payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جهانی است که زنان همواره از مشارکت سیاسی عقب مانده‌اند و آماری که اتحادیه بین‌المجالس در سال ۲۰۱۶ بدست آورده‌است نشان می‌دهد که تنها ۲۲٫۸ درصد از بین تمام نمایندگان مجلس ملی زنان بودند. سنجش توانمندسازی جنسیتی (GEM) توسط سازمان ملل متحد (سازمان ملل) برای اندازه‌گیری برابری جنسیتی از طریق بررسی فرصت‌های زنان در مشارکت سیاسی و قدرت اقتصادی آنها طراحی شده‌است. از آنجا که هیچ اطلاعات پارلمانی در هنگ کنگ وجود ندارد، کمیسیون زنان GEM را در سال ۲۰۰۵ با استفاده از تعدادی از اعضای شورای قانونگذاری زن برای جایگزینی
تعدادی از اعضای شورای قانونگذاری زن برای جایگزینی تعداد نمایندگان زن پارلمان محاسبه کرد. GEM از هنگ کنگ ۰٫۷۱۷ بود که در رده نوزدهم در بین ۱۰۹ کشور جهان قرار داشت و این نشان می‌دهد که در مقایسه با سایر کشورهای آسیایی مانند ژاپن (۵۴) و کره جنوبی (۶۴) موقعیت‌های بیشتری برای زنان در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی وجود دارد. خشونت علیه زنان. خشونت علیه زنان، خشونت مبتنی بر جنسیت است که در زندگی عمومی و خصوصی اتفاق می‌افتد و به دلیل جنسیت یا نقش‌های اجتماعی و هدف قرار دادن زنان است و احتمالاً منجر به آسیب‌های جسمی،
دادن زنان است و احتمالاً منجر به آسیب‌های جسمی، جنسی و روانی خواهد شد. بررسی خشونت علیه زنان (IVAWS) نشان داده‌است که میزان خشونت در هنگ کنگ ۱۹٫۹٪ است که در مقایسه با سایر کشورها مانند استرالیا (۵۷٪) و دانمارک (۵۰٪) کم است. دگرباشان و جنبش‌های حقوق زنان. از سال ۱۹۹۱، جنبش دگرباش جنسی در هنگ کنگ شروع به از بین بردن جنایت همجنس‌گرایی کرد. ائتلاف زنان هنگ کنگ یک سازمانLGBT است که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد. این گروه مسئول تهیه لایحه تبعیض جنسی در دولت در سال ۱۹۹۵ بود. این لایحه از حقوق قانونی، سیاسی و اقتصادی زنان
این لایحه از حقوق قانونی، سیاسی و اقتصادی زنان حمایت می‌کرد.
خاراکْسْ () شهری سلوکی و پارتی بود که در استان راگیانا، در نزدیکی شهر راگا (ری امروزی) واقع شده بود. خاراکس با توجه به نام یونانی خود که به معنی " نرده دفاعی " است، شهری با استحکامات بوده‌است. بنا به گفته بطلمیوس توسط سلوکی‌ها بنیان‌گذاری شده بود و در نزدیکی آپامیا قرار داشت. ("جغرافیا" ۶٫۴٫۴). به گفته ایزیدور خاراکسی، که به عنوان اصلی‌ترین منبع در نظر گرفته می‌شود، خاراکس یکی از پنج شهر واقع در راگیانا بود که شهر اصلی آن راگا بود. وی همچنین خاطرنشان می‌کند که این مکان "در پای کوهی به نام کاسپیوس (...)"
که این مکان "در پای کوهی به نام کاسپیوس (...)" واقع شده‌است که با کوه‌های البرز انطباق دارد. هنگامی که فرهاد یکم قلمرو اشکانیان را در حدود ۱۷۶ سال قبل از میلاد گسترش می‌داد، وی قبیله مردم آمارد را شکست داد و بخشی از آنها را به خاراکس برد. بنا به گزارش، این کار به منظور ایجاد مقر مستحکم برای فتح سرزمین ماد انجام شد. مکان واقعی خاراکس مشخص نیست. گزینه‌های پیشنهادی شامل ایوانکی و اراضی است.
در حالی که زنان در ژاپن پس از جنگ جهانی دوم به عنوان حقوقی برابر با مردان شناخته شدند، شرایط اقتصادی زنان نامتوازن مانده‌است. ابتکارات سیاست مدرن برای تشویق مادر و مشارکت در محل کار نتایج متفاوتی داشته‌است. زنان در ژاپن در سال ۱۹۴۷ حق رأی به دست آوردند. در حالی که وضعیت زنان ژاپنی در دهه‌های گذشته بهبود یافته‌است ، انتظارات سنتی از زنان متأهل و مادران به عنوان مانعی برای برابری اقتصادی کامل ذکر شده‌است. سلطنت کاملاً مردانه است و یک شاهزاده خانم هنگام ازدواج با یک فرد معمولی مجبور است از وضعیت سلطنتی خود دست
یک فرد معمولی مجبور است از وضعیت سلطنتی خود دست بکشد. تاریخ فرهنگی. میزان حضور زنان در جامعه ژاپن با گذشت زمان و طبقات اجتماعی متفاوت بوده‌است. در قرن هشتم، ژاپن دارای امپراطورانی زن بود و در قرن دوازدهم در دوره هین، زنان در ژاپن می‌توانستند اموال را به نام خود به ارث ببرند و خودشان آن را اداره کنند: "زنان می‌توانستند اموال داشته باشند، تحصیل کنند. از اواخر دوره ادو وضعیت زنان رو به افول گذاشت. در قرن هفدهم میلادی، " اونا دایگاکو (Onna Daigaku)"، یا "Learning for Women" توسط نویسنده کنفوسیونیست کائیبارا
for Women" توسط نویسنده کنفوسیونیست کائیبارا اککن ، انتظارات را برای زنان ژاپنی بیان کرد و اظهار داشت که چنین چیزی احمقانه شخصیت اوست ." به ویژه، به عدم اعتماد به نفس و اطاعت از شوهرش " که بر او تحمیل می‌شود. در دوره میجی، صنعتی سازی و شهرسازی اقتدار پدران و شوهرها را کاهش داد، اما در عین حال قانون مدنی میجی ۱۸۹۸ (به‌طور خاص معرفی سیستم ie) حقوق قانونی زنان را نفی کرد و آنها را مطیع خواسته‌های خانواده قرار داد. وضعیت سیاسی زنان. قانون اساسی ژاپن، تهیه شده توسط ایالات متحده و در دوران پس از جنگ به تصویب
توسط ایالات متحده و در دوران پس از جنگ به تصویب رسید، چارچوبی قانونی برای پیشرفت برابری زنان در ژاپن فراهم می‌آورد. در سال ۱۹۴۶ به زنان حق رأی داده شد. این امر به آنها آزادی، برابری بیشتر با مردان و موقعیت بالاتر در جامعه ژاپن را می‌داد. سایر اصلاحات پس از جنگ، مؤسسات آموزش و پرورش را به روی زنان گشود و زنان را ملزم به دریافت حقوق برابر برای کار برابر کرد. در سال ۱۹۸۶، قانون فرصت اشتغال برابر به اجرا درآمد. از نظر قانونی، موانع اندکی برای مشارکت برابر زنان در زندگی جامعه باقی مانده‌است. زندگی حرفه ای. در
در زندگی جامعه باقی مانده‌است. زندگی حرفه ای. در طول قرن بیست و یکم، زنان ژاپنی نسبت به جمعیت زنان شاغل ایالات متحده در ابعاد بالاتری کار می‌کنند. سطح درآمد بین زن و مرد در ژاپن مساوی نیست. زن ژاپنی به‌طور میانگین ۴۰ درصد کمتر از یک مرد درآمد کسب می‌کند و یک دهم مقام‌های مدیریتی در اختیار زنان قرار گرفته‌است. زنان اغلب در مشاغل پاره وقت یا موقت یافت می‌شوند. ۷۷٪ از این مشاغل توسط زنان در سال ۲۰۱۲ تکمیل شد. در بین زنانی که کار می‌کنند، اتحادیه‌های زنان فقط از نظر اندازه و قدرت نسبی اندک هستند. زندگی
فقط از نظر اندازه و قدرت نسبی اندک هستند. زندگی خانوادگی. نقش سنتی زنان در ژاپن به عنوان «سه مورد تسلیم» تعریف شده‌است: زنان جوان به پدران خود تسلیم می‌شوند. زنان متأهل به همسرشان تسلیم می‌شوند و زنان سالخورده به فرزندان خود تسلیم می‌شوند. گونه‌های این چیدمان را می‌توان در ژاپن معاصر مشاهده کرد، جایی که زنان خانه‌دار وظیفه آشپزی، تمیز کردن، فرزندآوری و حمایت از همسران خود را برای کار بدون هیچ گونه نگرانی در مورد خانواده و همچنین تعادل در امور مالی خانواده دارند. با این حال، با افزایش تعداد خانواده‌های
دارند. با این حال، با افزایش تعداد خانواده‌های دارای درآمد دوگانه، زنان و مردان مشاغل خانگی را به اشتراک می‌گذارند، و تحقیقات نشان می‌دهد که این منجر به افزایش رضایتمندی نسبت به خانوارهایی است که کار را به روشهای سنتی تقسیم می‌کنند. تحصیلات. با پیشرفت جامعه، دختران بیشتر و بیشتر برای دریافت آموزش عالی به دانشکده‌ها می‌روند. امروزه بیش از نیمی از زنان ژاپنی فارغ التحصیلان دانشگاه یا دانشگاه هستند. نسبت محققان زن در ژاپن ۱۴٫۶٪ است. در دوره مبارزات انتخاباتی دوران میجی، آموزش مدرن زنان با جدیت آغاز شد. اولین
میجی، آموزش مدرن زنان با جدیت آغاز شد. اولین مدارس برای زنان در طول این زمان آغاز شد، هر چند موضوعات آموزش و پرورش بسیار جنسیتی بودند، زنان هنر کلاس سامورایی، مانند مراسم چای و گل‌آرایی را یادمی‌گرفتند. قانون آموزش ۱۸۷۱ تصریح کرد که دانش آموزان باید «بدون هیچ گونه تمایزی از کلاس و جنسیت» آموزش ببینند. با این وجود، پس از سال ۱۸۹۱ دانش آموزان پس از کلاس سوم جدا شدند، و بسیاری از دختران تحصیلات خود را در دوره متوسطه تمدید نکردند. در اواخر دوره میجی، در هر بخش ژاپن یک مدرسه دخترانه وجود داشت که با ترکیبی از
ژاپن یک مدرسه دخترانه وجود داشت که با ترکیبی از مدارس دولتی، مبلغین و خصوصی اداره می‌شد. تا سال ۱۹۱۰، تعداد بسیار کمی از دانشگاه‌ها زنان را پذیرفتند. فارغ‌التحصیلی اطمینان حاصل نمی‌شد، زیرا اغلب زنان برای ازدواج یا مطالعه «امور عملی» از مدرسه بیرون می‌کشیدند. سلامتی. امید به زندگی زنان ژاپنی در ۸۷ سالگی طولانی‌ترین از هر جنسیتی در هر نقطه از جهان است. سقط جنین در ژاپن تحت برخی محدودیت‌ها قانونی است. این تعداد در سال از سال ۱۹۷۵ تاکنون ۵۰۰۰۰۰ نفر کاهش یافته‌است. با این حال، از ۲۰۰۰۰۰ سقط جنین انجام شده در
با این حال، از ۲۰۰۰۰۰ سقط جنین انجام شده در سال، ۱۰٪ زنان نوجوان هستند، که تعداد آنها از سال ۱۹۷۵ افزایش یافته‌است. زیبایی. صنعت لوازم آرایشی ژاپن دومین کشور بزرگ جهان است که بالغ بر ۱۵ میلیارد دلار در سال درآمد دارد. بازار قدرتمند محصولات زیبایی به ارزشی که در زمینه انضباط و خودسازی در ژاپن قرار دارد، متصل شده‌است، جایی که بدن از طریق کاتا تسخیر می‌شود در دوره هی‌آن، استانداردهای زیبایی زنانه از دندانهای تیره، مقداری چربی بدن و ابروهای رنگ شده در قسمت اصلی (که تراشیده شده بودند) پیروی می‌کردند. شرکت‌های
(که تراشیده شده بودند) پیروی می‌کردند. شرکت‌های زیبایی از زمان میجی در ایجاد استانداردهای معاصر زیبایی در ژاپن نقش داشته‌اند. به عنوان مثال، شرکت آرایشی و بهداشتی ژاپنی، شیسیدو مجله ای به نام "Hannatsubaki" با توصیه‌های زیبایی برای خانم‌ها که بر سبک و مو و سبک معاصر تأکید می‌کنند ، منتشر کرد. " دختر مدرن " () قبل از جنگ ژاپن دنبال مدهای غربی بود که از طریق این نوع رسانه‌های ژاپنی فیلتر می‌شدند. محصولات منعکس کننده چندین نگرانی رایج در بین زنان ژاپنی است. نظرسنجی‌های متعدد نشان می‌دهد که زنان نگران «چاقی،
متعدد نشان می‌دهد که زنان نگران «چاقی، اندازه پستان، بی مویی و اندازه باسن» هستند. شکل ایده‌آل یک زن ژاپنی عموماً شکننده و ریز است. آرمان‌های زیبایی ژاپنی از ویژگی‌های کوچک و چهره‌های باریک طرفداری می‌کنند. چشمان بزرگ تحسین می‌شود، به خصوص وقتی که «پلک‌های مضاعف» دارند. از ویژگی‌های ایده‌آل دیگر پوست کم رنگ است. پوست برنزه از لحاظ تاریخی با طبقه کارگر و پوست کمرنگ مرتبط با اشراف همراه بوده‌است. برای جلوگیری از آفتاب، بسیاری از زنان در ژاپن احتیاط می‌کنند و برخی از لوسیون‌ها برای سفیدتر شدن پوست فروخته
و برخی از لوسیون‌ها برای سفیدتر شدن پوست فروخته می‌شوند. گیشا. گیشا در ژاپن به زنانی گفته می‌شد که برای رقص و آواز، سرگرمی، حاضرجوابی و پذیرایی تربیت می‌شدند و یک سرگرم‌کننده سنتی زن ژاپنی است که به عنوان یک مهماندار عمل می‌کند و مهارت‌های آن شامل اجرای هنرهای مختلف ژاپنی از جمله موسیقی کلاسیک، رقص، بازی‌ها، سرو چای و مکالمه، عمدتاً برای سرگرم کردن مشتریان مرد است. گیشا به عنوان سرگرمی‌های ماهر بسیار جدی آموزش داده می‌شود و نباید با روسپی‌ها اشتباه گرفته شود. برنامه تمرینی از سنین جوانی به‌طور معمول ۱۵ سال
برنامه تمرینی از سنین جوانی به‌طور معمول ۱۵ سال شروع می‌شود، و می‌تواند در هر جایی از شش ماه تا سه سال طول بکشد. یک گیشا جوان در آموزش، زیر ۲۰ سال، یک مایکو (maiko) نامیده می‌شود. مایکو (به معنای واقعی کلمه "دختر رقصنده") مربی ارشد ژایشه خود یادمی‌گیرد و همه تعالیمشان را دنبال می‌کند. سپس در حدود ۲۰ تا ۲۲ سالگی، مایکو در مراسمی به نام اریکای (erikae) به یک گیشای تمام عیار ارتقا می‌یابد. پیشگیری از بارداری و تمایلات جنسی. در ژاپن، قرص ضدبارداری در سال ۱۹۹۹، خیلی دیرتر از بیشتر کشورهای غربی، قانونی شد.
خیلی دیرتر از بیشتر کشورهای غربی، قانونی شد. استفاده از آن هنوز هم کم است، به طوری که بسیاری از زوج‌ها کاندوم را ترجیح می‌دهند. تمایلات جنسی در ژاپن به‌طور جداگانه از سرزمین اصلی آسیا شکل گرفته‌است، و ژاپن دیدگاه کنفوسیایی‌ها دربارهٔ ازدواج را که در آن عفاف بسیار مورد توجه است، اتخاذ نکرد. با این حال، تولد خارج از ازدواج در ژاپن نادر است.
رضایت در بی‌دی‌اس‌ام زمانی کاربرد دارد که یکی شرکت‌کنندگان اجازه اِعمال رفتاری خاص یا انواع روابط روی خود را به شریکش می‌دهد. این امر با مفهوم رضایت آگاهانه بسیار مشترک است و همزمان یک مسئله شخصی، اخلاقی و اجتماعی محسوب میشود. این موضوع در بی‌دی‌اس‌ام توجهات زیادی را به خود جلب می‌کند و در نتیجه آن مدلهای رضایتمندی مانند ایمن، عاقلانه و اجماع و خطر آگاهانه توافقی ایجاد گشته‌است. ناظران خارج از جامعه بی‌دی‌اس‌ام نیز در مورد مسئله رضایت در بی‌دی‌اس‌ام اظهار نظراتی کرده‌اند و گاه به رضایت قانونی اشاره می‌کنند
کرده‌اند و گاه به رضایت قانونی اشاره می‌کنند که یک موضوع جداگانه و تا حد زیادی نامرتبط است. با این حال وجود رضایت صریح در بی‌دی‌اس‌ام غالباً می‌تواند پیامدهایی برای بی‌دی‌اس‌ام و قانون داشته باشد و پیگرد قضایی مسائل بسته به کشوری که شرکت کنندگان در آن فعالیت می‌کنند می‌تواند متغیر باشد.
در بی‌دی‌اس‌ام، بازی مرزی اصطلاحیست برای توصیف فعالیت‌هایی که اصل «سالم، عاقلانه و مورد رضایت» را به چالش میکشند. اگر کسی از خطرات و عواقب این کار آگاه باشد و باز هم بخواهد آن را انجام دهد آنگاه اقدام فرد خطر آگاهانه توافقی در نظر گرفته می‌شود. بازی مرزی ممکن است عواقب و آسیب‌های احتمالی کوتاه مدت یا طولانی مدتی در پی داشته باشد یا حتی منجر به مرگ شود، نمونه آن شامل فعالیت‌هایی مانند اختناق شهوانی، بازی آتش، بازی چاقو، بازی ترس، بازی دما، شمع بازی و تفنگ بازی را شامل شود.
سلطه‌پذیر مؤنث فعالیت یا روابطی را توصیف می‌کند که در آن جنسیت زن گرایش به سلطه‌پذیری برابر شریک جنسی خود را دارد. ارائه می‌تواند داوطلبانه و برپایه رضایت باشد، مانند آنچه در روابط بی‌دی‌اس‌ام شکل می‌گیرد. شریک غالب معمولاً یک مرد است، اما می‌تواند یک زن دیگر نیز باشد یا ممکن است چندین شریک غالب به‌طور همزمان وجود داشته باشند. زن مطیع ممکن است لذت جنسی یا رضایت عاطفی را در از دست دادن کنترل و اختیاراتش در درجات مختلف، به یک شریک غالب مورد اعتماد، تجربه کند. بر پایه جنسیت. یک مطالعه در سال ۱۹۸۵ نشان می‌دهد
بر پایه جنسیت. یک مطالعه در سال ۱۹۸۵ نشان می‌دهد که حدود ۳۰٪ از شرکت کنندگان در فعالیتهای بی دی اس ام زن هستند. یک مطالعه دیگر در سال ۱۹۹۵ نشان داد که ۸۹٪ از زنان دگرجنسگرا که در بی دی اس ام فعال هستند در عمل بانداج نقش سلطه‌پذیر-گیرنده را برعهده می‌گیرند، همچنین ترجیح می‌دهند تا نقششان را برای یک مرد غالب انجام دهند، علاوه بر این ۷۱٪ از مردان دگرجنسگرا نقش سلطه‌گر را ترجیح می‌دهند. در ادبیات و رسانه. سلطه‌پذیری و سلطه‌گری بر زنان یک موضوع بسیار رایج در ادبیات سنتی است. اغلب، واقعیتِ جایگاه زن در ازدواج و
سنتی است. اغلب، واقعیتِ جایگاه زن در ازدواج و آسیب‌پذیری و وابستگی اجتماعی وی منعکس می‌شود. علت ها. مازوخیسم یک نوع اختلال روانی است. در این نوع اختلال فرد با آسیب رساندن به خود احساس رضایت می کند. البته ممکن است که این آسیب ها روحی یا جسمی باشد. فرد مازوخیست یا آزار طلب برای اینکه به لذت برسد، خود را در موقعیت های خطرناک قرار می دهد. این مسئله دلیل علمی دارد؛ بدن انسان هنگامی که در حال درد کشیدن باشد اندورفین ترشح می کند. اندورفین ضددرد بوده و باعث سرخوشی می شود. ترشح آن باعث می شود فرد حالتی مانند مصرف
می شود. ترشح آن باعث می شود فرد حالتی مانند مصرف مورفین پیدا کند. مبتلایان به مازوخیستم به این حالت سرخوشی اعتیاد پیدا می کنند و با صدمه زدن به خود آن را بارها و بارها تجربه می کنند. این اختلال اگر به موقع درمان نشود، عواقب جبران ناپذیری دارد. بنابراین بهتر است فرد یا اطرافیان او به سرعت برای درمان او اقدام کنند. ازنظر فروید تمایلات جنسی زنان به‌طور غریزی به سمت مازوخیسم یا آزارطلبی جنسی است. این انحراف جنسی به سادگی قابل تشخیص نیست و معمولا فرد مازوخیست بیماری جنسی خود را قبول ندارد و آن را سلیقه‌‌ شخصی
جنسی خود را قبول ندارد و آن را سلیقه‌‌ شخصی می‌نامد.
ذبیح‌الله خبیری از تهرانبازیکن سابق فوتبال ایران بود. وی عضو اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان بوده‌است. وی پس از مصطفی مکری، به مدت ۱۵ ماه از مرداد ۱۳۳۹ تا آبان ۱۳۴۰ رئیس فدراسیون فوتبال بود.
تحقیر یا خوار کردن به معنای خدشه‌دار کردن غرور است و می‌تواند موجب رنجش و خجالت شود، یا ممکن است ایجادگر حالتی از فروتنی یا فرومایگی و تسلیم شدن باشد. این احساس در فردی حس می‌شود که پایگاه اجتماعی‌اش، یا با زور، یا به میل خود کاهش یافته‌است. این حس را می‌توان از طریق ارعاب، بدرفتاری جسمی/روانی یا فریب‌کاری یا با شرمسار کردن فرد با فاش کردن جنبه‌ای از زندگی خصوصی‌اش، به‌وجود آورد. عمل تحقیر باید شخص دیگری را درگیر کند، هرچند که لزوماً به‌طور مستقیم یا با میل و خواست قبلی نباشد. تأثیرات روانی. فردی که از
میل و خواست قبلی نباشد. تأثیرات روانی. فردی که از تحقیر شدید رنج می‌برد ممکن است اختلال افسردگی عمده حتی حالت‌های خودکشی یا اضطراب شدید مانند اختلال استرس پس از سانحه را تجربه کند. از دست دادن موقعیت، مانند از دست دادن شغل یا برچسب دروغ‌گویی یا بی‌انصافی یا بی‌اعتبار بودن خوردن، می‌تواند باعث ناتوانی افراد در رفتار طبیعی در جوامع خود شود. افراد تحقیرشده را می‌توان برای انتقام‌جویی شدید تحریک کرد و برخی از افراد ممکن است احساس بی‌ارزشی، ناامیدی و درماندگی کنند. در صورت عدم تحقق عدالت، افکار خودکشی ایجاد
کنند. در صورت عدم تحقق عدالت، افکار خودکشی ایجاد می‌شود. همچنین می‌تواند به بینش جدید، فعالیت و ایجاد خویشاوندی جدید با گروه‌های حاشیه‌ای منجر شود.
حسین قاسمی از تهرانبازیکن سابق فوتبال ایران است. وی عضو اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان بوده است.
کریم کشاورز از اصفهانبازیکن سابق فوتبال ایران است. وی عضو اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان بوده است.
احمد میلانیان از مشهدبازیکن سابق فوتبال ایران است. وی عضو اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان بوده است.
حسن سهی‌فر از اصفهانبازیکن سابق فوتبال ایران است. وی عضو اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان بوده است.
غلام‌حیدر بهادرزاده از مشهدبازیکن سابق فوتبال ایران است. وی عضو اولین تیم ملی فوتبال ایران در سال ۱۹۴۱ در مقابل تیم ملی فوتبال افغانستان بوده است.
سن رضایت یا سن قانونی رابطه جنسی سنی است که در آن شخص به لحاظ قانونی مجاز است تا به اختیار خود رابطه جنسی داشته باشد. در نتیجه این قانون، یک فرد بالغ که با شخص زیر سن قانونی رابطه جنسی برقرار کرده، نمی‌تواند ادعا کند که فعالیت جنسی‌اش مبتنی بر رضایت فرد بوده و ممکن است چنین فعالیت جنسی‌ای سوءاستفاده جنسی از کودکان یا تجاوز قانونی قلمداد شود. فرد زیر حداقل سن قربانی محسوب می‌شود و شریک جنسی بزرگتر هم به عنوان مجرم تلقی می‌گردد؛ مگر اینکه هر دو زیر سن قانونی باشند. هدف از تعیین سن رضایت، محافظت از یک فرد زیر
هدف از تعیین سن رضایت، محافظت از یک فرد زیر سن قانونی است. اصطلاح "سن رضایت" به ندرت در اساسنامه قانونی آورده می‌شود.
دربارهٔ انقلاب کتابی است که در سال ۱۹۶۳ توسط هانا آرنت نظریه‌پرداز سیاسی نوشته شد. در این کتاب، آرنت مقایسه‌ای از دو انقلاب اصلی قرن هجدهم، یعنی انقلاب آمریکا و انقلاب فرانسه ارائه می‌دهد. این کتاب با توسط عزت‌الله فولادوند در انتشارات خوارزمی در ایران چاپ شده‌است. تاریخ. دوازده سال پس از انتشار کتاب "خاستگاه‌های توتالیتاریسم" (۱۹۵۱)، با نگاهی به آنچه که آرنت انقلاب‌های شکست خورده می‌نامد، وی با نگرشی مثبت، توجه خود را به پیش‌بینی جنبش‌های بی خشونت که دولت‌های دموکراتیک در سراسر جهان را به قدرت بازگرداند،
دموکراتیک در سراسر جهان را به قدرت بازگرداند، تبدیل کرد. پیش‌بینی‌های وی کاملاً درست بود، این انقلابها عمدتاً اما ناخودآگاه بر اساس اصولی که وی ارائه کرده بود، رخ دادند.
کلیسای متدیست کتیز یک کلیسای متدیسم است که در شهر کاردیف و محله کتیز واقع شده‌است. سرویس اصلی یکشنبه‌ها ساعت ۱۱ صبح است. خدمات توسط کاهن الکسیس ماهونی و سایر کشیش‌های متدیست یا واعظان محلی انجام می‌شود. عبادت در سبکی متفاوت از سنتی تا مدرن است. تاریخچه ساخت این کلیسا به سال ۱۸۶۲ میلادی بازمی‌گردد. بنای این کلیسا در سه طبقه ساخته شده‌است.
تاکتیک‌ها و سازمان‌های نظامی مغول امپراتوری مغول را قادر ساخت تقریباً تمام قاره آسیا، خاورمیانه و بخش‌هایی از شرق اروپا را تسخیر کند. این سیستم در ابتدا با گسترش سبک زندگی عشایری مغولان به وجود آمد. سایر عناصر توسط چنگیز خان، ژنرال‌ها و جانشینان او اختراع شده‌اند. مغولان فن آوری‌های مفیدی را برای حمله به استحکامات از فرهنگ‌های دیگر اقتباس کردند. کارشناسان فنی خارجی در ساختار فرماندهی ادغام شدند. در بسیاری موارد، مغول‌ها توانستند با ارتش‌های مخالفی که به طرز قابل توجهی بزرگتر بودند بجنگند و آنها را شکست
طرز قابل توجهی بزرگتر بودند بجنگند و آنها را شکست دادند. انتقال نیروها بین واحدها به صورت ممنوع بود. رهبران در هر سطح دارای مجوز قابل توجهی برای اجرای دستورهای خود به روشی بودند که به نظر آنها بهترین بود. این ساختار فرماندهی بسیار انعطاف‌پذیر بود و به ارتش مغول اجازه می‌داد تا به صورت گسترده حمله کند، به گروه‌های کوچکتر تقسیم شود تا دشمن را محاصره کنند یا آنها را به کمین سوق می‌دهند یا آنها را به گروه‌های کوچک تقریباً ۱۰ نفره تقسیم کنند تا بتوانند یک ارتش فراری و شکست خورده را از بین ببرند. آنان هرچند که
فراری و شکست خورده را از بین ببرند. آنان هرچند که به عنوان یک واحد می‌جنگیدند اما سربازان جداگانه مسئولیت تجهیزات، اسلحه‌ها و حداکثر پنج سوار را بر عهده داشتند. خانواده‌ها و گله‌ها، آنها را در سفرهای خارجی همراهی می‌کردند. بالاتر از همه یگان‌ها، یک نیروی نخبه به نام کشیک (مغول) وجود داشت. آنها به عنوان نگهبان امپراتوری مغول و همچنین یک زمین تعلیم برای افسران جوان بالقوه عمل می‌کردند. سبتای، یک ژنرال مقتدر مغول، فعالیت خود را از کشیک (مغول) آغاز کرد. تحرک. هر سرباز مغول به‌طور معمول از ۳ یا ۴ اسب نگهداری
هر سرباز مغول به‌طور معمول از ۳ یا ۴ اسب نگهداری می‌کرد. تغییر اسب‌ها معمولاً به آنها اجازه می‌داد تا روزها بدون توقف یا فرسودن حیوانات، با سرعت بالا سفر کنند. وقتی یک اسب خسته می‌شد، سوار پیاده می‌شد و به سوار اسب دیگری می‌شد. اگرچه اسب استفاده شده هنوز باید به سفر ادامه می‌داد، اما بدون سنگینی سوارکار این کار را انجام می‌داد. توانایی آنها برای زندگی در خارج از سرزمین خودشان و در شرایط سخت و استفاده از حیوانات (مخصوصاً شیر مادیان) باعث شد ارتش آنها به مراتب کمتر از ارتش‌های دیگر وابسته به سیستم سنتی
مراتب کمتر از ارتش‌های دیگر وابسته به سیستم سنتی کشاورزی باشد. در بعضی موارد، مانند حمله به مجارستان در اوایل سال ۱۲۴۱، آنها تا ۱۰۰ مایل (۱۶۰ کیلومتر) در روز حرکت می‌کردند که همچنین سرعتی را سایر ارتش‌های زمان هرگز ندیده بودند. تحرک سربازان منفرد امکان اعزام آنها را در مأموریت‌های جستجوی موفقیت‌آمیز، جمع‌آوری اطلاعات در مورد مسیرها و جستجوی زمینی متناسب با تاکتیک‌های جنگی مغولان فراهم می‌ساخت. در حمله مغول به روس کیف آنها از رودخانه‌های یخ زده به عنوان بزرگراه استفاده می‌کردند و فصل زمستان که معمولاً برای
استفاده می‌کردند و فصل زمستان که معمولاً برای هر فعالیت عمده به دلیل سرما انجام نمی‌شود، به زمان ترجیح مغول‌ها برای حمله تبدیل شد. آموزش و نظم و انضباط. ارتشهای مغول بارها و بارها سوارکاری، تیراندازی با کمان و تاکتیک‌های واحد، صف آرایی و تغییر موقعیت را تمرین می‌کردند. این آموزش‌ها سخت، اما نه بیش از حد سخت یا غیر منطقی، انجام می‌شد. مغولان از گرفتاری‌های نظم و انضباط بیش از حد سفت و سخت مدیریت میکرو جلوگیری کردند، این نوع مدیریت در طول تاریخ مانع نیروهای مسلح شده بود. با این حال، همه اعضا باید بی قید و
مسلح شده بود. با این حال، همه اعضا باید بی قید و شرط وفادار به یکدیگر و به مافوق خود و به ویژه به خان بودند. اگر یک سرباز در جنگ از خطر فرار کند، او و ۹ رفقایش از همان بخش با هم به مجازات اعدام محکوم می‌شدند. سواره نظام. مغول‌ها به همان اندازه‌ای که از خودشان محافظت می‌کردند،از اسب‌های خود مراقبت می‌کردند و آنها را با زره می‌پوشاندند. زره اسب به پنج قسمت تقسیم شده بود و این زره برای محافظت از هر قسمت از اسب از جمله پیشانی که دارای یک صفحه ساخته شده خاص بود که به هر طرف گردن بسته شده بود، طراحی شده بود. اسب
به هر طرف گردن بسته شده بود، طراحی شده بود. اسب مغولی نسبتاً کوچک، اما بسیار سرسخت، خودکفا و پراستقامت هستند. این اسب‌ها می‌توانند در آب و هوایی که منجر به کشته شدن نژادهای دیگر می‌شود، زنده بمانند و مغول‌ها را قادر ساختند حملات زمستانی موفقیت‌آمیز به روسیه انجام دهند. اسب‌های مغول به‌طور معمول نیازی به تهیه روزانه غلات ندارند. توانایی آنها برای به دنبال علوفه و ترکه گشتن با نیروی خود - و برای زنده ماندن با چنین علوفه‌هایی - ارتش مغول را از نیاز به تأمین علوفه رهایی بخشید. اسب‌های مغول استقامت عالی دارد.
رهایی بخشید. اسب‌های مغول استقامت عالی دارد. در ۳۰ کیلومتر مسابقه‌های سنتی بین اسب‌های مغول و نژادهایی مانند عرب یا تروبرد، مشخص شده‌است که دومی سریع تر هستند، اما اسب‌های مغول بهتر قادر به دویدن هستند. طبیعت خستگی ناپذیر اسب مغول به این معنی بود که می‌توانست مدت بیشتری در جنگ تازه‌نفس بمانند و به ارتش‌های چنگیزخان، مزیت استقامت بخشید. اسب مغول که به عنوان ماشین جنگی در نظر گرفته می‌شود وسیله نقلیه همه‌کاره ای که نیاز به گاز یا نگهداری کمی دارد و بسیار خوب امکان پیمودن مسافت را فراهم می‌کند. یک جنگجو به
امکان پیمودن مسافت را فراهم می‌کند. یک جنگجو به گله خود تکیه می‌کرد تا غذاهای اصلی شیر و گوشت را برای او فراهم کند. پوست حیوان، تسمه، کفش و زره پوش؛ مدفوع خشک شده به عنوان سوخت برای آتش خود استفاده می‌شد. مو برای طناب، نشان‌های نبرد، آلات موسیقی و تزئینات کلاه خودها؛ شیر نیز برای اطمینان از پیروزی در مراسم‌های شمن باوری استفاده می‌شد؛ و شکار جهت سرگرمی که اغلب به عنوان آموزش نظامی نیز بکار می‌آمد. اگر جنگجو در جنگ می‌مرد، گاه اسب وی نیز با او قربانی می‌شد تا در آخرت سوارش شود. نقطه ضعف اسب‌های مغول عدم
تا در آخرت سوارش شود. نقطه ضعف اسب‌های مغول عدم سرعت آنها بود. آنها در شرایط مساوی با اسب‌های بزرگتر از مناطق دیگر، و در مسابقات مسافت‌های کوتاه بازنده می‌شدند. با این حال، از آنجا که بیشتر از ارتش‌های دیگر زره‌های سنگین تر حمل می‌کردند، مغول‌ها هنوز هم می‌توانستند از اکثر سوارکاران دشمن در نبرد پیشی بگیرند. علاوه بر این، اسب‌های مغول بسیار بادوام و محکم بودند و به مغول‌ها اجازه می‌دادند به سرعت در مسافت‌های بزرگ حرکت کنند، غالباً دشمنانی را غافلگیر کننده که انتظار داشتند آنها روزها یا حتی چند هفته بعد
که انتظار داشتند آنها روزها یا حتی چند هفته بعد برسند. همه اسبها به رکاب مجهز بودند. این مزیت فنی باعث می‌شد تا کمانداران مغول بتوانند بدن بالایی خود را بچرخانند و از همه جهت از جمله به عقب شلیک کنند. هر سرباز دو تا چهار اسب داشت - بنابراین وقتی یک اسب خسته می‌شد می‌توانست به یکی دیگر سوار شود. این امر آنها را به یکی از سریعترین ارتش‌های جهان تبدیل کرد، اما همچنین ارتش مغول را در برابر کمبود علوفه آسیب‌پذیر کرد. لشکرکشی در مناطق خشک مانند آسیای میانه یا مناطق جنگلی جنوب چین به همین دلیل دشوار و حتی در
مناطق جنگلی جنوب چین به همین دلیل دشوار و حتی در زمینهای استپی که برای چرا ایدئال بودند، یک سپاه مغول مجبور می‌شد برای اطمینان از چرای کافی برای گله‌های بزرگ اسب خود همواره در حرکت باشد. تدارکات. آذوقه. ارتشهای مغول سبک سفر می‌کردند تا حد زیادی قادر بودند در خارج از سرزمینشان زندگی کنند. تجهیزات آنها شامل قلاب ماهی و سایر ابزارهایی بود که باعث می‌شد هر یک از جنگجوها غیر وابسته به هر منبع تأمین ثابت باشد. ارتباطات. مغولان برای انتقال سریع پیام‌های کتبی، سیستمی از ایستگاه‌های انتقال اسب به نام calledrtöö
از ایستگاه‌های انتقال اسب به نام calledrtöö درست کرده بودند، مشابه راه شاهی در ایران باستان که انتقال سریع پیامهای نوشتاری از این راه انجام می‌شد. لباس فرم. لباس اصلی مرد مبارز مغول شامل یک کت سنگین بود که توسط کمربند چرمی در کمر بسته شده بود. شمشیر، خنجر و احتمالاً تبر خود را از کمربند آویزان می‌کردند. سلاح‌ها. کمانداران سوارکار بخش عمده ای از ارتشهای امپراتوری مغول بودند. کمان مغولی. مغول‌ها می‌توانستند یک پیکان را بیش از ۲۰۰ متر (۶۶۰ فوت) شلیک کنند. پرتاب تیرهای هدفمند در فاصله ۱۵۰ یا ۱۷۵ متر (۴۹۲ یا