payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تئاتر آف-برادوی (بیرون برادوی) به هر سالن تئاتر حرفه‌ای در شهر نیویورک گفته می‌شود که ظرفیت صندلی آن بین ۱۰۰ تا ۴۹۹ نفر باشد. این تئاترها از تئاترهای برادوی کوچک‌تر و از تئاترهای آف-آف-برادوی (که کمتر از ۱۰۰ صندلی دارند) بزرگ‌تر هستند. یک «تولید آف-برادوی» به نمایشی (اعم از نمایشنامه، موزیکال یا تئاتر مفرح) گفته می‌شود که در چنین سالنی اجرا می‌شود و به قراردادهای مربوط به اتحادیه صنفی و سایر قراردادها پایبند است. برخی از نمایش‌هایی که اولین بار در آف-برادوی اجرا می‌شوند، بعداً در برادوی نیز به روی صحنه
اجرا می‌شوند، بعداً در برادوی نیز به روی صحنه می‌روند. در حالی‌که جوایز تونی تنها به نمایش‌های برادوی اختصاص می‌یابند، جوایز دیگری مثل جایزه دراما دسک و جایزه اوبی برای نمایش‌های آف برادوی در نظر گرفته شده است. تاریخچه. اصطلاح آف-برادوی در اصل به هر سالن و تولیدات آن در خیابانی که خیابان برادوی را در میدتاون منهتن و منطقه تئاتر (مرکز صنعت تئاتر آمریکا) قطع می‌کرد، اشاره داشت. بعدها، اتحادیه تئاترها و تهیه‌کنندگان آف-برادوی آن را به عنوان یک سالن حرفه‌ای در منهتن با ظرفیت صندلی حداقل ۱۰۰ و حداکثر ۴۹۹ نفر
منهتن با ظرفیت صندلی حداقل ۱۰۰ و حداکثر ۴۹۹ نفر تعریف کرد، یا به هر نمایشی که در چنین سالنی اجرا می‌شود و به قراردادهای مربوط به سندیکاها و سایر قراردادها پایبند است. پیش از این، صرف نظر از اندازه محل برگزاری، یک تئاتر برادوی (به جای آف برادوی) در نظر گرفته می‌شد، اگر در محدوده «جعبه برادوی» قرار می‌گرفت. این محدوده از خیابان چهلم تا خیابان پنجاه و چهارم و از خیابان ششم تا خیابان هشتم، شامل میدان تایمز و خیابان چهل و دوم غربی می‌شود. این تغییر در تعریف قراردادی «آف برادوی» به نفع تئاترهایی بود که معیار ۴۹۹
«آف برادوی» به نفع تئاترهایی بود که معیار ۴۹۹ صندلی را داشتند، زیرا حداقل دستمزد مورد نیاز برای بازیگران انجمن برابری بازیگران در تئاترهای آف برادوی در مقایسه با الزامات حقوق این انجمن برای تئاترهای برادوی کمتر بود. پذیرش معیار ۴۹۹ صندلی پس از یک اعتصاب یک روزه در ژانویه ۱۹۷۴ اتفاق افتاد. نمونه‌هایی از تئاترهای آف برادوی در محدوده جعبه برادوی، «تئاتر لورا پلس» و «مرکز تئاتر» هستند. جنبش آف برادوی در دهه ۱۹۵۰ به عنوان واکنشی به تجاری گرایی برادوی آغاز شد و مکان‌های ارزان تری را برای نمایش‌هایی که بسیاری از
ارزان تری را برای نمایش‌هایی که بسیاری از هنرمندان آینده برادوی را استخدام کرده بودند فراهم کرد. موفقیت اولیه آن، اجرای نمایش "تابستان و دود" نوشته تنسی ویلیامز در سال ۱۹۵۲ در تئاتر «دایره در میدان» بود. به گفته مورخان تئاتر، کن بلوم و فرانک ولاستینک، آف برادوی، مجرای جدیدی برای "شاعران، نمایشنامه‌نویسان، بازیگران، ترانه‌سرایان و طراحان… بود. اولین نمایش موزیکال آف برادوی در سال ۱۹۵۴ احیای "اپرای سه‌پولی" بود، که ثابت کرد تولیدات آف برادوی می‌توانند از نظر مالی موفق باشند. ردیف تئاتر، در خیابان چهل و دوم
مالی موفق باشند. ردیف تئاتر، در خیابان چهل و دوم غربی بین خیابان‌های نهم و دهم منهتن، شامل تعدادی تئاتر آف برادوی و آف آف برادوی است. این مکان در اواسط دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت و در سال ۲۰۰۲ نوسازی شد. بسیاری از نمایش‌های آف برادوی بعدها در برادوی نیز اجرا شده‌اند، از جمله نمایش‌های موزیکالی همچون «مو»، «گاد اسپل»، «فروشگاه کوچک ترسناک»، «یکشنبه در پارک با جورج»، «اجاره»، «باغ‌های خاکستری»، «اورین تاون»، «خیابان کیو»، «بیست و پنجمین دوره مسابقات سالانه املای شهرستان پاتنام»، «عصر راک»، «در ارتفاعات»، «بهار
شهرستان پاتنام»، «عصر راک»، «در ارتفاعات»، «بهار بیداری»، «نزدیک به نرمال»، «هدویگ و اینچ عصبانی»، «خانهٔ سرگرم‌کننده»، «همیلتون»، «ایون هنسن عزیز»، «هادز تاون»، و «کیمبرلی اکیمبو». به ویژه دو نمایش موزیکال «گریس» و «ردیف هم‌سرایان» که در برادوی به موفقیت چشمگیری رسیدند، تهیه‌کنندگان دیگر را تشویق کردند که نمایش‌های خود را ابتدا در آف برادوی اجرا کنند. نمایش‌هایی که از آف برادوی به برادوی منتقل شده‌اند شامل «»، «من همسر خودم هستم»، «پل و تونل»، «قلب نرمال» و «اختلالات ساحلی» هستند. تولیدات دیگری مانند
و «اختلالات ساحلی» هستند. تولیدات دیگری مانند «استامپ»، «بلو من گروپ»، «پسران محراب»، «جنایت کامل»، «برادوی ممنوعه»، «نانسنس»، «پسران برهنه آواز می‌خوانند»، «پسر خفاشی: موزیکال» و «دوستت دارم، تو کاملی، حالا تغییر کن» سال‌ها در آف برادوی اجرا شدند، اما هرگز به برادوی نرفتند. «فانتاستیک»، طولانی‌ترین موزیکال تاریخ تئاتر، ۴۲ سال اجرای اصلی خود را در آف برادوی گذراند و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۷ دوباره در آف برادوی اجرا شد. جوایز. نمایش‌ها، بازیگران و عوامل خلاق آف برادوی واجد شرایط دریافت جوایز زیر هستند: جایزه
برادوی واجد شرایط دریافت جوایز زیر هستند: جایزه حلقه منتقدان درام نیویورک، جایزه حلقه منتقدان بیرونی، جایزه دراما دسک، جایزه اوبی (اهدا شده از سال ۱۹۵۶ توسط "ویلج ویس")، جایزه لوسیل لورتل (ایجاد شده در سال ۱۹۸۵ توسط اتحادیه تئاترها و تهیه‌کنندگان آف برادوی) و جایزه دراما لیگ. اگرچه نمایش‌های آف برادوی واجد شرایط دریافت جوایز تونی نیستند، اما در سال ۱۹۵۶ (قبل از تغییر قوانین) یک استثنا قائل شدند، زمانی که لوته لنیا بهترین اجرای یک بازیگر نقش مکمل زن در یک موزیکال را برای تولید آف برادوی "اپرای سه‌پولی"
موزیکال را برای تولید آف برادوی "اپرای سه‌پولی" دریافت کرد.
چرخش اشتباه به تاهو یک فیلم اکشن و جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ میلادی به کارگردانی فرانک خلفون با بازی کوبا گودینگ جونیور، میگوئل فرر و هاروی کایتل است. داستان. فردی که وظیفه مدیریت یک باند کوچک و جنایتکار را در شهر کوچکی دارد که قاچاقچی مواد مخدر نیز هست حال وی می‌خواهد از بزرگ‌ترین فروشنده مواد مخدر در کشور که زیر دستش نیز کار می‌کند انتقام بگیرد. تولید. این فیلم در اسپوکن (واشینگتن) فیلمبرداری شده است.
یوگنی روداکوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال اسپارتاک ایوانو-فرانکیفسک، و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شوروی و زیر ۲۱ سال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یوری ایستومین (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو و باشگاه فوتبال متالیست خارکوف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
مورتاز خورتسیلاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
یوگنی لووچف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، باشگاه فوتبال دینامو مسکو، و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
وولودیمیر کاپلیچنی (; – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
ویکتور کولوتوف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال روبین کازان و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال شوروی و اوکراین بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
وولودیمیر اونیشچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک و باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
ویاچسلاف سمیونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اوکراینی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال آرسنال کی‌یف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
آندری یاکوبیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال پاختاکور تاشکند و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
آناتولی کوکسوف (؛ ۲۱ نوامبر ۱۹۴۹ – ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل اتحاد شوروی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده بود.
گنادی یوریوژیخین (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لکوموتیو سنت پترزبورگ و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
رِواز میخِیْلیس دْزه دْزُدْزوآشْویلی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال گرجی‌تبار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال دینامو تفلیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده‌است.
سرگی اولشانسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا مسکو، باشگاه فوتبال زسکا خاباروفسک، باشگاه فوتبال نیکا مسکو، و باشگاه فوتبال اسپارتاک مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
ولادیمیر پیلگوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، باشگاه فوتبال دنیپرو، باشگاه فوتبال کوبان کراسنودار، و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده‌است.
یوری یلیسیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو مسکو، باشگاه فوتبال کریلیا سووتوف سامارا، و باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
یوژف سابو (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زوریا لوهانسک، باشگاه فوتبال اوورلا اوژهورود، باشگاه فوتبال دینامو کی‌یف، و باشگاه فوتبال دینامو مسکو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال شوروی بازی کرده‌است.
وهم‌ها و دروغ‌ها (انگلیسی: "Lies &amp; Illusions") یک فیلم سینمایی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ در ژانر اکشن و معمایی به کارگردانی تیبور تاکاچ با بازی کریستین اسلیتر و کوبا گودینگ جونیور است. داستان. داستان فیلم در مورد دروغگویی یک زن به نامزدش و سوء استفاده از موقعیت همسرش برای رسیدن به یک گنج است … تولید. فیلمبرداری اصلی از مارس ۲۰۰۸در واشینگتن آغاز شد.
الکساندر پونومارف (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شاختار دونتسک، باشگاه فوتبال تورپدو مسکو، و باشگاه فوتبال روتور ولگوگراد اشاره کرد.
جید آملیا ثیروال (؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۹۲) خواننده، ترانه‌سرا، فعال انگلستانی و عضو گروه دخترانه بریتانیایی لیتل میکس است. این گروه در سری هشتم "ایکس فاکتور" اون نخست در سال ۲۰۰۸ در مسابقه اکس فکتور شرکت کرد اما در مرحله دو حذف شد. او در سال ۲۰۱۱به صورت انفرادی در مسابقه اکس فکتور شرکت کرد و داوران او را با (جسی نلسون، لی آن پینوک، پری ادواردز) همگروهی کردند. او دارای صدایی با نت بالا است و به عنوان وکال و رقصنده در گروه شناخته می‌شود. اوایل زندگی. جید آمیلا ثیروال، در منطقه لایگیت از ساوث شیلدز واقع در
ثیروال، در منطقه لایگیت از ساوث شیلدز واقع در انگلستان بزرگ شده‌است. او دختر نرما بادوی و جیمز ثیروال است و یک برادر بزرگتر به نام کارل ثیروال دارد. وی از طرف مادر مصری یمنی و از طرف پدر انگلیسی است. او در سالهای ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ برای ایکس فاکتور تست داد اما در مرحله بوت کمپ حذف شد. زندگی شخصی. جید در کودکی بخاطر مشکلات خانوادگی و مرگ پدربزرگش و اذیت و آزار در مدرسه بی اشتهایی عصبی گرفت. او در سوث شیلدز به دنیا آمده‌است. وی اصل و نسب و تبار مصری-یمنی دارد. او از سال ۲۰۱۶ با جِد الیوت در رابطه بود تا در تابستان
سال ۲۰۱۶ با جِد الیوت در رابطه بود تا در تابستان ۲۰۱۹ آنها اعلام کردند از یکدیگر به علت نداشتن وقت کافی برای با هم بودن، جدا شده‌اند. جید از حامیان حقوق دگرباشان جنسی است. جید در سال ۲۰۱۹ به‌طور رسمی به عنوان ترانه‌سرا در Sony ATV به همراه لی آن پیننوک مشغول به کار شد
روش جنگ (انگلیسی: "The Way of War") یک فیلم آمریکایی محصول سال ۲۰۰۹ به کارگردانی جان کارتر و با بازی کوبا گودینگ جونیور ، جان تری ، لنس ردیک ، جی. کی. سیمونز ، کلارنس ویلیامز سوم و ژاکلین دسانتیس است . فیلمنامه توسط جان کارتر و اسکات شافه نوشته شده است. فیلمبرداری عمدتاً در بتن‌روژ، لوئیزیانا ، لوئیزیانا انجام شده است. داستان. یک فرد شبه نظامی بعد از اینکه یک توطئه را کشف می‌کند دست به کار میشود تا افشا سازی کند. او درمیابد که گروهی قصد ایجاد توطئه برای به راه انداختن یک جنگ را در سر دارند ...
جنبش زنده‌ماندن ، جنبشی تشکیل‌شده از افراد و گروه‌ها است که به‌طور فعال برای شرایط اضطراری، مانند اختلالات ممکن در نظم اجتماعی یا سیاسی، در مقیاس محلی تا بین‌المللی آماده می‌شوند. زنده‌ماندن همچنین شامل آماده‌سازی برای اضطرارهای شخصی همچون از دست دادن کار یا رهاماندن در حیات وحش یا شرایط نامساعد جوی، با تأکید بر اتکای به خود، ذخیره‌سازی نیازها، و فراگیری دانش و مهارت‌های زنده‌ماندن است. زنده‌ماندن بیشتر مهارت‌های دفاع شخصی را فرا می‌گیرند، خوراک و آب انبار می‌کنند، برای خودکفا شدن آماده می‌شوند، و
انبار می‌کنند، برای خودکفا شدن آماده می‌شوند، و ساختارهایی نظیر خلوتگاه‌های زنده ماندن یا سرپناه‌های زیرزمینی می‌سازند که به آنها کمک می‌کند از فاجعه جان سالم به در ببرند. پیشینه. پیشینه جنبش زنده‌ماندن به دوران جنگ سرد بازمی‌گردد که بر یافتن راه‌هایی عملی برای برخورد با فجایع فرهنگی و زیست‌محیطی احتمالی متمرکز بود. در آن هنگام یکی از نگرانی‌های اصلی در جهان، استفاده از جنگ‌افزار هسته‌ای بود. به نظر می‌آید کرت ساکسون واژه زنده‌ماندن را در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) ابداع کرده باشد. او خواهان انقلاب مسلحانه بود و
ابداع کرده باشد. او خواهان انقلاب مسلحانه بود و کتابچه‌های آموزشی برای ساخت اسلحه و مهمات منتشر می‌کرد. پیروان او بخش تندرو جنبش زنده‌ماندن را تشکیل می‌دهند. در دو دهه پایانی سده ۲۰ (میلادی) دولت آمریکا تصمیم به سرکوب این جنبش گرفت. اما برخوردهای خشنی مانند واقعه ویکو به افزایش احساسات ضددولتی دامن زدند. امروزه بیشتر پیروان جنبش زنده‌ماندن، آشکارا موضعی تدافعی دارند و تلاش می‌کنند از سیاست‌ورزی سال‌های نخست خود فاصله بگیرند. برای همین، آنان، تنها، برای کارهای عملی و نه مباحث عقیدتی کنش می‌کنند.
فریدون خاوند اقتصاددان و تحلیلگر اقتصادی اهل ایران و استاد اقتصاد در دانشگاه پاریس است. تحلیل‌های وی از اقتصاد ایران و خاورمیانه، مورد توجه رسانه‌های فارسی و انگلیسی‌زبان بود. او همچنین در رادیو بین‌المللی فرانسه به تحلیل اقتصادی و برنامه‌سازی مشغول بود. خاوند در رسانه‌های فارسی‌زبان، از جمله بی‌بی‌سی فارسی رادیو زمانه رادیو فردا و ایران اینترنشنال به عنوان کارشناس حضور داشت.
مرزبان (انگلیسی: Linewatch) فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر مهیج محصول سال ۲۰۰۸ میلادی با بازی با کوبا گودینگ جونیور و به کارگردانی کوین بری است. این فیلم در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۸ به صورت فیلم ویدئویی در ایالات متحده منتشر شد. داستان. مایکل دیکسون نگهبان مرزی می‌باشد که در مرز آمریکا - مکزیک خدمت می‌کند. او زندگی روان و خوبی دارد و همچنین دارای یک همسر و فرزندی ۵ ساله می‌باشد. اما بزودی مشخص می‌شود که او گذشته‌ای فجیع داشته و حالا رازهای گذشته اش تبدیل به خطری بزرگ برای او شده‌اند …
گونتر وینهولد (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌ بود.
هاینر بالتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
ایگون اشمیت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
فریدهلم هیبرمن (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت براونشوایگ اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
هارتویگ بلایدیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آلمان و آلمان بازی کرده‌است.
هرمن بیتز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰، باشگاه فوتبال کایزرسلاوترن، و باشگاه فوتبال کیکرز اوفنباخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال آلمان و زیر ۲۳ سال آلمان بازی کرده‌است.
رودولف زلیگر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف و باشگاه فوتبال دویسبورگ اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
کلاوس ووندر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال دویسبورگ، باشگاه فوتبال هانوفر ۹۶، و باشگاه ورزشی وردر برمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال آلمان، زیر ۲۱ سال آلمان، آلمان غربی بی، و آلمان بازی کرده‌است.
دیتر میتز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
برند نیکل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آینتراخت فرانکفورت و باشگاه ورزشی یانگ بویز برن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال آلمان بازی کرده‌است.
یورگن کالب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کارلسروهه اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
ایوالد هامس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
هانس-یورگن برادلر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوخوم اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال آلمان غربی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ شرکت کرده‌است.
قهرمان تحت تعقیب یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۰۸ به کارگردانی برایان سمارز در اولین کارگردانی خود با بازی کوبا گودینگ جونیور، ری لیوتا، کیم کوتس و نورمن ریدس است. این فیلم در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۰۸ به صورت فیلم ویدئویی در ایالات متحده منتشر شد. داستان. لیام کیس (کوبا گودینگ جونیور) یک مرد زباله گرد است که زندگی او آنطور که او انتظار داشت پیش نرفت. لیام برای تحت تاثیر قرار دادن دختر رویاهایش، یک سرقت دقیق از بانک را برنامه ریزی می‌کند که با پریدن او برای نجات دختر در آخرین لحظه به اوج
با پریدن او برای نجات دختر در آخرین لحظه به اوج محبدبیت خود می‌رسد. با این حال، زمانی که روز سرقت فرا می‌رسد، نقشه به شکل غیرمنتظره‌ای شکل می‌گیرد و هر دو دختر و لیام توسط یکی از سارقان مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرند. لیام پس از بهبودی از مجروحیت، دزدی را که به او و دختر شلیک کرده بود، را می‌کشد. او سپس متوجه می‌شود که یاران سارق مرده تا زمانی که انتقام آن مرگ را نگیرند متوقف نمی‌شوند و ... تولید. فیلمبرداری در صوفیه، بلغارستان در طی ۳۲ روز در تاریخ ۳ آوریل تا ۵ مه ۲۰۰۷ انجام شد. بازخوردها. دیوید جانسون از
تا ۵ مه ۲۰۰۷ انجام شد. بازخوردها. دیوید جانسون از DVD Verdict نوشت، "این فیلم بیش از حد خشونت آمیز است، اما قهرمان تحت تعقیب در نهایت یک ماجرای نرم و توخالی دارد."
تدوینگر وحید چگینی راز آرماگدون عنوان مجموعه تلویزیونی، که توسط سعید مستغاثی در گروه اقتصادی-سیاسی شبکه خبر صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، و به تهیه کنندگی رضا جعفریان ساخت شد. به گزارش خبرگزاری فارس، این مجموعه مستند در ۴ فصل با نام‌های «راز آرماگدون»، «راز آرماگدون ۲: ارتش سایه‌ها» و «راز آرماگدون ۳: معبد تاریکی» و «راز آرماگدون ۴: پروژه اشباح» طی سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۹ از شبکه‌های خبر، یک و سه تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شد. قسمت چهار این مجموعه با عنوان پروژه اشباح باعث شد این برنامه در دانشگاه عبری
پروژه اشباح باعث شد این برنامه در دانشگاه عبری تلاویو واقع در اسرائیل مورد نقد قرار گیرد. راز آرماگدون ۴ (پروژه اشباح). بنابه گفتهٔ تهیه‌کنندگان این برنامه، مجموعه مستند «راز آرماگدون ۴: پروژه اشباح» براساس اسناد و مدارک داخلی و خارجی، نقش کانون‌های پنهان صهیونیستی در به خدمت گرفتن رسانه‌ها (اعم از مطبوعات، رادیو تلویزیون، اینترنت، سینما و بازی‌های کامپیوتری) در جهت جنگ نرم علیه اسلام و ایران و انقلاب اسلامی است. همچنین پدیدآوردن «فرقه‌های نوپدید شبه عرفانی و شرک‌آمیز» برای تخریب اذهان نسل جوان و دور ساختن
و شرک‌آمیز» برای تخریب اذهان نسل جوان و دور ساختن آنها از ادیان توحیدی و ابراهیمی به تصویر کشیده می‌شود. عنوان کلی بعضی از قسمتهای مجموعهٔ تلویزیونی آرماگدون که به گفته تهیه‌کنندگان مجموعه ای ۱۰۴ قسمتی است عبارتند از: پلورالیزم رسانه ای، کریدور شوک (تخریب بی‌بی‌سی و بهائیت)، یورش امواج (شبکه‌های ماهواره ای)، فیس بوک و مایکروسافت (نبرد صلیبی-صهیونی)، بازخوانی تاریخ سینمای ایران (تراشیدن منجی‌های موازی)، فرقه‌های صهیونی، تروریست‌های کودتاچی (بهائیت)، رؤیای سرزمین موعود (جنایات بهائیت)، درویشان سکولار،
سرزمین موعود (جنایات بهائیت)، درویشان سکولار، عرفان‌های نوظهور (مزدورانی مانند دالایی لاما، کریشنا مورتی، سای بابا با کمک صهیونیست‌ها) و اما دو قسمت آخر که با تعداد زیاد فیلم، کتاب و مقالات تخریبی موازی، حمایت شده‌است معنویت‌های آنارشیستی (ایلیا رام‌الله، پائولو کوئیلو، اوباما) و توطئه‌های صهیونی. خلاصهٔ قسمتها. قسمت دهم (پلورالیزم رسانه ای) به‌طور خلاصه به نشریات پس از انقلاب اسلامی پرداخته‌است (بجز کیهان، جمهوری اسلامی، رسالت)و عنوان می‌کند که اینها به محافل ماسونی و صهیونیستی وابسته اند و دستور فروپاشی
ماسونی و صهیونیستی وابسته اند و دستور فروپاشی ایدئولوژیک به عنوان سرآغاز فروپاشی فیزیکال را دنبال می‌کنند؛ و آمریکایی‌ها، اروپایی‌ها و بنیادهای صهیونیستی حامیان مالی و فکری این نشریات هستند. قسمت یازدهم (کریدور شوک). در این قسمت به تخریب بی‌بی‌سی اختصاص دارد و در آن عنوان می‌کند که این رسانه با دستگاه‌های جاسوسی، آیین بهائیت و مراکز صهیونی ارتباط مستقیم دارد. قسمت دوازدهم (یورش امواج). در این قسمت، همه شبکه‌های ماهواره ای را بعنوان شبکه‌های صهیونیستی- آمریکایی معرفی می‌کند و هدف آنها را براندازی نظام
آمریکایی معرفی می‌کند و هدف آنها را براندازی نظام اسلامی ایران بیان می‌کند. قسمت سیزدهم (اینترنت). در این قسمت به شرکت‌های بزرگ کامپیوتری و اینترنتی مانند فیس بوک و مایکروسافت اشاره می‌کند؛ و به‌طور کلی عنوان می‌کند که اینترنت محصول وزارت دفاع آمریکا، پنتاگون است، که در حیطهٔ جنگ سرد دیجیتالی و به عبارتی نبرد صلیبی- صهیونی قرار می‌گیرد و همگی وابسته به صهیونیزم می‌باشند. قاچاق حدود ۸۰۰ هزار زن و دختر از شرق به غرب از جرائم و از نشانه‌های فساد اخلاقی موجودیتی به نام اینترنت است. قسمت پانزده، شانزده و هجدهم
به نام اینترنت است. قسمت پانزده، شانزده و هجدهم (بازخوانی تاریخ سینمای ایران). در این قسمت به بازخوانی سینمای ایران می‌پردازد، و عنوان می‌کند که سینمای ایران توسط صهیونیست‌ها و فراماسونرها شکل گرفت و نخسین حلقه سالن‌های سینما در ایران توسط فارغ التحصیلان مدارس صهیونیستی آلیانس (اتحادیه جهانی اسرائیلی) به‌وجود آمد. آرماگدون نوزدهم (فرقه‌های صهیونی). در این قسمت گفته می‌شود که صهیونیست‌ها سعی کرده‌اند با تولید منجیهای موازی و دروغین در برابر موعود مقدس جهان اسلام قد علم کنند. به کفته تهیه‌کنندگان این مجموعه
قد علم کنند. به کفته تهیه‌کنندگان این مجموعه فرقه‌های ضاله بابیت و بهائیت درهمین راستا به‌وجود آمده‌اند. همچنین رسانه‌هایی مانند بی‌بی‌سی و صدای آمریکااز مبلغان آنها هستند و علی محمد باب (بنیانگذار بابیت) به امپراتوری جهانی صهیونیسم وابسته است. همچنین تصویر نامه ای از محمد علی باب نشان داده میوشد که از آن با عنوان تصویر توبه نامهٔ خفت بار علی محمد باب وسند بی سوادی وی یاد می‌شود. آرماگدون بیست (تروریست‌های کودتاچی). در این قسمت به موضوع بهائیان پرداخته‌است و عنوان می‌کند، بهائیان مسئول حوادث ضد ایرانی و
و عنوان می‌کند، بهائیان مسئول حوادث ضد ایرانی و ضداسلامی دویست سال گذشته هستند و ارتباط تنگاتنگی از طریق انگلیس با مشروطه خواهان داشته‌اند. این موضوع در قالب جمله ای به‌صورت عملیات مهیب تروریستی، جاسوسی، کودتا گرانه و منهدم کننده فرقه ضاله بهائیت در برنامه عنوان می‌شود. آرماگدون بیست یکم (رؤیای سرزمین موعود). در این قسمت ادامه جنایات بهائیت و رابطهٔ آنها با اسرائیل، سی آی ای و ساواک بیان می‌شود، و تلاش آنها برای تسخیر ایران بعنوان سرزمین موعود مطرح می‌شود. آرماگدون بیست دوم (درویشان سکولار) این قسمت به
آرماگدون بیست دوم (درویشان سکولار) این قسمت به موضوع عرفان‌های غیررسمی (غیردولتی) شیعه اشاره می‌شود که در آن عنوان میوشد این عرفانها توسط کانون‌های صهیونی به‌وجود آمده‌اند. تصوف و دراویش محصول صحیونیست‌ها و فراماسونرها هستند.» قسمت بیست چهارم (عرفان‌های نوظهور). تأکید سازندگان برنامه در این قسمت بر این عرفان‌ها و فرقه‌هایی که توسط مزدورانی چون دالایی لاما، سای بابا، کریشنا مورتی و اشو بنیان‌گذاری شده‌اند می‌پردازند، که با امکانات سازمانهای اطلاعاتی صهیونیستی و فراماسونری ترویج می‌شوند و همگی فاسد هستند، و
و فراماسونری ترویج می‌شوند و همگی فاسد هستند، و به انحرافات اخلاقی منجر شده و قصد بیشتر آنها مقابله با انتظار شیعیان است. این عرفانهای جعلی می‌خواهند همان ایده شیطانی تسخیر زمین را که مطلوب صحیونیست‌ها است دنبال کنند. قسمت ۲۵ و ۲۶ (معنویت‌های آنارشیستی (ایلیا، پائولو کوئیلو و…) و توطئه‌های صهیونی ضد ظهور). در قسمت‌های ۲۵ و ۲۶ این مجموعه که چندین بار در بهمن ۱۳۸۹ از تلویریون جمهوری اسلامی باز پخش شد، دربارهٔ ایلیا رام‌الله (بنیانگذار جمعیت الاهیون؛ اِل یاسین) مدعی خدایی است و جوانان ایرانی را گمراه