payamvha/North_RAG huggingface dataset:
browserify اجرا. $ browserify source.js -o target.js این کد همهٔ ماژول‌ها و متعلقات مورد نیاز استفاده شده در codice_1 را اضافه می‌کند و آن‌ها را در codice_2 دسته می‌کند (می‌افزاید). براوزیفای گراف وابستگی را با استفاده از فایل codice_1 شما به عنوان نقطه ورود می‌پیماید و همهٔ منابع هر متعلقاتی که پیدا کند را در بر می‌گیرد.
کارل بوگدانوویچ ونیگ یا به آلمانی، کارل گوتلیب ونیگ (روسی: Карл Богданович Вениг؛ ۲۶ فوریه ۱۸۳۰، در تالین- ۶ فوریه ۱۹۰۸، در سن پترزبورگ) یک نقاش بالتیک-آلمانی بود که در نقاشی از صحنه های تاریخی و مذهبی فعالیت می‌کرد. او سالها استاد دانشگاه آکادمی امپریال هنر بود. زندگینامه. پدر او، گوتلیب، معلم موسیقی در کلیسای سنت نیکلاس بود. مادرش، آگاتا، نقاش آماتور و عمه پیتر کارل فابرگه بود. از سال ۱۸۴۴ تا ۱۸۵۳ در آکادمی هنرهای امپریال به همراه فئودور برونی تحصیل کرد. وی در زمان اقامت در آنجا، چندین مدال، از جمله یک
وی در زمان اقامت در آنجا، چندین مدال، از جمله یک مدال طلا برای به تصویر کشیدن استر قبل از آاسوئروس، کسب کرد. پس از فارغ التحصیلی، وی یک بورس تحصیلی دریافت کرد که به وی امکان ادامه تحصیل در رم را داد؛ وی مدت شش سال در آنجا ماند. در سال ۱۸۶۰، به خاطر نقاشی «مقبره» موفق به کسب عنوان «آکادمیسین» شد. دو سال بعد، وی به خاطر برجستگی نقاشی دو فرشته اعلام شده درگذشت سدوم ، به عنوان یک هنرمند برجسته در نقاشی از وقایع تاریخی شناخته شد. او در همان سال شروع به تدریس نقاشی در آکادمی کرد. در سال ۱۸۶۹، او به عنوان دانشیار
در آکادمی کرد. در سال ۱۸۶۹، او به عنوان دانشیار درآمد و در سال ۱۸۷۶به مرتبه استاد دائم مرتبه دو ارتقاء یافت و در سال ۱۸۸۸ به استاد تمام مرتبه یک ارتقا یافت. پس از سال ۱۸۷۱، وی به عنوان عضو هیئت مدیره آکادمی فعالیت کرد. وی علاوه بر بوم‌های خود، چندین نقاشی دیواری و نماد در کلیسای جامع مسیح منجی ایجاد کرد. برادران او ، بوگدان و پیوتر (۱۸۸۸-۱۸۴۹) نیز نقاش شدند.
آران‌ای ۱۶اس کُدشونده توسط میتوکندری () یک آران‌ای ریبوزومی میتوکندریال است که در انسان توسط ژن «"MT-RNR2"» کُدگذاری می‌شود. این ژن همچنین در انسان سبب تولید نوعی پلی‌پپتید می‌شوند که در سال‌های اخیر یکی از موارد مورد پژوهش برای بیماری آلزایمر بوده‌است. آران‌ای ۱۶اس کُدشونده توسط میتوکندری، هم‌ساخت میتوکندریال آران‌ای ریبوزومی ۲۳اس در پروکاریوت‌ها و آران‌ای ریبوزومی ۲۸اس در یوکاریوت‌هاست.
آران‌ای ۱۲اس کُدشونده توسط میتوکندری () بخشی از زیرواحد کوچک ریبوزوم میتوکندری است که در انسان توسط ژن «MT-RNR1» کُدگذاری می‌شود. طول این ژن، ۹۵۹ نوکلئوتید است و بر روی بازوی کوچک دی‌ان‌ای میتوکندریایی در جایگاه شماره ۱۲ قرار دارد و از ۹۵۳ جفت باز تشکیل شده‌است. آران‌ای ۱۲اس کُدشونده توسط میتوکندری، هم‌ساخت میتوکندریال آران‌ای ریبوزومی ۱۶اس در پروکاریوت‌ها و آران‌ای ریبوزومی ۱۸اس در یوکاریوت‌هاست. جهش در ژن ژن «MT-RNR1» با بروز ناشنوایی در ارتباط است. عملکرد. ژن «MT-RNR1» پروتئینی را کدگذاری می‌کند که در
ژن «MT-RNR1» پروتئینی را کدگذاری می‌کند که در حساسیت سلول‌ها به انسولین و هم‌ایستایی متابولیک نقش دارد. پروتئین یاد شده، بازدارندهٔ چرخهٔ فولات است و در نتیجه بیوسنز پورین جدید را مهار می‌کند و بدین ترتیب، مادهٔ واسط «۵-آمینوایمیدازول-۴-کربوکسامید» (AICAR) و همچنین «پروتئین‌کیناز فعال‌شدهٔ-۵'-آدنوزین مونوفسفات» (AMPK) تجمع می‌یابد. این پروتئین همچنین از بروز مقاومت به انسولین وابسته به سن و رژیم غذایی و همچنین چاقی ناشی از رژیم غذایی جلوگیری می‌کند. اهمیت بالینی. ناشنوایی غیرسندرمی میتوکندریایی. جهش در ژن
ناشنوایی غیرسندرمی میتوکندریایی. جهش در ژن «MT-RNR1» سبب ابتلای دیرهنگام به «ناشنوایی غیرسندرمی میتوکندریال» در اثر سمیت گوشی داروهای آمینوگلیکوزید می‌شود. در این حالت، درجات متفاوتی از کاهش شنوایی حسی - عصبی رخ می‌دهد که با علائم دیگری همراه نیست. بیشتر انواع ناشنوایی‌های غیرسندرمی با آسیب به ساختار گوش درونی و ناشنوایی دائمی همراه است. مشخص گردیده که سه نوع جهش در این ژن موجب ناشنوایی خواهد شد. کمبود کمپلکس ۴ زنجیرهٔ تنفسی میتوکندری. جهش در ژن «MT-RNR1» با بروز کمبود کمپلکس ۴ زنجیرهٔ تنفسی میتوکندری
با بروز کمبود کمپلکس ۴ زنجیرهٔ تنفسی میتوکندری مرتبط است که به آن «کمبود سیتوکروم اکسیداز سی» هم می‌گویند. این بیماری نادر ژنتیکی، بخش‌های مختلفی از بدن از جمله ماهیچه اسکلتی، قلب، مغز و کبد را تحت تأثیر قرار می‌دهد. علائم شایع آن شامل میوپاتی، هیپوتونی، انسفالوپاتی، اسیدوز لاکتیک و کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک است. در یکی از بیماران مبتلا، جهش «9952G&gt;A» مشاهده شد.
سفوپرازون یک آنتی بیوتیک سفالوسپورینی نسل سوم است که توسط شرکت فایزر با نام تجاری Cefobid به بازار عرضه می‌شود. این آنتی‌بیوتیک یکی از معدود آنتی‌بیوتیک‌های سفالوسپورینی است که در درمان عفونت‌های باکتریایی "سودومونا" که در برابر دیگر اعضای این گروه مقاوم است، مؤثر واقع می‌شود. این دارو در سال ۱۹۷۴ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۱ برای مصارف پزشکی تایید شد. سفوپرازون/سولباکتام یک داروی ترکیبی از این ماده با سولباکتام است که با نام تجاری Sulfaperazon عرضه می‌شود. این دارو در حال حاضر در ایران وجود ندارد.
استدلال رُبایِشی شکلی از استنباط منطقی است که با یک مشاهده یا مجموعه‌ای از مشاهدات آغاز می‌کند و سپس به دنبال یافتنِ ساده‌ترین و محتمل‌ترین توضیح برای آن مشاهدات است. این فرایند، برخلاف استدلال قیاسی، هرچند نتیجۀ معقولی به دست می‌دهد، اما به طور قطعی آن را اثبات نمی‌کند. بنابراین، نتیجه‌های استدلال ربایشی دارای ردّی از عدم اطمینان یا تردید دانسته می‌شوند، و با اصطلاحاتی مانند "بهترین گزینۀ موجود" یا "به احتمال زیاد" توصیف می‌شوند. کمابیش می‌توان استدلال ربایشی را به مثابه استنتاج بهترین تببین قلمداد کرد،
را به مثابه استنتاج بهترین تببین قلمداد کرد، گرچه همۀ موارد کاربردِ اصطلاحات "استدلال ربایشی" و "استنتاج بهترین تببین" دقیقاً با یکدیگر معادل نیستند.
اوریتاوانسین (INN، همچنین با نام‌های LY333328، Orbactiv نیز شناخته می‌شود) آنتی بیوتیک گلیکوپپتید نیمه سنتزی جدید است که برای درمان عفونت‌های شدید ناشی از باکتری‌های گرم-مثبت تجویز می‌شود. ساختار شیمیایی آن به عنوان یک لیپوگلیکوپپتید مشابه ونکومایسین است. سازمان غذا و داروی آمریکا و آژانس دارویی اروپا اوریتاوانسین را برای درمان عفونت‌های حاد باکتریایی پوست، تأیید کرده‌اند.
دختر عموی من ریچل رمانی از نویسنده انگلیسی، دافنه دوموریه است که در سال ۱۹۵۱ منتشر گردید. مانند "ربه‌کا"، این رمان نیز در گونه معمایی-عاشقانه نوشته شده‌است و وقایع آن در ابتدا در کورن‌وال صورت می‌گیرد. اقتباس‌ها. اولین فیلم اقتباس شده از این رمان در سال ۱۹۵۲ به کارگردانی هنری کاستر با بازی ریچارد برتون و اولیویا دی هاویلند به نام "دختر عموی من ریچل" ساخته‌شد. فیلم بعدی با همان نام در سال ۲۰۱۷ به کارگردانی راجر میشل و با بازی ریچل وایس، سم کلفلین و ایان گلن پخش شد.
مایکلینا واوتر ، همچنین ووترز ؛ (زاده ۱۶۱۷ درگذشت ۱۶۸۹)، نقاش اهل هلند جنوبی بود. به تازگی آثار او به عنوان یک هنرمند برجسته باروک شناخته شده‌است، آثار او قبلاً به هنرمندان مرد، به ویژه برادرش چارلز نسبت داده شده بود. بزرگداشت. در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۹، Wautier توسط Google Doodle جشن گرفت.
دکستر رویاپرداز تاریک رمانی از جف لیندسی است که در سال ۲۰۰۴ منتشر گردید و اولین کتاب از مجموعه کتاب‌هایی است که در مورد یک قاتل سریالی به نام دکستر مورگان نوشته‌است. اقتباس. از این کتاب در سریال "دکستر" که محصول شبکه شوتایم آمریکا است اقتباس گرفته شده‌است.
جئونگ جی یونگ (انگلیسی: Cheong Chi-yong؛ کره‌ای: 정지용) اغلب در ادبیات با نام چونگ چی-یونگ (۱۷ ژوئن ۱۹۰۲ - حدود ۱۹۵۰)، یک شاعر و مترجم اشعار انگلیسی اهل کره بود که براساس گفتهٔ پژوهشگر شعر کره‌ای، برادر آنتونی: «افق جدیدی از امکانات شاعرانه را و تصاویر خیالی دقیق» باز کرد. قدردانی. در هفدهم ژوئن سال ۲۰۱۹، در یکصد و هفدهمین سالگرد تولد جئونگ جی یونگ، از وی با تغییر گوگل دودل تقدیر شد.
قتل‌عام هاشیم‌پورا یک واقعه کشتار جمعی است که در ۲۲ می ۱۹۸۷ در نزدیکی شهر میروت واقع در ایالت اوتار پرادش، در کشور هند رخ داده‌است. این واقعه بخشی از جریان شورش همگانی ۱۹۸۷ میروت که از مارس تا ژوئن ۱۹۸۷ اتفاق افتاد و منجر به کشته شدن ۳۵۰ نفر شد، بوده‌است. گفته می‌شود که ۱۹ نفر از پرسنل نیروهای پلیس مسلح ایالتی (پی‌اِی‌سی) ۴۲ جوان مسلمان را از محله‌ای به نام هاشیم‌پورا در شهر جمع کرده و آنها را به حومه شهر برده بودند، سپس با خونسردی به آنها شلیک کرده و اجساد آنها را در کانال‌های آب آن اطراف انداخته بودند.
آنها را در کانال‌های آب آن اطراف انداخته بودند. چند روز بعد، اجساد مرده آن جوانان مسلمان شناور در کانال‌های آب پیدا شده بود و پلیس برای تحقیقات بیشتر پرونده قتلی در این مورد تشکیل داد. سرانجام آن ۱۹ مأمور پلیس، در به قتل رساندن آن جوانان مسلمان متهم شناخته شدند. در ماه می ۲۰۰۰، ۱۶ نفر از آن ۱۹ مأمور خود را تسلیم دولت کردند و بعد با قید وثیقه آزاد شدند. این در حالی بود که سه متهم دیگر در این فاصله زمانی فوت کرده بودند. در سال ۲۰۰۲، دیوان عالی هند دستور داد که دادرسی این پرونده از دادگاه بخش قاضی‌آباد به یک
دادرسی این پرونده از دادگاه بخش قاضی‌آباد به یک دادگاه محلی در مجتمع قضایی تیس هازاری واقع در دهلی منتقل شود. در ۲۱ مارس ۲۰۱۵، همه ۱۶ مرد متهم در پرونده قتل‌عام هاشیم‌پورای ۱۹۸۷ توسط دادگاه تیس هازاری به دلیل عدم وجود شواهد کافی تبرئه شدند. دادگاه بر این نکته تأکید داشت که بازماندگان این واقعه، نتوانسته‌اند هیچ‌یک از پرسنل پی‌اِی‌سی متهم در این پرونده را شناسایی کنند. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸، دادگاه عالی دهلی حکم صادر شده از جانب دادگاه تیس هازاری را مردود اعلام کرد و آن ۱۶ نفر از پرسنل پی‌اِی‌سی را در این
کرد و آن ۱۶ نفر از پرسنل پی‌اِی‌سی را در این قتل‌عام مجرم تشخیص داد، در نتیجه آنها را به حبس ابد محکوم نمود. رویداد. پس از گسترش شورش‌ها در آوریل ۱۹۸۷ به سرتاسر میروت، این کشمکش‌ها همگانی شد و همه قشرها اجتماع را درگیر کرد. به همین خاطر پی‌اِی‌سی برای مقابله با شورش‌ها اعزام شد، اما با کمتر شدن درگیری‌ها کنار کشید. اگرچه در ۱۹ می، هنگامی که ۱۰ نفر به دلیل افزایش آتش‌افروزی‌ها کشته شدند، درگیری‌ها دوباره بالا گرفت. به همین خاطر، از نیروهای نظامی خواسته شد تا وارد عمل شده و در منطقه مستقر شوند. در همان روز
وارد عمل شده و در منطقه مستقر شوند. در همان روز هفت گروهان از نیروهای پشتیبان مرکزی پلیس به شهر رسیدند، در همان اثنا ۳۰ گروهان از نیروهای پی‌اِی‌سی نیز به سرعت وارد عمل شدند و حکومت نظامی نامحدودی در شهرها اعلام شد. روز بعد، آشوبگران سالن سینمای "گولمرگ" را به آتش کشیدند که منجر به افزایش میزان تلفات به ۲۲ کشته و ۷۵ زخمی شد. با وخیم‌تر شدن اوضاع، در ۲۰ می ۱۹۸۷ به نیروهای نظامی دستور داده شد که به هر کسی که حکومت نظامی را زیر پا گذاشته و بیرون بیاید، تیراندازی کنند. در شب ۲۲ می ۱۹۸۷، ۱۹ نفر از پرسنل نیروهای
کنند. در شب ۲۲ می ۱۹۸۷، ۱۹ نفر از پرسنل نیروهای پلیس مسلح ایالتی (پی‌اِی‌سی)، تحت فرماندهی "سوریندر پال سینگ"، مسلمانان را در محله هاشیم‌پور واقع در شهر میروت جمع کردند. سپس افراد مسن و بچه‌ها را از میان آن جمع جدا و آزاد کردند. گفته می‌شود که حدود ۴۰ تا ۴۵ نفر را که اغلب آنها از کارگران و بافندگان روزمزد بودند، انتخاب کردند. سپس این افراد را سوار کامیونی کرده و به جای بردن به ایستگاه پلیس، آنها را به اطراف آبراه بالایی رود گنگا در شهر مرادنگر واقع در بخش قاضی‌آباد بردند. در آنجا پرسنل پی‌اِی‌سی، مسلمانان
بردند. در آنجا پرسنل پی‌اِی‌سی، مسلمانان را یکی یکی آورده و به آنها شلیک می‌کردند، سپس جسدشان را داخل آبراه می‌انداختند. در این حین گلوله‌ای نیز به یکی از افسران پی‌اِی‌سی اصابت و او را مجروح کرده بود. پس از کشتن تعدادی از مسلمانان، نور چراغ‌های وسایل نقلیه‌ای که از آن اطراف عبور می‌کردند باعث نگرانی پرسنل پی‌اِی‌سی شده بود، در نتیجه آنها مسلمانان زنده باقیمانده را برداشته و از آن محل فرار کردند. در این حین چهار نفر از مسلمانان با تظاهر به مردن از دست پرسنل پی‌اِی‌سی فرار کرده و سپس با شنا کردن خود را به
پی‌اِی‌سی فرار کرده و سپس با شنا کردن خود را به محل امنی رسانده بودند. یکی از آنها به ایستگاه پلیس مرادنگر رفته و در مورد این واقعه به آنها خبر داده بود. پس از آن، پرسنل پی‌اِی‌سی مردان باقیمانده را با کامیون به رود هندون در نزدیکی روستای ماکانپور واقع در قاضی‌آباد بردند و در آنجا به آنها تیراندازی کرده و اجسادشان را به داخل آب پرتاب کردند. دو مسلمان دیگر نیز از این تیراندازی جان سالم به در برده و با رفتن به ایستگاه پلیس بین جاده‌ایی که در آن اطراف بود، این واقعه را به پلیس گزارش کرده بودند. عواقب. در پی
واقعه را به پلیس گزارش کرده بودند. عواقب. در پی انتشار خبر این حادثه در رسانه‌ها، سازمان‌های مدافع حقوق اقلیت‌ها و سازمان‌های حقوق بشری رنجش خود را از این واقعه اعلام کردند. نخست‌وزیر وقت راجیو گاندی به همراه فرماندار وقت ویر بهادور سینگ، چند روز بعد در ۳۰ می از شهر میروت و دیگر نواحی تأثیر گرفته از شورش دیدار کردند. یک نهاد حقوق بشری به نام اتحادیه مردمی مدافع آزادی‌های مدنی (پی‌یوسی‌اِل) کمیته‌ای متشکل از رئیس همین نهاد راجیندار ساچار (که قبلاً قاضی بوده)، اندر کومار گجرال (که بعدها نخست‌وزیر هند شد) و
اندر کومار گجرال (که بعدها نخست‌وزیر هند شد) و دیگر افراد را برای تحقیق در مورد این حادثه منصوب کرد. این کمیته نتیجه تحقیقات خود را در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۷ به شکل گزارشی منتشر کرد. در سال ۱۹۸۸، فرمانداری ایالت اوتار پرادش به شعبه مرکزی دایره تحقیقات جنایی (سی‌بی‌سی‌آی‌دی) دستور داد تا پلیس اوتار پرادش را مورد بازجویی قرار دهد. تیم تحقیقاتی رسمی سه نفره‌ای به ریاست بازرس کل سابق "گیان پراکاش" گزارشی را در سال ۱۹۹۴ ارائه کرد. اگرچه این گزارش تا سال ۱۹۹۵ که قربانیان حادثه، کرسی قضاوت لکهنو در دادگاه عالی الله‌آباد را
کرسی قضاوت لکهنو در دادگاه عالی الله‌آباد را مجبور به افشای آن کردند، علنی نشده بود. در روند تحقیقات سی‌بی-سی‌آی‌دی، کمک بازرس "ویرندا سینگ" که از اعضای کادر ایستگاه پلیس بین جاده‌ای نزدیک رود هندون بود، اظهار داشت که در روز واقعه پس از مطلع شدن، برای سرکشی به سمت رود هندون رفته و یک کامیون متعلق به پی‌اِی‌سی را در حال ترک آن محل دیده بود. او نیز کامیون را تعقیب کرده و دیده بود که وارد یکی از پایگاه‌های پی‌اِی‌سی شده‌است (پایگاهی به نام ۴۱اُم واهینی). "ویبهوتی نارین رای" رئیس پلیس قاضی‌آباد و "نصیم ضیادی"
نارین رای" رئیس پلیس قاضی‌آباد و "نصیم ضیادی" دادستان بخش قاضی‌آباد، به آن پایگاه رفته و سعی کرده بودند از طریق افسران ارشد پی‌اِی‌سی رد آن کامیون را بگیرند، اما فایده‌ای نداشت. سی‌بی-سی‌آی‌دی در گزارش خود به ۳۷ نفر از اعضای پی‌اِی‌سی و اداره پلیس اشاره و توصیه کرده بود که آنها تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند. در ۱ ژوئن ۱۹۹۵، دولت مجوزی مبنی بر تحت پیگرد قرار گرفتن ۱۹ نفر از آنها را صادر کرد. چندی بعد در ۲۰ می ۱۹۹۷، فرماندار مایاواتی مجوز دستگیری ۱۸ نفر باقیمانده را نیز صادر کرد. بررسی قضایی. پس از انجام
را نیز صادر کرد. بررسی قضایی. پس از انجام تحقیقات، در سال ۱۹۹۶، اتهام‌نامه‌ای بر اساس بند ۱۹۷ قانون آیین دادرسی کیفری هند (سی‌آرپی‌سی) توسط دادستان کل قاضی‌آباد تشکیل شد و با صدور حکم قانونی از مأموران متهم شده خواسته شد تا در دادگاه حاضر شوند. بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۰، ۲۳ مرتبه حکم با قرار وثیقه برای آنها صادر شد، اما هیچ‌یک از آنها در دادگاه حاضر نشدند. به دنبال آن ۱۷ مرتبه نیز بین آوریل ۱۹۹۸ تا آوریل ۲۰۰۰ حکم غیرقابل قرار وثیقه علیه آنها صادر شد، اما بی‌فایده بود. سرانجام بر اثر فشار عموم، ۱۶ نفر از
بی‌فایده بود. سرانجام بر اثر فشار عموم، ۱۶ نفر از متهمان در سال ۲۰۰۰ خود را تسلیم دادگاه قاضی‌آباد کردند و پس از برگزاری دادگاه با قرار وثیقه آزاد شده و دوباره به سر کار خود برگشتند. در سال ۲۰۰۱، پس از وقفه طولانی‌ای که در دادرسی قبل از محاکمه قاضی‌آباد پیش آمد، خویشاوندان قربانیان و بازماندگان دادخواستی را مبنی بر انتقال پرونده از قاضی‌آباد به دهلی نو به دادسرای عالی ارائه کردند و اظهار داشتند که شرایط در آنجا مساعدتر خواهد بود. دیوان عالی کشور در سپتامبر ۲۰۰۲ با این درخواست موافقت کرد. با این اقدام نیز
۲۰۰۲ با این درخواست موافقت کرد. با این اقدام نیز پرونده به جریان نیفتاد، چون دولت ایالتی تا نوامبر ۲۰۰۴ هیچ دادستان عمومی‌ای را برای رسیدگی به این پرونده منصوب نکرد. پس از آن نیز دادستانی که برای رسیدگی به این پروند منصوب شد، صلاحیت لازم را نداشت. هر چند که بعدها دادستان "اِس. ادلاکها" به عنوان جایگزین وی منصوب شد. سرانجام در می ۲۰۰۶، پرونده‌ای علیه تمام پرسنل متهم پی‌اِی‌سی برای جرائم اتهام به قتل، توطئه برای قتل، اقدام به قتل، دستکاری مدارک و غیره بر اساس بندهای ۳۰۲/ ۱۲۰ب/ ۳۰۷/ ۲۰۱/ ۱۴۹/ ۳۶۴/ ۱۴۸/ ۱۴۷
بندهای ۳۰۲/ ۱۲۰ب/ ۳۰۷/ ۲۰۱/ ۱۴۹/ ۳۶۴/ ۱۴۸/ ۱۴۷ قانون مجازات هند تشکیل شد و قرار شد محاکمه در ماه ژوئیه (تیر) آغاز شود. در ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۶، روزی که قرار بود محاکمه شروع شود، دادستان گفته بود که مسئولین اوتار پرادش هنوز اطلاعات ضروری را برای این پرونده به دهلی ارسال نکرده‌اند. در نتیجه، قاضی کشیک دادگستری دهلی "اِن‌پی کائوشیک"، محاکمه را به ۲۲ ژوئیه موکول کرد. وی همچنین به هر دوی دبیرکل و وزیر دادگستری ایالت اوتار پرادش اخطارنامه‌هایی فرستاد و خواستار توضیح در مورد این شد که «چرا این پرونده با توجه به ماهیت
مورد این شد که «چرا این پرونده با توجه به ماهیت اضطراری آن به‌طور مناسبی مورد رسیدگی قرار نگرفته‌است». هنگامی که در ۲۲ ژوئیه محاکمه آغاز شد و یک نفر از چهار نفر بازمانده حادثه به نام "ذوالفقار ناصر" در مجتمع قضایی "تیس هازاری" حاضر شد و برای شهادت در مقابل قاضی "اِن‌پی کائوشیک" قرار گرفت، سه نفر از ۱۹ متهم اصلی از جمله فرمانده جوخه "سوریندر پال سینگ" که گفته می‌شود این کشتار به دستور او انجام شده، قبل از این مرده بودند. در روز دوم محاکمه، هنگام بررسی مدارک پرونده توسط قاضی مشخص شد که اسلحه‌های استفاده شده
پرونده توسط قاضی مشخص شد که اسلحه‌های استفاده شده در قتل‌عام، پس از بررسی توسط آزمایشگاه علمی پزشکی قانونی مرکزی حیدرآباد دوباره در بین نیروهای پیاده‌نظام گردان "۴۱-بی واهینی" پی‌اِی‌سی توزیع شده‌است (همان گردانی که متهمان عضوش بودند). بخشی از گفته‌های "محمد عثمان" شاهد نجات یافته از قتل‌عام، که در فوریه ۲۰۰۷ در دادگاه شهادت داد، این است: «پس از اینکه سه پسر از میان جمع بیرون برده شدند و صدای شلیک بلند شد، کسانی که در کامیون بودند شروع به فریاد زدن کردند، پس نیروهای پی‌اِی‌سی برای ساکت کردنشان آنها را به
پس نیروهای پی‌اِی‌سی برای ساکت کردنشان آنها را به گلوله بستند.» تا می ۲۰۱۰ (اردیبهشت ۱۳۸۹)، ۶۳ نفر از ۱۶۱ نفری که به عنوان شاهد ذکر شده بودند، توسط دایره تحقیقات جنایی پلیس اوتار پرادش که به این پرونده رسیدگی می‌کرد، مورد بازجویی قرار گرفتند. در ۱۹ می ۲۰۱۰، ۴ شاهد این پرونده اظهارات خود را در دادگاهی با حضور دستیار قاضی "مانو رای ستهی" در دهلی ثبت کردند. این ۴ نفر "سراج‌الدین"، "عبدالغفار"، "عبدالحمید" و افسر وقت در حال انجام وظیفه "جی. اِل. شارما" بودند. اگرچه هیچ‌یک از شاهدان عینی نتوانستند هیچ‌کدام از
اگرچه هیچ‌یک از شاهدان عینی نتوانستند هیچ‌کدام از پرسنل متهم پی‌اِی‌سی را شناسایی کنند. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۲ رئیس حزب "جاناتا" سوبرامانیان سوامی، دادگاه دهلی را وادار کرد تا تحقیقاتی در مورد نقش احتمالی پی. چیدامبارام وزیر امور داخلی اتحادیه وقت آن زمان در این قتل‌عام، انجام دهد. دادگاه تیس هازاری دهلی در ۲۱ مارس ۲۰۱۵، همه ۱۶ متهم پرونده قتل‌عام هاشیم‌پورای ۱۹۸۷ را به دلیل عدم وجود شواهد کافی تبرئه کرد. دادگاه بر این نکته تأکید داشت که بازماندگان این واقعه، نتوانسته‌اند هیچ‌یک از پرسنل پی‌اِی‌سی متهم در این
هیچ‌یک از پرسنل پی‌اِی‌سی متهم در این پرونده را شناسایی کنند. فرمانداری اوتار پرادش حکم صادر شده در دادگاه تیس هازاری را نپذیرفت و درخواست تجدید نظر داد. در آن زمان، دادستان ایالتی "ش. ظفریاب جیلانی"، مسئولیت این پرونده را برعهده داشت و "رام کیشور سینگ یاداو" از دیوان عالی کشور دستیار او در این پرونده بود. "کائوشال یاداو" نیز دادستان عمومی درگیر در روند رسیدگی به این پرونده بود. در ماه می ۲۰۱۵، فرمانداری اوتار پرادش اعلام کرد که میزان دیه برای خانواده هر قربانی، ۵۰۰٬۰۰۰ روپیه (حدود ۳۰ میلیون تومان) است. در
۵۰۰٬۰۰۰ روپیه (حدود ۳۰ میلیون تومان) است. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۸، دادگاه عالی دهلی حکم صادر شده از جانب دادگاه تیس هازاری را مردود اعلام کرد و آن ۱۶ نفر از پرسنل پی‌اِی‌سی را در این قتل‌عام مجرم تشخیص داد، در نتیجه آنها را به حبس ابد محکوم نمود. دسترسی به اطلاعات پرونده. بیست سال پس از این قتل‌عام در ۲۴ می ۲۰۰۷، دو بازمانده و ۳۶ نفر از اعضای خانواده قربانیان به شهر لکهنو رفتند و برای بدست آوردن تمام اطلاعات مربوط به این پرونده، ۶۱۵ درخواست را بر اساس قانون حق دسترسی به اطلاعات هند (آرتی‌آی) به دفتر مدیر کل پلیس
به اطلاعات هند (آرتی‌آی) به دفتر مدیر کل پلیس ابلاغ کردند. پس از به ثمر رسیدن این اقدام و گردآوری اطلاعات پرونده در ماه سپتامبر (شهریور)، مشخص شد که تمام متهمین بر سر کار خود برگشته و هیچ‌کدام در گزارش سالانه محرمانه خود (اِی‌سی‌آر) از این واقعه چیزی ذکر نکرده بودند. پنج مرد که در این واقعه به آنها شلیک شده ولی نجات یافته بودند، بعدها در سال ۲۰۰۷ حاضر به شهادت در این پرونده برای پیگرد قانونی شدند.
فرضیه سحابی نظریهٔ غالب اولیه در میان دانشمندان در خصوص ایجاد منظومهٔ شمسی، بر این اساس که سیاره‌ها از ابر غباری شکل گرفته‌اند که حول خورشید جوان به آهستگی در چرخش بوده است. بعداً در سال ۱۹۰۰، توماس چراودر چمبرلین و فارست ری مالتون تصور کردند ستاره‌ای سرگردان به خورشید نزدیک شده است. در نتیجه، زائدهٔ سیگار مانندی از مواد از سطح خورشیدی جدا شده است. با دور شدن ستاره در حال عبور، مواد جدا شده از سطح خورشید به دور خورشید می‌چرخند و به آرامی به شکل سیارات متراکم می‌شوند. آنها معتقد بودند خورشید توسط سحابی
می‌شوند. آنها معتقد بودند خورشید توسط سحابی خورشیدی احاطه شده است که بیشتر آن هیدروژن و هلیوم را به همراه آنچه ممکن است به عنوان گرد و غبار نامیده شود، احاطه کرده است. اصطکاک و برخورد ذرات منجر به تشکیل ابر قرص شکل شد و سیارات از طریق فرایند تجمیع شکل گرفتند. این پذیرفته‌ترین مدل در زمینه کیهان‌شناسی برای توضیح شکل‌گیری و تکامل منظومه شمسی (و همچنین سایر منظومه‌های ستاره‌ای) است. این نظریه نشان می‌دهد منظومه شمسی از مادهٔ سحابی تشکیل شده است. این تئوری توسط امانوئل کانت پرداخته شد و در تاریخ طبیعی جهان و
امانوئل کانت پرداخته شد و در تاریخ طبیعی جهان و نظریه آسمان‌ها به سال ۱۷۵۵ منتشر شد و سپس در سال ۱۷۹۶ توسط پیر لاپلاس اصلاح شد. این نظریه ابتدا فقط در مورد منظومه شمسی به کار می‌رفت، اما دربارهٔ فرایند شکل‌گیری سیستم سیاره‌ای در سراسر هستی به کار می‌رود.
دنیاگیری کروناویروس در ایران باعث تعطیلی موقت نمازهای جماعت مساجد و همچین نمازهای جمعه سراسر کشور برای اولین بار پس از انقلاب اسلامی شد. این درحالیست که با فرونشستن این ویروس در برخی شهرها، قرار است که مساجد و نماز جمعه مناطق سفید بازگشایی شوند. همچنین پس از چند هفته مقاومت مراکز مذهبی در بستن اماکن زیارتی، در نهایت در تاریخ ۲۶ اسفند ۱۳۹۸ وزارت کشور ایران پس از موافقت تولیت‌های حرم امام رضا، حرم فاطمه معصومه، حرم عبدالعظیم حسنی و مسجد جمکران دستور تعطیلی اماکن زیارتی ایران را ابلاغ کرد. اعتراض به بستن
اماکن زیارتی ایران را ابلاغ کرد. اعتراض به بستن حرم‌ها. در روز دوشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۸ و در پی تصمیم تولیت حرمین مذکور مبنی بر تعطیلی دو حرم برای جلوگیری از شیوع بیشتر کروناویروس صورت گرفت. تلاش مذکور از جانب معترضان به تعطیلی حرمین فاطمه معصومه و امام رضا در پایان همان روز با دخالت نیروی انتظامی به پایان رسید. حرم فاطمه معصومه. در پی اعلام تعطیلی حرم فاطمه معصومه و مسجد جمکران با تأیید تولیت‌های این دو مکان مذهبی به دلیل جلوگیری از شیوع بیشتر کروناویروس، فراخوانی برای تجمعی با عنوان «جاماندگان از مدافعان
برای تجمعی با عنوان «جاماندگان از مدافعان حرم» در یکی از کانال‌های شناخته شده در یک پیام رسان منتشر شد و حجت الاسلام دشتی، مدیر این کانال برای مخاطبان خود که جمعی از طلاب و حوزویان با رویکرد «انقلابی» به‌شمار می‌آیند، از طلاب و «امت حزب‌الله» خواسته بود که با حضور در آرامگاه حضرت معصومه، از «محمد سعیدی»، تولیت این آستان در مخالفت با تعطیلی این مکان مذهبی حمایت کنند. حرم امام رضا. ساعتی پس از هجوم معترضان به حرم فاطمه معصومه در قم، گروهی از معترضان نیز در اعتراض به تعطیلی حرم امام رضا در مشهد، به درهای
اعتراض به تعطیلی حرم امام رضا در مشهد، به درهای ورودی به صحن حرم رضوی و مأموران انتظامی حاضر در صحنه حمله‌ور شدند. پیامدها. در ۲۷ اسفند ۱۳۹۸ دادستان قم ضمن اشاره به دستگیری مجرمان این هجوم گفت که «در پی اقدام عده ای از افراد در راستای هتک حرمت به حرم فاطمه معصومه ۱۱ نفر دستگیر شدند و این افراد برای بررسی‌های بیشتر همچنان در بازداشت هستند.» جشن نیمه شعبان. دنیاگیری بیماری کرونا باعث شد جشن‌های نیمه شعبان متفاوت تر از سال‌های گذشته برگزار شود. در مراسم امسال، از توزیع شربت و شیرینی خبری نبود و خیابان‌ها
از توزیع شربت و شیرینی خبری نبود و خیابان‌ها همانند سال‌های گذشته چراغانی نشدند. مراسم عروسک‌های نمایشی که هرساله در محله‌های تاریخی میبد برگزار می‌شد نیز لغو شد. مسجد جمکران نیز در این روز به‌صورت کامل بسته بود و مراسمات آن بدون حضور مخاطب و با پخش از صداوسیما انجام شد. با این حال، از بلندگوهای مساجد مشهد و ماسال دعای فرج و ترانه‌های مذهبی پخش شد. ۳۱۳ کاروان نیز با عنوان نسیم انتظار راه‌اندازی شد. همچنین مصادف با شب نیمه شعبان در ساعت ۹ شب عده ای از مردم با حضور در پشت بامهای منازل فریاد «یا مهدی ادرکنی»
حضور در پشت بامهای منازل فریاد «یا مهدی ادرکنی» سردادند و نورافشانی نیز در تهران صورت گرفت. برج آزادی تهران شاهد برنامه ویدیو مپینگ (نورپردازی سه بعدی) بود و از میدان راه‌آهن تا چهار راه پارک وی آذین بندی گردید. همچنین به‌جای شیرینی و شربت، اقلام بهداشتی و گل میان شهروندان توزیع گردید. بازگشایی مساجد و نمازجمعه. بر مبنای فهرست رسمی و اعلام شده از سوی ستاد ملی مقابله با ویروس کرونا، در مجموع ۲۹۴ مکان مذهبی در ۲۳ استان و ۱۳۲ شهر از تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۹ بازگشایی شدند. همچنین صحن های حرم ها نیز از تاریخ ۴
شدند. همچنین صحن های حرم ها نیز از تاریخ ۴ خرداد ۱۳۹۹ به روی زیارت کنندگان بازشدند. مراسم محرم. در مرداد ۱۳۹۹،‌ شماری از روحانیون از تداوم محدودیت های مربوط به ویروس کرونا همزمان با آغاز مراسم محرم انتقاد کردند. ۳ مرداد ۱۳۹۹،‌ عباس موسوی مطلق در سخنرانی پیش از خطبه‌های نماز جمعه قم گفت عده‌ای امروز بی جهت به خطر ویروس کرونا برای برگزاری مراسم ‌های محرم دامن می‌زنند. موسوی مطلق همچنین اضافه کرد: « کرونا یک ویروس سکولار است که تلاش می‌کند کشورهای دینی را با آثار مخرب خود به سمت بی دینی سوق دهد.» وی در ادامه
مخرب خود به سمت بی دینی سوق دهد.» وی در ادامه گفته است: «ویروس کرونا سکولار است و ما فقط از نظر متخصصان متدین در برپایی مراسم و عزاداری‌های محرم و صفر پیروی خواهیم کرد.». روز ۴ مرداد ۱۳۹۹، حسن روحانی، رئیس ‌جمهور ایران، در جلسه ستاد ملی مقابله با کرونا گفت عزاداری محرم حتی در مناطقی که از نظر شیوع کرونا در وضعیت قرمز هستند، باید برگزار شود. او با اشاره به بحث‌های مطرح درباره نحوه عزاداری در محرم گفت دوگانه سلامت یا عزاداری نداریم. او گفت تجربه برگزاری مراسم های مذهبی ماه رمضان نشان داد که این مراسم ها
های مذهبی ماه رمضان نشان داد که این مراسم ها «باعث شیوع کرونا» نبوده‌اند. روحانی در عین حال خواستار رعایت پروتکل‌های بهداشتی و عزاداری در فضای باز شد و گفت باید زمان عزاداری‌ها محدود شود، چون «می‌تواند ما را با مشکل در زمینه شیوع کرونا مواجه کند».