payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس نامزد شد و در فهرست وحدت اصولگرایان قرار گرفت و با کسب ۷۱۴ هزار و ۹۳۱ رأی، به‌عنوان نفر بیست‌و‌هشتم از حوزه انتخابیه تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس از استان تهران انتخاب گردید. تحصیلات. زهره لاجوردی دارای مدرک کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث از دانشکده اصول الدین تهران است که مدرک سطح دو حوزوی از جامعه الزهرا قم را نیز دارد. خانواده. او تنها دختر اسدالله لاجوردی دادستان سابق انقلاب تهران و تنها عضو خانواده او است که به عرصه
انقلاب تهران و تنها عضو خانواده او است که به عرصه سیاست آمده‌است. دیدگاه‌ها. زهره لاجوردی که در دولت محمود احمدی‌نژاد معاونت مرکز امور زنان و خانواده را بر عهده داشت و به مانند مدیران این مرکز بارها تأکید کرده که هویت زن تنها در چارچوب خانواده تعریف می‌شود. او تأکید کرده که موضوعاتی مانند «کودک همسری» اولویت منتخبان زن مجلس یازدهم نیست و اگر دختری «به بلوغ فکری و جسمی رسیده باشد» ازدواج او مشکلی ندارد.
موزهٔ هَمِر، که وابسته است به دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، یک موزهٔ هنری و مرکز فرهنگی است که آرماند همر به سالِ ۱۹۹۰ در وست‌وود، لس‌آنجلس بنیان گذارد. این موزه همه روزه از ساعت 11 صبح تا 6 بعد از ظهر باز است. به جز دوشنبه.
شهرستان‌های کنیا () براساس قانون اساسی ۲۰۱۰ کنیا به عنوان اولین سطح تقسیمات کشوری در سال ۲۰۱۳ تشکیل شده‌است.
شهرستان رود تانا (به لاتین: Tana River County) یک شهرستان در کنیا است. شهرستان رود تانا ۳۵٬۳۷۵٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۳۱۵٬۹۴۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان تایتا–تاوتا (به لاتین: Taita–Taveta County) یک شهرستان در کنیا است. شهرستان تایتا–تاوتا ۱۷٬۰۸۳٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴۰٬۶۷۱ نفر جمعیت دارد.
آفرینش‌گرایی یا کرئاسیونیسم ، یک مکتب ادبی کم‌دوام بود که پس از جنگ جهانی اول (۱۹۱۸–۱۹۱۴م) به وجود آمد و از جمله مکتب‌های ادبی متعددی است که از جنگ گرایش‌های و عقاید زیبایی‌شناسی جدیدی را در زمینهٔ شعر عرضه کردند. تاریخچه. ویسنته اوییدوبرو (۱۹۸۴–۱۸۹۳م) شاعر شیلیایی در سال ۱۹۱۶ این مکتب را در شهر بوئنس آیرس، پایتخت آرژانتین بنیان گذاشت. بیشترین تأثیر این مکتب در اسپانیا بود. بنیانگذار کرئاسیونیسم معتقد بود که «در ذات خود واژگان واقعیتی مستقل وجود دارد، و واقعیات خاص خود را می‌آفریند که البته با دیگر
و واقعیات خاص خود را می‌آفریند که البته با دیگر واقعیت‌ها هم تعامل و ارتباط ایجاد می‌کند،» هویدو برو در سال ۱۹۱۸ به اسپانیا رفت و آن‌جا از این مکتب با شوقی جدید استقبال شد، اما دوران این توجه کوتاه و محدود بود. با این همه چندی بعد، مکتب اولترائیسم بسیاری از اصول آن را ادامه داد و در حقیقت شکل جدیدی از آن به وجود آورد. مانیفست. از نظر اوییدوبرو هنرمند موجودی آسمانی است که قدرت خلق واقعیت‌های جدید را دارد؛ بنابراین کار او تقلید کردن از واقعیت‌های بیرونی نیست. او در مانیفست خود اعلام کرد که نمی‌خواهد بردهٔ
او در مانیفست خود اعلام کرد که نمی‌خواهد بردهٔ طبیعت باشد، بلکه آرزو دارد واقعیت دیگری را که تنها در تخیل شاعر وجود دارد، کشف و ابداع کند. او می‌خواست همان‌گونه که طبیعت درخت را می‌آفریند، شعر بیافریند. در شعری گفته‌است: شاعران! چرا گل سرخ را می‌سرایید؟ آن را در شعر شکوفا کنید تنها برای شما است هرچه که در آسمان هستی دارد. خدای کوچکی است، شاعر! خوان لارئا، خراردو دیه گو (۱۸۹۷_۱۹۸۷ م) و پدرو سالیناس (۱۹۵۱–۱۸۹۱ م) شاعران اسپانیایی، از این مکتب تأثیر زیادی پذیرفته‌اند. نوعی اومانیسم افراطی بر فلسفهٔ این مکتب
الزام ((اِ) [ع .] (مص م)۱ - وادار کردن، به عهده کسی قرار دادن .۲ - لازم گردانیدن، واجب کردن.) . الزام در حقوق: الزام یک رابطه حقوقی است که به موجب آن انجام عملی یا عدم انجام عملی، بر کسی، نسبت به دیگری واجب می‌گردد. به موجب این علاقه حقوقی که فی‌مابین برقرار می‌شود، شخص اول دائن و شخص دوم مدیون نامیده می‌شود. این ارتباط، اگر از جهت دائن لحاظ شود، الزام نامیده می‌شود زیرا حق دائن است که مدیون را ملزم کند که دین خود را اداء کند. اما اگر از جهت مدیون لحاظ شود، التزام نامیده می‌شود، زیرا شخص مدیون بر خود واجب
التزام نامیده می‌شود، زیرا شخص مدیون بر خود واجب می‌داند که دین خود را اداء کند. پس دائن، ملزم، مدیون ملتزم، و دین ملزوم است. اما بیشتر حقوق‌دانان، فقط از ناحیه شخص مدیون، این نسبت را مورد توجه قرار می‌دهند، زیرا در نظر آنان شخص مدیون پذیرای الزام است، نه فقط پذیرا، بلکه موظف به اجرا و ادای دین، در صورت استحقاق، است. قاعده الزام، در حقوق خصوصی بدون فایده حقوقی نمی‌باشد. درحقوق، خواسته (فسخ) فرع بر الزام خوانده به انجام تعهدات قراردادی می‌باشد، بدواً خواهان بایستی دعوی الزام به انجام تعهدات را درخواست
بایستی دعوی الزام به انجام تعهدات را درخواست نماید.
حاج عباسقلی خان بیات ملقب به سهم‌الملک ( ۱۲۳۵ - آذر ۱۳۰۶) نماینده اراک در سومین دوره مجلس شورای ملی بود. سهم‌الملک سالخورده‌ترین نماینده در مجلس بود و هنگام افتتاح آن (هفدهم محرم ۱۳۳۳ قمری آذر ۱۲۹۳ خورشیدی) ریاست سنی مجلس را عهده‌دار شد. این دوره از مجلس بیش از یک سال نپایید و با حرکت ارتش روسیه بسوی تهران در جریان جنگ جهانی اول و مهاجرت نمایندگان از پایتخت، تعطیل شد. سهم الملک شوهر خواهر دکتر مصدق و پدر مرتضی قلی خان سهام‌السلطان بیات بود که در دوران محمدرضا شاه پهلوی به نخست‌وزیری رسید. پسر دیگرش مصطفی
شاه پهلوی به نخست‌وزیری رسید. پسر دیگرش مصطفی قلی صمصام الملک بیات در دوران رضا شاه مدیرکل فلاحت (کشاورزی) شد و از بنیانگذاران دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران بود. پسر دیگرش نصرت‌الله شیخ‌العراقین بیات روحانی بود و در دوره رضاشاه نماینده مجلس شد.
آرش قادری (زادهٔ درفرخ شهر) فیلمنامه‌نویس، نویسنده و کارگردان ایرانی است. از جمله آثار او می‌توان به سریال "برادر"، "گاندو" و "هوش سیاه" اشاره کرد.
نجفقلی میرزا حسام‌الدوله معزی (۱۳۰۳ هجری قمری – ۱۳۵۹ خورشیدی) که «آقا سردار» لقب داشت، نویسنده، مترجم و نمایندهٔ دورهٔ سوم مجلس شورای ملی بود. نجفقلی میرزا فرزند ابراهیم میرزا فرزند بهرام میرزا معزالدوله فرزند عباس میرزا نایب السلطنه فرزند فتحعلی شاه قاجار بود. او در ۱۳۰۳ هجری قمری (۱۲۶۴ یا ۱۲۶۵ خورشیدی) در نجف به دنیا آمد. نجفقلی میرزا در بیروت و سپس در فرانسه درس خواند. مدتی برای آموختن زبان انگلیسی در انگلستان به سر برد. پس از بازگشت به ایران به خدمت وزارت مالیه درآمد و از سال ۱۲۸۸ خورشیدی به مدت پنج سال
مالیه درآمد و از سال ۱۲۸۸ خورشیدی به مدت پنج سال معاون مالیه فارس شد. سپس رئیس مالیه لرستان و ولایات ثلاث (ملایر، نهاوند و تویسرکان) شد و مدت کوتاهی بعد از همین ولایات ثلاث در آذر ۱۲۹۳ خورشیدی به عنوان نماینده به مجلس رفت. او یکی از جوانترین نمایندگان مجلس بود و از همین رو در روز افتتاح مجلس (هفدهم محرم ۱۳۳۳ هجری قمری) به عنوان منشی عضو هیئت رئیسه سنی شد. مجلس سوم به دلیل حرکت ارتش روسیه بسوی تهران در جریان جنگ اول جهانی و مهاجرت نمایندگان از پایتخت بیش از یک سال نپایید و تعطیل شد. نجفقلی میرزا هم به
از یک سال نپایید و تعطیل شد. نجفقلی میرزا هم به شاهرود رفت که پدرزنش نصرت‌الله میرزا امیراعظم حکمران و از زمینداران بانفوذ آنجا بود. سپس پیشکار سمنان و دامغان شد. بعداً به وزارت فوائد عامه انتقال یافت که وزارت راه از دل آن بیرون آمد و تا هنگام بازنشستگی از مدیران وزارت راه بود. او در اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران درگذشت و در بهشت زهرا به خاک سپرده شد. آثار. حسام الدوله نویسنده و مترجم بود. آثار چاپ شده او عبارتند از:
ویلفرید ادگار بارث. ویلفرید ادگار بارث (به آلمانی: "Wilfried Edgar Barth"؛ زادهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۱۷ در هرولد، راینلاند-فالتس – درگذشتهٔ ۲۰ مهٔ ۱۹۶۵ در لودویگزوبورگ، بادن-وورتمبرگ) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل آلمان بود که بیشتر به‌دلیل فعالیت‌هایش در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ در رقابت‌های فرمول یک، لمانز و تورینگ شناخته می‌شود. زندگی و آغاز فعالیت. بارث پیش از ورود به دنیای حرفه‌ای مسابقات، در دوران پس از جنگ جهانی دوم به‌تدریج وارد رقابت‌های اتومبیل‌رانی شد و استعداد خود را در رشته‌های استقامت و رالی نشان داد.
خود را در رشته‌های استقامت و رالی نشان داد. او یکی از نخستین رانندگان آلمانی بود که توانست پس از دوران رکود ناشی از جنگ، خود را در سطح بین‌المللی مطرح کند. فعالیت در فرمول یک. بارث در فصل‌های ۱۹۵۳، ۱۹۵۷، ۱۹۵۸، ۱۹۶۰، ۱۹۶۱ و ۱۹۶۴ مجموعاً در هفت گراند پری از مسابقات قهرمانی جهان فرمول یک شرکت کرد. با این حال، او هرگز موفق به کسب امتیاز در این رقابت‌ها نشد. بارث بیشتر به‌عنوان رانندهٔ آزمایشی یا جایگزین در تیم‌هایی مانند پورشه و کوپر شناخته می‌شد و گاه در نقش مکمل برای توسعه خودروهای مسابقه‌ای ایفای نقش
نقش مکمل برای توسعه خودروهای مسابقه‌ای ایفای نقش می‌کرد. افتخارات در مسابقات استقامت و گردشگری. اگرچه کارنامهٔ بارث در فرمول یک چندان درخشان نبود، اما وی در سایر شاخه‌های موتوراسپورت عملکرد قابل‌توجهی داشت. از جمله فعالیت‌های مهم او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ویژگی‌ها و سبک رانندگی. بارث به‌عنوان راننده‌ای با ثبات، قابل اعتماد و فنی شناخته می‌شد. او توانایی بالایی در مدیریت خودروهای استقامت داشت و مهارت خود را بیشتر در مسابقات طولانی و پیچیده نشان می‌داد. همچنین، رابطهٔ نزدیک او با مهندسان پورشه، موجب
همچنین، رابطهٔ نزدیک او با مهندسان پورشه، موجب شد در توسعه فناوری‌های جدید در خودروهای مسابقه‌ای نقش مؤثری داشته باشد. درگذشت. ویلفرید بارث در ۲۰ مهٔ ۱۹۶۵ و در سن ۴۸ سالگی، بر اثر ابتلا به سرطان در شهر لودویگزوبورگ، بادن-وورتمبرگ درگذشت. مرگ او به‌عنوان یکی از چهره‌های مهم دوران بازسازی صنعت اتومبیل‌رانی آلمان، با واکنش‌هایی از سوی جامعهٔ موتوراسپورت همراه شد.
رونی باکنام (؛ زادهٔ در آلهامبرا، کالیفرنیا، درگذشتهٔ در سان لوئیس اوبیسپو، کالیفرنیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در یازده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد.باکنام در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۲ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. باکنام در ۲۳ آوریل ۱۹۹۲ بر اثر ابتلا به بیماری دیابت در سان لوئیس اوبیسپو، کالیفرنیا درگذشت.
جانکارلو باگتی (؛ زادهٔ در میلان، لمباردی، درگذشتهٔ در میلان، لمباری) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در ۲۱ گراند پری شرکت کرد.باگتی در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک در ۱ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات یک بار بر روی سکو رفت، مجموعاً یک بار به پیروزی دست یافت، و ۱۴ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. باگتی در ۲۷ نوامبر ۱۹۹۵ بر اثر ابتلا به سرطان در میلان، لُمباردی درگذشت.
رابرت کِی بال (؛ زادهٔ در فینیکس، آریزونا، درگذشتهٔ در فینیکس، آریزونا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در دو گراند پری شرکت کرد. بال در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۲ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. بال در ۲۷ فوریهٔ ۱۹۵۴ بر اثر رفتن به کما پس از تصادف، و بروز عفونت در بدن در ۱۴ ماه بعد در فینیکس، آریزونا درگذشت.
مارسل لوسیِن بالسا (؛ زادهٔ در کروز، درگذشتهٔ در مزون-آلفور) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل فرانسه بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بالسا در ۱۱ اوت ۱۹۸۴ در مزون-آلفور درگذشت.
ژولت بائومگارتنر (؛ زادهٔ در دبرتسن) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل مجارستان است که از فصل تا در مجموع در بیست گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. بائومگارتنر در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۱ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
رابرت «باب» باندورانت (؛ – ۱۲ نوامبر ۲۰۲۱) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در ۹ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. باندورانت در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۳ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
پرنس فیرافونگ فانودت فانوباندت (، ؛ زادهٔ در کاخ بزرگ، بانکوک، سیام، درگذشتهٔ در ایستگاه متروی برونز کورت، لندن) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل تایلند بود که از فصل تا در مجموع در ۱۹ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. فیرافونگ در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۸ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. فیرافونگ در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۵ بر اثر حمله قلبی در ایستگاه متروی برونز کورت، لندن درگذشت.
اروین باوئر (؛ زادهٔ در اشتوتگارت، درگذشتهٔ در کلن) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل آلمان بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. باوئر در ۳ ژوئن ۱۹۵۸ بر اثر تصادف رانندگی در نوربورگ‌رینگ در دور پس از پایان مسابقه در کلن درگذشت.
الی مارسل بایول (؛ زادهٔ در مارسی، درگذشتهٔ در لسیوته) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل فرانسه بود که از فصل تا در مجموع در هشت گراند پری شرکت کرد. بایول در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۲ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. او کار خود را در سال ۱۹۵۰ در مسابقات Monomill DB-Panhards آغاز کرد و به مسابقات فرمول ۲ و صعودهای تپه در سراسر فرانسه پیشرفت کرد. بهترین نتیجه او کسب مقام چهارم در Circuit de Cadours در سال ۱۹۵۱ بود. در سال ۱۹۵۳ او مجدداً در Pau چهارم شد و در Albi مقام اول را به دست آورد. او
چهارم شد و در Albi مقام اول را به دست آورد. او همچنین در همان سال موفق شد جایزه بزرگ Aix les Bains Circuit du Lac (فرمول ۲) را برنده شود. حرفه او در مسابقات جهانی فرمول یک شامل شرکت در ۸ مسابقه در یک بازه زمانی پنج ساله بود. پس از دو سال حضور در OSCA، در سال ۱۹۵۴ به همراه ژان بهرا به تیم گوردینی پیوست. او تنها ۲ امتیاز قهرمانی خود را با کسب مقام پنجمی در آرژانتین به دست آورد. او همچنین در یک رویداد غیر قهرمانی در پائو چهارم شد. در سال ۱۹۵۶ او چند بار مسابقه داد اما سپس از مسابقات تک نفره ناپدید شد. بایول
داد اما سپس از مسابقات تک نفره ناپدید شد. بایول در ۲۵ مهٔ ۱۹۹۵ در لسیوته درگذشت.
مهرداد افسری (متولد ۱۳۵۶ شمسی) عکاسی ایرانی است که بیشتر با عکاسی هنری و غیر معمول از مناظر با رویکردی مفهومی و فلسفی شناخته می‌شود. وی همچنین عضو هیئت داوران، مدرس و هنرگردان بسیاری از جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های ملی و بین‌المللی مانند یازدهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر در آکادمی هنرهای ایران بوده‌است. افسری برندهٔ جایزهٔ اول دوسالانهٔ عکاسی، موزهٔ هنرهای معاصر در سال ۱۳۸۶ و فینالیست تقدیر شدهٔ جشنوارهٔ عکس ستارهٔ کاوناس لیتوانی و همچنین «مجلهٔ عکاسی بین‌المللی» بوده‌است. زندگی و کار. مهرداد افسری عکاس هنری،
بوده‌است. زندگی و کار. مهرداد افسری عکاس هنری، کارگردان فیلم مستند و ویدیو آرتیست است. وی در سال ۱۳۵۶ در خوی متولد شد. وی مدرک کارشناسی عکاسی را از دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۹ و مدرک کارشناسی ارشد را در رشته عکاسی از دانشگاه هنر تهران در سال ۱۳۸۵ دریافت کرد. وی ۱۴ سال استاد دانشگاه هنر تهران بوده‌است. وی عضو افتخاری انجمن هنرمندان تجسمی ایران است. افسری نمایشگاه گروهی "چشم‌اندازهای بسته" در سال ۱۳۹۱ در گالری محسن تهران و نمایشگاه گروهی "زمستان" و دال‌های ضمنی و همچنین نمایشگاه اقلیم حیرانی "عکس"های محمد صیاد
و همچنین نمایشگاه اقلیم حیرانی "عکس"های محمد صیاد از پناهجویان کرد عراقی را که پس از گذشت سی سال در مرکز نبشیبه نمایش گذاشته شد را هنرگردانی کرده‌است. مجموعه. اثر افسری در مجموعه دائمی زیر نگهداری می‌شود:
جلال‌الدین میرزا محتشم‌الدوله شاهزاده قاجار و پسر امامقلی میرزا عمادالدوله بود. محتشم‌الدوله مدتی حاکم نهاوند بود و پس از آن در سال ۱۹۰۳ در کرمانشاه ریاست صنف تجار را برعهده داشت. او در دوران مشروطه به حکومت کرمانشاه رسید. او را نباید با پسرعمویش جلال‌الدین میرزا پسر تهماسب میرزا مؤیدالدوله اشتباه گرفت. مدرسۀ محتشمیه. جلال‌الدین میرزا محتشم‌الدوله در تأسیس اولین مدرسۀ مدرن کرمانشاه به نام «مدرسه محتشمیه» نقش داشت. او از حسینعلی خان هندسی گوران که در منزل شخصی خود اقدام به دایر کردن مجلس درس کرده‌بود حمایت
خود اقدام به دایر کردن مجلس درس کرده‌بود حمایت کرد. این مجلس درس در ابتدا "مدرسۀ مبارکۀ ملت" نام داشت،‌ اما در اواخر مهر ۱۲۷۸ خورشیدی (۱۸۹۹ میلادی) به دلیل مساعدت‌های جلال‌الدین میرزا محتشم‌الدوله، به مدرسۀ محتشمیه تغییر نام داد.
ویتوریو برامبیلا (؛ زادهٔ در مونتزا، درگذشتهٔ در لسمو) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایتالیا بود که از فصل تا در مجموع در ۷۹ گراند پری شرکت کرد. برامبیلا در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۱، بار مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و در ۱ مسابقه موفق شد سریع‌ترین زمان طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کند. او در این مسابقات ۱ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱ بار به پیروزی دست یافت و ۱۵٫۵ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. برامبیلا در ۲۶ مهٔ ۲۰۰۱ بر اثر حمله قلبی در حیاط خانه‌اش در لسمو درگذشت.
مارتین جان براندل (؛ زادهٔ در کینگز لین، نورفک) رانندهٔ سابق مسابقات اتومبیل‌رانی اهل بریتانیا است که از فصل تا ، و دوباره از فصل تا در مجموع در ۱۶۵ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. براندل در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۹ بار بر روی سکو رفت و ۹۸ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند.
آنتونیو برانکا (؛ زادهٔ در سیون، وله، درگذشتهٔ در سیر، وله) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل سوئیس بود که از فصل تا در مجموع در سه گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. برانکا در ۱۰ مهٔ ۱۹۸۵ در سیر، وله درگذشت.
آلن اِوِرِست براون (؛ زادهٔ در مالتون، یورک‌شر، درگذشتهٔ در گیلفورد، ساری) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که از فصل تا در مجموع در ۹ گراند پری شرکت کرد. براون در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۲ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. براون در ۲۰ ژانویه ۲۰۰۴ در گیلفورد، ساری درگذشت.
والت براون (؛ زادهٔ در اسپرینگ‌فیلد، نیویورک، درگذشتهٔ در کارلیزل، پنسیلوانیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در دو گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. براون در ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۱ بر اثر تصادف رانندگی با سرعت پائین در روزی که بعداً با نام «یکشنبهٔ سیاه» شناخته‌شد، در کارلیزل، پنسیلوانیا درگذشت.
جیمز ارنست برایان (؛ زادهٔ در فینیکس، آریزونا، درگذشتهٔ در لنگ‌هورن، پنسیلوانیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در ۱۰ گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. برایان در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک ۳ بار بر روی سکو رفت، مجموعاً ۱ بار به پیروزی دست یافت و ۱۸ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. برایان در ۱۹ ژوئن ۱۹۶۰ بر اثر تصادف رانندگی در یکی از پرحادثه‌ترین روزهای مسابقات اتومبیل‌رانی در لنگ‌هورن، پنسیلوانیا درگذشت.
آنتونی ویلیام برایز (؛ زادهٔ در ایرت، کنت، درگذشتهٔ در آرکلی، لندن) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل بریتانیا بود که در فصل در مجموع در ده گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد. برایز در طول دوران فعالیت خود در فرمول یک، ۱ امتیاز را به نام خود به‌ثبت رساند. برایز در ۲۹ نوامبر ۱۹۷۵ بر اثر سقوط هواپیمای تیم گراهام هیل به‌هنگام فرود در فرودگاه صحرایی الستری در آرکلی، لندن درگذشت.
در سال ۲۲۴ میلادی، اردشیر بابکان شاهنشاهی اشکانیان را شکست داده و شاهنشاهی ساسانیان را جایگزین آن کرد. وی تقریباً بلافاصله پس از به قدرت رسیدن در تیسفون، حمله به قلمرو روم را آغاز کرد. هنگامی که سوروس الکساندر در اوایل سال ۲۳۰ میلادی حمله گسترده‌ای را به امپراتوری ایران آغاز کرد، نیروهای ایرانی به رومی‌ها تلفات سنگینی را وارد کردند. ساسانیان سپس در سال ۲۳۵ یا ۲۳۷ شهر رومی نصیبین را محاصره کردند و سرانجام آن را فتح کردند.
علی خان محتشم‌الدوله از اعیان کرمان و برادر مرتضی‌قلی خان وکیل‌الملک بود. محتشم‌الدوله سال‌ها در شهرهای مختلف کرمان حکمرانی کرد و بارها نیز نایب‌الحکومه برادرش بود. او پس از کناره‌گیری از امور دولتی تا پایان عمر در کرمان می‌زیست و مورد احترام اهالی آن سامان بود. از او دو پسر به نام‌های ابوالفتح و امیر اسفندیاری باقی ماند.
ایان برجس (؛ زادهٔ در لندن، درگذشتهٔ در هرو، لندن) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که از فصل تا در مجموع در بیست گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. برجس در ۱۹ مهٔ ۲۰۱۲ در هرو، لندن درگذشت.
اریک برندون (؛ زادهٔ در ایست هام، اسکس، درگذشتهٔ در گاسپورت، همپشر) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل بریتانیا بود که در فصل ، و دوباره در فصل در مجموع در پنج گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. برندون در ۸ اوت ۱۹۸۲ در گاسپورت، همپشر درگذشت.
دونالد ال. برَنسون (؛ زادهٔ در رنتول، ایلینوی، درگذشتهٔ در گاردنا، کالیفرنیا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل ایالات متحده آمریکا بود که از فصل تا در مجموع در دو گراند پری از مسابقات جهانی فرمول یک شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. برنسون در ۱۲ نوامبر ۱۹۶۶ بر اثر تصادف رانندگی به‌هنگام مسابقه در گاردنا، کالیفرنیا درگذشت.
پیتر بروکر (؛ زادهٔ ، درگذشتهٔ در اتاوا) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک اهل کانادا بود که در فصل در مجموع در یک گراند پری شرکت کرد، اما موفق به کسب هیچ امتیازی نشد. بروکر در ۴ نوامبر ۱۹۸۰ در اتاوا درگذشت.
شهرستان ویهیگا (به لاتین: Vihiga County) یک شهرستان در کنیا است که در کنیا واقع شده‌است. شهرستان ویهیگا ۵۳۱٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۵۹۰٬۰۱۳ نفر جمعیت دارد.
شهرستان نیامیرا (به لاتین: Nyamira County) یک شهرستان در کنیا است. شهرستان نیامیرا ۹۱۲٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۰۵٬۵۷۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان میگوری (به لاتین: Migori County) یک شهرستان در کنیا است که مرکز آن شهر میگوری است. شهرستان میگوری ۲٬۵۸۶٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۱۶٬۴۳۶ نفر جمعیت دارد.
شهرستان نایروبی (به لاتین: Nairobi County) یک شهرستان در کنیا است. شهرستان نایروبی ۶۹۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴٬۳۹۷٬۰۷۳ نفر جمعیت دارد.
سوگ یک فیلم درام جاده‌ای به کارگردانی مرتضی فرشباف محصول سال ۱۳۸۹ است. این فیلم از ۱۰ تیر ۱۳۹۶ در سینماهای گروه هنر و تجربه به نمایش درآمد. "سوگ" برندهٔ جوایزی چون جریان‌های نو و فیپرشی از جشنوارهٔ پوسان و بهترین فیلم از جشنوارهٔ فیلم‌های آسیایی دوویل شده‌است.
محمد شحرور (زاده در قاره – درگذشته در ابوظبی) مهندس عمران و اسلام‌پژوه اهل سوریه بود. زندگی و تحصیل مهندسی. محمد شحرور در سال ۱۹۳۸ در قاره در منطقه النبک سوریه چشم به جهان گشود. او فرزند پنجم خانواده‌ای از طبقه متوسط و کار پدر او رنگرزی بود. با آنکه پدر محمد، مردی مذهبی بود اما او را به جای مدرسه مذهبی به مدرسه علوم جدید فرستاد. محمد در دمشق مدرک دیپلم گرفت و سپس با بورس تحصیلی دولتی برای تحصیل در مهندسی عمران به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی رفت. او در سال ۱۹۶۴ (میلادی) از دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل
۱۹۶۴ (میلادی) از دانشگاه دولتی مسکو فارغ التحصیل شد. محمد شحرور در شوروی با فلسفه مارکسیسم، آشنا و دچار بحران ایمان شد. با این حال در نهایت، ایمان دینی خود را باز یافت اما دیگر مانند دیانت سنتی نبود. محمد شحرور پس از فارغ‌التحصیلی بی‌درنگ به دمشق بازگشت و به عنوان استادیار در دانشکده مهندسی دانشگاه دمشق به تدریس پرداخت. شحرور بار دیگر در سال ۱۹۶۸ (میلادی) به دوبلین در جمهوری ایرلند رفت و از دانشگاه دوبلین در ۱۹۶۹ (میلادی) کارشناسی ارشد و در ۱۹۷۲ (میلادی) دکترای مهندسی عمران گرایش خاک و پی (مهندسی ژئوتکنیک)
مهندسی عمران گرایش خاک و پی (مهندسی ژئوتکنیک) گرفت. او همان سال به دمشق بازگشت و در دانشکده مهندسی دانشگاه دمشق استخدام شد و تا بازنشستگی در سال ۲۰۰۰ (میلادی) استاد تمام در رشته مهندسی عمران آن دانشگاه بود. قرآن‌پژوهی. محمد شحرور، یک قرآن‌شناس بود. او تحصیلات اسلامی دانشگاهی و حوزوی نداشت و فردی خودآموخته بود. او سیزده کتاب در زمینه اسلام‌شناسی منتشر کرد. الکتاب والقرآن. شحرور ایده‌های قرآن‌شناختی خود را نخستین‌بار در کتاب پرآوازه و جنجالی «الکتاب والقرآن: قرائة معاصرة» (خوانشی امروزی از کتاب و قرآن) بیان
قرائة معاصرة» (خوانشی امروزی از کتاب و قرآن) بیان کرد. ایده این کتاب، نخستین‌بار در هنگام دانشجویی شحرور در مسکو و با آشنایی فردینان دو سوسور و ادوارد ساپیر به ذهن او رسید. او ایده‌های کتاب را در دوبلین بسط داد و تا سال ۱۹۸۴ کامل کرد و نوشتن کتاب را از سال ۱۹۸۶ آغاز کرد. این کتاب هشتصد صفحه‌ای در سال ۱۹۹۰ (میلادی) در دمشق و بیروت منتشر شد و در کشورهای عربی با استقبال بسیاری مواجه شد؛ به گونه‌ای که در شش سال بیست هزار نسخه از آن تنها در سوریه و پانزده هزار نسخه در لبنان فروش رفت. عربستان سعودی این کتاب را
نسخه در لبنان فروش رفت. عربستان سعودی این کتاب را ممنوع کرد و بر اثر فشارهای عربستان، فروش آن در امارات، قطر، و مصر نیز ممنوع شد. با این حال، اما تا سال ۱۹۹۱ سه هزار نسخه از آن تنها در مصر به شکل پنهانی فروش رفت. برآورد می‌شود که ۱۵۰۰۰ نسخه از «الکتاب والقرآن: قرائة معاصرة» در عربستان به صورت زیرزمینی فروش رفته باشد. همچنین نسخه‌های کپی‌شده و چاپ‌های زیرزمینی آن کتاب دست‌به‌دست شد. اما قابوس بن سعید در عمان نسخه‌هایی از این کتاب را به سران حکومت خود هدیه کرد و از آن‌ها خواست آن را بخوانند. محمد شحرور در
کرد و از آن‌ها خواست آن را بخوانند. محمد شحرور در «الکتاب و القرآن» استدلال می‌کند که اسلام دست به تشویق عقلانیت، آزادی بشر و معرفت‌آموزی می‌زند و از این رو اسلام برای همه زمان‌ها است. اگر اسلام برای همه زمان‌ها باشد آن‌گاه تفسیر قرآن نمی‌تواند ثابت باشد و در نتیجه مسلمانان نباید تحولات مدرن را نادیده بگیرند. از نظر او ما باید قرآن را طوری بخوانیم که انگار پیامبر اسلام همین حالا و نه چهارده سده پیش از دنیا رفته است. بنابراین پیام قرآن را از باید با درک امروزی و نه بر پایه فهم پیشینیان فهمید. از نظر او هیچ
و نه بر پایه فهم پیشینیان فهمید. از نظر او هیچ تفسیری از قرآن، از جمله تفسیر فقیهانه، مقدس نیست. از نظر شحرور گرچه متن قرآن ثابت است اما تفسیر آن به هیچ عنوان نمی‌تواند ثابت باشد زیرا اگر قرآن «جاودانه» است پس پیام «جاودانه» قرآن را در هر عصری باید متناسب با بایسته‌های آن عصر فهمید. بنابراین اشتباه بزرگ مسلمانان این است که برای فهم قرآن به تفسیر گذشتگان تکیه می‌کنند به جای آن‌که در هر عصری بر اساس بایسته‌های آن عصر دست به تفسیر دوباره قرآن بزنند. محمد شحرور می‌گوید تفسیر قرآن، بر پایه فقه و حدیث است و باید
می‌گوید تفسیر قرآن، بر پایه فقه و حدیث است و باید تفسیر فقه و حدیث بر پایه قرآن باشد. او می‌گوید اگر در عصر پیامبر، زنان قاضی نبودند یا جایگاه سیاسی نداشتند، این بدان معنا نیست که در هیچ عصری نباید چنین جایگاهی داشته باشند و در زمانه کنونی می‌توان متناسب با عدالت عصر، برای زنان و مردان حقوق برابر قائل شد بی آن‌که از روح عدالت قرآنی فراتر رفت. واکنش‌ها. روحانیان. بسیاری از روحانیان سنی به شحرور حمله کردند و او را «گمراه» خواندند. در همان سال ۱۹۹۰ محمدسعید رمضان البوطی در مقاله‌ای این اثر را «توطئه‌ای
رمضان البوطی در مقاله‌ای این اثر را «توطئه‌ای صهیونیستی علیه قرآن» خواند. شدیدترین حمله، از سوی محمد ناصرالدین آلبانی بود که شحرور را به آشکارا «کمونیست ملحد» خواند. یوسف قرضاوی، مفتی مصری نزدیک به اخوان‌المسلمین نیز گفته بود شحرور دین تازه‌ای آورده است. اما شحرور بارها تأکید کرده بود دین تازه‌ای نیاورده بلکه به دنبال پروراندن فقه قرآنی نوین است. با این حال شحرور، هیچگاه به خاطر افکارش در سوریه یا دیگر کشورهای عربی به دادگاه نرفت و هیچ گاه رسماً (چه از سوی دادگاه و چه با صدور فتوی) به «خروج از اسلام» متهم
دادگاه و چه با صدور فتوی) به «خروج از اسلام» متهم نشد. تا سال ۲۰۰۰ میلادی یعنی ده سال پس از انتشار «الکتاب و القرآن» هجده کتاب از سوی محافظه‌کاران مذهبی و چندین کتاب بدون نام نویسنده در نقد این اثر منتشر شد. دانشگاهیان. شماری از روشنفکران و اسلام‌شناسان دانشگاهی نیز پژوهش‌های محمد شحرور را زیر سؤال بردند. محمد ارکون، محمد شحرور را مهندسانی خودخوانده سر از اسلام‌شناسی درآورده دانست که طرح فکری او «راست‌کیشی» (ارتدوکسی) اسلامی در لباسی تازه است. از نظر ارکون، شحرور هیچ‌گاه برداشت راست‌کیشانه از وحی اسلامی