payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فانی اکرلین (; – ) یک خواننده بود. در طول زندگی حرفه ای خود بسیار مورد توجه قرار گرفت، و با بندیتا روزموندا پیسارونی مقایسه می‌شد. پدر اکرلین یک مقام عصر ناپلئون با اصالت لهستانی بود. مادرش، ایتالیایی، خواهر بازیگر زن ترسا پیچلر، شوهرش وینچنزو مونتی شاعر اهل میلان بود. وی در هنرستان میلان زیر نظر دیوید بندرالی تحصیل کرد. گفته می‌شود که وی اولین حضور خود را در شانزده سالگی در سال ۱۸۱۸ در L'Italiana در Algeri از Gioacchino Rossini در Teatro San Benedetto در ونیز انجام داده‌است. در ۱۵ دسامبر ماه بعد، در تئاتر
انجام داده‌است. در ۱۵ دسامبر ماه بعد، در تئاتر سان لوکا، اکرلین نقش انریکو را در فیلم Una follia دونیتزتی بازی کرد.
فردریش کریستف پیلیتسئوس (؛ – ) پزشک، عصب‌شناس، متخصص مغز و اعصاب و متخصص حمام‌درمانی (درمان با غوطه‌ورسازی در آب‌های معدنی) اهل رایش آلمان بود. او در سال ۱۸۷۴ دکترای پزشکی خود را از دانشگاه وورتسبورگ دریافت داشت. وی به‌همراه آسیب‌شناس عصبی آلمانی لودویگ مرتسباخر برای نخستین بار بیماری پیلیتسئوس-مرتسباخر را توصیف نمودند.
ایوا مارسل (؛ زادهٔ ) مدل، شخصیت تلویزیونی و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی بیشتر برای برنده شدن در برنامه مدل برتر بعدی آمریکا و حضورش در سری تلویزیون واقع‌نمای خانمان خانه واقعی آتلانتا شناخته می‌شود. او در فیلم کیفیت بالاتر بازی کرده است.
بزرگ (به کره‌ای: 빅) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره‌ای با بازیگری گونگ یو و لی مین جونگ است. این سریال با ژانر کمدی رمانتیک/ تعویض بدن از ۴ ژوئن تا ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۲ دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۵۵ از کی‌بی‌اس۲ در ۱۶ قسمت پخش شد. سریال بزرگ توسط خواهران هونگ نوشته شد، این مجموعه اولین سریال تلویزیونی گونگ یو پس از بازی در سریال کافه پرنس در سال ۲۰۰۷ و بعد از زمان ترخیص از خدمت نظامی اجباری بود. اگرچه درام در ابتدا با استقبال خوبی روبرو شد، اما بعداً به دلیل پایان آن مورد انتقاد شدید قرار گرفت. خلاصه داستان. گیل دا ران (لی
شدید قرار گرفت. خلاصه داستان. گیل دا ران (لی مین جونگ) معلم جانشین سخت‌کوشی است که سعی در گرفتن مدرک گواهی خود دارد. او با یک دکتر مهربان و خوشتیپ سو یون جه (گونگ یو) نامزد شده است. یون جه درست یک ماه قبل از عروسی، به‌طور غیرقابل توضیح از دا ران فاصله می‌گیرد. در همان زمان، دا ران با یک دانشجوی ۱۸ ساله نقل و انتقالات از ایالات متحده، کانگ کیونگ جون (شین وون هو) ملاقات می‌کند. کیونگ جون و یون جه در هنگام رانندگی با یکدیگر تصادف می‌کنند و هر دو از بالای ریل محافظ به درون آب می‌افتند هنگامی که به بیمارستان
محافظ به درون آب می‌افتند هنگامی که به بیمارستان منتقل می‌شوند یون جه می‌میرد و کیونگ جون به کما می‌رود. داستان جایی جالب می‌شود که کیونگ جون وقتی بهوش می‌آید خود را در بدن یون جه در سردخانه می‌یابد.
رخشان اجویت (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار، نقاش و نویسنده اهل ترکیه بود. رخشان اجویت در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۰، در سن ۹۶ سالگی درگذشت.
مِری هیلِوی لاگِرستام (از سال ۱۹۵۸ با نام ماننِرما، ۹ اوت ۱۹۲۳–۲۱ اکتبر ۱۹۹۸) بازیگر زن فنلاندی بود. وی بیش از ۴۰ سال در تئاتر شهر هلسینکی کار کرد و در ۳۷ فیلم بازی کرد. وی در سال ۱۹۵۸ با اِسکُ ماننِرمای هنرپیشه ازدواج کرد و در سال ۱۹۷۵ بیوه شد. آنها با هم در فیلم "Nukkekauppias ja kaunis Lilith" در سال ۱۹۵۵ بازی کردند. لاگرستام در سال ۱۹۷۰ برای فیلم "Takiaispallo" جایزهٔ یوسیِ بهترین بازیگر نقش اول زن را دریافت کرد.
«آب‌نبات‌چوبی» ترانه‌ای از رپر آمریکایی لیل وین با همراهی رپر درگذشته استاتیک میژور است. این ترانه در ۱۳ مارس ۲۰۸ به‌عنوان اولین تک‌آهنگ برای ششمین آلبوم استودیویی او منتشر شد. ترانه با موفقیت روبرو شد و در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده آمریکا به رتبه یک رسید. این ترانه ۵ گواهی پلاتین از انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا دریافت کرد. با ۹٫۱ میلیون نسخه فروش تا ژانویه ۲۰۰۹، این ترانه به بهترین فروش دیجیتال تک‌آهنگ در جهان تبدیل شد.
مِریا لاریوارا (؛ زادهٔ ۴ ژوئیه ١٩۶۴ در هائوکیپوداس، فنلاند) بازیگر فنلاندی است. لاریوارا کار خود را در سال ۱۹۸۸ در Rengasmatka آغاز کرد و تقریباً در سی کار در سینما و تلویزیون بازی کرده‌است و اغلب در نقش خودش در نمایش‌ها ظاهر می‌شود. او در سال ۱۹۹۴ در فیلم "" با بازیگرانی چون Taisto Reimaluoto، Ulla Koivuranta، Kai Lehtinen، Martti Suosalo و Esko Nikkari بازی کرد. در سال ۲۰۰۵، او در مجموعهٔ تلویزیونی "Game Over ظاهر شد".
النا لیناری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. او موفق به کسب سه عنوان قهرمانی، دو جام و دو ابر قهرمانی شده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان اتلتیکو مادرید اشاره کرد. وی از سال ۲۰۱۳ به عضویت تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا درآمده است. او در سال ۲۰۱۹ به عنوان یک لزبین آشکارسازی کرد.
متیو لیستر (؛ زادهٔ ) یک قایقران اسلالوم بریتانیایی است که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ در سطح بین‌المللی و بیشتر در کلاس C2 با ریس دیویس شرکت کرد. او در مسابقات جهانی ICoe Canoe Slalom در بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ دو مدال برنز در قسمت مسابقات تیمی C2 به دست آورد. لیستر در سال ۲۰۱۲ به عنوان یک همجنسگرا آشکارسازی کرد.
لودویگ مرتسباخِـر (؛ – ) روان‌پزشک، عصب‌پژوه و آسیب‌شناس عصبی اهل آلمان بود. او دکترای پزشکی خود را در سال ۱۹۰۰ میلادی از دانشگاه استراسبورگ و پس از مدتی فعالیت در حوزهٔ فیزیولوژی، تخصص خود را در زمینهٔ روان‌پزشکی از دانشگاه توبینگن در سال ۱۹۰۶ دریافت داشت. وی طی مدت اقامت خود در مونیخ، پژوهش‌هایی دربارهٔ میکروگلیا در لابراتوار آلویز آلزایمر به انجام رساند. مرتسباخر در سال ۱۹۱۰ به آرژانتین رفت و در آنجا سرپرست لابراتوار کلینیک روان‌پزشکی در بوئنوس آیرس، مسئول فنیِ دپارتمان آسیب‌شناسی تشریحی در مرکز درمانی
فنیِ دپارتمان آسیب‌شناسی تشریحی در مرکز درمانی «کلینیکا مُدلیو» و همچنین پزشک ارشد «بیمارستان آلمانی‌ها» در بوئنوس آیرس شد. وی یکی از دو پزشکی است که برای نخستین بار بیماری پیلیتسئوس-مرتسباخر را توصیف نمودند.
لیلیان ماسترینی (؛ زادهٔ ) بازیکن والیبال ساحلی اهل برزیل است. وی در مسابقات جهانی ۲۰۱۳ در کنار هم تیمی خود باربارا سیکساس و در بازیهای پان آمریکن ۲۰۱۵ در کنار کارولینا هورتا مدال برنز گرفت. وی به مقام قهرمان جهانی U21 در سال ۲۰۰۷ رسید. او در چندین دوره از مسابقات تور جهانی والیبال ساحلی مقام‌هایی کسب کرده‌است. زندگی شخصی. در اوت ۲۰۱۳، لیلیان با بازیکن زن دیگر لاریسا فرانسا ازدواج کرد.
رابی مانسون (؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۸۹) ورزشکار روئینگ اهل نیوزیلند است. مانسون در سال ۱۹۸۹ متولد شد. وی از خانواده قایقرانان است، پدرش قهرمان ملی سبک‌وزن تک نفره در سال ۱۹۸۵ است و برادرش کارل نیز در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کند. او در مسابقات جهانی قایقرانی ۲۰۱۵ موفق به کسب مدال برنز شد.در مسابقات ملی پوشان قایقرانی نیوزلند در سال ۲۰۱۷ در دریاچه رواتانیوها، وی با کریس هریس همکاری کرد و آنها قهرمان ملی شدند.مانسون همچنین به کمک غیبت مهی درازدیل و هیمیش باند به قهرمان تیم ملی تک نفره تبدیل شد. در سال ۲۰۱۴،
به قهرمان تیم ملی تک نفره تبدیل شد. در سال ۲۰۱۴، مانسون به عنوان اولین فرد دگرباش جنسی در قایقرانی از نیوزیلند ظاهر شد. در سال ۲۰۱۷، مانسون در مسابقات جام جهانی روئینگ کاپ II در پوزنان لهستان به مقام اول تک نفره مردان دست یافت و رکورد جدیدی را با زمان ۶: ۳۰٫۷۴ در جهان ثبت کرد.
سری فینال‌های قهرمانی جهان ان‌بی‌ای ۱۹۷۰ مرحلهٔ قهرمانی بازی‌های حذفی اتحادیهٔ ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) ۱۹۷۰ می‌باشد که بین دو تیم نیویورک نیکس به عنوان قهرمان کنفرانس شرق و لس آنجلس لیکرز به عنوان قهرمان کنفرانس غرب در سری بهترین از هفت به انجام رسید. تیم نیکس در پایان با نتیجهٔ ۴–۳ حریف خود را شکست داد و به عنوان قهرمانی مسابقات ان‌بی‌ای در فصل ۷۰–۱۹۶۹ دست یافت. در بازی ۳ در حالی که دیو دیبوشر، در سه ثانیه مانده پایان، با یک پرتاب موفق نیکس را ۱۰۲–۱۰۰ پیش انداخت، و لیکرز نیز فرصت گرفتن وقت استراحت نداشت،
انداخت، و لیکرز نیز فرصت گرفتن وقت استراحت نداشت، چنین به نظر می‌رسید که نیکس در بازی سوم پیروز خواهد شد، در همین حال نتیجهٔ نهایی بازی به عملکرد آقای کلاچ، جری وست، بستگی داشت که با گل شدن یک پرتاب کم‌نظیر و معجزه‌آسا توسط او که از میانهٔ زمین انجام شد، بازی در امتیاز ۱۰۲ برابر شد و به وقت اضافه کشیده شد، این پرتاب دو امتیازی محسوب شد، چرا که در آن زمان، در ان‌بی‌ای پرتاب سه امتیازی وجود نداشت و تنها در رقابت‌های ای‌بی‌ای پرتاب سه امتیازی وجود داشت. در پایان، نیویورک نیکس در وقت اضافه توانست این بازی را
نیویورک نیکس در وقت اضافه توانست این بازی را با نتیجهٔ ۱۱۲–۱۰۸ به سود خود تمام کند. بازی هفتم و آخر این سری، در سال ۲۰۱۰ توسط ESPN به عنوان مهم‌ترین و بزرگ‌ترین بازی ۷ در تاریخ فینال‌ها انتخاب شد که بازگشت ویلیس رید از آسیب دیدگی از نکات برجستهٔ آن بود. معروف‌ترین و به‌یاد ماندنی‌ترین نمایش رید در ۸ مه ۱۹۷۰، در مدیسن اسکوئر گاردن و در بازی شمارهٔ ۷ سری رقم خورد. وی به دلیل آسیب دیدگی شدید از ناحیهٔ ران پا در بازی ۵، دچار پارگی عضله شد که او را از بازی ۶ محروم کرد، و بدین ترتیب بعید به نظر می‌رسید که او در
کرد، و بدین ترتیب بعید به نظر می‌رسید که او در بازی هفتم بتواند بازی کند. با این حال رید پیش از شروع بازی، به همراه دیگر بازیکنان خود را گرم کرد که تعجب تماشاگران و تشویق گسترده از سوی آنان را پی داشت. با شروع بازی، او در نخستین پرتاب خود در زمین، دو امتیاز نخست تیم نیکس را کسب کرد که این دو امتیاز، تنها امتیاز کسب کرده توسط او در این بازی بود. او سپس در ادامهٔ بازی به دفاع مستقیم از ویلت چمبرلین پرداخت و با عملکرد خوب او، چمبرلین تنها در دو پرتاب از ۹ اقدام خود موفق بود. در نیمهٔ نخست و در ۰۳:۰۵ به پایان
خود موفق بود. در نیمهٔ نخست و در ۰۳:۰۵ به پایان نیمه، نیکس ۶۱–۳۷ پیش افتاد. در این هنگام بود که بازی با عملکرد درخشان والت فریزر که با کسب ۳۶ امتیاز و ۱۹ پاس گل سهم عمده‌ای در پیروزی ۱۱۳–۹۹ نیویورک نیکس و قهرمانی این تیم داشت، تمام شده به نظر می‌رسید. پس از بازی و در رختکن تیم برنده، هاوارد کوسل در تلویزیون ملی به رید گفت: «شما به بهترین شکل ممکن، بهترین نمایشی را که روح انسان می‌تواند ارائه کند، ارائه می‌دهید». خلاصه سری. "نیکس برندهٔ سری ۴–۳" منبع:
بیماری پیلیتسئوس-مرتسباخر () یک بیماری عصبی است که در آن به اُلیگودندروسیت‌های دستگاه عصبی مرکزی آسیب می‌رسد. علت این بیماری جهش در ژن پروتئین پروتئولیپید ۱ (PLP1) است که یکی از پروتئین‌های اصلی میلین محسوب می‌شود. مشخصهٔ این بیماری، کاهش میلین‌سازی به‌دور برخی رشته‌های عصبی است و به دسته‌ای از بیماری‌های ژنتیکی موسوم به لکودیستروفی‌ها تعلق دارد. علائم و نشانه‌ها. نشانهٔ اصلی بیماری، عدم وجود حرکت در دست‌ها و پاها یک‌کم‌حرکتی آنان، مشکلات تنفسی و حرکات افقی در چشمان است. شروع این بیماری معمولاً در سنین
در چشمان است. شروع این بیماری معمولاً در سنین نوزادی است که مشخصهٔ اصلی‌اش نیستاگموس و هیپوتونی است. توانایی‌های حرکتی یا به‌تأخیر می‌افتد و یا آنکه هرگز حاصل نمی‌شود که البته بستگی به شدت و وخامت جهش ژنی دارد. بیشتر کودکان مبتلا به این بیماری، تکلم دیگران را درک می‌کنند و خودشان هم اندکی قادرند حرف بزنند. علائم دیگر بیماری شامل لرزش، عدم هماهنگی عضلانی، حرکات غیرارادی، گام‌های نااستوار، و بروز سفتی تدریجی در عضلات دست‌ها و پاهاست. انقباض شدید مرضی عضلات (Muscle contracture) در طی زمان، تدریجاً رخ می‌دهد و
contracture) در طی زمان، تدریجاً رخ می‌دهد و عملکرد ذهنی نیز ممکن است دچار دستخوش تغییر گردد. برخی بیماران ممکن است تشنج و نافُرمی اسکلتی همچون کژپشتی پیدا کنند. علت. بیماری پیلیتسئوس-مرتسباخر، نوعی بیماری ارثی وابسته به کروموزوم X است که در اثر جهش در ژنِ تولیدکنندهٔ یکی از پروتئین‌های اصلی میلین به نام پروتئین پروتئولیپید ۱ (PLP1) پدید می‌آید. در اثرِ این جهش ژنی، تولید میلین در دستگاه عصبی مرکزی کاهش یافته و بیماری مغزی-عصبی شدید رخ می‌دهد. بیشتر این جهش‌ها سبب دونسخه‌نویسی از ژن PLP1 می‌گردد. البته جهش
سبب دونسخه‌نویسی از ژن PLP1 می‌گردد. البته جهش حذفی هم در این ژن دیده شده که عموماً سبب بیماری خفیف‌تری می‌گردد. تشخیص. شک بالینی به این بیماری، نخستین بار توسط تصویرسازی تشدید مغناطیسی مغز صورت می‌پذیرد که طی آن، چگالی سیگنالی بالا در T2 در سرتاسر مغز دیده می‌شود و اغلب تا سن ۱ سالگی پدیدار می‌گردد. این بیماری متعلق به گروهی از اختلالات ژنتیکی موسوم به لکودیستروفی‌هاست که سبب اختلال در تولید و رشد غلاف میلین به‌دور فیبرهای عصبی در دستگاه عصبی مرکزی می‌گردد. بیماری پیلیتسئوس-مرتسباخر شامل انواع گوناگون
بیماری پیلیتسئوس-مرتسباخر شامل انواع گوناگون «کلاسیک»، «انتقالی» و «فرم بالغین» است. درمان. هیچ درمان قطعی یا استاندارد برای این بیماری وجود ندارد. پیش‌آگهی بیماری نیز متفاوت است. مبتلایان به انواع شدید بیماری معمولاً به سنین نوجوانی نمی‌رسند و مبتلایان به نوع خفیف بیماری ممکن است تا دوران بزرگسالی هم زنده بمانند. پژوهش‌ها. در دسامبر ۲۰۰۸ میلادی شرکت «استم‌سل» در ایالات متحده آمریکا، فاز اول از کارآزمایی بالینی پیوند سلول‌های بنیادی عصبی در انسان را آغاز کرد. این کارآزمایی موفق نبود و این شرکت، به‌دنبال
کرد. این کارآزمایی موفق نبود و این شرکت، به‌دنبال نتایج ناامیدکنندهٔ حاصله، ورشکست شد. در سال ۲۰۱۹ میلادی پال جی. تسار با استفاده از روش کریسپر و «درمان آنتی‌سنس» این بیماری را در موش‌های آزمایشگاهی با موفقیت درمان نمود. درمان‌های مبتنی بر «شلاته‌کردن با آهن» نیز در دست بررسی و پژوهش است. تاریخچه. این بیماری نخستین بار توسط دو پزشک عصب‌شناس آلمانی با نام‌های فردریش کریستف پیلیتسئوس و لودویگ مرتسباخر توصیف شد و به افتخار آن دو نام‌گذاری شد.
زازا تاوادزه (؛ زادهٔ ۹ فوریه ۱۹۷۵) رئیس دادگاه قانون اساسی گرجستان بود که در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۶ توسط مجمع عمومی دادگاه قانون اساسی انتخاب شد. وی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ معاونت رئیس دادگاه قانون اساسی گرجستان را بر عهده داشت. او ریاست کنفرانس دادگاه‌های قانون اساسی اروپا را نیز به عهده داشته‌است. او از سال ۲۰۱۷ به عنوان مدرس دانشگاه حقوق گریگول روباکیدزه مشغول فعالیت است.
جنگنامه‌ی غلامان نمایشنامه‌ای از بهرام بیضایی است از سالِ ۱۳۶۷. متن. متن نوشتهٔ سالِ ۱۳۶۷ است و نخستین بار در ۱۳۶۹ به وسیلهٔ انتشارات عصر جدید در استکهلم منتشر شده. نمایش. بیضایی این نمایشنامه را به نمایش درنیاورده است: سالِ ۱۳۶۲ تمرین و بداهه‌پردازیِ "جنگنامه‌ی غلامان" به خاطرِ نداشتنِ اجازهٔ اجرا تعطیل شد.
شاعرانگی (به انگلیسی: A Touch of the Poet) از واپسین نمایشنامه‌های یوجین اونیل است. به فارسی. حسن فاضل این نمایشنامه را با عنوان "شاعرانگی" به فارسی درآورده است.
پال جی. تسار () یک دانشمند در زمینه زیست‌شناسی رشد اهل ایالات متحده آمریکا است. او استاد «روش‌های نوآورانه درمانی» در دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه کیس وسترن رزرو است. تمرکز پژوهشی او بیشتر بر روی پزشکی ترمیمی است. زندگی حرفه‌ای. او که زادهٔ کلیولند، اوهایو و دانش آموختهٔ رشتهٔ زیست‌شناسی در دانشگاه کیس وسترن رزرو و دانشگاه آکسفورد است، در دوران دانشجویی مقاله‌ای نوشت که در آن برای نخستین بار یاخته‌های بنیادی به‌دست آمده از اپی‌بلاست را شرح داد که نوعی سلول‌های بنیادی پُرتوان (چندقُوه‌زا) است و بابت این کشف مهم،
پُرتوان (چندقُوه‌زا) است و بابت این کشف مهم، برندهٔ «نشان بدینگتون» از جامعه زیست‌شناسی رشد بریتانیا و جایزهٔ هارولد ام. واینتراب در مرکز پژوهش سرطان فرد هاچینسون شد. پژوهش‌ها. وی توانست روش‌هایی ابداع کند که بتوان با آنها رشد و بازسازی الیگودندروسیت‌ها و سلول‌های پیش‌ساز الیگودندروسیت (OPCs) را از سلول‌های بنیادی پُرتوان و سلول‌های پوست آغاز کرد. او همچنین موفق‌شده نوعی مغز انسان مینیاتوری و ساده موسوم به «نیمکُره‌های اُلیگوکورتیکال» بسازد که حاوی میلین باشد. وی توانست داروهایی بیابد که قادرند بازسازی
باشد. وی توانست داروهایی بیابد که قادرند بازسازی میلین را تحریک کرده و روند فلج‌شدگی در موش‌های مبتلا به ام‌اس را معکوس سازند. علاوه بر اینها، وی با استفاده از کریسپر و درمان‌های آنتی‌سنس اولیگونوکلئوتیدی، میلین‌سازی را در موش‌های آزمایشگاهی مبتلا به بیماری پیلیتسئوس-مرتسباخر بازگرداند و طول عمر آنها را افزایش دهد.
سیمونا میلر (؛ زادهٔ ) اسنوبردسوار اهل سوئیس است. وی به عنوان نماینده سوئیس در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ ونکوور و بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ در سوچی حضور داشته است.
شاه‌مال‌لار (به لاتین: Şahmallar یا Şahmalılar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغجه‌آباد واقع شده است. شاه‌مال‌لار ۲۲۷ نفر جمعیت دارد.
پری‌اغلولار (به لاتین: Pərioğlular) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آغجه‌آباد واقع شده است. پری‌اغلولار ۱۴۷۶ نفر جمعیت دارد.
جامعه زیست‌شناسی رشد بریتانیا () یا به‌اختصار BSDB، یک نهاد علمی است که در زمینهٔ ترویج و ارتقا پژوهش‌های زیست‌شناسی رشد فعالیت می‌کند. عضویت در این جامعه علمی برای کلیهٔ کسانی که به این حوزه از علم علاقه‌مندند و و با اساس‌نامهٔ این مرکز موافق هستند، آزاد است. این نهاد علمی در سال ۱۹۴۸ در لندن و با عنوان اولیهٔ «کلوپ رویان‌شناسان لندن» پایه‌گذاری شد. در سال ۱۹۶۴ این کلوپ به یک جمعهٔ علمی مبدل گشت و عنوان فعلی خود را در سال ۱۹۶۹ میلادی به‌دست‌آورد. این جامعه علمی، سه جایزه مهم اهدا می‌کند: «نشان وَدینگتون»
علمی، سه جایزه مهم اهدا می‌کند: «نشان وَدینگتون» به افراد برجسته‌ای که مشارکت علمی مهمی در زمینهٔ زیست‌شناسی رشد در بریتانیا داشته‌اند؛ جایزهٔ «شریل تیکل» به دانشمندان و متخصصان نیمه‌حرفه‌ای زن و سرانجام «نشان بدینگتون» برای بهترین پایان‌نامهٔ پی‌اچ‌دی در حوزهٔ زیست‌شناسی رشد.
دیوید کوماخیدزه (گرجی: დავით კომახიძე) معروف به دیوید کما یک طراح لباس گرجی‌تبار در لندن، انگلستان است. افراد مشهور بین‌المللی از جمله بیانسه، جنیفر لوپز، کارا دلوین، کندال جنر و روزی هانتینگتون وایتلی اغلب به خاطر لباس مخصوص فرش قرمز به این طراح مراجعه می‌کنند. زندگی شخصی. کوما در تفلیس، گرجستان متولد شد. او یک برادر و خواهر کوچکتر دارد. والدین وی در سن پترزبورگ روسیه زندگی می‌کنند. وی مالک برند معروفی با نام خودش است. تحصیلات. کوما هنرهای زیا را در سن پترزبورگ فراگرفت. او از هشت سالگی در طراحی لباس
پترزبورگ فراگرفت. او از هشت سالگی در طراحی لباس استعداد داشت. در ۱۳ سالگی در مسابقات طراحی شرکت داشت. در سال ۲۰۰۳ کوما به لندن رفت و تحت راهنمایی پروفسور لوئیز ویلسون در کالج «Central Saint Martins» طراحی مد را تحصیل کرد. در آوریل ۲۰۰۹ وی با مدرک کارشناسی طراحی مد از کالج «Central Saint Martins» فارغ‌التحصیل شد. همچنین وی جایزه طراحی هارودز در هفته مد فارغ التحصیلان رادریافت کرد. فعالیت‌ها. کوما پس از فارغ‌التحصیلی نام تجاری معروف خود یعنی «دیوید کوما» را راه اندازی کرد. وی از زمان تأسیس برندش تاکنون در
راه اندازی کرد. وی از زمان تأسیس برندش تاکنون در هفته مد لندن شرکت داشته‌است. این برند در طول فعالیتش جوایز زیادی از جمله Vauxhall Fashion Scout در سال ۲۰۰۹، حمایت مالی NEWGEN در سال ۲۰۱۰ و Fashion Forward را در سال ۲۰۱۳ دریافت کرده‌است. دیوید کما از دسامبر ۲۰۱۳ تا دسامبر ۲۰۱۷ به عنوان مدیر خلاقیت شرکت مدولباس فرانسوی Mugler فعالیت می‌کرد.
ذخیره‌گاه دولتی قزل‌آغاج (به )، به‌معنای "درخت طلایی"، یکی از ذخیره‌گاه‌های دولتی واقع در جمهوری آذربایجان است که در کرانه دریای کاسپین قرار گرفته است. این ذخیره‌گاه در ۳ ژوئیه ۱۹۲۹ توسط کمیته حفاظت از آثار باستانی و هنری جمهوری آذربایجان در مساحت ۸۸۴ کیلومتر مربع در خلیج قزل‌آغاج در ساحل جنوب‌غربی دریای کاسپین افتتاح شد. این ذخیره‌گاه از نظر اداری در شهرستان لنکران در جنوب‌شرقی جمهوری آذربایجان قرار گرفته است. ایجاد. ذخیره‌گاه دولتی قزل‌آغاج به منظور نگه‌داری و ایجاد شرایطی برای زمستان‌گذرانی و لانه‌سازی
و ایجاد شرایطی برای زمستان‌گذرانی و لانه‌سازی پرندگان مهاجر، باتلاقی و وحشی در سال ۱۹۲۹ ایجاد شد. همراه با این ذخیره‌گاه، منطقه کوچک طبیعی قزل‌آغاج با مساحت ۱۰/۷۰۰ هکتار نیز وجود دارد. قزل‌آغاج نخستین ذخیره‌گاه کشور و با توجه به تأسیس آن سومین ذخیره‌گاه محسوب میشود. این ذخیره‌گاه، همراه با پارک ملی آق‌گل در فهرست کنوانسیون یونسکو رامسر در مورد مناطق باتلاقی با اهمیت بین‌المللی به‌عنوان محل زندگی پرندگان قرار گرفتند. گیاهان و جانوران. بیشتر گونه‌های پرندگان موجود در کتاب قرمز آذربایجان در مناطق ذخیره و
موجود در کتاب قرمز آذربایجان در مناطق ذخیره و مجاور وجود دارند. این ذخیره‌گاه دارای ۲۴۸ گونه پرنده است. پستاندارانی مانند گراز وحشی، گرگ، گربه وحشی، گورکن، سمور، روباه و ... در این ذخیره‌گاه زندگی می‌کنند. همچنین ۵۴ گونه ماهی در حوضه آبی آن وجود دارند از جمله شاه‌ماهی، ماهی سفید، کپور، اسبله، سوف دریایی، ماهی سیم، کفال راه‌راه.
فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۷۱ دور پایانی رقابت‌های اتحادیهٔ ملی بسکتبال (NBA) می‌باشد که در سری بازی‌های بهترین از هفت بین دو تیم بالتیمور بولتز به عنوان قهرمان کنفرانس شرق و لس آنجلس لیکرز به عنوان قهرمان کنفرانس غرب در فصل ۷۱–۱۹۷۰ به انجام رسید. بولتز توانست در چهار بازی لیکرز را مغلوب کند و عنوان نخست ان‌بی‌ای را به دست بیاورد. باکس نخستین قهرمان لیگ از کنفرانس غرب پس از سال ۱۹۵۸ و قهرمانی سنت لوئیس هاوکس بود و توانست پس از سیزده فصل، دوباره این کنفرانس را به قهرمانی ان‌بی‌ای برساند، و نخستین تیم تازه‌وارد و
قهرمانی ان‌بی‌ای برساند، و نخستین تیم تازه‌وارد و توسعه‌دهندهٔ ان‌بی‌ای بود که از زمان برگزاری نخستین درفت توسعهٔ ان‌بی‌ای، عنوان قهرمانی را به دست آورد. این نخستین فینال NBA طی ده سال اخیر بود که در ایالت کالیفرنیا بازی نشد. همچنین آخرین باری بود که هر دو تیم حاضر، نخستین حضور خود در رقابت پایانی را تجربه می‌کردند، تا این‌که دالاس ماوریکس و میامی هیت در فینال‌های ان‌بی‌ای ۲۰۰۶ به عنوان دو تیم فینالیست جدید، در رقابت نهایی شرکت کردند. تیم بولتز مجبور بود چهارشنبه شب، تنها ۴۸ ساعت پس از شکست دادن نیویورک در
شب، تنها ۴۸ ساعت پس از شکست دادن نیویورک در بازی ۷ فینال کنفرانس شرق، بازی ۱ را انجام دهد، سپس آن‌ها چهار روز منتظر شدند تا بازی ۲ را انجام دهند. این برای بار دوم (و آخرین بار) در تاریخ NBA بود که تیم‌ها یکی در میان بازی‌های خانگی خود را با هم انجام می‌دادند، بار دیگری که سری فینال‌های ان‌بی‌ای به این شکل برگزار شد، فینال‌های ۱۹۵۶ بود. بیشتر سری‌های دیگر با فرمت ۲–۲–۱–۱–۱ یا ۲–۳–۲ برگزار شده (فرمت ۱–۲–۲–۲–۱–۱ در ۱۹۷۵ و ۱۹۷۸) استفاده شد. این همچنین آخرین سری قهرمانی ان‌بی‌ای می‌باشد که تکلیف قهرمانی پیش از
قهرمانی ان‌بی‌ای می‌باشد که تکلیف قهرمانی پیش از ۱ مه مشخص می‌شود. این سری از ای‌بی‌سی همراه با توضیحات کریس شنکل و جک توایمن پخش گردید. از آن‌جا که هم باکس و هم واشینگتن ویزاردز (جانشین بولتز) هم‌اکنون در کنفرانس شرق بازی می‌کنند، در حال حاضر، تکرار این بازی فینال امکان‌پذیر نیست. خلاصه سری. "باکس برندهٔ سری ۴–۰"
"مقالات مرتبط: سیسالپین گال ، ترنسالپین گال ، گال ها" گالیا کوماتا به معنای گل مو بلند (Long-haired Gaul) یکی از استان‌های روم بود. مشخصهٔ گالیا کوماتا ــ برخلاف گالیا کیسالپینا که فرهنگ رومی در آن جای گرفته بود ــ موهای بلند ساکنینش بود، امری که هنوز باب میل منش نیاکان رومی نبود. به آن گالیای سه‌گانه نیز می‌گفتند زیرا شامل سه ایالت می‌شد: گالیا آکوئیتانیا که به خلیج بیسکای در غرب و پیرنه در جنوب محدود می‌شد؛ گالیا لوگدوننسیس یا گالیا سلتیکا که لوگدونوم پایتخت آن بود و از شمال‌غربی به برتاین محدود می‌شد؛ و
آن بود و از شمال‌غربی به برتاین محدود می‌شد؛ و بالاخره گالیا بلجیکا (گل بلژیک) که در شمال واقع بود، جایی‌که تری‌یر و رنس شهرهای اصلی آن بوده و بسیاری از ساکنینش اصالت ژرمن داشتند. فتح این سرزمین در سال ۵۸ پیش از میلاد، (زمانی‌که ژولیوس سزار به مقام پروکنسولی روم در گالیا کیسالپینا و گل ناربونی منصوب شد) توسط جولیوس سزار آغاز شد. سزار در کتاب خود با عنوان خاطراتی در باب جنگ گالی ماجراجویی‌ها و دستاوردهای خود در آن سرزمین را شرح می‌دهد؛ در این کتاب همچنین گزارش‌هایی در باب رسوم و عرف سلت‌ها که به‌تدریج با
در باب رسوم و عرف سلت‌ها که به‌تدریج با آنان مواجه شد و شکستشان داد نیز به چشم می‌خورد. آخرین مقاومت گل‌ها در برابر اشغال رومیان در ۵۲ ق. م به وقوع پیوست، هنگامی‌که گل‌ها تحت رهبری رئیس فرهمند خود ورسینگتوریکس ائتلاف کردند. البته وی در محاصره آلیزیا شکست خورد، اسیر شده و در غل و زنجیر به روم منتقل شد تا در پشت ارابهٔ فاتح حرکت کرده و در نهایت اعدام شود. سزار پس از آنکه گالیا کوماتا را رام و مطیع ساخت آنرا در ۵۰ ق. م به صورت یکی از استان‌های روم درآورد.
هولوکاست در بلژیک به تعقیب و آزار، اخراج اجباری، و کشتار یهودیان و مردم کولی در بلژیک تحت اشغال آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم گفته می‌شود. از میان ۷۵٬۰۰۰ یهودی که در ۱۹۴۰ در این کشور زندگی می‌کردند، نزدیک ۲۴٬۰۰۰ تن در جریان هولوکاست کشته شدند. در آغاز جنگ، اکثریت جمعیت ۸ میلیونی بلژیک را کاتولیک‌ها تشکیل می‌دادند و یهودیان با جمعیتی بالغ بر ۷۰–۷۵٬۰۰۰ تن بزرگترین اقلیت مذهبی کشور به‌شمار می‌رفتند. بیشتر ایشان در شهرهای آنتورپ، بروکسل، شارلروآ و لیژ زندگی می‌کردند. اکثر آن‌ها نیز مهاجرانی بودند که به دلیل
اکثر آن‌ها نیز مهاجرانی بودند که به دلیل آزار در آلمان نازی و شرق اروپا به بلژیک پناهنده شده بودند؛ از این رو تنها تعداد به نسبت کمتری از یهودیان آن کشور را شهروندان بلژیکی تشکیل می‌دادند. انکی پس از نبرد بلژیک، حکومت نظامی بلژیک مجموعه ای از قوانین ضدیهودی را در اکتبر ۱۹۴۰ به تصویب رساند. کمیته دبیران کل از همان آغاز با تصویب این قوانین مخالفت کرد و حکومت نظامی نیز تمایل چندانی به تصویب معیارهای سخت‌گیرانه بیشتر نشان نمی‌داد. در آوریل ۱۹۴۱، همدستان فلاندی بدون دستور مشخص از سوی مقامات آلمانی اقدام به
بدون دستور مشخص از سوی مقامات آلمانی اقدام به تخریب دو کنیسه یهودی در آنتورپ و سوزاندن خانه ربی شهر در جریان پوگروم آنتورپ کردند. آلمانی‌ها نیز اقدام به برپایی "جودنرات"ی با عنوان «سازمان یهودیان بلژیک» (به فرانسوی: "Association des Juifs en Belgique") در کشور کردند که همه یهودیان به ناچار می‌بایست عضو آن می‌شدند. به عنوان بخشی از راه حل نهایی، تعقیب یهودیان از ۱۹۴۲ به بعد افزایش پیدا کرد. از مه ۱۹۴۲، یهودیان ناچار به پوشیدن نشان زرد بر لباس خود در انظار همگانی شدند. با کمک فهرست‌هایی که «سازمان یهودیان
همگانی شدند. با کمک فهرست‌هایی که «سازمان یهودیان بلژیک» از یهودیان ساکن کشور تهیه کرده بود، آلمانی‌ها اقدام به اخراج یهودیان به اردوگاه‌های کار اجباری در لهستان کردند. یهودیان نخست می‌بایست به اردوگاه انتقالی مشلان منتقل می‌شدند، سپس از آنجا با قطارهایی به اردوگاه‌های کار اجباری، و اغلب اردوگاه آشوویتس، فرستاده می‌شدند. میان اوت ۱۹۴۲ تا ژوئیه ۱۹۴۴، نزدیک ۲۵٬۰۰۰ یهودی و ۳۵۰ کولی از بلژیک اخراج شدند و بیش از ۲۴٬۰۰۰ تن از ایشان پیش از آزادسازی اردوگاه‌ها توسط نیروهای متفق کشته شدند. از ۱۹۴۲ به بعد، مخالفت
نیروهای متفق کشته شدند. از ۱۹۴۲ به بعد، مخالفت مردم محلی در بلژیک با بدرفتاری با یهودیان افزایش پیدا کرد. بیش از ۴۰ درصد یهودیان بلژیک به صورت پنهانی و در پناه مردم زندگی می‌کردند؛ بسیاری از ایشان توسط مردم نایهودی به ویژه روحانیون کاتولیک و راهبه‌ها محافظت می‌شدند. عده ای دیگر نیز توسط گروه‌های مقاومت سازمان‌یافته از جمله کمیته دفاع از یهودیان (به فرانسوی: "Comité de Défense des Juifs") کمک دریافت می‌کردند. بسیاری از این یهودیان به گروه‌های مقاومت پیوستند. در آوریل ۱۹۴۳، اعضای کمیته دفاع از یهودیان به یکی
در آوریل ۱۹۴۳، اعضای کمیته دفاع از یهودیان به یکی از قطارهای حامل یهودیان که به سوی آشوویتس می‌رفت حمله کردند و توانستند مسافران آن را نجات دهند. هولوکاست. آزار و اذیت اولیه، ۱۹۴۰–۴۱. در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰، حکومت نظامی آلمان برای نخستین بار قوانینی ضدیهودی را به تصویب رساند. این قانون‌های جدید که همانند قوانین نورنبرگ آلمان – که خود در ۱۹۳۵ به تصویب رسیدند – بودند همزمان با قوانین مشابهی در هلند و در فرانسه به تصویب رسیدند. قانون‌های ۲۸ اکتبر یهودیان را از کار کردن در شغل‌های تخصصی همچون شغل‌های دولتی و پزشکی