payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیویا اسپاندانا (به انگلیسی: Divya Spandana) (متولد ۲۹ نوامبر ۱۹۸۲)، که با عنوان حرفه ای رامیا شناخته می‌شود (کانادایی: ರಮ್ಯಾ "Ramyā")، بازیگر و سیاستمدار هندی است و عضو پارلمان در لوک سابا از ماندیا، کارناتاکا بود. او در درجه اول در صنعت فیلم‌سازی کانادا فعالیت می‌کند، اما در فیلم‌های تامیلی و تالیوود نیز حضور دارد. رامیا دریافت کننده دو جایزه فیلم‌فیر جنوب، یک جایزه اودایا و یک جایزه فیلم دولتی کارناتاکا است. رامیا اولین بازیگری خود را در سال ۲۰۰۳ در فیلم "کانادایی" زبان "ابهی آغاز کرد". اگرچه او به‌طور
"کانادایی" زبان "ابهی آغاز کرد". اگرچه او به‌طور پراکنده در فیلم‌های تامیلی و تلوگو کار کرده است اما کار او در صنعت فیلم کانادا توجه بیشتری را جلب کرده است. او برنده جایزه اودایا و جایزه فیلم فیر برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در فیلم "آمریتاداره" (۲۰۰۵) و "تنهانم تنهانم" (۲۰۰۶) بوده است. عملکرد او به عنوان نام‌بخش قهرمان در ۲۰۱۱ درام عاشقانه "Sanju Weds Geetha" موجب موفقیت بیشتر او شد و جایزه فیلم کارناتاکا برای بهترین بازیگر زن را به دست آورد. رامیا همچنین در فیلم فانتزی "بلاکچین" سال ۲۰۱۱ بازی کرده است
در فیلم فانتزی "بلاکچین" سال ۲۰۱۱ بازی کرده است و فیلم‌های موفق تجاری از جمله سال ۲۰۱۶ حماسه-فانتزی "ناگاراوو بازی کرده است". اسپاندانا در سال ۲۰۱۲ به عنوان عضو جناح جوانان به کنگره ملی هند پیوست. او بعداً در انتخابات سال ۲۰۱۳ پیروز شد تا نماینده مجلس حوزه انتخابیه ماندیا در کارناتاکا شود، اما در انتخابات سراسری هند (۲۰۱۴) شکست خورد. وی به عنوان رئیس گروه رسانه‌های دیجیتال کنگره منصوب شده است. او در فیلم آبهی بازی کرده است. اوایل زندگی. رامیا در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۲ در بنگلور، کارناتاکا به دنیا آمد. مادر او،
۱۹۸۲ در بنگلور، کارناتاکا به دنیا آمد. مادر او، رنجیتا، عضو ارشد حزب کنگره در کارناتاکا است، در حالی که پدر مادربزرگش، آرتی ناریان، یک صنعتگر بود. نام تولد وی دیویا اسپاندانا ولی نام هنری خود را از راجکومار گرفته است. رامیا اهل جامعه وکالیگا است. پدر و مادرش اهل ماندیا هستند. او در مدرسه سنت هیلدا در اوتی و در مدرسه مسیحی، چنای، تامیل نادو تحصیل کرد. حرفه فیلم. رامیا اولین فیلم بلند سینمایی خود را در سال ۲۰۰۳ با فیلم آبهی آغاز کرد. وی اولین بار در صنعت فیلم تامیلی با نام هنری رامیا ظاهر شد. او در فیلم‌های
تامیلی با نام هنری رامیا ظاهر شد. او در فیلم‌های لشکر فیل‌ها و پادشاه بازی کرده است. زندگی سیاسی. رامیا در سال ۲۰۱۲ به کنگره جوانان هند پیوست. وی با پیروزی در انتخابات در سال ۲۰۱۳، از حوزه انتخابیه ماندیا در کارناتاکا عضو پارلمان کنگره ملی هند (INC) شد. در انتخابات عمومی هندوستان ۲۰۱۴، او دوباره از ماندیا به رقابت پرداخت اما با CS5500 رأی توسط سی‌اس پاتاراجو شکست خورد. در ماه مه ۲۰۱۷ به وی وظیفه احیای رسانه‌های اجتماعی INC داده شد و به عنوان رئیس تیم دیجیتال کنگره در سطح ملی انتخاب شد. به گفته روزنامه‌های
کنگره در سطح ملی انتخاب شد. به گفته روزنامه‌های مختلف و خانه‌های رسانه ای، وی نقش مهمی در دور زدن تصویر رسانه‌های اجتماعی راهول گاندی و INC داشته است. در اوت سال ۲۰۱۷، رامیا برای حمایت از وارنیکا کوندو، زنی که «تحت تعقیب و تقریباً ربوده شدن» بود، یک کمپین آنلاین با هشتگ #AintNoCinderella ایجاد کرد
کوتا سرینیواسا راو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و سیاستمدار اهل راج بریتانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کلمات زنان دارای معانی متفاوتی هستند" و "کدام مسیر به خانه عمه من می‌رسد؟" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ناندی شده‌است. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که کوتا سرینیواسا راو در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته‌است:
کریشنام راجو (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، هنرپیشه، و تهیه‌کننده فیلم اهل هند است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بیلا"، "ریبل"، "نیزه سه‌شاخه"، "سوبرامانیام کیست؟" و "راده شیام" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ناندی شده‌است.
سیتوک سرنگنگی (زاده ۲۲ اوت ۱۹۶۵) شاعر، بازیگر و دراماتیز اهل اندونزی است. در پورودادی، جاوه مرکزی زاده شده‌است، وی در سن جوانی علاقه‌مند به ادبیات شد و به شدت دیگران را تحت تأثیر خویش قرار داد. برای تحصیلات دانشگاهی به جاکارتا نقل مکان کرد تحت تأثیر رندرا قرار گرفت. سیتوک تقریباً یک دهه در این شرکت ماند و در چندین نمایشنامه ظاهر شد زیرا سبک ادبیات خود را اصلاح می‌کرد. اولین مجموعه شعر "وی به نام Persetubuhan Liar" در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. سایت سیتوک از آن زمان مجموعه‌های شعر متعددی را منتشر کرده‌است، از جمله
مجموعه‌های شعر متعددی را منتشر کرده‌است، از جمله یک اثر دو زبانه با عنوان " "هیچ چیز"" و نسخه‌های تجدید نظر شده که در مجموعه ای که به عنوان "Tripitakata" شناخته می‌شوند. وی شعرهای خود را در کشورهایی مانند هلند و آلمان به نمایش گذاشته و در کارگاه‌های نویسندگان در هنگ کنگ و آیووا شرکت کرده‌است. اشعار او، در ژانرهای متنوعی با موسیقی سازگار شده‌است. در سال ۱۹۹۹، "آسیاویک" سیتوک را به عنوان "بهترین شاعر جوان اندونزی" توصیف کرد. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. سرنگنگی در دورولگی، پورودادی، جاوه مرکزی در ۲۲ اوت ۱۹۶۵
در دورولگی، پورودادی، جاوه مرکزی در ۲۲ اوت ۱۹۶۵ متولد شد. در جوانی در تئاتر فعال بود، و در دوره دبیرستان شروع به نوشتن شعر کرد. تئاتر و مجموعه اول. در سال ۱۹۸۵، سیتوک برای تحصیل در دانشکده هنر و ادبیات مؤسسه آموزش معلمان جاکارتا به پایتخت اندونزی، جاکارتا نقل مکان کرد. در ده سال همکاری با تئاتر بنکل، سیتوک اشعار، مونولوگ‌ها و بازیگری را تمرین کرد و در چندین نمایش گروهی ظاهر شد. تأثیر و پذیرش انتقادی. کار سیتوک در رسانه‌های مختلف اقتباس شده‌است. در سال ۲۰۱۲ "سمستا سینتا"، یک آلبوم از ترانه‌های هنری بر اساس
"سمستا سینتا"، یک آلبوم از ترانه‌های هنری بر اساس شعرهای او منتشر کرد. یان "کرنال"، نویسنده استرالیایی، آلبوم جاز به نام "Singing Srengenge را" بر اساس اثر این شاعر منتشر کرد. آثار سیتوک توسط دنیس جانا و دیوید کوتلووی نیز اقتباس شده‌است. زندگی شخصی. سیتوک با فراه مولیدا ازدواج کرده‌است. این زوج یک دختر دارن و همسر او یک رمان‌نویس است. سیتوک اولین اثر خود را با نام "هیچ چیز جز عشق" در سال ۲۰۰۴ منتشر کرد. تا سال ۲۰۰۹ بیش از ۴۰٬۰۰۰ نسخه از آن فروخته شده بود. او رمان دیگری به نام "Aphrodite" منتشر کرده‌است و
او رمان دیگری به نام "Aphrodite" منتشر کرده‌است و در سال ۲۰۰۹ مشغول کار بر روی یک مجموعه داستان کوتاه بود. او به همراه خانواده‌اش در بانتول، یوگیاکارتا زندگی می‌کنند.
هانا آزولای هسفاری (؛ زاده ۲۹ ژوئن ۱۹۶۰) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، نمایشنامه نویس، کارگردان فیلم اهل اسرائیل است او برنده دو بار جایزه اوفیر شده است، او یک فعال حقوق زنان هم است و کار خود را به ارتقاء آگاهی در مورد موضوعات عدالت اجتماعی و تنوع فرهنگی اختصاص داده‌است. در سال ۲۰۱۵، او به احترام روز جهانی زن، نمایش فیلم خود به نام «"افراد نارنجی» ،" را در محکومیت کودک‌همسری، به نمایش گذاشت، به سخنرانی در مقر سازمان ملل متحد در نیویورک دعوت شد. اوایل زندگی. آزولای-هسفاری در ۲۹ ژوئن ۱۹۶۰ در شهر بئرشبع، اسرائیل
در ۲۹ ژوئن ۱۹۶۰ در شهر بئرشبع، اسرائیل زاده شد. پدر و مادرش از مراکش به اسرائیل مهاجرت کرده بودند. او در مدرسه به نام "Mae Boyar" در اورشلیم تحصیل کرد. پس از اتمام تحصیلات در دبیرستان، آزولای هسفاری خدمت سربازی خود را در نیروی ارتش اسرائیل (IDF) انجام داد. پس از خدمت سربازی، وی به تحصیل تئاتر و بازیگری در دانشگاه تل‌آویو پرداخت. تئاتر. در اوایل دهه ۱۹۸۰، آزولای -هسفاری دانشگاه تل آویو را ترک کرد. او به یکی از بنیانگذاران گروه تئاتر ساده تبدیل شد، تیمی چند فرهنگی که به هنرمندان این امکان را می‌داد تا جهان
فرهنگی که به هنرمندان این امکان را می‌داد تا جهان بینی فرهنگی خود را بیان کنند و محور اصلی پروژه‌های خود باشند. این گروه تئاتر بر ارائه تجربیات واقعی افراد در طول تاریخ محلی، مانند نسل اول بازماندگان هولوکاست و نسل دوم مزراحی در اسرائیل، تمرکز داشتند. آزولای-هسفاری در تمام جنبه‌های این گروه تئاتر کار کرد: وی در جمع‌آوری کمک‌های مالی، فیلمنامه‌نویسی، تولید و بازیگری شرکت کرد. فیلم. یکی از اولین فیلمنامه‌های آزولی، شاکور (۱۹۹۴) بود که کارگردانی آن را شاموئل هسفاری انجام داد که داستان نیمه اتوبیوگرافیک از یک
انجام داد که داستان نیمه اتوبیوگرافیک از یک خانواده مراکشی است که به اسرائیل مهاجرت می‌کنند و جوایز و افتخارات بین‌المللی را دریافت می‌کنند. در این فیلم همچنین دروس انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی و مطالعات زنان گنجانده شده‌است. زندگی شخصی. آزولای هم‌اکنون در یافا، اسرائیل زندگی می‌کند. او با نمایشنامه‌نویس و کارگردان شاموئل هسفاری ازدواج کرده‌است و سه فرزند دارند.
تامر نفر (؛ زادهٔ ۶ ژوئن ۱۹۷۹) رپ، هنرپیشه، فیلم‌نامه‌نویس، کنشگری اهل فلسطین است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.
زاکری لاوتیدیس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، نویسنده است. بازیگر و نویسنده فیلم آمریکایی ساکن در شیکاگو، ایلینویز است. وی به دلیل فعالیت در آدیوس وایا کن دیوس به عنوان بهترین بازیگر و بهترین نویسنده فیلمنامه در جشنواره فیلم بل ایر در سال ۲۰۱۴ معرفی شد. او همچنین در جستجوی استعدادهای سراسری سایمون فولر XIX Entertainment برای بازیگران جدید، فینالیست خارج از شیکاگو بود. وی از بنیانگذاران Ave Fenix Pictures یک شرکت فیلمسازی مستقل و بین‌المللی است که در شیکاگو، لس آنجلس و مکزیک مستقر است و و بنیانگذار جنبش فیلم‌سازی لا
و مکزیک مستقر است و و بنیانگذار جنبش فیلم‌سازی لا روازا است.
«هم‌خون من» () قسمت ششم از فصل ششمِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال‌پردازانهٔ "بازی تاج‌وتخت" و قسمت ۵۶ از کلِ این سریال است. فیلم‌نامه‌نویس این قسمت بریان کاگمن، و کارگردان آن جک بندر است. عنوان این قسمت، اشاره به یک ضرب‌المثل در زبان دوتراکی دارد که میان یک «کال» (رهبر) و سوارکاران جان‌برکف او گفته می‌شود. در واقع هر کال، برای خود ۳ جنگاور نیرومند و جان‌برکف دارد که پیمان بسته‌اند تمام زندگی خود را فدای خدمت به رهبر خود کنند و در این راه، از هیچ کاری فروگذار نیستند. این فدائیان سوارکار، خونِ «کال» را، خون خودشان
این فدائیان سوارکار، خونِ «کال» را، خون خودشان می‌دانند. عنوان این سریال همچنین اشارهٔ غیرمستقیمی است به بازگشت سمول تارلی به نزد خانواده‌اش، بازگشت بنجن استارک نزد برن استارک و همچنین تلاش خاندان لنیستر و تایرل برای نجات و بازپس‌گیری فرزندانشان از های اسپارو. نگارش فیلم‌نامه. «هم‌خون من» نوشته بریان کاگمن است. کاگمن از ابتدا نویسنده این سریال بوده و پیش‌تر هفت قسمت دیگر را نیز نوشته است، همچنین قسمت بعدی سریال را نیز او نوشته است. عنوان این قسمت، «هم‌خون من»، اشاره به گفته معروف دوثراکی‌ها بین «کال» و
من»، اشاره به گفته معروف دوثراکی‌ها بین «کال» و یاران وفادارش دارد. در مصاحبه‌ای با مجله "انترتینمنت ویکلی"، کاگمن درباره روند فکری‌اش هنگام نوشتن صحنه دیدار سمول تارلی با خانواده‌اش گفت: «با وجود تمام سختی‌هایی که سمول تارلی تجربه کرده، من عاشق بررسی دینامیک‌های خانوادگی هستم. مادر، خواهر و برادرش افراد اساساً خوبی هستند اما پدرش در برابر پسر دورافتاده‌اش آدمی سرد و سنگدل است. بخش دردناکی در آن صحنه وجود دارد که پدرش هر نفرتی که نسبت به او داشته می‌ریزد و سمول نمی‌تواند از خودش دفاع کند. این برای ما جذاب
سمول نمی‌تواند از خودش دفاع کند. این برای ما جذاب بود — سمول مردی را کشته، یک وایت واکر را کشته، تبدیل به یک قهرمان بزرگ شده، اما هنوز نمی‌تواند جلوی پدرش بایستد.» کاگمن درباره داستان آریا نیز در همان مصاحبه گفت که پیش‌زمینه تئاتری دارد و «توانایی اظهار نظر درباره نمایش و واکنش‌ها نسبت به آن از طریق شخصیت‌ها خیلی برایم سرگرم‌کننده بود. این سریال اغلب به خاطر خشونت و بزرگی شخصیت‌ها متهم می‌شود. این یک داستان عظیم اپرایی است. ما می‌توانیم به شوخی و با احترام خودمان را نقد کنیم و درباره چگونگی نگاه مخاطب به
خودمان را نقد کنیم و درباره چگونگی نگاه مخاطب به داستان بحث کنیم — چه خوب و چه بد — و اینکه نگاه به داستان چگونه تغییر می‌کند. علاوه بر این، لذت دراماتیک آریا که زندگی خودش را روی صحنه می‌بیند بسیار جذاب است.» دی. بی. وایس درباره آریا گفت: «ما مشتاق بودیم نمایش درون نمایش را اجرا کنیم و این یک تصویر آینه‌ای کج و معوج و سرگرم‌کننده از چیزهایی است که قبلاً دیده‌ایم.» دیوید بنیاف افزود: «بخشی از لذت آریا این است که می‌داند بسیاری از جزئیات اشتباه روایت شده‌اند، اما همیشه افسوس خورده که فرصت دیدن مرگ جافری
اما همیشه افسوس خورده که فرصت دیدن مرگ جافری براتیون را نداشته و حالا این فرصت را پیدا کرده است. این البته نسخه‌ای طنزآمیز است اما برای او بسیار خوشایند است.» دی. بی. وایس همچنین اضافه کرد: «آریا کم‌کم تحت تاثیر این اجراها قرار می‌گیرد و لیدی کرین، بازیگری که باید بکشد، کسی است که مانند خودش زندگی‌اش را وقف بدل شدن به دیگران کرده است.» در رابطه با صحنه پایانی قسمت که دنریس تارگرین سوار بر دراگون است و خالاسار تازه‌اش را جریحه‌دار می‌کند، دیوید بنیاف در ویدیوی پشت صحنه گفت که این صحنه بازتاب سخنرانی کال
پشت صحنه گفت که این صحنه بازتاب سخنرانی کال دروگو پیش از مرگش است: «یکی از لحظات مورد علاقه ما در فصل اول شنیدن سخنرانی کال دروگو به خالاسارش بود، این سخنرانی به شدت در ذهن دنریس مانده و تقریباً از همان زبان در صحبت با دوثراکی‌ها استفاده می‌کند. او در واقع به آن‌ها قولی را که یکی از خال‌های بزرگ سال‌ها پیش داده بود یادآوری می‌کند و می‌گوید اکنون زمان آن است که به آن وعده وفا کنند.»
اوپندرا راو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، فیلم‌ساز، تهیه‌کننده، ترانه‌سرا و خواننده اهل هند است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آیشواریا"، "هالیوود"، "پسر ساتیامورتی"، "اتو شانکار"، "اوپندرا"، "زمین"، "کولی" و "اخبار" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر جنوب شده‌است.
بَع بَع لند یک فیلم بدون‌کلام ۸ ساعته محصول سال ۲۰۱۷ است. این فیلم سناریو، بازیگر انسانی و ترکیب به‌خصوصی ندارد و فقط شامل تصاویر حرکت آهسته از تعدادی گوسفند است که در مزرعهٔ «لِیر مارنی لَمب» حوالی تیپتری در اسکس انگلستان زندگی می‌کنند. بَع بَع لند که نامش یادآور فیلم پرفروش لا لا لند است، محصول شرکت «کالم» است که محصولات مربوط به مراقبه و ذهن‌آگاهی تولید می‌کند. در رسانه‌ها از این فیلم با عناوینی همچون «حماسهٔ اسلوموشن» و «کسل کننده‌ترین فیلمی که تا کنون ساخته شده» یاد شده‌است. الکس تو بنیانگذار کالم و
ساخته شده» یاد شده‌است. الکس تو بنیانگذار کالم و تهیه‌کنندهٔ فیلم گفته‌است «بع بع لند بهتر از هر نوع قرص خواب و درمان نهایی بی‌خوابی‌ست.» این گفته برخلاف نظر متخصصانی است که برای پیشگیری از اختلال خواب، تماشای فیلم و حتی نگاه کردن به صفحهٔ نمایش پیش از خوابیدن را توصیه نمی‌کنند. ساخت فیلم‌های حرکت آهسته کار غیر معمولی نیست و جزوی از جنبش آوانگارد به‌شمار می‌آید. افرادی مانند اندی وارهول، آندری تارکوفسکی، آنتونیونی، بلا تار، اینگمار برگمان و شانتال آکرمن در ساخت بعضی آثارشان از این فرم فیلم‌سازی بهره
در ساخت بعضی آثارشان از این فرم فیلم‌سازی بهره گرفته‌اند.
هارونا کوجیما (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و خواننده پبشین ژاپنی است. او قبلا عضو گروه موسیقی ای‌کی‌بی ۴۸ بود.
هیتومی (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌سرای ژاپنی است.
matsui_jurina جورینا ماتسویی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ژاپن است.
امی سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده ژاپنی است.
آنا ایریاما (؛ زادهٔ ) بازیگر، یوتیوبر و خواننده ژاپنی و عضو پیشین گروه موسیقی ای‌کی‌بی ۴۸ است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون در ژاپن و مکزیک مشغول به فعالیت هنری است.
سائه میازاوا (؛ زادهٔ )بازیگر، شخصیت تلویزیونی و خواننده پیشین ژاپنی است.
تومیکو وان (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده پاپ اهل ژاپن است.
کایری سین (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ژاپن است. وی در سال ۲۰۲۰ به انتخاب مجله wargeadictos از بین تمامی کشتی گیران زن در بین ۲۰ کشتیگیر برتر و در رده دهم قرار گرفته است.
خواننده و ترانه‌سرای ژاپنی است که بیشتر به خاطر فعالیت به عنوان عضو سابق گروه دختران شناخته می‌شود، جایی که به عنوان رهبر گروه و به عنوان کاپیتان تیم N. فعالیت می‌کرد. همچنین عضو سابق تیم K ای‌کی‌بی ۴۸ است.
خواننده، مدل و بازیگر ژاپنی است که عضو &lt;bdi&gt;&lt;/bdi&gt; گروه دختران نگیزاکا ۴۶ است. حرفه. شرایشی پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در کالج موسیقی به عنوان علاقه اش به آواز خواننده شد. سپس، یکی از معلمانش او را برای پیوستن به برای نگیزاکا ۴۶ تشویق کرد. فعالیت آواز خواندن شیرایشی از زمانی آغاز شد که وی به عنوان یکی از اعضای نسل اول گروه رسمی رقیب ای‌کی‌بی ۴۸، نگیزاکا ۴۶، در تاریخ ۲۱ اوت ۲۰۱۱ پذیرفته شد. وی به عنوان یکی از اعضایی که در اولین این گروه " " " را در ۲۲ فوریه ۲۰۱۲ اجرا کرد ، انتخاب شد. هنگامی
را در ۲۲ فوریه ۲۰۱۲ اجرا کرد ، انتخاب شد. هنگامی که نگیزاکا ۴۶دومین تک آهنگ خود رابا عنوان " Oide Shampoo " منتشر کرد، او بار دیگر برای اجرا انتخاب شد. کار او به عنوان یک مدل از زمانی شروع شد که او در پاییز / زمستان در جایزه دختران ۲۰۱۲ در کنار هم گروه سابق خود در نگیزاکا ۴۶، ناناز نیشینو شرکت کرد. شرایشی وقتی در قسمت اول ژانویه ۲۰۱۳ در تلویزیون "Count Count" و قسمت ۱۶ مارس ۲۰۱۳ اوما زوکی ظاهر شد، محبوبیت بیشتری پیدا کرد "!". "شرایشی" از قسمت ۵ ژانویه ۲۰۱۳ و "باچی باچی الکیترو" از قسمت ۱۶ آوریل ۲۰۱۳ "مجری
و "باچی باچی الکیترو" از قسمت ۱۶ آوریل ۲۰۱۳ "مجری دائمی" بوده‌است. او از ۲۳ مارس ۲۰۱۳ به جوانترین مدل مجله مد زنان "ری" ، منتشر شده توسط شوفونوتومو تبدیل شد. شرایشی برای ششمین تک آهنگ "The Rule Girl " که در ۳ ژوئیه ۲۰۱۳ منتشر شد به عنوان مرکزیت و خواننده اصلی در نگیزاکا ۴۶ انتخاب شد. او موقعیت خواننده اصلی گروه را از رینو ایکوما گرفت و جایگزین آن شد. در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۴، شرایشی برای اولین کتاب عکس خود به نام "Seijun na Otona Shiraishi Mai" رویدادی برگزار کرد. شرایشی اولین عضو نگیزاکا ۴۶ است که کتاب عکس
کرد. شرایشی اولین عضو نگیزاکا ۴۶ است که کتاب عکس انفرادی منتشر کرده‌است. وی گفت: «من خوشحالم که اولین نفرم.» دومین کتاب عکس او، "مای استایل"، در ۲۳ ژانویه ۲۰۱۵ منتشر شد. این کتاب در سطح کشور در رده‌بندی کتاب‌های عمومی اریکون در رتبه چهارم و برای اولین بار در گروه کتاب عکس با فروش ۱۹٬۰۰۰ نسخه در رتبه نخست قرار گرفت. در سپتامبر سال ۲۰۱۶، شرایشی نقش مهمی را در فیلم "Ushijima the Loan Shark 3 بازی کرد". در تاریخ ۷ فوریه ۲۰۱۷، سومین کتاب عکس انفرادی وی با نام " "گذرنامه" " منتشر شد. این کتاب بیست بار تجدید چاپ
"گذرنامه" " منتشر شد. این کتاب بیست بار تجدید چاپ شد و کل تیراژ چاپ تا ژوئن سال ۲۰۱۸ از ۳۱۰٬۰۰۰ نسخه فراتر رفت. علاوه بر این، در نیمه اول سال ۲۰۱۸، او بیشترین تعداد حضور در تبلیغات تلویزیونی را در بین هر تارنتو دیگر در ژاپن نشان داد. شرایشی مسئول مرکز بیستمین آهنگ سینمایی نگیزاکا 46 " Synchronicity " بود که در ۲۵ آوریل ۲۰۱۸ منتشر شد که در هفته اول ۱۱۱۱۸۵۵۲ نسخه فروخته شد. دیسکوگرافی. تک آهنگ‌های نگیزاکا ۴۶
بازیگر ژاپنی، صداپیشه، تارنتو، مشاور صندوق جهانی طبیعت و سفیر حسن نیت برای یونیسف است. او به خاطر کارهای خیرخواهانه اش بسیار شناخته شده‌است و به عنوان نخستین افراد مشهور ژاپنی شناخته شده‌است که به شهرت جهانی رسیده‌است. در سال ۲۰۰۶، دونالد ریچی در کتاب خود " "پرتره‌های ژاپنی: تصاویر افراد مختلف" " به کورویاناگی به عنوان ":" "محبوب‌ترین و تحسین شده‌ترین زن در ژاپن". اشاره کرد اوایل زندگی. کورویاناگی در سال ۱۹۳۳ در نگیساکا توکیو متولد شد. پدر وی ویولونیست و مجری کنسرت بود. نام مستعار او در کودکی مطابق خاطرات
کنسرت بود. نام مستعار او در کودکی مطابق خاطرات زندگینامه خود در سال ۱۹۸۱، توتو-چان ("Totto-chan") بوده‌است. کورویاناگی در جوانی به مدرسه ابتدایی توموی گاکون رفت. تحصیلات. کورویاناگی در کالج موسیقی توکیو تحصیل کرد و در رشته اپرا فعالیت داشت، زیرا قصد داشت خواننده اپرا شود. پس از فارغ‌التحصیلی، با پیوستن او به "توکیو هوسو گکیدان" به بازیگری و صنعت سرگرمی تلویزیون علاقه‌مند شد. پس از آن، او اولین بازیگر زن ژاپنی شد که با شرکت پخش ژاپن یا ان‌اچ‌کی (NHK) قرارداد امضا کرد. حرفه. پس از صداپیشگی لیدی پنلوپ در
امضا کرد. حرفه. پس از صداپیشگی لیدی پنلوپ در سریال‌های تلویزیونی Thunderbirds, کورویاناگی برای اولین بار در سال ۱۹۷۵ وقتی که برنامه تلویزیونی بعد از ظهر خود «اتاق تتسوکو» (Tetsuko no Heya) را اجرا کرد شناخته شد، که اولین نمایش تلویزیونی در ژاپن بود. این نمایش توسط کانال تلویزیونی خصوصی تی‌وی آساهی پخش شد و گفتگوی کورویاناگی با افراد مشهور از زمینه‌های مختلف از جمله تلویزیون، ورزش و سیاست به نمایش درآمد. آمارها نشان می‌دهد، تا اوایل دهه ۱۹۹۰، کورویاناگی با دو هزار مهمان ژاپنی و خارجی مصاحبه کرده بود. گرمی
دو هزار مهمان ژاپنی و خارجی مصاحبه کرده بود. گرمی او به عنوان یک مصاحبه‌کننده و هنر مهارت در صحبت کردن عاملی است که باعث شده تا برنامه تلویزیونی طولانی شود. او همچنین با حضور منظم خود در مسابقه تلویزیونی «اسرار جهانی» برای مخاطبان ژاپنی آشنا است. کارهای خیرخواهانه. کورویاناگی به دلیل کارهای خیرخواهانه و جمع‌آوری اعانه در سطح بین‌المللی شناخته شده‌است. او بنیاد Totto را تأسیس کرد. این بنیاد به‌طور حرفه ای بازیگران ناشنوا را آموزش می‌دهد و دیدگاه کورویاناگی را در مورد آوردن تئاتر برای ناشنوایان اجرا می‌کند.
در مورد آوردن تئاتر برای ناشنوایان اجرا می‌کند. در سال ۱۹۹۷، کورویاناگی کتاب "کودک توتو چان" را چاپ کرد، که براساس تجربه وی در سالهای ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۶ است که به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف مشغول به فعالیت بود. کورویاناگی مدیر شعبه صندوق جهانی طبیعت در ژاپن است. کورویاناگی دو بار تئاتر ملی ناشنوایان آمریکا را به ژاپن آورده‌است، و با آنها توسط زبان اشاره بازیگری کرد. افتخارات. کورویاناگی به دلیل مصاحبه در رسانه‌ها و سرگرمی‌های تلویزیونی، جایزه پخش فرهنگی ژاپن را گرفت که بالاترین جایزه افتخاری تلویزیون در ژاپن است.
که بالاترین جایزه افتخاری تلویزیون در ژاپن است. از آن زمان تاکنون ۱۴ بار به عنوان شخصیت تلویزیونی مورد علاقه ژاپن، برای نمایش اتاق Tetsuko به او رای داده شده‌است. در سال ۲۰۰۰، کورویاناگی اولین دریافت کننده جایزه جهانی رهبری برای کودکان بود که در دهمین سالگرد اجلاس جهانی برای کودکان در سال ۱۹۹۰ توسط یونیسف تأسیس شد. در ماه مه سال ۲۰۰۳، کورویاناگی به پاس دو دهه خدمت خود برای فرزندان جهان، را دریافت کرد.
کی یاسودا (؛ زادهٔ ) خواننده، نوازنده و بازیگر ژاپنی است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او عضو و رهبر گروه پاپ ژاپنی "Morning Musume" بود. یاسودا به همراه ماری یاگوچی و سایاکا ایچی دومین نسل از خوانندگانی بودند که به عضویت این گروه می‌پیوستند."Morning Musume" پیش از پیوستن آنها، تنها یک ترانه رسمی به نام قهوه صبح ("Morning Coffee") منتشر کرده بود. زندگی. یاسودا در دبیرستان کیمیتسو شوگیو (شهر) در شهر فوتسو، استان چیبا حضور یافت، اما برای دنبال کردن رویاهای خود در صنعت سرگرمی تحصیل را
دنبال کردن رویاهای خود در صنعت سرگرمی تحصیل را کنار گذاشت. او تا سال ۱۹۹۸ در یک رستوران مک دونالد در زادگاهش مشغول به کار بود. حرفه. او به عنوان نسل دوم مورنینگ میوزیوم وارد گروه شد. پس از پیوستن او، مورنینگ میوزیوم به تولید یک آلبوم و سه تک آهنگ دیگر ادامه داد تا اینکه آسوکا فوکودا تصمیم گرفت برای ادامه تحصیلات گروه را را ترک کند. یکی از برجسته‌ترین کارهای آنها زمانی بود که او با ناتسومی آبه آهنگ "Sanpo" را برای یک مسابقه رادیویی همکاری کرد و این هنگ محبوبیت زیادی پیدا کرد و درخواستی منتشر شد تا آن را به
زیادی پیدا کرد و درخواستی منتشر شد تا آن را به یک تک آهنگ رسمی تبدیل کند، هرچند که این اتفاق هرگز نیفتاد. یاسودا و ایشی در دومین آلبوم مورنینگ میوزیوم یک ترانه مخصوصاً جذاب با نام "Otome no Shinrigaku" (روانشناسی دخترانه) خواندند. در پاسخ به محبوبیت، سانکو تصمیم گرفت تا آنها را با عضو نسل سوم، ماکی گوتو گروه‌بندی کند تا زیر گروه گروه مورنینگ میوزیوم پیتمونی (همچنین به عنوان پوچیمونی نیز شناخته می‌شود) را در سال ۱۹۹۹ ایجاد کند. از اولین تک آهنگ آنها "Chokotto Love" با فروش بیش از یک میلیون نسخه استقبال شد.
Love" با فروش بیش از یک میلیون نسخه استقبال شد. پس از ترک یوکو ناکازاوا، رهبر وقت آن زمان میوزیوم، در سال ۲۰۰۱، یاسودا (که در آن زمان قدیمی‌ترین عضو این گروه بود) به همراه کوری ایدا رهبری شد. پس از عزیمت یاسودا، اییدا رهبر مورنینگ میوزیوم شد و یاگوچی رهبر فرعی شد. رهبری پیتمونی به یوشیزاوا واگذار شد، و دو عضو جدید که یکی ماکوتو اوگاوا بود به گروه اضافه شدند. در H! P، او در دو آلبوم Folk Songs، با ناکازاوا و دیگر هنرمندان H! P همکاری داشته‌است. یاسودا در سال ۲۰۰۴، گفت که در حال یادگیری نحوه نواختن فلوت است.
۲۰۰۴، گفت که در حال یادگیری نحوه نواختن فلوت است. یاسودا فارغ‌التحصیل در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۰۹ است. در سال ۲۰۱۰، اعلام شد که کی یاسودا برای اعضای جدید گروه موسیقی «دریم مورنینگ میوزیوم» به سایر اعضای سابق مورنینگ موزیوم می‌پیوندد. زندگی شخصی. در ۲۹ مه ۲۰۱۳، یاسودا اعلام کرد که با آشپز کوزاکی یوشی ازدواج کرده‌است. در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۷، او اعلام کرد که اولین نوزادش را باردار است.
کشتی‌گیر حرفه ای ژاپنی است. ساکورا پس از شروع کار خود در انجمن بین‌المللی کشتی ژاپن در اوت سال ۱۹۹۵، برای چندین تبلیغ در سراسر ژاپن کار کرد، پیش از آنکه در اوایل سال ۲۰۰۶ به روبان یخی پیوند عناوین بی شماری را کسب کرد. ساکورا نه تنها برای ارتقاء کشتی، بلکه مسئولیت آموزش کشتی گیران را نیز به عهده داشت، جایی که او دو بار به عنوان قهرمان و پنج بار قهرمانی را کسب کرد. در طول سال ۲۰۰۹، ساکورا نه تنها مسابقات ICE×۶۰ و مسابقات بین‌المللی تیمی روبان یخی را برگزار کرد، بلکه مسابقات قهرمانی تیم‌های Daily Sports Women
بلکه مسابقات قهرمانی تیم‌های Daily Sports Women و JWP Tag Team و مسابقات قهرمانی زنان NEO Single و NWA Pacific را نیز به عهده داشت که باعث شد مجله "Tokyo Sports" نام او را سال ۲۰۰۹ بگذارد. ساکورا پس از شش سال با روبان یخی، در ژانویه ۲۰۱۲ به دلایل شخصی این گروه را ترک کرد. ماه بعد، ساکورا مسابقات کشتی آزاد Gatoh Move Pro Wrestling را در بانکوک، تایلند تشکیل داد. در اکتبر سال ۲۰۱۲ برنده مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری JWP شد. حرفه کشتی حرفه ای. IWA ژاپن و اف‌ام‌دبیلو (۱۹۹۴–۲۰۰۲). در سال ۱۹۹۴، در سن هفده سالگی،
(۱۹۹۴–۲۰۰۲). در سال ۱۹۹۴، در سن هفده سالگی، موتوکاوا تصمیم به پیدا کردن یک شغل در کشتی حرفه ای گرفت و در نهایت در انجمن بین‌المللی کشتی ژاپن پذیرفته شد. موتوکاوا که تحت نام واقعی خود کار می‌کرد، در ۱۷ اوت ۱۹۹۵ در بازی مقابل کیوکو ایشیکی اولین بازی حرفه ای خود را در رشته کشتی‌گیری انجام داد. از آنجا که IWA ژاپن هیچ کشتی‌گیر زن دیگری نداشت، ساکورا سال اول زندگی خود را تقریباً به‌طور انحصاری با ایشیکی گذراند. در ۱۳ اوت ۱۹۹۷، او اولین قهرمانی خود را بدست آورد، در این مسابقه، لونا واچون را شکست داد تا قهرمانی
در این مسابقه، لونا واچون را شکست داد تا قهرمانی زنان جهان در فدراسیون کشتی آمریکا (AWF) را کسب کند. در ۲۴ ژانویه سال ۱۹۹۸، ساکورا با پیروزی در مسابقات قهرمانی AJW، مامو ناکانیشی را شکست داد. او عنوان قهرمانی را در ۱۲ آوریل به ناکانیشی از دست داد. ۱۹ مارس ۱۹۹۹، موتوکاوا در مسابقات قهرمانی زنان جهان AWF از یوکو کوزوگی شکست خورد و پس از آن او IWA ژاپن را ترک کرد. گاتوکونیان (۲۰۰۲–۲۰۰۶). در سال ۲۰۰۲، موتوکاوا به تبلیغات گاتوکونیان (GTKN) پیوست، و در آنجا برای اولین سال تنها به عنوان مربی مشغول به کار شد، قبل
اولین سال تنها به عنوان مربی مشغول به کار شد، قبل از بازگشت به رینگ در سال ۲۰۰۳ با نام جدید Emi Sakura شروع به فعالیت کرد. در طول سال‌های حضور در GTKN، ساکورا زمان خود را بین کشتی‌گیری و تمرین تقسیم کرد و تقریباً تمام کشتی گیران دیگر در این مسابقات بودند. در آوریل ۲۰۰۶، ساکورا گاتوکونیان را ترک کرد تا گروه خود به نام روبان یخی را بسازد. ساکورا به آموزش کشتی گیرانی که با خود از گاتوکونیان گرفته بود، ادامه داد. روبان یخی دو نمایش اول خود را در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۰۶ برگزار کرد. ساکورا اولین مسابقه خود را برای