payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. سازمانهای دیگری هم با همین هدف وجود دارند، با این حال این سازمان‌ها، آن‌هایی هستند که تاکنون بیشترین اثرگذاری را در منطقه داشته‌اند. خیابان رنگین کمان خیابان رنگین کمان یک سازمان مردم‌نهاد (NGO) است که مصمم است در هر زمینه ای که نیاز باشد به افراد جامعه ال جی بی تی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا (منا) کمک کند. این کمک‌ها شامل موارد زیر می‌شود، اما به این موارد محدود نمی‌شود: اقدام بی درنگ بین‌المللی آوترایت یک سازمان غیردولتی است که حقوق بشر در زمینه افراد جامعه ال جی بی تی را در سراسر جهان، از جمله
افراد جامعه ال جی بی تی را در سراسر جهان، از جمله در خاورمیانه ترویج می‌کند. این سازمان بیشتر به عراق، ایران و ترکیه متمرکز است، اما همچنین با گروه‌های دیگر در منطقه نیز به منظور شنیدن فعالان بومی جامعه ال جی بی تی، و حمایت از آن‌ها به عنوان نماینده آنها در سازمان ملل متحد همکاری می‌کند. حلم حلم یک سازمان غیردولتی مستقر در لبنان است که هدف اصلی آن را لغو ماده ۵۳۴ قانون مجازات لبنان است که «رابطه جنسی غیرطبیعی» را شامل می‌شود، که معمولاً برای هدف قرار دادن افرادی استفاده می‌شود که با الگوی نقش جنسیتی مطلق،
استفاده می‌شود که با الگوی نقش جنسیتی مطلق، موجود در جامعه مطابقت ندارند. اهداف دیگر حلم شامل آگاهی سازی بیشتر جامعه لبنانی در زمینه اپیدمی ایدز و سایر بیماریهای مقاربتی در کشور و حمایت از حقوق افراد جامعه ال جی بی تی لبنان است. حلم همچنین به متحدین خود اجازه دسترسی و عضویت در این سازمان را می‌دهد. قوانین. این بخش به هیچ وجه جامع نیست و هر قانون خاصی راجع به حقوق دگرباشان جنسی را شامل نمی‌شود. این امر تا حدودی به دلیل عدم وجود این قوانین در برخی از کشورهای خاورمیانه و همچنین به دلیل موجود بودن قوانینی به
خاورمیانه و همچنین به دلیل موجود بودن قوانینی به زبان عربی است.
آلتون میسون (زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۹۷ میلادی) مدل اهل آمریکاست. او در ایالت آریزونا متولد شده‌است. زندگی حرفه‌ای. آلتون اولین سیاه‌پوستی است که در کت والک برند شنل (شرکت) حضور یافته‌است. مجله جی کیو کشور استرالیا آلتون میسون را به عنوان برترین مدل مرد سال ۲۰۱۹ معرفی کرد.
جک درِیپر (؛ ۵ مارس ۱۸۹۲ – اکتبر ۱۹۶۲) فیلم‌بردار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در مکزیک گذراند و یکی از پیشگامان دوران طلایی سینمای مکزیک بود. از فیلم‌های او می‌توان به "رازی در مکزیک" و "فانتوم" اشاره کرد.
آرتور کالکوف (زاده ۲۰ آگوست ۱۹۸۳میلای)مدل و طراح کفش اهل کشور روسیه است.عکس او به عنوان مدل در جلد مجله جی کیو قرار گرفته است.
اثل دیوی (؛ ۲۱ اکتبر ۱۸۸۵ – ۱۰ مه ۱۹۷۲) تدوین‌گر در ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌های او می‌توان به فانتوم اشاره کرد.
رابرت اتکینز (؛ – ) بازیگر، کارگردان فیلم و تهیه‌کننده فیلم اهل بریتانیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "کاردینال"، "مسئله زندگی و مرگ" و "جادوی سیاه" اشاره کرد.
نهادهای قضایی بین‌المللی را می‌توان به دادگاه‌ها، دادگاه‌های داوری و موسسات شبه قضایی تقسیم کرد. دادگاه‌ها ارگان‌های دائمی هستند و برای هر پرونده تقریباً یکسان هستند. در عوض، دادگاه‌های داوری برای هر پرونده جدید تشکیل می‌شوند. هم دادگاه‌ها و هم دادگاه‌های داوری می‌توانند تصمیمات الزام‌آور بگیرند. در عوض، نهادهای شبه قضایی درمورد پرونده‌ها حکم می‌دهند، اما این احکام به خودی خود از نظر قانونی لازم نیست؛ مثال اصلی مکانیزم‌های شکایت فردی است که طبق معاهدات مختلف حقوق بشر سازمان ملل موجود است. موسسات همچنین
حقوق بشر سازمان ملل موجود است. موسسات همچنین می‌توانند به نهادهای جهانی و منطقه ای تقسیم شوند. لیست زیر هر دو مؤسسه موجود را شامل می‌شود، مؤسساتی که دیگر وجود ندارند، مؤسساتی که به دلیل عدم تصویب ابزارهای سازنده آنها هرگز به وجود نیامده اند، و مؤسساتی که هنوز وجود ندارند، اما ابزارهای سازنده برای آنها امضا شده‌است. این شامل مؤسسات پیشنهادی صرف نیست که هیچ ابزاری برای آنها امضا نشده‌است.
هوارد مایکل گولد (به انگلیسی: Howard Michael Gould) (زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۶۲) رمان نویس، فیلمنامه نویس و کارگردان آمریکایی است. زندگی شخصی. گولد در شهر نیویورک متولد شد. وی فارغ التحصیل کالج امهرست شد. او در حال حاضر در لس آنجلس زندگی می کند. فیلم. گولد فیلم‌نامه فیلم "آقای ۳۰۰۰" را نوشت ، یک فیلم کمدی ورزشی که در آن برنی مک و آنجلا باست بازی کردند. او فیلم سینمایی "شش همسر هنری لیفی" در سال ۲۰۰۹ را نوشت و کارگردانی کرد.
ساموئل ئی. بیتلی (؛ – ) تدوین‌گر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۸۴ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌های او می‌توان به "از درون گذشته"، "ماکائو"، "طولانی‌ترین روز"، "شهره شهر نیویورک"، "ملاقات"، "دکتر دولیتل"، "خون در ماه" و "بیسکویت سبز" اشاره کرد.
فرناندو ژوزه دی فرانکا دیاز ون-دونم (؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۳۴ – درگذشتهٔ ۱۲ ژوئن ۲۰۲۴) سیاست‌مدار اهل آنگولا بود. وی دو بار از ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۱ تا ۲ دسامبر ۱۹۹۲ و سپس از ۳ ژوئن ۱۹۹۶ تا ۲۹ ژانویه ۱۹۹۹ نخست‌وزیر آنگولا بود. ون-دونم در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۴، در سن ۸۹ سالگی در لیسبون، پرتغال درگذشت.
کتابخانه ملی بنین یک کتابخانه بر اساس قانون واسپاری در کشور بنین است. این کتابخانه ابتدا در نوامبر ۱۹۷۵ تأسیس و در اویده واقع شده بود و در دهه ۱۹۸۰ به یک واحد ساخته شده در پورتو نووو انتقال یافت. تاریخچه. کتابخانه در ابتدا در اویده واقع شده بود. کتابخانه ملی بنین در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۵ پس از تصویب فرمان شماره ۷۵–۳۰۵ تأسیس شد. نخستین مدیر کتابخانه نوئل هونتونگون اموزو بود. گزارش یونسکو در سال ۱۹۷۶ در مورد مراحل اولیه توسعه کتابخانه حاکی بر بودجه محدود، عدم آموزش کارکنان و عدم برنامه‌ریزی جهانی است. بنای جدیدی در
و عدم برنامه‌ریزی جهانی است. بنای جدیدی در دهه ۱۹۸۰ در پورتو نووو ایجاد شد که در سال ۱۹۸۷ برای عموم افتتاح شد. برای سال‌های متمادی مدیر کتابخانه ملی فلورانس آیوی فولیون بود. تا سال ۲۰۱۴ این کتابخانه فاقد سیستم اضطراری آتش‌سوزی بود، هیچ شبکه اینترنتی نداشت و این مکان به مدت ۲۰ سال توسط وزیر فرهنگ کشور بازدید نشده بود. شرح. هدف کتابخانه ملی بنین گردآوری، ساماندهی، نگهداری و دسترسی به مستندهای کشور است. این کتابخانه از سه واحد تشکیل شده است. از زمان افتتاح مجموعه‌ای از ۱۰٬۰۰۰ اسناد باستانی در مورد آفریقا
مجموعه‌ای از ۱۰٬۰۰۰ اسناد باستانی در مورد آفریقا به‌طور کلی دارد. یک مؤسسه فرانسوی در بنین مجلات و روزنامه‌های ۳ ساله را به این کتابخانه اهدا می‌کند.
کنوانسیون شورای اروپا برای جلوگیری از وقوع خشونت علیه زنان و خشونت خانگی و مبارزه با آن که بیشتر تحت عنوان کنوانسیون استانبول شناخته می‌شود، روز چهارشنبه، ۱۱ مه ۲۰۱۱ (۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۰)، توسط وزرای امور خارجه ۴۷ کشور اروپایی در استانبول تصویب شد. تا ژوئیه ۲۰۲۰، ۱۲ کشور این کنوانسیون را صرفاً امضا کرده‌اند و ۳۴ کشور نیز علاوه بر امضا، آن را در پارلمان‌های ملی خود به تصویب رسانده و اجرای آن را آغاز کرده‌اند. اجرای این کنوانسیون از اول اوت ۲۰۱۴ میلادی آغاز شد. کشورهای ارمنستان، بلغارستان، جمهوری چک، مجارستان،
کشورهای ارمنستان، بلغارستان، جمهوری چک، مجارستان، لتونی، لیختن اشتاین، لیتوانی، مولداوی، اوکراین و بریتانیا اگرچه این کنوانسیون را امضا کرده‌اند اما هنوز در پارلمان ملی خود به تصویب نرسانده‌اند. روسیه و آذربایجان با این کنوانسیون مخالفت کرده و آن را امضا نکرده‌اند. ترکیه که در میان ۴۷ کشور عضو شورای اروپا بالاترین میزان خشونت علیه زنان را دارد زمزمه‌هایی از داخل این کشور دربارهٔ قصد دولت اردوغان برای خروج از کنوانسیون استانبول شنیده می‌شود. در نهایت این کشور در تاریخ ۲۰ مارس سال ۲۰۲۱ از کنوانسیون استانبول
در تاریخ ۲۰ مارس سال ۲۰۲۱ از کنوانسیون استانبول خارج شد . برمبنای این کنوانسیون، کشورهای عضو موظف می‌شوند که هرگونه خشونت، از خشونت کلامی تا خشونت فیزیکی، تجاوز، قتل ناموسی، سقط جنین اجباری و ازدواج اجباری را در قانون کشور «جرم» نامیده و مجازات‌های لازم را برای مجرم پیش‌بینی و تصویب کنند. متن کامل این کنوانسیون، به فارسی ترجمه شده‌است. نهادهای حمایت از زنان بر این باورند که این متن به عنوان یک تجربه موفق می‌تواند مبنای تصمیم‌گیری و قانون‌گذاری کشورهای دیگر باشد. بنا بر گزارش مجمع پارلمانی شورای اروپا
دیگر باشد. بنا بر گزارش مجمع پارلمانی شورای اروپا (PACE) کنوانسیون استانبول باعث ایجاد تغییرات محسوسی شده‌است. از جمله باعث شده استانداردهای بالاتری در زمینهٔ قانونگذاری و سیاستگذاری وارد قوانین ملی چند کشور شود و آگاهی‌های عمومی جوامع نیز دربارهٔ انواع خشونت‌ها علیه زنان و راه‌های جلوگیری از آن‌ها افزایش یابد. مفاد اصلی. کنوانسیون استانبول اولین سند الزام‌آور قانونی است که «یک چارچوب قانونی و رویکرد جامع برای مبارزه با خشونت علیه زنان ایجاد می‌کند» و بر پیشگیری از خشونت خانگی، حمایت از قربانیان و تعقیب
پیشگیری از خشونت خانگی، حمایت از قربانیان و تعقیب متهمان متخلف تمرکز دارد. این کنوانسیون خشونت علیه زنان را به عنوان نقض حقوق بشر و نوعی تبعیض توصیف می‌کند (ماده ۳ (الف)). کشورها باید هنگام جلوگیری از خشونت، حمایت از قربانیان و محاکمه مرتکبین، ارزیابی بایسته به کار گیرند (ماده ۵). ساختار. این کنوانسیون شامل ۸۱ ماده است که در ۱۲ فصل مجزا شده‌است. ساختار آن از ساختار جدیدترین کنوانسیون‌های شورای اروپا پیروی می‌کند. ساختار سند مبتنی بر چهار موضوع است: پیشگیری، حفاظت و حمایت از قربانیان، تعقیب مجرمان و
حفاظت و حمایت از قربانیان، تعقیب مجرمان و سیاست‌های یکپارچه. هر منطقه یک سری اقدامات خاص را پیش‌بینی می‌کند این مقدمه، کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، منشور اجتماعی اروپا و کنوانسیون اقدام علیه قاچاق انسان و همچنین قانون بین‌المللی حقوق بشر توسط سازمان ملل متحد و دیوان کیفری بین‌المللی بر مبنای اساسنامه رم را یادآور می‌شود. در ماده ۲، این کنوانسیون بیان می‌کند که مقررات در زمان صلح و همچنین در شرایط درگیری‌های مسلحانه در خشونت علیه زنان و خشونت خانگی اعمال می‌شود. ماده ۳ اصطلاحات کلیدی را تعریف می‌کند: پذیرش،
ماده ۳ اصطلاحات کلیدی را تعریف می‌کند: پذیرش، امضا، تصویب و انصراف. فرایند کلی. پیش نویس کنوانسیون در ۷ آوریل ۲۰۱۱ به مناسبت نشست ۱۱۱۱ توسط معاونان وزیران شورای اروپا تصویب شد. این متن در ۱۱ مه ۲۰۱۱ به مناسبت صد و بیست و یکمین جلسه کمیته وزیران در استانبول برای امضا باز شد. این مصوبه پس از ۱۰ تصویب به اجرا درآمد که هشت مورد از آنها ملزم به عضویت در شورای اروپا بودند. از دسامبر ۲۰۱۵، این کنوانسیون توسط ۳۹ کشور امضا شد و پس از آن توسط حداقل هشت کشور شورای اروپا به تصویب رسید: آلبانی، اتریش، بوسنی و هرزگوین،
به تصویب رسید: آلبانی، اتریش، بوسنی و هرزگوین، ایتالیا، مونته‌نگرو، پرتغال، صربستان و ترکیه. در اواخر همان سال در آندورا، دانمارک، فرانسه، مالت، موناکو، اسپانیا و سوئد به تصویب رسید. در سال ۲۰۱۵ نیز توسط فنلاند، هلند، لهستان و اسلوونی و در سال ۲۰۱۶ توسط بلژیک، سن مارینو و رومانی به تصویب رسید. در سال ۲۰۱۷ توسط قبرس، استونی، گرجستان، آلمان، نروژ، و سوئیس، در سال ۲۰۱۸ توسط کرواسی، یونان، ایسلند، لوکزامبورگ و جمهوری مقدونیه، و در سال ۲۰۱۹ توسط جمهوری ایرلند نیز به تصویب رسید.در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷، ورا ژورووا کمیسر
به تصویب رسید.در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷، ورا ژورووا کمیسر اروپای برابری جنسیتی، کنوانسیون استانبول را به نمایندگی از اتحادیه اروپا امضا کرد.
نیروی دریایی السالوادور یک نیروی دریایی در نیروهای مسلح السالوادور است که در ۱۲ اکتبر ۱۹۵۱ تاسیس شد. این نیروی دریایی از گارد ساحلی السالوادور ساخته شده است که در درجه اول از قایق‌های گشت‌زنی تشکیل شده است که وظیفه گشت‌زنی ساحلی و حفاظت از شیلات را بر عهده دارند. ناوگان فعلی از سه شناور گشتی که در ابتدا در ایالات متحده ساخته شده‌اند برای استفاده به عنوان قایق‌های خدمه میدان نفتی ساخته شده است. شناورهای گشتی جدید از شیلی سفارش داده شده است تا شناورهای فعلی و کهنه را جایگزین یا مکمل کنند.
کنوانسیون حقوق افراد دارای ناتوانی ، یک معاهده بین‌المللی حقوق بشر سازمان ملل متحد است که با هدف حمایت از حقوق و عزت افراد معلول ایجاد شده است. طرفین کنوانسیون موظف هستند که از حقوق بشر معلولان حمایت کرده و از برابری کامل معلولان بر طبق قانون اطمینان حاصل کنند. این کنوانسیون به عنوان یک عامل اصلی در جنبش جهانی حقوق معلولان به کار می‌رود و باعث می‌شود معالجه پزشکی و حمایت‌های اجتماعی از افراد معلول دنبال شود و در زمینه حقوق بشر از حقوق برابر با سایر افراد جامعه برخوردار شوند. این کنوانسیون اولین پیمان حقوق
برخوردار شوند. این کنوانسیون اولین پیمان حقوق بشر سازمان ملل در قرن بیست و یکم به شمار می‌رود. متن کنوانسیون توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۶، به تصویب رسید و در ۳۰ مارس ۲۰۰۷ امضا شد. پس از تصویب در ۳ مه ۲۰۰۸ وارد عمل شد. از ژوئیه سال ۲۰۲۰، ۱۶۳ عضو آن را امضا کرده و ۱۸۲ حزب به آن پیوسته‌اند و شامل ۱۸۱ کشور و اتحادیه اروپا می‌باشد(که آن را در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۰ تصویب کرد). نظارت بر کنوانسیون توسط کمیته حقوق افراد معلول انجام می‌شود. تاریخچه. کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت، مانند سایر
کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت، مانند سایر کنوانسیون‌های حقوق بشر سازمان ملل، (مانند میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW))) چندین دهه فعالیت که طی آن استانداردهای حقوق گروهی از آرمانها به یک پیمان الزام‌آور توسعه یافته‌است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلامیه حقوق افراد معلول را در ۹ دسامبر ۱۹۷۵ تصویب کرد. روز معلولان سازمان ملل متحد (۳ دسامبر) در قطعنامه ۴۷/۳ مجمع عمومی ۱۹۹۲ در سال ۱۹۹۲ اعلام شد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۲۰ دسامبر سال ۱۹۹۳ مقررات
سازمان ملل متحد در ۲۰ دسامبر سال ۱۹۹۳ مقررات استاندارد معادل سازی فرصت‌ها برای افراد معلول را تصویب کرد (قطعنامه ۴۸/۹۶ ضمیمه). در سال ۱۹۸۷، یک نشست جهانی متخصصان برای بررسی پیشرفت، توصیه کرد که مجمع عمومی سازمان ملل متحد پیش نویس یک کنوانسیون بین‌المللی در مورد رفع تبعیض علیه افراد دارای معلولیت باشد. پیش نویس طرح‌های کنوانسیون توسط ایتالیا و متعاقباً سوئد پیشنهاد شد، اما به اجماع نرسید. بسیاری از نمایندگان دولت معتقدند که اسناد موجود در مورد حقوق بشر کافی است. در عوض، "قوانین استاندارد در مورد همسان سازی
است. در عوض، "قوانین استاندارد در مورد همسان سازی فرصت‌های معلولان" غیر اجباری "در سال ۱۹۹۳ توسط مجمع عمومی تصویب شد. در سال ۲۰۰۰، رهبران پنج سازمان غیردولتی بین‌المللی معلولیت بیانیه ای صادر کردند و از همه دولتها خواستند که از یک کنوانسیون حمایت کنند. در سال ۲۰۰۱، مجمع عمومی به دنبال پیشنهاد مکزیک، کمیته Ad Hoc را برای بررسی پیشنهادها مربوط به یک کنوانسیون جامع و یکپارچه برای ارتقاء و حمایت از حقوق و عزت افراد معلول، بر اساس یک رویکرد جامع انتخاب کرد. سازمانهای مربوط به حقوق معلولیت، از جمله اتحاد
سازمانهای مربوط به حقوق معلولیت، از جمله اتحاد بین‌المللی معلولیت به عنوان هماهنگ‌کننده آداب و معلولیت بین‌المللی معلولیت، به‌طور فعال در روند تهیه پیش نویس شرکت کردند. مکزیک با حمایت فعال از GRULAC (گروه‌های منطقه ای سازمان ملل) مذاکرات را آغاز کرد. هنگامی که حمایت از کنوانسیون در سال ۲۰۰۲ به دلیل مخالفت گروه اروپای غربی و دیگران WEOG، نیوزلند نقش مهمی در دستیابی به حرکت بین منطقه ای ایفا کرد. در سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۳ به عنوان تسهیلگر، نیوزیلند سرانجام وظیفه رسمی رئیس کمیته Ad Hoc را بر عهده گرفت و مذاکرات را
رئیس کمیته Ad Hoc را بر عهده گرفت و مذاکرات را به توافق اجماع در اوت ۲۰۰۶ هدایت کرد، با همکاری نزدیک با سایر اعضای دفتر جردن، کاستاریکا، جمهوری چک و آفریقای جنوبی کره و مکزیک این کنوانسیون با حمایت شدید همه گروه‌های منطقه به یکی از سریعترین پشتیبانان حقوق بشر در تاریخ تبدیل شد. ۱۶۰ کشور کنوانسیون را پس از افتتاح آن در سال ۲۰۰۷ امضا کردند و ۱۲۶ کشور کنوانسیون را طی پنج سال اول آن تصویب کردند. فرماندار کل نیوزیلند آناند ساتیاناند با توجه به نقش خود در ایجاد کنوانسیون و همچنین کیفیت استراتژی ملی برجسته
کنوانسیون و همچنین کیفیت استراتژی ملی برجسته ناتوانی در نیوزیلند، از طرف ملت جایزه ناتوانی جهانی را در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد. از سال ۲۰۱۵، برای اولین بار در تاریخ خود، کمیته حقوق معلولان برای نقض تعهدات خود در کنوانسیون تحقیق در مورد یک کشور امضا کننده را آغاز کرد. این تحقیقات توسط ماده ۶ پروتکل اختیاری آغاز شده‌است، که مقرر می‌دارد به محض دریافت کمیته «اطلاعات موثق حاکی از نقض شدید و منظم» حقوق بشر به غیرقانونی کردن نفرت‌پراکنی، تحقیقات انجام شود. دولت انگلستان در حال بررسی است که گزارش نهایی در حال حاضر در
در حال بررسی است که گزارش نهایی در حال حاضر در سال ۲۰۱۷ منتشر می‌شود. ایالات متحده از طرف کشورهای عضو که کنوانسیون را تصویب کرده یا به آنها ملحق شده‌اند، به‌طور آشکار غایب بوده‌است. در زمان دولت باراک اوباما، ایالات متحده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۹ امضا کننده کنوانسیون شد. در دسامبر ۲۰۱۲، رأی در سنای ایالات متحده شش رأی به دست آورد که اکثریت دو سوم آنها برای مشاوره و رضایت در تصویب مورد نیاز است. در ژوئیه سال ۲۰۱۴، کمیته روابط خارجی سنا بار دیگر قطعنامه ای را برای مشاوره و رضایت تصویب کرد، اما این اقدام به رأی مجلس
و رضایت تصویب کرد، اما این اقدام به رأی مجلس سنا کامل نیامد. خلاصه. این کنوانسیون از آیین‌نامه حقوق مدنی پیروی می‌کند، با این مقدمه که در آن به این اصل که «کلیه حقوق بشر جهانی، غیرقابل تفکیک، وابسته به یکدیگر و بهم پیوسته» از اعلامیه و برنامه عمل وین استناد می‌شود. مقدمه ۲۵ زیربخش صریحاً به توسعه پایدار اشاره می‌کند، خاطرنشان می‌کند که «ناتوانی» یک «مفهوم در حال تحول» است که شامل تعامل بین اختلالات و عوامل محیطی، و به اهمیت «دیدگاه جنسیتی» اشاره می‌کند. ماده ۱ هدف کنوانسیون را تعریف می‌کند: ترویج، محافظت و
۱ هدف کنوانسیون را تعریف می‌کند: ترویج، محافظت و اطمینان از برخورداری کامل و برابر از کلیه حقوق بشر و آزادیهای اساسی توسط همه معلولان و ترویج احترام به عزت ذاتی آنها در مواد ۲ و ۳ تعاریف و اصول کلی مانند ارتباطات از جمله بریل، زبان اشاره، زبان ساده و ارتباط غیر کلامی، اقامت مناسب و طراحی جهانی ارائه شده‌است. مواد ۴ تا ۳۲ حقوق معلولان و تعهدات دولتهای عضو نسبت به آنها را تعریف می‌کند. بسیاری از این حقوق آینه در کنوانسیون‌های دیگر سازمان ملل مانند میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، میثاق بین‌المللی حقوق
حقوق مدنی و سیاسی، میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی یا کنوانسیون ملل متحد علیه شکنجه تأیید شده‌است. حقوق اختصاصی این کنوانسیون شامل حقوق دسترس‌پذیری از جمله فناوری اطلاعات، حق زندگی مستقل و درج شده در جامعه (ماده ۱۹)، تحرک شخصی (ماده ۲۰)، مهار و توانبخشی (ماده ۲۶) و مشارکت می‌باشد. در زندگی سیاسی و عمومی و زندگی فرهنگی، تفریحی و ورزشی (مواد ۲۹ و ۳۰). علاوه بر این، طرفین کنوانسیون باید آگاهی از حقوق بشر معلولان را افزایش دهند (ماده ۸)، و دسترس‌پذیری به جاده‌ها، ساختمان‌ها و اطلاعات را تضمین
به جاده‌ها، ساختمان‌ها و اطلاعات را تضمین می‌کنند (ماده ۹). مواد ۳۳–۳۹ گزارش و نظارت از کنوانسیون توسط موسسات ملی حقوق بشر (ماده ۳۳) و کمیته حقوق افراد معلول (ماده ۳۴). مقررات اصلی. اصول راهنمایی کنوانسیون. هشت اصل راهنما وجود دارد که زیربنای کنوانسیون هستند: تعریف ناتوانی. ماده ۲ (تعریف) تعریف معلولیت را در بر نمی‌گیرد. کنوانسیون الگوی اجتماعی معلولیت را اتخاذ می‌کند، اما تعریف خاصی ارائه نمی‌دهد. مقدمه (ه) کنوانسیون توضیح می‌دهد که کنوانسیون به رسمیت می‌شناسد: ... که ناتوانی یک مفهوم در حال تحول است و
... که ناتوانی یک مفهوم در حال تحول است و معلولیت ناشی از تعامل افراد دارای اختلال و موانع نگرشی و محیطی است که مانع مشارکت کامل و مؤثر آنها در جامعه بر مبنای مساوی با دیگران می‌شود ماده یک (هدف) بیشتر پیشنهاد می‌کند که: افراد دارای معلولیت شامل کسانی هستند که دارای معلولیت طولانی مدت جسمی، روحی و حسی هستند که در تعامل با موانع مختلف ممکن است مانع مشارکت کامل و مؤثر آنها در جامعه به‌طور مساوی با دیگران شود. با این حال، استفاده از اصطلاح «شامل» نباید به این معنا تعبیر شود که محرومیت از کسانی که دارای شرایط
معنا تعبیر شود که محرومیت از کسانی که دارای شرایط کوتاه مدت یا نوسان هستند. اصل "اقامت مناسب. کنوانسیون " اقامت مناسب " را "اصلاح و تعدیل لازم و مناسب" عنوان می‌کند که تحمیل فشار نامتناسب یا غیر ضروری، در صورت لزوم در یک مورد خاص، برای اطمینان از افراد معلول فراهم می‌کند تا از افراد دارای معلولیت اطمینان حاصل کنند که از لذت یا ورزش بر اساس مساوی با دیگران از کلیه انسانها برخوردار شوند. حقوق و آزادیهای اساسی "در ماده ۲ و خواستار این همه جنبه‌های زندگی از جمله آموزش فراگیر است. جلوگیری از تبعیض. ماده ۸
جمله آموزش فراگیر است. جلوگیری از تبعیض. ماده ۸ کنوانسیون بر آگاهی رسانی برای تقویت احترام به حقوق و عزت در برابر تبعیض تأکید می‌کند: دسترس‌پذیری. این کنوانسیون تأکید می‌کند که افراد دارای معلولیت باید بتوانند به‌طور مستقل زندگی کنند و کاملاً در همه جنبه‌های زندگی شرکت کنند. برای این منظور، دولتهای عضو باید اقدام‌های لازم را برای اطمینان از دسترسی افراد معلول، به محیط جسمی، حمل و نقل، فناوری اطلاعات و ارتباطات و سایر امکانات و خدمات باز یا در اختیار عموم قرار دهند. دسترس‌پذیری را می‌توان به سه گروه اصلی
قرار دهند. دسترس‌پذیری را می‌توان به سه گروه اصلی طبقه‌بندی کرد. ۱. دسترسی فیزیکی ۲. دسترسی به خدمات ۳. دسترسی به ارتباطات و اطلاعات شرایط خطر و اضطراری بشردوستانه. ماده ۱۱ کنوانسیون تأیید می‌کند که کشورهای عضو مطابق با تعهدات خود طبق قانون بین‌الملل، از جمله حقوق بین‌الملل بشردوستانه و حقوق بین‌الملل حقوق بشر، کلیه اقدام‌های لازم برای تضمین حفاظت و ایمنی افراد معلول را در شرایط جنگ، اتخاذ می‌کنند. موارد اضطراری بشردوستانه و بروز فاجعه طبیعی. شناخت قبل از قانون و ظرفیت قانونی. ماده ۱۲ کنوانسیون تصدیق مساوی
و ظرفیت قانونی. ماده ۱۲ کنوانسیون تصدیق مساوی در برابر قانون و اهلیت افراد دارای معلولیت را تأیید می‌کند. کشورهای عضو باید: دسترسی به عدالت. ماده ۱۳ کنوانسیون دسترسی مؤثر به عدالت برای افراد معلول را تأیید می‌کند، با بیان اینکه: حق تحصیل. در این کنوانسیون آمده‌است که افراد دارای معلولیت باید حق آموزش فراگیر را در همه سطوح، بدون در نظر گرفتن سن، بدون تبعیض و براساس فرصت برابر، تضمین کنند. کشورهای عضو باید اطمینان حاصل کنند که: دولتهای عضو باید اقدامات مناسبی را انجام دهند، مانند:
شیوه‌های دلپذیر آوریل چهارمین مجموعه شعر رؤیا زرین است که به عنوان برگزیده ششمین دوره جایزه شعر خبرنگاران معرفی شده‌است. معرفی. شیوه‌های دلپذیر آوریل چهارمین مجموعه شعر رؤیا زریناین مجموعه، شعرهای اجتماعی، سیاسی و عاشقانهٔ مرا دربر می‌گیرد که این مضمون‌ها در هم تنیده و در هم بافته‌اند. نویسنده از سانسور شماری از سروده‌های این مجموعه گفته بود و دربرگیرنده شعرهای سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ است. همین که نباشی؛ زمین راه خودش را می‌رود، مال بچگی نبودیم، دنیا دو کلمه است، و البته اولین باری که گریه کرد، همه‌چیز آماده
و البته اولین باری که گریه کرد، همه‌چیز آماده نبود، شکل نگاه‌های روبه‌روست، توت‌ها، همیشه ربطی هست، ۱۰ فرمان کیشلوفسکی، متنفرم از بحث‌های داغ، دوستت دارم، مثل طعم انار، فصل درو بود، مصائب آدم، و ترس از جمله عنوان‌های شعرهای این مجموعه هستند. نقد و بررسی. تلاش برای نا متعارف بودن در نام گذاری کتاب و فصل‌هایش هم دیده می‌شود، هرچند، جز ژستی که سعی کرده‌است شعوری شاعرانه از خود بجا بگذارد از آن چیزی بجا نمانده واین اسم‌ها ربطی - حتی بیرونی - به شعرها ندارند. به گواهی خوانده‌های پیشین ام از رؤیا زرین من شعرهای
گواهی خوانده‌های پیشین ام از رؤیا زرین من شعرهای او را شعرهای پسندیده و پذیرنده ای می‌دانم و عملاً این را می‌گذارم متری برای شعرهای رؤیا زرین، اما این متر مرا آنقدر مجاب نمی‌کند که نقدهایم را پنهان کنم از شاعری که تمام سعیش را می‌کند تا قامتی حرفه‌ای برای خود وآثارش نگاه دارد.» جستارهای وابسته. رؤیا زرین
موافقت‌نامه تجارت آزاد کانادا-اسرائیل (به اختصار: سی‌آی‌اف‌تی‌ای) یک موافقت‌نامه تجارت آزاد بین دو کشور کانادا و اسرائیل است. تاریخچه. این موافقت‌نامه در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۶ به امضاء رسید و در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۹۷ به اجرا در آمد. این اولین موافقت‌نامه تجارت آزاد کانادا در خارج از نیمکره غربی بود. ۸۰٪ تعرفه در مورد بیشتر کالاهای تولیدی و کشاورزی بر اساس این موافقت‌نامه حذف شده است. با این حال ، سی‌آی‌اف‌تی‌ای بر بخش های خاصی از کشاورزی مانند ماکیان، مواد لبنیاتی و تخم‌مرغ تأثیر نمی‌گذارد. سی‌آی‌اف‌تی‌ای در سال ۲۰۰۲
تأثیر نمی‌گذارد. سی‌آی‌اف‌تی‌ای در سال ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ اصلاح شد. آخرین اصلاحات در سال ۲۰۱۵ بود. در حال حاضر این موافقت‌نامه برای اصلاح سی‌آی‌اف‌تی‌ای و در انتظار توشیح ملوکانه است. اهداف اصلی سی‌آی‌اف‌تی‌ای عبارتند از:
شوق‌نامه یک آلبوم موسیقی شامل بازخوانی تصنیف‌های منسوب به عبدالقادر مراغی، نظریه‌پرداز و آهنگساز دورهٔ تیموری است که توسط «گروه عبدالقادر مراغی» به سرپرستی محمدرضا درویشی و خوانندگی همایون شجریان ضبط و منتشر شده‌است. این اثر شامل ۲۲ تصنیف، با زمان بیش از ۱۶۰ دقیقه، در قالب ۳ سی‌دی، در سال ۱۳۹۰ توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد. آهنگساز. عبدالقادر غیبی مراغی مشهور به عبدالقادر مراغه‌ای (۷۵۷–۸۳۸ ه‍. ق) شاعر، موسیقی‌دان و نوازندهٔ ایرانی قرن نهم هجری بود. مراغی در مراحل مختلف زندگی‌اش در
نهم هجری بود. مراغی در مراحل مختلف زندگی‌اش در دربارهای بغداد، بصره و در نهایت در هرات نزد شاهرخ شاه تیموری مشغول به کار بوده‌است. شخصیت او نزد ترکان عثمانی از نقش اصلی اش به عنوان نوازنده، آهنگساز و نظریه‌پرداز بسی فراتر رفته و تبدیل به یک اسطوره شده‌است. کتاب‌های "مقاصد الالحان، جامع الالحان، کنز الالحان، شرح ادوار" و "کنز التّحفر" از تألیفات او به‌شمار می‌آیند. گروه عبدالقادر مراغی. گروه عبدالقادر مراغی در مهر ۱۳۸۴ با ۷ نوازنده و یک خواننده، تحت نظر محمدرضا درویشی شکل گرفت و از فروردین ۱۳۸۵ با ترکیب ۲۲
درویشی شکل گرفت و از فروردین ۱۳۸۵ با ترکیب ۲۲ نوازنده و خواننده، و از شهریور ۱۳۸۵ با ۹ نوازنده و یک خواننده فعالیت و تمرینات خود را ادامه داد. هدف از تشکیل این گروه، بازخوانی رپرتواری از تصنیف‌های منسوب به عبدالقادر مراغی بوده‌است. در طول چند دهه، برخی از آثار عبدالقادر مراغی توسط گروه‌ها، نوازندگان و خوانندگان موسیقی کلاسیک ترک اجرا شده‌اند اما تا قبل از فعالیت گروه موسیقی عبدالقادر، هیچ گروهی در ترکیه یا ایران به شکل مشخص روی این آثار متمرکز نشده بودند. آثار عبدالقادر مراغی پس از ۴ سال تمرین، برای نخستین
عبدالقادر مراغی پس از ۴ سال تمرین، برای نخستین بار آثار منسوب به این آهنگ‌ساز شهیر را به صورت یک‌جا به چاپ رساند. ثبت این آثار اگرچه حاصل تلاش موسیقی‌دانان ترک به ویژه رئوف یکتا و جمعی دیگر بوده، اما تا قبل از فعالیت گروه عبدالقادر مراغی، مجموعه‌ای مستقل از آثار عبدالقادر مراغی به انتشار نرسیده بود. خواندن شعرهای فارسی با لهجه فارسی برای نخستین بار از زمان عبدالقادر و نیز اجرای تک‌خوانی این تصنیف‌ها توسط همایون شجریان از جمله ویژگی‌های اجرایی این گروه است. نقد و نظرات. محمدرضا درویشی در نشست نقد و بررسی
نقد و نظرات. محمدرضا درویشی در نشست نقد و بررسی این آلبوم عنوان کرد که فرایند آماده‌سازی این آلبوم ۶ سال طول کشیده‌است و قبل از آن هم خودش چندسالی را به مطالعه دربارهٔ نت‌های عبدالقادر مراغی پرداخته‌است. او هم چنین در جواب منتقدانی که می‌گویند این موسیقی سخت و دشوار است و هضم آن مشکل است پاسخ خود مراغی را دربارهٔ تصنیف‌هایش عنوان کرد که می‌گوید: «اینها تصانیف هنری و اخص تصنیف هستند». هم چنین او دربارهٔ پخش این اثر از صدا و سیما بیان کرد: «ما با تلاش خودمان برای انتشار شوق نامه ارکستر تشکیل دادیم و از