payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوچک در حدود ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد به علت تشکیل یک پوشش B2O3 کمرنگ روی سطح، به علت خروج بور از ماده جامد و تشکیل یک پوشش محافظ است که باعث کاهش تلفات اضافی بور می‌شود. این پوشش می‌تواند به راحتی توسط متانول حل شده و مواد به حالت براق اولیه خود بازمی‌گردند. تنگستن بورید. کشف تترابورید تنگستن فوق‌سخت گواهی دیگر به امیدوارکننده بودن طراحی پیوند کووالانسی فلزات انتقالی تراکم‌ناپذیر با بور است. در حالی که WB4 برای اولین بار در سال ۱۹۶۶ سنتز و شناسایی شد، در سال ۲۰۱۱ به عنوان یک ماده فوق سنگین ارزان قیمت شناخته
۲۰۱۱ به عنوان یک ماده فوق سنگین ارزان قیمت شناخته شد. جالب اینجاست که ترکیبات بورید تنگستن دیگر که بور کمتری دارند مانند دی بورید تنگستن فوق سخت نیستند. مقادیر بالاتر بور به دلیل افزایش چگالی پیوندهای کوتاه کووالانسی بور-بور و بور - فلز منجر به سختی بالاتر می‌شود. با این حال، محققان توانسته‌اند WB2 را از طریق افزودن مقادیر کم دیگر فلزات انتقالی مانند نایوبیوم و تانتالوم در ساختار بلور، به سمت فوق‌سخت سوق دهند. این مکانیزم افزایش سختی را استحکام بخشی از طریق محلول جامد می‌نامند و مکانیزم این استحکام بخشی به
محلول جامد می‌نامند و مکانیزم این استحکام بخشی به این شکل است که اتم‌هایی با اندازه‌های مختلف در شبکه اصلی قرار می‌گیرند و مانع از حرکت نابجایی‌ها می‌شوند. بورید آلومینیوم منیزیم. BAM یک ترکیب شیمیایی از آلومینیوم، منیزیم و بور است؛ که فرمول آن AlMgB14 است و ترکیب شیمیایی آن به Al0.75Mg0.75B14 نزدیک‌تر است. این آلیاژ سرامیکی مقاومت سایش بالا و ضریب اصطکاک کم دارد. سایر مواد فوق سخت غنی از بور. از دیگر ترکیبات سخت غنی از بور می‌توان به B4C و B6O اشاره کرد. a-B4C آمورف دارای سختی حدود 50 GPa است که در محدوده
آمورف دارای سختی حدود 50 GPa است که در محدوده فوق سختی قرار دارد. می‌توان به این صورت نگاه کرد که از کریستال‌های شبه ایکوزاهدرال بور که در زمینه آمورف قرار گرفته‌اند ساخته شده‌است. فرم بلوری B4C، دارای سختی حدود 30 GPa است. فرم کریستالی (استوکیومتری B13C3) از ایکوزاهدرال‌های بور متصل شده توسط اتم‌های بور و کربن تشکیل شده‌است. اکسید بور (B6O) دارای سختی حدود 35 GPa است. ساختار آن شامل هشت واحد ایکوزاهدرال B12 است که در رأس یک سلول واحد رومبوهدرال نشسته‌اند و دو اتم اکسیژن در امتداد جهت رومبوهدرال (۱۱۱) قرار
دو اتم اکسیژن در امتداد جهت رومبوهدرال (۱۱۱) قرار دارند. مواد فوق‌سخت نانوساختار. مواد نانوساختار فوق‌سخت یک گروه جدا از مواد فوق‌سخت هستند. تمرکز در سنتز مواد فوق‌سخت نانو بر به حداقل رساندن ریزترک‌های رخ داده در ساختار از طریق سخت شدن مرز دانه‌ای است. از بین بردن ریزترک‌ها می‌تواند مواد را ۳ تا ۷ برابر مقاومت اصلی خود تقویت کند. استحکام بخشی از طریق مرز دانه توسط معادله هال-پچ توصیف شده‌است. متوسط سختی ماده با کاهش d (اندازه کریستالیت) به زیر ۱۰ نانومتر، کاهش می‌یابد. مکانیسم‌های زیادی برای لغزش مرزدانه
کاهش می‌یابد. مکانیسم‌های زیادی برای لغزش مرزدانه و در نتیجه نرم شدن مواد ارائه شده‌است، اما هنوز جزئیات آن درک نشده‌است. علاوه بر استحکام بخشی از طریق مرزدانه، توجه زیادی به ایجاد ساختار microheterostructure یا ایجاد نانوساختار دو ماده با اختلاف خیلی زیاد در مدول الاستیک شده‌است. ساختار microheterostructure برای اولین بار در سال ۱۹۷۰ ارائه شد و دارای لایه‌های نازک بسیار مرتب که از نظر تئوری نمی‌توان آن‌ها را با استفاده از ابزار مکانیکی جدا کرد، بود؛ و باور بر این بود که این ساختارها مستحکم‌تر از مخلوط‌های
بر این بود که این ساختارها مستحکم‌تر از مخلوط‌های ساده هستند. این نظریه با ساختارهای Al / Cu و Al / Ag تأیید شد. پس از تشکیل Al / Cu و Al / Ag، تحقیقات به سمت سیستم‌های چند لایه شامل Cu / Ni , TiN / VN , W / WN , Hf / HfN و غیره گسترش یافت. در همه موارد، کاهش پارامتر شبکه باعث افزایش سختی می‌شود. یکی از مواد متداول نانوساختار، نانومیله‌های الماس اگریگیت (جمع شده) است که سخت‌تر از الماس بالک است و در حال حاضر سخت‌ترین ماده (150 a GPa) شناخته شده‌است.
تالار شهر هلسینکی (انگلیسی: Helsinki City Hall)، (فنلاندی: "Helsingin kaupungintalo", سوئدی: "Helsingfors stadshus") یک ساختمان اداری مرکزی در هلسینکی، فنلاند است. تالار شهر در منطقه کرونون‌هاکا در خیابان پُوهیُویس‌اسپلانادی، مشرف به میدان بازار واقع شده‌است. تالار شهر مقر شورای شهر هلسینکی است. پیشینه. این بنا توسط کارل لودویگ انگل ابتدا به عنوان کاربری هتلی با نام سِوراهوئونِه در سال ۱۸۳۳ تکمیل شد و یک مرکز مهم فرهنگی برای اجرای نمایش بود. شورای شهر هلسینکی در سال ۱۹۰۱ این ساختمان را خریداری کرد و پس از
در سال ۱۹۰۱ این ساختمان را خریداری کرد و پس از نقل‌مکان هتل در سال ۱۹۱۳، آن را به عنوان تالار شهر بازسازی کرد. بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ تالار شهر هلسینکی به‌طور اساسی توسط آرنو روسو ووئوری معمار فنلاندی بازسازی و نمای شیشه‌ای مدرن جایگزین سبک کلاسیک قدیمی شد. کارکرد. دفتر کار رسمی شهردار هلسینکی و معاونین وی و همچنین تالار جلسات شورای شهر در این بنا سازماندهی شده‌است. شورای شهر چهارشنبه‌های متناوب در تالار شورا تشکیل جلسه می‌دهد. این بنا دارای یک گالری با نام رسمی ویرکا است که ورود و استفاده از آن برای همه
رسمی ویرکا است که ورود و استفاده از آن برای همه ساکنان هلسینکی آزاد است. گالری ویرکا میزبان نمایشگاه‌ها، کنسرت‌ها و نمایش فیلم‌ها است.
جونگ این سون (؛ زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۹۱) بازیگر اهل کره جنوبی است.
‎در هندسه ، شصت‌چهار ضلعی وجهی یک جسم کاتالان است که چند وجهی مزدوج لوزبیست‌دوازده‌وجهی ، یک جسم ارشمیدسی است.دارای ٦٠ وجه و ٦٢ رأس و ١٢٠ ضلع است.این چندوجهی یکی از شش جسم جسم کاتالان است که در بین رئوس آن مسیر همیلتونی وجود ندارد. از نظر توپولوژیکی با "سی لوزوجهی ستاره ای" یکسان است.
باشگاه فوتبال دارلینگتون یک باشگاه فوتبال است که در دارلینگتون، شهرستان دورهام انگلیس مستقر است. این تیم در لیگ فوتبال کنفرانس شمال انگلستان بازی می‌کند. رقیب سنتی این باشگاه هارتلپول یونایتد است. باشگاه فوتبال دارلینگتون در واقع در سال ۱۸۸۳ پدید آمده است اما به دلیل بدهی های خود بسته شد و در سال ۲۰۱۲ باشگاه فوتبال دارلینگتون ۱۸۸۳ به عنوان باشگاهی جدید اما با همان ماهیت قدیمی پدید آمد و در سال ۲۰۱۷ به نام قدیمی خود یعنی باشگاه فوتبال دارلینگتون تغییر نام داد.
کرونون‌هاکا (انگلیسی: Kruununhaka)، (سوئدی: "Kronohagen") یک محله در هلسینکی، پایتخت فنلاند است. این محله حداقل از اواسط دهه ۱۶۶۰ در هلسینکی، قدمت دارد. از اواسط سده ۱۷ میلادی این محله به مکانی در کنار بندر تبدیل شد، که ساکنان آن شامل مقامات شهرستانی و ایالتی بودند. کاخ ریاست‌جمهوری، تالار شهر هلسینکی، کلیسای جامع هلینسکی و بسیاری از ساختمان‌های دانشگاه هلسینکی نیز در کرونون‌هاکا واقع شده‌اند. این منطقه به دلیل فروشگاه‌های قدیمی خود نیز مشهور است.
رسوایی کلاهبرداری کمک‌هزینه کودکان در هلند () در نتیجه سوء مدیریت و کلاهبرداری قریب به ۲۶۰۰۰ خانواده که اکثر آنها از قشرهای کم‌درآمد و مهاجران هستند، صورت گرفت. این خانواده‌ها بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ به‌طور ناعادلانه‌ای قربانی کلاهبرداری کمک‌هزینه مراقبت از کودکان شده‌اند به‌طوریکه زندگی بسیاری از خانواده‌ها تباه شده و باعث بی‌کاری، طلاق و مشکلات دیگری برای آنها شده است. تحقیقات پارلمانی آن را یک «بی‌عدالتی بی‌سابقه» توصیف کرده است، این رسوایی در سپتامبر ۲۰۱۸ مورد توجه عموم قرار گرفت و تحقیقات حول آن آغاز
مورد توجه عموم قرار گرفت و تحقیقات حول آن آغاز گردید. محققان این کلاهبرداری را نتیجه سوگیری نهادی، نقض اصول حاکمیت قانون و سوء مدیریت دانستند. در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ دو ماه قبل از انتخابات سراسری هلند، مارک روته نخست‌وزیر این کشور ضمن پذیرش مسئولیت سال‌ها سوءمدیریت در زمینه کمک هزینه مراقبت از کودکان که باعث تباهی مالی هزاران خانواده شده استعفای دسته جمعی اعضای دولت را اعلام کرد. مقابله با کلاهبرداری. در پاسخ به حلقه کلاهبرداری بلغارستان، مجلس نمایندگان هلند بر جلوگیری شدیدتر از کلاهبرداری اصرار ورزید. مجلس
بر جلوگیری شدیدتر از کلاهبرداری اصرار ورزید. مجلس به‌طور جداگانه، توافق‌نامه ائتلاف کابینه اول روته شامل ماده ای برای تشدید اقدامات ضد تقلب بود را مورد بررسی قرارداد. در ۲۸ مه ۲۰۱۳، دولت یک تیم مدیریت تقلب را تشکیل داد، متشکل از مقامات عالی‌رتبه از سازمان مالیاتی و گمرکی و وزارت دارایی، برای تحقق این وعده‌ها. بعداً در همان سال، تیم مدیریت کلاهبرداری نیروی مشترک ضد تسهیل (CAF؛ هلندی Combiteam Aanpak Facilitators) را توسعه داد. تسهیلات به افراد یا مؤسساتی گفته می‌شود که امکان تقلب (مشکوک) در چارچوب کمک هزینه
می‌شود که امکان تقلب (مشکوک) در چارچوب کمک هزینه مراقبت از کودک را فراهم می‌کنند. این بدان معنی بود که CAF با درخواست‌های مشکوک به دنبال آژانس‌های نگهداری کودکان با استفاده از کمک هزینه مراقبت از کودکان بوده است.
عکس‌های زوندرکماندو به چهار عکس تار گفته می‌شوند که به شکل پنهانی در اوت ۱۹۴۴ در درون اردوگاه کار اجباری آشویتس در لهستان تحت اشغال آلمان گرفته شدند. این عکس‌ها به همراه چند عکس مربوط به آلبوم آشویتس، تنها عکس‌هایی هستند که از وقایع اطراف اتاق‌های گاز خبر داده‌اند. تصاویر در فاصله زمانی ۱۵–۳۰ دقیقه‌ای از یکدیگر توسط یکی از زندانیان درون آشویتس-برکناو، اردوگاه پاکسازی زیرمجموعه آشویتس، گرفته شده‌اند. این عکاس که اغلب از وی تنها با نام الکس یاد می‌شود، از جمله زندانیان یهودی از یونان و عضوی از "زوندرکوماندو"
زندانیان یهودی از یونان و عضوی از "زوندرکوماندو" بود؛ زندانیانی که ناچار به کار در اتاق‌های گاز و اطراف آن می‌شدند. چندین منبع او را با نام آلبرتو اررا، از افسران نیروی دریایی یونان، شناسایی کرده‌اند. او دو عکس از درون یکی از اتاق‌های گاز و دو عکس از بیرون آن گرفت، ولی به دلیل آنکه دوربین را نزدیک لگنش نگه داشته بود نتوانست آن را با دقت نشانه برود. مقاومت لهستان سپس توانست فیلم را درون یک لوله خمیردندان از اردوگاه قاچاق کند. شماره عکس‌ها در بایگانی موزه ایالتی آشویتس-برکناو ۲۸۰ تا ۲۸۳ هستند. شماره‌های ۲۸۰
آشویتس-برکناو ۲۸۰ تا ۲۸۳ هستند. شماره‌های ۲۸۰ و ۲۸۱، که سوزاندن اجساد را در گودال‌های آتش نمایش می‌دهند، از پشت قاب سیاه درب یا پنجره اتاق گاز گرفته شده‌اند. شماره ۲۸۲ گروهی از زنان برهنه را درست پیش از ورود به اتاق گاز نشان می‌دهد. شماره ۲۸۳ تصویری از درختان است که در نتیجه نشانه‌گیری خیلی بالای عکاس است. زوندرکوماندو. زوندرکوماندو (به معنی «کماندوهای ویژه») در آشویتس عمدتاً زندانیان یهودی، و در برهه‌ای از زمان چند اسیر جنگی روسی، بودند که ناچار به کار در مجموعه‌های آدم‌سوزی می‌شدند؛ این مجموعه‌ها شامل
مجموعه‌های آدم‌سوزی می‌شدند؛ این مجموعه‌ها شامل "Entkleidungskammer" (اتاق‌های درآوردن لباس)، اتاق گاز و کوره‌های آدم‌سوزی بودند. در تابستان سال ۱۹۴۴، اردوگاه تا حدود ۱۰۰۰ زوندرکوماندو داشت که در چهار کوره آدم‌سوزی (شماره دو تا پنج)، و نیز پناهگاهی با اتاق‌های گاز اضافی که درون ساختمانی آجری کاهگلی معروف به «کاخ سفید کوچک» قرار داشت، کار می‌کردند. پس از «گزینش» زندانیان توسط نیروهای اس‌اس به عنوان «نامناسب برای کار»، زوندرکوماندو معمولاً آنها را به اتاق درآوردن لباس می‌بردند، سپس آنها را به اتاق گاز
درآوردن لباس می‌بردند، سپس آنها را به اتاق گاز می‌رساندند و به آنها می‌گفتند که قرار است آن‌ها را به اتاق دوش گرفتن و ضد عفونی کردن منتقل کنند. برای جلوگیری از وحشت گروه، به زندانیان قلابی شماره‌دار برای وسایل خود در اتاق درآوردن لباس داده می‌شد تا به آنها اطمینان داده شوند که بازگردانده خواهند شد. پس از آن زوندرکوماندو اجساد را از اتاق گاز به بیرون منتقل می‌کردند، دندان‌های پرشده توسط طلا، دندان‌های مصنوعی، مو، جواهرات و عینک‌ها را برمی‌داشته و اقدام به دفع اجساد ابتدا در گورهای دسته جمعی و بعدها در
به دفع اجساد ابتدا در گورهای دسته جمعی و بعدها در کوره‌ها و گودال‌های آتش می‌کردند. آن‌ها سپس اتاق گاز را برای ورود دسته‌های بعدی تمیز می‌کردند. گرفتن عکس‌ها. عکاس معمولاً تنها با نام الکس، زندانی یهودی از یونان، شناخته می‌شود. چندین منبع وی را با نام آلبرتو اررا، افسری از نیروی دریایی یونان، شناسایی کرده‌اند که پس از ضربه زدن به یک افسر اس‌اس هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. نام رمز اررا، الکوس الکسادریدیس بود بود. اعضای دیگر زوندرکوماندو موجود در کوره آدم‌سوزی شماره پنج به تهیه و پنهان کردن دوربین کمک
شماره پنج به تهیه و پنهان کردن دوربین کمک کردند و مراقب امور در هنگام گرفتن عکس‌ها بودند. فاینزیلبرگ، که از ژوئیه ۱۹۴۳ در کوره آدم‌سوزی شماره پنج کار می‌کرد، نحوه گرفتن عکس‌ها را اینگونه شرح داد: فاینزیلبرگ همچنین می‌گوید که دوربین شبیه یک لایکای آلمانی به نظر می‌رسید. زمولفسکی آن را در ته یک سطل پنهان کرده بود، و در حالی که الکس در حال گرفتن عکس‌ها بود، وی روی سقف مجموعه کوره آدم‌سوزی برای مراقبت از اوضاع ماند. فاینزیلبرگ تأکید کرد که، اگرچه الکس دکمه دوربین را فشار داد، اما هر پنج مرد در کنار هم در
دوربین را فشار داد، اما هر پنج مرد در کنار هم در عملیات حضور داشتند و با هم عمل کرده بودند. به گفته زمولفسکی، در گفتگویی با ژان-کلود پرساک در ۱۹۸۷، این چهار عکس در فاصله ۱۵–۳۰ دقیقه‌ای از یکدیگر گرفته شدند. باور بر این است که همه عکس‌ها از همان دسته‌ای گرفته شده‌اند که پیش و پس از گازگرفتگی در عکس‌ها دیده می‌شوند. با در نظر گرفتن موقعیت درختان در عکس ۲۸۲ در مقایسه با عکس‌های هوایی، و با توجه به شهادت آلتر فاینزیلبرگ که گزارش می‌دهد این عکس و همچنین عکس ۲۸۳ از درون ساختمان گرفته شده‌اند، ایگور بارتوسیک
۲۸۳ از درون ساختمان گرفته شده‌اند، ایگور بارتوسیک تاریخ‌دان این فرضیه را مطرح می‌کند که این عکس‌ها از درون دهانهٔ ویژهٔ انداختن مخذن‌های حاوی سیکلون ب در اتاق گاز، واقع در ارتفاع ۲ متری سطح زمین گرفته شده‌اند؛ به ویژه که اررا قامت بلندی داشته‌است. قاب سیاه درب یا پنجره اتاق گاز، به احتمال زیاد درب، در عکس‌های ۲۸۰ و ۲۸۱ دیده می‌شود. در عکس ۲۸۱، قطعه‌ای از عکس ۲۸۲ در سوی چپ دیده می‌شود، به این معنی که ترتیب گرفتن تصاویر با شماره‌گذاری موزه دولتی مغایرت دارد: تصاویر درآوردن لباس در جنگل، از دیدگاه زمانی، پیش
تصاویر درآوردن لباس در جنگل، از دیدگاه زمانی، پیش از تصاویر گودال‌های سوزاندن اجساد هستند. نوار عکس‌ها توسط مقاومت زیرزمینی لهستان به صورت قاچاق از اردوگاه خارج شد و توسط هلنا دانتون، که در غذاخوری اس‌اس کار می‌کرد، در درون یک لوله خمیر دندان پنهان شده بود. همچنین، یادداشتی به تاریخ ۴ سپتامبر ۱۹۴۴ و امضا شده با نام استاکوو، نوشته شده توسط زندانیان سیاسی یوزف چیرانکیویتس و استانیسلاو کلوجینسکی، به نوار پیوست شد. درخواست شده بود تا عکس‌ها برای «Tell»، نام رمز ترزا واسوکا-استرایخر از مقاومت زیرزمینی در
رمز ترزا واسوکا-استرایخر از مقاومت زیرزمینی در کراکوف، فرستاده شوند: در فرهنگ عامه. عکس‌های زوندرکوماندو در فیلم مجارستانی "پسر شائول" در سال ۲۰۱۵ مورد استناد قرار گرفتند.
ژرژ دیدی-اوبرمان – )، عضو آکادمی بریتانیا، فیلسوف مطالعات تاریخ هنر اهل فرانسه است. زندگی‌نامه. ژرژ دیدی-اوبرمان در ۱۳ ژوئن ۱۹۵۳ در سن-اتین به دنیا آمد. او از جمله پژوهشگران آکادمی فرانسه در رم (ویلا مدیچی) و پژوهشگر مقیم بنیاد برنزون ویلا ای تاتی در فلورانس بوده‌است. از سال ۱۹۹۰ به این سوی، وی در مدرسه عالی مطالعات علوم اجتماعی تدریس می‌کند.
در هندسه، بیست‌وچهار چهار ضلعی وجهی (به انگلیسی:deltoidal icositetrahedron) جسمی کاتالان است. چندوجهی مزدوج لوزمکعب‌هشت‌وجهی است. دارای ۲۴ وجه و ۲۶ رأس و ۴۸ ضلع است. در طبیعت. بیست‌وچهار چهار ضلعی وجهی یک عادت کریستالی است که غالباً توسط ماده معدنی و گاهی گارنت ایجاد می‌شود. این شکل را اغلب در بافت‌های معدنی ذوزنقه می‌نامند، اگرچه در هندسه سه بعدی این نام معنی دیگری دارد.
تالاب صالحیه یک تالاب فصلی در نظرآباد استان البرز ایران است. همچنین بخشی از این تالاب در استان قزوین قرار دارد وسعت تالاب صالحیه با احتساب باتلاق‌های اطراف ده هزار هکتار می‌باشد و آب این تالاب از رودخانه کردان تأمین می‌شود. این تالاب یک تالاب فصلی است و در فصل گرما به دلیل بارش کم و نیاز کشاورزان منطقه به آب، بسیار کم‌آب و خشک می‌شود. میزان بارندگی در این تالاب ۲۲۰ میلیمتر در سال است." از مهمترین تاثیرهای زیست‌محیطی این تالاب می‌توان به جلوگیری از هجوم ریز گرد‌ها و نمک به شهرهای اطراف تالاب، کمک به افزایش
گرد‌ها و نمک به شهرهای اطراف تالاب، کمک به افزایش پوشش گیاهی، و زیستگاهی بزرگ برای جانوران و پرندگان مهاجر اشاره کرد. خشکی. در سال‌های اخیر در فصول گرما بیشتر بخشهای این تالاب روبه خشکی می‌رود و زیستگاه‌های جانواران زیادی که در این منطقه هستند از ميان می‌رود. از دلایل خشکی این تالاب می‌توان به برداشت بی‌رویه آب تالاب توسط کشاورزان منطقه، چرای دام، بارش کم و بی‌توجهی به تالاب دانست. این تالاب در سال ۱۳۹۷ احیا و آبگیری شد و بسیاری از گونه‌های جانوری که در پی خشکی تالاب از منطقه رفته بودند بازگشتند. در چند
خشکی تالاب از منطقه رفته بودند بازگشتند. در چند روز از تیر سال ۱۴۰۴ گردو خاک شدیدی آسمان تهران را فراگرفت ، معاون زمین‌شناسی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌ معدنی کشور، تالاب خشک شده صالحیه را به عنوان مهمترین کانون فعال گرد و غبار در اطراف پایتخت نام برد . زیستگاه‌ها. زیستگاه‌های تالاب صالحیه بسیار متنوع می‌باشد عمده زیستگاه‌های این تالاب را پرندگان تشکیل می‌دهند. در این تالاب ۱۲۰ گونه پرنده وجود دارد. همچنین این تالاب محل مهاجرت بسیاری از گونه‌های پرندگان مهاجر می‌باشد. از انواع پرندگان موجود در این تالاب
می‌باشد. از انواع پرندگان موجود در این تالاب می‌توان به درنا خاکستری، غاز خاکستری، اردک سبز، تنجه، آنقوت، اگرت، حواصیل، فلامینگو، لک‌لک سیاه و پلیکان اشاره کرد. از گونه‌های پستاندار موجود در این منطقه می‌توان به خرگوش، روباه، گرگ، شغال، گراز و سنجاب اشاره کرد. پوشش گیاهی. پوشش گیاهی منطقه از نوع گونه‌های استپی می‌باشد و شامل انواع گیاهان مرتعی، از قبیل گرامینه‌ها، درمنه‌ها و انواع گیاهان بالشتکی خاردار در اطراف و خود تالاب می‌باشد. جغرافیا و مسیرهای دسترسی. این تالاب از شمال به فرودگاه آزادی شهرستان نظر
این تالاب از شمال به فرودگاه آزادی شهرستان نظر آباد، روستای صالحیه، از شرق به روستای شیخ حسن، از جنوب به قشلاق دایلر در استان البرز و از غرب به زمینهای روستای شهرآباد در استان قزوین محدود می‌شود. برای دسترسی به این تالاب دو راه وجود دارد:
ماسساندرا (به لاتین: Massandra) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرداری یالتا واقع شده‌است. ماسساندرا ۷٬۲۸۰ نفر جمعیت دارد و ۳۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. ماساندرا که محل سکونتگاه یونان باستان (Tavrida-Ταυρίδα) بود، توسط کنت پوتوکی در سال 1783 تصاحب شد.
گورزوف (به لاتین: Gurzuf) یک منطقهٔ مسکونی در روسیه است که در شهرداری یالتا واقع شده‌است. گورزوف ۸٬۹۳۳ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
‎در هندسه، شصت‌مثلث وجهی (به انگلیسی:pentakis dodecahedron یا kisdodecahedron) جسمی کاتالان و مزدوج بیست‌وجهی بریده‌شده است. می‌تواند با اتصال هرمی پنج ضلعی به هر وجه یک دوازده وجهی منتظم ایجاد شود. دارای ۶۰ وجه و ۹۰ ضلع و ۳۲ رأس است. زیست. شصت‌مثلث وجهی همچنین مدلی از برخی ویروسهای متقارن از نوع icosahedrally مانند ویروس AAV است. این ویروس‌ها دارای ۶۰ پروتئین کپسیدی مربوط به تقارن هستند که با ترکیب یکدیگر ۶۰ وجه متقارن شصت‌مثلث وجهی را ایجاد می‌کنند.
موزه ایالتی آشویتس-برکناو موزه‌ای است که در محل اردوگاه آشویتس در اوش‌وینچیم (به آلمانی: Auschwitz) در لهستان قرار دارد. این مکان شامل اردوگاه اصلی کار اجباری در آشویتس یک و بقایای اردوگاه کار اجباری و پاکسازی در آشویتس دو-برکناو می‌شود. هر دو این اردوگاه‌ها در هنگام اشغال لهستان در سال‌های ۱۹۳۹–۱۹۴۵ توسط آلمان نازی گسترش داده شده و اداره می‌شدند. دولت لهستان این مکان را به عنوان یک مرکز پژوهشی و به یاد ۱٫۱ میلیون نفری، از جمله ۹۶۰٬۰۰۰ یهودی، که در جریان جنگ جهانی دوم و هولوکاست در آن جان خود را از دست
جنگ جهانی دوم و هولوکاست در آن جان خود را از دست دادند حفظ کرده‌است. این مکان در سال ۱۹۷۹ جزو میراث جهانی یونسکو ثبت شد. دربارهٔ موزه. موزه در آوریل ۱۹۴۶ توسط تادئوز واسوویچ و دیگر زندانیان پیشین آشویتس ایجاد شد که تحت مدیریت وزارت فرهنگ و هنر لهستان فعالیت می‌کردند. به‌طور رسمی، موزه در ۲ ژوئیه ۱۹۴۷ با اقدام پارلمان لهستان گشوده شد. این محوطه شامل ۲۰ هکتار در آشویتس یک و ۱۷۱ هکتار در آشویتس دو است که در حدود سه کیلومتری اردوگاه اصلی قرار دارد. بیش از ۲۵ میلیون تن از این موزه بازدید کرده‌اند. از سال ۱۹۵۵
تن از این موزه بازدید کرده‌اند. از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۹۰، موزه توسط یکی از بنیانگذاران و زندانیان پیشین آن، کازیمیرز سمولن، اداره می‌شد. در سال ۲۰۱۹، ۲٬۳۲۰٬۰۰۰ تن از این مکان بازدید کردند؛ از لهستان (کمینه ۳۹۶٬۰۰۰)، انگلستان (۲۰۰٬۰۰۰)، ایالات متحده (۱۲۰٬۰۰۰)، ایتالیا (۱۰۴٬۰۰۰)، آلمان (۷۳٬۰۰۰)، اسپانیا (۷۰٬۰۰۰)، فرانسه (۶۷٬۰۰۰)، اسرائیل (۵۹٬۰۰۰)، ایرلند (۴۲٬۰۰۰)، و سوئد (۴۰،۰۰۰). تاریخچه. نخستین نمایشگاه درون پادگان در سال ۱۹۴۷ گشوده شد. در لهستان تحت سلطه استالین، در هفتمین سالگرد نخستین تبعید اسیران جنگی
در هفتمین سالگرد نخستین تبعید اسیران جنگی لهستانی به آشویتس، نمایشگاه با کمک زندانیان پیشین نمایشگاه مورد بازبینی قرار گرفت. این نمایشگاه تحت تأثیر جنگ سرد قرار گرفت و در کنار تصاویر گتوهای یهودی، عکس‌های زاغههای ایالات متحده نیز به نمایش گذاشته شدند. پس از مرگ استالین، نمایشگاه جدیدی در سال ۱۹۵۵ برنامه‌ریزی شد. در سال ۱۹۵۹، هر ملتی که در آشویتس قربانی داشته بود، حق ارائه نمایشگاه خود را به دست آورد. با این حال، قربانیانی مانند همجنسگرایان، شاهدان یهوه، مردم کولی و مردم ینیش چنین حقی را دریافت نکردند. از
کولی و مردم ینیش چنین حقی را دریافت نکردند. از آنجا که یهودیان کشته شده در آشویتس شهروندان اسرائیل نبودند، کشور اسرائیل نیز از ارائه کمک هزینه به نمایشگاه خود خودداری کرد. در آوریل ۱۹۶۸، نمایشگاه یهودیان، طراحی شده توسط آندری اشچپیورسکی، گشوده شد. در سال ۱۹۷۹ هنگامی که پاپ ژان پل دوم مراسمی مذهبی را در برکناو برگزار کرد و اردوگاه را «گلگتای دوران ما» خواند، یک رسوایی رخ داد. در سال ۱۹۶۲، منطقه‌ای حفاظتی در اطراف موزه در برکناو (و در سال ۱۹۷۷، یک منطقه در اطراف موزه در آشویتس) برای حفظ وضعیت تاریخی اردوگاه
موزه در آشویتس) برای حفظ وضعیت تاریخی اردوگاه ایجاد شد. این مناطق در سال ۱۹۹۹ توسط پارلمان لهستان تأیید شدند. در سال ۱۹۶۷، نخستین بنای یادبود بزرگ گشوده شد و در دهه ۱۹۹۰ نخستین تابلوهای اطلاع‌رسانی راه‌اندازی شدند. تصویربرداری. با اجازه موزه، صحنه‌های چهار فیلم در مکان اردوگاه فیلم‌برداری شده‌اند: "سرنشین" (۱۹۶۳) به کارگردانی آندری مونک لهستانی، "چشم‌انداز بعد از نبرد" (۱۹۷۰) به کارگردانی آندری وایدا لهستانی و یک مینی سریال تلویزیونی، "جنگ و یادآوری" (۱۹۸۸)، و "انکار" (۲۰۱۶). اگرچه دولت لهستان برای ساخت
و "انکار" (۲۰۱۶). اگرچه دولت لهستان برای ساخت صحنه‌های فیلم برای "فهرست شیندلر" (۱۹۹۳) اجازه ساخت صحنه‌های فیلم‌برداری درون اردوگاه را داد، اما استیون اسپیلبرگ تصمیم گرفت برای فیلم‌برداری از طاق بدنام ورودی اردوگاه هنگامی که قطار حاوی زنان نجات‌یافته توسط اسکار شیندلر از زیر آن رد می‌شود، ماکتی بیرون از اردوگاه بسازد. مناقشه‌های مذهبی. در سال ۱۹۷۹، پاپ تازه انتخاب شده لهستانی، ژان پل دوم، آیین عشای ربانی را در محوطه آشویتس دو برای حدود ۵۰۰٬۰۰۰ تن برگزار کرد و اعلام کرد که ادیت اشتاین را به تقدس می‌رساند.
و اعلام کرد که ادیت اشتاین را به تقدس می‌رساند. برخی از کاتولیک‌ها صلیبی را در نزدیکی پناهگاه شماره ۲ آشویتس دو، در جایی که وی با گاز کشته شد، نصب کردند. اندکی بعد، یک ستاره داوود در محل ظاهر شد، و این مسئله منجر به گسترش نمادهای مذهبی شد، که در نهایت همه آن‌ها برداشته شدند. راهبه‌های کرملی در سال ۱۹۸۴ در نزدیکی آشویتس یک صومعه‌ای را افتتاح کردند. پس از آنکه برخی از گروه‌های یهودی خواستار برچیده شدن صومعه شدند، نمایندگان کلیسای کاتولیک در سال ۱۹۸۷ با این خواسته موافقت کردند. یک سال بعد، کرملی‌ها صلیبی بلند
موافقت کردند. یک سال بعد، کرملی‌ها صلیبی بلند به ارتفاع ۸ متر، در نزدیکی محل صومعه پیشین خود، درست در بیرون از بلوک ۱۱، بر پا کردند که از درون اردوگاه به سختی دیده می‌شد. این کار به اعتراض گروه‌های یهودی منجر شد، که می‌گفتند بیشتر کشته‌شدگان در آشویتس یهودیان بوده‌اند و خواستار دور نگه داشتن نمادهای مذهبی از محل شدند. کلیسای کاتولیک تا سال ۱۹۸۹ به کرملی‌ها مهلت داد تا از آنجا دور بشوند، اما آن‌ها تا سال ۱۹۹۳ در آنجا ماندند و سپس صلیب را در محل باقی گذاشتند. در سال ۱۹۹۸، پس از تماس‌های بیشتر برای برداشتن
در سال ۱۹۹۸، پس از تماس‌های بیشتر برای برداشتن صلیب، حدود ۳۰۰ صلیب کوچکتر توسط فعالان محلی در نزدیکی صلیب بزرگ نصب شد، که منجر به اعتراض‌های بیشتر و مشاجره‌های داغ شد. به دنبال توافق‌نامه‌ای میان کلیسای کاتولیک لهستان و دولت لهستان، صلیب‌های کوچکتر در سال ۱۹۹۹ برداشته شدند، اما یک صلیب بزرگتر که به دستان پاپ خرده بوده، باقی مانده‌است. مراسم یادبود روز آزادسازی. پنجاهمین سالگرد مراسم آزادی اردوگاه در سال ۱۹۹۵ در آشویتس یک برگزار شد و حدود هزار زندانی پیشین در آن شرکت کردند. در سال ۱۹۹۶، آلمان ۲۷ ژانویه، روز
آن شرکت کردند. در سال ۱۹۹۶، آلمان ۲۷ ژانویه، روز آزادی آشویتس را به عنوان «روز بزرگداشت قربانیان ناسیونال سوسیالیسم» نامگذاری کرد. کشورهایی که روزهای یادبود مشابهی را نیز برپا کرده‌اند شامل دانمارک (روز آشویتس)، ایتالیا (روز یادبود) و لهستان (روز یادبود قربانیان نازیسم) هستند. بزرگداشتی برای هفتادمین سالگرد آزادی در سال ۲۰۱۵ برگزار شد. جلوگیری از بازدید هیئت ایرانی. در فوریه ۲۰۰۶، لهستان از دادن ویزا به پژوهشگران ایرانی که قصد سفر به آشویتس را داشتند، خودداری کرد. استفان ملر، وزیر امور خارجه لهستان گفت که
کرد. استفان ملر، وزیر امور خارجه لهستان گفت که کشورش باید ایران را از بررسی در مورد مقیاس هولوکاست، که رئیس‌جمهور ایران محمود احمدی‌نژاد آن را به عنوان یک افسانه رد کرده بود، منع کند. ایران بعدها تلاش کرد تا از سخنان احمدی‌نژاد در گذشته دوری گزیند، اما رئیس‌جمهور پس از وی، حسن روحانی، نیز هرگز باور سلف خود مبنی بر اغراق در مقیاس هولوکاست را رد نکرد. مجازات انکار هولوکاست در لهستان می‌تواند زندان تا سه سال باشد.
آلبوم آشویتس سندی از تصویربرداری از هولوکاست در جریان جنگ جهانی دوم است. این آلبوم و عکس‌های زوندرکوماندو تنها شواهد تصویری شناخته شده از روند پاکسازی در درون آشویتس دو-برکناو، اردوگاه مرگ آلمان در لهستان اشغالی، هستند. تصاویر توسط عکاسان اداره ثبت اسناد شناسایی پولیتیش آبتایلونگ ("Politische Abteilung Erkennungsdienst") گرفته شده‌اند. هویت عکاسان نامشخص است، اما تصور می‌شود که آن‌ها برنهارت والتر یا ارنست هافمن، دو مرد اس‌اس بوده باشند که مدیر و معاون مدیر اداره ثبت اسناد شناسایی بوده بوده‌اند. از جمله
اداره ثبت اسناد شناسایی بوده بوده‌اند. از جمله وظایف اداره ثبت اسناد شناسایی، انگشت نگاری و گرفتن عکس شناسایی از زندانیانی بود که برای پاکسازی گزینش نشده بودند. این آلبوم دارای ۵۶ صفحه و ۱۹۳ عکس است. در اصل، آلبوم عکس‌های بیشتری داشت، اما پیش از اینکه به ید وشم، موزه هولوکاست در اسرائیل اهدا شود، برخی از آن‌ها به بازماندگانی که اقوام و دوستان خود را در آن‌ها شناسایی کرده بودند، اهدا شدند. توصیف. این تصاویر پردازش یهودیان تازه‌وارد مجارستانی از روتنیای کارپاتی در اوایل تابستان ۱۹۴۴ را دنبال می‌کنند. آنها
در اوایل تابستان ۱۹۴۴ را دنبال می‌کنند. آنها پیاده شدن زندانیان یهودی از واگن‌های قطار و به دنبال آن مراحل گزینش توسط پزشکان اس‌اس و نگهبانان اردوگاه را مستند می‌کنند. کسانی که برای کار مناسب تشخیص داده می‌شدند از کسانی که باید به اتاق‌های گاز فرستاده می‌شدند، جدا می‌شدند. عکاس گروه‌هایی را که برای کار گزینش شده بودند و همچنین کسانی را که برای مرگ در جنگلی درست در بیرون کوره‌های آدم‌سوزی گزینش شده بودند، دنبال کرده‌است؛ جایی که در آن قربانیان ناچار بودند پیش از کشته شدن منتظر بمانند. عکاس همچنین چگونگی