payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کامپیوتر در انستیتوی فناوری کالیفرنیا (کالتک) ثبت نام کرد. در حالی که در کالتک زیر نظر یوجین مرل شومیکر دانشجو بود، او در ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۴ دو سیارک ۳۲۵۹ براون و ۳۲۳۷ ویکتور پلات را در رصدخانه پالومار کشف کرد؛ وی دومین سیارک را به نام پدرش ویکتور پلات نامگذاری کرد، در حالی که اولی توسط شومیکر نامگذاری شده‌است. شومیکر به پلات اجازه داد تا یکی از اکتشافات خود، ۳۹۲۷ فیلیسیاپلات را نامگذاری کند، که وی نام مادر خود را بر آن گذاشت. در اوت ۲۰۰۵، درخواست ثبت اختراع شرکت اپل دربارهٔ رابط پخش کننده موسیقی محبوب آی‌پاد
اپل دربارهٔ رابط پخش کننده موسیقی محبوب آی‌پاد توسط دفتر ثبت اختراع و علائم تجاری ایالات متحده رد شد. به نظر می‌رسد دلیل این موضوع این باشد که است که پنج ماه قبل از درخواست اپل، پلات درخواست ثبت اختراع برای طراحی رابطی مشابه ارائه داده بود. در سال ۲۰۰۵، پلات به همراه دمیتری ترزوپولوس اسکار دستاورد علمی و فنی را از آکادمی هنر تصاویر و هنرهای متحرک برای کارهای پیشگامانه‌شان در تکنیک‌های رایانه ای مبتنی بر فیزیکی که برای شبیه‌سازی پارچه واقعی در تصاویر متحرک استفاده شده بود، دریافت کردند. پلات بهینه‌سازی
استفاده شده بود، دریافت کردند. پلات بهینه‌سازی متوالی کمینه را، که یک روش پرکاربرد برای آموزش ماشین‌های بردار پشتیبانی است، اختراع کرد و همچنین روش مقیاس بندی پلات، روشی برای تبدیل ماشین‌های بردار پشتیبانی (و سایر دسته‌بندی کننده‌ها) را به مدل‌های احتمالی را ابداع کرد.
یوریت برخسما (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل هلند است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ اشاره کرد.
اولگا ویلوخینا (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوگانه اهل روسیه است. در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ وی که موفق به کسب دو مدال نقره شده بود پس از اعلام مثبت شدن دوپینگش عناوین کسب شده از او پس گفته شد، ویلوخینا همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
یورن تر مورس (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل هلند است. از افتخارات وی میتوان به کسب ۳ مدال طلا در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ اشاره کرد.
لاورا دالمایر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) ورزشکار دوگانه و دارنده دو مدال طلای المپیک در رشته بیاتلون اهل آلمان بود. حرفه. دال‌مایر در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ پیونگ‌چانگ کره جنوبی، موفق به کسب دو مدال طلا در رشته‌های اسپرینت و تعقیبی و همچنین یک مدال برنز در رشته انفرادی شد. او در سال ۲۰۱۹ از ورزش حرفه‌ای خداحافظی کرد و در آن زمان اعلام کرد که دیگر اشتیاق لازم برای رقابت در سطح بالا را در خود نمی‌بیند. دال‌مایر پس از بازنشستگی، وارد عرصه رسانه شد و به عنوان مفسر مسابقات بیاتلون با شبکه زددی‌اف آلمان همکاری
مفسر مسابقات بیاتلون با شبکه زددی‌اف آلمان همکاری می‌کرد. دال‌مایر که کوهنوردی را به‌طور حرفه‌ای دنبال می‌کرد، پیش از حادثه منجر به مرگش نیز موفق به صعود به قله مشهور برج ترانگو در پاکستان شده بود. درگذشت. دال‌مایر روز دوشنبه ۲۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ بر اثر سانحه‌ای که در جریان یک صعود فنی به قله لایلا پیک در کوه‌های قره‌قروم پاکستان و در ارتفاع حدود ۵۷۰۰ متری رخ داد. در سن ۳۱ سالگی درگذشت. به گفته منابع محلی، هنگام صعود با یکی از شرکای کوهنوردی‌اش، بر اثر ریزش سنگ از ارتفاع، به شدت آسیب دید. تیم‌های امداد و نجات
از ارتفاع، به شدت آسیب دید. تیم‌های امداد و نجات نظامی پاکستان بلافاصله به محل اعزام شدند اما به دلیل شرایط بسیار دشوار جوی، از جمله سقوط مداوم سنگ، مه و بارندگی سنگین، موفق به دسترسی به محل سقوط نشدند. بیانیه رسمی تیم دال‌مایر اعلام کرده است که جسد وی به دلیل «شرایط ناپایدار، ریزش مداوم سنگ و تغییرات ناگهانی آب و هوا» همچنان در ارتفاعات باقی مانده و عملیات بازیابی امکان‌پذیر نیست.
ساکشی مالک (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی آزاد اهل هند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
مارته اولسبو رویسلاند (؛ زادهٔ ) ورزشکار دوگانه اهل نروژ است. زندگی شخصی. اولسبو رویسلاند در 7 دسامبر 1990 به دنیا آمد. او با اسوره اولسبو رویسلاند ازدواج کرده است. او ساکن فرولند، نروژ است.
نبرد کستیوخنوفخکا () نبردی بود که در روزهای ۴ تا ۶ ژوئن ۱۹۱۶ طی جنگ جهانی اول در نزدیکی روستای کستیوخنوفخکا و رود استیر ناحیه ولونی امپراتوری روسیه (اوکراین امروزی) میان ارتش امپراتوری روسیه و هنگ‌های لهستانی در جنگ جهانی اول (به عنوان قسمتی از نیروهای اتریش-مجارستان) در طول یورش بروسیلوف شکل گرفت. ۵٬۵۰۰ الی ۷٬۳۰۰ سرباز لهستان در این نبرد مقابل نیمی از توان ۲۶٬۰۰۰ نفری لشکر ۴۶ روسیه صف آرایی کردند. نیروهای لهستانی در نهایت مجبور به عقب‌نشینی شدند اما با مقاومت خود فرصت لازم را برای ارتش اتریش-مجارستان فراهم
خود فرصت لازم را برای ارتش اتریش-مجارستان فراهم آوردند تا بتواند دیگر واحدهای خود را به صورت سازمان یافته عقب بکشاند. این نبرد که برای لهستانی‌ها ۲۰۰۰ نفر تلفات اعم از کشته و زخمی به همراه داشت یکی از سخت‌ترین و بزرگ‌ترین نبردهایی بود که هنگ‌های لهستانی در جنگ جهانی اول تجربه کردند. پیش‌زمینه. جنگ جهانی اول کشورهای دخیل در تجزیه لهستان را روبروی یکدیگر قرار داد. امپراتوری روسیه به عنوان جزئی از کشورهای متفقین در برابر آلمان و اتریش-مجارستان که قدرت‌های مرکز محسوب می‌شدند قرار گرفت. یوزف پیلسودسکی با
مرکز محسوب می‌شدند قرار گرفت. یوزف پیلسودسکی با استفاده از این فرصت هنگ‌های لهستانی را در اتریش-مجارستان تشکیل داد تا بعداً بتواند از این لشکریان برای بازیابی استقلال لهستان استفاده نماید. سربازان لهستانی نخستین بار طی تهاجم تابستان و پاییز سال ۱۹۱۵ به این ناحیه رسیدند و در ۲۷ سپتامبر کستیوخنوفخکا را اشغال کردند. در پاییز نبردهای سنگینی میان طرفین برای کنترل ناحیه درگرفت که ۳ تا ۱۰ نوامبر به طول انجامید. در طول این درگیری‌ها نیروهای روس ابتدا توانستند بعضی از نواحی را تصرف کنند اما در ۱۰ نوامبر با ضد حمله
از نواحی را تصرف کنند اما در ۱۰ نوامبر با ضد حمله لهستانی‌ها به عقب رانده شدند. به واسطه حضور و مقاومت شجاعانه لهستانی‌ها بعضی از مکان‌های مهم این ناحیه نام آنان را به خود گرفت. مهم‌ترین تپه ناحیه به تپه لهستانی‌ها، جنگل نزدیک آن به جنگل لهستانی‌ها، پل روی رودخانه به عنوان پل لهستانی‌ها و استحکامات اطراف به حصار پیلسودسکی معروف شدند. طی زمستان و بهار آینده اتفاق خاصی در این ناحیه نیفتاد اما با آغاز یورش بروسیلوف در ژوئن ۱۹۱۶ که بزرگترین پیروزی روسیه و سنگین‌ترین شکست اتریش-مجارستان بود همه چیز به سرعت
شکست اتریش-مجارستان بود همه چیز به سرعت تغییر کرد. نبرد. بین ۵۵۰۰ تا ۷۳۰۰ سرباز لهستانی که مجهز به ۴۹ مسلسل، ۵۰ خمپاره‌انداز و ۲۶ توپ بودند در مقابل ۲۶۰۰۰ سرباز روس که توسط ۱۲۰ توپ حمایت می‌شدند قرار داشتند. در روز ۶ ژوئن تهاجم عظیم روس‌ها به خط ۴۰ کیلومتری میان کووکی و کستیوخنوفخکا با هدف شکستن مقاومت نیروهای اتریش-مجارستان و پیشروی به سمت کوول آغاز گشت. مقاومت نیروهای لهستانی در مواضعشان موجب این شد که عمده نیروهای روس به سمت آن‌ها فرستاده شوند و یکی از مهم‌ترین نبردهای جنگ جهانی اول در این ناحیه آغاز
مهم‌ترین نبردهای جنگ جهانی اول در این ناحیه آغاز شود. در شب ۸ ژوئن نیروهای لهستانی در اقدامی جسورانه که دور از انتظار روس‌ها بود با ضدحمله‌ای توانستند آن‌ها را عقب برانند و مواضع از دست رفته‌شان را بازپس بگیرند. در ۴ ژوئیه پس از یک بمباران بسیار سنگین حملات روس‌ها از سر گرفته شد. ده هزار سرباز روس در حال پیشروی به مواضعی بودند که تنها هزار لهستانی در آن وجود داشت اما مقاومت سرسختانه لهستانی‌ها و آتش مسلسل‌های سنگین‌شان توانست روس‌ها را متوقف کرده و آن‌ها را به عقب‌نشینی وادارد. در جناح راست لهستانی‌ها
را به عقب‌نشینی وادارد. در جناح راست لهستانی‌ها نیروهای مجار که وظیفه دفاع از تپه لهستانی‌ها را داشتند عقب نشستند و مواضع لهستانی‌ها در خطر قرار گرفت. برای جلوگیری از سقوط این نقطه مرتفع که دید خوبی به تمام ناحیه داشت نیروهای لهستانی ضدحمله‌ای را ترتیب دادند که ناموفق بود و تلفات سنگینی بر آن‌ها تحمیل کرد. ضدحمله دیگری که در شب ۴ ژوئیه انجام شد نیز ناموفق بود. در روز ۵ ژوئیه لهستانی‌ها توانستند تپه را به صورت موقت بازپس بگیرند اما ناتوانی سربازان مجار در کمک باعث شد تپه دوباره به دست نیروهای روس بیفتد. حتی
باعث شد تپه دوباره به دست نیروهای روس بیفتد. حتی نیروهای کمکی آلمانی نیز نتوانستند کمکی بکنند و لهستانی‌ها بیشتر عقب رانده شدند. موج بعدی تهاجم روس‌ها در روز ۶ ژوئیه باعث عقب‌نشینی کامل نیروهای آلمانی و اتریشی گشت و واحد لهستانی از آخرین واحدهایی بود که عقب‌نشینی کرد. این واحد در طول نبرد متحمل ۲٬۰۰۰ نفر تلفات شد. نتایج. یورش بروسیلوف در اوت ۱۹۱۶ با رسیدن نیروهای کمکی از جبهه غربی متوقف شد. علی‌رغم شکست و عقب‌نشینی واحدهای لهستانی، شجاعت و رزم‌آوری آن‌ها به شدت مقامات آلمانی و اتریش-مجارستان را تحت تأثیر
شدت مقامات آلمانی و اتریش-مجارستان را تحت تأثیر قرار داد و باعث شد آن‌ها برای جذب سربازان بیشتر از میان لهستانی‌ها به موجب فرمانی تشکیل دولت لهستان را اعلام کنند. البته این اقدام بیشتر نمایشی بود و دولت تشکیل شده چیزی بیشر از یک عروسک خیمه شب بازی نبود، به همین دلیل پیلسودسکی از شرایط رضایت نداشت و پس از بحران سوگند توسط آلمانی‌ها به زندان فرستاده شد. حضور پیلسودسکی که بعدها تبدیل به دیکتاتور لهستان شد و هچنین سربازان لهستانی در نبرد کستیوخنوفخکا مایه نقاشی‌ها و طراحی‌هایی از جانب لئوپولد گوتلیب، وینسنته
و طراحی‌هایی از جانب لئوپولد گوتلیب، وینسنته ووجینوفسکی و استفان گارواتوفسکی قرار گرفت. در دوران جمهوری دوم لهستان نیز یادواره‌های جهت بزرگداشت این نبرد ساخته شد که بسیاری از آن‌ها به دلیل عدم رسیدگی در زمان شوروی (که به صورت هدفمند قصد پاکسازی تاریخ ملت لهستان را داشتند) آسیب جدی دیدند. این نبرد از هولناک‌ترین نبردهایی بود که لهستانی‌ها در آن شرکت داشتند، بطوریکه پیلسودسکی در فرمان ۷ ژوئیه خود نوشته‌است: «سنگین‌ترین نبرد جنگ فعلی ما در این روزها دارد اتفاق می‌افتد.»
«اوه!» تک آهنگ اصلی از آلبوم «اوه!» دومین آلبوم استدیویی گرلز جنریشن، است. این ترانه به صورت دیجیتالی در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۰ منتشر شد و موفق به به دست آوردن موفقیتی عظیم در کره جنوبی شد. گروه برای فعالیتهای تبلیغاتی این آهنگ از تصویر کلی هلهله‌چی استفاده کرد. این آهنگ در صدر جدول‌های مختلف موسیقی قرار گرفت و چندین بار جایزهٔ صدرنشینی در برنامه‌های بانک موسیقی و را برنده شد. این ترانه در بین "۱۰ آهنگ دیجیتالی برتر سال جدول گائون"، در رتبهٔ چهارم قرار گرفت. و همچنین دومین تک آهنگ پرفروش در آن سال با فروش بیش
همچنین دومین تک آهنگ پرفروش در آن سال با فروش بیش از ۳٫۳ میلیون نسخه بود. سایت موسیقی "مانکی۳" «اوه!» را برترین آهنگ سال ۲۰۱۰ لقب داد.
دیوید ریچارد برکویتز (؛ زادهٔ ) ، که همچنین به عنوان پسر سَم و قاتل کالیبر ۴۴ شناخته می‌شود، یک قاتل سریالی آمریکایی است که به هشت حملهٔ تیراندازی جداگانه که در شهر نیویورک انجام شده، مقصر است. تابستان ۱۹۷۶ وی با استفاده از یک رولور بولداگ کالیبر .۴۴، شش نفر را کشته و هفت نفر دیگر را در ژوئیه ۱۹۷۷ مجروح کرد. با افزایش تعداد قربانیان، برکویتز بزرگترین پروندهٔ پلیس در تاریخ شهر نیویورک شد. او نامه‌هایی منتشر می‌کرد که در آنها پلیس را مسخره می‌کرد و قول جنایات دیگری می‌داد، که توسط مطبوعات بسیار تبلیغ شد. این
دیگری می‌داد، که توسط مطبوعات بسیار تبلیغ شد. این قتل‌ها، نیویورکی‌ها را وحشت‌زده کرد و وی شهرتی جهانی به‌دست آورد. او در ابتدا بیان کرده بود که این قتل‌ها را به دستور سگ شیطانی همسایهٔ خود (سم) انجام داده است، ولی بعد ها اعتراف کرد که داستان سگ یک فریب بوده است. همچنین او در سال ۱۹۹۰ اعتراف کرد که عضو یک فرقهٔ شیطانی خشونت آمیز بوده است.
هیچکاک در قاب کتابِ گفتارِ سالِ ۱۳۷۰ بهرام بیضایی است دربارهٔ آلفرد هیچکاک و فیلم‌هایش؛ که در ۱۳۷۴ منتشر شد. متن. بیضایی در جلسه‌ای در ۱۲ مهرِ ۱۳۷۰ دربارهٔ هیچکاک سخن گفت و به پرسش‌های دانشجویانِ مجتمع آموزش فیلمسازی پاسخ داد. سخنانش که ضبط شده بود، پس از ویرایش، در سالِ ۱۳۷۴ به وسیلهٔ انتشارات روشنگران به صورتِ این کتاب منتشر شد. از موضوعاتِ کتاب می‌توان «شناخت عناصر درام در آثار هیچکاک و چگونگی استفاده از این عناصر، تأثیرات هیچکاک از تئاتر و شکسپیر و شباهتها و تفاوتهای کارهای او با آثار شکسپیر، اهمیت
و تفاوتهای کارهای او با آثار شکسپیر، اهمیت لایه‌های درونی در صحنه‌های فیلم، نحوهٔ شرکت داشتن تماشاگر فیلمهای او در بازی، ارتباط شخصیتهای سینمای او با اسطوره‌ها و اسطوره‌شناسی در برخی کارهای او، اهمیت و ارزش تدوین، بینش هیچکاک نسبت به زندگی، نحوهٔ نگریستن به تباهی‌پذیری و مرگ، نقش زنان، خوبی و بدی در شخصیت قهرمانان، مقایسهٔ کارهای او با سینمای ولز، و پایانهای خوش در فیلمهای هیچکاک» را نام برد.
آرکادی بنودیویچ میگدال (؛ تولد: لیدا، امپراتوری روسیه، ۱۱ مارس ۱۹۱۱ - مرگ: پرینستون، ایالات متحده، ۹ فوریه ۱۹۹۱) یک فیزیک‌دان اهل کشور شوروی و عضو آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی بود. او معادله‌ای که اثر لانداو-پومرانچوک-میگدال، نامیده می‌شود را تعمیم داد که کاهش تابش ترمزی و جفت‌سازی سطح مقطع در انرژی‌های بالا یا ماده با چگالش بالا را تشکیل می‌دهد. پسرش الکساندر آرکادیویچ میگدال نیز فیزیک‌دانی مشهور است.
آنتونیو اَسکاری (زادهٔ در بونفرارو، ایتالیا، درگذشتهٔ در پاریس، فرانسه) قهرمان مسابقات اتومبیل‌رانی گراند پری اهل ایتالیا بود. اسکاری، که فرزند یک تاجر ذرت بود، در منطقهٔ ونتوی ایتالیا، و در نزدیکی منتووا متولد شد. او شرکت در بالاترین سطوح مسابقات اتومبیل‌رانی را در سال ۱۹۱۹ با استفاده از یک خودروی فیات ارتقاء یافتهٔ مدل ۱۹۱۴ در ایتالیا آغاز کرد. اسکاری در کنار انزو فراری در اولین مسابقهٔ تارگا فلوریو که پس از جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۹ برگزار شد، شرکت کرد، اما با توجه به تصادف و سقوط به یک درهٔ عمیق، که به
با توجه به تصادف و سقوط به یک درهٔ عمیق، که به شکستن استخوان اگن او منجر شد، موفق نشد تا این مسابقه را به پایان برساند. بدشانسی او در سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۲۱ نیز ادامه داشت، تا اینکه در سال ۱۹۲۲ موفق به کسب یک مقام چهارم شد. در آوریل ۱۹۲۳، اسکاری که با یک خودروی آلفا رومئو برای ویتوریو جانو در مسابقات تارگا فولیو مسابقه می‌داد، با کسب مقام دوم و واگذاری مقام قهرمانی مسابقه به هم‌تیمی خود در تیم آلفا رومئو، یوگو سیووچی، باخت ملایمی را تجربه کرد. با این حال در ماه بعد در کرمونا او موفق شد اولین قهرمانی گراند پری
بعد در کرمونا او موفق شد اولین قهرمانی گراند پری خود را بدست آورد. در سال ۱۹۲۴، و در اولین مسابقهٔ خودروهای پی۲، او دوباره برندهٔ مسابقهٔ کرمونا شد، و سپس به مونتزا رفت و در آنجا نیز برندهٔ گراند پری ایتالیا شد. سال ۱۹۲۵ برای آنتونیو سال خوبی بود؛ خودروی خودروی او پیشتاز رقابت در پیست اسپا-فرانکورشان بود و او در نهایت برندهٔ مسابقهٔ افتتاحیهٔ شد که اولین مسابقهٔ برگزار شده در پیست اسپا بود. مرگ. آنتونیو اسکاری در سن ۳۶ سالگی، و در حالی که با یک خودروی آلفا رومئو پی۲ در پیست جدید مونتیری در جنوب پاریس
آلفا رومئو پی۲ در پیست جدید مونتیری در جنوب پاریس پیشتاز گراند پری ۱۹۲۵ فرانسه بود، کشته شد. او در راه بیمارستان در پاریس، از شدت جراحات وارده درگذشت. آلبرتو فرزند آنتونیو اسکاری، که در زمان مرگ او هفت ساله بود، بعداً و در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ به یکی از ستارگان مسابقات فرمول یک بدل شد.
سیمای جنگ یک نقاشی اثر هنرمند فراواقع‌گرای اهل اسپانیا، سالوادور دالی است. این نقاشی در دوره کوتاهی که هنرمند در کالیفرنیا زندگی می‌کرد، کشیده شد. شوک و تصویر جنگ الهام بخش بسیاری از آثار دالی بوده‌است. این نقاشی بین پایان جنگ داخلی اسپانیا و آغاز جنگ جهانی دوم کشیده شد. نقاشی یک سر بی‌بدن را نشان می‌دهد که در بیابانی خشک در هوا شناور است. چهره‌اش مانند چهره مردگان چروکیده و پژمرده شده و حالت آن نشان از درماندگی و اندوه دارد. در حفره دهان و چشم‌هایش چهره‌هایی همسان قرار دارند و درون این چهره‌های کوچک نیز
همسان قرار دارند و درون این چهره‌های کوچک نیز چهره‌های دیگری وجود دارد، به‌نظر می‌رسد این روند تا بی‌نهایت تکرار می‌شود. مارهای گزنده در اطراف سر قرار دارند. در گوشه سمت راست نقاشی رد دستی وجود دارد که به‌گفته دالی جای دست خودش است.
اینسِل ( ؛ تکواژی چند وجهی از تبتل‌ورزان ناخواسته (involuntary celibates)) اصطلاحی است مرتبط با یک زیرفرهنگ اینترنتی که عمدتاً شامل مردان دگرجنس‌گرا است که خود را ناتوان از یافتن یک رابطهٔ عاشقانه یا شریک جنسی می‌دانند، با آنکه خواهان چنین رابطه‌ای هستند. این افراد اغلب زنان و دختران را مقصر می‌دانند، آنان را شیءانگارانه می‌بینند و تحقیر می‌کنند. این اصطلاح در ابتدا حدود سال ۱۹۹۷ با شکل «invcel» توسط یک دانشجوی زن کوئیر کانادایی به نام آلانا ساخته شد، اما تا سال ۱۹۹۹ به شکل «incel» تغییر یافت، و در دههٔ
تا سال ۱۹۹۹ به شکل «incel» تغییر یافت، و در دههٔ ۲۰۱۰، پس از تأثیر تروریست‌های زن‌ستیز مانند تیراندازی در آیلا ویستا در سال ۲۰۱۴ و حادثهٔ ون تورنتو در سال ۲۰۱۸ به شهرت رسید. گفتمان آنلاین این زیرفرهنگ با تندخویی، خصومت، شیءانگاری جنسی، زن‌ستیزی، مردم‌ستیزی، خودخوری و خودبیزاری، نژادپرستی، حس استحقاق به رابطهٔ جنسی، سرزنش زنان و افراد موفق در روابط جنسی برای وضعیت خودشان (که اغلب به‌عنوان تعین‌گرایی ناشی از جبرگرایی زیستی، ژنتیک تکاملی یا یک بازی ناعادلانه تلقی می‌شود)، هیچ‌انگاری، فرهنگ تجاوز و حمایت از
تلقی می‌شود)، هیچ‌انگاری، فرهنگ تجاوز و حمایت از خشونت جنسی و غیرجنسی علیه زنان و افراد دارای روابط جنسی توصیف شد ه است. جوامع اینسل به طور فزاینده‌ای از سوی پژوهشگران، مقامات دولتی و دیگران به دلیل زن‌ستیزی، ترویج و تشویق خشونت، و افراط‌گرایی مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. در گذر زمان، این زیرفرهنگ با افراط‌گرایی و تروریسم پیوند خورده است و از سال ۲۰۱۴ تاکنون، چندین کشتار جمعی، عمدتاً در آمریکای شمالی، توسط افرادی که خود را اینسل معرفی می‌کردند انجام شد ه است، همچنین موارد دیگری از خشونت یا تلاش برای اعمال
همچنین موارد دیگری از خشونت یا تلاش برای اعمال خشونت نیز رخ داده است. مرکز حقوقی فقر جنوبی این زیرفرهنگ را «بخشی از اکوسیستم آنلاین برتری‌طلبی مردانه» توصیف کرده که در فهرست گروه‌های نفرت‌پراکن این مرکز قرار دارد. انجمن جهانی اینترنت برای مقابله با تروریسم بیان کرد ه است که «جامعهٔ اینسل دارای ایدئولوژی زن‌ستیزانه‌ای است که زنان را از نظر ژنتیکی پایین‌تر از مردان می‌داند، چرا که میل جنسی آن‌ها را به تولیدمثل با مردان از نظر ژنتیکی برتر سوق می‌دهد و به همین دلیل، مردان نامطلوبی همچون خود اینسل‌ها را کنار
دلیل، مردان نامطلوبی همچون خود اینسل‌ها را کنار می‌گذارد»؛ این دیدگاه «تمام نشانه‌های یک ایدئولوژی افراطی را داراست». همچنین، ترکیب آرزوی بازگشت به گذشته‌ای افسانه‌ای که در آن همهٔ مردان حق رابطهٔ جنسی با زنان فرودست را داشتند، همراه با احساس شکست از پیش تعیین‌شده و هیچ‌انگاری، این جهان‌بینی را خطرناک می‌سازد. برآوردها از اندازهٔ کلی این خرده‌فرهنگ بسیار متفاوت است و از چند هزار تا چند صد هزار نفر متغیر گزارش شد ه است. تاریخچه و سازمان. نخستین وب‌سایتی که از اصطلاح «اینسل» استفاده کرد، پروژه‌ای به‌نام
که از اصطلاح «اینسل» استفاده کرد، پروژه‌ای به‌نام «پروژهٔ تجرد ناخواستهٔ آلانا» بود که در سال ۱۹۹۷ توسط آلانا، دانشجویی در کانادا، برای گفتگو دربارهٔ نداشتن فعالیت جنسی خود با دیگران راه‌اندازی شد. برخی رسانه‌ها به‌اشتباه تاریخ آغاز آن را سال ۱۹۹۳ دانسته‌اند، که در واقع مربوط به تجربه‌ای شخصی است که بعدها الهام‌بخش طراحی این صفحه شد. این وب‌سایت به محلی برای افرادی از تمام جنسیت‌ها و گرایش جنسی‌ها تبدیل شد تا افکار و تجربیات خود را به اشتراک بگذارند. آلانا در همان سال ۱۹۹۷ یک لیست پست‌سپاری در این زمینه
در همان سال ۱۹۹۷ یک لیست پست‌سپاری در این زمینه راه‌اندازی کرد که از سرواژهٔ INVCEL استفاده می‌کرد. این واژه بعداً به «incel» کوتاه شد و به‌معنای «هر فردی از هر جنسیتی که احساس تنهایی می‌کرد، هرگز رابطهٔ جنسی نداشته بود یا برای مدت طولانی وارد رابطه‌ای نشده بود» به‌کار می‌رفت. در دوران دانشگاه و پس از آن، آلانا دریافت که دوجنس‌گرا است و به‌تدریج با هویت خود احساس راحتی بیشتری پیدا کرد. حدود سال ۲۰۰۰، او مشارکت در پروژهٔ آنلاینش را متوقف و وب‌سایت را به فردی ناشناس واگذار کرد. آلانا در سال ۲۰۱۸ دربارهٔ
فردی ناشناس واگذار کرد. آلانا در سال ۲۰۱۸ دربارهٔ پروژه‌اش گفت: «این واقعاً یک مشت مرد نبودند که زنان را مقصر مشکلاتشان می‌دانستند. این تصویر غم‌انگیزی از پدیده‌ای است که امروز می‌بینیم. طی ۲۰ سال گذشته خیلی چیزها تغییر کرده‌اند». وقتی آلانا دربارهٔ تیراندازی در آیلا ویستا خواند و دید که بخش‌هایی از زیرفرهنگ اینسل، عامل حمله را ستایش می‌کنند، نوشت: «مثل دانشمندی هستم که چیزی اختراع کرده که نهایتاً به سلاح جنگی تبدیل شده؛ نه می‌توانم این واژه را از نو اختراع نکرده باشم، و نه می‌توانم استفاده از آن را محدود
نکرده باشم، و نه می‌توانم استفاده از آن را محدود به آدم‌های خوب‌تر و نیازمندتر کنم». او از تغییر معنای واژه نسبت به نیت اولیه‌اش ابراز تأسف کرد؛ نیتی که هدفش ایجاد «جامعه‌ای فراگیر» برای افرادی از همهٔ جنسیت‌ها بود که به‌دلیل مهارت‌های اجتماعی پایین، محرومیت اجتماعی یا اختلال روانی از رابطهٔ جنسی محروم مانده بودند. در سال ۲۰۰۳، تابلوی پیام love-shy.com راه‌اندازی شد تا محلی برای افرادی باشد که احساس می‌کردند دائماً طرد می‌شوند یا در برقراری ارتباط با شریک احتمالی بسیار خجالتی‌اند و می‌خواستند دربارهٔ وضعیت
بسیار خجالتی‌اند و می‌خواستند دربارهٔ وضعیت خود گفتگو کنند. این وب‌سایت نسبت به نمونهٔ دیگر آن یعنی IncelSupport که آن نیز در دههٔ ۲۰۰۰ راه‌اندازی شده بود، نظارت سخت‌گیرانه‌تری نداشت. در حالی که IncelSupport از زنان و مردان استقبال می‌کرد و پست‌های زن‌ستیزانه را ممنوع کرده بود، کاربران love-shy.com عمدتاً مرد بودند. در طول دههٔ بعد، ترکیب اعضای love-shy.com و جوامع حاشیه‌ای راست‌گرای آنلاین مانند ۴چن به‌طور فزاینده‌ای با هم همپوشانی یافت. در دههٔ ۲۰۰۰، جوامع اینسل به‌تدریج رادیکال‌تر شدند، چرا که رفتارهایی
اینسل به‌تدریج رادیکال‌تر شدند، چرا که رفتارهایی را پذیرفتند که در انجمن‌هایی مانند ۴چن و ردیت رایج بود؛ جایی که پست‌های افراطی برای کسب توجه تشویق می‌شدند. به گفتهٔ بروس هافمن و همکارانش، هم‌زمان با فراگیر شدن اظهارنظرهای «لب مرز» و افراطی در جوامع اینسل، ترول‌گری افراطی و «شت‌پستینگ» نیز در این فضا رشد کرد. انجمن r/incels در ردیت، به یکی از فعال‌ترین جوامع اینسل در اینترنت تبدیل شد. این انجمن به‌عنوان محلی شناخته می‌شد که مردان در آن، زنان را مقصر وضعیت تجرد ناخواستهٔ خود می‌دانستند، گاهی از تجاوز جنسی
تجرد ناخواستهٔ خود می‌دانستند، گاهی از تجاوز جنسی یا اشکال دیگر خشونت حمایت می‌کردند، و مطالب زن‌ستیزانه و اغلب نژادپرستانه منتشر می‌نمودند. در ۷ نوامبر ۲۰۱۷، ردیت این انجمن را در پی اجرای سیاست جدیدی که در اکتبر همان سال تصویب شده بود مسدود کرد؛ این سیاست انتشار «محتوایی که به خشونت یا آسیب فیزیکی علیه فرد یا گروهی از مردم تشویق، تجلیل یا تحریک کند یا خواستار آن باشد» را ممنوع می‌کرد. در زمان مسدودسازی، این جامعه حدود ۴۰٬۰۰۰ عضو داشت. جامعهٔ اینسل پس از بسته‌شدن r/incels، به فعالیت خود در سایر زیرردیت‌ها
r/incels، به فعالیت خود در سایر زیرردیت‌ها در ردیت ادامه داد، از جمله در زیرردیت r/braincels. با اینکه لحن این انجمن مشابه r/incels بود، مدیران r/braincels اعلام کردند که آن‌ها از خشونت یا افراد خشونت‌طلب حمایت نمی‌کنند و آن را تجلیل نمی‌نمایند؛ و این تفاوت را دلیل بقای اولیهٔ انجمن خود در مقایسه با سلف آن دانستند که به‌دلیل محتوای خشونت‌آمیز مسدود شده بود. با این حال، در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۹، زیرردیت r/braincels نیز پس از آن‌که ردیت سیاست‌های ممنوعیت خود را گسترش داد، مسدود شد. در پی این اقدامات، جوامع اینسل
داد، مسدود شد. در پی این اقدامات، جوامع اینسل شروع به ترک پلتفرم‌های عمومی کردند و به‌جای آن، به استفاده از انجمن‌های بسته و اختصاصی برای موضوعات خود روی آوردند. در دههٔ ۲۰۱۰، این زیرفرهنگ با مسدودسازی r/incels و همچنین وقوع مجموعه‌ای از کشتارهای جمعی که توسط مردانی انجام شد که یا خود را عضو این زیرفرهنگ می‌دانستند یا ایدئولوژی مشابهی داشتند، توجه عمومی بیشتری را به خود جلب کرد. افزایش توجه به جوامع اینسل به احساس «استحقاق آسیب‌دیده» در میان برخی مردان نسبت داده شده است؛ مردانی که احساس می‌کنند از حقوقی که
داده شده است؛ مردانی که احساس می‌کنند از حقوقی که شایستهٔ آن هستند محروم شده‌اند و زنان را به‌خاطر نداشتن رابطهٔ جنسی مقصر می‌دانند. از حدود سال ۲۰۱۹، برخی از اینسل‌هایی که خود را چنین معرفی می‌کنند، تلاش کرده‌اند دیدگاه‌های خود را به‌گونه‌ای بازتعریف کنند که بیشتر با جریان اصلی جامعه هماهنگ به‌نظر برسد؛ از طریق نوشتن پست‌های وبلاگی و مقالات در ویکی‌ها و انجمن‌های موضوع‌محور. این مطالب معمولاً بیان‌های آشکار زن‌ستیزانه را در بخش‌هایی از زیرفرهنگ اینسل رد می‌کنند، بر ناهمگونی در میان جوامع اینسل تأکید
رد می‌کنند، بر ناهمگونی در میان جوامع اینسل تأکید دارند، و اینسل‌ها را نه به‌عنوان یک زیرفرهنگ اینترنتی، بلکه به‌عنوان افرادی در یک وضعیت زیستی مشترک معرفی می‌کنند؛ وضعیتی که ممکن است حتی شامل افرادی شود که عضو این زیرفرهنگ نیستند. در سال ۲۰۲۱، م. کلی در مؤسسهٔ پژوهشی همکاران پژوهشی سیاسی نوشت که این تلاش‌ها برای بازتعریف هویت اینسل با نحوهٔ خودتعریفی و شیوه‌های مدیریت درون‌گروهی آن‌ها در تضاد است؛ زیرا در این جوامع کاربران مدام مشروعیت دیگر اعضا را به‌عنوان «اینسل واقعی» به چالش می‌کشند، اما در عین حال
«اینسل واقعی» به چالش می‌کشند، اما در عین حال افرادی را که پیش‌تر تجربهٔ جنسی داشته‌اند، در صورتی که ایدئولوژی سیاسی مشابهی داشته باشند، به‌عنوان عضو می‌پذیرند. افراط‌گرایی. از اواخر دههٔ ۲۰۱۰، جوامع اینسل افراط‌گراتر شدند و تمرکز بیشتری بر خشونت پیدا کردند. این تحول به عوامل مختلفی نسبت داده شده است، از جمله تأثیر گروه‌های نفرت‌پراکن اینترنتی هم‌پوشان، و ظهور گروه‌های راست‌گرایی آلترناتیو و برترپنداری نژاد سفید. خطاب‌های زن‌ستیزانه و خشونت‌طلبانهٔ برخی از اعضای این جوامع باعث شد که وب‌سایت‌ها و میزبان‌های
این جوامع باعث شد که وب‌سایت‌ها و میزبان‌های اینترنتی بسیاری این گروه‌ها را مسدود کنند. جوامع اینسل همچنان در پلتفرم‌های آسان‌گیرتری مانند ۴چن، 8chan، و گب فعال هستند، همچنین در انجمن‌های اینترنتی‌ای که به‌طور خاص برای این موضوع ایجاد شده‌اند. اینسل‌هایی که افراط‌گراتر هستند و خود را چنین معرفی می‌کنند، به‌طور فزاینده‌ای به فضاهای پنهان‌تری مهاجرت کرده‌اند، از جمله به خدمات گفت‌وگوی مرتبط با بازی‌های رایانه‌ای (مانند دیسکورد) و دارک وب، تا از مسدودسازی سایت‌ها و همچنین خودسانسوری که در برخی جوامع اینسل
و همچنین خودسانسوری که در برخی جوامع اینسل برای دوری از توجه نهادهای امنیتی یا ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی شکل گرفته، دور بمانند. از سال ۲۰۱۸ و در طول دههٔ ۲۰۲۰، ایدئولوژی اینسل از سوی دولت‌های آمریکای شمالی و پژوهشگران به‌عنوان تهدیدی تروریستی توصیف شد ه است، و نیروهای امنیتی در مورد این زیرفرهنگ هشدارهایی صادر کرده‌اند. در ماه مهٔ ۲۰۱۹، یک مرد آمریکایی به‌دلیل تهدید تروریستی به حداکثر پنج سال زندان محکوم شد. او در شبکه‌های اجتماعی نوشته بود: «قصد دارم به یک مکان عمومی تیراندازی کنم... هر دختری را که
به یک مکان عمومی تیراندازی کنم... هر دختری را که ببینم خواهم کشت». در سپتامبر ۲۰۱۹، نیروی زمینی ایالات متحدهٔ آمریکا به سربازان دربارهٔ احتمال وقوع خشونت در سالن‌های نمایش فیلم "جوکر" هشدار داد، پس از آن‌که «گفت‌وگوهایی نگران‌کننده و بسیار مشخص» در میان اینسل‌هایی که در دارک‌وب فعالیت می‌کردند، کشف شد. در گزارشی که در ژانویهٔ ۲۰۲۰ از سوی ادارهٔ ایمنی عمومی تگزاس منتشر شد، جنبش اینسل به‌عنوان یک «تهدید نوظهور تروریسم داخلی» توصیف شده بود که «ممکن است به‌زودی با سطح مرگ‌باری سایر انواع تروریسم داخلی برابری