payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معنایی خودکار می‌توانند قاب‌ها را شناسایی کنند و «عناصر قاب» را در جمله‌های جدید نشان‌گذاری کنند. ظرفیت. شبکه قاب همچنین آماری در مورد "ظرفیت قاب‌ها" آشکار می‌کند، که بیانگر تعداد و محل عناصر قاب در داخل جمله‌های مثال می‌باشد. جملهٔ او در سال ۴۶۰ پس از میلاد متولد شد. ("She was born about AD 460") در الگوی ظرفیتی زیر قرار می‌گیرد: NP Ext, INI --, NP Dep که دو بار در جمله‌های مثال در «شبکه قاب» رخ می‌دهد، اگر بخواهیم ذکر کنیم، در: رابطه‌های قاب. بعلاوه شبکه قاب، «رابطه» بین قاب‌های مختلف را توسط رابطه‌ها در
«رابطه» بین قاب‌های مختلف را توسط رابطه‌ها در اختیار می‌گیرد. این رابطه‌ها شامل این موارد می‌باشد: کاربردها. مفید بودن «شبکه قاب» در بعضی از کاربردهای محاسباتی اثبات شده‌است، زیرا رایانه‌ها به دانش اضافی نیاز دارند تا تشخیص دهنده که دو جمله «جعفر یک ماشین به مریم فروخت» و «مریم یک ماشین از جعفر خرید» به صورت اساسی یک وضعیت را توصیف می‌کنند، علی‌رغم آنکه این دو جمله از دو فعل کاملاً متفاوت و حرف اضافه متفاوت و ترتیب واژه متفاوت استفاده می‌کنند. از «شبکه قاب» در کاربردهایی مثل پاسخ‌گویی به سؤال، بازنویسی،
در کاربردهایی مثل پاسخ‌گویی به سؤال، بازنویسی، تشخیص نتیجه متنی، و استخراج اطلاعات، هم به صورت مستقیم و هم توسط ابزارهای برچسب‌گذاری نقش معنایی استفاده می‌شود. اولین سیستم خودکار برای برچسب‌گذاری نقش معنایی (SRL که گاهی به آن به عنوان «تجزیه معنایی کم‌عمق» ارجاع می‌شود) توسط دانیل گیلدا و بر اساس «شبکه قاب» در سال ۲۰۰۲ ایجاد شد. برچسب‌گذاری نقش معنایی از آن موقع تبدیل به یکی از وظایف استاندارد در پردازش زبان طبیعی شد، ویرایش نهایی «شبکه قاب» (ویرایش ۱٫۷)، امروزه کاملاً در پشتیبانی می‌شود. از آنجاییکه
امروزه کاملاً در پشتیبانی می‌شود. از آنجاییکه قاب‌ها به صورت اساسی توصیف‌های معنایی هستند، این توصیف‌ها در بین «زبان‌های متفاوت»، مشابه می‌باشند. چندین پروژه در این سال‌ها ظهور کرده‌اند که متکی به «شبکه قاب اصلی» بوده‌اند. شبکه قاب اصلی مبنایی برای شبکه قاب‌های دیگر مثل غیر انگلیسی، مثلاً برای شبکه قاب «اسپانیایی»، «ژاپنی»، «آلمانی»، و «لهستانی» بوده‌است.
باشگاه فوتبال اینتر یک مجله ایتالیایی است که به‌طور کامل به اخبار باشگاه فوتبال اینتر میلان اختصاص داشت و به صورت ماهانه منتشر می‌شد. اولین شماره آن در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. این مجله طیف گسترده‌ای از پوسترها و عکس‌های بازیکنان اینتر میلان شامل همه بازیکنان تیم اول، تیم جوانان اینتر میلان (primavera)، آکادمی و کارمندان باشگاه را به خود اختصاص داده بود. همچنین رویدادهای مهمی را که در تاریخ باشگاه رقم خورده بود را به نمایش می‌گذاشت. این مجله که در ابتدا توسط سوزانا ورملینگر ویرایش می‌شد، در سال ۲۰۰۹ و زمانی که
ورملینگر ویرایش می‌شد، در سال ۲۰۰۹ و زمانی که فرانچسکو سوردانو در راس آن بود، انتشار آن متوقف شد. در سال ۲۰۱۷، این مجله با یک نشریه هفتگی به نام "Match Day Programme" جایگزین شد که آخر هفته‌ها زمانی که اینتر بازی می‌کند منتشر می‌شود.
واسودوان باسکاران (؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۵۰) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
بیر بهادر چتری (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
سیلوانوس دونگ دونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
مروین فرناندز (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
ظفر اقبال (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
مَهاراج کریشان کاوشیک (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۸ مهٔ ۲۰۲۱) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌ بود.
چارانجیت کومار (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
ام. ام. سمیه (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
آلن شوفیلد (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
داویندر سینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
گورمایل سینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
آمارجیت سینگ رانا (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
راویندر پال سینگ (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۸ مهٔ ۲۰۲۱) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌ بود.
سوریندر سینگ سودی (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ دست پیدا کرده‌است.
زندگی‌کن و بگذار بمیرند دومین رمان از مجموعه رمان‌های جیمز باند نوشته ایان فلمینگ است که در ۵ آوریل ۱۹۵۴ میلادی توسط انتشارات جاناتان کیپ در بریتانیا منتشر شد. فلمینگ این رمان را در اقامتگاه شخصی خود در ملک گلدن‌آی، واقع در جامائیکا و پیش از انتشار رمان "کازینو رویال" (۱۹۵۳) نوشت. داستان این رمان در لندن، ایالات متحدهٔ آمریکا و جامائیکا جریان دارد و بخش زیادی از فضای آن برگرفته از تجربیات فلمینگ در سفر به آمریکا و آشنایی او با جامائیکاست. داستان رمان "زندگی کن و بگذار بمیرند" حول تلاش جیمز باند برای دستگیری
و بگذار بمیرند" حول تلاش جیمز باند برای دستگیری جنایتکاری با نام مستر بیگ می‌گردد که با شبکه خلافکاری آمریکا، پیروان آیین وودو و سازمان ضدجاسوسی شوروی در ارتباط است و همه این‌ها تهدیدی برای جهان غرب محسوب می‌شوند. باند طی مأموریتی در خاک آمریکا پی می‌برد که مستر بیگ سکه‌های طلای قرن هفدهم را به‌صورت قاچاق از مستعمرات سابق بریتانیا در منطقه کارائیب وارد ایالات متحدهٔ آمریکا می‌کند. این رمان به موضوعاتی چون کشمکش شرق و غرب در دوران جنگ سرد، روابط بریتانیا و آمریکا، جایگاه بریتانیا در جهان، مسائل نژادی و
و آمریکا، جایگاه بریتانیا در جهان، مسائل نژادی و تقابل خیر و شر می‌پردازد. رمان "زندگی کن و بگذار بمیرند" همانند "کازینو رویال" با استقبال خوبی از سوی منتقدان روبه‌رو شد. چاپ نخست آن با ۷۵۰۰ نسخه به سرعت به فروش رفت و در همان سال چاپ دوم آن هم سفارش داده شد. اما سرعت فروش این رمان در ایالات متحدهٔ آمریکا، که یک سال بعد منتشر شد، بسیار کندتر بود. در سال ۱۹۵۹-۱۹۵۸، اقتباس از این رمان به صورت داستان مصور توسط جان مک‌لاسکی در روزنامه "دیلی اکسپرس" منتشر شد. شرکت ایون پروداکشنز نیز در سال ۱۹۷۳، هشتمین فیلم از
ایون پروداکشنز نیز در سال ۱۹۷۳، هشتمین فیلم از مجموعهٔ فیلم‌های جیمز باند را با اقتباس از همین رمان ساخت. این فیلم نخستین حضور راجر مور در نقش جیمز باند بود. عناصر مهمی از داستان این رمان هم بعداً در فیلم‌های "فقط برای چشمان تو" (۱۹۸۱) و "جواز قتل" (۱۹۸۹) مورد استفاده قرار گرفتند. خلاصهٔ داستان. مامور سرویس مخفی بریتانیا، جیمز باند، از سوی مافوق خود، M، به شهر نیویورک فرستاده می‌شود تا درباره‌ی "آقای بیگ"، با نام واقعی بوناپارت ایگنیس گالیا، تحقیق کند. هدف باند، یک مامور سازمان ضدجاسوسی شوروی، اسمِرش، و یک
یک مامور سازمان ضدجاسوسی شوروی، اسمِرش، و یک رهبر وودوی دنیای زیرین است که مظنون به فروش سکه‌های طلای قرن هفدهم برای تامین مالی عملیات جاسوسی شوروی در آمریکا است. این سکه‌های طلا در بخش هارلم شهر نیویورک و در فلوریدا ظاهر شده‌اند و گمان می‌رود بخشی از گنجینه‌ای باشند که توسط دزد دریایی، هنری مورگان، در جامائیکا دفن شده است. در نیویورک، باند با همتای خود در سازمان سیا، فلیکس لایتر، ملاقات می‌کند. این دو از برخی از کلوپ‌های شبانه‌ی آقای بیگ در هارلم بازدید می‌کنند، اما دستگیر می‌شوند. باند توسط آقای بیگ مورد
اما دستگیر می‌شوند. باند توسط آقای بیگ مورد بازجویی قرار می‌گیرد، کسی که از کارمند پیشگوی خود، سولیتیر (که نامش به این دلیل است که مردان را از زندگی خود حذف کرده است)، استفاده می‌کند تا تشخیص دهد آیا باند راست می‌گوید یا خیر. سولیتیر به آقای بیگ دروغ می‌گوید و داستان پوششی باند را تایید می‌کند. آقای بیگ تصمیم می‌گیرد باند و لایتر را آزاد کند و یکی از انگشتان باند را می‌شکند. هنگام خروج، باند چندین نفر از افراد آقای بیگ را می‌کشد؛ لایتر با کمترین آسیب فیزیکی توسط یکی از اعضای باند آزاد می‌شود، کسی که به
توسط یکی از اعضای باند آزاد می‌شود، کسی که به دلیل علاقه‌ی مشترک به موسیقی جاز با او همدردی می‌کند. سولیتیر بعداً آقای بیگ را ترک می‌کند و با باند تماس می‌گیرد؛ این زوج با قطار به سنت پترزبورگ، فلوریدا، سفر می‌کنند، جایی که با لایتر ملاقات می‌کنند. در حالی که باند و لایتر در حال شناسایی یکی از انبارهای آقای بیگ هستند که برای نگهداری ماهی‌های عجیب و غریب استفاده می‌شود، سولیتیر توسط افراد آقای بیگ ربوده می‌شود. لایتر بعداً به تنهایی به انبار بازمی‌گردد، اما یا دستگیر و طعمه‌ی کوسه‌ها می‌شود یا فریب می‌خورد
یا دستگیر و طعمه‌ی کوسه‌ها می‌شود یا فریب می‌خورد تا روی یک در تله بالای تانک کوسه بایستد و از آنجا سقوط کند؛ او زنده می‌ماند، اما یک دست و یک پا را از دست می‌دهد. باند او را در خانه‌ی امنشان با یادداشتی سنجاق شده به سینه‌اش پیدا می‌کند: "او با چیزی که او را خورد مخالف بود." سپس باند خودش در انبار تحقیق می‌کند و متوجه می‌شود که آقای بیگ سکه‌های طلا را با پنهان کردن آن‌ها در کف تانک‌های ماهی حاوی ماهی‌های گرمسیری سمی که به ایالات متحده می‌آورد، قاچاق می‌کند. او در انبار مورد حمله "رابِر"، تفنگدار آقای بیگ،
او در انبار مورد حمله "رابِر"، تفنگدار آقای بیگ، قرار می‌گیرد و در تیراندازی حاصل، باند رابِر را فریب می‌دهد و باعث می‌شود او به داخل تانک کوسه بیفتد. باند ماموریت خود را در جامائیکا ادامه می‌دهد، جایی که با یک ماهیگیر محلی به نام کوارل و جان استرنگ‌ویز، رئیس ایستگاه محلی MI6، ملاقات می‌کند. کوارل به باند آموزش غواصی در آب‌های محلی را می‌دهد. باند در آب‌های پر از کوسه و باراکودا شنا می‌کند تا به جزیره‌ی آقای بیگ برسد و موفق می‌شود یک مین چسبان را به بدنه‌ی قایق تفریحی او بچسباند قبل از اینکه بار دیگر توسط
قایق تفریحی او بچسباند قبل از اینکه بار دیگر توسط آقای بیگ دستگیر شود. باند با سولیتیر دوباره متحد می‌شود؛ صبح روز بعد، آقای بیگ این زوج را به یک طناب پشت قایق تفریحی خود می‌بندد و قصد دارد آن‌ها را روی صخره‌های مرجانی کم‌عمق و به داخل آب‌های عمیق‌تر بکشد تا کوسه‌ها و باراکوداهایی که با تغذیه‌ی منظم به آن منطقه جذب کرده است، آن‌ها را بخورند. باند و سولیتیر نجات می‌یابند زیرا مین چسبان ثانیه‌هایی قبل از اینکه آن‌ها را روی صخره بکشند منفجر می‌شود. اگرچه آن‌ها به طور موقت بر اثر انفجار بیهوش شده و روی
آن‌ها به طور موقت بر اثر انفجار بیهوش شده و روی مرجان‌ها زخمی شده‌اند، اما توسط صخره از انفجار محافظت می‌شوند و باند می‌بیند که آقای بیگ، که از انفجار جان سالم به در برده است، توسط کوسه‌ها و باراکوداها کشته می‌شود. پیش‌زمینه. ایان فلمینگ، به‌عنوان یک روزنامه‌نگار بریتانیایی، اولین رمان خود را با عنوان "کازینو رویال" طی ماه‌های ژانویه تا مارس سال ۱۹۵۲ میلادی در اقامتگاه شخصی‌اش واقع در ملک گلدن‌آی در جامائیکا نوشت. با فروش تمام نسخه‌های جلد سخت این رمان تا تاریخ ۱۳ آوریل ۱۹۵۳ در بریتانیا، انتشارات جاناتان
تاریخ ۱۳ آوریل ۱۹۵۳ در بریتانیا، انتشارات جاناتان کیپ مجاب شد تا با فلمینگ قراردادی برای نوشتن سه رمان دیگر از مجموعه جیمز باند ببند. چهار ماه پیش از انتشار رسمی رمان "کازینو رویال" در ژانویه ۱۹۵۳، فلمینگ حتی اطلاعات لازم برای نگارش دومین رمان خود را جمع‌آوری و متن داستان آن را هم تکمیل کرده بود. او و همسرش ابتدا به نیویورک پرواز کردند؛ سپس با قطاری به نام سیلور میتیور به سنت پترزبورگ در فلوریدا رفتند و از آن‌جا راهی جامائیکا شدند. مسیر این سفر دقیقاً همان مسیری بود که فلمینگ در ژوئیه ۱۹۴۳ همراه با دوستش
مسیری بود که فلمینگ در ژوئیه ۱۹۴۳ همراه با دوستش ایوار برایس در نخستین سفر خود به جامائیکا طی کرده بود. فلمینگ وقتی با همسرش به اقامتگاه گلدن‌آی رسید، نگارش دومین رمان جیمز باند را آغاز کرد. او در ماه مه ۱۹۶۳، مقاله‌ای برای مجله "بوکز و بوک‌من" نوشت و شیوه نویسندگی خود را چنین توصیف کرد: «صبح‌ها حدود سه ساعت می‌نویسم... و عصرها بین ساعت شش تا هفت، یک ساعت دیگر. هیچ‌چیز را تصحیح نمی‌کنم و هیچ‌وقت برنمی‌گردم ببینم چه نوشته‌ام... با دنبال کردن فرمول من، روزانه حدود ۲ هزار واژه می‌نویسید». درست مثل رمان
روزانه حدود ۲ هزار واژه می‌نویسید». درست مثل رمان "کازینو رویال"، فلمینگ نسخه اولیه این رمان را هم برای دوست نویسنده‌اش، ویلیام پلومر، فرستاد. پلومر واکنش مثبتی به داستان داشت و به فلمینگ گفت: «کتاب جدید مثل مین چسبان، خواننده را درگیر خودش می‌کند و پایان‌بندی‌اش تکان‌دهنده است». در ماه مه ۱۹۵۳، فلمینگ طی پنج روزی که در کشتی ملکه الیزابت برای سفر به ایالات متحدهٔ آمریکا گذراند، به ویرایش نسخه چاپی رمانش پرداخت. او قصد داشت این کتاب را جدی‌تر از رمان نخست بنویسد و در ابتدا حتی به این فکر بود که داستان را به
و در ابتدا حتی به این فکر بود که داستان را به نوعی تأمل درباره ماهیت شر تبدیل کند. عنوان اولیه رمان — باد مرده‌شوی — نیز بازتاب همین نگاه است. این باد که یکی از بادهای معروف جامائیکاست و گفته می‌شود «تمام هوای آلوده را از جزیره بیرون می‌برد»، قرار بود به‌عنوان استعاره در داستان به‌کار رود. به اعتقاد دانیل فرراس ساووی (منتقد ادبی)، عنوان رمان‌های فلمینگ چه به‌صورت مستقل و چه در کنار یکدیگر از معنا و اهمیت برخوردارند. او می‌نویسد که عنوان "زندگی کن و بگذار بمیرند" « یک ضرب‌المثل گروهی و مثبت را به معنایی
بمیرند" « یک ضرب‌المثل گروهی و مثبت را به معنایی کاملاً برعکس تبدیل کرده و به‌جای پیام همدلی و برادری، دیدگاهی مادی‌گرایانه، فردگرایانه و روشن‌فکرانه القا می‌کند». این تعبیر با خط داستانی رمان نیز هم‌خوانی دارد؛ جایی که باند نظم را برقرار می‌کند؛ نظمی که جهان در نبود آن، به‌سرعت به واقعیتی وحشی و ویران تبدیل می‌شود؛ همان جهانی که [توماس] هابز از آن می‌ترسید و [مارکی] دو ساد آن را ستایش می‌کرد. اگرچه فلمینگ در رمان‌هایش هیچ تاریخی ذکر نکرده، دو نویسنده با توجه به رویدادها و موقعیت‌های موجود در مجموعه
با توجه به رویدادها و موقعیت‌های موجود در مجموعه داستان‌های جیمز باند، جدول زمانی متفاوت ارائه داده‌اند. جان گریسولد و هنری چنسلر — که هر دو با انتشارات ایان فلمینگ کتاب نوشته‌اند — زمان وقوع داستان "زندگی کن و بگذار بمیرند" را سال ۱۹۵۲ دانسته‌اند. با این حال، گریسولد دقیق‌تر عمل کرده و معتقد است که داستان در ماه‌های ژانویه و فوریه آن سال اتفاق افتاده است. گسترش داستان. منابع الهام‌بخش داستان. بخش قابل‌توجهی از رمان "زندگی کن و بگذار بمیرند" بر پایه تجربیات شخصی ایان فلمینگ نوشته شده است. صحنه آغازین رمان،
شخصی ایان فلمینگ نوشته شده است. صحنه آغازین رمان، یعنی ورود باند به فرودگاه آیدل‌وایلد در نیویورک، از سفرهای فلمینگ در سال‌های ۱۹۴۱ و ۱۹۵۳ الهام گرفته شده. توصیف کارگاهی که فلیکس لایتر در آن مورد حمله کوسه قرار می‌گیرد، مطابق با یک ساختمان واقعی در سنت پترزبورگ ایالت فلوریداست که فلمینگ و همسرش طی آخرین مسافرتشان از آن بازدید کرده بودند. مسیر سفر باند و سولیتر نیز بر اساس تجربیات فلمینگ در دو سفر با قطار سیلور میتیور شکل گرفته است. ایان فلمینگ در نگارش داستان از نام برخی از دوستانش استفاده کرد. ایوار برایس
از نام برخی از دوستانش استفاده کرد. ایوار برایس به‌عنوان اسم مستعار باند انتخاب شد. نام شخصیت فلیکس لایتر نیز تلفیقی از نام تامی لایتر و نام میانی برایس — یعنی فلیکس — بود. علاوه بر این، او بخشی از نام خانوادگی جان فاکس- استرنگ‌ویز را برای شخصیت رئیس ایستگاه ام‌آی۶ در جامائیکا به‌کار برد. فلمینگ نام یک پرنده محلی در جامائیکا با نام تک‌پر گلوحنایی را برای شخصیت اصلی زن داستان انتخاب کرد. نخستین تجربه غواصی ایان فلمینگ با ژاک-ایو کوستو در سال ۱۹۵۳، الهام‌بخش قسمت‌هایی از صحنه شنا کردن جیمز باند به سوی قایق
قسمت‌هایی از صحنه شنا کردن جیمز باند به سوی قایق مستر بیگ شد. ایده استفاده از مین‌های چسبان نیز احتمالاً برگرفته از مأموریت‌های جنگی واحد ویژه ناوگان دهم سبک نیروی دریایی ایتالیا در جنگ جهانی دوم بود. فلمینگ همچنین اطلاعات گسترده‌ای درباره آیین وودو از کتاب درخت مسافر — نوشته پاتریک لی فرمر که در سال ۱۹۵۰ منتشر شد — برداشت و در رمان به‌کار برد. جالب این که بخشی از آن کتاب هم در اقامتگاه گلدن‌آی نوشته شده بود. فلمینگ از کودکی به دنیای دزدان دریایی علاقه داشت و از خواندن رمان‌ها و تماشای فیلم‌هایی مانند
داشت و از خواندن رمان‌ها و تماشای فیلم‌هایی مانند "کاپیتان بلاد" (۱۹۳۵) با بازی ارول فلین لذت می‌برد. او از اقامتگاه گلدن‌آی واقع در ساحل شمالی جامائیکا، به بندر پورت رویال در جنوب جزیره سفر و از آنجا بازدید می‌کرد. این بندر روزگاری پایگاه اصلی یکی از دزدان دریایی مشهور به نام سر هنری مورگان بود. این بازدیدها علاقه فلمینگ را به چنین موضوعاتی بیش از پیش برمی‌انگیخت. برای طراحی جزیره گنج مستر بیگ، فلمینگ از جزیره کابریتا در خلیج پورت ماریا الهام گرفت؛ مکانی که گفته می‌شد محل واقعی گنجینه‌های مورگان بوده.
که گفته می‌شد محل واقعی گنجینه‌های مورگان بوده. شخصیت‌ها. ایان فلمینگ در رمان "زندگی کن و بگذار بمیرند" تلاش کرده تا شخصیت اصلی داستان — یعنی جیمز باند— نسبت به رمان "کازینو رویال" انسانی‌تر و دوست‌داشتنی‌تر به‌نظر برسد. به گفته ریموند بنسون — نویسنده‌ای که بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ مجموعه‌ای از رمان‌ها و داستان‌های کوتاه جیمز باند را نوشت — باند از «همان فصل اول، شخصیتی گرم‌تر و خوشایندتر» معرفی می‌شود. ساووی نیز به جنبه آسیب‌پذیر شخصیت باند اشاره می‌کند و اشک‌های او را در پایان داستان گواه این ادعا
و اشک‌های او را در پایان داستان گواه این ادعا می‌داند. در همین راستا، شخصیت آمریکایی داستان — یعنی فلیکس لایتر— نیز در طول رمان رشد می‌کند و به شخصیتی کامل‌تر و انسانی‌تر تبدیل می‌شود. گرچه دوستی میان لایتر و باند در طول داستان کاملاً مشهود است، اما لایتر نسبت به باند همچنان در جایگاه پایین‌تر قرار دارد. لایتر در رمان "کازینو رویال" پشتیبان باند در امور فنی و مالی بود؛ اما در رمان "زندگی کن و بگذار بمیرند" نقشی فرعی‌تر پیدا کرده. او حتی وقتی ابتکار عمل را به‌دست می‌گیرد، در نبرد با دشمن باند یک دست و یک
به‌دست می‌گیرد، در نبرد با دشمن باند یک دست و یک پای خود را از دست می‌دهد؛ در حالی که باند در نبردی مشابه با همان دشمن پیروز می‌شود. فلمینگ در ابتدا تمایل داشت که لایتر در داستان کشته شود؛ اما بعداً با مخالفت نماینده ادبی خود در آمریکا روبه‌رو شد و تصمیم گرفت که این شخصیت را زنده نگه دارد. ایان فلمینگ شخصیت کوارل را به‌عنوان تصویر آرمانی خود از یک فرد سیاه‌پوست خلق کرد؛ شخصیتی که بر اساس علاقه واقعی وی به مردم جامائیکا شکل گرفت و به نظرش، مردم آنجا «سرشار از حسن‌نیت، شادی و شوخ‌طبعی» بودند. رابطه میان جیمز
حسن‌نیت، شادی و شوخ‌طبعی» بودند. رابطه میان جیمز باند و کوارل نیز بر پایه این فرض مشترک بنا شد که باند از نظر جایگاه بالاتر است. فلمینگ این رابطه را به رابطه میان «ارباب املاک اسکاتلند و شکارچی ارشد» تشبیه کرده؛ رابطه‌ای که در آن «اقتدار به‌صورت ضمنی وجود دارد و جایی برای چاپلوسی یا تملق نیست». مستر بیگ در رمان "زندگی کن و بگذار بمیرند" ویژگی‌های ظاهری غیرعادی دارد. چنین موضوعی در بسیاری از دشمنان بعدی جیمز باند نیز دیده می‌شود. مستر بیگ فردی بسیار باهوش توصیف شده که سرش به اندازه «یک توپ بزرگ فوتبال، دو
شده که سرش به اندازه «یک توپ بزرگ فوتبال، دو برابر حالت طبیعی و تقریباً گرد» است؛ و پوستش «خاکستری مایل به سیاه، کشیده و براق است؛ شبیه صورت جسدی که یک هفته در رودخانه مانده باشد». با این حال، ریموند بنسون گفته که مستر بیگ «تنها یک شخصیت منفی قابل قبول» است و عمق چندانی ندارد. لروی ال. پنک (منتقد ادبی) با بررسی رمان‌های جاسوسی بریتانیا در قرن بیستم، به این نتیجه رسیده که این رمان از الگوی قدیمی «جنایتکار محترم» فاصله گرفته و بیشتر بر مهارت‌های ذهنی و سازمانی مستر بیگ تمرکز دارد تا رفتارهایش. پنک همچنین
مستر بیگ تمرکز دارد تا رفتارهایش. پنک همچنین اشاره می‌کند که افراد تحت فرمان مستر بیگ، «آدم‌هایی بی‌کفایت» هستند که باند به‌راحتی می‌تواند آنها را از سر راه بردارد.
هیپ هاپ زیرزمینی () اصطلاحی فراگیر برای موسیقی هیپ هاپ مغایر با آثار اصلی تجاری و درآمدزای متداول است. به طور معمول، هیپ هاپ زیرزمینی وابسته به هنرمندان مستقل است که با ناشران مستقل قرارداد می‌بندند یا اصلاً ناشر ندارند.
امینه دلبازی (; – ) رقصنده موسیقی قومی اهل آذربایجان بود. زندگی‌نامه. امینه دلبازی ۲۶ دسامبر سال ۱۹۱۹ در شهر قازاخ جمهوری خلق آذربایجان تولد یافت. او همسر جودت حاجی‌اف، آهنگ‌ساز آذربایجانی و دارنده نام افتخار هنرمند مردم جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان، خواهر مروارید دلبازی، شاعر سرشناس آذربایجانی، و مادر اسماعیل حاجی‌اف، آهنگساز و رهبر ارکستر، بود. چون به دنبال فوت برادر بزرگترش خانواده اش به باکو منتقل شد، امینه دلبازی در بخش روسی‌زبان مدرسه شماره ۱۳۲ در این شهر آموزش متوسطه خود را سپری کرد. در ۱۰
در این شهر آموزش متوسطه خود را سپری کرد. در ۱۰ سالگی، بعد از تحمل مدتی ورم لوزه حاد، امینه به فلج کامل مبتلا شد، که برای مدتی طولانی با این بیماری دست و پنجه نرم کرده و تحت مداوا قرار گرفت. او که در ۱۶ سالگی‌اش، دیگر به عنوان یک ژیمناست داوطلب شهرت یافته‌بود، با کسب موفقیت در آزمون، وارد گروه دولتی تازه‌تاسیس رقص و موسیقی سنتی آذربایجان شد. در ظرف سه سال، امینه به دستیار استاد باله گروه موسیقی یادشده تبدیل شد. کارنامه. امینه دلبازی فعالیت‌های هنری حرفه ای خود را در سال ۱۹۳۵ آغاز نمود. در سال ۱۹۳۵ اولین بار
را در سال ۱۹۳۵ آغاز نمود. در سال ۱۹۳۵ اولین بار روی صحنه رفته و رقص آهنگ «دشت‌های کلخوز» ساخت عزیر حاجی‌بیگف را اجرا کرد. از سال ۱۹۳۹ شروع به اجرای رقص‌های سنتی نمود. خانم امینه بین سالهای ۱۹۳۶ الی ۱۹۶۹، به عنوان رقاص در گروه موسیقی رقص تالار دولتی فیلارمونیک آذربایجان فعالیت داشته و در سالهای مختلفی ریاست گروه رقاصان را عهده‌دار شده بود. او در سال ۱۹۵۹، متولی گروه رقص «چنار» که توسط دانشگاه علوم پزشکی آذربایجان تأسیس شده بود، و همچنین بین سالهای ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۵ گروه موسیقی و رقص آذربایجان و میان ۱۹۶۷–۱۹۶۸
۱۹۶۵ گروه موسیقی و رقص آذربایجان و میان ۱۹۶۷–۱۹۶۸ گروه رقاصان «سوینج» بود. در سال ۱۹۴۹ نیز در «مدرسه رقاصی باکو» به تدریس پرداخت. امینه دلبازی در صحنه‌های اصلی تعدادی از نمایش‌هایی مانند «دده قورقود»، «مراسم عروسی آذربایجانی»، «گل‌های یک باغچه» که در صحنه تالار دولتی فیلارمونیک آذربایجان به نمایش گذاشته شده بودند، اجرای رقصندگی کرد. رقص‌های «عنابی»، «تره‌کمه»، «واغزالی»، «توراجی» و «ناز ائلمه» (به فارسی: ناز نکن) در اجرای او از آوازه بسزایی برخوردار است. امینه دلبازی که اجرای رقص‌های روسی، اوکراینی، ازبکی
دلبازی که اجرای رقص‌های روسی، اوکراینی، ازبکی و عربی را نیز در کارنامه هنری خود داشت، در اپرای لیلی ومجنون، نیز کمدیهای آرشین مال آلان و «او الماسین بو اولسون» صحنه‌های رقص را تنظیم کرده‌بود. امینه دلبازی نه‌تنها در تئاتر دولتی کمدی موزیکال جمهوری آذربایجان، بلکه در گروه‌های رقص ارمنی، آسی و ازبک اجرا رقص کرده‌بود. وی همچنین در فیلم‌های کنسرتی آرشین مال آلان، «اولدوز»، «یالی» و «سوینج» نیز حضور داشت.
خلافت یک مجموعه تلویزیونی سوئدی در ژانر درام، مهیج و دلهره‌آور ساخته ویلهم بیرمان است.این مجموعه تلویزیونی ۱۲ ژانویه ۲۰۲۰ از تلویزیون اس‌وی‌تی سوئد پخش شد. پخش جهانی آن توسط نتفلیکس در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۲۰ صورت گرفت. چکیدهٔ داستان. داستان این مجموعه بر اساس گزارش فاطیما، مأمور سرویس امنیتی سوئد شکل گرفته‌است. او متوجه می‌شود که یک حملهٔ تروریستی در سوئد در حال برنامه‌ریزی است. بخواهیم دقیق‌تر بگوییم این فیلم چندین قصه دارد. در ابتدا داستان اصلی فیلم دربارهٔ زنی مسلمان و اصلیت سوئدی است به نام پروین. او همراه
مسلمان و اصلیت سوئدی است به نام پروین. او همراه با شوهرش که او هم سوئدی است هر دو در خلافت اسلامی داعش زندگی می‌کنند. در این فیلم گیزم ارداگن نقش پروین را بازی میکند. او به‌خاطر شرایط بد و بعد از اینکه می‌بیند فریب داعش و وعده‌های دروغین را خورده است، خودش را به آب و آتیش می‌زند تا هر طور شده به کشورش برگردد که در این راه مجبور است دوست شوهرش را به هر قیمتی از سر راه بردارد و کلی مصیبت را تحمل کند. داستان دوم فیلم در کشور سوئد شکل می‌گیرد. جایی که آلیت اوپهایم نقش دختری را به نام فاطمه بازی را می‌کند که یک
نقش دختری را به نام فاطمه بازی را می‌کند که یک کارمند در ادارهٔ امنیت سوئد و افسر اطلاعاتی در شهر استکهلم است. فعالیت او و تیم او روی تیم‌های تروریستی است که فعالیت فاطیما روی داعش است. او در میان قصه مجبور می‌شود به تنهایی برای خروج پروین تلاش کند. پردهٔ سوم دربارهٔ بازیگر سیاهپوست "lancelot ncube" است. او در فیلم هم به نام ایبراهیم حداد یا ایبی شناخته می‌شود هم نام دیگر او المسافر است. ابراهیم حداد در ظاهر به عنوان یک مربی در مدارس سوئد فعالیت می‌کند. اما در پشت قضایا در حال به انزوا بردن افکار جوانان و
در پشت قضایا در حال به انزوا بردن افکار جوانان و یارگیری برای داعش است. ایبی از طریق ارتباط گیری با دختران افسرده و متمایل به اسلام افراطی آن‌ها را برای داعش جذب می‌کند و در طول این مسیر برای انفجارهایی در سوئد هم برنامه می‌چیند.
مهار زمینی وسیله‌ای است که به عنوان تکیه‌گاه سازه‌ها طراحی شده‌است که بیشتر در عملیات ژئوتکنیکی و ساختمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین به عنوان یک مهار زمینی، مهار زمینی کوبه‌ای رانده شونده یا مهار مکانیکی شناخته می‌شود، بسته به نوع مهار و طراحی و ویژگی‌ها و مشخصات نیرو ـ مقاومت آن، ممکن است با ضربه به داخل زمین رانده شود یا به صورت مارپیچ اجرا شود. از مهارهای زمینی در عملیات اجرایی هر دو نوع سازه‌های موقت یا دائمی، از جمله در تکیه گاه‌های دیوارهای حائل، دکل‌های مهار شده و چادرهای سیرک، استفاده
حائل، دکل‌های مهار شده و چادرهای سیرک، استفاده می‌شود. تاریخچه. اولین مهار زمینی عملاً در سال ۱۹۱۲ توسط آلبرت بیشوپ چانس در سنترالیا، میسوری، در پاسخ به یک کولاکی که قطب‌های تلفنی شرکت‌هایش را خراب کرد، اختراع شد. شهر سنترالیا، سالانه یک جشنواره روز مهاری برگزار می‌کند. کاربردها. از مهارهای زمینی به‌طور معمول در مهندسی عمران و در پروژه‌های ساخت و ساز استفاده می‌شود و کاربردهای متنوعی دارد. از جمله: انواع. وزنه مهار. وزنه مهار از نظر تجهیزات مورد نیاز یکی از ساده‌ترین مهارهای زمینی است و برای بارهای سبک یا
ساده‌ترین مهارهای زمینی است و برای بارهای سبک یا تأسیسات موقتی مناسب است. وزنه مهار یک تیر افقی مانند تخته چوب گرد یا شاهتیر فلزی است که به صورت متقاطع با بار قرار می‌گیرد و در سوراخی در زمین دفن می‌شود و با مقدار کمی شاخه درخت، طناب کافی و نیز انجام حفاری به میزان کافی قابل ساخت است. وزنه مهار همچنین ممکن است بر روی سطح قرار داده شود که توسط تعدادی از میخ‌های چوبی نگه داشته می‌شود. این کار باعث می‌شود که باری بزرگتر از توانایی حمل یک ردیف میخ‌های چوبی قابل حمل شود. عملکرد. پس از نصب و قفل شدن بار، مهار