payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نقش زنان در فیلیپین () بر اساس بافت فرهنگ، معیارها و ذهنیت فیلیپینی توضیح داده می‌شود. فیلیپین کشور زنان قوی توصیف شده‌است که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم خانواده، مشاغل، آژانس‌های دولتی و تعزیرات را اداره می‌کنند. اگرچه آنها عموماً خود را در محیط یک جامعه پسا استعماری حاکم بر مردان تعریف می‌کنند، زنان فیلیپینی در فرهنگی زندگی می‌کنند که خانواده محور جامعه است در این چارچوب ساختار سلسله مراتبی فیلیپین، اختلاف طبقاتی، توجیهات مذهبی و زندگی در یک کشور در حال توسعه جهانی است که در آن زنان فیلیپینی برای احترام
جهانی است که در آن زنان فیلیپینی برای احترام می‌جنگند. در مقایسه با سایر مناطق جنوب شرقی آسیا، زنان در جامعه فیلیپین همواره از سهم بیشتری از برابری برخوردار بودند. تاریخ. برخی از ساختارهای اجتماعی پیش از استعمار فیلیپین اهمیت مساوی به اصل و نسب مادری و پدرانه دادند. این سیستم خویشاوندی دوجانبه به زنان فیلیپین قدرت عظیمی را در یک قبیله اعطا می‌کرد. آنها حق مالکیت داشتند، به تجارت می‌پرداختند و از حق طلاق از همسر خود برخوردار بودند. آنها همچنین می‌توانستند در غیاب یک وارث مرد، رئیس دهکده شوند. قبل از ورود
در غیاب یک وارث مرد، رئیس دهکده شوند. قبل از ورود اسپانیایی‌ها، زنان فیلیپینی می‌توانستند به عنوان پزشک و درمانگر یا کاهن اعظم و اخترشناسان مقام کسب کنند. استعمار اروپایی در فیلیپین. روزنامه‌نگار آلن رابلس اظهار داشت: ایجاد فیلیپین توسط استعمارگران صورت گرفت، فرهنگ سیاسی آن را شکل داد و همچنان بر روی اندیشه آن‌ها تأثیر گذاشت. این کشور قریب به ۳۳۳ سال تحت سطله اسپانیا و نزدیک به پنج دهه قاطعانه در زیر حاکمیت ایالات متحده آمریکا، فیلیپین شکل گرفت. از نظر انسان‌شناسی همگرایی پراسپرو، «تفکر، فرهنگ و روان‌شناسی
همگرایی پراسپرو، «تفکر، فرهنگ و روان‌شناسی ما درحالیکه در واقع آسیایی بودیم عملاً غربی شد». فیلیپین تحت استعمار اسپانیا. اگرچه قرار بود ارزشهای مسیحی در میان مردم گسترش یابد، مبلغین و کاهنان خیلی زود فهمیدند که بهتر است آموزه‌های خود را تا آنجا که ممکن است با آداب و رسوم محلی تطبیق دهند نه تلاش برای تحمیل آن به مردم. اگرچه در دوران قبل از اسپانیایی مفهوم برابری جنسیتی در فیلیپین وجود داشت، اما وقتی اسپانیایی‌ها آمدند و تصویر فیلیپین را به یک فرد مطیع الگو تغییر دادند. همان‌طور که در سراسر آسیا اتفاق افتاد
دادند. همان‌طور که در سراسر آسیا اتفاق افتاد ، انتظار می‌رفت که زنان در فیلیپین برای فرزندان خود مادرانی دلسوز باشند و بیشتر کارهای خانگی را انجام دهند. همچنین صفتی که در سراسر آسیا یافت می‌شود ترجیح اکثر خانواده‌ها به جای داشتن دختر فرزندان پسر بود. در آخرین قسمت از استعمار فیلیپین، ایزابلای دوم اسپانیا، دستورالعمل آموزش و پرورش سال ۱۸۶۳ را معرفی کرد، ۱۰ سال قبل از آنکه ژاپن آموزش عمومی اجباری رایگان مدرن را داشته باشد و ۴۰ سال قبل از شروع دولت ایالات متحده، یک سیستم مدرن مدرسه رایگان را در فیلیپین پایه
یک سیستم مدرن مدرسه رایگان را در فیلیپین پایه نهاد و ساخت حداقل دو مدرسه ابتدایی رایگان، یکی برای پسران و دیگری مدرسه برای دختران را در هر شهر تحت مسئولیت دولت شهرداری فراهم کرده بود. فیلیپین تحت استعمار آمریکا. هنگامی که اسپانیا در سال ۱۸۹۸ در جنگ با آمریکا شکست خورد، فیلیپین به ایالات متحده آمریکا واگذار شد. ایالات متحده سیستم جدید آموزش عمومی را در اختیار آنان قرار داد که بدون در نظر گرفتن جنسیت، فرصتی برای هر کودک ایجاد می‌کرد. نقش‌های معاصر. زنان امروزی فیلیپین در خانواده‌های فیلیپینی نقش تعیین‌کننده
فیلیپین در خانواده‌های فیلیپینی نقش تعیین‌کننده ای دارند. آنها معمولاً اقتصاد خانواده را کنترل می‌کنند و به عنوان مربی مذهبی عمل می‌کنند و همچنین می‌توانند تمام تصمیمات مهم خانواده را بگیرند. زندگی و کار. به‌طور سنتی، زنان روستایی و قبیله ای همه کارهای مربوط به خانه را انجام می‌دهند. کارهای سنگین که نیاز به قدرت بیشتری دارند توسط شوهر انجام می‌شود. در حال حاضر، کار کردن به‌طور مساوی با مردان تقسیم می‌شود.
«پیاده‌روی به‌یادماندنی» () یک کتاب از نیکلاس اسپارکس است که توسط اشت بوک گروپ منتشر شد. در سال ۲۰۰۲ یک اقتباس سینمایی تحت همین عنوان نیز با بازی شین وست و مندی مور از این اثر ساخته شد. لندن کارتر جوان جاه طلبیست که در شهری کوچک در ایالت ویرجنیا به همراه مادرش زندگی می کند، در مدرسه قرار می شود برای جشن مدرسه نمایشی را جمعی از شاگردان آن بازی کنند که از قضا لندن به همراه دختر کشیش آن شهر جیمی سالیوان نقشی را در مقابل هم دارند و مجبور می شوند به یکدیگر به تمرین نمایش بپردازند. جیمی دختری نسبتاً مذهبی و
تمرین نمایش بپردازند. جیمی دختری نسبتاً مذهبی و پایبند به اخلاقیات است و به همین منظور زیاد مورد توجه لندن قرار نمی‌گیرد، اما رفته رفته رابطه آنها به عشق تبدیل شده و سرنوست آن ها به هم گره می خورد ...
تلمبه وحدت محمد کافی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
ناحیه سانکوواسابا (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده‌است. ناحیه سانکوواسابا ۲٬۴۹۹٫۸۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۸٬۰۴۱ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه سانکوواسابا دارای ۱۰ واحد تقسیماتی تابعه می‌باشد؛ ۵ شهرداری و ۵ دهداری.
تلمبه محمد رباطی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹ نفر (۶ خانوار) بوده‌است.
شرکت زراعی شهید بهشتی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۳۵ نفر (۴۱ خانوار) بوده‌است.
مزرعه شهید چمران، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۱ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
موروئیه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۶۹ نفر (۴۰۶ خانوار) بوده‌است.
منزل‌آباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۵۶ نفر (۱۰۳ خانوار) بوده‌است.
منزل‌آباد چاه‌باغ، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
منزل‌آباد تلمبه وحید نصیری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه دائم آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
تلمبه سعادت‌آباد رباط، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان خورسند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
پورنوگرافی میلف یک سبک از پورنوگرافی است که در آن بازیگر نقش اول مؤنث معمولاً زنانی در سنین ۳۰ تا ۵۰ هستند؛ هرچند که بسیاری از بازیگران این نوع از فیلم پورن، کارشان را درحوالی ۲۵ سالگی آغاز کرده‌اند. تاریخچه. قدیمیترین استفاده "میلف" در پست یوزنت (۱۹۹۵) دربارهٔ تصاویر مادرهای جذاب مجله تصویری "پلی‌بوی" است. بعد از استفاده کردن "میلف" برای شخصیت مادر استیفلر (جنیفر کولیج) در فیلم "امریکن پای" ۱۹۹۹ این واژه معروف شد.
آب‌گندمان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
شکنجه پستان (که به آن بازی پستان، شکنجه نوک پستان یا شکنجه سینه نیز گفته می‌شود) یکی از فعالیت‌های بی‌دی‌اس‌ام است که طی آن، تحریک جنسی از طریق وارد کردن عمدی درد فیزیکی یا فشردن به پستانها، هاله پستان یا نوک پستان‌ها در چارچوب سلطه‌گری و سلطه‌پذیری ارائه می‌شود. این فعالیت در میان جامعه کینک محبوبیت زیادی دارد. افرادی که این فعالیت را دریافت می‌کنند ممکن است به دلیل سادومازوخیسم خواهان آن باشند، یا ممکن است به دلیل تمایل به رضایت یک فرد سلطه‌گر که سادیستیک است، در این فعالیت شرکت کنند. انگیزه افراد ممکن
است، در این فعالیت شرکت کنند. انگیزه افراد ممکن است همچنین ناشی از فتیش پستان باشد. شکنجه پستان ملایم، مانند بازی ضربه‌ای سبک بر روی پستان‌ها، گاهی خارج از چارچوب بی‌دی‌اس‌ام نیز به منظور ایجاد تحریک و لذت در طی سکس متعارف مورد استفاده قرار می‌گیرد. پستان‌ها گاهی برای ارضای میل به تحقیر اروتیک مورد استفاده قرار می‌گیرند. ارجاعات بی‌رحمانه یا تحقیرآمیز به پستان‌ها می‌توانند تحقیر کلامی ایجاد کنند، در حالی که تحقیر فیزیکی از طریق تکنیک‌های نظم مانند تنبیه پستان امکان‌پذیر است. فعالیت‌های کینک و بی‌دی‌اس‌ام
امکان‌پذیر است. فعالیت‌های کینک و بی‌دی‌اس‌ام هرگز به‌طور کامل بدون خطر نیستند، اما برخی از انواع شکنجه پستان مانند استفاده از گیره‌های لباس بر روی نوک پستان، شلاق‌زنی سبک و باندپیچی ساده پستان نسبتاً ایمن و کم‌خطر محسوب می‌شوند. در مقابل، برخی دیگر از انواع شکنجه پستان مانند چوب‌زنی شدید، سوراخ‌کاری غیرحرفه‌ای یا آویزان شدن توسط پستان‌ها به عنوان فعالیت‌های بازی مرزی در نظر گرفته می‌شوند که خطرات جدی به همراه دارند. از نظر آناتومیکی، پستان‌ها اجازه نمی‌دهند فرد به‌طور ایمن از طریق تکنیک‌های باندپیچی معلق
فرد به‌طور ایمن از طریق تکنیک‌های باندپیچی معلق توسط پستان‌هایش آویزان شود. تمامی انواع شکنجه پستان نیازمند اتخاذ تدابیر پیشگیرانه کافی برای جلوگیری از آسیب یا خونریزی هستند. روش‌ها. تکنیک‌های مختلفی برای شکنجه پستان وجود دارد که گاهی برای ایجاد تأثیر اروتیک بیشتر با هم ترکیب می‌شوند. شکنجه نوک پستان. شکنجه نوک پستان، که به عنوان بازی نوک پستان در بی‌دی‌اس‌ام نیز شناخته می‌شود، شامل اعمال درد اروتیک بر روی نوک پستان‌ها است. این فعالیت یکی از عناصر محبوب شکنجه پستان است. این تکنیک می‌تواند شامل گاز گرفتن،
پستان است. این تکنیک می‌تواند شامل گاز گرفتن، مکیدن، نیشگون گرفتن، لمس خشن یا مالیدن نوک پستان و هاله پستان باشد. افراد سلطه‌پذیری که این فعالیت را تجربه می‌کنند، اغلب از آن لذت می‌برند، حتی اگر دردناک باشد. برخی افراد نوک پستان‌های خود را از نظر حساسیت اروتیک بیش از اندام تناسلی خود می‌دانند. نوک پستان‌ها جزو نواحی شهوت‌خیز بدن محسوب می‌شوند و تحریک آن‌ها با تکنیک‌هایی مانند نیشگون گرفتن می‌تواند در برخی موارد منجر به ارگاسم شود. در دهه ۱۹۷۰، یک مطالعه در مورد سادومازوخیسم و مجلات تماس با این مضمون و
در مورد سادومازوخیسم و مجلات تماس با این مضمون و همچنین اعضای باشگاه‌های آلمان، شکنجه نوک پستان را به‌عنوان یکی از شش فعالیت محبوب شناسایی کرد. در ادبیات بی‌دی‌اس‌ام، گاهی از وسایل خانگی برای ایجاد حس نیشگون در نوک پستان‌های برجسته استفاده می‌شود. این وسایل شامل گیره‌های رخت، تله‌های موش، چوب‌رختی با گیره‌های یکپارچه، یا جفتی از چوب‌های غذاخوری با کش‌های بسته شده در هر دو انتها هستند. اگر نوک پستان‌ها به اندازه کافی برجسته باشند، می‌توان کش‌ها را مستقیماً دور آن‌ها بست. دستگاه‌هایی نیز به صورت تجاری تولید
آن‌ها بست. دستگاه‌هایی نیز به صورت تجاری تولید شده‌اند که به‌طور خاص برای شکنجه نوک پستان طراحی شده‌اند، از جمله گیره نوک پستان که به‌عنوان نوعی اسباب‌بازی جنسی به فروش می‌رسد. بسیاری از انواع این گیره‌ها قابلیت تنظیم دارند و میزان درد تولیدشده بستگی به شدت فشاری دارد که اعمال می‌شود. این فشار باعث محدود شدن جریان خون می‌شود و هنگام برداشتن گیره‌ها، بازگشت جریان خون طبیعی می‌تواند باعث درد بیشتر شود. گیره‌ها ممکن است دارای سطوح صاف، پوشش پلاستیکی یا لاستیکی یا لبه‌های دندانه‌دار باشند. گیره‌های دندانه‌دار
یا لبه‌های دندانه‌دار باشند. گیره‌های دندانه‌دار درد بیشتری ایجاد می‌کنند، به‌ویژه زمانی که وزنه‌هایی از آن‌ها آویزان شوند که فشار یا حس کششی را بر اساس حرکت فرد افزایش می‌دهند. برخی از گیره‌های نوک پستان با زنجیری متصل فروخته می‌شوند که به فرد سلطه‌گر امکان می‌دهد با کشیدن آن، تنش ایجاد کند. در موارد دیگر، گیره‌ها ممکن است به طناب‌ها، زنجیرها یا وسایل ثابت‌شده به دیوار متصل شوند. پیچاندن نوک پستان می‌تواند حس دردناکی ایجاد کند و درد نوک پستان می‌تواند با پیچاندن گیره‌های نوک پستان افزایش یابد؛ عملی که نوک
گیره‌های نوک پستان افزایش یابد؛ عملی که نوک پستان را به داخل سینه فشار می‌دهد. دستگاهی به نام *Titty Twister* در بی‌دی‌اس‌ام برای ایجاد درد در سینه‌ها و به‌ویژه نوک پستان‌ها به همین روش استفاده می‌شود. این دستگاه در انواع مختلفی ساخته می‌شود، اما همگی دارای گیره‌هایی برای نوک پستان هستند که می‌توانند پس از نصب، چرخانده شوند و باعث پیچش نوک پستان و سینه شوند. برخی خطرات سلامتی با شکنجه نوک پستان همراه هستند. گیره‌های نوک پستان که به‌درستی تنظیم نشده‌اند می‌توانند باعث ایجاد بریدگی‌های کوچک شوند. همچنین،
باعث ایجاد بریدگی‌های کوچک شوند. همچنین، بستن نوک پستان ممکن است به آسیب‌های جدی منجر شود، و پارگی پوست نوک پستان می‌تواند موجب ایجاد جای زخم شود. بازی مکرر و سنگین با نوک پستان که باعث زخم یا کبودی شود، می‌تواند منجر به ایجاد بافت اسکار داخلی و کاهش حساسیت گردد و در نتیجه به آسیب دائمی به اعصاب و بافت منجر شود. در دوران بارداری، ممکن است نوک پستان‌ها به دلیل حساسیت زیاد برای استفاده از گیره‌ها مناسب نباشند. علاوه بر این، تحریک نوک پستان می‌تواند منجر به ترشح هورمون اکسی‌توسین شود که باعث انقباض رحم
به ترشح هورمون اکسی‌توسین شود که باعث انقباض رحم می‌گردد.
بزرگراه کوشی () یک بزرگراه در استان شماره ۱، نپال است. این بزرگراه که ۳۹۰ کیلومتر طول دارد از شهر بیراتنگار در نزدیکی مرز هند شروع و در بخش سانکوواسابا در نزدیکی مرز تبت به پایان می‌رسد. این بزرگراه که شمال به جنوب است که به عنوان کوتاه‌ترین بزرگراه است که هند و چین را از طریق کوه‌های هیمالیا در نپال به یکدیگر وصل می‌کند.
بادمجونی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
بادامستان پایین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
اندرا وسطی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
اکبرآباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ادرباغ، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
احمدآباد، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
اشوب وسطی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
اشوب علیا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
اشوب سفلی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
آدوری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
دینکو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ده‌نو سه، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ده‌نو دو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
دهکده، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ده‌لاسلمانی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
سامانه ناوبری یک سامانه (معمولاً الکترونیکی) است که در پیمایش کمک می‌کند. سامانه‌های ناوبری ممکن است همگی روی یک وسیله نقلیه یا کشتی قرار داشته باشند، یا ممکن است در جای دیگری واقع شده و از طریق رادیو یا سیگنال‌های دیگر با وسیله نقلیه یا کشتی ارتباط برقرار کنند، یا ممکن است از این روش‌ها استفاده کنند. سامانه‌های ناوبری ممکن است دارای امکانات زیر باشند:
ده‌رامسر، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ده‌بره، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
ده‌بابو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
درنیدوئیدپایین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
درگری، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
درشیخان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
خون‌خالدین، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
حسن‌آباد جنگو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
چهارجز علیا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
چهارجز سفلی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
چشمه‌بیدو، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
چاه‌کاهی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
تنگو کاریک، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
برگنج یا بیرگنج (به نپالی: ، ) شهر (در سطح «کلان‌شهر») در و مرکز ناحیه پرسا در استان مادیش در نپال است. بیرگونج ۱۳۲٫۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۲٬۳۸۲ نفر جمعیت دارد و ۹۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. شهر برگنج در جنوب نپال و بر روی مرز با هند قرار دارد. شهر برگنج توسط دو گذرگاه زمینی، یک خط ریلی که حدود کمتر از ۱ کیلومتر به درون خاک نپال می‌آید، و تاسیسات بندر خشک، به شهر راکسَول در ایالت بیهار متصل است.
پونستان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
بیدملکی، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
بیدارستان، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
باغ لا، یک آبادی از توابع بخش مرکزی، شهرستان شهربابک در استان کرمان ایران است. جمعیت. این آبادی در دهستان مدوارات قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
پولیکارپف آی-۵ یک هواگرد جنگنده دوباله تک موتوره تک‌سرنشین بود که بین سال‌های ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ جنگنده اصلی نیروی هوایی اتحاد جماهیر شوروی به حساب می‌آمد. پس از آن مربی پیشرفته استاندارد تبدیل شد. پس از آغاز عملیات بارباروسا که بخش اعظم نیروهای هوایی اتحاد جماهیر شوروی (VVS) را منهدم کرد، هواگردهای باقیمانده آی-۵ به چهار مسلسل و محفظه بمب مجهز شدند و به عنوان هواپیمای تهاجمی و بمب افکن شبانه در سال ۱۹۴۱ وارد خدمت شدند. این هواگرد اوایل سال ۱۹۴۲ با بازیابی توان تولید هواگردها در شوروی و ظهور هواپیماهای مدرن
تولید هواگردها در شوروی و ظهور هواپیماهای مدرن تهاجمی همچون ایلیوشین ایل-۲ کنار گذاشته شد. در مجموع ۸۰۳ فروند از این هواگرد تولید شد. طراحی و توسعه. ذر قالب برنامه پنج ساله توسعه سال ۱۹۲۸، دولت شوروی به دفتر طراحی توپولف سفارش طراحی یک جنگنده دوباله فلزی-چوبی با موتور بریستول ژوپیتر ۷ را صادر کرد. پیش‌نمونه اولیه این سفارش، نخستین پرواز خود را اول سپتامبر ۱۹۲۹ به انجام رساند. جنگنده جدید آی-۵ ("Istrebitel - جنگنده)" نام گرفت اما در خود دفتر طراحی توپولف آنت-۱۲ نامیده می‌شد. به‌طور همزمان، وظیفه ساخت
آنت-۱۲ نامیده می‌شد. به‌طور همزمان، وظیفه ساخت هواپیمای تمام چوبی با همان مشخصات تحت عنوان آی-۶ نیز به گروه نیکولای نیکوویویچ پولیکارپوف محول شد. طراحی آی-۵ که توسط پاول سوخو و با نظارت آندری توپولف آغاز شده بود، به دلیل مشغله دفتر توپولف در ساخت بمب افکن‌های بزرگ همچون بمب افکن تمام فلزی توپولف تی‌بی-۱ عقب افتاد. در نتیجه پروژه‌های آی-۵ و آی-۶ در سال ۱۹۲۹ تحت رهبری پولیکارپوف ادغام شدند؛ هرچند که هیچ‌یک از این پروژه‌ها در تاریخ مشخص شده تکمیل نگردیدند. تولیدات هوانوردی در این دوره پنج ساله توسعه در شوروی
هوانوردی در این دوره پنج ساله توسعه در شوروی بسیار اندک و با بهره‌وری پایین انجام می‌گرفت. به وجهی که صنعت هوانوردی در تأمین موتورهای مورد نیاز مشکل داشت، فرابنده‌های تولید به شکل ابتدایی صورت می‌یافت و از سرعت لازم برخوردار نبود. برای مثال پروانه هواپیماها کاملاً به شکل دستی تولید می‌شد. نیکولای پولیکارپوف شب ۲۴ نوامبر سال ۱۹۲۹ توسط دفتر سیاسی دولت به جرم عضویت در سازمان‌های ضدانقلاب و خرابکاری صنعتی به دلیل تکمیل نشدن به موقع پروژه‌ها که حاصل از همان ناکارآمدی بود، دستگیر شد و مدتی بعد بدون محاکمه به
بود، دستگیر شد و مدتی بعد بدون محاکمه به اعدام محکوم گردید. این حکم دو ماه بعد به ۱۰ سال حبس در اردوگاه کار تقلیل یافت. در دسامبر سال ۱۹۲۹، دفتر سیاسی دولت پس از پی بردن به بی‌گناهی بسیاری از این افراد و با علم بر این که بسیاری از پروژه‌ها بدون آن‌ها پیش نخواهد رفت تعدادی از مهندسان هواپیما از جمله پولیکارپوف را در زندان بوتیرکا گرد آورد و دفتر طراحی داخل زندان ("Konstruktorskoye Byuro Vnutrenniya Tyurma" —KB VT) را به رهبری دیمیتری پاولوویچ گریگورویچ تشکیل داد. این دفتر در اوایل سال ۱۹۳۰ به محل کارخانه
داد. این دفتر در اوایل سال ۱۹۳۰ به محل کارخانه شماره ۳۹ در مسکو-کدینکا منتقل شد. در مدت فعالیت بر روی پروژه محکومان از شرایط رفاهی مناسب تری برخوردار بودند، از جیزه غذایی بسیار مطلوب تری بهره می‌بردند و حق دیدار با خویشان خود را داشتند. مدتی بعد پس از آن که ایده او در ارتباط با آی-۵ توسط دفتر سیاسی دولت مورد تأیید قرار گرفت، پولیکارپوف به عنوان طراح اصلی جایگزین گریگورویچ شد. ماکت کامل اولیه در ۲۸ مارس ۱۹۳۰ توسط کمیسیون نظامی تصویب شد. در ابتدا دو ماه فرصت جهت ساخت پیش‌نمونه اولیه داده شد اما بعداً به یک
جهت ساخت پیش‌نمونه اولیه داده شد اما بعداً به یک ماه کاهش پیدا کرد. برای افزایش سرعت تولید تجهیزات و ادوات مورد نیاز و متخصصان از سایر کارخانه‌ها به کارخانه شماره ۳۹ منتقل شدند تا بدین صورت نام آن به دفتر مرکزی طراحی تغییر کند. نهایتاً ساخت اولین پیش‌نمونه، با نام وی‌تی-۱۱ ("Vnutrenniya Tyurma" - زندان داخلی) یک ماه بعد به اتمام رسید. این پیش‌نمونه با موتور تقویت شده ژوپیتر ۷ با توان ۴۵۰ اسب بخار نخستین پرواز خود را بدون تسلیحات از پایگاه هوایی مرکزی مسکو در ۳۰ آوریل ۱۹۳۰ انجام داد. بدنه این هواگرد به رنگ
۳۰ آوریل ۱۹۳۰ انجام داد. بدنه این هواگرد به رنگ نقره‌ای درآمده و یک نشان قرمز رنگ VT نیز داخل ستاره ستاره سرخ شوروی روی آن نقش بسته بود. پیش‌نمونه دوم تحت عنوان وی‌تی-۱۲ دارای یک موتور ژوپیتر ۶ بود و در ۲۲ ماه مه به پرواز درآمد. این دو پیش‌نمونه همچنین در جزئیات دیگری همچون شکل دم و ارابه فرود تفاوت داشتند. این بدان معنی بود که اختلاف اندکی در وزن و کارایی بین دو نمونه اولیه وجود داشت، دومی اندکی سنگین تر و سریع تر بود؛ در حالی که اولی دارای بردی بیشتر و توانایی پرواز در ارتفاع‌های بلند بود. پیش‌نمونه سوم
پرواز در ارتفاع‌های بلند بود. پیش‌نمونه سوم با نام وی‌تی-۱۳ که «هدیه ای برای کنگره شانزدهم حزب» نامیده شد، از موتور ساخت شوروی ام-۱۵ با توان ۶۰۰ اسب بخار نیرو می‌گرفت. در این پیش‌نمونه همانند تعدادی دیگر از نمونه‌ها آینه ای نیز برای تأمین دیدی از پشت سر برای خلبان قرار گرفت. وی‌تی-۱۳ نخستین بار در اول ژوئیه ۱۹۳۰ به آسمان برخاست. توانمندی این پیش‌نمونه غیرقابل اعتماد به نظر رسید به همین جهت در خط تولید قرار نگرفت. پیش‌نمونه دوم نخستین پروازش در ۲۲ ماه مه ۱۹۳۰ به انجام رساند و آزمایش‌های مربوط به پذیرش دولتی