payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به حضور وهابی ها در مناطق پاکستان امروزی تهیه شده است. جدول زیر اطلاعات مربوط به این روزنامه ها را نشان می دهد. در حالی که این ارقام نشان دهنده تبلیغ مجدد و جدیِ ایدئولوژی سید احمد بارلوی و شاه اسماعیل دهلوی در آن عصر است، اما تعداد مذکور جمعیت کمتری از جمعیت واقعی را تخمین می زند، زیرا وهابی ها هویت خود را پنهان می کردند، همان‌طور که روزنامه نگار لاهور یادآور می شود: وهابی ها آمار بسیار کمی از تعداد واقعی شان را اعلام میکنند. احتمالاً بسیاری از محمدیان که وهابی بودند، ترجیح داده اند وهابی بودنشان را فاش
وهابی بودند، ترجیح داده اند وهابی بودنشان را فاش نکنند. كنهیا لعل در كتاب "تاریخ لاهور" خود كه در سال ۱۸۸۴ میلادی منتشر شد، می نویسد: "در سال 1849، این خانه (کربلای گامی شاه) ویران شد. در دهم محرم، هنگامی که اسب حسین بیرون آمد، درگیری شدیدی بین شیعه و سنی در حوالی دروازه شاه عالمی رخ داد. در آن روز، ملت سنی ساختمانهای داخل محوطه را تخریب کردند. مناره های امامزاده ها نیز تخریب شد و چاه آب با آجر پر شد. گامی شاه را چنان کتک زدند که بیهوش شد. سرانجام، هنگامی که جانشین رئیس پلیس ادوارد، گروهی سواره نظام را از
جانشین رئیس پلیس ادوارد، گروهی سواره نظام را از کانتون آنارکلی احضار کرد، مردم پراکنده شدند. و کسانی که دستگیر شدند نیز به مجازات محکوم شدند." ضد تشیع مدرن. توجه به این نکته که در آغاز قرن بیستم میلادی، هنوز گروه های ضد شیعه کم تعداد بودند و نفوذ کمی داشتند بسیار مهم است. پروفسور مشیرالحسن می گوید: "روابط شیعه و سنی بر اساس خطوط فرقه ای شکل نگرفته بود. برخی از افراد از تعصبات فرقه ای حمایت میکردند، اما اکثر آنها آگاهانه در برابر تلاش برای ایجاد شکاف در مدل زندگی اجتماعی و فرهنگی کاملاً متحد و با توافق
مدل زندگی اجتماعی و فرهنگی کاملاً متحد و با توافق مقاومت می کردند. صرف نظر از جدال علما و مبلغین دوره گرد، پیوندهای دوستی و تفاهم دست نخورده باقی ماند زیرا شیعیان و اهل تسنن از همه طبقات دارای زبان، ادبیات و میراث فرهنگی مشترکی بودند. احتمالاً به همین دلیل است که شرر (عبد الحلیم شرر)، اگرچه با اغراق، مشاهده کرد که در لکنو، هرگز مشخص نبوده چه کسی شیعه و چه کسی سنی است." با ورود فناوری های مدرن (به عنوان مثال چاپخانه، تلگراف و راه آهن)، دهه های آخر قرن نوزدهم شاهد تغییرات وسیع اجتماعی بود. باربارا میتکاف و
شاهد تغییرات وسیع اجتماعی بود. باربارا میتکاف و توماس میتکاف این تغییرات را به شرح زیر شرح می دهند: "دهه های پایانی قرن نوزدهم (میلادی)، نشان دهنده اوج نظام شاهنشاهی انگلیس بود که چارچوب سازمانی آن پس از سال ۱۸۵۷ شکل گرفته بود. و همچنین، این دهه ها نشانگر فراوانی و گسترش سازمان های خیریه و خصوصی بود. افزایش چشمگیرانتشارات یا روزنامه ها، جزوات و پوسترها؛ و نوشتن داستان و شعر و توام با نوشته های غیر داستانی سیاسی، فلسفی و تاریخی. با این حرکت، سطح جدیدی از زندگی اجتماعی ظهور کرد، از جلسات و موکب ها گرفته تا
اجتماعی ظهور کرد، از جلسات و موکب ها گرفته تا تئاتر سیاسی در خیابان، شورش ها و تروریسم." این تغییرات به پیروان سید احمد بریلوی برای افزایش نفوذشان کمک کرد. مشیرالحسن می گوید: "اغتشاشات فرقه ای در لکنو در دهه های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ میلادی و در سال ۱۹۰۷ آغاز شد. در آوریل ۱۹۰۷ از گوهر شاهوار گزارش شد، وضعیت تنش بین سنی ها و شیعیان لكنو به اوج خود رسیده است. اله آباد، بناراس و جونپور شاهد خشونت های گسترده بودند. که آغازگر نزاع هایی در مقیاس کوچک در یک چهارم پایانی قرن نوزدهم شد، بسیاری از آنها که به دلیل فهرست شدن در
نوزدهم شد، بسیاری از آنها که به دلیل فهرست شدن در طبقه مسائل جامعه بومی، مشکلات مذهبی و اجتماعی، در برگزیده های روزنامه های محلی، نادیده گرفته شد به جنگ های خونین بین بسیاری از مردم منتهی شد، و لکهنو و مناطق همجوارش را تبدیل به ظرفی برای جنگ های فرقه ای کرد." او ادامه می دهد: "وضعیت در ماه های مه و ژوئن ۱۹۳۷ هنگامی که اوباش شوریده در لکهنو و قاضی پور دست به اغتشاش زدند، به خشونت کشیده شد. محرک اغتشاش در قاضي پور، يك حزب اهل سنت از جائونپور بود. اوباش خشمگین املاک را سوزانده و غارت کردند. آنها خودسرانه دست
املاک را سوزانده و غارت کردند. آنها خودسرانه دست به کشتار زدند. تابستان نارضایتی، بصورت نزاع فرقه ای که به یک اتفاق روزمره در زندگی اهل لکنو ها تبدیل شده بود و تا آن زمان خفته می نمود، پدیدار شد. طی دو سال بعد مشکلات بیشتری وجود داشت، که با صدور رای علیه مده صحابه توسط کمیته ای تعیین شده توسط دولت به وجود آمد. محشری بپا شد. حسین احمد مدنی (۱۸۷۹-۱۹۵۷)، رئیس حوزه علمیه ای پرآوازه در دیوبند به همراه دیگر رهبران جامع العلما ناگهان وارد معرکه شدند. او حامی نافرمانی های مدنی بود. هزاران نفر به ندای وی لبیک گفتند
های مدنی بود. هزاران نفر به ندای وی لبیک گفتند و به استقبال حبس و بازداشت رفتند. اگرچه طرفدار پرشور ملی گراییِ سکولار و منتقدِ معتقدِ "نظریه دو ملت" بود، اما آشکارا احساسات فرقه ای را برانگیخت. وی در جلسه ای عمومی در لكنو در ۱۷ مارس ۱۹۳۸ سخرانی کرد و به همراه رهبر فتنه گر دارالمبلغین، مولوی عبدالشكور، و مولوی ظفرالملك، رهبر نمایندگان مدح صحابه در لكنو، بر روی منبر رفت." پیش از این در سال ۱۹۴۰، یک بمب بر روی دسته ی عزاداری رها شد. هالیستر در مورد مسائل امنیتیِ محرمِ سال ۱۹۴۰ میلادی گزارش می دهد: "تعداد
محرمِ سال ۱۹۴۰ میلادی گزارش می دهد: "تعداد درگیری ها بین اهل سنت و شیعیان در ماه محرم کم نیست. دسته های عزاداری در شهرها به وسیله پلیس که در کنار خطوط منظم عزاداران حضور دارند، همراهی می شود. توضیحات زیر از یک روزنامه شرایطی غیرعادی را بیان می کند. گزارشات دربردارنده آن است که چه اتفاقاتی رخ می دهد اگر دولت موفق به کنترل وضعیت نشود: «اقدامات مناسب از بروز حوادث جلوگیری میکند»، «محرم بدون آشوب گذشت»، «همه مغازه ها برای جلوگیری از بروز حوادث تعطیل ماندند»، «چند زن به نشانه مخالفت با عزاداران در آخرین مراسم،
زن به نشانه مخالفت با عزاداران در آخرین مراسم، اقدام به تظاهرات مسالمت آمیز در طول مسیر بیست مایلی تا اله آباد کردند»، «آنها به عبور دسته عزاداری از مزارع خود اعتراض دارند»، «پلیس اقدامات امنیتی زیادی را برای جلوگیری از نقض صلح انجام داد» ، بعد از حمله پلیس به یکی از مراسم های عزاداری موسوم به حنابندان علی اکبر، مسلمانان امروز عزاداری را متوقف کردند»، «هیچ دسته ی تعزیه ای امروز بیرون نیامد»، «داد و ستد به صورت معمول در محلات هندو در جریان بود »، «پرتاب بمب بر سر عزاداران» تمام این اغتشاشات از اختلافات
بمب بر سر عزاداران» تمام این اغتشاشات از اختلافات مذهبی سرچشمه نمی گرفت، اما این اختلافات آغازگر بسیاری از درگیری ها بود. بردوود میگوِید در بمبئی، که معمولا چهار روز اول محرم را به بازدید از تابوت خانه های (مربوط به عزاداری در شبه قاره هند) یکدیگر اختصاص می دهند، زنان و کودکان و همچنین مردان و اعضای سایر جوامع، بجز سنی ها حضور می یافتند – عدم پذیرش سنی ها در این مراسم به خاطر احتیاط و دستور پلیس بود." حوادث مشابهی در دره تیراه در مناطق عشایری هم مرز با افغانستان در حال اتفاق افتادن بود. غنی خان گزارش می
در حال اتفاق افتادن بود. غنی خان گزارش می دهد: "به کسانی که شیعیان را کشتند قول بهشت ​​و حوریه داده شده است. سکه های طلا و وعده ی حوریان بهشتی برایشان آنقدر وسوسه انگیز بود که اسلحه های خود را برداشته و به جستجوی بهشت ​​رفتند. سپس وحشتناک ترین نابودی نه تنها برای شیعیان بلکه برای گاوها و درختان متعلق به آنان را به دنبال داشت. دره هایی که شیعیان در آن زندگی می کردند ویران شد. میلیون ها درخت میوه، چنار های صد ساله و درخت زارهای بادام بریده شد. شیعیان بیش از حد درهم شکسته و پریشان بودند و نتوانستند به امان
حد درهم شکسته و پریشان بودند و نتوانستند به امان الله شاه کمک کنند." مشیرالحسن این ضد شیعه گرایی مدرن را به شرح زیر تحلیل می کند: "فرقه گرایی در دهه ۱۹۳۰ میلادی ماهیتی متمایز داشت. بحث ها دیگر محدود به "خلافت" نبود. و همچنین بحث های قدیمی دیگر به مردان فرهیخته و علما از هر دو طرف، محدود نبود. در واقع انرژی آزاد شده در طول این دهه ها، با تحریک سازمان های تازه تاسیس، در کنار متفاوت بودن جهان بینی سنی و شیعه، ساختار روابط اجتماعی را تغییر داد. آنها در طولانی مدت از طریق شبکه های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی
مدت از طریق شبکه های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی فشارهای شدیدی را بر کلیت عقاید اکثریت مردم تحمیل کردند. مردم به شکستن هنجارهای سنتی و ساماندهی خود به عنوان موجودی فردی در تقابل با "دیگران" تشویق می شدند. حملات احساسی، شدت و عمق درگیری های فرقه ای، رقابت و عداوت ها را عمیق تر کرد." در جریان جنبش پاکستان، تلاش هایی توسط روحانیون دیوبندی متحد حزب کنگره ملی هند برای رد صلاحیت محمد علی جناح برای رهبری سیاسی حزب مسلم لیگ، بخاطرعقاید شیعی وی صورت گرفت. اما این روحانیون به دلیل ضعف در برنامه سیاسی شان و سابقه
روحانیون به دلیل ضعف در برنامه سیاسی شان و سابقه ارتکاب اعمال حماقت آمیز در "جنبش خلافت" نتوانستند حمایت مسلمانان را جلب کنند. مسلم لیگ موفق شد توده های مردم مسلمان را متقاعد کند که کنگره قصد دارد با تحریک فتنه های شیعه و سنی، مسئله حقوق اساسی مسلمانان را به عقب براند. در طول جنگ جهانی دوم، خشونت های ضد شیعه به‌طور قابل توجهی کاهش یافت، زیرا بحث در مورد آینده هند پس از استقلال توجه همه را به خود معطوف کرده بود. با این حال، در سال ۱۹۴۴، یک سازمان دیوبندی بنام "تنظیم اهل سنت" در امرتسر که اکنون پنجاب هند است
"تنظیم اهل سنت" در امرتسر که اکنون پنجاب هند است راه اندازی شد که فقط به حمله به شیعیان توجه داشت. شیعه کشی در پاکستان. پس از تشکیل پاکستان در سال ۱۹۴۷، شاگردان مولوی حسین احمد مدنی، معمار شورش های شیعه و سنی در لکهنو، به پاکستان مهاجرت کردند و از شهر به شهر دیگر شروع به تبلیغ و مبارزه کردند. روحانیون دیوبندی مثل مولوی نورالحسن بخاری، مولوی عبدالستار تونسوی، مولوی سرفراز خان صفدر، مولوی دوست محمد قریشی، مولوی عبدالحق حقانی و مولوی مفتی محمود در این جریان نقش اصلی را داشتند. در سال ۱۹۴۹ میلادی در نارووال به
اصلی را داشتند. در سال ۱۹۴۹ میلادی در نارووال به عزاداران حمله شد. سال ۱۹۵۱ در انتخابات مجمع پنجاب، مبارزاتی علیه نامزدهای شیعه به دلایل فرقه ای آغاز شد و آنها کافر اعلام شدند. در سال ۱۹۵۵، دسته های عزاداری و "حسنیه ها" در ۲۵ نقطه در پنجاب مورد حمله قرار گرفتند که صدها نفر در این ماجرا زخمی شدند. در همان سال، یک روحانی اهل سنت در کراچی شایعه ای را منتشر کرد که شیعیان هر ساله یک کودک سنی را ذبح می کنند و گوشت وی را به غذاهایی که در ماه محرم سرو می کنند اضافه می کنند. در نتیجه، یک حسینیه بلتی در کراچی مورد
می کنند. در نتیجه، یک حسینیه بلتی در کراچی مورد حمله قرار گرفت و دوازده نفر به شدت زخمی شدند. در سال ۱۹۵۷، سه عزادار در حمله ای به دسته های عزاداری محرم در روستای سیت پور (در ناحیه مظفرگر) جان خود را از دست دادند. یک هیئت قضایی توسط دولت تشکیل شد و پنج تروریست که در این حادثه نقش داشتند به اعدام محکوم شدند. در همان سال، طی پرتاب سنگ به دسته عزاداری در احمدپور شرقی، یک نفر کشته و سه نفر دیگر به شدت زخمی شدند. در ژوئن ۱۹۵۸، آقا محسن، روحانی شیعه، در بهکر ترور شد. قاتل در اعتراف خود متذکر شد که یک سخنرانی از
شد. قاتل در اعتراف خود متذکر شد که یک سخنرانی از مولوی نورالحسن بخاری که در آن قاتل شیعیان، با غازی علم الدین مقایسه شده و بهشت برایشان تضمین شده بود، او را به ارتکاب این جنایت تحریک کرده است. مولوی نورالحسن بخاری مجازات نشد، که این باعث تشویق علمای آشوبگر شد. قتل عام تیرهی. سال ۱۹۶۳ میلادی خونین ترین سال در اوایل تاریخ پاکستان بود. در تاریخ ۳ ژوئن ۱۹۶۳، در لاهور، دسته عزاداری در باتی گیت با سنگ و چاقو مورد حمله قرار گرفت و دو عزادار کشته و حدود صد نفر زخمی شدند. عزاداران در کویته، چکوال و نارووال نیزمورد
شدند. عزاداران در کویته، چکوال و نارووال نیزمورد حمله قرار گرفتند. بدترین حمله تروریستی در روستای تیرهی در ناحیه خیرپور در ایالت سند، معروف به "قتل عام تیرهی" رخ داد. طبق آمار رسمی، ۱۲۰ نفر از عزادار در عاشورا با تبر و چاقو و شمشیر ذبح شدند. تروریست ها حسینیه را آتیش زدند. در ۱۶ ژوئن، رهبران دیوبندی، مفتی محمود، شورش کشمیری و مولوی غلام غوث هزاروی از جمعیت علمای اسلام (JUI) در لاهور جلسه ای در حمایت از این قتل عام برگزار کردند و قربانیان این قتل را مقصر دانستند و خواستار ممنوعیت مراسم محرم شدند. دوران
دانستند و خواستار ممنوعیت مراسم محرم شدند. دوران ذوالفقار علی بوتو. مهمترین تحول دهه شصت میلادی موج سوسیالیسم بود که تأثیر سیاسی علمای حنفی را کاهش داد. البته باز در ۲۶ فوریه ۱۹۷۲، در عاشورا در دیره غازی خان سنگ اندازی شد. در ماه مه ۱۹۷۳، محله شیعیان گوبند گر در منطقه شیخوپورا مورد حمله گروههای دیوبندی قرار گرفت. در پاراچنار و گلگت نیز درگیری وجود داشت. در سال ۱۹۷۴ میلادی، مردان مسلح دیوبندی در گلگت به روستاهای شیعه حمله کردند. در ژانویه ۱۹۷۵ چندین حمله به مراسم عزاداری محرم در شهر های کراچی، لاهور، چکوال
مراسم عزاداری محرم در شهر های کراچی، لاهور، چکوال و گلگت صورت گرفت. در یک روستای بابو سابو در نزدیکی لاهور، سه شیعه کشته و بسیاری مجروح شدند. سپاه صحابه. هنگامی که ژنرال ضیا الحق، که پیروی ایدئولوژی سید قطب و ابو الاعلی مودودی بود، در ژوئیه ۱۹۷۷ میلادی حکومت نظامی وضع کرد، سیاسیون مذهبی روحیه تازه ای پیدا کردند و در محرم بعدی در فوریه ۱۹۷۸ میلادی، ۸ شیعه در لاهور و ۱۴ نفر در کراچی کشته شدند. چنین حوادثی در دوره تصدی ژنرال ضیا و بعد از آن افزایش یافتند. تنظیم اهل سنت با نام جدید"سپاه صحابه" احیا شد. و شیعه
اهل سنت با نام جدید"سپاه صحابه" احیا شد. و شیعه ستیزی به عنوان یک ایدئولوژی سیاسی با اهدافی دنیوی برای تبدیل پاکستان به یک مدینه فاضلهی فاشیسمی دیوبندی، نظریه پردازی شد. در دهه ١٩٩٠ میلادی مساجد شیعه به میدان‌ها کشتار تبدیل شدند. کلاشینکف و نارنجک به لطف طالبان افغانستان به راحتی در دسترس تروریست ها بود. پس از حمله آمریكا به افغانستان در سپتامبر ۲۰۰۱ میلادی، مفتی نظام الدین شامزی، زعیم حوزه علمیه بنوری در كراچی، فتوای جهاد علیه دولت پاکستان را صادر كرد. طبق این فتوا، انواع خشونت توجیه پذیر بود. برای پیروی
این فتوا، انواع خشونت توجیه پذیر بود. برای پیروی از دستورها وی، یک گروه تروریستی به نام تحریک طالبان پاکستان در مناطق عشایری پشتون ظهور کرد و خشونت های ضد شیعه به حملات انتحاری تبدیل شد. خیابان ها و بازارهای پاکستان در شعله های آتش فرو رفته و غرق خون شدند. طبق آمار، در چهل سال گذشته حدود سی هزار نفر از شیعیان کشته شده اند. در یک جزوه توزیع شده توسط شاخه ستیزه جویان سپاه صحابه آمده است: "همه ی شیعیان سزاوار مرگ هستند. ما پاکستان را از شر افراد نجس پاک خواهیم کرد. پاکستان به معنای "سرزمین پاکان" است و شیعیان
کرد. پاکستان به معنای "سرزمین پاکان" است و شیعیان حق زندگی در این کشور را ندارند. ما حکم و امضاهای علمای بزرگوار را داریم، که شیعه را کافر اعلام می کنند. همانطور که همرزمان ما، جهاد موفقیت آمیز علیه شیعیان هزاره در افغانستان را راه انداخته اند، ماموریت ما در پاکستان نیز پاک کردن این فرقه نجس و پیروان آن از هر شهر، روستا و جای جای پاکستان است. مانند گذشته، جهاد موفقیت آمیز ما علیه هزاره ها، در پاکستان و به ویژه در کویته ادامه دارد و در آینده نیز ادامه خواهد داشت. ما پاکستان را به گورستان شیعیان هزاره تبدیل
داشت. ما پاکستان را به گورستان شیعیان هزاره تبدیل خواهیم کرد و خانه های آنها توسط بمب ها و بمب گذاران انتحاری تخریب خواهد شد. ما فقط زمانی استراحت خواهیم کرد که بتوانیم پرچم اسلام واقعی را در این سرزمین پاک به اهتزاز درآوریم. جهاد علیه شیعیان هزاره اکنون وظیفه اصلی ما شده است". عباس زیدی می گوید که در مورد خشونت علیه جامعه شیعه، هم مراکز رسانه های دولتی و هم رسانه های خصوصی در پاکستان، سیاست توجیه و انکار را در پیش گرفته اند. او میگوید: "رسانه ها قتل شیعه را به یکی از سه روش گزارش می دهند: یا انکار میکنند،
به یکی از سه روش گزارش می دهند: یا انکار میکنند، یا تیره و تار و مبهم میکنند و یا توجیه میکنند. منظور من از انکار این است که رسانه ها به صراحت یا بطور ضمنی ادعا می کنند که نه شیعیان بلکه "مردم"، "مردان"، "زائران" یا اقلیت "هزاره ها" کشته شدند. این اتفاق زمانی می افتد که رسانه ها یا اصلاً قتل شیعیان را گزارش نکنند یا به عمد هویت مذهبی قربانیان شیعه را پنهان کنند. منظور من از مبهم کردن این است که رسانه ها قتل شیعیان را از منظر دوقطبی شیعه-سنی به تصویر می کشند که در آن نشان داده می شود هر دو فرقه به یک اندازه
که در آن نشان داده می شود هر دو فرقه به یک اندازه در خشونت نقش دارند. منظور من از توجیه این است که رسانه ها شیعیان را به عنوان بدعت گذاران، اهانت کنندگان به مقدسات و عوامل تحریک کننده ای معرفی می کنند که به نمایندگی از قدرت های خارجی فعالیت می کنند و بنابراین مستحق خشونت هایی هستند که علیه آنها اعمال می شود." خالد احمد فکر می کند که درمیان صاحبان مراکز رسانه ای، که اکثر شان سنی هستند، احساس شرمی وجود دارد که آنها را از حق گویی و صحبت صریح در مورد این مسئله بازمی دارد.
فرمانداری نظامی در بلژیک و شمال فرانسه ساختاری اداری اشغالی و موقت بود که در طول جنگ جهانی دوم توسط آلمان نازی تأسیس شد و شامل بلژیک امروزی و دپارتمان فرانسه نُر و پا-دو-کاله بود. این ساختار وظیفه اداره "منطقه ممنوعه" را، که نوار باریکی از سرزمین‌ها در امتداد مرزهای شمالی و شرقی فرانسه بود، داشت. این فرمانداری تا ژوئیه ۱۹۴۴ پابرجا بود. برنامه‌های انتقال بلژیک از فرمانداری نظامی به یک دولت مدنی توسط اس‌اس پیگیری می‌شد و تا پاییز ۱۹۴۲ نیز هیتلر برای انجام آن آمادگی داشت، اما در آن هنگام برنامه‌های مورد نظر را
داشت، اما در آن هنگام برنامه‌های مورد نظر را به تعویق انداخت. "اس‌اس" پیشنهاد داده بود که یوزف تربوفن یا ارنست کالتنبرونر به عنوان رایخس‌کومیسار دولت مدنی گماشته شوند. در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۴، فرمانداری نظامی جای خود را به یک دولت مدنی با هدایت گاولایتر یوزف گروهه، که به عنوان رایخس‌کومیسار از رایخس‌کومیساریات بلژیک و شمال فرانسه گزیده شده بود، داد.
زبان‌های برنامه‌نویسی به‌منظور پایش رفتار ماشین‌ها (معمولاً رایانه‌ها) به‌کار می‌روند. زبان‌های برنامه‌نویسی همانند زبان‌های طبیعی از قوانین نحو و معنا پیروی می‌کنند. در حال حاضر هزاران زبان برنامه‌نویسی وجود دارد و هر سال زبان‌های جدیدی نیز خلق می‌شوند. معمولاً تعداد کمی از این زبان‌ها به اندازه‌ای از محبوبیت دست می‌یابند که مورد استفادهٔ افراد زیادی قرار بگیرند؛ اما برنامه‌نویسهای حرفه‌ای ممکن است در فعالیت حرفه‌ای خود از چندین زبان استفاده کنند. اکثر زبان‌های برنامه‌نویسی بر پایه معیارهای بین‌المللی (یا
برنامه‌نویسی بر پایه معیارهای بین‌المللی (یا ملی) استانداردسازی نمی‌شوند، حتی برخی از آن‌ها مانند پرل یا استاندارد ام‌ال که کاربرد زیادی هم دارند. از جملهٔ زبان‌های برنامه‌نویسی استانداردشده و سرشناسی می‌توان به الگوا، سی، سی++، جاوااسکریپت (تحت نام اکما اسکریپت)، اسمال‌تاک، پرولوگ، لیسپ معمولی، اسکیم (استاندارد آی-تریپل-ئی)، ایدا، فورتون، کوبول، اس‌کیوال و اکس‌کوئری اشاره کرد. مقایسه عمومی. جدول زیر به مقایسهٔ اطلاعات عمومی و فنی منتخبی از زبان‌های برنامه‌نویسی می‌پردازد که معمولاً استفادهٔ زیادی دارند.
می‌پردازد که معمولاً استفادهٔ زیادی دارند. برای کسب اطلاعات بیشتر، به مقالهٔ مجزای مربوط به هریک از زبان‌های برنامه‌نویسی مراجعه کنید. دقت داشته‌باشید که جدول زیر ممکن است کامل نباشد و برخی اطلاعات در آن درج نشده‌باشند..
ویوکا سلدال (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۷ تا ۲۰۰۱ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "من دینا هستم"، "اس/ئی خوشی" و هری و سونیا اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون گلدباگن شده‌است.
استن لیونگرن (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل سوئد است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بهترین نیات"، "عزیز مصر" و "هری و سونیا" اشاره کرد.
لرزش یک بازی ویدئویی تیراندازی اول شخص است که توسط اید سافت‌ویر توسعه یافته و توسط GT Interactive در سال ۱۹۹۶ منتشر شده‌است. این اولین بازی از مجموعه لرزش است. در این بازی، بازیکن در هنگام مبارزه با انواع هیولاها با استفاده از یک سری تسلیحاتی، از طریق محیط‌های مختلف پیچ و خم که تم قرون وسطایی دارد، راه خود را پیدا کند. جو کلی بازی، تاریک و شِن مانند است، دارای بافت‌های سنگی بسیار زیاد و یک فونت بزرگ و زنگ زده می‌باشد. "لرزش" جانشین سری دوم است که بر اساس فناوری و گیم پلی قبلی ساخته شد. برخلاف موتور بازی
فناوری و گیم پلی قبلی ساخته شد. برخلاف موتور بازی "دوم"، موتور بازی "لرزش" (که قبل از آن بود) گرافیک رایانه‌ای بی‌درنگ ارائه می‌داد و پشتیبانی اولیه از شتاب سه بعدی از طریق اوپن‌جی‌ال را داشت. بعد از اینکه "دوم" به محبوب مسابقات چند نفره در سال ۱۹۹۳ کمک کرد، "لرزش" گزینه‌های مختلفی برای چند نفره اضافه کرد. بازی ویدئویی چندنفره به‌طور فزاینده ای رایج شد، با به روزرسانی و نرم‌افزار QuakeWorld مانند گیم‌اسپای روند یافتن و بازی با دیگران در اینترنت را آسان‌تر و قابل اطمینان تر کرد. موسیقی "لرزش" توسط ترنت رزنر
قابل اطمینان تر کرد. موسیقی "لرزش" توسط ترنت رزنر و بند او، ناین اینچ نیلز ساخته شد.
ویرون هولمبری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل سوئد است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بزرگترین سرقت دارودسته ینسون" و "هری و سونیا" اشاره کرد.
شانتی رونی (؛ ) بازیگر اهل سوئد است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نیمفومانیاک"، "هری و سونیا"، "شن‌های روان" ، "متروپیا" ، "آسیابک" اشاره کرد.
اینیا ادواردس (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "هری و سونیا" اشاره نمود.
آندش لونبرو (؛ – ۸ سپتامبر ۲۰۲۲) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "۱۹۳۹"، "خدا پادشاه را حفظ کند" و "هری و سونیا" اشاره نمود.
یوران فوشمارک (؛ – ) بازیگر اهل سوئد بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "شکارچیان" و "هری و سونیا" اشاره نمود.
فردی والدینگ (؛ – ) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر اهل سوئد بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "هری و سونیا" اشاره نمود.
لارس یونسون (؛ زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۶۱) تهیه‌کننده فیلم اهل سوئد است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ضدمسیح"، "ماموت"، "هری و سونیا"، "مندرلی"، "داگویل"، "اسکاگراک"، "همه چیز درباره عشق است"، "لیلیا برای همیشه"، "رقصنده در تاریکی"، "آمال لعنتی" و "شکستن امواج" اشاره نمود.
ایمان مدرن (به انگلیسی: Devotio Moderna)، جنبشی برای اصلاح مذهبی بود، و خواهان تجدید دین از راه کشف مجدد اعمال اصیل پارسایی مانند فروتنی، اطاعت و ساده زیستی بود. این جنبش در اواخر قرن چهاردهم، عمدتاً از طریق کار جرارد گروت و در کشورهای جنوب اروپا و آلمان در قرن پانزدهم رونق یافت، اما با اصلاحات پروتستان به پایان رسید. امروزه بیشتر از طریق تأثیر آن بر توماس à کمپیس، نویسنده کتاب "تقلید از مسیح"، کتابی شناخته شده است که در سده‌های گذشته بسیار تأثیرگذار بوده است.
ریچارد مارتین لوید والترز (متولد ۱۴ ژانویه ۱۹۶۵)، معروف به اسلیک ریک ، خواننده رپ و تهیه‌کننده موسیقی است. اسلیک ریک در اواسط دهه ۱۹۸۰ با Doug E. Fresh &amp;amp; the Get Fresh Crew به شهرت رسید. آهنگ‌های آنها " The Show " و " La Di Da Di " از کلاسیک اولیه هیپ هاپ محسوب می‌شوند. "La Di Da Di" یکی از نمونه آهنگهای تاریخ است. در سال ۱۹۸۶، اسلیک ریک سومین هنرمندی شد که با دف جم رکوردینگز قرارداد امضا کرد. وی چهار آلبوم منتشر کرده‌است: "ماجراهای بزرگ اسلیک ریک" (۱۹۸۸)، پشت "فرمانروا" (۱۹۹۱)، "پشت میله‌ها" (۱۹۹۴)
پشت "فرمانروا" (۱۹۹۱)، "پشت میله‌ها" (۱۹۹۴) و "هنر قصه گویی" (۱۹۹۹). از موسیقی وی بیش از ۱۰۰۰ بار نمونه برداری و استنباط شده‌است در ده‌ها آهنگ توسط هنرمندان، از جمله امینم، بیانسه، ماریا کری، بیستی بویز، TLC، Nas، مایلی سایرس، کانیه وست، Black Star، نوتوریوس بی.آی.جی، اسنوپ داگ، ام سی رن، مونتل جردن و Color Me Badd. در این روند، اسلیک ریک به یکی از نمونه‌ترین هنرمندان هیپ هاپ تبدیل شده‌است. بسیاری از این آهنگ‌ها بر اساس نمونه‌های اسلیک ریک به تک آهنگ‌های محبوب تبدیل شدند. اوایل زندگی. والترز در جنوب غربی
تبدیل شدند. اوایل زندگی. والترز در جنوب غربی لندن در منطقه میچام از والدین جامائیکایی در خیابان ۱ برد گیبسون متولد شد. وی در دوران کودکی توسط شیشه شکسته از چشم راست کور شد. در سال ۱۹۷۶، او و خانواده اش به ایالات متحده مهاجرت کردند و در منطقه بایچستر در برانکس مستقر شدند. ریک در دبیرستان موسیقی و هنر Fiorello H. Laguardia، جایی که وی در رشته هنرهای تجسمی تحصیل می‌کرد، با دانا دان دیدار کرد. این زوج دوست صمیمی شدند و خدمه Kangol را تشکیل دادند، در مسابقات مدرسه، پارک‌ها و کلوپ‌های کوچک محلی بازی می‌کردند.
پارک‌ها و کلوپ‌های کوچک محلی بازی می‌کردند. ریک در یک نمایشگاه استعدادیابی در سال ۱۹۸۴ که وارد آن شد، با داگ ای. فرس ملاقات کرد. داگ که از استعداد ریک تحت تأثیر قرار گرفته بود، وی را به عضویت Get Fresh Crew خود درآورد (که دی جی‌های Chill Will و Barry Bee را نیز شامل می‌شد). بیت باکس داگ و جریان تازه ریک " نمایش " / " لا دی دا " را به سرودهای بین‌المللی تبدیل کرد که موسیقی رپ را روی سر خود چرخاند و سکوی پرتاب "بزرگترین قصه گوی هیپ هاپ" شد. حرفه. شهرت اولیه. کار وی از سال ۱۹۸۵ آغاز شد. والترز اولین موفقیت در
وی از سال ۱۹۸۵ آغاز شد. والترز اولین موفقیت در صنعت رپ پس از پیوستن به دست آورد داگ E. تازه اون مطلع تازه خدمه، با استفاده از نام مرحله MC ریکی D. او در تک "برجسته بود نمایش " و حتی محبوب تر آن ساید، " لا دی دا دی "، که والترز برجسته، رپ بر داگ E. تازه های ضرب دهانی. هر دو مسیر مورد توجه اصلی قرار گرفتند، آنها در بهترین‌های پاپ و "Soul Train" با Get Fresh Crew ظاهر شدند. با تأمل در مورد گوهر دو طرفه در مجله "Rolling Stone"، درامر Roots و رهبر "امشب نمایشگر" اهمیر "Questlove" تامپسون گفت: "نقطه خالی: صدای
اهمیر "Questlove" تامپسون گفت: "نقطه خالی: صدای اسلیک ریک زیباترین چیزی بود که برای فرهنگ هیپ هاپ اتفاق افتاد [. . .] ریک پر از خط خطی، شوخ طبعی، ملودی، آهنگ عالی، اعتماد به نفس و سبک است. او طرح اصلی است. " در سال ۱۹۸۶، اسلیک ریک به مدیریت راش هنرمند راسل سیمونز پیوست و سومین هنرمندی شد که با دف جم رکوردینگز, برچسب برجسته رپ / هیپ هاپ در آن زمان امضا کرد. والترز با همکاری دوست خود، دی جی ونس رایت، اولین اثر انفرادی خود را با "نام The Great Adventures of Slick Rick تولید کرد" که در سال ۱۹۸۸ در Def Jam به
Rick تولید کرد" که در سال ۱۹۸۸ در Def Jam به نمایش درآمد. این آلبوم بسیار موفق بود و به No. 1 نقطه در "بیلبورد" R &amp; B / Hip-Hop دیده چارت این برنامه همچنین شامل سه تک نمودار: " داستان کودکان "، " هی دنیای جوان " و " عشق نوجوان " است. این انتشار به دلیل داستان پردازی و شخصیت پردازی‌های آوازی شهرت دارد. مت وینر ، منتقد نوشت: "با ترکیب لهجه دیک ون دایک بر روی ریک و سبک روایی منحصر به فرد او، این رکورد یک اثر کلاسیک فوری بود." "هر یک از آهنگ‌های ریک یک داستان سرگرم کننده و جذاب بود که از شیار اول تا آخرین
سرگرم کننده و جذاب بود که از شیار اول تا آخرین مورد ادامه داشت." حبس و آلبوم‌های بعدی. در سال ۱۹۸۹، مادر والترز، ورونیکا، اولین پسر عموی خود، مارک پلامر را به عنوان محافظ خود استخدام کرد. تا سال ۱۹۹۰، پلامر تبدیل به یک مسئولیت شده بود، که چندین بار تلاش کرده بود از این هنرمند پول بدزد. پلامر اخراج شد و از رضایت نامه بسته خود، چند بار تلاش کرد تا والترز را سرقت کند و همچنین تهدید به کشتن رپر و مادرش کرد. وقتی والترز سوراخهای گلوله را در درب ورودی خود یافت، برای محافظت اسلحه خرید. در ۳ ژوئیه ۱۹۹۰، والترز