payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وی در پایان‌نامه کارشناسی خود در زمینه قوانین اخلاق بیان شده است. حزب وحدت ایران. حزب وحدت ایران در سال ۱۳۲۵ به دنبال انشعاب گروهی از اعضای حزب ایران تشکیل شد. در تیر ماه ۱۳۲۵ پس از ائتلاف حزب ایران با حزب توده (موسوم به جبهه موتلفه احزاب آزادیخواه) شمس‌الدین جزایری و تنی چند از دیگر مخالفان ائتلاف از آن حزب جدا شده و حزب وحدت ایران را تأسیس کردند. به گفته لئونارد بیندر، این حزب در پارلمان چهاردهم با حزب اتحادیه ملی و حزب سوسیالیست در ائتلاف بود. حزب زحمتکشان ملت ایران. در ۲۵ اردیبهشت مه سال ۱۳۴۰ توسط مظفر
ملت ایران. در ۲۵ اردیبهشت مه سال ۱۳۴۰ توسط مظفر بقائی بنیاد نهاده شد، حزب زحمتکشان ملت ایران حزبی سیاسی بود که منشی دموکراتیک و اجتماعی داشت که در ابتدا یک عضو از جبهه ملی و متعهد به حمایت از ملی ایران صنعت نفت و مخالف حزب توده بود. آنها با موفقیت مقدار قابل توجهی از جوانان تحصیل (به خصوص در جذب دانشگاه تهران)، نیروی سوم فعالان و مغازه داران از کرمان در "بازار قرار". با این حال این حزب هسته‌ای از "šqukeš" و "čumāqdār را نیز" دربرداشت"." در انتخابات مقننه ۱۳۳۱، این حزب توسط بقایی و ظهاری دو کرسی به دست
۱۳۳۱، این حزب توسط بقایی و ظهاری دو کرسی به دست آورد. این حزب در سال ۱۹۵۲ بخاطر رابطه با دولت مصدق منشعب شد. توئیلرها به رهبری موتسفر بقایی جبهه ملی را ترک کردند و علناً با دولت مخالفت کردند درحالی‌که خلیل ملکی نیروی سوم را با نام "حزب زحمتکش ملت ایران -" نیروی سوم تأسیس کرد و به حمایت از دولت ادامه داد. زحمتکشان اتحادیه‌ای را با هدایت آیت الله کاشانی با جامعه مسلمانان مجاهد تشکیل دادند و منابع خود را جمع کردند و فعالیت‌های خود را علیه دولت هماهنگ کردند. آنها فعالانه در کودتای ۲۸ مرداد شرکت کردند و آن را
فعالانه در کودتای ۲۸ مرداد شرکت کردند و آن را «قیام ملی» خواندند، اما با دولت نظامی فضل‌الله زاهدی پس از کودتا مخالفت کردند. پس از مخالفت، روزنامه‌های آنها توقیف شد و دفتر حزب آنها توسط دولت مصادره شد و حزب تا زمان انتخاب قانونگذاری ایران، ۱۳۳۹ ، در یک وقفه بود. آنها فعالیت خود را در سال ۱۹۶۱ از سر گرفتند و در تظاهرات ۵ ژوئن ۱۹۶۳ حمایت خود را از سید روح‌الله خمینی ابراز داشتند. در سال ۱۹۷۱، حزب با اجازه دولت دوباره سازمان یافته شد، اما پس از اعلام دولت یک حزب در حزب احیا، مجبور شد فعالیت خود را متوقف کند.
در حزب احیا، مجبور شد فعالیت خود را متوقف کند. در سال ۱۹۷۷، بقایی پس از اعلام وفاداری به خاندان پهلوی، البته در سطح محدود، تلاشی را برای احیای حزب انجام داد. پس از انقلاب سال ۱۹۷۹ خیلی زود منحل شد. جامعه سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران. در سال ۱۹۶۰، جامعه سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران یا جامعه سوسیالیست‌های ایران توسط فعالان نیروی سوم به رهبری خلیل ملکی و تعدادی از ملی گرایان رادیکال تأسیس شد که اکثر آنها دارای گرایش‌های سوسیال دموکراتیک و برخی از اعضای دارای گرایش‌های سوسیالیستی اسلامی بودند . حسین ملک، احمد
سوسیالیستی اسلامی بودند . حسین ملک، احمد سید جوادی و جلال آل احمد از جمله افراد مرتبط با این گروه بودند. حزب ایدئولوژی سوسیالیستی و ناسیونالیستی، از بدو تأسیس به‌طور رسمی به انترناسیونال سوسیالیست پیوست. این سازمان یکی از اعضای بنیان‌گذار جبهه ملی (II) بود و «جناح چپ افراطی» در جبهه محسوب می‌شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ از جبهه دوم جدا شد و به جبهه ملی دموکراتیک پیوست. در انتخابات ریاست جمهوری ایران، ۱۹۸۰، این گروه از مسعود رجوی ، نامزد مجاهدین خلق ایران حمایت کرد. سازمان مجاهدین خلق ایران. سازمان مجاهدین خلق
کرد. سازمان مجاهدین خلق ایران. سازمان مجاهدین خلق ایران که در ۱۴ شهریور ۱۳۴۴ تأسیس شد، یک سازمان مارکسیستی اسلامی محسوب می‌شود. از زمان «انقلاب ایدئولوژیک» در سال ۱۳۵۵، این سازمان هیچ سخن عمومی از ایدئولوژی را تحت نظر دکترین بقا خود ندارد. جنبش مسلمانان مبارز. جنبش مسلمانان مبارز در سال ۱۳۵۵ تأسیس شد، یک گروه سیاسی اسلامی سوسیالیست ایرانی به رهبری حبیب‌الله پیمان است. این گروه انقلابی بودند و به شورای فعالان مذهبی ملی گرایان ایران نزدیک هستند. ایدئولوژی این حزب سوسیالیسم اسلامی، سوسیال دموکراسی و ضد
این حزب سوسیالیسم اسلامی، سوسیال دموکراسی و ضد امپریالیسم است. احزاب و سازمان‌های سوسیالیست ایرانی پس از سال ۱۳۵۷. پس از انقلاب ۱۳۵۷ احزاب سوسیالیست در ایران تا انسداد سیاسی در کشور فعالیت کردند. برخی از این احزاب احزابی بودند که در دوره پهلوی یا اجازه فعالیت نداشتند یا پس از انقلاب تأسیس شدند. از این احزاب می‌توان به حزب مردم ایران- حزب ایران جبهه دموکراتیک ملی اشاره کرد. نفوذ سوسیالیسم در فرهنگ و اقتصاد ایران. افکار سوسیالیستی نه‌تنها در سال‌های پیش از وقوع انقلاب، از جانب روشنفکرانی چون علی شریعتی با
وقوع انقلاب، از جانب روشنفکرانی چون علی شریعتی با شیوه‌ها و قرائت‌های گوناگون ترویج می‌شد، بلکه چنان پرطرفدار بود که در گفتار و آثار روحانیونی چون محمود طالقانی، مرتضی مطهری و محمّد بهشتی نیز نمودهایی از آن جلوه پیدا کرد. شریعتی تحت‌تأثیر نویسندگان فرانسوی‌زبانی همچون فرانتس فانون و امه سزر که ضدسرمایه‌داری و از مارکسیست‌های طرفدار جهان سوم بودند، معتقد بود که هرگونه سرمایه‌داری بد مطلق است و فرقی نمی‌کند سرمایه‌گذار یک مسلمان متعبد باشد یا یک مسیحی یا یهودی. شریعتی با بهره‌گیری از واژگان سوسیالیستی مانند
شریعتی با بهره‌گیری از واژگان سوسیالیستی مانند بهره‌کشی طبقاتی، جامعهٔ بی‌طبقه، مبارزهٔ طبقاتی، امپریالیسم و… تلاش می‌کرد میان این واژگان با آموزه‌های شیعی و شخصیت‌های تاریخی تشیع، پیوند و شباهت‌هایی ایدئولوژیک برقرار سازد. محمود طالقانی روحانی شیعه هر چند از منتقدان جدی مارکسیسم بود، امّا دیدگاه او دربارهٔ حق مالکیت انسان به دیدگاه چپ‌ها شباهت زیادی داشت. در واقع، طالقانی به مالکیت محدود انسان اعتقاد داشت. مرتضی مطهری، دیگر روحانی شیعه نیز اگرچه عمدتاً بر تلاش برای تعریف و تجویز راهی در میانه اقتصاد
بر تلاش برای تعریف و تجویز راهی در میانه اقتصاد سرمایه‌داری و اقتصاد مارکسیستی تمرکز داشت، امّا درصدد نفی سرمایه‌داری بود و یکی از راهکارهای اقتصادی‌ای که ارائه می‌کرد، عبارت بود از: «لزوم مالکیت اشتراکی جامعه بر ماشین‌آلات صنعتی به‌عنوان حالتی خاص از تمام اختراعات بشری». محمد بهشتی روحانی دیگری بود که علاوه‌بر ایفای نقش «تئوری‌پردازی» اقتصاد دولتی در سال‌های پیش از انقلاب، در «ساختارسازی حقوقی» برای اقتصاد دولتی در ایران، نقش مؤثری داشت. همچنین محمّدباقر صدر با تألیف کتاب «اقتصادنا»، حبیب‌الله پیمان با
صدر با تألیف کتاب «اقتصادنا»، حبیب‌الله پیمان با نگارش کتاب «مالکیت، کار و سرمایه» و ابوالحسن بنی‌صدر با کتاب «اقتصاد توحیدی» از دیگر مروجان اقتصاد دولتی و مبلغان سایر مصادیق اقتصاد سوسیالیستی بودند. به گفتهٔ مسعود نیلی، اقتصاددان، یکی از رایج‌ترین تفاسیر از آیهٔ «وَلِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْض وَإِلَی اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ، و هر آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است، همه ملک خداست و بازگشت همهٔ امور به سوی اوست.» نفی مالکیت خصوصی، و نیز از آیهٔ «وَأَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا
و نیز از آیهٔ «وَأَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَی، و اینکه برای انسان جز حاصل تلاش او نیست.» ارزش کار در مقابل سرمایه بود. هر دوی این تفاسیر هم‌راستا با برداشت رایج از مارکسیسم دهه‌های ۴۰ و ۵۰ خورشیدی بود. سازمان مجاهدین خلق ایران و همچنین سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران بزرگ‌ترین گروه‌های سازمان‌یافتهٔ چپ‌گرا بودند که در سال‌های پیش از انقلاب، در ترویج آموزه‌های اقتصاد سوسیالیستی نقش‌آفرینی کردند. بسیار قبل‌تر از شکل‌گیری این گروه‌ها، حزب توده در تخریب علم اقتصاد و ترویج اندیشه‌های چپ‌گرایانه
در تخریب علم اقتصاد و ترویج اندیشه‌های چپ‌گرایانه پیشینه‌ای روشن داشت. این حزب تا حدود سال ۱۳۳۷ به دست حکومت پهلوی متلاشی و فعّالیتش غیرقانونی اعلام شد، امّا اثرگذاری افکار و اندیشه‌های آن بر ساحت فکری روشنفکران و انقلابیون ایرانی گسترده و دامنه‌دار بود. افزون‌بر نویسندگان برجسته‌ای چون بزرگ علوی، عبدالحسین نوشین، فریدون توللی، رسول پرویزی، جلال آل‌احمد، محمد قاضی، احمد آرام و ابراهیم گلستان، که در این سازمان فعّالیت می‌کردند، چندین نویسنده و شخصیت ادبی مشهور دیگر نیز به‌ویژه در دورهٔ پیش از ۱۳۲۶، هوادار
دیگر نیز به‌ویژه در دورهٔ پیش از ۱۳۲۶، هوادار حزب توده بودند. از جمله این افراد، نیما یوشیج پدر شعر نوی فارسی، محمدتقی بهار، دموکرات کهنه‌کار و نمایندهٔ شعر کلاسیک را می‌توان نام برد. حزب در میان نویسندگان جوان بااستعداد و روشنفکران نه‌چندان معروف قدیم نیز هوادارانی به‌دست‌آورد، از جمله، صادق چوبک، نویسندهٔ مشهور معاصر، به آذین (محمود اعتمادزاده)، مترجم و مقاله‌نویس نامدار، سعید نفیسی مترجم و استاد برجستهٔ ادبیات، محمدعلی افراشته شاعر و سردبیر هجونامهٔ معروف "چلنگر"، احمد شاملو شاعر مشهور و از مریدان
معروف "چلنگر"، احمد شاملو شاعر مشهور و از مریدان به‌نام نیما یوشیج، محمد معین تاریخ‌نگار و استاد ادبیات فارسی، غلامحسین ساعدی نمایشنامه‌نویس، چهار تاریخ‌نگار به نام‌های یحیی آرین‌پور، مرتضی راوندی، مهدی بامداد و محمد تمدن و همچنین گروهی از شعرای نو مانند فخرالدین گرگانی، نادر نادرپور، نقی میلانی، مهدی اعتماد، محمد جواهری، محمد تفضلی، سیاوش کسرایی و رهی معیری. اندیشه‌های چپ و مارکسیستی که به‌ویژه توسط حزب توده ترویج می‌شد، در بین مهندسان، استادان دانشگاه و دانشجویان، روشنفکران، نویسندگان، زنان دارای تحصیلات
روشنفکران، نویسندگان، زنان دارای تحصیلات جدید و همچنین افسران ارتش بسیار آشکار بود؛ به‌طوری که در سال ۱۳۲۵ و سه سال پس از شروع فعالیت حزب توده در دانشکده‌ها، رئیس دانشگاه تهران گفته بود، بیشتر چهار هزار دانشجوی دانشگاه به‌شدّت تحت تأثیر حزب توده هستند. همچنین مسئولان دانشگاه، در اواخر همان سال، هشدار می‌دادند که در نتیجهٔ تبلیغات دبیران دبیرستان‌ها، ۷۵ درصد از دانشجویان تازه‌وارد کمونیست هستند. به گفتهٔ بزرگ علوی، سوسیالیسم در بین دانشجویان، جوانانی که فرزند افراد متمول بودند و بازاری‌ها رواج یافت که او در
افراد متمول بودند و بازاری‌ها رواج یافت که او در مورد آنان ذکر می‌کند: این تأثیرات تا سال‌های ابتدایی انقلاب ۱۳۵۷ که موسم تدوین قانون اساسی و شکل‌دهی به ساختارهای اقتصادی نظام جمهوری اسلامی ایران بود، با قدرت ادامه داشت و فضای فکری انقلابیون، شعارها و تصمیمات آنان را شکل داد و اقداماتی چون مصادره‌ها و ملّی شدن صنایع و بانک‌ها از اوّلین جلوه‌ها و عوارض آن بود. همچنین بنابر برخی منابع محمدرضاشاه پهلوی نیز خودش را از توده‌ای‌ها و باقی چپ‌ها چپ‌تر می‌دانست و می‌گفت: «من از چپ‌گراها چپ‌تر هستم.» (کیهان ۳۰
و می‌گفت: «من از چپ‌گراها چپ‌تر هستم.» (کیهان ۳۰ اردیبهشت ۱۳۵۳)؛ گفتنیست در منابعی آمده او در مصاحبه‌ای با انتقاد از سوسیال‌دموکراسی در سوئد گفت: «انقلاب سفید من… یک شکل جدید و اصیل از سوسیالیسم است.» (مصاحبه با اوریانا فالاچی).
دُن کامیلو و عالی‌جناب پپونه () که با نام دور آخرِ دُن کامیلو () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۵۵ به نمایش درآمد. چکیده داستان. دون کامیلو با مسیح در مورد رویدادی راز و نیاز می کند که زندگی مردم روستای کوچک برسچلو را آشفته کرده است: شهردار کمونیست، پپپون، خود را برای انتخابات نامزد می کند. اما برای این منظور باید امتحان اخذ گواهینامه پایان تحصیلات را بگذراند. پپیون شجاع خوشبختانه در امتحان خود از کمک مشتاقانه دون کامیلو بهره مند، و در انتخابات برنده می شود.
محمد تقی‌پور طراح گرافیک ایرانی است. بیشتر فعالیت او در زمینه ی تبلیغات سینما می باشد.وی به‌خاطر طراحی پوستر فیلم سینمایی "۲۳ نفر" (۱۳۹۷) برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین طراحی پوستر از سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر شد. همچنین در چهل و دومین دورهٔ این جشنواره برای طراحی پوستر "فسیل" (۱۳۹۹) این جایزه را دریافت کرد. وی همچنین در هشتمین جشنواره بین المللی فیلم شهر به عنوان برگزیده بخش تبلیغات سینما انتخاب شد.
حزب لیبرترین کالیفرنیا (LPC) وابسته حزب ملی لیبرترین (LP) در کالیفرنیا است. رئیس حزب میمی رابسون است و در ساکرامنتو، کالیفرنیا در شهرستان ساکرامنتو مستقر است. از سال ۲۰۱۶ لیبرترین تقریباً ۰/۷۴٪ از آرا ثبت شده در ایالت را دارا بوده‌است. تاریخچه. در سال ۱۹۷۲، این حزب خواستار شکایت از کارمندان شهرستان در شهرستانهای Placer و Butte به دلیل امتناع از اجازه دادن به رای‌دهندگان برای ثبت نام به عنوان لیبرترین شد. در سال ۱۹۷۸ اد کلارک، که از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ رئیس اتحادیه بود و بعداً در سال ۱۹۸۰ کاندیدای ریاست جمهوری
بود و بعداً در سال ۱۹۸۰ کاندیدای ریاست جمهوری ملی شد، به عنوان مستقل برای فرمانداری کالیفرنیا کاندیدا شد تا حزب را به رسمیت بشناسد و بیش از پنج درصد دریافت کرد. با این حال، وزیر امور خارجه حکم داد که دو درصد شرط حفظ احزاب و عدم کسب احراز احزاب است و از آنجا که کلارک به عنوان یک فرد مستقل و نه یک لیبرتاریا کاندیدا شده‌است، هیچ‌یک از این دو حساب نمی‌شود. طرف دعوی علیه این تصمیم شکایت کرد، اما ابتدا رد شد و سپس در فرجام خواهی رد شد. حزب لیبرتاریان کالیفرنیا میزبان کنوانسیون ملی لیبرتاریان در سالهای ۱۹۷۷،
میزبان کنوانسیون ملی لیبرتاریان در سالهای ۱۹۷۷، ۱۹۷۹، ۱۹۸۰ و ۲۰۰۰ بوده‌است.
کیا کی‌ایکس۷ یک کراس‌اوور سایز متوسط ۷ نفره است که از سال ۲۰۱۶ توسط دانگ‌فنگ یوئدا کیا در چین تولید می‌شود. بررسی اجمالی. کراس‌اوور کیا کی‌ایکس۷ در نمایشگاه اتومبیل ۲۰۱۶ گوانگژو در چین رونمایی و در تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۱۷ و با قیمت ۱۷۹٬۸۰۰ تا ۲۲۴٬۸۰۰ یوان در چین عرضه شد. این خودرو مبتنی بر نسل سوم کیا سورنتو است که به عنوان یک خودروی مقرون به صرفه در چین عرضه می‌شود می‌شود. این محصول در چین توسط دانگ‌فنگ یوئدا کیا، جوینت ونچر دانگ‌فنگ و کیا تولید می‌شود. این خودرو از پیشرانهٔ سورنتو نسل سوم بهره می‌برد و همچنین
از پیشرانهٔ سورنتو نسل سوم بهره می‌برد و همچنین با دو جعبه‌دندهٔ ۶ دندهٔ دستی و ۶ دندهٔ اتوماتیک عرضه می‌شود و می‌توان آن را به‌صورت اختیاری با قابلیت تمام چرخ متحرک سفارش داد.
«لباست را بپوش» (؛ ) که با نامِ «در لباس دلقک» () هم شناخته می‌شود، یک آریای تنور مشهور از اپرای پالیاچی اثر روجرو لئونکاوالو است که نخستین بار در سال ۱۸۹۲ میلادی اجرا شد. این آریا در پایان پردهٔ اول اپرا اجرا می‌شود، جایی که «کانیو»، پی به خیانت همسرش می‌برد، اما مجبور است آماده شده و در نقشِ «پالیاچو»ی دلقک به روی صحنه برود، چرا که نمایش، علی‌رغم تمامی مشکلات و سختی‌ها، باید ادامه یابد. این آریا را یکی از احساس‌انگیزترین رپرتوارهای اپرایی دوران می‌دانند. رنج «کانیو» در این آریا به‌تصویر کشیده می‌شود و
رنج «کانیو» در این آریا به‌تصویر کشیده می‌شود و مثال خوبی برای مفهوم «دلقک غمناک» است که ظاهرش خندان است، اما در درونش غوغایی برپاست. این باور، امروزه همچنان پابرجاست و آنرا به صورت اشکی در گوشهٔ چشم دلقکِ خندان نمایش می‌دهند که بر روی گونه‌هایش می‌لغزد. اجراهای انریکو کاروسو از این آریا در سال‌های ۱۹۰۲، ۱۹۰۴ و ۱۹۰۷ میلادی، یکی از پرفروش‌ترین گرامافون‌های ۷۸ دور عصر بود که بالغ بر ۱ میلیون نسخه فروش داشت. از این آریا در فرهنگ عامه استفاده فراوانی شده و در بسیاری از تصاویر، اشارات و نقیضه‌ها به‌کار
و در بسیاری از تصاویر، اشارات و نقیضه‌ها به‌کار رفته‌است. لیبرتو. &lt;poem lang="it" style="float:left;"&gt; Recitar! Mentre preso dal delirio, non so più quel che dico, e quel che faccio! Eppur è d'uopo, sforzati! Bah! Sei tu forse un uom? Tu se' Pagliaccio! Vesti la giubba e la faccia infarina. La gente paga, e rider vuole qua. E se Arlecchin t'invola Colombina, ridi, Pagliaccio, e ognun applaudirà! Tramuta in lazzi lo spasmo ed il pianto in una smorfia il singhiozzo e 'l dolor, Ah! Ridi, Pagliaccio, sul
singhiozzo e 'l dolor, Ah! Ridi, Pagliaccio, sul tuo amore infranto! Ridi del duol, che t'avvelena il cor!&lt;/poem&gt; &lt;poem style="margin-left:2em; float:left;"&gt;بازی کن! در میان آشفتگی فکری، دیگر نمی‌دانم چه می‌گویم، یا چه می‌کنم! با این حال، این کار ضروری است. خودت را مجبور کن! به! آیا حتی انسان هستی؟ تو یک دلقکی! لباست را بپوش و پودر گریم را بر چهره‌ات بزن. مردم پول می‌دهند، و می‌خواهند که در اینجا خوش باشند. و حتی اگر رنگی‌پوش، کبوترک تو را می‌دزدد، لبخند بزن، دلقک، و همگی آنان تشویقت خواهند
لبخند بزن، دلقک، و همگی آنان تشویقت خواهند کرد! آشفتگی‌ها و اشک‌هایت را به شوخی و لطیفه مبدل کن، و رنج و هق‌هق گریه‌ات را به پوزخند و تمسخر، آه! بخند، دلقک، به عشق شکست‌خورده‌ات! بخند به اندوهی که قلبت رو شرنگ زده!&lt;/poem&gt;
رکن‌الدین علاءالدوله میرزا یک شاهزادهٔ تیموری و نوهٔ شاهرخ حاکم آسیای مرکزی بود. او فرزند بایسنقر بود و بایسنقر هم به‌دلیل این‌که پیش از پدرش درگذشت، نتوانست جانشینش شود. علاءالدوله پس از مرگ پدربزرگش درگیر جنگ جانشینی متعاقب آن شد. اگرچه او در آغاز از یک مزیت راهبردی برخوردار بود، اما سرانجام رقیبانش از او پیشی گرفتند. علاءالدوله در غربت پس از چندین تلاش ناموفق برای به‌دست آوردن تاج و تخت، درگذشت. جنگ جانشینی. شاهرخ بی‌درنگ پس از سرکوب شورش نوهٔ دیگرش، سلطان محمد پسر بایسنقر، در مارس ۱۴۴۷ به‌دلیل بیماری در
محمد پسر بایسنقر، در مارس ۱۴۴۷ به‌دلیل بیماری در اقامتگاه زمستانی خود در ری درگذشت. گوهرشاد که با او بود، به‌سرعت پیامی به علاءالدوله پسر بایسنقر که به‌عنوان معاون شاهرخ در هرات مانده بود، فرستاد و او را از مرگ سلطان آگاه کرد. با این حال، در حالی که او و عبداللطیف پسر الغ‌بیگ جسد را برای خاکسپاری به هرات اسکورت می‌کردند، عبداللطیف پسر الغ‌بیگ مادربزرگ و جسد هر دو را به گروگان گرفت. دلایل وی برای این امر نامشخص است، اما این احتمال وجود دارد که او در حال تلاش برای پیشی گرفتن بر علاءالدوله پسر بایسنقر و قوت
برای پیشی گرفتن بر علاءالدوله پسر بایسنقر و قوت بخشیدن ادعای جانشینی خود بوده باشد. همچنین ممکن است این رخداد بخشی از طرحی از پیش تعیین‌شده برای پشتیبانی از ادعاهای پدرش الغ‌بیگ بوده باشد که در این مرحله تنها پسر زندهٔ شاهرخ بود. علاءالدوله پسر بایسنقر که در هرات روزگار می‌گذراند، با آگاهی از اوضاع، خود را شاه خواند و خزانهٔ پدربزرگ خود را میان سربازان تقسیم کرد. سپس سربازان شاهزاده حمله به پسرعموی خائنش (جهت آزاد کردن شهبانوی بیوه و نجات پیکر پدربزرگش) را آغاز کردند. طی چند ماه بعد، سرزمین‌های گوناگون
را آغاز کردند. طی چند ماه بعد، سرزمین‌های گوناگون امپراتوری تیموری از سوی فرزندان و نوادگان شاهرخ تقسیم شدند و این شاهزادگان ترجیح دادند با احتیاط و حالت دفاعی عمل کنند. در این مدت علاءالدوله پسر بایسنقر موقعیتی غبطه‌برانگیز داشت و منطقهٔ ثروتمند خراسان را در اختیار داشت که دربردارندهٔ پایتخت پیشین پدربزرگش هرات بود. افزون بر این، او بیشتر اشراف شاهرخ را در بیعت داشت و همچنین بهرمند از کمک شهبانوی متنفذ گوهرشاد بود. این وقفه در ماه مه پایان یافت، زمانی که الغ‌بیگ، که از سمرقند فرمانروایی می‌کرد، ابوبکر
الغ‌بیگ، که از سمرقند فرمانروایی می‌کرد، ابوبکر فرزند محمد جوکی را به اسارت گرفت و نیروهای خود را در بلخ که پیشتر جوکی در آن فرمانروایی می‌کرد مستقر کرد. هنگامی‌که الغ‌بیگ شنید که علاءالدوله لشکر خود را در اقدامی برای ایستادگی در برابر او گرد آورده‌است، امیر الغ‌بیگ به او سفارش کرد با برادرزاده‌اش صلح کند. علاءالدوله که تازه فهمیده بود که برادرش میرزا ابوالقاسم بابر در نزدیکی هرات دست به حمله می‌زند، این پیشنهاد را پذیرفت و به الغ‌بیگ اجازه داد بسیاری از سرزمین‌های پیشین ابوبکر پسر جوکی را نگه‌دارد. در
سرزمین‌های پیشین ابوبکر پسر جوکی را نگه‌دارد. در حالی که علاءالدوله برای رویارویی با نیروهای برادرش به مشهد لشکر کشید، امیران هر دو شاهزاده با اشاره به این‌که الغ‌بیگ قصد چیرگی کامل بر رقبای خود دارد، از آن‌ها خواستند که اتحاد ایجاد کنند. آن‌ها به مرزی در خوبوشان (فوچان) توافق کردند و به پایتخت‌های خود بازگشتند. در زمستان همان سال، علاءالدوله درگیر اختلاف با عبداللطیف پسر الغ‌بیگ شد که به‌عنوان والی پدرش الغ‌بیگ در بلخ مستقر بود. علاءالدوله لشکرکشی علیه پسرعموی خود را آغاز کرد و منطقه را غارت کرد. الغ‌بیگ
خود را آغاز کرد و منطقه را غارت کرد. الغ‌بیگ این را بهانهٔ یورش قرار داد و همراه با فرزندش عبداللطیف در بهار ۱۴۴۸ به برادرزاده‌اش حمله کرد. دو ارتش در ترناب نبرد کردند و علاءالدوله شکست خورد و ناچار به عقب‌نشینی نزد میرزا ابوالقاسم بابر در استرآباد شد. مشهد ازسوی نیروهای الغ‌بیگ اشغال شد، در حالی‌که عبداللطیف، هرات را گشود. با این ناکامی، علاءالدوله پشتیبانان فراوانی را در میان پیروان خود از دست داد و هیچ‌گاه برجستگی پیشین خود را به‌دست نیاورد. به نظر می‌رسد حتی مادربزرگش گوهرشاد نیز در مورد او تردید داشته
حتی مادربزرگش گوهرشاد نیز در مورد او تردید داشته و در عوض به برادرش سلطان محمد پسر بایسنقر در اصفهان پناه برد و بسیاری از خویشاوندان، بلندپایگان و شمار فراوانی از لشکر خود را با خود آورد.
روانکاوی لاکانی به مطالعه و شکل‌گیری ایده‌ها و نظریه‌های روانکاو فرانسوی ژاک لاکان گفته می‌شود. روانکاوی لاکانی که با تفسیرِ نوشته‌های فروید آغاز شد، به نظریه‌ای جدید برای روانکاوی انسان تبدیل شد و جنبشی جهانی پدیدآورد. فردریک جیمسون معتقد است «کار لاکان باید با پیش‌فرض‌گرفتنِ کل محتوای فرویدیسم کلاسیک خوانده شود، در غیر این صورت یک فلسفه یا نظام فکری جدید خواهد بود». روانکاوی لاکانی با تفسیر مجدد فلسفی / زبانی از آموزه‌های اصلی فروید آغاز شد. این‌که بعداً خودش تا چه اندازه به یک مجموعهٔ فکریِ مستقل تبدیل
خودش تا چه اندازه به یک مجموعهٔ فکریِ مستقل تبدیل شد، موضوع بحث و بررسی بوده و هست. خود لاکان به پیروان خود می‌گوید «به خودتان بستگی دارد که اگر بخواهید لاکانی باشید. من یک فرویدی هستم».
لیبرالیسم فرهنگی یک دیدگاه لیبرالی نسبت به جامعه است که روی آزادی افراد در برابر هنجارهای فرهنگی تأکید می‌کند. باورهای لیبرال‌های فرهنگی. در پیروی از اصل آزار، لیبرال‌های فرهنگی بر این باورند که جامعه نباید هیچ‌گونه رفتار خاصی را اعمال کند و آنها خود را در دفاع از حقوق اخلاقی افراد غیر متعهد می‌دانند تا هویت خود را ابراز کنند، اما صلاح می دانند تا زمانی که به شخص دیگری آسیب نرساند. جنگ های فرهنگ در سیاست به طور کلی اختلافات بین لیبرال های فرهنگی و محافظه کاران فرهنگی است زیرا لیبرال های فرهنگی به شدت مخالف
فرهنگی است زیرا لیبرال های فرهنگی به شدت مخالف سانسور یا هر نوع نظارت بر مطالب گفتاری یا نوشتاری هستند. آنها معتقدند که ساختار خانواده و ماهیت ازدواج باید به تصمیم فردی واگذار شود و معتقدند که شخص به دیگران آسیب نرساند، هیچ سبک زندگی ذاتاً بهتر از سایر موارد نیست. توضیحات دیگر. از آنجا که لیبرالیسم فرهنگی بیانگر بعد اجتماعی لیبرالیسم است، از آن اغلب به ویژه در کشورهایی مانند ایالات متحده به عنوان «لیبرالیسم اجتماعی» یاد می شود. با این حال، این همان ایدئولوژی سیاسی گسترده تری نیست که به عنوان لیبرالیسم
سیاسی گسترده تری نیست که به عنوان لیبرالیسم اجتماعی شناخته می‌شود. در ایالات متحده ، لیبرالیسم اجتماعی ارزشهای اخلاقی و اجتماعی مترقی یا مواضع مربوط به موضوعات فرهنگی اجتماعی مانند سقط جنین و ازدواج همجنسگرایان را در مقابل محافظه کاری اجتماعی توصیف می‌کند. از این نظر یک محافظه کار اجتماعی یا یک لیبرال اجتماعی ممکن است دارای دیدگاه های محافظه کارانهتر یا لیبرال‌تری در مورد سیاست‌های مالی باشد.
جوفری هریسون (ٰ؛ زاده – درگذشته ) دیپلمات اهل بریتانیا بود. او سفیر سابق بریتانیا در کشورهای ایران، شوروی و برزیل بود. جوفری هریسون از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۲ خورشیدی سفیر بریتانیا در ایران بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان سلطنتی ویکتوریایی شده‌است. جستارهای وابسته. فهرست دیپلمات‌های بریتانیا در ایران
سر رجینالد هروی هور (۱۹ ژوئیه ۱۸۸۲–۱۲ اوت ۱۹۵۴) دیپلمات و بانکدار بریتانیایی و سفیر این کشور در ایران بود. هور در ۱۹ ژوئیه ۱۸۸۲ در Minley Manor در همپشایر به دنیا آمد. او از طریق خانواده پدری از نوادگان پادشاه هنری هفتم محسوب می‌شد. وی در کالج ایتون تحصیلات خود را به پایان برد. او در سال ۱۹۰۵ وارد وزارت خارجه شد و به عنوان دیپلمات در بخارست، استانبول، رم، قاهره، پکن و سنت پترزبورگ خدمت کرد. سپس در سال ۱۹۳۱، به عنوان فرستاده فوق‌العاده و وزیر تام‌الاختیار در ایران در تهران منصوب شد و تا سال ۱۹۳۴ در این سمت
ایران در تهران منصوب شد و تا سال ۱۹۳۴ در این سمت فعالیت کرد. بعد از آن او در سال ۱۹۳۴، به عنوان فرستاده فوق‌العاده و وزیر تام‌الاختیار در رومانی منصوب شد و در سال ۱۹۳۵ شروع به خدمت کرد و پس از کناره‌گیری پادشاه کارول در سال ۱۹۴۰، هور در سال ۱۹۴۱ از رومانی خارج شد. او در سال ۱۹۴۲ بازنشسته شد. او در سال ۱۹۴۴ پس از بازنشستگی به عنوان یکی از شرکا در بانک خانوادگی C. Hoare &amp; Co. فعالیت خود را شروع کرد. هور در ۱۲ اگوست ۱۹۵۴ در سن ۸۰ سالگی در لندن درگذشت. جستارهای وابسته. فهرست سفیران بریتانیا در ایران
آش گزنه یا سوپ گزنه یک سوپ سنتی است که از گزنه تهیه می‌شود. سوپ گزنه عمدتاً در بهار و اوایل تابستان که جوانه‌های جوان گزنه جمع‌آوری می‌شود، مصرف می‌شود. امروزه سوپ گزنه بیشتر در کشورهای اسکاندیناوی، ایران، ایرلند و اروپای شرقی با تفاوت‌های منطقه‌ای در دستور پخت مصرف می‌شود. با این حال از نظر تاریخی مصرف گزنه گسترده‌تر بود. تاریخچه. خورش گزنه توسط ساکنان بریتانیا و ایرلند در عصر برنز، ۳۰۰۰ سال پیش، خورده می‌شد. مصرف گزنه جوان در اروپای قرون وسطی عمدتاً به عنوان ادرار آور و برای درمان درد مفاصل و آرتریت،
عنوان ادرار آور و برای درمان درد مفاصل و آرتریت، دیابت، آکنه، کم خونی، تب یونجه و به عنوان تصفیه کننده خون مورد استفاده قرار می‌گرفت. قبایل مختلف بومیان آمریکا قرن‌ها از گزنه استفاده می‌کردند، از جمله لاکوتا که از ریشه آن برای معده درد استفاده می‌کرد، اوجیبوا از برگ‌های خورش‌شده برای مشکلات پوستی استفاده می‌کرد و از آن برای مبارزه با اسهال خونی استفاده می‌کرد، پوتاواتومی از ریشه برای کاهش تب و وینباگو استفاده می‌کرد. گزنه برای علائم آلرژی گزنه دارای ارزش غذایی بالایی از جمله کلسیم، منیزیم آهن و ویتامین‌های
بالایی از جمله کلسیم، منیزیم آهن و ویتامین‌های A و B است. گزنه از نیش تغییرات منطقه‌ای. تفاوت‌های منطقه ای و فرهنگی برای دستور العمل‌های سوپ گزنه وجود دارد. اسکاندیناوی. فنلاند. یکی از غذاهای سنتی محلی سوپ گزنه و ماهی در شهر قرون وسطایی فنلاند پوروو است. سوئد. یک دستور معمول سوئدی برای سوپ گزنه (nässelsoppa) شامل ابتدا سفید کردن گزنه‌ها و سپس صاف کردن آنها از مایع است. سپس مایع را دوباره صاف می‌کنند تا کثیفی (تکه‌های ماسه یا شن) از آن پاک شود. سپس با کره و آرد یک روکش درست می‌کنند و روی آن «آب گزنه» (آبی
آرد یک روکش درست می‌کنند و روی آن «آب گزنه» (آبی که گزنه‌ها را در آن سفید می‌کردند) می‌ریزند. گزنه‌ها به همراه سایر مواد که معمولاً شامل پیازچه (یا والک یا سیر) و جعفری فرنگی یا رازیانه است، بسیار ریز خرد شده یا پوره می‌شوند. سپس گزنه‌ها و سبزی‌های خرد شده یا پوره شده را در آب گزنه قرار داده و به جوش می‌آورند و چند دقیقه می‌گذارند تا بجوشد. این سوپ معمولاً با تخم مرغ آب‌پز برش خورده یا کرم فریشه و گاهی با تخم مرغ آب‌پز سرو می‌شود. بومی آمریکا. یک دستور پخت سوپ گزنه و کدو گزنه بومی آمریکا، که توسط کالج شمال
گزنه و کدو گزنه بومی آمریکا، که توسط کالج شمال غربی هند ارائه شده است، شامل گزنه، کدو بلوط، آبگوشت، سیر، پیاز و روغن است. کدو حلوایی بریده می‌شود، دانه‌ها را جدا می‌کنند و برشته می‌کنند. در قابلمه ای جداگانه پیاز و سیر را تفت می‌دهیم تا شفاف شود و سپس کدو و گزنه (که می‌توان پخته یا گزنه تازه) را اضافه کرد. همه آنها با هم به مدت ۲۰ دقیقه در قابلمه را می‌پزند، سپس در مخلوط کن تمام می‌کنند. ایران. دستور پخت آش گزنه از استان مازندران ایران وجود دارد. مواد تشکیل دهنده این سوپ دارای تغییراتی است، اما همه دستور