payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌شوند: غربی، مرکزی (رشته‌کوه رویال) و شرقی (رشته‌کوه غربی). این رشته‌کوه‌ها در دوران نوزیستی بر اثر فرورانش صفحه نازکا به زیر صفحه آمریکای جنوبی شکل گرفته‌اند. در جنوب کشور، این رشته‌ها کمتر قابل تفکیک هستند. پایتخت کشور، کیتو، در دره‌ای کوهستانی در دامنه آتشفشان پیچینچا قرار دارد. شهر بوانوس د آگوا سانتا در دامنه تونگوراهوا دارای چشمه‌های آب‌گرم است. جاده میان بانیوس و پویو به‌خاطر باریکی، پیچ‌های تند و پرتگاه‌های خطرناک‌اش شناخته شده است. مهم‌ترین جاده شرق-غرب در آند، مسیر کیتو به لاگو آگریو است که در
شرق-غرب در آند، مسیر کیتو به لاگو آگریو است که در بیشتر بخش‌ها آسفالته اما پرترافیک است. خط لوله نفت اکوادور نیز در امتداد این جاده قرار دارد و نقش حفاظ در برخی قسمت‌ها را ایفا می‌کند. کوه‌ها و آتشفشان‌های برجسته: اورینته، حوضه آمازون. بخش بزرگی از منطقه اورینته را جنگل‌های بارانی پهن‌برگ گرمسیری پوشانده‌اند که از دامنه‌های شرقی کوه‌های آند آغاز شده و تا حوضه آمازون ادامه می‌یابد. این جنگل‌ها ترکیبی از باران‌زای مرتفع با دره‌ها و آبشارهای پرشیب، و جنگل‌های دشت‌های پایین‌دست هستند. منابع نفتی در این منطقه
دشت‌های پایین‌دست هستند. منابع نفتی در این منطقه قرار دارند و دفتر مرکزی آن‌ها در نووه لوخا است. در برخی مناطق، تخریب زیست‌محیطی شدید بوده و آلودگی نفتی فاجعه‌بار دیده می‌شود. حدود ۳۸٪ از سطح اکوادور پوشیده از جنگل است و با وجود نرخ جنگل‌زدایی سالانه ۱٫۵٪، همچنان یکی از پرتنوع‌ترین مناطق زیستی جهان به‌شمار می‌آید. منطقه اورینته محل زندگی بسیاری از گروه‌های بومی اکوادور است، از جمله کچواهای دشت، سیونا، سکویا، هائورانی و کوفان. جزایر گالاپاگوس. جزایر گالاپاگوس در فاصله حدود ۱۰۰۰ کیلومتری غرب ساحل اکوادور
در فاصله حدود ۱۰۰۰ کیلومتری غرب ساحل اکوادور قرار دارند. این جزایر به‌دلیل ارتباطشان با چارلز داروین معروف هستند؛ داروین طی سفر دوم اچ‌ام‌اس بیگل و با مشاهده جانوران این جزایر، نظریهٔ انتخاب طبیعی و فرگشت را مطرح کرد. این جزایر در سال‌های اخیر گردشگران بسیاری را به خود جذب کرده‌اند. گونه‌های خاصی مانند بوبی پاآبی، ایگوآنایان و گونه‌های دیگر در این منطقه یافت می‌شوند. پروازهای داخلی از اکوادور به گالاپاگوس نیز برای تسهیل سفر گردشگران برقرار است. تقسیمات کشوری. اکوادور دارای ۲۲ استان است که هریک مرکز اجرایی
اکوادور دارای ۲۲ استان است که هریک مرکز اجرایی خود را دارد. مراکز استان‌ها در داخل پرانتز آورده شده‌اند. زهکشی. تقریباً همهٔ رودهای اکوادور در منطقهٔ سیه‌را سرچشمه می‌گیرند و به‌سوی شرق به‌سوی رود آمازون یا به‌سوی غرب به اقیانوس آرام جریان می‌یابند. این رودها یا از آب‌شدن برف در لبه‌های قله‌های پوشیده از برف سرچشمه می‌گیرند یا از بارندگی فراوانی که در ارتفاعات بالاتر می‌بارد. در منطقهٔ سیه‌را، رودها و جویبارها باریک‌اند و به‌سرعت از شیب‌های تند پایین می‌روند. هنگامی که رودها از دره‌های مرتفع (هویاس) عبور
هنگامی که رودها از دره‌های مرتفع (هویاس) عبور می‌کنند، ممکن است کندتر و عریض‌تر شوند، اما با پایین آمدن از بلندی‌های کوه‌های آند به مناطق پست‌تر، بار دیگر سریع می‌شوند. این رودهای کوهستانی هنگامی که وارد نواحی هموارتر کاستا و اورینته می‌شوند، پهن‌تر می‌گردند. در منطقهٔ کاستا، کاستای بیرونی بیشتر رودخانه‌های فصلی دارد که با باران‌های مداوم از دسامبر تا مه تغذیه می‌شوند و در فصل خشک به بسترهای خشک رود تبدیل می‌شوند. چند استثنا نیز وجود دارد: رودهای دائمی و بلندتری که از کاستای درونی و سیه‌را سرچشمه می‌گیرند
که از کاستای درونی و سیه‌را سرچشمه می‌گیرند و از سراسر کاستای بیرونی عبور می‌کنند و به اقیانوس آرام می‌ریزند. در مقابل، کاستای درونی دارای رودخانه‌های دائمی است که ممکن است در فصل بارندگی طغیان کرده و گاه مرداب‌هایی تشکیل دهند. سامانهٔ رود گوایاس که به‌سوی جنوب به خلیج گوایاکی‌یل جریان دارد، مهم‌ترین سامانهٔ زهکشی در کاستای درونی به‌شمار می‌رود. حوزهٔ آبخیز رود گوایاس، که شامل زمین‌های زهکشی‌شده توسط شاخه‌های آن نیز می‌شود، ۴۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع وسعت دارد. رود ۶۰ کیلومتری گوایاس اندکی شمال گوایاکی‌یل از
رود ۶۰ کیلومتری گوایاس اندکی شمال گوایاکی‌یل از پیوند دو رود باباهویو و دائوله پدید می‌آید. این رود در شهر گوایاکی‌یل در میان تپه‌ها باریک می‌شود، اما در جنوب شهر پهن شده و از شبکهٔ دلتا مانند جزیره‌ها و کانال‌های کوچک می‌گذرد. در دهانه‌اش، این رود خور پهناوری پدیدمی‌آورد که در اطراف جزیره پونا دو شاخه می‌شود، که یکی از این شاخه‌ها عمق بیشتری دارد و برای کشتیرانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. دومین سامانهٔ مهم رودخانه‌ای در منطقهٔ کاستا، رود اسمرالدا است که در درهٔ کوییتو در منطقهٔ سیه‌را با نام رود
است که در درهٔ کوییتو در منطقهٔ سیه‌را با نام رود گوایابامبا سرچشمه می‌گیرد و به‌سوی غرب جریان یافته و نزدیک شهر اسمرالدا به اقیانوس آرام می‌ریزد. رود اسمرالدا ۳۲۰ کیلومتر طول دارد و حوزهٔ آبخیز آن ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. رودهای عمده در منطقهٔ اورینته عبارت‌اند از: پاستازا، ناپو و پوتومایو. رود پاستازا از پیوند رودهای چامبو و پاتاته پدید می‌آید که هر دو از سیه‌را سرچشمه می‌گیرند. رود پاستازا شامل آبشار آگویان است که با ارتفاع بلندترین آبشار در اکوادور به‌شمار می‌رود. رود ناپو در نزدیکی کوه کوتوپاکسی
به‌شمار می‌رود. رود ناپو در نزدیکی کوه کوتوپاکسی سرچشمه می‌گیرد و مهم‌ترین رود برای ترابری در نواحی پست شرقی است. عرض این رود از متغیر است. در بالادست، ناپو به‌سرعت جریان دارد، اما پس از پیوند با یکی از شاخه‌های اصلی‌اش، رود کوکا، کندتر و هموارتر می‌شود. رود پوتومایو بخشی از مرز با کلمبیا را تشکیل می‌دهد. همهٔ این رودها به رود آمازون می‌ریزند. جزایر گالاپاگوس رودخانهٔ مهمی ندارند، هرچند برخی از جزیره‌های بزرگ‌تر دارای چشمه‌های آب شیرین‌اند، با وجود آن‌که در اقیانوس آرام جای دارند. اقلیم. هر منطقهٔ اکوادور
اقیانوس آرام جای دارند. اقلیم. هر منطقهٔ اکوادور تحت تأثیر عوامل متفاوتی بر اقلیم خود است. منطقهٔ کُستا (ساحلی) عمدتاً تحت تأثیر جریان‌های اقیانوسی گرم یا سرد است. در مقابل، اقلیم در سیه‌را (کوهستان) بیشتر تابع ارتفاع از سطح دریا است. منطقهٔ اورینته (شرق، نواحی آمازونی) دارای اقلیمی نسبتاً یکنواخت است و تفاوت آن در دو زیرمنطقه بسیار کم است. اقلیم جزایر گالاپاگوس نیز هم تحت تأثیر جریان‌های اقیانوسی است و هم تحت تأثیر ارتفاع. در سراسر اکوادور، تغییرات بارندگی تعیین‌کنندهٔ فصل‌ها هستند. دما بیشتر تابع ارتفاع
تعیین‌کنندهٔ فصل‌ها هستند. دما بیشتر تابع ارتفاع است؛ با هر افزایش ۲۰۰ متری ارتفاع، دما حدود ۱ درجه سانتی‌گراد کاهش می‌یابد. این پدیده در نواحی کوهستانی سیه‌را به‌ویژه چشمگیر است. منطقهٔ کوهستانی. در سیه‌را، دما در طول سال تغییر زیادی نمی‌کند؛ گرم‌ترین ماه به‌طور میانگین ۱۶ درجه و سردترین ماه حدود ۱۳ درجه سانتی‌گراد دما دارد. اما اختلاف دمای روز و شب بسیار زیاد است؛ صبح‌ها سرد و بعدازظهرها گرم. آفتاب تقریباً عمودی و هوای رقیق در ارتفاعات باعث گرم شدن سریع زمین در روز و سرد شدن شدید در شب می‌شود. معمولاً
زمین در روز و سرد شدن شدید در شب می‌شود. معمولاً صبح‌ها آفتابی و بعدازظهرها ابری و بارانی هستند. بارندگی در نواحی کم‌ارتفاع و در معرض باد بسیار بیشتر است و ممکن است در دره‌های محافظت‌شده فقط ۵۰۰ میلی‌متر در سال باشد، در حالی که در کیتو ۱۵۰۰ میلی‌متر و در دامنه‌های روبه‌باد تا ۲۵۰۰ میلی‌متر در سال می‌رسد. خشک‌ترین ماه‌ها از ژوئن تا سپتامبر هستند. اقلیم در سیه‌را بر پایهٔ ارتفاع به سطوح مختلف تقسیم می‌شود: منطقهٔ شرقی / آمازون. نواحی پست شرقی در اورینته، بارندگی فراوانی دارند، به‌ویژه در دامنه‌های آند، که
فراوانی دارند، به‌ویژه در دامنه‌های آند، که گاهی بارش سالانه به بیش از ۵۰۰۰ میلی‌متر می‌رسد. میانگین دما در بخش غربی این منطقه حدود ۲۵ درجه است و در دشت‌های جنگلی شرقی، بارندگی بالا و دما بیش از ۲۸ درجه ثبت می‌شود. جزایر گالاپاگوس. اگرچه جزایر گالاپاگوس روی خط استوا قرار دارند و در حالت عادی باید دارای اقلیم استوایی باشند، اما تحت تأثیر جریان هامبالت اقلیم آن‌ها بیشتر شبیه به منطقهٔ سیه‌را است تا کُستا. در سطح دریا، زمین‌ها بیابانی هستند با دمای حدود ۲۱ درجه. هشت ماه تابستان خشک است، اما در ماه‌های ژانویه
هشت ماه تابستان خشک است، اما در ماه‌های ژانویه تا آوریل مه و نم‌نم باران وجود دارد. در ارتفاعات تا ۴۵۰ متر، اقلیم ترکیبی از گرمسیری، نیمه‌گرمسیری و معتدل است. دما حدود ۱۷ درجه، با مه و نم‌نم در تابستان و باران در زمستان. در سطح سردتر بالای ۴۵۰ متر، دما زیر ۱۴ درجه است. در کل، سواحل استوایی خنک‌اند. توافق‌های بین‌المللی. بخشی از: پیمان قطب جنوب، پروتکل قطب جنوب- محیط زیست، تنوع زیستی، تغییرات آب و هوا، تغییرات آب و هوا- پروتکل کیوتو، بیابان زایی، گونه‌های در معرض خطر، ضایعات خطرناک، ممنوعیت آزمایش هسته ای،
معرض خطر، ضایعات خطرناک، ممنوعیت آزمایش هسته ای، محافظت از لایه ازن، آلودگی کشتی، الوار گرمسیری ۸۳، الوار گرمسیری ۹۴، تالاب، نهنگ
جمهوری کلمبیا عمدتاً در شمال غربی آمریکای جنوبی واقع شده‌است و برخی از سرزمین‌ها در مرزهای آمریکای مرکزی قرار دارند. این کشور با پاناما از شمال غربی و در شرق توسط ونزوئلا و برزیل؛ در جنوب توسط اکوادور و پرو هم‌مرز است. و مرزهای دریایی مشترکی با کاستاریکا، نیکاراگوئه، هندوراس، جامائیکا، جمهوری دومینیکن دارد. وضعیت ارضی کلمبیا. کلمبیا به ۳۲ بخش و یک ناحیهٔ مرکزی تقسیم می‌شود. کلمبیا در مقایسه با سایر مناطق در آمریکا جنوبی دارای بیشترین تنوع فیزیکی در قلمرویش است. این کشور بخشی از «حلقهٔ آتش» اقیانوس آرام است
این کشور بخشی از «حلقهٔ آتش» اقیانوس آرام است که در واقع محلی زلزله‌خیز و در معرض آتشفشان است. سطح ارضی کلمبیا الگوهای پیچیده‌ای دارد. یک سوم غربی کشور از این لحاظ بسیار پیچیده‌است. این ناحیه از ساحل اقیانوس آرام در غرب شروع می‌شود و با عرض جغرافیایی ۵ درجهٔ شمالی به سمت شرق می‌رود که شامل صورت‌های گوناگونی است. در غربی‌ترین ناحیه، قسمت بسیار باریک و غیرممتد خط ساحلی اقیانوس آرام قرار دارد که در پشت آن Serranía de Baudó که کم‌پهناترین و کم‌ارتفاع‌ترین کوهستان کلمبیا است قرار دارد. بعد از آن ناحیهٔ وسیع و
کلمبیا است قرار دارد. بعد از آن ناحیهٔ وسیع و پست Río Atrato / ریو سنت جوئان قرار دارد که به عنوان جایگزین کانال پاناما، به عنوان یک مسیر بین اقیانوس آرام و اطلس پیشنهاد شده‌است. منطقهٔ کوهستانی اصلی غربی، کوردیلرا اکسیدنتال، نسبتاً مرتفع است و بلندی قلهٔ آن به ۱۳ هزار پا (۴ هزار متر) می‌رسد. درهٔ رودخانهٔ کائوکا، که ناحیهٔ کشاورزی مهمی است و چندین شهر بزرگ در آن قرار دارند، ناحیهٔ کوردیلرا اکسیدنتال را از ناحیهٔ پهناور کوردیلرای مرکزی جدا می‌کند. چنیدن قلهٔ برفی در ناحیهٔ کوردیلرای مرکزی وجود دارند که
قلهٔ برفی در ناحیهٔ کوردیلرای مرکزی وجود دارند که بلندی برخی از آن‌ها به ۱۸ هزار پا معادل ۵ هزار و ۵۰۰ متر می‌رسد. درهٔ برفی و گل آلود رودخانهٔ مگدالنا که مسیر حمل و نقلی مهمی است، ناحیهٔ کوردیلرای مرکزی را از ناحیهٔ کوردیلرای شرقی جدا می‌سازد. قله‌های کوردیلرای شرقی نسبتاً مرتفع هستند. حدود ارتفاعات این سلسله کوه‌ها با سیار کوهستان‌های کلمبیا تفاوت دارد و فرق آن این است که در این کوهستان چندین حوزهٔ رودخانهٔ وسیع وجود دارد. در شرق، ناحیهٔ کم جمعیت و مسطح تا شیبدار که حدوداً ۶۰٪ مساحت کشور را شامل می‌شوند،
شیبدار که حدوداً ۶۰٪ مساحت کشور را شامل می‌شوند، llanos نام گرفته‌اند. این منطقه عرضی کلمبیا شامل دومنطقهٔ کشور نمی‌شود: ناحیهٔ ساحلی پست کارائیب و Sierra Nevada de Santa Marta که هر دو در شمال کشور قرار دارند. زمین‌های پست غرب اغلب باتلاقی هستند و مردم کلمبیا مرداب‌های پوشیده از علف هرز این ناحیه را ciénagas نامیده‌اند. شبه‌جزیرهٔ گواخیرا در شرق نیمه بایر است. سیرا نوادا ناحیه‌ای مثلثی و پوشیده از صخره‌های برفی است که قسمت‌های شرقی این ناحیه را در برمی‌گیرد. نزدیکی کلمبیا به خط استوا بر آب و هوای این کشور
نزدیکی کلمبیا به خط استوا بر آب و هوای این کشور تأثیر گذاشته‌است. نواحی پست همیشه داغ هستند. ارتفاعات بر دما تأثیر بسیاری دارند. دما با هر ۱۰۰۰ پا افزایش ارتفاع از سطح دریا(۳۰ متر) ۵/۳ درجهٔ فارنهایت معادل ۲ درجهٔ سانتیگراد کاهش می‌یابد. میزان بارش در کلمبیا در مناطق مختلف متفاوت است و به سمت جنوب کشور بارندگی بیشتر است. این قضیه خصوصاً در مورد نواحی پست شرقی درست است. به‌طور مثال بارندگی در شبه‌جزیرهٔ گواخیرا به ندرت از ۷۵ سانتیمتر در سال تجاوز می‌کند. با این حال در نواحی پر باران جنوبی معمولاً بیش از ۵۰۰
حال در نواحی پر باران جنوبی معمولاً بیش از ۵۰۰ سانتیمتر بارندگی در سال وجود دارد. میزان بارندگی در سایر مناطق حدوداً در میان این دو است. ارتفاع نه تنها بر دما بلکه بر پوشش گیاهی نیز مؤثر است. در واقع ارتفاع یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر الگوی پوشش گیاهی در کلمبیا است. مناطق کوهستانی کشور را از لحاظ پوشش گیاهی وابسته به ارتفاع را می‌توان به چندین ناحیه تقسیم کرد، با این حال محدودهٔ ارتفاع هر ناحیه ممکن است به نسبت عرض متغیر باشد. الگوهای بارندگی نیز بر پوشش گیاهی تأثیر می‌گذارد. جنگل‌های پوشیده از بوته و
گیاهی تأثیر می‌گذارد. جنگل‌های پوشیده از بوته و درختچه‌ها در مناطق نسبتاً کم‌آب شمالی قرار دارند. در جنوب پوشش گیاهی بی درخت (حاره‌ای) قسمت llanos در کلمبیا را پوشش داده‌است. در مناطق بارانی در جنوب شرق کلمبیا باران‌های حاره‌ای باریده می‌شود. در کوهستان‌ها، الگوهای متناوب تسریع باران در مناطق کوه آلپ در واقع الگوهای پوشش گیاهی را پیچیده کرده‌است. مناطق بارانی کوهستان‌ها ممکن است سرسبز و پرآب باشد، در حالیکه طرف دیگر که باران ندارد ممکن است بسیار خشک باشد. مساحت وسیعی در کلمبیا برای کاشت گیاه کوکائین
مساحت وسیعی در کلمبیا برای کاشت گیاه کوکائین استفاده می‌شود. در سال ۲۰۰۴، ۱۱۴ هزار و ۱۰۰ هکتار از خاک کلمبیا زیر کاشت این گیاه بود و در واقع کلمبیا هر ساله توان تولید ۴۳۰ تن کوکائین را دارد. کشت کوکائین از جمله فعالیت‌های تجاری مهم در کلمبیا است و حتی زمین‌های دولتی نیز از جاه طلبی صاحبان و سران این تجارت در امان نمانده‌اند. حقایق. مساحت: کل: مرزهای زمین: کل: ۶٬۶۷۲۴ کیلومتر خط ساحلی: ۳٬۲۰۸ کیلومتر (دریای کارائیب ۱۷۶۰ کیلومتر، اقیانوس آرام شمالی ۱٫۴۴۸ کیلومتر) منطقه اقتصادی انحصاری: کل: آب و هوا: گرمسیری در
منطقه اقتصادی انحصاری: کل: آب و هوا: گرمسیری در امتداد ساحل و دشت‌های شرقی؛ در ارتفاعات سردتر است زمین: دشتهای ساحلی مسطح، ارتفاعات مرکزی، کوه‌های مرتفع آند، دشتهای دشتهای شرقی
جغرافیای بولیوی شامل رشته کوه‌های آند شرقی (که آن نیز Cordillera شرقی نامیده می‌شود) است. در شرق آن رشته کوه جلگه‌های دشتی حوضه آمازون قرار دارد و از غرب به آلتیپلانو است که یک فلات مرتفع است که در آن دریاچه تیتیکاکا قرار دارد. بولیوی کشوری محصور در خشکی در آمریکای جنوبی است که با پنج کشور هم‌مرز است. این کشور دارای دو پایتخت است: لاپاز، که مرتفع‌ترین پایتخت جهان به‌شمار می‌رود، و سوکره که پایتخت مشروطه بولیوی است. قسمت غربی بولیوی بر روی فلات کوهستانی آلتی پلانو شکل گرفته است. رشته‌کوه آند در این منطقه به
پلانو شکل گرفته است. رشته‌کوه آند در این منطقه به دو سلسله موازی تقسیم می‌شود که میان آن‌ها فلاتی مواج و وسیع به نام آلتی پلانو قرار دارد. این فلات مرتفع، میزبان دریاچه تیتیکاکا است که به‌عنوان مرتفع‌ترین دریاچه قابل کشتیرانی جهان شناخته می‌شود و در مرز میان بولیوی و پرو واقع شده است. در نواحی شرقی کشور، زمین‌ها به صورت پست و هموار هستند و عمدتاً با جنگل‌های بارانی آمازون پوشیده شده‌اند. در جنوب غربی، در استان پوتوسی، سالار دی اویونی واقع شده است که بزرگ‌ترین دشت نمکی جهان به‌شمار می‌آید. ارتفاعات در
دشت نمکی جهان به‌شمار می‌آید. ارتفاعات در بولیوی به‌طور چشمگیری متغیر است و از ۶۵۴۲ متر در قلهٔ نوادو ساژاما تا حدود ۷۰ متر در امتداد رود پاراگوئه می‌رسد. پرچم بولیوی شامل سه نوار افقی قرمز، زرد و سبز است و نشان ملی در مرکز آن جای دارد. مناظر طبیعی بولیوی بسیار متنوع‌اند؛ از کوه‌های آند صخره‌ای و پوشیده از برف تا جنگل‌های گرمسیری آمازون. این کشور همچنین میزبان برخی از پدیده‌های طبیعی منحصر‌به‌فرد مانند سالار دی اویونی و دریاچهٔ تیتیکاکا است. جمعیت بولیوی بیش از ۱۰٫۵ میلیون نفر است که بیشتر آنان را بومیان
از ۱۰٫۵ میلیون نفر است که بیشتر آنان را بومیان آمریکایی تشکیل می‌دهند. زبان‌های رسمی کشور شامل اسپانیایی، کیچوا، آیمارا و گوارانی هستند. جزئیات. بولیوی با مساحت (۱٬۰۹۸٬۵۸۰ کیلومتر مربع بیست و هشتمین کشور پهناور جهان است (پس از اتیوپی) وسعت آن تقریباً برابر موریتانی و تا حدودی ۱/۵ برابر ایالت تگزاس ایالات متحده‌است. بولیوی کشوریست که در خشکی محصور شده‌است و ارتباطش با اقیانوس آرام را در جنگ آرام در سال ۱۸۷۹ از دست داد. هر چند، از طریق رودخانه پاراگوئه به اقیانوس اطلس دسترسی دارد. قسمت غربی بولیوی در رشته
اطلس دسترسی دارد. قسمت غربی بولیوی در رشته کوه‌های آندس قرار گرفته که بلندترین قله اش نوادو دل سایاما با ارتفاع ۶۵۴۲ متر در استان اورو قرار گرفته‌است. مناظر طبیعی گوناگونی زیادی دارند که باعث ایجاد چشم‌اندازهای زیبا و مناظر طبیعی فوق‌العاده شده‌است. قسمت غربی کشور بر روی فلات کوهستانی آلتی پلانو شکل گرفته‌است. قسمت شرقی زمین‌های پست و هموار است که با جنگل‌های بارانی آمازونی پوشانیده شده‌است. دریاچه تیتیساکا در مرز بین بولیوی و پرو واقع شده‌است. در قسمت شرقی و در استان پوتوسی، سالار دی اویونی، بزرگ‌ترین سطح
و در استان پوتوسی، سالار دی اویونی، بزرگ‌ترین سطح نمکی دنیا، واقع شده‌است. شهرهای بزرگ بولیوی ال آلتو(۸۴۸٬۰۰۰ نفر) لاپاز(۷۶۴٬۰۰۰ نفر)، سانتاکروز دی لاسیرا (۱٬۴۵۳٬۰۰۰ نفر) و کوچابامبا (۶۳۰٬۰۰۰ نفر) می‌باشند. تقسیمات اداری. بولیوی به نه استان، یا در زبان اسپانیایی «دپارتمنتوس» تقسیم شده‌است: علاوه بر این هر استان به تقسیمات کوچک‌تر ایالت یا «پرونیسیاس، شهرستان یا» کانتونز «و بخش یا» مونیسی پالیداوز" تقسیم می‌شود که کارهای محلی را بر عهده دارند.
دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی از ۷ خرداد ۱۳۹۹ رسماً آغاز شد. نمایندگان این دوره در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی که در ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد، انتخاب شدند. این انتخابات با کمترین میزان مشارکت مردم در تاریخ انتخابات مجلس و همچنین با ردصلاحیت‌های گسترده انجام شد. مجلس یازدهم تقریباً یک‌دست از اصولگرایان بود. از ۲۹۰ نماینده مجلس قبل (مجلس دهم) ۲۴۸ نفر در انتخابات مجلس یازدهم نامزد شده بودند که بیشترشان یا رد صلاحیت شدند یا رأی نیاوردند و تنها ۵۶ نماینده از دورهٔ قبل به دورهٔ فعلی راه یافتند. در کل
از دورهٔ قبل به دورهٔ فعلی راه یافتند. در کل تعداد ۲۳۸ نفر از نمایندگان اصولگرایان، ۱۸ نفر از نمایندگان اصلاح‌طلبان و ۳۸ نفر از نمایندگان به صورت مستقل به مجلس راه یافتند. ترکیب مجلس یازدهم توسط برخی از تحلیل‌گران، به مجلس هفتم تشبیه شده است. تعداد کرسی هر استان در مجلس یازدهم. پراکنش ۲۹۰ کرسی مجلس شورای اسلامی در استان‌های ایران انتخابات. انتخابات مجلس یازدهم در دو مرحله برگزار شد. پیش از آن، رد صلاحیت‌های گسترده‌ای توسط هیئات اجرایی و نظارت و شورای نگهبان انجام شد و ۹۰ نامزد اصلاح‌طلب و ۵۶٪ از نمایندگان
انجام شد و ۹۰ نامزد اصلاح‌طلب و ۵۶٪ از نمایندگان دوره دهم مجلس ردصلاحیت شدند. همچنین مخالفان جمهوری اسلامی دست به تحریم این انتخابات زدند. میزان مشارکت در کل کشور ۴۲٫۷۵ درصد اعلام شد که این عدد پایین‌ترین میزان مشارکت مردم در تاریخ انتخابات مجلس بوده است. در این انتخابات مشارکت شهروندان تهران که با ۳۵ کرسی بیشترین سهم نماینده را داشته حدود ۲۶٫۲۴٪ درصد اعلام شد. مرحله اول این انتخابات در ۲ اسفند ۱۳۹۸ برگزار شد و ۲۷۹ نفر از نمایندگان مجلس مشخص شدند. مرحله دوم انتخابات در ۲۱ شهریور ۱۳۹۹برگزار شد و یازده
دوم انتخابات در ۲۱ شهریور ۱۳۹۹برگزار شد و یازده نماینده باقی مانده که در مرحله اول رای نیاوردند و به مرحله دوم راه پیدا کردند، مشخص شد. میزان مشارکت در مرحله دوم شرایطی بدتر از مرحله اول داشت و میزان آن در حدود ۲۰٪ بوده است. نماینده استان البرز در مرحله دوم از مجموع آرا، ۲۷ هزار و ۱۰ رای کسب کرده که این عدد بیانگر آن است که ۱٫۶ درصد از کل شهروندان واجدان شرایط به او رای داده‌اند. در کرمانشاه در مرحله دوم نماینده منتخب ۲۱ هزار و ۹۶۶ رای کسب کرده که نشان می‌دهد ۲٫۵ درصد کل از کل واجدان شرایط به او رای
می‌دهد ۲٫۵ درصد کل از کل واجدان شرایط به او رای داده‌اند. ترکیب. از نظر ترکیب جنسیتی رأی‌دهندگان، ۴۸ درصد زن و ۵۲ درصد مرد بوده‌اند. از مجموع ۲۷۹ نفر منتخب دهمین دوره مجلس، ۲۶۲ نفر مرد و ۱۷ نفر زن بودند. ۱۰۷ نفر از نمایندگان این دوره از نمایندگان دوره‌های گذشته مجلس هستند که ۵۶ نفر از آن‌ها در مجلس دهم نیز نماینده بوده‌اند. در میان ۲۷۹ نمایندهٔ انتخاب شده تنها ۱۸ نفر اصلاح‌طلب، ۳۸ نفر مستقل و مابقی اصول‌گرا هستند. ۶۰ نفر از نمایندگان مجلس یازدهم از کسانی هستند که پیش‌تر در دولت رئیس‌جمهور محمود احمدی‌نژاد
که پیش‌تر در دولت رئیس‌جمهور محمود احمدی‌نژاد حضور داشته‌اند از جمله سید شمس الدین حسینی وزیر امور اقتصادی و دارایی، علی نیکزاد وزیر مسکن، حمیدرضا حاجی بابایی وزیر آموزش و پرورش و فریدون عباسی رئیس سازمان انرژی اتمی در دولت محمود احمدی‌نژاد. در مجموع دست‌کم ۲۴ فرمانده و مسئول ارشد سپاه و بسیج که عمدتاً درجه‌های سرتیپی و سرهنگی دارند در این مجلس حضور دارند. افتتاح. یازدهمین مجلس شورای اسلامی در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۹۹ با حضور ۲۷۶ نفر از نمایندگان در ساختمان مجلس رسماً کارش را آغاز کرد. حسن روحانی رئیس‌جمهوری،
رسماً کارش را آغاز کرد. حسن روحانی رئیس‌جمهوری، سید ابراهیم رئیسی رئیس قوه قضائیه و محمد محمدی گلپایگانی نماینده رهبر ایران و شمار دیگری از مقام‌های عالی سیاسی و نظامی از جمله مهمانان این مراسم بودند. فاطمه رهبر و محمدعلی رمضانی دو نماینده مجلس یازدهم پیش از شروع به کار این مجلس بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ جان باختند. برگزاری جلسه افتتاحیه تحت پروتکل‌های ستاد ملی مقابله با کرونا انجام و از منتخبان چند روز پیش از افتتاحیه تست کرونا گرفته شده‌بود. هیئت رئیسه سنی. سید رضا تقوی، منتخب تهران، به
هیئت رئیسه سنی. سید رضا تقوی، منتخب تهران، به عنوان رئیس؛ سید مصطفی میرسلیم، منتخب تهران، نایب رئیس و روح‌الله نجابت، منتخب شیراز، و محسن فتحی، منتخب سنندج، دو دبیر هیئت رئیسه سنی بودند و جلسه را اداره کردند. در پی تغییری در آیین‌نامهٔ داخلی مجلس در دوران مجلس دهم، هیئت رئیسه موقت حذف شد و بدین ترتیب از مجلس یازدهم هیئت رئیسه سنی تا زمان انتخاب رئیس و اعضای دائمی هیئت رئیسه و نیز تأیید اعتبارنامه منتخبان، ریاست جلسات را بر عهده دارند و انتخابات هیئت رئیسه دائم با نظارت آن‌ها انجام می‌گیرد. هیئت رئیسه.
دائم با نظارت آن‌ها انجام می‌گیرد. هیئت رئیسه. اجلاسیه اول. در ۸ خرداد ۱۳۹۹ در اولین جلسه علنی مجلس یازدهم، رئیس و ۱۱ عضو هیئت رئیسه دائم این دور از مجلس انتخاب شدند. محمدباقر قالیباف توانست با کسب ۲۳۰ رای در مقابل ۱۷ رای فریدون عباسی دوانی و ۱۲ رای ماخوذه سید مصطفی میرسلیم ریاست این دوره از مجلس را به مدت یکسال بر عهده بگیرد. سید امیرحسین قاضی‌زاده هاشمی منتخب مردم مشهد با ۲۰۸ رای و علی نیکزاد منتخب مردم اردبیل با ۱۹۶ رای به عنوان نواب اول و دوم هیئت رئیسه مجلس انتخاب شدند. محسن پیرهادی منتخب مردم تهران،
مجلس انتخاب شدند. محسن پیرهادی منتخب مردم تهران، محمدحسین فرهنگی منتخب مردم تبریز و علیرضا سلیمی منتخب مردم محلات به عنوان ناظرین مجلس شورای اسلامی انتخاب شدند. از دوازده عضو هیئت رئیسه هفت نفر از فرماندهان یا اعضای سپاه پاسداران و بسیج بودند. اجلاسیه دوم. هیئت رئیسه اجلاسیه دوم به شرح زیر است: اجلاسیه سوم. هیئت رئیسه اجلاسیه سوم به شرح زیر است: اجلاسیه چهارم. هیئت رئیسه اجلاسیه چهارم به شرح زیر است: رویدادهای مهم. سیلی زدن نماینده به سرباز. حامد اکبری سرباز پلیس راهنمایی و رانندگی جلوی یک خودرویی که قصد
پلیس راهنمایی و رانندگی جلوی یک خودرویی که قصد داشته بدون مجوز از خط ویژه اتوبوس در خیابان انقلاب تهران عبور کند را می‌گیرد اما سرنشین آن که علی‌اصغر عنابستانی، نماینده اصولگرا شهر سبزوار بوده از خودرو پیاده شده و به صورت او سیلی می‌زند. این موضوع باعث واکنش‌های گسترده در شبکه‌های اجتماعی شد. شمار زیادی از کاربران با استفاده از هشتگ «حامد اکبری» او را نماد ایستادگی دربارهٔ قانون‌شکنی خوانده‌اند و خواستار استعفای این نماینده و رسیدگی به تخلف او شدند. عنابستانی ابتدا سیلی زدن را تکذیب کرد اما در فیلم‌های
ابتدا سیلی زدن را تکذیب کرد اما در فیلم‌های منتشر شده نشان می‌داد سرباز در اثر ضربه به عقب پرتاب شده است. درحالی که نیرو انتظامی از شکایت و پیگیری قضایی صحبت کرده‌بود، عنابستانی گفته است از بیشتر اتهامات تبرئه شده اما دادگاه در رأی بدوی به اتهام ضربه (سیلی) به سرباز، وی را به سه ماه و یک روز حبس محکوم کرده است. بستن راه شکایت از شورای عالی فضای مجازی و شورای عالی انقلاب فرهنگی. نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نشست علنی روز یکشنبه ۲۹ خرداد ۱۴۰۱ با اعمال اصلاحیه‌ای، دیوان عدالت اداری را از رسیدگی به شکایت‌ها
دیوان عدالت اداری را از رسیدگی به شکایت‌ها علیه شورای عالی فضای مجازی و شورای عالی انقلاب فرهنگی منع کردند. خارج شدن این دو شورا از صلاحیت دیوان عدالت اداری به این معناست که هیچ شخص حقیقی یا حقوقی نمی‌تواند به مصوبات این دو شورا در دیوان اعتراض کند و عملاً نظارت بر این دو شورا غیرممکن می‌شود.» طرح مجازات اظهارنظرهای غیرکارشناسی. طرحی با عنوان «مجازات اظهارنظرهای غیرکارشناسی» با امضای ۲۴ نماینده از جمله حسینعلی حاجی دلیگانی به هیئت رئیسه مجلس تحویل داده شد. این طرح با هدف سرکوب و خفقان تهیه شده است. در
شد. این طرح با هدف سرکوب و خفقان تهیه شده است. در دلایل توجیهی این طرح آمده «وقتی کسی ۴۰۰ یا ۵۰۰ هزار نفر دنبال کننده دارد، مجاز نیست هر ابراز عقیده‌ای داشته باشد چرا که ابراز عقیده او در جامعه بازخورد دارد.». با تصویب این طرح، زمینه قانونی برخورد با سلبیرتی‌ها فراهم می‌شود. کاربران شبکه‌های اجتماعی با هشتگ «طرح خفقان» به این خبر واکنش نشان داده‌اند. بر اساس این طرح یک ماده به ماده ۵۱۲ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی اضافه می‌شود که شامل مجازات‌هایی مختلفی است. حسینعلی حاجی دلیگانی در خصوص این طرح گفته است
حسینعلی حاجی دلیگانی در خصوص این طرح گفته است «هیچ‌کس را به دلیل داشتن عقیده نمی‌توان مجازات کرد اما ابراز عقیده به صورت مطلقاً آزاد مجاز نیست.» واکنش‌ها به عملکرد مجلس یازدهم. دهان‌دریدگی شاید چند صباحی شیوهٔ سیاست‌ورزی باشد اما تا همیشه نشانهٔ فرومایه‌گی است غیبت در جلسات پس از شکست در انتخابات. تعداد زیادی از نمایندگان مجلس پس از پایان انتخابات دوره بعدی و اعلام نتایج و راه نیافتن به مجلس بعدی از ادامه شرکت در جلسات خودداری کردند و باعث لغو شدن جلسات مجلس شدند. روزنامه شهروند ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ نوشت: «جلسه
شدند. روزنامه شهروند ۱۶ اسفند ۱۴۰۲ نوشت: «جلسه علنی خانه ملت دیروز هم مثل روز قبل از آن - با غیبت تعداد زیادی از نمایندگان مجلس که گفته می‌شود به‌دلیل رأی‌نیاوردن قهر کرده‌اند - لغو شد. فارغ از مصوباتی که باید تا پایان این دوره تعیین‌تکلیف شوند، این جلسات میلیون‌ها تومان هزینه روی دست ملت و مملکت می‌گذارد.»
استابینز فیرث یک پزشک کارآموز آمریکایی بود که به خاطر تحقیقات غیر معمولش بر روی علت تب زرد مورد توجه قرار گرفته‌است. او نظریه ای مطرح کرد که در آن گفته بود که بیماری تب زرد مسری نیست. او باور داشت که افت شمار بیماران در طول زمستان نشان می‌دهد که احتمالاً این بیماری ناشی از گرما و فشارهای ماه‌های تابستان است. اگر چه این نکته که تب زرد در تابستان شیوع بیشتری دارد درست بود اما توضیح فیرث در ای باره اشتباه بود. حدود شش دهه پس از مرگ فیرث، دانشمند کوبایی، کارلوس فینلای پشه‌های حامل این بیماری که حامل بیماری تب
فینلای پشه‌های حامل این بیماری که حامل بیماری تب زرد بودند را کشف کرد. آثار. همه‌گیری بیماری تب زرد در سال ۱۷۹۳، بزرگترین شیوع این بیماری در تاریخ آمریکا است که باعث کشته شدن ۵۰۰۰ نفر در ایالت‌های فیلادلفیا و پنسیلوانیا شد. فیرث در سال ۱۸۰۱ برای تحصیل در رشته پزشکی به دانشگاه پنسیلوانیا وارد شد و در سال سوم پس از ورود به دانشگاه، تحقیقات خود را در مورد این بیماری آغاز کرد که تأثیر فراوانی در آن منطقه گذاشت. در آن زمان علل بیماری تب زرد ناشناخته بود و فیرث تصمیم گرفت تا ثابت کند که این بیماری مسری