payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرانک باوم (متولد ۳۰ ژانویه ۱۹۵۶) فوتبالیست حرفه‌ای آلمانی است که بین سالهای ۱۹۶۳ تا ۱۹۹۷ در پست مدافع در چندین باشگاه فوتبال آلمانی و تیم ملی فوتبال آلمان شرقی بازی کرده‌است. باوم در ۲۸ فوریه ۱۹۷۹ اولین بازی ملی خود را برای آلمان شرقی مقابل بلغارستان انجام داد. در همان سال او به لوکوموتیو لایپزیگ پیوست و برای ده سال آینده در آنجا بازی کرد. با این تیم ۳ بار در جام حذفی آلمان شرقی پیروز شد و در جام اروپا بازی کرد. همچنین او بخشی از تیمی بود که به فینال جام برندگان جام اروپا فصل ۱۹۸۶–۱۹۸۷ در آتن رسیدند و با
جام اروپا فصل ۱۹۸۶–۱۹۸۷ در آتن رسیدند و با نتیجه ۱–۰ مقابل آژاکس شکست خوردند. باوم در مجموع، ۲۴۸ بازی در اوبرلیگا انجام داد و ۱۰ گل به ثمر رساند. بین سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۴ وی ۱۷ بازی برای آلمان شرقی انجام داد. او در المپیک ۱۹۸۰ شهر مسکو با تیم فوتبال المپیک آلمان شرقی موفق به کسب مدال نقره شد.
فرهنگ زانسو نوعی فرهنگ لغت است که ترتیبِ الفبایی آن بر پایهٔ ترتیبِ معکوسِ حروفِ هر مدخل است. قبل از ابداع رایانه، فرایند تهیهٔ فرهنگ‌های زانسو بسیار پیچیده و وقت‌گیر بود. اولین فرهنگ زانسوی رایانه‌ای در سال ۱۹۷۴ برای زبان اسپانیایی تهیه شد. تعریف. در فرهنگ زانسو، مدخل‌ها ابتدا بر اساس حرف آخر، سپس حرف ماقبل‌آخر و به همین ترتیب، به‌صورت الفبایی فهرست می‌شوند. در این فرهنگ‌ها، کلماتی با پسوند یکسان در کنار هم ظاهر می‌شوند. این فرهنگ‌ها می‌تواند برای زبان‌شناسان و شاعرانی که به دنبال کلماتِ مختوم به پسوندی
و شاعرانی که به دنبال کلماتِ مختوم به پسوندی خاص هستند و همچنین باستان‌شناسان یا کارشناسان امور جنایی که با متون آسیب‌دیده سروکار دارند (به عنوان مثال کتیبه سنگی، یا یک سند سوخته که فقط قسمت پایانی یک کلمه را دارد) مفید باشد. فرهنگ‌های زانسو برای اکثر زبانهای عمدهٔ الفبایی منتشر شده‌است. کاربردها. کاربردهای فرهنگ زانسو عبارت‌اند از: در فارسی. اولین فرهنگ زانسوی زبان فارسی، به‌اهتمام خسرو کِشانی در سال ۱۳۷۲ از سوی مرکز نشر دانشگاهی منتشر شد. کِشانی فارغ‌التحصیلی دکتری زبان‌شناسی از دانشگاه سوربن است.
«آقای پستچی خواهش می‌کنم» ترانه‌ای است که جورجیا دابینز، ویلیام گرت، فردی گورمن، برایان هالند و رابرت بیتمن آن را نوشته‌اند و در سال ۱۹۶۱ به‌عنوان اولین تک‌آهنگ گروه ماروِلِتس منتشر شد. این اولین ترانهٔ ماروِلِتس و کمپانی موتاون بود که شماره ۱ جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد شد. «آقای پستچی خواهش می‌کنم» در پایان سال ۱۹۶۱ در جدول ترانه‌های آراَندبی ایالات متحده هم صدرنشین شد و هفت هفته در آن جایگاه باقی ماند. مجلهٔ بیلبورد در سال ۲۰۱۷ و در فهرست «۱۰۰ ترانهٔ برتر گروه‌های دخترانهٔ همهٔ زمان‌ها»، رتبهٔ بیست و دوم
گروه‌های دخترانهٔ همهٔ زمان‌ها»، رتبهٔ بیست و دوم را به «آقای پستچی خواهش می‌کنم» اختصاص داد. درباره. گِلَدیس هورتون، جورجیا دابینز، جورجینا تیلمن، جوانیتا کَوارت و کاترین اندرسون آوازخوانی را در روستاهای اینکستر میشیگان شروع کردند و تا پیش از آن‌که به‌عنوان «گروه مارولتس» معرفی شوند، خواننده‌های قابل توجهی نبودند. قرارداد آنها با کمپانی موتاون در واقع جایزه‌ای بود که به‌خاطر برنده شدن در یک مسابقهٔ آواز دبیرستانی دریافت کردند. ترانه از زبان دختری روایت می‌شود که در انتظار خبری از دوست‌پسرش است و همان‌طور
که در انتظار خبری از دوست‌پسرش است و همان‌طور از پستچی خواهش می‌کند ببیند در کیفش نامه یا کارتی برای او دارد، از درد فراق شکوه می‌کند. بر خلاف رویهٔ آن سال‌ها، طرح روی جلد تک‌آهنگ تصویری از اعضای ماروِلِتس نبود و فقط تصویر کارتونی یک صندوق پستی خالی را نشان می‌داد. به نظر می‌رسد مسئولان موتاون بر این باور بودند که آمریکایی‌ها هنوز آمادگی خرید محصولی را نداشتند که تصویر چند نوجوان سیاه‌پوست خندان روی آن چاپ شده باشد. البته این دیدگاه بعداً تغییر کرد و کمپانی موتاون هم سهم زیادی در این تغییر داشت. اجراهای
موتاون هم سهم زیادی در این تغییر داشت. اجراهای دیگر. «آقای پستچی خواهش می‌کنم» بارها توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شده‌است. در سال ۱۹۷۵ و زمانی که کارپنترز نسخهٔ جدیدی از «آقای پستچی خواهش می‌کنم» را منتشر کردند، این اثر دوباره پرفروش‌ترین ترانهٔ روز آمریکا شد و ۱۷ هفته در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد حضور داشت. بیتلز هم در سال ۱۹۶۳ و در آلبوم "با بیتلز" این قطعه را کاور کرده‌اند.
میلوتین شوشکیچ () ( – ۲۷ اوت ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که وی در آن بازی کرد می‌توان به باشگاه فوتبال کلن و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
ژلکو ماتوش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال کروات‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریخ و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کرواسی و یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
جهان وین ۲ فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی استیون سرجیک است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایک مایرز، دینا کاروی، کریستوفر واکن، تیا کریر، رالف برون، کوین پولاک، جیمز هنگ، کیم بیسینگر، کریس فارلی، اد اونیل، لری سلرز، فرانک دیلئو، لی ترگسن، اسکات کوفی، درو بریمور، اولیویا دابو، چارلتون هستون، هتر لاکلیر، تد مک گینلی، تیم مدوز، رابرت اسمایگل، هری شیرر ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم دنباله فیلم جهان وین است.
دوشان ماراویچ (؛ – ۶ ژانویهٔ ۲۰۲۵) بازیکن فوتبال صرب‌‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها سابقه بازی‌دارد، می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
الکساندر کوزلینا (; – ) بازیکن فوتبال کروات‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اس‌سی فورتونا کلن و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
آنته ژاننیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال کروات‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلوب بروژ و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال کرواسی و یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
ولیمیر سومبولاتس (; – ) بازیکن و مربی فوتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یوگسلاوی، المپیک یوگسلاوی و یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ولادیمیر دورکوویچ (؛ ۶ نوامبر ۱۹۳۷ – ) بازیکن فوتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال سیون، و باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
نوواک روگانوویچ (؛ – ) بازیکن فوتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وویوودینا و باشگاه فوتبال آستریا وین اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
موسیقی منحط () اصطلاحی بود که دولت آلمان نازی در دهه ۱۹۳۰ میلادی برای انواعی از موسیقی که آن را مضر یا خوار می‌شمرد، به کار می‌گرفت و در واقع بخشی از سیاست کمپین علیه هنر منحط بود که آثار هنرمندان یهودی را مورد حمله قرار می‌داد. وجه نژادی. نازی‌ها آهنگسازان یهودی هم‌چون فلیکس مندلسون و گوستاو مالر را بی‌ارزش دانسته و محکوم می‌کردند. گرچه نازی‌ها آنان را به دلیل نژادشان بی‌اعتبار می‌کردند، اما برای حمله به آنان دلایل بهتری می‌خواستند؛ بنابراین آثار آنان را «ضدآلمانی» شمردند که باید ممنوع شوند. بسیاری افراد
شمردند که باید ممنوع شوند. بسیاری افراد مانند گوبلز نتوانستند توضیح دهند که موسیقی آلمانی چیست و «نفوذ یهودی» در موسیقی آلمانی چیست. گوبلز که خود نه موسیقی‌دان بود و نه تخصصی در این زمینه داشت، گفته بود: «هر موسیقی‌ای برای همه مناسب نیست.» تبعیض‌ها و فشارها. از هنگام دست‌یابی نازی‌ها به قدرت، این آهنگسازان برای ادامه کار خود دچار مشکلاتی شدند و برای برخی حتی ادامه کار غیرممکن شد. بسیاری از آن‌ها تبعید شدند (مانند آرنولد شونبرگ، کورت وایل، پل هیندمیت و برتهولد گلداشمیت) و برخی به اردوگاه‌های کار اجباری
گلداشمیت) و برخی به اردوگاه‌های کار اجباری فرستاده شدند (مانند ویکتور اولمان و اروین شولهوف).
فخرالدین یوسفی (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت و باشگاه فوتبال پارتیزان اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
سیلوستر تاکاچ (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه فوتبال وویوودینا، و باشگاه فوتبال رن اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
آندریا آنکوویچ (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
تومیسلاو کنز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین، باشگاه فوتبال بوراتس بانیا لوکا، و باشگاه فوتبال دینامو زاگرب اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
واژهٔ دارونما در اواخر قرن ۱۸ در زمینه‌های دارویی و برای توصیف یک «دارو یا روش معمولی» مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سال ۱۸۱۱ دارونما چنین تعریف شد: «هر دارویی که بیشتر برای خشنودی بیمار استفاده شود تا به نفع او». اگرچه این تعریف مفهومی تحقیرآمیز دارد، اما لزوماً به معنای بی‌تأثیر بودن نبود. دارونما تا میانه‌های قرن بیستم در طبابت جایگاه مشخصی داشت. در سال ۱۹۵۵ هنری. کی. بیچر مقاله‌ای تأثیرگذار تحت عنوان "دارونمای قدرتمند" منتشر کرد و این نظریه را مطرح نمود که اثر دارونما از نظر بالینی حائز اهمیت است. اما
که اثر دارونما از نظر بالینی حائز اهمیت است. اما بررسی‌های مجدد مواد مورد استفادهٔ او، هیچ نشانی از تأثیر دارونما نداشت. ریشه‌شناسی. "دارونما (پلاسیبو)" واژه‌ای لاتین است به معنای "خودم را خشنود خواهم کرد" "." این کلمه برگرفته از یکی از مناجات های عبادت‌های شامگاهی مزامیر است. با توجه به این دعا، "پلاسیبو خوان" به کسانی گفته می‌شد که ادعا می‌کند برای متوفی دعا میخوانند یا با او آشنایی داشتند تا بتواند از غذای مراسم ترحیم بهره ببرد. پس به این دلیل این لغت به عملی فریبکارانه برای خشنود کردن گفته می‌شد.
به عملی فریبکارانه برای خشنود کردن گفته می‌شد. استفاده اولیه در پزشکی. همان‌طور که آمبروز پاره (۱۵۹۰–۱۵۱۰) بیان می‌کند، در طبابت، وظیفه پزشک نسبت به بیمار این است: گاهی درمان کند، اغلب تسکین دهد، همیشه تسلی بخشد. بر این اساس، دارونما تا قرن بیستم در پزشکی به‌طور گسترده تجویز می‌شد و اغلب به عنوان فریب‌های ضروری مورد تأیید قرار می‌گرفت. بنا به گفتهٔ نیکلاس جوسون، پزشکی در انگلستان قرن هجدهم به تدریج از اینکه بیمار در تصمیم‌گیری درمانی پزشک، سهم مهم و حتی مساوی داشته باشد دور می‌شود. به این ترتیب به سویی
مساوی داشته باشد دور می‌شود. به این ترتیب به سویی می‌رود که بیمار فقط دریافت کنندهٔ نوعی درمان استاندارد است؛ درمانی که توسط نظرات رایج در پزشکی روز ارائه می‌شود. جوسون این مطلب را به موازات تغییراتی توصیف می‌کند که در شیوه تولید دانش پزشکی اتفاق می‌افتد. مانند گذار از "درمان سرپایی"، به سوی "طب بیمارستانی " و سرانجام به "طب آزمایشگاهی". از بقایای رویکرد «تسلی‌بخش» بودن درمان، تجویز داروهای "تقویت کننده خلقیات" و درمان‌های "خوشایند"، از جمله «قرص قند»، معجون یا شیره بود. حتی در آن زمان، هیچ‌کدام از این
یا شیره بود. حتی در آن زمان، هیچ‌کدام از این ترکیبات عملکرد دارویی شناخته شده‌ای نداشتند. پزشکان آن دوران که به این دلیل چنین تقویت کننده‌های خلقیات را تجویز می‌کردند (که اثر دارویی نداشت و فقط به بیمار آرامش خیال و آسودگی می‌داد)، که تا بیمار آرامش یابد تا زمانی که «قدرت شفابخش طبیعت» وظیفهٔ خود را انجام دهد و سلامت را به او بازگرداند. یا دست کم انتظار بیمار را از پزشک برای تجویز نوعی درمان برآورده سازد. در سال ۱۸۱۱، در لغت‌نامهٔ "Lexicon-Medicum" "Quincy هوپر،" دارونما به هر دارویی گفته می‌شود که بیشتر
هوپر،" دارونما به هر دارویی گفته می‌شود که بیشتر برای خشنودی بیمار داده می‌شود تا سود او." در سال ۱۹۰۳ ریچارد کابوت گفت او تجویز دارونما را قطع کرده‌است، زیرا هنوز هیچ موردی نیافته که در آن یک چیز دروغین بیش از آن که صدمه بزند کمکی کرده باشد. اولین استفاده از دارونما بعنوان گروه شاهد در تحقیقات، به کوشش‌های کلیسای کاتولیک در اروپای قرن شانزدهم برای اثبات بی‌اعتباری جن‌گیری بازمی‌گردد. به افرادی که به دروغ ادعا می‌کردند که توسط نیروهای شیطانی تسخیر شده‌اند، اشیاء مقدس تقلبی می‌دادند. اگر آن فرد واکنش
اشیاء مقدس تقلبی می‌دادند. اگر آن فرد واکنش خشونت‌باری از خود نشان می‌داد، نتیجه گرفته می‌شد که تسخیر شدن، کاملاً خیالی است. استفاده از دارونما به عنوان یک روش درمانی در طول تاریخ بحث‌برانگیز و تا اواسط قرن بیستم رایج بوده‌است. در سال ۱۹۰۳ ریچارد کابوت به این نتیجه رسید که باید از آن حذر کرد زیرا فریبنده است. نیومن به «پارادوکس پلاسیبو» اشاره می‌کند - «ممکن است استفاده از دارونما غیراخلاقی باشد، اما استفاده نکردن از چیزی که بهبودی می‌بخشد نیز غیراخلاقی است». وی برای حل این معضل پیشنهاد می‌کند که باید به
وی برای حل این معضل پیشنهاد می‌کند که باید به پاسخ معنادار درمانی توجه داشت. «مادامی که درمانگر با صداقت و شفاف عمل کند و به قدرت بالقوهٔ التیام‌بخش دارونما معتقد باشد، می‌توان از اثرات دارونما استفاده کرد». جان هیگارت در قرن هجدهم اولین کسی بود که به بررسی تأثیر دارونماها پرداخت. وی یک درمان طبی محبوب زمان خود را که " تراکتورهای پرکینز " نام داشت آزمایش کرد و نشان داد که بی‌اثر است. چرا که این درمان ادعایی، همان مقدار نتیجه می‌داد که دارونما ثمربخش بود. امیل کوئه، یک داروساز فرانسوی نیز که در یک عطاری در
کوئه، یک داروساز فرانسوی نیز که در یک عطاری در تروا، بین سالهای ۱۸۸۲ و ۱۹۱۰ مشغول به کار بود، از کارایی «اثر دارونما» حمایت می‌کرد. او به این معروف بود که بعد از تمجید از کارایی هر ترکیب، با هر دارو یک نوشتهٔ مثبت هم جهت اطمینان خاطر به مشتریانش می‌داد. کتاب او "Self-Mastery Through Autosuggestion Conscious" نیز در انگلستان (۱۹۲۰) و در ایالات متحده (۱۹۲۲) منتشر شد. استفاده از دارونماها تا قرن بیستم در پزشکی به صورت بسیار گسترده باقی ماند و بعضی اوقات به عنوان فریب‌های ضروری مورد تأیید قرار می‌گرفت. در سال
فریب‌های ضروری مورد تأیید قرار می‌گرفت. در سال ۱۹۰۳، ریچارد کابوت گفت که او تجویز دارونما را قطع کرده‌است، زیرا هنوز هیچ موردی نیافته که یک چیز دروغین بیش از آن که صدمه بزند کمکی کرده باشد". تی سی گریوز TC Graves برای اولین بار «اثر دارونما» را در سال ۱۹۲۰ در یک مقاله منتشر شده در "لنست" نامگذاری کرد. دراین مقاله می‌نویسد که اثر دارونمایی داروها بیشتر در مواردی خود را نشان می‌دهد که اثرات روانی واقعی در بیمار ایجاد شده باشد. اثر دارونما. اثر دارونما در داروهای جدید در قرن هجدهم و در دهه ۱۷۸۰ توسط میشل
داروهای جدید در قرن هجدهم و در دهه ۱۷۸۰ توسط میشل فیلیپ بووارت حکایت شده‌است. اولین کسی که اثر دارونما را تشخیص و نشان داد، پزشک انگلیسی جان هیگارت در سال ۱۷۹۹ بود. او یک روش درمانی محبوب در زمان خود به نام " تراکتورهای پرکینز " را آزمایش کرد که از نشانگرهای فلزی تشکیل می‌شد که ظاهراً قادر به بیرون کشیدن بیماری بودند. آنها با قیمتی بسیار بالا (پنج گینه) به فروش می‌رسیدند. هیگارت تصمیم گرفت نشان دهد که هزینه کردن برای چنین کاری لازم نیست. او این کار را با مقایسه نتایج تراکتورهای چوبی "ساختگی" با تراکتورهای
نتایج تراکتورهای چوبی "ساختگی" با تراکتورهای فلزی ظاهراً "فعال" انجام داد و یافته‌های خود را در کتابی به نام "دربارهٔ تخیل علت و درمان اختلالات بدن" منتشر کرد. نشانگرهای چوبی به اندازهٔ فلزهای گران‌قیمت مفید بودند و نشان می‌داد که تخیلِ صرف چه تأثیر شگرفی بر بیماری دارد. تأثیری که تا به حال کسی به آن فکر نکرده بود". با این که واژهٔ دارونما از سال ۱۷۷۲ تا کنون به کار می‌رود، این اولین بار بود که اثر دارونما به واقع نمایش داده می‌شد. اولین کسی که اثر دارونما را در مقاله‌ای در لنست معرفی و مطرح کرد تی‌سی
را در مقاله‌ای در لنست معرفی و مطرح کرد تی‌سی گریوز در ۱۹۲۰ بود. وی دربارهٔ «اثرات دارونما» در مواردی سخن گفت که «آشکارا اثر درمانی واقعی بر روان ایجاد شده باشد». در بیمارستان رویال لندن در سال ۱۹۳۳، ویلیام اوانز و کلیفورد هویل بر روی ۹۰ نفر آزمایش کردند و نتایج حاصل از تجویز یک داروی فعال و یک «دارونما» را مقایسه کردند. این آزمایش تفاوت معناداری بین درمان دارویی و درمان دارونما نشان نداد و محققان به این نتیجه رسیدند که این دارو هیچ تأثیر خاصی در رابطه با شرایط درمان ندارد. در ۱۹۳۷ آزمایش مشابهی نیز توسط
شرایط درمان ندارد. در ۱۹۳۷ آزمایش مشابهی نیز توسط هری گلد، ناتانیل کویت و هارولد آتو بر روی ۷۰۰ مورد انجام شد. در ۱۹۴۶، کارشناس آمار زیستی و فیزیولوژیست دانشگاه ییل، E. Morton Jlineline، «واکنش به پلاسیبو» یا «پاسخ» را توصیف کرد. او احتمالاً از اصطلاحات «پاسخ به پلاسیبو» و «واکنش به پلاسیبو» به عنوان دو اصطلاح قابل تعویض استفاده کرده‌است. هنری کی. بیچر در ۱۹۵۵ اولین کسی بود که در مقاله‌اش ""دارونمای قدرتمند" " از اصطلاح "اثر دارونماً استفاده کرد، که آن را از اثرات دارویی متمایز نشان می‌داد. بیچر پیشنهاد
از اثرات دارویی متمایز نشان می‌داد. بیچر پیشنهاد کرده بود که اثرات دارونما در حدود ۳۵٪ از افراد رخ داده‌است. با این حال، این مقاله به دلیل عدم تمایز اثر دارونما از عوامل دیگر و همچنین پشتیبانی از ایدهٔ تفاخرآمیز اثر دارونما، مورد انتقاد قرار گرفت و یک تحلیل مجدد در ۱۹۹۷ نتوانست از نتیجه‌گیری‌های بیچر حمایت کند. در ۱۹۶۱، بیچر گزارش داد که درد قفسهٔ سینهٔ بیماران جراحان 'مشتاق' نسبت به بیماران جراحان شکاک، بیشتر تسکین یافته‌است. در ۱۹۶۱ والتر کندی واژهٔ nocebo را معرفی کرد؛ واژه‌ای به معنای یک مادهٔ خنثی که
را معرفی کرد؛ واژه‌ای به معنای یک مادهٔ خنثی که باعث اثرات مضر در بیمار می‌شود. در ۱۹۶۱ هنری کی. بیجر به این نتیجه رسید که جراحانی که مشتاق و خوش‌بین هستند درد سینه و مشکلات قلبی بیماران خود را بیشتر از جراحان شکاک تسکین می‌دهند. از آغاز دههٔ ۱۹۶۰، اثر دارونما به‌طور گسترده‌ای شناخته شد و آزمایش‌های کنترل شده با دارونما به معیاری در تأیید داروهای جدید بدل شد. دیلان اوانز معتقد است که دارونما به فعال کردن پاسخ فاز حاد، مرتبط است، بنابراین فقط در شرایطی مانند درد، تورم، زخم معده، افسردگی و اضطراب که با این
درد، تورم، زخم معده، افسردگی و اضطراب که با این موضوع ارتباط دارند، تأثیر خواهد کرد. بررسی سیستماتیک کارآزمایی‌های بالینی در ۲۰۰۱ به این نتیجه رسید که هیچ شواهدی از تأثیرات مهم بالینی وجود ندارد، مگر در درمان درد و نتایج مکرر بر روی بیمار. نویسندگان مقاله بعداً یک بررسی کاکرین را با نتیجه‌گیری مشابه منتشر کردند (به روز شده ) در اکثر مطالعات از ابتدا تا انتهای آزمایش به اثر دارونما در ایجاد تفاوت‌های اساسی اشاره شده‌است، اما داوران جهت تمایز دادن اثر دارونما از بهبود طبیعی بیماری، مطالعاتی را برررسی کردند
از بهبود طبیعی بیماری، مطالعاتی را برررسی کردند که هم گروه دارونما و هم گروه‌های درمان نشده در آن حضور داشتند. اثرگذاری دارونما بین افراد متفاوت است. در دهه۱۹۵۰، تحقیقات قابل توجهی انجام شد تا مشخص شود آیا تیپ شخصیتی خاصی وجود دارد که به دارونما پاسخ دهد. یافته‌ها قابل تعمیم نبود و تا اکنون تصور می‌شود که تیپ شخصیت هیچ تأثیری در مؤثر بودن یا نبودن دارونما ندارد. کلمه " "اوبیسلپ" "، همان "دارونما" (پلاسیبو) است که از آخر هجی شده‌است. این واژه در ۱۹۹۸ توسط یک پزشک استرالیایی زمانی که یک دارونمای آزاد و در
یک پزشک استرالیایی زمانی که یک دارونمای آزاد و در دسترس لازم بود ابداع شد. این کلمه برخی اوقات برای تجویز یک داروی غیرواقعی و برای پنهان ماندن از نظر بیمار استفاده می‌شود. پیشنهاد شده‌است که اثر دارونما (که مربوط به یک گروه است) و پاسخ به دارونما (که فردی است) تمایز وجود دارد.
بورا کوستیچ (به ؛ – ) بازیکن فوتبال صرب‌تبار اهل یوگسلاوی بود. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد، باشگاه فوتبال ویچنزا و باشگاه فوتبال آسکولی اشاره کرد. وی همچنین در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال نقره شد.
کلاف سردرگم (فرانسوی: Micmacs à tire-larigot) یک فیلم سینمایی کمدی فرانسوی محصول سال ۲۰۰۹ میلادی به کارگردانی ژان-پیر ژونه است. تولید. ژان-پیر ژونه در ابتدا شخصیت بازیل را برای جمال دبوز نوشت. اما دببوز پس از سه هفته با استناد به اختلافات هنری و مالی این پروژه را ترک کرد. این نقش بعداً به دنی بون سپرده شد. کارگردان برای تحقیق در هنگام تهیه فیلم از کارخانجات تولید اسلحه در بلژیک دیدن کرد. برخی گفتگوها مستقیماً از مصاحبه‌های فروشندگان اسلحه گرفته شد. فیلمبرداری. این فیلم در چندین مکان در پاریس و اطراف پاریس
این فیلم در چندین مکان در پاریس و اطراف پاریس از جمله قسمت بیرونی موزه اورسی فیلمبرداری شده است. همچنین در چندین ایستگاه قطار ، از جمله ایستگاه لیون ، ایستگاه سن-لازار نیز فیلمبرداری انجام شده است.
مشهدی حسین‌لی (به لاتین: Məşədihüseynli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شمکور واقع شده است. مشهدی حسین‌لی ۱۸۸۳ نفر جمعیت دارد.
اوچونجو تالا (لاتین: Üçüncü Tala، ، تا ۲۹ می ۲۰۱۵ دمبا بینه Dombabinə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. اوچونجو تالا ۲۰۴۲ نفر جمعیت دارد. دین. در مسجد جامع این روستا یک هیئت مذهبی وجود دارد.
"من عاشق شیطان شدم" ترانه ای از خواننده کانادایی آوریل لوین است و سومین ترانه از ششمین آلبوم استودیویی وی "سر بر روی آب"" است". این ترانه توسط لوین نوشته شده و توسط لوین و کریس بیسفورد تهیه شده است. این ترانه در مورد رابطه سمی است که وی در حالی که از بیماری لایم رنج می برد، خود را حفظ کرده است. این تک‌آهنگ به عنوان چهارمین آهنگ آلبوم در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۱۹ منتشر شد.
بازتابندگی پرتو ایکس (گاهی اوقات با عنوان بازتاب‌سنجی اشعه ایکس یا XRR نیز شناخته می‌شود.) یک روش تحلیلی حساس به سطح است که در شیمی، فیزیک و علوم مواد برای توصیف سطوح، لایه‌های نازک و چند لایه استفاده می‌شود.
هیرام میر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونتری اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مکزیک و مکزیک بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
داروین چاوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونتری اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
خاویر کورتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اونیورسیداد ناسیونال اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مکزیک، زیر ۲۳ سال مکزیک، و مکزیک بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
خورخه انریکز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کلوب لئون و باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مکزیک، زیر ۲۳ سال مکزیک، و مکزیک بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
نسترو ویدریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاچوکا و باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مکزیک، زیر ۲۳ سال مکزیک، و مکزیک بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
نسترو آراخو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتاویگو و باشگاه فوتبال کروز آزول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مکزیک، زیر ۲۳ سال مکزیک، و مکزیک بازی کرده‌است.
خوسه آنتونیو رودریگس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال مکزیک, زیر ۲۰ سال مکزیک، و زیر ۲۳ سال مکزیک بازی کرده‌است.
لوییس فرناندو تنا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مکزیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گوادالاخارا اشاره کرد. وی به‌عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مکزیک به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ دست پیدا کرده‌است.
کهنه اوراند (به لاتین: Köhnə Orand) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. کهنه اوراند ۱۱۰ نفر جمعیت دارد.
له‌له‌دولان (به لاتین: Lələdulan) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. له‌له‌دولان ۲۲۶ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. "له‌له" احتمالاً اشاره به‌نام شخصی دارد و "دی" در زبان تالشی به‌معنی "روستا" و "اُن" به‌معنی "زمین و مکان" است و "له‌له‌دی‌اُن" نام اصلی این روستا است که معنی "زمین‌های روستای له‌له" است.
«ترانهٔ شوپ شوپ (این در بوسهٔ اوست)» ترانه‌ای است که رودی کلارک آن را ساخته و اولین‌بار در سال ۱۹۶۳ توسط مری کلایتن اجرا شده‌است. اجرای کلایتن موفقیتی به‌دست نیاورد اما یک سال بعد و زمانی‌که بتی اِوِرِت «ترانهٔ شوپ شوپ» را اجرا کرد، بسیار محبوب شد. این اجرا که اولین ضبط عمدهٔ اِوِرِت بود در ۱۱ آوریل ۱۹۶۴ به جایگاه نخست جدول ترانه‌های آراَندبی رسید و ششمین ترانهٔ جدول بیلبورد هات ۱۰۰ شد. «ترانهٔ شوپ شوپ» طی چند دههٔ گذشته بارها توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شده‌است. در سال ۱۹۹۱ شِر نسخهٔ جدیدی از آن را اجرا
در سال ۱۹۹۱ شِر نسخهٔ جدیدی از آن را اجرا کرد که در اتریش، دانمارک، ایرلند، نروژ، لهستان، بریتانیا و جدول ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ اروپا پرفروش‌ترین ترانهٔ روز شد. اجرای شر از «شوپ شوپ سانگ» در ایالات متحدهٔ آمریکا هم ۱۶ هفته جزو ۱۰۰ ترانهٔ برتر بود و بالاترین رتبه‌اش در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد سی و سوم بود که در ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۹۱ به آن رسید.
ایتی‌تالا (به لاتین: İtitala) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بالاکن واقع شده‌است. ایتی‌تالا ۲۳۲۴ نفر جمعیت دارد. دین. در مسجد جامع این روستا یک هیئت مذهبی وجود دارد.
لاله‌پاشا (به لاتین: Lələpaşa) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است. لاله‌پاشا ۴۶۴ نفر جمعیت دارد.
لاله‌لی (به لاتین: Lələli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده‌است. لاله‌لی ۴۷۴ نفر جمعیت دارد.