payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایسفیوردن () دومین آبدره (فیورد) طولانی نروژ است که در جزایر سوالبار قرار دارد. این آبدره در کرانه غربی اسپیتس‌برگن که یکی از جزایر اقیانوس شمالگان و تقریباً بین نروژ و قطب شمال است، واقع شده‌است. بخشی از این جزیره در بر دارنده پارک ملی سرزمین نوردر ایسفیوردن است. تعدادی از بزرگ‌ترین سکونت‌های اسپیتس‌برگن شامل بارنتسبورگ، لانگیربین و پیرامیدن در امتداد این آبدره قرار دارند.
مهره‌های نیایش یا مهره‌های نماز توسط پیروان دین‌های مختلف مانند دین زرتشتی، هندوئیسم، بودیسم، مسیحیت، اسلام، سیکیسم و آیین بهائیت استفاده می‌شود تا تکرارهای نیایش‌ها و مناجات را علامت گذاری کند، مانند دعای مریم باکره در مذهب کاتولیک، ذکر (یاد خدا) در اسلام و جاپ در هندوئیسم. ریشه و ریشه‌شناسی. مهره‌ها از ابتدایی‌ترین زیور آلات انسانی هستند و قدمت اولین نمونه‌های آنها به دانه‌هایی از پوسته شتر مرغ در آفریقا و به ۱۰٬۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح می‌رسد. در طول قرن‌ها، فرهنگ‌های مختلفی از انواع مختلفی از سنگ و
قرن‌ها، فرهنگ‌های مختلفی از انواع مختلفی از سنگ و پوسته گرفته تا خشت، مهره ساخته‌اند. ساختار. تعداد دانه‌ها بر اساس مذهب یا استفاده متفاوت است. مهره‌های نیایش اسلامی، به نام مسبح یا تسبیح، معمولاً دارای ۱۰۰ مهره هستند (در کل ۹۹ دانه ۹۹ + ۱ یا ۳۳ مهره سه بار و ۳+ می‌خوانند). بودایی‌ها و هندوها از جاپ مالا استفاده می‌کنند، که معمولاً ۱۰۸ مهره دارد، یا ۲۷ مورد که چهار بار شمارش می‌شوند. مهره‌های نیایش بهائی از ۹۵ مهره یا ۱۹ مهره تشکیل شده‌است که با اضافه کردن پنج مهره در زیر آن رشته می‌شوند. سیک مالا نیز
پنج مهره در زیر آن رشته می‌شوند. سیک مالا نیز دارای ۱۰۸ مهره است. استفاده کنید. از آنجایی که مهره‌ها با انگشت شمرده می‌شوند، به کاربردن آنها این امکان را می‌دهند که تعداد دعاها را با حداقل تلاش آگاهانه به یاد داشته باشند، که به نوبه خود باعث می‌شود توجه بیشتری به خود نماز صورت گیرد. پیش از مسیحیت. تصویری از نقاشی که از ۱۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، که اخیراً در آکروتیری سانتورینی (ثیره باستان) کشف شده‌است، نشانگر زنانی است که یک ریسمان دعا از مهره‌ها دارند. آیین زرتشت. تصاویری از کرتیر در کتیبه ها موجود است
زرتشت. تصاویری از کرتیر در کتیبه ها موجود است که مهره هایی از مروارید یا فیروزه را به صورت گردنبند استفاده کرده است. زمزمه کردن سرود هایی از اوستا با آهنگ وشمارگانی ویژه، از دیر باز برای ایرانیان گونه ای از نیایش بوده و باور داشتند آنان را به آرامش فرامی خواند. بنابراین به ابزاری برای یادداشت کردن شماره سرود ها نیاز داشتند، بیگمان از همان زمان دانه هایی از سنگ های زیبا مانند عقیق، لعل و دیگر مهره های زینتی را برای شمارش در اختیار گرفتند. بعد ها این مهره ها را سوراخ کرده و با ریسمان به هم پیوست دادند تا در
را سوراخ کرده و با ریسمان به هم پیوست دادند تا در نیایش ها از آن بهره بگیرند . سرودهای کوتاه اوستایی که به تعداد خوانده می شوند: «اشم وهو»، « یتا اهو»، «ینگهه هاتام» و گزیده ای از یشت ها است. شماره های سپندینه (مقدس) نیز در باور سنتی زرتشتیان ۱- ۳- ۷- ۱۳- ۲۱- ۳۳- ۷۲- و ۱۰۱ می باشند. شاید در آن زمان که اعراب به ایران تاختند و به غارت فرهنگ و دارایی ایرانیان پرداختند ابزار شمارش دانه دار را نیز به یادگار بردند ونام آن را تسبیح گذاشتند. گفتنی است که تسبیح کنونی از «۳» گروه با «۳۳» مهره پیوسته شده که با دومهره
از «۳» گروه با «۳۳» مهره پیوسته شده که با دومهره پیوند دهنده بین گروه ها باهم «۱۰۱» دانه را تشکیل داده اند که همگی از شماره های سپند باور ایرانیان است. مسیحیت. پدران صحرا سده‌های ۳ تا ۵، از سنگریزه یا طناب‌های گره زده برای شمارش نمازها استفاده می‌کردند، معمولاً نماز عیسی ("پروردگار عیسی مسیح پسر خدا، به من رحم کن، گناهکار"). این اختراع در قرن چهارم به آنتونی کبیر یا همکار وی پاچومیوس بزرگ نسبت داده شده‌است. اسلام. در اسلام، دانه‌های تسبیح به عنوان تسبیح (عربی: مسبحة "mas'baha)،" تسبیح یا Sibha و شامل ۹۹
مسبحة "mas'baha)،" تسبیح یا Sibha و شامل ۹۹ مهره به اندازهٔ معمولی، (مربوط به نام‌های خدا در اسلام) و دو مهره کوچکتر یا مینی جدا هر ۳۳ دانه. بعضی اوقات فقط از ۳۳ مهره استفاده می‌شود که در این صورت فرد سه بار از طریق آنها می‌چرخد. از مهره‌ها به‌طور سنتی استفاده می‌شود تا هنگام گفتن نماز، شمارش را حفظ کنند. نماز گونه ای به صورت ذکر است که شامل سخنان تکراری از جملات کوتاه در ستایش و تجلیل از خدا، در اسلام است. نماز به شرح زیر خوانده می‌شود: ۳۳ بار " سبحان الله " (منزه است خدا)، ۳۳ بار " الحمد لله " (ستایش
" (منزه است خدا)، ۳۳ بار " الحمد لله " (ستایش خدا) و ۳۳ بار " الله اکبر " (خداوند بزرگترین است) که برابر است ۹۹، تعداد دانه‌ها در مصباح. احمدیه در مذهب احمدیه، مصباح و سایر اشکال نماز «نوآوری» تلقی می‌شود. به گفته میرزا طاهر احمد از جامعه احمدیه، استفاده از مهره‌های نماز نوعی نوآوری است که توسط جامعه اولیه مسلمان انجام نشده‌است هندوئیسم. استفاده اولیه از مهره‌های نماز را می‌توان در هندوئیسم دنبال کرد جایی که به آنها "جاپا مالا گفته می‌شود". جاپا تکرار نام خدایان یا مانترا است. "مالا" ( ) به معنای "garland"
یا مانترا است. "مالا" ( ) به معنای "garland" یا "تاج" است. جاپا مالا برای تکرار مانترا، برای دیگر اشکال سادهنا یا "ورزش معنوی" و به عنوان کمک به مراقبه استفاده می‌شود. شایعترین "مالا" ۱۰۸ دانه است. متداول‌ترین مواد مورد استفاده در ساختن مهره‌ها دانه‌های رودکشا می‌باشد. بودیسم. مهره‌های نماز (Chinese (یومجو)، ) همچنین در اشکال مختلف بودائیسم ماهایانا، که اغلب با تعداد کمتری مهره (معمولاً یک تقسیم‌کننده ۱۰۸) استفاده می‌شود. در سرزمین پاک بودیسم، به عنوان مثال، ۲۷ مهره "مالا"‌ها رایج است. این مالاهای کوتاه‌تر
۲۷ مهره "مالا"‌ها رایج است. این مالاهای کوتاه‌تر گاهی اوقات "تسبیح سجده" نامیده می‌شوند، زیرا هنگام شمارش سجده‌های مکرر، نگهداری آنها راحت تر است. در بودای تبت نیز نوع ۱۰۸ مهره ای وجود دارد: یک خانه آن ۱۰۰ مانترا است، و هشت مورد دیگر برای همه موجودات احساس کننده اختصاص داده شده‌است (این عمل نیز به صورت کلی در انتهای خود اختصاص داده شده‌است). در آیین بودایی تبت، اغلب از مالای بزرگتر استفاده می‌شود. به عنوان مثال، مالای ۱۱۱ مهره. هنگام شمارش، آنها یک خانه را ۱۰۰ مانترا محاسبه می‌کنند و ۱۱ مهره اضافی نیز به
۱۰۰ مانترا محاسبه می‌کنند و ۱۱ مهره اضافی نیز به عنوان اضافی برای جبران خطاها در نظر گرفته می‌شوند. دین بهائی. آیین بهائی تصریح می‌کند که آیه یا بهاءالابها «خداوند دارای شکوه» ۹۵ بار در روز بعد از عملکرد وضو خوانده شود. برای کمک به تسهیل این تلاوت، بهائیان اغلب از مهره‌های نیایش استفاده می‌کنند، هرچند که لازم نیست. معمولاً، مهره‌های نماز بهایی از ۹۵ مهره جداگانه در یک رشته یا یک رشته از ۱۹ مهره با ۵ پیشخوان تنظیم شده تشکیل شده‌است. در حالت دوم، شخص تلاوت کننده آیات به‌طور معمول ۱۹ آیه را در یک مجموعه با یک
آیات به‌طور معمول ۱۹ آیه را در یک مجموعه با یک دست دنبال می‌کند و مجموعه ای از آیات را با دیگری دنبال می‌کند (۱۹ آیه ۵ بار ۵ مجموعه برای ۹۵ کل آیه). مهره‌های نماز بهائی از هر تعداد مواد طبیعی و دست‌ساز ساخته شده از جمله شیشه، سنگ‌های قیمتی و نیمه قیمتی، فلزات مختلف و چوب ساخته شده‌است. در مورد ساختار رشته مهره نماز یا مواد مورد استفاده هیچ روایتی وجود ندارد.
سرزمین اسکار دوم () سرزمینی میان ایسفیوردن و کونگزفیوردن در جزیره اسپیتس‌برگن واقع در جزایر سوالبار نروژ است. یخچال طبیعی اسویابرین با درازای ۳۰ کیلومتر، سرزمین اسکار دوم و سرزمین جیمز یکم را از هم جدا می‌کند. این منطقه به نام اسکار دوم سوئد نام‌گذاری شده‌است. کوه هوفگاردتوپن بلندترین قله سرزمین اسکار دوم است.
ایالت حیدرآباد (؛ به تلوگو: హైదరాబాద్ రాజ్యం؛ انگلیسی: Hyderabad State) که به حیدرآباد دکن نیز معروف است، یک ایالت نوابی یا بومی در هند بود که در منطقه جنوب مرکزی هند قرار داشت و پایتخت آن در شهر حیدرآباد بود. اکنون این ایالت قدیمی به ایالت تلانگانا، منطقه حیدرآباد-کارناتاکا در ایالت کارناتاکا و منطقه ماراتوادا در ایالت ماهاراشترا تقسیم شده‌است. حاکمیت بر این ایالت از سال ۱۷۲۴ تا ۱۸۵۷ توسط خاندان نظام اداره می‌شد که در ابتدا نایب الملک امپراتوران گورکانی هند در دکن بودند. حیدرآباد نخستین ایالتی بود که به
در دکن بودند. حیدرآباد نخستین ایالتی بود که به تدریج تحت حمایت انگلستان قرار گرفت و توافق‌نامه تحت‌الحمایگی را امضا کرد. در طول حکومت بریتانیا در سال ۱۹۰۱، این ایالت درآمد متوسطی برابر با ۴۱۷٬۰۰٬۰۰۰ روپیه داشت که آن را به ثروتمندترین ایالت شاهزاده هند تبدیل کرد. ساکنان بومی حیدرآباد دکن، صرف نظر از خاستگاه قومی، «مُلکی» (هموطن) خوانده می‌شدند، اصطلاحی که هنوز هم امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سلسله در سالهای پایانی راج بریتانیا خود را به عنوان یک سلطنت مستقل اعلام کرد. پس از چندپارگی هند، حیدرآباد
مستقل اعلام کرد. پس از چندپارگی هند، حیدرآباد با حکومت جدید مسلط بر هند توافق توقف امضا کرد به این معنی که طی آن تمام تمهیدات اداری موجود بین راج بریتانیا و این ایالت، تا زمان ایجاد توافق جدید، بدون تغییر ادامه یابد و پس از آن تمام تمهیدات قبلی بجز استقرار سربازان هندی در ایالت ادامه یافت. موقعیت حیدرآباد در میانه اتحادیه هند و همچنین میراث فرهنگی متنوع آن، محرک اصلی الحاق دولت این ایالت با کشور هند در سال ۱۹۴۸ بود. به این ترتیب، میر عثمان علی خان، نظام هفتم، سند الحاق و پیوستن به هند را امضا کرد. تأسیس.
سند الحاق و پیوستن به هند را امضا کرد. تأسیس. ایالت حیدرآباد توسط میر قمرالدین خان آصف جاه تأسیس شد که از سال ۱۷۱۳ تا ۱۷۲۱ به عنوان فرماندار دکن در زمان گورکانیان هند با امپراتوری مغولی مستقر شد. در سال ۱۷۲۴، او تحت عنوان "آصف جاه" (اعطا شده توسط امپراتور مغول محمد شاه) حکومت را از سر گرفت. عنوان دیگر وی، "نظام الملک" (نظم قلمرو) بود و عنوان «نظام حیدرآباد» را بدست آورد. با پایان حکومت وی، نظام از گورکانیان هند مستقل شده و سلسله آصف جاهی یا نظام حیدرآباد تأسیس شده بود.
سید مرتضی حکمت از مالکان بزرگ فارس، شهردار شیراز و نماینده فسا در مجلس شورای ملی بود. پدرش حاج ابراهیم حکمت معروف به حاج مجتهد و مادرش از سادات منصوری بود که نسب‌شان به سید علی خان کبیر شارح "صحیفه سجادیه" می‌رسد. در سال ۱۳۲۶ شهردار شیراز شد و در سال ۱۳۲۸ در انتخابات دوره شانزدهم مجلس شورای ملی با کسب ۱۰۵۰۸ رأی از مجموع ۱۸۴۹۷ رأی که به صندوق‌ها ریخته شد به نمایندگی فسا در مجلس راه یافت. او در دوره‌های هجدهم تا بیستم نیز نماینده فسا بود. حکمت و همسرش شمس‌الملوک بیش از یک میلیون و پانصد و شصت هزار متر مربع
بیش از یک میلیون و پانصد و شصت هزار متر مربع زمین به مراکز فرهنگی و عام‌المنفعه اهدا کردند که در آن‌ها چنین تأسیساتی بنا شده‌است: دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، کارخانه قند، کارخانه الکل سازی، دبیرستان عشایری حکمت، کشتارگاه قدیم فسا، مسجد و مدرسه راهنمایی حیدرآباد و مدرسه راهنمایی انتهای مهدیه فسا. مرتضی حکمت در شرایطی که گفته می‌شود از مال دنیا هیچ نداشت در تهران از دنیا رفت و در گورستان ابن بابویه به خاک سپرده شد.
جاپامالا یا مالا (سانسکریت: ؛ ، به معنای " گل بند " رشته‌ای از مهره‌های نیایش است که معمولاً در هندوئیسم، جینیسم، سیکیسم، بودیسم و شینتو استفاده می‌شود. برای تمرین معنوی که در سانسکریت به "جاپا". آنها شبیه سایر اشکال مهره‌های نیایش هستند که در ادیان مختلف جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند و بعضی اوقات در انگلیسی به عنوان "رزاری" خوانده می‌شوند. تاریخچه. منشأ این مهره‌ها ناشناخته است، و استفاده از مهره‌ها برای شمارش یک عمل فراگیر در فرهنگ‌های باستان بوده‌است. در ادبیات چینی پیش از معرفی بودیسم در دوره سلسله
در ادبیات چینی پیش از معرفی بودیسم در دوره سلسله هان، هیچ اشاره ای به مالاها صورت نگرفته‌است، و این نشان می‌دهد که این شیوه از هندوستان به چین گسترش یافته و ممکن است در آنجا سرچشمه گرفته باشد. هیچ اشاره ای به مالا در آگماها یا پالی نیکایاها طورت نگرفته‌است، که به‌طور کلی به عنوان قدیمی‌ترین ادبیات بودایی در نظر گرفته می‌شوند، و مشخص نیست که آیا استفاده از آنها از بودایی‌ها یا از برهمن، جین، یا جامعه مذهبی هندی دیگر سرچشمه گرفته‌است. مالاها ممکن است در اوایل هنر برهمانی و هندو به عنوان بخشی از لباس خدایان
هنر برهمانی و هندو به عنوان بخشی از لباس خدایان یا نمازگزاران ظاهر شود، اما تمایز آن از گردنبندهای تزئینی یا تزئینات دشوار است. اولین تصویر واضح و روشن از یک مالا نشان می‌دهد که به عنوان ابزاری برای تلاوت استفاده می‌شود، به جای اینکه یک گردنبند یا دکوراسیون باشد، از یک تصویر بدیشتاتوا ساخته شده در دوران سلسله شمالی وی در چین در قرن چهارم و ششم در است، این مالا در دست گرفته شده استبجای پوشیده شدن. طریقه استفاده. مانتراها به‌طور معمول صدها یا حتی هزاران بار تکرار می‌شوند. از مالاها استفاده می‌شود تا بتوان به
می‌شوند. از مالاها استفاده می‌شود تا بتوان به جای تمرکز بر شمارش تکرارهای آنها، روی معنا یا صدای مانترا تمرکز کرد. رسم و رسوم. بودیسم ژاپنی. در بودیسم در ژاپن، دانه‌های تسبیح بودایی به عنوان اُزو ("مهره‌های شمارشی)" یا اُنِجو ("مهره‌های اندیشه)" شناخته می‌شوند. فرقه‌های مختلف بودایی در ژاپن ازو‌های مختلفی دارند و از آنها به شکلی متفاوت استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، بودیسم شینگون، تاندای و نیچیرین بودیسم ممکن است از دانه‌های نماز طولانی‌تر با رشته‌هایی در هر دو انتهای آن استفاده کنند که مشابه آن در سرزمین
دو انتهای آن استفاده کنند که مشابه آن در سرزمین اصلی آسیا است. در حین انجام خدمات فداکاری، ممکن است این مهره‌ها با هر دو دست به هم زده شود تا یک صدای سنگ زنی نرم ایجاد شود، که به نظر می‌رسد دارای اثر پاک کننده است. با این حال، در شین بودیسم، مهره‌های نماز به‌طور معمول کوتاه‌تر هستند و بر روی هر دو دست بسته می‌شوند و در کنار هم قرار ندارند. استفاده از زیبایی. در سالهای اخیر، در بین افراد غیر دینی متداول شده‌است که از مهره‌هایی به عنوان لوازم جانبی پوشیده شوند، بدون اینکه مهره‌ها هیچگونه مفهوم مذهبی داشته
بدون اینکه مهره‌ها هیچگونه مفهوم مذهبی داشته باشند. از زمان سلسله مینگ، هنگامی که مالاها به عنوان لوازم جانبی شیک توسط اعضای دادگاه چین مورد استفاده قرار گرفتند، شیوه‌های مشابهی دیده شده‌است.قانون تعدیل هزینه موارد استفاده از مالاها در دوره سلسله چینگ را تنظیم می‌کرد.
مار بریده (Cut Snake) یک فیلم هیجان انگیز استرالیایی محصول سال ۲۰۱۴ به کارگردانی تونی آیرس است. نام این فیلم از یک اصطلاح استرالیایی گرفته شده‌است: «دیوانه مثل یک مار بریده» و یعنی جنون یا عصبانیت را آنقدر شدید توصیف می‌کند که نمی‌خواهید به آن نزدیک شوید. این فیلم در بخش سینمای جهان معاصر در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۴ نمایش داده شد. خلاصه داستان. مرو (الکس راسل) یک محکوم سابق در دهه ۱۹۷۰ ملبورن است که تلاش می‌کند تا زندگی جدیدی را برای خودش رقم بزند. او کار صادقانه ای پیدا کرده‌است و حتی با پائولا
او کار صادقانه ای پیدا کرده‌است و حتی با پائولا (جسیکا د گوو) نیز نامزد می‌کند، اما چشم‌انداز زندگی جدید وی هنگامی به چالش کشیده می‌شود که هم سلولی سابق و کاریزماتیک وی، جیمز (سالیوان استپلتون) وارد شهر شود و او را برای بازگشت به زندگی سابقش تحت فشار می‌گذارد. بازخورد. "مار بریده" با بررسی‌های مثبت منتقدین و مخاطبان روبرو شد و رتبه ۸۰٪ تأیید را در راتن تومیتوز کسب کرد.
جرمی شوگرمن اخلاف‌پژوه آمریکایی و استاد اخلاق زیستی و پزشکی در موسسه اخلاق زیستی جانز هاپکینز برمن است. وی عضو انجمن پیشرفت علوم آمریکا، کالج پزشکان آمریکا و مرکز هاستینگز است.
عبدالصاحب صفائی حائری (شهریور ۱۲۸۸ سامرا - ۱۳۳۴) سیاستمدار، روزنامه‌نگار و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش شیخ محمدعلی حائری از استادان برجسته حوزه‌های علمیه سامرا و نجف و قم بود. آیت‌الله کاشانی از شاگردان پدرش بود. مادرش دختر حاج ملامحمد زمان سوادکوهی‌ آلاشتی از علمای معروف زمان و بستگان رضا شاه و خواهر میرزا عبدالباقی جمشیدی از قضات بلندپایه و نماینده مجلس شورای ملی در دوران قاجار و پهلوی بود. در شب نیمه شعبان سال ۱۳۲۷ هجری قمری در سامرا به دنیا آمد و به همین سبب نام او را عبدالصاحب گذاشتند. در حوزه
به همین سبب نام او را عبدالصاحب گذاشتند. در حوزه علمیه نجف نزد سید ابوالحسن اصفهانی و در قم نزد شیخ عبدالکریم حائری یزدی تحصیل کرد و از هر دو اجازه اجتهاد گرفت. پس از پایان تحصیلاتش در سال ۱۳۱۰ خورشیدی در بابل سردفتر اسناد رسمی شد. به گفته خودش به دلیل خودداری از ثبت اسناد به نفع رضا شاه به زندان افتاد. صفائی پس از شهریور ۱۳۲۰ وارد حزب توده و رئیس کمیته ایالتی این حزب در مازندران شد. هفته‌نامه "صفا" را نیز به عنوان ارگان کمیته ایالتی حزب توده در مازندران منتشر می‌کرد. پس از چندی از حزب توده خارج شد و به
منتشر می‌کرد. پس از چندی از حزب توده خارج شد و به مخالفان این حزب پیوست و هفته‌نامه صفا را نیز مستقل از حزب انتشار داد. صفائی در سال ۱۳۲۸ به نمایندگی ساری به مجلس شورای ملی رفت. این دوره از مجلس با نهضت ملی شدن صنعت نفت و نخست‌وزیری محمد مصدق همزمان بود. او با مصدق و جبهه ملی به مبارزه برخاست و در دوره بعد (هفدهم) نتوانست به مجلس راه یابد و به شغل سردفتری خود بازگشت. اعلام جرم علیه مصدق. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ صفائی دوباره به نمایندگی ساری انتخاب شد (دوره هجدهم) و در دومین نشست مجلس بلافاصله پس از
(دوره هجدهم) و در دومین نشست مجلس بلافاصله پس از آن‌که سه چهارم اعتبارنامه‌ها تصویب شد و مجلس قانوناً رسمیت یافت، علیه دکتر مصدق که در آن زمان در بازداشت به سر می‌برد، اعلام جرم کرد. این در حالی بود که شماری از نمایندگان اعتراض داشتند که ساز و کار قانونی برای اعلام جرم هنوز فراهم نیست و می‌بایست تا تشکیل هیئت رئیسه و کمیسیون‌ها صبر کرد. در این اعلام جرم، مصدق به منحل ساختن مجلس بر خلاف و به منظور نقض و تغییر قانون اساسى، گرفتن اختیار بر خلاف قانون اساسى با تهدید و تحریص نمایندگان مجلس و سوءاستفاده از این
تهدید و تحریص نمایندگان مجلس و سوءاستفاده از این اختیارات، برکناری قضات بر خلاف قانون اساسى، نقض قوانین کیفرى و مدنى و تصویب وضع قوانین کیفرى و مدنى بدون هیچ گونه مجوزی، مداخله غیر قانونى در انتخابات، تصویب آیین‌نامه‌های مخالف با قانون انتخابات، متوقف کردن انتخابات، کوشش در تغییر رژیم سلطنت و عدم امتثال فرمان عزل و طغیان علیه پادشاه و قانون اساسى و قیام مسلحانه متهم شده بود. صفائی در این دوره از مجلس به عنوان بر بانک ملی و ذخیره اسکناس انتخاب شد و در همین دوره به پیشنهاد او، طلاب علوم دینى که در نجف تحصیل
به پیشنهاد او، طلاب علوم دینى که در نجف تحصیل می‌کردند، از لحاظ گذرنامه و ارفاقات ارزى مشمول مقررات مربوط به دانشجویان خارج از کشور شدند. او پیش از پایان دوره نمایندگی‌اش درگذشت.
خاطرات ملکه پهلوی یا خاطرات تاج‌الملوک نام کتابی است جعلی منسوب به تاج‌الملوک آیرملو همسر نخست رضاشاه پهلوی و مادر محمد رضاشاه پهلوی که تاکنون در چندین نسخه تجدید چاپ شده است. مصاحبه‌کنندگان این کتاب ملیحه خسروداد و تورج انصاری و محمدعلی باتمانقلیج بوده و توسط مؤسسه انتشارات به آفرین به چاپ رسیده است. جعلیت کتاب. برخی منابع، اسکندر دلدم را به عنوان جاعل این کتاب معرفی کرده‌اند. فرح دیبا همچنین در مصاحبه‌ای گفته است: «باید به هموطنانم یادآوری کنم که ظاهراً کتاب‌های زیادی به اسم من، مادرم، ملکه مادر و برادران
زیادی به اسم من، مادرم، ملکه مادر و برادران شاه، در جمهوری اسلامی چاپ می‌شود که همه ساختگی است. کتاب دخترم فرح که به اسم مادرم چاپ شده جعلی است و مادرم هرگز خاطراتی ننوشت. تازه در این کتاب نوشتند ترجمه انگلیسی، که مادرم هیچ‌گاه انگلیسی صحبت نمی‌کرد. اسم خانمی هم که به عنوان مترجم نوشته‌اند اصلاً چنین مترجمی و چنین ناشری در انگلیس وجود ندارد. من خواستم این مسئله را هم وطنانم بدانند.» عبدالله شهبازی، نویسنده، مورخ و پژوهشگر ایرانی ضمن جعلی دانستن کتاب "دخترم فرح" گردآورنده آن را فردی معین با اهداف
"دخترم فرح" گردآورنده آن را فردی معین با اهداف «سودجویانه» خوانده که به جعل کتب خاطرات به‌نام برخی چهره‌های سرشناس دوران پهلوی دست می‌زند. عبدالله شهبازی همچنین با انتقاد از وزارت ارشاد به خاطر صدور مجوز می‌گوید «این فرد بعد از کتاب "دخترم فرح"، خاطراتی به نام تاج‌الملوک پهلوی (مادر محمدرضا شاه پهلوی) به بازار عرضه کرده و بعد هم خاطراتی به نام اردشیر زاهدی منتشر کرده است.» یعقوب توکلی، محقق و مورخ و استاد دانشگاه در مطلبی می‌افزاید:در مواردی شاهد جعل در تاریخ‌نگاری تجاری نویسان هستیم؛ هر چند ما نمی‌توانیم
تجاری نویسان هستیم؛ هر چند ما نمی‌توانیم کسی را متهم نمائیم، اما توجه به ادبیـات تجـاری نویسی در کتاب‌های تاریخی کشور را نمی‌توانستیم نادیده بگیریم و رضایت دهیم هر نوشته‌ای تبدیل به متن تاریخی شود و مورد استفاده قرار گیرد. کتاب "دخترم فرح" از جمله کتاب‌هایی است که به‌طور چشم‌گیری در ایران به فروش رفت و مورد اعتنا واقع شد و حداقل، حدود هشت بار تجدید چاپ شده است، اما به این موضوع کمتر توجه شده است که کتابی که در ایران آن قدر به فروش رفت، اساساً جعلی است. چرا که نویسنده این کتاب مشخص نیست و واضح است که خانم
که نویسنده این کتاب مشخص نیست و واضح است که خانم فریده دیبا مادر فرح این اطلاعات را نداشته است. ایشان مطالبی را در این کتاب عنوان کرد که مثلاً افرادی چون ارتشبد فردوست یا ارتشبد طوفانیان به عنوان یک چهره امنیتی اطلاعاتی، بدان دسترسی داشته‌اند. یکی از ویژگی‌های این دسته از تاریخ نویسان بحث تاریخ سازی و جعل تاریخ است که متأسفانه به نوعی در بخش‌های مختلف این کتاب‌ها وجود دارد. کتاب "دخترم فرح‌" که تا حدود زیادی طی سال‌های اخیر در بورس کارهای تاریخی بوده، همچون خاطرات تاج الملوک کاملاً جعلی است و هیچ سندی برای
خاطرات تاج الملوک کاملاً جعلی است و هیچ سندی برای این‌که این کتاب توسط خانم فریده دیبا به عنوان مادر فرح یا تاج الملوک نوشته شده باشد در دست نیست. واقعیت قصه این است که در جامعه، این دسته از کتاب‌ها را از حوزه تاریخ‌نگاری و منابع قابل استناد خارج نکردند و خارج از تاریخ نمی‌دانند به این دلیل که بعضی معتقدند برخی از مفاسد رژیم پهلوی را نمی‌توانیم بیان کنیم، بگذارید کسان دیگر بگویند. از این رو، این آثار گسترش می‌یابند. خسرو معتضد تاریخ‌نگار در ارتباط با کتاب "خاطرات ملکه پهلوی" عنوان داشته:محقق محترم آقای
"خاطرات ملکه پهلوی" عنوان داشته:محقق محترم آقای رسولی که این مصاحبه را با خانم عصمت الملوک دولتشاهی انجام داده در این قسمت نقل قولی از خاطرات منتسب به ملکه تاج الملوک پهلوی همسر رضا شاه که در ایران نشر یافته، کرده است. از آنجا که نویسنده (معتضد) کتاب خاطرات ملکه پهلوی (تاج‌الملوک) را مشکوک و حتی مجعول می‌داند؛ زیرا تاج الملوک در دوران اخیر حیات خود دچار بیماری آلزایمر بود و قادر به سخن گفتن نبود از ذکر این نقل قول خودداری کردم. به نظر نمی‌رسد اصلاً چنین مصاحبه‌ای انجام شده باشد و ملکه پهلوی چنان مطالبی
مصاحبه‌ای انجام شده باشد و ملکه پهلوی چنان مطالبی بیان کرده باشد.
پولینا خان (، زاده ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹) تکواندوکار اهل روسیه است. وی دارنده مدال برنز وزن ۶۷ کیلوگرم بانوان در مسابقات تکواندو قهرمانی اروپا ۲۰۱۸ است.
اورا نخستین آلبوم استودیویی از هنرمند بریتانیایی ریتا اورا می‌باشد که در ۲۴ اوت سال ۲۰۱۲ از سوی راک نیشن و کلمبیا رکوردز منتشر گردید. این آلبوم از لحاظ موسیقیایی عمدتاً آلبومی با ژانرهای پاپ و آراندبی می‌باشد که عناصر دنس را در خود جای داده‌است. "اورا" پس از تولید نظر بسیاری از منتقدان موسیقی را جلب نموده و در جدول رده‌بندی آلبوم‌های موسیقی انگلستان رتبه یک را به خود اختصاص داد؛ بطوریکه از طرف اتحادیه آواشناسی بریتانیا به عنوان آلبومی با رتبه پلاتین معرفی گردید.
محمد بکری یک بازیگر و کارگردان فلسطینی‌ است. زندگی شخصی. بکری در روستای بیینا در اسرائیل متولد شد. او به دبستان در زادگاهش رفت و تحصیلات متوسطه خود را در نزدیکی شهر عکا دریافت کرد. وی در سال ۱۹۷۳ در دانشگاه تل آویو در رشته بازیگری و ادبیات تحصیل کرد و سه سال بعد فارغ‌التحصیل شد. باکری با لیلا ازدواج کرده‌است و در کنار یکدیگر شش فرزند دارند. پسرانش آدام، زیاد و صالح بکری نیز بازیگر هستند.
ققنوس دومین آلبوم استودیویی از هنرمند بریتانیایی ریتا اورا می‌باشد که در ۲۳ نوامبر سال ۲۰۱۸ از سوی آتلانتیک رکوردز انگلیس منتشر گردید. این آلبوم اولین اثر اورا پس از "اورا" در سال ۲۰۱۲ بود. اورا در ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۱۸ از این آلبوم رونمایی نمود و و همان روز امکان پیش‌خرید آن فراهم شد. آلبوم سه تک‌آهنگ موفق به‌همراه داشت که جزو ده تک‌آهنگ برتر بریتانیا جای گرفتند و آن‌ها عبارتند از: «آهنگ تو»، «هر جا»، «اجازه بدم عاشقم باشی» و همچنین «دختران» که در جمع چهل ترانهٔ برتر قرار گرفت. همچنین "ققنوس" شامل دو همکاری
برتر قرار گرفت. همچنین "ققنوس" شامل دو همکاری از پروژه‌های دیگر نیز می‌شود: «تنهایی با یکدیگر» از آخرین آویچی تحت عنوان "آویچی (۰۱)" و «برای تو» با لیام پین که در "پنجاه طیف آزادی:موسیقی‌متن اصلی فیلم" (۲۰۱۸) قرار دارد. این آلبوم به طور کلی نقدهای مثبتی از سوی منتقدان موسیقی دریافت کرد. "ققنوس" در جدول بیست آلبوم برتر در بریتانیا، ایرلند، استرالیا و نیوزیلند (و چند کشور دیگر) صدرنشین شد. اورا از این آلبوم با دو تور کنسرت پشتیبانی کرد: تور دختران (۲۰۱۸) و تور جهانی ققنوس (۲۰۱۹–۲۰۲۰).
آرامگاهای قطب‌شاهی یا گنبدان قطب‌شاهی () در ابراهیم باغ (محوطه باغ)، نزدیک به قلعه معروف گلکنده در حیدرآباد هند واقع شده‌است که شامل مقبره‌ها و مساجد ساخته شده توسط پادشاهان مختلف سلسله قطب‌شاهی می‌شود. تالارهای مقبره‌های کوچکتر یک طبقه هستند در حالی که بزرگترها دو طبقه‌اند. در مرکز هر مقبره یک سارکوفاگوس یا تابوت‌دان قرار دارد که طاق مدفن واقعی را در یک سردابه پوشش داده. گنبدها در ابتدا با کاشی‌های آبی و سبز پوشانده شده بودند، که اکنون فقط چند قطعه از آن باقی مانده‌است. تاریخچه. در دوره قطب‌شاهی، این
آن باقی مانده‌است. تاریخچه. در دوره قطب‌شاهی، این مقبره‌ها عزت بسیار داشتند. اما پس از سلطنت آنها، مقبره‌ها مورد غفلت قرار گرفتند تا اینکه سر سالار جنگ سوم دستور بازسازی آنها را در اوایل قرن ۱۹ صادر کرد. یک باغچه و یک دیوار مرکب ساخته شد و بار دیگر، باغ آرامگاه خانواده قطب‌شاهی به محلی از زیبایی‌های آرام تبدیل شد. همه سلاطین قطب‌شاهی به جز آخرین آن‌ها در اینجا به خاک سپرده شده‌اند.
سید محمدعلی هدایتی (۱۲۸۹ یا ۱۲۹۳، شهر ری – آذر ۱۳۶۵، ژنو) حقوقدان و قانونگذار و وزیر دادگستری و متولی حرم شاه عبدالعظیم در شهر ری بود. فرزند سید احمد هدایتی، متولی حرم شاه عبدالعظیم در شهر ری بود. خانواده او به روایتی از زمان سلجوقیان به صورت موروثی تولیت این آرامگاه را به عهده داشتند. او ابتدا تحصیلات حوزوی کرد و پس از تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به وکالت دادگستری پرداخت. سپس به اروپا رفت و از دانشگاه ژنو دکترای حقوق جزا گرفت. پس از بازگشت به ایران به تدریس حقوق مدنی و آیین دادرسی کیفری در دانشکده
به تدریس حقوق مدنی و آیین دادرسی کیفری در دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران پرداخت و به معاونت این دانشکده رسید. وی مدتی ریاست دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران را نیز بر عهده داشت. هدایتی در سال ۱۳۲۸ به نمایندگی شهر ری در مجلس شورای ملی انتخاب شد (دورهٔ شانزدهم). در سال ۱۳۳۶ در کابینهٔ منوچهر اقبال وزیر دادگستری شد و تا پایان عمرِ دولت کابینه در شهریور ۱۳۳۹ این سمت را عهده‌دار بود. در دولت جعفر شریف‌امامی نیز که پس از اقبال روی کار آمد، تا پایان سال ۱۳۳۹ در سمت خود ابقا شد. سپس بار دیگر
پایان سال ۱۳۳۹ در سمت خود ابقا شد. سپس بار دیگر به‌عنوان نمایندهٔ شهر ری به مجلس رفت. هدایتی غیر از تحصیلات دانشگاهی، یک دورهٔ کامل فقه و اصول نیز نزد فقیهان و عالمان تحصیل کرد و به حقوق جدید و اسلامی هر دو مسلط بود. او از وکلای مبرّز دادگستری به‌شمار می‌رفت و وزارت امور خارجه از وی به‌عنوان مشاور حقوقی استفاده می‌کرد. هدایتی آخرین فرد از خانوادهٔ خود بود که تولیت حرم شاه عبدالعظیم را عهده‌دار شد. جنازه‌اش را نیز، پس از درگذشت در اروپا، به ایران انتقال دادند و در همان آرامگاه دفن کردند.