payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جرم مطلق بوده و تحقق آن موکول به وقوع نتیجه ضرر یا تشویش نیست. قانون‌گذار در متن ماده ۶۹۸ به این نکته تصریح کر ده است که «... اعم از اینکه از طریق مزبور به نحوی از انحا ضرر مادی یا معنوی به غیر وارد شود یا نه …» به همین جهت سوءنیت خاص در این جرم منقضی است.
کنسرتو ویولن () در گام ر ماژور اپوس ۷۷، نخستین و تنها کنسرتوی ویولن به همراه ارکستر از آهنگساز و مصنف برجسته یوهان برامس است که در سال ۱۸۷۸ تصنیف و به دوست ویولونیست وی مشهور به جوزف یواخیم اهدا گردید.
زمان‌بندی () فرایند تنظیم، کنترل و بهینه‌سازی کارها، در یک فرایند تولید یا فرایند ساخت می‌باشد. ابزار زمان‌بندی اغلب در زمینه‌های تخصیص منابع، بکارگیری تأسیسات و ماشین‌آلات، برنامه‌ریزی منابع انسانی، برنامه‌ریزی فرایندهای تولید، تأمین کالا و خریداری مواد اولیه، مورد استفاده قرار می‌گیرد. برنامه زمان‌بندی بعنوان یکی از ابزارهای مهم در حوزه‌های مهندسی و ساخت شناخته می‌شود، که می‌تواند تأثیر عمده‌ای بر بهره‌وری یک فرایند داشته باشد. در زمینه ساخت، هدف از زمان‌بندی، به حداقل رساندن زمان (مدت زمان ساخت) و
زمان‌بندی، به حداقل رساندن زمان (مدت زمان ساخت) و هزینه‌های تولید می‌باشد. زمان‌بندی در بخش تولید، با هدف حداکثرسازی بهره‌وری عملیاتی و کاهش هزینه‌های تولید، انجام می‌گیرد.
منگنوسن () یک ترکیب آلی فلزی حاوی فلز منگنز با فرمول شیمیایی [Mn(C5H5)2]n است. این ماده خاصیت گرمارنگی دارد.
نوشتار پیش‌رو فهرستی‌ست که به علما و روحانیان سنی‌مذهبِ اهل ایران می‌پردازد. تاریخ‌های ذکرشده همگی به هجری قمری‌اند.اکثر علما و مردم تا قبل صفویان سنی مذهب بودند سدهٔ یازدهم. میرزا مخدوم شریفی
استراتژی کشش-فشار () از اصطلاحات تجاری در حوزه‌های مدیریت عملیات، لجستیک، تدارکات و مدیریت زنجیره تأمین است، که در زمینه بازاریابی نیز بکار گرفته می‌شود، همچنین به‌طور گسترده در صنعت هتل‌داری مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای نمونه شرکت خرده‌فروشی والمارت به‌طور گسترده از استراتژی کشش-فشار در زنجیره تأمین خود استفاده می‌کند، از شرکت‌های دیگری که از این استراتژی بهره می‌گیرند، می‌توان به شرکت خودروسازی تویوتا، شرکت تولید سخت‌افزار دل و خودروسازی فورد استرالیا اشاره کرد. استراتژی کشش-فشار از دو راهبرد اصلی
اشاره کرد. استراتژی کشش-فشار از دو راهبرد اصلی استفاده می‌کند و ریشه اصلی این دو استراتژی، به زنجیره تأمین و میزان تقاضا برای تولید کالا، اشاره دارد.
فرانک شیرن (; – ) از مقامات سندیکای کارگران در ایالات متحده آمریکا بود، که با خانواده تبهکار راسل بوفالینو در ارتباط بود. شیرن با استفاده از ظرفیت خود به واسطه مقام بالا در اتحادیه بین‌المللی برادری تیمسترز، در آلوده شدن سندیکاهای کارگری به فساد و جرائم سازمان یافته نقش داشت. شیرن کمی قبل از مرگ خود در سال ۲۰۰۳ به قتل جیمی هوفا اعتراف کرده‌است. در سال ۲۰۱۹ فیلمی براساس زندگی شیرن به نام مرد ایرلندی پخش شد. این فیلم به کارگردانی اسکورسیزی و بازی رابرت دنیرو در نقش شیران بود. اوایل زندگی. فرانک شیران در
در نقش شیران بود. اوایل زندگی. فرانک شیران در داربی، پنسیلوانیا — یک منطقه کارگری کوچک در حومه فیلادلفیا — متولد و بزرگ شد. او پسر تامس فرانسیس شیران جونیور و مری آگنس هانسون بود. پدرش اصالتی ایرلندی داشت، در حالی که مادرش سوئدی‌تبار بود. پدرش اغلب او را مجبور می‌کرد با دستکش‌های بوکس با او مبارزه کند. جنگ جهانی دوم. شیران در اوت ۱۹۴۱ به ارتش ایالات متحده پیوست، دوره آموزش پایه را نزدیکی بیلوکسی، میسیسیپی گذراند و به پلیس نظامی منتقل شد. پس از حمله به پرل هاربر، داوطلب آموزش چتربازی در فورت بنینگ، جورجیا
هاربر، داوطلب آموزش چتربازی در فورت بنینگ، جورجیا شد، اما در اثر دررفتگی شانه به لشکر ۴۵ پیاده نظام معروف به "تاندربیردز" و "لشکر کشنده" منتقل شد. در ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۳، او عازم شمال آفریقا شد. شیران ۴۱۱ روز در مأموریت های رزمی خدمت کرد - مدت زمانی قابل توجه، چرا که میانگین خدمت رزمی حدود ۱۰۰ روز بود. اولین تجربه رزمی او در جریان عملیات ایتالیا، از جمله تهاجم به سیسیل، پیاده شدن در سالرنو و نبرد آنزیو بود. او سپس در عملیات پیاده شدن در جنوب فرانسه و تهاجم به آلمان شرکت کرد. شیران گفته است: «در کل، پنجاه روز به
شرکت کرد. شیران گفته است: «در کل، پنجاه روز به صورت غیبت غیرمجاز (AWOL) داشتم - که بیشتر آن را به نوشیدن شراب قرمز و تعقیب زنان ایتالیایی، فرانسوی و آلمانی گذراندم. با این حال، هرگز وقتی واحد من به خط مقدم بازمی گشت غیبت نمی کردم. اگر هنگام بازگشت واحدتان به خط مقدم غایب بودید، بهتر بود به فرار ادامه دهید، چون یکی از افسران خودتان شما را از بین می برد و حتی لازم نبود بگویند این کار آلمانی ها بوده. این فرار در برابر دشمن محسوب می شد.» جنایات جنگی شیران دوران خدمت نظامی خود را زمانی توصیف کرد که نسبت به
خدمت نظامی خود را زمانی توصیف کرد که نسبت به گرفتن جان انسان ها بی تفاوت شده بود. او ادعا کرد در چندین کشتار و اعدام های صحرایی اسرای آلمانی شرکت داشته، اقداماتی که نقض کنوانسیون های لاهه ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ و کنوانسیون ژنو ۱۹۲۹ در مورد اسرای جنگی بود. او در مصاحبه با چارلز برانت این کشتارها را به چهار دسته تقسیم کرد: ۱. کشتارهای تلافی جویانه در جریان نبرد: شیران به برانت گفت که یک سرباز آلمانی دوستان نزدیکش را کشته و سپس سعی کرده تسلیم شود، اما او تصمیم گرفت "او را نیز به جهنم بفرستد". او اغلب شاهد رفتار مشابه از
نیز به جهنم بفرستد". او اغلب شاهد رفتار مشابه از سوی دیگر سربازان آمریکایی بود. ۲. دستورات فرماندهان واحد در حین مأموریت: شیران اولین قتل خود برای سازمان جنایت را اینگونه توصیف کرد: «دقیقاً مثل زمانی بود که یک افسر به شما می گفت چند اسیر آلمانی را به پشت خط ببرید و "سریع برگردید". شما کاری را که باید انجام می دادید.» ۳. کشتارهای تلافی جویانه در داخائو و اعدام های سرپرست ها و زندانیان همکار در اردوگاه های کار اجباری نازی ها. ۴. تلاش های حساب شده برای بی شخصیت کردن و تحقیر اسرای آلمانی: هنگامی که واحد شیران
کردن و تحقیر اسرای آلمانی: هنگامی که واحد شیران در حال صعود از کوه های هارز بود، به کاروان قاطرهای ورماخت که مواد غذایی و نوشیدنی به بالای کوه حمل می کردند برخوردند. به آشپزهای زن اجازه داده شد بدون آزار بروند، سپس شیران و دیگر سربازان آمریکایی «آنچه را که می خواستند خوردند و بقیه را با فضولات خود آلوده کردند.» سپس به رانندگان قاطرهای ورماخت بیل داده شد و دستور داده شد که «گورهای کم عمق خود را حفر کنند.» شیران شوخی کرد که آنها بدون اعتراض این کار را انجام دادند، احتمالاً امیدوار بودند که او و دوستانش
دادند، احتمالاً امیدوار بودند که او و دوستانش نظرشان را تغییر دهند. رانندگان قاطرها تیرباران شدند و در گودال هایی که خود کنده بودند دفن شدند. شیران توضیح داد که در آن زمان «هیچ تردیدی در انجام آنچه باید انجام می دادم نداشتم.» ترخیص و دوران پس از جنگ شیران در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ از ارتش مرخص شد. او بعدها به یاد آورد که این اتفاق «یک روز قبل از بیست و پنجمین سالگرد تولدم رخ داد، اما فقط بر اساس تقویم.» پس از بازگشت از خدمت نظامی، با مری لدی، یک مهاجر ایرلندی ازدواج کرد. این زوج سه دختر به نام های مری آن، دلورس و
کرد. این زوج سه دختر به نام های مری آن، دلورس و پگی داشتند، اما در سال ۱۹۶۸ طلاق گرفتند. شیران سپس با ایرین گری ازدواج کرد که از او یک دختر به نام کانی داشت. ایرین در دسامبر ۱۹۹۵ درگذشت. ارتباط با جنایت سازمان‌یافته و اتحادیه تیمسترز. پس از ترخیص از ارتش، فرانک شیران به عنوان راننده برای شرکت فود فیر مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۵، زمانی که راسل بوفالینو به او پیشنهاد کمک برای تعمیر کامیونش را داد، این دو با هم آشنا شدند. این آشنایی منجر به همکاری های بعدی شد که شامل رانندگی برای بوفالینو و انجام تحویل های
که شامل رانندگی برای بوفالینو و انجام تحویل های مختلف بود. شیران همچنین از یک بار در شارون هیل پنسیلوانیا که توسط بیل دیستانیسلوآ اداره می شد، برای فعالیت های خود استفاده می کرد. دیستانیسلوآ یکی از زیردستان آنجلو برونو، کاپوی پرنفوذ خانواده جنایت فیلادلفیا و رئیس آینده این خانواده بود. بر اساس زندگینامه شیران، اولین قتل او مربوط به کشتن ویسپرز دی تولیو، یک گانگستر بود که او را برای تخریب کسب و کار کادیلاک لاینن سرویس در دلاور با مبلغ ۱۰٬۰۰۰ دلار استخدام کرده بود. شیران از این موضوع بی خبر بود که آنجلو
کرده بود. شیران از این موضوع بی خبر بود که آنجلو برونو سهم عمده ای در این شرکت دارد. وقتی شیران در خارج از محل کسب و کار دیده شد، برای بازجویی احضار شد. بوفالینو توانست برونو را متقاعد کند که جان شیران را ببخشد، اما در عوض به او دستور داد دی تولیو را به عنوان مجازات به قتل برساند. شیران همچنین به قتل جو گالو در رستوران اومبرتو کلام هاوس در ۷ آوریل ۱۹۷۲ مشکوک بود. بوفالینو، شیران را به جیمی هوفا، رئیس اتحادیه بین المللی رانندگان کامیون (تیمسترز) معرفی کرد. به گفته شیران، هوفا به دوست نزدیکی تبدیل شد و از او
گفته شیران، هوفا به دوست نزدیکی تبدیل شد و از او برای انجام کارهای خشن استفاده می کرد، از جمله ترور اعضای خیانتکار اتحادیه و اعضای اتحادیه های رقیبی که قلمرو تیمسترز را تهدید می کردند. شیران ادعا کرد که در اولین مکالمه تلفنی با هوفا، او گفت: "شنیدم خانه ها را رنگ می کنی" - اصطلاحی مافیایی به معنای "شنیدم آدم می کشی" که اشاره به پاشیده شدن خون دارد. شیران بعدها به عنوان رئیس موقت شعبه ۳۲۶ اتحادیه تیمسترز در ویلمینگتون دلاور منصوب شد. در سال ۱۹۷۲، شیران به اتهام قتل رابرت دی جورج در سال ۱۹۶۷ که در درگیری
اتهام قتل رابرت دی جورج در سال ۱۹۶۷ که در درگیری مسلحانه ای در مقابل مقر شعبه ۱۰۷ کشته شده بود، تحت تعقیب قرار گرفت. اما این پرونده به دلیل نقض حق محاکمه سریع او مختومه شد. همچنین به او اتهام توطئه برای قتل فرانسیس جی. مارینو، سازمان دهنده کارگری فیلادلفیا در سال ۱۹۷۶، و فردریک جان گاورونسکی که همان سال در یک بار در نیوکاسل دلاور کشته شد، وارد شد. زندان و مرگ. در ژوئیه ۱۹۸۰، شیران به همراه شش متهم دیگر به اتهام ارتباط با کسب‌وکارهای اجاره نیروی کار تحت کنترل یوجین بوفای پدر از هاکنساک، نیوجرسی تحت تعقیب
یوجین بوفای پدر از هاکنساک، نیوجرسی تحت تعقیب قرار گرفت. در ۳۱ اکتبر همان سال، او در ۱۱ مورد اتهام اخاذی از اتحادیه‌های کارگری مجرم شناخته شد. شیران به ۳۲ سال حبس محکوم شد و ۱۳ سال از این حکم را در زندان گذراند. فرانک شیران در ۱۴ دسامبر ۲۰۰۳ در سن ۸۳ سالگی بر اثر سرطان در یک خانه سالمندان در وست چستر، پنسیلوانیا درگذشت. پیکر او در گورستان هولی کراس در ییدون، پنسیلوانیا به خاک سپرده شد. مرگ جیمی هوفا. چارلز برانت در کتاب «شنیدم خانه‌ها را رنگ می‌کنی» (۲۰۰۴) ادعا می‌کند که شیران به قتل هوفا اعتراف کرده است.
ادعا می‌کند که شیران به قتل هوفا اعتراف کرده است. بر اساس روایت برانت، چاکی اوبراین (راننده مورد اعتماد هوفا) شیران، هوفا و سالواتوره بریگولیو (گانگستر دیگر) را به یک خانه در حومه دیترویت برد. سپس اوبراین و بریگولیو محل را ترک کردند و شیران و هوفا به داخل خانه رفتند. شیران ادعا کرد که در آنجا هوفا را با دو تیر به پشت سرش کشته است. او همچنین گفت که طبق دستور، جسد هوفا پس از قتل سوزانده شد. شیران علاوه بر این، به خبرنگاران اعتراف کرد که او نه تنها هوفا، بلکه جو گالو را نیز به قتل رسانده است. انتقادات به
جو گالو را نیز به قتل رسانده است. انتقادات به روایت شیران - بیل تونلی در مجله اسلیت و جک گلداسمیت (استاد حقوق هاروارد) در نیویورک ریویو آو بوکس، به صحت ادعاهای کتاب برانت شک کرده‌اند. - اف‌بی‌آی با استفاده از پیشرفته‌ترین فناوری‌های پزشکی قانونی، بقایای خون و کفپوش‌های خانه‌ای که شیران ادعا کرده بود هوفا در آن کشته شده را بررسی کرد. اگرچه لکه‌های خون در خانه پیدا شد، اما آزمایش‌ها نشان داد که این خون متعلق به هوفا نبوده است. اقتباس سینمایی. کتاب «شنیدم خانه‌ها را رنگ می‌کنی» الهام‌بخش فیلم «ایرلندی» (۲۰۱۹)
را رنگ می‌کنی» الهام‌بخش فیلم «ایرلندی» (۲۰۱۹) به کارگردانی مارتین اسکورسیزی بود. اسکورسیزی مدت‌ها به ساخت فیلمی درباره زندگی شیران و ادعای مشارکت او در قتل هوفا علاقه داشت. - فیلمنامه: استیون زیلیان - بازیگران: - رابرت دنیرو در نقش فرانک شیران - آل پاچینو در نقش جیمی هوفا - جو پشی در نقش راسل بوفالینو این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم نیویورک در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد و از ۱ نوامبر ۲۰۱۹ در سینماها اکران شد. پخش دیجیتال آن نیز از ۲۷ نوامبر ۲۰۱۹ از طریق نتفلیکس آغاز شد.
سنتز کنراد–لیمپاخ () یک واکنش شیمیایی است که طی آن یک آنیلین(۱) با یک بتا-کتواستر(۲) در حضور یک باز شیف(۳) متراکم شده و یک ۴-هیدروکسی‌کینولین(۴) تولید می‌کند. این واکنش در حالت کلی ترکیبی از یک واکنش افزایشی و یک واکنش بازآرایی است. این واکنش نخستین بار توسط دو شیمیدان به نام‌های مکس کنراد (۱۸۴۸–۱۹۲۰) و لئونهارد لیمپاخ (۱۸۵۲–۱۹۳۳) در سال ۱۸۸۷ در طی مطالعه ای پیرامون سنتز استخلاف‌های کینولین، کشف گردید.
تور جهانی ترول‌ها () یک انیمیشن کمدی موزیکال ۲۰۲۰ ساخت دریم‌ورکس است، که در دنباله ترول‌ها ساخت ۲۰۱۶ می‌آید. کارگران این فیلم والت دورن است و از صدای بازیگرانی چون جاستین تیمبرلیک، جیمز کوردن، آنا کندریک، جیمز کوردن، آنتونی راموس و ریچل بلوم در آن استفاده شده‌است. این فیلم در۱۷ آوریل ۲۰۲۰ اکران شد. داستان. انیمیشن ترول‌ها تور جهانی ۲۰۲۰، پاپی و برنچ و دوستانشان برای بازگرداندن نظم و متحد کردن ترول‌ها به یک مأموریت فوق‌العاده به تمامی سرزمین‌های دیگر می‌روند. اما در این مسیر با مشکلات فراروانی مواجه می‌شوند
اما در این مسیر با مشکلات فراروانی مواجه می‌شوند که…
دیشب در سوهو فیلمی در ژانر وحشت روان‌شناختی، رمزآلود، و موزیکال به کارگردانی و نویسندگی ادگار رایت و فیلم‌نامه‌ای از کریستی ویلسون کایرنز محصول سال ۲۰۲۱ و مشترک کشورهای بریتانیا، ایالات متحده و چین است. در این فیلم توماسین مکنزی نقش یک نوجوان ساده‌لوح را بازی می‌کند که برای تحصیل در رشتهٔ طراحی مد به شهر لندن نقل مکان می‌کند؛ و در آنجا توسط رویاهای سَندی (با بازی آنیا تیلور-جوی)، زن جوان و جذابی که در دهه شصت مدرن زندگی می‌کرد، تسخیر می‌شود. همچنین مت اسمیت، ریتا تاشینگهم، مایکل آجائو، ترنس استامپ، و دایانا
ریتا تاشینگهم، مایکل آجائو، ترنس استامپ، و دایانا ریگ دیگر بازیگران فیلم هستند. این آخرین حضور سینمایی ریگ و مارگارت نولان بود که هر دوی آن‌ها در سال ۲۰۲۰ درگذشتند. نخستین نمایش "دیشب در سوهو" در ۴ سپتامبر ۲۰۲۱، و در هفتاد و هشتمین جشنواره فیلم ونیز بود، و سپس در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۱، توسط یونیورسال پیکچرز و فوکس فیچرز به ترتیب در سینماهای بریتانیا و ایالات متحده آمریکا اکران شد. فیلم به‌طور کلی با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، که ویژگی‌های فنی، کارگردانی و عملکرد تیم بازیگری مورد تحسین قرار گرفت، اما
و عملکرد تیم بازیگری مورد تحسین قرار گرفت، اما منتقدان نسبت به فیلم‌نامه فیلم (به‌ویژه پایان‌بندی) انتقاداتی داشتند. این فیلم ۲۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۴۳ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده‌است. داستان. "سوهو محله‌ای در لندن است؛ که به‌خاطر کلاب‌ها و رستوران‌های شبانه‌اش معروف است." اِلویز تِرنِر «الی»، ساکن ردروث در کورن‌وال، عاشق موسیقی و مد دهه شصت است؛ و آرزو دارد که یک طراح مد شود. مادر او نیز طراح مد بود؛ اما به دلیل یک بیماری روانی که از آن رنج می‌برد؛ در هفت سالگی الی، خود را
که از آن رنج می‌برد؛ در هفت سالگی الی، خود را کُشت؛ تا الی توسط مادربزرگ مادریش بزرگ شود. الی گه‌گاه روح مادرش را در آینه می‌بیند. الی با دریافت نامه‌ای مبنی بر پذیرفته‌شدن در کالج هنر لندن، از خانه روستایی خود به آنجا نقل مکان می‌کند؛ تا در آنجا تحصیل کند. مادربزرگ الی در حین آماده‌شدن او برای سفر، دربارهٔ مخاطرات لندن به او هشدار می‌دهد. الی خود را به خوابگاه دختران در خیابان شارلوت می‌رساند؛ و با دختری به نام «جوکاستا» از منچستر، که او هم مادرش را در ۱۵سالگی از دست داده‌است؛ هم‌اتاق می‌شود. الی با گروهی
از دست داده‌است؛ هم‌اتاق می‌شود. الی با گروهی از دختران به سرکردی جوکاستا، پس از نوشیدن مشروب، شب‌هنگام وارد خیابان‌های لندن می‌شود. الی برای هماهنگی با همسالان خود، شوخی‌ها و روابط‌جنسی آن‌ها با پسران درخوابگاه، مشکل دارد. در پارتی شبانه خوابگاه، الی که بی‌خواب شده‌است؛ با «جان» دانشجوی دیگر آشنا می‌شود. الی که از ماندن در خوابگاه ناراضی است، به خانه‌ای اجاره‌ای و قدیمی در خیابان گوج در محله سوهو، که متعلق به خانم «الکساندر کالینز» مسن است؛ نقل مکان و با قوانین آشنا می‌شود. در آن شب، الی یک رؤیای واضح
قوانین آشنا می‌شود. در آن شب، الی یک رؤیای واضح می‌بیند؛ که در آن به دهه ۱۹۶۰ می‌رود. او در کافه پاریس، خود را در آینه و در قامت یک زن بلوند جوان و با اعتماد به نفس به نام «سندی» مشاهده می‌کند؛ که در حال پرس و جو برای تبدیل شدن به خواننده اصلی کافه است. سندی با مدیری جذاب به نام «جک»، آشنا و از آرزویش برای او می‌گوید؛ و برای نشان دادن توانمندی‌هایش شروع به رقص با او می‌کند. آنها همدیگر را می‌بوسند؛ و جک او را به منزلش که همان خانه الان الی است، می‌رساند؛ و برای فردا شب ساعت ۸ با او قرار می‌گذارد. صبح روز
برای فردا شب ساعت ۸ با او قرار می‌گذارد. صبح روز بعد و در دانشکده، الی لباسی را با الهام از لباس سندی، طراحی می‌کند. جوکاستا که برای دیدن طرح او کنجکاو است؛ رد بوسهٔ عاشقانه جک را روی گردن الی کشف می‌کند. جان با تعریف از طرح الی، خواهان قراری شبانه با اواست. اما الی که منتظر قرار با جک است؛ نمی‌پذیرد. آن‌شب الی رؤیای دیگری می‌بیند؛ که در آن سندی با موفقیت در یک سالن تئاتر تعطیل به نام ریالتو در سوهو، که توسط جک ترتیب داده شده و در حضور رئیس آن، امتحان خوانندگی می‌دهد. او قطعه مرکز شهر از پتولا کلارک را
می‌دهد. او قطعه مرکز شهر از پتولا کلارک را اجرا می‌کند. ♫ "وقتی بی کَسی و زندگی داره به تنهایی‌هات دامن می‌زنه/ درهای مرکز شهر، همیشه به روت بازه/ می‌دونم، وقتی افتادی تو دردسر، این هیاهو و عجله/ برات مثل مرهم می‌مونه، مرکز شهر/ گوش بِسپار به آوای ترافیک این شهر/ توی پیاده‌روها پرسه بزن، که چراغ‌های نئونی‌اش دلبری می‌کنن/ چطور ممکنه از دست بری؟ / اونجا چراغ‌ها خیلی درخشان‌ترن/ می‌تونی تمام مشکلات و به فراموشی بِسپری/ بی‌خیال تمام غم‌ها، پس به مرکز شهر برو/ تلخی‌ها جاشون رومیدن به شادی، وقتی که بری به مرکز
تلخی‌ها جاشون رومیدن به شادی، وقتی که بری به مرکز شهر/ خیالت راحت جایی نیست بهتر از مرکز شهر/ همه چشم انتظارتن، همه منتظر توهستن ♫" جک هیجان‌زده الی را تشویق می‌کند؛ و رئیس، او را به‌عنوان خواننده تأیید می‌کند. جک قبول می‌کند، مدیر برنامه‌های او شود. آن‌ها همدیگر را عاشقانه می‌بوسند؛ و شب‌هنگام در اتاق الی، باهم آغوشی، به سکس می‌پردازند. الی با الهام از سندی، موهایش را بلوند و آرایش‌اش را تغییر می‌دهد؛ و با خرید لباس‌های دهه ۶۰ تیپ خود را عوض می‌کند. الی در یک میخانه شغلی پیدا می‌کند. مردی با موهای نقره‌ای
یک میخانه شغلی پیدا می‌کند. مردی با موهای نقره‌ای به نام «لیندزی»، شباهت‌های او را با سندی تشخیص می‌دهد. در رویاهای بعدی، الی به سالن تئاتر ریالتو بازمی‌گردد؛ و متعجبانه شاهد نمایش و خوانندگی «ماریونتا» به همراه گروه نیمه‌عریان‌اش که سندی عضوی از آن است، می‌شود. سندی که از سوءاستفاده جک از سندی، افسرده و ناراحت است؛ با شکستن آینه به خودش آسیب می‌زند. سندی با دعوت جک به دیدن مردی به نام پوینتر، که قصد گذاشتن قرار با او را دارد، می‌رود؛ او که متوجه خیانت جک به خودش شده، او را ترک می‌کند. جک اصرار دارد، که
به خودش شده، او را ترک می‌کند. جک اصرار دارد، که راه موفقیت از این مسیر می‌گذرد. سندی در راه خروج، دوستانش را می‌بیند؛ که در ارتباط گاهی جنسی و عاطفی با مردان ثروتمند هستند. الی در برگشت به اتاقش، سندی را به همراه پول حاصل از سکس با پوینتر، بر روی تخت‌خواب می‌بیند؛ و با ترس از خواب بیدار می‌شود. الی نامید از رفتار سندی و در دانشکده، سعی به از بین بردن طرح خود می‌کند؛ که با دخالت استادش منصرف می‌شود. در این میان، جان به دیدن الی در کافه محل کارش می‌رود؛ و با ابراز همدردی، از او می‌خواهد، برای درد و دل کردن
ابراز همدردی، از او می‌خواهد، برای درد و دل کردن روی او حساب کند. لیندزی در برخورد دوباره با الی، طرح لباسش را که در بار جا گذاشته بود را به او برمی‌گرداند. الی به اتاقش برمی‌گردد. با روشن شدن خودکار دستگاه گرامافون، جک را می‌بیند، که ناگهان وارد اتاق شده و برعکس میلش، او را به کافه‌های شبانه می‌برد. سندی با اسم‌های مستعار مانند الکساندر، وارد حرفه روسپی‌گری شده، برای جذب مشتری شروع به رقصیدن می‌کند؛ و با مردان زیادی می‌خوابد. اما در ادامه مردی را ملاقات می‌کند؛ که به او پیشنهاد می‌کند که با نگاه به آینه،
که به او پیشنهاد می‌کند که با نگاه به آینه، تا دیر نشده خود را از منجلابی که در آن غرق شده، نجات دهد. در این لحظه الی با التماس از او می‌خواهد، که سندی در آینه به او نگاه کند. الی با شکستن آینه، سندی را در آغوش می‌گیرد. نهایتاً در رؤیا، الی خود را در میان انبوه مشتریان جنسی سندی در اتاق‌خواب، گرفتار می‌بیند؛ و آشفته از خواب بیدار می‌شود. الی که دیگر از خوابیدن، هراس پیدا کرده‌است؛ پیشنهاد جان را برای گریم‌شدن به شکل ارواح و رفتن به مهمانی هالووین را می‌پذیرد. الی رقصان و مست در حال سپری کردن لحظات خوشی با
الی رقصان و مست در حال سپری کردن لحظات خوشی با جان است، که مجدداً کابوس سندی و مشتریانش را می‌بیند؛ و زیر باران از مهمانی خارج می‌شود. کابوس سندی دست‌بردار او نیست؛ اما با رسیدن جان و به آغوش کشیدن و بوسیدن لب‌هایش، موقتاً آرام می‌گیرد. الی که نمی‌خواهد بخوابد؛ جان را به خانه‌اش می‌برد؛ و با او هم‌بستر می‌شود. اما همزمان که جان روی بدن اوست؛ و در رؤیا، جک را در حالی که سندی را در بستر به قتل می‌رساند، می‌بیند. الی در دانشکده و در حال پرو طرحش، سندی غرق در خون را در قامت دوستش می‌بیند؛ که از او می‌خواهد، او
را در قامت دوستش می‌بیند؛ که از او می‌خواهد، او را پیدا کند. او به پرس و جو دربارهٔ سندی می‌پردازد؛ و در صحبت با کالینز و تصور اینکه لیندزی، همان جک قاتل است؛ نزد پلیس می‌رود، اما جدی گرفته نمی‌شود. بنابراین الی سعی می‌کند؛ در کتابخانه، گزارش‌های روزنامه‌ها را در مورد قتل سندی را پیدا کند. اما برعکس به گزارشات از مردانی می‌رسد، که یکی پس از دیگری ناپدید شده‌اند. او موضوع را با جان در میان می‌گذارد؛ الی که دیگر در واقعیت هم ارواح مردان را می‌بیند؛ سعی می‌کند با ترسش روبه‌رو شود، و آن‌ها را با قیچی که در دست
با ترسش روبه‌رو شود، و آن‌ها را با قیچی که در دست دارد، نابود کند؛ اما در واقعیت او درحال کشتن جاکوستا است؛ که با مداخله جان روبه‌رو می‌شود. الی، سندی را در خیابان دیده و به‌دنبال او می‌رود؛ و وقتی موفق به فرار از دست اشباح و روح جک می‌شود؛ به سندی می‌رسد؛ ولی سندی با پرت‌کردن الی از او می‌خواهد، که دیگر رهایش کند. الی با این باور که باید انتقام سندی را بگیرد، در کافه با لیندزی روبرو می‌شود. الی با ضبط مخفیانه صدای لیندزی، از او دربارهٔ سندی می‌پرسد. لیندزی با اقرار به شناختن سندی، کشتن او را انکار می‌کند؛
با اقرار به شناختن سندی، کشتن او را انکار می‌کند؛ و می‌گوید او از وقتی فاحشه شد، مُرد. در کشاکش صحبت با الی، لیندزی میخانه را ترک می‌کند؛ اما در برخورد با تاکسی، کشته می‌شود. رئیس میخانه فاش می‌کند، که لیندزی قبلاً پلیس بوده‌است؛ و در واقع همان مردی بوده که از سندی خواسته، با ترک روسپی‌گری، خود را نجات دهد. الی وحشت زده به همراه جان می‌رود، تا به خانم کالینز اطلاع دهد، که لندن را ترک می‌کند. خانم کالینز فاش می‌کند، که پلیس از او تحقیقات کرده‌است و رویاهای الی تاحدی درست بوده‌اند؛ و الکساندر کالینز درحقیقت
تاحدی درست بوده‌اند؛ و الکساندر کالینز درحقیقت همان سندی است. کالینز در ادامه، اقرار می‌کند، برعکس تصور و رؤیای الی، او بوده که آن‌شب جک را به قتل رسانده‌است؛ و تمام مردانی که پیش از آن، از طرف جک برای سکس به ملاقات او می‌آمدند، را نیز کشته و اجسادشان را در کف و دیوارهای خانه پنهان کرده‌است. کالینز سعی می‌کند، الی را هم بکشد؛ تا داستانش برملا نشود. در همین لحظه جان به کمک الی می‌آید. کالینز با ضربه‌ای به صورت الی مانع دادن اخطار الی به جان می‌شود؛ و سیگار روشن کالینز باعث شروع آتش‌سوزی در خانه می‌شود. خانم
کالینز باعث شروع آتش‌سوزی در خانه می‌شود. خانم کالینز به شکم جان چاقو می‌زند؛ و دست الی را نیز مجروح می‌کند. الی در حال فرار با ضربه‌ای به کالینز، به طبقه بالا و اتاقش فرار می‌کند؛ جایی که ارواح قربانیان سندی با التماس از الی می‌خواهند، که خانم کالینز را بکشد؛ اما او قبول نمی‌کند. خانم کالینز وارد اتاق الی می‌شود، جایی که او نیز ارواح را می‌بیند؛ و توسط روح جک تحت تأثیر قرار می‌گیرد. با آمدن پلیس، کالینز سعی می‌کند گلوی خودش را ببرد، اما الی مانع او می‌شود؛ و به سندی می‌گوید که می‌فهمد چرا آن مردان را
و به سندی می‌گوید که می‌فهمد چرا آن مردان را کشته‌است؛ و از او التماس می‌کند که زنده بماند. سندی به الی می‌گوید، که خود و دوستش جان را نجات دهد. نهایتاً کالینز در ساختمان می‌سوزد. مدتی بعد، الی به موفق می‌رسد؛ و طرح‌های او در جشنواره مد آخر سال، به نمایش گذاشته می‌شود. مادربزرگش و جان به او در پشت صحنه تبریک می‌گویند. الی روح مادرش و در ادامه سندی را در آینه می‌بیند، که برای او دست تکان می‌دهد؛ و برای او بوسه می‌فرستد. تولید. توسعه. ادگار رایت برای اولین بار فیلم را در سال ۲۰۰۷ ایده‌پردازی کرد. او این طرح
فیلم را در سال ۲۰۰۷ ایده‌پردازی کرد. او این طرح را به عنوان یک «ولنتاین تاریک» در لندن و محله سوهو، قبل از شروع فیلمبرداری فیلم برای "پایان دنیا" (۲۰۱۳) با دو تن از تهیه‌کنندگان نایرا پارک و ریچل پرایر مطرح کرد. رایت که در سامرست بزرگ شده بود، به داستان‌های والدینش در مورد روی سن در دهه ۱۹۶۰ گوش می‌داد؛ که به شیفته شدن او به این دوران کمک کرد. او وسواس خود را از طریق مجموعه رکوردهای دهه ۱۹۶۰ پرورش داد؛ و گفت که «تقریباً آن دهه بدون موسیقی، ناپدید می‌شود». اما او به یاد می‌آورد که خاطرات مادرش از دهه شصت
اما او به یاد می‌آورد که خاطرات مادرش از دهه شصت مدرن لندن، همیشه خاطره خوبی نبود؛ و او یک بار گفت: "من یک بار با دوستم به سوهو رفتم و توسط مردی مورد آزار و اذیت قرار گرفتیم؛ اما ما را بدرقه کردند؛ و این پایان داستان بود. وسواس رایت به لندن دهه ۱۹۶۰ به شکل‌گیری مضامین فیلم کمک کرد. "چیزی که به نظر من واقعاً کابوس وار است؛ و حدس می‌زنم عنصری وجود دارد، که در آن به نوعی خودم را سرزنش شدید کنم؛ خطر نوستالژیک بیش از حد در مورد دهه‌های گذشته‌است. به نوعی، فیلم دربارهٔ عاشقانه کردن گذشته‌است؛ و چرا انجام این کار
عاشقانه کردن گذشته‌است؛ و چرا انجام این کار اشتباه است.» فیلم‌های بریتانیایی دهه ۱۹۶۰ نیز الهام‌بخش رایت بودند؛ که گفت: «بسیاری از فیلم‌های آن دوره دربارهٔ جنبه‌های تاریک سوهو یا تجارت نمایشی هستند. شما هنوز باید بپرسید که از کجا می‌آیند؛ زیرا چیزهای زیادی وجود دارد. از آن‌ها که بیشتر هیجان‌انگیز هستند؛ این نوع رویکرد تنبیهی را با شخصیت‌های زن در پیش می‌گیرند. فیلم‌های زیادی هستند، که به نظر می‌رسد، ژانر آن‌ها این است که، «دختری به لندن می‌آید تا پیشرفت کند و به خاطر تلاش‌هایش به شدت مجازات می‌شود.»
کند و به خاطر تلاش‌هایش به شدت مجازات می‌شود.» فیلم‌نامه. فیلم‌سازی به نام سم مندس ابتدا رایت را به فیلمنامه‌نویسی به‌نام کریستی ویلسون-کنز معرفی کرد؛ که با مندس فیلم‌نامه "۱۹۱۷" (۲۰۱۹) را نوشت. ویلسون-کنز به‌طور گذرا به رایت گفت «که او به مدت پنج سال به عنوان بارمن در رستوران توکان در سوهو کار کرده‌است و در گوشه ای، بالاتر از سان‌سِت استریپ در خیابان دِین زندگی می‌کند». در شب رأی‌گیری برگزیت در سال ۲۰۱۶ آنها در بارهای زیرزمین سوهو، به فردی به نام تریشا رسیدند؛ جایی که رایت داستان فیلم را برای او تعریف
رسیدند؛ جایی که رایت داستان فیلم را برای او تعریف کرد. در دسامبر ۲۰۱۷، پس از پایان تور مطبوعاتی برای فیلم "بیبی راننده"، رایت برای شروع فوری کار بر روی دنباله فیلم تحت فشار بود؛ اما در عوض تصمیم گرفت، برای فیلم بعدی خود «جهتی کاملاً متفاوت» را برگزیند. او با ویلسون-کنز تماس گرفت؛ و از او پرسید:: «که آیا او می‌خواهد فیلمنامه دیشب در سوهو را بنویسد». آن‌ها دفتری را در سوهو اجاره کردند؛ تا روی فیلم‌نامه کار کنند. آنها از مشورت و پوشه‌ای از تحقیقات جمع‌آوری شده توسط لوسی پاردی، کارگردان و پژوهشگر برنده جایزه