payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به سفارش پدر هرگز وارد سیاست نشده به تحصیل علم می‌پردازد. تحصیلات دانشگاهی در رشته فلسفه را در پاریس(۱۳۲۶–۱۳۳۴) ادامه داد، در سوربن فرانسه شاگرد گابریل مارسل از فیلسوفان مسیحی بود و در آنجا موفق به اخذ درجه دکترا شد. مطالعات وی بیشتر درخصوص اندیشه‌های کارل یاسپرس بوده‌است. پس از بازگشت بعنوان استاد در گروه فلسفه دانشگاه تهران مشغول شد. از سال ۱۳۵۱–۱۳۵۲ به ریاست دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران رسید. او پس از مراجعت به ایران، از تعلّم و کسب فیض در نزد اساتید بلند مرتبه حکمت و کلام اسلامی غافل
در نزد اساتید بلند مرتبه حکمت و کلام اسلامی غافل نماند، مقداری از علم اصول‌الفقه و نمط اول «اشارات» را نزد سید احمد فردید خوانده بود. محضر میرزا ابوالحسن رفیعی قزوینی و سید محمدکاظم عصّار و سید جلال‌الدین آشتیانی را نیز درک کرد. در زمانی که استاد و رئیس دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بود، چند ماهی از محضر میرزا ابوالحسن شعرانی برای رفع مشکلاتی که در فهم کتاب «شرح مواقف» قاضی عضدالدین ایجی داشت، استفاده برد. جلیلی همچنین از مؤثرین حاضران در سلسله نشست‌هایی بود که در دهه ۵۰ با محوریت فلسفه در منزل امیر حسین
که در دهه ۵۰ با محوریت فلسفه در منزل امیر حسین جهانبگلو برگزار می‌شد و در آن چهره‌هایی چون داریوش شایگان، حمید عنایت، داریوش آشوری و رضا داوری اردکانی هم شرکت می‌کردند. از جمله فیلسوفان نزدیک به فردید بود که هیچ‌گاه قرابت فکری خود را در آن زمان به فردید انکار نکرد و شخصاً هم رابطه دوستی نزدیکی با او داشت. البته در سال‌های بعد او هم به مانند تعداد دیگری از نزدیکان فردید، با او زاویه فکری پیدا کرد و راهش در فلسفه تا حدودی از او جدا شد. پس انقلاب در ایران، جلیلی در اثر یک سوءتفاهم در دانشکده ادبیات از کار
جلیلی در اثر یک سوءتفاهم در دانشکده ادبیات از کار بیکار شد و بیشتر زمان خود را در پاریس گذراند. وی در شهریور ماه ۱۳۹۴ و در سن ۸۹ سالگی به علت بیماری سرطان در گذشت و در گوشه‌ای از بهشت سکینه کرج تن به خاک سپرده شد.
مدرسه علمیه داراب، در خیابانی به نام فیضیه روبه روی مسجد سروی قرار دارد و بناهای مهم دوره قاجار است، شخصی به نام زین العابدین نصیری ساخته‌است و این اثر در تاریخ ۹ دی سال ۱۳۸۵ با شماره ثبت ۱۶۶۸۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. ساختار. این مدرسه در سال ۱۲۱۸ ش ق ساخته شد. مصالح آن از آجر و گچ است، بیش از دو قرن است که از ساخت این مدرسه می‌گذرد و نوع بنای آن از معماری عصر صفویه می‌باشد. این مدرسه مخروبه شده بود که در سال ۱۳۳۰ خورشیدی توسط سید محمد علی نسابه تعمیر گردید. مساحت کل مدرسه ۱۶۰۰ متر
علی نسابه تعمیر گردید. مساحت کل مدرسه ۱۶۰۰ متر مربع، زیر بنای آن ۸۰۰ متر مربع و دارای ۲۲ حجره می‌باشد.
گالری ملی فنلاند (انگلیسی: Finnish National Gallery)، (فنلاندی: "Suomen Kansallisgalleria", سوئدی: "Finlands Nationalgalleri") بزرگترین مؤسسه و موزه هنر فنلاند واقع در هلسینکی است. این مجموعه از ۳ بخش موزه هنری آتنیوم، موزه هنرهای معاصر کیاسما و موزه هنر سینبریکف تشکیل شده‌است. گالری ملی فنلاند با مشارکت بخش خصوصی و همچنین بودجه دولتی در نگهداری و گسترش مجموعه‌هایش فعالیت می‌کند. کارکرد. مأموریت گالری ملی فنلاند تقویت میراث فرهنگی هنرهای تجسمی فنلاند، اهمیت فرهنگ بصری دوران معاصر و توسعه صنعت موزه هنری است.
بصری دوران معاصر و توسعه صنعت موزه هنری است. آن‌ها همچنین بزرگترین مجموعه هنری فنلاند و بایگانی‌های دانش و تحقیقات حوزه خود را نگهداری و توسعه می‌دهند. مجموعه‌ها. موزه هنری آتنیوم عمدتاً دارای آثاری از نقاشان برجسته فنلاندی مانند آلبرت ادلفلت، ارو یارنه‌فلت، هلن شروبک، پکا هالونن، هوگو سیمبرگ، آکسلی گالن-کاللا و فانی چوربرگ است. موزه هنر سینبریکف دارای آثاری از نقاشی‌های خارجی مانند جیووانی بوکاتی، جیووانی کاستگلیونه، گووارت فلینک، رامبراند، یان کوک، گویین، کارل ویلهلم دو همیلتون، لوکاس کرناخ بزرگ، یورگن
کارل ویلهلم دو همیلتون، لوکاس کرناخ بزرگ، یورگن اونز، فرانس ووترس، هیرونیم فرانکن دوم، جوشوا ریند، آنتوان واتو، فرانسوا بوچر، کارل فون بردا، الکساندر روزلین و جیکوب بیورک است. این مجموعه، دارای آثار قابل ملاحظه‌ای از مینیاتورهای سوئدی است.
اسرار الحکم فی‌المفتتح والمختتم اثر ملا هادی سبزواری است که به سفارش ناصرالدین‌شاه قاجار تألیف شد. شاه در سفرش به خراسان از سبزواری خواست کتابی دربارهٔ مبدأ و معاد انسان و اسرار توحید بنویسد. کتاب در سال ۱۲۸۶ هجری قمری نوشته شد. "اسرارالحکم: در حکمت علمیه و عملیه" به تصحیح سید ابراهیم میانجی با مقدمه توشی‌هیکو ایزوتسو و حواشی ابوالحسن شعرانی توسط انتشارات مولی در سال ۱۳۹۶ منتشر شد.
نشت دی‌ان‌اس یک نقص امنیتی است که اجازه می‌دهد آدرس DNS برای رساننده خدمات اینترنتی (ISP) نمایان باشد، حتی اگر VPN تلاش کند که این نقض را پنهان کند. شاید کاربرانی که از VPN استفاده می‌کنند این نگرانی را داشته باشند، اما پیشگیری از آن برای پروکسی و اینترنت مستقیم امکان‌پذیر است. روند. این آسیب‌پذیری به ISP یا هر شنونده ای در ترافیک اجازه می‌دهد تا ببیند کاربر از چه وب سایت‌هایی بازدید می‌کند. این امکان وجود دارد زیرا درخواست‌های DNS مرورگر مستقیماً به سرور دی ان اس ISP ارسال می‌شود و از طریق VPN ارسال
دی ان اس ISP ارسال می‌شود و از طریق VPN ارسال نمی‌شود. این نقض امنیتی فقط در انواع خاصی از VPNها اتفاق می‌افتد، به عنوان مثال در VPNهای "split-tunnel" که حتی در صورت فعال بودن VPN همچنان می‌توان ترافیک را از طریق رابط شبکه محلی ارسال کرد. با انتشار ویندوز ۸، مایکروسافت "Smart Multi-Homed Named Resolution" را معرفی کرد. این ویژگی نحوه رسیدگی به درخواست‌های DNS توسط ویندوز ۸ را تغییر داد به طوری که اطمینان حاصل شود یک درخواست DNS می‌تواند از طریق تمام رابط‌های شبکه موجود در رایانه عبور کند. اتفاق نظر کلی
شبکه موجود در رایانه عبور کند. اتفاق نظر کلی وجود دارد که این روش جدید، زمان لازم برای تکمیل جستجوی DNS را تسریع می‌کند، همچنین کاربران VPN را هنگام اتصال به نقطه پایانی VPN در معرض نشتی DNS قرار می‌دهد، زیرا کامپیوتر دیگر فقط از سرورهای DNS اختصاص داده شده توسط سرویس VPN استفاده نمی‌کند. در عوض درخواست DNS از طریق همه رابط‌های موجود ارسال می‌شود، بنابراین ترافیک DNS از تونل VPN خارج می‌شود و سرورهای پیش فرض DNS کاربر را نشان می‌دهد. پیشگیری. وب سایت‌هایی هستند که با آزمایش کردن اینترنت کاربر، امکان تشخیص
که با آزمایش کردن اینترنت کاربر، امکان تشخیص نشت DNS را دارند. نشت‌های DNS را می‌توان به روش‌های مختلفی برطرف کرد:
مری ان سامرز یک شخصیت داستانی بود. او در تلویزیون در سریال کمدی "جزیره گیلیگان" که بر روی دستگاه CBS شبکه ۱۹۶۴–۱۹۶۷، اجرا شد؛ بازی کرد. او همچنین بازیگر فیلم "داون ولز" بود. ماری آن توسط بازیگر زن داون ولز به تصویر کشیده شده‌است. او دختری ساده لوح است، همچنین به عنوان یک دوست پر زرق و برق هالیوود جینجر گرانت، با بازی تینا لوئیس بود. علاوه بر این، مهارت‌های عملی خانگی او را به عضوی ضروری از گروه تبدیل کرد. او اهل وینفیلد، کانزاس، یک دختر مزرعه‌دار است و اشاره ای به دوروتی گیل دارد که جودی گارلند در فیلم
ای به دوروتی گیل دارد که جودی گارلند در فیلم کلاسیک "جادوگر اوز" در سال ۱۹۳۹ بازی می‌کند او در «تور سه ساعته» که در یک مسابقه برنده شده بود، در دریا گم شد و در اواخر نوجوانی تا اوایل بیست سالگی، به تنهایی سفر می‌کرد. بعد از مدتی او به دیگران می‌گوید که یک دوست پسر به نام کانزاس دارد، بنابراین آنها فکر می‌کنند که شخص خاصی در انتظار او است، اما بعداً اعتراف می‌کند که او اصلاً دوست پسرش نیست. در "نجات از جزیره گیلیگان"، مشخص شد که او در واقع نامزدش بوده و نامزدش ۱۵ سال منتظر او بوده‌است، اما هنگامی که نجات
۱۵ سال منتظر او بوده‌است، اما هنگامی که نجات پیدا کرد آنها دیگر یکدیگر را دوست نداشتند و او به جای نامزدش با بهترین دوستش ازدواج کرد. مری آن از پدر و مادرش خیلی کم سخن می‌گوید، مثلاً فقط از ورشکستگی پدرش و شریک تجاری اش می‌گوید اما وقتی خاله مارتا و عمو جورج را چندین بار معرفی می‌کند، برخی باور می‌کنند که او با آنها زندگی کرده‌است و ممکن است پدر و مادرش مرده باشند، و این شباهت دیگری با "جادوگر اوز است". با این حال، به نظر می‌رسد والدین او در "نجات او از جزیره گیلیگان" هنوز زنده هستند. مری آن سامرز خلبان
گیلیگان" هنوز زنده هستند. مری آن سامرز خلبان اصلی نبود. آنها بانی را داشتند که منشی ای بود. او بلوندی شاد بود. نقش آن را نانسی مک‌کارتی بازی کرد. بانی همکار جینجر گرانت، سبزه ای بود که با کیت اسمیت هم‌بازی شده بود. بعد از خلبانی، شخصیت هر دو منشی تغییر کرد. بانی آن از کانزاس با بازی داون ولز جایگزین اسم حیوان دست آموزی شد. جینجر از یک دبیر به ستاره سینما به هالیوود با بازی تینا لوئیز تبدیل شد.
نلسون میل یک روزنامه ۴ روز در هفته در نلسون، نیوزلند است که متعلق به شرکت تجارت رسانه‌ای استاف لمیتید است. روزنامه در سال ۱۸۶۶ با عنوان The Nelson Evening Mail تأسیس شد. چاپ اول در ۵ مارس ۱۸۶۶ منتشر شد. در حدود سال ۱۹۰۶ مقاله محلی دیگری به نام "استعمارگر" را به خود جذب کرد.
موزه هنر سینبریکف (انگلیسی: Sinebrychoff Art Museum) یک موزه هنری زیر مجموعه گالری ملی فنلاند واقع در بلوار ارت‌تایا در نزدیکی هلسینکی پایتختِ فنلاند است. این موزه آثار مرتبط با پیشینه هنر غرب طی سده‌های ۱۴ تا ۱۹ را در خود جای داده‌است. نیمی از موزه، کاربری خانه موزه تاریخی دارد که به مرتبط با وسایلی است که خاندان سینبریکف در سده ۱۹ جمع‌آوری کرده‌است. پیشینه. ساختمان مسکونی این موزه در سال ۱۸۴۲ توسط تاجر روسی نیکلای سینبریکف ساخته شد که کارخانه آبجوسازی وی با همین برند در کنار این بنا بود. نیکلای در این
با همین برند در کنار این بنا بود. نیکلای در این خانه زندگی نمی‌کرد و در سومنلینا اقامت داشت. خانواده برادرش در این خانه زندگی می‌کردند و برادرزاده اش، پاول، یک مجموعه هنری را راه اندازی کرد. پاول در سال ۱۹۰۴ به جمع‌آوری آثار هنرهای اروپایی ادامه داد. او به همراه همسر بازیگرش، فانی سینبریکف، مجموعه‌ای حدود ۹۰۰ اثر هنری را جمع‌آوری کرد، بیشتر این آثار نقاشی (۱۰۰ اثر استادان قدیمی و تقریباً ۳۵۰ مینیاتور پرتره) بودند اما مواردی مانند مبلمان عتیقه، ظروف نقره و ظروف چینی نیز در بین آن‌ها بود. خانه موزه. در سال
ظروف چینی نیز در بین آن‌ها بود. خانه موزه. در سال ۱۹۲۱، پل و فانی سینبریکف مجموعه خود را به دولت فنلاند اهدا کردند؛ که بزرگترین اهدای هنری در فنلاند است. در این سال این خانه به عنوان یک موزه خانه تاریخی افتتاح شد. موزه سینبریکف. در سال ۱۹۷۵، دولت فنلاند کل ساختمان را از شرکت آبجوسازی خریداری کرد، و پس از ۵ سال مرمت، ساختمان را افتتاح کرد؛ و مجموعه‌هایی با پیشینه هنر غرب از آتنئوم به موزه هنر سینبریکف منتقل شدند. در سال ۱۹۹۰، موزه هنر سینبریکف در گالری ملی فنلاند گنجانده شد. موزه‌های دیگر آتنئوم و کیاسما
فنلاند گنجانده شد. موزه‌های دیگر آتنئوم و کیاسما هستند.
گَسکِت سر سیلندر یا واشر سرسیلندر، قطعه‌ای در موتور وسایل نقلیه است که فضای بین سیلندر و سرسیلندر را آب‌بندی می‌کند تا از فرار گاز از محفظه احتراق، نشت آب از کانال‌های آب و نشت روغن از کانال‌های روغن جلوگیری کند. آب‌بندی واشر سرسیلندر امر مهمی است چراکه هر گونه نشتی در عملکرد موتور تأثیر گذار بوده و می‌تواند موجب کاهش قدرت و راندمان موتور شود. جنس واشر سرسیلندر معمولاً از پنبه نسوز، فولاد و مس است تا بتواند فشار و حرارت زیاد ناشی از موتور را تحمل کند. زمانی که واشر سرسیلندر تغییر شکل می‌دهد یا به‌اصطلاح
که واشر سرسیلندر تغییر شکل می‌دهد یا به‌اصطلاح می‌سوزد، قابلیت آب‌بندی آن از بین می‌رود. کم شدن آب رادیاتور، انسداد مجراهای عبور آب در موتور، نقص فنی در ترموستات، نقص فنی در واتر پمپ، پیچ خوردگی شلنگ‌های ورودی و خروجی رادیاتور و رانندگی طولانی در ترافیک و فشار بر موتور در فصل گرما از دلایل خراب شدن واشر سرسیلندر هستند. انواع واشر سرسیلندر. به صورت کلی می‌توان انواع واشر سرسیلندر را به این صورت تقسیم نمود: البته در کاربرد امروزی، واشر سرسیلندر الاستومری و فلزی چندلایه پرکاربرد بوده و بقیه موارد تقریباً مورد
چندلایه پرکاربرد بوده و بقیه موارد تقریباً مورد استفاده خودرویی ندارد. پانویس. http://zarrinyazdco.com/چگونه-مراقب-واشر-سرسیلندر-خودروی-خود-ب/
«جادوی سیاه» آهنگی از خواننده رپ آمریکایی امینم است که با همراهی اسکایلر گری آن را منتشر کرد. این ترانه دومین قطعه از نسخ دیلوکس آلبوم موسیقی‌ای که توسطش به قتل برسید-ساید بی است. پیوند به بیرون. متن ترانه
سایه در ابر یک فیلم ترسناک و اکشن محصول سال ۲۰۲۰ ایالات متحدهٔ آمریکا و نیوزیلند است. کارگردان سایه در ابر روزان لیانگ و فیلمنامهٔ آن را مکس لندیس با همکاری لیانگ نوشته‌است. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۰ جایزهٔ «منتخب مردم در بخش جنون نیمه‌شب» را دریافت کرده‌است.
فنر مارپیچ ساده‌ترین نوع فنر است که در واقع میل گردی پیچیده شده به دور محوری استوانه‌ای شکل است. قدرت و مقاومت این فنر به تعداد حلقه‌ها، ارتفاع آنها و قطر میله آن بستگی دارد. هرچه قطر (دور) میله فنر بیشتر باشد قدرت آن نیز افزایش می‌یابد. از سوی دیگر افزایش طول و تعداد حلقه‌های فنر موجب انعطاف‌پذیری بیشتر آن می‌شود. از مزایای فنرهای مارپیچ این است که به هیچ تنظیمی نیاز ندارند و معمولاً بدون خرابی و خوردگی هستند. عیب این نوع فنرها این است که از لحاظ تحمل وزن محدودیت دارند و احتمال ضعیف شدن در آنها وجود دارد؛
دارند و احتمال ضعیف شدن در آنها وجود دارد؛ که این امر باعث برهم خوردن تنظیم هندسی فنر، ارتفاع خودرو و فرسودگی تایرها و… در خودرو می‌شود. فنرهای مارپیچ از قطعات مهم خودرو هستند که نقش اساسی در تعادل و حرکت ثابت خودرو دارند. این فنرها با تحمل وزن بدنه و بار خودرو، ارتفاع آن را ثابت نگه می‌دارند. افزون بر این، فنرهای مارپیچ با جذب نوسانات ناشی از مسیرهای ناهموار از انتقال آنها به اتاقک خودرو جلوگیری می‌کنند. در یک اتومبیل از ۵ نوع فنر مختلف استفاده می‌شود که عبارتند از: فنر مارپیچ و فنر تخت و فنر بادی و فنر
عبارتند از: فنر مارپیچ و فنر تخت و فنر بادی و فنر لاستیکی و میله پیچشی.
حزب اتحادگرای اولستر (UUP ; ) یک حزب سیاسی خواهان وحدت بریتانیا در ایرلند شمالی است. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، حزب در اولستر، ربع شمالی ایرلند، پشتیبانانی برای خود یافت. این حزب بین سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۷۲ بر ایرلند شمالی حکومت می‌کرد. در طول درگیری‌های ایرلند شمالی اکثر رای‌دهندگان خواهان ماندن در بریتانیا از این حزب پشتیبانی می‌کردند و در آن زمان اغلب به عنوان حزب رسمی اتحادگرایان (OUP) نامیده می‌شد. بین سال‌های ۱۹۰۵ و ۱۹۷۲، نمایندگان این حزب پیرو حزب محافظه کار مستقر در وست مینستر شدند و در واقع
حزب محافظه کار مستقر در وست مینستر شدند و در واقع به عنوان شاخه ایرلند شمالی حزب محافظه کار و حزب اتحادگرایی عمل می‌کردند. این توافق در سال ۱۹۷۲ مورد اختلاف نظر واقع شد و منسوخ گردید. از آن زمان تاکنون دو حزب از نظر نهادی جدا از هم‌اند. در حال حاضر این چهارمین حزب بزرگ ایرلند شمالی است. در انتخابات محلی سال ۲۰۰۳ دو حزب اتحادگرای دموکراتیک (DUP) و شین فین و در سال ۲۰۱۷ حزب سوسیال دموکراتیک و کارگر (SDLP) از آن پیشی گرفتند. از زمان از دست دادن دو کرسی خود در سال ۲۰۱۷، این حزب در وست مینستر نماینده ندارد. این
۲۰۱۷، این حزب در وست مینستر نماینده ندارد. این حزب در ایرلند شمالی ۱۱٫۷٪ از آرا را به دست آورد و در انتخابات ۲۰۱۹ هیچ کرسی را کسب نکرد و در رده پنجم، پس از DUP، شین فین، حزب اتحاد ایرلند شمالی و SDLP قرار گرفت. در داخل پادشاهی متحده، حزب اتحادیه اولستر از نظر تاریخی وابسته به حزب محافظه کار در بریتانیا بوده‌است و اغلب به عنوان یک نهاد خارج از حزب در نظر گرفته می‌شود. UUP و پیشینیان آن صدای سنتی اتحادگرایان در ایرلند بوده‌اند. در سال ۲۰۱۶، UUP و SDLP تصمیم گرفتند کرسی‌های نمایندگی ایرلند شمالی را که به
گرفتند کرسی‌های نمایندگی ایرلند شمالی را که به آن‌ها تعلق می‌گرفت قبول نکنند و رسماً با مقامات اجرایی مخالفت کنند. این اولین باری بود که یک دولت واگذار شده در ایرلند شمالی شامل UUP نبود. استیو آیکن در نوامبر ۲۰۱۹ به عنوان رهبر حزب، جانشین رابین سوان شد.
سوزان نولن-هکسما استاد روان‌شناسی در دانشگاه ییل بود. کارشناسی خود را در رشته روان‌شناسی بالینی، از دانشگاه پنسیلوانیا گرفت. در زمینه علل بیشتر بودن ابتلا به افسردگی در زنان در مقایسه با مردان و آثار نشخوار فکری در افسردگی به پژوهش پرداخت. علاوه بر چندین و چند مقاله علمی، ۱۲ کتاب، از جمله کتاب‌های علمی، درسی و سه کتاب برای عموم درباره سلامت روان زنان از او منتشر شده‌است. او سه جایزه مهم در زمینه تدریس و جوایز متعددی هم به خاطر پژوهش‌هایش دریافت کرده‌است. برخی از آنها عبارتند از جایزه نخستین کاردیوید شکوف از
از آنها عبارتند از جایزه نخستین کاردیوید شکوف از انجمن روان‌شناسی آمریکا (APA)، جایزهٔ رهبری از کمیته زنان انجمن روان‌شناسی آمریکا و جایزه پژوهشگر برتر از مؤسسه ملی سلامت روان.
ماژول تغییر فاز یک ماژول شبکه مایکروویو است که تغییر فاز قابل کنترل سیگنال فرکانس رادیویی را فراهم می‌کند. از تغییردهنده‌های فاز در آرایه‌های فازی استفاده می‌شود. طبقه‌بندی. آنالوگ در مقابل دیجیتال. تغییردهنده فاز آنالوگ یک تغییر فاز یا تأخیر زمانی متغیر پیوسته را ایجاد می‌کند. تغییردهنده فاز دیجیتال یک مجموعه گسسته از تغییر فاز یا تاخیرهای زمانی را ایجاد می‌کند. گسسته‌سازی منجر به خطاهای کوانتیزه می‌شود. تغییر دهنده‌های فاز دیجیتال به کنترل گذرگاه موازی نیاز دارند.
موزه دانشگاه هلسینکی (انگلیسی: Helsinki University Museum) یک موزه اختصاصی در مالکیت دانشگاه هلسینکی در فنلاند است. این موزه تا ژوئن ۲۰۱۴ در ساختمان آرپانیوم اسلمانانینکاکتو در گوشه شمال‌شرقی میدان سنا واقع شده بود. بنای جدید موزه در مارس ۲۰۱۵ در ساختمان اصلی دانشگاه هلسینکی افتتاح شد.
ادوارد دریک (به انگلیسی: Edward Drake) نویسنده و کارگردان مستقر در لس‌آنجلس، کالیفرنیا است. جوایز. دریک برنده جایزه فیلمنامه‌نویسی جشنواره فیلم آستین (دراماتیک) است.
وان سان-جین (انگلیسی: Won Sun-jin؛ متولد ۴ ژوئیه ۱۹۷۴) یک تکواندوکار اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۸۹ در سئول موفق به کسب مدال طلا در دسته مگس‌وزن (سبک‌وزن) شد. در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۹۳ در شهر نیویورک مدال برنز را در دسته خروس‌وزن (سبک‌وزن) و در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۹۵ در مانیل مدال طلا را در دسته خروس‌وزن از آن خود کرد.
احمدرضا شهمیری شورمستی معروف به احمدرضا شهمیری (زاده ۲۷ آذر ۱۳۷۷ در ساری) شمشیرباز ایرانی است. زندگی‌نامه. وی از سال ۸۹–۹۰شروع به شمشیربازی کرده و سال ۹۲ به عضویت تیم ملی نوجوان درآمد. شهمیری در حال حاضر عضو تیم ملی شمشیر بازی است.
دیمیتری دیمیتروویچ ماکزوتوف ()؛ ( – )، اخترشناس آماتور، مهندس، و فیزیک‌دان اهل امپراتوری روسیه بود. او بیشتر به عنوان مخترع تلسکوپ ماکزونوف شناخته می‌شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین شده‌است. زندگی‌نامه. دیمیتری ماکسوتوف در سال ۱۸۹۶ یا در نیکولایف [۱] یا در شهر بندری اودسا، امپراتوری روسیه متولد شد. پدرش، یک افسر نیروی دریایی بود که در ناوگان دریای سیاه خدمت می‌کرد و از خانواده‌ای با سنت دریایی طولانی و برجسته بود. به پدربزرگ بزرگ او، پیتر ایوانوویچ ماکسوتوف، عنوان شاهزاده اعطا شد و بدین ترتیب
ماکسوتوف، عنوان شاهزاده اعطا شد و بدین ترتیب خانواده را به عنوان یک پاداش شجاعت در جنگ، به اشراف موروثی تربیت کرد. پدربزرگ او، دیمیتری پتروویچ ماکسوتوف، آخرین فرماندار روسی آلاسکای روسیه بود؛ پیش از آن که در سال ۱۸۶۷ توسط ایالات متحده آمریکا خریداری شود. دیمیتری از اوایل کودکی به نجوم علاقه‌مند شد و اولین تلسکوپ خود را (یک بازتابنده ۷٫۲ اینچ / ۱۸۰ میلی‌متر) در دوازده سالگی ساخت. کمی بعد او انتشاراتی توسط اپتیک‌شناس روسی الکساندر آندریویچ چیکین (۱۸۶۵–۱۹۲۴) را؛ که بعداً معلم او شد، خواند. او یک بازتابنده ۱۰
که بعداً معلم او شد، خواند. او یک بازتابنده ۱۰ اینچی (۲۱۰ میلی‌متر) بسیار بهتر ساخت و کار جدی رصد نجومی را آغاز کرد. در ۱۵ سالگی او قبلاً به عنوان عضو در انجمن نجوم روسیه پذیرفته شده بود. سه سال بعد وی از دانشگاه فنی و مهندسی نظامی (سن پترزبورگ) در پتروگراد (معروف به سن پترزبورگ، روسیه) که در آن روز دانشگاه فنی و مهندسی سن پترزبورگ بود فارغ‌التحصیل شد. بین سال‌های ۱۹۲۱ و ۱۹۳۰ در مؤسسه فیزیک دانشگاه اودسا در زمینه «اپتیک نجومی» کار کرد.
خروج (به : کره ای 엑시트) فیلمی کمدی اکشن محصول ۲۰۱۹ کره جنوبی با بازیگری یونآ و جو جونگ-سوک به کارگردانی لی سنگ گون است. داستان از آنجایی شروع می‌شود که یک دود سفید رنگ که حاوی یک نوع گاز سمی است در شهر سئول در کره جنوبی پخش می‌شود. در این میان یک صخره‌نوردی سعی می‌کند تا گروهی از مردم را نجات دهد. "خروج" اولین بار در کره جنوبی در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۹. برای اولین بار موفق شد بیش از ۷۹٫۵ میلیون دلار ایالات متحده در سراسر جهان فروش برود، و تبدیل شدن به پرفروش‌ترین فیلم‌های داخلی کره جنوبی در سال ۲۰۱۹. خروج نیز
فیلم‌های داخلی کره جنوبی در سال ۲۰۱۹. خروج نیز سومین فیلم پربیننده داخلی کره جنوبی به دست آورد، زیرا در نهایت بیش از ۹٫۴ میلیون پذیرش فروش کرد. "خروج" همچنین اولین نقش اصلی یونآ در یک فیلم است و همچنین پس از حضور در نقش مکمل در انتساب محرمانه در سال ۲۰۱۷، دومین فیلم در حرفه بازیگری او است. علاوه بر این، "خروج" اولین فیلم سینمایی است که توسط لی سنگ گئون کارگردانی کرده‌است. فیلمبرداری. فیلم‌برداری اصلی در ۴ اوت ۲۰۱۸ آغاز شد و در ۱۲ دسامبر به پایان رسید. در ایران. "خروج" توسط دوبلاژ صدا سیما دوبله شده و برایه
جیمز استیونس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بافی قاتل خون‌آشام‌ها" و "گریز" اشاره نمود.
نیل هالستند (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، خواننده-ترانه‌پرداز و تهیه‌کننده موسیقی اهل بریتانیا است. نیل هالستند خواننده، ترانه‌سرای اصلی و گیتاریست گروه موسیقی شوگیزینگ است. آل‌میوزیک او را «یکی از معتبرترین ترانه‌سرایان بریتانیا» و مجلهٔ "تایم اوت" وی را «یکی از بزرگترین ترانه‌سرایان بریتانیا» می‌دانند.
فردیناند اشموتسر (؛ – ) نقاش، عکاس و حکاک اهل اتریش بود. وی در خانواده‌ای سنتی به‌دنیا آمد که همگی هنرمند بودند. همچون پدر و پدربزرگش، کار هنری را با مجسمه‌سازی شروع کرد اما بعدها به نقاشی علاقه‌مند شد. فردیناند دانش‌آموختهٔ رشتهٔ نقاشی در آکادمی هنرهای زیبای وین بود. طی سفری به هلند، او تحت تأثیر کارهای رامبرانت قرار گرفت و به حکاکی و چاپ فلزی علاقه‌مند شد. هم‌عصران مشهوری چون زیگموند فروید، آلبرت اینشتین، فرانتس یوزف یکم، کارل لوگر و همچنین ارکستر فیلارمونیک وین از مدل‌های هنری او بودند. آثار او در
وین از مدل‌های هنری او بودند. آثار او در مجموعه‌های دائمی بسیاری از موزه‌های جهان نگهداری می‌شوند، از جمله موزه ملی هنر غرب، موزه فروید در لندن، مؤسسه هنر مینیاپولیس، مؤسسه هنر دیترویت، مؤسسه هنر دیترویت، موزه‌های هنر زیبا سان‌فرانسیسکو، موزه هنر بلنتون، مرکز منابع موزه‌های گلاسگو، موزه بروکلین، گالری نوئه گراتس، موزه هنر اوکلند، موزه هنر سیاتل، موزه مک‌کلانگ تاریخ طبیعی و فرهنگ و موزه بریتانیا. وی فنون مختلفی در زمینه حکاکی و چاپ فلزی ابداع کرد و یکی از اعضای مکتب هنری جدایی وین بود. او بعدها استاد
از اعضای مکتب هنری جدایی وین بود. او بعدها استاد دانشگاه در آکادمی هنرهای زیبای وین شد.
مارگارت استونبرو-ویتگنشتاین (؛ – ) عضوی از خاندان برجسته و ثروتمند وینی «ویتگنشتاین» و خواهر فیلسوف نامدار اتریشی لودویگ ویتگنشتاین و موسیقی‌دان اتریشی پاول ویتگنشتاین بود. او سوژهٔ یک تابلوی نقاشی مشهور اثر گوستاو کلیمت بود که به مناسبت عروسی‌اش کشیده شد و در سال ۱۹۶۰ توسط پسرش توماس فروخته شد و اینک در یک نگارخانه در شهر مونیخ در معرض نمایش است.
امانوئل ویرت (؛ – ) نوازندهٔ ویولن و ویولا و مربی موسیقی اهل آلمان بود. او دستیار یوزف یواخیم در «دانشگاه هنر برلین» بود و معلمِ ویولن و ویولا بود. آوگوست ویلهلمی دربارهٔ او گفت که وی بهترین معلم ویولن در آن نسل محسوب می‌شد. از شاگردان او می‌توان به گابریله ویترووتس، آلبرت اشتوسل، آگنس چچولین و ادموند سِورن اشاره کرد. او همچنین یکی از اعضای «کوارتت یواخیم» بود که در آن زمان شهرت فراوان داشت. این کوارتت علاوه بر یوزف یواخیم، شامل روبرت هوسمان و هاینریش دِ آنّا بود که در سال ۱۸۹۷ توسط کارل هالیرش جایگزین شد.
بود که در سال ۱۸۹۷ توسط کارل هالیرش جایگزین شد. پسر او، یوزف، با جوان‌ترین دختر خواننده و استاد آواز، یولیس اشتوک‌هاوزن، به نام یولیا ویِرت (۱۸۸۶–۱۹۶۴) ازدواج کرد.
یوزف لابور (؛ – ) آهنگساز، نوازنده پیانو، نوازندهٔ ارگ و مربی موسیقی اتریشی در پایان عصر موسیقی رمانتیک بود. لابور در شهر هورویتز در بوهم به دنیا آمد؛ فرزند یوزف لابور، مدیر کارخانه‌های آهن، و همسرش یوزفا والنر بود که از خانواده‌ای پزشکان می‌آمد. هر دو والدینش از خانواده‌های وین بودند. پدرش عضو حلقهٔ دوستان فرانتس شوبرت بود و در سال‌های جوانی خود نیز آهنگساز بود. او در سن سه سالگی به‌دلیل ابتلا به آبله کم‌بینایی شد. یوزف در وین به «مؤسسهٔ نابینایان» و همچنین «کنسرواتوار انجمن دوستداران موسیقی» رفت و
همچنین «کنسرواتوار انجمن دوستداران موسیقی» رفت و آهنگسازی را زیر نظر «زیمون زشتر» (از استادان آنتون بروکنر) و نواختن پیانو را زیر نظر «ادوارد پیکرد» فرا گرفت. بعدها یوزف لابور به اجرای موسیقی در سرتاسر اروپا پرداخت و در جریان این اجراها، با گئورگ پنجم که او هم نابینا بود، دوستی ماندگاری پیدا کرد. او شاگردان برجسته‌ای تربیت کرد که از آن میان می‌توان به آلما مالر (همسر گوستاو مالر)، پاول ویتگنشتاین و آرنولد شونبرگ اشاره کرد. آلما مالر از سن ۱۴ سالگی، به مدت ۶ سال، شاگرد لابور بود و در دفتر خاطراتش، اشاراتی
۶ سال، شاگرد لابور بود و در دفتر خاطراتش، اشاراتی متعددی به استاد برجسته و محترم خود نموده‌است. یوزف لابور دوستی نزدیکی با خانوادهٔ پاول ویتگنشتاین داشت و در جلسات هنری و اجراهای خصوصی موسیقی‌دانان برجسته‌ای چون یوهانس برامس، کلارا شومان، گوستاو مالر، برونو والتر و ریشارد اشتراوس در منزل این خانواده حضور می‌یافت. برادر پاول، فیلسوف نامدار اتریشی، لودویگ ویتگنشتاین همواره یوزف لابور را ستایش می‌کرد و او را یکی از «۶ آهنگساز جداً بزرگ موسیقی» و در کنار ولفگانگ آمادئوس موتسارت، یوزف هایدن، لودویگ فان بتهوون،
آمادئوس موتسارت، یوزف هایدن، لودویگ فان بتهوون، فرانتس شوبرت و یوهانس برامس قرار می‌داد.
فرانتس اشمیت (، – ) آهنگساز، مدرس موسیقی، موسیقی‌دان، و نوازنده پیانو و ویولنسل اهل اتریش-مجارستان بود. مادرش اولین معلم موسیقی و پیانوی او بود که آثار پیانویی و اُرگی یوهان سباستیان باخ را به‌طور اصولی به او آموخت. وی بعدها به دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین رفت و برای مدت کوتاهی از شاگردان تئودور لشه‌تیتسکی و آنتون بروکنر بود. او دوستی صمیمانه‌ای با آرنولد شونبرگ داشت و تا سال ۱۹۱۴ در «ارکستر اپرای درباری وین» تحت رهبری گوستاو مالر ویولنسل می‌نواخت. وقتی از لئوپولد گودوفسکی پرسیدند که بزرگترین نوازندهٔ
از لئوپولد گودوفسکی پرسیدند که بزرگترین نوازندهٔ پیانوی زنده در جهان کیست، پاسخ داد: «آن دیگری، فرانتس اشمیت است». آثار پیانویی او ادامه سنت رومانتیک-کلاسیک وینی بود که از فرانتس شوبرت، یوهانس برامس و آنتون بروکنر به ارث برده بود. او همچنین ادامه‌دهندهٔ سبک غریب «کولی‌گونه» فرانتس لیست و برامس بود. علیرغم موفقیت‌های چشمگیر او در حرفهٔ موسیقی، زندگی شخصی‌اش سرشار از سختی و تراژدی بود. همسرش «کارولین پرسین» (زادهٔ حوالی ۱۸۸۰ -درگذشته در ۱۹۴۳) از حوالی سن ۴۰ سالگی و به مدت ۲۴ سال در بیمارستان روانی نگهداری
سالگی و به مدت ۲۴ سال در بیمارستان روانی نگهداری می‌شد تا آنکه ۳ سال پس از مرگِ فرانتس اشمیت طی عملیات تی۴ به قتل رسید. دخترش «اِما اشمیت» پس از به‌دنیا آوردنِ اولین نوزادش به‌طور ناگهانی درگذشت و این موضوع تأثیر تخریبی عمیقی بر جسم و روان فرانتس اشمیت گذاشت. فرانتس اشمیت در سن ۶۴ سالگی در پرشتولسدورف درگذشت.