payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از طرف پالمه در خانه او در خارج از استکهلم پیدا شد. ماجرای مک‌فارلین. برخی معتقدند که ترور او با افشاگری‌های ماجرای مک‌فارلین مرتبط است که شرکت‌هایی در بریتانیا، آلمان، سوئد، بلژیک، هلند، فنلاند، نروژ، ایتالیا، اتریش و فرانسه، اسپانیا و پرتغال در کار تولید و فروش سلاح به ایران بودند. ابوالحسن بنی‌صدر معتقد است که اولاف پالمه مستقیماً به دلیل اطلاعاتش از فروش اسلحه به ایران به قتل رسید. گفته می‌شد که اولاف پالمه قصد داشت در اینباره تحقیق کند. به‌ویژه آنکه نقش شرکت سوئدی بوفورس نوبل کورت در فروش اسلحه به
نقش شرکت سوئدی بوفورس نوبل کورت در فروش اسلحه به ایران علنی شده بود. کریسته پترسون. در دسامبر ۱۹۸۸، تقریباً سه سال پس از مرگ پالمه، کریسته پترسون، یک جنایتکار، مصرف‌کننده مواد مخدر و مشروبات الکلی، که قبلاً به جرم قتل غیرقانونی زندانی شده بود، به جرم قتل پالمه دستگیر شد. او توسط همسر پالمه شناسایی شده و به عنوان قاتل در یک صف قرار گرفت و به جرم قتل محکوم شد، اما بعداً در دادگاه تجدیدنظر تبرئه شد. درخواست تجدیدنظر پترسون به سه دلیل اصلی موفق شد: شواهد دیگری علیه پترسون در اواخر دهه ۱۹۹۰ ظاهر شد، که بیشتر از
پترسون در اواخر دهه ۱۹۹۰ ظاهر شد، که بیشتر از مجرمان خرده بود. آگنتا بلیدبرگ، دادستان ارشد، رسیدگی مجدد به پرونده را در نظر گرفت، اما تأیید کرد که اعتراف به تنهایی کافی نیست، و گفت: در حالی که پرونده قضایی علیه پترسون بسته شد، تا زمانی که سلاح قاتل و خود قاتل پیدا نشود پرونده تحقیقات در اداره پلیس نمی‌تواند بسته شود. کریستر پترسون در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۴، پس از خونریزی مغزی ناشی از زمین‌خوردن در هنگام تشنج صرع، درگذشت. طبق یک برنامه مستند که در فوریه ۲۰۰۶ از کانال تلویزیون دولتی سوئد SVT پخش شد ، همکاران پترسون
تلویزیون دولتی سوئد SVT پخش شد ، همکاران پترسون ادعا کردند وی به نقش خود در قتل به آنها اعتراف کرده اما با این توضیح که هویت اشتباه بوده‌است. گفته می‌شود، پترسون قصد کشتن سیگورد سیدرگرن، فروشنده مواد مخدر را داشته که شب‌ها به‌طور معمول در همان خیابان راه می‌رفت و از نظر ظاهری و لباس شباهت زیادی به پالمه داشت. این برنامه همچنین حاکی از آن بود که آگاهی پلیس بیشتر از آنچه قبلاً تصدیق شده بود به دلیل نظارت بر فعالیت مواد مخدر در منطقه وجود داشت. پلیس چندین افسر در آپارتمان‌ها و اتومبیل‌ها در امتداد آن چند بلوک
در آپارتمان‌ها و اتومبیل‌ها در امتداد آن چند بلوک خیابان اسویوژن داشت، اما ۴۵ دقیقه قبل از قتل، نظارت پلیس متوقف شد (پلیس خیابان را ترک کرد). با توجه به این افشاگری‌ها، پلیس سوئد متعهد شد که پرونده پالمه و نقش پترسون را بررسی کند. در روزنامه "داگنز نی‌هتر" در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۰۶، دیگر خبرنگاران SVT با انتقاد شدید از این مستند، ادعا کردند که سازنده فیلم تعدادی اظهارات را جعل کرده در حالی که سایر شواهد متناقض را از قلم "انداخته‌است"، به ویژه شهادت نامه در اعلامیه رسمی پلیس، که نمی‌تواند با «ادعای دیدن
در اعلامیه رسمی پلیس، که نمی‌تواند با «ادعای دیدن تیراندازی» وی سازگار باشد. (چون کسی تیراندازی پالمه را به‌طور واضح ندید ولی مستند ادعا می‌کند فردی با شهادت گفته که تیراندازی را دیده‌است) در قسمت پایانی تحقیقات و گزارش نهایی، نام پترسون به دلایل رسمی قانونی درج نشد. طبق قانون، پلیس مجاز به آغاز تحقیقات مجدد از شخصی نیست که در دادگاه بی گناه شناخته شده باشد، مگر اینکه شواهد عمده جدیدی پیدا شود. به اندازه کافی چنین شواهد جدیدی به دست نیامده بود، بنابراین تحقیقات پس از محاکمه بر روی او متمرکز نشد و در گزارش
پس از محاکمه بر روی او متمرکز نشد و در گزارش نهایی به جای پترسون، «مرد اسکاندیا» را با شواهد حتی کمتر متهم کرد. آفریقای جنوبی. در ۲۱ فوریه ۱۹۸۶ - یک هفته قبل از اینکه او کشته شود - پالمه یک سخنرانی را در "پارلمان خلق سوئد علیه آپارتاید واقع در استکهلم انجام داد"، در این گردهمایی صدها هوادار ضد آپارتاید و همچنین رهبران و مقامات کنگره ملی آفریقا و جنبش ضد آپارتاید مانند اولیور تامبو حضور داشتند. در سخنرانی، پالمه گفت، «آپارتاید قابل اصلاح نیست، باید لغو شود.» ده سال بعد، در اواخر سپتامبر ۱۹۹۶، سرهنگ یوجین دو
ده سال بعد، در اواخر سپتامبر ۱۹۹۶، سرهنگ یوجین دو کاک، افسر سابق پلیس آفریقای جنوبی، با ارائه مدرکی به دادگاه عالی در پرتوریا ادعا کرد که پالمه مورد اصابت گلوله قرار گرفته و کشته شده زیرا "به شدت با رژیم آپارتاید و سوئد مخالف بود؛ و از آن طرف کمک‌های مالی قابل توجهی به کنگره ملی آفریقا داده بود ". وی در ادامه ادعا کرد که او شخص مسئول قتل پالمه را می‌شناسد. وی ادعا کرد که کریگ ویلیامسون، همکار سابق پلیس و جاسوس آفریقای جنوبی بوده‌است. چند روز بعد، کاپیتان پلیس سابق دیرک کوتزی، که قبلاً با ویلیامسون کار
پلیس سابق دیرک کوتزی، که قبلاً با ویلیامسون کار می‌کرد ، آنتونی وایت، پیشاهنگی پیشین سلووس رودسیان را که با سرویس‌های امنیتی آفریقای جنوبی ارتباط داشت، به عنوان قاتل واقعی پالمه شناسایی کرد. سپس یک نفر سوم، برتیل ودین مزدور سوئدی، که از سال ۱۹۸۵ در قبرس شمالی زندگی می‌کرد، توسط سرهنگ دوم پلیس سابق پیتر کازلتون که برای ویلیامسون مخفی کار می‌کرد، به عنوان قاتل معرفی شد. ماه بعد، در اکتبر ۱۹۹۶، بازرسان پلیس سوئد از آفریقای جنوبی بازدید کردند، اما نتوانستند مدارکی را برای اثبات ادعاهای کوک کشف کنند. کتابی که
را برای اثبات ادعاهای کوک کشف کنند. کتابی که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد، حاکی از آن بود که یک مسئول عالی‌رتبه دفتر همکاری‌های مدنی به اسم Athol Visser (یا "ایوان مخوف")، مسئول برنامه‌ریزی و اجرای ترور اولوف پالمه است. در یک برنامه تلویزونی سوئدی به اسم "Efterlyst در تاریخ" ۸ سپتامبر ۲۰۱۰، مجری برنامه از Tommy Lindström (رئیس گروه تحقیقات جنایی CID سوئد در زمان ترور اولاف) پرسید که چه کسی قاتل است؟ او بدون تردید به عنوان مظنون شماره یک به آپارتاید آفریقای جنوبی اشاره کرد و گفت انگیزه این ترور، متوقف کردن
جنوبی اشاره کرد و گفت انگیزه این ترور، متوقف کردن پرداخت‌هایی بود که دولت سوئد مخفیانه از طریق سوئیس به کنگره ملی آفریقا پرداخت می‌کرد. ارتباط بوفورس و هند. یان بوندسون، یک نویسنده، در کتاب ۲۰۰۵ به اسم "خون روی برف: کشتن اولوف پالمه"، نظریه ای مبنی بر ارتباط قتل پالمه با تجارت اسلحه به هند را مطرح کرد. کتاب بوندسون با دقت تمام ترور و پیامدهای آن را بازآفرینی کرد و اظهار داشت که پالمه از دوستی خود با راجیو گاندی برای تأمین اعتبار معامله ۸٫۴ میلیارد کرون سوئد برای شرکت تسلیحاتی سوئدی بوفورس جهت عرضه خمپاره
برای شرکت تسلیحاتی سوئدی بوفورس جهت عرضه خمپاره انداز به ارتش هند استفاده کرده‌است. با این حال، پالمه نمی‌دانست که پشت سر او بوفورس از یک شرکت سایه دار به نام AE Services مشارکت می‌کند - به‌طور اسمی این شرکت در گیلدفورد، ساری، انگلیس مستقر است - در نهایت پالمه برای انعقاد معامله به مقامات دولت هند رشوه می‌دهد ولی ترور می‌شود و بعدها این معامه به اسم رسوایی بوفورس شهرت میابد. بوندسون ادعا کرد که صبحی او ترور شد، پالمه با سفیر عراق در سوئد، محمد سعید الصحاف ملاقات کرده بود. این دو در مورد بوفورس بحث کردند،
ملاقات کرده بود. این دو در مورد بوفورس بحث کردند، که الصحاف به دلیل فروش اسلحه در طول جنگ ایران و عراق آن را به خوبی می‌شناخت. بوندسون اظهار داشت که سفیر در مورد فعالیت‌های بوفورس به پالمه گفته و پالمه را عصبانی کرده‌است. بوندسون نظریه ای مبنی بر اینکه قتل پالمه ممکن است ناخواسته در اثر مکالمه وی با سفیر به وجود آمده باشد، اگر فروشندگان اسلحه بوفورس یا واسطه‌هایی که از طریق خدمات AE کار می‌کنند برنامه ای از پیش تعیین شده داشتند که نخست‌وزیر را در صورت کشف حقیقت و معامله با هند ساکت کنند تهدید کرد. طبق گفته
و معامله با هند ساکت کنند تهدید کرد. طبق گفته بوندسون، پلیس سوئد اطلاعات حیاتی MI6 را در مورد معامله Bofors / AE Services با هند سرکوب کرد. روبرتو تیئم. روزنامه‌نگار سوئدی، آندرس لئوپولد، در کتاب خود در سال 2008 "Det svenska trädet skall fällas" ("درخت سوئد باید "خراب" شود")، این قضیه را مطرح می‌کند که روبرتو تیئم، فاشیست شیلیایی، اولوف پالمه را کشته‌است. تیئم رئیس ستیزه‌جویان جناح Patria y Libertad، یک سازمان سیاسی راست افراطی بود که توسط CIA آمریکا تأمین مالی می‌شد. به گفته لئوپولد، پالمه به این دلیل
مالی می‌شد. به گفته لئوپولد، پالمه به این دلیل کشته شد که پس از کودتایی که سالوادور آلنده در سال ۱۹۷۳ سرنگون کرد، بطور مجانی به تعداد زیادی از شیلیایی‌های چپ پناهندگی داد. توطئه پلیس. کلاوس-دیتر کناپ در مقاله ای در هفته نامه "دی تسایت" آلمان، دیدگاه خود را دربارهٔ ترور در نتیجه توطئه ای در میان افسران پلیس افراط گرای راست سوئدی ارائه داد. بر اساس این گزارش، قاتل توسط دو شاهد که اتفاقاً در صحنه بوده و قاتل را از برخوردهای قبلی می‌شناختند شناسایی شد. پ ک ک. در سال ۱۹۷۱، اولوف پالمه گفت که ترس مردم از
ک ک. در سال ۱۹۷۱، اولوف پالمه گفت که ترس مردم از «آنارشیست‌ها و افرادی با موهای بلند [و] افرادی با ریش» را مقصر می‌داند. به دنبال این پیشنهاد، هانس هولمر، کمیسر پلیس استکهلم، با همکاری اطلاعاتی که به او منتقل شد (ظاهراً توسط برتیل ودین) کار کرد و تعدادی از کردهای مقیم سوئد را دستگیر کرد. گفته می‌شود پ ک ک مسئول قتل بوده‌است. با این وجود این نتیجه غیرقطعی بود و در نهایت منجر به برکناری هولمر از تحقیقات قتل پالمه شد. پانزده سال بعد، در آوریل ۲۰۰۱، تیمی از افسران پلیس سوئد برای مصاحبه با رهبر پ.ک. ک عبدالله
پلیس سوئد برای مصاحبه با رهبر پ.ک. ک عبدالله اوجالان در زندان ترکیه دربارهٔ ادعاهای دولت مبنی بر قتل پالمه توسط یک گروه مخالف کُرد، اقدام کردند. بازدید تیم پلیس بی فایده بود. در سال ۲۰۰۷، ادعاهای جدید مربوط به همدستی پ.ک. ک در ترور پالمه در جریان تحقیقات ارگنکون، که ادامه داشت، در رسانه‌های ترکیه ظاهر شد. . روزنامه‌های ترکیه چندین بار ادعا کرده‌اند که پ ک ک قتل را پذیرفته‌است اما پ ک ک همیشه ادعاها را رد کرد. در سال ۱۹۹۸، پ.ک. ک گفت که نشانه محکمی وجود دارد که طرف ترکیه سعی دارد با استفاده از قتل اولوف
که طرف ترکیه سعی دارد با استفاده از قتل اولوف پالمه، پ.ک. ک را بی‌اعتبار کند. همچنین بسیاری از سازمانهای کردی بر این باورند که ادعاهای اولیه تبلیغات دولت ترکیه بوده‌است. ارتباط CIA و P2. نظریه دیگر درگیر شدن CIA و لژ شبه ماسونی ایتالیایی به اسم Propaganda Due به رهبری لیچو جلی است که در تلگرافی به Philip Guarino نوشت که «درخت سوئد قطع خواهد شد». . ادعاهای مربوط به دست داشتن سیا در ترور توسط ریچارد برنکه، تاجر اورگونی که گفته بود یکی از عوامل سابق سیا است، در گزارش تلویزیون رای در ژوئیه ۱۹۹۰ مطرح شد. سیا
در گزارش تلویزیون رای در ژوئیه ۱۹۹۰ مطرح شد. سیا ادعاهای برنکه «مزخرف مطلق» خواند و همه آن را رد کرد. با توجه به «ماهیت ظالمانه ادعاهای او»، سیا با انکار علنی اظهار داشت: «آژانس کاملاً انکار می‌کند که آقای برنکه هرگز مأمور سیا بوده یا با سیا ارتباط داشته‌است.» GH. مظنونی که فقط توسط "Granskningskommissionen" در سال ۱۹۹۹ به عنوان GH "شناخته" شد، در تحقیقات اولیه مورد توجه بود. این بر اساس یک پروفایل استانداردی بود که پلیس برای شناسایی یک قاتل استفاده می‌کرد. نتیجه‌گیری این بود که قاتل دانش و آگاهی استفاده
نتیجه‌گیری این بود که قاتل دانش و آگاهی استفاده از اسلحه گرم سبک را دارد، از اسمیت و وسون ۰٫۳۵۷ مگنوم استفاده کرد که GH در آن زمان در اختیار داشت. گزارش شده‌است که مظنون در چندین بازجویی پلیس برای شهادت دادن در دهه ۱۹۹۰ حاضر نشده‌است. شهادت‌های بعدی که توسط مظنون داده شد غیرقابل اعتماد شناخته شدند. از جمله شهادت‌های مربوط به محل نگهداری مظنون در شب ترور و دفع اسلحه گرم. وی از تحویل اسلحه خود، تنها سلاح کالیبر ۳۵۷ ثبت شده در منطقه استکهلم که مورد آزمایش قرار نگرفت، امتناع ورزید و متعاقباً ادعا کرد که آن را
نگرفت، امتناع ورزید و متعاقباً ادعا کرد که آن را به یک خریدار ناشناخته در کونگسترودگاردن فروخته‌است. GH در یک مورد مجوز اسلحه خود را تعلیق کرد، (به احتمال بالایی بعد از فهمیدن ترور پالمه). GH همچنین به اتهام تعرض، یک بار به جرم لگد زدن به یک سگ در سال ۱۹۸۵، و بعداً حادثه ای در سال ۲۰۰۵ که پس از آزار و اذیت به یک جوان در آستر مترو حمله کرد، محکوم شد. در اوت ۲۰۰۸، پس از اینکه پلیس از طریق تماس تلفنی توسط برادرش به وی هشدار داد، پس از اینکه پلیس زنگ خانه او را خواست و خواستار ورود شد، با هدف شلیک گلوله خودکشی
خواست و خواستار ورود شد، با هدف شلیک گلوله خودکشی کرد. گفته می‌شود او از افسردگی‌های پارانوئید رنج می‌برد. مرد لیزری. John Ausonius «مرد لیزری» که با نام John Stannerman نیز شناخته می‌شود، در ابتدا یکی از مظنونان بود، اما معلوم شد که او بهانه محکمی دارد، زیرا او در شب شلیک به پالمه زندانی شد. مرد اسکاندیایی. در سال ۲۰۱۸، توماس پترسون، روزنامه‌نگار و محقق، ابتدا مجموعه ای از مقالات را در مجله سوئدی "" و بعداً کتابی با عنوان "Den osannolika mördaren" ("قاتل بعید")، بر اساس تحقیقات طولانی مدت در مورد قتل
بعید")، بر اساس تحقیقات طولانی مدت در مورد قتل پالمه ، منتشر کرد. یافته‌های پترسون همچنین در جاهای دیگر رسانه‌های سوئد پوشش داده شد، به عنوان مثال روزنامه‌های "Expressen" و "آفتونبلادت". تئوری "مرد اسکاندیایی" قبلاً توسط لارس لارسون در کتاب 2016 "Nationens fiende" (به معنای واقعی کلمه، "دشمن ملت") مطرح شده بود، اما در آن زمان فقط مورد توجه محدود قرار گرفت. پلیس در سال ۲۰۱۸ به بررسی این نظریه پرداخت. در آغاز بررسی‌ها پلیس به استیگ انگستروم مظنون نبود. اما تیم تحقیقاتی بعداً دریافت که او از سلاح استفاده
تیم تحقیقاتی بعداً دریافت که او از سلاح استفاده می‌کرده، عضو ارتش سوئد بوده و در باشگاه تیراندازی عضو بوده، مدت طولانی مشکلات مالی داشته و بیش از اندازه نوشیدنی الکلی مصرف می‌کرده‌است. استیگ انگستروم، دوست یک کلکسیون‌دار اسلحه بوده و علاقه زیادی به تپانچه‌های مگنوم داشته‌است. همچنین استیگ انگستروم عضوی از حلقه منتقدان سیاست‌های اولاف پالمه بود. با همه این شواهد، تیم تحقیقات، تصویر روشنی از انگیزه او برای قتل پیدا نکرد. همچنین اظهارات شاهدان عینی دربارهٔ فرد مسلح و حضور او در محل جرم، با گفته‌های استیگ
فرد مسلح و حضور او در محل جرم، با گفته‌های استیگ انگستروم دربارهٔ مکان حضور او در روز ترور تناقض داشت. پس از سه دهه از ترور نخست‌وزیر سوئد، در ۱۰ ژوئن ۲۰۲۰، دادستانی سوئد اعلام کرد هویت قاتل اولاف پالمه، یک طراح گرافیک به نام استیگ انگستروم معروف به «مرد اسکاندیایی» است. استیگ انگستروم، کارمند شرکت بیمه‌ای به نام «اسکاندیا» (اسکاندیناوی) بود که در روز قتل تا دیرهنگام در آن کار می‌کرد و با محل قتل فاصله کمی داشت. استیگ انگستروم برای استفاده از اسلحه آموزش دیده بود و مخالف سیاست‌های اولاف پالمه بود. استیگ
دیده بود و مخالف سیاست‌های اولاف پالمه بود. استیگ انگستروم در سال ۲۰۰۰ خودکشی کرد و به این ترتیب پرونده قتل نخست‌وزیر اولاف پالمه مختومه اعلام شد. ضمن اینکه شواهد فنی موجود نبود. بازرسان هنوز «تصویر روشنی» از انگیزه او برای کشتن پالمه پیدا نکردند. در سال ۲۰۲۰ دادگاه سوئد دلیل تصمیم به افشای نام قاتل را مرگ او عنوان کرد. پسر او مُرتِن پالمه از تصمیم دادگاه اعلام رضایت کرد. باور بسیاری از سوئدی‌ها بر این است که از انگستروم تنها برای پایان دادن به داستان و معرفی قاتل استفاده شده‌است. چون او خیلی کوتاه قد بود.
قاتل استفاده شده‌است. چون او خیلی کوتاه قد بود. درحالی که قاتل قد بلند و قوی بود. علاوه بر این، انگستروم، پیش یا پس از ترور اولاف پالمه، مرتکب قتلی نشده بود. نمایش فیلم‌ها. فیلم هیجان انگیز-داستانی سوئدی با "عنوان "آخرین قرارداد"" ("Sista kontraktet") در سال ۱۹۹۸، ترور پالمه به گونه ای به تصویر کشیده شد که توسط یک قاتل اجیر برنامه‌ریزی شده بود.
شرکت گاز استان اصفهان شرکت توزیع گاز مستقر در استان اصفهان است، که به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از شرکت ملی گاز ایران فعالیت می‌کند و در سال ۱۳۶۰ تأسیس شد. شرکت به پنج میلیون و ۲۰۰ هزار نفر با یک میلیون و ۸۰۰ هزار اشتراک و انشعاب گازرسانی می‌کند. به گفته مدیرشرکت، ۳۵ درصد مصارف گاز در استان اصفهان در بخش صنعت، ۳۵ در بخش نیروگاهی، ۲۰ درصد در بخش خانگی، حدود ۵ درصد در بخش سی‌ان‌جی و بقیه در بخش تجاری مصرف می‌شود. . استان اصفهان با مصرف روزانه ۴۵۰ تا ۵۰۰ تن ال‌پی‌جی رتبه اول توزیع و مصرف آن را در کشور دارد.
ماری فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی بالاجی موهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون دنوش، کجال آگاروال، ویجی یسوداس، روبو شانکار، کالی ونکات، کالوری وینوت و میمه گوپی ایفای نقش کرده‌اند. ماری ۲ دنباله این فیلم است.
Open64 یک کامپایلر رایگان و منبع باز برای بهینه‌سازی معماری ریزپردازنده‌های Itanium و X86-64 است. این کامپایلر از کامپایلرهای SGI برای پردازنده MIPS R10000، موسوم به "MIPSPro گرفته شده‌است". این کامپایلر ابتدا در سال ۲۰۰۰ به عنوان نرم‌افزار GNU GPL با نام Pro64 منتشر شد. سال بعد، دانشگاه دلاور این پروژه را تصویب کرد و نام کامپایلر را به Open64 تغییر داد. اکنون بیشتر به عنوان یک پلتفرم تحقیقاتی برای گروه‌های تحقیقاتی کامپایلر و معماری رایانه عمل می‌کند. Open64 از Fortran 77/95 و C / C ++ و همچنین مدل‌های
از Fortran 77/95 و C / C ++ و همچنین مدل‌های برنامه‌نویسی حافظه مشترک OpenMP پشتیبانی می‌کند. این کامپایلر می‌تواند تجزیه و تحلیل درون محیطی(:بهینه سازی درون تابع)، تجزیه و تحلیل جریان داده(:تجزیه و تحلیل جریان داده)، تجزیه و تحلیل وابستگی داده(data ) و تحلیل منطقه ای آرایه () را انجام دهد. زیرساخت‌ها. اجزای اصلی آن عبارتند از ظاهر برای C / C ++ (با استفاده از :جی‌سی‌سی) و Fortran 77/90 (با استفاده از ظاهر CraySoft و کتابخانه‌ها)، تجزیه و تحلیل بین فرایندی(IPA)، بهینه‌ساز حلقه لانه (LNO)، بهینه‌ساز جهانی
بهینه‌ساز حلقه لانه (LNO)، بهینه‌ساز جهانی (WOPT)، و مولد کد (CG). علیرغم اینکهOpen64 در ابتدا برای معماری تک رایانه ای نوشته شده‌است، اما ثابت کرده‌است که می‌تواند کدهای کارآمدی را برای معماری CISC، RISC و VLIW، از جمله MIPS، x86، IA-64، ARM و سایر موارد تولید کند. نمایندگی متوسط. یک نمایش متوسط سلسله مراتبی (IR) با پنج سطح اصلی در این کامپایلر استفاده می‌شود تا به عنوان رابط مشترک بین تمام اجزای frontend و backend عمل کند. این IR به نام WHIRL نامگذاری شده‌است. نسخه‌ها. نسخه اصلی Open64 که در سال ۲۰۰۲
شده‌است. نسخه‌ها. نسخه اصلی Open64 که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد فاقد l,gn کد خط لوله سازی نرم‌افزار بسیار پیشرفته خود بود و فقط یک مولد کد ابتدایی برای Itanium داشت. کل کامپایلر اصلی MIPSPro، با این مولد کد، تحت مجوز تجاری به عنوان کامپایلر Blackbird از Reservoir Labs در دسترس است. Showdown Paper مولد کدی را که در Open64 وجود ندارد، مستند می‌کند. کامپایلر بسیار پیشرفته Tilera که برای برای تراشه ۶۴ هسته ای TILE64 می‌باشد مبتنی بر Blackbird است. Open64 در بسیاری از چنگال ها(forks) وجود دارد که هر یک از آنها دارای
چنگال ها(forks) وجود دارد که هر یک از آنها دارای ویژگی‌ها و محدودیت‌های مختلفی هستند. شاخه «کلاسیک» Open64 که همان (ORC است فقط برای (Itanium (IA-64 کد تولید می‌کند و بودجه آن توسط اینتل(Intel) تأمین شده‌است. تلاش ORC در سال ۲۰۰۳ پایان یافت و شعبه رسمی فعلی (که از پروژه اینتل ORC نشات گرفته‌است) توسط هیولت پاکارد و آزمایشگاه معماری رایانه ای و سیستم‌های موازی دانشگاه دلاور (CAPSL) مدیریت می‌شود. شاخه‌های مهم دیگر شامل کامپایلرهای و AMD x86 Open64 Compiler Suite است. پروژه‌های توسعه فعلی. Open64 همچنین در
Suite است. پروژه‌های توسعه فعلی. Open64 همچنین در تعدادی از پروژه‌های تحقیقاتی مانند و کارهای چند رشته‌ای سوداگرانه() در دانشگاه‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. مجمع توسعه دهندگان Open64 2010 پروژه‌های انجام شده در ، AMD، آکادمی علوم چین(:آکادمی علوم چین)، دانشگاه فودان، HP، دانشگاه ملی Tsing Hua , :انویدیا , Tensilica، دانشگاه Tsinghua و دانشگاه هوستون را توصیف می‌کند. آکادمی علوم چین، Open64 را به پلتفرم II منتقل کرده‌است. AMD با بهینه‌سازی‌های طراحی شده برای پیشرفت پردازنده چند هسته ای x86 و توسعه
شده برای پیشرفت پردازنده چند هسته ای x86 و توسعه کد چند رشته‌ای، Open64 را توسعه داده و تولید کرده‌است. AMD از Open64 به عنوان کامپایلر مکمل GCC پشتیبانی می‌کند. پروژه OpenUH دانشگاه هوستون، که مبتنی بر Open64 است، نسخه جدیدی از مجموعه کامپایلرهای خود را در نوامبر ۲۰۱۵ منتشر کرد.
پرایدجهانی، دارای مجوز از اینترپراید، رویدادی است که از طریق رژه‌ها، جشنواره‌ها و سایر فعالیت‌های فرهنگی، مسائل لزبین‌ها، گی‌ها، دوجنسگرایان، تراجنسیتی‌ها و افتخار به همجنسگرایی را در سطح بین‌المللی ارتقا می‌دهد. افتتاحیه پرایدجهانی در سال ۲۰۰۰ در رم برگزار شد. جشن‌های پرایدجهانی در هر سال جز بزرگترین رویدادهای ال‌جی‌بی‌تی هستند. پرایدجهانی، رم سال ۲۰۰۰. در شانزدهمین کنفرانس سالانه اینترپراید، که در اکتبر ۱۹۹۷ در شهر نیویورک برگزار شد، اعضای اینترپراید به ایجاد عنوان «پرایدجهانی» رأی دادند و آن را از اول
ایجاد عنوان «پرایدجهانی» رأی دادند و آن را از اول ژوئیه تا ۹ ژوئیه ۲۰۰۰ به شهر رم، ایتالیا اعطا کردند. این رویداد توسط گروه حقوق همجنسگرایان ایتالیایی ماریو میلی (Mario Mieli) همراه با اینترپراید برگزار شد. مقامات رم قول داده بودند که ۲۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا برای این مراسم هزینه کنند، اما با مخالفت وحشیانه واتیکان و سیاسیون محافظه کار، شهردار چپ‌گرای رم، فرانچسکو روتلی، در ۳۰ مه ۲۰۰۰ حمایت مالی خود را پس گرفت. ساعاتی پس از این اعلامیه، روتلی در واکنش به انتقادات تند چپ، نظر خود را عوض کرد. او بودجه را
انتقادات تند چپ، نظر خود را عوض کرد. او بودجه را بازگرداند و قول داد که درمورد مجوزها کمک کند، اما حاضر به عقب‌نشینی از خواسته سازمان دهندگان برای حذف آرم شهرداری از مواد تبلیغاتی نشد. این رویداد با مخالفت سرسخت پاپ ژان پل دوم روبرو شد و آن را نقض حرمت بسیاری از زائران کاتولیکی که برای مراسم بزرگداشت کلیسای کاتولیک از رم دیدن می‌کردند دانست. پاپ ژان پل دوم در جریان مراسم پرایدجهانی ۲۰۰۰ در میدان سنت پیتر با حضور در جمع مردم اظهار داشت: «این توهین به ارزشهای مسیحی شهری است، که برای کاتولیک‌های سراسر جهان
مسیحی شهری است، که برای کاتولیک‌های سراسر جهان بسیار عزیز است.» برگزارکنندگان ادعا کردند ۲۵۰٬۰۰۰ نفر در راهپیمایی به سمت کولوسئوم و سیرک ماکسیموس، دو تا از معروف‌ترین مکانهای باستانی رم، خضور داشتند. این یکی از بزرگترین جمعیت‌هایی بود که بعد از دهه‌ها در رم جمع شده بود. از جمله برنامه‌های برنامه‌ریزی شده می‌توان به کنفرانس‌ها، نمایش مد، رژه بزرگ، رقص چرمی و کنسرت با حضور گلوریا گینور، ویلیج پیپل، روپال و جری هالیول اشاره کرد. پرایدجهانی، اورشلیم ۲۰۰۶. بیست و دومین کنفرانس سالانه اینترپراید، در اکتبر ۲۰۰۳
و دومین کنفرانس سالانه اینترپراید، در اکتبر ۲۰۰۳ در مونترال، کبک، کانادا برگزار شد. در این کنفرانس بیش از ۱۵۰ نماینده از ۵۱ شهر از سراسر جهان حضور داشتند، در این کنفرانس نمایندگان رأی دادند که پیشنهاد خانه آزاد اورشلیم برای میزبانی پرایدجهانی ۲۰۰۶ در شهر مقدس پذیرفته شود. اولین تلاش برای برگزاری پرایدجهانی در اورشلیم در سال ۲۰۰۵ بود، اما به دلیل تنش‌های ناشی از خروج اسرائیل از نوار غزه، به سال ۲۰۰۶ موکول شد. این رویداد با نام «عشق بدون مرز» به عنوان رد شدن از بسیاری از موانع موجود در اسرائیل و رد شدن از
از بسیاری از موانع موجود در اسرائیل و رد شدن از موانع برای همجنسگرایان بود. این افتخار جهانی یک پروژه مهم از خانه آزاد اورشلیم، مرکز جامعه همجنسگرایان شهر بود. پس از انتخاب اورشلیم برای برگزاری پرایدجهانی ۲۰۰۶، شهر تل آویو اعلام کرد که برای اطمینان از حضور بیشتر اسرائیلی‌ها در راهپیمایی اصلی، راهپیمایی پراید سالانه آخر هفته خود را لغو می‌کند. با شروع پرایدجهانی در سال ۲۰۰۶، مراسم اصلی در تاریخ ۶ اوت برگزار شد، اما از همان ابتدا با مخالفت شدید یهودیان ارتدوکس مذهبی، مسلمانان و رهبران مسیحی، اسرائیلی روبرو
مذهبی، مسلمانان و رهبران مسیحی، اسرائیلی روبرو شد. یک هفته این رویدادها طبق برنامه برگزار شد. این رویدادها شامل پنج کنفرانس، جشنواره فیلم، نمایشگاه‌ها و رویدادهای سیاسی و ادبی بود. با این حال، به دلیل درگیری‌های اسرائیل و لبنان در سال ۲۰۰۶، دولت اورشلیم با اعلام اینکه سرباز کافی برای محافظت از راهپیمایان ندارد، راهپیمایی را لغو کرد. این رژه لغو شد اما خانه آزاد اورشلیم اعلام کرد پس از توافق با پلیس و شهرداری در ۱۰ نوامبر این رژه را برگزار می‌کند. پرایدجهانی، لندن ۲۰۱۲. بیست و هفتمین کنفرانس سالانه
لندن ۲۰۱۲. بیست و هفتمین کنفرانس سالانه اینترپراید، که در اکتبر ۲۰۰۸ در ونکوور کانادا برگزار شد، رأی به قبول پیشنهاد لندن پراید برای میزبانی پرایدجهانی ۲۰۱۲ در پایتخت انگلستان درست قبل از بازی‌های المپیک، پارالمپیک لندن و جشن‌های الماس ملکه الیزابت دوم که از قبل پیش‌بینی شده بودند، دادند. لندن پراید یک رژه با فلوت (نوعی سکوی تزیین شده حرکت کننده)، یک منطقه بزرگ برای رژه در میدان ترافالگار با مهمانی‌های خیابانی در میدان طلایی و سوهو در نظر گرفت. با این حال، رویداد پرایدجهانی لندن در یک جلسه اضطراری همه در
رویداد پرایدجهانی لندن در یک جلسه اضطراری همه در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۲، ۹ روز قبل از برگزاری این رویداد و دو هفته پس از شروع جشنواره، به‌طور قابل توجهی «کوچک» شد. برگزارکنندگان پراید لندن در تأمین اعتبار لازم برای پیمانکاران مناطق اصلی کار موفق نبودند و آنها اعلام کردند که همه فعالیت‌ها در حال قطع یا تعلیق هستند. "ایونینگ استاندارد" گزارش داد که به چهار پیمانکار سال گذشته رویداد پراید ۶۵۰۰۰ پوند بدهی آن‌ها پرداخت نشده‌است، هرچند این امر توسط لندن پراید رد شد. در نتیجه، سرگرمی‌ها و کنسرت‌ها همه لغو شد و درخواست‌های
سرگرمی‌ها و کنسرت‌ها همه لغو شد و درخواست‌های مجوز برای مهمانی‌های خیابان سوهو پس گرفته شد. در عوض، برنامه‌های این رویداد شامل یک رژه (بدون فلوت و وسایل نقلیه) و یک تجمع قابل توجه در میدان ترافالگار بود. در ۵ ژوئیه، پلیس متروپولیتن با صدور اطلاعیه ای در رابطه با مقررات مجوز به تمام اماکن خیابان سوهو، یادآوری کرد که پراید لندن فاقد مجوز برای رویدادهای خیابانی در منطقه سوهو است و بنابراین اماکن باید مانند «یک روز عادی» رفتار کنند. پیتر تتچل و دستیار سابق مدیر لندن پراید، جیمز-جی والش، در مقاله ای برای پینک
لندن پراید، جیمز-جی والش، در مقاله ای برای پینک نیوز، از مدیریت "پرایدجهانی" توسط لندن پراید انتقاد کردند. تتچل گفت: "حق و باطل هرچه باشد، این کوچک کردن پرایدجهانی برای لندن و جامعه ال‌جی‌بی‌تی ما شرم آور است. ما به افراد دگرباش جنسی در سراسر جهان قول یک رویداد خارق العاده و تماشایی را دادیم. اکنون به نظر می‌رسد پرایدجهانی در لندن به عنوان یک رویداد کمتر از حد تصور در تاریخ ثبت خواهد شد. ما نه تنها افراد ال جی بی تی را در انگلیس نا امید می‌کنیم، بلکه در سراسر دنیا به اعتماد و اطمینان افراد ال‌جی‌بی‌تی
سراسر دنیا به اعتماد و اطمینان افراد ال‌جی‌بی‌تی خیانت می‌کنیم. این یک فاجعه مطلق است. " والش افزود: "این کار پراید لندن را برای سالهای آینده خراب خواهد کرد. پراید لندن تمرکز خود را به عنوان یک سازمان مبارزات دگرباشان جنسی از دست داده‌است، تمرکز سازمان باید بر برنامه‌ها باشد و نه سیاست، این همان چیزی است که جامعه به آن احتیاج دارد تا به قانون گذاری در مورد ازدواج برابر و حقوق دگرباشان جنسی هم در انگلیس و هم در سراسر جهان دست یابد. " به دنبال فشار جامعه، لندن پراید، یک مؤسسه خیریه ثبت شده از سال ۲۰۰۴، از
پراید، یک مؤسسه خیریه ثبت شده از سال ۲۰۰۴، از برگزاری برنامه‌های آینده پراید در لندن کناره‌گیری کرد. پرایدجهانی، تورنتو ۲۰۱۴. پراید تورنتو، با مشارکت آژانس گردشگری شهر تورنتو، تورنتو توریسم، پیشنهاد میزبانی پرایدجهانی ۲۰۱۴ را از ۲۰ ژوئن تا ۲۹ ژوئن ۲۰۱۴ در تورنتو، انتاریو، کانادا ارائه کرد. در بیست و هشتمین کنفرانس سالانه اینترپراید، که در اکتبر ۲۰۰۹ در سن پترزبورگ، فلوریدا، ایالات متحده برگزار شد، به پیشنهاد تورنتو پراید برای میزبانی پرایدجهانی ۲۰۱۴ برای اولین بار در آمریکای شمالی رأی مثبت داده شد. در دور