payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دارد. ناهمواری‌ها. به غیر از یک منطقه ساحلی کوهستانی در شمال و چندین دره رودخانه‌ای برجسته، بیشتر کشور بسیار مسطح و دارای موانع طبیعی کمی برای محدود کردن تحرک عشایر و دام‌های آنهاست. مردم سومالی مسلمان و قبیله‌ای هستند و حدود سه پنجم آنها کوچ‌نشینی یا دامدار و کشاورز عشایری هستند. ارتفاعات و تپه ماهورهایی در شمال کشور دیده می‌شود اما دشت‌ها بیشتر سرزمین‌های سومالی را دربر گرفته‌اند. تپه‌ها به تدریج به سمت جنوب کاهش می‌یابند و فلات‌های هموار و نیمه‌هموار را تشکیل می‌دهند تا به دشت‌هایی برسند که تقریباً دو
تشکیل می‌دهند تا به دشت‌هایی برسند که تقریباً دو سوم مساحت جنوب سومالی را پوشش می‌دهند. کوه شیمبیریس بلندترین نقطه در سومالی است که در منطقه کوهستانی سرود در استان سناج در شمال شرقی سومالی واقع شده‌است و دارای ارتفاع ۲۴۱۶ متر از سطح دریا است. کرانه اقیانوس هند، یعنی نقطه صفر از سطح دریا، پست‌ترین نقطه در سومالی است. محیط زمین‌های قابل کشت تنها ۱٫۶۴ درصد از کل سطح کشور را دربر گرفته‌اند، در حالی که فقط ۰٫۰۴ درصد از کل سطح کشور برای کشت محصولات دائمی استفاده می‌شود. بر اساس آمار سال ۲۰۰۳، از طریق منابع آب
می‌شود. بر اساس آمار سال ۲۰۰۳، از طریق منابع آب تجدیدپذیر که بر اساس آمار سال ۱۹۹۷، حدود ۱۵٫۷ کیلومتر مربع تخمین زده شده‌است، کل زمین‌های آبیاری شده ۲۰۰۰ کیلومتر مربع بوده‌است. آب و هوا. آب و هوا در سومالی به‌طور کلی بیابانی است، اگرچه سالی دو بار باران‌های موسمی نیز رخ می‌دهد. بادهای شمال شرقی بین دسامبر و فوریه هر سال می‌وزد، این امر به اعتدال هوا در شمال کشور کمک می‌کند، اگرچه در جنوب گرم است. دیگر بادهای موسمی در بازه زمانی مه تا اکتبر، که بادهای جنوب غربی هستند، می‌وزند. به دلیل مجاورت سومالی با خط
غربی هستند، می‌وزند. به دلیل مجاورت سومالی با خط استوا، تغییرات فصلی در آب و هوا بسیار زیاد نیست. با این حال، برخی از بارندگی‌های بسیار غیرقابل پیش‌بینی گاه در کشور رخ می‌دهد. شرایط گرم در طول سال با بادهای موسمی و بادهای نامنظم همراه است. حداکثر دمای میانگین روزانه از ۳۰ تا ۴۰ درجه سانتی‌گراد است، به جز در ارتفاعات بالاتر و در امتداد دریای شرقی، که اثرات جریان سرد دریایی را می‌توان احساس کرد. به عنوان مثال، در موگادیشو، بیشینه دمای بعد از ظهر از ۲۸ درجه تا ۳۲ درجه سانتی‌گراد در آوریل متغیر است. برخی از
تا ۳۲ درجه سانتی‌گراد در آوریل متغیر است. برخی از بالاترین میانگین دماهای سالانه در جهان در این کشور ثبت شده‌است. بیشینه دمای بعد از ظهر در بربره، در کرانه شمال غرب، از ژوئن تا سپتامبر به‌طور متوسط بیش از ۳۸ درجه سانتی‌گراد است. در سطح سراسری کشوری، میانگین کمینه دمای روزانه معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد متغیر است. بیشترین تقاوت‌های آب و هوایی مربوط به شمال سومالی است، جایی که درجه حرارت در ماه ژوئیه در دشت‌های ساحلی از ۴۵ درجه سانتی‌گراد بالاتر می‌رود و در ماه دسامبر در ارتفاعات به زیر نقطه انجماد
و در ماه دسامبر در ارتفاعات به زیر نقطه انجماد می‌رسد. در این منطقه، رطوبت نسبی از حدود ۴۰ درصد در اواسط بعد از ظهر تا ۸۵ درصد در شب متغیر است، که با توجه به فصل تا حدودی تغییر می‌کند.
اسکایلر گرانت هنرپیشه سابق اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آن در گرین گیبلز اشاره کرد.
کوه شیمبیریس () بلندترین قله سومالی است. بلندای آن ۲۴۶۰ متر از سطح دریا است و در رشته‌کوه عَلَمْدُو در منطقه سَناج واقع شده‌است. داده‌های مأموریت مکان‌نگاری شاتل رادار نشان می‌دهد که ارتفاع ۲۴۱۶ متر که اغلب برای این کوه نقل می‌شود، نادرست است. دسترسی به این کوه با وسایل نقلیه وجود ندارد. با این حال بازدیدکنندگان می‌توانند در چادر اقامت کنند.
برای مرجان یک فیلم ایرانی به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی حمید زرگرنژاد محصول سال ۱۳۹۹ است.این فیلم در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و در مرداد ماه ۱۴۰۱ در سینما های سراسر ایران اکران گردید. داستان. خوشبختی توی رابطه، یه‌چیز کاملاً شانسیه؛ شاید اینکه دیگران از ما بترسن و مجبورشون کنیم که با ما بمونن، قابل‌اطمینان‌تر از این باشه که عاشقمون باشن.
سری فینال‌های قهرمانی جهان ان‌بی‌ای ۱۹۷۶ مرحلهٔ قهرمانی اتحادیهٔ ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) در فصل ۷۶–۱۹۷۵ می‌باشد. بوستون سلتیکس از کنفرانس شرق برابر فینیکس سانز از کنفرانس غرب در یک سری بازی بهترین از هفت قرار گرفت. در پایان، بوستون با برتری ۴ بر ۲ برابر فینیکس، توانست برای سیزدهمین بار عنوان قهرمانی ان‌بی‌ای را به‌دست بیاورد. جو جو وایت از تیم بوستون نیز به عنوان باارزش‌ترین بازیکن سری پایانی انتخاب شد. پیش‌زمینه. سری‌های فصل عادی. بوستون در چهار بازی فصل عادی، فینیکس را شکست داد و این تیم را جارو کرد. خلاصه
فینیکس را شکست داد و این تیم را جارو کرد. خلاصه سری. "برتری بوستون برابر فینیکس، ۴ بر ۲"
سینمای آنگولا به صنعت و پیشینه سینما در این کشور اشاره دارد. آنگولا تا سال ۱۹۷۵ مستعمره پرتغال بود. سینما توسط پرتغالی‌ها در دهه ۱۹۳۰ وارد این کشور شد. تولید فیلم و احداث سالن سینما در همین دوران سرو شکل گرفته‌است. تا سال ۱۹۷۵ حدود ۵۰ سالن سینما در شهرهای آنگولا مشغول فعالیت بودند. در حال حاضر از این تعداد فقط ۴ یا ۵ سالن به‌طور نصفه و نیمه فعال هستند و باقی سینماهای این کشور متروکه و تعطیل شدند. سینمای حال حاضر آنگولا بسیار فقیر و خرد است و در حال حاضر از مشکلات مالی مربوط به تأمین بودجه فیلم‌های جدید رنج
مالی مربوط به تأمین بودجه فیلم‌های جدید رنج می‌برد. در اوایل دهه ۲۰۰۰، دولت آنگولا به تأمین سرمایه برای تولید تعداد محدودی فیلم کمک کرد اما این برنامه در اواخر دهه متوقف شد. سینمای حال حاضر. از سینماگران بومی آنگولا چندنفری آثار شاخص در محدوده جغرافیای کشور خود تولید کردند. زی‌زی گامبووا با "قهرمان" (۲۰۰۴) و "کیلاپی بزرگ" (۲۰۱۲) و ماریا ژائو گانگا با فیلم "شهر توخالی" (۲۰۰۴) در این زمره سینماگران آنگولایی هستند. "شهر توخالی" در سال ۲۰۰۴ جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم پاریس و فیلم "قهرمان" جایزه بزرگ
جشنواره فیلم پاریس و فیلم "قهرمان" جایزه بزرگ جشنواره فیلم ساندنس را به دست آوردند. تاکنون آثاری از کارگردانان پرتغالی در آنگولا ساخته شده‌است. "نامه‌هایی از جنگ (۲۰۱۶)" یکی از مهم‌ترین این فیلم‌هاست. "نامه‌هایی از جنگ" به کارگردانی ایوو فری‌یرا در شصت و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد. این فیلم در بخش رقابت اصلی خرس طلایی این جشنواره حضور داشت اما موفق به کسب جایزه نشد. "نینگا: ملکه آفریقا" (۲۰۱۳) با بازی لسلیانا پریرا و تهیه‌کنندگی کورئون دو، یکی از آثاری است که به جز کارگردان بقیه
دو، یکی از آثاری است که به جز کارگردان بقیه عوامل آن بومی و مربوط به بدنه سینمایی آنگولا بودند. این فیلم در سال ۲۰۱۴ در فستیوال فیلم مونترال به نمایش درآمد. از دیگر فیلم‌هایی که از جغرافیای آنگولا برای تولید استفاده کردند "آیا قهرمانان ما قادر به یافتن دوستشان که به طرز مرموزی در آفریقا ناپدید شده هستند؟" (۱۹۶۸) ساخته اتوره اسکولا و "مین‌زُدا" (۱۹۹۸) ساخته کئونی واکسمن قابل اشاره هستند.
سیلویو نوتو (؛ – ) بازیگر، صداپیشه، مجری رادیو و مجری تلویزیون اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ترانه عاشقانه"، "ستارگان پائین را می‌نگردند"، "صندلی الکتریکی" و "شب‌های داغ کالیگولا" اشاره کرد.
استفانو پـِشه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دوستان من"، "حواری سیزدهم"، "مظنون"، "جنایت‌های غیرحرفه‌ای" و "حوزه استحفاظی" اشاره نمود.
استفانو سیبالدی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "دون پاسکواله" و "ستارگان پائین را می‌نگردند" اشاره نمود.
تِلـِماکو روجری (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایتالیا در دوران فیلم‌های صامت بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مراقب آملیا باش" اشاره نمود.
مارسل لِـواک (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جنایت آقای لانژ"، "ژودکس" و "مراقب آملیا باش" اشاره کرد.
لوچو دامبرا (؛ – ) روزنامه‌نگار، نویسنده، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، منتقد ادبی، مترجم و تهیه‌کننده فیلم اهل پادشاهی ایتالیا بود. وی در سال ۱۹۳۷ کتاب خاطرات خود را منتشر کرد که در آن دوران کار خود در صنعت فیلمسازی اولیه ایتالیا را شرح می‌داد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "در لباس دلقک"، "سیزدهمین مرد"، "جوزپه وردی"، "بوسهٔ چیرانو"، "نخستین عشق" و "مراقب آملیا باش" اشاره نمود.
ساندرو سالوینی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "سیزدهمین مرد"، "نرون" و "ملکه اسکالا" اشاره کرد.
جوایز بین‌المللی راک یک مراسم اهدای موسیقی در ایالات متحده بود که به منظور بزرگداشت موسیقی دانان برتر در سبک موسیقی راک بود. این جوایز از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ به مدت سه سال از شرکت پخش رسانه‌ای آمریکا (ای‌بی‌سی) پخش شد. نمایش جایزه تعبیر شده‌است که تلاشی برای ایجاد جایزه گرمی بوده‌است اما نتوانسته بینندگان کافی را برای موفقیت در این زمینه جذب کند. انستیتو فیلم بریتانیا اولین مراسم اهدای جوایز را در سال ۱۹۸۹ با عنوان جوایز بین‌المللی راک کوکاکولا فهرست می‌کند، که نشان می‌دهد این رویداد توسط شرکت کوکاکولا حمایت
نشان می‌دهد این رویداد توسط شرکت کوکاکولا حمایت مالی شده‌است. در این جوایز تعدادی از مشاهیر موسیقی راک و صنعت فیلم از جمله اریک کلپتون، کیت ریچاردز، گریس جونز، رابرت پالمر، آزی آزبورن، آلیس کوپر و لو رید حضور داشتند. در این برنامه همچنین برنامه‌های سرگرمی برگزار شد و افراد مشهور تعدادی از سخنرانی‌هایی را ارائه دادند.
کنفرانس موسیقی زمستانی (دابلیوام‌سی) یک کنفرانس یک هفته ای برای موسیقی الکترونیک است که از سال ۱۹۸۵ هر مارس در میامی بیچ، فلوریدا، ایالات متحده آمریکا برگزار می‌شود. همچنین به عنوان سکوی برتر موسیقی رقص الکترونیک شناخته می‌شود. این کنفرانس متخصصانی مانند هنرمندان، دی‌جی‌ها، نمایندگان مارک‌های ضبط (A&amp;R)، تهیه‌کننده‌های موسیقی، ترقی‌دهندگان، رادیو و رسانه خبری برای سمینارها و گفتگوهای میزگرد دورهم جمع می‌کند. هزاران شرکت کننده سالانه از سراسر جهان در دابلیوام‌سی شرکت می‌کنند. جوایز بین‌المللی موسیقی رقص.
شرکت می‌کنند. جوایز بین‌المللی موسیقی رقص. یک رویداد مهم در طول کنفرانس موسیقی زمستانی، جوایز بین‌المللی موسیقی رقص (آی‌دی‌ام‌ای) است. آی‌دی‌ام‌ای بخشی جدایی ناپذیر از دابلیوام‌سی هستند که سالانه بیش از دو میلیون رأی از علاقه‌مندان به موسیقی در ۲۰۹ کشور و منطقه برای شناسایی و تکریم دستاوردهای استثنایی در ۵۷ دسته جایزه کسب می‌کند. آی‌دی‌ام‌ای از زمان تأسیس دابلیوام‌سی در سال ۱۹۸۵، بجز سال ۲۰۱۷، هر ساله برگزار می‌شوند. در سال ۲۰۱۸ آنها یک بار دیگر برگزار شدند اما برندگان توسط دابلیوام‌سی بدون رای‌گیری عمومی
اما برندگان توسط دابلیوام‌سی بدون رای‌گیری عمومی انتخاب شدند. سال ۲۰۱۹، اولین رای عمومی به آی‌دی‌ام‌ای از زمان خریداری دابلیوام‌سی توسط هفته موسیقی میامی - برگزار کنندگان جشنواره موسیقی اولترا بود.
سینمای ماداگاسکار به صنعت فیلم‌سازی در این سرزمین اشاره دارد. ماداگاسکار از سال ۱۸۹۶ از جمله مستعمرات امپراتوری فرانسه بوده‌است، این کشور در سال ۱۹۶۰ با عنوان جمهوری مالاگاسی از فرانسه مستقل شد و در سال ۱۹۷۵ نام این کشور به جمهوری دموکراتیک ماداگاسکار تغییر نمود. در زبان مالاگاسی، سینما به Sarimihetsika ترجمه شده که به معنای تصویر متحرک است. پیشینه. قدیمی‌ترین تولید سینمایی در ماداگاسکار در سال ۱۹۳۷ توسط یک شهروند مالاگاسی به نام راهب فیلیپ رابرجو با عنوان "رسالاما، شهید" کارگردانی شد. این فیلم سیاه و سفید
شهید" کارگردانی شد. این فیلم سیاه و سفید ۲۲ دقیقه‌ای که با دوربین ۹٫۵ میلیمتری تصویربرداری شده بود دربارهٔ خواهر رسالاما راهبه فداکار سرزمین ماداگاسکار است. اکنون نسخه کامل "رسالاما، شهید" از بین رفته‌است و تنها ۱۱ دقیقه از فیلم موجود می‌باشد. سینمای پس از استقلال. در سال‌های بعد از استقلال ماداگاسکار، این سرزمین هنوز از بی‌ثباتی سیاسی رنج می‌برد. این دوره پیچیده پس از استعمار نه تنها منجر به تعطیلی یا تبدیل سینماهای کشور به عبادتگاه‌های مذهبی شد. همچنین تقریباً کل صنعت فیلم‌سازی با خاک یکسان شد؛ و تا
تقریباً کل صنعت فیلم‌سازی با خاک یکسان شد؛ و تا امروز هنوز سینمای عمومی در ماداگاسکار وجود ندارد. از سال ۲۰۰۶ با تأسیس فستیوال فیلم کوتاه ماداگاسکار (Rencontres du Film Court Madagascar) صنعت فیلم نیز به آرامی شروع به بهبود کرد. بدنه سینمایی کوچک ماداگاسکار عمدتاً بودجه دولتی برای تولید فیلم دریافت نمی‌کنند با این وجود سالانه حدود ۶۰ فیلم کوتاه و ۱ یا ۲ فیلم سینمایی ساخته می‌شود. سینمای حال حاضر. مشهورترین کارگردان بدنه سینمایی ماداگاسکار ریموند راجاوناریولو است. او که فارغ‌التحصیل دانشگاه مونپلیه است در
است. او که فارغ‌التحصیل دانشگاه مونپلیه است در سال ۱۹۸۸ فیلم کوتاه "گسترش شایعات" را ساخت. این اولین اثر یک سینماگر اهل ماگاسکار بود که در جشنواره‌های مهمی مانند جشنواره فیلم کن، جشنواره فیلم تائورمینا و جشنواره فیلم کارتاژ به نمایش درآمد و برنده جایزه شد. "وقتی ستارگان با دریا ملاقات می‌کنند" (۱۹۹۶) نیز اولین فیلم بلند ریموند راجاوناریولو بود که در گستره سینمای آفریقا به اکران رسید.
سینمای جنوبی آفریقا یا سینمای جنوب آفریقا به بدنه سینمایی، تاریخ سینما و تولید فیلم‌های مستقل یا مشترک در این منطقه اشاره دارد. ۳ کشور آنگولا، ماداگاسکار و آفریقای جنوبی در این منطقه قرار دارند. سینمای جنوب آفریقا بخشی از سینمای آفریقا محسوب می‌شود که خود، زیرمجموعه سینمای جهان است؛ اصطلاحی که در دنیای انگلیسی‌زبان، به هر فیلمی که زبانی غیر از انگلیسی دارد گفته می‌شود. سینمای کشور آفریقای جنوبی با فاصله بسیار نسبت به سینمای آنگولا و سینمای ماداگاسکار قرار دارد.
تونی سانتاگاتا (؛ زادهٔ ۹ دسامبر ۱۹۳۵) خواننده، کمدین و بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ساقدوش" و "شب دوم عروسی" اشاره نمود.
ساقدوش () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی پوپی آواتی است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد و در چهل و هشتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد. این فیلم به عنوان نمایندهٔ ایتالیا در هفتادمین دوره جوایز اسکار جهت رقابت برای جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی معرفی شده بود که به فهرست نهایی منتخبان راه نیافت.
محمدجعفر ملکوتی متولد سال ،۱۳۲۶ مدارک لیسانس و فوق لیسانس و دکترای خود را به ترتیب از دانشگاه شهید چمران (۱۳۴۹)، دانشگاه تهران (۱۳۵۳) و دانشگاه نبراسکای آمریکا (۱۳۵۶) با درجات عالی دریافت کردند. وی تا سال ۱۳۶۲ در دانشکده کشاورزی زنجان و از آن پس تا هم‌اکنون در دانشگاه تربیت مدرس مشغول به تدریس و تحقیق می‌باشند. وی از سال ۱۳۷۴تا ۱۳۸۵با حفظ سمت، سرپرست مؤسسه تحقیقات خاک و آب و مشاور وزیر کشاورزی در امور تولید و مصرف بهینه کودها بودهاند. در سال ۱۳۷۵ به عنوان استاد نمونه کشوری و در سال ۱۳۷۶ به دلیل طرح مصرف
استاد نمونه کشوری و در سال ۱۳۷۶ به دلیل طرح مصرف بهینه کود، راهاندازی تولید صنعتی کودهای شیمیایی و زیستی در کشور و صرفه جویی در مصرف کودهای فسفاتی وارداتی موفق به دریافت نشان لیاقت درجه سه در کار و تولید گردیدند. وی مصرف سولفات روی را در محصولات کشاورزی و انسان همگانی نموده و ثابت نمودند که در محصولات کشاورزی و در نهایت دام و انسان، غلظت روی (Zn) بسیار کمتر از حد نیاز می‌باشد. پژوهش و مقاله. پروفسور ملکوتی تاکنون راهنمایی بیش از ۱۵۰ پایان‌نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری در رشته‌های مختلف کشاورزی به ویژه
و رساله دکتری در رشته‌های مختلف کشاورزی به ویژه حاصلخیزی خاک و تغذیه گیاهی را عهده‌دار بوده و بیش از ۱۸۰۰ عنوان کتاب، مقاله علمی و نشریه فنی ۶۰کتاب، ۴۶۰ مقاله علمی در مجلات داخلی خارجی، ۸۴۰ مقاله در مجامع علمی داخلی– خارجی، ۴۷۰ نشریه ترویجی، ۳۳ گزارش نهایی و شریک در ۱۵ دانش فنی که عمدتاً با همکاری اساتید معزز، اعضاء محترم هیئت علمی، دانشجویان سختکوش گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس و محققین گرانسنگ مؤسسه تحقیقات خاک و آب به چاپ رساندهاند. پروفسور ملکوتی را در تاریخ ۱۳ ۹۰/۴/۱۵ در حالی که
پروفسور ملکوتی را در تاریخ ۱۳ ۹۰/۴/۱۵ در حالی که بیشترین امتیاز پژوهشی را در میان تمام اعضای محترم هیئت علمی دانشگاه داشتند، بازنشسته کردند. لیکن، با روی کار آمدن دولت یازدهم، مجدداً در گروه خاکشناسی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس به تدریس و تحقیق مشغول شدند افتخارات. در سال ۱۳۷۹ به لحاظ ارائه روش عملی برای پائین آوردن نسبت مولی اسید فیتیک به روی (PA/Zn)در گندم و ضرورت مصرف نان سبوسدار غنیشده در جامعه، موفق به دریافت جایزه رتبه اول در رشته تغذیه و بهداشت از ششمین جشنواره تحقیقات پزشکی رازی شد. در سال
از ششمین جشنواره تحقیقات پزشکی رازی شد. در سال ۱۳۸۱ بنا به پیشنهاد دبیرکل خانه کشاورز، لوح یاد بود برای همگانی کردن مصرف بهینه کودها مخصوصاا ریزمغذی‌ها از رئیس جمهور دریافت نمود. در سال ۱۳۸۳ موفق به دریافت جایزه از هجدهمین جشنواره بینالمللی خوارزمی و نیز برنده جایزه جهانی SOPIB از اتحادیه بین‌المللی کود TFI در کانادا و در سال ۱۳۸۴ به عنوان اولین ایرانی، موفق به دریافت جایزه از آکادمی علوم جهان سوم (TWAS) در شاخه علوم کشاورزی به خاطر اصلاح فرمول کودی کشور و همگانی کردن مصرف سولفات روی در محصولات کشاورزی و
همگانی کردن مصرف سولفات روی در محصولات کشاورزی و انسان گردیدند. ایشان در سال ۱۳۸۶ عنوان استاد ممتازی در رشته خاکشناسی را از طرف انجمن علوم خاک ایران، در سال ۱۳۸۷عنوان چهره ماندگار در علوم کشاورزی (خاکشناسی) را از طرف هفتمین ستاد چهره‌های ماندگار کشور و درسال ۱۳۸۹ از طرف سوم همایش بینالمللی نوآوری و عدالت اقتصادی به دلیل تلاشهای علمی در زمینه ارتقاء کمی کیفی محصولات کشاورزی و ارتقاء سطح سلامت جامعه در کشور تقدیرنامه دریافت نمودند. علاوه براین، ایشان در سال ۱۳۹۱ به دلیل داشتن بیشترین تعداد مقاله فارسی، از
۱۳۹۱ به دلیل داشتن بیشترین تعداد مقاله فارسی، از طرف پایگاه استنادی علوم جهان اسلام به عنوان دانشنمد برتر انتخاب شدند
شب دوم عروسی () یک فیلم کمدی درام به کارگردانی پوپی آواتی در سال ۲۰۰۵ میلادی منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم ونیز به‌نمایش درآمد و برندهٔ روبان نقره‌ای بهترین بازیگر زن شد.
سونی پیکچرز هوم انترتیمنت (به انگلیسی: Sony Pictures Home Entertainment) (مخفف SPHE) یک شرکت بخش توزیع ویدیوی خانگی سونی پیکچرز، یکی از شرکتهای تابعه کنگره ژاپنی شرکت سونی است. این شرکت در ژوئن ۱۹۷۸ با عنوان کلمبیا پیکچرز هوم اینترمنت تأسیس شد و ۲۰ نوامبر ۱۹۷۹ شروع به انتشار کرد.
توتو مینیونه (؛ ۸ فوریه ۱۹۰۶ – ۱ ژانویه ۱۹۹۳) بازیگر و رقصنده اهل ایتالیا بود. وی برادر بزرگ هنرپیشه ایتالیایی میلی است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جینجر و فرد"، توتو تارزان و آدم و حوا اشاره کرد.
اوبالدو لای (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "یک روز در دادگاه" و "ناپل همیشه ناپل است" اشاره کرد.
رابرت جان «موت» لنگ (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده موسیقی، موسیقی‌دان، آهنگساز، و ترانه‌نویس اهل زامبیا است. وی از سال ۱۹۷۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در طول حرفه خود با هنرمندانی مانند بریتنی اسپیرز، شنایا توین، لیدی گاگا، مارون ۵، مایکل بولتون، دف لپارد، کرز، سلین دیون و برایان آدامز همکاری داشته‌است. او همچنین با همسر وقت خود، خواننده کانادایی شنایا توین ترانه‌هایی را نوشت و تولید کرد. آلبوم ۱۹۹۷ او "به نزد ما بیا" که تهیه کنندگی او را به دست آورد، به پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی کانتری، پرفروش‌ترین
به پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی کانتری، پرفروش‌ترین آلبوم استودیویی توسط یک بازیگر زن، پرفروش‌ترین آلبوم دهه ۱۹۹۰ و نهمین آلبوم پرفروش در ایالات متحده آمریکا تبدیل شد.
والریو یالونگو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مدرسه تمام شد" اشاره نمود.
جورجیو توین‌فورت (؛ زادهٔ ) آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی، نوازنده پیانو، و خواننده زاده پاراماریبو، سورینام است. او در طول حرفه خود با هنرمندانی مانند مایکل جکسون، سیا، ریانا، لیدی گاگا، ویتنی هیوستون و لایونل ریچی همکاری داشته است.
دابا مودیبو کیتا (Daba Modibo Keïta؛ متولد ۵ آوریل ۱۹۸۱) یک ورزشکار تکواندوی مالی است. کیتا از سال ۱۹۹۶ در مسابقات بین‌المللی شرکت کرده و در سال ۲۰۰۷ به سنگین‌وزن رسیده‌است (۸۴+ کیلوگرم) او قهرمان مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۷ در پکن شد و در هر دو دوره المپیک تابستانی ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ در وزن ۸۰+ کیلوگرم شرکت کرد. قهرمان جهان در سال ۲۰۰۷. در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۷ در پکن با وجود پارگی عضله کمر قبل از بازی نهایی، کیتا مدال طلای سنگین‌وزن (۸۴ کیلوگرم) را با غلبه بر مرتضی رستمی از ایران، از آن خود
را با غلبه بر مرتضی رستمی از ایران، از آن خود کرد. وی اولین فرد از جنوب صحرای آفریقا است که عنوان قهرمانی جهان تکواندو را به خود اختصاص داده و در مالی به یک قهرمان ملی تبدیل شده‌است. خود کیتا اظهار داشته‌است که «کسب عنوان جهانی برای یک آفریقایی یا کسی از یک کشور در حال توسعه تقریباً قابل تصور نبود».
مدرسه تمام شد () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی والریو یالونگو است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این فیلم در جشنواره فیلم رم به‌نمایش درآمد و نامزد دریافت روبان نقره‌ای برای «بهترین موسیقی متن» بود.
وینیچو مارکیونی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی در سال ۲۰۲۳ نامزد دریافت روبان نقره‌ای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عسل"، "تقدیم به رم با عشق"، "دوبار متولد شد" و "اسب‌ها" اشاره کرد.
ویتوریو آماندولا (؛ – ) بازیگر، صداپیشه، دیالوگ‌نویس و کارگردان نمایش اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بدرود مسکو"، "مینو"، "هیولا"، "جینجر و فرد" و "زمانی برای کشتن" اشاره کرد.
در لباسی خیره‌کننده () یک فیلم جنایی آمریکایی به کارگردانی یوجین فورد است که در سال ۱۹۴۱ منتشر شد. این فیلم بر اساس رمانی معمایی به نام "مردگان تعظیم نمی‌کنند" نوشته ریچارد بورک ساخته شده است.
یحیی حاتمی، مشهور به یحیی قوام‌الدوله‌ای (زادهٔ ۱۲۴۷ – درگذشتهٔ ۱۳۱۴) موسیقی‌دان و نوازندهٔ تار اهل ایران بود. زندگی هنری. یحیی حاتمی در سال ۱۲۴۷ ه‍. خ متولد شد. خانوادهٔ او نواختنِ ساز را کسرِ‌شأن می‌دانستند، با این حال وی به موسیقی گرایش داشت و برای فراگیری ساز تار نزد آقا حسینقلی رفت. او در نوازندگی بسیار پیشرفت کرد تا جایی که به سمتِ خلیفه‌گری کلاس رسید و آقا حسینقلی، آموزش و تحویل درس‌های کلاس را به عهدهٔ او می‌گذاشت. آقا حسینقلی همچنین وصیت کرد که یحیی قوام‌الدوله‌ای آموزش موسیقیِ فرزند کوچکش،
که یحیی قوام‌الدوله‌ای آموزش موسیقیِ فرزند کوچکش، عبدالحسین شهنازی را بر عهده بگیرد، او نیز در آموزش به عبدالحسین شهنازی کوشش بسیار نمود. یحیی حاتمی از نواختن در حضور مردم و ضبط صفحه‌های موسیقی خودداری می‌کرد اما به دلیل آشنایی‌اش با صفاعلی ظهیرالدوله، در کنسرت‌های انجمن اخوت، به سرپرستی درویش‌خان به نوازندگی تار می‌پرداخت. یحیی حاتمی، آموزش موسیقی و تارِ فرزند خود، «شاپور حاتمی» را به عبدالحسین شهنازی سپرد که بعدها یکی از موسیقی‌دانان سرشناس شد. یحیی حاتمی در سال ۱۳۱۴، در سن ۶۷ سالگی درگذشت.
یا کودوکان (講道館)، مرکز انجمن جودو در سراسر جهان است. کودوکان در سال ۱۸۸۲ توسط کانو جیگورو، بنیانگذار جودو، تأسیس شد و هم‌اکنون یک ساختمان هشت طبقه در توکیو است. معنای نام. در "لغت، kō" (講) به معنای "مطالعه"، "dō" (道) به معنای " راه " و "kan" (館) "ساختمان عمومی" است. با هم می‌توان آن را به عنوان "مکان طریقت یادگیری" ترجمه کرد. عملکرد. مؤسسه کودوکان کلاس‌هایی را برای کسانی که می‌خواهند در جودو مسلط شوند برگزار می‌کند. این برنامه به عنوان یک مدرسه حرفه ای توسط دولت متروپولیتن توکیو مجاز است. دوره‌های آن شامل
دولت متروپولیتن توکیو مجاز است. دوره‌های آن شامل تئوری‌ها و تمرین‌های جودو و مسائل آموزش عمومی است. این دوره به دو بخش تقسیم می‌شود: یک دوره عمومی برای تازه‌کارها و دوره‌های ویژه برای کسانی که دوره عمومی یا معادل آن را گذرانده‌اند. کودوکان رتبه‌ها را نیز صادر می‌کند و بسیاری از "جودوکاران" در سراسر جهان به عضویت کودوکان در می‌آیند و رتبه‌هایشان در کودوکان ثبت می‌شود. در ابتدا این مؤسسه تنها با ۹ شاگرد تأسیس شد. رشد جودو در سال‌های اولیه آن با رشد خود کودوکان هم‌زمان بود: امروزه، کودوکان دارای ۱۲۰۶ تشک در
هم‌زمان بود: امروزه، کودوکان دارای ۱۲۰۶ تشک در پنج "دوجو" اصلی، مدرسه، بین‌المللی، بانوان و پسران - به‌علاوه یک "دوجوی" ویژه برای "جودوکاران" بازنشسته و اهداف مطالعه تکنیک‌های خاص است. ساختمان. هشت طبقه و یک زیرزمین در "دوجوی" کودوکان وجود دارد که هر کدام مکانی برای سکونت، آموزش و تحقیق برای جودوکاران دارند. زیرزمین دارای کافه تریا و چند اتاق کنفرانس است. طبقه اول دارای پارکینگ و بانک و فروشگاه می‌باشد. طبقه دوم شامل یک کتابخانه و اتاق‌های کنفرانس بیشتر است. طبقه سوم برای "جودوکاران" و بازدیدکنندگانی است
طبقه سوم برای "جودوکاران" و بازدیدکنندگانی است که در "دوجو" زندگی می‌کنند. طبقه چهارم شامل اتاق‌های رختکن است. طبقات پنجم، ششم و هفتم همگی برای فضای تمرین استفاده می‌شوند (طبقه هفتم دوجوی اصلی است) و طبقه هشتم برای تماشاچیان است و دارای صندلی‌هایی است که به فضای اصلی طبقه هفتم نگاه می‌کنند. طبقه تحقیق. تالار یادبود کانو، تالار تاریخی، سالن نمایشگاه و اتاق انبار مواد در طبقه دوم قرار دارد. این سالن‌ها حاوی پوسترهایی از پیشرفت جودو و همچنین اطلاعاتی در مورد برخی از استادان بزرگ این رشته، اسناد مکتوب، عکس‌ها
از استادان بزرگ این رشته، اسناد مکتوب، عکس‌ها و سایر اطلاعات در مورد زندگی کانو و افرادی است که در سفرهایش با آن‌ها ملاقات کرده‌است. کتابخانه بزرگی در طبقه دوم وجود دارد و بیش از ۷۰۰۰ جلد کتاب مربوط به جودو را در خود جای داده‌است و قرار است بیش از هم گسترش یابد. در طبقه دوم چهار آزمایشگاه تحقیقاتی وجود دارد: کارکنان پژوهش از علوم بنیادی و کاربردی برای همکاری با محققان خارجی استفاده می‌کنند. تحقیقات یک بار در طول سال برای عموم و به صورت رایگان نمایش داده می‌شود. زندگی در کودوکان. بازدید و تمرینات جودوکاران
زندگی در کودوکان. بازدید و تمرینات جودوکاران در کودوکان در طبقه سوم صورت می‌گیرد. پنج اتاق برای استفاده در اردوهای آموزشی وجود دارد. این اتاق‌ها هر کدام ظرفیت ۲۰ نفر را دارند. سنسی و جودوکاران (زمانی که هیچ اردویی برگزار نمی‌شود) ممکن است در سوئیت‌های یک یا دو نفره زندگی کنند. این سوئیت‌ها دارای حمام و دوش مخصوص به خود هستند. هزینه‌ها : بازدید از کودوکان. بازدیدکنندگان می‌توانند برای تماشا یا شرکت در تمرین از کودوکان دیدن کنند. بازدیدکنندگان ممکن است برای تماشای تمرین یا مسابقات "به طبقه اصلی دوجو بروند."
تمرین یا مسابقات "به طبقه اصلی دوجو بروند." برای حضور در تمرین جودوکاران مجوز لازم است. بازدیدکنندگان تا یک بار مجاز به شرکت در یک جلسه راندوری با دانشجویان خارجی هستند. طبقهٔ اصلی. دوجو اصلی در طبقه هفتم قرار دارد. دوجو با دقت طراحی شده‌است تا بهترین روشنایی و تهویه را داشته باشد. چهار مسابقه رسمی را می‌توان به‌طور همزمان در دوجو اصلی در طبقه هفتم برگزار کرد. ۴۲۰ تشک دارد و تقریباً ۹۰۰ تماشاگر می‌توانند در طبقه هشتم بنشینند. تجهیزات پزشکی برای مواقع اضطراری نیز در آن موجود است. لباس. فقط جودوگی‌های سفید
نیز در آن موجود است. لباس. فقط جودوگی‌های سفید رنگ معمولاً در کودوکان مجاز هستند (به استثنای مناسبت‌های خاص و مهمانان خارجی که ممکن است برای آنها تمایز قائل شوند). "پوشیدن لباس جودوی" آبی یا هر رنگ دیگری بی‌احترامی محسوب می‌شود، زیرا جودوگی سفید سنتی است و اهمیت فرهنگی دارد. زیرپیراهن نیز برای مردان ممنوع است.