payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به کار می‌رود. با این حال، این واژه گاه به‌معنای گسترده‌تری نیز به‌کار می‌رود و می‌تواند به هر نوع ساز زخمه‌ای کوچک، مانند "هارپسیکورد" کوچک یا "کلاویکورد" نیز اطلاق شود. در زبان آلمانی، برای اشاره به اسپینِت از واژه‌های "Spinett" (اسپینِت) و "Querflügel" (کوارفلوگل) استفاده می‌شود. در نهایت، شایان ذکر است که اصطلاح "dumb spinet" (اسپینِت بی‌صدا) در ویرایش سال ۱۹۱۳ فرهنگ لغت وبستر، معادل "manichord" (مِنی‌کورد) یا "clavichord/clarichord" (کلاویکورد/کلاریکورد) دانسته شده است. این اصطلاح به نوعی از سازهای
دانسته شده است. این اصطلاح به نوعی از سازهای کلاویه‌دار اشاره دارد که به‌جای تولید صدای بلند، صدایی ملایم و مناسب تمرین داشتند و گاه برای تمرین بی‌صدا یا با صدای بسیار کم مورد استفاده قرار می‌گرفتند. پیانو اسپینِت. پیانو اسپینت، که از دههٔ ۱۹۳۰ میلادی تا همین اواخر تولید می‌شد، عضوی از خانوادهٔ اسپینت‌ها به شمار می‌رفت و نقطهٔ اوجِ گرایش در میان سازندگان برای ساخت پیانوهای کوچک‌تر و ارزان‌تر بود. هدف آن، ارائهٔ پیانو با قیمتی نازل و در دسترس قرار دادن آن برای مالکانی بود که فضای اندکی در اختیار داشتند.
برای مالکانی بود که فضای اندکی در اختیار داشتند. امروزه، بسیاری از پیانوهای اسپینت که یادگاری از دوران تولیدشان هستند، همچنان مورد استفاده قرار می‌گیرند. ویژگیِ متمایزکنندهٔ پیانو اسپینت، مکانیزمِ «دراپ اکشن» آن بود، که گاه «مکانیزم ضربهٔ غیرمستقیم اکشن» نیز نامیده می‌شود. در این سازوکار، کلاویه‌ها مستقیماً با درگیر نمی‌شدند؛ بلکه میله‌هایی به نام «استیکر» یا "چوبک" را به سمت بالا می‌کشیدند. این استیکرها نیز به نوبهٔ خود، اهرم‌هایی واقع در زیرِ سطحِ صفحه‌کلید را به بالا کشیده و از این طریق اَکشِن را به کار
را به بالا کشیده و از این طریق اَکشِن را به کار می‌انداختند. طول استیکرها به اندازه‌ای بود که سرِ چکش‌ها (بالاترین بخشِ اَکشِن) تقریباً در همان راستای عمودیِ صفحه‌کلید قرار می‌گرفت. به لطفِ مکانیزم دراپ اکشن، پیانوهای اسپینت بسیار کوچک ساخته می‌شدند؛ به‌طوری‌که ارتفاعِ بخشِ بالاییِ یک اسپینت تنها چند اینچ بالاتر از سطحِ کلاویه‌ها قرار می‌گرفت. با این وجود، به گفتهٔ ، نویسندهٔ کتاب‌های پیانو، هزینه‌ای که برای ساخت این ساز پرداخت می‌شد، بی‌دلیل نبود و کیفیت آن به روشنی تحت تأثیر قرار می‌گرفت. استیکرها «اغلب
به روشنی تحت تأثیر قرار می‌گرفت. استیکرها «اغلب پرسر‌و‌صدا و دردسرساز» بودند. افزون بر این، برای ایجادِ فضا برای آن‌ها، کلاویه‌ها کوتاه‌تر ساخته می‌شدند، که این امر به «اهرم‌بندیِ بسیار ضعیف» و در نتیجه، کاهش دقت در نوازندگی و کنترل ضعیف‌تر بر ساز می‌انجامید. سرانجام، سیم‌های بسیار کوتاه اسپینت، دامنه‌ای محدود از هارمونیک‌ها را تولید می‌کرد و در نتیجه، کیفیتِ صدای نامطلوبی را به همراه داشت. شایان ذکر است که مشکلات اسپینت تنها به نوازندگان محدود نمی‌شد؛ فرآیند دشوار سرویس‌دهی به آن نیز، این ساز را به کابوسی
دشوار سرویس‌دهی به آن نیز، این ساز را به کابوسی برای تکنسین‌های پیانو بدل ساخته بود. فاین دربارهٔ دشواریِ سرویس‌دهی به آن‌ها می‌نویسد: تاریخچه پیانو اسپینِت. بر اساس گفته‌های تاریخ‌نگار پیانو، در سال ۱۹۵۴، نخستین پیانو اسپینت در ماه مه ۱۹۳۵ توسط یک سازندهٔ آمریکایی که لوسر نامش را ذکر نمی‌کند، به عموم عرضه شد. با این‌همه، بنا‌بر «کتاب آبی پیانوها»، این سازنده، شرکت وینتر و شرکا بود که سرانجام بخشی از شرکت شد، و این پیانو را با نام وینتر «موزِت» به فروش می‌رساند. موزِت، به همراه دیگر اسپینت‌های مشابه، در
موزِت، به همراه دیگر اسپینت‌های مشابه، در ابتدا با موفقیت روبرو شد، چرا که در اوجِ دوران رکود بزرگ، تنها نوع پیانویی بود که بسیاری از مردم توان خرید آن را داشتند. به گفتهٔ لوسر، قیمت آن می‌توانست کمتر از "۳۰۰" دلار باشد، «حدود بیست و پنج درصد کمتر از یک پیانوی دیواری کوچک در سال ۱۹۲۴.» لوسر همچنین خاطرنشان می‌سازد که اسپینت پدیده‌ای کاملاً نوظهور نبود، چرا که پیش از آن نیز پیانوهایی با ابعاد بسیار کوچک در ادوار گوناگونِ سدهٔ نوزدهم ساخته شده بود. روندِ خرید اسپینت توسط مردم پس از دههٔ ۱۹۳۰ نیز استمرار
خرید اسپینت توسط مردم پس از دههٔ ۱۹۳۰ نیز استمرار داشت. با این حال یک مطالعه در سال ۱۹۴۷ نشان می‌دهد، حدود نیمی از کل پیانوهای فروخته‌شده در طول آن سال، از نوع پیانوهای با سیم‌کشی عمودی و ارتفاعی برابر یا کمتر از ۳۷ اینچ (۰.۹۴ متر) بوده‌اند؛ ارتفاعی که مشخصهٔ اصلی اسپینت‌ها به شمار می‌رود. این ساز دهه‌ها پس از دههٔ ۱۹۳۰ محبوبیت خود را حفظ کرد، با این حال تولید آن سرانجام در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ به پایان رسید. ارگ (ارگان) اسپینِت. (spinet organ)، که محصولِ اواسط قرن بیستم به شمار می‌رود، همان کارکردی را بر عهده
قرن بیستم به شمار می‌رود، همان کارکردی را بر عهده داشت که پیشتر اسپینتِ هارپسیکورد و پیانو اسپینت ایفا می‌کردند؛ یعنی استفادهٔ خانگی و هزینهٔ پایین. این ساز از نظر ظاهری به یک پیانوی دیواریِ کوچک شباهت داشت و از کنترل‌ها و مکانیزم‌های عملکرد ساده‌شده‌ای برخوردار بود که هم تولیدشان هزینهٔ کمتری داشت و هم فراگیریِ آن‌ها در قیاس با سایر ارگ‌ها کمتر چالش‌برانگیز بود. تاریخچه ارگان اسپینِت. پس از پایان جنگ جهانی دوم، اغلب خانگی در فرمی ساخته می‌شدند که معمولاً ارگ اسپینت نام داشت؛ این پیکربندی نخستین بار در سال
اسپینت نام داشت؛ این پیکربندی نخستین بار در سال ۱۹۴۹ پدیدار گشت. این سازهای کوچک‌اندام و نسبتاً ارزان‌قیمت، به‌عنوان جانشینانی مناسب و اقتصادی برای هارمونیم‌ها، جای خود را در بازار یافتند. آن‌ها به‌منزلهٔ رقیبی برای پیانوهای خانگی به بازار عرضه می‌شدند و عمدتاً نوازندگان خانگی را هدف قرار می‌دادند که پیش‌تر با نواختن پیانو آشنا بودند. از همین رو، نام «اسپینت» برای آن‌ها برگزیده شد، که اشاره‌ای به معنای آن به‌عنوان گونه‌ای از پیانوهای دیواریِ کوچک داشت. طراحی این سازها نیز به‌طور کامل با کاربری آن‌ها هماهنگ
این سازها نیز به‌طور کامل با کاربری آن‌ها هماهنگ بود. ارگ اسپینت از حیثِ ظاهری به پیانو شباهت داشت و به کنترل‌ها و مکانیزم‌های عملکرد ساده‌شده‌ای مجهز بود که هم تولیدشان مقرون‌به‌صرفه‌تر بود و هم فراگیری آن‌ها – در قیاس با دیگر گونه‌های ارگ – آسان‌تر و دل‌پذیرتر. از جمله ویژگی‌های شاخصِ این نوع ارگ، قابلیتِ تولیدِ خودکارِ آکورد بود؛ در بسیاری از مدل‌ها، نوازنده می‌توانست تنها با فشردنِ یک نتِ پایه (tonic note) بر روی بخشِ مشخصی از صفحه‌کلید، آکوردی کامل را به‌منظورِ همراهی با ملودی تولید کند.در ارگ‌های
را به‌منظورِ همراهی با ملودی تولید کند.در ارگ‌های اسپینت، کلاویه‌ها معمولاً یک اکتاو کوتاه‌تر از استاندارد ارگ‌ها ساخته می‌شوند. صفحه‌کلید بالایی، که معمولاً شامل ۴۴ نت از F3 تا C7 () است، فاقد نت‌های بم می‌باشد. در حالی که صفحه‌کلید پایینی معمولاً از F2 تا C6 امتداد دارد و فاقد نت‌های زیر است. صفحه‌کلیدها معمولاً نسبت به یکدیگر اختلاف جانبی دارند؛ این طراحی به نوازندگان تازه‌کار کمک می‌کند و آن‌ها را ترغیب می‌نماید تا دست راست را به صفحه‌کلید بالایی و دست چپ را به پایینی اختصاص دهند، اما این کار را ضروری
چپ را به پایینی اختصاص دهند، اما این کار را ضروری نمی‌سازد. در عوض، این امکان را فراهم می‌آورد که از هر دو دست بر روی یک صفحه‌کلید واحد نیز استفاده شود. سوئیچ‌ها تنظیم صدا در صفحه‌کلید بالایی معمولاً با طنینی بلندتر و روشن‌تر همراه بودند. دستورالعمل‌های کاربری نیز توصیه می‌کردند که ملودی بر روی صفحه‌کلید بالایی و هارمونی بر روی صفحه‌کلید پایینی نواخته شود. به نظر می‌رسد این طراحی به‌ویژه برای تشویق پیانیست‌ها، که به استفاده از یک صفحه‌کلید عادت دارند، انجام شده بود تا از هر دو صفحه‌کلید بهره ببرند.
انجام شده بود تا از هر دو صفحه‌کلید بهره ببرند. سوئیچ‌ها تنظیم صدا در این ارگ‌ها معمولاً محدود هستند و به‌شکل رایج به نام سازهای ارکستری شناخته می‌شوند. این سوئیچ‌ها معمولاً تنها قادر به تولید صدایی تقریبی از آن سازها هستند و در بسیاری از موارد، رنگ‌های صدایی واضح و شفاف دارند که حتی از سوئیچ‌های نیز درخشان‌تر به نظر می‌آیند. بلندگوهای ارگ اسپینت، برخلاف مدل‌های اولیهٔ هاموند در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، درون بدنهٔ اصلی ساز، یعنی پشت تخته پایینی یا کیک‌بورد، قرار داشتند. این طراحی به بهینه‌سازی فضا کمک می‌کرد،
داشتند. این طراحی به بهینه‌سازی فضا کمک می‌کرد، اگرچه صدای تولیدشده توسط بلندگوهای داخلی معمولاً ضعیف‌تر از بلندگوهای مستقل بود. با این حال، برخی مدل‌ها جک‌هایی برای نصب بلندگوهای خارجی داشتند که در صورت تمایل کاربر، امکان استفاده از آن‌ها فراهم می‌شد. ارگان اسپینت معمولاً تنها یک اکتاو را دربر می‌گیرد و اغلب قادر به نواختن بیش از یک نت به‌طور همزمان نیست. این پدال‌ها عملاً تنها با پای چپ قابل استفاده هستند و در برخی مدل‌ها فقط با انگشتان پای چپ می‌توان آن‌ها را نواخت. این محدودیت‌ها، در کنار صفحه‌کلیدهای
را نواخت. این محدودیت‌ها، در کنار صفحه‌کلیدهای کوتاه، ارگان اسپینت را برای اجرای موسیقی کلاسیک ارگ تقریباً بی‌فایده می‌سازد. در عین حال، این ویژگی به نوازندهٔ تازه‌کار خانگی ارگ این فرصت را می‌دهد تا چالش نواختن همزمان سه صفحه‌کلید (دو دست و یک پا) را تجربه کند. راهنماهای کاربر نیز معمولاً توصیه می‌کنند که نت پایه آکورد بر روی پدال نواخته شود. پدال اکسپرسیون در سمت راست قرار داشت و معمولاً به‌طور جزئی یا کامل درون کیک‌بورد تعبیه شده بود. بنابراین تنها با پای راست به‌راحتی قابل دسترسی بود. این چیدمان سبکی
راست به‌راحتی قابل دسترسی بود. این چیدمان سبکی غیررسمی از نوازندگی ارگ را به‌وجود آورد که در آن نوازنده به‌طور طبیعی پای راست خود را روی پدال اکسپرسیون قرار می‌داد، برخلاف ارگ‌نوازانِ آموزش‌دیدهٔ کلاسیک یا نوازندگانِ مدل‌های اولیهٔ هاموند. این وضعیت به‌طور غریزی نوازنده را به فشردن و رها کردن مکرر پدال اکسپرسیون در حین نواختن ترغیب می‌کرد، به‌ویژه اگر نوازنده پیش از این به استفاده از پدال نگهدارنده پیانو برای شکل‌دهی به موسیقی عادت کرده بود. این عمل نمایشی با پدال، به موسیقی ارگ خانگی ابعادی دینامیکی
با پدال، به موسیقی ارگ خانگی ابعادی دینامیکی قوی‌تر بخشید که در بسیاری از آثار کلاسیک و سرودهای مذهبی دیده نمی‌شد و موجب تأثیرگذاری بر نسل جدید نوازندگان سازهای شستی‌دار گردید. بدین ترتیب، مشاهده می‌شود که واژه «اسپینت»، فارغ از اینکه به هارپسیکورد، پیانو یا ارگ اطلاق شود، همواره به سازی اشاره داشته که با هدف مقرون‌به‌صرفه بودن و جای‌گیری در فضاهای محدود خانگی طراحی شده است. این ویژگی‌ها، اگرچه موجب محبوبیت گستردهٔ این سازها در دوران خود شد، اما در عین حال، محدودیت‌های فنی و کیفی ناشی از آن‌ها باعث گردید
محدودیت‌های فنی و کیفی ناشی از آن‌ها باعث گردید تا تولید این سازها کاهش یابد و جایگاه آن‌ها در دنیای موسیقی کمرنگ گردد.
اوگنی میخایلوویچ لیفشیتز ForMemRS (؛ ۲۱ فوریه ۱۹۱۵، خارکوف، امپراتوری روسیه – 29 اکتبر ۱۹۸۵، مسکو، روسیه SFSR) یک فیزیکدان برجسته اتحاد جماهیر شوروی و برادر دیگر فیزیکدان معروف روسی، ایلیا لیفشیتز بود. لیفشیتز دومین نفر از ۴۳ نفری بود که تا کنون امتحان «حداقل نظری» لاندو را با موفقیت گذراند. او در همکاری با لانداو درسنامه‌های فیزیک نظری را تکمیل کرد. منتخب کارهای علمی. لیفشیتز بیشتر برای مجموعه کارهایش در زمینه نسبیت عام به ویژه برای همکاریهایش بر روی حدس BKL در مورد ماهیت "تکینگی منحنی عمومی" به خوبی
BKL در مورد ماهیت "تکینگی منحنی عمومی" به خوبی شناخته شده‌است؛ که ، این حدس به‌طور گسترده‌ای به عنوان یکی از مهمترین مسایل باز در موضوع گرانش کلاسیک در نظر گرفته می‌شود. لیفشیتز با همکاری لو لاندو، به منظور ایجاد یک مجموعه کامل و مبسوط آموزشی برای تحصیلات تکمیلی در رشته فیزیک، مجموعه درسنامه‌ای تحت عنوان "دوره فیزیک نظری" را مورد نگارش قرار دادند. این کتاب‌ها هنوز هم به عنوان یکی از منابع ارزشمند فیزیک محسوب می‌شوند و همچنان مورد استفاده گسترده قرار می‌گیرند. علاوه بر نگارش کتابهای دوره فیزیک نظری، او
علاوه بر نگارش کتابهای دوره فیزیک نظری، او کمکهای بسیار ارزنده ای به پیشبرد علم فیزیک انجام داد، به ویژه او در الکترودینامیک کوانتومی، موفق به ارایه نظریه ای برای محاسبه نیروی کاسیمیر در یک پیکربندی ماکروسکوپی دلخواه از فلزات و دی الکتریکها شد. مفهوم خاص نقطه بحرانی چندگانه، از سال ۱۹۷۵ نام او را به خود اختصاص داده و به نقطه "لیفشیتز" نامیده می‌شود.
جورجو آنگلسیو (; – ) شمشیرباز اهل ایتالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
داگلاس میلسوم متولد سال ۱۹۳۹ میلادی فیلم‌بردار، انگلیسی تبار و یکی از اعضای انجمن فیلم‌برداران بریتانیا و انجمن فیلم‌برداران آمریکا می‌باشد. در ابتدای فعالیت اپراتور دوربین برای جان آلکات در فیلم‌هایی مانند "پرتقال کوکی، بری لیندون"، و "درخشش" بود. او همچنین با ژان کلود ون دام در فیلم‌هایی مانند "لژیونر"، "یگان سرسخت و عشق کامل همکاری داشته‌است" پسرش، مارک میلسوم (متولد ۱۹۶۳)، همچنین او هم یک اپراتور دوربین بود و درحین فیلمبرداری در سال ۲۰۱۷ در یک حادثه کشته شد.
ویکسن () یک شرکت تولید و توزیع فیلم‌های پورنو است که در سال ۲۰۱۶ توسط گرگ لانسکی در کالیفرنیا بنها نهاده شده‌است. این شرکت که شامل استودیو، وبگاه و برخی محصولات جانبی نیز هست، از زمان تأسیس جوایز متعددی را از ای‌وی‌ان دریافت کرده‌است.
امپراتریس وانگ (تولد:۶۲۸ - مرگ: ۲۲ نوامبر ۶۵۵) همسر امپراتور گائوزونگ بود و به مدت ۵ سال امپراتریس دودمان تانگ بود وی در سالهای اول با بانو شیائو رقابت بسیاری کرد، اما با ورود دوباره معشوقه سابق امپراتور تای زونگ بانو وو به دربار بعد از مدتی با بانو شیائو متحد شد تا بانو وو را نابود کند، زیرا که بانو وو زنی باهوش و پراز نیرنگ های سیاسی و بسیار خطرناک و جاه طلب بود، در سال ۶۵۴ اتحاد بانو شیائو و امپراتریس وانگ توسط ماشین کارهای زیرکانه بانو وو نابود شد. بزودی در همان سال بانو وو یک دختر بدنیا آورد که دو هفته
در همان سال بانو وو یک دختر بدنیا آورد که دو هفته بعد زمانی که امپراتریس وانگ برای دیدن پرنسس آمده بود به‌طور ناگهان بعد از رفتنش به دلیل خفگی درگذشت و بانو وو در ترفندی هوشمندانه امپراتریس وانگ را مقصر دانست (به اعتقاد مورخان بانو وو دختر خود را در جنگ تلخ قدرت برای خلع امپراتریس وانگ خفه کرد)، با این وجود که بانو شیائو و امپراتریس وانگ با هم متحد شدند و حامیان بسیاری از جمله تمامی صدراعظم های امپراتور گائوزونگ پشت آنها بودن، ولی فایدی نداشت، بانو وو تاثیر دقیق فرماندهی بر امپراتور گائوزونگ داشت و در
دقیق فرماندهی بر امپراتور گائوزونگ داشت و در دسیسه‌های سیاسی و درباری مهارت حیرت آور و کاملی داشت و خیلی زود رقبای خود را به طور جدی به جادوگری، زنا و خیانت متهم کرد. این دلایلی بود که امپراتور گائوزونگ که تحت تاثیر وو بدست آورد و آنها را در سال ۶۵۵ عزل و اخراج و بانو وو را به عنوان امپراتریس جدید معرفی کرد. ملکه وو سپس ملکه وانگ و بانو شیائو را بعد از عزل از جایگاهشان دستگیر و زندانی کرد، آنها را مانند مجرمان خطرناک در اتاق هایی کوچک که درهایشان محکم بسته شده بود نگهداشتن و خیلی کم بهشان غذا داده می شد و
شده بود نگهداشتن و خیلی کم بهشان غذا داده می شد و وادار به کارهای سخت (مانند آسیاب برنج می کردند) بعد آنها را به طرز بی رحمانه ای اعدام کرد - پاها و دستان زنان هر دو خرد و بعد قطع شد و بعد آنها را که همچنان زنده بودن در بشکه های شراب انداختن و چند روز بعد در بدترین عذاب ها جان خود را از دست دادند و بعد سر آنها بریده شد و بدن مثله شده آنها را سوزاندن. امپراتریس همسر. امپراتریس وانگ در سال ۶۵۰ میلادی با صعود شوهرش به تخت امپراتوری به عنوان همسر رسمی امپراتور به مقام امپراتریس چین می رسد. در سال ۶۵۰ میلادی با
مقام امپراتریس چین می رسد. در سال ۶۵۰ میلادی با رسیدن به قدرت، امپراتریس وانگ با مشکلی بزرگ روبرو می شود، بانو شیائو که همسر اعظم سلطنتی و صیغه اصلی امپراتوری بود برای این که توجه امپراتور را به خود جلب کند با امپراتریس وانگ وارد رقابت می شود و امپراتریس وانگ در اوایل دوره همسر با این مشکل روبرو بود هر چند این درگیری به زودی به دوستی و اتحاد تبدیل می شود زیرا که امپراتور گائوزونگ به همسر پدر خود وو منیانگ (بعداً وو زتیان) علاقه‌مند می شود و او را به عنوان معشوقه خود به دربار باز می گردانند و چرا که وو
معشوقه خود به دربار باز می گردانند و چرا که وو زتیان زنی بسیار زیبا و جوان و بلندپرواز بود به راحتی خود را در دل امپراتور تاز جا می کند و به زودی تبدیل به موردعلاقه ترین همسر وی می شود بانو وو در اوایل این دوره با امپراتریس وانگ و بانو شیائو با مهربانی رفتار می کند اما زمانی که وو زتیان اولین فرزندش یعنی لی هونگ را به دنیا می آورد شروع به مسموم کردن ذهن امپراتور می کند و بعداً در سال ۶۵۴ وو زتیان اتحاد بانو شیائو و امپراتریس وانگ را نابود کرده و بانو شیائو را متهم به جادوگری و خیانت به امپراتور می کند و او
متهم به جادوگری و خیانت به امپراتور می کند و او را از مقامش عزل و به زندان می اندازد و خود به مقام صیغه اصلی سلطنتی و مادر شاهزاده ولیعهد می رسد، وو زتیان در همان سال دختری به دنیا می آورد که دو هفته بعد به طور ناگهان به قتل می رسد در اصل مرگ کودک به این دلیل بود که زمانی که امپراتریس وانگ به دیدار دختر بچه می رود کودک به طور ناگهان بعد از رفتن امپراتریس وانگ خفه می شود و چرا که مرگ شاهزاده خانم خیلی مشکوک بود، وو زتیان مرگ دختر خود را عمداً به کردن امپراتریس وانگ می اندازد (به اعتقاد مورخان وو زتیان دختر
وانگ می اندازد (به اعتقاد مورخان وو زتیان دختر خود را خفه کرد و قتل پرنسس را به کردن امپراتریس وانگ می اندازد) بعد از متهم شدن امپراتریس وانگ وی از مقام امپراتریس برکنار می شود و با توطئه های شیطانی بانو وو به زندان انداخته می شود. بعد از سقوط از قدرت و مرگ. بعد از سقوط از قدرت، امپراتریس وانگ و بانو شیائو به زندان انداخته می شوند، این زندان یک اتاق بسیار کوچک بود که فقط یک دریجه بسیار کوچک در آن وجود داشت و فقط از آن هوا جریان داشت و برای دریافت غذا از آن استفاده می کردند و شش روز بعد امپراتور گائوزونگ
استفاده می کردند و شش روز بعد امپراتور گائوزونگ بانو وو را در مقام ملکه قرار داد، اما امپراتور گائوزونگ خیلی زود بعد از آن یک روز که به فکر وانگ و شیائو بود تصمیم گرفت به ملاقاتشان برود، هنگامی که او شرایطی را که در آنجا بود، دید، خیلی ناراحت شد و صدا زد: "ملکه، شوفی [عنوان بانو شیائو]، کجا هستید؟" ملکه وانگ، تلخ گریه کرد و پاسخ داد: "سرورم ما اینجا هستیم در این تاریکی بی انتها و ما مقصر شناخته شدیم و به عنوان خدمتکاران خیانتکار شناخته می شویم. چگونه هنوز می توانیم با عناوین محترم صدا شویم؟" وی همچنین
می توانیم با عناوین محترم صدا شویم؟" وی همچنین التماس کرد، "اگر اعلیحضرت شما روابط گذشته ما را در نظر گرفته و به ما اجازه دهد تا دوباره روز روشن را ببینیم، لطفاً این مکان را" حیاط هویشیان"تغییر نام دهید ([(回心 院 ، به معنی"بازگشت در حیاط قلب")) "" امپراتور گائوزونگ در ابتدا با خوشحالی پذیرا بود و در پاسخ گفت:"اری من همین کار را سریع انجام خواهم داد." با این حال، هنگامی که یکی از بندگان او این را به اطلاع امپراتریس وو این رساند زمانی که او این حرف ها را از خدمتگذارش شنید، بشدت عصبانی شد، و او با فرمانی سلطنتی
شنید، بشدت عصبانی شد، و او با فرمانی سلطنتی از طریق خودش صادر کرد که ۲۰ تن از بردگان قاتل را به سوی امپراتریس وانگ و بانو شیائو فرستاد و آنها ۱۰۰ بار دست و پای امپراتریس وانگ و بانو شیائو را ضرب و شتم کردند که کاملاً خرد شد و بعد قطع کردند. او سپس آنها را در کوزه های شراب بزرگی قرار داده بود و زمانی که امپراتور گائوزونگ از این ماجرا خبردار می شود با نگرانی و خشم شروع به سئوال کردن از وو می کند و او با خونسردی و با لبخند پاسخ می دهد؟"بگذارید این دو جادوگر شیطانی استخوان هایشان مست شود تا با زجر و بدبختی جان
استخوان هایشان مست شود تا با زجر و بدبختی جان بدهند، چرا دل رئوفتان برای این دو زن خیانتکار می سوزد!" وقتی امپراتریس وانگ به دستورات از سوی وو اطلاع یافت، او تعظیم کرد و گفت: "باشد که اعلیحضرت امپراتور او را برای همیشه زنده بگذارد و ممکن است. ژائوی [(昭儀 ، عنوان امپراتریس وو) به عنوان یک صیغه، به طور شگفت انگیز از لطف وی به عنوان امپراتریس لذت ببرد)]، مورد پسند همیشگی قرار بگیرد آن هم در مقام ملکه. شاید باید این طور می شد، مرگ سرنوشت من است نه او آن هم از سوی دروغ. " با این حال، بانو شیائو ملکه وو را شدیدا
دروغ. " با این حال، بانو شیائو ملکه وو را شدیدا نفرین کرد، و گفت: "وو یک هیولا خیانتکار و پست است که نمیشود نظیرش را یافت! ممکن است که من به عنوان یک گربه دوباره تناسخ شوم و او به عنوان یک موش دوباره تناسخ شود، تا من بارها و بارها برای همیشه بتوانم گلو او را بگیرم." ملکه وانگ و بانو شیائو قبل از مرگ چندین روز در داخل کوزه های شراب رنج کشیدند، و امپراتریس وو اجساد آنها را از کوزه ها بیرون آورد و سربرید، و بعد امپراتریس وو دستور داد بعد از سر بریدن، اجساد بدنشان را بسوزانند و بعد از مرگ آنان به امپراتریس خبر
را بسوزانند و بعد از مرگ آنان به امپراتریس خبر رسید که بانو شیائو شدیدا او را نفرین کرده است و وو از ترس این نفرین دستور داد که تمام گربه ها در چانگان بیرون شوند بخصوص در قصر هیچ گربه ای حق ورود ندارد، با این وجود امپراتریس وو در رویاهای خود می دید که امپراتریس وانگ و بانو شیائو به دنبال کشتن او هستند و او را ازار و اذیت می کنند، بعد از سالها که وو این کابوس ها را میدید، در سال ۶۶۵ زمانی که کنترل قدرت امپراتوری به طور کامل در دست امپراتریس وو افتاد و امپراتور گائوزونگ عملا از قدرت مدریت در اداره امپراتوری
گائوزونگ عملا از قدرت مدریت در اداره امپراتوری گذشت، وو به راحتی مرکز قدرت یعنی پایتخت را از چانگان به لوئویانگ تغییر داد که ارواح وانگ و شیائو دست از سر او بردارند و او خیلی کم پیش می آمد که وقت خود را در چانگان بگذراند. با این وجود بسیار مورد تعجب است که ملکه وانگ و بانو شیائو چطور قادر به تحمل شکنجه های چند روزه غیر انسانی تا سر حد مرگ بودند، و او و بانو شیائو دو روز در کوزه های شراب زجر کشیدن تا این که سر بریده شدن و بدشان در آتش سوخت و این مرگ غیر انسانی برای تاریخ‌نگارها بسیار جنجالی است، همچنین هیچ
برای تاریخ‌نگارها بسیار جنجالی است، همچنین هیچ مقبر و افتخار پس از مرگی برای آنها وجود ندارد و خاکستر بدن آنها را به طور مساوی در هم آغشته کردن و در چهار گوشه پایتخت چانگآن در هوا پخش کردن. تصویرسازی مدرن. او یکی از شخصیت‌های اصلی رمان تاریخی «اژدهای سبز، ببر سفید» است که در آن ملکه وانگ در محاوره با نام پائولونیا شناخته می‌شود، دختری از نظر اجتماعی دست و پا چلفتی که وو زتیان - که در کتاب با نام یشم سیاه شناخته می‌شود - در ابتدا سعی می‌کند به او کمک کند، اما تلاش‌های او برای ایجاد یک دوستی واقعی توسط
اما تلاش‌های او برای ایجاد یک دوستی واقعی توسط معشوقه دسیسه‌چینی پاک، مختل می‌شود.
میراکلس (معجزه آسا) یا دختر کفشدوزکی و پسر گربه ای (به فرانسوی:" Miraculous, les Aventures de Ladybug et Chat Noir") که با نام‌های متفاوتی شناخته می‌شود، یک انیمیشن سریالی ابرقهرمانی فرانسوی است که با کارگردانی توماس آستروک و تهیه‌کنندگی جرمی زاگ و با همکاری شرکت‌های "زگ‌تون"، "متد انیمیشن"، "توئی انیمیشن" و چند شرکت بین‌المللی تولید شده است. این مجموعه دربارهٔ دو نوجوان پاریسی با نام‌های مرینت دوپن چنگ و آدرین اگرست است که به ترتیب به ابرقهرمان‌های "دختر کفشدوزکی" و گربه سیاه تبدیل می‌شوند تا از شهرشان در
و گربه سیاه تبدیل می‌شوند تا از شهرشان در برابر آکوماتیزها محافظت کنند. این مجموعه فرنچایز رسانه‌ای برای چندین محصول از جمله کتاب‌های کمیک، رمان‌ها و بازی‌های ویدیویی مختلف را ایجاد کرده است. یک فیلم اقتباسی نیز به نام "" در سال ۲۰۲۳ پخش شد. داستان. داستان دربارهٔ دو دانش آموز دبیرستانی با نام‌های مرینت دوپن چنگ و آدرین اگرست است که به ترتیب به ابر قهرمان‌های لیدی باگ (دختر کفشدوزکی) و کت نوآر (گربه سیاه) تبدیل می‌شوند تا از شهر در برابر ابرشرورها محافظت کنند. هر کدام از آن‌ها جواهراتی جادویی دارند که
کنند. هر کدام از آن‌ها جواهراتی جادویی دارند که معجزه‌گر (میراکلس) نامیده می‌شوند و به وسیله آن‌ها به موجودات جادویی (کوامی) مختص معجزه گر خود وصل می‌شوند. این کوامی‌ها هستند که به آن‌ها قدرت اَبَرقهرمانی می‌دهند. مأموریت آن‌ها این است که از شهرشان پاریس، در برابر هاک‌ماث شرور محافظت کنند. آن‌ها در عین حال باید هویت خود را از همه، حتی یکدیگر مخفی نگه دارند. وقتی مردم پاریس دچار احساسات منفی می‌شوند، گابریل اگرست، پدر آدرین، با معجزه‌گر پروانه به ابرشرور "هاک‌ماث" تبدیل می‌شود و با استفاده از "آکوماها"، با
تبدیل می‌شود و با استفاده از "آکوماها"، با آن‌ها ارتباط برقرار می‌کند، معامله انجام می‌دهد و شرورشان (آکوماتیز) می‌کند. او تلاش می‌کند معجزه‌گرهای دختر کفشدوزکی و گربه سیاه را به دست بیاورد تا بتواند همسرش امیلی را که مرده است، دوباره زنده کند. اما او خبر ندارد که گربه سیاه در واقع پسر خود، آدرین است. همین‌طور آدرین نیز خبر ندارد که کسی که با آن مبارزه می‌کند، در حقیقت پدر خود، گابریل است. در فصل چهارم، گابریل معجزه‌گرهای طاووس و پروانه را ترکیب می‌کند و به ابرشرور "شدوماث" تبدیل می‌شود. او در فصل پنجم همه
ابرشرور "شدوماث" تبدیل می‌شود. او در فصل پنجم همه معجزه‌گرها به جز معجزه‌گرهای گربه، کفشدوزک، طاووس و خرگوش را به‌دست می‌آورد و به ابرشرور "مونارک" تبدیل می‌شود. قسمت‌ها. &lt;onlyinclude&gt; پخش. انمیشن "دختر کفشدوزکی و پسر گربه‌ای" تا کنون در بیش از ۱۲۰ کشور و به بیش از ۳۰ زبان به پخش رسیده است. این سریال قبل از اینکه در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۵ در شبکه ت‌اف۱ فرانسه پخش شود، برای اولین بار در کره جنوبی در ۱ سپتامبر ۲۰۱۵ در شبکه یی‌بی‌اس۱ نمایش داده شد. در فرانسه، کانال‌های تلویزیونی یا صاحبان رسانه‌های جاری ملزم به
تلویزیونی یا صاحبان رسانه‌های جاری ملزم به مشارکت در تأمین مالی محصولات فرانسوی هستند. از آنجایی که شرکت والت دیزنی صاحب کانال‌های تلویزیونی و یک سرویس پخش آنلاین در فرانسه است، آن‌ها بودجه سریال را از طریق بخش فرانسوی خود تأمین می‌کنند که به دیزنی حق پخش در ایالات متحده و برخی مناطق در اروپا، آمریکای لاتین، خاورمیانه، آسیا و آفریقا که این سریال در کانال‌های متعلق به دیزنی یا دیزنی پلاس پخش می‌شود را می‌دهد. همچنین به آن‌ها حقوق پخش مجدد در نسخه‌های فرانسوی کانال دیزنی و دیزنی پلاس را می‌دهد. این سریال
کانال دیزنی و دیزنی پلاس را می‌دهد. این سریال غالباً در کانال‌های متعلق به دیزنی یا دیزنی پلاس پخش می‌شود. در کشورهای دیگر، این مجموعه در کانال‌های محلی به روی آنتن می‌رود.
ایران و قضیه ایران کتابی است اثر سیاستمدار انگلیسی جرج کرزن دربارهٔ ایران و مسئله شرق که در سال ۱۸۹۲ میلادی در دو جلد منتشر شده و براساس مشاهدات او طی سفرش به ایران در سال ۱۸۸۹ میلادی (حدود ۱۲۶۸ خورشیدی) نگاشته شده‌است. کرزن از سوی روزنامه "تایمز" مأمور شد چندین مقاله در مورد فضای سیاسی ایران بنویسد، اما کرزن طی سفر به ایران تصمیم گرفت کتابی دربارهٔ کل کشور بنویسد. این اثر دو جلدی تاریخ و ساختار دولت ایران و همچنین طرح‌ها، نقشه‌ها و تصاویر را پوشش می‌دهد (برخی از آنها توسط خود کرزن گرفته شده‌است). کرزن توسط
از آنها توسط خود کرزن گرفته شده‌است). کرزن توسط آلبرت هوتوم-شیندلر و انجمن سلطنتی جغرافیا یاری شد تا به مطالبی دست یابد که به عنوان فردی غیرعضو حق دسترسی به آنها را نداشت. شیندلر به عنوان ویراستار غیررسمی این اثر اطلاعاتی در مورد جغرافیا و منابع فارسی به کرزن ارائه داد. این کتاب بزرگترین اثر کرزن دانسته شده‌ است و می‌توان آن را دنباله‌ای بر کتاب "روسیه در آسیای میانه" دانست. زمینه. علاقه کرزن به شرق از زمان تحصیل او در کالج ایتن به‌وجود آمد. کرزن با روزنامه تایمز قرار گذاشته بود طی سفرش به ایران ۱۲ مقاله