payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دائرةالمعارف ریاضیات (که به صورت مخفف به آن EOM هم گفته می شود) مرجع بزرگی در ریاضیات است. بررسی. در نسخه ۲۰۰۲ این دائرةالمعارف، بیش از ۸٬۰۰۰ ردیف شامل اکثر شاخه های ریاضی در سطح بعد از کارشناسی بود و نمایش آن فنی بود. این دائرةالمعارف توسط مایکل هزوینکل ویرایش شده و تا سال ۲۰۰۳ توسط انتشاراتی‌های آکادمیک کلوور منتشر شد، در این زمان بود که کلوور بخشی از انتشاراتی اشپرینگر شد. سی دی آن شامل اشیاء سه بعدی و انیمیشن بود. این دائرةالمعارف از "Matematicheskaya entsiklopediya" شوروی (۱۹۷۷) ترجمه شد که آن را ایوان
شوروی (۱۹۷۷) ترجمه شد که آن را ایوان متوویچ وینگرادوف ویرایش کرده و بر آن توضیحاتی به همراه سه مکمل از هزاران مقاله افزوده شده بود.
ویلیام اندرو پوگانی تصویرگر مجارستانی از کتاب های کودکان و کتابهای دیگر بود. از افرادی که همزمان با او میزیستند می توان به C. Coles Phillips ، Joseph Clement Coll ، Edmund Dulac ، Harvey Dunn ، Walter Everett ، Harry Rountree ، Sarah Stilwell Weber و NC Wyeth اشاره کرد . وی بیشتر به خاطر نقاشی های قلم و جوهر به «افسانه و اسطوره ها» شهرت دارد. بخش بزرگی از کارهای پوگانی به عنوان Art Nouveau توصیف شده است. سبک هنری پوگانی به شدت افسانه محور است و اغلب دارای نقوش حیوانات افسانه ای مانند پوره ها و پیکسی ها است.
حیوانات افسانه ای مانند پوره ها و پیکسی ها است. او توجه زیادی به جزئیات گیاه شناسی داشت. او از صحنه های رویایی و گرم پاستلی با آبرنگ ، نقاشی رنگ روغن و به ویژه قلم و مرکب استفاده کرد. با دقت و اطمینان ، قطعات قلم و جوهر پوگانی میزان واقعی استعداد او را به تصویر می کشد. اوایل بیست سالگی خود را در مدرسه هنر گذراند و بعداً قبل از آمدن به ایالات متحده در سال 1914 به مونیخ ، پاریس و لندن سفر می کرد. وقتی پوگانی برای تحصیل و نقاشی به پاریس رفت ، قادر به تأمین مخارج یا درآمد زیادی نبود ، اغلب فقیر بود و گرسنه می
یا درآمد زیادی نبود ، اغلب فقیر بود و گرسنه می ماند. پوگانی دو سال را در پاریس سپری کرد.
سسیلیا بووز-لیون، کنتس استراثمور و کینگهورن (؛ – ) اشرافزاده اهل بریتانیا بود. او مادر الیزابت، ملکه مادر و مادربزرگ ملکه الیزابت دوم بود.
چارلز کاوندیش-بنتینک (؛ – ) کشیش اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او همچنین پدر مادربزرگ الیزابت دوم بود.
دکس‌مدتومیدین که با نام تجاری مدونکس ®Medonex فروخته می‌شود، یک داروی ضد درد، آرام‌بخش و مسکن است. استفاده دامپزشکی. دکس‌مدتومیدین، با نام تجاری Dexdomitor (توسط اوریون کورپوریشن)، در اتحادیه اروپا برای استفاده در گربه‌ها و سگ‌ها در سال ۲۰۰۲ برای اثرات آرام بخشی و القای بیهوشی عمومی تأیید شد. سازمان غذا و دارو (آمریکا) دکس‌مدتومیدین را برای استفاده در سگ‌ها در سال ۲۰۰۶ و برای گربه‌ها در سال ۲۰۰۷ تأیید کرد.
فرانسیس، دوک تک (؛ – ) نظامی و اشرافزاده اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند با اصالت اتریشی بود. او پدر ماری تک و نتیجتاً پدر مادربزرگ الیزابت دوم، ملکه سابق بریتانیا، بود. وی یک نجیب‌زاده متولد اتریش بود که با خانواده سلطنتی بریتانیا ازدواج کرد. همسرش، پرنسس مری آدلاید کمبریج، پسرعموی ملکه ویکتوریا بود. او پدر ملکه مری، همسر شاه جورج پنجم، و بنابراین پدربزرگ مادری ادوارد هشتم و جورج ششم بود. فرانسیس عنوان اتریشی کنت هوهنشتاین (گراف فون هوهنشتاین) و عناوین آلمانی شاهزاده (فورست) و بعدها دوک تک (هرتسوگ
آلمانی شاهزاده (فورست) و بعدها دوک تک (هرتسوگ فون تک) را داشت و در سال ۱۸۶۳ به او لقب والاحضرت سرن داده شد. در سال ۱۸۸۷ نیز لقب والاحضرت بریتانیایی به او اعطا شد.
یک داروی انانتیوپیور دارویی است که در یکی از شکل‌های انانتیومر در دسترس است. بیشتر مولکول‌های زیستی (پروتئین‌ها، قندها و غیره) فقط در یکی از اشکال کایرال وجود دارند، بنابراین انانتیومرهای مختلف یک مولکول دارویی کایرال به طور متفاوتی به گیرنده‌های هدف متصل می‌شوند(یا اصلاً متصل نمی‌شوند). یکی از انانتیومرهای یک دارو ممکن است اثر مفید و مطلوبی داشته باشد در حالی که دیگری ممکن است باعث عوارض جانبی جدی و نامطلوب یا حتی گاهی اثرات مفید اما کاملاً متفاوت داشته باشد. پیشرفت در فرایندهای شیمیایی صنعتی باعث شده‌است
پیشرفت در فرایندهای شیمیایی صنعتی باعث شده‌است که تولیدکنندگان دارو بتوانند داروهایی را که در ابتدا به صورت یک مخلوط راسمیک به بازار عرضه شده را به صورت انانتیومرهای منفرد به بازار عرضه کنند. به صورت موردی، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اجازه داده‌است انانتیومرهای منفرد برخی از داروها با نامی متفاوت از مخلوط راسمیک به بازار عرضه شوند. نمونه‌ها. در جدول زیر، داروی‌هایی که به دو شکل راسمیک و تک انانتیومر در بازار موجود می‌باشند، بیان شده‌است.
ویندرمر () بزرگترین دریاچه طبیعی در انگلستان است. ویندرمر با طول بیش از ۱۱ مایل (۱۸ کیلومتر)، و تقریباً ۱ مایل (۱٫۵ کیلومتر) عرض، یک دریاچه روبان است که پس از عقب‌نشینی یخ در آغاز دوره میان‌یخچالی کنونی در یک دره نعل اسبی ایجاد شده‌است. این دریاچه، از زمان ورود خط شعبه راه‌آهن کندال و ویندرمر در سال ،۱۸۴۷ یکی از محبوب‌ترین مکان‌های کشور برای تعطیلات و خانه‌های تابستانی بوده‌است. این دریاچه از لحاظ تاریخی بخشی از مرز بین لانکاشایر و وست‌مورلند را تشکیل می‌دهد که اکنون در شهرستان کامبریا و لیک دیستریکت قرار
که اکنون در شهرستان کامبریا و لیک دیستریکت قرار دارد. در سال ۲۰۱۷، برخی از صحنه‌های فیلم اکشن "پیتر خرگوشه" (۲۰۱۸) در ویندرمر و امبل ساید فیلمبرداری شد که میراث پیتر خرگوشه به شدت با این منطقه در ارتباط بود. تیلور سوئیفت در ترانه خود با عنوان «دریاچه‌ها» از «قله‌های ویندرمر» و وردزورث نام می‌برد که به عنوان یک قطعه پاداش در آلبوم خود در سال ۲۰۲۰ با عنوان "فولکلور" قرار دارد.
موهای آبی به‌طور طبیعی از رنگدانه‌های موی انسان به وجود نمی‌آید، اگرچه موهای برخی از حیوانات، آبی توصیف می‌شود. برخی از انسان‌ها با موهای سیاه مایل به آبی متولد می‌شوند (که به آن موهای «آبی‌سیاه» یا "پرکلاغی" نیز می‌گویند) که سیاه رنگ است و در زیر نور، سایه‌هایی از رنگ آبی نیز در آن دیده می‌شود است. تاریخچه استفاده از موی آبی در ادبیات و هنر طولانی است. مد. چارلز فاکس، سیاستمدار انگلیسی در قرن هجدهم، در جوانی طرفدار مد بود و موهای خود را با پودر آبی، رنگ می‌کرد. در سال‌های ۱۹۱۳–۱۹۱۴، درست قبل از جنگ جهانی
در سال‌های ۱۹۱۳–۱۹۱۴، درست قبل از جنگ جهانی اول، رنگ آمیزی موهای روشن با سایه‌های عجیب و غریب مانند آبی، بنفش یا زمردی رایج شده بود. این کار از پاریس آغاز شد و سپس در شهرهای دیگری مانند لندن گسترش یافت. در سال ۱۹۲۴، اولین آرایشگر مشهور، مسیو آنتوان، موهای سگ خود را آبی رنگ کرد. یک مشتری با نفوذ، لیدی السی دی ولف مندل، همین استایل را انتخاب کرد و آغازگر این مد جدید شد. بعداً در قرن بیستم، خانم‌های مسن برای پنهان کردن موهای خاکستری خود، از رنگ آبی استفاده می‌کردند. ملکه مادر شخصی بود که باعث افزایش محبوبیت
ملکه مادر شخصی بود که باعث افزایش محبوبیت برای این مد در دوره پس از جنگ جهانی دوم شده بود. وقایع بیولوژیکی در انسان. موی کارگرانی که به‌طور مرتب با کبالت یا نیل در تماس نزدیک هستند، ممکن است آبی شود. این امر به دلیل مخلوط شدن گرد و غبار این ذرات با فولیکول‌های مو است. در این موارد این رنگ فقط یک رنگ سطحی روی مو نیست، بلکه رنگ واقعی مو است. بازنمایی‌های هنری. موهای آبی به عنوان «زیبایی‌شناسی مقدس» در مصر باستان و بین‌النهرین، جایی که از لاجورد در هنرهای مربوط به تشییع جنازه و مجسمه‌سازی استفاده می‌شده است،
به تشییع جنازه و مجسمه‌سازی استفاده می‌شده است، شناخته می‌شود. در بسیاری از تصاویر رنگی قبایل آنگلوساکسون پس از عزیمت نیروهای رومی ، زنانی با موهای آبی دیده می‌شود. تصاویر نشان‌دهنده بودا اغلب با موهای آبی و گاهی اوقات با یک سایه درخشان دیده می‌شود این کنوانسیون هنری بر عنصر آبی موجود در موهای «آبی سیاه» تأکید می‌کند که گفته می‌شود یکی از ۳۲ مشخصات فیزیکی ویژه بودا می‌باشد. . بازنمایی‌های ادبی. در برخی از کارهای هومر گفته می‌شود که شخصیت‌ها هنگام عصبانیت یا فشار شدید عاطفی، مو یا ابروهایی به رنگ آبی تیره
فشار شدید عاطفی، مو یا ابروهایی به رنگ آبی تیره (آبی دریایی) دارند. به عنوان مثال، ریش ادیسه هنگام بازگشت به خانه برای مقابله با خواستگاران همسرش آبی تیره می‌شود. سایر خدایان یونانی نیز با موهایی آبی نشان داده می‌شوند. این تصاویر ممکن است از اسطوره‌های مصری نشأت گرفته باشند که در آن گفته می‌شود خدایان موی لاجوردی دارند. به همین ترتیب، شخصیت‌های کتاب مقدس، مانند حوا، لیا و راشل، اغلب با رنگ موی «آبی آسمانی» به‌تصویر کشیده شده‌اند. بازنمایی در رسانه‌های تصویری. شخصیت انیمیشن مارج سیمپسون با موهای آبی
تصویری. شخصیت انیمیشن مارج سیمپسون با موهای آبی به‌تصویر کشیده شده است. شخصیت جوک چرچ و بیکمن نیز موهایی آبی دارند که به گفته سازنده، یک نسخه قدیمی از سوپرمن است که رنگ موهایش آبی است. شخصیت‌های انیمه گاهی اوقات موهای آبی دارند، از جمله «بولما» از سری محبوب "دراگون بال"، «سون گوکو» و "وجتا" از همان مجموعه که وقتی به سوپرسایان تبدیل می‌شوند، می‌توانند موهای خود را به آبی تبدیل کنند. انیمه دیگری، معروف به "هیموتو!" "اومارو چان" شخصیت سیلفین ولفورد را دارد که موهایش به رنگ آبی آسمانی است. در رمان گرافیکی "آبی
به رنگ آبی آسمانی است. در رمان گرافیکی "آبی گرم‌ترین رنگ دنیاست" و اقتباس فیلم آن، رابطه همجنسگرایانه بین یک دختر نوجوان و یک دانشجوی هنر با موهای آبی را نشان می‌دهد. حیوانات. برخی از انواع خرگوش‌های با موهای آبی، پرورش داده شده‌اند مانند نژاد بلژیکی، "نیکولاس بلو". این نژاد با رنگ آبی آسمانی روشن و یک طره سفید می‌باشد. نژادهای دیگر خرگوش، آبی تیره‌تر هستند و حدود ۴۵ سایه یا بافت مختلف برای آنها تعریف شده است. چندین نژاد سگ وجود دارد که ممکن است پرز روکش آبی داشته باشند از جمله Kerry Blue Terrier ,
روکش آبی داشته باشند از جمله Kerry Blue Terrier , Bluetick Coonhound و Grand Bleu de Gascogne. سگهایی که پرز روکش آبی دارند اغلب مستعد حساسیت پوستی هستند. پشم گوسفند ممکن است به‌طور طبیعی به رنگ خاکستری-آبی باشد، مانند گوسفند آبی هیمالیا. رویکردهای اجتماعی. ۷۱٪ از بزرگسالانی که در سال ۲۰۰۲ توسط کریسچن ساینس مانیتور مورد نظرسنجی قرار گرفتند، بیان کردند که به کودک ۱۲ ساله خود اجازه نمی‌دهند موهای خود را آبی رنگ کند. بیزاری اجتماعی از رنگ مو می‌تواند منجر به تعلیق از مدرسه و از دست دادن شغل شود. «تأثیر موی
تعلیق از مدرسه و از دست دادن شغل شود. «تأثیر موی آبی» به عنوان استعاره‌ای برای فاصله اجتماعی استفاده شده است.
در شعر، ولتا یا چرخش یک تغییر بلاغی یا تغییر چشمگیر در اندیشه و/یا احساسات است. چرخش در انواع شعر دیده می‌شود. واژه‌شناسی. به این "چرخش" در شعر نام‌های زیادی داده‌اند. در «شعر در ضدحرکت»، در فصل آخر "شعر چگونه معنی می‌شود؟"، جان سیاردی چرخش را به مثابه یک«اهرم» می‌داند. در "هنر شاعر"، ام‌ال روزنتال، دو اصطلاح مختلف را برای انواع مختلف چرخش به کار می‌برد: «"نوسان آهسته"، یا حد بعید، انحراف از تأکید یا تمرکز یا اوج احساسات (گشتاورها)». هنک لیزر در درجه اول از چرخش به عنوان «انحراف» یاد می‌کند و می‌پرسد، «آیا
چرخش به عنوان «انحراف» یاد می‌کند و می‌پرسد، «آیا تعریف شاعرانه‌ای از انحراف وجود دارد؟» برای آن دسته از شعرهایی که انحراف، چرخش، تغییر ناگهانی جهت آنها یکپارچه است، آیا می‌توانیم به‌طور دقیق ارزش آنها را بیان کنیم؟ آیا غزلی قابل توصیف و فردگرایانه از انحراف وجود دارد؟ » آنچه لزلی اولمان «مرکز» یک شعر می‌نامد عمدتاً چرخش شعر است. اهمیت. پل فوسل، نویسنده و مورخ، ولتا را «ناگزیر» نامید. وی در ادامه اظهار داشت که «چرخش، مرکز دراماتیک و نقطه اوج‌گیری شعر است، مکانی که رهاسازی اندیشه و احساس در آن برای اولین
مکانی که رهاسازی اندیشه و احساس در آن برای اولین بار مشخص می‌شود. مطمئناً هیچ غزلی به عنوان شعر موفق نمی‌شود که چیزی را مشابه انواع عمومی «رهاسازی» که عضلات و سیستم عصبی خواننده با آن آشناست اجرا کند.» به گفته فیلیپ لوین، منتقد شاعر، «می توان گفت که برای غزل، "ولتا" جایگاه روح آن است.»
در جبر مجرد، یک حلقه تقسیم که به آن میدان کج یا میدان اریب نیز گفته می شود، حلقه ای است که در آن امکان تقسیم کردن وجود دارد. به طور خاص، این حلقه ها، حلقه هایی ناصفر هستند که هر عنصر ناصفر formula_1 آن معکوس ضربی داشته باشد، یعنی برای آن عضوی چون formula_2 وجود دارد به گونه ای که formula_3. به بیان دیگر، یک حلقه، حلقه ی تقسیم است اگر و تنها اگر گروه عناصر یکال آن برابر با کل عناصر ناصفرش باشد. یک حلقه تقسیم از نوع حلقه ناجابجایی است، یعنی لزوماً جابجایی نیست. تنها تفاوت حلقه تقسیم و میدان در این است که
نیست. تنها تفاوت حلقه تقسیم و میدان در این است که میدان جابجایی است ولی حلقه تقسیم لزوماً جابجایی نیست. با این حال، قضیه کوچک ودربرن بیان می دارد که تمام حلقه های تقسیم متناهی جابجایی بوده و لذا میدان متناهی اند. به طور تاریخی، حلقه های تقسیم را میدان می نامیدند در حالی که میدان ها را "میدان های جابجایی" می نامیدند. تمام حلقه های تقسیم ساده اند، یعنی هیچ ایده‌آل دو سویه غیر از ایده‌آل صفر و خود حلقه ندارند.
گروه کشتی‌داری فراساحل () یک شرکت کشتیرانی آمریکایی است که خدمات حمل نفت خام و سایر فراورده‌های نفتی را انجام می‌دهد. ناوگان این شرکت را ۱۱۰ کشتی ثبت‌شده در آمریکا و معدودی دیگر از کشورها از جمله جزایر مارشال شامل می‌شود که هرکدام از آنها، تناژ وزن مرده‌ای بالغ بر ۱۱ میلیون را دارا می‌باشند. ارزش دارایی این شرکت در سال ۲۰۲۰ بالغ بر ۱٫۲۳ میلیارد دلار برآورد شده و درآمد خالص آن در همین سال ۳۵۵٫۵ میلیون دلار تخمین زده می‌شود. دفتر مرکزی این شرکت در تمپا، فلوریدا مستقر است و نیروی انسانی آن در سال ۲۰۲۰، ۷۱۳
مستقر است و نیروی انسانی آن در سال ۲۰۲۰، ۷۱۳ بوده.
غار یخگان گندم آباد خلخال به عنوان اثر طبیعی ملی، طی مصوبه شماره ۲۲۵ شورای عالی حفاظت محیط زیست کشور در سال ۱۳۸۱به وسعت ۱۱۰۰ متر در منتهی‌الیه جنوب شرقی شهرستان خلخال در دامنه غربی کوه «بوزخانا داغی» و در ۶۰ کیلومتری آبگرم گیوی واقع شده است. این غار در ارتفاع ۲۴۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد. وجه تسمیه این غار به علت وجود خاصیت یخچالی در بخشی از غار می‌باشد. مشخصات فیزیکی غار. این غار با دهانه ورودی کوچک در حدود ۰٫۵ متر و به طول ۱۰ متر به تالار وسیعی منتهی می‌شود. طول تالار به ترتیب ۳۶٫۵ و عرض آن ۱۵ متر و
می‌شود. طول تالار به ترتیب ۳۶٫۵ و عرض آن ۱۵ متر و حداکثر ارتفاع آن حدود ۱۲ متر می‌باشد. به دلیل وجود دریچه‌های سنگی و صخره ای غار و طی مسیر هوا از داخل آن دریچه‌ها که نزدیک به ۸ متر داخل زمین بوده و هوای جریان یافته بر روی صخره‌های موجود رطوبت تولید کرده و روی سنگها شروع به یخ زدن می‌کند. هوای غار به وسیله دودکشی که به بیرون از غار راه دارد تأمین می‌شود و در داخل آن هیچگونه کمبود اکسیژن مشاهده نمی‌شود. تالار اصلی غار بوسیله راهروهایی پیچ‌پیچ از جانب ضلع غربی به تالارهای نسبتاً کوچکی مرتبط می‌شود. خاصیت
غربی به تالارهای نسبتاً کوچکی مرتبط می‌شود. خاصیت متضاد آن با هوای خارج از غار از ویژگی منحصر به فرد این اثر طبیعی است.
ناخن‌های مصنوعی، که به ناخن‌های تقلبی، ناخن های کاذب، ناخن های مد، ناخن‌های اکریلیک، اکستنشن ناخن یا تقویت کننده ناخن نیز معروف هستند، لوازمی آرایشی هستند که به عنوان لوازم مد روی ناخن قرار می‌گیرند. برخی از طرح‌های ناخن مصنوعی سعی دارند تا حدممکن شبیه ناخن‌های واقعی باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است عمداً ظاهری هنری داشته باشند. برخلاف بیشتر مانیکورها، ناخن‌های مصنوعی نیاز به نگهداری منظم دارند. توصیه می‌شود که به‌طور متوسط هر دو هفته تا یک ماه به آنها رسیدگی شود. با این وجود، تطبیق پذیری آنها از نظر
رسیدگی شود. با این وجود، تطبیق پذیری آنها از نظر شکل، اندازه، طرح و دوام نسبتاً بالا از مزایایی است که نسبت به انواع دیگر مانیکور دارند. انواع. ناخن‌های مصنوعی جایگزینی برای ناخن طبیعی نیستند و فقط یک لوازم آمد اضافه شده به ناخن می‌باشند. دو روش اصلی برای ایجاد ناخن مصنوعی وجود دارد - تیپس و "فرم": در بالای این موارد، ممکن است از اکریلیک، ژل سخت یا ترکیبی از هر دو استفاده شود. تیپس در طرح‌های مختلف وجود دارد، از رنگ‌های جامد مانند ژل یا لاک ناخن معمولی گرفته تا طرح‌های گرافیکی مانند چاپ تصویر و رنگ‌های
تا طرح‌های گرافیکی مانند چاپ تصویر و رنگ‌های متالیک. ناخن‌های مصنوعی را می‌توان به شکل‌های مختلفی فرم داد و به شکل‌های مختلف درآورد، از جمله مربع، بیضی مربع شکل، گرد، بادامی و… ناخن‌های اکریلیک. ناخن‌های اکریلیک از شیشه‌های اکریلیک (PMMA) ساخته می‌شوند. ناخن‌های اکریلیک می‌توانند تا ۲۱ روز دوام داشته باشند اما با لمس کردن می‌توانند عمر بیشتری داشته باشند. برای داشتن رنگ ناخن‌های اکریلیک، می‌توان از لاک ژل، لاک ناخن و پودرهای آغشته استفاده کرد. ناخن ژلی. از ناخن‌های ژل می‌توان برای ایجاد اکستنشن ناخن مصنوعی
ژل می‌توان برای ایجاد اکستنشن ناخن مصنوعی استفاده کرد، اما می‌توان مانند لاک ناخن نیز آن را به کار برد. ماندگاری آنها بیشتر از لاک ناخن معمولی است و شکسته نمی‌شود. براق بودن این ناخن دو تا سه هفته طول می‌کشد. ناخن‌های ژله ای محکم هستند، اگرچه به اندازه ناخن‌های اکریلیک یا فایبرگلاس قوی نبوده و گران‌ترند. اثرات سلامتی. مزایای ثابت شده. ناخن‌های اکریلیک به پنهان کردن یا اصلاح شکل ناخن شکسته، آسیب دیده و کوتاه کمک می‌کند. آنها همچنین به جلوگیری از جویدن ناخن، شکستن و شکافته شدن آن کمک می‌کنند. از این ناخن
شکستن و شکافته شدن آن کمک می‌کنند. از این ناخن زمانی استفاده می‌شودکه ناخن‌های طبیعی فرد رشد نکنند یا مقاومت کافی نداشته باشند. خطرات سلامتی. ناخن‌های مصنوعی اگر به درستی جایگذاری شوند معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کنند. با این حال، استفاده طولانی مدت و استفاده از ناخن‌های نا مناسب می‌تواند به بستر ناخن آسیب جدی برساند و رشد طبیعی ناخن را مختل کند. شایع‌ترین مشکل مرتبط با ناخن مصنوعی، عفونت قارچی است که ممکن است در سطح بین ناخن مصنوعی و طبیعی ایجاد شود.
هلدینگ دریایی ناویوس (بازار بورس نیویورک:NM) یک شرکت کشتیرانی یونانی است که خدمات حمل نفت خام، فراورده‌های نفتی و مواد شیمیایی را انجام می‌دهد. عمده تجارت این شرکت در حوزه آمریکای لاتین صورت می‌گیرد. این شرکت، ناوگان بزرگی از کشتی‌های فله‌بر، کیپ‌سایز، پاناماگذر، هندیمکس و هندیسایز را مالک می‌باشد. ارزش دارایی این شرکت در سال ۲۰۲۰ بالغ بر ۲٫۱۴۲ میلیارد دلار برآورد شده و درآمد خالص آن در همین سال ۴۸۴٫۸ میلیون دلار تخمین زده می‌شود. دفتر مرکزی این شرکت در پیرئاس مستقر است و نیروی انسانی آن در سال ۲۰۲۰، ۲۵۰
مستقر است و نیروی انسانی آن در سال ۲۰۲۰، ۲۵۰ نفر بوده.
مقدمه یک بوسه یا پیش‌درآمد یک بوسه فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی نورمن رنه است. در این فیلم بازیگرانی همچون الک بالدوین، مگ رایان، کتی بیتس، ند بیتی، پتی دوک، سیدنی واکر، استنلی توچی، دبرا مانک، راکی کرول، فرن پرسونز و آنی گلدن ایفای نقش کرده‌اند. فیلم برگرفته از نمایش‌نامه‌ای با عنوان مشابه است که در سال ۱۹۸۸ نوشته شده و کارگردانی هر دو نسخهٔ نمایشی و سینمایی آن را نورمن رنه برعهده داشته و نمایش‌نامه‌نویس آن، کریگ لوکاس، خود فیلمنامهٔ فیلم را نیز اقتباس کرده است. الک بالدوین و دبرا مانک در اجرای نخست
کرده است. الک بالدوین و دبرا مانک در اجرای نخست جهانی این نمایش در نیویورک و همچنین در فیلم ایفای نقش کردند، هرچند که بالدوین همان نقش را بازی کرد، اما مانک در فیلم نقش تازه‌ای را برعهده گرفت. عنوان اثر برگرفته از ترانه‌ای عشقی از سال ۱۹۳۸ با همین نام از دوک الینگتون است. منتقد جیمز هیبرت دربارهٔ داستان فیلم نوشت: «وقتی نمایش در سال ۱۹۹۰ روی صحنه رفت، بسیاری آن را پاسخی ضمنی به ویرانگری‌های ایدز تلقی کردند. اما اکنون، با فاصله‌ای از آن دوره، این اثر بیشتر به تأملی گسترده بر موضوعاتی ابدی چون محدودیت‌های
به تأملی گسترده بر موضوعاتی ابدی چون محدودیت‌های عشق و معنای تعهد بدل شده است.» داستان. پیتر هاسکینز، کارمند محافظه‌کار و کم‌اعتمادبه‌نفس یک انتشارات در شیکاگو، در مهمانی‌ای با ریتا بویل آشنا می‌شود؛ زنی لیبرال و به‌ظاهر آزاداندیش که به‌صورت نیمه‌وقت در بار کار می‌کند و آرزوی طراح گرافیک شدن دارد. آن‌ها رابطه‌ای را آغاز می‌کنند و عاشق هم می‌شوند. پیتر در کنار ریتا احساس اعتمادبه‌نفس و خوش‌بینی بیشتری پیدا می‌کند. ریتا نیز که عاشق او شده، می‌پذیرد که نگرش بی‌خیالش نقابی برای ترس از دنیایی ظالمانه و
نگرش بی‌خیالش نقابی برای ترس از دنیایی ظالمانه و غیرقابل‌اعتماد است. او از شادی بیش‌ازحد می‌ترسد، چرا که به نظرش زندگی می‌تواند به‌راحتی دگرگون شود. از همین رو، نمی‌خواهد مادر شود و فرزندی به این جهان ناعادلانه بیاورد. در روز ازدواج، تنها چند دقیقه پس از ادای سوگندها، مردی سالخورده به نام جولیوس بلایر به آن‌ها نزدیک می‌شود و از ریتا می‌خواهد اجازه دهد عروس را ببوسد. ریتا که مجذوب شده، می‌پذیرد. با بوسهٔ آن دو، روح‌هایشان با هم جابه‌جا می‌شود. ریتای سردرگم که اکنون در بدن یک پیرمرد قرار گرفته، از مراسم دور
اکنون در بدن یک پیرمرد قرار گرفته، از مراسم دور می‌شود و سرانجام به آدرسی که روی کارت شناسایی جولیوس نوشته شده می‌رود. در این میان، «ریتا» و پیتر به ماه‌عسل در جامائیکا می‌روند. پیتر درمی‌یابد که شخصیت و دانش همسرش تغییر کرده و تردیدش زمانی تأیید می‌شود که «ریتا» با اشتیاق پیشنهاد می‌دهد بچه‌دار شوند. پس از بازگشت، «ریتا» ظاهراً به حالت قبلی بازمی‌گردد، اما وقتی می‌بوسند، پیتر مطمئن می‌شود که با بدل ریتا طرف است، چون این فرد صرفاً دفترچه خاطرات ریتا را خوانده تا نقش او را بهتر ایفا کند. پیتر به بار محل کار
تا نقش او را بهتر ایفا کند. پیتر به بار محل کار ریتا می‌رود و پیرمرد جولیوس را می‌یابد. گفت‌وگوی آن‌ها تأیید می‌کند که «جولیوس» در واقع همان ریتاست. پیتر امیدوار است بتواند روح‌ها را دوباره جابه‌جا کند، اما درمی‌یابد که جولیوس/«ریتا» به خانهٔ والدینش رفته و به آن‌ها گفته رابطه دچار مشکل شده و به جدایی نیاز است. خانوادهٔ بویل اجازه نمی‌دهند پیتر با «ریتا» دیدار کند و از او حمایت می‌کنند. پیتر با دختر جولیوس، لیا، ملاقات می‌کند و می‌فهمد همسر جولیوس مرده و خودش نیز به سرطان لاعلاج مبتلاست و تنها یک سال دیگر
نیز به سرطان لاعلاج مبتلاست و تنها یک سال دیگر زنده می‌ماند. در این میان، ریتا و پیتر با هم زندگی می‌کنند و تلاش می‌کنند با شرایط تازه سازگار شوند. این تجربه ریتا را به این نتیجه می‌رساند که زندگی باارزش است و فانی بودن آن را باید گرامی داشت، نه ترسید. پیتر که پیش‌تر نمی‌دانست چگونه می‌توان با کسی زندگی کرد که دیگر برایش جذابیت جنسی ندارد، اکنون درمی‌یابد که عاشق روح ریتاست، نه فقط ظاهر او. در همین حال، جولیوس که از تجربه‌های تازه و مسئولیت‌های زندگی ریتا خسته شده، دل‌تنگ خانواده و استقلالش می‌شود. پیتر
خسته شده، دل‌تنگ خانواده و استقلالش می‌شود. پیتر مادر ریتا را متقاعد می‌کند «ریتا» را نزد او بیاورد، با این بهانه که می‌خواهد ازدواج را نجات دهد. خانم بویل موافقت می‌کند و آن‌ها را تنها می‌گذارد. ریتا و پیتر تلاش می‌کنند دوباره جابه‌جایی روح را انجام دهند، اما جولیوس اعتراف می‌کند که نمی‌داند اصلاً چگونه آن اتفاق افتاده است. او هنگام سرگردانی در خیابان‌ها به مراسم ازدواج آن‌ها برخورده و از جوانی عروس حسرت خورده، چون شدیداً از مرگ می‌ترسید. ریتا نیز اذعان می‌کند که در همان لحظه از جولیوس حسرت خورده بود؛
می‌کند که در همان لحظه از جولیوس حسرت خورده بود؛ اینکه او از هر خطری در زندگی گذشته است. وقتی هر دو درمی‌یابند که دیگر آن حس ترس و حسرت را ندارند، ناگهان دوباره به بدن‌های واقعی خود بازمی‌گردند. جولیوس خداحافظی می‌کند و ریتا و پیتر تصمیم می‌گیرند هرگز یکدیگر را بدیهی فرض نکنند و قدر لحظات مشترکشان را بدانند.
بالا رو نگاه نکن یک فیلم سینمایی ژاپنی محصول سال ۱۹۹۶ در ژانر فیلم ترسناک به کارگردانی هیدئو ناکاتا است. این فیلم توسط هیدئو ناکاتا در حالی که سعی در تأمین بودجه تولید فیلم مستندش دربارهٔ کارگردان جوزف لوسی داشت ساخته شد، این موفقیتی در ژاپن نداشت، اما باعث بازسازی یک نسخه انگلیسی زبان در سال ۲۰۰۹ شد. این فیلم همچنین بر انتخاب‌های خلاقانه ناکاتا برای فیلم محبوب خود "حلقه (فیلم ۱۹۹۸)" تأثیر گذاشت. بیشتر فیلم در مراحل متروکه نیکاتسو فیلمبرداری شده‌است. انتشار فیلم. این فیلم به مدت شش هفته در یک نمایش محدود در
مایک جونز (؛ زادهٔ ۱۹۷۱ میلادی) فیلم‌نامه‌نویس و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "درون و بیرون"، "شهر ارواح"، "الیو"، "لوکا" و "سسمی استریت" اشاره نمود.
سیمپ یک اصطلاح عامیانه اینترنتی است که برای توصیف فردی به‌کار می‌رود که بیش‌ازحد به شخص دیگری توجه و همدردی نشان می‌دهد، معمولاً نسبت به کسی که چنین احساسی را جبران نمی‌کند. این رفتار که «سیمپ‌بودن» نامیده می‌شود، معمولاً در پی جلب محبت یا رابطه جنسی است. این رفتار می‌تواند نسبت به چهره‌های مشهوری مانند بازیگران، سیاست‌مداران یا چهره‌های اینترنتی (مثل ای‌گرل‌ها و ای‌بوی‌ها) صورت گیرد. واژهٔ «سیمپ» تا سال ۲۰۱۹ استفادهٔ پراکنده‌ای داشت، اما از آن زمان در شبکه‌های اجتماعی رایج شد. ریشه‌شناسی. در اصل، واژهٔ
اجتماعی رایج شد. ریشه‌شناسی. در اصل، واژهٔ «سیمپ» کوتاه‌شدهٔ واژهٔ سیمپلتون (به‌معنای آدم ساده‌لوح) است. فرهنگ واژگان نیو پارتریج کاربرد این واژه را از سال ۱۹۰۳ ثبت کرده است. برای نمونه، در مجله‌ای در فوریهٔ ۱۹۱۷، تصویر زنی دیده می‌شود که با بلندگو به بازیگر مرد می‌گوید: «ببوسش، ای سیمپ! دوربین را راه بنداز!» این واژه در مقاله‌ای از روزنامه نیویورک‌تایمز در سال ۱۹۲۳ نیز آمده، آن‌جا که زنی به نام لیلیان هندرسون اعضای دو باشگاه مردان مجرد در آتلانتیک‌سیتی را «سیمپ‌های مجرد» خوانده که «جرئت ندارند ازدواج کنند
مجرد» خوانده که «جرئت ندارند ازدواج کنند و خسیس‌تر از آن‌اند که درآمدشان را با همسر تقسیم کنند.» در دههٔ ۱۹۸۰، معنای واژهٔ سیمپ تغییر کرد و به‌معنای مردی «نرم‌خو» یا «زیادی همدل» به‌کار رفت. این اصطلاح در میان رپرهای ساحل غربی آمریکا مانند Hugh E.M.C.، تو شورت و E-40 رایج شد. برای نمونه، در آهنگ «Baby Got Back» از سِر میکس ا‌لات در سال ۱۹۹۲ آمده: «خیلی از سیمپ‌ها این آهنگ را دوست نخواهند داشت». توپاک هم در آهنگ خود در سال ۱۹۹۵ از این واژه استفاده کرده است. در آهنگ سال ۱۹۹۹ گروه Three 6 Mafia به نام
است. در آهنگ سال ۱۹۹۹ گروه Three 6 Mafia به نام «Sippin' on Some Syrup»، واژهٔ سیمپ در برابر واژهٔ پیمپ ("pimp") قرار گرفته است. تو شورت گفته است که سیمپ، «نسخهٔ تقلبی پیمپ» است. در برخی منابع، سیمپ به‌صورت «"Sucker Idolizing Mediocre Pussy"» (احمقی که مجذوب زن‌های معمولی است) هم معنا شده که بازتابی از منشأ جنسیتی این واژه است. نخستین بار این واژه در سایت Urban Dictionary در سال ۲۰۰۳ تعریف شد. تا دههٔ ۲۰۱۰، واژهٔ سیمپ در میان رپرها رواج داشت، اما سپس به جامعه‌های آنلاین مردسالارانه مانند منواسفر، اینسل‌ها،
آنلاین مردسالارانه مانند منواسفر، اینسل‌ها، و فروم‌های MGTOW (مخفف: مردانی که راه خود را می‌روند) وارد شد و در کنار واژه‌هایی مانند کاک، بتا و شوالیهٔ سفید به‌کار رفت. محبوبیت این واژه در سال ۲۰۱۹ در تیک‌تاک اوج گرفت و به‌سرعت به توییچ و توییتر نیز گسترش یافت. طبق آمار گوگل ترندز، علاقه به این واژه در بازهٔ اواخر ۲۰۱۸ تا اواخر ۲۰۱۹ دو برابر شد. برخی از طرفداران سلبریتی‌ها خود را به شوخی «سیمپ» آن‌ها می‌خوانند. برخی نویسندگان مانند Magdalene Taylor در مجلهٔ MEL Magazine می‌گویند این واژه اغلب به‌صورت طنز و
MEL Magazine می‌گویند این واژه اغلب به‌صورت طنز و شوخی استفاده می‌شود. ناتان گریسون در سایت Kotaku می‌نویسد که ریشه‌شناسی دقیق این واژه دشوار است. کاربرد امروزی. در ژوئیهٔ ۲۰۲۰، حساب رسمی توییتر Archie Comics اعلام کرد که کسانی را که در یوتیوب شخصیت آرچی اندروز را «سیمپ» بنامند، از کانال خود حذف خواهد کرد. اما به‌نظر می‌رسید این اعلام صرفاً برای جلب توجه بازاریابی ویروسی بوده باشد، چون درواقع کسی چنین نظری نداده بود. در اوت ۲۰۲۰، بیل شورتن، سیاست‌مدار استرالیایی، در تلویزیون ملی گفت که اسکات موریسون باید