payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از او حمایت می‌کرد. در جوانی این نقص جسمی او را به تظاهر بیشتر سوق می‌داد و او به بازی چوگان، راندن ماشین سریع و قمار بی‌حد روی آورد. آغاز کار سیاسی. در اوایل دههٔ بیست زندگی، کارویی تحت تأثیر سنت خانوادگی فرانکوفونی خود چندین سال را در پاریس گذراند و به انگلستان و آمریکا نیز سفر کرد. در این بین هم با سوسیالیسم آشنایی پیدا می‌کرد، نه نتها نوشته‌های کارل مارکس را می‌خواند حتی با سوسیالیست‌های مطرحی همچون سیدنی وب و بئاتریس وب در لندن نیز ملاقات‌هایی داشت. در ۲۶ سالگی به‌عنوان نمایندهٔ مستقل در پارلمان حاضر
۲۶ سالگی به‌عنوان نمایندهٔ مستقل در پارلمان حاضر شد ولی نتیجه را باخت. سرانجام ریاست انجمن کشاورزی ملی مجارستان را به دست گرفت و سال بعد از آن، ۱۹۱۰ در مجلس سفلا در ردیف اپوزیسیون، شاخهٔ رادیکال حزب استقلال و ۴۸ که حزبی وفادار به نظرات سیاسی لایوش کشوت بود، جای گرفت. دشمنی دیرینهٔ کارویی با ایشتوان تیسا، نخست‌وزیر یک بار در ژانویه ۱۹۱۳ به دوئل کشیده‌شد؛ آن دو از سر انتخابات ۱۹۰۵ با یکدیگر دشمنی سیاسی داشتند. در پی یک اختلاف سیاسی، کارویی از دست دادن با تیسا امتناع ورزید و این کار او به دوئلی یک ساعته با
امتناع ورزید و این کار او به دوئلی یک ساعته با سابر رسید. تیسا زخمی بر بازوی کارویی وارد کرد و این گونه دوئل به پایان رسید. جنگ جهانی اول. کارویی که در سال دوم در جبهه جنگید، به تدریج مواضعی موافق با تفاهم مثلث اتخاذ کرد و رهبری فراکسیونی کوچک ولی به شدت فعال را با دیدگاه‌های ضدجنگ و صلح‌طلبی در پارلمان بر دست گرفت. عقاید سیاسی او موجبات اتحادش را با رادیکال‌های داخلی و سوسیال دموکرات‌ها فراهم کرده‌بود. او اعتقاد داشت بدون اصلاحات دموکراتیک و تغییر در سیاست همگون‌سازی فرهنگی اقلیت‌های قومی، به زودی تنش‌های
همگون‌سازی فرهنگی اقلیت‌های قومی، به زودی تنش‌های اجتماعی و ملی فزاینده باعث فروپاشی مجارستان خواهد شد. مخالفان وی و بیشتر از همه، نخست‌وزیر ایشتوان تیسا درست بر عکس این مسئله معتقد بودند تسلیم در برابر خواسته‌های دموکراتیک و ملی‌گرایانه نظم اجتماعی را متزلزل می‌کند و منجر به فروپاشی فوری و تجزیه پادشاهی مجارستان می‌شود. کارویی همچنین در تمام دوران جنگ با دیپلمات‌های تفاهم مثلث، انگلیسی و فرانسوی به‌صورت پنهانی در سوئیس تماس داشت. او همواره در تماس‌هایش با نیروهای تفاهم مثلث خود را طرفدار اصول چهارده‌گانه
نیروهای تفاهم مثلث خود را طرفدار اصول چهارده‌گانه وودرو ویلسون معرفی می‌کرد. کارویی ساده‌لوحانه بر آن بود که اصول ویلسون می‌تواند شرایط صلح عادلانه‌ای به دست آورد. اولین جمهوری مجارستان. در پایان جنگ جهانی اول، در بحبوحه فروپاشی پادشاهی اتریش-مجارستان، اتحادی سیاسی از رهبران احزاب دموکراتیک و آشتی تشکیل شد که در ۲۵ اکتبر ۱۹۱۸، در هتل آستوریای بوداپست با اعلام شورایی ضد دولتی به نام شورای ملی مجار به رهبری کارویی احراز هویت کرد. شورای ملی با صدور دوازده اعلامیه خواستار پایان سریع جنگ، استقرار استقلال کشور،
خواستار پایان سریع جنگ، استقرار استقلال کشور، اصلاحات دموکراتیک و سازش با ملیت‌های قومی بدون به خطر انداختن تمامیت ارضی کشور شد. در ۳۱ اکتبر جمعیت کثیری با گل داوودی بر کلاه سازمان‌های اداری در بوداپست را به تسخیر درآورد. انقلاب بدون خونریزی به غیر از یک استثناء پیروز شد؛ ایشتوان تیسا نخست‌وزیر پیشین به قتل رسید. در همین روز کارل به اجبار کودتا و نخست‌وزیری کارویی را پذیرفت. پس از این کارویی با نیت صلح‌طلبی زیر بار درخواست رئیس‌جمهور ایالات متحده وودرو ویلسون مبنی بر خلع سلاح ارتش مجارستان رفت. اعلام
ویلسون مبنی بر خلع سلاح ارتش مجارستان رفت. اعلام آتش‌بس با رهبری بِلا لیندِر بدون هیچ مقام سیاسی یا اجرایی در بامداد سوم نوامبر توسط تلگرافی به فرماندهان ارتش فرستاده شد. ارتش مجارستان در حالی به وطن بازمی‌گشت که همچنان در بیرون مرزها (و نه در داخل)، در صربستان، رومانی و ایتالیا در حال جنگ بود. با حکم خلع سلاح، مجارستان به نقطهٔ کاملاً آسیب‌پذیری رسید و بلافاصله پس از آن بود که چک‌ها، صرب‌ها و رومانیایی‌ها با استفاده از این فرصت منحصر به فرد اشغال مجارستان را آغاز کردند. در زمان حاکمیت کابینهٔ صلح‌طلب
را آغاز کردند. در زمان حاکمیت کابینهٔ صلح‌طلب کارویی، مجارستان کنترل تقریباً ۷۵ درصد از خاک خود را در پیش از جنگ جهانی اول به مساحت ۴۱۱٬۳۲۵ کیلومتر مربع بدون مقاومت مسلحانه از دست داد و در معرض اشغال خارجی قرار گرفت. ۱۳ نوامبر در پی انقلاب، کارل با صدور اعلامیه‌ای حق مجارستان را در تعیین سیاست به رسمیت شناخت و اتحاد اتریش-مجارستان به پایان رسید. کارویی بدون انتخابات، دولت جمهوری خلق مجارستان را با عنوان رئیس‌جمهور موقت در ۱۶ نوامبر تأسیس کرد. به موجب آتش‌بس بلگراد که کارویی با متفقین به امضا رساند، ارتش
بلگراد که کارویی با متفقین به امضا رساند، ارتش مجارستان به شش لشکر پیاده و دو سواره محدود شد و خطوط مرزی تعیین شده‌ای در کنترل مجارستان باقی می‌ماند. بلافاصله پس از آتش‌بس، بر اساس قرارداد نیروهای صربستان و فرانسه از جنوب پیشروی کرده و کنترل بانات و کرواسی را در دست گرفتند، چکسلواکی نیز شمال مجارستان و بخشی از دامنه‌های کوه‌های کارپات را اشغال کرد و نیروهای رومانی مجاز به پیشروی تا رود ماروش بودند. با این وجود، یک روز پس از امضای قرارداد، صربستان تا شهر پچ پیشروی کرد. سیاست داخلی. دولت‌های کارویی و
شهر پچ پیشروی کرد. سیاست داخلی. دولت‌های کارویی و نخست‌وزیر دِنِش بِرینکِی در مجموع بیش از چهل قانون و حدود چهارصد فرمان ارائه کرده و توسط شورای ملی به تصویب رساندند؛ طبق قوانین جدید مردان بالای ۲۱ و زنان بالای ۲۴ سال با هر زبانی دارای حق رأی می‌شدند. در این قوانین آزادی مطبوعات، تشکل‌ها و اجتماعات گنجانده شده‌بود. با وجود اینکه دولت برای بسیاری از اصلاحات برنامه‌ریزی کرده‌بود، اما در نهایت هیچ بخشی از صنعت یا تجارت ملی نشد و زمین بین دهقانان توزیع نگردید. در مورد اصلاحات ارضی و تقسیم زمین‌های کشاورزی به
در مورد اصلاحات ارضی و تقسیم زمین‌های کشاورزی به دهقانان عملاً فقط کارویی بخشی از املاکش را به کشاورزان روستای خود در کاپولنا بخشید. قرار بود انتخابات عمومی هم طبق قوانین جدید در آوریل ۱۹۱۹ برگزار شود که جمهوری خلق مجار در آن زمان دیگر موجودیت نداشت. پس از تظاهرات بیکاری ۲۰ فوریه ۱۹۱۹، که منجر به درگیری مسلحانه در برابر تحریریه "نپ‌ساوا" شد، وی سی و دو رهبر حزب کمونیست مجارستان، از جمله بلا کون را به زندان انداخت. ملیت و سیاست نظامی. یکی از اهداف اصلاحات کارویی، برابری ملیت‌ها بود که تئوریسین آن اُسکار
کارویی، برابری ملیت‌ها بود که تئوریسین آن اُسکار یاسی وزیر ملیت برای مدت‌ها روی مفهومی به نام "سوئیس شرق" کار کرده‌بود. آنها می‌خواستند به ملیت‌ها استقلال گسترده اعطا کنند، که برای مثال، نه تنها دوره ابتدایی بلکه تحصیلات دوره متوسطه نیز به زبان خود آنها تدریس شود. این امر بنا بود رهبران ملیت‌های، عمدتاً رومانیایی، اسلواک و روتنیایی را وادار کند تا مردم خود را با حداکثر خودمختاری در مرزهای مجارستان نگه دارند. این تلاش البته ناکام ماند و در عمل فقط شواب‌ها در مجارستان باقی ماندند. در ارتش اتریش-مجارستان، که
مجارستان باقی ماندند. در ارتش اتریش-مجارستان، که افسران آن عمدتاً ضد کارل بودند، در بخش ارتش مجارستان، فقط یک گروهان از هر هنگ دارای بیش از ۷۵ درصد سرباز مجار بود. با این حال وزیر دفاع امپراتوری (تا اکتبر ۱۹۱۸)، ژنرال شاندور سورمای معتقد بود همین ارتش برای محافظت از مرزهای مجارستان تاریخی کاملاً کافی است. سورمایِ باتجربه در فرماندهی جبهه جنگ و ارتش، به دستور کارویی بازداشت شد و بلا لیندر، که به عنوان اولین وزیر جنگ دولت کارویی معرفی شد، خلع سلاح ارتش مشترک را با عجله اجرایی کرد. جمله معروف او: «دیگر به
را با عجله اجرایی کرد. جمله معروف او: «دیگر به ارتش نیاز نیست. هرگز نمی‌خواهم سربازی را ببینم» بود. مطابق با خواستهٔ متفقین ژنرال آلمانی، آگوست فون مکنسن که به دلیل نقشش در آزادسازی ترانسیلوانی از محبوبیت زیادی در میان مردم مجارستان برخوردار بود نیز دستگیر و به انگلیسی‌ها تحویل داده شد. بلا لیندر، سپس جانشین سوم مکنسن، ویلهلم بوهم و قائم مقام وزیر جنگ، اورل استرومفلد را به وزارت امور خارجه جنگ منصوب کرد، که سازماندهی مجدد ارتش را آغاز کند. اما این کار چنان کند و راکد بود که به گفته ناظران فرانسوی، یگان‌های
و راکد بود که به گفته ناظران فرانسوی، یگان‌های مجاری از نظر نظامی تا پایان دسامبر هیچ ارزشی نداشتند. کارویی هیچ دستورالعملی برای حفاظت مسلحانه از مرزها صادر نکرد تا اینکه کولوژوار در ۲۴ دسامبر توسط ارتش رومانی، اشغال شد و آتش‌بس به‌طور کامل نادیده گرفته شد. او در ۲ مارس ۱۹۱۹ اعلام کرد: «ما در شرایط اضطراری این کشور را با سلاح آزاد خواهیم کرد. اگر آنها بخواهند با ما صلحی کنند که به معنای تجزیه مجارستان باشد، من این صلح را امضا نمی‌کنم.» یادداشت ویکس. در ۲۰ مارس، فرناند ویکس فرانسوی تصمیم موافقت‌نامه‌های
مارس، فرناند ویکس فرانسوی تصمیم موافقت‌نامه‌های حومه پاریس، یادداشت ویکس را تسلیم دولت کارویی کرد که به بهانهٔ جلوگیری از ورود انقلاب روسیه، به ارتش رومانی اجازه می‌داد تا خط ساتمارنمتی-نادی‌کاروی-نادی‌واراد-آراد پیشروی کنند و در غرب نیز خواستار منطقه‌ای بی‌طرف در دل دشت بزرگ شامل: سگد، دبرتسن، بکش‌چابا، دیولا و هودمزوواشارهی شده‌بود. این دستور قابل قبول دولت کارویی نبود و به استعفای کابینه در ۲۱ مارس انجامید. کارویی دستور کابینهٔ جدید داد ولی خاطرنشان کرد که دولت جدید باید تنها از سوسیال دموکرات‌ها (که
که دولت جدید باید تنها از سوسیال دموکرات‌ها (که بدون اطلاع او با کمونیستها ائتلاف کرده‌بودند) انتخاب شود؛ با کودتای بلا کون، کارویی استعفا داد و جمهوری شورایی در ۲۱ مارس ۱۹۱۹ تأسیس شد و تا اول اوت همان سال برای ۱۳۳ روز ادامه یافت. مهاجرت. پس از فرار به خارج از کشور در ژوئیه ۱۹۱۹، کارویی به یک سوسیالیست دست چپی تبدیل شد. در جنگ جهانی دوم در بریتانیا سکنی گزید و در ۱۹۴۴ جنبشی برای مجارستان جدید و دموکراتیک سازماندهی کرد. او فقط توانست در ۱۹۴۶ به مجارستان بازگردد و تصدی پُست سفیر در پاریس (۱۹۴۷–۴۹) به او
بازگردد و تصدی پُست سفیر در پاریس (۱۹۴۷–۴۹) به او سپرده شد ولی پس از دستگیری لاسلو رایک و برای اعتراض به دادگاه نمایشی استعفا داد و هرگز به مجارستان بازنگشت. کارویی سرانجام در ۱۹ مارس ۱۹۵۵ در وانس در سن ۸۰ سالگی درگذشت. میراث. دو جلد کتابی که کارویی از خاطراتش در غربت نوشته، در دوران کمونیسم در مجارستان چاپ شدند: در برابر همهٔ جهان، ۱۹۲۵ و خاطرات: ایمان بدون توهم، ۱۹۵۴. در دورهٔ کمونیسم به رهبری یانوش کادار در سال ۱۹۷۵ به‌جهت تقدیر از حمایت‌های میهای کارویی از حزب سوسیال دموکرات مجارستان (اولین جمهوری
از حزب سوسیال دموکرات مجارستان (اولین جمهوری مجارستان) و حزب کمونیست مجارستان (دومین جمهوری مجارستان)، مجسمه‌ای از او در میدان کشوت بوداپست در نزدیکی ساختمان پارلمان مجارستان نصب کردند. در سال‌های پس از فروپاشی دولت کادار، چندین بار مجسمه با رنگ مورد حمله قرار گرفت. در نوامبر ۲۰۱۰ معاون رئیس حزب یوبیک، اِلود نوواک تابلویی به گردن مجسمه آویزان کرد که در آن نوشته بود: «من مسئول تریانون هستم.» در سال ۲۰۱۲، که کار نوسازی میدان کشوت و تغییر شکل آن به سال‌های پیش از جنگ جهانی دوم آغاز شد، مجسمه را به شهر شیوفُک
از جنگ جهانی دوم آغاز شد، مجسمه را به شهر شیوفُک در یک پارک منتقل کردند. در بسیاری از شهرها خیابان‌های همنام او تغییر پیدا کرده‌اند. در مرکز شهر بوداپست خیابان میهای کارویی به کارویی تغییر یافته تا ارتباطی با شخص او نداشته باشد.
«ایزدان کهن و نو» () قسمت ششم از فصل دومِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال‌پردازانهٔ "بازی تاج‌وتخت" و قسمت ۱۶ از کلِ این سریال است. فیلم‌نامه‌نویس این قسمت ونسا تیلور و کارگردان آن دیوید ناتر است و برندهٔ جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین چهره‌پردازی در یک سریال تک‌دوربینه شد.
استیون کُل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به مجموعه تلویزیونی عامه‌پسند "بروک‌ساید" و "ایزدان کهن و نو" ("بازی تاج‌وتخت") اشاره کرد.
فینتان مک‌کیوئن () بازیگر اهل ایرلند است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ایزدان کهن و نو"، "مرلین"، "هالیوکس"، "" و "معشوق جاودان" اشاره کرد.
سایمون آرمسترانگ () بازیگر اهل بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "نخبگان قاتل"، "ایزدان کهن و نو"،"خیابان کورونیشن" و "لبه عشق" اشاره کرد.
نیکلاس بلین () بازیگر اهل انگلستان است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "جاسوسان ورشو"، "ایزدان کهن و نو"، "شعبده‌باز"، "هری پاتر و محفل ققنوس"، "خیابان کورونیشن"، "دوریت کوچک"، "مخفیانه"، "خانواده دراماند"، "محاکمه و مجازات"، "روزنه امید" و "خانه نایب الملک" اشاره کرد.
مارتین کنزی (؛ – ) فیلم‌بردار و کارگردان فیلم اهل بریتانیا بود. وی کار خود را به عنوان مدیر تولید برای یک شرکت تبلیغات تلویزیونی مستقر در لندن به نام «پیکچر پالاس پروداکشنز» آغاز کرد. وی ۲ مرتبه برندهٔ جایزهٔ انجمن فیلم‌برداران بریتانیا شد. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ایزدان کهن و نو" اشاره کرد.
«شبح هرنهال» () قسمت پنجم از فصل دومِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال‌پردازانهٔ "بازی تاج‌وتخت" و قسمت ۱۵ از کلِ این سریال است. فیلم‌نامه‌نویس‌های این قسمت دیوید بنیاف و دی. بی. وایس و کارگردان آن دیوید پترارکا است. این قسمت از سریال که در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۲ منتشر شد، آخرین حضورِ گثین آنتونی (رنلی براتیون) در این مجموعه است. عنوان این قسمت، اشاره به نامی است که آریا استارک طی اقامتش در شهر هرنهال برای خود انتخاب نموده است، و در رمانِ "نبرد پادشاهان" بدان اشاره شده است. تولید. نگارش. قسمت «شبح هرنهال» پنجمین قسمت
است. تولید. نگارش. قسمت «شبح هرنهال» پنجمین قسمت از فصل دوم است که توسط دو شورانر سریال، دیوید بنیاف و دی. بی. وایس نوشته شده و پانزدهمین قسمت در کل مجموعه به‌شمار می‌رود. فیلمنامه این قسمت بر پایه فصل‌های «دنریس دوم»، «آریا هفتم»، «کتلین چهارم»، «جان چهارم»، «بران پنجم»، «کتلین پنجم» و «جان پنجم» (۲۸، ۳۱، ۳۴، ۳۵، ۳۶، ۴۰ و ۴۴) از کتاب "نبرد پادشاهان" به قلمِ جرج آر. آر. مارتین نوشته شده است. صحنه‌های تیریون با آتش‌افروزها و سرسی برگرفته از فصل‌های «تیریون پنجم» و «تیریون هشتم» (۲۱ و ۳۷) هستند. در این قسمت
و «تیریون هشتم» (۲۱ و ۳۷) هستند. در این قسمت تفاوت‌های زیادی با منبع اصلی وجود دارد: در کتاب‌ها، لرد بیلیش تنها پس از مرگ رنلی توسط شورا برای مذاکره با تایرل‌ها فرستاده می‌شود؛ خروج تیان از پایک نشان داده نمی‌شود، و دگمر کلف‌جا یک استاد اسلحه‌دار کهنه‌کار و زخمی است که به دلیل آموزش تیان در دوران کودکی‌اش، علاقه‌ای پدرانه به او دارد؛ آریا به‌جای خدمت به‌عنوان جام‌دار، خدمتکار آشپزخانه است و نمی‌تواند با لرد تایوین تعامل داشته باشد؛ و شخصیت زارو زوآن داکسوس به‌شدت تغییر یافته و به مردی سیاه‌پوست، دگرجنس‌گرا
تغییر یافته و به مردی سیاه‌پوست، دگرجنس‌گرا و با اصالت فروتن تبدیل شده که دارای گاوصندوقی است که در کتاب‌ها هرگز به آن اشاره‌ای نشده است. انتخاب بازیگران. در این قسمت شخصیت آتش‌افروز به نام «ویزدم هالین» معرفی می‌شود که توسط بازیگر بریتانیایی، روی دوتریس ایفا شده است. دوتریس دوست شخصی جرج آر. آر. مارتین است و این دو در دهه ۱۹۸۰، هنگام کار بر روی سریال موفق دیو و دلبر (مارتین به‌عنوان تهیه‌کننده و دوتریس در نقش «پدر») با یکدیگر آشنا شدند. سال‌ها بعد، دوتریس انتخاب مارتین برای خواندن کتاب‌های صوتی مجموعه
انتخاب مارتین برای خواندن کتاب‌های صوتی مجموعه "ترانه یخ و آتش" بود، کاری که برای او رکورد جهانی گینس را به خاطر بیشترین تعداد شخصیت صداگذاری‌شده در یک کتاب صوتی به همراه آورد. پس از تأیید ساخت سریال، مارتین خواست تا دوتریس را در پروژه دخیل کند و نقش‌هایی چون استاد ایمون، رودریک کسل یا استاد اعظم پایسل را برای او پیشنهاد داد. در نهایت قرار بود او در نقش پایسل ظاهر شود، اما به دلیل مشکلات پزشکی مجبور به کناره‌گیری از پروژه شد و جولیان گلاور جایگزین او شد. در فصل دوم، با بهبود وضعیت جسمی‌اش، نقش هالین به او
فصل دوم، با بهبود وضعیت جسمی‌اش، نقش هالین به او داده شد. شخصیت‌های دیگری که در این قسمت معرفی می‌شوند شامل دیده‌بان شب، کورین نیمه‌دست با بازی سایمون آرمسترانگ و شخصیت مرموز کوایت با بازی بازیگر آلمانی، لورا پرادلسکا هستند. این قسمت همچنین نخستین باری است که پیَت پری (که به‌طور گذرا در قسمت چهارم دیده شد) دیالوگ‌هایی دارد.
ایان هنمور (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شبح هرنهال"، "ماری یکم اسکاتلند"، "خواهران مگدالن"، "خانم هندرسون تقدیم می‌کند"، "بیداری"، "ارگ"، "ماری یکم اسکاتلند" و "کالبدگشایی" اشاره کرد.
جُغراگنج‌بازی (انگلیسی: Geocaching) یک فعالیت تفریحی در فضای باز است که شرکت‌کنندگان در آن با استفاده از یک دستگاه جی‌پی‌اس یا دستگاه هوشمند یا سایر فنون ناوبری، چیزهایی را پنهان می‌کنند و سایر شرکت‌کنندگان به دنبال یافتن آن در یک مختصات جغرافیایی مشخص می‌روند. به این اشیای پنهان اصطلاحاً جُغراگنج (geocache) یا «گنجواره» گفته می‌شود. گنجوارهٔ معمولی، یک جعبهٔ ضدآب کوچک است که در آن یک دفترچهٔ رخدادنگاری و گاهی یک قلم یا مداد وجود دارد. جُغراگنج‌باز (بازیکن) نام ثبت‌شدهٔ خود را به همراه تاریخ در دفتر ثبت
نام ثبت‌شدهٔ خود را به همراه تاریخ در دفتر ثبت می‌کند تا ثابت کند که گنجواره را یافته‌است. سپس گنجواره را دقیقاً در همان محل قرار می‌دهد. در جعبه‌های بزرگتر معمولاً چیزهایی که ارزش مادی زیادی ندارند به‌عنوان جایزه قرار می‌دهند مانند سکه، آینه، شانه، چاقو، فندک، تسبیح، نقشه و… و بازیکن می‌تواند آن‌ها را برای خود بردارد و چیزهای دیگری جای آن بگذارد. جغراگنج‌بازی شباهت‌هایی با جهت‌یابی، ، trigpointing, ، ، و دارد.
توفند ویلما؛ ()، شدیدترین توفندی است که تاکنون در حوضهٔ اقیانوس اطلس (آتلانتیک)، ثبت شده‌است و دومین طوفان موسمی گرمسیری؛ پس از طوفان پاتریشیا در سال ۲۰۱۵ است که در نیمکرهٔ غربی ثبت شده‌است. بخشی از فصل رکورد شکن طوفان فصلی آتلانتیک ۲۰۰۵، که شامل سه مورد از ده طوفان شدید آتلانتیک تا کنون (به همراه # ۴ ریتا و # ۷ کاترینا)، توفند ویلما بیست و دومین طوفان بود، سیزدهمین طوفان، ششمین طوفان بزرگ، طوفان دستهٔ ۵ و چهارمین طوفان مخرب فصل ۲۰۰۵ بود. یک تندباد دریایی در ۱۵ اکتبر در دریای کارائیب در نزدیکی جامائیکا
در ۱۵ اکتبر در دریای کارائیب در نزدیکی جامائیکا تشکیل شد، به سمت غرب حرکت کرد و دو روز بعد تا درجهٔ یک طوفان موسمی گرمسیری شدت گرفت که ناگهان به سمت جنوب چرخید و "ویلما" نام گرفت. ویلما به تقویت خود ادامه داد و سرانجام در ۱۸ اکتبر "توفند" تبدیل شد. اندکی پس از آن، شدت انفجاری آن رخ داد و تنها در ۲۴ ساعت، "ویلما" با سرعت باد ۱۸۵ مایل در ساعت (۲۹۸ کیلومتر در ساعت) به یک طوفان رده ۵ تبدیل شد.
«سرزمین‌های شب» () قسمت دوم از فصل دومِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال‌پردازانهٔ "بازی تاج‌وتخت" و قسمت ۱۵ از کلِ این سریال است. فیلم‌نامه‌نویس‌های این قسمت دیوید بنیاف و دی. بی. وایس و کارگردان آن آلن تیلور است. در زبان و فرهنگ دوتراکی، مقصود از سرزمین‌های شب، «دنیای مردگان» است. برای آنکه روح یک فرد دوتراکی پس از مرگ بتواند وارد سرزمین شب شده و با روح اجداد و نیاکان خود محشور شود، می‌بایست جسمش پس از مرگ، در تَلی از هیزم سوزانده شود. هنگامی که دنریس تارگرین با جسد همسر خود کال دروگو در «خانهٔ فناناپذیران» مواجه
همسر خود کال دروگو در «خانهٔ فناناپذیران» مواجه می‌شود، می‌پرسد آیا او نیز در سرزمین‌های شب به همسرش ملحق خواهد شد.
جرارد جردن () بازیگر اهل ایرلند شمالی است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سقوط"، "سرزمین‌های شب"، "پنجاه مرده متحرک"، "۷۱" و "پنج دقیقه از بهشت" اشاره کرد.
«باغ استخوان‌ها» () قسمت چهارم از فصل دومِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال‌پردازانهٔ "بازی تاج‌وتخت" و قسمت ۱۴ از کلِ این سریال است. فیلم‌نامه‌نویس این قسمت ونسا تیلور و کارگردان آن دیوید پترارکا است. تعداد بینندگان نخستین پخش این قسمت برای چهارمین هفته متوالی ثابت ماند و به ۳.۷ میلیون نفر رسید. در بریتانیا، این قسمت توسط ۰.۸ میلیون نفر از طریق شبکه اسکای آتلانتیک تماشا شد و به پربیننده‌ترین برنامه این شبکه در آن هفته تبدیل شد. عنوان سریال اشاره به عبارتی است که جورا مورمنت برای توصیف زمین‌های خارج شهر «کارث»
جورا مورمنت برای توصیف زمین‌های خارج شهر «کارث» به‌کار می‌برد. هنگامی که از او دربارهٔ این شهر سؤال می‌کنند، پاسخ می‌دهد: «زمین‌ها و صحرای بیرون دیوارهای شهر کارث همچون باغی از استخوان و پیکر مردگان است و هر بار که دروازه‌های این شهر به روز مسافران بسته می‌شود، این باغ شکوفاتر می‌گردد.» معاملات و مذاکرات دنریس تارگرین برای ورود به این شهر، یکی از موضوع‌های اصلی این قسمت از سریال است.
تونی وِی (؛ زادهٔ ) بازیگر، نویسنده و کمدین اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "گمنام"، "باغ استخوان‌ها"، "بلوار لندن"، "علی جی اینداهوس"، "لغزش‌ها"، "شرلوک"، "زندگی پس از مرگ"، "خانواده من"، "در جستجوی ناکجاآباد"، " گمنام"، "دختری با خالکوبی اژدها"، "برج"، "تعدی بر ما" و "لبه فردا" اشاره کرد.
اَندی کِـلِـهر () بازیگر اهل جمهوری ایرلند است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "تودورها"، "تیم پاکسازی"، "دست‌نوشته محرمانه"، "باغ استخوان‌ها" و "وایکینگ‌ها" اشاره کرد.
توافق‌پذیری یا دلپذیری یا همدلی، یک ویژگی شخصیتی است که در خصوصیت‌هایِ رفتاریِ فردی دیده‌می‌شود که به عنوان فردی مهربان، دلسوز، همکاری‌کننده، خون‌گرم و باملاحظه شناخته می‌شود. در روانشناسی معاصر شخصیت، توافق‌پذیری یکی از پنج بعد اصلی ساختار شخصیت است که تفاوت‌های فردی را در همکاری و هماهنگی اجتماعی نشان می‌دهد. توافق‌پذیری به عنوان یکی از پایه‌های مهم برقراری برابری و عدالت اجتماعی عمل می‌کند زیرا باعث می‌شود افراد به جای تمرکز روی اختلافات خود، به دنبال راه‌حل‌های مشترک و منافع متقابل باشند. افرادی که در
مشترک و منافع متقابل باشند. افرادی که در ارزیابی این بعد از شخصیت‌شان نمرهٔ بالایی می‌گیرند، همدل و نوع‌دوست هستند، در حالی که نمرهٔ توافق‌پذیری کم، با رفتار خودخواهانه و عدم درک احساسات افراد دیگر مرتبط است. کسانی که برای توافق‌پذیری امتیاز بسیار کمی می‌گیرند، به جای همکاری، نشانه‌هایی از رفتار سه‌گانهٔ تاریک مانند دستکاری و رقابت با دیگران را نشان می‌دهند. توافق‌پذیری یک صفت شخصیتی سطح بالا به حساب می‌آید؛ به این معنی که توافق‌پذیری، در واقع گروهی از زیر ویژگی‌های شخصیتی است که از نظر آماری در یک خوشه
ویژگی‌های شخصیتی است که از نظر آماری در یک خوشه جمع می‌شوند. ویژگی‌های شخصیتی سطح پایین‌تر، یا هایی که به عنوان زیرشاخهٔ توافق‌پذیری گروه‌بندی می‌شوند، عبارتند از: ، صراحت، ایثار، ، فروتنی و دل‌نازکی. تاریخچه. ۱۶ عامل شخصیتی کَتِل. مانند همهٔ پنج ویژگی بزرگ شخصیتی، ریشه‌های مفهوم مدرن توافق‌پذیری را می‌توان تا تحقیق سال ۱۹۳۶ گوردون آلپورت و هِنری اس اُودبِرت دنبال کرد. هفت سال بعد، رِیموند کَتِل ، یک خوشه‌بندی از هزاران کلمهٔ مربوط به شخصیت که توسط آلپورت و اودبرت شناسایی شده بود را منتشر کرد. خوشه‌های
و اودبرت شناسایی شده بود را منتشر کرد. خوشه‌های مشخص شده در این مطالعه به عنوان بنیادی برای تلاش‌های بعدی کتل در شناسایی عوامل بنیادی، جهانی و شخصیتی انسان به کار رفتند. وی سرانجام با استفاده از تحلیل عاملی به (16PF) رسید. تحلیل عاملیِ بیشتر، پنج عامل رده بالاتر یا «سراسری» را آشکار کرد که این ۱۶ عامل را در بر می‌گیرند. یکی از عامل‌های سراسری که با نمرات بالا در عامل‌های E, H، L و Q1 در تعریف می‌شود، با اینکه توسط کتل با عنوان «مستقل» معرفی شده‌است، یکی از اولین تعاریف مفهوم مدرن توافق‌پذیری است. پنج ویژگی
تعاریف مفهوم مدرن توافق‌پذیری است. پنج ویژگی بزرگ. میزان توافق‌پذیری در مدل پنج ویژگی شخصیت، معمولاً از طریق خوداظهاری ارزیابی می‌شود، هرچند از گزارش همتایان (اطرافیان مشابه فرد) و مشاهده‌های اشخاص ثالث نیز می‌توان استفاده کرد. معیارهای خوداظهاری، یا "واژگانی" هستند یا مبتنی بر "بیان" شخص. اینکه از کدامیک از معیارهای هر کدام از این دونوع معیار استفاده شود، با ارزیابی خصوصیات روانسنجی و محدودیت‌های زمانی و مکانی تحقیق تعیین می‌شود. "معیارهای واژگانی" از صفت‌های فردی‌ای استفاده می‌کنند که منعکس کنندهٔ
صفت‌های فردی‌ای استفاده می‌کنند که منعکس کنندهٔ ویژگی‌های توافق‌پذیر بودن یا توافق‌پذیر نبودن هستند، مانند همدلی، همکاری کردن، خون‌گرم بودن، باملاحظه بودن، یا خشن بودن، نامهربان بودن و بی‌ادب بودن. کلماتی که توافق‌پذیر نبودن را نشان می‌دهند، کدگذاری معکوس دارند. گُلدبِرگ در سال ۱۹۹۲ به عنوان بخشی از نشانگرهای ۱۰۰ کلمه‌ایِ پنج ویژگیِ اصلیِ شخصیتش، یک معیار ۲۰ کلمه‌ای ایجاد کرد، و ساسییِر در سال ۱۹۹۴، به عنوان بخشی از نشانگرهای کوچک ۴۰ کلمه‌ای‌اش، یک معیار ۸ کلمه‌ای خلاصه‌تر تهیه کرد. تامپسون در سال ۲۰۰۸
۸ کلمه‌ای خلاصه‌تر تهیه کرد. تامپسون در سال ۲۰۰۸ به‌طور سیستماتیک، این نشانگرها را مورد بازنگری و بهبود قرار داد تا یک معیار ۴۰ کلمه‌ای با خصوصیات روان‌سنجی بهتر در هر دو جمعیت آمریکایی و غیر آمریکایی، تهیه کند که به آن، نشانگرهای کوچک انگلیسی بین‌المللی می‌گویند. این معیارهای خلاصه شده، هم در داخل آمریکا و هم به ویژه، بدون در نظر گرفتن جمعیت آمریکایی، مکانیزم‌های داخلی خوبی برای جلوگیری از تناقض در نتایج و اطمینان از اعتبار نتایج برای ارزیابی توافق‌پذیری و سایر ابعاد پنج ویژگی شخصیت دارد. قابلیت اطمینان
و سایر ابعاد پنج ویژگی شخصیت دارد. قابلیت اطمینان داخلی اندازه‌گیری توافق‌پذیری برای افرادی که انگلیسی زبان مادری آنهاست، ۰٫۸۶ و برای انگلیسی زبانانی که انگلیسی زبان مادری آنها نیست، ۰٫۸۰ گزارش شده‌است. "معیارهای بیانی" از کلمات بیشتری استفاده می‌کنند و از این رو، نسبت به معیارهای واژگانی، در ابزارهای تحقیقی بیشتری به کار می‌روند. برای ارزیابی این معیارها، از پاسخ‌دهندگان خواسته می‌شود که میزان موافقت خود را نسبت به مجموعه‌ای از عبارات تعیین کنند. عباراتی مانند: "تقریباً با همهٔ افراد شرایط خوبی دارم". یا:
"تقریباً با همهٔ افراد شرایط خوبی دارم". یا: "من به مشکلات" "دیگران علاقه ندارم. و" یا "با دیگران احساس همدردی می‌کنم". بعد از معرفی ۱۶ عامل شخصیت (معروف به 16PF)، رویکرد تحلیل عاملی کتل، که برای شناساییِ ساختارهایِ شخصیتیِ جهانی، مورد استفاده قرار گرفته بود، الهام‌بخش مطالعات بی‌شماری در دهه‌های بعد شد. در این مدت، با استفاده از خوشه‌های اصلی کتل، یا همان ۱۶ عامل شخصیت و همچنین داده‌های اصلی وی، چندین محقق، به‌طور مستقل، یک مدل پنج عاملی از شخصیت را تهیه کردند. از اوایل دههٔ ۱۹۶۰ به بعد، این کاوش‌ها
کردند. از اوایل دههٔ ۱۹۶۰ به بعد، این کاوش‌ها معمولاً عاملی به نام «توافق‌پذیری» یا «معاشرتی‌بودن» را شامل می‌شدند. به دنبال کارهای پیشگامانهٔ کتل، با وجود ارائهٔ مکرر نسخه‌های همسان از پنج عامل پایدار شخصیتی، این چارچوب سرانجام در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ با کار ، در تحقیقات شخصیتی، به مدل غالب تبدیل شد. گلدبرگ با استفاده از مطالعاتِ واژگانیِ شبیه به مطالعات آلپورت و اودبرت، اصطلاح «پنج ویژگی بزرگ» را انتخاب کرد تا تعداد خاص اصطلاحات مربوط به شخصیت که در هر یک از این پنج عاملِ متمایز وجود دارد را منعکس کند.
از این پنج عاملِ متمایز وجود دارد را منعکس کند. توافق‌پذیری که یکی از این موارد بود، با تعدادی از کلمات مرتبط با شخصیت، تعریف شده بود که مشابه کلمات موجود در تحلیل‌های اولیه و جدیدتر موضوع وجود داشتند. نمونه‌هایی از این کلمات عبارتند از: «دوستانه»، «خوش‌اخلاق»، «همکاری کننده»، «قابل اطمینان»، «پرورش دهنده»، «خوش‌مشرب» و «باملاحظه». آزمون شخصیت نئو (NEO PI). در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، پُل کاستا و رابرت مَک‌کرِی ، در مورد توسعهٔ ارزیابی‌های شخصیتی بر اساس مدل‌های عاملی، شروع به تحقیق کردند. در ابتدای تحلیل‌های