payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناو هواپیمابر کلاس جرالد آر. فورد عنوان جدیدترین کلاس از کلاس‌بندی‌های ناوهای هواپیمابر ناوگان دریایی هسته‌ای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. هدف از ساخت این سری از ناوگان، جایگزینی کلاس یواس‌اس انترپرایز (سی‌وی‌ان-۶۵) و سپس کلاس نیمیتز می‌باشد. این ناوگان که به احترام جرالد فورد سی و هشتمین رئیس‌جمهوری ایالات متحده نام‌گذاری شده، متشکل‌از پیشرفته‌ترین، بزرگ‌ترین و گران‌قیمت‌ترین ناوهای هواپیمابر دنیا خواهد بود. نخستین ناو از این رده یواس‌اس جرالد آر. فورد در سال ۲۰۱۷ میلادی به نیروی دریایی آمریکا
فورد در سال ۲۰۱۷ میلادی به نیروی دریایی آمریکا ملحق شد و دومین ناو از این کلاس با نام جان اف. کندی قرار است در سال ۲۰۲۴ به نیروی دریایی آمریکا ملحق شود. ویژگی های طراحی. حامل های کلاس جرالد آر فورد دارند - توسعه. ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز در خدمت نیروی دریایی ایالات متحده از زمان راه اندازی نیمیتز در سال ۱۹۷۵ (میلادی)‌بخشی از استراتژی پیش بینی قدرت ایالات متحده بوده اند. با جابجایی حدود ۱۰۰،۰۰ تن در هنگام بارگیری کامل، یک ناو کلاس نیمیتز می تواند بیش از ۳۰ گره (۵۶ کیلومتر) بخار کند. / ساعت؛ 35 مایل در
۳۰ گره (۵۶ کیلومتر) بخار کند. / ساعت؛ 35 مایل در ساعت)، به مدت ۹۰ روز بدون تدارک سفر کنید، و هواپیما را برای حمله به اهداف صدها مایل دورتر پرتاب کنید. استقامت کلاس نیمیتز توسط یواس‌اس تئودور روزولت (سی‌وی‌ان-۷۱) که ۱۵۹ روز را در طول عملیات آزادی پایدار بدون بازدید از بندر یا سوختگیری سپری کرد، نمونه است. طراحی نیمیتز در طول دهه‌ها بسیاری از فناوری‌های جدید را در خود جای داده است، اما توانایی محدودی برای پشتیبانی از آخرین پیشرفت‌های فنی دارد. همانطور که در گزارش رند در سال 2005 آمده است، "بزرگترین مشکلاتی
گزارش رند در سال 2005 آمده است، "بزرگترین مشکلاتی که کلاس نیمیتز با آن مواجه است، توانایی محدود تولید برق و افزایش وزن کشتی بر اساس ارتقاء و فرسایش حاشیه مرکز ثقل مورد نیاز برای حفظ پایداری کشتی است. با در نظر گرفتن این محدودیت ها، نیروی دریایی ایالات متحده برنامه ای را توسعه داد که در ابتدا به عنوان برنامه CVN-21 شناخته می شد، که به CVN-78، جرالد آر. فورد تبدیل شد. بهبودها از طریق توسعه فناوری ها و طراحی کارآمدتر انجام شد. تغییرات عمده طراحی شامل یک عرشه پرواز بزرگتر، بهبود در حمل سلاح و مواد، طراحی جدید
بزرگتر، بهبود در حمل سلاح و مواد، طراحی جدید نیروگاه پیشرانه است که به افراد کمتری برای کار و نگهداری نیاز دارد، و یک جزیره جدید و کوچکتر که به عقب رانده شده است. پیشرفت های تکنولوژیک در الکترومغناطیسی منجر به توسعه یک سیستم پرتاب هواپیمای الکترومغناطیسی (EMALS) و یک دنده مهار پیشرفته (AAG) شده است. یک سیستم جنگی یکپارچه به نام سیستم دفاع از خود کشتی (SSDS) توسعه یافته است تا به کشتی اجازه دهد تا ماموریت های جدید را راحت تر انجام دهد. رادار دو باند جدید (DBR) ترکیبی از رادار باند S و باند X است. این
(DBR) ترکیبی از رادار باند S و باند X است. این پیشرفت‌ها به ناوهای جدید کلاس جرالد آر فورد اجازه می‌دهد تا ۲۵٪ بیشتر سورتی پرواز داشته باشند، سه برابر نیروی الکتریکی با راندمان بهتر تولید کنند و کیفیت زندگی خدمه را بهبود ببخشند. عرشه پرواز. منجنیق شماره ۴ در کلاس نیمیتز به دلیل فاصله کم بال در لبه عرشه پرواز نمی تواند هواپیمای با بار کامل را پرتاب کند. حرکت سلاح ها از انبار و مونتاژ به هواپیما در عرشه پرواز نیز ساده و تسریع شده است. مهمات از طریق آسانسورهای تسلیحاتی با ظرفیت بالاتر که از موتورهای خطی
تسلیحاتی با ظرفیت بالاتر که از موتورهای خطی استفاده می کنند، به محل تسلیح مجدد متمرکز می شوند. این آسانسورها به گونه ای قرار گرفته اند که مهمات نیازی به عبور از هیچ منطقه ای از حرکت هواپیما نداشته باشد و در نتیجه مشکلات ترافیکی در آشیانه ها و عرشه پرواز کاهش یابد. در سال ۲۰۰۸، دریاسالار Dennis M. Dwyer (دنیس ام دوایر) گفت که این تغییرات به طور فرضی امکان مسلح کردن مجدد هواپیماها را به جای چند ساعت در چند دقیقه فراهم می کند. تولید برق. راکتور جدید Bechtel A1B برای کلاس جرالد آر. فورد کوچکتر و ساده تر است،
برای کلاس جرالد آر. فورد کوچکتر و ساده تر است، به خدمه کمتری نیاز دارد، و در عین حال بسیار قدرتمندتر از راکتور A4W کلاس نیمیتز است. دو راکتور بر روی هر حامل کلاس جرالد آر. فورد نصب خواهد شد که ظرفیت تولید برق را حداقل ۲۵٪ بیشتر از ۵۵۰ مگاوات (حرارتی) دو راکتور A4W در یک حامل کلاس نیمیتز ارائه می‌کند. بخشی از توان حرارتی تخصیص یافته به تولید برق سه برابر خواهد شد. نیروی محرکه و نیروگاه ناوهای کلاس نیمیتز در دهه ۱۹۶۰ (میلادی) طراحی شد، زمانی که فناوری های داخل هواپیما به نیروی الکتریکی کمتری نیاز داشتند.
داخل هواپیما به نیروی الکتریکی کمتری نیاز داشتند. «فناوری‌های جدیدی که به کشتی‌های کلاس نیمیتز اضافه شده‌اند، تقاضای بیشتری برای الکتریسیته ایجاد کرده‌اند؛ بار پایه فعلی حاشیه کمی برای پاسخگویی به تقاضاهای رو به رشد برای قدرت باقی می‌گذارد». کشتی‌های کلاس جرالد آر فورد، بخار را با لوله‌کشی به چهار ژنراتور توربین اصلی (MTG) برای تولید برق برای سیستم‌های کشتی اصلی و منجنیق‌های الکترومغناطیسی جدید به نیرو تبدیل می‌کنند. کشتی‌های کلاس جرالد آر فورد از توربین‌های بخار برای نیروی محرکه استفاده می‌کنند. توان
بخار برای نیروی محرکه استفاده می‌کنند. توان خروجی بزرگتر جزء اصلی سیستم جنگی یکپارچه است. مهندسان گام‌های بیشتری برداشتند تا اطمینان حاصل کنند که ادغام پیشرفت‌های فن‌آوری پیش‌بینی نشده روی یک ناو هواپیمابر کلاس جرالد آر فورد امکان‌پذیر است. نیروی دریایی انتظار دارد کلاس جرالد آر. فورد به مدت ۹۰ سال، تا سال ۲۱۰۵ (میلادی)، بخشی از ناوگان باشد، که به این معنی است که کلاس باید با موفقیت فناوری جدید را در طول دهه ها بپذیرد. تنها نیمی از ظرفیت تولید برق توسط سیستم‌های برنامه‌ریزی‌شده فعلی استفاده می‌شود و نیمی
برنامه‌ریزی‌شده فعلی استفاده می‌شود و نیمی از آن برای فناوری‌های آینده در دسترس است. سیستم پرتاب الکترومغناطیسی هواپیما - Electromagnetic Aircraft Launch System (EMALS). EMALS جدیدترین سیستم پرتاب کامل نیروی دریایی است که برای جرالد آر. فورد (CVN 78) و ناوهای کلاس فورد آینده طراحی شده است. سیستم پرتاب برای گسترش قابلیت عملیاتی ناوهای کلاس فورد طراحی شده است، و به نیروی دریایی توانایی برای پرتاب تمام پلت فرم های بال هوایی حامل های فعلی و آینده - جنگنده های بدون سرنشین سبک وزن تا ضربتی سنگین را ارائه می دهد.
سرنشین سبک وزن تا ضربتی سنگین را ارائه می دهد. ماموریت و عملکرد EMALS مانند منجنیق بخار سنتی باقی می ماند. با این حال، از فناوری های کاملاً متفاوتی استفاده می کند. EMALS از انرژی جنبشی ذخیره شده و تبدیل توان الکتریکی حالت جامد استفاده می کند. این فناوری درجه بالایی از کنترل، نظارت و اتوماسیون رایانه را امکان پذیر می کند. سیستم فرود دنده دستگیره پیشرفته - Advanced Arresting Gear (AAG) system. الکترومغناطیس همچنین در سیستم جدید Advanced Arresting Gear (AAG) استفاده می شود. سیستم فعلی برای کند کردن و توقف
استفاده می شود. سیستم فعلی برای کند کردن و توقف فرود هواپیما بر هیدرولیک متکی است. در حالی که سیستم هیدرولیک موثر است، همانطور که با بیش از پنجاه سال پیاده سازی نشان داده شده است، سیستم AAG تعدادی پیشرفت را ارائه می دهد. سیستم فعلی قادر به گرفتن وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهباد) بدون آسیب رساندن به آنها به دلیل فشارهای شدید روی بدنه هواپیما نیست. پهپادها جرم لازم برای به حرکت درآوردن پیستون هیدرولیک بزرگی که برای به دام انداختن هواپیماهای سنگین تر و سرنشین دار استفاده می شود را ندارند. با استفاده از
دار استفاده می شود را ندارند. با استفاده از الکترومغناطیسی، جذب انرژی توسط یک موتور توربو الکتریک کنترل می شود. این تله را صاف‌تر می‌کند و شوک وارده به بدنه هواپیما را کاهش می‌دهد. حتی اگر این سیستم از روی عرشه پرواز مانند سیستم قبلی خود به نظر برسد، انعطاف پذیرتر، ایمن تر و قابل اعتمادتر خواهد بود و به نگهداری و سرنشین کمتری نیاز دارد. سنسورها و سیستم های دفاع شخصی. یکی دیگر از موارد اضافه شده به کلاس جرالد آر فورد، یک سیستم رادار ردیابی و جستجوی آرایه اسکن الکترونیکی فعال یکپارچه است. رادار دو باند (DBR)
الکترونیکی فعال یکپارچه است. رادار دو باند (DBR) توسط Raytheon برای ناوشکن های موشک هدایت شونده کلاس زوموالت و ناوهای هواپیمابر کلاس جرالد آر فورد در حال توسعه بود. با جایگزینی شش تا ده آنتن رادار با یک رادار شش وجهی می توان جزیره را کوچکتر نگه داشت. DBR با ترکیب رادار چند منظوره باند X AN/SPY-3 با پرتابگرهای رادار جستجوی حجمی باند S AN/SPY-4 (VSR) که در سه آرایه فازی توزیع شده اند، کار می کند. رادار S-band بعداً برای صرفه جویی در هزینه از ناوشکن های کلاس زوموالت حذف شد. سه وجهی که به رادار باند X اختصاص
زوموالت حذف شد. سه وجهی که به رادار باند X اختصاص داده شده است، ردیابی در ارتفاع پایین و روشنایی رادار را انجام می دهند، در حالی که سه وجهی باند S بدون توجه به آب و هوا، جستجو و ردیابی هدف را انجام می دهند. "DBR که به طور همزمان در دو محدوده فرکانس الکترومغناطیسی کار می کند، اولین باری است که این عملکرد با استفاده از دو فرکانس هماهنگ شده توسط یک مدیر منبع واحد به دست آمده است." این سیستم جدید قطعات متحرک ندازد، بنابراین نیازهای نگهداری و سرنشین برای عملیات را به حداقل می رساند. AN/SPY-3 از سه آرایه فعال و
را به حداقل می رساند. AN/SPY-3 از سه آرایه فعال و کابینت گیرنده/تحریک کننده (REX) در بالای عرشه و زیرسیستم سیگنال و پردازشگر داده (SDP) در زیر عرشه تشکیل شده است. VSR دارای معماری مشابهی است، با قابلیت تبدیل پرتو و تبدیل (پرتودیسی) باندباریک در دو کابینت اضافی در هر آرایه. یک کنترل کننده مرکزی (مدیر منبع) در پردازشگر داده (DP) قرار دارد. DBR اولین سیستم راداری است که از یک کنترل کننده مرکزی و دو رادار آرایه فعال در فرکانس های مختلف استفاده می کند. DBR انرژی خود را از سیستم برق آرایه مشترک (CAPS) که شامل
خود را از سیستم برق آرایه مشترک (CAPS) که شامل واحدهای تبدیل توان (PCU) و واحدهای توزیع برق (PDUs) است، دریافت می کند. DBR از طریق یک سیستم خنک کننده حلقه بسته به نام Common Array Cooling System (CACS) (کومون ارای سیستم خنکی) خنک می شود. رادار نظارت هوایی سازمانی (EASR) یک رادار نظارتی طراحی جدید است که قرار است در دومین ناو هواپیمابر کلاس جرالد آر فورد، جان اف کندی (CVN-79) به جای رادار باند دوگانه نصب شود. کشتی های تهاجمی آبی خاکی کلاس آمریکا که با LHA-8 و LX(R) برنامه ریزی شده شروع می شوند نیز این رادار
LX(R) برنامه ریزی شده شروع می شوند نیز این رادار را خواهند داشت. هزینه اولیه مجموعه EASR برای هر واحد حدود $۱۸۰ میلیون کمتر از DBR خواهد بود، که برآورد آن حدود $۵۰۰ میلیون است. ارتقاهای احتمالی. سیستم‌های دفاعی آینده، مانند سلاح‌های با انرژی هدایت‌شده لیزری الکترون آزاد، زره‌های الکتریکی و سیستم‌های ردیابی به قدرت بیشتری نیاز دارند. "تنها نیمی از توانایی تولید برق در CVN-78 برای اجرای سیستم های برنامه ریزی شده فعلی، از جمله EMALS مورد نیاز است. بنابراین CVN-78 دارای ذخایر توانی است که کلاس نیمیتز برای
CVN-78 دارای ذخایر توانی است که کلاس نیمیتز برای اجرای لیزر و زره الکتریکی فاقد آن است." افزودن فناوری‌های جدید، سیستم‌های قدرت، طرح‌بندی طراحی و سیستم‌های کنترل بهتر منجر به افزایش نرخ پرواز ۲۵٪ نسبت به کلاس نیمیتز و کاهش ۲۵٪ در نیروی انسانی مورد نیاز برای عملیات می‌شود. فناوری مدیریت زباله در جرالد آر. فورد به کار گرفته خواهد شد. شرکت PyroGenesis Canada که با بخش Carderock مرکز جنگ های سطحی نیروی دریایی توسعه داده شد - در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷ شامسی) قراردادی را برای تجهیز کشتی با سیستم تخریب زباله های قوس
را برای تجهیز کشتی با سیستم تخریب زباله های قوس پلاسما (PAWDS) منعقد کرد. این سیستم فشرده تمام زباله های جامد قابل احتراق تولید شده در کشتی را تصفیه می کند. پس از تکمیل تست پذیرش کارخانه در مونترال، سیستم قرار بود در اواخر سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰ شامسی) به کارخانه کشتی سازی هانتینگتون اینگالز برای نصب بر روی کشتی حمل شود. نیروی دریایی در حال توسعه یک لیزر الکترون آزاد (FEL) برای دفاع در برابر موشک های کروز و ازدحام قایق های کوچک است. طراحی 3D به کمک کامپیوتر. کشتی سازی نیوپورت نیوز از یک مدل محصول سه بعدی در مقیاس
نیوپورت نیوز از یک مدل محصول سه بعدی در مقیاس کامل که در Dassault Systèmes CATIA V5 توسعه یافته است برای طراحی و برنامه ریزی ساخت ناوهای هواپیمابر کلاس جرالد آر فورد استفاده کرد. کلاس CVN 78 به گونه ای طراحی شده بود که مسیرهای حرکت سلاح های بهتری داشته باشد و تا حد زیادی حرکات افقی را در داخل کشتی حذف کند. در برنامه‌های کنونی، آسانسورهای اسلحه‌های پیشرفته از محل‌های ذخیره‌سازی به مکان‌های اختصاصی برای جابجایی تسلیحات منتقل می‌شوند. ملوانان از گاری های موتوری برای انتقال سلاح ها از انبار به آسانسور در سطوح
برای انتقال سلاح ها از انبار به آسانسور در سطوح مختلف خشاب اسلحه استفاده می کردند. موتورهای خطی برای آسانسورهای تسلیحاتی پیشرفته در نظر گرفته شده است. آسانسورها نیز به گونه ای جابه جا می شوند که مانعی برای عملیات هواپیما در عرشه پرواز نکنند. طراحی مجدد مسیرهای حرکت تسلیحات و قرارگیری آسانسورهای اسلحه در عرشه پرواز، نیروی انسانی را کاهش می دهد و به نرخ تولید سورتی بسیار بالاتر کمک می کند. اضافه هواپیمای برنامه ریزی شده. کلاس جرالد آر. فورد برای جاه دادن هواپیمای جدید جنگنده مشترک (F-35C || اف-۳۵ سی) طراحی
جدید جنگنده مشترک (F-35C || اف-۳۵ سی) طراحی شده است، اما تاخیر در توسعه و آزمایش هواپیما بر فعالیت های یکپارچه سازی در CVN-78 تأثیر گذاشته است. این فعالیت های یکپارچه سازی شامل آزمایش F-35C با EMALS CVN-78 و سیستم دنده دستگیره پیشرفته و آزمایش قابلیت های ذخیره سازی کشتی برای باتری های لیتیوم یون، لاستیک ها و چرخ های F-35C است. در نتیجه تأخیرهای توسعه F-35C، نیروی دریایی ایالات متحده این هواپیما را حداقل تا سال 2018 - یک سال پس از تحویل CVN-78 به میدان نخواهد فرستاد. که خطر ناسازگاری سیستم و تعمیرات پرهزینه
فرستاد. که خطر ناسازگاری سیستم و تعمیرات پرهزینه را برای کشتی پس از تحویل آن به نیروی دریایی ایجاد می کند. תוצאות התרגום. תוצאת התרגום. کلاس جرالد آر. فورد برای جا دادن هواپیمای جدید جنگنده جنگنده مشترک (F-35C) طراحی شده است،
ترون یکی از بزرگ‌ترین اکوسیستم‌های نامتمرکز مبتنی بر زنجیرهٔ بلوکی است که با تکیه بر رمزارز داخلی با نام ترونیکس و نماد TRX کار می‌کند. ترون با عبور از ظرفیت شبکهٔ بیت‌کوین و آتریوم، به بازدهی بالایی رسیده و می‌تواند همواره در هر ساعتی از شبانه‌روز، ۲۰۰۰ تراکنش بر ثانیه را مدیریت کند. تاریخچه. ترون توسط کارآفرین چینی جاستین سان در سپتامبر سال ۲۰۱۷ تأسیس شد. در ابتدا، ارز دیجیتال ترون، به‌صورت آزمایشی بر روی بلاکچین آتریوم (پروتکل ERC-20) بارگذاری شد و سپس با راه‌اندازی نهایی شبکهٔ بلاکچین ترون، در ۲۵ ژوئن
راه‌اندازی نهایی شبکهٔ بلاکچین ترون، در ۲۵ ژوئن ۲۰۱۸، روی شبکهٔ اصلی خود بارگذاری شد. طرفداران ترون، این روز را روز استقلال ترون می‌دانند. در ماه مه ۲۰۱۹، این ارز دیجیتال توانست کاری را که بیت‌کوین طی ده سال انجام داد را در ۳۱۹ روز انجام داده و رکورد تعداد تراکنش‌های بیت‌کوین را بشکند. در اوت همان سال عرضهٔ اولیهٔ سکهٔ TRX آغاز شد و ترون توانست از این طریق بیش از ۷۰ میلیون دلار سرمایهٔ اولیه جذب کند. در این عرضهٔ اولیه قیمت هر واحد TRX معادل ۰٫۰۰۱۹ دلار بود. دگر تاریخ ۲۶ آذر ماه ۱۴۰۰ جاستین سان از سمت خود
دگر تاریخ ۲۶ آذر ماه ۱۴۰۰ جاستین سان از سمت خود تحت عنوان مدیر عامل ترون استعفا داد. شرکای تجاری ترون. تیم ترون در پکن، توکیو، ایالات متحده و بسیاری از مناطق و کشورها فعال است. در مجموع، TRON دارای بیش از ۱۰۰ عضو است. بیشتر این اعضا ابتدا در غول‌های اینترنتی مانند علی‌بابا، تنسنت و بایدو کار می‌کردند. ترون شرکای تجاری و سرمایه‌گذاران بسیاری را جذب کرده‌است. Wei Dai بنیانگذار Ofo یکی از سرمایه‌گذاران مطرح ترون به‌شمار می‌آید. ترون با گروه علی‌بابا، شرکت Baofeng، و همچنین با oBike Game.com و Peiwo نیز همکاری
و همچنین با oBike Game.com و Peiwo نیز همکاری داشته‌است. استخراج ترون. استخراج ترون (TRX) با هیچ‌یک از روش‌های استخراج با استفاده از توان پردازنده‌های گرافیکی ممکن نیست. تنها راه برای دستیابی به این رمزارز، استفاده از آتریوم و بیت‌کوین برای خرید از صرافی‌های آنلاین در سطح جهان است. به این ترتیب هیچ راه سریع و در دسترسی برای استخراج ترون وجود ندارد؛ چراکه تمام کوین‌های موجود، از قبل استخراج و صادر شده‌اند و افراد فقط می‌توانند آن را خریداری کنند. انواع گره‌های ترون. Super Node. Super Representative (مخفف:
ترون. Super Node. Super Representative (مخفف: SR) تولیدکنندهٔ بلوک در شبکهٔ ترون است. SR ۲۷ وجود دارد. آن‌ها تراکنش‌ها را اعتبارسنجی می‌کنند و به نوبهٔ خود تراکنش‌ها را در بلوک‌ها می‌نویسند. اطلاعات Super Representatives برای همه در شبکهٔ ترون قابل مشاهده است. Full Node. فول نود دارای داده‌های زنجیرهٔ بلوک کامل است، می‌تواند داده‌ها را در زمان واقعی به‌روز کند. می‌تواند تراکنش‌ها را انتشار دهد و سرویس api را ارائه دهد. Lite Full Node. لایت فول نود همان کد فول نود را اجرا می‌کند با این تفاوت که لایت فول نود
نود را اجرا می‌کند با این تفاوت که لایت فول نود فقط شامل تمام داده‌های وضعیت حساب و داده‌های مربوط به ۲۵۶ بلوک آخر است. Solidity Node. فقط داده‌های بلوک‌های تأیید شده را از فول نود که مشخص شده‌است را همگام می‌کند، همچنین سرویس api را ارائه می‌دهد. توجه: SolidityNode به تنهایی منسوخ شده‌است. اکنون یک فول نود از تمام RPCهای یک Solidity Node پشتیبانی می‌کند. توسعه‌دهندگان جدید باید فقط فول نود را راه‌اندازی کنند. مزیت‌های ترون. ترون، قصد دارد تا به رؤیای بزرگ خود یعنی تبدیل شدن به «اینترنت غیرمتمرکز» جامهٔ
خود یعنی تبدیل شدن به «اینترنت غیرمتمرکز» جامهٔ عمل بپوشاند. در این مسیر و در قدم اول، ترون به‌طور جدی قصد دارد تا در حوزهٔ محتوا، به خصوص محتوای مربوط به سرگرمی، واسط‌هایی نظیر نتفلیکس، گوگل‌پلی و اپ‌استورها، فیس‌بوک، اینستاگرام و شبکه‌های اجتماعی و دیگر پلتفرم‌ها و واسط‌های محتوایی را از میان برداشته و از طریق شبکهٔ بلاکچین خود، تولیدکنندگان محتوا را بدونِ واسطه به مصرف‌کنندگان محتوا متصل نماید. این موضوع، با خرید سرویس‌هایی نظیر بیت‌تورنت (نتفلیکس بلاکچینی)، کوین‌پلی (اپ‌استور بلاکچینی)، و استیمیت
کوین‌پلی (اپ‌استور بلاکچینی)، و استیمیت (شبکهٔ اجتماعی بلاکچینی) توسط ترون، بیشتر خود را نمایان می‌کند. در این بین، ارز دیجیتال ترون (با نماد TRX) نیز، نقش زیرساخت مالی این بستر را فراهم کرده و در تبادل هزینه این مصرف محتوا میان تولیدکنندگان محتوا و مصرف‌کنندگان آن، کاربرد دارد. به دلیل همین کاربردی بودن ارز دیجیتال ترون در بستر شبکهٔ بلاکچین ترون، این رمزارز با اقبال بسیار خوبی نیز در میان سرمایه‌گذاران مواجه شده‌است. علاوه بر این کاربردی بودن، ترون مدعی است که ظرفیت انجام ۲۰۰۰ تراکنش در ثانیه با کارمزدی
که ظرفیت انجام ۲۰۰۰ تراکنش در ثانیه با کارمزدی نزدیک به صفر را دارد. این در حالی است که در حال حاضر در بلاکچین بیت کوین و آتریوم، امکان انجام ۷و ۱۵ تراکنش در ثانیه وجود دارد. کلاه‌برداری از طریق ترون. یکی از شایعاتی که در مورد ترون و قراردادهای هوشمند آن وجود دارد، امکان سرمایه‌گذاری از طریق این قراردادهای هوشمند است. پروژهٔ بانک آف ترون ، واکینگ ترون و… نمونه‌هایی از این کلاه‌برداری‌ها بودند که به صورت پانزی اجرا شدند و همچنان فعال هستند و سوددهی دارند. پروژه‌هایی که وعدهٔ سود ثابت و ماهیانه به شما
پروژه‌هایی که وعدهٔ سود ثابت و ماهیانه به شما می‌دهند از این قبیل سیستم‌های کلاهبرداری هستند. از مهم‌ترین ویژگی‌های چنین پروژه‌هایی، دادن وعدهٔ سودهای نجومی، نداشتن محتوای علمی و فنی، عدم وجود نقشهٔ راه و استفاده از روش هرمی و ویروسی و زمان‌دار بودن پرداخت پورسانت است. طرح‌های سرمایه‌گذاری با قراردادهای هوشمند یا اصطلاحاً اسمارت کانترکت فرق دارند. طرح‌های سرمایه‌گذاری پشتوانه ندارند و قابل تغییر هستند؛ اما اسمارت کانترکت‌ها روی شبکهٔ بلاکچین ثبت شده‌اند و کسی توانایی تغییر و حذف آن را ندارد و کسب درآمد از
توانایی تغییر و حذف آن را ندارد و کسب درآمد از آن از طریق جذب نفرات جدید است و پاداش افراد در لحظه و به کیف پول شخصی آن‌ها واریز می‌شود.
کتابخانه بین‌المللی جوانان (IYL) در مونیخ کتابخانه‌ای است که در مجموعه‌سازیِ ادبیات کودکان و نوجوانان از سراسر جهان تخصص دارد تا بتواند آنها را در دسترس عموم یا جامعهٔ جهانی قرار دهد. این کتابخانه بزرگ‌ترین در نوع خود در سراسر جهان است و از ژوئن سال ۱۹۸۳ در قلعه بلوتنبرگ در منطقه مونیخ اوبرمنزینگ فعالیت می‌کند. قبلاً این کتابخانه در شوابینگ واقع شده بود. کلاغ سفید. فهرست «کلاغ سفید» (زاغ سفید) سالانه منتشر می‌شود و شامل کتاب‌های پیشنهادی کودک و نوجوان است. از میان تعداد زیاد کتاب‌هایی که این کتابخانه از
از میان تعداد زیاد کتاب‌هایی که این کتابخانه از ناشران، مؤسسات، سازمان‌ها و سایر همکاران دریافت می‌کند، کارشناسان ۲۰۰ نسخه جدید از بیش از ۸۱ کشور جهان را به بیش از ۵۸ زبان انتخاب می‌کنند. عناوین با توجه به موضوع و کیفیت نوآورانه ادبی و ظاهری آنها برای مخاطبان بین‌المللی انتخاب می‌شوند. خلاصه‌ای از هر کتاب ارائه می‌شود.
آلوارو آنتونیو گارسیا پرز (به ؛ زاده ۲۳ فوریه ۱۹۷۵) با نام شناخته شده آلوارو مورته، بازیگر اهل اسپانیاست. او در سطح‌جهانی با بازی در نقش پروفسور در سریال خانه کاغذی، به شهرت دست پیدا کرده‌است. زندگی هنری. مورته حرفه بازیگری اش را با بازی در یک نقش جزئی در سریال اسپانیایی بیمارستان مرکزی، شروع کرد. در ادامه به بازی در سریال‌های اسپانیایی همچون پلانتا ۲۵ و نقش آدولف کاستیلو در سریال باندولرا و… پرداخت. در سال ۲۰۱۷، مورته در نقش پروفسور در سریال شبکه اسپانیایی آنتن ۳ به نام سرقت پول، بازی کرد و بازی اش مورد
آنتن ۳ به نام سرقت پول، بازی کرد و بازی اش مورد تحسین واقع شد و به همراه این سریال، شهرت جهانی پیدا کرد. در اواخر سال ۲۰۱۷ نت فلیکس حق پخش این سریال را خرید و آنرا در سیستم عامل خود توزیع کرد. فصل ۴ این سریال در آوریل ۲۰۲۰ منتشر شد. مورته علاوه بر کار بازیگری خود، صاحب یک شرکت تئاتر به نام "۳۰۰ تپانچه" است که آنرا در سال ۲۰۱۲ تأسیس کرده‌است. در دسامبر ۲۰۱۹، اعلام شد مورته به بازیگران سریال جدید آمازون به نام چرخ زمان، پیوسته‌است. این سریال اقتباسی از رمانی فانتزی به همین نام است. مورته قرار است نقش لوگین
فانتزی به همین نام است. مورته قرار است نقش لوگین آبلار را به تصویر بکشد. زندگی شخصی. او با بلانکا کلمنته، یک سبک‌شناس ازدواج کرده‌است، آنها ۲ فرزند به نام‌های جولیتا و لئون دارند که دوقلوهای غیر یکسان هستند.
قصه‌های گنجشکی یک کتاب کودک فارسی نوشتهٔ ناصر یوسفی است که در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. این کتاب در فهرست کلاغ سفید (۲۰۱۴) قرار گرفت. محتوا. مؤلف در این داستان از احساسی که به دنیای گنجشک‌ها دارد، می‌نویسد. در مقدمه کتاب آمده‌است: «من با گنجشک‌ها دوست هستم. من سال‌هاست که با آن‌ها رابطه دارم. بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم که آن‌ها دخترخاله‌ها و پسرعموهای من هستند.»
این دیس مومنت ، یک گروه هوی متال آمریکایی است که در سال ۲۰۰۵ توسط ماریا برینک، خواننده و کریس هوورث، گیتاریست تشکیل گردید. جایزه‌ها. جوایز موسیقی آلترنیتیو مطبوعات جوایز موسیقی لودوایر
ووفر (به انگلیسی:Woofer) نوعی بلندگو الکتریکی است که می‌تواند فرکانس‌های بین ۴۰ تا ۵۰۰ هرتز را پردازش نماید. به طور معمول پایین‌ترین میزان فشار صدایی که توسط انسان قابل شنود است حدود ۲۰ هرتز است. ووفر در اصل برای پوشش ضعف پردازش فرکانس‌های پایین توسط بلندگوها استفاده می‌شود. این نام از کلمه انگلیسی برای پارس عمیق سگ، " ووف " (woof) گرفته شده است. «ووفر» یا «بلندگوی باس» یک اصطلاح فنی برای بلندگوی درایوری است که برای تولید صداهای فرکانس پایین طراحی شده‌است، معمولاً از ۵۰ تا ۲۰۰ Hz. نام آن از واژهٔ انگلیسی
معمولاً از ۵۰ تا ۲۰۰ Hz. نام آن از واژهٔ انگلیسی برای صدای پارس عمیق سگ، "woof" گرفته شده‌است (در برابر «توئیتر» که نام بلندگوهایی است که برای بازتولید صداهای با فرکانس بالا ساخته شده‌اند و از آواز زیر پرندگان "tweet" گرفته شده‌است). رایج‌ترین طراحی برای ووفر، درایور الکترودینامیک است که معمولاً از یک مخروط کاغذی سخت ساخته می‌شود و به‌وسیلهٔ سیم‌پیچ صوتی که در یک میدان مغناطیسی قرار دارد، به حرکت درمی‌آید. سیم‌پیچ صوتی با چسب به پشت مخروط بلندگو متصل می‌شود. سیم‌پیچ و آهن‌ربا یک موتور خطی برقی را تشکیل
سیم‌پیچ و آهن‌ربا یک موتور خطی برقی را تشکیل می‌دهند. هنگامی‌که جریان الکتریکی از سیم‌پیچ عبور می‌کند، سیم‌پیچ بر اساس قانون دست چپ فلمینگ برای موتور نسبت به قاب حرکت می‌کند و باعث می‌شود سیم‌پیچ مخروط بلندگو را مانند پیستون به جلو یا عقب براند. حرکت حاصلِ مخروط، امواج صوتی تولید می‌کند، چون به عقب و جلو حرکت می‌کند. در سطح فشار صوت (SPL) معمولی، بیشتر انسان‌ها می‌توانند تا حدود ۲۰ هرتز بشنوند. ووفرها معمولاً برای پوشش پایین‌ترین اکتاوهای دامنهٔ فرکانسی یک بلندگو به کار می‌روند. در سامانه‌های دو‌راههٔ
یک بلندگو به کار می‌روند. در سامانه‌های دو‌راههٔ بلندگو، درایورهایی که مسئول فرکانس‌های پایین هستند ناچارند بخش زیادی از محدودهٔ میانی (تا حدود ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ هرتز) را نیز پوشش دهند؛ چنین درایورهایی را معمولاً «میان‌ووفر» می‌نامند. از دههٔ ۱۹۹۰، گونه‌ای از ووفر که فقط برای فرکانس‌های بسیار پایین طراحی شده‌است، یعنی ساب‌ووفر، به‌طور گسترده در سامانه‌های سینمای خانگی و سامانه‌های پخش عمومی به کار می‌رود تا پاسخ بیس را تقویت کند؛ بازهٔ فرکانسی ساب‌ووفرها معمولاً از ۴۵ تا ۱۰۰ هرتز است، هرچند ساب‌ووفرهای حرفه‌ای
از ۴۵ تا ۱۰۰ هرتز است، هرچند ساب‌ووفرهای حرفه‌ای بزرگ که در جشنواره‌های فضای باز استفاده می‌شوند می‌توانند تا ۲۰ هرتز نیز برسند. طراحی ووفر. طراحی خوب ووفر مستلزم تبدیل مؤثر سیگنال تقویت‌کنندهٔ فرکانس پایین به حرکت مکانیکی هوا با دقت بالا و بازده قابل‌قبول است، و هم‌زمان نیاز به استفاده از محفظهٔ بلندگو برای پیوند حرکت مخروط با هوا هم کمک‌کننده و هم پیچیده‌کننده است. اگر به‌خوبی انجام شود، بسیاری از مشکلات دیگر طراحی ووفر (مثلاً نیاز به جابه‌جایی خطی زیاد) کاهش می‌یابد. در بیشتر موارد، ووفر و محفظه‌اش باید
می‌یابد. در بیشتر موارد، ووفر و محفظه‌اش باید برای کار با هم طراحی شوند. معمولاً محفظه بر اساس ویژگی‌های بلندگو یا بلندگوهای به‌کاررفته طراحی می‌شود. اندازهٔ محفظه تابعی از بلندترین طول‌موج‌ها (پایین‌ترین فرکانس‌ها) است که باید بازتولید شوند، و محفظهٔ ووفر بسیار بزرگ‌تر از محفظهٔ لازم برای میان‌رده و فرکانس‌های بالا است. یک شبکهٔ تقسیم فرکانس، چه غیرفعال و چه فعال، بازهٔ فرکانسی‌ای را که باید توسط ووفر و بلندگوهای دیگر پردازش شود، فیلتر می‌کند. به‌طور معمول، انتظار می‌رود شبکهٔ تقسیم و سامانهٔ بلندگو (شامل
انتظار می‌رود شبکهٔ تقسیم و سامانهٔ بلندگو (شامل ووفر) سیگنال الکتریکی داده‌شده توسط تقویت‌کننده را بدون هیچ برهم‌کنشی دیگر به سیگنال آکوستیکی با همان شکل موج تبدیل کنند، هرچند گاهی تقویت‌کننده و بلندگوها با هم طراحی می‌شوند و بلندگوها بازخورد منفی برای اصلاح اعوجاج به تقویت‌کننده می‌فرستند. چالش‌های بسیاری در طراحی و ساخت ووفر وجود دارد. بیشتر آن‌ها مربوط به کنترل حرکت مخروط است تا سیگنال الکتریکی به سیم‌پیچ ووفر به‌درستی توسط امواج صوتی حاصل از حرکت مخروط بازتولید شود. مشکلات شامل میراکردن مخروط بدون
بازتولید شود. مشکلات شامل میراکردن مخروط بدون اعوجاج شنیداری، جلوگیری از زنگ‌زدن زمانی‌که سیگنال ورودی لحظه‌ای در هر چرخه به صفر می‌رسد، و مدیریت جابه‌جایی‌های زیاد (که معمولاً برای بازتولید صداهای بلند لازم است) با اعوجاج کم است. همچنین ارائهٔ امپدانس الکتریکی نسبتاً ثابت در همهٔ فرکانس‌ها به تقویت‌کننده نیز یک چالش است. یکی از نخستین نسخه‌های طراحی کابینت باس-رفلکس، که اکنون به‌طور گسترده به‌کار می‌رود، در سال ۱۹۳۲ توسط آلبرت ال. توراس از آزمایشگاه‌های بل ثبت اختراع شد. بلندگوهای فعال. در سال ۱۹۶۵، شرکت