payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کنسول جستجوی بینگ یا ابزار وبمستری بینگ یکی از سرویس‌های مهم موتور جستجوگر شرکت مایکروسافت است که بینگ شناخته می‌شود این سرویس به کاربران خود اجازه می دهده که وب سایت خود را به موتور جستجوگر بینگ اضافه کنند این سرویس همچنین این سرویس همچنین ابزارهایی برای مدیران وب ایجاد کرده برای رفع خزیدن و نمایه سازی وب سایت خود، ایجاد نقشه سایت، ابزار ارسال و مشاهده آمار وب سایت، تثبیت ارسال محتوا و محتوای جدید و منابع جامعه کمک می‌کند. جستارهای وابسته. بینگ مایکروسافت ویندوز لایو پیوند به بیرون. وب سایت رسمی وبلاگ رسمی
لایو پیوند به بیرون. وب سایت رسمی وبلاگ رسمی رسمی Bing Webmaster Center
کلی پکی () یک شرکت تولیدکننده سیستم‌های نورپردازی تئاتر، تلویزیون، کنسرت، کلوب‌ها شبانه و فضای باز است. این شرکت که در سال ۱۹۷۶ تأسیس شده هم‌اکنون زیرمجموعه شرکت اوسرام است و مقر آن در برگامو، ایتالیا قرار دارد.
انی دیلارد متولد سال ۱۹۴۵ در آمریکاست. خیلی زود و برای دومین کتابش، "زائر نهر تینکر"، جایزهٔ پولیتزر برد و به شهرت رسید. سبک او را ملهم و وامدارِ دیوید هنری ثورو، نویسندهٔ رمانتیک آمریکایی، و علی‌الخصوص شاهکار او، "والدن"، دانسته‌اند. بااین‌حال، دیلارد هیچ‌وقت تأثیرپذیری خودش از ثورو را تأیید نکرده‌است. دیلارد علاوه بر جستارنویسی، شعر و رمان نیز دارد و در کنار نویسندگی، ۲۱ سال در دپارتمان زبان انگلیسی دانشگاه وسلیان در کنتیکت تدریس کرده‌است. دوران کودکی انی دیلارد که در خانواده‌ای نسبتاً ثروتمند در پیتسبورگ
که در خانواده‌ای نسبتاً ثروتمند در پیتسبورگ سپری شد، بن‌مایهٔ خودزندگی‌نامه‌ای به نام "کودکیِ آمریکایی" بوده‌است. او در این کتاب فرایند پیوند خوردنِ خود با جهان را از طریق مطالعهٔ جغرافیا، زمین‌شناسی و تاریخ طبیعی شرح می‌دهد و از تجربیاتِ اولیه‌اش در اندیشیدن به طبیعت سخن می‌گوید. طبیعت بی‌تردید مهم‌ترین محور نوشته‌های دیلارد است. بااین‌حال، توصیف او از طبیعت بسیار شخصی است؛ و برخلاف نویسندگانی مثل ثورو که در نوشته‌های آن‌ها طبیعت در «بهترین حالت ممکن» و کامل‌ترین سطح از نظم و تقارن جلوه می‌کند، طبیعتِ
کامل‌ترین سطح از نظم و تقارن جلوه می‌کند، طبیعتِ دیلارد معمولاً طبیعتی نیمه‌تمام، ناقص، مبهم و گاهی بی‌رحم و ترسناک است. دیگر خصوصیت بارز نوشته‌های انی دیلارد، غیاب انسان‌ها و دنیای روابط اجتماعی است. گویی نوشته‌های او در جهانی نوشته می‌شوند که در آن جز خود او، هیچ انسانِ واقعیِ دیگری در آن وجود ندارد و هر چه هست، درختان و حیوانات و طبیعتِ بی‌جان است. اصلی‌ترین مجموعه جستارهای انی دیلارد عبارتند از: "زائر نهر تینکر" (۱۹۷۴)، "آموزش مکالمه به سنگ" (۱۹۸۲)، "زندگی با نوشتن" و "در حال حاضر" (۱۹۹۹). رمان‌هایش
با نوشتن" و "در حال حاضر" (۱۹۹۹). رمان‌هایش "راه زنده ماندن" (۱۹۹۲) و "خانوادهٔ مِیتری" (۲۰۰۷) نام دارند. علاوه بر این‌ها چند مجموعهٔ شعر و یکی دو کتاب پراکندهٔ دیگر نیز منتشر کرده‌است. تا کنون کتاب "هیچ چیز آن‌جا نیست" (پنج جستار دربارهٔ صداهایی که از طبیعت نمی‌شنویم) از انی دیلارد در نشر اطراف چاپ و منتشر شده‌است.
ایستگاه قطار شهری شهید فکوری یکی از ایستگاه‌های خط ۲ قطار شهری مشهد است. این ایستگاه در ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴ به بهره‌برداری رسید. این ایستگاه در انتهای بلوار فکوری و در نزدیکی میدان شهید جوان و دانشگاه علوم پزشکی مشهد قرار دارد. با افتتاح این ایستگاه، دسترسی به مناطق اطراف آن، از جمله دانشگاه علوم پزشکی مشهد و مرکز آموزشی پژوهشی و درمانی فوق تخصصی کودکان اکبر، برای شهروندان آسان‌تر شده است. نام این ایستگاه در ابتدای ساخت و خبرهای اولیه با عنوان سلامت بود که با تصمیم شورای شهر مشهد برای زمان بهره‌برداری، به شهید
شورای شهر مشهد برای زمان بهره‌برداری، به شهید فکوری تغییر یافت.
ری اندرسون (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
ریان آنتونی (؛ زادهٔ – درگذشته ۲۳ زوئن ۲۰۲۰) نوازنده ترومپت اهل ایالات متحده آمریکا بود.
کوبُت () یک شرکت تولیدی در کشور چین است که در زمینه ساخت تلفن‌های هوشمند اندروید فعالیت می‌کند. دفتر اصلی این شرکت در شهر شنژن چین قرار دارد. کوبت در سال ۲۰۱۲ تأسیس شد.
ژاک «جک» بروکال (؛ زادهٔ ) خواننده جاز و نوازندهٔ ترومپت اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "معجزه" اشاره کرد.
مری شلی () فیلمی در ژانر رمانتیک، داستان تاریخی، درام، و زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی حیفا المنصور است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. فیلم به عشق اول مری شلی و رابطه عاشقانه اش با پرسی بیش شلی می پردازد که الهام بخش او برای نگارش فرانکنشتاین شد. داستان. مری گادوین دختر نویسنده و فمنیست پیشگام مری والستون کرفت و شوهرش ویلیام گادوین، ناشر و فیلسوف سیاسی است. مری والستونکرفت کمی بعد از زایمان مرده و فیلم ۱۶ سال بعد را نشان می دهد که مری گادوین با پدرش، مادرخوانده اش (با هم رابطه خوبی ندارند) و خواهر خوانده و محرم
(با هم رابطه خوبی ندارند) و خواهر خوانده و محرم اسرارش کلر کلرمونت زندگی می کند. مری به اسکاتلند می رود و عاشق شاعر رادیکال و غیرمتعارف پرسی بیش شلی می شود که متاهل است. این دو با کلر فرار می کنند. شلی پول کمی دارد ولی قرض می کند و همگی به شکلی بلومزبری ساکن می شوند. در یک مهمانی شام، شلی با کلر لاس می زند و یکی از دوستانش سعی می کند با مری رابطه جنسی برقرار کند. مری شاکی می شود ولی شلی می گوید به نظر او عشاق باید آزاد باشند. او می خواهد مری با مردهای دیگر هم باشد و همین موضوع را برای خود نیز طلب می کند.
هم باشد و همین موضوع را برای خود نیز طلب می کند. کمی بعد، مری و کلر و شلی به نمایش عمومی گالوانیسم می روند که در آن، یک قورباغه مرده با جریان برق تکان می خورد. در میان جمعیت، کلر لرد بایرون معروف و خوش تیپ را می بیند و عاشق می شود. یک شب طلبکاران شلی از راه می رسند و مری و کلر و شلی فرار می کنند. آن ها در مکان محقری ساکن می شوند و مری زایمان می کند ولی فرزندش چندان زنده نمی ماند. کلر می گوید از بایرون باردار است و همگی می توانند در ویلای او نزدیک جنیوا بمانند. هوا بد است و همگی چندین روز در خانه می مانند.
هوا بد است و همگی چندین روز در خانه می مانند. یک شب، بایرون از آن ها می خواهد داستانی درباره یک روح بنویسند. خیالات مری تحریک می شود و به یاد گالوانیسم می افتد. پیامی به دست شلی می رسد که همسرش خودش را غرق کرده است. از طرفی هم بایرون با حقارت تمام با کلر برخورد می کند و می گوید هیچ علاقه ای به او ندارد و تنها از نظر مالی، بچه را تامین خواهد کرد. هر سه به کلبه محقرشان در انگلستان برمی گردند و مری شروع به نگارش رمان فرانکنشتاین می کند. همین استرس ها باعث دوری او از شلی می شود. هیچ ناشری با نام مری حاضر به
او از شلی می شود. هیچ ناشری با نام مری حاضر به چاپ کتاب نیست چون آن را درخور یک بانو نمی داند ولی با افزودن یک پیشگفتار از سوی شلی، نهایتا ناشری بی نام آن را می پذیرد. کتاب موفق می شود و در ابتدا همه چیز به نام شلی تمام می شود ولی او نهایتا نام نویسنده واقعی را فاش می کند و رابطه این زوج بهتر می شود. پدر مری چاپ دوم کتاب را با نام دخترش انجام می دهد تا درآمدی عاید مری شود. در صحنه آخر فیلم، مری با پیراهنی سیاه با پسری جوان قدم می زند. در انتها توضیح داده می شود که مری و شلی ازدواج کردند و تا زمان مرگ شلی
شود که مری و شلی ازدواج کردند و تا زمان مرگ شلی در ۲۹سالگی با هم ماندند. مری هرگز دوباره ازدواج نکرد.
هنر دفاع شخصی () یک فیلم کمدی سیاه و رزمی آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی و نویسندگی ریلی استرنز با بازی جسی آیزنبرگ، آلساندرو نیوولا و ایموجن پوتس است. نخستین نمایش فیلم در سالن جنوب از جنوب غربی در تاریخ ۱۰ مارس ۲۰۱۹ انجام شد، و در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۹ در ایالات متحده آمریکا منتشر شد. خلاصه داستان. فیلم هنر دفاع شخصی دربارهٔ مرد جوانی است که به صورت تصادفی و در خیابان مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرد. در ادامه او از یک استاد هنرهای رزمی می‌خواهد که به او کاراته یاد بدهد تا بتواند از خودش دفاع کند اما طولی
یاد بدهد تا بتواند از خودش دفاع کند اما طولی نمی‌کشد که تحت جادوی این استاد قرار می‌گیرد و …
قلعه والف یک قلعه تاریخی در وینیا دل مار، شیلی است که در سال ۱۹۰۶ برای خانواده والف ساخته شده است. گوستاو آدولفو والف مول تاجر سدیم نیترات و زغال‌سنگ آلمانی در سال ۱۸۸۱ به شیلی مهاجرت کرد. والف در سال ۱۹۰۴ زمینی به مساحت ۱٬۲۶۰ مترمربع در وینیا دل مار خریداری کرد. در سال ۱۹۰۶ در آن زمین یک خانه ساخت. والف در سال ۱۹۱۷ با استخدام یک معمار خانه را به قلعه تبدیل کرد.
مرونال تاکور (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، بازیگر سینما و مدل در بالیوود و اهل هند است. از فیلم‌های معروف او می‌توان به بازی در فیلم سوپر ۳۰، خانه بتلا، عشق سونیا، سیتا رامام، داستان‌های ارواح، سلفی، داستان‌های شهوت ۲ و گمراه اشاره کرد. اوایل زندگی. او در یک خانواده هندو از [[مردمان مراتی]] متولد شد. او دو خواهر و برادر دارد، خواهر بزرگتر لوچان و یک برادر کوچکتر. وی دارای مدرک کارشناسی در رشته رسانه‌های جمعی (روزنامه‌نگاری) است.
درح شهری در بخش درح شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی ایران است. این شهر از ارتقای روستای درح در سال ۱۳۹۸ ایجاد شد. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۲٬۴۳۱ نفر (۶۵۵ خانوار) بوده‌است.
لسلی اچ. وکسنر (زاده ۸ سپتامبر ۱۹۳۷) یک تاجر میلیاردر آمریکایی است. لسلی وکسنر بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت ال برندز (برند محدود سابق) است. او ثروتمندترین فرد ایالت اوهایو آمریکاست. او همچنین یک یهودی است و به سایر یهودی‌ها کمک‌های بشر دوستانه زیادی کرده‌است. سنین جوانی و تحصیل. وکسنر در یک خانواده یهودی در دیتون، اوهایو، از مادری به نام بلا کاباکوف و پدی به نام هری وکسنر به دنیا آمد. او یک خواهر هم به نام سوزان دارد. او در دانشگاه ایالتی اوهایو در رشته مدیریت در امور بازرگانی تحصیل کرد. حرفه. وکسنر کار خود
در امور بازرگانی تحصیل کرد. حرفه. وکسنر کار خود را در فروشگاه پوشاک والدینش آغاز کرد. در حالی که آنها در تعطیلات و دور از وکسنر بودند، او میزان سود و ضرر لباس زنان را که می‌فروخت، تجزیه و تحلیل می‌کرد. وی دریافت که گرچه لباس‌های با قیمت بالاتر (به عنوان مثال کت) قیمت فروش بالاتری دارند، اما میزان سود حاصل از فروش آنها نسبت به سود حاصل از فروش بلوزها (که قیمت فروش پایین‌تری دارند) کمتر است. وقتی این موضوع را به پدرش گفت، پدرش علاقه‌ای به تغییر وضعیت موجود نشان نداد. در سال ۱۹۶۳، وکسن ۵ هزار دلار از عمه
نشان نداد. در سال ۱۹۶۳، وکسن ۵ هزار دلار از عمه (خاله) اش وام گرفت تا بتواند فروشگاه خودش را با نام محدود (فروشگاه) افتتاح کند. (این نام‌گذاری به این دلیل بود که این فروشگاه متمرکز بر کالاهای محدودی بود که به سرعت تغییر پیدا می‌کرد و دقیقاً برخلاف فروشگاه والدینش) حاشیه سود بالاتری نیز داشت. محدود (فروشگاه) اولین فروشگاه خود را در مرکز خرید کینگزدیل در آپر آرلینگتون، اوهایو در حومه کلمب افتتاح کرد. والدین وکسنر یک سال بعد فروشگاه خود را بستند و به فرزندشان در محدود (فروشگاه) پیوستند. وکسنر در سال ۱۹۶۹
در محدود (فروشگاه) پیوستند. وکسنر در سال ۱۹۶۹ برندهای محدود را در دسترس عموم قرار داد، او به عنوان طولانی‌ترین مدیرعامل یک شرکت حاضر در Fortune 500 شناخته شده‌است. وکسنر در رده یازدهم در بین ۱۰۰ مدیر ارشد اجرایی برتر هاروارد و در بازنگری سال ۲۰۱۵ در رتبه ۳۴ در سال ۲۰۱۶ قرار گرفت. با گذشت سالها، وکسنر یک فروشگاه خرده‌فروشی و بازاریابی به نام ال برندز ساخت، که در حال حاضر شامل شرکت‌های Victoria's Secret , Pink (Victoria's Secret)، بث اند بادی ورکز، هنری بندل، شرکت شمع وایت بارن و La Senza می‌باشد. اقدامات
شرکت شمع وایت بارن و La Senza می‌باشد. اقدامات بشردوستانه. در سال ۱۹۸۹، وکسنر و مادرش بلا نخستین کسی بودند که کمک مالی ۱ میلیون دلاری شخصی به راه متحد کردند. نام هر دو آنها روی سنگ مرمر نوشته، و در لابی دفتر مرکزی راه متحد در اسکندریه، ویرجینیا در معرض نمایش قرار داده شده‌است. وکسنر ثروتمندترین مرد اوهایو است. وی به عنوان نایب رئیس افتخاری جماعت آگوداس آچیم، در بکسلی فعالیت می‌کند. او سرمایه‌گذار اصلی مرکز هنرهای وکسنر در دانشگاه ایالتی اوهایو بود که نام آن را برای احترام به پدرش در نظر گرفته‌است. وکسنر از
را برای احترام به پدرش در نظر گرفته‌است. وکسنر از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۷ در هیئت امنای دانشگاه ایالتی اوهایو مشغول به خدمت بود. در دسامبر ۲۰۰۵، وکسنر به عنوان دومین دوره خود منصوب شد و در سال ۲۰۰۹ به عنوان رئیس انتخاب شد. در ژوئن ۲۰۱۲ اعلام شد که ریاستش به پایان می‌رسد، هشت سال قبل از اینکه زمان ریاستش به پایان می‌رسید. در ۱۱ مه ۲۰۰۴، وکسنر در کلمبوس، اوهایو جایزه وودرو ویلسون را برای شهروندی شرکت دریافت کرد. این جایزه توسط مرکز بین‌المللی وودرو ویلسون برای محققان موسسه اسمیتسونیان در واشینگتن دی سی اهدا شد. در
موسسه اسمیتسونیان در واشینگتن دی سی اهدا شد. در ۱۶ فوریه ۲۰۱۱، وکسنر تعهد داد که ۱۰۰ میلیون دلار به ایالت اوهایو اهداء کند که همراه با هدایای اضافی به مرکز هنرهای وکسنر و مناطق پزشکی وابسته به دانشگاه ایالت و بیمارستان بیماران سرطانی جیمز و مؤسسه تحقیقاتی Solove اختصاص می‌یابد. این آخرین هدیه بزرگ در تاریخ این دانشگاه است. از طریق بنیاد L Brands، وکسنر و شرکتش ۱۶۳٫۴ میلیون دلار به بنیاد کلمب کمک شده‌است. در ۱۰ فوریه ۲۰۱۲، مرکز پزشکی دانشگاه ایالتی اوهایو رسماً نام خود را به مرکز پزشکی وکسنر در دانشگاه
رسماً نام خود را به مرکز پزشکی وکسنر در دانشگاه ایالتی اوهایو با گرامیداشت «میراث ماندگار رهبری آقای وکسنر در ایالت اوهایو» تغییر داد، به گفته رئیس این دانشگاه «بیش از سه دهه است که آقای وکسنر یکی از سرسخت‌ترین رهبران و حامیان دانشگاه بوده‌است. کمکهای سخاوتمندانهٔ وی، هم در زمان و هم در منابع، کاملاً تحول‌گرا بوده‌است، اما ارزشمندترین هدیه وی رهبری چشمگیر وی بوده‌است.» در ۱۱ دسامبر سال ۲۰۱۳، به لس وکسنر جایزه Women Wear Daily اهدا شد. زندگی شخصی. در ۲۳ ژانویه سال ۱۹۹۳، وکسنر که در آن زمان ۵۵ ساله بود، در
سال ۱۹۹۳، وکسنر که در آن زمان ۵۵ ساله بود، در مراسمی در خانه خود در نیو آلبانی، اوهایو، با ابیگیل اس. کوپل ۳۱ ساله که وکیل بود ازدواج کرد. این زوج دارای چهار فرزند شدند: هری، هانا، دیوید و سارا. فعالیتهای سیاسی. وکسنر در سال ۲۰۱۲ میزبان جمع‌آوری کمک‌های مالی برای میت رامنی بود. وکسنر برای حمایت از رامنی به کمیته سیاسی بازیابی آینده ما، ۲۵۰٬۰۰۰ دلار اهدا کرد. در سال ۲۰۱۵، وکسنر ۵۰۰٬۰۰۰ دلار به یک کمیته سیاسی اهدا کرد که از مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری جب بوش در سال ۲۰۱۶ حمایت می‌کرد.
پوشیدن جوراب و صندل با هم یک بحث جنجالی مد و پدیده اجتماعی است که در کشورها و فرهنگ‌های مختلف مورد بحث قرار می‌گیرد. در بعضی از نقاط آن را مد فاحش در نظر می‌گیرند. بهداشت. برای رعایت بهداشت خوب، معمول است که هر روز جوراب‌ها را عوض کرد. جوراب، عرق، مواد معدنی و فراورده‌های تخمیر باکتریایی را که محصولات طبیعی پوست انسان هستند، گرفته و در غیر این صورت روی سطح داخلی کفش قرار می‌دهد. جوراب از. نفوذ مواد ساختمانی کفش، بیوفیلم و ناخالصی که آزاد می‌شوند به پا جلوگیری می‌کند. پوشیدن کفش بدون جوراب می‌تواند با خطر
می‌کند. پوشیدن کفش بدون جوراب می‌تواند با خطر بروز مشکلات و عفونت‌های قارچی مرتبط باشد.
عطر داغ فیلمی سینمایی به کارگردانی علی ابراهیمی و نویسندگی علی حمیدنژاد و علی شورورزی، با تهیه کنندگی امیر شهاب رضویان محصول سال ۱۳۹۷ است. خلاصه داستان. "عطر داغ" روایتگر داستان دختر جوانی است که شبی را بیرون از خانه می‌ماند و این تنهائی او را وارد زندگی دیگری می‌کند. نمایش. فیلم "عطر داغ" علاوه بر نمایش در جشنوارهای بین‌المللی فیلم لندن ۲۰۱۸، در بنگلور هند ۲۰۱۹ و ماربلا اسپانیا ۲۰۱۹ نیز به نمایش درآمده است.
رفاع (به عربی: الرفاع) یک منطقهٔ مسکونی در بحرین است که در جنوبیه واقع شده‌است. رفاع ۱۲۱٬۵۶۶ نفر جمعیت دارد.only persian gulf
جُرجان یکی از شهرهای باستانی ایران است که امروزه بقایای آن در شهر گنبد کاووس استان گلستان برجای مانده‌است. این شهر در دورهٔ اسلامی، همواره در یکی از دو سرزمین طَبَرستان یا خراسان بود. جرجان نزدیک به یک سده منطقه‌ای حائِل میان اسپهبدان طبرستان و مهاجمان عرب بود. این شهر باستانی که در دورهٔ شاهنشاهی ساسانی و همچنین سَده‌های چهارم تا هفتمِ هجری یکی از آبادترین شهرهای ایران بوده، حدود ۱۵ کیلومتر مربع مساحت دارد و در حاشیهٔ جنوب غربی شهر گنبد کاووس امروزی قرار گرفته‌است. محوطهٔ باستانی جرجان بین ۲ رودخانهٔ
گرفته‌است. محوطهٔ باستانی جرجان بین ۲ رودخانهٔ گرگان‌رود و چهل‌چای واقع شده و این رودخانه‌ها در شکل‌گیری آن مؤثر بوده‌اند. این شهر در بیش از هزار سال قبل، از فاضلاب شهری، خیابان‌های سنگفرش و سیستم آبرسانی بهره می‌برده‌است. جرجان پس از حملهٔ مغول در سدهٔ هفتم هجری از رونق افتاد و نهایتاً با حملهٔ تیمور به کلی از بین رفت. البته زمین‌لرزه‌های سده‌های نهم و دهم هجری نیز در ویرانی آن مؤثر بودند. برج گنبد قابوس تنها اثر باقی‌مانده از جرجان باستانی است. این شهر با شمارهٔ ۴۰ در سال ۱۳۱۷ خورشیدی، ۷۲۶ در سال ۱۳۴۵
با شمارهٔ ۴۰ در سال ۱۳۱۷ خورشیدی، ۷۲۶ در سال ۱۳۴۵ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و در سال ۱۳۹۷ خورشیدی از سوی میراثِ فرهنگی به عنوان «پایگاه ملی» انتخاب شده‌است. تاریخچه. پس از فتح نهاوند، گرگان در زمان عمر خلیفه دوم، به دست سُوَید بن مُقَرِّن گشوده شد و فرمانروای گرگان با پرداخت دویست هزار درهم صلح را پذیرفت. اما در ۹۸ هجری بر اثر شورش اهالی جرجان، به نوشتهٔ محمد بن جریر طبری، یزید بن مهلّب سوگند خورد که با خون اهالی گرگان آسیاب بگرداند و جَهْم بن زَحْر بن قیس جُعْفی را مأمور حمله به گرگان
بن زَحْر بن قیس جُعْفی را مأمور حمله به گرگان کرد. به نوشتهٔ بلاذری، جهم پس از کشتار بسیار، بر مردم شهر جزیه و خراج وضع کرد و رفتاری سخت با ایشان در پیش گرفت. به نوشتهٔ سهمی مؤلف "تاریخ گرگان"، یزید بن مهلّب پس از گشودن شهر گرگان، بارویی گرداگرد آن ساخت و طرح بنای چهل مسجد را ریخت و مسجدی به نام خود ساخت. وی همچنین نوشته‌است که در ۱۴۲ هارون الرشید و در ۲۰۳ مأمون همراه با رضا وارد شهر گرگان شدند. به نوشتهٔ ابن اسفندیار، در ۳۱۰ شهر گرگان یا جرجان، دارالملک ابوالحسین پسر ناصر کبیر (حسن اُطروش)، از سادات
ابوالحسین پسر ناصر کبیر (حسن اُطروش)، از سادات علویان طبرستان بود. در دوران زیاریان جرجان شهر مهمی به حساب می‌آمد. پس از آن که مرداویج زیاری درگذشت، قلمرو امیران بعدی این سلسله محدود شد و وشمگیر زیاری و فرزندانش در جرجان به حکومت بر طبرستان، قومس و دیلم می‌پرداختند. در حدودالعالم آمده‌است: ابودلف خزرجی در ۳۴۱ از گرگان بازدید کرده و آن را شهری زیبا در کنار رود بزرگی میان کوه و دشت و خشکی و دریا وصف کرده‌است و می‌گوید: مقدسی نیز در سده چهارم شهر گرگان را با بازارها و کاروانسراهای زیبا وصف کرده و از محصولات
بازارها و کاروانسراهای زیبا وصف کرده و از محصولات آن نارنج و ترنج و عناب و خربزه و انجیر و خرما و زیتون و انار و حلوای نیکو را برشمرده و از ماهی شگفت‌انگیز و خوشمزهٔ آن یاد کرده‌است. مسجد آن را زیبا و دارای دکان (نیمکت و کرسی سنگی یا آجری) و منبر یافته که خطیب حنفی‌مذهب دارد. او قسمت دوم شهر را "بَکْرآباد" نوشته‌است که به شهر چسبیده و میان این قسمت نهری با پل‌ها قرار دارد و گورستان بزرگی در پشت نهر دیده می‌شود. ابن اسفندیار بنای شهر را به «گرگین میلاد» نسبت می‌دهد. مساحت آن چهار فرسنگ و مدت‌ها نشست‌گاه
می‌دهد. مساحت آن چهار فرسنگ و مدت‌ها نشست‌گاه مرزبانان طبرستان بوده‌است. حمداللّه مستوفی بنای شهر را به نبیره سلطان ملکشاه نسبت می‌دهد، اما ظاهراً شهر در دورهٔ سلجوقی بازسازی شده‌است. همچنین به نوشتهٔ حمدالله مستوفی (نیمه اول سده هشتم)، جمعیت شهر گرگان در زمان آل بویه (۳۲۰–۴۵۴) بر اثر وبا و جنگ، نقصان فاحش یافت و در عهد مغول، مردم آن قتل‌عام شدند. به گفتهٔ وی، مردم گرگان اندک و شیعه مذهب بودند. وی دور باروی آن را هفت هزار گام می‌نویسد و از مزار اکابر آنجا از تربت محمد بن جعفر صادق، مشهور به "گور سرخ"، نام
تربت محمد بن جعفر صادق، مشهور به "گور سرخ"، نام می‌برد. به نوشتهٔ یعقوبی در اواخر سده سوم، خراج ولایت گرگان به ده میلیون درهم می‌رسید. جرجان به تصرف طغرل، سلطان سلجوقیان، درآمد. با حمله مغول به ایران در سده سیزدهم میلادی، شهر گرگان ویران شد و پس از آن هرگز شکوفایی پیشین خود را بازنیافت. این شهر پس از آن، از لحاظ سیاسی ضمیمهٔ طبرستان شد و تدریجاً استرآباد اهمیت بیشتری نسبت به دیگر شهرهای ناحیه پیدا کرد. ایل‌های ترکمن به نواحی جنوبشرقی دریای مازندران نفوذ کردند و از سده چهاردهم میلادی، ترک‌تبارها جای
کردند و از سده چهاردهم میلادی، ترک‌تبارها جای گرگانیان پیشین را گرفتند. در ۷۳۸ ولایت‌های گرگان و خراسان تحت اطاعت طغاتیمور از نواده‌های برادر چنگیز خان بود. پس از به قتل رسیدن طغاتیمور در ۷۵۴، گرگان به‌طور موقت به دست سربداران افتاد، اما طایفهٔ طغاتیمور و فرزندان او تا ۸۱۲ در جرجان و حوالی آن حکومت داشتند. در ۸۲۲ در دورهٔ تیموریان، ولایت جرجان محل رفت‌وآمد و از مراکز قشلاق مغولان بود. شهر گرگان بر اثر جنگ‌های ویرانگر، هجوم اقوام ترک‌تبار و زمین‌لرزه‌ها تخریب شد. به‌نوشتهٔ امبرسز و ملویل، از زمین‌لرزه‌های
شد. به‌نوشتهٔ امبرسز و ملویل، از زمین‌لرزه‌های بزرگ آن، زلزله ۸۷۴ بود که بر اثر آن دو هزار تن از سربازانی که در گرگان پناه گرفته بودند درگذشتند و بسیاری از اهالی شهر به بغداد کوچ کردند. در ۹۰۳ زمین‌لرزهٔ دیگری باعث فروریختن بیشتر خانه‌ها در گرگان شد و هزاران تن از شهروندان شهر جان باختند. سرانجام اهالی گرگان به حدود سه کیلومتری شهر که مکان مناسبی در کنار مقبرهٔ کاووس پسر وشمگیر یا همان گنبد کاووس بود، مهاجرت کردند. این آبادی به تدریج گسترش یافت و در اواسط دورهٔ رضاشاه، شهر گنبد قابوس (گنبد کاووس کنونی)
دورهٔ رضاشاه، شهر گنبد قابوس (گنبد کاووس کنونی) جانشین شهر گرگان شد. از مردان نامی گرگان باید از ابوسعید جرجانی، ریاضیدان و ستاره‌شناس سده سوم؛ ابوالحسن علی‌بن عبدالعزیز جرجانی، قاضی و ادیب سده چهارم؛ ابوبکر عبدالقاهر جرجانی، ادیب و نحوی سده پنجم؛ فخرالدین اسعد گرگانی، شاعر بزرگ سده پنجم؛ ابوالحسن بن محمد لامعی گرگانی، شاعر سده پنجم؛ اسماعیل بن حسین گرگانی، از پزشکان مشهور سده ششم؛ و میر سید شریف جرجانی، عالم و متکلم و ادیب سده هشتم و نهم نام برد. آب‌وهوا، محصولات و اهمیت تجاری. ناحیهٔ ورکانه که آب‌وهوای
محصولات و اهمیت تجاری. ناحیهٔ ورکانه که آب‌وهوای نیمه‌گرمسیری داشت، مانند مانعی بود که صحرای قره‌قوم و فراتر از آن، استپ‌های داهستان را در شمال‌غربی خود، از آب‌وهوای مازندران جدا می‌کرده‌است. گرگان که توسط رودخانه‌های گرگان و اترک تغذیه می‌شود، به روایت جغرافی‌دانان مسلمان، در اوایل دورهٔ اسلامی ناحیه‌ای حاصلخیز برای کشاورزی بوده‌است. ابریشم خام عمدهٔ محصول گرگان بوده و به روایت مقدسی، تا یمن نیز صادر می‌شده‌است. اما حدودالعالم پارچه‌های ابریشمی و منسوجات ابریشمی مشکی‌رنگ را به این شهر نسبت می‌دهد. این
ابریشمی مشکی‌رنگ را به این شهر نسبت می‌دهد. این تولیدات تا زمان حملهٔ مغول و پس از آن ادامه یافتند. بنابر گفته ابن حوقل، بندر آبسکون، مهم‌ترین بندر دریای کاسپین، خروجی صادرات گرگان بوده و از این طریق، گرگان به ماوراءالنهر و سایر سرزمین‌های درامتداد ولگا متصل می‌شده‌است. محوطهٔ باستانی. محوطهٔ باستانی گرگان در سه کیلومتری مغرب گنبد کاووس کنونی قرار دارد. بنا بر گزارش‌های موجود، ترکمانان محلی در ۱۳۲۹ شمسی آثار تاریخی گرگان را پیدا کردند و تا ۱۳۴۵ از مصالح آن برای احداث بناهای جدید روستاییان استفاده می‌شد.
برای احداث بناهای جدید روستاییان استفاده می‌شد. بخشی از محوطه نیز زمین کشاورزی گردید. امروزه از ۱۲۰۰ هکتار مساحت شهر گرگان، ویرانه‌هایی در حدود ۱۵۰ هکتار به جای‌مانده‌است. کاوش‌های علمی در ۱۳۵۰ آغاز شد و تا ۱۳۵۷ ادامه یافت. از مجموعهٔ آثار به دست آمده چنین برمی‌آید که شهر گرگان دارای دیوار یا حصارهای داخلی و خارجی و خندقی میان آن‌ها بوده و ارگ شش‌ضلعی آن در قسمت مرکزی شهر قرار داشته‌است. بناهای مذهبی، دولتی و همچنین کارگاه‌های صنعتی شهر در میان و اطراف ارگ بوده‌اند. خیابان‌های متعددی نیز در حفاری‌ها از زیر
خیابان‌های متعددی نیز در حفاری‌ها از زیر خاک بیرون آمد. این خیابان‌ها، با طرح شبکه‌بندی، از شمال به جنوب و از مشرق به مغرب امتداد داشته و تقریباً تمامی شهر را در بر می‌گرفته‌است. خیابان شمالی جنوبی، متعلق به دورهٔ سامانی بوده که در دورهٔ سلجوقی بازسازی شده‌است و آثار ساختمانی متعددی در طرفین آن دیده می‌شود. در این کاوش‌ها بقایای چند اثر ساختمانی از دورهٔ سامانی و سلجوقی، با اتاق‌ها، چاه‌های متعدد، آبراهه و حوض‌های آجری و نیز مسجدی از دورهٔ سلجوقی با طرحی چهار ایوانی و اتاق‌های متعدد یافته شده‌است. در این
ایوانی و اتاق‌های متعدد یافته شده‌است. در این کاوش‌ها تعداد زیادی ظرف و اشیای سفالی، آبگینه، سکه، مصنوعات فلزی، کاشی و اشیای استخوانی که قدمت برخی از آن‌ها به دو تا سه هزار سال پیش از میلاد می‌رسد یافته شده‌است. سفال‌های متعلق به شش دورهٔ تاریخی در این محوطه کشف شده‌است که عبارت‌اند از: دورهٔ ساسانی، اوایل اسلام تا اواخر دورهٔ سامانی، دورهٔ سلجوقی، خوارزمشاهی، ایلخانی، و تیموری تا صفوی. تنوع طرح و نقش و رنگ و لعاب، حاکی از تکامل هنر سفال‌سازی گرگان در این دوره‌ها و نشان‌دهندهٔ مناسباتِ این مرکز با مراکزی
دوره‌ها و نشان‌دهندهٔ مناسباتِ این مرکز با مراکزی مانند ساری، آمل، نیشابور و سمرقند است. زیباترین و بزرگ‌ترین گروه سفالینه‌های کشف شده در جرجان که به اشیای زرین‌فام معروف و با ظروف زرین‌فام کاشان و ری قابل مقایسه‌اند، مشخصاً به سده ششم و هفتم تعلق دارند.
ساینتومتریکس یک مجله ماهانه با داوری همتای آکادمیک است که در زمینه علم‌سنجی فعالیت می‌کند. ایندکس در پایگاه‌های اطلاعاتی. این مجله در ایندکس در پایگاه‌های اطلاعاتی‌های زیر ایندکس می‌گردد
برترادا (; between 710 and 727 – ) مادر شارلمانی همسر پپن کهتر و ملکه فرانک‌ها بود او در حدود ۷۱۰ تا ۷۲۷ میلادی در لاو در فرانسه امروزی زاده شد او در سال ۷۴۱ با همسرش ازدواج کرد برخی منابع او را تنها همسر شوهرش می‌دانند و حال آنکه برخی منابع قائل به این هستند که وی دومین ازدواج همسرش بود حاصل ازدواج این دو هفت فرزند بود (سه پسر و چهار دختر) بعد از درگذشت همسرش عنوان ملکه فرانک‌ها را از دست داد و همواره در پی پایان دادن به اختلافات پسرانش پس از مرگ همسرش بود او در برخی از حوادث از مهارت دیپلماتیک خود به نفع
او در برخی از حوادث از مهارت دیپلماتیک خود به نفع فرزند بزرگترش شارلمانی استفاده کرد هرچند به مرور تأثیر وی بر شارلمانی کم و کمتر شد.
چهل و هشتم در ایران و سایر کشورهای مسلمان به سه روز آخر ماه صفر و ۸ روز بعد از اربعین گفته می‌شود که مصادف با درگذشت پیامبر اسلام و امام دوم شیعیان (هر دو ۲۸ صفر) و امام هشتم شیعیان (۳۰ صفر) است. زائران فراوانی (حدود ۸میلیون نفر) از سراسر ایران و جهان در قالب هیئت‌های عزاداری به مشهد سفر می‌کنند. شهر مشهد در این ایام معمولاً شلوغ‌ترین و مزدحم‌ترین روزهای سالش را تجربه می‌کند.
خدیجه سلطان، (درگذشته ۱۵۵۷ استانبول) دختر سلطان سلیم یکم از همسرش حفصه سلطان بود. وی خواهر سلیمان قانونی و عمه سلیم دوم بود. خدیجه سلطان در سال ۱۴۹۲ در ترابزون متولد شد، او دختر شاهزاده سلیم (بعدا سلیم یکم) و حفصه سلطان بود. خدیجه در سال ۱۵۰۸ با اسکندر پاشا پسر هما سلطان، دختر بایزید دوم، دریاسالار امپراتوری عثمانی (۱۵۱۴–۱۵۱۱) ازدواج کرد. ان‌ها چهار پسر به ‌نام‌های محمد بیگ، علی بیگ، عثمان بیگ، سلیمان بیگ و یک دختر، نفیسه خانم سلطان داشتند. اسکندر پاشا بعدا در سال ۱۵۱۵ اعدام شد. در سال ۱۵۱۷ خدیجه سلطان با
در سال ۱۵۱۵ اعدام شد. در سال ۱۵۱۷ خدیجه سلطان با داماد چوبان مصطفی پاشا وزیر دوم دیوان ازدواج کرد. مصطفی پاشا برای مدتی (۱۵۲۲–۱۵۲۴) فرماندار مصر شد. آن‌ها یک دختر داشتند عایشه خانم سلطان (با شاهزاده بایزید ازدواج کرد)داشتند. مصطفی پاشا در سال ۱۵۳۰ هنگام بازگشت از سفر دریایی فوت شد. خدیجه سلطان در سال ۱۵۵۷ فوت شد و در مقبره پدرش در مسجد سلطان سلیم دفن شد. تا مدت‌ها گمان بر این بود که خدیجه سلطان در سال ۱۵۲۴ به فرمان برادرش با ابراهیم پاشا وزیر اعظم امپراتوری عثمانی ازدواج کرد اما نتیجه پژوهش‌های