payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زنده است، رخ می‌دهد تا بالاخره این فرایند به حدی برسد که حیات آلی مختل شده و فرد بمیرد. اساسا زنجیره‌ای بودنِ فرایندِ مرگ توجه آنان را به خود جلب کرده بود. ایشان توضیح می‌دادند که چگونه مرگ یعنی از کار افتادنِ سه عضوِ «مغز»، «شش» و «قلب» و مرگِ هر کدام بر دیگری اثر می‌گذارد تا فرد بمیرد. آسیب بافتیِ هر کدام و اختلال عملکردِ هر کدام به دیگری سرایت کرده تا اینکه فرد بمیرد. همچنین آنان اشاره می‌کردند که همچنان پس از مرگ نیز برخی بافت‌ها مانند استخوان‌ها و زردپی‌ها سالم می‌مانند و کمی طول می‌کشد تا این بافت‌ها
سالم می‌مانند و کمی طول می‌کشد تا این بافت‌ها نیز بمیرند و «بافت‌مردگی» برای آنان هم به وقوع بپیوندد. این تصور از مرگ، که آن را فرایندی جدا از بیماری می‌دانست، علنا به مفهوم مرگ، استقلال بخشید. «مرگ» تبدیل به رکن سومی در کنار «حیات» و «بیماری» شد. مرگ تبدیل به ابزاری شد که مطالعهٔ ضایعات فرایندِ مستقلش می‌توانست واقعیاتی از وضعیت بیماری و سلامتِ فرد بنمایاند. مرگ تبدیل به معیارِ تعریف حیات شد؛ از آن پس حیات را «مجموعه عملکردهایی که مانعِ مرگ می‌شوند» تعریف کردند. نظریهٔ نُسوجِ (بافتیِ) پزشکان تشریحی-بالینی
نظریهٔ نُسوجِ (بافتیِ) پزشکان تشریحی-بالینی با چند اصل، پیدایش و گسترش بیماری در بدن را توضیح می‌داد: ۱- اصل ارتباط نسوج، مبنی بر اینکه هر نسج (بافت)، شیوه‌های مرضی خاص خود را دارد. از آنجایی که هر نسج منحصربه‌فرد است، پس آسیب‌های مشابه به هر نسج، علائم و بیماری‌های منحصربه‌فردی ایجاد می‌کند. ۲- اصلِ نفوذناپذیریِ نسوج، دال بر اینکه ضایعات بیماری به صورت طولی در یک نَسج گسترش می‌یابند و نه به صورت عرضی از نسجی به نسج دیگر. ۳- اصل نفوذِ مارپیچی که دو اصل پیشین را کمی تعدیل می‌کرد. این اصل توضیح می‌دهد که
را کمی تعدیل می‌کرد. این اصل توضیح می‌دهد که هرچند ضایعهٔ نسجی به نسج دیگر نمی‌رود اما می‌تواند (مثلا اگر مزمن باشد،) تأثیرات غیر مستقیمی بر نسوج دیگر بگذارد. مثلا التهاب در یک نسج (اختلال ساختاری) می‌تواند با فشار آوردن به نسوج مجاور، عملکرد آنان را مختل کند (اختلال عملکردی). ۴- اصل خاص‌بودن شیوهٔ حمله به نسوج که می‌گفت ضایعات انواعی دارند و صرفا تفاوت بافت درگیر نیست که علائم و بیماری‌های متفاوت ایجاد می‌کند (اصل اول) بلکه ضایعه هم سرشت خاص خود را دارد. برخی ضایعات، ماهیت نسج درگیر را به نسج دیگری که در
ضایعات، ماهیت نسج درگیر را به نسج دیگری که در بدن هست تبدیل می‌کنند اما برخی ضایعات، نسج درگیر را به چیزی تبدیل می‌کنند که در بدن نیست. ۵- اصل ضایعهٔ ضایعه که به تسهیلِ پیدایش عوارضِ بیماری ب در آینده، در نتیجهٔ پیدایش عوارض بیماری الف اشاره دارد.این پنج اصل، در کنار این نکته که «ضایعاتی مانند سرطان و توبرکول‌ها نیز اساساً زندگیِ خاص خودشان را دارند»، باعث شد تا نگاه به بیماری به عنوان بَلایی خارجی که به بدن می‌آید تغییر کند و از آن پس بیماری با خودِ فرایندهای حیاتی توضیح داده شود و از مفهومِ «حیاتِ مرضی»
حیاتی توضیح داده شود و از مفهومِ «حیاتِ مرضی» برای تعریف بیماری بهره گرفته شود. این تغییرِ نگاه در کنارِ مثلثِ مذکورِ بیماری-حیات-مرگ، ارتباط حیات و مرگ را تجدید سامان بخشید: بدن نمی‌میرد چون بیمار می‌شود، بلکه برعکس، بدن بیمار می‌شود چون امکان مُردنش وجود دارد. بیماری دیگر چیزی نبود جز شکلِ مَرَضیِ حیات. فوکو می‌گوید این تجدید سامان، نظریهٔ نیروی حیات (که مخالف نگاه مکانیکی به بدن موجود زنده بود و حیات موجود زنده را در منشأیی غیرِ آلی جستجو می‌کرد) را از اعتبار انداخت. فوکو ادامه می‌دهد که ازاعتبارافتادنِ
انداخت. فوکو ادامه می‌دهد که ازاعتبارافتادنِ این نظریه این پنداره را برای پزشکان بالینی-تشریحیِ سدهٔ نوزدهم به وجود آورد که از بَندِ نظریات و عقاید کهن رها گشته‌اند و اینک به یک نگاهِ عینی و مطلقاً واقعی دست یافته‌اند. حال آنکه به زعم فوکو چنین اتفاقی نیفتاده بوده است، نظریه‌پردازی در مکتب آنان نیز همچنان انجام می‌شده و ایشان صرفا مبانی نظریه‌پردازیِ خود را دیگر کرده بوده‌اند. فوکو می‌گوید که پزشکی بالینی-تشریحی، ابتدائاً اتفاقاً ایده‌ی «رده‌بندی امراض» و «سرشت بیماری» را تقویت کرد. [(سرشت بیماری برای
و «سرشت بیماری» را تقویت کرد. [(سرشت بیماری برای پزشکی رده‌بندی امراضْ یک وجود خارجی ماوراءالطبیعه بود، برای پزشکی بالینیْ مجموعِ علائم بود و برای پزشکی بالینی-تشریحیْ نَه دو مورد پیشین بود و نَه ضایعات بافتی)] پزشکی رده‌بندی امراض و پزشکی بالینی-تشریحی، حداقل در «نگاه بی‌طرفانه [اولی به علائم سطحی و دومی به آسیب‌های بافتی]» مشترک بودند و هر دو برعکسِ پزشکی بالینی، مواردِ استثنا را حذف نمی‌کردند. از طرفی کوششِ پزشکان بالینی-تشریحی در پاسخ به دو دسته پرسش، این پزشکی را به پزشکی رده‌بندی امراضْ نزدیک‌تر کرد:
پزشکی را به پزشکی رده‌بندی امراضْ نزدیک‌تر کرد: اول آنکه پزشکان بالینی-تشریحی متوجه شده بودند که برخی از بیماری‌ها مانند تب‌ها و بیماری‌های اعصاب، ضایعات و آثار بافتی ندارند. بنابراین از همین سبب آنان عینِ ضایعات بافتی را خودِ سرشتِ بیماری در نظر نمی‌گرفتند و معتقد بودند سرشت بیماری چیزی است که در حد فاصله‌ی علل بیماری تا پیدایش آسیب‌های بافتی است؛ که سرشت بیماری‌های تب‌ها و اعصاب نیز به گونه‌ای است که آسیب‌های بافتی ایجاد نمی‌کنند. آنان استدلال می‌کردند که ضایعات بافتی تنها نمایاننده‌ی «جایگاه (نقطه‌ی
که ضایعات بافتی تنها نمایاننده‌ی «جایگاه (نقطه‌ی آغاز)» بیماری هستند، جایگاهی که آنجا بیماری در بدن لنگر می‌اندازد. دومین پرسش آنکه آیا این تعیینِ جایگاه، امری عام در تشخیص امراض است؟ یعنی اگر بیماری‌ها ضایعات بافتی خاص خود را دارند، آیا نمی‌توان از همین موضوع برای رده‌بندی آن‌ها استفاده کرد؟ کلنجاررفتن با این مسائل توسط کسانی مانند پینل (که ضمن اشتغال به پزشکی بالینی همواره نیم‌نگاهی به سنت پزشکی قبلی داشت)، پزشکان را به سمت دسته‌بندی آسیب‌ها و ارتباط‌دادنِ نوعِ این آسیب‌ها به سرشتِ بیماری سوق داده بود.
نوعِ این آسیب‌ها به سرشتِ بیماری سوق داده بود. [بدیهی است که پزشکان تشریحی-بالینی و پزشکان رده‌بندی امراض، اگر هم در «رده‌بندی امراض» مشترک بوده‌اند، معیارهای رده‌بندی‌شان دو چیز متفاوت بوده‌است.] پزشکیِ بالینی-تشریحی در ابتدا مانند پزشکی بالینی، بیماری را در یک کُلّیَّت مطالعه و تحلیل می‌کرد اما مطالعه‌ی تب‌ها، توجه به «موضع» و «اعضا»یِ درگیر را نیز در پزشکی بالینی-تشریحی زنده کرد. در آن زمان، سازوکار تب را یکسان با التهاب می‌دانستند اما پدیده‌ی تب را گونه‌ی عمومی التهاب در نظر می‌گرفتند. در هر دوی این
عمومی التهاب در نظر می‌گرفتند. در هر دوی این پدیده‌ها، ابتدا جریان خون کُند می‌شد، سپس بدن برای جبران، جریان خون را سریع می‌کرد. در نتیجه‌ی این افزایش سرعت، حرارت هم ایجاد می‌شد. منتها در تب، این اتفاق به صورت عمومی در همه جای بدن می‌افتاد ولی در التهاب، تنها در موضع کوچکی پدیدار می‌شد که با پُرخون‌شدن (قرمزشدنِ) ناحیه هم همراه بود. به زعم پزشکان آن زمان، تب مسیرِ وارونه‌ی بیماری بود. فعالیتی در راستای جبران اختلالات ایجادشده بود. تلاشِ بدن برای جلوگیری از مرگ بود. تب در این حالت، فاقد ارزشِ معاینه‌ای بود
مرگ بود. تب در این حالت، فاقد ارزشِ معاینه‌ای بود چراکه تنها با آثارش هویدا می‌شد و فاقد تکیه‌گاهی آلی بود. پزشکان بالینی-تشریحی در جستجوی کیفیاتی در تب که مانند علائم به کشف آسیب‌های بافتیِ درون بدن کمک کند، متوجه شدند که تب نیز انواعی دارد. «تب»، تبدیل به «تب‌ها» شد. آنان در رده‌بندی انواع تب‌ها گاهی طبق ترشحات همراه با آن‌ها، گاهی با سیر تکاملشان، گاهی با علائم همزمانِ غیر از تبشان و گاهی هم با اندامی که دچار تب شده است (آغازگاه تب بوده است). این موضوع باعث شد که پزشکان بالینی-تشریحی‌ای همچون پینل،
باعث شد که پزشکان بالینی-تشریحی‌ای همچون پینل، رده‌بندی امراض را نه بر مبنای «پیکربندی منطقی» انواع که بر مبنای فضای آلی بدن انجام دهند و در نتیجه همان «جایگاه بیماری» مذکور را حاکی از سرشت بیماری در نظر گرفتند. بروسه با ادامه‌دادن مطالعاتش پیرامون تب، تحولات شگرفی در پارادایم پزشکی بالینی-تشریحی ایجاد کرد و این تحولاتِ نو نیز به نوبه‌ی خود در نتیجه‌ی احیای دو مفهومِ قدیمی توسط بروسه ایجاد شدند: یکی «نظریه‌ی همدردی» که قائل به تبادل و انتقالِ علائم و آسیب‌های بیماری در سرتاسر بدن بنابر یکسری اصول بود و
بیماری در سرتاسر بدن بنابر یکسری اصول بود و دیگری «نظریه‌ی تحریک» که می‌گفت یکسری عوامل درونی یا بیرونی پس از برخورد با نَسج یا بخشی از بدن باعث کاهش یا افزایش «حرکت» در آن می‌شوند. بروسه استدلال می‌کرد که همه‌ی تب‌های «عمومی/ذاتی» که تصور می‌شد جایگاهی ندارند، با همه‌ی تفاوت‌هایشان از یک التهاب موضعی در جایی از بدن آغاز می‌شوند. التهاب در جایگاهی از بدن، اگر شدید شود، در نهایت به تب مبدل می‌شود اما با توجه به ماهیت و چیستیِ جایگاه التهاب، مسیر خاصی تا تب طی می‌شود. این اندیشه بروسه، توجه به فیزیولوژی را
طی می‌شود. این اندیشه بروسه، توجه به فیزیولوژی را دو چندان کرد چراکه به اعتقاد او می‌شد با شناخت عملکرد یک عضو، سرنوشت التهاب آن را پیش‌بینی کرد و همچنین از روی «مجموعه‌علائمی» که در فرایند تب مشاهده می‌شود، می‌توان جایگاه التهاب نخستین را کشف کرد. پس بروسه مانند پزشکان بالینی، توجه به «مجموعه‌ی علائم» را هم احیا کرد. در نظر بیشا (آغازنده ی پزشکی بالینی-تشریحی)، بیماری موضعی بود چون رؤیت‌پذیر است (تقدمِ رؤیت‌پذیری بر موضعی‌بودن) اما بروسه این ارتباط را وارونه کرد: بیماری رؤیت‌پذیر است چون موضعی است (بروسه
کرد: بیماری رؤیت‌پذیر است چون موضعی است (بروسه اصلِ موضعی‌بودن را بر رؤیت‌پذیری تقدم بخشید). این توجه بروسه به موضع و فیزیولوژی، علم پزشکی را بیش از پیش از یک علم دیداری به یک علم فضایی تبدیل کرد. علم پزشکی علنا تبدیل به روشِ فَهمِ تَنِ آدمی شده بود. همچنین بروسه، تبیینِ علتِ التهاب در اعضای بدن را با توسل به نظریه‌ی تحریک توضیح می‌داد. او می‌گفت برخورد یکسری عوامل داخلی و خارجی به نسجی از بدن، فعالیت آن نسج را تشدید کرده وَ التهاب و تب را باعث می‌شوند. «جایگاه بیماری» برای بروسه برعکسِ پینل، ربطی به ذات
بیماری» برای بروسه برعکسِ پینل، ربطی به ذات بیماری نداشت بلکه صرفا محلِ برخورد عوامل بیماری‌زا با بدنِ آلی بود. این نگاه بروسه، علنا مفاهیم «ذات بیماری» و «بیماری ذاتی» را منسوخ کرد: بیماری دیگر موجودی ذات‌مند نبود، بلکه باید صرفا واکنش آلی بدن به عواملِ محرک محسوب می‌شد. پارادایم پزشکی بروسه مبتنی بر سه اصل بود:: فوکو، اینکه در ادبیات بروسه، به جای «ابتلاء» و «مبتلا» به ترتیب از واژگان «رنج» و «رنجور» استفاده شده است را مرتبط با فهمِ ویژه‌ی و نگاه خاص معطوف به بدن در آن زمانه می‌داند که متضمن فکر ارتباط
به بدن در آن زمانه می‌داند که متضمن فکر ارتباط اندام با یک عامل یا یک محیط، واکنش به حمله، عملکرد غیر طبیعی و نهایتاً تاثیر اندامی که مورد حمله قرار گرفته بر اندام‌های دیگر و ایجاد اختلال در کار آنهاست. فوکو می‌گوید علم پزشکی با بروسه، اساساً از «پزشکی امراض» تبدیل به «پزشکی واکنش‌های مرضی» شد که بر سدگان نوزدهم و تا حدی بیستمِ میلادی حاکم بود و پس از آن نیز «پزشکی عوامل بیماری‌زا» با جرح و تعدیل‌هایی در روش‌شناسی، درون آن (درون سده‌ی بیستم میلادی؟) جای گرفت.
«عروس به یلواِسکای می‌آید» یک داستان کوتاه وسترن چاپِ سال ۱۸۹۸ نوشتهٔ نویسندهٔ آمریکایی استیون کرین (۱۸۷۱–۱۹۰۰) است. این داستان در انگلستان نوشته شده‌است و نخستین بار در مجلهٔ McClure's به چاپ رسید. قهرمان داستان یک مارشال تگزاسی به نام جک پاتر است که به همراه عروس خود که اهل شرق آمریکاست در حال بازگشت به شهر یلواِسکای است. اسکراچی ویلسنِ هفت تیرکش، دشمن قدیمیِ پاتر، در حال مستی تصمیم می‌گیرد هنگامی که کلانتر از قطار پیاده می‌شود، سر راه او سبز شود، اما هنگامی که کلانترِ بی‌سلاح و عروسش را می‌بیند، تصمیمش
که کلانترِ بی‌سلاح و عروسش را می‌بیند، تصمیمش عوض می‌شود. این داستان کوتاه الهام‌بخش اپرایی به همین نام در سال ۱۹۶۷ اثر راجر نیکسن و فیلم «چهره به چهره» در سال ۱۹۵۲ بود. استیون کرین نویسندهٔ آمریکایی زادهٔ ۱ نوامبر ۱۸۷۱ در نیوآرکِ نیوجرسی بود که در ۵ ژوئن ۱۹۰۰ بر اثر بیماری سل درگذشت. او هنگام مرگ در آلمان زندگی می‌کرد. به گفتهٔ دائرةالمعارف بریتانیکا او به رمان‌نویسی، شاعری و نویسندگیِ داستانهای کوتاه شهرت دارد و بیشترِ شهرت او به خاطر ۲ رمان «مگی: دختری از خیابان‌ها» (۱۸۹۳) و «نشان قرمز شجاعت» (۱۸۹۵) و ۳
خیابان‌ها» (۱۸۹۳) و «نشان قرمز شجاعت» (۱۸۹۵) و ۳ داستان کوتاه او با نامهای «قایق روباز»، «عروس به یلواسکای می‌آید» و «هتل آبی» است.
نخست‌وزیر گرجستان(به گرجی: საქართველოს პრემიერ-მინისტრი) رئیس دولت و قوه مجریه کشور گرجستان است. نخست‌وزیر عملکردهای دولت را سازماندهی، مدیریت و کنترل می‌کند و فرمان‌های قانونی دولت را امضا می‌کند. او وزرا را در دولت منصوب و برکنار می‌کند. نخست‌وزیر نماینده گرجستان در روابط بین‌المللی است و به نمایندگی از گرجستان معاهدات بین‌المللی را منعقد می‌کند. او در مقابل مجلس گرجستان به خاطر فعالیتهای دولت پاسخگو می‌باشد. نخست‌وزیر را یک حزب سیاسی معرفی می‌کند که بهترین نتیجه را در انتخابات پارلمانی کسب کرده است.
نتیجه را در انتخابات پارلمانی کسب کرده است. نامزد باید رای اعتماد پارلمان را بدست آورد و سپس توسط رئیس‌جمهور گرجستان منصوب شود. نخست‌وزیر فعلی گرجستان ایراکلی کوباخیدزه است که در ۸ فوریه ۲۰۲۴ آغاز به کار کرد.فردی که شهروند یک کشور خارجی باشد نمی‌تواند برای تصدی این سمت اقدام کند.
«هتلِ آبی» داستان کوتاهی از نویسندهٔ آمریکایی استیون کرین (۱۸۷۱–۱۹۰۰) است. نخستین بار در سال ۱۸۹۸ در ۲ بخش در هفته‌نامهٔ "کالیرز" (Collier's) در تاریخ ۲۶ نوامبر و ۳ دسامبر ۱۸۹۸ به چاپ رسید. بعدها در مجموعهٔ "هیولا و داستان‌های دیگر" بازنشر شد. این داستان شاید شناخته‌شده‌ترین داستانِ این مجموعه باشد . گرچه به نظر می‌رسد داستانی کاملاً منطقی دربارهٔ مردی است که پس از اقامت در هتل پالاس با مشکل روبرو می‌شود، داستان از چندین مضمونِ پیچیده شکل گرفته‌است که زیربنای داستان است و به عبارتی مضمون‌های غالب در
زیربنای داستان است و به عبارتی مضمون‌های غالب در رمان‌هایی مانند «مگی: دختری از خیابان‌ها» و به‌طور کلی، مجموعهٔ داستانهای کرین را نشان می‌دهد. از نظر سبک‌شناسی، داستان از هنجارهای آن دوره خارج می‌شود و بیشتر وارد زمینه‌های اکسپرسیونیستی می‌شود که سبکی غیرمعمول در ادبیات آمریکا است. داستان «هتل آبی» از حیث ایجاد فضای هول و هراس بسیار در خور تأمل است. عنصر ترس در سراسر داستان حکمفرماست و نیروی سایقی که به کنش‌های دو مهمان بیگانه در هتل آبی دامن می‌‌‌‌‌‌‌زند، حاصل این ترس است. اما بیننده تیزبین به درایت
حاصل این ترس است. اما بیننده تیزبین به درایت درمی‌یابد که مایه ترس این دو مهمان بیگانه سراپا متمایز است. مایه ترس «سوئدی» غریزی و دور از ذهن است. نه خودش درمی‌یابد مایه ترسش چیست و نه آدم‌هایی که با او در خصومت می‌افتند از کاروبارش سر در‌می‌آورند. جامعه بی‌رحم و پرآفتی که سوئدی (به خیال خود) در آن گرفتار شده است به این هول و هراس دامن می‌زند و موجب می‌شود که او با رویاروی به این جامعه برخیزد و از همدلی مخلوقات بی‌نصیب گردد. اما ترس «شرقی» ظریف و چندلایه است. این ترس حاصل تیزبینی او در رویارویی با آدم‌ها و
این ترس حاصل تیزبینی او در رویارویی با آدم‌ها و طبیعت است.ترس او مثل هراس سوئدی نیست که او را از حشر و نشر با آدمیان محروم سازد، بلکه در عوض مایه فراتابی ذهن او می‌گردد تا با دیگران حس یگانگی و تشبه پیدا کند و در عین هراس از اجتماع آدمیان با آنان همدل و هم‌زبان شود. برخلاف سایر شخصیت‌های داستان او به درایت می‌داند که آدمی چه در عرصه طبیعت و چه در عرصه اجتماع بی‌کس و تنهاست. آگاهی ذهن او از گزند سرمای طبیعت موجب می‌شود که حس همدلی او برای حریف به‌خاک‌افتاده نیز فرونشیند و به محاق رود.این داستان توسط نشر
نیز فرونشیند و به محاق رود.این داستان توسط نشر هرست برای اولین بار به زبان فارسی ترجمه شده است.
کشور ماداگاسکار یک جزیره بزرگ در اقیانوس هند در سواحل شرقی جنوب آفریقا، شرق موزامبیک است. ماداگاسکار در ۴۰۰ کیلومتری شرق سرزمین اصلی آفریقا جای گرفته‌است. مساحت آن ۵۸۷٬۰۴۰ کیلومتر مربع، شامل ۵۸۱٬۵۴۰ کیلومتر مربع خشکی و ۵٬۵۰۰ کیلومتر مربع آب است. ماداگاسکار چهارمین جزیره بزرگ و دومین کشور بزرگ جزیره‌ای در جهان است. بلندترین نقطه آن ماروموکوتورو در رشته‌کوه تساراتانانا در شمال جزیره با ارتفاع ۲۸۷۶ متر قرار دارد. پایتخت کشور، آنتاناناریوو در ارتفاعات مرکزی در نزدیکی مرکز جزیره است. این کشور بیست‌وپنجمین منطقه
مرکز جزیره است. این کشور بیست‌وپنجمین منطقه ویژه اقتصادی را دارد که مساحت آن ۱٬۲۲۵٬۲۵۹ کیلومتر مربع است. آب‌وهوا. آب و هوای کشور در امتداد سواحل، استوایی، در داخله کشور معتدل و در جنوب خشک است. هوا تحت تأثیر بادهای بسامان جنوب شرقی قرار دارد که از واچرخند اقیانوس هند سرچشمه می‌گیرند؛ کانونی با فشار جوی بالا که به صورت فصلی موقعیت خود را بر فراز اقیانوس تغییر می‌دهد. ماداگاسکار دو فصل دارد: یک فصل گرم و مرطوب از نوامبر تا آوریل؛ و یک فصل خشک و خنک‌تر از ماه مه تا اکتبر. با این وجود، تغییرات زیادی در آب و
مه تا اکتبر. با این وجود، تغییرات زیادی در آب و هوا به دلیل ارتفاع و موقعیت نسبت به بادهای غالب وجود دارد. به‌طور کلی، آب‌های سطحی در امتداد ساحل شرقی و در منتهی‌الیه شمال فراوان‌اند (به استثنای منطقه اطراف «کاپ دامبر» که دارای آب‌های سطحی نسبتاً کمی است). مقدار آن به سمت غرب و جنوب کاهش می‌یابد و خشک‌ترین مناطق در منتهی‌الیه جنوب یافت می‌شوند. سواحل شرقی دارای آب و هوای جنگل بارانی استوایی است. این منطقه به خاطر این‌که به‌طور مستقیم در معرض بادهای بسامان قرار دارد، بیشترین میزان بارندگی را دارد که در بعضی
دارد، بیشترین میزان بارندگی را دارد که در بعضی از مناطق سالانه به‌طور متوسط به ۴۰۰۰ میلی‌متر می‌رسد. این منطقه دارای آب و هوای گرم و مرطوب است که در آن تب و بیماری گرمسیری بومی زیاد دیده می‌شود. توفندهای ویرانگر در فصل بارندگی رخ می‌دهد و عمدتاً از جهت جزایر ماسکارین وارد می‌شود. از آنجا که ابرهای بارانی مقدار زیادی از رطوبت خود را در شرق بلندترین ارتفاعات جزیره تخلیه می‌کنند، مناطق مرتفع مرکزی خشک‌تر هستند و به دلیل ارتفاع خنک‌تر نیز هستند. وقوع توفان با رعد و برق در فصل بارندگی در مناطق مرتفع مرکزی و
رعد و برق در فصل بارندگی در مناطق مرتفع مرکزی و مناطق پست ساحلی شرقی معمول است. زیست جانوری و گیاهی. ماداگاسکار ۸۸ میلیون سال پیش از هند جدا شد و پس از آن هیچگاه با خشکی‌های دیگر دنیا پیوستگی نداشته‌است. این جدایی طولانی باعث شده تا اغلب گیاهان و جانورانش بی‌همتا باشند و در جای دیگری از دنیا پیدا نشوند. در حدود ۹۰ درصد از تمامی گونه‌های گیاهی و جانوری ماداگاسکار بومی انحصاری این جزیره هستند بسیاری از گونه‌های ویژه آفریقایی - پستانداران بزرگ مانند فیل، کرگدن، زرافه، گورخر، و شاخ‌درازان و شکارچیانی مانند شیر
زرافه، گورخر، و شاخ‌درازان و شکارچیانی مانند شیر و پلنگ - در ماداگاسکار وجود ندارند. علاوه بر این، این جزیره از بسیاری از مارهای سمی بومی قاره آفریقا در امان مانده‌است. اگرچه فرض بر این است که بیشتر اشکال زندگی در این جزیره ریشه آفریقایی (یا آمریکای جنوبی) دارد، اما انزوای جغرافیایی باعث شده‌است که گونه‌های قدیمی - در جاهای دیگر منقرض شده - در آن زنده بمانند و گونه‌های جدید منحصر به فردی در جزیره تکامل یابد؛ بنابراین، شمار زیادی از گیاهان، حشرات، خزندگان و گونه‌های ماهی بومی ماداگاسکار هستند و همه گونه‌های
ماهی بومی ماداگاسکار هستند و همه گونه‌های پستانداران خشکی‌زی بومی آن نیز - در کل ۶۶ گونه - منحصر به جزیره‌هستند. معروفترین آن‌ها لمورها هستند. خانواده‌ای نخستیان با نزدیک به صد گونه متفاوت که فقط در ماداگاسکار وجود دارند. از دیگر جانوران این جزیره آفتاب‌پرست پلنگی است که در بخش‌های شرقی و شمالی ماداگاسکار یافت‌می‌شود. بیش از ۸۰ درصد از ۱۴٬۸۸۳ گونه گیاهی این جزیره را در هیچ‌جای دیگر جهان نمی‌توان یافت. ازجمله پنج خانواده از گیاهان تنها ویژه ماداگاسکار هستند. این اکولوژی ویژه باعث شده‌است که برخی بوم‌شناسان
این اکولوژی ویژه باعث شده‌است که برخی بوم‌شناسان از ماداگاسکار به عنوان «قاره هشتم» یاد کنند. ماداگاسکار زمانی تقریباً به‌طور کامل با جنگل پوشیده شده بود، اما بریدن و سوزاندن جنگل برای کشت خشک برنج بیشتر درختان را به‌ویژه در مناطق مرتفع مرکزی از بین‌برد. جنگل‌های بارانی در دامنه تپه‌های شیب‌دار در امتداد یک محور باریک شمال به جنوب در حاشیه ساحل شرقی متمرکز شده‌اند، از توده تساراتانانا در شمال تا تولاگنارو در جنوب. رشد ثانویه، که جایگزین جنگل اصلی شده و تا حد زیادی از درختان نخل مسافر، نخل رافیا و بائوباب
حد زیادی از درختان نخل مسافر، نخل رافیا و بائوباب تشکیل شده‌است، در بسیاری از نقاط در امتداد ساحل شرقی و در شمال دیده می‌شود. پوشش گیاهی مناطق مرتفع مرکزی و ساحل غربی در بیشتر قسمت‌ها از نوع گرم‌دشت (ساوانا) یا استپ است و در مواردی که فرسایش، خاک سرخ و نارنجی لاتریتی را نمایان نکرده، چمنزارهایی با علف‌های زبر گسترده‌اند. در جنوب غربی، پوشش گیاهی متناسب با شرایط کویری است. باقی‌مانده جنگل بارانی شامل تعداد زیادی از گونه‌های گیاهی منحصر به فرد است. این کشور حدود ۹۰۰ گونه گل ارکیده دارد. موز، انبه، نارگیل،
حدود ۹۰۰ گونه گل ارکیده دارد. موز، انبه، نارگیل، وانیل (ثعلبیان) و سایر گیاهان گرمسیری در کرانه‌های دریا رشد می‌کنند و درخت اکالیپتوس که از استرالیا آورده شده‌است، امروزه گسترده‌است. از چوب و زغال چوب جنگل‌ها برای تأمین ۸۰٪ نیاز سوخت داخلی استفاده می‌شود. در نتیجه، چوب کمیاب شده‌است. در سال ۱۹۹۰، بانک جهانی یک برنامه زیست‌محیطی را آغاز کرد که کاشت کاج و اکالیپتوس را برای تأمین نیازهای سوخت در ماداگاسکار افزایش داده‌است. منابع طبیعی. ماداگاسکار دارای منابع طبیعی زیادی است، از جمله گرافیت، کرومیت، زغال‌سنگ،
زیادی است، از جمله گرافیت، کرومیت، زغال‌سنگ، بوکسیت، عناصر کمیاب زمین، نمک، کوارتز، ماسه‌های نفتی، گوهرسنگ میکا. در نزدیکی کرانه‌های کشور همچنین مناطق ماهیگیری و در داخل کشور پتانسیل نیروی برق‌آبی وجود دارد. در سال ۲۰۱۱، تخمین زده شد که ۵٫۹۶ درصد از سطح زمین برای کشاورزی و ۱٫۰۲ درصد برای کشت محصولات دائمی استفاده شده‌است. بیست و شش درصد زمین‌های ماداگاسکار جنگلی است. اکثر مردم به کشاورزی معیشتی و کاشت برنج و دامداری وابسته‌اند. بخش تولید کوچک اما در حال رشد است. مسائل زیست‌محیطی. ماداگاسکار در حال حاضر در
است. مسائل زیست‌محیطی. ماداگاسکار در حال حاضر در برخی مناطق دچار فرسایش خاک در نتیجه جنگل‌زدایی و چرای بیش از حد چمن‌ها، بیابان‌زایی و آلودگی آب‌های سطحی به فاضلاب‌های خام و زباله‌های آلی است. چندین گونه از گیاهان و جانوران که منحصر به این جزیره هستند، در معرض خطرند. توفان‌های منظم باعث جاری شدن سیل در مناطق کم‌ارتفاع ساحلی می‌شوند.
لانه () یک فیلم مهیج محصول سال ۲۰۲۰ است که توسط شان دورکین نوشته، کارگردانی و تهیه شده‌است. اولین نمایش جهانی فیلم در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۰ در جشنواره فیلم ساندنس انجام و در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰ توسط آی‌اف‌سی فیلمز و الویشن پیکچرز در ایالات متحده و کانادا منتشر شد. زندگی یک کارآفرین و خانواده ی آمریکایی اش پس از نقل مکان به عمارتی انگلیسی در خارج از شهر، شکل پیچیده ای به خود می گیرد.
قصه‌های کریسمس چهارمین آلبوم استودیویی و اولین آلبوم کریسمس از هنرمند بلاروسی - نروژی الکساندر ریباک است که در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲ در نروژ منتشر شد. این آلبوم در جدول آلبوم‌های نروژی در جایگاه ۳۴ قرار گرفت. تک‌آهنگ‌ها. تنها تک‌آهنگ آوازی دونفره این آلبوم، قطعه «هدیه» می‌باشد که به همراه ددریک سولی-تانگن اجرا شده‌است. ریباک در فصل زمستان سال ۲۰۱۴ چندین ترانه را دوباره در یوتیوب منتشر کرد. نوازندگان و عوامل تولید. نوازندگان عوامل تولید
آموزش موسیقی یک رشته عملی است که در آن مربیان به عنوان معلمان موسیقی مقدماتی یا متوسطه، مدیران مدرسه یا هنرستان موسیقی برای مشاغل آموزش می‌بینند. همچنین، آموزش موسیقی یک حیطه تحقیقاتی است که در آن محققان تحقیقات اصلی در مورد روش‌های آموزش و یادگیری موسیقی را انجام می‌دهند. کارشناسان آموزش موسیقی یافته‌های خود را در مجلات معتبر منتشر می‌کنند و به دانشجویان دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد در آموزش دانشگاه یا آموزشگاه‌های موسیقی که برای تبدیل شدن به استاد موسیقی تعلیم می‌بینند، آموزش می‌دهند. چه ساعتی از شبانه
تعلیم می‌بینند، آموزش می‌دهند. چه ساعتی از شبانه روز برای آموزش موسیقی مناسب است؟. بهترین زمان آموزش توجه به ندای درونی بدن است. به گفته علیرضا کیارشی محقق و خواننده ایرانی در بدن هر فرد یک سیستم زمانی بیولوژیکی ۲۴ ساعته وجود دارد که هوشمندانه ترین راه توجه به ساعت بیولوژیکی بدن است. قرن بیستم میانه تا قرن بیست و یکم. جدول زیر برخی پیشرفت‌های قابل توجه از این دوره را نشان می‌دهد:
باشگاه کد یک ابتکار داوطلبانه است که در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد. هدف این طرح فراهم آوردن فرصت‌هایی برای کودکان ۹ تا ۱۳ ساله است تا مهارت کدنویسی را از طریق باشگاه‌های رایگان بعد از مدرسه پرورش دهند. از نوامبر ۲۰۱۵، بیش از ۳۸۰۰ مدرسه و سایر اماکن عمومی، یک باشگاه کد ایجاد کردند که به‌طور منظم ۴۴۰۰۰ جوان در سراسر انگلستان در آن شرکت می‌کردند. این سازمان در سطح بین‌المللی نیز گسترش یافت و هم‌اکنون بیش از ۱۳۰۰۰ باشگاه کد در سراسر جهان فعالیت می‌کنند. برنامه‌نویسان و توسعه‌دهندگان داوطلب نرم‌افزار، وقت خود را برای
و توسعه‌دهندگان داوطلب نرم‌افزار، وقت خود را برای اجرای جلسات باشگاه کد، انتقال مهارت‌های برنامه‌نویسی و راهنمایی دانشجویان جوان، اختصاص می‌دهند. کودکان بازی‌های رایانه‌ای، انیمیشن‌ها و وب‌سایت‌های خود را ایجاد می‌کنند و یاد می‌گیرند که چگونه به‌طور خلاقانه‌ای از فناوری استفاده کنند. این باشگاه دارای زبان‌های پایتون، اسکرچ، اچ‌تی‌ام‌ال و سی‌اس‌اس و انواع دیگر زبان‌های برنامه‌نویسی است. این ابتکار همچنین بی‌بی‌سی میکرو که بیت‌های رایگان برای کودکان بالای ۹ سال را ارائه می‌دهد. فناوری‌ها. این برنامه درسی به
را ارائه می‌دهد. فناوری‌ها. این برنامه درسی به کودکان اسکرچ، اچ‌تی‌ام‌ال و سی‌اس‌اس و پایتون را آموزش می‌دهد. دانش‌آموزان و معلمان از برنامه مرورگر وب Trinket برای نوشتن کد استفاده می‌کنند.
قلعه ایچینومیا یک قلعه ژاپنی است که در استان توکوشیما در ژاپن قرار دارد. در سال ۱۵۸۵ تویوتومی هیده‌یوشی مبارزاتی علیه چوسوکابه موتوچیکا و خاندانش را آغاز کرد حمله شیکوکو (۱۵۸۵). تویوتومی هیده‌یوشی با ۱۰۰۰۰۰ سرباز به منطقه چوسوکابه موتوچیکا که فقط ۴۰٬۰۰۰ سرباز داشت، لشکر کشید. تویوتومی هیده‌ناگا، برادر کوچکتر هیده‌یوشی، ۴۰۰۰۰ سرباز را به محاصره قلعه ایچینومیا اختصاص داد. پس از حمله اولیه به آن، آنها برای از بین بردن منبع آب قلعه اقدام کردند. با توجه به اینکه تعداد سربازان درون قلعه بیش از حد بود و فاقد منبع
تعداد سربازان درون قلعه بیش از حد بود و فاقد منبع آب بودند، قلعه تسلیم تویوتومی شد. با تسلیم قلعه، چوسوکابه موتوچیکا خودش تسلیم شد. نبرد در اطراف قلعه قسمت اصلی کارزار بود.
نان ساندویچی هوگی یا رول هوگی نوعی رول تخت بلند است که برای تهیه ساندویچ هوگی استفاده می‌شود.مقداری خمیر رولی هوگی قبل از پخت تخمیر می‌شود. رول‌های هوگی گاهی قبل از استفاده برای تهیه ساندویچ برشته می‌شوند. مواد اولیه مورد استفاده در تهیه رول هوگی معمولاً شامل آرد، تخم مرغ، شیر، روغن نباتی، نمک، شکر و مخمر باشد. بعضی از آن‌ها شامل دانه کنجد در بالای رول به همراه طعم دهنده می‌باشند. دستورالعمل رول هاگی توسط گلوتن رژیم غذایی فاقد گلوتنو وگان تهیه شده‌است. از رول هوگی برای تهیه ساندویچ پنیرکی فیلادلفیا و
زامبی سفید () یک فیلم در ژانر ترسناک به کارگردانی ویکتور هوگو هالپرین محصول ۱۹۳۲ است. منابع. کتاب‌شناسی
محاصره یورک تاون، که نبرد یورک تاون، تسلیم یورک تاون، یا نبرد آلمان نیز خوانده می‌شود، نبردی است که در ۱۹ اکتبر ۱۷۸۱ در یورک‌تاون، ویرجینیا خاتمه یافت و پیروزی قاطع و سرنوشت ساز نیروهای تلفیقی ارتش قاره آمریکا به رهبری ژنرال جرج واشینگتن و نیروهای ارتش فرانسه به فرماندهی کمت دو روشامبو در مقابل ارتش انگلیس به فرماندهی ژنرال ستوان چارلز کورن‌والیس بود. اوج کارزار یورک تاون بود که محاصره یورک تاون آخرین نبرد بزرگ زمینی جنگ انقلاب آمریکا در منطقه آمریکای شمالی به‌شمار می‌رود، تسلیم کورنوالیس و اسارت وی و