payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وبیورن رودال (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل نروژ بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۸۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ اشاره کرد.
ادوارد خاچیکیان (؛ زادهٔ )، نثرنویس، روزنامه‌نگار نظر، سیاستمدار و فرد نظامی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۵ اکتبر ۱۹۵۷ در تفلیس به دنیا آمد. وی از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال مارشال باقرامیان (۲۰۰۰) شده‌است. وی در گارون "Garoun" فعالیت می‌کند. وی از سال ۲۰۰۷ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می‌باشد. وی در جنگ اول قره‌باغ شرکت نمود.
بجوکان بالا، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۳ نفر (۷۰ خانوار) بوده‌است.
پوزپرکان، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۸ نفر (۱۶ خانوار) بوده‌است.
بن زه، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۹ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
پشت گر، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۵ خانوار) بوده‌است.
رودبالک، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۱ خانوار) بوده‌است.
زییک، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
گردکان دن، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵ نفر (۴ خانوار) بوده‌است.
کوسی چی، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۲ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
وادنگار (به انگلیسی: Vadnagar) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در Vadnagar Taluka واقع شده‌است. وادنگار ۲۷٬۷۹۰ نفر جمعیت دارد و ۱۴۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. ناراندی مودی اهل ای شهر است.
کلگوک، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۲۷ نفر (۶۵ خانوار) بوده‌است.
کریم‌آباد سیاه دن، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۸ نفر (۷ خانوار) بوده‌است.
کافران دن، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۱۴ خانوار) بوده‌است.
علی‌آباد، روستایی در دهستان چانف بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۳۰۵ نفر (۷۲ خانوار) بوده‌است.
شیزین فتان، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۸ نفر (۶۳ خانوار) بوده‌است.
شهریانج، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۸۲۵ نفر (۲۰۳ خانوار) بوده‌است.
شهردراج یا شهردراز روستایی در دهستان چانف بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۷۶ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
کاپورتالا (به انگلیسی: Kapurthala) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش کپورتهله واقع شده‌است. کاپورتالا ۱۰۱٬۶۵۴ نفر جمعیت دارد و ۲۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ناگان، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۵۸ نفر (۹۷ خانوار) بوده‌است.
میسی مچ، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۶ نفر (۲۳ خانوار) بوده‌است.
دوارکا (، ، ) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در اوکهامندل تعلقه واقع شده‌است. دارکا ۳۸٬۸۷۳ نفر جمعیت دارد و ۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
محمدآباد، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۹ خانوار) بوده‌است.
متکان کچ، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
لال زمینان، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۹ نفر (۱۲ خانوار) بوده‌است.
بْهَرُوچَ، یا بْهَرُچَ (، ، ، )، قبلا بْرُوچْ () یا برگازا (، ، )، یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش بْهَرُوچَ واقع شده‌است. بهاروچ ۳۵٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۶۸٬۷۲۹ نفر جمعیت دارد و ۱۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گوهج، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۹ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است.
گزین گوهج، روستایی از توابع بخش آهوران شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان چانف قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۸ نفر (۱۷ خانوار) بوده‌است.
آرکوت (به انگلیسی: Arcot) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش ولور واقع شده‌است. آرکوت ۵۵٬۹۵۵ نفر جمعیت دارد و ۱۶۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. آرکات، شهری در ناحیهٔ آرکات شمالی در جنوب هند، از بخش‌های ایالت مدرس، واقع بر کنارهٔ رود پالار، در ۱۱۷ کیلومتری جنوب شهری غرب مدرس، با ۳۰٫۲۲۹ نفر جمعیّت (آمار ۱۹۷۱ م). اکثریت مردم آن هندو مذهب‌اند و غالباً به زبان تِلگو سخن می‌گویند. نام این دو محل از دو کلمهٔ آرو و کدو که در زبان تامیل به معنی «شش جنگل» است ترکیب شده (آریاتیکا). جغرافیانویسان یونانی از
است ترکیب شده (آریاتیکا). جغرافیانویسان یونانی از نخستین سده‌های میلادی این ناحیه را می‌شناخته و از آن به نام «آرتاکوس» یاد کرده‌اند. ابن بطوطه در سدهٔ ۸ ق/ ۱۴ م نام آن را به صورت «هرکاتو» ضبط کرده‌است. در دوران سلطنت راجه‌های سلسلهٔ چولا (سده‌های ۴–۷ق/۱۰–۱۳م) این ناحیه از مراکز مهم دینی و علمی بود، و مدرسه‌ای بزرگ برای تدریس شعبه‌های مختلف علوم در آن جا تأسیس شده بود. در نخستین سده‌های اسلامی مسلمانان از طریق دریا به سواحل شرقی هند مهاجرت کردند، و گروهی از آنان در اطراف این شهر سکونت گزیدند. در اکتشافات
آنان در اطراف این شهر سکونت گزیدند. در اکتشافات باستان‌شناسی اخیر ۹ عدد سکهٔ طلا از دورهٔ امویان در این منطقه به دست آمده‌است. تا پایان حکومت سلسلهٔ چولا (سدهٔ ۷ ق/۱۳ م). این بخش از سرزمین‌های جنوبی هند از ثبات و رونق فرهنگی و اقتصادی برخوردار بود، لکن از اواخر سدهٔ ۱۳ م چندی محل کشاکش راجه‌های محلی، و سپس درگیر لشکرکشی‌های سلاطین خلجی و قطب شاهی و عادلشاهی، و سرانجام عرصهٔ تاخت و تاز جنگجویان مراتهی گردید، و حتّی پس از آن که اورنگ زیب در ۱۱۰۰ق/۱۶۹۱م نواحی دکن را تصرف کرد، هنوز سرداران مراتهی بر این منطقه
دکن را تصرف کرد، هنوز سرداران مراتهی بر این منطقه تسلط داشتند و قلعهٔ جنجی در آرکات در تصرف آن‌ها بود. در ۱۱۰۲ق/۱۶۹۱م سپاهیان مغول، راجارام (پسر و جاشنین شیواجی) در این قلعه را محاصره کردند، و از چندین سال در این محل در برابر نیروهای امپراتور مغول پایداری کرد. در طول این مدت جنگجویان مراتهی از اطراف بر سپاهیان مغول حمله می‌بردند و راه پیشرفت قوای اعزامی را به سوی این ناحیه می‌بستند. ولی سرانجام در ۱۲۱۲–۱۲۱۳ق/۱۷۹۸م این قلعهٔ بسیار مستحکم فتح شد و منطقهٔ آرکات به نام صوبهٔ کَرناتِک ضمیمهٔ امپراتوری مغول
آرکات به نام صوبهٔ کَرناتِک ضمیمهٔ امپراتوری مغول گردید. شهر آرکات مرکز آن شد تا پیش از مرگ اورنگ زیب (۱۱۱۹ق/۱۷۰۷م) ادارهٔ دکن بر عهدهٔ یکی از سرداران او به نام داودخان بومد، و صوبه‌داری کرناتک را نیز او داشت. از آثار تاریخی شهر آرکات می‌توان قلعهٔ قدیمی شهر، قصر حکومتی، مسجد جامع و عیدگاه، مقبرهٔ سعادت الله خان، مقبرهٔ تیپومستان اولیت را یاد کرد.
گوکی شیچیدو ()، کینای شیچیدو به معنای منطقه مرکزی و هفت منطقه دور از پایتخت (یا جاده)، نام تقسیمات کشوری در ژاپن در طی دوره آسوکا تا دوره موروماچی بود. هر چند از نظر ادامه و قرار گرفتن به عنوان یک واحد اداری پس از این دوره معنای خود را از دست داد ولی از نظر موجودیت به عنوان یک واحد جغرافیایی تا قرن نوزدهم اهمیت خود را حفظ کرد. گوکی شیچیدو شامل پنج ولایت در کینای یا نواحی اطراف پایتخت قدیم ژاپن و هفت منطقه دور از پایتخت بود همچنین هفت جاده اصلی که ارتباط این نواحی را با پایتخت برقرار می‌کرد نیز به همین نام
نواحی را با پایتخت برقرار می‌کرد نیز به همین نام بود. هنگامی که هوکایدو پس از شکست جمهوری ازو در سال ۱۸۶۹ به عنوان یک استان به ژاپن ملحق شد، این سیستم به‌طور خلاصه به نام به گوکی هاچیدو (五 畿 八道 Gokihachidō)، (منطقه مرکزی و هشت منطقه) تبدیل شد. این سیستم تا زمان لغو سیستم هان در سال ۱۸۷۱ م. برقرار بود. کینای یا گوکی. کینای عبارت بود از ۵ ولایت شامل ولایتی که پایتخت امپراتوری (ابتدا «هیجو-کیو» در نارا (ژاپن))، سپس هی‌آن-کیو در کیوتو در آن قرار داشت و ولایت‌های اطراف پایتخت بود. این پنج ولایت عبارتند از: هفت
اطراف پایتخت بود. این پنج ولایت عبارتند از: هفت منطقه دور از پایتخت و همچنین هفت جاده همنام. هفت جاده «دُو dō»، هفت مناطق اداری در تقسیمات قدیم کشوری ژاپن است. همچنین با همین نام هفت جاده وجود داشتند که از جهات مختلف از منطقه کینای (اطراف پایتخت) فاصله داشتند. این هفت جاده پایتخت امپراتوری را بامراکز این هفت منطقه اداری اتصال می‌دادند. هفت جاده «دُو dō» عبارتند بودند از:
سان ایندو یک اصطلاح جغرافیایی در ژاپن است. به معنای یکی از تقسیمات کشوری قدیم ژاپن و همچنین جاده اصلی است که از این منطقه عبور می‌کند. از نظر لغوی سان ایندو به معنای «سمت سایه‌دار کوهستان» است. «دُو» در این اصطلاح بسته به متن می‌تواند به معنای «جاده» نیز باشد. سان ایندو یکی از تقسیمات کشوری و جزئی گوکی شیچیدو است که در دوره آسوکا (۵۳۸–۷۱۰) به وجود آمد. سان‌ایندو شامل ۸ ولایت زیر بود.
گاکو هامادا (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و بازیگر خردسال اهل ژاپن است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "خلبان ابدی" اشاره کرد.
وارد تومایی شیکاهر (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، کارشناس آموزش و پرورش و قلب‌شناس ارمنی‌تبار اهل ترکیه بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۶ دسامبر ۱۹۲۶ در استانبول به دنیا آمد و از دانشگاه استانبول فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی و نشان ساهاک مقدس-مسروپ مقدس شد. وی در ۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ در سن ۹۳ سالگی در استانبول درگذشت.
کرُوب پاتکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، زبان‌شناس اهل ارمنستان و استاد مطالعات ارمنی در دانشگاه سن پترزبورگ بود. زندگی. وی در ۱۶ مه ۱۸۳۳ در به دنیا آمد. وی برادر رافائل پاتکانیان بود. در سال ۱۸۶۳ مدرک کارشناسی ارشد تحقیقات ادبیات شرق به خاطر "تاریخچه دودمان ساسانیان بر پایه منابع ارمنی" و در سال ۱۸۶۴ مدرک دکتری رشته ادبیات را به خاطر "مطالعات ترکیبی در زبان ارمنی" دریافت نمود. وی در ۱۴ آوریل ۱۸۸۹ در سن ۵۵ سالگی در سنت پترزبورگ درگذشت.
سورن پارتئویان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، روزنامه‌نگار روزنامه‌نگاری اعتقادی ارمنستان بود. زندگی‌نامه. با نام اصلی سیساک پارتیزپانیان () در ۳۱ اوت ۱۸۷۶ در کنستانتینوپل به دنیا آمد. در زادگاهش در مدرسه‌های «مدرسه بربریان» و «» تحصیل نمود. در میانه دهه ۱۸۹۰ میلادی در جریان کشتار حمیدیه به پاریس پناه برد. در سال ۱۹۰۸ به کنستانتینوپل بازگشت و در شماری از گاهنامه‌ها از جمله «داشینک»، «دزاین هایرنیاتس»، «آزک» و … به عنوان ویراستار فعالیت نمود؛ و مجموعه داستان‌های کوتاه خویش را منتشر نمود. در اوایل دهه ۱۹۲۰
کوتاه خویش را منتشر نمود. در اوایل دهه ۱۹۲۰ میلادی به اسمیرنا گریخت و روزهای پایانی عمر خویش را در نیز در مصر سپری نمود و سرانجام در ۲ دسامبر ۱۹۲۱ (۱۹۲۲) در سن ۴۵ سالگی در اسکندریه درگذشت.
یوری هاکوبی ساهاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر و نویسنده ادبیات کودکان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ ژوئیه ۱۹۳۷ در آیگستان به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۶ از دانشکده فلسفه دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت و در بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ در انستیتو ادبیات ماکسیم گورکی تحصیل نمود. وی ساکن ایروان بود. ساهاکیان از سال ۱۹۶۸ عضو بود. وی برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان و چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شد. وی در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۹ در سن ۸۲ سالگی در درگذشت.
آندری مورشانو (; – ) یک شاعر و انقلابی ترانسیلوانی و سپس پادشاهی هابسبورگ بود که شعر سرود ملی رومانی را سروده بود. زندگی‌نامه. آندری در نوامبر ۱۸۱۶ در بیستریتسا رومانی در خانواده‌ای از صاحبان کسب‌وکار کوچک در حومه شهر متولد شد، در فلسفه و الهیات در بله (رومانی) تحصیل کرد. در ۱۸۳۸ از به عنوان یک استاد در براشوو شروع به کار کرد. او یکی از چهره‌های برجسته انقلاب ۱۸۴۸ در ترانسیلوانی بود، که در سال ۱۸۴۸ شعر بیدار شو ای رومانیایی را سرود که با آهنگسازی مبتنی بر آهنگ یک سرود قدیمی مذهبی، سرود انقلابیون شد. آن را
یک سرود قدیمی مذهبی، سرود انقلابیون شد. آن را به دلیل توانایی در بسیج مردم برای جنگ «سرود مارسییز رومانیایی» نامگذاری کرد. این شعر بعدها در ۱۹۹۰ تبدیل به سرود ملی رومانی شد. آندری مورشانو با توجه به شرایط سلامتی ضعیف، در ۱۸۶۳ در براشوو درگذشت.
مدرسه ۲۰۱۳ ()یک مجموعه تلویزیونی کره ای است که در آن بازیگرانی همچون جانگ نا-را، چوی دانیل، لی جونگ-سوک، پارک سه-یونگ و کیم وو-بین حضور دارند. این سریال به مشکلات دانش آموزان در دبیرستان مانند خشونت مدرسه ای، خودکشی، قلدری و روابط بین معلمین و دانش آموزان پرداخته‌است. این پنجمین قسمت از مجموعه "مدارس" KBS است که از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ پخش شد. این برنامه از ۳ دسامبر ۲۰۱۲ تا ۲۸ ژانویه ۲۰۱۳ در KBS2 پخش شد و به مدت ۱۶ قسمت در روزهای دو شنبه و سه شنبه‌ها ساعت ۲۱:۵۵ پخش شد. خلاصه داستان. یونگ این‌جا (جانگ نا-ره) و
پخش شد. خلاصه داستان. یونگ این‌جا (جانگ نا-ره) و کانگ سائان چان (چوی دانیل) دو معلم مدرسه ای هستن که جزء بدترین‌ها از نظر نمرات در کره است! این دو سعی میکنن علاوه بر مدیریت کلاس درس، به دانش آموزان هم در حل مشکلاتشون کمک کنند. جستارهای وابسته. فرنچایز مجموعه مدرسه
اسماکر (به ) شرکت صنایع غذایی آمریکایی است که در زمینه تولید انواع لبنیات، مربا، کره بادام زمینی، روغن‌های گیاهی، بستنی و سایر فراورده‌های غذایی فعالیت می‌کند. این شرکت در سال ۱۸۹۷ توسط جرمی مونرو اسماکر، به عنوان تولیدکننده کره سیب، تأسیس شد. دفتر مرکزی و کارخانجات تولیدی شرکت اسماکر در شهر اورویل، ایالت اوهایو قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازار بورس نیویورک معامله می‌شود. اکثریت سهام این شرکت در اختیار خانواده اسماکر می‌باشد. اسماکر هم‌اکنون صاحب سه واحد اصلی تولیدکننده شامل؛ غذای مصرف‌کننده، غذای
واحد اصلی تولیدکننده شامل؛ غذای مصرف‌کننده، غذای حیوانات خانگی، و نوشیدنی است. Jif یکی از برندهای محبوب تولید کره بادام زمینی، از محصولات این شرکت است.
هرمس یک هواپیمای فضایی پیشنهادی بود که در سال ۱۳۷۴ خورشیدی به‌وسیله مرکز ملی مطالعات فضایی کشور فرانسه و سپس به‌وسیله آژانس فضایی اروپا طراحی شد. این فضاپیما از نظر ظاهری شبیه به هواپیمای فضایی ایکس۲۰ و بزرگتر از شاتل فضایی بود. در بهمن ماه سال ۱۳۶۳ خورشیدی، فرانسه پیشنهاد داد تا زیر نظر آژانس فضایی اروپا به توسعه هرمس ادامه دهد. هرمس قرار بود بخشی از برنامه پرواز فضایی خدمه باشد. این می‌توانست با استفاده از یک پرتابه آریان ۵ پرتاب شود. در آبان ماه ۱۳۶۶ خورشیدی، این پروژه تصویب شد. این پروژه با مرحله
خورشیدی، این پروژه تصویب شد. این پروژه با مرحله پیش‌توسعه اولیه طی سال‌های ۱۳۶۷ تا ۱۳۶۹ خورشیدی آغاز شد؛ به‌طوری‌که مجوز ورود به مرحله توسعه تمام‌عیار بستگی به نتیجه این مرحله داشت. بااین‌حال، این پروژه در طول این مدت با تاخیرهای بی‌شمار و مسائل مرتبط با بودجه روبرو بود. در سال ۱۳۷۱ خورشیدی، پروژه هرمس لغو شد. این موضوع تا حدودی به دلیل غیرقابل تحقق بودن اهداف هزینه‌ای و عملکردی و همچنین شکل‌گیری مشارکت با سازمان فضایی فدرال روسیه بود که باعث کاهش تقاضا برای یک پرواز مستقل شد. در طول دهه ۱۳۸۰، پیشنهاد شد
یک پرواز مستقل شد. در طول دهه ۱۳۸۰، پیشنهاد شد تا پروژه هرمس دوباره راه‌اندازی شود تا به عنوان یک سامانه پرتاب با امکان استفاده مجدد، معروف به سوآر خدمت‌رسانی کند.
بریون یک فیلم کانادایی در ژانر درام و اکشن محصول سال ۲۰۱۸ به کارگردانی لین اودینگ است و توسط مایک نیلون و توماس پائا سیبتت نویسندگی شده‌است. عکاسی اصلی این فیلم از اوایل دسامبر سال ۲۰۱۵ در نیوفاندلند، کانادا آغاز شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به جیسون موموآ، گرت دیلاهانت، استیون لانگ، جیل واگنر و برندن فلچر اشاره کرد. این فیلم در تاریخ ۲ فوریه ۲۰۱۸ اکران شد. داستان. داستان درمورد مرد جوانی است که همراه خانواده اش برای تفریح به کلبه‌ای جنگلی می‌رود اما پس از مدتی کوتاه متوجه می‌شود که پا در قلمروی یک گروه
مدتی کوتاه متوجه می‌شود که پا در قلمروی یک گروه قاچاق مواد مخدر خطرناک گذاشته‌است و حالا او و پدرش تصمیم دارند در برابر این گروه خشن بایستند و خانواده‌اش را نجات دهند.
آلفردو مورلس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال رنجرز در پرمیرشیپ اسکاتلند بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که وی در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینکی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال کلمبیا، و کلمبیا بازی کرده‌است.
سال ۱۴۰۵ خورشیدی، هزار و چهارصد و پنجمین سال گاه‌شماری هجری خورشیدی است. این سال است. رویدادها. اردیبهشت. انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا (۱۴۰۵) از انتخابات ریاست جمهوری ایران تفکیک شده و همزمان با انتخابات میان دوره ای مجلس شورای اسلامی و نخستین انتخابات میان دوره ای مجلس خبرگان رهبری برگزار خواهد شد.
شهر مایایی () مناطق متمرکز و مملو از جمعیت مردمان تمدن مایا تا قبل از دوران پیشاکلمبی به شمار می‌رفتند. این شهرها نقش ویژه‌ای در امور اداری، بازرگانی، تولیدی و مذهبی ایفا می‌نمودند
قربانی‌کردن انسان در فرهنگ مایا () در دوران پیشاکلمبی — آئین قربانی کردن انسان در فرهنگ مایا — آیینی بود به منظور تغذیه خدایان و الهه‌ها. خون (انسان، حیوان یا پرنده)، به معنای منبعی قدرتمند در راستای تغذیه خدایان مایا شمرده می‌شد و قربانی کردن یک موجود زنده، یک پیشکش پُر بها و ارزشمند بود و در عین حال، مهم‌ترین آیین‌های مایا با فداکاری انسان به اوج اعتلای خود می‌رسید. عموماً، فقط اسیران جنگیِ برجسته و دارای مناصب بالا قربانی می‌شدند و اسیرانی که در مرتبهٔ اجتماعی و نظامی پایین‌تری قرار داشتند، به عنوان
اجتماعی و نظامی پایین‌تری قرار داشتند، به عنوان نیروی کار مورد استفاده قرار می‌گرفتند. قربانی‌کردن انسان در میان مایاها حداقل از دورهٔ کلاسیک گاه‌نگاری آمریکای مرکزی (حدود ۲۵۰ تا ۹۰۰ پس از میلاد) تا آخرین مراحل تسخیرشدن توسط اسپانیا در قرن ۱۷ قابل مشاهده است. این آیین به ویژه در هنر کلاسیک مایا و در خط مایایی دوره کلاسیک نیز ضمن به تصویر کشیده‌شدن، به صراحت ذکر شده است. به کمک تجزیه و تحلیل بقایای اسکلت‌های دوران کلاسیک و پساکلاسیک (حدود ۹۰۰ تا ۱۵۲۴ پس از میلاد) از نظر باستان‌شناسی چنین مراسمی محرز شده
میلاد) از نظر باستان‌شناسی چنین مراسمی محرز شده است. افزون بر اینها، قربانی‌کردن انسان در تعدادی از متون اواخر دوران مایا و اوایل استعمار اسپانیا، از جمله در دفترنامه مادرید، مردمان کیچه، زبان کیچه، پوپول ووه، رابینال آچی، زبان مایایی یوکاتانی، نغمه‌های زیبالچه، نوشته‌های دیگو دلاندا شرح داده شده است. حیوانات نیز اغلب قربانی می‌گردیدند. از حیواناتی همچون بوقلمون، بلدرچین، گوزن و سگ‌ها معمولاً برای قربانی استفاده می‌گردید. بلدرچین برای اقوام زاپوتک مظهر "تمیزی و خلوص" تلقی می‌گردید زیرا این پرندگان عطش خود
و خلوص" تلقی می‌گردید زیرا این پرندگان عطش خود را از قطرات شبنم تسکین می‌دادند نه از آب‌های آلوده. گونه‌های برجسته‌ای همانند بلدرچین مانتیزوما و بلدرچین تپه‌ای شمالی از گونه‌های ویژه برای قربانی کردن بوده‌اند. همچنین مدارکی دال بر قربانی کردن جگوار نیز در کوپان و تئوتیئواکان در دست است و بررسی بقایای بازمانده از آنها نشان از آن دارد که قربانی‌نمودن آنها، معمولاً برای مراسم تشییع جنازهٔ رهبران بزرگ یا مناسبت‌های برجسته صورت می‌گرفته است. دیدگاه مایاها به چنین قربانی‌هایی، برگرفته از اعتقاد به نوعی انتقال
قربانی‌هایی، برگرفته از اعتقاد به نوعی انتقال قدرت موجود قربانی برای شمن پادشاهان بود.
پائولین در ساحل () یک فیلم فرانسوی در ژانر کمدی-درام به کارگردانی اریک رومر محصول سال ۱۹۸۳ است. از بازیگران آن می‌توان به آریل دومبال، پاسکال گرگوری و فئودور آتکین اشاره کرد. این سومین فیلم از شش‌گانهٔ «کمدی‌ها و ضرب‌المثل‌ها» است که اریک رومر در دههٔ ۱۹۸۰ ساخت. فیلم خرس نقره‌ای بهترین کارگردانی را در سی‌وسومین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم برلین برای رومر به ارمغان آورد.
مورین کیرد (؛ زادهٔ ) دونده اهل استرالیا است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۸۰ متر با مانع در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ اشاره کرد.
آنلی ارهارت (؛ زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۹۵۰) دونده زن اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
یوهانا کلیر (؛ زادهٔ ) دونده زن اهل آلمان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۱۰۰ متر با مانع در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ اشاره کرد.
بنیتا فیتزجرالد-براون (؛ زادهٔ ۶ ژوئیه ۱۹۶۱) دونده زن اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
وولا پاتولیدو (؛ زادهٔ ) دونده زن اهل یونان بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۱۰۰ متر با مانع در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ اشاره کرد.
لودمیلا انکوییست (؛ ؛ زادهٔ ) دونده دو با مانع اهل سوئد است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۱۰۰ متر با مانع در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ اشاره کرد.
لید شکل‌گیری. ماه ۴٫۵۱ میلیارد سال پیش، نزدیک به ۶۰ میلیون سال پس از تشکیل منظومهٔ خورشیدی ایجاد شد. چندین سازوکار برای چگونگی پدید آمدن ماه پیشنهاد شده‌است مانند جدا شدن ماه از پوستهٔ زمین در اثر نیروی گریز از مرکز (که باید گردش اولیهٔ زمین بسیار قوی بوده باشد)، نیروی جاذبهٔ ماه دیگری که پیشتر تشکیل شده‌است(که برای آن باید اتمسفر زمین به طرز غیرمنطقی گسترش یافته باشد که انرژی ماه عبوری را هدر دهد)، تشکیل همزمان ماه و زمین از آغاز به صورت قرص برافزایشی (که نبود یا کمبود فلزها در ماه را نمی‌تواند توضیح دهد).
یا کمبود فلزها در ماه را نمی‌تواند توضیح دهد). هیچ‌کدام از این فرضیه‌ها نمی‌تواند تکانه زاویه‌ای بزرگ میان ماه و زمین را تأمین کند. فرضیهٔ پذیرفته‌تر برای پدیداری ماه این است که سامانهٔ ماه-زمین پس از برخورد جِرمی به بزرگی مریخ (به نام تیا) با زمین نخستین به‌وجود آمده‌است (فرضیه برخورد بزرگ). برخورد باعث شد جرم‌هایی از زمین کَنده و وارد مدار زمین شود سپس با گذشت سال‌ها این جرم‌ها یکپارچه شدند و ماه شکل می‌گیرد. در کنفرانس ۱۹۸۴ کونا، هاوایی، فرضیهٔ برخورد بیش از همه مورد پذیرش قرار گرفت: پیش از کنفرانس، پیش
از همه مورد پذیرش قرار گرفت: پیش از کنفرانس، پیش از کنفرانس شرکت کنندگان به سه دسته تقسیم می‌شدند، آنهایی که به سه نظریهٔ سنتی تشکیل ماه باور داشتند، گروه اندکی که تازه داشتند برخورد بزرگ را جدی می‌گرفتند و دستهٔ بزرگی که در میانه قرار داشتند، نسبت به بحث بی‌تفاوت بودند و معتقد بودند که این بحث هرگز به نتیجه نمی‌رسد. پس از کنفرانس تنها دو گروه اصلی وجود داشت: گروه طرفداران برخورد بزرگ و ندانم‌گراها برخوردهای بزرگ در دوران آغازین منظومهٔ خورشیدی بسیار معمول بوده‌است، شبیه‌سازی کامپیوتری برخوردهای پرقدرت
بوده‌است، شبیه‌سازی کامپیوتری برخوردهای پرقدرت نشان داده که جرم هسته ماه و گشتاور (حرکت زاویه دار) سامانه زمین-ماه همخوانی دارد، همچنین شیبه سازی‌های قدیمی نشان دادند که بیشتر جرم ماه از جرم برخوردکننده گرفته شده‌است و نه از زمین نخستین؛ اما شبیه‌سازی‌های تازه‌تر بیان می‌دارد که بخش زیادی از جرم ماه از زمین نخستین گرفته شده‌است. دیگر جرم‌های داخل منظومه خورشیدی مانند وستا و مریخ بر اساس شهاب سنگ‌هایی که از آنها به دست آمده ترکیب‌های ایزوتوپی بسیار متفاوتی از اکسیژن و تنگستن نسبت به آنچه در زمین است دارند
از اکسیژن و تنگستن نسبت به آنچه در زمین است دارند اما ماه و زمین ترکیب‌های ایزوتوپی تقریباً یکسانی دارند. نزدیکی ایزوتوپ‌های ماه و زمین می‌تواند ناشی از آمیخته شدن بخارهایی باشد که پس از برخورد ایجاد شده‌است البته بر سر این مطلب هنوز اختلاف نظر وجود دارد. برخورد بزرگ انرژی زیادی آزاد کرد و مواد آزاد شده دوباره در اثر نیروی گرانش به سامانهٔ ماه-زمین تبدیل شد. این احتمالاً باعث مذاب شدن لایهٔ بیرونی زمین و تشکیل اقیانوسی از مواد مذاب شده‌است؛ به طریق مشابه ماه تازه تشکیل شده هم تأثیر پذیرفته و اقیانوسی از
ماه تازه تشکیل شده هم تأثیر پذیرفته و اقیانوسی از مواد مذاب در سطحش تشکیل شده‌است که عمق آن از ۵۰۰ کیلومتر تا ۱۷۳۷ کیلومتر برآورد می‌شود. همچنین پوستهٔ چهرهٔ دورتر ماه ۵۰ کیلومتر از چهرهٔ نزدیک تر ماه ضخیم‌تر است، پژوهشگران هنوز در این باره تحقیق می‌کنند. در حالی که فرضیهٔ برخورد بزرگ بسیاری از شواهد را توضیح می‌دهد اما همچنان سوالات بسیاری بی‌پاسخ مانده‌است که مهم‌ترین آنها دربارهٔ ترکیبات ماه است. در سال ۲۰۰۱ گروهی از دانشگاه کارنگی واشینگتن گزارشی بسیار دقیق از ایزوتوپ‌های سنگ‌های ماه ارایه کردند. با
دقیق از ایزوتوپ‌های سنگ‌های ماه ارایه کردند. با کمال تعجب آنها دریافتند که سنگ‌های بدست آمده از برنامه فضایی آپولو همان نشانه‌های ایزوتوپی را داشتند که سنگ‌های زمین داشت اما با تقریباً با تمام جرم‌های دیگر سامانهٔ خورشیدی متفاوت است. این مشاهده به این دلیل غیرقابل انتظار بود که تصور می‌شود بیشتر مادهٔ سازندهٔ ماه از تیا گرفته شده‌است در سال ۲۰۰۷ نیز اعلام شد که کمتر از ۱ درصد احتمال این وجود دارد که تیا و زمین نشانه‌های ایزوتوپی یکسان داشته باشند. در سال ۲۰۱۲ اعلام شد که دیگر نمونه‌های گرفته شده از ماه