payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد که او پیش از این هم مرتکب تخلفات نوشیدنی شده بود. ارتداد / تغیر مذهب از اسلام. ارتداد (تغیر مذهب از اسلام) در قانون جزایی ایران مدون نشده است، اما با توجه به نقش اصلی شریعت در سیستم حقوقی، همچنان تحت پیگرد قضائی قرار می‌گیرد. حدود دویست نفر از پیروان دین بهائی، که دینی بومی است اما به عنوان نوعی ارتداد ممنوع شده، اعدام شده‌اند، در حالی که بسیاری از آنها در حال حاضر در زندان هستند. طیف گسترده‌ای از مجازات‌های شدید و جزئی به‌طور روتین بر جامعه بهاییان اعمال می‌شود، از جمله ممنوعیت ورود جوانان بهایی به
می‌شود، از جمله ممنوعیت ورود جوانان بهایی به دانشگاه. مجازات اعدام ممکن است برای مردان صادر شود، هرچند آخرین مورد چنین اعدام در سال ۱۹۹۰ بوده است. موردی نظیر یوسف ندرخانی، کشیش مسیحی ایرانی که در ۲۱–۲۲ سپتامبر ۲۰۱۰ در استان گیلان به اعدام به جرم ارتداد محکوم شد، اما حکم اجرا نشده است. برای زنان، حداکثر مجازات حبس ابد است. توهین به محمد یا به اسلام. اهانت (سبّ النبی) به پیامبر محمد، دخترش یا خانواده‌اش در ایران جرم محسوب می‌شود و شخصی که به اهانت متهم شود به‌طور پیش‌فرض به ارتداد نیز محکوم می‌شود. اهانت به
پیش‌فرض به ارتداد نیز محکوم می‌شود. اهانت به مرگ یا حبس مجازات می‌شود. این موضوع با فتوای آیت‌الله خمینی علیه احمد سلمان رشدی صادر کرد و رهبر بعدی جمهوری اسلامی، سید علی خامنه‌ای نیز در سال ۱۳۸۳، حکم خمینی را غیرقابل‌تغییر خواند. حمله و آسیب به احمد سلمان رشدی توسط یک باورمند اسلام‌گرا انجام شد. روش‌های اعدام در ایران. دار زدن. دار زدن رایج‌ترین روش اعدام در ایران در قرن بیست و یکم است که یا در زندان انجام می‌شود. یا در میدان‌های عمومی شهر. در مقایسه با کشورهای دیگر که از دار زدن استفاده می‌کنند (مانند
کشورهای دیگر که از دار زدن استفاده می‌کنند (مانند ژاپن یا مالزی) و دارهای پیچیده‌ای برای افتادن محکوم و شکست گردن طراحی شده است، دارهای ایران بسیار ساده و ارزان هستند. آن‌ها تنها از یک قاب و یک چهارپایه تشکیل شده‌اند، و برخی از چهارپایه‌ها می‌توانند تا هفت نفر را هم‌زمان نگه دارند و دارای چرخ هستند. اعدام‌های عمومی معمولاً با استفاده از جرثقیلهای متحرک انجام می‌شود. گاهی، قربانی از جرثقیل آویزان می‌شود، اما بیشتر اوقات، جرثقیل به عنوان دار استفاده می‌شود و فرد از روی چهارپایه کشیده می‌شود. قربانی معمولاً
فرد از روی چهارپایه کشیده می‌شود. قربانی معمولاً با چشم‌بند بسته می‌شود. طناب‌های دار ایرانی ضخیم هستند و دارای ۷–۱۰ حلقه گره‌دار هستند و معمولاً از طناب پلاستیکی آبی ساخته شده‌اند و افت کمی دارند. مرگ به دلیل خفگی و واکنش کاروتید (جایی که عروق خون به سر قطع می‌شود) رخ می‌دهد و ۱۰–۲۰ دقیقه طول می‌کشد، که باعث درد و رنج قابل مشاهده برای محکوم می‌شود. از جمله اعدام‌های معروف در ایران می‌توان به اعدام اصغر قاتل و محمد بیجه، «خون‌آشام صحرا» که ۳۷ کودک را مورد تجاوز و قتل قرار داد، در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد. در
تجاوز و قتل قرار داد، در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد. در بامداد ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۷، ۲۹ مرد در زندان اوین به جرم‌های مختلفی از جمله قتل و قاچاق مواد مخدر اعدام شدند. در سال ۲۰۱۰، شهلا جاهد در تهران به خاطر قتل همسر فوتبالیست ایرانی، ناصر محمدخانی، در سال ۲۰۰۲ اعدام شد. در سال ۲۰۰۴، دختری نوجوان به نام عاطفه سهاله، که ۱۶ ساله بود، به اعدام محکوم شد و دو هفته بعد در یک میدان عمومی به اتهام زنا و «جرائم علیه عفت» به دار آویخته شد. در سال ۲۰۰۹، اعدام عمومی دو مرد در سیرجان به خاطر سرقت مسلحانه با مداخله بستگان قطع شد که با
خاطر سرقت مسلحانه با مداخله بستگان قطع شد که با هجوم به دار و پایین کشیدن مردان در حالی که هنوز زنده بودند، به پایان رسید؛ آن‌ها بعداً دوباره دستگیر شده و تا مرگ به دار آویخته شدند. ویدئویی از این حادثه در اینترنت منتشر شد. تیرباران. در سال‌های پس از انقلاب اسلامی ۱۹۷۹، هزاران نفر به اتهامات سیاسی از جمله قاچاق مواد مخدر و جرم‌های علیه جمهوری اسلامی توسط دادگاه‌های انقلاب تازه تأسیس به اعدام با تیراندازی محکوم شدند. از جمله افرادی که اعدام شدند، بسیاری از وزرای سابق شاه، مانند نخست‌وزیر پیشین امیرعباس
از وزرای سابق شاه، مانند نخست‌وزیر پیشین امیرعباس هویدا و رئیس ساواک، ژنرال نعمت‌الله نصیری، بودند. تا سال ۱۹۸۰، یک سال پس از سقوط شاه، جمهوری اسلامی جدید بیش از ۷۰۰ نفر را با تیراندازی اعدام کرد. بسیاری از اعضای رژیم پیشین به دلیل محاکمات مغرضانه مظنون به اعدام ناعادلانه هستند. کمپین علیه قاچاق مواد مخدر منجر به اعدام بسیاری به خاطر مالکیت مواد مخدر شد، از جمله معتادان، که اغلب بر اساس شواهد اندک بود. برخی از این افراد همچنین به عنوان مخالفان رژیم شناخته شدند. رژیم جمهوری اسلامی مخالف این است که ایل‌ها و
رژیم جمهوری اسلامی مخالف این است که ایل‌ها و قوم‌ها خان و رهبر داشته باشند و تا الان رهبرهای زیادی مانند خسرو خان قشقایی، محمد خان ضرغامی، در سال ۱۹۸۲، پاکسازی کمونیستها در ایران که در اوایل انقلاب اسلامی با رژیم اسلامی همکار بودند (مانند حزب توده) منجر به اعدام رهبران و برخی اعضای این حزب به اتهام جاسوسی برای اتحاد جماهیر شوروی شد. اعدام‌های سیاسی به مقیاس کمتری ادامه یافت. با تصویب قانون مجازات اسلامی ایران در سال ۱۹۸۲، جرائم عادی دوباره توسط دادگاه‌های معمولی، غیرانقلابی با حکم اعدام به دار آویخته شد.
معمولی، غیرانقلابی با حکم اعدام به دار آویخته شد. مخالفان سیاسی همچنان با تیرباران اعدام شدند، اما به مقیاس کمتری. در سال ۱۹۸۸، دولت جمهوری اسلامی به‌طور مخفیانه ۲٬۰۰۰ تا ۴٬۰۰۰ زندانی سیاسی را اعدام کرد که بسیاری از آنها اعضای سابق یا هواداران گروه مجاهدین، کمونیست‌های سابق و دیگر مخالفان بودند. اعدام‌شدگان همه روابط خود را با سازمان‌های مخالف سابق خود کنار گذاشته بودند و بسیاری از آنها در آستانه پایان محکومیت‌های زندان خود بودند که به‌طور ناگهانی و مخفیانه اعدام شدند. اتهام‌ها «محاربه» یا ارتداد بود که به
اعدام شدند. اتهام‌ها «محاربه» یا ارتداد بود که به نظر منتقدان نمونه‌ای بارز از استفاده از اتهامات مذهبی به دلایل سیاسی بود. بیشتر آنها به دار آویخته شدند، اما چند نفر نیز با تیرباران اعدام شدند. از سال ۱۹۸۸، اعدام‌های سیاسی کمتر رایج شده‌اند، هرچند که کشتارهای غیرقانونی از مخالفان برجسته رژیم تا سال ۱۹۹۸ ادامه داشت، مانند قتل‌های زنجیره‌ای. از اواخر دهه ۱۹۸۰، تقریباً تمام اعدام‌ها، چه سیاسی و چه جنایی، به‌وسیلهٔ دار آویختن انجام شده است. منتقدان دادگاه‌های انقلاب به فرایند محاکمه انتقاد کرده و بیان کردند
انقلاب به فرایند محاکمه انتقاد کرده و بیان کردند که محاکمات فاقد وکیل دفاع بوده، بسیار کوتاه (اغلب به مدت چند ساعت یا حتی چند دقیقه) و غیرقابل تجدیدنظر بوده‌اند. آنها همچنین به کمبود مدارک و اتکاء به شایعات قوی در محکومیت‌ها اشاره کردند، و بیان کردند که مخالفان سیاسی به‌طور ناعادلانه‌ای تحت تعقیب قرار گرفته و محکوم شدند. منتقدان همچنین به قاضی‌ها به‌دلیل تعصب، بی‌عدالتی، سخت‌گیری زیاد و استفاده مفرط از حکم اعدام انتقاد کردند و بیان کردند که اعدام به افرادی که مستحق آن نیستند، اعمال می‌شود. همچنین انتقادات
که مستحق آن نیستند، اعمال می‌شود. همچنین انتقادات دیگری در مورد اعترافات به‌دست‌آمده از طریق شکنجه وجود دارد. هنگامی که از یکی از قضات پرسیده شد که اگر فردی ناعادلانه اعدام شود، چه خواهد شد، او گفت که یک فرد بی‌گناه «پاداشی از سوی خداوند در بهشت دریافت خواهد کرد» ; بنابراین، توجه کمی به این‌که آیا متهم واقعاً گناهکار است یا نه، صورت می‌گرفت. یکی از مشهورترین قضات «آویزنده» در ایران، آیت‌الله صادق خلخالی بود که به عنوان نخستین رئیس دادگاه انقلاب شناخته می‌شود. او به قاچاقچیان مواد مخدر و اعضای سابق دولت شاه
او به قاچاقچیان مواد مخدر و اعضای سابق دولت شاه هر دو حکم اعدام صادر می‌کرد. او به‌طور شخصی ۸۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر را به اعدام محکوم کرد. در سال ۱۹۸۰، جهانگیر رزمی جایزه پولیتزر را برای عکس معروفش «جوخه اعدام در ایران» دریافت کرد. این عکس نشان‌دهنده اعدام هفت کُرد و دو پلیس شاه در فرودگاه سنندج، چند دقیقه پس از محکومیت آنها به اتهام «تروریسم و جرایم علیه خدا» توسط آیت‌الله صادق خلخالی، در جریان شورش گروه‌های مسلح کُرد بود. محاکمه آنها ۳۰ دقیقه طول کشید. سنگسار. افرادی که به سنگسار محکوم می‌شوند در یک گودال سنگسار
که به سنگسار محکوم می‌شوند در یک گودال سنگسار قرار می‌گیرند. زنان تا گردن و مردان تا کمر دفن می‌شوند و دیگران به سمت آن‌ها سنگ پرتاب می‌کنند تا زمانی که یا از گودال فرار کنند، ضعیف ویا ناتوان شوند، یا کشته شوند. به دلیل اینکه مردان (برخلاف زنان) تنها تا کمر دفن می‌شوند، گاهی موفق به فرار از گودال می‌شوند که مجازات خاتمه می‌یابد. در برخی موارد، حداقل دو گزارش روزنامه‌ای وجود دارد که در آن‌ها زنان توانسته‌اند در حالی که در حال سنگسار بودند خود را از گودال بیرون بکشند، اما با این حال پس از آن که به زور به
بیرون بکشند، اما با این حال پس از آن که به زور به گودال برگردانده شدند، کشته شده‌اند. قانون ایران فرمان می‌دهد که سنگهای استفاده شده باید به اندازه‌ای کوچک باشند که به‌طور آنی کشنده نباشند. طبق گفته شاپرک خورسندی، در اعدام‌های سنگسار در ایران، اکثر قربانیان ظرف دو ساعت از پرتاب نخستین سنگ می‌میرند.مقامات ایرانی، مانند محمدجواد لاریجانی، (رئیس شورای حقوق بشر ایران) به دفاع از این روش پرداخته‌اند و استدلال کرده‌اند که ممکن است به عنوان مجازاتی کمتر شدید از سایر روش‌های اعدام به نظر برسد، زیرا ممکن است شانس
روش‌های اعدام به نظر برسد، زیرا ممکن است شانس بقا وجود داشته باشد. با این حال، این دیدگاه به شدت توسط سازمان‌های حقوق بشری بین‌المللی مورد انتقاد قرار گرفته است. در سال ۲۰۰۸، «قوه قضائیه ایران تأیید کرد که در تاریخ ۵ ژوئیه، مردی در استان قزوین به جرم زنا سنگسار شد»، و طبق گزارش کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران، «بین سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ شش نفر به جرم زنا سنگسار شدند و ۱۳ نفر دیگر در انتظار حکم خود از زندان‌های ایران هستند». تا ۱۹ نوامبر ۲۰۱۹، فدراسیون بین‌المللی حقوق بشر بیانیه‌ای صادر کرد که در آن آمده
حقوق بشر بیانیه‌ای صادر کرد که در آن آمده بود «سنگسار به دلیل زنا» هنوز «در قانون ایران پیش‌بینی شده است»؛ اینکه «چندین نفر هنوز در انتظار اجرای حکم اعدام با سنگسار هستند» و اینکه «در سال ۲۰۱۸، دو زن به جرم سنگسار محکوم شدند». پرتاب از بلندی. جمهوری اسلامی ایران به استفاده از پرتاب از بلندی یک نوع اعدام برای مجازات همجنس‌گرایی متهم است. در سال ۲۰۰۸، سازمان عفو بین‌الملل گزارش داد که طیب کریمی و یزدان به اتهام آدم‌ربایی، تجاوز و دزدی محکوم و در ماه مه ۲۰۰۷ توسط قاضی در شیراز،استان فارس، جنوب ایران به اعدام
قاضی در شیراز،استان فارس، جنوب ایران به اعدام محکوم شدند. قاضی دستور داده بود که آنها به شیوه‌ای که توصیف شده بود، از صخره یا از ارتفاعی بلند به پایین پرتاب شوند. چهار مرد دیگر به خاطر نقش خود در همان جرائم به ۱۰۰ ضربه شلاق محکوم شدند. مرگ‌های فرا قضایی. اعدام نباید بدون حکم دادگاه و طی شدن روند کامل قضایی از جمله عمل به تشریفات آیین دادرسی کیفری و رعایت حقوق متهم انجام شود. اعدام «خودسرانه» یا «فرا قضایی» در مواردی به کار می‌رود که حکومت بدون حکم قضایی یا بدون رعایت آیین دادرسی و تشریفات دادگاه و با
یا بدون رعایت آیین دادرسی و تشریفات دادگاه و با خودداری از رعایت حقوق متهم از جمله حق دفاع مؤثر، حکم اعدام صادر یا اجرا کند. تفاوت اعدام خودسرانه با قتل عمد در این است که در اولی حکومت به ضرب تسلط و اختیاراتی که دارد علناً از فرد سلب حیات می‌کند در حالی که در دومی فرد یا افراد به‌طور پنهانی و مخفیانه دست به این کار می‌زنند. آمار اعدام‌ها و کشتارها در جمهوری اسلامی. از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۹۹ خورشیدی بیش از ۴۴۶۰۰ (چهل و چهار هزار و ششصد) انسان در نظام جمهوری اسلامی ایران، با شیوه‌های همچون: حلق‌آویز شدن، ترور شدن،
ایران، با شیوه‌های همچون: حلق‌آویز شدن، ترور شدن، کشته شدن در اعتراضات خیابانی و شکنجه در زندان، کشته شده‌اند: آمار دگراندیشان ترور شده. برخی از منابع رسمی، آمار کشته‌شدگان دگراندیشان عقیدتی و سیاسی در پروژه قتل‌های زنجیره‌ای ایران را از ۳۰۰ (سیصد) تا بیش از ۱۰۰۰ (هزار) تن دانسته‌اند که ۱۸۰ تن از آن‌ها فقط از سال ۱۳۶۹ تا ۱۳۷۷ ترور و کشته شده‌اند. آمار کشتار بهائیان. تنها از تاریخ ۱۳۵۷ خورشیدی (۱۹۷۸ م) تا مرداد ۱۳۸۴ (۲۰۰۵)، بیش از ۲۲۰ (دویست و بیست) بهائی توسط نظام جمهوری اسلامی ایران کشته شده‌اند. آمار
توسط نظام جمهوری اسلامی ایران کشته شده‌اند. آمار سنگسار. بر پایه گزارش روزنامه فرانسوی فیگارو، در تاریخ جمهوری اسلامی، ۱۵۰ (صد و پنجاه) حکم سنگسار، اجرا شده است. آمار کشتار دگرباشان جنسی. آمار دقیقی از شمار اعدام‌شدگان انسان‌های همجنس‌گرا در دورهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران، در دست نیست؛ ولی کنشگران حقوق بشر باورمندند که بیش از ۴٫۰۰۰ (چهار هزار) مرد و زن همجنس‌گرا، در این دوره، در ایران، اعدام شده‌اند. آمار کشتگان، ناپدیدشدگان و زخمیان جنگی. آمار کشتگان و ناپدیدشدگان در جنگ ۸ سالهٔ ایران و عراق (از شهریور
در جنگ ۸ سالهٔ ایران و عراق (از شهریور ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ و بر پایهٔ آمار جمهوری اسلامی): ۱۹۰۰۰۰ (صد و نود هزار) کشته و ۶۷۲۰۰۰ (ششصد و هفتاد و دو هزار) زخمی. آمار کشته‌شدگان در زندان. شمار قابل توجهی از زندانیان در زندان‌های حکومت جمهوری اسلامی ایران، زیر شکنجه، کشته شده‌اند. نام‌های برخی از آنان عبارت است از: کاووس سیدامامی (۱۳۹۶)، وحید حیدری (۱۳۹۶)، سینا قنبری (۱۳۹۶)، سارو قهرمانی (۱۳۹۶)، زهرا بنی‌یعقوب (۱۳۸۶)، ابراهیم لطف‌اللهی (۱۳۸۶) و زهرا کاظمی (۱۳۸۲)...
موزه خط و کتابت کرمانشاه یکی از موزه‌های شهر کرمانشاه است که به اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان کرمانشاه تعلق دارد و در تکیهٔ بیگلربیگی در محلهٔ فیض‌آباد این شهر قرار گرفته‌است و از خیابان مدرس و کوچهٔ صارم‌الدوله قابل دسترسی است. این موزه در سال ۱۳۸۳ خورشیدی تأسیس شده‌است. ساختمان موزه. موزهٔ خط و کتابت کرمانشاه در عمارت تکیهٔ بیگلربیگی این شهر قرار دارد. ساخت این تکیه در سال ۱۳۰۹ قمری (۱۸۹۱ میلادی) توسط عبدالله‌خان فراش‌باشی ملقب به «بیگلربیگی» آغاز شد و در سال ۱۳۱۵ قمری (۱۸۹۷ میلادی) به
آغاز شد و در سال ۱۳۱۵ قمری (۱۸۹۷ میلادی) به اتمام رسید. ساختمان موزه از شاخص‌ترین بناهای باقی‌مانده از دوران حکومت قاجاریان در کرمانشاه محسوب می‌شود. این بنا در سال ۱۳۸۱ مرمت و در سال ۱۳۸۳ به عنوان مکانی برای موزهٔ خط و کتابت کرمانشاه در نظر گرفته‌شد. همچنین در سال ۱۳۸۷ پارینه‌سنگی زاگرس نیز در بخشی از همین عمارت راه‌اندازی شد. اشیای موزه. در این موزه اسناد، مدارک و مستندات تاریخی و نسخ خطی در معرض دید بازدیدکنندگان قرار گرفته است. نزدیک به ۳۰۰ سند و نیز نسخهٔ خطی قدیمی در موزهٔ خط و کتابت کرمانشاه نگهداری
خطی قدیمی در موزهٔ خط و کتابت کرمانشاه نگهداری می‌شود. با توجه به قدمت اسناد و زبان متکلف و کهنهٔ استفاده‌شده در آن‌ها، مسئولان موزه برخی از این نسخ را به فارسی رسمی امروزی ترجمه کرده و در کنار اسناد قرار داده‌اند.
ویلیام مک‌تاگارت (زاده ۲۵ اکتبر ۱۸۳۵ – درگذشته ۲ آوریل ۱۹۱۰) منظره‌نگار اسکاتلندی و نقاش صحنه‌های دریایی بود که تحت تأثیر مکتب امپرسیونیسم قرار داشت. مک‌تاگارت شیفتهٔ طبیعت و چشم‌اندازهای زیبای اسکاتلند بود و در آثارش به خوبی رابطهٔ انسان با طبیعت را نشان می‌دهد. زندگی و شغل. ویلیام پسر یک کشاورز بود که در دهکده کوچک آروس، در نزدیکی کمپبل‌تاون، در کینتایر، غری شبه جزیره اسکاتلند به دنیا آمد. وی در ۱۶ سالگی به ادینبورگ رفت و در کالج هنر ادینبورگ به نام آکادمی معتمدین نزد رابرت اسکات لودر تحصیل کرد. وی در
معتمدین نزد رابرت اسکات لودر تحصیل کرد. وی در زمان دانشجویی چندین جایزه کسب کرد و کارهای خود را در آکادمی سلطنتی اسکاتلند به نمایش گذاشت و در سال ۱۸۷۰ به عضویت کامل آکادمی درآمد. کارهای اولیه او عمدتاً نقاشی‌های فیگور کودکان بود، اما بعداً به هنرهای دریایی و به ویژه منظره دریا روی آورد. نقاشی وی الهام گرفته از عشق کودکی او به دریا و ساحل غربی ناهموار و متلاشی اقیانوس اطلس از بدو تولدش بود. مک‌تاگارت مجذوب طبیعت و رابطه انسان با آن شد و تلاش کرد جنبه‌هایی مانند تأثیر گذرا نور بر آب را به تصویر بکشد. او با
تأثیر گذرا نور بر آب را به تصویر بکشد. او با استفاده از روش امپرسیونیسم و استفاده از رنگ و قلم موی جسورانه اش، ویژگی‌هایی مشابه نقاشی‌های جان کانستبل و ویلیام ترنر که هر دو هنرمند مورد تحسین او بودند، پدیدآورد. مک تاگارت در استفاده از رنگ روغن و آبرنگ مهارت داشت و علاوه بر مناظر دریایی کین‌تایر، میدلودین و لوتیان شرقی را نیز نقاشی می‌کرد. بسیاری از کارهای بعدی او تپه‌های مورفوت را نشان می‌دهد که از خانه او در نزدیکی لسوید دیده می‌شود، جایی که او در سال ۱۸۸۹ به آنجا نقل مکان کرد. وی به عنوان یکی از مفسران
به آنجا نقل مکان کرد. وی به عنوان یکی از مفسران بزرگ منظر اسکاتلند شناخته می‌شود و اغلب او را «امپرسیونیست اسکاتلندی» می‌نامند. مقاله وی در اختیار انجمن تاریخ محلی بونیریگ و لاسواد است. آثار. از جمله آثار شناخته شده مک تاگارت عبارتند از:
صبح در جنگل کاج (روسی: Утро в сосновом лесу) نقاشی هنرمندان روسی ایوان شیشکین و کنستانتین ساویتسکی است. خرس‌ها توسط ساویتسکی نقاشی شده‌اند، اما پاول ترتیاکوف، مجموعه دار هنر، امضای او را حذف کرد و اظهار داشت که «از ایده تا اجرا، همه چیز شیوه نقاشی و روش خلاقانه خاص شیشکین را نشان می‌دهد»، بنابراین این نقاشی فقط به شیشکین نسبت داده می‌شود. صبح در جنگل کاج بسیار محبوب شد و تولید آن روی آیتم‌های مختلف از جمله شکلات‌های «خرس کلومسی» توسط کراسنی اکتیابر (نام تجاری یک شیرینی سازی) انجام شد. بر اساس یک نظرسنجی،
یک شیرینی سازی) انجام شد. بر اساس یک نظرسنجی، این نقاشی دومین اثر محبوب در روسیه پس از "بوگاتیرز" اثر ویکتور واسنتسوف است. نقاشی‌های مشابه شیشکین جنگل در بهار (۱۸۸۴) و جنگل سسترورتسک (۱۸۹۶) است. اعتقاد بر این است که شیشکین درختان کاج را در نزدیکی جزیره گورودوملیا نقاشی کرده‌است.
رافائل آنخل کالدرون گواردیا (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل کاستاریکا بود. وی از ۸ مه ۱۹۴۰ تا ۸ مه ۱۹۴۴ رئیس‌جمهور این کشور بود. رافائل آنخل کالدرون گواردیا در ۹ ژوئن ۱۹۷۰، در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
خانواده آرام () یک فیلم سینمایی ترسناک و کمدی سیاه کره‌ای محصول سال ۱۹۹۸ به کارگردانی کیم جی-وون است. از جمله بازیگران اصلی فیلم می‌توان به چوی مین شیک و سونگ کانگ هو اشاره کرد. این فیلم به زبان ژاپنی با عنوان "خوشبختی کاتاکوری‌ها" توسط تاکاشی میکه، در تامیل هندی با عنوان «یامیروکاکا بایامی»، در کانادا با نام «نامو بووتاتما» و به زبان تلوگو به عنوان «بعدی نووو» بازسازی شد. داستان. خانواده‌ای تصمیم می‌گیرد یک مسافرخانه در پیست اسکی در منطقه‌ای دورافتاده راه اندازی کند. اولین مهمان آنها دست به خودکشی زده و
اندازی کند. اولین مهمان آنها دست به خودکشی زده و آنها برای جلوگیری از جلوه بد در میان مهمانانشان جسد را دفن می‌کنند. اما جسد آشکار شده و…
فیلیپ کلفل (۹ دسامبر ۱۸۸۷ – ۱۰ اکتبر ۱۹۶۴) نظامی بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که فرماندهی یگان‌های مختلفی را در جنگ جهانی دوم بر عهده داشت. سال‌های اولیه. روز ۲۵ ماه نوامبر سال ۱۹۰۵ به نیروی زمینی پادشاهی پروس پیوست و در هنگ ۱ سواره‌نظام پومرانی قرار گرفت. با آغاز جنگ جهانی اول با همین این هنگ در قالب لشکر یکم سواره‌نظام در جبهه شرقی حضور یافت. پس از تجربه نبردهای متعدد در مناطق مختلف، ماه سپتامبر سال ۱۹۱۴ به مقام آجودان هنگ خود منصوب شد. ماه آوریل سال ۱۹۱۶ به عنوان آجودان به هنگ ۴۱ سواره‌نظام منتقل
۱۹۱۶ به عنوان آجودان به هنگ ۴۱ سواره‌نظام منتقل و در ماه اکتبر همان سال در مقام فرماندهی یکی از گروهان‌های آن قرار گرفت. از ماه آوریل سال ۱۹۱۷ از او در وظایف ستادی یگان‌های مختلف از جمله سپاه ۴۱ ذخیره استفاده گردید. ترفیع درجه رایشسور. پس از پایان جنگ به عنوان داوطلب به فرای‌کور پیوست. سپس وارد رایشسور شد و خدمت خود را در ستاد کل فرماندهی عالی مرزبانی شمال و آجودان لشکر یکم پیاده‌نظام ادامه داد.
دغدغه ایران: راه‌هایی به سوی آزادی، امنیت و توسعه پایدار کتابی از محمد فاضلی است که به مسائل مختلفِ توسعهٔ ایران از دید سیاست‌پژوهی می‌پردازد. این کتاب در واقع مجموعه‌ای از مطالبِ تلگرامی فاضلی است که در کانالی با همین نام منتشر می‌شود. نقدها. جلسه نقد و بررسی این کتاب در ۳ تیر ۱۳۹۸ با حضور عباس کاظمی، مسعود عالمی نیسی، مجتبی لشکربلوکی و امیر ناظمی در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد. محمدرضا اسلامی نیز نقدی بر این کتاب نوشت. خبرگزاری تسنیم هم به انتقاد از مطالب کانال تلگرامیِ فاضلی پرداخت.
مطالعات سیاست یا سیاست‌پژوهی زیرمجموعه‌ای از علوم سیاسی شامل تجزیه و تحلیل روند سیاستگذاری (روند سیاستگذاری) و محتوای سیاستگذاری (تحلیل سیاست) است. تجزیه و تحلیل سیاست شامل تحقیقات اساسی (مانند سیاست بهداشت یا آموزش)، ارزیابی برنامه و مطالعات تأثیر، و طراحی سیاست است. این «شامل مطالعه منظم ماهیت، علل و تأثیرات سیاستهای عمومی جایگزین، با تأکید ویژه بر تعیین سیاستهایی است که اهداف معین را تحقق می‌بخشند.» این رشته در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در ایالات متحده ظهور کرد. مطالعات سیاست همچنین منازعات و حل تعارضاتی را که
مطالعات سیاست همچنین منازعات و حل تعارضاتی را که ناشی از سیاستگذاری در جامعه مدنی، بخش خصوصی یا غالباً بخش عمومی (به عنوان مثال دولت) است، بررسی می‌کند. در حالی که مطالعات سیاست گذاری غالباً روی بخش دولتی متمرکز است، برای سازمانهای دیگر قابل استفاده است (به عنوان مثال، بخش غیرانتفاعی). برخی از کارشناسان مطالعات سیاست با مدارک سیاست عمومی از مدارس سیاستگذاری عمومی فارغ‌التحصیل می‌شوند. از طرف دیگر، کارشناسان می‌توانند رشته‌هایی در زمینه تحلیل سیاست، ارزیابی برنامه، جامعه‌شناسی، روانشناسی، فلسفه، اقتصاد،
برنامه، جامعه‌شناسی، روانشناسی، فلسفه، اقتصاد، مردم‌شناسی، جغرافیا، حقوق، علوم سیاسی، مددکاری اجتماعی، برنامه‌ریزی محیطی و مدیریت عمومی داشته باشند.
مزدا سی‌ایکس-۴ () یک خودرو کامپکت کراس اوور است که در آوریل ۲۰۱۶ در نمایشگاه خودرو پکن معرفی شد. این خودرو به‌طور انحصاری توسط سرمایه‌گذاری مشترک مشترک بین فاو مزدا در چین تولید و فروخته می‌شود. سی‌ایکس-۴ در رده بالاتر از مزدا سی‌ایکس-۳ قرار گرفته، مشخصات خودرو در حالی که از نظر اندازه مشابه سی‌ایکس-۵ می‌باشد، بیشتر شبیه به یک استیشن واگن است. سی‌ایکس-۴ با دو موتور SKYACTIV چهارسیلندر خطی ۲٫۰ لیتری (PE-VPS) و ۲٫۵ لیتری (PY-VPS) ارائه می‌شود. در ژانویه ۲۰۱۸، شرکت چینی زوتی اوتو از کراس اوور خود با نام Traum
شرکت چینی زوتی اوتو از کراس اوور خود با نام Traum MA501 رونمایی کرد که شباهت زیادی به سی‌ایکس-۴ دارد.
گردباد نوک بال یا تاوهٔ نوک بال یک حلقهٔ گِرد است همانند گردباد است که پشت بال هواپیماها در هنگام نزدیک شدن به زمین ایجاد می‌شود. این حلقه زمانی ایجاد می‌شود که نیروی برآر فراهم شده باشد. ممکن است این حلقه پیچشی بوسیلهٔ بالچهٔ دم هواپیما نیز تولید شود. در صورتی که یک نیروی برآر سه‌بعدی فراهم شود، از پیامدهای اصلی و بنیادین آن می‌توان به بروز یک نیروی پسار برانگیخته یا پایین‌رانش باشد. روش‌های گوناگونی در طراحی و هندسهٔ بال هواپیما وجود دارد که از برانگیزش نیروی پسار جلوگیری شود. بارگیری بال نیز بر ایجاد
نیروی پسار جلوگیری شود. بارگیری بال نیز بر ایجاد تاوه تأثیرگذار است. تاوهٔ نوک بال در هوای مرطوب بهتر ایجاد می‌شود و در صورتی که تاوه نوک بال در هوای بدون گرد و غبار ایجاد شود، اگر هوا در بخش مرکزی تاوه سرد شود، تاوه با چشم غیرمسلح دیده خواهد شد. پروسهٔ ایجاد تاوه نوک بال. در پرواز هواپیما به سمت جلو، پس از برخورد هوای روبروی بال به لبهٔ حمله، جریان هوای زیر بال و روی بال با هم متفاوت خواهند شد؛ بنابراین هنگامی که یک بال، نیروی برآر تولید می‌کند، هوای روی بال، فشار کمتری نسبت به هوای زیر بال پیدا خواهد
بال، فشار کمتری نسبت به هوای زیر بال پیدا خواهد کرد. درنتیجه در هنگام خروج هوا از لبهٔ فرار، جریان هوای زیر بال و روی بال به دور یکدیگر پیجیده و یک شرایط موزون همانند گردباد ایجاد می‌کنند. این جریان که تاوه نام دارد، دارای یک هستهٔ کم‌فشار است.
نامه قالبی نوعی نامه است که توسط یک ساخته می‌شود؛ نه آنکه به صورت اختصاصی برای یک گیرنده خاص نوشته شده باشد. معمول‌ترین نوع نامه قالبی شامل یک یا بیشتر ناحیهٔ است که توسط یک یا بیشتر «محل نگهداری برای متن جایگزینی» تفکیک و مجزا می‌شوند. اگر چه نامه‌های قالبی معمولاً برای مخاطبان گسترده‌ای در نظر گرفته شده‌اند، بیشتر نامه‌های قالبی شامل عناصر یا ویژگی‌های سبک نگارشی است که برای نمایش به گیرنده خاص به صورت اختصاصی تنظیم شده‌اند. مثلاً ممکن است توسط امضا شده باشد یا از ویژگی‌هایی مثل استفاده کند، که به صورت
باشد یا از ویژگی‌هایی مثل استفاده کند، که به صورت خودکار نام‌های گیرندگان منحصر به فرد را درج می‌کند و وارد می‌کند. موارد استفاده. معمولاً از نامه‌های قالبی به عنوان نامه جواب استفاده می‌شود، یعنی افرادی که مکاتبات زیادی دارند، مثل چهره‌ها (سلبریتی‌ها) و سیاستمداران از آن‌ها استفاده می‌کنند. اگر از یک نامه قالبی موقعی که یک پیام اختصاصی‌تر که برای آن موقعیت مناسب‌تر است، استفاده شود، این موضوع ممکن است باعث بحث و مشاجره شود، مثلاً موقعی که داریم به فردی پیام تسلیت ارسال می‌کنیم، این موضوع صادق است. از
پیام تسلیت ارسال می‌کنیم، این موضوع صادق است. از انواع دیگری از نامه قالبی برای ایجاد نامه‌های نامزد و کاندید به عنوان بخشی از یک فرایند کاربردی استفاده می‌شود، مثلاً در نامه‌های قبول یا ردی که شرکت‌های نشر، یا نهادهای حکومتی، دانشکده‌ها، دانشگاه‌ها، یا کارفرمایان آینده نگر ارسال می‌کنند، از «نامه قالبی» استفاده شده است.
پایین‌رانش به جابجایی هوایی گفته می‌شود که به وسیلهٔ ماهی‌واره، بال یا پروانه اصلی بالگرد به سمت پایین جریان می‌یابد؛ اگر این هوای جابجا شده به میزان کافی باشد، نیروی برآر نیز برای هواگرد فراهم خواهد شد. «پایین‌رانش» از گردش یک ماهی‌واره بر پایهٔ قانون سوم نیوتون به‌وجود می‌آید و نیروی کافی برای غلبه بر وزن هواگرد را فراهم می‌نماید. برای نمونه در یک بالگرد، این پایین‌رانش موجب می‌شود تا بالگرد بر وزن خود چیره شده و بتواند در هوا شناور بماند.
سانتوس لئون هررا (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل کاستاریکا بود. وی از ۲۰ آوریل ۱۹۴۸ تا ۸ مه ۱۹۴۸ رئیس‌جمهور موقت این کشور بود. سانتوس لئون هررا در ۸ مه ۱۹۵۰، در سن ۷۵ سالگی درگذشت.
موزه آموزش و پرورش استان کرمانشاه یکی از موزه‌های شهر کرمانشاه است که به اداره کل آموزش و پرورش استان کرمانشاه تعلق دارد و در دبیرستان کزازی در خیابان مدرس، جنب مسجد جامع کرمانشاه این شهر قرار گرفته‌است و از کوچه کزازی قابل دسترسی است. این موزه در سال ۱۳۸۸ خورشیدی تأسیس شده‌است. ساختمان موزه. موزهٔ آموزش و پرورش استان کرمانشاه در ساختمان دبیرستان کزازی این شهر قرار دارد که یکی از قدیمی‌ترین مدارس کرمانشاه به شمار می‌آید. ساخت این مدرسه در ۲۸ بهمن ۱۲۹۹ (۱۷ فوریهٔ ۱۹۲۱) توسط سید حسین کزازی آغاز شد و از سال
فوریهٔ ۱۹۲۱) توسط سید حسین کزازی آغاز شد و از سال ۱۳۰۷ (۱۹۲۸ میلادی) فعالیت خود را آغاز کرد. ساختمان موزه از شاخص‌ترین بناهای باقی‌مانده از دوران حکومت قاجاریان در کرمانشاه محسوب می‌شود و در هنگام ساخت مکان دایر شدن کلاس‌های مدرسهٔ احمدیه بوده است. این بنا در سال ۱۳۸۸ به عنوان مکانی برای موزهٔ آموزش و پرورش استان کرمانشاه در نظر گرفته‌شد. تاریخچهٔ موزه. مطالعات برای راه‌اندازی موزهٔ کرمانشاه از حوالی سال ۱۳۸۶ آغاز شد. در دی ۱۳۸۷ حسین پارساپور سخنگوی وقت سازمان آموزش و پرورش استان کرمانشاه اعلام کرد که پس
آموزش و پرورش استان کرمانشاه اعلام کرد که پس از دو سال مطالعهٔ تدریجی پرونده‌های راکد در بایگانی این سازمان، اسناد و مدارک مورد نیاز برای تأسیس موزهٔ آموزش و پرورش کرمانشاه استخراج شده‌است. او هدف از تأسیس این موزه را حفظ و نگهداری بهینه و علمی اسناد تاریخی، اشیای باستانی، پیشینهٔ تاریخی و تحولات اداری در حوزهٔ آموزش و پرورش اعلام کرد. متعاقباً موزهٔ آموزش و پرورش کرمانشاه در بهمن ۱۳۸۸ افتتاح شد. بخش‌های موزه. موزهٔ آموزش و پرورش استان کرمانشاه از دو بخش اصلی تشکیل شده‌است: یک سالن چندمنظوره برای نمایش،