payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که هیچ‌یک از آنان حتی به شهر اسکندریه هم نرفته بودند. در همین حال، با پایین‌آمدن اعتبار علمی اسکندریه، اعتبار سایر کتابخانه‌ها در سراسر نواحی مدیترانه‌ای بهبود یافت و وضعیت سابق کتابخانه اسکندریه، به عنوان برجسته‌ترین کتابخانه، از میان رفت. کتابخانه‌های دیگری نیز در داخل شهر اسکندریه به وجود آمدند و ممکن است طومارهای کتابخانهٔ بزرگ برای ذخیره برخی از این کتابخانه‌های کوچک‌تر استفاده شده باشد. چنان‌که سزاریوم و کلادیانوم در اسکندریه دارای کتابخانه‌های شناخته شده‌ای در پایان قرن اول میلادی بودند. به گفتهٔ
شده‌ای در پایان قرن اول میلادی بودند. به گفتهٔ ادوارد جی واتس، مورخ کلاسیک، سراپئوم، که در اصل «کتابخانهٔ دختر» کتابخانهٔ بزرگ اسکندریه بود، احتمالاً در این دوره نیز گسترش یافت. در قرن دوم میلادی، امپراتوری روم کمتر به غلات اسکندریه وابسته شد و از اهمیت این شهر دوچندان کاسته شد. رومیان نیز در این دوره علاقهٔ کمتری به علوم و دانش اسکندریه داشتند و همین امر باعث شد اعتبار کتابخانه همچنان رو به زوال باشد. دانشمندانی که در زمان امپراتوری روم در کتابخانهٔ اسکندریه کار می‌کردند و تحصیل می‌یافتند کمتر از کسانی که
کار می‌کردند و تحصیل می‌یافتند کمتر از کسانی که در دوره بطلمیوسی در آنجا تحصیل کرده بودند، شناخته‌شده بودند. سرانجام، «اسکندریه» با ویرایش‌های متون، تصحیح اشتباهات متنی و نوشتن تفسیرهای تألیف شده توسط محققان پیشین مترادف شد؛ به عبارت دیگر آن خوش‌نامی کتابخانهٔ بزرگ اسکندریه در نظام‌مندی، یکنواختی و اصالت، پس از اواسط قرن سوم میلادی ناپدید شد. آخرین اشارات شناخته شده در مورد عضو شدن دانشمندان در موسیون مربوط به سال‌های دههٔ ۲۶۰ میلادی است. در ۲۷۲ میلادی امپراتور اورلیان مبارزه برای پس گرفتن شهر اسکندریه از
اورلیان مبارزه برای پس گرفتن شهر اسکندریه از نیروهای پالمیری ملکه زنوبیا، را آغاز کرد. در طی این نبردها، نیروهای اورلیان محلهٔ بروچونیون شهر، که کتابخانه اصلی در آن واقع بود، را تخریب کردند. اگر موسیون و کتابخانه هنوز در این زمان وجود می‌داشتند، تقریباً در این هنگامه دیگر باید نابود شده‌باشند. اگر هم بخشی در این حمله هم سالم مانده باشد، سپس در طول امپراتوری دیوکلسین، که در سال ۲۹۷ اسکندریه را محاصره نمود، از بین می‌رفت. منابع عربی در مورد حمله مسلمانان. در سال ۶۴۲ میلادی، اسکندریه طی فتح مصر توسط ارتش عمرو
۶۴۲ میلادی، اسکندریه طی فتح مصر توسط ارتش عمرو عاص سقوط کرد. چندین منبع عربی بعدی، تخریب کتابخانه را به دستور خلیفهٔ دوم، عمر بن خطاب، دانسته‌اند. ابن عبری، که در قرن سیزدهم می‌زیست، از قول عُمر و به نقل از یحیی النحوی گفته: «اگر آن کتاب‌ها با قرآن همخوانی داشته باشند، ما به آن‌ها نیازی نداریم و اگر این‌ها با قرآن مخالف هستند، باید آن‌ها را نابود کنید». دانشمندان بعدی در درستی این داستان مشکوک هستند و آن را دارای انگیزه‌های سیاسی نویسندگان و راویان داستان می‌دانند. اولین کسی که در این داستان تردید کرد، پدر
اولین کسی که در این داستان تردید کرد، پدر اوزبه رنووت در سال ۱۷۱۳ بود که در ترجمه خود از "تاریخ پدران مقدس اسکندریه"، این داستان را غیرقابل اعتماد دانست. به گفته دیانا دلیا، «ممکن است طرد حکیمان بت‌پرست و مسیحی توسط عمر، داستانی باشد مقامات محافظه‌کار ابداع کرده‌اند تا به عنوان نمونه‌ای اخلاقی برای مسلمانان مورد استفاده قرار گیرد تا بعداً در زمانه‌ای نامشخص، این سیاست را هر جا که مسلمین و کافران در جوار هم بودند، دنبال کنند». اخلاف موسیون. سراپئوم. منابع پراکنده نشان می‌دهند که ممکن است زمانی در قرن چهارم،
نشان می‌دهند که ممکن است زمانی در قرن چهارم، مؤسسه‌ای موسوم به «موسیون» در مکانی متفاوت، در جایی از شهر اسکندریه تأسیس شده باشد. با این حال، هیچ چیزی در مورد ویژگی‌های این سازمان شناخته نشده‌است. ممکن است دارای برخی منابع کتاب‌شناسی بوده باشد؛ اما هرچه که بود، مشخصاً از لحاظ کمیتی با منابع قبلی قابل قیاس نبود. در بیشتر دوران پایانی قرن چهارم میلادی، احتمالاً کتابخانهٔ سراپئوم بزرگ‌ترین مجموعه کتاب در شهر اسکندریه بود. در دهه‌های ۳۷۰ و ۳۸۰ میلادی، سراپئوم هنوز هم ملجاء اصلی بسیاری از مشرکان بود. سراپئوم
هنوز هم ملجاء اصلی بسیاری از مشرکان بود. سراپئوم علاوه بر در اختیار داشتن بزرگ‌ترین کتابخانه در اسکندریه، به عنوان یک معبد که کلاس‌های درس فیلسوفان در آن برگزار می‌شد، باقی مانده بود. تمایل به جذب پیروان یامبلیخوس نوافلاطونی در این مکان، به‌طور طبیعی وجود داشته‌است. بسیاری از این فیلسوفان در درجهٔ اول علاقه‌مند به سحر، مطالعهٔ آیین‌های فرقه‌ای و اعمال مذهبی باطنی بودند. فیلسوف نوافلاطونی داماسکیوس ( ۴۵۸–۵۳۸) گزارش کرده که مردی به نام المپیوس اهل مقدونیه، برای تدریس در سراپئوم از کیلیکیه آمد، او با شور و
برای تدریس در سراپئوم از کیلیکیه آمد، او با شور و شوق به محصلانش قواعد سنتی عبادت الهی و رسوم مذهبی باستانی را تدریس می‌کرد. وی محصلانش را به پرستش خدایان قدیمی به روش‌های سنتی ترغیب می‌کرد که حتی ممکن است به آن‌ها تعالیم مذهبی نیز آموزش داده باشد. در سال ۳۹۱ پس از میلاد، گروهی از کارگران مسیحی در اسکندریه بقایای میترائوم قدیمی (محرابه‌های میترایسم) را کشف کردند. آن‌ها برخی از اشیاء آیینی فرقهٔ مذکور را به اسقف مسیحی اسکندریه، تئوفیلوس، دادند. تئوفیلوس اشیا فرقه را در خیابان‌ها می‌گرداند تا بتواند آن‌ها را
فرقه را در خیابان‌ها می‌گرداند تا بتواند آن‌ها را مورد تمسخر و استهزاء قرار دهد. بت‌پرستان اسکندریه، به خصوص معلمان فلسفه و آیین‌های مذهبی نوافلاطونی سراپئوم، از این هتک حرمت عصبانی شدند. معلمان سراپئوم اسلحه به دست گرفتند و دانشجویان و سایر پیروان خود را ترغیب کردند که دست به حملهٔ چریکی به جمعیت مسیحی اسکندریه زنند و بسیاری از آن‌ها را قبل از این که مجبور به عقب‌نشینی شوند، کشتند. به تلافی، مسیحیان سراپئوم را تخریب کردند، اگرچه برخی از ستون‌های سایه گذر تا اواخر قرن دوازدهم هنوز پا بر جا بود. با این حال،
اواخر قرن دوازدهم هنوز پا بر جا بود. با این حال، در هیچ‌یک از گزارش‌های تخریب سراپئوم، چیزی در مورد داشتن یک کتابخانه و منابعی متعلق به دوران پیشین یا مجموعه کتاب‌هایی که به زبان گذشتگان باشد، صحبت نشده که نشان می‌دهد احتمالاً مجموعهٔ قابل توجهی از طومارها در آن زمان دیگر وجود نداشته‌است. مدرسه تئون و هیپاتیا. "سودا"، دانشنامهٔ بیزانسی در قرن دهم، ریاضیدان تئون اسکندریه ( ۳۳۵ م- ۴۰۵ م) را «مرد موسیون» می‌نامد. به گفتهٔ ادوارد جی واتس، مورخ کلاسیک، با این حال، تئون احتمالاً رئیس مدرسه‌ای به نام «موسیون»
حال، تئون احتمالاً رئیس مدرسه‌ای به نام «موسیون» بود، که در تقلید از عصر هلنیستی و مجموعهٔ پیشین کتابخانهٔ اسکندریه آن را چنین نامیده بودند، اما مکتب کوچک‌تری بود. مدرسهٔ تئون منحصر به فرد، بسیار معتبر و از نظر اعتقادی محافظه‌کار بود. به نظر نمی‌رسد که تئون و هیپاتیا، هیچ‌یک با نوافلاطونی‌های مبارز پیرو یامبلیخوس که در سراپئوم تدریس می‌کردند، ارتباطی داشته‌باشند. در عوض، به نظر می‌رسد که تئون آموزه‌های یامبلیخوس را مردود دانسته و احتمالاً مدعی بوده تعالیم اصیل فلوطین نوافلاطونی را تدریس می‌کند. در حدود سال
فلوطین نوافلاطونی را تدریس می‌کند. در حدود سال ۴۰۰ پس از میلاد، دختر تئون، هیپاتیا ( ۳۵۰–۳۷۰; ۴۱۵ میلادی)، جانشین وی به عنوان رئیس مدرسه شد. او مانند پدرش آموزه‌های یامبلیخوس را رد کرد و در عوض نوافلاطونی اولیه را که توسط فلوطین فرموله شده بود، را پذیرفت. تئوفیلوس، اسقفی که در تخریب سراپئوم نقش داشت، مدرسهٔ هیپاتیا را تحمل کرد و حتی دو نفر از محصلانش را تشویق کرد که در منطقهٔ تحت اختیار او، اسقف شوند. هیپاتیا در بین مردم اسکندریه بسیار محبوب بود و از نفوذ سیاسی عمیقی برخوردار بود. تئوفیلوس به ساختارهای
سیاسی عمیقی برخوردار بود. تئوفیلوس به ساختارهای سیاسی اسکندریه احترام گذاشت و نسبت به روابط نزدیک هیپاتیا با پیشوایان روم هیچ اعتراضی نکرد. هیپاتیا بعداً در درگیری سیاسی میان اورستس، والی رومی اسکندریه و سیریل اسکندریه، جانشین تئوفیلوس به عنوان اسقف، وارد شد. شایعات او را متهم می‌کردند که مانع آشتی اورستس و سیریل شده‌است و در مارس ۴۱۵ میلادی، یک گروه مسیحی به سرپرستی یک قاری، به نام پیتر، او را کشتند. هیپاتیا جانشینی نداشت و مدرسه‌اش پس از مرگ او فروپاشید. مدارس و کتابخانه‌ها بعدی در اسکندریه. با این وجود،
و کتابخانه‌ها بعدی در اسکندریه. با این وجود، هیپاتیا آخرین مشرک در اسکندریه نبود و آخرین فیلسوف نوافلاطونی هم نبود. نوافلاطونی و بت‌پرستی هر دو، تا قرن‌ها پس از مرگ وی در اسکندریه و سراسر شرق مدیترانه زنده ماند. شارلوت بوث، مصرشناس انگلیسی، خاطر نشان می‌کند که بسیاری از سالن‌های سخنرانی دانشمندان اندکی پس از مرگ هیپاتیا در اسکندریه در کُم‌الدیکا ساخته شدند، به وضوح نشان می‌دهند که فلسفه هنوز در مدارس اسکندریه تدریس می‌شد. نویسندگان متأخر قرن پنجم زکریاس اسکولاستیکوس و آئنئا غزه‌ای هر دو از «موسیون» به
اسکولاستیکوس و آئنئا غزه‌ای هر دو از «موسیون» به صورتی نام برده‌اند که گویا فضایی فیزیکی بوده و جایی را اشغال می‌کرده‌است. باستان‌شناسان سالن‌های سخنرانی با قدمتی را از این دورهٔ زمانی شناسایی کرده‌اند که در نزدیکی محل موسیون بطلمیوسی واقع شده بودند و احتمال دارد عبارت موسیون در اشاره به این اماکن بوده باشد. مجموعه. با اطمینان نمی‌توان بزرگی مجموعهٔ مکتوبات کتابخانه، در هر دوره را، تعیین کرد. این مجموعه را تماماً طومارهای پاپیروس تشکیل می‌دادند و اگرچه از ۳۰۰ پ‌م از دفترنامه‌ها هم استفاده شده، اما هرگز
۳۰۰ پ‌م از دفترنامه‌ها هم استفاده شده، اما هرگز شواهدی نبوده که نشان دهد کتابخانه اسکندریه از پوست استفاده کرده‌است، که شاید دلیلش پیوندهای قوی این شهر با تجارت پاپیروس باشد. در واقع کتابخانه اسکندریه به‌طور غیرمستقیم مسبب کتابت روی پوست بوده‌است؛ زیرا مصریان از صادرات پاپیروس به رقیب خود در کتابخانه پرگامون خودداری می‌کردند. در نتیجه، کتابخانهٔ پرگامون پوست را به عنوان نوشت‌افزار خود توسعه داده‌است. یک مقاله ممکن بود چندین طومار را به خود اختصاص دهد و این تقسیم‌بندی به چندین جلد جداگانه، خود جنبه‌ای اصلی
تقسیم‌بندی به چندین جلد جداگانه، خود جنبه‌ای اصلی از کار ویراستاری بود. گفته می‌شود پادشاه بطلمیوس دوم فیلادلفوس (۳۰۹–۲۴۶ پیش از میلاد) ۵۰۰۰۰۰ طومار را برای کتابخانه تعیین کرده بود. از شاخص‌های کتابخانه، که در "پیناکِس" اثر کالیماخوس بودند، تنها چند قطعه جان سالم به در برده‌اند، که مورخان را مطمئن می‌کنند که چنین گستردگی یاد شده در منابع واقعی است. گفته شد که این کتابخانه در اوج خود، نزدیک به نیم میلیون طومار داشت، اگرچه مورخان در مورد تعداد دقیق بحث می‌کنند و بالاترین تخمین‌ها ۴۰۰۰۰۰ طومار را ادعا
می‌کنند و بالاترین تخمین‌ها ۴۰۰۰۰۰ طومار را ادعا می‌کنند؛ در حالی که محافظه‌کارترین تخمین‌ها به ۴۰۰۰۰ طومار اکتفا می‌کنند. هنوز هم این عدد بسیار بزرگی برای مجموعه است و به فضای ذخیره‌سازی گسترده‌ای نیاز داشته‌است. به عنوان یک نهاد تحقیقاتی، کتابخانه انبارهای خود را با آثار جدیدی در ریاضیات، نجوم، فیزیک، علوم طبیعی و سایر موضوعات پر کرد. استانداردهای تجربی آن یکی از اولین و مطمئناً قوی‌ترین معیارها برای نقد و تصحیح متون بوده‌است. از آنجا که متن مشابه اغلب در چندین نسخه مختلف وجود داشت، تصحیح مقایسه‌ای متن
چندین نسخه مختلف وجود داشت، تصحیح مقایسه‌ای متن برای اطمینان از صحت و شناسایی اصل، بسیار مهم بود. پس از مشخص شدن، نسخه‌های متعارف برای دانشمندان، خاندان سلطنتی و کتاب‌شناسان ثروتمند در سراسر جهان تهیه می‌شد، که تجارت درآمد کتابخانه را به همراه داشت. میراث. در دوران باستان. کتابخانه اسکندریه یکی از بزرگ‌ترین و معتبرترین کتابخانه‌های جهان باستان بود؛ اما تنها کتابخانهٔ زمانه‌اش نبود. تا پایان دورهٔ هلنیستی، تقریباً هر شهری در شرق مدیترانه دارای یک کتابخانهٔ عمومی بود و بسیاری از شهرهای متوسط نیز چنین
عمومی بود و بسیاری از شهرهای متوسط نیز چنین مجموعه‌هایی داشتند. در دورهٔ روم هم احداث کتابخانه‌ها سیر صعودی داشت. تا قرن چهارم میلادی، فقط در خود شهر رم، حداقل دوازده کتابخانهٔ عمومی وجود داشت. در اواخر دوران باستان، با مسیحی شدن امپراتوری روم، کتابخانه‌های مسیحی که مستقیماً از کتابخانهٔ اسکندریه و دیگر کتابخانه‌های بزرگ اولیه در زمان بت‌پرستان الگو گرفته بودند، در سراسر بخش شرقی و یونانی‌زبان امپراتوری تأسیس شدند. از جملهٔ این اماکن، به بزرگ‌ترین و برجسته‌ترین کتابخانه‌های آن عصر مانند کتابخانه الهیات
کتابخانه‌های آن عصر مانند کتابخانه الهیات قیصریه ماریتیما، کتابخانهٔ اورشلیم و یک کتابخانهٔ مسیحی در اسکندریه می‌توان اشاره کرد. این کتابخانه‌ها هم کتب مؤلفان مشرک و هم مسیحی را، در کنار هم نگه می‌داشتند و دانشمندان مسیحی کتاب‌های مقدس یهود و مسیحیت را با همان فنون فلسفی که محققان پیشین کتابخانهٔ اسکندریه در تجزیه و تحلیل آثار کلاسیک یونان به کار برده بودند، بررسی می‌کردند. با این وجود، مطالعهٔ کتب مقدس و مذهبی مسیحیان بر آثار نویسندگان بت‌پرست ترجیح داده می‌شد و تا زمان رنسانس این کتاب‌ها در درجهٔ دوم
می‌شد و تا زمان رنسانس این کتاب‌ها در درجهٔ دوم اهمیت قرار داشتند. از قضا، بقای متون باستانی مدیون کتابخانه‌های بزرگ دوران باستان نیست، بلکه همهٔ این آثار باقی را بخاطر نسخه‌برداری و بازسازی مجدد کتب باستانی، ابتدا توسط کاتبان حرفه‌ای دورهٔ روم بر روی پاپیروس و بعداً توسط راهبان قرون وسطایی روی پوست، باقی مانده‌اند. کتابخانهٔ امروزی اسکندریه. ایدهٔ احیای کتابخانهٔ باستانی اسکندریه در دوران مدرن برای اولین‌بار در سال ۱۹۷۴، زمانی که لطفی دویدار به ریاست دانشگاه اسکندریه رسید، مطرح گردید. در ماه مه سال ۱۹۸۶،
اسکندریه رسید، مطرح گردید. در ماه مه سال ۱۹۸۶، مصر از هیئت اجرایی یونسکو خواست که به سازمان بین‌المللی اجازه دهد که برای انجام این کار مطالعه عملیاتی انجام دهند. این آغاز مشارکت یونسکو و جامعهٔ جهانی در تلاش برای به ثمر رساندن پروژه بود.در سال ۱۹۸۸ یونسکو و برنامهٔ عمران رقابتی بین‌المللی برای طراحی بهترین معماری کتابخانه را آغاز کردند. مصر چهار هکتار زمین را برای ساخت کتابخانه اختصاص داد و کمیسیون عالی ملی، کتابخانهٔ اسکندریه را تأسیس کرد. حسنی مبارک، رئیس‌جمهور وقت مصر، به این پروژه شخصاً علاقمند بود و
وقت مصر، به این پروژه شخصاً علاقمند بود و به پیشرفت آن کمک زیادی کرد. در سال ۲۰۰۲ کتابخانهٔ اسکندریه تکمیل شد و اکنون ضمن بزرگداشت کتابخانهٔ اصلی اسکندریه، به عنوان یک کتابخانهٔ مدرن و مرکزی فرهنگی، فعالیت می‌کند. در راستای مأموریت کتابخانهٔ بزرگ اسکندریه، این نهاد جدید همچنین دانشکده بین‌المللی علوم اطلاعات (ISIS) را بنا گذاشت، که مدرسه‌ای برای دانشجویان آماده مقاطع فوق‌تخصصی، پس از تحصیلات تکمیلی و به هدف آموزش کادر حرفه‌ای کتابخانه‌های مصر و سراسر خاورمیانه است.
در مکانیک آماری، نوسانات گرمایی انحراف تصادفی یک سیستم از حالت میانگین آن است که در یک سیستم در حالت تعادل رخ می‌دهد. تمام نوسانات حرارتی با افزایش دما بزرگتر و مکررتر می‌شوند و به همین ترتیب با نزدیک شدن دما به صفر مطلق کاهش می‌یابند. نوسانات حرارتی یکی از مظاهر اساسی دمای سیستم هاست: یک سیستم در دمای غیر صفر در حالت میکروسکوپی رد حالت تعادل باقی نمی‌ماند، بلکه در عوض به‌طور تصادفی با احتمالات توزیع بولتزمن از تمام حالت‌های ممکن نمونه برداری می‌کند. نوسانات حرارتی به‌طور کلی همه درجات آزادی یک سیستم تحت
حرارتی به‌طور کلی همه درجات آزادی یک سیستم تحت تأثیر قرار می‌دهد مانند ارتعاشات تصادفی (فونون)، چرخش تصادفی (rotons)، تحریک الکترونیکی تصادفی، و غیره. متغیرهای ترمودینامیکی مانند فشار، دما یا آنتروپی نیز به همین ترتیب دچار نوسانات حرارتی می‌شوند. به عنوان مثال، برای سیستمی که فشار تعادلی دارد، فشار سیستم تا حدودی در مورد مقدار تعادل نوسان می‌کند.
کدری بحرانی پدیده ای است که در منطقه یک گذار فاز مداوم یا مرتبه دوم به‌وجود می‌آید. در اصل توسط چارلز کاگنارد د لا تور در سال ۱۸۲۳ در مخلوط‌های الکل و آب گزارش شد، اهمیت آن توسط توماس اندروز در سال ۱۸۶۹ به دنبال آزمایش‌ها وی در مورد انتقال گاز مایع در کربن دی‌اکسید شناخته شد، از آن زمان نمونه‌های دیگری کشف شده‌است. این پدیده معمولاً در مخلوط‌های مایع دوتایی مانند متانول و سیکلوهگزان نشان داده می‌شود. با نزدیک شدن به نقطه بحرانی، اندازه‌های منطقه گاز و مایع شروع به نوسان می‌کنند. در سال ۱۹۰۸، ماریان
و مایع شروع به نوسان می‌کنند. در سال ۱۹۰۸، ماریان اسمولوخوفسکی، فیزیکدان لهستانی اولین کسی بود که پدیده کدری بحرانی را به نوسانات چگالی زیاد نسبت داد. در سال ۱۹۱۰ آلبرت انیشتین نشان داد که رابطه بین چشمه بحرانی و پراکندگی رایلی کمی است .
اختلال قند ناشتا یا IFG بعنوان نوعی از بیماری پیش دیابت شناخته می‌شود که در آن سطح قند خون فرد در طول روز طبیعی است اما به‌صورت ناشتا همواره بالاتر از رنج طبیعی است. با این حال برای تشخیص دقیق نیاز به آزمایش خون می‌باشد. این بیماری می‌تواند نشانه ای از مقاومت به انسولین باشد. در نتیجه می‌تواند یکی از عوامل ایجاد کننده سندرم متابولیک نیز محسوب شود. کسانی که دچار اختلال قند ناشتا می‌شوند، در معرض خطر بیشتری از عوارض قلبی عروقی دیابت هستند. عوارض قلبی عروقی دیابت به شکلی است که در آن هم سطح گلوکز خون افزایش
به شکلی است که در آن هم سطح گلوکز خون افزایش پیدا می‌کند و هم‌زمان ماندگاری قند در خون طولانی‌تر می‌شود. اگر این اختلال برطرف نشود می‌تواند باعث دیابت نوع ۲ گردد. با این حال می‌توان با اصلاح سبک زندگی به راحتی از ابتلا به دیابت نوع ۲ جلوگیری کرد. متأسفانه خطر ابتلا به بیماری دیابت در افرادی که دچار اختلال قند ناشتا هستند نسبت به افراد معمولی ۱٫۵ برابر بیشتر است. اگر این افراد سبک صحیحی برای زندگی خود انتخاب نکنند در کمتر از ۳ سال به دیابت دچار می‌شوند. همچنین اختلال قند ناشتا معمولاً با اختلال تحمل گلوکز
اختلال قند ناشتا معمولاً با اختلال تحمل گلوکز همراه است. علائم و نشانه‌ها. اختلال قند ناشتا غالباً علامت و نشانه خاصی ندارد، به غیر از اینکه سطح گلوکز طبیعی در نمونه خون ناشتا فرد بیشتر است. با این حال ممکن است برخی علائم زیر نیز به‌صورت جزئی مشاهده شوند: عوامل خطرساز. اختلال قند خون ناشتا در نتیجه عدم توانایی بدن در کنترل سطح گلوکز است. عواملی که خطر این اختلال را افزایش می‌دهند عبارتند از: نحوه تشخیص. معیارهای سازمان‌های مختلف برای شناسایی اختلال قند ناشتا متفاوت است و متداول‌ترین معیارها عبارتند از:
متفاوت است و متداول‌ترین معیارها عبارتند از: براساس معیار سازمان جهانی بهداشت (WHO): سطح گلوکز ناشتای پلاسما از ۶٫۱ میلی مول در لیتر (۱۱۰ میلی‌گرم در دسی لیتر) تا ۶٫۹ میلی مول در لیتر (۱۲۵ میلی‌گرم در دسی لیتر). براساس معیار انجمن دیابت آمریکا (ADA): سطح گلوکز ناشتای پلاسما از ۵٫۶ میلی مول در لیتر (۱۰۰ میلی‌گرم در دسی لیتر) تا ۶٫۹ میلی مول در لیتر (۱۲۵ میلی‌گرم در دسی لیتر).
تاریخچه نسبیت خاص شامل بسیاری از نتایج نظری و یافته‌های تجربی است که توسط آلبرت آبراهام مایکلسون، هندریک لورنتز، آنری پوانکاره و دیگران بدست آمده‌است. این نتایج در تئوری نسبیت خاص ارائه شده توسط آلبرت انیشتین و کارهای بعدی ماکس پلانک، هرمان مینکوفسکی و دیگران به اوج خود رسید. معرفی. اگرچه ایزاک نیوتن فیزیک خود را بر اساس فضا و زمان مطلق بنا نهاد، وی همچنین به اصل نسبیت گالیلئو گالیله پایبند بود و آن را دقیقاً برای سیستم‌های مکانیکی بیان کرد. این را می‌توان اینگونه بیان کرد: تا آنجا که به قوانین مکانیک مربوط
بیان کرد: تا آنجا که به قوانین مکانیک مربوط می‌شود، تمام مشاهده کنندگان در حرکت اینرسی دارای امتیاز یکسانی هستند و هیچ حالت حرکتی ترجیحی را نمی‌توان به هیچ ناظر اینرسی خاصی نسبت داد. با این حال، در مورد نظریه الکترومغناطیسی و الکترودینامیک، در طول قرن نوزدهم نظریه موج نور به عنوان یک اختلال در «محیط نور» یا اتر درخشان به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شد، این نظریه در کار جیمز کلرک ماکسول به پیشرفته‌ترین شکل خود رسید. طبق نظریه ماکسول، همه پدیده‌های نوری و الکتریکی از طریق آن محیط انتشار می‌یابند، که پیشنهاد می‌کند
طریق آن محیط انتشار می‌یابند، که پیشنهاد می‌کند تعیین حرکت به‌صورت آزمایشی نسبت به اتر امکان‌پذیر است. اتر و الکترودینامیک اجسام متحرک. مدلهای اتر و معادلات ماکسول. به دنبال کار توماس یانگ (۱۸۰۴) و آگوستین-ژان فرنل (۱۸۱۶)، اعتقاد بر این بود که نور به صورت یک موج عرضی در یک محیط الاستیک به نام اتر درخشان انتشار می‌یابد. با این حال، بین پدیده‌های نوری و الکترودینامیکی تمایز قائل شد، بنابراین ایجاد مدل‌های خاص اتر برای همه پدیده‌ها ضروری بود. تلاش برای یکسان‌سازی این مدل‌ها یا ایجاد توصیف مکانیکی کامل از آنها
این مدل‌ها یا ایجاد توصیف مکانیکی کامل از آنها به نتیجه نرسید اما پس از کار قابل توجه بسیاری از دانشمندان، از جمله مایکل فارادی و لرد کلوین، جیمز کلرک مکسول (۱۸۶۴) با استخراج نظریه دقیق الکترومغناطیس مجموعه ای از معادلات در برق، مغناطیس و القا، به نام معادلات ماکسول به وجود آمد.
یک نام شایسته (به انگلیسی: qualified name) یا کیونیم (به انگلیسی: QName) یا شایسته‌نام، یک (واجد شرایط کامل) برای یک عنصر، ویژگی یا شناسانه در یک سند XML است. یک نام شایسته، به صورت خلاصه و مفید، «شناسانه منبع یکسان (URI) یک فضای نام XML» را با «نام محلی» یک عنصر، ویژگی، یا شناسانه در آن فضای‌نام پیوند می‌دهد. برای ساخت این پیوند، QName به «نام محلی» یک «پیشوند» منتسب می‌کند، که این پیشوند متناظر با فضای‌نامش است. در مجموع، QName شامل «URI فضای نام XML»، «پیشوند»، و «نام محلی» است. ائتلاف وب جهان‌گستر در با
و «نام محلی» است. ائتلاف وب جهان‌گستر در با عنوان «فضاهای نام در XML»، که در سال ۱۹۹۹ منتشر شد، قردادهای نام شایسته یا کیونیم را رسماً معرفی نمود. اهداف. از شایسته‌نام‌ها برای ایجاد یک تناظر بین «URI» و یک «پیشوند فضای‌نام» استفاده می‌شود. این تناظر به کوته‌سازی URIها کمک می‌کند، از این رو اگر از شایسته‌نام استفاده کنیم، راحت تر می‌توانیم اسناد XML را بنویسیم (مثال زیر را ببیند). تعریف صوری. شایسته‌نام‌ها توسط W3C و به صورت صوری اینگونه تعریف می‌شوند: در این تعریف CName به اینصورت تعریف می‌شود: که به موجب
تعریف CName به اینصورت تعریف می‌شود: که به موجب آن از Prefix به عنوان یک جایگاه‌دار (placeholder) برای فضای‌نام استفاده شده است، و از LocalPart به عنوان جزء محلی برای یک شایسته‌نام استفاده می‌شود. یک «جزء محلی» می‌تواند یا نام ویژگی باشد یا نام عنصر باشد. مثال. در خط دوم، اعلام شده‌است که پیشوند "x" با URI (شناسانه منبع یکسان) "http://example.com/ns/foo" پیوند دارد. از اینجا به بعد، از این پیشوند می‌توان به عنوان یک کوته‌نوشت برای این فضای نام استفاده کرد. سپس در خط سوم، تگ "x:p" یک شایسته‌نام مجاز است،
سپس در خط سوم، تگ "x:p" یک شایسته‌نام مجاز است، زیرا هم ارجاع فضای نام را دارد (یعنی "x") و هم جزء محلی را دارد (یعنی "p"). تگ "doc" هم یک شایسته‌نام مجاز است، اما فقط شامل جزء محلی است.
شاه عقرب یک فیلم اکشن، ماجراجویانه و فانتزی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۲ به کارگردانی چاک راسل با بازی دوئین جانسون، استیون برند، کلی هو، برنارد هیل، گرانت هسلو، پیتر فاسینلی و مایکل کلارک دانکن است. این پیش‌درآمد و اسپین‌آف مجموعه فیلم‌های مومیایی و آغازگر مجموعه فیلم‌های شاه عقرب است. این اولین فیلمی است که جانسون در آن نقش اصلی را دارد. فیلم نقدهای متوسطی دریافت کرد و، با وجود بودجه ۶۰ میلیون دلاری، حدود ۱۸۰ میلیون دلار در سراسر جهان فروخت. وقایع فیلم پنج هزار سال قبل از وقایع فیلم‌های مومیایی و بازگشت
هزار سال قبل از وقایع فیلم‌های مومیایی و بازگشت مومیایی رخ می‌دهد و در آن پیشینه ماتایوس و چگونگی به قدرت رسیدن او و تبدیل شدن به پادشاه عقرب افسانه‌ای به تصویر کشیده می‌شود. این نام برگرفته از یک پادشاه تاریخی در دوره پیش‌دودمانی مصر، عقرب دوم، است. داستان. این فیلم با الهام از داستان یک جنگجوی افسانه‌ای مصری با نام «شاه عقرب» ساخته شده‌است. داستان در ۵۰۰۰ سال پیش در شهر بدنامی به نام گموراه اتفاق می‌افتد. در این شهر فرمانروایی بدکار وجود دارد که تصمیمی گرفته تا تمام چادر نشینان صحرا را از بین ببرد. تعداد
تا تمام چادر نشینان صحرا را از بین ببرد. تعداد کمی از قبایل باقیمانده که هرگز با هم متحد نبوده‌اند، بایستی بهم بپیوندند یا اینکه نابود شوند... موسیقی متن. موسیقی متن شاه عقرب در ۲۶ مارس ۲۰۲۲، قبل از اکران فیلم در ۱۹ آوریل، منتشر شد. این پر از گروه‌های مختلف است که آهنگ‌های منتشر شده قبلی یا B-side های خود را اجرا می‌کنند. این آلبوم از سوی آرآی‌ای‌ای گواهی‌نامهٔ طلا دریافت کرده‌است. انتشار. شبکه خانگی. شاه عقرب در ۱ اکتبر ۲۰۰۲ بر روی دی‌وی‌دی و وی‌اچ‌اس منتشر شد و بعداً در ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۸ بر روی دیسک بلوری
شد و بعداً در ۲۲ ژوئیه ۲۰۰۸ بر روی دیسک بلوری منتشر شد، که یکی از اولین عناوین یونیورسال بود که در آن فرمت منتشر شد و در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۹ با کیفیت ۴کی منتشر شد. بازی ویدیویی. دو بازی ویدئویی براساس این فیلم ساخته شد: "شاه عقرب: ظهور اکدی" برای نینتندو گیم‌کیوب و پلی‌استیشن ۲، که حکم پیش‌درآمد فیلم اصلی را داشت؛ و دنباله‌ای به نام "شاه عقرب: شمشیر اوزیریس" ، برای گیم بوی ادونس، که در آن کاساندرا توسط جادوگر و نوکر بی‌رحم منتو، آیسیس جادوگر (با ملکه ایزیس از فیلم اشتباه گرفته نشود)، ربوده شده و ماتایوس را وادار
اشتباه گرفته نشود)، ربوده شده و ماتایوس را وادار می‌کند تا برای کشف شمشیر افسانه‌ای ازیریس و استفاده از آن برای شکست منتو و ایسیس یک بار برای همیشه و نجات کاساندرا تلاش کند.
قضیه پرون-فربنیوس یکی از مشهورترین و بنیادی‌ترین نتایج جبر خطی است که توسط اسکار پرون و گئورگ فربنیوس اثبات شد. این قضیه بیان می‌کند که هر ماتریس مربعی با درایه‌های حقیقی نامنفی فقط دارای یک ویژه‌مقدار حقیقی با بزرگترین مقدار است به‌طوری که ویژه‌بردار متناظر با آن می‌تواند به گونه‌ای انتخاب شود که تمام درایه‌های آن نامنفی باشند. این قضیه کاربردهای زیادی در نظریه احتمال (اردگودیک بودن زنجیره‌های مارکوف)، نظریه سیستم‌های دینامیکی، اقتصاد، جمعیت‌شناسی، شبکه‌های اجتماعی و سازوکار موتورهای جستجو در اینترنت دارد.
اجتماعی و سازوکار موتورهای جستجو در اینترنت دارد. ایده اولیه الگوریتم گوگل در جستجوی صفحات وب بر اساس این قضیه است. اثبات. با اینکه اثبات دقیق این قضیه موجود است به راحتی با شهود می‌توان پی به درستی این قضیه برد. مثلاً فرض کنید که formula_1 یک بردار تصادفی باشد که آن را پیاپی در یک ماتریس متقارن نامنفی formula_2 ضرب می‌کنیم. آنگاه در مرحله tام خواهیم داشت: formula_3 . از آن‌جا که بردار formula_1 را به صورت ترکیب خطی از ویژه‌بردارهای ماتریس formula_2 می‌توان نوشت. با انتخاب درست ضرائب formula_6 خواهیم داشت:
نوشت. با انتخاب درست ضرائب formula_6 خواهیم داشت: formula_7. پس: formula_8 به‌طوری که formula_9 ویژه‌مقدار formula_10-ام ماتریس formula_2 و formula_12 ویژه‌مقداری با بزرگترین مقدار است: formula_13 نسبت formula_14 همواره از یک کوچکتر است بنابراین غیر از جمله اول، بقیه جملات با بزرگ شدن formula_15 به‌طور نمایی کوچک می‌شوند به طوری که: formula_16 بنابر این در حد بی‌نهایت، بردار حدی متناسب با ویژه‌بردار متناظر با بزرگترین ویژه مقدار است. به همین خاطر اگر formula_1 به گونه‌ای انتخاب شود که همه درایه‌های‌هایش
به گونه‌ای انتخاب شود که همه درایه‌های‌هایش نامنفی باشند آن‌گاه با عمل‌کردن ماتریس نامنفی formula_2 بر آن، هیچ‌گاه درایه‌ای منفی در بردار حاصله ایجاد نمی‌شود. پس اگر formula_1 برداری نامنفی باشد، به ازای هر مقدار formula_15 آن‌گاه formula_21 نیز برداری نامنفی خواهد بود. به همین دلیل formula_22، ویژه‌برادر متناظر با بزرگترین ویژه‌مقدار، نیز یک بردار نامنفی خواهد بود. با توجه به معادله ویژه‌مقداری formula_23، می‌توان نتیجه گرفت که formula_12 نیز نمی‌تواند مقداری نامثبت داشته باشد چرا که formula_25 و
مقداری نامثبت داشته باشد چرا که formula_25 و formula_2 هر دو فقط درایه‌های نامنفی دارند. بنابراین برای یک ماتریس مربعی حقیقی نامنفی، بزرگترین ویژه مقدار آن عددی است حقیقی و مثبت با ویژه‌برداری نامنفی و یکتا.