payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کاپیتان‌های زیردریایی‌ها آلمانی یو-بوت را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۴۷ نیروی دریایی، بلیک را برای یادگیری زبان‌های خارجی، از جمله روسی، به کالج داونینگ، کمبریج فرستاد. جایی که دوستان دیگرش مانند مایکل مک گایر تحلیلگر آینده سیاست خارجی بودند. وی پس از آن در لژیون بریتانیا در سئول، کره جنوبی، تحت فرماندهی ویویان هولت در ۶ نوامبر ۱۹۴۸ فرستاده شد. با پوشش معاون کنسول، مأموریت بلیک گردآوری اطلاعات دربارهٔ کره شمالی، چین، و شرق دور شوروی بود. جنگ کره در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ آغاز شد و سئول به سرعت توسط ارتش خلق کره در حال
آغاز شد و سئول به سرعت توسط ارتش خلق کره در حال پیشروی به شمال اشغال شد. پس از ورود بریتانیا به جنگ در جنوب، بلیک و دیگر دیپلمات‌های بریتانیایی به اسارت درآمدند. با چرخش جریان جنگ، بلیک و دیگران را ابتدا به پیونگ یانگ و سپس به رودخانه یالو در شمال بردند. وی پس از دیدن بمباران کره شمالی و خواندن آثار کارل مارکس و دیگران در مدت سه سال بازداشت، کمونیست شد. در یک جلسه پنهانی که با نگهبانانش ترتیب داده شد او داوطلب شد برای سرویس جاسوسی اتحاد جماهیر شوروی، کاگ‌ب کار کند. در مصاحبه ای یک بار از بلیک پرسیدند: «آیا
کند. در مصاحبه ای یک بار از بلیک پرسیدند: «آیا اتفاقی رخ داده‌است که ذهنیت شما را به شدت تغییر دهد؟» بلیک پاسخ داد:«بمباران بی‌امان روستاهای کوچک کره توسط قلعه‌های عظیم پرنده آمریکایی بود. زنان و کودکان و افراد مسن، به دلیل آن که مردان جوانشان در ارتش بودند زیر بمباران بودند. ممکن است خود ما نیز قربانی شده باشیم. احساس شرمندگی نسبت به تعلق داشتن به کشورهای قدرتمند و برتر از نظر فنی که علیه کسانی که به نظر من مردم بی‌دفاع بودند می‌جنگیدند. احساس کردم که در طرف اشتباه قرار دارم… که اگر کمونیسم پیروز شود برای
اشتباه قرار دارم… که اگر کمونیسم پیروز شود برای بشریت بهتر خواهد بود و جنگ خاتمه خواهد یافت.»پس از آزادی در سال ۱۹۵۳ بلیک به عنوان قهرمان به بریتانیا بازگشت و در فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی ابینگدون فرود آمد. در اکتبر ۱۹۵۴ او با جیلیان آلان، منشی MI6 در کلیسای سنت مارک (خیابان آدلی شمالی) در لندن ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۵ وی توسط MI6 برای کار به عنوان مأمور بررسی پرونده‌ها در برلین اعزام شد. جایی که وظیفه او استخدام افسران شوروی به عنوان جاسوس دوجانبه بود. اما وی همچنین مرتبطان کاگ‌ب خود را از جزئیات عملیات
وی همچنین مرتبطان کاگ‌ب خود را از جزئیات عملیات بریتانیا و آمریکا از جمله عملیات طلا، که در آن از تونلی به برلین شرقی برای ضربه زدن به خطوط تلفنی مورد استفاده ارتش شوروی استفاده می‌شد آگاه کرد. تصرف تونل توسط روسیه تا یک سال بعد به عنوان وسیله‌ای برای محافظت از بلیک اتفاق نیفتاد. تا زمان کشف خیانت بلیک، چند سال بعد، عملیات طلا به عنوان یک موفقیت چشمگیر مورد استقبال قرار گرفت. در طی نه سال، گفته می‌شود که بلیک به لو دادن جزئیات نزدیک به چهل مأمور MI6 به کاگ‌ب خیانت کرده و بیشتر عملیات MI6 در اروپای شرقی را
خیانت کرده و بیشتر عملیات MI6 در اروپای شرقی را از بین برده‌است هرچند که این موضوع ثابت نشده‌است. بعدها بلیک در این باره گفت: «نمی‌دانم چه چیزی را تحویل دادم چون اطلاعات زیادی داشتم». در سال ۱۹۵۹ بلیک از وجود یک جاسوس سیا در سازمان اطلاعات شوروی بانام پوپوف اطلاع یافت و او را لود داد. پوپوف وی در سال ۱۹۶۰ اعدام شد. کشف و محکومیت. در سال ۱۹۶۱ با اطلاعات مایکل گولینوسکی جاسوس لهستانی، بلیک در سوءظن قرار گرفت. وی پس از احضار از لبنان، جایی که در مرکز مطالعات عربی خاورمیانه (MECAS) ثبت نام کرده بود وارد لندن و
خاورمیانه (MECAS) ثبت نام کرده بود وارد لندن و دستگیر شد. سه روز پس از بازجویی، بلیک انکار کرد که توسط کره شمالی شکنجه شده یا باج‌خواهی شده‌است. بدون اینکه فکر کند چه می‌گوید اظهار داشت که داوطلبانه اطلاعات را جابه‌جا می‌کرده‌است. وی سپس به بازجویان MI6 خود کامل اعتراف کرد. بر پایه مصوبه مجلس در سال ۱۹۱۱ بیشترین مجازات جاسوس، برابر ۱۴ سال است. اما کارهای بلیک به چندین دوره تقسیم شد و برای هر دوره ۱۴ سال و در مجموع به ۴۲ سال زندان محکوم شد. این گونه به روزنامه‌ها گزارش شد که نشان دهنده یک سال برای هر یک از
گزارش شد که نشان دهنده یک سال برای هر یک از مأمورانی است که هنگام خیانت به آنها کشته شده‌اند گرچه این موضوع جای تردید دارد. این طولانی‌ترین حکم (به استثنای حبس ابد) بود که تا پیش از نزار هنداوی (به جرم تلاش برای بمب‌گذاری در یک جت ال آل به ۴۵ سال زندان محکوم شد) صادر کرده بود. فرار از زندان. پنج سال پس از زندانی شدن در ورم وود اسکرابز، بلیک با کمک سه مردی که در زندان ملاقات کرده بود (شان بورک (متهم نه‌چندان مهم) و دو مبارز ضد هسته‌ای، مایکل رندل و پت پاتل) فرار کرد. بورک، که نخستین بار فقط برای کمک مالی به
کرد. بورک، که نخستین بار فقط برای کمک مالی به فرار به رندل نزدیک شد این فرار را ترتیب داد. رندل بیشتر درگیر ماجرا شد و به آنها پیشنهاد داد پاتل را نیز در این طرح بیاورند. همان‌طور که او پیشنهاد کرده بود که بلیک را با رندل آشنا کند در حالی که هر دو هنوز در زندان بودند. انگیزه آنها برای کمک به بلیک برای فرار اعتقاد آنها به غیرانسانی بودن این حکم و به دلیل علاقه شخصی بلیک بود. بورک یک واکی تاکی را به بلیک رسانده بود تا در زندان با او ارتباط برقرار کند. در ۲۲ اکتبر ۱۹۶۶ بلیک یک پنجره را در انتهای راهرو محل
اکتبر ۱۹۶۶ بلیک یک پنجره را در انتهای راهرو محل سلول خود شکست. سپس بین ساعت ۶ و ۷ بعد از ظهر در حالی که سایر زندانیان و نگهبانان در نمایش فیلم هفتگی حضور داشتند بلیک از پنجره بالا رفت، از یک ایوان سر خورد و به دیواره محیط راه یافت. در آنجا، بورک، که زودتر از زندان آزاد شده بود یک نردبان ساخته شده با طناب را روی دیوار انداخت. بلیک سپس از آن برای بالا رفتن از دیوار استفاده کرد و آنها به یک خانه امن منتقل شدند. در هنگام فرار، بلیک با پریدن از دیواره محیط، مچ دستش شکست. اما جدای از این، بقیه امور طبق برنامه
دستش شکست. اما جدای از این، بقیه امور طبق برنامه پیش رفت. پس از فرار، مشخص شد که خانه امن مناسب نیست. چون فقط یک اتاق خواب بود که هفته‌ای یک بار، زن صاحبخانه آن را تمیز می‌کرد. بلیک سپس چندین روز را به جابه‌جایی در میان خانه‌های دوستان رندل و پاتل سپری کرد. پس از این، بلیک و بورک نزد پاتل نقل مکان کردند و در حالی که آماده می‌شدند از کشور خارج شوند در کنار او بودند. آنها بلیک را با یک ون کمپر از کانال مانش رد کردند. سپس از شمال اروپا و از طریق آلمان غربی با خودرو خود را به گذرگاه مرزی هلمشتت - مارینبورن
با خودرو خود را به گذرگاه مرزی هلمشتت - مارینبورن رساندند. بلیک به‌راحتی از مرز و بدون هیچ حادثه‌ای عبور کرد با دوستان خود در آلمان شرقی ملاقات کرد و فرار خود را به اتحاد جماهیر شوروی کرد. مسکو. در نوامبر ۱۹۶۶ همسرش جیلیان، که صاحب سه فرزند بود روند درخواست طلاق را علیه او آغاز کرد و در مارس ۱۹۶۷ وکیل حکم غیابی را در غیاب بلیک صادر کرد. به این دلیل که خیانت همسر می‌تواند به خشونت و سر باززدن از زندگی سازنده بینجامد. سرپرستی سه پسر آنها، آنتونی، جیمز، و پاتریک، به جیلیان تعلق گرفت. این موضوع مایه ناراحتی
به جیلیان تعلق گرفت. این موضوع مایه ناراحتی شدید بلیک بود، هرچند او می‌دانست که جیلیان برای زندگی در شوروی راضی نخواهد شد. در سال ۱۹۹۰ بلیک زندگینامه خود به نام «"هیچ گزینه دیگری»" را منتشر نکرد. ناشر بریتانیایی کتاب پیش از مداخله دولت برای جلوگیری از پرداخت پول به او از فروش کتاب، نزدیک به ۶۰ هزار پوند به او پرداخت کرده بود. وی بعداً شکایتی را به اتهام نقض حقوق بشر دولت بریتانیا در پرونده خود مطرح کرد که پس از ۹ سال از طرف دادگاه حقوق بشر اروپا به مبلغ ۵۰۰۰ پوند جبران کرد. در سال ۱۹۹۱ بلیک با حضور ویدئویی
پوند جبران کرد. در سال ۱۹۹۱ بلیک با حضور ویدئویی در دادگاه راندل و پاتل که به دلیل کمک به فرار محاکمه شدند شهادت داد. آنها تبرئه شدند. بلیک در مصاحبه ای با ان‌بی‌سی نیوز در سال ۱۹۹۱ گفت که از مرگ مأمورانی که به آنها خیانت کرده پشیمان است. بلیک بعداً دوباره در اتحاد جماهیر شوروی ازدواج کرد و صاحب فرزندان بیشتری شد. او همچنین با فرزندان دیگر خود آشتی کرد. در اواخر سال ۲۰۰۷ در ۸۵ سالگی تولد خود از ولادیمیر پوتین نشان دوستی دریافت کرد. به گزارش روزنامه "Vzglyad" ("نمایش")، سرگئی لبدف، مدیر سرویس اطلاعات خارجی
("نمایش")، سرگئی لبدف، مدیر سرویس اطلاعات خارجی (SVR) روسیه، در پیشگفتار کتاب نوشت که علی‌رغم اینکه این کتاب به گذشته اختصاص داده شد، اما در مورد حال نیز هست. وی همچنین نوشت که بلیک، سرهنگ ۸۵ ساله اطلاعات خارجی "هنوز هم در امور سرویس مخفی نقش فعالی دارد". در سال ۲۰۱۲ او نودمین سالگرد تولد خود را جشن گرفت و هنوز با حقوق بازنشستگی ک‌گ‌ب در مسکو زندگی می‌کرد. بینایی او کاهش یافته و می‌گفت که عملاً کور است. او تا پایان عمر، مارکسیست-لنینیست متعهد باقی ماند. بلیک خیانت را انکار کرد و تأکید کرد که هرگز احساس
بلیک خیانت را انکار کرد و تأکید کرد که هرگز احساس بریتانیایی بودن نکرده‌است: «برای خیانت، ابتدا باید تعلق داشته باشی. من هرگز متعلق نبودم». بلیک در بیانیه‌ای در نوامبر ۲۰۱۷ اعلام کرد که جاسوسان این کشور، مأموریت دشوار و حیاتی نجات جهان را دارند و خطر جنگ هسته‌ای و از بین بردن خود بشریت، دوباره توسط آن در دستور کار قرار گرفته‌است. سیاستمداران غیرمسئول این یک نبرد واقعی بین خوب و بد است. مرگ. جورج بلیک در ۲۶ دسامبر ۲۰۲۰ در سن ۹۸ سالگی در مسکو درگذشت.
هولین ژائو (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل چین، وی دبیرکل اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU) است. ژائو در ۲۰۱۴ در کنفرانس نمایندگان تام‌الاختیار ITU انتخاب شد. اتحادیه بین‌المللی مخابرات در واقع بخشی از سازمان ملل متحد است که مسئول توسعه، نظارت و مدیریت شبکه‌ها و سرویس‌های ارتباطات رادیویی از راه دور می‌باشد این اتحادیه در ۱۷ مه ۱۸۶۵ و با عنوان اتحادیه بین‌المللی تلگراف تأسیس گردید که اولین مقررات بین‌المللی ارتباطات راه دور در آن به تصویب رسید. زندگی‌نامه. ژائو در هفتم مارس ۱۹۵۰ در جیانگسو، چین متولد شد. هولین
در هفتم مارس ۱۹۵۰ در جیانگسو، چین متولد شد. هولین ژائو در دانشگاه پست و مخابرات نانجینگ به تحصیل پرداخت و مدرک کارشناسی خود را از این دانشگاه اخذ کرد، وی سپس ادامه تحصیلات خود را در رشته ارتباطات در دانشگاه اسکس انگلستان گذراند و موفق به کسب کارشناسی ارشد شد. او متأهل و دارای یک پسر و دو نوه است. ژائو به سه زبان رسمی سازمان ملل از جمله انگلیسی، فرانسوی و چینی تسلط دارد. فعالیت حرفه‌ای. ژائو از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ کارمند ارشد کمیته مشاوره بین‌المللی تلگراف و تلفن (CCITT) بود و سپس از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ در دفتر
و تلفن (CCITT) بود و سپس از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۸ در دفتر استانداردسازی ارتباطات راه دور ITU , TSB کار می‌کرد. قبل از پیوستن به اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU)، ژائو به عنوان مهندس انستیتوی طراحی وزارت پست و ارتباطات راه دور چین مشغول به کار بود و در جلسات تخصصی کشورش در زمینه استانداردهای مخابراتی و برنامه‌های ملی و همچنین شرکت در گروه مطالعه فنی ITU، نقش فعالی داشت. او ضمن شرکت در جلسات به عنوان نماینده چین تالیفات خود را در نشریات فنی معتبر چینی با ارائه مقالات اساسی درج می‌کرد و در ۱۹۸۵ به دلیل موفقیت‌هایش در
اساسی درج می‌کرد و در ۱۹۸۵ به دلیل موفقیت‌هایش در زمینه علم و فناوری اطلاعات از جانب وزارت پست و مخابرات جایزه دریافت کرد. آقای ژائو در سال ۱۹۹۸ در مینیاپولیس آمریکا به عنوان دبیر دفتر استانداردسازی ارتباطات راه دور ITU انتخاب شد و برای دومین بار در ۲۰۰۲ مجدداً در مراکش به این سمت انتخاب شد. در این دوره، او اقدامات نوین و کارایی را برای بهبود استانداردهای (ITU) سازمان بین‌المللی استانداردسازی، (ISO) و کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک) انجام داد و همچنین در زمینه توسعه و انتشار
انجام داد و همچنین در زمینه توسعه و انتشار «اصطلاحات مشترک» در مورد «متون تراز شده فنی» اقداماتی را نیز انجام داد که هم‌اکنون مورد استفاده قرار می‌گیرد. وی در طول مدت مسئولیت خود، مسئولیت بهبود فضای استانداردسازی ITU و تقویت ارتقا its را نیز بر عهده داشت. ژائو ضمن برقراری روابط خوب با صنایع و همچنین مشارکت استراتژیک با کشورهای عضو و تعداد اعضا را افزایش داد. تحت رهبری وی، ITU سطح همکاری بین‌المللی خود را با سایر سازمانهای توسعه استاندارد افزایش داد و در کمک به پر کردن شکاف استانداردسازی درمیان کشورهای در
به پر کردن شکاف استانداردسازی درمیان کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه‌یافته نقش مهمی ایفا کرد. قائم‌مقام دبیرکل ITU. هولین ژائو در ۲۰۰۶ در آنتالیا، ترکیه به عنوان معاون دبیرکل ITU در کنفرانس نمایندگان تام‌الاختیار ITU انتخاب شد و در ۲۰۱۰ در گوادالاخارا برای تصدی چهارسال دوم مجدداً در کنفرانس مجلل، مکزیک انتخاب گردید. دبیرکلITU. ژائو در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴ به عنوان دبیرکل اتحادیه بین‌المللی مخابرات ITU انتخاب شد. ژائو در سخنرانی خود پس از انتخاب گفت: «عمیقاً از اینکه به اتفاق آرا من را به عنوان دبیرکل منصوب
از اینکه به اتفاق آرا من را به عنوان دبیرکل منصوب کردید عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفتم، از اینکه به من افتخار رهبری سازمان محبوبم را برای چهار سال آینده دادید و به من اعتماد کردید از همه شما تشکر می‌کنم». مانیفست ژائو برای برعهده گرفتن سمت دبیرکلی بر سه‌پایه استوار است یکم: بصیرت، دوم: عمل و سوم: هماهنگی.
بیگادی () عنوانی است که گاهی تحت نام بیکودی هم تلفظ می‌شود و عبارت است از خرده‌دهقان‌پیشههای شورشی در دوران باستان متأخر و مصادف با امپراتوری روم که در سرزمین گل و هیسپانیا ظهور کردند. بیگادی‌ها به ویژه در جریان بحران قرن سوم به وجود آمدند و تا زمان سقوط امپراتوری روم غربی نیز دوام داشتند.
چک-اسلواکی شاخه‌ای از زبان‌های اسلاوی غربی متشکل از دو زبان چکی و اسلواکی است. بیشتر گونه‌های چکی و اسلواکی به دارای درک متقابل هستند و این دو به جای اینکه دو زبان متمایز باشند، یک زنجیره گویشی را شکل می‌دهند. گونه‌های معیار این دو زبان به دلیل واژگان، املا، تلفظ، واج‌شناسی و وندهای متفاوت به راحتی قابل تشخیص است. گویش‌های اسلواکی شرقی واگراترند و یک زنجیره گویشی گسترده‌تری را با زیرگروه لخی اسلاوی غربی، به ویژه لهستانی، تشکیل می‌دهند. نام «زبان چکسلواکی» بیشتر مختص یک گونه معیار نوشتاری رسمی است که برای
بیشتر مختص یک گونه معیار نوشتاری رسمی است که برای وحدت چکی و اسلواکی در قرن نوزدهم ایجاد شده‌است (اما بیشتر بر اساس چکی است). متن نمونه. در زیر متن ماده ۱ اعلامیه جهانی حقوق بشر (توسط سازمان ملل) به زبان‌های چکی و اسلواکی ارائه شده‌است: فارسی: تمام ابنای بشر آزاد زاده شده و در حرمت و حقوق با هم برابرند. عقلانیت و وجدان به آن‌ها ارزانی شده و لازم است تا با یکدیگر عادلانه و برادرانه رفتار کنند. چکی: Všichni lidé se rodí svobodní a sobě rovní v důstojnosti i právech. Jsou nadáni rozumem a svědomím a mají
i právech. Jsou nadáni rozumem a svědomím a mají spolu jednat v duchu bratrství. اسلواکی: Všetci ľudia sa rodia slobodní a rovní v dôstojnosti aj právach. Sú obdarení rozumom a svedomím a majú sa k sebe správať v duchu bratstva.
زبان چکسلواکی (به ) یک مفهوم سیاسی زبانشناسی اجتماعی بود که در چکسلواکی در سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۸ مورد استفاده قرار می‌گرفت. این نام برای تعریف زبان رسمی کشوری که استقلال خود را به عنوان جمهوری دو ملت یعنی گروه‌های قومی چک و اسلواک اعلام کرده بود، به کار می‌رفت. در اسناد بین‌المللی نقش زبان رسمی در عمل توسط زبان چکی انجام می‌شد. در همین حال، قانون اساسی سال ۱۹۲۰ اجازه استفاده از زبان‌های اقلیت را در مناطقی که بیش از ۲۰٪ از جمعیت با آن‌ها صحبت می‌کردند، می‌داد. این عبارت رسماً در ۹ مه ۱۹۴۸ در قانون اساسی جدید
پریکیا () که گاهی "پرکاریو" هم نامیده می‌شود، نوعی عقد قرارداد بود که در آن املاک مختلفی به اختیار مالک زمین، در اجاره و یا تملک مستاجر قرار می گرفت. هرگونه تغییرات و به ویژه حق فسخ پریکیا تنها در اختیار مالک زمین بود. پریکیا در تاریخ امپراتوری روم ظهور کرد و طی قرون وسطی، در قالب مباحث حقوقی فئودالیسم گنجانده شد.
زبان‌های گالی-ایتالی زیرشاخه‌ای از زبان‌های رومی است که بیشتر زبان های شمال ایتالیا را در بر می گیرد. این خانواده شامل زبان های پیدمونتی ، لومبارد ، امیلیانو-رومانیولو و لیگوری است. اگرچه بیشتر منابع، ونتی را نیز بخشی از شاخه ایتالی-دالماسیایی تعریف می کنند، اما اتنولوگ و گلاتولوگ آن در شاخه گالی-ایتالی قرار داده‌اند.
زبان‌های اکسیتانو-رومی یا ایبریایی شرقی شاخه‌ای از خانواده زبان‌های رومی هستند که شامل زبان‌های کاتالان / والنسیایی، اکسیتان و آراگونی می‌شوند که در مناطقی از جنوب فرانسه و شمال شرقی اسپانیا گفتگو می‌شوند.
مِلک طلق () منتسب به زمین‌هایی بود در دوران قرون وسطی و به ویژه دوره امپراتوری مقدس روم تا دوران مدرن نخستین که در مالکیت مطلق صاحب زمین قرار داشت. زمین‌هایی که در قالب مِلک طلق طبقه‌بندی می‌شدند مستغلاتی بودند که استقلال کامل خود را حفظ می‌کردند و برای آن اجاره‌ای پرداخت نمی‌گردید که همین موضوع باعث می‌گردید تا برخلاف زمین‌های تیول قرار بگیرد.
کایووپویستو (انگلیسی: Kaivopuisto)، (سوئدی: "Brunnsparken") مشهور به برونسان، یکی از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین پارک‌ها در مرکز هلسینکی، فنلاند است. اهمیت این پارک در تجمع‌های سنتی و فرهنگی مردم هلسینکی در رویدادهای ویژه است. محدوده. از جنوب منطقه اوسیما، کایووپویستو به خلیج فنلاند می‌رسد. در شمال این پارک یک منطقه مسکونی دیپلماتیک وجود دارد که شامل اقامتگاه‌های خصوصی چندین سفیر کشورهای خارجی در فنلاند، از جمله ایالات متحده، استونی، اسپانیا، فرانسه، بلژیک، برزیل، ایتالیا، هلند و انگلستان است. اهمیت
بلژیک، برزیل، ایتالیا، هلند و انگلستان است. اهمیت فرهنگی. کایووپویستو در چندین هکتار دارای زمین صاف و صخره‌ای و هم چنین ساحل شنی است. این پارک دارای آثار قدیمی و سازه‌های مربوط به قرن هجدهم می‌باشد که از جذابیت‌های ویژه گردشگری کایووپویستو است. هر تابستان، هزاران نفر از مردم از هلسینکی روزانه به این مکان می‌آیند. در زمستان نیز بزرگترین تپه پارک با شیب مناسب برای اسکیت و سرخوردن، محلی برای تجمع مردم است. در اول ماه می یعنی در فردای شب والپورگیس، به‌طور سنتی کایووپویستو شلوغ‌ترین روز خود را می‌گذراند. بنا
کایووپویستو شلوغ‌ترین روز خود را می‌گذراند. بنا برسنت قدیمی اهالی هلسینکی، مردم در این روز در پارک از گروه‌های مختلف جمع می‌شوند و با پوشیدن لباس‌های محلی و تاریخی فنلاندی به تفریح می‌پردازند. بسیاری از دانش‌آموزانی که دوره متوسطه را در این سال به اتمام رسانیده‌اند و قرار است وارد دانشگاه شوند نیز با به سرگذاشتن کلاه زردرنگ فارغ‌التحصیلی در این مکان حضور دارند. مردان نیز کلاه ملوانی به سر دارند. هم چنین برگزاری چند کنسرت در پارک در طول تابستان معمول است. کایووپویستو همچنین شامل یک رستوران و کلوپ شبانه
دیوید اندرو سیتک (متولد ۶ سپتامبر ۱۹۷۲) نوازنده و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است، که برای کار با گروه تی‌وی آن د ریدیو شناخته می‌شود. او همچنین با گروه‌هایی مانند یه یه یهش، لایرز، فولز، سلبریشن، لیتل دراگون، بیدی آی و ویزر نیز کار کرده‌است و ریمیکس‌هایی در سبک جاز آزاد از آهنگ‌های هنرمندانی مانند بک و ناین اینچ نیلز تهیه کرده‌است. سیتیک عکاسی و نقاشی نیز انجام می‌دهد. در آوریل ۲۰۰۸، سیتک در فهرست ۵۰ نفر "ان‌ام‌ای از" آینده "نگرترین" افراد موسیقی امروز قرار گرفت. زندگی. سیتک در سال ۱۹۷۲ زاده شد و با
قرار گرفت. زندگی. سیتک در سال ۱۹۷۲ زاده شد و با برادرانش در کلمبیا، مریلند بزرگ شد. مادر او در بخش آموزش عمومی کار می‌کرد و به گفته سیتک، "به من و برادرانم اجازه می‌داد تا چیزهایی را کشف کنیم. به حدی که [او] به من اجازه داد یک گروه هاردکور راه اندازی کنم و از ۱۴ سالگی در خانه موسیقی تمرین کنم. " سیتک در سنین کودکی تحت تأثیر عمه‌اش پائولا که در دهه ۱۹۶۰ از خانه برای دیدن جیمی هندریکس دزدکی بیرون رفته بود و طرفدار سرسخت تاکینگ هدز و بلوندی بود، به موسیقی علاقه‌مند شد. دیو سیتک زمانی در یک بار در یک کافی شاپ
شد. دیو سیتک زمانی در یک بار در یک کافی شاپ با کایپ ملون از اعضای گروه تی‌وی‌آن د ریدیو و کریس تیلور، بیس‌نواز گروه گریزلی بیر کار می‌کرد. گزیده آهنگ‌شناسی. تهیه‌کنندگی. سیتک آلبوم "هرجایی سرم را می‌گذارم" را برای بازیگر، اسکارلت جوهانسون، که در مه ۲۰۰۸ منتشر شد، تهیه کرد. سیتک همچنین تهیه‌کننده آلبوم "پادزهرها" از فولز و اولین EP گروه شیکاگویی Aleks and Drummer با عنوان "May a Lightning Bolt Caress You" که در ژوئن ۲۰۰۸ منتشر شد نیز بود. اگرچه سیتک با چندین گروه موسیقی ایندی (مستقل) در بروکلین همکاری
چندین گروه موسیقی ایندی (مستقل) در بروکلین همکاری کرده‌است، اما نگاه تردیدآمیزی به جنبش موسیقی مستقل دارد. او در مصاحبه ای با مجله موسیقی دانمارکی "Soundvenue" توضیح داد که از چرخش فرصت طلبانه موسیقی ناراضی است، و به گروه‌های مستقل که به بروکلین نقل مکان می‌کنند تا فقط ادعا کنند که آنها از "مکه خلاقیت" آمده‌اند و توجه مجلات موسیقی را جلب کنند، اشاره کرد. این ممکن است توضیح دهد که چرا سیتک در ساحل غربی در بورلی هیلز، کالیفرنیا ساکن شده‌است. وی توضیح داد: "مردم نمی‌توانند اینجا خود را پنهان کنند. هرکسی به
نمی‌توانند اینجا خود را پنهان کنند. هرکسی به دنبال منافع خودش است. این یک شهر بسیار خودمحور است. اما من اهمیتی نمی‌دهم که "ایندی‌هاً چه فکر می‌کنند. آن دسته از گروه‌ها که از فروش گروه‌های دیگر شکایت داشتند، iPod خود را با موسیقی غیرقانونی پر کردند. " سیتک در پروژه انفرادی خود به نام "حداکثر بالون"، با بسیاری از دوستان قدیمی خود همکاری می‌کند که از جمله آنها کارن او، دیوید برن و کیپ مالون از تی‌ویآن د ریدیو هستند)، که او ادعا می‌کند هنوز علاقه‌مند به ایجاد آهنگ‌های زیبا هستند.
هوندا سی‌بی۴۰۰اس‌اف (به انگلیسی: Honda CB400SF) یک موتور سیکلت ژاپنی ۳۹۹ سی‌سی چهارسیلندر در کلاس نیکد تولید شده توسط کمپانی هوندا در کارخانه کوماموتو از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۲۲ تولید می‌شد. سی‌بی۴۰۰ تجسم موتور سیکلت جهانی ژاپنی معمولی است که از دهه ۱۹۷۰ میلادی تولید شده و با فناوری مدرن همیشه به روز شده‌ است. برای این منظور این موتور سیکلت دارای یک طراحی یکپارچه سازی با سیستم عامل به‌روز می‌باشد که با یک انجین چهار‌سیلندر خطی هموار جفت شده‌ است. حداکثر سرعت این موتور ۱۸۵ کیلومتر در ساعت است. هوندا سی‌بی۴۰۰ اس‌اف
۱۸۵ کیلومتر در ساعت است. هوندا سی‌بی۴۰۰ اس‌اف یک موتور اسپرت است که توسط شرکت هوندا تولید شده و به بازار عرضه شده است. این موتورسیکلت از سری سی‌بی معروف هوندا به شمار می‌آید و برای کسانی که به دنبال یک موتورسیکلت اسپرتی با اجرا و کنترل بالا هستند، جذابیت دارد. در زیر تعدادی از ویژگی‌ها و مشخصات اصلی موتورسیکلت هوندا سی‌بی۴۰۰ اس‌اف آورده شده است: انجین. هوندا سی‌بی۴۰۰ اس‌اف دارای انجین چهارسیلندر و دو سیلندر در هر طرف (DOHC) با ظرفیت حدود ۳۹۹ سی‌سی است. این موتور دارای توان حدود ۵۵ اسب بخار و بهره‌گیری از
موتور دارای توان حدود ۵۵ اسب بخار و بهره‌گیری از تکنولوژی‌های پیشرفته برای بهبود عملکرد می‌باشد. طراحی. هوندا سی‌بی۴۰۰ اس‌اف دارای طراحی اسپرتی و دینامیک با تخت‌ترین پنجل و پشتی کوتاه است. این ظاهر جلب کننده و مدرن به موتورسیکلت جلب کاربران اسپرت‌بایک می‌کند. قابلیت‌های کنترل. این موتورسیکلت از تکنولوژی‌هایی مانند ترمزهای ضد قفل (ABS) و کنترل تراکش (Traction Control) برخوردار است که به بهبود ایمنی و کنترل در رانندگی کمک می‌کنند. کاربرد. هوندا سی بی۴۰۰ اس‌اف برای کاربرانی که به دنبال موتورسیکلت اسپرتی با
برای کاربرانی که به دنبال موتورسیکلت اسپرتی با قدرت و کنترل بالا هستند، مناسب است و به عنوان یک انتخاب جذاب برای مسیرهای خوب و مسابقات معرفی می‌شود.
لیگ فوتبال فیلیپین () بالاترین سطح مسابقات فوتبال در کشور فیلیپین است. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Philippines_Football_League
لیگ فوتبال ویتنام () بالاترین سطح مسابقات فوتبال در کشور ویتنام است. گلزنان. در حال حاضر هوانگ وو سامسون با ۲۰۲ گل زده، آقای‌گل تمام ادوار این لیگ محسوب میشود. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/V.League_1
استیونسن کینگ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل سنت لوسیا است. وی از ۱ مه ۲۰۰۷ تا ۳۰ نوامبر ۲۰۱۱ نخست‌وزیر این کشور بود.
لیگ فوتبال ملی میانمار () بالاترین سطح مسابقات فوتبال در کشور میانمار است. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Myanmar_National_League
جان کمپتون (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل سنت لوسیا بود. وی سه بار در سال‌های ۱۹۷۹، ۱۹۸۲–۱۹۹۶ و از ۲۰۰۶–۲۰۰۷ نخست‌وزیر این کشور بود. جان کمپتون در ۷ سپتامبر ۲۰۰۷، در سن ۸۲ سالگی بر اثر سکته مغزی درگذشت.
مدرسه حقوق دانشگاه مینه‌سوتا () دانشکده حقوق دانشگاه مینه‌سوتا است كه در كنار دانشكده حقوق هاروارد و واشينگتن همواره از برترين و درخشانترين مدارس حقوق جهان است و در مینیاپولیس ايالت مينه سوتا مستقر است. این دانشکده چهار مدرک مختلف حقوقی از قبیل جی دی، ال ال ام، دکترای حقوق و کارشناسی ارشد حقوق اختراعات را ارائه می دهد این دانشکده در سال ۱۸۸۸ تاسیس شد و امروزه یکی از بهترین دانشکده های حقوق در ایالات متحده است به نحوی که در سال ۲۰۲۰ رتبه بیستم بهترين دانشگاه را بدست آورد و بیش از ۹۶ درصد فارغ التحصیلان آن در
بدست آورد و بیش از ۹۶ درصد فارغ التحصیلان آن در آزمون کانون وکلا موفق بوده اند.
گروه یکم نیروهای ویژه () واحدی از هنگ نیروهای ویژه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است. وظیفه این گروه اعزام و استقرار برای اجرای ۹ مأموریت دکترینال در حوزه استحفاظی خود (اقیانوس هند-آرام است: جنگ غیرمتعارف، دفاع داخلی خارجی، اقدام مستقیم، عملیات ضد شورشگری، شناسایی ویژه، ضد تروریسم، عملیات‌های اطلاعاتی، منع گسترش سلاح‌های کشتار جمعی و کمک به نیروهای امنیتی. حوزه مسئولیت. فهرست زیر شامل کشورهایی در آسیاست که در حوزه مسئولیت گروه یکم قرار دارند:
مرسیدس هنگر (؛ زادهٔ ) یکی از شخصیت‌های شناخته‌شدهٔ تلویزیونی و بازیگر، اینفلوئنسر و مدل ایتالیایی-مجاری است؛ او دختر ایوا هنگر و ریکاردو اسکیکی است و از سال ۲۰۰۲ با نام خانوادگی مادرش، یعنی هنگر شناخته می‌شود، زمانی که نخستین حضور سینمایی‌اش را با نقشی کوتاه در فیلم "دارودسته‌های نیویورکی" به کارگردانی مارتین اسکورسیزی تجربه کرد؛ فیلمی که مادرش ایوا هنگر نیز در آن حضور دارد. او در مدرسه بین‌المللی مریمانت رم و مدرسه بریتانیایی بین‌المللی سنت جورج در رم تحصیل کرد؛ سپس تحصیلات خود را در بریتانیا ادامه داد،
کرد؛ سپس تحصیلات خود را در بریتانیا ادامه داد، جایی که در دوره‌هایی در دانشگاه آکسفورد شرکت کرد و در نهایت در رشته روان‌شناسی از دانشگاه ساوت‌همپتون فارغ‌التحصیل شد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دارودسته‌های نیویورکی" و "پست‌فطرت‌ها" اشاره نمود.
فردریک نویهاوزر (متولد ۱۹۵۷) استاد ویولا ماندرفلد آلمانی و استاد فلسفه در کالج بارنارد و دانشگاه کلمبیا است. وی در فلسفهٔ سده‌های ۱۸ و ۱۹ اروپا، به ویژه روسو، فیشته و هگل تخصص دارد. تحصیلات و شغل. نویهاوزر در سال ۱۹۷۹ از کالج وبلش، با درجهٔ عالی فارغ‌التحصیل شد و دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. قبل از بازگشت به دانشکده بارنارد/کلمبیا، نویهاوزر در دانشگاه هاروارد، دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، دانشگاه کرنل و دانشگاه یوهان ولفگانگ گوته فرانکفورت تدریس می‌کرد. کار فلسفی. تمرکز نویهاوزر بر ایدئالیسم
می‌کرد. کار فلسفی. تمرکز نویهاوزر بر ایدئالیسم آلمانی و نظریه اجتماعی قاره‌ای است. وی چهار کتاب منتشر کرده‌است: "نظریهٔ سوبژکتیویته در فلسفهٔ فیشته" (ترجمهٔ سید مسعود حسینی به فارسی، تهران: ققنوس، ۱۳۹۲)؛ "مبانی نظریهٔ اجتماعی هگل: تحقق بخشیدن به آزادی" (انتشارات دانشگاه هاروارد، ۲۰۰۰)، که مرکزیت «آزادی اجتماعی» را در اندیشهٔ سیاسی هگل مطرح می‌کند؛ "تئودیسه" "حبِ نفس روسو: شر، عقلانیت و انگیزه شناخت" (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۰۸)؛ و "نقد روسو بر نابرابری: بازسازی گفتار دوم" (انتشارات دانشگاه کمبریج،
بازسازی گفتار دوم" (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۱۴). آخرین اثر او "تشخیص آسیب‌شناسی اجتماعی: روسو، هگل، مارکس و دورکیم" (انتشارات دانشگاه کمبریج، ۲۰۲۳) بر ایدهٔ «آسیب‌شناسی اجتماعی» در فلسفهٔ قرن ۱۸، ۱۹ و ۲۰ متمرکز شده است.