payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کَلک، کَلج ،کِزکه یا نانِ بلوط نوعی نان است که در میان مردم لر، لک و کرد در استان‌های لرستان، چهار محال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد، خوزستان، فارس، همدان، ایلام، کرمانشاه، آذربایجان غربی، کردستان پخته می‌شود. روش پخت. برای پخت کلک ابتدا پوست میوه درخت بلوط را کنده و مغز آن را به برای مرحله بعدی آماده می‌کنند. پس از آن یک اتاقک با دیوارهای سنگ چین می‌سازند و روی آن را به‌وسیله چوبهای تر و خیس خورده در آب می‌پوشانند، روی چوب‌ها را به‌وسیله سنگ‌های مناسب به نه نحو خاصی فرش می‌کنند که در زبان لری به آن کُلیت
نحو خاصی فرش می‌کنند که در زبان لری به آن کُلیت گفته می‌شود سپس بلوط‌های پوست کنده را روی کُلیت می‌ریزند و زیر آن مثل کوره آتش روشن می‌کنند تا پوست تلخ آنها بر اثر گرما از مغز جدا شود. چندین مرحله بلوط‌ها را شسته و خشک می‌کنند تا تلخی آن به‌طور کامل از بین برود سپس بلوط‌های خشک شده را آسیاب کرده و از آرد آن برای پخت کلک استفاده می‌کنند. به‌طور معمول آرد بلوط را با کمی آرد گندم مخلوط می‌کنند که نان آن کمی سفید و نرم شود. تولید صنعتی. یک شرکت صنایع غذایی در استان کهگیلویه و بویراحمد با راه‌اندازی یک خط
در استان کهگیلویه و بویراحمد با راه‌اندازی یک خط تولید، برای نخستین بار دست به تولید نان حجیم بلوط زده‌است. این نان به صورت نرم و خشک تولید می‌شود.
چاندوس هرالد (به‌انگلیسی:Chandos Herald) نامی است که برای ارجاع به نویسنده شعری درباره زندگی شاهزاده سیاه به زبان آنگلونورمن استفاده می شود . به او اصطلاح می‌گویند زیرا منادی جنگ سالار انگلیسی جان چاندوس ، نزدیکترین دوست شاهزاده سیاه بود. زبان این شعر نشان می دهد که چاندوس هرالد از هاینو آمده است . این شعر بین سال‌های ۱۳۷۶ و ۱۳۸۷ نوشته شده است. پس از مرگ جان چاندوس در سال ۱۳۷۰ ، هرالد وارد خدمات بخش سلطنتی شد و توسط ریچارد دوم در تاج‌گذاری خود در سال ۱۳۷۷ به سلطان اسلحه انگلستان تبدیل شد(این یک اصطلاح از
به سلطان اسلحه انگلستان تبدیل شد(این یک اصطلاح از قدرت نویسندگی او است).
کالارهای بامی(به انگلیسی Roof shingle) یک پوشش سقف است که از اجزای جداگانه همپوشان تشکیل شده‌است. این اجزا معمولاً به صورت مسطح و مستطیل شکل هستند که از لبه پایین سقف به سمت بالا روی هم قرار گرفته‌اند و هر کدام به صورت پیوسته با اتصالات زیرش همپوشانی دارد. کالار توسط تیرهای سقف نگه داشته می‌شود و از مواد مختلفی مانند چوب، تخته سنگ، سنگ‌فرش، فلز، پلاستیک و مواد کامپوزیتی مانند سیمان الیاف و کالارهای آسفالت ساخته شده‌است. کاشی‌های سقفی سرامیکی که هنوز هم در اروپا و برخی از مناطق آسیا تسلط دارند، هنوز هم
در اروپا و برخی از مناطق آسیا تسلط دارند، هنوز هم معمولاً کاشی نامیده می‌شوند. کالارهای سقفی ممکن است سریعتر خراب شده و نیاز به دفع آب بیشتر از کالارهای دیواری داشته باشند. کالار در ایالات متحده یک ماده پوششش بام بسیار رایج هست.
آنیکوفسکایا ( روسی : Аниковская ) محلی در روستایی اوسترتسکویه ، منطقه سیامژن اسکای(به‌انگلیسی: Syamzhensky) است که در استان وولوگدا کشور روسیه قرار دارد. جمعیت. سال ۲۰۰۲میلادی ۱۲ نفر بود. وضعیت آب و هوا. فاصله تا روستای سیامژن‌اسکای ۲۶ کیلومتر ، است. بوردوکووو نزدیکترین محل روستایی به این منطقه است.
موتور راکت کرایوژنیک ، نوعی موتور راکت است که از سوخت و اکسیدکننده کرایوژنیک یا "فوق سرد" استفاده می‌کند، یعنی هم سوخت و هم اکسیدکننده آن گازهایی هستند که مایع شده و در دمای بسیار پایین ذخیره می‌شوند. این موتورهای بسیار کارآمد ابتدا در ایالات متحده به پرواز درآمدند و یکی از عوامل اصلی موفقیت ناسا در رسیدن به ماه توسط موشک Saturn V بودند. امروزه همچنان از موتورهای کرایوژنیک در استیج‌های مرحله بالا عملکرد بالا و بوسترها استفاده می‌شود. چندین استیج یا مرحله بالا وجود دارد. بوسترها شامل Ariane 5 آژانس فضایی
بالا وجود دارد. بوسترها شامل Ariane 5 آژانس فضایی اروپا، H-II آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن و Delta IV و سامانه پرتاب فضایی ایالات متحده هستند. ایالات متحده، روسیه، ژاپن، هند، فرانسه و چین تنها کشورهایی هستند که دارای موتور راکت کرایوژنیک عملیاتی هستند. پیشرانه‌های کرایوژنیک. موتورهای راکت برای تولید نیروی محرکه مفید به نرخ دبی جرمی بالای اکسیدکننده و سوخت نیاز دارند. اکسیژن، که ساده‌ترین و متداول‌ترین اکسیدکننده موجود است، مانند هیدروژن، که ساده‌ترین سوخت است، در دما و فشار استاندارد به صورت گاز است. اگرچه
در دما و فشار استاندارد به صورت گاز است. اگرچه می‌توان پیشرانهها را به صورت گازهای تحت فشار ذخیره کرد، اما این امر به مخازن بزرگ و با جداره‌های ضخیم و در نتیجه سنگینی احتیاج دارد که دستیابی به پرواز فضایی مداری را دشوار و غیرممکن می‌سازد. از طرف دیگر، اگر پیشرانه‌ها به اندازه کافی سرد شوند، به شکل مایع درمی آیند که تراکم آنها بیشتر بوده و فشار آنها کاهش می‌یابد و این امر باعث ساده‌تر شدن مخازن آنها می‌شود. این دمای کرایوژنیک بسته به نوع پیشرانه متفاوت است و اکسیژن در زیر درجه سلسیوس به شکل مایع و هیدروژن
و اکسیژن در زیر درجه سلسیوس به شکل مایع و هیدروژن در زیر درجه سلسیوس به شکل مایع وجود دارند. از آنجایی که یک یا چند پیشرانه در فاز مایع هستند، طبق تعریف تمام موتورهای راکت کرایوژنیک یا موتور راکت با سوخت مایع یا موتورهای راکت هیبریدی هستند. ترکیبات مختلف اکسیدکننده-سوخت کرایوژنیک آزمایش شده‌است، اما ترکیب سوخت هیدروژن مایع (LH2) و اکسیدکننده اکسیژن مایع (LOX) یکی از پرکاربردترین موارد است. هر دو جزء به راحتی و با قیمت ارزان در دسترس هستند و هنگام سوختن یکی از بالاترین میزان آزادسازی آنتالپی در احتراق را
از بالاترین میزان آزادسازی آنتالپی در احتراق را دارند و باعث تولید یک تکانه ویژه تا ۴۵۰ ثانیه با سرعت خروجی مؤثر ۴٫۴ کیلومتر در ثانیه می‌شوند. اجزا و چرخه‌های احتراق. اجزای اصلی موتور موشکی کرایوژنیک عبارتند از محفظه احتراق، آغازگر آتشبازی ()، انژکتور سوخت، توربوپمپ‌های سوخت و اکسیدکننده، شیرهای کرایوژنیک، تنظیم کننده‌ها (رگولاتورها)، مخازن سوخت و نازل موتور موشک. از نظر تغذیه پیشرانه‌های محفظه احتراق، موتورهای موشکی کرایوژنیک تقریباً منحصراً از طریق پمپ تغذیه می‌شوند. موتورهای تغذیه شده با پمپ در یک چرخه
می‌شوند. موتورهای تغذیه شده با پمپ در یک چرخه مولد گاز، یک چرخه احتراق مرحله ای یا یک چرخه منبسط کننده کار می‌کنند. موتورهای مولد گاز به دلیل بازده کمتری که دارند، در موتورهای بوسترها مورد استفاده قرار می‌گیرند، موتورهای احتراق مرحله ای با پیچیدگی بیشتر می‌توانند هر دو نقش را انجام دهند و موتورهای منبسط کننده نیز به دلیل کم بودن رانش منحصراً در مراحل بالایی استفاده می‌شوند.
فردریک جورج مان (۲۹ ژوئن ۱۸۹۷میلادی - ۲۹ مارس ۱۹۸۲میلادی) یک شیمی دان بود. تحصیل. وی تحصیلات دکترا را در کالج داونینگ ، کمبریج زیر نظر سر ویلیام پوپ به پایان رساند و در سال ۱۹۲۳میلادی فارغ التحصیل شد. وی در داونینگ به عنوان دستیار مدرس ادامه داد تا اینکه در سال ۱۹۳۰میلادی ، به عنوان یک استاد در کالج ترینیتی منصوب شد . وی تمام دوران تحصیلات آکادمیک خود را در کمبریج گذراند و در سال ۱۹۶۴میلادی بازنشسته شد. مشارکت ها. تحقیقات مان شامل موضوعات مختلفی بود ، بسیاری از آن‌ها در رابطه با شیمی آلی و معدنی بودند ، از
از آن‌ها در رابطه با شیمی آلی و معدنی بودند ، از جمله تحقیقات وی می‌توانیم به پلی آمین های آلیفاتیک ، فسفین ها ، آرسین ها و مشتقات آن‌ها ترکیبات هتروسیکلیک فسفر و آرسنیک و کمپلکس‌های فلزی آنها. ترکیبات نیتروژن چند حلقه ای ؛ ساختار و خواص نوری مجتمع های فلز گذار استریوشیمی و رنگ‌های سیانین اشاره کرد. افتخارات و جوایز. او برنده انجمن سلطنتی شیمی جایزه تیلدن در سال ۱۹۴۳میلادی شد، و در انجمن سلطنتی در سال ۱۹۴۷ میلادی عضو شد.
پوپولیسم جناح چپ که پوپولیسم اجتماعی نیز نامیده می‌شود، یک ایدئولوژی سیاسی است که سیاست چپ را با ایده‌های پوپولیستی و مضامین آن تلفیق می‌کند. شعارهای آن اغلب متضمن ضد نخبه گرایی، مخالفت با تاسیس و سخنرانی برای " مردم عادی " است. مضامین تکراری پوپولیستهای چپ شامل دموکراسی اقتصادی، عدالت اجتماعی و بدبینی به جهانی شدن است. نظریه سوسیالیست نقش کمتری نسبت به ایدئولوژی‌های سنتی چپ بازی می‌کند. انتقاد از سرمایه‌داری و جهانی سازی با ضد نظامی‌گری در ارتباط است، که در جنبش‌های پوپولیستی چپ در نتیجه عملیات‌های غیر
در جنبش‌های پوپولیستی چپ در نتیجه عملیات‌های غیر محبوب ارتش ایالات متحده، به ویژه در خاورمیانه افزایش یافته‌است. در نظر گرفته شده‌است که چپ پوپولیست دیگران را به صورت افقی کنار نمی‌گذارد و به آرمان‌های برابری طلبانه تکیه می‌کند. برخی از محققان به جنبش‌های پوپولیستی چپ گرای ناسیونالیستی نیز اشاره می‌کنند، این ویژگی توسط کمالیسم در ترکیه یا انقلاب بولیواری در ونزوئلا به نمایش گذاشته شد. احزاب پوپولیست چپ برخلاف پوپولیسم استثنایی یا راست، تمایل به حمایت از حقوق اقلیت‌ها دارند و از ایده ای برای ملیت استفاده
اقلیت‌ها دارند و از ایده ای برای ملیت استفاده می‌کنند که محدود به ویژه گرایی‌های فرهنگی یا قومی نیست. با ظهور سیریزا یونان، پودموس اسپانیایی و تا حدودی جنبش پنج ستاره ایتالیا در بحران بدهی اروپا، بحث در مورد پوپولیسم جدید چپ در اروپا افزایش یافته‌است. توسط کشورها. کشورهای اروپایی. ائتلاف‌های چند ملیتی. بسیاری از احزاب سیاسی چپ و پوپولیست در اروپا به چپ متحد اروپا - چپ سبز شمال اروپا تعلق دارند آلمان. حزب سوسیالیسم دموکراتیک به صراحت تحت پوپولیسم چپ به ویژه توسط دانشگاهیان آلمان مورد مطالعه قرار گرفت. این
توسط دانشگاهیان آلمان مورد مطالعه قرار گرفت. این حزب پس از اتحاد مجدد آلمان تشکیل شد و از آنجا که متکی به ضد نخبه گرایی و توجه رسانه‌ها توسط یک رهبری کاریزماتیک بود، شبیه پوپولیست‌های راست گرا بود. این حزب تا حدودی برای همان پایگاه رای‌دهندگان با پوپولیست‌های راست‌گرای رقابت کرد، هرچند که به یک بستر جدی تر در آلمان شرقی تکیه داشت. این امر با احساسات ضد مهاجرتی ترجیح داده شده توسط برخی از رای‌دهندگان محدود می‌شد، اگرچه برای مثال این خطوط را اسکار لافونتین عبور داد، وی اصطلاحی را که قبلاً با حزب نازی،
عبور داد، وی اصطلاحی را که قبلاً با حزب نازی، "Fremdarbeiter" (کارگران خارجی) مرتبط بود، در کارزار انتخاباتی خود در سال ۲۰۰۵ به کار برد. حزب سوسیالیسم دموکراتیک در سال ۲۰۰۷ در حزب چپ ادغام شد. یونان. سیریزا که از زمان انتخابات ژانویه ۲۰۱۵ به عنوان بزرگ‌ترین حزب شناخته شد، پس از آنکه در اکثر خواسته‌های جنبشهای مردمی در یونان در جریان بحران بدهی دولت، سیستم عامل پوپولیست چپ به عنوان یک حزب چپگرا توصیف شد. صفات پوپولیستی در پلتفرم سیریزا شامل اهمیت روزافزون «مردم» در شعارهای آنها و «ما / مردم علیه آنها /
«مردم» در شعارهای آنها و «ما / مردم علیه آنها / استقرار» تضاد در مبارزات انتخاباتی است. درمورد مهاجرت و حقوق دگرباشان جنسی، سیریزا شامل موارد زیر است. سیریزا خود برچسب «پوپولیست» را نمی‌پذیرد. ایتالیا. جنبش پنج ستاره ایتالیا (M5S)، که بزرگ‌ترین حزب در انتخابات عمومی ۲۰۱۸ شد، اغلب به عنوان یک حزب پوپولیست بزرگ چادر توصیف شده‌است اما گاهی اوقات نیز به عنوان یک جنبش پوپولیستی چپ گرا شناخته می‌شود. در واقع «پنج ستاره»، که به پنج موضوع اصلی حزب اشاره دارد، آب عمومی، حمل و نقل پایدار، توسعه پایدار، حق دسترسی به
حمل و نقل پایدار، توسعه پایدار، حق دسترسی به اینترنت و محیط زیست است، پیشنهادهای معمول احزاب پوپولیست چپ. با این وجود، M5S علی‌رغم سابقه چپ خود، اغلب نظرات راست گرایانه را در مورد مهاجرت ابراز داشته‌است. در سپتامبر ۲۰۱۹، M5S با حزب جبهه دموکراتیک (PD) و چپ و آزاد و برابر (LeU)، با جوزپه کونته در راس آن، دولتی تشکیل داد. از دولت بعضاً به عنوان کابینه پوپولیست چپ یاد می‌شود. هلند. حزب سوسیالیست پس از کنار گذاشتن مسیر کمونیستی خود در سال ۱۹۹۱، یک پلتفرم پوپولیست چپ را اداره کرده‌است. اگرچه برخی اشاره کرده‌اند
چپ را اداره کرده‌است. اگرچه برخی اشاره کرده‌اند که این حزب طی سالیان سال کمتر پوپولیست شده‌است، اما همچنان در اعلامیه‌های انتخاباتی اخیر خود ضد نخبه پرستی را شامل می‌شود. با آنچه ابرقول اروپا می‌داند مخالف است. اسپانیا. حزب پوپولیست چپ گرا Podemos در انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۱۴ به ۸ درصد آرا ملی دست یافت. پودموس به دلیل پرهیز از زبان بومی گرایانه که با پوپولیستهای راست گرایانه رایج است، می‌تواند همه رای‌دهندگان چپ را که از استقرار سیاسی ناامید شده‌اند، جلب کند بدون اینکه در مبارزه سیاسی منطقه ای طرف شود.
کند بدون اینکه در مبارزه سیاسی منطقه ای طرف شود. در انتخابات سال ۲۰۱۵ پارلمان ملی، پودموس به ۲۰٫۶۵٪ آرا reached رسید و پس از حزب محافظه کار خلق با ۲۸٫۷۱٪ و حزب کارگران سوسیالیست اسپانیا با ۲۲٫۰۲٪ سوم به سومین حزب بزرگ پارلمان تبدیل شد. در پارلمان جدید، پودموس ۶۹ از ۳۵۰ کرسی را در اختیار دارد و این نتیجه باعث پایان یافتن سیستم سنتی دو حزب اسپانیا می‌شود. در مصاحبه نوامبر ۲۰۱۸ با ژاکوبن, Novemberigo Errejón استدلال می‌کند که Podemos برای پیروزی در انتخابات بیشتر به استراتژی جدید «ملی-مردمی» نیاز دارد.
بیشتر به استراتژی جدید «ملی-مردمی» نیاز دارد. کشورهای آمریکای جنوبی. آرژانتین. کریستینا فرناندز د کرشنر (به رئیس‌جمهور آرژانتین ۲۰۰۷–۲۰۱۵) و همسرش نستور کرشنر گفته شد برای تمرین Kirchnerism، یک نوع پرونیسم که اغلب در کنار دیگر ذکر شد جزر و مد صورتی دولت در آمریکا لاتین. وی در زمان مسئولیت کریستینا فرناندز دو کرچنر علیه برخی از توافق‌نامه‌های تجارت آزاد مانند منطقه پیشنهادی تجارت آزاد قاره آمریکا صحبت کرده‌است. مشخص شد که دولت وی با افزایش مالیات، به ویژه صادرات محصولات کشاورزی در اواخر دهه ۲۰۰۰، رونق
صادرات محصولات کشاورزی در اواخر دهه ۲۰۰۰، رونق کالاها، صادرات اصلی آرژانتین، به منظور تأمین بودجه برنامه‌های اجتماعی مانند بورس‌های دانشگاه PROGRESAR، تخصیص جهانی برای یارانه کودک (که معمولاً به عنوان AUH در آرژانتین شناخته می‌شود، "Asignación Universal por Hijo")، یک مزیت آزمایش شده برای خانواده‌هایی که فرزندان واجد شرایط یارانه هستند و اصلاحات اجتماعی مترقی مانند به رسمیت شناختن ازدواج همجنسگرایان. برزیل. در برزیل، بزرگ‌ترین رهبر محبوب لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، سی و پنجمین رئیس‌جمهور برزیل است که بر
دا سیلوا، سی و پنجمین رئیس‌جمهور برزیل است که بر اساس سیاست خود برای مبارزه با نابرابری اجتماعی، تغییرات گسترده حمایت مردمی را ایجاد کرد و جنبشی به نام "لولیسم ایجاد کرد". بولیوی. رهبری سیلز زوازو پوپولیسم چپ و نیز رئیس‌جمهور سابق سوسیالیست ایو مورالس را امتحان کرد. اکوادور. رافائل کورئا، رئیس‌جمهور سابق اکوادور، بر اهمیت «گفتمان پوپولیستی» تأکید کرده و تکنوکرات‌ها را برای کار در این زمینه برای اکوادورهای مشترک ادغام کرده‌است. در درگیری بین مردم بومی و دولت، کورئا سازمان‌های غیردولتی خارجی را مقصر عامل
کورئا سازمان‌های غیردولتی خارجی را مقصر عامل سوءاستفاده از مردم بومی دانسته‌است. ونزوئلا. دوره ریاست جمهوری هوگو چاوز شبیه ترکیبی از خرد مردمی و رهبری کاریزماتیک با سوسیالیسم دکترین بود. همچنین توصیف شد که دولت چاوز «بازگشت» به ناسیونالیسم پوپولیستی و توزیع مجدد بود. ایالات متحده. هوی لانگ، فرماندار آتشین دوران رکود بزرگ، تبدیل به سناتور لوئیزیانا، نمونه اولیه پوپولیسم جناح چپ در ایالات متحده بود و از توزیع مجدد ثروت در طرح خود به اشتراک بگذارید ثروت ما بود. در همین حال، برنی سندرز، سوسیالیست دموکراتیک که
در همین حال، برنی سندرز، سوسیالیست دموکراتیک که خود توصیف می‌شود، نمونه ای از یک سیاستمدار پوپولیست چپ مدرن است.
اوئه‌سوگی تسوناکاتسو ; – ) دایمیو در قلمروی یونه‌زاوا در دوره ادو و نوزدهمین رهبر خاندان اوئه‌سوگی بود. خواهر کوچکتر او همسر کیرا یوشیناکا شخصیت اصلی داستان چوشینگورا بود. اگر چه تاریخچه رسمی نشان از مرگ وی به علت زخم دارد اما هفت روز قبل از مرگش تمام علائم مسمومیت در وی پدیدار شده بود. بر اساس عقیده عمومی او بر اثر توطئه کیرا یوشیناکا مسموم شده‌است. او در جوانی درگذشت و از خود هیچ فرزندی بر جا نگذاشت.
تیجانی محمد بانده (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل نیجریه است که تا ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۹ رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود و پیش از آن از سپتامبر ۲۰۱۶ معاونت رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد را برعهده داشت. وی علاوه بر این از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ سفیر نیجریه در سازمان ملل متحد بود و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹ مدیر کل انستیتوی ملی سیاستگذاری و مطالعات راهبردی در کورو نیجریه وهمچنین معاون دانشگاه عثمان دن فودیو بود. در ۲۰۲۱ از جانب رئیس‌جمهور محمدو بوهاری به عنوان نماینده دائمی نیجریه در سازمان ملل متحد منصوب شد. دوران جوانی. محمد بانده در
ملل متحد منصوب شد. دوران جوانی. محمد بانده در شهر زگا که در حال حاضر در ایالت کبی قرار دارد متولد شد. تحصیلات. تیجانی در دانشگاه احمدو بلو در زاریا (شهر) تحصیل کرد و در ۱۹۷۹ موفق به کسب مدرک لیسانس علوم سیاسی شد و سپس به دانشگاه بوستون (آمریکا) رفت، و در ۱۹۸۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته هنر در علوم سیاسی دریافت کرد. محمد بانده در ۱۹۷۸ موفق به اخذ مدرک دکترای علوم سیاسی از دانشگاه تورنتو شد. زندگی‌حرفه‌ای. در دهه ۱۹۸۰، او در دانشگاه عثمان دانفودیو در سوکوتو تدریس کرد و در ۱۹۹۸ به درجه استادی رسید. بین
تدریس کرد و در ۱۹۹۸ به درجه استادی رسید. بین ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴، بانده به عنوان مدیرکل مرکز آموزش و تحقیقات آفریقایی در امور توسعه در طنجه، مراکش خدمت کرد. وی بین سالهای ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ پیش از انتصاب به عنوان مدیرکل انستیتوی ملی سیاست و مطالعات استراتژیک نیجریه، سمت معاونت دانشگاه عثمان دانفودیو را عهده‌دار بود. زندگی شخصی. محمد بانده متأهل و دارای چهار فرزند است و از جمله سرگرمی‌های وی شنا، فوتبال، هاکی روی زمین، کشاورزی و موسیقی است.
شکلات رسته یا «قَرَه شکلات» (در زبان محلی) با قدمتی بیش از ۱۰۰ سال مختص اردبیل است. رسته ترکیبی از شیر، شکر، گلوکز، کره طبیعی، خامه مخصوص سرشیر، مغز گردو و کاکائو است. در تولید این شکلات از آرد استفاده نمی‌شود. مخلوط در قالب‌های فلزی با دستگاه برش سنتی برش خورده و آماده می‌شود. ثبت در فهرست میراث ناملموس کشور. این شکلات در بهمن ۱۳۹۹ به همراه ۱۳ اثر ناملموس استان اردبیل در میراث ناملموس کشور به ثبت رسید.
بایری این، اوئه‌سوگی تومیکو ; – ) یک زن اهل قلمروی یونه‌زاوا در دوره ادو، خواهر کوچکتر نوزدهمین رهبر خاندان اوئه‌سوگی، اوئه‌سوگی تسوناکاتسو همچنین همسر اصلی کیرا یوشیناکا شخصیت اصلی داستان چوشینگورا است. او چهارمین دختر فرماندار ولایت دوا، قلمروی یونه‌زاوا و هیجدهمین رهبر خاندان اوئه‌سوگی، اوئه‌سوگی ساداکاتسو بود. مادر او از خاندان کونوئه بود. در سال ۱۶۵۸ با پسر هاتاموتو کیرا یوشیفویو ازدواج کرد. همسر او کیرا یوشیناکا در آن زمان خاندان اوئه‌سوگی ۳۰۰۰۰۰ ککو دارایی داشتند در حالیکه دارایی خاندان کیرا تنها
دارایی داشتند در حالیکه دارایی خاندان کیرا تنها ۴۲۰۰ ککو بود و با وجود مخالفت ملازم این خاندان این ازدواج به دستور شوگون‌سالاری انجام شد. اگر چه تاریخچه رسمی نشان از مرگ برادر او اوئه‌سوگی تسوناکاتسووی به علت زخم دارد اما هفت روز قبل از مرگش تمام علائم مسمومیت در وی پدیدار شده بود. بر اساس عقیده عمومی او بر اثر توطئه کیرا یوشیناکا مسموم شده‌است. او در جوانی درگذشت و از خود هیچ فرزندی بر جا نگذاشت. دو پسر و ۴ دختر حاصل ازدواج او با یوشیناکا بود. پس از مرگ برادرش که وارثی بر جا نگذاشته بود پسر ارشدش
مرگ برادرش که وارثی بر جا نگذاشته بود پسر ارشدش اوئه‌سوگی تسونانوری به فرزندخواندگی برادرش درآمد و به این ترتیب بیستمین رهبر خاندان اوئه‌سوگی شد و پس از آن دومین دختر و سپس دومین پسرش در سن ۸ سالگی （۱۶۸۵–۱۶۷۸) درگذشت و این بار کیرا یوشیناکا بدون پسر و وارث شد. بنابر این در اواخر سال ۱۶۸۸ دومین پسر، پسر ارشدش کیرا یوشیچیکا به فرزندخواندگی پدربزرگش یوشیناکا درآمد. پس از حادثه راهروی بزرگ کاج. در روز چهاردهم از ماه سوم ۱۷۰۱، شوهرش کیرا یوشیناکا در راهروی بزرگ کاج در قلعه ادو مورد حمله آسانو ناگانوری قرار گرفت
در قلعه ادو مورد حمله آسانو ناگانوری قرار گرفت که به هاراکیری ناگانوری ختم شد. پس از آن در روز نوزدهم از ماه هشتم همان سال محل اقامت شوهرش از گوفوکوباشیِ هیزاموتو در نزدیکی قلعه ادو به ماتسوساکا ماچی در هونجو، توکیو منتقل شد. در این زمان تومیکو، با شوهرش به عمارت جدید نرفت بلکه به عمارت اربابی خاندان اوئه‌سوگی در شیبا شیروکانه نقل مکان کرد. علت این عدم همراهی با شوهر مشخص نیست و احتمال می‌رود که به دلیل روابط بد بین زن و شوهر یا طلاق باشد. همچنین گفته می‌شود که خود شوهرش او را برای اینکه گمان می‌کرد
می‌شود که خود شوهرش او را برای اینکه گمان می‌کرد ملازمان آسانو به اقامتگاه جدید حمله کنند به عمارت خاندان اوئه‌سوگی فرستاده باشد. او دو سال پس از مرگ شوهرش به دست رونین‌های آکو در سن ۶۲ سالگی درگذشت.
ساکای تاداکاتسو ; – ) سامورایی، دایمیو در اوایل دوره ادو اهل ژاپن بود.
نشان ترقی () یکی از جایزه‌های دولتی جمهوری آذربایجان است. این مدال، طبق فرمان شماره ۷۵۸ حیدر علی‌اف، رئیس‌جمهور وقت آذربایجان، مورخ ۶ دسامبر سال ۲۰۰۳، تأسیس شد. شرایط اعطاء. نشان ترقی به افراد واجد شرایط زیر اهدا می‌شود: این مدال به اشخاص برجسته در پاس خدمات ذیل نیز اعطاء می‌شود: نشان ترقی همچنین به خاطر فعالیت‌های خاصی اهدا شد. به عنوان مثال، از تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۱۱ این مدال توسط الهام علی‌اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان به چند نفر در زمینه توسعه دیاسپورای آذربایجان اعطا شد. نشان ترقی در سمت چپ قفسه سینه سنجاق زده
اعطا شد. نشان ترقی در سمت چپ قفسه سینه سنجاق زده می‌شود و در صورتی که فرد دریافت کننده مدال‌های دیگری را داشته باشد، نشان ترقی به دنبال نشان برای قهرمانی نصب می‌گردد.
در آنالیز تابعی، قضیه باناخ-الوگلو (به آن قضیه الوگلو نیز می گویند) بیان می دارد که توپ واحد بسته از فضای دوگان یک فضای برداری نرم دار در توپولوژی ضعیف* آن فشرده است. در اثبات رایجی که از این قضیه موجود است توپ واحد را با توپولوژی ضعیف-*، بصورت یک زیرمجموعه بسته از ضرب مجموعه های فشرده در توپولوژی حاصلضربی، جایگزین می کند. از قضیه تیخونوف نتیجه می شود که این ضرب و نتیجتاً توپ واحد درون آن فشرده است. این قضیه کاربردهایی در فیزیک جهت توصیف مجموعه حالت های جبر مشاهده پذیرها دارد، مثل زمان یه هر حالت را بتوان
مشاهده پذیرها دارد، مثل زمان یه هر حالت را بتوان به صورت ترکیب خطی محدبی از حالت های اصطلاحاً خالص نوشت.
مقالات مرتبط: گسترش روم در آیبریا گسترش روم در سرزمین ایتالیا مجموعه ای از درگیری‌ها و کشمکش‌هایی است که بین رومی‌ها و سایر اقوام ایتالیا به وجود آمد و موجب شد که رُم که یک شهر کوچک در ایتالیا بود مبدل به فرمانروای این شبه جزیره بشود. اولین جنگ رومی علیه سابین‌ها بود و اولین فتوحات این قوم در نزدیکیهای تپه‌های آلبان و پایینتر از منطقه لاتیوم به دست آمد که این دست‌آوردها را به پادشاهان رومی نسبت می‌دهند. سقوط آخرین پادشاه رومی باعث جنگهای بعدی بین رومی‌ها و اتروسک‌ها شد چرا که شاهان رومی از این قوم انتخاب
اتروسک‌ها شد چرا که شاهان رومی از این قوم انتخاب شده و دارای حمایت از جانب آنها بودند. در خلال سال ۳۹۰ قبل میلاد، گالها از شمال ایتالیا وارد شده و روم را غارت کردند. در نیمه دوم قرن چهارم پیش از میلاد، رومی‌ها بارها با سامنایت‌ها، که یک ائتلاف قبیله ای قدرتمند در منطقه آپنین بود، درگیر شدند که به پیروزی رومیها انجامید. با پایان این جنگ‌ها، روم به قدرتمندترین ایالت مرکزی ایتالیا تبدیل شد و گسترش آن به شمال و جنوب آغاز گردید. آخرین تهدید روم زمانی بود که پادشاه تارنتوم (شهری در جنوب ایتالیا) از پادشاه اپیروس
تارنتوم (شهری در جنوب ایتالیا) از پادشاه اپیروس در خواست کمک کرد که منجر به شکل‌گیری جنگ پیروزی شد و در نهایت ایتالیا تحت سلطه کامل روم درآمد. جنگ‌های پونیک نبرد بعدی رومی‌ها بود که این مردمان را برای اولین بار برای جنگیدن به خارج از ایتالیا کشاند. پس زمینه. نام‌های مردمان باستانی بومی ایتالیا نشان دهنده وجود جمعیت‌های گوناگونی است که در عصر آهن و قبل از گسترش رومیان و تسخیر ایتالیا در شبه جزیره ایتالیا ساکن شده‌اند. بسیاری از نام‌ها یا اختراعات علمی هستند یا نام‌های معمول هستند که توسط نویسندگان باستانی
یا نام‌های معمول هستند که توسط نویسندگان باستانی آثار به زبان یونانی و لاتین باستان استفاده شده‌اند. با توجه به نام‌های خاص قبایل و مردم ایتالیای باستانی، دوره زمانی که در آن مورخان نام‌های منسوب تاریخی مردم ایتالیای باستان را ذکر می‌کنند، بیشتر در حدود ۷۵۰ سال قبل از میلاد (در پایه‌گذاری افسانه‌ای روم) تا حدود ۲۰۰ سال است. این نام‌ها بیشتر در دوره میانی جمهوری روم دیده می‌شود تا زمانی که کل ایتالیا به دست رومیان افتاد. تقریباً همه این مردمان و قبایل کم وبیش به زبان‌های هندواروپایی صحبت می‌کردند:
کم وبیش به زبان‌های هندواروپایی صحبت می‌کردند: ایتالیایی‌ها، سلتها، یونانیان باستان، و قبایلی که احتمالاً موقعیت‌های میانی مختلفی را بین این گروه‌های زبانی اشغال می‌کردند. از سوی دیگر، برخی از مردم ایتالیا (مانند رائتی‌ها، کامونی‌ها، اتروسک‌ها) احتمالاً به زبان‌های غیر هند و اروپایی صحبت می‌کردند. علاوه بر این، مردمانی که به زبان‌های خانواده آفریقایی-آسیایی صحبت می‌کنند، به ویژه فنیقی‌ها و کارتاژی‌های عمدتاً سامی، در برخی از مناطق ساحلی ایتالیا (به ویژه در جزیره سیسیل در غرب و جنوب ساردینیا) ساکن بودند و
جزیره سیسیل در غرب و جنوب ساردینیا) ساکن بودند و مستعمراتی ایجاد کرده بودند. برخی از محققان معتقدند که بسیاری از مردمان به زبان‌های غیر هند و اروپایی صحبت می‌کردند. برخی از آن‌ها پیش هندواروپایی یا دیرینه‌اروپایی بودند، در حالی که برخی دیگر نزدیک به هند و اروپایی (یعنی هر چیزی که دارای مولفه‌های ترکیبی بین هند و اروپایی و غیرهندواروپایی است) بودند. گسترش روم در سرزمین‌های لاتینی (۷۵۳–۳۴۱ قبل از میلاد). کهن‌ترین تاریخ ثبت شده روم از زمان تأسیس رم به عنوان یک دهکده قبیله ای کوچک تا پایان عصر سلطنتی تا سقوط
دهکده قبیله ای کوچک تا پایان عصر سلطنتی تا سقوط پادشاهان روم به کمترین میزان حفظ شده‌است و اکثراً از میان رفته‌اند. اگرچه لیوی، مورخ رومی، در اثر خود "از پیدایش روم" مجموعه‌ای از هفت پادشاه روم باستانی را فهرست می‌کند، از اولین استقرار در شهر تا سال‌های ابتدایی حکومت چهار «پادشاه» اول (رومولوس، نوما پومپیلیوس، تولوس هوستیلیوس و آنکوس مارتیوس). مورخان فرض می‌کنند که قبل از استقرار حکومت اتروسک‌ها بر روم تحت رهبری تارکینیوس پریسکوس، پنجمین پادشاه سنتی روم، رم توسط نوعی اقتدار مذهبی رهبری می‌شد. طبق تاریخ
رم توسط نوعی اقتدار مذهبی رهبری می‌شد. طبق تاریخ لیوی، رومولوس پس از تأسیس شهر، یکی از هفت تپه رم یعنی تپه پالاتین را مستحکم کرد و لیوی ادعا می‌کند که اندکی پس از تأسیس آن، رم «از نظر قدرت نظامی با هر یک از شهرهای نزدیک برابری می‌کرد». تحت حکومت پادشاهان اتروسکیایی تارکینیوس پریسکوس، سرویوس تولیوس و تارکینیوس سوپرباس، روم در جهت شمال غربی گسترش یافت و پس از انقضای معاهده ای که به جنگ قبلی پایان داده بود، علیه وینتانی‌ها (شمال شرقی تیبر) اعلام جنگ داد. تارکینیوس پریسکوس با سابین‌ها جنگید (در حدود ۵۸۵/۵۸۴
پریسکوس با سابین‌ها جنگید (در حدود ۵۸۵/۵۸۴ قبل از میلاد)، و جانشین او سرویوس تولیوس نیز بعدها راه او را ادامه داد. دوباره پریسکوس بر لاتین‌ها و اتروسک‌ها (در ۱ آوریل ۵۸۸/۵۸۷ قبل از میلاد) پیروز شد (او شهرهای کورنیکولوم (Corniculum) و کولاتیا (Collatia) را از دولت روم خرید). سرویوس تولیوس نیز بر اتروسک‌ها پیروز شد (در ۲۵ نوامبر ۵۷۱/۵۷۰ قبل از میلاد و در ۲۵ مه ۵۶۷/۵۶۶ قبل از میلاد). و سرانجام استرابون می‌نویسد که تارکینیوس پریسکوس همیشه شهرهای متعددی از آکی را پس از اشغال ویران می‌ساخت. آخرین پادشاه رم،
را پس از اشغال ویران می‌ساخت. آخرین پادشاه رم، تارکینیوس سوپرباس، اولین کسی بود که با ولسی‌ها مبارزه کرد و سپس شهرهای متعددی از لاتیوم وتوس را تحت سلطه خود درآورد و در نهایت با اتروسک‌ها صلح کرد. سرانجام پادشاهان اتروسک در شرایطی که قدرت اتروسک‌ها در منطقه در همان دوره از دست رفته بود، سرنگون شدند، و روم، که دارایی‌هایش از ۱۵ مایلی شهر فراتر نمی‌رفت، به شکل یک جمهوری تغییر ساختار داد. در آغاز این مرحله تاریخی جدید (دوران جمهوری)، همسایگان روم شامل شهرها یا روستاهای لاتین، با ساختار قبیله ای شبیه به روم، یا