payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یوئن سوئنسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس و باشگاه فوتبال رنجرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال دانمارک بازی کرده‌است.
انتون اولسن (۱۴ سپتامبر ۱۸۸۹ – ۱۷ مارس ۱۹۷۲) بازیکن فوتبال اهل دانمارک بود. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال دانمارک به مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ رسیده‌است.
استخراج سنگ آهن در استرالیای غربی، در سال مالی ۱۷–۲۰۱۶، ۵۴ درصد از کل ارزش تولید منابع این ایالت را به خود اختصاص داده و ارزش آن ۷/۶۱ میلیارد دلار است. ارزش کلی صنعت معدنی و نفت در غرب استرالیا ۱۱۴٫۹ میلیارد دلار در سال ۱۸–۲۰۱۷بود که نسبت به سال مالی قبلی ۹٫۵ درصد افزایش داشته‌است. میزان تولید سنگ آهن استرالیا غربی برای سالهای ۱۸–۲۰۱۷، ۸۲۶ میلیون تن بوده‌است که نسبت به سالهای ۱۷–۲۰۱۶، ۸٫۵ درصد افزایش داشته‌است. بخش عمده سنگ معدن استرالیا غربی به چین رفت که ۸۲٪ از تولید سال ۲۰۱۷ را وارد کرد و پس از آن ژاپن
۸۲٪ از تولید سال ۲۰۱۷ را وارد کرد و پس از آن ژاپن با ۹٪ و کره جنوبی با ۶٪. این کشور بیشترین ذخایر سنگ آهن در جهان را با ۲۹ درصد سنگ آهن جهان در اختیار دارد و پس از آن برزیل با ۱۹ درصد، روسیه با ۱۵ درصد و چین با ۱۲ درصد قرار دارند. در سال ۱۸–۲۰۱۷ دولت استرالیا غربی ۴٬۴۸ میلیارد دلار حق امتیاز از صنعت معدن سنگ آهن در ایالت دریافت کرد. تاریخچه. در حالی که رسوبات سنگ آهنی Pilbara شناخته شده بودند، مانند کوه Whaleback که در سال ۱۹۵۷ توسط استن هیلدیچ کشف شد، تا سال ۱۹۶۰ نگذشته بود که دولت استرالیا تحریم صادرات
سال ۱۹۶۰ نگذشته بود که دولت استرالیا تحریم صادرات سنگ آهن را که به دلیل نگرانی از مواد معدنی در نظر گرفته بود، برداشته است. از نظر کمبود، این کار با جدیت شروع شد.تا اواسط دهه ۱۹۶۰، تولید سنگ آهن در استرالیا غربی و به‌طور کلی استرالیا ناچیز بود، در محدوده کمتر از ۱۰ میلیون تن در سال. در اواسط دهه ۱۹۷۰، این رقم به ۱۰۰ میلیون تن رسیده بود که بیشتر آنها از استرالیا غربی بود. تولید در دهه ۱۹۸۰ اندکی کاهش یافت اما در دهه ۱۹۹۰ بهبود پیدا کرد و تا سال ۱۹۹۷ به ۱۵۰ میلیون تن برای کشور و تا سال ۲۰۰۳ به ۲۰۰ میلیون تن
تن برای کشور و تا سال ۲۰۰۳ به ۲۰۰ میلیون تن رسید. اولین معدن در Pilbara، معدن Goldsworth، در سال ۱۹۶۵ توسط Mount Goldsworthy Mining Associates ساخته شد، شرکت‌های تجاری Goldfields Goldfields (Aust) Pty Ltd، شرکت معادن قبرس از لس آنجلس و شرکت ساخت و معدن یوتا سانفرانسیسکو سرمایه‌گذاری مشترک برای این معدن کردند. همچنین یک خط ریلی خصوصی، راه‌آهن گلدساوورث و همچنین امکانات بندری در جزیره فینوکان، بندر هیدلند نیز ساخته شد. در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۶۶، اولین محموله سنگ آهن از Pilbara از سمت Harvey S. Mudd سوار شد.
سنگ آهن از Pilbara از سمت Harvey S. Mudd سوار شد. عملیات BHP در نیومن به سال ۱۹۶۸ برمی گردد، هنگامی که معدن Mount Whaleback افتتاح شد، بزرگترین معدن سنگ آهنی گشودنی در جهان است. یک شهر جدید به نام Mount Newman ساخته شد، همچنین یک خط ریلی ۴۲۶ کیلومتری، راه‌آهن Mount Newman ساخته شده‌است. اولین قطار در اول ژانویه سال ۱۹۶۹ مونت نیومن را ترک کرد و اولین محموله سنگ معدن نیومن در اول آوریل ۱۹۶۹ از سمت بندر اوسومی مارو در سمت چپ بندر حرکت کرد. نیومن تا سال ۱۹۸۱ یک شرکت با شرکت «بسته» ماند. عملیات سنگ آهن ریو
یک شرکت با شرکت «بسته» ماند. عملیات سنگ آهن ریو تینتو در Pilbara در سال ۱۹۶۶ آغاز،و با معدن Mount Tom Price در آن سال افتتاح، و اولین معدن این شرکت در پیلبره افتتاح شد. بررسی اجمالی. اکتشاف. در سال ۰۹–۲۰۰۸، هزینه‌های اکتشاف سنگ آهن در استرالیا غربی ۳۳ درصد نسبت به سال مالی قبل، ۰۸–۲۰۰۷ افزایش یافته‌است. هزینه ۵۶۰ میلیون دلاری برای اکتشاف سنگ آهن ۴۵ درصد کل هزینه‌های اکتشاف مواد معدنی در ایالت را تشکیل می‌داد. تولید. بخش عمده ای از تولید سنگ آهن در استرالیا غربی از منطقه Pilbara حاصل می‌شود. اما تعدادی از
غربی از منطقه Pilbara حاصل می‌شود. اما تعدادی از معادن در مناطق میانه غربی و کیمبرلی و همچنین در Wheatbelt نیز واقع شده‌اند. دو تولیدکننده بزرگ Rio Tinto و BHP Billiton،۹۰ درصد از کل تولید سنگ آهن در ایالت را در سال ۰۹–۲۰۰۸ تشکیل می‌دادند که سومین تولیدکننده بزرگ گروه فلزات Fortescue است. Rio Tinto دوازده معدن سنگ آهن در استرالیا غربی، BHP Billiton هفت معدن، Fortescue دو معدن فعالیت می‌کند، همه اینها در منطقه Pilbara واقع شده‌اند. راه‌آهن‌ها. سه تولیدکننده بزرگ سنگ آهن برای انتقال سنگ از معادن خود به بنادر
سنگ آهن برای انتقال سنگ از معادن خود به بنادر ساحل مشغول به کار هستند. BHP Billiton راه‌آهن گلدساوورس و راه‌آهن مونت نیومن را اداره می‌کند، که هر دو در بندر هیدلند پایان یافته‌اند. ریو تینتو راه‌آهن رودخانه Hamersley &amp; Robe را که در سال ۲۰۰۱ در ادغام راه‌آهن‌های Hamersley و Robe River تشکیل شده‌است، اداره می‌کند. دو خط در کیپ لامبرت و دامپایر خاتمه می‌یابد. راه‌آهن FMG Fortescue، تازه‌وارد، در سال ۲۰۰۸ شروع به کار کرد. این خط در بندر هیدلند خاتمه می‌یابد. قبل از تصمیم‌گیری برای ساخت خط خود، شورای رقابت
قبل از تصمیم‌گیری برای ساخت خط خود، شورای رقابت ملی استرالیا در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۴ درخواستی را از FMG دریافت کرد که از بخشی از راه‌آهن Mount Newman و همچنین بخشی از راه‌آهن گلدستوی استفاده کند. در ژوئن سال ۲۰۱۰، دادگاه رقابت استرالیا این حکم را صادر کرد که اجازه خواهد داد FMG به خط ریو تینتو ریو و خط طلایی BHP بیلیتون، اما نه به خطوط شلوغ همرزلی و مونت نیومن دسترسی یابد. خزانه دار وین سوان گفت که از مزایای بسیاری می‌توان از دسترسی اشخاص ثالث به خطوط ریلی استفاده کرد. این باعث افزایش رقابت، کاهش مضاعف زیرساخت‌ها
کرد. این باعث افزایش رقابت، کاهش مضاعف زیرساخت‌ها و کاهش آسیب‌های زیست‌محیطی می‌شود. Atlas Iron، یکی دیگر از معادن سنگ آهنی جوان، BHPامیدوار است که در آینده با BHP Billiton در رابطه با استفاده از برخی زیرساخت‌های ریلی این شرکت، راه‌آهن گلدستاووردی سازگار شود. در اواخر سال ۲۰۱۰، با یک مطالعه امکان‌سنجی مشترک در مورد چگونگی عملکرد این توافق موافقت کرده بود. دسترسی به شبکه‌های ریلی توسط اشخاص ثالث توسط قانون توافق‌نامه‌های دولتی اداره می‌شود. منطقه Westrail. سایر معادن با استفاده از راه‌آهن متعلق به دولت به
سایر معادن با استفاده از راه‌آهن متعلق به دولت به بندر وصل می‌شوند. مثال‌های آن عبارتند از Windarling Range و Koolyanobbing - از Koolyanobbing تا بندر Esperance. Koolanooka و Mungada با استفاده از یک خط ۶۰ کیلومتری به شبکه ایالتی در موراوا متصل می‌شوند. بنادر. در Pilbara، سنگ آهن از بندر Hedland , Dampier و کیپ لمبرت حمل می‌شود. دو بندر دوم به‌طور انحصاری توسط Rio Tinto مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که Port Hedland توسط BHP , FMG و Atlas Iron استفاده می‌شود. امکانات بندر هیدلند شامل نلسون پوینت و
می‌شود. امکانات بندر هیدلند شامل نلسون پوینت و جزیره فینوچان، هر دو BHP، و بندر Herb Elliott است که توسط FMG استفاده می‌شود. در دامپیر، سنگ معدن از پارکر پوینت و جزیره شرقی رابط حمل می‌شود. معادن غیر Pilbara سنگ معدن خود را از بندرهای دیگر، مانند Windarling Range، که از بندر Esperance حمل می‌شود،یا معادن جک هیلز، کولانوکا، مونگادا و مات گیبسون را حمل می‌کنند که از جرالدتون ارسال می‌شوند. پروژه‌ها. BHP Billiton در حال حاضر ۱٬۸۵ میلیارد دلار برای پروژه سریع رشد ۴ خود صرف می‌کند، با هدف افزایش تولید سالانه
رشد ۴ خود صرف می‌کند، با هدف افزایش تولید سالانه سنگ آهن به ۱۵۵ میلیون تن. برای دستیابی به این هدف، ارتقا به معادن و امکانات بندری ضروری است. این پروژه تا سال ۲۰۱۰ به اتمام رسیده‌است. در ادامه، پروژه سریع رشد ۵، با بودجه ۴/۸ میلیارد دلاری، سالانه ۵۰ میلیون تن افزایش بیشتر تولید را هدف قرار می‌دهد. علاوه بر این به روزرسانی‌ها در معادن و بنادر، این شامل خط‌کشی خطوط ریلی موجود نیز خواهد بود و در اواخر سال ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده‌است. معدن جیمبلبر بخشی از پروژه گسترده دیگری است که در سال ۲۰۱۰ راه اندازی شد و هدف
دیگری است که در سال ۲۰۱۰ راه اندازی شد و هدف آن افزایش تولید از معادن Pilbara به ۲۴۰ میلیون تن سنگ آهن سالانه تا سال ۲۰۱۳ است. تخمین زده می‌شود که کار روی تکثیر مسیرهای ریلی ۲٫۱۵ میلیارد دلار هزینه داشته باشد. این پروژه با عنوان پروژه رشد سریع ۶ نامگذاری شده‌است. ریو تینتو هدف خود را برای گسترش معدن Hope Downs اعلام کرد و با هزینه ۱٫۷۸ میلیارد دلار برای پروژه جدید Hope Downs 4 خود، که قرار است سال ۲۰۱۳، ۱۵ میلیون تن سنگ آهن سالانه تولید کند، انجام داد. ریو ساخت پروژه جدید Western Turner Syncline را آغاز
ساخت پروژه جدید Western Turner Syncline را آغاز کرده‌است. ریو تینتو در اوایل دسامبر ۲۰۱۰ مبلغ ۱٫۲۴ میلیارد دلار دیگر نیز برای گسترش معدن Brockman 4 به ۴۰ میلیون تن در سال به جای ۲۲، و همچنین توسعه پروژه Western Turner Syncline خود اختصاص داده و تولید برنامه‌ریزی شده را از ۶ تا ۱۵ میلیون تن افزایش داده‌است، با هدف افزایش تولید Pilbara تا اواخر سال ۲۰۱۳ به ۲۸۳ میلیون تن در سال در سال. این گسترش باعث می‌شود Brockman 4 ریو تینتو بزرگترین معدن در Pilbara باشد. این شرکت همچنین ساخت و سازهای بیشتری را در بندر کیپ
شرکت همچنین ساخت و سازهای بیشتری را در بندر کیپ لامبرت آغاز کرده‌است که قرار است تا سال ۲۰۱۲ توسعه بیشتری داشته باشد. این پروژه جدید قرار است ۲۷۶ میلیون دلار هزینه داشته باشد. این توسعه بخشی از برنامه افزایش تولید سالانه ریو از Pilbara از ۲۲۰ به ۳۳۰ میلیون تن در سال تا سال ۲۰۱۶ است. برای رسیدن به این هدف، ظرفیت بندر کیپ لامبرت گسترش خواهد یافت تا بتواند ۱۰۰ میلیون تن سالانه اضافی را کنترل کند. برنامه‌های گروه Fortescue Metals برای افزایش تولید از ۳۹ میلیون تن به ۵۵ میلیون تن از طریق ارتقاء ۲۲۰ میلیون دلار
تن به ۵۵ میلیون تن از طریق ارتقاء ۲۲۰ میلیون دلار آمریکا از معدن Cloud Break در اکتبر ۲۰۰۹ به دلیل مشکلات مالی از طریق سرمایه گذاران چینی خود رها شدند. در عوض، Fortescue تصمیم گرفت با ساختن یک معدن و کارخانه فرآوری در آنجا و اتصال آن به شبکه ریلی موجود خود، معدن کریسمس Creek خود را با هزینه ۳۶۰ میلیون دلار توسعه دهد. Christmas Christmas Creek قرار است در اولین سال بهره‌برداری خود ۱۶ میلیون تن سنگ آهن تولید کند. Fortescue قصد دارد تا سال ۲۰۱۲ به ۹۵ میلیون تن سنگ آهن در سال ۲۰۱۲ برسد، که از ۱۲۰ میلیون هدف
تن سنگ آهن در سال ۲۰۱۲ برسد، که از ۱۲۰ میلیون هدف قبلی کاهش یافته‌است. در کیپ پرستون، استخراج معادن اقیانوس آرام CITIC، از سال ۲۰۱۰، در حال ساخت ۲۷٫۶ میلیون تن در سال معدن سنگ آهن مگنتیت در سال است که با نام پروژه Sino Iron نامگذاری شده‌است. صادرات. چین، در سال ۰۹–۲۰۰۸، وارد کننده اصلی سنگ معدن استرالیا غربی بود که ۶۴ درصد یا ۲۱ میلیارد دلار ارزش آن را به خود اختصاص داده‌است. ژاپن دومین بازار مهم با ۲۱ درصد و پس از آن کره جنوبی با ۱۰ درصد و تایوان با ۳ درصد بودند. در مقایسه با این کشور، اروپا بازار کوچکی
بودند. در مقایسه با این کشور، اروپا بازار کوچکی برای سنگ معدن از این کشور است که تنها یک درصد از کل تولید را در سال ۰۹–۲۰۰۸ بدست آورده‌است. نقد. رونق سنگ معدن آهن در غرب استرالیا که از اوایل دهه ۲۰۰۰ تجربه شده‌است، به‌طور انحصاری مثبت تلقی نشده‌است. جوامع منطقه Pilbara هجوم زیادی از کارگران را دیده‌اند که شاهد افزایش قیمت زمین بوده و با کمبود مسکن، گردشگری را تحت تأثیر منفی قرار داده‌است. بومیان استرالیا. فرهنگ بومی منطقه استرالیا در این منطقه عمیقاً با زمین و آب در ارتباط است و فعالیت‌های معدن محیط
با زمین و آب در ارتباط است و فعالیت‌های معدن محیط بیابانی شکننده Pilbara را تهدید می‌کند. افراد محلی در Pilbara اظهار داشتند که ثروت حاصل از صنعت معدن محلی در حال گذر از آنهاست و آنها را پشت سر می‌گذارند. شرکتهای معدنی در استرالیا از سال ۱۹۹۲ نگرش خود را نسبت به جمعیت محلی بومی تغییر داده‌اند. در سال ۱۹۹۲، دولت استرالیا به رسمیت شناختن حقوق زمینی استرالیایی‌های بومی، و فرصتی را برای دومی گشود تا در مذاکره با شرکت‌های معدنی برای تحت فشار قرار دادن جبران خسارت و کمک به حفظ آثار هنری فرهنگی شرکت کنند. با این
و کمک به حفظ آثار هنری فرهنگی شرکت کنند. با این حال، برخی از بومیان با توجه به سودهای عظیم حاصل از معدن، احساس تغییر کوتاهی می‌کنند، و همچنین مزایای مالی و فرصت‌های اشتغال را جبران ناکافی تخریب‌های ناشی از زیستگاه خود می‌دانند. شرکتهای معدنی بومی قادر به عقد قرارداد با شرکتهای بزرگ بین‌المللی معدن بودند. در سال ۲۰۰۷، BHP Billiton یک قرارداد ۳۰۰ میلیون دلاری با شرکت Ngarda Civil and Mining (یک شرکت متعلق به بومی، برای مدیریت معدن Yarrie، بزرگترین قرارداد معدنکاری که تاکنون به یک شرکت Aboriginal اعطا شده
معدنکاری که تاکنون به یک شرکت Aboriginal اعطا شده بود) اعطا کرد. به عنوان بخشی از قرارداد پنج ساله، BHP Billiton در نظر داشت تعداد کارگران بومی در این معدن را به ۷۰ نفر برساند، از مجموع ۹۰ کارگر. مدیرعامل نگاردا، برایان تیلور، این قرارداد را یک اقدام مثبت تلقی کرد و مردم بومی منطقه را از رفاه دولت و به کار دائمی دور کرد. استرالیا غربی، در سال ۲۰۰۷، از نرخ بیکاری ۱۴ درصد در ایالت رنج می‌برد، در حالی که در کل ۳٫۳ درصد برای جمعیت عمومی بود. از ۱۲۰۰۰ نفر شاغل در BHP Billiton در عملیات Pilbara در سال ۲۰۱۰، ۷۰۰
BHP Billiton در عملیات Pilbara در سال ۲۰۱۰، ۷۰۰ نفر بومی بودند. ریو تینتو همچنین، از سال ۲۰۱۰، ۷۰۰ کارگر بومی را در عملیات Pilbara خود استخدام کرده‌است، که شامل ۶ درصد از نیروی کار کلی آن است. FMG تحت رهبری اندرو فارست در حال اجرای یک برنامه ملی است که هدف آن یافتن ۵۰٬۰۰۰ شغل برای کارگران بومی در استرالیا است. شرکتهایی مانند BHP Billiton , FMG و Rio Tinto برنامه‌هایی را با هدف افزایش تعداد کارمندان بومی در فعالیت‌های خود دارند. استرالیا بومی در استرالیا غربی در سال ۲۰۰۱، ۳٫۱ درصد از جمعیت را تشکیل می‌داد.
در سال ۲۰۰۱، ۳٫۱ درصد از جمعیت را تشکیل می‌داد. با این حال کمپانی‌ها فاقد درک در مورد فرهنگ بومی هستند، و این امر نیاز به مردان جوان دارد تا شش هفته به شکار و یادگیری در مورد فرهنگ خود به بوته اعزام شوند. شرکتها غالباً مایل نیستند که این بار مرخصی به کارمندان بومی خود بدهند تا بتوانند این سنتهای مهم را انجام دهند. ایمنی. مقاله اصلی: آمار تلفات در صنعت معدن استرالیا غربی در یک دهه گذشته، از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰، ۴۲ کارمند در صنعت معدن این ایالت جان خود را از دست داده‌اند. از بین این تعداد، سنگ آهن و طلا
از دست داده‌اند. از بین این تعداد، سنگ آهن و طلا خطرناک‌ترین بوده و هرکدام ۱۴ کشته داشته‌اند. از ۴۲ تلفات، ۲۹ نفر در سطح و ۱۳ مورد در معادن زیرزمینی رخ داده‌است. سنگ آهن آخرین سال در سال ۲۰۰۶ عاری از مرگ و میر داشت. از اواخر دهه ۱۹۶۰، هنگامی که وزارت معادن شروع به طبقه‌بندی تلفات براساس کالاها کرد، تا سال ۲۰۱۰، ۸۶ تلفات ناشی از کار در صنعت معدن سنگ آهن در استرالیا غربی رخ داده‌است. جستارهای وابسته. آهن/ سنگ معدن / معادن استرالیا/ معدن کاری / استخراج
یان کانتی پاولوشکیه‌ویچ (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل لهستان است. او فارغ‌التحصیل مدرسه موسیقی دولتی در نووی تارگ و دانشکده معماری دانشگاه فناوری تادئوش کوشچیوشکو است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ورشو، سال ۵۷۰۳"،"سرهنگ کفیاتکوفسکی"، "قهرمان سال"، "زنی تنها"، "پاپوشا" و "بازگشته" اشاره کرد.
پمپ روغن (oil pump) یکی از اجزای موتور درون‌سوز است که جریانی از روغن موتور تحت فشار را برای روانکاری و خنک کاری به اجزای متحرک موتور مانند میل لنگ و پیستون می‌فرستد. روغن موتور تحت فشار علاوه بر روانکاری و خنک‌کاری، وظیفهٔ نیرو دادن به اجزائی مانند زنجیر سفت کن تایم، تایپیت هیدرولیک و سامانه زمان‌بندی متغیر سوپاپ را بر عهده دارد. انواع. پمپ روغن معمولاً در انواع روتوری، دنده‌ای و تیغه‌ای ساخته می‌شود. در بیشتر موتور های درون‌سوز پمپ روغن از میل لنگ یا میل سوپاپ نیرو می‌گیرد.
رودولف کوپیتز (۴ ژانویه ۱۸۸۴ – ۸ ژوئیه ۱۹۳۶) که بیشتر به عنوان یک هنرمند وینی یا اتریشی شناخته می‌شود، یک عکاس جدایی‌طلب بود که تحت‌تأثیر شیوه‌های عکاسی صریح و نوگرایی قرار داشت. او را از پیشگامان عکاسی هنرهای زیبا در سال‌های بین دو جنگ جهانی، در وین، می‌دانند.کوپیتز بیش از هر چیز به خاطر شمایل‌نگاری‌های خود، دو اثر به نام‌های"Bewegungsstudie", و "Motion Study" و همچنین آثار برهنه‌گرایانه‌اش معروف است. زندگی. رودولف در خانواده‌ای پیرو پروتستانتیسم در روستایی به نام شریبرسیفن، حوالی شهرستان فرودنتال، در
به نام شریبرسیفن، حوالی شهرستان فرودنتال، در سیلیزیا که امروزه جزء جمهوری چک شده، به دنیا آمد. او در سال ۱۸۹۷ کار عکاسی را تحت نظر رابرت روتر، اهل فرودنتال، آغاز کرد. او در سال ۱۹۱۲ کار عکاسی در یک استودیو کوچک را رها کرد تا برای آموزش به اتریش رود. آموزش او در انستیو با شروع جنگ جهانی اول نیمه‌کاره ماند و او با دوربینش راهی جبهه شد تا نقش عکاس موقعیت هوایی را بگیرد. هنگامی که کوپیتز برای ارتش عکاسی نمی‌کرد، وقت خود را صرف مستند کردن زندگی سربازان و جوامع افرادی کرد که با آنها در تماس بود. عکس‌های این دوره
کرد که با آنها در تماس بود. عکس‌های این دوره به دلیل استفاده کوپیتز از نور، خورشید، ابرها و غبار برای بیان احساسات مردم جالب توجهند. پس از جنگ، کوپیتز برای تدریس عکاسی به مؤسسه بازگشت و در آنجا در سال ۱۹۲۳ خود نگارهٔ برهنه‌ای را به نام «در بوسوم طبیعت» گرفت، که در آن خودش را با تنه‌های درخت، صخره‌ها و کوه‌های برفی قاب‌بندی کرد و اینچنین رویاپردازی نمود. هارمونی این تصویر یادآور نقاشی‌های نمادگرایی و گرافیک‌آرت است. حدود سال ۱۹۲۵ او معروف‌ترین آثارش، "Bewegungsstudie"و "Motion Study"، را ساخت که چند رقاص
"Motion Study"، را ساخت که چند رقاص اپرا ایالتی وین; و یک دختر روس به نام کلودیا ایساتچنکو در آن لخت است.
قدم‌زدن تصادفی با حداکثر آنتروپی (اِم‌ئی‌آردَبلیو) (به انگلیسی: Maximal entropy random walk) نوع متداولی از قدم‌زدن تصادفی مغرضانه بر روی نمودار است، که در آن احتمالات گُذَرا مطابق با اصل حداکثر آنتروپی انتخاب می‌شود، می‌گوید که توزیع احتمالی که به بهترین شکل وضعیت فعلی آگاهی را نشان می‌دهد همان بزرگ‌ترین آنتروپی است. درحالی‌که قدم‌زدن تصادفی استاندارد برای هر راس، توزیع احتمال یکنواختی را در بین یال‌های خروجی آن انتخاب می‌کند و به‌صورت موضعی نرخ آنتروپی را به حداکثر می‌رساند، اِم‌ئی‌آردَبلیو با فرض توزیع
به حداکثر می‌رساند، اِم‌ئی‌آردَبلیو با فرض توزیع احتمال یکنواخت در بین تمام مسیرها در یک گراف مشخص، آن را به‌صورت کلی (میانگین تولید آنتروپی) به حداکثر می‌رساند. اِم‌ئی‌آردَبلیو در زمینه‌های مختلف علمی استفاده می‌شود. یک کاربرد مستقیم، انتخاب احتمالات برای به حداکثر رساندن نرخ انتقال از طریق یک کانال محدود است، مشابه کدگذاری فیبوناچی. از خواص آن همچنین به عنوان مثال در تحلیل شبکه‌های پیچیده، مانند پیش‌بینی لینک، تشخیص اجتماع، انتقال مقاوم از طریق شبکه‌ها و اقدامات مرکزیت را ایجاد کرده است. همچنین در تحلیل
اقدامات مرکزیت را ایجاد کرده است. همچنین در تحلیل تصویر، به‌عنوان مثال برای تشخیص نقاط حساس بصری، موضعی‌سازی شیء، تشخیص دستکاری یا مشکل تراکتوگرافی. علاوه بر این، برخی از خواص مکانیک کوانتومی را بازآفرینی می‌کند، و راهی را برای اصلاح اختلاف بین مدل‌های انتشار و پیش‌بینی‌های کوانتومی، مانند موضعی‌سازی اندرسون،پیشنهاد می‌کند.
پورنوگرافی () یک فیلم فرانسوی-لهستانی به کارگردانی یان یاکوب کُلسکی که بر پایهٔ رمانی به همین نام، اثر ویتولد گمبرویچ ساخته شده‌است و داستان آن مربوط به دوران اشغال لهستان توسط نیروهای آلمان نازی است. موضوع این فیلم سرشار مسائل حساس و بغرنج، نظیر فضای جامعه اروپا در دههٔ ۱۹۴۰ میلادی، تئوری توطئه، جنگ چریکی، تهاجم به لهستان، قتل، خودکشی، تن‌کامگی، گناه و سوءاستفاده از جوانان توسط بزرگسالان است. موسیقی متن، ساخته زیگمونت کنیچنی، در سال ۲۰۰۳ جایزه ژرژ دلرو را در جشنواره بین‌المللی فیلم فلاندرز دریافت کرد.
کشیشتف پتاک (؛ "تلفظ نام‌کوچک لهستانی": ؛ ۳ آوریل ۱۹۵۴ – ) فیلم‌بردار اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بدون پنهان‌کاری"، "کورن‌بلومن‌بلائو"، "زیبا و ثروتمند بودن بهتر است"، "پورنوگرافی" و "۳۰۰ مایل تا بهشت" اشاره کرد.
ماگدالنا روژچکا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نامه به بابا نوئل ۳"، "حالا یا هرگز!"، "فرصت دوباره"، "رازداری حرفه‌ای"، "مرد ایده‌آل برای دوست‌دخترم"، "پیت‌بول"، "۲۵ سال بی‌گناهی"، "تنها عشق"، "خانواده جایگزین"، "اجاره‌نشین‌ها"، "پزشکان"، "لجن‌زار"، "دهن‌به‌دهن" و "پورنوگرافی" اشاره کرد. او در مه ۲۰۱۰ به‌عنوان سفیر حسن نیت یونیسف انتخاب شد.
کشیشتف مایخشاک (؛ ؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گا، گا، درود بر قهرمانان"، "کونوپیلکا"، "شخص خیلی مهم"، "تبر"، "چهل‌ساله"، "هوس‌های امپراتور"، "صفر-هفت، به‌گوشم"، "دیروز"، ""، "امپراتوری درون" و "پورنوگرافی" اشاره کرد.
نیویورک شاد () یا کریسمس و نیویورک‌تان مبارک یک فیلم در ژانر کمدی-درام به کارگردانی یانوش زائورسکی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.
الکل مالشی در حقیقت الکل ایزوپروپیل الکل یا مایعات مبتنی بر اتانول است. الکل مالشی حتی در صورت اتانولی بودن، به دلیل اضافه شدن تلخ کننده‌ها غیرقابل خوردن است. آن‌ها مایعات هستند که در درجه اول به عنوان یک ضد عفونی کننده موضعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. آنها همچنین چندین کاربرد صنعتی و خانگی دارند. اصطلاح مالیدن الکل در انگلیسی آمریکای شمالی یک اصطلاح کلی برای محصولات ایزوپروپیل الکل (ایزوپروپانول) یا اتیل الکل (اتانول) است. این مایعات اصولاً به عنوان یک ضد عفونی کننده موضعی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ضد عفونی کننده موضعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. علاوه بر این، چندین کاربرد صنعتی و خانگی نیز دارند. اصطلاح «الکل مالشی» در انگلیسی آمریکای شمالی، یک اصطلاح کلی برای محصولات ایزوپروپیل الکل (ایزوپروپانول) یا اتیل الکل (اتانول) است. (USP) تعریف "USP الکل مالشی ایزوپروپیل" را بدین صورت بیان می‌کند: ترکیبی شامل حاوی حدود ۷۰ درصد میزان الکل (≈ ۱۲۷º خلوص الکل) از الکل ایزوپروپیل خالص، و "USP الکل مالشی " را ۷۰ درصد میزان الکل غیرطبیعی تعریف می‌کند. یک ترکیب قابل مقایسه در ایرلند و بریتانیا را می‌توان مشروب
قابل مقایسه در ایرلند و بریتانیا را می‌توان مشروب جراحی B.P. دانست، که فارماکوپه انگلیس آن را ۹۵٪ مشروب متیله شده، ۲٫۵٪ روغن کرچک، ۲٪ دی اتیل فتالات و ۰٫۵٪ متیل سالیسیلات تعریف می‌کند. با یک نامگذاری دیگر تحت عنوان «روغن زمستانِ سبز»، عملاً در محصولات الکلی مالش آمریکای شمالی متیل سالیسیلات را به عنوان یک افزودنی مرسوم به کار می‌برند. تولیدکنندگان عادی مجاز به استفاده از استانداردهای فرمولاسیون شخصی خود هستند، که بر روی برچسب بطری‌های خرده فروشی الکل مالشی محتوای اتانول از ۷۰ تا ۹۹ درصد v/v متغیر است. تمام
اتانول از ۷۰ تا ۹۹ درصد v/v متغیر است. تمام الکل‌های مالش برای مصرف انسان ناایمن هستند: الکل‌های مالشی ایزوپروپیل حاوی الکل اتیل مشروبات الکلی نیست. الکل‌های مالش برپایه اتیل از الکل غیرطبیعی به‌دست می‌آیند که ترکیبی از الکل اتیل و یک یا چند تلخ افزودنی کننده است که باعث سمی شدن مواد می‌شود. تاریخچه. اصطلاح «الکل مالشی» در اواسط دهه ۱۹۲۰ در آمریکای شمالی پرکاربرد شد. الکل مالشی اصلی به معنای واقعی کلمه به عنوان بالم برای ماساژ استفاده می‌شد. از این رو نام این الکل مالش اصلی با مشروب جراحی دقیقاً فرموله شده
الکل مالش اصلی با مشروب جراحی دقیقاً فرموله شده امروز متفاوت بود. در برخی فرمولاسیون‌ها معطر بود و شامل مواد افزودنی مختلف، به ویژه غلظت بالاتری از متیل سالیسیلات بوده‌است. نام «مالش» همچنین تأکید کرد که الکل برای مصرف در نظر گرفته نشده‌است، و این کار جهت ایجاد تمایز در دوره ممنوعیت الکل در ایالات متحده آمریکا است. با این اوصاف، در اوایل سال ۱۹۲۵ تحت عنوان یک الکل جایگزین مستندسازی شده بود. خواص. تمام الکل‌های مالشی فرار و هستند. الکل مالشی اتیل، طعم بسیار تلخی را به دلیل وجود مواد افزودنی دارد. در دمای
تلخی را به دلیل وجود مواد افزودنی دارد. در دمای ۱۵٫۵۶ سانتی گراد (۶۰٫۰۱ فارنهایت) وزن مخصوص فرمول 23-H بین ۰٫۸۶۹۱ و ۰٫۸۷۷۱ است. الکلهای مالشی ایزوپروپیل به میزان ۵۰٪ تا ۹۹٪ الکل ایزوپروپیل دارند و بقیه فرمول آن از آب تشکیل شده‌است. نقاط جوش با توجه به نسبت الکل ایزوپروپیل از ۸۰ تا ۸۳ درجه سلسیوس (۱۷۶ تا ۱۸۱ درجه فارنهایت) متفاوت است. به همین ترتیب، نقاط یخ زدگی نیز از −۳۲ تا −۵۰ درجه سلسیوس متفاوت است (۲۶ تا ۲۸ درجه فانهایت). (مشروب جراحی BP در ۸۰ درجه سلسیوس (۱۷۶ درجه فارنهایت) به جوش می‌آید. این ماده
(۱۷۶ درجه فارنهایت) به جوش می‌آید. این ماده به‌طور طبیعی بی‌رنگ است، و ممکن است حاوی مواد افزودنی رنگی باشند. همچنین ممکن است به جهت اضافه کردن رایحه یا برای اهداف دیگر حاوی مواد افزودنی غیرفعال پزشکی باشند، مانند روغن زمستان سبز (متیل سالیسیلات). هشدارها. برچسب‌های محصولات الکل مالشی شامل چندین هشدار در رابطه با مواد شیمیایی موجود، خطر اشتعال پذیری، و استفاده صرف به عنوان یک ضد عفونی کننده موضعی است که شامل استفاده در زخم‌ها یا مصرف داخلی نمی‌شود. به دلیل خطرات استنشاقی آن باید در یک محل دارای تهویه مناسب
استنشاقی آن باید در یک محل دارای تهویه مناسب استفاده شود. مسمومیت می‌تواند ناشی از بلع، استنشاق، جذب شیمیایی یا مصرف الکل مالشی باشد.
صلیب و آسیاب () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی لخ مایفسکی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. فیلم‌نامهٔ این فیلم از یکی از تابلوهای پیتر بروگل مهتر به نام «حرکت جمعی به سوی کالواری» (۱۵۶۴) و بر پایهٔ کتابی از مایکل فرانسیس گیبسون به نام «صلیب و آسیاب» نگاشته شده است. کارِ فیلم‌برداری در اوت ۲۰۰۹ به پایان رسید و این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس در سال ۲۰۱۱ به‌نمایش درآمد.
کاترین لابوره (به فرانسوی:Catherine-Labour؛ زاده ۲ می ۱۸۰۶ – درگذشته ۳۱ سپتامبر ۱۸۷۶) راهبه و قدیس فرانسوی بود که عضو دختران انجمن خیریه سن ونسان پل بود و مدعی بود که مریم مقدس را دو بار در ماه ژوئیه و نوامبر ۱۸۳۰ در کلیسای خیابان بک در پاریس دیده‌است. او بر این باور بود که مریم مقدس از او خواسته مدال بانوی مقدس را بسازد که امروز تعداد زیادی از کاتولیک‌ها آن را به همراه دارند.کلیسا تجلی و ظهور مریم مقدس را تایید کرده است و لقب مقدس به کاترین اهدا شد. قبر کاترین ۵۷ سال پس از مرگش نبش شد و جسد سالم او از دل
۵۷ سال پس از مرگش نبش شد و جسد سالم او از دل تابوت بیرون آمد. اولین دیدار با مریم مقدس. در ۱۸ جولای سال ۱۸۳۰ مریم مقدس خود را برای اولین بار به کاترین لابوره نشان داد.آن زمان کاترین تنها ۲۴ سال سن داشت و در صومعه خواهران نیکوکار در رودوباک شهر پاریس زندگی می کرد در این شب ایشان در کنار دیگر نوآموزان خوابیده بود که توسط فرشته نگهبانش از خواب بیدار شد و فرشته نگهبانش را دید او به کاترین گفت به دیر بیا باکره مقدس آنجا در انتظار توست کاترین به دنبال فرشته به راه افتاد و به سمت محراب کلیسا هدایت شد او در کنار
افتاد و به سمت محراب کلیسا هدایت شد او در کنار صندلی مخصوص سخن ران با احترام زانو زد و ناگهان بانوی بسیار زیبایی را دید بانو ردایی به رنگ عاج فیل تن کرده بود و شنلی آبی رنگ روی شانه هایش انداخته بود او بر روی صندلی و در کنار کاترین نشست فرشته کوچک به او گفت که این بانو مریم باکره مقدس هستند کاترین دست هایش بر روی دامان بانو گذاشت و به چشمان او خیره شد. مریم مقدس فرمودند:خدای خوب خواسته است که ماموریتی بر عهده تو بگذارد بانو گفت اوضاع و شرایط بدی پیش روست و سختی بر فرانسه سایه افکنده است حکومت واژگون خواهد