payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طبیعی برای ابراز و انتقال احساسات و افکار شخصی خود درخصوص مقاومت پیدا کرد. وی در سن ۱۱ سالگی، مانند بسیاری از دانشجویان اهل صحرا در آن زمان، بورسیه تحصیل در کوبا را به‌دست‌آورد. ابتدا می‌خواست موسیقی بخواند، اما رد شد. سپس مدرسه را رها کرد و در سال ۱۹۹۵ به اردوگاه‌های پناهندگان بازگشت و کار موسیقی را دنبال کرد. وی از سال ۲۰۰۰ او در اسپانیا زندگی می‌کند. ابتدا در لئون و بعد در بارسلونا ساکن شد. او متأهل است و یک دختر دارد. حرفه. در سال ۱۹۹۵، وی برنده " "اولین مسابقه سرود ملی" " در جشنواره فرهنگ ملی جمهوری
مسابقه سرود ملی" " در جشنواره فرهنگ ملی جمهوری دموکراتیک عربی صحرا شد. وی سپس به " "گروه موسیقی ملی صحرا" پیوست و تورهای موریتانی و الجزایر را برگزارکرد. در سال ۱۹۹۸وی با دو آهنگ در آلبوم "وجود زخم‌ها""(به اسپانیایی: "A pesar de las heridas") همکاری کرد. در سال ۱۹۹۹ وی به اردوگاه‌های پناهندگان بازگشت و جلسه ای را برای رادیو ملی صحرا با نوازندگان طوارق از تمنراست، الجزایر ضبط کرد. بین سالهای ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳، او دوباره با اسپانیا، فرانسه و آلمان به همراه مریم حسن تور برگزار کرد. در سال ۲۰۰۵، او با گروه موسیقی
تور برگزار کرد. در سال ۲۰۰۵، او با گروه موسیقی جاز لاتین اسپانیا یایابو همکاری کرد. در سال ۲۰۰۷ وی گروه گلیلی مانکو را متشکل از نوازندگان صحرای غربی، اسپانیا، کلمبیا و سنگال ایجاد کرد و موسیقی سنتی آفریقا را با بلوز و راک ترکیب کرد و در سال ۲۰۰۸ اولین کار انفرادی خود را با نام "آهنگ من" (به اسپانیایی: "Mi Canto)"ضبط کرد. در سال ۲۰۰۹ وی در ساخت آهنگ رپ همکاری کرد و یک ترانه از با پیانو الکتریکی از وی در آلبوم تلفیقی " "Listen to the Banned" " قرار گرفت. از سال ۲۰۰۹، عزیزا براهیم به‌طور مرتب در تور "
از سال ۲۰۰۹، عزیزا براهیم به‌طور مرتب در تور " "Nömadak Tx en directo" " با گروه تکسالاپارتا به اسپانیا و فرانسه سفر می‌کند. در سال ۲۰۱۱، او در ساخت موسیقی متن اصلی و همچنین بازیگری برای اولین بار در یک فیلم در فیلم "ویلیای" اسپانیا مشارکت کرد. در فوریه ۲۰۱۲، آلبومی با عنوان " "مابروک" " را به افتخار مادربزرگش برای ژوئن منتشر کرد. در ماه آوریل، مجله افه ایمه گزارش داد که عزیزه در نسخه ۲۰۱۲ جشنواره WOMAD در کارکاس شرکت خواهد کرد. در سال ۲۰۱۴عزیزا براهیم سومین آلبوم خود "سوتاک" (Glitterbeat، ۲۰۱۴) را منتشر
آلبوم خود "سوتاک" (Glitterbeat، ۲۰۱۴) را منتشر کرد، ضبطی با حضور نوازندگان از هر دو صحنه موسیقی بارسلونا و مالی و همراه با تأثیرات مالیایی، اسپانیایی، کوبایی و معاصر انگلیسی و اروپا به اضافهٔ صدای سنتی صحرایی عزیزه ابراهیم. "سوتاک" سه بار (مارس، آوریل و مه ۲۰۱۴) در صدر جدول موسیقی جهانی اروپا (WMCE) قرار گرفت. جوایز و نامزدها. در سال ۲۰۰۹، وی نامزد نهایی جایزه ایجاد آزادی بود که از قدرت هنر برای مبارزه با ظلم، شکستن کلیشه‌ها و افزایش اعتماد در جوامع تجلیل می‌کند. در اواخر آوریل ۲۰۱۲، برای موسیقی فیلم
می‌کند. در اواخر آوریل ۲۰۱۲، برای موسیقی فیلم "ولایا"، برنده رتبه دوم در جشنواره فیلم اسپانیایی مالاگا برای موسیقی متن فیلم "بیزناگا شد". متن ترانه‌های مورد توجه. متن برخی از ترانه‌هایی که او می‌خواند، اشعاریست که از مادربزرگ خود الجدرا مینت مبروک، معروف به «شاعر تفنگ» در اردوگاه پناهجویان اهل صحرا شنیده‌است.
جواد آقایی‌پور (زادهٔ ۱۵ آذر ۱۳۷۸ در رشت) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال سپاهان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند. دوران ملی. جواد آقایی‌پور برای نخستین‌بار توسط امیر قلعه‌نویی برای مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ به تیم ملی فوتبال ایران فرا خوانده شد. او در ۱۷ خرداد ۱۴۰۳ نخستین بازی ملی خود را برابر هنگ کنگ انجام داد. افتخارات. استقلال خوزستان. نایب قهرمانی مسابقات قهرمانی جوانان فوتبال غرب آسیا
رودولف وون بیتر راکر (؛ زادهٔ ) ریاضی‌دان، دانشمند کامپیوتر و مؤلف آثار علمی–تخیلی و یکی از بنیان‌گذاران جنبش ادبی سایبرپانک اهل ایالات متحده آمریکا است. نویسنده آثار داستانی و غیرداستانی، وی بیشتر برای رمان‌های "چهارگانه وِر" شناخته شده است که دو تای اول آن‌ها ("سافتوِر" و "وِتوِر") برنده جایزه فیلیپ کی. دیک شده‌اند. تا زمان بسته شدن آن در سال ۲۰۱۴ او سردبیر مجله آنلاین "فلورب" بود. اوایل زندگی. راکر در لوییویل، کنتاکی زاده و بزرگ شد. از سمت مادر، وی نواده گئورگ ویلهلم فریدریش هگل است. راکر به دبیرستان سنت
ویلهلم فریدریش هگل است. راکر به دبیرستان سنت اکسیویر رفت و پس از آن در رشته ریاضیات از کالج سوارثمور مدرک کارشناسی (۱۹۶۷) گرفت و پس از آن از دانشگاه راتگرز در رشته ریاضیات کارشناسی ارشد (۱۹۶۹) و دکتری (۱۹۷۳) گرفت.
در باستان‌شناسی هنر سنگ‌نگاری ()، یا هنر سنگ نشانه‌های بشرساخته‌ای است که بر روی سطح‌ها و صفحه‌هایی که به‌صورت طبیعی وجود داشته‌اند، معمولاً سطوح سنگی عمودی قرار می‌گیرد. بخش بزرگی از "هنر سنگ‌نگاری" تاریخی و ماقبل تاریخ زنده مانده در غارها یا پناهگاه‌های سنگی و باقی‌مانده‌های نیمه محصور وجود دارد. این نوع را همچنین می‌توان «هنر غاری» یا هنر جداری نامید. "هنر سنگ‌نگاری" در بسیاری از مناطق متنوع با فرهنگ‌های متفاوت از نظر فرهنگ جهان، یک پدیدهٔ جهانی است که در طول تاریخ پیدایش بشر در زمینه‌های گوناگونی تولید
طول تاریخ پیدایش بشر در زمینه‌های گوناگونی تولید شده‌است. از دیدگاه روش و تکنیک ،"هنر سنگ‌نگاری" به گروه‌های اصلی: سنگ نگاره‌هایی که در سطح سنگ تراشیده یا خراشیده شده‌اند، غارنگاره‌ها و نقش‌های برجستهٔ سنگی مجسمه‌سازی شده. تکنیک دیگر ایجاد تپه‌نگاره‌ها (ژئوگلیف‌ها) یی که بر روی زمین تشکیل داده شده‌اند. قدیمی‌ترین "هنر سنگ‌نگاری" شناخته شده مربوط به دورهٔ پارینه‌سنگی زبرین (عصر سنگ پسین) است که در اروپا، استرالیا، آسیا و آفریقا یافت شده‌است. به باور انسان‌شناسانی که در حال بررسی این آثار هنری هستند احتمالاً
که در حال بررسی این آثار هنری هستند احتمالاً این سنگ‌نگاری‌ها دارای اهمیت جادویی-مذهبی بوده‌اند.
بمب‌گذاری انتحاری عقرب ۱۳۹۹ کابل یک بمب‌گذاری انتحاری بود که در روز ۳ عقرب/آبان ۱۳۹۹ در نزدیکی یک مرکز آموزشی به نام «کوثر دانش» واقع در منطقه دشت برچی کابل رخ داد. این حمله، منجر به کشته شدن دستکم ۳۶ تن و زخمی شدن ۷۲ تن دیگر منجر شد. بیشتر قربانیان این حمله نوجوانانی بودند که به این مرکز آموزشی آمده بودند. دولت افغانستان طالبان را عامل این حمله تروریستی می‌داند. این مرکز آموزشی سه سال قبل نیز آماج یک سوء قصد قرار گرفته بود، اما در آن زمان نیز مهاجم با بمب دستی همراهش کشته شده بود. واقعه. این حمله حدوداً
دستی همراهش کشته شده بود. واقعه. این حمله حدوداً ساعت ۴:۳۰ بعدازظهر روز شنبه ۳ عقرب/آبان ۱۳۹۹ در مربوطات حوزه سیزدهم ساحه پل خشک و در نزدیکی مرکز آموزشی «کوثر دانش» رخ داد. وزارت داخله افغانستان می‌گوید: «عامل انتحاری می‌خواست وارد مرکز آموزشی کوثر شود اما قبل از رسیدن به هدف از سوی نیروهای امنیتی این مرکز شناسایی شده و سپس خود را داخل کوچه منفجر می‌کند.» به گفته منابع امنیتی فرد انتحاری در ابتدا با لباس شخصی وارد این مرکز آموزشی شده و بعد بیرون رفته‌است. بعد از چند دقیقه با لباس نظامی به محل آمده که بعد
بعد از چند دقیقه با لباس نظامی به محل آمده که بعد از شناسایی توسط محافظان، مواد انفجاری همراه خود را منفجر کرده‌است. قربانیان. بیشتر قربانیان این حمله نوجوانانی بودند که به این مرکز آموزشی آمده بودند. قربانیان این حمله اکثراً سن بین ۱۶ تا ۲۰ سال داشته‌اند. علاوه بر دانش‌آموزان، یک تن از اعضای تیم امنیتی این نهاد کشته و سه تن دیگر آنان زخمی شده‌اند.
ام‌گه ۱۷ (Maschinengewehr 17 - مسلسل ۱۷) یک مسلسل هواگرد ساخت شرکت آلمانی راین‌متال بود که در سال ۱۹۳۴ طراحی و در جریان جنگ جهانی دوم به شکل گسترده در هواگردهای رزمی "لوفت‌وافه" به کار برده شد. این مسلسل عموماً به شکل شلیک کننده رو به جلو و ثابت استفاده می‌شد. ام‌گه ۱۷ با سیستم تغذیه کمربندی، با فشار هوا مسلح و ماشه آن با ابزار الکتریکی عمل می‌کرد. در هواگرد جنگنده نامدار مسرشمیت ب‌اف ۱۰۹ تا چهار قبضه ام‌گه ۱۷ نصب می‌شد که اغلب دو قبضه از آن هماهنگ‌شده و دو قبضه دیگر بر روی بال‌ها بود. از سال ۱۹۴۰ با شدت
قبضه دیگر بر روی بال‌ها بود. از سال ۱۹۴۰ با شدت گرفتن جنگ و عدم کفایت توان کالیبر پایین ام‌گه ۱۷، مسلسل‌ها و توپ‌های خودکار دیگری جایگزین این مسلسل شدند. از دیگر هواگردهای پر تولید که از این مسلسل استفاده کردند می‌توان فوکه-وولف اف‌و ۱۹۰، یونکرس یو ۸۷، هاینکل هائی ۱۱۱، دورنیه دو ۱۷ و آرادو آر ۶۸ را نام برد.
تریستان هریس (؛ زادهٔ ) دانشمند کامپیوتر و تاجر آمریکایی است. وی از بنیانگذاران مرکز فناوری انسانی است و قبلتر یکی از طراحان اخلاق در گوگل بود. وی مدرکش را از دانشگاه استنفورد در فناوری اقناع کننده (Persuasive Technology) گرفته‌است. مستند معضل اجتماعی. معضل اجتماعی یک فیلم داکودرام آمریکایی است که بر پدیده‌های نوظهور شبکه‌های اجتماعی و آسیب‌هایی که به جامعه وارد کرده اند، متمرکز شده است. تریستان هریس با حضور در این مستند هشدارهای متعددی درباره ظهور شبکه‌های اجتماعی و مدل تجاری آنان می‌دهد.
راویندرا گوپتا () دانشمند در زمینه ایدز در دانشگاه کمبریج است. وی همچنین عضو مرکز تحقیقات سلامت آفریقا در کشور آفریقای جنوبی است. گوپتا به عنوان یکی از صد شخصیت تاثیرگذار سال ۲۰۲۰ توسط تایم (تایم ۱۰۰) انتخاب شد.
اتحادیه فوتبال هامبورگ ()، به اختصار "HFV" یکی از ۲۱ اتحادیه منطقه‌ای فدراسیون فوتبال آلمان است که ایالت هامبورگ و برخی از مناطق جنوب شلسویگ-هولشتاین را پوشش می‌دهد. اتحادیه فوتبال هامبورگ همچنین یکی از اعضای اتحادیه فوتبال شمال آلمان، NFV است، که خود آن یکی از پنج اتحادیه بزرگ منطقه‌ای در آلمان است. از دیگر زیرشاخه‌های NFV، برمن، نیدرزاکسن، و شلسویگ-هولشتاین هستند. شمار اعضا. "HFV" براساس آخرین آمار تا سال ۲۰۲۰، ۱۹۵٫۲۶۰ عضو، ۴۰۱ باشگاه و ۳٫۱۸۵ تیم در نظام لیگ خود جا داده‌است.
آگونیست مرگ سلول مرتبط با لنفوم ۲ لنفوسیت‌های بی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"BAD"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین القاکنندهٔ آپوپتوز سلولی و عضوی از خانوادهٔ BH3 (از زیرگروه‌های خانواده Bcl-2) است با این تفاوت که بر خلاف بیشتر اعضای این خانواده، فاقد دومِـین کربوکسیل تراغشایی در لایهٔ خارجی میتوکندری و هسته سلول است.
آگوستو مارکاچی (؛ – ) بازیگر، صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جوزپه وردی"، "داستان عشق"، "ورای عشق"، "نخستین عشق"، "نغمه‌های جاویدان" و "زنجیرهای ناپیدا" اشاره کرد.
آگوستو زوکی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "یک زن خوب"، "به گذشته نگاه نکن"، "برادر کوچک"، "محاکمه آغاز می‌شود" و "مرا ببین" اشاره کرد.
کارلو بنتی (؛ ۴ ژوئیه ۱۸۸۵ – ۴ ژوئن ۱۹۴۹) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم در دوران فیلم صامت اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "مادام کاملیا" اشاره کرد.
والتر جان دو لا مر ( ; 1873 آوریل ۲۵–۱۹۵۶ ژوئن ۲۲) شاعر، داستان‌نویس و رمان‌نویس انگلیسی بود. او بیشتر بخاطر آثارش برای کودکان، شعرش تحت‌عنوان «شنوندگان»، و گزیده بسیار تحسین‌برانگیز داستانهای ترسناک روانشناختی، از جمله «خاله سیتون» و «همه یادگاران» معروف است. در سال ۱۹۲۱، رمان "خاطرات یک میجت" برنده جایزه یادبود جیمز تایت بلک در بخش داستان، و "داستان‌های جمع‌آوری شده برای کودکان" پس از جنگ او برنده مدال کارنگی ۱۹۴۷ برای کتاب‌های کودکان بریتانیا شد.
مادام کاملیا () یک فیلم درام تاریخی ایتالیایی به کارگردانی گوستاوو سرنا است که در سال ۱۹۱۵ منتشر شد. این فیلم بر پایهٔ رمان "مادام کاملیا" اثر الکساندر دوما نوشته شده است.
ژان گئنو (نام هنگام تولد مارسل-ژول-ماری گئنو) (۲۵ مارس ۱۸۹۰–۲۲ سپتامبر ۱۹۷۸) مقاله‌نویس، نویسنده و منتقد ادبی فرانسوی بود. زندگی و حرفه. ژان گئنو، نویسنده و معلم و یکی از اعضای برجسته NRF بود. وی از سال ۱۹۲۹ تا مه ۱۹۳۶ سردبیر مجله ادبی اروپا بود. گئنو بر اساس خاطرات خود از جنگ جهانی اول، رمانی به نام "جوانان مرده" نوشت. در زمان اشغال فرانسه توسط نازی‌ها، گئنو از انتشار مطالب امتناع ورزید، زیرا معتقد بود که این کار همکاری با نازی خواهد بود. در عوض، او یک نشریه مخفی را اداره می‌کرد و در آن، نقض حقوق و
یک نشریه مخفی را اداره می‌کرد و در آن، نقض حقوق و ارزش‌های سنتی فرانسه از سوی دولت ویشی و تلاشهای خود به نمایندگی از مقاومت را شرح می‌داد. این مطالب در فرانسه در سال ۱۹۴۷ منتشر شد. اولین ترجمه انگلیسی نشریه، توسط دیوید بال، در سال ۲۰۱۴ تحت عنوان "Diary of the Dark Years، ۱۹۴۰–۱۹۴۴ منتشر شد". "وال استریت ژورنال" آن را «به عنوان بهترین مورد در لیست پنج کتاب برتر مقاومت فرانسه» معرفی کرد. ژان گئنو در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۲ به عضویت آکادمی فرانسه درآمد.
احمد مختار امبو (۲۰ مارس ۱۹۲۱ – ۲۴ سپتامبر۲۰۲۴) یک آموزگار سنگالی بود. امبو در داکار متولد شد و پس از داوطلب شدن در ارتش فرانسه، خدمت در ارتش فرانسه، با آزادی فرانسه و سرانجام در نیروی هوایی فرانسه، در جنگ جهانی دوم در فرانسه و آفریقای شمالی خدمت کرد. پس از پایان جنگ او در رشته جغرافیا در دانشگاه سوربن در پاریس به تحصیل مشغول شد. امبو از سال ۱۹۵۳ برای یونسکو کار کرد و از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۷ مدیر کل آن بود و اولین سیاه‌پوست آفریقایی بود که رئیس یکی از نهادهای سازمان ملل بود. در سال ۱۹۸۰، امبو دکترای افتخاری از
ملل بود. در سال ۱۹۸۰، امبو دکترای افتخاری از دانشگاه بلگراد دریافت کرد. احمد مختار امبو در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۴، در سن ۱۰۳ سالگی درگذشت.
تیازولین‌ها (یا دی‌هیدروتیازول‌ها) گروهی از ایزومرهای ترکیبات هتروسیکلیک ۵-عضوی است که حاوی هر دو اتم گوگرد و نیتروژن در یک حلقه می‌باشد. اگرچه تیازولین‌های غیر استخلافی به تنهایی ندرتاً دیده می‌شوند، اما مشتقات آن‌ها بیشتر مشاهده می‌شوند و برخی نیز از نظر زیستی فعال هستند. به عنوان مثال، در یک فرایند پیرایش پساترجمه‌ای متداول ، بقایای سیستئین به تیازولین تبدیل می‌شود. سنتز. تیازولین‌ها برای اولین بار به وسیله دی‌آلکیل دار کردن تیوآمیدها و توسط شیمیدان آلمانی ریچارد ویلشتتر در سال ۱۹۰۹ تهیه شد.
آلمانی ریچارد ویلشتتر در سال ۱۹۰۹ تهیه شد. ۲-تیازولین‌ها معمولاً از ۲-آمینواتان‌تیول‌ها (به عنوان مثال سیستیمین ) تهیه می‌شوند. همچنین ممکن است از طریق واکنش آسینگر سنتز شوند.
بشین، پاشو، بخند عنوان یک برنامهٔ تلویزیونی برای خردسالان و کودکان است که در سال ۱۳۷۶ با اجرا، نویسندگی و کارگردانی علیرضا خمسه و با طراحی و تهیه‌کنندگی اکرم معصومی در گروه کودک و نوجوان شبکه دو سیما تولید شد و در روزهای پنجشنبه ساعت ۱۹ به روی آنتن رفت. توضیحات. این برنامه دارای ۲۶ قسمت ۲۰ دقیقه‌ای است که با سه هدف اصلی طراحی و تولید شد. اهداف ویژگی این برنامه به‌کارگیری محتوای تأیید شده از نظر استانداردهای علمی ورزشی (دکتر مینودخت میرحیدر و دکتر زهرا معتمدی) برای خردسالان و کودکان بوده‌است. مبنای حرکات
برای خردسالان و کودکان بوده‌است. مبنای حرکات ورزشی استفاده شده در این برنامه یوگای خردسالان است. طراحی فرم و قالب نمایشی موزیکال و ریتمیک باتوجه به محتوا و اهداف برنامه در نظر گرفته شده‌است که همین امر باعث اثرگذاری این برنامه در بین مخاطبین خود گردید. علیرضا خمسه در گفتگو با خبرگزاری ویستا می‌گوید: «چند سال پیش من برنامه‌ای با عنوان «بشین، باشو، بخند» برای مخاطب خردسال در شبکه دوم ساختم که با مخاطبانش ارتباط خوبی برقرارکرد به‌گونه‌ای که بعدها بسیاری سراغ این برنامه را از من می‌گرفتند. علت موفقیت این
این برنامه را از من می‌گرفتند. علت موفقیت این برنامه بهره‌گیری از عناصر جذاب مثل: شعر، موسیقی، نمایش، ریتم و حرکت بود. این برنامه قصد داشت مخاطبانش را به تحرک و شادی وادارد. نتیجه می‌گیریم که مهمترین ویژگی ساخت برنامه برای خردسالان استفاده از عناصری است که روانشناسان آن را جذاب و مفید می‌نامند.» پیوند به بیرون. «علیرضا خمسه» از «سلام بر فرشتگان» تا «چراغ جادو»، خبرگزاری میزان، ۲۱ دی ۱۳۹۴ بشین، پاشو، بخند در رزومه کاری علیرضا خمسه در ایران تئاتر، ۱۹ مرداد ۱۳۸۹ .https://theater.ir/fa/artists/519 Sit down,
۱۳۸۹ .https://theater.ir/fa/artists/519 Sit down, stand up and laugh the old program credits، آیینه هنر. تیتراژ برنامه قدیمی بشین پاشو بخند. آپارات نمونه ای از حرکات ورزشی.آپارات قسمتی‌از برنامه بشین،پاشو،بخند.آپارات
کنت پیکاک تاینن (۲ آوریل ۱۹۲۷ – ۲۶ ژوئیه ۱۹۸۰) نویسنده انگلیسی و منتقد تئاتر بود. در سال ۱۹۶۳، تاینن به عنوان مدیر ادبی شرکت ملی تئاتر جدید منصوب شد. تاینن که از مخالفان سانسور تئاتر بود، اولین کسی بود که در تلویزیون انگلیس «فاک» گفت (گرچه اکنون این موضوع مورد اختلاف است) که در آن زمان بحث‌برانگیز بود. بعداً در زندگی خود، او در کالیفرنیا اقامت گزید و در آنجا کار نویسندگی خود را از سر گرفت. کودکی. تاینن در بیرمنگام، انگلیس، متولد شد. تایینن لکنت زبان داشت که در کودکی بارزتر بود. وی همچنین از هوش بالایی در
در کودکی بارزتر بود. وی همچنین از هوش بالایی در سطح بالایی برخوردار بود. در شش سالگی، دفترچه خاطرات داشت.
ایزیاسلاو داویدویچ معروف به ایزیاسلاو سوم یک شاهزاده روس از دودمان روریک و دوک بزرگ کیف و شاهزاده چرنیهیف بود. بیشتر دوران حاکمیت و نبردهای ایزیاسلاو داویدویچ همزمان با فرمانروایی سلطان سنجر سلجوقی در ایران بود. زندگی‌نامه. ایزیاسلاو به همراه ولادمیر، برادر خود و شاهزاده وقت چرنیهیف، پس از مرگ سِوولود، دوک بزرگ کیف و عمو زاده ایزیاسلاو در سال ۱۱۴۶ میلادی، در جنگ داخلی بین سایر عمو زادگان بر سر حاکمیت به نفع ایزیاسلاو دوم حضور فعالی داشت و در سال ۱۱۴۹ میلادی در محاصره ناموفق پریاسلاف علیه یوری دولگوروکی
در محاصره ناموفق پریاسلاف علیه یوری دولگوروکی مشارکت نمود. یوری نهایتاً همان سال موفق شد ایزیاسلاو دوم را شهر رانده و کنترل کیف را به دست بگیرد. کیف چند بار دیگر بین طرفین درگیری دست به دست شد. ایزیاسلاو داویدویچ از طرف ایزیاسلاو دوم، به عنوان شاهزاده چرنیهیف منصوب گردید یوری قصد داشت از سرزمین‌های شمالی در سال ۱۱۵۱ میلادی بر چرنیهیف چیره شود که با مقاومت ایزیاسلاو داویدویچ کار به جایی نبرد. ایزیاسلاو دوم بر تخت حکومت کیف ماه نوامبر سال ۱۱۵۴ میلادی درگذشت تا روستیسلاو یکم، عموی ایزیاسلاو به دعوت مردم خود
تا روستیسلاو یکم، عموی ایزیاسلاو به دعوت مردم خود را از نووگورود رسانده، حاکم کیف شود. ایزیاسلاو داویدویچ با امتناع به رسمیت شناختن او، تنها یک هفته بعد به کمک گلب، پسر یوری، روستیسلاو را که درگیر دفاع از اراضی خود در اسمولنسک در مقابل یوری بود، از مقامش خلع کرد و با استقبال عمومی خود را دوک بزرگ کیف نامید. تنها یک سال بعد در سال ۱۱۵۵ میلادی، یوری مجدد از سرزمین‌های شمالی به کیف لشکر کشید و ایزیاسلاو داویدویچ مجبور به ترک شهر و بازگشت به چرنیهیف شد. با ازدواج دختر ایزیاسلاو و گلب، پسر یوری برای مدتی
ازدواج دختر ایزیاسلاو و گلب، پسر یوری برای مدتی درگیری‌ها فروکش کرد. دو سال بعد در ماه مه سال ۱۱۵۷ میلادی با مرگ یوری (احتمالاً مسموم شدن توسط اشراف)، ایزیاسلاو با دعوت اهالی دوباره وارد کیف شد و کنترل آن را در اختیار گرفت. گلب که حکومت پریاسلاف را در اختیار داشت با استفاده از فرصت، خود را مستقل از کیف قلمداد کرد. از طرفی ایزیاسلاو که ویاتوسلاو ولادیمیرویچ، برادرزاده خود را به قصد حفظ چرنیهیف بر آن جا گماشته بود، تحت فشار مجبور شد این ناحیه را نیز به سویاتوسلاو اولگویچ وانهد. این بار با اجتناب از تحویل
اولگویچ وانهد. این بار با اجتناب از تحویل دادن ایوان برلادنیک، یک شاهزاده شورشی به یاروسلاو، دوک هالیچ، وارد جنگ با ائتلافی از چند حاکم روس شد تا با عدم دریافت کمک از جانب سویاتوسلاو اولگویچ که از پیش ایزیاسلاو را از درگیر کردن خود در این نبرد منع کرده بود، مقابل آن‌ها مغلوب و روستیسلاو مجدداً به کیف بازگردانده شود. پس از نبرد در مناطق مختلق، چهار سال بعد در سال ۱۱۶۱ میلادی ایزیاسلاو در ادامه تلاش برای حاکمیت، به همراه عده دیگری از شاهزادگان روس، برای چند هفته موفق شد کیف را از روستیسلاو که به بلگورود
هفته موفق شد کیف را از روستیسلاو که به بلگورود گریخت، باز پس بگیرد. در نهایت با شکست در محاصره چهار هفته ای بلگورود، در نبردی در نزدیکی این شهر در مقابل نیروی‌های چندین برابری متحدان روستیسلاو، در حالیکه خود و هم پیمانانش قصد گریز داشتند، به شدت زخمی و در نهایت کشته شد. با مرگ ایزیاسلاو، روستیسلاو به یکه حاکم کیف بدل گشت. ایزیاسلاو داویدویچ در کلیسایی چرنیهیف در به خاک سپرده شد.
رابرت لی مور (؛ – ) ریاضی‌دان آمریکایی بود که سال‌های متمادی در دانشگاه تگزاس در آستین درس داد. وی برای کارهایش در توپولوژی عمومی، برای شیوه مور در تدریس ریاضیات دانشگاهی و برای رفتار نژادپرستانه با دانشجویان ریاضی آفریقایی-آمریکایی شناخته شده است. سابقه او به‌عنوان معلم ریاضیات به‌دلیل رفتار نژادپرستانه او نسبت به شاگردان سیاهپوست لکه‌دار شده است. بیشتر دوران حرفه‌ای مور در منطقه‌ای از ایالات متحده که از نظر نژادی تفکیک شده بود، سپری شد. دانشجویان آفریقایی-آمریکایی حتی تا اواخر دهه ۱۹۵۰ از ثبت نام در
حتی تا اواخر دهه ۱۹۵۰ از ثبت نام در دانشگاه تگزاس منع شده بودند و خود او شدیداً طرفدار تبعیض نژادی بود.
پترو کازاکو (; زاده – درگذشته اوت ۱۹۵۶) تاریخ‌نگار، و سیاستمدار اهل رومانی بود. پترو کازاکو در اوت ۱۹۵۶، در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
دانیل سیوگورئانو (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل امپراتوری روسیه بود. دانیل سیوگورئانو در ۱۹ مه ۱۹۵۰، در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
پنتلیمن ارهان (؛ ۱۸۸۴ – آوریل/مه ۱۹۷۱) سیاست‌مدار اهل مولداوی بود. پنتلیمن ارهان در آوریل یا مه ۱۹۷۱، در سن ۸۷ سالگی در بخارست درگذشت.
مایا ساندو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل مولداوی است. وی از ۸ ژوئن ۲۰۱۹ تا ۱۴ نوامبر ۲۰۱۹ نخست‌وزیر این کشور بود. مایا ساندو در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۰ مولداوی با کسب بیش از ۵۷ درصد آرا به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور زن مولداوی به ریاست‌جمهوری رسید. ساندو در انتخابات ریاست‌جمهوری مولداوی در سال ۲۰۲۴ مجدداً به‌عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد.
آثار ثبت ملی شهرستان دزفول در زیر فهرست شده‌اند. تا سال ۱۳۹۸، صد و پنجاه و پنج اثر ملی در شهرستان دزفول ثبت شده‌اند که از این میان ۸۴ تا خانه، ۱۷ تا مسجد، ۴ تا به صورت تپهٔ باستانی، و ۲ تا به صورت محوطهٔ باستانی هستند. عمدهٔ این آثار در بافت تاریخی شهر دزفول قرار گرفته‌اند؛ به‌ویژه در محله‌ی قلعه. شاخص‌ترین اثر تاریخی شهرستان دزفول پل ساسانی است که دومین اثر ثبت‌شدهٔ کل شهرستان نیز هست؛ این اثر در ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ۸۴ با عنوان «پل ساسانی» ثبت شد که آن را به یکی از اولین آثار ملی ثبت‌شده در ایران مبدل
را به یکی از اولین آثار ملی ثبت‌شده در ایران مبدل کرد. دزفول از معدود شهرهای ایران است که منابع و بافت تاریخی‌اش هنوز از بین نرفته‌است، ولی به واسطه ۸ سال جنگ تحمیلی، اکنون به شدت نیاز به مرمت و رسیدگی دارد. اگرچه ارزش فرهنگی بناهای تاریخی درک می‌شود، دولت به دلایل مالی یا حقوقی از پس نگهداری آن‌ها بر نمی‌آید. به‌طور خاص، خانه‌های قدیمی که مالکیت خصوصی دارند تحت خطر تخریب قرار دارند و دست‌کم سه خانهٔ تاریخی پاکارزاده، معزی و فیروزی که هر سه ثبت ملی نیز شده بودند در دههٔ ۱۳۹۰ تخریب شدند. خانه‌های تاریخی
بودند در دههٔ ۱۳۹۰ تخریب شدند. خانه‌های تاریخی دزفول به شیوهٔ ساسانیان بنا شده‌اند و به دلیل دوری شهر از پایتخت، گذار از معماری سنتی به مدرن در سبزوار تا قبل از دورهٔ پهلوی اول اتفاق نیفتاد. قدیمی‌ترین خانهٔ دزفول، خانه رخشانفر است که قدمتش به دورهٔ صفویه بازمی‌گردد. شهر دزفول که در حاشیهٔ رود دز واقع شده، بر روی شبکه‌ای از قنات‌ها و قمشها ساخته شده‌است. همزمان با بزرگ شدن شهر و تبدیل مزارع کشاورزی و باغ‌ها به مناطق مسکونی، دهانه برخی از آن‌ها پوشیده شده و یا به طور کلی از بین رفته است. ساخت کانال‌های
و یا به طور کلی از بین رفته است. ساخت کانال‌های فاضلاب و شهرسازی و ساخت‌وسازهای غیراصولی باعث انسداد قمش‌ها شده و آن‌ها را در معرض نابودی قرار داده‌است. در اطراف شهر دزفول کنونی سایت‌های باستانی بسیاری شناسایی و در برخی از آن‌ها حفاری انجام شده‌است. چهار تپهٔ باستانی در شهرستان دزفول ثبتِ ملی شده که مهم‌ترینشان تپه چغامیش است. در کاوش‌های باستان‌شناسی از این تپه، نشانه‌های شهرنشینی در منطقهٔ از حدود نه هزار سال پیش یافت شده‌است. با این حال، فعالیت‌های باستان‌شناسی در پهنهٔ شهرستان محدود و اجمالی بوده‌است.
در پهنهٔ شهرستان محدود و اجمالی بوده‌است. آثار ثبت‌شده. جدول زیر فهرست میراث فرهنگی ملموس ثبت شده شهرستان دزفول توسط وزارت میراث فرهنگی و گردشگری را نمایش می‌دهد: آثار طبیعی ثبت‌شده. جدول زیر فهرست میراث طبیعی ثبت شده شهرستان دزفول توسط سازمان محیط زیست کشور را نمایش می‌دهد:
دی‌نورفینها ، یا به اختصار (Dyn) دسته ای از پپتیدهای افیونی هستند که از پروتئین پیش ساز پرو دی نورفین (prodynorphin) ناشی می‌شوند. هنگامی که پرودی‌نورفین در حین پردازش توسط پروتئین کانورتاز 2 (PC2) شکافته می‌شود، چندین پپتید فعال آزاد می‌شود: دینورفین A، دینورفین B و آلفا/بتا نئو اندورفین. دپلاریزاسیون یک نورون حاوی پرودی‌نورفین باعث تحریک پردازش PC2 می‌شود که در وزیکول سیناپسی در ترمینال پیش سیناپسی رخ می‌دهد. گاهی اوقات، پرودی‌نورفین به‌طور کامل پردازش نمی‌شود و منجر به ترشح «دی‌نورفین بزرگ» (Big
نمی‌شود و منجر به ترشح «دی‌نورفین بزرگ» (Big Dynorphin) می‌شود. «دی‌نورفین بزرگ» یک مولکول ۳۲-آمینواسیدی است که از مولکول‌های دی‌نورفین A و دی‌نورفین B تشکیل شده‌است.
جلال ملکشاه ؛ (زاده در ملکشان علیا – درگذشته در سنندج) شاعر، نویسنده، روزنامه‌نگار، و کنشگر سیاسی چپ‌گرای کرد اهل ایران بود. ملکشاه به دو زبان فارسی و کردی شعر می‌سرود و نوشته‌های او به زبان‌های گوناگون، برگردان شده‌اند. زندگی. جلال ملکشاه در سال ۱۳۳۰ در روستای ملکشان علیا از توابع بخش مرکزی شهرستان سنندج در استان کردستان زاده شد. او تحصیلات ابتدایی را در روستای زادگاهش به پایان رساند و سپس به همراه خانواده به سنندج رفت و در دوران تحصیلات خود در مقطع راهنمایی و متوسطه در این شهر زندگی کرد. جلال ملکشاه از
و متوسطه در این شهر زندگی کرد. جلال ملکشاه از همان دوران دریافت دیپلم ادبی در سنندج به سرایش شعر و نگارش داستان پرداخت. نخست به سرودن شعر و نثر به زبان فارسی پرداخت و بعداً به فعالیت در زمینهٔ ادبیات کردی وارد شد و آثاری را به زبان کردی و گویش سورانی سرایش کرد. جلال ملکشاه به فعالیت‌های مطبوعاتی نیز می‌پرداخت و به دلیل فعالیت‌هایش پیش از چاپ کتاب به عضویتِ کانون نویسندگان ایران درآمد. ملکشاه در همان سال‌ها به فعالیت سیاسی پرداخت. او در سال‌های پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به عنوان عضو سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران
۱۳۵۷ به عنوان عضو سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران در کردستان ایران به فعالیت می‌پرداخت و به دلیل فعالیت‌های سیاسی، مدتی را در زندان دودمان پهلوی گذراند. جلال ملکشاه پس از انقلاب نیز به فعالیت فرهنگی و سیاسی خود ادامه داد. او اندکی پس از انقلاب به دلیل انتشار آثارش دستگیر و به زندان محکوم شد. ملکشاه همچنین فعالیت سیاسی خود را با عضویت در کومله سازمان کردستان حزب کمونیست ایران ادامه داد. بیشتر آثار جلال ملکشاه پس از انقلاب به زبان کردی هستند. او که از اواخر دههٔ ۱۳۶۰ (خورشیدی) دست از فعالیت سیاسی کشید به
دههٔ ۱۳۶۰ (خورشیدی) دست از فعالیت سیاسی کشید به عنوان عضو شورای سردبیری مجله سروه که به زبان کردی و در ارومیه به چاپ می‌رسید به فعالیت پرداخت. جلال ملکشا پس از انقلاب ۱۳۵۷ برای چهارده سال در انتشارات صلاح‌الدین ایوبی به عنوان روزنامه‌نگار و نویسنده کار می‌کرد. او همچنین مسئول بخش ادبی نشریه "سروه" نیز بود. همچنین جلال ملکشا در اربیل برای مدتی سردبیر نشریه ادبی "پرشنگ" بود.او سالها در موسسه اندیشه احمد خانی به پرورش شاعران کورد پرداخت.ماردین امینی شاعر نوپرداز کورد در همین سال ها از شاگردان او بود شعرهای
کورد در همین سال ها از شاگردان او بود شعرهای جلال ملکشا بیانگر واقعیت سیاسی و اجتماعی مردم کرد بودند. او هرگز در برابر ظلم حاکمان و مشکلات اقتصادی، سر خم نکرد. به گفته خودش «زندانی نمانده که روی دیوار آن یادگاری ننوشته باشم». فشارها و زندان. جلال ملکشاه در دوران محمد رضا شاه پهلوی و جمهوری اسلامی ایران بارها زندانی شد. ملکشاه پس از انقلاب بیشتر به کردی شعر سرود، اشعاری که بارها او را به بازداشتگاه‌های اداره اطلاعات ایران کشاند که منجر به زندان شد. پس از حملات داعش به شهر کوبانی در سال ۲۰۱۴ او شعری را برای