payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یانگ دی پرتوان آگونگ (پادشاه) مالزی، در ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۹ افتتاح شد، و پس از آن کنفرانس حاکمان در مجتمع ساختمانی برگزار گردید. تاریخچه. مراسم کلنگ‌زنی ساختمان در سپتامبر ۲۰۰۴ برگزار شد. توسعه‌دهندگان اصلی پروژه نعیم چندرا و PPES Works بودند. این ساختمان در ماه مه ۲۰۰۹ به دولت ساراواک تحویل داده شد. هزینه ساخت این ساختمان ۲۹۶٫۵ میلیون RM است. مراسم افتتاحیه ساختمان در ژوئیه ۲۰۰۹ با رژه شناورها در رودخانه، آتش بازی و خرید اتومبیل‌های لوکس که توسط ادارات دولتی ایالت مربوطه استفاده خواهد شد، برگزار شد. در این
ایالت مربوطه استفاده خواهد شد، برگزار شد. در این مراسم پادشاه مالزی حضور داشت و به صورت زنده در سراسر کشور پخش شد. معماری. این ساختمان دارای نه طبقه با ارتفاع ۲۷٫۷ متر، قطر ۳۰٫۹ متر و مساحت ۷۶۰ متر مربع است. سخنگوی مجمع ایالتی، داتو سری موهد آسفیا آوانگ ناصر، گفت که این ساختمان ۱۰۰ سال دوام خواهد داشت. سطح مقطع ساختمان مانند یک ستاره ۹ پر طراحی شده‌است. این ساختمان با طراحی سقف شبیه چتر سلطنتی مالزی ("پائونگ نگارا" به مالایی) "پوشانده" شده‌است.
در الکترونیک و نظریه آشوب، دیود چوا نوعی مقاومت فعال غیرخطی و دودهانه‌ای است که می‌توان آن را با معادلات تکه‌ای خطی توصیف کرد. این یک بخش ضروری از مدار چوا است، یک مدار نوسان‌ساز الکترونیکی ساده که نوسانات آشوبناک را نشان می‌دهد و به عنوان مثال برای یک سیستم آشوبناک به‌طور گسترده ‌استفاده می‌شود. این به عنوان یک مقاومت منفی غیرخطی کنترل‌شده با ولتاژ پیاده‌سازی می‌شود. این دیود به صورت تجاری فروخته نمی‌شود و معمولاً از قطعات مداری استاندارد مانند دیودها، خازن‌ها، مقاومت‌ها و آمپ-امپ‌ها ساخته می‌شود. روش‌های
مقاومت‌ها و آمپ-امپ‌ها ساخته می‌شود. روش‌های مختلفی برای شبیه‌سازی دیود چوا با استفاده از چنین قطعاتی وجود دارد. یک طرح استاندارد با اتصال دو مبدل امپدانس منفی به‌طور موازی تحقق می‌یابد. مبدل امپدانس منفی (NIC) یک مدار آمپ-امپ ساده است که مقاومت منفی دارد. در پیاده‌سازی دیگر از یک مبدل امپدانس منفی برای ایجاد خاصیت مقاومت منفی و از یک شبکه مقاومتی-دیودی برای ایجاد خاصیت غیرخطی استفاده می‌شود. دیود چوا توسط لئون چوا اختراع شد که مخترع مدار چوا نیز هست.
وسپا پی‌ایکس یک موتورسیکلت اسکوتر تولید شده توسط کمپانی پیاجو با نام تجاری وسپا است. تولید پی‌ایکس در اوایل سال ۲۰۱۷ به پایان رسید زیرا این موتور نتوانست الزامات آلایندگی یورو ۴ را برآورده کند. تاریخچه. وسپا پی‌ایکس اولین بار در سال ۱۹۷۷ در میلان به عنوان مدل "nuova linea (خط جدید)" ارائه شد. وسپا با دو ترمز کاسه‌ای، یک موتور تک‌سیلندر (سر آلومینیومی) و یک شاسی فولادی ساخته شده‌است، اما با یک سیستم تعلیق جلو جدید و یک محور عقب اصلاح شده برای ثبات بیشتر درنظر گرفته شد و به صورت وسپا پی‌ایکس۱۲۵ و وسپا
درنظر گرفته شد و به صورت وسپا پی‌ایکس۱۲۵ و وسپا پی۲۰۰ایی با احتراق الکترونیکی (ایی برای الکترونیک) و از سال ۱۹۷۸ به عنوان وسپا پی۱۵۰ایکس توزیع می‌شد. پی‌ایکس ۸۰ در سال ۱۹۸۱ ظاهر شد. در سال ۱۹۸۵ یک نمونه اسپرت به بازار عرضه شد با نام: وسپا تی۵ با قدرت ۱۲ اسب بخار در سال ۱۹۹۲، همزمان با پنجاهمین سالگرد وسپا، اسکوتر با موتور تی۵ و بدنه به سبک پی‌ایکس ارائه شد. این محصول با عنوان Vespa PX 125 T5 Classic به بازار عرضه شد.
بیربانگز اند بنتلیز () دومین آلبوم استودیویی از رپر و خواننده آمریکایی پست مالون است که در ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ توسط ریپابلیک رکوردز منتشر شد. آلبوم با حضور چندین هنرمند مهمان از جمله سوئه لی، ۲۱ سویج، تای دولا ساین، نیکی میناژ و جی-ایزی ضبط و توسط چندین موسیقی‌دان از جمله لوئیس بل، فرانک دوکس و اندرو وات تهیه شده‌است. "بیربانگز اند بنتلیز" با داشتن ۴۶۱٬۰۰۰ واحد فروش معادل آلبوم، که ۱۵۳٬۰۰۰ واحد فروش خالص داشت، با موفقیت تجاری روبرو شد و در رتبه اول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالت متحده آمریکا قرار گرفت. این رکورد در
۲۰۰ ایالت متحده آمریکا قرار گرفت. این رکورد در اسپاتیفای با داشتن ۴۷٫۹ میلیون استریم در ایالات متحده در اولین روز انتشار، رکوردهای استریم را نیز شکست. این آلبوم با پنج تک آهنگ پشتیبانی می‌شود: «راک‌استار»، «کندی پینت»، «روانی»، «توپ برای من»، و «الان بهتری»، که «راک‌استار» و «روانی» در صدر جدول ۱۰۰تای داغ "بیلبورد" ایالات متحده قرار گرفته‌اند. این آلبوم با ۹ ترانه در ۲۰تای برتر جدول، رکورد ۲۰ ورودی برتر همزمان در ۱۰۰تای داغ "بیلبورد" را شکست. در حالی که "بیربانگز اند بنتلیز" نظرات مختلفی را از منتقدین
"بیربانگز اند بنتلیز" نظرات مختلفی را از منتقدین دریافت کرد، در چندین فهرست از بهترین آلبوم‌های سال ۲۰۱۸ قرار گرفت. این آلبوم توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (آرآی‌ای‌ای) سه گواهی‌نامه پلاتین دریافت کرد و نامزدی آلبوم سال را از شصت و یکمین مراسم جایزه گرمی به‌دست‌آورد.
موتور دادمحمد رهبر، روستایی در دهستان پیرسهراب بخش پیرسهراب شهرستان چابهار در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۱۹ نفر (۵۳ خانوار) بوده‌است.
قتل شبه‌عمد نوعی قتل است که در قوانین عرفی کشورها یک درجه سبک‌تر از قتل عمد است. در ایران. ماده ۲۹۱ قانون مجازات اسلامی این موارد را مشمول قتل شبه‌عمد می‌داند:
خِدِر در فرهنگ یهود یک دبستان سنتی است که اصول یهودیت و زبان عبری را آموزش می‌دهد. تاریخچه. تا پیش از پایان سده هجدهم، خدرها به‌طور گسترده در اروپا یافت می‌شدند. تدریس در خانه معلم معروف به "ملامد" برگزار و دستمزد وی توسط جامعه یهودیان یا گروهی از والدین پرداخت می‌شد. به‌طور معمول، تنها پسران در کلاس‌ها شرکت می‌کردند - دختران تا پیش از سده بیستم توسط مادران خود در خانه‌های خود آموزش می‌دیدند. در مواردی که کمبود پول بود و جامعه توانایی تأمین تعداد زیادی از معلمان را نداشت، پسران از هر سنی در تنها یک گروه
معلمان را نداشت، پسران از هر سنی در تنها یک گروه واحد آموزش داده می‌شدند. اگرچه به‌طور سنتی پسران از همان سه سالگی آغاز به یادگیری الفبای عبری می‌کردند، پسران به‌طور معمول در حدود ۵ سالگی وارد خدر می‌شدند. پس از یادگیری خواندن عبری، آن‌ها بلافاصله به مطالعه تورات می‌پرداختند، و با سفر لاویان و پنج کتاب موسی آغاز می‌کردند. آنها همچنین معمولاً یادگیری میشنا را از حدود ۷ سالگی و تلمود (شامل میشنا، گمارا و توضیحات اضافی) را به محض تسلط بر میشنا آغاز می‌کردند. بلند خواندن برای یکدیگر و به‌یادسپاری اصلی‌ترین
بلند خواندن برای یکدیگر و به‌یادسپاری اصلی‌ترین روش‌هایی بود که برای آموزش این مطالعات پیچیده استفاده می‌شدند. در سن ۱۳ یا ۱۴ سالگی، پایان تحصیلات پسران در خدر همزمان با بر میتصوا وی می‌شد. کسانی که مایل بودند ربی یا مؤلف متن مقدس شوند، باید تحصیلات خود را در یشیوا (دانشگاه تلمود) ادامه می‌دادند. یشیواهای مشهور اروپایی در ورمس، فورت و پراگ واقع شده بودند که از جمله بهترین‌ها به‌شمار می‌آمدند. پس از آنکه بسیاری از یهودیان برای فرار از پوگروم‌های قرون وسطایی مرتبط با جنگ‌های صلیبی آن هنگام به اروپای شرقی
مرتبط با جنگ‌های صلیبی آن هنگام به اروپای شرقی فرار کردند، مرکز فرهنگی یهودیت اروپا با آنها حرکت کرد و سده‌ها در اروپای شرقی ماند. در اواخر سده هجدهم، سامانه خدر مورد انتقاد یهودیان ارتدوکس و همچنین هوادارن لیبرال‌تر "هاسکالا" (روشنگری یهودی) قرار گرفت. منتقدان ارتدکس استدلال کردند که معلمان از مهارت کافی برخوردار نیستند. در آن هنگام معلمان سرپرست چنان بد حقوق دریافت می‌کردند که بسیاری ناچار بودند درآمد خود را با انجام دیگر کارها تأمین کنند؛ قصابی، خوانندگی یا حتی گورکنی از جمله شغل‌های کاملاً عادی برای
یا حتی گورکنی از جمله شغل‌های کاملاً عادی برای "مِلامد"ها بود. همچنین ادعا شد که برخی از معلمان اجازه می‌دادند دانش‌آموزان خیلی زود به مرحله بعدی یادگیری برسند، چرا که دانش‌آموزان پیشرفته ناچار به پرداخت هزینه بیشتری برای آموزش خود بودند. روشنگران "هاسکالا" اما به کلیت خدر انتقاد داشتند و ادعا می‌کردند که این سامانه منجر به انزوای زبانی و فضایی برای دانشجویان آن می‌شود و ز این روی مانعی می‌شد برای ادغام و رهایی یهودیان. آنها تدریس چندین درس اضافی به زبان محلی و نیز یک آموزش حرفه‌ای سکولار را پیشنهاد کردند.
و نیز یک آموزش حرفه‌ای سکولار را پیشنهاد کردند. این ایده‌ها در اواخر سده هجدهم توسط یهودیان آلمانی که مدارس اصلاحگرایانه یا "فرایشولن" («مدارس آزاد») را گشودند، عملی شدند. این مدارس و در نهایت معرفی آموزش اجباری سرانجام منجر به برچیده شدن سامانه خدر، کمینه در کشورهای با زبان آلمانی شد؛ اگرچه این سامانه در اروپای شرقی تا وقوع هولوکاست نیز ادامه داشت.
آق‌بلاغ () یک روستا در ترکمنستان است که در استان لب آب واقع شده است.
دوشاخ (به ترکمنی: Duşak، دوُشاق) یک منطقهٔ مسکونی در ترکمنستان است که در شهرستان قهقهه واقع شده‌است.
زمان ترکمنستان () موقعیت زمانی کشور ترکمنستان است که پنج ساعت از ساعت جهانی جلوتر است (یوتی‌سی ۵:۰۰+). ترکمنستان از ساعت تابستانی پیروی نمی‌کند.
زمان قطر () موقعیت زمانی کشور قطر است که سه ساعت از ساعت جهانی جلوتر است (یوتی‌سی ۳:۰۰+). قطر از ساعت تابستانی پیروی نمی‌کند.
رفقای عجیب () یک مجموعه تلویزیونی آمریکایی کمدی موقعیت چند دوربینه به تهیه کنندگی متیو پری است، که از ۱۹ فوریه ۲۰۱۵ تا ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷ از شبکهٔ سی‌بی‌اس پخش شده‌است. این سریال هفتمین تولید تلویزیونی از فیلمنامهٔ نیل سایمون به همین نام است که در سال ۱۹۶۵ نوشته شده‌است. تولیدات تلویزیونی از این فیلمنامه، فیلم «رفقای عجیب» در سال ۱۹۶۸ و ادامهٔ آن به اسم «رفقای عجیب ۲» در سال ۱۹۹۸، سریال «رفقای عجیب» در دهه ۱۹۷۰ و ادامهٔ آن در سال ۱۹۸۲، همچنین فیلم تلویزیونی «دوباره با هم» برگرفته از همین سریال و کارتون «صبح
با هم» برگرفته از همین سریال و کارتون «صبح شنبه» در سال ۱۹۷۵ است. داستان سریال. در این سریال متیو پری و توماس لنون که سابقهٔ بازی مقابل هم در فیلم دوباره ۱۷ را داشتند، بار دیگر در این سریال در کنار هم قرار گرفتند، متیو پری در نقش اسکار مدیسون که فردی تنبل، شلخته و بی خیال است و توماس لنون در نقش فلیکس اونگر که فردی منظم، منضبط و وسواسی است به ایفای نقش می‌پردازند. فلیکس اونگر و اسکار مدیسون در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ در کالج یکدیگر را ملاقات می‌کنند و سرنوشت، آنها را به عنوان هم اتاقی کنار هم قرار می‌دهد، با وجود
را به عنوان هم اتاقی کنار هم قرار می‌دهد، با وجود اینکه فلیکس برخلاف اسکار آرام و راحت، بسیار عصبی و کلافه است، هر دو به سرعت با هم دوست می‌شوند. آنها سرانجام با دو زن بسیار متفاوت با خصوصیات خود ازدواج می‌کنند. حال سال‌ها گذشته‌است و فلیکس، که اکنون یک نویسنده و عکاس اخبار عجیب و غریب است، پس از بیست سال ازدواج با همسرش اشلی (که البته هشت سال آن را با دکتر مشاورهٔ ازدواج گذرانده‌اند !) توسط اشلی از خانه بیرون انداخته می‌شود تا یک جدایی آزمایشی را تجربه کنند، به سراغ اسکار می‌رود تا دوباره با هم دیدار
کنند، به سراغ اسکار می‌رود تا دوباره با هم دیدار کنند، اسکار نیز اکنون یک مجری برنامهٔ گفتگوی تلویزیونی ورزشی است و همسر سابقش گابی به دلیل آنکه او را آدم بی‌فکری می‌دانسته، ترک کرده‌است. فلیکس و اسکار تلاش می‌کنند تا با کیسی و امیلی دو خواهری که در همان ساختمان باهم زندگی می‌کنند و هر دو به تازگی از روابط ناسالم خود فارغ شده‌اند قرار بگذارند. در این راه فلیکس بسیار متزلزل است زیرا هنوز احساساتی به همسرش اشلی دارد، درست برخلاف اسکار که ادعا می‌کند کیسی از همسر سابقش بهتر است. تمامی اتفاقات این سریال، در
همسر سابقش بهتر است. تمامی اتفاقات این سریال، در آپارتمانی در شهر نیویورک رقم می‌خورد. این سریال تا حدود زیادی فضایی مشابه با سریال دوستان دارد، به لحاظ فضای کمدی موقعیت، لوکیشن فیلم‌برداری و حتی شباهت‌های شخصیت چندلر بینگ با اسکار مدیسون و ... برای طرفداران سریال دوستان می‌تواند جالب توجه باشد. تولید. متیو پری، خود، از طرفداران زوج عجیب، به ویژه نسخهٔ فیلم ۱۹۶۸ است که منبع اصلی الهام بخش او برای باز تولید این سریال بوده‌است. پری از اواخر دهه ۲۰۰۰، ایدهٔ ساخت مجدد این سریال را به شبکه‌های مختلف پیشنهاد داد
مجدد این سریال را به شبکه‌های مختلف پیشنهاد داد و انتظار داشت این سریال برای سال ۲۰۱۰ تولید شود ولی مدیران شبکه‌ها آن را نپذیرفتند تا اینکه سرانجام توسط شبکهٔ CBS در اواخر سال ۲۰۱۳ انتخاب شد. در ۹ می ۲۰۱۴ به درخواست شبکهٔ سی‌بی‌اس، این سریال برای یک فصل ۱۳ قسمتی برنامه‌ریزی شد و در ۱۹ فوریه ۲۰۱۵ اولین قسمت از فصل اول این سریال به روی آنتن رفت و در ۱۴ می ۲۰۱۵ این فصل به پایان رسید. در ۱۱ می ۲۰۱۵، این سریال برای فصل دوم در ۱۳ قسمت تمدید شد که در ۷ آوریل ۲۰۱۶ به نمایش درآمد و در ۲۳ می ۲۰۱۶ به پایان رسید. فصل
به نمایش درآمد و در ۲۳ می ۲۰۱۶ به پایان رسید. فصل سوم سریال در ۱۷ اکتبر ۲۰۱۶ آغاز و در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷ پایان یافت و هیچ قسمت دیگری سفارش داده نشد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶، CBS اعلام کرد که قسمت چهارم از فصل سوم، ادای احترام به روح گری مارشال، خالق نسخهٔ اصلی سریال تلویزیون در سال ۱۹۷۰ است. مارشال پیش از این به عنوان مهمان در فصل دوم سریال فعلی در نقش پدر اسکار، بازی کرده بود. در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۱۷، متیو پری در توئیتر خود نوشت: «صورت من روی در صحنهٔ زن و شوهر فرد با رنگ سبز رنگ آمیزی شده‌است. من فکر می‌کنم
فرد با رنگ سبز رنگ آمیزی شده‌است. من فکر می‌کنم مناسب است که فرض کنیم ما لغو شده‌ایم.» در ۱۵ می ۲۰۱۷، CBS رسماً سریال را پس از سه فصل لغو کرد. بازخوردها. منتقدان. این سریال با وجود اینکه توانست از بینندگان تلویزیونی نمرهٔ قبولی دریافت کند، اما هیچگاه نتوانست از منتقدین نمرهٔ قابل قبولی دریافت کند، چرا که آن‌ها، معتقد بودند که با وجود اینکه متیو پری و توماس لنون نقش اسکار و فلیکس را به خوبی بازی کرده‌اند ولی شوخی‌ها لوس و قدیمی هستند. جوایز. این سریال در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، در چهل و دومین و چهل سومین دوره
۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، در چهل و دومین و چهل سومین دوره جوایز انتخاب مردمی که هر ساله توسط تئاتر مایکروسافت برگزار و به صورت زنده از شبکه CBS پخش می‌شود، کاندید دریافت جایزه بازیگر کمدی محبوب تلویزیونی برای متیو پری شد. حواشی پیش آمده در خصوص این سریال. قسمت سوم از فصل دوم، مورد انتقاد بسیاری از جوامع بوسنیایی در اروپا و آمریکای شمالی قرار گرفت. در این قسمت، فلیکس (توماس لنون) با شوخی ای که ظاهراً اشاره ای به قتل‌عام سربرنیتسا داشت، (که در آن ۸۰۰۰ جوان و پسر بوسنیایی توسط ارتش صرب کشته شدند) از امیلی (لیندسی اسلون)
توسط ارتش صرب کشته شدند) از امیلی (لیندسی اسلون) یک تاریخ می‌خواهد. الدین الزوویچ، رئیس کنگرهبوسنیایی‌های آمریکای شمالی در نامه ای سرگشاده اظهار داشت که کنگره از این شوخی، بسیار آشفته و ناامید است. وی همچنین گفت: «گفتن این که بیایید به آن رستوران صربستانی با طعم سربرنیتسا برویم، شبیه گفتن حرفهای وحشتناکی است که مثلاً بیایید از آن رستوران جدید آلمانی با طعم آشویتس دیدن کنیم.» آلمیر سککانوویچ از فاکتور گفت که این شوخی ابتدایی‌ترین راه برای توهین به قربانیان سربرنیتسا است. برانکا آنتیک اشتاوبر، که یک سازمان
سربرنیتسا است. برانکا آنتیک اشتاوبر، که یک سازمان غیردولتی را اداره می‌کند و با زنان بوسنیایی که در طول جنگ مورد تجاوز قرار گرفته‌اند کار می‌کند، این شوخی را غیرانسانی خواند و سازمان تحقیقاتی مستقر در انتاریو مؤسسهٔ تحقیقات نسل‌کشی کانادا، این شوخی را تحقیر وحشتناک قربانیان سربرنیتسا خواند. در تاریخ ۱۰ می ۲۰۱۶، تهیه‌کننده اجرایی، باب دیلی، بابت این شوخی عذرخواهی کرد و گفت: «ما از هر ارتباطی با فاجعهٔ وحشتناک سربرنیتسا بی اطلاع بودیم و هرگز به صورت تعمدی به این رویداد بی‌احترامی نکرده‌ایم و از این بابت
به این رویداد بی‌احترامی نکرده‌ایم و از این بابت عذرخواهی می‌کنیم.»
مورگان ترنر یک بازیگر آمریکایی متولد ۲۹ آپریل ۱۹۹۹ است که در فیلم‌هایی همچون جومانجی و شگفت زده نیز ایفای نقش کرده. او اولین کار هنری خود را با فیلم Invincible در سال ۲۰۰۶ آغاز نمود.
والی نئوزیل ، معشوقه و مُدل نقاشی اگون شیله بود که در سن ۲۳ سالگی و بر اثر ابتلا به مخملک درگذشت.
ژاک شوالیه (; – ) فیلسوف اهل فرانسه متولد سریلی، آلیه بود در مدرسه عالی نرمال و دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد تخصص اصلی او در خصوص افلاطون بود و کتاب های زیادی علی‌الخصوص در خصوص تاریخ فلسفه از خود به یادگار گذاشته است او از دوستان ادوارد وود و وزیر آموزش فرانسه ویشی بود وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
واکسن کووید-۱۹ آکسفورد–آسترازِنِکا با شناسهٔ AZD1222، واکسن کووید-۱۹ است که توسط دانشگاه آکسفورد و شرکت آسترازنکا توسعه‌داده شده و از راه عضلانی تزریق می‌شود. این واکسن با استفاده از آدنو ویروس ChAdOx1 شامپانزه به عنوان ناقل ویروسی ساخته شد. این واکسن از دسامبر ۲۰۲۰ در حال انجام تحقیقات بالینی فاز III بوده‌است. واکسن آکسفورد-آسترازنکا به‌صورت دو دوز نیم میلی‌لیتری در عضله دالی بازو در افراد بالای ۱۸ سال تزریق می‌شود. دوز دوم نیز پس از ۶ تا ۱۲ هفته، پس از دوز نخست تزریق می‌شود. اثربخشی این واکسن در پیشگیری
نخست تزریق می‌شود. اثربخشی این واکسن در پیشگیری از ابتلا به موارد حاد کووید ۱۹ پس از ۲۲ روز از تزریق دوز اول، معادل ۷۶ درصد و اثربخشی آن پس از تزریق دوم، به ۸۱ درصد می‌رسد. این واکسن، ایمنی بالایی دارد و اثرات جانبی آن مانند درد محل تزریق، سردرد، و تهوع، ناچیز بوده و عموماً طی یک تا چند روز رفع می‌شوند. با این وجود، اثرات جانبی نادر از جمله آنافیلاکسی به‌ندرت مشاهده شده‌اند. در موارد بسیار نادر، ایجاد لخته خون (ترومبوز) نیز به میزان یک مورد در هر ۱۰۰/۰۰۰ تزریق مشاهده شده‌است. در مارس ۲۰۲۱ گزارش شد که بین
مشاهده شده‌است. در مارس ۲۰۲۱ گزارش شد که بین ۳۴ میلیون تزریق در سراسر اتحادیه اروپا و بریتانیا ۳۷ مورد لختگی خون خطرناک ناشی از تزریق این واکسن در استفاده‌کننده‌ها روی داده‌است. این واکسن از زمان ساخت توسط چندین نهاد دارویی در سراسر جهان مانند آژانس دارویی اروپا (EMA) و اداره درمانی استرالیا تأیید شده‌است. این واکسن همچنین برای فهرست استفاده اضطراری توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) تأیید شده‌است. هفت ماه پس از آغاز تولید این واکسن، در ۸ مرداد ۱۴۰۰ آکسفورد-آسترازنکا اعلام کرد که بیش از یک میلیارد دوز واکسن
اعلام کرد که بیش از یک میلیارد دوز واکسن تولید این شرکت به بیش از ۱۷۰ کشور ارسال شده است. توصیف. در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۰ واکسن برای استفاده در برنامه واکسیناسیون بریتانیا مورد تأیید قرار گرفت و واکسیناسیون از ۴ ژانویه ۲۰۲۱ با تزریق به برایان پینکر ۸۲ ساله در بریتانیا آغاز شد. این واکسن از بخش کدکنندهٔ پروتئین اسپایک (سنبله‌ای) ویروس، همراه با توالی tPA ویروس کووید-۱۹ ساخته شده‌است. پس از تزریق واکسن، پروتئین سنبله‌ای (پروتئین اسپایک) در بدن ساخته شده و سیستم ایمنی نسبت به این پروتئین واکنش نشان می‌دهد و برای
نسبت به این پروتئین واکنش نشان می‌دهد و برای مواجههٔ احتمالی با ویروس کووید-۱۹ در آینده آمادگی پیدا می‌کند. این واکسن در دو نوبت به فاصلهٔ چهار هفته تزریق شده و ارزان‌تر از واکسن فایزر بوده و نگهداری آن نیز آسان‌تر است و می‌توان آن را در دمای یخچال‌های معمولی نگهداری کرد. اگرچه اثربخشی کمتری نسبت به واکسن فایزر دارد. پژوهشگران سه درجه مصونیت کم در حد ۶۲ درصد، مصونیت متوسط ۷۰ درصد، و مصونیت زیاد در حد ۹۰ درصد را گزارش کرده‌اند. مؤسسه سرم هند جهت فراهم کردن امکان خرید این واکسن برای کشورهایی با درآمد کم یا
امکان خرید این واکسن برای کشورهایی با درآمد کم یا متوسط، تعداد یک میلیارد دُز از این واکسن را با نام کوویشیلد در دست تولید کرد که بر پایهٔ فرمول واکسن آکسفورد-آسترازنکا ساخته می‌شدند. واکسن کوویشیلد ساخت هند یکی از گزینه‌های احتمالی ایران برای خریداری است. صدور مجوز واکسن. مقامات بهداشتی اتحادیه اروپا و کشورهای آرژانتین، السالوادور، هند، مکزیک، بنگلادش، پاکستان، فیلیپین، جمهوری دومینیکن، تایوان، کره جنوبی، ویتنام، مالزی، نپال، برزیل، سری‌لانکا و ایران نیز مجوز استفاده از این واکسن را صادر کرده‌اند. تولید و
استفاده از این واکسن را صادر کرده‌اند. تولید و عرضه. هر دوز از این واکسن حدود ۳ تا ۴ دلار آمریکا قیمت دارد. در ۱۷ دسامبر اعلام شد کِه هزینهٔ فروش هر دوز واکسن در اتحادیه اروپا حدود ۲/۱۶ دلار آمریکا در نظر گرفته شده‌است. همچنین شرکت سازنده اعلام کرده‌است که می‌تواند ماهیانه ۱۰۰ تا ۲۰۰ میلیون دوز واکسن به تنهایی تولید کند آسترازنکا اعلام کرده‌است که این واکسن، در ۲۵ مرکز در ۱۵ کشور مختلف از جمله در هندوستان تولید می‌شود. سفارش‌ها و توافق‌نامه‌ها. نخستین سفارش این واکسن، توسط دولت بریتانیا در مه ۲۰۲۰ ثبت شد و
این واکسن، توسط دولت بریتانیا در مه ۲۰۲۰ ثبت شد و متعاقب آن، ۱۰۰ میلیون دُز واکسن به بریتانیا اختصاص یافت. در ۲۱ مه ۲۰۲۰ شرکت سازنده، توافق‌نامه‌ای را با دولت آمریکا برای تولید ۳۰۰ میلیون دُز از این واکسن را به‌ثبت رساند. در ۲۴ فوریه ۲۰۲۱ نخستین محموله از این واکسن توسط کوواکس به آکرا پایتخت غنا فرستاده شد. تاثیر. بااینحال این واکسن در کنار واکسن‌ شرکت‌های دیگر نقش مهمی در خروج از همه‌گیری کرونا داشت. واکسن این شرکت تنها در سال نخست همه‌گیری جان ۶ میلیون و پانصد هزار نفر را نجات داد. توقف تولید. به دنبال
پانصد هزار نفر را نجات داد. توقف تولید. به دنبال شکایت‌های حقوقی در رابطه با موارد بسیار ناچیز ایجاد لخته خون و مرگ و آسیب جسمی افراد، آسترازنکا در مه ۲۰۲۴ اعلام کرد تولید و فروش واکسن کرونا را متوقف می‌کند.
ایزاک آبلین (؛ – ) پزشک و فیزیولوژیست اهل سوئیس بود که واکنش آبلین را برای نخستین بار شرح داد. زندگی. هیچ‌گونه اطلاعاتی دربارهٔ منشأ و تحصیلات مدرسه‌ای ایساک آبلین در دست نیست. او پس از تولد در بلاروس امروزی، آموزش خود را به‌عنوان داروساز در آن‌جا آغاز کرد و در سال ۱۹۰۴ در دانشگاه اودسا آزمون دستیار داروسازی را گذراند. او در همان سال به سوئیس آمد و بعدها در دانشگاه برن در رشتهٔ شیمی نام‌نویسی کرد؛ از جمله دروس او، حضور در کلاس‌های استانیسواف کوستانتسکی بود. وی در سال ۱۹۱۰ با نگارش رساله‌ای با عنوان «دربارهٔ
در سال ۱۹۱۰ با نگارش رساله‌ای با عنوان «دربارهٔ برخی مشتقات ۵-متوکسی-۲-استیریل-کومارون» دکترا گرفت و تا سال ۱۹۱۸ به‌عنوان دستیار، از جمله نزد امیل بورگی، در مؤسسه‌های شیمی پزشکی، داروشناسی و فیزیولوژی در برن مشغول به کار بود؛ در سال ۱۹۱۴ به‌عنوان دانشیار خصوصی در رشتهٔ شیمی معدنی تأیید علمی شد. وی در سال ۱۹۲۲ با نگارش رساله‌ای با عنوان «دربارهٔ اثر ویژهٔ پویای پروتئین‌ها» تحصیلات پزشکی خود را در دانشگاه برن به پایان رساند، در سال ۱۹۲۴ در رشتهٔ فیزیولوژی صلاحیت علمی یافت و در سال ۱۹۲۵ در دانشکدهٔ پزشکی
صلاحیت علمی یافت و در سال ۱۹۲۵ در دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه برن، مأمور تدریس در زمینهٔ بیوشیمی و علم تغذیه شد. او در سال ۱۹۲۷ استاد فوق‌العاده و در سال ۱۹۴۳ استاد عادی تغذیه و فیزیولوژی عمومی در دانشگاه برن شد؛ با انتصاب به‌عنوان استاد عادی از سوی شورای ایالتی، کرسی تازه‌تأسیس شیمی پزشکی به او واگذار شد. وی در سال ۱۹۲۸ به پژوهش دربارهٔ نان به‌عنوان مادهٔ خوراکی و تأثیرات آن پرداخت. انتشار اثر او با عنوان دربارهٔ مسئلهٔ نان در سال ۱۹۳۷، واکنش‌ها و پاسخ‌های متعددی را به‌دنبال داشت. او همچنین چندین سخنرانی عمومی
را به‌دنبال داشت. او همچنین چندین سخنرانی عمومی دربارهٔ مسائل تغذیه ایراد کرد و از جمله در نشریهٔ هفته‌نامهٔ پزشکی سوئیس و در مجلهٔ پژوهش‌های مربوط به ویتامین‌ها مقاله‌هایی منتشر کرد. او از جمله در سال ۱۹۴۴ کتابی با عنوان مقدمه‌ای بر فیزیولوژی شیمیایی تجربی، در سال ۱۹۵۲ روش‌های خاص شیمی بالینی و در سال ۱۹۶۰ کتاب هورمون‌ها (با ۱۴۴ تصویر و ۸۸ جدول) نوشت. در سال ۱۹۴۶ به‌عنوان رئیس مؤسسهٔ شیمی پزشکی منصوب شد؛ این مؤسسه در سال ۱۹۵۰ به ساختمانی جدید منتقل شد. سه موضوع اصلی پژوهشی فعالیت او را در مؤسسهٔ در حال
موضوع اصلی پژوهشی فعالیت او را در مؤسسهٔ در حال گسترش شیمی پزشکی شکل داد: تغذیه، هورمون‌ها و شیمی بالینی. او در سال ۱۹۵۳ از سمت ریاست مؤسسه کناره‌گیری کرد؛ جانشین او هوگو آئبی (۱۹۲۱–۱۹۸۳) شد. در سال ۱۹۴۸ به عضویت کمیسیون آزمون پزشکی انتخاب شد؛ در سال ۱۹۵۵ از این سمت کناره‌گیری کرد. او در سال ۱۹۵۴ به‌عنوان استاد تمام شیمی فیزیولوژیک بازنشسته شد. او در دههٔ ۱۹۵۰ به پژوهش دربارهٔ شیر پرداخت. وی در سال ۱۹۵۲، پس از درگذشت کارآفرین آلبرت واندر، بنیاد سخنرانی یادبود دکتر آلبرت واندر را پایه‌گذاری کرد که هر دو سال
دکتر آلبرت واندر را پایه‌گذاری کرد که هر دو سال یک بار میزبان یک سخنرانی علمی بود. واکنش آبلین برای شناسایی داروی سالوارسان در خون و ادرار، به نام او نام‌گذاری شده است. او در سال ۱۹۱۱ با سارا ماخلا (با نام خانوادگی روزنبلات؛ زادهٔ ۱۸۷۶ – درگذشته ۲۹ مارس ۱۹۵۱ در برن)، دکترای فلسفه از لوبلین، ازدواج کرد. شورای شهر برن در سال ۱۹۱۸ حق شهروندی محلی به او اعطا کرد. او در گورستان یهودیان برن به خاک سپرده شد.
فانوس پوینت کابریلو یک فانوس دریایی در شمال کالیفرنیا است که بین پوینت آرنا و کیپ مندوچینو ()، واقع شده‌است. این فانوس در سال ۱۹۰۹ میلادی راه‌اندازی شد. و اکنون در مالکیت سازمان پارک‌های دولتی ایالت کالیفرنیا قرار دارد.
واکنش آبلین () یک واکنش شیمیایی کیفی است که حضور آرسفنامین و نئوسالوارسان را در خون و ادرار نشان می‌دهد. این واکنش شیمیایی، نامش را از فیزیولوژیست سوئیسی ایزاک آبلین می‌گیرد.
ایان فریر مؤلف ناداستان و سردبیر مجله فیلم بریتانیایی که کتاب‌های متعددی در رابطه با فیلم نوشته است. تازه‌ترین کار او "اسپیلبرگ کامل" راهنمایی به فیلم‌های استیون اسپیلبرگ بود. وی در حال حاضر در مجله فیلم "امپایر" کار می‌کند و یکی از منتقدان ارشد آن‌ها و همینطور دستیار سردبیر مجله است.
توماس آدیس (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۸۸۱ – ۴ ژوئن ۱۹۴۹) پزشک و دانشمند اهل اسکاتلند بود. توماس آدیس تحصیلات خود در رشتهٔ پزشکی را در «دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه ادینبرا» و «مؤسسهٔ آسیب‌شناسی شاریتی برلین» و همچنین در هایدلبرگ به پایان رساند. او از سال ۱۹۱۱، استاد دانشگاه استنفورد شد و تا پایان زندگی در آنجا ماند. وی مشارکت‌های مهمی در زمینهٔ درک چگونگی انعقاد خون داشت. وی همچنین یکی از پیشگامان پزشکی کلیه بود که از زیرشاخه‌های تخصصیِ پزشکی داخلی است و به مطالعه دربارهٔ بیماری‌های کلیه می‌پردازد. توماس آدیس نحوهٔ بیماری‌زایی
کلیه می‌پردازد. توماس آدیس نحوهٔ بیماری‌زایی هموفیلی را در سال ۱۹۱۱ شرح داد و نخستین کسی بود که ثابت کرد با تجویز پلاسمای عادی، می‌توان هموفیلی را درمان کرد. علاوه بر اینها، توماس آدیس مشارکت‌های فراوانی نیز در درک متابولیسم رنگدانه‌های صفراوی داشت.
شمارش آدیس () یک آزمایش ادرار است که به اندازه‌گیری سیلندرهای ادراری (urinary casts) در طول زمان می‌پردازد. این آزمایش نامش را از پزشک اسکاتلندی توماس آدیس می‌گیرد.
جاس‌اروپایی (فیلم جاسوسی اروپایی) یا فیلم جاسوسی اسپاگتی (در هنگام اشاره به فیلم‌های تولیدشدهٔ ایتالیایی در این ژانر)، ژانر ازفیلم‌های جاسوسی است که در اروپا، به ویژه در ایتالیا، فرانسه و اسپانیا تولید می‌شود. صادقانه یا اینکه از فیلم‌های جاسوسی انگلیسی جیمز باند تقلید می‌کند موج اول فیلم‌های جاس‌اروپایی در سال ۱۹۶۴، دو سال پس از اولین فیلم جیمز باند، "دکتر نو"، و در همان سال اکران آنچه بسیاری از آن به عنوان اوج سریال باند، گلدفینگر می‌دانند. در بیشتر موارد، جنون جاسپا تا حدود ۱۹۶۷ یا ۱۹۶۸ ادامه داشت. در
جنون جاسپا تا حدود ۱۹۶۷ یا ۱۹۶۸ ادامه داشت. در ایتالیا، جایی که بیشتر این فیلم‌ها تولید می‌شدند، این روند جایگزین ژانر در حال زوال شمشیر و صندل شد. کریستوفر فریلینگ، که تعداد فیلم‌های جاس‌اروپایی را ۵۰ فیلم تخمین زد، احساس کرد که آنها چنین ویژگی‌هایی را به وسترن اسپاگتی به عنوان تأکید بر فناوری مرگ منتقل می‌کنند، مانند سلاح‌های ویژه، گمنامی شخصیت اصلی، معادله «پول = قدرت» از شخصیت‌های شرور و صحبت‌های شوخی آمیز در خلوت که پس از یک سکانس خشن، خنده تماشاگران را درمی‌آورد. برای صحنه‌سازی بیشتر، این فیلم‌ها
را درمی‌آورد. برای صحنه‌سازی بیشتر، این فیلم‌ها اغلب ستاره‌های آمریکایی و بریتانیایی را در نقش‌های اصلی بازی می‌کردند.