payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کاربران و وبگاه‌ها هستند. فیس‌بوک نیز اطلاعات را گردآوری می‌کند. اگرچه این گردآوری به بازدیدها از صفحه‌ها محدود می‌شود. این داده برای سازمان‌ها، بنگاه‌های بازرگانی، و دیگرانی که به دنبال گردآوری اطلاعات از کابران هستند باارزش است. گوگل، فیس‌بوک، و دیگر شرکت‌ها از این داده، محافظت بیشتری می‌کنند؛ زیرا زمینه کاری آنها گسترش می‌یابد و داده جامع‌تر و باارزش‌تری بدست می‌آورند. ویژگی‌های تازه (به ویژه آنهایی که بدون توجه کاربر، فعال می‌شوند) مانند موقعیت جغرافیایی به رساننده‌های اینترنتی بزرگی مانند گوگل،
به رساننده‌های اینترنتی بزرگی مانند گوگل، توانایی نظارتی بیشتری می‌دهند. با این امکانات، گوگل می‌تواند جابجایی فیزیکی کاربرانی را که از تلفن همراه استفاده می‌کنند ردیابی کند. خدمات جی‌میل، دارد ویژگی‌های خود را افزایش می‌دهد تا اپلیکیشن مستقلی شود تا جاییکه حتی اگر یک مرورگر وب برای همگام‌سازی فعال نباشد نیز کار کند. این یکی از ویژگی‌هایی بود که در گوگل آی/او سال ۲۰۰۹ به آن اشاره شد و ویژگی‌های اچ‌تی‌ام‌ال۵ آینده را نشان داد که گوگل و دیگر شرکت‌ها فعالانه در حال تعریف و ترویج آن هستند. در مجمع جهانی اقتصاد
حال تعریف و ترویج آن هستند. در مجمع جهانی اقتصاد سال ۲۰۰۸ در داووس، سوئیس، مدیر عامل اجرایی گوگل اریک اشمیت گفت: «در دسترس شدن وب تلفن همراه، امکان فراهم‌آوردن نسل تازه‌ای از تبلیغ بر پایه موقعیت جغرافیایی را می‌دهد و انقلاب بزرگی پدیدمی‌آورد.» در همایش جهانی گوشی همراه در بارسلون در ۱۶ فوریه ۲۰۱۰ گوگل، دیدگاه تازه مدل کسب‌وکار خود برای اپراتورهای شبکه تلفن همراه را معرفی کرد و تلاش کرد اپراتورهای شبکه تلفن همراه را قانع کند که تبلیغ و خدمات‌دهی مبتنی بر موقعیت جغرافیایی را بپذیرند. نقش گوگل به عنوان
بر موقعیت جغرافیایی را بپذیرند. نقش گوگل به عنوان تبلیغ‌کننده به آن این اجازه را می‌دهد که از طریق هر اپراتور شبکه تلفن همراه که از خدمات تبلیغ بر پایه موقعیت جغرافیایی استفاده می‌کند بتواند موقعیت جغرافیایی کاربران تلفن همراه را بیابد. سازمان‌هایی مانند بنیاد مرزهای الکترونیکی، دائماً تلاش می‌کنند که کاربران را از اهمیت حریم شخصی و توجه به فناوری‌هایی مانند موقعیت جغرافیایی آگاه کنند. شرکت مایکروسافت در سال ۲۰۱۱ سامانه پخشی را اختراع کرد که با یک دوربین یا دستگاه ضبط، بر چهره کاربران از محصولات خود نظارت
دستگاه ضبط، بر چهره کاربران از محصولات خود نظارت می‌کند و به رساننده، اجازه می‌دهد اگر چهره کاربر مورد نظر با شماره سریال پخش محصول، همخوانی نداشته باشد «کمک عملی» کند. گزارشگران بدون مرز در گزارش ویژه‌ای در مارس ۲۰۱۳ نوشت که نظارت بر اینترنت، شامل فهرستی از «شرکت‌های همکار دشمنان اینترنت» می‌شود که مسئول اجازه دادن به حکومت‌ها از فناوری‌های خود برای نقض حقوق بشر و آزادی بیان هستند. پنج شرکت نخست این فهرست: گروپ بل (فرانسه)، بلو کوت سیستمز (آمریکا)، گروه گاما (بریتانیا و آلمان)، هکینگ تیم (ایتالیا)، و
گاما (بریتانیا و آلمان)، هکینگ تیم (ایتالیا)، و تروویکور (آلمان) هستند. این فهرست، کامل نیست و احتمال می‌رود در آینده، بیشتر شود. دولت نظارتی. دولت نظارتی، کشوری است که حکومت آن نظارت فراگیری بر بخش زیادی از شهروندان و بازدیدکنندگان دارد. چنین نظارت گسترده‌ای معمولاً با دلایلی چون لازم بودن برای حفظ امنیت ملی مانند پیشگیری از بزه و کنش‌های تروریستی توجیه می‌شود. اما ممکن است برای خفه کردن انتقاد و مخالفات با حکومت نیز استفاده شود. نمونه‌ای از نخستین دولت‌های نظارتی، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و آلمان
نظارتی، اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و آلمان شرقی هستند که شبکه گسترده‌ای از خبرچین‌ها، یک پایگاه فناوری پیشرفته رایانه‌ای، و فناوری دوربین‌های جاسوسی داشتند. اما این دولت‌ها فناوری نظارت گسترده امروز را نداشتند. مانند استفاده از پایگاه داده و نرم‌افزار شناسایی الگو برای پیوند دادن اطلاعات بدست آمده از شنود تلفنی، تشخیص صدا، واکاوی ترافیک مخابراتی، نظارت بر تراکنش‌های مالی، شناسایی خودکار شماره پلاک خودرو، ردیابی مکانی با تلفن همراه، سامانه‌های تشخیص چهره (و همچنین ظاهر و شیوه راه رفتن)، مشخصات دی‌ان‌ای،
(و همچنین ظاهر و شیوه راه رفتن)، مشخصات دی‌ان‌ای، و غیره. شهرهای هوشمند. توسعه شهرهای هوشمند باعث افزایش سازگاری با فناوری‌های نظارتی دولت‌ها شده‌است. اگرچه هدف پایه نظارت در این شهرها استفاده از اطلاعات فناوری‌های ارتباطی با شماری از شهرها است که به افزایش کارایی زیرساخت‌های شهری و همچنین مشارکت مردمی می‌انجامد. حسگرها و سامانه‌های نظارت‌گر با هدف کمک به کارایی زیرساخت‌های یک شهر هوشمند، بر عملیات، و کنش‌های آن نظارت می‌کنند. برای نمونه، شهر، برق کمتری مصرف می‌کند؛ ترافیک آن، روان‌تر و تأخیر آن کمتر است؛
می‌کند؛ ترافیک آن، روان‌تر و تأخیر آن کمتر است؛ شهر، ایمن‌تر است؛ رسیدگی به حوادث سریع‌تر انجام می‌شود؛ از تخلف شهروندان از قانون جلوگیری می‌شود. نمونه‌ای از آن در زیرساخت‌های شهری، توزیع برق، و رفت‌وآمد جاده‌ها با چراغ‌های راهنمایی است که به گونه‌ای تنظیم می‌شوند که به‌طور خودکار به رویدادها واکنش نشان دهند. توسعه فناوری شهر هوشمند به افزایش پتانسیل دخالت بدون حکم در حریم شخصی و محدودیت در خودمختاری انجامیده‌است. یکپارچه‌سازی گسترده اطلاعات و فناوری‌های ارتباطی با زندگی روزانه مردم، توانایی نظارتی دولت‌ها
با زندگی روزانه مردم، توانایی نظارتی دولت‌ها را افزایش داده‌است - تا جاییکه ممکن است مردم نفهمند چه اطلاعاتی، چه زمانی، و با چه هدفی بدست آمده‌اند. چنین شرایطی ممکن است به سر برآوردن دولت پلیس الکترونیک، بینجامد. شانگهای، آمستردام، سن خوزه، دبی، بارسلون، مادرید، استکهلم، و نیویورک، همگی شهرهایی با فناوری شهر هوشمند هستند. دولت پلیس الکترونیک. دولت پلیسی الکترونیک، دولتی است که حکومت آن به شیوه پرخاش‌گرانه‌ای از فناوری‌های الکترونیک برای ضبط، گردآوری، نگهداری، سازماندهی، واکاوی، جستجو، و پخش اطلاعات
نگهداری، سازماندهی، واکاوی، جستجو، و پخش اطلاعات شهروندان خود استفاده می‌کند. دولت‌های پلیس الکترونیک، در نظارت گسترده حکومتی بر تلفن ثابت و همراه، نامه، ایمیل، وب‌گردی، جستجوی اینترنتی، بی‌سیم، و دیگر شیوه‌های ارتباط الکترونیک و همچنین استفاده از نظارت تصویری گسترده، مشارکت می‌کند. این اطلاعات، معمولاً به صورت پنهانی، گردآوری می‌شوند. تا هنگامیکه دولت بتواند هزینه فناوری را بپردازد و مردم اجازه استفاده از آن را می‌دهند سیاست، عنصر حیاتی نیست و دولت می‌تواند به بقای خود ادامه دهد. استفاده دائمی از نظارت
به بقای خود ادامه دهد. استفاده دائمی از نظارت گسترده الکترونیک می‌تواند به ترس کم‌اندازه مردم بینجامد که به خودسانسوری منجر شود و یک نیروی اجباری قدرتمند را بر مردم اعمال کند. "بر پایه دولت پلیس الکترونیک: رده‌بندی ملی ۲۰۰۸"، هفده عامل برای قضاوت بر توسعه دولت الکترونیک پیشنهاد شده‌اند: این فهرست، شامل فاکتورهایی می‌شود که دیگر گونه‌های دولت پلیسی، مانند استفاده از اسناد هویتی و اجرای قانون پلیس را هم در بر می‌گیرد. اما تا اندازه زیادی فراتر از آنها می‌رود و بر استفاده از فناوری برای گردآوری و پردازش
و بر استفاده از فناوری برای گردآوری و پردازش اطلاعات، تأکید می‌کند. در فرهنگ عامه. حس تحت نظر دولت بودن، کنجکاوی شمار زیادی از شهروندان را برمی‌انگیزد. نظارت گسترده، در بسیاری از کتاب‌ها، فیلم‌ها، و رسانه‌های دیگر، ترسیم شده‌است. پیشرفت‌های فناوری در یک سده گذشته باعث کنترل اجتماعی احتمالی از طریق اینترنت و پیدایش شرایط سرمایه‌داری متاخر شده‌است. بسیاری از کارگردان‌ها و نویسندگان، شیفته داستان‌های بالقوه‌ای هستند که می‌توانند از دل نظارت گسترده، بیرون بیایند. شاید هم نمادین‌ترین نمونه آن، رمان ۱۹۸۴ جرج
شاید هم نمادین‌ترین نمونه آن، رمان ۱۹۸۴ جرج اورول در سال ۱۹۴۹ (میلادی) باشد که در آن یک ویران‌شهر دولت نظارتی را ترسیم می‌کند. نمونه کارهایی که بر نظارت گسترده، تمرکز می‌کنند:
بازیافته یا اسپارتان یک فیلم اکشن محصول مشترک آمریکا و آلمان به کارگردانی دیوید ممت با بازی وال کیلمر، درک لوک، تیا تکسادا، اد اونیل تیا تکسادا، ویلیام اچ میسی، و کریستن بل همراه می‌باشد. این فیلم در ایالات متحده و کانادا در ۶تاریخ ۱۲ مارس ۲۰۰۴ منتشر شد. داستان. جوان یکی از اعضای رده بالای دولت ربوده شده است و مامور «اسکات» به دلیل روشهای غیرمامول و خشن اما نتیجه بخش خود، به تیم سرویس مخفی منتقل می‌شود تا در پرونده‌ی پیدا کردنش کمک کند و ...
پرترهٔ یک بانو یا پرترهٔ یک زن () یک نقاشی رنگ روغن روی پنل چوب بلوط در اندازهٔ کوچک است که در حدود سال ۱۴۶۰ میلادی توسط نقاش هلندی روخیر فان در ویدن کشیده شده‌است. این نقاشی از شکل‌های هندسی‌ای تشکیل شده که حجاب زن، خطوط گردن، چهره و بازوهای او را تشکیل می‌دهند و با کاهش روشنایی، چهره و روسری او را به نمایش می‌کشند. تضاد زندهٔ میان تاریکی و روشنایی، زیبایی و ظرافت گوتیک این مدل را به‌نحوی تقریباً غیرطبیعی افزایش می‌دهد. فان در ویدن تا پایان عمر خود مشغول انجام پرتره‌نگاری محول‌شده به او بود. ویدن به‌طور
انجام پرتره‌نگاری محول‌شده به او بود. ویدن به‌طور گسترده‌ای توسط نقاشان نسل بعد به‌دلیل تعبیرهای نافذ در شخصیت‌هایش تحسین شده‌است. در این اثر، تواضع و رفتار محافظه‌کارانهٔ بانو در ساختار بدنی او، چشم‌هایی با زاویهٔ پایین و انگشتانی قلاب‌شده مشخص می‌شود. وی قدبلند و باریک است و با توجه به ایده‌آل‌های گوتیک، قدبلند رسم شده‌است. شانه‌هایی باریک، موهایی به‌سفتی بسته‌شده، پیشانی بلند و چارچوب ایجادشده با روسری، نشانه‌های بلندی قامت او هستند. هرچند که نام سوژه ثبت نشده و ویدن اثر را نام‌گذاری نکرده، این نقاشی
ثبت نشده و ویدن اثر را نام‌گذاری نکرده، این نقاشی تنها پرتره از یک زن است که فان در ویدن آن را امضا کرده‌است. با وجود عدم‌پایبندی فان در ویدن به اصول آرمان‌گرایی، او به‌طور کلی در طراحی سوژه‌هایش اغراق می‌کند. او مدل‌هایش را بسیار خوش‌لباس و با چهره‌هایی اغلب گرد تصویر کرده‌است. ویدن سبک زیبایی‌شناسی مخصوص به خود را داشته و پرتره‌هایش از زنان اغلب شباهت قابل‌توجهی با یکدیگر دارند. از زمان اهدای نقاشی در سال ۱۹۳۷ میلادی تا کنون، این اثر در نگارخانهٔ ملی هنر واقع در واشینگتن، دی.سی. نگهداری می‌شود. "پرترهٔ
واقع در واشینگتن، دی.سی. نگهداری می‌شود. "پرترهٔ یک بانو" سی‌وچهارمین اثر در کاتالوگ رزونهٔ ویدن است. از این اثر به‌عنوان «مشهور میان تمامی پرتره‌های زنان در تمام مکاتب» یاد شده‌است. ترکیب. زن، که احتمالاً در پایان دورهٔ نوجوانی یا اوایل بیست‌سالگی خود است، در حالت نیم‌رخ و سه‌چهارم تصویر شده و بر پس‌زمینه‌ای دوبعدی به رنگ آبی-سبز قرار گرفته‌است. پس‌زمینه تخت بوده و فاقد جزئیات معمول در آثار مذهبی فان در ویدن است. ویدن همانند نقاش هم‌دوره‌اش یان وان آیک در هنگام کار روی پرتره‌ها، از پس‌زمینهٔ تیره استفاده
هنگام کار روی پرتره‌ها، از پس‌زمینهٔ تیره استفاده کرده تا توجه اثر روی سوژه متمرکز باشد. تا پیش از دورهٔ فعالیت هانس مملینگ، یکی از شاگردان ویدن، هیچ‌یک از نقاشان هلندی دست به تصویر کردن پرتره‌ها روی پس‌زمینه‌ای از محیط‌های خارجی یا مناظر نزده‌بودند. در این اثر، پس‌زمینهٔ تخت به بیننده اجازه می‌دهد تا روی چهره و متانت زن تمرکز کند. زن، لباسی زیبا و کوتاه به رنگ مشکی با نوارهایی تیره از جنس خز در بخش گردن و مچ پوشیده‌است. لباس‌های او از سبک بورگوندی است که در آن زمان مد بوده که بلندی قامت و باریکی اندام را،
آن زمان مد بوده که بلندی قامت و باریکی اندام را، که ایده‌آل‌های زیبایی‌شناسی گوتیک هستند، پررنگ‌تر می‌کند. لباس او با کمربندی سرخ‌رنگ زیر سینه‌هایش محکم شده‌است. هنین گاومیشی زن با پوششی بزرگ و شفاف تزیین شده که بر شانه‌هایش افتاده و تا بازوی او ادامه دارد. توجه فان در ویدن به ساختار پوشش و طراحی باجزئیات سنجاق‌های تثبیت‌کنندهٔ پوشش زن، از عناصر معمول در آثار اوست. حجاب زن شکل الماس داشته و با جلیقه‌ای روشن در زیر لباس او هماهنگی دارد. گرچه زن اندکی زاویه‌دار تصویر شده، موقعیت او به‌وسیلهٔ خطوط درهم‌رفتهٔ
تصویر شده، موقعیت او به‌وسیلهٔ خطوط درهم‌رفتهٔ بازوان، چاک سینه و حجاب، در وسط نقاشی قرار گرفته‌است. سر زن اندکی روشن است و باعث شده تا اختلاف نور شدیدی بین سر و پوست او وجود نداشته باشد. او چهره‌ای باریک و بلند و ابروها و پلک‌هایی برداشته‌شده دارد و حد فاصل موها و پیشانی‌اش، برای بلندترشدن پیشانی، خالی از مو است. موهای او به‌سفتی پشت سرش و در یک پوشش بسته شده و مقدار باقی‌مانده هم بالای گوش‌هایش قرار گرفته‌است. روسری بلند و حد فاصل دقیق و واضح میان موها و چهرهٔ زن، صورت بلند او را برجسته‌تر ساخته و ظاهری
چهرهٔ زن، صورت بلند او را برجسته‌تر ساخته و ظاهری حجارانه به آن داده‌اند.با توجه به گفته‌های یک مورخ هنری به‌نام نوبرت شنیدر، گوش چپ زن به‌نحوی غیرطبیعی بلند بوده و بیش از موازی بودن نسبت به بینی، با چشم‌های او موازی است. این جایگاه خاص احتمالاً ترفندی هنرمندانه برای ادامه‌یافتن خط مورب بخش داخلی سمت راست حجاب زن است. در قرن پانزدهم میلادی، حجاب‌ها معمولاً با هدف تواضع و پنهان‌سازی هوس و شهوت موجود در گوشت و پوست برهنهٔ بدن انسان پوشیده می‌شدند؛ اما در این اثر، حجاب اثر معکوس دارد؛ چرا که چهرهٔ زن با روسری
حجاب اثر معکوس دارد؛ چرا که چهرهٔ زن با روسری پوشانده شده تا توجه بیننده به زیبایی او جلب شود. دست‌های زن، مشابه وضعیت دعا، محکم در یکدیگر زنجیر شده‌است. دست‌ها پایین‌ترین قسمت نقاشی‌اند و به همین دلیل، چنین به‌نظر می‌رسد که روی قاب تابلو قرار گرفته باشند. فان در ویدن دست‌ها را در ناحیهٔ کوچکی از نقاشی تصویر کرده و به‌نظر می‌رسد که او برای جلوگیری از جلب‌توجه و نگه‌داشتن تمرکز بیننده روی چهرهٔ زن، این اقدام را انجام داده‌است. از آنجا که فان در ویدن اغلب جایگاه اجتماعی مدل‌هایش را با تصویرسازی چهره و
جایگاه اجتماعی مدل‌هایش را با تصویرسازی چهره و دست‌های آنان نشان می‌دهد، انگشتان باریک و بلند زن با جزئیات بسیار ریزی تصویر شده‌اند. آستین لباس زن از مچ او فراتر رفته و انگشتان او در چند لایه درون هم فرورفته‌اند. تصویرسازی پیچیدهٔ این بخش، پرجزئیات‌ترین بخش نقاشی است و شکل هرم‌مانند بخش بالایی نقاشی را تکرار می‌کند. چشمان زن با تواضع به‌سمت پایین خیره شده و در تضاد با پوشش غیرمعمول او هستند. پرهیزکاری موجود در او به‌وسیلهٔ نقش‌مایه‌هایی معمول در آثار فان در ویدن، به تصویر کشیده شده‌است. چشمان و بینی
فان در ویدن، به تصویر کشیده شده‌است. چشمان و بینی کشیده‌اند و لب پایینی او با استفاده از اختلاف غلظت رنگ و روشنایی، بزرگتر تصویر شده‌است. بعضی از خطوط عمودی اطراف این بخش‌ها، توجه بیشتری به خود جلب می‌کنند. مردمک چشم زن بزرگ شده و ابروهای او اندکی بالاتر از حد معمول قرار گرفته‌است. افزون بر این، خطوط چهرهٔ او اندکی غیرطبیعی و انتزاعی و خارج از قید و بند معمول در فضای طراحی‌های انسانی قرن پانزدهم میلادی طراحی شده‌اند. روش‌شناسی او توسط یک مورخ هنری به نام اروین پانوفسکی، چنین توصیف شده‌است: «روخیر روی بعضی
پانوفسکی، چنین توصیف شده‌است: «روخیر روی بعضی ویژگی‌های برجسته—از زاویهٔ چهره‌خوانی و روان‌شناسی—متمرکز است که بیشتر با خط تصویر می‌شوند». پیشانی بلند او و دهان باجزئیاتش نشانه‌ای از طبیعت خردمندانه، زاهدانه و پرشور اوست و نمادی از «کشمکشی حل‌نشده در شخصیت او» به‌شمار می‌رود. پانوفسکی به نوعی «تحریک‌پذیری سوزاننده» هم اشاره کرده‌است. با وجود ناشناس‌بودن سوژه، برخی مورخان احتمال‌هایی دربارهٔ هویت او ارائه داده‌اند. بر پایهٔ شباهت‌های چهره، ویلهلم استین در اوایل قرن بیستم میلادی او را ماری د والنگین، دختر
اوایل قرن بیستم میلادی او را ماری د والنگین، دختر نامشروع فیلیپ سوم، دانست. با این وجود، این ادعا مورد مناقشه بوده و در سطح گسترده پذیرفته نشده‌است. با توجه به دست‌های زن، که به نظر می‌رسد با هدف استراحت روی قاب پایینی نقاشی قرار دارند، نظر عمدهٔ مورخان هنری بر مستقل بودن این اثر و مذهبی نبودن آن است. ممکن است این نقاشی جفتی برای نقاشی دیگری از همسر او باشد؛ اما پرترهٔ دیگری که سبک مشابه "پرترهٔ یک بانو" داشته باشد یافت نشده‌است. دوری از آرمان‌انگاری. فان در ویدن در پرتره‌ها از عرف رایج نقاشان هم‌دوره‌اش،
ویدن در پرتره‌ها از عرف رایج نقاشان هم‌دوره‌اش، یان وان آیک و رابرت کمپین، پیروی می‌کند. در اوایل تا اواسط قرن پانزدهم میلادی، این سه هنرمند از نخستین اعضای نسل نقاش‌های «رنسانس شمالی» بودند. این سه نفر نخستین افراد اهل اروپای شمالی هستند که اعضای طبقهٔ متوسط و بالا را به‌جای وضعیتی آرمانی، در وضعی طبیعی تصویر می‌کنند. در هنر اولیهٔ هلندی، پرترهٔ روحانیون و اشراف در حالتی برتر و برجسته کشیده می‌شد. در آثاری همچون "پرترهٔ مردی با یک عمامه" (۱۴۳۳)، یان وان آیک این سنت را شکسته و از زاویهٔ سه‌چهارم‌چهره نقاشی
این سنت را شکسته و از زاویهٔ سه‌چهارم‌چهره نقاشی کرده‌است. این سبک بعدتر تبدیل به استانداردی در هنر هلندی شد. در "پرترهٔ یک بانو"، فان در ویدن از شیوهٔ مشابهی بهره برده که اجازهٔ توصیف بهتر شکل سر و ویژگی‌های چهرهٔ سوژه را به او داده‌است. زن در نمای نیم‌رخ تصویر شده که درهم‌بردن دست‌ها دور کمر را ممکن کرده‌است. با وجود آزادی عمل موجود در این آثار، پرتره‌های فان در ویدن از زنان مفهوم و ساختار به‌شدت مشابهی دارند. این آثار با پرتره‌های کمپین از زنان هم شباهت زیادی دارند. بیشتر این نقاشی‌ها سه‌چهارم‌رخ و
زیادی دارند. بیشتر این نقاشی‌ها سه‌چهارم‌رخ و نیم‌تنه هستند. این دو معمولاً مدل‌هایشان را بر پس‌زمینه‌ای تیره تصویر می‌کنند که بی‌جزئیات و در تمام آثار، یکسان است. با وجود شهرت این پرتره‌ها به‌دلیل حس ترحم موجود در آن‌ها، ویژگی‌های چهرهٔ زنان به‌شدت مشابه یکدیگر است. این موضوع نشان می‌دهد که با وجود عدم پایبندی فان در ویدن به سنت آرمان‌انگارانهٔ موجود، او برای راضی‌کردن مدل‌هایش از شیوه‌هایی برای نشان‌دادن معیارهای زیبایی معاصر در پرتره‌ها استفاده کرده‌است. بیشتر پرتره‌های فان در ویدن سفارش‌هایی از سمت
بیشتر پرتره‌های فان در ویدن سفارش‌هایی از سمت افراد مشهور بودند؛ او تنها پنج نقاشی (از جمله "پرترهٔ یک بانو") کشید که شخص سفارش‌دهنده، در آن‌ها حضور نداشت. مشخص شده که در "پرترهٔ فیلیپ دا کروی با باکره و نوزاد" (دههٔ ۱۴۶۰ م) اثر فان در ویدن، او با پنهان‌کردن بینی بزرگ و آویختگی فک پایینی این نجیب‌زادهٔ جوان اهل فلاندر، او را زیباتر نشان داده‌است. نوربرت شنیدر ضمن ارتباط این گرایش فان در ویدن با پرترهٔ واشینگتن، می‌نویسد: «فان آیک طبیعت را خام، همان‌گونه که بوده، به تصویر می‌کشد، روخیر با کمک یک قلم واقعیت
بوده، به تصویر می‌کشد، روخیر با کمک یک قلم واقعیت فیزیکی را بهتر کرده و طبیعت و ذات انسانی را متمدن و خالص می‌کند». در مقایسه با یک نقاشی کارگاهی به‌شدت مشابه که در نگارخانهٔ ملی لندن نگهداری می‌شود، این اثر کیفیت بسیار بالاتری دارد. نقاشی موجود در لندن نرم‌تر و گردتر است و در مقایسه با اثر نهایی، جوان‌تر بوده و ویژگی‌های اختصاصی کمتری دارد. از لحاظ فنی، لطافت موجود در نقاشی لندن کمتر از اثر موجود در واشینگتن دی.سی. است. با این وجود، هر دو اثر از لباس و حالت چهرهٔ مشابهی بهره می‌برند. فان در ویدن بیش از
چهرهٔ مشابهی بهره می‌برند. فان در ویدن بیش از تمرکز روی بازخورد احساسی و زیبایی‌شناسی خودِ پرتره، روی کلیّت نقاشی متمرکز بود. لورن کمپبل، مورخ هنری و نمایشگاه‌گردان، دلیل شهرت این پرتره را بیش از زیبایی تصویر، «سادگی زیبای الگویی که [مدل] ایجاد کرده‌است» می‌داند. با وجود عدم پایبندی فان در ویدن به آرمان‌گرایی، او سبک زیبایی‌شناسی خود را دارد و از این سبک در پرتره‌ها و تصاویر مذهبی‌اش استفاده کرده‌است. زیبایی‌شناسی فان در ویدن شامل حس صمیمیت اندوهگینی است که به تمام پرتره‌های او حالتی غالب و برتر
است که به تمام پرتره‌های او حالتی غالب و برتر بخشیده‌است. علی‌رغم طبیعی‌تر بودن آثار ویدن از آثار مربوط به هنرمندان قدیمی‌تر، رویکرد فردگرایانهٔ او نسبت به پارسایی سوژه‌هایش اغلب به کنارگذاشتن قوانین مقیاس‌بندی منجر شده‌است. جان واکر، مدیر پیشین نگارخانهٔ ملی هنر، نقاشی را نامأنوس خوانده؛ اما باور دارد که با وجود زشتی ویژگی‌های فردی مدل، «به‌طرز غریبه‌ای زیبا» است. تا زمان تکمیل اثر، فان در ویدن از لحاظ شهرت از وان آیک هم فراتر رفته بود و این نقاشی بیش از تلخی فیزیکی، دچار تلخی معنوی است. ویدن به استفاده
تلخی فیزیکی، دچار تلخی معنوی است. ویدن به استفاده از تلخی معنوی در آثارش مشهور است. وضعیت و منشأ اثر. با وجود عدم نام‌گذاری اثر توسط فان در ویدن و عدم ثبت نام مدل در بایگانی‌های باقی‌مانده از آن دوره، سبک پوشش زن باعث شده تا این اثر در ردیف آخرین کارهای دورهٔ شغلی ویدن قرار بگیرد. احتمال تعلق اثر به حدود ۱۴۶۰ میلادی، بر اساس پوشش مد روز زن و ترتیب تکامل سبک نقاشی فان در ویدن ارائه شده‌است. با این وجود، احتمال اتمام این نقاشی پس از این تاریخ هم وجود دارد. "پرترهٔ یک بانو" بر تخته‌ای از چوب بلوط کشیده شده که
یک بانو" بر تخته‌ای از چوب بلوط کشیده شده که عمودی برش خورده و از هر طرف تخته فاصلهٔ معینی دارد. پنل با گسو آماده شده و سپس نقاشی با استفاده از یک رنگ روی آن کشیده شده‌است. لعاب رنگین روغنی پس از آن اضافه شده و امکان ایجاد رنگ‌بندی درجه‌بندی‌شدهٔ لطیف و شفاف را فراهم کرده‌است. بازتاب‌نگاری فروسرخ نشان می‌دهد که فان در ویدن پیش از آغاز کار، طرح اثر را روی تابلو نکشیده و نشانی از دیگر روش‌های رسم اولیه هم وجود ندارد. بازتاب‌نگاری نشان می‌دهد که بانو پیش از اعمال تغییرات در حین پیشرفت اثر، لاغرتر بوده و قامت
تغییرات در حین پیشرفت اثر، لاغرتر بوده و قامت بلندتری داشته‌است. پس‌زمینه‌ای ضخیم زیر بخشی از کمربند قرار گرفته و نشان می‌دهد که نیم‌تنهٔ ابتدایی عریض‌تر بوده‌است. این تغییرات در تصویربرداری با پرتو ایکس هم مشخص هستند. تابلو در وضعیت نسبتاً خوبی قرار دارد و چندین بار تمیز شده که آخرین آن در سال ۱۹۸۰ بوده‌است. بخش‌هایی از حجاب، روسری و آستین لباس رنگ خود را از دست داده و گوش زن دچار ساییدگی شده‌است. منشأ نقاشی مشخص نیست و احتمال عدم اشارهٔ اسناد اولیه به این اثر هم وجود دارد. یکی از شاهزاده‌های اهل وورلیتس،
اثر هم وجود دارد. یکی از شاهزاده‌های اهل وورلیتس، آنهالت، احتمالاً لیوپولد فردریچ فرانز (مرگ در ۱۸۱۷)، در اوایل قرن نوزدهم میلادی مالک نقاشی بوده‌است. به‌نظر می‌رسد که پس از آن نقاشی به لیوپولد چهارم (مرگ در ۱۸۷۱) رسیده باشد. در سال ۱۹۰۲، نقاشی برای نمایش به نمایشگاهی واقع در هتل د گوورنمنت پراوینسیال واقع در بروخه فرستاده شده‌است. تا سال ۱۹۲۶، اثر به یک دوک آنهالت تعلق داشته و پس از آن به دووین برادرز فروخته شده‌است. این گروه معاملهٔ هنری سپس آن را در همان سال به اندرو دابلیو. ملون فروختند. سال بعد از آن،
سال به اندرو دابلیو. ملون فروختند. سال بعد از آن، اثر برای نمایش در نمایشگاهی مربوط به آثار متعلق به فلامان و بلژیک در قرن ششم به آکادمی سلطنتی هنر واقع در لندن فرستاده شد. ملون در سال ۱۹۳۲ آن را به مؤسسهٔ آموزشی و صندوق خیریهٔ خود بخشید. "پرترهٔ یک بانو" در سال ۱۹۳۷ به نگارخانه ملی هنر اهدا شد. از این اثر به‌عنوان «مشهور میان تمامی پرتره‌های زنان در تمام مکاتب» یاد شده‌است.
آنیما (به انگلیسی: ANIMA) سومین آلبوم انفرادی خواننده گروه ریدیوهد، تام یورک است که در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۹ توسط ایکس‌ال رکوردینگز منتشر شد. یورک به همراه تهیه کنندهٔ قدیمی آثار خود، نایجل گادرک، "انیما" را از طریق اجرای زنده و کارهای استودیویی توسعه داده و ضبط کردند. این آلبوم با فیلمی کوتاه با همین نام به کارگردانی پل توماس اندرسون در نتفلیکس و در تئاتر آیمکس همراه شد و توسط یک تور آمریکای شمالی و آسیایی مورد پشتیبانی قرار گرفت. نوشتن و ضبط. یورک، "انیما" را پس از یک دوره افسردگی و اضطراب نوشت. یورک با
را پس از یک دوره افسردگی و اضطراب نوشت. یورک با الهام از موزیسین موسیقی الکترونیک، استیون الیسون (فلایینگ لوتوس) و با همکاری تهیه کنندهٔ قدیمی تیم خود، نایجل گادرک، "اینما" را از طریق اجرای زنده و کار استودیویی گسترش و توسعه داد. یورک آهنگ‌های ناتمام آلبوم "Sprawling" از "گادرک" را ارسال می‌کرد و گادرک آهنگ‌ها را به نمونه‌ها و حلقه‌های کوتاه‌تر ویرایش می‌کرد که یورک آنها را نوشته بود. آنها چندین آهنگ "ا"نیما"" را از جمله قطعه "خبری نیست" را در تورهای آلبوم "جعبه مدرن فردا" اجرا کردند. "همخوانی بامدادی" نام
مدرن فردا" اجرا کردند. "همخوانی بامدادی" نام یکی از آهنگ‌های قدیمی گروه ریدیوهد بود که در طول سال ۲۰۰۸ اجرا شد و بعدها به عنوان نام شرکتی که توسط گروه تشکیل شده بود، استفاده شد. درامر ریدیوهد، فیلیپ سلوی، در ساخت قطعه «گره‌های ناممکن» همکاری کرد و جوئی وارونکر، درامر اتمز فور پیس، در پایان قطعه «تبر» ظاهر شد. موسیقی و اشعار. "انیما" شامل موسیقی الکترونیک با «لایه‌های الکترونیکی تداخل آوایی و تحلیل نویزها (سروصدا) همراه است». یورک گفت که تم اهنگها شامل اضطراب و دیستوپیا (ویران شهر) هستند: «به دلایلی فکر
و دیستوپیا (ویران شهر) هستند: «به دلایلی فکر کردم این کار قطعاً راه خیلی خوبی برای ابراز خلاقانهٔ اضطراب در یک محیط ویران شهری است.» عنوان "انیما،" اشاره به مفاهیم روان درمانی کارل گوستاو یونگ از آنیما و آنیموس دارد که از «وسواسی» که یورک نسبت به رؤیاها دارد نشات گرفته شده‌است. پیشرفت و انتشار. "انیما" در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۱۹ "به صورت" فایل دانلود و رسانه جاری منتشر شد، که در ۱۹ ژولای ۲۰۱۹ به دنبال آن، سی‌دی و نسخه‌های وینیل منتشر خواهد شد. انتشار آلبوم‌ها توسط یک تور آمریکای شمالی پشتیبانی می‌شود. قبل از
توسط یک تور آمریکای شمالی پشتیبانی می‌شود. قبل از اعلام انتشار آن، "انیما" با یک کمپین بازاریابی ویروس وار ارتقا یافت. در ماه ژوئن ۲۰۱۹، پوسترهای تبلیغاتی از آلبوم و «انیما تکنولوژی» در شهرهای سراسر جهان دیده می‌شد. "انیما تکنولوژی" شرکتی است که ادعا می‌کرد رویاهای از دست رفته را با یک «دوربین رؤیایی» بازیابی می‌کند. تماس با شماره تبلیغ شده منجر به یک پیام شد و به این نتیجه رسید که انیما تکنولوژی پس از فعالیت‌های غیرقانونی «دستگیر» شد که به دنبال آن بخشی از آهنگ «خبری نیست» ساخته شد. پس از آن تصاویری از
از آهنگ «خبری نیست» ساخته شد. پس از آن تصاویری از نقاط لندن به چشم می‌خورد. یورک خبر انتشار این آلبوم را در رسانه‌های اجتماعی در تاریخ ۲۰ ژوئن اعلام کرد. این آلبوم همچنین به همراه یک فیلم ۱۵ دقیقه‌ای با عنوان "انیما"، به کارگردانی پل توماس آندرسون، که در برخی از سینماهای آیمکس نشان داده شده‌است و در نتفلیکس منتشر شد. لیست آهنگ‌ها. تمام اشعار توسط تام یورک نوشته شده‌است؛ تمام موسیقی‌ها توسط یورک و نایجل گادرک ساخته شده‌اند.
در پردازش سیگنال، فیلتر غیرخطی، فیلتری است که خروجی آن تابعی خطی از ورودی اش نیست؛ یعنی اگر سیگنال‌های خروجی فیلتر برای دو سیگنال ورودی "r" و "s" به‌طور جداگانه، سیگنال‌های "R" و "S باشد،"خروجی زمانی‌که ورودی یک ترکیب خطی α"R" + β "است، همیشه αR + βS نمی‌شود." فیلترهای حوزه پیوسته و فیلترهای حوزه گسسته، هر دو ممکن است غیر خطی باشند. یک مثال ساده از اولی (حوزه پیوسته) یک دستگاه الکتریکی می‌تواند باشد که ولتاژ خروجی آن در هر لحظه (R(t"،" مجذوری از ولتاژ ورودی(r(t است؛ یا یک ورودی محصور شده به یک محدوده ثابت
است؛ یا یک ورودی محصور شده به یک محدوده ثابت ["a" , "b"] است، یعنی ((((R(t)=max("a" , min("b", (r(t یک مثال مهم از دومی (حوزه گسسته) فیلتر میانه است؛ به طوری که هر نمونه خروجی "R" "i" میانهای از سه نمونه آخر ورودی "r" "i"، "r" "i" − 1، "r" "i" − 2 است. همانند فیلترهای خطی، فیلترهای غیرخطی ممکن است باشند یا خیر. فیلترهای غیرخطی کاربردهای فراوانی دارند؛ به خصوص در رفع نوع خاصی از که افزایشی نیستند. به عنوان مثال، فیلتر میانه به‌طور گسترده‌ای برای حذف نویز اسپایک استفاده می‌شود که تنها درصد کمی از نمونه‌ها را
استفاده می‌شود که تنها درصد کمی از نمونه‌ها را احتمالاً به میزان بسیار زیاد تحت تأثیر قرار می‌دهد. در واقع، تمام گیرنده‌های رادیو از فیلترهای غیرخطی برای تبدیل سیگنال‌های کیلو تا گیگاهرتز به محدوده فرکانس‌های صوتی استفاده می‌کنند؛ و تمام پردازش سیگنال دیجیتال به فیلترهای غیرخطی (مبدل سیگنال‌های آنالوگ به دیجیتال) بستگی دارد تاسیگنال‌های آنالوگ را به اعداد دودویی تبدیل کند. با این حال، استفاده و طراحی فیلترهای غیرخطی نسبت به نوع خطی به‌طور قابل ملاحظه ای دشوارتر است، زیرا قدرتمندترین ابزارهای ریاضی تحلیل