payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس اعلام کردند که «ملخ‌های سایبورگ» ی ساخته‌اند که قادر به شناسایی دقیق مواد منفجره هستند. به ملخ‌ها کوله‌پشتی‌های حسگری سبک متصل شد که فعالیت الکتریکی لوب‌های شاخکی آن‌ها را ثبت و به رایانه منتقل می‌کرد. ملخ‌ها توانستند محل بیشترین غلظت مواد منفجره را شناسایی کنند. پژوهشگران همچنین اثر ترکیب اطلاعات حسی چند ملخ بر دقت شناسایی را آزمایش کردند. فعالیت عصبی هفت ملخ به‌طور میانگین دقتی برابر با ۸۰٪ به دست داد، در حالی که یک ملخ منفرد تنها دقتی حدود ۶۰٪ داشت. در ادبیات. واژهٔ مصری
تنها دقتی حدود ۶۰٪ داشت. در ادبیات. واژهٔ مصری برای ملخ یا جیرجیرک در خط هیروگلیف همخوانی به‌صورت «snḥm» نوشته می‌شد. فرعون رامسس دوم سپاهیان هیتی‌ها را با ملخ‌ها مقایسه کرده است: «آن‌ها کوه‌ها و دره‌ها را پوشاندند و در انبوهی خود همچون ملخ بودند.» یکی از حکایت‌های ازوپ که بعدها توسط ژان دو لا فونتن بازنویسی شد، داستان «مور و ملخ» است. مورچه تمام تابستان سخت کار می‌کند، در حالی که ملخ به بازی می‌پردازد. در زمستان مورچه آماده است، اما ملخ از گرسنگی می‌میرد. داستان کوتاه سامرست موآم با عنوان «مور و ملخ»
داستان کوتاه سامرست موآم با عنوان «مور و ملخ» نمادگرایی این حکایت را از طریق ساختاری پیچیده بررسی می‌کند. ضعف‌های انسانی دیگری جز آینده‌نگری‌نداشتن نیز با رفتار ملخ پیوند خورده‌اند. برای نمونه، زنی بی‌وفا (که از مردی به مرد دیگر می‌پرد) در داستان کوتاه «پریگونیا» (۱۸۹۲) از آنتون چخوف «ملخ» نامیده می‌شود، و نیز در فیلم "ملخ" ساختهٔ جری پاریس در سال ۱۹۶۹. در مهندسی مکانیک. نام «گراشوپر» به ال-۳ گراشوپر و پایپر جی-۳ کاب، هواپیماهای سبک داده شد که هر دو برای عملیات شناسایی و دیگر وظایف پشتیبانی در جنگ جهانی
عملیات شناسایی و دیگر وظایف پشتیبانی در جنگ جهانی دوم به‌کار می‌رفتند. گفته می‌شود این نام هنگامی پدید آمد که سرتیپ اینیس پی. سوئیفت مشاهده کرد یک هواپیمای پایپر فرودی سخت انجام داد و با اشاره به پرش‌هایش گفت که شبیه یک ملخ است. موتور تیرکشی گراشوپر نوعی موتور تیرکشی بود که در یک سر محور داشت و بازوی بلند افقی‌اش به پای عقبی ملخ شباهت داشت. این نوع در سال ۱۸۰۳ توسط ویلیام فری‌منتل ثبت اختراع شد.
ناچو، روستایی از توابع بخش یزدان‌آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
اکبر آباد ۲، روستایی از توابع بخش یزدان‌آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه دائم بوده‌است.
فتح‌آباد، روستایی از توابع بخش یزدان‌آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۹۴۴ نفر(۲۷۶ خانوار) بوده‌است.
ابرون، روستایی از توابع بخش یزدان‌آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
فرح‌آباد، روستایی از توابع بخش یزدان‌آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان سیریز قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
زبان مبتنی بر شئ ممکن است در یک مفهوم فنی، برای توصیف هر زبان برنامه‌نویسی که از ایده کپسوله‌سازی وضعیت و عملیات درون «اشیاء» استفاده می‌کند بکار رود. زبان‌های مبتنی بر اشیاء، نیازی به پشتیبانی از وراثت یا زیرگروه ندارند و زبان‌های برنامه‌نویسی که از این ویژگی‌ها استفاده می‌کنند زبان شئ‌گرا محسوب می‌شوند. گرچه زبان‌های مبتنی بر اشیاء که از ویژگی وراثت یا زیرگروهی پشتیبانی نمی‌کنند زبان‌های شئ‌گرای واقعی انگاشته نمی‌شوند. نمونه‌هایی از زبان‌های شی‌گرا شامل: سیمولا، آبجکتیو-سی، ایفل، پایتون، روبی، جاوا،
سیمولا، آبجکتیو-سی، ایفل، پایتون، روبی، جاوا، ویژوال بیسیک دات‌نت، سی شارپ و فورترن و زبان‌های مبتنی بر اشیا شامل: ایدا و ویژوال بیسیک هستند. گاهی از اصطلاح «مبتنی بر شی» برای زبان‌های بر پایه پیش‌نمونه که از زبان‌های شئ‌گرای واقعی بدون کلاس محسوب می‌شوند نیز استفاده می‌شود. زبان اسکریپت‌نویسی؛ جاوا اسکریپت، نمونه‌ای از زبان‌های بر پایه پیش‌نمونه هستند.
باشگاه فوتبال کورساره () یک باشگاه فوتبال در شهر کورساره، استونی است. این باشگاه که در سال ۱۹۹۷ تاسیس شده سابقه قهرمانی در لیگ دسته فوتبال فوتبال استونی در سال ۱۹۹۹ را دارد.
ابرون، روستایی از توابع بخش یزدان‌آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان یزدان‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۰ خانوار) بوده‌است.
حسین‌آباد جهانگیرخان، روستایی از توابع بخش یزدان‌آباد شهرستان زرند در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان یزدان‌آباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
باشگاه فوتبال ماردو لینامیسکوند () یک باشگاه فوتبال در شهر ماردو، استونی است. این باشگاه که در سال ۱۹۹۷ تاسیس شده سابقه دو قهرمانی در لیگ دسته دوم فوتبال استونی را دارد.
آندری بوریسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل استونی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اینفونت و باشگاه فوتبال تی‌وی‌ام‌کی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال استونی بازی کرده‌است.
باشگاه فوتبال تالینا کالو (به استونیایی: "JK Tallinna Kalev") یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در کشور استونی است که در شهر تالین، پایتخت این کشور، مستقر است. این باشگاه در حال حاضر در لیگ برتر فوتبال استونی، موسوم به "مئستری‌لیگا" (Meistriliiga)، رقابت می‌کند. تالینا کالو در سال ۱۹۱۱ تأسیس شد و یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های فوتبال فعال در استونی به شمار می‌آید. این باشگاه در دوران فعالیت خود، سه عنوان قهرمانی در لیگ برتر فوتبال استونی و یک عنوان نایب‌قهرمانی در جام حذفی فوتبال این کشور کسب کرده‌است. با وجود فراز و
حذفی فوتبال این کشور کسب کرده‌است. با وجود فراز و فرودهایی در طول تاریخ، باشگاه توانسته جایگاه خود را به عنوان یکی از باشگاه‌های ریشه‌دار فوتبال استونی حفظ کند. این باشگاه بخشی از سازمان ورزشی "Kalev Sports Association" است که در دوران قبل از اشغال شوروی نقش مهمی در توسعهٔ ورزش در استونی ایفا می‌کرد. پس از استقلال دوباره استونی در اوایل دههٔ ۱۹۹۰، باشگاه بازسازی شد و مجدداً در رقابت‌های فوتبال کشور فعال گردید. رنگ رسمی تیم، آبی و مشکی است و بازی‌های خانگی آن در ورزشگاه "Kalevi Keskstaadion" برگزار می‌شود
آن در ورزشگاه "Kalevi Keskstaadion" برگزار می‌شود که یکی از ورزشگاه‌های قدیمی و شناخته‌شدهٔ شهر تالین است. تالینا کالو علاوه بر تیم اصلی مردان، در رده‌های پایه و همچنین در فوتبال زنان نیز فعالیت دارد. تیم فوتبال زنان باشگاه در سال‌های اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته و در لیگ برتر فوتبال زنان استونی نیز حضوری مستمر دارد.
باشگاه فوتبال تارتو تامکا () یک باشگاه فوتبال در شهر تارتو، استونی است. این باشگاه که در سال ۱۹۸۹ تاسیس شده سابقه یک قهرمانی در لیگ دسته دوم فوتبال استونی را در کارنامه دارد.
ورزشگاه تامه () یک ورزشگاه چند منظوره در شهر تارتو، استونی است. این ورزشگاه در سال ۱۹۳۲ تأسیس شده‌است دارای ۱٬۶۳۸ نفر ظرفیت می‌باشد و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال تارتو تامکا محسوب میشود.
دمودکس یک سرده از مایت‌های کوچک است که در داخل یا نزدیک فولیکول مو پستانداران زندگی می‌کنند. نزدیک به ۶۵ گونه از "دمودکس‌ها" شناخته شده‌اند. اکثر انسان‌ها دارای حداقل یک گونه از مایت‌ها بر روی بدن خود هستند. دو گونه‌ای که بر روی انسان زندگی می‌کنند عبارتند از: "دمودکس فولیکولوروم" و "دمودکس برویس" که به هر دوی آن‌ها اغلب مایت مژه می‌گویند. گونه‌های مختلفی از حیوانات میزبان گونه‌های مختلفی از دمودکس‌ها هستند. "دمودکس کنیس" بر روی بدن سگ‌های خانگی زندگی می‌کند. آلودگی به "دمودکس‌ها" رایج و معمولاً از خود
آلودگی به "دمودکس‌ها" رایج و معمولاً از خود نشانه بیماری را بروز نمی‌دهند، اگرچه گاهی اوقات بعضی از بیماری‌های پوستی به علت وجود مایت‌ها بر روی بدن به وجود می‌آیند. "دمودکس" برگرفته از زبان یونانی δημός dēmos «چاق» and δήξ dēx, «کرم چوب» است. فولیکولوروم و برویس. به‌طور معمول در انسان یافت می‌شوند. فولیکولوروم اولین بار در سال ۱۸۴۲ توسط سیمون و برویس بعدها در سال ۱۹۶۳ توسط اکبولاتووا شناخته شد. فولیکولوروم در فولیکول‌های مو یافت می‌شود، در حالی که برویس در غدد چربی وابسته به فولیکول‌های مو زندگی می‌کند. هر
چربی وابسته به فولیکول‌های مو زندگی می‌کند. هر دو گونه در درجه اول در صورت، در نزدیکی بینی، مژگان و ابروها دیده می‌شوند، اما در جاهای دیگر بدن نیز وجود دارند. ساختاربدن. کنه‌های بزرگسال فقط ۰٫۳–۰٫۴ میلی‌متر طول دارند، برویس کمی کوتاه‌تر از فولیکولوروم است. هرکدام دارای بدن نیمه شفاف و دراز هستند که از دو بخش متصل تشکیل شده‌است. هشت پای کوتاه بندبند به قسمت اول بدن متصل است. بدن برای لنگر انداختن خود در فولیکول مو از مقیاس پوشیده شده‌است و کنه دارای دهانه‌هایی سوزنی مانند برای خوردن سلول‌های پوستی و چربی ای
سوزنی مانند برای خوردن سلول‌های پوستی و چربی ای که در فولیکول‌های مو جمع می‌شوند. کنه‌ها می‌توانند فولیکول‌های مو را ترک کرده و به آرامی با سرعت ۸ تا ۱۶ سانتی‌متر در ساعت به خصوص در شب بپیوندند، چون از نور دوری می‌کنند. انتقال. کنه‌ها از طریق تماس با مو، ابرو و غدد سباسه صورت بین میزبان‌ها منتقل می‌شوند. ماده فولیکولوروم از نرها بزرگتر و گردتر است. تولیدمثل. بطورکلی کنه‌های دمودکس لقاح داخلی دارند؛ جفتگیری در بازشدن فولیکول صورت می‌گیرد و تخم‌ها درون فولیکول‌های مو یا غدد سباسه قرار می‌گیرند. لارو شش پا
مو یا غدد سباسه قرار می‌گیرند. لارو شش پا بعد از ۳–۴ روز تخم‌گذاری می‌کند و لاروها در حدود ۷ روز در بزرگسالان رشد می‌کنند. طول عمر کلی یک کنه دمودکس چند هفته است. مشکلات سلامتی. افراد مسن احتمال بسیاربیشتری دارد که کنه‌ها را حمل کنند؛ حدود یک سوم از کودکان و جوانان، نیمی از بزرگسالان و دو سوم افراد مسن آنها را حمل می‌کردند. نرخ پایین در کودکان ممکن است به این دلیل باشد که کودکان سبوم کمتری تولید می‌کنند. اخیراً، مطالعه ای در مورد ۲۹ نفر در کارولینای شمالی، ایالات متحده، نشان داد که همه بزرگسالان (۱۹ نفر =
ایالات متحده، نشان داد که همه بزرگسالان (۱۹ نفر = ۱۹، بالای ۱۸ سال) دارای کنه هستند و ۷۰٪ از افراد زیر ۱۸ سال دارای کنه هستند. این مطالعه با استفاده از یک روش تشخیص DNA و حساس تر از نمونه برداری سنتی و نیز مشاهده توسط میکروسکوپ، همراه با مطالعات متعددی از اجساد، نشان می‌دهد که کارهای قبلی ممکن است شیوع کنه‌ها را دست کم گرفته باشد. با این حال، اندازه نمونه کوچک و منطقه جغرافیایی درگیرکوچک از جلوگیری از نتیجه‌گیری گسترده از این داده‌ها جلوگیری می‌کند. پژوهش‌ها. تحقیقات در مورد آلودگی انسان توسط کنه‌های
تحقیقات در مورد آلودگی انسان توسط کنه‌های دمودکس در حال انجام است: شواهد از ارتباط بین آلودگی دمودکس و آکنه رایج (آکنه ولگاریس) وجود دارد، که ممکن است نقشی در ترویج آکنه داشته باشد. چندین مطالعه مقدماتی نشان می‌دهد ارتباطی بین آلودگی کنه و آکنه روزاسه وجود دارد. خانم دکتر فاطمه عارفی مهر یکی از کسانی بود که روی دمودکس تحقیقات فراوانی انجام داد و توانست کمک فراوانی در جهت شناخت این موجود انجام دهد. کِی نِس. کلمه ای لاتین به معنای سگ از آنجایی که میزبان طبیعی آن سگ اهلی است. اگرچه می‌تواند انسان را به‌طور
آن سگ اهلی است. اگرچه می‌تواند انسان را به‌طور موقت آلوده کند ولی نمی‌تواند روی پوست انسان زنده بماند و مدت کوتاهی پس از قرار گرفتن در معرض محیط می‌میرد و به عنوان زئونوز مطرح نیست. به‌طور طبیعی دارای یک رابطه متقابل با سگ است و در شرایط عادی هیچ بیماری یاعلامت بالینی ایجاد نمی‌کند. تشدید آلودگی ملزم توجه بالینی ست که معمولاً عوامل ایمنی پیچیده‌ای را درگیر می‌کند. با اینحال هر زمان که یک وضعیت سرکوب کننده سیستم ایمنی وجود داشته باشد و سیستم ایمنی سگ (که به‌طور معمول جمعیت کنه محدودمی کند تا درم را حفظ کند)
معمول جمعیت کنه محدودمی کند تا درم را حفظ کند) تضعیف شود، این امکان را فراهم کند که کنه‌ها تکثیر یابند. درحالی که کنه به آلوده کردن میزبان ادامه می‌دهد، علائم بالینی آشکار می‌شود و با دمودایکوز، دمودکتیک و رد منیج تشخیص داده می‌شود. از آنجا که بخشی از جانوران طبیعی روی پوست سگ است، کنه مسری تلقی نمی‌شود. کلیه سگها، هنگام نگهداری والدشان از آنان در مواجهه اولیه قرار می گیرندو سیستم ایمنی سالم جمعیت کنه را کنترل می‌کند، بنابراین در مواجهه‌های بعدی در مورد سگ‌هایی که دارای طفل دیمودکتیک بالینی هستند، شانس
سگ‌هایی که دارای طفل دیمودکتیک بالینی هستند، شانس حیوان را برای ابتلا به دمیودایکوزیس افزایش نمی‌دهد. ضمناً آلودگی‌های بعدی پس از درمان ممکن است رخ دهد.
باشگاه فوتبال ویلیاندی تولویک () یک باشگاه فوتبال در شهر ویلیاندی، استونی است. این باشگاه که در سال ۱۹۱۲ تاسیس شده سابقه یک نایب قهرمانی در لیگ برتر فوتبال استونی و ۲ نایب قهرمانی در جام حذفی فوتبال استونی را در کارنامه دارد.
محمدعلی مجیری (زادهٔ ۱۳۸۰ خمینی شهر)، ووشوکار و تالوکار ایرانی است. وی در مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۹ توانست دومین مدال طلای تاریخ ووشو ایران در تالو را در رقابت‌های جهانی این رشته به‌دست‌آورد. (نخستین مدال طلا در تاریخ تالو را جاوید دیداری در مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۰۱ به‌دست آورده بود) نتایج (به تفکیک مسابقات). مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۹. مدال طلا ۲۰۱۹ شانگهای؛ «محمدعلی مجیری» که به تازگی به رده سنی بزرگسالان آمده‌است با نمایشی خیره کننده و کسب امتیاز ۹٫۶۳ بالاتر از تمامی حریفان مطرح خود ایستاد
۹٫۶۳ بالاتر از تمامی حریفان مطرح خود ایستاد و قهرمان شد تا نامش در تاریخ ثبت شود. این نخستین بار است که تالوکاران ایران در بخش انفرادی به مدال طلای جهان دست می‌یابند. نماینده چین تایپه با ۹٫۶۲ و کره جنوبی با ۹٫۶۱ در رتبه‌های دوم و سوم ایستادند.
جان کلارک ؛ – هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۴ میلادی فعالیت می‌کرد. جان کلارک در اکتبر ۲۰۱۹ بر اثر سینه‌پهلو و در سن ۸۸ سالگی درگذشت. گزیده فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد:
یوسف صبری ابی بگلو معروف به یوسف صبری (زادهٔ در اردبیل) ووشوکار ایرانی است. وی در مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۹ و مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۷، مدال طلای وزن ۷۵ کیلوگرم در بخش ساندا را به‌دست‌آورد. او همچنین در بازی های آسیایی ۲۰۲۲ مدال طلا را کسب کرد و تنها در ۳۰ ثانیه حریف خود را در فینال مسابقات شکست داد.
میلاد عارفی مقام (زادهٔ ۱۳۷۴) ووشوکار ایرانی و اهل خرم‌آباد است. وی در مسابقات ووشو قهرمانی جهان ۲۰۱۹، مدال طلای وزن ۸۵ کیلوگرم در بخش سان‌دا را به‌دست‌آورد.
آنارکو-کمونیسم که از آن با عنوان‌های کمونیسم آنارشیستی، آنارشیسم کمونیستی، کمونیسم آزاد و کمونیسم آزادی‌خواه نیز یاد می‌شود، فلسفه‌ای سیاسی و یکی از مکاتب فکری آنارشیستی است که از برانداختن دولت، نظام سرمایه‌داری، کار مزدی و مالکیت خصوصی، ضمن احترام به دارایی شخصی، در کنار تملک جمعی کالا و خدمات، طرفداری می‌کند. کمونیسم آنارشیستی از دل سوسیالیسم رادیکال پس از انقلاب فرانسه رشد کرد و بیرون آمد اما نخستین بار در بخش ایتالیایی انجمن بین‌المللی کارگران (انترناسیونال اول) صورت‌بندی شد. از مهم‌ترین نظریه‌پردازان
اول) صورت‌بندی شد. از مهم‌ترین نظریه‌پردازان این مکتب می‌توان به کارلو کافیرو، اولین کسی که از تفکرات میخائیل باکونین جدا شد و آنارشیسم را با کمونیسم در هم آمیخت، پتر کروپوتکین، مهم‌ترین نظریه‌پرداز آن و اما گلدمن که این اندیشه را در ایالات متحده آمریکا بسط داد و آن را با فمینیسم مرتبط ساخت اشاره کرد.
خودروی توربینی کرایسلر () خودرویی است که نیروی خود را از یک توربین گازی می‌گیرد و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۴ توسط شرکت خودروسازی کرایسلر تولید می‌شد. بدنهٔ این خودرو توسط استودیو طراحی ایتالیایی گیا طراحی شد و کرایسلر مونتاژ آن را در دیترویت به انجام رساند. برنامهٔ موتورهای توربینی کرایسلر، که به ساخت خودروی توربینی انجامید، در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ آغاز شد؛ طی این برنامه چندین پیش‌نمونه ساخته‌شد که در دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰ موفق به تکمیل سفرهای متعدد با مسافت زیاد شدند. موتورهای آ-۸۳۱ که نیروی خودروی توربینی را
شدند. موتورهای آ-۸۳۱ که نیروی خودروی توربینی را تأمین می‌کردند، در مقایسه با موتورهای مرسوم پیستونی دارای قابلیت کار کردن با سوخت‌های مختلف و نیازمند به نگهداری و رسیدگی کمتر بودند و عمر آن‌ها نیز نسبت موتورهای پیستونی بیشتر بود؛ با این حال هزینهٔ ساخت این موتورها نسبت به انواع پیستونی بیشتر بود. در مجموع ۵۵ دستگاه از این خودرو ساخته‌شد: پنج دستگاه پیش‌نمونه و تعداد محدود ۵۰ دستگاه در قالب یک برنامهٔ عمومی کاربری. طرح کلی این خودرو توسط الوود انگل و استودیوی طراحی کرایسلر خلق شد. خودروی توربینی که یک
طراحی کرایسلر خلق شد. خودروی توربینی که یک خودروی دو-در کوپه با سقف سخت بود، دارای تجهیزاتی همچون ترمزها هیدرولیکی، فرمان خودکار، و یک جعبه‌دندهٔ تورک‌فلایت بود، و بدنهٔ آن با یک رنگ متالیک مشابه رنگ آبجوی روت، که با نام «برنزی توربینی» شناخته می‌شد، رنگ‌آمیزی شده‌بود. پس از آزمایش‌ها، کرایسلر از اکتبر ۱۹۶۳ تا ژانویه ۱۹۶۶ برنامه‌ای را برای کاربران راه‌اندازی کرد که طی آن ۲۰۳ راننده در ۱۳۳ شهر مختلف در سطح ایالات متحده به رانندگی با این خودرو پرداختند و روی هم رفته مسافت بیش از ۱٫۶ میلیون کیلومتر (یک میلیون
رفته مسافت بیش از ۱٫۶ میلیون کیلومتر (یک میلیون مایل) را طی کردند. این برنامه به شرکت کرایسلر کمک کرد تا مشکلات این خودروها، و به‌خصوص مشکلات روند پیچیدهٔ شروع به کار موتور آن‌ها، شتاب‌گیری نسبتاً ضعیف، مصرف سوخت بالاتر از میانگین معمول و صدای خروجی زیاد را دریابد. علاوه بر این، تجربیات بدست آمده در این برنامه، مزایای کلیدی موتورهای توربینی، شامل دوام قابل توجه، نیاز نسبتاً کم به نگهداری، و عملکرد نرم آن‌ها را نمایان کرد. پس از اتمام برنامهٔ کاربری در سال ۱۹۶۶، کرایسلر تمامی خودروها را بازپس گرفت و به‌جز
۱۹۶۶، کرایسلر تمامی خودروها را بازپس گرفت و به‌جز نه دستگاه آن‌ها، باقی خودروها را نابود کرد؛ دو دستگاه از آن‌ها را شرکت کرایسلر نزد خود نگه داشت، پنج دستگاه در موزه‌های ایالات متحده در معرض نمایش هستند، و دو دستگاه دیگر نیز در مجموعه‌های خصوصی نگهداری می‌شوند. برنامهٔ موتور توربینی کرایسلر در نهایت در سال ۱۹۷۹ پایان یافت. اتمام این برنامه به‌طور عمده به‌دلیل عدم موفقیت این موتورها در تطابق با قوانین دولتی آلاینده‌ها و مصرف سوخت نسبتاً زیاد بود. توقف این برنامه توسط کرایسلر پیش‌شرطی بود برای دریافت یک وام
توسط کرایسلر پیش‌شرطی بود برای دریافت یک وام دولتی در سال ۱۹۷۹. پیش‌زمینه. کرایسلر پژوهش‌های خود در زمینهٔ موتورهای توربینی را در اواخر دههٔ ۱۹۳۰، و عمدتاً به رهبری مهندس اجرایی، جورج هیوبنر، برای کاربرد این موتورها در هوانوردی آغاز کرد. پس از جنگ جهانی دوم، هیوبنر عضوی از گروهی از مهندسان بود که شروع به بررسی ایدهٔ تأمین نیروی یک خودرو با استفاده از یک توربین کردند. دیگر اعضای تیم تحقیقات پنهانی کرایسلر که بر روی توربین‌هایی برای اتومبیل‌ها کار می‌کردند، شامل مهندسان سابق، باد مان و سم بی. ویلیامز
شامل مهندسان سابق، باد مان و سم بی. ویلیامز می‌شدند. این ایده آن‌ها را شیفتهٔ خود کرده‌بود؛ چرا که در مقایسه با همتایان پیستونی خود دارای قطعات متحرک کمتری بودند و همچنین می‌توانستند با انواع مختلفی از سوخت کار کنند. به گفتهٔ تاریخ‌نگار چارلز کی. هاید، کرایسلر در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ «معیارهای تحقیق پیرامون توربین‌های گازی را مشخص کرد». (اگرچه جنرال موتورز و روور نیز پس از جنگ جهانی دوم خودروهای توربینی قابل استفاده‌ای ساخته‌بودند) پس از بهبود طراحی توربین، بویژه به‌وسیلهٔ مهندسی یک تقویت‌کننده جهت حل مشکلی که
به‌وسیلهٔ مهندسی یک تقویت‌کننده جهت حل مشکلی که در تبدیل گرما وجود داشت، تیم کرایسلر یک توربین را بر روی یک خودروی پلیموث بلویدیر مدل سال ۱۹۵۴ نصب کردند. گرم کردن، خنک کردن، آلاینده‌ها و گازهای خروجی از جمله چالش‌های اصلی مهندسی بودند که پیش روی موتور توربینی قرار داشتند. کرایسلر خودروی بلویدیر مجهز به توربین را آزمایش کرد و اعلام کرد که موتور توربینی این خودرو در مقایسه با موتورهای پیستونیِ قابل مقایسه و مرسوم دارای ۲۰ درصد قطعات کمتری بوده و به از وزن کمتر برخوردار است. در ۱۶ ژوئن ۱۹۵۴، شرکت کرایسلر
کمتر برخوردار است. در ۱۶ ژوئن ۱۹۵۴، شرکت کرایسلر خودروی بلویدیر مجهز به توربین را در مقابل بیش از ۵۰۰ خبرنگار در محل آزمون کرایسلر واقع در چلسی، میشیگان به‌صورت عمومی رونمایی کرد. کرایسلر خودروی توربینی بعدی خود که یک پلیموث ۱۹۵۶ بود را در ۲۳ مارس ۱۹۵۶ رونمایی کرد؛ هیوبنر طی یک سفر چهار روزه از شهر نیویورک تا لس آنجلس، مسافت را با این خودرو رانندگی کرد. با وجود اینکه یک کاروان ۱۴ نفره متشکل از چندین مکانیک به‌همراه سوخت و قطعات یدکی این خودرو را در طول این سفر همراهی می‌کردند، این خودرو تنها دو بار در طول
سفر همراهی می‌کردند، این خودرو تنها دو بار در طول این سفر به تعمیرات جزئی نیاز پیدا کرد (که هیچ‌یک از آن‌ها مرتبط با موتور خودرو نبودند). موفقیت این سفر ساحل به ساحل کرایسلر را بر آن داشت که ابعاد برنامهٔ موتورهای توربینی خود را دو برابر کرده و محل برپایی این پروژه را از هایلندپارک، میشیگان به مرکز بزرگتری واقع در جادهٔ گرینفیلد در دیترویت منتقل کند. در سال ۱۹۵۷ چندین ثبت اختراع بواسطهٔ این برنامه انجام گرفت که بخش بزرگی از آن‌ها بخاطر مشارکت‌های متالورژیست امدی روی و جیووانی ساونوتزی، یکی از مهندسین پروژه
امدی روی و جیووانی ساونوتزی، یکی از مهندسین پروژه بود. تکرار بعدی موتور توربینی کرایسلر (موتور نسل دوم) بر روی یک پلیموث ۱۹۵۹ نصب شد که در سفری از دیترویت به وودبریج، نیوجرسی به میانگین مصرف سوخت دست یافت. این شعاع حرکتی در مقایسه با توربین نسل نخست با مصرف سوخت که در سفر پیشین از نیویورک به لس آنجلس ثبت شده‌بود، به‌طرز قابل توجهی بهبود یافته‌بود. پس از آنکه در سال ۱۹۶۱ لین تاونسند، حسابدار سابق شرکت کرایسلر به‌عنوان رئیس این شرکت منصوب شد، کرایسلر نسل بعدی و سوم موتور توربینی خود را در ۲۸ فوریه رونمایی
و سوم موتور توربینی خود را در ۲۸ فوریه رونمایی کرد؛ سی‌آر۲ای نخستین موتور توربینی کرایسلر بود که یک نام رسمی برای آن برگزیده شد. موتور سی‌آر۲ای، بر خلاف پیشینیان آزمایشی‌تر خود، با در نظر گرفتن هزینه‌ها و شیوه‌های تولید طراحی شده‌بود. در مهٔ ۱۹۶۰، در حالی که این موتور تحت توسعه بود، هیوبنر گفت که این موتور توربینی خودش به‌عنوان مبدل گشتاور خود عمل خواهد کرد، توانایی تولید نیرو را خواهد داشت، تأخیر در شتاب‌گیری آن معادل ۱٫۵ ثانیه (در مقایسه با ۹٫۰ ثانیه برای نسل پیشین) بوده و وزن آن نیز خواهد بود که نسبت به
نسل پیشین) بوده و وزن آن نیز خواهد بود که نسبت به موتورهای پیستونی با اندازهٔ قابل مقایسه، کمتر است. توربین‌های نسل سوم بر روی وسایل نقلیهٔ مختلفی نظیر یک وانت ۲٫۵ تنی دوج ۱۹۶۰ و خودروی مفهومی کرایسلر توربوفلایت نصب شدند. توربین‌های سی‌آر۲ای بهبود یافته بر روی یک خودروی دوج دارت ۱۹۶۲ و خودروی پلیموث فیوری نصب شدند؛ خودروی دارت در دسامبر ۱۹۶۱ در سفری از شهر نیویورک به مقصد لس آنجلس رانده شد، و خودروی فیوری نیز در ژانویه ۱۹۶۲ سفری را از لس آنجلس به مقصد سان فرانسیسکو به انجام رساند. هیوبنر پس از آنکه سوار بر
به انجام رساند. هیوبنر پس از آنکه سوار بر خودروی دارت به لس آنجلس رسید، دو ساعت از زمان خود را صرف سواری دادن به خبرنگاران با این خودروی توربینی کرد. شرکت کرایسلر از فوریه ۱۹۶۲ ناوگان خودروهای توربینی خود را طی سفری به‌دور آمریکای شمالی، اروپا و مکزیک در معرض دید و استفادهٔ عموم گذاشت. در طول این سفر از ۹۰ شهر بازدید شد، ۱۴٬۰۰۰ نفر سوار خودروهای توربینی شدند و میلیون‌ها نفر دیگر نیز این خودروها را مشاهده کردند. برنامهٔ توربین نسل سوم در همان ماه در نمایشگاه خودروی شیکاگو در سال ۱۹۶۲، و همزمان با نمایش
خودروی شیکاگو در سال ۱۹۶۲، و همزمان با نمایش ناوگان خودروهای توربینی توسط کرایسلر به پایان رسید. کمی پیش از برگزاری نمایشگاه، کرایسلر اعلام کرد که نسل چهارم موتور توربینی عرضه خواهد شد و قرار است بر روی تعداد محدود ۵۰ تا ۷۵ دستگاه خودرو نصب شده و این خودروها در اواخر سال ۱۹۶۳ به‌صورت رایگان به مردم اجاره داده‌شوند؛ این تصمیم عمدتاً بر اساس واکنش مشتاقانهٔ عمومی نسبت به سفری که پیشتر برای نمایش و استفادهٔ عمومی انجام شده‌بود، اتخاذ شد. موتور. خودروی توربینی کرایسلر توان خود را از یک موتور آ-۸۳۱، که چهارمین
کرایسلر توان خود را از یک موتور آ-۸۳۱، که چهارمین نسل از موتورهای توربینی کرایسلر بود می‌گرفت. برجسته‌ترین تفاوت این موتور با نسخهٔ پیشین یعنی سی‌آر۲ای در بهره‌مندی آن از تقویت‌کننده‌های دوگانه (که یکی از آن‌ها در سمت دیگر گازساز نصب می‌شد)، به جای یک مبدل گرمایی نصب شده بر روی پوشش بالاسر موتور بود. این نحوهٔ طراحی باعث شد که موتور آ-۸۳۱ در مقابل سی‌آر۲ای از وزن کمتر برخوردار شده و وزن آن به میزان نسبتاً کم برسد. هیوبنر این توربین را مشابه موتور جت دانست و اشاره کرد که این موتور تنها یک شمع دارد و در
و اشاره کرد که این موتور تنها یک شمع دارد و در مقایسه با موتورهای پیستونی معمول در خودروها از ۸۰٪ قطعات کمتری برخوردار است. این موتورها بواسطهٔ ساختاری که داشتند، از وجود ضدیخ، سامانهٔ خنک‌کننده، رادیاتور، شاتون یا میل‌لنگ بی‌نیاز بودند. موتور آ-۸۳۱ می‌توانست با سوخت‌های گازوئیل، بنزین بدون سرب، کروزن و سوخت جت جی‌پی-۴ کار کند؛ اما بنزین سرب‌دار به آن صدمه می‌زد. به گفتهٔ کرایسلر این موتور می‌توانست با سوزاندن تنوع زیادی از سوخت‌های غیرمعمول، از نفت کوره و عطر گرفته تا روغن بادام زمینی و روغن سویا کار کند.
گرفته تا روغن بادام زمینی و روغن سویا کار کند. آدولفو لوپز ماتئوس، رئیس‌جمهور مکزیک، پس از آنکه مهندسین کرایسلر تأیید کردند که این خودرو توانایی آن را دارد که با سوزاندن تکیلا به حرکت درآید، با استفاده از این نوشیدنی به‌عنوان سوخت با این خودرو رانندگی کرد. این موتور در دور موتور ۳۶٬۰۰۰ دور بر دقیقه قدرتی معادل تولید می‌کرد و گشتاور آن به می‌رسید و سرعت درجا کار کردن آن بین ۱۸٬۰۰۰ تا ۲۲٬۰۰۰ دور بر دقیقه بود. هنگام در جا کار کردن موتور دمای اگزوز از تجاوز نمی‌کرد. در زمان رانندگی با سرعت ، توربین با حداکثر
در زمان رانندگی با سرعت ، توربین با حداکثر سرعت دورانی خود معادل ۶۰٬۰۰۰ دور بر دقیقه کار می‌کرد. کمپرسور مورد استفاده در موتور آ-۸۳۱ دارای نسبت فشار ۴:۱ و راندمانی برابر با ۸۰ درصد بود، و محفظهٔ احتراق آن با بازدهی ۹۵ درصد کار می‌کرد. به‌طور کلی موتورهای توربینی نسبت به موتورهای پیستونی مرسوم نیاز کمتری به نگهداری داشته، از عمر بیشتری برخوردار هستند و روشن کردن آن‌ها در هوای سرد راحت‌تر انجام می‌گیرد؛ موتور توربینی آ-۸۳۱ در دماهای پایین تا به‌درستی شروع به کار می‌کرد. اولین خودروی که به موتور توربینی آ-۸۳۱
می‌کرد. اولین خودروی که به موتور توربینی آ-۸۳۱ مجهز شد یک خودروی پلیموث فیوری بود. موتور نصب شده بر روی این خودرو توربینی ساخت گیا می‌توانست امکان دستیابی به شتاب ۰ تا ۹۷ کیلومتر بر ساعت (۰ تا ۶۰ مایل بر ساعت) در حدود ۱۲ ثانیه را برای این خودرو فراهم کند. با توجه به مواد اولیهٔ مورد نیاز غیر بومی و آستانهٔ خطاپذیری بسیار محدود و سختگیرانه برای ساخت این موتورها، و شیوهٔ ریخته‌گری دقیقی که در ساخت آن‌ها کاربرد داشت، تولید موتورهای آ-۸۳۱ بسیار هزینه‌بردار بود. کرایسلر هرگز هزینهٔ واقعی ساخت این موتورهای را