payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اول تجزیه شد که اتریش باقیماندهی امپراطوری نمسه است. در آن زمان روسیه از دشمنان اتریش بود و امیرمؤید نیز دل خوشی از روسیه نداشت. این دشمنی اتریش و امیرمؤید علیه روسیه، آن‌ها را به هم نزدیک کرد و اتحادی نظامی و سری در ۲۸ ماده در بارفروش به امضای امیر مؤید با مسئولیت کفیل استانداری مازندران و نمایندهٔ اتریش امضا شد تا در برابر دشمن مشترک با هم همراه شوند. بر اساس این توافق مازندران می‌بایست به اهالی اتریش اجازه ورود و خروج و گردش و زندگانی دهد و در مقابل اتریش نیز باید در مسلح کردن نیروهای گارد ملی مازندران
نیز باید در مسلح کردن نیروهای گارد ملی مازندران اقدام کرد. همچنین فرماندهی نیروهای مسلح مازندران و افراد اتریشی در مازندران باید به عهده امیرمؤید باشد. هزینه این نیروهای مسلح مشترک یک-سوم با مازندران و دو-سوم با اتریش باشد. پایان اتحاد ملی طبرستان. وثوق الدوله در تلگرافی به ظهیرالملک حاکم وقت ایالت مازندران، به وی دستور داد تا سرکردگان مازندران را به بهانه پاره‌ای مذاکرات به تهران بفرستد و در میان اسامی این افراد، نام امیرمؤید سوادکوهی، لطفعلی خان سردار جلیل، محمدباقر خان سردار رفیع، سالار افخم هزارجریبی،
محمدباقر خان سردار رفیع، سالار افخم هزارجریبی، مصباح نظام، عباس خان سهم‌الممالک، سیف‌الله خان سرتیپ، اسدالله‌خان باوند (فرزند امیرمؤید) و شکوه نظام به چشم می‌خوردند. پس از آن بود که ظهیرالملک با کمک اداره ژاندارمری، به خلع سلاح سرداران مازندران اقدام کرد. عده ای به جرم شرکت در اتحاد ملی تبرستان از ساری تبعید شدند. امیرمؤید برای اثبات وفاداری به دولت، در شوال ۱۳۳۷. ق به تهران رفت و به اتفاق محمدخان امیرمکرم لاریجانی به کرمانشاه تبعید شد. به دنبال حرکت او به سوی تهران، اردوی قزاق در محرم ۱۳۳۸. ق به سوی
به سوی تهران، اردوی قزاق در محرم ۱۳۳۸. ق به سوی سوادکوه عازم شد و خانه سردار سوادکوه را غارت کرد. همین امر، مانع از پیوستن پسران امیرمؤید به پدرشان در تهران شد. درگیری‌های سوادکوه. به دنبال تبعید امیرمؤید سوادکوهی به کرمانشاه و هجوم دولت مرکزی به سوادکوه و همچنین غارت منزل امیرمؤید، درگیری‌های پی در پی بین فرزندان امیرمؤید، به ویژه اسدالله‌خان باوند (هژبرسلطان) و نیروهای دولتی تحت فرمان رضاخان به وجود آمد. در طی این درگیری‌ها هژبر (اسدالله خان باوند) در نظر مردم به شخصی محبوب، دوست‌داشتنی، مؤمن به حق،
نظر مردم به شخصی محبوب، دوست‌داشتنی، مؤمن به حق، دلسوز، حامی مظلومان، شجاع، ماهر در تیراندازی و… تبدیل شد، به طوری که این اتفاقات به صورت منظومه اشعار حماسه هژبرسلطان مدت‌ها نزد مردم مازندران سروده می‌شد.
«شیطان رپ» یک دیس ترک اجرا شده از رپر آمریکایی مشین گان کلی است. این ترانه، دیس ترکی به رپر آمریکایی آمریکایی امینم است. این ترانه در ۳ سپتامبر ۲۰۱۸ به‌عنوان یک تک‌آهنگ از دومین آلبوم چندآهنگه مشین گان کلی، توسط اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. این ترانه در رتبه ۱۳ در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده قرار گرفت. امینم در مصاحبه‌ای که از او پرسیده شد فکر می‌کنید این دیس ترک خوبی از مشین گان کلی است یا خیر، اظهار داشت «برای او بد نیست». او سپس در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۸ در پاسخ به این ترانه دیس ترکی به‌نام «کیل‌شات»
در پاسخ به این ترانه دیس ترکی به‌نام «کیل‌شات» منتشر کرد. امینم در «کیل‌شات» از مشین گان کلی به‌عنوان یک «رپر مامبل» یاد می‌کند. او پیش تر نیز در آهنگ «ناهمسان» با همکاری رویس دا۹'۵ اشاره‌هایی به مشین گان کلی کرد. در تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۲۲، «شیطان رپ» ۳۵۵ میلیون بار در یوتیوب بازدید داشت.
کیم جی-کیونگ (انگلیسی: Kim Je-kyoung) یک ورزشکار تکواندو بازنشسته زاده ۱۰ نوامبر ۱۹۷۰ است. وی دارنده مدال طلای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ در تکواندو بود. در المپیک تابستانی ۱۹۹۲، تکواندو یک ورزش نمایشی بود. کیم در دیدار نهایی در کلاس سنگین‌وزن، پیروز شد. کیم همچنین دوره‌های یازدهم، دوازدهم و سیزدهم مسابقات قهرمانی تکواندو جهان در سالهای ۱۹۹۳، ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ که به ترتیب در نیویورک، مانیل و هنگ کنگ برگزار شد، مدال طلا گرفت. جوانی. پدرش وقتی دانش آموز دبیرستان بود بر اثر تصادف درگذشت. وی در سال ۱۹۹۱ لیسانس خود
بر اثر تصادف درگذشت. وی در سال ۱۹۹۱ لیسانس خود را در دانشگاه دونگ آ در بوسان، کره جنوبی دریافت کرد. زندگی حرفه‌ای. وی از سال ۱۹۹۱ تا سال ۲۰۰۰ به مدت ده سال عضو تیم ملی کره بود و در این مدت سه بار قهرمان جهان شد و در مسابقات بین‌المللی دیگری مانند قهرمانی آسیا، بازی‌های آسیایی و جام جهانی عناوینی کسب کرد. او در دهه ۱۹۹۰ به دلیل دقت، مدیریت دقیق بازی و ضربات چرخشی سریع و قدرتمندش به عنوان شاهزاده تکواندو لقب گرفت. او مشهور به مراقبت از خودش، تمریناتش و هم تیمی‌هایش بود. در سال ۲۰۰۰، کیم در اولین مسابقه
تیمی‌هایش بود. در سال ۲۰۰۰، کیم در اولین مسابقه ارزیابی به تیم المپیک تکواندو کره جنوبی راه یافت، اما آسیب دیدگی قدیمی او در بازی‌های آسیایی ۱۹۹۸، به طرز وحشتناکی تشدید شد و او را مجبور به کناره‌گیری از مسابقات ارزیابی دوم کرد.
جیم کلر (متولد 1958/1959) یک مهندس ریزپردازنده است که بیشتر به خاطر کار در ای‌ام‌دی و اپل شناخته می‌شود. وی معمار اصلی ریزمعماری ای‌ام‌دی کا۸ (از جمله اتلون ۶۴ اصلی) بود و در طراحی اتلون (کا۷) و پردازنده‌های اپل ای۴/ای۵ نقش داشت. وی همچنین همنویس مشخصات مجموعه دستورات x86-64 و میان‌هابند فراترابری بود. وی از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ به ای‌ام‌دی بازگشت تا در ریز معماری ای‌ام‌دی کا-۱۲ و ذن کارکند. تحصیلات. وی دارای مدرک کارشناسی مهندسی برق از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا است.
زولدرونیک اسید ، معروف به بونْستا(®Bonsta) ، دارویی است که برای درمان تعدادی از بیماری های استخوان استفاده می شود. بیماری هایی همچون پوکی استخوان، افزایش کلسیم خون به دلیل سرطان، تجزیه استخوان به دلیل سرطان و بیماری پاژه استخوان. این دارو به صورت تزریق وریدی تجویز می شود. عوارض جانبی شایع شامل تب، درد مفاصل، فشار خون بالا، اسهال و احساس خستگی است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل مشکلات کلیوی ، کم شدن کلسیم خون و استئونکروز فک باشد. استفاده از این دارو در دوران بارداری ممکن است به کودک آسیب برساند. زولدرونیک
بارداری ممکن است به کودک آسیب برساند. زولدرونیک اسید از نظر شیمیایی در خانواده داروهای بیس فسفونات قرار دارد. این ماده با جلوگیری از فعالیت سلول‌های استئوکلاست موجب کاهش تجزیه استخوان می شود. زولدرونیک اسید در سال ۱۹۸۶ ثبت اختراع شد و در سال ۲۰۰۱ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده مورد تایید قرار گرفت. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد.
تور رپچر یک تور کنسرت توسط خواننده رپ آمریکایی امینم بود. این تور در حمایت از هشتمین آلبوم استودیویی امینم، "مارشال مترز ال‌پی ۲" (۲۰۱۳) راه اندازی شد. نمایش‌های اولیه در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۳ در استرالیا و نیوزیلند اعلام شد. کندریک لامار، جی. کول، جیکوب لینسلی و اکشن برونسون امینم را در این تور همراهی می‌کردند. در تاریخ‌های اقیانوسیه، رپرهای محلی متیو جیمز کالول و دیوید دالاس نیز او را همراهی می‌کردند. در ۸ نمایش (از جمله دو تاریخ در ورزشگاه ومبلی)، امینم بیش از ۳۱۵٬۰۰۰ بلیط فروخت. فهرست مجموعه. منابع:
جشنواره بین‌المللی فیلم مینسک لیستاپاد (در زبان بلاروسی لیستاپاد به معنی نوامبر است) مهم‌ترین رویداد سینمای بلاروس و جشنواره فیلم سالانه است که در ماه نوامبر در مینسک برگزار می‌شود. اولین دوره این جشنواره در نوامبر ۱۹۹۴ در مینسک آغاز به کار کرد. بخش‌های جشنواره. این جشنواره دارای ۴ بخش اصلی است: کارگاه آموزشی. فدراسیون بین‌المللی تهیه‌کننده‌های فیلم (FIAPF) این رویداد سینمایی را به عنوان یک جشنواره فیلم تخصصی و رقابتی برای کشورهای حوزه بالتیک و همچنین کشورهای آسیای میانه، اروپای مرکزی و شرقی در نظر می‌گیرد.
آسیای میانه، اروپای مرکزی و شرقی در نظر می‌گیرد. جشنواره بین‌المللی فیلم مینسک لیستاپاد در بخش جنبی به برگزاری کارگاه‌های سینمایی و آموزشی نیز می‌پردازد. عمده سینماگران دعوت شده به این بخش فیلمسازان روسی و حوزه بالتیک بوده‌اند. یوئزاس بودریتیس، لیودمیلا گورچنکو، کشیشتف زانوسی، کلر دنی، آندری زویاگینتسف، امیر کوستوریتسا، سرگئی لوزنیتسا، بریانته مندوزا، کیرا موراتووا و الکساندر سوکوروف از شاخص‌ترین چهره‌هایی بودند که در این کارگاه‌های جنبی تاکنون حضور داشتند.
مرکز ملی نظامی پزشکی والتر رید سابقاً مشهور به مرکز پزشکی ملی نیروی دریایی و در محاوره بیمارستان نیروی دریایی بتسدا, والتر رید, یا مد نیروی دریایی, از مراکز پزشکی نظامی هر سه نیروی زمینی، هوایی و دریایی ایالات متحده آمریکا' است که در بتزدا، مریلند، در نزدیکی مقر مؤسسه ملی سلامت واقع شده‌است. این بیمارستان از شاخص‌ترین مراکز پزشکی نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا در منطقه کلانشهری واشینگتن، دی.سی. است و از قرن بیستم به‌شمار زیادی از روسای جمهور آمریکا خدمت رسانی کرده‌است. در سال ۲۰۱۱, مرکز پزشکی والتر رید
رسانی کرده‌است. در سال ۲۰۱۱, مرکز پزشکی والتر رید نیروی زمینی (WRAMC), که به افتخار والتر رید محقق تب زرد نامگذاری شده بود با مرکز پزشکی ملی نیروی دریایی ترکیب شد تا مرکز ملی پزشکی نظامی والتر رید برای هر سه نیرو را شکل دهد.
مکانی تاریک به () فیلمی سبک معمایی هیجانی محصول سال ۲۰۱۸، کشور انگلستان است. از بازیگران این فیلم می‌توان به اندرو اسکات اشاره کرد. این فیلم از سایت IMDb امتیاز ۶٫۲ را کسب کرد. داستان. هنگامی که یک پسر جوان در میان جنگل‌های دور افتاده شهر گم می‌شود، یک راننده کامیون در نقش کارآگاه ظاهر می‌شود و یک جستجوی وسواسی و پر مخاطره را برای پیدا کردن او شروع می‌کند…
سری فینال‌های قهرمان جهان ان‌بی‌ای ۱۹۸۱ مرحلهٔ قهرمانی اتحادیهٔ ملی بسکتبال در فصل ۸۱–۱۹۸۰ می‌باشد. در این مرحله، بوستون سلتیکس به عنوان قهرمان کنفرانس شرق در برابر هیوستون راکتس به عنوان قهرمان کنفرانس غرب قرار گرفت. سلتیکس در فصل عادی رکورد ۶۲–۲۰ را به ثبت رسانده بود و در سمت مقابل راکتس رکورد ۴۰–۴۲ را به دست آورده بود. این دومین و آخرین باری است که یک تیم با رکورد باخت بیشتر در فصل عادی، به رقابت پایانی راه پیدا می‌کند. پیش از این تیم مینیاپولیس لیکرز در ۱۹۵۹ با رکورد برد کمتر و باخت بیشتر در فصل عادی،
۱۹۵۹ با رکورد برد کمتر و باخت بیشتر در فصل عادی، به سری بازی‌های نهایی رسیده بود. پیش‌زمینه. مسیر فینال. (*)سلتیکس برای بهترین رکورد ان‌بی‌ای با فیلادلفیا سونتی‌سیکسرز برابر شد، اما سلتیکس عنوان نخست بخش را کسب کرد و در مجموع در سید بالاتر قرار گرفت. سری‌های فصل عادی. بوستون سلتیکس هر دو بازی سری فصل عادی را برد:
بسیفلوکساسین (INN/USAN) یک آنتی بیوتیک فلوروکینولونی نسل چهارم است و به شکل بسیفلوکساسین هیدروکلرید در بازار عرضه می‌شود. قطره چشمی این دارو توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۰۹ تأیید شد و با نام تجاری Besivance به بازار عرضه شد. استفاده پزشکی. بسیفلوکساسین در درمان التهاب ملتحمه ناشی از عوامل باکتریایی و همچنین در پیشگیری از عوارض عفونی در بیمارانی که تحت لیزر درمانی برای درمان آب مروارید هستند، کاربرد دارد. عوارض جانبی. در طول درمان ، بیشترین عوارض جانبی چشمی، بروز قرمزی ملتحمه
، بیشترین عوارض جانبی چشمی، بروز قرمزی ملتحمه (تقریباً ۲٪ از بیماران) گزارش شده‌است. سایر واکنش‌های جانبی احتمالی گزارش شده در افراد تحت درمان با بسیفلوکساسین عبارتند از: درد چشم، خارش چشم، تاری دید ، تورم چشم یا پلک.
پریکلس (; "Periklēs", در لهجه آتنی کلاسیک؛ حدود ۴۹۵ – ۴۲۹ پیش از میلاد) دولتمرد، سخنور و ژنرال برجسته و تأثیرگذار آتنی در دوران طلایی این شهر، به ویژه در زمان بین جنگ‌های پارس و پلوپونزی بود. او از سمت مادری خود، از خانوادهٔ قدرتمند و بانفوذ آلکمائون بود. پریکلس چنان تأثیر عمیقی در جامعه آتن داشت که توسط توسیدید، مورخ معاصر، به عنوان «اولین شهروند آتن» تحسین شد. پریکلس لیگ دلوس را به امپراتوری آتن تبدیل کرد و طی دو سال اول جنگ پلوپونز آتنیان را رهبری کرد. دوره‌ای که وی در آن حاکم آتن بود، تقریباً از سال ۴۶۱
که وی در آن حاکم آتن بود، تقریباً از سال ۴۶۱ تا ۴۲۹ قبل از میلاد است، گاهی این بازهٔ زمانی به عنوان «عصر پریکلس» هم شناخته می‌شود، اما دورهٔ مذکور می‌تواند شامل عصر جنگ‌های پارسیان یا اواخر قرن بعدی هم باشد. پریکلس هنر و ادبیات را ترویج می‌کرد و اصولاً از طریق تلاش‌های او بود که آتن به مرکز آموزشی و فرهنگی جهان یونان باستان مبدل گشت. او یک پروژه جاه‌طلبانه را آغاز کرد، که در آن بیشتر ساختارهای باقی مانده در آکروپولیس، از جمله پارتنون ساخته شدند. این پروژه شهر را زیبا و محافظت کرد، شکوه آن را به نمایش گذاشت
را زیبا و محافظت کرد، شکوه آن را به نمایش گذاشت و به مردمش کار بخشید. پریکلس همچنین دموکراسی آتنی را پرورش داد ولی منتقدانش او را پوپولیست می‌خواندند. وی به همراه چند نفر از اعضای خانواده‌اش در سال ۴۲۹ قبل از میلاد، به علت ابتلا به بیماری طاعون آتن، که هنگام درگیری طویل‌المدت با اسپارت در آتن همه‌گیر شده بود، درگذشت. سال‌های ابتدایی. پریکلس حدود سال ۴۹۵ قبل از میلاد، در آتن، یونان متولد شد. او پسر سیاستمداری به نام زانتیپوس بود که در ۴۸۵ یا ۴۸۴ پیش از میلاد، طرد شده بود، ولی فقط پنج سال بعد به فرمان مشروط
طرد شده بود، ولی فقط پنج سال بعد به فرمان مشروط آتنی‌ها، که پس از در پیروزی یونانیان در میکال صادر شد، به شهر بازگشت. مادر پریکلس، آگاریسته، عضو خانوادهٔ قدرتمند و با اصالت دارای مناقشه، به نام آلکمائون، بود و نسبت خانوادگی او نقش مهمی در کمک به شروع فعالیت‌های سیاسی زانتیپوس داشت. آگاریسته نوهٔ بزرگ کلئیستنس، جبار شهر سیکون، و خواهرزادهٔ حاکم اصلاح‌طلب آتن، کلئیستنس، بود. طبق گفته‌های هرودوت و پلوتارک، چند شب قبل از تولد پریکلس، آگاریسته در خواب دید که یک شیر به دنیا آورده‌است. افسانه‌ها می‌گویند که فیلیپ
به دنیا آورده‌است. افسانه‌ها می‌گویند که فیلیپ دوم مقدونی قبل از تولد پسرش، اسکندر بزرگ، رؤیای مشابهی داشته‌است. تعبیر خواب شیر را به عنوان نمادی سنتی از عظمت قلمداد می‌کنند، اما ممکن است این داستان به بزرگی غیرمعمول اندازهٔ جمجمهٔ پریکلس نیز اشاره کند، چنان‌که کمدین‌های معاصرش او را به این علت مسخره کرده و کله‌اش را به گیاه پیاز دریایی تشبیه می‌کردند. اگرچه پلوتارک ادعا می‌کند که این بدشکلی بدان دلیل بوده‌است که پریکلس همیشه با کلاهخود به تصویر کشیده می‌شود، اما چنین نیست؛ کلاهخود او در واقع نماد مقام
اما چنین نیست؛ کلاهخود او در واقع نماد مقام رسمی او، به عنوان یک استراتیگوس (ژنرال) بود. پریکلس به قبیله آکامانتیس () تعلق داشت. با این حال از سال‌های اولیه زندگی او اطلاعی در دست نیست. او در جوانی درون‌گرا بود و از حضور در جمع اجتناب می‌کرد، در عوض ترجیح می‌داد وقت خود را به تحصیل اختصاص دهد. اشرافی‌ و ثروتمند بودن خانواده‌اش به او این امکان را می‌داد که گرایش خود را به تحصیل کاملاً دنبال کند. وی موسیقی را از استادان آن زمان آموخت (دامون یا پیتوکلیدس می‌توانستند استاد او باشند) و به نظر وی اولین
می‌توانستند استاد او باشند) و به نظر وی اولین سیاستمداری است که اهمیت فلسفه را می‌داند. وی از همراهی فیلسوفانی همچون پروتاگوراس، زنون الئایی و آناکساگوراس برخوردار بود. به ویژه با آناکساگوراس دوست صمیمی بود و او تأثیر زیادی بر وی گذاشته بود. طرز فکر و کاریزمای بلاغی پریکلس احتمالاً بخشی از تأکید آناکساگوراس بر آرامش عاطفی در برابر مشکلات و بدبینی نسبت به پدیده‌های الهی بوده‌است. آرامش و خویشتنداری مثال‌زدنی وی نیز غالباً به عنوان نتیجهٔ همنشینیش با آناکساگوراس در نظر گرفته می‌شود. فعالیت سیاسی تا سال ۴۳۱
در نظر گرفته می‌شود. فعالیت سیاسی تا سال ۴۳۱ قبل از میلاد. ورود به سیاست. در بهار سال ۴۷۲ پیش از میلاد، پریکلس نمایش "پارسیان" اثر آیسخیلوس را در دیونیسیای بزرگ، به عنوان یک مناسک برگزار کرد، که نشان می‌دهد وی یکی از ثروتمندترین مردان آتن بوده‌است. سایمون هورنبلوور استدلال کرده‌است که انتخاب این نمایشنامه توسط پریکلس، که تصویری نوستالژیک از پیروزی معروف تمیستوکلس در سالامیس را روایت می‌کند، نشان دهندهٔ این نکته است که این سیاستمدار جوان از تمیستوکلس در برابر رقیب سیاسیش، سیمون، حمایت می‌کرد، جناحی که پس از
رقیب سیاسیش، سیمون، حمایت می‌کرد، جناحی که پس از مدت کوتاهی موفق به عقب نشاندن تمیستوکلس شد. پلوتارک می‌گوید که پریکلس چهل سال در میان آتنی‌ها در مقام اول بود. اگر چنین بود، پریکلس باید از اوایل دههٔ ۴۶۰ قبل از میلاد موقعیت رهبری را به دست گرفته باشد؛ یعنی در اوایل یا اواسط سی سالگیش. در طول این سال‌ها او تلاش کرد تا از حریم خصوصی خود محافظت کند و خود را به عنوان الگویی برای همشهریان خود معرفی نماید. به عنوان مثال، او اغلب از مهمانی‌ها اجتناب می‌کرد و سعی داشت صرفه‌جو باشد. در سال ۴۶۳ قبل از میلاد، پریکلس
صرفه‌جو باشد. در سال ۴۶۳ قبل از میلاد، پریکلس سیمون، رهبر جناح محافظه‌کار، را به بی‌توجهی به منافع حیاتی آتن در مقدونیه متهم کرد. اگرچه سیمون تبرئه شد، اما این رویارویی ثابت کرد که مخالف سیاسی اصلی پریکلس آسیب‌پذیر است. تبعید سیمون. در حدود سال ۴۶۱ قبل از میلاد، رهبری حزب دموکراتیک به این نتیجه رسید که زمانش فرا رسیده که آرئوپاگوس، یک شورای سنتی تحت کنترل اشراف آتن که زمانی قدرتمندترین نهاد دولت بود، را هدف قرار دهد. ایفیالتس، رهبر حزب و مرشد پریکلس، پیشنهاد کاهش قدرت‌های آرئوپاگوس را مطرح کرد. انجمن آتن
کاهش قدرت‌های آرئوپاگوس را مطرح کرد. انجمن آتن (اککلسیا) بدون مخالفت پیشنهاد ایفیالتس را تصویب کرد. این اصلاحات آغاز دورهٔ جدیدی از «دموکراسی رادیکال» بود. حزب دموکراتیک به‌تدریج در سیاست آتن مسلط شد و به نظر می‌رسید پریکلس مایل است از سیاست پوپولیستی برای جلب نظر مردم پیروی کند. از نظر ارسطو، موضع پریکلس را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که اصلی‌ترین مخالف سیاسی وی، سیمون، هم ثروتمند و هم سخاوتمند بود و با تقسیم بخش‌های زیادی از ثروت شخصی قابل توجه خود، توانست محبوبیت عمومی به دست آورد. با این حال، مورخ
محبوبیت عمومی به دست آورد. با این حال، مورخ لورن ج. سامونز دوم، استدلال می‌کند که پریکلس، اگر چنین انتخابی کرده باشد، منابع کافی برای ایجاد چنین نشان سیاسی را، از اموال شخصیش داشت. در سال ۴۶۱ قبل از میلاد، پریکلس با استفاده از استراسیزم (تبعید اجباری)، به حذف سیاسی حریفش دست یافت. اتهام سیمون این بود که با کمک به اسپارت، به شهر خود خیانت کرده. پریکلس پس از تبعید سیمون با آراء عمومی، به ترویج یک سیاست اجتماعی پوپولیستی ادامه داد. او ابتدا فرمانی را پیشنهاد کرد که به فقرا اجازه می‌داد نمایش‌های تئاتر را بدون
که به فقرا اجازه می‌داد نمایش‌های تئاتر را بدون پرداخت هزینه تماشا کنند و هزینهٔ آن‌ها را دولت بپردازد. وی در احکام دیگری، در سال ۴۵۸–۴۵۷ پیش از میلاد دارایی لازمه برای آرکنت‌ها را کاهش داد و مدتی بعد از ۴۵۴ پ‌م، به همهٔ شهروندانی که به عنوان وکیل در هلیا (دادگاه عالی آتن) مشغول به کار بودند، دستمزد سخاوتمندانه‌ای اعطا کرد. بحث‌برانگیزترین اقدام وی، قانونی در سال ۴۵۱ پیش از میلاد بود، که شهروندی آتن را به فرزندانی محدود می‌کرد که از سوی هر دو والدینشان آتنی باشند. چنین اقداماتی منتقدان پریکلس را بر آن داشت
باشند. چنین اقداماتی منتقدان پریکلس را بر آن داشت تا وی را مسئول انحطاط تدریجی دموکراسی آتنی بدانند. کنستانتین پاپاریگوپولوس، مورخ بزرگ یونان مدرن، استدلال می‌کند که پریکلس به دنبال گسترش و تثبیت کلیه نهادهای دموکراتیک بود. از این رو، وی قانونی را تصویب کرد که به طبقات پایین جامعه اجازهٔ دسترسی به سیستم سیاسی و دفاتر عمومی، که پیشتر از آن منع می‌شدند، را می‌داد. به گفته سامونز، پریکلس اعتقاد داشت که بالا بردن "دموها" ضروری است؛ زیرا در آنان منبع دست‌نخورده‌ای برای قدرت آتن و عنصری حیاتی برای سلطهٔ نظامی
برای قدرت آتن و عنصری حیاتی برای سلطهٔ نظامی آتنیان، می‌دید. (ناوگان، ستون فقرات قدرت آتن از زمان تمیستوکلس، تقریباً به‌طور کامل توسط اعضای طبقات پایین اداره می‌شد.) از طرف دیگر، سیمون ظاهراً معتقد بود که دیگر هیچ فضای آزاد دیگری برای تکامل دموکراتیک وجود ندارد. وی مطمئن بود که دموکراسی به اوج خود رسیده و اصلاحات پریکلس به بن‌بست عوام‌گرایی منجر شده‌است. به گفته پاپاریگوپولوس، تاریخ از سیمون دفاع کرد، زیرا آتن پس از مرگ پریکلس، در ورطهٔ آشفتگی سیاسی و عوام‌فریبی فرورفت. پاپاریگوپولوس معتقد است که یک قهقرای
فرورفت. پاپاریگوپولوس معتقد است که یک قهقرای بی‌سابقه بر شهر نازل شد و شکوه شهر در نتیجهٔ سیاست‌های پوپولیستی پریکلس از بین رفت. به نظر یک مورخ دیگر، جاستین دانیل کینگ، دموکراسی رادیکال به صورت فردی به نفع مردم بود، اما به دولت آسیب رساند. از طرف دیگر، دونالد کاگان ادعا می‌کند که اقدامات دموکراتیک پریکلس، زمینه را برای یک قدرت سیاسی غیرقابل حل فراهم آورد. نهایتاً، سیمون پس از بازگشت از تبعید در سال ۴۵۱ پ‌م، سرانجام دموکراسی جدید را پذیرفت و با قانون شهروندی مخالفت نکرد. رهبری آتن. مرگ ایفیالیتس در سال ۴۶۱
مخالفت نکرد. رهبری آتن. مرگ ایفیالیتس در سال ۴۶۱ پیش از میلاد، زمینه‌ساز تثبیت اقتدار پریکلس شد. بدون مخالفت سیمون، پس از تبعیدش، رهبر بی‌چالش حزب دموکراتیک، به حاکم بدون چالش آتن تبدیل شد. وی تا زمان مرگ در سال ۴۲۹ پ‌م، در قدرت باقی ماند. اولین جنگ پلوپونزی. پریکلس اولین اردوکشی نظامی خود را در جنگ اول پلوپونزی انجام داد، که تا حدی ناشی از اتحاد آتن با مگارا و آرگوس و واکنش متقابل اسپارت به این اتحاد بود. در ۴۵۴ قبل از میلاد او به سیکون و آکارنانیا حمله کرد. وی در مسیر بازگشت، به تلاش ناموفقی برای فتح
کرد. وی در مسیر بازگشت، به تلاش ناموفقی برای فتح اونیادئا در خلیج کورنیس، دست زد. در سال ۴۵۱ قبل از میلاد، سیمون از تبعید بازگشت و پس از پیشنهاد پریکلس، با اسپارت برای آتش‌بس ۵ ساله مذاکره کرد، اتفاقی که نشانگر تغییر در استراتژی سیاسی پریکلس است. ممکن است پریکلس در این حین به اهمیت سهم سیمون در جریان درگیری‌های مداوم علیه پلوپونزی‌ها و ایرانی‌ها پی برده‌باشد. با این حال، آنتونی ج. پودلکی استدلال می‌کند که ادعای تغییر موقعیت پریکلس توسط نویسندگان باستان ساخته و پرداخته شده‌است تا «دیدگاه خواهان تغییر
ساخته و پرداخته شده‌است تا «دیدگاه خواهان تغییر پریکلس» را توجیه کند. پلوتارک اظهار داشت که سیمون با مخالفان خود معامله تقسیم قدرت را منعقد کرد، بر اساس آن پریکلس امور داخلی را انجام می‌داد و سیمون رهبر ارتش آتن بود و خارج از قلمرو لشکرکشی می‌کرد. اگر واقعاً این تقسیم انجام می‌شد، امتیازی از طرف پریکلس می‌بود و او دیگر یک استراتیگوس بزرگ نمی‌شد. عقیدهٔ کاگان این است که سیمون خود را با شرایط جدید تطبیق داده و یک ازدواج سیاسی بین لیبرال‌های پریکلسی و محافظه‌کاران سیمونی را پذیرفته‌است. در اواسط سال‌های دههٔ
سیمونی را پذیرفته‌است. در اواسط سال‌های دههٔ ۴۵۰ پ‌م، آتنی‌ها در تلاشی ناموفق به شورش مصر علیه ایران کمک کردند، که منجر به محاصرهٔ طولانی مدت قلعه ایرانیان در دلتای نیل شد. این کارزار با فاجعه‌ای پایان یافت؛ زیرا نیروی محاصره‌کننده شکست خورد و نابود شد. در ۴۵۱–۴۵۰ قبل از میلاد، آتنی‌ها نیروهایی را به قبرس فرستادند. سیمون در نبرد سالامیس در قبرس پارسیان را شکست داد، اما در سال ۴۴۹ پ‌م، بر اثر بیماری درگذشت. گفته می‌شود پریکلس هر دو اردوکشی به مصر و قبرس را آغاز کرده‌است؛ اگرچه برخی از محققان مانند کارل
را آغاز کرده‌است؛ اگرچه برخی از محققان مانند کارل جولیوس بلوخ معتقدند که اعزام چنین ناوگان بزرگی مطابق با روح سیاست سیمون است. مسئلهٔ پیچیدهٔ این دوره، موضوع صلح کالیاس بود که گفته می‌شود به خصومت بین یونانیان و پارسیان خاتمه داد. وجود این معاهده به شدت مورد مناقشه است و مشخصات و مذاکرات آن مبهم است. ارنست بادیان معتقد است که صلح میان آتن و ایران برای اولین بار در سال ۴۶۳ قبل از میلاد صورت گرفت (و با مداخلات آتنی‌ها در مصر و قبرس نقض شده)، و در پایان کارزار قبرس مذاکرهٔ مجددی انجام شد، و مجدداً در ۴۴۹–۴۴۸
قبرس مذاکرهٔ مجددی انجام شد، و مجدداً در ۴۴۹–۴۴۸ پ‌م منعقد گشت. از طرف دیگر، جان فاین اظهار می‌دارد که اولین صلح بین آتن و ایران در سال‌های ۴۵۰–۴۴۹ پ‌م منعقد شده‌است، زیرا بنا بر محاسبات پریکلس، درگیری مداوم با ایران توانایی آتن را در گسترش نفوذ خود در یونان و اژه تضعیف می‌کرد. کاگان معتقد است که پریکلس از کالیاس، برادر همسر سیمون به عنوان نمادی از وحدت استفاده کرده و چندین بار او را برای مذاکره در مورد توافق‌های مهم به کار گرفته است. در بهار ۴۴۹ پیش از میلاد، پریکلس فرمانی را ارائه داد، که منجر به تشکیل
پریکلس فرمانی را ارائه داد، که منجر به تشکیل اجلاس («کنگره») همه ایالت‌های یونان برای بررسی مسئلهٔ بازسازی معابد تخریب شده توسط پارسیان شد. هرچند این کنگره به دلیل موضع اسپارت ناکام ماند، اما اهداف پریکلس برای برگزاری چنین کنگره‌ای همچنان نامشخص و مبهم است. برخی از مورخان چنین برداشت می‌کنند که او درصدد تشکیل یک کنفدراسیون با مشارکت همهٔ شهرهای یونان بوده است. برخی دیگر فکر می‌کنند که او می‌خواست شکوه آتن را به رخ بکشد. طبق نظر مورخ، تری باکلی، هدف فرمان کنگره اختیار جدیدی برای لیگ دلوس و جمع‌آوری مالیات
اختیار جدیدی برای لیگ دلوس و جمع‌آوری مالیات (phoros) بوده است. در طول دومین جنگ مقدس پریکلس رهبری ارتش آتن را علیه دلفی و بقایای فوکیس برعهده داشت و سعی کرد حق حاکمیت خود را بر اوراکل اثبات کند. در سال ۴۴۷ قبل از میلاد، پریکلس با تحسین‌آمیزترین اردوکشی خود، بربرها را از شبه‌جزیرهٔ تراکیایی گالیپولی اخراج کرد، تا استقرار مستعمرات آتنی در منطقه حفظ شود. با این حال، در این زمان، آتن با چند شورش در میان افراد خود به‌طور جدی به چالش کشیده شد. در سال ۴۴۷ قبل از میلاد، الیگارشی تبای علیه جناح دموکراتیک توطئه
از میلاد، الیگارشی تبای علیه جناح دموکراتیک توطئه کردند. آتنی‌ها خواستار تسلیم فوری آنان شدند، اما پس از نبرد کورونیا، پریکلس مجبور شد برای پس‌گیری اسیرانی که در آن نبرد گرفته شدند، از دست‌دادن ناحیهٔ بئوتیه را بپذیرد. فوکیس و لوکریس پس از انضمام بوئوتیه به قلمرو دشمن، غیرقابل دفاع شدند و به سرعت تحت کنترل الیگارشی متخاصم درآمدند. در سال ۴۴۶ پیش از میلاد، خیزش خطرناک‌تری رخ داد. شهرهای ائوبویا و مگارا قیام کردند. پریکلس با سپاهیان خود به ائوبویا رفت، اما با حمله ارتش اسپارت به آتیکا، مجبور به بازگشت شد. با
حمله ارتش اسپارت به آتیکا، مجبور به بازگشت شد. با رشوه و مذاکره، پریکلس تهدید قریب‌الوقوع را برطرف کرد و اسپارتی‌ها به خانه بازگشتند. بعداً هنگامی که درآمدها و مخارج عمومی پریکلس را حسابرسی می‌کردند، خرج ۱۰ تالنت توجیه نشد، زیرا اسناد رسمی فقط اشاره داشتند که این پول برای «یک هدف بسیار جدی» هزینه شده‌است. با این وجود، «هدف جدی» (یعنی رشوه به اسپارت) برای حساب‌رسان چنان واضح بود که آن‌ها بدون دخالت رسمی و حتی بدون تحقیق در مورد راز آن، هزینه را تأیید کردند. پس از برطرف شدن تهدید اسپارت، پریکلس دوباره به
پس از برطرف شدن تهدید اسپارت، پریکلس دوباره به ائوبویا رفت و شورش را در آنجا سرکوب کرد. وی سپس صاحبان زمین خالکیس که املاک خود را از دست دادند، را مجازات کرد. ساکنان هیستیائا، در عین حال، بدل به خدمه یک کشتی جنگی ترایریم شدند و به جایشان ۲۰۰۰ مهاجر آتنی در منطقه مستقر شدند. بحران با صلح سی ساله (زمستان ۴۴۶–۴۴۵ پ‌م) به پایان رسید، که در آن آتن از بسیاری از دارایی‌ها و منافع خود در سرزمین اصلی یونان که از سال ۴۶۰ به دست آورده بود، صرف نظر کرد؛ و هر دو سو، آتن و اسپارت، توافق کردند که دیگر برای پیروزی ایالات
و اسپارت، توافق کردند که دیگر برای پیروزی ایالات متحدشان تلاش نکنند. نبرد نهایی با محافظه‌کاران. در سال ۴۴۴ قبل از میلاد، جناح‌های محافظه‌کار و دموکرات‌ها در یک مبارزه شدید با یکدیگر روبرو شدند. رهبر بلندپرواز جدید محافظه‌کاران، توسیدید، پریکلس را متهم به ولخرجی کرد و از هزینه‌های او برای طرح بنای ساختمان‌ها انتقاد کرد. در ابتدا توسیدید موفق شد انجمن را در مورد این اتهامات، به نفع خود تحریک کند. با این حال، وقتی پریکلس سخنرانی کرد، استدلال‌های قاطعانه‌اش توسیدید و محافظه‌کاران را به شدت در حالت تدافعی قرار