payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیت انجام دهیم"(r" = ۱۶۰۰–۲ × ۲۲۴ = ۱۱۵۲ بیت برای اس‌اچ‌ای۳–۲۲۴، ۱۰۸۸ بیت برای اس‌اچ‌ای۳–۲۵۶، ۸۳۲ بیت برای اس‌اچ‌ای۳–۳۸۴ و ۵۷۶ بیت برای اس‌اچ‌ای۳–۵۱۲). هرچه "r" پایین‌تر باشد (و برعکس، هرچه "c" = "b" - "r" = 1600 - "r" بالاتر باشد)، درهم‌سازی ناکارآمدتر و پرهزینه‌تر اما ایمن تر می‌شود، زیرا تعداد بیت کمتری از پیام می‌تواند با حالت XOR شود (یک عملیات سریع) قبل از هر بار استفاده از "f" که از نظر محاسباتی پرهزینه است. نویسندگان سرعت‌های زیر را برای اجرای پیاده‌سازی‌های نرم‌افزاری Keccak-f [1600] به اضافه XOR
نرم‌افزاری Keccak-f [1600] به اضافه XOR کردن ۱۰۲۴بیت گزارش می‌دهند، که تقریباً با اس‌اچ‌ای۳–۲۵۶ مطابقت دارد: برنشتاین به‌طور دقیق برای اس‌اچ‌ای۳–۲۵۶ روی x۸۶–۶۴، عدد ۱۱٫۷–۱۲٫۲۵ cpb را بسته به CPU اندازه‌گیری کرده‌است. اس‌اچ‌ای۳ به دلیل کند بودن در معماری‌های مجموعه دستورالعمل (CPU) که دستورالعمل خاصی برای محاسبه سریعتر توابع Keccak ندارند، مورد انتقاد قرار گرفته‌است - اس‌اچ‌ای۲–۵۱۲ بیش از دو برابر سریعتر از اس‌اچ‌ای۳، و اس‌اچ‌ای۱ بیش از سه برابر سریعتر از آن روی یک پردازنده Intel Skylake با فرکانس کلاک ۳٫۲
روی یک پردازنده Intel Skylake با فرکانس کلاک ۳٫۲ گیگاهرتز اجرا می‌شود. نویسندگان با پیشنهاد استفاده از SHAKE۱۲۸ و SHAKE۲۵۶ به جای اس‌اچ‌ای۳–۲۵۶ و اس‌اچ‌ای۳–۵۱۲، به قیمت کاهش یافتن نصف مقاومت‌پیش‌نمایش (اما با همان مقاومت برخورد)، به این انتقاد واکنش نشان داده‌اند. با این کار، عملکرد برابر می‌شود با اس‌اچ‌ای۲–۲۵۶ و اس‌اچ‌ای۲–۵۱۲. با این حال، از نظر پیاده‌سازی سخت‌افزاری، اس‌اچ‌ای۳ به طرز ویژه‌ای سریعتر از سایر فینالیست‌ها است، و همچنین سریع تر از اس‌اچ‌ای۲ و اس‌اچ‌ای۱. معماری‌های ARMv8 و IBM s۳۹۰x در حال
و اس‌اچ‌ای۱. معماری‌های ARMv8 و IBM s۳۹۰x در حال حاضر (از سال ۲۰۱۸) شامل دستورالعمل‌های ویژه ای هستند که الگوریتم‌های Keccak را قادر می‌سازند سریعتر اجرا شوند. نمونه‌ها. استاندارد NIST نمونه‌های زیر را برای پیام "M" و طول خروجی "d نشان می‌دهد": با تعاریف زیر توجه داشته باشید که پسوندهای اضافه شده به صورت رشته‌های بیتی نوشته می‌شوند، نه رقم‌های مبنای ۱۶. نمونه‌های اس‌اچ‌ای۳ جایگزین قطره‌ای برای اس‌اچ‌ای۲ هستند، با همان ادعاهای امنیتی یکسان. نمونه‌های SHAKE به اصطلاح توابع خروجی قابل گسترش XOF گفته می‌شوند.
اصطلاح توابع خروجی قابل گسترش XOF گفته می‌شوند. به عنوان مثال، SHAKE128(M، ۲۵۶) می‌تواند به عنوان یک تابع درهم‌سازی با طول ۲۵۶ بیت و امنیت کلی ۱۲۸بیتی استفاده شود. توجه داشته باشید که همه نمونه‌ها، تعدادی بیت به پیام اضافه می‌کنند، که سمت راست‌ترین آنها نشان‌دهندهٔ پسوند جدایی دامنه است. هدف از این کار این است که اطمینان حاصل شود نمی‌توان پیام‌هایی با همان خروجی درهم‌سازی‌شده را برای کاربردهای مختلف برنامه درهم‌سازی Keccak ساخت. پسوندهای جدایی دامنه زیر موجودند: RawSHAKE پایه ای است برای رمزگذاری ساکورا
RawSHAKE پایه ای است برای رمزگذاری ساکورا جهت درهم‌سازی درختی، که هنوز استاندارد نشده‌است. با این حال، پسوند SHAKE با دقت انتخاب شده‌است تا این‌که سازگار با نسخه‌های بعدی ساکورا باشد. قبل از اعمال RawSHAKE، Sakura بیت ۰ را برای یک هاپ زنجیره‌ای یا بیت ۱ را برای یک پیام، سپس ۱۰*۰ را برای یک گره غیرنهایی (داخلی) یا ۱ را برای یک گره نهایی، اضافه می‌کند. درهم‌سازی متوالی مربوط به درخت هاپ با یک گره پیام است، بدین معنی که ۱۱ قبل از اعمال RawSHAKE به پیام اضافه می‌شود؛ بنابراین، SHAKE XOFs مقدار ۱۱۱۱ را به پیام
بنابراین، SHAKE XOFs مقدار ۱۱۱۱ را به پیام اضافه می‌کند، یعنی ۱ برای پیام، ۱ برای گره نهایی و ۱۱ برای پسوند جدایی دامنه RawSHAKE. از آنجا که لایه‌گذاری ۱۰*۱ همیشه حداقل دو بیت را اضافه می‌کند، در کتابخانه‌های مرتب با بایت همیشه شش بیت صفر استفاده نشده وجود دارد؛ بنابراین، این بیت‌های اضافی هرگز پیام لایه‌گذاری را طولانی‌تر نمی‌کنند. نمونه‌های اضافی. در دسامبر سال ۲۰۱۶، NIST یک سند جدید با نام NIST SP.800-185 منتشر کرد که عملکردهای اضافی مشتق شده اس‌اچ‌ای۳ را شرح می‌دهد: تحولات بعدی. درخت درهم‌سازی. در سال
شرح می‌دهد: تحولات بعدی. درخت درهم‌سازی. در سال ۲۰۱۶، همان تیمی که توابع اس‌اچ‌ای۳ و الگوریتم Keccak را ایجاد کرده بودند، یک جایگزین سریعتر با تعداد دورهای کاهش‌یافته (کاهش‌یافته به ۱۲ و ۱۴دور، از ۲۴ دور در اس‌اچ‌ای۳) که به دلیل استفاده از درهم‌سازی درختی، می‌تواند از قابلیت اجرای موازی بهره بگیرد، ارائه کردند: KangarooTwelve و MarsupilamiFourteen. این توابع با ParallelHash، تابع درهم‌سازی استاندارشده FIPS باقابلیت موازی سازی و مبتنی بر Keccak، از نظر موازی‌سازی متفاوت است، زیرا در پیام‌های با اندازه کوچک
متفاوت است، زیرا در پیام‌های با اندازه کوچک سریعتر از ParallelHash هستند. تعداد دور کاهش یافته با تلاش بسیار زیاد تحلیلی رمزنگاری متمرکز بر Keccak که نتوانست در حمله عملیاتی به هیچ الگوریتم Keccak با تعداد دور نزدیک به دوازده ایجاد کند، تصدیق می‌شود. این الگوریتم‌های با سرعت بالاتر جزئی از اس‌اچ‌ای۳ نیستند (زیرا آنها بعداً توسعه یافته‌اند)، و بنابراین سازگار با FIPS نیستند. اما آنها به همان اندازه توابع اس‌اچ‌ای۳ ایمن هستند، زیرا آنها از همان جایگشت Keccak استفاده می‌کنند و هیچ حمله ای به Keccak ۱۲ دوری
استفاده می‌کنند و هیچ حمله ای به Keccak ۱۲ دوری نشده‌است. KangarooTwelve یک نسخه با تعداد دور کاهش یافته (از ۲۴ به ۱۲ دور) با عملکرد بالاتر از Keccak است که ادعا می‌کند ۱۲۸ بیت امنیت دارد در حالی که عملکردی برابر با ۰٫۵۵ چرخه در هر بایت دارد. این الگوریتم یک پیش نویس IETF RFC است. MarsupilamiFourteen، نسخهٔ اندکی تغییریافتهٔ KangarooTwelve، از ۱۴ دور جایگشت Keccak استفاده می‌کند و ادعا می‌کند ۲۵۶ بیت امنیت دارد. توجه داشته باشید که امنیت ۲۵۶ بیتی در عمل مفیدتر از امنیت ۱۲۸ بیتی نیست، اما ممکن است طبق برخی
از امنیت ۱۲۸ بیتی نیست، اما ممکن است طبق برخی استانداردها مورد نیاز باشد. درحال حاضر ۱۲۸ بیت برای پیروزشدن بر حملات brute-force بر روی سخت‌افزار فعلی کافی است، بنابراین داشتن امنیت ۲۵۶ بیتی ارزش عملی نمی‌افزاید، مگر اینکه کاربر نگران پیشرفتهای چشمگیر سرعت کامپیوترهای "کلاسیک" باشد. برای مقاومت در برابر رایانه‌های "کوانتومی"، به زیر مراجعه کنید. KangarooTwelve و MarsupilamiFourteen، مشابه SHAKE، توابع با قابلیت گسنرش خروجی هستند، بنابراین آنها برای یک پیام مشترک با طول خروجی متفاوت، خروجی نزدیک به هم تولید
با طول خروجی متفاوت، خروجی نزدیک به هم تولید می‌کنند (خروجی طولانی‌تر تعمیم‌یافتهٔ خروجی کوتاه‌تر می‌باشد). توابع درهم‌ساز مانند اس‌اچ‌ای۳ یا ParallelHash (به جز انواع مختلف XOF) چنین خاصیتی از خود نشان نمی‌دهند. ساخت و ساز فارفاله(Farfalle). در سال ۲۰۱۶، تیم Keccak یک ساخت و ساز مختلف به نام ساخت و ساز فارفاله، و Kravatte، یک نمونه از فارفاله که از جایگشت Keccak-p استفاده می‌کند، منتشر کردند، به‌علاوهٔ دو الگوریتم رمزگذاری معتبر Kravatte-SANE و Kravatte-SANSE امنیت در برابر حملات کوانتومی. یک نتیجه کلی
امنیت در برابر حملات کوانتومی. یک نتیجه کلی (الگوریتم گرور) وجود دارد که کامپیوترهای کوانتومی می‌توانند یک حمله پیش‌نمایش ساختار یافته را در formula_18 انجام دهند، در حالی که یک حمله brute-force کلاسیک به 2"d" نیاز دارد. یک حمله ساختار یافته پیش‌نمایش نشانگر یک حمله پیش‌نمایش دوم و در نتیجه یک حمله تصادم است. یک کامپیوتر کوانتومی همچنین می‌تواند یک حمله روز تولد را در formula_19 (اگرچه این مورد اختلاف است) انجام دهد، درنتیجه مقاومت در برابر تصادم را ازبین ببرد. با توجه به این که حداکثر قدرت می‌تواند
ببرد. با توجه به این که حداکثر قدرت می‌تواند formula_20 باشد، کران‌های بالای زیر بر روی امنیت کوانتومی اس‌اچ‌ای۳ حاصل می‌شوند: نشان داده شده‌است که ساخت و ساز مرکل-دامگورد، که در اس‌اچ‌ای۲ از آن استفاده می‌شود، در حال فروپاشی است و به تبع آن، مقاوم در برابر تصادم کوانتومی است، اما برای ساخت اسفنج مورد استفاده در اس‌اچ‌ای۳، نویسندگان فقط برای این مورد که تابع بلوکی "f" باهزینه‌کم وارون‌پذیر نیست اثبات کرده‌اند. Keccak-f [۱۶۰۰]، ولی، باهزینه‌کم وارون‌پذیر است و بنابراین اثبات آنها کاربردی نیست. بحث و گفتگو
و بنابراین اثبات آنها کاربردی نیست. بحث و گفتگو در مورد تغییر ظرفیت. در فوریه ۲۰۱۳در کنفرانس RSA، و سپس در اوت ۲۰۱۳ در CHES، NIST اعلام کرد که مقادیر مختلفی را برای ظرفیت، که پارامتر امنیتی است، برای استاندارد اس‌اچ‌ای۳، در مقایسه با ارسال اولیه، انتخاب می‌کنند. این تغییرات باعث سردرگمی شد. مسابقات توابع درهم‌سازی، خواستار توابع درهم‌ساز شد که حداقل به همان اندازه نمونه‌های اس‌اچ‌ای۲ امنیت داشته باشند. به این معنی که یک خروجی d بیتی باید مقاومت d/۲ بیتی درمقابل حملات تصادم و مقاومت d بیتی در برابر حملات
حملات تصادم و مقاومت d بیتی در برابر حملات پیش‌نمایش داشته باشد، مقدار حداکثری که برای d بیت از خروجی دست یافتنی است. اثبات امنیتی Keccak امکان تنظیم سطح امنیتی را مبتنی بر «ظرفیت» "c" می‌دهد، که مقاومت "c"/۲ بیتی در برابر هردو حمله تصادم و حمله پیش‌نمایش فراهم می‌کند. جهت برآورده ساختن قوانین اصلی رقابت، نویسندگان کچاک "c" = "۲d را پیشنهاد کردند". تغییر اعلام شده برای پذیرش همان امنیت "d"/۲ بیتی برای همه اشکال حمله و استانداردسازی "c" = "d بود". این می‌توانست با فراهم کردن امکان درهم‌سازی d بیت اضافه‌تر
با فراهم کردن امکان درهم‌سازی d بیت اضافه‌تر از ورودی درهربار تکرار چرخه، سرعت Keccak را بالا ببرد؛ ولی، توابع درهم‌سازی دیگر نمی‌توانستند جایگزین‌های قطره‌ای با همان مقاومت پیش‌نمایشی اس‌اچ‌ای۲ باشند. با این کار مقاومت پیش‌نمایشی به نصف کاهش می‌یافت، باعث می‌شد در برابر پیشرفت‌های محاسبات کوانتومی آسیب‌پذیر شود، که به‌طور مؤثری آن را دوباره به نصف کاهش می‌داد. در سپتامبر ۲۰۱۳، دنیل جی برنشتاین در لیست پستی انجمن درهم‌سازی NIST پیشنهاد کرد که امنیت را با رساندن ظرفیت به ۵۷۶ بیت، که در ابتدا به عنوان پیش
رساندن ظرفیت به ۵۷۶ بیت، که در ابتدا به عنوان پیش فرض کچاک پیشنهاد شده بود، و علاوه بر این در مشخصات فنی اس‌اچ‌ای۳ گنجانده نشده بود، تقویت کنند. این کار می‌توانست حداقل یک اس‌اچ‌ای۳–۲۲۴ و اس‌اچ‌ای۳–۲۵۶ با همان مقاومت پیش‌نمایشی به اندازه پیشینیان اس‌اچ‌ای۲ خود فراهم کند، اما اس‌اچ‌ای۳–۳۸۴ و اس‌اچ‌ای۳–۵۱۲ مقاومت پیش‌نمایشی بسیار کمتری نسبت به پیشینیان اس‌اچ‌ای۲ خود پیدا می‌کردند. در اواخر ماه سپتامبر، تیم کچاک با بیان این‌که آن‌ها قبلاً امنیت ۱۲۸ بیتی با تعیین را به عنوان یک گزینه در پروپوزال اس‌اچ‌ای۳ خود
را به عنوان یک گزینه در پروپوزال اس‌اچ‌ای۳ خود پیشنهاد داده‌بودند، پاسخ داد. اگرچه از نظر آنها کاهش ظرفیت قابل توجیه بود، با توجه به پاسخ منفی، آنها پیشنهاد کردند ظرفیت به "c" = ۵۱۲ بیت برای همه نمونه‌ها افزایش یابد. این مقدار ظرفیت به همان اندازهٔ هر استاندارد قبلی با حداکثر سطح امنیتی ۲۵۶ بیتی بود، و در عین حال بازده مناسبی هم داشت، اما نه به اندازهٔ مقاومت پیش‌نمایشی 384- / 512 بیتی ارائه شده توسط اس‌اچ‌ای۲–۳۸۴ و اس‌اچ‌ای۲–۵۱۲. نویسندگان سعی کردند با این ادعا که "ادعاکردن یا اعتماد بر سطح قدرت امنیتی
ادعا که "ادعاکردن یا اعتماد بر سطح قدرت امنیتی بالای ۲۵۶ بیت بی معنی است" خود را توجیه کنند. در اوایل اکتبر ۲۰۱۳، بروس اشنیر با انتقاد از تصمیم NIST مبنی بر تأثیرات مضر آن بر پذیرش الگوریتم، گفت: پل کرولی، رمزنگار و توسعه دهنده ارشد در یک شرکت مستقل توسعه نرم‌افزار، با گفتن این‌که کچاک قرار است قابل تنظیم باشد و هیچ دلیلی بر وجود سطوح امنیتی مختلف درون یک اصل اولیه وجود ندارد، حمایت خود از این تصمیم را بیان کرد. وی همچنین اضافه کرد: برخی گمان‌ها نیز مبنی بر ایجاد تغییرات داخلی در کچاک وجود داشت. تیم کچاک
ایجاد تغییرات داخلی در کچاک وجود داشت. تیم کچاک این موضوع را روشن کرد و اظهار داشت که پیشنهاد NIST برای اس‌اچ‌ای۳ زیرمجموعه ای از خانواده کچاک است که برای آن بشود با استفاده از کد مرجع ارسال شده به مسابقه، بردارهای تست تولید کرد و این پیشنهاد نتیجه یک سری بحث‌ها بین آنها و تیم درهم‌سازی NIST بود. همچنین، بروس اشنایر اظهارات قبلی خود را اصلاح کرد و گفت: در پاسخ به این بحث و گفتگو، در نوامبر ۲۰۱۳ جان کلسی از NIST پیشنهاد بازگشت به طرح اصلی برای همه نمونه‌های جایگزینی قطره ای اس‌اچ‌ای۲ را داد. این بازبینی در
جایگزینی قطره ای اس‌اچ‌ای۲ را داد. این بازبینی در پیش نویس آوریل ۲۰۱۴ تأیید شد. این پیشنهاد در استاندارد انتشار نهایی در اوت ۲۰۱۵ پیاده‌سازی شد. فرم‌های با ظرفیت کاهش‌یافته با عنوان SHAKE۱۲۸ و SHAKE۲۵۶ منتشر شدند، که عدد آن‌ها سطح امنیتی را نشان می‌دهد و تعداد بیت‌های خروجی متغیر است، اما باید دو برابر مقاومت موردنیاز در برابر تصادم باشد. نمونه‌هایی از انواع اس‌اچ‌ای۳. مقادیر درهم‌سازی زیر از NIST.gov است: SHA3-224 ("") 6b4e03423667dbb73b6e15454f0eb1abd4597f9a1b078e3f5b5a6bc7 SHA3-256 ("")
SHA3-256 ("") a7ffc6f8bf1ed76651c14756a061d662f580ff4de43b49fa82d80a4b80f8434a SHA3-384 ("") 0c63a75b845e4f7d01107d852e4c2485c51a50aaaa94fc61995e71bbee983a2ac3713831264adb47fb6bd1e058d5f004 SHA3-512 ("") a69f73cca23a9ac5c8b567dc185a756e97c982164fe25859e0d1dcc1475c80a615b2123af1f5f94c11e3e9402c3ac558f500199d95b6d3e301758586281dcd26 SHAKE128 (""، 256) 7f9c2ba4e88f827d616045507605853ed73b8093f6efbc88eb1a6eacfa66ef26 SHAKE256 (""، 512)
SHAKE256 (""، 512) 46b9dd2b0ba88d13233b3feb743eeb243fcd52ea62b81b82b50c27646ed5762fd75dc4ddd8c0f200cb05019d67b592f6fc821c49479ab4840292eacb3b7c4be تغییر یک بیت واحد باعث می‌شود که هر بیت در خروجی با احتمال ۵۰٪ تغییر کند که یک اثر بهمنی را نشان می‌دهد: SHAKE128("The quick brown fox jumps over the lazy dog", 256) f4202e3c5852f9182a0430fd8144f0a74b95e7417ecae17db0f8cfeed0e3e66e SHAKE128("The quick brown fox jumps over the lazy dof", 256) 853f4538be0db9621a6cea659a06c1107b1f83f02b13d1 مقایسه توابع اس‌اچ‌ای. در
مقایسه توابع اس‌اچ‌ای. در جدول زیر، "حالت داخلی" به معنی تعداد بیت‌هایی است که به بلوک بعدی منتقل می‌شوند. پیاده‌سازی‌ها. در زیر لیستی از کتابخانه‌های رمزنگاری که از اس‌اچ‌ای۳ پشتیبانی می‌کنند آمده‌است:
جِیْمز لِموئِل هالُوِیْ سوم (۲۳ فوریه ۱۹۲۲ - ۲۶ نوامبر ۲۰۱۹) دریابُد و هوانوردِ نیروی دریایی ایالات متحده بود که به خاطر اقدامات خود در طول جنگ جهانی دوم ، جنگ کره و جنگ ویتنام تقدیر شده‌بود. پس از جنگ ویتنام، وی به پنتاگون اعزام شد و در آنجا «برنامهٔ هواگَردبرِ هسته‌ای نیروی دریایی» را تأسیس کرد. وی از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ به عنوان رئیس عملیات دریایی (فرمانده نیروی دریایی) خدمت کرد. پس از بازنشستگی از نیروی دریایی، هالووی از سال ۱۹۸۰-۱۹۹۸ به عنوان رئیس بنیاد تاریخی نیروی دریایی خدمت کرد و ده سال دیگر به عنوان
نیروی دریایی خدمت کرد و ده سال دیگر به عنوان رئیس آن تا زمان بازنشستگی وی در سال ۲۰۰۸ و زمانی که رئیس دعوتی موسسه شد، خدمت کرد. او نویسندهٔ "ناوهای هواپیما بر در جنگ: یک گذشته نگر شخصی کره، ویتنام و تقابل با اتحاد جماهیر شوروی بود" که در سال ۲۰۰۷ توسط انتشارات انستیتوی نیروی دریایی منتشر شد. نشان‌ها. در میان بیش از چهل دکوراسیون و مدال نظامی وی، موارد زیر ذکر شده است: مرگ. دریابُد هالووی در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۹ در الکساندریای ویرجینیا درگذشت. پسرش جیمز لموئل هالووی چهارم (متولد ۱۹۴۶) در یک تصادف رانندگی در سال
چهارم (متولد ۱۹۴۶) در یک تصادف رانندگی در سال ۱۹۶۴ درگذشت.
VMAC یک الگوریتم رمز گذاری قطعه ای مبتنی بر کد اصالت سنجی پیام است که با استفاده از یک درهم ساز جهانی که توسط تد کروتز و وی دای در آوریل ۲۰۰۷ پیشنهاد شده‌است. این الگوریتم برای عملکرد بالا طراحی‌شده توسط یک آنالیز صوری طراحی شده‌است. VMAC برای داشتن کارایی استثنایی در نرم‌افزار روی معماری‌های پردازنده ۶۴ بیتی طراحی شده‌است، در حالی که همچنان روی معماری‌های ۳۲ بیتی عمل می‌کند. سرعت اندازه‌گیری شده با سرعت یک - نیم پردازنده در هر بایت (cpb) روی معماری‌های ۶۴ بیتی، زیر پنج (cpb) روی پردازنده‌های ۳۲ بیتی، و
بیتی، زیر پنج (cpb) روی پردازنده‌های ۳۲ بیتی، و حدود ۱۰ (cpb) روی معماری‌های ۳۲ بیتی جاسازی‌شده‌است. یک متغیر وابسته به VMAC که برای معماری‌های ۳۲ بیتی بهینه شده‌است توسط داده شده‌است. بررسی اجمالی. VMAC یک MAC در سبک ویگمن و کارتر است. تابع سریع «جهانی» هش برای هش کردن پیام ورودی M به یک رشته کوتاه استفاده می‌شود. این رشته کوتاه سپس با اضافه کردن یک صفحه شبه تصادفی ترکیب می‌شود و نتیجه آن برچسب VMAC است. امنیت بستگی به ارسال کننده و گیرنده که به اشتراک می‌گذارند یک تابع هش مخفی به‌طور تصادفی انتخاب شده و
یک تابع هش مخفی به‌طور تصادفی انتخاب شده و پد شبه تصادفی دارد. این کار با استفاده از تابع هش کلید دار شده h و تابع شبه تصادفی f به دست می‌آید. یک برچسب با انجام محاسبات ایجاد می‌شود. Tag = HK1(M) + FK2(Nonce) که در آن K1 و K2 کلیدهای تصادفی مخفی هستند که توسط فرستنده و گیرنده مشترک است و Nonce مقداری است که با هر برچسب تولید شده تغییر می‌کند. گیرنده باید بداند که کدام nonce توسط فرستنده استفاده شده‌است، بنابراین باید از برخی از روش‌های هماهنگ سازی nonces استفاده شود. این کار می‌تواند با ارسال صریح nonce به
شود. این کار می‌تواند با ارسال صریح nonce به همراه پیام و برچسب یا توافق بر سر استفاده از برخی مقدار غیر تکراری دیگر مانند شماره دنباله انجام شود. nonce نیازی ندارد مخفی نگه‌داشته شود، اما باید دقت شود تا اطمینان حاصل شود که در طول عمر VMAC کلید، یک nonce متفاوت با هر پیام استفاده می‌شود. VMAC از تابعی به نام VHASH (که در این سند مشخص شده‌است) استفاده می‌کند، به عنوان تابع درهم ساز کلید دار H و از یک تابع شبه تصادفی F استفاده می‌کند که اجرای پیش‌فرض آن از رمز بلوکی AES استفاده می‌کند. VMAC اجازه می‌دهد طول
بلوکی AES استفاده می‌کند. VMAC اجازه می‌دهد طول هر تگ ۶۴ بیتی را تا چند تا اندازه بلوک رمز بلوکی قابل‌استفاده شود. هنگامی که از AES استفاده می‌کنید، این به این معنی است که VMAC می‌تواند برچسب‌های ۶۴ یا ۱۲۸ بیتی را تولید کند. تئوری MACهای وگمن کارتر و تجزیه و تحلیل VMAC نشان می‌دهد که اگر کسی "VMAC" را با کلیدها و لنت‌های واقعاً تصادفی "فوری" کند، این احتمال وجود دارد که یک مهاجم (حتی محاسبه نشده و بدون محدودیت) برچسب صحیحی را برای پیام‌های مورد نظر خود تولید کند. برچسب صحیح که برای پیام‌های انتخابی کمتر از
کند. برچسب صحیح که برای پیام‌های انتخابی کمتر از ۱/۲۶۰ یا ۱/۲۱۲۰ باشد وقتی برچسب‌ها دارای طول ۶۴ یا ۱۲۸ بیت هستند، به ترتیب تولید می‌کند. هنگامی که یک مهاجم N جعل را انجام می‌دهد، احتمال گرفتن یک یا چند برچسب درست به صورت خطی به کمتر از N/260 یا N/2120 افزایش می‌یابد. در اجرای کاربردی VMAC، با استفاده از AES برای تولید کلیدها و لنتها، این احتمالات جعل با مقدار کمی مربوط به امنیت AES افزایش می‌یابد. تا زمانی که AES امن باشد، این اصطلاح افزودنی کوچک برای هرگونه حمله عملی ناچیز است. برای اطلاعات بیشتر به
هرگونه حمله عملی ناچیز است. برای اطلاعات بیشتر به مشخصات مراجعه کنید. تجزیه و تحلیل امنیت VMAC توسط نویسندگان وی دای و تد کروتز انجام شده‌است.
شهرک شوشترنو یکی از مناطق شهر تاریخی شوشتر است. این شهرک در دهه پنجاه خورشیدی برای اسکان کارگران شرکت کشت و صنعت کارون توسط کامران دیبا طراحی شد. مرحله اول این شهرک قبل از انقلاب ساخته شد ولی با وقوع انقلاب در سال ۱۳۵۷، ادامه ساخت شهرک رها شد. برای طراحی این شهرک، الگوی بافت قدیم شهر تاریخی شوشتر مورد مطالعه قرار گرفت و از الگوهای بومی، معماری مسکونی، موتیوهای معماری و تکنیکهای اقلیمی استفاده شد. مشخصات اثر. شوشترنو در مساحت ۲۷۰ هکتار و با ظرفیت ۳۱ هزار نفر (ظرفیت فاز یک، ۴ هزار نفر) طراحی و در ۵ فاز ساخته
(ظرفیت فاز یک، ۴ هزار نفر) طراحی و در ۵ فاز ساخته شد. از مشخصات تکنیکی بناها، دیوارهای آجری باربر، شناژ بتنی، سقفی از شبکه تیرهای فولادی، اندود گچی دیوارهای داخلی اتاقها و دیوار آجری آشپزخانه ها را می‌توان برشمرد. این طرح برنده جایزه معماری آقاخان در سال ۱۳۶۵ (۱۹۸۶) شد. بافت تاریخی فرهنگی شهرک شوشترنو در اردیبهشت‌ماه ۹۹ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شد. مجله‌ی ایتالیایی لوتوس در بررسی شهرک شوشتر نو می­نویسد: «این تصویری است از یک شهر ایرانی که هم کهن است و هم نوین، هم برخوردار از فرهنگ بومی و محلی‌ست و هم
هم نوین، هم برخوردار از فرهنگ بومی و محلی‌ست و هم فرهنگ جهانی» و در جای دیگر می‌نویسد: « اگرچه طرح شهرک شوشتر نو ملهم از امکانات و افکار مدرن است، اما گویا به گذشته و سنت محلی تعلق دارد و زمان ساخت آن مشخص نیست.» دریافت جایزه‌ی معماری بنیاد آقاخان. شهرک شوشترنو در سال 1365 جایزه‌ی معماری بنیاد آقاخان را دریافت کرد و در نمایشگاه دوسالانه‌ی ونیز و سپس در پاریس به نمایش گذاشته شد. طرح شهرک در اغلب نشریات معماری جهان به چاپ رسید. همچنین این پروژه‌ی در سال ۲۰۰۰ میلادی در نمایشگاههای معماری و شهرسازی شاخص قرن به
در نمایشگاههای معماری و شهرسازی شاخص قرن به نمایش درآمد و این نمایش در سال­های بعد در کشورهای آلمان و ژاپن هم برگزار شد. از مشخصه‌های معماری کامران دیبا که در این مجموعه به‌خوبی دیده می‌شود، بهره‌گیری از الگوهای معماری ایرانی به شیوه‌ای اصیل و منحصربه‌فرد است. دیبا در کارهای خود بیشتر، از اصول سازماندهی و گونه‌شناسی فضای سنتی استفاده می­کند و از عناصر و تزئینات نمادین اجتناب می­ورزد. الگوی این شهرک، تفکیک شبکه‌ی پیاده و رفت‌وآمد اتومبیل است. روش طراحی دیبا طراحی فضای منفی (خالی) و سپس ساختمان‌ها بود به
طراحی فضای منفی (خالی) و سپس ساختمان‌ها بود به گونه­ای که بدنه‌ای منسجم و پیوسته به وجود آورند.
حبیب‌الله پوررضا (زاده ۱۲۷۹ تهران) وکیل دادگستری و نماینده مجلس شورای ملی بود. در دانشگاه پاریس در رشته حقوق درس خواند و پس از بازگشت به ایران به وکالت دادگستری پرداخت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و بازشدن فضای سیاسی، با همکاری با روزنامه "رعد امروز" که مقدمات بازگشت سید ضیاءالدین طباطبایی به کشور را فراهم می‌کرد و همچنین با وکالت پرونده صولت‌الدوله قشقایی و سردار اسعد و نصرت‌الدوله فیروز علیه سران شهربانی دوران رضا شاه به شهرت رسید. در سایه چنین شهرتی و با کمک خوانین قشقایی، پوررضا در انتخابات دوره چهاردهم مجلس
قشقایی، پوررضا در انتخابات دوره چهاردهم مجلس شورای ملی که در فیروزآباد فارس به علت شورش قشقایی‌ها و دیگر عشایر جنوب، دیرتر از دیگر حوزه‌های انتخابیه در امرداد ۱۳۲۳ برگزار شد، با کسب ۴۷۲۴ رأی از مجموع ۸۴۹۰ رأی که به صندوق‌ها ریخته شد به مجلس شورای ملی راه یافت. پوررضا در مجلس از مخالفان سرسخت حزب توده بود تا جایی که یک بار کارش با دکتر رادمنش (از نمایندگان توده‌ای) به فحاشی و به هم ریختن جلسه کشید و با رأی مجلس هر دو آن‌ها هفت جلسه از شرکت در نشست‌های مجلس ممنوع شدند. پوررضا در دوره‌های بعد نتوانست در
ممنوع شدند. پوررضا در دوره‌های بعد نتوانست در انتخابات موفق شود اما با وکالت پرونده‌های بزرگ، ثروت و املاکی اندوخت و از برجسته‌ترین وکلای ایران شد. در اواخر عمر بینایی‌اش را از دست داد اما همچنان به وکالت می‌پرداخت.
قانون سازماندهی مجدد دفاعی وزارت دفاع گلدواتر نیکولز به تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۸۶ در ، (امضا شده توسط رئیس‌جمهور رونالد ریگان)، مهمترین تغییر در وزارت دفاع ایالات متحده از زمان تأسیس این وزارتخانه در قانون امنیت ملی سال ۱۹۴۷ به توسط اصلاح مجدد ساختار فرماندهی ارتش ایالات متحده می‌باشد. این قدرت اختیارات رئیس ستاد مشترک را افزایش داد و برخی از پیشنهادها کمیسیون پکارد را که توسط رئیس‌جمهور ریگان در سال ۱۹۸۵ سفارش داده شد، به مرحله اجرا درآورد. در میان تغییرات دیگر، گلد واتر-نیکلز زنجیره فرماندهی نظامی را که اکنون از
واتر-نیکلز زنجیره فرماندهی نظامی را که اکنون از جانب رئیس‌جمهور از طریق وزیر دفاع مستقیماً به فرماندهان رزمنده (CCDRها، کلیه ژنرال‌ها یا دریاسالارها) از رئیس‌جمهور منتقل می‌شود و روسای سرویس را دور زد. روسای این خدمات به رئیس‌جمهور و وزیر دفاع و نیز مسئولیت آموزش و تجهیز پرسنل برای فرمان‌های متحد رزمی، به یک نقش مشورتی اختصاص داده شدند. این لایحه به نام سناتور بری گلد‌واتر (جمهوری‌خواه - آریزونا) و نماینده مجلس نمایندگان ویلیام فلنت «بیل» نیکولز (دموکرات - آلاباما) به تصویب رسید، این لایحه تصویب مجلس
- آلاباما) به تصویب رسید، این لایحه تصویب مجلس نمایندگان، ۳۸۳–۲۷، و سنا، ۹۵–۰. در اول اکتبر ۱۹۸۶ توسط رئیس‌جمهور ریگان امضا شد. دریاسالار ویلیام جی. کرو اولین رئیس بود که طبق این قانون جدید خدمت کرد. تاریخ. قانون گلدواتر-نیکولز تلاشی برای رفع مشکلات ناشی از رقابت بین سرویس، که در طول جنگ ویتنام پدیدار شد، و به شکست فاجعه آمیز ماموریت نجات گروگان‌های آمریکایی در ایران در سال ۱۹۸۰ کمک کرد، و هنوز هم در تهاجم آمریکا به گرانادا در ۱۹۸۳ مشهود بود. چنین مشکلاتی همچنین در جنگ جهانی دوم وجود داشته‌است، که طی آن دو
در جنگ جهانی دوم وجود داشته‌است، که طی آن دو خط فرماندهی مستقل از رئیس‌جمهور جریان داشته‌است، یکی از طریق وزیر نیروی دریایی به نیروهای دریایی و دیگری از طریق وزیر جنگ به زمین و نیروهای هوایی. در سال ۱۹۴۷، بازسازی ارتش تمام نیروهای نظامی، از جمله نیروی هوایی تازه استقلال یافته را تحت یک وزیر دفاع غیرنظامی منفرد قرار داد. با این حال، ارتش ایالات متحده هنوز در امتداد خط فرمان قرار داشت که به روسای خدمات مربوط گزارش می‌داد (فرمانده نیروی دریایی، فرماندهان ستاد ارتش و نیروی هوایی و رئیس عملیات دریایی). این
ارتش و نیروی هوایی و رئیس عملیات دریایی). این روسای خدمات به نوبه خود ستاد مشترک را تشکیل می‌دهند. روسای ستاد مشترک برای برقراری ارتباط با دولت غیرنظامی یک رئیس انتخاب کردند. رئیس ستاد مشترک به نوبه خود گزارش خود را به وزیر دفاع، رئیس غیرنظامی ارتش گزارش داد. هم رئیس ستاد مشترک و هم وزیر دفاع به رئیس‌جمهور ایالات متحده گزارش دادند که سمت فرمانده کل (CINC) کل نیروهای مسلح آمریکا را دارد. این سیستم منجر به رقابت غیر سازنده بین سرویس‌ها می‌شد. فعالیت‌های زمان صلح (مانند تهیه و ایجاد دکترین و غیره) برای هر
صلح (مانند تهیه و ایجاد دکترین و غیره) برای هر سرویس جداگانه ای تنظیم شده بود. علاوه بر این، فعالیتهای زمان خدمت هر سرویس تا حد زیادی برنامه‌ریزی، اجرا و ارزیابی مستقل شده‌است. این شیوه‌ها منجر به تقسیم تلاش و عدم توانایی درآمدی از اقتصاد مقیاس شد و مانع از توسعه دکترین جنگ مدرن شد. تدوین دکترین AirLand Battle در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ مشکل هماهنگی تلاش‌ها در بین شاخه‌های مختلف خدمات را به وجود آورد. AirLand Battle تلاش کرد تا تمام قابلیت‌های بازوهای خدماتی ارتش را در یک دکترین واحد تلفیق کند. این
خدماتی ارتش را در یک دکترین واحد تلفیق کند. این سیستم پیش‌بینی سیستم‌های زمینی، دریایی، هوایی و فضائی بود که به‌طور هماهنگ برای حمله و شکست حریف به عمق خود عمل می‌کردند. ساختار نیروهای مسلح به‌طور مؤثر مانع از تحقق این آرمان شد. حمله ایالات متحده به گرنادا در سال ۱۹۸۳، بیشتر مشکلات ساختار ارتش را آشکار کرد. اگرچه نیروهای ایالات متحده به راحتی پیروز شدند، رهبران این کشور ابراز نگرانی‌های عمده در مورد عدم توانایی شعب مختلف خدمات در هماهنگی و برقراری ارتباط با یکدیگر و پیامدهای عدم هماهنگی در صورت مواجهه با
یکدیگر و پیامدهای عدم هماهنگی در صورت مواجهه با دشمن تهدید آمیز تر. اثرات. قانون گلدواتر-نیکولز تغییرات گسترده‌ای را در نحوه سازماندهی نیروهای نظامی آمریکا به همراه داشت. اولین آزمایش موفقیت‌آمیز گلد واتر نیکولز حمله ایالات متحده به پاناما در سال ۱۹۸۹ بود، جایی که دقیقاً طبق برنامه‌ریزی عمل کرد و به فرمانده ایالات متحده، ژنرال ارتش ماکسول رید تورمن، اجازه داد تا کنترل کاملی را بر تفنگداران دریایی انجام دهد دارایی‌های ارتش، نیروی هوایی و نیروی دریایی بدون نیاز به مذاکره با خدمات فردی. زنجیره فرماندهی و