payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قُصور (به لاتین: Kousséri) شهری در منطقه شمال دور کشور کامرون است. قصور ۸۹٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد و ۲۷۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. نام این شهر از زبان عربی گرفته شده و به معنی «کاخ‌ها» است. در زبان بومی منطقه یعنی زبان مسر این شهر مسر نامیده می‌شود و با همین نام هم بنیاد شده بود. شهر قصور در مرز کامرون با چاد قرار دارد و رود شاری آن را از انجامنا، پایتخت چاد جدا می‌کند. قصور بازارگاه منطقه است. بیشتر ساکنان آن عرب هستند که بسیاری از آنها از چاد به اینجا آمده‌اند. ورود پناهندگان باعث افزایش زیاد جمعیت
آمده‌اند. ورود پناهندگان باعث افزایش زیاد جمعیت قصور شده است.
«نجاتم بده» ترانه‌ای از گروه پسرانهٔ کره‌ای بی‌تی‌اس، از آلبوم گردآوری‌شدهٔ ' (۲۰۱۶) است. نسخهٔ اصلی کره‌ای این تک‌آهنگ در ۲ مهٔ ۲۰۱۶، توسط بیگ هیت در کرهٔ جنوبی و نسخهٔ ژاپنی آن در ۷ سپتامبر ۲۰۱۶، توسط یونیورسال ژاپن و ویرجین-دف جم منتشر شد و بخشی از آلبوم استودیویی ' بود. عملکرد تجاری. «نجاتم بده» در رتبهٔ دوم جدول ترانه‌های دیجیتال ملل "بیلبورد" جای گرفت. موزیک ویدئوی این تک‌آهنگ در فهرست پربیننده‌ترین ویدئوهای کی-پاپ در آمریکا و سراسر جهان: مهٔ ۲۰۱۶ "بیلبورد" دوم شد. عوامل. جزئیات برگرفته از یادداشت‌های
دوم شد. عوامل. جزئیات برگرفته از یادداشت‌های سی‌دی "" است.
بابی هندرسون دانش‌آموخته فیزیک آمریکایی است، که به بنیانگذار هیولای اسپاگتی پرنده معروف است. جوانی و تحصیل. هندرسون در سال ۱۹۸۰ در اورگان به دنیا آمد. وی در دانشگاه ایالتی اورگن فیزیک خوانده‌است. پاستافاریانیسم. در سال ۲۰۰۵، هندرسون در پاسخ به تصمیم شورای آموزش ایالتی کانزاس برای آموزش طراحی هوشمند در کنار فرگشت در مدارس، دین هیولای اسپاگتی پرنده را بنیان نهاد. وی درخواست کرد "Pastafarianism" همراه با طراحی هوشمندانه و "حدس منطقی مبتنی بر شواهد قابل مشاهده قابل مشاهده" آموزش داده شود. پس از نادیده گرفتن
قابل مشاهده" آموزش داده شود. پس از نادیده گرفتن نامه اعتراضی او به هیئت مدیره، وی آن را در فضای مجازی منتشر کرد و اعتقادات به سرعت مورد توجه قرار گرفت. در سال ۲۰۰۶، او کتاب "انجیل هیولای اسپاگتی پرنده" نوشت، کتابی هجوآمیز که جزئیات باورهای اصلی این آیین را شرح می‌داد. هندرسون در سال ۲۰۱۹ اعتقاد خود را تکرار کرد که دین باید از مدارس دولتی و پول از دین خارج شود. وی تأکید کرد که اگرچه بنیانگذار پاستافاریانیسم است، اما او آفریننده دین نیست. خالق آن هیولای اسپاگتی پرنده است.
باکورتسیخه یک روستا در شهرداری گورجاآنی در استان کاختی گرجستان است. این روستا در ساحل سمت راست رودخانه آلازانی و در دو طرف رودخانه "چالائوبنیسخوی" واقع شده است. این روستا ۴۴۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار گرفته و ۸ کیلومتر با گورجاآنی فاصله دارد. باکورتسیخه در سال ۲۰۱۴ میلادی، ۲۵۷۴ نفر جمعیت دارد.
زیاری () یک روستا در شهرداری گورجاآنی واقع در استان کاختی گرجستان است. زیاری در ۵ کیلومتری جنوب‌غربی گورجاآنی و در ارتفاع حدود ۸۲۰ متری قرار گرفته است. جمعیت زیاری در سال ۲۰۱۴ میلادی، ۴۴ نفر بود. زیاری از دهه ۱۹۶۰ میلادی محل تحقیقات باستان‌شناسی بوده است. آثار سنگی بی‌شماری که در آنجا کشف شده، گواه حضور آثار و بناهای پارینه‌سنگی است.
سرجو ناسکا (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بهیار" و "دانونزیو" اشاره نمود.
وازیسوبانی () یک روستا در شهرداری گورجاآنی واقع در استان کاختی گرجستان است. وازیسوبانی در ۱۴ کیلومتری شمال‌غربی گورجاآنی و در ارتفاع حدود ۵۰۰ متری از سطح دریا واقع شده است. جمعیت آن در سال ۲۰۱۴ میلادی، ۲۸۶۲ نفر بود. وازیسوبانی دارای بناهای مذهبی و مورد علاقه بسیاری از جمله کلیسا و صومعه "ساناگیری" متعلق به سده دهم میلادی است.
جوزپه آکواری (؛ ۱ ژانویهٔ ۱۹۱۶ – ۳۰ دسامبر ۱۹۸۲) فیلم‌بردار اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قصه‌های رومی یک تازه‌کار سابق"، "فرانکشتاین به سبک ایتالیایی – مرا بگیر، شکنجه‌ام کن، چون دچار عشق سوزانم!"، "بهیار" و "قاتل نه صندلی رزرو کرد" اشاره نمود.
لوچو د سانتیس (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "رتلر کید"، "جانگو"، "جنگو، آماده مرگ باش"، "جنگ و صلح" و "اعدام" اشاره کرد.
لوئیجی سِـروِنتی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "رشک" اشاره کرد.
مارکو فوسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویریونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پادشاه شن‌ها"، "مدیچی" و "جزیره" اشاره نمود.
ماسیمو فوسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پزشک بیمه سلامت"، "برادر خورشید، خواهر ماه"، "جوردانو برونو"، "بازجویی از یک شهروند دور از سوءظن"، "هولوکاست جنگل"، "هولوکاست ۲۰۰۰" و "اُتلو" اشاره کرد.
پیغام‌رسان را بکش فیلمی است در ژانر زندگی‌نامه‌ای، جنایی و مهیج محصول ۲۰۱۴ آمریکا. فیلم را مایکل کوئستا کارگردانی کرده و سناریوی آن را هم پیتر لندسمن نگاشته‌است. این فیلم بر اساس کتابی به همین نام نوشتهٔ نیک شو وهمچنین کتاب اتحاد تاریک نوشتهٔ گری وب ساخته شده‌است. هنرپیشگانی چون جرمی رنر، مری الیزابت وینستد و رزمری دویت در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. این نخستین فیلمی است که جرمی رنر تهیه‌کنندگی آن را بر عهده داشته است. پیغام‌رسان را بکش دربارهٔ خبرنگاری به نام گری وب است که قضیهٔ نقش سی‌آی‌ای در
به نام گری وب است که قضیهٔ نقش سی‌آی‌ای در همکاری با قاچاقچیان مواد مخدر برای تأمین بودجهٔ مبارزه با کمونیسم در نیکاراگوئه را افشا کرد. داستان. گری وب خبرنگار یک روزنامهٔ نه‌چندان‌سرشناس به نام مرکوری نیوز، در جریان تحقیق روی یک پروندهٔ فروش مواد مخدر، متوجه وجود پرونده‌ای دربارهٔ نقش دولت آمریکا در ورود کوکائین به این کشور می‌شود. با پی‌گیری قضیه متوجه نقش سازمان سیا در ورود مواد مخدر و اختصاص درآمدش برای مبارزهٔ کنتراها می‌شود. او مقاله‌ای در این رابطه می‌نویسد که باعث غوغای بسیاری می‌شود. ولی در ادامه
که باعث غوغای بسیاری می‌شود. ولی در ادامه به او اتهام دروغ‌پراکنی زده شده و تحت فشار قرار می‌گیرد تا آنجا که ناچار به کناره‌گیری از حرفه‌اش می‌شود. منابع. Wikipedia contributors, "Kill the Messenger (2014 film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Kill_the_Messenger_(2014_film)&amp;oldid=981235594 (accessed October 9, 2020).
نجده اسماعیل انزور (؛ زادهٔ ) کارگردان تلویزیونی و کارگردان فیلم اهل سوریه است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "قمر بنی‌هاشم" و پادشاه شن‌ها اشاره نمود.
انسان کنترل‌کننده جهان همچنین معروف با عنوان مرد در تقاطع انتخاب، یک نقاشی دیواری بود که در سال ۱۹۳۳ میلادی، توسط نقاش برجستهٔ مکزیکی، دیه‌گو ریورا برای لابی اصلی راکفلر سنتر در شهر نیویورک نقاشی شد. اثر، تقابل دو تفکر کمونیسم و کاپیتالیسم را به‌تصویر می‌کشید و مردی که در گرماگرم نبرد این دو ایده، در حال انتخاب بود. این اثر پس از انتقاد شدید مطبوعات آمریکا به خانواده راکفلر به تبلیغ کمونیسم و امتناع دیه‌گو ریورا از حذف چهرهٔ ولادیمیر لنین، باعث شد تا نلسون راکفلر، دستور نابودکردن اثر را بدهد. دیه‌گو ریورا
راکفلر، دستور نابودکردن اثر را بدهد. دیه‌گو ریورا یک سال پس از نابودی نسخه اصلی، نسخه کوچکتری را در ابعاد ۴.۸۰ متر در ۱۱.۴۵ متر، بر روی یک قاب فلزی متحرک در یکی از دیوارهای طبقه دوم کاخ هنرهای زیبای مکزیکوسیتی () کشید. اندازهٔ نسخهٔ موجود، کوچکتر از نمونهٔ اصلی است.
باسم یاخور (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل سوریه از تبار یونانیان ارتدکس است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. در ۲۵ مه ۲۰۲۵، گروه «برکان‌الفرات» وی را به دلیل حمایت از سوریه بعثی تهدید کرد و به او ۴۸ ساعت فرصت داد تا کشور را ترک کند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قمر بنی‌هاشم" اشاره نمود.
محمود نصر () فیلم‌بردار تحسین شدهٔ اهل مصر است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قمر بنی‌هاشم" اشاره نمود.
ماریو مارانتسانا (؛ – ) صداپیشه و بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دکامرون ممنوعه"، "مستأجر طبقه بالا"، "رسوایی در خانواده"، "خاله‌های دل‌انگیز"، "شب‌های داغ کالیگولا"، "پشت دیوارهای صومعه"، "خداحافظ، آقای چپیس"، "کریکت"، "بیوه دل‌ربا"، "دادرس ناحیه"، "زنان روستایی کم‌حرف" و "خانم کاملیا" اشاره کرد. وی در سال ۲۰۰۶ میلادی، برندهٔ نشان شایستگی جمهوری ایتالیا شد.
ماسیمیلیانو گالو (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پاپ جوان"، "پینوکیو" و "دردسرسازان" اشاره کرد.
ماسیمو چاوارو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سوبروله… دختر اهل رومانیولا"، "فروشگاه بزرگ"، "سفارش‌ها" و "نمی‌توانی به‌تنهایی خود را نجات دهی" اشاره کرد.
مائوریتسیو کاساگرانده (؛ زادهٔ ۴ نوامبر ۱۹۶۱) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "توریست" اشاره کرد.
شعله سیاه مجله‌ای است که توسط کلیسای شیطان منتشر می‌شد. در اصل، "شعلهٔ سیاه" یک خبرنامهٔ سه ماهانه بود، اما بعدها تبدیل به یک نشریهٔ دوسالانه شد. در کل ۱۶ شماره از این نشریه منتشر شد و انتشار آن تا سال ۲۰۰۵ ادامه یافت. انتشار. در ۱۹۸۹ میلادی وقتی که انتشار مجله "کلووفن هوف" دچار وقفه شده بود، "شعله سیاه" به عنوان نشریه بین‌المللی کلیسای شیطان، شروع به فعالیت نمود. مجله "شعله سیاه" ابتدا یک خبرنامهٔ سه ماهانه بود، اما بعداً به یک مجله دوسالانه تبدیل شد. اما هر شماره در واقع یک «شماره دوگانه» بود یعنی شامل
هر شماره در واقع یک «شماره دوگانه» بود یعنی شامل دوتا نشریه سه ماهانه. این نشریه به سرعت به گسترده‌ترین نشریه شیطانی جهان تبدیل شد که هم از طریق دکه‌های روزنامه‌فروشی و هم از طریق اشتراک در دسترس بود. این نشریه در اواخر فعالیتش به صورت پراکنده موضوعاتی را ایجاد و منتشر کرد. شماره شانزدهم، آخرین شماره این مجله و پیرامون موسیقی و هنر بود. پس از آن کلیسای شیطان تصمیم گرفت محتوای موردنظرش را در بستر اینترنت عرضه کند و نهایتاً تصمیم بر آن شد که محتوای نشریه "شعله سیاه"، بخشی از خبرهای موجود در وبسایت کلیسای
سیاه"، بخشی از خبرهای موجود در وبسایت کلیسای شیطان باشد.
ناندو آنجلینی (؛ ۱۷ اوت ۱۹۳۳ - ۳ اوت ۲۰۲۵) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گودال خونین وحشت"، "بوکاچو ۷۰"، "فاشیست"، "ژنرال دلا روره"، "سه چهره یک زن"، "آدوا و دوستان"، "آخرین داوری"، "باراباس"، "هرکول، سامسون و اولیس"، "سبقت"، "خرابکاران"، "مسالینا"، "کارگر بازنده است"، "تهاجم ۱۷۰۰"، "یاغیان ازدواج"، "نامزدشده"، "گاریبالدی"، "خوابیدن یا نخوابیدن"، "دو رقیب" و "دختری از پارما" اشاره کرد.
خانه سیاه ساختمانی بود که در گذشته در خیابان کالیفرنیا در شهر سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا قرار داشت. این خانه توسط انتان لاوی در سال ۱۹۵۶ خریداری شده و از سال ۱۹۶۶ تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۷ به عنوان مرکز ادارهٔ کلیسای شیطان مورد استفاده قرار می‌گرفت. لاوی سمینارها و آیینهای شیطان‌پرستی را تا سال ۱۹۷۲ در این خانه اجرا می‌کرد. لاوی در سال ۱۹۹۱ به علت جدایی از داین هگارتی و به خاطر نفقه‌ای که طبق قانون آمریکا باید به داین می‌پرداخت، مالکیت خانه را از دست داد، اما از سوی مالک جدید خانه به او
را از دست داد، اما از سوی مالک جدید خانه به او اجازه داده شد که تا زمان مرگش در خانهٔ سیاه اقامت داشته باشد. لاوی در اکتبر ۱۹۹۷ و به علت ادم ریه که ناشی از مشکلات دریچه میترال قلب بود درگذشت. پس از مرگ وی، اعضای کلیسای شیطان تلاش ناموفقی برای جمع‌آوری سرمایه و خرید مجدد خانه کردند اما راه به جایی نبرده و نهایتاً خانه در ۱۷ اکتبر ۲۰۰۱ تخریب شد. عکس‌هایی از ساختمان که درست قبل از نابودی‌اش گرفته شده‌است نشان می‌دهد که این ساختمان یک خانهٔ مسکونی متوسط است که به‌طور قابل‌توجهی کوچک‌تر از دو مجتمع آپارتمانی در
قابل‌توجهی کوچک‌تر از دو مجتمع آپارتمانی در هر دو طرف ملک است. طبق آمار عمومی، این خانه در سال ۱۹۰۵ میلادی ساخته شده بوده‌است.
آنتونیو آپارسیدو فارمینو (متولد ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۱) که با نام تونینهو دو دیابو (تام شیطان)، شیطان تونی یا Tuanir (پسر شیطان در زبان نروژی باستان) شناخته می‌شود، آهنگساز و رهبر مذهبی اهل برزیل است که خود را به عنوان شاگرد شیطان معرفی می‌کند و سفیر شیطان در زمین می‌داند. او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رهبران مذهبی برزیل در نظر گرفته می‌شود. او در بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی شرکت کرده‌است و با نمایندگان مذاهب مختلف ملاقات کرده‌است. او همچنین یک خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان
بازیگر، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌کننده و کارگردان فیلم به صورت آنلاین است.
مان مانیوان () یک هنرپیشه و خواننده اهل تایلند است. او در استان اوبون راتچاتانی متولد شد. دیسکوگرافی. آلبوم استودیویی. کرینگثای هدیه (Krungthai Audio) ار سیام (R-Siam) تنها. ار سیام (R-Siam)
مَلحَمه تاکتیکال یک شرکت نظامی خصوصی است که در جنگ داخلی سوریه فعالیت می‌کند. این گروه که توسط یک جهادی مشهور ازبکی به نام ابو روفیق تأسیس شده‌است، با جبهه فتح الشام و گروه جانشین آن یعنی هیئت تحریر الشام از نزدیک همکاری می‌کند. ده‌ها عضو این گروه در قاچاق اسلحه و میدان‌های نبرد در جنگ داخلی سوریه شرکت کرده‌اند، اما این گروه در درجه اول آموزش‌های نظامی را به سایر گروه‌ها ارائه می‌دهد. این شرکت به همکاری با گروه احرار الشام و حزب اسلامی ترکستان شناخته شده‌است. رهبر آن ابو روفیق در ۷ فوریه ۲۰۱۷ در یک حمله
رهبر آن ابو روفیق در ۷ فوریه ۲۰۱۷ در یک حمله هوایی کشته شد، اگرچه مرگ وی مورد شک و تردید قرار گرفته‌است. تاریخچه. این شرکت در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد و در اوایل سال ۲۰۱۷ آوازه این گروه به اوج خود رسید. با این حال، براساس حساب توییتر رهبر فعلی گروه، ابو سلمان بلاروس، این گروه از سال ۲۰۱۳ در آنچه که او به عنوان «کمک‌های اضطراری در میدان نبرد» خوانده‌است فعال بوده‌است. آنها به دلیل استفاده مداوم و موفق از رسانه‌های اجتماعی در تبلیغ خدمات خود، مورد توجه قرار گرفته‌اند. مالهاما تاکتیکال در منطقه ادلب-حلب فعال است.
مالهاما تاکتیکال در منطقه ادلب-حلب فعال است. گفته می‌شود که جنگجویان این گروه نسبت به سایر جنگجویان سوری بسیار خوب آموزش دیده‌اند، گرچه به خوبی سربازان غربی نیستند و از نظر تجهیزات در وضع بسیار مناسبی هستند. آنها در انجام مراقبت‌های پزشکی به خوبی آموزش دیده‌اند و این به آنها امکان می‌دهد تلفات خود را کاهش دهند. در ماه مه و ژوئیه سال ۲۰۱۷، مالهاما تاکتیکال به همراه اجناد القوقاز حملاتی را علیه نیروهای دولتی سوریه در غرب استان حلب انجام دادند. در نوامبر سال ۲۰۱۸، مالهاما تاکتیکال به همراه هیئت تحریر الشام
۲۰۱۸، مالهاما تاکتیکال به همراه هیئت تحریر الشام یورش شبانه ای را به یک پایگاه نظامی که سربازان روسیه و سوریه در آن حضور داشتند انجام دادند که طبق گزارش‌ها، منجر به کشته شدن ۲۵ سرباز از جمله هفت سرباز روسیه شد. پس از کشته شدن ابو سلمان (ابو روفیق)، علی الشیشانی رهبر جدید مالهاما تاکتیکال شد.
نادکاپ شریف یک مسابقه که از سال ۱۳۸۵ در سطح ملی توسط دانشگاه صنعتی شریف برگزار می‌گردد. ساختار و هدف. این مسابقه با شرکت دانش آموزان از حدود یکصد شهر ایران در بیش از ۵۰ رشته متنوع برگزار می‌شود. مسابقه به شکل علمی آموزشی است هدف مسابقه این است که دانش آموزان در حین مسابقه به تمرین خود اتکایی و اعتماد به نفس پرداخته و از یادگیری بازی محور و مسابقه محور لذت ببرند. این مسابقات در حوزه علوم نوین با رویکرد جهانی STEAM و PBL یا همان یادگیری پروژه محور و با هدف ایجاد و بروز خلاقیت و تمرین و کار گروهی طراحی و اجرا
و بروز خلاقیت و تمرین و کار گروهی طراحی و اجرا شده‌است. معروفترین بخش‌های این مسابقه هوافضا، رباتیک، نانو، زیست فناوری، آینده پژوهی، طراحی سه بعدی، کمیکار، برنامه‌نویسی و… است. حامیان. حامیان مسابقه عبارتند معاونت پژوهشی دانشگاه صنعتی شریف، معاونت متوسطه وزارت آموزش و پرورش، کانون پرورش فکری، معاونت علمی ریاست جمهوری، بسیج دانش آموزی، شهرداری تهران و … بوده‌اند. جوایز. مراکز علمی و آکادمیک داخلی و خارجی معمولاً از برندگان مسابقات حمایت می‌کنند و جوایزی در قالب حمایت‌های مالی و معنوی به برندگان اهدا
در قالب حمایت‌های مالی و معنوی به برندگان اهدا می‌کنند.
سریزاوا کامو ; – ) یک سامورایی و یکی از فرماندهان ارشد شینسنگومی اهل ژاپن بود. او مردی بود که به همراه کوندو ایسامی به عنوان رئیس شینسنگومی خدمت می‌کرد و اهل قلمرو میتو (شهر میتوی امروزی، استان ایباراکی) بود. در روزهای اولیهٔ شینسنگومی، رهبر آن به عنوان مدیر ارشد بود. او به خاطر رفتار نامتعارفش در کیوتو و مرگ نابهنگامش که توسط یکی از رفقایش ترور شد، شناخته می‌شود، اما نیمه اول زندگی‌اش قبل از پیوستن به روشیگومی، گروهی از سامورایی‌های بدون ارباب که توسط شوگون‌سالاری ادو برای حفظ صلح در کیوتو استخدام شده
ادو برای حفظ صلح در کیوتو استخدام شده بودند، در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. همچنین گفته می‌شود که او شمشیرزن ماهری بوده و کوندو ایسامی و هیجیکاتا توشیزو نیز اقدامات دقیقی برای ترور او انجام داده‌اند. کاستی‌های مهلک سریزاوا کامو، مانند اعتیاد به الکل و عدم کنترل نفس، باعث مرگ او شد. تشکیل میبو روشیگومی. ردپای سریزاوا کامو در سال ۱۸۶۳ (بونکیو ۳) آشکار می‌شود، زمانی که او به گروه روشیگومی پیوست، گروهی که به درخواست کیوکاوا هاچیرو برای محافظت از چهاردهمین شوگون از شوگون‌سالاری ادو، توکوگاوا ایه‌موچی، در راه
از شوگون‌سالاری ادو، توکوگاوا ایه‌موچی، در راه کیوتو، به همراه همشهری‌اش نی‌ایمی نیشیکی و دیگران تشکیل شده بود. با این حال، به محض ورود کامو سریزاوا به کیوتو، مشخص شد که هدف واقعی روشیگومی محافظت از توکوگاوا ایه‌موچی نیست، بلکه اجرای جنبش سوننو جوئی است و این گروه از هم پاشید. سریزاوا کامو، که به همراه گروهی به رهبری کوندو ایسامی در کیوتو باقی مانده بود، به قلمرو آیزو (استان فوکوشیما امروزی) پناه برد که به عنوان شوگوشوکو کیوتو (گروه محافظان کیوتو) عمل می‌کرد و بدین ترتیب میبو روشیگومی، پیش از شینسنگومی،
و بدین ترتیب میبو روشیگومی، پیش از شینسنگومی، متولد شد. پس از رسیدن به فرماندهی شینسنگومی. سریزاوا کامو به عنوان مدیر ارشد، شینسنگومی را در روزهای اولیه خود رهبری کرد. در جریان گشت‌زنی در اوساکا، یک کشتی‌گیر سومو مست، راه شینسنگومی را سد کرد. سریزاوا تلاش‌های کوندو برای متوقف کردن او را بی‌اثر کرد و با یک ضربه شمشیر کشتی‌گیر را به دو نیم کرد. پس از آن، ۴۰ تا ۵۰ نفر از کشتی‌گیران دیگر برای تلافی حاضر شدند و نزاع بزرگی بین شینسنگومی و گروه طرفدار کشتی‌گیر سوموی مست درگرفت. سریزاوا کامو آرامش فوق‌العاده‌ای
مست درگرفت. سریزاوا کامو آرامش فوق‌العاده‌ای داشت و حتی وقتی یک سامورایی از قلمرو آیزو به دلیل سوءتفاهم نیزه‌ای را به سمت او نشانه گرفت، کاملاً بی‌تفاوت ماند. در عوض، او از یک بادبزن آهنی که روی آن عبارت «سریزاوا کامو، میهن‌پرست وفادار» حک شده بود، استفاده کرد تا به آرامی نیزه را کنار بزند، بدون اینکه عقب‌نشینی کند. او مردی بود که هم در تحصیلات دانشگاهی و هم در هنرهای رزمی سرآمد بود، اما یک نقص مهلک داشت: او تمایل به مستی داشت و در حالت مستی رفتارش خشونت‌آمیز می‌شد. شینپاچی ناگاکورا، که به عنوان رهبر واحد
می‌شد. شینپاچی ناگاکورا، که به عنوان رهبر واحد دوم شینسنگومی خدمت می‌کرد، خاطرات سریزاوا کامو را اینگونه تعریف کرد: «او حتی صبح‌ها بوی الکل می‌داد و به ندرت پیش می‌آمد که مست نباشد.» به عبارت دیگر، او همیشه مست بود. در نتیجه، او اغلب در مهمانی‌های مشروب‌خوری رفتار خشونت‌آمیزی داشت و رفتارهای خشونت‌آمیز او هنوز هم تا به امروز روایت می‌شود، مانند «حادثه سومیا در منطقه چراغ قرمز شیمابارا، کیوتو و مختل کردن کسب و کار آنها» و «کوتاه کردن موهای گیشا و خدمتکاران زن را که به درخواست‌های او عمل نمی‌کردند». غلاوه بر
را که به درخواست‌های او عمل نمی‌کردند». غلاوه بر این، وقتی خشمش فوران کرد، نتوانست خود را کنترل کند و در ۱۲ اوت ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، حادثه‌ای را رقم زد که در آن یاماتویا، یک تجارتخانه نساجی، به آتش کشیده شد. با این حال، شینسنگومی وظیفه داشت تا تحت سرپرستی خاندان آیزو، که به عنوان شوگوشوکو کیوتو (محافظ کیوتو) خدمت می‌کرد، صلح را در کیوتو حفظ کند. خاندان آیزو که نمی‌توانستند شاهد این اعمال بی نظم باشند، تصمیم گرفتند که سریزاوا کامو خطری برای خاندان است و دستور ترور او را به کوندو ایسامی را دادند. ترور. در ۱۶
ترور او را به کوندو ایسامی را دادند. ترور. در ۱۶ سپتامبر ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، ضیافت بزرگی در «سومیا» در شیمابارا، کیوتو، منطقه‌ای با چراغ قرمز نزدیک به پادگان شینسنگومی در میبو (بخش ناکاگیو امروزی، شهر کیوتو)، با حضور ۵۵ عضو شینسنگومی برگزار شد. سریزاوا کامو حدود ساعت ۶ بعد از ظهر مهمانی را ترک کرد، اما توشیزو هیجیکاتا و دیگران به آنها پیوستند و ضیافت خصوصی ادامه یافت. سریزاوا کامو حدود ساعت ۱۰ شب به پادگان بازگشت. نیمه شب، هیجیکاتا توشیزو ابتدا مخفیانه وارد شد و تأیید کرد که سریزاوا کامو خواب است. سپس، چهار
و تأیید کرد که سریزاوا کامو خواب است. سپس، چهار یا پنج آدمکش وارد شدند و در حالی که سریزاوا کامو خواب بود، به او حمله کردند. سریزاوا کامو در مواجهه با جوخه ترور غیرمنتظره، واکیزاشی خود را از غلاف بیرون می‌کشد و به مبارزه می‌پردازد. او موفق می‌شود زخمی به اوکیتا سوجی وارد کند، اما او در حالت مستی است و مجبور می‌شود از خود در برابر تعداد زیاد قاتلان دفاع کند. پس از تحمل جراحات متعدد، هنگام فرار از ایوان به اتاق بعدی، می‌میرد.
هارادا سانئوسوکه ; ( – ) فرد نظامی و از فرماندهان شینسنگومی اهل ژاپن بود. هارادا سانوسوکه استاد نیزه است که در مدارس نیزه‌زنی هوزوئین و تانه‌دا آموزش دیده است. در ترور ریوما ساکاموتو، یک غلاف شمشیر متعلق به او در میان وسایل به جا مانده در صحنه پیدا شد و او به عنوان یکی از مظنونان معرفی شد. (او در نبرد ادو-اوئنو در ۱۷ مه ۱۸۶۸، در سن ۲۹ سالگی کشته شد)
شوگیتای () تشکیلات نظامی شوگون‌سالاری توکوگاوا بود که در سال ۱۸۶۸ توسط هاتاموتو آمانو هاچیرو و از ملازمان خاندان هیتوتسوباشی تشکیل شد، یک سازمان زبده پیاده گروه حمله سامورایی بود که در زوشیگایا، ادو (اکنون توکیو تشکیل شد. شوگیتای‌ها در نبردهای جنگ بوشین، به ویژه در نبرد توبا-فوشیمی شرکت کردند و پس از انتساب دفاع از معبد کانئی، در نبرد اوئنو در نزدیک معبد قرار گرفتند. پس از نبرد اوئنو، برخی از شوگیتای‌های بازمانده به شمال گریختند و در نهایت به شورشیان جمهوری ازو پیوستند. پس از شکست ازو، بسیاری از معدود
ازو پیوستند. پس از شکست ازو، بسیاری از معدود شوگیتای‌های سابق باقی مانده در هوکایدو به عنوان توندن‌هی ساکن شدند. در میان بازماندگان تویوهارا چیکانوبو بودند که بعداً به عنوان یک هنرمند استاد نیشیکی-ئه به شهرت رسید.
سوسومو یامازاکی ؛ ۱۸۴۳? – ۶ فوریه ۱۸۶۸) افسر جاسوس، عضو شینسنگومی در اواخر دوره ادو در ژاپن بود. مرگ. در طول نبرد نبرد توبا-فوشیمی در سال 1868، یامازاکی به شدت مجروح شد و در 6 فوریه درگذشت. محل دقیق مرگ او قابل بحث است، اگرچه اعتقاد بر این است که او در حین فرار در ناو جنگی ژاپنی فوجی یاما غرق شده است. او از اعتماد کامل کوندو ایسامی و توشیزو هیجیکاتا برخوردار بود و تا پایان عمر خود یکی از وفادارترین اعضای شینسنگومی بود.
کارخانهٔ زغال‌شویی تأسیساتی است که زغال‌سنگ، خاک و سنگ را شستشو می‌دهد، آن را به قطعات کوچک‌تر می‌شکند (مرتب‌سازی) و برای فروش در بازار آماده می‌کند. در این تأسیسات غالباً زغال‌سنگ را به‌وسیلهٔ اتومبیل‌های ریلی یا کشتی بارگیری می‌کنند. در تمامی مراحل شستشوی زغال‌سنگ، ذخیره‌سازی این مادهٔ معدنی اهمیت بالایی دارد. به همین منظور نیز انبارهایی با ظرفیت‌های متنوع در کارخانجات زغال‌شویی احداث می‌شود. به‌طور کلی جابه‌جایی و ذخیره‌سازی زغال‌سنگ، بخش مهمی از فرایند شستشوی آن است. نگهداری و ذخیره‌سازی. زغال‌سنگ
شستشوی آن است. نگهداری و ذخیره‌سازی. زغال‌سنگ استخراج شده از معدن، مادهٔ اولیهٔ کارخانهٔ زغال‌شویی را تأمین می‌کند. این مادهٔ اولیه شامل زغال‌سنگ و سایر ناخالصی‌ها و آلودگی‌های همراه است که در کارخانهٔ زغال‌شویی شسته شده و به غلظت مطلوب می‌رسد. زغال‌سنگی که در کارخانهٔ زغال‌شویی مورد استفاده قرار می‌گیرد در مراحل مختلف شستشو نیاز به ذخیره‌سازی دارد و انبار نگهداری از آن نیز در نزدیکی محل کارخانهٔ زغال‌شویی است. زغالی که از انبارهای نگهداری تحویل کارخانهٔ شستشو می‌شود غلظت متفاوتی دارد و همین موضوع نیز سبب
می‌شود غلظت متفاوتی دارد و همین موضوع نیز سبب می‌شود که خروجی کارخانه بر حسب تن در ساعت متفاوت باشد. عموماً این ماده به‌وسیلهٔ نوار نقاله یا لودر و بولدوزر به کارخانهٔ شستشو تحویل داده می‌شود و در کارخانه نیز برای بازیابی، مواد احیاکننده به آن می‌زنند. نمونه‌گیری. پیش از احداث و راه‌اندازی کارخانهٔ زغال‌شویی عموماً فرایند نمونه‌گیری صورت می‌پذیرد. در این فرایند یک نمونهٔ معمولی از معدن زغال‌سنگ در یک دورهٔ زمانی مشخص مورد سنجش قرار می‌گیرد. روش نمونه‌گیری نیز مطابق با استاندارهای ارائه شدهٔ انجمن ASTM مشخص
مطابق با استاندارهای ارائه شدهٔ انجمن ASTM مشخص می‌شود. خرد کردن. خرد کردن مادهٔ اولیهٔ ورودی به کارخانهٔ شستشوی زغال‌سنگ سبب می‌شود که مراحل کنترل و پردازش با تسلط بیشتری صورت پذیرد و در واقع یکی از بخش‌های مهم شستشوی زغال خرد کردن زغال‌سنگ است. شرکت‌های ایرانی. از جمله شرکت‌های فعال در حوزهٔ زغال‌شویی در ایران می‌توان به کارخانهٔ زغال‌شویی کانی کربن طبس، زغال‌سنگ زرند، زغال البرز، سوادکوه و… اشاره کرد.
طراحی ساخت کارخانه در دو فاز به انجام رسید در فاز اول ۹۵۰۰۰ مترمربع و در فاز دوم ۲۰۰۰۰۰ مترمربع که هر فاز شامل سالن بدنه، سالن رنگ و سالن تزئینات است. شرکت خودروسازان راین در سال ۱۳۸۲ بعنوان یکی از شرکتهای تابعه گروه صنایع خودروسازی کرمان در منطقه ویژه اقتصادی ارگ جدید بم تأسیس و به منظور تولید و گسترش اهداف تعیین شده در اساسنامه شرکت فعالیت می کند. فاز اول شامل سالن بدنه به مساحت ۲۳۰۰۰ مترمربع با ظرفیت استقرار ۵ خط تولید و تولید ۴۰ بدنه خودرو در ساعت، سالن رنگ به مساحت ۴۰۰۰۰ مترمربع و ظرفیت رنگ آمیزی ۲۰
رنگ به مساحت ۴۰۰۰۰ مترمربع و ظرفیت رنگ آمیزی ۲۰ خودرو در ساعت و سالن تزئینات به مساحت ۳۲۰۰۰ مترمربع و ظرفیت استقرار خطوط تولید جهت تولید ۴۰ دستگاه خودرو در ساعت می‌باشد. در اسفند سال ۱۳۸۲ و پس از عقد قرارداد همکاری بین شرکت خودروسازان راین و شرکت هیوندای موتور کره جنوبی که یکی از ۵ شرکت معتبر خودروساز در جهان می‌باشد، شرکت خودروسازان راین رسماً تولیدکننده خودروهای هیوندای در ایران نام گرفت. پس از آن، با راه اندازی خط تولید خودروی هیوندای ورنا (اکسنت) اولین خودروی تولیدی این شرکت در خرداد ۱۳۸۳ از خط تولید
خودروی تولیدی این شرکت در خرداد ۱۳۸۳ از خط تولید کارخانه خارج شده و اولین سری خودروهای تولیدی هم در شهریور همان سال تحویل داده شد. در ادامه روند توسعه شرکت، تولید خودروی آوانته (النترا) با همکاری شرکت هیوندای در دستور کار قرارگرفت و پس از خرید و نصب تجهیزات خط تولید این خودرو، در مرداد ۱۳۸۴ اولین خودروهای تولید شده تحویل گردید. صنایع خودروسازی کرمان، ۶۵ درصد از سهام خودروسازان راین را با ارزش گذاری مشارکت با هیوندای به بخش دیگری فروخته است. منابع. منابع:خودروسازان راین
در آمار، نمودار گیج‌کننده، همچنین به عنوان نمودار تحریف‌شده شناخته می‌شود، گرافی است که داده‌ها را اشتباه ارائه می‌دهد، این کار سوءاستفاده از آمار است و بالتبع نتیجه‌گیری نادرستی از آن حاصل می‌شود. نمودارها ممکن است به دلیل پیچیدگی بیش از حد یا ساخت ضعیف گمراه‌کننده باشند. حتی وقتی مشخصات داده‌های آن‌ها دقیق ساخته شده‌است، نمودارها می‌توانند مورد تعبیر و تحلیل‌های متفاوت قرار بگیرند و نتایج نادرستی از آنان حاصل شود.