payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توافقنامه‌ای با موضوع استفاده‌های صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای را با روسیه به امضا رساند. در سال ۲۰۱۲ منطقهٔ الضبعه هدف معترضینی قرار گرفت که مدعی بودند زمین‌های آن‌ها به اشتباه برای جا بازکردن جهت نیروگاه هسته‌ای توسط دولت گرفته شده‌است. تا سال ۲۰۱۲ مجموعهٔ الضبعه در نتیجهٔ این اعتراض‌ها تعطیل شده بود. از آنجا که احداث این نیروگاه متوقف شده بود، دولت محمد مرسی دربارهٔ برنامه‌هایش برای این نیروگاه هیچ بیانیه‌ای منتشر نکرد. مصر در ۲۹ آوریل ۲۰۱۳ از مذاکرات دربارهٔ اجرا و تأثیرگذاری پیمان منع گسترش جنگ‌افزارهای
اجرا و تأثیرگذاری پیمان منع گسترش جنگ‌افزارهای هسته‌ای (NPT) در ژنو کنار کشید، اما به‌عنوان تصویب‌کنندهٔ این پیمان باقی ماند. مصر در نوامبر ۲۰۱۵ و مارس ۲۰۱۷ توافقنامه‌های مقدماتی برای آغاز به کار نخستین رآکتور انرژی آبی-آبی|رآکتور وی‌وی‌ئی‌آر-۱۲۰۰ در نیروگاه انرژی هسته‌ای الضبعه در سال ۲۰۲۴ را با شرکت هسته‌ای روسیه‌ای روس‌اتم امضا کرد. گفتگو برای تأیید نهایی ادامه خواهد داشت. فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده. آژانس بین‌المللی انرژی اتم (IAEA) در اوایل سال ۲۰۰۴ و اواخر سال ۲۰۰۵ تحقیق بررسی در مورد آزمایش‌های
و اواخر سال ۲۰۰۵ تحقیق بررسی در مورد آزمایش‌های کشف‌نشده را آغاز کرد که نتایج آن توسط کارکنان سابق و کنونی این آژانس در منابع آزاد منتشر شد. این تحقیقات به نمایان شدن مواد، فعالیت‌ها و تأسیسات هسته‌ای مرتبط با استخراج، واگردانی، پرتوافکنی و غنی‌سازی که به آژانس گزارش نشده بودند، منجر شد و یک تیم از بازرسان آژانس از ۹ تا ۱۳ اکتبر ۲۰۰۴ از مرکز پژوهش‌های هسته‌ای در انشاص بازدید کردند. محمد البرادعی، مدیر کل آژانس انرژی اتمی در ۱۴ فوریه ۲۰۰۵ گزارشی را تسلیم شورای حکام کرد که شامل گزارش کشف «قصور متعدد مصر در
حکام کرد که شامل گزارش کشف «قصور متعدد مصر در گزارش به آژانس مطابق با تعهداتش» بود. مصر، با بیان اینکه دولت این کشور و آژانس دارای «تعابیر متفاوت» از تعهدات پادمانی مصر هستند، و نیز تأکید بر اینکه «فعالیت‌های هسته‌ای [این کشور] اکیداً با اهداف صلح‌آمیز» هستند، قصور خود در گزارش‌دهی به آژانس را توجیه کرد. بر همین اساس مصر اقدامات اصلاحی را انجام داد و مبادرت با همکاری کامل در طول تحقیق سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ نمود. این تحقیقات زمانی پایان یافت که آزانس بین‌المللی انرژی اتمی هیچ تفاوتی میان یافته‌های آژانس و
انرژی اتمی هیچ تفاوتی میان یافته‌های آژانس و آنچه در زمان تحقیق اعلام شده بود کشف نکرد، و هیچ شواهدی مبنی که نشانگر استخراج پلوتونیم یا غنی‌سازی اورانیوم یافت نشد، و بازرسی مختومه شد. طبق یک گزارش محدود منتشر شده توسط آژانس انرژی اتمی در مهٔ ۲۰۰۹ (گزارش پیاده‌سازی پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (SIR) برای سال ۲۰۰۸) و جمع‌آوری شده از سوی رویترز، نگهبانان هسته‌ای سازمان ملل متحد در آن زمان در حال تحقیق دربارهٔ کشف مقادیری از اورانیوم بسیار غنی‌شده (HEU) در تأسیسات پژوهشی هسته‌ای بوده‌اند. تشخیص این
در تأسیسات پژوهشی هسته‌ای بوده‌اند. تشخیص این مقادیر بواسطهٔ نمونه‌های زیست‌محیطی برداشت‌شده در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ از مرکز پژوهش هسته‌ای صورت گرفت که نتیجهٔ آزمایش آن‌ها هم برای اورانیوم کمتر غنی‌شده (LEU) و هم برای اورانیوم بسیار غنی‌شده مثبت بوده و اینکه این ذره‌های اورانیوم بسیار غنی‌شده در درجهٔ تسلیحاتی بوده‌اند یا خیر تأیید نشد. مصر علت کشف مواد HEU را اینطور ذکر کرد که این موارد «می‌توانند از طریق آلودگی مخازن حمل رادیوایزوتوپ وارد کشور شده‌باشند»، و بازرسان آژانس انرژی اتمی نیز منبع این ذرات را
و بازرسان آژانس انرژی اتمی نیز منبع این ذرات را وارسی نکرده بوده‌اند، و همچنین شواهدی مبنی بر اشتباه بودن توضیحات مصر موجود نبود. علاوه بر این، این گزارش استنتاج می‌کند که مسائل قبلی در مورد فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده و مواد گزارش‌شده به شورای حکام در فوریه ۲۰۰۵ دیگر حل‌نشده محسوب نمی‌شوند و تمامی مواد هسته‌ای اعلام‌شده در فعالیت‌های صلح‌آمیز باقی ماندند. آزمایش‌های واگردانی اورانیوم. در طول بازرسی‌های دسامبر ۲۰۰۴ و ژانویه ۲۰۰۵، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی کشف کرد که مصر در گزارش اولیه در سال ۱۹۸۲ در
اتمی کشف کرد که مصر در گزارش اولیه در سال ۱۹۸۲ در ارائه گزارش برخی مواد کوتاهی کرده‌است؛ این موارد عبارت بودند از ۶۷ کیلوگرم اورانیوم تترافلورید (UF4) وارداتی، ۳ کیلوگرم فلز اورانیوم وارداتی و تولیدشده به‌صورت بومی، ۹٫۵ کیلوگرم ترکیبات توریم وارداتی و مقادیر کمی از اورانیوم دی‌اکسید (UO2)، تری‌اکسید اورانیوم (UO3) و اورانیوم تترافلورید انبارشده در زیرزمین ساختمان شیمی هسته‌ای واقع در انشاص. مصر گزارش کرد که مواد هسته‌ای را وارد کرده و پیش از ورود اجباری خود به توافق پادمانی، با استفاده از این مواد واگردانی
به توافق پادمانی، با استفاده از این مواد واگردانی اورانیوم را به پیش برده‌است و سپس امکان دسترسی به ساختمان شیمی هسته‌ای، که آزمایش‌ها بر روی واگردانی اورانیوم در چارچوب توسعهٔ کارکنان برای بخش نخست چرخهٔ سوخت در آن انجام گرفته بود را برای آژانس فراهم کرده و فهرستی از مواد هسته‌ای وارداتی و موادی که متعاقباً تولید شده بودند و در گزارش اولیه در سال ۱۹۸۲ گزارش نشده بودند را در اختیار آژانس قرار داد. مصر به آژانس اعلام کرد که ادارهٔ مواد هسته‌ای (NMA) پروژه‌ای را جهت بازیابی چگالهٔ سنگ معدن اورانیوم از
را جهت بازیابی چگالهٔ سنگ معدن اورانیوم از فعالیت‌های پالایشگاه اسید فسفریک در انشاص به‌عنوان یک محصول جانبی آغاز کرده اما در جداسازی اورانیوم موفق نبوده‌است. مصر برنامهٔ خود برای فروشویی توده‌ای سنگ معدن اورانیوم سینا و بیابان‌های شرقی کشور را به آژانس ارائه کرد و اعلام کرد که هیچ مقداری از چگالهٔ سنگ معدن اورانیوم تولید شده در نتیجهٔ فعالیت‌های فروشویی در سطح از خلوص و ترکیبی که نیازمند گزارش باشند، نبوده‌اند. فعالیت‌های مرتبط با بازفرآوری. آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در مارس ۲۰۰۱ و ژوئیه ۲۰۰۲ در حال
انرژی اتمی در مارس ۲۰۰۱ و ژوئیه ۲۰۰۲ در حال تحقیق بر روی نمونه‌های محیطی گرفته‌شده از تابشگردانهای رآکتور ئی‌تی‌آرآر-۱ بود و مقادیری از آکتینیدها و فراورده‌های شکافت را کشف کرد که مصر در مورد آن‌ها در ژوئیه ۲۰۰۳ توضیحاتی ارائه کرد. طبق توضیح مصر، وجود این ذرات به یک پوشش فلزی سوخت هسته‌ای صدمه‌دیده مربوط بود که به آلودگی آب رآکتور، که از مخازن نمونهٔ پرتوافکنی‌شده به داخل تابشگردان‌ها نفوذ کرده‌بود، منجر شده بود.
قطار تندرو آنکارا–استانبول () یک خط راه‌آهن به طول ۵۳۳ کیلومتر است که از شهر آنکارا شروع و در شهر استانبول به پایان می‌رسد. این راه‌آهن که در سال ۲۰۰۹ راه‌اندازی شده دارای ۱۴ ایستگاه است و مدت زمان سفر از آنکارا به استانبول ۴ ساعت و ۱۵ دقیقه می‌باشد.
رایانه لامپ خلأ؛ یا رایانه‌ای که اکنون به عنوان یک رایانه نسل اول نامیده می‌شود، رایانه‌ای است که برای ایجاد دروازه‌ها و مدار الکترونیکی خود، از لامپ‌های خلاء استفاده می‌کند. هرچند که این رایانه به زودی توسط رایانه ترانزیستوری نسل دوم جایگزین شد، "رایانه‌های لامپ خلأ" همچنان تا دههٔ ۱۹۶۰ ساخته شدند. این رایانه‌ها اکثراً تنها نمونهٔ موجود زمان خود بودند. شکل‌گیری و توسعه. استفاده از آمپلی‌فایرهای با لامپ خلأ متقاطع برای تولید قطاری از پالس‌ها توسط «جردن و اکسلز» در سال ۱۹۱۸ تشریح شد. این مدار که به پایه و
در سال ۱۹۱۸ تشریح شد. این مدار که به پایه و اساس فلیپ‌فلاپ تبدیل شد؛ مداری دارای دو حالت که به صورت قطعهٔ اساسی رایانه‌های دیجیتال باینری الکترونیکی تبدیل شد. رایانهٔ آتاناسف - برری، نمونهٔ اولیه‌ای از رایانه دیجیتال الکترونیکی اتوماتیک بود که در سال ۱۹۳۹ بیرون داده شد، اکنون به عنوان نخستین "رایانه لامپ خلأ" شناخته شده‌است.با این حال، این یک رایانه با داشتن قابلیت انجام امور کلی نبود و تنها قادر به حل سیستم معادلات خطی بوده و همچنین چندان مطمئن هم نبوده‌است. در طول جنگ جهانی دوم، از "رایانهٔ دیجیتالی لامپ
در طول جنگ جهانی دوم، از "رایانهٔ دیجیتالی لامپ خلأ" مخصوص بنام کلوسوس (Colossus) برای شکستن رمزهای آلمانی و ژاپنی استفاده شد. اطلاعات نظامی جمع‌آوری شده توسط این سیستم‌ها برای تلاش‌های متفقین در جنگ ضروری بود در هر رایانه ی کلوسوس بین ۱۶۰۰ تا ۲۴۰۰ لامپ خلاء استفاده می‌شود. وجود این دستگاه مخفی نگه داشته شده بود و عموم مردم تا دههٔ ۱۹۷۰ از کاربرد آن بی‌خبر بودند. همچنین در طول جنگ، رایانه‌های باینری الکترو مکانیکی توسط کنراد تسوزه نیز تولید می‌شدند. در طول جنگ، برای ارتش آلمان، توسعهٔ رایانه یک اولویت
طول جنگ، برای ارتش آلمان، توسعهٔ رایانه یک اولویت نبود. مدار یک رایانهٔ الکترونیکی آزمایشی با حدود ۱۰۰ لامپ خلاء در سال ۱۹۴۲ ساخته شد، اما در یک حملهٔ هوایی نابود شد. در ایالات متحده، کار روی رایانهٔ انیاک در اواخر جنگ جهانی دوم آغاز شد. این دستگاه در سال ۱۹۴۵ به پایان رسید. اگرچه یکی از برنامه‌های کاربردی که باعث ایجاد انگیزه در توسعه آن می‌شد، تولید جدول شلیک برای توپخانه بود، اما یکی از نخستین کاربردهای انیاک انجام محاسبه‌های مربوط به توسعهٔ بمب هیدروژنی بود. به جای برنامهٔ ذخیره شدهٔ الکترونیکی، انیاک
بود. به جای برنامهٔ ذخیره شدهٔ الکترونیکی، انیاک با پلاگین و سوییچ‌ها برنامه‌ریزی شده بود. مجموعه‌ای از سخنرانی‌های پس از جنگ، فاش طراحی انیاک، و گزارشی از جان فون نویمان در مورد جانشین قابل پیش‌بینی انیاک، اولین پیش نویس گزارش در مورد ادواک، به‌طور گسترده پخش شد و در شکل‌گیری خلاء پس از جنگ "رایانه لامپ خلأ" تأثیر داشت. Ferranti Mark 1 (1951) نخستین رایانهٔ تجاری "رایانه لامپ خلأ" محسوب می‌شود. اولین رایانه تولید انبوه IBM آی‌بی‌ام ۶۵۰ (۱۹۵۳) بود.
ایستگاه راه‌آهن هالکالی () غربی‌ترین ایستگاه تونل مارمارای در استانبول است. این ایستگاه که در سال ۱۸۷۲ تاسیس شده در مسیر قطار تندرو آنکارا–استانبول قرار دارد، ایستگاه هالکالی همچنین به شهرهای بخارست، بلگراد و صوفیه سرویس‌دهی قطار دارد.
ایستگاه راه‌آهن گبزه () یک ایستگاه راه‌آهن در شهر گبزه، ترکیه است که در مسیر قطار تندرو آنکارا–استانبول قرار دارد. این ایستگاه که در سال ۱۸۷۳ تاسیس شده در قسمت شرقی تونل مارمارای واقع شده و شهرهای آنکارا، قونیه، ازمیت و اسکی‌شهر سرویس‌دهی قطار تندرو دارد.
تازیان عشق فیلمی است در ژانر جنایی-هیجانی به نویسندگی و کارگردانی بن یانگ، محصول ۲۰۱۶ استرالیا. اما بوث، اشلی کامینگز و استیون کاری در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. اما بوث برای بازی در این فیلم موفق به دریافت جایزه بهترین هنرپیشهٔ زن در هفتمین دورهٔ جایزه اکتا شده‌است. همچنین اشلی کامینگز هم برای ایفای نقشش جایزهٔ فئودورا را برای بهترین بازیگر زن جشنوارهٔ فیلم ونیز از آن خود کرده است. داستان. فیلم دربارهٔ زوجی است که در حومهٔ پرت زندگی می‌کنند. اینان دختران جوان را می‌ربایندو پس از آزار جنسی به قتل
دختران جوان را می‌ربایندو پس از آزار جنسی به قتل می‌رسانند. شبی این دو دختری جوان به نام ویکی را، که پدر و مادرش از هم جدا شده‌اند و پنهانی به قصد رفتن به پارتی از خانه خارج شده است، به خانهٔ خود کشیده و وی را بیهوش می‌کنند. دختر که به دام اینان افتاده متوجه رابطهٔ عاشقانهٔ پیچیدهٔ این زوج می‌شود. زن رباینده از دختر می‌خواهد که نامه‌ای به خانواده‌اش بنویسد و دختر با رمزی که تنها دوست پسرش از آن آگاه است نامه را می‌فرستد و در آن آدرس حدودی مکانی که او در آنجا زندانی است می‌دهد. خانواده برای یافتن او کوشش
زندانی است می‌دهد. خانواده برای یافتن او کوشش می‌کنند و دختر هم در آنجا مورد آزار زوج مورد نظر قرار می‌گیرد. آنان در اندیشهٔ قتل اویند، ولی اختلافات زن و مرد فرصتی را برای رهایی او پدید می‌آورد. منابع. Wikipedia contributors, "Hounds of Love (film)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Hounds_of_Love_(film)&amp;oldid=925682321 (accessed November 30, 2019).
ایستگاه راه‌آهن پندیک () یک ایستگاه راه‌آهن در شهر پندیک، ترکیه است. این ایستگاه که در سال ۱۸۷۲ تأسیس شده در مسیر قطار تندرو آنکارا–استانبول قرار دارد و به شهرهای آنکارا، قونیه و اسکی‌شهر سرویس‌دهی قطار تندرو دارد.
باکی یا Yaqui یا Hiaki یا Yoeme یک قوم بومی آزتک هستند که به زبان بومی مکزیک صحبت می‌کنند و ساکن دره Río Yaqui در ایالت سونورا ی مکزیک و جنوب غربی ایالات متحده آمریکا هستند. آنها همچنین در Chihuahua و Durango جوامعی دارند. قبیله Pascua Yaqui در توسان، آریزونا مستقر است. مردم یاکی در جاهای دیگر ایالات متحده، به ویژه کالیفرنیا، تگزاس و نوادا زندگی می‌کنند. زبان. محل استقرار مردم Yaqui در سونورا، جایی که هنوز هم بیشترین جمعیت یاکی در آن سکونت دارند زبان Yaqui متعلق به خانواده زبان Uto-Aztecan است. یاکی به یک
متعلق به خانواده زبان Uto-Aztecan است. یاکی به یک زبان کاهیتانی صحبت می‌کند، گروهی از حدود ۱۰ زبان قابل فهم متقابل که قبلاً در بیشتر ایالات سونورا و سینالوا صحبت می‌شده‌اند. اکثر زبانهای کاهیتانی منقرض شده‌اند. فقط یاکی و مایو هنوز هم زبان خود را صحبت می‌کنند. حدود ۱۵۰۰۰ بلندگو یاکی در مکزیک و ۱۰۰۰ نفر در ایالات متحده، عمدتاً در آریزونا، زندگی می‌کنند. یاکی‌ها خود را Hiaki یا Yoeme می‌گویند، کلمه یاکی برای شخص (yoemem یا yoemem به معنی "مردم"). یاکی‌ها وطن خود را Hiakim می‌نامند، که از آن عده ای می‌گویند
خود را Hiakim می‌نامند، که از آن عده ای می‌گویند نام "Yaqui" گرفته شده‌است. تاریخ. دهه ۱۵۳۰–۱۸۲۰: فاتحان و مبلغین هنگامی که اسپانیایی‌ها برای اولین بار در سال ۱۵۳۳ با یاکی‌ها در تماس بودند، یاکی‌ها قلمرویی را در امتداد مسیر پایین رودخانه یاکی اشغال کردند. تخمین زده می‌شد آنها ۳۰٬۰۰۰ نفر باشند که در ۸۰ روستا در مساحتی حدود ۶۰ مایل (۱۰۰ کیلومتر) طول و ۱۵ مایل (۲۵ کیلومتر) عرض زندگی می‌کنند. برخی از یاکی در نزدیکی دهانه رودخانه زندگی می‌کردند و از منابع دریا زندگی می‌کردند. بیشتر آنها در جوامع کشاورزی زندگی
زندگی می‌کردند. بیشتر آنها در جوامع کشاورزی زندگی می‌کردند، هر ساله لوبیا، ذرت و کدو در زمین‌های غرق شده توسط رودخانه زندگی می‌کردند. دیگران در بیابان‌ها و کوه‌ها زندگی می‌کردند و به شکار و تجمع بستگی داشتند. کاپیتان دیگو دی گوزمان، رهبر اعزامی برای اکتشاف اراضی شمال شهرک‌های اسپانیا، در سال ۱۵۳۳ با یاکی روبرو شد. تعداد زیادی از جنگجویان یاکی با یک اسپانیایی در سطح دشتی مقابله کردند. رهبر آنها، یک پیرمرد، خطی را در خاک فروکرد و به اسپانیایی‌ها گفت که از آن عبور نکنند. او درخواست اسپانیایی برای غذا را رد
عبور نکنند. او درخواست اسپانیایی برای غذا را رد کرد. نبردی در پی داشت. اسپانیایی‌ها مدعی پیروزی بودند، گرچه عقب‌نشینی کردند. بدین ترتیب ۴۰ سال مبارزه، که اغلب توسط نیروهای مسلح مسلحانه صورت گرفته، توسط Jacqui برای محافظت از فرهنگ و سرزمین خود، آغاز شد. در سال ۱۵۶۵، فرانسیسکو دو ایبارا تلاش کرد، اما نتوانست یک شهرک اسپانیایی را در قلمرو یاکی تأسیس کند. آنچه احتمالاً یاکی را از حمله اولیه اسپانیایی‌ها نجات داد فقدان نقره و سایر فلزات گرانبها در قلمرو آنها بود. در سال ۱۶۰۸، یاکی‌ها و ۲۰۰۰ متحد هند، که عمدتاً
در سال ۱۶۰۸، یاکی‌ها و ۲۰۰۰ متحد هند، که عمدتاً مایو بودند، در دو نبرد برنده اسپانیایی‌ها شدند. توافقنامه صلح در سال ۱۶۱۰ هدایایی از اسپانیایی‌ها و در سال ۱۶۱۷ بازدید مبلغان جیسویت به دست آورد. یاکوی‌ ها ۱۲۰ سال در یک رابطه دو طرفه با یسوعیان زندگی می‌کردند. بسیاری از آنها ضمن حفظ بسیاری از عقاید سنتی به مسیحیت گرویدند. حکومت یهودیان بر یاکو ها سختگیر بود اما یاکی‌ها سرزمین و اتحاد خود را به عنوان یک قوم حفظ کردند. یهودیان گندم، گاو و اسب را معرفی کردند. یاکی موفق به پیشرفت و مبلغین شد تا فعالیتهای خود را
موفق به پیشرفت و مبلغین شد تا فعالیتهای خود را در شمال گسترش دهند. موفقیت Jesuit با این واقعیت تسهیل شد که نزدیکترین شهرک اسپانیایی ۱۰۰ مایل با ما فاصله داشت و یاکی‌ها قادر به جلوگیری از تعامل با مهاجران، سربازان و معدنچیان اسپانیایی بودند. نکته مهم این بود که همه گیر بیماریهای اروپایی که بسیاری از جمعیت بومی را نابود کرده‌اند، به‌طور جدی بر یاکی تأثیر نگذاشته‌است. شهرت یاکوی‌ ها به عنوان رزمندگان، به علاوه محافظتی که توسط یزوعیان به دست می‌آمد، شاید یاکی را از بردگان اسپانیایی محافظت می‌کرد. یهودیان
را از بردگان اسپانیایی محافظت می‌کرد. یهودیان یاکی‌ها را متقاعد کردند که به هشت شهر زندگی کنند: B :cum , Benem , Cócorit , Huirivis , Pótam , Rahum , Tórim و Vícam. با این حال، تا دهه ۱۷۳۰، مهاجران و معدنچیان اسپانیایی در حال تجاوز به سرزمین یاکی بودند و دولت استعمار اسپانیا شروع به تغییر روابط طول سلاح کرد. این امر ناآرامی‌هایی را در بین یاکی ایجاد کرد و منجر به شورش مختصر اما خونین یاکی و مایو در سال ۱۷۴۰ شد. یک هزار اسپانیایی و ۵۰۰۰ بومی آمریکایی کشته شدند و دشمنی از بین رفت. مأموریت‌ها کاهش یافته و
شدند و دشمنی از بین رفت. مأموریت‌ها کاهش یافته و هیچگاه سعادت سالهای قبل به دست نیامد. جیوسی‌ها در سال ۱۷۶۷ از مکزیک اخراج شدند و کاهنان فرانسیسکایی که جایگزین آنها شدند هرگز اعتماد به نفس یاکی را به دست نیاوردند. صلح ناخوشایند بین اسپانیایی‌ها و یاکی‌ها سال‌ها پس از شورش دوام آورد، با یاکی‌ها سازمان محکم خود را حفظ کردند و بیشتر استقلال خود را از اسپانیایی و بعد از ۱۸۲۱ حکومت مکزیک به دست آوردند. سبک زندگی. در گذشته، یاکی با کشاورزی، با رشد لوبیا، ذرت و کدو (مانند بسیاری از مردم بومی منطقه)، از کشاورزی
کدو (مانند بسیاری از مردم بومی منطقه)، از کشاورزی بهره می‌برد. یاکی‌هایی که در منطقه ریو یاکی و در مناطق ساحلی سونورا و سینالوا زندگی می‌کردند ماهیگیری و همچنین به دامداری پرداختند. Yaqui همچنین محصولات پنبه ای تولید می‌کرد. یاکی‌ها همیشه جنگجویان ماهر بوده‌اند. سرخپوستان یاکی از لحاظ تاریخی به عنوان قد بسیار بلند توصیف شده‌اند. به‌طور سنتی، یک خانه یاکی از سه بخش مستطیلی تشکیل شده بود: اتاق خواب، آشپزخانه و یک اتاق نشیمن به نام «پورتال». کفها از تخته‌های چوبی، دیوارهای نیهای بافته شده و سقف نیها که با
چوبی، دیوارهای نیهای بافته شده و سقف نیها که با لایهای ضخیم از گل برای عایق پوشیده شده ساخته شده‌است. شعب ممکن است در ساخت اتاق نشیمن برای گردش هوا مورد استفاده قرار گیرد. بخش بزرگی از روز در اینجا به خصوص در ماه‌های گرم سپری شد. یک خانه نیز یک پاسیوی اتاق دارد. ی جستارهای وابسته. «دون خوان ماتوس» دون خوان ماتئوس، شمن مکزیکی یاکی، در مجموعه کتابهای کارلوس کاستاندا توضیح داده‌است. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی، مدخل Yaqui فرهنگ و تمدن آمریکای جنوبی (پیش از کلمب)، مهران کندری؛ ویراستار:سهیلا صارمی - مؤسسه
کلمب)، مهران کندری؛ ویراستار:سهیلا صارمی - مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی وابسته به وزرات فرهنگ و آموزش عالی دین و اسطوره در آمریکای وسطی (پیش از کلمب)، مهران کندری - وزارت فرهنگ و آموزش عالی - چاپ ۱ سال ۱۳۷۲ پیوند به بیرون. Escuela Autónoma para la formación artística de la Tribu Yaqui en Vícam,Sonora
جریکو با نام اصلی ژوزف ویلیام ویلسون، یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده مارو وولفمن و طراح جرج پرز خلق شده‌است؛ و در اصل یک ابرقهرمان و از اعضای تیم تایتان‌های نوجوان محسوب می‌شد که در شمارهٔ ۴۳ از "روایات تایتان‌های نوجوان" (ژوئن ۱۹۸۴) حضور پیدا کرد. از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، جریکو دوره‌های مختلفی را با سلامت عقل و جنون پشت سر گذاشته است. جریکو توانایی تسخیر افراد پس از برقراری تماس چشمی با آن‌ها را دارد؛ زمانی که ارتباط برقرار شد، بدن جریکو
را دارد؛ زمانی که ارتباط برقرار شد، بدن جریکو بی‌اختیار و وارد سوژه می‌شود. در حالی که اختیار فرد در دست جریکو است، او به تمامی قدرت‌های میزبانش شامل فیزیکی، روحی و جادویی دسترسی دارد، و حتی قادر است از خاطرات آن‌ها نیز بهره‌مند شود. در سریال تلویزیونی شبکه سی‌دابلیو تحت عنوان "ارو"، لیام هال به ایفای نقش نسخه‌ای از جو ویلسون پرداخته است که پسر اِسلِید ویلسون به‌شمار می‌رود. چلا من نیز در فصل دوم از مجموعه تلویزیونی "تایتان‌ها" (۲۰۱۸) وظیفه بازی در این نقش را بر عهده دارد.
نسبت کنار گذر () یک موتور توربوفن، نسبت بین سرعت جریان جرم هوای کنار گذر از سرعت جریان جرم هوایی است که وارد هسته موتور می‌شود. به عنوان مثال ، یک نسبت کنار گذر ۱۰: ۱ به این معنی است که ۱۰ کیلوگرم هوا به ازای هر ۱ کیلوگرم هوایی که از هسته موتور عبور می‌کند از مجرای کنار گذر می‌گذرد. کنار گذر مصرف سوخت کمتری را برای همان موتور به همراه دارد که به عنوان مصرف سوخت ویژه رانش (گرم / ثانیه برای هر واحد رانش در KN با استفاده از واحدهای SI ) اندازه گیری می شود. موتورهای توربوپروپ با نسبت کنار گذر زیاد مصرف سوخت
توربوپروپ با نسبت کنار گذر زیاد مصرف سوخت کمتری نسبت به دیگر موتورها دارند که در این دسته از موتورهای جت از یک پروانه به جای فن ورودی موتور استفاده می‌شود.
در نوازندگی درام، جریان ریتمیک یا همان گروو (به انگلیسی: Groove) یک عبارت تکرارشونده است که ریتم اصلی و تمپوی اثر موسیقی را تعیین می‌کند. جریان ریتمیک و فیل‌ها (به انگلیسی: Fills) اجزای اصلی موسیقی اجرا شده برروی درام‌ست هستند و در ترکیب با یکدیگر و با همراهی تکنیک‌های مقدماتی مانند فلم‌ها (به انگلیسی: Flams) مبانی یادگیری نوازندگی درام‌ست را تشکیل می‌دهند. برای یک درامر، مفهوم گروو معادل مفهوم ریف یا همان موتیف برای یک گیتاریست است.
خط راه‌آهن آدیس آبابا–جیبوتی () یک خط راه‌آهن با ریل استاندارد به طول ۷۵۹ کیلومتر است که از شهرک سبتا در منطقه اورومیا، اتیوپی شروع و در بندر دورالیه، جیبوتی به پایان می‌رسد. این راه‌آهن که در سال ۲۰۱۸ راه‌اندازی شده مرکز اصلی تجارت کشور محصور در خشکی اتیوپی از طریق خاک جیبوتی و دریای سرخ است به صورتی که ۹۵٪ تجارت این کشور و ۷۰٪ بندر دورالیه را شامل می‌شود.
آداما (به لاتین: Adama) یک شهر در اتیوپی است که مرکز منطقه اورومیا محسوب میشود. آداما ۳۲۴٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۱٬۷۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر سیواس خواهرخواندهٔ آداما هست.
اقامت ادوارد اسنودن در روسیه بخشی از پیامدهای افشای جاسوسی‌های آمریکا از جهان توسط ادوارد اسنودن است. در ٢٣ ژوئن ٢٠١٣ ، اسنودن از هنگ کنگ به فرودگاه بین‌المللی شرمتیهوو مسکو پرواز کرد. مقامات روسی با مشاهده لغو پاسپورت آمریکایی وی ، وی را به ترمینال فرودگاه محدود کردند. در اول آگوست ، پس از ٣٩ روز حضور در بخش حمل و نقل ، اسنودن فرودگاه را ترک کرد. وی به مدت یک سال در روسیه پناهندگی موقت دریافت کرد. در ٧ آگوست ٢٠١۴ ، شش روز پس از انقضای پناهندگی یک ساله موقت اسنودن ، وکیل روسی وی اعلام کرد که اسنودن اجازه
اسنودن ، وکیل روسی وی اعلام کرد که اسنودن اجازه اقامت سه ساله را دریافت کرده است. به او این امکان را داد تا حداکثر سه ماه آزادانه در داخل روسیه سفر کند و به خارج از کشور برود. در اکتبر سال ٢٠٢٠ ، پس از درخواست اسنودن برای تمدید مجوز موقت خود ، روسیه به او اقامت دائم نامحدود داد. در نوامبر سال ٢٠٢٠ ، اسنودن اعلام کرد که او و همسرش در حال درخواست تابعیت روسیه هستند ، اما آنها "همچنان آمریکایی باقی می مانند ، پسر ما را با تمام ارزشهای آمریکای مورد علاقه ما تربیت می کنند" ٢٠١٣. اولین تماس و توقیف در فرودگاه.
می کنند" ٢٠١٣. اولین تماس و توقیف در فرودگاه. روسیه اولین بار در مورد اسنودن در هنگ کنگ اطلاعاتی را دریافت کرد. در آن زمان به آنها گفته شد شخصی که می خواهد علیه نقض حقوق بشر بجنگد می خواهد از روسیه پناهندگی بگیرد. در سال ٢٠١٧ ، ولادیمیر پوتین ، رئیس جمهور روسیه ، طی مصاحبه های پوتین با کارگردان الیور استون ، چگونگی درگیر شدن روسیه در حماسه اسنودن را توصیف کرد. روسیه به دلیل روابط پرتنش خود با ایالات متحده که نمی خواست بدتر شود ، نمی خواست درگیر شود. پس از آن آنها فهمیدند که اسنودن در هواپیمایی به مقصد مسکو
آنها فهمیدند که اسنودن در هواپیمایی به مقصد مسکو است تا برای انتقال به هواپیمای دیگری که به مقصد آمریکای لاتین است ، منتقل شود. بیشتر این اطلاعات از طریق کانالهای غیررسمی از جمله اطلاعات فاش شده در مطبوعات دریافت می شد. در حالی که او در هواپیما بود ، کشورهای مقصد تمایلی به ورود او نداشتند و اسنودن در منطقه ترانزیتی فرودگاه بین‌المللی شرمتیهوو مسکو گیر کرده بود. هنگام حضور در فرودگاه ، مقامات ایالات متحده از روسیه خواستند که اسنودن را استرداد کند. اما این امکان وجود نداشت زیرا روسیه معاهده ای را برای همکاری
وجود نداشت زیرا روسیه معاهده ای را برای همکاری در امور حقوقی پیشنهاد کرده بود که مستلزم استرداد متقابل مجرمان بود ، که ایالات متحده با آن توافق نکرده بود. بعلاوه ، ایالات متحده هرگز جنایتکار روسی را که در آمریکا پناهنده شده بود ، استرداد نکرد ، بنابراین استرداد اسنودن بی سابقه بود. اسنودن طبق قوانین روسیه مرتکب جرمی نشده بود. پناهندگی موقت. اسنودن پس از ٣٩ روز حضور در بخش ترانزیت ، در اول آگوست فرودگاه مسکو را ترک کرد. وی به مدت یک سال در روسیه پناهندگی موقت گرفت ، با امکان تمدید مدت. به گفته وکیل روس وی ،
گرفت ، با امکان تمدید مدت. به گفته وکیل روس وی ، اسنودن به دلایل امنیتی به مکانی نامعلوم رفت. کاخ سفید اظهار داشت که "بسیار ناامید کننده است" و جلسه ای را که قبلاً با رئیس جمهور روسیه ولادیمیر پوتین برنامه ریزی شده بود لغو کرد. بعلاوه ، سناتور جمهوری خواه آمریکایی ، لیندزی گراهام ، از رئیس جمهور اوباما خواست تا بازیهای المپیک زمستانی ٢٠١۴ در سوچی را تحریم کند ، اما جان بوهنر ، رئیس مجلس ، نیز یک جمهوریخواه ، این ایده را رد کرد و آن را "اشتباه اشتباه" دانست. در اواخر ژوئیه ٢٠١٣ ، لونی اسنودن گفت که او معتقد
در اواخر ژوئیه ٢٠١٣ ، لونی اسنودن گفت که او معتقد است پسرش بهتر است در روسیه بماند و اعتقاد ندارد که او یک دادگاه عادلانه در آمریکا دریافت خواهد کرد در اواسط ماه اکتبر ، وی پس از دیدار با پسرش در مسکو ، بعداً به مطبوعات گفت که از وضعیت ادوارد راضی است ، و هنوز هم معتقد بود که روسیه بهترین گزینه برای پناهندگی او است ، و گفت که او نگران نباشد که مردم "در آن طرف هجوم آورند مرز برای ارائه او. " لونی اسنودن اظهار داشت که پسرش راحت در روسیه زندگی می کند و مسکو را "مدرن و پیشرفته" می داند. ، اما از شناسایی سایت
"مدرن و پیشرفته" می داند. ، اما از شناسایی سایت خودداری کرد. جسیلین راداک ، یکی از وکلای آمریکایی اسنودن ، گفت که او از هیچ شغل جدید بی اطلاع است. لوک هاردینگ ، خبرنگار گاردین ، ​​در ژوئن ٢٠١۴ در پاسخ به این سedال توسط روزنامه مسکو تایمز ، ادعا کرد که "کوچرنا به عنوان یک منبع کاملاً غیرقابل اعتماد است. ما [گاردین] سال گذشته هنگامی که این ادعا را مطرح کرد ، دور شرکت های IT روسیه را زدیم و هیچ یک - حداقل هیچ یک از بزرگان این را تأیید نکردند. " ری مک گاورن ، تحلیلگر پیشین CIA ، که برای اعطای جایزه افشاگری به
پیشین CIA ، که برای اعطای جایزه افشاگری به اسنودن به روسیه سفر کرده بود ، گفت که اسنودن هیچ وسیله ذخیره سازی مانند هارد دیسک یا فلش USB به روسیه یا چین نمی‌دهد و چهار لپ تاپ خالی را با خود به هنگ کنگ و مسکو به عنوان انحراف. مقامات آمریکایی گفتند که آنها تصور می کردند که هرگونه مطالب طبقه بندی شده بارگیری شده توسط اسنودن به دست چین و روسیه افتاده است ، اگرچه آنها اذعان داشتند که هیچ مدرکی در این باره ندارند. اسنودن در مصاحبه ای در اکتبر ٢٠١٣ اظهار داشت که هیچ ماده طبقه بندی شده ای به روسیه نیاورده است "زیرا
ماده طبقه بندی شده ای به روسیه نیاورده است "زیرا این امر منافع عمومی را تأمین نمی‌کند." وی افزود: "احتمال اینکه روس ها یا چینی ها مدارکی دریافت کرده باشند صفر درصد است." در ژوئن ٢٠١۵ ، روزنامه ساندی تایمز گزارش داد که مقامات دولت انگلیس به طور ناشناس به روزنامه ادعا کردند روسیه و چین یک حافظه نهان رمزگذاری شده را شکسته اند. پرونده های گرفته شده توسط اسنودن ، مجبور به عقب نشینی جاسوسان انگلیس از عملیات زنده است. بی بی سی همچنین اظهار داشت که منابع آنها به آنها گفته اند دارایی های اطلاعاتی انگلیس پس از نشت