payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صلاح‌الدین فاسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
طارق بن شروده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
یاسین الشماخی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
نویسنده سارق یک فیلم کمدی جنسی بریتانیایی محصول سال ۱۹۷۳ با بازی دیوید واربک، دایان کین، و کریستوفر بیگینس است. این اثر نخستین فیلم مارتین کمبل در مقام کارگردان بود.
آدم رجایبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس و باشگاه فوتبال بنزرتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
خالد القربی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المعب تونس، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه ورزشی الوکره، باشگاه ورزشی السیلیه، و باشگاه فوتبال الرجا اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
سهیل بن راضیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپرانس تونس، باشگاه فوتبال ویدزف ووچ، باشگاه فوتبال بنزرتی، و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
درجه‌های نیروهای مسلح جمهوری تاجیکستان سامانه‌ای منظم برای تشخیص سلسله مراتب در نیروهای مسلح تاجیکستان است. درجه‌بندی نظامی نیروهای مسلح تاجیکستان بازمانده از ارتش اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و همسان با درجه‌های نیروهای مسلح روسیه است. تاجیکستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی نام روسی درجه‌های نظامی را نگه داشت. این درجه‌ها را مجلس نمایندگان تاجیکستان به شرح ذیل مقرر کرده است: &lt;noinclude&gt; فارسی‌سازی درجه‌های نظامی تاجیکستان. وزارت دفاع تاجیکستان در سال ۱۳۹۷ خواستار فارسی‌سازی درجه‌های نظامی
در سال ۱۳۹۷ خواستار فارسی‌سازی درجه‌های نظامی نیروهای مسلح این کشور شد و از کمیته زبان واصطلاحات تاجیکستان درخواست کرد برابرهایی فارسی برای درجه‌های نظامی روسی پیشنهاد کند. امید جیهانی، عضو کارگروه مشترک واژه‌گزینی کمیتهٔ زبان و اصطلاحات و وزارت دفاع تاجیکستان، اصطلاحات ارتش، سپاه، لشکر، گند، هنگ، گردان، وشت، تهم، رده و گروه را به ترتیب به جای وام‌واژه‌های روسی "ارمیه" ("армия")، "کارپوس" ("корпус")، "دیویزیه" ("дивизия")، "بریگده" ("бригада")، "پالک" ("полк")، "بتلیان" ("батальон")، "راته" ("рота")،
("полк")، "بتلیان" ("батальон")، "راته" ("рота")، "وزواد" ("взвод")، "آتدیلینیه" ("отделение") و "زوینا" ("звено") پیشنهاد کرد. وی همچنین از این اصطلاحات برای فرماندهان این یگان‌های ارتشی، به ترتیب، درجه‌های ارتش‌سالار، سپه‌سالار، لشکرسالار، گندسالار، سرهنگ، سرگرد، سروان، تهم‌آرا، رزم‌آور و رزم‌یوز را پیشنهاد کرد، که از اصطلاحات و القاب و مناصب نظامی دوران اشکانیان، ساسانیان، سامانیان و درجه‌های نیروهای مسلح ایران برگرفته یا از روی آنها ساخته شده‌اند. کمیته زبان و اصطلاحات با پیروی از اصول تاریخ‌گرایی،
زبان و اصطلاحات با پیروی از اصول تاریخ‌گرایی، تداوم، یکسان‌سازی و استانداردسازی اصطلاحات نظامی بین کشورهای فارسی‌زبان، در سال ۲۰۱۸ از وزارت دفاع جمهوری تاجیکستان دعوت کرد تا نام تشکیلات را به نام‌های تاریخی واحدها را به شرح زیر احیا کند: بر اساس این واقعیت که در زبان تاجیکی، درجات نظامی به‌طور سنتی از نام واحدها و تشکیلات گرفته می‌شوند، سیستم درجات نظامی زیر برای نیروهای مسلح تاجیکستان پیشنهاد شد: سیستم پیشنهادی رتبه‌بندی نظامی تاجیکستان به شورای امنیت ملی تاجیکستان ارسال شد. تاریخچهٔ درجه‌های نظامی در
تاجیکستان ارسال شد. تاریخچهٔ درجه‌های نظامی در ایران باستان. ارتش ایران باستان از چندین گروه‌بندی قابل کنترل تحت فرماندهی یک نفر تشکیل شده بود. این گروه‌بندی‌ها مبتنی بر سیستم شمارش دهدهی بود. برای مثال در ارتش هخامنشیان کوچک‌ترین یگان از ۱۰ نفر سرباز تشکیل شده بود که به آن دَثه ( «دهه») می‌گفتند و فرمانده آن یک دثه‌پَتی ( «ده‌بد») بود. پس از آن یگان ۱۰۰ نفری بود که به آن ثتَه ( «صده») می‌گفتند و فرمانده آن یک ثته‌پتی ( «صدبد») بود. یک یگان ۱۰۰۰ نفره هزاره () نام داشت که فرمانده آن هزاره‌پتی ( هزاربد)
() نام داشت که فرمانده آن هزاره‌پتی ( هزاربد) خوانده می‌شد و یک یگان ۱۰٬۰۰۰ نفری بَیوَره () نامیده می‌شد که فرمانده آن یک بیوره‌پتی ( «بیوربد») بود. کل نیروهای مسلح هخامنشیان سپاده ( «سپاه») و فرمانده کل نیروهای مسلح سپاده‌پَتی ( «سپاهبد») خوانده می‌شدند. در زمان اشکانیان نیز نیروهای مسلح سپاذ () و فرمانده کل نیروهای مسلح سپاذبد () خوانده می‌شدند. اما در سپاه اشکانیان صده‌ها «وَست» ()، هزاره‌ها «درفش» () و بَیوَره‌ها «گُند» () نامیده می‌شدند. فرماندهان این یگان‌ها «وست‌سالار» ()، «درفش‌سالار» () و «گند
یگان‌ها «وست‌سالار» ()، «درفش‌سالار» () و «گند سالار» () نامیده می‌شدند. در زمان ساسانیان نیز سپاه () بر پایه سیستم شمارش دهدهی گروهبندی می‌شد، فرمانده آن سپاهبد () خوانده می‌شد. دهه‌ها رده () و صده‌ها تَهم () نامیده و فرمانده آن تهم‌دار () خوانده می‌شدند. یگان‌های ۵۰۰ نفره «وَشت» () و فرمانده آن وشت سالار () نام داشته‌اند. یک یگان ۱۰۰۰ نفره درفش () نام داشت که فرمانده آن درفش سالار () خوامده می‌شد و یک یگان ۵٬۰۰۰ نفری گند () نامیده می‌شد که فرمانده آن یک گندسالار () بود.
فرانکو اسکولیو (به ؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل ایتالیا بود.
محمد طرابلسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی و باشگاه فوتبال المعب تونس اشاره کرد.
سه چیز برای همه یک فیلم موزیکال و کمدی بریتانیای محصول سال ۱۹۷۵ به کارگردانی مارتین کمبل با بازی آدرین پستا، رابرت لیندسی، پل نیکلاس، ادوارد وودوارد و ریچارد بکینسیل است.
جان مک‌گین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسکاتلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هیبرنین، باشگاه فوتبال سنت میرن و باشگاه فوتبال استون ویلا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده‌است. دوران حرفه ای. فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳. جان مک گین در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳ برای باشگاه فوتبال سنت میرن در لیگ برتر فوتبال اسکاتلند بازی می‌کرد. او در۲۷بازی ۱گل زد و ۲پاس گل داد. جان مک گین توانست در این فصل قهرمان لیگ کاپ اسکاتلند شود. او تک گلش در این فصل را توانست در برابر باشگاه فوتبال
گلش در این فصل را توانست در برابر باشگاه فوتبال کیلمارناک بزند.سنت میلن در لیگ برتر فوتبال اسکاتلند در این فصل توانست یازدهم بشود. فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴. جان مک گین در این فصل۳۸بازی کرد، ۳گل زد و ۸پاس گل داد. فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵. او در این فصل هم در باشگاه فوتبال سنت میرن بازی کرد و در ۳۳بازی گلی نزد و تنها ۱پاس گل داد. فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۶. او این فصل با انتقالی ۱٫۱۶میلیون یورویی به باشگاه فوتبال هیبرنین منتقل شد. او ۵۲بازی کرد و توانست ۴گل بزند و ۹پاس گل داد. او با این تیم توانست جام حذفی اسکاتلند شود. فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷. جان مک
جام حذفی اسکاتلند شود. فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷. جان مک گین در ۳۷بازی ۵گل زد و ۱۰پاس گل داد. او در این فصل با باشگاه فوتبال هیبرنین قهرمان لیگ فوتبال اسکاتلند شد. فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸. ۴۳بازی، ۶گل و ۸پاس گل آمار او در این فصل بود. فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹. او در این فصل با ۳٫۱میلیون یورو به استون ویلا ملحق شد و در۴۸بازی ۹گل زد و ۱۲پاس گل داد تا بهترین بازیکن سال۲۰۱۹ استون ویلا شود. منابع. transfermarket
یوسف الزواوی (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی سابق فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بنزرتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
نولبرتو سولانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نیوکاسل یونایتد، باشگاه فوتبال استون ویلا، باشگاه فوتبال هارتل پول یونایتد، باشگاه فوتبال هال سیتی، باشگاه فوتبال لاریسا، باشگاه فوتبال لستر سیتی، باشگاه فوتبال وستهام یونایتد، و باشگاه فوتبال بوکا جونیورز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال پرو بازی کرده‌است.
محمد الناصر شوشان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
عبدالرزاق شحات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
عماد المیزوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده است.
اسکیمو نل همچنین به عنوان "تصنیف اسکیمو نلند" به عنوان "حماسه سکسی نل شیطان و دیک بزرگ" شناخته می‌شود، یک فیلم کمدی جنسی بریتانیایی محصول ۱۹۷۵ به کارگردانی مارتین کمبل و تهیه‌کنندگی استنلی لانگ است. روی کینیر، آنا کوئیل، کتی مانینگ، کریستوفر تیموتی، و مایکل آرمسترانگ در این فیلم هنرنمایی می‌کنند.
علی بن نجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
نورالدین بوسنینه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
مظهر بواب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
مراد رنین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
عادل السمیرانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال تونس بازی کرده‌است.
آناتولی استپانوویچ دیاتلوف (؛ ۳ مارس ۱۹۳۱–۱۳ دسامبر ۱۹۹۵) معاون مهندس ارشد نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل بود و سرپرست آزمایش ایمنی فاجعه‌آمیز که منجر به فاجعهٔ چرنوبیل (۱۹۸۶) شد. او در سال ۱۹۹۰ در جریان عفو عمومی دولت از زندان آزاد شد. دیاتلوف در سال ۱۹۳۱ در کراسنویارسک، جمهوری روسیه فدراسیون سوسیالیستی روسیه متولد شد. پدر و مادرش دهقانانی بودند که در نزدیکی رودخانه ینیسی زندگی می‌کردند قبل از پذیرش در مؤسسه مهندسی و فیزیک مسکو در سال ۱۹۵۹ به تحصیل در مدرسه حرفه‌ای و شغل برق کاری مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیلی،
و شغل برق کاری مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیلی، او در یک کارخانه کشتی سازی در Komsomolsk-on-Amur، در بخش نصب رآکتور به زیردریایی کار می‌کرد. در طی یک حادثه هسته‌ای، ۲۰۰ رم دوز هسته‌ای دریافت کرد. یک دوز که به‌طور معمول باعث عفونت خفیف، استفراغ، اسهال، خستگی و کاهش مقاومت در برابر عفونت می‌شود. همچنین پسر او در اثر لوسمی درگذشت. در سال ۱۹۷۳، او به پریپیت، جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین رفت تا در نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل که تازه تأسیس شده بود کار کند. تجربه چهارده ساله او در زمینه رآکتورهای دریایی در شرق
چهارده ساله او در زمینه رآکتورهای دریایی در شرق خاوری شوروی، باعث شد یکی از سه مدیر ارشد پایگاه چرنوبیل شود. او مسئول واحدهای سه و چهار بود. در تاریخ ۲۶ آوریل ۱۹۸۶، دیاتلوف یک آزمایش در رآکتور ۴ نیروگاه هسته‌ای را نظارت کرد، که منجر به بدترین تصادف در نیروگاه هسته‌ای در تاریخ شد. در طی تصادف، دیاتلوف در معرض دوز تابش قرار گرفت، که بعد از ۳۰ روز باعث مرگ در ۵۰٪ افراد می‌شود. با این حال، او جان سالم به در برد و به همراه نیکولای فومین و ویکتور بریوخانوف، دیاتلوف برای عدم اجرای قوانین ایمنی محاکمه شد. در سال
برای عدم اجرای قوانین ایمنی محاکمه شد. در سال ۱۹۸۷، این سه نفر به جز فومین به دلیل نقض قوانین ایمنی منجر به انفجار به ۱۰ سال زندان محکوم شدند. او بعد از سه سال مورد عفو گرفت. و یک کتاب نوشت که در آن ادعا کرد که طراحی ضعیف کارخانه، در درجه اول مسئول تصادف بود. در گزارش‌های بعدی معلوم شد کارکنان چرنوبیل را در صورت انجام ندادن تست در آن شب تهدید به اخراج کرده بود از جمله الکساندر آکیموف، که در ابتدا نقص در رآکتور همچنین خطاهای برنامه‌های امتحان را دید. آناتولی دیاتلوف در سال ۱۹۹۵ در اثر تشعشعات رادیواکتیو
دیاتلوف در سال ۱۹۹۵ در اثر تشعشعات رادیواکتیو چرنوبیل درگذشت. Dyatlov توسط پال ریتر در 2019 HBO Miniseries "چرنوبیل" و توسط راجر آلبورو در فاجعه انبساط سال ۲۰۰۶ بی‌بی‌سی": فاجعه هسته‌ای چرنوبیل تصویر شده‌است".
صابر طرابلسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد.
جاسم الخلوفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل تونس است.. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المعب تونس، باشگاه فوتبال بالمرسی، باشگاه فوتبال صفاقسی، و باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد.
تریسی اتکینسون (Tacy Atkinson ۳ ژوئیه ۱۸۷۰ – ۱ دسامبر ۱۹۳۷) یک مبلغ مذهبی مسیحی امریکائی با اصالت اسکاتلندی در سیلم، نبراسکا بدنیا آمد؛ و در زمان نسل‌کشی ارمنی‌ها در سیواس امپراتوری عثمانی سکونت داشت و شاهد نسل‌کشی ارمنی‌ها در جنگ جهانی اول بود. زندگی و کار. تریسی در ۳ ژوئیه ۱۸۷۰ در یک خانواده مسیحی اسکاتلندی در سیلم، نبراسکا بدنیا آمد. پس از استقلال ایرلند، بهمراه خانواده، به کانزاس رفت، و تا پایان تحصیلاتش در سطح دبیرستان، در ایندیپندنس، کانزاس ماند. او تحصیلات خود را در کالج پارک در پارکویل، میزوری ادامه
خود را در کالج پارک در پارکویل، میزوری ادامه داد. پس از یک سال تحصیل، در دانشگاه پارک، او بهمراه دوستانش به اورگن رفت. او به زندگی در این ایالت علاقه‌مند شد و تصمیم گرفت که آنجا زندگی کند. تریسی، موقعیت مناسبی را برای تحصیل و تدریس در این مقطع تحصیلی، پیدا کرد؛ و در اورگن، تحصیلات خود را ادامه داد، و در نهایت در سن ۲۹ سالگی، از در سال ۱۸۹۹ فارغ‌التحصیل شد. وقتی وی سی ساله بود، با یک تومور سینه مواجه شد؛ و برای درمان توده‌های غیر بدخیم، در جایی که با همسر آینده اش، هربرت اتکینسون، یک کارآموز پزشکی بود،
آینده اش، هربرت اتکینسون، یک کارآموز پزشکی بود، دیدار کرد، به بیمارستان سان فرانسیسکو رفت. تریسی، در ۷ ژوئیه ۱۹۰۱، کمی بعد از سالروز سی و یک ساله خود، در سن رافائل، کالیفرنیا با هربرت اتکینسون، ازدواج کرد. خانواده هربرت، مبلغ دینی مسیحی بودند. تریسی و هربرت در نهایت به جنبش مبلغین مسیحی پیوسته و در سال ۱۹۰۲ در خلفای امپراتوری عثمانی در الازیغ وارد شدند. اتکینسون تا اگوست ۱۹، ۱۹۰۸ در الازیغ ماند، زمانی که به ایالات متحده بازگشتند تا برای ساخت یک بیمارستان جدید، پول جمع کنند. آنها در ۲۳ اکتبر ۱۹۰۹ به الازیغ
پول جمع کنند. آنها در ۲۳ اکتبر ۱۹۰۹ به الازیغ بازگشتند. تریسی در طول اولین سالهای جنگ جهانی اول تا ۱۹۱۷ در الازیغ ماند و پس از پیوستن امریکا به این درگیری نیز، از آنجا خارج نشد. تریسی اتکینسون خاطرات مهر و موم شده خود در خانه خود در ترکیه گذاشت و آنرا در سال ۱۹۱۷، ترک کرد. از آنجا که انتشار این خاطرات، و هر چیزی که در این زمینه نوشته شده باشد، در ترکیه ممنوع است، آنرا از کشور خارج، و نه سال بعد، به امریکا فرستاده شد. او سه فرزند به نام‌های هنری، آلیس و هریت داشت. نسل‌کشی ارمنی‌ها. در طول قتل‌عام ارامنه که
داشت. نسل‌کشی ارمنی‌ها. در طول قتل‌عام ارامنه که در سال ۱۹۱۵ انجام شد، اتکینسون در الازیغ مستقر بود. جایی که مقر اصلی جنبش مبلغان مسیحی در آنجا بود. با توجه به این واقعیت که هربرت اتکینسون یک مرد محترم در منطقه بود، تریسی اتکینسون، فرصتی بدست آورد تا با شرایط درونی دولت محلی و نحوه رفتار آنها با تبعیدیان ارمنی، آشنا شود. بسیاری از مطالب که او در خاطرات خود نوشت و بعدها منتشر شد، همان مطالبی بود که او در همین دوره نگاشته‌است. با این حال، اتکینسون تمایلی به توضیح این رویدادها نداشت، زیرا او نگران بود که
به توضیح این رویدادها نداشت، زیرا او نگران بود که مقامات ترکیه خاطرات خود را کشف کنند. اتکینسون دربارهٔ تبعیضاتی که هنگام خدمت در خلفای عثمانی آغاز شد نوشت: اتکینسون نوشت، پس از آنکه بیشتر مردم بیرون رانده شده و تبعید شدند: تریسی در رابطه با قتل‌عام ارامنه معتقد بود که نمی‌توان بدون یک برنامه‌ریزی دقیق استراتژیک که توسط دولت ترکیه انجام شده، چنین جنایت بزرگی را انجام داد. دولت ترکیه نمی‌توانست بدون هماهنگی با قدرتهای دیگر، چنین قتل‌عام بزرگی را انجام دهد. «همه ما می‌دانیم که چنین کارای، به خوبی برنامه ریزی
ما می‌دانیم که چنین کارای، به خوبی برنامه ریزی شده بود ترک‌ها با هماهنگی آلمان و شیطان، یک اتحاد سه جانبه ایجاد کردند که با خونسردی کامل جهنم بزرگ و غیرعادلانه ای را برای ارمنی‌ها مهیا کنند.» امروزه نام تریسی اتکینسون، در کنار نام شوهرش، مخصوصاً برای نجات جان بسیاری از ارامنه شناخته شده‌است. در یک مورد، در جایی که ارمنی‌ها به زندان افتاده بودند به صورت قاچاقی به آنها کمک کرد تا بتوانند از زندان فرار کنند و کشته نشوند. اتکینسون در جای دیگری از یادداشتهای خود، پسر دیگری را که شاهد قتل‌عام مردان و زنان از
خود، پسر دیگری را که شاهد قتل‌عام مردان و زنان از جمله مادر خود بود را اینطور توصیف می‌کند:
منصور یاواش (متولد ۲۳ مه ۱۹۵۵، بی‌پازاری)، وکیل، سیاستمدار و شهردار آنکارا است. در بین سال‌های ۱۹۹۹–۲۰۰۹ شهردار شهرستان بی‌پازاری بود، در سال ۲۰۰۹، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹ در انتخابات محلی ترکیه برای شهرداری آنکارا نامزد بود که بالاخره توانست در انتخابات سال ۲۰۱۹ از حزب جمهوریخواه خلق شهردار کلانشهر آنکارا انتخاب بشود.
لاتین نوین () یا لاتین نو (New Latin) اصلاحی در جهت توصیف زنده‌سازی زبان لاتین در نوشتارهای علمی، نامگذاری واژگان علمی نو در زمینه‌هایی چون رده‌بندی گیاهان و دیگر جانداران است. لاتین نوین سبکی از زبان لاتین نوشتاری است که در آثار ادبی، علمی و پژوهشی اصیل به کار گرفته می‌شد. این سبک ابتدا در ایتالیا و در طول رنسانس ایتالیایی قرن چهاردهم و پانزدهم و سپس پس از حدود سال ۱۵۰۰ در سراسر شمال اروپا، به عنوان ویژگی اصلی جنبش اومانیسم جای گرفت. از طریق مقایسه با لاتین دوره کلاسیک، پژوهشگرانی از پترارک به بعد،
لاتین دوره کلاسیک، پژوهشگرانی از پترارک به بعد، استانداردی از لاتین را ترویج دادند که به لاتین رومیان باستان نزدیک‌تر بود، به ویژه در دستور زبان، سبک و نگارش. با این حال، اصطلاح نئو-لاتین بسیار دیرتر، احتمالاً در اواخر قرن هجدهم در آلمان به صورت "Neulatein" ابداع شد و در قرن نوزدهم به زبان فرانسوی و دیگر زبان‌ها گسترش یافت. لاتین قرون وسطی از استاندارد کلاسیک کاملاً منحرف شده بود و تغییرات منطقه‌ای و تأثیر قابل توجهی از زبان‌های بومی را نشان می‌داد. نئو-لاتین تلاش می‌کند تا به آرمان لاتین طلایی، مطابق با
تلاش می‌کند تا به آرمان لاتین طلایی، مطابق با شعار اومانیست‌ها یعنی "ad fontes" (بازگشت به سرچشمه‌ها)، بازگردد. سبک جدید لاتین، ابتدا از طریق گسترش آموزش شهری در ایتالیا و سپس با ظهور چاپخانه و آموزش مدرن اولیه، در سراسر اروپا پذیرفته شد. لاتین هم به عنوان یک زبان گفتاری و هم نوشتاری، به عنوان وسیله آموزش در مدارس و دانشگاه‌ها آموخته می‌شد، در حالی که زبان‌های بومی هنوز به ندرت در چنین محیط‌هایی استفاده می‌شدند. به همین دلیل، لاتین بر انتشارات اولیه تسلط داشت و بخش قابل توجهی از آثار چاپی را تا اوایل قرن
و بخش قابل توجهی از آثار چاپی را تا اوایل قرن نوزدهم تشکیل می‌داد. در پربارترین دوره نئو-لاتین، این زبان بر علم، فلسفه، حقوق، و الهیات تسلط داشت و برای تاریخ، ادبیات، نمایشنامه‌ها و شعر نیز اهمیت داشت. سبک‌های نوشتاری کلاسیک، از جمله رویکرد به بلاغت، وزن‌های شعری و ساختارهای نمایشی، احیا شده و در مورد موضوعات معاصر به کار گرفته شدند. این زبان یک زبان فراگیر اروپایی برای انتشار دانش و ارتباط بین افرادی با زبان‌های بومی متفاوت در جمهوری ادبیات ("Res Publica Litterarum") بود. حتی با کاهش اهمیت لاتین پس از سال
بود. حتی با کاهش اهمیت لاتین پس از سال ۱۶۵۰، این زبان برای ارتباطات بین‌المللی آثار حیاتی باقی ماند، و بسیاری از این آثار به جای نسخه‌های اصلی بومی، از طریق ترجمه به لاتین محبوبیت یافتند. این امر تا حد زیادی استفاده مداوم از لاتین را در کشورهای اسکاندیناوی و روسیه — مناطقی که هرگز به امپراتوری روم تعلق نداشتند — برای انتشار دانش تا اوایل قرن نوزدهم توضیح می‌دهد. لاتین نو شامل واژه‌سازی گسترده‌ای بود. نام‌گذاری‌های علمی و فنی مدرن، مانند طبقه‌بندی‌های جانورشناسی و گیاه‌شناسی و واژگان علمی بین‌المللی، به‌طور
و گیاه‌شناسی و واژگان علمی بین‌المللی، به‌طور گسترده‌ای از این واژگان جدید، اغلب به شکل ترکیبات کلاسیک یا نئوکلاسیک، بهره می‌بردند. بخش‌های بزرگی از این واژگان جدید لاتین به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و چندین زبان ژرمنی، به ویژه از طریق نئو-لاتین، نفوذ کرده است. در قرن هجدهم، لاتین به‌طور فزاینده‌ای به عنوان یک زبان نوشتاری و خواندنی آموخته می‌شد و تأکید کمتری بر روان بودن شفاهی آن بود. در حالی که هنوز بر آموزش تسلط داشت، موقعیت آن در کنار یونانی به‌طور فزاینده‌ای مورد حمله قرار گرفت و شروع به تضعیف کرد. در
مورد حمله قرار گرفت و شروع به تضعیف کرد. در قرن نوزدهم، آموزش لاتین (و یونانی) بیشتر بر خواندن و دستور زبان متمرکز شد و به عنوان یک موضوع به «کلاسیک‌ها» تبدیل شد، هرچند اغلب همچنان بر برنامه درسی مدارس، به ویژه برای دانش‌آموزانی که قصد ورود به دانشگاه را داشتند، تسلط داشت. یادگیری به تدریج از سرودن شعر و سایر مهارت‌های نوشتاری دور شد. به عنوان یک زبان، استفاده از آن به‌طور فزاینده‌ای به خارج از تفاسیر کلاسیک و سایر متون تخصصی، منفعل شد. لاتین در اروپای شرقی و اسکاندیناوی برای مدت طولانی‌تری به‌طور فعال
و اسکاندیناوی برای مدت طولانی‌تری به‌طور فعال مورد استفاده قرار گرفت. در لهستان، از آن به عنوان وسیله‌ای برای اداره حکومت محلی استفاده می‌شد. این امر شامل بخش‌هایی از لهستان که توسط آلمان جذب شده بودند نیز می‌شد. لاتین به عنوان یک زبان مشترک بین بخش‌هایی از امپراتوری اتریش، به ویژه مجارستان و کرواسی، حداقل تا دهه ۱۸۲۰ استفاده می‌شد. کرواسی سنت شعر لاتین را در طول قرن نوزدهم حفظ کرد. لاتین همچنین زبان کلیسای کاتولیک و مناظره‌های شفاهی در سطح بالا در کنفرانس‌های بین‌المللی تا اواسط قرن بیستم باقی ماند. با
بین‌المللی تا اواسط قرن بیستم باقی ماند. با گذشت زمان، و به ویژه در مراحل پایانی، پس از آنکه ارزش عملی آن به شدت کاهش یافت، آموزشی که تأکید زیادی بر لاتین و یونانی داشت، با نخبه‌گرایی و به عنوان یک مانع طبقاتی عمدی برای ورود به مؤسسات آموزشی مرتبط شد. لاتین پساکلاسیک، شامل لاتین قرون وسطی، رنسانس و نئو-لاتین، بخش اعظم خروجی موجود لاتین را تشکیل می‌دهد که بیش از ۹۹٫۹۹٪ از کل آن تخمین زده می‌شود. با توجه به حجم تولید و اهمیت لاتین، عدم توجه به آن برای بسیاری از محققان تعجب‌آور است. با این حال، این روند
از محققان تعجب‌آور است. با این حال، این روند طولانی است و به اواخر قرن هجدهم و نوزدهم بازمی‌گردد، زمانی که متون نئو-لاتین به عنوان غیرکلاسیک مورد بی‌توجهی قرار گرفتند. دلایل آن می‌تواند شامل اعتقاد فزاینده در این دوره به برتری ادبیات بومی و این ایده باشد که تنها نوشتن به زبان مادری می‌تواند به تولید آثار حقیقتاً خلاقانه منجر شود، که در ناسیونالیسم و رمانتیسیسم یافت می‌شد. اخیراً، کمبود متخصصان آموزش‌دیده لاتین نیز به این موانع افزوده است. از سال ۱۹۷۰ به بعد، توجه آکادمیک بیشتری به مطالعات نئو-لاتین معطوف
توجه آکادمیک بیشتری به مطالعات نئو-لاتین معطوف شده و نقش و تأثیر خروجی لاتین در این دوره مجدداً در حال ارزیابی است. به جای اینکه ادبیات نئو-لاتین به عنوان ضمیمه‌ای برای اشکال لاتین کلاسیک، یا یک خروجی فرهنگی منزوی، مشتق‌شده و اکنون عمدتاً بی‌ربط در نظر گرفته شود، به عنوان یک بستر حیاتی برای درک فرهنگ‌های بومی در دوره‌هایی که لاتین استفاده تولیدی گسترده‌ای داشت، دیده می‌شود. علاوه بر این، مطالعات پذیرش کلاسیک شروع به ارزیابی روش‌های متفاوتی کرده‌اند که فرهنگ کلاسیک در ملت‌ها و زمان‌های مختلف درک می‌شده است.
حسین نهال آتسیز (زاده ۱۲ ژانویه ۱۹۰۵ ژانویه - مرگ ۱۱ دسامتر ۱۹۷۵) ملی‌گرا، نویسنده، رمان‌نویس، شاعر و فیلسوف ترکیه بود. نیهال آتسیز خود را نژادپرست می‌دانست و یکی از طرفداران پرشور پان‌ترکیسم و پان‌تورانیسم بود و از آنجاییکه افکار یهودستیزانه نیز داشت با نازیسم همذات‌پنداری می‌کرد. او از اسلام متنفر بود و گفت اسلام در ترکیه جایی ندارد. او بیش از ۳۰ عنوان کتاب و مقاله متعدد نوشته‌است و از مخالفان قوی دولت عصمت اینونو بود که او را برای همکاری با کمونیست‌ها شماتت می‌کرد. زندگی شخصی. نهال آتسیز در ۱۲ ژانویه
شماتت می‌کرد. زندگی شخصی. نهال آتسیز در ۱۲ ژانویه ۱۹۰۵ در کاسیم‌پاشا، استانبول متولد شد. پدر او فرمانده نیروی دریایی و مادرش فاتما زهره، دختر فرمانده نیروی دریایی عثمانی بود. آتسیز تمام زندگی خود را به فرزندان خود و به ویژه به محبوب‌ترین نوه خود ماویس آتسیز (دختر کانیا آتسیز) اختصاص داد. دختر بزرگ نیهال آتسیز او را شخصی مهربان و گشاده با بچه‌ها به یاد می‌آورد (در اوقات آزاد او همیشه زمان خود را به خواندن داستان و آموزش نوه‌هایش اختصاص می‌داد). آموزش و زندگی حرفه‌ای. او در ابتدا در دانشکده پزشکی مشغول به
حرفه‌ای. او در ابتدا در دانشکده پزشکی مشغول به تحصیل شد، اما به دلیل عقاید و فعالیت‌های افراطی ملی‌گرایانه اخراج شد. سپس در کالج معلمان استانبول و دانشکده ادبیات استانبول تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۰ فارغ‌التحصیل شد. سپس دستیار پروفسور فوات کوپرولو در دانشگاه استانبول شد. او به دلیل به چالش کشیدن پایان‌نامه تاریخچه ترکیه از دانشگاه اخراج شد. سپس به تدریس در دبیرستان‌های مختلف مشغول شده و از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۹ به عنوان محقق در کتابخانه سلیمانیه کار می‌کند. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۶۹، او همچنان به انتشار مقالاتش
در سال ۱۹۶۹، او همچنان به انتشار مقالاتش در مجله "اوتوکن" ادامه می‌دهد. انتشارات. آتسیز ناشر مجلات متعددی بود. اولین مجله او آتسیز نام داشت که از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲ منتشر می‌شد. او همچنین "اورهان" را از ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۴ و دوباره از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۴ منتشر می‌کرد. "اورکون" برای اولین بار در سال ۱۹۵۰ منتشر شد. آخرین مجلات "اوتوکن" از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۵ منتشر شد. کار ادبی. آتسیز چندین مقالهٔ علمی دربارهٔ ادبیات و تاریخ عثمانی منتشر کرده‌است. مقالات او در مورد تاریخ، جمع‌آوری و در کتابی تحت عنوان "گفتارهایی در تاریخ
جمع‌آوری و در کتابی تحت عنوان "گفتارهایی در تاریخ ترکیه"منتشر شده‌اند. او چندین سال به عنوان معلم ادبیات تیز خدمت کرده‌است. آتسیز همچنین به نوشتن رمان و شعر نیز می‌پرداخته‌است. رمان حماسی-تاریخی او به نام "مرگ گرگ خاکستری" یکی از محبوب‌ترین داستان‌های تاریخی در ادبیات ترکیه است. این کتاب مربوط به آخرین روزهای اولین امپراطوری گوک ترک و شورش غیرممکن شاهزاده کور-اسد و هفتاد و چهل رزمنده او در برابر مهاجمان چینی است. جلد دوم کتاب با نام "تجسم گرگ‌های خاکستری" داستان داستان اورونگو (پسر ناشناخته کور-اسد) و آغاز
داستان اورونگو (پسر ناشناخته کور-اسد) و آغاز دومین امپراتوری گوک تورک را شرح می‌دهد. رمان سوم او، "گرگ دیوانه،" داستان عاشقانه-عرفانی بین جنگجویی سپاهی و یک زن عشایری اسماعیلی مرموز در امپراتوری عثمانی را تعریف می‌کند. آتسیز در کتاب "ویتامین ز، که" طنز سیاسی در مورد دولت اینونو است، در مورد ویتامین خاصی صحبت می‌کند که به دیکتاتورها و دولتشان قدرت جاودانگی می‌دهد. رمان سیاسی مشهور او، "شب‌های چاخان"، تمثیلی تاریخی در نقد کمالیسم بود که در ظاهر داستان فساد سیاسی را در دوران هیتی‌ها بازگو می‌کند، اما در واقع
را در دوران هیتی‌ها بازگو می‌کند، اما در واقع به بی عدالتی و زورگویی حکومت آتاتورک اشاره دارد. سیاست. نهال آتسیز یکی از نظریه‌پردازان مهم ترکیه بود که در سالهای اولیه جمهوری ترکیه زندگی می‌کرد. حامیان او نسبت به رهبری آتاتورک بدبین بودند و سیاست خارجی ترکیه و به ویژه سیاست محرمانه علیه اتحاد جماهیر شوروی را محکوم می‌کردند. مهم‌تر از همه، حامیان او؛ تلاش کمالیست‌ها را در ساختن مدل مدنی در اوایل دوره جمهوریت مسخره می‌کردند. او به‌ویژه به خاطر دیدگاه‌های ملی‌گرایانه، مبارزهٔ فعال در برابر کمونیست‌های ترکیه و