payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در مقابل توپ‌های ضد تانک با کالیبر ۳۷ میلی‌متری یا بیشتر مقاوم باشند. بدین ترتیب تأکید در طراحی تانک‌های سنگین از توان آتش بالاتر به زره سنگین‌تر تغییر یافت. ماه نوامبر سال ۱۹۳۷ اداره اصلی نیروهای زرهی و مکانیزه ("گابتو") خواهان طراحی یک تانک با زره ضد گلوله با قابلیت تاب‌آوری در مقابل آتش توپ‌های ضد تانک ۳۷ تا ۴۵ میلی‌متری در فاصله نزدیک و توپ‌های ضد تانک ۷۵ میلی‌متری در فاصله ۱۲۰۰ متری شد. این تانک می‌بایست از یک موتور دیزل استفاده می‌کرد. اقدامات اولیه در کارخانه تراکتورسازی خارکوف صورت گرفت اما کمبود
در کارخانه تراکتورسازی خارکوف صورت گرفت اما کمبود منابع، از دست رفتن مهندسان در اثر پاکسازی بزرگ و با توجه به اهمیت موضوع، دو دفتر طراحی در لنینگراد به صورت رقابتی مسئول توسعه پیش‌نمونه شدند. این دو دفتر یکی دفتر طراحی باریکوف در کارخانه بلشویک و دیگری دفتر ویژه طراحی شماره ۲ به رهبری ژوزف کوتین در کارخانه کیروفسکی بودند. درخواست اولیه خواهان ساختاری مشابه تی-۳۵ با پنج برجک بود. مهندسان به سرعت "گابتو" را راضی به حذف برجک‌های "دکوری" برای مسلسل نمودند تا تعداد برجک‌ها به سه عدد کاهش یابد. برجک اصلی مخصوص
برجک‌ها به سه عدد کاهش یابد. برجک اصلی مخصوص یک توپ ۷۶ میلی‌متری و دو برجک کوچک‌تر دیگر برای توپ‌های ۴۵ میلی‌متری ضد تانک بودند. گروه باریکوف طراحی خود را "تی-۱۰۰" یا ""سوتکا" نامید. گروه کوتین با پیروی از رسم وقت لنینگراد در نام‌گذاری همه چیز به نام سرگی میرونویچ کیروف، رئیس مقتول حزب کمونیست این شهر، طراحی خود را "اس‌ام‌کا"" عنوان نهاد. از آن جایی که محدودیت وقت شش‌ماهه تعیین‌شده امکان توسعه یک سیستم تعلیق جدید را نمی‌داد، "اس‌ام‌کا" در ابتدا دارای همان نوع قدیمی سیستم تعلیق تی-۳۵ بود. بعداً بالا بودن
نوع قدیمی سیستم تعلیق تی-۳۵ بود. بعداً بالا بودن وزن این سیستم تعلیق باعث شد گروه طراحی سیستم تعلیق جدید میله پیچشی را بر روی یک نمونه تغییر یافته تانک متوسط تی-۲۸ آزمایش و سپس آن را بر روی "اس‌ام‌کا" اجرا کند. ضرورت حاصل از وزن بالا سبب گشت در هر دو پیش‌نمونه یک شنی پهن ریخته‌گری‌شده جهت کاهش فشار بر سطح و بهبود عملکرد خارج از جاده استفاده شود. روز ۴ مه سال ۱۹۳۸ مدل‌های چوبی طراحی‌ها در یک جلسه ویژه در مسکو به شورای دفاع کشور ارائه گردید. در این جلسه کوتین خواهان تلفیق سه برجک شد. او تعداد زیاد برجک‌ها را
خواهان تلفیق سه برجک شد. او تعداد زیاد برجک‌ها را موجب افزایش وزن و در نتیجه کاهش تحرک‌پذیری آن دانست. در پی این درخواست ژوزف استالین با نزدیک شدن به یکی از مدل‌های چوبی یکی از برجک‌های آن را شکست و گفت:"چرا باید یک تانک را شبیه فروشگاه کرد؟!" در این دیدار استفاده از زره ۶۰ میلی‌متری با وجود مشکلات عمده در بُعد تولید، مورد تأیید قرار گرفت. بدین ترتیب هر دو دفتر اقدام به طراحی مجدد پروژه‌های خود نمودند. گروه طراحی کوتین به این نتیجه رسیده بود که حذف همان یک برجک ثانویه و استفاده از تنها یک برجک با توپ ۷۶
برجک ثانویه و استفاده از تنها یک برجک با توپ ۷۶ میلی‌متری رویکردی عملی‌تر است. استفاده از دو برجک طراحان را به شکل غیرقابل اجتنابی وادار می‌ساخت برجک اصلی را بر روی یک پایه زرهی و سنگین قرار دهند. این مسئله موجب افزایش قابل توجه وزن تانک می‌گردید که به جای آن می‌شد در نسخه تک برجکی ضخامت زره را بیشتر کرد. مدل پیش‌بینی شده دارای یک برجک، با اقتباس از نام کلیمنت ووراشیلوف، یکی از یاران نزدیک استالین و کمیسار خلق در امور دفاع، "کی‌وی" نام گرفت. ماه اوت سال ۱۹۳۸ در دیدار کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی در ارتباط
در دیدار کمیته مرکزی حزب کمونیست شوروی در ارتباط با تولیدات آینده تانک، طراحی‌های اصلاح شده "اس‌ام‌کا" و تی-۱۰۰ به استالین ارائه گردید. کوتین همچنین طراحی "کی‌وی" را نیز به نمایش گذاشت. استالین تولید پیش‌نمونه هر سه مدل را تأیید نمود. با توجه به احساس قریب‌الوقوع بودن جنگ در اروپا، خواهان اتمام کار تا ماه اوت سال ۱۹۳۹ بود. دو پیش‌نمونه از تی-۱۰۰ تولید گردید که وزن آن‌ها ۵۸ تن و دارای ۷ خدمه بودند. دو برجک این مدل شامل یک توپ کوتاه ۷۶٫۲ میلی‌متری ال-۱۱ در برجک بالایی و یک توپ ۴۵ میلی‌متری در برجک پایینی
برجک بالایی و یک توپ ۴۵ میلی‌متری در برجک پایینی می‌شد. پیش‌نمونه "اس‌ام‌کا" دارای پیکربندی مشابهی نسبت به تی-۱۰۰ و همان چینش تسلیحاتی بود. هر دو پیش‌نمونه از موتور بنزینی GAM-34-8T با توان ۸۵۰ اسب بخار استفاده می‌نمودند. "کی‌وی" بسیاری از ویژگی‌های خود از جمله بدنه، سامانه انتقال قدرت و چشمی‌ها را از "اس‌ام‌کا" به ارث برده بود. با این وجود این مدل بسیار کوچک‌تر از "اس‌ام‌کا" و تی-۱۰۰ بود. این پیش‌نمونه همانند تانک متوسط تی-۳۴، نیروی خود را از موتور دیزل تراشوتین وی-۲ می‌گرفت. "کی‌وی" ۸ تن سبک‌تر از
تراشوتین وی-۲ می‌گرفت. "کی‌وی" ۸ تن سبک‌تر از "اس‌ام‌کا" بود و زره ضخیم‌تری داشت. آزمایش هر سه پیش‌نمونه تحت نظارت یک کمیسیون ویژه حکومتی به ریاست مارشال ووراشیلوف از ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ در کوبینکا آغاز شد. از تعدادی از مهندسان دو کارخانه لنینگراد با آموزش‌های ویژه‌ای در زمینه مهارت لازم جهت راندن این خودروها و کاربرد تسلیحات آن‌ها، در این باره استفاده شد. این آزمایش‌ها تی-۱۰۰ را با وزنی ۳ تن بیشتر از محدودیت ۵۵ تنی، کند و دشوار در راندن تشخیص داد. در هر دوی تی-۱۰۰ و "اس‌ام‌کا" فرمانده در هماهنگ ساختن
دوی تی-۱۰۰ و "اس‌ام‌کا" فرمانده در هماهنگ ساختن برجک با یکدیگر دارای مشکل بود. "کی‌وی" به سرعت به عنوان بهترین طراحی شناخته شد. با آغاز جنگ زمستان بین شوروی و فنلاند، ارتش سرخ هر سه نمونه را در خطوط مقدم مورد آزمایش قرار داد. بدین منظور گروهان ویژه‌ای در تیپ ۲۰ تانک به فرماندهی سرگرد پتیا ووراشیلوف، فرزندخوانده کلیمنت ووراشیلوف ایجاد گردید و پیش‌نمونه‌ها به آن تعلق گرفت. این تانک‌ها که بخشی از خدمه آن‌ها کارگران کارخانه بودند، در تهاجم به استحکامات فنلاندی در اطراف سوما به کار گرفته شدند و مقداری موفقیت
در اطراف سوما به کار گرفته شدند و مقداری موفقیت اولیه در برابر دشمنانی با تسلیحات ضعیف به دست آوردند. با گذشتن "اس‌ام‌کا" از روی یک مین بزرگ یکی از شنی‌های آن منهدم و کف تانک خم شد. تلاش "کی‌وی" و تی-۱۰۰ با همراهی دیگر تانک‌ها جهت حفاظت از "اس‌ام‌کا" تا هنگام بازیابی آن به نتیجه‌ای نرسید تا تانک آسیب دیده تا پس از پایان جنگ در همان موضع باقی بماند. حتی در همان زمان هم تانک مذکور به صورت قطعه قطعه جابه‌جا شد. تجربه رزمی در فنلاند آزمایش‌های صورت گرفته پیشین را تأیید نمود. "کی‌وی" در این رزمگاه از نظر
پیشین را تأیید نمود. "کی‌وی" در این رزمگاه از نظر مکانیکی اتکاپذیر و زره آن در مقابل تسلیحات آتش مستقیم دشمن آسیب‌ناپذیر جلوه نمود تا روز ۱۹ دسامبر سال ۱۹۳۹ توسط کمیته دفاع کشور به عنوان تانک سنگین جدید به خدمت در ارتش سرخ پذیرفته شود. نتیجتاً کار بر روی کار "اس‌ام‌کا" و تی-۱۰۰ متوقف گشت. ویژگی‌ها. اجزا. ترکیب تحرک، زره و توان آتش بالا، هنگام ظهور "کی‌وی-۱" را به یکی از قدرتمندترین تانک‌های جهان بدل ساخت. زره پیشین بدنه و برجک آن به ترتیب ۷۵ و ۹۰ میلی‌متر بود که آن را در مقابل بسیاری از توپ‌های ضد تانک آن
که آن را در مقابل بسیاری از توپ‌های ضد تانک آن زمان مگر در فاصله بسیار نزدیک، آسیب‌ناپذیر می‌کرد. با وجود وزن ۴۳٫۶ تنی، مجموعه‌ای از عوامل سبب می‌شد "کی‌وی-۱" تانکی نسبتاً سریع با قابلیت رسیدن به سرعت ۳۵ کیلومتر بر ساعت در جاده و ۱۳ کیلومتر بر ساعت در خارج از جاده، باشد. این مسئله با به‌کارگیری سیستم تعلیق بهبود یافته "اس‌ام‌کا" با ۱۲ چرخ مستقل بر فنرهای پیچشی و استفاده از شنی پهن که فشار بر زمین را کاهش می‌داد، حاصل گشت. در این تانک یک موتور گازوئیلی V-2K با توان ۵۰۰ اسب بخار به‌کاربرده شده بود. این موتور
توان ۵۰۰ اسب بخار به‌کاربرده شده بود. این موتور با موتور V-2 استفاده شده در تانک تی-۳۴ یکسان بود. پسوند K به جهت کاربرد این موتور در تانک "کی‌وی-۱" به عنوان آن افزوده می‌شد. برد "کی‌وی-۱" در جاده به ۱۶۰ کیلومتر و خارج از جاده به ۱۰۰ می‌رسید. سوخت تانک در سه محفظه درون اتاقک دو محفظه در طرف راست و یک محفظه در طرف چپ ذخیره می‌شد. به هر حال، با توجه به وزن بالا و نبود نیروی کمکی، چرخاندن تانک کار بسیار دشواری بود. "کی‌وی-۱" از یک کلاچ خشک چند لایه با یک جعبه‌دنده کشویی مشبک استفاده می‌نمود. این سامانه انتقال
کشویی مشبک استفاده می‌نمود. این سامانه انتقال قدرت مشکل‌سازترین بخش تانک بود و بیشترین خرابی مکانیکی در آن اتفاق می‌افتاد. تغییر دنده در "کی‌وی-۱" مستلزم متوقف کردن تانک بود که امکان رسیدن آن به سرعت بالا را می‌گرفت. فیتلرهای ناکافی نیز عملکرد موتور تانک را کاهش می‌دادند. در ابتدا قصد استفاده از توپ ۷۶٫۲ میلی‌متری F-32 وجود اما با تأخیر در تأمین این توپ، از توپ ۷٫۶۲ میلی‌متری کوتاه L-11 استفاده شد. تسلیحات ثانویه شامل سه مسلسل DT، یکی هم‌محور با توپ، دیگری درون یخش جلویی بدنه و سومی در پشت برجک می‌شد.
درون یخش جلویی بدنه و سومی در پشت برجک می‌شد. ابزار الکتریکی چرخش برجک دارای سه سرعت بود. سریع‌ترین حالت ۳۶۰ درجه را در ۷۰ ثانیه و آهسته‌ترین (برای تنظیم دقیق) در ۱۲۰ ثانیه می‌چرخاند. خدمه. "کی‌وی-۱" دارای ۵ خدمه شامل فرمانده\بارگذار، توپچی و کمک‌راننده\مکانیک در برجک و راننده و بیسیم‌چی\تیربارچی در بدنه بود. فضای داخل تانک فاصله زیادی با حالت ایده‌آل داشت و موجب کاهش عملکرد خدمه می‌شد. راننده در مرکز بدنه اندکی متمایل به راست می‌نشست. هنگام رانندگی خارج از میدان نبرد امکان باز شدن دریچه کوچکی وجود داشت تا
میدان نبرد امکان باز شدن دریچه کوچکی وجود داشت تا او دید مستقیم به بیرون پیدا کند. هنگام نبرد راننده از یک شکاف کوچک در چشمی با محدودیت چرخش استفاده می‌نمود. کیفیت پایین شیشه محافظت‌شده این چشمی مشاهده از طریق آن را دشوار می‌کرد. فرمانده تانک از یک پریسکوپ PTK استفاده می‌کرد. به علاوه، یک پریسکوپ نیز در یک طرف و یک شکاف دید نیز بر روی حفره تپانچه طرف راست، بود. بدین ترتیب، هنگام بسته بودن دریچه‌ها راننده و فرمانده دید بسیار محدودی به بیرون داشتند که این امر موجب دشواری در به انجام رساندن مؤثر وظایف آن‌ها
موجب دشواری در به انجام رساندن مؤثر وظایف آن‌ها می‌گشت. بیسیم‌چی در طرف چپ راننده می‌نشست و یک مسلسل ۷٫۶۲ میلی‌متری DT درون بدنه را به‌کار می‌گرفت. درحالیکه در گروهان‌های تانک‌های سبک و متوسط تجهیزات رادیویی تنها به فرماندهان گروهان و دسته‌ها تعلق داشت، بیشتر تانک‌های "کی‌وی" از ابتدای جنگ به این تجهیزات مجهز شده بودند. این دستگاه‌ها معمولاً نمونه قدیمی ۷۱-تی‌کا-۳ بودند. هنگامی که تانک رها می‌شد این وظیفه بیسیم‌چی بود که مسلسل درون بدنه آن را برای دفاع بردارد. اغلب تنها فرمانده تانک یک سلاح کمری به همراه
اغلب تنها فرمانده تانک یک سلاح کمری به همراه داشت و مابقی خدمه نارنجک دستی یا دیگر مسلسل‌های تانک را حمل می‌کردند. توانمندی فرمانده در هدایت راننده، بیسیم‌چی و توپچی با قرار گرفتن وظیفه بارگزاری توپ بر دوش او، به شدت با اختلال مواجه می‌شد. علاوه بر بارگزاری توپ، فرمانده در صورت لزوم می‌بایست مسلسل هم‌محور را نیز بارگزاری می‌نمود. شکل جایگذاری مهمات درون تانک کار او را بسیار پیچیده کرده بود. تنها ده گلوله توپ که پنج تای آن به هر طرف دیواره‌های پشتی برجک نصب می‌شد، به راحتی در دسترس بود؛ بقیه گلوله‌ها باید
می‌شد، به راحتی در دسترس بود؛ بقیه گلوله‌ها باید از کف تانک برداشته می‌شدند. گلوله‌های کف پیچیده در پوششی پلاستیکی درون ۴۴ جعبه دوتایی قرار می‌گرفتند تا مجموع گلوله‌های درون تانک به ۹۸ گلوله برسد. بدین ترتیب، هنگام نبرد کف تانک به سرعت به صورت شلوغی پر از جعبه‌های باز شده، پوشش‌های پلاستیکی و پوکه گلوله‌ها می‌شد. با قرار گرفتن کمک راننده/مکانیک در پشت سر فرمانده/بارگذار، این وضعیت هنگام استفاده از توپ مشکل‌سازتر می‌گشت. این فرد در عالت عادی در صندلی آویزان از برجک، دقیقاً پشت توپ می‌نشست اما هنگام استفاده
از برجک، دقیقاً پشت توپ می‌نشست اما هنگام استفاده از توپ این فضا اشغال می‌شد. از همین رو خدمه برخی تانک‌ها ترجیح می‌دادند با چهار نفر به عمل بپردازند. به هر صورت، از سال ۱۹۴۲ به جهت کمبود خدمه، تانک‌های "کی‌وی-۱" اندکی پنج خدمه داشتند. برخی تانک‌ها حتی با حذف کردن بیسیم‌چی، با سه تن خدمه به عمل می‌پرداختند. تمام این‌ها موجب تحرک و هماهنگی عملیاتی ضعیف در میدان نبرد می‌شد. عملکردهای اصلی کمک راننده آزاد کردن راننده پس از خستگی آن در اثر کار با سیستم طاقت‌فرسای کلاچ-ترمز چرخش تانک و انجام امور معمول نگهداشت
کلاچ-ترمز چرخش تانک و انجام امور معمول نگهداشت تانک در هنگام توقف بود. هنگام حرکت کمک راننده معمولاً مسئول مسلسل ضدهوایی ده‌ته سقف که به حلقه دریچه متصل بود، می‌گشت. فرمانده اغلب جهت داشتن دید بهتر، جای کمک راننده را در این مسئولیت می‌گرفت. فرمانده همچنین در جریان رزم، مسلسل پشت برجک را جهت دور کردن پیاده‌نظام دشمن از تانک، به‌کارمی‌گرفت. توپچی در قسمت جلو سمت چپ برجک در کنار فرمانده می‌نشست. او دو ابزار دید برای استفاده از توپ در اختیار داشت. یکی از آن‌ها پریسکوپ PT-4-7 و دیگری ابزار دید مستقیم تلسکوپی
پریسکوپ PT-4-7 و دیگری ابزار دید مستقیم تلسکوپی TMFD متصل به ابزار بالا و پایین کردن توپ، بود. هنگام شلیک توپ معمولاً از ابزار دید تلسکوپی استفاده می‌شد چرا که قابلیت انتقال نور بهتری داشت. از ابزار دید پریسکوپی برای مشاهده و هدف‌یابی عمومی استفاده می‌گردید زیرا امکان چرخش و میدان دید وسیع‌تری داشت. توپچی با دست راست خود توپ را با یک چرخ دنده‌دار بالا و پایین می‌کرد و می‌توانست برجک را با دست چپ به صورت دستی یا با ابزار الکتریکی بچرخاند. کی‌وی-۱ تنها دو دریچه خروج برای پنج یا شش خدمه خود داشت. همین
دو دریچه خروج برای پنج یا شش خدمه خود داشت. همین دریچه‌ها در اثر اصابت آتش دشمن و تغییر شکل بدنه یا برجک گاهی گیر می‌کردند؛ از همین رو برخی از خدمه تانک‌های کی‌وی-۱ پیش از نبرد دریچه‌ها قفل نمی‌کردند بلکه به جای آن دریچه را از درون تانک در حالت نیمه‌باز با تسمه می‌بستند. در این حالت هنگام حرکت برخورد دریچه با بدنه صداهای بلندی ایجاد می‌کرد و گاهی موجب ورود ترکش به درون تانک می‌شد اما به هر صورت خدمه شانس بیشتری برای فرار داشتند. مدل‌ها. در طول مدت خدمت بهبودهایی در طراحی پایه "کی‌وی-۱" صورت گرفت تا مشکلات
در طراحی پایه "کی‌وی-۱" صورت گرفت تا مشکلات آن بر طرف و طول عمر عملیاتی آن افزایش یابد. تولید. در ابتدا تولید ۵۰ دستگاه از این تانک تا سال ۱۹۴۰ در کارخانه کیروفسکی با برجکی اصلاح شده سفارش داده شد. تولید انبوه تانک کی‌وی-۱ از فوریه سال ۱۹۴۰ آغاز گردید. بنا به دستور مقامات عالی در ۱۹ ماه ژوئن، کارخانه تراکتور سازی چلیابینسک نیز موظف به تولید این تانک گشت. مقرر شد تا سال ۱۹۴۱ مجموعاً ۴۰۰ دستگاه کی‌وی-۱ تولید شود. از این شمار دویست دستگاه در کارخانه تراکتورسازی چلیابینسک می‌بایست تولید می‌شدند. به هر حال پیش
چلیابینسک می‌بایست تولید می‌شدند. به هر حال پیش از تهاجم آلمان به شوروی و آغاز جنگ، تنها کمتر از ۲۰ دستگاه کی‌وی-۱ از خط تولید در چلیابینسک خارج شدند. مجموعاً تا میانه سال ۱۹۴۱، ۴۳۲ تانک کی‌وی-۱ آماده شده بودند. با آغاز محاصره لنینگراد در ماه سپتامبر سال ۱۹۴۱، فعالیت تولید و تعمیر تانک‌های کی‌وی-۱ در این شهر متوقف نشد. در ماه‌های اکتبر و نوامبر همان سال به کمک قطعات ذخیره خارج شده از کارخانه ایژورا، ۷۰ بدنه و ۱۳۰ برجک در کارخانه شماره ۳۷۱ تولید شد. بدین صورت امکان تولید دو دستگاه تانک کامل در ماه نوامبر
امکان تولید دو دستگاه تانک کامل در ماه نوامبر فراهم آمد. یکی از این دو تانک اواخر ماه بعد توسط آلمانی‌ها منهدم گشت. ماه‌های دسامبر ۱۹۴۱ و ژانویه ۱۹۴۲ این کارخانه تعطیل بود. پس از آن تا پایان سال ۱۹۴۲ مجموعاً ۱۳۹ تانک تعمیر و ۴۹ تانک تولید گردید. سال بعد نیز ۲۱ تانک تولید شد. بدین ترتیب از ماه نوامبر سال ۱۹۴۱ تا پایان سال ۱۹۴۳ مجموعاً ۷۰ تانک در لنینگراد تحت محاصره تولید شد که با توجه به این که در همان محدوده مورد استفاده قرار گرفتند ذیل آمار کل تولیدات کی‌وی-۱ در شوروی به حساب نیامده‌اند.
محاصرهٔ سمورنا (دسامبر ۱۴۰۲ میلادی) نبردی است که بین شوالیه‌های هوسپیتالر که بندرگاه و قلعهٔ دریایی سمورنا (ازمیر فعلی) در غرب آناتولی حضور داشتند و نیروی‌های ترک-مغول تیمور در گرفت. نیروهای تیمور بندرگاه را محاصره و به استحکامات نظامی با ابزارهای محاصره پرتاب-سنگ حمله کردند و ۲۰۰ شوالیه با تیر و گلوله‌های آتش‌زا از خود دفاع می‌کردند. پس از دو هفته مقاومت سنگین در برابر یک دشمن بسیار برتر، دیوار خارجی با حفر تونل تخریب و شکسته شد. برخی از نیروها موفق شدند از طریق دریا فرار کنند اما ساکنان و خود شهر نابود
از طریق دریا فرار کنند اما ساکنان و خود شهر نابود شدند. منبع اصلی این محاصره تاریخ‌دان‌های ایرانی، شرف‌الدین علی یزدی و میرخواند و تاریخ‌دان عرب شهاب‌الدین بن عربشاه است که در دربار جانشینان تیمور تاریخ‌نگاری می‌کردند.
گوگل پلی گیمز (به انگلیسی:Google Play Games) که به فارسی بازی‌های گوگل پلی ترجمه می شود، یک سرویس بازی آنلاین و کیت توسعه نرم‌افزار است که توسط گوگل، بخشی از خط تولید گوگل پلی خود، برای سیستم عامل اندروید، اندروید تی‌وی، و ویندوز ارائه می‌شود. این برنامه دارای ویژگی ها و خدماتی مثل نمایه بازیکن، ذخیره‌سازی ابری، تابلوهای امتیازات اجتماعی و عمومی، دستاوردها و همچنین بازی چند نفره در زمان واقعی برخوردار است. سرویس گوگل پلی گیمز به توسعه دهندگان این امکان را می‌دهد تا ویژگی‌های فوق را بدون اینکه خودشان این
می‌دهد تا ویژگی‌های فوق را بدون اینکه خودشان این ویژگی‌ها را توسعه دهند، در بازی‌های خود بگنجانند. در سال ۲۰۲۱ گوگل پلی گیمز برای رایانه‌های شخصی (نسخه بتا) همراه با مجموعه‌ای از بازی‌های اندرویدی که برای ویندوز و کروم‌بوک بهینه‌سازی شده بود راه‌اندازی شد. نمایه گیمر کاربر گوگل پلی گیمز، در سکوی های مختلف و بین در رایانه‌های شخصی و دستگاه‌های تلفن همراه همگام‌سازی می‌شود. تاریخچه. خدمات بازی گوگل پلی در گوگل I / O معرفی شد. کنفرانس توسعه دهندگان ۲۰۱۳، و مستقل بازی‌های گوگل پلی از نرم‌افزار تلفن همراه برای
بازی‌های گوگل پلی از نرم‌افزار تلفن همراه برای اندروید در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۳ راه‌اندازی شد. اندرو وبستر از "آستانه" بازی گوگل پلی به مقایسه مرکز بازی، یک شبکه بازی مشابه برای کاربران شرکت اپل خود را آی او اس سیستم عامل. بازی‌های طی سال‌های گذشته از زمان راه‌اندازی، بروزرسانی‌هایی را دریافت کرده‌است، از جمله ویژگی‌های این سرویس عبارت است از: فیلم از صفحه، شناسه مخصوص بازی، بازی داخلی و سرگرمی برای کشف بازی. سرویس‌های چند نفره در زمان واقعی و مبتنی بر نوبت از ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۹ منسوخ شده‌اند. پشتیبانی از این توابع
سپتامبر ۲۰۱۹ منسوخ شده‌اند. پشتیبانی از این توابع API در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۰ پایان یافت. نسخه بتا در رایانه های شخصی. در ۹ دسامبر ۲۰۲۱، در مراسم گیم آواردز، گوگل اعلام کرد که نسخه‌ی بتای گوگل پلی گیمز در اوایل سال ۲۰۲۲ راه‌اندازی می‌شود و بازی‌های اندروید را به رایانه‌های شخصی و لپ تاپ‌های ویندوزی می‌آورد. حداقل مشخصات مورد نیاز برای اجرای بازی‌های Google Play در حال حاضر سیستم عامل ویندوز 10 یا جدیدتر با کارت گرافیک یکپارچه و CPU چهار هسته‌ای (که پیشتر هشت هسته‌ای نیاز بود) است که می‌تواند به بازی‌های گوگل
نیاز بود) است که می‌تواند به بازی‌های گوگل پلی بتا دسترسی داشته باشد. در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۲، گوگل پلی گیمز به طور رسمی یک نسخه بتا از این محصول را با کاتالوگ منتخبی از بازی‌ها در لیست انتظار کاربران در کره، هنگ کنگ و تایوان عرضه کرد. در ۲۵ آگوست ۲۰۲۲ با در دسترس قرار دادن نسخه بتای گوگل پلی گیمز برای همه بازیکنان در کره، هنگ کنگ، تایوان، تایلند و استرالیا با کاتالوگ گسترده تری از عناوین بازی ادامه یافت. در ۲ نوامبر ۲۰۲۲، گسترش جهانی گوگل پلی گیمز بتای ادامه یافت و محصول برای همه کاربران در ایالات متحده،
یافت و محصول برای همه کاربران در ایالات متحده، کانادا، مکزیک، برزیل، اندونزی، فیلیپین، مالزی و سنگاپور عرضه شد. شش ماه بعد، در ۱۹ آوریل ۲۰۲۳، گوگل پلی گیمز برای همه کاربران در ژاپن راه اندازی شد. گوگل پلی گیمز به تدریج در سال ۲۰۲۳ در بیشتر کشورها راه‌اندازی شد. پیوند به بیرون. __نمایه__
فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۸۶ مرحلهٔ قهرمانی اتحادیهٔ ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) در فصل ۸۶–۱۹۸۵ می‌باشد. در این مرحله، هیوستون راکتس به عنوان قهرمان کنفرانس غرب در برابر بوستون سلتیکس به عنوان قهرمان کنفرانس شرق قرار گرفت. این بازی تکرار فینال‌های ۱۹۸۱ بود (تنها آلن لیول و رابرت رید از تیم ۱۹۸۱ راکتس در این تیم همچنان باقی مانده بودند). این دومین و آخرین سری بازی‌های قهرمانی ان‌بی‌ای در دههٔ ۱۹۸۰ می‌باشد که بدون حضور لس آنجلس لیکرز به انجام رسیده‌است. سلتیکس، راکتس را چهار بر دو شکست داد و شانزدهمین عنوان قهرمانی خود
چهار بر دو شکست داد و شانزدهمین عنوان قهرمانی خود در رقابت‌های ان‌بی‌ای را به دست آورد. این قهرمانی، آخرین قهرمانی سلتیکس تا سال ۲۰۰۸ بود. لری برد به عنوان باارزش‌ترین بازیکن بازی‌های پایانی (ام‌وی‌پی) برگزیده شد. این سری برای نخستین بار با نام رسمی «فینال‌های ان‌بی‌ای» برگزار شد چرا که مسئولین برگزاری مسابقات، نام پیشین این سری، «سری فینال‌های قهرمانی جهان ان‌بی‌ای» را که از آغاز برگزاری لیگ مورد استفاده قرار می‌گرفت را به کنار نهاده و این نام جدید را برای این سری انتخاب کردند. اگرچه سال‌ها بود که به صورت
این سری انتخاب کردند. اگرچه سال‌ها بود که به صورت غیررسمی از نام «فینال‌های ان‌بی‌ای» استفاده می‌شد. پیش‌زمینه. سری‌های فصل عادی. بوستون سلتیکس برندهٔ هر دو بازی سری فصل عادی شد:
بیمارستان گرینویچ، تا سال ۱۹۸۶ فعالیت می‌کرد. بنیادی که بیمارستان را اداره می‌کرد، هنوز هم به نفع پرسنل سابق نیروی دریایی سلطنتی و افراد تحت تکفل آنها کار می‌کند. تاریخچه. این ساختمان به دستور ملکه ماری دوم، از مشاهده ملوانان زخمی که از جنگ لاهوگ در سال ۱۶۹۲ بازگشتند الهام گرفته بود، بیمارستان به عنوان بیمارستان سلطنتی دریانوردان در گرینویچ ایجاد شد. در سال ۱۶۶۴ توسط معمار جان وب برای پادشاه چارلز دوم طراحی شده بود و سپس به عنوان یک بیمارستان دریایی بازسازی شد تا همتای بیمارستان چلسی برای سربازان عمل کند.
شد تا همتای بیمارستان چلسی برای سربازان عمل کند. سر کریستوفر رن و دستیارش نیکلاس هاکسمور به عنوان معمار بیمارستان جدید رویال خدمات خود را به صورت رایگان انجام می‌دادند. بیمارستان گرینویچ: خیریه. بنیاد خیریه بیمارستان گرینویچ کماکان وجود دارد، اگرچه دیگر در سایت اصلی مستقر نیست. اکنون این مؤسسه یک مؤسسه خیریه سلطنتی به نفع دریانوردان و افراد تحت تکفل آنها می‌باشد و وزیر دفاع بریتانیا به عنوان تنها متولی ولیعهد فعالیت می‌کند. این خیریه اکنون برای پرسنل سابق نیروی دریایی سلطنتی به عنوان مدرسه خدمات می‌دهد،
نیروی دریایی سلطنتی به عنوان مدرسه خدمات می‌دهد، مدرسه بیمارستان رویال، اکنون در هولبروک در سافولک بوده و دفتر مرکزی خیریه در شهر لندن واقع شده‌است.
کدگذاری حسابی نوعی کدگذاری براساس آنتروپی است که در فشرده‌سازی بی‌اتلاف داده استفاده می‌شود. در حالت عادی یک رشته از نویسه‌ها مثل کلمات "hello there" به این صورت کدگذاری می‌شود که برای هر نویسه، از تعداد ثابتی از بیت‌ها استفاده می‌شود (مثلاً کدگذاری ASCII از این روش استفاده می‌کند). اما موقعی که یک رشته به کدگذاری حسابی تبدیل می‌شود، نویسه‌های مکرر استفاده‌شونده، توسط بیت‌های کمتر و نویسه‌هایی که به صورت کمتر رخ می‌دهند، توسط بیت‌های بیشتری ذخیره می‌شوند. نتیجهٔ نهایی این نوع کدگذاری آن است که در مجموع از
نهایی این نوع کدگذاری آن است که در مجموع از بیت‌های کمتری استفاده می‌شود. کدگذاری‌های امروزی. کدگذاری‌های امروزی که بر اساس آنتروپی هستند، سامانه‌های عددی نامتقارن نام دارند، و مزیت‌شان آن است که امکان پیاده‌سازی سریعتر را فراهم می‌سازند، زیرا روی یک «عدد طبیعی منفرد» به صورت مستقیم عمل می‌کنند، که این عدد نشان دهنده اطلاعات موجود است. «هر تکرار» در کدگذاری حسابی با یک مثال. در اینجا، یک مثال از کدگذاری حسابی آمده‌است که برای هر کدام از نمادهای "A"و "B" و "C" یک توزیع احتمال ثابت را فرض می‌کند. احتمال "A"
یک توزیع احتمال ثابت را فرض می‌کند. احتمال "A" برابر 50 درصد است، احتمال "B" برابر 33 درصد و احتمال "C" برابر 17 درصد است. بعلاوه ما فرض می‌کنیم که عمق بازگشتی در هر گام را می‌دانیم. در گام اول "B" که داخل بازه 0.5, 0.83) قرار دارد را کدبندی می‌کنیم. عدد دودویی "0.10"x"" کوتاهترین کدی است که نمایش دهنده بازه‌ای است که کاملاً داخل بازه 0.5, 0.83) قرار دارد. در اینجا x یعنی ترتیبی اختیاری از بیت‌ها. در اینجا دو حالت حد نهایی برای این بازه وجود دارد. بنابراین، "0.10"x"" نمایش دهنده بازه 0.5, 0.75) است، که
"0.10"x"" نمایش دهنده بازه 0.5, 0.75) است، که داخل بازه 0.5, 0.83) قرار دارد. در نهایت: شبه‌کد با یک مثال. کدگذاری حسابی برای پیام "WIKI" در شکل رو برو نمایش داده شده است: 1- فرکانس حروف را پیدا می‌کنیم. 2- بازه [0, 1) را به نسبت فرکانس‌ها تقسیم‌بندی می‌کنیم. 3- بازه متناسب به صورت تکراری به این صورت انتخاب می‌شود 2*- تقسیم‌بندی و مقدار به دست آمده برای پیام در اینجا قرار دارد.
زن کولی یک فیلم ایتالیایی به کارگردانی ماریانو لائورنتی است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. این فیلم نامش را از ترانه‌ای مشهور به همین نام اثر بابی سولو می‌گیرد.
نرم‌افزار شبکه عصبی برای شبیه‌سازی، تحقیق، توسعه و کاربرد شبکه‌های عصبی مصنوعی، مفاهیم نرم‌افزاری اقتباس شده از شبکه‌های عصبی بیولوژیکی و در برخی موارد، مجموعه وسیع تری از سیستم‌های انطباق یافته مانند هوش مصنوعی و یادگیری ماشین استفاده می‌شود. شبیه‌سازهای شبکه عصبی برنامه‌های نرم‌افزاری هستند که برای شبیه‌سازی رفتار شبکه‌های عصبی مصنوعی یا بیولوژیکی استفاده می‌شوند. آنها روی یک یا تعداد محدودی از انواع خاص شبکه‌های عصبی متمرکز هستند. آنها معمولاً مستقل می‌باشند و برای تولید شبکه‌های عصبی عمومی که بتوانند در
و برای تولید شبکه‌های عصبی عمومی که بتوانند در سایر نرم‌افزارها ادغام شوند، در نظر گرفته نشده‌اند. شبیه‌سازها معمولاً نوعی فرایند داخلی برای نظارت بر روند آموزش دارند. برخی شبیه‌سازها همچنین فرایند ساختار فیزیکی شبکه عصبی را مشخص می‌کنند. شبیه‌سازهای تحقیقاتی. از لحاظ بررسی تاریخی، رایج‌ترین نوع نرم‌افزار شبکه عصبی برای تحقیق در مورد ساختارها و الگوریتم‌های شبکه عصبی در نظر گرفته شده بود. هدف اصلی این نوع نرم‌افزارها، از طریق شبیه‌سازی، درک بهتر رفتار و خصوصیات شبکه‌های عصبی است. امروزه در مطالعه شبکه‌های
شبکه‌های عصبی است. امروزه در مطالعه شبکه‌های عصبی مصنوعی، شبیه‌سازها عمدتاً توسط محیط‌های توسعه یافته مبتنی محور مولفه به عنوان سیستم تحقیق جایگزین شده‌اند. شبیه‌سازهای شبکه عصبی مصنوعی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل: Stuttgart Neural Network Simulator (SNNS) , Emergent و Neural Lab هستند. بدین صورت، با توجه به مطالعه شبکه‌های عصبی بیولوژیکی، نرم‌افزار شبیه‌سازی تنها روش موجود می‌باشد. در چنین شبیه‌سازهایی، خواص بیولوژیکی و شیمیایی فیزیکی بافت عصبی و همچنین تکانه‌های الکترومغناطیسی بین سلولهای
و همچنین تکانه‌های الکترومغناطیسی بین سلولهای عصبی مورد مطالعه قرار می‌گیرند. شبیه‌سازهای شبکه بیولوژیکی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرند شامل Neuron , GENESIS , NEST و Brian است. شبیه‌ساز تجزیه و تحلیل داده‌ها. بر خلاف شبیه‌سازهای تحقیقاتی، شبیه‌سازهای تجزیه و تحلیل داده‌ها برای کاربردهای عملی شبکه‌های عصبی مصنوعی در نظر گرفته شده‌اند. تمرکز اصلی آنها در داده کاوی و پیش‌بینی است. شبیه‌سازهای تجزیه و تحلیل داده‌ها معمولاً نوعی از قابلیت‌های پیش پردازش را دارند. بر خلاف محیط‌های توسعه عمومی تر،
پردازش را دارند. بر خلاف محیط‌های توسعه عمومی تر، شبیه‌سازهای تجزیه و تحلیل داده‌ها از یک شبکه عصبی استاتیک نسبتاً ساده استفاده می‌کنند که می‌تواند پیکربندی شود. اکثر شبیه‌سازهای تجزیه و تحلیل داده‌ها در بازار از شبکه‌های پس انتشار یا نگاشت‌های خودسازمانده به عنوان هسته اصلی خود استفاده می‌کنند. مزیت این نوع نرم‌افزار آسان بودن استفاده از آن است. طراح عصبی یک نمونه از یک شبیه‌ساز تجزیه و تحلیل داده‌است.