payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جزایر سیسیل، کورسیکا و ساردینیا و همچنین ریشیه و بخشی از پانونیا شد. شهر امونا (لوبلیانای مدرن، اسلوونی) شرقی ترین شهر ایتالیا بود. سازماندهی آگوستوس. در شروع امپراتوری روم، ایتالیا از قلمروهای جداگانه با وضعیت‌های سیاسی متفاوت تشکیل شده بود. بعضی شهرها از روم استقلال نسبی داشتند درحالی‌که بعضی دیگر یعنی کولونی‌ها توسط خود رومی‌ها ایجاد شده بودند. در هفتمین سال قبل از میلاد آگوستوس طبق خواسته پلینیوس در تاریخ طبیعی (پلینی) ایتالیا را به یازده قسمت تقسیم کرد. ایتالیا توسط آگوستوس و وراثش ممتاز بود با ساخت و
ایتالیا توسط آگوستوس و وراثش ممتاز بود با ساخت و ساز، در میان سایر سازه‌های عمومی، و ایجاد شبکه متراکمی از جاده‌های رومی، اقتصاد ایتالیا شکوفا شد. کشاورزی، صنایع دستی و صنعت رشد معقولی داشتند، صادرات کالا به استانهای دیگر نیز افزایش یافت.ممکن است جمعیت ایتالیا نیز رشد کرده باشد: برای ثبت تعداد شهروندان رومی در سراسر امپراتوری. مجموع باقیمانده ۴٬۰۶۳٬۰۰۰ در ۲۸ قبل از میلاد، ۴٬۲۳۳٬۰۰۰ در ۸ قبل از میلاد و ۴٬۹۳۷٬۰۰۰ در ۱۴ میلادی بود، اما هنوز بحث است که آیا اینها همه شهروندان مرد بالغ، یا شهروندان وابسته به
همه شهروندان مرد بالغ، یا شهروندان وابسته به کلیسا را حساب کرده‌اند. تشکیلات مجدد دیوکلسیان و کنستانتین. در طول بحران قرن سوم، تحت فشار حاصل از حملات، آنارشی نظامی و جنگ‌های داخلی وهمچنین ابر تورم، در سال ۲۸۴ امپراتوری روم تقریباً فروپاشید، امّا امپراتور دیوکلسین ثبات سیاسی را برقرار کرد. وی اصلاحات اداری کاملی را برای حفظ نظم انجام داد. وی حکومت چهارنفره را ایجاد کرد که به موجب آن امپراتوری توسط دو امپراتور (با عنوان «آگوستوس») و دو نایب امپراتور (با عنوان «سزار») اداره می‌شد. امپراتوری روم غربی. در سال
«سزار») اداره می‌شد. امپراتوری روم غربی. در سال ۳۳۰، کنستانتین یکم قسطنطنیه را برپا کرد. او دادگاه شاهنشاهی، سنا، ادارات مالی و قضایی و همچنین ساختارهای نظامی را تأسیس کرد. با این حال، شهر جدید تا پیش از سال ۳۵۹، به عنوان شهر محسوب نمی‌شد. اما او آن را و آن را به مقام پایتخت شرقی رساند. پس از مرگ تئودوسیوس در سال ۳۹۵ و تقسیم افتادن در امپراتوری، ایتالیا بخشی از امپراتوری روم غربی بود. د ر نتیجه حمله آلاریک یکم در سال ۴۰۲، بخش غربی از مدیولانوم جدا و به راونا منتقل شد.آلاریک، پادشاه ویزیگوتس، رم را در سال
منتقل شد.آلاریک، پادشاه ویزیگوتس، رم را در سال ۴۱۰ عارت کرد. چیزی که در هشت قرن اتفاق نیفتاده بود، شمال ایتالیا در سال ۴۵۲ مورد حمله هون‌های آتیلا قرار گرفت. رم در سال ۴۵۵ مجدداً توسط وندالها به فرماندهی گایسریک غارت شد. در سال ۴۷۶، با کناره‌گیری رومولوس آگوستولوس، امپراتوری روم غربی به‌طور رسمی سقوط کرد مگر اینکه کسی ژولیوس نپوس، امپراتور قانونی را که قسطنطنیه به عنوان آخرین به رسمیت شناخته‌است، در نظر بگیرد. او در سال ۴۸۰ ترور شد، ممکن است توسط اودوآکر شناخته شده باشد. ایتالیا تحت حکومت اودواسر و پادشاهی
شده باشد. ایتالیا تحت حکومت اودواسر و پادشاهی ایتالیا و سپس تحت پادشاهی استروگتیک باقی ماند.
روت نونیس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "دختر بوسنیایی"، "من بئا هستم" (نسخۀ اسپانیایی "بتی بی‌ریخته")، "دردسر قریب‌الوقوع" و "بیمارستان مرکزی" اشاره نمود.
پادشاهی استروگت‌ها () یا به‌طور رسمی پادشاهی ایتالیا، توسط اوستروگوت‌ها و از سال ۴۹۳ تا ۵۵۳ میلادی در ایتالیا و مناطق همجوار تأسیس شد. در ایتالیا، استروگوت‌ها به رهبری تئودوریک بزرگ، اودوآکر سردار آلمانی و رهبر پیشین فدراتی‌ها در شمال ایتالیا و فرمانروای واقعی ایتالیا که واپسین امپراتور روم باختری، رومولوس آگوستولوس را در ۴۷۶ برکنار کرده‌بود، کشتند و جانشینش گشتند. در زمان تئودوریک بزرگ که نخستین پادشاه استروگوت‌ها بود، پادشاهی استروگوت‌ها به اوج خود رسید و از جنوبِ فرانسهٔ امروزی در باختر تا صربستان
و از جنوبِ فرانسهٔ امروزی در باختر تا صربستان باختریِ امروزی در جنوب‌خاوری کشیده شده‌بود. بیشتر نهادهای اجتماعیِ سال‌های پایانی امپراتوری روم باختری در دوران پادشاهی او نگهداری شدند. تئودوریک خود را Gothorum Romanorumque rex «پادشاه گوت‌ها و رومیان» نامید و گرایش خود را برای رهبری هر دو تبار نشان داد. از سال ۵۳۵، امپراتوری بیزانس تحت رهبری ژوستینین یکم به ایتالیا تاخت. پادشاه استروگوتها در آن زمان، ویتیگیز، نتوانست با کامیابی ایستادگی کند و سرانجام با سرنگونی پایتخت، راونا را بیزانسی‌ها گرفتند. استروگوت‌ها
پایتخت، راونا را بیزانسی‌ها گرفتند. استروگوت‌ها پیرامون یک رهبر تازه به نام توتیلا گرد هم آمدند و تا اندازه فراوانی توانستند گشایش را وارونه کنند و سرزمین‌های از دست رفته را پس بگیرند، ولی سرنجام شکست خوردند. واپسین پادشاه پادشاهی استروگوت‌ها تیا بود.
مرجع شبکه پاسخ‌دهنده نخست ()نهاد مستقلی در اداره ملی اطلاعات و مخابرات ایلات متحده آمریکا است که پیرو قانون اشتغال‌زایی و تخفیف مالیاتی طبقه متوسط سال ۲۰۱۲ تشکیل شده‌است. هدف شبکه پاسخ دهنده نخست تأسیس، اداره و نگهداری یک شبکه پهن‌باند امنیت عمومی تعامل‌پذیر است. برای تحقق این اهداف کنگره هفت میلیارد دلار و ۲۰ مگاهرتز از طیف بسامدی پر ارزش باند هفتصد را برای ساختن شبکه تخصیص داد. تا با مشارکت بخش خصوصی زیرساخت‌ارتباطات نیروهای متولی فوریت‌های امدادی و انتظامی تقویت شود و از جان این نیروها و افراد نیازمند
تقویت شود و از جان این نیروها و افراد نیازمند کمک در مواقع بحران محافظت شود.
استیون بریل (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است که مجله ماهانه امریکن لویر و تلویزیون کابلی کورت تی وی را تأسیس کرده‌است. او مؤلف کتاب پرفروش «سقوط: افراد و نیروهای پشت سقوط پنجاه ساله آمریکا و کسانی که برای معکوس کردن آن درحال جنگ هستند» است.
تام هوگو (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۷۹) خواننده نروژی است. او عضو گروه کینو است.
الکساندرا روتان (زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۹۶) خواننده نروژی است. او عضو گروه کینو است.
یک سالن رقص، یک اتاق بزرگ داخل یک ساختمان است که هدف اصلی آن برگزاری مهمانی‌های بزرگ رسمی به نام مجالس رقص (balls) می باشد. در قدیم، بیشتر مراسم رقص در خانه‌های خصوصی برگزار می‌شد؛ بسیاری از عمارت‌ها یک یا چند سالن رقص دارند. در سایر خانه‌های بزرگ، یک اتاق بزرگ مانند اتاق نشیمن اصلی، کریدور یا سالن ممکن بود به عنوان سالن رقص نیز استفاده شود، اما یک سالن رقص خوب باید نوع مناسب از کف سازی، مانند کف چوبی یا کف سنگی (معمولاً سنگ مرمر) داشته باشد. بعدها، اصطلاح سالن رقص برای توصیف کلوب‌های شبانه‌ای استفاده می‌شد
رقص برای توصیف کلوب‌های شبانه‌ای استفاده می‌شد که در آن افراد می‌رقصیدند؛ به عنوان مثال، Top Rank Suites در انگلیس که اغلب از آن به عنوان سالن رقص یاد می‌شد. سالن‌های رقص عموماً بزرگ هستند، و بسیاری از آن‌ها سقف بلندتر از سایر اتاق‌های همان ساختمان دارند. فضای زیاد برای رقص، و همچنین فضای بسیار رسمی رویدادها، منجر به پیدایش رقص‌های کلاسیک شده‌است. در حال حاضر، بزرگ‌ترین مراسم رقص تقریباً همیشه در ساختمان‌های عمومی برگزار می‌شوند و بسیاری از هتل‌ها سالن رقص دارند. این سالن‌ها همچنین به این دلیل بزرگ طراحی
دارند. این سالن‌ها همچنین به این دلیل بزرگ طراحی شده‌اند تا کمک کنند صدای ارکستر به خوبی در سراسر اتاق پخش شود. یک نمونه خاص، مراسم سالیانه رقص اپرای وین است، جایی که فقط برای یک شب، ادیتوریوم اپرای دولتی وین تبدیل به یک سالن رقص بزرگ می‌شود. شب قبل از این رویداد، ردیف صندلی‌ها از سالن تئاتر حذف می‌شوند و یک کف جدید، هم سطح با صحنه (تئاتر) ساخته می‌شود. گاهی سالن‌های رقص، یک استیج یا صحنه در روبروی اتاق دارند که در آن میزبان یا یک مهمان ویژه می‌تواند صحبت کند. از این استیج می‌توان برای نوازندگان یا مجریان
از این استیج می‌توان برای نوازندگان یا مجریان موسیقی نیز استفاده کرد.
اِخشید (از سغدیِ: xšyδ, xšēδ) به معنی حاکم، از لقب‌های شاهزادگان ایرانی سغد و درهٔ فرغانه در منطقهٔ فرارود در دوران پیش از اسلام و دورهٔ اولیهٔ اسلامی بود. برخی زبان‌شناسان آن را از ریشهٔ ایرانی باستان خشائتا (khshaeta) به معنی «تابان و درخشان» دانسته و برخی دیگر نیز آن را از ایرانی باستان خشایثیا (khshāyathiya) به معنی شاه دانسته‌اند. واژهٔ شاه نیز از خشایثیا ریشه گرفته است. همچنین، طبق متن مانوی فارسی میانه «مهرنامگ» (مولر، سطرهای ۷۵-۷۶)، فرمانروای کاش (کاشغر) در اواخر قرن هشتم، خشیذ (به معنی «حاکم» در
در اواخر قرن هشتم، خشیذ (به معنی «حاکم» در سغدی) نامیده می‌شد، با عنوان «رئیس حسابرسان» و نام lyfwtwšy که احتمالاً چینی است. در اوایل قرن سوم، کاشغر به یک مرکز قدرت اصلی در «مناطق غربی» تبدیل شد. با این حال، تا اواسط قرن سوم، طبق سنگ‌نوشته‌ای از شاپور یکم، کاشغر احتمالاً شرقی‌ترین نقطه شاهنشاهی ساسانی ایران بود. وجودِ اخشیدهای سغد با پایتختیِ سمرقند در طول و پس از فتح فرارود (ماوراءالنهر) به‌دست مسلمانان، مُسَلًَم است. این روند تا زمان عباسیان باقی ماند اگرچه در آن زمان، پایگاه اصلی اخشیدیان در اشتیخان
اگرچه در آن زمان، پایگاه اصلی اخشیدیان در اشتیخان بود. یکی از برجسته‌ترین و پرتکاپوترین پادشاهان سغدی، غورک بود که در سال ۷۱۰، نواده‌ی خود طرخون را سرنگون کرد و برای تقریباً ۳۰ سال، از طریق تغییر اتحادها، توانست خودمختاری شکننده‌ای را بین خلافتِ در حال گسترشِ اموی و خاقان تورگش حفظ کند. نویسندگان عرب گزارش می‌دهند که این عنوان توسط حاکمانِ فرغانه هم در همان دوره استفاده می‌شده‌است. ابن الاثیر گزارش می‌دهد که این اخشیدِ فرغانه بود که چینی‌ها را برای جنگ با اعراب به کمک فراخواند که نتیجه‌اش هم شد نبرد طراز.
به کمک فراخواند که نتیجه‌اش هم شد نبرد طراز. اعتبارِ این عنوان در آسیای میانه تا سدهٔ دهم ماند تا جایی که محمد ابن طوقج، حاکمِ تُرکِ مسلمانِ مصر، از آنجایی که پدربزرگش فرغانه‌ای بود، از همین لقب استفاده کرد و بنابراین آل اخشید در میان سال‌های ۳۲۳-۳۵۸ قمری/۹۳۵-۹۶۹ میلادی به تفاریق بر مصر و شام فرمان راندند.
انتخابات مجلس اتریش () که بیست و هفتمین انتخابات شورای ملی اتریش است، قرار بود در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹ برگزار می‌شود. اما بدنبال رسوایی ایبیزا در ۱۸ مه ۲۰۱۹ و استعفای هاینتس-کریستیان اشتراخه، معاون صدراعظم اتریش که به فروپاشی دولت ائتلافی شامل دو حزب خلق اتریش و حزب آزادی اتریش منجر شد، به‌طور زودرسی در ماه سپتامبر برگزار شد. پیامدهای رسوایی ایبیزا. در ۲۷ مه ۲۰۱۹ پارلمان اتریش به دولت سباستین کورتس، صدراعظم این کشور، رای عدم اعتماد داد و او را که درگیر پرونده جنجالی فساد رسوایی ایبیزا در دولت ائتلافی اتریش شده
فساد رسوایی ایبیزا در دولت ائتلافی اتریش شده بود از کار برکنار کرد. برکناری رسمی کابینه کوتس توسط رئیس‌جمهور الکساندر فن در بلن اجرا شد. پیشینه انتخابات. دو سال پیش در انتخابات سراسری اتریش (۲۰۱۷) یک ائتلاف بین حزب سوسیال دموکرات اتریش و حزب خلق اتریش صورت گرفت، در این انتخابات زباستیان کورتس، رهبر تازه انتخاب شده حزب خلق اتریش انتخاب شد. اگر چه حزب سوسیال دموکرات اتریش ۵۲ کرسی را به دست آورد، همان‌طور که در انتخابات سال ۲۰۱۳ نیز در ائتلاف صورت گرفت، حزب سوسیال دموکرات اتریش و حزب خلق اتریش با افزایش ۱۵
سوسیال دموکرات اتریش و حزب خلق اتریش با افزایش ۱۵ کرسی به ۶۲ و ۱۱ کرسی به ۵۱ کرسی به برابری دست یافتند که این بزرگترین ائتلاف حزبی در سطح فدرال به‌شمار می‌رفت. حزب NEOS یک کرسی به دست آورد، فهرست کاندیداهای پیتر پیلز با هشت کرسی وارد شورای ملی شد و سبزها از آستانه ۴ درصد کمتر آورده و تمام ۲۴ کرسی خود را از دست دادند. پس از انتخابات، رئیس‌جمهور الکساندر فن در بلن از کورتس خواست تا دولت بعدی را تشکیل دهد و حزب خلق اتریش مذاکرات ائتلافی را با احزاب دیگر در شورای ملی آغاز کرد. حزب خلق اتریش رسماً در ۲۵ اکتبر
ملی آغاز کرد. حزب خلق اتریش رسماً در ۲۵ اکتبر طی مذاکراتی با حزب آزادی اتریش با همدیگر روی پنج نقطه در نقشه مسیر ائتلاف کردند، در اواخر ماه نوامبر مذاکرات به پایان رسید و طرفین در ۱۵ دسامبر دولت ائتلافی تحت رهبری کورتس را اعلام کردند و در تاریخ ۱۸ دسامبر دولت ائتلافی به رهبری صدراعظم کورتس سوگند یاد کرد. رسوایی ایبیزا و اعلانات انتخاباتی. در ۱۸ ماه مه سال ۲۰۱۹، هاینتس-کریستیان اشتراخه، رهبر حزب آزادی اتریش و معاون صدراعظم در جریان رسوایی ایبیزا استعفا داد و نوربرت هوفر را پیشنهاد داد که جایگزین او شود. در
نوربرت هوفر را پیشنهاد داد که جایگزین او شود. در انتخابات جدید ممکن است در صورتی که زباستیان کورتس تمایل به ادامه این ائتلاف در کنار هوفر داشته یا نداشته باشد را هنوز اعلام نکرده. در برگزاری انتخابات زودرس، به‌طور قطع، حزب آزادی اتریش نمی‌پذیرد وزارت کشور را از دست بدهد. حال آنکه حزب خلق اتریش خواستار ورود هربرت کیکل به کابینه است. انتخابات تا اواسط ماه ژوئیه برگزار نخواهد شد، اما بعید است که در تابستان برگزار شود و احتمالاً همزمان با انتخابات دولتی در فورآرلبرگ در ۲۲ سپتامبر باشد. در روز ۱۹ مه، کورتس قصد
در ۲۲ سپتامبر باشد. در روز ۱۹ مه، کورتس قصد خود از برگزاری انتخابات در ماه سپتامبر اعلام کرد. همچنین رئیس‌جمهور الکساندر فن در بلن، اعلام کرد انتخابات اوایل ماه سپتامبر برگزار خواهد شد.
باشگاه ورزشی آوس () یک باشگاه ورزشی در شهر سانتو تیرسو در پرتغال می‌باشد. این باشگاه در سطح سوم لیگ‌های فوتبال پرتغال بازی می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۳۰ تأسیس شده و مهرداد محمدی وینگر راست ایرانی در آن باشگاه بازی می‌کرد.
استیون "استف بس" (زادهٔ ۱۲ ژوئیهٔ ۱۹۶۱) خوانندهٔ هلندی است که در کیپ تاون آفریقای جنوبی زندگی می‌کند. او به زبان هلندی (و گاهی آفریکانس) آواز می‌خواند و پس از موفقیت چشمگیر تک‌آهنگ "پاپا" ("بابا") در سال ۱۹۹۰، در بلژیک، هلند و آفریقای جنوبی کارنامهٔ موفقی داشته است. او آهنگ "Door De Wind" که باعث ورود بلژیک به مسابقه آواز یوروویژن ۱۹۸۹ شد را نوشته است.
آدام ماویش (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز پرش و راننده رالی اهل لهستان است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال سه مدال نقره و یک مدال برنز در بازی‌های المپیک زمستانی اشاره کرد.
دولت کورتس () سی‌اُمین و سی‌وسومین دولت اتریش است. این دولت در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷ تا مه ۲۰۱۹ صدراعظمی اتریش را برعهده گرفت و جایگزین دولت کرن شد. به دنبال انتخابات سراسری اتریش (۲۰۱۷) زباستیان کورتس پس از ائتلافی که با جناح دست راستی حزب آزادی اتریش تشکیل داد، صدر اعظم اتریش شد. کابینه کورتس توسط الکساندر فن در بلن رئیس‌جمهور اتریش مورد تأیید قرار گرفت. بدنبال انتشار خبر رسوایی سیاسی ایبیزا، کورتس پایان دولت خود را اعلام کرد و برای برگزاری یک انتخابات زودرس که انتظار می‌رود در سپتامبر ۲۰۱۹ برگزار شود فراخوان
انتظار می‌رود در سپتامبر ۲۰۱۹ برگزار شود فراخوان داد. در ۲۷ مه ۲۰۱۹ پارلمان اتریش به دولت سباستین کورتس، صدراعظم این کشور، رای عدم اعتماد داد و او را که درگیر پرونده جنجالی فساد رسوایی ایبیزا در دولت ائتلافی اتریش شده بود از کار برکنار کرد. برکناری رسمی کابینه کورتس توسط رئیس‌جمهور الکساندر فن در بلن اجرا شد. کورتس در تاریخ ۲۲ مه ۲۰۱۹ هاینتس-کریستیان اشتراخه را برکنار و هارتویگ لوگر را جایگزین معاون صدراعظم کرد بعد از کناره‌گیری کورتس از صدراعظمی، الکساندر فان در بلن در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۱۹ معاون کورتس،
فان در بلن در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۱۹ معاون کورتس، هارتویگ لوگر را به عنوان صدراعظم موقت کشور منصوب کرد و شش روز بعد در ۳ ژوئن ۲۰۱۹ وی را برکنار کرد و در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۹ تا برگزاری انتخابات بریگیته بیرلاین را به عنوان صدراعظم اتریش انتخاب کرد. در ۷ ژانویه ۲۰۲۰ کورتس پس از بریگیته بیرلاین بار دیگر صدراعظم اتریش شد، کورتس در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۲۱ به اتهام فساد مالی از صدراعظمی استعفا داد و الکساندر شالنبرگ را به جانشینی خود برگزید و در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۱ دولت شالنبرگ توسط رئیس‌جمهور اتریش به رسمیت شناخته شد.
ژان آلسی (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۱ در مسابقات فرمول یک و از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰ در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت میکرده است.
ناراین کارتیکیان (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای و فرمول یک اهل هند است. وی در سال ۲۰۰۵، ۲۰۱۱ و ۲۰۱۱ در مسابقات فرمول یک و در سال ۲۰۰۹ در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت کرده است.
آنتونی دیویدسون (؛ زادهٔ ) اتومبیل‌ران فرمول ۱ اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ در مسابقات فرمول یک و در سال ۲۰۰۳ و ۲۰۰۹ در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت کرده‌است.
سباستین بوئمی (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل سوئیس است، وی از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده است. همچنین وی در سال ۲۰۱۹ برای هشتمین فصل پیاپی راننده تست ردبول بود. همچنین در سال ۲۰۱۹، برای هشتمین فصل پیاپی راننده تست تیم ردبول بود.
ژان-اِریک وِرْنْی (زادهٔ ) رانندهٔ خودروی مسابقه‌ای اهل فرانسه است، او از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ در مسابقات فرمول یک و در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز شرکت کرده‌است. نام خانوادگی او گاهی به صورت «وِرْن» هم تلفظ می‌شود.
کارلوس ساینز جونیور (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل اسپانیا است، وی از سال ۲۰۱۵ در مسابقات فرمول یک شرکت می‌کند. وی درسال ۲۰۲۱ جایگزین سباستین فتل در فراری شد. او راننده تیم‌هایی به نام رنو، مک‌لارن، ردبول و حال راننده تیم ولیامز است.
پیر گاسلی (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل فرانسه است. او رانندهٔ سابق تیم‌های ردبول و اسکودریا تورو روسو و حال حاضر آلپاین است.
لانس استرول (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل کانادا است، وی از سال ۲۰۱۷ در مسابقات فرمول یک شرکت کرده‌است و هم اکنون راننده تیم استون مارتین است. زندگی شخصی. استرول پسر تاجر میلیاردر کانادایی لارنس استرول (صاحب-عضو تیم فرمول یک استون مارتین) و کلر آن کالنس طراح لباس بلژیکی است. استرول یک خواهر بزرگتر به نام کلوئه نیز دارد. او متولد مونترآلِ کانادا و دارای تابعیت کانادایی و بلژیکی است. استرول از طرف پدرش تبار یهودی-روسی و از طرف مادر تبار بلژیکی-انگلیسی دارد.
فوتبال ( futbol) یا ( votnagndak) پرطرفدارترین ورزش در ارمنستان می‌باشد. در تاریخ اوت ۲۰۱۴ تیم ملی فوتبال ارمنستان در مکان سی و ششم رده‌بندی جهانی فیفا ایستاد. از زمان کسب استقلال در سال ۱۹۹۱ کشور ارمنستان دارای فدارسیون ملی خویش خود می‌باشد که در مسابقات فیفا (اعم از بزرگسالان، جوانان و زنان حضور می‌یابد. باشگاه فوتبال آرارات ایروان یکی از برجست‌ترین تیم‌های لیگ برتر فوتبال اتحاد شوروی بود که در اغلب رقابت‌های باشگاهی اروپا بازی می‌کرد. شماری از ، از جمله خورن هوهانیسیان در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ادوارد
خورن هوهانیسیان در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ و ادوارد مارکاروف در دهه ۱۹۶۰ میلادی برای تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌اند.
تِنِت یا انگاشته فیلمی در ژانر علمی تخیلی اکشن دلهره‌آور به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی کریستوفر نولان است که در سال ۲۰۲۰ اکران شد. جان دیوید واشینگتن، الیزابت دبیکی، کنت برانا، رابرت پتینسون و آرون تیلور-جانسون ستارگان فیلم هستند. داستان فیلم دربارهٔ دو جاسوس حرفه‌ای است که برای پیش‌گیری از وقوع جنگ جهانی سوم درگیر یک ماجرای پیچیده می‌شوند. نولان بیشتر از پنج سال بر روی فیلم‌نامه کار کرد که شامل تحقیقات او دربارهٔ مسائلی همچون پیکان زمان نیز می‌شد. کار تولید فیلم به صورت رسمی از اواخر سال ۲۰۱۸ آغاز و
تولید فیلم به صورت رسمی از اواخر سال ۲۰۱۸ آغاز و در مارس ۲۰۱۹ گروه بازیگران تکمیل شد. "تنت" در طی سه ماه و در هفت کشور جلوی دوربین رفت. فیلم ابتدا قرار بود در ماه ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به روی پرده برود، اما به دلیل شیوع کووید ۱۹، نمایش آن دو بار به تأخیر افتاد. فیلم در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۲۰ توسط برادران وارنر به صورت آی‌مکس، ۳۵ میلی‌متری و ۷۰ میلی‌متری اکران شد. "تنت" با واکنش مثبت منتقدان همراه بود. گروه بازیگری و وجه فنی فیلم ستایش شد. اما از نظر پیچیدگی و گنگ بودن داستان و ضعف در شخصیت‌پردازی مورد انتقاد قرار
داستان و ضعف در شخصیت‌پردازی مورد انتقاد قرار گرفت. فیلم ۳۶۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد و به پنجمین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۰ تبدیل شد، در حالی که ۲۰۰ میلیون دلار بودجهٔ ساخت آن بوده که "تنت" را به یک بمب گیشه تبدیل می‌کند. مهم‌ترین دلیل شکست فیلم در گیشه، نمایش آن در زمان همه‌گیری کرونا اعلام شد. این فیلم برندهٔ جایزه اسکار بهترین جلوه‌های تصویری شد. داستان. یک مأمور سیا، «پروتاگونیست (قهرمان)»، در عملیات استخراج‌سازی یک دست‌سازه در اپرای ملی اوکراین شرکت می‌کند و پس از تصاحب آن، توسط مزدورانی اسیر و
می‌کند و پس از تصاحب آن، توسط مزدورانی اسیر و شکنجه شده و بعد از خوردن قرص خودکشی به هوش می‌آید اما متوجه می‌شود که قرص خودکشی در واقع یک آزمون وفاداری بود و همچنین این‌که دست‌سازه گم شده است. پروتاگونیست توسط سازمانی به نام تنت استخدام می‌شود و یک دانشمند در مورد گلوله‌هایی با آنتروپی «وارونه» به او توضیحاتی می‌دهد، به این معنی که این گلوله‌ها در طول زمان به عقب حرکت می‌کنند. پروتاگونیست از طریق یک رابط سیا با راهنمای خود، «نیل»، ملاقات می‌کند و پس از ردگیری گلوله‌های وارونه‌شده به پریا سینگ، دلال اسلحه
گلوله‌های وارونه‌شده به پریا سینگ، دلال اسلحه در بمبئی می‌رسند. آن‌ها درمی‌یابند که پریا یکی از اعضای تِنِت است و گلوله‌های او توسط الیگارشی روسی به نام «آندری ساتور» خریداری و وارونه شده است. پروتاگونیست با «کت»، همسر ساتور که در حال حاضر با او قطع رابطه کرده روبرو می‌شود. کت به‌عنوان یک ارزیابی‌کنندهٔ آثار هنری به اشتباه صحت اصالت نقاشی جعلی «گویا» را تأیید می‌کند. پروتاگونیست به او می‌گوید که ساتور نقاشی را از جاعلی به نام «آرپو» خریداری کرده است و از این طریق قصد باج‌گیری از کت برای نگه‌داشتن او در
این طریق قصد باج‌گیری از کت برای نگه‌داشتن او در رابطه را دارد. پروتاگونیست و نیل نقشه می‌کشند تا نقاشی را از انبار بندر آزاد روتاس در فرودگاه اسلو بدزدند. آن‌ها در آنجا با دو مرد نقابدار که از دستگاهی بیرون می‌آیند درگیر می‌شوند. پس از این اتفاق، پریا توضیح می‌دهد که این دستگاه در واقع به‌عنوان یک «درگاه» عمل می‌کند و می‌تواند آنتروپی اشیاء و افراد را وارونه کند و افراد نقابدار همان اشخاصی بودند که در جهت‌های مختلف در طول زمان در حال حرکت بودند. کت پروتاگونیست را به ساتور معرفی می‌کند و متوجه می‌شود که
را به ساتور معرفی می‌کند و متوجه می‌شود که نقاشی صدمه ندیده است. ساتور قصد دارد پروتاگونیست را بکشد، اما پروتاگونیست جان ساتور را درحالی‌که کت در تلاش برای غرق کردن اوست، نجات می‌دهد. ساتور و پروتاگونیست برای بازیابی کیفی که ظاهراً حاوی پلوتونیوم ۲۴۱ است، با یکدیگر همکاری می‌کنند. در تالین، پروتاگونیست و نیل به یک کاروان شبیخون زده و کیف را می‌دزدند. این کیف در واقع حاوی دست‌سازهٔ گمشده در شهر کیف است. ساتور [در دنیای] وارونه درحالی‌که کت را گروگان گرفته، به آن‌ها شبیخون می‌زند. پروتاگونیست کیف خالی را به
آن‌ها شبیخون می‌زند. پروتاگونیست کیف خالی را به ساتور می‌دهد، و او پس از گرفتن آن عقب‌نشینی می‌کند. پروتاگونیست کت را نجات می‌دهد اما خیلی زود گیر می‌افتد و به‌وسیلهٔ درگاه به یک انبار منتقل می‌شود. در انبار، ساتور وارونه به کت با یک گلوله معکوس شلیک می‌کند و از او محل دقیق دست‌سازه را می‌پرسد. مأموران تنت به رهبری آیوز سر می‌رسند و در حالی‌که ساتور از طریق درگاه فرار می‌کند، پروتاگونیست را نجات می‌دهند و زخم کت را به‌وسیلهٔ درگاه درمان می‌کنند. پروتاگونیست که اکنون وارونه شده است، در زمان به عقب رفته و به
که اکنون وارونه شده است، در زمان به عقب رفته و به محل کمینگاه می‌رود تا دست‌سازه را پس بگیرد اما موفق نشده و ساتور آن را می‌گیرد. ماشین پروتاگونیست توسط ساتور واژگون شده و آتش می‌گیرد، اما نیل او را نجات می‌دهد. پروتاگونیست، نیل و کت به عقب و به بندر آزاد در اسلو برمی‌گردند. پروتاگونیست با خود گذشته‌اش مبارزه می‌کند، وارد درگاه می‌شود و به همراه نیل و کیت بازمی‌گردند. کمی بعد، پریا توضیح می‌دهد که ساتور در حال جمع‌آوری دست‌سازه‌ها برای کنار هم گذاشتن «الگوریتمی» است که می‌تواند به‌طور فاجعه‌باری آنتروپی
است که می‌تواند به‌طور فاجعه‌باری آنتروپی کرهٔ زمین را وارونه کند. کت فاش می‌کند که ساتور به خاطر سرطان لوزالمعده در شرف مرگ است. آن‌ها عقیده دارند که ساتور از "کلید مرد مرده" برای ارسال محل الگوریتم به آینده استفاده می‌کند. کت معتقد است که ساتور به گذشته سفر می‌کند تا در تعطیلات خود در ویتنام خودکشی کند. پروتاگونیست، نیل، کت و مأموران تنت به آن روز در گذشته بازمی‌گردند تا کت به عنوان خود گذشته‌اش ساتور را به مدت کافی زنده نگه دارد تا مأموران تنت بتوانند الگوریتم را به دست بیاورند. تنت رد الگوریتم را
الگوریتم را به دست بیاورند. تنت رد الگوریتم را می‌گیرد و به شهر زادگاه ساتور که به شدت محافظت می‌شود، می‌رسند. آن‌ها همزمان با نیروهای وارونه و غیر وارونه به صورت گازانبری به آن جا حمله می‌کنند. ساتور فاش می‌کند که مردم در آینده، به امید اینکه بتوانند اثرات تغییرات آب و هوایی را وارونه کنند، از او می‌خواهند تا قطعات الگوریتم را پیدا و جمع‌آوری کند. یک سرباز وارونه که یک آویزهٔ سرخ‌رنگ بر تن دارد، خود را برای نجات پروتاگونیست و آیوز که در حال تلاش برای دستیابی به الگوریتم هستند، فدا می‌کند. در همین حال، در
به الگوریتم هستند، فدا می‌کند. در همین حال، در ویتنام، کات ساتور را می‌کشد و امیدوار است تیم تنت توانسته باشد به الگوریتم دست پیدا کند. پروتاگونیست، نیل و آیوز، الگوریتم را از بین برده و از هم جدا می‌شوند. پروتاگونیست متوجه می‌شود که نیل آویزهٔ سرخ‌رنگی بر تن دارد. نیل فاش می‌کند که در گذشته توسط پروتاگونیست استخدام شده بود. از آنجا که کت بیش از حد می‌دانست، پریا تلاش می‌کند تا او را از بین ببرد، اما پریا توسط پروتاگونیست کشته می‌شود و در آخر به این نتیجه می‌رسیم که پروتاگونیست در واقع مغز متفکر پشت تنت
می‌رسیم که پروتاگونیست در واقع مغز متفکر پشت تنت است. ساخت. در ژانویهٔ ۲۰۱۹ اعلام شد که کریستوفر نولان ساخت فیلم جدید خود را آغاز کرده است. نولان بیش از پنج سال روی فیلم‌نامهٔ این فیلم علمی تخیلی کار کرده بود. او پیش از این به‌مدت بیش از یک دهه در مورد ایده‌های اصلی این فیلم بررسی دقیقی انجام داده بود. سپس اعلام شد که فیلم در تاریخ ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ نمایش داده خواهد شد. در مارس ۲۰۱۹ اعلام شد که رابرت پتینسون، جان دیوید واشینگتن و الیزابت دبیکی به عنوان بازیگران اصلی فیلم به پروژه پیوسته‌اند. فیلم‌برداری فیلم
اصلی فیلم به پروژه پیوسته‌اند. فیلم‌برداری فیلم از مهٔ ۲۰۱۹ آغاز شد. "تنت" در هفت کشور از جمله بریتانیا، هند، دانمارک و ایتالیا جلوی دوربین رفت. در مهٔ ۲۰۱۹، عنوان "تنت" برای فیلم اعلام شد و سپس خبر رسید که کنت برانا، دیمپل کاپادیا، آرون تایلر-جانسون، کلیمانس پوزی و مایکل کین به گروه بازیگران فیلم اضافه شدند. نولان این فیلم را نیز همچون آثار قبلی خود با دوربین ۷۰ میلی‌متری آی‌مکس که بسیار به آن علاقه دارد، فیلم‌برداری کرده است. موسیقی. بعد از "پرستیژ" و "بی خوابی" این سومین فیلم نولان است که هانس زیمر ساخت
خوابی" این سومین فیلم نولان است که هانس زیمر ساخت موسیقی آن را برعهده ندارد. وظیفهٔ آهنگسازی این فیلم برعهدهٔ لودویگ گورانسون است که در سال ۲۰۱۸ برای ساخت موسیقی فیلم "پلنگ سیاه" برنده جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شد.
اورِر، نشریه مستقل ارمنیان اروپا (; ) در سپتامبر ۱۹۹۹ در پراگ بنیانگذاری شد. ناشر این نشریه مرکز اطلاعاتی قفقاز و شرق اروپا، یک سازمان بین‌المللی غیردولتی به سردبیری هاکوب آساتریان می‌باشد. مجله دوماهانه اورر نه تنها زندگی ارمنی‌های ساکن جمهوری چک بلکه زندگی اجتماعی ورزشی و فرهنگی ارمنیان در بیش از ۳۰ کشور اروپایی بعلاوه رویدادهای جاری در ارمنستان را تحت پوشش قرار می‌دهد مجله اورر در ۲۵ کشور اروپایی از جمله؛ جمهوری چک، آلمان، لهستان، مجارستان، اسلواکی، ایتالیا، یونان، فرانسه، روسیه، بریتانیا، سوئد، سوئیس،
یونان، فرانسه، روسیه، بریتانیا، سوئد، سوئیس، اسپانیا، قبرس، هلند، بلژیک و غیره. توزیع می‌شود.
کلئوپا مسیا ; (زاده ۴ ژانویهٔ ۱۹۳۱ – درگذشته ۷ مه ۲۰۲۵) یک سیاستمدار اهل تانزانیا بود. وی در بین سال‌های ۱۹۸۳–۱۹۸۰ و ۱۹۹۵–۱۹۹۴ نخست‌وزیر این کشور بود. کلئوپا مسیا در ۷ مه ۲۰۲۵، در سن ۹۴ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت.