payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در مقابل، در تعریف حجم مولی ظاهری، حجم مولی حلال خالص، formula_23 به جای آن استفاده می‌شود که می‌تواند برای مقایسه به صورت formula_24 ، نوشته شود. به عبارت دیگر ، ما فرض می کنیم که حجم حلال تغییری نمی‌کند و ما از حجم مولی جزئی استفاده می‌کنیم که تعداد مول‌های ماده محلول دقیقاً صفر است ("حجم مولی"). بنابراین در عبارت تعریف شده برای حجم مولی ظاهری formula_25، formula_26 ، اصطلاح formula_2 به حلال خالص نسبت داده می شود، درحالی‌که مقدار اضافی «مانده» ، formula_28 ، در نظر گرفته می شود که از ماده حل شده باشد.
، در نظر گرفته می شود که از ماده حل شده باشد. در رقت زیاد با formula_29 ، ما formula_30 داریم ، بنابراین حجم مولی آشکار و حجم مولار جزئی ماده محلول نیز جمع می شوند: formula_31 رابطه بین خصوصیات مولی جزئی و خصوصیات ظاهری را می توان از تعریف مقادیر آشکار و ملالیت به‌دست آورد. برای مثال حجم، formula_32 . ارتباط با ضریب فعالیت یک الکترولیت و تعداد پوسته حلالیت آن. نسبت formula_33 بین حجم مولی آشکار یک الکترولیت محلول در یک محلول غلیظ و حجم مولار حلال (آب) را می‌توان با مؤلفه آماری ضریب فعالیت الکترولیت و
را می‌توان با مؤلفه آماری ضریب فعالیت الکترولیت و پوستهٔ حلالیت آن به شمارهٔ formula_34 پیوند داد: formula_35 ، که formula_36 تعداد یون‌های ناشی از تفکیک الکترولیت است. مثال ها و نمونه ها. الکترولیت ها. حجم مولی ظاهری نمک معمولاً کمتر از حجم مولی نمک جامد است. به عنوان مثال ، سدیم کلرید (NaCl) جامد دارای حجم 27 سانتی متر مکعب در هر مول است ، اما حجم مولر آشکار در غلظت های پایین تنها 16.6 سی سی در مول است. در حقیقت ، برخی از الکترولیتهای آبی دارای حجمهای مولی آشکار منفی هستند: NaOH −6.7 ، LiOH −6.0 و Na2CO3
آشکار منفی هستند: NaOH −6.7 ، LiOH −6.0 و Na2CO3 −6.7 cm3/mole . این بدان معنی است که محلول های آنها در مقدار مشخصی از آب ، حجم کمتری نسبت به همان مقدار آب خالص دارند. (با این حال اثر اندک است.) دلیل فیزیکی این است که مولکول های آب نزدیک به شدت جذب یون ها می شوند تا فضای کمتری را اشغال کنند. الکل. مثال دیگر از حجم مولی ظاهری جز دوم کمتر از حجم مولی آن به‌عنوان یک ماده خالص، مورد اتانول در آب است. به عنوان مثال، در ۲۰ درصد جرم اتانول، محلول دارای حجم ۱٫۰۳۲۶ لیتر در کیلوگرم در دمای ۲۰ درجه سانتی‌گراد است،
لیتر در کیلوگرم در دمای ۲۰ درجه سانتی‌گراد است، درحالی‌که آب خالص ۱٫۰۰۱۸ لیتر در کیلوگرم (۱٫۰۰۱۸ سی سی در گرم) است. حجم ظاهری اتانول اضافه شده 1.0326 L - 0.8 kg x 1.0018 L / kg = 0.2317 L است. تعداد مول اتانول ۰٫۲ کیلوگرم / (۰٫۰۴۶۰۷ کیلوگرم در مول) = ۴٫۳۴۱ مول است، به طوری که حجم مولی ظاهری ۰٫۲۳۱۷ است. L / 4.341 mol = 0.0532 L / mol = 53.2 cc / mole (1.16 cc / g). با این حال، اتانول خالص در این دمای ۵۸٫۴ سی سی / مول (۱٫۲۷ سی سی / گرم) دارای حجم مولی است. اگر محلول ایدئال باشد، حجم آن مجموع اجزای مخلوط
اگر محلول ایدئال باشد، حجم آن مجموع اجزای مخلوط نمی‌شود. حجم ۰٫۲ کیلوگرم اتانول خالص ۰٫۲ کیلوگرم x 1.27 لیتر در کیلوگرم = ۰٫۲۵۴ لیتر و حجم ۰٫۸ کیلوگرم آب خالص ۰٫۸ کیلوگرم x 1.0018 لیتر در کیلوگرم = ۰٫۸۰۱۴۴ لیتر است، بنابراین حجم ایدئال محلول 0.254 L + 0.80144 L است. L = 1.055 L. غیروجودی بودن محلول با کاهش جزئی (تقریباً ۲٫۲٪، ۱٫۰۳۲۶ به جای 1.055 L / kg) در حجم سیستم ترکیبی هنگام مخلوط شدن منعکس می‌شود. با افزایش درصد اتانول به ۱۰۰٪، حجم مولی ظاهری به حجم مولی اتانول خالص افزایش می‌یابد. الکترولیت - سیستم
اتانول خالص افزایش می‌یابد. الکترولیت - سیستم های غیر الکترولیت. مقادیر ظاهری می توانند بر فعل و انفعالات در الکترولیت - سیستم های غیر الکترولیت که فعل و انفعالاتی مانند نمک زدن و نمک‌زدایی را نشان می‌دهند - تأکید کنند، اما همچنین بینش متقابل یون و یون را می دهند، خصوصاً به دلیل وابستگی آنها به دما. مخلوط ها یا محلول های چند جزئی. برای محلولهای چند جزئی ، خصوصیات مولی آشکار را می توان به روشهای مختلفی تعریف کرد. برای حجم یک محلول سه تایی (3 جز) با یک حلال و دو ماده حل شونده به عنوان مثال ، هنوز فقط یک
و دو ماده حل شونده به عنوان مثال ، هنوز فقط یک معادله formula_37 وجود دارد، که برای تعیین دو حجم آشکار کافی نیست. (این در تضاد با خصوصیات مولی جزئی است ، که خصوصیات فشرده مواد کاملاً مشخص هستند و بنابراین در سیستم های چندکاره بدون ابهام تعریف می شوند. به عنوان مثال، حجم مولار جزئی برای هر جز formula_38 به صورت formula_39 تعریف می شود.) در یک توصیف از محلول های آبی سه تایی ، فقط حجم مولی ظاهری املاح متوسط وزن شده در نظر گرفته شده است ، و به صورت زیر تعریف می شود : formula_40 ، که در آن formula_41 حجم محلول
شود : formula_40 ، که در آن formula_41 حجم محلول و formula_2 حجم آب خالص است. این روش برای مخلوطهای دارای بیش از 3 جز قابل تمدید است. formula_43 ، مجموع مولالیته های محصولات - حجم مولی ظاهری املاح در محلول های دودویی آنها برابر است با محصول بین مجموع مولالیته های املاح و حجم مولی ظاهری در سه بعدی محلول چندکاره ای که در بالا ذکر شد. formula_44 ، روش دیگر درمان سیستم سه تایی به عنوان شبه دودویی و تعریف حجم مولی آشکار هر ماده حل شده با اشاره به یک سیستم باینری است که حاوی هر دو جزء دیگر است: آب و املاح دیگر.
است که حاوی هر دو جزء دیگر است: آب و املاح دیگر. حجم مولی ظاهری هر یک از دو ماده حل شده پس از به صورت زیر است : formula_45 و formula_46 حجم مولی ظاهری حلال: formula_47. با این حال، این توصیف نامطلوبی از خصوصیات حجمی است. حجم مولی آشکار دو جز یا املاح در نظر گرفته شده به عنوان یک جز شبه formula_48 یا formula_49 نباید با حجم مخلوط های دوتایی جزئی با یک جز مشترک formula_50 ، formula_51 که در نسبت اختلاط خاصی مخلوط می شوند ، یک مخلوط سه تایی خاص formula_41 یا formula_53 را مخلوط کند. البته حجم متمم یک جز با
formula_53 را مخلوط کند. البته حجم متمم یک جز با توجه به سایر اجزای مخلوط می تواند به عنوان تفاوت بین حجم مخلوط و حجم مخلوط دو جزئی یک ترکیب معین تعریف شود: formula_54. شرایطی پیش می آید که هیچ روش سختی برای تعیین اینکه حلال و کدام یک املاح است در مورد مخلوط های مایع (مثلاً آب و اتانول) وجود دارد که می تواند جامد مانند شکر یا نمک حل شود وجود ندارد. در این موارد خصوصیات مولی آشکار می تواند و باید به تمام اجزای مخلوط نسبت داده شود.
در ریاضیات، به ویژه در سیستم‌های دینامیکی، نگاشت اولین بازگشت یا نگاشت پوانکاره، به نام آنری پوانکره، محل تلاقی یک مدار متناوب در فضای حالت یک سیستم دینامیکی پیوسته با یک زیرفضای بُعد-پایین‌تر معین، که بخش پوانکاره نامیده می‌شود، تراگری برای جریان سیستم است. به‌طور دقیق‌تر، می‌توان یک مدار متناوب را با شرایط اولیه درون بخشی از فضا در نظر گرفت، که پس از آن بخش را ترک می‌کند و نقطه‌ای را که این مدار برای اولین بار به بخش برمی‌گردد، مشاهده می‌کند. سپس یک نگاشت ایجاد می‌کند تا اولین نقطه را به نقطه دوم بفرستد،
ایجاد می‌کند تا اولین نقطه را به نقطه دوم بفرستد، از این رو نام آن "نگاشت اولین بازگشت" است. تراگری بخش پوانکاره بدین معناست که مدارهای متناوب که از زیرفضای جریان شروع می‌شوند از آن عبور می‌کنند و نه موازی با آن. نگاشت پوانکاره را می‌توان به عنوان یک سیستم گسسته‌ی پویا با فضای حالت تعبیر کرد که یک بعد کوچک‌تر از سیستم دینامیکی پیوسته اصلی است. از آنجا که بسیاری از خصوصیات مدارهای متناوب و شبه‌متناوب سیستم اصلی را حفظ می‌کند و فضای حالت بعدی کمتری دارد، اغلب برای تجزیه و تحلیل سیستم اصلی به روشی ساده‌تر
برای تجزیه و تحلیل سیستم اصلی به روشی ساده‌تر استفاده می‌شود. در عمل این همیشه امکان‌پذیر نیست زیرا هیچ روش کلی برای ساختن نگاشت پوانکاره وجود ندارد. یک نگاشت پوانکاره از یک طرح بازگشتی در آن فضا متفاوت است و زمان تعیین نمی‌کند که چه وقت یک نقطه ترسیم شود. به عنوان مثال، مکان ماه در اوج و حضیض زمین یک طرح بازگشتی است. مکان ماه هنگام عبور از صفحه عمود بر مدار زمین و عبور از خورشید و زمین در اوج و حضیض، یک نگاشت پوانکاره است که توسط میشل هنون برای مطالعه حرکت ستاره‌ها در کهکشان استفاده شد، زیرا مسیر ستاره ای
ستاره‌ها در کهکشان استفاده شد، زیرا مسیر ستاره ای که به یک صفحه تصویر می‌شود مانند یک نابسامانی درهم‌پیچیده به نظر می‌رسد، در حالی که نگاشت پوانکاره ساختار را با وضوح بیشتری نشان می‌دهد. تعریف. اگر (R , "M"، "φ") یک سیستم دینامیکی عمومی، با R اعداد حقیقی، "M" فضای فاز و "φ" تابع تکامل باشد. اگر γ یک مدار متناوب از میان یک نقطه "p" و "S" یک بخش محلی و تراگری مشتق‌پذیر از "φ" گذرانده از "p باشد"، به آن بخش پوانکاره گذرانده از "p" می‌گویند. با توجه به همسایگی باز و همبند formula_1 از "p"، یک تابع برای مدار γ
باز و همبند formula_1 از "p"، یک تابع برای مدار γ بر بخش پوانکاره "S" گذرانده ار نقطه "p" نگاشت پوانکاره گفته می‌شود.
نانولوله‌های کربنی کاربردهای وسیعی در پزشکی نوین پیدا کرده‌اند و مشخصا به صورتی وسیع در حوزه دارورسانی و حسگرهای زیستی به کار می‌روند. سرطان به عنوان بیماری رشد و تولید مثل غیر نرمال سلول‌ها، یکی از اولین زمینه‌هایی بود که کاربرد نانوله‌های کربنی در دارورسانی مربوط به آن، مورد مطالعه قرار گرفت. در حال حاضر روش‌های درمانی سرطان، جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی است که غالباً روش‌هایی دردآور و پرهزینه با اثرات جانبی شدید است. پژوهش‌ها برای دارورسانی هدفمند به کمک نانولوله‌های کربنی به مناطق تحت تأثیر سرطان،
کمک نانولوله‌های کربنی به مناطق تحت تأثیر سرطان، نشان می‌دهد پتانسیل زیادی برای استفاده از این ساختارها برای کاهش درد و هزینه و اثرات جانبی در درمان سلول‌های سرطانی وجود دارد. تاریخچه. از سال ۲۰۰۴ نانو لوله‌های کربنی به‌طور گسترده به عنوان حامل‌های دارویی برای انتقال درون سلولی داروهایی شیمی درمانی، پروتئین‌ها و ژن‌ها، مورد بررسی قرار گرفته‌اند. درمان درون تنی سرطان با استفاده از نانو لوله‌های کربنی در آزمایش‌های بر روی حیوانات توسط گروه‌های پژوهشی مختلف اثبات شده‌است. نانو لوله‌های کربنی عامل دار شده
اثبات شده‌است. نانو لوله‌های کربنی عامل دار شده می‌توانند به عنوان حامل‌های مولکولی در دارورسانی درون تنی و برون تنی استفاده شود که این ساختار در کاربردهای درمان سرطان مورد استفاده قرار گرفته‌است. خواص نانو لوله های کربنی. کشف نانو لوله های چند دیواره در سال 1991, موجب شده است که فعالیت های تحقیقاتی گسترده ای درعلوم , به بحث نانولوله های کربنی و کاربردهای آنها اختصاص یابد.دلیل عمده این مسأله تکامل ساختاری مورد انتظار آنها، اندازه کوچک، چگالی کم، سختی بالا، استحکام بالا و خواص عالی الکتریکی آنهاست . همچنین
استحکام بالا و خواص عالی الکتریکی آنهاست . همچنین تاکنون خواص بسیار خارقالعادهای از این ماده به دست آمده است که از آن جمله میتوان به مقاومت مکانیکی (صد برابر فولاد)، وزن کم (یک ششم فولاد) هدایت حرارتی (تقریباً دو برابر الماس در دمای اتاق)، هدایت الکتریستیه (109×1 آمپر بر سانتی متر مربع در مقایسه با 106×1 آمپر بر سانتی متر مربع برای مس)، رفتار الکترونیکی متفاوت (هادی یا نیمههادی بودن بر حسب ساختار اتمی) و استحکام کششی خارجی ترین جدارة آن که 100 برابر بیشتر از آلومینیوم است، اشاره کرد. نسل اخیر کامپوزیت های
آلومینیوم است، اشاره کرد. نسل اخیر کامپوزیت های مورد استفاده برای تعویض استخوان ها و دندانها، مخلوط خاصی از ذرات پرکننده و شیشه ها هستند که دارای خواص مکانیکی ک افی در مقایسه با بافت اسکلتی هستند. در سال های اخیر تکمیل یک عضله مصنوعی با استفاده از نانولوله کربنی، قدمی دیگر در راستای کاربردهای زیست پزشکی بوده است. نانولوله های کربنی در دارورسانی نیز به کار می روند. آنها می توانند بدون هیچ جراحتی در محل هایی که دارو مورد نیاز است کشت گردیده، به آهستگی دارو را در طول درمان آزاد سازند. همچنین نانولوله های
را در طول درمان آزاد سازند. همچنین نانولوله های کربنی نویدبخش آینده ای روشن در آزمایش های سلولی هستند، زیرا که می توانند به عنوان لوله های نانویی برای توزیع حجم های بسیار کوچک از سیال یا گاز در داخل سلولهای زنده یا بر روی سطوح، به کار گرفته شوند. به طور کلی نانولوله های کربنی به عنوان موادی رساناتر از مس، محکمتر از فولاد و سبکتر از آلومینیوم و سخت تر از الماس از اهمیت بسیار زیادی برخوردار هستند. زمانی که تولید نانولوله به صورت انبوه و اقتصادی امکان پذیر شود، نانو لوله ها مواد اصلی و اساسی قرن 21 خواهند شد؛
نانو لوله ها مواد اصلی و اساسی قرن 21 خواهند شد؛ چرا که هم اکنون از آنها به عنوان مادة راهبردی این قرن یاد می شود. کاربردهای نانوتکنولوژی در علم پزشکی. استفاده از ریز کپسول‌های خود انفجاری در ارسال دارو شیمیدانان بلژیکی ریز کپسول‌های خود انفجاری را ساخته‌اند که می‌توانند به‌طور دقیق به رهاسازی داروها و واکسن‌ها در درون بدن انسان، حتی چند هفته یا چند ماه پس از تزریق، بپردازند. برخلاف دیگر ریزکپسول‌ها که محتوای دارویی خود را تنها هنگامی رها می‌کنند که در معرض امواج اولتراسونیک یا دیگر تحریک‌کننده‌های خارجی
امواج اولتراسونیک یا دیگر تحریک‌کننده‌های خارجی قرار می‌گیرند. این سیستم جدید برای رهاسازی دارو به مکانیسم‌های درونی خود متکی است. هرکدام از این ریز ذرات شامل یک هسته ژله‌ای است که توسط یک غشای لیپیدی احاطه شده است. با تجزیه زیستی هسته ژله‌ای، در درون غشا، فشاری ایجاد می‌شود که موجب ترکیدن کپسول و رها شدن دارو می‌شود. به گفته این پژوهشگران، این روش می‌تواند طریقه تزریق واکسن‌ها را تغییر دهد. مثلاً به جای انجام چندین تزریق می‌توان یک بار تزریق را انجام داد بطوریکه کپسول‌های مختلفی که قرار است در زمان‌های
بطوریکه کپسول‌های مختلفی که قرار است در زمان‌های مختلف و حساب شده‌ای بترکند را می‌توان در تنها یک مرحله به بیمار تزریق کرد و بدین ترتیب بدون احتیاج به تزریق‌های متعدد، دارو در زمان از پیش تعیین شده در بدن آزاد می‌شود. نقش نانولوله های کربنی در ترمیم استخوان انسان. بر اساس تحقیقات انجام شده در دانشگاه کالیفرنیا کسانیکه ازپوکی وشکستگی استخوان رنج میبرنند،مشکلشان با کمک نانولولههای کربنی حل میشود. استحکام، انعطاف پذیری و وزن سبک نانولولههای کربنی به محققان این اجازه را میدهد که جهت نگه داشتن استخوانهای شکسته
اجازه را میدهد که جهت نگه داشتن استخوانهای شکسته شده از آنها به عنوان آتل یا داربست برای احیای مجدد استفاده کرد. یافتههای این محققان منجر به بهبود انعطاف پذیری و استحکام در استخوانهای مصنوعی شده و انواع جدیدی از استخوانهای پیوندی را برای درمان بیماریهای استخوانی بوجود آورده است. استخوانهای مصنوعی از انواع مختلف مواد مانند پلیمرها یا رشتههای پپتید ساخته میشوند اما مشکل آنها نداشتن استحکام زیاد و احتمال پذیرفته نشدن آنها به وسیله بدن است. نانولولههای کربنی تک دیواره مواد بسیار محکمی هستند و از آنجا که
تک دیواره مواد بسیار محکمی هستند و از آنجا که استخوان یک کامپوزیت طبیعی است که از مخلوط مواد آلی و غیر آلی تشکیل شده نانولولهها میتوانند جایگزین بسیار مناسبی برای قسمت آلی استخوان باشند. نسوخ استخوانی، کامپوزیت طبیعی از رشتههای کلاژن و بلورهای هیدروکسی آپاتیت بر پایه معدنی فسفات کلسیم هستند. دانشمندان در آزمایشات خود بر روی موشهای آزمایشگاهی از این نوع مایع که حاوی پروتئین‌های یاد شده بودند بر روی زخم‌های باز و در بافتهای گوناگون استفاده کردند که از آن جمله می توان به بافت هایی همچون مغز، کلیه، پوست و
جمله می توان به بافت هایی همچون مغز، کلیه، پوست و رشته‌های عصبی اشاره کرد.و در تمام این موارد توانستند بلافاصله خونریزی را در بافت و رگ آسیب دیده کنترل کنند. نانوتکنولوژی و درمان سرطان. تاکنون تعامل میان فناورینانو در زمینة سرطان و زیستشناسی سرطان، تحولی عظیم در روشهای تشخیص، درمان و پیشگیری از سرطان ایجاد کرده است، که این دستاوردها آغازی برای رسیدن به کاربردهای بالینی میباشند. فناورینانو با ارائه ابزارهای جدید موجب تسریع روند تشخیص سرطان در مراکز درمان سرطان و آزمایشگاههای تحقیقاتی و نیز درک چگونگی عوامل
و آزمایشگاههای تحقیقاتی و نیز درک چگونگی عوامل و فرایندهای ایجاد کنندة این بیماری و دلایل پیشرفت آن، گشته است. مثالی که میتواند به منظور درک بیشتر پتانسیل وسیع فناورینانو در زمینة تغییر روشهای تشخیص و درمان سرطان به کار رود استفاده از نانوذرات میباشد دکترParas Prasad از گروه شیمی و دکتر Raoul kopelman از گروه فیزیک دانشگاه میشیگان، نانوذرات کروی تولید نمودند که شکلی شبیه به توپهای تنیس، البته با ابعادی برابر با یک دههزارم یک سر سوزن، دارند. این نانوذرات بهطور همزمان قادر به تشخیص تومورهای سرطانی بسیار ریز
همزمان قادر به تشخیص تومورهای سرطانی بسیار ریز و نیز انتقال داروهای بسیار مؤثر و نابود کنندة این سلولها در یک موجود زنده میباشند. استفاده از این نانوذرات به عنوان دارو و برای درمان سلولهای بدخیم سرطانی هیچگونه تأثیر سوئی بر سلولها و بافتهای سالم بدن بر جای نمی‌گذارند. پس از رسیدن این نانوذرات به تومورها، داروهای درون آنها به وسیله نوارهای باریک نور لیزر فعال میشوند. این نانوذرات همچنین قادر به مشخص نمودن میزان تأثیر درمان بر سلولهای بدخیم میباشند. این ایدة بزرگ که تنها با تزریق یک عامل بتوان تشخیص، درمان و
که تنها با تزریق یک عامل بتوان تشخیص، درمان و گزارش در مورد میزان اثر بخشی درمان را انجام داد، امری است که فقط با کمک فناورینانو میسر میشود. در عین حال قابل ذکر است که به کارگیری نانوذرات در این زمینه دو مزیت عمده دارد: مورد اول، کارکرد یک نانوذره به صورت یک عامل هدفگیرنده است. دومین دلیل برای این موضوع که چرا عملکرد ترکیب نانوذره با عوامل هدفگیرنده برای تشخیص یا درمان سلولهای سرطانی از سایر روشها بهتر است، این است که بر خلاف یک مولکول دارو یا یک عامل تصویر برداری که عملکرد شیمیایی خاصی دارند، یک نانو ذره
برداری که عملکرد شیمیایی خاصی دارند، یک نانو ذره به صورت ظرف بزرگی میباشد که میتواند مملو از دهها یا صدها عامل تصویربرداری یا مولکول دارو باشد. پر نمودن یک نانوذرة هدفگیرنده با دارو، میتواند به مقدار زیادی در کاهش اثرات سمی داروهای درمان سرطان مؤثر باشد. از این طریق میتوان داروی بیشتری را به محل تومور رساند و از رسیدن دارو به بافتهای سالم جلوگیری نمود و بدین طریق اثرات جانبی استفاده از این داروها را تا حد زیادی کاهش داد، در عین اینکه میزان اثر بخشی آنها نیز بهبود مییابد. نانو ذرات چه هدف گیرنده باشند و چه
بهبود مییابد. نانو ذرات چه هدف گیرنده باشند و چه نباشند، از طریق کاهش به کارگیری مواد شیمیایی مختلف در ترکیب دارو که برای افزایش انحلالپذیری این داروها در سیالات بدن به کار میروند، نقش عمدهای در کاهش عوارض استفاده از داروهای ضد سرطان دارند. در داخل خانواده نانومواد، نانولوله های کربنی (Cnt) به عنوان یک ابزار جایگزین و کارآمد برای حمل و نقل و انتقال مولکول های درمانی ظهور کرده اند. cnt می تواند با پیوند های زیست فعال، پروتئین ها، اسیدهای نوکلئیک و داروها کاربرد داشته و برای تحویل داروها به سلول ها و ارگان
داشته و برای تحویل داروها به سلول ها و ارگان ها استفاده شود. از آنجائیکه عملکرد cntنشان دهنده مسمومیت کم و ایمنی هستند ، چنین سیستمی دارای توان بالقوه ای در زمینه فناوری نانو می باشد. معرفی نانولوله های کربنی (cnt) مواد ایده‌آل برای کاربردهای مختلف محسوب می شود که از الیاف فوق العاده قوی تا نمایشگرهای انتشار میدان استفاده می شود. به تازگی، cnt علاقه زیادی به زیست شناسی ایجاد کرده است که در آن cnt اصلاح شده مناسب می تواند به عنوان سیستم های تحویل واکسن یا پروتئین برای حمل و نقل استفاده شود. دانشمندان
یا پروتئین برای حمل و نقل استفاده شود. دانشمندان معتقدند که فناورینانو تحولات بسیار عظیمی را در زمینة سرطان ایجاد خواهد کرد که منافع آن برای بیماران سرطانی بیشمار خواهد بود. درمان هدفمند و داروهای هوشمند. در سال های اخیر با هدف بهینه سازی اثر درمانی داروهای موجود در بازار تلاش های گسترده ای از سوی دانشمندان انجام شده است که به روش های نوین و به دور از عوارض جانبی و اثرات ناخواسته مصرف داروها ، بیماری ها را توانست درمان کرد به این ترتیب مصرف داروها برای بیماری تسهیل شد و دیگر به مراقبت خاص یا روش های درمانی
تسهیل شد و دیگر به مراقبت خاص یا روش های درمانی پیچیده و تهاجمی نیازی نیست ؛ البته جنبه اقتصادی داروها و مقرون به صرفه بودن آن ها نیز از اهمیت خاصی برخوردار است . نکته مهم در مورد داروهای کنونی این است که خود دارو به تنهایی اثرات درمانی خوبی دارد ولی از آن جایی که بعد از مصرف ، دارو در همه بدن پخش شده و به قسمت های مختلف بدن میرود ، باید مقدار زیادی دارو مصرف شود تا به مقدار مورد نیاز درمان در محل اثر در دسترس قرار گیرد و از طرفی دیگر توزیع دارو در همه بدن باعث بروز اثرات نا خواسته در بدن می شود ، بنابراین
بروز اثرات نا خواسته در بدن می شود ، بنابراین درمانگر را از اهداف درمانی دور می کند. یکی از مثال های خوب این موضوع داروهای ضد سرطان است که به خودی خود خاصیت ازبین بردن تومور را دارند ولی پیش از این که به تومور رسیده و آن را از بین ببرد، مشکلات متعددی ایجاد کرده و باعث از بین رفتن و آسیب رساندن به بافت ها و سلول های سالم را دارد . برای همین درمان بسیاری از سرطان ها موفقیت آمیز نبوده و در مواردی بیمار به جای اینکه در اثر بیماری با مشکل روبرو شود، در اثر عوارض دارو باید با مشکلاتی دست و پنجه نرم کند . درمان
دارو باید با مشکلاتی دست و پنجه نرم کند . درمان هدفمند دارای اثرات جانبی کمتر و تاثیر بیشتر است و با توجه به رشد سریع سلول های سرطانی نسبت به سلول های سالم ، برهمکنش این داروها با سلول های سرطانی بیشتر می شود .(3) یکی از تلاش های مهم برای رفع کاستی ها و محدودیت های موجود در این حوزه ، طراحی و ساخت داروهایی است که اصطلاحاً آن ها را داروهای هوشمند و هدفمند می نامند. ویژگی منحصر یه فرد این دروها این است که قابلیت پیدا کردن محل اثر خود در بدن را داشته و بدون وارد شدن به بافت های سالم و آسیب رساندن به آن ها به
شدن به بافت های سالم و آسیب رساندن به آن ها به محل اثر خود رفته و درمان را انجام می دهند . فعالیت این داروها مانند این است که بتوان به بسته حاوی دارو یا حامل دارو نشانی داده و آن هم مانند پیک دارویی عمل کرده و دارو را به نشانی مورد نظر برساند و آن جا تحویل دهد . در این شرایط عوارض جانبی دارو کم و گاهی به طور کامل حذف می شود و علاوه بر این مقدار مصرفی دارو نیز کاهش پیدا می کند . نانولوله های کربنی. یکی از اکتشافات بزرگ مربوط به نانو تکنولوژی ، کشف نانولوله هاست . نانولوله ها صفحاتی از اتم های کربن هستند که
. نانولوله ها صفحاتی از اتم های کربن هستند که درون قسمتی غلطک مانند حرکت می کنند و در ظاهر شبیه توری های سیمی هستند که بر روی یک سمت آن ها پوششی قرار گرفته است . نانولوله های کربنی تو خالی هستند و نلنولوله های کربنی از منابع کربنی مانند گرافیت یا گازهای هیدرو کربنی به وسیله روش هایی مانند : TCVD ، laser ablation ساخته می شوند . این مواد به علت داشتن خواصی مانند سطح ویژه زیاد) m^2/g 1000 _700 ( استحکام زیاد ( حدودا 50 برابر فولاد) و خصوصیات الکتریکی و الکترونیکی استثنائی موارد کاربرد زیادی از جمله استفاده
استثنائی موارد کاربرد زیادی از جمله استفاده به عنوان پایه کاتالیست ، تقویت مکانیکی پلیمر ها و کامپوزیت ها و ساخت قطعات الکترونیکی دارند . آن ها 10 برابر فولاد محکمتر اند در حالی که وزن آن ها یک ششم وزن فولاد است . این امتیاز باعث شده است که آن ها اولین انتخاب برای ساختن پل ها ، هواپیما ها و حتی سفینه های فضایی باشند . امتیاز مهم نانو لوله ها این است که در هر دو حالت رسانا و نارسانا وجود دارند و این ویژگی موجب استفاده آن ها در وسایل مختلف الکتریکی شده است . نانولوله ها دو نوع هستند : نانولوله های جند دیواره
ها دو نوع هستند : نانولوله های جند دیواره و نانولوله های تک دیواره ای که به ترتیب در سال 1991 و 1993 کشف شدند . نوع چند دیواره ای از الیاف گرافیتی ساخته می شود در حالی که نانو لوله های تک دیواره ای از الیاف فولرن کشیده شده تشکیل شده اند. به دنبال کشف و شناسایی نانو لوله های کربنی توسط فیزیکدان ژاپنی یومیوا ایجیما ، این ترکیبات توجه بسیاری را به عنوان یک نانو مواد چند بعدی با کاربردهای فراوانی به خود جلب کرده اند . اول از همه با توجه به قدرت کشش استثنایی بالا و ضریب کشسانی زیاد این ترکیبات کربنی ، نانولوله
و ضریب کشسانی زیاد این ترکیبات کربنی ، نانولوله های کربنی یکی از قدرتمند ترین و سخت ترین مواد شناسایی شده ظاهر شده اند . نانو لوله های کربنی همچنین رساناهای حرارتی و الکتریکی عالی با قابلیت های اضافی جهت جذب شدت نور و ایجاد سیگنال های قوی رامان هستند که توصیف غیر مخرب و ساده آن ها را امکان پذیر می سازد . با توجه به مشخصه های منحصر به فرد و متمایز ، نانو لوله ها به طور موفقیت آمیزی جهت ایجاد میکروالکترونیک های جدید و کاربردی ابزارهای ذخیره انرژی ، کامپوزیت های متراکم و حسگرها بررسی و کاربرده شده اند. بر حسب
متراکم و حسگرها بررسی و کاربرده شده اند. بر حسب کاربردهای زیست پزشکی ، نانولوله ها پتلنسیل متمایزی در حوزه های مهندسی نساجی ، انتقال دارو و قطعات حرارتی نشان داده اند. نانولوله ها قادر به حمایت از رشد سلول های استخوانی ، نورون های عصبی و کاردیومیوست ها هستند . توانایی و قابلیت مربوط به نانولوله ها به خصوص نانو لوله های کربنی تک دیواره ، جهت جذب و تبدیل تابش الکترو مغناطیس به خصوص مادون قرمز و نزدیک (NIR) به انرژی گرمایی یا انرژی صوتی برای درمان توسط گرما یا صوت در برابر سلول های سرطانی استفاده شده اند. با
صوت در برابر سلول های سرطانی استفاده شده اند. با توجه به کاربرد این ترکیبات در انتقال عوامل درمانی ، این موارد به عنوان حامل هایی برای انتقال دارویی هدفمند و کنترل شده جهت بهبود فعالیت دارویی مولکول های زیست فعال و کاهش همزمان اثرات جانبی نامطلوب آن ها به کار برده شده اند . در واقع عوامل درمانی گوناگون از مولکول های کوچیک مانند داروهای شیمی درمانی ، ضد میکروب ، عوامل ضد فساد تا عوامل بیولوژیکی بسیار پیچیده مانند واکسن های پایه پیتیدی ، آنتی بادی ها و ریبونوکلیئک اسیدهای تداخلی کوچک به طور موفقیت آمیزی توسط
اسیدهای تداخلی کوچک به طور موفقیت آمیزی توسط نانولوله های کربنی انتقال یافته اند. در واقع نانولوله ها دارای مشخصه های فریبنده ای هستند که آن ها را به عنوان حامل های انتقال دارو بسیار جذاب نموده اند . اول آن که نانو حامل ها شامل نانو ذرات (NP) ، لیپوزوم ها و نانولوله های کربنی تحت تاثیر اثر نفوذ پذیری و بازداری تقویت یافته واقع می شوند . فرایندهای تولید نانولوله های کربنی. روش های مختلفی نیز برای سنتز نانولوله های کربنی بكار گرفته شده است که به دو نوع فیزیكی و شیمیایی تقسیم می شوند. در حال حاضر سه تكنیک
و شیمیایی تقسیم می شوند. در حال حاضر سه تكنیک اصلی برای سنتز انواع نانولوله های کربنی بكار می رود: تخلیه قوس الكتریكی (فیزیكی)، تبخیر لیزری (فیزیكی) و رسوب از فاز بخار (شیمیایی). تخلیه قوس الکتریکی. اولین روش تولید نانولوله ی کربنی، فرایند قوسی است که در سال 1991 توسط ایجیما در ژاپن پایه گذاری شد. قوس الكتریكی، جرقه الكتریكی گازی است که تخلیه پلاسمای پیوسته را ایجاد می کند که این مساله ناشی از جریان الكتریسیته از میان محیطی مانند هوا است که در شرایط عادی، غیرهادی است. معادل این واژه، اصطلاح قوس است. در این
است. معادل این واژه، اصطلاح قوس است. در این روش اتم های کربن به وسیله عبور جریان بالا از دو قطب آند و کاتد در داخل پلاسمای گاز هلیم داغ شده و بخار میشوند. ب عبارتی دیگر دراین روش الكترودها در اثر حرارت سفید رنگ می شود. ستونی از گاز ملتهب رسانای خوب الكتریكی بین الكترودها وجود دارد. در قوس معمولی این ستون نوری بسیار کمتر از نور تكه های کربن سفید شده از آزمایش های مربوط به گرما گسیل میکنند. چون الكترود مثبت دمایش از الكترود منفی بیشتر است زود تر از بین می رود. در نتیجه تصعید شدید کربن صورت گرفته و در آن