payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مناسب معمولاً مواردی از قبیل سیستم‌های تسلیحاتی، سیستم‌های امنیتی و سیستم‌های مالی درلحظه است که خرابی این سیستم هزینه‌های انسانی یا مالی بیش از حد دارد. نمونه ای از چنین دامنه ای طراحی یکپارچه مقیاس بزرگ است - فرایندیی برای طراحی تراشه‌های مورد استفاده در پردازنده‌ها و بقیهٔ اجزای مهم دستگاه‌های دیجیتال. خطا در یک تراشه فاجعه بار است. بر خلاف نرم‌افزار، تراشه‌ها نمی‌توانند تعمیر یا به روز رسانی شوند. در نتیجه، توجیه تجاری برای استفاده از روش‌های رسمی برای اثبات مطابقت پیاده‌سازی و مشخصات وجود دارد. یکی
اثبات مطابقت پیاده‌سازی و مشخصات وجود دارد. یکی دیگر از کاربردهای مهم منطق در فناوری کامپیوتر در زمینه زبان‌های قاب و مرتب کننده‌های خودکار بوده است. زبان‌های قاب مانند کی ال-وان دارای مفاهیم سخت هستند. تعاریف موجود در کی ال-وان را می‌توان به‌طور مستقیم به نظریه مجموعه‌ها و ریاضیات گزاره‌ها مرتبط کرد. این نکته به اثبات کننده‌های تخصصی نظریه‌ها که مرتب کننده نامیده می‌شوند اجازه می‌دهد تا اظهارات مختلف بین مجموعه‌ها، زیرمجموعه‌ها و روابط را در یک مدل داده شده تجزیه و تحلیل کنند. به این ترتیب مدل قابل
شده تجزیه و تحلیل کنند. به این ترتیب مدل قابل اعتبارسنجی می‌باشد و هرگونه تعریف متناقضی پرچم گذاری می‌شود. مرتب کننده همچنین می‌تواند اطلاعات جدیدی را استنباط کند، برای مثال مجموعه‌های جدید را بر اساس اطلاعات موجود تعریف کند یا تعریف مجموعه‌های موجود را بر اساس اطلاعات جدید تغییر دهد. این سطح انعطاف‌پذیری برای اداره کردن دنیای همیشه در حال تغییر اینترنت ایدئال است. فناوری مرتب کننده بر روی زبانهایی مانند زبان هستی‌شناسی وب سوار شده تا بتواند از سطح منطق معناشناسی به اینترنت موجود دسترسی پیدا کند. این لایه
به اینترنت موجود دسترسی پیدا کند. این لایه وب معنایی نامیده می‌شود. منطق زمانی برای استدلال در سیستم‌های همزمان استفاده می‌شود.
رمو د آنجلیس (؛ ۳۰ ژوئیه ۱۹۲۶–۹ اکتبر ۲۰۱۴) بازیگر، بدل‌کار و نقاش اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "داستان بل استار"، "مردی به نام اسلج"، "جانگو"، "جنگو، آماده مرگ باش"، "سرسخت و مقتدر، "خشم آشیل"، "گاریبالدی"، "هانیبال"، "ریتای غرب"، "سکوت بزرگ"، "سرباز حرفه‌ای" و تعطیلات اروپایی نشنال لمپون اشاره کرد.
سوپر ماریو میکر ۲ یک بازی ویدئویی در سبک سکوبازی و سیستم ساخت بازی از مجموعه بازی‌های "سوپر ماریو" است که توسط شرکت نینتندو برای کنسول نینتندو سوئیچ ساخته و منتشر شده‌است. این بازی دنبالهٔ "سوپر ماریو میکر" محسوب می‌شود که در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۹، در سراسر جهان منتشر شده‌است. روند بازی تا حد زیادی نسبت به نسخه پیشین حفظ شده‌است، که در آن بازیکنان خط سیر سفارشی خود را با استفاده از دارایی‌های بازی‌های مختلف در سراسر فرنچایز "سوپر ماریو" ایجاد می‌کنند و آن‌ها را به صورت آنلاین به اشتراک می‌گذرانند. "سوپر ماریو میکر
آنلاین به اشتراک می‌گذرانند. "سوپر ماریو میکر ۲" ویژگی‌ها و دارایی‌های جدیدی را معرفی می‌کند، که شامل سبک خط سیر جدید و دارایی‌های مبتنی بر عنوان "سوپر ماریو ۳ دی ورلد" است. همانند نسخه پیشین، این عنوان نیز با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، که تعامل در بازی، ابزار ویرایش مسیر و موسیقی مورد تحسین قرار گرفت، اما منتقدان نسبت به مسائل مربوط به حالت آنلاین انتقاداتی داشتند.
انتخاب دستورالعمل در علوم کامپیوتر یک سطح از پشت صحنه کامپایلر(کارهایی که کامپایلر دور از دید و دسترس کاربر انجام می دهد) است که ارائه سطح میانی خود را به یک IR سطح پایین تبدیل میکند. در یک کامپایلر معمولی ، انتخاب دستورالعمل مقدم بر زمانبندی دستورالعمل و تخصیص ثبات(رجیستر ) است. بنابراین خروجی IR دارای یک مجموعه نامحدود از ثبات های کاذب (pseudo) (غالباً به عنوان موقت شناخته می شود) است و ممکن است هنوز - و به طور معمول - منوط به بهینه سازی peephole است . در غیر این صورت ، شباهت زیادی به کد ماشین هدف ، کد
غیر این صورت ، شباهت زیادی به کد ماشین هدف ، کد بایت یا زبان اسمبلی دارد. به عنوان مثال ، برای کد IR سطح متوسط دنباله ی زیردستورالعمل زیر یک توالی دستورالعمل خوب برای معماری x86 است MOV EAX, a XCHG EAX, b ADD a, EAX برای بررسی جامع در مورد انتخاب دستورالعمل ، به این لینک مراجعه کنید . گسترش ماکرو. ساده ترین روش انتخاب دستورالعمل به عنوان توسعه ماکرو یا تولید کد تفسیری شناخته می شود. یک اپراتور انتخابگر دستورالعمل گسترش ـ ماکرو با تطبیق الگوها با IR سطح متوسط کار می کند. پس از تطبیق ، ماکرو مربوط با استفاده
کار می کند. پس از تطبیق ، ماکرو مربوط با استفاده از قسمت همسان IR به عنوان ورودی ، که دستورالعمل های هدف مناسب را (خارج میکند) منتشر می کند، اجرا می شود. گسترش ماکرو را می توان مستقیماً بر روی نمایش متنی IR سطح متوسط انجام داد و یا IR می تواند ابتدا به نمایش گرافیکی تبدیل شود و سپس در عمق اول عبور کند یا اینکه یک (template) الگو با یک یا چند گره مجاور در گراف مطابقت دارد. مگر اینکه ماشین مورد نظر بسیار ساده نباشد ، گسترش ماکرو در حالت انزوا معمولاً کد ناکارآمد تولید می کند. برای کاهش این محدودیت،
کد ناکارآمد تولید می کند. برای کاهش این محدودیت، کامپایلرهایی که این روش را اعمال می کنند معمولاً آن را با بهینه سازی peephole ترکیب می کنند تا ترکیب دستورالعمل های ساده را با معادل های پیچیده تر جایگزین کنند که عملکرد را افزایش می دهد و اندازه کد را کاهش می دهد.این روش به روش Davidson-Fraser معروف است و در حال حاضر در GCC اعمال می شود . پوشش گراف. روش دیگر این است که ابتدا IR سطح متوسط را به نمایش گرافیکی تبدیل کرده و سپس گراف را با استفاده از الگوها پوشش دهیم . الگو یک template است که با بخشی از گراف
دهیم . الگو یک template است که با بخشی از گراف مطابقت دارد و می تواند با یک دستورالعمل ارائه شده (آماده شده ) توسط ماشین هدف پیاده سازی شود. هدف این است که گراف را به گونه ای پوشش دهیم که هزینه کل الگوهای انتخاب شده به حداقل برسد ، که هزینه به طور معمول تعداد چرخه های اجرای دستورالعمل را نشان می دهد.برای گرافهای شکل درخت ، کمترین هزینه پوشش را می توان با استفاده از برنامه نویسی پویا در زمان خطی یافت ،اما برای DAG ها و گرافهای کامل مساله NP کامل می شود و بنابراین اغلب با استفاده از الگوریتم های حریصانه یا
اغلب با استفاده از الگوریتم های حریصانه یا روشهایی از بهینه سازی ترکیبی حل می شود. استراتژی کمترین مخرج مشترک. استراتژی کمترین مخرج مشترک ، یک روش انتخاب دستورالعمل است که در platformهایی که دستورالعمل های اضافی (مکمل)پردازنده برای ایجاد برنامه های اجرایی قابل حمل در طیف وسیعی از رایانه ها وجود دارد ، استفاده می شود. طبق استراتژی کمترین مخرج ، رفتار پیش فرض کامپایلر ایجاد کمترین معماری مشترک است. استفاده از هر extension پردازنده موجود به طور پیش فرض خاموش است ، مگر اینکه صریحاً توسط سوئیچ های خط فرمان روشن
، مگر اینکه صریحاً توسط سوئیچ های خط فرمان روشن شود. استفاده از استراتژی کمترین مخرج مشترک به این معنی است که به طور پیش فرض از دستورالعمل ها و قابلیت های تکمیلی پردازنده استفاده نمی شود.
بانداج در بی‌دی‌اس‌ام، فعالیت بستن یا مهار افراد با استفاده از تجهیزاتی مانند زنجیر، دکمه سردست یا قلاده برای لذت متقابل وابسته به عشق شهوانی است. طبق اعلام مؤسسه کینسای، ۱۲٪ از زنان و ۲۲٪ از مردان درمورد رابطه جنسی، بی‌دی‌اس‌ام را انتخاب می‌کنند و با این کار موافقند. تعدادی از موقعیت‌ها و روش‌های بانداج در بانداج طناب و سایر فعالیت‌های بی‌دی‌اس‌ام استفاده می‌شود. طناب یکی از عناصر مشترک این موقعیت‌ها است، اگرچه ممکن است از بند، تار، زنجیر، قلاب، منگول، میله پاگشا، یقه، مبلمان بانداج، قاب ساخته شده برای
پاگشا، یقه، مبلمان بانداج، قاب ساخته شده برای هدف، دهان‌بندهای مختلف و یک بازوبند نیز استفاده شود. این پیوندها و اصطکاک‌ها غالباً همان انواع بانداج ژاپنی، شیبری و کینباکو هستند که خاستگاه‌شان آنجاست. بندهای بدن کامل. کراوات توپی. کراوات توپ یک حالت بانداج است که در آن، فرد به حالت توپ با زانو در برابر شانه محدود است. موقعیت توپ (موقعیت جنینی نیز نامیده می‌شود) می‌تواند محکم بسته شود، که در آن پاها دو برابر خم می‌شوند و پاشنه‌ها باسن را فشار می‌دهند. پاها را باید بالا آورده شوند تا رانها به سینه فشار
را باید بالا آورده شوند تا رانها به سینه فشار بیاورند. محکم فشار دادن ران‌ها بر روی شکم ممکن است تنفس را محدود کند. دست‌ها ممکن است از جلو یا پشت سر بسته شوند، هرچند پشت سر معمول‌تر است. اگر در پشت باشند، ممکن است بند آرنج نیز وجود داشته باشد، یا بازوها ممکن است در حالت دعای معکوس قرار داشته باشند، و طنابهایی به دور بازوها و تنه (یا بازوها و پاها) قرار بگیرند تا بازوها را محکم در پشت نگه دارد. اگر در جلو باشد، بازوها ممکن است در آغوش پاها بسته شوند، یا ممکن است با هر مچ دست به آرنج مخالف متصل شوند. ممکن
است با هر مچ دست به آرنج مخالف متصل شوند. ممکن است مچ پا یا زانوها به‌هم گره خورده باشند. به‌طور معمول مچ پا در حالت قورباغه به رانها بسته می‌شود. گاهی فرد مطیع کفش‌های پاشنه بلند می‌پوشد تا فرد سلطه‌گر، طناب‌هایی به دور پاشنه آن پیچیده و به مچ دست ببندد. این به تأثیر بصری می‌افزاید، و باید به‌عنوان مکمل سایر بندهای امن استفاده شود. در اثر فشار، ممکن است کفش جدا شده یا پاشنه پا آسیب ببیند. وقتی فرد مطیع از این طریق گره خورده باشد، کفش‌ها را نمی‌توان جدا کرد. سر ممکن است به طریقی به عقب کشیده شود، مانند
کرد. سر ممکن است به طریقی به عقب کشیده شود، مانند بانداج سر. با این حال، مخالفان، استدلال می‌کنند که این مغایر ایده اتصال به توپ است. متناوباً، می‌توان سر را به جلو کشید تا چانه سینه را فشار دهد. این حالت می‌تواند سختگیرانه باشد (و برخی معتقدند) تحریک کننده است. در عین حال راحت است و ممکن است سوژه برای مدتی در آن باقی بماند. کراوات توپی یکی از حالت‌های ممکن در خود-بانداجی است. تحرک در آن محدود است، بنابراین باید از مکانیزم‌های فرار اضافی مستقل و از اقدامات احتیاطی بیشتری نسبت به بانداج معمولی استفاده شود.
احتیاطی بیشتری نسبت به بانداج معمولی استفاده شود. بانداج هوگی. بانداج هوگی مستلزم بستن هر چهار اندام به پشت است. این به‌طور معمول شامل اتصال مچ دست و مچ پای فرد در پشت کمر با استفاده از نوعی محدودیت‌های فیزیکی مانند طناب یا کاف است، اما ممکن است در برخی از زمینه‌های بی‌دی‌اس‌ام به اتصال بازوها و پاها در پشت نیز اشاره داشته باشد. این اتصال ممکن است شل باشد و مچ پا و مچ دست خود را با فاصله از هم جدا کند، یا محکم‌تر باشد، درحالی که هر چهار اندام به هم متصل شده‌اند، حتی با مچ دست و مچ پا متصل شده و به زانو یا
حتی با مچ دست و مچ پا متصل شده و به زانو یا شانه بسته می‌شوند. یک هاگتی کلاسیک غربی با اتصال آرنج‌ها و اتصال زانوها سخت‌تر می‌شود. یک نوع هوگی است، که شامل بستن مچ دستِ بسته به پاهای جمع شده‌است، و دسترسی سلطه‌گر به سلطه‌پذیر برای بازی جنسی را آسان می‌کند. قلاده هوگتی نوعی هوگی سختگیرانه است، که مچ، آرنج و مچ پا را پشت سر خود به هم گره می‌زند و مچ پا را به بند شانه می‌بندد. انگشتان شست پا نیز به هم گره خورده و سپس به عقب گز متصل می‌شوند و سلطه‌پذیر را به یک قوس شدید می‌کشانند و در عین حال گنگش، او را به
یک قوس شدید می‌کشانند و در عین حال گنگش، او را به شدت محکم می‌کند. ایمنی. موقعیت هوگی فشار را بر شکم فرد گره خورده وارد می‌کند، که ممکن است باعث ایجاد مشکل در تنفس شود، که به عنوان خفگی موضعی شناخته می‌شود. باید اطمینان حاصل شود که فرد گره خورده می‌تواند در تمام مراحل بازی به راحتی نفس بکشد. اینکار اگر از گیس، یقه یا طناب برای ایجاد گره سخت‌تر استفاده شود، بسیار مهم است. این درکنار خطرات طبیعی مهار بدنی و بازی بی‌دی‌اس‌ام، خطری دیگر است. کراوات خرچنگ. مچ دست مطیع به مچ پا، و آرنج به زانوها متصل می‌شود. این
مطیع به مچ پا، و آرنج به زانوها متصل می‌شود. این حالت فقط اجازه باز و بسته شدن پاها و کمی غلتیدن را می‌دهد. کراوات میگو (ebi). کراوات میگو (海老責め، به فارسی ابی-ها، به انگلیسی Zeme)(همچنین به عنوان یک روش شناخته شده از ابی(海老) یا یک گوری (繰り)) یک نوع بانداج کینباکو است. بیش از ۳۰۰ سال پیش در سال ۱۷۴۲ در ژاپن به عنوان شکنجه و روش بازجویی آغاز شد. به‌دلیل موقعیت خم شده و پایین کشیدن بالاتنه، اگر فرد برای مدت طولانی در این حالت بماند، در بدنش احساس سوزش ایجاد می‌شود. به‌دلیل بالا رفتن پاها و خم شدن بالاتنه، این
به‌دلیل بالا رفتن پاها و خم شدن بالاتنه، این حالت شبیه پاهای میگو یا میگو است. در مرحله اول، یک کراوات سینه، مانند کراوات جعبهای ساخته می‌شود. شرکت کننده به صورت چهارزانو نشسته‌است و مچ پا با استفاده از یک کراوات ستونی به هم گره خورده‌است. از اینجا، طناب روی گردن شرکت کنندگان، (یا مهار قفسه سینه) حلقه می‌شود و به مچ پا برمی‌گردد. این حالت کم‌کم محکم شده و مچ پا را به سمت بالا می‌آورد. تغییرات. همه تغییرات دارای حالت تلاقی مچ پا، مشترک هستند. کراوات میگو معکوس. حالت گیاکو ابی: در مرحله اول، یک کراوات سینه،
حالت گیاکو ابی: در مرحله اول، یک کراوات سینه، مانند یک کراوات جعبه‌ای ساخته می‌شود. شرکت کننده به صورت چهارزانو نشسته‌است و مچ پا با استفاده از یک کراوات ستونی به هم گره خورده‌است. سپس، شرکت کننده به پشت دراز کشیده، و طناب از مچ پا در امتداد پشت منتقل می‌شود، آنها را می‌کشد و آنها را به باسن محکم می‌کند. به این گره کراوات ژاپنی نیز می‌گویند. مهار طناب. مهار طناب بانداج، که گاهی به عنوان یک بند بانداج، تار طناب، لباس طناب یا کارادا نیز شناخته می‌شود، یک اتصال است که شامل گره زدن یک ساختار پیچیده از طناب در
است که شامل گره زدن یک ساختار پیچیده از طناب در اطراف بدن در یک شبکه پیچیده مانند مد است. "مهار طناب" در واقع شبیه چرم مهار بانداج است، به این معنی که هر دو به‌طور معمول برای اتصال فرد استفاده نمی‌شوند، اما برای اعمال فشار بر روی منطقه محدود استفاده می‌شوند و می‌توانند نقاط ایمنی سایر روش‌های بانداج را فراهم کنند، از جمله بانداج تعلیق. یک لباس طناب از ۱۰–۱۵ متر طناب برای بستن استفاده می‌کند، و شامل چندین عبور طناب از جلو به عقب در اطراف بدن برای ایجاد الگوی طناب الماس شکل مشخص است. این طناب از طناب متصل
طناب الماس شکل مشخص است. این طناب از طناب متصل می‌شود، طناب دوتایی با چهار گره فوق‌العاده قرار گرفته روی بدن می‌افتد و به آرامی از زیر فاق گرفته و تا پشت گردن کشیده می‌شود. رشته‌های منفرد اکنون از عقب به جلو منتقل می‌شوند، به درون ساقه حلقه می‌زنند یا از مانترهیچ استفاده‌می‌کنند. در بعضی موارد، یک دسته طناب ممکن است تا آن قسمت از تنه گسترش یابد و به شبکه‌هایی با طرح الماس تبدیل شود که از طول بازوها یا پاها پایین می‌آیند. گرچه از یک طناب به‌طور معمول برای اتصال اندام استفاده نمی‌شود، اما می‌توان برای آن
اتصال اندام استفاده نمی‌شود، اما می‌توان برای آن منظور فقط با دور زدن بازوهایی که زیر آن قرار ندارند از آن استفاده کرد. لباس طناب را می‌توان با طناب فاق یا دسته سینه شنجو ("مروارید") استفاده کرد. کارادای ژاپنی. اصطلاح ژاپنی شیبری به معنای ساده «کراوات» است، در حالی که کینباکو یک کراوات تزئینی است. جایی که هدف تولید الگوی طناب زیبا در اطراف بدن است. اصطلاح ژاپنی کارادا به معنای ساده «بدن» است. به‌طور سنتی، بین پیوندهای طرح دار کیکو (《لاک پشت پوسته》؛ شش ضلعی) و هیشی (الماس) تمایز قایل می‌شد، اگرچه بسیاری از
و هیشی (الماس) تمایز قایل می‌شد، اگرچه بسیاری از منابع مدرن فقط از اصطلاح کیکو برای اشاره به هر نوع بند بدن طناب استفاده می‌کنند. کروات پایین‌تنه. طناب فاق. طناب محل انشعاب بدن انسان (همچنین به‌عنوان شناخته شده ماتاناوا یا ساکورا در بانداج ژاپنی) شامل طناب تساوی دور کمر یک زن است؛ سپس این طناب از بین لابیا عبور داده می‌شود تا فشار دردناک یا لذت بخشی به اندام تناسلی او وارد شود. طناب محل انشعاب بدن انسان معمولاً شامل کنف یا کنف بافته شده است، اما تسمه یا مهار هم ممکن است در آن استفاده شود. این بانداج، به
هم ممکن است در آن استفاده شود. این بانداج، به راحتی می‌تواند با هر حالت دیگر بانداج ترکیب شود. طناب فاق ممکن است روی لباس یا مستقیم بر روی پوست بسته شود. می‌توان آن را زیر لباس یا در نمای کامل پوشید. در حالی که بیشتر از طنابهای فاق کوتاه در زنان استفاده می‌شود، تغییرات خاصی برای مردان در این بانداج وجود دارد. طناب فاق همچنین می‌تواند به عنوان یک نوع کمربند عفاف پیچیده استفاده شود. تکنیک. به‌طور معمول، طناب بین لب بزرگ ویا عمیق‌تر از طریق پودندال شکاف از فرج، عبور می‌کند. گره‌ها را می‌توان در طناب بست تا
عبور می‌کند. گره‌ها را می‌توان در طناب بست تا فشار خاصی به مقعد یا کلیتور وارد شود. معمولاً با بستن آن به طنابی به دور کمر دقیقاً بالای باسن یا بستن دو سر آن به محل دیگری ثابت می‌شود. این نوع بانداج همچنین در فعالیتهای بی‌دی‌اس‌ام، خصوصاً در مورد زنان سلطه‌پذیر معمولاً به عنوان بخشی از حالت تحریک و انکار، بکار می‌رود. در نوع دخترک کلاسیک در مضیقه، که مورد علاقه فیلمهای صامت است، از طناب فاق استفاده می‌شود و سپس مچ و آرنج را از پشت و مچ پا و زانوها بسته می‌شود؛ و باعث نگاه رقت‌انگیز سلطه‌گر می‌شود. تغییرات.
و باعث نگاه رقت‌انگیز سلطه‌گر می‌شود. تغییرات. برای تماس مداوم پوست با طناب، اگر طناب به کمر بسته نشود، می‌توان آن را به جلو و عقب بین لابیا حرکت داد یا می‌توان سوژه را از روی آن عبور داد. طنابها ممکن است محکم و از جلو به دور کمر بسته شوند، از طریق دستگاه تناسلی به پایین لیز بخورند، سپس به عقب کشیده شوند و به طنابهای دیگر که به دور مچ بسته شده‌اند بسته شوند، و به عنوان یک چنگال، مضاعف می‌شوند تا بیشتر محکم شوند. این نوع بانداج، به سلطه‌پذیر، امکان فشار متقابل بر اندام تناسلی را (که اغلب باعث تحریک جنسی
بر اندام تناسلی را (که اغلب باعث تحریک جنسی می‌شود)، هرچند که باعث کاهش آزادی حرکتش شود، می‌دهد. اگر چنین بانداجی خیلی محکم کشیده شود، حرکت و بازوها بسیار کم حرکت می‌کنند، خصوصاً وقتی که با بند آرنج ترکیب شوند و دست‌ها در تماس با باسن محکم شوند. قورباغه. قورباغه، یک حالت بانداج است که پایین بدن را که در آن پاهای یک فرد به‌طور کامل در زانو خم شده‌است. آنها به‌طور جداگانه از مچ پا تا ران و نیز درست در پشت زانو به شکل یک قورباغه خمیده بسته می‌شوند. زانوها ممکن است آزاد، نزدیک به هم یا به‌طور گسترده‌ای باز
است آزاد، نزدیک به هم یا به‌طور گسترده‌ای باز شوند. این نقطه آغاز بسیاری از بازی‌های جنسی دیگر است. این کراوات فرد را در حالتی قرار می‌دهد که آسیب‌پذیر است، اما کاملاً بی حرکت نیست و هنوز هم می‌تواند حرکت کند؛ البته مانند یک خزنده، به‌طور ناجور. قورباغه، با شخصی که چنین محدود شده‌است، همچنین می‌تواند به عنوان یک حالت جنسی محدود کننده یا به عنوان پایه ای برای بند محدودتر استفاده شود. مچ بند فرد بسته شده را می‌توان به نوعی حلقه غیر متحرک با طناب دلخواه وصل کرد، و در حین جلوگیری از فرار، آزادی حرکت را محدود
و در حین جلوگیری از فرار، آزادی حرکت را محدود می‌کند. علاقه‌مندان به کینباکو می‌توانند از کراوات فوتو مومو استفاده کنند. مچ دست در هر طرف، اغلب پس از به گره خوردن مچ پا / ران ترکیبی، در دو طرف مربوط می‌باشند، اگر چه ممکن است نسبت به کراوات هر مچ دست تا مچ پا در مقابل و حالت قابل توجهی سخت‌تر باشد. در حالت مشابه، مچ‌های فرد به سادگی به مچ پا مربوط متصل می‌شوند. با این حال، نمی‌توان آن موقعیت را کاملاً قورباغه ای در نظر گرفت، زیرا با شرایط 《مچ پا تا ران بسته》مطابقت ندارد. حالت پاها. پاها ممکن است کاملاً به
ندارد. حالت پاها. پاها ممکن است کاملاً به هم چسبیده باشند (که به‌طور رنگارنگ باکره توصیف می‌شود)، با هم باشند، از هم جدا باشند ویا به‌عنوان حالت شلخته، به‌طور گسترده‌ای از هم جدا باشند. سلطه‌پذیر می‌تواند ایستاده، زانو زده یا نشسته باشد یا زانوها را به سمت سینه بکشاند. ایستادن ممکن است آرام باشد، روی نوک پنجه پا یا در شدیدترین حالت، در حین pointe باشد. حالت لوتوس. برخی از سلطه‌پذیران، انعطاف پذیرتر در یوگا، موقعیت لوتوس راحت می‌نشینند. بعضی‌ها به‌طور طبیعی جمع می‌شوند. کروات بالاتنه. کراوات جعبه‌ای. کراوات
می‌شوند. کروات بالاتنه. کراوات جعبه‌ای. کراوات جعبه‌ای، کراواتی در قفسه سینه و بازوها است و برای درست کردنش، به‌عنوان گره‌ای جزئی با کراوات اندام تحتانی ترکیب شده، یا پس از تغییر در سایر کراوات‌ها ایجاد می‌شود. هر دو بازو به‌طور موازی در پشت توسط یک هسته نگه داشته شده، و توسط یک طناب کششی که نقطه میانی بازوهای بالا را متصل می‌کند، بی حرکت می‌شوند. کراوات TK یا جعبه شیبری، (gote shibari)، یک کراوات تک ستونی از قسمت بالاتنه است. به آن کوکته("takate kote") نیز می‌گویند. اول، بازوها به‌طور موازی در پشت قرار
می‌گویند. اول، بازوها به‌طور موازی در پشت قرار می‌گیرند. این نقطه شروع کراوات است که دارای یک طناب بالایی است که تنه و بازوها را درست در زیر شانه محاصره می‌کند، به یک نقطه مرکزی متصل می‌شود و یک ساقه به سمت بازوها ایجاد می‌کند. این وجه تمایز جعبه کراوات با دیگر بانداج‌هاست. یک طناب پایین بازوها و تنه را در یک نقطه میانی بین طناب فوقانی و آرنج احاطه کرده و دوباره به ساقه برمی‌گردد. از بسته‌های TK در بند تعلیق استفاده می‌شود، اما اگر طناب‌ها جابجا نشوند، وزن بدن می‌تواند عصب شعاعی را خرد کند و منجر به بیماری
می‌تواند عصب شعاعی را خرد کند و منجر به بیماری جدی و احتمالاً برگشت‌ناپذیری شود که به قطره مچ دست معروف است. . هیچ حالت کاملاً مطمئنی برای بنداج بالاتنه وجود ندارد. پیدا کردن نقطه میانی درست بین عضلات سه سر و عضلات دلتوئید مشکل‌ترین کار است. انواع. جعبه متقاطع سینه، طناب بالایی را با استفاده از یک جایگزین که از روی شانه و پشت از زیر بازوی مخالف عبور می‌کند، کمی شل‌تر می‌کند و سپس بر روی شانه دیگر تکرار می‌کند. یک جایگزین سفت‌تر، گره زدن آرنج به هم است که می‌تواند منجر به استرپادو یا پیوند دعای معکوس شود.
منجر به استرپادو یا پیوند دعای معکوس شود. بازوی بیش از حد ("Hasenohren") یا گوش‌های حیوان دست آموز، روش دیگری برای مهار دست‌هاست. برخی از بانداج‌های دست شامل این‌ها هستند: بنداج پستان. بانداج پستان یک تکنیک بانداج است که شامل گره زدن طناب به دور پستانهای یک زن به صورت بصری پیچیده و تزئینی است. بانداج پستان شایع‌ترین استفاده از طناب است، اما بافته شده، تسمه یا مهار همچنین ممکن است بجایش استفاده شود. بانداج پستان اغلب بر جنبه‌های تزئینی، زیبایی شناختی و انکار جنسی وابسته به عشق شهوانی متمرکز است، و نه بر روی
جنسی وابسته به عشق شهوانی متمرکز است، و نه بر روی بی حرکتی زن. با این حال، اسارت پستان می‌تواند با تکنیک‌های دیگری همراه باشد که تحرک فرد را محدود می‌کند و می‌تواند نقاط ایمنی سایر بازی‌های بانداج، مانند طناب فاق و شکنجه پستان را فراهم کند. تکنیک. بند پستان را می‌توان روی لباس یا مستقیماً روی پوست قرار داد، همچنین می‌توان آن را زیر لباس یا کاملاً در بیرون از آن پوشید. از طناب، روبان یا بندهای چرمی می‌توان استفاده کرد. تکنیک اصلی پیوند پستان که شامل گره زدن طناب‌ها به دور پستانها است، باعث برآمدگی آنها
زدن طناب‌ها به دور پستانها است، باعث برآمدگی آنها می‌شود. معمولاً از طناب یکسان برای هر دو پستان استفاده می‌شود به طوری که دسته طناب به‌طور خودکار در قسمت جلوی آن نگه داشته می‌شود. این طناب ممکن است در پشت نیز ثابت شود، که در آن صورت، نوعی سوتین ساخته شود. تکنیک دیگر قرار دادن یک طناب در اطراف تنه درست بالای پستانها و دیگری در زیر آنها است، سپس طناب‌ها را به هم فشار می‌دهند تا سینه‌ها از بالا و پایین فشرده شوند. این کار را می‌توان به جای روش دیگر انجام داد. یک طناب را می‌توان از روی شانه‌ها و از بین
داد. یک طناب را می‌توان از روی شانه‌ها و از بین پستانها رد کرد، آن را از بالا و پایین سینه‌ها به هم رساند، سپس از روی شانه‌ها به عقب گره، برگرداند. از طناب اولیه می‌توان برای قرار دادن ناخن‌ها بین بازوها و بدن استفاده کرد. شینجو. شینجو (از زبان ژاپنی به معنای مروارید) یک تعبیر خوب است که به اتصال سینه‌های ماده اشاره دارد. در بین مردم ادعا شده‌است که 《شینجو》 اصطلاحی اصیل ژاپنی برای 《بند بیکینی》 است. با این حال، هیچ کراواتی به نام 《شینجو》 در تاریخ استفاده از کینباکو یا استفاده از آن در زمان حال، پیدا
از کینباکو یا استفاده از آن در زمان حال، پیدا نمی‌شود. شکل اصلی یا بنیادی کینباکو برای اتصال بازوها و پستانها با نام Ushiro Takatekote شناخته می‌شود، یعنی اتصال بازوها در پشت (ushiro) در حالت تکتوکو (takate kote). این کراوات تکتوکو، که در اصل در سامورایی هنر رزمی هویوجوتسو (捕 縄 術) یا ناواجاتسو یافت شد، (縄 found) در اواخر قرن نوزدهم به استفاده وابسته به عشق شهوانی خود تبدیل شد و اوایل قرن ۲۰، پایه و اساس بیشتر روابط کینباکو شد. ترکیب با تکنیک‌های دیگر. گاهی، بانداج پستان با سایر تکنیک‌های بانداج ترکیب
گاهی، بانداج پستان با سایر تکنیک‌های بانداج ترکیب می‌شود. به عنوان مثال، بازوان زن را می‌توان از پشت، در آرنج یا جعبه کراوات یا در حالت دعای معکوس بست. بازوهای بسته شده وقتی با بانداج پستان ترکیب می‌شوند، سینه و پستانهای زن را مجبور به بیرون زدگی بیشتر می‌کنند. هنگام ترکیب بانداج پستان و بازو، سلطه‌گران می‌توانند طنابهای بالا و پایین پستانها را در کنار پستانها با هم عبور دهند، تا از زیر شانه‌ها و پشت گردن عبور کنند، که در نتیجه طناب به‌طور مؤثر پستانها را محاصره می‌کند. بانداج پستان می‌تواند نقشی جدایی
محاصره می‌کند. بانداج پستان می‌تواند نقشی جدایی ناپذیر در بانداج تعلیق داشته باشد. اگر بانداج تعلیق به حالت تعلیق درآید، به ویژه در حالت افقی مانند هوگی معلق، از بند پستان به عنوان اصلی‌ترین ناحیه حمایت کننده در زیر سینه استفاده می‌شود. حالت‌های بازوها. برای توصیف این بانداج‌ها، کل واژگان تکامل یافته‌است. وقتی بازوها مانند مومیایی از روی سینه عبور می‌کنند: این مصری است، اگر شانه‌های مخالف را لمس کنند: این یک دوبل-وی است. وقتی هر دو مچ پشت کمر با هم محکم می‌شوند: این بند استرپادو است. هنگامی که یک مچ دست به
این بند استرپادو است. هنگامی که یک مچ دست به پشت و تا شانه مخالف کشیده می‌شود، یک چکش داریم. وقتی مچ‌ها جلوی بدن هستند و آرنج‌ها را با میله پخش کننده پشت می‌بندند: این یک پیشخدمت است. در این حالت، دست‌ها ممکن است روی سر، پشت گردن یا در یک کراوات روی بازو باشند. آنها ممکن است در کف پا، روی مچ پا ، در مچ پا مقابل زانوها، به صورت ضربدری از جلو یا نگه داشتن آرنج مخالف باشند. کراوات اسیر. کراوات اسیر ویا کراوات بیش از حد بازو (کوتوبو ریو-تکابی)، یک حالت بانداج است که در آن، مچ دست یک فرد را در پشت سرش با
است که در آن، مچ دست یک فرد را در پشت سرش با استفاده از نوعی محدودیت فیزیکی، مانند طناب یا سیل بسته‌است؛ که طول طناب، زنجیر یا بند در انتهای دیگر به آن متصل است، که آن‌هم به یک کمربند به دور کمر یا دیگر نقطه لنگر متصل شده‌است. افرادی که بانداج طناب را انجام می‌دهند این را یک کراوات کوتاه مدت یا موقتی می‌دانند که برای مهار سلطه‌پذیر هنگام حرکت به اتاق دیگر یا گره زدن مقدماتی استفاده می‌شود. این بانداج، قابل گریز نیست. این کراوات ساده بازو، گاهی در پیشگویی جنسی و در قلقلک بازی استفاده می‌شود که مانع حفاظت
جنسی و در قلقلک بازی استفاده می‌شود که مانع حفاظت سلطه‌پذیر از لکه‌های مضراب خود می‌شود. مچ‌ها از جلو با کروات دو ستونی به هم گره خورده‌اند. آنها از بالای سر گرفته می‌شوند و طناب از مرکز پشت، پایین می‌افتد. از پایینِ پشت سینه عبور کرده و به دورش حلقه می‌شود، معکوس می‌شود و سقوطی محکم به طرف مرکز می‌کنند، طناب از جلوی سینه عبور می‌کند و در وسط عقب قفل می‌شود. طناب اضافی را می‌توان تا زمانی که مچ دست سلطه‌پذیر محکم شود، به دورش پیچید. به‌دلیل استفاده از این به عنوان کراوات دائمی، کشش کاهش می‌یابد و یک طناب
به عنوان کراوات دائمی، کشش کاهش می‌یابد و یک طناب دیگر از بین زیر بازو عبور داده می‌شود و فضای زیر آرنج بسته می‌شود. کراوات روی بازو ممکن است به عنوان بخشی از بانداج پیچیده تری استفاده شود. به عنوان مثال، می‌توان طناب پشت را از بین پاها رد کرد و از جلو محکم کرد و یک طناب فاق تشکیل داد. مچ‌ها ممکن است با کمی کشیدن طناب، به بازوها بسته شوند؛ که برای آن هم چندین کراوات هست، از یک کراوات گشاد تا یک کراوات سخت که مچ دست‌ها تقریباً روی بازوها است. کراوات بالای بازو را می‌توان با تکنیک‌های دیگری که سلطه‌پذیر را