payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استحکام ویژه استحکام ماده (نیروی در واحد سطح در هنگام شکست) تقسیم بر چگالی آن است. همچنین به عنوان نسبت استحکام به وزن یا نسبت استحکام / وزن یا نسبت استحکام به جرم شناخته می‌شود. در کاربردهای الیاف یا منسوجات، استحکام کششی بر واحد نخ یا tenacity همان مقاومت ویژه است. واحد SI برای استحکام ویژه Pa m3 / kg یا N· m / kg است. استحکام ویژه دارای واحدهای مشابه انرژی ویژه است و مربوط به حداکثر انرژی ویژه چرخش است که یک جسم می‌تواند بدون جداشدن از هم به دلیل نیروی گریز از مرکز داشته باشد. روش دیگر برای تعریف استحکام
از مرکز داشته باشد. روش دیگر برای تعریف استحکام ویژه، طول شکست است که به عنوان طول خود پشتیبانی نیز شناخته می‌شود: حداکثر طول یک ستون عمودی از مواد (با فرض یک سطح مقطع ثابت) که می‌تواند وزن خود را به حالت تعلیق درآورد زمانی که فقط در قسمت بالا پشتیبانی می‌شود. برای این اندازه‌گیری، تعریف وزن نیروی جاذبه در سطح زمین است (جاذبه استاندارد، 9.80665 m/s2) که در کل طول ماده اعمال می‌شود و با افزایش ارتفاع کاهش نمی‌یابد. این تعریف در برخی از کاربردهای خاص الیاف یا منسوجات بیشتر رایج است. موادی با بالاترین
یا منسوجات بیشتر رایج است. موادی با بالاترین استحکام‌های ویژه معمولاً الیافی مانند الیاف کربن، الیاف شیشه و پلیمرهای مختلف هستند و اینها اغلب برای ساخت مواد کامپوزیتی (به عنوان مثال الیاف کربن- اپوکسی) استفاده می‌شوند. این مواد و سایر موارد مانند آلیاژهای برلیوم، تیتانیوم، آلومینیوم، منیزیم و فولاد با مقاومت بالا به‌طور گسترده‌ای در هوا فضا و سایر برنامه‌هایی که صرفه جویی در وزن ارزش هزینه بالاتر را دارد استفاده می‌شود. برای مقایسه استحکام و وزن این فلزات و مواد سبک برای کاربردهایی که کاهش وزن و استحکام
و مواد سبک برای کاربردهایی که کاهش وزن و استحکام بالا نیاز است از استحکام ویژه استفاده می‌شود. مثال. داده‌های این جدول از بهترین منابع است و برای ارائه رقم ثابت تقریباتی درنظر گرفته شده‌است.
یورگ اشتادلر (؛ زادهٔ ۱۹۶۱) بازیگر اهل آلمان است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از برجسته‌ترین نقش‌های وی می‌توان به نقش یک سرباز آلمان نازی اسیر شده در "نجات سرباز رایان" (۱۹۹۸)، و بازی مقابل برد پیت در "جاسوس‌بازی" (۲۰۰۱) به عنوان یک جاسوس آلمان شرقی که پشت خطوط دشمن باقی مانده‌است، اشاره کرد.
آماندا باکسر (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "نجات سرباز رایان"، "کلئوپاتراها" و "فراطبیعی" اشاره نمود.
یانا پیدرمانووا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "لیگ محلی" و "فرشته تبهکار" اشاره نمود.
دیوان خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی به‌اهتمام قاسم غنی و محمد قزوینی، از تصحیح‌های مهم دیوان حافظ است که در سال ۱۳۲۰ در تهران منتشر شد. این تصحیح مبتنی بر نسخهٔ عبدالرحیم خلخالی است. نقد. بهاءالدین خرمشاهی معتقد است تصحیح قزوینی و غنی اولین تصحیح علمی و انتقادی از حافظ به‌شمار می‌رود و هنوز هم مورد تأیید اکثریت قاطع حافظ‌پژوهان است. نذیر احمد این تصحیح را مفصلاً بررسی کرده‌است.
دیوان خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی یکی از تصحیح‌های مهم دیوان حافظ به‌اهتمام پرویز ناتل خانلری است که در سال ۱۳۵۹ منتشر شد. این تصحیح بر مبنای چهارده نسخهٔ خطّی است. نقد. نذیر احمد این تصحیح را مفصلاً بررسی کرده است.
هلن الیزابت "تس" دالی (زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۶۹) مدل، مجری تلویزیونی و رمان‌نویس اهل انگلستان است. وی از سال ۲۰۰۴ تاکنون یکی از مجریان اصلی برنامهٔ پرمخاطب «باید بیای برقصی» در شبکهٔ بی‌بی‌سی وان است؛ برنامه‌ای که در آن افراد مشهور در قالب یک مسابقهٔ رقص با یکدیگر رقابت می‌کنند. زندگی شخصی. تس دالی در استاک‌پورت، واقع در چشر متولد شد. در سال ۲۰۰۳ با ورنون کی ازدواج کرد و دارای دو فرزند است. آغاز زندگی. دالی در مارس ۱۹۶۹ در استاک‌پورت، چشر متولد شد، پدرش فلیکس جیمز «ویویان» دالی (۱۹۳۲–۲۰۰۳ کارگر کارخانه نساجی بود،
«ویویان» دالی (۱۹۳۲–۲۰۰۳ کارگر کارخانه نساجی بود، در اثر بیماری مزمن انسدادی ریه درگذشت، وی توسط مادرش سیلویا (معروف به بردلی)، در بریچ وِیل (به انگلیسی: )، نزدیکی نیو میلز، داربی‌شر بزرگ شد. او در دبستان هایفیلد و دبیرستان نیو میلز تحصیل کرد، جایی که از سطح ۹ فارغ‌التحصیل شد. وی یک خواهر کوچکتر به نام کارن دارد؛ شایان ذکر است اصلیت دالی ایرلندی است. پیشه. مدلینگ. هنگامی که دالی حرفه مدلینگ خود را آغاز کرد، همزمان با او مدلی به نام «هلن» مشغول به کار بود با توجه به اینکه نام کوچک هر دو هلن بود از او خواسته
توجه به اینکه نام کوچک هر دو هلن بود از او خواسته شد نام خود را تغییر دهد. نماینده دالی شیفته ناستاسیا کینسکی از فیلم "تس" بود، به او گفت که باید نام خود را به «تس» تغییر دهی؛ دالی بعداً در صحبت‌هایش اشاره کرد که «ساده لوح و تاثیرپذیر» بوده گرچه او هیچ‌گاه به خاطر آن نظر نام خود را بصورت رسمی تفییر نداد زیرا فکر می‌کرد این کار بی‌احترامی به پدر و مادرش است. دالی شش هفته پس از ۱۸ سالگی اولین کار حرفه‌ای خود را در مدلینگ در توکیو انجام داد. وی ابتدا در لندن اقامت داشت و پس از یک سری مأموریت در آسیا و اروپا،
داشت و پس از یک سری مأموریت در آسیا و اروپا، به مدت پنج سال نیز در پاریس بود، سپس مجدد برای شش ماه به لندن بازگشت، پیش از آنکه به مدت پنج سال برای کار به نیویورک برود. در سال ۱۹۹۰، دالی در دو ویدیویی از "دوران دوران" (به انگلیسی: Duran Duran) برای آهنگ‌های "جدی" (به انگلیسی: " ") و "خشونت ناشی از عشق تابستانی" (به انگلیسی: "")، هر دو از "آلبوم آزادی" (به انگلیسی: ")" ظاهر شد، همچنین در ویدیوی آهنگهای "معشوق" (به انگلیسی: 's) و آهنگ "هارمونی شیرین" (به انگلیسی: "".) برهنه ظاهر شد. او سپس بعنوان چهره دنون
"".) برهنه ظاهر شد. او سپس بعنوان چهره دنون نوعی ماست (محصول لبنی) و همچنین شرکت لباس زیر زنانه «لاسِنزا» (به انگلیسی: ) شناخته شد و زمانیکه در انگلیس بود و در کمپین «کریسمس را بدزدید» (به انگلیسی: Steal the Show Christmas 2009) ظاهر شد. تلویزیون. زمانیکه که دالی در منطقه لوور ایست ساید در شهر نیویورک زندگی می‌کرد، دوستی داشت که مراسم فرش قرمز را ترتیب داده بود او به دالی پیشنهاد داد که با حضور در مراسم فرش قرمز با حضار معروف مصاحبه کند. دالی بعد از خرید یک دوربین فیلمبرداری، اولین مصاحبه اش را با کوئنتین
دوربین فیلمبرداری، اولین مصاحبه اش را با کوئنتین کریسپ ساکن نیویورک، نویسنده کتاب "کارمند دولتِ برهنه" (به انگلیسی: ")" بود که تا زمان مرگ وی نیز با او دوست بود. پس از چند مصاحبه در فرش قرمز، در سال ۲۰۰۰، وی یک رزومه برای تهیه‌کنندگان برنامه "صبحانه بزرگ" (به انگلیسی: """ ") کانال ۴ (بریتانیا) فرستاد که بلافاصله با او قرارداد بستند تا مسابقه " "از من یک مدل بساز"" را اجرا نماید. از آن زمان، او نمایش‌های دیگری از جمله "برگشت به واقعیت"، "اس ام تی‌وی"، "بازدیدهای با سروصدا"، "جدا شده" (به ترتیب و به انگلیسی:
با سروصدا"، "جدا شده" (به ترتیب و به انگلیسی: "Get Your Kit Off" , "Singled Out" , "Smash Hits TV" , "SMTV Live" , "Back To Reality)" و اولین سری از "من یک مدل بساز" (به انگلیسی: "Make Me a Supermodel)" را با دیو بری (به انگلیسی: ) ارائه داده‌است. در سال ۲۰۰۳، دالی به عنوان مجری برنامه «ساختن خانه توسط خودتان» در شبکه آی‌تی‌وی (به انگلیسی: ITV "Home On They Own") جایگزین شد، نمایشی که در آن کودکان در طول آخر هفته در حالی که والدینشان به تعطیلات رفته بودند، تصمیم می‌گرفتند خانه را خودشان تغییر دهند که البته
می‌گرفتند خانه را خودشان تغییر دهند که البته این در جهت مثبتی برای منزل بود؛ مثلاً ساخت یک اتاق قدرت آستین (به انگلیسی: )، زنگ‌های در برای کودکان بصورت جداگانه یا یک اتاق نشیمن سینما بود. دالی از سال ۲۰۰۴ تاکنون با همکاری بی‌بی‌سی وان به اجرای برنامهٔ «باید بیای برقصی» (به انگلیسی: "") می‌پردازد. او در ابتدا با بروس فورسایت میزبان دیگر برنامه همکاری می‌کرد تا اینکه بروس برنامه را در سال ۲۰۱۳ ترک کرد. از سال ۲۰۱۴ او با کلودیا وینکلمن (به انگلیسی: ) میزبان مشترک است. دالی نیمه اول سری دوم برنامه را از دست
مشترک است. دالی نیمه اول سری دوم برنامه را از دست داد زیرا در همان زمان دختر اولش را به دنیا آورده بود. ناتاشا کپلینسکی (به انگلیسی: ) برنده سری قبلی، جای او را برای این قسمت‌ها گرفت. در ژانویه ۲۰۰۷، دالی و همسرش ورنون کی سری دوم «فقط ما دوتا» (به انگلیسی: ")" را در بی‌بی‌سی وان ارائه دادند. دالی همچنین میزبان برنامه «فردا همین موقع» (به انگلیسی: ")" و برنامه «بخت‌آزمایی ملی» (به انگلیسی: )از شبکه بی‌بی‌سی وان بود. از سال ۲۰۰۸، دالی باتری واگن (به انگلیسی: ) و فرین کوتون (به انگلیسی: ) برنامه تلویزیونی
) و فرین کوتون (به انگلیسی: ) برنامه تلویزیونی «کودکان نیازمند» (به انگلیسی: ")درا" بی‌بی‌سی را ارائه دادند. وی همچنین برنده ویژه باید «باید بیای برقصی ویژه کودکان نیازمند» (به انگلیسی: "Children in Need" version of "Strictly Come Dancing") در مقابل تری واگن (به انگلیسی :) شد، جایی که با آنتوآن بِک (به انگلیسی: ) همکاری داشت. دالی در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۸، نیز میزبان اجرای «عملکرد انواع سلطنتی» (به انگلیسی: "") بود. در نوامبر ۲۰۱۳، دالی مهمان یک قسمت از «نمایش یک» (به انگلیسی: The One Show) به میزبانی مت بیکر نیز
(به انگلیسی: The One Show) به میزبانی مت بیکر نیز بود. در اوایل سال ۲۰۱۵، او کمک میزبان «برنامه کمدی چرخونه خیریه مردمی باید بیای برقصی» (به انگلیسی: "Strictly Come Dancing" charity spin-off "The People's Strictly for Comic Relief")که در شبکه بی‌بی‌سی وان پخش شد ظاهر شد. همچنین دالی در سال ۲۰۱۵، کمک میزبان برنامه «مادرانه» (به انگلیسی: Being Mum) که یک نمایش جدید برای ای‌اوال در کنار برای روچل هامس (به انگلیسی: Rochelle Humes) حضور داشت. در سال ۲۰۱۹، او در درام سی بی‌بی‌سی: تقریباً هرگز یک شخصیت ناشناس را
درام سی بی‌بی‌سی: تقریباً هرگز یک شخصیت ناشناس را بازی می‌کند که مجری برنامه تلویزیونی داستانی The Spotlight است نویسندگی. در سال ۲۰۱۱، دالی اولین رمان خود را به نام «"دوربین هرگز دروغ نمی‌گوید»" (با انگلیسی:"The Camera Never Lies)" را که قصه ای عشقی در مورد عشق‌های زیادیست که در پشت صحنه‌ها رخ می‌دهد با هنرمندی Hodder &amp; Stoughton برای جلد و حاشیه، توسط کرنت (به انگلیسی: Coronet) به انتشار رساند. دومین کتاب دالی در سال ۲۰۱۳ تحت عنوان «به نیویورک بستگی دارد» (به انگلیسی "It's Up to You New York"") منتشر
(به انگلیسی "It's Up to You New York"") منتشر کرد کارهای دیگر. در سال ۲۰۱۳، او چهره جدید برند و محصولات مراقبت پوستی لورئال شدو در ۷ دسامبر ۲۰۱۷، دالی چهره جدید مارک مکمل ول مؤمن ویتابیوتیکس شد. زندگی شخصی. دالی در ۱۲ سپتامبر ۲۰۰۳ با دی جی و مجری تلویزیون ورنون کی در کلیسای کاتولیک سنت ماری در هورویچ، نزدیک بولتون ازدواج کرد. آنها صاحب دو فرزند دو دختر شدند. فیبی، متولد ۱۷ اکتبر ۲۰۰۴ و امبر، متولد ۳۰ مه ۲۰۰۹. دالی و کی در فولمر، باکینگهام‌شر زندگی می‌کنند.
قربانیان و قاتلان () یک فیلم درام چکی به کارگردانی آندرئا سدلاچکووا است که در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. این فیلم در بخش مسابقه بیست و سومین دورۀ جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو شرکت داشت.
مارتینا گاسپاروویچ بزوشکووا (؛ زادهٔ ) بازیگر و آموزگار اهل چکسلواکی است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "گل‌های وحشی" اشاره نمود.
دیوان خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی به‌اهتمام عبدالرحیم خلخالی یکی از تصحیح‌های دیوان حافظ است که در سال ۱۳۰۶ منتشر شد. این نسخه اغلب برای تصحیح‌های بعدی مورد استفاده قرار گرفته و به نسخهٔ خلخالی معروف است.
گزارش اشتروپ گزارشی رسمی تهیه‌شده توسط ژنرال یورگن اشتروپ برای رئیس اس‌اس، هاینریش هیملر، بود که به شرح سرکوب خیزش گتوی ورشو و برچیده شدن متعاقب آن در بهار ۱۹۴۳ می‌پردازد. نسخهٔ اصل آلمانی این گزارش عنوان محله یهودی ورشو دیگر وجود ندارد! داشت و بعدها در دهه ۱۹۶۰ به زبان‌های دیگر چاپ شد. تاریخچه. گزارش اشتروپ به سفارش فریدریش-ویلهلم کروگر، رئیس اس‌اس و پلیس در کراکوف، تهیه شد تا آلبوم یادگاری برای هاینریش هیملر شود. گزارش در سه نسخه مجزا با پوشش چرمی برای هیملر، کروگر و یورگن اشتروپ تهیه شد. نسخه ای
برای هیملر، کروگر و یورگن اشتروپ تهیه شد. نسخه ای «بایگانی» از گزارش در ورشو و تحت مراقبت رئیس ستاد، ماکس ژزویتر، باقی ماند. بر پایه شهادتی که دستیار اشتروپ، کارل کالشکه، در ۱۹۴۵ به مقامات ایالات متحده در ویسبادن داده شد، وی دستور داد تا نسخه اشتروپ از گزارش به همراه سایر اسناد مخفی در بورگ کرانزبرگ سوزانده شوند. پس از جنگ، تنها دو نسخه از چهار نسخه، که متعلق به هیملر و ژزویتر بودند، کشف شدند. نسخه هیملر به مرکز اطلاعات ارتش هفتم (SAIC) و نسخه ژزویتر به بخش تحقیقات اطلاعات نظامی (MIRS) در لندن رسیدند. به
تحقیقات اطلاعات نظامی (MIRS) در لندن رسیدند. به گفته چندین منبع، آرشیو فدرال آلمان نیز یک نسخه در کوبلنتس داشت، اما، در پاسخ به درخواست ریچارد رسکین، آرشیو فدرال گفت که نسخه سوم گزارش هرگز در اختیار آنها نبوده‌است. دو نسخه شناخته شده و در اختیار متفقین به عنوان مدرک در دادگاه نظامی بین‌المللی در نورنبرگ، با شماره سند 1061-PS، ارائه و در دادگاه به عنوان «سند شماره ۲۷۵ ایالات متحده» مورد استفاده قرار گرفتند. این گزارش ابتدا توسط دادستان ارشد آمریکا، رابرت جکسن، در جریان سخنرانی آغازین خود برای قضات نمایش
جکسن، در جریان سخنرانی آغازین خود برای قضات نمایش داده شد. دستیار دادستان که به پرونده آزار و اذیت یهودیان رسیدگی می‌کرد، از آن به عنوان «بهترین نمونه از کار دست آراستهٔ آلمانی، با پوشش چرمین، و تصویر فراوان، تایپ شده روی کاغذ سنگین با ارزش … که بازخوانی‌ای تقریباً باورنکردنی از دستاوردهای افتخارآمیز سرلشکر پلیس اشتروپ [است].» هر دو نسخه در جریان دادگاه ۱۹۴۷ اسوالد پوهل در نورنبرگ نیز، با عنوان مدرک ۵۰۳، مورد استفاده قرار گرفتند. در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۸، نسخه هیملر / SAIC از گزارش اشتروپ و گزارش کاتزمان توسط فرد
/ SAIC از گزارش اشتروپ و گزارش کاتزمان توسط فرد نیبرگال، رئیس دفتر ادارهٔ رئیس مشاور جنایات جنگی موسوم به OCCWC، به برنارد آخت، رئیس گروه مأموران نظامی لهستان در نورنبرگ تحویل داده شد. از این گزارش در جریان دادگاه اشتروپ در دایره جنایی ورشو در ژوئیه ۱۹۵۱ استفاده شد، و سپس گزارش به بایگانی حزب کارگران متحد لهستان منتقل شد. در ۱۹۴۸ نسخه ژزویتر / MIRS از گزارش به دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا (NARA) در واشینگتن، دی.سی. رفت و همچنان در آنجا نگهداری می‌شود. در سال ۲۰۱۷، گزارش اشتروپ توسط لهستان نامزد ثبت در
سال ۲۰۱۷، گزارش اشتروپ توسط لهستان نامزد ثبت در فهرست حافظه جهانی یونسکو شد. نگارخانه. فرانز کونارد، افسر اتریشی و از فرماندهان میدانی اس‌اس، عکاس برخی از عکس‌های این مجموعه بود. عکس‌هایی در یکی از دو نسخهٔ گزارش قرار داده شده بودند. در زیرنویس عکس‌های پایین، ترجمه پارسی عنوان عکس به آلمانی (به قرمز) برای اطلاعات بیشتر بر روی عکس‌ها کلیک کنید. پیوند به بیرون. نسخه ترجمه انگلیسی از گزارش اشتروپ:
آنا پولیوکووا (؛ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "لحظات دلپذیر" و "ساختمان پزشکان در باغ رز" اشاره کرد.
میلوشه بیتنرووا (؛ ) بازیگر و مجری اهل جمهوری چک است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بفرمایید شام"، "ساختمان پزشکان در باغ رز" و "خیابان" اشاره کرد.
سای پارانجپی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و مستندساز اهل هند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر بهترین کارگردانی شده‌است. پارانجپی کارگردان فیلم‌هایی همچون لمس و چشم بد دور بوده‌است.
میر سید جعفر نظام‌العلماء متخلص به فقیر و مشهور به نظام‌العلماء سبزواری (۱۲۷۶ قمری – ۱۳۱۸ شمسی)، عارف و شاعر عصر قاجار و پهلوی اول، برادر و همسنگر امین الشریعه در مبارزات اجتماعی و سیاسی و از مشروطه‌خواهان سبزوار بود. زندگی‌نامه. نظام‌العلما و برادرش در سال ۱۳۱۶ قمری در دفاع از سید ابراهیم دهقان، زمینهٔ عزل علی‌نقی میرزا، حاکم سبزوار، را فراهم آوردند. نظام العلماء در کنار امین الشریعه، شاهزاده محمد هاشم میرزا افسر، میرزا محمود عربشاهی و رئیس‌الطلاب در مبارزات مشروطه‌طلبی فعال بود و هنگامی که در استبداد صغیر
مشروطه‌طلبی فعال بود و هنگامی که در استبداد صغیر محمدعلی شاه قاجار امین‌الشریعه را به گرگان و افسر را به عشق‌آباد تبعید کرد، او نیز به نفی بلد محکوم و ساکن تهران شد. وی پس از فتح تهران در سال‌های آغازین مشروطیت، مدتها رئیس معارف و اوقاف سبزوار بود. لقب نظام‌العلماء را مظفرالدین‌شاه به او داد. پس از اجباری شدن داشتن نام خانوادگی در ایران، او نام خانوادگی‌اش را «سید فقیر» انتخاب کرد. سید یحیی نظامزاده (وکیل دادگستری و رئیس مصدقی‌های سبزوار) که خانه او را در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ آتش زدند، پسر وی بود. آثار و اشعار.
۲۸ مرداد ۱۳۳۲ آتش زدند، پسر وی بود. آثار و اشعار. شرح حال و نمونهٔ آثار و اشعار وی و همچنین وصیت‌نامه‌اش در کتاب "تاریخ سبزوار" تألیف سید علینقی امین و برخی کتاب‌های دیگر به چاپ رسیده‌است. همچنین سلطان حسین تابنده در چاپ سوم کتاب "نابغه علم و عرفان"، خاطره‌ای راجع به غلو یکی از مریدان نسبت به سلطان علیشاه گنابادی را از قول او نقل کرده‌است. وی در شعر به «فقیر» تخلص می‌کرد. قصیدهٔ «کدو» از قصاید بلند عرفانی اوست و مطلع آن اینگونه است: درگذشت. نظام‌العلما اواخر عمر به مزرعهٔ اسماعیلی در روستای قاسمی (ششتمد)
عمر به مزرعهٔ اسماعیلی در روستای قاسمی (ششتمد) بازگشت و دو ماه پس از درگذشت برادرش، امین‌الشریعه، در همان روستا درگذشت و آرامگاهش نیز همان‌جاست.
سیبل اسمولووا هنرمند رقص و بازیگر اهل جمهوری چک و اتریش در دوران فیلم‌های صامت بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آنا و الیزابت" اشاره نمود.
آنا و الیزابت () یک فیلم درام آلمانی به کارگردانی فرانک ویزبار است که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد. این فیلم پس از اکران در آمریکا در نیویورک تایمز مورد نقد قرار گرفت. نقد، بازی ویک را تحسین کرد، اما از بازی هرتا تیله کمتر تحت تأثیر قرار گرفت. در حالی که منتقد به استعداد طبیعی کارگردان در پرداختن به تراژدی اذعان داشت، معتقد بود که فیلم گاهی آن‌قدر کند پیش می‌رود که به سنگینی و ملال می‌افتد.
آنتا کِـرِچیکووا (؛ – ) بازیگر اهل جمهوری چک است. وی از سال ۲۰۰۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خیابان" اشاره کرد.
دانا باتولکووا (؛ ) بازیگر اهل جمهوری چک است. در دسامبر ۲۰۰۸، باتولکووا به همراه شریک حرفه‌ای خود یان اوندر، فصل سوم برنامه استاردنس را به‌عنوان برنده از آن خود کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آماده مرگ!" و "ساختمان پزشکان در باغ رز" اشاره نمود.
اردوگاه کار اجباری تراونیکی از جمله اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی در لهستان اشغالی بود که در جریان جنگ جهانی دوم در روستای تراونیکی در ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی لوبلین قرار داشت. در طی دوره عملیاتی خود، این اردوگاه عملکردی دوگانه داشت و به کمینه سه منطقه مجزا تقسیم شده بود. اردوگاه تراونیکی نخست برای نگهداری اسیران جنگی شوروی که در جریان عملیات بارباروسا اسیر شده بودند ایجاد شد و خطوط راه‌آهن از همه مناطق قلمرو دولت عمومی به آن راه داشتند. میان سالهای ۱۹۴۱ و ۱۹۴۴، اردوگاه به مرکز آموزشی اس‌اس برای پلیس‌های
۱۹۴۴، اردوگاه به مرکز آموزشی اس‌اس برای پلیس‌های کمکی همدست، اغلب اوکراینی، گسترش یافت. در سال ۱۹۴۲، هزاران یهودی زندانی در سامانه اردوگاه کار اجباری مایدانک نیز برای کار اجباری به تراونیکی آورده شدند. زندانیان یهودی تراونیکی به بردگی گرفته می‌شدند ودر شرایط وحشتناک با غذای کم کار می‌کردند. تا ۱۹۴۳، تعداد ۱۲٬۰۰۰ یهودی در تراونیکی زندانی بودند و به مرتب کردن پوشاک‌هایی که از مکان‌های هولوکاست می‌رسیدند مشغول بودند. همه آنها در جریان عملیات جشن برداشت در تاریخ ۳ نوامبر ۱۹۴۳ توسط واحدهای کمکی موسوم به مردان
۳ نوامبر ۱۹۴۳ توسط واحدهای کمکی موسوم به مردان تراونیکی مستقر در همان مکان و با کمک گردان پلیس ذخیره ۱۰۱ از اورپو کشته شدند. نخستین فرمانده اردوگاه هرمان هوفله بود که بعدها جایش را به کارل اشترایبل داد. عملیات اردوگاه کار اجباری. اردوگاه نازی‌ها در تراونیکی اولین بار در ژوئیه ۱۹۴۱ برای نگهداری اسرای جنگی که در عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، دستگیر شده بودند، تأسیس شد. سربازخانه‌های جدید پشت حصار سیم خاردار توسط خود زندانیان ساخته شد. در سال ۱۹۴۲ اردوگاه گسترش یافت تا شامل "SS" کار
در سال ۱۹۴۲ اردوگاه گسترش یافت تا شامل "SS" کار اجباری برای یهودیان لهستانی از سراسر دولت عمومی شود. در عرض یک سال، تحت مدیریت "Gauleiter" اودیلو گلوبوکنیک، اردوگاه شامل تعدادی کارگاه‌های کار اجباری مانند کارخانه فرآوری پوست ("Pelzverarbeitungswerk")، کارخانه برس‌سازی ("Bürstenfabrik")، تکمیل موی برس ("Borstenzurichterei") و شعبه جدید "Das Torfwerk" در دوروخوچا شد. یهودیانی که از ژوئن ۱۹۴۲ تا مه ۱۹۴۴ به عنوان کارگران برده برای تلاش جنگی آلمان در آنجا کار می‌کردند، از گتوی ورشو و همچنین گتوهای ترانزیتی
می‌کردند، از گتوی ورشو و همچنین گتوهای ترانزیتی منتخب در سراسر اروپا (آلمان، اتریش، اسلواکی) تحت عملیات راینهارد آورده شده بودند و از سپتامبر ۱۹۴۳ به عنوان بخشی از سیستم اردوگاه‌های فرعی اردوگاه کار اجباری مایدانک مانند اردوگاه کار اجباری پونیاتووا و چندین اردوگاه دیگر. اردوگاه آموزشی تراونیکی. از سپتامبر ۱۹۴۱ تا ژوئیه ۱۹۴۴، این تأسیسات به عنوان پایگاه آموزشی کامل با اتاق‌های غذاخوری و خوابگاه‌ها برای شوتزمان‌شافت جدید که از اردوگاه‌های اسیران جنگی برای خدمت در قلمرو دولت عمومی آلمان نازی استخدام شده
خدمت در قلمرو دولت عمومی آلمان نازی استخدام شده بودند، خدمت می‌کرد. کارل استریبل، فرمانده اردوگاه، و افسرانش مردان اوکراینی، لتونیایی و لیتوانیایی را که قبلاً با سلاح‌های گرم آشنا بودند، ترغیب می‌کردند که به ابتکار خودشان داوطلب شوند. مجموعاً ۵۰۸۲ نفر در تراونیکی برای خدمت در گردان‌های "Sonderdienst" آلمانی تا پایان سال ۱۹۴۴ آماده شدند – در مقابل اردوگاه یهودیان متروکه که با یک حصار داخلی جدا شده بود. اگرچه اکثریت مردان تراونیکی (یا "Hiwis") از میان اسیران جنگی اوکراینی که داوطلب شده بودند، آمده بودند، اما
اوکراینی که داوطلب شده بودند، آمده بودند، اما در میان آنها فولکس‌دویچه از اروپای شرقی نیز وجود داشتند که به دلیل توانایی‌شان در صحبت کردن به زبان‌های اوکراینی، روسی، لهستانی و دیگر زبان‌های مناطق اشغالی ارزشمند بودند. آنها تنها فرماندهان گروه شدند. مردان تراونیکی نقش عمده‌ای در عملیات راینهارد، طرح نازی‌ها برای نابودی یهودیان لهستانی و خارجی، داشتند. آنها در اردوگاه‌های مرگ خدمت کردند و نقش مهمی در نابودی خیزش گتوی ورشو (به گزارش استروپ مراجعه کنید) و خیزش گتوی بیاویستوک و دیگر شورش‌های گتوها ایفا کردند.
گتوی بیاویستوک و دیگر شورش‌های گتوها ایفا کردند. انحلال اردوگاه، ۳ نوامبر ۱۹۴۳. در اواخر اکتبر، به تمام نیروی کار برده در اردوگاه مایدانک از جمله زندانیان یهودی اردوگاه تراونیکی دستور داده شد تا ساخت خندق‌هایی را آغاز کنند که به گورهای دسته‌جمعی تبدیل می‌شدند. اگرچه ظاهراً این خندق‌ها برای دفاع در برابر حملات هوایی بودند و شکل زیگزاگ آنها تا حدی به این دروغ اعتبار می‌بخشید، زندانیان هدف واقعی آنها را حدس زدند. در ۳ نوامبر ۱۹۴۳ ساعت ۵:۰۰ روز ۳ نوامبر، زندانیان اردوگاه تراونیکی برای سرشماری فراخوانده شدند،
اردوگاه تراونیکی برای سرشماری فراخوانده شدند، جمع‌آوری شدند و به سمت اردوگاه آموزشی مردان تراونیکی راهپیمایی کردند، جایی که بلندگوها در کنار خندق‌ها موسیقی پخش می‌کردند. به قربانیان دستور داده شد لباس‌هایشان را درآورند و در توده‌هایی قرار دهند، سپس روی کسانی که قبلاً تیرباران شده بودند به صورت دمر دراز بکشند، و جلاد آنها را با شلیک به پشت گردن از پای درمی‌آورد. مردان قبل از زنان و کودکان تیرباران می‌شدند. تیراندازی از قبل به خوبی در جریان بود که زندانیان دوروخوچا در ساعت ۷:۰۰ با قطار رسیدند. پس از پر شدن
در ساعت ۷:۰۰ با قطار رسیدند. پس از پر شدن خندق‌ها، برخی از یهودیان در یک گودال شنی در اردوگاه کار اعدام شدند. اعدام ۶,۰۰۰ یهودی به طور مداوم تا ساعت ۱۵:۰۰ (یا ۱۷:۰۰) ادامه داشت، و تنها تعداد کمی موفق به مخفی شدن و زنده ماندن شدند. کشتارها که بعداً تصور می‌شد انتقامی برای شکست آلمان در استالینگراد بوده‌اند، توسط کریستیان ویرت برای ۳ نوامبر ۱۹۴۳ تحت نام رمز عملیات جشن برداشت، به طور همزمان در مایدانک، تراونیکی، پونیاتووا، بودزین، کراشنگک، پولاوی و زیراردوگاه‌های لیپووا تعیین شدند. اجساد یهودیانی که توسط
لیپووا تعیین شدند. اجساد یهودیانی که توسط مردان تراونیکی با کمک گردان ۱۰۱ در خندقها تیرباران شدند، بعداً توسط یک زوندرکماندو از میلیوو سوزانده شدند که پس از اتمام وظیفه‌شان در پایان سال ۱۹۴۳ در محل اعدام شدند. عملیات جشن برداشت با حدود ۴۳,۰۰۰ قربانی، بزرگترین کشتار یکجای آلمانی‌ها از یهودیان در کل جنگ بود. این تعداد از کشتار مشهور بیش از ۳۳,۰۰۰ یهودی در بابی یار در خارج از کیف، ۱۰,۰۰۰ نفر بیشتر بود. اردوگاه آموزشی تراونیکی در ژوئیه ۱۹۴۴ به دلیل نزدیک شدن خط مقدم جبهه برچیده شد. آخرین ۱,۰۰۰ مردان تراونیکی
مقدم جبهه برچیده شد. آخرین ۱,۰۰۰ مردان تراونیکی که گردان اس‌اس اشتریبل را تشکیل می‌دادند و توسط خود کارل اشتریبل هدایت می‌شدند، به سمت غرب منتقل شدند تا در اردوگاه‌های مرگ که هنوز فعال بودند کار کنند. شوروی‌ها در ۲۳ ژوئیه ۱۹۴۴ وارد تأسیسات کاملاً خالی شدند. پس از جنگ، آنها صدها، احتمالاً تا هزار مردان تراونیکی را که به خانه در اتحاد جماهیر شوروی بازگشته بودند، دستگیر و محاکمه کردند. بیشتر آنها به گولاگ محکوم شدند و تحت عفو خروشچف در سال ۱۹۵۵ آزاد شدند.
باد سیمگون () یک فیلم درام چکی به کارگردانی واتسلاف کرشکا است که در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. "باد سیمگون" نخستین فیلمِ میلوش فورمن در مقام بازیگر بود.
دیوان حافظ یکی از تصحیح‌های دیوان حافظ به‌اهتمام رشید عیوضی است که در سال ۱۳۵۶ منتشر شد. نقد و بررسی. یحیی نورالدینی اقدم در مقاله‌ای به بررسی مفصل این تصحیح پرداخته‌است.
یانا ریبارووا (؛ – ) بازیگر اهل چکسلواکی بود. استعداد و هنر وی را واتسلاو کرشکا کشف کرد و با آنکه تنها ۶ فیلم بلند بازی کرد، اما او را یکی از برجسته‌ترین بازیگران دههٔ ۱۹۵۰ چکسلواکی می‌دانند. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "باد سیمگون" اشاره نمود.
پلیس گتو یهودی که گاه پلیس یهودی نیز خوانده می‌شود نیروهای پلیس کمکی ترتیب داده شده توسط "یودنرات" (شورای یهودیان) درون گتوهای آلمان نازی بودند. معرفی. اعضای پلیس یهودی معمولاً یونیفورم‌های رسمی نداشتند و اغلب تنها یک بازوبند شناسایی، کلاه و نشان داشتند. آنها اجازه حمل اسلحه گرم نداشتند، اگرچه باتون نیز به همراه داشتند. در بعضی موارد که یودنرات در برابر دستورهای آلمان مقاومت نشان می‌داد، از پلیس یهودی برای کنترل یا جایگزینی شورا استفاده می‌شد. یکی از بزرگترین واحدهای پلیس یهودی در گتو ورشو وجود داشت، جایی
واحدهای پلیس یهودی در گتو ورشو وجود داشت، جایی که تعداد اعضای پلیس گتو حدود ۲۵۰۰ نفر بود. گتو ووچ حدود ۱۲۰۰ و گتو لووف ۵۰۰ نفر پلیس یهودی داشت. آناتول چاری، پلیسی در گتو ووچ، در خاطرات خود شرح کار خود را از جمله در حفاظت از انبارهای مواد غذایی ، کنترل کارکنان نانوایی، و همچنین گشت‌زنی‌هایی با هدف ضبط مواد غذایی ساکنان گتو، می‌دهد. به گفته او، پلیس‌های یهودی در کلاهبرداری توسط جیره‌های غذایی و نیز مجبور کردن زنان به ارائه خدمات جنسی در ازای تهیه نان دست داشتند. امانوئل رینگل‌بلوم، مورخ یهودی لهستانی و
داشتند. امانوئل رینگل‌بلوم، مورخ یهودی لهستانی و آرشیویست گتوی ورشو، بی رحمی پلیس یهودی گتو را «گاه بیشتر از آلمانی‌ها، اوکراینی‌ها و لتونیایی‌ها» توصیف کرده‌است.