payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سید محمدرضا هاشمی‌زاده (زادهٔ ۱۳۳۰ - درگذشته ۱۳۹۸) شاعر و پژوهشگر ادبی اهل خورموج استان بوشهر بود. اشعار وی آیینی، انقلابی و اجتماعی می‌باشد و در سال ۱۳۸۵ به عنوان شاعر برگزیده اهل بیت و شاعر آیینی در سطح کشور انتخاب شد. هاشمی زاده دبیر بازنشسته آموزش و پرورش و دارای مدرک کارشناسی روان‌شناسی اجتماعی از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی از دانشگاه شیراز بود. وی همچنین خطاط بود و مدرک دوره عالی خوشنویسی از انجمن خوشنویسان ایران را داشت. هفت مجموعه شعر به نام‌های «درنگه» (۱۳۶۹)، «از خاک تا افلاک»
شعر به نام‌های «درنگه» (۱۳۶۹)، «از خاک تا افلاک» (۱۳۷۹)، «سوز و ساز» و در دهه هشتاد «ساحت سرخ اجابت» (۱۳۸۰)، «شقایق‌های بیرم»، «همصدا با نخل‌های تشنه» (۱۳۹۰) و «شقایق‌های ساحل» از وی به چاپ رسیده‌است. وی شنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ بر اثر سکته قلبی در منزل خود درگذشت. نمونه یک دوبیتی از او: من و تو اتفاقی ساده بودیم پیاده همسفر در جاده بودیم دو برگ تشنهٔ خشکیده در باد کنار دست آب افتاده بودیم
امامت عمان به حکومتی تاریخی در کرانه‌های کشور عمان (عربی: عُمَان ٱلْوُسْطَی) در کوه‌های الحجر اشاره دارد. پایتخت امامت از دید تاریخی میان رستاق و نزوی تغییر می‌کرد. قلمرو امامت از شمال به عبری و در جنوب تا منطقه الشرقیه و کویر وهیبه ادامه داشت. همچنین از خاور به کوه‌های الحجر و از باختر به صحرای ربع الخالی محدود بود. رشته‌کوه حجر امامت عمان را از سلطنت مسقط جدا می‌کرد. امامِ برگزیده (حاکم) در پایتخت اقامت داشت و ولَیس (فرمانداران) نماینده امامت در مناطق گوناگون آن بود. امامت عمان، مانند سلطنت مسقط، از سوی
آن بود. امامت عمان، مانند سلطنت مسقط، از سوی اباضیه اداره می‌شد. امامان نمایندگی معنوی و هم غیرمعنوی را در منطقه داشتند. امامت یک سامانه فرمانروایی با دیرینگی ۱۲۰۰ ساله است که از سوی پیشوایان مذهبی اباضیه عمان رهبری می‌شد و بر اساس شریعت اسلامی بنیاد شده بود. سامانه امامت باورمند است که باید فرمانروا «برگزیده» شود. امام به عنوان رئیس جامعه در نظر گرفته می‌شود اما قبیله گرایی که بخشی از جامعه عمانی است، شکل غیرمتمرکز فرمانروایی را تشویق می‌کند که به ماندگار شدن همبستگی سیاسی میان عمانی‌ها کمک می‌کند. امامت
شدن همبستگی سیاسی میان عمانی‌ها کمک می‌کند. امامت یک سیستم حکومتی را تنظیم کرد که در آن فرمانروا نباید قدرت سیاسی و نظامی مطلق داشته باشد. بلکه قدرت باید با فرمانداران محلی تقسیم شود برای جلوگیری از تهدیدهای محلی یا خارجی امامت، امام ناچار بود پشتیبانی جوامع محلی و قبایل را گرد آورد تا نیرویی را برای نبرد برای هدفی ویژه پدیدآورد. امام برای پاسداری از ثبات سیاسی در هنگام بروز اختلافات به درک ژرف از سیاست قبیله ای و تیزبینی سیاسی نیاز داشت.
هولوکاست در صربستان بخشی از هولوکاست در سراسر اروپا علیه یهودیان در طول جنگ جهانی دوم بود، که در قلمرو فرماندار نظامی در صربستان رخ داد؛ اداره نظامی رایش سوم که پس از حمله به یوگسلاوی در آوریل ۱۹۴۱ تأسیس شد. این جنایات در وهله نخست توسط مقامات اشغالگر آلمان انجام شد که با کمک نیروهای همدست چندین دولت دست‌نشانده که توسط آلمانی‌ها در سرزمین‌های اشغالی بر پا شده بودند، سیاست‌های نژادی نازی را اجرا می‌کردند. بلافاصله پس از اشغال، مقامات اشغالگر قوانین نژادی‌ای را وضع کردند، و به یهودیان و کولی‌ها برچسب
را وضع کردند، و به یهودیان و کولی‌ها برچسب دون‌انسان زدند. آن‌ها همچنین دو دولت دست نشانده مدنی در صربستان گماشتند تا مطابق با راهنمایی و نظارت آلمانی‌ها، کارهای اداری را انجام دهند. یهودیان هدف اصلی این کارزار بودند اما کولی‌ها نیز برای پاکسازی هدف قرار گرفتند. عامل هولوکاست ورماخت آلمان نازی مستقر در صربستان تحت اشغال آلمان بود. آن‌ها این عملیات را با کمک دولت دست‌نشانده میلان ندیچ و سازمان فاشیستی جنبش ملی یوگسلاوی (Zbor) به رهبری دیمیترییه لیوتیچ انجام دادند، اما محرک اصلی پاکسازی ارتش منظم آلمان بود.
دادند، اما محرک اصلی پاکسازی ارتش منظم آلمان بود. کشتارها بیشتر در اردوگاه‌های کار اجباری و وانت‌های گاز انجام شدند. در مه ۱۹۴۲، صربستان اشغالی به یکی از نخستین سرزمین‌های "عاری از یهود" اعلام شده، تبدیل شد. نازی‌ها حدود ۱۸۰۰۰ یهودی صرب را به سکل سیستماتیک در سرزمین‌های اشغالی به قتل رساندند. عاملان اصلی هولوکاست در صربستان که به جرایم جنگی محکوم شدند، مقامات رسمی آلمان نازی، هارالد ترنر، اوگوست مایزنر و یوهان فورتنر بودند. میلان ندیچ زندانی شد، اما اندکی بعد خودکشی کرد، و لیوتیچ در یک تصادف رانندگی کشته
بعد خودکشی کرد، و لیوتیچ در یک تصادف رانندگی کشته شد. تا سال ۲۰۱۹، ۱۳۹ صرب به عنوان درستکار در میان ملل شناخته شده‌اند. پیشینه. وزیر امور خارجه یوگسلاوی آنتون کوروشچ، که کشیشی کاتولیک و رهبر محافظه‌کاران اسلوونیایی بود، در سپتامبر ۱۹۳۸ اظهار داشت که «مسئله یهود در یوگسلاوی وجود نداشته‌است … از پناهندگان یهودی فراری از آلمان نازی در اینجا استقبال نمی‌شود.» در دسامبر ۱۹۳۸ خاخام ایزاک آلکالای، تنها عضو یهودی دولت از کار برکنار شد. در ۲۵ مارس ۱۹۴۱، شاهزاده پل یوگسلاوی، با متحد ساختن پادشاهی یوگسلاوی با نیروهای
با متحد ساختن پادشاهی یوگسلاوی با نیروهای محور، پیمان سه‌جانبه را امضا کرد. این پیمان، به ویژه در صربستان و مونته‌نگرو، محبوبیت بسیار کمی داشت و تظاهراتی بر ضد آن آغاز شد. در ۲۷ مارس، افسران نظامی صرب شاهزاده پل را سرنگون کردند. دولت جدید پشتیبانی خود از محور را پس گرفت، اما از پیمان سه‌جانبه بیرون نیامد. با این وجود، نیروهای محور به رهبری آلمان نازی در آوریل ۱۹۴۱ به یوگسلاوی حمله کردند. نیروهای محور صربستان را تقسیم کردند و مجارستان، بلغارستان، ایتالیا و دولت مستقل کرواسی مناطق زیادی را اشغال و ضمیمه خاک
مستقل کرواسی مناطق زیادی را اشغال و ضمیمه خاک خود کردند. در صربستان مرکزی اشغالگران آلمانی قلمرو فرماندار نظامی در صربستان (به آلمانی:"Gebiet des Militärbefehlshabers in Serbien") را تأسیس کردند، که تنها منطقه یوگسلاوی تقسیم شده بود که تحت اداره نظامی مستقیم آلمان داشت، و اداره امور روزانه آن تحت کنترل رئیس اداره نظامی آلمان بود. فرماندار نظامی آلمان در صربستان یک دولت دست‌نشانده مدنی را تعیین کرد تا مطابق جهت و نظارت آلمان وظایف اداری را انجام دهد. پلیس و ارتش دولت دست‌نشانده زیر نظر فرماندهان آلمانی قرار
دولت دست‌نشانده زیر نظر فرماندهان آلمانی قرار گرفتند. در ژوئیه ۱۹۴۱، شورشی بزرگ در صربستان علیه اشغالگران آلمانی آغاز شد، که شامل تأسیس جمهوری اوژیتسه، نخستین قلمرو آزاد شده در جنگ جهانی دوم در اروپا بود. با دستور شخصی هیتلر برای درهم شکستن مقاومت، ارتش آلمان شروع به اعدام ده‌ها هزار غیرنظامی صرب کرد که در میان آنها هزاران یهودی نیز وجود داشت. اشغالگران آلمانی در اوت ۱۹۴۱ برای کمک به سرکوب شورش، دولت دست‌نشانده میلان ندیچ را به وجود آوردند، که خود مسئول بسیاری از فعالیت‌های مربوط به هولوکاست، از جمله ثبت و
از فعالیت‌های مربوط به هولوکاست، از جمله ثبت و دستگیری یهودیان و کنترل مشترک بر اردوگاه کار اجباری بانییتسا در بلگراد، بود. هولوکاست. قوانین ضدیهودی. در ۱۳ آوریل ۱۹۴۱، پیش از تسلیم رسمی ارتش سلطنتی یوگسلاوی، ویلهلم فوخس - رئیس آینزاتس‌گروپن مستقر در بلگراد - دستور ثبت اطلاعات یهودیان این شهر را صادر کرد. در دستور وی آمده بود که همه کسانی که نام‌نویسی نکرده‌اند تیرباران می‌شوند. اندکی بعد، فرمانده میدانی سرهنگ فون کیزنبرگ فرمانی صادر کرد که بر پایه آن آزادی حرکت یهودیان محدود می‌شد. در ۲۹ آوریل ۱۹۴۱، رئیس
حرکت یهودیان محدود می‌شد. در ۲۹ آوریل ۱۹۴۱، رئیس اداره نظامی آلمان در صربستان، هارالد ترنر دستور ثبت اطلاعات همه یهودیان و کولی‌ها را در سراسر صربستان تحت اشغال آلمان صادر کرد. این دستور استفاده از بازوبندهای زرد را اجباری می‌کرد، کار اجباری و منع رفت‌وآمد را شامل می‌شد، و همچنین دسترسی به غذا و سایر مواد و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی را ممنوع می‌کرد. در ۳۰ مه، فرماندار نظامی آلمان در صربستان، هلموت فورستر، قوانین اصلی نژادی را صادر کرد - «مقررات مربوط به یهودیان و کولی‌ها» (آلمانی:"Verordnung
مربوط به یهودیان و کولی‌ها» (آلمانی:"Verordnung Betreffend Die Juden Und Zigeuner")، که مشخص می‌کردند چه کسی یهودی و کولی محسوب می‌شد. این قانون یهودیان و کولی‌ها را از صحنه عمومی و اقتصادی حذف می‌کرد، اموال آنها توقیف می‌شد، آنها ناچار به نام‌نویسی در فهرست‌های خاص ("Judenregister" و "Zigeunerlisten") و سپس کار اجباری شدند. علاوه بر این، این قوانین پوشیدن نوار زرد برای یهودیان و کولی‌ها را الزام می‌کرد و آن‌ها را از کار در موسسات همگانی یا شغل‌های مانند وکالت، پزشکی، دندانپزشکی، دامپزشکی و داروسازی و
وکالت، پزشکی، دندانپزشکی، دامپزشکی و داروسازی و همچنین بازدید از سینما، تئاتر، مکان‌های سرگرمی، حمام‌های عمومی، زمین‌های ورزشی و بازارها منع می‌کرد. آغاز اذیت و آزار. در همان اوایل اشغال، اعضای آینزاتس‌گروپ یوگسلاوی نازی آغاز به دزدی و غارت مشاغل یهودی کردند. بعدها این مشاغل طبق مقررات ضدیهودی آلمان مصادره شدند و اغلب به کنترل فولکس‌دویچه محلی سپرده می‌شدند. سایر املاک و مستغلات و املاک شخصی یهودیان به علاوه املاک مذهبی نیز مصادره شد. نوع ویژه‌ای از سرقت به شکل «کمک مالی» به مبلغ ۱۲ میلیون دینار بود، که
به شکل «کمک مالی» به مبلغ ۱۲ میلیون دینار بود، که یهودیان بلگراد ناچار به پرداخت آن شدند، به جبران «خسارات وارد شده به آلمانی‌های جریان جنگ آوریل، که یهودیان باعث آن شده بودند». علاوه بر این، آلمانی‌ها یهودیان بلگراد را ناچار به پرداخت ۱٬۴۰۰٬۰۰۰ دینار به «صندوق سرکوب اقدامات یهودی-کمونیستی» کردند. آلمانی‌ها و فولکس‌دویچه در خیابان‌ها با یهودیان بدرفتاری می‌کردند و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار می‌دادند، در حالی که در بلگراد، فولکس‌دویچه و هواداران لیوتیچ یهودیان پیر را گرفته و با آنها وحشیانه رفتار
یهودیان پیر را گرفته و با آنها وحشیانه رفتار می‌کردند. آلمانی‌ها با کمک فولکس‌دویچه و هواداران لیوتیچ کنیسه‌های یهودیان را تخریب و به آن‌ها هتک حرمت کردند. آلمانی‌ها تمام مردان یهودی میان ۱۴ تا ۶۰ سال و همه زنان یهودی میان ۱۶ تا ۴۰ سال را برای انجام کار اجباری ۱۷ تا ۱۸ ساعت در روز، بدون استراحت، به خدمت گرفتند. آنها ناچار به انجام سخت‌ترین کارها بودند؛ از جمله پاکسازی آوار و اجساد باقی مانده از بمباران گسترده بلگراد توسط نیروهای آلمانی با دست برهنه. کسانی که توانایی کار نمی‌داشتند توسط نگهبانان آلمانی
که توانایی کار نمی‌داشتند توسط نگهبانان آلمانی تیرباران می‌شدند. کشتار مردان یهودی. نابودی یهودیان صرب توسط آلمانی‌های نازی در دو مرحله مشخص انجام شد. نخستین مورد، که میان ژوئیه و نوامبر ۱۹۴۱ رخ داد، شامل قتل مردان یهودی می‌شد که در جریان اعدام‌های تلافی‌جویانه توسط نیروهای آلمانی در واکنش به افزایش شورش‌های ضد نازی در صربستان تیرباران شدند. در اکتبر ۱۹۴۱، ژنرال آلمانی، فرانتس بوهمه، دستور اعدام ۱۰۰ غیرنظامی را برای هر سرباز کشته شده آلمانی و ۵۰ نفر را برای هر زخمی آلمانی صادر کرد. در دستور بوهمه آمده بود
هر زخمی آلمانی صادر کرد. در دستور بوهمه آمده بود که گروگان‌ها باید از «همه کمونیست‌ها، افرادی که مظنون به کمونیست بودن هستند، همه یهودیان و تعداد مشخصی از ساکنان ملی‌گرا و دموکراسی‌خواه» باشند. در کل حدود ۳۰٬۰۰۰ غیرنظامی صربستانی توسط نازی‌ها در ۲ ماه نخست این سیاست اعدام شدند. در میان آنها ۵۰۰۰ مرد یهودی یا تقریباً همه مردان یهودی بالای ۱۴ سال در صربستان و بانات بودند. تا اواخر تابستان ۱۹۴۱، گشتاپو و فولکس‌دویچه محلی همه یهودیان در بانات را به‌صف کرده و به اردوگاه‌های کار اجباری توپوفسکه شوپه و سایمیشته
اردوگاه‌های کار اجباری توپوفسکه شوپه و سایمیشته منتقل کرده بودند. آلمانی‌ها نخستین دستگیری‌های گروگان‌ها را در آوریل ۱۹۴۱ در بلگراد انجام دادند. از اوت تا نوامبر ۱۹۴۱ آلمانی‌ها مردان بزرگسال یهودی را از دیگر مناطق صربستان گرد آوردند و آن‌ها را در توپوفسکه شوپه توقیف کردند. این افراد به عنوان گروگان‌های یهودی گروهی را تشکیل می‌دادند تا در هنگام نیاز به عنوان بخشی از سیاست تلافی‌جویانه آلمان در مورد اعدام غیرنظامیان صربستان مورد شلیک قرار بگیرند. پس از آن، آلمانی‌ها چندین بار یهودیان را به مکان‌های کشتاری در
چندین بار یهودیان را به مکان‌های کشتاری در یایینتسی، یابوکا (نزدیک پانچِوو) و غیره بردند و اعدام کردند. ۵۰۰ یهودی بانات در دلیبلاتسکا پشچارا در جنوب بانات اعدام شدند ، و در همان حال برخی از یهودیان در جریان اعدام‌های جمعی آلمان در جاهای دیگر مانند کشتارهای کراگویواتس و کرال‌یوو کشته شدند. از این روی، تا نوامبر سال ۱۹۴۱ «تقریباً هیچ مرد یهودی زنده‌ای وجود نداشت که می‌توانست به عنوان گروگان مورد استفاده قرار گیرد.» کشتار زنان و کودکان. مرحله دوم نسل‌کشی، میان دسامبر ۱۹۴۱ و مه ۱۹۴۲، شامل زندانی کردن زنان و
دسامبر ۱۹۴۱ و مه ۱۹۴۲، شامل زندانی کردن زنان و کودکان در سایمیشته و کشتن آن‌ها با گاز درون یک وانت گاز سیار به نام «سوئرواگن» (Sauerwagen) بود. این اردوگاه کار اجباری آلمانی، که در محوطه قدیمی نمایشگاه‌ها استارو سایمیشته در نزدیکی زمون، آن سوی رود ساوا از طرف بلگراد و درون قلمرو دولت مستقل کرواسی، قرار داشت برای پردازش و از میان بردن یهودیان، صرب‌ها، کولی‌ها و دیگر اسیران تأسیس شده بود. در ۸ دسامبر ۱۹۴۱، به کلیه یهودیان اهل بلگراد دستور داده شد تا به دفاتر پلیس یهودی گشتاپو (Judenreferat) در خیابان جورج
پلیس یهودی گشتاپو (Judenreferat) در خیابان جورج واشینگتن مراجعه کنند. پس از تحویل کلیدهای خانه‌هایشان، آلمانی‌ها آن‌ها را از طریق پلی روی رود ساوا به محل تازه تأسیس اردوگاه سایمیشته بردند. ۷۰۰۰ زن و کودک یهودی در یک زمستان سخت، در زمین نمایشگاه سابق بمباران شده توقیف شده و صدها تن از ایشان درگذشتند. نخستنی قربانیان وانت گاز آلمان کارکنان و بیماران دو بیمارستان یهودی در بلگراد بودند. در طی بیش از دو روز در مارس ۱۹۴۲، آلمانی‌ها بیش از ۸۰۰ نفر را که اکثراً بیمار بودند، در وانت گاز در گروه‌هایی میان ۸۰ تا ۱۰۰
بودند، در وانت گاز در گروه‌هایی میان ۸۰ تا ۱۰۰ نفر بارگیری کردند. آن‌ها سپس هنگام حرکت وانت به محل‌های کشتار در یایینتسی، در اثر مسمومیت با مونوکسیدکربن کشته شدند. پس از تخلیه بیمارستان‌های یهودیان، پاکسازی زنان و کودکان یهودی در سایمیشته آغاز شد. کریستوفر براونینگ، تاریخ‌دان، توضیح می‌دهد: میان ۱۹ مارس و ۱۰ مه، رانندگان، گوتز و مایر، با همراهی فرمانده اردوگاه هربرت آندورفر، حدود ۶۵ تا ۷۰ سفر میان سملین و یایینتسی انجام دادند و ۶۳۰۰ زندانی یهودی را به قتل رساندند. از تقریباً ۷۰۰۰ یهودی که در سملین
به قتل رساندند. از تقریباً ۷۰۰۰ یهودی که در سملین (سایمیشته) زندانی شده بودند، کمتر از ۵۰ زن زنده ماندند. قربانیان این اردوگاه شامل ۱۰٬۶۰۰ صرب و کولی بدون شماره نیز می‌شدند. ژاندارم‌های میلان ندیچ، دیمیترییه لیوتیچ و چتنیک‌ها در سپتامبر ۱۹۴۴ حدود ۴۵۵ یهودی باقیمانده را در صربستان اسیر کردند و آن‌ها به اردوگاه بانییتسا تحویل داده شده و بلافاصله کشته شدند. تعداد قربانیان. از ۱۶٬۰۰۰ تن جمعیت یهودی در صربستان تحت اشغال آلمان، نازی‌ها حدود ۱۴٬۵۰۰ تن را به قتل رساندند. با استناد به یاسا رومانو، توماسویچ خاطرنشان
با استناد به یاسا رومانو، توماسویچ خاطرنشان می‌کند که آلمانی‌ها از صربستان مرکزی ۱۱٬۰۰۰ یهودی را به علاوه ۳٬۸۰۰ یهودی دیگر از منطقه بانات که تحت کنترل اقلیت آلمانی بود، کشتند. به گفته یلنا سوبوتیچ، از ۳۳٬۵۰۰ یهودی ساکن صربستان پیش از اشغال، حدود ۲۷٬۰۰۰ تن در هولوکاست کشته شدند. در صربستان تحت اشغال آلمان حدود ۱۲٬۰۰۰ تن از ۱۷٬۰۰۰ یهودی اندک زمانی پس از آغاز جنگ کشته شدند؛ از جمله تقریباً همگی ۱۱٬۰۰۰ یهودی اهل بلگراد. بنا بر کارشناسان یوگسلاوی و گزارش‌های کمیسیون‌های دولت یوگسلاوی پس از جنگ، به نظر می‌رسد
دولت یوگسلاوی پس از جنگ، به نظر می‌رسد تقریباً تمام یهودیان صربستان، از جمله بانات، کشته شده باشند. آن یهودیانی که به پارتیزان‌ها پیوستند، زنده ماندند و همچنین اعضای یهودی ارتش سلطنتی یوگسلاوی که در جریان حمله آلمان اسیر شده بودند و به عنوان اسیر جنگی در آلمان به ثبت رسیدند. این بدان معناست که تعداد یهودیان کشته شده حدود ۱۶٬۰۰۰ تن بوده‌است، اگرچه رومانو در آخرین تخمین‌های خود این تعداد را به ۱۵٬۰۰۰ کشته کاهش داده‌است. کمک‌ها توسط غیرنظامیان صرب. میریام اشتاینر-آویتزر، پژوهشگر یهودیان یوگسلاوی و عضو کمیته
پژوهشگر یهودیان یوگسلاوی و عضو کمیته درستکاران غیریهودی ید وشم می گیود: «صرب‌ها بسیاری از یهودیان را نجات دادند. بر خلاف تصویر کنونی آن‌ها در جهان، صرب‌ها مردمانی دوستانه و وفادار هستند که همسایگان خود را رها نمی‌کنند.» تا سال ۲۰۱۹، ید وشم ۱۳۹ صرب را به عنوان درستکار در میان ملل به رسمیت می‌شناسد. تعداد درستکاران لزوماً نشان دهنده تعداد واقعی نجاتگران در هر کشور نیست، بلکه مواردی را که در اختیار ید وشم قرار گرفته‌اند منعکس می‌کند. یاشا آلمولی، رئیس پیشین انجمن یهودیان در بلگراد، نوشته‌است که تعداد یهودیان
یهودیان در بلگراد، نوشته‌است که تعداد یهودیان نجات یافته به این دلیل زیاد نبود که نیروهای اشغالگر ظالمانه‌ترین رژیم را در اروپا، علاوه بر اتحاد جماهیر شوروی، برقرار کردند که شامل قوانین تلافی‌جویانه و اعدام‌های خودسرانه بود. رافائل لمکین می‌گوید که صرب‌ها توسط دستورهایی که مجازات اعدام برای پناه دادن یا پنهان کردن یهودیان یا پذیرش و خرید اشیا با ارزش از آنها تعیین کرده بودند، از کمک به یهودیان منع شده بودند. بازگرداندن دارایی‌های دزدیده شده. صربستان نخستین کشوری در اروپا بود که قانونی برای استرداد اموال
کشوری در اروپا بود که قانونی برای استرداد اموال قربانیان بی‌ورثه یهودی در هولوکاست تصویب کرد. بر پایه این قانون، صربستان علاوه بر این بازپرداخت، از سال ۲۰۱۷ به بعد، ۹۵۰٬۰۰۰ یورو از بودجه خود به اتحادیه شهرداری‌های یهودی پرداخت خواهد کرد. سازمان جبران خسارت یهودیان جهانی (WJRO) تصویب این قانون را ستود و رئیس این سازمان سایر کشورها را به پیروی از الگوی صربستان دعوت کرد. سفارت اسرائیل در صربستان با انتشار گزارشی ضمن استقبال از تصویب این قانون، تأکید کرد که صربستان باید نمونه‌ای برای سایر کشورهای اروپا باشد.
باید نمونه‌ای برای سایر کشورهای اروپا باشد. در بیانیه سفارت اسرائیل آمد که: «قانون جدید اقدامی نجیبانه از سوی یک کشور بزرگ است که روح تازه‌ای در جامعه کوچک یهودیان موجود کنونی خواهد دمید.» در تاریخ‌نگاری صربستان. در طول دهه ۱۹۹۰، نقشی که ندیچ و لیوتیچ در نابودی یهودیان صربستان بازی کردند، توسط چندین تاریخ‌دان صربستانی کمرنگ به تصویر کشیده شد. در سال ۱۹۹۳، آکادمی علوم و هنرهای صربستان ندیچ را در میان "برجسته‌ترین ۱۰۰ صرب" تاریخ قرار داد. پس از فروپاشی یوگسلاوی، مشاوران محلی در سمدرفو کارزاری پدیدآوردند تا
مشاوران محلی در سمدرفو کارزاری پدیدآوردند تا بزرگترین میدان شهر را به نام لیوتیچ نام‌گذاری کنند. مشاوران از پیشینه جنگی لیوتیچ دفاع کردند و این ابتکار عمل را با بیان اینکه در جنگ جهانی دوم «[همدستی] … چیزی بود که بقای بیولوژیکی مردم صربستان بدان نیاز داشت» توجیه کردند. بعدها، مجله صربستانی "Pogledi" مجموعه مقالاتی را در تلاش برای تبرئه لیوتیچ منتشر کرد. در ۱۹۹۶، رئیس‌جمهور آینده یوگسلاوی، وویسلاو کوشتونیتسا در بیانیه‌ای عمومی از لیوتیچ تعریف کرد و او را ستود. کوشتونیتساو حزب دموکراتیک صربستان او به دنبال
کوشتونیتساو حزب دموکراتیک صربستان او به دنبال سرنگونی اسلوبودان میلوشویچ و دولت سوسیالیست وی در اکتبر ۲۰۰۰، برای احیای شخصیت‌هایی مانند لیوتیچ و ندیچ فعالیت جدی کردند.
قانون دریانوردی تجارتی سال ۱۹۲۰ یک قانون فدرال ایالات متحده است که به ارتقا و نگهداری دریانوردان تجاری آمریکا می‌پردازد. از جمله اهداف آن، تنظیم تجارت دریایی در آبهای آمریکا و میان بندرهای آمریکا است. بخش ۲۷ این لایحه به عنوان لایحه جونز شناخته می‌شود و مربوط به کابوتاژ (تجارت در ساحل) است و الزام می‌کند که کلیه کالاهای حمل شده روی آب میان بندرهای ایالات متحده با کشتی‌های پرچم آمریکا ساخته شده در ایالات متحده متعلق به شهروندان آمریکایی حمل شود، و خدمه آن شهروندان و مقیمان دائمی ایالات متحده باشند. این لایحه
و مقیمان دائمی ایالات متحده باشند. این لایحه بدست سناتور وسلی جونز ارائه شد. این قانون همچنین برخی حقوق ملوانان را تعریف کرده‌است. جلوه‌ها. لایحه جونز از حمل بار بین سرزمین اصلی ایالات متحده و مناطق دور افتاده‌ای مانند پورتوریکو، هاوایی، آلاسکا و گوام بدست کشتی‌های با پرچم خارجی جلوگیری می‌کند. کشتی‌های خارجی ورودی حامل کالاها نمی‌توانند در هیچ‌یک از این چهار مکان متوقف شوند، کالاها را پیاده کنند، کالاهای با مقصد سرزمین اصلی آمریکا را بارگیری کنند و به حرکت به سوی بندرهای سرزمین اصلی ایالات متحده ادامه
به سوی بندرهای سرزمین اصلی ایالات متحده ادامه دهند، اگرچه کشتی‌ها می‌توانند بدون بارگیری هرگونه بار جدید که مقصدش مکان دیگری در آمریکا باشد بار را پیاده کرده و به سرزمین اصلی ایالات متحده ادامه حرکت بدهند.
فولکس‌دویچه در فهرست واژگان آلمان نازی به مردمانی گفته می‌شد که زبان و فرهنگشان ریشه آلمانی داشت اما شهروند آلمان نبودند. این اصطلاح با "völkisch" دارای ریشه مشترک "Volk" به معنای «مردم خودی» است. آلمانی‌تبارهای دور از وطن در طی فرایندی که رادیکال‌شدن تدریجیشان را در پی داشت به «فولکس‌دویچه» تبدیل شدند. این فرایند به رژیم نازی هسته اصلی برای تشکیل فلکس‌گماین‌شافت در راستای مرزهای آلمان را فراهم آورد. فولکس‌دویچه‌ها خود نیز به دسته‌های «نژادی» بر پایه‌های فرهنگی، اجتماعی، و تاریخی تعیین‌شده توسط آلمان نازی
اجتماعی، و تاریخی تعیین‌شده توسط آلمان نازی تقسیم می‌شدند.
رامتین سلیمان‌زاده (زادهٔ ۱۷ آبان ۱۳۶۷ تهران) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال هوادار در لیگ آزادگان بازی می‌کند. دوران باشگاهی. استقلال خوزستان. وی نخستین بازی خود در لیگ برتر برای استقلال ملی صنعتی خوزستان را در هفته اول لیگ سیزدهم برابر ذوب آهن انجام داد. فجر سپاسی. وی همچنین نخستین گل خود در لیگ برتر برای فجر سپاسی شیراز را در هفته بیست و هشتم لیگ سیزدهم برابر مس کرمان به ثمر رساند. مس کرمان. در سال ۲۰۱۷ به مس کرمان پیوست. در ۲۳ بازی توانست ۱ گل برای تیم مس کرمان بزند. خونه
۲۳ بازی توانست ۱ گل برای تیم مس کرمان بزند. خونه به خونه و پیکان. قبل از اینکه به مس کرمان برود در تیم پیکان و خونه به خونه بود. آلومینیوم اراک. در سال ۲۰۱۸ به تیم آلومینیوم پیوست. در این تیم کاپیتان بود. مس رفسنجان. در لیگ برتر ۱۴۰۲_۱۴۰۱ به مس رفسنجان پیوست.
فرانکی و آلیس () یک فیلم درام کانادایی به کارگردانی جفری سکس است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. در حالی که این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد، بازی هلی بری به‌شدت مورد تحسین قرار گرفت و او جوایز متعددی دریافت کرد، ازجمله نامزدی جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر زن در فیلم درام. خلاصه داستان. فرانکی در سال ۱۹۷۳ در یک کلوب شبانه در لس‌آنجلس اجرا می‌کند. او یکی از بهترین رقصنده‌های برهنه در کلوب است و اغلب توجه مردان ثروتمند را به خود جلب می‌کند. یک شب، کارکنان زن کلوب تصمیم می‌گیرند برای یک شب
یک شب، کارکنان زن کلوب تصمیم می‌گیرند برای یک شب دخترانه به بیرون بروند. هنگام حضور در یک بار، فرانکی توجه یک بارمن معروف را به خود جلب می‌کند و قبول می‌کند که به خانه او برود. اما پیش از آنکه آن‌ها رابطه‌ای داشته باشند، فرانکی به یک شخصیت دیگر تغییر حالت می‌دهد و سر مرد را با یک قاب عکس می‌شکند. خبر حمله خشونت‌آمیز فرانکی به‌سرعت در کلوب پخش می‌شود و او از شغل مورد نیازش اخراج می‌شود. اتفاقات مشابهی نیز هنگام حضور فرانکی در یک رخت‌شوی‌خانه و یک عروسی رخ می‌دهد. فرانکی درمان روان‌شناختی خود را نزد دکتر از
فرانکی درمان روان‌شناختی خود را نزد دکتر از آغاز می‌کند. در یکی از جلسات، او متوجه می‌شود که دو شخصیت جایگزین دارد: جنیوس، یک کودک هفت‌ساله، و آلیس، زنی سفیدپوست و نژادپرست اهل جنوب که فرانکی در برابر او دچار چالش است. در جلسات منظم با دکتر از، فرانکی شروع به یادآوری تجربه‌های آسیب‌زایی می‌کند که باعث ایجاد شکاف‌های شخصیتی او شده‌اند. او به یاد می‌آورد که در نوجوانی عاشق یک مرد سفیدپوست بوده است، اما هنگام سفر با او، مرد در یک سانحه رانندگی جان خود را از دست داده است. در همان جلسه، او خاطره تولد فرزندش را
داده است. در همان جلسه، او خاطره تولد فرزندش را نیز به یاد می‌آورد. لحظاتی پس از تولد، مادر فرانکی متوجه می‌شود که نوزاد دورگه است و او را می‌کشد. این حادثه، باعث می‌شود که شخصیت فرانکی تجزیه شود. پس از تماشای فیلم ضبط‌شده جلسات درمانی و درک تمامی این اتفاقات، فرانکی فرایند بهبودی را آغاز می‌کند، کنترل زندگی خود را به دست می‌گیرد و تا حدودی شخصیت‌های خود را یکپارچه می‌کند. دکتر از به او اطمینان می‌دهد که این شخصیت‌ها همیشه بخشی از او خواهند بود.
مدلهای گردش عمومی (General Circulation Model یا به اختصار GCM) مدلهایی جهت شبیه سازی اقلیم کنونی و پیش بینی تغییرات اقلیم آینده کره زمین هستند . شباهت مدلهای گردش عمومی جوی با مدل های پیش بینی آب و هوایی در این است که هر دو معادلات پیوستگی دینامیک سیال جوی را در مقیاس های گسسته زمانی و مکانی حل میکنند. مهمترین تفاوت این مدلها در این است که مدل های پیش بینی آب و هوا معمولاً در دوره های کوتاه زمانی (در حد روز)، با تعریف شرایط اولیه دقیق و در ابعاد کمتر از 150 کیلومتر مربع اجرا می شود. این موضوع بر خلاف مدل
کیلومتر مربع اجرا می شود. این موضوع بر خلاف مدل های GCM است که شبکه ای مشتمل بر چند طول و عرض جغرافیایی را شامل شده و ممکن است برای شبیه سازی تغییرات بلند مدت آب و هوایی (تغییر اقلیم) به کار روند . تغییر اقلیم یک پدیده پیچیده اتمسفری- اقیانوسی جهانی و درازمدت است که می‌تواند متأثر از عوامل طبیعی مانند آتشفشان‎ها، فعالیت‌های خورشیدی، اقیانوس­ها و اتمسفر یا فعالیت­های انسانی باشد. مدل گردش عمومی جوی-اقیانوسی (Atmosphere-Ocean General Circulation Model یا به اختصار AOGCM) مدل هایی هستند که تاثیرات و اندرکنش
اختصار AOGCM) مدل هایی هستند که تاثیرات و اندرکنش های گردش عمومی جوی و اقیانوسی را به صورت توامان در نظر می گیرند . با توجه به ابعاد بزرگ بلوک های مدل های گردش عمومی (GCM) و مدل های گردش عمومی جو-اقیانوس (AOGCM)، برای تعمیم نتایج به منطقه یا حتی کشوری خاص نیاز به ریز مقیاس سازی وجود خواهند داشت .
ولات نظامی که به آن «نیشتمون نظام» در کتب زمان قاجار و پهلوی نیز می‌گویند شامل بخشی از دشت وسیع سیلاخور است در شهرستان بروجرد که در سیلاخور پایین است که از شمال به سیلاخور بالا و به منطقه چال گودرزی و از شرق به شهر بروجرد و از غرب به کوه‌های گرین و از جنوب به منطقه سیلاخور کبیر می‌رسد. شامل چندین روستا از جمله مردم شناسی. مردم این منطقه از شهرستان بروجرد همگی به زبان لری سیلاخوری سخن میگویند و اکثرا از ایل زیار یا آل زیار و طوایف وابسته به این ایل و همچنین در بعضی مناطق نیز از ایل بیرانوند و طوایف وابسته به
بعضی مناطق نیز از ایل بیرانوند و طوایف وابسته به این ایل هستند. جغرافیا. منطقه ولات نظامی در شهرستان بروجرد واقع شده‌است که در بخش غربی شهرستان واقع شده‌است در منطقه ای سرسبز که غربا به شهرستان سلسله و شهرستان خرم‌آباد و شرقا با شهر بروجرد از شمال به منطقه چال گودرزی و از جنوب به بیشه دالان و منطقه ابسرده منتهی می‌شود. آثار تاریخی و طبیعی ولات نظامی. این منطقه با توجه به برخودار بودن چندین رودخانه و گرین و در پایکوه‌های سربه فلک کشیده زاگرس یک منطقه توریستی در ایران است. هر روستا در این منطقه از ویژگی‌های
در ایران است. هر روستا در این منطقه از ویژگی‌های توریستی خاص خود برخودار است:همچون جمعیت. براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت منطقه ولات نظامی ۱۴٫۸۱۸ بوده‌است. روستاهای حاجی‌آباد، گلدشت، قلعه شمسی و شمس‌آباد هر کدام به صورت جداگانه جمعیتی بین ۷۰۰تا۱۷۰۰ نفر داشته‌اند.
دابه یک فیلم ترسناک ترکی ساخت سال ۲۰۰۶ است که توسط حسن کاراجاداغ ساخته و نوشته شده‌است.این فیلم روایت داستانی واقعی در شهر آنکارا را شرح می دهد. منابع. ویکی‌پدیا انگلیسی سایت نت‌فلیکس سایت IMDB تماشای آنلاین