payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرفته شده از دریا یا امی فاستر فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی بیبان کیدرون است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینسنت پرز، ریچل وایس، ایان مک‌کلن، جاس آکلند، کتی بیتس، تونی هی‌گارث، تام بل و زوئی وانامیکر ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم بر اساس رمان امی فاستر نوشته جوزف کنراد ساخته شده‌است.
سرویس فرهنگ و اطلاعات کره (KOCIS) (به کره‌ای: 해외문화홍보원) سازمانی وابسته به وزارت فرهنگ، ورزش و جهانگردی دولت کره جنوبی است و ۳۲ مرکز فرهنگی را در ۲۷ کشور اداره می‌کند. هدف این سازمان شناساندن کره و ارائه تصویری بهتر از این کشور به وسیله ترویج میراث و هنر کره و مبادلات فرهنگی هنری با سایر کشورها، از طریق این مراکز فرهنگی است. این سازمان همچنین در تلاش است تا اطلاعات غلط در مورد کره را که به وسیله رسانه‌ها منتشر شده اصلاح کند و از هر سازمان یا هر فردی که در این زمینه فعالیت کند حمایت می‌کند. وبسایت خبری
در این زمینه فعالیت کند حمایت می‌کند. وبسایت خبری Korea.net نیز متعلق به این سازمان است که در آن می‌توان اخبار و فیلم‌هایی را دربارهٔ کره تماشا کرد و از هزاران سال تاریخ گرفته تا ستاره‌های پاپ، سینما و نمایش‌های تلویزیونی اطلاعات کسب کرد. تاریخچه. این سازمان در تاریخ ۳۱ دسامبر سال ۱۹۷۱ به عنوان سرویس اطلاعات خارجی کره (KOIS) تحت نظر وزارت فرهنگ و اطلاعات افتتاح شد. در ۳ ژانویه سال ۱۹۹۰، پس از ساماندهی مجدد وزارت فرهنگ و اطلاعات و تبدیل آن به دو وزارت فرهنگ و وزارت اطلاعات، تحت نظر وزارت اطلاعات قرار گرفت.
و وزارت اطلاعات، تحت نظر وزارت اطلاعات قرار گرفت. در ۲۳ دسامبر ۱۹۹۴، مسئولیت‌های اداری مربوط به این سازمان به وزارت فرهنگ و ورزش واگذار شد. در ۲۸ فوریه سال ۱۹۹۸، با انحلال وزارت اطلاعات تحت نام وزارت فرهنگ و جهانگردی قرار گرفت و نام آن به سرویس فرهنگ و اطلاعات خارجی کره جنوبی (KOCIS) تغییر یافت در ۲۴ مه سال ۱۹۹۹، تحت نظر آژانس اطلاعات تازه تأسیس دولت قرار گرفت و نام آن به نام پیشین یعنی سرویس اطلاعات خارجی کره (KOIS) تغییر یافت. سرانجام در ۲۹ فوریه سال ۲۰۰۸، با انحلال سرویس اطلاعات دولتی، فعالیت‌های این
با انحلال سرویس اطلاعات دولتی، فعالیت‌های این سازمان تحت نظر وزارت فرهنگ ورزش و جهانگردی قرار گرفت و نامش نیز به نام کنونی (KOCIS) تغییر یافت. مراکز فرهنگی. در مجموع ۳۲ مرکز فرهنگی خارج از کشور توسط سرویس فرهنگ و اطلاعات کره اداره می‌شود:
هاروی آلتر (؛ زادهٔ ) ویروس‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. شهرت او به دلیل کشف ویروس هپاتیت سی است که به خاطر آن در سال ۲۰۲۰ به همراه چارلز رایس و مایکل هوتون برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گاردینر و جایزه پژوهش پزشکی بالینی لسکر-دی‌بیکی شده‌است.
چارلز رایس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه ویروس‌شناسی اهل ایالات متحده آمریکا است. شهرت او به دلیل کشف ویروس هپاتیت سی است که به خاطر آن در سال ۲۰۲۰ به همراه هاروی آلتر و مایکل هوتون برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پژوهش پزشکی بالینی لسکر-دی‌بیکی و جایزه روبرت کخ شده‌است.
مایکل هوتون () دانشمند در زمینه میکروبیولوژی اهل بریتانیا است. شهرت او به دلیل کشف ویروس هپاتیت سی است که به خاطر آن در سال ۲۰۲۰ به همراه چارلز رایس و هاروی آلتر برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گاردینر، جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی، جایزه پژوهش پزشکی بالینی لسکر-دی‌بیکی، و جایزه روبرت کخ شده‌است.
راه‌آهن اینچیکور توسط راه‌آهن جنوب و وسترن در سال ۱۸۴۶ میلادی تأسیس شد و تبدیل به مرکز اصلی مهندسی راه‌آهن در ایرلند شد. این منطقه در حدود ۳۰۰۰۰۰ متر مساحت دارد. این راه‌آهن در ایرلند مسئول تعمیرات اساسی، سرویس و شستشوی لوکوموتیوها و وسایل نقلیه را بر عهده دارد. ساخت، مونتاژ و بازسازی لوکوموتیوها و تجهیزات نورد در کارهای اینچیکور در گذشته انجام شده‌است. تاریخچه. در آغاز سال ۱۸۴۶ میلادی، ۳۹ نفر در این ایستگاه راه‌آهن مشغول به کار بودند. جایگاهی برای احداث لوکوموتیو با ۱۸ واگن در یک طرف و ۱۶ واگن در طرف دیگر
با ۱۸ واگن در یک طرف و ۱۶ واگن در طرف دیگر داشت. تا سال ۱۸۸۶ مساحت این زمین به ۵۲ هکتار گسترش یافت. در سال ۱۹۷۶ میلادی بیش از یک هزار نفر در این بخش از راه‌آهن کار می‌کردند و ۷۲ هکتار وسعت زمین در بخش تعمیرات و نگهداری راه‌آهن اینچیکور بود. اینچیکور در کنار و در جنوب خط اصلی دوبلین تا کورک واقع در حدود ۳ کیلومتری ایستگاه هوستون (Kingsbridge سابق) واقع شده‌است. این خط همچنین در امتداد به واترفورد، لیمریک، آتلون، گالوی و بالینا خواهد رسید. خطوط دوبلین به بلفاست، اسلیگو و وکسفورد و توسط یک خط ریلی به نزدیکی
اسلیگو و وکسفورد و توسط یک خط ریلی به نزدیکی ایستگاه هوستون دریافت وصل می‌شوند. علاوه بر کارهایی که برای تعمیرات اساسی و تعمیرات سنگین استفاده می‌شود، ایستگاه اینچیکور همچنین دارای یک انبار برای نگهداری منظم لوکوموتیوها و کالسکه‌ها است. دستاوردهای راه‌آهن اینچیکور. علاوه بر ساخت و نگهداری قطار‌ها، لوکوموتیو‌ها، اتوبوس‌ها و کامیون‌ها، این کارها سبب شد تا مهندسین بسیار خبره ایجاد شوند؛ که توانایی تعمیر و نگهداری انواع وسایل نقلیه سنگین از جمله تانک و … را برعهده داشتند. در همین حین برای مدتی قسمت راه‌آهن
برعهده داشتند. در همین حین برای مدتی قسمت راه‌آهن اینچیکور بسته شد و تا سال ۱۸۵۱ میلادی لوکوموتیو نمی‌ساخت، هیئت مدیره GS&amp;WR در سال ۱۸۵۲ میلادی توانست پس از مدت‌ها اولین لوکوموتیو با شماره ۰-۴-۲ شماره ۵۷ وارد اینچیکور کند. در دهه‌های ۱۹۲۰ میلادی و ۱۹۳۰ میلادی، مهندسان در کار با جیمز جی درام، «قطار باتری درام» را با استفاده از باتری‌های ذخیره‌سازی الکتریکی ساختند. مسائل مربوط به تأمین زغال‌سنگ با کیفیت از سال ۱۹۴۱ میلادی سبب شد تا دانشمندان و کاوشگران به دنبال راهی آسان‌تر باشند که بتوانند سوخت مورد
به دنبال راهی آسان‌تر باشند که بتوانند سوخت مورد نیاز آن را تأمین کنند. تأمین زغال‌سنگ در سال۱۹۴۶ میلادی منجر به تبدیل تعدادی از لوکوموتیوها به سوختن نفت در سالهای ۱۹۴۷ میلادی و ۱۹۴۸ میلادی شد. افزایش در دسترس بودن زغال‌سنگ و مشکلات مربوط به قیمت نفت باعث شداز سال ۱۹۴۸ میلادی به زغال تبدیل شوند. در سال ۱۹۵۷ میلادی، علیرغم برنامه گازسوزی در حال اجرا است، تعداد یک عدد لوکوموتیو، CIÉ شماره CC1، ساخته شد اما هرگز نتوانست پروژه به پایان برسد. این آخرین لوکوموتیو بخار ساخته شده در اینچیکور و آخرین لوکوموتیو بخار
بخار ساخته شده در اینچیکور و آخرین لوکوموتیو بخار ساخته شده برای راه‌آهن تجاری ایرلند بود. در سال ۱۹۵۱ میلادی، کلاس CIE ۱۱۳ در اینچیکور ساخته شد. این اولین لوکوموتیو اصلی دیزلی در ایرلند بود.
یانگ چوان-کوانگ (; – ) ورزشکار دهگانه، پرش طول و دونده دو با مانع اهل تایوان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
در صنعت الکترونیک، سیلیکون تیره مقداری از مدارات یک مدار مجتمع است که نمی‌تواند در ولتاژ عملیاتی اسمی برای محدودیت توان طراحی گرمایی (تی‌دی‌پی) تعیین شده روشن باشد. این چالشی در دوران گره‌های نیم‌رسانای نانومتری است، جایی که مقیاس‌بندی ترانزیستور و مقیاس‌بندی ولتاژ دیگر با یکدیگر مطابقت ندارند، و درنتیجه مقیاس‌بندی دنارد از کار می‌افتد. این توقف مقیاس‌بندی دنارد منجر به افزایش شدید تراکم توان شده‌است که باعث می‌شود تا مانع روشن شدن همزمان همه ترانزیستورها در ولتاژ نامی شوند، در حالی که دمای تراشه را در
در ولتاژ نامی شوند، در حالی که دمای تراشه را در محدوده عملکرد ایمن نگه داشتن. طبق مطالعات اخیر، محققان از گروه‌های مختلف پیش‌بینی کرده‌اند که، در گره‌های فناوری ۸ نانومتر، بسته به ساختار پردازنده، فناوری خنک‌کننده و میزان حجم کاری برنامه، ممکن است مقدار سیلیکون تیره تا ۵۰–۸۰٪ برسد. سیلیکون تیره حتی در حجم کاری سرور با فراوانی توازی سطح درخواست سرویس‌دهنده اصلی ممکن است اجتناب ناپذیر باشد. چالش‌ها و فرصت‌ها. پیدایش سیلیکون تیره چندین چالش در معماری، اتوماسیون طراحی الکترونیکی (ایی‌دی‌ای) و جوامع طراحی مشترک
طراحی الکترونیکی (ایی‌دی‌ای) و جوامع طراحی مشترک سخت‌افزار-نرم‌افزار به وجود می‌آورد. به عنوان مثال، بهترین استفاده از انبوه ترانزیستورها (با دارا بودن بسیاری از موارد تاریک) برای طراحی و مدیریت سیستم‌های چند-هسته‌ای بر روی تراشه‌های کم مصرف تحت حداکثر توان و محدودیت‌های حرارتی. معماران چندین تلاش را برای استفاده از سیلیکون تیره برای طراحی معماری‌های کاربردی ویژه و پُر شتاب‌گر آغاز کرده‌اند. اخیراً، محققان کشف کرده‌اند که چگونه سیلیکون تیره چالش‌ها و فرصت‌های جدیدی را برای جامعه ایی‌دی‌ای در معرض دید قرار
جدیدی را برای جامعه ایی‌دی‌ای در معرض دید قرار می‌دهد. به‌طور خاص، آنها نگرانی‌های حرارتی، قابلیت اطمینان (خطای نرم‌افزاری و پیرسازی) و تغییرات فرایند را برای پردازنده‌های چند هسته‌ای سیلیکون تیره نشان داده‌اند.
وولفگانگ اشمیت (؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر دیسک و پرتاب‌گر وزنه اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ویلیام ام. تاتل جونیور استاد و نویسنده چندین کتاب یادداشت در مورد تاریخ قرن بیستم آمریکا و تاریخ آفریقایی-آمریکایی است. ابتدای زندگی. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه دنیسون، سه سال را در نیروی هوایی ایالات متحده گذراند.وی بعداً از دانشگاه ویسکانسین مدرک فوق لیسانس و دکترا گرفت. فعالیت. ویلیام تاتل در رشته خود بسیار تأثیرگذار بود. وی از سال ۱۹۶۷ تا زمانی که در سال ۲۰۰۸ بازنشسته شد، استاد دانشگاه کانزاس بود و به تدریس مطالعات آمریکایی در گروه تاریخ دانشگاه می‌پرداخت. وی از بنیانگذاران شعبه دانشگاه در انجمن
وی از بنیانگذاران شعبه دانشگاه در انجمن مطالعه زندگی و تاریخ آمریکایی، آفریقایی بود. علاوه بر این، او مقالات علمی زیادی را منتشر کرده و چندین جایزه از جمله جایزه آموزش HOPE در سال ۲۰۰۱ را به دست آورده‌است. در سال ۲۰۱۸، دانشگاه دنیسون به تاتل جونیور مدرک دکترای افتخاری اعطا کرد.
قرنطینه یا خانه‌نشینی () یک فیلم کمدی رمانتیک و سرقتی به کارگردانی داگ لیمان که در سال ۲۰۲۱ منتشر شده‌است. داستان. داستان در دوران همه‌گیری کرونا اتفاق می‌افتد جایی که دو نفر تلاش دارند تا دست به یک سرقت پر خطر اما پر سود از یک فروشگاه بزرگ جواهرات بزنند…
هاچیسوکه ناریهیتو ; – ) سیاستمدار اهل ژاپن بود.
رادیون گاتاولین (؛ زادهٔ ۲۳ نوامبر ۱۹۶۵) ورزشکار پرش با نیزه اهل روسیه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
الیزا ریگاودو (؛ زادهٔ ) دونده پیاده‌روی سرعت اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره و ۲ مدال برنز شده‌است.
«زیبای سیاه» تک‌آهنگی از خواننده و ترانه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا لانا دل ری برای سومین آلبوم استودیویی خود، "خشونت افراطی" (۲۰۱۴) است. این ترانه در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۴ توسط ورتیگو رکوردز منتشر شد.
رالف بارتلز (؛ زادهٔ ) پرتاب‌گر وزنه اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
یانیس دالینش (؛ ۵ نوامبر ۱۹۰۴ – ۱۱ ژوئن ۱۹۷۸) دونده پیاده‌روی سرعت اهل لتونی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
آیگارس فادیفس (; – ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴) دونده پیاده‌روی سرعت اهل لتونی بود. مرگ. فادیفس در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۴، در ۴۸ سالگی درگذشت.
یلنا روبلفسکا (؛ زادهٔ ) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل لتونی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ویکتورس شرباتیس (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و وزنه‌بردار سابق اهل لتونی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۷ مدال برنز شده‌است.
آندریس شیتس (؛ زادهٔ ) لژسوار اهل لتونی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۱۴ مدال برنز شده‌است.
یوریس شیتس (؛ زادهٔ ) لژسوار اهل لتونی است. او در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره و ۱۴ مدال برنز شده‌است.
بلاروس‌فیلم به یک استودیوی فیلم‌سازی در بلاروس واقع در شهر مینسک اشاره دارد. پیشینه. بلاروس‌فیلم در سال ۱۹۲۴ تحت عنوان بلگوسکینو افتتاح شد. در سال ۱۹۲۸، استودیوی بلاروس شوروی در لنینگراد تأسیس گردید. این استودیو در سال ۱۹۳۹ به مینسک منتقل شد. هم‌زمانی این انتقال با شروع جنگ جهانی دوم باعث شد تولید فیلم بلند سینمایی در این استودیو به مدت ۵ سال تعطیل شود. اگرچه تولید فیلم‌های کوتاه داستانی و مستند ادامه یافت. از ۱۹۴۶ استودیو با نام فعلی بلاروس‌فیلم دوباره شروع به کار کرد. در زمان اتحاد جماهیر شوروی، به دلیل
به کار کرد. در زمان اتحاد جماهیر شوروی، به دلیل تولید گسترده فیلم‌هایی که مبارزات پارتیزان‌های شوروی علیه ارتش نازی را به تصویر می‌کشید؛ به این استودیو به‌طور غیررسمی پارتیزان‌فیلم گفته می‌شد. تولید انیمیشن. با این همه بلاروس‌فیلم همواره به عنوان یک استودیوی موفق در تولید فیلم‌های انیمیشن کوتاه مرتبط با کودکان همواره آوازه داشت. از ۱۹۲۸ تا ۲۰۱۴ این استودیو ۱۳۱ فیلم انیمیشن ساخته‌است. تولید انیمیشن بلند اما طی بازه ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۲ در دستور کار این کمپانی قرار گرفت و پس از آن با همکاری سایوزمولتفیلم تولید
گرفت و پس از آن با همکاری سایوزمولتفیلم تولید انیمیشن بلند به بار نشست. تاکنون آنچه در بلاروس‌فیلم ساخته شده عمدتاً به جای زبان بلاروسی، آثاری به زبان روسی است. بلاروس‌فیلم همچنین از برگزارکنندگان جشنواره بین‌المللی فیلم مینسک است که هر ساله در نوامبر و در شهر مینسک برگزار می‌شود. کاگردان‌ها و آثار مهم. از مهمترین کارگردان‌هایی که در بازه زمانی مختلف در بلاروس‌فیلم مشغول به کار بودند الکساندر فاینتسیمر، اولگ فرلیخ، ولادیمیر رُستیسلاوُویچ گاردین، گریگوری روشال و میخائیل ورنر قابل اشاره هستند. در دوره اتحاد
و میخائیل ورنر قابل اشاره هستند. در دوره اتحاد جماهیر شوروی بلاروس‌فیلم ۲۲ فیلم بلند سینمایی برای اکران در سراسر روسیه تولید کرد. این تعداد در مورد انیمیشن‌های کوتاه بلند ۹۰ اثر است. از فیلم‌های قبل از استقلال، "بیا و بنگر" (۱۹۸۵) ساخته الم کلیموف یکی از مشهورترین فیلم‌های تولید شده در بلاروس‌فیلم است. فیلمی در ژانر درام جنگی که به دوران اشغال بلاروس شوروی به دست نیروهای آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می‌پردازد. از آثار تولید شده پس از استقلال نیز ۲ فیلم "قلعه جنگ" (۲۰۱۰) ساخته الکساندر کوت و "در مه"
"قلعه جنگ" (۲۰۱۰) ساخته الکساندر کوت و "در مه" (۲۰۱۲) ساخته سرگئی لوزنیتسا از شاخص‌ترین‌ها به‌شمار می‌آیند. پس از استقلال بلاروس، و تا سال ۲۰۱۴، ۱۲ اثر سینمایی توسط بلاروس‌فیلم ساخته شده و سهم سینمای انیمیشن نیز ۴۰ اثر برآورد شده‌است.
گاستونه پسکوچی (؛ ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۶ – ۲۸ اکتبر ۱۹۹۹) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دوبار شلیک کن"، "حکایت‌های عاشقانه"، "پزشک بیمه سلامت"، "پیرینوی باحال"، "دانشجو"، "اعتراض عمومی"، "سرانجام… هزار و یک شب"، "معلم علوم تجربی"، "شب‌های داغ کالیگولا"، "دورو"، "بوکاچو"، "سکس و لذت"، "اعترافات یک پلیس زن"، "رسوایی در خانواده"، "ضعف اخلاقی خانوادگی"، "راننده تاکسی"، "خانم دکتر زیر لحاف" و "آموزگار جایگزین" اشاره کرد.
نیروی زمینی ارمنستان یکی از شاخه‌های نیروهای مسلح ارمنستان است که مسئولیت اجرای جنگ زمینی را بر عهده دارد. این نیرو در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۹۲، تنها چند ماه پس از اعلام فروپاشی شوروی، در ادغام با دیگر بخش‌های نظامی ارتش ارمنستان تشکیل شد. نخستین فرماندهٔ نیروی زمینی ارمنستان، "نورات تر-گریگوریانتس" بود که در زمان شوروی سابق فرماندهی نیروهای زمینی شوروی را بر عهده داشت. ارمنستان، بیش از ۱۵۰۰ نفر از افسران خود را برای طی دورهٔ آموزشی به یونان و روسیه اعزام داشته‌است. در مارس ۱۹۹۳ ارمنستان کنوانسیون بین‌المللی منع
در مارس ۱۹۹۳ ارمنستان کنوانسیون بین‌المللی منع جنگ‌افزارهای شیمیایی را امضاء کرد. این کشور در ژوئیهٔ ۱۹۹۳ به‌عنوان یک کشور عاری از جنگ‌افزار هسته‌ای، به پیمان عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای پیوست. ارمنستان در سال ۲۰۰۲ عضو سازمان پیمان امنیت جمعی شده‌است. از زمان پایان جنگ اول قره‌باغ، ارمنستان بسیاری از نیروهای ارتش خود را متعهد کرده‌است که به تقویت و دفاع از جمهوری آرتساخ در برابر حملهٔ احتمالی کشور همسایه، جمهوری آذربایجان و احتمال آغاز مجدد جنگ بپردازند.
ماریو دوناتونه (؛ ۹ ژوئن ۱۹۳۳ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به '، "پدیده"، "به خاطر رزانا"، "چهره پیکاسو"، '، "بلیسیما" و "بوکاچو" اشاره کرد.
آلیگیـِره نوسکـِزه (؛ ؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بوکاچو" و "دکتر آنتونیو" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا شده‌است.
شمیستان علیزمانلی - سخنگوی نظامی آذربایجان، خواننده سرودهای میهن پرستانه نظامی، رئیس اتحادیه عمومی «حمایت از تبلیغات میهن پروری» است. حیات. علیزامانلی شامستان حسین اوغلو در ۴ فوریه سال ۱۹۵۹ در منطقه مارنئولی جمهوری گرجستان زاده شد. در سال ۱۹۷۷–۷۹ او در ارتش شوروی در آکادمی نظامی به نام VV Kuibyshev در مسکو خدمت کرد. در سال ۱۹۷۹–۸۱ وی به عنوان بازیگر در تئاتر دولتی درام جمهوری آذربایجان جعفر جبارلی کار کرد. در سال ۱۹۸۵، وی از دانشگاه فرهنگ و هنر، دانشکده بازیگری نمایش و فیلم فارغ‌التحصیل شد. هنگامی که وی به
نمایش و فیلم فارغ‌التحصیل شد. هنگامی که وی به عنوان گوینده در رادیوی دولتی آذربایجان شروع به کار کرد، برای یک دوره آموزشی به مسکو اعزام شد. وی با موفقیت در دوره دیکته در مسکو فارغ‌التحصیل شد. او خود چنین گفت: " "سرنوشت باعث شد تا در سال ۱۹۸۶ از رادیو دولتی آذربایجان به عنوان کارآموز در شرکت پخش رادیو و تلویزیون دولتی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به مسکو اعزام شوم." "لویتان قبلاً درگذشته بود و معلم من ایلیا پروودوفسکی، دوست نزدیک لویتان بود." "من چیزهای زیادی در مورد لویتان آموختم." " در سال ۱۹۹۲، وی به
در مورد لویتان آموختم." " در سال ۱۹۹۲، وی به تلویزیون دولتی آذربایجان منتقل شد. در آن زمان آنها به دنبال گوینده ای از وزارت دفاع بودند که صدای او خواستار بسیج مردم شد و در صدای او ایستادند. سپس او ۱۰ سال در وزارت دفاع کار کرد، او یک افسر ذخیره است. خلاقیت. شمیستان علیزمانلی کار خود را به عنوان گوینده نظامی آغاز کرد. هر از گاهی او را با یوری لویتان، گوینده رادیو اتحادیه و گوینده کمیته دولتی تلویزیون و رادیو تحت شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی شوروی مقایسه می‌کردند. در شرایط آغاز جنگ قره باغ و کمبود آوازهای
در شرایط آغاز جنگ قره باغ و کمبود آوازهای وطن دوستانه نظامی در آذربایجان، شامستان علیزمانلی شروع به خواندن ترانه‌های نظامی - میهن دوستانه کرد. در هنگام تهیه ویدئوی "“Belə-belə işlər”" (چنین و چنین چیزهایی)، شامستان علیزمانلی قول می‌دهد که اولین آهنگ خود را به قهرمان ملی آذربایجان یوسیف میرزاایف تقدیم کند. آهنگ " سرباز شجاع " ساخته و سروده شاهین موسی اوغلو پس از مرگ قهرمانانه یوسیف میرزاایف به او تقدیم شد. در حال حاضر آهنگ‌های وی در واحدهای نظامی ارتش ملی آذربایجان اجرا می‌شود. شمیستان علیزمانلی به عنوان
آذربایجان اجرا می‌شود. شمیستان علیزمانلی به عنوان یکی از مروجان موسیقی نظامی و ورزش‌های رزمی آذربایجان شناخته می‌شود. وی سالها میهمان دانشگاه‌ها، مدارس و مهدهای کودک در آذربایجان بوده، با معلمان، دانشجویان و دانش آموزان دیدار کرده و آنها را به میهن‌پرستی، عشق به کشور، اتحاد و یکپارچگی فرا خوانده‌است. یکی از این رویدادها، مکتب رهبری "آذربایجان - کشور من!" بود که بیش از ۱۰۰ دانش آموز را که در مدارس مختلفی که توسط دفتر کمیسر حقوق بشر (مباشر حقوقی) جمهوری آذربایجان سازمان یافته‌است، متحد می‌کند. در یک سری از
سازمان یافته‌است، متحد می‌کند. در یک سری از رویدادها شرکت داشت Shamistan Alizamanli چندین آهنگ را به عنوان دوئت با هنرمند ممتاز آذربایجان نوریا حسینوا اجرا کرد. تاکنون دیسک‌های زیر از آهنگ‌های Shamistan Alizamanli منتشر شده‌است: وی همچنین تهیه‌کننده تعدادی کلیپ و مجموعه شعر در قالب یک ترکیب موسیقی است: در سال‌های اخیر، شامستان علیزمانلی در حال کار بر روی ترانه‌های جدید میهن پرستانه است. ترانه‌های او «کوچه شهدا»، «راهپیمایی سرباز»، «پسر شجاع من، ستوان من»، «سوگند»، «گلوله‌های مبارک» نیز با صدای او موفق
«سوگند»، «گلوله‌های مبارک» نیز با صدای او موفق بودند. برای سالهای زیادی، خدمات دولتی برای بسیج و خدمت اجباری همراه با قدرت‌های اجرایی منطقه "من آماده دفاع از سرزمین مادری هستم!" شمیستان علیزمانلی با اجرای سرودهای میهن دوستانه و همچنین برگزاری برنامه‌ها در تمام مناطق آذربایجان. شمیستان علیزمانلی توسط مدال خدمات بسیج و خدمت اجباری "برای خدمات در آموزش میهنی نظامی" و توسط وزارت دفاع "صدمین سالگرد ارتش آذربایجان (۱۹۱۸–۲۰۱۸)" مدال جمهوری آذربایجان اهدا شد. زمینه دیگر فعالیت مهاجران به ابتکار کمیته دولتی کار با
دیگر فعالیت مهاجران به ابتکار کمیته دولتی کار با دیاسپوراست. پروژه ای نیز برای وزارت خارجه وجود دارد به نام «قره باغ: تاریخ واقعی» که توسط شمیستان علیزمانلی ارائه شده‌است. فیلم‌شناسی. شمیستان علیزمانلی در دوبله کردن چندین فیلم شرکت نموه است از آنجمله فیلم «کوروغلو». علاوه بر این، فیلم‌های زیر با صدای او پخش شد: شمستان علیزمانلی در "Resurrection Ertugrul" یکی از پرطرفدارترین سریال‌های تاریخی ترکیه بازی کرد و در این سریال نقش اوزان (آشیق) را بازی کرد. وی در چندین قسمت از سریال‌های "خدا با ترکان باشد" (قسمت
چندین قسمت از سریال‌های "خدا با ترکان باشد" (قسمت ۱۲۲)، "ظفر بسم الله" (قسمت ۱۲۷)، "شجاعان قدم بزنید" (قسمت ۱۳۶) و "سلیمان شاه اوغلو یگیت ارطغرل" (قسمت ۱۳۸) ظاهر شد) خواننده سرودها بوده‌است. هر سریال در ۸۵ کشور جهان به ۲۵ زبان دنیا پخش می‌شود و مورد علاقه ۲٫۶ میلیارد نفر است، و آهنگ "Allah Türke Yar Olsun" وی و صحنه ای که وی در آن بازی کرده‌است با تعداد رکورد بازدید به یادگار مانده‌است. سفرها و کنسرت‌های خارجی. در سالهای ۱۹۹۸، ۱۹۹۹ و ۲۰۰۲ وی از آلمان، شهرهای مختلف جمهوری ترکیه، بسیاری از مناطق روسیه،
شهرهای مختلف جمهوری ترکیه، بسیاری از مناطق روسیه، قزاقستان، اوکراین، ترکمنستان بازدید کرد و کنسرت برگزار کرد. وی در جشنواره بین‌المللی موسیقی در سوئیس و کنگره اقوام ترک در کشورهای مختلف شرکت کرد. وی در کنگره آذربایجانی‌های جهانی در دونتسک اوکراین کنسرت برگزار کرد. وی همیشه در کنگره توران مجارستان و ترکیه (کنگره بزرگ) به عنوان عضو هیئت آذربایجان هر دو سال یک بار در مجارستان نمایندگی دارد. او در بخش فرهنگی این مراسم ترانه‌های میهن دوستانه می‌خواند.
ساندرو دُری (؛ زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۳۸ – درگذشتهٔ ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۱) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشت، می‌توان به "پزشک بیمه سلامت"، "من، من، من… و دیگران"، "دکامروتیکوس"، "در آخرین لحظه"، "بانیوماریا"، "اعتراض عمومی"، "شب‌های پرحرارت پوپیا"، "مرد سال"، "من او را خوب می‌شناختم"، "قرار ملاقات"، "ساتیریکون فلینی"، "چهار مگس روی مخمل خاکستری"، "بوکاچو"، "اسمش را آندره‌آ می‌گذاریم"، "حلزون بزرگ"، "صحرای تاتارها"، "میرکا"، "پینوکیو"، "زیر آفتاب توسکانی"، "شب دوم عروسی"، "نه"،
"زیر آفتاب توسکانی"، "شب دوم عروسی"، "نه"، "نامه‌هایی به ژولیت" و "آمریکایی" اشاره نمود.
زلیمخان موتسوف (زاده ۱۳ اکتبر ۱۹۵۹ در تفلیس، گرجستان) میلیاردر، کارآفرین، و سیاستمدار اهل گرجستان است.ثروت موتسوف در سال ۲۰۱۳ در رتبه‌بندی ۲۰۰ نفری روسیه ۱٫۵ میلیارد دلار برآورد شد و با این ثروت در جایگاه ۶۸ ام قرار گرفت. وی همچنین معاون دومای دولتی روسیه در دوره‌های سوم، چهارم، پنجم و ششم و عضو فراکسیون حزب روسیه متحد است.او در کمیته دفاع دومای دولتی عضویت دارد.
سینمای بلاروس به صنعت سینما در این کشور در دوران اتحاد جماهیر شوروی و پس از استقلال بلاروس اشاره دارد. به نسبت دیگر جمهوری‌های استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی، سینمای بلاروس به لحاظ بدنه سینمایی از پیشرفته‌ترین‌ها به‌شمار می‌آید، اگرچه به خاطر تأمین سرمایه برای تولید فیلم مستقل با مشکل روبرو است. سینمای بلاروس در تولید فیلم مشترک در دهه اخیر دارای موفقیت‌هایی بوده‌است. پیشینه. آغاز سینما در بلاروس به ۱۷ دسامبر ۱۹۲۴، با ایجاد استودیو بلاروس‌فیلم آغاز شد. در دوره اتحاد جماهیر شوروی بلاروس‌فیلم ۲۲ فیلم
در دوره اتحاد جماهیر شوروی بلاروس‌فیلم ۲۲ فیلم بلند سینمایی برای اکران در سراسر روسیه تولید کرد. این تعداد در مورد انیمیشن‌های کوتاه و بلند ۹۰ اثر است. از مهمترین بازیگران و کارگردان‌هایی که در بازه زمانی مختلف در بلاروس‌فیلم مشغول به کار بودند اسفیر شوب، نیکولای چرکاسوف، الکساندر فاینتسیمر، اولگ فرلیخ، ولادیمیر رُستیسلاوُویچ گاردین، گریگوری روشال و میخائیل ورنر قابل اشاره هستند. از فیلم‌های قبل از استقلال، "بیا و بنگر" (۱۹۸۵) ساخته الم کلیموف یکی از مشهورترین فیلم‌های تولید شده در بلاروس‌فیلم است. فیلمی
فیلم‌های تولید شده در بلاروس‌فیلم است. فیلمی در ژانر درام جنگی که به دوران اشغال بلاروس شوروی به دست نیروهای آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم می‌پردازد. سینمای حال حاضر. ولادیمیر گوستیوخین، پیوتر شلوخونوف، ولادیمیر موتیل، ولادیمیر کوزلوف، ایرینا مدودوا، سلیمان افیموویچ شولمن، یلنا تروفیمنکو، آنجلیکا آگورباش، اولگا دیگوفیچنایا، جولیا ویسوتسکایا از مطرح‌ترین سینماگران بدنه سینمایی بلاروس هستند. از آثار تولید شده پس از استقلال بلاروس نیز ۲ فیلم "قلعه جنگ" (۲۰۱۰) ساخته الکساندر کوت و "در مه" (۲۰۱۲) ساخته سرگئی
ساخته الکساندر کوت و "در مه" (۲۰۱۲) ساخته سرگئی لوزنیتسا از شاخص‌ترین‌ها به‌شمار می‌آیند.
لوچانو اِرکولی (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم و تدوین‌گر اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تپانچه‌ای برای رینگو"، "پلیس قاتل" و "به‌راستی چه بر سر بیبی توتو آمد؟" اشاره نمود.
پروژه انرژی خورشیدی مک کوی یک نیروگاه 250 مگاواتی (MW AC) است که در نزدیکی شهر Blythe در شهرستان ریورساید، کالیفرنیا قرار دارد. این منطقه حدود 2300 هکتار از زمینهای عمومی در صحرای موهاوی را اشغال می‌کند. در ساخت این نیروگاه از پنل‌های فیلم نازک CdTe شرکت First Solar استفاده شده‌است و با توافق‌نامه خرید برق، تولید برق آن به شرکت برق ادیسون جنوب کالیفرنیا فروخته می‌شود. تاریخچه. این پروژه در ابتدا در اوایل سال ۲۰۱۳ با ظرفیت نهایی ۷۵۰ مگاوات پیشنهاد شد و آن را به‌طور بالقوه به یکی از بزرگترین نیروگاه‌های
را به‌طور بالقوه به یکی از بزرگترین نیروگاه‌های خورشیدی جهان تبدیل کرد. روند برنامه‌ریزی از طریق آژانس‌های ایالتی و فدرال در مسیر تصویب سریع قرار گرفت. اولین مرحله ساخت ۲۵۰ مگاوات در اوت ۲۰۱۵ تولید انرژی را آغاز کرد و در ژوئن ۲۰۱۶ به ظرفیت کامل خود رسید. تکمیل ۵۰۰ مگاوات باقیمانده در انتظار شناسایی یک خریدار برای برق است.
تعطیلات آخر هفته، به سبک ایتالیایی با نام اصلی چتر آفتاب‌گیر ساحل () یک فیلم کمدی درام ایتالیایی به کارگردانی دینو ریسی است که در سال ۱۹۶۶ منتشر شد. بازخورد. «[...] ریسی کمدی ایتالیایی را به نقطه‌ای بی‌بازگشت می‌برد: گالری‌ای از عجیب‌الخلقه‌های بورژوا قاب‌هایی مملو و پرجنب‌وجوش را اشغال می‌کنند، در حالی‌که صدا به‌طور ناهماهنگ دیالوگ‌ها، صداها و ترانه‌ها را در هم می‌آمیزد. ایتالیا به تسلیم رسیده، ابتذال پیروز شده است: حالا فقط امیال پست (و اغلب ناکام‌مانده) اهمیت دارند، و پایان‌بندی حتی لحنی آخرالزمانی به
اهمیت دارند، و پایان‌بندی حتی لحنی آخرالزمانی به خود می‌گیرد. در زمان خود، نادیده گرفته‌شده و دست‌کم گرفته‌شده بود: ریسی حتی از هیولاها نیز بی‌رحم‌تر است.» (پائولو مرگتی) «لحن کاملاً بی‌پرده درباره‌ی ایتالیا در دوران رونق اقتصادی، و درباره‌ی بورژوازی ریاکارش که بی‌ریا به تصویر کشیده شده، این فیلم را به یک اثر "پیوندی" تبدیل می‌کند؛ چرا که در مرز میان کمدی بی‌خیال ایتالیایی و کمدی‌های دهه‌ی ۷۰ قرار دارد، که یا سنگین‌تر شده‌اند یا آزادتر (مانند کمدی سکسی) تحت تأثیر تروریسم.» (پدرو آرموچیدا، "ایل جورناله")