payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. در بین موارد ذکر شده، پودر آلمینیوم برای سال‌های زیادی مورد توجه قرار گرفته و دلیل آن انرژی بسیار بالا نسبت به سایر فلزات، حرارت بالاتر هنگام احتراق و چگالی بیشتر که سبب افزایش تکانه ویژه می‌شود. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد که با استفاده از مواد پرانرژی، می‌توان به پیشرانه‌های با دانسیتهٔ بالا دست یافت. و قابل ذکر است چون هدف از ساخت پیشرانه، احتراق کامل آن است، پس نخست باید ملاحظات احتراقی در نظر گرفته شوند و پرکننده‌هایی که افزوده می‌شوند، باید محتوای اکسیژن کافی باشند. احتراق سوخت‌های فلزی. احتراق
اکسیژن کافی باشند. احتراق سوخت‌های فلزی. احتراق سوخت‌های فلزی عمدتاً به دو صورت انجام می‌شود: ۱- اگر سوخت فلزی فرار باشد، در اثر احتراق تبخیر یا در فاز گازی با اکسیژن اکسید می‌شود، مانند برلیوم، کروم، آهن و منیزیم. ۲- اگر سوخت فلزی فرار نباشد، واکنش اکسیداسیون به صورت هتروژن در سطح فلز صورت می‌گیرد، مانند بور، سیلیسیوم، زیرکنیوم. بازیافت سوخت‌های فلزی. سوخت‌های فلزی هنگام احتراق به جای تولید کربن‌دی‌اکسید، اکسید فلز را تولید کرده که می‌توان آن‌ها را از مواد دیگر تولید شده به وسیلهٔ احتراق/واکنش جدا و
مواد دیگر تولید شده به وسیلهٔ احتراق/واکنش جدا و بازیافت نمود. روش معمول جهت بازیافت سوخت‌های فلزی، به وسیلهٔ ذوب کردن مواد جدا شده صورت می‌پذیرد. برای مثال جهت بازیافت آهن از زغال کک، یا برای آلمینیوم از فرایند هال–هرولت صورت می‌پذیرد. دلیل قابل بازیافت بودن سوخت‌های فلزی این است که بعد از احتراق، اکسید فلز تولید شده می‌تواند به چرخه اولیه خود بازگشته و پس از بازیافت قابل استفاده مجدد گردد. ویژگی دیگر بازیافتی سوخت‌های فلزی این می‌باشد که می‌توان چرخه آن را بسته نگه داشت و این بدین معنی است که از فلز وارد
بسته نگه داشت و این بدین معنی است که از فلز وارد شده به چرخه می‌توان چندین بار استفاده نمود. قابل ذکر است که به دلیل عدم تولید کربن دی‌اکسید در فرایند احتراق سوخت‌های فلزی، آن‌ها انتخاب مناسبی برای کابرد در سوخت اتومبیل‌ها می‌باشند. بور به عنوان سوخت فلزی. عنصر بور یک شبه فلز می‌باشد که در سطح زمین به صورت آزاد یافت نمی‌شود. در صنعت، تهیهٔ بور بسیار خالص با سختی روبرو است چون این عنصر تمایل زیادی به تشکیل پیوند پایدار با دیگر عنصرها مانند کربن دارد. از مشخصه‌های آن می‌توان به انرژی بالا نسبت به واحد جرم
آن می‌توان به انرژی بالا نسبت به واحد جرم اشاره کرد. به همین دلیل از کاربردهای آن می‌توان به استفاده در انواع پیشرانه‌های موشکی و راکتی تا پیرشرانه‌های تفنگی اشاره کرد. نتایج آزمایشگاهی نشان می‌دهند که احتراق بور در دو مرحله صورت می‌گیرد. در مرحله اول با افزایش دما، لایه اکسید سطحی که مانند هاله‌ای اطراف بور را پوشش داده قبل از هسته ذوب گردیده و در مرحله دوم احتراق بور صورت می‌گیرد. قابل ذکر است که لایهٔ اکسیدی در دمای ۷۲۰ کلوین ذوب گردیده، در صورتی که هستهٔ داخلی در دمای ۲۳۷۵ کلوین ذوب می‌شود. دو
که هستهٔ داخلی در دمای ۲۳۷۵ کلوین ذوب می‌شود. دو فرمولاسیون متفاوت از بور، در پیشرانه‌ها در ادامه قابل مشاهده است. استفاده از بور به عنوان سوخت راکت، اولین بار در سال ۱۹۷۰ توسط آلمان غربی صورت گرفت. بور اولین بار در راکت‌های زمین به زیمن و زمین به هوا به کار رفت. اولین مشخصه بارز این پیشرانه‌ها، دانسیتهٔ انرژی بالا نسبت به واحد جرم پیشرانه باشد. از طرف دیگر افزایش انرژی قابل دسترس پیشرانه موجب افزایش کارایی آن از جمله ایمپالس ویژه آن می‌گردد. آلمینیوم به عنوان سوخت فلزی. یکی از بیشترین کاربردهای آلمینیوم
سوخت فلزی. یکی از بیشترین کاربردهای آلمینیوم به عنوان سوخت در پیشرانه‌ها می‌باشد چرا که با اکسایش مقدار زیادی انرژی آزاد می‌کند همچنین مطالعات انجام داده نشان می‌دهد که واکنش پذیری آلمینیوم با کاهش اندازه ذرات به صورت غیرخطی افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل استفاده از نانوذرات المینیوم می‌تواند مؤثر واقع شود. تفاوت آلمینیوم با بور. آلمینیوم با سوختنش مواد دیرگداز تولید می‌کند که باعث کاهش حجم گاز حاصل از انفجار می‌شود و این کاهش حجم باعث کاهش قدرت انفجار می‌شود اما مواد حاصل از سوختن بور نسبت به المینیوم
اما مواد حاصل از سوختن بور نسبت به المینیوم تماماً گازی بوده و باعث قدرت بیشتر انفجار آن می‌شود. برتری بعدی بور نسبت به آلمینیوم، عدم واکنش راحت بور با رطوبت هواست. در صورتی که آلمینیوم به راحتی با رطوبت هوا واکنش می‌دهد و موجب تشکیل هیدروکسیدی می‌شود که مشکلاتی در احتراق به وجود می‌آورد. البته استفاده از المینیوم هزینه کمتری دارد. از مزیت‌های استفاده از المینیوم می‌توان به امنیت نسبی آن اشاره نمود به این گونه که افزایش مقدار کم المینیوم مشکل جدی در احتراق به وجود نمی‌آورد. از معایب استفاده از المینیوم
به وجود نمی‌آورد. از معایب استفاده از المینیوم می‌توان به درخشش گازهای خروجی آن اشاره نمود. آینده سوخت‌های فلزی. سوخت‌های فلزی که دارای سال‌ها پشتوانهٔ تحقیقاتی بوده و تمرکز آن بر روی بازیافت و بسته بودن چرخه آن می‌باشد و پاک بودن انرژی مربوط از مزیت‌های آن می‌باشد، جایگزینی آن به جای سوخت‌های فسیلی در وسایل نقلیه که باعث آلوده شدن محیط زیست می‌گردند آیندهٔ سوخت‌های فلزی می‌باشد. البته باید توجه داشت که استفاده از سوخت‌های فلزی موضوع جدیدی نمی‌باشد چرا که ناسا در فضاپیماهایش از ۱۶ درصد پودر المینیوم در
ناسا در فضاپیماهایش از ۱۶ درصد پودر المینیوم در پیشرانه‌های جامدش استفاده می‌کرده‌است، البته ایده اصلی این است که سوخت‌های فلزی را بتوان در وسایل کوچک‌تر استفاده نمود و آن‌ها را به دوست دار محیط زیست تبدیل کرد. البته باید به این نکته توجه نمود که فضاپیماها قابلیت جمع‌آوری اکسید آلمینیوم را برای بازیافت ندارند.
سینان حسنی (؛ – ) دیپلمات، نویسنده، و سیاستمدار اهل یوگسلاوی بود. وی از ۱۵ مه ۱۹۸۶ تا ۱۵ مه ۱۹۸۷ رئیس‌جمهور یوگسلاوی بود. سینان حسنی در ۲۸ اوت ۲۰۱۰، در سن ۸۸ سالگی در بلگراد درگذشت.
ادوارد آنتونی (۳۱ ژانویه ۱۸۱۹–۱۴ دسامبر ۱۸۸۸) عکاس آمریکایی و یکی از بنیانگذاران شرکت «یی و اچ تی آنتونی و شرکاء» بود، که بزرگ‌ترین تولیدکننده و توزیع‌کننده لوازم عکاسی در ایالات متحده در طول قرن نوزدهم بود. ادوارد آنتونی برادر هنری تی آنتونی بود و با متیو بریدی رابطه تجاری بسیار نزدیک داشت. زندگی‌نامه. آنتونی در شهر نیویورک متولد شد. جاکوب آنتونی، پدرش، برای سال‌ها یک کارمند خبره در ایالات متحده و صندوق‌دار بانک قدیمی ایالت نیویورک بود. این خانواده تبار خود را از آلارد آنتونی می‌گرفت، آلارد در حدود سال
خود را از آلارد آنتونی می‌گرفت، آلارد در حدود سال ۱۶۲۸ از هلند به نیو آمستردام که یکی از اعضای شورای اول مستعمره جدید بود، مهاجرت کرد. ادوارد آنتونی در سال ۱۸۳۸ از کالج کلمبیا با نتایجی عالی فارغ‌التحصیل شد، در آغاز زندگی خود به عنوان یک مهندس عمران در ساخت قنات اصلی کروتون استخدام شد، این کانالی بود که از طریق آن برای مدتها نیویورک آب آشامیدنی خالص خود را از جویبارها و استخرهای کشور تأمین می‌کند. قبل از اتمام کانال، در زمان اختلاف با بریتانیای کبیر، از وی دعوت شده بود تا پروفسور جیمز رنویک را در بررسی مرز
شده بود تا پروفسور جیمز رنویک را در بررسی مرز شمال شرقی ماین همراهی کند. او برای مدتی خود را با آزمایش‌هایی در هنر جدید ساخت تصاویر با کمک نور خورشید، که تازه توسط لوئی داگر معرفی شده بود، سرگرم کرد. در طول بررسی، او تصاویر خوبی از تپه‌های امتداد خط مرزی گرفت، چیزی که در انگلستان امکانش نبود. این عکس‌ها هنوز در آرشیو در واشینگتن حفظ شده‌است. پس از اتمام بررسی، آنتونی به کار عکاسی پرداخت و پس از یک تمرین کوتاه اما موفق به تجارت و تأمین مواد مورد نیاز پرداخت. دانش عملی او کمک بی‌نظیری را در این زمینه به او
دانش عملی او کمک بی‌نظیری را در این زمینه به او کرد. به زودی خانه یی. آنتونی را در رتبه اول در نیویورک قرار داد. هنری تی آنتونی، برادرش، در سال ۱۸۵۲ به او پیوست، آنها شرکت «یی اند اچ آنتونی» را تشکیل دادند. در سال ۱۸۷۷، این شرکت با آنتونی مدیر، برادرش به عنوان معاون، و سرهنگ ویلکوکس به عنوان منشی دوباره سازمان یافت. پس از مرگ هر دو برادر، ویلکوکس مدیر آن شد، ریچارد ا. آنتونی (پسر ادوارد آنتونی) نایب رئیس و فردریک آنتونی منشی آن شدند. خانواده. آنتونی در سال ۱۸۴۸ با مارگارتا آر، دختر جیمز مونتگومری ازدواج
۱۸۴۸ با مارگارتا آر، دختر جیمز مونتگومری ازدواج کرد آنها یک پسر به نام ریچارد آ. آنتونی (متولد ۲۴ مه ۱۸۶۱) و دو دختر: جین کیپ و النور مونتگومری داشتند. ریچارد پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد خود از کالج راتگرز و کالج کلمبیا، به این شرکت پیوست. درگذشت. آنتونی یک هفته پس از حمله ناگهانی در ۱۴ دسامبر ۱۸۸۸ در اثر نارسایی قلبی درگذشت.
وسلین جورانوویچ (؛ – ) سیاستمدار اهل یوگسلاوی بود. وی از ۱۵ مه ۱۹۸۴ تا ۱۵ مه ۱۹۸۵ رئیس‌جمهور یوگسلاوی بود. وسلین جورانوویچ در ۳۰ اوت ۱۹۹۷، در سن ۷۲ سالگی درگذشت.
بهمن الکترونی فرایندی است که طی آن تعدادی الکترون آزاد در یک محیط انتقال توسط یک میدان الکتریکی در معرض شتاب قوی قرار گرفته و متعاقباً با دیگر اتم‌های محیط برخورد می‌کنند و در نتیجه آنها را یونیزه می‌کنند (یونش ضربه‌ای). این الکترون‌های اضافی آزاد که شتاب می‌گیرند و با اتم‌های بعدی برخورد می‌کنند و الکترون‌های بیشتری را آزاد می‌کنند — یک واکنش زنجیره‌ای. در گاز، این باعث می‌شود ناحیه تحت تأثیر به یک پلاسما رسانای الکتریکی تبدیل شود. اثر بهمنی توسط جان سیلی تاونزند در کار خود بین سالهای ۱۸۹۷ و ۱۹۰۱ کشف شد و
در کار خود بین سالهای ۱۸۹۷ و ۱۹۰۱ کشف شد و به عنوان تخلیه تاونزند نیز شناخته می‌شود. بهمن‌های الکترونی برای فرایند شکست دی‌الکتریک در گازها ضروری است. این فرایند می‌تواند در اوج خود تخلیه‌های کرونایی، درفش‌ها، راهبرها، یا در یک جرقه یا قوس پیوسته که کاملاً فاصله بین رساناهای الکتریکی را که ولتاژ را اعمال می‌کنند، اتصال می‌دهد. این فرایند به جرقه‌های عظیمی گسترش می‌یابد - جریان‌های موجود در تخلیه‌های رعد و برقی با تشکیل بهمن‌های الکترونی ایجاد شده در شیب پتانسیل بالا، پیش از نوک‌های جلو رفته درفش‌ها، گسترش
بالا، پیش از نوک‌های جلو رفته درفش‌ها، گسترش می‌یابند. پس از شروع، بهمن‌ها اغلب با ایجاد فوتوالکترون‌ها در نتیجه تابش فرابنفش ساطع شده از اتم‌های واسط برانگیخته در ناحیه نزدیک نوک، تشدید می‌شوند. این فرایند همچنین می‌تواند برای تشخیص تابش یونیزه کننده با استفاده از "اثر برافزایی گاز" فرایند بهمنی استفاده شود. این سازکار یونش لامپ گایگر-مولر و تا حد محدودی از شمارنده تناسبی است و همچنین در اتاقک‌های جرقه و سایر اتاقک‌های سیمی استفاده می‌شود. تحلیل و بررسی. ضریب برافزایی "M" توسط داده می‌شود formula_1 در
ضریب برافزایی "M" توسط داده می‌شود formula_1 در این‌جا "X" 1 و "X" 2 موقعیت‌هایی هستند که برافزایی بین آنها اندازه‌گیری می‌شود و α ثابت یونش است. به عبارت دیگر، یک الکترون آزاد در موقعیت "X" 1 منجر به ایجاد "M" الکترون آزاد در موقعیت "X" 2 خواهد شد. جایگزینی شیب ولتاژ در این معادله منجر به formula_2 که "V" ولتاژ اعمال شده، "V"BR ولتاژ شکست است و "n" مقدار استخراج شده از نظر تجربی بین ۲ تا ۶ است.
رادوان ولایکوویچ (؛ ۸ نوامبر ۱۹۲۴ – ) سیاستمدار اهل یوگسلاوی بود. وی از ۱۵ مه ۱۹۸۵ تا ۱۵ مه ۱۹۸۶ رئیس‌جمهور یوگسلاوی بود. رادوان ولایکوویچ در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۱، در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
هتل‌های آزیموت () یک شرکت روسی است که هتل‌های بین‌المللی را مدیریت می کندو در حدود ۳۹ هتل را اداره می‌کند. طبق مجله هتل‌ها، این مجموعه هتل‌ها به رتبه‌بندی بزرگترین شبکه‌های هتلداری در سراسر جهان پیوسته‌اند.
استانبول سرخ فیلمی به کارگردانی فرزان ازپتک است که بر اساس رمانی با همین نام نوشته فرزان ازپتک که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد ساخته شده‌است. اولین نمایش بین‌الملی فیلم در جشنواره فیلم رم برگزار شد. داستان فیلم. دنیز سویسال نویسنده مشهور در حال نوشتن کتابی در مورد خانواده و دوستانش است او از اورهان شاهین درخواست می‌کند نظرش را دربارهٔ کتاب بگوید. روزی که اورهان از لندن به استانبول می‌آید دنیز ناپدید می‌شود اورهان به همراه نوال دوست دنیز و یوسف سعی می‌کنند دنیز را پیدا کنند اما…
ماکروداکتیلی (به انگلیسی: Macrodactyly) یک بیماری نادر است که در آن انگشتان دست یا پای نوزاد به دلیل رشد بیش از حد استخوان و بافت نرم، به‌طور غیرطبیعی بزرگ هستند. نوزادان با این شرایط به دنیا می‌آیند. معمولاً ماکروداکتلی در یک دست یا یک پا اتفاق می‌افتد، اما انگشت یا انگشت‌های متعدد روی آن دست یا پا تحت تأثیر قرار می‌گیرند. ماکرو دراکتیلی انگشت دست بیشتر از ماکرو دراکتیلی پا است. عوامل ایجاد بیماری. علت ماکروداکتلی ناشناخته است. برخی معتقدند که عصب یا خونرسانی غیرطبیعی در انگشتان دست یا انگشت‌ها آسیب دیده
غیرطبیعی در انگشتان دست یا انگشت‌ها آسیب دیده باعث ایجاد این بیماری می‌شود. این بیماری ارثی نیست و هیچ کاری مادر در طول بارداری انجام نمی‌دهد. ماکروداکتیلی با سایر موارد مانند ناهنجاری عروقی و نوروفیبروماتوز همراه است. معمولاً یک بیماری خوش‌خیم است، اما می‌تواند منجر به تغییر شکل پا و دست شود که اغلب بر ظاهر و عملکرد تأثیر می‌گذارد. ماکروداکتیلی می‌تواند همراه با سایر شرایط و سندرم‌ها باشد، از جمله نوروفیبروماتوز، هامارتومای لیپوفیبروماتوز، شرایط عروقی و کمپلکس اسکلروز توبرو. تشخیص. ماکروداکتلی معمولاً در
اسکلروز توبرو. تشخیص. ماکروداکتلی معمولاً در بدو تولد قابل مشاهده است، مگر اینکه نوع پیشرونده ای باشد که ممکن است تا اواخر کودکی، زمانی که انگشتان دست و پا بزرگتر می‌شوند، قابل تشخیص نباشد. برای تأیید نوع ماکروداکتلی و تعیین اینکه چه بافت‌هایی تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، ممکن است کودک شما آزمایش‌هایی مانند اشعه ایکس یا MRI انجام دهد. درمان. جراحی. هدف از درمان کمک به انگشتان یا انگشت‌های پا است که می‌توانند هرچه بهتر کار کنند. گاهی اوقات، در موارد خفیف، فقط مشاهده یا کفش اصلاح شده مورد نیاز است. در بیشتر
مشاهده یا کفش اصلاح شده مورد نیاز است. در بیشتر موارد، ماکروداکتلی با جراحی اصلاح می‌شود. غالباً، جراحی پیچیده‌است و شامل چندین روش و برنامه‌ریزی طولانی مدت است. جراحی می‌تواند پوست اضافی و بافت زیر جلدی را رفع کند تا عرض ارقام آسیب دیده را کاهش دهد. هنگامی که استخوان‌های دست به طول بزرگسالان می‌رسند. اپیفیزیودیز نیز ممکن است لازم باشد. در این روش، صفحات رشد استخوانهای دست فرد بسته می‌شود تا از افزایش مداوم طول جلوگیری شود. در تمام موارد شدید پیشرونده، اگر تمام ابزارهای دیگر برای کنترل رشد انگشت(ها) خسته
تمام ابزارهای دیگر برای کنترل رشد انگشت(ها) خسته شده‌اند، ممکن است قطع دست جزئی شود. پس از جراحی، دست یا پای آسیب دیده کودک شما با گچ یا آتل بی حرکت می‌شود. بدون جراحی. درمان ماکروداکتیلی به شدت وضعیت فرزند شما و همچنین سن و رشد کودک شما بستگی دارد. اگر رشد انگشت یا انگشت‌های پای کودک شما ثابت است، یعنی بدتر هم نمی‌شود و تحرکی در آن ایجاد نمی‌کند، پزشکان ممکن است برای اطمینان از بدتر نشدن وضعیت، مشاهده مداوم را توصیه کنند.
آشپزی فیلیپینی () از غذاهای بیش از صد گروه متمایز قومی-زبانی تشکیل شده‌است که در مجمع الجزایر فیلیپین یافت می‌شوند. با این حال، اکثر غذاهای اصلی که غذاهای فیلیپینی را تشکیل می‌دهند از غذاهای گروه‌ها و اقوام مختلف قومی زبان مجمع الجزایر است. سبک طبخ غذا و غذای مرتبط با آن طی قرنهای متمادی از ریشه استرونیایی آنها (با غذاهای مالزیایی و اندونزیایی مشترک) به یک غذای مختلط از تأثیرات آشپزی هندی، چینی، اسپانیایی و آمریکایی، مطابق با موج‌های اصلی نفوذ ، تکامل یافته‌است که فرهنگ مجمع الجزایر را غنی کرده بود، و
که فرهنگ مجمع الجزایر را غنی کرده بود، و همچنین سایر گیاهان سازگار با مواد بومی و طعم‌دهنده محلی بودند. غذاها از غذاهای بسیار ساده مانند یک وعده ماهی شور و برنج سرخ شده گرفته تا کاری ماهی، کاری مرغ، پالاس پیچیده و "کوزیدوهایی" با منشأ ایبری ایجاد شده برای "فستیاها را شامل می‌شود". دانشمندان مختلف دربارهٔ مواد غذایی خاطرنشان کرده‌اند که غذاهای فیلیپینی چند وجهی است و برای غذاهایی که «شرق با غرب دیدار می‌کند» بهترین نماینده در دنیای آشپزی است. تاریخچه و تأثیرات. تاریخ آشپزی. در دوران پیش از استعمار اسپانیایی
تاریخ آشپزی. در دوران پیش از استعمار اسپانیایی در فیلیپین، روشهای ترجیحی استرونزی برای تهیه غذا جوشاندن، بخارپز کردن و برشته شدن بود. مواد اولیه غذاهای معمولی از دامهای پرورش یافته محلی تهیه می‌شد. اینها از گاومیش / کارابائو، مرغ و خوک گرفته تا انواع مختلف ماهی و سایر غذاهای دریایی متغیر بودند. در سال ۳۲۰۰ قبل از میلاد، استرونزی‌ها از جنوب چین (فلات یوننان-گوئیژو) و تایوان در منطقه ای مستقر شدند که اکنون فیلیپین نامیده می‌شود. آنها دانش کشت برنج و سایر روش‌های کشاورزی را به همراه آوردند که باعث افزایش
روش‌های کشاورزی را به همراه آوردند که باعث افزایش تعداد و تنوع مواد غذایی خوراکی موجود برای پخت‌وپز شد. آشپزی فیلیپینی ممکن است برای برخی از مردم گیج کننده باشد، به دلیل سخت بودن تعیین اینکه فرهنگ فیلیپینی چیست. سردرگمی به دلیل مراحل رشد مداوم فرهنگ فیلیپینی رخ می‌دهد. فرهنگ فیلیپینی در طول تاریخ به‌طور مداوم در حال تغییر بوده و از فرهنگ‌های مختلف تأثیر پذیرفته و به‌طور حتم تکامل یافته‌است. غذای فیلیپینی امروزه توسط تاریخ و جامعه بسیاری از فرهنگ‌های منحصر به فرد و مرفه شکل گرفته‌است. تأثیرات چین، هند،
به فرد و مرفه شکل گرفته‌است. تأثیرات چین، هند، عربستان در سراسر فرهنگ و غذای فیلیپینی به دلیل تجارت محصولات کشاورزی در آن زمان دیده می‌شود. تأثیرات اسپانیا و ایالات متحده از طریق استعمار گذشته در این کشور مشاهده می‌شود. غذای فیلیپینی را می‌توان از طریق روند بومی سازی مردم آن در طول قرن‌ها مورد مطالعه و تعریف قرار داد. نفوذ اعراب از طریق تجارت غیرمستقیم. تأثیر اعراب بر غذاهای فیلیپینی نسبتاً جزئی است. از لحاظ تاریخی، نفوذ اعراب از طریق هند به اندونزی و فیلیپین رسیده بود. در روزهای نخست، اعراب با هندی‌ها
رسیده بود. در روزهای نخست، اعراب با هندی‌ها تجارت می‌کردند و آنها نیز به نوبه خود با جنوب شرقی آسیا تجارت می‌کردند. در دوره بعد، با پیشرفت دریانوردی، عرب‌ها نیز تجارت مستقیم با فیلیپین را آغاز کردند. نفوذ چینی‌ها. چینی‌ها از اوایل قرن ۹ یا ۱۰ میلادی با ساکنان مجمع الجزایر فیلیپین تجارت می‌کردند. اندکی بعد، چینی‌ها در قرن شانزدهم میلادی مهاجرت به آنجا را آغاز کردند. همچنین مواد بسیاری مانند سس سویا، لوبیای سیاه، توفو، گوشت خوک و … وجود دارد که در آشپزی فیلیپینی دیده می‌شود. مواد تشکیل دهنده بومی. غذاهای
دیده می‌شود. مواد تشکیل دهنده بومی. غذاهای فیلیپینی دارای انواع مختلفی از مواد بومی مورد استفاده هستند. کالامانسی بیشتر از آن دیگر مواد شناخته شده‌است، این میوه که به خانوده مرکبات تعلق دارد بیشتر به دلیل ترشی که به غذا می‌دهد استفاده می‌شود. یکی دیگر از آنها تابون تابون است. این کشور انواع مختلفی از آجیل‌ها را نیز پرورش می‌دهد و یکی از آنها آجیل پیلی است که فیلیپین تنها صادر کننده انواع خوراکی آن است. این ماده معمولاً به صورت مرندیا درست می‌شود یا به دلیل بافت شیری که هنگام آب شدن در دهان ایجاد می‌کند،
بافت شیری که هنگام آب شدن در دهان ایجاد می‌کند، برای افزایش طعم در سایر دسرها قرار می‌گیرد. نوع غذا. غذای فیلیپینی به‌طور گسترده‌ای توسط آداب و رسوم فردی شکل می‌گیرد، و همین غذا ممکن است بین خانوارها متفاوت باشد. مانند اکثر کشورهای آسیایی، غذای اصلی فیلیپین برنج است. این غذا غالباً بخارپز است و همیشه با غذاهای گوشتی، ماهی و سبزیجات سرو می‌شود. برنج "باقیمانده" را اغلب با سیر سرخ می "کنند" تا "سینانگ" درست شود، که معمولاً در صبحانه همراه با تخم مرغ سرخ شده و گوشت یا سوسیس پخته شده سرو می‌شود. برنج را اغلب
و گوشت یا سوسیس پخته شده سرو می‌شود. برنج را اغلب با سس یا آبگوشت از غذاهای اصلی میل می‌کنند. در برخی مناطق، برنج با نمک، شیر تغلیظ شده، کاکائو یا قهوه مخلوط می‌شود. از آرد برنج در تهیه شیرینی، کیک و شیرینی‌های دیگر استفاده می‌شود. برنج چسبناک همراه با کاکائو، که به آن "چمپورادو" نیز گفته می‌شود، غذای رایجی است که همراه با "دایینگ" (شاه ماهی خشک) سرو می‌شود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;30427644&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-09T04:02:10Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Tisfoon&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;منبع&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42634042&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; کارلا کِـوِدو (؛ زادهٔ ) بازیگر، طراح اهل آرژانتین است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "راز چشمان آن‌ها"، "چگونه مجرد
می‌توان به "راز چشمان آن‌ها"، "چگونه مجرد باشیم"، "افسرده" و "جوانان در اورگن" اشاره کرد.
در فوتبال آمریکا، دستش‌دِه عملی است که توپ را مستقیماً از یک بازیکن به بازیکن دیگر، بدون اینکه توپ از دست بازیکن اول خارج شود، می‌دهد. بیشتر بازی‌های هجومی با دستش‌دِه از کنار توپ پران به رانینگ بک دیگر شروع می‌شود. بزرگترین ریسک با هرگونه دستش‌دِه، احتمال فامبل شدن (افتادن توپ از دست بازیکن) در تبادل توپ است. دستش‌دِه در هر جهتی ممکن است اتفاق بیفتد. گاهی مواقع در فوتبال همسایی «کلید» نامیده می‌شود. به تناوب هِجّی بدون پیوستن چند کلمه به یکدیگر می‌شود؛ یعنی «دستش‌دِه».
ادواردو ساچری (؛ زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۶۷) فیلم‌نامه‌نویس، مورخ، استاد دانشگاه و نویسنده اهل آرژانتین است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فوتبال‌دستی"، "بازندگان قهرمان" و "راز چشمان آن‌ها" اشاره نمود.
رژیم نازی با حمله به لهستان در طول جنگ جهانی دوم، گتوهایی را در سرتاسر اروپای شرقی تحت اشغال آلمان ایجاد کرد تا یهودیان، و گاه مردم کولی، را در بخشهای کوچک شهرها و شهرک‌ها جداسازی و محدود کند و از این راه بهره‌گیری از آنها را گسترش دهد. در اسناد آلمانی و تابلوهای ورودی گتوها، نازی‌ها معمولاً از این مکان‌ها با نام‌های "Jüdischer Wohnbezirk" یا "Wohngebiet der Juden" یاد می‌کنند، که هر دو به شکل «محله یهود» ترجمه می‌شوند. بر پایه تعریف پژوهشگران هولوکاست، چندین نوع مشخص از گتوها وجود داشت؛ از جمله گتوهای به
نوع مشخص از گتوها وجود داشت؛ از جمله گتوهای به اصطلاح باز، گتوهای بسته، گتوهای کاری، گتوهای ترانزیتی (انتقالی) و گتوهای کشتار. در تعدادی از موارد، این گتوها تبدیل به مکان‌های برای مقاومت زیرزمینی یهودیان در برابر اشغال آلمان بودند که در مجموع به عنوان «خیزش‌های گتو» شناخته می‌شوند. تاریخچه. نخستین اقدامات ضدیهودی با آغاز نازیسم در آلمان به شکل قانونی درآمدند، اما برنامه ای برای گتوسازی وجود نداشت و ایدهٔ آن در دورهٔ پس از رویدادهای "شب بلورین" رد شده بود. با این حال، بلافاصله پس از حمله آلمان به جمهوری
با این حال، بلافاصله پس از حمله آلمان به جمهوری لهستان در سال ۱۹۳۹، نازی‌ها آغاز به تعیین مناطقی از شهرها و شهرهای بزرگ لهستان برای اسکان ویژهٔ یهودیان کردند و در عرض چند هفته، برنامه ای بزرگ را برای بیرون کردن یهودیان لهستانی از خانه‌ها و مشاغل خود از طریق اخراج‌های اجباری آغاز کردند. جوامع کاملی از یهودیان توسط گردان‌های پلیس نظم و با استفاده از قطار به این مناطق بسته منتقل شدند، و این سیاست ابتدا در رایخس‌گائو و سپس در سرتاسر قلمرو دولت عمومی به اجرا گذاشته شد. نخستین گتوی جنگ جهانی دوم در ۸ اکتبر ۱۹۳۹
شد. نخستین گتوی جنگ جهانی دوم در ۸ اکتبر ۱۹۳۹ در پیوترکوف تربونالسکی و ۳۸ روز پس از اشغال لهستان گشایش یافت، و گتو تولیسزکو نیز در دسامبر ۱۹۳۹ تأسیس شد. نخستین گتوی تشکیل‌شده در مراکز شهری بزرگ گتو ووچ (لیتزمانشتات) بود که در آوریل ۱۹۴۰ باز شد و متعاقب آن گتو ورشو در اکتبر همان سال. بیشتر گتوهای یهودی در سالهای ۱۹۴۰ و ۱۹۴۱ برپا شدند. این گتوها هیچگونه ارتباطی با جهان بیرون نداشتند، و با دیوارهای آجری بلند یا با سیم خاردار محاصره شده بودند. در مورد گتوهایی که ارتباطی با جهان بیرون نداشتند، هر یهودی ک قصد
که ارتباطی با جهان بیرون نداشتند، هر یهودی ک قصد بیرون رفتن از آن‌ها را می‌داشت، با گلوله کشته می‌شد. گتو ورشو، واقع در قلب شهر، بزرگترین گتو در اروپای اشغالی بود که با بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ یهودی در منطقه ای به مساحت ۳٫۴ کیلومتر مربع قرار داشت. گتو ووچ دومین گتوی بزرگ بود که حدود ۱۶۰٬۰۰۰ نفر را در خود جای داده بود. طبق بایگانی موزه یادبود هولوکاست ایالات متحده، کمینه ۱٬۰۰۰ گتوی اینچنینی تنها در لهستان و اتحاد جماهیر شوروی تحت اشغال آلمان وجود داشتند. شرایط زندگی. گتوهای مستقر در اروپای شرقی از نظر اندازه، وسعت و
گتوهای مستقر در اروپای شرقی از نظر اندازه، وسعت و شرایط زندگی با هم تفاوت داشتند. شرایط زندگی دراین گتوها به‌طور کلی بسیار سخت بود. در ورشو، یهودیان که ۳۰ درصد کل جمعیت شهر را تشکیل می‌دادند، ناچار شدند در ۲٫۴ درصد از مساحت کل شهر زندگی کنند و این به معنای تراکمی بالغ بر ۷٫۲ نفر در هر اتاق بود. در گتو اودژووو، ۷۰۰ نفر در منطقه ای زندگی می‌کردند که پیشتر توسط پنج خانواده پر می‌شد؛ یعنی میان ۱۲ تا ۳۰ نفر در هر اتاق. یهودیان اجازه بیرون رفتن از گتو را نداشتند، بنابراین برای تأمین غذای خود ناچار بودند به قاچاق
بنابراین برای تأمین غذای خود ناچار بودند به قاچاق و نیز جیره‌های غذایی تأمین شده توسط نازی‌ها بسنده کنند: در ورشو این مقدار ۲۵۳ کیلوکالری برای هر یهودی بود، در مقایسه با ۶۶۹ کیلوکالری برای هر لهستانی و ۲٬۶۱۳ کیلوکالری به ازای هر آلمانی. به دلیل ازدحام فراوان، گرسنگی کشیدن و بهداشت ناکافی (همراه با کمبود تجهیزات پزشکی)، همه‌گیری‌های بیماری‌های عفونی یکی از ویژگی‌های اصلی زندگی در گتوها بود. در گتو ووچ حدود ۴۳٬۸۰۰ نفر به دلایل «طبیعی» کشته شدند، و این میزان در گتو ورشو پیش از ژوئیه ۱۹۴۲، ۷۶٬۰۰۰ نفر بود.
در گتو ورشو پیش از ژوئیه ۱۹۴۲، ۷۶٬۰۰۰ نفر بود. انواع گتو. برای جلوگیری از تماس غیرمجاز میان جمعیت‌های یهودی و غیر یهودی، گردان‌های پلیس نظم آلمان برای گشت‌زنی در محیط گتوها گماشته شدند. در درون هر گتو، یک نیروی پلیس گتو یهودی ایجاد شد تا اطمینان حاصل شود که هیچ زندانی اقدام به فرار نمی‌کند. به‌طور کلی، سه نوع گتو توسط نازی‌ها برقرار می‌شد: بخش آریایی. بخش‌هایی از یک شهر که در بیرون از دیوارهای گتوهای یهودی قرار داشتند «آریایی» خوانده می‌شدند. برای نمونه، در ورشو، این شهر به محله‌های یهودی، لهستانی و آلمانی
ورشو، این شهر به محله‌های یهودی، لهستانی و آلمانی تقسیم شده بود. کسانی که در بیرون از گتو زندگی می‌کردند باید با مدارک شناسایی، همچون گواهی غسل تعمید، ثابت می‌کردند که یهودی نیستند (هیچ‌یک از پدربزرگ و مادربزرگ‌هایشان عضو جامعه یهودیان نبوده‌اند). به این گونه اسناد گاه «اوراق مسیحی» یا «اوراق آریایی» گفته می‌شد. روحانیون کاتولیک لهستان به‌طور گسترده اقدام به جعل گواهی‌های غسل تعمید برای کمک به یهودیان می‌کردند، که توسط جنبش مقاومت مسلح لهستان، ارتش میهنی ("Armia Krajowa" یا AK)، به یهودیان داده می‌شدند. هر
Krajowa" یا AK)، به یهودیان داده می‌شدند. هر لهستانی که توسط آلمانی‌ها در حال کمک به یهودیان یافت می‌شد، مجازات اعدام داشت. برچیده شدن. در سال ۱۹۴۲، نازی‌ها عملیات راینهارد را آغاز کردند که شامل تبعید سیستماتیک یهودیان به اردوگاه‌های مرگ می‌شد. مقامات نازی در سراسر اروپا یهودیان را یا به گتوهایی در اروپای شرقی یا اغلب به‌طور مستقیم به اردوگاه‌های مرگ ساخته شده توسط نازی‌ها در لهستان اشغالی، تبعید کردند. در طی ۵۲ روز، تقریباً ۳۰۰٬۰۰۰ نفر تنها از گتو ورشو به تربلینکا اخراج شدند. در برخی گتوها، سازمان‌های
به تربلینکا اخراج شدند. در برخی گتوها، سازمان‌های مقاومت محلی خیزش‌هایی را به راه انداختند. هیچ‌یک از این خیزش‌ها موفق نبودند و در نهایت جمعیت یهودیان گتوها تقریباً به‌طور کامل کشته شدند. در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۳، هاینریش هیملر دستور به برچیدن همه گتوهای یهودی‌نشین و انتقال ساکنان باقی مانده آن‌ها به اردوگاه‌های کار اجباری را صادر کرد. تعداد اندکی از گتوها به عنوان اردوگاه‌های کار اجباری تعیین شدند و تا سال ۱۹۴۴ به وجود خود ادامه دادند.