payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنلاینی که اکنون با این عنوان شناخته می‌شوند. شخصیت اصلی داستان، مردی سی‌ساله و بی‌نام است که ظاهری نازیبا دارد، فاقد مهارت‌های اجتماعی است و از افسردگی رنج می‌برد؛ و همین باعث می‌شود با وجود شغل عالی‌اش در حوزهٔ فناوری اطلاعات، میان زنان محبوبیتی نداشته باشد. وضعیت برای همکار او حتی بدتر است؛ مردی که به‌شدت زشت است و در ۲۸سالگی هنوز باکره مانده. شخصیت اصلی سعی می‌کند دوستش را به قتل زنی که او را طرد کرده، ترغیب کند، اما دوستش در آخرین لحظه از این کار صرف‌نظر می‌کند. در این رمان، شخصیت اصلی دربارهٔ
صرف‌نظر می‌کند. در این رمان، شخصیت اصلی دربارهٔ پیامدهای ویرانگر انقلاب جنسی تأمل می‌کند. از نظر او، آزادی جنسی باعث شده مکانیزم بازار بر روابط انسانی حاکم شود. در نتیجه، افراد زیبا همه‌چیز را به‌دست می‌آورند و افراد زشت هیچ‌چیز. دو قسمت از مجموعهٔ درام جنایی آمریکایی "" بر اساس موضوع اینسل‌ها ساخته شده‌است. در ، قسمت "Holden's Manifesto" (۲۰۱۴) بر پایهٔ شخصیت الیوت راجر و کشتار ایسلا ویستا در سال ۲۰۱۴ ساخته شده‌است. در ، (۲۰۱۸) گروهی از اینسل‌ها را به تصویر می‌کشد که برای گرفتن انتقام، به قربانیان وسواس
می‌کشد که برای گرفتن انتقام، به قربانیان وسواس یکدیگر حمله می‌کنند و برای همدیگر بهانه‌سازی می‌کنند. این خط داستانی از رمان دههٔ ۱۹۵۰ با عنوان "غریبه‌هایی در قطار" الهام گرفته شده‌است. در یکی از قسمت‌های مجموعهٔ پزشکی آمریکایی "پپزشک شیکاگویی" نیز بیماری با هویت اینسل به تصویر کشیده شده‌است که در جریان یک تیراندازی کور که کارکنان بیمارستان را هدف گرفته بود، مجروح می‌شود. رمان "هشدار منصفانه"، نوشتهٔ مایکل کانلی و منتشرشده در سال ۲۰۲۰، یک رمان دلهره‌آور است که در آن شرکتی به تصویر کشیده می‌شود که داده‌های
که در آن شرکتی به تصویر کشیده می‌شود که داده‌های آزمایش‌های ژنتیکی زنانی را می‌خرد که از نظر ژنتیکی مستعد اعتیاد جنسی شناسایی شده‌اند. این شرکت سپس نام و نشانی این زنان را به اینسل‌ها می‌فروشد، که یکی از آن‌ها قاتل زنجیره‌ای است. فیلم علمی‌تخیلی "جانور" محصول سال ۲۰۲۳ نیز یکی از شخصیت‌هایش را بر اساس الیوت راجر طراحی کرده‌است. مینی‌سریال بریتانیایی "نوجوانی" که در سال ۲۰۲۵ از طریق نتفلیکس منتشر شد، به‌طور مستقیم به فرهنگ اینسل می‌پردازد. این مجموعه که در چهار قسمت روایت می‌شود، داستان جیمی میلر، پسر
در چهار قسمت روایت می‌شود، داستان جیمی میلر، پسر سیزده‌ساله‌ای را دنبال می‌کند که به‌اتهام قتل هم‌کلاسی‌اش، کیتی، بازداشت شده‌است. از خلال بازجویی‌های پلیسی و ارزیابی‌های روان‌شناختی، مشخص می‌شود که جیمی تحت تأثیر ایدئولوژی‌های آنلاین مرتبط با منوسفیر و جوامع اینسل قرار داشته‌است. این سریال تأثیر شبکه‌های اجتماعی، مردسالاری سمی، و رادیکال‌سازی نوجوانان را بررسی می‌کند.
سر استیرلینگ کرافرد ماس، (؛ (۱۷ سپتامبر ۱۹۲۹ – ۱۲ آوریل ۲۰۲۰) در کنزینگتون غربی، لندن) رانندهٔ مسابقات فرمول یک اهل بریتانیا بود. او که یکی از اعضای تالار مشاهیر بین‌المللی ورزش‌های موتوری بود، در ۲۱۲ مسابقه از مجموع ۵۲۹ مسابقه در چندین کلاس و ردهٔ مختلفی که در آن‌ها شرکت کرد، قهرمان شد و به‌عنوان «بزرگترین راننده‌ای که هرگز قهرمان جهان نمی‌شود» از او یاد می‌شود. ماس در یک بازهٔ هفت ساله میان سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۱، چهار بار به جایگاه دوم دست یافت و در سه فصل دیگر مقام سوم جهان را کسب کرد. ماس در ۱۲ آوریل
دیگر مقام سوم جهان را کسب کرد. ماس در ۱۲ آوریل ۲۰۲۰ در سن ۹۰سالگی درحوالی لندن درگذشت.
گرلز جنریشن اولین آلبوم ژاپنی توسط گروه کره‌ای گرلز جنریشن است که توسط و یونیورسال میوزیک ژاپن در تاریخ ۱ ژوئن ۲۰۱۱ منتشر شد. نسخه بازپخش این آلبوم با عنوان «پسران» در تاریخ ۲۸ دسامبر ۲۰۱۱ منتشر شد. برای تبلیغ این آلبوم، گرلز جنریشن نخستین تور کنسرت ژاپن خود را با نام شروع کردند. علاوه بر این، این آلبوم در رده هجدهم از فهرست ۲۰ آلبوم برتر پاپ سال ۲۰۱۱ از مجله "اسپین" قرار گرفت و باعث شد تا این آلبوم به پرفروش‌ترین آلبوم شود و در فهرست سالانهٔ آلبوم اوریکون، در بالاترین رتبهٔ بدست آمده توسط یک گروه کره‌ای
در بالاترین رتبهٔ بدست آمده توسط یک گروه کره‌ای قرار بگیرد. این آلبوم با کمک آلبوم بازپخش خود، تا تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۲ به‌طور رسمی بیش از ۱ میلیون نسخه فروحته است. در ژوئن ۲۰۱۲، این آلبوم توسط «انجمن صنعت ضبط ژاپن» (RIAJ) گواهی میلیونی شد، و این گروه را به دومین هنرمند کره‌ای و اولین گروه کره‌ای تبدیل کرد که این دستاورد را در ژاپن از زمان موفقیت آلبوم هم‌کمپانی‌شان بوآ که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد، کسب می‌کنند. نظرات منتقدین. "گرلز جنریشن" از منتقدان موسیقی نظرات متنوع تا مثبتی دریافت کرد. جیمز هادفیلد از مجلهٔ
متنوع تا مثبتی دریافت کرد. جیمز هادفیلد از مجلهٔ در ژاپن آن را به عنوان یک آلبوم «منسجم» مورد ستایش قرار داد و این آلبوم را «پیشرفت» در نسخه‌های قبلی کره ای دانست. هادفیلد همچنین "گرلز جنریشن" را یکی از بهترین آلبوم‌های جی-پاپ لقب داد. پیوند به بیرون. نماهنگ‌های تبلیغاتی برای این آلبوم:
آژانس دارویی اروپا () یا به اختصار EMA، یکی از نهادهای اتحادیه اروپا که مسئولیت تنظیم مقررات، ارزیابی و نظارت بر داروی‌های شیمیایی را به عهده دارد. تا قبل از سال ۲۰۰۴، نام این سازمان «آژانس اروپایی ارزیابی محصولات دارویی» یا «آژانس ارزیابی دارویی اروپا» (EMEA) بود. آژانس دارویی اروپا در سال ۱۹۹۵ با هزینهٔ اتحادیهٔ اروپا و صنایع داروسازی و یارانهٔ غیرمستقیم از کشورهای عضو برپا شد و هدف اعلام‌شده از این کار هماهنگ‌سازی (و نه جایگزینی) نهادهای نظارتی هر یک از کشورها بر روی داروی‌های شیمیایی بود. امید بر آن بود
بر روی داروی‌های شیمیایی بود. امید بر آن بود که تأسیس این سازمان نه تنها هزینهٔ سالیانهٔ €۳۵۰ میلیون یورویی شرکت‌های دارویی برای دریافت مجوز از هر کشور را کاهش دهد، بلکه تمایلات حمایت‌گرایانهٔ کشورهای مستقل در عدم تأیید داروهای جدید به‌منظور حمایت از ساخت داروهای قدیمی توسط کارخانه‌های محلی در همان کسور را نیز حذف نماید. مقر اصلی این سازمان اینک در شهر آمستردام قرار دارد و پس از هفت سال گفتگو بحث میان کشورهای عضو اتحادیهٔ اروپا بنا شد. پیش‌تر، مقر اصلی این سازمان در شهر لندن بود که به‌دنبالِ تصمیم آن کشور
سازمان در شهر لندن بود که به‌دنبالِ تصمیم آن کشور مبنی بر خروج از اتحادیهٔ اروپا (برکسیت)، در مارس ۲۰۱۹ میلادی به آمستردام نقل مکان کرد. انتقادات. مراحل بررسی و بازبینی دارویی توسط آژانس دارویی اروپا به‌سبب عدم شفافیت و احتمال تعارض منافع مورد انتقاد بوده‌است. به عنوان مثال «لوئیس برینت» یک پزشک دانمارکی در جریان بررسی این آژانس بر روی یکی از کارهای خودش، متوجه شد که هیچ نام و نشانی از «متخصصان» بررسی‌کننده اطلاعات منتشر نمی‌شود و این موضوع مخفی نگه داشته می‌شود. جزئیات بررسی‌ها و عقاید مخالف منتشر
داشته می‌شود. جزئیات بررسی‌ها و عقاید مخالف منتشر نمی‌گردد و این نشان می‌دهد که این «متخصصان»، همگی یک نظر واحد و یکسان دارند. به نظر او این مسئله، غیرعلمی و غیردموکراتیک است. مقایسه با سایر نهادهای نظارتی-مقرراتی. آژانس دارویی اروپا کمابیش شبیه سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) است، اما بر خلاف آن تمرکزگرایی ندارد. مدت میانگین زمان ارزیابی این آژانس برای پذیرش یک محصول دارویی ۲۱۰ روز و برای FDA به‌طور متوسط حدود ۵۰۰ روز است.
«شیردل» آهنگی است که توسط گروه گرلز جنریشن تولید شده‌است. این ترانه در ۱۸ اوت ۲۰۱۵ به عنوان دومین تک‌آهنگ از پنجمین آلبوم استودیویی این گروه به نام شیردل توسط اس.ام. انترتینمنت منتشر شد. ترکیب بندی. «شیردل» توسط "بیلبورد" به عنوان یک آهنگ سول با الهام از بابلگام پاپ توصیف شده‌است. این ترانه صدای رتروی دههٔ شصتی آمریکایی و ملودی جاز دارد و همچنین دارای «بیس لاین جذابی» است. این ترانه دربارهٔ زنانی که عاشق مردانی متقلب و خیانتکار هستند صحبت می‌کند و شرح می‌دهد که چگونه این زنان سعی می‌کنند مانند رام کردن یک
که چگونه این زنان سعی می‌کنند مانند رام کردن یک شیر، این مردان را رام خود کنند.
فوتبال پرطرفدارترین ورزش در کره شمالی است. فوتبال در این کشور توسط فدراسیون فوتبال کره شمالی اداره می‌شود که در سال ۱۹۴۵ تأسیس شد. بر خلاف تیم مردان، تیم ملی فوتبال زنان کره شمالی تماماً متشکل از زنان زاده کره شمالی است و بسیار موفق‌تر از تیم مردان این کشور است. این تیم در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۰۷ به یک چهارم نهایی رسید و نیز در جام ملت‌های زنان آسیا ۲۰۰۸ قهرمان شد.
کلادریبین () دارویی است که برای درمان «لوسمی سلول مویی» (HCL)، «لوسمی مزمن لنفاوی لنفوسیت بی» و «ام‌اس عودکننده-بهبودیابنده» به‌کار می‌رود. نام شیمیایی این دارو، ۲-کلرو-۲'-داُکسی‌آدنوزین (2CdA) است. کلادریبین یک آنالوگ ساختاری پورین و یک داروی صناعی شیمی‌درمانی است که به‌طور ؟؟؟ دستگاه ایمنی بدن را تضعیف می‌کند. به‌لحاظ شیمیایی، کلادریبین مقلدِ نوکلئوزید آدنوزین است، اما بر خلاف آن در برابر تجزیه توسط آنزیم آدنوزین دآمیناز مقاومت می‌کند و در نتیجه در درون سلول باقی مانده و در ساخت دی‌ان‌ای تداخل ایجاد
سلول باقی مانده و در ساخت دی‌ان‌ای تداخل ایجاد می‌کند. کلادریبین بیشتر در درون لنفوسیتها و طی فرایند تحریک‌سازی توسط آنزیم دِاُکسی‌آدنوزین کیناز (dCK) فعال می‌شود. این فرم سه‌فسفره و فعال‌شدهٔ کلادریبین خود را به درون ساختار دی‌ان‌ای هسته و میتوکندری جاسازی نموده و موجب آپوپتوز (مرگ برنامه‌ریزی‌شدهٔ سلول) می‌گردد. کلادریبین غیرفعال در سلول‌های دیگر، به‌سرعت دفع و حذف می‌شوند. این بدان معناست که کلادریبین فقط بر روی سلول‌های هدف اثر دارد و روی سایر سلول‌های بدن تأثیر چندانی نمی‌گذارد. موارد مصرف. کلادریبین
بدن تأثیر چندانی نمی‌گذارد. موارد مصرف. کلادریبین به‌عنوان خط اول و دوم دارویی، جهت درمان «لوسمی سلول مویی» (HCL) و «لوسمی مزمن لنفاوی لنفوسیت بی» و به صورت تزریق آهستهٔ وریدی تجویز می‌شود. کلادریبین از سال ۲۰۱۷ میلادی به صورت قرص‌های ۱۰ میلی‌گرمی خوراکی جهت درمان «ام‌اس عودکننده-بهبودیابنده» در اروپا، امارات متحدهٔ عربی، آرژانتین، شیلی، کانادا و استرالیا تجویز می‌شود. مجوز پخش دارو در ایالات متحده آمریکا برای درمان «ام‌اس عودکننده-بهبودیابنده» و «ام‌اس پیش‌روندهٔ ثانویه» در مارس ۲۰۱۹ اعطا شد. این دارو در
ثانویه» در مارس ۲۰۱۹ اعطا شد. این دارو در درمان «ام‌اس عودکننده-بهبودیابنده» بسیار مؤثر است و میزان سالیانهٔ عودها را به‌میزان ۵۴٫۵٪ کاهش می‌دهد. این اثربخشی تا ۴ سال پس از درمان اولیه پابرجاست، حتی اگر درمان‌های بیشتری توسط این دارو انجام نشود. برخی پژوهش‌گران فرم تزریقی دارو را به صورت خوراکی به مبتلایان «لوسمی سلول مویی» داده‌اند. باید توجه داشت که تنها کلادریبین از فرم خوراکی از راه دهانی جذب می‌شود. این دارو در ترکیب با سایر عوامل دارویی کشندهٔ سلول، برای درمان انواع متفاوتی از هیستوسیتوز نظیر بیماری
درمان انواع متفاوتی از هیستوسیتوز نظیر بیماری اردهایم-چستر و هیستوسیتوز سلول لانگرهانس به کار می‌رود. تجویز کلادریبین در دوران بارداری عواقب مرگ‌باری دارد و در ردهٔ داروهای D بارداری قرار می‌گیرد که بی‌خطری آن در کودکان بررسی و تأیید نشده‌است. عوارض جانبی. فرم تزریقی کلادریبین مانع از ساخته‌شدن لنفوسیت، سلول کشنده طبیعی و نوتروفیل می‌گردد (که به آن نارسایی مغز استخوان می‌گویند). اطلاعات به‌دست آمده از درمان «لوسمی سلول مویی» نشان داده که در ۷۰٪ بیماران نوتروپنی وجود دارد و ۳۰٪ آنها مبتلا به عفونت می‌شوند
وجود دارد و ۳۰٪ آنها مبتلا به عفونت می‌شوند که برخی از آنها به‌سوی شوک عفونی پیشرفت می‌کنند. ۴۰٪ از بیماران نیز دچار کاهش گلبول‌های قرمز شده و کم‌خونی شدید می‌شوند و سرانجام در ۱۰٪ آنها، کاهش شدید پلاکت دیده می‌شود. در دوزهای مصرفی برای درمان «لوسمی سلول مویی»، ۱۶٪ افراد دچار راش‌های پوستی و ۲۲٪ دچار تهوع می‌گردند که این تهوع، به استفراغ نمی‌انجامد. در مقایسه و در بیماری ام‌اس، کلادریبین در ۶٪ افراد لنفوپنی (سطح لنفوسیت‌ها کمتر از ۵۰٪ حد طبیعی آن)، ایجاد نمود. سایر عوارض شایع شامل سردرد (۷۵٪)، گلودرد
نمود. سایر عوارض شایع شامل سردرد (۷۵٪)، گلودرد (۵۶٪)، علائم شبه سرماخوردگی (۴۲٪) و تهوع (۳۹٪) است.
نوشتن با دوربین: رودررو با ابراهیم گلستان؛ گفتگوی مفصل پرویز جاهد با ابراهیم گلستان نویسنده، عکاس، فیلمساز و روشنفکر برجسته ایرانی است. این گفتگوها را جاهد ظرف ۱۸ ماه و برای پروژهٔ دکترایش در دانشگاه وست‌مینستر لندن انجام داده بود. واکنش‌ها به نظرات گلستان و لحن او در این کتاب چنان گسترده بود که مجلهٔ "نگاه نو" یک شماره‌اش را به جوابیهٔ دیگران به این کتاب اختصاص داد. فیلم "یک بوس کوچولو" از بهمن فرمان‌آرا که کمی پس از انتشار این کتاب منتشر شد نیز پاسخی صریح به این کتاب دانسته می‌شود. محتوا. این کتاب، حاصل
به این کتاب دانسته می‌شود. محتوا. این کتاب، حاصل مصاحبه‌هایی است که پرویز جاهد با ابراهیم گلستان در چهار نوبت در فاصله ژوئن 2002 تا دسامبر 2003 انجام داده است. جاهد این گفتگوها را برای پروژهٔ دکترایش (با عنوان «تاریخ تحلیلی ریشه‌های موج نو در سینمای ایران») انجام داده‌است. در این کتاب از گلستان به عنوان فیلمسازی تاثیرگذار در پی‌ریزی سینمای مستند ایران و نیز جریان موج نوی سینمای ایران یادشده و موقعیتش با فیلمسازان مستقلی چون کن لوچ در سینمای انگلستان، جان کاساوتیس در سینمای ایالات متحده و ژان روش در سینمای
در سینمای ایالات متحده و ژان روش در سینمای فرانسه مقایسه شده‌است. گلستان در این گفتگوها با کلامی نافذ و گاهی گزنده، به نقد سینمای ایران پرداخته‌است. کتاب دو مقدمه نیز دارد که در مقدمهٔ اول جاهد چگونگی گفتگو با گلستان را شرح داده و در مقدم دوم به معرفی گلستان و بررسی و تحلیل آثار او به ویژه فیلم «خشت و آینه» پرداخته‌است. در این مقدمه‌ها، جاهد شرح داده که می‌دانسته گفتگو با گلستان سخت خواهد بود و حتی برخی سعی داشتند او را از انجام این گفتگوها منصرف کنند. انتشار. ابتدا قرار بود نشر مرکز این کتاب را منتشر کند
ابتدا قرار بود نشر مرکز این کتاب را منتشر کند اما نشر مرکز ایرادهایی به حرف‌های گلستان و دیدگاه های او درباره چهره های معروف فرهنگی و سیاسی گرفت و از جاهد خواست که آنها را اصلاح کند اما گلستان زیر بار تغییرات اصلاحی مورد نظر نشر مرکز نرفت و از جاهد خواست که کتاب را از این نشر گرفته و به انتشارات اختران بسپارد. نشر اختران نیز مطابق نظر گلستان عمل کرد و این کتاب بدون تغییر دیدگاه های گلستان در سال 1384 منتشر شد. انتشارِ کتاب واکنش‌های فراوانی برانگیخت. بعضی از گفته‌ها پیرامون کتاب در چاپ‌های بعدی بدان پیوست
گفته‌ها پیرامون کتاب در چاپ‌های بعدی بدان پیوست شد. در چشم دیگران. احمدرضا احمدی کتاب را ستوده؛ ولی در عین حال به پرویز جاهد ایراد هم گرفته که از چند موضوع در پرسش‌های غافل مانده، از جمله مصاحبه‌های رادیویی گلستان پیش از انقلابِ ۱۳۵۷ و عکّاسی چشم‌انداز و پرتره‌ایش. در جایی دیگر، احمدی از گلستان به عنوان فردی صادق یادکرده که ریاکار نبود و این کتاب را نیز مصداقی از همین روراستی وی دانسته‌است. محمّدعلی موحّد بازاندیشی‌طلبی گلستان در این مصاحبهٔ بلند را ستوده‌است. آیدین آغداشلو نیز بی‌پردگی گفته‌های گلستان در
آیدین آغداشلو نیز بی‌پردگی گفته‌های گلستان در این کتاب را ستود. شهرام میریان در گزارشی برای رادیو فردا، گفتگوی گلستان و جاهد را «بلندبالا اما جاندار و پرتحرک» توصیف کرده‌است که با زبانی برنده و گاه گزنده و نیشدار به نقد جریان روشنفکری و ادبی دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ ایران پرداخته‌است. جاهد هم در گفتگو با میریان می‌گوید که این کتاب شوکی در فضای فرهنگ ایران ایجاد کرد و به همین خاطر مورد توجه قرار گرفت. بهروز تورانی، فیلم‌شناس هم در مطلبی برای بی‌بی‌سی فارسی، نوشته که جاهد در ارائهٔ تصویر ابراهیم گلستان به عنوان
که جاهد در ارائهٔ تصویر ابراهیم گلستان به عنوان نویسنده و فیلمساز، موفق بوده‌است. وی این کتاب و نظرات گلستان را روایتگر دیدگاهی متفاوت از تاریخ سینمای ایران می‌داند که با روایت رسمی متفاوت است و برای خواننده‌ای که تنها با روایت رسمی آشناست می‌تواند «تکان‌دهنده» باشد. پرویز حمزوی در مطلبی برای دویچه وله فارسی می‌نویسد که این کتاب و نظرات گلستان «از روی فضای مه آلود روشنفکری ایران آن روزگار پرده برداشته‌است». محمد زاهدی معتقد است که کتاب منعکس‌کنندهٔ احترام فوق‌العاده‌ای است که پرویز جاهد برای ابراهیم گلستان
است که پرویز جاهد برای ابراهیم گلستان قائل بوده‌است. وی به کتاب بابت وجود غلط‌های املایی و چاپی نقد وارد کرده‌است و گفته که جاهد در توصیف جنبه‌های منفی شخصیت گلستان ضعیف عمل کرده‌است چنان‌که «کوچک‌ترین اشاره‌ای به فحاشی و هتاکی وی نمی‌کند و تنها از بداخلاقی و کم‌حوصلگی و سخن می‌گوید». وی همچنین به لحن تحقیرآمیزی که گلستان برای توصیف بزرگان ادب و هنر ایران (همچون احمد شاملو و پرویز ناتل خانلری) به کار برده انتقاد وارد می‌کند و آن را تلاشی برای «مورد توجه قرار دادن خود [از طریق] تحقیر کردن دیگران و آثار
قرار دادن خود [از طریق] تحقیر کردن دیگران و آثار هنری‌شان» توصیف می‌کند. امینی و ستوده نیز گلستان را به خاطر «سعی در به رخ کشیدن تجربه و دانش خود» نکوهش کرده‌اند. زاهدی همچنین تعبیری که گلستان در این کتاب برای توصیف درد زایمان زنان به کار برده (و آن را به درد دفع مدفوع در زمان یبوست تشبیه کرده و از لفظ «ریدن» استفاده کرده) را به شدت نکوهش می‌کند. احمد طالبی‌نژاد هم به لحن گلستان نقد جدی وارد کرده، این اثر را یک «کتاب توهین‌آمیز» نامیده و از این که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به این کتاب مجوز نشر داده اظهار
و ارشاد اسلامی به این کتاب مجوز نشر داده اظهار تعجب کرده‌ و نوشته است: «نمی‌دانم آقای گلستان می‌دانسته‌ که قرار است این حرف‌ها به صورت کتاب منتشر شود؟.» مجلهٔ "نگاه نو،" در آبان 1384شماره ویژه ای را به کتاب «"نوشتن با دوربین"» اختصاص داد که با مصاحبه ای مفصل با پرویز جاهد درباره هدفش از انجام این گفتگو و بازتاب انتشار آن در ایران همراه بود. همچنین نوشته هایی از چهره های ادبی و هنری سرشناسی چون محمدعلی موحد، داریوش شایگان، فرخ غفاری، پرویز دوایی، احمدرضا احمدی، لیلی گلستان، سیروس علی‌نژاد، آیدین آغداشلو و
لیلی گلستان، سیروس علی‌نژاد، آیدین آغداشلو و ... در این ویژه‌نامه درباره گلستان و انتشار این کتاب منتشر شد. بعدتر علی میرزایی کتابی با عنوان "فرهنگ، مردمسالاری، توسعه" را در سال ۱۳۸۸ منتشر کرد که مجموعه‌ای از گفتگوها و میزگردهای مختلف بود؛ یکی از آن‌ها با عنوان «دوباره نگاه کن» گفتگویی بود با پرویز جاهد راجع به کتاب "نوشتن با دوربین" که در همان ویژه نامه "نگاه نو" آمده بود. بهمن فرمان‌آرا در همان سال انتشار کتاب، فیلمی به نام "یک بوس کوچولو" ساخت و منتشر کرد که به عقیدهٔ منتقدان، پاسخی شدید به این کتاب
کرد که به عقیدهٔ منتقدان، پاسخی شدید به این کتاب بود. در این فیلم شخصیتی به نام «محمدرضا سعدی» وجود دارد که در اسم و رفتار، کنایه‌ای است به گلستان (اشاره به گلستان سعدی). منتقدان این فیلم را «انتقامی از طرف همهٔ تحقیرشدگان این کتاب» نامیدند. به زبان‌های دیگر. نسخه عربی کتاب «نوشتن با دوربین» با عنوانِ "الکتابة بالکامیرا" با ترجمه احمد حیدری از سوی انتشارات الرافدین در بیروت در سپتامبر سال 2017 منتشر شد.
سرود در زبان انگلیسی "anthem" نامیده می‌شود که از واژه یونانی ("antíphōna") و واژه antfen در انگلیسی باستان ریشه گرفته‌است. هر دو کلمه در ابتدا به تناوب خوانی اشاره می‌کردند که یک سبک خواندن و پاسخ بود. تاریخ. سرودها در اصل نوعی موسیقی مذهبی بودند. در کلیسای انگلستان به دنبال نیایش صبح و عصر سرود خوانده می‌شود. چندین سرود در مراسم تاج گذاری انگلیس گنجانده شده‌است. محتوای این سرودها از کتاب مقدس یا در برخی موارد از نیایش‌ها گرفته می‌شوند و موسیقی سرود به‌طور کلی مفصل تر و متنوع تر از مزامیر یا آهنگ‌های نیایش
مفصل تر و متنوع تر از مزامیر یا آهنگ‌های نیایش است. سرود کلیسای آنجلیکن که برای یک گروه کر آموزش دیده به جای جماعت سروده می‌شود، شبیه به سرودهای چندصدایی در کلیساهای کاتولیک و لوتر است اما نشان دهنده یک فرم موسیقی در اصل انگلیسی است. سرودهای جمعی به عنوان جایگزینی برای «آنتی فون رأی آور» کلیسای کاتولیک تولید شدند که معمولاً به عنوان ضمایم مراسم ربانی اصلی برای مریم مقدس یا دیگر قدیسین خوانده می‌شدند. سرودهای معروف دوره الیزابت، توسط توماس تالیس، ویلیام برد، تای، و فارانت ساخته شدند. سرودهای اولیه از نظر
تای، و فارانت ساخته شدند. سرودهای اولیه از نظر بافت ساده و هموفون بودند، به گونه ای که کلمات به وضوح شنیده می‌شدند. در طول قرن هفدهم، سرودهای قابل توجه توسط اورلاندو گیبونز، هنری پرسل و جان بلو تولید شدند. انواع. کلمه "سرود" معمولاً برای توصیف هر آهنگ مشهور برای یک گروه مشخص، مانند سرودهای ملی به کار می‌رود. بسیاری از آهنگ‌های پاپ به عنوان سرود ورزشی به کار رفته‌اند از جمله آهنگ "ما قهرمانیم" و " ما شما را به جنب و جوش درمی‌آوریم " اثر کوئین گروه راک بریتانیایی. برخی از رویدادهای ورزشی سرودهای اختصاصی خود
برخی از رویدادهای ورزشی سرودهای اختصاصی خود را دارند از جمله سرود لیگ قهرمانان اروپا. علاوه بر این، برخی از آهنگ‌ها در فرم سرود گروهی تولید شده‌اند چه با هدف سرود تولید شده باشند یا خیر، از جمله اثر گروه موسیقی مرلین منسون با نام "ابرستاره ضد مسح " و "سرود کودک" از گروه توتو. سرود ملی. سرود ملی (یا سرود دولتی) به‌طور کلی یک اثر موسیقی میهن دوستانه است که تداعی کننده تاریخ و مبارزات مردم یک کشور برای استقلال و به رسمیت شناخته شدن است. بیشتر سرودهای ملی مارش نظامی یا سرودهای روحانی هستند. کشورهای امریکای
نظامی یا سرودهای روحانی هستند. کشورهای امریکای لاتین، آسیای مرکزی و اروپا به سرودهای ملی پیچیده و در قالب قطعات اپرا گرایش دارند، در حالی که کسانی که در خاورمیانه، اقیانوسیه، آفریقا و کارائیب زندگی می‌کنند سرودهای ساده‌تری دارند. سرودهای مشترک. اگرچه از سرودها برای تمایز ایالتها و قلمروها استفاده می‌شود، مواردی از سرودهای مشترک هم وجود دارد. برای مثال، سرود " Nkosi Sikelel 'iAfrika " به یک سرود آزادی پان آفریقایی تبدیل شد و بعداً به عنوان سرود ملی پنج کشور در آفریقا از جمله زامبیا، تانزانیا، نامیبیا و
در آفریقا از جمله زامبیا، تانزانیا، نامیبیا و زیمبابوه پس از استقلال پذیرفته شد. از آن زمان زیمبابوه و نامیبیا سرودهای ملی جدید را به تصویب رسانده‌اند. از سال ۱۹۹۷، سرود ملی آفریقای جنوبی آهنگ ترکیبی با ترکیبی از اشعار جدید انگلیسی با عصاره‌های "Nkosi Sikelel 'iAfrika" و سرود دولت سابق " Die Stem van Suid-Afrika " بوده‌است. " سرودی برای آزادی " طولانی‌ترین سرود ملی جهان بر اساس طول متن است. در سال ۱۸۶۵، سه بخش اول اول و بعد از آن دو بخش آغازین این سرود تبدیل به سرود ملی رسمی یونان و بعداً نیز جمهوری قبرس
به سرود ملی رسمی یونان و بعداً نیز جمهوری قبرس شد. " Oben am jungen Rhein "، سرود ملی لیختن اشتاین بر اساس آهنگ "خدایا ملکه را نجات بده" تنظیم شده‌است. سرود استونیایی " Mu isamaa, mu õnn ja rõõm " بر اساس ملودی ساخته شده در سال ۱۸۴۸ توسط فردریک (فردریش) پاسیوس تنظیم شده‌است که همان سرود ملی فنلاند است: Maamme ". سرود ملی انگلستان «خدا ملکه را حفظ کن» است، اما کشورهای مجموعه بریتانیا و تاج و تخت این کشور نیز سرودهای منطقه ای خود را دارند که درجات مختلفی از رسمیت را دارند. انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند
رسمیت را دارند. انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی و همچنین جرسی، گورنزی و جزیره من هر کدام تعدادی از سرودهای منطقه ای دارند که در مواردی مانند مسابقات ورزشی و مسابقات رسمی خوانده می‌شوند. در آلمان، بسیاری از ایالتها سرودهای خاص خود را دارند که برخی از آنها متعلق به پیش از اتحاد آلمان در سال ۱۸۷۱ هستند. جنبش المپیک نیز سرود سازمانی خود را دارد. گویندگان اسپرانتو در جلسات اغلب از آهنگ " La Espero " (امید) به عنوان سرود زبانی خود استفاده می‌کنند. هنرمندان گوناگونی "سرود زمین " را برای کل سیاره خلق
گوناگونی "سرود زمین " را برای کل سیاره خلق کرده‌اند، اگرچه یونسکو ایده یک سرود جهانی را ستوده‌است، سازمان ملل هرگز آهنگی را رسماً در این زمینه تصویب نکرده‌است.
سرود ورزشی یا سرود ورزشگاهی نوعی موسیقی است که در آن آهنگهای شناخته شده از طریق سامانه صدای عمومی در استادیوم‌ها و عرصه‌های مختلف در حین استراحت تیم‌ها و در عمل برای جمع کردن هواداران پخش می‌شود. سرودهای ورزشی اساساً برای ورزشگاه نوشته نمی‌شوند اما محبوبیت آنها باعث می‌شود که در مسابقات پخش شوند. برخی از رویدادهای فوتبال سرودهای خاص خود را دارند که در هنگام استراحت پخش نمی‌شوند بلکه به عنوان موسیقی ورودی هستند. قابل توجه‌ترین سرودها سرود فیفا و سرود لیگ قهرمانان اروپا هستند. سرودهای استادیوم دارای ریتم جذاب
اروپا هستند. سرودهای استادیوم دارای ریتم جذاب uptempo و تکرار پاسخ صوتی هستند و اغلب بیانگر غرور یا بزرگی هستند (مانند " We Will Rock You "، " We Are Champion " و " One Another Bites the Dust ") از آثار گروه موسیقی راک کوئین در بریتانیا). بیشتر سرودهای استادیوم از آهنگهای معروف راک اند رول، رقص یا رپ تولید می‌شوند. در بازی‌های فوتبال کالجها، گروه‌های مارش مدارس غالباً سرودهای استادیوم را به لیست اجرای خود اضافه می‌کنند. در بیس بال، بسیاری از سرودهای استادیوم به عنوان موسیقی استقبال برای پخش کننده‌های مختلف
به عنوان موسیقی استقبال برای پخش کننده‌های مختلف توپ استفاده می‌شوند. به عنوان مثال، AC / DC " Hells Bells " موسیقی ورودی Trevor Hoffman بود و " Enter Sandman " متالیکا همان نقش را برای ماریانو ریورا داشت. برخی از سرودهای استادیومی در یک منطقه خاص یا برای یک تیم خاص محبوب هستند. " هرگز به تنهایی قدم برنخواهی داشت" سرود باشگاه فوتبال لیورپول است. "Just idag jr jag stark" توسط کنتا سروده شده و موسیقی باشگاه فوتبال هاماربی است. Dallas Cowboys در دهه ۱۹۹۰ از فیلم " Must've Be Cowboy " اثر توبی کیت اقتباس شد،
" Must've Be Cowboy " اثر توبی کیت اقتباس شد، در حالی که تیم‌های ورزشی در آلاباما غالباً از "خانه شیرین آلاباماً اثر لینورد اسکینرد استفاده می‌کنند.
وای اولین آلبوم چندآهنگه توسط گروه دخترانهٔ اهل کره جنوبی، گرلز جنریشن است. این آلبوم کوتاه در تاریخ ۷ ژانویه سال ۲۰۰۹ توسط اس.ام. انترتینمنت منتشر شد. تک‌آهنگ. یک هفته پس از انتشار، «وای» در رتبهٔ اول برنامهٔ بانک موسیقی قرار گرفت؛ با این حال، هنگامی که این گروه به دلایل نامعلوم در برنامه حضور نیافتند، سؤالاتی مطرح شد که شایعات در مورد اختلاف احتمالی میان اس.ام. انترتینمنت و کی‌بی‌اس را قوت می‌داد. «وای» همچنین به صدر جدول برنامهٔ اینکی‌گایو، یک هفته بعد از انتشارش، دست یافت. عملکرد تجاری. اس.ام. اظهار
از انتشارش، دست یافت. عملکرد تجاری. اس.ام. اظهار داشت که بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نسخه از این مینی آلبوم به فروشگاه‌ها ارسال شده در حالی که شرکت تحلیلگر فروش هانتئو بیش از ۳۰٬۰۰۰ نسخه را در ۱۰ روز اول انتشار گزارش کرده‌است. به گفته کمپانی اس.ام. این آلبوم نزدیک به ۶۵۰۰۰ نسخه فروخته‌است. «وای» توانست بیش از ۱۰۰۰۰۰ نسخه بفروشد.
حصار () نوعی از استحکامات است که غالباً به فضای محصور و قابل دفاع پیرامون دژ اصلی گفته می‌شود و عمدتاً با خاک و سنگ و آجر احداث می‌گردد. هدف از ساخت این نوع از استحکامات دفاع از سربازان بیرون از خط دفاعی اصلی است که یا به صورت موقت و با شتاب یا از قبل در محل ساخته می‌شود. ساخت این نوع استحکامات از زمان‌های قدیم و قرون وسطی وجود داشت اما در دوران استعمار جز راهبردهای نظامی اکثر کشورهای اروپایی شد و به خصوص در قرن ۱۷ میلادی در استحکامات بیرونی دژهای مدل ووبن بسیار محبوب بود. در قرن ۲۰ میلادی و با تغییر
ووبن بسیار محبوب بود. در قرن ۲۰ میلادی و با تغییر تاکتیک‌ها و ابزارهای جنگ از اهمیت مواضع دفاعی ثابت مانند حصارها به شدت کاسته شد و این نوع سازه‌ها کنار گذاشته شدند.
ونوسته نیونگابو (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل بوروندی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۵۰۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ اشاره کرد.
پمولین () یک داروی محرک از خانوادهٔ «۴-اُکسازولیدینون» است که نخستین بار در سال ۱۹۱۳ میلادی ساخته شد، اما اثرات دارویی‌اش را تا دههٔ ۱۹۳۰ میلادی نمی‌شناختند. پمولین را با نام‌های تجاری مختلف برای درمان اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی (ADHD) و حمله خواب استفاده می‌کردند و جزء داروهای کلاس ۴ محرک عصبی (غیر مخدر) محسوب می‌شود. این دارو به‌سبب خطر ایجاد نارسایی کبدی در کودکان دیگر مورد تأیید سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا نیست و از بازار دارویی این کشور جمع‌آوری شده‌است. مکانیسم اثر. پمولین را یک