payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشگاه ورزشی تاج رشت شعبه سازمان ورزشی و فرهنگی تاج در رشت بود. این باشگاه در ۱۳۳۷ تأسیس شد. رشته‌های ورزشی. این باشگاه در ۸ رشته ورزشی مردان و ۳ رشته زنان فعال بود. تیم‌های این باشگاه از قوی‌ترین تیم‌های استان گیلان محسوب می‌شدند و تیم‌های والیبال زنان، فوتبال، بسکتبال، دو و میدانی و تنیس روی میز مردان قهرمانی‌های زیادی در سطح باشگاه‌های گیلان کسب کردند. تیم کشتی تاج رشت قهرمان نیز ده سال قهرمان باشگاه‌های استان شد. فوتبال. تیم فوتبال تاج رشت در مرحله مقدماتی مسابقات جام منطقه‌ای ۱۳۵۰ حاضر بود اما در گروه
مسابقات جام منطقه‌ای ۱۳۵۰ حاضر بود اما در گروه ۳ تیمی سوم شد و از صعود به مرحله نهایی بازماند. سرنوشت. بعد از انقلاب ۱۳۵۷ و اشغال سازمان ورزشی و فرهنگی تاج کلیه شعبه‌های شهرستان‌های این سامان به تربیت بدنی‌های استان‌ها واگذار شدند و شعبه رشت نیز زیر نظر سازمان تربیت بدنی استان گیلان رفت.
آران (به لاتین: Aran، تا ۵ اکتبر ۱۹۹۹ کویبیشف Kuybişev) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغجه‌آباد واقع شده است. آران ۱۶۵۵ نفر جمعیت دارد.
لئون کلینتون الیوت لگ (متولد ۱ ژوئیه ۱۹۸۵) یک فوتبالیست حرفه ای انگلیسی است که به عنوان یک بازیکن میانی در لیگ دو فوتبال انگلستان در پورت ویل بازی می‌کند، جایی که او کاپیتان باشگاه نیز می‌باشد. به عنوان یک مدافع، قدرت قوی، موقعیت و مهارت‌های تکل زدن به او کمک کرده‌است تا کمبود سرعت طبیعی را جبران کند. در ۱۶ سالگی و در حالی که برای فوتبال جوانان بازی می‌کرد، به صرع مبتلا شد. او بیش از هفت سال را در خارج از لیگ با سیدلی یونایتد، ایستبورن UA، هیلزهام تاون، لویز و تانبریج انجلز گذراند، در حالی که همچنین به
لویز و تانبریج انجلز گذراند، در حالی که همچنین به عنوان یک مراقب کار می‌کرد. او در ژوئیه ۲۰۰۹ به عنوان بازیکن حرفه ای وارد برنتفورد شد و در ۲۴ سالگی وارد لیگ فوتبال انگلیس شد. وی به عنوان بازیکن سال ۲۰۱۰ برنتفورد انتخاب شد و در فینال جام قهرمانی لیگ ۲۰۱۱ در تیم بازنده بازی کرد. او با انتقال قرضی که در ژانویه ۲۰۱۳ دائمی شد به گیلینگام پیوست و به باشگاه کمک کرد تا در پایان فصل ۲۰۱۲–۱۳ به عنوان قهرمان لیگ دو صعود کند. وی در ماه مه ۲۰۱۵ به کمبریج یونایتد نقل مکان کرد و در پایان فصل ۱۶–۲۰۱۵ به عنوان بهترین
مکان کرد و در پایان فصل ۱۶–۲۰۱۵ به عنوان بهترین بازیکن سال انتخاب شد. او قبل از عزیمت در ماه مه ۲۰۱۸ به عنوان کاپیتان به باشگاه خدمت کرد تا به پورت ویل بپیوندد. حرفهٔ بازیکنی. حرفهٔ اولیه. لگ پیش از پیوستن به باشگاه لیگ ساسکس ایستبورن یونایتد، کار خود را با بازی در فوتبال جوانان در تیم‌های Little Common و Sidley United آغاز کرد. در سن ۱۷ سالگی، لگ به هایلشام تاون پیوست و در آنجا به عنوان کاپیتان منصوب شد و قبل از پیوستن به باشگاه لوئز در کنفرانس جنوبی در تابستان ۲۰۰۵، به سمت کاپیتانی منصوب شد. بعداً طلسم
۲۰۰۵، به سمت کاپیتانی منصوب شد. بعداً طلسم سه ساله وی در لوئیس «ناموفق» توصیف شد. برنتفورد. لگ اولین شکست حرفه ای خود را در شکست ۱–۰ لیگ قهرمانان فوتبال در نورویچ سیتی در ۱ سپتامبر ۲۰۰۹ تجربه نمود زیرا در دو مسابقه قبلی برنتفورد به عنوان یک تعویض بی‌مصرف نامگذاری شده بود. لگ اولین شکست خود در لیگ یک را در شکست ۲–۰ در Yeovil Town در ۲۶ سپتامبر تجربه کرد و در دقیقه ۸۶ جایگزین کلیولند تیلور شد. گیلینگهام. در اول ژانویه ۲۰۱۳ لگ برای یک ماه به عنوان بازیکن قرضی به گیلینگهام پیوست و سپس در همان‌جا دائمی شد.
به گیلینگهام پیوست و سپس در همان‌جا دائمی شد. کمبریج یونایتد. در ۱۹ مه ۲۰۱۵، لگ قراردادی دو ساله با کمبریج یونایتد امضا کرد و به عنوان اولین خرید این تیم در فصل پایانی درآمد. ریچارد مانی که مدیرش بود گفت که «کاملاً واضح است که می‌بینیم او پسری بزرگ، بلند قامت و قدرتمند است که به همراه هیوز و کولسون که در دست داریم ما را در عقب هدایت می‌کند، که این آغاز یک واحد دفاعی بسیار خوب است.» روش بازی. لگ به عنوان «نیمه مرکز فرماندهی» توصیف شده‌است. اگرچه از سرعت بالایی برخوردار نیست، اما به دلیل قدرت، موقعیت و
بالایی برخوردار نیست، اما به دلیل قدرت، موقعیت و مهارت‌های تکل گذاری ستایش شده‌است. او همچنین می‌تواند در پرتاب‌های دور خود به مسافت‌های زیادی برسد. زندگی شخصی. لگ در انگلستان متولد شد و از نژاد سنت لوسیان است. لگ ۱۶ ساله بود که متوجه شد از صرع رنج می‌برد. او سفیر صرع جوان است و صاحب وبلاگی به نام «صرع بالر» می‌باشد. وی در سال ۲۰۱۴ به مسیحیت گروید.
کارل یوهانس مکس استراب (۲۸ سپتامبر ۱۹۰۰–۲۳ مارس ۱۹۶۶) یک پروفسور ویولون آلمانی و استاد برجسته ویولن بود. وی در طول ۳۶ سال فعالیت خود به عنوان اصلی‌ترین گروه چهار استراب به شهرت جهانی دست یافت. ایستگاه‌ها به عنوان مدیر کنسرت او را از دهه ۱۹۲۰ به اپرای اشتوتگارت، درسدن و برلین هدایت کردند. وی در سال ۱۹۲۶ به عنوان جوانترین استاد موسیقی آلمان در لیست دانشکده موسیقی لیزست قرار گرفت، وی تماسهای خود را به دانشگاه هنر برلین و پس از جنگ جهانی دوم با دانشکده موسیقی دتمولد دنبال کرد. استراب یکی از آشنایان رپرتوار
دتمولد دنبال کرد. استراب یکی از آشنایان رپرتوار کلاسیک-رمانتیک بود، اما خود را وقف موسیقی مدرن نیز کرد، از جمله او در جهان اولین نمایش سوناتای ویولون شماره ۲ هندوریت را در دنیای بزرگ ارائه داد. وی موسیقی هانس پفیتزنر را تبلیغ کرد. استراب تا سال ۱۹۴۵ با ویولن استرادیواری نواخت. ضبط‌های متعدد مربوط به دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ کار او را مستند می‌کند. زندگی. خاستگاه و تشویق موسیقی. استروب در سال ۱۹۰۰ به عنوان بزرگترین فرزند از سه فرزند عکاس اتو استراب و همسرش آیدا، خواهر گوهرینگر، در ماینتس در دوک‌نشین بزرگ هسن -
خواهر گوهرینگر، در ماینتس در دوک‌نشین بزرگ هسن - دارمشتات به دنیا آمد. مادر وی دختر یک تولیدکننده سیگار از همسایه بیبریچ، منطقه ای از ویسبادن بود که بعداً در آن تأسیس شد. خواهرش الیزابت با یک تولیدکننده آمریکایی ازدواج کرد که قرار بود با او در ویمار اقامت گزیند. روزا، خواهر کوچکترش نیز بیشتر عمر خود را در آنجا سپری کرد. پدرش بیشتر خرج زندگیش را از طریق عکاسی پس از مرگ درآورد. پایان جنگ و ویالون استرادیواریوس. کمی قبل از پایان جنگ جهانی دوم، استرب در شهرستان گلاتز در استان سیلسیا کار می‌کرد. با نزدیک شدن
گلاتز در استان سیلسیا کار می‌کرد. با نزدیک شدن ارتش سرخ، وی مانند دیگر اعضای فیلارمونیک به سمت غرب فرار کرد. در پراگ مدت کوتاهی توسط گشتاپو دستگیر شد و پس از آزادی به اسارت نیروهای چک و روسیه درآمد. دانشجویان. کارل زوکمایر (۱۹۴۵) یک بار از استروب به عنوان «یکی از بهترین نوازندگان ارکستر و معلمین ویولن در اروپا» یاد کرد. برخی از دانشجویان ویولن استراب بعداً در کوارتت‌های زهی مشهور بازی کردند (مانند گوانتهاوس کوارتت، باستیان کوارتت، استروس کوارتت و کوارتت زهی مونیخ). حلقه دانشجویان وی در ویمار، برلین،
زهی مونیخ). حلقه دانشجویان وی در ویمار، برلین، سالزبورگ و دتمولد بدین گونه است: انواده. از ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۲، استراب با دانشجوی سابق خود هیلده نوفر (۱۸-۱۹-۱۹۸۰؛ بعداً راسون) ازدواج کرد. هیلده از یک خانواده هنرمند ویمار بود و دختر بازیگر دربار یهودی داگوبرت نوفر و نویسنده هیلدگارد نوفر-استاونهاگن بود. استراب‌ها در هدرکیرچه انجیلی-لوتر در ویمار ازدواج کردند و صاحب سه فرزند شدند. پسر آنها هارالد استروب (۱۹۲۳–۱۹۸۸) یک نوازنده ویولن سل و عضو چهار گروه آریاگا شد. داماد ایرلندی وی جان رونین در میان دیگر مدیر کنسرت
ایرلندی وی جان رونین در میان دیگر مدیر کنسرت ارکستر سمفونیک رادیو باواریا بود.
در ریاضیات، تبدیل پراکندگی معکوس روشی برای حل برخی معادلات دیفرانسیل جزئی غیر خطی است . این یکی از مهمترین تحولات فیزیک ریاضی در 40 سال گذشته است این روش مشابه غیر خطی و به تعبیری تعمیم تبدیل فوریه است که خود برای حل بسیاری از معادلات دیفرانسیل جزئی خطی استفاده می شود. نام "روش پراکندگی معکوس" از ایده اصلی بازیابی فرگشت زمانی یک سیگنال از فرگشت زمانی "داده های پراکندگی" آن ناشی می شود: پراکندگی معکوس به مسأله بازیابی سیگنال از ماتریس پراکندگی آن اشاره دارد، در مقابل پراکندگی مستقیم مسأله یافتن ماتریس
دارد، در مقابل پراکندگی مستقیم مسأله یافتن ماتریس پراکندگی از سیگنال است. تبدیل پراکندگی معکوس این قابلیت را دارد که در بسیاری از مدلهای به اصطلاح دقیقاً قابل حل یا سیستم های دارای بعد بیشمار کاملاً انتگرال پذیر، اعمال گردد. بررسی اجمالی. تبدیل پراکندگی معکوس برای اولین بار توسط برای معادله Korteweg – de Vries معرفی شد، و به زودی به معادله غیرخطی شرودینگر، معادله Sine-Gordon و معادله شبکه Toda گسترش یافت . بعد از آن برای حل بسیاری از معادلات دیگر، مانند معادله Kadomtsev-Petviashvili از معادله Ishimori از
Kadomtsev-Petviashvili از معادله Ishimori از معادله DYM ، و غیره مورد استفاده قرار گرفت. خانواده دیگری از نمونه معادلات قابل حل با این روش از ظریق معادلات بوگومولنی (برای یک گروه سنج و 3-لای ریمانیان جهت دار معین) تعریف می شوند که جواب هایformula_1 آن ها تک قطبی مغناطیسی هستند. یکی از مشخصه های پاسخ های بدست آمده با روش پراکندگی معکوس وجود سالیتونها، جواب هایی که هم شبیه ذرات و هم شبیه امواج هستند است. معادلات دیفرانسیل جزئی خطی دارای چنین جواب هایی نیستند. اصطلاح "سالیتون" برای اولین بار در فیلد نور غیر
اصطلاح "سالیتون" برای اولین بار در فیلد نور غیر خطی ابداع و استفاده شد و اشاره به عدم تداخل و ماهیت حرکت به شکل یه تکه موج تنها دارد.
ایگا شفیونتک (, ; زاده ۳۱ مه ۲۰۰۱) یک تنیس باز حرفه ای لهستانی است. او تاکنون توانسته جایگاه نخست جهان را در مسابقات انفرادی انجمن تنیس بانوان تحت عنوان (دبلیو تی ای) کسب نماید. بعد از آن شفیونتک ۴ بار قهرمان انفرادی اصلی می‌شود و تنیس آزاد فرانسه در سال‌های ۲۰۲۰، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ و تنیس آزاد آمریکا در سال ۲۰۲۲ را برده است. شفیونتک اولین بازیکنی است که به نمایندگی از لهستان موفق به کسب عنوان اصلی انفرادی شده است. بعدها او در مجموع ۱۴ عنوان در سطح تور دبلیو تی ای به‌دست‌آورد. پدر شفیونتک، توماس، یک قایقران
تی ای به‌دست‌آورد. پدر شفیونتک، توماس، یک قایقران بازنشسته المپیکی می‌باشد. بعد از آن شفیونتک به عنوان یک نوجوان، قهرمان مسابقات تنیس دونفره اوپن فرانسه در سال ۲۰۱۸ در کنار کیتی مک نالی و قهرمان مسابقات تنیس انفرادی دختران ویمبلدون در سال ۲۰۱۸ می‌شود. بعدها شفیونتک در سال ۲۰۱۹ شروع به بازی منظم در تور دبلیو تی ای می‌کند و بعد از آن در ۱۸ سالگی پس از اولین فینال دبلیو تی ای و حضور در دور چهارم در مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۱۹ وارد ۵۰ نفر برتر می‌شود. مسابقات حرفه‌ای. او در مسابقات رولان گاروس ۲۰۲۰ در بخش انفرادی
او در مسابقات رولان گاروس ۲۰۲۰ در بخش انفرادی به عنوان قهرمانی رسید و اولین لهستانی فاتح رولان گاروس لقب گرفت و در بخش دونفره نیز به نیمه نهایی رسید. همچنین او قهرمان مسابقات دوبل المپیک جوانان ۲۰۱۸ در بوینس آیرس است. شفیونتک در مسابقات ویمبلدون سال ۲۰۲۵ با نتیجه دو بر صفر بر انیسیموا پیروز شد و برای اولین بار قهرمان ویمبلدون شد.
جنگ دونباس یک درگیری مسلحانه در منطقه دونباس اوکراین، و بخشی از بحران اوکراین و مداخله نظامی روسیه در مرز اوکراین است. از ابتدای مارس ۲۰۱۴ در پی انقلاب ۲۰۱۴ اوکراین و جنبش یورومیدان، اعتراضاتی توسط جدایی‌طلبان مخالف دولت با پشتیبانی روسیه در استان‌های دونتسک و لوهانسک اوکراین که به دونباس معروف بودند، رخ داد. در نهایت این تظاهرات به درگیری مسلحانه بین دولت اوکراین و نیروهای جدایی‌طلب جمهوری‌های خلق خودخوانده دونتسک و لوهانسک تبدیل شد. درحالی که اعتراضات اولیه عمدتاً برای ابراز نارضایتی از دولت جدید اوکراین
عمدتاً برای ابراز نارضایتی از دولت جدید اوکراین بود، روسیه با استفاده از آن‌ها یک کارزار سیاسی و نظامی هماهنگ علیه اوکراین را آغاز کرد. شهروندان روس از آوریل تا اوت ۲۰۱۴ جنبش جدایی‌طلبانه در دونتسک را رهبری می‌کردند و توسط داوطلبان و تجهیزات روسیه پشتیبانی می‌شدند. با افزایش درگیری‌ها در مه ۲۰۱۴، روسیه با استقرار ترکیبی از تاکتیک‌های اطلاعات نادرست، جنگجوهای نامنظم، سربازهای روسی و پشتیبانی نظامی متعارف برای بی‌ثبات کردن منطقه دونباس، «رویکردی ترکیبی» را به کار گرفت. طبق گفته دولت اوکراین، در اوج درگیری‌ها
کار گرفت. طبق گفته دولت اوکراین، در اوج درگیری‌ها در تابستان ۲۰۱۴، گزارش شده که شبه‌نظامیان روسی بین ۱۵ تا ۸۰ درصد از مبارزان را تشکیل می‌دهند. از آغاز درگیری‌ها ۲۹ آتش‌بس برقرار شده که هرکدام قصد داشتند به‌طور نامحدودی به قوت خود باقی بمانند، اما هیچ‌یک از آنها جلوی خشونت را نگرفتند.&lt;ref name="tass.com/world/1027270"&gt;&lt;/ref&gt; موفق ترین‌تلاش برای متوقف کردن جنگ در سال ۲۰۱۶ بود که آتش‌بس برای شش هفته پی‌درپی برقرار شد. آخرین آتش‌بس در ۲۷ ژوئیه ۲۰۲۰ اجرا شد که بیش از یک ماه منجر به خسارات جنگی به
اجرا شد که بیش از یک ماه منجر به خسارات جنگی به اوکراین نشد. اوکراین، روسیه و دو جمهوری خودخوانده در ۱ اکتبر ۲۰۱۹ با یک نقشه راه برای پایان دادن به درگیری‌ها موافقت کردند. اما تا اواخر تابستان سال ۲۰۲۰، پایانی برای درگیری‌ها به چشم نمی‌رسید. تاریخچه. پس از برکناری ویکتور یانوکویچ از ریاست جمهوری اوکراین در فوریه ۲۰۱۴ و فرادستی نیروهای هوادار غرب در دولت کی‌یف، اهالی روس‌تبار بخش‌هایی از شرق اوکراین مبتنی بر بدبینی تاریخی‌شان به جهت‌گیری‌های سیاسی در غرب اوکراین و نیروهایی که در کی‌یف قدرت را به دست
غرب اوکراین و نیروهایی که در کی‌یف قدرت را به دست گرفته‌اند و نیز بر بستر برخی اشتباهات دولت جدید، با آن از در ستیز و مخالفت درآمدند. در این میان روسیه که کنش‌های سیاسی در اوکراین را تلاشی دیگر برای تشدید محاصره خود و حضور سیاسی و نظامی غرب در پشت مرزهای خود تلقی می‌کرد با حمایت از مخالفت‌ها در شرق اوکراین و تشدید ستیز میان اهالی منطقه و دولت کی‌یف درصدد حفظ منافع ژئواستراتژیک و ژئواکونومیک خود تا حد ممکن است. این رویکرد روسیه در همان روزهای اول پس از برکناری یانکوویچ و با تصرف بحث‌انگیز شبه‌جزیره کریمه
یانکوویچ و با تصرف بحث‌انگیز شبه‌جزیره کریمه نمودی بارز یافت. گرچه نیروهای حاکم در کی‌یف قول‌هایی مبنی بر تغییر قانون اساسی و اعطای اختیارات بیشتر به مناطق، به ویژه شرق کشور را داده بودند، ولی این قول نه برای جدایی‌طلبان و نه برای روسیه حامی آنها کافی نبود. به خصوص که دولت مرکزی، شبه‌نظامیان مسلح در شرق اوکراین را «تروریست» می‌خواند، خواست‌های آنها و دولت روسیه را «باج‌گیری» دانسته و حل مسئله را از طریق نظامی دنبال می‌کرد. در کنار مقابله نظامی با شبه‌نظامیان شرق روسیه، در کی‌یف این امید وجود داشته که
شرق روسیه، در کی‌یف این امید وجود داشته که تحریم‌های اعمال‌شده از سوی کشورهای غربی علیه روسیه، اثر کند و کرملین با قطع حمایت از شبه‌نظامیان طرح‌ها و قول‌های دولت مرکزی اوکراین را بپذیرد. با بدست آمدن برخی موفقیت‌های نظامی دولت در شرق، عرصه بر شبه‌نظامیان شرق اوکراین روز به روز تنگ‌تر شد، اما هیچ‌یک از دو طرف، اراده‌ای برای برای پایان درگیری‌ها نشان ندادند. محاسبه شبه‌نظامیان در ادامه درگیری عمدتاً بر این مبنا استوار بود که زمان به ضرر دولت مرکزی اوکراین عمل می‌کند. وضع اقتصادی شبه ورشکسته این دولت و
عمل می‌کند. وضع اقتصادی شبه ورشکسته این دولت و اختلافات درونی آن، تلفات بالای ارتش ناآماده و کم‌تجهیزات، خستگی ناشی از ادامه جنگ در میان اهالی بخش‌های دیگر اوکراین که در مناطق مختلف کشور، با تظاهرات، اعتراض خود به ادامه جنگ را نشان می‌دهند از جمله فاکتورهای محاسبه شبه‌نظامیان و روسیه بودند. امید به مداخله مستقیم نظامی روسیه نیز در بدترین حالت نیز در این محاسبه نقش بازی کرد اما این موضوع به دلیل هزینه بسیار سنگین نظامی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آن بسیار دور از ذهن بود. تأثیر منفی این عوامل بر اقتصاد و وضعیت
ذهن بود. تأثیر منفی این عوامل بر اقتصاد و وضعیت اجتماعی اوکراین مشهود بود. اما در نتیجه کمک‌ها و حمایت‌های غرب، شتاب و شدت این تأثیرات آن گونه نبود که شبه‌نظامیان و روسیه امید داشتند و وضعیت خود این شبه‌نظامیان در قیاس با قوای دولت مرکزی نامساعدتر شد. هر چند که اعزام نیرو و تجهیزات از سوی روسیه و امید به دخالت مستقیم این کشور تا حدودی، قدرت محدود ادامه درگیری‌ها و عدم تسلیم کامل تا اطلاع ثانوی را به آنها می‌داد. برخلاف دخالت نظامی در کریمه، اکثریت مردم روسیه در نظرسنجی‌ها دخالت نظامی در اوکراین را نفی
روسیه در نظرسنجی‌ها دخالت نظامی در اوکراین را نفی کردند. تأثیر تجربه جنگ شوروی در افغانستان و آمریکا در عراق بر افکار عمومی باعث پرهیز از با تکرار تجربه‌ای مشابه در اوکراین شده بود. رسانه‌ها و محافل رسمی روسیه وضعیت اوکراین را ناشی از «دخالت غرب در این کشور» و حمایت از «نیروهای ملی‌گرا افراطی و فاشیستی» و «سرنگونی توأم با خشونت دولت قانونی» این کشور معرفی می‌کردند. اما دخالت نظامی روسیه در اوکراین، خود این کسور را بیش از پیش در مظان اتهام می‌نشاند و این گونه مانورهای تبلیغاتی را بی‌اثر می‌کند. صرف‌نظر از
مانورهای تبلیغاتی را بی‌اثر می‌کند. صرف‌نظر از این که این گونه اشغال‌گری بدون واکنش کشورهای غربی حامی دولت مرکزی اوکراین باقی نمی‌ماند، از لحاظ اقتصادی هم در توان روسیه نیست که وضعیت زندگی مردم نواحی اشغال‌شده را به سرعت بهبود ببخشد و روند مشابه‌ای از خدمات رسانی به آنها را مثل کریمه به اجرا بگذارد. این نیز هست که مناطق شرقی اوکراین بر خلاف کریمه، همگنی جمعیتی ندارند و لزوماً ساکنان همه بخش‌های مجاور، روس‌تبار نیستند. همه روس‌تبارها هم لزوماً خواهان جدایی از اوکراین نیستند. امری که مسئله استقرار نیروی
از اوکراین نیستند. امری که مسئله استقرار نیروی روسیه در این نواحی را دشوار می‌کند و حتی می‌تواند وضعیتی شبه جنگ داخلی در همان مناطق شرقی ایجاد کند. فضای ضد روسی در بخش‌های غیرشرقی اوکراین به شدت بالاست. اقدام نظامی مستقیم روسیه در اوکراین بر این آتش خواهد افزود که می‌تواند تنش و تشنجی مداوم در مرزهای جدید روسیه با اوکراین را در پی داشته باشد. گرایش به راه‌حل سیاسی. افزایش تلاش‌های دیپلماتیک در اروپا برای حل بحران و افزایش تماس‌ها و دیدارها میان مقام‌های روسیه و اوکراین نشانگر آن است که هر دو طرف پیروزی
روسیه و اوکراین نشانگر آن است که هر دو طرف پیروزی واقعی و کاملی برای خود در این بحران متصور نیستند و بیش از همه یافتن راه‌حل سیاسی که مبتنی بر خواست‌های متعادل‌شده طرفین باشد مد نظر است. گزینه روسیه برای تحقق این امر ایجاد یک حکومت فدرال در این کشور است. زیرا در یک اوکراین فدرال دولت مرکزی نسبتاً ضعیف در جهت‌گیری‌های خارجی‌اش به نظر موافق مناطق فدرال (از جمله مردم نواحی شرق کشور) وابسته است و روسیه را راضی کند که پیوند تنگاتنگ میان کی‌یف و غرب (به خصوص از دید نظامی) عملی نشود. این راه‌حل شاید اوکراین را در
نظامی) عملی نشود. این راه‌حل شاید اوکراین را در پیوندهای مستقیم سیاسی و اقتصادی با غرب قرار دهد، اما در عین حال به پیوندهای تاریخی، فرهنگی و اقتصادی شرق اوکراین با روسیه هم توجه می‌کند و به لحاظ نظامی، مانند آنچه برای فنلاند پس از جنگ جهانی دوم ترسیم شد، موقعیتی خنثی و حائل را برای اوکراین رقم خواهد زد. اما روسیه به هیچ‌یک از این راه حل‌ها توجهی نکرده و بدون در نظر گرفتن عواقب بعدی، به افزایش درگیری‌ها در شرق اوکراین دامن زد. از زمان شروع درگیری‌ها در آوریل ۲۰۱۴ تا ماه اوت، بین ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ داوطلب روس به
۲۰۱۴ تا ماه اوت، بین ۳۰۰۰ تا ۴۰۰۰ داوطلب روس به همراه جدایی طلبان شرق اوکراین پیوستند. یکی از روش‌های دیگر روسیه در جهت همسو کردن مردم، استفاده از حافظه تاریخی آنها و دادن لقب‌هایی چون فاشیست و نازی به مبارزه با مخالفانش از جمله رهبران امروز اوکراین است. تا اوت ۲۰۱۴ این جنگ باعث آوارگی یک میلیون، بی خانمانی ۲۶۰ هزار و مرگ ۲۶۰۰ نفر شد. در ادامه، ناتو یک نیروی واکنش سریع چند هزار نفری را برای حمایت از اعضای آن در اروپای شرقی تشکیل داد. تبادل زندانی. در اواخر دسامبر ۲۰۱۷، بزرگترین تبادل زندانیان میان دولت و
دسامبر ۲۰۱۷، بزرگترین تبادل زندانیان میان دولت و شورشیان در پست بازرسی مایورسک واقع در منطقه دونتسک انجام شد. این تبادل با میانجی‌گری ولادیمیر پوتین و رئیس کلیسای ارتدکس روسی انجام شد. در این تبادل، بیش از ۲۶۰ نفر را به مناطق تحت کنترل شورشیان داده و در عوض ۷۴ زندانی از سوی شورشیان مناطق دونتسک و لوهانسک به دولت تحویل داده شدند. هیچیک از شهروندان روسیه زندانی در اوکراین و هیچیک از شهروندان اوکراینی زندانی در روسیه هستند جزء افراد مبادله شده نبودند.
فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۸۷ دور قهرمانی اتحادیهٔ ملی بسکتبال در فصل ۸۷–۱۹۸۶ می‌باشد. لس آنجلس لیکرز (قهرمان کنفرانس غرب) برابر بوستون سلتیکس (قهرمان کنفرانس غرب) قرار گرفت. مهمترین لحظهٔ سری، پرتاب هوک مجیک جانسون در بازی چهارم بود. این دهمین دیدار تیم‌های سلتیکس و لیکرز در رقابت‌های پایانی ان‌بی‌ای بود (بیش از هر مسابقهٔ فینال دیگر). این آخرین حضور سلتیکس در رقابت‌های نهایی تا سال ۲۰۰۸ می‌باشد که این دو تیم به مصاف هم رفتند. پیش‌زمینه. سری‌های فصل عادی. لس آنجلس لیکرز پیروز هر دو بازی سری فصل عادی شد:
سوفیا آنا کنین (انگلیسی: Sofia Anna Kenin؛ زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۹۸ در مسکو روسیه) تنیسور آمریکایی است. او در رتبه‌بندی WTA در بخش انفرادی در رتبه ۶ و در بخش دوبل در رتبه ۳۳ قرار دارد. مسابقات حرفه‌ای. کنین در مسابقات آزاد استرالیا ۲۰۲۰، انفرادی به مقام قهرمانی رسید. او در مسابقات رولان گاروس ۲۰۲۰ هم به فینال رسید، اما بازی را به ایگا شفیونتک واگذار کرد. همچنین او در بخش دوبل نیز به یک چهارم نهایی رسید.
«عشق وحشی» یا عشق بی‌رحم ترانه‌ای از تهیه‌کنندهٔ موسیقی نیوزیلندی جاش ۶۸۵ و خوانندهٔ آمریکایی جیسون درولو است. این تک‌آهنگ به‌طور رسمی در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۰ منتشر شد. در ۲ اکتبر ۲۰۲۰، ریمیکسی از این ترانه با حضور گروه کره‌ای بی‌تی‌اس منتشر شد و حاوی وِرس جدیدی به زبان کره‌ای بود. خواننده‌های اصلی این ریمیکس جونگ کوک، شوگا و جی-هوپ بودند. این ریمیکس در جداول ۱۰۰ آهنگ داغ و ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" شمارهٔ یک شد.
سینمای لیتوانی به صنعت فیلم در این کشور اشاره دارد. تاریخ سینما در لیتوانی به ۲ دوره پیدایش سینما تا قبل از استقلال این کشور از اتحاد جماهیر شوروی و پس از آن مربوط می‌شود. در ۱۱ مارس سال ۱۹۹۰، یک سال پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، لیتوانی نخستین جمهوری شوروی بود که اعلام استقلال کرد. لیتوانی یکی از سریع‌ترین رشدهای اقتصادی در اتحادیه اروپا را دارا بود. امروزه در فهرست شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد، کشور لیتوانی در رده توسعه بسیار بالای انسانی قرار دارد. از این منظر در حال حاضر سینمای لیتوانی به لحاظ
از این منظر در حال حاضر سینمای لیتوانی به لحاظ بدنه سینمایی، تولید فیلم مستقل و تولید فیلم مشترک با فاصله زیاد با دیگر کشورهای هم جوار خود قرار گرفته‌است؛ و دارای سینمایی پیشرواست. پیشینه. در تاریخ ۲۸ ژوئیه ۱۸۹۶، جلسه عکاسی زنده توماس ادیسون در سالن کنسرت‌های باغ گیاه‌شناسی دانشگاه ویلنیوس برگزار شد. بعد از یک سال، فیلم‌های مشابه آمریکایی با اضافه شدن ضبط‌های مخصوص گرامافون که صدا نیز فراهم می‌کردند، در دسترس بودند. اولین سالن‌های سینما در سال ۱۹۰۶ در لیتوانی افتتاح شد. در سال ۱۹۰۹، پیشگامان سینمای
لیتوانی افتتاح شد. در سال ۱۹۰۹، پیشگامان سینمای لیتوانیایی آنتاناس راشیشناس و لادیسلاو استارویچ اولین فیلم‌های خود را تولید کردند. بین سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۳۰ اولین‌ها در سینمای لیتوانی رقم خورد. اولین فیلم کوتاه در سال ۱۹۰۹ توسط آنتاناس راشیشناس تولید شد. مستندی کوتاه که وی از مناظر روستای زادگاهش ساخته بود. پس از او ولادیسلاو استارویچ در همان سال فیلم کوتاه "در کنار رودخانه نیمان" را ساخت. حدود ۱۰ سال بعد اولین فیلم خبری لیتوانیایی ساخته اوگنیس دوناژواس در سال ۱۹۲۱ در سینماها به نمایش درآمد. در سال ۱۹۲۶
سال ۱۹۲۱ در سینماها به نمایش درآمد. در سال ۱۹۲۶ اولین شرکت تولید فیلم و هم‌چنین اولین آموزشگاه فیلم در ویلنیوس تأسیس شدند. در سال ۱۹۲۷ فیلم کوتاه "پدر دلسوز" توسط استودیو لیت‌فیلم تولید شد. سال ۱۹۲۷ دوران اوج فیلم‌سازی مستند در لیتوانی است. مهمترین سینماگران لیتوانی در این دوران جورگیس لینارتاس و ولاداس سیپایتیس بودند. در سال ۱۹۳۱ اولین هفته‌نامه سینمایی لیتوانیایی با نام خبرهای سینما (Kino naujienos) منتشر شد. ۲ فیلم "مدافع سرباز لیتوانی" (۱۹۲۸) و "اولیتر جولنیس" (۱۹۳۱) با تهیه‌کنندگی شرکت فیلمسازی Akis
جولنیس" (۱۹۳۱) با تهیه‌کنندگی شرکت فیلمسازی Akis برجسته‌ترین فیلم‌های آن دوران هستند. سینمای ۱۹۴۰ تا ۱۹۹۰. پس از اشغال لیتوانی توسط ارتش سرخ شوروی و ایجاد جمهوری سوسیالیستی لیتوانی، استودیو خبری لیتوانی ایجاد شد. این سازمان در سال ۱۹۶۲ به استودیو فیلم لیتوانی "Lietuvos kino studija" تغییر نام داد. اولین فیلم تولید شده پس از اشغال لیتوانی با مشارکت موس‌فیلم انجام گرفت. این روند تولید مشترک فیلم با دیگر جمهوری‌های شوروی به عنوان یک سیاست کمیته فرهنگی حزب کمونیست شوروی تا سال ۱۹۵۳ و زمان مرگ استالین ادامه
شوروی تا سال ۱۹۵۳ و زمان مرگ استالین ادامه یافت. ۳ فیلم بسیار مهم این دوران "افق آبی" (۱۹۵۷) ساخته ویتاوتاس میکالائوسکاس و "احساسات" (۱۹۶۸) ساخته الجیریس داوسا و آلمانتاس گریکیویشیوس و "جنگهای صلیبی شمالی" (۱۹۷۲) ساخته ماری یوناس گیدریس قابل اشاره هستند. گیسیس لوکسس، هنریکاس سابلویشیس، آریناس شبریناس و رایمونداس وابالاس از مهمترین سینماگران بدنه سینمایی لیتوانی بودند. جدای از این سینمای لیتوانی برای اولین بار در رده جهانی نیز درخشید و "ده سال ناهار" (۱۹۸۷) ساخته آویوا اسلزین برنده جایزه اسکار بهترین فیلم
ساخته آویوا اسلزین برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند شد. سینمای مدرن. ۱۰ سال پس از استقلال لیتوانی، بدنه سینمایی این کشور به طرز قابل اعتنایی رشد کرده بود. در این فاصله ۲ فیلم بلند سینمایی و بیش از ۱۰ مستند بلند تولید شده بود. ویتوتاس ژالاکویچیوس با فیلم "جانوری که از دریا بیرون می‌آید" (۱۹۹۲) و آلگیمانتاس پویپا با فیلم "گردن بندی از دندان گرگ" (۱۹۹۷) در دهه ۹۰ برنده جایزه‌های مختلفی برای سینمای لیتوانی شدند و هم چنان روند رو به رشد سینمای مستند نیز در این کشور دنبال می‌شد. شاروناس بارتاس، آندریوس
در این کشور دنبال می‌شد. شاروناس بارتاس، آندریوس استونیس، آریناس ماتلیس، آدریوس جوزیناس و جانینا لاپینسکایت از دیگر چهره‌های موفق این دوران بدنه سینمایی لیتوانی بودند. شاروناس بارتاس با ۳ فیلم "راهرو" (۱۹۹۵)، "خانه"(۱۹۹۷) و "سرمازده" (۲۰۱۷) از پرکارترین کارگردان‌های لیتوانیایی است. هم‌چنین "سرما زده" در بخش دو هفته کارگردانان هفتادمین جشنواره فیلم کن انتخاب شد. اینگه‌بورگا داپکونایته موفق‌ترین بازیگر زن سینمای لیتوانی است. از فیلم‌های او می‌توان به "هفت سال در تبت"، "آفتاب‌سوخته"، "سایه خون‌آشام"، "خیزش
در تبت"، "آفتاب‌سوخته"، "سایه خون‌آشام"، "خیزش هانیبال"، "شرلوک هولمز" و "بوسه زندگی" اشاره کرد. رابرت زمکیس نیز به عنوان یک کارگردان با تبار لیتوانیایی همواره مورد احترام بوده‌است. در سال ۲۰۱۱ با تشکیل مؤسسه "گروه فیلم ویلنیوس" Vilnius Film Cluster زمینه همکاری با اچ بی‌او و نتفلیکس فراهم آمد. روند تولید مشترک با "گروه فیلم ویلنیوس" در سال بعد بسیار پربار بود چنانچه گاهی چند استودیو و کمپانی فیلم‌سازی همزمان در لیتوانی برای تولید فیلم حضور داشتند. اگرچه مینی سریال "چرنوبیل" (۲۰۱۹) احتمالاً از مهمترین
مینی سریال "چرنوبیل" (۲۰۱۹) احتمالاً از مهمترین تولیدات مشترک با لیتوانی است اما سریال‌هایی مانند "چیزهای عجیب" (۲۰۱۶) و "کاترین کبیر" (۲۰۲۰) به ترتیب با نتفلیکس و بی‌بی‌سی مهمترین تولیدهای مشترک منظور می‌شوند. آمار و ارقام. در حال حاضر در لیتوانی نزدیک به ۱۰۰ سالن مدرن نمایش فیلم وجود دارد. سرانه تولید سالیانه این کشور ۲۹ فیلم بلند، ۵ فیلم مستند و ۷ فیلم انیمیشن است. جمعیت سینماروی این کشور نیز سالیانه ۴ میلیون نفر برآورد شده‌اند.
گورام کاشیا (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۸۷) یک بازیکن فوتبال گرجی است که هم‌اکنون به عنوان مدافع میانی باشگاه فوتبال سن‌خوزه ارث‌کوئیکز در لیگ برتر فوتبال ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند. او کاپیتان سابق تیم ملی فوتبال گرجستان نیز می‌باشد. در اکتبر ۲۰۱۲، وی در دیدار مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ تنها گل گرجستان را در مقابل فنلاند به ثمر رساند. کاشیا دو بار، در سال ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ به عنوان بهترین بازیکن سال گرجستان انتخاب شد. تا تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸، کاشیا کاپیتان تیم ملی کشورش بود.