payamvha/North_RAG huggingface dataset:
b to point to location of a */ strcpy(c,get_c()); /* get c from somewhere, write it to c */ *b = 5; /* the data at the point in memory b indicates is set to 5 */ strcpy(d,get_d()); return *b; /* read from b and pass it to the caller */ در این وضعیت فرضی، اگر بیش از ده بایت در آرایه c، یا بیش از 13 بایت در آرایه کاراکتری d نوشته شود، مازاد آن در اشاره‌گر عدد صحیح b، سپس در عدد صحیح a، پس از آن در دستورات کنترلی و در نهایت در آدرس بازگشت سرریز می‌شود. با بازنویسی b، اشاره‌گر می‌تواند به مکانی از حافظه اشاره
b، اشاره‌گر می‌تواند به مکانی از حافظه اشاره کند و در نتیجه هر آدرس دلخواهی از حافظه را بخواند. با بازنویسی RETA، تابع می‌تواند کد دیگری را اجرا کند (در زمانی که قصد بازگشت دارد). این کد می‌تواند از بین توابع موجود، یا کدهای نوشته شده در پشته در زمان سرریز باشد. به طور خلاصه، مدیریت ضعیف متغیرهای d و c، مانند فراخوانی strcpy در بدون تعیین مرز بالا، می‌تواند به مهاجمین اجازه دهد برنامه را با مقادیر منتسب شده در c و d بطور مستقیم کنترل کند. هدف از محافظت در برابر سرریز بافر، شناسایی این مشکلات با کمترین
در برابر سرریز بافر، شناسایی این مشکلات با کمترین هزینه می‌باشد. این کار با حذف مقادیر مضر غیر ضروری یا افزودن canary بعد از بافر انجام می‌شود. محافظت در برابر سرریز بافر در کامپایلر پیاده سازی می‌شود. به این ترتیب، برای محافظت می‌توان ساختار داده را در فریم پشته تغییر داد. این کار دقیقاً همان چیزی است که در سیستم‌هایی مانند ProPolice انجام می‌شود. برای امن کردن تابع بالا، ترتیب زیر بصورت خودکار تنظیم می‌شود: آرایه c و d در ابتدا فریم پشته قرار می‌گیرند که در نتیجه اعداد صحیح a و b قبل از آن‌ها در حافظه
در نتیجه اعداد صحیح a و b قبل از آن‌ها در حافظه قرار می‌گیرند. بنابراین فریم پشته به شکل زیر می‌شود. حفاظت از سرریز بافر به عنوان تغییری در کامپایلر اجرا می‌شود. به این ترتیب ، برای محافظت می‌توان ساختار داده را در قاب پشته تغییر داد. این دقیقاً در سیستم‌هایی مانند "ProPolice رخ می‌دهد" . متغیرهای خودکار تابع بالا را بخواهند صفحاتی دوباره مرتب با خیال راحت تر است: آرایه‌ها و برای اولین بار در قاب پشته اختصاص داده، که مکان صحیح و اشاره گر عدد صحیح قبل از آنها در حافظه است. بنابراین قاب پشته می‌شود از آنجا
در حافظه است. بنابراین قاب پشته می‌شود از آنجا که انتقال CTLI یا RETA بدون تغییر سورس کد غیرممکن است، روش دیگری قابل استفاده می‌باشد. یک قطعه اطلاعات اضافی به نام canary (CNRY) پس از بافر در فریم پشته قرار می‌گیرد. زمانی که بافر سرریز می‌شود، مقدار canary تغییر می‌کند. بنابراین، برای یک حمله موثر به برنامه، مهاجم باید مقدار canary را دست نخورده باقی بگذارد. فریم پشته بصورت زیر است. در انتهای هر تابع یک دستوالعمل وجود دارد که اجرای برنامه را از آدرس مشخص شده در RETA ادامه می‌دهد. قبل از اجرای این
مشخص شده در RETA ادامه می‌دهد. قبل از اجرای این دستورالعمل، مطمئن می‌شویم که مقدار CNRY تغییر نکرده باشد. در صورتی که این تست با خطا روبرو شود، اجرای برنامه سریعاً متوقف می‌شود. در اصل، هر دو حمله عمدی و اشکالات برنامه نویسی سهوی منجر به قطع برنامه می‌شوند. روش canary قبل از هر اختصاص پویای بافر و بعد از هر جداسازی پویای بافر یکسری دستورالعمل سربار اضافه می‌کند. سربار تولید شده در این روش قابل توجه نیست. تا زمانی که این مقدار تغییر نکند برنامه کار می‌کند. اگر مهاجم بداند canary وجود دارد، مقدار آن چیست و
اگر مهاجم بداند canary وجود دارد، مقدار آن چیست و موقعیت آن کجاست، می‌تواند مقدار آن را بدون تغییر نگه دارد. معمولاً این کار دشوار است. موقعیت قرارگیری مقدار canary در پیاده‌سازی مشخص می‌شود، اما همیشه بین بافر و داده‌های محافظت‌شده قرار دارد. موقعیت و طول‌های متفاوت دارای مزایایی نیز هستند. منابع. &lt;references group="" responsive="0"&gt;
کپی برابر اصل با نام اولیهٔ برابر با اصل، یک مجموعهٔ تلویزیونی محصول سال ۱۳۹۳ به نویسندگی و کارگردانی و تهیه‌کنندگی سیدجلال الدین دری و احسان نیلی است که در آبان ۱۳۹۳ از شبکه یک تلویزیون و در سال ۱۳۹۶ از شبکه آی‌فیلم پخش شد. این مجموعه در ۱۴ قسمت ۴۰ دقیقه‌ای تولید شده‌است. خلاصه داستان. «مسعود یاوری» جاعل حرفه‌ایی است که به قصد انتقام‌گیری از یک سردفتر (آقای گوهری) به جعل اسناد مشغول می‌شود. «یاوری» نسبت فامیلی دوری با «گوهری» دارد و از آنجا که در گذشته قصد کلاهبرداری از این دفتر را داشته و موفق نشده، تصمیم
از این دفتر را داشته و موفق نشده، تصمیم به انتقام می‌گیرد. به همین دلیل با طرح نقشه‌ای، کارآموزی را وارد دفتر می‌کند تا بتواند از این طریق انتقام بگیرد و… بازیگران. بازیگران اصلی این سریال عبارتند از:
بیل هایدن (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۱ اکتبر ۲۰۲۳) دیپلمات و سیاستمدار اهل استرالیا بود. وی از ۱۶ فوریه ۱۹۸۹ تا ۱۶ فوریه ۱۹۹۶ فرماندار کل استرالیا بود. درگذشت. بیل هایدن در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، در سن ۹۰ سالگی در کوئینزلند درگذشت.
«بهتر نیست» ترانه‌ای از خواننده نیوزیلندی لرد است که از نسخه چند آهنگه اولین آلبوم استودیویی‌اش "قهرمان محض" (۲۰۱۳) گرفته شده‌است. این ترانه در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۳ به عنوان ابزار تبلیغاتی برای این آلبوم توسط گروه موسیقی یونیورسال منتشر شد. «بهتر نیست» نوعی الکتروپاپ و تریپ هاپ با عناصر هیپ هاپ است که در آن لرد دربارهٔ شیفتگی بحث می‌کند. منتقدان موسیقی ابراز داشتند که این ترانه دارای سبک موسیقی مشابه با آهنگهای "قهرمان محض" است.
درد خیالی یا درد فانتوم (به انگلیسی: ) احساسی است یک شخص در رابطه با اندام یا عضوی که به‌طور فیزیکی جزئی از بدن نیست، تجربه می‌کند. از دست دادن اندام می‌تواند یا نتیجهٔ قطع‌شدن عضو یا نقص خدادادی اندام باشد. با این وجود، احساس اندام خیالی می‌تواند به دنبال جدا شدگی عصبی یا آسیب نخاعی نیز رخ دهد. بیشتر احساساتی خیالی که ثبت شده‌اند بعد از قطع شدن یک بازو یا یک پا بوده‌اند، اما ممکن است به دنبال از بین بردن پستان، دندان یا اندام داخلی نیز رخ دهد. درد اندام خیالی، احساس کردن دردی است که در اندام غایب یا بخشی
احساس کردن دردی است که در اندام غایب یا بخشی از اندام رخ می‌دهد. احساس درد در افراد متفاوت است. احساس اندام خیالی هر پدیده حسی (به جز درد) است که در یک اندام غایب یا بخشی از اندام احساس می‌شود. بر اساس شناخته‌ها، حداقل ۸۰٪ از افراد قطع عضو شده در زمانی از دوران زندگی شان احساس خیالی را تجربه می‌کنند. بعضی از این افراد سطحی از این درد خیالی را تجربه می‌کنند و این حس را در اندام از دست رفته تا آخر عمر احساس می‌کنند.تاکنون درمان قطعی برای درد اندام فانتوم یافت نشده‌است و روش‌های درمانی استفاده شده بهبود قابل
نشده‌است و روش‌های درمانی استفاده شده بهبود قابل توجهی از خود نشان نداده‌اند. اصطلاح اندام خیالی نخستین بار توسط متخصص اعصاب و روان آمریکایی سایلس ویر میچل () در سال ۱۸۷۱ ابداع شد. میچل توضیح داد «هزاران اندام روحی (اشاره به اندام خیالی) وجود دارند که سربازان خوب را اذیت می‌کنند وهر از گاهی آنها را عذاب می‌دهند». اگر چه اولین بار، در سال ۱۵۵۱، جراح نظامی فرانسه، آمبرویز پاره، اولین مستندات مربوط به درد اندام خیالی با گزارش اینکه «بیمارانی هستند که مدت طولانی پس از قطع عضو، می‌گویند که آنها هنوز هم در قسمت
پس از قطع عضو، می‌گویند که آنها هنوز هم در قسمت قطع عضو احساس درد می‌کنند» ثبت کرد. علائم و نشانه‌ها. درد خیالی شامل احساساتی از درد است که در قسمتی از بدن که قطع عضو شده یا به نوعی از بین رفته حس می‌شود. علائم آن عبارتند از: اوج درد در چند روز اول قطع عضو. یا به صورت مقطعی می‌باشد و گاهی اوقات درد وجود دارد و گاهی اوقات وجود ندارد یا اینکه به صورت مداوم وجود دارد. اغلب دورترین بخش از اندام قطع شده را بیشتر تحت تأثیر قرار می‌دهد، مانند نوک پای یک ران قطع شده را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ممکن است با توصیفاتی
را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ممکن است با توصیفاتی نظیر تیر کشیدن، احساس چاقو خوردن، خسته کننده، فشار آور یا سوزناک توصیف شود. گاهی اوقات احساس می‌شود که اندام خیالی در حالت ناخوشایند و دردناکی قرار دارد. ممکن است با فشار به قسمت باقی مانده از آن اندام یا فشارهای روحی این درد تشدید شود. انواع. انواع مختلفی از این احساسات وجود دارند که ممکن است حس شوند: آسیب‌شناسی. همهٔ اساس عصبی و مکانیزم‌های درد اندام خیالی از نظریه‌ها و مشاهدات تجربی گرفته شده‌است. شناخت کمی دربارهٔ مکانیزم واقعی ایجاد درد خیالی وجود دارد، و
مکانیزم واقعی ایجاد درد خیالی وجود دارد، و بسیاری از نظریه‌ها همپوشانی دارند. در گذشته تصور می‌شد که دردهای خیالی، ناشی از نوروماهای واقع در مکان قطع عضو هستند. نوروماهای آسیب زا، یا آسیب‌های عصبی غیر توموری، غالباً ناشی از جراحی‌ها و ناشی از رشد غیرطبیعی فیبرهای عصبی آسیب دیده‌است. اگرچه نوروماهای قطع شده به دردهای خیالی کمک می‌کنند، اما این تنها علت نیست. این امر به این دلیل است که بیماران مبتلا به نقص عضو مادرزادی می‌توانند گاهی اوقات، هرچند به ندرت، دردهای خیالی را تجربه کنند. این نشان می‌دهد که
دردهای خیالی را تجربه کنند. این نشان می‌دهد که بازنمایی مرکزی اندام، عامل این احساسات دردناک است. در حال حاضر، تئوری‌ها بر اساس مسیرهای عصبی تغییر یافته و سازماندهی مجدد قشری است. مکانیزم‌های مربوط به دستگاه عصبی پیرامونی. نوروماهایی که در انتهای عصب مجروح در محل بریده شده ایجاد می‌شوند، قادر به تولید غیرطبیعی پتانسیل عمل هستند و در گذشته تصور می‌شد که علت اصلی دردهای اندام خیالی است. اگرچه نوروماها می‌توانند در بروز دردهای خیالی نقش داشته باشند، اما حتی با استفاده از داروهای مسدود کننده هدایت در دستگاه
با استفاده از داروهای مسدود کننده هدایت در دستگاه عصبی پیرامونی، درد کاملاً از بین نمی‌رود. تحریک فیزیکی نوروما می‌تواند فعالیت را افزایش دهد، در نتیجه باعث افزایش درد خیالی می‌شود، اما درد همچنان بعد از اینکه نوروماها ایجاد پتانسیل عمل را متوقف کردند نیز ادامه پیدا می‌کند. به نظر می‌رسد دستگاه عصبی پیرامونی نهایتاً در حد ماژوله کردن روی درد اثر می‌گذارد. مکانیزم ستون فقرات. علاوه بر مکانیزم‌های مربوط به دستگاه عصبی پیرامونی، مکانیسم‌های ستون فقرات نقش تأثیرگذاری در دردهای خیالی دارند. آسیب عصب پیرامونی
در دردهای خیالی دارند. آسیب عصب پیرامونی می‌تواند منجر به تخریب فیبرهای C در (به انگلیسی: Dorsal Horn) نخاع شود و در نتیجهٔ آن فیبرهای A ممکن است در همان لایه شاخه خاتمه یابند. اگر این اتفاق بیفتد، ورودی فیبر A را می‌توان به عنوان محرک‌های مضر گزارش کرد. ماده P، درگیر در انتقال سیگنال‌های درد، معمولاً توسط الیاف Aδ و C بیان می‌شود، اما بعد از آسیب اعصاب دستگاه عصبی پیرامونی، ماده P توسط الیاف Aβ بیان می‌شود. این منجر به فشار بیش از حد نخاع می‌شود، که معمولاً فقط در صورت وجود محرکهای مضر ایجاد می‌شود. از
فقط در صورت وجود محرکهای مضر ایجاد می‌شود. از آنجا که بیماران مبتلا به آسیب کامل نخاع، درد خیالی را تجربه کرده‌اند، باید یک مکانیزم مرکزی اساسی وجود داشته باشد که مسئول ایجاد دردهای خیالی باشد. مکانیزم‌های مرکزی. در شرایط عادی، مدار ژنتیکی تعیین شده در مغز تا حد زیادی در طول زندگی پایدار می‌ماند. تا حدود ۳۰ سال پیش تصور می‌شد که هیچ مدار عصبی جدیدی در مغز پستانداران بالغ ایجاد نمی‌شود. به تازگی، مطالعات F_MRI در افراد قطع عضو شده نشان داده‌است که تقریباً همه بیماران جابجایی قشر حرکتی (به انگلیسی: ) را
همه بیماران جابجایی قشر حرکتی (به انگلیسی: ) را تجربه کرده‌اند. بیشتر جابجایی قشر حرکتی به شکل جابجایی رو به پایین (از روی مدل ) از بخش مربوط به دست به بخش مربوط به صورت و مخصوصاً ناحیه لب‌ها بوده‌است. گاهی اوقات این جابجایی رو به پایین نبوده و به صورت جانبی حرکت کرده و به بخش همان طرف وجود دارد. در بیماران مبتلا به درد اندام خیالی، جابجایی بخش‌های حسی و حرکتی به اندازه ای بزرگ بود که باعث شد حتی با جابجایی لب‌ها بخش‌های مغزی مربوط به دست به سمت لب جابجا شوند. همچنین مشاهده شده‌است که ارتباط بسیار قوی و
شوند. همچنین مشاهده شده‌است که ارتباط بسیار قوی و مستقیمی بین مقدار دردی که فرد حس می‌کند و مقداری که بخش‌های مربوط به دست‌ها در (به انگلیسی: ) و حرکتی به سمت لب جابجا شده‌اند وجود دارد. علاوه بر این مشاهده شده که پس از افزایش میزان درد در افرادی که دچار قطع عضو در اندام بالایی (به انگلیسی: ) بودند میزان جابجایی نواحی مغزی مربوط به صورت نیز در این افراد بیشتر بوده‌است. چندین تئوری وجود دارد که سعی در توضیح چگونگی برداشت قشر در قطع عضو شدگان دارند، اما هیچ‌یک از آنها تا حد زیادی پشتیبانی نشده‌اند. ماتریس
از آنها تا حد زیادی پشتیبانی نشده‌اند. ماتریس عصبی. تئوری ماتریس عصبی بیان می‌کند که یک شبکه گسترده وجود دارد که تالاموس را به قشر مغز (به انگلیسی: ) و قشر مغز را به دستگاه کناره ای (به انگلیسی: ) متصل می‌کند. این تئوری از محدوده جسم خارج می‌شود و مفاهیمی مانند هوشیاری آگاهانه شخص از خودش را وارد بحث می‌کند. این نظریه بیان می‌کند که هوشیاری آگاهانه و درک خود در مغز از طریق الگوهایی ساخته می‌شوند که ورودی‌های این الگوها می‌توانند با ادراکات مختلف تغییر کنند. این شبکه به صورت ژنتیکی و از پیش تعیین شده‌است و
این شبکه به صورت ژنتیکی و از پیش تعیین شده‌است و در طول عمر یک نفر به وسیلهٔ اطلاعات حسی مختلف تغییر می‌کند و یک امضای عصبی برای آن شخص می‌سازند. این امضای عصبی مربوط به بخش‌های مختلف بدن است که مشخص می‌کند که این عضو چگونه درک می‌شود. سیستم‌های ورودی به امضای عصبی به‌طور کلی شامل ۳ بخش هستند، سیستم حسی، سیستم کناره ای و ThalamoCortical. این تئوری سعی در بررسی فعالیت‌هایی دارد که با درد مرتبط هستند و در نهایت به احساس درد خیالی منتهی می‌شوند. ممکن است این اتفاق که حتی بعد از قطع عضو هم امضای عصبی اعضای
اتفاق که حتی بعد از قطع عضو هم امضای عصبی اعضای مختلف بدن از بین نمی‌رود دلیل احساس خیالی و درد خیالی باشد. درد خیالی ممکن است به دلیل تغییر غیرعادی ماتریس عصبی به یک حالت دیگر که از قبل وجود داشته‌است ایجاد شود. عدهٔ زیادی مخالف این تئوری هستند. چرا که این تئوری در توجیه دلیل اینکه چرا رهایی از احساس خیالی باعث رهایی از درد خیالی نمی‌شود ناتوان است. همچنین این تئوری مشخص نمی‌کند که چطور ممکن است در یک لحظه درد برای همیشه در بیمار از بین برود یا این که چرا برخی از افراد اصلاً این درد را تجربه نمی‌کنند.
برخی از افراد اصلاً این درد را تجربه نمی‌کنند. علاوه بر این یک ضعف دیگر که این تئوری دارد این است که تمام زوایای این درد را به خوبی بررسی نمی‌کند و همچنین آزمایش کردن این تئوری از نظر تجربی کاری بسیار دشوار مخصوصاً در حالاتی که احساس خیالی وجود دارد و نه درد خیالی. درمان. روش‌های متنوعی برای درمان «درد خیالی» استفاده شده‌است. دکترها از تجویز دارو برای کاهش درد استفاده می‌کنند. مشخص شده برخی داروهای ضد افسردگی یا ضد صرع در کاهش درد خیالی مؤثر بوده‌اند. روش‌های فیزیکی معمول مانند ماساژ آرام، تحریک الکتریکی و
فیزیکی معمول مانند ماساژ آرام، تحریک الکتریکی و درمان با گرما و سرما (به انگلیسی: hot and cold therapy) هم برای درمان استفاده شده‌اند که نتایج متغیری دربرداشته‌اند. تحقیقات در جهت یافتن روش‌های درمان درد خیالی به‌طور فعالانه ادامه دارد. بیشتر روش‌های درمانی، مکانیسم‌های اصلی درد خیالی را درنظر نمی‌گیرند، بنابراین بی اثر هستند. اگرچه تعدادی روش درمانی وجود دارد که درد را در برخی از بیماران کاهش داده، اما معمولاً میزان موفقیت این درمان‌ها کمتر از ۳۰٪ است. توجه به این نکته مهم است که این میزان موفقیت از اثر
به این نکته مهم است که این میزان موفقیت از اثر دارونما تجاوز نمی‌کند. همچنین باید این موضوع را درنظر گرفت که از آن جا که میزان تغییر شکل قشر متناسب با درد خیالی است، هرگونه آشفتگی در مناطق قطع شده ممکن است درک درد را افزایش دهد. آینه درمانی. درمان با جعبه آینه (به انگلیسی: mirror box) با القای حس لامسه و جفت کردن مسیر حرکتی بین اندام خیالی و اندام واقعی باعث ایجاد توهمات حرکتی و لمس در اندام خیالی می‌شود. بسیاری از بیماران در نتیجه گرفتگی اندام خیالی درد بسیاری تجربه می‌کنند و از آن جایی که اندام‌های خیالی
تجربه می‌کنند و از آن جایی که اندام‌های خیالی تحت کنترل داوطلبانه نیستند بی‌حسی غیرممکن می‌شود. این نظریه پیشنهاد می‌کند که اندام خیالی احساس فلج کند زیرا هیچ بازخوردی از اندام خیالی به مغز وجود ندارد تا در غیر این صورت به آن اطلاع دهد. Vilayanur S. Ramachandran معتقد است اگر مغز بازخورد تصویری حاصل از حرکت کردن دریافت کند، اندام خیالی از حالت فلج خارج خواهد شد. اگرچه آینه درمانی در بعضی از مواقع مؤثر واقع شده اما هنوز نظریه ای در مورد چگونگی عملکرد آن پذیرفته نشده. با توجه به مقاله ای در سال ۲۰۱۷ که طیف
نشده. با توجه به مقاله ای در سال ۲۰۱۷ که طیف گسترده‌ای از مطالعات مربوط به آینه درمانی را بررسی کرده: شواهد تحقیق نمایانگر کاهش درد مزمن پس از یک دوره درمان چهار هفته‌ای با آینه درمانی می‌باشد. این روش موانع مصرف و اثرات جانبی کمی در پی دارد. مکانیسم عملکرد آینه درمانی هنوز به‌طور قطعی مشخص نشده‌است، اما این روش می‌تواند با ادغام اطلاعات حسی و حرکتی در مغز بیمار و کامل کردن تصویر ذهنی او از بدنش، از درد بیمار بکاهد. شواهد بالینی اثر بخشی آینه درمانی بسیار دلگرم کننده است اما هنوز با قاطعیت نمی‌توان دربارهٔ
کننده است اما هنوز با قاطعیت نمی‌توان دربارهٔ آن سخن گفت. با این وجود، این روش، درمانی ارزان، بی‌خطر و آسان برای بیمار است. تحقیقات کمی قبل از سال ۲۰۰۹ در مورد آینه درمانی منتشر شده و بیشتر تحقیقات از آن زمان تا کنون با کیفیت کم انجام شده. طبق یک بررسی در سال ۲۰۱۸ از میان ۱۱۵ نشریه که در بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ درمورد استفاده از آینه درمانی برای درمان درد خیالی منتشر شده‌اند، تنها ۱۵ مطالعه نتایج علمی قابل اتکا دارند. داوران، از این ۱۵ مطالعه نتیجه گرفتند: به نظر می‌رسد آینه درمانی در تسکین درد خیالی،
به نظر می‌رسد آینه درمانی در تسکین درد خیالی، کاهش شدت و مدت زمان درد روزانه مؤثر است. این یک درمان ساده، معتبر و ارزان برای درد خیالی است. دارو درمانی. تکنیک‌های دارویی اغلب همراه با سایر گزینه‌های درمانی ادامه می‌یابد. دوز داروهای مورد نیاز در مورد درد معمولاً در هنگام ترکیب با سایر روشها کاهش می‌یابد، اما به ندرت کاملاً قطع می‌شود. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، مانند آمی تری پتیلین و مسدود کننده‌های کانال سدیم، به‌طور عمده کاربامازپین، اغلب برای تسکین دردهای مزمن استفاده می‌شوند، و اخیراً در تلاش برای
مزمن استفاده می‌شوند، و اخیراً در تلاش برای کاهش دردهای خیالی استفاده شده‌است. تسکین درد نیز ممکن است با استفاده از مواد مخدر، کتامین، کلسیتونین و لیدوکائین حاصل شود. تحریک قسمت‌های عمقی مغز. تحریک عمق مغز یک روش جراحی است که برای کاهش درد خیالی بیماران استفاده می‌شود. قبل از جراحی، بیماران تحت تکنیک‌های تصویربرداری عملکردی مغز مانند اسکن PET و MRI عملکردی قرار می‌گیرند تا بتوانند مسیر مناسبی از منشأ درد را مشخص کنند. سپس جراحی تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود، زیرا به بازخورد بیمار در طول عمل نیاز است. در
زیرا به بازخورد بیمار در طول عمل نیاز است. در مطالعه انجام شده توسط Bittar et al و همکارانش، یک الکترود با فرکانس رادیویی (به انگلیسی: radiofrequency electrode)با چهار نقطه تماس روی مغز قرار گرفت. هنگامی که الکترود در محل قرار گرفت، مکان تماس با توجه به جایی که بیمار بیشترین تسکین را از درد احساس می‌کرد کمی تغییر کرد. پس از مشخص شدن محل تسکین حداکثر، الکترود کاشته شد و به جمجمه ایمن شد. بعد از عمل جراحی اولیه، یک عمل جراحی ثانویه تحت بیهوشی عمومی انجام شد. برای تحریک الکترود، یک مولد پالس زیر جلدی درون یک
برای تحریک الکترود، یک مولد پالس زیر جلدی درون یک محفظه در زیر ترقوه گذاشته شد. مشخص شد که هر سه بیمار مورد مطالعه، از تحریک عمیق مغز، کاهش درد رضایت بخش داشتند. درد کاملاً از بین نرفته بود، اما شدت آن بیش از ۵۰٪ کاهش یافته بود و مولفه سوزش کاملاً از بین رفته بود. همه‌گیرشناسی. درد اندام خیالی و احساس اندام خیالی با یکدیگر در ارتباط هستند، اما باید از یکدیگر متمایز شوند. در حالی که احساسات اندام خیالی توسط افرادی که دچار نقص مادرزادی اندام و آسیب نخاعی و قطع عضو هستند، وجود دارد. درد اندام خیالی تقریباً
قطع عضو هستند، وجود دارد. درد اندام خیالی تقریباً منحصراً در نتیجه قطع عضو رخ می‌دهد. تقریباً ۹۰–۹۸٪ از بیماران بلافاصله پس از قطع عضو گزارش داده‌اند که احساس خیالی دارند. تقریباً ۷۵٪ از افراد به محض از بین رفتن بیهوشی، درد خیالی و احساس خیالی را تجربه می‌کنند و ۲۵٪ باقی مانده از بیماران آن را در طی چند روز یا چند هفته تجربه می‌کنند. از بین کسانی که احساسات بدون درد را تجربه می‌کنند، افراد زیادی احساسات دردناک را نیز تجربه کرده‌اند. طبق مشاهدات سن و جنسیت روی ظهور یا مدت زمان درد خیالی تأثیر خاصی ندارند.
روی ظهور یا مدت زمان درد خیالی تأثیر خاصی ندارند. اگر چه این موضوع به‌طور کامل و دقیق بررسی نشده، یک تحقیق در مورد قطع عضو روی اندام پایینی نشان داد که با کاهش طول جای زخم (محلی که بعد از قطع عضو باقی می‌ماند) درد متعادل یا شدید بیشتر مشاهده شده‌است.
رائول کیویلو (؛ زادهٔ ) کماندار اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ شرکت کرده‌است.
ماتی وایکیرو (؛ زادهٔ ) کماندار اهل استونی است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
آریاباتا اولین ماهواره هند بود، که نام آن برگرفته از نام ستاره‌شناس هندی آریابهاتا بود. این ماهواره در ۱۹ آوریل ۱۹۷۵ از سایت پرتاب کاپوستین یار در استان آستراخان در روسیه پرتاب شد. ماهواره آریاباتا توسط سازمان پژوهش‌های فضایی هند ساخته شد.
کارل اوله (; – ) وزنه‌بردار اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت کرده‌است.
نسیما، نام آلبومی موسیقی از علیرضا افتخاری است که در زمستان ۱۳۷۹ منتشر شده‌است. دیگر عوامل این آلبوم عبارتند از فضل‌الله توکل آهنگساز مجموعه، بهنام صبوحی تنظیم کننده‌ی مجموعه و تهمورس پورناظری که تدوین آلبوم بر عهده وی بوده‌است. نقد. این آلبوم ساخته فضل‌الله توکل بود که برپایه گام‌ها و دستگاه‌های موسیقی سنتی و با رنگ بوی مدرن و امروزی تنظیم شد. ناگفته نماند که آلبوم نسیمای علیرضا افتخاری با استقبال فراوانی روبرو شد استقبال فراوان از آلبوم نسیما، پاسخ محکمی به انتقادات منتقدان بود. روزنامه جام‌جم درباره این
انتقادات منتقدان بود. روزنامه جام‌جم درباره این اثر گفته‌است :
هاین هلده (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرده‌است.
میخائیل کالسته (؛ زادهٔ ) قایقران کانو و اسکی‌باز اسکی صحرانوردی اهل استونی بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۶ شرکت کرده‌است.
ذرات پر انرژی خورشیدی (SEP) یا ، ذراتی پر انرژی هستند که از سوی خورشید می‌آیند. این ذرات نخستین بار در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ مشاهده شدند. آن‌ها از پروتون‌ها، الکترون‌ها و یون‌های HZE (پرانرژی) از چند ده کیلو ولت تا بسیاری از (گیگا الکترون‌ولت GeV تشکیل شده‌اند (سریعترین ذرات می‌توانند با سرعت نور نزدیک شوند، مانند یک "رویداد سطح زمین"). آن‌ها از اهمیت و ویژگی خاصی برخوردار هستند زیرا می‌توانند زندگی را در فضای بیرونی (به خصوص ذرات بالاتر از ۴۰ مگا ولت) به خطر اندازند. "ذرات پر انرژی خورشیدی" می‌توانند یا از یک
"ذرات پر انرژی خورشیدی" می‌توانند یا از یک سایت شراره خورشیدی یا توسط امواج شوک مرتبط با بیرون زدگی جرم تاج خورشیدی منشأ شوند. با این حال، تنها حدود ۱٪ از CMEها رویدادهای SEP قوی ایجاد می‌کنند. SEPها همچنین به این دلیل که نمونه خوبی از مواد خورشیدی را ارائه می‌دهند مورد توجه هستند. با وجود همجوشی هسته‌ای در هسته، بیشتر مواد خورشیدی نمایندهٔ موادی هستند که منظومه شمسی را تشکیل داده‌اند. دانشمندان با بررسی ترکیب ایزوتوپی SEP می‌توانند به‌طور غیرمستقیم مواد تشکیل دهندهٔ منظومهٔ شمسی را بسنجند. دو مکانیسم اصلی
دهندهٔ منظومهٔ شمسی را بسنجند. دو مکانیسم اصلی برای شتاب ممکن است: شتاب انتشار شوک (DSA، نمونه‌ای از شتاب مرتبه دوم فرمی)، یا مکانیسم رانش شوک. SEPها می‌توانند با انرژی ده‌ها مگا ولت در فاصله ۵–۱۰ شعاع خورشیدی (۵٪ فاصله خورشید و زمین) تسریع شوند و در موارد شدید می‌توانند در چند دقیقه به زمین برسند. این باعث می‌شود پیش‌بینی کردن، هشدار و آمادگی در برابر وقایع SEP بسیار چالش‌برانگیز باشد.
روسات (که مخفف عبارت Röntgensatellit، زیرا اشعه ایکس در زبان آلمانی، به افتخار کاشف آن ویلهلم رنتگن، Röntgenstrahlen نامیده میٰ‌شود) یک تلسکوپ پرتوی ایکس ماهواره‌ای متعلق به مرکز هوافضای آلمان بود که دارای بخش‌های ساخته شده توسط آلمان غربی، انگلستان و ایالات متحده بود. این تلسکوپ در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۹۰ و با یک موشک دلتا ۲ از دماغه کاناورال ، طی ماموریتی که در ابتدا ۱۸ ماهه و حداکثر ۵ ساله، درنظر گرفته شده بود، به مدار زمین پرتاب شد. روسات در نهایت به‌مدت بیش از ۸ سال فعالیت داشت و سرانجام در ۱۲ فوریه ۱۹۹۹ به
۸ سال فعالیت داشت و سرانجام در ۱۲ فوریه ۱۹۹۹ به کار آن خاتمه داده شد.
یک مسیر یاب بی‌سیم وسیله‌ای است که مسیریابی و روتر و هم چنین دسترسی بی‌سیم نقطه دسترسی بی‌سیم را ارایه می‌دهد. این وسیله دسترسی به اینترنت یا شبکه‌های کامپیوتر خصوصی را مهیا می‌کند. بسته به شرکت تولیدکننده و مدل می‌تواند در شبکه داخلی بی‌سیم ،wireless-only LAN، یا ترکیب شبکه بی‌سیم و باسیم استفاده شود. ویژگی‌ها. روترهای بی سیم معمولاً دارای یک یا چند کنترل‌کننده رابط شبکه ای هستند که از درگاه‌های سریع اترنت یا گیگابیت اترنت پشتیبانی می‌کنند که در SoC اصلی ادغام شده‌اند. یک سوییچ اترنت همانطورکه در IEEE
ادغام شده‌اند. یک سوییچ اترنت همانطورکه در IEEE 802.1Q توضیح داده شده‌است می‌تواند چندین پورت را به یکدیگر وصل کند. بعضی از روترها (مسیر یاب‌ها) تجمیع ارتباط را از طریق دو یا چند پورت که برای بهبود توان و افزایش ظرفیت استفاده می‌شوند را پیاده‌سازی می‌کنند. همه مسیریاب‌های بی سیم از یک یا چند کنترل‌کننده رابط شبکه بی‌سیم پشتیبانی می‌کنند. اینها همچنین ممکن است در SoC اصلی ادغام شده یا ممکن است تراشه‌های جداگانه ای در برد مدار چاپی باشند. همچنین می‌توانند کارت مجزا متصل به یک MiniPCI یا [MiniPCIe#PCI Express
مجزا متصل به یک MiniPCI یا [MiniPCIe#PCI Express Mini Card|MiniPCIe] باشد. برخی از روترهای بی سیم دو بانده، فرکانس‌های ۲٫۴ گیگاهرتز و ۵ گیگاهرتز را به‌طور همزمان پشتیبانی می‌کنند.کنترل‌کننده‌های بی سیم از بخشی از خانواده استاندارد آی‌تریپل‌ئی ۸۰۲٫۱۱ پشتیبانی می‌کنند و بسیاری از روترهای بی سیم دو باند دارای سرعت انتقال داده از ۳۰۰ مگابیت در ثانیه (برای باند ۲٫۴ گیگاهرتز) و ۴۵۰ مگابیت در ثانیه (برای باند ۵ گیگاهرتز) زا سرویس می‌دهند. بعضی از مسیر یاب‌های بی سیم چندین جریان انتقال را مهیا می‌کردند که به ما
سیم چندین جریان انتقال را مهیا می‌کردند که به ما اجزا انتقال اطلاعات با سرعت‌های مختلف را می‌دهد. بعضی از روترهای وایرلس دارای پورت usb هستند. این کار باعث می‌شود که بتوان پرینتر یا دسکتاپ یا موبایل یا هارد اِکسترنال را برای استفاده به عنوان منابع اشتراکی در شبکه متصل کرد. پورت usb می‌تواند برای اتصال از طریق شبکه‌ها موبایل را جدا از اتصال دستگاه به xDSL یا مودم سیمی مهیا کند. یک رابط usb شبکه موبایل می‌تواند با اتصال به مسیر یاب بیسیم اینترنت خود را از طریقه شبکه بی سیم به اشتراک بگذارد. بعضی از مودم‌ها
شبکه بی سیم به اشتراک بگذارد. بعضی از مودم‌ها یکی از اشتراک گذاریهای یکپارچه مودم خط اشتراک دیجیتال یا مودم DOCSIS یا مودم فرگشت بلندمدت یا مودم فیبر نوری را ارائه می‌دهند. دکمه کلون Wi-Fi پیکربندی Wi-Fi را ساده می‌کند و یک شبکه خانگی یکپارچه و یکپارچه ایجاد می‌کند،Super Range Extension را فعال می‌کند. یعنی می‌تواند به‌طور خودکار SSID و پسورد شما را کپی کند. سیستم عامل. رایج‌ترین سیستم عامل تعبیه شده در این دستگاه‌ها لینوکس است. میزان استفاده از VxWorks بسیار کم است. دستگاه‌ها بر روی یک رابط کاربری وب توسط