payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود. کامرون. در ۶ مارس نخستین مورد از کووید ۱۹ در کامرون تأیید شد. مصر. از ۲۶ ژوئیه تمام پروازهای از چین به مصر، مسدود شدند. وزارت بهداشت مصر نخستین مورد از کووید-۱۹ را در ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن) اعلام کرد یک فرد چینی در فرودگاه بین‌المللی قاهره. آسیا. افغانستان. سه مورد مشکوک در شهر هرات که از قم آمده بودند شناسایی شد که در ۲۴ فوریه (۵ اسفند) ابتلای یک نفر از آن‌ها به کووید-۱۹ توسط دکتر فیروزالدین فیروز وزیر صحت عامه (بهداشت و سلامت) افغانستان تأیید شد. اندونزی. در ۲ فبروری ۲۰۲۰ تعداد ۲۴۳ نفر تبعه خود را که از
در ۲ فبروری ۲۰۲۰ تعداد ۲۴۳ نفر تبعه خود را که از ووهان چین آمده بودند در جزایر نایب‌السلطنتی ناتونا قرنطینه کرد. ایران. در پی دنیاگیری ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس|بحران دنیاگیری بیماری کروناویروس در نقاط مختلف جهان، دنیاگیری کروناویروس در ایران رسماً در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۳۹۸ تأیید شد. روز چهارشنبه ۱۴ اسفند حسن روحانی، رئیس‌جمهور ایران گفت، شیوع ویروس جدید کرونا تقریباً تمامی استان‌های کشور را دربرگرفته است. به گفته روابط عمومی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ایران تا ظهر سه‌شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۹، تعداد ۲۴۸۱۱ بیمار
تا ظهر سه‌شنبه ۵ فروردین ۱۳۹۹، تعداد ۲۴۸۱۱ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ در کشور شناسایی شده که از این تعداد ۱۹۳۴ نفر جان باخته‌اند و همچنین ۸۹۳۱ نفر از مبتلایان به این ویروس تاکنون بهبود یافته‌اند. این آمار تا تاریخ ۱۹ اسفند صرفاً بر مبنای موارد مثبت تست کرونا طبق استاندارد سازمان جهانی بهداشت و از این تاریخ برمبنای عوارض بالینی سی‌تی اسکن ریه در کنار تست بوده‌است. تخمین‌هایی که توسط محققان و صاحب‌نظران زده شده، از جمله تحقیقاتی در دانشگاه تورنتو، میزان ابتلا و مرگ و میر را بسیار بیشتر از آمار رسمی دانسته‌اند.
مرگ و میر را بسیار بیشتر از آمار رسمی دانسته‌اند. تایلند. نخستین مورد تایلند که نخستین مورد بیرون از چین هم شمرده می‌شد، در ۱۳ ژانویه (۲۳ دی) اعلام شد. در ۱۵ فوریه (۲۶ بهمن) ۳۵امین مورد، یک زن ۳۰ ساله تایلندی بود که در یک بیمارستان خصوصی کار می‌کرد. این نخستین مورد عفونت در یکی از کارکنان بخش پزشکی بود. بازرسی‌ها نشان داد وی در برخورد با یک بیمار از ماسک و لباس محافظ استفاده نکرده بود. چین. مبتلای صفر (اولین مبتلا) در شهر ووهان چین دیده شد. این بیماری ابتدا با علائمی مشابه آنفولانزا خود را نشان داد و
ابتدا با علائمی مشابه آنفولانزا خود را نشان داد و سرانجام مشخص شد ویروس جدیدی به نام کویید -۱۹ این افراد را آلوده کرده‌است. میزان آلودگی در روزهای اول در چین بسیار زیاد بود اما به مرور زمان از میزان افزایش تعداد مبتلایان کاسته شد. به شکلی که دولت چین در ۱۹ مارس ۲۰۲۰ اعلام کرد در ۲۴ ساعت گذشته هیچ ابتلای جدیدی به کرونا در ووهان دیده نشده‌است. ژاپن. نخستین مورد کووید-۱۹ یک شخص ۳۰ ساله بود که سفری به ووهان چین داشت و در ۶ ژانویه (۱۶ دی) به ژاپن بازگشته بود. کامبوج. یک مرد شصت ساله که به همراه خانواده‌اش از
کامبوج. یک مرد شصت ساله که به همراه خانواده‌اش از ووهان چین به شهر ساحلی سیهاناک‌ویل آمده بود، در ۲۷ ژانویه (۷ بهمن) به عنوان نخستین مورد کرونا در کامبوج تأیید شد. کره جنوبی. نخستین مورد بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در کره جنوبی در ۲۰ ژانویه (۳۰ دی) گزارش شد. کویت. در ۲۴ فوریه (۵ اسفند) ۳ نفر در کویت که به شهر مشهد در ایران رفته بودند، به عفونت مبتلا شدند. ملیت این سه نفر یکی شهروند کویت، یکی شهروند عربستان سعودی و یکی دیگر شهروندی‌اش فاش نشده‌است. هند. دولت هند به شهروندانش توصیه‌های مسافرتی داد به ویژه در مورد
شهروندانش توصیه‌های مسافرتی داد به ویژه در مورد شهر ووهان که ۵۰۰ دانشجوی پزشکی در آنجا تحصیل می‌کنند. دولت هند از هفت فرودگاه بین‌المللی خود درخواست کرد بر روی مسافرانی که از چین می‌آیند غربال دمایی انجام دهند. ۱۰۵ نفر از مهاراشترا به دلیل احتمال مواجهه با بیماری قرنطینه شدند. اروپا. نخستین موردها از فرانسه و آلمان با تعداد کم گزارش شدند. در ۲۱ فوریه (۲ اسفند)، یک همه‌گیری وسیع در ایتالیا گزارش شد. اتریش. در ۲۵ فوریه (۶ اسفند)، اتریش ۲ مورد تأیید شده از کووید-۱۹ را اعلام کرد، یک مرد ۲۴ ساله و یک زن ۲۴ ساله
را اعلام کرد، یک مرد ۲۴ ساله و یک زن ۲۴ ساله که در بیمارستان در اینسبروک درمان شدند. ایتالیا. دنیاگیری کروناویروس در ایتالیا به عنوان بخشی از فرایند دنیاگیری ۲۰–۲۰۱۹ کروناویروس، در روز ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ در ایتالیا مورد تأیید قرار گرفت. منشأ این شیوع دو جهانگرد چینی بودند که تست آنها در شهر رم مثبت اعلام شد. یک هفته بعد، مردی ایتالیایی که از شهر ووهان چین به ایتالیا بازگشته بود، در بیمارستان بستری شده و به عنوان سومین مورد در ایتالیا تأیید شد. به دنبال این ماجرا خوشه‌ای از موارد ابتلا به کووید ۱۹ شناسایی شد.
خوشه‌ای از موارد ابتلا به کووید ۱۹ شناسایی شد. با تأیید ۱۶ مورد ابتلا در ۲۱ فوریه و سپس ۶۰ مورد ابتلای دیگر در ۲۲ فوریه و همچنین اولین مورد فوت در لمباردی این خوشه آغاز شد. در ابتدای ماه مارس، ویروس در تمام مناطق ایتالیا گسترش یافته‌بود. در ۱ مارس، شورای وزیران به منظور ساماندهی مهار شیوع بیماری، حکمی را تصویب کرد. در این حکم قلمرو ملی ایتالیا به سه منطقه تقسیم شد: در ۴ مارس، دولت ایتالیا تعطیلی کلیه مدارس و دانشگاه‌ها را در قلمرو ملی به مدت دو هفته وضع کرد. شامگاه ۹ مارس، قرنطینه به تمام ایتالیا گسترش
کرد. شامگاه ۹ مارس، قرنطینه به تمام ایتالیا گسترش یافت. در ۱۹ مارس، درگذشتگان ایتالیا به ۳٬۴۰۵ نفر رسید و با گذر از چین، به نخستین کشور از لحاظ تعداد مرگ تأیید شده در جهان تبدیل شد. در ۲۳ مارس، ایتالیا با ۵۰٬۴۱۸ مورد در جریان (بیش از دو برابر تعداد موارد در جریان هر کشور دیگر)، مرکز جهانی موارد در جریان کرونا ویروس است. با ۶٬۰۷۷ مورد مرگ و ۷٬۴۳۲ مورد بهبودی، تعداد کل موارد تأیید شده ۶۳٬۹۲۷ نفر است. روسیه. در ۳۱ ژانویه (۱۱ بهمن) دو مورد تأیید شدند، یکی در استان تیومن و یکی در سرزمین زابایکالسکی. هر دو مورد،
تیومن و یکی در سرزمین زابایکالسکی. هر دو مورد، ملیت چینی داشتند. فرانسه. نخستین مورد در فرانسه از شهر بوردو در ۲۴ (۱۴ بهمن) ژانویه به همراه ۲ مورد از پاریس گزارش شد. سوئیس. اداره فدرال بهداشت عمومی سوئیس اعلام کرد که نخستین مورد ابتلا به کرونا در این کشور مورد تأیید قرار گرفته‌است. آمریکا. ایالات متحده آمریکا. اولین مورد تأیید شده از همه‌گیری کروناویروس (COVID-19) در ایالات متحده در ۲۱ ژانویه سال ۲۰۲۰ اعلام شد. حداقل ۷۵۴ مورد تأیید شده و مشکوک در ایالات متحده وجود داشته‌است که شامل ۲۶ مرگ است که ۱۸ نفر از
وجود داشته‌است که شامل ۲۶ مرگ است که ۱۸ نفر از کشته شدگان در ایالت واشینگتن بودند که ۱۳ نفر از آنها در خانه سالمندان بودند. در تاریخ ۲۵ فوریه، مقامات بهداشتی آمریکا از جمله مرکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) گزارش دادند که آنها انتظار همه‌گیری ویروس را در ایالات متحده داشتند و از دولت‌های محلی، مدارس و مشاغل خواسته‌اند تا برنامه‌هایی از قبیل لغو تجمعات گسترده را اجرا کنند. در تاریخ ۲ مارس، CDC انتشار تعداد آزمایش‌های انجام شده را متوقف کرد. در بیشتر مناطق ایالات متحده، آزمایش تا امروز فقط بر روی افراد علامت
متحده، آزمایش تا امروز فقط بر روی افراد علامت دار با سابقه سفر به ووهان و سایر نقاط مهم آسیا انجام شده‌است. در ۷ مارس، مقامات CDC تأیید کردند که ویروس در جامعه رواج دارد - یعنی از فرد به شخص دیگری با منبع ناشناخته منتقل می‌شود. آنها گفتند که انتقال گسترده ممکن است تعداد زیادی از افراد را به دنبال بستری شدن در بیمارستان و سایر مراقبت‌های بهداشتی وادار کند، که ممکن است سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی را تحت تأثیر قرار دهد. کانادا. در ۲۳ ژانویه (۳ بهمن)، پتی هایدو وزیر بهداشت اعلام کرد ۵ یا ۶ نفر برای بیماری
وزیر بهداشت اعلام کرد ۵ یا ۶ نفر برای بیماری مورد بررسی قرار گرفته‌اند. مکزیک. تا کنون ۶ مورد از کرونا در مکزیک تأیید شده‌است. اقیانوسیه. استرالیا. در ۲۵ فوریه (۶ اسفند) ۲۳ مورد مبتلا به کووید-۱۹ در استرالیا گزارش شدند که ۱۱ مورد آنها بهبود یافتند. نیوزلند. در ۶ ژوثن ۲۰۲۰ مقامات بهداشت نیوزلند اعلام کردند، بعد از دو هفته هیچ موردی از ابتلا به ویروس کرونا در این کشور دیده نشده‌است و بدین وسیله نابودی ویروس کرونا در این کشور را تأیید کردند و تقریباً تمامی محدودیت‌های اعمال‌شده برای مقابله با شیوع کرونا لغو
اعمال‌شده برای مقابله با شیوع کرونا لغو شد. این کشور یکی از موفق‌ترین کشورها در مقابله و کنترل ابتلا به ویروس کرونا بود، چرا که سخت‌گیرانه‌ترین قرنطینه‌ها را بین کشورهای جهان اجرا کرد. ترابری جهانی. همه‌گیری ویروس کرونای جدید به چند کشتی مسافربری از جمله دایموند پرینسس و ام‌اس وستردام نیز رسید، در کشتی ورلد دریم نیز پس از بررسی مشخص شد هیچ‌کس بیمار نیست.
ژان فرانسوا-پونست (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) سیاست‌مدار و دیپلمات اهل فرانسه بود. او از نوامبر ۱۹۷۸ تا مه ۱۹۸۱ وزیر امور خارجه فرانسه بود.
بار، بار سازه‌ای یا نیروی اثرگذار سازه‌ای؛ ، نیروهای مؤثر در تغییر شکل‌ها یا شتاب‌های وارد شده بر یک عضو سازه هستند. "بارها" باعث تنش، تغییر شکل و جابه‌جایی در سازه‌ها می‌شوند. ارزیابی اثرهای آنها با روش‌های تحلیل سازه‌ای انجام می‌شود. بارگیری بیش از حد یا اضافه‌بار می‌تواند شکست سازه‌ای را سبب شود، از این رو امکان چنین پیش‌آمدی؛ یا باید در طراحی در نظر گرفته شده‌باشد، یا به شدت کنترل شود. سازه‌های مکانیکی مانند هواپیما، ماهواره، موشک، ایستگاه‌های فضایی، کشتی‌ها و زیردریایی‌ها "بارهای" ویژهٔ خود و اقدامات
و زیردریایی‌ها "بارهای" ویژهٔ خود و اقدامات سازه‌ای خاص خود را دارند. مهندسان غالباً "بارهای سازه‌ای" را بر اساس آیین‌نامه، قراردادها یا مشخصات منتشر شده ارزیابی می‌کنند. از معیارهای فنی پذیرفته‌شده برای آزمون پذیرش و بازرسی استفاده می‌شود.
تیمورخان آیرملو (زاده در گنجه و در گذشته در حدود ۱۳۰۲–۱۲۹۸ خورشیدی) شخصیتی برجسته در ارتش ایران در آغاز قرن بیستم میلادی بود. دختر او تاج‌الملوک همسر رضاشاه و مادر آخرین پادشاه ایران، محمدرضاشاه پهلوی بود. همچنین محمدحسین آیرم (از افسران ارتش شاهنشاهی) برادرزاده وی بود.
انفرادی فیلمی ایرانی در ژانر کمدی-اکشن به کارگردانی سید مسعود اطیابی، تهیه کنندگی سید ابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی است که در تابستان ۱۳۹۸ تهیه و تولید شده و سپس در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۱ در سینماهای سراسر کشور اکران شد. این فیلم در زمان اکران خود پرفروش‌ترین فیلم سینمای ایران بود. خلاصه داستان. یک شرکت مالی و اعتباری که رئیسش اسدالله کرامت (برزو ارجمند) نام دارد به گفته مسئولان شرکت ورشکست شده است. کسانی که پول‌های خود را در این مؤسسه گذاشته‌اند در جلوی این مؤسسه شروع به اعتراض می‌کنند. این اتفاقات باعث
مؤسسه شروع به اعتراض می‌کنند. این اتفاقات باعث می‌شود که سه نفر از همین طلبکاران به نام‌های امیر (مهدی هاشمی)، بهرام (احمد مهران‌فر) و جواد (رضا عطاران) بی خانمان شوند و با هم هم‌مسیر شوند که آنها را وارد اتفاقاتی می‌کند.
محمد ذبیحی (زاده مهر ۱۳۳۷ در گناباد) فیلسوف، روحانی و پژوهشگر ایرانی است. وی هم‌اکنون استاد دانشگاه قم می‌باشد. او رئیس سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) بود که در ۶ آذر ۱۴۰۰ این مسئولیت را وزیر علوم تحقیقات وفناوری به دکتر داود مهدوی‌زادگان محول نمود. تحصیل. ذبیحی با شرکت در درس محمد فاضل لنکرانی، حسین وحید خراسانی و عبدالله جوادی آملی، علوم فقهی را فراگرفته و سپس موفق به اخذ دکترای فلسفه از دانشگاه تهران شد. فعالیت‌ها. ذبیحی در سال ۱۳۹۶ توسط احمد احمدی، به عنوان قائم مقام رئیس و معاون
توسط احمد احمدی، به عنوان قائم مقام رئیس و معاون پژوهشی سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت) انتخاب شد و پس از درگذشت احمدی، در خردادماه ۱۳۹۷ و با ابلاغ وزیر علوم، تحقیقات و فناوری، سرپرستی سازمان «سمت» به محمد ذبیحی واگذار شد. ذبیحی همچنین، در زمینه فعالیت‌های نشر و رسانه نیز سوابقی همچون مسئولیت انتشارات دانشگاه قم، عضویت در هیئت تحریریه «دو فصلنامه پژوهش‌های هستی شناختی» و عضویت در هیئت تحریریه «دو فصلنامه فلسفه و کلام»، را در کارنامه خود دارد. وی همچنین سابقه مدیر مسئولی و عضویت در
خود دارد. وی همچنین سابقه مدیر مسئولی و عضویت در هیئت تحریریه «فصلنامه پژوهش‌های فلسفی-کلامی» را در کنار کسانی چون صادق لاریجانی، غلامحسین دینانی، سید مصطفی محقق داماد، احمد بهشتی و محسن جوادی، داراست. افتخارات. ذبیحی در سال ۱۳۸۰ به عنوان استاد و پژوهشگر نمونه دانشگاه قم برگزیده شد. پانویس. سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ­ها(سمت) وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
انفرادی (فیلم ۱۳۹۸)
ژان برنارد رایموند (؛ زادهٔ – درگذشته ) یک سیاست‌مدار محافظه‌کار اهل فرانسه بود. او از مارس ۱۹۸۶ تا مه ۱۹۸۸ وزیر امور خارجه فرانسه بود.
این مقاله مربوط به رنگ‌ها و نمادها و تاریخچه لباس باشگاه آ.ث. میلان است. لباس نخست میلان از ابتدا راه راه عمودی قرمز و مشکی بوده‌است. از این رو لقب این باشگاه "روسونری"، به معنای قرمز و مشکی است. لباس دوم تیم، باستثنای فاصله سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۶، همواره سفید بوده‌است. میلان ۸بار در فینال لیگ قهرمانان / جام باشگاه‌های اروپا با لباس سفید حاضر شده و ۶بار فینال را با پیروزی پشت سر گذاشته‌است. همچنین در ۳ فینال با لباس اول حاضر شده و در این بین تنها یکبار موفق به فتح جام شده‌است. پیراهن سوم باشگاه که کمتر از آن
فتح جام شده‌است. پیراهن سوم باشگاه که کمتر از آن استفاده می‌شود بین رنگ‌های مشکی، زرد، آبی، قرمز، نقره‌ای و طلایی در حال تغییر بوده‌است. در طول فصل ۹۸–۱۹۹۷ میلان از ۸ پیراهن مختلف استفاده کرده که این موضوع رکوردی برای باشگاه بحساب می‌آید. در میان نمادهای باشگاه، شکل شیطان وجود دارد. لوگوی میلان از نماد این شهر الهام گرفته شده‌است.. صلیبی سرخ برروی یک زمینه سفید، بخش سمت راست لوگوی باشگاه را پوشانده‌است. لباس. لباس نخست. تاریخچه. لباس نخست میلان از بدو تاًسیس در سال ۱۸۹۹، به رنگ‌های قرمز و مشکی و به صورت
در سال ۱۸۹۹، به رنگ‌های قرمز و مشکی و به صورت راه راه عمودی بوده‌است. از این رو لقب این باشگاه "روسونری"، به معنای قرمز و مشکی است. این رنگ‌ها توسط هربرت کیلپین، بنیان‌گذار و کاپیتان اول باشگاه انتخاب شدند. قرمز به عنوان نماد شیطان و مشکی برای ایجاد ترس در حریفان است. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، اولین لباس روسونری یک پیراهن ابریشمی ساده بود. نماد شهر میلان در محل قلب دوخته شده بود. قسمت جلوی پیراهن باز بود و توسط دکمه بسته می‌شد. دیگر متعلقات لباس، نیم‌شلوار ورزشی سفید و جوراب سیاه بود. در سال
نیم‌شلوار ورزشی سفید و جوراب سیاه بود. در سال ۱۹۱۱ اولین تغییر قابل توجه در طراحی لباس بوجود آمد. پیراهن نخستین جای خود را به یک پیراهن مسابقه واقعی، با سه دکمه در ناحیه گردن داد. در بالای هر دکمه خط‌ها عریض‌تر شدند و نیم‌شلوارهایی که در ابتدای قرن استفاده می‌شدند کوتاهتر شده و به شورت‌های ورزشی استاندارد تبدیل شدند. سپس در پشت پیراهن شماره بازیکنان با رنگ سفید درج شد. این طراحی در طول دو جنگ جهانی باقی مانده و تا اوایل سال ۱۹۶۱ مورد استفاده قرار گرفت. در طول این مدت طولانی و در دهه ۳۰، پیراهن‌ها با توجه
طول این مدت طولانی و در دهه ۳۰، پیراهن‌ها با توجه به موقعیت سیاسی ایتالیا (دوره میان‌دوجنگ)، بصورت یقه هفت طراحی می‌شدند. در همان زمان رژیم فاشیسم، باشگاه را مجبور کرد تا نام خود را به "آسوچیاتزیونه کالچو میلانو" تغییر دهد. نماد رژیم حاکم در کنار نماد شهر میلان قرار گرفت. در دهه شصت از پهنای خط‌های پیراهن کاسته و بر تعداد آنها افزوده شد. این طراحی تا اواسط دهه هشتاد به قوت خود باقی ماند. بین فصل‌های ۸۰–۱۹۷۹ تا ۸۱–۱۹۸۰، میلان به عنوان نخستین باشگاه ایتالیایی، نام بازیکنان را پشت پیراهن درج کرد. با این وجود،
نام بازیکنان را پشت پیراهن درج کرد. با این وجود، این نوآوری زودگذر بود و توسط فدراسیون فوتبال ایتالیا رد شد و تنها از ابتدای فصل ۹۶–۱۹۹۵ مورد استفاده قرار گرفت. همان‌طور که ذکر شد، تا اواسط دهه هشتاد از خط‌های باریک برای طراحی لباس استفاده شد. اما در فصل ۸۶–۱۹۸۵، خط‌های آستین‌ها ضخیم‌تر از خط‌های بدنه لباس طراحی شدند. هرچند این نوآوری نیز همانند درج نام بازیکنان عمر کوتاهی داشت. فصل ۸۷–۱۹۸۶ نقطه عطف مهمی بود. در آن زمان ضخامت خط‌ها بیشتر شد و همچنین رنگ قرمز لباس به جهت هماهنگی با مفهوم «تلویزیون همگام با
لباس به جهت هماهنگی با مفهوم «تلویزیون همگام با زمان»، روشن‌تر از قرمز سنتی پیش از آن شد. از اواخر دهه هشتاد حامیان مالی باشگاه تصمیم گرفتند برای تغییر یکنواختی موجود، طراحی لباس‌ها را تغییر دهند. در ابتدا رنگ جوراب‌ها را از مشکی به سفید، و در جهت عکس رنگ شورت را به مشکی تغییر دادند. این تغییرات خلاقانه در سال‌های آغازین هزاره سوم به پایان یافت. از این زمان به بعد، الگوی اصلی لباس میلان دیگر چه از نظر ترکیب پیراهن-شلوار-جوراب و چه از نظر پهنای خط‌های قرمز و سیاه، بجز دو بار تغییر نکرد. اولین بار در سال
و سیاه، بجز دو بار تغییر نکرد. اولین بار در سال ۱۹۹۹، به مناسبت صدمین سال تاًسیس باشگاه، لباسی که توسط کیلپین و همراهانش مورد استفاده قرار گرفته بود، احیا شد و پس از آن در فصل ۱۲–۲۰۱۱، لباس باشگاه با الهام از لباسی که صد سال قبل "باشگاه کریکت و فوتبال میلان" در زمان کسب نخستین قهرمانی ایتالیا استفاده کرده بود، طراحی شد. از آغاز قرن بیست و یکم، لباس خانگی باشگاه میلان تغییرات جزئی سالانه داشته‌است. نوآوری‌ها شامل استفاده جزئی از رنگ سفید، به ویژه در یقه و سرآستین‌ها و در مواردی استفاده جزئی از رنگ طلایی،
سرآستین‌ها و در مواردی استفاده جزئی از رنگ طلایی، برای درج نام بازیکن و شماره پیراهن بوده‌است. لباس دوم. تاریخچه. لباس دوم باشگاه از ابتدای تأسیس، یکدست سفید و گاهی اوقات، بویژه پس از جنگ جهانی، و سپس از اواسط دهه هشتاد، همراه با طراحی‌های منحصر بفرد بوده‌است. نماد شهر میلان همچون لباس نخست، بر روی لباس دوم نیز دوخته شده بود. این نماد پس از پایان جنگ جهانی از روی لباس حذف شد. به‌طور کلی، در بیشتر بازی‌های خارج از خانه، میلان را با لباس سفید ساده می‌شناسند. علاوه بر این، به لطف اینکه از سال ۱۹۶۳ به بعد
علاوه بر این، به لطف اینکه از سال ۱۹۶۳ به بعد تقریباً در تمام فینال‌های بین‌المللی، میلان با لباس سفید به میدان رفته و در اکثر آنها پیروز شده، به مرور زمان، در نمادنگاری باشگاه و به تبع آن در تاریخ فوتبال جهان، اهمیت قابل توجهی را به خود اختصاص داده و به همین دلیل به "لباس شانس" باشگاه معروف شده‌است. از معدود موارد استثنا در طراحی لباس دوم مربوط به اواسط دهه چهل بوده‌است. در آن زمان لباس دوم باشگاه تغییر رنگ داد و در فصل ۴۴–۱۹۴۳ به رنگ مشکی با یک خط افقی قرمز بر روی سینه، و در فصل ۴۶–۱۹۴۵ به رنگ قرمز با یک
بر روی سینه، و در فصل ۴۶–۱۹۴۵ به رنگ قرمز با یک خط افقی مشکی بر روی سینه طراحی شد. یکی دیگر از موارد استثنا در لباس دوم باشگاه، مربوط به مسابقه خارج از خانه برابر بولونیا در ورزشگاه رناتو دلارا است. از فصل ۹۹–۱۹۹۸ میلان در خانه بولونیا با پیراهن سفید و شورت قرمز یا مشکی به میدان می‌رود. لباس سوم و چهارم. تاریخچه. با وجود نگاره‌های پراکنده مربوط به دهه ۳۰ و ۴۰ میلادی، میلان از اواسط دهه ۹۰ بطور رسمی استفاده از لباس سوم متمایز را آغاز کرد. در ابتدا رنگ زرد برای لباس سوم باشگاه در نظر گرفته شد. اگرچه این
برای لباس سوم باشگاه در نظر گرفته شد. اگرچه این لباس‌ها کمترین گرایش به سنت و بیشترین تأثیرپذیری را از مدهای روز دارند، اما واقعیت این است که پس از اولین استفاده مابین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶، این لباس به دلیل استفاده در مسابقه برابر آرسنال در سوپر جام اروپا، در خاطره طرفداران باقی مانده‌است. پس از آن میلان برای دو فصل از لباس سوم تماماً قرمز استفاده کرد. از فصل ۹۹–۱۹۹۸، باشگاه با استفاده از لباس‌های مشکی با جزئیات قرمز، تمایل خود به استفاده از یک طرح رنگی مشخص را نشان داد. از سال ۲۰۱۰ استفاده از رنگ‌های
مشخص را نشان داد. از سال ۲۰۱۰ استفاده از رنگ‌های موجود در پرچم ایتالیا، برای یادآوری روحیه ایتالیایی باشگاه، در طراحی برخی از لباس‌های سوم بکار گرفته شد. با این حال به دلیل اهمیت تاریخیآن رنگ‌ها در ورزش ایتالیا، باعث ایجاد نارضایتی شده‌است. در این مدت بجز موارد استثنایی که رنگ‌هایی مانند خاکستری، طلایی و سبز بکار گرفته شده، مشکی رنگ اصلی استفاده شده در لباس سوم باشگاه بوده‌است. علاوه بر این بین فصل‌های ۹۶–۱۹۹۵ تا ۰۳–۲۰۰۲، میلان گهگاهی از لباس چهارم خود استفاده کرده‌است. هرچند که این لباس هیچگاه جایگاه مهمی
کرده‌است. هرچند که این لباس هیچگاه جایگاه مهمی در بین لباس‌های باشگاه نداشته‌است. لباس دروازه‌بان. نگاره‌ای از لباس دروازه‌بانی باشگاه میلان در گذشته دور در دسترس نیست. نخستین نگاره مربوط به فابیو کودیچینی، دروازه‌بان میلان در اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی است. او بخاطر لباس تماماً سیاهی که در شهر آورد میلان پوشید به عنکبوت سیاه معروف بود.
سید اسماعیل شیخ‌الاسلام (۱۲۶۰–۱۳۳۰) نماینده ملایر، نهاوند و تویسرکان در دوره‌های چهارم تا ششم و نماینده بیجار و گروس در دوره‌های دهم تا چهاردهم مجلس شورای ملی بود. پدرش حاج سیدابراهیم شیخ‌الاسلام، مجتهد و روحانی بلندپایه شهر ملایر بود. خودش نیز در ملایر، تهران و قم تحصیلات دینی کرد و با موقعیت خانوادگی که داشت در دوره چهارم (سال ۱۳۰۰) به مجلس شورای ملی راه یافت. در مجلس به اعتبارنامه او اعتراض شد چون در نهاوند که جزو حوزه انتخابیه او بود، به دلیل اینکه عشایر لر به شهر حمله کرده بودند و بیماری در شهر شیوع
لر به شهر حمله کرده بودند و بیماری در شهر شیوع یافته بود، انتخابات برگزار نشد. در نتیجه بخش زیادی از رأی دهندگان از انتخابات محروم شدند و به عقیده معترضان بایستی تجدید انتخابات می‌شد. اما سرانجام مجلس به اعتبارنامه او رأی داد. شیخ‌الاسلام در دو دوره بعدی نیز کرسی خود را حفظ کرد. در دوره ششم به سید حسن مدرس نزدیک بود اما از نظر سیاسی او را همراهی نمی‌کرد، هرچند با دستگیری و تبعید مدرس، او هم مغضوب و از نمایندگی مجلس محروم شد. نزدیک به شش سال خانه نشین بود. علی‌اکبر داور او را به عدلیه دعوت کرد اما نپذیرفت و
داور او را به عدلیه دعوت کرد اما نپذیرفت و به رسیدگی به املاک خود مشغول بود تا سرانجام از مقامات کشور رفع سوءتفاهم کرد که با مدرس مراوده دوستی زیادی نداشته‌است و بار دیگر به سیاست بازگشت و در دوره دهم از بیجار و گروس به نمایندگی انتخاب شد. در دوره‌های یازده، دوازدهم و سیزدهم همین کرسی را حفظ کرد. پس از شهریور ۱۳۲۰ خود را در مجلس، وصی سید حسن مدرس معرفی و شرح شورانگیزی دربارهٔ قتل او ایراد کرد و خواهان پیگرد قضائی سرپاس مختاری رئیس شهربانی رضاشاه و دیگر دست‌اندرکاران شهربانی شد. بدین ترتیب در دوره چهاردهم
شهربانی شد. بدین ترتیب در دوره چهاردهم نیز به نمایندگی مجلس شورای ملی انتخاب شد.
وینس ماسوکا یک شخصیت خیالی خلق شده توسط جف لیندسی در سری کتاب‌های "دکستر" و مجموعه تلویزیونی با همین نام می‌باشد. در مجموعه تلویزیونی بازیگر کره‌ای-آمریکایی، سی اس لی نقش وینس ماسوکا را به عنوان متخصص پزشکی قانونی ایفا می‌کند. او در کنار دکستر مورگان در آزمایشگاه بخش جنایی پلیس میامی و صحنه‌های جرم حضور دارد. او در طول سریال اغلب شوخی‌های نامناسب و با زمینه های جنسی می‌کند. در کنار مسخرگی و علاقه زیاد به مسائل جنسی، ماسوکا در کار خود یک شخصیت باهوش و حرفه‌ای است که به همین دلیل گاهی از مواقع باعث نگرانی
است که به همین دلیل گاهی از مواقع باعث نگرانی دکستر می‌شود.
انتخابات شهرداری‌های جمهوری دومینیکن قرار بود برای انتخابات مقامات محلی کشور در ۱۶ فوریه ۲۰۲۰ برگزار شود. این انتخابات که برای انتخاب مقامات از جمله (شهرداران، معاونین شهرداری‌ها، اعضای انجمن شهر، مدیران، معاونان مدیر در شهرداری‌ها) جمهوری دومینیکن مشخص شده بود، به دلیل مشکلاتی که در زمان انتخابات پیش‌آمد، قرار شد در ۱۵ مارس ۲۰۲۰ برگزار شود. این اولین انتخابات شهرداری‌ها از ۱۹۶۸ تا کنون به‌شمار می‌رود. بعد از لغو شدن انتخابات، درهنگام رای‌گیری دربرخی استانهای سانتو دومینگو اعتراضاتی شکل گرفت که حداقل دو
سانتو دومینگو اعتراضاتی شکل گرفت که حداقل دو کشته و تعدادی زخمی برجای گذاشت. نظام انتخاباتی. شهرداریها در جمهوری دومینیکن تحت مدیریت شوراهای شهراست و جزو نهادهای اصلی سیاسی کشور به‌شمار می‌روند. شورای شهر دارای یک شخصیت حقوقی مستقل است و قوه اجرایی آن شورای شهر به ریاست شهردار است که یک مجمع عمومی مشاوران (قوه مقننه محلی) دارد بعلاوه دفتر شهردار معروف به آلکالدیا. شهرداری‌ها غالباً به فرمانداری‌های شهرداری تقسیم می‌شوند که تحت نظارت ارگان‌های غیرمتمرکز موسوم به شوراهای فرمانداری هستند و این شوراها شامل یک
به شوراهای فرمانداری هستند و این شوراها شامل یک مدیر منطقه و مجموعه ای از مشاوران منطقه‌ای می‌باشند. تاریخچه. دومینیکن اولین سرزمینی در قاره آمریکا است که اروپایی‌ها در آن استقرار یافتند و پایتخت آن، سنت دومینگو نیز اولین پایتخت مستعمراتی در این قاره است. دومینیکن در جزیره هیسپانیولا قرار دارد که کریستف کلمب در سال ۱۴۹۲ آن را مستقیماً تحت حاکمیت اسپانیا اعلام کرد. در سال ۱۷۹۵ و در پی نبردهای اسپانیا با جمهوری تازه تأسیس فرانسه اسپانیا اداره سانتو دومینگو را طبق قرار داد باسل به فرانسویان واگذار کرد. در سال
طبق قرار داد باسل به فرانسویان واگذار کرد. در سال ۱۸۰۸ مقارن با حمله ناپلئون به اسپانیا، سفید پوستان سانتو دومینگو علیه حاکمیت فرانسه در جزیره هیسپانیولا قیام کردند و با کمک بریتانیا که در آن زمان از متحدان اسپانیا بود و هاییتی، مجدداً اداره سانتو دومینگو را به اسپانیایی‌ها بازگرداندند. در سال ۱۸۲۰ یکی از فرمانداران سابق اسپانیا در دومینیکناستقلال این کشور از استعمار اسپانیا را اعلام کرد. اما عمر استقلال دومینیکن چندان طولانی نبود و ۹ ماه بعد نیروهای هاییتی به دومینیکن حمله کردند و این منطقه را تحت تصرف
به دومینیکن حمله کردند و این منطقه را تحت تصرف خود درآوردند. در سال ۱۸۳۸ تلاش‌ها مجدداً برای استقلال دومینیکن بالا گرفت و در نهایت با تشکیل انجمنهای مخفی و پیگیری مبارزات برای کسب استقلال، دومینیکن در سال ۱۸۴۴ از هاییتی استقلال یافت و در نوامبر همین سال نیز اولین قانون اساسی دومینیکن تدوین شد. دومینیکن ۳۱ سال (۱۹۳۰–۱۹۶۱) تحت حکومت دیکتاتوری رافائل تروخیو (Rafael Trujillo) بود. این دوران در ادبیات جهان نیز بازتاب یافته‌است. نظام انتخاباتی. شهرداریها در جمهوری دومینیکن تحت ریاست یک شورای مدیریتی که شامل
دومینیکن تحت ریاست یک شورای مدیریتی که شامل مؤسسات اساسی سیاسی در کشور هستند، اداره می‌شوند. این شورا شخصیت حقوقی مستقلی دارد و دارای دو هیئت حکومتی است، شورای شهرداری‌ها متشکل از شهردار و یک مجمع عمومی است که شامل مشاوران (قوه مقننه محلی) و دفتر شهردار معروف به آلکالدیا است که تحت ریاست شهردار قرار دارد. شهرداری‌ها غالباً به ولسوالی‌های شهرداری تقسیم می‌شوند که تحت نظارت ارگان‌های غیرمتمرکز وابسته به شهرداری‌ها قرار دارند. معروف به شوراهای ولسوالی‌ها (که هیئت مدیره به‌شمار می‌روند) متشکل از یک مدیر منطقه
مدیره به‌شمار می‌روند) متشکل از یک مدیر منطقه و مجموعه ای از مشاوران منطقه (آواز) قرار دارند. شهر سانتو دومینگو دو گوزمن در استان دیستریتو ناسیونال قرار دارد، و مقر دولت کنونی در آنجا مستقر است، این مکان همچنان که در ملل فدرال معمول است، از وضعیت ویژه ای برخوردار است.
ویرجینیا رافائله یک کمدین، هنرپیشه و مجری اهل ایتالیا است. او مجری ۶۶مین و ۶۹مین دوره جشنواره موسیقی سانرمو بود.
آدله گراوالیا هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عروسی خون"، "ده فرمان"، "شام دلقک"، "فرشته سپید"، "اودسا در میان شعله‌ها" و "صدای بی رخ" اشاره نمود.
آدریانا آمبزی (؛ ۱۸ آوریل ۱۹۴۰ – ۲۸ فوریه ۲۰۲۳) بازیگر اهل ایتالیا بود که در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی فعالیت بیشتری داشت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ده‌هزار دلار برای یک قتل‌عام" و "عشق به سبک ایتالیایی" اشاره نمود.
ده‌هزار دلار برای یک قتل‌عام () یک فیلم ایتالیایی در ژانر وسترن اسپاگتی است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جانی گارکو، لوردانا نوشاک، فرناندو سانچو، آدریانا آمبزی، کلاودیو کاماسو، کلاودیو کاماسو، ماسیمو سارکیه‌لی و دادا گالوتی اشاره کرد. این فیلم یکی از دنباله‌های غیررسمی "جانگو" بود و عنوان تولید (آزمایشی) آن «"۷ دلار روی جانگو"» بود. ‏این فیلم به عنوان بخشی از بخش مرور تاریخی وسترن اسپاگتی در شصت‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد.