payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میسنوم به وی دادند. مرگ مادرش وجدان نرون را آزار می‌داد. او احساس گناه شدیدی می‌کرد که گاهی در مورد مادرش کابوس می‌دید. او حتی روح مادرش را دید و جادوگران سیاه را مجبور کرد که او را نابود کنند هر چند فایده نداشت و هر سال کابوس‌های نرون بدتر می‌شد. سالها قبل از درگذشت او، آگریپینا به اخترشناسان مراجعه کرده بود تا دربارهٔ آینده پسرش سؤال کند. اخترشناسان نسبتاً پیش‌بینی کرده بودند که پسرش با تلاش او امپراتور می‌شود اما او را خواهد کشت. او پاسخ داد، «بگذار او مرا بکشد، به شرط آنکه امپراتور همه جهان شود، من
مرا بکشد، به شرط آنکه امپراتور همه جهان شود، من راضی ام» در یکی از صحبت‌های اگریپینا به یکی از ندیمه‌های مورد اعتماد خود گفته‌است «شاید من هرگز توسط او (نرون) کشته نشوم». تصویرسازی مدرن. در سینما، تلویزیون و رادیو
استانیسواو دوم آگوستوس (۱۷ ژانویه ۱۷۳۲–۱۲ فوریه ۱۷۹۸) پادشاه لهستان و گراند دوک لیتوانی بود. او که از سال ۱٧۶۴ تا ۱۷۹۵ سلطنت کرد، آخرین پادشاه مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی بود. او یک چهره بحث‌انگیز در تاریخ لهستان باقی مانده‌است. وی به عنوان یک حامی بزرگ هنر و علوم و مبتکر و پشتیبان محکم اصلاحات مترقی شناخته می‌شود. وی در درجه اول به دلیل عدم ایستادگی در برابر تجزیه طلب‌ها و در نتیجه جلوگیری از تخریب کشور لهستان مورد انتقاد قرار می‌گیرد. زندگی. جوانی. استانیسواو آنتونی پونیاتوفسکی در ۱۷ ژانویه ۱۷۳۲ در
آنتونی پونیاتوفسکی در ۱۷ ژانویه ۱۷۳۲ در ووشچین، در مشترک‌المنافع لهستانی-لیتوانیایی (هم‌اکنون در بلاروس) متولد شد. وی یکی از هشت فرزند زنده مانده و فرزند چهارم شاهزاده خانم کونستنسا چارتوریسکا و کانت استانیسواو پونیاتوفسکی بود. پیوند به بیرون. "دائرةالمعارف بریتانیکا". ۲۲ (چاپ یازدهم. ) انتشارات دانشگاه کمبریج. پ. 61 &lt;templatestyles src="Module:Citation/CS1/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
ژوزف ژوفر (; – ) فرد نظامی اهل فرانسه بود. مارشال فرانسوی در جنگ جهانی اول. در ۱۹۱۱ رئیس ستاد کلل فرانسه بود. حملۀ آلمان به بلژیک در ۱۹۱۴ او را غافلگیر کرد، اما ایستادگی او در نبرد مارن موجب شد تا به فرماندهی کل قوای فرانسه در ۱۹۱۵منصوب شود. کوتاهیِ او در فراهم کردن تدارکات لازم در وردن (۱۹۱۶) و شکست‌های فاجعه‌آمیز نظامی‌اش به برکناری او انجامید و نیول در دسامبر ۱۹۱۶ جانشین او شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، لژیون دونور (صلیب بزرگ)، و نشان عقاب سپید (لهستان) شده‌است.
بلیز ( ; ؛ همچنین معروف به سنت بلیز) پزشک و اسقف سیواس در ارمنستان تاریخی (سیواس مدرن ، ترکیه) بود. به گفته "آکتا سنتوروم"، وی با ضرب و شتم کشته شده‌است. در کلیسای لاتین جشن او در تاریخ ۳ فوریه، در کلیساهای شرقی در ۱۱ فوریه برگزار می‌شود. منشأ. اولین منابع در دسترس از وی، در دست نوشته‌های پزشکی آتیوس امیدنوس، پزشک دربار اواخر قرن ۵ یا اوایل قرن ششم است. مارکو پولو مکانی را گزارش داد که «سنت بلیز» در آن جا به قتل رسیده‌است. مکان کشته شدن وی در نزدیکی کوه ارگ توسط ویلیام از روبروک در سال ۱۲۵۳ ذکر شده‌است. با
توسط ویلیام از روبروک در سال ۱۲۵۳ ذکر شده‌است. با این حال، به نظر می‌رسد دیگر وجود ندارد.
جان اول ( ]؛ ۱۱ آوریل ۱۳۵۷–۱۴ اوت ۱۴۳۳) که به آن جان آویز نیز می‌گویند، از سال ۱۳۸۵ میلادی تا زمان مرگش در سال ۱۴۳۳ پادشاه پرتغال بود. وی به دلیل نقش خود در پیروزی پرتغال در جنگ پی در پی () با کاستیل، حفظ استقلال کشورش و تأسیس سلسله آویز (یا خوآنین) بر تخت پرتغال شناخته می‌شود. سلطنت طولانی مدت وی در طول ۴۸ سال، طولانی‌ترین دوران پادشاهان پرتغال، از سرآغاز گسترش برون مرزی پرتغال بود. وی به دلیل تلاش‌های خود برای به دست آوردن سرزمین‌های پرتغال در آفریقا، اولین پادشاه پرتغال شد که از عنوان «ارباب سئوتا»
اولین پادشاه پرتغال شد که از عنوان «ارباب سئوتا» استفاده کرد. اوایل زندگی. جان در لیسبون به عنوان فرزند طبیعی () پادشاه پیتر اول پرتغال از زنی به نام ترزا متولد شد که به گفته اسقف سلطنتی فرنئو لوپز، یک گالیسی نجیب بود. در قرن ۱۸ میلادی یک سند قرن شانزدهم یافت شد که در آن از او به عنوان ترزا لورنچو نام برده شده‌است.
رودخانه آواش رودخانه اصلی اتیوپی است. مسیر آن کاملاً در مرزهای اتیوپی است و در زنجیره ای از دریاچه‌های بهم پیوسته تخلیه می‌شود، که از دریاچه گارگوری آغاز، و با دریاچه ابه (یا ابه بد) در مرز با جیبوتی، در حدود ۱۰۰ کیلومتری (۶۰ یا ۷۰ مایل) از سمت خلیج تاجورهختم می‌شود. این جریان اصلی یک حوضه زهکشی آندروئیک است که بخش‌هایی از مناطق آماره، منطقه اورومیا و سومالی و همچنین نیمه جنوبی منطقه عفر را در بر می‌گیرد. طبق گفته هانتینگفورد، در قرن شانزدهم، رود آواش به عنوان رود بزرگ دیر خوانده می‌شد و در کشور مسلمانان
رود بزرگ دیر خوانده می‌شد و در کشور مسلمانان قرار داشت. تاریخ. انسان‌ها تقریباً از ابتدای گونه‌ها در دره آواش زندگی کرده‌اند. وسط میانه جایی است که تعداد بسیاری از بقایای انسان قبل از انسانیان پیدا شده‌است. دره آواش از حدود ۹ درجه سانتیگراد پایین دست، خانه سنتی مردم عفار است. دره آواش به عنوان بخشی از سرزمین‌های از استان‌های تاریخی یا پادشاهی گنجانده شده‌است Dawaro , Fatagar، IFAT و Shewa. به جز شووا، این استانها با ورود گروه‌هایی از مردم آماره در قرن شانزدهم ناپدید شدند.
رودخانه اومو (همچنین Omo-Bottego گفته می‌شود) در جنوب اتیوپی قرار دارد و بزرگترین رود اتیوپی در خارج از حوضه رود نیل است. مسیر آن کاملاً در مرزهای اتیوپی موجود است و در دریاچه تورکانا در مرز با کنیا می‌ریزید. رودخانه جریان اصلی حوضه زهکشی آندروئیک، حوضه تورکانا است. جغرافیا. با توجه به اندازه، طول و دوره‌های آنها، می‌توان رودخانه‌های اومو و گیبی را یک رودخانه یکسان و با نام‌های مختلف دانست. در نتیجه، کل حوضه رودخانه گاهی اوقات حوضه رودخانه "اومو-گیب" نامیده می‌شود. این حوضه رودخانه شامل بخشی از منطقه
می‌شود. این حوضه رودخانه شامل بخشی از منطقه اورومیا غربی است. تأثیرات انسانی. در حال حاضر اعتقاد بر این است که دره پایینی اومو هزاران سال است که فرهنگ‌ها و اقوام مختلف در اطراف منطقه مهاجرت می‌کنند. تا به امروز، مردم دره پایینی اومو از جمله مرسی، سوری، Nyangatom , Dizi و سورما به دلیل تنوع آنها مورد مطالعه قرار می‌گیرند.
رود ته‌دونگ یا رود ده‌دونگ رودخانه ای بزرگ در کره شمالی است. در کوه‌های رنجریم شمال کشور بالا می‌رود. سپس در جنوب غربی به خلیج کره در نامپو جریان می‌یابد. در این میان، از پایتخت کشور کره شمالی، پیونگ یانگ می‌گذرد و در امتداد رودخانه نقاط دیدنی همچون برج جوچ و میدان کیم ایل سونگ وجود دارد. طول این رودخانه ۴۳۹ کیلومتر و عموماً عمیق است. این پنجمین رودخانه بلند در شبه‌جزیره کره و دومین رودخانه طولانی کره است. با توجه به عمق زیاد آن، به‌طور گسترده‌ای برای حمل و نقل استفاده می‌شود.
رودخانه آنابار (؛ ) رودخانه ای در ساخا، روسیه است، که در غرب رودخانه لنا قرار دارد. حوضه آبریز آن به کوه‌های پوتوران گسترش یافته‌است که مرتفع‌ترین قسمت فلات مرکزی سیبری است. میانگین آورد (دبی) سالانه آن تقریباً است. اعتقاد بر این است که خلیج آنابار شرقی‌ترین آبدره در روسیه است - نقطه‌ای که آب و هوا در طول آخرین بیشینه یخچالی برای شکل‌گیری یخچال‌های طبیعی بسیار خشک شد. حوضه رودخانه آنابار به عنوان مکان بزرگترین غلظت رسوبات الماس در جهان خارج از آفریقا و استرالیا قابل توجه است. این منابع اتحاد جماهیر شوروی را
قابل توجه است. این منابع اتحاد جماهیر شوروی را به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان الماس در جهان تبدیل کرد و همچنان به عنوان پایه اصلی اقتصادی منطقه شناخته می‌شود. تاریخ. از نظر تاریخی، مردم اونکی در حوضه رودخانه آنابار سکونت داشته‌اند. واسیلی سیچف اولین روسی بود که در سال ۱۶۴۳ به رودخانه رسید. جغرافیا. طول رودخانه ۹۳۹ کیلومتر است (با Big Kuonamka)، منطقه حوضه آبریز ۱۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع است. دریاچه‌های زیادی در استخر وجود دارد. این منبع در قسمت جنوبی فلات عنبر (بخشی از فلات مرکزی سیبری) واقع شده‌است، جایی که
(بخشی از فلات مرکزی سیبری) واقع شده‌است، جایی که این رودخانه با دره‌های شیب دار و شیب دار یک دره را تشکیل می‌دهد. پس از رسیدن به دشت سیبری شمالی، دره آنابارا به‌طور قابل توجهی گسترش می‌یابد. هیدرولوژی. منایع آبی آن عمدتاً برف و باران است. متوسط جریان سالانه ۴۹۸ متر مربع در ثانیه است. از اواخر سپتامبر تا اوایل ژوئن یخ می‌بندد. استفاده اقتصادی. ذخایر الماس در حوضه آنابارا واقع شده‌است. بزرگترین شهرکهای بندری: ساسکلاخ، یوریونگ-هایا، ابلخ، زیلیندا.
گلوما (به لاتین: Glomma) یک رود در نروژ است که در روروس واقع شده‌است. گلوما طولانی‌ترین و پرآب‌ترین رودخانهٔ نروژ است. از بلندی‌های تیدال، در استان تروندلاگ تا فردریکستاد، در استان اوستفولد، رودخانه گلوما ۶۲۳ کیلومتر امتداد دارد. گلوما، دومین رود طولانی در کشورهای شمال اروپا است. مساحت حوضهٔ آبریز رودخانهٔ گلوما، ۴۱۹۷۰(چهل و یک هزار نهصد و هفتاد) کیلومتر مربع است. از این مساحت، ۴۲۲ کیلومتر مربع آن در کشور سوئد واقع شده‌است. مساحت حوضه آبریز رودخانهٔ گلوما، در نروژ ۱۲٫۸ در صد از کل مساحت این کشور را شامل
در نروژ ۱۲٫۸ در صد از کل مساحت این کشور را شامل می‌شود. سرچشمهٔ اصلی رودخانهٔ گلوما، در مناطق کوهستانی شمال شرقی شهرستان روروس در استان تروندلاگ، واقع شده‌است. بخش دیگری از حوضهٔ آبریز این رودخانه، متعلق به کشور سوئد است. رودخانهٔ گلوما درست پیش از آبشار سارپ در سرپسبرگ، به دو شاخه، تقسیم می‌شود. شاخهٔ اصلی به سمت شرق، از میان شهرستان سرپسبرگ عبور می‌کند. در ادامه، این شعبات نیز به شاخه‌های کوچکتری تقسیم شده و نهایتاً در فردریکستاد، پایان یافته محسوب می‌گردند. حوضهٔ آبریز رودخانهٔ گلوما در نروژ، شامل
حوضهٔ آبریز رودخانهٔ گلوما در نروژ، شامل استان‌های تروندلاگ، اینلاندت، ویکن؛ و نیز تا حدودی استان‌های موره او رومسدال و اسلو می‌شود.
رودخانه اَیسُل (به هلندی: IJssel) یک رود در هلند است که در افریسل واقع شده‌است.
آووس ( یا Vjosë () رودخانه ای در شمال غربی یونان و جنوب غربی آلبانی است. طول آن حدود است که در یونان و باقیمانده در آلبانی جریان دارد. حوضه آبریز آن و دبی متوسط آن می‌باشد و توسط چند شاخه‌های فرعی، مانند Voidomatis , Sarantaporos , Drino و Shushicë تغذیه می‌شود. منبع این رود در یونان است، به‌طور خاص از کوه‌های پیندوس در استان اپیروس , در نزدیکی روستای ووسا سرچشمه می‌گیرد. دریاچه مصنوعی در ارتفاع ۱۳۵۰ متری ساخته شده‌است، و از سال ۱۹۸۷ سد هیدروالکتریک روی این رودخانه وجود دارد و به دریای آدریاتیک، شمال غربی
رودخانه وجود دارد و به دریای آدریاتیک، شمال غربی ولوره می‌رود. دهانه رودخانه در محدوده منظره محافظت شده Vjosa-Narta واقع شده‌است.
نستوس () یا مستا ()، که قبلاً مستا کاراسو (ترکی عثمانی) نیز بوده‌است، رودخانه ای در بلغارستان و یونان است. از کوه‌های ریلا سرچشمه می‌گیرد و در دریای اژه در نزدیکی جزیره تاسوس جریان می‌یابد. طول رودخانه است، که آن از بلغارستان و مابقی در یونان جریان دارد. حوزه زهکشی آن ، که ۶۶٪ از آنها در بلغارستان واقع است. این رود برخی از دره‌های ریلا و پیرین را تشکیل می‌دهد. طولانی‌ترین شاخه مستا، رودخانه دوسپات (بلغاری: Доспат؛ یونانی: Δεσπάτης، Despatis) است. ساحل رودخانه عمدتاً توسط درختان برگریز پوشیده شده‌است که تا
عمدتاً توسط درختان برگریز پوشیده شده‌است که تا مرز نیمی از بلغارستان و یونان گسترش می‌یابد، جایی که مرز مدرن مقدونیه یونان و تراکیه، و همچنین مرز بین واحدهای منطقه ای کاوالا و زانتی را تشکیل می‌دهد. افتخار و منزلت. قله مستا در جزیره لیوینگستون در جزایر جنوبی شتلند جنوبی، جنوبگان با نام این رودخانه نامگذاری شده‌است.
رودخانه فلای (به لاتین: Fly River) یک رود در پاپوآ گینه نو است که در استان غربی (پاپوآ گینه نو) واقع شده‌است. رودخانه فلای، با طول ، دومین رودخانه طولانی در پاپوآ گینه نو، بعد از سپیک است. از نظر میزان دبی، فلای بزرگترین رودخانه اقیانوسیه است، بزرگترین در جهان بدون سد واحد در حوضه آبریز خود، و به‌طور کلی بیست و پنجمین رودخانه اصلی جهان می‌باشد. در دامنه ویکتور امانوئل از کوه‌های استار سرچشمه می‌گیرد و قبل از جاری شدن در خلیج پاپوآ در یک دلتای بزرگ، از ارتفاعات جنوب غربی عبور می‌کند.
رودخانه رور (به هلندی: Roer) یک رود در هلند است که در نوردراین-وستفالن واقع شده‌است. رودخانه رور رودخانه بزرگی است که در بخشهایی از بلژیک، آلمان و هلند جریان دارد و شاخه راست (شرقی) برای رود موز () است. حدود ۹۰ درصد این رودخانه در آلمان جریان دارد. گاهی این رودخانه با روهر و رود روهر، که شاخه‌های فرعی راین در نوردراین-وستفالن هستند اشتباه گرفته می‌شود. جغرافیا. بعد از به سد روور، دومین دریاچه مصنوعی در آلمان می‌رسد. بعد از تقریباً به هلند جریان می‌یابد و در آن به رودخانه رود موز در شهر رورموند می‌پیوندد.
رودخانه رابا (؛ ) یکی از مهم‌ترین شاخابه‌های دانوب است و در جنوب شرقی اتریش و غرب مجارستان جریان دارد. رابا از ارتفاع ۱۲۰۰ متری در دامنه جنوب شرقی در شمال اشتایرمارک سرچشمه می‌گیرد و تا بورگن‌لاند اتریش و مناطقی از شهرستان واش و دیور-موشون-شوپرون مجارستان جریان دارد. طول آن است، که حدود ۱۰۰ کیلومترش در اتریش است. شهرهای در امتداد رابا شامل گلایزدورف، فلدباخ (هر دو در اتریش)، و سنت‌گوتهارد و کرمند (در مجارستان) می‌شود. در اوایل نوزیستی، رودخانه در جهت مخالف جریان می‌یافت، اما بالاآمدگی زمین‌ساختی این جریان
جریان می‌یافت، اما بالاآمدگی زمین‌ساختی این جریان را وارونه می‌کند.
رودخانه سیویر (به لاتین: Svir River) (، این سیگنال: ، کارلین / فنلاندی: ) یک رود در روسیه است که در استان لنینگراد واقع شده‌است. این یک رودخانه در سوپوزوخسکی، لودینوپسکی و ولخوفسکی در شمال شرق استان لنینگراد، روسیه است. از غرب به دریاچه اونگا به دریاچه لادوگا جریان می‌یابد، و دو دریاچه بزرگ اروپا را به هم متصل می‌کند و بزرگترین رودخانه ای است که در دریاچه لادوگا جریان دارد. طول آن است، در حالی که مساحت حوضه زهکشی آن شامل شهرهای پودپروژیه و لودینویه پوله، و همچنین مناطق مسکونی شهری نیکولسکی، واژینی و
و همچنین مناطق مسکونی شهری نیکولسکی، واژینی و سیرستروی واقع شده‌است.
دمبوویتسا ( Null) یک رودخانه در رومانی است که از بخارست عبور می‌کند و در رودخانه ارجش ۲۸۶ کیلومتری از سرچشمه آن، در نزدیکی بودش، در شهرستان کالاراشی جاری می‌شود. مساحت حوضه زهکشی آن ۲۸۸۴ کیلومتر مربع است. شهرستان دمبوویتسا هم‌نام این رودخانه است. نام. نام "Dâmbovița" از اصل اسلاوئی است، برگرفته از "wiktionary:Appendix:Proto-Slavic/dǫbъ" مشترک "dǫbŭ" (дѫбъ) به معنی " بلوط " است، همان‌طور که زمانی در جنگلهای بلوط دشت والاچیان جریان داشته‌است. مسیر بالایی رودخانه،"Valea Boarcășului" نامیده می‌شود.
رودخانه ویزق (به فرانسوی: Vézère) یک رودخانه به طول ۲۱۱ کیلومتر در جنوب غربی فرانسه است. این رود یکی از شاخه‌های مهم رودخانه دوردوگن است. سرچشمه آن در قسمت شمال غربی فلات مرتفع معروف به ماسیف سانترال است. در نزدیکی ل بوگو به درون دوردگن می‌رود. دره ویزق به خاطر وجود سیستم غارهای ماقبل تاریخ خود، حاوی نقاشی‌های متعدد غار و بقایای هومینید مشهور است. یونسکو در سال ۱۹۷۹ این مجموعه را به عنوان میراث جهانی ثبت کرد. در میان مکان‌های ثبت شده دارای غارهای قابل توجه، لاساکس قرار دارد.
آریژی (به فرانسوی: Ariège) یک رود در فرانسه است که در اوت-گارون واقع شده است.
ماری‌جوآنا یا علف یا گل یا گراس در مراکش از زمان استقلال این کشور در سال ۱۹۵۶ غیرقانونی بوده و مجدداً با ممنوعیت کامل مواد مخدر در سال ۱۹۷۴ تأیید شد، اما تا حدودی در این کشور مدارا می‌کنند. ماری‌جوآنا قرنهاست که در مراکش کشت می‌شود و این کشور هم‌اکنون جزو تولیدکنندگان برتر حشیش در جهان است. از سال ۲۰۱۶، مراکش بزرگترین تأمین کننده مواد غذایی حشیش در جهان است. هرچند دوره خاص معرفی اصلی علف در مراکش نامشخص است، اما مشخص است که در زمان فتوحات عربی مغرب، از قرن هفتم تا پانزدهم، به این منطقه رسیده‌است. از قرن
هفتم تا پانزدهم، به این منطقه رسیده‌است. از قرن شانزدهم در سراسر کشور در مقیاس اندک برای مصارف محلی، در باغ‌ها و باغ‌ها پرورش داده شد، اما فقط در قرن 18th بود که منطقه ریف در شمال دور تبدیل به یک مرکز تولید برجسته شد، همان‌طور که اکنون در آن شناخته شده‌است. دوران مدرن. در سال ۱۸۹۰، سلطان حسن اول مقررات سختگیرانه ای را در مورد کشت و تجارت وضع کرد، اما همچنین به چندین قبیله ریف امتیازات واضح تولید حشیش اعطا کرد. در دهه ۱۹۵۰، در پاسخ به تنش‌ها در منطقه استراحت، حقوق قبایل ریف برای کشت حشیش دوباره تأیید شد. در
حقوق قبایل ریف برای کشت حشیش دوباره تأیید شد. در سال ۱۹۵۶، با استقلال جدید مراکش، پادشاه محمد پنجم شاهدانه کنسرو در سراسر کشور ممنوع شد. در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، هجوم گردشگران جوان غربی تأثیر عمیقی بر حشیش مراکش داشت. پیش از این، شاهدانه در مقادیر کمی تولید می‌شد، و به عنوان "دزد دریایی"، گلهای ماده (بدون آلودگی) با تنباکو سیاه مخلوط می‌شدند. در پاسخ به تقاضای گسترده گردشگران و قاچاقچیان، تولیدکنندگان مراکشی تکنیک‌هایی در مقیاس بزرگتر را برای جایگزین کردن صنایع دستی اتخاذ کردند. در حالی که افسانه‌های رقابتی در
دستی اتخاذ کردند. در حالی که افسانه‌های رقابتی در مورد چگونگی اولین بار تولید حشیش به مراکش وجود دارد، اعتقاد بر این است که به‌طور گسترده‌ای در دوره اوج نفوذ توریستی غربی رخ داده‌است. مراکش بخش قابل توجهی از حشیش جهان را تولید می‌کند. قبل از مطالعه سال ۲۰۱۲، افغانستان به عنوان تولیدکننده برتر، بهترین تولید برای دوره ۲۰۰۲–۲۰۱۰ بود. تولید سال ۲۰۱۰ مراکش ۷۶۰ تن رزین شاهدانه بود. در سال ۲۰۰۳، ۷۰٪ از حشیش مصرفی اروپا در مراکش تولید شد. در تولید سنتی، ساقه‌های شاهدانه در پاییز از مزرعه بریده می‌شوند و در داخل
شاهدانه در پاییز از مزرعه بریده می‌شوند و در داخل خانه‌ها نگهداری می‌شوند تا به مدت یک ماه خشک شوند. پس از آن کشت کنندگان ساقه‌های خشک شده را روی پارچه ریز و دراز کشیده شده در حوضچه فلزی قرار داده و ساقه‌ها را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند و باعث می‌شود تریکوم‌های THC-لود شده برای جمع‌آوری در حوضه قرار گیرند. اولین کیف مورد ضرب و شتم از ساقه‌ها از بهترین کیفیت برخوردار است و ساقه‌ها را می‌توان بار دیگر و بار دوم کتک زد، با این حال، به‌طور مداوم محصولی با کیفیت پایین تولید می‌کند. بعضی از تریکوها به صورت
کیفیت پایین تولید می‌کند. بعضی از تریکوها به صورت بسته‌بندی شده بسته‌بندی می‌شوند، یا می‌توانند به‌طور مکرر فشرده و گرم شوند تا صفحات متراکم حشیش تشکیل شود. صفحات حشیش غالباً با یک نشان امضا مشخص می‌شوند که نشان دهنده تولیدکننده آن است، مانند یک طرح انتزاعی، شماره یا تقلید از یک آرم تجاری. این نمادها هیچ گونه استاندارد یا سازگاری فصلی به فصلی ندارند، اما در کوتاه مدت برای مشخص کردن بازده فعلی یک تولیدکننده خاص خدمت می‌کنند. با توجه به مصرف روزافزون مصرف مواد حشیش در سراسر جهان، شهروندان مراکشی از امکان
مواد حشیش در سراسر جهان، شهروندان مراکشی از امکان تولید این دارو در منطقه کوهستانی ریف و همچنین علاقه به حشیش از گردشگران سرمایه‌گذاری کرده‌اند. این منطقه به خودی خود محصولات زیادی به غیر از، نام مراکشی حشیش تولید نمی‌کند و فضای کافی برای تورهای منطقه ایجاد می‌کند. شهرهای چف چوان و کتاما در دهه‌های گذشته به قطب گردشگری شاهدانه تبدیل شده‌اند. گردشگری شاهدانه رشد یافته و به یک منبع مهم و غالب ثروت برای تولیدکنندگان، دلالان و راهنمایان تورهای غیررسمی تبدیل شده‌است. تورها به‌طور رسمی تبلیغ نمی‌شوند و بیشتر از
تورها به‌طور رسمی تبلیغ نمی‌شوند و بیشتر از طریق دهان به دهان اتفاق می‌افتند. پرس هش، تورها، مصرف مواد مخدر و فروش هنوز غیرقانونی است، اما به‌طور غیررسمی، ترکیب این خدمات منطقه آفریقای شمالی را به یکی از بزرگترین صادرکنندگان حشیش محصولات نقدی تبدیل کرده‌است. این محصول نقدی برای بیش از ۹۰٬۰۰۰ خانوار درآمد و اطمینان قابل توجهی فراهم کرده‌است. از آنجایی که مقامات حقوق مراکش بحث و گفتگو دربارهٔ قانونی بودن تولید حشیش برای مصارف عمومی را ادامه می‌دهند، تولید کمتری جرم و جنایت پیدا کرده‌است. دولت مراکش با تأیید
جرم و جنایت پیدا کرده‌است. دولت مراکش با تأیید این که هیچ محصول دیگری در منطقه کوهستانی رشد نمی‌کند، غیر از حشیش، مجبور شده‌است تا کشاورزان اجازه دهد تا مشاغل تولید کوچک خود را ادامه دهند. تولید حشیش برای صادرات اروپا و بازدید از توریست‌ها شکل و شغل مداوم از درآمد و درآمد کشاورزان منطقه ریف را فراهم می‌کند. هزینه‌های توزیع و قیمت گذاری بسته به موقعیت مکانی و نزدیکی به شهرهای بزرگ متفاوت است. هرچه سایت تولید بیشتر از شهرها باشد، توزیع کنندگان کمتری مورد نیاز است، بنابراین همه بودجه از فروش به خود
مورد نیاز است، بنابراین همه بودجه از فروش به خود تولیدکنندگان اختصاص می‌یابد. افزایش تقاضای حشیش نیز امکان دستیابی به تجارت مواد مخدر را تا حد زیادی برای موفقیت در تجارت در بنادر و مرزهای مراکش افزایش داده‌است. در حالی که پذیرش تولید شاهدانه رو به رشد است، تورم قیمت‌ها و کاهش ارزش محصولات زراعی کشاورزان نیز افزایش می‌یابد. مالیات‌ها تهدیدی برای امنیت درآمدی هستند که تولیدکنندگان به عنوان معدود وسیله اقتصادی خود به آنها اعتماد می‌کنند. پیش از بین‌المللی شدن تجارت حشیش، کیف مراکش به صورت محلی مصرف می‌شد، در
تجارت حشیش، کیف مراکش به صورت محلی مصرف می‌شد، در یک لوله "سبزی" طولانی "دود می‌شد" یا در مواد غذایی مخلوط می‌شد و گاهی در آیین‌های مذهبی صوفیان نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت. "ماجون" همچنین یک غذای محبوب سنتی است، آب نبات یا مربایی ساخته شده از حشیش با ترکیبی از عسل و ادویه جات ترشی جات که برای مصرف احساساتی شبیه به سیگار کشیدن حشیش مصرف می‌شود. حشیش به دنبال استقلال در مراکش ممنوع شد، اما تحمل سنتی برای تولید آن در منطقه ریف، به علاوه این شناخت که حشیش سهم بزرگی از اقتصاد ملی را تشکیل می‌دهد، به بحث و
سهم بزرگی از اقتصاد ملی را تشکیل می‌دهد، به بحث و گفتگو به نفع قانونی کردن حشیش منجر شده‌است. در سال ۲۰۰۹، فؤاد علی الهیما به دلیل پیشنهاد وی برای تجدید مارک کردن حشیش به عنوان یک داروی گیاهی سنتی مراکشی و نه داروی خطرناک، از حمایت چند حزبی در میان سیاستمداران مراکشی دریافت کرد و خواستار بحث ملی و کاهش تعقیب کشاورزان شد. در سال ۲۰۱۴، حزب اصالت و مدرنیته پیش نویس قانونی را پیشنهاد کرد که مصرف حشیش تفریحی را غیرقانونی نگه می‌دارد، اما مجوزها را تنظیم و تنظیم می‌کند و تولید آنها را به مجوز محصولات دارویی و
می‌کند و تولید آنها را به مجوز محصولات دارویی و حشیش دارویی صنعتی هدایت می‌کند. در حالی که مذاکرات برای قانونی کردن حشیش در مراکش برای ده‌ها سال است که تابو بوده‌است، یافتن بحث و پشتیبانی از موضوع از اواخر رایج شده‌است.
ترکیب نیم‌ساندویچی () گونه ای از ترکیبات آلی فلزی هستند که در آن یک فلز مرکزی از یک سو به وسیله پیوندپوشی به یک لیگاند حلقوی پیوند دارد. از این دسته ترکیبات تاکنون هزاران گونه شناسایی شده است که می‌تواند به سیکلوپنتادی‌انیل‌کبالت دی‌کربونیل که به عنوان کاتالیزور در سنتز پریدین‌ها کاربرد دارد و متیل سیکلو پنتا دی انیل منگنز تری کربونیل که به عنوان یک افزودنی بنزین کاربرد دارد اشاره کرد.
دانشکده علوم پزشکی سیرجان دانشکده‌ای زیر نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی واقع در شهر سیرجان می‌باشد. این دانشکده در سال ۱۳۸۹ تأسیس شد و مسئول ارائه خدمات بهداشتی درمانی به جمعیتی بیش‌از ۳۰۰ هزار نفر در شهرستان سیرجان در غرب استان کرمان است. تاریخچه. این دانشکده در سال ۱۳۸۹ با پذیرش ۱۹ نفر دانشجوی مقطع کاردانی فوریتهای پزشکی تحت نظر دانشکده پرستاری و مامایی کرمان در محل بیمارستان کاشانی سابق شروع به کار نمود. در اول آذر ماه سال ۱۳۸۹ مجوز دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی سیرجان از طرف شورای
پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی سیرجان از طرف شورای گسترش وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی پس از بازدید از شهرستان و زیر ساخت‌های آن صادر گردید.
در ریاضیات، به‌ویژه در نظریه گروه‌ها، مرکزساز (همچنین به آن جابجاگر هم می گویند) یک زیر مجموعه formula_1 از گروهی چون formula_2، مجموعه تمام عناصر formula_2 است که با هر کدام از عناصر formula_1 جابجا می شود، و نرمال‌ساز یک مجموعه چون formula_1 عناصری اند که در شرط ضعیف تری صدق می کنند. مرکزساز و نرمال‌ساز formula_1 زیرگروه‌هایی از formula_2 اند و می توانند در فهم ساختار formula_2 کمک کنند. این تعاریف به مونوئیدها و نیم‌گروه‌ها نیز قابل اعمال اند. در نظریه حلقه‌ها، مرکزساز یک زیرمجموعه از یک حلقه بر اساس
حلقه‌ها، مرکزساز یک زیرمجموعه از یک حلقه بر اساس عملگر (ضربی) نیم‌گروه حلقه تعریف می شود. مرکزساز یک زیرمجموعه از یک حلقه formula_9 زیر حلقه ای از formula_9 است. این مقاله همچنین با مرکزسازها و نرمال‌سازهای جبر لی نیز نیز سروکار خواهد داشت. ایده‌آل‌ساز در یک نیم‌گروه یا حلقه سازه دیگری است که از جهاتی شبیه مرکزساز و نرمال‌ساز می باشد. تعاریف. گروه و نیم‌گروه. مرکزساز یک زیرمجموعه formula_1 از یک گروه (یا نیم‌گروه) formula_2 به این صورت تعریف شده است: مواقعی که هیچ ابهامی در مورد گروه مورد نظر در مسئله وجود
که هیچ ابهامی در مورد گروه مورد نظر در مسئله وجود نداشته باشد، حرف formula_2 در نماد مرکزساز به کل حذف می شود. زمانی که formula_15 یک تک عضوی باشد، آنگاه formula_16 را می توان به صورت formula_17 خلاصه کرد. نماد دیگری که برای مرکزساز کمتر رایج است formula_18 بوده که برای نماد مرکز گروه هم به کار می رود. کسی که از نماد اخیر برای مرکزساز استفاده می کند باید مراقب باشد تا مرکز گروه formula_2 یعنی formula_20 را با "مرکزساز" عضو formula_21 در formula_2 که به صورت formula_23 ممکن است نوشته شود خلط نکرده و بینشان
formula_23 ممکن است نوشته شود خلط نکرده و بینشان تمایز قائل شود. نرمال‌ساز formula_1 در گروه (یا نیم‌گروه) formula_2 به این صورت تعریف می شود: تعاریف این دو مشابه اند اما یکی نیستند. اگر formula_21 مرکزساز formula_1 و formula_29 در formula_1 باشد، آنگاه ممکن است formula_31 باشد اما اگر formula_21 در نرمال‌ساز قرار داشته باشد آنگاه برای یک formula_33 در formula_1 داریم formula_35 که در آن formula_33 قویاً با formula_29 متفاوتست. یعنی عناصر مرکزساز formula_1 باید به صورت نقطه ای با formula_1 جابجا شوند، اما
باید به صورت نقطه ای با formula_1 جابجا شوند، اما عناصر نرمال‌ساز formula_1 الزاماً تنها با formula_1 به عنوان یک مجموعه جابجا می شوند. همان قرارداد در مورد حذف نماد formula_2 و حذف آکولاد برای مجموعه تک عضوی در مرکزساز، برای نرمال‌ساز هم صدق می کند. نرمال‌ساز را نباید با بستار نرمال اشتباه گرفت.
دانشکده علوم پزشکی مراغه دانشکده‌ای زیر نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی واقع در شهر مراغه می‌باشد. این دانشکده در سال ۱۳۹۱ با ارتقا دانشکده پرستاری و مامایی مراغه تأسیس شد و مسئول ارائه خدمات بهداشتی درمانی به جمعیتی بیش‌از ۲۵۰ هزار نفر در شهرستان مراغه در جنوب استان آذربایجان شرقی است. تاریخچه. دانشکده پرستاری و مامایی مراغه بر اساس مصوبه سی و هفتمین نشست شورای گسترش دانشگاه های علوم پزشکی در سال ۱۳۶۹ تاسیس گردید و در سال ۱۳۸۶ به محل کنونی که شامل فضایی به مساحت ۱۰۰ هکتار و زیر بنایی بیش از ۸۰۰۰ متر
به مساحت ۱۰۰ هکتار و زیر بنایی بیش از ۸۰۰۰ متر مربع می باشد انتقال یافت. این دانشکده در سال ۱۳۹۱ از دانشگاه علوم پزشکی تبریز منفک شد و به دانشکده علوم پزشکی مراغه ارتقا یافت.
تونچای میغینتای () یک هنرپیشه اهل تایلند است. تاریخچه. متولد ۷ دسامبر سال ۱۹۵۸ در بانکوک. در سال ۱۹۸۴ وارد این صنعت شد که به موسیقی آلبوم Chud Rab Kaek در سال ۲۰۰۲ معروف شد و به خاطر فیلم‌های درام Khu Kam در سال ۱۹۹۰ به دلیل نقش کوبوری مشهور شد.
خانوادهٔ منسون یک کمون و فرقه بیابانی به سرپرستی چارلز منسون بود که در اواخر دهه ۱۹۶۰ در کالیفرنیا فعال بود. این گروه شامل ۱۰۰ نفر از پیروان او بود که سبک زندگی نامتعارفی داشتند که با استعمال همیشگی مواد مخدر همراه بود. بیشتر اعضای این گروه، زنان جوان با پیشینه‌ای از طبقه متوسط بودند که بسیاری از آنها توسط آموزه‌های منسون رادیکال شده و به سمت فرهنگ هیپی و زندگی اجتماعی کشیده شده بودند. ترور ناموفق جرالد فورد رئیس‌جمهور آمریکا از جمله اقدامات این گروه بود.