payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رقص (پایکوبی) یک فعالیت بدنی تقویت کننده تندرستی است که امروزه بسیاری از مردم در سراسر جهان آن را در سبک زندگی خود گنجانده‌اند. این فعالیت بدنی برای برخی افراد که ممکن است به‌طور معمول سبک زندگی بدون جنب و جوشی داشته باشند جایگزین دیگری برای ورزش است. رقص برای تندرستی یک عامل مهم در پیشگیری، درمان و مدیریت در شرایط بیماری است که هم دارای سود فیزیکی و روانی است و هم ارتباطات اجتماعی را بهبود می‌بخشد. رقص یک هنر است که درمیان بسیاری از فرهنگ‌ها وجود دارد. رابطه میان رقص و تندرستی موضوع مطالعات زیادی بوده‌است
میان رقص و تندرستی موضوع مطالعات زیادی بوده‌است که نشان می‌دهد پایکوبی یک ورزش سالم است. با این حال، رقص می‌تواند باعث بعضی ریسک‌های بهداشتی هم شود. موارد استفاده از رقص. تندرستی جسمی و آمادگی جسمانی. رقص می‌تواند راهی برای تناسب اندام برای افراد در هر سن، شکل و اندازه باشد و طیف وسیعی از مزایای جسمی و روحی از جمله بهبود وضعیت قلب و ریه‌ها، افزایش قدرت عضلانی، استقامت و آمادگی جسمانی، افزایش آمادگی هوازی، بهبود تن و قدرت عضلانی، مدیریت وزن، استحکام استخوان‌ها و کاهش خطر پوکی استخوان، هماهنگی بهتر، چابکی و
و کاهش خطر پوکی استخوان، هماهنگی بهتر، چابکی و انعطاف‌پذیری، بهبود تعادل و آگاهی فضایی، افزایش اعتماد به نفس جسمی، بهبود عملکرد ذهنی، بهبود وضعیت عمومی و روانی، اعتماد به نفس بیشتر و عزت نفس، و مهارت‌های اجتماعی بهتر را به همراه بیاورد. اکثر شکل‌های رقص همراه با نرمش هوازی هستند و به همین خاطر می‌تواند خطر بیماری‌های قلبی عروقی را کاهش داده و به کنترل وزن، کاهش اضطراب کمک کند و مزایای دیگری را که معمولاً با آمادگی جسمانی مرتبط هستند، به همراه داشته باشد. علاوه بر این، مطالعات نشان داده‌است که رابطه قابل
علاوه بر این، مطالعات نشان داده‌است که رابطه قابل توجهی بین رقص و بهزیستی روانشناختی وجود دارد. بسیاری از تحقیقات دولتی، بهداشتی و آموزشی نشان می‌دهند که رقص برای تندرستی بسیار مهم است. مزایای رقص فرهنگی. با اینکه فعالیت بدنی نتایج بسیار مثبتی بر سلامت جسمی و روانی به همراه دارد. با این حال، عدم تحرک جسمی همچنان میان مردم رایج است. رقص، و به‌طور خاص رقص فرهنگی، نوعی فعالیت بدنی است که ممکن است مورد توجه برخی افراد باشد که سبک زندگی بدون تحرکی دارند. صفحه‌های رقص در مقابله با چاقی در جوانان مفید هستند و به
رقص در مقابله با چاقی در جوانان مفید هستند و به همین دلیل در بسیاری از مدرسه‌های مورد استقبال قرار می‌گیرد. گزارش سال ۲۰۰۸ توسط پروفسور تیم واتسون و دکتر اندرو گرت از دانشگاه هرتفوردشایر، اعضای باله سلطنتی را با گروهی از شناگران ملی و بین‌المللی انگلیس مقایسه می‌کند. نمره رقصندگان در هفت قسمت از ده قسمت حوزه تناسب اندام بالاتر از شناگران بود. یک مطالعه ایتالیایی در سال ۲۰۰۶ نشان داد که رقص در مقایسه با سایر تمرینات هوازی مانند دوچرخه سواری، برای کسانی که دچار نارسایی قلبی هستند، دارای نتایج مثبت بهتری است
نارسایی قلبی هستند، دارای نتایج مثبت بهتری است که دلیل آن لذت‌بخش‌تر بودن (و بنابراین پایدارتر بودن) رقص است. مطالعه ای در دانشگاه واشینگتن در دانشکده پزشکی سنت لوئیس در سال ۲۰۰۷ نشان داد تانگو آرژانتینی در بهبود تحرک مبتلایان به بیماری پارکینسون بهتر از کلاس ورزشی است. مطالعه ای که توسط دکتر پل دوگل در دانشگاه استراثکلاید در سال ۲۰۱۰ با تمرکز بر روی زنان مسن انجام شد، نشان داد که رقصندگان اسکاتلندی چابک‌تر و دارای پاهای قوی تر هستند و می‌توانند تندتر از افراد هم سن خود که در تمریناتی مانند شنا، پیاده‌روی،
هم سن خود که در تمریناتی مانند شنا، پیاده‌روی، گلف شرکت می‌کنند، راه بروند. برای افراد مبتلا به هایپرکلسترولمی، رقص - همراه با رژیم غذایی و داروهایی مانند استاتین - می‌تواند مزایای سلامتی مثبتی داشته باشد. رقص به عنوان یک ورزش هوازی سطح کلسترول خون را کاهش می‌دهد. رقصیدن به‌طور کلی قدرت و انعطاف‌پذیری عضلات را افزایش می‌دهد، که به نوبه خود دامنه کلی حرکت را بهبود می‌بخشد. پایکوبی همچنین قدرت کلی انسان را افزایش می‌دهد که می‌تواند تعادل، هماهنگی و وضعیت بدن را بهبود بخشد (که به نوبه خود باعث کاهش درد
بدن را بهبود بخشد (که به نوبه خود باعث کاهش درد مکانیکی کمر می‌شود). تندرستی روان. رقص بر سلامت روان فرد تأثیر مثبت می‌گذارد. یک آزمایش کنترل تصادفی در سال ۲۰۱۳ با تمرکز بر اینکه آیا رقص بر سلامت روان و عزت‌نفس دختران نوجوان با مشکلات ذهنی تأثیر می‌گذارد، نشان داد که "... با وجود مشکلاتی مانند استرس و سایر چالش‌های بالقوه در یک دختر نوجوان، رقص می‌تواند منجر به پایبندی بالا و تجربه مثبت برای شرکت کنندگان شود ". دخترانی که در کلاسهای رقص شرکت می‌کردند بیشتر از کسانی که شرکت نمی‌کردند، سلامت روان و افزایش
از کسانی که شرکت نمی‌کردند، سلامت روان و افزایش روحیه را گزارش می‌کردند و تا ۸ ماه پس از پایان کلاسها، تأثیرات مثبت ادامه داشت. علاوه بر این، یک مطالعه در سال ۲۰۰۹ استفاده از رقص وو تائو به عنوان درمانی برای افراد مبتلا به زوال عقل اعلام کرد. نشان داده شد که رقص وو تائو به کاهش علائم تحریک در افراد مبتلا به زوال عقل کمک می‌کند. هماهنگی ذهنی پیچیده‌ای که با رقص همراه است، مدارهای حسی و حرکتی را فعال می‌کند؛ بنابراین، وقتی شخص می‌رقصد، مغز او، هم توسط صدای موسیقی تحریک می‌شود و هم توسط خود حرکات رقص تحریک
موسیقی تحریک می‌شود و هم توسط خود حرکات رقص تحریک می‌شود. تصویربرداری PET نشان می‌دهد که نواحی از مغز، از جمله قشر حرکتی، قشر حسی و گانگلیون پایه و مخچه، در حین یادگیری و رقص فعال می‌شوند. مزایای پایکوبی در مغز شامل بهبود حافظه و تقویت ارتباطات عصبی است. در نتیجه، نه تنها رقص می‌تواند به کاهش علائم مبتلایان به زوال عقل کمک کند، بلکه می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را نیز کاهش دهد. علاوه بر بهبود علائم زوال عقل و جلوگیری از زوال عقل، پایکوبی مکرر حتی می‌تواند به افزایش قدرت شناختی در افراد در هر سنی کمک کند.
به افزایش قدرت شناختی در افراد در هر سنی کمک کند. آن دسته از پایکوبی‌هایی که بیشترین تصمیمات در ثانیه را نیاز دارند، برای این منظور بسیار سودمندتر هستند و پایکوبی‌هایی که از الگوهای حفظ شده استفاده می‌کنند سود کمتری دارند. به همین دلیل، کسانی که نقش زوج را در رقص دارند فرصت بالاتری برای بهبود دقت شناختی خود دارند زیرا باید به دنبال پیروی از نفر اول رقص خود، در ثانیه ثانیه تصمیم بگیرند. کلید بهبود دقت شناختی، ایجاد ارتباطات عصبی جدید برای افزایش پیچیدگی سیناپس‌های عصبی ما است. نکته مهم دیگر این است که تکرار
عصبی ما است. نکته مهم دیگر این است که تکرار رقص اهمیت دارد. هرچه یک فرد بیشتر رقص کند، بهبود شناختی بیشتر می‌شود. علاوه بر این، بسیاری از فرهنگ‌ها بر وجود ارتباط ذهنی و بدنی اعتقاد داشته و بسیاری از آن‌ها برای بهبود این ارتباط که اغلب آسیب دیده‌است، از رقص استفاده می‌کنند. امروزه رقص درمانی به عنوان درمانی برای حمایت عاطفی و درمانی برای بیماران پیشنهاد می‌شود، چراکه رقص به افراد امکان می‌دهد تا با درون خود ارتباط برقرار کنند. آسیب‌های رقص. خطرات گوناگونی در رقص حرفه ای وجود دارد که ناشی از طاقت فرسا بودن
رقص حرفه ای وجود دارد که ناشی از طاقت فرسا بودن آن است. آسیب‌های ورزشی، آسیب کششی تکراری و اضطراب مزمن در محیط رقص حرفه‌ای از جمله این آسیب‌ها است. رقصندگان در طول زندگی حرفه ای خود آسیب می‌بینند و بسیاری در اواسط تا اواخر دهه ۳۰ زندگی از رقص حرفه‌ای بازنشسته می‌شوند. از آنجا که رقص یک هنر نمایشی با تأکید بر زیبایی‌شناسی است، رقصندگان نیز در معرض خطر بیشتری در مشکلات تصویر بدن و اختلالات خوردن مانند بی اشتهایی عصبی یا پرخوری هستند. بعضی از رقص‌ها، مانند باله، فضار زیادی روی بدن می‌گذارد. شایعترین آسیب به
فضار زیادی روی بدن می‌گذارد. شایعترین آسیب به اندامهای تحتانی و خصوصاً مچ پا است. مطالعات علمی رقص و پایکوبی. علم رقص، مطالعه علمی رقص و رقصندگان و همچنین کاربرد عملی اصول علمی در رقص است که از اهداف آن بهبود عملکرد، کاهش آسیب، و بهبود رفاه و سلامتی است. رقص به سطح بالایی از مهارتهای بین فردی و حرکتی احتیاج دارد و با این وجود به نظر می‌رسد که بخش ذاتی از بشر نیز باشد. مشاغل مرتبط. رقص درمانی یا حرکت درمانی رقص نوعی درمان بیانی است که در آن برای از جنبش (و رقص) برای درمان شرایط عاطفی، شناختی، اجتماعی،
(و رقص) برای درمان شرایط عاطفی، شناختی، اجتماعی، رفتاری و جسمی استفاده می‌شود. بسیاری از متخصصان در ارائه آموزشهای کمکی یا درمانی یا بهبود نظم ذهنی به وسیله رقص و پایکوبی، تخصص دارند.
مانلیو بوزونی (؛ ۱ اکتبر ۱۹۰۶ – ۱۰ ژوئن ۱۹۹۹) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "حیف که او بدذات است" و "مؤسسهٔ ریکوردی" اشاره کرد.
آسیت سن (; – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۸۳ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر بهترین کارگردان شده‌است. او در فیلم خدای جنایت بازی کرده‌است.
پامادور خورش یا پامادور قاتوق، یک غذای محلی گیلانی است. این خورش خیلی خوشمزه بوده و یکی از ویژگی‌های خاص آن این است که خیلی سریع و در مدت‌زمان کمی آماده می‌شود. از مواد مواد لازم برای تهیه آن می‌توان گوجه فرنگی، روغن، سیر، تخم مرغ، فلفل، نمک، زردچوبه را نام برد. مراحل پخت برای اینکه گوجه‌ها راحت‌تر و زودتر پخته شوند می‌توانید آن‌ها را رنده کنید.
مقیاس‌بندی ولتاژ پویا یک روش مدیریت نیرو در معماری رایانه است، جایی که بسته به شرایط، ولتاژ مورد استفاده در یک قطعه افزایش یا کاهش می‌یابد. مقیاس‌بندی ولتاژ پویا برای افزایش ولتاژ به عنوان اضافه‌ولتاژ شناخته می‌شود. مقیاس‌بندی ولتاژ پویا برای کاهش ولتاژ به عنوان زیرولتاژ شناخته می‌شود. زیرولتاژ به منظور صرفه‌جویی توان، به ویژه در لپ‌تاپها و سایر دستگاه‌های قابل حمل انجام می‌شود، در جایی که انرژی از باتری حاصل می‌شود و بنابراین محدود یا در موارد نادری برای افزایش قابلیت اطمینان است. اضافه‌ولتاژ به منظور
افزایش قابلیت اطمینان است. اضافه‌ولتاژ به منظور افزایش کارایی رایانه انجام می‌شود. اصطلاح «اضافه‌ولتاژ» همچنین برای افزایش ولتاژ عملیاتی ساکن اجزای رایانه برای اجازه کار با سرعت بالاتر (اورکلاک کردن) استفاده می‌شود.
مارچلو ماتسارلا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا سریال‌های تلویریونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "قتل"، "جزیره"، "دختر سیسیلی"، "حال همه خوب است"، "ملیسا پی."، "نیروانا"، "باریا"، "اتوبوس شب، ویکتور، "زمان دوباره به‌دست آمد" و "مدرسه تمام شد" اشاره کرد.
مارچلو اسپادا (؛ ۱۶ ژانویه ۱۹۰۵ – ۱۹۹۵) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "" اشاره کرد.
سفر () یک فیلم به کارگردانی آسیت سن است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به راجش خانا، شارمیلا تاگور، و فیروز خان اشاره کرد.
مادس آلستروپ (۱۸۰۶–۱۸۷۶) اولین عکاس پرتره دانمارکی با استودیوی شخصی خود بود. به مدت ۱۶ سال، او در کپنهاگ و دیگر استان‌های دانمارک تعداد زیادی داگرئوتایپ تولید کرد. این قبل از آن بود که در سال ۱۸۵۷ با یک بحران مالی مواجه شود. وی در سال ۱۸۵۸ به سوئد نقل مکان کرد و تا پایان عمر به گرفتن عکس پرتره در آنجا ادامه داد. وی به عنوان یکی از پیشگامان دانمارک در عکاسی شناخته می‌شود. پرتره‌های داگرئوتایپ در دانمارک. آلستروپ در ویبورگ متولد شد و به عنوان یک زرگر آموزش دید، در ابتدا، در تابستان، ۱۸۴۲ در راندرس در یوتلاند
در ابتدا، در تابستان، ۱۸۴۲ در راندرس در یوتلاند به کار پرداخت، او سپس به کپنهاگ نقل مکان کرد و در آنجا در پشت ساختمان هرکولس در روزنبورگ گاردنز یک استودیوی داگرئوتایپ ایجاد کرد. در اینجا که یکی از مناطق مهم و پر رفت‌وآمد شهر بود، او در یافتن مشتریانی که علاقه‌مند به گرفتن عکس‌های پرتره بودند، هیچ مشکلی نداشت. از ۱۸۴۳ تا ۱۸۴۸، او به نقاط مختلف دانمارک سفر کرد، و چند روز یا چند هفته را در شهرهای مختلف گذراند و استودیوهای موقت را راه اندازی کرد. در سال ۱۸۴۹ وی سرانجام در کپنهاگ اقامت گزید و استودیویی را در
وی سرانجام در کپنهاگ اقامت گزید و استودیویی را در خیابان اوستراگاد در مرکز شهر افتتاح کرد. آلستروپ به‌هیچوجه یک هنرمند نبود اما یک تاجر حرفه‌ای بود و برخلاف برخی از عکاسان هنری آن زمان، او توانست یک تجارت سودآور داشته باشد. با سرمایه‌گذاری مداوم در تجهیزات جدید، کیفیت کار وی سال به سال بهبود یافت. در واقع، تخمین زده می‌شود که وی در ۱۶ سالی که در دانمارک کار کرده‌است، حدود ۳۳۰۰۰ داگرئوتایپ تولید کرده‌است. درگذشت. آلستروپ پس از ترک دانمارک در سال ۱۸۷۵ به سوئد نقل مکان کرد و مرتب به شهرهای مختلف سفر کرد، همان
نقل مکان کرد و مرتب به شهرهای مختلف سفر کرد، همان کاری که او در اوایل کار خود در دانمارک انجام داده بود. در سال ۱۸۵۹ وی در هلسینگبوری و کریخانستاد و در سال ۱۸۶۰ در یوتبری بود که چند سال در آنجا ماند. در سال ۱۸۶۳، وی در مالمو نزد جی. اس اکوئند تمرین کرد. آلستروپ در سال ۱۸۷۶ در فالون، سوئد درگذشت.
فرانسیسکو اورکویو (; Francisco Urcuyo Maliaños زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۱۵ – درگذشته ) سیاستمدار اهل نیکاراگوئه بود. وی از ۱۷ ژوئیه ۱۹۷۹ تا ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۹ رئیس‌جمهور موقت نیکاراگوئه بود. فرانسیسکو اورکویو در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۱، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
اورلاندو مونته‌نگرو مدرانو (؛ ۱۵ مه ۱۹۲۰ – ) سیاست‌مدار اهل نیکاراگوئه بود. وی از ۳ اوت ۱۹۶۶ تا ۴ اوت ۱۹۶۶ رئیس‌جمهور موقت نیکاراگوئه بود. اورلاندو مونته‌نگرو مدرانو در ۲۹ اکتبر ۱۹۸۸، در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
مارکو مارتزوکا (؛ زادهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۶۲) کمدین و بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "حوزه استحفاظی" اشاره نمود.
دوریس پل (انگلیسی: Doris Pole؛ متولد ۴ ژوئن ۱۹۹۸) یک تکواندوکار کروات است. در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۱۹، وی پس از شکست در مسابقه نیمه نهایی مقابل ژنگ شویین، در دسته سنگین‌وزن برنده مدال برنز شد.
کاروانسرای شاه عباسی ابوزیدآباد برجای مانده از دوره صفوی است که در میانه ی شهر ابوزیدآباد ، پیوسته ی شهرستان آران و بیدگل بر بنیان است. این یادگار، در روز با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۱ در فهرست آثار ملی ایران ماندگار شده است. ابعاد. کاروانسرا از نوع کاروانسراهای مربع شکل با ورودی یک درب چوبی و جلوخان مشخص به طرف جنوب شرقی است. مساحت این کاروانسرا دو هزار و ۲۰۰ متر و شامل ۱۷ غرفه و سکو است. دارای هشت برج و بارو به عنوان حایل دیوارها، چهار انبار یا اصطبل بزرگ و یک اتاق مهمانی برای نشیمن خان‌ها و روسای قبایل در گذشته و
مهمانی برای نشیمن خان‌ها و روسای قبایل در گذشته و دو تنور است که برای نانوایی و پخت‌وپز کاروانیان مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است در رسانه. بخش کوتاهی از مجموعه تلویزیونی روشن تر از خاموشی که به زندگی محمد صدرای شیرازی می پردازد در این کاروانسروا ضبط شده است. جستارهای وابسته. فهرست کاروانسراهای ایران
ماکسیم پوتوین (انگلیسی: Maxime Potvin؛ متولد ۳ اوت ۱۹۸۷) یک تواندوکار کانادایی است. وی دارنده مدال نقره مسابقات قهرمانی جهان است. در سال ۲۰۱۵، او به تیم ملی کانادا دعوت شد و در مسابقات پان امریکن ۲۰۱۵ که در تورنتو برگزار شد، مدال نقره را دریافت کرد.
جواد نظری فتح‌آبادی (زادهٔ ۱۳۶۶ – درگذشتهٔ ۲۴ آبان ۱۳۹۸) یکی از کشته‌شدگان اعتراضات آبان ۱۳۹۸ ایران بود. او نخستین فردِ کشته‌شده در این اعتراضات بود که نامش رسانه‌ای شد. زندگی. جواد (روح‌الله) نظری فتح‌آبادی، در سال ۱۳۶۶ متولد شد. او اهل سیرجان در استان کرمان بود و پدرِ ۳ فرزند بود. جواد نظری فتح‌آبادی کارگر کابینت ساز بود. وی، دو عمو و یکی از دایی‌های خود را در جنگ ایران و عراق از دست داده بود. کشته شدن. جواد نظری فتح‌آبادی، شامگاه جمعه ۲۴ آبان ۱۳۹۸ در نخستین روز از اعتراضات مردمی به افزایش قیمت بنزین، در
روز از اعتراضات مردمی به افزایش قیمت بنزین، در سیرجان، هنگامی که از محل کار به خانه بازمی‌گشت، مورد هدف تیراندازی از ناحیهٔ جمجمه، توسط مأموران امنیتی قرار گرفت و جان‌باخت. به نقل از برخی منابع محلی، وی توسط محافظ فرماندار سیرجان مورد هدف قرار گرفت و کشته شد.
ماریو کاسالجو (؛ ۱۵ دسامبر ۱۸۷۷ – ۸ فوریه ۱۹۵۳) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خداحافظ جوانی" اشاره نمود.
خداحافظ جوانی () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی فردیناندو ماریا پوجولی است که در سال ۱۹۴۰ منتشر شد. این فیلم نقطه عطفی برای کلارا کالامی بود که در دهه ۱۹۴۰ به عنوان یک ستاره برجسته سینمای ایتالیا شناخته شد.
نینو اُکسیلیا (؛ – ) شاعر، کارگردان فیلم، نویسنده، روزنامه‌نگار و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. او اولین متن سرود جیوینِتزا را در سال ۱۹۰۹ نوشت. وی در سال ۱۹۱۷ در نبرد مونته‌گراپا کشته شد.
هنری «هنک» والمن (؛ ۱۹۱۵–۱۹۹۲) ریاضی‌دان آمریکایی بود که برای کارهایش در نظریه مشبکه، نظریه بعد، توپولوژی و طراحی مدار الکترونیکی شناخته شده است.
فیلارمونیک ایالتی راینلاند-فالتس () بزرگترین ارکستر سمفونی ایالت راینلاند فالتس در آلمان است که در شهر لودویگسهافن واقع شده‌است. این ارکستر به اجرای موسیقی در این ایالت و سایر نقاط آلمان می‌پردازد و از ۸۸ موسیقی‌دان از ۱۶ کشور مختلف جهان تشکیل شده‌است (سال ۲۰۱۵/۲۰۱۶). از رهبران موسیقی آن می‌توان به فرانتس کنویچنی (۱۹۴۳/۴۴) و کریستف اشنباخ (۱ سپتامبر ۱۹۷۸ تا ۳۱ اوت ۱۹۸۳) اشاره کرد.
آلبرتو فاسینی (؛ ۸ آوریل ۱۸۷۵ – ۸ اکتبر ۱۹۴۲) کارآفرین، سیاستمدار، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و سرمایه‌دار اهل پادشاهی ایتالیا بود. او یک کارخانهٔ بزرگ الیاف مصنوعی و پارچه داشت و ارتباط نزدیکی نیز با حکومت بنیتو موسولینی داشت. «کاخ تیتونی» که موسولینی از سال ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۹ در آن سکونت داشت، متعلق به او بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "راپسودی شیطانی" اشاره نمود.
جاکومو دِبندتی (؛ – ) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس، منتقد ادبی، مترجم و روزنامه‌نگار اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "آخرین رقص"، "خداحافظ جوانی"، "شهبانوی ناوارا"، "عشق‌های حزن‌انگیز" و "هارلم" اشاره نمود. تفکر انتقادی. دبِندِتی که در مکتب نقد بندیتو کروچه آموزش دیده بود، به زودی از آن فاصله گرفت و به شکل‌های دیگری از دانش علاقه‌مند شد که از افق سنت نقد ادبی ایتالیایی فراتر می‌رفت: او به مطالعه نویسندگان خارجی پرداخت (او یکی از نخستین کسانی بود که به عمق نبوغ پروست پی برد،
از نخستین کسانی بود که به عمق نبوغ پروست پی برد، نام او به طور مکرر در آثارش دیده می‌شود) و نقد خود را در زمینه‌ای اروپایی پرورش داد و آن را به‌عنوان جست‌وجویی برای "دلایل" نویسنده شکل داد. هدف نویسنده افشای یک داده عینی نبود، بلکه بیان یک مشکل درونی بود، به‌گونه‌ای که می‌توان در آن نشانه‌هایی از روان‌کاوی (از زیگموند فروید تا کارل گوستاو یونگ) و پدیدارشناسی ادموند هوسرل، همچنین جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی فرهنگی را شناسایی کرد. غنای و نوآوری خوانش‌های او در قالب فعالیتی به‌عنوان منتقد تجلی پیدا می‌کند که
قالب فعالیتی به‌عنوان منتقد تجلی پیدا می‌کند که نمی‌خواهد خود را در یک روش خاص محدود کند؛ او آماده است تا علاوه بر تحلیل نمادها و اسطوره‌های نویسندگان که در واقعیت آثارشان به نمایش درآمده است، سوژه خود را به‌عنوان یک خواننده نیز تحلیل کند، به‌ویژه زمانی که با آثار محبوبش روبه‌رو می‌شود (جووانی پاسکولی، ایتالو اسووو، فدریگو توتزی، اومبرتو سابا). سال‌ها پیش، در مصاحبه‌ای که هیچ‌گاه در مجموعه‌ای منتشر نشد، دبِندِتی توجه خود را معطوف به نیازی کرد که راویان قرن ما را به "دنبال" شخصیت می‌برد، تا انگیزه‌های پنهان
را به "دنبال" شخصیت می‌برد، تا انگیزه‌های پنهان و آشکار او را بشناسند و سپس تمام پیوندها با او را از هم بگسلند: تفکر انتقادی دبِندِتی حول پرسش انسان، به‌عنوان یک فرد، می‌چرخد و او این کار را با همان هدف و معیار شناختی که یک راوی دارد انجام می‌دهد (چنان‌که در آثاری مانند "آماده‌ئو و دیگر داستان‌ها"، "هشت یهودی"، ۱۶ اکتبر ۱۹۴۳ نشان داده است). تمام زندگی ادبی او در دنیای تخیلی جریان داشته است. این نوع مداخله پیوسته در تخیل دیگران در نهایت با ناخوشنودی و نوروز انسان مدرن برخورد کرد و نویسنده و منتقد را به
انسان مدرن برخورد کرد و نویسنده و منتقد را به تکامل توانایی خاصی برای شناسایی بی‌ثباتی و بحران هویت در سرنوشت شخصیت‌های داستانی سوق داد. دبِندِتی در مقاله‌ای تحت عنوان شخصیت انسان یک «یادبود موقتی» از این ناپدید شدن نوشته و ترسیمی از آن ارائه کرده است. او دلتنگی برای شخصیت مردانه داشت، درست همان‌طور که خود را متقاعد به نیاز به ترک نکردن ارزش‌های ادبی به نفع جذابیت‌های تمدن جمعی می‌دانست. بازگشت به مصاحبه، یکی از آخرین اظهارات او، بیشتر از چهل سال بعد، برخی از گره‌ها را در پرسش جنجالی نقش منتقد باز می‌کند:
سالواتوره گوتا (؛ – ) رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و نویسندهٔ کتاب کودکان اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "خداحافظ جوانی" اشاره نمود.
زیمِرینگ (به آلمانی: Simmering)، منطقهٔ یازدهم وین، اتریش است. این منطقه در کرانهٔ دانوب قرار گرفته و به عنوان یک منطقهٔ وین در سال ۱۸۹۲. تأسیس شد. زیمرینگ دارای چندین کلیسا، چند موزه، مدارس، قلعه‌های قدیمی و چهار گورستان است که یکی از آن‌ها گورستان مرکزی وین، یکی از بزرگترین گورستان‌های اروپا است. پیشینه. نخستین نشانه‌های مسکونی شدن زیمرینگ مربوط به سال ۱۰۲۸ است. در سال ۱۶۰۵ یک کارخانهٔ آبجوسازی در آنجا ساخته شد و بیش از ۳۰۰ سال درآمد منطقه را تأمین می‌کرد. زیمرینگ تا سال ۱۸۶۰ منطقهٔ کوچکی باقی ماند؛ زمانی
زیمرینگ تا سال ۱۸۶۰ منطقهٔ کوچکی باقی ماند؛ زمانی که توسط کمپانی توسعهٔ مسکن «رینبوخاوزر» شروع به توسعه کرد، که در آن زمان دومین بزرگترین در وین بود، و منجر به رشد سریع منطقه شد.
ماریو کُلی (؛ – ) بازیگر، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "درمانگاه عشق"، "دوشیزه‌ای در خانواده"، "مستأجر طبقه بالا"، "خدمتکار"، "جنگ بزرگ"، "فیلیپه دربلی" و "مغول‌ها" اشاره کرد.
ماریو دا وینچی (؛ ۱۴ مارس ۱۹۴۲ – ۱۰ مه ۲۰۱۵) خواننده و بازیگر اهل ایتالیا بود. وی طی دوران فعالیت حرفه‌ای خود بیش از ۶۰ تک‌آهنگ و ۱۳ آلبوم موسیقی منتشر کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ناپل، روایتی از عشق و انتقام" اشاره نمود.
ماسیمو پیانفورینی (؛ ۲ فوریه ۱۸۹۰ – ۱۱ اکتبر ۱۹۶۶) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دکتر آنتونیو"، "روسینی"، "بینوایان" و "فیلیپه دربلی" اشاره نمود.
ماسیمو مولیکا (؛ – ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سالواتوره جولیانو" اشاره نمود.
سالواتوره جولیانو (؛ ؛ – ) یک راهزن و یاغی سیسیلی اهل ایتالیا بود که به دنبال تهاجم متفقین به سیسیل به شهرت رسید. در سپتامبر همان سال، او به سبب کشتن یکی از افسران پلیس، به‌عنوان یک تبهکار فراری معرفی شد. این افسر پلیس سعی داشت وی را بابت قاچاق مواد غذایی در بازار سیاه دستگیر کند. در آن هنگام، ۷۰٪ غذا و آذوقهٔ سیسیل از طریق بازار سیاه فراهم می‌شد. سالواتوره برای انجام کارهایش، گروهی از زیردستان و فرمان‌بران مطیع را در اختیار داشت. وی شخصیتی پر زرق و برق و بزهکاری سرشناس و مهم بود که هیچ ابایی از حمله به
بزهکاری سرشناس و مهم بود که هیچ ابایی از حمله به پلیس‌هایی که در تعقیبش بودند، نداشت. علاوه بر اینها، او در شهر خود مابین سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸، یک کارگزار قدرت در سیاست بود و در جنبش استقلال سیسیل نقش داشت. سالواتوره و گروهش را مسئول قتل‌عام پورتلا دلا جینسترا می‌دانند؛ گرچه به سبب تعداد بالای کشته‌ها، شُبهاتی در مورد نقش آنها در این ماجرا وجود دارد. پوشش خبری گسترده‌ای که در جهان دربارهٔ او شکل گرفت، سبب شرمساری و دست‌پاچگی دولت ایتالیا گردید و سالیان متمادی، حدود ۲۰۰ سرباز و افسر پلیس به‌دنبال دستگیری او
حدود ۲۰۰ سرباز و افسر پلیس به‌دنبال دستگیری او بودند. وی سرانجام در ۵ ژوئیه ۱۹۵۰ میلادی توسط همکار و دوست نزدیکش گاسپاره پیشوتا به قتل رسید. مورخ بریتانیایی اریک هابسبام او را آخرین نمونه از «دزدان مردمی» (رابین هود) می‌داند و او نخستین راهزنی بود که رسانه‌های خبری معاصر، پوشش خبری زنده درباره‌اش داشتند.
قلعه‌نو روستایی در دهستان جلیل‌آباد بخش جلیل‌آباد شهرستان پیشوا استان تهران ایران است. دارای کشاورزی ، گلخانه ، دامداری جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۶۵۵ نفر (۱۷۵خانوار) بوده‌است.
قلعه‌نو روستایی در دهستان مازو بخش الوارگرمسیری شهرستان اندیمشک استان خوزستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۴ نفر (۵خانوار) بوده‌است.
سالواتوره جولیانو () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی فرانچسکو رزی است که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. این فیلم به شکل مستند نئورئالیستی و غیرخطی تصویربرداری و ساخته شده‌است و دربارهٔ زندگی کسانی است که به نحوی با یاغی و تبهکار سیسیلی سالواتوره جولیانو در ارتباط بوده‌اند. مارتین اسکورسیزی این فیلم را به عنوان یکی از ۱۲ فیلم محبوب خود در تمام دوران معرفی کرده‌است.
گاسپاره پیشوتا (؛ – ) یکی از اعضای گروه راهزنی سالواتوره جولیانو و از رهبران آن بود. وی همچنین کسی بود که به دوست و همکارش خیانت کرد و سالواتوره را در خواب کشت و به‌همین دلیل، نقش او را در آن گروه، همچون یک یهودا اسخریوطی می‌دانند. مدتی کوتاهی پس از مرگ سالواتوره جولیانو، گاسپاره پیشوتا را بابت تبهکاری‌هایش دستگیر و محاکمه کردند. در جریان تفحص دربارهٔ نقش او در قتل‌عام پورتلا دلا جینسترا، وی فاش ساخت که خودش سالواتوره را در خواب و با شلیک گلوله به او کشته‌است و این موضوع برخلاف اعلام رسمی نیروهای پلیس بود
و این موضوع برخلاف اعلام رسمی نیروهای پلیس بود که مدعی شده بودند سالواتوره در جریان تیراندازی توسط «سروان آنتونیو پرنتسه» در کاستل وترانو کشته شده‌است. او همچنین در دادگاه از چندین فرد بانفوذ و دولتی از جمله ماریو اسکلبا و برناردو ماتارلا به عنوان کسانی که دستور قتل‌عام را صادر کرده بودند، نام برد. پس از محاکمه، او به حبس ابد محکوم و به زندان منتقل شد. بیشتر ۷۰ راهزن دیگر نیز به همان سرنوشت دچار شدند. برخی دیگر آزاد بودند، اما یکی یکی ناپدید شدند. زمانی که پیشیوتا متوجه شد که از سوی همه رها شده و محکوم به
پیشیوتا متوجه شد که از سوی همه رها شده و محکوم به مرگ است، اعلام کرد که قصد دارد تمام حقیقت را فاش کند، به ویژه اینکه چه کسی نامه‌ای را که در ۲۷ آوریل ۱۹۴۷ به جیولیانو رسانده شده بود، امضا کرده بود؛ نامه‌ای که خواهان کشتار در پورتلا دله جینیسترا به ازای آزادی برای همه ما بود و جیولیانو بلافاصله آن را نابود کرده بود. وی بلافاصله اعلام کرد که به سبب خیانتش به گروه و سرکردهٔ آن و حرف‌هایش در دادگاه، هیچ تردیدی ندارد که او را در زندان خواهند کشت. به همین دلیل حاضر نشد جز با پدرش هم‌سلولی شود که او نیز به سبب
حاضر نشد جز با پدرش هم‌سلولی شود که او نیز به سبب همکاری با گروه سالواتوره جولیانو به حبس ابد محکوم شده بود. گاسپاره فقط از غذایی که مادرش از خانه می‌آورد، می‌خورد و گفته می‌شود گنجشکی را با خود به سلول برده بود و همهٔ خوراکی‌ها را اول به او می‌داد تا مطمئن شود سمی نیست. با تمام این احتیاط‌ها، او در ۹ فوریه ۱۹۵۴ یک مکمل ویتامینی دریافت داشت و آن را در قهوه خود حل کرد و بلافاصله پس از نوشیدنش، به شدت بدحال و بیمار شد و بیمارستان زندان منتقل شد، اما ظرف چهل دقیقه از دنیا رفت. پس از کالبدشکافی توسط پزشکی
دقیقه از دنیا رفت. پس از کالبدشکافی توسط پزشکی قانونی، معلوم شد که علت مرگش مسمومیت با ۲۰ میلی‌گرم استریکنین بوده‌است. هم دولت و هم مافیا را مسئول مرگ وی دانسته‌اند، اما هیچ‌کس در این باره بازخواست و محاکمه نشد. مادر او «رُزالینا» در ۱۸ مارس ۱۹۵۴ نامه‌ای به رسانه‌های خبری نوشت و دولت را به فساد سیاسی متهم، و مافیا را مسئول احتمالی قتل پسرش دانست. وی نوشت: «"بله، درست است که پسرم دیگر هرگز دهانش را [به سخن گفتن و افشاگری] باز نخواهد کرد و حالا برخی آدم‌ها نفس راحت می‌کشند و خیالشان راحت است که همه‌چیز