنند. کاربرد. با توجه به رشد روزافزون علوم حوزه فوتونیک و لیزر، کاربردهای زیادی برای این نوع پرتوها بیان شده و بعضاً هم به مرحله عملیاتی رسیده‌است که در این بخش قصد داریم تا مهمترین آن‌ها را
که در این بخش قصد داریم تا مهمترین آن‌ها را نام ببریم.
هماوازان یونانی (کر یونانی) یا به‌طور خلاصه هماوازان یا همخوانان یا همسرایان (کر) ( ،"khoros")، در بافت تراژدی یونان باستان، کمدی، نمایشنامه‌های ساتیر و آثار مدرنی که ملهم از آن‌ها هستند، به گروهی همتا از بازیگران اطلاق می‌شود که یک‌صدا دربارهٔ کنش نمایشی نظر و توضیح می‌دهند و آن را تفسیر می‌کنند. گروه هماوازان متشکل از ۱۲ تا ۵۰ بازیگر بود که بسته به موقعیت می‌رقصیدند، آواز می‌خواندند یا هم‌صدا عبارات خود را ادا می‌کردند، و گاهی نیز ماسک می‌زدند. کارکرد دراماتیک. نمایشنامه‌های تئاتر یونان باستان همیشه مشتمل
نمایشنامه‌های تئاتر یونان باستان همیشه مشتمل بر گروهی از هماوازان بود که بسته به موقعیت به مخاطبی که نظاره‌گر اجرا بود پیش‌زمینه و چکیده‌ای از اطلاعات ارائه می‌کردند تا کمک‌حال او باشد. آن‌ها دربارهٔ مضامین نظر می‌دادند، و، همان‌طورکه آوگوست ویلهلم فن اشلگل در اوایل سدهٔ ۱۹ مطرح کرد و به مباحثات بعدی دراین‌باره دامن زد، مجسم می‌کردند که مخاطب باید چطور به درام واکنش نشان دهد. چنان‌که اشلگل می‌گوید، هماوازان مصداق «تماشاگران آرمانی» هستند که «تعبیری غنایی و موسیقایی از احساسات خود» را به تماشاگر واقعی القا
موسیقایی از احساسات خود» را به تماشاگر واقعی القا می‌کنند و او را به مقام تأمل برمی‌کشند. در بسیاری از این نمایشنامه‌ها، هماوازان چیزهایی را که شخصیت‌های اصلی نمی‌توانستند بگویند، اعم‌از ترس‌های مرموز یا رازهاشان، برای مخاطب تبیین می‌کردند. هماوازان، اغلب، شخصیت‌ها را به بصیرتی که ایشان بدان محتاج بودند مجهز می‌ساختند.
دیودخازنی با سد ناهمگون (HBV) یک قطعه نیم‌رسانا است که یک خازن متغیر با بایاس ولتاژ را نشان می‌دهد، مشابه یک دیودخازنی. برخلاف یک دیود، آن یک رابطه نامتقارن جریان-ولتاژ و یک رابطه متقارن خازن-ولتاژ، همان‌طور که در نمودار به سمت راست نشان‌داده شده‌است. این قطعه توسط اریک کولبرگ به همراه آندرس ریدبرگ در سال 1989 در دانشگاه فناوری چالمرز اختراع شد. داخل شکل نماد طرح‌واره مداری HBV را نشان می‌دهد. از این نماد می‌توان نتیجه گرفت که HBV از دو دیود پشت سرهم، دیودهای یکسوسازی از روبه‌رو سری متصل‌شده (همانند دیودهای
یکسوسازی از روبه‌رو سری متصل‌شده (همانند دیودهای شاتکی برای نمونه) تشکیل شده‌است. شکاف در وسط نماد دیود بیانگر ظرفیت ذاتی قطعه است. خصوصیات الکتریکی HBV با جدا کردن دو لایه از یک ماده نیم‌رسانای (A) با یک لایه از یک ماده نیم‌رسانای دیگر (B) محقق می‌شود. شکاف باند بین مواد (B) باید از مواد (A) بزرگتر باشد. این امر باعث می‌شود تا حامل‌هایی که سعی در عبور از لایه‌ها (A) - (B) - (A) دارند، سدی ایجاد کنند. لایه‌های (A) معمولاً دهنده n هستند به این معنی که الکترون‌ها حاملهای اکثریت این قطعه هستند. در ولتاژهای
حاملهای اکثریت این قطعه هستند. در ولتاژهای مختلف بایاس، حامل‌ها مجدداً توزیع می‌شوند و فاصله بین حامل‌ها در هر طرف سد (B) متفاوت است. در نتیجه، HBV دارای خواص الکتریکی شبیه به خازن صفحه موازی با فاصله صفحهٔ وابسته به ولتاژ d است. کاربرد اصلی دیود HBV تولید سیگنال‌های با فرکانس بسیار زیاد از ورودی فرکانس پایین است. این نوع ضرب فرکانس به عنوان سه‌برابرکننده (ضرب در ۳) در ۱۰۰ گیگاهرتز تا ۲۸۲ گیگاهرتز و تا ۴۵۰ گیگاهرتز، و همچنین به عنوان پنج‌برابرکننده (ضرب در ۵) در ۱۷۵ گیگاهرتز نشان داده شده‌است. ضرب فرکانس
۵) در ۱۷۵ گیگاهرتز نشان داده شده‌است. ضرب فرکانس با وابستگی ولتاژ بسیار غیرخطیِ خازنformula_1 امکان‌پذیر است. با تغذیه HBV سیگنال فرکانس پایین formula_2، هارمونیک بالاتر formula_3 (سه‌برابر)، formula_4 (پنج‌برابر)، … تولید می‌شود. فقط هارمونیکهای فرد تولید می‌شوند، زیرا هارمونیک‌ها زوج به‌دلیل تقارن طبیعی غیرخطسانی بودن، حذف می‌شوند. همچنین با استفاده از این تقارن ذاتی قطعه، می‌تواند بدون بایاس DC کار کند. این مزیت در مقایسه با دیود شاتکی است که باید بایاس باشد. سیگنال‌های تولیدشده در این فرکانس‌ها
بایاس باشد. سیگنال‌های تولیدشده در این فرکانس‌ها (۱۰۰گیگاهرتز تا ۳ تراهرتز) کاربردهای در جاهای متنوعی ماننداخترشناسی رادیویی، تصویربرداری امنیتی، تصویربرداری بیولوژیکی و پزشکی و ارتباطات بی‌سیم با سرعت بالا دارند.
روسری ترکمن (به زبان محلی چارقد ترکمن) از پوشش‌های قدیم بانوان ساکن ترکمن صحرا می‌باشد که امروزه در اکثر نواحی و تیره‌های دیگر نیز فراگیر شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد. در سال‌های گذشته که ترکمن‌ها در کشور ترکمنستان اقامت داشتند از پوشش خاصی تحت عنوان استفاده می‌کردند اما بعدها نوع دیگری از روسری‌ها به بازار ارائه شد که با نام چارقد همه گیر شد. نوع دیگر روسری ترکمن تحت عنوان یالق وجود دارد، یالق از جنس ابریشم بوده و در اقوام دیگر بجز اقوام ترکمن، (تحت عنوان گلونی) نیز مشاهده می‌شود. ویژگی برجسته روسری
گلونی) نیز مشاهده می‌شود. ویژگی برجسته روسری ترکمن طرح های شلوغ و پر از گل روسری می باشد. در گذشته طرح های روسری ترکمن توسط زنان هنرمند ترکمن صحرا با دست نقاشی می شد. اما امروزه نمونه های موجود در بازار چاپ ماشینی می باشند. در گذشته بخش اعظمی از روسری های ترکمن وارداتی بوده اما در حال حاضر گنبدکاووس به عنوان قطب اصلی تولید روسری ترکمنی در کشور شناخته می شود. نسل‌های مختلف چارقد ترکمن. چارقدهای ترکمن هر یک در دورهٔ زمانی خاص همراه با مد حرکت می‌کردند که شامل ۵ برهه زمانی خاص می‌شدند که به ترتیب عبارتند از:
۵ برهه زمانی خاص می‌شدند که به ترتیب عبارتند از: چاشو یا یاشمق. "یاشمق" که متعلق به سال‌های بسیار دور می‌باشد و امروزه به عنوان تزئین مورد استفاده قرار می‌گیرد. چارقد تاتار. روسری‌های نسل دوم ترکمن، نسل تاتار می‌باشد که در سال‌های ۱۳۵۳ الی ۱۳۶۲ هجری شمسی اقدام به تولید چارقد کردند. روسری پشمی ترکمن. این نوع روسری‌ها که در سال‌های ۱۳۳۰ الی ۱۳۹۰ هجری شمسی وارد ایران شد، جنس این روسری‌ها غالباً پشم خالص با ریشه‌های ابریشم و کاموایی بودند که در کشور روسیه با برند تولید می‌شدند و توسط کریانس در حال پخش در سراسر
تولید می‌شدند و توسط کریانس در حال پخش در سراسر کشور اند. به این ریشه ها که معمولا از جنس کاموا و یا ابریشم هستند پورچیک یا پورچینک گفته می شود. روسری ایتالیایی. در سال‌های ۱۳۹۱ تا سال ۱۳۹۷ نوع دیگری از روسری و شال پشمی ترکمن نیز به بازار روانه شد که که این روسری‌ها در کشورهای ایتالیا، فرانسه، آلمان، سوئد مورد چاپ قرار می‌گرفت، غالباً دارای جنس‌های نخ و ابریشم می‌باشند اما در برخی از موارد پشم نازک نیز مشاهده می‌گردد. مزیت اصلی و محبوب بودن این نوع از چارقد، سبک بودن فوق‌العاده آن نسبت به نسل‌های قبلی
سبک بودن فوق‌العاده آن نسبت به نسل‌های قبلی روسری ترکمن است. چارقد پولینی. نسل‌های جدید روسری که کاملاً سبک بودند نیز، در سال‌های ۱۳۹۸ به امروز (۱۳۹۹) روانه بازار شدند. جنس این نوع از روسری‌ها عباتند از: نخ، کشمیر، ابریشم هستند.
آنا بورگرید (۲ مه ۱۹۶۹–۱۸ فوریه ۲۰۱۹) کارآفرین، نویسنده و وبلاگ نویس سوئدی بود. او مدیر ارشد استراتژی در پولاربروودس‌گروپن بود. زندگی‌نامه. آنا بورگرید در دانشگاه اومئو به تحصیل علوم سیاسی و مطالعات صلح و بحران پرداخت. رساله دکتری وی، مدیریت تعارضات درون جمعی: ساختارهای غالب و چالشهای جهانی در تئوری و عمل بر مدیریت منازعه متمرکز شده‌است. وی به عنوان مدیر ارشد استراتژی در پولاربروودس‌گروپن، بخشی از نسل پنجم که شرکت خانوادگی خود را رهبری می‌کرد. او همچنین به عنوان مشاور کمیسیون آینده دولت سوئد خدمت کرده‌است.
مشاور کمیسیون آینده دولت سوئد خدمت کرده‌است. بورگرید در سال ۲۰۱۳ با رمان دیوارهای نازک اولین بار به عنوان نویسنده داستان مطرح شد. این رمان بر اساس نسخه خطی فیلم بلند او ساخته شده‌است که در سال ۲۰۰۰ به فیلم جایزه دستنوشته وستربوتن اهدا شد. در سال ۲۰۰۴، نسخه خطی اساس فیلم کوتاه روح خانواده بود که برای آن بورگرید نیز موسیقی نوشت. روح خانواده در جشنواره فیلم وستربوتن (VAFF) در سال ۲۰۰۴ به عنوان بهترین نسخه خطی و بهترین فیلم معرفی شد. مرگ. بورگرید در ۱۸ فوریه ۲۰۱۹ در سن ۴۹ سالگی درگذشت.
بازنمایی زنان در تراژدی آتنی منحصراً با مردان بوده‌است و احتمالاً (اگرچه قرائن یقینی در دست نیست) فقط برای مردان هم اجرا می‌شده‌است. در جامعه‌ای که سکوت زنان را ارزشمند می‌دانستند، غلبهٔ زنان در متداول‌ترینِ هنرهای آتنی متناقض‌نماست. فقط در یکی از ۳۲ نمایشنامهٔ باقی‌مانده از یونان باستان هیچ شخصیت زنی وجود ندارد: فیلوکتتس (سوفوکل). شمار زنان در هماوازان تراژدی‌ها نیز با ۲۱ تن دربرابر ۱۰ از شمار مردان بیشتر است. مکاریا در "هراکلیدای" بر آن است که «زن را سکوت و خویشتن‌داری برازنده‌تر است.» گزنفون فیلسوف فکر
و خویشتن‌داری برازنده‌تر است.» گزنفون فیلسوف فکر می‌کرد که زنان به خصائل نیکویی مانند «هوشمندی» و «عشق به کودکان» آراسته‌اند؛ بااین‌همه، او ترس یونانی از این «دیگران» را با برجسته‌کردن «غیرمنطقی‌بودن»، «شوق دینی» و «شور جنسی» آن‌ها منعکس می‌سازد. ارسطو از این هم فراتر رفت و اظهار داشت که زنان ناقص و گونهٔ کمال‌نیافتهٔ مردان هستند و ساخته شده‌اند که فرمان‌بر مردان باشند.
ویلیام ریچارد تالبرت جونیور (زادهٔ ۱۳ مه ۱۹۱۳ – درگذشته ۱۲ آوریل ۱۹۸۰) بیستمین رئیس‌جمهور لیبریا بود. وی از ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۱ تا ۱۲ آوریل ۱۹۸۰ رئیس‌جمهور لیبریا بود. حکومت ویلیام تالبرت در ۱۲ آوریل ۱۹۸۰، در یک کودتا به رهبری ساموئل دو سرنگون شد. ویلیام تالبرت و ۱۳ دستیارش در ملأعام اعدام شدند.
ویلیام واکاناراد شادراچ توبمان (زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۸۹۵ – درگذشته ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۱) نوزدهمین رئیس‌جمهور لیبریا بود. وی از ۳ ژانویه ۱۹۴۴ تا ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۱ رئیس‌جمهور لیبریا بود. ویلیام توبمان در ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۱، در سن ۷۵ سالگی در لندن درگذشت.
داملاماجا (به لاتین: Damalamaca) یک روستای سابق در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قبوستان واقع شده است.
غلامحسین ظهیرالدینی (زادهٔ ۱۲۹۰ ه‍. خ در تهران – درگذشتهٔ ۱۳۶۰ در تهران) موسیقی‌دان، نوازنده و رهبر ارکستر اهل ایران بود. زندگی هنری. غلامحسین ظهیرالدینی در سال ۱۲۹۰ در تهران و در خانواده‌ای اهل هنر متولد شد. برادر بزرگترش محمود ظهیرالدینی، نقاش و از بنیان‌گذاران هنر نوین تئاتر در ایران و برادر کوچکترش محسن ظهیرالدینی نیز بازیگر بود. غلامحسین ظهیرالدینی پس از پایان تحصیلات ابتدایی به هنرستان عالی موسیقی راه یافت و در رشتهٔ ساز فلوت و موسیقی کلاسیک فارغ‌التحصیل شد. او پس از ازدواج، ردیف‌های موسیقی ایرانی را
شد. او پس از ازدواج، ردیف‌های موسیقی ایرانی را نزد همسر خود که نوهٔ آقاحسینقلی بود، آموخت. پس از آن به تدریس و نوازندگی در ارکسترهای مختلف مشغول شد. وی مدتی مسئول مرکز آموزش موسیقی وزارت فرهنگ و هنر بود. او همچنین مدتی به عنوان رهبر ارکستر ملی و کارشناس موسیقی در استان خراسان به فعالیت‌های موسیقی خود مشغول بود. وی غیر از فلوت، در نواختنِ سازهای ویلن و کمانچه نیز مهارت داشت. فرزندان غلامحسین ظهیرالدینی؛ محمود، عباس، احمد، سیاوش و شورانگیز ظهیرالدینی، تحت نظر وی موسیقی را آموختند. از دیگر شاگردان او می‌توان
وی موسیقی را آموختند. از دیگر شاگردان او می‌توان به علی تجویدی، جواد بطحایی و سیامک شجریان اشاره نمود. درگذشت. غلامحسین ظهیرالدینی در سال ۱۳۶۰ بر اثر ابتلا به سرطان پروستات درگذشت و در امام‌زاده عبدالله شهر ری به خاک سپرده شد.
پردازندهٔ رمزنگاری ایمن یک رایانه یا ریزپردازندهٔ اختصاصی برای انجام عملیات رمزنگاری است که در بسته‌بندی ای تعبیه شده‌است که چندین اقدام فیزیکی امنیتی که باعث ایجاد مقاومت در برابر دستکاری میشود، امن شده‌است. بر خلاف پردازنده های رمزنگاری که داده‌های رمزگشایی شده را به یک گذرگاه در یک محیط امن منتقل میکنند، یک پردازندهٔ رمزنگاری ایمن، داده های رمزگشایی شده یا دستورالعمل های برنامه رمزگشایی شده را در محیطی که امنیت همیشه نمی‌تواند در آن حفظ شود، استفاده نمی‌کند. هدف پردازندهٔ رمزنگاری ایمن، این است که به
هدف پردازندهٔ رمزنگاری ایمن، این است که به عنوان کانون اصلی یک زیرسیستم امنیتی عمل کند و با اقدامات فیزیکی، نیاز به محافظت از بقیه زیرسیستم را برطرف کند. نمونه ها. یک ماژول امنیتی سخت‌افزاری (HSM) شامل یک یا چند تراشه رمزنگاری شده ایمن است. این دستگاه ها، پردازندهٔ رمزنگاری ایمنِ درجه بالا هستند که همراه با سرورهای سازمانی استفاده میشوند. یک ماژول امنیتی سخت‌افزاری میتواند دارای چندین لایه امنیت فیزیکی به همراه یک تک-تراشهٔ پردازندهٔ رمزنگاری ایمن به عنوان امن‌ترین مولفه، باشد. پردازندهٔ رمزنگاری ایمن،
امن‌ترین مولفه، باشد. پردازندهٔ رمزنگاری ایمن، کلیدها یا دستورالعمل های اجرایی را روی گذرگاه فاش نمی‌کند مگر به صورت رمزنگاری شده یا صفر کردن کلید در صورت تلاش برای کاوش یا اسکن کردن. تراشه (های) رمزنگاری ممکن است در ماژول های سخت‌افزاری امن همراه با سایر پردازنده ها و تراشه های حافظه که داده های رمز شده را ذخیره و پردازش میکنند، محافظت شود. هرگونه تلاش برای از بین بردن حفاظ باعث میشود که کلیدهای موجود در تراشهٔ رمزنگاری، صفر شوند. یک ماژول امنیتی سخت‌افزاری ممکن است بخشی از یک کامپیوتر (به‌طور مثال یک
ممکن است بخشی از یک کامپیوتر (به‌طور مثال یک دستگاه خودپرداز) باشد که در داخل یک بخش امن قفل شده عملیات را انجام میدهد تا از سرقت، تعویض و دستکاری آن جلوگیری کند. کارت‌های هوشمند مدرن، گسترده‌ترین شکل پردازندهٔ رمزنگاری ایمن هستند؛ اگرچه رمزنگاری های ایمن پیچیده‌تر و همه‌کاره به‌طور گسترده ای در سیستم‌هایی مانند دستگاه های خودپرداز، جعبه‌های تنظیم تلویزیون، برنامه های نظامی و تجهیزات ارتباطی قابل حمل با امنیت بالا، گسترش می یابند. برخی از پردازنده‌های رمزنگاری ایمن حتی میتوانند سیستم عامل های عام منظوره
ایمن حتی میتوانند سیستم عامل های عام منظوره مانند لینوکس را در داخل مرز امنیتی خود اجرا کنند. پردازنده های رمزنگاری، دستورالعمل های برنامه را به صورت رمز شده ورودی میگیرند، دستورالعمل ها را رمزگشایی میکنند تا آن‌ها را ساده کنند. این دستورالعمل ها در تراشهٔ رمزنگاری مشابهی اجرا شده اند که در آن، دستورالعمل های رمزگشایی شده به صورت غیرقابل دسترسی ذخیره شده اند. پردازنده های رمزنگاری، با افشا نکردن دستورالعمل های رمزگشایی شدهٔ برنامه، از دستکاری تکنسین‌هایی که ممکن است به اطلاعاتِ گذرگاهِ زیرسیستم دسترسی
که ممکن است به اطلاعاتِ گذرگاهِ زیرسیستم دسترسی قانونی داشته باشند، جلوگیری میکند. این موضوع به عنوان رمزگذاری گذرگاه شناخته میشود. داده های پردازش شده توسط پردازندهٔ رمزنگاری نیز غالباً رمزگذاری میشوند. ماژول بسترهای نرم‌افزاری قابل اعتماد (TPM)، پیاده‌سازی از یک پردازندهٔ رمزنگاری ایمن است که با ایجاد محیط امن، مفهوم محاسبات قابل اعتماد را به حوزهٔ رایانه های شخصی وارد میکند. تمرکز پیاده‌سازی های فعلی TPM بر روی ارائهٔ یک محیط راه انداز ضد حمله و رمزگذاری مقاوم و غیرفرار حافظه است. تراشه‌های امنیتی در
مقاوم و غیرفرار حافظه است. تراشه‌های امنیتی در سیستم های تعبیه شده برای تهیه کردن سطح امنیتی فیزیکیِ کلیدها و سایر موارد محرمانه، مشابه با پردازنده های کارت های هوشمند یا TPM قابل استفاده هستند؛ اما در بسته‌بندی‌های کوچکتر، با پیچیدگی کمتر و ارزان‌تر. آن‌ها معمولاً به عنوان دستگاه های تأیید رمزنگاری شناخته میشوند و برای تأیید اعتبار لوازم جانبی (peripherals, accessories) یا موارد مصرفی مورد استفاده قرار میگیرند. آنها معمولاً مانند TPMها، مدارهای یکپارچه کلیدی هستند که قرار است در یک سیستم تعبیه شوند و
کلیدی هستند که قرار است در یک سیستم تعبیه شوند و معمولاً به یک برد کامپیوتر لحیم میشوند. خصوصیات. اقدامات امنیتی مورد استفاده در پردازندهٔ رمزنگاری ایمن: درجهٔ امنیتی. پردازنده های رمزنگاری ایمن، اگر چه مفید هستند اما در برابر حملات شکست ناپذیر نیستند به ویژه در مقابل مخالفانِ مجهز و مصمم (به عنوان مثال یک آژانس اطلاعاتی دولتی) که مایل به صرف منابع عظیم برای پروژه هستند. یک حمله بر روی پردازندهٔ رمزنگاری ایمن، IBM 4758 را هدف قرار داد. تیمی در دانشگاه کمبریج از استخراج موفقیت‌آمیز اطلاعات مخفی از IBM 4758،
از استخراج موفقیت‌آمیز اطلاعات مخفی از IBM 4758، با استفاده از ترکیبی از ریاضیات و سخت‌افزار رمزگذاری خاص منظوره خبر داد. با این حال، این حمله در سیستم‌های دنیای واقعی عملی نبود زیرا برای این حمله، حمله کننده نیاز داشت به تمام عملکرد APIهای دستگاه دسترسی کامل داشته باشد. شیوه‌های عادی و توصیه شده، از سیستم کنترل دسترسی کامل استفاده میکنند تا اختیارات را از هم جدا کنند و هیچ‌کس نتواند حمله را انجام دهد. در حالی که آسیب‌پذیری که آن ها استخراج کرده اند نقصی در نرم‌افزار بارگذاری شده بر روی ۴۷۵۸ بود و نه
در نرم‌افزار بارگذاری شده بر روی ۴۷۵۸ بود و نه معماری خود ۴۷۵۸، حملهٔ آنها به نوعی یادآوری این نکته است که یک سیستم امنیتی تنها به اندازهٔ ضعیف‌ترین پیوند خود امن است. قویترین لینک سخت‌افزار ۴۷۵۸ با وجود نقص های موجود در طراحی و خصوصیات نرم‌افزار بارگذاری شده بر روی آن، کاملاً بی استفاده شد. کارت‌های هوشمند به‌طور قابل توجهی آسیب پذیرتر هستند، زیرا بیشتر در معرض حمله فیزیکی قرار دارند. علاوه بر این در پشتی های سخت‌افزاری میتوانند امنیت را در کارت‌های هوشمند و سایر پردازنده های رمزنگاری تضعیف کنند مگر این
و سایر پردازنده های رمزنگاری تضعیف کنند مگر این که سرمایه‌گذاری هایی بر روی متدهای طراحی ضد در پشتی انجام شود. در مورد برنامه‌های رمزگذاری کامل دیسک، به ویژه هنگامی که بدون PIN بوت پیاده‌سازی میشوند، یک پردازندهٔ رمزنگاری در برابر یک حملهٔ راه انداز سرد ایمن نیست، اگر امکان استخراج پشتیبانی داده‌ها برای رو گرفتن از محتوای حافظه، پس از این که سیستم عامل کلیدهای رمزنگاری را از TPM اش بازیابی کرد وجود داشته باشد. با این حال اگر همهٔ اطلاعات حساس تنها در حافظهٔ پردازندهٔ رمزنگاری و نه در حافظهٔ خارجی ذخیره شده
پردازندهٔ رمزنگاری و نه در حافظهٔ خارجی ذخیره شده باشند، و پردازندهٔ رمزنگاری به گونه ای طراحی شده باشد که قادر به افشای کلیدها یا اطلاعات رمزگشایی شده یا رمز نشده، روی پدهای اتصال تراشه یا برجستگی‌های لحیم کاری نباشد، در این صورت چنین داده های محافظت شده ای تنها با کاوش پردازندهٔ رمزنگاری، پس از حذف هرگونه بسته‌بندی و لایه‌های محافظ فلزی از تراشهٔ پردازندهٔ رمزنگاری، قابل دسترس خواهند بود. این امر، به مالکیت فیزیکی دستگاه و همچنین مهارت و تجهیزات فراتر از کادر فنی معمولی نیازمند است. روش‌های دیگر حمله
از کادر فنی معمولی نیازمند است. روش‌های دیگر حمله شامل تجزیه و تحلیل دقیق زمانبندی عملکردهای مختلف است که ممکن است بر اساس اطلاعات مخفی تغییر کنند یا مقدار مصرفی فعلی را در مقابل زمان بررسی میکنند که تفاوت نحوهٔ برخورد با بیت «۰» و بیت «۱» را در داخل سیستم نشان دهد. یا ممکن است حمله کننده دمای بسیار زیاد، فرکانس بیش از حد زیاد یا کم یا ولتاژی که از حد خصوصیات آن گذر کند را اعمال کند تا خطایی را به سیستم القا کند. طراحی داخلی پردازندهٔ رمزنگاری میتواند به نحوی متناسب باشد که از این حمله ها جلوگیری کند. برخی
متناسب باشد که از این حمله ها جلوگیری کند. برخی از پردازنده های رمزنگاری ایمن شامل هسته‌های پردازندهٔ دوگانه هستند و در صورت لزوم کلید رمزگذاری غیرقابل دسترسی تولید میکنند به طوری که حتی اگر مدار مهندسی معکوس شود، هیچ کلیدی که برای رمزگشایی ایمن نرم‌افزار بوت شده از حافظه فلش رمزگذاری شده یا ارتباط بین هسته‌ها ضروری هست را، افشا نمی‌کند. اولین طراحی پردازندهٔ رمزنگاری تک تراشه، برای محافظت از کپی نرم‌افزارهای رایانه شخصی (رجوع کنید به ثبت اختراع ایالات متحده ۴٬۱۶۸٬۳۹۶، ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۹) و با الهام از نامه
۴٬۱۶۸٬۳۹۶، ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۹) و با الهام از نامه بیل گیتس به علاقه‌مندان بود. تاریخچه. ماژول امنیتی سخت‌افزار (HSM)، نوعی پردازندهی رمزنگاری ایمن، توسط مهندس محمد م. آتالا، مهندس مصری-آمریکایی، در سال ۱۹۷۲ اختراع شد. وی یک ماژول با امنیت بالا به نام "Atalla Box" اختراع کرد که پیامهای PIN و ATM را رمزگذاری میکرد و از دستگاه‌های آفلاین با یک کلید تولید PIN غیرقابل حدس محافظت میکرد. در سال ۱۹۷۲، او برای دستگاه ثبت اختراع کرد. او در آن سال شرکت Atalla (که اکنون Utimaco Atalla است) را تأسیس کرد و سال بعد "Atalla
Atalla است) را تأسیس کرد و سال بعد "Atalla Box" را با نام رسمی آن، تجاری کرد و رسماً با نام «سیستم Identikey» نامگذاری کرد. یک دستگاه کارتخوان و سیستم شناسایی مشتری بود که شامل یک کنسول کارتخوان، دو پدِ PIN مشتری، کنترل کنندهٔ هوشمند و بسته داخلی رابط الکترونیکی بود. به کاربر اجازه میداد تا یک رمز محرمانه را وارد کند که این رمز توسط دستگاه و با استفاده از یک ریزپردازنده برای teller به کد دیگری تبدیل میشد. در حین انتقال، شماره کاربری مشتری توسط کارتخوان خوانده میشد. این یک موفقیت به حساب می‌آمد و منجر به
میشد. این یک موفقیت به حساب می‌آمد و منجر به استفاده گسترده از ماژول های با امنیت بالا شد. از ترس آن که Atalla بر بازار مسلط شود، بانک‌ها و شرکت های کارت های اعتباری کار بر روی یک استاندارد بین‌المللی را در دههٔ ۱۹۷۰ آغاز کردند. IBM 3624، که در اواخر دهه ۱۹۷۰ راه اندازی شد، یک پروسه تأیید صحت PIN مشابه با سیستم قبلیِ Atalla را اتخاذ کرد. Atalla رقیب اولیه IBM در بازار امنیت بانکی بود. در کنفرانس انجمن ملی پس‌اندازهای متقابل (NAMSB) در ژانویه سال ۱۹۷۶، Atella از یک ارتقاء برای سیستم Identikey اش، با نام
از یک ارتقاء برای سیستم Identikey اش، با نام «Identikey تبادل»، رو نمایی کرد. او قابلیت پردازش تبادلات آنلاین و انطباق با امنیت شبکه را به محصول اضافه کرد. سیستم Identikey با تمرکز بر انجام معاملات بانکی به صورت آنلاین، برای عملیات تسهیلات مشترک گسترش یافته‌است. این سیستم سازگار و استوار با شبکه‌های مختلف سوئیچینگ بود و قادر به تنظیم مجدد خود به صورت الکترونیکی به هر یک از ۶۴۰۰۰ الگوریتم غیرخطی برگشت‌ناپذیر مطابق با سوابق اطلاعات کارت بود. دستگاه Identikey تبادل، در مارس ۱۹۷۶ عرضه شد. بعدها در سال ۱۹۷۹،
تبادل، در مارس ۱۹۷۶ عرضه شد. بعدها در سال ۱۹۷۹، Atalla اولین پردازنده امنیت شبکه (NSP) را معرفی کرد. محصولات ماژول امنیتی سخت‌افزار Atella هر روزه از ۲۵۰ میلیون تراکنش کارت از سال ۲۰۱۳ محافظت میکند و اکثر معاملات خودپردازهای جهان را از سال ۲۰۱۴ تضمین میکند.
والنتینا گریزودوبوفا (؛ – ) از نخستین خلبانان نظامی زن اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال دفاع از مسکو، نشان لنین، مدال دفاع از لنینگراد، نشان انقلاب اکتبر، مدال دفاع از استالینگراد، و قهرمان اتحاد شوروی شده‌است.
جان توماس نورث (۳۰ ژانویه ۱۸۴۲–۵ مه ۱۸۹۶) سرمایه‌گذار و تاجر انگلیسی بود. نورث در لیدز، یورکشایر، فرزند یک تاجر زغال‌سنگ و یک سرپرست کلیسا متولد شد. در پانزده‌سالگی پیش از اینکه برای چند سال به عنوان مکانیک کار کند، برای آسیاب سازان و مهندسان استخدام شد. او به شیلی نقل‌مکان کرد، جایی که اولین شغل او به عنوان مسئول یک دیگ بخار در هازکو بود. او بعدها به شهر پرو منتقل شد و در آنجا به عنوان یک اپراتور شبکه آبرسانی، وارد کننده و صاحب کشتی کار می‌کرد. جنگ اقیانوس آرام (۱۸۷۹–۱۸۸۳)به نورث این فرصت را داد تا تعداد
آرام (۱۸۷۹–۱۸۸۳)به نورث این فرصت را داد تا تعداد زیادی از اوراق‌قرضه را در صنعت نیترات پرو خریداری نماید. وقتی اطراف استان تاراپاکا و ایکیکه را ضمیمه کرد، دولت شیلی مالکیت زمین‌های نیترات به دارندگان اوراق‌قرضه را انتقال داد. در نتیجه نورث می‌توانست سهم انحصاری صنعت پر سود شیلی را برای یک سرمایه‌گذاری اولیه کوچک، به دست آورد و عنوان «پادشاه نیترات» را بگیرد. در این میان نورث به سرمایه‌گذاری در شیلی ادامه داد و شرکت راه‌آهن نیترات را تأسیس کرد که انحصارگر حمل و نقل ریلی نیترات در تاراپاکا و همچنین در تأمین
و نقل ریلی نیترات در تاراپاکا و همچنین در تأمین آب در ایکیکه بود. او همچنین چندین مزرعه زغال‌سنگ و آهن در امتداد رودخانه بیوبیو در ایکیکه داشت. او در بریتانیا قایق ناوبری نورث (۱۸۸۹)را با مسئولیت محدود تأسیس کرد. در گلامورگان، جنوب ولز، سرمایه‌گذاری ای کرد که سرانجام این سرمایه گذاری تبدیل به یکی از موفق‌ترین آن‌ها شد. در سال ۱۹۲۰ شرکت او ۶۰۰۰معدنچی را استخدام کرد و بیش از یک میلیون تن زغال‌سنگ در سال تولید نمود. توسعه شرکت کشتیرانی شمال با مسئولیت محدود و دره لینفی در طول سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۰ بود. به
و دره لینفی در طول سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۱۰ بود. به علاوه، تجارت نیترات او علت اصلی توسعه شهرک‌های پیزاگا بود. برای حفظ انحصار نورث وکلایی را برای جلوگیری از کارآفرینان رقیب هم در دادگاه و هم در کنگره ملی شیلی استخدام کرد. در سال ۱۸۸۶، خوزه مانوئل بالمسادا، رئیس‌جمهور وقت نورث، کار تحت ریاست سانتا ماریا، به بلامنازع ادامه یافت و جانشین ماریا در سال ۱۸۸۶ اجازه داد که این وضعیت ادامه یابد. با این حال رئیس جمهور نگران این موضوع شد که تاراپاکا به یک دولت در یک کشور تبدیل شود و تصمیم گرفت انحصار نورث را بشکند.
کشور تبدیل شود و تصمیم گرفت انحصار نورث را بشکند. کنگره حمایتی نکرد و او مجبور شد از طریق اصلاحات برای احیای رقابت در این استان به زور متوسل شود. افزایش اختلافات بین رئیس جمهور و کنگره منجر به شیوع جنگ داخلی در ۱۸۹۱ شد. زندگی و تأثیرات. نورث در ۳۰ ژانویه ۱۸۴۲ متولد شد. والدین او یک تاجر زغال سنگ و یک سرپرست کلیسا بودند. در پانزده‌سالگی پیش از اینکه برای چند سال به عنوان مکانیک کار کند، برای آسیاب سازان و مهندسان استخدام شد. او به شیلی نقل‌مکان کرد، جایی که اولین شغل او به عنوان مسئول یک دیگ بخار در هازکو
اولین شغل او به عنوان مسئول یک دیگ بخار در هازکو بود. او بعدها به شهر پرو منتقل شد و در آنجا به عنوان یک اپراتور شبکه آبرسانی، وارد کننده و صاحب کشتی کار می‌کرد. جنگ اقیانوس آرام. درگیری‌های منطقه‌ای میان شیلی، پرو و بولیوی موجب جنگ اقیانوس آرام در سال ۱۸۷۹ با شیلی شد و پرو و بولیوی را اشغال کرد. در جریان جنگ، نورث آسیب دید، و یکی از کشتی‌هایش غرق شد. با این حال لینچ، دریاسالار شیلیایی، که بعدها در فعالیت‌های تجاری خود از او حمایت کرد، به او کمک نمود. در طول جنگ، نورث توسط دو مرد بریتانیایی مورد کمک و
طول جنگ، نورث توسط دو مرد بریتانیایی مورد کمک و حمایت قرار گرفت. به نام رابرت هاروی که برای دولت پرو در صنعت نیترات کار می‌کرد و جان داوسون، که یک بانکدار بود. نورث قادر به استفاده از دانش هاروی در تجارت نیترات و نیز تامین اعتبار مالی توسط داوسون برای خرید گواهی‌نامه‌های اوراق‌قرضه به قیمت پایین از سرمایه گذارانی بود که در طی جنگ با عملکرد ضعیف ارتش پرو خسارت دیده بودند. پس از جنگ، دولت شیلی تاراپاکا را ضمیمه کرد و به دارندگان اوراق قرضه اجازه داد که اعمال عنوان را در مزارع نیترات تصاحب کنند) احتمالاً به