payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موجودی سرمایه کنند. عامل دیگر آن است که بنگاه‌ها برای افزایش موجودی سرمایه تا حدی متکی به تهیه منابع مالی از بانک‌ها و سایر واسطه‌های مالی هستندو محدودیت در دسترسی به منابع مالی گاهی اوقات مانع افزایش فوری سرمایه می‌شود. با توجه به دلایل ذکر شده در مدل شتاب انعطاف‌پذیر چنین استدلال می‌شود که موجودی واقعی سرمایه به تدریج به سوی موجودی مطلوب می‌رود. برای بیان چنین وقفه‌هایی از الگوهای متفاوتی می‌توان استفاده کرد که رایج‌ترین آنها به شکل formula_11 است که formula_12 موجودی واقعی سرمایه است در انتهای دورهt و
موجودی واقعی سرمایه است در انتهای دورهt و همچنینformula_13 ضریب تعدیل است که بین صفر و یک است. حال اگر formula_14 چیزی جز تغییر در موجودی سرمایه نبست که می‌توان آن را با formula_5 نشان داد که همان سرمایه‌گذاری خالص است. همچنین در مدل شتاب انعطاف‌پذیر همانند مدل ساده سرمایه‌گذاری جایگزینی به صورت formula_7است. حال چنانچه سرمایه‌گذاری خالص را با جایگزینی جمع کنیم این رابطه بدست می‌آید:formula_17 که طبق رابطه سرمایه‌گذاری کل یا ناخالص تابعی مستقیم از سطح تقاضای کل و تابعی معکوس از موجودی سرمایه دوره قبل است
کل و تابعی معکوس از موجودی سرمایه دوره قبل است (زیرا معمولاًformula_18 استو ضریبformula_19 منفی خواهد بود. بدین ترتیب در اصل شتاب سرمایه‌گذاری خالص تابع مستقیم و متناسب تغییرات تقاضای کل است در حالی که در شتاب انعطاف‌پذیر سرمایه‌گذاری خالص تابع مستقیم سطح تقاضای کل است. در هردو مدل، سرمایه‌گذاری جایگزینی ضریبی از موجودی سرمایه دوره قبل است. چرخه‌های تجاری در مقابل شتاب. از آنجا که اثر شتاب بیانگر این است که افزایش درآمد باعث تسریع در انباشت سرمایه می‌شود و کاهش درآمد باعث کاهش سرمایه می‌شود (در یک مدل
و کاهش درآمد باعث کاهش سرمایه می‌شود (در یک مدل ساده)، این ممکن است باعث شود سیستم ناپایدار یا چرخه ای شود، و از این رو بسیاری از مدل‌های چرخه کسب و کار از این دست هستند. (مدل شتاب‌دهنده چند برابر) مدل شتاب دهنده نئوکلاسیک. در مدل شتاب دهنده نئوکلاسیک یورگنسون، سهام سرمایه مورد نظر از عملکرد تولید کل با فرض حداکثر سود و رقابت کامل بدست می‌آید. در مدل اصلی یورگنسون (1963) اثر شتاب وجود ندارد زیرا سرمایه‌گذاری آنی است، بنابراین سهام سرمایه می‌تواند پرش کند.
جولیانو تاویانی (؛ زادهٔ ۱۹۶۹ میلادی) یک آهنگساز اهل ایتالیا است. او فرزند ویتوریو تاویانی است. پس از ساخت چند قطعه موسیقی متن فرعی، او در سال ۱۹۹۹ با فیلم "تا فردا" ساخته جانی زاناسی، فعالیت خود را به‌عنوان آهنگساز فیلم آغاز کرد. او که مدت‌ها با فرانچسکو مونتسی همکاری داشت، در سال ۲۰۱۵ برای فیلم"ارواح سیاه" اثر فرانچسکو مونتسی، برنده دو جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین موسیقی متن و بهترین ترانه شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مزرعه چکاوک‌ها"، "سزار باید
می‌توان به "مزرعه چکاوک‌ها"، "سزار باید بمیرد"، "پاینده‌باد ایتالیا"، "طعم تو"، "ارواح سیاه" و "بوکاچوی شگفت‌انگیز" اشاره نمود.
زالوی سلوکلو نام یک گونه از زیررده زالو است. این گونه از زالو در دریاچه کارا آدیامان، دریاچه سلوکلو غازی‌عینتاب و تالاب سگیرکان باتمان در ترکیه یافت شده‌است.
للو آرنا (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "نه ممنون، قهوه مرا عصبی می‌کند"، "بوکاچوی شگفت‌انگیز"، "لوئیزا سانفلیچه" و "تو می‌خندی" اشاره نمود. زندگی و حرفه. آرنا با نام اصلی رافائل آرنا در ناپل متولد شد. او فرزند دو کارگر کارخانه تنباکو بود. در سال ۱۹۶۹، در سنین بسیار پایین، آرنا به همراه ماسیمو تروئیزی و انتسو دکارو گروه کمدی کاباره‌ای «لا
تروئیزی و انتسو دکارو گروه کمدی کاباره‌ای «لا اسمورفیا» را تشکیل داد. این گروه در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ در دو برنامه رنگارنگ شبکه رای (نان استاپ و لونا پارک) ظاهر شد و موفقیت بزرگی کسب کرد. گروه در سال ۱۹۸۰ منحل شد و آرنا مدتی به همکاری با دوستش تروئیزی ادامه داد و در سه فیلم اول او نقش‌آفرینی کرد. او برای بازی در فیلم ببخشید بابت تأخیر ساخته ماسیمو تروئیزی، جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. آرنا بعدها تمرکز خود را بر تلویزیون گذاشت و در تعداد زیادی از برنامه‌های رنگارنگ
گذاشت و در تعداد زیادی از برنامه‌های رنگارنگ ظاهر شد؛ او گهگاه به سینما بازمی‌گشت و حتی در سال ۱۹۸۹ با فیلم در "روشنای ماه" اولین تجربه کارگردانی خود را رقم زد. او همچنین در صحنه تئاتر نیز فعال است. آرنا همچنین به‌عنوان نویسنده کتاب‌های کمیک نیز فعالیت داشته و به‌ویژه برای لوپو آلبرتو و توپولینو مطالبی نوشته است.
بوکاچوی شگفت‌انگیز () یا بوکاچیوی شگرف، یک فیلم ایتالیایی به کارگردانی برادران تاویانی است که در سال ۲۰۱۵ میلادی منتشر شد. این فیلم اقتباسی آزاد از قصه‌های "دکامرون" اثر جووانی بوکاچو است. فیلم‌برداری طی ده هفته در منطقه توسکانی انجام شد و از ۳۱ مارس ۲۰۱۴ آغاز شد.
شاخص شرایط پولی یک شاخص عددی در اقتصاد کلان است که از یک ترکیب خطی با تعداد کمی از متغیرهای مالی در سطح اقتصاد محاسبه می‌شود که به سیاست‌های پولی مرتبط است. این متغیرها همیشه شامل نرخ بهره کوتاه‌مدت و نرخ ارز هستند. شاخص شرایط پولی همچنین ممکن است به عنوان یک هدف عملیاتی روزانه برای انجام سیاست‌های پولی، به ویژه در اقتصادهای کوچک باز عمل کند. بانکهای مرکزی شاخص شرایط پولی را محاسبه می‌کنند و بانک کانادا اولین بانکی است که این کار را انجام داده‌است. (از اوایل دهه ۱۹۹۰) شاخص شرایط پولی با یک مدل ساده از عوامل
دهه ۱۹۹۰) شاخص شرایط پولی با یک مدل ساده از عوامل تعیین‌کننده تقاضای کل در اقتصاد آزاد آغاز می‌شود، که شامل متغیرهایی مانند نرخ حقیقی ارز و همچنین نرخ بهره حقیقی است. علاوه بر این، فرض بر این است که سیاست پولی تأثیر معنی داری بر این متغیرها به ویژه در کوتاه مدت دارد. از این رو، ترکیبی خطی از این متغیرها می‌تواند تأثیر سیاست پولی بر تقاضای کل را اندازه بگیرد. از آنجا که شاخص شرایط پولی تابعی از نرخ حقیقی ارز است، تحت تأثیر اتفاقاتی مانند شرایط شوک تجاری و تغییر در تجارت و اعتماد مصرف‌کننده قرار می‌گیرد که
در تجارت و اعتماد مصرف‌کننده قرار می‌گیرد که لزوماً بر نرخ بهره تأثیر نمی‌گذارد. برفرض تقاضای کل به شکل ساده زیر باشد: که: a1 و a2 نرخ بهره حقیقی و کشش نرخ حقیقی ارز تقاضای کل هستند. از نظر تجربی، ما انتظار داریم که a1 و a2 هردو منفی و (صفر≤a1 / a2≤ یک) باشند. اگر "MCI" 0 مقدار (دلخواه) MCI در سال پایه باشد MCI تعریف می‌شود: از این رو "MCI" t مجموع وزنی از تغییرات بین دوره ۰ تا t در نرخ حقیقی بهره و نرخ ارز است. فقط تغییرات در MCI، و نه عددی آن، معنی دار است، مانند دیگر شاخص‌ها. تغییرات در شاخص شرایط پولی
مانند دیگر شاخص‌ها. تغییرات در شاخص شرایط پولی نشان دهنده تغییر شرایط پولی بین دو نقطه در زمان است. افزایش (یا سقوط) در شاخص شرایط پولی بدان معنی است که شرایط پولی سخت‌تر شده‌است (یا آسان‌تر شده‌است). از آنجا که شاخص شرایط پولی با یک ترکیب خطی آغاز می‌شود، بی‌نهایت جفت مجزا نرخ بهره، "r،" و نرخ ارز "q،" داریم که به ما شاخص شرایط پولی یکسان می‌دهد. از این رو "r" و "q" می‌توانند تغییرات زیادی داشته باشند در حالی که تأثیر کمی بر ارزش شاخص شرایط پولی داشته باشد. با این وجود، مقدار متغیر "r" و "q" مطابق با
باشد. با این وجود، مقدار متغیر "r" و "q" مطابق با مقدار مشخصی از MCI ممکن است پیامدهای متفاوتی برای تولید واقعی و نرخ تورم داشته باشد، به ویژه اگر مدت زمان تأخیر در انتقال سیاست پولی زیاد باشد. از آنجا که "از" "a"1 "و" "a"2 انتظار می‌رود که هم علامت باشند، "R" و "Q" ممکن است در جهت مخالف با کمی یا بدون تغییر در MCI حرکت کنند. از این رو، اگر شاخص شرایط پولی پس از تغییر اعلام شده در سیاست پولی تغییر کند، گواه این است که بازارهای مالی تغییر سیاست را فاقد اعتبار می‌دانند. نرخ بهره واقعی و نرخ ارز حقیقی نیاز به
می‌دانند. نرخ بهره واقعی و نرخ ارز حقیقی نیاز به معیار سطح قیمت دارند، که اغلب فقط به صورت سه‌ماهه است و کمتر از یک ماه حساب نمی‌شود. از این رو، محاسبه شاخص شرایط پولی کمتر از ماهانه معنی دار نخواهد بود. در عمل، شاخص شرایط پولی با استفاده از نرخ ارز اسمی و نرخ سود اسمی کوتاه مدت محاسبه می‌شود، که داده‌ها به راحتی در دسترس هستند. محاسبه این نوع اسمی MCI در زمان واقعی، حتی دقیقه به دقیقه و با فرض تورم کم و پایدار، بسیار آسان است و اما با مدل اساسی تقاضای کل همخوانی ندارد.
والنتینا بـِله (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. او که در ورونا و از پدری ایتالیایی و مادری آلمانی به دنیا آمد، از کودکی علاقه‌مند به هنر بود و بازیگری را آموخت. وی پس از پایان دوره دبیرستان، به عنوان مدل فعالیت کرد و در نمایش‌های مد و عکاسی شرکت داشت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "" اشاره نمود.
سید عبدالرحیم خلخالی (متولد ۱۲۵۰ هـ.ش. در روستای زاویه سادات خلخال، درگذشتهٔ ۳۰ خرداد ۱۳۲۱ در تهران) مشروطه‌خواه معروف، روزنامه‌نگار، سیاستمدار، کتاب‌فروش و ناشر دوران مشروطه و دوران پهلوی است. او همچنین مصحّح یکی از قدیمی‌ترین نسخه‌های موجود از دیوان حافظ است. تولد و تحصیلات. عبدالرحیم خلخالی در روستای زاویه سادات شهر خلخال متولد شد. تاریخ دقیق تولد او در دست نیست و تاریخ ۱۲۵۰ هـ.ش. محاسبه‌ای تقریبی بر اساس دو تخمین موجه از سوی محمد قزوینی و سیدابوالحسن علوی است. او تحصیلات ابتدایی را در زادگاه گذراند و
است. او تحصیلات ابتدایی را در زادگاه گذراند و سپس برای ادامهٔ تحصیل به رشت رفت و چندین سال را به فراگیری زبان عربی، ادبیات فارسی، منطق و فلسفه سپری کرد. مشروطه‌خواهی و روزنامه‌نگاری. خلخالی در حدود سال ۱۲۸۴ هـ.ش. به تهران رفت تا به انقلاب مشروطه بپیوندد و در این سفر، ابراهیم پورداوود که دانشجو و بعدها رفیق او در کمیتهٔ ملیون ایرانی در برلن بود، همراهی‌اش می‌کرد. خلخالی از پاییز ۱۲۸۶ تا بهار ۱۲۸۷ هـ.ش. با سید محمدرضا مساوات شیرازی که سردبیر روزنامهٔ اثرگذار مساوات بود همکاری می‌کرد. این روزنامه در زمان اوجش
بود همکاری می‌کرد. این روزنامه در زمان اوجش تیراژ ۳۰۰۰ نسخه داشت و یکی از روزنامه‌های مهم دوران انقلاب مشروطه محسوب می‌شد. خلخالی در پاییز ۱۲۹۴ هـ.ش. انتشار یک مجلهٔ «علمی، ادبی و اخلاقی» به نام «پروین» را آغاز کرد. او در آن زمان یک کتابفروشی را هم اداره می‌کرد. طی جنگ جهانی اول و پس از آنکه خلخالی تهران را ترک کرد تا به جنبش دموکرات ملی بپیوندد، انتشار این مجله متوقف شد. خلخالی تا پایان عمر عضو وفادار جریان دموکراتیک، و دوست نزدیک و معتمد سید حسن تقی‌زاده (رهبر حزب اجتماعیون اعتدالیون در دوره دوم مجلس
(رهبر حزب اجتماعیون اعتدالیون در دوره دوم مجلس شورای ملی) بود. پس از آنکه محمدعلی‌شاه مجلس را به‌توپ بست و شروع به دستگیری و اعدام مشروطه‌خواهان سرشناس کرد، خلخالی همراه با تقی‌زاده، علی‌اکبر دهخدا، محمدعلی تربیت، امیرحشمت و میرزامحمود صراف (پدر ابوالحسن علوی و بزرگ علوی) به سفارت بریتانیا در تهران پناه برد. خلخالی به شهر خودش یعنی خلخال تبعید شد و از آنجا به قفقاز رفت. در قفقاز مدتی پیش عبدالرحیم طالبوف (یکی از نظریه‌پردازان پیشگام مدرنیزاسیون و ناسیونالیسم ایران) ماند. در سال ۱۲۸۸ هـ.ش، خلخالی از طریق
ایران) ماند. در سال ۱۲۸۸ هـ.ش، خلخالی از طریق عشق‌آباد به رشت رفت و به مشروطه‌خواهان این شهر پیوست که در حال بسیج نیرو برای احیای مشروطه بودند. او را به همدان فرستادند تا فعالیت‌های مشروطه‌خواهان این شهر را با رشت هماهنگ کند. فعالیت در وزارت مالیه و تلاش برای اصلاح. پس از فتح تهران به دست مشروطه‌خواهان، خلع محمدعلی‌شاه از پادشاهی و تشکیل مجلس شورای ملی دوم، خلخالی به تهران برگشت و به عنوان یکی از چهره‌های برجستهٔ حزب دموکراتیک مشغول خدمت شد. دموکرات‌ها قصد داشتند با تشکیل دیوان محاسبات، یک کارزار ضدّفساد
داشتند با تشکیل دیوان محاسبات، یک کارزار ضدّفساد در وزارت مالیهٔ ایران به‌راه بیندازند لذا تعدادی از چهره‌های دموکرات و مورداعتماد را در این دیوان و سایر ادارات مهم منصوب کردند از جمله خلخالی، عیسی خان فیض، منتخب‌الدوله، مشیر اکرم و سیدمحمد کمره‌ای. ابراهیم عمیدالسلطنه معروف به «عمیدالحکماء» که مورداعتماد وثوق‌الدوله (وزیر مالیهٔ وقت) بود به ریاست دیوان محاسبات و خلخالی به معاونت او منصوب شد. عمیدالحکماء مدتی بعد به سمت معاون وزیر ارتقا یافت و خلخالی به‌عنوان سرپرست دیوان محاسبات مشغول کار شد اما در
به‌عنوان سرپرست دیوان محاسبات مشغول کار شد اما در تابستان ۱۲۹۱ هـ.ش. وقتی دیوان محاسبات قصد داشت اعضای کابینه را مورد رسیدگی قرار بدهد، عمیدالحکماء دیوان را منحل کرد. در نتیجه خلخالی شغلش را از دست داد و مدتی بعد به سمت پایین‌تری در خزانه‌داری کشور منصوب شد. در ۱۲۹۴ هـ.ش. او به‌عنوان رئیس ادارهٔ جمع‌آوری مالیات در بخش غار و فشافویه در نزدیکی تهران منصوب شد. عضویت در کمیتهٔ ملیون ایرانی. علیرغم اعلام بی‌طرفی ایران در آغاز جنگ جهانی اول (۱۹۱۸-۱۹۱۴)، هم قدرت‌های مرکز و هم متفقین در سال ۱۹۱۵ به خاک ایران حمله
مرکز و هم متفقین در سال ۱۹۱۵ به خاک ایران حمله کردند. فرقهٔ دموکرات ایران از ابتدای جنگ از آلمان حمایت کرده بود در حالی که بخشی از حزب اجتماعیون اعتدالیون طرفدار متفقین بودند. هنگامی که نیروهای روسیه تهدید کردند که وارد پایتخت ایران یعنی تهران خواهند شد، اغلب دموکرات‌ها و تعدادی از نمایندگان میانه‌رو و مستقل مجلس شورای ملی و همچنین برخی گروه‌های دیگر تصمیم گرفتند که برای اعتراض و یا سازماندهی جنبش مقاومت علیه متجاوزان روس، تهران را ترک کنند. آنها «کمیتهٔ دفاع ملی» را با همکاری «کمیتهٔ مرکزی فرقهٔ دموکرات»
ملی» را با همکاری «کمیتهٔ مرکزی فرقهٔ دموکرات» تشکیل دادند. خلخالی فعالانه به اردوی ملی دموکرات پیوست و در ۲۳ آبان ۱۲۹۴ هـ.ش. همراه با تعدادی از چهره‌های برجستهٔ دموکرات از جمله وحیدالملک شیبانی، محمدرضا مساوات، محمدعلی فرزین، سیدجلیل اردبیلی ، ادیب‌السلطنه سمیعی، سلیمان خان میکده و سلیمان میرزا اسکندری (که در سال ۱۹۴۱ یکی از بنیانگذاران حزب توده ایران بود) تهران را به مقصد قم، کرمانشاه و نهایتا استانبول ترک کرد. خلخالی که از حرکات رادیکال و غیرعادی سلیمان میرزا ناراضی بود، چندین بار او را به چالش کشید و
میرزا ناراضی بود، چندین بار او را به چالش کشید و در نتیجه سلیمان میرزا استانبول راترک کرد و به تهران بازگشت. بازگشت از تبعید و کتاب‌فروشی کاوه. پس از گذراندن ۲۸ ماه در تبعید، خلخالی در ۲۸ مهر ۱۲۹۶ به ایران بازگشت. وزارت مالیه اغلب اوقات پرداخت حقوق خلخالی و درخواست او برای انتصاب دوباره‌اش در یک سمت مناسب را رد می‌کردند (ظاهراً خلخالی در اواخر دههٔ ۱۹۱۰ میلادی به وزارت مالیه بازگشت و به عنوان رئیس ادارهٔ خالصه‌جات منصوب شد اما تاریخ دقیق آن مشخص نیست). خلخالی برای امرار معاش و داشتن مکانی برای برگزاری
خلخالی برای امرار معاش و داشتن مکانی برای برگزاری جلسات سیاسی، دوباره کتابفروشی‌اش را در خیابان ناصریه تهران باز کرد و نام کتابفروشی را به تأسی از مجله‌ای که توسط تقی‌زاده در برلین منتشر می‌شد «کاوه» گذاشت. این کتاب‌فروشی پاتوق همیشگی دموکرات‌ها، ادبا و روشنفکران از جمله مجتبی مینوی، شیخ احمد سیگاری و سیدمحمد کمره‌ای بود. پس از مرگ خلخالی در ۱۳۲۱ هـ.ش. فعالیت این کتاب‌فروشی توسط پسر او، شمس‌الدین، با نام «کاوهٔ نو» ادامه یافت. آخرین امید دموکرات‌ها. خلخالی پس از بازگشت از تبعید در سال ۱۲۹۶، فعالیت سیاسی‌اش
از بازگشت از تبعید در سال ۱۲۹۶، فعالیت سیاسی‌اش را در میان دموکرات‌ها ادامه داد. در این دوران، روسیه تزاری در حال فروپاشی و جمهوری سوسیالیستی شوروی در حال ظهور بود و این امر، برای فرقهٔ دموکرات ایران که در پی تبعید رهبرانش در دوران جنگ جهانی اول دوره‌ای از فترت را گذرانده بود، دریچهٔ امیدی به نظر می‌‌رسید. بی‌نظمی در فرقهٔ دموکرات ایران طی سالیان جنگ منجر به ایجاد شکاف و تفرقه در میان اعضا شده بود. مسئله کلیدی فرقه در دوران پس از جنگ، سازمان‌دهی مجدد با یک اساسنامهٔ جدید بود. گروهی از دموکرات‌ها به رهبری
اساسنامهٔ جدید بود. گروهی از دموکرات‌ها به رهبری محمدتقی بهار که مدافع ایدهٔ سازماندهی مجدد حزب بودند به نام «دموکرات تشکیلی» شناخته می‌شدند، در حالی که گروهی دیگر که با این ایده مخالف بودند،توسط سیدمحمد کمره‌ای زیر پرچم «دموکرات‌های ضدّتشکیلی» بسیج شده بودند. خلخالی چندین بار تلاش کرد تا با ایراد سخنرانی و سازمان‌دهی تجمع‌های مختلف با شرکت هردو گروه، میان آنها توافق و مصالحه برقرار کند. این دو گروه توانستند در انتخابات دورهٔ چهارم مجلس شورای ملی در تهران اکثریت کرسی‌ها را به دست بیاورند اما دشمنی‌های
اکثریت کرسی‌ها را به دست بیاورند اما دشمنی‌های میان‌گروهی و روزافزون، مانع تشکیل یک دولت مستقل توسط دموکرات‌ها شد. حزب ترقی. در دوران رضاشاه پهلوی، خلخالی با نیت تشکیل یک حزب دموکرات ملی‌گرا و با هدف حفظ هستهٔ مرکزی فرقهٔ دموکرات ایران در میان دوستان وفادار و پیروان سید حسن تقی‌زاده، به همکاری مخفیانه با گروهی از مقامات و سیاستمداران سرشناس کشور ادامه داد از جمله ابراهیم حکیم‌الملک، ابوالقاسم نجم‌الملک، نصرالله مختارالملک صبا، علی‌اصغر زرین‌کفش، احمد فرامرزی و باقر کاظمی (مهذب‌الدوله که بعدها چهره‌ای
و باقر کاظمی (مهذب‌الدوله که بعدها چهره‌ای برجسته در جبهه ملی ایران بود). آنها بالاخره در سال ۱۳۲۰ یک حزب مستقل سیاسی به نام «حزب ترقی» تشکیل دادند. سایر احزاب سیاسی تشکیل‌شده در این دوره عبارت بودند از حزب توده ایران که طرفدار شوروی بود و «حزب آزادی» که طرفدار انگلیس بود. آثار ادبی. خلخالی در دورهٔ رضاشاه پهلوی، خود را وقف فعالیت های ادبی کرد. او جزو نویسندگان دوهفته‌نامهٔ ادبی طوفان بود که طی سال‌های ۱۳۰۶ تا ۱۳۰۸ هـ.ش. به سردبیری محمد فرخی یزدی منتشر می‌شد. از دیگر نویسندگان این نشریه می‌توان به محمدتقی
از دیگر نویسندگان این نشریه می‌توان به محمدتقی بهار، احمد کسروی، سیدفخرالدین شادمان، اسماعیل یکانی، مهدی بهرامی، کریم طاهرزاده بهزاد، عبدالحسین هژیر، علی جواهرکلام، صادق سرمد و ادیب‌الممالک فراهانی اشاره کرد. خلخالی کتاب سیاست‌نامه یا سیرالملوک اثر خواجه نظام‌الملک را تصحیح و در سال ۱۳۱۰ در تهران منتشر کرد و ترجمهٔ فارسی خواجه نصیرالدین طوسی از کتاب "ادب" "الوجیز للولد الصغیر" اثر عبدالله ابن مقفع را نیز در سال ۱۳۱۲ در تهران منتشر نمود. خلخالی چندین اثر را نیز از زبان ترکی و عربی به فارسی ترجمه کرد از جمله
از زبان ترکی و عربی به فارسی ترجمه کرد از جمله یک اثر کوتاه از لئو تولستوی با نام "به یکدیگر محبت کنید" (تهران، ۱۲۸۹)؛ "شارل و عبدالرحمن" اثر جرجی زیدان (۴ جلد، تهران، ۱۲۹۴)؛‌ و اثر دیگری از عربی با عنوان "داستان خونین یا سرگذشت برمکیان" (تهران، ۱۳۰۰). اما ماندگارترین اثر او، تصحیح و انتشار دیوان حافظ بوده است. دیوان حافظ. خلخالی بیش از هرچیز به خاطر تصحیح دیوان حافظ که در سال ۱۳۰۶ هـ.ش. در تهران منتشر شد به یادها سپرده شده است. این تصحیح بر اساس یکی از قدیمی‌ترین نسخه‌های دیوان حافظ که مورخ ۱۴۲۴ میلادی
نسخه‌های دیوان حافظ که مورخ ۱۴۲۴ میلادی یعنی فقط ۳۵ سال پس از مرگ شاعر است انجام شده است. خلخالی در تصحیح خود از این نسخهٔ دست‌نویس به‌عنوان منبع اصلی استفاده کرد که تا سال ۱۳۲۰ معتبرترین نسخهٔ منتشرشده از دیوان حافظ محسوب می‌شد و پس از آن محمد قزوینی و قاسم غنی تصحیح خود را منتشر کردند. آنها از نسخهٔ خلخالی به‌عنوان منبع اصلی کار خود استفاده کردند و خلخالی را به خاطر خدمت ارزشمندی که به این حوزه از ادبیات فارسی کرده ستایش نمودند. بعدها بر مبنای سبک تذهیب و خطاطی این نسخهٔ دست‌نویس، تردیدهایی دربارهٔ
و خطاطی این نسخهٔ دست‌نویس، تردیدهایی دربارهٔ دقیق‌بودن تاریخ مندرج در آن ابراز شد (سهیل خوانساری). تصحیح خلخالی از دیوان حافظ که در سال ۱۳۰۶ منتشر شد، جستجو برای یافتن نسخهٔ اصیل اشعار حافظ را به راه انداخت که تا امروز ادامه دارد. خلخالی در سال ۱۳۲۰، یک‌سال قبل از مرگش، کتابچه‌ای ۱۱۰ صفحه‌ای به نام «حافظ‌نامه» را در تهران منتشر کرد که به بررسی زندگی‌نامهٔ حافظ، اشعار او، اشعار متعددی که از سوی شاعران دیگر به دیوان او اضافه شده، و مقایسهٔ شعر حافظ با شعر دیگر شعرا می‌پرداخت. محمد قزوینی در متنی که پس از
دیگر شعرا می‌پرداخت. محمد قزوینی در متنی که پس از مرگ خلخالی نوشت و در مجله یادگار به چاپ رسید، از این اثر خلخالی تجلیل کرد. در سال ۱۳۶۹، تصویر این دیوان توسط شمس‌الدین (پسر خلخالی) در تهران منتشر شد. مرگ. خلخالی در ۳۰ خرداد ۱۳۲۱ در حدود ۷۰ سالگی در تهران درگذشت.
مارچلا روونا (؛ – ) با نام خانوادگی اصلی رووینا بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "جاده"، "شکار روباه"، "یوزپلنگ"، "آفرین پسر!"، "احساس"، "شوهران جوان"، "نشان ونوس"، "شب‌های روشن"، "اروپا ۵۱"، "سه داستان ممنوعه"، "ساحل"، "شش همسر باربابلو"، "ساخت ایتالیا"، "ملاقات"، "مردی برای سوزاندن"، "گذرنامه سرخ" و "دبیرستان" اشاره کرد.
مردی برای سوزاندن () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی والنتینو اورسینی و برادران تاویانی است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به جان ماریا ولونته، دیدی پرگو، سپیروس فوکاس، توری فرو، مارچلا روونا و مارینا مالفاتی اشاره کرد. این فیلم در جشنواره فیلم ونیز ۱۹۶۲ شرکت کرد و جایزه منتقدان فیلم ایتالیا را دریافت کرد. داستان آن بر اساس زندگی سالواتوره کارنوواله، سازمان‌دهنده اتحادیه‌های کارگری سیسیلی است.
کاروان () فیلمی در ژانر کمدی-درام و اکشن به کارگردانی سم پکینپا است که در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. فيلم در ابتدا به رانندگان كاميوني مي‌پردازد كه توسط يك كلانتر در آريزونا مورد اخاذي قرار مي‌گيرند. يكي از آنها در جريان يك دعوا به كلانتر مشت مي‌زند. سپس چندين راننده ياغي سعي مي‌كنند از مرز ايالت به نيومكزيكو عبور كنند، در حالي كه توسط پليس تعقيب مي‌شوند. آنها همچنين برنامه‌ريزي مي‌كنند تا يك متحد خود را كه در تگزاس در اسارت است و قرباني خشونت پليس شده است، نجات دهند. اين فيلم اولين بار در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۸ در ژاپن
دهند. اين فيلم اولين بار در ۱۰ ژوئن ۱۹۷۸ در ژاپن منتشر شد و در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۷ در ايالات متحده توسط يونايتد آرتيستز اكران گرديد. فيلم با نظرات متفاوت منتقدان روبرو شد؛ با اين حال، از نظر تجاري موفق‌ترين فيلم حرفه‌اي پكينپا محسوب مي‌شود. خلاصه داستان. در صحرای آریزونا، راننده کامیونی به نام مارتین "رابر داک" پنوالد توسط زنی با جگوار ایکس-کی ای سبقت گرفته و سپس به همکارانش پیگ پن/لاو ماشین و اسپایدر مایک برمی‌خورد. یک راننده کامیون دیگر از طریق رادیوی سی‌بی به آنها اطلاع داده بود که می‌توانند سرعت خود را افزایش
اطلاع داده بود که می‌توانند سرعت خود را افزایش دهند. اما این "راننده کامیون" در واقع کلانتر کثیف لایل والاس است - دشمن دیرینه رابر داک - که از هر کدام از آنها ۷۰ دلار اخاذی می‌کند. والاس که به خاطر روش‌های فاسدش معروف است، با استفاده از موقعیتش به عنوان مأمور قانون، رانندگان کامیون را تحت فشار قرار می‌دهد. رابر داک که از این رفتار خشمگین شده، در یک درگیری فیزیکی با والاس مشت محکمی به او می‌زند. این اقدام جرقه‌ای می‌شود برای یک تعقیب و گریز پرهیجان در جاده‌های صحرایی آریزونا، جایی که گروهی از رانندگان
صحرایی آریزونا، جایی که گروهی از رانندگان کامیون یاغی سعی می‌کنند از مرز ایالتی به سمت نیومکزیکو فرار کنند. اقتباس رمانی. یک رمان مبتنی بر فیلم توسط فیلمنامه‌نویس ب.دبلیو.ال. نورتون (شابک: 9780440112983) در سال ۱۹۷۸ منتشر شد. این رمان نسبت به فیلم رویکردی جدی‌تر و طنز کمتری داشت و تغییرات و اضافاتی در آن دیده می‌شد، از جمله: - حذف اشاره به آفریقایی-آمریکایی بودن اسپایدر مایک - نمایش تنفر آشکار بین رابرر داک و والاس - افزودن یک درگیری فیزیکی بین رابرر داک و والاس پس از آزادی اسپایدر مایک از زندان - ازدواج
والاس پس از آزادی اسپایدر مایک از زندان - ازدواج پنجم ویندو وومن - ارائه پیشینه داستانی برای شخصیت ملیسا این اقتباس ادبی با حفظ کلیت داستان اصلی، برخی جزئیات را عمیق‌تر بررسی کرده و به شخصیت‌پردازی دقیق‌تری پرداخته است. نسخه رمانی همچنین برخی از صحنه‌های اکشن فیلم را با جزئیات بیشتری توصیف می‌کند و به روابط بین شخصیت‌ها عمق بیشتری بخشیده است. انتشار فیلم. این فیلم ابتدا در اواسط ژوئن ۱۹۷۸ در ژاپن اکران شد و سپس در ۲۸ ژوئن همان سال در ۷۰۰ سالن سینما در ایالات متحده و کانادا به نمایش درآمد.
کریسمس سیاه () فیلمی در ژانر اسلشر به کارگردانی باب کلارک است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. این فیلم در تورنو کانادا فیلمبرداری شده است. داستان. با شروع تعطیلات زمستانی، گروهی از خواهران انجمن، از جمله جس (با بازی اولیویا هاسی) و بارب (با بازی مارگوت کیدر) که اغلب هم مست هستند، شروع به دریافت تماس‌های تلفنی ناشناس و مزاحم می‌کنند. در ابتدا، بارب تماس گیرنده را تحریک می‌کند، اما زمانی که او به صورت تهدیدآمیز پاسخ می‌دهد، متوقف می‌شود. به زودی، دوست بارب، کلر (با بازی لین گریفین) از خانه خود ناپدید می‌شود و یک
بازی لین گریفین) از خانه خود ناپدید می‌شود و یک دختر نوجوان محلی به قتل می‌رسد، و باعث می‌شود دختران مشکوک شوند که یک قاتل زنجیره‌ای آزاد شده و دست به کشتار می‌زند. اما هیچ کس متوجه نمی‌شود که قاتل چقدر نزدیک است.
آلونسانفان () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی برادران تاویانی است که در سال ۱۹۷۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به مارچلو ماسترویانی، لئا ماساری، میمسی فارمر، لوئیزا دِ سانتیس و لائورا بتی اشاره کرد. عنوان فیلم که نام یک شخصیت نیز هست، از اولین کلمات سرود انقلابی فرانسه، لا مارسیِز (فرانسوی: Allons enfants، به معنی «برخیزید، فرزندان») گرفته شده است.
کلاودیو کاسینلی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شب بزرگ"، "راهزن"، "پلیس قاتل"، "آلونسانفان"، "هرکول"، "عمر مختار"، "الماس‌های آغشته به خون"، "مرگ مشکوک یک دختر کم سن‌وسال"، "رودخانه تمساح بزرگ"، "کوه خدای آدم‌خوار"، "جزیره مردان ماهی‌نما"، "قتل در گورستان اتروسک"، "انتقامجویی از آینده"، "ماجراهای هرکول" و "گالیله" اشاره کرد.
رناتو د کارمینه (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. وی که دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی سیلویو دامیکو بود، عمدتاً در تئاتر فعالیت داشت، به‌ویژه در پیکولو تئاترو در میلان زیر نظر جورجو استلر. او همچنین در بیش از هفتاد فیلم، سریال تلویزیونی و فیلم تلویزیونی بازی کرد، از جمله فیلم "بازگشت سپیددندان" (۱۹۷۴) ساخته لوچو فولچی. او بر اثر کم‌خونی حاد درگذشت. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بازگشت سپیددندان"، "کنت آکوئیلا"، "داستان یک جوان فقیر"، "آلونسانفان"، "ویلیام تل"، "میلیدی و
جوان فقیر"، "آلونسانفان"، "ویلیام تل"، "میلیدی و تفنگدارها"، "بال‌های زندگی" و "برای عشق، فقط برای عشق" اشاره کرد.
بیاجو پلیگرا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "از دیدار مجدد شما خوشحالم"، "آلونسانفان"، "کماندوها" اشاره کرد.
برونو چیرینو (؛ ۲۵ اکتبر ۱۹۳۶ – ۱۷ آوریل ۱۹۸۱) بازیگر اهل ایتالیا بود. وی دانش‌اموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی سیلویو دامیکو بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "زندگی لئوناردو داوینچی"، "آلونسانفان" و "لیبرا، عشق من" اشاره کرد.
اریسی پلئوتریکس روزیوپاتیه جنس اریزی پلئوتریکس دارای سه گونه است که در این میان تنها اریسی پلئوتریکس روزیوپاتیه بیماری‌زا است. تظاهرات بالینی. مهم‌ترین بیماری ناشی از این باکتری در حیوانات در خوک است که باد سرخ (اریزیپلوئید) گفته می‌شود. باد سرخ در انسانها بوسیله استرپتوکوک بتا همولیتیک گروه A ایجاد می‌شود. تشخیص آزمایشگاهی. باسیلها تنها در بافت عمقی زخم قرار گرفته‌اند و نمونه‌ها باید ضخیم بوده یا مربوط به اسپیراسیون عمیق باشند. درمان. ارگانیسم به پنی سیلین G حساس می‌باشد که داروی انتخابی برای موارد موضعی و
حساس می‌باشد که داروی انتخابی برای موارد موضعی و سیستمیک است.
تو می‌خندی () که با نام‌های دیگری چون کائوس ۲ و دو آدم‌ربایی هم شناخته می‌شود، یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی برادران تاویانی است که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به آنتونیو آلبانیزه، سابرینا فریلی، لوکا زینگارتی، للو آرنا، نیکول گریمائودو و توری فرو اشاره کرد. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم مار دل پلاتا برندهٔ جایزهٔ بهترین کارگردانی شد.