payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لیزا ویکاری (متولد ۱۱ فوریه ۱۹۹۷) بازیگر اهل آلمان است. وی به خاطر به ایفای نقش مارتا نیلسن در سریال "تاریک و" نقش اصلی ایزی در فیلم "ایزی و اوسی" که هردو محصول نتفلیکس هستند، شناخته شده‌است". زندگی‌نامه. ویکاری در سال ۱۹۹۷ در مونیخ و از پدر و مادری پزشک متولد شد. وی در ده سالگی، یک دوره تئاتر بداهه را گذراند و اندکی بعد در اولین فیلم کوتاه خود، "Tunnelblicke" ظاهر شد. در سال ۲۰۱۰، او در فیلم کودکان "Hanni &amp; Nanni" بازی کرد. سال بعد، او نقش لئونی را در فیلم "دوزخ" پس از آخرالزمان ایفا کرد. ویکاری در سال
"دوزخ" پس از آخرالزمان ایفا کرد. ویکاری در سال ۲۰۱۷ به عنوان شخصیت اصلی در فیلم خالد قیصر، "لونا" بازی کرد، در این فیلم او نقش نوجوانی را بازی می‌کند که پدرش یک مأمور مخفی روس است و خانواده‌اش در مقابل چشمان او نابود می‌شوند. وی از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ نقش مارتا نیلسن، معشوقه یوناس و خواهر میکل گمشده را در مجموعه علمی تخیلی "تاریک" به عهده داشت. ویکاری در پتسدام در رشته علوم رسانه تحصیل می‌کند. در سال ۲۰۲۰ ویکاری در کمدی رمانتیک "Isi &amp; Ossi"، یکی از اولین فیلم‌های نتفلیکس آلمان، در نقش ایزی، دختر یک
فیلم‌های نتفلیکس آلمان، در نقش ایزی، دختر یک میلیاردر حضور داشت.
یانگ شو چان یا جودی یانگ (انگلیسی: Yang Shu-chun or Judy Yang؛ متولد ۲۶ اکتبر ۱۹۸۵ در یینگ، شهرستان تایپه، اکنون شهر جدید تایپه) یک ورزشکار تکواندوی زن تایوانی است. او در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا در سال ۲۰۰۸، در دسته مگس‌وزن زنان (زیر ۵۱ کیلوگرم) برنده مدال طلا شد. در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۰ در گوانگژو، چین در ۱۷ نوامبر ، او در پایان دور اول در حالی که ۹–۰ از حریف ویتنامی خود وو تی هاو پیش بود، به صورت بحث‌برانگیزی رد صلاحیت شد. گفته می‌شود سنسورهای الکترونیکی «غیر مجاز» قبل یا هنگام مسابقه در جوراب‌های وی
«غیر مجاز» قبل یا هنگام مسابقه در جوراب‌های وی پیدا شده‌است. تجهیزات یانگ بازرسی قبل از بازی را پشت سر گذاشته بودند. پس از رد صلاحیت، یانگ با چشمانی پر از اشک به قضاوت اعتراض کرد و حاضر به ترک تشک نشد. رد صلاحیت یانگ با واکنش خشمگینانه رسانه‌ها و هواداران در تایوان روبرو شد. در دسامبر ۲۰۱۰، یانگ توسط فدراسیون جهانی تکواندو (WTF) از شرکت در مسابقات بین‌المللی تکواندو به مدت سه ماه محروم شد، مربی وی لیو تسونگ-تا به مدت ۲۰ ماه تعلیق شد و فدراسیون تکواندو چین تایپه ۵۰ هزار دلار جریمه شد. شورای امور ورزشی
چین تایپه ۵۰ هزار دلار جریمه شد. شورای امور ورزشی تایوان در دادگاه حکمیت ورزش مستقر در لوزان، درخواست تجدید نظر ارائه داد. پس از محرومیت، در ماه مه ۲۰۱۱، یانگ در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۱ که در گیونگجو، کره جنوبی برگزار شد، شرکت کرد و در وزن ۴۹- کیلوگرم پس از شکست در برابر وو جینگیو از چین با نتیجه ۲–۶ در بازی نهایی به مدال نقره دست یافت. در ژوئیه ۲۰۱۱، یانگ درخواست تجدید نظر در مورد رد صلاحیت خود را پس گرفت. در المپیک ۲۰۱۲ لندن، یانگ در یک چهارم نهایی مغلوب چاناتیپ سونکهام از تایلند شد.
اوکسیان (Uxii یا Uxian) کنفدراسیونی از قبایل ایلامی شبه‌کوچ‌نشین بود که در کوه‌های زاگرس می‌زیستند. این گروه توسط نئارخوس جزو چهار گروه اصلی منطقه در کنار الیمائی نام برده شده است. پیشهٔ اصلی آن‌ها دامپروری بوده‌است. اوکسیان‌ها از ارتش‌های در حال عبور از منطقه‌شان باج می‌گرفتند؛ از جمله داریوش و اسکندر مقدونی. به همین دلیل، جنگ میان اوکسیان‌ها و اسکندر در دسامبر ۳۳۱ قبل از میلاد رخ داد. اصالت اوکسیان‌ها به تمدن ایلام برمی‌گردد. هوگو گروته معتقد است بختیاری‌ها بازماندگان اوکسیان هستند که اسکندر در حوالی ایذه
بازماندگان اوکسیان هستند که اسکندر در حوالی ایذه با آن‌ها مبارزه کرده‌است. این گفته را نیز غلام حسین افضل الملک تأیید می‌کند. همچنین در این باره سردار اسعد بختیاری می‌نویسد اوجین‌ها (اوکسین‌ها) که در کوهستان‌های بین شوش و فارس می‌زیستند، امروزه به بختیاری معروفند.
جنگ داخلی افغانستان از ۱۴ نوامبر ۱۹۲۸ تا ۱۳ اکتبر ۱۹۲۹ ادامه یافت. در جریان این جنگ سقاوی‌ها به فرماندهی حبیب‌الله کلکانی شورش کردند و با قبایل مخالف و شاهان رقیب در پادشاهی افغانستان جنگیدند که سرانجام محمد نادر شاه در میان آن‌ها به برتری رسید. سقاویان با وجود موفقیت‌های اولیه، مانند تصرف کابل و شکست امان‌الله خان در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۲۹ با تصرف قندهار در ۳ ژوئن، سرانجام توسط نیروهای ضدسقاوی به رهبری نادر در ۱۳ اکتبر ۱۹۲۹ از قدرت برکنار شدند و نادر نیز تا زمان ترور خود در ۳ نوامبر ۱۹۳۳ به عنوان پادشاه افغانستان
خود در ۳ نوامبر ۱۹۳۳ به عنوان پادشاه افغانستان حکومت کرد. جنگ هنگامی آغاز شد که قبیلهٔ شینواری در جلال‌آباد قیام کرد و بیانیه‌ای را از ۱۰ شکایت که ۵ مورد از آن‌ها مربوط به دخالت امان‌الله در جایگاه زنان بود، اعلام کرد. اگرچه این شورش توسط نیرویی به رهبری علی احمد خان سرکوب شد، اما همزمان قیام سقاوی‌ها در شمال موفق شد شهر محاصره‌شدهٔ جبل‌السراج را پیش از حمله به کابل در ۱۴ دسامبر ۱۹۲۸ تصرف کند. اگرچه اولین حملهٔ سقاوی‌ها به کابل دفع شد، حملهٔ دوم آن‌ها مؤثر واقع شد و کابل در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۲۹ تصرف شد. دولت در
شد و کابل در ۱۷ ژانویهٔ ۱۹۲۹ تصرف شد. دولت در آن زمان متمرکز بر اصلاحات اجتماعی مانند گسترش حقوق زنان و تصویب پیش‌نویس نظامی بود که پیش‌تر به شورش‌های ناموفق علیزی و خوست منجر شده بود. کلکانی مخالفان خود را به عنوان کفار محکوم کرد، در حالی‌که نیروهای وی مرتکب تجاوز جنسی و غارت شدند. پس از تصرف کابل، سقاویان در ۹ فوریه یک دولت رقیب را در جلال‌آباد به رهبری علی احمد خان شکست دادند. سقاویان با وجود اینکه در جنگ شیخ‌آباد در اوایل ماه مارس از قندهار عقب‌نشینی کرده بودند، پس از مدت کوتاهی با محاصره توانستند
کرده بودند، پس از مدت کوتاهی با محاصره توانستند قندهار را نیز تصرف کنند. با این حال، آن‌ها نتوانستند نادر خان را در درهٔ لوگر، که همراه با امان‌الله در ماه مارس به آن وارد شده بود، شکست دهند، گرچه امان‌الله در ۲۳ مه کشور را ترک کرد. نادر خان پس از یک بن‌بست چند ماهه، سرانجام موفق شد سقاوی‌ها را مجبور به عقب‌نشینی به کابل در اکتبر ۱۹۲۹ و سپس به ارگ کند. با تصرف ارگ در ۱۳ اکتبر ۱۹۲۹ جنگ داخلی پایان یافت، اگرچه فعالیت سقاوی‌ها تا سال ۱۹۳۱ ادامه داشت. جنگ داخلی همزمان با عملیات شوروی در شمال افغانستان برای
همزمان با عملیات شوروی در شمال افغانستان برای مبارزه با جنبش باسمه‌چی صورت گرفت. نیروهای نادر در جریان تسخیر کابل، بر خلاف دستورهای وی شهر را غارت کردند. پس از جنگ داخلی، نادر تاج‌وتخت را به امان‌الله واگذار نکرد و این منجر به چند شورش، از جمله شورش شینواری، شورش کوهستان، شورش غلجی و شورش مزرک شد. امان‌الله در طول جنگ جهانی دوم با کمک نیروهای محور برای به دست آوردن دوبارهٔ تاج‌وتخت تلاش کرد که ناکام ماند.
اولین ارتش امپراتوری عثمانی به‌طور کامل از عشایر تُرکمان تشکیل شده بود. تاریخ نظامی ارتش امپراتوری عثمانی را می‌توان به پنج دوره اصلی تقسیم کرد: دوران بنیان‌گذاری که به سال‌های ۱۳۰۰ (نبرد با امپراتوری بیزانس) تا ۱۴۵۳ (فتح قسطنطنیه) اشاره دارد، دوره کلاسیک سال‌های بین ۱۴۵۱ (سلطان محمد فاتح) تا ۱۶۰۶ (صلح سیتواتوروک)، دوره اصلاحات که سال‌های ۱۶۰۶ الی ۱۸۲۶ (پیشامد فرخنده) را شامل می‌شود، دوره مدرن‌سازی طی سال‌های ۱۸۲۶ و ۱۸۵۸، و دوره افول که بین سال‌های ۱۸۶۱ (به سلطنت رسیدن سلطان عبدالعزیز) و ۱۹۱۸ (آتش‌بس
(به سلطنت رسیدن سلطان عبدالعزیز) و ۱۹۱۸ (آتش‌بس مودروس) بود. ارتش (نیروی زمینی). بنیان‌گذاری (۱۳۰۰ –۱۴۵۳). اولین شکل ارتش عثمانی یک نیروی سواره نظام عشایری بود که توسط عثمان اول از قبایل تُرکمان ساکن غرب آناتولی در اواخر قرن سیزدهم تشکیل شد. این سواران به یک نیروی نامنظم از مهاجمان تبدیل شدند که به عنوان نیروهای شوک () استفاده می‌شدند و به سلاح‌هایی مانند کمان و نیزه مجهز بودند. عثمانی‌ها از اواخر قرن چهاردهم میلادی شروع به استفاده از سلاح گرم کردند و در نتیجه واحدهای نظامی دیگری مانند تفنگداران پیاده‌نظام
واحدهای نظامی دیگری مانند تفنگداران پیاده‌نظام (Piyade Topçu) ظاهر شدند. سواره نظام منظم مجهز به سلاح گرم (Süvari Topçu Neferi "سواره‌نظام تفنگدار") و خمپاره‌چی‌ها (هومباراچی) متشکل از نارنجک‌اندازهایی که مواد منفجره را به نام خمباره پرتاب می‌کردند و سربازانی که توپخانه را پشتیبانی می‌کردند. امپراتوری عثمانی اولین امپراتوری باروتی بود و پس از آن ایران صفوی و امپراتوری گورکانی هند قرار گرفتند. در قرن چهاردهم، امپراتوری عثمانی توپ باروتی را به کار گرفت. استفاده از سلاح‌های باروتی توسط عثمانی به قدری سریع بود
از سلاح‌های باروتی توسط عثمانی به قدری سریع بود که آنها «مقدم بر دشمنان اروپایی و خاورمیانه‌ای خود در ایجاد نیروهای متمرکز و دائمی متخصص در ساخت و استفاده از سلاح گرم» بودند. اما قدرت عثمانی در استفاده از توپخانه، دشمنان آنها را شوکه کرد و دو حکومت مسلمان دیگر (صفویه و گورکانیان) را برای دستیابی به توپ مصمم نمود. عثمانی‌ها حداقل در زمان بایزید اول توپخانه داشتند و در سالهای ۱۳۹۹ و ۱۴۰۲ از آنها در محاصره قسطنطنیه استفاده کردند. آنها سرانجام ارزش خود را به عنوان موتورهای محاصره طی محاصره تسالونیکا در سال
عنوان موتورهای محاصره طی محاصره تسالونیکا در سال ۱۴۳۰ به اثبات رساندند. استفاده منظم از سلاح گرم توسط ارتش عثمانی پیش از سرعت همتایان اروپایی خود پیش رفت. نیروهای ینی‌چری در ابتدا با استفاده از تیر و کمان یک محافظ پیاده بودند. در زمان سلطان محمد فاتح، آنها به سلاح گرم مجهز شدند و «شاید اولین نیروی پیاده‌نظام مجهز به سلاح گرم در جهان» بودند؛ بنابراین ینی‌چری‌ها اولین ارتش دائمی مدرن محسوب می‌شوند. ترکیبی از به‌کارگیری توپخانه و قدرت شلیک آنها همانند نبرد وارنا در سال ۱۴۴۴ در برابر نیرویی از صلیبیون و نبرد
در سال ۱۴۴۴ در برابر نیرویی از صلیبیون و نبرد اوتلوق‌بئلی در سال ۱۴۷۳ در برابر آق‌قویونلوها تعیین‌کننده بود. ارتش کلاسیک (۱۴۵۱–۱۶۰۶). ارتش امپراتوری عثمانی در این دوره ساختار نظامی بود که توسط سلطان محمد فاتح، در طی سازماندهی مجدد دولت و ارتش ایجاد شد. این سازماندهی جدید عمده، بعد از ارتش ثابت سلطان اورخان یکم بود که به جای دریافت غنیمت جنگی یا پرداخت از سرمایه‌های مذهبی، حقوق دریافت می‌کرد. این ارتش نیرویی بود در زمان ظهور امپراتوری عثمانی به وجود آمد. این سازمان دارای دو ستاد بود، مرکزی (کاپیکولو) و
این سازمان دارای دو ستاد بود، مرکزی (کاپیکولو) و پیرامونی (ایالت) بود. پس از یک قرن تلاش برای اصلاحات، این ارتش در ۱۵ ژوئن ۱۸۲۶ توسط سلطان محمود دوم مجبور به انحلال شد. امپراتوری عثمانی یکی از اولین کشورهایی است که از زمان امپراتوری روم ارتش پایدار را در اروپا حفظ کرد. این نیرو از قرن چهاردهم میلادی آغاز شد. در سال ۱۸۲۶ توسط سلطان محمود دوم لغو شد. با محاصره قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳، عثمانی‌ها به اندازه کافی توپ بزرگ داشتند تا بتوانند دیوارهای شهر را نابود کنند و این باعث تعجب مدافعان (امپراتوری بیزانس) شد.
و این باعث تعجب مدافعان (امپراتوری بیزانس) شد. توپ دردانل در سال ۱۴۶۴ توسط منیر علی طراحی و ساخته شد. این سلاح بیش از۳۴۰ سال بعد در سال ۱۸۰۷، هنگامی که نیروی دریایی سلطنتی برتانیا عملیات داردانل را (علیه عثمانی) آغاز کرد، هنوز برای انجام وظیفه حضور داشت. نیروهای تُرک آثار باستانی را با موتور و گلوله پر کردند و سپس آنها را به سمت کشتی‌های انگلیسی شلیک کردند. اسکادران انگلیس از این بمباران ۲۸ کشته متحمل شد. تفنگ فتیله‌ای اولین بار در سال ۱۴۶۵ در ارتش امپراتوری عثمانی استفاده شد. بعدها و از قرن شانزدهم از
عثمانی استفاده شد. بعدها و از قرن شانزدهم از فولاد دمشق در تولید سلاح گرم مانند تفنگ فتیله‌ای استفاده شد. در نبرد موهاچ، ینی‌چرب‌ها مجهز به ۲۰۰۰ تفنگ، «۹ ردیف متوالی تشکیل دادند و آنها اسلحه‌های خود را ردیف به ردیف شلیک کردند»، «در حالت زانو زدن یا ایستادن بدون نیاز به حمایت اضافی یا استراحت». بعداً چینی‌ها برای شلیک، از حالت شلیک در حالت زانو زده عثمانی‌ها الگو گرفتند. در سال ۱۵۹۸، ژائو شیژن، نویسنده چینی، تفنگ فتیله‌ای تُرک را برتر از نوع اروپایی آن توصیف کرد. گروه مارش و گروه مارش نظامی هر دو ریشه در
کرد. گروه مارش و گروه مارش نظامی هر دو ریشه در گروه مارش عثمانی دارند که از قرن شانزدهم توسط ینی‌چری‌ها اجرا می‌شد. اصلاحات در ارتش کلاسیک (۱۶۰۶–۱۸۲۶). مضمون اصلی این دوره اصلاح ینی‌چری‌ها است. این سپاه در اصل از پسران جوان مسیحی تشکیل شده بود که تحت امپراتوری عثمانی تحصیل کرده بودند. در طول قرن پانزده و شانزده آنها به عنوان کارآمدترین و موثرترین واحد نظامی در اروپا شناخته شدند. جدا از پیاده‌نظام آنها، سواره نظام سپاهی نیز وجود داشت. با این حال، آنها از این نظر متفاوت بودند که از وظایف نظامی و اداری
از این نظر متفاوت بودند که از وظایف نظامی و اداری برخوردار بودند. با ینی‌چری کاملاً مقید بودند که می‌توانستند در هر زمان وظایف نظامی خود را انجام دهند، اما درمقابل با سپاهی‌ها ابتدا متفاوت رفتار می‌کردند زیرا آنها درآمد خود را از زمینی که از سلطان به آنها داده می‌شد، می‌گرفتند. در این زمین‌های کشاورزی، سپاهی‌ها وظیفه جمع‌آوری مالیاتی را داشتند که به عنوان دستمزد آنها بود. در همان زمان آنها مسئول حفظ صلح و نظم در آنجا بودند. همچنین انتظار می‌رفت که آنها هر زمان که سلطان خدمت خود را ضروری بداند، می‌توانند در
که سلطان خدمت خود را ضروری بداند، می‌توانند در ارتش خدمت کنند. در سال ۱۶۲۱، یک چینی به نام تفنگ‌های ترکی را توصیف کرد که از مکانیزم چرخ‌دنده استفاده می‌کردند، که مشخص نبود در آن زمان در هیچ‌یک از سلاح‌های گرم اروپایی یا چینی استفاده می‌شده‌است. امپراتوری عثمانی تلاشهای زیادی را برای جذب متخصصان فرانسوی برای نوسازی آن انجام داد. کلود الکساندر دو بونوئل افسر و ماجراجوی فرانسوی در خدمت سلطان محمود اول، به اسلام گروید و برای ایجاد نوسازی ارتش عثمانی تلاش کرد و با ایجاد کارخانه‌های ریخته‌گری توپ جنگی،
کرد و با ایجاد کارخانه‌های ریخته‌گری توپ جنگی، کارخانه‌های باروت و تفنگ و یک مدرسه مهندسی نظامی ایجاد کرد. یکی دیگر از افسران فرانسوا بارون دو توت درحال اصلاحات برای ارتش عثمانی بود. وی موفق شد یک ریخته‌گری جدید برای ساخت هویتزر ساخته شود و در ایجاد واحدهای توپخانه متحرک نقش اساسی داشت. وی استحکاماتی را در تنگه بسفر بنا کرد و دوره علوم دریایی را شروع کرد که سنگ بنای آکادمی نیروی دریایی بعدی ترکیه را گذاشت. یک نمونه از مشاورانی که به موفقیت محدودی دست یافت، فرانسوا بارون دو توت، یک افسر فرانسوی بود. وی در
فرانسوا بارون دو توت، یک افسر فرانسوی بود. وی در ساخت یک ریخته‌گری جدید برای ساخت توپخانه موفق شد. همچنین وی ساخت پایگاه جدید دریایی را هدایت کرد. متأسفانه هدایت سربازان از ارتش منظم به واحدهای جدید برای او تقریباً غیرممکن بود. کشتی‌ها و اسلحه‌های جدیدی که این سرویس را به خدمت گرفتند بسیار اندک بودند تا بتوانند بر ارتش عثمانی تأثیر بگذارند و وی به خانه بازگشت. هنگامی که آنها در سال ۱۷۹۵ از فرانسه کمک خواستند، ناپلئون بناپارت جوان برای کمک به سازماندهی توپخانه عثمانی به قسطنطنیه اعزام شد. او نرفت، زیرا فقط
عثمانی به قسطنطنیه اعزام شد. او نرفت، زیرا فقط چند روز قبل از آنکه بخواهد خاور نزدیک را بپیمای، با قرار دادن یک جمعیت پاریسی در ۱۳ وندمیار خود را برای فهرست مفید دانست و در فرانسه نگهداری شد. تأمین نیروهای عثمانی که در مولداوی و والاچیا فعالیت می‌کردند یک چالش اساسی بود که نیاز به تدارکات کاملاً سازمان یافته داشت. ارتشی متشکل از شصت هزار سرباز و چهل هزار اسب، به نیم میلیون کیلوگرم غذا در روز نیاز داشت. نیروهای عثمانی وضعیت بهتری نسبت به روس‌ها داشتند، اما هزینه‌های ارتش هر دو خزانه ملی را فلج کرد. تجهیزات
ارتش هر دو خزانه ملی را فلج کرد. تجهیزات هر دو طرف با استفاده از قیمت‌های ثابت، مالیات و مصادره صورت می‌گرفت. سلطان سلیم سوم در سال ۱۷۸۹ تا ۱۸۰۷ ارتش «نظام جدید» را برای جایگزینی ارتش ناکارآمد و منسوخ شاهنشاهی ایجاد کرد. سیستم قدیمی به ینی‌چری وابسته بود که تا حد زیادی کارایی نظامی خود را از دست داده بودند. سلیم از نزدیک شیوه‌های نظامی غربی را دنبال می‌کرد. ایجاد آن برای خزانه جدید گران بود. نتیجه این بود که باب‌عالی (دربار عثمانی) اکنون دارای یک ارتش کارآمد و آموزش دیده در اروپا مجهز به سلاح‌های مدرن بود.
و آموزش دیده در اروپا مجهز به سلاح‌های مدرن بود. با این وجود در دوره‌ای که ارتشهای غربی ده تا پنجاه برابر بزرگتر بودند، این تعداد کمتر از ده‌هزار سرباز داشت. بعلاوه سلطان از قدرتهای سنتی که کاملاً جا افتاده بود ناراحت بود. در نتیجه، به غیر از استفاده در برابر نیروی اعزامی ناپلئون در غزه و روزتا، به ندرت مورد استفاده قرار گرفت. ارتش جدید با سرنگونی سلیم در سال ۱۸۰۷ توسط عناصر ارتجاعی منحل شد، اما این الگوی ارتش جدید عثمانی بود که بعداً در قرن ۱۹ ایجاد شد. تلاش برای یک سیستم جدید (۱۸۲۶–۱۸۵۸). موضوع اصلی این
برای یک سیستم جدید (۱۸۲۶–۱۸۵۸). موضوع اصلی این دوره انحلال ینی‌چری است که در سال ۱۸۲۶ اتفاق افتاد و تغییر فرهنگ نظامی. رویداد مهم دیگر «پیشامد فرخنده» است. واحدهای نظامی تشکیل شده در جنگ‌های کریمه، جنگ روسیه و ترک‌ها (۱۸۷۸–۱۸۷۷) و جنگ یونان و ترک‌ها (۱۸۹۷) مورد استفاده قرار گرفتند. تلاش‌های ناموفق یک سیستم جدید از قبل از سال ۱۸۲۶آغاز شد. سلطان سلیم سوم ارتش نظام-جدید را در اواخر قرن هجده و اوایل قرن نوزده تشکیل داد. این اولین تلاش جدی برای تبدیل نیروهای نظامی عثمانی به یک ارتش مدرن بود. با این حال،
نظامی عثمانی به یک ارتش مدرن بود. با این حال، نظام-جدید، عمر کوتاهی داشت و پس از کناره‌گیری سلیم در ۱۸۰۷ منحل شد. سلطان محمود دوم، جانشین و برادرزاده سلیم سوم، که یک مصلح بزرگ بود، در سال ۱۸۲۶ با اصطلاح حادثه فرخنده ینی‌چری را منحل کرد. عساکر منصوره محمدیه به عنوان یک ارتش مدرن معاصر تأسیس شد. مصر، به عنوان بخشی از امپراتوری عثمانی (ایالت مصر)، در دوران محمد علی پاشا نیز دچار تغییرات نظامی زیادی شد. دو مورد از بزرگ‌ترین اصلاحات نظامی شیوه تلقین و نظارت بود که به طرز چشمگیری تاکتیک ارتش را هم توسط رهبری
که به طرز چشمگیری تاکتیک ارتش را هم توسط رهبری تغییر داد و هم توسط سایر افراد جامعه درک شد. قوانین جدید قانون نظامی منجر به انزوا، نظارت شدید و مجازات‌های شدید برای اجرای اطاعت اعمال شد. هدف پاشا ایجاد رعایت زیاد قانون و اطاعت سختگیرانه ناشی از نیازهای صادقانه بود. این تغییر از کنترل مستقیم با مجازات بدنی به کنترل غیرمستقیم از طریق اجرای دقیق قانون با هدف پیش‌بینی زندگی سربازان و ایجاد نظامی قابل کنترل‌تر برای پاشا بود. ارتش مدرن. موضوع اصلی این دوره سازماندهی و آموزش واحدهای تازه تأسیس است. تغییر سیستم
و آموزش واحدهای تازه تأسیس است. تغییر سیستم فرانسه به سیستم آلمان به عنوان مأموریت نظامی آلمان در این دوره بسیار مؤثر بود. از واحدهای نظامی تشکیل شده در جنگهای بالکان و جنگ جهانی اول استفاده شد. نیروی دریایی. نیروی دریایی عثمانی که به آن ناوگان عثمانی نیز گفته می‌شود، در اوایل قرن چهاردهم پس از گسترش امپراتوری برای دستیابی به دریا در سال ۱۳۲۳ با تصرف قره‌مرسل، محل اولین کشتی‌سازی نیروی دریایی عثمانی و هسته نیروی دریایی آینده، تأسیس شد. نیروی دریایی عثمانی در طول عمر طولانی خود، درگیر بسیاری از درگیری‌ها شد
طول عمر طولانی خود، درگیر بسیاری از درگیری‌ها شد و تعدادی از معاهدات دریایی را امضا کرد. در اوج خود، نیروی دریایی تا اقیانوس هند گسترش یافت و در سال ۱۵۶۵ لشکری به اندونزی اعزام کرد. پس از نابودی امپراتوری عثمانی، سنت نیروی دریایی ارتش تحت نیروی دریایی ترکیه جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ ادامه یافت. نیروی هوایی. اسکادران‌های هوایی امپراتوری عثمانی (انگلیسی: Ottoman Aviation Squadrons) یگان‌های هواپیمای نظامی ارتش و نیروی دریایی امپراتوری عثمانی بودند. تاریخچه بکارگیری هواپیماهای نظامی در ارتش عثمانی به ژوئن ۱۹۰۹
هواپیماهای نظامی در ارتش عثمانی به ژوئن ۱۹۰۹ یا ژوئیه ۱۹۱۱ بر می‌گردد. این سازمان را بعضاً نیروی هوایی عثمانی نیز می‌نامند. اندازه ناوگان هوایی در دسامبر ۱۹۱۶، هنگامی که جوخه‌های هواپیمایی عثمانی ۹۰ هواپیما داشتند، به اوج خود رسید. اسکادران‌های هوایی به عنوان بازرسی کل نیروهای هوایی (Kuva-yı Havaiye Müfettiş-i Umumiliği) در ۲۹ ژوئیه ۱۹۱۸ دوباره سازماندهی شدند. با امضای آتش‌بس مودروس در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸، بکارگیری هواپیمایی ارتش عثمانی عملاً به پایان رسید. در زمان آتش‌بس، نیروی هوایی ارتش عثمانی حدود ۱۰۰ خلبان
آتش‌بس، نیروی هوایی ارتش عثمانی حدود ۱۰۰ خلبان داشت. ۱۷ یگان هوایی مستقر در پایگاه‌های زمینی (هر کدام دارای ۴ هواپیما) و ۳ یگان هوایی در خدمت نیروی دریایی (هر کدام دارای ۴ هواپیما) که جمعاً ۸۰ فروند هواپیمای جنگی در اختیار داشتند.
امارت افغانستان یا امارت خراسان یک دولت به رسمیت شناخته‌ نشده در افغانستان بود که به رهبری حبیب‌الله کلکانی بر آن فرمان می‌راند. این کشور از ژانویه تا اکتبر ۱۹۲۹ ماندگار بود. حبیب‌الله کلکانی که یکی از شورشی های تاجیک در دولت شاهی بود که علیه حکومت آزاد افغانستان حمله کرد. و در ۱۸ ژانویه ۱۹۲۹ به حکومت رسید. و خود را امیر خراسان (عیار خراسان) نامید. وی اولین شخص تاجیک تبار قبل از گروه طالبان بود که قانون اساسی امان الله خان که برپایه دموکراسی، آزادی و مدرنیته بود را لغو کرد. و به جای آن قانون اساسی افغانستان
بود را لغو کرد. و به جای آن قانون اساسی افغانستان را به حکومت دینی و فرقه ایی و حجاب اجباری تصویب کرد. در ۱۳ اکتبر همان سال توسط محمد نادر شاه ساقط و اعدام گردید. یکی از آرمان حبیب‌الله کلکانی تجزیه افغانستان بود که بتواند خراسان بزرگ را احیا کند. وزیران و والیان. هیئت وزراء و افراد بانفوذ حکومت حبیب‌الله کلکانی از این قرار بود:
سقاوی‌ها یک گروه مسلح در پادشاهی افغانستان از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۱ بودند. آن‌ها به رهبری حبیب‌الله کلکانی در ژانویه ۱۹۲۹ کنترل کابل را به دست گرفتند و امارت افغانستان را بنیان‌گذاری کردند. به دنبال چرخش‌های نظامی در جنگ داخلی افغانستان (۱۹۲۹-۱۹۲۸)، آن‌ها در اکتبر ۱۹۲۹ از کابل بیرون رانده شدند. فعالیت سقاویان در سال ۱۹۳۱ پایان یافت. تاریخچه. چون اقدامات اصلاحی امان‌الله خان با تندرویهایی همراه بود و اساساً با جنبه‌های فرهنگی و دینی مردم افغانستان سازگاری چندانی نداشت، اسباب نارضایتی عمومی را فراهم نمود و در
نداشت، اسباب نارضایتی عمومی را فراهم نمود و در نهایت به شورش قبایل، مخالفت روحانیان و مردم و سرانجام سقوط او انجامید. در این میان حبیب‌الله کلکانی، که یک سرباز معمولی در ارتش امان‌الله شاه بود، عملکردهای امان‌الله خان را مغایر سنت‌های دینی و ارزش‌های مردمی دانسته و با پشتیبانی علما و رهبران نقشبندیه که نفوذ بسیار داشتند، دست به شورش زده و در کلکان خود را فرمانروای افغانستان خواند و با قوای خود روی به کابل نهاد. از این‌رو، امان‌الله از مواضع خود دست برداشت و اصلاحات را متوقف کرد. امان‌الله خان برای نخستین
و اصلاحات را متوقف کرد. امان‌الله خان برای نخستین بار در تاریخ کشور زنش را با لباس غیرمعمول به سبک اروپایی روی صحنه آورد و از مردم خواست تا آن شیوهٔ را به عنوان الگو بپذیرند. اما با واکنشهای مردمی مواجه شد. شورشیان حملهٔ نهایی بر کابل را در شب ۲۴ دی۱۳۰۷ (خورشیدی) (۱۴ ژانویه ۱۹۲۹) آغاز کردند. شاه سلطنت را به برادرش عنایت‌الله سپرد و خود به قندهار رفت. عنایت‌الله خان هم سرانجام پس از سه روز پادشاهی با خانواده‌اش کابل را ترک گفت. از آن سوی حبیب‌الله مقر سلطنت را متصرف شد و در ۲۸ دی ۱۳۰۷ (۱۸ ژانویه ۱۹۲۹) بر
را متصرف شد و در ۲۸ دی ۱۳۰۷ (۱۸ ژانویه ۱۹۲۹) بر تخت سلطنت نشست و خود را به امیر حبیب‌الله مسمی‌کرد. امان‌الله کوشید تا به کمک قبایل دوباره خود را به کابل برساند، اما رقابت و خصومت قبایل غلزایی و درانی مانع این کار شد. امان‌الله شکست خورد و سرانجام از طریق هند به ایتالیا رفت. امیر حبیب‌الله کلکانی که خود را «خادم دین رسول‌الله» می‌گفت، بر اصلاحات مدرن دموکراتیک امان‌الله خط بطلان کشید. قوانین مصوب به ویژه قانون اساسی را ملغی ساخت و مالیات و عوارض را غیرشرعی خواند و همه را برچید. در آغاز کار بیشتر مردم به
خواند و همه را برچید. در آغاز کار بیشتر مردم به امید ادارهٔ بهتر و اسلامی‌تر کشور از حبیب‌الله به خوبی استقبال کردند؛ اما مشکلات اقتصادی و امنیتی کشور به تدریج باعث آشفتگی اوضاع شد. در این وقت ژنرال محمد نادر خان، وزیر جنگ پیشین که از وزیر مختاری در فرانسه استعفا کرده بود و در شهر نیس زندگی می‌کرد، به کمک برادرانش، گویا پس از مذاکره با انگلستان در هند، قصد کابل کرد و سرانجام به کمک قبایل مخصوصاً افراد دو قبیلهٔ جاجی و وزیری در ۲۱ مهر ۱۳۰۸ (۱۳ اکتبر ۱۹۲۹) خود را به آنجا رسانید و شهر را در اختیار گرفت. با
خود را به آنجا رسانید و شهر را در اختیار گرفت. با آنکه حبیب‌الله و یارانش را به شرط تسلیم وعدهٔ عفو داده بودند، اما به دستور نادر خان همه به دار آویخته شدند، از همین جهت است که نادر شاه را غدار می‌گویند. عضویت و پشتیبانی. تاجیک‌ها بزرگ‌ترین پشتیبانان سقاوی‌ها بودند. حمله سقاوی‌ها به کابل در ژانویه ۱۹۲۹ توسط دستگاه مذهبی به عنوان راهی برای برگرداندن اصلاحات امان‌الله مورد حمایت قرار گرفت. گرچه حبیب‌الله کلکانی «گنجایش رهبری کشور را نداشت» و یک‌باره پشتیبانی محافظه‌کاران را از دست داد. در ۱۴ آوریل ۱۹۲۹ فیض
محافظه‌کاران را از دست داد. در ۱۴ آوریل ۱۹۲۹ فیض محمد شمار سقاویان را ۲۰٬۰۰۰ تن برآورد کرد. روابط بین‌المللی. دولت سقاوی افغانستان با وجود تسلط بر کابل نتوانست هیچ گونه به رسمیت شناختگی دیپلماتیکی به دست آورد. با این حال، سقاویان با باسماچی‌ها متحد شدند و به آن‌ها اجازه دادند که در شمال افغانستان عملیات انجام دهند که این کار منجر به لغو «پیمان بی‌طرفی و عدم تجاوز» با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی که افغانستان را ملزم به مهار حملات مرزی باسماچی می‌کرد، شد.
شامگاه هشتم دسامبر ۱۹۸۰، موسیقیدان انگلیسی جان لنون، که عضو سابق گروه بیتلز بود، در ساختمان داکوتا، محل اقامت خود در شهر نیویورک، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت زخمی شد. قاتل وی مارک دیوید چپمن، یکی از طرفداران گروه بیتلز بود که از هاوایی سفر کرده بود. چپمن گفته که او از شیوه زندگی و اظهارات عمومی لنون عصبانی شده است؛ به ویژه اظهارات وی در مورد «پیشی گرفتن محبوبیت بیتلز از مسیح» و همچنین متن ترانه‌هایی مثل "God" و "تصور کن". چپمن همچنین بارها ادعا کرده که انگیزهٔ اصلی کشتن لنون بعد از خواندن رمان
کرده که انگیزهٔ اصلی کشتن لنون بعد از خواندن رمان "ناطورِ دشت" نوشته جروم دیوید سالینجر به او الهام شده است. چپمن برنامه قتل لنون را از چند ماه قبل برنامه‌ریزی کرده بود، او از صبح آن روز منتظر لنون در مقابل ساختمان داکوتا بود و نهایتاً بعدازظهر موفق به ملاقات او شد. لنون آلبوم " "فانتزی دوبرابر"" را برایش امضا کرد و به همراه همسرش یوکو اونو برای ضبط به سمت استودیو حرکت کردند. در همان شب وقتی لنون و اونو به ساختمان داکوتا بازگشتند، در ورودی ساختمان چپمن با استفاده از یک هفت تیر پنج گلوله را در مقابل همسر
استفاده از یک هفت تیر پنج گلوله را در مقابل همسر لنون به او شلیک کرد. لنون را با یک ماشین پلیس به بیمارستان منتقل کردند که در هنگام ورود اعلام شد که وی کشته شده‌است. او ۴۰ سال عمر کرد. پس از این حادثه در سراسر جهان طغیان غم و اندوه در مقیاسی بی‌سابقه رخ داد. مردم مقابل بیمارستان روزولت و ساختمان داکوتا تجمع کردند. ساختمانهای اطراف در غم از دست دادن لنون شمع‌های روشن در پنجره‌های خود قرار دادند، و حداقل سه طرفدار بیتلز خود را کشتند. لنون در گورستان فرنکلیف در هارتسدیل، نیویورک سوزانده شد و خاکسترش به همسرش
هارتسدیل، نیویورک سوزانده شد و خاکسترش به همسرش اونو داده شد که او به جای برگزاری مراسم خاکسپاری، ۱۰ دقیقه سکوت در سراسر جهان را درخواست کرد. چپمن به جرم قتل لنون اعتراف کرد و به ۲۰ سال حبس در زندان اوپست ایالت نیویورک محکوم شد. از زمان محکومیت او در سال ۲۰۰۰، ۱۱ بار تقاضای عفو مشروط او توسط اونو رد شده‌است.
امیر علی احمد خان (۱۸۸۳–۱۹۲۹) دوبار به شکل کوتاه مدت در سلسله دودمان بارک‌زایی امارت نموده است. بار اول در ۱۷ ژانویه ۱۹۲۹ در جلال آباد توسط نقیب صاحب که یک متنفذ روحانی بود به عنوان امیر افغانستان اعلام شد و خطبه امارت بنامش خوانده شد اما به‌تاریخ ۱۹ فوریه ۱۹۲۹ در جگدلک توسط قوای حبیب الله کلکانی شکست خورد. نامبرده بار دوم در ۲۳ ژوئن ۱۹۲۹ در قندهار توسط مولوی عبدالواسع قندهاری امیر افغانستان اعلان شد. ولی دوباره توسط قوای حبیب الله کلکانی در هنگام تصرف قندهار به تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۲۹ دست گیر شد و به‌تاریخ ۱۱