payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که در هند باستان، طی قرن ۶ پ‌م، وجود داشته. اگرچه شواهدی از پیشرفت این مکتب در دوران ودایی وجود دارد، اما مکتب فلسفی چارواکا قبل از مکتب‌های استیکه و همچنین اسلاف فلسفه‌های بعدی یا معاصر آن، همچون آژانا، آجیویکا، جین و بودیسم در دوره کلاسیک فلسفه هندوستان، بوده‌است. اولین محقق چارواکا در هند که متون وی هنوز باقی مانده‌اند، آجیتا کساکامبالی است. اگرچه مکاتب ماتریالیستی قبل از چارواکا وجود داشتند، اما این تنها مکتبی بود که فلسفه ماتریالیسم را منظم کرده و در قالبی سیستماتیک، از قرن ششم پیش از میلاد، به کار
قالبی سیستماتیک، از قرن ششم پیش از میلاد، به کار گرفت. یک متن پایه، مثل مجموعه‌ای از سیتراهای قصار و چندین تفسیر برای تشریح این جملات قصار نوشته شده بود. این‌ها را باید در قالب گسترده‌تر فرهنگ شفاهی فلسفه هند مشاهده کرد. در قرن ششم پیش از میلاد، با محبوبیت آشکار آیین بودا، مکاتب باستانی شروع به تدوین و نوشتن جزئیات فلسفه خود کردند. ای. وی هاپکینز، در کتاب "اخلاقیات هند" (۱۹۲۴) ادعا می‌کند که فلسفه چارواکا قبل از جینیسم و بودیسم بوده. رهیز دیوید هم فرض می‌کند که لوکایته در حدود قرن پنجم قبل از میلاد به
که لوکایته در حدود قرن پنجم قبل از میلاد به معنای «شک و تردید» به‌طور کلی بود، بدون این که به عنوان یک مکتب فلسفی سازمان‌یافته بوده باشد. این ثابت می‌کند که این اصطلاح از قرن‌ها قبل وجود داشته و تا سال ۶۰۰ قبل از میلاد به یک اصطلاح عمومی تبدیل شده‌است. این شک‌گرایی در داستان "رامایانا" (ایودیا کاندا، فصل ۱۰۸) دیده می‌شود؛ جایی که در آن جبالی سعی می‌کند برای متقاعد کردن راما به قبول پادشاهی از ناستیکه استدلال کند. نظریه‌های جایگزینی در مورد ریشه‌های چاروکا وجود دارد. گاهی اوقات از برهاسپاتی به عنوان
وجود دارد. گاهی اوقات از برهاسپاتی به عنوان بنیانگذار فلسفه چارواکا یا لوکایته یاد می‌شود، گرچه دانشمندان دیگر در این مورد اختلاف نظر دارند. اظهار می‌دارد که فیلسوفی به نام چارواکا در قرن ۶ قبل از میلاد یا در حدود آن زندگی می‌کرد، که مقدمات این فلسفه هندی را در قالب رسالهٔ "برهاسپاتی سوترا" توسعه داد. این سوتراها قبل از ۱۵۰ سال قبل از میلاد مسیح نوشته شدند، زیرا آن‌ها در ماه "مهابهاسیه" (۴۵/۷/۳) ذکر شده‌اند. فلسفه. مکتب فلسفه چارواکا دارای باورهای مختلف بی‌خدایی و مادی بود. آن‌ها درک و آزمایش‌های مستقیم را
و مادی بود. آن‌ها درک و آزمایش‌های مستقیم را به عنوان منبعی معتبر و قابل اعتماد برای دانش به دست آوردن، محسوب می‌کردند. معرفت‌شناسی. معرفت‌شناسی چارواکا درک را به عنوان منبع اصلی و مناسب دانش در نظر می‌گیرد، در حالی که استنباط مستعد درست یا غلط بودن است و بنابراین مشروط یا نامعتبر است. برداشت‌ها از نظر چاروکا دو نوع هستند؛ خارجی و داخلی. ادراک خارجی به این صورت توصیف می‌شود که از تعامل دستگاه حسی و اشیا دنیوی حاصل می‌شود، در حالی که ادراک درونی در این مکتب به عنوان درک درونی و ذهنی فرد توصیف می‌شود.
مکتب به عنوان درک درونی و ذهنی فرد توصیف می‌شود. استنباط هم به عنوان نتیجه‌گیری حقیقتی، بنا بر یک یا چند مشاهده و حقایق قبلی، توصیف شده‌است. از نظر چارواکا، استنباط مفید است، اما مستعد هم خطا است؛ زیرا حقایق استنباط شده هرگز بدون تردید نمی‌توانند باشند. استنتاج خوب و مفید است، این اعتبار استنباط است که در برخی موارد مشکوک است. از نظر چارواکا هیچ وسیلهٔ قابل اتکایی وجود ندارد که بتوان بر اساس آن استنباط را به عنوان وسیلهٔ شناخت صحیح دانش اثبات کرد. بحث معرفتی چارواکا را می‌توان با مثال آتش و دود توضیح داد.
چارواکا را می‌توان با مثال آتش و دود توضیح داد. وقتی دود وجود دارد (قیاس صغری)، تمایل فرد به این است که به این نتیجه برسد که علت آن باید آتش‌سوزی باشد (قیاس کبری در منطق). محققان چارواکا اظهار داشتند، گرچه این امر غالباً درست است، اما در همه جا یا در همه اوقات لازم نیست که صحت جهان‌شمول داشته باشد. دود می‌تواند دلایل دیگری هم داشته باشد. در معرفت‌شناسی چارواکا، تا زمانی که رابطه بین دو پدیده اثبات نشده باشد، این یک حقیقت نامطمئن است. در این فلسفه هندی، چنین روشی از استدلال، یعنی نتیجه‌گیری مستعد خطاست.
روشی از استدلال، یعنی نتیجه‌گیری مستعد خطاست. چارواکا د که دانش کامل هنگامی به دست می‌آید که همه مشاهدات، همه مقدمات و همه شرایط را بدانیم. چارواکا می‌گوید در صورت فقدان این شرایط، نمی‌توان چیزهایی که درک شده را بدون شک و تردید پذیرفت، زیرا برخی شرایط ممکن است پنهان باشد یا از توانایی مشاهده ما فراتر باشد. آن‌ها تصدیق می‌کنند که هر شخصی در زندگی روزمره به استنباط اعتماد می‌کند، اما اگر غیرمنتقدانه رفتار کنیم، خطا می‌کنیم. در حالی که استنباط ما گاهی درست است و منجر به یک عمل موفقیت‌آمیز می‌شود، اما این یک
و منجر به یک عمل موفقیت‌آمیز می‌شود، اما این یک واقعیت است که گاهی استنباط اشتباه است و منجر به خطا می‌شود. بنابرین، آن گونه که چارواکا بیان می‌کند، حقیقت صرف وجود ندارد و باید شک‌گرا بود و آنچه را که با استنباط می‌دانیم زیر سؤال ببریم. این گزاره معرفتی چارواکا، با نشان دادن شیوه جدیدی از تفکر و ارزیابی مجدد آموزه‌های گذشته، در میان مکاتب مختلف فلسفه هند تأثیرگذار بوده. دانشمندان هندو، بودایی و جین به‌طور گسترده‌ای بینش چارواکا را در مورد استنتاج در بررسی مجدد منطقی نظریه‌های خود، به کار گرفتند. متافیزیک.
منطقی نظریه‌های خود، به کار گرفتند. متافیزیک. از آنجا که هیچ‌یک از ابزارهای شناخت صلاحیت ایجاد ارتباط غیرقابل خدشه در قیاس صغری را ندارند، چارواکا نتیجه گرفت که نمی‌توان از استنباط برای تعیین حقایق متافیزیکی استفاده کرد؛ بنابراین، از نظر چارواکا، هر گامی که ذهن بر اساس باور پیشین خود بردارد، ممکن است به خاطر وقوع درک اشتباه در گام پیشین، اشتباه باشد. مواردی که استنتاج با نتیجه توجیه می‌شد، فقط تصادفی تلقی می‌شده‌اند. بنابرین، چارواکا مفاهیم متافیزیکی مانند تناسخ، آتمن، اثر آداب مذهبی، جهان‌های دیگر (بهشت و
آتمن، اثر آداب مذهبی، جهان‌های دیگر (بهشت و جهنم)، سرنوشت و انباشت لیاقت یا بدبختی را از طریق انجام برخی اعمال، منکر می‌شود. چارواکا همچنین استفاده از دلایل ماوراءالطبیعه برای توصیف پدیده‌های طبیعی را رد می‌کند. از نظر آن، همهٔ پدیده‌های طبیعی خود به خود از سرشت ذاتی اشیا ناشی می‌شوند. خودآگاه و زندگی پس از مرگ. چاروکا اعتقادی به کارما، تولد دوباره یا زندگی پس از مرگ نداشت. از این دیدگاه، تمام صفاتی که نشان‌دهنده یک فرد هستند، مانند لاغری، چاقی و غیره، در بدن او قرار دارند. سروسِدهانت سنگرهه () "موقعیت
بدن او قرار دارند. سروسِدهانت سنگرهه () "موقعیت چارواک" را به شرح زیر بیان می‌کند، لذت. چارواکا معتقد بود که لذت حسی مشکلی ندارد. از آنجا که لذت بدون رنج غیرممکن است، چارواکا بیان می‌کرد که خرد در این است که تا جای ممکن لذت برد ولی از رنج بردن بر حذر ماند. برخلاف بسیاری از فلسفه‌های هندی در آن زمان، چارواکا از ترس رنج بردن به ریاضت یا رد لذت علاقه نداشت و چنین استدلال‌هایی را احمقانه قلمداد می‌کرد. دانشمند بهاتاچاریا معتقد است که عقیده رایج مبنی بر اینکه «همه ماتریالیست‌ها چیزی نیستند جز افرادی احساس‌گرا»،
ماتریالیست‌ها چیزی نیستند جز افرادی احساس‌گرا»، یک تصور غلط است؛ چنان‌که چارواکا مثال نقضی بر این باورست. مدیریت عمومی. "آئین اکبری" توسط ابوالفضل علامی، مورخ معروف دربار اکبرشاه، نوشته شد. او از هم‌اندیشی فیلسوفان همه آیین‌ها، که در سال ۱۵۷۸ در دربار اکبر جمع شده‌بودند، برای نوشتن کتابش بهره برد. این گزارش توسط وینسنت اسمیت، مورخ، در مقاله خود با عنوان «معلمان جین اکبر» آورده شده‌است. گفته می‌شود شاید برخی از متفکران چارواکا در این همایش شرکت کرده بوده باشند. ابوالفضل علامی تحت عنوان «ناستیکه» به کارهای
ابوالفضل علامی تحت عنوان «ناستیکه» به کارهای خوب، برنامه‌های مدیریتی و رفاهی عالمانه اشاره کرده‌است که مورد تأکید قانون‌گذاران چارواکا بوده‌است. سومادوا همچنین روش چارواکا را برای شکست دادن دشمنان ملت ذکر کرده‌است.
گیتانجالی رائو (زاده ۲۴ نوامبر ۲۰۰۵) مخترع، نویسنده، دانشمند و مروج STEM آمریکایی-هندی است. وی در سال ۲۰۱۷ برنده مسابقه Discovery Education 3M Young Scientist شد. او به دلیل ابتکاراتش به عنوان "فوربر" ۳۰ زیر ۳۰ سال شناخته شد. وی به دلیل نوآوری‌ها و «کارگاه‌های نوآوری» خود که در سراسر جهان برگزار می‌کند، در سال ۲۰۲۰ مبتکر جوان برتر "تایم" لقب گرفت. "تایم" جلد ۴ دسامبر ۲۰۲۰ خود، رائو را به عنوان «کودک سال» معرفی کرد. اوایل زندگی. گیتانجالی اهل لان تری، کلرادو است. او می‌خواهد ژنتیک و همه‌گیرشناسی را در مؤسسه
است. او می‌خواهد ژنتیک و همه‌گیرشناسی را در مؤسسه فناوری ماساچوست بخواند. او همچنین در مورد عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها صحبت کرده‌است.
ترس از خدا به ترس یا احساس خاص احترام، خشوع و تسلیم در برابر خدا گفته می‌شود. پیروان ادیان توحیدی ممکن است از قضاوت الهی، جهنم یا قدرت مطلق خداوند بترسند. مسیحیت. در عهد جدید، ترس با استفاده از کلمه یونانی φόβος ("فوبوس"، "ترس / وحشت") توصیف شده‌است و تنها در یک مورد θεοσέβεια (تئوسبیا) استفاده شده. این اصطلاح اخیر می‌تواند به معنای ترس از قضاوت خداوند باشد. با این حال، از دیدگاه الهیات، «ترس از خداوند» چیزی بیش از ترس ساده را در بر می‌گیرد. رابرت بی استریمپل می‌گوید: «همگرایی میان هیبت، احترام، پرستش، عزت،
می‌گوید: «همگرایی میان هیبت، احترام، پرستش، عزت، پرستش، اعتماد به نفس، شکرگزاری، عشق و البته ترس، وجود دارد.» در برخی ترجمه‌های جایگزین امروزی، گاه از عبارت «احترام» به جای «ترس» استفاده می‌شود. اسلام. "تقوا" اصطلاحی اسلامی برای آگاهی و شناخت نسبت به خدا، حقیقت و واقعیت عقلانی است و «تقوا، با ریشه لغوی "وَقَیَ"به معنی خویشتن‌داری در پیشگاه خدا» است. این مفهوم غالباً در قرآن یافت می‌شود. "المتقین" به کسانی گفته می‌شود که "تقوی پیشه می‌کنند" یا به قول ابن‌عباس «مؤمنانی هستند که از شرک اجتناب می‌کنند و مطیع
«مؤمنانی هستند که از شرک اجتناب می‌کنند و مطیع خدا هستند.» یهودیت. کلمات عبری יִרְאַ֣ת ("yir'aṯ") و פחד ("p̄aḥaḏ") معمولاً برای توصیف ترس از خدا / ال / یهوه استفاده می‌شوند . بهای بن پاقودا دو نوع ترس را نام می‌برد؛ که "ترس از مجازات" دون‌تر و "ترس از جلال [هیبت الهی]" باارزش‌تر، هستند. ابراهیم بن داود بین "ترس از آسیب" (مشابه ترس از گزش مار یا مجازات پادشاه) و "ترس از بزرگی و جلال" تفاوت قائل شده. میمونیدس ترس از خدا را به عنوان یک امر مثبت دسته‌بندی کرده، به عنوان احساس کم‌اهمیتی انسان ناشی از تأمل در
به عنوان احساس کم‌اهمیتی انسان ناشی از تأمل در "اعمال و آفرینش‌های بزرگ و شگفت آور" خدا. بهائیت. در آیین بهائی، «قلب باید از هر نوع خودخواهی و شهوت مقدس شود، زیرا سلاح‌های یگانداران و مقدسین ترس از خدا بوده و هست.»
زیخرهایتس‌پولیتزای که اغلب به صورت کوته‌نوشت SiPo ("سیپو") نامیده می‌شود، اصطلاحی بود که در آلمان برای پلیس امنیت استفاده می‌شد. این نام در رژیم نازی برای اشاره به سازمان‌های امنیتی تحقیقات سیاسی و جنایی دولت به کار می‌رفت. این نیرو توسط ادغام نیروهای گشتاپو (پلیس مخفی دولت) و "کریمینال‌پولیتزای" (پلیس جنایی؛ Kripo) میان سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۹ ساخته شد. به عنوان سازمانی رسمی، SiPo در سال ۱۹۳۹ بخشی از اداره اصلی امنیت رایش شد، اما اصطلاح "زیخرهایتس‌پولیتزای" همچنان تا پایان جنگ جهانی دوم در اروپا به صورت
همچنان تا پایان جنگ جهانی دوم در اروپا به صورت غیررسمی مورد استفاده قرار می‌گرفت.
جان تیلور دیسموکس هنرمندی است که آثار وی در رسانه‌های مختلف منتشر شده‌است. زندگی‌نامه. جان تیلور دیسموکز کار خود را به عنوان طراح عکس برای مجله‌ها و روزنامه‌ها در شهری از هالیوود، یعنی کالیفرنیا آغاز کرد. دیسموکز شرکت JTD و همکاران را در سال ۱۹۸۵ تأسیس کرده بود. این شرکت زمانی تأسیس شد که فناوری کامپیوتر شروع به تصرف این صنعت کرد. جان تیلور دیسموکز هنر خود را از طریق مؤسسه ای که مشهور است به مرکز دانشکده طراحی هنر که در پاسادنای کالیفرنیا واقع شده‌است، فرا گرفت. آثار. از نقاشی‌های او به عنوان جلد آلبوم ضبط،
آثار. از نقاشی‌های او به عنوان جلد آلبوم ضبط، پوستر فیلم، و جلد رمان گرافیکی استفاده شده‌است. کارهای وی همچنین شامل تصویربرداری رایانه ای دو بعدی و سه بعدی است.
وظیفه‌شناسی یا وجدانی‌بودن، یک نظریه صفت است که نشان‌دهنده‌ی دقیق و مراقب بودن یا سختکوش بودن است. وظیفه‌شناسی، تلویحا به معنی تمایل به انجام هر کار به طور خوب و نیز جدی گرفتن وظایف خود در برابر دیگران است. برخلاف کسانی که کارها را و بی‌‎نظمند، افراد وظیفه‌شناس به بهینه بودن و مرتب و منظم بودن گرایش دارند و اغلب کارآمد و سازمان یافته‌اند. این افراد اغلب دارند، شجاعانه عمل می‌کنند و هدفشان رسیدن به است. رفتار آنها برنامه‌ریزی‌شده است و نه بی‌حساب و کتاب؛ و اغلب قابل اعتماد هستند. این ویژگی شخصیتی، در
و اغلب قابل اعتماد هستند. این ویژگی شخصیتی، در ویژگی‌های رفتاری‌ای مانند و رفتار سیستماتیک خودش را نشان می‌دهد. ویژگی‌های رفتاری دیگری مانند مواظب‌بودن، دقیق‌بودن و ژرف‌نگری (تمایل به فکر کردنِ با دقت، قبل از انجام کار) نیز از این دست‌ هستند. وظیفه‌شناسی، هم در مدل شخصیتی پنج عاملی و هم در ، یکی از پنج ویژگی شخصیتی است و جنبه‌ای از آن چیزی است که در گذشته به آن، گفته می‌شد. افراد وظیفه‌شناس، عموما سخت‌کوش و قابل اعتماد هستند. آنها همچنین معمولا تطابق‌پذیر هستند. در حالت افراطی، افراد وظیفه‌شناس، ممکن است
هستند. در حالت افراطی، افراد وظیفه‌شناس، ممکن است "اعتیاد به کار"، کمال‌گرا و دارای باشند. افرادی که از نظر وظیفه‌شناسی، امتیاز کمتری می‌گیرند، اغلب بی‌خیال‌تر هستند، کمتر هدفمند هستند و کمتر موفقیت-محور هستند و همچنین با احتمال بیشتری درگیر رفتارهای ضداجتماعی و جنایی می‌شوند.‌ مدل‌های شخصیتی. وظیفه‌شناسی یکی از پنج بعد اصلی در مدل پنج عاملی برای شخصیت است که علاوه بر وظیفه‌شناسی شامل برون‌گرایی، روان‌رنجوری، بازبودن و توافق‌پذیری (با سرواژه‌ی OCEAN به معنای اقیانوس در زبان انگلیسی) است. دو مورد از بسیاری
اقیانوس در زبان انگلیسی) است. دو مورد از بسیاری از که این ویژگی‌ها را ارزیابی می‌کنند عبارتند از: که توسط کاستا و مک‌کری تهیه شده است و آزمون "نئو آی‌پی‌آی‌پی گلدبرگ" که به آن مخزن بین‌المللی پرسشنامه‌ی آزمون شخصیت گلدبرگ هم گفته می‌شود. بر اساس این مدل‌ها، وظیفه‌شناسی به جای یک رده‌ از افراد، به عنوان یک بعد پیوسته از شخصیت در نظر گرفته می‌شود. در چارچوب نئو، برای وظیفه‌شناسی، شش وجه در نظر گرفته می‌شود: مدل‌های دیگر، مجموعه‌ای کوچکتر از دو "جنبه" را نشان می‌دهند: و سخت‌کوشی. این دو جنبه، سطح متوسطی از
می‌دهند: و سخت‌کوشی. این دو جنبه، سطح متوسطی از سازمان‌یافتگی را نشان می‌دهند. به این معنی که منظم و مرتب بودن، با میل به نگه داشتن چیزها به صورت و سازمان‌یافته مربوط دانسته می‌شود و سخت‌کوشی نیز با بهره‌وری و اخلاق‌کاری مرتبط دانسته می‌شود. از نظر رفتاری، وظیفه‌شناسی کم، همراه است با ناتوانی شخص در ایجاد انگیزه در خود، برای انجام کارهایی که به انجام آنها تمایل دارد. علاوه بر این، وظیفه‌شناسی با کنترل تکانه مرتبط است. سایر خصوصیات شخصیتی (برون‌گرایی زیاد، توافق‌پذیری کم، باز بودن زیاد و روان‌رنجوری زیاد)
توافق‌پذیری کم، باز بودن زیاد و روان‌رنجوری زیاد) نیز با این رفتار پیچیده مرتبط هستند. وظیفه‌شناسی در کنار سطوح پایین باز بودن، یکی از نشان‌دهنده‌هایِ شخصیتیِ محافظه‌کاریِ سیاسی نیز هست. مدل‌های دیگر شخصیت مانند ِ نیز شامل وظیفه‌شناسی هستند. در این مدل، وظیفه‌شناسی، هم با خودگردانی و هم با پایداری مرتبط دانسته شده است. وظیفه‌شناسی، شامل ویژگی‎‎‎‎‎‎‎‎‎های رفتاری و کمال‌گرایی در مدل کتل است. وظیفه‌شناسی، با تکانه‌ای در زاکرمن نیز رابطه‌ی معکوس دارد. در اغلب آزمون‌های خودارزیابیِ یکپارچگی، که توسط شرکت‌های
آزمون‌های خودارزیابیِ یکپارچگی، که توسط شرکت‌های مختلف از کارمندان آینده گرفته می‌شود، ویژگی‌های شخصیتی مرتبط با وظیفه‌شناسی ارزیابی می‌شوند. ریشه‌ها. عباراتی مانند "سخت کوش"، "قابل اعتماد" و "با پشتکار"، جنبه‌های مطلوبِ منشِ یک فرد را توصیف می‌کنند. از آنجا که زمانی اعتقاد بر این بود که ارزیابیِ وظیفه‌شناسی، یک ارزیابیِ اخلاقی است، این ویژگی به عنوان یک ویژگی روانیِ واقعی، نادیده گرفته می‌شد. در حال حاضر، واقعیتِ تفاوت‌های فردی از نظر وظیفه‌شناسی، با مطالعه‌ی توافق‌نظر بین مشاهده کننده‌های متفاوت، مشخص
توافق‌نظر بین مشاهده کننده‌های متفاوت، مشخص شده است. امتیازدهی‌های همتایان و متخصصان، خود‌اظهاری‌های افراد در مورد میزان وظیفه‌شناس بودنشان را تایید می‌کند. به علاوه، هم خوداظهاری‌ها و و هم ارزیابی ناظران از وظیفه‌شناسی یک فرد، دستاورد‌های فرد در زندگی واقعی مانند موفقیت تحصیلی را پیش‌بینی می‌کنند. در بیشتر طول قرن بیستم، روانشناسان معتقد بودند که ویژگی‌های شخصیتی را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: خلق و خوی (مزاج) و . قبلا تصور می‌شد که ویژگی‌های خلق و خوی، به ویژگی‌های زیست شناسی وابسته است، در حالی که
به ویژگی‌های زیست شناسی وابسته است، در حالی که ویژگی‌های منش یا در دوران کودکی و یا در طول زندگی فرا گرفته می‌شوند. با ظهور مدل پنج عاملی (با سرواژه‌ی FFM)، متخصصان ژنتیکِ رفتار، مطالعات منظمی را در مورد طیف وسیعی از ویژگی‌های شخصیتی، آغاز کردند و به زودی مشخص شد که هر پنج عامل، به طور قابل توجهی ارثی هستند. دوقلوهای یکسان، حتی وقتی در بدو تولد از هم جدا شده و جدا از هم بزرگ شده بودند، ویژگی‌های شخصیتی بسیار مشابهی را نشان می‌دادند و این موضوع، هم برای ویژگی‌های منش و هم برای ویژگی های خلق و خوی، به یک
منش و هم برای ویژگی های خلق و خوی، به یک اندازه صادق بود. از این رو می‌توان گفت والدین و اجتماعات بر نحوه‌ی بروز وظیفه‌شناسی تأثیر می‌گذارند، اما ظاهرا بر میزان آن تأثیری ندارند. اندازه‌گیری. سطح وظیفه‌شناسی شخص، معمولا با استفاده از معیارهای خود‌اظهاری ارزیابی می‌شود، هرچند از گزارش‌های همتایان و مشاهده‌ی شخص ثالث نیز می‌توان استفاده کرد. معیارهای خوداظهاری یا "واژگانی" هستند یا "بیانی". تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام معیار از کدام نوعِ خوداظهاری در تحقیق استفاده شود، با ارزیابیِ خصوصیاتِ روان سنجی و
استفاده شود، با ارزیابیِ خصوصیاتِ روان سنجی و محدودیت‌هایِ زمانی و مکانی مطالعه، انجام می‌شود. معیارهای واژگانی. "" از صفت‌های فردی‌ای که نشانگر ویژگی‌های شخصیتی وظیفه‌شناسی باشند، مانند کارآمدی و سیستماتیک بودن استفاده می‌کنند و در کارهای تحقیقاتی، از نظر میزان استفاده از فضا و زمان، بسیار کارآمد هستند. گُلدبِرگ در سال ۱۹۹۲، به عنوان بخشی از نشانگرهای ۱۰۰ کلمه‌ایِ پنج ویژگیِ اصلیِ شخصیتش، یک معیار ۲۰ کلمه‌ای ایجاد کرد. ساسییِر (به انگلیسی: Saucier) در سال ۱۹۹۴، به عنوان بخشی از نشانگرهای کوچک ۴۰
در سال ۱۹۹۴، به عنوان بخشی از نشانگرهای کوچک ۴۰ کلمه‌ای‌اش، یک معیار ۸ کلمه‌ایِ خلاصه‌تر تهیه کرد. تامپسون (به انگلیسی: Thompson) در سال ۲۰۰۸ به‌طور سیستماتیک، این نشانگرها را مورد بازنگری و بهبود قرار داد تا یک معیار ۴۰ کلمه‌ای با اعتبار و قابلیت اطمینان بیشتر در هر دو جمعیت آمریکایی و غیر آمریکایی، تهیه کند که به آن، نشانگرهای کوچک انگلیسی بین‌المللی (به انگلیسی: International English Mini-Markers) می‌گویند. قابلیت اطمینان داخلی اندازه‌گیری وظیفه‌شناسی برای افرادی که انگلیسی، زبان مادری آنهاست، ۰٫۹۰ و
برای افرادی که انگلیسی، زبان مادری آنهاست، ۰٫۹۰ و برای انگلیسی زبانانی که انگلیسی، زبان مادری آنها نیست، ۰٫۸۶ گزارش شده‌است. بیانی. "معیارهای بیانی" اغلب از کلمات بیشتری استفاده می‌کنند و از این رو، در ابزارهای تحقیقی بیشتری به کار می‌روند و برای تکمیل، از پاسخ‌دهندگان زمان بیشتری می‌گیرند. در این معیارها، از پاسخ دهندگان سوال می‌شود كه به عنوان مثال، چقدر فراموش می‌كنند كه چیزها را به جای مناسب خود برگردانند، یا چقدر مراقب هستند كه از اشتباه دوری كنند. در مردم آمریکای شمالی، برخی از معیارهای بیانی ارزیابی
آمریکای شمالی، برخی از معیارهای بیانی ارزیابی وظیفه‌شناسی، نسبت به معیارهای واژگانی، دارای خصوصیات روان‌سنجی مشابهی هستند، اما عموماً اثرات رشد ، باعث می‌شود که آنها برای استفاده در جوامع دیگر مناسب نباشد. به عنوان مثال، فهمیدن معنی عبارات موجود در زبان انگلیسی محاوره‌ای آمریکای شمالی، مانند کلمه‌ی "اغلب" در جمله‌ای مانند ""اغلب فراموش می‌کنم که چیزها را در جای مناسب خود قرار" بدهم" یا کلمه‌ی مراقب در جمله‌ای مانند "مراقبم تا اشتباه نکنم" می‌تواند برای انگلیسی زبانان غیربومی سخت باشد. با توجه به چنین
انگلیسی زبانان غیربومی سخت باشد. با توجه به چنین موضوعاتی، به نظر می‌رسد که ممکن است که معیارهایی که اعتبارشان در سطح بین المللی سنجیده شده باشد، برای تحقیقات در مورد مردم غیر آمریکای شمالی مناسب‌تر باشد. رفتار. رشد. در حال حاضر، اطلاعات کمی در مورد وظیفه‌شناسی در کودکان خردسال شناخته شده است؛ چرا که پرسشنامه‌های خوداظهاری که به طور معمول برای ارزیابی وظیفه‌شناسی به کار می‌رود، برای آن گروه سنی مناسب نیست. با این حال، احتمالاً در سنین پایین، از این نظر بین افراد تفاوت وجود دارد. به عنوان مثال، این موضوع
افراد تفاوت وجود دارد. به عنوان مثال، این موضوع شناخته شده است که برخی از کودکان دچار اختلال کم‌توجهی/بیش‌فعالی (ADHD) هستند که اختلالی است که تا حدی با مشکلات تمرکز، سازماندهی و پایداری مشخص می‌شود که همگی صفاتی هستند که به وظیفه‌شناسی مربوط می‌شوند. (لازم به ذکر است که ADHD ممکن است با افزایش سن از بین نرود؛ با این حال هنوز مشخص نیست که چگونه اختلالات تکاملی عصبی مانند ADHD و اوتیسم با رشد وظیفه‌شناسی و سایر ویژگی‌های شخصیتی ارتباط دارد.) مطالعات طولی و مقطعی نشان می‌دهد که وظیفه‌شناسی در میان نوجوانان،
نشان می‌دهد که وظیفه‌شناسی در میان نوجوانان، نسبتاً کم است، اما بین سن ۱۸ تا ۳۰ سالگی افزایش می‎یابد. تحقیقات همچنین نشان داده است که وظیفه‌شناسی، به طور کلی با افزایش سن از ۲۱ تا ۶۰ سال افزایش می‌یابد‎، اگرچه سرعت این افزایش، کم است. در طول عمر، تفاوت‌های فردی نیز به شدت حفظ می‌شوند، به این معنی که یک جوان ۳۰ ساله‌ی محتاط، آراسته و باتدبیر، احتمالاً به یک پیرمرد ۸۰ ساله‌ی محتاط، آراسته و باتدبیر تبدیل می‌شود. زندگی روزمره. افرادی که از نظر ویژگی وظیفه‌شناسی، نمره‌ی بالایی کسب می‌کنند، در خانه و دفتر کار
نمره‌ی بالایی کسب می‌کنند، در خانه و دفتر کار خود، نظم بیشتری دارند و کمتر به هم ریخته هستند. به عنوان مثال، کتاب‌های خود را بر اساس حروف الفبا یا بر اساس موضوع در قفسه‌ی کتاب دسته‌بندی و مرتب می‌کنند، نه اینکه آنها را در اتاق پراکنده کنند. لباس خود را به جای اینکه روی زمین بیاندازند، اغلب به صورت تا شده و در کشوها یا کمدها می‌چینند. وجود برنامه‌ریزی و لیست کارها نیز از نشانه‌های وظیفه‌شناسی است. خانه‌های افراد وظیفه‌شناس نسبت به افرادی که کمتر از این ویژگی برخوردار هستند، اغلب روشنایی بیشتری دارد. به
برخوردار هستند، اغلب روشنایی بیشتری دارد. به تازگی، ده رفتاری که به شدت با وظیفه‌شناسی مرتبط بودند، به ترتیب زیر از نظر علمی دسته‌بندی شده‌اند (عدد انتهای هر رفتار، ضریب همبستگی است؛ عدد منفی به این معنی است که وظیفه‌شناسی احتمال بروز رفتار را کمتر می‌کند): عملکرد دانشگاهی و محل کار. وظیفه‌شناسی به طور مهمی با عملکرد تحصیلی موفق در دانشجویان و عملکرد کاری در بین مدیران و کارکنان مربوط است. سطوحِ پایینِ وظیفه‌شناسی، به شدت با تعلل ارتباط دارد. مقدار قابل توجهی از تحقیقات نشان می‌دهند که وظیفه‌شناسی با
توجهی از تحقیقات نشان می‌دهند که وظیفه‌شناسی با عملکرد در محیط کار، در حد متوسط تا زیاد رابطه‌ی مثبت دارد. در حالی که در واقع، پس از در نظر گرفتن توانایی عمومی ذهنی، چهار ویژگی دیگر از پنج ویژگی بزرگ شخصیتی، کمکی به پیش‎بینی موفقیت شغلی نمی‎کنند. کارمندان وظیفه‌شناس، معمولاً قابل اعتماد‌تر، با انگیزه‌تر و سخت‌کوش‌تر هستند. آنها همچنین غیبتِ کمتر و کمتری دارند؛ رفتارهایی مانند سرقت و درگیری با سایر کارمندان. علاوه بر این موضوع، وظیفه‌شناسی تنها ویژگی شخصیتی است که در تمام گروه‌های شغلی، با عملکرد ارتباط
است که در تمام گروه‌های شغلی، با عملکرد ارتباط دارد. با این وجود، توافق‌پذیری و ثبات عاطفی نیز ممکن است مهم باشند؛ به ویژه در مشاغلی که به میزان قابل توجهی به تعامل اجتماعی با دیگران نیاز دارند. با اینکه پیروی از قانون، یک ویژگی رفناری مربوط با وظیفه‌شناسی است، از بین انواع مدیر و رهبر، مدیران ارشد، پایین‌ترین سطح پیروی از قانون را از خود نشان می‌دهند. لازم به ذکر است که وظیفه‌شناسی همیشه با ارتباط مثبتی ندارد و گاهی اوقات، این رابطه معکوس است. تندرستی ذهنی. به طور کلی، وظیفه‌شناسی با تندرستی ذهنی، به ویژه
به طور کلی، وظیفه‌شناسی با تندرستی ذهنی، به ویژه رضایت از زندگی، رابطه‌ی مثبت دارد. بنابراین افراد بسیار وظیفه‌شناس نسیت به کسانی که کمتر از این ویژگی برخوردار هستند، اغلب از زندگی خود راضی‌تر (شادتر) هستند. اگرچه وظیفه‌شناسی به طور کلی یک ویژگی مثبت تلقی می‌شود، تحقیقات اخیر نشان داده است که در برخی شرایط ممکن است وظیفه‌شناسی برای تندرستی مضر باشد. در یک مطالعه‌ی آینده‌نگرانه بر روی ۹۵۷۰ نفر در طی چهار سال، افراد بسیار وظیفه‌شناس، در صورت بیکاری بیش از دو برابر بیشتر متحمل رنج شدند. محققان اظهار داشتند که
بیشتر متحمل رنج شدند. محققان اظهار داشتند که علت این رنج ممکن است این باشد که افراد وظیفه‌شناس بیکاری خود را به دلایلی نسبت می‌دهند که با دیگر افراد متفاوت است و یا پس از شکست، واکنش‌های شدیدتری را تجربه می‌کنند. این یافته با دیدگاه‌هایی سازگار است که هیچ ویژگی شخصیتی را ذاتاً مثبت یا منفی نمی‌دانند، بلکه نتیجه‌ی ویژگی‎های شخصیتی را وابسته به موقعیت و اهداف و انگیزه‌های همزمان می‌دانند. پیامدهای مشکل‌ساز زندگی. وظیفه‌شناسی پایین با رفتارهای ضداجتماعی و جنایی و همچنین بیکاری، بی‌خانمانی و زندانی شدن مرتبط
و همچنین بیکاری، بی‌خانمانی و زندانی شدن مرتبط است. وظیفه‌شناسی پایین و توافق‌پذیری پایین در کنار هم با سو مصرف مواد نیز مرتبط است. افرادی که از نظر وظیفه‌شناسی در سطح پایینی هستند، در پس‌انداز پول مشکل دارند و نسبت به افراد وظیفه‌شناس، شیوه‌های استقراض متفاوتی دارند. وظیفه‌شناسی بالا با برنامه‌ریزی دقیق‌تر سفرهای خرید و تعداد کمتر خرید تکانه‌ای کالاهای غیر ضروری همراه است. مشخص شده است که وظیفه‌شناسی با تجارت و جرایم یقه‌سفید رابطه‌ی مثبت دارد. سلامتی و طول عمر. بنا بر یک مطالعه‌ی ادامه‌دار ۸۰ ساله که از
عمر. بنا بر یک مطالعه‌ی ادامه‌دار ۸۰ ساله که از سال ۱۹۲۱ توسط لوئیس ترمن (روانشناس ) بر روی بیش از ۱۵۰۰ نوجوان با استعداد در کالیفرنیا آغاز شده است، "قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌ی زندگی طولانی، وظیفه‌شناسی بوده است." توجه به رفتارهای خاصِ مرتبط با وظیفه‌شناسیِ پایین، ممکن است بتواند تأثیر آن را بر طول عمر توضیح دهد. نه (۹) رفتار مختلفی که از مهم‌ترین دلایل مرگ و میر است - یعنی مصرف الکل‎، بی‌نظمی در غذا خوردن (از جمله چاقی)‎، مصرف مواد مخدر‎، ورزش نکردن، ، رانندگی پرخطر، مصرف دخانیات، خودکشی و خشونت - همه با
پرخطر، مصرف دخانیات، خودکشی و خشونت - همه با ضعف وظیفه‌شناسی پیش‌بینی شده است. رفتارهای سالم، به جای اینکه با وجه کنترل تکانه‎ی وظیفه‌شناسی، همبسته باشند، با عرفی بودنِ رابطه، همبستگی بیشتری دارند. ظاهراً، هنجارهای اجتماعی بر بسیاری از رفتارهای مربوط به سلامتی، مانند رژیم غذاییِ سالم و ورزش، عدم استعمال دخانیات و اعتدال در نوشیدن الکل، تأثیر می‌گذارند و افراد بسیار وظیفه‌شناس، بیشترین حدِ پایبندی به رعایت این هنجارها را دارند. علاوه بر این، وظیفه‌شناسی، با رفتارهای مزتبط با سلامتی، مانند مراجعه منظم به
با رفتارهای مزتبط با سلامتی، مانند مراجعه منظم به پزشک، بررسی دستگاه‌های هشدار دهنده‌ی دود و رعایت رژیم‌های دارویی، ارتباط مثبت دارد. چنین رفتارهایی ممکن است سلامتی را حفظ کنند و از بیماری جلوگیری کنند. روابط. کیفیت رابطه، با سطح وظیفه‌شناسیِ هر دو شریک زندگی ارتباط مثبت دارد و در افراد بسیار وظیفه‌شناس، احتمال طلاق کمتر است. وظیفه‌شناسی با نرخ پایین‎تری با رفتارهایی همراه است که با طلاق مربوط دانسته می‌شود؛ مانند روابط خارج از ازدواج، همسرآزاری و سو مصرف الکل. رفتارهای وظیفه‌شناسانه، ممکن است تأثیر