payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۵ هم خون یک فیلم درام و جنگی آمریکایی منتشر شده در سال ۲۰۲۰ توسط شبکه نتفلیکس به کارگردانی اسپایک لی است که آن را با همکاری کنار جان کیلیک، بیتریز لوین و لوید لوین ساخته‌است. دلروی لیندو، جاناتان میجرز، کلارک پیترس، جانی تری گوین، نورم لوئیس، ایسایا ویتلک جونیور، میلانی تیری، پاول والتر هوزر، یاشپر پاکونن، ژان رنو، ورونیکا نگو و چادویک بوزمن از بازیگران این فیلم هستند. داستان فیلم گروهی از جانبازان پیرمرد جنگ ویتنام را دنبال می‌کند که در جستجوی بقایای رهبر تیم خود و همچنین گنجی که در حین خدمت در آنجا دفن
تیم خود و همچنین گنجی که در حین خدمت در آنجا دفن شده‌اند به کشور بازمی‌گردند. نتفلیکس به‌طور دیجیتالی ۵ هم خون را در سراسر جهان در تاریخ ۱۲ ژوئن سال ۲۰۲۰ منتشر کرد. ۵ هم خون نقدهای مثبتی را دریافت کرد و منتقدین آن را از جهت داستان، مضامین، فیلمبرداری و اجراهای آن (به ویژه لیندو) را ستودند. داستان. این فیلم داستان چهار آفریقایی-آمریکایی تبار بازنشسته از جنگ را روایت می‌کند که برای یافتن باقی مانده رهبر تیم خود و همچنین گنجینه‌ای که به کمک او مخفی کرده بودند به ویتنام بازمی‌گردند.
جنی فینچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. فینچ به عنوان یک بازیکن پیچر در تیم ملی سافتبال زنان ایالات متحده شناخته می‌شود. جنی فینچ در طول حرفه خود در مسابقات مختلفی شرکت کرده‌است. او یکی از بازیکنان برجسته تاریخ سافتبال است و در سال ۲۰۱۰ به عنوان یکی از بازیکنان برتر تاریخ سافتبال در آمریکا انتخاب شد. همچنین، فینچ در المپیک‌های تابستانی ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸ به عنوان بازیکن تیم ملی آمریکا در سافتبال شرکت کرد و در هر دو بار به مدال طلا دست یافت. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲
در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
جسیکا مندوزا (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کت اوسترمن (؛ زادهٔ ) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
لی اوبراین (؛ زادهٔ ) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده‌است.
کریستا ویلیامز (؛ زادهٔ ) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است. کارنامه ورزشی. کریستا ویلیامز به عنوان بازیکن سافتبال در سطح ملی و بین‌المللی شناخته شده است. او به تیم ملی سافتبال ایالات متحده پیوست و در چندین مسابقه مهم شرکت کرد. دوران دانشگاهی. ویلیامز در دانشگاه تگزاس بازی کرد و به دلیل عملکرد برجسته‌اش به عنوان یکی از بهترین بازیکنان دانشگاه شناخته شد. او چندین بار در مسابقات NCAA شرکت کرد و به تیمش کمک کرد تا به موفقیت‌های بزرگی
شرکت کرد و به تیمش کمک کرد تا به موفقیت‌های بزرگی دست یابد. پس از بازنشستگی. پس از بازنشستگی از سافتبال حرفه‌ای، کریستا ویلیامز به مربیگری و ترویج سافتبال پرداخته و تجربیات و دانش خود را به نسل‌های جدید منتقل می‌کند. میراث. کریستا ویلیامز به عنوان یکی از بهترین بازیکنان سافتبال تاریخ ایالات متحده شناخته می‌شود و نقش مهمی در موفقیت‌های تیم ملی در دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ داشته است. او همچنان به عنوان یک الگو برای بازیکنان جوان و علاقه‌مندان به سافتبال در سراسر جهان محسوب می‌شود.
کریستل بوستوس (؛ زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۷۷) بازیکن سافت‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است. او برنده دو مدال طلای المپیک است. او رکورد جهانی دویدن خانگی در طول یک سری المپیک را با شش رکورد در اختیار دارد. بوستوس، یک آمریکایی مکزیکی، در کانیون کشور، کالیفرنیا (در حال حاضر بخشی از سانتا کلاریتا) به دنیا آمد. او کار خود را با بازی سافت بال در لیگ کوچک کنیون کانتری آغاز کرد و در کالج محلی پالم بیچ شرکت کرد. او یکی از اعضای تیم سافت بال المپیک ۲۰۰۸ ایالات متحده است که پس از باخت به ژاپن در بازی مدال طلا، مدال نقره را به
از باخت به ژاپن در بازی مدال طلا، مدال نقره را به دست آورد. این باخت، اولین باخت برای زنان ایالات متحده در ۲۳ بازی متوالی المپیک بود. از دستاوردهای او می‌توان به دو قهرمانی جام جهانی (۲۰۰۶ و ۲۰۰۷)، سه مدال طلای پان آمریکا (۱۹۹۹، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۷)، و یک مدال طلا در مسابقات جهانی ISF در سال ۲۰۰۶ اشاره نمود. او همچنین برای لیگ سافت بال زنان آکرون ریسرز بازی کرده‌است و با ارزش‌ترین بازیکن لیگ سافتبال حرفه ای زنان آمریکا برای اورلاندو واهوس در سال ۱۹۹۸ معرفی شد. سال ۲۰۰۸ به عنوان بهترین بازیکن سال سافت بال آمریکا
۲۰۰۸ به عنوان بهترین بازیکن سال سافت بال آمریکا انتخاب شد. بوستوس اعلام کرد که پس از المپیک ۲۰۰۸ پکن از مسابقات بین‌المللی خود را بازنشست خواهد کرد. در اکتبر ۲۰۰۹ مدیر زمین آکرون ریسرز شد، اما تصمیم گرفت در سال ۲۰۱۰ به زمین بازی ریسرز بازگردد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
پیرزه( به لاتین: Pirəzə) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌داش واقع شده است. پیرزه ۱۴۶۱ نفر جمعیت دارد.
دنی تایلر (؛ زادهٔ ) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
جیلیان باکس (؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۷۳) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ در آتلانتا، جورجیا، در تیم ملی سافت‌بال زنان ایالات متحده مدال طلای المپیک را به دست آورد. باکس سافت بال دانشگاهی را در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی از سال 1992-1995 در کنفرانس Pac-12 بازی کرد. او همچنین خواهر بزرگتر شانون باکس، هافبک سابق تیم ملی فوتبال زنان ایالات متحده است.
جولی اسمیت (؛ زادهٔ ۱۰ مه ۱۹۶۸) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
کلی کرچمن (؛ زادهٔ ) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کیم ماهر (؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۷۱ در شهر هوشی مین، ویتنام) قهرمان المپیک، بازیکن سافت بال راست دست و سرمربی ویتنامی-آمریکایی است که اصالتاً اهل فرزنو، کالیفرنیا است. او از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ در کالج برای بولداگ‌های ایالتی فرسنو در کنفرانس دو و میدانی (بیگ غرب و وسترن) شرکت کرد و در دو سال آخر خود به دلیل میانگین ضربات حرفه ای (۴۰۱/۰) موفق به کسب رتبه دوم شد. در سال ۱۹۹۱ در دو مرحله نیمه نهایی رهبری تیم را بر عهده داشت. ماهر در المپیک ۱۹۹۶ آتلانتا با تیم ایالات متحده آمریکا طلا گرفت. ماهر رئیس تیم سافت بال
متحده آمریکا طلا گرفت. ماهر رئیس تیم سافت بال SWOSU Bulldogs است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است. زندگی حرفه ای. او در المپیک تابستانی ۱۹۹۶ در آتلانتا شرکت کرد و با تیم آمریکا مدال طلا گرفت. ماهر سافت بال NCAA Division I را برای بولداگز ایالتی فرزنو بازی کرد. او سرمربی سابق تیم سافت بال دانشگاه پوردو است. ماهر پس از اینکه بویلرهایش رکورد ۲۳–۳۲ را در فصل ۲۰۱۳ به ثبت رساند، استعفا داد و نتوانست برای چهارمین فصل متوالی واجد شرایط بازی پس از فصل باشد. آمار. بولداگ ایالتی
شرایط بازی پس از فصل باشد. آمار. بولداگ ایالتی فرزنو: تیم بازی‌های المپیک آمریکا:
لاوین یونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ایالات متحده آمریکا بود. لاوین یونگ جوان‌ترین بازیکنی بود که برای تیم ملی سافت‌بال ایالات متحده بازی کرده بود. او در طول دوره حرفه‌ای خود، بارها در رقابت‌های بین‌المللی شرکت کرد و موفقیت‌های بسیاری کسب کرد. در المپیک ۲۰۰۸ در بیروت، لبنان، موفق به کسب مدال طلا در مسابقه سافت‌بال زنان شد. لاوین یونگ به عنوان یکی از برترین بازیکنان سافت‌بال زنان تاریخ شناخته می‌شود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
میشل گرنجر (؛ زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۷۰) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است. گرنجر عضو تالار مشاهیر سافت بال ایالات متحده است.
ناتاشا واتلی (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
شلی استوکس (؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۶۷) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ یک مدال طلا شده‌است.
دیونا هریس (؛ زادهٔ ) بازیکن سافت‌بال اهل ایالات متحده آمریکا بود. او بازیکن دوم راست دست سافت‌بال، اصالتاً اهل ویلمینگتون، دلاور است. او در نوجوانی دو سال برای تیم سافت بال Temple Owls از سال ۱۹۸۹ تا ۹۰ در آتلانتیک بازی کرد و به عنوان بهترین بازیکن سال انتخاب شد. او همچنین قهرمان المپیک بود و در المپیک تابستانی ۱۹۹۶ در آتلانتا شرکت کرد. حرفه. هریس در دوران دبیرستان خود در کالج دلکاسل در ویلمینگتون، دلاور عضو تیم سافتبال دبیرستان شد. پس از فارغ‌التحصیلی از کالج، او به دانشگاه تمپل رفت، و به عنوان بازیکن دوم
او به دانشگاه تمپل رفت، و به عنوان بازیکن دوم به بازی در سافتبال پرداخت. در سال ۱۹۹۰ به عنوان بهترین بازیکن سال دانشگاه تمپل انتخاب شد. پس از کالج، هریس به انجمن سافت بال آماتور پیوست و برای کانکتیکات براکتس (۱۹۹۰–۱۹۹۴) و کالیفرنیا جاز (۱۹۹۵–۱۹۹۶) به عنوان بازیکن بیرونی بازی کرد. هریس از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ در تیم ملی ایالات متحده حضور داشت و در جام بین قاره‌ای ۱۹۹۳، بازی‌های پانام ۱۹۹۴، بازی‌های استرالیا ۱۹۹۵ و بازی‌های المپیک ۱۹۹۶ مدال‌های طلا کسب کرد. در سال ۲۰۰۱، هریس به موزه ورزش و تالار مشاهیر دلاور راه
۲۰۰۱، هریس به موزه ورزش و تالار مشاهیر دلاور راه یافت. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
شیلا کورنل-دوتی (؛ زادهٔ ۲۶ فوریه ۱۹۶۲) بازیکن سافتبال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
کریستی آمبروسی (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۶۷) بازیکن سافت‌بال اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
آزمایشگاه اتم سرد با نام اختصاری "سی. آ. ال" ابزاری آزمایشی توسط ناسا است که ابتدا در ژوئن سال ۲۰۱۷ برای پرتاپ به ایستگاه فضایی بین‌المللی برنامه‌ریزی شده بود. سپس تا زمان پرتاپ موشک اسپیس‌اکس در اوت ۲۰۱۷ این پروژه به تأخیر افتاد و سرانجام در تاریخ ۲۱ مه سال ۲۰۱۸ میلادی راه‌اندازی شد. این ابزار شرایط بسیار سردی را در محیط ریزگرانش ایستگاه بین‌المللی فراهم می‌سازد که منجر به شکل‌گیری حالتی از ماده تحت عنوان چگالش بوز-اینشتین می‌گردد. برای مطالعه این پدیده عجیب، به نام میعانات بوز-انیشتین، محققان باید اتمها
به نام میعانات بوز-انیشتین، محققان باید اتمها را تا دمای بالاتر از صفر مطلق خنک کنند، نقطه‌ای که اتم‌ها کمترین انرژی را دارند و نزدیک به بی‌تحرک هستند. شرایط و دمای بسیار سردی که این ابزار فراهم می‌نماید بسیار سردتر از دمایی است که در آزمایشگاه‌های مشابه روی زمین ایجاد گردیده‌است. حرکت اتم‌ها همزمان با کاهش درجه حرارت به نزدیکی دمای به شدت سرد به گونه‌ای همانند رقصیدن است و محققان ناسا از عبارت "رقصندگان در معیت هم‌سُرایان" برای آن استفاده کرده‌اند. در روی زمین نیروهای گرانشی غالباً این وضعیت حساس را در
زمین نیروهای گرانشی غالباً این وضعیت حساس را در فرایندی چند ثانیه‌ای مختل می‌نمایند، بنابراین فیزیکدانان تلاش بسیاری داشتند تا این شیوه آزمایش‌ها را در شرایط بی‌وزنی فضا به سرانجام برسانند. در یک آزمایش فضایی (تحت محیط ریزگرانش) حداکثر در طول ۲۰ ثانیه می‌توان از سکون به دمای ۱ پیکوکلوین دست یافت. دمایی نزدیک به صفر کلوین معادل منفی ۲۷۲/۱۵ درجه سیلسیوس توسط آزمایشگاه اتم سرد ایجاد گردید که نزدیکترین دما به مقیاس صفر مطلق کلوین برابر با ۲۷۳٫۱۵- سانتیگراد (۴۵۹٫۶۷- فارنهایت) است. پروسه‌ای که می‌تواند منجر به
فارنهایت) است. پروسه‌ای که می‌تواند منجر به شناخت بهتر مکانیک کوانتومی و بررسی پدیده‌ها به همراه آزمایش برخی از اساسی‌ترین قوانین فیزیک گردد. مأموریت اولیه "آزمایشگاه اتم سرد" ممکن است نیازمند ۱۲ ماه و حداکثر ۵ سال برای بسط و گسترش عملیات و تحقیقات در این زمینه باشد.
بند سرده در نزدیکی شهر سرده، شرق ولسوالی اندر در ولایت غزنی کشور افغانستان واقع شده‌است. این سد در سال ۱۹۶۷ میلادی، توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و افغانستان، در زمان محمد ظاهر شاه پیش از جنگ شوروی–افغانستان ساخته شد. این سد پس از تکمیل، آب برای آبیاری ۶۷٬۰۰۰ جریب زمین را فراهم می‌کند. در حال حاضر فقط ۲٬۰۰۰ جریب زمین زیر شخم است. حداکثر ظرفیت مخزن آب ۲۵۹ میلیون متر مکعب است که در حال حاضر ۱۶۴ میلیون گالن آب دارد. سیستم این سد شامل یک سد خاکی، ورودی، کانال سر ریز، یک کانال اصلی که به دو شاخه (یک کانال
سر ریز، یک کانال اصلی که به دو شاخه (یک کانال ۲۱٫۵ کیلومتری در سمت راست که خودش ۶ کانال کوچک دارد، و یک کانال ۳۰ کیلومتری در سمت چپ با ۱۶ کانال کوچک‌تر) تقسیم می‌شود، و همچنین ساختمان‌های اداری می‌باشد. مخزن سد سرده از رود شمالی–جنوبی جیلگا که از ولایات پکتیکا و پکتیا می‌آید تغذیه می‌شود. در کتاب اطلس جمهوری دمکراتیک افغانستان در صفحه‌های ۱۳ و ۱۴، این رودخانه در شمال سد، با نام رود گردیز و در جنوب آن بنام رود سرده ثبت شده‌است.
ژوزف مایر (۹مه۱۷۹۶–۲۷ژوئن ۱۸۵۶) یک صنعتگر و ناشر آلمانی بود که به خاطر فرهنگ‌نامه مایر مشهور شد. زندگی‌نامه. مایر در شهر گوتا در آلمان متولد شد و درحالی که یک بازرگان بود در فرانکفورت به تحصیل پرداخت. در سال ۱۸۱۶ برای تجارت به لندن رفت اما پس از روبرو شدن با یک شکست تجاری به آلمان برگشت و تصمیم گرفت در صنایعی چون نساجی و استخراج آهن سرمایه‌گذاری کند. بعد از موفقیت‌های مالی، وی در سال ۱۸۴۵ شرکت راه‌آهن آلمان را تأسیس نمود. بدین ترتیب پس از تأسیس بیبلوگرافیشن اینستیتوت که یک مؤسسه انتشاراتی بود، وی توانست چند
که یک مؤسسه انتشاراتی بود، وی توانست چند عنوان کتاب از جمله مجموعه دانشنامه‌های مرجع مایر منتشر کند.
آنتونی کمپ (زاده ۳ نوامبر ۱۹۵۴) هنرپیشه اهل بریتانیا و مجاری‌الاصل است. وی در سن چهارده سالگی با بازی در فیلم پسران خیابان پال در نقش نمچک ارنو به شهرت رسید.آنتونی کمپ یک همجنسگرا است.
سان چه-یونگ (زاده )، که با نام چه‌یونگ شناخته می‌شود، رپر، خواننده و ترانه‌سرای اهل کره جنوبی است. او عضو گروه دخترانهٔ توایس است که در سال ۲۰۱۵ و زیر نظر جی‌وای‌پی اینترتینمنت شکل گرفت. اوایل زندگی. چه یونگ در ۲۳ آوریل ۱۹۹۹، در شهر سئول کره جنوبی به دنیا آمد. چه یونگ از کودکی به هنرهای نمایشی علاقه‌مند شد و مدتی به‌عنوان مدل برای مجله‌های کودکان فعالیت می‌کرد. قبل از پیوستن به جی‌وای‌پی اینترتینمنت، تصمیم به خواننده شدن گرفت و به‌مدت یک سال در کلاس‌های رقص شرکت کرد. حرفه. چه یونگ چهارده سال سن داشت که در
شرکت کرد. حرفه. چه یونگ چهارده سال سن داشت که در مصاحبهٔ جی‌وای‌پی اینترتینمنت شرکت کرد و پس از گذراندن دو دوره آزمون، به این کمپانی ملحق شد. او کارآموزی خود را با خوانندگی آغاز کرد ولی بعد از مدت کوتاهی، آموزش‌های خود را به‌عنوان رپر ادامه داد. او قبل از پیوستن به توایس، در موزیک ویدئوی گروه‌های گات‌سون و میس ای حضور پیدا کرد. چه‌یونگ در سال ۲۰۱۵، در رقابت تلویزیونی واقع‌نمای "شانزده" حضور یافت. او به‌عنوان یکی از نه برندهٔ این رقابت، به گروه دخترانهٔ جدید توایس پیوست. چه یونگ علاوه بر خواننده، به‌عنوان
توایس پیوست. چه یونگ علاوه بر خواننده، به‌عنوان یکی از دو رپر توایس (به‌همراه داهیون) شناخته می‌شود. چه‌یونگ از زمان شروع فعالیت خود، ترانه‌های بسیاری را برای توایس نوشته‌است و همین‌طور کاوری از Cheeze را با عنوان «Alone»، به عنوان پروژهٔ تک‌خوانی خود ارائه داده‌است. در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱،چه یونگ بازخوانی ای از آهنگ جاستین بیبر به نام "Off My Face" به عنوان پروژه تک خوانی خود انجام داد. وجهه عمومی. در سال ۲۰۲۰ توانست رتبهٔ ۶۶ را از کمپانی معروف TC CANDLER که از سال ۱۹۹۰ وظیفه معرفی کردن زنان و مردان زیبای
از سال ۱۹۹۰ وظیفه معرفی کردن زنان و مردان زیبای دنیا را برعهده دارد، از آن خود کند. زندگی شخصی. چه یونگ به‌همراه عضو دیگر توایس، جویی در دبیرستان هنر هانلیم به تحصیل پرداخت و در سال ۲۰۱۹ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۲۰، شماره موبایل چه یونگ در فضای مجازی پخش شد که کمپانی جی‌وای‌پی بیانیه‌ای را در مورد این حادثه منتشر کرد و همین‌طور خود چه یونگ در صفحهٔ اینستاگرام توایس به‌صورت مستقیم با این مسئله برخورد کرد.
دانشکده روزنامه‌نگاری میزوری در دانشگاه میزوری در کلمبیا، ایالات متحده آمریکا یک مدرسه روزنامه‌نگاری و یکی از قدیمی‌ترین مدارس رسمی روزنامه‌نگاری در جهان است. این مدرسه آموزش‌های علمی را در کلیه زمینه‌های روزنامه‌نگاری و ارتباطات استراتژیک برای دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در چندین رسانه از جمله پخش تلویزیونی و رادیویی، روزنامه‌ها، مجلات، عکاسی و رسانه‌های جدید ارائه می‌دهد. این مدرسه همچنین از یک برنامه درسی قوی برای گسترش تبلیغات و روابط عمومی پشتیبانی می‌کند.
مُنجی در صبحِ نمناک نمایشنامه‌ای است از اکبر رادی از اواخرِ دههٔ ۱۳۵۰. خلاصه داستان. روزهای خوش: بهار سال ۱۳۵۷. مطبوعات، بیستمین سالگرد نویسندگی محمود شایگان، نمایشنامه‌نویس چهل ساله را جشن گرفته‌اند. استیانا مجد و حشمتی، خبرنگار و عکاس روزنامهٔ آرمان با شایگان به‌عنوان نویسنده‌ای مردمی، مصاحبه‌ای می‌کنند. قوانلو مدیر ماهنامهٔ طلوع، فلسفی منتقد، زنگنه ناشر و طلایی که مدیرکل ادارهٔ نگارش شده است؛ شایگان را به‌خاطر این مصاحبه ملامت می‌کنند. درحالی‌که دوستانش، خود را در به شهرت رسیدنِ شایگان سهیم می‌دانند، او
خود را در به شهرت رسیدنِ شایگان سهیم می‌دانند، او قرارداد چاپ بیستمین اثرش با نامِ منجی را در ازای مبلغی بالا، امضا می‌کند. شب می‌دمد: مصاحبهٔ شایگان با سانسور مواجه می‌شود. شایگان، چکی را که از زنگنه گرفته به همسرش کتایون تقدیم می‌کند و به‌خاطر مخالفتِ طلایی برای جلوگیری از سانسور مصاحبه، از چاپ آن منصرف می‌شود. منجی نیز با سانسور مواجه می‌شود و زنگنه به‌خاطر عدم موافقتِ شایگان با حذف صحنه‌های سانسور، چک وعده دارش را از او مطالبه می‌کند. کتایون که چک را با کمک همسرِ طلایی خرج کرده، شایگان را مجبور می‌کند
کمک همسرِ طلایی خرج کرده، شایگان را مجبور می‌کند بر خلاف تمایلش، قرارداد چاپ اولین اثرش، نسل ما، را به‌جای منجی امضا کند. حشمتی که نمایشنامه‌ای به نام پُل نوشته او را برای اجرا دعوت می‌کند. شب اجرای پل، شایگان با کتایون که با خودنمایی خود را آراسته، دعوا می‌کند و آن‌ها به تئاتر نمی‌روند. قلّهٔ ققنوس: حشمتی، زخم‌دیده به خانهٔ شایگان می‌آید. او که رابطهٔ مرید و مرادی‌اش را با شایگان ازدست‌داده، دیگر او را دموکراتی انقلابی نمی‌داند، چون در حالی پل را می‌کوبند که خبرِ انتشارِ نسل ما، با تمام بی‌اعتباری آن، در
که خبرِ انتشارِ نسل ما، با تمام بی‌اعتباری آن، در ازای قراردادی کلان منتشر می‌شود. حشمتی پس از متّهم‌کردنِ شایگان، نمایشنامه‌اش را پاره کرده و قسم یاد می‌کند دیگر قلم‌به‌دست نگیرد. دوستان شایگان تصمیم می‌گیرند شایگان را از صفحهٔ ادبیات‌معاصر محو کرده و برای پرکردن خلاء او، حشمتی را جایگزین کنند. شایگان که حاضر به حذف صحنه‌های سانسور در منجی شده، با مخالفتِ طلایی روبه‌رو می‌شود. طلایی، شایگان را پیام‌آور اختناق می‌داند. پس از درگیری سختی میانشان، شایگان، طلایی و فلسفی را از خانه‌اش بیرون می‌کند و از کتایون
و فلسفی را از خانه‌اش بیرون می‌کند و از کتایون می‌خواهد تا برای مدتی نزد پسرشان در فرانسه برود. کتایون با عدم درک شایگان، از او می‌خواهد تا خانه را که به نام خودش نیز هست بفروشد و برای همیشه در پاریس مستقر شود. ریشه‌های جوان: دوستان شایگان با حمله‌ای همه‌جانبه در روزنامه‌ها، او را به باد فحش و ناسزا می‌گیرند. چاپ مقالهٔ استیانا در حمایت از شایگان در روزنامهٔ آرمان، باعث اخراجش می‌گردد. طلایی، پیشنهاد بورسی تحقیقاتی در فرانسه به شایگان می‌کند. کتایون از شایگان می‌خواهد که هر دو با هم بروند، اما شایگان
شایگان می‌خواهد که هر دو با هم بروند، اما شایگان نمی‌پذیرد. او که تصمیم گرفته منجی را مخفیانه منتشر کند، از استیانا تقاضای کمک می‌کند. کتایون که تحمل رابطهٔ شایگان و استیانا را ندارد، طلایی را در جریان می‌گذارد. ساواک به خانهٔ شایگان هجوم می‌آورد. کلّیهٔ آثارش را توقیف می‌کنند و جلوی اجرای تئاترش را می‌گیرند. کتایون، خانه را به حراج گذاشته و عازمِ رفتن است. استیانا از شایگان می‌خواهد به‌خاطر وظیفه هم که شده به همراه همسرش از ایران خارج شود. شایگان که حشمتی را جانشین شایسته‌ای برای خود دانسته، از استیانا
را جانشین شایسته‌ای برای خود دانسته، از استیانا می‌خواهد تا مراقبش باشد. اما حشمتی با انفجار یک پل به شهادت رسیده است. استیانا که عضو فعال یک شبکهٔ دانشجویی بوده، دستگیر می‌شود و شایگان ممنوع‌الخروج. طلایی در ازای پاسپورتِ شایگان از او می‌خواهد نمایشنامه‌ای در جهتِ منافع حکومت بنویسد اما شایگان صبح هنگام در خانه‌اش خودکشی می‌کند. متن. "منجی در صبح نمناک" در اواخرِ دههٔ ۱۳۵۰ نوشته شد و در ۱۳۶۵ چاپ شد. نسخه‌ای بازبینی شده از آن در دفتر دوّمِ "روی صحنهٔ آبی" آمده است. نسخه‌ای تلخیص‌شده نیز پس از مرگِ نویسنده
است. نسخه‌ای تلخیص‌شده نیز پس از مرگِ نویسنده به کوشش همسرش به وسیلهٔ نشر قطره منتشر شد.
پل ون زیلند (؛ – ) یک وکیل، اقتصاددان و سیاست‌مدار اهل بلژیک بود. وی از ۲۵ مارس ۱۹۳۵ تا ۲۳ نوامبر ۱۹۳۷ نخست‌وزیر این کشور بود. پل ون زیلند در ۲۲ سپتامبر ۱۹۷۳، در ۷۹ سالگی درگذشت.
در انتظار بربرها یک فیلم اکشن و درام محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی سیرو گرا است. فیلم براساس رمان در انتظار بربرها به همین نام به نویسندگی جان ماکسول کوتسی ساخته شده‌است. مارک رایلنس، جانی دپ، رابرت پتینسون، گانا بایارسایخان و گرتا اسکاکی از بازیگران این فیلم هستند. انتشار. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ونیز در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. حق پخش فیلم در ایالات متحده امریکا بر عهده ساموئل گلدوین فیلمز است و قرار است که این فیلم در تاریخ ۷ اوت ۲۰۲۰ اکران شود.
شاملو کاربند (زادهٔ ۱ اردیبهشت ۱۳۲۱ در سنندج) موسیقی‌دان، نوازنده و آهنگساز اهل ایران است. زندگی هنری. شاملو کاربند (شاملو کیا)، ۱ اردیبهشت سال ۱۳۲۱ در سنندج متولد شد. مادرش از شاگردان درویش‌خان و مرتضی نی‌داوود بود و از ۵ سالگی نواختن ساز سه‌تار را به وی آموزش داد. او با شنیدن صدای ویلن ابوالحسن صبا و مهدی خالدی، به این ساز گرایش پیدا کرد. هنگامی که مادرش علاقهٔ او را به ویلن احساس کرد، یک ساز برای وی تهیه نمود و نزد یک مدرس ویلن با نام «به‌نام مراد بروخیم» نواختن این ساز و نت‌خوانی را فرا گرفت. او پس از ۲
نواختن این ساز و نت‌خوانی را فرا گرفت. او پس از ۲ سال در رادیو سنندج به تک‌نوازی ویلن پرداخت. وی در سال ۱۳۳۶ در تهران ساکن شد و با راهنمایی و سفارش ابوالحسن صبا، به علی تجویدی معرفی شد. او به مدت ۶ سال نزد علی تجویدی، ردیف و آثار موسیقی ایرانی را آموخت و به عنوان دستیار او فعالیت نمود. وی همزمان به دانشگاه تهران راه یافت و مدرک لیسانس مهندسی شیمی را اخذ کرد. او تئوری موسیقی و سلفژ را نیز نزد «سیروس شهردار» آموخت و پس از پایان خدمت سربازی به عنوان کارشناس در وزارت بهداری استخدام شد. شاملو کاربند همچنین در
وزارت بهداری استخدام شد. شاملو کاربند همچنین در دورهٔ اولِ هنرکدهٔ موسیقی (هنرستان عالی موسیقی ملی)، به ریاست مصطفی کمال پورتراب، لیسانس آهنگسازی خود را دریافت نمود. در این هنگام با معرفی علی تجویدی و فرهاد فخرالدینی، به عنوان نوازندهٔ ویلن اول و آهنگساز، همکاری خود را با ارکستر بزرگ رادیو تلویزیون ملی ایران آغاز کرد و به مدت ۴ سال، بیش از ۱۰۰ قطعهٔ موسیقی با صدای خوانندگان آن زمان اجرا نمود. او همچنین نواختن ویلن کلاسیک را نزد هویک هوسیان و هراچ ماکولیان آموخت. او نخستین قطعهٔ خود با نام «بهار» را در
آموخت. او نخستین قطعهٔ خود با نام «بهار» را در اواخر دههٔ ۱۳۴۰ برای سیمین غانم آهنگسازی و ضبط کرد و پس از آن قطعاتی را برای خوانندگانی نظیر: سیما مافیها، سیما بینا، محمد منتشری و … ساخت. وی همچنین سرپرست و آهنگساز گروه موسیقی «شاملو» بوده‌است. فربد مرصعی، سیامک خواهانی و شادمهر عقیلی از شاگردان او بوده‌اند. وی در سال ۱۳۸۳ به کانادا مهاجرت نمود و در شهر ونکوور به تدریس ادامه داد و پس از آن، هرسال برای آموزش شاگردان قدیمی‌اش به ایران سفر می‌کند. شبنم کاربند (لیسانی موسیقی و دکترای شهرسازی) و نسیم کاربند
(لیسانی موسیقی و دکترای شهرسازی) و نسیم کاربند (دکترای موسیقی) فرزندان او هستند. وی به نواختن تار، سه‌تار و پیانو نیز آشنایی دارد. آثار هنری. از جمله آثار شاملو کاربند، می‌توان به موراد زیر اشاره نمود: آثار مکتوب آثار صوتی
چو جو یی (؛ ، زادهٔ ۱۴ ژوئن ۱۹۹۹) که با نام جویی (؛ ) شناخته می‌شود، خوانندهٔ تایوانی است که در کره جنوبی فعالیت می‌کند. او کوچک‌ترین عضو گروه دخترانهٔ توایس و تنها عضو تایوانی این گروه است که در سال ۲۰۱۵ توسط جی‌وای‌پی انترتینمنت تشکیل شد. او اولین آلبوم چندآهنگۀ خود را به نام "دربارۀ جویی" در سال ۲۰۲۴ منتشر کرد. اوایل زندگی. جویی در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۹، در ناحیهٔ شرقی شهر تاینان کشور تایوان به دنیا آمد. او رقصندگی را از سنین کودکی آغاز کرد و در آکادمی رقص آموزش دید. حرفه. قبل از آغاز فعالیت. جویی در سال ۲۰۱۲،
دید. حرفه. قبل از آغاز فعالیت. جویی در سال ۲۰۱۲، توسط یک استعدادیاب در یک نمایشگاه هنر در تاینان کشف شد و در نوامبر همان سال به کرهٔ جنوبی سفر کرد تا کارآموزی خود را شروع کند. او در سال ۲۰۱۶ در امتحان آخر سال مدرسه راهنمایی خود در تاینان قبول شد و به تحصیلات دورهٔ راهنمایی خود پایان داد. او تحصیلات دبیرستان خود را در دبیرستان هنر هانلیم کرهٔ جنوبی آغاز کرد و در فوریهٔ ۲۰۱۹ فارغ‌التحصیل شد. جویی در سال ۲۰۱۵، در برنامهٔ تلویزیونی واقع‌نمای "شانزده" شرکت کرد که توسط جی‌وای‌پی اینترتینمنت و با همکاری شبکه
که توسط جی‌وای‌پی اینترتینمنت و با همکاری شبکه ام‌نت برگزار شد. جویی به‌عنوان یکی از نه شرکت‌کنندهٔ موفق این رقابت، عضو گروه دخترانهٔ جدید توایس شد. برخلاف دیگر برندگان "شانزده"، او بر اساس رأی بینندگان در آخرین مرحله انتخاب شد. فعالیت در توایس. در اکتبر سال ۲۰۱۵، جویی رسماً کار خود را به‌عنوان عضوی از گروه توایس آغاز کرد. گروه در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۵، به دنبال انتشار ئی‌پی "" شروع به کار کرد. موزیک ویدیوی تک‌آهنگ لید این آلبوم، «Like Ooh-Ahh»، توانست به اولین موزیک ویدئوی دبیوی تاریخ گروه‌های کی-پاپ تبدیل شود که
ویدئوی دبیوی تاریخ گروه‌های کی-پاپ تبدیل شود که به ۱۰۰ میلیون بازدید یوتیوب می‌رسید. وجهه عمومی. طبق نظرسنجی موسیقی سالانهٔ گالوپ در سال ۲۰۱۶، جویی در رتبهٔ سوم فهرست محبوب‌ترین آیدل‌های کرهٔ جنوبی قرار گرفت. او در سال ۲۰۱۷ نهم و در ۲۰۱۸ دوازدهم شده بود. درسال ۲۰۱۹ جویی رتبه دوم محبوب‌ترین آیدل بین سربازان کره‌ای را کسب کرد. جویی به‌خاطر زیبایی طبیعی خود بازخوردهای مثبتی دریافت کرده‌است. در سال ۲۰۱۵، تی‌سی کندلر که از سال ۱۹۹۰ وظیفه معرفی کردن زنان و مردان زیبای جهان را بر عهده دارد، جویی را به عنوان
زیبای جهان را بر عهده دارد، جویی را به عنوان سیزدهمین زن زیبای جهان معرفی کرد. او همچنین در در سال ۲۰۱۶ رتبهٔ هشتم، در ۲۰۱۷ سوم، در ۲۰۱۸ دوم و در نهایت در سال ۲۰۱۹، به‌عنوان زیباترین زن جهان رتبه یک را از آن خود کرد.
پارک جی-هیو () (زاده ) که با نام جیهیو شناخته می‌شود، یک خوانندهٔ اهل کره جنوبی و عضو گروه موسیقی توایس است. او به‌عنوان لیدر این گروه، زیر نظر جی‌وای‌پی اینترتینمنت مشغول فعالیت است. اوایل زندگی. جیهیو در ۱ فوریهٔ ۱۹۹۷، در شهر گوری استان گیونگی کرهٔ جنوبی متولد شد. نام او در هنگام تولد پارک جی-سو بود. حرفه. آغاز به کار و فعالیت‌های تک نفره. جی‌وای‌پی اینترتینمنت جیهیو را هنگامی کشف کرد که در مسابقه‌ای از جونیور ناور شرکت کرده و دوم شده‌بود. بعد از این اتفاق، جیهیو در هشت سالگی به جی‌وای‌پی اینترتینمنت