payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هیوبنر (سینیور) و روث رایجل هیوبنر بود. پدر او یک کارگزار بورس بود و مجلهٔ "تجهیز و تولید" را منتشر می‌کرد. پدربزرگش فروشندهٔ قطعات خودرو بود و در موارد زیادی قطعات و موادی را به هنری فورد فروخته‌بود. هیوبنر در مدرسه از سطح بالایی برخوردار بود و از چند مقطع تحصیلی بدون تحصیل جهش کرد. او در زمانی که شانزده ساله بود برای تحصیل به دانشگاه میشیگان پیوست. هیوبنر که قصد داشت قدم در راه پدرش گذاشته و به یک کارگزار بورس تبدیل شود، نخستین کلاس‌های خود در دانشگاه را در زمینهٔ اقتصاد انتخاب کرد. او بعداً به مهندسی
در زمینهٔ اقتصاد انتخاب کرد. او بعداً به مهندسی مکانیک علاقه پیدا کرد و رشتهٔ تحصیلی خود را تغییر داد. هیوبنر در سال ۱۹۳۱ با مدرک کارشناسی در رشتهٔ مهندسی فارغ‌التحصیل شد. اواسط زندگی و دوران حرفه‌ای. هیوبنر در سال ۱۹۳۱، یک سال پیش از آنکه از دانشگاه فارغ‌التحصیل شود به‌صورت پاره‌وقت به شرکت سهامی کرایسلر پیوست. او در ابتدا یک مهندس پژوهش بود و در سال ۱۹۳۶ در سن ۲۶ سالگی به سمت دستیار مهندس ارشد دست یافت. او تا سال ۱۹۳۹ در این مقام باقی ماند و سپس جهت همکاری با کارل بریر، که از ۱۵ سال قبل یکی از مهندسین
با کارل بریر، که از ۱۵ سال قبل یکی از مهندسین اصلی شرکت بود، به بخش مرکزی مهندسی رفت. یکی از اولین وظایف او در آن‌جا کار بر روی موتورهای توربینی هواپیما بود. در دههٔ ۱۹۴۰، او با همکاری گروهی از مهندسین یک موتور وی-۱۶ هواگرد جنگندهٔ مایع-خنک را طراحی کرد. در سال ۱۹۴۹ نیروی دریایی ایالات متحده قراردادی را برای طراحی یک موتور هواگردتوربوپراپ به قدرت ۱٬۰۰۰ اسب بخار با کرایسلر منعقد کرد که هیوبنر مهندس ارشد آن بود. هیوبنر به مهندس ارشد بخش پژوهش کرایسلر بدل شد و به توسعهٔ خودروهای تحقیقاتی مشغول شد. او در آنجا
به توسعهٔ خودروهای تحقیقاتی مشغول شد. او در آنجا مسئول طراحی موتور توربین گازی بود و در سال ۱۹۵۵ به مقام مدیریت پژوهش دست یافت. او عهده‌دار طراحی نخستین موتور وی۸ با محفظه احتراق نیم‌کره‌ای برای خودروها بود. هیوبنر به‌عنوان یک مهندس پژوهش در شرکت کرایسلر در سال ۱۹۵۶ پروژهٔ نخستین سفر بین قاره‌ای با یک خودروی مجهز به توربین گازی را مدیریت کرد. اتومبیل مورد استفاده در این سفر به یکی از موتورهای توربین گازی طراحی‌شده توسط هیوبنر مجهز بود. برای این خودرو نام «کرایسلر توربین اسپشیال» برگزیده شد. هیوبنر سوار بر
توربین اسپشیال» برگزیده شد. هیوبنر سوار بر یک خودروی مجهز به موتور توربینی، که در واقع یک پلیموث بلویدیر ۱۹۵۶ تغییریافته بود، در سرتاسر ایالات متحده آمریکا رانندگی کرد. او در روز دوشنبه ۲۶ مارس ۱۹۵۶ شهر نیویورک را به‌همراه تیم خدمهٔ رانندگی خود ترک کرد و با همراهی کاروانی از استیشن‌واگن‌های حامل تجهیزات، مسافت را در بزرگراه‌های کشور سفر کرد. هیوبنر به‌عنوان رانندهٔ خودروی پلیموث، چهار روز بعد در بعد از ظهر روز جمعه ۳۰ مارس به لس آنجلس رسید. او موتوری که در این خودرو برای انجام سفر مذکور استفاده شده‌بود را
این خودرو برای انجام سفر مذکور استفاده شده‌بود را طراحی کرده و توسعه داده‌بود. نخستین سفر بین قاره‌ای توسط یک خودروی مجهز به تورین گازی با استفاده از سوخت بنزین سفید، روغن سوختی، و سوخت دیزل انجام گرفت. در برخی مواقع نیز بنزین سرب‌دار معمولی، مشابه آنچه در خودروهای مجهز به موتورهای پیستونی استفاده می‌شد، به‌عنوان سوخت مصرف شد. این خودرو در این سفر با سرعت و میانگین مصرف سوخت رانده شد. به باور هیوبنر، او ایده‌ای را مطرح کرده‌بود که بر مبنای آن خودروی توربین گازی باب روز خواهد شد و ۷۰ میلیون خودروی مجهز به
گازی باب روز خواهد شد و ۷۰ میلیون خودروی مجهز به موتورهای پیستونی که در آن زمان در حال تردد در جاده‌ها بودند، با این فناوری جایگزین خواهند شد. او ده سال بعد را نیز به توسعهٔ موتور توربینی خودرو پرداخت. در طول دوران فعالیت حرفه‌ای هیوبنر هیچ خودروی مجهز به توربین گازی برای عرضهٔ عمومی به تولید انبوه نرسید. این خودرو برای افراد عادی که قصد خرید خودرو داشتند بسیار گران‌قیمت بود. کرایسلر نسخه‌ای از موتور توربینی هیوبنر را بر روی تانک ارتشی آبرامز نصب کرده‌بود؛ این تانک برای ایالات متحده و کشورهای دیگر تانک
این تانک برای ایالات متحده و کشورهای دیگر تانک رزمی اصلی محسوب می‌شد. کرایسلر در سال ۱۹۶۳ با همراهی هیوبنر به‌عنوان مدیر پژوهش، ۵۰ دستگاه خودروی توربینی آزمایشی را تولید کرد. آزمون‌هایی که در طول دو سال انجام شد نتایج قاطعی را در برنداشت و چندین مشکل نیز در این خودروها کشف شد. بزرگ‌ترین مانع بر سر راه تولید انبوه این خودرو مصرف سوخت بالای آن بود که برابر با بود. هیوبنر مدیریت پروژهٔ شش نسل از خودروهای توربینی آزمایشی را بر عهده داشت و دارای چهل اختراع ثبت شدهٔ مختلف در ارتباط با موتورهای توربینی بود. او که
مختلف در ارتباط با موتورهای توربینی بود. او که نویسندهٔ ۱۷ مقالهٔ مهندسی بود، در سال ۱۹۶۰ به ریاست انجمن مهندسی کرایسلر منصوب شد. او در سال ۱۹۶۲ بخاطر رهبری‌اش در توسعهٔ فناوری موتورهای توربینی جهت استفادهٔ محتمل از آن‌ها در خودروهای سواری توربینی با تولید انبوه، از سوی انجمن مهندسان مکانیک آمریکا مورد تقدیر قرار گرفت. موتورهای راکت. کرایسلر در سال ۱۹۵۳ برندهٔ قراردادی از سوی لشکر تسلیحاتی ارتش ایالات متحده جهت تولید موشک بالیستیک بین قاره‌ای شد. هیوبنر نیز به سمت مهندس اجرایی مسئول بخش موشکی کرایسلر منصوب
به سمت مهندس اجرایی مسئول بخش موشکی کرایسلر منصوب شد. او در آن زمان به‌عنوان مهندس اجرایی پژوهش در بخش خودروی شرکت کرایسلر مشغول به کار بود. او یک مجتمع کامل تحقیق و توسعهٔ موشک را برپا کرد که دربرگیرندهٔ مراحل مهندسی، آزمایش و تولید راکت ردستون بود. این موشک‌ها در نهایت وظیفهٔ به مدار رساندن نخستین ماهواره‌های ایالات متحده و به پرواز درآوردن نخستین پروازهای فضایی سرنشین‌دار را عهده‌دار شدند. هیوبنر در برنامهٔ فضای آمریکا با ورنر فون براون همکاری نزدیکی داشت. او برای مدت دو سال بر روی این پروژهٔ موشکی کار
او برای مدت دو سال بر روی این پروژهٔ موشکی کار کرد و سپس به بخش پژوهش خودرو بازگشت. هیوبنر در مقاله‌ای که در سال ۱۹۵۹ در مجلهٔ "بویز لایف" با عنوان «تمرین برای فضا» در سه صفحهٔ مختلف از این مجله برای نقل داستان کامل خود به چاپ رساند، فعالیت خود در زمینهٔ راکت‌ها را توصیف کرد. اواخر زندگی، میراث و مرگ. هیوبنر در سال ۱۹۷۵ در سن ۶۵ سالگی از شرکت کرایسلر بازنشست شد. او نخستین موتور توربین گازی کاربردی برای خودروهای سواری را توسعه داد و تا پیش از مرگش به پیشرفت دادن این فناوری ادامه داد. هیوبنر به‌عنوان پدر
دادن این فناوری ادامه داد. هیوبنر به‌عنوان پدر موتورهای توربین گازی برای خودروها شناخته می‌شد. او همچنین به عنوان پدر برنامهٔ توربین شرکت کرایسلر نیز شناخته می‌شد. هیوبنر در ۴ سپتامبر ۱۹۹۶ بر اثر ابتلا به اِدِم ریه در ان آربر، میشیگان درگذشت. خانواده. هیوبنر از ازدواج اول خود یک فرزند پسر و یک فرزند دختر داشت و بعداً با زنی به نام ترودی که دو فرزند پسر داشت، ازدواج کرد.
ایستگاه پخش ریلی () به زبان‌های مختلف اعم از انگلیسی آمریکایی و انگلیسی کانادایی یا هدایت پایانه انگلیسی بریتانیایی، زبان انگلیسی هندی و انگلیسی استرالیایی محوطه خطوط راه‌آهن است که در برخی ایستگاه‌های قطار ترابرد محموله مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ایستگاه برای جداکردن خودروی ریلی جهت ترابری بار یا مسافر مورد استفاده قرار می‌گیرد و به یک تا چند واگن اختصاص می‌یابد. نخست ماشین ریلی برای یک مسیر انتخاب می‌شود؛ و از طریق سوزن ریل به مسیرهای مشخص شده راه‌آهن به شکل نردبانی هدایت می‌شوند. محوطه‌های بزرگ‌تر
به شکل نردبانی هدایت می‌شوند. محوطه‌های بزرگ‌تر خطوط راه‌آهن با ساختن شبکه خطوط راه‌آهن مصنوعی که اصطلاحاً به آن تپه یا برجستگی می‌گویند، از نیروی جاذبه برای پیش‌بردن خودروی ریلی به طریقه نردبانی استفاده می‌کنند. قطارهای ترابرد محموله بسته به مقصد پایانی‌شان، به صورت واگن‌های جدا تقسیم می‌شوند؛ بنابراین واگن‌ها بایستی در چیدمان قطار بسته به مقصد پایانی هرکدام از مبدأ تا مقصد جدا شوند، به عنوان مثال برای انتقال بار خودرو کارخانه به یک بندر یا انتقال زغال سنگ از معدن به نیروگاه. در نتیجه مسیر واگن‌های ترابرد
از معدن به نیروگاه. در نتیجه مسیر واگن‌های ترابرد محموله در شبکه خطوط راه‌آهن تا حدی از ابتدا با سوزن راه‌آهن در مبدأ و مقصد تعیین می‌شوند. انواع. سطح هموار. محدوده‌های ایستگاه پخش ریلی در زمین مسطح یا با شیب ملایمی ساخته شده‌است. واگن‌های باری به وسیله لوکوموتیو از ساحل به محل مورد نیاز برای انتقال محموله منتقل می‌شوند. سطح قوسی. محدوده‌های ایستگاه پخش ریلی در زمین تپه‌ای بزرگترین و مؤثرترین پایانه طبقه‌بندی شده در نوع خودش است با بزرگترین ظرفیت جابجایی، که اغلب چندین هزار خودرو در روز در آن جابجا
که اغلب چندین هزار خودرو در روز در آن جابجا می‌شوند. قلب این محوطه در بالای تپه قرار دارد - مسیری که در بالای سطح شیب دار قرار دارد و باعث ایجاد شتاب اولیه برای روشن شدن خودروهای ریلی می‌شود. سطح گرانشی. محدوده‌های ایستگاه پخش ریلی درسطح گرانشی نیز مشابه محدوده‌های تپه‌ای اداره می‌شود، اما بر خلاف سطح قوسی، کل ریل ایستگاه قطار اساساً روی نیروی جاذبه مغناطیسی تنظیم شده که به‌طور پیوسته به‌طور عکس عمل می‌کند. پیوند به بیرون. [[رده:مقاله‌های دارای ویدئو]]
آنامودی کوهی در هند است که در ایالات کرالا قرار دارد. بالاترین قله این ارتفاعات در گهات غربی و جنوب هند است و در ارتفاع ان از سطح دریا و برجستگی توپوگرافی است. در مرز دیویکولام تالوک، ولسوالی آیدوکی و کوتامنگالام تالوک و منطقه ارناکولام قرار دارد. نام آنامودی به معنای «پیشانی فیل» ترجمه شده‌است، و اشاره ای به شباهت کوه با سر یک فیل دارد. اولین صعود ثبت شده از آنامودی توسط ژنرال داگلاس هامیلتون از ارتش مادراس در ۴ مه ۱۸۶۲ است، اما این احتمال وجود دارد که پیش از این صعودهایی توسط مردم محلی صورت گرفته باشد.
از این صعودهایی توسط مردم محلی صورت گرفته باشد. قله آنامودی یکی از تنها سه قله فوق‌العاده برجسته در جنوب هند است. همچنین قله با بیشترین ایزوله توپوگرافی در هند است. این بالاترین نقطه در جنوب هند و بخشی از هیمالیا است؛ بنابراین به عنوان " اورست هند جنوبی " شناخته می‌شود. مناطق آب و هوایی و محیط زیست زیست. آنامودی با ارتفاع بلندترین قله گهات غربی در هند است. این کوه همچنین بالاترین نقطه در جنوب هند است. قله مرتفع‌ترین نقطه در حوضه رودخانه پریار است. قله از نظر استحکام یا تسکین موضعی فوق‌العاده چشمگیر نیست و
استحکام یا تسکین موضعی فوق‌العاده چشمگیر نیست و کوهستانی از نوع قطعه گسلی است. این کوه در منطقه جنوبی پارک ملی اراویکولام در محل اتصال کارداموم هیلز، آنیمیمالای هیلز و پالانی هیلز واقع شده‌است. نزدیکترین شهر به ان شهر مونار است که، تا آن فاصله دارد. آسانترین مسیر رسیدن به قله آنامودی پیاده‌روی از لحاظ فنی آسان در دامنه‌های چمن است که از یک فلات کوه‌نورد با ارتفاع پایه در حدود ۲۰۰۰ متر (۶٬۶۰۰ فوت) شروع می‌شود. دامنه‌های شمالی و جنوبی دارای شیبی ملایم است، در حالی که دامنه‌های شرقی و غربی دارای شیب تندتری
در حالی که دامنه‌های شرقی و غربی دارای شیب تندتری است و دارای سنگ چهره‌های سخت‌تر است. کوه آنامودی و پارک ملی اراویکولام که در اطراف آن قرار دارند، بیشترین جمعیت بازمانده از بز کوهی نیلگیری ("Nilgiritragus hylocrius") را در خود جای داده‌است. فیل آسیایی، گاو وحشی هندی، ببر بنگال، و سمور نیلگیری (Martes gwatkinsii) برخی از گونه‌های حیوانات پیدا شده در این منطقه کوهستانی هستند. منطقه قله آنامودی همچنین زیستگاه قورباغه منحصر به فرد "Raorchestes" است. این گونه تازه کشف شده در پارک ملی اراویکولام قرار دارد و در
کشف شده در پارک ملی اراویکولام قرار دارد و در قله آنامودی در کمتر از سه کیلومترمربع محدود است. پیوند به بیرون. بالاترین قله‌ها در جنوب هند
یوهانس وارس (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار، پزشک و شاعر اهل استونی بود. وی در دانشگاه دانشگاه کی‌یف در رشته پزشکی به تحصیلات پرداخت، وی در جنگ جهانی اول به عنوان پزشک نظامی و پس از آن در جنگ استقلال استونی به عنوان پزشک برای ارتش استونی به خدمت پرداخت، بعدها وی در شهر پارنو به کار طبابت مشغول شد. پس از اشغال استونی توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی در سال ۱۹۴۰ کونستانتین پاتس رئیس‌جمهور استونی تحت فشار قرار گرفته شد تا یوهانس وارس به‌عنوان نخست‌وزیر انتخاب شد اما پاتس استعفا داد و وارس از طرف دولت شوروی
شد اما پاتس استعفا داد و وارس از طرف دولت شوروی عهده‌دار کارهای ریاست جمهوری تا اوت ۱۹۴۰ و الحاق استونی به شوروی شد. پس از حمله آلمان به استونی در سال ۱۹۴۱، وارس به روسیه گریخت، جایی که او از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ در آنجا زندگی کرد، در ۲۰ آوریل ۱۹۴۴، کمیته انتخابات جمهوری استونی جلسه‌ای مخفیانه در تالین برگزار کرد، این کمیته انتصاب وارس در زمان اتحاد جماهیر شوروی به عنوان نخست‌وزیر را غیرقانونی دانسته و یوری اولوتس وظایف رئیس‌جمهور را از ۲۱ ژوئن ۱۹۴۰ به بعد به عهده گرفته‌است. پس از بازگشت به استونی، وارس از طرف
گرفته‌است. پس از بازگشت به استونی، وارس از طرف کمیساریای خلق در امور داخلی شوروی بخاطر فعالیت‌هایش در جنگ استقلال استونی تحت بازجویی قرار گرفت. وی در نوامبر سال ۱۹۴۶ در کاخ کادریورگ در تالین خودکشی کرد.
کریستین یاک پترسون (; – ) شاعر اهل استونی بود. از وی به‌عنوان پیشگام ادبیات استونیایی و بنیانگذار شعر مدرن استونی یاد می‌شود. روز تولد پترسون در استونی به عنوان روز زبان مادری نام‌گذاری شده‌است.
میشو کرستیچویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کرواسی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال رییکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
عماء عماء: در عرفان مرحله تجلی پروردگار را عماء می‌نامند ۲ - ابر باران - ریز. ۳ - (تص) مرتبت احدیت (تعاریفات، دکتر غنی، تاریخ تصوف 651). ۴. دختر خوش قامت اصطلاح «عماء» نخستین بار در روایات به‌کاررفته است، اهل عرفان هم، دربارهٔ آن سخن گفته‌اند. «عماء» در عرفان محیی‌الدین محمد بن علی بن محمد بن العربی طائی حاتمی (ابن عربی) از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. عماء اسمی است برای عالم غیب و غیب مطلق که همان الله است. ابن اصطلاح را عرفا از کلام حضرت ختمی نبوت گرفته‌اند، چه آنکه ابو رزین عقیلی از آن حضرت پرسید «این
چه آنکه ابو رزین عقیلی از آن حضرت پرسید «این کان ربنا قبل ان یخلق الخلق؟ قال- ص-: کان فی عماء ما فوقه. این حدیثی است که در جامع ترمذی و مسند ابن حنبل و سنن ابن ماجه روایت شده‌است. مقام غیب‌الغیوبی ذات مقام، لااسم و لارسم بودنِ است. در آثار عرفا، وقتی به مقام ذات غیب‌الغیوبی می‌رسند، می‌گویند هیچ اسم و رسمی ندارد؛ چنان‌که گاه از آن مقام به (مقام لااسم و لارسم) یاد می‌کنند. در مصباح الهدایه آمده: بدان … که هویت غیبیة احدیه و عنقاء مُغربی که در غیب هویت مستکنّ است و حقیقتی که تحت پرده‌های نوری و حجاب‌های
است و حقیقتی که تحت پرده‌های نوری و حجاب‌های ظلمانی در (عماء) و بطون و غیب و کمونْ پنهان است، نه اسمی از او در عوالم ذکر حکیم هست و نه رسمی.
ولادیمیر دلوهی (؛ – ) بازیگر اهل جمهوری چک بود. او در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ میلادی برندهٔ جایزهٔ شیر چک بهترین بازیگر مکمل مرد شد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "باز از روی گودال‌ها خواهم پرید" اشاره نمود.
اولدریخ کایزر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سه برادر"، "آفتاب، علف، تن‌کامگی"، "نی‌نواز هاملین" و "یک بیمار برجسته" اشاره کرد.
ییرژی کودت ( ؛ "YI-RZHEE"؛ ؛ – ) بازیگر اهل جمهوری چک بود. وی دانش‌آموختۀ دانشکده تئاتر آکادمی هنرهای نمایشی پراگ است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "رومئو، ژولیت و تاریکی"، "ترور" و "قطارهای تحت نظر" اشاره کرد.
میروسلاو دونوتیل (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشهٔ اهل جمهوری چک است. وی دوبلور چکی کوین کاستنر و ژرار دوپاردیو است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کسالت در برنو" و "قلعه" اشاره کرد.
ییرژی بارتوشکا (؛ زادهٔ ۲۴ مارس ۱۹۴۷، درگذشت ۸ مه ۲۰۲۵‏) بازیگر اهل جمهوری چک بود. او در سال ۲۰۰۰ میلادی برندهٔ شیر چک بهترین بازیگر مکمل مرد شد.
یان بوداژ (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، آهنگساز و خواننده اهل جمهوری چک است. بوداژ همچنین با گروهی به نام «گروه الیشکا» آواز می‌خواند و فیلم‌های کوتاه، مستند و ویدئو تولید می‌کند. در مارس ۲۰۰۵، بوداژ برای بازی در فیلم «قهرمانان» جایزه شیر چک را در بخش «بهترین بازیگر نقش مکمل مرد» دریافت کرد. در فوریه ۲۰۰۵، بوداژ برای نمایندگی سینمای چک به جشنواره فیلم برلیناله ۲۰۰۵ در برلین رفت. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "لیدیتسه"، "بوته سوزان"، "کسالت در
می‌توان به "لیدیتسه"، "بوته سوزان"، "کسالت در برنو" و "انتروپوید" اشاره کرد.
لادیسلاو خودیک (؛ – ) بازیگر اهل اسلواکی بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سربازان آزادی" و "تصاویر دنیای کهن" اشاره کرد.
اوندژِی وِتخی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او عضو باشگاه تئاتر در پراگ است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "محاکمه"، "لیگ محلی"، "زنان فراری" و "کلیا" اشاره کرد.
کریشتف هادک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در مدرسه هنری مردمی و سپس در هنرستان موسیقی پراگ تحصیل کرد، اما در سال چهارم به دلیل تعداد زیاد غیبت از هنرستان اخراج شد؛ این غیبت‌ها زمانی آغاز شد که هادک هم‌زمان با تحصیل به‌طور فعال وارد دنیای بازیگری شد. بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴، او به مدت یک سال و نیم در آکادمی موسیقی و هنرهای نمایشی لندن تحصیل کرد. نخستین نقش مهم هادک در فیلم «دنیای آبی تیره» به کارگردانی یان اسویراک در سال ۲۰۰۱ بود، جایی که نقش
یان اسویراک در سال ۲۰۰۱ بود، جایی که نقش گروهبان کارل وویتیشک را ایفا کرد. او برای ایفای نقش این خلبان جوان، در همان سال برای دریافت جایزه شیر چک (بالاترین جایزه سینمایی در جمهوری چک) در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزد شد. وی در جایزهٔ بهترین بازیگر مرد را نیز در جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری دربافت کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "توفند"، "اصل لذت"، "زیر پوست" و "سبزه‌مار و کبرا" اشاره کرد.
ژاپن در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۷۲ مدال طلا، ۵۱ مدال نقره و ۴۹ مدال برنز (در مجموع ۱۷۲ مدال) در جایگاه نخست قرار گرفت.
ماتی هادک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به ""، "عملیات سیلور ای" و "سبزه‌مار و کبرا" اشاره کرد.
مارتین هوبا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، بازیگر و سیاستمدار اهل اسلواکی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بوته سوزان" و "جنون" اشاره کرد.
پتر چپک (؛ – ) بازیگر اهل جمهوری چک بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "فاوست"، "آدلهاید" و "دره زنبورها" اشاره کرد. زندگی‌نامه مختصر. پتر چپک در ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۰ در پراگ به دنیا آمد. مادرش تحصیلات موسیقی داشت و پدرش به تئاتر علاقه‌مند بود. در سال ۱۹۴۲، برادرش کارل به دنیا آمد که بعدها خود نیز بازیگر تئاتر شد. پتر چپک کودکی و نوجوانی خود را در استراوا گذراند، جایی که خانواده‌اش پس از مرگ پدر به آنجا نقل مکان کردند. در سیزده‌سالگی، اولین حضور خود را در تئاتر در یک
در سیزده‌سالگی، اولین حضور خود را در تئاتر در یک نمایش آماتور تجربه کرد. چپک بازیگری را در دانشکده تئاتر آکادمی هنرهای نمایشی پراگ در کلاسی مشترک با لادیسلاف مرکویچکا، یوزف آبرهام و ییرژی کرامپل تحصیل کرد. او کمی پیش از فارغ‌التحصیلی، در اعتراض به اخراج دوستش مرک‌ویچکا، مدرسه را ترک کرد. سپس به اوستراوا بازگشت و عضو تئاتر بزاروج شد. در آنجا به جمع گروه هنرمندانی به رهبری کارگردان یان کاچر پیوست که در سال ۱۹۶۵ به پراگ رفتند و باشگاه درام را بنیان گذاشتند. چپک تا پایان عمر در آنجا به بازیگری پرداخت. چپک
چپک تا پایان عمر در آنجا به بازیگری پرداخت. چپک سیگاری پرمصرف بود. در سال ۱۹۸۸، خانه‌ای در هورنی کالنا خرید که در آخر هفته‌ها به آنجا می‌رفت، اما به تدریج به‌طور دائم به آنجا نقل مکان کرد. در اینجا با واچلاو هاول، رئیس‌جمهور چکسلواکی، آشنا شد و در تأسیس جبهه مدنی شرکت کرد. با این حال، به زودی این جنبش سیاسی را ترک کرد و نه تنها به بازیگری بازگشت، بلکه به تدریس در DAMU نیز پرداخت و از آنجا مدرک دانشگاهی گرفت. او اواسط سال ۱۹۹۳ دچار درد شد و تحت عمل جراحی تومور قرار گرفت. چپک در ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۴ در بیمارستان
قرار گرفت. چپک در ۲۰ سپتامبر ۱۹۹۴ در بیمارستان ورخلابی بر اثر سرطان لوزالمعده درگذشت، در حالی که ۵۴ سال داشت. او در دولنی کالنا به خاک سپرده شده است.
مارتین دِی‌دار (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه، تهیه‌کننده فیلم اهل جمهوری چک است. وی از سال ۱۹۸۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "بندر"، "بیگ بیت"، "آفتاب، علف، تن‌کامگی" و "خیابان" اشاره کرد. زندگی‌نامه. دِیدار در ۱۱ مارس ۱۹۶۵ به دنیا آمد. او در بیمارستان ویسوکه میتو متولد شد اما هرگز در آنجا زندگی نکرد، در خراست بزرگ شد و خود را بومی خراست می‌داند. او از دانشکده تئاتر آکادمی هنرهای نمایشی پراگ فارغ‌التحصیل شده و مدرک کارشناسی ارشد دارد.
پراگ فارغ‌التحصیل شده و مدرک کارشناسی ارشد دارد. حرفه. دِیدار به‌خاطر نقش‌های متعدد اصلی‌اش در تئاتر، تلویزیون و سینما، چه در ژانر کمدی و چه درام شناخته شده است. او بازیگری پرکار و روش‌مند است که به دلیل تعهد قاطع و پژوهش دقیق برای نقش‌هایش شناخته می‌شود. دِیدار یکی از برجسته‌ترین بازیگران نسل خود محسوب می‌شود. از زمان شروع فعالیتش در سال ۱۹۷۹، بیش از صد نقش در تلویزیون و فیلم ایفا کرده است. نقش‌های اصلی او در فیلم‌های «"چرا؟"»، "بیگ بیت" و «"عمارت"» او را به نامی شناخته‌شده در چکسلواکی تبدیل کرد. همچنین
به نامی شناخته‌شده در چکسلواکی تبدیل کرد. همچنین نقش کارل راسمَن را در اقتباس چکی رمان فرانتس کافکا با نام "آمریکا" بازی کرد. در سال ۱۹۹۵، به خاطر بازی در فیلم «معلم رقص» جایزه شیر چک برای بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد. در صحنه تئاتر، به خاطر اجراهایش در استودیو ایپسایلون، جشنواره تابستانی شکسپیر و بابی‌سنترو در برنو مورد تحسین قرار گرفت. از میان صدها نقش صحنه‌ای‌اش، در نمایش‌هایی چون «خدمتکار دو ارباب»، «دوباره اجرا کن، سم»، «اتللو»، «آنا کارنینا»، «برادران کارامازوف» و «رؤیای شب نیمه تابستان» بازی کرده
کارامازوف» و «رؤیای شب نیمه تابستان» بازی کرده است.
ییرژی شمیتزر (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "محاکمه" و "ناله نکن، سنجاب!" اشاره کرد.
پاول لیشکا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سه برادر"، "کسالت در برنو"، "دلباخته"، "جنون"، "تومان"، "چیزی شبیه خوشبختی" و "بی‌شرم" اشاره کرد.
میلان اشتایندلر (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و بازیگر اهل جمهوری چک است. او فارغ‌التحصیل آکادمی هنرهای نمایشی پراگ است. وی برای فیلم «"سپاس برای هر صبح نو"» (۱۹۹۴) برنده جایزه شیر چک برای بهترین کارگردانی شد. او برای همین فیلم، جایزه نقره‌ای سنت جورج برای کارگردانی را در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو دریافت کرد. او در سال ۱۹۷۱ به همراه داوید واورا، تئاتر اِسکلِپ را در پراگ بنیان گذاشت. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "استالینگراد"، "بی‌شرم"، "آماده مرگ!" و
به "استالینگراد"، "بی‌شرم"، "آماده مرگ!" و "خیابان" اشاره کرد.
ولادیمیر میخالک (؛ زادهٔ ) مستندساز، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل جمهوری چک است. او در فیلم "تیرانداز" دستیار کارگردان بود.
رادیم شپاچک (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل جمهوری چک است که بیشتر با فیلم «"قدم زدن با شتاب زیاد"» شناخته می‌شود. او تنها کارگردانی است که هم جایزه شیر چک و هم جایزه شیر پشمالو را دریافت کرده است. پدر او، لادیسلاو شپاچک، کارشناس آداب معاشرت، روزنامه‌نگار و سخنگوی پیشین واتسلاو هاول بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "عملیات سیلور ای" اشاره کرد.
پتر واتسلاو (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل جمهوری چک است. از فیلم‌های او می توان به "راه خروج" اشاره کرد. وی دانش‌آموختهٔ دانشکده سینما و تلویزیون آکادمی هنرهای نمایشی پراگ است و برندهٔ جوایزی همچون شیر چک، پلنگ نقره‌ای فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم در جشنواره فیلم لوکارنو و جایزهٔ تری‌لوبیت شده‌است. وی عضو آکادمی فیلم اروپا است.
یولیوس شِـوْچیک (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل جمهوری چک است. وی دانش‌آموختهٔ دانشکده سینما و تلویزیون آکادمی هنرهای نمایشی پراگ و آکادمی فیلم نیویورک است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "یک بیمار برجسته" اشاره نمود که برندهٔ ۱۲ شیر چک شد.
پس‌آب، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
یان پروشینوفسکی (؛ ؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل جمهوری چک است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ستاره چهارم"، "سبزه‌مار و کبرا" و "لیگ محلی" اشاره نمود.
احمدآباد وطن، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
بوذرجمهری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
تیدوئیه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
چاه‌پت، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
حسین‌آباد تل‌سیاه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
خلیل‌آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
خیرآباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ده‌بغل، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ده بهروز، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ده شجاع، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان استبرق قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.