payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گونتر فیگال (زاده ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۹ – درگذشته ۱۷ ژانویه ۲۰۲۴) فیلسوف، هایدگرپژوه و پدیدارشناس مطرح آلمانی بود. او استاد دانشگاه فرایبورگ بوده است و بر روی اندیشه‌های دو فیلسوف بزرگ آلمانی مارتین هایدگر و هانس گئورگ گادامر پژوهش کرده است. زندگی‌نامه. در ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۹ در راینلند آلمان به‌دنیا آمد. یادگیری فلسفه را در دانشگاه هایدلبرگ تحت آموزش اساتیدی چون هانس گئورگ گادامر و دیتر هنریش گذراند و درنهایت به درجه دکترای خویش رسید و در همان دانشگاه به تدریس پرداخت. علاوه بر تدریس در دانشگاه هایدلبرگ وی همچنین در
علاوه بر تدریس در دانشگاه هایدلبرگ وی همچنین در دانشگاه توبینگن نیز مدتی به تدریس پرداخته است و در حال حاضر به تدریس در دانشگاه فرایبورگ مشغول است و کرسی هایدگر و گادامر را در اختیار دارد. تخصص وی پدیدارشناسی است و برای این رشته تخصصی در فلسفه نیز جهت کنفرانس در دانشگاه‌های بزرگ جهان از جمله دانشگاه بوستون، هاروارد، کمبریج و تورینو دعوت شده است. فیگال در ایران. تابحال در ایران کتاب «درآمدی بر هایدگر» توسط شهرام باقری با مقدمه خودِ گونتر فیگال به چاپ رسیده است. در توضیحات پشت کتاب آمده است:
آرتور ژورافسکی (؛ زادهٔ ۱۹۷۲ میلادی) کارگردان، عکاس و فیلم‌بردار شناخته‌شدۀ اهل لهستان است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مردانگی"، "سلطان" و "بومی" اشاره نمود.
کریستینا کروپسکا-ویوتسکا (؛ – ) کارگردان فیلم اهل لهستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تسبیح انار" و "رمز انیگما" اشاره نمود. او در سال ۲۰۱۱ میلادی، برندهٔ نشان افتخار تولد لهستان شد.
رمز انیگما () یک فیلم تاریخی لهستانی است که در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ سه ریاضی‌دان لهستانی است که در جریان جنگ جهانی دوم موفق به رمزگشایی ماشین انیگما شدند.
آنیماتیسم یا جاندارپنداری () باور به آنکه پدیده‌های طبیعی مانند جنگل و رودخانه و ابرها دارای روح یا جان هستند. در انسان‌شناس، باور به وجود روح و روان در هر چیز، جاندار یا بی جان. جاندارپنداری نظام بنیادی اعتقادی در بعضی مذاهب است. پرستش اشیای طبیعی نظیر سنگ و درخت، که صاحب روح تصور می‌شوند طبیعت‌گرایی دینی، یادگارپرستی، و پرستش نیاکان، ناشی از این باور است. در روان‌شناسی و فیزیولوژی، جاندارپنداری دیدگاهی دربارهٔ شخصیت انسان است که زندگی و رفتار انسان را به نیرویی جدا از ماده نسبت می‌دهد. در روان‌شناسی رشد،
جدا از ماده نسبت می‌دهد. در روان‌شناسی رشد، مرحلهٔ جاندارپنداری در تفکر و تکلم اولیهٔ کودک را، به خصوص، ژان پیاژه، روان‌شناسی سوئیسی، تشریح کرده‌است. جاندارپنداری در فلسفه به این معنا است که همهٔ اشیا را صاحب هشیاری یا چیزی شبیه روان می‌داند. در نظریهٔ مذهبی، مفهوم واقعیت معنوی ورای واقعیت مادی است؛ مثلاً باور به این که روح سایهٔ جسم است و می‌تواند، هم در زندگی و نیز در مرگ مستقل عمل کند. گئورگ اشتال، شیمی‌دان آلمانی، اصطلاح «جاندارپنداری» را در اوایل قرن هجدهم برای نخستین بار در این آموزه به کار برد که
هجدهم برای نخستین بار در این آموزه به کار برد که همهٔ پدیده‌های خاص دنیای حیوانات با «روح» یا اصل حیاتی غیرمادی خلق می‌شوند. اما، ادوارد تیلور در کتاب فرهنگ ابتدایی (۱۸۷۱)، جاندارپنداری را انتساب روح جاندار به اشیای بی‌جان و پدیده‌های طبیعی تعریف کرد، و امروز این اصطلاح عموماً به همان مفهوم به کار می‌رود. آنیماتیسم اعتقادی است مبنی بر اینکه خصوصیات معجزه‌آسایی در جهان طبیعی وجود دارد. این باور در مناطق اقیانوس آرام جنوبی، مانند ملانزی و پلی‌نزی، به شکل «مانائیسم» است که از مانا گرفته شده‌است. بسیاری از
است که از مانا گرفته شده‌است. بسیاری از فرهنگ‌های بومی به آنیماتیسم اعتقاد دارند. آنها معتقدند که پرستش اشیا بی جان آنها را از نیروهای شیطانی اطراف دور می‌کند. این گروه‌ها همچنین معتقدند که اشیای بی جانی که آنها می‌پرستند دارای قدرت عرفانی هستند که توسط خداوند برای کمک به آنها در زمین ارسال شده‌است.
تیم رویایی جام جهانی فوتبال تیم تمام‌ستاره ادوار جام جهانی فوتبال است که توسط فیفا در سال ۲۰۰۲ میلادی منتشر شد. این تیم، نتیجه یک نظرسنجی اینترنتی از طرفداران برای انتخاب یک تیم رؤیایی در جام جهانی بود. دیگو مارادونا از آرژانتین بیشترین رأی را آورد. بیش از یک و نیم میلیون طرفدار در سراسر جهان در این نظرسنجی شرکت کردند که توسط وب سایت رسمی فیفا، www.FIFAworldcup.com انجام شد و مارادونا ۱۱۱٬۰۳۵ رأی آورد و اول شد. پله برندهٔ سه جام جهانی از برزیل با ۱۰۷٬۵۳۹ رأی، دوم شد و زین‌الدین زیدان زنندهٔ دو گل برای
رأی، دوم شد و زین‌الدین زیدان زنندهٔ دو گل برای فرانسه در فینال ۱۹۹۸ با ۸۰٬۵۲۷ رأی سومین آرای برتر را به دست آورد. این تیم رؤیایی فوتبال شامل یک دروازه‌بان، سه مدافع، چهار هافبک، و سه مهاجم در سیستم ۳–۴–۳ می‌باشد.
گوهئی یک ترکهٔ چوبی با دو نوار کاغذی شید (شینتو) در دو طرف آن است که در نقطه مرکزی جلوی در محفظهٔ درونی یک معبد شینتویی قرار دارد. گوهئی یک هدیه سمبولیک به حضور کامی است که در عین حال به حضور کامی در اتاقک درون معبد دلالت دارد. معمولاً فقط یک گوهئی وجود دارد که رنگ کاغذ آن سفید است اما در بعضی از زیارتگاه‌ها چندین گوهئی دارند که هر کدام متعلق به یکی از کامی‌های مستقر در معبد است. رنگ کاغذ آن هم گاهی طلایی، نقره ای، قرمز، و آبی تیره است و ماده تشکیل دهنده آن نیز، در موارد متعددی به عوض کاغذ از جنس پارچه یا
نیز، در موارد متعددی به عوض کاغذ از جنس پارچه یا فلز است. اعتقاد بر این است که این ترکه چوبی، که کاغذی هم در شکاف انتهایی آن قرار داده شده‌است، از زمانی باقیمانده است که پارچه و لباس به همین صورت به زیارتگاه‌ها پیشکش می‌شد. راهب حرم (کاننوشی) یا خدمتکاران دوشیزه (میکو) از گوهئی برای برکت دادن یا تقدیس شخص یا اشیا در آیین‌های مختلف شینتو استفاده می‌کنند. از گوهئی برای برخی از مراسم استفاده می‌شود، اما هدف اصلی پاکسازی یک مکان مقدس یا هر شیئی است که تصور می‌شود دارای انرژی منفی باشد.
هیدروفرمینگ یا شکلدهی هیدرولیکی یکی از روش‌های شکل دهی و ایجاد فرم روی لوله‌های جدار نازک فلزی با کمک قالب(Die) است، که در آن لوله توسط سیال پرفشار، شکل قالب را به خود می‌گیرد و با این روش می‌توان قطعات پیچیده را با قیمت مناسب و زمان کم، تولید کرد. صنعت هیدروفرمینگ نیز مانند دیگر صنایع شکلدهی مانند نورد، فورج و کشش عمیق به دو دسته سرد و گرم تقسیم‌بندی می‌گردد. تفاوت هیدروفرمینگ گرم با هیدروفرمینگ سرد که در صنعت بیشتر رایج است، در این است که در هیدروفرمینگ سرد لوله در دمای اتاق شکل داده می‌شود و از اب یا
سرد لوله در دمای اتاق شکل داده می‌شود و از اب یا روغن هیدرولیکی می‌توان به عنوان سیال پر فشار بهره برد. اما در هیدروفرمینگ گرم، لوله قبل از قرارگیری در قالب تا دمای مشخصی توسط المنت حرارتی (Heater) یا حرارت القایی (Induction heating) گرم شده و سپس داخل قالب قرار گرفته و توسط فشار سیال با تحمل حرارتی بالا (روغن سیلیکون) فرم قالب را به خود می‌گیرد (شکل 1). بواسطه روش هیدروفرمینگ گرم، میزان شکل‌پذیری فلزات را می‌توان افزایش داد. به طوری که با کمک این روش در دمای ۲۵۰ درجه سانتیگراد می‌توان تغییر شکل پلاستیک
دمای ۲۵۰ درجه سانتیگراد می‌توان تغییر شکل پلاستیک آلومینیوم تا ۸برابر نسبت به شکل دهی در دمای اتاق افزایش داد. کاربرد. امروزه تقاضا جهت کاهش مصرف سوختهای فسیلی و همچنین کاهش تولید گازهای گلخانه ای از جمله CO2، به قدری افزایش یافته‌است که طراحان و سازندگان خودروهای سبک و سنگین به فکر کاهش وزن خودرو تا حد امکان بوده تا بدین طریق مصرف سوخت را کاهش دهند. به طوری که به ازای هر ۱۰ درصد کاهش وزن ماشین‌های سنگین، در طول عمر مفید خودرو می‌توان به میزان ۱۷ تا ۲۰ کیلوگرم از گاز CO2 را کاهش داد. استفاده از مواد و
کیلوگرم از گاز CO2 را کاهش داد. استفاده از مواد و آلیاژهای قابل دسترس که هم استحکام و سختی بالا و هم وزن کمی داشته باشند به شدت در حال افزایش است. امروزه استفاده از آلیاژهای سبک مانند آلومینیوم، منیزیوم و تیتانیوم مورد توجه صنعت حمل و نقل قرار گرفته‌است. علاوه بر صنعت حمل و نقل، در صنایع الکترونیکی، ابزارهای صنعتی قابل حمل و لوازم ورزشی و تفریحی، استفاده از فلزات سبک به شدت در حال افزایش است. تحقیقات انجام شده. در سال ۲۰۰۱ گایگر و دیگرانبه بررسی فرایندهای شکل دهی تحت فشار سیال روی ورقهای آلیاژ سبک
شکل دهی تحت فشار سیال روی ورقهای آلیاژ سبک پرداختند. آنها با تولید چند قطعه مخصوص خودرو با روش هیدروفرمینگ گرم نشان دادند که با کنترل دقیق سه پارامتر نیروی ورق گیر، فشار سیال و دمای ورق می‌توان به تولید محصول بدون عیب دست یافت. هر چند که نمی‌توان گفت این پروسه به مرحله صنعتی خود رسیده‌است. در سال ۲۰۰۷، آگیناگالد و دیگرانمطالعاتی روی آلیاژهای AZ31B, Al6082-O و Al5744H انجام دادند. نتایج با استفاده از تست بالجینگ (Bulging test) ورق از جنس آلیاژهای فوق در دمای حداکثر ۲۵۰ درجه و فشار سیال 700 bar بدست آمد.
حداکثر ۲۵۰ درجه و فشار سیال 700 bar بدست آمد. آنها به این نتیجه رسیدند که با روش هیدروفرمینگ گرم می‌توان خواص شکل‌پذیری آلیاژهای فوق را بهبود بخشید و قطعات شکل داده شده بدون ترک ایجاد کرد. همچنین در این مقاله به تجهیزات مورد نیاز این تست پرداخته شد. در سال ۲۰۱۰ مانابه و دیگران به بررسی امکان تولید قطعات سه راهی (T-shape) با استفاده از لوله منیزیمی AZ31 به روش هیدروفرمینگ گرم با استفاده از حل عددی و نتایج تجربی پرداختند. در تست تجربی، آنها از سیستم لوپ بسته (Closed Loop) برای کنترل لحظه ای سه پارامتر فشار
(Closed Loop) برای کنترل لحظه ای سه پارامتر فشار سیال، نیروی فشاری وارد بر دو انتهای لوله در حین فرایند و دمای لوله استفاده کردند. همچنین برای جلوگیری از سوختن لوله منیزیمی داغ در اثر واکنش با اکسیژن هوا، اطراف قالب را با استفاده از کاور محافظ، پوشش دادند. در این تست از روغن سیلیکون به عنوان سیال استفاده گردید. کیفیت سطح و ساختار کریستالی قطعه تولید شده نشان داد که استفاده از دمای ۲۵۰ درجه با سیال روغن بهتر از دمای ۴۰۰ درجه با گاز داغ عمل می‌کند و ساختار متالورژیکی بهبود میابد. همچنین آنها نشان دادند که
متالورژیکی بهبود میابد. همچنین آنها نشان دادند که استفاده از روش هیدروفرمینگ سرد تولید این قطعه را با مشکل مواجه می‌کند و قطعه قبل از رسیدن به شکل نهایی ترک می‌خورد؛ و در سال ۲۰۲۰ یاسوی و دیگرانبه بررسی شکل‌پذیری لوله‌های بسیار کوچک منیزیمی ZM21 با روش هیدروفرمینگ گرم پرداختند. قطر لوله 2mm و ضخامت ان 0.2mm انتخاب گردید. این نوع لوله‌ها با این سایز در صنعت پزشکی کاربرد دارند و به دلیل سازگاری منیزیوم با بدن انسان از این آلیاژ استفاده گردید. آنها تست بالج را در داخل قالب بسته انجام دادند. بیشترین نسبت
را در داخل قالب بسته انجام دادند. بیشترین نسبت افزایش قطر لوله در دمای ۲۵۰ درجه و فشار سیال حدود ۱۰ مگاپاسکال به اندازه ۱٫۷۶ حاصل گردید. هیدروفرمینگ گرم منیزیوم. استفاده از فلز منیزیوم و آلیاژهای آن به جای لوله و ورق‌های فولادی و قطعات سنگین چدنی یکی از روشهای موفق بوده که هنوز در حال توسعه است. چگالی بسیار پایین منیزیوم از یک طرف و قابلیت جذب ضربه و ارتعاش از طرف دیگر بر محبوبیت آن در بین خودروسازان افزوده‌است. اما شکل دهی این فلز در دمای اتاق، به دلیل وجود ساختار کریستالی هگزاگونال (HCP)، بسیار ناچیز است
ساختار کریستالی هگزاگونال (HCP)، بسیار ناچیز است و به محض تغییر شکل کوچک، ترک و شکستگی در سطح ورق یا لوله مشاهده می‌شود. شکل ۲ جایگاه عناصر آلیاژی مختلف در صنعت هیدروفرمینگ را نشان می‌دهد. مطابق تصویر آلیاژهای منیزیوم قابلیت هیدروفرمینگ کمی دارند و استفاده از فرایند هیدروفرمینگ گرم تا حدودی می‌تواند شکل‌پذیری ان را بهبود بخشد. دمای دمای هیدروفرمینگ گرم برای آلیاژ منیزیوم بین ۲۵۰ تا ۳۰۰ درجه سانتیگراد و برای آلیاژ آلومینیوم سری ۵۰۰۰ بین ۲۰۰ تا ۲۵۰ درجه است.
یی اوی بنگ (؛ ۱۱۲۱ – ۱۱۷۵) یک فرمانده نظامی در کره در طی دوره گوریو بود. او یکی از چندین دیکتاتور نظامی گوریو در پسایند شورش جنگجویان در سال ۱۱۷۰ به‌شمار می‌رفت.او بعد ها توسط یکی از مقامات گوریو با نام جئونگ ترور شد. مقدمه. یی اوی بنگ ریشه ای از خاندان جونجو یی (전주이씨; 全州李氏) داشت. او بعدها به ارتش ملحق شد و پله‌های ترقی را یکی پس از دیگری پیمود. وی سرانجام به وزیری در دولت تحت تسلط مقامات مدنی تبدیل شد. شورش. او در اوت ۱۱۷۰ (بیست و چهارمین سال سلطنت پادشاه اویجونگ) به شورش رزمجویان گوریو پیوست. این قیام در
به شورش رزمجویان گوریو پیوست. این قیام در اعتراض به وزرایی که به‌طور معمول کره را اداره می‌کردند، اتفاق افتاد. رهبران عمده این شورش جونگ جانگ بو و یی گو نام داشتند که احساس می‌کردند طرز برخورد با طبقه نظامیان به شدت ناجوانمردانه بود و در نتیجه برای یک کودتا به منظور پایه‌گذاری دولتی نظامی طرح‌ریزی کردند. اویجونگ پادشاه گوریو بلافاصله برکنار شد و وزرای نظامی جدید پادشاه میونگ جونگ را به عنوان یک عروسک خیمه شب بازی به تخت نشاندند. یی با لقب وزیر با لیاقت به عنوان یکی از شخصیت‌های کلیدی در نظام جدید نام گرفت.
یکی از شخصیت‌های کلیدی در نظام جدید نام گرفت. همچنین وی به همراه سایر وزرا صاحب امتیازات ویژه‌ای شد. زمانیکه یی گو کوشید تا با طرح‌ریزی کودتایی بتواند دیکتاتوری را در سال ۱۱۷۱ از آن خود کند، اوی بنگ به دستور جونگ جانگ بو، یی گو را کنار زده و او را به قتل رساند. حکومت. یی به همراه جونگ ابعاد و قدرت ارتش را افزایش داد و مدیرانی از طبقه نظامیان را به دولت جذب کرد و آنان را در ادارات ملی که سابقاً توسط وزرای طبقه دانشور اشغال شده بودند به کار گمارد. در سال ۱۱۷۳ زمانیکه کیم بو دانگ وزیر طبقه دانشور کوشید تا
زمانیکه کیم بو دانگ وزیر طبقه دانشور کوشید تا پادشاه اویجونگ را به تخت سلطنت بازگرداند، یی قاطعانه پادشاه اسبق را به قتل رساند و از هرگونه تلاش‌های احیاگرانه بیشتر ممانعت به عمل آورد. با اثبات این شایستگی‌ها بود که او ترفیع بیشتری یافت و به سمت فرمانده نیروهای زمینی منصوب شد. یی در طی حکومت مشترک با جونگ با یک سری از خیزش‌های رهبان بودایی از معابد مختلف سراسر کشور نیز مواجه شد. از این روی که گوریو از زمان اتحاد کره به دست تاجو وانگ گان به صورت رسمی کشوری بر پایه آیین بودایی بوده‌است، بودائیان تأثیر زیادی
پایه آیین بودایی بوده‌است، بودائیان تأثیر زیادی بر دولت داشتند و اغلب پادشاهان گوریو راهبان بزرگ بودایی را به منظور یاری رساندن در امورات ملی به سمت‌های حکومتی منصوب می‌کردند. به دلیل روند فزاینده شورش‌های بودایی، یی شخصاً نیروهایش را به منظور فرونشاندن این شورش‌ها رهبری می‌کرد و به معابد بودایی یورش می‌برد. او با قوای نیرومندش در کشور به تاخت و تاز پرداخته و به آن معابد حمله و آنان را مورد غارت قرار می‌داد. در آن زمان ژنرالی از مرز شمال غربی به نام جو وی چونگ در تلاش برای آغاز یک شورش برآمد. یی با به قتل
در تلاش برای آغاز یک شورش برآمد. یی با به قتل رساندن مادحین این شورش به مانند یون اینمی که اصلیتی از سوگیونگ داشت، واکنش نشان داد. او به خاطر این طرز برخورد حمایت و لطف مردم را از دست داد و زمانیکه که سعی کرد شورش را سرکوب کند، در این امر ناکام ماند. سقوط و مرگ. یی برای بدست آوردن قدرت بیشتر در تلاش برای کنار زدن جونگ برآمد و سعی کرد تا دخترش را به عنوان همسر شاهزاده وارد قصر کند. این اقدام از نظر عینی به انجام نرسید و در عوض موقعیت سیاسی یی را در معرض خطر قرار داد. به سبب این حرکت، متعاقباً رسته تهاجمی
قرار داد. به سبب این حرکت، متعاقباً رسته تهاجمی دوم جو به رهبری جونگ گیون پسر جونگ جانگ بو توانستند یی اوی بنگ و حامیانش را کشته و دختر وی را از خاندان سلطنتی حذف کنند. اما دیری نپایید که جونگ جانگ بو نیز به قتل رسید و دیکتاتور جوان و صالحی به نام گیونگ ته سیونگ قدرت را در اختیار گرفت. ارزیابی. میراث اصلی ژنرال یی اوی بنگ در تعادل به دست آمده از طریق پاکسازی دانشوران در خلال حکومت مشترکش با جونگ نهفته‌است. طبقه دانشوران قبل از حضور یی به حدی در دولت اثر گذار بودند که با طبقه نظامیان به شدت بد رفتاری می‌شد.
بودند که با طبقه نظامیان به شدت بد رفتاری می‌شد. با تغییر پادشاهان و انتقال قدرت از طبقه دانشوران به نظامیان، گوریو با عصر جدیدی مواجه گشت. ماترک نهایی و بسیار مهم وی ارتباطش با یی سونگ گی مؤسس سلسله چوسان می‌باشد. یی این برادر جوان تر یی اوی بنگ، ششمین نسل از اجداد یی سونگ گی بود و بدین ترتیب یی اوی بنگ و یی سونگ گی به همدیگر ارتباط پیدا می‌کنند.
پادشاه اویجونگ ، – )؛ هجدهمین پادشاه گوریو در کره (کشور) بود.
گیونگ ته سونگ (؛ ۱۱۵۴ – ۴ اوت ۱۱۸۳) سیاست‌مدار و سومین دیکتاتور بزرگ نظامی بود که در خلال اواخر سلسله گوریو در کره حکمرانی کرد. برخلاف دیکتاتوران پیشین، ژنرال گیونگ در حل مشکلات گوریو و کمک به کامیابی مردم مصمم بود، تا جایی که وی اموال حاکمان فاسد را می‌گرفت و به مردم پیشکش می‌کرد، وی اقداماتی همچون بخشش تمام اموال خود به مردم را هم به انجام رساند. محبوبیت وی در بین مردم باعث پدید آمدن حسادت در پادشاه میونگ جونگ از گوریو شد. دیکتاتوری نظامی وی بر گوریو باعث حکمفرمایی دوران مختصری از صلح در پادشاهی مملو از
حکمفرمایی دوران مختصری از صلح در پادشاهی مملو از جنگ گوریو شد. بر اساس تاریخ گوریو، گیونگ ته سونگ از نظر جسمی از دیگران قدرتمندتر بود و از سنین پایین جاه‌طلبی‌های بزرگی داشت. زمینه. ژنرال گیونگ ته سونگ در سال ۱۱۵۴ در گیونگ‌جین واقع در در چئونگ‌جو در شمال کره جنوبی کنونی به دنیا آمد. در زمان تولد وی، طبقه نظامی کشور به شدت تضعیف شده و از تجمل‌هایی که همتایان محقق و کشوری آنها قادر به بهره‌مندی بیش از حد بودند، محروم شده بودند. گیونگ جوان تمرینات نظامی خود را در سن ۱۵ سالگی آغاز نمود و در زمان رژیم‌های نظامی
در سن ۱۵ سالگی آغاز نمود و در زمان رژیم‌های نظامی یی اوی بنگ و جونگ جانگ بو خدمت نمود. زمانی که پدرش فوت نمود، او مسئولیت خانواده را بر دوش کشید و شروع به کمک به فقرا نموده و تصمیم گرفت تا از ارتش خصوصی که پدرش ساخته بود بهره ببرد. او تمام ثروتی را که پدرش، گیونگ جین، از راه‌های نامشروع به دست آورده بود، به ارتش بخشید و زندگی صادقانه‌ای را سپری کرد. دیکتاتوری. در سال ۱۱۷۹، ژنرال گیونگ جوان یک شورش را علیه جونگ جانگ بو که دیکتاتور وقت بود ترتیب داده و در پروسه ای به منظور پاک کردن هر ردی از رژیم گذشته،
پروسه ای به منظور پاک کردن هر ردی از رژیم گذشته، داماد و پسر وی را کشت. در سن ۲۶ سالگی، گیونگ رژیم قدرتمند نظامی جونگ را سرنگون کرده و خود دیکتاتور بلامنازع گوریو شد. بزرگ‌ترین کمک برای گیونگ دوست تمام عمرش ژنرال کیم جا گیوک بود که می‌خواست گیونگ را به تخت سلطنت بنشاند. اما گیونگ اجازه نداد این موارد بر قصد اصلی وی در قدرت گرفتن غلبه کند. گیونگ ته سونگ در میان مردم به شدت محبوب شد و عنوان ژنرال صالح و جوان را دریافت کرد. امپراتور میونگ جونگ به محبوبیت و قدرت گیونگ حسد می‌ورزید و از قبول ژنرال جوان با این
گیونگ حسد می‌ورزید و از قبول ژنرال جوان با این گفتار که او نیز یک جنگجوی تشنه به خون وحشی دیگر است که به قدرت حریص است، امتناع می‌ورزید. علی‌رغم تلاش برای احیای صلح، گیونگ با تلاش‌هایی برای ترورش روبرو شد که مشهورترین آنان تلاشی توسط دوستش کیم جا گیوک برای مسموم کردن وی بود. این تلاش‌ها شکست خورد و گیونگ برای مدت پنج سال تا زمانی که بیمار شد (احتمالاً بیماری سل) و این بیماری او را از پای درآورد، دیکتاتور نظامی گوریو بود. مرگ و پس از آن. او یک ارتش خصوصی برای محافظت از خود تأسیس کرد و ۱۰۰ سرباز را رهبری
برای محافظت از خود تأسیس کرد و ۱۰۰ سرباز را رهبری کرد، اما در صبح روز ۴ اوت ۱۱۸۳ (سیزدهمین سال سلطنت پادشاه میونگ جونگ)، او به‌طور ناگهانی و مرموزی در سن ۳۰ سالگی در حالی که پس از نوشیدن الکل خواب بود، درگذشت. با مرگ گیونگ، نایب سابق یی یو بانگ یعنی یی یو مین به که سونگ بازگشت و قدرت گوریو را در دست گرفت و میراث گیونگ ته سونگ را بی اثر نمود.
پادشاه میونگجونگ ، ( – )؛ پادشاه گوریو در کره بود.
الجزولی دفع الله (؛ زادهٔ دسامبر ۱۹۳۵) سیاستمدار، و پزشک اهل سودان است. وی از ۲۲ آوریل ۱۹۸۵ تا ۶ مه ۱۹۸۶ نخست‌وزیر سودان بود.
اَسَدال () در تاریخ و اساطیر کره‌ای، شهر پایتخت دودمان گوجوسان (به معنی چوسون کهن‌تر) بود. گوچوسون اولین پادشاهی کره ای نام داشت که توسط پادشاهی الهی و اسطوره ای به نام دانگون تأسیس شد. گمان می‌رود که اَسَدال در منچوری، یا در استان هوانگهه در شمال شرق در کره شمالی، یا در استان پیونگ یانگ قرار داشت. لازم است ذکر شود که احتمال آخر، هیچ ارتباطی با پایتخت کنونی کشور کره شمالی پیونگ یانگ ندارد. ریشه‌یابی. غالباً فرض بر این است که اَسَدال اسمی ترکیبی می‌باشد که از دو جز اَسَ و دال تشکیل شده‌است. به نظر می‌رسد این
دو جز اَسَ و دال تشکیل شده‌است. به نظر می‌رسد این فرضیه از گمان هم‌ارزی مابین رونویسی آوایی چینی واژه 阿斯達 که در کره ای امروزی اَسدال خوانده می‌شود (اما در چینی ماندارین به شکل اَسیدا و در زبان ژاپنی مدرن به شکل آشیتاتسو یا اَشیداچی خوانده می‌شود) و کلمه «چوسون»، نام دیگر کره (چائوژیان یا چائوژین در زبان چینی (朝鮮) و چوسن در زبان ژاپنی) به وجود آمده‌است. اما ریشه‌شناسی کلمه چوسون نامشخص می‌باشد؛ حتی مشخص نیست که آن به عنوان رونویسی آوایی از یک نام خارجی به وجود آمده‌است یا اینکه واژه بر ساخت معنایی یک اسم
وجود آمده‌است یا اینکه واژه بر ساخت معنایی یک اسم خارجی بوده باشد، و اینکه قرائت واژه چائو از هجای اول گونه ماندارین چینی با شیوه خواندن این واژه زمانی که برای رساندن معنی سلسله به کار گرفته می‌شود یکسان است ولی با نحوه قرائت این واژه زمانی که برای رساندن معنی صبح (که ژائو خوانده می‌شود) به کار گرفته می‌شود تفاوت دارد. اَسَ در اَسَدال گاهی به عنوان واژه هم ریشه با کلمه متداول کره ای برای صبح («اَچوم» در کره ای میانه و «اَچیم» در کره ای مدرن) تلقی می‌شود، این فرضیه احتمالاً به علت تشابه آوایی واضح با کلمه
فرضیه احتمالاً به علت تشابه آوایی واضح با کلمه ژاپنی 朝 (اَسَ) که آن نیز معنی صبح می‌دهد به ذهن‌ها خطور کرده‌است. اما حرف چینی 斯 که در زبان چینی مدرن در اصل برای بیان واج «س» یا «اس» و در زمان رونویسی کلمات خارجی در آخر کلمات و در موقعیت‌های قبل از صامت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد، همواره حرف صفیری اس را به جای یک ادغام صوتی مانند «چ» کره ای دارد و اینکه زبان چینی حروف بیشماری را که برای رونویسی چ کره ای مناسب تر باشند دارد. ممکن است دال نتیجه خوانش حروف چینی به سبک کره ای باشد و تلفظ چینی اصلی در زمان
چینی به سبک کره ای باشد و تلفظ چینی اصلی در زمان اسدال در متون تاریخی باستانی به شکل دا که رونویسی کلمه کره‌ای «سدا» یا «ددانگ» به معنی سرزمین می‌باشد ثبت گردیده‌است. اگر این گمان درست باشد، اَسَدال معنی «سرزمین صبحگاهی» را می‌دهد. اما اگر دال شباهت بسیار بیشتری به پسوند نام شهر گوگوریو که برای شهرهای تشکیل شده در دامنه کوهستان‌ها و فلات‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت داشت، آنگاه اَسَدال معنی کوهستان صبحگاهی را می‌دهد. تاریخچه. اولین اثر تاریخی کره ای که در آن به اَسَدال اشاره شده‌است، سامگوک یوسا (یادبودهای
به اَسَدال اشاره شده‌است، سامگوک یوسا (یادبودهای سه پادشاهی) نام دارد که به کتاب چینی وِی استناد می‌کند. همچنین سامگوک یوسا از منبع از بین رفته گوگی نام برده و ذکر می‌کند که پایتخت دانگون در پیونگ یانگ قرار داشت. اما مطالعات اخیر نشان می‌دهد که بیش از یک شهر با نام پیونگ یانگ (به معنی خاک مسطح در چینی) وجود داشت که در عمق شمالی در مرز بین چین و روسیه و احتمالاً در منچوری واقع بود. پیونگ یانگ امروزی که پایتخت کره شمالی می‌باشد، در حقیقت همتای جنوبی آن است. در آن زمان برای یک امپراتور معمول بود تا دو پایتخت
آن زمان برای یک امپراتور معمول بود تا دو پایتخت را اداره کند و در دو قصر به حکمرانی بپردازد؛ بنابراین امکان می‌رود که اسدال در منچوری قرار داشته‌است.
«یک عاشق نمی‌خواهم» ترانه‌ای از گروه اسکاتلندی تگزاس و یکی از قطعات اولین آلبوم استودیویی آن‌ها با نام "ساوت‌ساید" است. این اولین ترانهٔ تگزاس است که با موفقیت تجاری روبه‌رو شد و آهنگ‌های آن‌ها تا حدود یک دههٔ بعد با چنین اقبالی مواجه نشدند. «یک عاشق نمی‌خواهم» در زمان انتشارش در سال ۱۹۸۹ یازده هفته در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا حضور داشت و تا ردهٔ هشتم آن جدول صعود کرد. ترانه در استرالیا هم عملکرد موفقیت‌آمیزی داشت: ۱۹ هفته در جدول پرفروش‌ترین‌ها بود و بالاترین جایگاهش در آن جدول رتبهٔ چهارم بود. «یک عاشق
جایگاهش در آن جدول رتبهٔ چهارم بود. «یک عاشق نمی‌خواهم» در آغاز انتشار در ایالات متحدهٔ آمریکا به جدول‌های جریان اصلی راک و ترانه‌های مدرن راک راه یافت و با کسب رتبهٔ ۷۷ در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد به کارش پایان داد. گاردین از این قطعه با عنوان «اثری قدرتمند و تقریباً قانع‌کننده» یاد کرده و تایمز آن را «بهترین اثر تگزاس (با فاصلهٔ زیاد از دیگر ترانه‌های‌شان)» دانسته‌است.
جانگُت (장옷) نوعی لباس است که زنان دوره سلسله چوسان به هنگام بیرون رفتن از خانه و برای پوشاندن صورت خود از آن استفاده می‌کردند. جانگت شبیه دوروماگی [نوعی لباس سنتی کره ای بود که به صورت یک شنل و یا کت بلند به روی هانبوک پوشیده می‌شد] است.تفاوت جانگت با دوروماگی در این است که جانگت دارای یقه (git) و روبان (goreum) است. از روبان برای نگه داشتن دوطرف جانگت با دست و همچنین گره زدن دو طرف جانگت به یکدیگر استفاده می‌شده‌است. طبق اصول کنفوسیانیسم دوره سلسله چوسان، زنان موظف بودند که چهره خود را در برابر مردان غریبه
موظف بودند که چهره خود را در برابر مردان غریبه بپوشانند، بنابراین زنان هنگام بیرون رفتن از خانه با استفاده از جانگت چهره خود را می‌پوشانند.همچنین زنان از نوع دیگری پوشش به نام سوگه‌چیما که شبیه دامن بود برای پوشاندن صورت خود استفاده می‌کردند. تفاوت سوگه‌چیما و جانگت در این است که سوگه‌چیما فاقد یقه است و کمی کوتاه‌تر و باریک‌تر از جانگت است.
بورسولوم (به لاتین: Bürsülüm) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. بورسولوم ۴۲۶ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. مردم این روستا از روستاهای آنزولو و تنگه‌بین و چندین روستای دیگر با مهاجرت از روستاهای خود به این مکان روستا را بنا نهادند. "بور" یا "بورمَه" در تالشی به‌معنی "جایگاه و ناحیه" و "سولوم" به‌معنی "خار" است و "بورسولوم" یعنی "منطقه‌ای خاردار".
خوجادوی (به لاتین: Xocadoy) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده است. خوجادوی ۸۰ نفر جمعیت دارد.
شاهزاده جورج دانمارک و نروژ، دوک کامبرلند ، (۲ آوریل ۱۶۵۳ – ۲۸ اکتبر ۱۷۰۸) همسر ملکه آن بود که از ۱۷۰۲ تا ۱۷۱۴ بر بریتانیای کبیر حکومت می‌کرد. ازدواج جورج و آن در ابتدای دههٔ ۱۶۸۰ با هدف تقویت اتحاد بین انگلیس و دانمارک به منظور کنترل نیروی دریایی هلند صورت گرفت. به همین دلیل باجناق هلندی جورج ویلیام سوم (همسر ماری دوم) دید خوبی نسبت به او نداشت. جیمز دوم پدر ماری و آن در سال ۱۸۶۹ در انقلاب شکوهمند از سلطنت برکنار شد و بعد از او ویلیام و ماری به سلطنت مشترک بریتانیا رسیدند و آن به عنوان وارث مقدر آن‌ها
بریتانیا رسیدند و آن به عنوان وارث مقدر آن‌ها انتخاب شد. ویلیام، جرج را از فعالیت نظامی دور نگه می‌داشت و جورج و آن در زمان حیات ماری و ویلیام نفوذ چندانی در حکومت نداشتند. بعد از درگذشت ماری و ویلیام، آن به سلطنت انگلستان رسید. جورج در زمان سلطنت همسرش حتی در صورت مخالفت با آن، از نفوذ خود برای حمایت از او استفاده می کرد. او شخصیتی آسان‌گیر داشت و علاقه چندانی به سیاست نداشت و حتی انتصابش به مقام لرد دریادار عالی در سال ۱۷۰۲ بیشتر تشریفاتی بود. ملکه آن هفده حاملگی از جورج داشت که از این میان ۱۲ مورد به
حاملگی از جورج داشت که از این میان ۱۲ مورد به سقط جنین یا مرده‌زایی منجر شدند و چهار فرزند در نوزادی درگذشتند. تنها فرزند آن‌ها که دوران نوزادی را پشت سر گذاشت پسری به نام ویلیام بود که دچار تشنج (احتمالاً به دلیل هیدروسفالی) بود و در سن ۱۱ سالگی درگذشت. با وجود تاریخچه فرزندانشان، ازدواج جورج و آن ازدواج مستحکمی بود. جورج در سن ۵۵ سالگی در اثر بیماری ریه درگذشت و جسد او کلیسای وست‌مینستر دفن شده است.