payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دربارۀ ارتباط این چهار اثر گفته است: رابطۀ سه رمان اول که خواهر و برادر هم‌اند و نه دنبالۀ هم، افزاینده است و فقط مقصود از رمان آخر این است که دنباله‌ای راستین باشد و از بند رمان رها شود. چهارگانۀ اسکندریه را در زمره‌ی طلایه‌داران ادبیات مدرن دانسته‌اند و به باور بسیاری از منتقدان، اسکندریه‌‌ای که لارنس دارل در این چهار رمان به تصویر کشیده، شهری است به عظمت لندنِ چارلز دیکنز، پاریسِ اونوره دو بالزاک و دوبلینِ جیمز جویس. خاطره کردکریمی چهارگانه‌ی اسکندریه را به فارسی ترجمه کرده و نشر برج آن را در سال ۱۴۰۳
به فارسی ترجمه کرده و نشر برج آن را در سال ۱۴۰۳ منتشر کرده است.
وینسور مک‌کی: کاریکاتوریست مشهور نیویورک هرالد و کمیک‌های متحرک او ، که بیشتر با عنوان نموی کوچک شناخته می‌شود، پویانمایی کوتاه صامت محصول سال ۱۹۱۱ است که توسط کاریکاتوریست آمریکایی وینسور مک‌کی ساخته شد. نموی کوچک یکی از اولین پویانمایی‌های ساخته‌شده و اولین فیلم مک‌کی بود و شامل شخصیت‌های کمیک استریپ او در " نموی کوچک در سرزمین خواب بود". پویانمایی شخصیت در این فیلم آن را از تجربه‌های پویانمایی‌های قبلی متمایز می‌کند. مک کی با الهام از ورق‌های پویانمایی که پسرش به خانه آورده بود متوجه قابلیت‌های پویانمایی
پسرش به خانه آورده بود متوجه قابلیت‌های پویانمایی شد. هرچند که جیمز استوارت بلکتون و امیل کول از جمله کسانی بودند که پیش از مک‌کی در ساخت پویانمایی ظهور کردند اما او به عنوان یکی از اولین افرادی که اینچنین فیلم‌هایی می‌سختند شناخته می‌شود. برای ساخت نموی کوچک، چهار هزار نقاشی کوتاه روی کاغذ برنج کشیده و بعد توسط ویتاگراف و تحت نظارت بلکتون فیلمبرداری شدند. بیشتر زمان پویانمایی در واقع یک سکانس‌اکشن است که مک کی با همکاران خود شرط بسته بود که می‌تواند نقاشی‌هایی درست کند که قابلیت حرکت دارند. وی با ساخت
درست کند که قابلیت حرکت دارند. وی با ساخت پویانمایی چهار دقیقه‌ای که در آن شخصیت‌های "نموی کوچک" حضور و تعامل دارند و براساس تصمیم‌های مک‌کی دگرگون می‌شوند، شرط را می‌برد. "نموی کوچک" در هشتم آوریل ۱۹۱۱ در سینماها اکران می‌شود و چهار روز بعد مک‌کی از آن در بخشی از نمایش وودویل خود استفاده می‌کند. استقبال خوب از نموی کوچک مک‌کی را تشویق می‌کند که هرکدام از فریم‌ها را با دست رنگ کند و زمان بیشتری را به ساخت پویانمایی اختصاص دهد. او پس از نموی کوچک، در سال ۱۹۱۲ پویانمایی " یک پشه چگونه عمل می‌کند و" در سال
پویانمایی " یک پشه چگونه عمل می‌کند و" در سال ۱۹۱۴ پویانمایی مشهور خود، "گرتی داینسور" را می‌سازد. پیش‌زمینه. وینسور مک‌کی (زاده حدودی ۱۸۶۷–۷۱ - مرگ ۱۹۳۴) تا پیش از اینکه به خلق داستان‌های مصور برای روزنامه مانند " رویای عفریتِ نادر (۱۹۰۴–۱۱)" و خصوصاً "نمو در سرزمین خواب" (۱۴–۱۹۰۵) که مهم‌ترین اثرش به‌شمار می‌رفت"،" روی آورد، نقاش تبلیغاتی پرکاری بود . در سال ۱۹۰۶، مک‌کی شروع به اجرای نمایش در سیرک وودویل کرد که در آن گفتگوی گچی را اجرا می‌کرد و پیش روی مخاطبان طراحی انجام می‌داد. مک‌کی با الهام از
روی مخاطبان طراحی انجام می‌داد. مک‌کی با الهام از ورق‌های پویانمایی که پسرش رابرات به خانه آورده بود، به فکر افتاد که امکان پویایی تصاویر نقاشی‌ها وجود دارد. او که در آن زمان در اوایل دهه چهل زندگی خود بود، ادعا کرد که «اولین انسانی است که پویانمایی می‌سازد»، با این حال او به احتمال زیاد با کارهای اولیه جیمز استوارت بلکتون و امیل کوهل فرانسوی نیز آشنایی داشت در سال ۱۹۰۰، بلکتون فیلم "طراحی سحرآمیز را در" سبک فیلمِ ترفند "ساخت" که در آن هنرمندی با نقاشی روی مداد تعامل برقرار می‌کند. بلکتون در سال ۱۹۰۶ از
مداد تعامل برقرار می‌کند. بلکتون در سال ۱۹۰۶ از نقاشی‌های با گچ برای ساخت فیلم " حالات خنده‌دار صورت‌های شوخ" استفاده کرد، و از ترفندهای استاپ موشن برای پویایی صحنه‌ای در فیلم "هتل جن‌زده (۱۹۰۷) استفاده کرد". فیلم‌های کوهل، مانند " فانتاسماگوریه (۱۹۰۸)"، تکه‌هایی رؤیایی و غیر روایی بودند که در آنها شخصیت‌ها و صحنه‌ها پی در پی شکل و ساخت خود را تغییر می‌دادند. فیلم‌های کوهل برای اولین بار در سال ۱۹۰۹ در ایالات متحده پخش شد که همان سالی می‌شد که مک کی گفت او برای اولین بار به پویانمایی علاقه‌مند شده بود. طبق
اولین بار به پویانمایی علاقه‌مند شده بود. طبق گفته جان کینمیکر، زندگینامه‌نویس مک کی، او ویژگی‌های تعاملی فیلم‌های بلکتون را با خصوصیات انتزاعی و تغییرشکلی کوهل در فیلم‌های خودش در هم آمیخت. در فیلم‌های هر سه آنها، یک هنرمند باپویانمایی در برهم‌کنش است. نموی کوچولو. شاهکار بزرگ مک‌کی یعنی[۱۳] " نمو کوچک در سرزمین خواب" در اکتبر ۱۹۰۵ به شکل کمیک یک‌شنبه و تمام صفحه در "نیویورک هرالد چاپ شد". شخصیت کودک آن، که ظاهرش بر اساس فرزند مک‌کی کشیده شده بود، خواب‌های شگفت‌انگیزی داشت که با بیداری شدنش در آخرین بخش
شگفت‌انگیزی داشت که با بیداری شدنش در آخرین بخش پایان می‌یابد. مک کین در این کمیک استریپ با زمان‌بندی و ضربآهنگ، شکل صفحه کمیک‌ها، اندازه و شکل قاب‌ها، چشم‌انداز و جزئیات معماری و سایر موارد دست به آزمایش زد. تعدادی دیگر اقتباس نیز از این کمیک استریپ ساخته شده‌است. نمایش پرخرج صد هزار دلاری "نموی کوچک" با آهنگسازی متن ویکتور هربرت و ترانه‌های هری بی. اسمیت تمامی بلیط‌هایش را در سال ۱۹۰۷ فروخت. فیلم بلند مشترک آمریکایی-ژاپنی " " در سال ۱۹۸۹ با کمک‌های ری بردبری، کریس کلمبوس و ژان ژیرو ساخته شد. " " بازی
بردبری، کریس کلمبوس و ژان ژیرو ساخته شد. " " بازی رایانه‌ای سکویی اقتباسی محصول ۱۹۹۰ بود که از روی فیلم ۱۹۸۹ ساخته شد. خلاصه داستان. پس از اعتباری که مک‌کی از عناوینی همچون «کاریکاتوریست مشهور "نیویورک هرالد»" و «اولین هنرمندی که سعی در ترسیم عکس‌هایی دارد که حرکت خواهند کرد» به دست آورد، او با گروهی از همکاران، یک کاریکاتوریست به نام جورج مک‌مانوس، یک بازیگر به نام جان بانی و یک ناشر به نام یوجین وی. بروستر به رستورانی رفتند. مک کی بر سر اینکه می‌تواند در عرض یک ماه ۴۰۰۰ تصویر پویا بکشد شرط می‌بندد. گروهی
یک ماه ۴۰۰۰ تصویر پویا بکشد شرط می‌بندد. گروهی که در رستوران بودند به او می‌خندند و او را مست و دیوانه خطاب می‌کنند. قرار می‌شود مک‌کی در استودیویی کار کند که در آنجا کارکنان را در میان بسته‌های کاغذ و بشکه‌های جوهر راهنمایی می‌کند. یک ماه بعد، مک‌کی همکاران خود را مقابل یک پروژکتور فیلم جمع می‌کند. او به سرعت شخصیت‌های کمیک استریپ خود یعنی "نموی کوچک را ترسیم می‌کند". مک کی نقاشی از شخصیت فلیپ در داستان را در شکاف چوبی جلوی دوربین قرار می‌دهد. واژه‌های «به من نگاه کنید که حرکت می‌کنم» بالای سر فلیپ ظاهر
من نگاه کنید که حرکت می‌کنم» بالای سر فلیپ ظاهر می‌شود، و او در حالی که سیگار می‌کشد شروع به ژست گرفتن می‌کند. سپس توده‌هایی از آسمان سقوط می‌کنند و شخصیت ایمپای را می‌سازند. در این حین تصویر این دو زوج پی در پی مغشوش، ناپدید و ظاهر می‌شود و در نهایت نموی کوچک با لباس جادویی پدیدار می‌گردد. نمو مانع از مبارزه این دو نفر می‌شود و شکل آنها را به اختیار درمی‌آورد - او با بالا و پایین کردن بازوهای خود آنها را کش می‌آورد و خرد می‌کند. نمو سپس شاهزاده خانم را ترسیم می‌کند و او را به زندگی پویانمایی می‌آورد. به
می‌کند و او را به زندگی پویانمایی می‌آورد. به او گل رزی که همانگاه در همان نزدیکی رشد کرده‌است می‌دهد و همین زمان اژدهایی غول پیکر نیز به همین شکل ظاهر می‌شود. این زوج بر تختی که در دهان اژدها است جلوس می‌کنند و همچنان که اژدها آنها را می‌برد، برای مخاطبان دست تکان می‌دهند. فلیپ و ایمپای تلاش می‌کنند که اژدها را با یک خودروی قراضه دنبال کنند اما در حین تعقیب، خودرو منفجر می‌شود و آنها را به هوا پرتاب می‌کند. دکتر پیل برای کمک به آنجا می‌آید، اما تا زمانی که فلیپ و ایمی از آسمان به زمین بیفتد، کسی را پیدا
فلیپ و ایمی از آسمان به زمین بیفتد، کسی را پیدا نمی‌کنند. این دو به دکتر پیل کمک می‌کنند تا روی پاهای خود بایستند و سپس پویانمایی ثابت می‌شود. دوربین به عقب می‌رود و شماره سریال "شماره ۴۰۰۰" را نشان می‌دهد که تصویر را بر انگشت شست نگه داشته‌است. این در واقع آخرین نما در پویانمایی است ساخت. تا اواخر سال ۱۹۱۰، مک کی ۴۰۰۰ نقاشی برنجی را برای بخش متحرک فیلم ساخته بود که به هر یک شماره سریالی اختصاص داده شده بود، و برای ثبت چاپ در گوشه بالایی آنها نشانی ایجاد می‌شد. برای آسانی کار، این نقاشی‌ها بر روی ورق‌های
برای آسانی کار، این نقاشی‌ها بر روی ورق‌های مقوا سوار شده‌اند تا از آنها فیلم گرفته شود. قبل از اینکه از آنها فیلم بگیرند نیز، نقاشی‌ها روی میلگرد تغییربین قراره داده شدند تا مطمئن شوند که فیلم روانی لازم را دارد. فیلمبرداری در ویتاگراف تحت نظارت بلکتون انجام شد. بخش متحرک حدود چهار دقیقه ازکل فیلم بود. مک‌کی تنها در یکی از صحنه از سل پویانمایی برای یک صحنه تکرارشونده استفاده کرد: او از یک سری هفت‌تایی نقاشی شش بار (سه رو به جلو، سه عقب) استفاده کرد که فلیپ سیگار خود را سه بار بالا و پایین در دهان خود
فلیپ سیگار خود را سه بار بالا و پایین در دهان خود بکشد. . مک کی در فیلم‌های بعدی خود از این تکنیک استفاده گسترده‌تری کرد. سبک. طرح‌های مک‌کی به سبک هنر نو که برای خوانندگان کمیک‌های وی آشنا بود هستند. "نموی کوچک به دلیل" پویانمایی شخصیت شدیدی که داشت، آن را از فیلم‌های بلکتون و کوهل متمایز می‌کرد. پویانمایی‌های او تا سال ۱۹۱۴ و ساخت "گرتی دایناسور" هیچ پس‌زمینه‌ای نداشتند. مک کی تسلط خود بر ژرفنمایی را در صحنه‌هایی مانند وقتی که اژدها به آرامی در بی‌نهایت دور می‌شود، به نمایش می‌گذارد. استقبال مثبت از
دور می‌شود، به نمایش می‌گذارد. استقبال مثبت از پویانمایی باعث شد مک‌کی هر یک از قاب‌های ۳۵ میلی‌متری که در اصل سیاه و سفید بوندن را رنگ‌آمیزی کند. ارابه اژدها که نمو و پرنسس بر آن می‌نشیتند در اصل ابتدا در سه قسمت از "نمو کوچک در سرزمین خواب" در اواسط سال ۱۹۰۶ ظاهر شده بودند. بازخورد و میراث. نموی کوچک در هشتم آوریل ۱۹۱۱ توسط شرکت پخش ویتوگراف به نمایش درآمد. مک‌کی آن را در بخش آغازسین نمایش وودویل خود کرد در دوازدهم آوریل قرار داد. "نموی کوچک در میان بینندگان" محبوبیت به دست آورد و بازخوردهای مثبتی دریافت
محبوبیت به دست آورد و بازخوردهای مثبتی دریافت کرد. مجله فیلم " دنیای نماهای متحرک" "نمو را" یک اثر تحسین‌برانگیز خواند … یکی از آن فیلم‌هایی که میراث تبلیغاتی ذاتی در طیفی گسترده دارد و همه جا شناخته می‌شود. " مورنینگ تلگراف" فیلم جدید مک‌کی را «حتی پیشرفتی بالاتر از کار قبلی او» خواند و مک‌کی را در «فهرست آبی» خود در برترین وودویل‌های بازیگران و نمایشگران جای داد. در سال ۱۹۳۸ معمار کلود براگدون هیجان و شوری که از دیدن فیلم داشت را اینطور تشریح کرد که: «شاهد تولد هنر نویی بودم». [۳۱] "نمو" در همان هفته بر
تولد هنر نویی بودم». [۳۱] "نمو" در همان هفته بر روی صحنه تئاترها به نمایش درآمد، اما مک‌کی نسخه نمایشی از دو فیلم بعدی خود، یعنی " چگونه یک پشه عمل می‌کند" (۱۹۱۲) و "گرتی دایناسور" (۱۹۱۴)، تا بعد از اجراهای صحنه به تعویق انداخت. تاریخدان پویانمایی، جیانالبترتو بندازی، رشته تصاویر متغیر بدون داستان نمو را بیش از ظرفیت آن زمان پویانمایی برای معرفی این هنر خواند. بندازی این‌طور نوشت که مک کی در اثر بعدی خود یعنی یک پشه چطور عمل می‌کند، بر این ظرفیت بالا غلبه کرد. روش کار مک‌کی پر زحمت بود و پویانماها روش‌هایی
روش کار مک‌کی پر زحمت بود و پویانماها روش‌هایی برای کاهش حجم کار و بالا بردن سرعت تولید توسعه دادند تا بتوانند درخواست‌های بالا برای پویانمایی را پوشش دهند. در عرض چند سال پس از انتشار نمو، تکنیک دندانه‌ای رائول باره کانادایی همراه با کاغدهای سلولوئیدی آمریکایی که ارل هرد گسترش داده بود، تبدیل به روشی جهان‌گیر در تولید پویانمایی شد. در سال ۱۹۱۶، مک کی خودش با استفاده از کاغدهای سلولوئیدی ساخت پویانمایی " "غرق شدن لوزیتانیا"" (۱۹۱۸) را آغاز کرد. در سال ۲۰۰۹، "نموی کوچک" برای حفظ در فهرست ملی فیلم‌های آمریکا
"نموی کوچک" برای حفظ در فهرست ملی فیلم‌های آمریکا توسط کتابخانه کنگره به دلیل «دستاورد سترگ فرهنگی، تاریخی و زیبایی‌شناختی» انتخاب شد.
ویسنته مرینو بیلیچ (؛ زاده ۲۱ مه ۱۸۸۹ – درگذشته ) یک سیاستمدار اهل شیلی بود. وی از ۳ اوت ۱۹۴۶ تا ۱۳ اوت ۱۹۴۶ رئیس‌جمهور موقت این کشور بود.
ساچی (زاده ۱۹۷۲، در کدونگالور، تاریخ مرگ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰) یک فیلمنامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل هند بود که در صنعت فیلم مالاییایی کار می‌کرد. اوایل زندگی. ساچی در کدونگالور در منطقه تریسور در کرالا هند متولد و بزرگ شد. وی لیسانس خود را در رشته بازرگانی از کالج SNM، مالیانکارا به پایان رساند. وی به مدت هشت سال در دیوان عالی کرالا به عنوان وکیل در حقوق جزا و قانون اساسی مشغول به کار بود. ساچی در دوران تحصیل در کالج، در جامعه سینما و تئاتر دانشگاهی خود فعالیت داشت و چندین نمایشنامه را کارگردانی کرد.
فعالیت داشت و چندین نمایشنامه را کارگردانی کرد. مرگ. ساچی در ۱۸ ژوئن سال ۲۰۲۰ در پی ایست قلبی در بیمارستان مأموریت جوبی، تریسور درگذشت.
دختر شیطان (به انگلیسی: Devil Girl) یک فیلم هیجان‌انگیز آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ میلادی به کارگردانی هووی هاوکینز است.
الین یولیا دوفونیوس ولتر (Elin Julia Dufvenius Wollter، زاده ۸ اکتبر ۱۹۷۵) بازیگر سوئدی است. او در برنامه های تلویزیونی، فیلم ها و نمایش های صحنه ظاهر شده است. دوفونیوس یک نقش مکمل را در آخرین فیلم اینگمار برگمن ("ساراباند، ۲۰۰۳)" بازی کرده‌است. اوایل زندگی. دوفونیوس در ۸ اکتبر ۱۹۷۵ در یوتبوری سوئد متولد شد. او در اصل توسط مادرش لنا، تهیه کننده تلویزیون و تئاتر در مسکن جمعی پرورش یافت. پدرش در صنعت ساخت و ساز کار می کرد. دوفونیوس یک خواهر بزرگتر دارد. او در کودکی در کارهای تئاتر و تلویزیونی مادرش در نقش های
در کارهای تئاتر و تلویزیونی مادرش در نقش های جزئی ظاهر شد. وی پس از اتمام دوره دبیرستان، کارآموزی خود را با تئاتر بکا انجام داد، و سپس در آکادمی موسیقی و نمایش دانشگاه گوتنبرگ (آکادمی موسیقی و درام)، دانشگاه یوتبری تحصیل کرد. حرفه. موفقیت او در سال ۱۹۹۷ بود که او به عنوان یک زن قدرتمند و مستقل در مینی "سریال‌های گلاپت در" تلویریون ملی سوئد "بازی کرد". پس از فارغ التحصیلی، او در نقش کوتاهی از فیلم اینگمار برگمان به نام "ماری استوارت" اثر فردریش شیلر (۲۰۰۰) در تئاتر سلطنتی درام ظاهر شد. این امر باعث شد که
در تئاتر سلطنتی درام ظاهر شد. این امر باعث شد که دوفوینیوس در آخرین فیلم برگمان "ساراباند" در سال ۲۰۰۳ نقش آفرینی کند، که مخصوصاً برای او نوشته شده است. در تئاتر رویال دراماتیک، وی در چندین اثر بازی کرده است از جمله بازی در نقش رگان در شاه لیر (۲۰۰۳)، سوفیا در "عمو وانیا" (۲۰۰۸) و نقش اصلی در "جین ایر" (۲۰۰۹). زندگی شخصی. دوفونیوس با بازیگر کریستوفر ولتر ازدواج کرده است و آنها یک دختر و یک پسر دارند.
جی فانک یا گنگستا فانک ، زیر مجموعه‌ای از موسیقی رپ و فانک است، به همراه ترکیبی از فرهنگ گانگستری که بیشتر در هیپ هاپ ساحل غربی دیده می‌شود. از هنرمندان شاخص این سبک می توان به دکتر دره، اسنوپ داگ، ایزی-ئی، ایگزیبیت، نیت داگ، توپاک شکور، مک ۱۰ و ام سی رن اشاره کرد. و همچنین از ترانه های مشهور این سبک می توان به آهنگ بیچ پلیز ۲ اشاره کرد که این آهنگ، تک آهنگی از امینم بود که در آن دکتر دره، اسنوپ داگ، نیت داگ و ایگزیبیت نیز همکاری کرده‌اند.
کلیس برایان کریستوفر ولتر (Claes Brian Christopher Wollter، زاده ۵ فوریه ۱۹۷۲) بازیگر و خواننده سوئدی است. وی در تولیدات سوئدی وست ساید و دوشیزه سایگون نقش آفرینی داشته‌است. وی همچنین در چندین اثر تلویزیونی ظاهر شده‌است. اوایل زندگی. ولتر در ۵ فوریه ۱۹۷۲ در برونا سوئد متولد شد. او درشهر لوند رشد کرد و در مدارس لربک سکولان و اسپایکن تحصیل کرد. در زمان نوجوانی، ولتر به مدت یک سال خبرنگار برنامه تلویزیونی کودکان مجله کودکان در تلویزیون ملی سوئد بود. وی در سال ۱۹۹۷ از آکادمی موسیقی و نمایش دانشگاه گوتنبرگ
سال ۱۹۹۷ از آکادمی موسیقی و نمایش دانشگاه گوتنبرگ (آکادمی موسیقی و درام) در دانشگاه گوتنبرگ فارغ‌التحصیل شد. ولتر قبلاً در Kulturama در استکهلم تحصیل کرده بود. حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی، اولین نقش اصلی او در نقش ماریوس پونترسی در موسیقی "بینوایان بود". ولتر سپس کریس را در موزیکال دوشیزه سایکون در اپرای مالمو بازی کرد. او همچنین در تولیدات بانوی من در تئاتر اسکار، "اویتا"، به عنوان فرِدی در موزیکال "شطرنج"، ریف در "داستان وست ساید"، و در نقش اول "دکتر ژیواگو" درخشید. اولین فیلم "ولتر (۲۰۰۲) Suxxess بود". وی
درخشید. اولین فیلم "ولتر (۲۰۰۲) Suxxess بود". وی در سال ۲۰۱۳ در "فیلم The Reunion" ظاهر شد که جایزه گلدنباگ را برای بهترین فیلم کسب کرد. وی همچنین در سریال‌های تلویزیونی "Häxdansen" , "Modus" , "Greyzone" و "Quicksand" و … بازی کرده‌است. وی همچنین اجرای کنسرت "Brel möter Piaf" را با Åsa Fång در سال ۲۰۱۸ در تئاتر اسکالا انجام داده‌است زندگی شخصی. ولتر با بازیگر زن جولیا دوفونیوس ازدواج کرده‌است. آنها یک دختر و یک پسر دارند. پدربزرگ وی کارل آندرش ولتر دیپلمات و عموی بزرگش سون ولتر بازیگر است.
'اوپانیشاد بریهدآرنیکه (, ) یکی از اوپانیشادهای اصیل و از قدیمی‌ترین متون آیینی هندوئیسم است. عنوان این اوپانیشاد از دو لغت بریهد به معنای «بزرگ» و آرنیکه به معنای «جنگل» گرفته شده و تحت‌لفظا به معنای «جنگل بزرگ» است و گویا مطالب آن غالباً در جنگل تعلیم می‌شده است. به نظر می‌رسد این متن حدود ۷۰۰ قرن پیش‌ازمیلاد نوشته شده باشد. بریهدآرنیکه به شش فصل و هر فصل به تعدادی بخش تفسیم شده که مجموع آن‌ها چهل و هفت بخش است. این اوپانیشاد جستاری در باب آتمن (روح، خویشتن) و شامل گزاره‌هایی در باب متافیزیک، اخلاق، و میل
و شامل گزاره‌هایی در باب متافیزیک، اخلاق، و میل به دانش است.
ادبیات سومری نخستین پوسته شناخته شده ادبیات ضبط شده، از جمله نوشتارهای مذهبی و دیگر داستانهای سنتی است که توسط تمدن سومری نگهداری می‌شود و تا حد زیادی توسط امپراطوری‌های بعدی اکدیان و بابل حفظ می‌شود. این پیشینه‌ها به زبان سومری در دوره برنز میانه نوشته شده است. سومری‌ها یکی از نخستین سیستم‌های نوشتن را اختراع کردند و خط میخی سومری را که از سیستم‌های اولیه نوشتن نسختین در حدود قرن ۳۰ قبل از میلاد ساخته شده بود، گسترش دادند. زبان سومری حتی در امپراتوری‌های اکدیان و بابل در استفاده رسمی و ادبی باقی مانده است،
و بابل در استفاده رسمی و ادبی باقی مانده است، حتی پس از ناپدید شدن زبان گفتاری از جمعیت. سواد خواندن و نوشتن به سومری گسترده بود، و متون سومری که دانش آموزان آنها را کپی می‌کردند، تأثیر زیادی بر ادبیات بابل می‌گذارد. شعر. بیشتر ادبیات سومری از چپ به راست نوشته شده است، و می‌تواند شامل سازمانی مبتنی بر خط مانند کوپل یا تنگه باشد، اما تعریف سومری از شعر ناشناخته است. قافیه وجود ندارد، اگرچه «اثرات مقایسه گاهی مورد سوء استفاده قرار می‌گرفت.» این برنامه از طرح بندی هجومی استفاده نمی‌کند، و سیستم نوشتاری مانع
بندی هجومی استفاده نمی‌کند، و سیستم نوشتاری مانع از شناسایی ریتم، متر، قافیه، یا واج‌آرایی می‌شود. به نظر می‌رسد تحلیل کمی از دیگر ویژگیهای شاعرانه ممکن نیست یا به طرز مخفی توسط کاتبان که این نگارش را ثبت کرده‌اند پنهان شده است. آثار ادبی. کارهای مهم شامل موارد زیر است:
کارلو پیساکانه (؛ – ) با نام مستعار کاپانله، بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "فرشته مقرب"، "جولیتای ارواح"، "بیشتر از یک معجزه"، "برادر خورشید، خواهر ماه"، "آدم‌های ناشناس"، "ببر هفت دریا"، "ارتش برانکالئونه"، "شادی زندگی"، "این دنیای دیوانهٔ دیوانهٔ ترانه" و "ساخت ایتالیا" اشاره کرد.
قصیده ایوان مدائن مرثیه‌ای بر پادشاهان ایران است که توسط خاقانی هنگام عبور از مداین و دیدن طاق کسری سروده شده‌است. شاعر این اثر را در زمان بازگشت از سفر حج سروده و شهرت قصیده مذکور به اندازه‌ای است که گویند خاقانی «با این اثر در میان مردم عامه شناخته شده‌است.» "ایوان مدائن" ۴۲ بیت دارد و در بحر هزج مثمن اخرب (مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن) سروده شده‌است. "ایوان مدائن" محتوایی اندوه‌بار و عبرت‌انگیز دارد و خاقانی ضمن اشاره به شکوه از دست رفته و «بریان بودن جگر دجله» از آن، ویرانه‌های طاق کسری را «به زبان حال
دجله» از آن، ویرانه‌های طاق کسری را «به زبان حال به آواز داد و به گوش دل از آن آواز شنید… با زبان دل از خود می‌پرسد اگر سرنوشت بارگاه داد چنین باشد، سرنوشت ستم‌کاران چه خواهد شد» و از «دل عبرت‌بین» می‌خواهد که ایوان مدائن را «آیینه عبرت» بداند. این قصیده را گاهی با اثر مشابهی از شاعر عرب بحتری مقایسه می‌کنند.
رناتو ایتسو (؛ – ) بازیگر، صداپیشه، فیلم‌نامه‌نویس و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "زنی دست دوم"، "ببر هفت دریا" و "اجساد ممتاز" اشاره نمود.
مدار هاله. یک مدار تناوبی سه بعدی در نزدیکی یکی از نقاط L1، L2 یا L3 لاگرانژی در مسئله سه جسم مکانیک مداری است. اگرچه یک نقطهٔ لاگرانژ فقط یک نقطه در فضای خالی است، اما ویژگی خاص آن این است که می‌تواند مرکز مدار قرار بگیرد (مداری که تا مدتی برای یک جرم سوم؛ ماهواره، می‌تواند یک پارکینگ باشد). "مدارهای هاله" را می‌توان ناشی از تعامل بین کشش گرانشی دو بدن سیاره‌ای و کوریولیس و نیروی مرکزگرا بر روی یک فضاپیما دانست. مدار هاله در هر سیستم سه بدنه، به عنوان مثال، سیستم ماهواره‌ای خورشید-زمین-مدارگرد یا سیستم
سیستم ماهواره‌ای خورشید-زمین-مدارگرد یا سیستم ماهواره‌ای کره زمین و ماه - گردشگر، وجود دارد. «خانواده» های مداوم هر دو مدار: هاله شمالی و جنوبی، در هر نقطهٔ لاگرانژ وجود دارند. از آنجا که "مدار هاله‌ها" ناپایدار هستند، برای نگهداری موقعیت مداری به نگه دارندهٔ ایستگاه نیاز است. بیشتر ماهواره‌ها در "مدار هاله" ماهواره‌هایی هستند که برای هدف‌های علمی؛ مثلاً تلسکوپ‌های فضایی، به‌کار مشغولند. تعریف و پیشینه. رابرت دبلیو فرخار در پایان‌نامهٔ دکتری سال ۱۹۶۸ خود برای نخستین بار از نام «هاله» برای این مدارها
خود برای نخستین بار از نام «هاله» برای این مدارها استفاده کرد. او استفادهٔ فضاپیماها را در مدار هالهٔ خاص در سمت پنهان ماه (زمین-ماه ) به عنوان ایستگاه رلهٔ ارتباطی برای مأموریت آپولو به سمت دور ماه پیشرفت داد. یک فضاپیما در چنین مدار هاله‌ای از دیدگاه مستمری؛ برای دیدن هم زمین و هم سمت دور ماه، برخوردار است. تا پایان پروژهٔ آپولو، هیچ ماهواره رله‌ای با آپولو پرتاب نشد، زیرا همه فرودهای انجام شده در سمت نزدیک ماه صورت گرفت.
روسلان ژاپاروف ("به روسی: Руслан Кайратович Жапаров،" زاده ۲۷ مه ۱۹۹۶) تکواندوکار سنگین وزن اهل قزاقستان است. وی نماینده قزاقستان در مسابقات تکواندو وزن ۸۰+ کیلوگرم مردان در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بود. وی در دور یک شانزدهم از رادیک عیسایف آذربایجانی و در شانس مجدد از چا دونگ-مین از کره جنوبی شکست خورد و حذف شد. ژاپاروف پرچم‌دار قزاقستان در طول رژه ملل بود. او در سال ۲۰۱۸، یک نشان برنز در بازی‌های آسیایی و یک نشان نقره در مسابقات تکواندو قهرمانی آسیا بدست آورد.
لوئیجی کاپوآنو (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۹۰۴ – ) با نام مستعار "لوئیس کینگ" کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "ببر هفت دریا" و "ماه نو" اشاره نمود.
رینو دی سیلوسترو (؛ ۳۰ ژانویه ۱۹۳۲ – ۳ اکتبر ۲۰۰۹) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. دی سیلوسترو که در رم متولد شد، نخستین بار با نمایشنامه "اوپ بوپ پوپ نیپ" شناخته شد؛ نمایشی که آن را نوشت، کارگردانی کرد و در تولید اصلی‌اش نیز ایفای نقش کرد. این نمایش از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۶ به‌طور پیوسته در تئاترو دله موسهٔ رم روی صحنه بود. پس از همکاری بدون ذکر نام در نگارش فیلمنامه‌های چند فیلم ژانر در سال ۱۹۷۳، او فعالیت کارگردانی خود را با فیلم "زنان زندانی بند ۷" آغاز کرد؛ اثری که از آن به عنوان نخستین فیلم
۷" آغاز کرد؛ اثری که از آن به عنوان نخستین فیلم ایتالیایی در ژانر «زنان در زندان» یاد می‌شود.
سید محمود جلیلی یزدی (۱۲۹۱ یزد - ۱۳۵۶) سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش میرزا جلیل از تجار یزد و عمویش سید کاظم جلیلی معروف به مرشد، یازده دوره نماینده یزد در مجلس شورای ملی بود. خودش پس از تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به تجارت و ملکداری پرداخت. مدتی نیز در وزارت دارایی شاغل بود. جلیلی در سال ۱۳۳۱ به نمایندگی یزد به دوره هفدهم مجلس شورای ملی راه یافت. در مجلس بتدریج از مخالفان مصدق شد و در سه دوره بعد نیز نماینده یزد ماند. در سال ۱۳۴۲ در انتخابات دوره چهارم سنا از خوزستان به نمایندگی مجلس
دوره چهارم سنا از خوزستان به نمایندگی مجلس سنا انتخاب شد و در سه دوره بعدی این مجلس تا هنگام مرگ سناتور اصفهان بود. سید محمود جلیلی در سال ۱۳۵۶ هنگام عبور از خیابان، اتومبیلی او را زیر گرفت و بر اثر این سانحه در بیمارستان درگذشت.
یامبوکو یک دهکده کوچک در استان مونگالا در جمهوری دموکراتیک شمالی کنگو است. این مرکز اولین شیوع مستند بیماری ویروس ابولا در سال 1976 بود. این روستا در فاصله شمال شرقی پایتخت کینشاسا قرار دارد. در حین شیوع ویروس ابولای زئیر در سال ۱۹۷۶، این روستا آب جاری یا برق نداشت. این روستا بیمارستان داشت اما هیچ رادیو، تلفن یا آمبولانس وجود نداشت و ارتباط توسط موتورسواران انجام می‌شد.
ایفا چمریس (؛ ۱۹۴۰ – ۱۹۹۶) بازیگر اهل آلمان و ایتالیا بود. او بیشتر در فیلم‌های سبک جالو و کمدی سکسی سبک ایتالیایی بازی می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "کریستینا، راهبه اهریمنی"، "تن‌کامه"، "زنان زندانی بند ۷"، "قاتل نه صندلی رزرو کرد" و "فرار از برانکس" اشاره نمود.
فنامیفوس یک مهارکننده ارگانوفسفات استیل کولین استراز است که به عنوان حشره کش مورد استفاده قرار می‌گیرد.
سالواتوره اسپوزیتو (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "به من می‌گویند جیگ"، "تاکسی ۵"، "گومورا" و "فارگو" اشاره نمود. نقش او در "فصل چهارم فارگو"، در قالب گائتانو فادا، گانگستر ایتالیایی ترسناک، با تحسین فراوان روبه‌رو شد.
سرجو آسیزی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ایمپریا، روسپی درباری کبیر"، "کاپری"، "الیسا" و "فردیناند و کارولینا" اشاره نمود.
مرکز ملی امنیت سایبری یک سازمان دولتی در دولت بریتانیا است که به بخش دولتی و خصوصی بریتانیا در چگونگی رویارویی با تهدیدهای امنیت رایانه‌ای مشاوره می‌دهد و از آنها پشتیبانی می‌کند. ستاد این سازمان در لندن است. مرکز ملی امنیت سایبری، کار خود را در اکتبر ۲۰۱۶ آغاز کرد و سازمان بالادست آن، ستاد ارتباطات دولت است. تاریخچه. مرکز ملی امنیت سایبری جایگزین گروه امنیت ارتباطات الکترونیک (بازوی امنیت اطلاعات ستاد ارتباطات دولت)، مرکز ارزیابی سایبری، گروه پاسخ‌گویی فوری رایانه‌ای بریتانیا، و مسئولیت‌های سایبری مرکز
رایانه‌ای بریتانیا، و مسئولیت‌های سایبری مرکز حفاظت از زیرساخت‌های ملی شد. مرکز ملی امنیت سایبری، با تلاش‌های پیشین این سازمان‌ها و دفتر هیئت دولت، بنیان‌گذاری شد تا بخش‌های گسترده‌تری از بخش خصوصی بریتانیا را در زمینه اطمینان از اطلاعات، راهنمایی کند که نمونه آن، راهنمای "۱۰ گام" بود که در ژانویه ۲۰۱۵ منتشر شد. در اطلاعیه‌های پیش از آغاز به کار، دولت بریتانیا گفته بود که مرکز ملی امنیت سایبری، در آغاز با بانک انگلستان همکاری می‌کند تا به نهادهای مالی در زمینه تقویت دفاع آنلاین، مشاوره بدهد. نخستین‌بار،
زمینه تقویت دفاع آنلاین، مشاوره بدهد. نخستین‌بار، موضوع مرکز ملی امنیت سایبری را رئیس آن هنگام خزانه، جرج آزبرن در نوامبر ۲۰۱۵ مطرح کرد. رابرت هانیگان، رئیس آن هنگام ستاد ارتباطات دولت ، که به خاطر بنیان‌گذاری مرکز ملی امنیت سایبری، اعتبار زیادی بدست آورده بود در یک نوشتار مفصل، ساختار و چالش‌های آنرا را توضیح داد. این نوشتار در فوریه ۲۰۱۹ توسط مؤسسه سرویس‌های متحد پادشاهی چاپ شد. الیزابت دوم، مرکز ملی امنیت سایبری را در ۱۴ فوریه ۲۰۱۷ گشود. فیلیپ هموند، رئیس آن هنگام خزانه، اعلام کرد که در گام نخست ۱/۹