payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"هوم‌لایت" با سوفیا آشنا و ازدواج کرد. آنها دو فرزند داشتند که یکی در کودکی فوت کرد. پس از چند سال، به تورین منتقل شدند، جایی که جوزپه نمایندگی‌ای گرفت که به آنها امکان زندگی نزدیک به کوه‌های محبوب پیه‌مونته را می‌داد. آنها طلاق گرفتند — که در آن زمان در سوئیس امکان‌پذیر بود — و سوفیا همراه دختر کوچکش به بیه‌لا نقل مکان کرد و با تدریس زبان انگلیسی و پیانو امرار معاش می‌کرد و به نقاشی علاقه‌مند بود (در سال ۱۹۳۶ اثری از او در بینال ونیز در بخش هنرمندان خارجی مقیم ایتالیا به نمایش درآمد). در نهایت، فلاویا در
مقیم ایتالیا به نمایش درآمد). در نهایت، فلاویا در دوران نوجوانی به ونیز رفت، جایی که مادربزرگ پدری‌اش زندگی می‌کرد و در آنجا در دبیرستان کلاسیک ثبت‌نام کرد. او در سنین جوانی با ماریو پائولون، که از مؤسسه هنر و در رشته معماری فارغ‌التحصیل شده بود، ازدواج کرد و چهار فرزند به دنیا آورد. فلاویا شهر ونیز را همچون پوست دوم خود پذیرفت؛ به زبان گویش ونیزی مسلط بود و حتی لهجه کمی آوازگونه ونیزی‌های اصیل را تقلید می‌کرد. او رابطه مستمری با جامعه ارمنی محلی داشت و گرچه به صورت پراکنده، با پدران مخیتاریست جزیره سن
گرچه به صورت پراکنده، با پدران مخیتاریست جزیره سن لازارو نیز در ارتباط بود. با توجه به زبان مادری انگلیسی و تسلط به زبان فرانسه، پیدا کردن کار در شهری مثل ونیز که علاوه بر گردشگری، هنوز بر تجارت‌های متعددی متکی بود، برای او دشوار نبود. اولین تجربه او در زمینه روزنامه‌نگاری با مجله‌ای به نام «"لیدو"» بود که به زبان انگلیسی منتشر می‌شد؛ در سال ۱۹۳۲ در آنجا با کنت الیو زورزی، یک روشنفکر واقعی ونیزی که استعدادهای فلاویا را تشخیص داد، آشنا شد و او را به کار در بینال هنر که خود مسئول دفتر مطبوعاتی آن بود، معرفی
هنر که خود مسئول دفتر مطبوعاتی آن بود، معرفی کرد. در دوسالانه ونیز و سپس در جشنواره فیلم ونیز، که مؤسساتی نیمه‌دولتی بودند، بالاترین مقام قابل دسترس برای یک زن سمت منشی‌گری بود، به حدی که مجبور شدند «عنوان‌های شغلی» دیگری ابداع کنند تا دستمزد اندک او را کمی افزایش دهند. مدیران تغییر می‌کردند، اما او باقی می‌ماند، سازمان‌دهی می‌کرد، پیشنهاد می‌داد و اغلب برنامه‌ریزی می‌کرد. مرجع اصلی تهیه‌کنندگان و کارگردانان بدون استثنا فلاویا بود. در دهه ۱۹۳۰، حضور یک زن در رأس مؤسسه‌ای دولتی به آن شهرت، که البته طبیعتاً
رأس مؤسسه‌ای دولتی به آن شهرت، که البته طبیعتاً به روابط و حمایت‌های سیاسی وابسته بود، قابل تصور نبود. در کتابچه بیست‌وششمین جشنواره بین‌المللی هنرهای سینمایی ونیز آمده است: «فلاویا پائولون – دفتر نمایش‌ها: با مسئولیت ویژه جشنواره فیلم مستند، برقراری ارتباط با تهیه‌کنندگان داخلی و خارجی و همکاری در تحقیقات و انتخاب فیلم‌ها. همکاری با دفتر مطبوعاتی در آماده‌سازی کاتالوگ عمومی.» این عنوان شغلی به تنهایی موقعیت برتر مطلق این «دبیر» را نشان می‌دهد که کاری را انجام می‌داد که امروزه در دفاتر مختلف و تخصصی تقسیم
می‌داد که امروزه در دفاتر مختلف و تخصصی تقسیم شده است. جشنواره فیلم ونیز نخستین تجربه بزرگ جهانی از این نوع بود و نشان می‌دهد چگونه سینما در طول بخش زیادی از قرن بیستم، ستون فقرات ارتباطات و اطلاع‌رسانی بود؛ گاهی هنر را به تصویر می‌کشید و گاهی خود به عنوان سندی زنده از تاریخ عمل می‌کرد. در ابتدا، دوسالانه ونیز بر پایه سازمانی تقریباً دستی و با تعداد اندکی کارمند و بودجه‌ای محدود بنا شده بود. فلاویا سال‌ها بالا و پایین پلکان‌هایی که بین بینال هنر و جشنواره فیلم فاصله انداخت، رفت‌وآمد می‌کرد و به راحتی در هر
فاصله انداخت، رفت‌وآمد می‌کرد و به راحتی در هر دو حوزه فعالیت داشت. این تجربه به او این امکان را داد که وقتی در سال ۱۹۷۳ جشنواره آسولو را تأسیس کرد، با تخصص کامل به برنامه‌ریزی فیلم‌های هنری و زندگینامه هنرمندان بپردازد. او همچنین به سینمای کودکان و انیمیشن‌ها پرداخت، موضوعاتی که به آن‌ها علاقه‌مند بود، اما پس از بازسازی جشنواره در سال ۱۹۶۸، این بخش توسط جشنواره کنار گذاشته شد. در سال‌های حکمفرمایی فاشیسم، رژیم در ابتدا به دوسالانه ونیز و جشنواره فیلم ونیز اجازه می‌داد تا تصویری از فرهنگی آینده‌نگر به جهان
می‌داد تا تصویری از فرهنگی آینده‌نگر به جهان ارائه دهند، هرچند با سانسورهای اجتناب‌ناپذیر؛ دریچه‌ای که به تدریج با گسترش نازی‌فاشیسم و پوشاندن کشور زیر لایه‌ای از سرکوب، بسته‌تر می‌شد. وقتی قانونی تصویب شد که بر اساس آن همه کارکنان باید عضو حزب می‌شدند، فلاویا که یک ضدفاشیست معتقد بود، با رویکردی ذاتی واقع‌گرایانه و با شوخ‌طبعی فراوان با این وضعیت روبرو شد. در واقع، پیش از پایان مهلت قانونی، به طور مستقیم توسط آن سازمان به عضویت حزب درآمد. در سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲، جشنواره تبدیل به یک «رویداد»
۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲، جشنواره تبدیل به یک «رویداد» ایتالیایی-آلمانی شد و فیلم‌هایی از کشورهای بی‌طرف را به نمایش گذاشت. سپس همه چیز تا پایان جنگ به طور کامل متوقف شد و دفاتر کا جوسی‌نیان توسط یک فرماندهی آلمانی اشغال شد. پس از پایان جنگ، فلاویا بلافاصله شغلی با درآمد خوب در فرماندهی متفقین پیدا کرد، که این موفقیت نیز مدیون تسلط عالی او به زبان انگلیسی بود. در سال ۱۹۴۹، او به پگی گوگنهایم پیشنهاد داد که قصر زیبای ونی‌یر دئی لئونی در کانال بزرگ ونیز را بخرد؛ این قصر امروزه به موزه تبدیل شده و پگی، ثروتمند آمریکایی،
امروزه به موزه تبدیل شده و پگی، ثروتمند آمریکایی، با مجموعه مشهور گوگنهایم در آن ساکن شد. فلاویا برای پگی به دوستی قابل اعتماد تبدیل شد که می‌توانست به او در حل و فصل پیچیدگی‌های بوروکراتیک شهر کمک کند. دیری نپایید که دوسالانه ونیز دوباره از فلاویا دعوت کرد و او آماده همکاری برای بازسازی این سازمان بود. کارشناسان برجسته‌ای در این احیا مشارکت داشتند از جمله الیو زورزی، مدیر وقت، فرانچسکو پازینتی و ماسیمو بونتمپلی. جشنواره با قدرت دوباره آغاز به کار کرد. فلاویا پائولون در سال ۱۹۶۸ بازنشسته شد. او به برگزاری
پائولون در سال ۱۹۶۸ بازنشسته شد. او به برگزاری سخنرانی‌های بین‌المللی ادامه داد؛ در سال ۱۹۷۰، دعوت شدن به ایروان، پایتخت ارمنستان، برایش تجربه‌ای ویژه بود، جایی «که همه به زبان ارمنی صحبت می‌کردند…». همچنین با روزنامه‌ها و مجلات سینمایی سراسر جهان همکاری داشت. فلاویا همچنان برای جشنواره فیلم، به‌ویژه در دوران مدیریت جان لوئیجی روندی فعالیت می‌کرد. روندی درباره او نوشته است: «فلاویا بخش جدایی‌ناپذیری از چیزی بود که هنوز به آن آرشیو تاریخی هنرهای معاصر می‌گویند — و من به او مراجعه می‌کردم چون او تاریخ زنده
— و من به او مراجعه می‌کردم چون او تاریخ زنده جشنواره فیلم بود و می‌توانست همه اطلاعاتی را که در دهه ۷۰ پیش از من رخ داده بود، در اختیارم بگذارد... سهمی ارزشمند از دانش و تحقیقات تاریخی و حتی جامعه‌شناسی.» اما زندگی حرفه‌ای فلاویا پائولون فقط محدود به دوسالانه ونیز و جشنواره فیلم ونیز نبود. پس از آن، جشنواره‌های مختلفی از جمله جشنواره علمی-تخیلی تریسته، جشنواره انیمیشن آسولو، نمایشگاه بین‌المللی مستند هنر پادووا و جشنواره بین‌المللی فیلم درباره هنر و زندگینامه هنرمندان (که امروزه با نام
درباره هنر و زندگینامه هنرمندان (که امروزه با نام AsoloArtFilmFestival شناخته می‌شود) برگزار شد. این جشنواره آخر به افتخار او جایزه‌ای با عنوان «جایزه یک عمر هنر فلاویا پائولون» نامگذاری کرده است. دوستی با انریکو فولچینی، رئیس «شورای بین‌المللی سینما، تلویزیون و ارتباطات سمعی-بصری»، به او این امکان را داد تا برای تمامی رویدادهای سینمایی‌اش حمایت یونسکو را به دست آورد. او عضو بسیاری از کمیسیون‌های انتخاب فیلم بود و در سازمان‌دهی برخی از برنامه‌های مرور آثار نقش داشت، از جمله مرور سینمای فرانسه در سال ۱۹۵۳
نقش داشت، از جمله مرور سینمای فرانسه در سال ۱۹۵۳ با همکاری آنری لنگلوا، مدیر سینماتک فرانسه و «تولد فیلم ناطق در آمریکا» که توسط منتقد، جولیو چزاره کاستلی، در سال ۱۹۶۲ برگزار شد و شامل فیلم‌های صداگذاری‌شده و سپس ناطق از سال ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۲ بود. او به سینمای ژاپن هم رونق زیادی بخشید و به‌ویژه فیلم‌های کنجی میزوگوچی و آکیرا کوروساوا را ترویج کرد؛ فیلمسازانی که در سال ۱۹۵۵ دو مرور آثار جالب نیز به آنان اختصاص داد. در سال‌های ۱۹۷۲-۱۹۷۳ جشنواره بین‌المللی فیلم مردم‌شناسی و جامعه‌شناسی «وینتسیا جِنتی» را در همکاری
و جامعه‌شناسی «وینتسیا جِنتی» را در همکاری با «چیفِس» برگزار کرد، که دبیرکل آن کارگردان ژان روش بود. او عضو دائم هیئت داوران «جایزه مِرکوری زرین» اتاق بازرگانی ونیز بود که از سال ۱۹۵۸ به بهترین فیلم مستند اقتصادی ارائه شده در جشنواره اختصاص می‌یابد. در سال ۱۹۸۱، عضو هیئت داوران جشنواره «دو رئل» بود که توسط مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو در پاریس برگزار شد. کار مستمر و پرشور او، وی را به یکی از شخصیت‌های برجسته و جذاب سینمای قرن بیستم تبدیل کرد. فلاویا پائولون در ۱۸ آوریل ۱۹۸۷ به طور ناگهانی درگذشت.
پائولون در ۱۸ آوریل ۱۹۸۷ به طور ناگهانی درگذشت. تقدیرها. در سال ۲۰۰۶، در دانشکده ادبیات و فلسفه دانشگاه پادووا، پایان‌نامه کارشناسی ارشد النا کاسادورو تحت عنوان «فلاویا پائولون، دوگارسای سینما» منتشر شد (استادان راهنما: جان پی‌یرو برونتا، جورجیو بوسِتو). در صدسالگی زادروز فلاویا پائولون، در سپتامبر ۲۰۰۶، دوسالانه ونیز یک مرور آثار با عکس‌ها و گواهی‌های امضا شده به او اختصاص داد که در آن مارکو مولر، جان لوئیجی روندی، کارلو مونتانارو، جورجیو بوسِتو و داویده کروف حضور داشتند. آن‌ها بر اهمیت شخصیت او صحه
کروف حضور داشتند. آن‌ها بر اهمیت شخصیت او صحه گذاشتند و او را به‌عنوان ستون فقرات و حافظه تاریخی نمایشگاه شناخته‌اند. آرشیو تاریخ هنرهای معاصر به این مناسبت کتاب «فلاویا پائولون و جشنواره» اثر النا کاسادورو را منتشر کرد. جان پی‌یرو برونتا در مقاله‌ای با عنوان «فلاویا پائولون: «فرشتهٔ ضروری» و «وزیر امور خارجه دوسالانه»، او را به‌عنوان «یک بافنده استثنایی و بی‌وقفه روابط بین‌المللی» معرفی کرد. بسیاری از نشریات به این رویداد پرداختند.
فرانچسکو دِ مازی (؛ – ) آهنگساز، موسیقی‌دان و رهبر ارکستر اهل ایتالیا بود.. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "نوبت توست که بمیری"، "آن روز نفرین‌شدهٔ تسویه‌حساب"، "به خانواده قربانیان اطلاع داده نخواهد شد"، "حکایت‌های ناپسند"، "رتلر کید"، "عملیات سیب‌زمینی"، "آن قطار زرهی لعنتی"، "عشق نازی کمپ ۳۷"، "تهاجم ۱۷۰۰"، "فرار از برانکس"، "یک داستان عاشقانه" و "گرگ تنها، مک‌کوئید" اشاره نمود.
آلبرتو موریانی (؛ ) تدوین‌گر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شیطانت را در جهنم من بگذار"، "یک هفته کنار دریا"، "پیرنو دوباره می‌تازد"، "پیرینو در مقابل همه"، "خامه، شکلات و… پاپریکا"، "یک بار دیگر پیش از رفتنمان"، "سکس عمیق"، "عملیات سیب‌زمینی"، "دختر دبیرستانی در کلاس رفوزه‌ها"، "ضعف اخلاقی خانوادگی"، "خانم معلم به دبیرستان پسرانه می‌رود"، "خانم صاحبخانه"، "خانم دکتر زیر لحاف"، "چگونه معلم‌تان را از راه بدر کنید"، "دختر دبیرستانی، شیطان و آب مقدس" و "" اشاره کرد.
حقیقت شما را آزاد خواهد کرد ، تغییریافته‌ی عبارت "Veritas liberabit vos" در است که عیسی به گروهی از یهودیان که به وی باور داشتند می‌گوید. شعار. "حقیقت شما را آزاد خواهد کرد" شعار مؤسسات مختلفی از جمله دانشگاه جانز هاپکینز است.
رابرت «راب» شرودر (؛ زادهٔ در الدورادو، آرکانزاس، درگذشتهٔ در دالاس، تگزاس) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شرودر در ۳ دسامبر ۲۰۱۱ بر اثر مشکلات قلبی پس از یک دوره کوتاه بیماری در دالاس، تگزاس درگذشت.
آلبرت شره (؛ زادهٔ در ریان، درگذشتهٔ در بازل) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل سوئیس بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شره در ۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۶ در بازل درگذشت.
هِنری اورایلی «هری» شِل (؛ زادهٔ در پاریس، درگذشتهٔ در سیلورستون، نورث‌همپتون‌شر) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در ۵۷ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول، ۲ بار بر روی سکو رفت و ۳۲ امتیاز را نیز به نام خود به‌ثبت رساند. شل در ۱۳ مهٔ ۱۹۶۰ بر اثر تصادف رانندگی در مرحلهٔ تمرین پیش از یک مسابقهٔ غیر قهرمانی در پیست سیلورستون واقع در سیلورستون، نورث‌همپتون‌شر درگذشت.
آنتونی «تونی» لیونل شِلی (؛ زادهٔ ، درگذشتهٔ ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل نیوزیلند بود که در فصل در مجموع در سه گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شلی در ۴ اکتبر ۱۹۹۸ درگذشت.
رودولف شولر (؛ زادهٔ در دورن، استان راین، درگذشتهٔ در گرابس، سنت گلن) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل سوئیس بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شولر در ۷ مارس ۱۹۷۸ در گرابس، سنت گلن درگذشت.
آدولفو شولم کروز () (زادهٔ ، درگذشتهٔ ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل آرژانتین بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. او در سال‌های بعدی نیز در چندین مسابقه شرکت کرد، اما موفقیت چشمگیری نداشت. او در طول دوران حرفه‌ای خود، در ۱۰ مسابقه شرکت کرد و امتیازی کسب نکرد. او در سال ۱۹۵۵ با تیم «مازراتی» شرکت کرد، اما به دلیل مشکلات فنی خودرو از مسابقه خارج شد. پس از بازنشستگی از مسابقات اتومبیل‌رانی، در کارهای خیریه فعالیت کرد و در سال ۲۰۱۲ درگذشت.
جودی دیوید شِکتِر (؛ زادهٔ در لندن شرقی) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل آفریقای جنوبی است که از فصل تا در مجموع در ۱۱۳ گراند پری شرکت کرد و در فصل به مقام قهرمانی جهان دست یافت. شکتر در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۳ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و در ۵ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۳۳ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱۰ بار به پیروزی دست یافت و ۲۴۶ امتیاز را نیز به نام خود به‌ثبت رساند.
لوییس الکساندر شیرون (؛ زادهٔ در مونت‌کارلو، درگذشتهٔ در مونت‌کارلو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل موناکو بود که در فصل‌های تا ، ، تا ، و دوباره در فصل در مجموع در نوزده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۱ بار بر روی سکو رفت و ۴ امتیاز را نیز به نام خود به‌ثبت رساند. شیرون در ۲۲ ژوئن ۱۹۷۹ در مونت‌کارلو درگذشت. میراث. از آنجا که شیرون دارای بیشترین تعداد سکوهای کسب‌شده با خودروهای بوگاتی بود، خودروی مفهومی بوگاتی ۱۸/۳ شیرون و خودروی بوگاتی شیرون ۲۰۱۶
بوگاتی ۱۸/۳ شیرون و خودروی بوگاتی شیرون ۲۰۱۶ به‌افتخار او نام‌گذاری شده‌اند.
هاینز شیلر (؛ زادهٔ در فروآنفلد، درگذشتهٔ در مونتانا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل سوئیس بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شیلر در ۲۶ مارس ۲۰۰۷ در مونتانا درگذشت.
بیل شیندلر (؛ زادهٔ در میدل تاون، نیویورک، درگذشتهٔ در آلن‌تاون، پنسیلوانیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در سه گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. شیندلر در ۲۰ سپتامبر ۱۹۵۲ بر اثر تصادف رانندگی به‌هنگام مسابقهٔ اسپرینت در آلن‌تاون، پنسیلوانیا درگذشت.
تئودوریکو فابی (؛ زادهٔ در میلان) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایتالیا است که در فصل ، و دوباره از فصل تا در مجموع در ۷۱ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. فابی در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۳ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و در ۲ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۲ بار بر روی سکو رفت و ۲۳ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
لوئیجی کریستیانو فاجولی (؛ زادهٔ در اوسیمو، آنکونا، درگذشتهٔ در مونت‌کارلو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در هفت گراند پری شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۶ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱ بار به پیروزی دست یافت و ۲۸ امتیاز را نیز به نام خود به‌ثبت رساند. فاجولی در ۲۰ ژوئن ۱۹۵۲ بر اثر شدت جراحات وارده در تصادف رانندگی در مرحلهٔ تمرین، در بیمارستانی در مونت‌کارلو درگذشت.
والت فاکنر (؛ زادهٔ در تل، تگزاس، درگذشتهٔ در والهو، کالیفرنیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در شش گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. او در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۱ بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و تنها ۱ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. فاکنر در ۲۲ آوریل ۱۹۵۶ بر اثر تصادف رانندگی به‌هنگام مسابقه در والهو، کالیفرنیا درگذشت.
هوبر حداد زاده ۱۰ مارس ۱۹۴۷ در تونس (شهر)، نویسنده، شاعر و نقاش فرانسوی تونسی‌تبار قرن بیست و یکم فرانسه است زندگی‌نامه. هوبر حداد در خانواده‌ای از قوم بربر یهودی زاده شد. پدرش تونسی و مادرش اصالت الجزایری داشت. سه ساله بود که خانواده‌اش به فرانسه مهاجرت کردند و در پاریس مستقر شدند. هوبر کار نویسندگی را در اواخر دههٔ شصت میلادی با انتشار داستان‌های کوتاه در مجلات ادبی شروع کرد. او علاوه بر تألیف چندین رمان و داستان کوتاه، نقاش و تاریخ‌نگار هنر نیز بوده‌است. تابلوهای او در شهرهای مختلف فرانسه و مراکش در معرض
او در شهرهای مختلف فرانسه و مراکش در معرض دید علاقه‌مندان قرار گرفته‌است. هوبر برای آثار ادبی خود موفق به کسب شش جایزهٔ ادبی شده‌است. حداد از ۲۰۱۴ عضو هیئت داوران «جایزه فرانسوی‌زبانان پنج قاره» (Prix des cinq continents de la francophonie) است. برخی از آثار او به بیش از ده زبان ترجمه شده‌است.
حکم در لغت به معنی علم، فصل، قطع و یقین است. مثلاً می‌گوییم بین آنها حکم کرد، یعنی قضاوت کرد و برای او یا علیه او رأی داد. نزد روان‌شناسان، حکم به معنی تقریری ذهنی است که عقل توسط آن، مضمون سخن را استوار می‌کند و به حقیقت می‌گرایاند، یا به معنی اتخاذ رأیی است که برای هدایت سلوک در احوالی که نمی‌توان در آنها به علم یقینی رسید، مناسب است. روان‌شناسان جدید، جنبه‌های فلسفی این علم را کنار گذاشته و روان‌شناسی را به معنی تحقیق در پدیدارهای نفسانی به منظور کشف قوانین آن به کار می‌برند نه بحث در جوهر نفس. و در مورد
آن به کار می‌برند نه بحث در جوهر نفس. و در مورد پدیدارهای نفسانی، تحقیق نموده تا قوانین عمومی این پدیدارها را کشف کنند؛ و رفتار را مورد تحقیق قرار دهند و انسان علاوه به رفتار ظاهری، دارای یک جهت درونی یا باطنی است که نباید جانب آن را مهمل گذاشت. در هر حال حکم از پدیدارهای نفسانی است که مستلزم ادراک و شناخت است. یا فعلی ذهنی است که از اقامه نسبت بین دو چیز یا رفع نسبت بین دو چیز به وجود می‌آید، خواه این فعل ذهنی، نتیجه ادراک حسی مستقیم باشد، یا نتیجه برهان عقلی. نفسی (Psychical) منسوب به پدیدارهای نفسانی
عقلی. نفسی (Psychical) منسوب به پدیدارهای نفسانی است نباید با نفسی به معنی نفسانی منسوب به علم روانشناسی اشتباه شود. شکی نیست که یک پدیدار، مثلاً تداعی معانی، می‌تواند منسوب به نفس، از این جهت که مجموعه‌ای از پدیدارهاست، باشد، یا می‌تواند منسوب به روانشناسی، از این جهت که مشتمل بر بحث از این پدیدار است، باشد. اما آنچه منسوب به پدیدارهای نفسانی است و آنچه منسوب به علم روانشناسی است همیشه باید از هم متمایز باشند.
میم‌برن () وب سایتی است که بر اخبار و رویدادهای دیجیتال در حوزه بازارهای نوظهور متمرکز است. این وبسایت توسط متیو باکلند کارآفرین آفریقای جنوبی تأسیس شده‌است. میم‌برن بر رویدادهای جاری در دنیای رسانه‌های اجتماعی، موبایل و فناوری عمومی تمرکز دارد و همچنین، مصاحبه‌هایی با امثال مت مولنوگ خالق وردپرس، دنیس کارولی خالق فوراسکوئر، فیل لیبین خالق اورنوت، خالق گوگل نو، کارآفرین ریچارد برانسون، کوس بکر مدیر عامل شرکت ناسپرز، کریس اندرسون مؤسس وایرد و مارک بارتلز مدیر عامل استامبل آپان انجام داده‌است.
هیل‌اوبا (به ترکی آذربایجانی: Hiloba یا گیل‌اوبا Giloba) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوسار واقع شده است. هیل‌اوبا ۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
اسلحه‌های جوان فیلمی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی کریستوفر کین است. در این فیلم بازیگرانی همچون امیلیو استوس، کیفر ساترلند، لو دایموند فیلیپس، چارلی شین، درموت مالرونی، کیسی شیماشکو، تری اوکوئین، جک پالانس، ترنس استامپ، جفری بلیک، برایان کیت، پاتریک وین ایفای نقش کرده‌اند. دنباله این فیلم اسلحه‌های جوان ۲ می‌باشد.
برونو تیم (؛ – ) فیلم‌بردار اهل آلمان بود. وی فیلمبردار فیلم‌هایی همچون "دختر هلندی"، "سرزمین بی زن" و "سرنوشت" بوده‌است.
اسلحه‌های جوان ۲ فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی جف مورفی است. در این فیلم بازیگرانی همچون امیلیو استوس، کیفر ساترلند، لو دایموند فیلیپس، کریستین اسلیتر، ویلیام پترسن، آلن راک، بالتازار گتی، جیمز کابرن، جنی رایت، جک کهو، رابرت نپر، ویگو مورتنسن، تریسی والتر، برادلی وایتفورد، اسکات ویلسون، لئون ریپی ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم دنباله فیلم اسلحه‌های جوان می‌باشد.
پتی، روستایی در دهستان بجاربازار بخش پیرسهراب شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۴۱۷ نفر (۱۰۰ خانوار) بوده‌است.
کارل ازموند (؛ – ) بازیگر تئاتر، بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون اهل اتریش بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پرواز شناسایی"، "نشانی ناشناخته"، "گروهبان یورک"، "داستان دکتر واسل"، "مأمور ه.ا.ر.م" و "حادثه، داستان یک زن" اشاره کرد.
سفر کاترین بزرگ به کریمه یک سفر شش‌ماهه بود (۲ ژانویه ۱۷۸۷–۱۱ ژوئیه ۱۷۸۷) سفر بازرسی کاترین دوم روسیه به سرزمین‌های تازه اشغال شده روسیه جدید و کریمه، در نتیجه جنگ‌های پیروزمندانه علیه امپراتوری عثمانی (۳۹–۱۷۳۵و ۱۷۶۸–۷۴) و معاهدات صلح با قزاق هتمانیت به دست آمد و به دنبال آن انحلال اجباری زاپوروشیان سیچ. این سفر به همراه چند سفیر انجام شده‌است. در طول سفر وی با امپراتور اتریش ژوزف دوم دیدار و ناشناس سفر کرد. این سفر توسط گریگوری پوتمکین، معشوق کاترین دوم ترتیب داده شده بود. این سفر هنگامی اتفاق افتاد که جنگ
داده شده بود. این سفر هنگامی اتفاق افتاد که جنگ روسیه و ترکیه (۱۷۹۲- ۱۷۸۷) به زودی شروع شد. از آن زمان که این عبارت «دهکده پوتمکین» به وجود آمده‌است، با اشاره به افسانه ای در مورد روستاهای جعلی که به سرعت توسط پوتمکین در امتداد مسیر کاترین ساخته شده‌است، برای تحت تأثیر قرار دادن وی بود.
بدیرقلعه (به ترکی آذربایجانی: Bədirqala) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوسار واقع شده است. بدیرقلعه ۷۶۵ نفر جمعیت دارد.
کریم‌آباد، روستایی در دهستان پلان بخش پلان شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۹۲ نفر (۲۵ خانوار) بوده‌است.
دانشگاه ریکیاویک (Reykjavík University)، بزرگ‌ترین دانشگاه خصوصی ایسلند با بیش از ۳۵۰۰ دانشجو است. ریکیاویک پایتخت ایسلند است و حدود ۱۲۰۰۰۰ نفر جمعیت دارد. این دانشگاه بر پژوهش، تعالی در تدریس، کارآفرینی، توسعه فناوری و همکاری با جامعه تجاری متمرکز است. RU یک دانشگاه بین‌المللی پر جنب و جوش، دانشجو محور است که تقریباً با ۲۰۰ مدرسه همکاری دارد. دانشگاه ریکیاویک عضو شبکه بین‌المللی دانشگاه CDIO است. دانشجویان بین‌المللی در RU از فضای دوستانه به عنوان یکی از مزایای بزرگ دانشگاه یاد کرده‌اند. پردیس دانشگاه
مزایای بزرگ دانشگاه یاد کرده‌اند. پردیس دانشگاه ریکیاویک از مرکز شهر به راحتی قابل دسترسی است. محققان دانشگاه ریکیاویک از شورای تحقیقات اروپا، سایر کمکهای مالی تحقیقاتی اروپا و جوایزی همچون جایزه Kurzweil برای برتری تحقیق در زمینه هوش مصنوعی دریافت کرده‌اند. پردیس تازه ساخت این دانشگاه در یکی از زیباترین مناطق ریکیاویک درست در کنار تنها ساحل زمین گرمایی ایسلند واقع شده است، این دانشگاه امکانات مدرن درجه یک را به دانشجویان ارائه می‌دهد. این ساختمان از کلاس‌های مجهز برخوردار است و دانش آموزان به صورت ۲۴
مجهز برخوردار است و دانش آموزان به صورت ۲۴ ساعته به امکانات مطالعه دسترسی دارند. رتبه‌بندی. در رتبه‌بندی مؤسسه تایمز در سال ۲۰۲۰ دانشگاه ریکیاویک رتبه ۳۵۰–۳۰۱ در بین دانشگاه‌های جهان و اول ایسلند را از آن خود کرده است. دانشکده‌ها. دانشکده‌های دانشگاه ریکیاویک شامل:
در زیست‌شناسی، ساقهٔ مژکی یا آکسونیم () یکی از قسمت‌های اصلی هر تاژک و مژک است. ۹ ریزلوله‌چه (توبول) مضاعف و ۲ ریزلوله‌چه واحد به‌وسیله مجموعه‌ای از اتصالات متقاطع پروتئینی به یکدیگر متصل شده‌اند و این مجموعه کلی ریزلوله‌چه‌ها و اتصالات متقاطع، ساقهٔ مژکی نامیده می‌شود. ساقه مژکی از غشاء سلولی و ماتریکس سیتوپلاسمی تشکیل شده‌است. ساقه مژکی شامل ۹ ریزلوله‌چه دوتایی در اطراف و ۲ ریزلوله‌چه تکی در مرکز است. این آرایش مشخصه ریزلوله‌چه‌های ساقه مژکی را به صورت ۲+۹ توصیف می‌کنند. انتهای مثبت تمام این ریزلوله‌چه‌ها
توصیف می‌کنند. انتهای مثبت تمام این ریزلوله‌چه‌ها در نوک مژک یا تاژک واقع است. در پایه این ساختار و در محل اتصال آن به سلول، جسم پایه‌ای قرار دارد که ساختار پیچیده‌ای شامل ۹ ریزلوله‌چه سه تایی (مشابه با ساختار سانتریول) دارد. لوله‌چه‌های A و B از هر ریزلوله‌چه سه‌تایی در جسم پایه‌ای به عنوان الگویی برای تشکیل ریزلوله‌چه‌های A و B در ۹ ریزلوله‌چه دوتایی ساقه مژکی عمل می‌کنند.
المقنعه از قدیمی‌ترین، مهم‌ترین و معروف‌ترین منابع فقهی شیعه است که توسط شیخ مفید (متوفی ۴۱۳ ق) به زبان عربی تألیف شده‌است. فهرست. شیخ مفید این کتاب را در دو بخش کلی «اصول اعتقادی» و «فروع فقهی» تألیف کرد. جایگاه کتاب. اهمیت و جایگاه این کتاب به قدری است که در این هزار سالی که از تألیف آن گذشته، بارها به زبان‌های مختلف مورد استناد، تحقیق و پژوهش قرار گرفته‌است. از مهم‌ترین کتاب‌هایی که در شرح این کتاب نوشته شده‌است، کتاب تهذیب الاحکام است که خودِ این کتاب یکی از کتب اربعه شیعه بوده و توسط شاگرد شیخ مفید،
یکی از کتب اربعه شیعه بوده و توسط شاگرد شیخ مفید، یعنی شیخ طوسی به صورت استدلالی در قرن پنجم تألیف شده‌است. مقدمه. شیخ مفید در بخشی از مقدمه این کتاب چنین می‌آورد: طرح مسائل فقهی. اسلوب و شیوه خاص شیخ مفید در طرح مباحث فقهی در این کتاب عبارت است از:
گروه روتس یا روتس موتورز لیمیتد یک خودروساز انگلیسی و به‌طور جداگانه تاجر و پخش‌کننده عمده موتور بود. این شرکت به ترتیب زمانی در لندن، بیرمنگام و جنوب انگلیس مستقر بود. در آغاز سال ۱۹۲۸، برادران روتس، ویلیام و رجینالد، که با پخش و خدمت‌رسانی بسیار موفق شدند، برای مدیریت هرچه بیشتر کالاهایی که می‌فروختند، مایل به تولید بودند. این دو برادر با حمایت مالی Prudential Assurance، برخی از تولیدکنندگان شناخته‌شده موتور در بریتانیا از جمله هیلمن، هامبر، سینگر، Sunbeam، تالبوت، Commer و Karrier را خریداری کردند و
تالبوت، Commer و Karrier را خریداری کردند و آن‌ها را از طریق شرکت مادر خود کنترل کردند و این امر را از طریق شرکت تابعه خود هامبر لیمیتد، که ۶۰ درصد متعلق به روتس بود؛ انجام داد. این شرکت خط تولید هیلمن هانتر را به ایران ناسیونال فروخت که این خط به تهران منتقل گشت.
کانال آلبرت ( , ) کانالی است که در شمال شرقی بلژیک واقع شده‌است و به نام پادشاه بلژیک آلبرت اول نامگذاری شده‌است. کانال آلبرت متصل کننده آنتورپ (به انگلیسی: )به لیژ (به فرانسوی: )، و نیز رودخانه موز (به انگلیسی: )به رودخانه سشیلت (به انگلیسی: )می‌باشد. همچنین با کانال دسل-ترن اوت-شوتن (به انگلیسی: Dessel-Turnhout-Schoten) ارتباط دارد و طول کل آن می‌باشد. وسعت و جغرافیا. کانال آلبرت دارای عمق استاندارد و ارتفاع آزاد بالای سطح آب بیشتر از بود که به کانتینرهای چهار مرحله ای، اجازه تردد می‌داد. در حال حاضر