payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داستان تولد ، (به انگلیسی: The Nativity Story) یک فیلم درام آمریکایی برگرفته از کتاب مقدس و براساس تولد عیسی است که در سال ۲۰۰۶ به کارگردانی کاترین هاردویک ساخته شده‌است. این فیلم در تاریخ یکم دسامبر سال ۲۰۰۶ پس از نمایش برتر در شهر واتیکان در ۲۶ نوامبر ۲۰۰۶ منتشر شد. این فیلم، اولین فیلمی بود که پیش‌نمایش جهانی خود را در شهر واتیکان برگزار کرد.. تولید. این فیلم در ماترا و کراکو، ایتالیا، و ورزازات، مراکش فیلم‌برداری شد. پذیرایی. باجه بلیط فروشی. "داستان تولد به‌طور در هفته اول فروش در" گیشه ۷٫۸ میلیون $
به‌طور در هفته اول فروش در" گیشه ۷٫۸ میلیون $ فروش داشت. این فیلم پس از اجرای اولیه خود با حدود ۳۷٫۶ میلیون دلار ناخالص داخلی و ۸٫۸ میلیون دلار ناخالص خارجی بسته شد و در نتیجه در کل انتشار جهانی تقریباً ۴۶٫۴ میلیون دلار با بودجه ۳۵ میلیون دلاری گزارش شده‌است. حوادث. کیشا کاستل هیوز هنگام فیلمبرداری باردار شد و این موضوع مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. موسیقی. آهنگ این فیلم در آلبوم میخائیل دانا، در ۵ دسامبر ۲۰۰۶ منتشر شد. این آلبوم نامزد دریافت جایزه در "سی و نهمین جوایز داو" شد. یک آلبوم آهنگ، با الهام از
و نهمین جوایز داو" شد. یک آلبوم آهنگ، با الهام از این فیلم نیز با عنوان "The Nativity Story: Sacred Songs منتشر شد". این موسیقی توسط هنرمندانی چون ایمی گرنت، جسی ولاسکوئز و دیگران اجرا شده‌است.
سمفونی شماره ۱ () با فرنام ناقوس‌های زلونیتس، نخستین سمفونی از مصنف و آهنگساز کلاسیک سبک رمانتیک اهل چک، آنتونین دورژاک است که در فوریه و مارس ۱۸۶۵ تصنیف گردید. این اثر به سبک رمانتیک اولیه نوشته شده‌است و متأثر از آثار بتهوون و فلیکس مندلسون می‌باشد.
سارا زندیه یک فیلمساز ایرانی آمریکایی است که مقام دوم جشنواره فیلم تریبکا برای فیلم "جشن استخری" را کسب کرد و توجه ویژه هیئت داوران ویژه را جلب کرد. زندیه یک محقق فولبرایت در دانشگاه کلمبیا است. جشنواره فیلم تریبکا ۲۰۱۰. فیلم زندیه یکی از ۴۷ فیلم کوتاه بود که در سینماهای منهتن جنوبی به نمایش درآمد. در میان فیلم‌های برتر کارگردانان، او مقابل کیریستن دانست رقابت کرد. در تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۱۰، "جشن استخری" در بیست و سومین جشنواره سالانه فیلم دانشکده هنر دانشگاه کلمبیا به نمایش درآمد. جوایز. زندیه در سال
کلمبیا به نمایش درآمد. جوایز. زندیه در سال ۲۰۰۹–۲۰۱۰ از برنامه فولبرایت یک جایزه دریافت کرد. این برنامه «شناخته شده‌ترین و معتبرترین برنامه مبادله بین‌المللی در جهان» است. او یکی از ۴۰ دانشجوی کنتاکی است که به عنوان دانشجوی فیلم‌سازی از ترکیه انتخاب و در فهرست وزارت امور خارجه ایالات متحده قرار گرفت.
گاز بی اثر گازی است که تحت مجموعه ای از شرایط معین، در واکنش‌های شیمیایی شرکت نمی‌کند. گازهای نجیب اغلب با بسیاری از مواد واکنش نمی‌دهند و از لحاظ تاریخی به آنها گازهای بی اثر گفته می‌شد. از گازهای بی اثر به‌طور کلی برای جلوگیری از واکنشهای شیمیایی ناخواسته تخریب نمونه استفاده می‌شود. این واکنشهای شیمیایی نامطلوب اغلب واکنشهای اکسیداسیون و هیدرولیز با اکسیژن و رطوبت موجود در هوا هستند. اصطلاح "گاز بی اثر" وابسته به زمینه است زیرا می‌توان چندین ماده از گازهای نجیب را در شرایط خاص واکنش داد. گازهای پالایش شده
نجیب را در شرایط خاص واکنش داد. گازهای پالایش شده آرگون و نیتروژن به دلیل فراوانی طبیعی زیاد آنها (78.3 N N2، 1% Ar در هوا) و هزینه نسبی پایین بیشتر به عنوان گازهای بی اثر استفاده می‌شوند. برخلاف گازهای نجیب، یک گاز بی اثر لزوماً عنصر نیست و به صورت یک گاز ترکیبی است. مانند گازهای نجیب، تمایل به عدم واکنش پذیری به دلیل وجود لایه الکترونی، خارجی‌ترین پوسته الکترونی است که در تمام گازهای بی اثر کامل است. این یک گرایش است نه یک قاعده، زیرا گازهای نجیب و سایر گازهای «بی اثر» می‌توانند نسبت به تشکیل ترکیبات
گازهای «بی اثر» می‌توانند نسبت به تشکیل ترکیبات واکنش نشان دهند. عناصر گروه ١٨ شامل هلیوم، نئون، آرگون، کریپتون، زنون و رادون هستند. به آنها گازهای نجیب یا گازهای بی اثر گفته می‌شود. پیکربندی کلی لایه الکترونی ظرفیت ns 2 np 6 است. این عناصر در حالت آزاد در جو به وجود می‌آیند. آنها گازهای بی‌رنگ، بی‌مزه و بی‌بو هستند و نقاط ذوب و جوش کمی دارند و آنتالپی یونیزاسیون بالا و و الکترونگاتیویته آن‌ها بسیار کم و ناچیز است. تولید. گازهای بی اثر با جداسازی هوا، به استثنای هلیوم که از چند منبع گاز طبیعی غنی از این
استثنای هلیوم که از چند منبع گاز طبیعی غنی از این عنصر جدا می‌شود، از طریق تقطیر کرایوژنیک یا جداسازی غشاء به دست می‌آیند. برای کاربردهای تخصصی، گاز بی اثر تصفیه شده توسط ژنراتورهای تخصصی در محل تولید می‌شود. کاربردها. به دلیل خاصیت غیر واکنشی گازهای بی اثر، آنها اغلب برای جلوگیری از وقوع واکنشهای شیمیایی نامطلوب مفید هستند. برای حذف گاز اکسیژن در مواد خوراکی، در گاز بی اثر بسته‌بندی می‌شوند؛ که مانع از رشد باکتری‌ها می‌شود. همچنین از اکسیداسیون شیمیایی توسط اکسیژن موجود در هوای عادی جلوگیری می‌کند. در
توسط اکسیژن موجود در هوای عادی جلوگیری می‌کند. در بسته‌بندی مواد غذایی، گازهای بی اثر به عنوان ماده نگهدارنده غیرفعال، بر خلاف مواد نگهدارنده فعال مانند سدیم بنزوئیک اسید (یک ضد میکروب) یا دی‌بوتیل هیدروکسی تولوئن (یک آنتی‌اکسیدان) استفاده می‌شود.
مکان مقبره اسکندر بزرگ یک معما ماندگار است. اندکی پس از مرگ اسکندر در بابل، بدن وی بین پردیکاس، بطلمیوس یکم سوتر و سلوکوس یکم سردار اسکندر مورد مذاکره قرار گرفت. با توجه به نیکلاس جی ساندرز، در حالی که بابل برای اسکندر بهترین مکان دفن بود، برخی از علاقه اسکندر به حاکم آرگید گفته‌اند و به همین سبب تدفین در اگا ورجینا امروزی انجام شد. به گفته ساندرز، اگا یکی از دو مکان دفن بود که در ابتدا پیشنهاد شد، و دیگری با عنوان سیوه بود که به نظر می‌رسد در ۳۲۱ قبل از میلاد پردیکاس احتمالاً اگا را برای دفن اسکندر انتخاب
پردیکاس احتمالاً اگا را برای دفن اسکندر انتخاب کرد. بدن اسکندر توسط بطلمیوس یکم سوتر در مسیر ربوده شد. طبق گفته‌های پوسانیاس و سوابق معاصر پاریان چرونیکل برای سالهای ۳۲۱–۳۲۰ قبل از میلاد، بطلمیوس ابتدا اسکندر را در ممفیس دفن کرد. در اواخر قرن ۴ یا اوایل قرن ۳ قبل از میلاد، در اوایل دودمان بطلمیوسی، جسد اسکندر از ممفیس به اسکندریه منتقل شد، و در آنجا دوباره دفن شد. به اصطلاح تابوت دان اسکندر، به بدن اسکندر تعلق نداشته و تصور می‌شود که تابوت برای عبدالاونیموس است، اما در حال حاضر معتقد هستند که برای مازئوس،
است، اما در حال حاضر معتقد هستند که برای مازئوس، فرماندار ایرانی بابل بوده. زمینه. طبق گفته‌های کوینت کورس و ژوستین، اسکندر اندکی قبل از مرگش خواست که در معبد آمون در سیوه دفن شود. اسکندر، که می‌خواست از او به عنوان فرزند زئوس آمون یاد شود و درک شود، نمی‌خواست در کنار پدر واقعی خود در آگا دفن شود. به گفته دیودوروس، بدن اسکندر در تابوت "چکش طلایی " قرار داده شده بود، که کاملاً متناسب با بدن او ساخته شده بود. تابوت توسط استرابو و کورتیوس روفوس نیز ذکر شده‌است (متعاقباً، در ۸۹–۹۰ قبل از میلاد تابوت طلایی ذوب
(متعاقباً، در ۸۹–۹۰ قبل از میلاد تابوت طلایی ذوب شد و جای آن را با شیشه یا کریستال گرفت). آرزوی اسکندر برای دفن در سیوا مورد اجابت قرار نگرفت. در سال ۳۲۱ قبل از میلاد، در بازگشت به مقدونیه، تابوت تشییع جنازه اسکندر توسط یکی از ژنرال‌های اسکندر به نام بطلمیوس یکم سوتر در سوریه ربوده شد. در اواخر سال ۳۲۲ یا اوایل سال ۳۲۱ قبل از میلاد، بطلمیوس جسد را به مصر انتقال داد، در ممفیس، جایی که مرکز دولت اسکندر در مصر بود، دفن شد. در حالی که بطلمیوس بدن اسکندر را در اختیار داشت، پردیکاس و ائومنس صاحب زره، جواهرات و
اختیار داشت، پردیکاس و ائومنس صاحب زره، جواهرات و قدرت اسکندر شدند. گواه‌های تاریخی. در سال ۴۸ پیش از میلاد سزار از مقبره اسکندر توسط بازدید کرد. کلئوپاتراطلاهای مقبره اسکندر را برای تأمین مالی جنگ با اکتاویان ربود، اندکی پس از درگذشت کلئوپاترا، مکان استراحت اسکندر توسط اکتاویان بازدید شد، که گفته می‌شود گلها را بر روی مقبره و یک دیهیم طلایی بر روی سر اسکندر قرار داده شده بود. براساس گفته سوئتونیوس،سپس کالیگولا مقبره اسکندر را تا حدودی غارت کرد. در سال ۱۹۹ میلادی مقبره اسکندر توسط سپتیمیوس سوروس در سفر خود
مقبره اسکندر توسط سپتیمیوس سوروس در سفر خود به اسکندریه مهر و موم شد. بعداً، در سال ۲۱۵ برخی از اشیا مقبره اسکندر توسط کاراکالا جابجا شد. طبق گفته‌های جان آنتیو، کاراکالا لباس، انگشتر و کمربند خود را با برخی چیزهای گرانبها دیگر اسکندر عوض کرده و آنها را در تابوت قرار داده است. هنگامی که جان کریسوستوم در سال ۴۰۰ میلادی به بازدید اسکندریه رفت، وی خواست تا مقبره اسکندر را ببیند و اظهار داشت: «مقبره او را حتی خود مردم نیز نمی‌توانند درک کنند». نویسندگان بعدی، مانند ابن عبد الحکم (متوفای ۸۰۳)، المسودی (متوفای
مانند ابن عبد الحکم (متوفای ۸۰۳)، المسودی (متوفای ۸۹۶) و لئو آفرقایی (متوفای ۱۴۹۴)، گزارشی را مشاهده کرده‌اند که مقبره اسکندر را دیده‌است. لئو آفریقایی که در جوانی از اسکندریه بازدید کرده‌است، نوشت: "در میان ویرانه‌های اسکندریه، هنوز یک بنای کوچک وجود دارد، مانند یک نمازخانه ساخته شده، که شایان ذکر است که مراسم بزرگی توسط ماهومتان برای او برگزار شده است؛ که در آن ادعا می‌کنند که پیکر مطهر اسکندر بزرگ کشته شده‌است. . . جمعیت بسیار زیاد از غریبه‌ها به آنجا می‌آیند، حتی از کشورهای دور، به خاطر عبادت و انجام
حتی از کشورهای دور، به خاطر عبادت و انجام ادای احترام به مقبره، که اغلب آنها سبب کمک‌های مالی بزرگ می‌شوند ". جورج ساندیس، که در سال ۱۶۱۱ به اسکندریه سفر کرد، بنا بر گزارش‌های او، یک مقبره در آنجا وجود دارد، که به عنوان مکان دفن احتمالی اسکندر شناخته شده‌است. مکان فعلی. شورای عالی آثار باستانی مصر بیش از ۱۴۰ تلاش جستجو برای مقبره اسکندر رسماً انجام داده‌است. محمود الفلاکی (۱۸۱۵–۱۸۱۵)، که نقشه اسکندریه باستان را گردآوری کرد، معتقد بود که مقبره اسکندر در مرکز اسکندریه ، در تقاطع ویا کانوپیکا (خیابان هوریا
اسکندریه ، در تقاطع ویا کانوپیکا (خیابان هوریا امروزی) و خیابان باستانی با نام آر۵ قرار دارد. از آن زمان تاکنون چندین دانشمند دیگر مانند تاسوس نروتسوس، هاینریش کیپرت و ارنست فون سیگلین مقبره را در همان منطقه قرار دادند. در سال ۱۸۵۰ آمبروز شلیززی از کشف مومیایی و مقبره اسکندر در مسجد دانیال نبی در اسکندریه خبر داد. بعداً، در سال ۱۸۷۹، یک کارگر سنگ به‌طور اتفاقی درون محوطه طاق داخل زیرزمین آن مسجد را شکست. ورودی مقبره پس از آن بسته شد و از کارگر خواسته شده که این حادثه را فاش نکند. (تصویر روی یک چراغ رومی در
این حادثه را فاش نکند. (تصویر روی یک چراغ رومی در موزه ملی پوزناچ و دیگران در موزه بریتانیا و موزه ارمیتاژ توسط برخی از محققان تفسیر می‌شود که نشان داده‌است اسکندریه با مقبره سوماً به عنوان بنایی با سقف هرمی است) در سال ۱۸۸۸ هاینریش شلیمان تلاش کرد مقبره اسکندر را در مسجد نبی دانیل پیدا کند، اما به وی اجازه اجازه حفاری داده نشد. در سال ۱۹۹۳، تریانتافیلوس پاپازوییس این تئوری را توسعه داد که این شخص فیلیپ دوم مقدونی نیست که در مقبره سلطنتی دوم در ورجینا، یونان دفن شود، بلکه این اسکندر به همراه همسرش روکسان
دفن شود، بلکه این اسکندر به همراه همسرش روکسان است، در حالی که پسرش الکساندر چهارم در مقبره سوم دفن شده. وی همچنین با استناد به منابع تاریخی باستانی به این نتیجه رسید که زره سینه، سپر، کلاه ایمنی و شمشیری که در مقبره دوم یافت می‌شود متعلق به زره اسکندر است. در سال ۱۹۹۵، باستان‌شناس یونانی، لیانا سووالتزی اعلام کرد که یک مقبره ادعا شده در سیوه را با اسکندر تطبیق داده‌است. این ادعا توسط دبیرکل آن زمان وزارت فرهنگ یونان، جورج توماس، مطرح شد که گفت که هنوز مشخص نیست که ساختار حفاری شده حتی مقبره است یا خیر.
نیست که ساختار حفاری شده حتی مقبره است یا خیر. توماس و اعضای تیم وی گفتند که شیء کاوش شده همان‌طور که سووالتزی ادعا کرد، مقدونی نیست، و اینکه قطعات لوح‌هایی که نشان داده شده بودند، هیچ‌کدام از ترجمه‌های ارائه شده توسط سووالتزی را به عنوان اثبات یافتن وی پشتیبانی نمی‌کنند. طبق یک افسانه، جسد در یک گورابه (دخمه پرآب) در زیر کلیسای مسیحیان اولیه قرار دارد. کشف مقبره بزرگ اسکندر در مقبره کاستا در آمفیپولیس در منطقه مقدونیه، یونان، بار دیگر به گمانه زنی‌ها دربارهٔ محل دفن نهایی اسکندر منجر شد. بعضی از متخصصان
محل دفن نهایی اسکندر منجر شد. بعضی از متخصصان معتقدند که آن را برای اسکندر ساخته شده بود اما هرگز در طی سلطنت بطلمیوس یکم سوتر در مراسم تشییع جنازه استفاده نشد. آنها نشان می‌دهند که امپراتور رومی کاراکالا، از تحسین کنندگان بزرگ اسکندر، ممکن است او را در اواخر قرن دوم میلادی دوباره در آمفیپولیس دفن کرده‌است کند. با این حال، تنها کاوش‌های آینده در آمفیپولیس در صورت وجود حقیقتی در این نظریه را تأیید می‌کند. در نوامبر ۲۰۱۴، یک اسکلت در داخل مقبره کشف شد، و انتظار می‌رود که بررسی کامل آن چند ماه طول بکشد تا
می‌رود که بررسی کامل آن چند ماه طول بکشد تا ویژگی‌های شخص متوفی د مشخص شود. با این حال، تیم حفاری، با استناد به یافته‌های کشف شده در محل، اظهار داشتند که این مقبره یادبودی است که متعلق به دوست نزدیک اسکندر، هفستیون اختصاص داده شده‌است. در سال ۲۰۱۹، یک مجسمه مرمر از اسکندر توسط یک باستان‌شناس یونانی، یافت شد، که ۱۴ سال در باغ آبشارها که در منطقه چهارم سلطنتی باستان در اسکندریه قرار داشت، در حال کاوش بود.
اویراسته ندایشیمیه (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل بوروندی است؛ که در انتخابات ۲۰ مه به عنوان رئیس‌جمهور کشور بوروندی انتخاب شد. وی از ۲۰۱۶ دبیرکل حزب «شورای ملی دفاع از دموکراسی» است و از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ در سمت وزیر کشور و امنیت عمومی خدمت کرده‌است. او که یک ژنرال ارتش است در انتخابات سراسری بوروندی (۲۰۲۰) که در مرحله اول به پیروزی دست یافت از جانب حزبش نامزد شده بود.
خربزه‌سانان یا ملون‌ها (به انگلیسی: Melon) به مجموعه میوه‌هایی از گیاهان خانوادهٔ کدوییان گفته می‌شود که دارای بافت خوراکی نرم و شیرین می‌باشند. واژهٔ ملون هم به گیاه و هم به میوهٔ این گیاهان می‌تواند اشاره داشته باشد. از لحاظ گیاه‌شناسی ملون‌ها نوعی از سته هستند.
شارلوت پریاند (۲۴ اکتبر ۱۹۰۳–۲۷ اکتبر ۱۹۹۹) معمار و طراح فرانسوی بود. کار وی با هدف ایجاد فضاهای کارآمد برای زندگی بود با این عقیده که طراحی بهتر به ایجاد جامعه بهتر کمک می‌کند. وی در مقاله خود با عنوان " هنر زندگی" (به فرانسوی: "L'Art de Vivre ")، در سال ۱۹۸۱، اظهار داشت: "گسترش هنر سکونت هنر زندگی است - زندگی در هماهنگی با ژرف‌ترین نیازهای انسان و با محیط پذیرفته شده یا ساختگی وی."
میرزا دلیبشیچ (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
درژان دالیپاگیچ (به ؛ – ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵) یک بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه بسکتبال پارتیزان، باشگاه بسکتبال ستاره سرخ بلگراد و باشگاه بسکتبال رئال مادرید اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۴ مدال برنز شد.
وسلین وویوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق هندبال اهل یوگسلاوی و مربی اهل مونته‌نگرو است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه هندبال بارسلونا اشاره کرد.
داراگان کیچانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
دویه بوناچیچ (؛ – ) قایقران روئینگ اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
یاسنا شکاریچ (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل یوگسلاوی و صربستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
ماتیا لیوبک (; – ) قایقران کانو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
ماتیه ترویانوویچ (؛ ۲۰ مه ۱۹۳۰ – ۲۷ مارس ۲۰۱۵) قایقران روئینگ اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
زوران اسلاونیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال اسپلیت، باشگاه بسکتبال پارتیزان، و باشگاه بسکتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
وسلین ووکوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال سابق اهل یوگسلاوی و مربی اهل صربستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بارسلونا اشاره کرد.
مقادیر، واحدها و نمادهای شیمی فیزیکی که با عنوان کتاب سبز نیز شناخته می‌شود، تلفیقی از اصطلاحات و نمادهایی است که به‌طور گسترده در زمینه شیمی فیزیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. این جدول همچنین شامل جداول ثابتهای فیزیکی، جداول ذکر شده در مورد خواص ذرات بنیادی، عناصر شیمیایی و نوکلئید‌ها و اطلاعات مربوط به فاکتورهای تبدیل که معمولاً در شیمی فیزیکی استفاده می‌شود، می‌باشد. "کتاب سبز" توسط اتحادیه بین‌المللی شیمی خالص و کاربردی منتشر شده‌است و بر اساس منابع منتشر شده و استناد می‌شود. اطلاعات موجود در "کتاب سبز"
شده و استناد می‌شود. اطلاعات موجود در "کتاب سبز" از توصیه‌های آوپاک، اتحادیه بین‌المللی فیزیک ناب و کاربردی و سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ایزو) ساخته شده‌است. تاریخچه، فهرست نسخه‌ها و ترجمه به زبان‌های غیر انگلیسی. چاپ سوم "کتاب سبز" () اولین بار توسط آیوپاک در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. چاپ دوم در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. این چاپ چندین نسخه جزئی برای متن ۲۰۰۷ ایجاد کرده‌است. چاپ سوم در سال ۲۰۱۱منتشر شد. متن چاپ سوم با متن چاپ دوم یکسان است. ترجمه ژاپنی از چاپ سوم "کتاب سبز" () در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. ترجمه فرانسوی
"کتاب سبز" () در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. ترجمه فرانسوی چاپ سوم "کتاب سبز" () در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. ترجمه پرتغالی (پرتغالی برزیل و پرتغالی اروپایی) نسخه سوم "کتاب سبز" () در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. مجله خبری آیوپاک در ژوئیه تا اوت سال ۲۰۱۱ منتشر شد. چاپ دوم "کتاب سبز" () اولین بار در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. در ۱۹۹۵، ۱۹۹۶و ۱۹۹۸ تجدید چاپ شد. "کتاب سبز" جانشین مستقیم "راهنمای نمادها و اصطلاحات مربوط به مقادیر و واحدهای شیمی فیزیکی است" که در اصل به نمایندگی از بخش شیمی فیزیکی آیوپاک در سال ۱۹۶۹ آماده انتشار شد. تاریخچه
آیوپاک در سال ۱۹۶۹ آماده انتشار شد. تاریخچه کاملی از نسخه‌های مختلف کتاب سبز در مقدمه تاریخی نسخه سوم ارائه شده‌است. چاپ دوم و چاپ سوم "کتاب سبز" هر دو به صورت فایلهای پی‌دی‌اف به صورت همگاه در دسترس قرار گرفته‌اند. نسخه پی‌دی‌اف (نسخه سوم) کاملاً قابل جستجو است. خلاصه مختصر چهار صفحه ای نیز به صورت فایل پی‌دی‌اف به صورت همگاه در دسترس است. محتوای مفید. علاوه بر داده‌های بارز در مورد کمیت‌ها، واحدها و نمادها، این مجموعه حاوی اطلاعات کمتری آشکار اما بسیار مفید در مورد موضوعات مرتبط است. حساب کمیت. بسیاری از
در مورد موضوعات مرتبط است. حساب کمیت. بسیاری از افراد قواعد فردی را اعمال می‌کنند، به عنوان مثال «برای به دست آوردن طول در سانتی متر طول اینچ را ۲٫۵۴ ضرب می‌کنیم»، اما ترکیب چندین نوع تبدیل بسیار کار سخت و مستعد اشتباه است. یک راه بهتر استفاده از روش نوعی فاکتورگیری است که ارتباط نزدیکی با تحلیل ابعادی دارد و حساب کمیت که در بخش‌های ۱٫۱ و ۷٫۱ این مجموعه توضیح داده شده‌است. حروف نگاری علمی. بخش ۱٫۳ قواعد نوشتن نمادها و اسامی علمی را توضیح می‌دهد، به عنوان مثال، از کجا می‌توان حروف بزرگ یا حروف برجسته
مثال، از کجا می‌توان حروف بزرگ یا حروف برجسته استفاده کرد، و جایی که استفاده از آنها نادرست است. قوانین حروف نگاری گسترده هستند، حتی جزئیات آن مانند "۲۰ درجه سانتیگراد" یا "۲۰" ° C "قالب صحیح است. واحدهای اتمی. بخش ۳٫۸ واحدهای اتمی را معرفی می‌کند و جدول واحدهای اتمی با مقادیر مختلف بدنی و ضریب تبدیل را به واحدهای یکاها ارائه می‌دهد. بخش ۷٫۳ یک آموزش مختصر اما روشن در مورد استفاده عملی از واحدهای اتمی، به ویژه چگونگی درک معادلات «نوشته شده در واحدهای اتمی» ارائه می‌دهد.
زوران یانکوویچ (؛ – ) بازیکن واترپلو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
آندرو کنگو (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سیبونا زاگرب اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
میهوویل ناکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به سیبونا زاگرب اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
میرکو ساندیچ (؛ – ) بازیکن واترپلو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
راتکو رادووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
ولیمیر والنتا (؛ ۲۱ آوریل ۱۹۲۹ – ۲۷ نوامبر ۲۰۰۴) قایقران روئینگ اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
بهاءالدین کهبد (۱۲۷۵ نهاوند - ۱۳۶۱) سرمایه‌دار و زمین‌دار بزرگ، مالک ملارد و بانی شهرک ملارد است. کهبد سه دوره نماینده مجلس شورای ملی بود و نخستین نماینده در تاریخ مجالس قانونگذاری ایران است که پس از رد اعتبارنامه‌اش دوباره در همان دوره به نمایندگی انتخاب شده است. پدرش شیخ محسن مجتهد از علمای معروف نهاوند بود. از جوانی وارد تجارت شد و توانست بازرگانی معروف و از مالکان عمده ساوجبلاغ و کرج بود. یکی از املاک مهم او ملارد بود که اکنون از شهرهای استان تهران است. او کارهای زیادی برای توسعه این منطقه انجام داد، از
کارهای زیادی برای توسعه این منطقه انجام داد، از جمله کشاورزی مکانیزه در آن به راه انداخت، دهها مدرسه و درمانگاه ساخت و چند پل احداث کرد و برای مبارزه با بیماری مالاریا که در این منطقه بسیار شایع بود، اقدامات جدی کرد. کهبد در سال ۱۳۲۵ به حزب دموکرات پیوست که قوام‌السلطنه نخست‌وزیر وقت به راه انداخت. در همان سال که انتخابات دوره پانزدهم مجلس شورای ملی آغاز شد، کهبد ابتدا از خرم‌آباد نامزد نمایندگی شد اما سپس نامزدی خود را به حوزه انتخابیه ساوجبلاغ و شهریار تغییر داد که در آن دارای املاک و رعایا و نفوذ بود.
داد که در آن دارای املاک و رعایا و نفوذ بود. اما پس از موفقیت در انتخابات و ورود به مجلس، دکتر عبدالله معظمی به اعتبارنامه او اعتراض کرد و مدارکی عرضه کرد که نشان می‌داد او با اعمال نفوذ و خرید رأی انتخاب شده است. مجلس نیز با ۶۱ رأی مخالف در برابر ۴۵ رأی موافق اعتبارنامه او را رد کرد. در انتخابات میان‌دوره‌ای حوزه انتخابیه شهریار و ساوجبلاغ که از ۲۲ تا ۲۶ مهر ۱۳۲۶ برگزار شد، کهبد باز هم شرکت کرد و به نمایندگی انتخاب شد. شعبه رسیدگی کننده به اعتبارنامه او در مجلس اعلام کرد که طبق ماده ۴۴ قانون انتخابات، چون
مجلس اعلام کرد که طبق ماده ۴۴ قانون انتخابات، چون اعتبارنامه او را مجلس به علت تشخیص تهدید و تطمیع در انتخابات، رد کرده، تا دو دوره از نمایندگی محروم است. همچنین انتخاب او نیز با تخلفات و مداخله ژاندارمری صورت گرفته است. بدین ترتیب اعتبارنامه کهبد در شعبه رد شد. هنگامی که اعتبارنامه در صحن مجلس به رأی گذاشته شد، جلسه به جنجال کشید و میان مهدی باتمانقلیچ که از کهبد دفاع کرد با احمد رضوی و حسین مکی زد و خورد فیزیکی رخ داد و جلسه تعطیل شد. در جلسه بعد که در سیزدهم اسفند ۱۳۲۶ برگزار شد، اعتبارنامه او با ۶۸ رأی
اسفند ۱۳۲۶ برگزار شد، اعتبارنامه او با ۶۸ رأی موافق در برابر ۳۱ رأی مخالف تصویب شد. چنین پدیده‌ای نخستین بار بود در تاریخ مجالس قانونگذاری ایران رخ می‌داد. کهبد در دو دوره بعد نیز کرسی خود را در مجلس حفظ کرد. در زمان نخست‌وزیری دکتر مصدق، از او پشتیبانی کرد و به همین دلیل پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ فراری و سپس بازداشت شد. پس از آزادی به تجارت و ملک‌داری بازگشت. با جعفر شریف‌امامی شریک شد و در کرج به شهرک‌سازی پرداخت. از جمله شهرک‌هایی که ساخت، شهرک ملارد بود. کهبد پس از انقلاب هم مدتی زندانی شد و پس از
بود. کهبد پس از انقلاب هم مدتی زندانی شد و پس از آزادی با قرار وثیقه به اروپا رفت و همان جا درگذشت.
آتشکدهٔ کشمر یا آتشکدهٔ زرتشت یا آتشکدهٔ آذر برزین‌مهر اولین آتشکدهٔ زرتشتی بود که توسط گستاسپ به درخواست زرتشت در کِشمر (کاشمر) بنا گردید. در بخشی از شاهنامهٔ فردوسی، ماجرای پیدا شدن زرتشت و پذیرفتن دین او توسط گشتاسپ به نظم درآمده که گشتاسب پس از پذیرفتن دین زرتشت، موبدان را به سرتاسر گیتی روانه می‌کند و آذر به آتشکده‌ها (گنبدان) می‌نهد و نخستین آنان، آذر برزین‌مهر است که به کشمر بنیان گذارد و در جلوی آتشکده، سرو بهشتی را کاشت و آن را نماد پذیرفتن دین بهی قرار داد و موبدان را به سرتاسر جهان فرستاد و فرمان
داد و موبدان را به سرتاسر جهان فرستاد و فرمان داد همه نامداران و بزرگان به سوی آن پرستشکده روی آورند. بازسازی. اشکانیان. مناطق کاشمر و نیشابور در دوران شاهنشاهی اشکانی از نواحی حاصل‌خیز ایران به‌شمار می‌رفته و از آنجا که فرمانروایان اشکانی نسبت به حاکمان پیش از خود؛ یعنی سلوکیان اهمیت به‌مراتب زیادی برای دین مزدیسنا قائل بودند، سرو کشمر و آتشگاه آن را که یادگار زرتشت محسوب می‌شد مورد توجه بالایی قرار دادند. ساسانیان. به استناد سنگ‌نوشتهٔ پایکولی، در دوران شاهنشاهی ساسانی کشمر (کاشمر) جزء محدودهٔ خراسان
شاهنشاهی ساسانی کشمر (کاشمر) جزء محدودهٔ خراسان بزرگ به‌شمار می‌رفته و ساسانیان برای احیای آیین باستانی تلاش زیادی کردند و چون در آن زمان، دیگر از آتشکدهٔ کشمر چیزی برجای نمانده بود، شاهان ساسانی به ایجاد آتش دیگری دست می‌زنند که همچنان در چند کیلومتر بالاتر از شهر باستانی کشمر در مجموعهٔ قلعهٔ آتشگاه باقی مانده است. خرابه‌های این قلعه هم‌اکنون در ۵–۶ کیلومتری شمال غربی شهر کاشمر باقی است و از یادگارهای عصر ساسانی به‌شمار می‌رود.
ژارکو نیکولیچ (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ و باشگاه فوتبال وویوودینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال یوگسلاوی بازی کرده‌است.
پریتسا بوکیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل کرواسی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
«گل‌های مینا» ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی کیتی پری است که در ۱۵ مهٔ سال ۲۰۲۰ از سوی کپیتال رکوردز به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی "لبخند" (۲۰۲۰) منتشر گردید. انتشار. در ۷ مهٔ سال ۲۰۲۰، پری از طریق رسانه‌های اجتماعی اعلام کرد که اولین ترانه ششمین آلبوم او با عنوان «گل‌های مینا» در ۱۵ مه ۲۰۲۰ منتشر می‌شود. نمایش جلد آن نیز در آن روز ارسال شد، که در آن پری در زمینه مینای چمنی زرد لبخند می‌زد. روز بعد، در یک کمپین تبلیغاتی برای گل‌های مینا، مصادف با روز مادر، یک فروشگاه گل دیجیتالی به نام «گل‌های مینا کیتی» افتتاح شد.
گل دیجیتالی به نام «گل‌های مینا کیتی» افتتاح شد. نماهنگ. یک نماهنگ موسیقی، به کارگردانی لیزا ولوشین، به همراه این ترانه در ۱۵ مه ۲۰۲۰ منتشر شد. این نماهنگ در طول قرنطینه و در یک محیط طبیعت گرایانه فیلمبرداری شد. او بعداً فاش کرد که موزیک ویدئویی همان چیزی نبود که در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود و به دلیل دنیاگیری کروناویروس، فیلمبرداری اولیه لغو شد.
پتار شگویچ (؛ ۲۵ ژوئن ۱۹۳۰ – ۷ ژوئن ۱۹۹۰) قایقران روئینگ اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ژلکیو یرکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل یوگسلاوی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال اسپلیت اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ایگور میلانوویچ (؛ زادهٔ ۱۸ دسامبر ۱۹۶۵) بازیکن واترپلو اهل یوگسلاوی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.