payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماه) پایان می‌پذیرد. امیر تیمور قاجار (همدوره محمدشاه قاجار) ماه‌های طبری را چنین می‌شمارد: مبدأ. دربارهٔ مبدأ تقویم تبری نظرات متفاوتی ارائه شده‌است و مبدأ آن را اسپهبدی (۲۴شمسی)، یزدگردی، خراجی (۱۱ق. ه) یا باستانی می‌نامند. اما آنچه امروزه مشهور است بر اساس محاسبات نصرالله هومند آغاز آن باستانی و برابر با دوم مرداد ۱۳۳سال پیش از هجرت مصادف با پادشاهی قباد ساسانی و حاکمیت فرزندش کیوس بر ساتراپ تبرستان می‌باشد. وی معتقد است که در این سال مردمان تبرستان با برقراری یک روز کبیسه به نام ششک سال را از گردش
با برقراری یک روز کبیسه به نام ششک سال را از گردش بازداشتند و از این رو آن را مبدأ در نظر گرفت. از اینرو این تقویم با تقویم هجری خورشیدی ۱۳۳ سال تفاضل دارد که بعلت تفاوتشان در سر سال از اول فروردین تا اول مرداد این تفاضل ۱۳۲ سال می‌باشد. اکنون طبری است. جایگاه کشتی. کشتی در مازندران با پیشینه‌ای طولانی دارد و قهرمانان جهان و المپیک همچون عبدالله موحد، امامعلی حبیبی، عسگری محمدیان، مرادمحمدی، حسن رنگرز، قاسم رضایی، مجید ترکان، کمیل قاسمی، حسن یزدانی و رضا یزدانی یکی از پرطرفدارترین رشته‌های ورزشی در این خطه
یکی از پرطرفدارترین رشته‌های ورزشی در این خطه شمال کشور محسوب می‌شود به گونه ای که حدود ۱۰ درصد از باشگاه‌های فعال ورزشی در این استان به رشته کشتی اختصاص دارد و حدود نیمی از مدال‌های رنگارنگ میدان‌ها بین‌المللی ورزشی اعم از قهرمانی آسیا، جهان و المپیک در رشته‌های مختلف ورزشی مازندران مربوط به قهرمانان رشته کشتی است. نام نهادن پایتخت کشتی جهان بر روی جویبار یکی از شهرستان‌های استان مازندران نیز از همین جایگاه نشات گرفته‌است. کشتی لوچو. کشتی لوچو از ورزش‌های پهلوانی و سنتی مازندران است. هر سال، مردم بسیاری
پهلوانی و سنتی مازندران است. هر سال، مردم بسیاری در ۲۸ تیرماه خورشیدی، در آیینی که به جشن مردگان معروف است، با تهیهٔ انواع غذا و خوراکی‌های محلّی، در مزار اهل قبور به شادمانی و سرور می‌پردازند. هنگام برگزاری این جشن، مسابقات کشتی سنتی لوچو نیز برای شناسایی پهلوان‌ترین فرد منطقه، برگزار می‌شود. برگزارکنندگان مسابقه بیشتر پیشکسوتان، ریش‌سپیدان و پهلوانان قدیمی‌اند که زمان و مکان مسابقه را تعیین و پهلوانان را دعوت می‌کنند. واژهٔ لوچو به‌معنای لبهٔ چوب است که از دو کلمهٔ لو (یعنی لبه) و چو (یعنی چوب) تشکیل
از دو کلمهٔ لو (یعنی لبه) و چو (یعنی چوب) تشکیل می‌شود، که معمولاً آن را در زمین کاشته، جایزهٔ مسابقه را روی آن می‌انداختند یا می‌بستند. پهلوانی که برنده می‌شد، در پایان مسابقه جایزه را برمی‌داشت و چوب را به دوش می‌کشید. در گذشته، پهلوان حرمت و شخصیت خاصّی داشت. اگر کسی از حریفی شکست می‌خورد، به مدّت یک سال حقّ کشتی گرفتن با او را نداشت و به اصطلاح پهلوان، پهلوان می‌ماند. امّا در حال حاضر این مسابقات به‌صورت دوره‌ای برگزار می‌شود و حریفان، هر هفته چندبار به مصاف هم می‌روند. امروزه لوچو را در قالب زمان
به مصاف هم می‌روند. امروزه لوچو را در قالب زمان گنجانده‌اند و اگر حریفان در این زمان معیّن مساوی شوند، با قرعه‌کشی برنده را انتخاب می‌کنند! امّا در گذشته پهلوان کسی بود که حتّی چندین ساعت مداوم کشتی می‌گرفت تا برنده از زمین بیرون بیاید، وگرنه کشتی را تمام نمی‌کرد. ضمناً اگر پهلوانی همهٔ حریفانی را زمین می‌زد و در حال لباس پوشیدن بود، باید به حریف‌طلبی کشتی‌گیر تازه از راه رسیده پاسخ می‌داد و با او کشتی می‌گرفت. حتی اگر پهلوان لوچو را می‌گرفت و به سمت محلّ خود در حال حرکت بود و در طول راه به حریفی برخورد
خود در حال حرکت بود و در طول راه به حریفی برخورد می‌کرد، همان‌جا لوچو را می‌کاشت و با آن حریف کشتی می‌گرفت. «پلوون» لقبی است که مردمان طبری به لوچوکاران مازندران می‌دهند. پهلوان کشتی‌گیری است که در آبادی و ناحیه خود حریف و هماوردی ندارد. این فرد در روستای خود از مقام معنوی والا برخوردار است و هر زمان که لازم باشد به داوری و قضاوت در مسائل کار یا زندگی افراد پرداخته و مشاوره می‌دهد. دو طرف حکم و رای او را ناگزیر می‌دانند. کشتی چک چیشت. کشتی چک چیشت کشتی محلی بخش کوهستانی منطقه کجور یعنی شهرستان نور و
محلی بخش کوهستانی منطقه کجور یعنی شهرستان نور و شهرستان نوشهر و بخشی‌هایی از شهرستان چالوس می‌باشد. کشتی میس میسی. کشتی میس میسی کشتی محلی بخش کوهستانی کلارستاق یعنی شهرستان چالوس و شهرستان کلاردشت می‌باشد. کشتی دست دستی. کشتی دست دستی کشتی محلی بخشی از شهرستان چالوس، شهرستان عباس‌آباد می‌باشد. کشتی با شال. کشتی با شال یا شال کشتی یا کشتی میاوند یک کشتی مازندرانی می‌باشد که در شهرستان بهشهر، شهرستان گلوگاه، شهرستان بندرگز، شهرستان کردکوی، شهرستان گرگان و شهرستان علی‌آباد کتول رایج است. در این کشتی شرکت
شهرستان علی‌آباد کتول رایج است. در این کشتی شرکت کنندگان یک شال را به دور کمر خود می‌بندند. دستها را در کمر یکدیگر قفل کرده، با اشارهٔ داور کشتی را آغاز می‌کنند. کشتی‌گیری که بتواند حریف را خاک کند، برندهٔ بازی است. حیوانات در زبان و فرهنگ تبری. از خصایص زبان مازندرانی یکی گسترش دامنه لغات و مفردات و تعدد اسامی برای اشیا و موجودات ذی‌روح و بی‌روح است که در فارسی دری مطلقاً به این وسعت و گسترش دیده نمی‌شود. این وسعت دامنه لغات و مفردات زبان طبری به آن جهت است که چون در شمال این منطقه دریای خزر و در جنوبش
است که چون در شمال این منطقه دریای خزر و در جنوبش رشته کوه‌های البرز قرار گرفته، لذا تنوع رستنی‌ها و گیاهان و وجود حیوانات مختلف از پرندگان و چرندگان و ماهیان الزاماً سکنه این مرز و بوم را واداشت که لغات و مفردات بیشتری داشته باشند و حتی برای انواع مختلف درختان اسامی حیوانات در سنین مختلف و رنگ‌ها واژه‌های مشخص و متمایز به کار برند. اسامی گاو در زبان مازندرانی. برخی از اسامی گاو در مراحل و سنوات مختلف به زبان مازندرانی. برخی از اسامی گاو در رنگ‌های مختلف به زبان مازندرانی. اسامی گوسفند در زبان مازندرانی.
زبان مازندرانی. اسامی گوسفند در زبان مازندرانی. برخی از اسامی گوسفند در مراحل و سنوات مختلف به زبان مازندرانی. برخی از اسامی گوسفند در رنگ‌های مختلف به زبان مازندرانی. اسامی بز در زبان مازندرانی. برخی از اسامی بز در مراحل و سنوات مختلف به زبان مازندرانی. اسامی مرغ خانگی در زبان مازندرانی. برخی از اسامی مرغ خانگی در سنین مختلف به زبان مازندرانی. ببر مازندران. ببر مازندران جزئی از فرهنگ مردم طبری می‌باشد. به‌طور معمول در فرهنگ‌های مختلف ببر نماد قدرت است. عبارت "ببر مازندران" از گذشته به کشتی‌گیران و
عبارت "ببر مازندران" از گذشته به کشتی‌گیران و زورمندان نسبت داده‌می‌شده‌است. به‌طوریکه لقب امام علی حبیبی کشتی‌گیر مازندرانی و اولین طلایی ایران در المپیک نیز همین است. همچنین لقب باشگاه نساجی مازندران نیز می‌باشد و روی لوگوی این باشگاه دیده‌می‌شود. در دوران پهلوی دوم نیز فیلمی با نام ببر مازندران ساخته شد. در نمایش‌های معروف روم باستان، از ببر هیرکانی برای جنگ با پهلوانان استفاده می‌شد. تا حدود قرن هفدهم، آشنایی بیشتر دنیای غرب با همین ببر هیرکانی بوده‌است و چندان اطلاعاتی دربارهٔ ببرهای هندوستان
بوده‌است و چندان اطلاعاتی دربارهٔ ببرهای هندوستان نداشته‌اند و شاید به همین علت است که شکسپیر در داستان مکبث از ببر مازندران سخن می‌گوید.
قدرت، دانش و مشروعیت در اسلام کتابی از داود فیرحی با موضوعیت مطالعات اندیشه سیاسی اسلامی ایران است. کتاب حاضر، رسالهٔ دکتری فیرحی است که بعداً توسط نشر نی به چاپ رسید. ساختار و محتوا. این کتاب را می‌توان به پنج قسمت تقسیم‌بندی کرد. فیرحی در قسمت اول کتاب، به بیان مقدمه می‌پردازد. سپس در بخش بعدی چارچوب نظری و روشی را بیان می‌کند که کتاب بر اساس آن به بررسی اندیشه سیاسی سده‌های میانه اسلامی می‌پردازد. این بخش با دو مسئله «وحدت و تکثر» دانش سیاسی و «سنت و تجدد» آغار می‌شود. اما بخش سوم کتاب در ضمن سه فصل به
آغار می‌شود. اما بخش سوم کتاب در ضمن سه فصل به بررسی چگونگی پیدایش ساخت و روابط قدرت در جهان اسلام و مراحل تحول و دگرگونی آن در قالب‌های قبیله، دولت، خلافت و سلطنت می‌پردازد. فیرحی در بخش چهارم از طریق قواعد تحلیل گفتمانی به صورت‌بندی سه گونه از دانش سیاسی در دوره میانه پرداخته و هر یک را در ضمن یک فصل به‌طور جداگانه مورد بررسی قرار داده‌است. آخرین قسمت کتاب حاضر به تلخیص مطالب و بیان نتیجه پژوهش پرداخته‌است. نقد و بررسی. پنج محور از این کتاب مورد نقد واقع شده‌است. کتاب حاضر تا کنون چندین بار موضوع نشست
شده‌است. کتاب حاضر تا کنون چندین بار موضوع نشست نقد و بررسی، یادداشت و مقالات بوده‌است.
مجلس شورای مملکتی یا مجلس شورای کبرای مملکتی، مجلسی متشکل از درباریان بلندپایه، اعیان، بازاریان و روحانیان بود که محمدعلی شاه پس از به توپ بستن مجلس و انحلال مجلس شورای ملی تشکیل داد تا بتواند با جایگزین کردن آن، از فشارهای داخلی و خارجی برای بازگشایی مجلس بکاهد. این تصمیم در ظاهر به خواست و پیشنهاد اقشار مردم طرفدار حکومت مشروعه گرفته شد و بدین منظور اساسنامه‌ای تهیه شد و به تصویب شاه رسید که به موجب آن وظایفی مانند رسیدگی به عریضه‌های مردم، نظارت بر عملکرد دولت و تصویب برخی قوانین (به شرط اجازه و موافقت
دولت و تصویب برخی قوانین (به شرط اجازه و موافقت شاه) بر عهده آن گذاشته شد. همه پنجاه عضو این مجلس را محمدعلی شاه تعیین کرد. از آنجا که مجلس شورای مملکتی، اختیار و استقلالی نداشت، مورد پذیرش نیروهای طرفدار مشروطه قرار نگرفت و نتوانست فشارهای سیاسی داخلی و خارجی علیه محمدعلی شاه را کاهش دهد. این مجلس با فتح تهران توسط مشروطه‌خواهان، عملاً منحل شد. پیش زمینه. در سپیده‌دم روز دوم تیر ۱۲۸۷ حرکت نیروهای نظامی وفادار به محمدعلی شاه قاجار به سمت مجلس شورای ملی شروع شد. بهانه اصلی این لشکرکشی، پناهنده شدن چند نفر
شد. بهانه اصلی این لشکرکشی، پناهنده شدن چند نفر از روزنامه‌نگاران و واعظان مشروطه‌خواه بود. نیروی مهاجم دولتی از قزاق‌ها، سربازان سیلاخوری و دو فوج دیگر تشکیل می‌شد. نیروهای دولتی، علاوه بر مجلس، مدرسه و مسجد سپهسالار، انجمن مظفری و انجمن آذربایجان را نیز به توپ بستند. با پیروزی قوای دولتی، نیروهای آزادی‌خواه تحت تعقیب قرار گرفتند و بسیاری از آنان دستگیر، شکنجه و کشته شدند. عده دیگری نیز به کشورها یا سفارتخانه‌های خارجی پناه بردند یا به نحوی پنهان شدند تا از گزند نیروهای دولتی در امان بمانند. دفاتر
تا از گزند نیروهای دولتی در امان بمانند. دفاتر روزنامه‌ها و انجمن‌ها در هم شکسته و غارت شد. محمدعلی شاه اعلام کرد که به مشروطه وفادار است و تا سه ماه آینده، مجلس جدیدی را ترتیب خواهد داد. او در دست‌خطی که در روز سوم تیرماه منتشر شد، نوشت: «برای برقراری نظم و آسایش عموم، که از طرف باری‌تعالی به ما تفویض شده‌است، خواستیم مفسدین را دستگیر نماییم. مجلس از آنها حمایت نمود... ما هم از امروز تا سه ماه دیگر مجلس را منفصل نموده، پس از این مدت وکلای متدین ملت و دولت‌دوست منتخب شده...، پارلمان مفتوح شده مشغول انتظام
منتخب شده...، پارلمان مفتوح شده مشغول انتظام گردد.» با نزدیک شدن به زمانی که برای تشکیل مجلس وعده داده بود، محمدعلی شاه که از تشکیل مجلسی مانند مجلس اول ابا داشت، به فکر تشکیل مجلسی فرمایشی افتاد تا بتواند با جایگزین کردن آن، از فشارهای داخلی و خارجی برای بازگشایی مجلس بکاهد. تشکیل. در ۱۶ آبان ۱۲۸۷، جمعی از افراد بانفوذ تهران به باغشاه دعوت شدند و در آن جلسه شیخ فضل‌الله نوری اعلام کرد که مشروطه با شرع سازگار نیست و تلگراف‌های متعددی را از شهرهای مختلف به شاه نشان داد که نشان می‌داد اهالی شهرهای مختلف
به شاه نشان داد که نشان می‌داد اهالی شهرهای مختلف ایران با مشروطه مخالفند. حاضران در این جلسه طی عریضه‌ای از شاه درخواست کردند که از بازگشایی مجلس چشم‌پوشی کند. در روز ۲۸ آبان اجتماع مشابهی تشکیل شد و طومار مشابهی جمع‌آوری شد و شاه هم اعلام کرد که در نتیجه خواست مردم از مشروطه چشم‌پوشی خواهد کرد، اما اعلام کرد که «مجلس شورای کبرای مملکتی» جایگزین مجلس شورای ملی خواهد شد. محمدعلی شاه در ابتدا به پانزده نفر از افراد، که بعداً به عضویت این مجلس درآمدند، ماموریت داد که اساسنامه این مجلس را تهیه کنند. پس از
داد که اساسنامه این مجلس را تهیه کنند. پس از تهیه شدن اساسنامه در بیست و یک ماده، مشیرالسلطنه مامور شد تا شرایط شروع به کار این مجلس را فراهم کند. محمدعلی شاه همچنین برای این منظور پنجاه نفر را برای عضویت در این مجلس انتخاب کرد. اساسنامه. در اساسنامه بیست و یک بندی این مجلس وظایفی از قبیل نظارت بر عملکرد دولت و رسیدگی به عریضه‌ها را بر عهده داشت. این مجلس می‌توانست طرح‌هایی را تصویب کند، یا لوایح دولت را به تصویب برساند، اما کلیه مصوبات آن، از جمله آیین‌نامه داخلی آن باید به تایید شاه می‌رسید.
آیین‌نامه داخلی آن باید به تایید شاه می‌رسید. تصمیم‌گیری‌ها در این مجلس با رای اکثریت انجام می‌شد. طول مدت نمایندگی در آن، مانند مجلس شورای ملی، دو سال بود. عضویت مجدد در این مجلس با تشخیص شاه بلامانع بود. همچنین با تصمیم شاه، امکان تعطیلی مجلس وجود داشت. این مجلس دو بار در هفته، شنبه‌ها و سه‌شنبه‌ها تشکیل جلسه می‌داد. اعضا. تعداد اعضای این مجلس را روزنامه رسمی ایران و عزالدوله (رئیس این مجلس)، برابر با پنجاه نفر ذکر کرده‌اند. با این حال در برخی از اسناد سفارت روسیه، این تعداد برابر چهل نفر و در بعضی اسناد
روسیه، این تعداد برابر چهل نفر و در بعضی اسناد سفارت انگلیس شصت نفر ذکر شده‌است. همه اعضای مجلس منصوب محمدعلی شاه و از تهران بودند. خاستگاه آنان از طبقات بالای اجتماع بود؛ در بین آنان سیاستمداران پیشین، وزیران، نمایندگان مجلس اول، امام جمعه تهران و روحانیان مشروعه خواه، بازرگانان بلندپایه و شاهزادگان قاجار ملاحظه می‌شد. فهرست اسامی اعضای این مجلس در کتاب یا گزارشی نیامده، اما مسعود سالور، پسر عزالدوله، به استناد یادداشت‌ها و خاطرات پدرش و عین‌السلطنه ، نام ۴۳ نفر از آنان را استخراج کرده‌است. برای ریاست این
نفر از آنان را استخراج کرده‌است. برای ریاست این مجلس، نظام‌الملک و عزالدوله نامزد شدند که هر دو از شاهزادگان قاجار بودند. عزالدوله رای اکثریت مجلس را آورد و با تایید شاه، به ریاست مجلس رسید. همچنین حسینقلی صدرالسلطنه و میرزا رضا مویدالسلطنه، به عنوان نایب‌رئیسان مجلس انتخاب شدند. سرانجام. این مجلس عملاً نتوانست هیچکدام از طرف‌های درگیر در رویداد استبداد صغیر را قانع کند؛ نه مشروطه‌خواهان به آن دل بستند، نه دولت‌های خارجی موضع مثبتی در قبال آن اتخاذ کردند و نه حتی طرفداران شاه آن را جدی گرفتند. این مجلس
و نه حتی طرفداران شاه آن را جدی گرفتند. این مجلس فاقد اختیار و مسوولیت بود و به گفته احمد کسروی، درباره مسائل مملکت در آن صحبتی نمی‌شد. عین‌السلطنه که خود عضو این مجلس بود، آن را بیشتر شبیه به مهمانی دانسته بود. با شدت گرفتن تلاش مشروطه‌خواهان و کسب پیروزی‌های مختلف، محمدعلی شاه کار اصلاح قانون اساسی و تدوین قانون انتخابات مجلس شورا و مجلس سنا را به این مجلس سپرد و منتخبان این مجلس نیز در دوره نسبتاً کوتاهی ماموریت خود را به انجام رساندند. اما نیروهای مشروطه‌خواه در راه تهران بودند و مجال اجرای این
مشروطه‌خواه در راه تهران بودند و مجال اجرای این قانون‌ها هیچوقت پیدا نشد. با پیروزی مشروطه‌خواهان، این مجلس عملاً منحل شد.
رزلین (به انگلیسی: Roslyn) مجموعه‌ای از کامپایلرهای متن‌باز و رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی یا ای‌پی‌آی (به انگلیسی: Application Programming Interface به اختصار API) برای تحلیل برنامه‌هایی به زبان #C و Visual Basic .NET است و توسط مایکروسافت ارائه شده‌است. این پروژه به‌طور خاص شامل نسخه‌های کامپایلرهای #C و VB.NET است. کامپایلرها از طریق برنامه‌های خط فرمان (به انگلیسی: command-line) در دسترس هستند اما همچنین به عنوان APIهایی به زبان .NET هم در دسترس هستند. Roslyn ماژول‌هایی را برای تجزیه و تحلیل نحوی
Roslyn ماژول‌هایی را برای تجزیه و تحلیل نحوی (واژگانی)، تحلیل معنایی، تدوین پویا به زبان میانی مشترک (به انگلیسی: Common Intermediate Language، به اختصار CIL) و انتشار کد در معرض دید قرار می‌دهد. تاریخچه. نام "رزلین" اولین بار توسط اریک لیپرت (مهندس سابق مایکروسافت) در پستی که برای استخدام توسعه دهندگان برای یک پروژه جدید منتشر کرد، نوشته شد. او ابتدا گفت که اصل این نام به خاطر رزلین، واشنگتن بوده است، اما بعداً او در پستی با کنایه درباره "چشم انداز شمالی" (به انگلیسی: Northern Exposure) دفتر کارش صحبت
(به انگلیسی: Northern Exposure) دفتر کارش صحبت کرد. شهر روزلین یکی از مکان‌هایی بود که مجموعه تلویزیونی "" در آن فیلمبرداری شد. مایکروسافت پیش نمایش فناوری جامعه (به انگلیسی: "community technology preview", به اختصار CTP) را در اکتبر 2011 برای بارگیری عمومی در دسترس قرار داد. این نسخه به عنوان افزونه Visual Studio 2010 SP1 نصب شد. CTP در سپتامبر 2012 به روزرسانی شد تا شامل بسیاری از به روزرسانی‌های API های رزلین که در CTP های ژوئن 2012 و اکتبر 2011 معرفی شده اند, باشد. در حالی که CTP API ژوئن 2012 برای
شده اند, باشد. در حالی که CTP API ژوئن 2012 برای کامپایلرها کامل است، اما همه ویژگی ها برای زبان های #C و VB.NET اجرا نشده است. در کنفرانس Build 2014 در سانفرانسیسکو در آوریل 2014، مایکروسافت پروژه "رزلین" را متن باز (به انگلیسی: open-source) کرد و پیش نمایش یکپارچه سازی زبان را برای Visual Studio 2013 منتشر کرد. از 3 آوریل 2014، رزلین تحت مجوز Apache License 2.0 است. سپس پروژه به نظارت منتقل شد. در همان کنفرانس ، Xamarin اعلام کرد که آنها در حال کار روی یکپارچه سازی کامپایلرها و ابزارهای جدید در هستند. در
سازی کامپایلرها و ابزارهای جدید در هستند. در این نسخه کامپایلرها از نظر ویژگی کامل نبودند. هر یک از کامپایلرها حاوی ویژگی‌هایی است که برای نسخه های بعدی زبان (C# 6 و Visual Basic.NET 14) برنامه ریزی شده است. و API ها از طریق مدیر بسته NuGet نیز در دسترس هستند. اولین نسخه RTM برای رزلین با Visual Studio 2015 ارائه شد. رزلین در حال حاضر فقط از VB و #C پشتیبانی می‌کند و کامپایلرها به زبان‌های مربوط به آن‌ها نوشته شده‌اند. در ژانویه 2015، مایکروسافت کد منبع رزلین را از CodePlex به GitHub منتقل کرد. معماری.
رزلین را از CodePlex به GitHub منتقل کرد. معماری. معمولاً کامپایلرها یک جعبه سیاه برای توسعه دهندگان برنامه‌ها بوده اند. با افزایش پیچیدگی و نیاز برای تجزیه و تحلیل کد منبع در محیط های توسعه یکپارچه مدرن (به انگلیسی: ، به اختصار IDE), کامپایلرها نیاز دارند که رابط‌های برنامه نویسی برنامه (API) را ارائه دهند که به توسعه دهندگان کمک کند تا مراحل تدوین از قبیل تجزیه و تحلیل ساختار واژگانی و نحوی کد منبع را انجام دهند. رزلین از همان ابتدا با همین هدف طراحی شده است. این موضوع, موانع موجود در ابزارهایی را که
است. این موضوع, موانع موجود در ابزارهایی را که برای تجزیه و تحلیل کد منبع طراحی شده‌اند را کاهش می‌دهد. APIهای رزلین سه نوع هستند: APIهای ویژگی، APIهای فضای کار و APIهای کامپایلر. APIهای ویژگی به توسعه دهندگان ابزار کد منبع اجازه می‌دهد تا اصلاح کد را انجام دهند. APIهای فضای کار به توسعه دهندگان پلاگین اجازه می‌دهد اقدامات خاصی را که در محیط توسعه یکپارچه (IDE) مانند Visual Studio مورد نیاز است مانند پیدا کردن منابع از یک متغیر یا قالب بندی کد، انجام دهند. API های کامپایلر با قرار دادن فراخوانی‌های مستقیم
API های کامپایلر با قرار دادن فراخوانی‌های مستقیم برای ایجاد درخت نحو و تجزیه و تحلیل جریان اتصال، تجزیه و تحلیل پیچیده تری از کد منبع را امکان پذیر می‌کند. امکانات. برجسته‌ترین ویژگی‌های اصلی Roslyn عبارتند از:
زبان‌های پاپوآیی زبان‌های غیرآسترونزیایی و غیراسترالیایی گینه نو و جزایر همسایه هستند که توسط ۴ میلیون نفر گویش می‌شوند. مفهوم مردمان پاپوآیی به عنوانی جدا از زبان‌های آسترونزیایی برای اولین در سال ۱۸۹۲ توسط سیدنی هربرت ری استفاده شد. گینه نو با ۸۰۰ زبان که در ۶۰ خانواده زبانی تقسیم می‌شوند و روابط ناشناخته‌ای با هم دارند و تعداد زیادی زبان تک‌خانواده بیش‌ترین گوناگونی زبانی را در دنیا دارد. شمار گویشوران. بیشتر زبان‌های پاپوآیی توسط صدها تا هزاران نفر تکلم می‌شوند؛ پر جمعیت‌ترین زبان‌ها در کوهستان گینه نو
می‌شوند؛ پر جمعیت‌ترین زبان‌ها در کوهستان گینه نو هستند که جمعیت گویشورانشان به چند صد هزار نفر هم می‌رسد. آن‌ها شامل دانی غربی (۱۸۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۹۳) و اکاری (۱۰۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۸۵) در غرب کوهستان و انگا (۲۳۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۰۰)، هولی (۱۵۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۱۱) و ملپا (۱۳۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۹۱) در شرق کوهستان هستند. بزرگ‌ترین زبان‌ها در غرب گینه نو، ماکاسی در تیمور شرقی (۱۰۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۱۰) و گاللا در هالماهرا (۸۰٬۰۰۰ نفر در ۱۹۹۰) و در شرق تری (۲۷٬۰۰۰ نفر در ۲۰۰۳) و ناسیوی (۲۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۰۷) در بوگنویل هستند. روابط
(۲۰٬۰۰۰ نفر در ۲۰۰۷) در بوگنویل هستند. روابط خارجی. ژوزف گرینبرگ پیشنهاد کرد که زبان‌های آندامانی (یا حداقل زبان‌های آندامانی بزرگ) در کنار کرانه میانمار به زبان‌های پاپوآیی یا زبان‌های پاپوآیی غربی مرتبط هستند. استفن وورم نیز اظهار داشت که شباهت‌های واژگانی بین آندامانی بزرگ و خانواده‌های پاپوآیی غربی و تیمور-الور بسیار چشمگیر است. گرینبرگ همچنین پیشنهاد پیوند این خانواده با زبان‌های تاسمانیایی را داد. با این حال، مردم تاسمانی شاید ۱۰ هزار سال در انزوا بودند و نسل‌کشی‌های انجام شده زبان‌های آنان را قبل از
و نسل‌کشی‌های انجام شده زبان‌های آنان را قبل از اینکه بسیاری از آن‌ها ثبت شود، از بین برد و تعداد کمی از زبان‌شناسان امیدوارند که پیوندی میان این زبان‌ها و دیگر خانواده‌ها یافت. ویلیام فولی (۱۹۸۶) شباهت‌هایی را بین زبان بازسازی‌شده نیااسترالیایی و زبان‌های کوهستان شرق گینه نو یافت. وی معتقد بود که جدا دانستن خانواده‌های زبان پاپوآیی و استرالیایی ساده‌لوحانه است زیرا گینه نو و استرالیا در بیشتر تاریخ بشری خود یک سرزمین پیوسته بوده‌اند و فقط ۸۰۰۰ سال پیش از طرق تنگه تورس از هم جدا شده‌اند و احتمالاً یک
از طرق تنگه تورس از هم جدا شده‌اند و احتمالاً یک بازسازی زبانی عمیق زبان‌های هر دو گروه را در برخواهد گرفت.
لاله خدیوی (زادهٔ ) رمان‌نویس و فیلم‌ساز ایرانی-آمریکایی است. زندگی. خدیوی در سال ۱۹۷۷ در خانواده‌ای کرد در ایران متولد شد. او در سال ۱۹۷۹ و مدت کوتاهی پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران همراه خانواده‌اش به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و در منطقهٔ خلیج سانفرانسیسکو ساکن شد. او با مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا از کالج رید و کالج میلز فارغ‌التحصیل شد. خدیوی در سال ۲۰۰۲ پژوهش دربارهٔ مردم کُرد، به‌ویژه سرنوشت آن‌ها در مناطق جنوب غربی ایران در زمان شاه اول پهلوی را آغاز کرد. نخستین رمان او با نام "سرنوشت یتیمان" داستان
کرد. نخستین رمان او با نام "سرنوشت یتیمان" داستان یک پسر کرد است که پدرش در نبردی با ارتش ایران در سال ۱۹۲۱ کشته شده‌است. این پسر اسیر شده و به سربازی تبدیل شده‌است که به ضدیت با مردم خود برخاسته است. خدیوی به‌طور گسترده‌ای به عنوان یک مستندساز فعالیت داشته‌است. او در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ در دانشگاه اموری به‌عنوان مدرس همکار به تدریس داستان‌نویسی مشغول بود و پس از آن نیز در سال تحصیلی ۲۰۱۰–۲۰۱۱ در دانشگاه سانتاکلارا به تدریس نویسندگی خلاقانه پرداخت. خدیوی اکنون در سان فرانسیسکو ساکن است. نخستین رمان او،
اکنون در سان فرانسیسکو ساکن است. نخستین رمان او، "عصر یتیمان" به زبان‌های هلندی، عبری و ایتالیایی ترجمه شده‌است.
TosMIC (تولوئن‌سولفونیل‌متیل ایزوسیانید) یک ترکیب آلی با فرمول CH3C6H4SO2CH2NC است. این مولکول شامل هر دو گروه عاملی سولفونیل و ایزوسیانید است. این ماده به صورت جامد بی‌رنگ است و برخلاف بسیاری از ایزوسیانیدها، بی‌بو است. می‌توان با آب‌زدایی از مشتقات فرم‌آمید آن را تهیه نمود. این ماده در واکنش ون لوزن که برای تبدیل آلدهیدها به نیتریل‌ها یا در تهیه اکسازول‌ها و ایمیدازول‌ها کاربرد دارد، استفاده می‌شود.
راشل شابی (؛ زادهٔ ) نویسنده و روزنامه‌نگار اهل بریتانیا است. در سال 2013 ، شابی برنده جایزه "Cutting Edge Media" از جوایز بین‌المللی رسانه شد. اوایل زندگی. شابی از پدر و مادر یهودی عراقی در رامت گن در اسرائیل متولد شد و در انگلیس بزرگ شده است. وی در دانشگاه ادینبورگ سیاست و ادبیات خوانده است. حرفه. شابی روزنامه نگاری مستقر در انگلستان است و از خاورمیانه از جمله درگیری اسرائیل و فلسطین، از تونس و مصر گزارش تهیه کرده است. وی علاوه بر تمرکز بر خاورمیانه ، در موضوعاتی مانند سیاست، جریان راست افراطی، ضد افراط
موضوعاتی مانند سیاست، جریان راست افراطی، ضد افراط گرایی و مهاجرت می نویسد. او همچنین نویسنده یک کتاب است و به طور منظم به عنوان مفسر در کانال های خبری بین‌المللی ظاهر می شود. شابی برای نشریاتی زیادی از جمله گاردین، نیویورک تایمز، لندن تایمز، ایندیپندنت، الجزیره انگلیسی و فارین پالیسی نوشته است.
این نوشتار شامل فهرستی از فرمانروایان لئون است. شجره نامه. رنگ‌ها نشانگر پادشاهان از: - دودمان آستور-لئون - دودمان خیمنا دودمان بوزگوندی --— خطوط نشان دهنده نسل قانونی است - - - - خط چین نشان دهنده ازدواج است · · · · نقطه چین نشان دهنده رابط‌ها و نسل نامشروع است
غازهای وحشی ۲ (به انگلیسی: Wild Geese II) یک فیلم سینمایی دلهره آور و اکشن بریتانیایی به کارگردانی پیتر آر. هانت محصول سال ۱۹۸۵ که بر اساس رمان "دایره مربع" اثر دانیل کارنی در سال ۱۹۸۲ "ساخته" شده‌است که در آن گروهی از مزدوران برای به خدمت گرفتن رودلف هس از زندان اشپانداو برلین استخدام می‌شوند. این فیلم دنباله ای بر فیلم "غازهای وحشی (فیلم ۱۹۷۸)" است. ریچارد برتون بازیگر که در اولین فیلم در نقش سرهنگ آلن فاکنر بازی کرد، قصد داشت بار دیگر نقش خود را در این قسمت تکرار کند، اما او چند روز قبل از شروع
در این قسمت تکرار کند، اما او چند روز قبل از شروع فیلمبرداری درگذشت. هیچ شخصیت دیگری از نسخه اول در این دنباله وجود ندارد. فیلم اصلی در ایالات متحده محبوبیت خاصی نداشته‌است اما در دنیا عملکرد بهتری داشته‌است. از راجر مور خواسته شد که نقش خود را از فیلم اول تکرار کند، اما متن فیلم قسمت دوم دار را دوست نداشت.
گتو ووچ یا گتو لیتزمانشتات (نامی که آلمانی‌ها برای شهر ووچ گذاشته بودند) گتویی نازی ایجاد شده توسط مقامات آلمان نازی برای یهودیان لهستانی و مردم کولی پس از تهاجم آن کشور به لهستان بود. این گتو دومین گتوی بزرگ در سرتاسر اروپای تحت اشغال آلمان نازی پس از گتو ورشو بود. گتو که در شهر ووچ بر پا شده بود در آغاز بخشی از طرحی بزرگتر برای "عاری از یهود" ساختن استان تازه‌تاسیس وارته‌گائو بود. بعدها اما گتو به مرکز عمده‌ای برای تولید صنعتی و کمک به ماشین جنگی نازی‌ها و به ویژه ورماخت شد. تعداد ساکنان گتو با افزایش
و به ویژه ورماخت شد. تعداد ساکنان گتو با افزایش تبعید یهودیان از قلمروهای آلمان نازی به رو فزونی گذاشت. در ۳۰ آوریل ۱۹۴۰ و هنگامی که دروازه‌های گتو بسته شدند، گتو جمعیتی بالغ بر ۱۶۳٬۷۷۷ تن داشت. به دلیل بهره‌وری بالای آن، گتو تا اوت ۱۹۴۴ پابرجا ماند. در دو سال نخست، این گتو تقریباً ۲۰٬۰۰۰ یهودی رانده شده از شهرها و روستاهای نزدیک، همچنین ۲۰٬۰۰۰ یهودی دیگر از مناطق اروپایی دیگر را به خود جذب کرد. با آغاز نخستین موج اخراج‌ها به اردوگاه مرگ خلمنو در اوایل ۱۹۴۲، آلمانی‌ها تصمیم به برچیدن گتو گرفتند و آن‌ها
آلمانی‌ها تصمیم به برچیدن گتو گرفتند و آن‌ها جمعیت باقی مانده را به دو اردوگاه خلمنو و آشویتس فرستادند؛ جاهایی که قربانیان ارسالی در آن‌ها بلافاصله به اتاق‌های گاز فرستاده می‌شدند. در کل، ۲۱۰٬۰۰۰ یهودی به این گتو وارد شدند، اما تنها ۸۷۷ تن هنگامی که نیروهای شوروی گتو را آزاد کردند در آن پنهان باقی‌مانده بودند. تنها نزدیک به ۱۰٬۰۰۰ یهودی ساکن ووچ که پیش از تهاجم به لهستان در آن شهر زندگی می‌کردند توانستند در دیگر مناطق از هولوکاست جان سالم به در برند. برپایی. هنگامی که نیروهای آلمانی در ۸ سپتامبر ۱۹۳۹ ووچ
هنگامی که نیروهای آلمانی در ۸ سپتامبر ۱۹۳۹ ووچ را اشغال کردند، جمعیت این شهر ۶۷۲۰۰۰ نفر بود. بیش از ۲۳۰٬۰۰۰ تن از آنها، یا به عبارتی ۳۱٫۱ درصد طبق آمار، یهودی بودند. آلمان نازی ووچ را مستقیماً به منطقه تازه‌تاسیس "وارته‌گائو" ضمیمه کرد و آن را به افتخار کارل لیتزمان، ژنرالی آلمانی که نیروهای آلمان را در سال ۱۹۱۴ در این منطقه فرماندهی می‌کرد، "لیتزمانشتات" نامید. مقامات آلمان نازی قصد داشتند شهر را «پاکسازی» کنند؛ همه یهودیان لهستانی می‌بایست در نهایت به قلمرو دولت عمومی تبعید می‌شدند، در عین حال که از