payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجموعه ای چند سریال کوتاه برای سرویس استریم دیزنی + است، که با حمایت از شخصیت‌های فیلم‌های دنیای سینمایی مارول که به آن‌ها زیاد پرداخته نشده بودند ساخته می‌شود. از بازیگرانی که کاراکترها را در فیلم‌ها نقش آفرینی می‌کردند انتظار می‌رفت که در این سریال لهای کوتاه نیز نقش‌های خود را دوباره ایفا کنند. احتمالاً اکثر این سریال‌ها شش تا هشت قسمت داشته باشند و «بودجه» سنگینی برای یک تولید بزرگ استودیویی داشته باشد. این سریال‌ها توسط ساخته می‌شود و نه تلویزیون مارول که سریال‌های تلویزیونی دیگری را برای MCU تولید
که سریال‌های تلویزیونی دیگری را برای MCU تولید کرده بود. کوین فایگی، در ساخت هر سری، «نقش دستی» ایفا می‌کند. با تمرکز بر «پیوستگی داستان» همراه فیلم‌ها و «دستکاری کردن» بازیگرانی که می‌توانند نقش‌های خود را از این فیلم‌ها دوباره نقش آفرینی کنند. در پایان ماه اکتبر ۲۰۱۸، مالکوم اسپلمن استخدام شد تا نویسندگی فیلمنامه یک سریال کوتاه که متمرکز بر شخصیت‌های سم ویلسون / فالکون و باکی بارنز / سرباز زمستان را به عهده بگیرد. مارول و دیزنی ساخت این سریال را در آوریل ۲۰۱۹ با عنوان "فالکون و سرباز زمستان" رسماً اعلام
۲۰۱۹ با عنوان "فالکون و سرباز زمستان" رسماً اعلام کردند. ماه بعد، اعلام شد مینی سریال شامل شش قسمت است و کاری اسکاگلند برای کارگردانی استخدام شده‌است. گزارش شد که بودجه هر قسمت ۲۵ میلیون دلار است. نویسندگان. مالکوم اسپلمن نویسندگی سریال را برعهده دارد. دریک کولستاد در ژوئیه ۲۰۱۹ به تیم نویسندگی سریال پیوست. بازیگری. با اعلام رسمی این سریال در آوریل ۲۰۱۹ تأیید شد که مکی و استن به ترتیب در نقشهای ویلسون و بارنز در سریال خود دوباره بازی می‌کنند. ماه بعد، دانیل برول و امیلی ونکمپ وارد مذاکره شدند تا به ترتیب
برول و امیلی ونکمپ وارد مذاکره شدند تا به ترتیب از نقش‌هایی که در فیلم‌ها به نام‌های هلموت زیمو و شارون کارتر شناخته می‌شوند در این سریال حضور پیدا کنند. برول برای این سریال در ژوئیه ۲۰۱۹ تأیید شد، و ونکمپ هم یک ماه بعد وقتی که اعلام شد وایت راسل قرار است در سریال‌ها به عنوان جان واکر بازی کند، تأیید شد. فیلمبرداری. فیلمبرداری در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۹ در آتلانتا، جورجیا در استودیوهای پاین وود، با عنوان کاری "تگ تیم"، با کارگردانی اسکاگلند آغاز شد. انتشار. "شاهین و سرباز زمستان" از ۱۹ مارس ۲۰۲۱ به صورت هفتگی در
و سرباز زمستان" از ۱۹ مارس ۲۰۲۱ به صورت هفتگی در دیزنی + منتشر می‌شود، و شامل شش قسمت خواهد بود که به صورت هفتگی و به‌طور هم‌زمان منتشر می‌شود. "ددلاین هالیوود" قبلاً گزارش داده بود که پخش این سریال در اوت سال ۲۰۲۰ آغاز خواهد شد. ولی پخش سریال به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد.
وزیر نیروی زمینی () یک مقام ارشد غیرنظامی در وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا است و مسئولیت کلیه امور قانونی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا از مدیریت پرسنل، تأسیسات و ادوات رزمی، تا نظارت بر مسائل زیست‌محیطی و نیز تأمین سیستم‌های تسلیحاتی و پشتیبانی تجهیزاتی و ارتباطاتی، همچنین مدیریت امور مالی ارتش را برعهده دارد. معاون نیروی زمینی وزیر دفاع آمریکا توسط رئیس‌جمهور این کشور و با رأی‌اعتماد مجلس سنا، منصوب می‌شود. این معاون عضو کابینه نیست، و زیر نظر وزیر دفاع ایالات متحده فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۴۷ وزارت جنگ
ایالات متحده فعالیت می‌کند. در سال ۱۹۴۷ وزارت جنگ ایالات متحده آمریکا به دو بخش بنام‌های واحد ارتش ایالات متحده و واحد نیروی هوایی ایالات متحده تفکیک گردید و اختیارات وزیر جنگ ایالات متحده نیز به ۲ بخش جدید، واگذار گردید، که بعدها هر دو بخش نیز به سطح وزارتخانه، ارتقاء پیدا کردند. از سپتامبر ۲۰۱۹، رایان مک‌کارتی به عنوان معاون نیروی زمینی وزیر دفاع، فعالیت می‌کند.
هدف از یک کورهٔ صنعتی، دستیابی به دمای پردازش بالاتر در مقایسه با سامانه‌های روباز و همچنین بهره‌مندی از بهره‌وری سامانه بسته است. کوره‌های صنعتی، بیشتر با دماهای بالاتر از ۴۰۰ درجه سانتی‌گراد سروکار دارند. کورهٔ صنعتی تجهیزی است که برای تأمین گرمای یک فرایند استفاده می‌شود یا می‌تواند در راکتور، گرمای واکنش شیمیایی را ایجاد کند. طراحی کوره بر اساس کارکرد آن، وظیفه گرمایشی، نوع سوخت و روش ورود هوای احتراق متفاوت است. گرمای یک کورهٔ صنعتی با مخلوط کردن سوخت با هوا یا اکسیژن یا از انرژی الکتریکی ایجاد می‌شود.
هوا یا اکسیژن یا از انرژی الکتریکی ایجاد می‌شود. گرمای باقیمانده به شکل گاز دودکش از کوره خارج می‌شود. بررسی اجمالی. سوخت به درون کوره می‌ریزد و با هوایی که از یک دمنده وارد شده می‌سوزد. می‌تواند بیش از یک مشعل در یک کوره خاص وجود داشته باشد که در سلول‌های مشخصی لوله‌های معینی را گرم می‌کنند. مشعل‌ها بسته به نوع طراحی می‌توانند روی زمین، دیوار یا سقف باشند. شعله‌های آتش باعث گرم شدن لوله‌ها می‌شود و در نتیجه مایعات داخل قسمت اول کوره گرم می‌شود که به عنوان بخش تابشی یا جعبه آتش شناخته می‌شود. در این محفظه
بخش تابشی یا جعبه آتش شناخته می‌شود. در این محفظه که احتراق صورت می‌گیرد، گرما به‌طور عمده توسط تابش به لوله‌های اطراف آتش در محفظه منتقل می‌شود. مایع از لوله‌ها عبور می‌کند و تا دمای مطلوب گرم می‌شود. گازهای حاصل از احتراق به عنوان گازهای سوخته شناخته می‌شوند. پس از خروج گازهای حاصله از فرایند، اغلب طراحی به گونه ای است که از گرمای آن‌ها به صورت هم رفت استفاده می‌شود تا در انرژی صرفه جویی گردد. اجزا. بخش تابشی. بخش تابشی جایی است که لوله‌ها تقریباً تمام گرمای خود را از طریق تابش شعله دریافت می‌کنند. در
گرمای خود را از طریق تابش شعله دریافت می‌کنند. در کوره‌های استوانه ای عمودی، این لوله‌ها عمودی است اما به‌طور کلی می‌توانند هم عمودی و هم افقی باشند. لوله‌های نشان داده شده در زیر، که در اثر خوردگی به رنگ قهوه ای مایل به قرمز درآمده اند، لوله‌های فولادی کربنی هستند. بخش هم رفت. بخش همرفت در بالای بخش تابشی قرار دارد که در آن خنک تر است تا گرمای اضافی را بازیابی کند.انتقال گرما در اینجا با همرفت صورت می‌گیرد و برای افزایش انتقال گرما از لوله‌های پره دار (فین‌ها) استفاده می‌شود. سه ردیف اول زیر بخش همرفت که
استفاده می‌شود. سه ردیف اول زیر بخش همرفت که پره نیز ندارد به عنوان محافظ استفاده می‌شود که به این ناحیه که به قسمت هم رفت متصل می‌شود منطقه پل (bridgezone) می‌گویند. کراس اوور لوله ای است که از خروجی مقطع همرفت به ورودی مقطع تابشی متصل می‌شود. این لوله به‌طور معمول در سطح خارجی قرار دارد تا بتوان درجه حرارت را کنترل کرد و کارایی بخش همرفت را محاسبه نمود. سیم پیچ تاپشی. یک سری لوله افقی عمودی است که با خم ۱۸۰ درجه یا مارپیچ به هم متصل می‌باشند. سیم پیچ تابشی گرما را از طریق تابش جذب می‌کند. بسته به افت
گرما را از طریق تابش جذب می‌کند. بسته به افت فشار مجاز فرایند، می‌توانند تک راه یا چند راه باشند که این سیم پیچ‌ها و خمش‌های تابشی در جعبه تابشی قرار دارند. مواد سیم پیچ تابشی از فولاد کربنی برای موارد دمای پایین تا فولادهای آلیاژی بالا برای موارد با دمای بالا متفاوت است که یا به دیواره‌های جانبی متصل می‌شوند یا اینکه از سقف آن آویزان می‌کنند. همجنین در طراحی این سیم پیچ‌ها انبساط آن‌ها هنگام گرم شدن نیز در نظر گرفته می‌شود تا در هنگام کارکرد مشکلی بوجود نیاید مشعل. در کوره‌های صنعتی استوانه ای مانند مورد
مشعل. در کوره‌های صنعتی استوانه ای مانند مورد بالا، مشعل در پایین قرار دارد و از پایین گرما را فراهم می‌نماید. بعضی از کوره‌ها مشعل‌های جانبی دارند، مانند لوکوموتیو قطار. کاشی مشعل از نسوز دمای بالا ساخته شده است و محل قرارگیری شعله است. کنترل‌کننده‌های جهت هوا در زیر کوره قرار دارند و جهت و شکل الگوی شعله را تنظیم می‌نمایند شعله‌های مشعل نباید زیاد پخش شود چرا که موجب کاهش راندمان و کارکرد نادرست آن می‌شود.کنترل‌کننده‌های جهت هوا بر اساس زمان ورود هوا به آن به دسته‌های اولیه، ثانویه و در صورت کارایی نوع
آن به دسته‌های اولیه، ثانویه و در صورت کارایی نوع سوم تقسیم می‌شوند. کنترل‌کننده‌های اولیه، وظیفه تأمین هوای اولیه مشعل را بر عهده دارد و کنترل‌کننده‌های ثانویه وظیفه پشتیبانی کردن از کنترلرهای اولیه را دارند تا هوا با سوخت به نحو بهینه ترکیب شود و احتراق به صورت کامل اتفاق بیافتد. برخی از مشعل‌ها حتی از بخار به عنوان پیش مخلوط برای پیش گرم شدن هوا و ایجاد مخلوط بهتر سوخت و هوای گرم استفاده می‌کنند. کف کوره عمدتاً از ماده ای متفاوت از دیواره‌های آن ساخته می شودو به‌طور معمول نسوز ریخته‌گری سخت است چرا که
شودو به‌طور معمول نسوز ریخته‌گری سخت است چرا که به تکنسین‌ها اجازه می‌دهد در هنگام تعمیر و نگهداری بر روی آن راه بروند یک کوره را می‌توان با شعله پیلوت کوچک یا در برخی از مدل‌های قدیمی، با دست روشن کرد. امروزه اکثراً مشعل کوره‌ها با ترانسفورماتور‌های جرقه زنی (شبیه شمع‌های اتوموبیل) روشن می‌شوند. دودکش. دودکش گاز یک ساختار استوانه ای است که در بالای تمام محفظه‌های انتقال حرارت قرار دارد. تصفیه کننده ای درون آن گازهای خطرناک و سمی را جذب می‌کند تا گازهای خارج شده برای انسان ضرر نداشته باشد. دمپر موجود در آن
شده برای انسان ضرر نداشته باشد. دمپر موجود در آن علاوه بر اینکه اختلاف فشار ورودی و خروجی را تنظیم می‌کند محل تبادل گرمای این گازها به روش هم رفت نیز می‌باشد که از این گرما در بخش‌های دیگر استفاده می‌شود. زمانی که دمپر بسته می‌شود میزان اتلاف گرما یا به عبارتی فرار گرما کاهش می‌یابد ولی در عوض فشار کوره افزایش می‌یابد و این برای افراد و کارکنان آن محل خطرناک می‌باشد و در صورت وجود نشتی هوا در کوره شعله‌های آتش می‌توانند از محفظه احتراق خارج شوند و با افزایش بیش از حد فشار امکان انفجار آن هم وجود دارد.
بیش از حد فشار امکان انفجار آن هم وجود دارد. عایق. عایق بخشی مهم در کوره است زیرا با به حداقل رساندن اتلاف گرما از محفظه گرم شده، کارایی کوره را بهبود می‌بخشد. از مواد نسوز مانند آجر نسوز، نسوزهای ریخته‌گری و الیاف سرامیک برای عایق بندی استفاده می‌شود. کف کوره به‌طور معمول نسوز از نوع ریخته‌گری است در حالی که روی دیوارها میخ می‌شوند یا در جای خود چسبانده می‌شوند. الیاف سرامیکی معمولاً برای سقف و دیواره کوره استفاده می‌شود که با نسبت تراکم و حداکثر دمایی که می‌توانند تحمل کنند درجه‌بندی می‌شوند. سازه.
که می‌توانند تحمل کنند درجه‌بندی می‌شوند. سازه. ستون‌هایی که کوره روی آن سوار می‌شود بتنی می‌باشند. طراحی ستون‌ها و کل پی بر اساس ظرفیت تحمل بار خاک و شرایط لرزه ای حاکم در منطقه انجام می‌شود. درب‌های دسترسی. بدنه کوره از درهای دسترسی در مکان‌های مختلف برخوردار است. این درب‌ها تنها زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرند که کوره خاموش باشد. اندازه طبیعی درب دسترسی 600x400 میلی‌متر است، که برای حرکت انسان / مواد به داخل و خارج کوره مناسب است.
آیه هفتم تا نهم سوره انسان که به آیه اطعام شهره است، به مفاهیمی چون جایگاه ویژه ابرار و یا عباد الله، وفای به نذر آنان، ترس از عذاب قیامت و ماجرای اطعام فقیر، یتیم و اسیر اشاره دارد. با وجود آنکه تمام تفاسیر شیعه و اکثر تفاسیر سنی، شأن نزول آیه اطعام و بلکه تمام سوره انسان را در وصف علی بن ابی‌طالب، فاطمه زهرا، حسن و حسین می‌دانند، اما برخی تفاسیر اهل سنت با بیان استدلال‌های متفاوتی، سوره انسان و به تبعیت از آن آیه اطعام را عام دانسته و اهل بیت پیامبر را همچون دیگر مؤمنین در مصادیق ابرار دانسته‌اند. از جمله
دیگر مؤمنین در مصادیق ابرار دانسته‌اند. از جمله استدلال‌های مخالفان این شأن نزول، استناد به برخی روایات در خصوص زمان نزول سوره‌های قرآنی است. بر اساس این استدلال، برخی از مفسران متقدم همچون قتاده، نحاس و طبری به مکی بودن سوره انسان رای داده‌اند و بنابراین شأنیت داشتن این سوره به عنوان فضیلت برای اهل بیت پیامبر را به صورت خاص، منکر شدند. علاوه بر نقدهای وارد شده بر این نوع نگرش به مکی یا مدنی بودن سوره‌ها و در مقابل دیدگاه مخالفان مدنی بودن سوره و آیه اطعام، مفسران متقدمی همچون ابن‌عباس، عکرمه، ابن جوزی و
مفسران متقدمی همچون ابن‌عباس، عکرمه، ابن جوزی و چند تن از راویان از صحابه و تابعین همچون ابن شهر آشوب و ابوحمزه ثمالی این سوره را مدنی ذکر کرده‌اند یا آنکه سیاق آیه با شخصی و خاص بودن شأن نزول سازگاری دارد. همچنین وجود گزارش‌های فراوانی در کتب تفسیر شیعه و سنی در خصوص ماجرای اطعام علی بن ابی‌طالب و فاطمه زهرا به همراه حسن و حسین و خادم آنان فضه، وجود دارد. در مقابل دو دیدگاه مکی یا مدنی بودن سوره انسان، گروه سومی نیز قائل به تفصیل شده‌اند و بخش انتهایی سوره (آیات بیست و یکم تا انتها) را در مکی دانسته و
(آیات بیست و یکم تا انتها) را در مکی دانسته و باقی سوره را مدنی گزارش کرده‌اند. مفسر شیعه،‌ جوادی آملی با اشاره به خصیصه‌های موجود در ساختمان و سیر مفهومی آیات موسوم به آیه اطعام؛ معتقد است بهشت منشی ابرار پیش از عملکرد دنیوی آنان، به جهت سه احتمال تجسم اعمال ابرار، حضور آنان هم‌اکنون در بهشت یا تمثیل این صحنه، به صحنه بهشت خواهد بود. از دیگر نکات توصیفی در این آیات،‌ توصیف عمل نیک و خیر به نوشیدن جام شراب، توصیف ملکه عمل نیک و خیر به چشمه است که در ادامه آیات، به نذر که نوعی تعهد درونی مومنانه است به
آیات، به نذر که نوعی تعهد درونی مومنانه است به عنوان یک عمل خیر به همراه جزای دنیوی و اخروی آن است اشاره شده‌است. بیان جایگاه ابرار، تفاوت آنان با عبادالله و تشریح ویژگی‌های ابرار به ضمیمه اجرهای اخروی آنان از مطالب مورد اشاره در آیات ابتدایی سوره انسان است. یکی از ظرایف موجود در آیه اطعام، ضمیر در عبارت «علی حبه» است که در مرجع ضمیر آن، بین مفسران اختلافی شکل گرفته‌است. در این میان سه احتمال ارجاع ضمیر به الله، ارجاع آن به طعام و یا ارجاع آن به اطعام، سبب شده است تا معانی مختلفی در ارتباط با این آیه شکل
شده است تا معانی مختلفی در ارتباط با این آیه شکل بگیرد. از دیگر لطایف موجود در آیه، استفاده از افعال در ساختار مضارع است که معنای استمرایت را می‌رساند. این معنای استمراریت بیانگر معانی مختلفی است که شامل توسعه اجر ابرار و عبادالله در دنیا و آخرت و لزوم نهادینه شدن کمالات در وجود آدمی خواهد بود. امینی، محقق شیعه، نزول این آیه را در شأن اهل بیت پیامبر دانسته و معتقد است که به جهت عدم دخالت پیامبر اسلام در این واقعه، این فضیلت حائز اهمیت است. در آیات دهم تا ۲۱ نیز به برخی اجرهای اخروی ابرار اشاره شده‌است و
۲۱ نیز به برخی اجرهای اخروی ابرار اشاره شده‌است و نعمات بهشتی آنان وعده داده می‌شود. محتوا و ساختار. متن و ترجمه. متن آیاتی که به صورت مستقیم به موضوع واقعه اطعام اشاره دارند، عبارت است از:بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه در ترجمه این آیات آورده‌است: محتوا. خلقت انسان بعد از آنکه نامی از او در میان نبوده‌ نکته آغازین سوره انسان است. آیات ابتداییِ سوره، در موضوعِ هدایت فطری، دعوت به تعقل و تدبر، آزمایش‌هایِ انسان در دنیا و هدایتِ خداوند نسبت به بندگانش نازل شده‌است. در این آیات تاکید شده‌است که خود انسان
شده‌است. در این آیات تاکید شده‌است که خود انسان انتخاب کننده راه زندگانی خویشتن است و در این راه یا شاکر است و یا کافر خواهد بود. در ادامه از امورِ خیر یاد شده و ویژگی‌های «ابرار» را بیان کرده‌است. سپس به کسانی که به نذر خویش عمل کرده‌اند اشاره دارد و انفاق غذایشان به فقیر، یتیم و اسیر و به امید محبت الهی یا با وجودِ نیاز به آن طعام را می‌ستاید و آنها را جزئی از ابرار معرفی می‌کند. در ادامه نیز به نیت آنان یا کلامشان پرداخته شده و هدف آنان را جلب رضایت خدا معرفی می‌کند. سپس در پایان از ترس آنان از روز
خدا معرفی می‌کند. سپس در پایان از ترس آنان از روز قیامت یاد شده‌است. همین‌طور در ادامه سایر اجر آنان را در قالب هجده آیه بیان کرده و از نعمات بهشتی که مشمول آنان شده‌است یاد می‌کند. از جمله پیام‌های این آیه می‌توان به ارزشِ وفایِ به نذر، اهمیت کمک به نیازمندان، دعوت به خلوص نیت در انجام اعمال و کمک به همگان بدونِ در نظر گرفتن جایگاه و اعتقاد آنان اشاره کرد. شأن نزول. شأن نزول. به گفته مفسر شیعه طبرسی (مـ ۴۸۵ ه‍.ق)، اکثر مفسران اجماع کرده‌اند که مقصود از «ابرار»، علی، فاطمه و حسنین هستند. ابن‌مردویه (مـ ۴۱۰
علی، فاطمه و حسنین هستند. ابن‌مردویه (مـ ۴۱۰ ه‍.ق)، محدث اهل سنت، با نقل روایتی از راوی حدیث فریقین ابن‌عباس (مـ ۶۸ ه‍.ق)، شأن نزول آیه اطعام را اهل بیت پیامبر اسلام دانسته‌است. مفسر اهل سنت سیوطی (مـ ۹۱۱ ه‍.ق) نیز با استناد به روایت ابن مردویه، شأن نزول را علی و فاطمه می‌داند. در اینباره ثعلبی (مـ ۴۲۷ ه‍.ق)، از مفسران و امامان اهل حدیث اهل سنت، در تفسیر خود بر این باور است که آیات پنجم تا دهم سوره و بلکه تمام سوره انسان؛ در شأن اهل بیت نازل شده‌است و در تأیید سخنش داستانی را به نقل از ابن‌عباس، در توضیح
سخنش داستانی را به نقل از ابن‌عباس، در توضیح نذر و شیوه عمل کردن به آن نذر توسط اهل بیت محمد نقل می‌کند. او همچنین با استناد به روایتِ دیگری از ابن‌عباس، تمام سوره انسان را در شأن علی و فاطمه می‌داند و در این‌باره به شعری اشاره دارد که منسوب به خزیمه بن ثابت است: منابع دیگری همچون زمخشری (مـ ۵۳۸ ه‍.ق) مفسر اهل سنت در تفسیر کشاف با استناد به همین روایت، نزول آیه پنجم تا بیست و سوم (جمعا هجده آیه) به جهت واقعه نذر و وفای به نذر توسط علی بن ابی‌طالب و خاندانش دانسته‌اند. دیگر مفسر اهل سنت فخر رازی (مـ ۶۰۶
دانسته‌اند. دیگر مفسر اهل سنت فخر رازی (مـ ۶۰۶ ه‍.ق) در تفسیر کبیر، پس از بیان روایت مورد اشاره در تفسیر کشاف، آیه را به جهت افعال جمع آن، مشمول تمام ابرار دانسته‌است و تخصیص آن به یک نفر خاص، همچون علی بن ابی‌طالب را غیرممکن و خلاف نظم آیات می‌داند. وی با تأکید بر اینکه منکر دخول علی بن ابی طالب تحت دایره ابرار نشده‌است، تمام مومنانی که به چنین رفتاری پایبند باشند را مصداق آیه ذکر می‌کند. جوادی آملی، مفسر شیعه، در نقدی بر دیدگاه رازی، که مفهوم این قبیل آیات را عموم گرفته و همگان را در آن شریک می‌داند،
آیات را عموم گرفته و همگان را در آن شریک می‌داند، معتقد است که این آیات، اصلی کلی را ذکر کرده‌اند و همگان نیز می‌توانند به آن عمل نمایند؛ با این وجود، تنها کسانی که به آن جامه عمل پوشانده‌اند، علی، فاطمه و حسنین هستند و اگر غیر از این بود، گزارشش در منابع نقل می‌گردید. جوادی آملی با تأکید بر نیت این اطعام که در آیه نیز مذکور است، آن را امری عظیم دانسته‌است که ادعای آن تنها از عهده خاندان نبوت برمی‌آید. قرطبی (مـ ۶۷۱ ه‍.ق) مفسر سنی مذهب در تفسیرش، از قول ثعلبی، نقاش و قشیری، که هر سه از مفسران اهل سنت‌اند،
نقاش و قشیری، که هر سه از مفسران اهل سنت‌اند، این سوره را در شأن علی بن ابی‌طالب می‌دانند ولی مقصود از سوره را عام و بیان حکم کلی دانسته‌اند. با این وجود قشیری، مفسر شافعی مذهب، موارد احتمالی دیگری را نیز در شأن نزول آیه نقل کرده‌است از جمله ماجرای نذر معطم بن ورقاء انصاری. موارد دیگری از شأن نزول گزارش شده‌است که به سختی‌های ناشی از جنگ بدر بر مهاجرین یا در شأن فرد نامعلومی از انصار می‌توان اشاره کرد. بقاعی (مـ ۱۴۰۸ ه‍.ق)، دیگر مفسر اهل سنت نیز، شأن نزول این سوره را بر مبنای روایاتی، ماجرای اطعام علی بن
این سوره را بر مبنای روایاتی، ماجرای اطعام علی بن ابی‌طالب و خاندان او می‌داند. از میان مفسران شیعه، علی بن ابراهیم (مـ ۳۰۷ ه‍.ق) در تفسیر قمی با استناد به روایتی از جعفر صادق؛ شیخ صدوق (مـ ۳۸۱ ه‍.ق) به استناد روایتی از محمدباقر و طباطبائی (مـ ۱۴۰۱ ه‍.ق) با استناد به روایات مختلفی از جمله روایتی که شیخ صدوق، در امالی خود از جعفر صادق نقل کرده و در آن منظور از عبارت ﴿یوفون بالنذر﴾ را، علی، فاطمه، حسن و حسین دانسته‌است، شأن نزول آیه اطعام را اهل بیت نبوت دانسته‌اند. زمان و مکان نزول. در زمان و مکان نزول سوره
زمان و مکان نزول. در زمان و مکان نزول سوره انسان اختلافاتی وجود دارد. در میان منابع متقدم، ابن شهرآشوب، محدث شیعه، احسان علی بن ابی‌طالب و خانواده‌اش در بیست و پنجم ذی‌الحجة الحرام گزارش کرده‌است و آورده‌است که سورهٔ «هل اتی» نیز در همان روز نازل شده‌است. ابوحمزه ثمالی، از شاگردان شیعی علی بن الحسین نیز تمام سوره انسان را مدنی گزارش کرده‌است. ابن‌عباس نیز سوره انسان را نازل شده در مدینه دانسته‌است. روایت ابن‌عباس به سه طریق از عثمان بن عطاء، ابن جریج و مجاهد گزارش شده‌است. سعید بن مسیب، تابعی پیامبر اسلام،
گزارش شده‌است. سعید بن مسیب، تابعی پیامبر اسلام، دیگر شخصی است که این سوره را مدنی گزارش کرده‌است. دیگر روایات از منابع متقدم اهل سنت، مربوط می‌شود به عکرمه، زهری، عطاء، حسین بن واقد، ابن‌جوزی که همگی سوره انسان را مدنی دانسته‌اند. در مقابل، منابع دیگر اهل سنت همچون قتاده، علی بن ابی‌طلحه، نحاس و طبری، این سوره را مکی گزارش کرده‌اند. از میان مفسران اهل سنت، برخی همچون فخر رازی، تمام سوره انسان را مکی دانسته‌اند. با این وجود، سیوطی، مفسر سنی مذهب، گزارشاتی را نقل می‌کند که بر اساس آنها، در زمان نزول آیه
را نقل می‌کند که بر اساس آنها، در زمان نزول آیه اطعام، اسیرانی از مشرکین در مدینه حضور داشتند. طباطبایی، مفسر شیعه، با استناد به این عبارت، نزول این آیه را مربوط به مدینه می‌داند. شوکانی و صدیق حسن خان، از مفسران اهل سنت، معتقدند که اکثریت مفسران و قراء این سوره را مدنی می‌دانند، اما مُقاتِل و کَلبِی به مکی بودن سوره رای داده‌اند. سید قطب، نویسنده اهل سنت، مکی بودن این سوره را از ظاهر و سیاق آن برداشت کرده‌است. وی معتقد است که بیان سوره در عذاب‌های سخت و دعوت پیامبر به صبر، مربوط به مکه شده و مکی بودن سوره
پیامبر به صبر، مربوط به مکه شده و مکی بودن سوره را می‌رساند. طبرسی، مفسر شیعه، در نقد دیدگاهی که نزول سوره انسان و علی‌الخصوص آیه اطعام را مکی دانسته‌است، ضمن تعصبی خواندن این نوع دیدگاه، از منابعی یاد کرده‌است که سوره انسان را مدنی می‌دانند. وی روایتی را از حاکم حسکانی، دانشمند اهل سنت، به نقل از علی بن موسی الرضا نقل می‌کند که بر اساس آن، سوره انسان در مدینه نازل شده‌است. گزارش‌ها دیگری که مورد استناد طبرسی قرار گرفته‌است، گزارشی از سعید بن مسیب و ابن‌عباس است که سوره را مدنی دانسته‌اند. همچنین وی برای
است که سوره را مدنی دانسته‌اند. همچنین وی برای اعتبار مدنی بودن سوره انسان به روایتی از ابن‌عباس استناد می‌کند که در آن آمده‌است: «برخی سوره‌ها ابتدایش در مکه نازل شده و در ابتدای آن، سوره را مکی نوشته‌اند، اما ادامه سوره در مدینه نازل شده‌است؛ از جمله این سوره‌ها، سوره انسان است.» در مقابل دو دیدگاه مکی یا مدنی بودن سوره انسان، دیدگاه سومی وجود دارد که تفصیلی را برای محل نزول سوره قائل شده‌است. طبرسی، مفسر شیعه و قرطبی، مفسر اهل سنت از قولی یاد می‌کنند که آیه بیست و سوم تا انتهای سوره را مکی و باقی آیات
آیه بیست و سوم تا انتهای سوره را مکی و باقی آیات را مدنی دانسته‌اند. قرطبی در بیان دیدگاه دیگران در مکی یا مدنی بودن سوره می‌نویسد: «این سوره نزد ابن‌عباس، مقاتل و کعبی، مکی و اکثر مفسرین و قراء آن را مدنی دانسته‌اند.» قرائتی، مفسر شیعه، وجود کلمه «اسیر» در آیه را دلیلی روشن بر مدنی بودن این آیه دانسته‌است؛ چرا که اسارت در جنگ، تنها پس از جنگ‌های محمد و پس از هجرت محمد به مدینه رخ داده‌است. ماجرای اطعام. زمخشری، مفسر معتزلی، در تفسیر کشاف و ثعلبی، مفسر شافعی مذهب در تفسیرش از ابن‌عباس نقل می‌کنند که پس از
مذهب در تفسیرش از ابن‌عباس نقل می‌کنند که پس از بیماری حسن و حسین، محمد با جماعتی از اصحاب به عیادت آنان رفتند و علی بن ابی‌طالب به پیشنهاد جمعی از صحابه، مصمم به نذری برای بهبود فرزندانش شد. با نیت نذر کردن علی بن ابی‌طالب، فاطمه زهرا و کنیزش نیز این نذر را کردند تا برای بهبودی حسن و حسین، سه روز را روزه بگیرند. پس از بهبود بچه‌ها؛ علی سه من جو از شمعون خیبری قرض کرد و فاطمه یک من از آن جو را دستاس و سپس خمیر کرد و پنج قرص نان به عدد افراد خانواده طبخ نمود و سهم هر یک را در مقابلش گذاشت تا با آن افطار
و سهم هر یک را در مقابلش گذاشت تا با آن افطار کنند. در این لحظه سائلی به نزدشان آمد به آنها سلام کرد و از آنها با عبارت «من مسکینی از مساکین مسلمین هستم مرا طعام دهید تا خدا به شما از مائده‌های بهشتی طعام دهد» طلب کمک نمود. خانواده پیامبر نیز سائل را بر خود مقدم کرده و افطار خویش را به او دادند. خانواده علی با اهداء افطاری خود به مسکین، آن شب را با آب افطار کردند و مجدداً با شکم گرسنه، نیت روزه کردند. در هنگام افطار روز دوم نیز مجدداً با ندای یتیمی مواجه شدند که درخواست طعام می‌نمود و آنان نیز همچون شب
شدند که درخواست طعام می‌نمود و آنان نیز همچون شب قبل، افطار خود را به یتیم بخشیدند و آن شب را نیز با شکم گرسنه، نیت روزه نمودند. در افطار روز سوم نیز با اسیری مواجه شدند که درخواست طعام نمود و همانند دو روز قبل تمام افطار خانواده علی بن ابی‌طالب به آنها اهدا شد. صبح روز چهارم علی دست حسنین را گرفت و نزد پیامبر آمد و پیامبر از شدت ضعف حسنین که همچون جوجه ضعیف به خود می‌لرزیدند، ناراحت شد. در این حین جبرئیل نازل شد و گفت: «این سوره را بگیر، خدا تو را بخاطر داشتن چنین اهل بیتی تهنیت می‌گوید». این روایت را
داشتن چنین اهل بیتی تهنیت می‌گوید». این روایت را عبدالحسین امینی، از دانشمندان شیعه در کتاب الغدیر از سی و چهار منبع اهل سنت نقل کرده‌است. شبیه به همین روایت را راویانی چون مجاهد، ابوالموید خوارزمی و ابی‌صالح نیز نقل شده‌است. اما واقدی، مورخ اهل سنت، داستان را به شکلی دیگر از ابن‌عباس نقل می‌کند، او می‌نویسد:«علی بن ابی طالب، در عوض آبیاری نخلستانی، به مقداری (سه صاع) جو رضایت داد. پس از آنکه آبیاری انجام شد، جو را قبض نمود و به منزل مراجعت کرد. سپس ثلثِ آن را آرد کرد و از آن طعامی پخت که به آن حریره
آن را آرد کرد و از آن طعامی پخت که به آن حریره گویند. چون پخت، مسکینی آمد و طعام طلب کرد و علی نیز طعام را به او داد. پس ثلث دوم را برداشت و از آن طعامی درست نمود. در این لحظه یتیمی آمد و مسئلت خواست و علی نیز طعام را به او داد. سپس ثلث آخر را مجدداً آرد کرده و از آن طعامی تهیه نمود و اینبار اسیری از مشرکان آمد و طعامی طلب نمود و علی نیز طعام را به او داد و در همه روز و شب به گرسنگی به سر برد. سپس حق تعالی این سوره را (سوره انسان) نازل نمود.»علی بن ابراهیم قمی، مفسر شیعه نیز داستان را به این شکل نقل
قمی، مفسر شیعه نیز داستان را به این شکل نقل نموده‌است که فاطمه زهرا مداری جو را آرد کرد و پس از پخت، مسکینی آمد و غذا طلب نمود، علی بن ابی طالب برخاست و ثلث غذا را به مسکین داد، پش از او یتیمی مراجعه کرد و علی نیز ثلث دیگر غذا را به او داد و سپس اسیری مراجعه نمود و درخواست کمک نمود و علی نیز ثلث آخر غذا را به او بخشید، پس از آن آیه نازل شد… در امالی صدوق از جعفر صادق داستان نزدیک به نوع اول (آنچه در تفسیر کشاف آمده) بیان شده‌است. در تفسیر مجمع البیان نیز داستان کمی مبسوط‌تر و با اضافاتی از جمله اینکه:
داستان کمی مبسوط‌تر و با اضافاتی از جمله اینکه: بچه‌ها هم گفتند ما نیز سه روز روزه خواهیم گرفت و… آمده‌است. در منابع اهل سنت، جابر جوفی -از تابعین محمد- و ابن‌عباس، ماجرای اطعام توسط علی بن ابی‌طالب را با تفاوت‌هایی و به صورت نوعی مشاعره نقل کرده‌است. امینی، محقق شیعه، نزول آیه اطعام در شان اهل بیت محمد را از آن جهت حائز اهمیت دانسته که پیامبر اسلام در این واقعه دخالتی نداشته و این آیه تنها در شأن اهل بیت او نازل شده‌است. تفسیر. آیات ۱ الی ۶. فخر رازی، مفسر اهل سنت، سیر محتوای سوره انسان را از ابتدا تا
اهل سنت، سیر محتوای سوره انسان را از ابتدا تا آغاز آیه اطعام، محتوایی شامل ابتلاء و امتحان و ذکر دو دسته از مخلوقات، یکی کافر و دیگری مؤمن تشریح کرده‌است. پس از آن در ادامه سوره به وصف مؤمنان پرداخته‌شده و دسته‌ای از آنان با عنوان ابرار یاد می‌شود. رازی، به صیغه جمع آمدن صفات ابرار را دلیلی بر عمومیت آن دانسته‌است. جوادی آملی، مفسر شیعه، یکی از خصیصه‌های سوره انسان را، بیان بهشت منشی ابرار پیش از عملکرد دنیوی آنان دانسته و به تشریح نعماتی که در آیات پنجم و ششم متذکر شده پرداخته‌است. از جمله نکات مهمی که