payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دانشیان، شناخته می‌شدند. این گروه ۱۲ تن بودند که همگی به اتهام توطئه برای آسیب رساندن به خانواده سلطنتی در سال ۱۳۵۱، بازداشت شدند. دستگیری افراد به‌دنبال لو رفتن کرامت دانشیان توسط امیرحسین فطانت صورت گرفت. محاکمه این افراد در یک دادگاه نظامی در اواخر سال ۱۳۵۲، برگزار شد که از تلویزیون ملی اجازه پخش داشت اما به یک جنجال تبدیل شد. تعدادی از اعضای گروه به اتهامات خود اعتراف کرده و طلب بخشش کردند. اما ۵ تن شامل گلسرخی، دانشیان، طیفور بطحایی، عباسعلی سماکار و رضا علامه‌زاده حاضر به اعتراف نشدند. به نظر می‌رسید
علامه‌زاده حاضر به اعتراف نشدند. به نظر می‌رسید که گلسرخی ساواک را فریب داده باشد. گلسرخی و دانشیان از این واقعیت که جریان دادگاه از تلویزیون پخش می‌شد استفاده کرده و به جای اعتراف به اتهام مورد نظر، رژیم را تقبیح و محاکمه کرده و از عقاید خود مبنی بر مارکسیسم و انقلاب دفاع نمودند. آن‌ها حاضر به طلب بخشش نشدند و اعدام گشتند. خسرو گلسرخی در دفاعیات خود در دادگاه گفت: «من که یک مارکسیست- لنینیست هستم برای نخستین بار عدالت اجتماعی را در مکتب اسلام جستم و آن‌گاه به سوسیالیسم رسیدم.» آن‌گاه به مقایسه خود با امام
به سوسیالیسم رسیدم.» آن‌گاه به مقایسه خود با امام حسین پرداخت که نشانگر جایگاه آن امام در نزدیک روشنفکر مارکسیست بود و گفت: «زندگی مولا حسین نمودار زندگی اکنونی ماست که جان بر کف، برای خلق‌های محروم میهن خود در این دادگاه محاکمه می‌شویم. او در اقلیت بود؛ و یزید، بارگاه، قشون، حکومت و قدرت داشت. او ایستاد و شهید شد. هر چند یزید گوشه‌ای از تاریخ را اشغال کرد، ولی آنچه که در تداوم تاریخ تکرار شد، راه مولا حسین و پایداری او بود، نه حکومت یزید. آنچه را که خلق‌ها تکرار کردند و می‌کنند راه مولا حسین است.
خلق‌ها تکرار کردند و می‌کنند راه مولا حسین است. بدین‌گونه است که در یک جامعه مارکسیستی، اسلام حقیقی به عنوان یک روبنا قابل توجیه است؛ و ما نیز چنین اسلامی را اسلام حسینی، و اسلام علی را تأیید می‌کنیم.» در جریان محاکمات دستگیرشدگان در دادگاه اول، ۷ نفر به اعدام (گلسرخی، دانشیان، مقدم سلیمی، بطحائی، سماکار، علامه زاده، رحمت‌الله جمشیدی)، دو نفر به پنج سال حبس (اتحادیه، سیاهپوش) و سه نفر به ۳ سال حبس (میرزادگی، ابراهیم فرهنگ رازی، قیصری) محکوم می‌شوند. در دادگاه تجدید نظر که در دوم بهمن ماه ۱۳۵۲ تشکیل شد، حکم
تجدید نظر که در دوم بهمن ماه ۱۳۵۲ تشکیل شد، حکم اعدام دو نفر از محکومان دادگاه اول یعنی منوچهر مقدم سلیمی به ۱۵ سال و جمشیدی به ۱۰ سال تغییر پیدا کرد و پنج نفر از متهمان (بطحائی، گلسرخی، دانشیان، سماکار و علامه زاده) همچنان به اعدام محکوم شدند. به فرمان شاه که در روزنامه‌های روز ۲۸ بهمن ماه ۱۳۵۲ انتشار یافت. (۲) سه نفر از محکومان (بطحائی، سماکار و علامه زاده) به دلیل اظهار پشیمانی آن‌ها از اعدام عفو و به حبس ابد محکوم گردیدند. حکم اعدام دانشیان و گلسرخی هیچ تغییری نکرد و آنان را در بامداد ۲۹ بهمن ۱۳۵۲
هیچ تغییری نکرد و آنان را در بامداد ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ تیرباران کردند. گلسرخی در قطعه ۳۳ بهشت زهرا ردیف ۸۴ شماره ۱۹ به خاک سپرده شد که محل دفن بسیاری از کسانی است که در مبارزه با حکومت پهلوی جان باخته‌اند. آرامگاه کرامت دانشیان درست یک ردیف پایین‌تر از گور اوست. فیلم محاکمه. از روند محاکمه و دفاعیه گلسرخی فیلمی تهیه شده بود که یکبار به‌طور مستقیم در حین برگزاری دادگاه در دوران حکومت پهلوی از تلویزیون پخش شد. این فیلم تنها یک بار دیگر در ۲۹ بهمن‌ماه سال ۱۳۵۷ از تلویزیون ایران پخش شد. در ساعت ۲۳ شامگاه ۲۱ بهمن و
ایران پخش شد. در ساعت ۲۳ شامگاه ۲۱ بهمن و در شامگاه ۱۸ بهمن ۱۳۸۵، بخش‌هایی از فیلم محاکمه از شبکه سوم تلویزیون پخش شد قسمتی از متن دفاعیه گلسرخی. ان الحیاه عقیده والجهاد. سخنم را با گفته‌ای از مولا حسین، شهید بزرگ خلق‌های خاورمیانه آغاز می‌کنم. من که یک مارکسیست لنینیست هستم، برای نخستین بار عدالت اجتماعی را در مکتب اسلام جستم و آنگاه به سوسیالیسم رسیدم. من در این دادگاه برای جانم چانه نمی‌زنم، و حتی برای عمرم. من قطره‌ای ناچیز از عظمت، از حرمان خلق‌های مبارز ایران هستم. خلقی که مزدک‌ها، مازیارها، بابک‌ها،
ایران هستم. خلقی که مزدک‌ها، مازیارها، بابک‌ها، یعقوب لیث‌ها، ستارها و حیدرعموغلی‌ها، پسیان‌ها و میرزاکوچک‌ها، ارانی‌ها و روزبه‌ها و وارطان‌ها داشته است. آری من برای جانم چانه نمی‌زنم، چرا که فرزند خلقی مبارز و دلاور هستم. از اسلام سخنم را آغاز کردم. اسلام حقیقی در ایران همواره دین خود را به جنبش‌های رهایی‌بخش ایران پرداخته است. سید عبداله بهبهانیها، شیخ محمد خیابانیها، نمودار صادق این جنبش‌ها هستند؛ و امروز نیز اسلام حقیقی دین خود را به جنبش‌های آزادی‌بخش ملی ایران ادا می‌کند. هنگامی که مارکس می‌گوید: «در
ایران ادا می‌کند. هنگامی که مارکس می‌گوید: «در یک جامعه طبقاتی، ثروت در سویی انباشته می‌شود و فقر و گرسنگی و فلاکت در سوی دیگر، در حالی که مولد ثروت طبقه محروم است» و مولا علی می‌گوید: «قصری بر پا نمی‌شود، مگر آنکه هزاران نفر فقیر گردند»، نزدیکی‌های بسیاری وجود دارد. چنین است که می‌توان در این لحظه از تاریخ، از مولا علی به عنوان نخستین سوسیالیست جهان نام برد و نیز از سلمان فارسیها و اباذر غفاریها. زندگی مولا حسین نمودار زندگی اکنونی ماست که جان بر کف، برای خلق‌های محروم میهن خود در این دادگاه محاکمه
برای خلق‌های محروم میهن خود در این دادگاه محاکمه می‌شویم. او در اقلیت بود و یزید، بارگاه، قشون، حکومت، قدرت داشت. او ایستاد و شهید شد. هر چند یزید گوشه‌ای از تاریخ را اشغال کرد، ولی آنچه که در تداوم تاریخ تکرار شد، راه مولا حسین و پایداری او بود، نه حکومت یزید. آنچه را که خلق‌ها تکرار کردند و می‌کنند، راه مولا حسین است. بدین گونه است که در یک جامعه مارکسیستی، اسلام حقیقی به عنوان یک روبنا قابل توجیه است و ما نیز چنین اسلامی را، اسلام حسینی و اسلام مولا علی را تأیید می‌کنیم. اتهام سیاسی در ایران نیازمند
را تأیید می‌کنیم. اتهام سیاسی در ایران نیازمند اسناد و مدارک نیست. خود من نمونه صادق این‌گونه متهم سیاسی در ایران هستم. در فروردین ماه، چنان‌که در کیفرخواست آمده، به اتهام تشکیل یک گروه کمونیستی که حتی یک کتاب نخوانده است، دستگیر می‌شوم. تحت شکنجه قرار می‌گیرم (در اینجا یک نفر می‌گوید: «دروغه») و خون ادرار می‌کنم. بعد مرا به زندان دیگری منتقل می‌کنند. آنگاه هفت ماه بعد دوباره تحت بازجویی قرار می‌گیرم که توطئه کرده‌ام. دو سال پیش حرف زده‌ام و اینک به عنوان توطئه‌گر در این دادگاه محاکمه می‌شوم. اتهام سیاسی
توطئه‌گر در این دادگاه محاکمه می‌شوم. اتهام سیاسی در ایران، این است. زندان‌های ایران پر است از جوانان و نوجوانانی که به اتهام اندیشیدن و فکر کردن و کتاب خواندن، توقیف و شکنجه و زندانی می‌شوند. آقای رئیس دادگاه! همین دادگاه‌های شما آن‌ها را محکوم به زندان می‌کنند. آنان وقتی که به زندان می‌روند و بازمی‌گردند، دیگر کتاب را کنار می‌گذارند. مسلسل به دست می‌گیرند. باید دنبال علل اساسی گشت. معلول‌ها فقط ما را وادار به گلایه می‌کنند. چنین است که آنچه ما در اطراف خود می‌بینیم، فقط گلایه است. در ایران، انسان را به
می‌بینیم، فقط گلایه است. در ایران، انسان را به خاطر داشتن فکر و اندیشیدن محاکمه می‌کنند. چنان‌که گفتم، من از خلقم جدا نیستم ولی نمونه صادق آن هستم. این نوع برخورد با یک جوان، کسی که اندیشه می‌کند، یادآور انگیزیسیون و تفتیش عقاید قرون وسطایی است…
آلفردو پانتسینی (؛ – ) فرهنگ‌نویس، رمان‌نویس، زبان‌شناس، نویسنده و منتقد ادبی اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آخرین روزهای پمپئی" اشاره نمود.
میا موچی (؛ زادهٔ ) بازیگر، مدل و مربی حرفه‌ای یوگا اهل چین است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "میمون شاه ۲"، "کونگ فو یوگا" و "ونگارد" اشاره نمود.
دربند گویلاغ روستایی در دهستان رودشور بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۰ نفر (۴خانوار) بوده‌است.
ایستگاه رودشور روستایی در دهستان رودشور بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵ نفر (۱۳خانوار) بوده‌است.
وجوه عشق () یک فیلم صامت به کارگردانی کارمینه گالونه است که در سال ۱۹۲۴ منتشر شد. این فیلم بر اساس زندگی بازیگر فرانسوی آدرین لوکوورر بازیگر فرانسوی قرن هجدهم ساخته شده که زندگی‌اش پیش‌تر به صورت نمایشنامه اقتباس شده بود.
سهیل نجف‌آباد روستایی در دهستان رودشور بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۲۷ نفر (۹خانوار) بوده‌است.
قاسم‌آباد سفلی روستایی در دهستان رودشور بخش مرکزی شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۲۵ نفر (۴۳خانوار) بوده‌است.
برهموم یا برمین روستایی در دهستان الویر بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. موقعیت روستا. رودخانه بره موم که از کوه های چهل دختر سرچشمه می گیرد از جنوب باختری و باختر ده می گذرد و به رودخانه رازقان می ریزد. کوه چهل دختر در ۲ کیلو متری جنوب باختری و کوه صحبت در جنوب روستاست. کشتزار های علی قورا در ۶ کیلومتری خاوری و باغ میرموشی در ۷ کیلومتری جنوب خاوری وابسته به این آبادی است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۰ نفر (۶۱خانوار) بوده‌است.
قشلاق مفت‌آباد روستایی در دهستان الویر بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۵۳ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است.
یانقویی سفلی روستایی در دهستان الویر بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
امیرآباد روستایی در دهستان علیشار بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۱ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است.
آق‌بلاغ روستایی در دهستان دوزج بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۳ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است.
آق‌بلاغ روستایی از توابع بخش چهاردولی شهرستان قروه در استان کردستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۴۱۹ نفر (۱۴۲خانوار) بوده‌است.
پیر هادوت ،(۲۱ فوریه ۱۹۲۲–۲۴آوریل ۲۰۱۰) فیلسوف و مورخ و لغت‌شناس فرانسوی بود. او در رشته تاریخ باستان و به‌خصوص در زمینة فلسفه نوافلاطونی و فلوطین تخصص داشت. او در آثارش به موضوع تمرین معنوی و فلسفه به عنوان روش زندگی پرداخته‌است. زندگی‌نامه. او دوران کودکی خود را در رنس در یک خانواده کاتولیک معتقد سپری کرد. پس از تحصیلات در زمینه فلسفه و فقه در سال ۱۹۴۲ به عنوان کشیش منصوب شد. سپس دوباره به دانشگاه رفت و پایان‌نامه خود را دربارهٔ ماریوس ویکتورینس و پورفیری نوشت. به دنبال بخشنامه پاپ پیوس دوازدهم "Humani
نوشت. به دنبال بخشنامه پاپ پیوس دوازدهم "Humani generis" (1950) کشیشی را ترک کرد. او بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۷ در سوربن تحصیل کرد. در سال ۱۹۶۱، از مدرسه عملی پژوهش‌های عالی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۶۴، او به عنوان مدیر مطالعات EPHE منصوب شد، در ابتدا یک کرسی در پاتریتیک لاتین را اشغال کرد، قبل از اینکه کرسی او در سال ۱۹۷۲ به «الهیات و عرفان‌های یونان یونانی و پایان دوران باستان» تغییر نام داد. او استاد Collège de] شد. فرانسه در سال ۱۹۸۳، جایی که کرسی تاریخ اندیشه هلنیستی و رومی را بر عهده گرفت. در سال
اندیشه هلنیستی و رومی را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۹۱، او از این سمت بازنشسته شد تا «پروفسور افتخاری» در کالج شود. آخرین سخنرانی او در ۲۲ می همان سال بود. او سخنرانی پایانی خود را با این جمله به پایان رساند: «در تحلیل آخر، به سختی می‌توانیم در مورد آنچه مهم‌تر است صحبت کنیم. هادوت با مورخ فلسفه، Ilsetraut Hadot ازدواج کرد. کار فلسفی. هادوت یکی از اولین نویسندگانی بود که اندیشه لودویگ ویتگنشتاین را وارد فرانسه کرد. هادوت پیشنهاد کرد که نمی‌توان شکل «بررسی‌های فلسفی» ویتگنشتاین را از محتوای آنها جدا کرد.
فلسفی» ویتگنشتاین را از محتوای آنها جدا کرد. ویتگنشتاین ادعا کرده بود که فلسفه یک بیماری زبان است. و هادوت خاطرنشان می‌کند که درمان به نوع خاصی از ژانر ادبی نیاز دارد. هادوت همچنین به دلیل تحلیل خود از مفهوم فلسفه در دوران قدیم یونانی-رومی مشهور است. او «تمرین‌های معنوی» مورد استفاده در فلسفه باستان را شناسایی و تحلیل کرد (تأثیرگذاری بر اندیشه میشل فوکو در جلدهای دوم و سوم «تاریخ جنسی» او). هادوت از "تمرینات معنوی" به معنای "عملکردهایی است که برای ایجاد تغییر و دگرگونی در موضوعاتی که آنها را تمرین
تغییر و دگرگونی در موضوعاتی که آنها را تمرین می‌کنند."، بلک ول. گفتار معلم فلسفه می‌تواند به گونه ای ارائه شود که شاگرد به عنوان ممیزی، خواننده یا مخاطب بتواند پیشرفت معنوی داشته باشد و خود را در درون متحول کند." هادوت نشان می‌دهد که کلید درک انگیزه اصلی فلسفی را باید در سقراط جستجو کرد. آنچه بیش از هر چیز سقراط درمانی را مشخص می‌کند، اهمیتی است که به تماس زنده بین انسان‌ها داده می‌شود. مضمون تکراری هادوت این است که فلسفه در دوران باستان با یک سری تمرین‌های معنوی مشخص می‌شد که برای تغییر ادراک، و در نتیجه
معنوی مشخص می‌شد که برای تغییر ادراک، و در نتیجه وجود، کسانی که آن را انجام می‌دادند، مشخص می‌شد. این که فلسفه بهتر است در گفتگوی واقعی دنبال شود و نه از طریق متون مکتوب و سخنرانی. و این که فلسفه، همان‌طور که امروزه در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود، در بیشتر موارد تحریف انگیزه اصلی و درمانی آن است. او این نگرانی‌ها را در «فلسفه باستان چیست؟»، گرد هم می‌آورد که به‌طور انتقادی مورد بررسی قرار گرفته‌است.
تیره روستایی در دهستان علیشار بخش خرقان شهرستان ساوه _ زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۹۸ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است.
حصار روستایی در دهستان دوزج بخش خرقان شهرستان زرندیه استان مرکزی ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۸۹ نفر (۳۳خانوار) بوده‌است.
امیرآباد روستایی در دهستان فهرج بخش مرکزی شهرستان فهرج استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
مارادونا، دست خدا ()، فیلمی زندگی‌نامه‌ای به کارگردانی مارکو ریسی است. این فیلم محصول مشترک ایتالیا و آرژانتین و ساختهٔ سال ۲۰۰۷ است. فیلم بر اساس زندگی واقعی دیگو مارادونا می‌باشد. فیلم در سال ۲۰۰۵ کلید خورد. واکنش انتقادی. وب سایت ایتالیایی Freequency به آن ۳٫۵ ستاره داده‌است.
دیتر هِنریش (به آلمانی: Dieter Henrich)، فیلسوف آلمانی و متخصص ایدئالیسم آلمانی بود. کتاب‌های وی از جمله آثار پرارجاع در آلمان امروزین است و نوآوری‌های زیادی در فلسفهٔ سوبژکتیویتیسم دارا بود. زندگی‌نامه. استاد دیتر هنریش (یا هاینریش)(۵ ژانویه ۱۹۲۷) در شهر ماربورگ آلمان به‌دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در دانشگاه گوته فرانکفورت، دانشگاه ماربورگ و دانشگاه هایدلبرگ گذراند و پایان‌نامهٔ دکترای خود را با مشاوره فیلسوف بزرگ آلمانی هانس-گئورگ گادامر در زمینه معرفت‌شناسی ماکس وبر به اتمام رساند. فعالیت‌های علمی.
ماکس وبر به اتمام رساند. فعالیت‌های علمی. تحقیقات دیتر هِنریش بیشتر در زمینه زیبایی‌شناسی، فلسفه اخلاق، فلسفه سیاست، ایدئالیسم آلمانی و به ویژه فلسفه کانت است. هنریش هم‌اکنون عضو فرهنگستان علوم هایدلبرگ و باواریا و نیز عضو افتخاری فرهنگستان علوم آمریکاست. همچنین او از دانشگاه ینا، ماربورگ و مونتسر مفتخر به دریافت درجهٔ مدارک افتخاری در الاهیات و فلسفه شده‌است. هنریش در ایران. تابحال در ایران از دیتر هِنریش یکی از مهم‌ترین آثار او (بین کانت و هگل) به چاپ رسیده‌است. این کتاب را هومن قاسمی ترجمه کرده‌است. سید
این کتاب را هومن قاسمی ترجمه کرده‌است. سید مسعود حسینی به نقد این ترجمه پرداخته‌است. کار فلسفی و درگذشت. دیتر هنریش در سال ۱۹۷۳ سخنرانی خود دربارهٔ ایده آلیسم آلمانی، جریان‌های معاصر را در فلسفه آلمان به مخاطبان آمریکایی معرفی کرد. از آن زمان متون سخنرانی‌های او با عنوان فلسفه بین کانت و هگل منتشر شد که تداوم بین ایده آلیسم آلمانی و نگرش‌های فلسفی معاصر را نشان می‌دهد. هنریش این ایده را مطرح کرد که افکار من (آنچه او آن را «ارتباط با خود معرفتی» معرفی کرده، آن را رابطه با خود نیز نامیده) متضمن اعتقاد به
آن را رابطه با خود نیز نامیده) متضمن اعتقاد به وجود جهانی از اشیاء است. او اصطلاح بینش اولیه فیشته (بینش اصلی فیشته) را برای توصیف ایده یوهان گوتلیب فیشته معرفی کرد و موید این است که خود او قبلاً با فلسفه فیشته آشنایی قبلی داشته باشد، مستقل از عمل خود بازتابی. هنریش خاطرنشان کرد که فیشته سوژه استعلایی را یک خود بودن ازلی می‌دید و فعالیت آن را مقدم بر خود بازتابی می‌دانست. او همچنین اصطلاح مغالطه کانتی را برای توصیف تلاش امانوئل کانت برای استقرار خود در بازاندیشی محض معرفی کرد، و لحظه انعکاس خود را به عنوان
محض معرفی کرد، و لحظه انعکاس خود را به عنوان منبع اصلی خودآگاهی معرفی نمود (همچنین به خودآگاهی پیش بازتابی مراجعه کنید). تفکر او معطوف به راز خودآگاهی بود. او خاطرنشان کرد که شواهد خودآگاهی واقعاً بدیهی نیست، بلکه مبهم است، احتمالاً تجلی دلیلی پنهان در وضوح خودآگاهی و فکر فراری است ("تجلی آشکار دلیلی که گویی در شفافیت خودآگاهی پنهان است و از تفکر دور است."). هنریش در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۲ در سن ۹۵ سالگی درگذشت.
گیرمو کوپولا (؛ زادهٔ ) اهالی کسب‌وکار اهل آرژانتین است. این تاجر آرژانتینی در سال ۱۹۴۸ در بوئنوس آیرس متولد شد. او به عنوان مدیر برنامه بیش از ۲۰۰ بازیکن فوتبال کار کرد تا سرانجام مدیر برنامه دیگو مارادونا شد. رابطه او با مارادونا او را به یک شخصیت مشهور تلویزیونی تبدیل کرد. او مجری تلویزیون «Yo, Guillermo» در کانال Canal 5 Noticias است. او زندگینامه‌ای به نام «Guillote» را نوشت که توسط «Planeta» منتشر شد که فقط در عرض ۲ هفته به پرفروش‌ترین‌ها تبدیل شد.
یی آم (به هانگول: 이암، هانجا: 李巖، دوران زندگی: ۱۴۹۹~؟) یک نقاش در دوره سلسله چوسان بود. او نوه پادشاه سجونگ کبیر از چهارمین پسرش بود. نقاشی‌های وی به دلیل به نمایش گذاشتن سبک خاص نقاشی این هنرمند بسیار مشهور است، زیرا سبک نقاشی او با سبک نقاشی‌های سلسله چینی سونگ که در آن زمان در چوسان رواج داشت تفاوت چشمگیری دارد. این هنرمند پرتره‌های بسیاری از جمله پرتره پادشاه چونگ‌جونگ را خلق کرد. امروزه چندین موزه در کره جنوبی آثار به جای مانده از وی را در درون موزه‌هایشان به نمایش گذاشته‌اند. او در نقاشی‌هایش حیوانات
به نمایش گذاشته‌اند. او در نقاشی‌هایش حیوانات را به شکلی خلاقانه ترسیم می‌کرد، که این موضوع بر هنرمندان نسل بعد همانند کیم سیک (۱۶۶۲–۱۵۷۹) و بیون سانگ-بیوک تأثیر بسیاری گذاشته‌است. گفته می‌شود که یی آم با استفاده از روش مشاهده حداکثری، گل‌ها، حیوانات و حشرات کوچک را نقاشی می‌کرده‌است.
یی هوانگ (; – ) نویسنده و یکی از دو پژوهش‌گر مشهور نئوکنفوسیانیسمی در پادشاهی چوسان بود. فیلسوف دیگر همتای جوان‌تر وی یی ای (یولگوک) بود. به عنوان یک شخصیت کلیدی در ادبیات نئوکنفوسیانیسمی؛ او یک مدرسه به نام «یونگ‌نام» را تأسیس کرد و دانشکده دوسان سوون را به عنوان یک آکادمی خصوصی کنفسیوسی پایه‌ریزی نمود. یی هوانگ اغلب توسط لقب مستعار و تخلصش یعنی توگی (نهر خفته) نامیده می‌شود. نام درباری وی نیز گیونگ هو می‌باشد. برخی از نوشته‌های وی در جریان تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) توسط ارتش ژاپن غارت شد، که این امر
(۱۵۹۸–۱۵۹۲) توسط ارتش ژاپن غارت شد، که این امر نیز در پیشرفت کنفسیوس‌گرایی ژاپن تأثیر داشت. زندگی. یی هوانگ در سال ۱۵۰۱ و در آندونگ در شمال استان جئونسانگنام به دنیا آمد. در میان هشت فرزند خانواده جوان‌ترین آنان محسوب می‌شد. به عنوان یک پسر اعجوبه؛ او در سن ۱۲ سالگی قطعات ادبی کنفسیوسی را از عمویش آموخت و با تحسین اشعار تائو ژیان اقدام به نوشتن شعرهایی نمود. شعر وی «یادانگ» (برکه ای در باد) که در سن هجده سالگی نوشته شده بود؛ به عنوان یکی از بزرگترین آثار وی مورد توجه قرار دارد. در حدود بیست سالگی او شروع
مورد توجه قرار دارد. در حدود بیست سالگی او شروع به مطالعهٔ کتاب تغییرات و مکتب نئوکنفوسیانیسم نمود. اشتیاق وی به مطالعه به قدری بود که او به سلامت خود صدمه زده و حتی زمانی که درمورد فلسفهٔ تغییرات اندیشه می‌کرد؛ از خوردن و آشامیدن امتناع می‌کرد. در سن ۲۱ سالگی او ازدواج کرد و دو سال بعد اولین پسرش متولد شد. در سال ۱۵۲۷؛ او آزمون انتخابی منطقهٔ کیونگ سانگ را گذراند و سال بعد امتحان کلان‌شهری را با رتبهٔ دوم و موفقیت گذرانده و درجهٔ لیسانس ادبی را دریافت کرد. همسرش چند ماه قبل از موفقیت وی درگذشت. در سال
همسرش چند ماه قبل از موفقیت وی درگذشت. در سال ۱۵۳۰؛ او مجدداً ازدواج نمود و پسرش دیگرش در سال آتی متولد شد. او زمانی که ۲۳ سال داشت به سئول نقل مکان کرد و در سال ۱۵۲۳ به آکادمی سونگ کیون کوان وارد شد. در سال ۱۵۲۷ او آزمون‌های مقدماتی را برای کسب یک مقام دولتی گذراند ولی در سن ۳۳ سالگی مجدداً به سونگ کیون کوان وارد شد و با کمک محققی به نام کیم این هو وارد اجتماع شد. او در سال ۱۵۳۴ آزمون خدمات کشوری را با نمرهٔ عالی گذراند و در حالی که برای دولت نیز کار می‌کرد؛ اهداف محققانهٔ خود را هم دنبال می‌کرد. او در ۳۷
اهداف محققانهٔ خود را هم دنبال می‌کرد. او در ۳۷ سالگی و به علت مرگ مادرش به شهر زادگاهش برگشت و برای وی به مدت سه سال سوگواری نمود. او از ۳۹ سالگی به بعد به مقامات مختلفی منصوب شد و بعضاً چندین پست مختلف را از جمله بازرس مخفی سلطنتی در سال ۱۵۴۲ در اختیار داشت. او در تمام مدت عمرش ۲۹ منصب دولتی را در اختیار داشت. اگرچه او مکرراً درخواست می‌کرد تا به دلیل سلامتی رو به افولش از امور دولتی کناره‌گیری کند. وی به عنوان وزیر کار؛ وزیر تشریفات و عضو دفتر فرمان‌های سلطنتی به ایفای نقش پرداخت. صداقت وی باعث شده بود
سلطنتی به ایفای نقش پرداخت. صداقت وی باعث شده بود در هنگام پاکسازی مقامات فاسد دولتی بدون اغماض رفتار کند. در چندین مورد او به دلیل پایبندی محکم به اصول از قصر اخراج شده بود. در یک گزارش به پادشاه؛ به عنوان یک بازرس سلطنتی در یک تور بازرسی از منطقهٔ چانگ چونگ؛ او یک مقام محلی را که دستور یک قاضی محلی را نادیده گرفته و با گرفتن اختیار کالاهای دولتی به‌طور غیرقانونی ثروتی برای خود جمع کرده بود؛ با بی‌رحمی محکوم کرد. یی هوانگ از نبردهای قدرت و کشمکش‌های مختلف در دربار سلطنتی در آخرین سال‌های سلطنت پادشاه جانگ
دربار سلطنتی در آخرین سال‌های سلطنت پادشاه جانگ جونگ ناامید شده بود و به همین دلیل پست سیاسی اش را ترک کرد. اما او به‌طور پیوسته‌ای از بازنشستگی درآمده و چندین پست دولتی را در خارج از دربار سلطنتی و در مناطق روستایی در اختیار می‌گرفت. او در سن ۴۸ سالگی فرماندار دانیانگ و بعدها فرماندار پونگ گی بود. در طول روزهایش در پونگ گی؛ وی آکادمی خصوصی نئو کنفسیوسی بک اوندوگ سوون را که توسط سلفش جو سه بونگ تأسیس شده بود؛ بهبود بخشیده و مجدداً توسعه داد. او به عنوان سر مربی سونگ کیون کوان در سال ۱۵۵۲ نامیده شد اما بعد
مربی سونگ کیون کوان در سال ۱۵۵۲ نامیده شد اما بعد از ان پست‌های مهم دیگر را رد کرد. در سال ۱۵۶۰ وی «دوسان سودانگ» را تأسیس کرد و خود را به مطالعه؛ تعمق و آموزش شاگردانش محدود کرد. پادشاه میونگ جونگ سعی نمود تا نظر مساعد وی را در مورد بازگشت به پست‌های سیاسی جلب کند ولی در تعلق خاطر به مطالعه ثابت قدم بود. سرانجام وقتی فرستاده‌هایی از سلسلهٔ مینگ به سئول آمدند؛ او در پی درخواست پادشاه در سن ۶۷ سالگی به دربار سلطنتی بازگشت. زمانی که پادشاه میونگ جونگ به‌طور ناگهانی فوت کرد؛ جانشین وی یعنی پادشاه سونجو؛ یی
ناگهانی فوت کرد؛ جانشین وی یعنی پادشاه سونجو؛ یی هوانگ را به سمت وزیر تشریفات منصوب کرد ولی او این پیشنهاد را رد کرد و بار دیگر به شهر زادگاهش برگشت. اما پادشاه به‌طور متناوب یی هوانگ را به دربار فرا می‌خواند و او نیز که نمی‌توانست بیش از این درخواست پادشاه را رد کند؛ مجدداً امور دولتی را در سن ۶۸ سالگی از سر گرفت و اسناد مشاوره ای زیادی را به مانند «ده دیاگرام در مورد یادگیری حکیمانه» نوشت. او همچنین در حضور خانواده سلطنتی کنفرانس‌هایی در مورد آموخته‌های محققین کنفسیوسی دودمان سونگ را ارائه داد. او
محققین کنفسیوسی دودمان سونگ را ارائه داد. او سرانجام در سن هفتاد سالگی از سیاست بازنشسته شده و در سال ۱۵۷۰ درگذشت.
امید می‌روید (به انگلیسی: Hope Springs) یک فیلم سینمایی کمدی عاشقانه بریتانیایی به نویسندگی و کارگردانی مارک هرمن که براساس رمان "جدید کاردیف" ساخته چارلز وب است. در این فیلم کالین فرث در نقش کالین، نقاش انگلیسی بازی می‌کند که پس از یک تجربه آسیب زا به شهر هوپ در ایالت ورمونت سفر می‌کند. در آنجا، او مندی (هدر گراهام)، یک کارگر خانه سالمندان را ملاقات می‌کند به او کمک می‌کند و … باکس آفیس. این فیلم در گیشه‌های سینماهای انگلستان چیزی بیش از ۱ میلیون پوند فروش داشت.
ریم-سین دوم از سال ۱۶۷۸ پیش از میلاد تا ۱۶۷۴ پیش از میلاد (طبق گاهشناسی کوتاه) بر شهر باستانی لارسا در خاور نزدیک باستان، حکم می‌راند. همزمان با دوران حکومت ریم-سین دوم، سامسو-ایلونا بر بابل حکومت می‌کرد.
به‌سوی جنوب شرح حالی از خواننده-ترانه‌سرای نیوزیلندی لورد است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این کتاب گزارشی از تجربه وی در بازدید از قاره جنوبگان در ژانویه ۲۰۱۹ با عکس‌های گرفته شده توسط هریت وار، عکاس نیوزیلندی، است. تمام درآمد حاصل از این کتاب برای تأمین بودجه بورسیه تحصیلات تکمیلی ایجاد شده توسط جنوبگان نیوزیلند، یک سازمان دولتی هزینه می‌شود. زمینه. لورد علاقه خود را برای کاوش در منطقه جنوبگان از آنجا که سن او برای مطالعه کافی بود، ابراز داشت. در ژانویه ۲۰۱۹، وی به عنوان سفیر قطب جنوب از پایگاه اسکات و پایگاه
به عنوان سفیر قطب جنوب از پایگاه اسکات و پایگاه مک‌موردو، قطب جنوب بازدید کرد. وی در جریان بازدید، گونه‌های میکروسکوپی را در آزمایشگاه‌های محیط زیست مشاهده کرد و با دانشمندان گفتگو کرد. لورد این کتاب را «نوعی پیش ساز عالی» برای سومین آلبوم استودیویی خود توصیف کرد. این مجموعه شامل بیش از ۱۰۰ صفحه از تصاویر گرفته شده توسط عکاس نیوزلندی، هریت وار و نوشته‌هایی از لورد است. تمام درآمد حاصل از این کتاب برای تأمین بودجه بورسیه تحصیلات تکمیلی ایجاد شده توسط جنوبگان نیوزیلند، یک سازمان دولتی هزینه می‌شود.
هوانگ جین یی () یک فیلم درامزندگی‌نامه‌ای سینمای کره به کارگردانی چانگ یون هیون است. این فیلم در مورد زندگی هوانگ جین یی معروف‌ترین گیسنگ در تاریخ کره، با بازی سونگ هی-کیو در نقش اصلی است. طرح داستان. هوانگ جین یی که در قرن شانزدهم پادشاهی چوسان به عنوان یک اشراف بزرگ شده‌است، یک راز تکان دهنده در مورد تولد خود را کشف می‌کند: او نامشروع متولد شد؛ بنابراین او به طبقه پایین تعلق دارد و راهی جز کنار گذاشتن موقعیت اشرافی خود ندارد. قبل از شروع زندگی به عنوان گیسنگ (مانند گیشا در ژاپن)، او تصمیم می‌گیرد که بکارت
(مانند گیشا در ژاپن)، او تصمیم می‌گیرد که بکارت را به مردی که خودش انتخاب کرده رها کند و اولین شب خود را با نومی، یک خادم دیرینه خانواده می‌گذراند، که می‌داند او را عمیقاً دوست دارد. جین یی به عنوان یک گیسنگ به خاطر زیبایی افسانه ای، ذکاوت و استعداد خود در آواز، رقص و شعر مشهور می‌شود. اما اگرچه او توسط اطرافیان نجیب‌زاده‌ای احاطه شده‌است که او را با هدیه و تحسین تشویق می‌کنند، زندگی منزوی غم‌انگیزی را در تنهایی سپری می‌کند. تنها آرامش جین یی نوعی بازی است که او و فرماندار محلی با مشتریان نجیب خود بازی
که او و فرماندار محلی با مشتریان نجیب خود بازی می‌کنند و آنها را فریب می‌دهند تا ریاکاری‌های خود را برملا کنند. اما هنگامی که یک رهبر راهزن مطابق با توصیف نومی در منطقه مشاهده می‌شود، جین یی شروع به زیر سؤال بردن زندگی او می‌کند. تولید. برنامه فیلمبرداری برای هوانگ جینی مخصوصاً برای یک مجموعه تلویزیونی بسیار دشوار بود و گاهی اوقات به مدت هفت روز بدون وقفه ادامه داشت. علاوه بر بازیگران محبوب جوان مانند ا جی‌وون، ونگ بیت نا و جانگ گیون سوک، در این سریال بسیاری از کره ای‌های باسابقه برجسته حضور داشتند