payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توسط جف گلدبلوم میزبانی شد. در آن مراسم، اد بیگلی. جونیور جایزه یک عمر دستاورد، تا حدی هم به عنوان قدردانی از فعالیت‌های زیست‌محیطی خود را دریافت نمود.
جرمی فیلیپ فلتون (متولد ۱۹۸۷ ژوئیه ۱۷)، که بیشتر با نام حرفه‌ای خود جریمای ( ), خواننده، ترانه‌سرا، خواننده رپ، و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده است. اوایل زندگی. جریمای در شیکاگو، ایلینوی متولد شد و از سه سالگی نواختن طبل را آغاز کرد و قادر به نواختن ساکسیفون، چندین ساز کوبه‌ای و پیانو / صفحه کلید است. او در دبیرستان مورگان پارک تحصیل کرد، جایی که او در گروه راهپیمایی و همچنین در یک گروه موسیقی جاز لاتین بود. او همچنین نواختن سازهای کوبه ای مانند کنگ و تیمبلیس را آموخت. فلتون دانش آموز خوبی بود و در
و تیمبلیس را آموخت. فلتون دانش آموز خوبی بود و در دبیرستان مورگان پارک افتخارات علمی کسب کرد. عملکرد علمی قوی او را قادر ساخت تا یک سال زودتر از دبیرستان فارغ‌التحصیل شود. وی در دانشگاه ایلینوی و کالج پارک لندن در اوربانا شامپین ثبت نام کرد. وی پس از گذراندن یک ترم در دانشگاه برای تحصیل در رشته مهندسی، قصد داشت تحصیلات خود را به چیزی مرتبط با موسیقی تغییر دهد. وی برای ادامه تحصیل در رشته موسیقی در سال ۲۰۰۷ به کالج کلمبیا شیکاگو منتقل شد. وی پس از ادای احترام به ری چارلز در یکی از استعدادهای درخشان دانشگاه،
به ری چارلز در یکی از استعدادهای درخشان دانشگاه، بازخورد مثبتی دریافت کرد و به توانایی صوتی خود پی برد و گفت که «موسیقی تازه تسخیر می‌شد».
کالیسن یا تری‌آپنتافولوالن هیدروکربنی از دسته فولوالن‌ها با فرمول شیمیایی C۸H6 است که از یک حلقه سیکلوپنتادی‌ان و یک حلقه سیکلوپروپن تشکیل شده‌است که با پیوند دوتایی به هم پیوند خورده‌اند. نام این ماده از "لغت لاتین calix" به معنی «جام» گرفته شده‌است، زیرا شکل ظاهری آن شبیه به یک ظرف است. بر اساس روش هوکل، انرژی رزونانس بسیار بالایی برای این ترکیب پیش‌بینی می‌شود، با این وجود انرژی رزونانس تجربی آن زیاد نیست. پیوند دوگانه مرکزی در این مولکول با یک بار مثبت جزئی از طریق اتم کربنِ حلقه مثلثی و یک بار منفی
جزئی از طریق اتم کربنِ حلقه مثلثی و یک بار منفی جزئی از طریق کربنِ حلقه پنج ضلعی، دوقطبی شده و در کل مولکول را قطبی می‌کند. ممان دوقطبی کالیسن ۴٫۶۶ دبای محاسبه شده‌است
سولفاپیریدین (INN) یک داروی ضدباکتری سولفانیل‌آمیدی است. سولفاپیریدین دیگر برای درمان بیماری‌های عفونی در انسان تجویز نمی‌شود. با این حال، ممکن است برای درمان Linear IgA bullous dermatosis استفاده شود. همچنین در داروهای دامپزشکی نیز کاربرد دارد. سولفاپیریدین یک داروی ضد باکتری خوب است، اما حلالیت آن در آب بسیار وابسته به pH است. بنابراین خطر متبلور شدن در مثانه یا مجرای ادراری وجود دارد که می‌تواند منجر به درد یا انسداد مجاری شود. همانند سایر سولفونامیدها، خطر قابل توجهی از Agranulocytosis در این دارو وجود
قابل توجهی از Agranulocytosis در این دارو وجود دارد و این موضوع، بیشتر از ایجاد مقاومت باکتریایی، دلیل اصلی کاهش مصرف آن بوده‌است.
هیلو استودیوز با نام پیشین ۳۴۳ اینداستریز یک توسعه‌دهنده بازی ویدئویی آمریکایی و یکی از استودیوهای ایکس‌باکس گیم استودیوز و واقع شده در ردموند، واشینگتن می‌باشد. پیر هینتزه معاون رئیس این شرکت است. ۳۴۳آی برای ساخت سری بازی‌های "هیلو" شناخته می‌شود که در اصل توسط بانجی ساخته می‌شد. ۳۴۳آی در سال ۲۰۰۷ میلادی تأسیس شد.
برج تلویزیونی ایندوسیار یک دکل به بلندای در جاکارتای غربی اندونزی است.
برج گواردامار یک دکل ۳۸۰ متری است که توسط نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در نزدیکی گواردامار دل سگورا، اسپانیا برپا شده‌است. این سازه در سال ۱۹۶۲ ساخته شد و بلندترین سازه معماری در شبه‌جزیره ایبری و اتحادیه اروپا به‌شمار می‌رود.
سامسون غریب‌نواز یک شهروند قسطنطنیه بود که وقت خود را صرف خدمت به فقرای شهر کرد. وی در کلیساهای شرقی و همچنین در کلیسای کاتولیک به عنوان یک قدیس مورد احترام است. زندگی. سامسون در یک خانواده برجسته در رم به دنیا آمد. او پزشکی بود که بیشتر وقت خود را صرف کمک به افراد فقیر و بیمار می‌کرد. وی خانه خود را به یک کلینیک رایگان تبدیل کرد و به بیماران خود غذا و خوابگاه و همچنین مراقبت‌های پزشکی ارائه می‌داد. وی بعداً توسط پاتریارک به کشیشی منصوب شد. وقتی امپراتور بیزانس یوستینیان اول بیمار شد، وی تنها پزشکی در شهر
یوستینیان اول بیمار شد، وی تنها پزشکی در شهر بود که موفق به بهبودی اش شد و به همین دلیل امپراتور می‌خواست به او پاداش دهد. سامسون درخواست کرد که امپراتور به او کمک کند تا بیمارستان جدیدی برای فقرا تأسیس کند. با کمک امپراتور، سامسون بیمارستان را تأسیس کرد که به بزرگترین کلینیک رایگان امپراتوری تبدیل شد و به مدت ۶۰۰ سال به مردم قسطنطنیه خدمت می‌کرد. سامسون در کلیسای شهید مقدس موکیوس در قسطنطنیه به خاک سپرده شد. در روز جشن او بود که پتر کبیر در نبرد پلتاوا کارل دوازدهم سوئد را شکست داد. این امر باعث احترام وی
دوازدهم سوئد را شکست داد. این امر باعث احترام وی در روسیه، از جمله ساخت کلیسای جامع سن سامسون در سن پترزبورگ شد.
لئو دَنیدِرف (؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل فرانسه پیش از جنگ جهانی دوم بود. یکی از آهنگ‌های طنزِ فاکس‌ترات-شیمی او به نام «"به‌دنبال تیتین می‌گردم"» شهرت جهانی یافت، چرا که چارلی چاپلین آن را با زبان جیبری در فیلم "عصر جدید" اجرا کرد. این نخستین باری بود که شخصیت «ولگرد» فیلم‌های چاپلین که همیشه صامت بود، در فیلمی صحبت می‌کرد و چاپلین نمی‌خواست که او با زبان به‌خصوصی سخن بگوید. نام «تیتین» در ترانهٔ اصلی، واژه‌ای تصغیری برای برخی نام‌های دخترانهٔ فرانسوی همچون «مارتین» و «کلمنتین» است. در ایالات متحده
همچون «مارتین» و «کلمنتین» است. در ایالات متحده آمریکا، این ترانه در نمایشنامهٔ موزیکال «"معماهای ۱۹۲۵"» در برادوی استفاده و توسط خوانندهٔ تنور بیلی جونز اجرا و ضبط شد. در لهستان این آهنگ نخستین بار در یک کاباره توسط ائوگنیوش بودو و با شعری از آندژی ووآست اجرا شد. سپس لودویک سمپولینسکی آهنگ آن را بر روی ترانه‌ای به نام «"آخ، عجب سبیلی!"» گذاشته و اجرا کرد. موضوع این ترانه آن بود که چه کسی بامزه‌تر است و بیشتر به دردِ دنیا می‌خورد: آدولف هیتلر یا چارلی چاپلین؟ پس از آغاز جنگ جهانی دوم، مأموران گشتاپو تلاش
پس از آغاز جنگ جهانی دوم، مأموران گشتاپو تلاش فراوانی کردند تا سمپولینسکی و ترانه‌سرای آن را (که احتمالاً یولیان توئیم یا ماریان همار بود) پیدا کنند، اما موفق نشدند. حوالی سال ۱۹۶۴ میلادی، ژاک برل نسخهٔ متفاوتی از این آهنگ را به نامِ «"تیتین"» ساخت که بخش‌هایی از ملودی اصلی در آن به‌کار رفته بود و اشاراتی نیز به ترانهٔ لئو دنیدرف و چارلی چاپلین در آن شده بود. ایو مونتان نیز این ترانه را اجرا کرده است.
آندژی ووآست (؛ – ) ترانه‌سرا، شاعر و موسیقی‌دان اهل لهستان بود. وی ترانه‌نویس آهنگ مشهور «"تانگو میلونگا / آه، بانو کلارا"» در سال ۱۹۲۹ میلادی بود.وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ حقوق در دانشگاه ورشو بود و زمانی که ارتش بلشویکی در سال ۱۹۲۰ به لهستان حمله کرد، او در لژیون پیلسودسکی برای دفاع از ورشو در برابر ارتش سرخ جنگید. او دانش‌آموختهٔ دانشگاه ورشو بود و در جریان جنگ جهانی دوم به سبب تبار یهودی‌اش دستگیر و به گتوی ورشو منتقل شد. برخی می‌گویند او در اردوگاه مرگ تربلینکا کشته شد و برخی دیگر می‌گویند در خیابان‌های
کشته شد و برخی دیگر می‌گویند در خیابان‌های ورشو و با گلولهٔ سربازان نازی به قتل رسید.
موزه نو یا موزه نئوس (آلمانی: Neues Museum) یک بنای فهرست‌شده در جزیره موزه در مرکز تاریخی شهر برلین و بخشی از میراث جهانی یونسکو است. ساختمان این موزه از سال ۱۸۴۳ تا ۱۸۵۵ به دستور شاه فریدریش ویلهلم چهارم با سبک‌های معماری نئوکلاسیک و احیای رنسانس ساخته شد و به عنوان یکی از کارهای برجسته معمار فردریش آگوست اشتولر در نظر گرفته می‌شود. این ساختمان در جنگ جهانی دوم آسیب دید و در آلمان شرقی پوسیده شد اما در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ به دست دیوید چیپرفیلد بازسازی و بازگشایی شد. امروزه موزه نو محل موزه‌های مصرشناسی و
شد. امروزه موزه نو محل موزه‌های مصرشناسی و پاپیروس و همچنین موزه پیش از تاریخ، تاریخ نخستین و بخش‌هایی از تاریخ باستان است.
جان اف. کربی (انگلیسی: John Francis Kirby)، دریابان بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است که در حال حاضر به عنوان هماهنگ‌کننده ارتباطات راهبردی شورای امنیت ملی خدمت می‌کند. وی قبلاً بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱، به عنوان تحلیلگر نظامی و دیپلماتیک در سی‌ان‌ان فعالیت می‌کرد. او از دسامبر ۲۰۱۳ تا فوریه ۲۰۱۵ و ۲۰ ژانویه ۲۰۲۱ تا ۲۷ مه ۲۰۲۲ به عنوان دبیر مطبوعاتی پنتاگون فعالیت می‌کرد. کربی همچنین بین ۱۱ دسامبر ۲۰۱۵ تا ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷، دستیار وزیر امور خارجه در امور عمومی بود.
بیلی جونز (؛ – ) خواننده تنور، موسیقی‌دان و مجری رادیو اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۹۲۸ میلادی، پُردرآمدترین خوانندهٔ رادیو بود و هفته‌ای ۱٬۲۵۰ دلار دستمزد می‌گرفت.
تعمیدگاه سازه‌ای در معماری مسیحی است که حوضچهٔ تعمید را در مرکز خود در بر می‌گیرد. تعمیدگاه‌ها ممکن است در خود ساختمان کلیسا و در کنار محراب یا به صورت ساختمانی جداگانه در نزدیکی آن باشند. اهمیت مذهبی و گاه شکوه معماری تعمیدگاه نشان‌دهندهٔ اهمیت تاریخی غسل تعمید برای مسیحیان است.
برنامه کاوش مریخ () یا (MEP) تلاش دراز مدتی برای کاوش‌گری‌های سیاره مریخ است که توسط ادارهٔ ملی هوانوردی و فضای ایالات متحده ناسا تأمین مالی و هدایت می‌شود. برنامهٔ اکتشاف مریخ MEP که در سال ۱۹۹۳ تشکیل شده، از فضاپیماهای مدارگرد، سطح‌نشین‌ها و مریخ نوردها برای بررسی امکان زندگی در مریخ و نیز آب و هوا و منابع طبیعی این سیاره استفاده کرده‌است. این برنامه را ادارهٔ ماموریت‌های علمی ناسا توسط داگ مک کوئیسیشن از بخش علوم سیاره‌ای مدیریت می‌کند. در نتیجه کاهش ۴۰ درصدی بودجه ناسا برای سال مالی ۲۰۱۳، گروه
کاهش ۴۰ درصدی بودجه ناسا برای سال مالی ۲۰۱۳، گروه برنامه‌ریزی برنامه مریخ (MPPG) با هدف گردهم آوردن رهبران فناوری، علوم، عملیات انسانی و مأموریت‌های علمی ناسا برای کمک به تنظیم مجدد نماینده پارلمان اروپا تشکیل شد. زمینه. پیشینه. ، گروه تجزیه و تحلیل برنامه کاوش مریخ (MEPAG) برای نخستین بار که در اکتبر ۱۹۹۹ تشکیل شد جامعه علمی را قادر ساخت تا برای برنامه‌ریزی و اولویت بندی "برنامهٔ اکتشاف مریخ" اطلاعاتی ارائه دهد. مأموریت‌های اکتشاف مریخ، مانند بیشتر مأموریت‌های ناسا، می‌توانند بسیار پرهزینه باشند. به عنوان
ناسا، می‌توانند بسیار پرهزینه باشند. به عنوان مثال، مریخ نورد کنجکاوی ناسا که (در اوت ۲۰۱۲ در مریخ فرود آمد) بودجه ای بیش از ۲٫۵ میلیارد دلار داشته‌است. ناسا همچنین اهداف همکاری با آژانس فضایی اروپا (ESA) را برای انجام مأموریتی شامل برگرداندن نمونه از خاک مریخ به زمین دارد که هزینهٔ آن حداقل ۵ میلیارد دلار و تکمیل آن حدود ده سال به طول می‌انجامد.
محراب پرگامون () یک بنای تاریخی است که در زمان پادشاهی ایومنس دوم در نیمه نخست سده دوم پیش از میلاد روی یکی از تراس‌های آکروپولیس شهر یونان باستانی پرگامون در آسیای کوچک ساخته شده‌است. این ساختمان ۳۵٫۶۴ متر پهنا و ۳۳٫۴ متر ژرفا دارد؛ راه پله جلویی نیز تقریباً ۲۰ متر پهنا دارد. موزائیک‌کاری بزرگ روی پایه این ساختمان (به درازای ۹۱ متر و بلندای ۲۰۴ متر) صحنه نبرد وحشتناکی میان ایزدان المپ‌نشین و هیولاهای گیگانت را نشان می‌دهد که قدرت خدایان را به چالش می‌کشند. در این صحنه‌های پرهیاهو بیش از صد شکل و شمایل
در این صحنه‌های پرهیاهو بیش از صد شکل و شمایل بزرگتر از قامت انسان با یک‌دیگر درآویخته‌اند. سازه بازسازی‌شده این محراب در موزه پرگامون در جزیره موزه برلین یافت می‌شود.
تاج آقامحمدخان قاجار که در منابع قاجاری با نام‌های کلاه کیانی و تاج شاهنشاهی از آن یادشده، تاج نخستین شاه قاجار در ایران بود که در جریان تاج‌گذاری وی در نوروز سال ۱۱۷۵ خورشیدی (۱۷۹۶ م) مورد استفاده قرار گرفت. این تاج، قدیمی‌ترین تاج به‌جامانده از یک شاه ایرانی است. امروزه در کاخ موزه گلستان نگهداری می‌شود. در نگاره‌های بازمانده از آقامحمدخان، وی با تاجی زرین و گوهرنشان ترسیم شده که احتمالاً این‌گونه نگارگری‌ها در اثر سلیقه نگارگر بوده و تاج نخستین شاه قاجار در واقعیت چنین مجلل نبوده‌است ویژگی‌ها. شیوه طراحی
واقعیت چنین مجلل نبوده‌است ویژگی‌ها. شیوه طراحی این تاج آمیخته‌ای از سنت‌های دوره صفوی و دوران پیش از اسلام است. ساختاری بیضی‌شکل دارد و جنس بدنه آن از مس است. بالای تاج حفره‌ای وجود دارد و تزئینات امروزی بدنه تاج شامل میناکاری‌هایی است که در اصفهان و مدت‌ها پس از تاج‌گذاری روی آن اعمال شده‌است. احتمال دارد که این تاج ابتدا به گوهر و مروارید مزین بوده و سپس این زینت‌ها از آن خارج شده تا دوباره (احتمالاً در تاج نامور به تاج کیانی) مورد استفاده قرار گیرند.
نگارخانهٔ ملی کهن بنایی ثبت‌شده در جزیرهٔ موزه واقع در مرکز تاریخی برلین، در آلمان است. این نگارخانه از سال ۱۸۶۲ تا ۱۸۷۶ به دستور پادشاه فریدریش ویلهلم چهارم و بر اساس طرح‌های فردریش آگوست اشتولر و هاینریش اشتراک به سبک‌های معماری نئوکلاسیک و معماری احیای رنسانس ساخته شد. راه‌پلهٔ بیرونی ساختمان، یادبودی برای فریدریش ویلهلم چهارم دارد. در حال حاضر، نگارخانهٔ ملی کهن محل نگهداری نقاشی‌ها و مجسمه‌های قرن نوزدهم است. این نگارخانه به دلیل معماری برجسته و اهمیت آن در توسعهٔ موزه‌ها و نگارخانه‌ها به عنوان
اهمیت آن در توسعهٔ موزه‌ها و نگارخانه‌ها به عنوان پدیده‌ای فرهنگی در اواخر قرن نوزدهم، به عنوان بخشی از مجموعهٔ جزیرهٔ موزه، در سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. تاریخچه. بنیان‌گذاری. اولین انگیزه برای تأسیس یک نگارخانهٔ ملی در سال ۱۸۱۵ شکل گرفت. این ایده در دههٔ ۱۸۳۰ پیشرفت کرد، اما بدون وجود ساختمانی واقعی. در سال ۱۸۴۱ اولین طرح‌های واقعی ایجاد شد. این طرح‌ها هرگز از مرحلهٔ برنامه‌ریزی فراتر نرفتند، اما نهایتاً در سال ۱۸۶۱ نگارخانهٔ ملی تأسیس شد، پس از آنکه بانکدار یوهان هاینریش واگنر ۲۶۲
شد، پس از آنکه بانکدار یوهان هاینریش واگنر ۲۶۲ نقاشی از هنرمندان آلمانی و خارجی اهدا کرد. این اهداء اساس مجموعهٔ کنونی را تشکیل داد. این مجموعه در ابتدا با نام "Wagenersche und Nationalgalerie" (واگنر و نگارخانهٔ ملی) شناخته می‌شد و در ساختمان‌های آکادمی هنرهای برلین مستقر بود. ساختمان فعلی که به شکل معبد رومی با محراب کلیسایی الحاق‌شده طراحی شده، توسط فردریش آگوست اشتولر طراحی و پس از مرگ او، به تفصیل توسط کارل بوسه اجرا گردید. ساختمان و تحولات مرتبط. فردریش آگوست اشتولر در سال ۱۸۶۳ بر اساس طرح اولیه‌ای
آگوست اشتولر در سال ۱۸۶۳ بر اساس طرح اولیه‌ای از پادشاه فریدریش ویلهلم چهارم طراحی ساختمان را آغاز کرد. پس از دو سال و دو طرح ناموفق، سرانجام سومین پیشنهاد او پذیرفته شد. اشتولر قبل از تکمیل طرح درگذشت و کارل بوسه در سال ۱۸۶۵ جزئیات باقی‌مانده را پیگیری کرد. در سال ۱۸۶۶ "کمیسیون ساخت نگارخانهٔ ملی" تشکیل شد. عملیات خاک‌برداری در سال ۱۸۶۷ تحت نظارت هاینریش اشتراک آغاز گردید. در سال ۱۸۷۲ ساختار بنا تکمیل و کارهای داخلی آغاز شد. افتتاحیه در ۲۲ مارس ۱۸۷۶ با حضور قیصر برگزار شد. به دلیل ساختار مدرن ساختمان با
قیصر برگزار شد. به دلیل ساختار مدرن ساختمان با استفاده از آجر و آهن، عموم بر این باور بودند که ساختمان ضدحریق است. نمای بیرونی و راه‌پله‌های خارجی از سنگ ماسه‌ای تریاس از نبرا ساخته شدند. در زمان افتتاح، مجموعهٔ آثار هنوز نسبتاً کوچک بود. در کنار مجموعهٔ واگنر، در ابتدا نمایشگاهی از کارتون‌های پیتر فون کورنلیوس که به دولت پروس وقف شده بود، قرار داشت. هدف اولیهٔ نگارخانه جمع‌آوری هنر معاصر، عمدتاً هنر پروس بود، زیرا در آن زمان برلین هیچ مخزنی برای هنر مدرن نداشت. در سال ۱۸۷۴ ماکس یوردن نخستین مدیر نگارخانه
در سال ۱۸۷۴ ماکس یوردن نخستین مدیر نگارخانه ملی شد. هوگو فون چوودی در سال ۱۸۹۶ جانشین او شد که آثار امپرسیونیسم را خریداری کرد، ریسک برخورد با قیصر را به جان خرید چون این کار تمرکز مجموعه را از هنر آلمانی خارج کرد. بدین ترتیب نگارخانهٔ ملی آلمان در آستانهٔ قرن بیستم به مهم‌ترین موزهٔ هنر مدرن فرانسه تبدیل شد. قرن بیستم. در سال ۱۹۰۹، لودویگ یوستی به سمت مدیر منصوب شد و آثار اکسپرسیونیسم را به مجموعه افزود. پس از انقلاب ۱۹۱۹–۱۹۱۸ آلمان که حکومت امپراتوری را پایان داد، او هنر مدرن را به کاخ ولیعهد در انتهای
پایان داد، او هنر مدرن را به کاخ ولیعهد در انتهای اونتر دن لیندن منتقل کرد که به عنوان «نگارخانهٔ ملی دوم» شناخته شد. در سال ۱۹۳۳، مقامات جدید آلمان نازی یوستی را برکنار کردند و ابرهاد هانفستانگل جانشین او شد. او تا سال ۱۹۳۷ باقی ماند و سپس او نیز برکنار شد. جانشینش، پل اُرتوین راوه، تا سال ۱۹۵۰ در سمت خود باقی بود، هرچند به دلیل جنگ جهانی دوم ساختمان در بیشتر آن دوره بسته بود. ساختمان در حملات هوایی متفقین به شدت آسیب دید. بخشی از آن در سال ۱۹۴۹ بازگشایی شد، اما بازسازی تا سال ۱۹۶۹ ادامه داشت. بین سال‌های
اما بازسازی تا سال ۱۹۶۹ ادامه داشت. بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱، موزه به‌طور کامل توسط یک معمار آلمانی بازسازی شد. چند سالن اضافی در بالاترین طبقه اضافه گردید که اکنون آثار رمانتیسم را در خود جای داده‌اند. بازسازی سه ساله و ۶۲ میلیون دلاری نگارخانهٔ ملی کهن بخشی از تعمیر و نوسازی جزیرهٔ موزه بود و تلاشی جدی از سوی دولت و نهادهای خصوصی برای احیای برلین به عنوان مرکز سیاسی و فرهنگی آلمان محسوب می‌شد. معماری. نگارخانهٔ ملی کهن به همراه موزهٔ آلتس، موزهٔ نوی برلین، موزهٔ بوده، موزهٔ پرگامون، کلیسای جامع برلین و
موزهٔ بوده، موزهٔ پرگامون، کلیسای جامع برلین و لاست‌گارتن مجموعهٔ جزیرهٔ موزه در برلین را تشکیل می‌دهند. این ساختمان در وسط جزیره، بین ریل‌های راه‌آهن شهری برلین و خیابان بوده در کرانهٔ شرقی واقع شده است. این بنا به موزهٔ پرگامون در شمال و به موزهٔ نو، موزهٔ آلتس و کلیسای جامع برلین در جنوب متصل است. ساختمان توسط فردریش آگوست اشتولر طراحی شده و جزئیات آن توسط کارل بوسه تکمیل گردیده است، سبک معماری آن ترکیبی از کلاسیک‌گرایی دیرهنگام و ابتدای معماری احیای رنسانس است و توسط هاینریش اشتراک اجرا شده است. هدف
است و توسط هاینریش اشتراک اجرا شده است. هدف این بنا بیان «وحدت هنر، ملت و تاریخ» بوده و به همین دلیل بخش‌هایی دارد که یادآور کلیسا (محراب)، تئاتر (راه‌پله بزرگ) و معبد است. مجسمهٔ اسب‌سوار فریدریش ویلهلم چهارم در بالای پله‌ها قرار دارد و راه‌پله‌های داخلی دارای فرز (نقش برجستهٔ نواری) از اتو گیر است که تاریخ آلمان را از دوران پیشاتاریخ تا قرن نوزدهم نشان می‌دهد. نمای بیرونی ساختمان همچنان شکل اولیهٔ خود را حفظ کرده است، در حالی که فضای داخلی بارها برای انطباق با نمایشگاه‌ها بازسازی شده است. مجموعه. مجموعهٔ
با نمایشگاه‌ها بازسازی شده است. مجموعه. مجموعهٔ نگارخانه شامل آثار جنبش‌های نوکلاسیسیسم و رمانتیسم (آثاری از هنرمندانی مانند کاسپار داوید فریدریش، کارل فریدریش شینکل و کارل بله‌شن)، جنبش بیدرمایر، امپرسیونیسم فرانسوی (مانند ادوار مانه و کلود مونه) و نوگرایی اولیه (شامل آدولف منتسل، ماکس لیبرمان و لویس کرینت) است. از مهم‌ترین نمایشگاه‌ها می‌توان به "راهب کنار دریا" اثر فریدریش، "کارخانهٔ نورد آهن" اثر فون منتزل و "گروه شاهزاده‌ها"، مجسمه‌ای دوگانه از شاهزاده‌های لوئیزه از مکلنبورگ-اشتریلیتز و فردریکا از
لوئیزه از مکلنبورگ-اشتریلیتز و فردریکا از پروس ساختهٔ یوهان گوتفرید شادو اشاره کرد. نگارخانهٔ ملی کهن یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های مجسمه‌ها و نقاشی‌های قرن نوزدهم در آلمان را در خود جای داده است. علاوه بر این، این نگارخانه بخشی از نگارخانهٔ ملی برلین است که خود جزئی از موزه‌های دولتی برلین محسوب می‌شود. این ساختمان اصلی نگارخانهٔ ملی است که مجموعه‌های آن اکنون در چندین ساختمان دیگر نیز نگهداری می‌شود. در اکتبر ۲۰۲۱، نگارخانهٔ ملی کهن نقاشی کامی پیسارو با عنوان «یک میدان در لا روش-گیون» (۱۸۶۷) را به وارثان
«یک میدان در لا روش-گیون» (۱۸۶۷) را به وارثان آرمان دورویل، کلکسیونر یهودی فرانسوی که خانواده‌اش توسط نازی‌ها مورد آزار و شکنجه قرار گرفته بود و آثارش در مزایده‌ای در سال ۱۹۴۲ در نیس به نظارت کمیساریای کل امور یهودیان به فروش رفته بود، بازگرداند. سپس موزه این اثر را دوباره خریداری کرد.
انجمن هومبولت موزه هنرهای غیراروپایی در جزیره موزه در مرکز تاریخی شهر برلین است. این موزه به نام دانشمندان پروسی ویلهلم و الکساندر فون هومبولت است که در ساختمان بازسازی‌شده کاخ برلین قرار دارد. انجمن هومبولت را به عنوان «برابر آلمانی» موزه بریتانیا می‌شناسند. این موزه در ۱۶ دسامبر ۲۰۲۰ به دلیل دنیاگیری کووید ۱۹ به صورت دیجیتالی افتتاح شد.
کوساکا جیرو ، متولد ۲ مارس ۱۹۲۷ میلادی یک رمان‌نویس، پژوهشگر تاریخ اهل ژاپن است. در زمان جنگ جهانی دوم عضو کامیکازه بود. پس از جنگ، شغلی در ارتباط با تئاتر پیدا کرد و با نویسنده تاریخی هاسه‌گاوا شین آشنا شد و شروع به نوشتن رمان‌های دوره‌ای کرد. در سال ۱۹۸۲، برنده جایزه بزرگ ادبیات ژاپن برای "Kuroshio no Kishibe" شد. در سال ۱۹۸۷، برنده نخست جایزه تحقیقات ادبیات عامه پسند (گروه نقد) شد. "اوموروچوکی": این منبع تاریخی توسط آساهی شیگه‌آکی یک سامورایی در قلمروی اُواری نوشته شده‌است. آساهی شیگه‌آکی نوشتن دفتر
اُواری نوشته شده‌است. آساهی شیگه‌آکی نوشتن دفتر خاطرات روزانه، اوموروچوکی، را از ۱۶۹۱ آغاز کرد و پایان آن ۲۸ سال و هشت ماه بعد در سال مرگ وی ۱۷۱۸ بود. این یادداشت ۳۷ جلد هستند و کلاً بالغ بر ۲ میلیون کلمه می‌شوند. در سال ۱۹۸۴ کوساکا جیرو کتابی در توضیح و نقد این یادداشت‌ها به عنوان «گنروکو اوتاتامی بوگیو نو نیکی» چاپ کرد.
رئال اسپانیا از اواسط سده ۱۴ میلادی، واحد پول در اسپانیا بود تا این‌که در سال ۱۸۶۸ میلادی با پزوتا اسپانیا جایگزین شد. رایج‌ترین ارزش این ارز سکهٔ نقرهٔ هشت رئالی بود که پزو نامیده می‌شد و در اوج امپراتوری اسپانیا در کل اروپا، آمریکای جنوبی، غرب آسیا و جنوب شرق آسیا مبادله می‌شد.
انباشت بخار شیمیایی تقویت‌شده با پلاسما به اختصار (PECVD)، گونه‌ای انباشت بخار شیمیایی است که از پلاسما برای افزایش سرعت واکنش شیمیایی پیش سازها استفاده می‌شود. پردازش انباشت بخار شیمیایی تقویت‌شده با پلاسما اجازه می‌دهد تا در دمای پایین‌تر رسوب کند، که اغلب در ساخت نیمه هادی‌ها بسیار مهم است. دماهای پایین‌تر همچنین باعث رسوب پوشش‌های آلی مانند پلیمرهای پلاسما می‌شود که برای عملکرد سطح ذرات نانو استفاده شده‌است.
انباشت بخار شیمیایی افزایش‌یافته با پلاسمای کم‌انرژی () CVD) از پلاسمای کم‌چگالی و کم‌انرژی برای به دست آوردن رسوب اپیتاکسیال مواد نیمه‌رسانا با سرعت بالا و دماهای پایین استفاده می‌شود.
لیان ویتالی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا بود که مدتی دستیار شخصی استنلی کوبریک بود. از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "داستان تراژدیک هملت - شاهزاده دانمارک"، "چشمان کاملا بسته"، "بری لیندون"، "" و "بچه‌های کوچک" اشاره کرد.
فِـرِی لیندکوئیست (؛ زادهٔ ) بازیگر سوئدی‌زبان فنلاندی-سوئدی است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که او در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "داستان تراژدیک هملت - شاهزادهٔ دانمارک" اشاره کرد.
دان ایکبوری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است. از فیلم‌ها یا سیال‌هیا تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "داستان تراژدیک هملت - شاهزادهٔ دانمارک" و "مراقب احمق‌ها باش" اشاره کرد.
اونده‌شوکر (به سوئدی: Undersåker) یک منطقهٔ مسکونی در سوئد است که در بخش آووره در شهرستان یمتلاند واقع شده‌است. اونده‌شوکر ۰٫۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۴۳۸ نفر جمعیت دارد.
پر اِگِـرس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "داستان تراژدیک هملت - شاهزاده دانمارک" اشاره نمود.
توماس روبرت اولاف بولمه (؛ ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آخرین ماجرا"، "بهترین نیات"، '، "آرن – پادشاهی در انتهای راه"، "داستان تراژدیک هملت - شاهزادهٔ دانمارک"، ' و "ملوانان" اشاره کرد.
یوهانس بروست (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل سوئد بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۲ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "داستان تراژدیک هملت - شاهزادهٔ دانمارک" و "بلک‌جک" اشاره نمود.
توماس نورستروم (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۳ اکتبر ۲۰۲۱) بازیگر و کارگردان فیلم اهل سوئد بود. از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "قتل‌های ساندهام"، "در خانه برای کریسمس"، "داستان‌های آشپزخانه"، "قلاب‌سنگ"، "عصر بخیر، آقای والنبری"، "شکارچیان" و "داستان تراژدیک هملت - شاهزادهٔ دانمارک" اشاره کرد.
شِـل سوندْوال (؛ ) کارگردان فیلم و تهیه‌کننده فیلم اهل سوئد است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "شکارچیان" اشاره نمود.
موتور نصری، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان منوجان در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان قلعه قرار دارد و براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن برابر با ۲۵۰ نفر (۷۰ خانوار) بوده‌است.
موتور علی بامری یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان جازموریان واقع شده‌ است.
موتور بلبل پردلی یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان جازموریان واقع شده‌است. موتور بلبل پردل 120نفر جمعیت دارد. این روستا در سال 1345توسط بلبل پردلی پایه گذارشد و اولین روستا در دهستان چاه دلشاد (چاه حسن) میباشد. و در واقع موتور پردلی(روستای پردلی) اولین روستا در تاریخ چاه دلشاد میباشد
کاج کوتاه‌برگ ، نام یک گونه از سرده کاج است. یک درخت مخروطی از چوب نرم که سوزن‌های کوتاه و مخروط‌های کوچک دارد. این گونه عمدتاً در جنوب‌شرقی ایالات‌متحده یافت می‌شود و می‌تواند در آب و هواهای مختلف زندگی کند. کاج کوتاه‌برگ گاهی به‌عنوان کاج «قدیمی»، «صنوبر»، «رزماری»، «زرد»، «دوبرگ» و کاج «قلبی» نامیده می‌شود. با این حال، یک کاج واقعی کوتاه‌برگ وجود دارد که با این گونه‌های کاج متفاوت است. این سردرگمی از یک رسم در جنوب‌شرقی ایالات متحده ناشی می‌شود که به کاج‌ها فقط به عنوان «برگ‌بلند» یا «برگ‌کوتاه» اشاره
فقط به عنوان «برگ‌بلند» یا «برگ‌کوتاه» اشاره می‌شود. علاوه بر این، با بررسی برگ‌های کوتاه و مخروط‌های کوچک کاج می‌توان از سایر کاج‌ها تشخیص داد. شرح. شکل درخت متغیر است، گاهی راست، گاهی کج، با تاجی نامنظم. ارتفاع درخت به ۲۴ تا ۳۰ متر می‌رسد. قطر تنه بین ۰/۵–۰/۹ متر و میانگین بین ۰/۶–۰/۹ متر است. برگ‌ها سوزنی‌مانند، به‌صورت دسته‌های دوتایی و سه‌تایی مخلوط شده با هم و از ۷ تا ۱۱ سانتی‌متر طول دارند. مخروط‌ها ۴–۷ سانتی‌متر با فلس‌های نازک با یک کیل عرضی و یک خار کوتاه هستند. آنها در زمان بلوغ باز می‌شوند اما
کوتاه هستند. آنها در زمان بلوغ باز می‌شوند اما پایدار هستند. نهال‌های کاج کوتاه‌برگ یک خمیدگی J شکل پایدار در نزدیکی سطح زمین ایجاد می‌کنند. جوانه‌های زیربغل و سایر جوانه‌ها در نزدیکی کج شکل می‌گیرند و اگر ساقه بالایی در اثر آتش کشته یا جدا شود، شروع به رشد می‌کنند. پوسته دارای حفره‌های رزینی است (که گاهی به آن لکه‌های وصله می‌گویند)، که فرورفتگی‌های کوچکی به قطر کمتر از ۱ میلی‌متر تشکیل می‌دهند. این ویژگی را می‌توان برای تشخیص کاج کوتاه‌برگ از سایر گونه‌های کاج در محدوده بومی آن استفاده کرد. برای نمونه،
کاج در محدوده بومی آن استفاده کرد. برای نمونه، پوست کاج کندر در مقایسه با درخت کاج کوتاه‌برگ در ابتدای عمر کمی تیره‌تر، ضخیم‌تر و شیاردارتر است، اما وقتی شروع به بلوغ می‌کند، این تفاوت‌ها محو می‌شوند. با این حال، جیب‌های رزین هنوز روی درخت کاج کوتاه‌برگ قابل مشاهده هستند و می‌توان از آنها برای شناسایی استفاده کرد. تاج یک سر هرمی است که شامل چندین شاخه کوچک است. در طول عمر درخت تغییر چندانی نمی‌کند. این درخت دارای ریشه‌های بسیار قوی است و بنابراین می‌تواند در برابر بادهای شدید مقاومت کند. علاوه بر این، درخت