payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کمال‌الدین دهشیری (زادهٔ ۱۳۰۸ در یزد - درگذشتهٔ ۲۳ مهر ۱۳۹۶ در تهران) بنیان‌گذار رشته مستقل رادیوتراپی و استاد بازنشسته کلینیکال انکولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران، اهل ایران بود. زندگی‌نامه. سید کمال‌الدین دهشیری در سال ۱۳۰۸ در یزد متولد شد. وی تحصیلات ابتدائی تا پایان متوسطه را در این شهر گذراند. سپس برای ادامه تحصیل به دانشگاه تهران رفت و در رشته پزشکی عمومی در سال ۱۳۳۵ فارغ‌التحصیل شد. وی برای گذراندن دوره تخصص خود به انگلستان رفت و موفق به اخذ درجه MSC در فیزیک اشعه و رادیوبیولوژی از دانشگاه لندن در سال
فیزیک اشعه و رادیوبیولوژی از دانشگاه لندن در سال ۱۹۶۶ و تخصص رادیوتراپی DMRT از کالج سلطنتی پزشکان انگلستان در سال ۱۹۶۷شد. او بنیاگذار رشته تخصصی رادیوتراپی در ایران است.تا قبل از آن رادیوتراپی بخشی از رشته رادیولوژی بود. وی همچنین عضو فرهنگستان علوم پزشکی بود. در آذر سال ۱۳۸۳ در چهارمین همایش تقدیر از استادان پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی تهران، کمال الدین دهشیری به همراه ۹ استاد پیشکسوت دیگر مورد تقدیر قرار گرفت. همچنین در آذر سال ۱۳۹۴ در بیست و ششمین همایش سالیانه انستیتو کانسر، از کمال الدین دهشیری تجلیل
سالیانه انستیتو کانسر، از کمال الدین دهشیری تجلیل به عمل آمد. درگذشت. کمال‌الدین دهشیری ۲۳ مهر ۱۳۹۶ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
آیپداواس (به انگلیسی iPadOS) یک سیستم عامل تلفن همراه است که توسط اپل، به‌طور انحصاری برای آی‌پد ساخته شده و قبلا بخشی از آی‌او‌اس بود. اپل در کنفرانس جهانی توسعه دهندگان اپل سال ۲۰۱۹ با معرفی آی‌پد‌او‌اس ۱۳، اعلام کرد که آی‌پد‌او‌اس یک نسخه اصلاح شده از iOS با ویژگی‌های اضافی و بهینه‌سازی برای آی‌پد است. تاریخ. هنگامی که اپل آی‌پد را معرفی کرد، از سیستم عامل آی‌اواس که از قبل به اسم iPhoneOS شناخته می‌شد استفاده می‌کرد. همان‌طور که این پلتفرم رشد می‌کرد، ویژگی‌ها و امکانات جدید آی‌پد فقط به آی‌اواس اضافه
و امکانات جدید آی‌پد فقط به آی‌اواس اضافه می‌شد. تا این که در کنفرانس جهانی توسعه‌دهندگان اپل سال ۲۰۱۹، اپل اعلام کرد که این پلتفرم به عنوان سیستم عامل مجزا با اسم آی‌پداواس شناخته خواهد شد که با پشتیبانی چند پنجره‌ای و پشتیبانی از درایو ذخیره‌سازی خارجی همراه خواهد بود.
نگاه مراقب () انیمه و فیلم کوتاه ژاپنی محصول ۲۰۱۳ که نویسنده و کارگردان آن ماکوتو شینکای می باشد. داستان. داستان فیلم درباره بلوغ زنی جوان که به تازگی مستقل شده و رابطه او با پدرش تغییر کرده است. داستان از طریق یادآوری خاطره ی زندگی خانوادگی آنها و ارتباط دختر و پدرش با گربه خانواده شکل می گیرد. منابع. https://en.m.wikipedia.org/wiki/Dareka_no_Manazashi#cite_ref-ANN_news_23Jan2013_2-2
محل قرار روزهای اول آشنایی یک فیلم انیمه ژاپنی محصول ۲۰۰۴ به نویسندگی، تولید، فیلمبرداری، کارگردانی و تدوین ماکوتو شینکای است که اولین فیلم بلند او محسوب می‌شود. در طول چندین سال در تاریخ جایگزین که اتحاد جماهیر شوروی نیمی از ژاپن را اشغال کرده، فیلم دو دوست دوران کودکی را دنبال می‌کند که پس از ناپدید شدن یکی از دوستانشان از هم جدا می‌شوند. با افزایش تنش‌های بین‌المللی و برج مرموز ساخته شده توسط شوروی، ماده ای در اطراف آن از جهان‌های دیگر انتشار می‌یابد، وقتی که آنها یک بار دیگر از مسیر خود عبور می‌کنند،
که آنها یک بار دیگر از مسیر خود عبور می‌کنند، متوجه می‌شوند که ممکن است دوست گم شده آنها کلید نجات جهان باشد.
هنری هریسون ریجز (Henry H. Riggs ۲ مارس ۱۸۷۵ – ۱۷ اگوست ۱۹۴۳) یک مبلغ مذهبی مسیحی اهل سیواس و شاهد نسل‌کشی ارمنی‌ها بود؛ که در زمان قتل‌عام ارامنه. در الازیغ مستقر بود. او بعدها تجارب شخصی اش در ، ۱۹۱۷–۱۹۱۵، را در کتابی تحت عنوان «تراژدی ارامنه» منتشر کرد و گزارش‌های مهم عینی از نسل‌کشی ارامنه را بیان نمود و نتیجه گرفت که تبعید و کشتار ارامنه، بخشی از یک برنامه نابودی سازمان یافته توسط دولت عثمانی است. این کتاب یکی از دقیق‌ترین گزارش‌های نسل‌کشی ارمنی‌ها در زبان انگلیسی محسوب می‌شود. پدرش، ادوارد ریجز نیز
زبان انگلیسی محسوب می‌شود. پدرش، ادوارد ریجز نیز یک مبلغ مذهبی و برادرش، ارنست ویلسون ریجز، رئیس بود. او به زبان‌های ارمنی، ترکی و انگلیسی تسلط داشت و صحبت می‌کرد. و کتاب انجیل را به زبان‌های عربی و کردی ترجمه کرد. زندگی و کار. هنری هریسون ریجز در ۲ مارس ۱۸۷۵ در یک خانواده مسیحی در سیواس، امپراتوری عثمانی متولد شد. پدرش، ادوارد ریجز نیز یک مبلغ مذهبی بود. او در سال ۱۸۸۹ به کلیسای مرزیفون پیوست. سپس به ایالات متحده سفر کرد و تحصیلات خود را در در نورثفیلد، مینه‌سوتا، و ادامه داد و در سال ۱۹۰۲ فارغ‌التحصیل
مینه‌سوتا، و ادامه داد و در سال ۱۹۰۲ فارغ‌التحصیل شد. در همان سال، ریگز توسط هیئت‌های نمایندگی‌های خارجی (ABCFM)، برای تبلیغ، از امریکا به ترکیه اعزام شد. ریجز پس از ورود به امپراتوری عثمانی تحصیلات خود را در در نزدیکی کایسری ادامه داد؛ و در نهایت از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۰ رئیس شد؛ و پس از آن، به الازیغ رفت و کارش را در آنجا شروع کرد. برادرش، ارنست ویلسون ریجز، او را به عنوان دبیر در سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۱ منصوب، و در خدمت امداد خاورمیانه شرکت کرد و سپس به معاونت جیمز لوی بارتون، و پس از آن به ریاست هیئت‌های
جیمز لوی بارتون، و پس از آن به ریاست هیئت‌های نمایندگی‌های خارجی (ABCFM) از ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۲ منصوب شد. در همین حال، هنری ریجز، مطالعات قومی خود در مورد مسیحیان را که علاقه اش بود، ادامه داد؛ و کتاب انجیل را به زبان‌های عربی و کردی ترجمه کرد. او در سپتامبر ۱۹۲۳ به بیروت، لبنان اعزام شد و کار تبلیغ مسیحیت خود را در میان پناهندگان ارمنی در لبنان و سوریه ادامه داد؛ و به‌طور همزمان در در بیروت تدریس می‌کرد. و در نهایت، به عنوان دبیر اجرایی شورای مسیحی خاورمیانه در خدمت کرد. هنری در سال ۱۹۴۰، برای تحصیل دخترانش، به
کرد. هنری در سال ۱۹۴۰، برای تحصیل دخترانش، به اتفاق خانواده، به آبرندیل، ماساچوست رفت. او در سال ۱۹۴۳ به بیروت بازگشت و در نهایت در اورشلیم بیمار شد و در پی همین بیماری، در سن ۶۸ سالگی، در ۱۷ اوت ۱۹۴۳ در شهر اورشلیم درگذشت. هنری هریسون ریجز در طول زندگی اش، سه بار ازدواج کرد. اولین همسرش، انی تریسی بود که در سال ۱۹۰۵، یک سال پس از ازدواج، فوت کرد. دومین بار، در سال ۱۹۰۷، با اما بارنوم ازدواج کرد. اما، در سال ۱۹۱۷ درگذشت. همسر سومش انی دنیسون ریجز بود او ۱۹ سال بعد، در سال ۱۹۴۹، در سن ۶۲ سالگی درگذشت. همسر
سال بعد، در سال ۱۹۴۹، در سن ۶۲ سالگی درگذشت. همسر سوم هنری ریجز، انی دنیسون ریجز، مادر روت الیزابت ریجز استینر و هلن سارا ریجز رایس، بود. او به زبان‌های ارمنی، ترکی و انگلیسی تسلط داشت و صحبت می‌کرد. نسل‌کشی ارمنی‌ها. هنری ریجز اولین بار در مورد تبلیغات تبلیغاتی که توسط دولت پیش از وارد شدن به جنگ جهانی اول آغاز شده بود نوشت. او به یاد می‌آورد که «مقامات ترکیه به صورت سنتی شروع به ساختار دارای خصومت کردند» و تلاش کردند که داستان‌های بزرگی را به اثبات برسانند که ارامنه امنیت ارضی کشور را تهدید می‌کند. او
که ارامنه امنیت ارضی کشور را تهدید می‌کند. او اعلام کرد که پرونده‌هایی علیه ارامنه مطرح شده بود و در نهایت «در ذهن مردم ترکیه در آماده سازی جنایاتی بود که باید دنبال کنند». نوشته‌های ریجز بیشتر در مورد اقدامات دفاع شخصی ارمنی‌ها در پاسخ به کشتار جمعی مورد توجه قرار گرفت. او در یکی از یادداشت‌هایش چنین نوشت: از بین رفتن وان توسط روس‌ها، از طریق فعالیت و شجاعت ارامنه، یک تصور عظیم ایجاد کرد. اما بعدها معلوم شد که ارامنه تنها پس از اینکه ترک‌ها بسیاری از آنها را کشتند، در دفاع از خود اقدام کردند. شیوع بیماری
را کشتند، در دفاع از خود اقدام کردند. شیوع بیماری در نقاط مختلف گزارش شد و بعضی از اینها، به ویژه در منطقه دیاربکر، به اندازه ای واقعی، خطرناک و شدید بودند که تعداد قربانیان آن، بیشتر از کشتار متجاوزان بود. هنگامی که نسل‌کشی ارامنه آغاز شد، تبعید و دستگیری ارامنه به صورت گسترده‌ای شدت یافت. ریگز می‌نویسد: واضح بود که سرنوشت وحشتناکی برای ارمنی‌ها برنامه‌ریزی شده بود، اما تاکنون هیچ اشاره ای به آنچه که به سرنوشت آنها مربوط است، ارائه نشده‌است. تا ۲۰ ژوئن چند صد نفر ارمنی پیشرو در زندان بودند و در آن روز صد
صد نفر ارمنی پیشرو در زندان بودند و در آن روز صد و پنجاه نفر از زندان به مزارع الازیغ فرستاده شدند؛ و سه روز بعد برای کشتار اعزام شدند. در روز ۲۶ ژوئن پاسخ استعلام والی‌ها در رابطه با بازداشت‌های اولیه بدست شان رسید و در مکان‌های عمومی منتشر شد و در خیابان‌ها و نمایندگی‌های سراسر شهرهای ارمنی نشین اعلام شده‌است. همه ارامنه و سوری‌های ساکن در و مجاورت باید به مقصد در بین‌النهرین تبعید شوند. این اعلامیه در روز شنبه نوشته شد و همه مردم دستور داشتند که در روز پنج شنبه، برای تبعید، دست به کار شوند. ریگز به‌طور
شنبه، برای تبعید، دست به کار شوند. ریگز به‌طور دقیق، فرایند خروج از بازداشت و زندان و چگونگی تبعید را شرح داد: در تابستان ۱۹۱۵، هنری هریسون ریجز، اردوگاه‌های ترانزیت تبعید شدگان آواره را با استفاده از یک تلسکوپ مشاهده کرد و نوشت که "برای اکثر زنان و کودکان، رنج‌های طولانی و مداومی برقرار بود، تا جایی که کشتار و قتل‌عام، برای آنها رحمت به‌شمار می‌آمد. همانند همان سرنوشت شومی که توسط قاتلان برایشان پیش‌بینی و برنامه‌ریزی شده بود. ریجز در قسمتی از یادداشت‌های خود نوشت: من از حقیقت حرف می‌زنم. حقیقت وحشتناکی
خود نوشت: من از حقیقت حرف می‌زنم. حقیقت وحشتناکی که توسط عاملان این وحشت، دولت حاکم، این جنایت هولناک را توسط جوانان ترک انجام داده‌است. " بعنوان یک تبعیدی، ریجز در مورد تبعید و قتل‌عام بعدی ارامنه در صحرای سوریه اینطور نوشت: شواهد بسیار خوبی برای این باور وجود دارد که هر دو محل جنایت وجود دارد. اردوگاه رأس‌العین، که یک منطقه کوهستانی و صحرایی است، مردم به محض اینکه این روستاها را ترک کردند، قتل‌عام شدند. در آغاز دوره مورد بحث، یعنی در ابتدای سال ۱۹۱۶، در این ناحیه تبعید حدود ۴۸۵٬۰۰۰ ارمنی وجود داشت.
در این ناحیه تبعید حدود ۴۸۵٬۰۰۰ ارمنی وجود داشت. پانزده ماه بعد، پس از اتمام آخرین اخراج، بیش از ۱۱۳٬۰۰۰ نفر از این تجمع‌ها نتوانستند قرار بگیرند. از ۳۷۲۰۰۰ نفر که بیشترین مرگ را داشتند از گرسنگی و بیماری جان باختند، اما در هزاران مورد نیز قتل‌عام صورت گرفت، زمانی که ظاهراً دولت ترکیه از اتهام اجرای نظریه اخراج خسته شده بود. ریجز معتقد بود که اخراج ارمنی‌ها بخشی از یک برنامه انهدام است که توسط دولت عثمانی برگزار شد و نتیجه گرفت که: سوءاستفاده‌ها و قتل ارامنه عادی در طی این «تبعید» بیش از حد مستمر بوده‌است
عادی در طی این «تبعید» بیش از حد مستمر بوده‌است که به عنوان تخفیف‌های ساده یک سیاست رسمی رسمی خوشایند انتقال جمعیت رها شده‌است. ریجز سپس می‌افزاید: "حمله به مردم ارمنی، که به زودی به یک تلاش منظم برای نابودی نژاد تبدیل شد، یک اقدام خونسردانه و غیرمنتظره و عمدی بود که توسط استادان نظامی ترکیه برنامه‌ریزی شده و بدون تصویب مردمی اجرا شد. ریجز سپس در ماه ژوئیه در مورد مصادره اموال ارمنی‌ها در ترکیه نوشت: شما نمی‌توانید از پنجره بیرون را نگاه کنید، بدون اینکه کسی را در خیابان ببینید که راه می‌رود و نوعی بار
کسی را در خیابان ببینید که راه می‌رود و نوعی بار غارت، خرید یا دزدی از خانه‌های ارمنی را در اختیار داشته باشد. هنری ریجز پس از تأسیس جمهوری ترکیه معتقد بود که «ترکیه خود را بر اساس مبانی جدا از نژادهای مسیحی بازسازی کرد» و در دهه‌های ۱۹۴۳ پس از پایان نسل‌کشی ارمنی ادامه داد: در طول دهه گذشته، مردم ترکیه، و به ویژه رهبران آن، گناهکار بوده و جنایات شوم تاریخی را در سال ۱۹۱۵ مرتکب شده‌اند. تغییر حاکمیت در ترکیه، نه تنها این جنایت را بدون مجازات گذاشت، بلکه در ذهن احتمالاً اکثریت ترک‌ها، حوادث وحشتناکی که
در ذهن احتمالاً اکثریت ترک‌ها، حوادث وحشتناکی که دنبال می‌کردند، با شکوه اعلام شده بود.
سوزان الیوز هینتون (متولد ۲۲ ژوئیه ۱۹۴۸) یک نویسنده آمریکایی است که به واسطهٔ نوشتن رمان بیگانگان «The Outsiders» شهرت جهانی یافت. در سال ۱۹۸۸، او جایزه مارگارت ادواردز را از انجمن کتابخانه آمریکا برای نوشتن برای نوجوانان دریافت کرد. در زمان نگارش کتاب بیگانگان تنها ۱۶ سال داشته‌است. این دختر نوجوان که از خواندن کتاب‌های عاشقانه لطیف خسته شده به دنبال خواندن داستانی دربارهٔ واقعیت زندگی نوجوانان بود و از آن جا که جستجویش به نتیجه نرسید تصمیم گرفت خودش دست به قلم شود. این رمان که تاکنون چندین جایزه کسب کرده
قلم شود. این رمان که تاکنون چندین جایزه کسب کرده دربارهٔ زندگی سخت دو پسر یتیم در خیابان‌های شهر اوکلاهما است که در میان خشونت و فشار و فقر تلاش می‌کنند تا زنده بمانند. یکی از مهمترین آثار هینتون ماهی مهاجم نام دارد که با همین عنوان توسط فرانسیس فورد کاپولا اقتباس سینمایی شده‌است. این رمان توسط یوسف نجفی جابلو در نشر ایجاز ترجمه و چاپ شده‌است.
راه فراری نیست که در ایران با عنوان فرار از آبسلوم شناخته شده‌است، نام یک فیلم اکشن و علمی تخیلی به کارگردانی مارتین کمبل با بازی ری لیوتا، لانس هنریکسن، استوارت ویلسون، کوین دیلون، مایکل لرنر و ارنی هادسون است. این فیلم بر اساس رمان سال ۱۹۸۷ بنام (مستعمره کیفری، Coloy Penal Colony) اثر ریچارد هرلی ساخته شده‌است. پیوند به بیرون. "راه فراری نیست" در فیلم Oz
دراپ‌مایر برنامه نظارتی آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا است که با آن بر سفارت‌ها و دیپلمات‌های خارجی، از جمله کشورهای عضو پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) نظارت می‌کند. وجود این برنامه در ژوئن ۲۰۱۳ با نوشتاری در روزنامه گاردین و با منابع ادوارد اسنودن، آشکار شد. این گزارش، آشکار کرد که ۳۸ سفارت، تحت نظارت هستد که پیشینه برخی از این نظارت‌ها به سال ۲۰۰۷ (میلادی) باز می‌گردد. در اوایل ژوئن ۲۰۱۳ گاردین گزارش کرد که آژانس امنیت ملی، در هنگام برگزاری نشست سران گروه ۲۰ در لندن در سال ۲۰۰۹ (میلادی) از دیپلمات‌های
۲۰ در لندن در سال ۲۰۰۹ (میلادی) از دیپلمات‌های شرکت‌کننده در آن نشست، جاسوسی می‌کرده است. اما در آن هنگام، نامی از هیچ برنامه مشخصی، برده نشده بود. رسوایی جاسوسی دیپلماتیک آمریکا از سال ۲۰۱۰ (میلادی) آشکار شده بود. در آن هنگام معلوم شد که آژانس‌های اطلاعاتی آمریکا از دبیرکل سازمان ملل متحد، بان کی‌مون، جاسوسی می‌کرده‌اند ولی معلوم نبود که این جاسوسی، بخشی از یک برنامه سیستماتیک است.
باشگاه فوتبال داماش گیلان در فصل ۹۹–۱۳۹۸، در نوزدهمین دورهٔ رقابت‌های لیگ آزادگان حضور دارد. این تیم همچنین در این فصل در سی و سومین دورهٔ جام حذفی فوتبال ایران حضور دارد.
فینال جام حذفی فوتبال ایران ۱۳۸۷، رقابتی است که در سال ۱۳۸۷ بین دو تیم پگاه گیلان و استقلال به صورت رفت و برگشت در ورزشگاه سردار جنگل شهر رشت و ورزشگاه آزادی شهر تهران برگزار شد. در این دیدار تیم استقلال با نتیجه ۳ بر ۱ در مجموع دو بازی به برتری دست پیدا کرد و عنوان قهرمانی این دوره از مسابقات را به نام خود ثبت کرد. شرح بازی. بازی رفت بازی رفت فینال جام حذفی در ورزشگاه سردار جنگل رشت انجام شد. در این بازی تیم پگاه با گل دقیقه چهلم گیلائوری که از روی یک ضربه ایستگاه آمد توانست برنده ۹۰ دقیقه اول فینال لقب
ایستگاه آمد توانست برنده ۹۰ دقیقه اول فینال لقب بگیرد. استقلال در نیمه اول بازی تیم برتر زمین بود و توسط مجیدی و منتظری موقعیت‌های گلزنی را از دست داد ولی در نیمه دوم فرصتهای گلزنی تیم پگاه بیشتر بود و حتی در یک موقعیت طالب‌لو توپ را از روی خط دروازه مهار کرد تا تیم پگاه بیش از یک گل به ثمر نرساند. در رفتاری عجیب از سوی فدراسیون فوتبال مجتبی جباری در اردوی تیم ملی ماند و به این بازی مهم نرسید. بازی برگشت. در بازی برگشت آبی‌پوشان استقلال در ورزشگاه بزرگ آزادی و در حضور بیش از صدهزار هوادار میزبان تیم پگاه
و در حضور بیش از صدهزار هوادار میزبان تیم پگاه بودند. نکته مهم این بازی حضور مجتبی جباری در ترکیب استقلال بود که در به ثمر رسیدن دو گل برای شاگردان قلعه‌نویی موثر بود. استقلال در دقیقه ۱۵ گل اول را روی پاس عالی جباری توسط امیرآبادی به ثمر رساند تا بازی در مجموع دو بازی یک بر یک مساوی باشد. بعد از این گل تیم پگاه در دقیقه ۲۸ یک فرصت گلزنی توسط چاووشی را از دست داد. در نیمه دوم و در دقیقه ۶۸ علیزاده قدر ارسال مجیدی را ندانست و توب را به بیرون زد. مابین دقایق ۷۷ تا ۸۰ استقلال دو فرصت گلزنی توسط جباری را از
۷۷ تا ۸۰ استقلال دو فرصت گلزنی توسط جباری را از دست داد تا بازی با همان تک گل در ۹۰ دقیقه به پایان برسد و قهرمان جام حذفی در دو وقت اضافه مشخص شود. در دقیقه ۹۳ نظرمحمدی با واکنشی مناسب ضربه امیرآبادی را به کرنر فرستاد. در دقیقه ۹۴ علیزاده اوت کنار زمین را به سمت محوطه جریمه پگاه پرتاب کرد که مجتبی جباری بعد از کنترل توب، موفق شد با نوک پا توب را از روی دستان نظرمحمدی به داخل دروازه هدایت کند و استقلال به گل دوم برسد. در دقیقه ۱۰۰ بازی امیرآبادی به داخل محوطه جریمه پگاه نفوذ کرد و با یک پاس خوب برهانی را در
جریمه پگاه نفوذ کرد و با یک پاس خوب برهانی را در موقعیت گلزنی قرار داد و برهانی نیز با ضربه نوک پا برای سومین بار دروازه تیم رشتی را فرو ریخت تا بازی در مجموعه دو بازی سه بر یک شود. بعد از این گل استقلال به بازی محتاطانه روی آورد و تیم پگاه نیز با جلو کشیدن تقی‌پور دست به بازی مستقیم زد که در این کار موفقیتی برای تیم پگاه حاصل نشد و با سوت داور استقلال قهرمان جام حذفی ایران شد. جزئیات مسابقه. بازی رفت. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; بازی برگشت. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
سایمون کوپر نویسندهٔ بریتانیایی است. او از سال ۱۹۹۴ برای «فایننشال تایمز» کار می‌کند. او انگلیسی است اما به همراه همسر و سه فرزندش در پاریس زندگی می‌کند. کوپر در اوگاندا از والدینی اهل آفریقای جنوبی متولد شد و در کودکی به لیدن در هلند نقل مکان کرد، جایی که پدرش، آدام کوپر، مدرس دانشکدهٔ انسان‌شناسی دانشگاه لیدن بود. او همچنین در آفریقای جنوبی (برای فرار از زمستان‌های هلندی)، استنفورد، کالیفرنیا، برلین و لندن زندگی می‌کرد. او در دانشگاه آکسفورد در رشته تاریخ آلمان تحصیل کرد و در دانشگاه هاروارد پذیرفته شد.
آلمان تحصیل کرد و در دانشگاه هاروارد پذیرفته شد. او اکنون با خانواده‌اش در پاریس زندگی می‌کند. او در سال ۱۹۹۴ با کتاب «"فوتبال علیه دشمن"»، که بعدها در ایالات متحده به عنوان «"فوتبال علیه دشمن"» منتشر شد جایزهٔ کتاب ورزشی سال ۱۹۹۴ را به دست آورد. او همچنین برای روزنامه‌های "آبزرور" و "گاردین" نوشته‌است و در حال حاضر یک ستون‌نویس ورزشی "فایننشال تایمز" است.
سامی العلاقی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان-تونس است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماینتس ۰۵، باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه فوتبال اندرلشت و باشگاه فوتبال گروتر فورث اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
احمد العکایشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال اینگولشتات ۰۴، و باشگاه فوتبال الاتحاد اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
امین الشرمیطی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریخ، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال هرتابرلین، باشگاه فوتبال الاتحاد، و باشگاه فوتبال القیروانیه اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
انیس بوسعیدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالورگ دونتسک، باشگاه فوتبال المعب تونس، باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف، باشگاه فوتبال روستوف، باشگاه فوتبال پائوک، باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ، باشگاه فوتبال تاوریا سیمفروپول، و باشگاه فوتبال مشلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
معز بن شریفیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
سفیان شاهد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶ و باشگاه فوتبال اف‌اس‌وی فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
تیجانی بلعید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آپوئل، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال یونیون برلین، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال موریرنز، تیم جوانان اینتر میلان، و باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
فابین کاموس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال رویال شارلوا، باشگاه فوتبال خنک، باشگاه فوتبال تروا، و باشگاه فوتبال المپیک مارسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
فهید بن خلف‌الله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوردو، باشگاه فوتبال تروا، باشگاه فوتبال آمیان، باشگاه فوتبال آنژه، باشگاه فوتبال کان، باشگاه فوتبال والنسین، و باشگاه فوتبال ملبورن ویکتوری اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
حمزه المثلولی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنزرتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
لاری ازونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال فرانسه، زیر ۱۹ سال فرانسه، زیر ۲۰ سال تونس، و تونس بازی کرده‌است.
محمد علی منصر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
شاکر الزواغی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریخ، باشگاه فوتبال بنیادکار، باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال آلمالیق و باشگاه فوتبال اسپرانس تونس اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
مجدی تراوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال الوحده عربستان سعودی، باشگاه فوتبال الوحده امارات، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
بلال محسنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنژه، باشگاه فوتبال ساوتند یونایتد، باشگاه فوتبال رنجرز، و باشگاه فوتبال ایپسویچ تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
محمدعلی الیعقوبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال القیروانیه، و باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
بلال العیفه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
شمس‌الدین الذوادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، و باشگاه فوتبال حمام الانف اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
خالد المولهی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال لیلستروم، و باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
سلیم بن جمیعه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آسترا جورجو، باشگاه فوتبال پترولول پلویشت، باشگاه فوتبال صفاقسی، باشگاه فوتبال پادوا، باشگاه فوتبال فروزینونه، و باشگاه فوتبال جنوآ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
ولید الهیشری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المعب تونس، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال بنزرتی، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، و باشگاه فوتبال بالمرسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
مهدی بن ضیف‌الله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویدزف ووچ، باشگاه فوتبال المعب تونس، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، و باشگاه فوتبال الجرجیسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
مهدی مریاح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
محمدعلی نفخه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریخ و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
رضوان الفالحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
سلیمان کشک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنزرتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
زیاد بوغطاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
عبدالقادر الوسلاتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نومانسیا، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
شادی الهمامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الکویت و باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
حمزه لحمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
عصام المرداسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی یانگ بویز برن، باشگاه فوتبال مصر المقاصه، باشگاه فوتبال الجرجیسی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال النصر عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
کمال زعیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پارتیزان، باشگاه فوتبال بنزرتی، باشگاه ورزشی الخور، باشگاه فوتبال انپی، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، و باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
رامی جریدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال المعب تونس، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال الجرجیسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.