payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حادثهٔ شاتل فضایی کلمبیا () یک حادثهٔ مرگبار در برنامهٔ فضایی ایالات متحده آمریکا بود که در ۱ فوریهٔ سال ۲۰۰۳ اتفاق افتاد. این حادثه زمانی رخ داد که شاتل فضایی کلمبیا با وارد شدن به جو زمین متلاشی، و ۷ سرنشین آن نیز کشته شدند. این حادثه، دومین حادثهٔ مرگبار در برنامهٔ شاتل‌های فضایی بود. نخستین حادثه مربوط به شاتل فضایی چلنجر بود که در سال ۱۹۸۶، بلافاصله پس از پرتاب متلاشی‌شد. این سانحه باعث به تعویق افتادن سفرهای فضایی شاتل‌های ناسا تا ژوئن ۲۰۰۵ میلادی شد. تحقیقات سال ۲۰۱۴ ناسا در رابطه با این فاجعه مشخص
تحقیقات سال ۲۰۱۴ ناسا در رابطه با این فاجعه مشخص کرد که سرنشینان، چند لحظه قبل از متلاشی‌شدن شاتل فضایی، بر اثر برون‌جوش و باروتروما شدید کشته شده‌بودند. همچنین خدمه پیش از حادثه توانستند حدود نه دقیقه به صورت ویدئو کنفرانس با مرکز عملیات در ارتباط باشند که حادثه در پایان آن رخ داد. علت حادثه. هنگام پرتاب شاتل به فضا، قطعه‌ای ۷۵۰ گرمی از فوم محافظ حرارتی مخزن خارجی شاتل فضایی شاتل کنده شد و به موزاییک کامپوزیت کربن-کربن عایق حرارت بال چپ اصابت کرد. برخورد این قسمت باعث ایجاد شکافی در لبه حمله بال شد و
این قسمت باعث ایجاد شکافی در لبه حمله بال شد و هنگام بازگشت به زمین و در جو که شاتل با گرمای زیادی روبرو بود، دمای زیاد و گازهای گرم باعث شکسته شدن بال از داخل و در نتیجه تکه‌تکه شدن شاتل شد. بررسی فیلم‌ها و عکس‌های پرتاب شاتل، نگرانی‌هایی را در مورد امکان آسیب رساندن این فومها به شاتل در میان مهندسان ایجاد کرده بود و حتی برخی تلاش کرده بودند که از وزارت دفاع آمریکا (فرماندهی راهبردی ایالات متحده آمریکا) خواسته شود تا عکس‌هایی را از شاتل در حال گردش مداری تهیه کند، اما مدیران ناسا که نگران ایجاد تأخیر در
تهیه کند، اما مدیران ناسا که نگران ایجاد تأخیر در نتیجه مانورهای مورد نیاز برای عملیات عکسبرداری بودند با این عملیات مخالفت کرده بودند. در فضاپیمای کلمبیا امکانی برای انجام تعمیرات فضایی در حین گردش مداری وجود نداشت. برخی معتقدند که در صورت کشف آسیب دیدگی موزاییک عایق این امکان بود که فضاپیمای آتلانتیس که در حال آماده‌سازی برای مأموریت عادی اس‌تی‌اس-۱۱۴ بود، سریعاً پرتاب شود و در کنار کلمبیا پهلو بگیرد و فضانوردان کلمبیا را با راهپیمایی فضایی به آن منتقل کنند. استفاده از ایستگاه فضایی بین‌المللی امکانپذیر
استفاده از ایستگاه فضایی بین‌المللی امکانپذیر نبود، زیرا سوخت کلمبیا برای رسیدن به مدار ایستگاه فضایی بین‌المللی کافی‌نبود. جداشدن فوم از مخزن سوخت خارجی، چندین بار در ماموریت‌های پیشین ناسا نیز اتفاق افتاده بود و معمولاً جداشدن و برخورد فوم و یخ از تانکر خارجی منجر به صدمه دیدن کاشی‌های عایق حرارتی شاتل می‌شد، اما از آنجاکه فضاپیماهای پیشین بدون حادثه از سفر فضایی برگشته بودند، مدیریت ناسا به بررسی و پیشگیری جدی این مشکل نپرداخته بود.
آرزو تن سایان (انگلیسی: Arzu Tan Sayan؛ متولد ۱۹۷۳ در آرزو تن) تکواندوکار بازنشسته زن ترک و قهرمان سابق جهان است که در وزن زیر ۴۷ کیلوگرم رقابت می‌کرد و در حال حاضر به عنوان مربی فعالیت می‌کند. آرزو تن در سال ۱۹۷۳ در استانبول، ترکیه متولد شد. وی در طول تمرینات خود از خواهر بزرگتر خود، زلیحان، قهرمان تکواندوی جهان تأثیر پذیرفت. او از ۹ سالگی تمرین تکواندو را شروع کرد. عموی ناتنی و مربی او فاهرتین یلدیز مهمترین عامل در شکل‌گیری بعدی او بود. وی در سال ۱۹۹۶ با یاووز سایان، یک تکواندوکار جوان ازدواج کرد و در سال
سایان، یک تکواندوکار جوان ازدواج کرد و در سال ۱۹۹۷ پسری به نام یونس امره به دنیا آورد. پسرش که هم تکواندو تمرین می‌کند و هم هندبال بازی می‌کند، در راه تبدیل شدن به یک ورزشکار موفق است.
توتَن نام نوعی قایق محلی است که با بافتن نی و الیاف و ساقهٔ آن در روستاها و مناطق حاشیه تالاب هامون بویژه اطراف کوه خواجه و منطقه تخت عدالت در سیستان مورد استفاده صیادان و روستاییان قرار می‌گیرد. تاریخچه. توتن قایقی با قدمت صدها ساله از صنایع دستی سیستان زمانی به وفور بر روی بستر دریاچه هامون به چشم می‌خورد اما امروز چشم انتظار حیات دوباره آن است تا باز به آغوش آب بازگردد.در زمان پرآبی هامون، صیادان منطقه و همچنین کسانی که قصد عبور از عرض دریاچه هامون را داشتند از توتن که از توتک برای تولید آن استفاده می‌شد
از توتن که از توتک برای تولید آن استفاده می‌شد بهره‌برداری می‌کردند. ساخت قایق. تولید توتن با سختی‌ها و مشقت‌های فراوان همراه بود اما تولید آن برای بومیان محلی با توجه به اینکه مواد اولیه تولید آن از دریاچه تأمین می‌شد بدون هرگونه هزینه ای انجام می‌گرفت. هرساله نیز با آمدن آب از سرریز سدهای افغانستان به مدت چندماه بعضی نقاط تالاب دارای آب بوده و توتن سواری به تفریحی برای مردم مبدل می‌شود. توتن از نی‌های روییده در نیزارهای حاشیه دریاچه هامون ساخته می‌شودتوتن یک نوع گیاهی خودرو هست که از اول فروردین می‌روید
یک نوع گیاهی خودرو هست که از اول فروردین می‌روید به نام توتَک تا آخر تیر قابل برداشت است و آن توتک را بریده و تا سه یا چهار روز می‌گذارند تا خوب خشک شود و بعد از خشک شدن کمی آب روی آن می‌پاشند تا نم دار شود بعد تعداد دو بلیمه که توتن را به هم وصل می‌کند درست می‌کنند و بعد سر و ته توتن را مشخص می‌کنند و آخر سر هم دو عدد کنار توتن (چنگک) نامیده می‌شود درست می‌کنند و بعد توتن آماده می‌شود. با خشک شدن دریاچه هامون توتک هارا از مازندران تهیه می‌شود. کاربرد. تا چند سال پیش که تالاب بین‌المللی هامون آب داشت و صید
سال پیش که تالاب بین‌المللی هامون آب داشت و صید و صیادی، دامداری و شکار از رونق خاصی برخوردار بود توتن نقش وسیله حمل و نقل مردم در این دریاچه آب شیرین و تختک‌های (شبه جزیره) داخل آن را ایفا می‌کرد بطوریکه دامداران و صیادان بدون این وسیله امکان انتقال علوفه، جابجایی دام، فعالیت صیادی و شکار را نداشتند. امروزه همچنان توتن به شکل محدود در رودخانه هیرمند و بخشهای بسیار کوچکی از دریاچه هامون مورد استفاده قرار می‌گیرد و رقابت توتن سواری بین صیادان منطقه سیستان در مناسبت‌های مختلف برگزار می‌شود. امروزه هنرمندان
مناسبت‌های مختلف برگزار می‌شود. امروزه هنرمندان صنایع دستی سیستان نمونه‌های این قایق‌ها را در ابعاد کوچک برای تزیین منازل می‌سازند و به این هنر توتن بافی می‌گویند. توتن سواری. توتن سواری از جمله بازی‌ها و ورزش‌های بومی و محلی پرطرفدار سیستان به‌شمار می‌رود که از گذشته‌های دور تاکنون در بین صیادان و ماهی گیران منطقه سیستان به ویژه در زمان پرآبی هامون رواج داشته است. تا چند سال پیش که تالاب بین‌المللی هامون آب داشت و صید و صیادی، دامداری و شکار از رونق خاصی برخوردار بود توتن نقش وسیله حمل و نقل مردم در این
برخوردار بود توتن نقش وسیله حمل و نقل مردم در این دریاچه آب شیرین و تختک‌های (شبه جزیره) داخل آن را ایفا می‌کرد به طوریکه دامداران و صیادان بدون این وسیله امکان انتقال علوفه، جابجایی دام، فعالیت صیادی و شکار را نداشتند. امروزه همچنان توتن به شکل محدود در رودخانه هیرمند و بخشهای بسیار کوچکی از دریاچه هامون مورد استفاده قرار می‌گیرد و رقابت توتن سواری بین صیادان منطقه سیستان در مناسبت‌های مختلف برگزار می‌شود. توتن سوار با پاروی بلندی که در گویش محلی به آن ˈپچو ˈ می‌گویند و از چوب بلندی تشکیل شده، وسیله خود
ˈ می‌گویند و از چوب بلندی تشکیل شده، وسیله خود را به حرکت درمی‌آورد. توتن سوار در طول مسیر با زدن چوب به کف رودخانه یا دریاچه به حرکت خود ادامه می‌دهد و همین مسئله موجب افزایش قدرت بدنی و استقامت وی می‌شود و معمولاً توتن سواران یا ˈپچوداران ˈ که دائماً به این شغل یا ورزش و بازی مشغولند از عضلاتی قوی وبدنی سالم و با نشاط برخوردار هستند.
آرایبکی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
آسوکاتی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
آتیپارا یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
بابوگنج یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
«هرگز نگو هرگز» ترانه‌ای از گروه موج نوی رومیو وُید است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. این ترانه که آهنگ امضای رومیو وُید به‌شمار می‌آید یکی از قطعات موجود در ئی‌پی ۴ آهنگهٔ "هرگز نگو هرگز" بود و پس از آن در آلبوم استودیویی "نیکوکار" منتشر شد. آل‌میوزیک از این ترانه به‌عنوان «یکی از متمایزترین و مبتکرانه‌ترین لحظه‌های موسیقی موج نو» یاد کرده‌است. «هرگز نگو هرگز» در زمان اتشارش در ایالات متحده برای ۷ هفته در جدول ترانه‌های راک جریان اصلی حضور داشت و تا رتبهٔ بیست و هفتم آن جدول صعود کرد. این قطعه برای ۱۸ هفته جزو
هفتم آن جدول صعود کرد. این قطعه برای ۱۸ هفته جزو پُرفروش‌ترین ترانه‌های دنس کلاب بود و بالاترین جایگاهش در آن جدول، هفدهم بود که در ۲۷ مارس ۱۹۸۲ ثبت شد. «هرگز نگو هرگز» در نیوزیلند هم با ۹ هفته حضور در جدول پُرفروش‌ترین‌ها و صعود تا رتبهٔ هجدهم آن جدول عملکرد قابل قبولی داشت. ساخت و محتوا. «هرگز نگو هرگز» معمولاً به خاطر سطر تکرارشوندهٔ «اگه با هم بخوابیم ممکنه بیشتر ازت خوشم بیاد» به‌یاد آورده می‌شود. شعر ترانه (در آن زمان) یک پیغام فمینیستی به شنونده می‌داد و تکمیل‌کنندهٔ شخصیت غیر رمانتیکی بود که دبورا
و تکمیل‌کنندهٔ شخصیت غیر رمانتیکی بود که دبورا آیِل (خواننده و ترانه‌سرا) از خودش ارائه می‌کرد. شعر ترانه در مورد فرانک زینکویج (باسیست رومیو وُید) نوشته شده‌است با این‌حال او تا سال ۲۰۰۰ از این موضوع خبر نداشت. در آن سال پزشکان به دبورا آیِل گفتند باید یک عمل جراحی انجام بدهد که با خطر مرگ همراه است، بنابراین بهتر است کارهایی را که فکر می‌کند جا مانده‌اند انجام دهد. در نتیجه او با زینکویج تماس گرفت و به او گفت: «من دارم برای یک عمل جراحی می‌روم و باید به تو بگویم که هرگز نگو هرگز را راجع به تو نوشته‌ام».
بگویم که هرگز نگو هرگز را راجع به تو نوشته‌ام». زینکویچ از شنیدن این موضوع شوکه شد. به گفتهٔ آیل روابط اعضای گروه بسیار افلاطونی بود اما این موضوعی بود که در پس ذهن او بود. آن سطر تکرار شونده به‌نوعی دارد می‌گوید من واقعاً از تو خوشم نمی‌آید، اما اگر چیزی از تو ببینم ممکن است برایت ارزش قائل شوم. موزیک ویدئو. برای این ترانه یک ویدئوی سیاه و سفید ساخته شد که حس فیلم‌های تجربی را به بیننده منتقل می‌کرد. «هرگز نگو هرگز» از آثاری بود که در دورهٔ نوپایی ام‌تی‌وی، به شکل‌گیری «سیمای ظاهری» آن شبکه کمک کرد، اما
به شکل‌گیری «سیمای ظاهری» آن شبکه کمک کرد، اما با فراگیر شدن محبوبیت ام‌تی‌وی در صنعت موسیقی، این صنعت بیشتر روی گروه‌هایی تمرکز کرد که در ویدئوهای‌شان «ظاهر» خوبی ارائه می‌کردند.
ام‌تی‌وی ای‌ام‌ایز ۲۰۱۳ (همچنین به عنوان جوایز موسیقی ام‌تی‌وی اروپا نیز شناخته می‌شود) در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۳ در Ziggo Dome، آمستردام، هلند برگزار شد. این دومین بار بود که جوایز در هلند برگزار می‌شد، آخرین بار در سال ۱۹۹۷ بود. چندین نمایش از نمایش اصلی در مکان‌های مختلف آمستردام نسبت به گنبد زیگو اجرا شده‌است. دی جی هلندی افروجک در Melkweg اجرا کرد و اسنوپ داگ برای اجرای " Gin and Juice " به او پیوست. گروه آمریکایی ایمجین درگنز ترانه خودشان «رادیواکتیو» را در سالن موسیقی Heineken اجرا کردند.
خوان ناتالیسیو گونزالس (؛ زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل پاراگوئه بود. وی از ۱۶ اوت ۱۹۴۸ تا ۳۰ ژانویه ۱۹۴۹ رئیس‌جمهور این کشور بود. خوان ناتالیسیو گونزالس در ۶ دسامبر ۱۹۶۶، در سن ۶۹ سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
بانکاتی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
ام‌تی‌وی ای‌ام‌ایز ۲۰۱۴ (همچنین به عنوان جوایز موسیقی ام‌تی‌وی اروپا نیز شناخته می‌شود) در ۹ نوامبر ۲۰۱۴ در The SSE Hydro، گلاسگو، اسکاتلند برگزار شد. این اولین بار از سال ۲۰۰۳ که جوایز در اسکاتلند برگزار می‌شد و پنجمین بار بود که پادشاهی انگلستان میزبان MTV EMA از زمان اجرای برنامه در بلفاست، ایرلند شمالی بود. این مراسم هر ساله داغ‌ترین کارهای موسیقی جهان را در شهری متفاوت به نمایش می‌گذارد. میزبان این مراسم نیکی میناژ بود. آریانا گرانده «مشکل» و «خلاصی» را در این مراسم اجرا کرد. اجرای دیگری از آلیشیا کیز
در این مراسم اجرا کرد. اجرای دیگری از آلیشیا کیز در آکادمی O2 گلاسگو ارائه شد. آزی آزبورن جایزه گلوبال آیکان را از اسلش دریافت کرد. وان دایرکشن و فایو سکندز آو سامر با سه پیروزی بزرگترین برندگان شب بودند و پس از آنها آریانا گرانده و کیتی پری قرار گرفتند.
باتاجور یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
ام‌تی‌وی ای‌ام‌ایز ۲۰۱۵ (همچنین به عنوان جوایز موسیقی ام‌تی‌وی اروپا شناخته می‌شود) در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۵ در مدیولانوم فوروم در آساگو، نزدیک میلان در ایتالیا برگزار شد. این سومین بار است که جوایز در ایتالیا برگزار می‌شود، بار دوم میلان شهر میزبان است و اولین بار (و تاکنون تنها) جوایز در ماه اکتبر برگزار می‌شود. این جوایز در همان محل برگزاری MTV EMA در سال ۱۹۹۸ برگزار شد. در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵، اعلام شد که خواننده اد شیرن به همراه روبی رز میزبان این جوایز خواهد بود. جاستین بیبر شش جایزه از جمله بهترین مرد و
بود. جاستین بیبر شش جایزه از جمله بهترین مرد و بهترین بازی در سراسر جهان را از آن خود کرد. در طول اواسط سال ۲۰۱۵، میلان همچنین میزبان اکسپو ۲۰۱۵، شریک جوایز امسال بود.
خوان مانوئل فروتوس (؛ ۱۲ ژوئن ۱۸۷۹ – ۱۵ آوریل ۱۹۶۰) حقوقدان، سیاستمدار، وکیل، قاضی و روزنامه‌نگار اهل پاراگوئه بود. وی از ۳ ژوئن ۱۹۴۸ تا ۱۵ اوت ۱۹۴۸ رئیس‌جمهور این کشور بود. خوان مانوئل فروتوس در ۱۵ آوریل ۱۹۶۰، در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
نیاماتی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
بیهانگال یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
بیهاری‌پور یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
جوایز موسیقی ای‌آرآی‌ای برای بهترین هنرمند بین‌المللی جایزه ای است که در جوایز سالانه موسیقی ای‌آرآی‌ای ارائه می‌شود که عملکرد عمومی هنرمندان بین‌المللی را در استرالیا به رسمیت می‌شناسد. جایزه اولین بار در مراسم ۲۰۱۰ با نام محبوب‌ترین هنرمند بین‌المللی تحویل داده شد. مجموعه نامزدهای بهترین هنرمند بین‌المللی براساس ده آلبوم انجمن صنعت ضبط استرالیا جمع‌آوری شده و آمار فروش منفرد مربوط به نمودارهای منتشر شده بین دوره واجد شرایط، از ده هنرمند پرفروش دریافت خواهد شد. برندگان و نامزدی‌ها. در جدول زیر، برنده با یک
شد. برندگان و نامزدی‌ها. در جدول زیر، برنده با یک رنگ جداگانه و با پررنگ مشخص شده‌است. نامزدها کسانی هستند که برجسته یا پررنگ نیستند.
بهارساکاتی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
نخستین خودرو (به انگلیسی: "The First Auto") یک فیلم سینمایی صامت سیاه و سفید آمریکایی محصول سال ۱۹۲۷ که دربارهٔ انتقال اسب به اتومبیل در یک خانواده می‌باشد. بازیگران اصلی فیلم چارلز امت مک و پتسی روت میلر هستند. در حالی که این فیلم یک فیلم صامت است، اما دارای یک موسیقی متن فیلم صدا بر روی دیسک ویتافون درا است.
بزگاتی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
باگدیا یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
به نام پدر به نام زندگی دومین رمان از ویلیام وارتن، نویسندهٔ آمریکایی، است. این کتاب به «داستان پدران و پسران» می‌پردازد که «از رابطهٔ خود وارتن با پدرِ محتضرش» برگرفته شده‌است. رمان به نام پدر به نام زندگی در سال ۱۹۸۱ پس از "پرنده‌باز" (۱۹۷۸) منتشر شد. داستان مربوط به یک هنرمند آمریکایی ساکن پاریس است که با شنیدن خبر حملهٔ قلبی مادرش نزد خانواده خود برمی‌گردد. این اثر یکی از سه رمان وارتن است که فیلم‌هایی بر اساس آن‌ها ساخته شده‌است. دوتای دیگر "پرنده‌باز" و "نیمه‌شبی آرام" هستند. خلاصهٔ داستان. این رمان
و "نیمه‌شبی آرام" هستند. خلاصهٔ داستان. این رمان «پی‌رنگ دوگانه» دارد و در آن، از رابطهٔ شخصیت اصلی از یک سو با پدر خود و از سوی دیگر با پسرش می‌خوانیم. جان تریمانت، هنرمند آمریکایی میانسال است که با همسر و بچه‌هایش در پاریس زندگی می‌کند. جان وقتی از طریق تلگراف خبردار می‌شود که مادرش دچار حملهٔ قلبی شده به آمریکا می‌رود. این سرآغاز سفری است که در آن، جان (که پسر دانشگاهی‌اش بیل هم به‌زودی به او ملحق می‌شود) چیزهای زیادی دربارهٔ پدر بودن و پیر شدن و تعریف جدیدی از عشق می‌آموزد. داستان درواقع دربارهٔ سه نسل
از عشق می‌آموزد. داستان درواقع دربارهٔ سه نسل مختلف است که هریک دیدگاه متفاوتی نسبت به روابط خانوادگی و جهان دارند، اما نهایتاً رشتهٔ مشترکی است که از چنبرهٔ اختلافات نسلی فراتر می‌رود، «عشقی که نسل‌ها را به هم پیوند می‌دهد». نظرات منتقدان. رمان به چنان شیوهٔ واقع‌گرایانه‌ای روایت می‌شود که بعضی منتقدان گفته‌اند بعید است داستان آن خیالی باشد؛ مثلاً کریستوفر لمان-هاوپت از نیویورک تایمز می‌نویسد «اولین واکنش ناخودآگاه مخاطب به رمان "به نام پدر به نام زندگی" این است که داستانش نمی‌تواند خیالی باشد». کرکس
این است که داستانش نمی‌تواند خیالی باشد». کرکس ریویوز این رمان را با اثر پیشین وارتن یعنی "پرنده‌باز" مقایسه می‌کند. «در "پرنده‌باز"، آرزوی تبدیل شدن به پرنده، وجود پسری را فرامی‌گیرد و در "به نام پدر به نام زندگی"، میل به داشتن زندگی بهتر و جریانات مختلف زندگی که به ضمیر خودآگاه پیرمردی تحت فشار فراوان جریان می‌یابد». کرکس ریویوز در پایان، این اثر را چنین توصیف می‌کند: «رمانی مهم از نویسنده‌ای که زبردستی‌اش با این اثر باشکوه تأیید می‌شود». اقتباس سینمایی. رمان به نام پدر به نام زندگی در سال ۱۹۸۹ به فیلمی
باگهیا یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
چاتا آراجی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
مارکو بکیس (؛ زادهٔ ۲۴ اکتبر ۱۹۵۵) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم شیلیایی-ایتالیایی سینما است. از فیلم‌های او می‌توان به "گاراژ المپیک" اشاره کرد که در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۹ در بخش نوعی نگاه به نمایش درآمد.
چائوکاتی یک روستا در بنگلادش است که در استان باریسال و در ناحیه باریسال واقع شده است.
رژین روبَن (؛ زادهٔ دسامبر ۱۹۳۹) استاد دانشگاه، نویسنده، مترجم و جامعه‌شناس زن فرانسوی-کانادایی است. زندگی‌نامه. رِژین روبَن در سال ۱۹۶۳، در رشته‌های تاریخ و جغرافی از دانشگاه سوربن و در سال ۱۹۶۹، در مقطع دکتری از مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی پاریس دانش‌آموخته شد. او پس از چند سال تدریس در دانشگاه نانتر پاریس، در ۱۹۷۷ به کانادا مهاجرت کرد و به عنوان استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه کبک در مونترآل به تدریس پرداخت. او به موازات تدریس، آثار متعددی را منتشر کرده‌است که مضمون بیشتر آنها بررسی «هویت» و «فرهنگ» در
که مضمون بیشتر آنها بررسی «هویت» و «فرهنگ» در تاریخ و جامعه است. رژین روبن از پیشگامان آنالیز گفتمان (l'analyse du discours) و نقد جامعه‌شناسی ادبی (l'analyse sociologique de la littérature) یا «سوسیوکریتیک» (la sociocritique) در زیرمجموعهٔ مکتب مونترال (L’École de Montréal) نیز می‌باشد. او دریافت چندین جایزهٔ ادبی را نیز در کارنامهٔ خود دارد.
ایگینیو مورینیگو (؛ ۱۱ ژانویه ۱۸۹۷ – ) سیاست‌مدار اهل پاراگوئه بود. وی از ۷ سپتامبر ۱۹۴۰ تا ۳ ژوئن ۱۹۴۸ رئیس‌جمهور این کشور بود. ایگینیو مورینیگو در ۲۷ ژانویه ۱۹۸۳، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
نورمن (نُرم) بی کریم (۱۹۱۳–۲۰۱۱) مهندس الکترونیک و مجری مهندسی آمریکایی بود. تلاش وی برای ساخت یک ترانزیستور برای بازار آزمایشگر-علاقمند آماتور الکترونیک، به هموار کردن مسیر نسلی از مهندسان و تکنسین‌های الکترونیکی آمریکایی در طول رقابت فضایی بین ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی کمک کرد. "نتیجه این شد که یک نسل کامل از مهندسان مشتاق - بچه‌هایی که واقعاً در گاراژها و زیرزمین‌هایشان کار می‌کنند - باید انواع پروژه‌های الکترونیکی را بسازند." "بسیاری از آن‌ها مهندس شدند." - هری گلدشتاین، سردبیر مجله IEEE
مهندس شدند." - هری گلدشتاین، سردبیر مجله IEEE "اسپکتروم".
سرجو گریـِکو (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "مسیر نفرت" و "آن قطار زرهی لعنتی" اشاره کرد.
آنانت ماهادوان () کارگردان فیلم، بازیگر و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است.
مسیر نفرت () یک فیلم ملودرام ایتالیایی به کارگردانی سرجو گریکو است که در سال ۱۹۵۰ منتشر شد. تولید. این نخستین فیلم بلند داستانی‌ای است که به کارگردانی سرجو گریکو ساخته شده و در زمرهٔ ملودرام‌های عاشقانهٔ احساساتی قرار می‌گیرد که در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم نزد تماشاگران ایتالیایی بسیار محبوب بودند (و بعدها از سوی منتقدان با عنوان نئورئالیسم ضمیمه‌ای شناخته شدند). فیلم در لوکیشن‌های بیرونی در کالابریا فیلم‌برداری شد، در مناطق کارمیلیاتلو سیلانو، یکی از محله‌های شهرداری اسپتزانو دلا سیلا، سن جیووانی این
شهرداری اسپتزانو دلا سیلا، سن جیووانی این فیوره، و سیلوانا مانسیو، یکی از محله‌های شهرداری سرا پداچه، در استان کوزنتسا. این اثر با شماره ۹۳۸ در دفتر ثبت آثار سینمایی «انجمن نویسندگان و ناشران ایتالیا» ثبت شد و به کمیسیون بازبینی فیلم به ریاست جولیو آندرئوتی ارائه گردید و توانست مجوز نمایش شماره ۱۰.۳۶۰ را در تاریخ ۸ اوت ۱۹۵۱ دریافت کند؛ طول اعلام‌شدهٔ فیلم ۲٫۳۸۴ متر و طول تأییدشدهٔ آن ۲٫۲۰۰ متر بود؛ نمی‌دانیم ۱۸۴ متر حذف‌شده از فیلم شامل چه بخش‌هایی بوده است. تاکنون نسخهٔ دی‌وی‌دی این فیلم منتشر نشده است،
تاکنون نسخهٔ دی‌وی‌دی این فیلم منتشر نشده است، هرچند تعدادی عکس صحنه و پوستر آن موجود است. در میان اسامی عوامل تولید، نام جوزپه روتونوِ جوان به‌عنوان فیلم‌بردار به چشم می‌خورد.
من خودم هستم (به انگلیسی: Je Suis Auto) یک فیلم مستقل، سینمای اتریش در سبک کمدی و داستان‌های علمی-اجتماعی اتریشی به کارگردانی یوهانس گرنزفورتنر و جولیانا نوهوبر آماده اکران است. این فیلم یک کمدی فارس است که به موضوعاتی مانند هوش مصنوعی، سیاست کار و به فرهنگ فناوری می‌پردازد. قرار است این فیلم توسط کمپانی مونوکروم در سال ۲۰۲۱ توزیع شود. خلاصه داستان. در حال حاضر داستان فیلم ناشناخته است، اما تأیید شده‌است که داستان با یک مافیوس بدخلق شروع می‌شود که باید یک چمدان پر از پول را تحویل دهد. او برای رسیدن به مقصد
پر از پول را تحویل دهد. او برای رسیدن به مقصد وارد یک تاکسی خودران می‌شود، اما نمی‌داند که سواری او از نظر هستی شناختی با مشکل روبرو است. بازیگران. در این فیلم چندین حضور نمایشی شخصیت‌های رسانه ای اتریش مانند کریس لونر، اوا بیلیسیچ، کنی لی و جوسی پروکوپتز وجود دارد. فیلمبرداری. فیلمبرداری اصلی فیلم در اوت ۲۰۱۸ "آغاز شد." پس تولید این فیلم در سال ۲۰۲۰ به پایان رسید.
زن اغواگر() یک فیلم ملودرام ایتالیایی به کارگردانی آنتونیو لئون‌ویولا است که در سال ۱۹۵۱ منتشر شد. فیلم ایتالیایی "Le Due Verità" (دو حقیقت) در سال 1951 به کارگردانی Carlo Borghesio ساخته شده است. در این فیلم، خانواده‌ای با قتل روبرو می‌شود و تلاش می‌کند تا حقیقت را کشف کند.
کرامپوس در باور عامیانه اروپای مرکزی، شخصیتی شاخدار و انسانی است که به عنوان «نیمه بز، نیمه دیو» توصیف شده‌است؛ که در طول فصل کریسمس، کودکانی که بدرفتاری می‌کنند را مجازات می‌کند. این کار در تقابل با بابانوئل است که به کودکانی که رفتار خوبی از خود نشان می‌دهند با هدایا پاداش می‌دهد. کرامپوس یکی از همراهان بابانوئل در چندین منطقه از جمله اتریش، بایرن، کرواسی، جمهوری چک، مجارستان، شمال ایتالیا از جمله تیرول جنوبی و ترنتینو و اسلوونی است. شکل مشخصی برای کرامپوس در نظر گرفته نشده‌است. برخی از توده‌شناسان و
در نظر گرفته نشده‌است. برخی از توده‌شناسان و مردم‌شناسان منشأ آن را از ریشه‌های پیش از مسیحیت می‌دانند. در رژه‌های سنتی و در رویدادهایی مانند رژه کرامپوس، مردان جوان با لباسی شبیه به کرامپوس ظاهر می‌شوند. چنین رویدادهایی سالانه در بیشتر شهرهای آلپ رخ می‌دهد. کرامپوس همچنین در کارت‌های تبریک تعطیلات دیده می‌شود. ریشه‌شناسی. نظریه تاریخچه شخصیت کرامپوس به گونه‌ای است که به سنت‌های آلپ پیش از مسیحیت بر می‌گردد. در مقاله‌ای مختصر در این مورد، که در سال ۱۹۵۸ منتشر شد، موریس بروس نوشت: انسان‌شناس جان جی هونیگمن
شد، موریس بروس نوشت: انسان‌شناس جان جی هونیگمن با بحث در مورد مشاهدات خود در سال ۱۹۷۵ هنگامی که در ایردینگ، یک شهر کوچک در استیریا بود، نوشت: ویژگی. گرچه کرامپوس متنوع ظاهر می‌شود، اکثر آنها از برخی خصوصیات جسمی مشترک برخوردارند. او دارای موی سر معمولاً قهوه ای یا سیاه است و دارای سم و شاخ‌های میخی شکل است. زبان بلند و نوک تیز او بیرون می‌آید و دندان‌های نیش بلندی دارد. کرامپوس زنجیرهایی را حمل می‌کند که تصور می‌شود نماد به بند کشیده شدن شیطان توسط کلیسای مسیحی است. او برای تأثیر چشمگیر زنجیرها را خرد
مسیحی است. او برای تأثیر چشمگیر زنجیرها را خرد می‌کند. این زنجیرها گاهی با زنگوله‌هایی در اندازه‌های مختلف همراه می‌شوند. دسته‌ای از شاخه‌های توس که کرامپوس حمل می‌کند و گاهی اوقات با آنها بچه‌ها را شلاق می‌زند. شاخه‌های توس در برخی از نمایش‌ها با شلاق جایگزین می‌شوند. بعضی اوقات کرامپوس با گونی یا سبدی که به پشت بسته شده کودکان بد را به خاطر بد رفتاری با خود به جهنم می‌برد. در برخی از نسخه‌های قدیمی‌تر، کودکان بدرفتار را در کیسه گذاشته و می‌برد.
دوفَن فرانسه (، در اصل دوفَن دو وینوآ ، عنوانی بود که به همراه حکومت بر دوک‌نشین دوفینه از سال ۱۳۵۰ تا ۱۷۹۱ و ۱۸۲۴ تا ۱۸۳۰ به بزرگترین پسر پادشاه فرانسه که قرار بود پس از شاه به پادشاهی برسد اعطا می‌شد. در ابتدا به ولیعهد وقت فرانسه، اجازه داده می‌شد که به‌طور مستقل بر دوک‌نشین (دوفین) حکومت کند، اما بعدها با الحاق این دوک‌نشین به فرانسه، فقط عنوان (دوفِن) اعطا شد. پیشینه. گوئگوس کنت وین، تصویر دلفین را بر روی نشان خود داشت و بنابراین به دوفَن ملقب شد. کلمه دوفَن "dauphin" در اصل تلفظ کلمه دلفین در زبان
دوفَن "dauphin" در اصل تلفظ کلمه دلفین در زبان فرانسوی است. عنوان دوفن دو وینوآ (به فرانسوی: Dauphin de Viennois) در خانواده‌اش تا سال ۱۳۴۹ (میلادی) استفاده می‌شد، در این زمان هومبرت دوم قلمروی حکومتی خود را که دوفینه (به فرانسوی: le Dauphiné) (دوک‌نشین دوفینه در جنوب شرقی فرانسه امروزی و مبتنی بر ناحیه رون آلپ و مرکزیت شهرستان ایزر می‌باشد) نامیده می‌شد با شرط این که وارثان تاج‌وتخت فرانسه عنوان "دوفَن" را به خود بگیرند به فیلیپ ششم، پادشاه فرانسه واگذار کرد. همسر دوفَن نیز به دوفین (به فرانسوی: la
کرد. همسر دوفَن نیز به دوفین (به فرانسوی: la Dauphine) معروف شد. اولین دوفَن. اولین شاهزاده فرانسوی که به نام دوفَن le Dauphin ملقب شد، شارل دانا بزرگترین پسر ژان دوم بود، او بعداً شارل پنجم فرانسه شد. این عنوان تقریباً معادل انگلیسی "شاهزاده ولز"، "اسکاتلندی" "دوک روتزی"، "پرتغالی" "شاهزاده برزیل"، "شاهزاده Grão-Pará" برزیلی و "شاهزاده آستوریاس" اسپانیایی بود. شعار رسمی دوفَن فرانسه، قبل از ۱۴۶۱، "par la grâce de Dieu, dauphin de Viennois, comte de Valentinois et de Diois" (" به لطف خدا، دوفَن دو وینوآ،
et de Diois" (" به لطف خدا، دوفَن دو وینوآ، کنت والنتینو و از Diois ") بود. یک دوفَن از فرانسه نشان ملی دووفینه که شامل دلفین‌ها بود را با نشان سلطنتی فرانسه "گل رز" (fleurs-de-lis) ادغام کرد. ممکن بود در صورت لزوم، آن را نیز با نشان‌های دیگر نیز ادغام کند (به عنوان مثال فرانسوای دوم، پسر هانری دوم، در حالی که عنوان دوفَن فرانسه را داشت همزمان عنوان دوک برتانی را نیز دارا بود، بنابراین نشان حکومتی آن ایالت را با نشان رسمی دوفَن ادغام کرد. همچنین فرانسوای دوم که با ازدواج با ماری یکم اسکاتلند پادشاه
دوم که با ازدواج با ماری یکم اسکاتلند پادشاه اسکاتلند نیز محسوب می‌شد، نشان پادشاهی اسکاتلند را نیز به نشان دوفَن افزود) در اصل دوفَن شخصاً حاکم و رئیس ایالت دووفینه بود که از نظر قانونی، بخشی از امپراتوری مقدس روم بود و امپراتورها، برای تأیید و واگذاری حکومت ایالت به شاهزادگان وارث فرانسوی، شرط کرده بودند هرگز نباید این ایالت با فرانسه متحد شود. به همین دلیل، دووفینه در قرن چهاردهم میلادی و پانزدهم میلادی از هرج‌ومرج رنج می‌برد، زیرا دوفَن‌ها اغلب یا خردسال بودند یا به مسائل دیگر توجه داشتند. لوئی، پسر