payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مشابه عبور داده و علت بیماری پا و دهان را کشف کردند. باکتریوفاژها. باکتریوفاژها ویروس‌هایی هستند که باکتری‌ها را آلوده کرده و در آن‌ها تکثیر می‌شوند. آنها در اوایل قرن بیستم توسط باکتری‌شناس انگلیسی، فردریک توورت (۱۹۷۷–۱۸۷۷) کشف شدند. اما پیش از این زمان، در سال ۱۸۹۶، باکتری‌شناس ارنست هانبری هانکین (۱۹۶۵–۱۸۶۵) گزارش داد که چیزی در آب‌های رودخانه گنگ می‌تواند ویبریو کلرا (باکتری عامل وبا) را از بین ببرد. عامل موجود در آب می‌تواند از طریق فیلترهایی عبور کند که باکتری‌ها را جدا می‌کند. Twort عمل باکتریوفاژها
باکتری‌ها را جدا می‌کند. Twort عمل باکتریوفاژها را روی باکتری‌های استافیلوکوکی کشف کرد. او متوجه شد که هنگام رشد روی آگار مواد مغذی، برخی کلونی‌های باکتری آبکی یا «شیشه ای» می‌شوند. او برخی از این کلنی‌های آبکی را جمع کرد و برای از بین بردن باکتری‌ها، آن‌ها را از طریق فیلتر چمبرلند عبور داد و فهمید که وقتی این مایع فیلتر شده به کشت تازه باکتری‌ها اضافه می‌شود، باکتری‌ها آبکی می‌شوند. وی پیشنهاد کرد که این عامل ممکن است «یک آمیب، ویروس اولترامایکروسکوپی، یک پروتوپلاسم زنده یا آنزیمی با قدرت رشد باشد»
یک پروتوپلاسم زنده یا آنزیمی با قدرت رشد باشد» باشد.فلیکس درل (۱۹۵۳–۱۸۷۳) در سال ۱۹۱۷ دریافت که هنگامی که «یک آنتاگونیست نامرئی» به باکتری‌های موجود در آگار اضافه شود، مناطقی از باکتری‌های مرده را ایجاد می‌کند. آن آنتاگونیست که اکنون به عنوان باکتریوفاژ شناخته می‌شود، می‌تواند از فیلتر چمبرلند عبور کند. وی با دقت یک سوسپانسیون از این ویروس‌ها را رقیق کرد و کشف کرد که بالاترین رقت (کمترین غلظت ویروس) به جای کشتن همه باکتری‌ها، مناطق جداگانه ای از باکتری‌های مرده را تشکیل می‌دهد. شمارش این مناطق و ضرب آن با
مرده را تشکیل می‌دهد. شمارش این مناطق و ضرب آن با فاکتور رقت، به وی اجازه می‌دهد تعداد ویروس‌های موجود در سوسپانسیون اولیه را محاسبه کند. او فهمید که شکل جدیدی از ویروس را پیدا کرده‌است که بعداً برای آن عبارت «باکتریوفاژ» را به کار برد. He realised that he had discovered a new form of virus and later coined the term "bacteriophage". بین سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۲۱ فلیکس درل انواع مختلفی از باکتریوفاژها را کشف کرد که می‌توانستند چندین گونه دیگر باکتری از جمله ویبریو کلرا را آلوده کنند. باکتریوفاژها به عنوان یک
کلرا را آلوده کنند. باکتریوفاژها به عنوان یک درمان احتمالی برای بیماری‌هایی مانند حصبه و وبا اعلام شدند، اما با توسعه پنی سیلین، این ایده کم‌کم روبه فراموشی رفت. از اوایل دهه ۱۹۷۰، باکتری‌ها به مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند پنی سیلین ادامه داده‌اند، و این باعث شد تا رغبت جدیدی به استفاده از باکتریوفاژها برای درمان عفونت‌های جدی ایجاد شود. قرن بیستم و بیست و یکم. نیمه دوم قرن بیستم، عصر طلایی کشف ویروس‌ها بود و بیشتر از ۲۰۰۰ ویروس حیوانی، گیاهی و باکتریایی در طی این سال‌ها کشف شدند. در سال ۱۹۴۶،
باکتریایی در طی این سال‌ها کشف شدند. در سال ۱۹۴۶، ویروس اسهال گاو کشف شد که احتمالاً هنوز هم شایع‌ترین عامل بیماری گاوها در سراسر دنیا می‌باشد. و در سال ۱۹۵۷، آرتری ویروس اسبی شناسایی شد. در دهه ۱۹۵۰، پیشرفت در جداسازی ویروس‌ها و روش‌های تشخیص منجر به کشف چندین ویروس مهم انسانی از جمله ویروس واریسلا زوستر، پارامیکسیوویروس‌ها (شامل ویروس سرخک، ویروس سین‌سیشیال تنفسی) و راینو ویروس‌هایی که باعث سرماخوردگی می‌شوند، گشت. در دهه ۱۹۶۰ ویروس‌های بیشتری کشف شد. در سال ۱۹۶۳، ویروس هپاتیت بی توسط باروخ بلومبرگ
در سال ۱۹۶۳، ویروس هپاتیت بی توسط باروخ بلومبرگ (متولد ۱۹۲۵) کشف شد. آنزیم رونوشت بردار معکوس، آنزیم کلیدی که رتروویروس‌ها برای ترجمه آران‌ای‌شان به دی‌ان‌ای استفاده می‌کنند، برای نخستین بار در سال ۱۹۷۰، به‌طور جداگانه توسط هوارد تمین و دیوید بالتیمور (متولد ۱۹۳۸) توصیف شد. این امر نقطه عطفی برای ساخت داروهای ضد ویروس بود. در سال ۱۹۸۳، لوک مونتانیه (متولد ۱۹۳۲) و تیم او در انستیتو پاستور فرانسه، برای نخستین بار ویروس اچ آی وی را جدا کردند. در سال ۱۹۸۹، تیم مایکل هوتون در شرکت شیرون ویروس هپاتیت سی را کشف
مایکل هوتون در شرکت شیرون ویروس هپاتیت سی را کشف کرد. ویروس‌ها و سویه‌های جدید ویروسی زیادی در نیمه دوم قرن بیستم کشف شدند. این اکتشافات در قرن بیست و یکم هم ادامه یافت زیرا بیماری‌های ویروسی جدیدی مانند بیماری سارس و بیماری ویروسی نیپا پدید آمدند. باوجود دستاوردهای دانشمندان در طی صد سال گذشته، ویروس‌ها همچنان تهدیدها و چالش‌های جدیدی را ایجاد می‌کنند.
ویلیام بلِیک ریچموند (؛ 29th November 1842 – ) نقاش پرتره، تندیسگر و طراح و تزئین‌گر شیشه رنگی و موزاییک اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او برندهٔ جوایزی همچون نشان حمام شده‌است.
طاقو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران. این روستا در دهستان جم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن کمتر از بیست نفر بوده‌است.
ایستگاه راه‌آهن فریمان یکی از ایستگاه‌های راه‌آهن اصلی و مهم در ایران است. این ایستگاه در روستای سنگ‌بست واقع شده‌است. این ایستگاه محل اتصال قطار برای تهران، مشهد، بندرعباس و ترکمنستان است. در اطراف ایستگاه. جاده جاده ۹۷ اطراف ایستگاه است. در حال حاضر هیچ ساختمان برجسته یا نقاط توریستی در اطراف ایستگاه وجود ندارد، اما این شهر توسعه خواهد یافت.
باشگاه ورزشی یوکوهاما () یک باشگاه فرهنگی و ورزشی در شهر یوکوهاما، ژاپن است. این باشگاه که در سال ۱۹۸۶ تاسیس شده در لیگ ۳ ژاپن بازی میکند.
باب‌اسفنجی شلوارمکعبی: موزیکال برادوی (در ابتدا عنوانش موزیکال باب‌اسفنجی بود، که بعداً همین نام برای تور ملی گذاشته شد) یک تئاتر موزیکال، با هماهنگی و کارگردانی تینا لاندائو با ترانه‌های هنرمندان مختلف و کتابی از کایل جارو است. این نمایش بر اساس سریال تلویزیونی انیمیشنی نیکلودئون ، "باب‌اسفنجی شلوارمکعبی" ساخته شده است و در ژوئن سال ۲۰۱۶ در تئاتر شرقی در شیکاگو به نمایش گذاشته شد. این موزیکال در دسامبر ۲۰۱۷ در برادوی در تئاتر پالاس اجرا شد. موزیکال با تحسین منتقدان همراه بود. با نامزدی دوازده جایزه تونی،
منتقدان همراه بود. با نامزدی دوازده جایزه تونی، هفتاد و دومین دوره جوایز تونی این نمایش با "میانگین دختران" را برای بیشترین نامزدی در ۲۰۱۸ در اعلام کرده است. این نمایش در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۸ در کاخ تئاتر بسته شد. در زمان بسته شدن، ۲۹ پیش نمایش و ۳۲۷ اجرای منظم بازی کرده بود. تور آمریکای شمالی از ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۹ در تئاتر پروکتورز در اسکنکندی، نیویورک آغاز شده است.
باشگاه فوتبال یوکوهاما () یک باشگاه فوتبال در شهر یوکوهاما، ژاپن است. این باشگاه که در سال ۱۹۹۹ تاسیس شده سابقه قهرمانی در لیگ دسته دوم فوتبال ژاپن در سال ۲۰۰۶ را در کارنامه دارد.
دیوار بزرگ سبز () پروژه‌ای است با شرکت ۱۱ کشور در قاره آفریقا برای مهار پیشروی صحرای بزرگ آفریقا از طریق کاشت نواره‌ای از درختان و گیاهان دیگر. بورکینا فاسو، جیبوتی، اریتره، اتیوپی، مالی، موریتانی، نیجر، نیجریه، سنگال، سودان و چاد ۱۱ کشور عضو طرح ایجاد دیوار سبز در آفریقا هستند. این کشورها در حال کاشت انبوهی از درختان به شکل دیواری طویل از شرق به غرب این قاره و درست در زیر حاشیه جنوبی صحرای بزرگ آفریقا هستند. هدف از ساختن این دیوار سبز مقابله با پیامدهای تغییرات اقلیمی از طریق معکوس کردن روند بیابان‌زایی
اقلیمی از طریق معکوس کردن روند بیابان‌زایی عنوان شده‌است. در طرح 'دیوار سبز آفریقا' قرار است از سال ۲۰۲۰ تا سال ۲۰۲۵ میلادی از سنگال تا جیبوتی درختکاری شود و به این ترتیب از گسترش وسعت صحرا و اراضی خشک در این منطقه جلوگیری گردد. طول این دیوارِ درختی که ۱۱ کشور را پوشش خواهد داد ۷۶۰۰ کیلومتر محاسبه شده و عرض آن نیز ۱۵ کیلومتر در نظر گرفته شده‌است. این پروژه به ترویج تکنیک‌های برداشت آب، حفاظت از فضای سبز و بهبود تکنیک‌های بومی استفاده از زمین، با هدف ایجاد موزاییکی از مناظر سبز و پربار در سراسر شمال آفریقا،
از مناظر سبز و پربار در سراسر شمال آفریقا، تبدیل شد. گونه درختی که بیشتر در این مسیر سبز کاشته می‌شود درخت آکاسیا یا صمغ عربی است که گفته می‌شود در برابر خشکسالی مقاوم است. هدف فعلی این پروژه، احیای ۱۰۰ میلیون هکتار (۲۵۰ میلیون جریب) از زمین‌های تخریب‌شده، جذب ۲۵۰ میلیون تن دی‌اکسید کربن و ایجاد ۱۰ میلیون شغل در این فرآیند، تا سال ۲۰۳۰ است. این پروژه پاسخی است به آثار دو موضوع تخریب منابع طبیعی و خشکسالی در مناطق روستایی. همچنین این پروژه در پی کمک به جوامع ساحل برای کاهش و سازگاری با تغییرات اقلیمی و
ساحل برای کاهش و سازگاری با تغییرات اقلیمی و همچنین بهبود امنیت غذایی است و انتظار می‌رود جمعیت ساحل تا سال ۲۰۳۰ دو برابر شود و در نتیجه ضرورت حفظ تولید مواد غذایی و حفاظت از محیط زیست در این منطقه بیشتر خواهد شد. پیشینه. طرح احداث یا ایجاد یک دیوار سبز در قاره آفریقا برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ میلادی و در اجلاس مبارزه با خشکسالی در انجامنا پایتخت چاد مطرح شد. با این وجود این طرح دوم ژوئن ۲۰۰۵ میلادی و در هفتمین نشست کنفرانس سران کشورهای آفریقا در بورکینا فاسو به تصویب رسید. به گفته کارشناسان در طرح ایجاد
به تصویب رسید. به گفته کارشناسان در طرح ایجاد دیوار سبز در آفریقا، تجارب و یافته‌های دیوار سبز چین نیز مورد توجه بوده‌است. دانشمندان چینی با ارائه طرح ایجاد دیوار سبز چین تلاش می‌کنند از گسترش بیابان گبی در این کشور جلوگیری کنند. طرح دیوار سبز آفریقا در صورت اجرا و تحقق می‌تواند ضمن جلوگیری از گسترش دامنه صحرا، تحمل این مناطق را برای ساکنان آن راحت‌تر کند و همچنین بر توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی این مناطق تأثیر مطلوبی داشته باشد. تاکنون سنگال بهترین پیشرفت را در زمینه اجرای این پروژه زیست‌محیطی
پیشرفت را در زمینه اجرای این پروژه زیست‌محیطی داشته‌است. قرار است ۱۱ میلیون اصله درخت در این مسیر سبز کاشته شود.
بهتر از ما () یک مجموعه تلویزیونی روسی است در ژانر علمی–تخیلی و سازنده آن آندری یونکوفسکی است. این مجموعه برای شبکه یک روسیه (C1R) تهیه شد اما شرکت آمریکایی نت‌فلیکس آن را خرید. این اولین سریال روسی است که به عنوان یک محصول اختصاصی نتفلیکس (Netflix Original) ارائه شده‌است. در ۱۶ اوت ۲۰۱۹، اولین فصل آن برای پخش در بازارهای نتفلیکس در خارج از روسیه و چین در دسترس بود. داستان. داستان در سال ۲۰۲۹ اتفاق می‌افتد که ربات‌های انسان‌نما (اندروئیدها) در موارد مختلفی به انسان خدمت می‌کنند و حتی در بسیاری از مشاغل
به انسان خدمت می‌کنند و حتی در بسیاری از مشاغل جایگزین انسان شده‌اند. سیاست خانواده‌های تک‌فرزندی چین باعث کمبود جدی تعداد زنان شده‌است، بنابراین یکی از مهندسان ربات پیشرفته‌ای به نام آریسا طراحی می‌کند تا به عنوان مادری خوب برای همسر و کودکان خود ایفای نقش کند. آریسا از سه قانون روباتیک ایزاک آسیموف پیروی نمی‌کند. او برای محافظت از خانواده خود، که شامل خودش هم هست، طراحی شده‌است. خالق آریسا می‌میرد و آریسا به شرکت روباتیک روسی کرونوس فروخته می‌شود. آریسا در کرونوس به‌طور تصادفی مردی را به قتل می‌رساند که
کرونوس به‌طور تصادفی مردی را به قتل می‌رساند که سعی داشت از او استفاده جنسی ببرد و بعد از آن فرار می‌کند. او با سونیای کوچک (ویتا کورینینکو) روبرو می‌شود و با او پیوند برقرار می‌کند و برای خود نقش سرپرستی سونیا را در نظر می‌گیرد. این سریال سه خط داستانی را دنبال می‌کند: آریسا (پائولینا آندریوا) و خانواده‌ای که او به آن تعلق پیدا کرده؛ قضایای پسر خانواده ایگور سافرانوف (الدار کالیمولین) و دوست دخترش ژانا (ورا پانفیلوا) به عنوان بخشی از گروه شبه‌نظامی ضد اندروئید موسوم به «پاک‌سازها»؛ و اسرار ویکتور توروپوف
موسوم به «پاک‌سازها»؛ و اسرار ویکتور توروپوف (الکساندر اوستیاگوف) رئیس کرونوس که در تلاش برای پنهان کردن این واقعیت است که شرکتش نمی‌تواند آریسای دیگری بسازد.
حمله مسلمانان به فرارود یا حمله اعراب به ماوراءالنهر، اشاره به فتوحات مسلمانان در منطقه ایرانی فرارود دارد. حملات مسلمانان که در سده‌های هفتم و هشتم میلادی و در زمان حکومت امویان بر خلافت اسلامی روی داد، منجر به گسترش اسلام به آسیای میانه، به طور مشخص در سرزمین‌هایی که امروز میان کشورهای ازبکستان، تاجیکستان، قزاقستان و قرقیزستان تقسیم شده‌اند، گردید. از دیگر پیامدهای حمله مسلمانان به ماوراءالنهر، آشنایی اقوام ترک با اسلام و آشنایی اعراب با ترکان بود. نویسنده‌های عرب که نخستین نوشته‌ها را دربارهٔ اقوام ترک
عرب که نخستین نوشته‌ها را دربارهٔ اقوام ترک ضبط کرده‌اند، آنان را «دارای چشم‌های کوچک و صورت‌های پهن» توصیف نموده‌اند و اشاره کرده‌اند که ترکان شبیه به تبتی‌ها هستند و تمایز آنان از یکدیگر ساده نیست. پیش زمینه. اعراب یک دهه پس از پیروزی قاطع خود در نبرد نهاوند در سال ۶۴۲، با دست‌یابی به خراسان و سیستان و تکمیل گشایش شاهنشاهی ساسانی، به آسیای میانه رسیدند. مرو، پایتخت خراسان، در سال ۶۵۱ به دست عبدالله بن عامر افتاد و با این رخداد مرزهای خلافت نوپا به آمو دریا رسید. سرزمینی نو: سرزمین‌های آن سوی آمودریا که
رسید. سرزمینی نو: سرزمین‌های آن سوی آمودریا که برای عرب‌ها به نام «سرزمین آن سوی رودخانه» (mā wara al-nahr) شناخته می‌شد با آنچه عرب‌ها پیشتر با آن روبرو بودند متفاوت بود. آن سرزمین نه تنها یک توپوگرافی گونه‌گون را از کوه‌های دورافتاده هندوکش گرفته تا دره‌های رودخانه‌های حاصل‌خیز و بیابان‌های با شهرهای واحه‌ای، دربرمی‌گرفت، بلکه همچنین از سوی اقوام گوناگون، چه یکجانشین و چه کوچرو آباد شده بود و به جای دولت شاهنشاهی ایرانیان، این منطقه به بسیاری از پادشاهی‌های کوچک مستقل بخش‌بندی می‌شد. سرزمینهای آنسوی
کوچک مستقل بخش‌بندی می‌شد. سرزمینهای آنسوی رودخانه: فرارود از دید اقلیمی، سیاسی و اجتماعی به چهار منطقه بخش‌بندی می‌شد: تخارستان در بالای آمودریا، احاطه شده توسط رشته‌کوه حصار در شمال و هندوکش در خاور و جنوب. سغد، در خاور آمودریای میانی و پیرامون رود زرافشان. خوارزم در پایین آمودریا و در برخوردگاه آن با دریای آرال؛ و سرزمین‌های شمالی رشته‌کوه حصار و در راستای سیردریا، از جمله هفت‌آب و دره فرغانه. مانند امروز، مردم وابسته به دو گروه گستردهٔ زبانی بودند: گویندگان زبان‌های ایرانی، که در سده ۷ میلادی گرایش به
زبان‌های ایرانی، که در سده ۷ میلادی گرایش به شهرنشینی داشتند، و اقوام ترک، که در آن زمان هنوز بیشتر کوچ‌نشین بودند. پادشاهی‌ها: در واقع، تاریخ فرارود تحت تأثیر یورش‌های کوچ نشینان آسیای میانه قرار داشته‌است. در سدهٔ ۲ پیش از میلاد، یوئه‌چی، دولت یونانی بلخ را ویران کرد و آن را با شاهنشاهی کوشانی، که تحت آن بودیسم وارد منطقه شد، جایگزین کرد. هپتالیان در اوایل سدهٔ ۵ جایگزین کوشانیان شدند، که چیرگی آنها تا پیدایش نخستین خانات ترک در میانه‌های سدهٔ ۶ پابرجا بود. پس از اینکه خانات بزرگ دو بخش شد، خاقانات غربی
پس از اینکه خانات بزرگ دو بخش شد، خاقانات غربی ترک چیرگی خود بر فرمان‌روایی‌های گوناگون فرارود نگه داشت و حتی به بلخ نیز یورش‌هایی را ترتیب داد. تُخارستان: هنگامی‌که شوان‌زانگ راهب بودایی چینی در سال ۶۳۰ به تُخارستان سفر کرد کمتر از ۲۷ پادشاهی گوناگون را زیر چیرگی کلی یک شاهزادهٔ ترک (شاد) در قندوز یافت، که پسر بزرگ یبغو (=فرمانروا) ترک غربی بود. به دنبال فروپاشی خاقانات غربی ترک در دههٔ ۶۵۰، این شاهزاده خودش یک فرمانروای مستقل شد و ادعای یبغویی کرد. یبغوها نوعی نظارت بر حکومت‌های تخارستان را حفظ می‌کردند،
نوعی نظارت بر حکومت‌های تخارستان را حفظ می‌کردند، ولی این اقتدار عمدتاً اسمی بود و شاهزادگان محلی (بسیاری‌شان از سرداران ترک و فرمانداران محلی بودند که به همین ترتیب در پی فروپاشی خانات اقتدار را به دست گرفته بودند) در واقع مستقل بودند. در شمال آمودریا، در تخارستان علیا، مهم‌ترین حکومت‌ها از خاور به باختر بدخشان، ختل، قبادیان و شاهزاده‌نشین چغانیان جای داشت. در جنوب آمودریا، در تخارستان سفلی، بلخ، پایتخت باستانی کل منطقه وجود داشت که همچنان به عنوان مهم‌ترین شهر تخارستان و مرکز مذهبی اصلی آن (با پرستشگاه
شهر تخارستان و مرکز مذهبی اصلی آن (با پرستشگاه پرآوازه بودایی نوبهار که زائران را از دورترین سرزمین‌ها به سوی خود می‌کشاند) باقی مانده بود. ایالت‌های مهمْ یوزجان، بادغیس، هرات و بامیان بودند. پشت اینها، بالای هندوکش، کابل جای داشت. سغد: در شمال و غرب رشته‌کوه حصار، در راستای رود زرافشان، سرزمین سغد قرار داشت. سغد یک سرزمین باستانی ایرانی بود، با فرهنگ، زبان و الفبای ویژهٔ خود، که از راه کشفیات باستان‌شناسی و منابع ادبی به خوبی مستند شده‌است. سغد نیز به چند پادشاهی کوچک بخش‌بندی می‌شد، ولی دو کانون مهم
چند پادشاهی کوچک بخش‌بندی می‌شد، ولی دو کانون مهم بخارا و سمرقند بر بقیه چیرگی داشتند. سغدیان به ویژه به عنوان بازرگان در «جاده ابریشم» فعالیت داشتند. منابع چینی چنین می‌نمایند که بیشتر شاهزادگان محلی از شاخهٔ همان دودمان فرمان‌روا بودند و رئیس این دودمان، فرمان‌روای سمرقند، از طریق ازدواج، با خاقان ترک متحد بوده‌است. بیشتر این فرمان‌روایان از نام پارسی «خداه، شاه» استفاده می‌کردند اما برخی از آنها دارای نام ترکی نیز بودند و فرمان‌روای سمرقند به عنوان برجسته‌ترین آنها، از عنوان سغدی «اخشید» (مانند پادشاهان
آنها، از عنوان سغدی «اخشید» (مانند پادشاهان فرغانه) استفاده می‌کرد. سلطنت موروثی بود، اما بازرگانان کم‌درآمد (دهقانان) و بازرگانان (پردرآمد) نیز نقش مهمی داشتند. به گفتهٔ همیلتون الکساندر روسکین گیب "نه تنها میزان زیادی از استقلال، بلکه بعضاً قدرت برکناری شاهزاده حاکم و برگزیدن جانشین وی را نیز داشتند. در شمال و شرق سغد «استپ گرسنه» به پهنای ۱۶۰ کیلومتر گسترده شده‌است که جای خود را به مناطق حاصل‌خیز پیرامون سیردریا داد. سیردریا کوچکتر از آمودریا بود و به آسانی قابل‌گذر بود. این منطقه دربرگیرندهٔ پادشاهی
آسانی قابل‌گذر بود. این منطقه دربرگیرندهٔ پادشاهی شاش (امروزه:تاشکند) در شمال‌غربی و دره فرغانه در شرق، هم‌مرز با کوه‌های تین شان بود که پشت آن کاشغر، خاوری‌ترین پایگاه امپراتوری چین قرار داشت. خوارزم: در خاور سغد، خوارزمِ منزوی در میان کویر که در آن مردمان یکجانشین شهریِ ایرانی زندگی می‌کردند، جای داشت. تاریخچهٔ این سرزمین میان سال‌های پایانی سدهٔ ۳ تا آغاز گشایش مسلمانان اغلب به دلیل کمبود منابع ادبی و باستان‌شناختی روشن نیست. دانشمندان معاصر ما به ویژه به دلیل عدم وجود هیچ اثری از آیین بودا در این منطقه
دلیل عدم وجود هیچ اثری از آیین بودا در این منطقه و ادامهٔ رواج دین زرتشتی، دربارهٔ قرار گرفتن یا نگرفتن منطقه زیر چیرگی کوشانیان بحث می‌کنند. محمد بن جریر طبری گزارش می‌دهد که این منطقه از سوی ساسانیان تحت پادشاهی اردشیر یکم (r. ۲۲۴–۲۴۲) گشوده شد، و اگرچه بعداً فهرست استان‌های ساسانی خوارزم را دربرنمی‌گرفت، اما این منطقه احتمالاً به نوعی به ساسانیان وابسته بود. از سال‌های نخستین سدهٔ چهارم، خوارزم تحت چیرگی دودمان بومی آفریغیان بود که از طریق سکه‌ها و روایت دانشمند خوارزمیِ سدهٔ ۱۱ ابوریحان بیرونی شناخته
دانشمند خوارزمیِ سدهٔ ۱۱ ابوریحان بیرونی شناخته می‌شود. به همین اندازه روشن نیست که آیا خوارزم در سده‌های ۶ تا ۷ تحت چیرگی ترکان قرار گرفته‌است یا خیر. فرارود، همان‌گونه که هیو کندی می‌گوید، «سرزمینی ثروتمند، پر از فرصت و ثروت بود، اما مردان جنگجو از آن دفاع می‌کردند و استقلال خود را بسیار ارزشمند می‌دانستند»، و در حقیقت مطیع‌سازی آن طولانی‌ترین و سخت‌ترین جنگ در هنگام گشایشهای نخستین مسلمانان بود، که تا زمان نبرد طراز و چیرگی مسلمانان بر منطقه در سال ۷۵۱، به پایان نرسید. یورش‌های نخستین مسلمانان. اگرچه
به پایان نرسید. یورش‌های نخستین مسلمانان. اگرچه منابع عربی می‌پندارند عرب‌ها در دههٔ ۶۵۰ گشایش منطقه را آغاز کرده‌اند، اما در واقع بیشتر جنگ‌های نخستین در این منطقه چیزی بیشتر از یورش‌هایی با هدف دست‌یابی به غنیمت و گرفتن خراج نبوده‌است. در واقع، حضور اعراب به یک پادگان کوچک در مرو محدود بود و هر سال ارتش توسط فرمانداران عراق برای یورش و غارت شاهزاده‌نشین‌های بومی گسیل می‌شد. نخستین لشگرکشی‌ها: نخستین لشکرکشی، تحت فرماندهی احنف بن قیس، در سال ۶۵۲، توسط نیروهای متحد تخارستان سفلی دفع شد و به مرورود بازگشت.
متحد تخارستان سفلی دفع شد و به مرورود بازگشت. لشکرکشی دوم تحت فرماندهی العقرا بن حبیس توانست شاهزاده جوزجان را شکست دهد و جوزجان، فاریاب، تالقان و بلخ را اشغال کند. هنگ‌های اعراب سرزمین‌های دور و پهناوری را غارت کردند و برخی از آنها تا خوارزم رسیدند. در سال ۶۵۴، شهر مایامورگ در سغد مورد یورش قرار گرفت. خیزش قارن و به تخت نشستن پیروز سوم: اندکی پس از آن، جمعیت محلی به رهبری قارن (احتمالاً عضوی از دودمان کارن) به پا خاستند. اعراب تمام خراسان را تخلیه کردند و برپایهٔ منابع چینی، شاه‌زادگان تخارستان پسر یزدگرد
منابع چینی، شاه‌زادگان تخارستان پسر یزدگرد سوم پیروز را برای مدتی به عنوان پادشاه افتخاری پارس به تخت بازگرداندند. با وجود ثبت و ضبط لشگرکشی اعراب تا سال ۶۵۵–۶۵۸، عرب‌ها که سرگرم رویارویی با فتنه اول (۶۵۶–۶۶۱) بودند، قادر به نشان دادن واکنش نبودند. کوشش‌های عبدالله بن عامر: پس از پایان جنگ داخلی، بازگرداندن کنترل مسلمانان بر خراسان به عبدالله بن عامر سپرده شد. وقایع دقیق چند سال آینده مشخص نیست زیرا منابع تاریخی، رخدادهای واقعی این مرحله را با گشایش اصلی ابن عامر در منطقه اشتباه می‌گیرند، ولی اطلاعاتی که
عامر در منطقه اشتباه می‌گیرند، ولی اطلاعاتی که عمدتاً از روایات قبیله‌ای وجود دارد، نشان‌دهندهٔ ایستادگی و شورش‌های گاه‌به‌گاه شدید است که به اقداماتی مانند ویران کردن پرستش‌گاه نوبهار از سوی قیس بن حاتم، معاون ابن عامر انجامید. گماشته شدن زیاد بن ابیه به حکومت عراق: تا زمان گماشته شدن زیاد بن ابیه به حکومت عراق، اعراب کاری برای آرام‌سازی سیستماتیک خراسان انجام ندادند. از سال ۶۶۷ تا زمان مرگ وی در سال ۶۷۰، نمایندهٔ زیاد بن ابیه در خراسان، حکم بن عمرو غفاری، یک سری لشگرکشی‌ها را در تخارستان هدایت کرد که
یک سری لشگرکشی‌ها را در تخارستان هدایت کرد که ارتش‌های عربی در جریان آن از آمودریا به سوی چغانیان گذر کردند. پیروز سوم را بیرون کردند و او یک بار دیگر به چین گریخت. پس از مرگ نمایندهٔ زیاد در خراسان یعنی حکم، یک خیزش گسترده دیگر به وجود آمد، اما جانشین وی، ربیع بن زیاد حارثی، پیش از گذر از آمودریا برای یورش به چغانیان، بلخ را به دست گرفت و شورشیان را در قهستان شکست داد. دیگر نیروهای مسلمان محل‌های عبور به سوی غرب یعنی زم و آمل را ایمن کردند، در حالی که منابع عرب از گشایش خوارزم در همان زمان یاد می‌کنند.
عرب از گشایش خوارزم در همان زمان یاد می‌کنند. نشیمن دادن اعراب در خراسان توسط زیاد: اما چیزی که از درجهٔ اهمیت بیشتری برای آیندهٔ حضور اعراب در منطقه برخوردار بود کاری بود که زیاد بن ابی سفیان در سال ۶۷۱ انجام داد و آن اسکان ۵۰٬۰۰۰ نفر از رزمندگانِ عمدتاً بصره‌ای و بعضاً کوفه‌ای به همراه خانواده‌هایشان در مرو بود. این حرکت نه تنها باعث تقویت عنصر مسلمان در خراسان شد، بلکه نیروهای لازم را برای گسترش مرزهای اسلامی به سمت فرارود فراهم کرد. فرمانداری پسر زیاد در خراسان پس از مرگ پدرش زیاد هنگامی‌که زیاد
زیاد در خراسان پس از مرگ پدرش زیاد هنگامی‌که زیاد درگذشت، پسر او عبیدالله که به فرمانداری خراسان گماشته شد و در پاییز ۶۷۳ به مرو رسید، سیاست‌های او را ادامه داد. در بهار بعدی، عبید الله از آمودریا گذر و به شاهزاده نشین بخارا حمله کرد که در آن زمان از سوی ملکه مادر ناموَر به خاتون (یک عنوان سغدی به معنای "بانو") که نایب‌السلطنهٔ پسر نوزادش بود راهبری می‌شد. اعراب پیش از آنکه به سمت بخارا بروند، نخستین کامیابی را در نزدیکی شهر بایکند به‌دست آوردند، منابع تاریخی محلی ثبت کرده‌اند که اعراب بخارا را محاصره
تاریخی محلی ثبت کرده‌اند که اعراب بخارا را محاصره کردند و اینکه ترک‌ها برای کمک فراخوانده شدند، اگرچه این موضوع در منابع عرب وجود ندارد، که به عبارت ساده بیان‌گر پیروزی بزرگ اعراب بر بخارایی‌هاست. به دنبال روشی که ظاهراً در آن زمان معمول بود، عبیدالله ۲۰۰۰ اسیر را که همگی «کمانداران ماهر» بودند به عنوان نگهبان شخصی خود بکار گرفت. سرنوشت بخارا نامشخص باقی مانده‌است، ولی برپایهٔ گفتهٔ گیب این ترتیب نشان می‌دهد که این شاهزاده‌نشین چیرگی اعراب را پذیرفت و به یک دولت خراجگزار تبدیل شد. پیروزی عبیدالله توسط
یک دولت خراجگزار تبدیل شد. پیروزی عبیدالله توسط جانشینان وی اسلم بن زورا و عبدالرحمن بن زیاد پیگیری نشد. به غیر از حملات تابستانی به آنسوی آمودریا. فرمانداری سعید بن عثمان: اعراب تنها در دورهٔ فرمانداری کوتاه سعید بن عثمان در ۶۷۶، لشکرکشی بزرگی به سغد راه انداختند. برپایهٔ گفتهٔ بلاذری و نرشخی، سعید با شکست ائتلافی محلی دربرگیرندهٔ شهرهای کش، نسف، بخارا و ترکان، خاتون را وادار کرد تا بار دیگر بیعت بخارا را با خلافت تأیید کند و سپس به سمت سمرقند رفت و محاصره‌اش کرد. وی سپس ۵۰ جوان نجیب‌زاده را به گروگان
کرد. وی سپس ۵۰ جوان نجیب‌زاده را به گروگان گرفت، که بعداً در مدینه اعدام شدند و در بازگشت، ترمذ در کرانهٔ آمودریا را گرفت و شاهزادهٔ ختل را تسلیم کرد. نخستین یورش‌های اعراب در آنسوی آمودریا تا چاچ و خوارزم ادامه داشت و با جنگ شهروندی‌ای که در خراسان در جریان فتنه دوم (۶۸۳–۶۹۲) آغاز شد، این یورش‌ها قطع شد. فرمانداران پسین، به ویژه سعید بن عثمان و مهلب بن ابی صفره، تلاش کردند تا قلمروهای آن سوی رودخانه را بگشاید ولی نتوانستند. یکپارچگی شاهزادگان بومی برابر اعراب: شاهزادگان بومی، به نوبهٔ خود، سعی در
برابر اعراب: شاهزادگان بومی، به نوبهٔ خود، سعی در سوءاستفاده از رقابت‌های اعراب داشتند، و با کمک عبدالله بن خازم السلمیِ عرب‌تبار، که در سال ۶۸۹ دژ ترمذ را بر قلمرو خود افزود، موفق به بیرون راندن اعراب از سرزمین خود شدند. با این وجود، شاهزادگان فرارود به خاطر دشمنی‌هایی که با هم داشتند یکپارچگی و همبستگی در برابر اعراب را پیاده نکردند، واقعیتی که پس از ۷۰۵ ازسوی قتیبه بن مسلم دقیقاً مورد بهره‌برداری قرار گرفت.
کدنویسی سخت () یا هارد-کدینگ، از روش‌های توسعه نرم‌افزار است، که برای جاسازی مستقیم داده‌ها در کد منبع یک برنامه یا یک شیء مورد استفاده قرار می‌گیرد و نقطه مقابلِ جمع‌آوری داده‌ها از منابع خارجی یا تولید داده‌ها در زمان اجرا می‌باشد. داده‌های دارای هارد کد، اغلب فقط با ویرایش کد منبع و استفاده از کامپایلر، قابل تغییر هستند، اگر چه می‌توان اینگونه کدها را با انتقال به حافظه فرار یا ذخیره‌سازی در دیسک، با استفاده از دیباگرها یا ویرایش‌گرهای هگز نیز تغییر داد. داده‌های دارای کدگذاری سخت، اغلب بخش‌هایی از
داد. داده‌های دارای کدگذاری سخت، اغلب بخش‌هایی از اطلاعات غیرقابل تغییر، مانند ثابت‌های فیزیکی، شماره نسخه‌ها و عناصر استاتیک متنی را نمایش می‌دهند.
دولت شهرهای سغدی اشاره به دولت-شهرهای مستقل یا خودمختاری دارد که در دوران باستان متاخر و قرون میانه به منطقه ایرانی سغد حکومت کردند. بیشتر این دولت-شهرها توسط یک اخشید (شاه) یا بامبشت (شهبانو) اداره می‌شد که این فرمانروا از جایگاه یکسانی در میان شهروندانش برخوردار بود؛ با این حال، خط جانشینی همیشه یکسان نبود و مردم شهرهای سغدی می‌توانستند در انتخاب فرمانروای آینده تأثیرگذار باشند. حمله مسلمانان به فرارود به دوران استقلال دولت‌های سغدی پایان داد. سمرقند و بخارا - شهرهای معروف ادبیات فارسی - بزرگترین و
و بخارا - شهرهای معروف ادبیات فارسی - بزرگترین و ثروتمندترین دولت-شهرهای سغدی بودند.
آنا آنچر (; – ) نقاش اهل دانمارک و از اعضای گروه نقاشان اسکاگن بود. او از برجسته‌ترین هنرمندان تجسمی دانمارک به‌شمار می‌رود.
در هندسه جبری و فیزیک نظری، تقارن آینه رابطه ای بین اشیاء هندسی به نام خمینه کالابی-یائو است. این اصطلاح به وضعیتی گفته می‌شود که دو خمینه کالابی-یائو از نظر هندسی بسیار متفاوت به نظر می‌رسند اما با این وجود وقتی به عنوان ابعاد اضافی نظریه رشته استفاده می‌شوند معادل هستند. نمای کلی. رشته‌ها و فشرده سازی. در فیزیک، نظریه ریسمان یک چارچوب نظری فراهم می‌آورد که در آن ذرات نقطه ای فیزیک ذرات با اشیاء یک بعدی به نام ریسمان‌ها جایگزین شده‌اند. این رشته‌ها مانند بخش‌های کوچک یا حلقه‌های رشته معمولی به نظر می‌رسند.