payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نمونه از فروپاشی‌های که بواسطهٔ انقلاب و بدون جنگ داخلی روی دادند: انقلاب شین‌های در چین (۱۹۱۱)، انقلاب روسیه (۱۹۱۷)، انقلاب ایران (۱۹۷۹). نمونه‌هایی از فروپاشی که در نتیجهٔ کودتا به وقوع پیوستند: مصر (۱۹۵۲)؛ عراق (۱۹۵۸)، لیبی (۱۹۶۹). دو نمونه از تسلیم قدرت پس از مذاکره هم شامل مشترک‌المنافع انگلستان (۱۶۶۰)؛ و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۹۱) هستند که در مثال دوم، فروپاشی منجر به تقسیم کشور به پانزده حکومت مستقل شد. فروپاشی حکومت سلطنتی شیلا مقدس در سال ۹۳۵. انگلستان در قرون وسطی صحنهٔ بروز چندین فروپاشیِ
انگلستان در قرون وسطی صحنهٔ بروز چندین فروپاشیِ خشونت‌آمیز بود: سقوط پادشاهی ساکسون غربی هنگامی که ویلیام فاتح در ۱۰۶۶ میلادی هارولد گادوینسن را شکست داد؛ جنگ داخلی از ۱۱۳۹ تا ۱۱۵۳ که با عنوان «آنارشی» شناخته می‌شود بین استیون و امپراتریس ماتیلدا، باعث نابودی شاهنشاهی نورمن‌ها شد در هنگامی که «مسیح و حواریونش خواب بودند»؛ دوران آخرین پادشاه آنژوین به نام جان که به دلیل بی‌کفایتی نظامی و از دست دادن آنژو، وی را ملقب به «لکلند» (بی‌زمین) کردند؛ جباریت ریچارد دوم، آخرین شاه دودمان پلانتاژنه که توسط هنری دوک
دوم، آخرین شاه دودمان پلانتاژنه که توسط هنری دوک لنکستر شکست خورد؛ نابودی دودمان لنکستر هنگام جنگ رزها به‌ویژه نبرد تیوکسبری در سال ۱۴۷۱؛ و نبرد بازورث فیلد که پایان دوران ریچارد سوم و دودمان یورک را رقم زد. شورش تایپینگ در چین (۱۸۵۰–۱۸۶۴) در واقع جنگی داخلی بود میان دودمان چینگ که توسط منچو هدایت می‌شد و جنبش هزاره‌گرایان مسیحی وابسته به حکومت پادشاهی آسمانی تایپینگ. این درگیری دومین مناقشهٔ بزرگ تاریخ است که پانزده سال طول کشید و بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون نفر کشته داد. با هجوم فرانسه و بریتانیا به چین در
نفر کشته داد. با هجوم فرانسه و بریتانیا به چین در ۱۸۵۸–۶۰، دودمان چینگ عملاً فروپاشید و معاهده‌ای نابرابر به این کشور تحمیل شد. در سال ۱۸۶۴ رژیم تایپینگ هم فروپاشید و دودمان مذکور با آغاز دوران بازگشت تونگژی تغییر شکل یافت. چندپارگی هند در ۱۹۴۷ منجر به ایجاد دو کشور مستقل به نام‌های هند و پاکستان شد. در پی این استقلال، ۱۰ تا ۱۲ میلیون سیک، هندو و مسلمان آواره شدند و بحران‌های عظیم پناهجویان شکل گرفت. خشونت‌هایی که در ادامه اعمال گشت، جان‌های بسیاری را گرفت. برخی آن را بین چند صد هزار تا دو میلیون نفر تخمین
برخی آن را بین چند صد هزار تا دو میلیون نفر تخمین می‌زنند. در جماهیر متحد شوروی، شکست اقدامات اصلاحی، اقتصاد ایستا و ناکامی در جنگ افغانستان موجب گسترش نارضایتی به‌ویژه در میان جمهوری‌های بالتیک و اروپای شرقی شد. آزادی‌های سیاسی و اجتماعی تحت عنوان گلاسنوست و پرسترویکا توسط میخائیل گورباچف، آخرین رهبر شوروی به مردم داده شد و در نتیجه انتقادات علیه حکومت کمونیست‌ها افزایش یافت. کاهش شدید بهای نفت در سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ عمیقاً بر اقدامات رهبران شوروی تأثیر داشت. رونالد ریگان رئیس‌جمهور آمریکا، در دههٔ ۱۹۸۰
رونالد ریگان رئیس‌جمهور آمریکا، در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی موشک‌های پرشنیگ ۲ را در اروپای غربی مستقر کرد تا جنگ سرد را عمیق‌تر کرده و اقتصاد شوروی را تحت فشار بیشتر قرار دهد و سقوط آن را جلوتر بیندازد. وی معتقد بود: «آنها نمی‌توانند مثل ما هزینه‌های نظامی را تأمین کنند.» اتحاد جماهیر شوروی در نهایت در سال ۱۹۹۱ پس از به قدرت رسیدن بوریس یلتسین فروپاشید. یلتسین در پی کودتای شکست‌خورده‌ای که هدفش ساقط کردن گورباچف بود به قدرت رسید. جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی در دههٔ ۱۹۹۰ پس از جدایی شش جمهوری سوسیالیستی که
در دههٔ ۱۹۹۰ پس از جدایی شش جمهوری سوسیالیستی که می‌خواستند مستقل شوند، فروپاشید. اسلوونی با آرامش جدا شد اما در کرواسی، بوسنی و هرزگوین، کوزوو و کمی بعد در بخشی از صربستان جنگ داخلی درگرفت. در طول این جنگ‌ها پاکسازی قومی و نسل‌کشی انجام شد که کشتار سربرنیتسا و نسل‌کشی بوسنی نمونه‌هایی از آن هستند. نظام آپارتاید آفریقای جنوبی از طریق مذاکره میان حزب ملی که در قدرت بود با کنگره ملی آفریقا و چند سازمان سیاسی دیگر پایان یافت. پس از آن نخستین انتخابات غیرنژادی در آفریقای جنوبی برگزار شد و کنگره ملی توانست
در آفریقای جنوبی برگزار شد و کنگره ملی توانست پیروز شود. در پی این تغییرات نگرانی‌هایی در خصوص جنگ‌افزارهای هسته‌ای این کشور ایجاد شد که پس از نابودی آنها برطرف گردید. پتانسیل بی‌ثباتی. افراد در یک نظام تمامیت‌خواه یا ایدئوکرات (مبتنی بر ایدئولوژی) بیشتر از سایر نظام‌ها دچار ذهنیت‌های بسته می‌شوند و شخصیت‌های اقتدارطلبی پیدا می‌کنند. در این صورت مقابله با تهدیدهای حکومت مستقر از سوی ایشان محتمل‌تر خواهد بود. روانشناسان از عقده‌ای به نام ماسادا صحبت می‌کنند که می‌تواند متعصبان را به سمت اقدامات انتحاری و
که می‌تواند متعصبان را به سمت اقدامات انتحاری و خشونت‌آمیز ببرد. مارگارت تاچر نخست‌وزیر اسبق بریتانیا گفته بود: «تاریخ [به ما] می‌آموزد که خطر هیچ‌گاه بزرگتر از زمانی نیست که امپراتوری‌ها رو به زوال می‌روند.» رژیم جدید قدرت را از طریق حقیقتی که در اصول و وعده‌هایش نهفته به دست نمی‌آورد بلکه آن را با تکیه بر توانایی‌اش در جذب و سازماندهی توده‌های بستوه‌آمده کسب می‌کند. پاپ فرانسیس در سال ۲۰۱۷ هشدار داد که «در هنگامهٔ بحران، [قدرت] قضاوت را از دست می‌دهیم.» ترس رژیم کهنه با جسارت آنها که شورش کرده‌اند تقابل
رژیم کهنه با جسارت آنها که شورش کرده‌اند تقابل پیدا می‌کند. «هر جا که قدرت در آینده به ایمان گره نخورد، از آن برای دفع افراد و پدیده‌های نو و حفظ وضع موجود استفاده خواهد شد. از سوی دیگر، امید بزرگ و عجیب، حتی اگر به قدرت واقعی متکی نباشد می‌تواند منجر به بروز شهامت بی‌پروا گردد. «بستوه‌آمدگان در دوران زوال کلی میل به اخوت با همگان دارند. هنگامهٔ آشوب همچون گورستان، بهشت برابری‌خواهان است.» دانشمندان علوم سیاسی بر این باورند که ایدئوکراسی‌ها به یک رهبر کاریزماتیک بی‌رحم نیاز دارند: «رهبر، همان جنبش است.» و
بی‌رحم نیاز دارند: «رهبر، همان جنبش است.» و همهٔ افراد باید در برابر او تسلیم شوند و او را بپرستند. «پیروانی که زندگی‌های بی‌حاصل، متزلزل و مأیوسانه دارند از او اطاعت می‌کنند، نه به این خاطر که وی به ایشان سرزمین موعود را می‌نمایاند بلکه از این رو که وی ایشان را از شخصیت واقعی‌شان دور می‌کند.» هنگامی که فروپاشی نزدیک‌تر می‌شود او بر «جنگ تا آخر» اصرار می‌ورزد. والتر لانگر بر این باور بود که هیتلر «عقدهٔ مسیح» یا عقدهٔ منجی داشت و خود را «منجی آلمان» می‌دید و با استفاده از اقتصاد دست به «معجزه» می‌زد. او به
با استفاده از اقتصاد دست به «معجزه» می‌زد. او به حدی شیفتهٔ مادرش بود که آلمان به یک «نماد مادر» تبدیل شد. اشتیاق او به نابودی (یهودیان، کمونیسم و اروپا) تلاشی ناخودآگاه برای حل عقدهٔ ادیپ و بی‌عدالتی‌هایی دوران کودکی‌اش بود.» او «حکومت آلمان را ساقط کرد… و آن را به یک ماشین جنگی مبدل ساخت.» جزر و مد وقایع او را از صحنه روزگار محور کرد. دنیس مک‌اسمیت بر این باور بود که بنیتو موسولینی «بازیگری بود که نقش مورد علاقهٔ ایتالیایی‌ها را بازی می‌کرد.» او کینه‌جو، سادیستی، دمدمی، مغرور، بی‌رحم، پر از «تفکرات
سادیستی، دمدمی، مغرور، بی‌رحم، پر از «تفکرات شیطانی» بود و درست را از غلط تشخیص نمی‌داد. وقتی در سال ۱۹۴۴ دولتی دست‌نشانده را در شمال ایتالیا رهبری کرد «ایتالیا را به دو بخش تقسیم و جنگی داخلی به مدت ۱۸ ماه به آن تحمیل نمود.» کن لیوینگستون، اسلوبودان میلوشویچ را به دلیل نژادپرستی و تمایل به جهان‌گشایی با هیتلر مقایسه کرده‌است. صدام حسین نیز به عقدهٔ منجی دچار بود. «هیتلر منحصر به فرد نبود. تا زمانی که میلیون‌ها نفر مشتاقانه در انتظار بازگشت او باشند، بالاخره به آرزویشان خواهند رسید.» از دیدگاه جان سوینی
به آرزویشان خواهند رسید.» از دیدگاه جان سوینی ژورنالیست بریتانیایی، نیکلای چائوشسکو در سالهای منتهی به ۱۹۷۱ «دیوانه شده بود» چون در حالی که «نسبت به موعودگرایی‌اش خودآگاهی نداشت»، می‌کوشید تا در رومانی نوعی تمامیت‌خواهی مبتنی بر الگوی کره شمالی خلق کند. او نقش «شاه» و «منجی» را بازی می‌کرد. در قیاس با او باید گفت که نیکلای دوم روسیه تفاوتهایی با چائوشسکو داشت. وی در ۲۶ سالگی به قدرت رسید و هیچ تجربه‌ای در حکومتداری نداشت. سیریل پسر دوک بزرگ رقیب او محسوب می‌شد. لیبرال‌ها و انقلابیون یکه‌سالاری او را به
می‌شد. لیبرال‌ها و انقلابیون یکه‌سالاری او را به چالش می‌کشیدند. او در ۱۹۱۶ نسبت به همه چیز بی‌تفاوت شده بود و تحت تأثیر همسرش و راسپوتین قرار داشت، همچون «مسیحی در قالب یک سلطان مطرود و آزاردهنده». در مورد شوروی، موج انقلابی مارکسیستی ایجاد شده بود به‌طوری که همزمان با سقوط قدرت مرکزی، رژیم‌های وابسته به آن در اروپای شرقی و آفریقا فرو پاشیدند. میخائیل گورباچف شوروی را «در مسیر جنگ داخلی» می‌دید و از این رو می‌کوشید میان اصلاح‌طلبان و تندروها آشتی ایجاد کند. او به همراه اف. دبلیو. کلرک در آفریقای جنوبی به
او به همراه اف. دبلیو. کلرک در آفریقای جنوبی به جای آنکه «قهرمانانه» بکوشند تا روند انحطاط حکومت را انکار کنند، بر روی شناخت و مدیریت آن تمرکز کردند. آنها نسبت به دیگر رهبران سرزمینشان از شهرت بهتری برخوردارند اما در چین گورباچف را به عنوان یک شکست‌خورده ننگین می‌شناسند که در مقابل غرب به زانو درآمد. روند فروپاشی. آغاز فرایند. فروپاشی حکومت غالباً شامل تغییرات تدریجی، نامحسوس و بین نسلی است. در این وضع فقط شجاع‌ها توانایی بیان حقیقت را دارند و اکثریت «همرنگ جماعت» می‌شوند. نمونهٔ این وضع، انفعال یهودی‌ها
جماعت» می‌شوند. نمونهٔ این وضع، انفعال یهودی‌ها در مقابل فساد خزندهٔ آلمان نازی است. در بُعد خارجی پیش از فروپاشی غالباً جنگ رخ می‌دهد و در داخل ازدیاد جمعیت و سرکوب اتفاق می‌افتد. پل کندی مورخ بریتانیایی بر این باور است که «کشورهایی که در شرف اضمحلال هستند هزینهٔ بیشتری برای امنیت می‌کنند و در نتیجه وضع خود را بغرنج‌تر می‌سازند.» «در مورد انقلاب‌ها، وضعیت بحرانی زمانی رخ می‌دهد که رژیم قبلی توانایی بسیج نیروهایش را از دست بدهد.» بازآفرینی. ممکن است رژیم حاکم یا یک گروه تندروی مرتجع که از کارکرد آن رژیم
حاکم یا یک گروه تندروی مرتجع که از کارکرد آن رژیم ناراضی است بکوشند با بازآفرینی حمایت عمومی، از فروپاشی جلوگیری کرده یا آن را به تعویق بیندازند. «دودمان‌ها در ایام زوالشان غالباً به نوعی قدرت‌نمایی دست می‌زنند تا نشان دهند که دوران خمودگی به سر آمده. با این حال این نوع نمایش‌ها به محض بروز، پایان می‌یابند، درست مثل شعلهٔ شمعی که پیش از خاموشی، ناگهان افروخته‌تر شده و سپس می‌میرد». بدین منظور آنها باید اقدامات «قهرمانانه‌ای» انجام دهند. «در طول تاریخ همیشه هنگام شکست دو راه برای اقدام وجود داشته؛ یکی از
هنگام شکست دو راه برای اقدام وجود داشته؛ یکی از آنها تلاش برای حفظ امکانات و دارایی‌ها تا حد ممکن و دیگری تلاش برای اسطوره شدن بوده‌است.» بنابر آنچه پیکالکیویکس و پن در کتاب سیاست ایدئوکراسی نوشته‌اند، ممکن است این حکومت‌ها دربارهٔ ایدئولوژی خود بازاندیشی کرده یا آن را با شرایط وفق دهند یا اینکه کلاً آن را با مجموعه‌ای کاملاً جدید از ایده‌ها و نظرات عوض کنند. برای مثال حکومت ایدئوکراتیک کمونیست لهستان در سال ۱۹۸۰ شکست خورد؛ به رسمیت شناختن اتحادیهٔ تجاری همبستگی لخ والسا منجر به کودتای نظامی و آغاز حکومت
لخ والسا منجر به کودتای نظامی و آغاز حکومت نظامی اقتدارطلب گردید. سابرینا رامت معتقد است چیرگی احساسات ملی‌گرایانه در دههٔ ۱۹۸۰ برای تشکیل صربستان بزرگ که منجر به تغییر ایدئولوژی کمونیسم شد نیز نمونه‌ای از این بازآفرینی است. انقلاب ضدساختاری در حمایت از اسلوبودان میلوشویچ، کودتای ترکان جوان در ۱۹۰۸، کودتای اوت شوروی در ۱۹۹۱، و اصلاحات مالی/صنعتی سرگی ویته در روسیه تزاری، همگی تلاش‌هایی برای بازآفرینی حکومت‌ها در آستانهٔ فروپاشی بوده‌اند. نقطهٔ بحرانی. هنگامی که فروپاشی غیرقابل اجتناب و ضروری گردد، خواه این
که فروپاشی غیرقابل اجتناب و ضروری گردد، خواه این وضع به واسطهٔ جنگ داخلی یا خواه به خاطر کودتا یا شکست نظامی روی داده باشد، اجرای نظم و قانون به تزلزل در می‌آید. ممکن است در این وضعیت پاک‌سازی قومی یا نسل‌کشی روی دهد. دستور هیتلر مبنی بر کشتار معلولان، کولی‌ها، روس‌ها و یهودی‌ها تحت عنوان راه حل نهایی نمونه‌ای از این وضع است. برآوردها نشان می‌دهد امپراتوری عثمانی هم در نسل‌کشی ارامنه، ۳۰۰٬۰۰۰ تا ۱٫۵ میلیون ارمنی را کشت. اشغال ژاپن در جنگ جهانی دوم با نابودی اتمی هیروشیما و ناگاساکی سرعت گرفت و منجر به
اتمی هیروشیما و ناگاساکی سرعت گرفت و منجر به فروپاشی امپراتوری ژاپن گردید. هنگامی که امپراتوری عثمانی در انتهای جنگ جهانی اول فروپاشید، سرزمین‌های زیادی را از دست داد از جمله آنچه امروز به نام سوریه، اسرائیل، عراق و فلسطین می‌شناسیم. فروپاشی امپراتوری اتریش-مجار منجر به ایجاد چکسلواکی، مجارستان و جمهوری اتریش شد و اسلوونی و کرواسی بخشی از یوگسلاوی شدند. آلمان نازی هم در ۱۹۴۵ به دو بخش شرقی و غربی تقسیم گردید و پومرانی و سیلزی بخشی از لهستان شدند. پسافروپاشی. دایت ملی ژاپن در سال ۱۹۴۶ اقدام به تصویب قانون
دایت ملی ژاپن در سال ۱۹۴۶ اقدام به تصویب قانون اساسی جدیدی کرد. این قانون اساسی که پیش‌نویس آن را آمریکایی‌ها نوشته بودند به مک‌آرتور و قوای متفقین اجازهٔ دسترسی و کنترل نیروهای نظامی ژاپن را می‌داد. بخش زیادی از این پروژهٔ سیاسی از منشور حقوق ایالات متحده آمریکا، نیودیل و قوانین اساسی لیبرال بسیاری از کشورهای اروپایی و حتی جماهیر متحد شوروی الهام گرفته بود. دوران ترمیم پس از فروپاشی معمولاً همراه با تلاش‌های رسمی و غیررسمی برای رسیدن به عدالت است. برای مثال دادگاه نورنبرگ یا کمیسیون حقیقت‌یابی و مصالحه
دادگاه نورنبرگ یا کمیسیون حقیقت‌یابی و مصالحه (آفریقای جنوبی) نمونه‌هایی از این مرحله هستند. اسلوبودان میلوشویچ و صدام حسین نیز در دادگاه محاکمه شدند اما بنیتو موسولینی و معمر قذافی را مردم کشتند. فروپاشی امپراتوری عثمانی در ۱۹۱۸ نتایج طولانی مدتی در پی داشت به طوری که «بسیاری از مشکلات امروز خاور میانه از آن نشأت گرفته‌است.» از آن زمان تا کنون بریتانیایی‌ها، فرانسوی‌ها، صهیونیست‌ها، آمریکایی‌ها، اعراب ملی‌گرا، سعودی‌ها و ایرانی‌ها بر سر هژمونی در این منطقه منازعه داشته‌اند. سباستین هفنر گفته‌است که بسیاری
منازعه داشته‌اند. سباستین هفنر گفته‌است که بسیاری از ترکیبات و اوضاع دنیای پساجنگ اول جهانی نظیر تشکیل دولت اسرائیل، پایان امپراتوری‌های اروپایی، تقسیم آلمان و استیلای مشترک آمریکا و شوروی، چه از آن خوشمان یا بدمان آید، به خاطر وجود هیتلر بوده‌است. حکومت‌های در معرض فروپاشی. پل اِسترز (عضو اندیشکدهٔ شورای روابط خارجی آمریکا) و هلیا ایغانی بر این باورند که در صورت به چالش کشیده شدن صعود محمد بن سلمان به قدرت پس از مرگ سلمان پادشاه عربستان، احتمال وقوع آشوب یا جنگ داخلی وجود دارد. ورود پناهجویان سوری به
یا جنگ داخلی وجود دارد. ورود پناهجویان سوری به لبنان و اردن نیز می‌تواند منجر به فروپاشی حکومت در این کشورها شود. سرهنگ قذافی رهبر لیبی در سال ۲۰۰۳ پذیرفت تا برنامهٔ جنگ‌افزارهای هسته‌ای و شیمیایی را کنار بگذارد. در ۲۰۱۱ از حکومت پایین کشیده و کشته شد. مجله فوربز می‌نویسد که کرهٔ شمالی هم به همین دلیل می‌کوشد تا امنیت خود را از طریق استمرار برنامهٔ جنگ‌افزارهای هسته‌ای تضمین کند و خود را آسیب‌ناپذیر سازد. در ونزوئلا نیز تظاهرات و شورش علیه حکومت نیکلاس مادورو از سال ۲۰۱۴ مستمراً افزایش یافته و در عین حال
از سال ۲۰۱۴ مستمراً افزایش یافته و در عین حال اوضاع زیربناهای اقتصادی و اجتماعی این کشور بدتر شده‌است. نایجل لاوسون (روزنامه‌نگار و سیاستمدار محافظه‌کار انگلیسی) پیش‌بینی کرده که اتحادیه اروپا به یک فراکشور فدرال تبدیل خواهد شد. در عین حال بسیاری نظیر آندریا دودا رئیس‌جمهور لهستان، استفان پولارد روزنامه‌نگار، تورستن پولیت اقتصاددان آلمانی و همچنین بنابر برنامهٔ محرمانهٔ نجات که توسط دولت آلمان تهیه شده بود و بعدها لو رفت، احتمال سقوط این اتحادیه وجود دارد. دانیل آبراهام (سرمایه‌گذار و نیکوکار آمریکایی)
دانیل آبراهام (سرمایه‌گذار و نیکوکار آمریکایی) پیش‌بینی کرده که اگر مسئلهٔ فلسطین حل نشود، اسرائیل به دلیل رشد جمعیت فلسطینی‌ها نسبت به یهودیان فرو خواهد پاشید. اقبال جسات (روزنامه‌نگار) وضع اسرائیل را شبیه به رژیم آپارتاید در آفریقای جنوبی دانسته‌است. شبه‌نظامیان در پاکستان متهم به نفوذ به سامانه‌های نظامی و جنگ‌افزارهای هسته‌ای هستند. این نگرانی وجود دارد که یک جنگ هسته‌ای با هند روی دهد یا آشوبی ایجاد شود که در آن افراطی‌ها، سلاح‌های کشتار جمعی را به چنگ آورند. گوردون جی چنگ (حقوق‌دان و ستون‌نویس
به چنگ آورند. گوردون جی چنگ (حقوق‌دان و ستون‌نویس آمریکایی) در در کتاب "فروپاشی قریب‌الوقوع چین" چندین پیش‌بینی برای سقوط چین کرده که هیچ‌کدام محقق نشدند. بروس جیلی (استاد علوم سیاسی دانشگاه ایالتی پورتلند) بر این باور است که چین در حال تجربهٔ یک فرایند بزرگ و آرام است. دیوید شَمبو (استاد علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشگاه جرج واشینگتن) بر این باور است که چین باید به سمت لیبرال شدن برود تا بتواند به کشوری توسعه‌یافته نظیر تایوان و کره جنوبی مبدل شد. اما اگر به همین شکل استبدادی عمل نماید باید انتظار رکود
به همین شکل استبدادی عمل نماید باید انتظار رکود اقتصادی را داشته باشد. «ما نمی‌توانیم پیش‌بینی کنیم که چین چه زمانی فرو می‌پاشد اما در عین حال نمی‌شود اذعان نکرد که این حکومت در مراحل نهایی این فرایند قرار دارد.» مارک کاتز (استاد علوم سیاسی دانشگاه جرج میسون) معتقد است که موج انقلابی بنیادگرایی اسلامی که توسط ایران رهبری می‌شود امکان فروپاشی دارد اما «ابتدا باید به شدت گسترش پیدا کند» و سپس «بحران اعتماد» را تجربه کند. جف مولگان (استاد اطلاعات اشتراکی، سیاستگذاری عمومی و خلاقیت اجتماعی در کالج دانشگاهی
عمومی و خلاقیت اجتماعی در کالج دانشگاهی لندن) خواستار «ساختارهای جدید حکومتداری فراتر از دولت-ملت‌ها شده… این کار برای بقای نوع بشر حیاتی است.» در فرهنگ عامه. فیلم‌ها و کتاب‌های نیمه‌داستانی زیادی وجود دارد که تأثیرات شدید فروپاشی حکومت‌ها بر زندگی افراد بی‌گناه و ساده‌دل را تجسم کرده‌اند. فیلم "آخرین امپراتور" اثر برناردو برتولوچی، فروپاشی امپراتوری چین و مانچوکوئو و همچنین محاکمهٔ پسافروپاشی و بازپروری پویی را به تصویر کشیده‌است. برونو گانتس در فیلم سقوط نقش هیتلر را بازی کرد. این فیلم آخرین روزهای آلمان
هیتلر را بازی کرد. این فیلم آخرین روزهای آلمان نازی را روایت می‌کند. خاطرات زندانیان اردوگاه آشوویتس در رمان‌هایی نظیر «"آیا این یک انسان است"» اثر پریمو لوی و رمان‌های گرافیکی همچون موش ۱ و ۲ مجسم شده‌اند. کرت وانه‌گت شاهد بمباران درسدن بوده و تجربهٔ خود را در رمان سلاخ‌خانه شماره پنج منعکس کرده‌است. کتاب "نیکلاس و الکساندرا" اثر رابرت مسی شرحی بر زندگی آخرین تزار روسیه است که به فیلم هم تبدیل شده. "دکتر ژیواگو" و "دن آرام"، زندگی افرادی را روایت می‌کند که در فروپاشی امپراتوری روسیه گرفتار شده‌اند.
که در فروپاشی امپراتوری روسیه گرفتار شده‌اند. "خانه‌ای در کنار مسجد" و پرسپولیس نیز رمان‌هایی هستند که وضعیت پسافروپاشی شاهنشاهی ایران را به تصویر کشیده‌اند. سلسله‌رمان‌های "بازمانده" اثر تیم لاهای و جری جنکینز نقش ادعایی اسرائیل در آخرالزمان را نشان می‌دهند. در رمان جاسوسی "تابوتی برای دیمیتریوس" (۱۹۳۹) اریک امبلر می‌نویسد: «در تمدن رو به موت، حیثیت سیاسی نصیب فردی نمی‌شود که بهترین تشخیص هوشمندانه را دارد بلکه به فردی می‌رسد که بهترین طرز برخورد را دارد.»
انسان‌شناسی فرافردی یک زیررشته از انسان‌شناسی فرهنگی و مطالعات فرافردی است. این مطالعه رابطه بین حالتهای تغییریافته آگاهی و فرهنگ را بررسی می‌کند. مشارکت‌ها در نظریه دانشگاهی. این زمینه همچنین شامل تئوری‌های انسان‌شناس دنیس گافین است که کارهای وی پیرامون مفهوم سازی مجدد از پری‌شناسی و پری-باور در متن انسان‌شناسی است.
ماریو لاوریستین (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار سابق اهل استونی است. وی از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ وزیر امور اجتماعی استونی، از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۴ عضو مجلس استونی و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ عضو پارلمان اروپا بوده است.
کایا ایوا (؛ زادهٔ -درگذشته ۲ نوامبر ۲۰۲۳) سیاست‌مدار زن اهل استونی بود. وی از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ وزیر حمایت اجتماعی استونی بوده است.
موزه علم و طبیعت پرو یک موزه علوم و تاریخ طبیعی در شهر دالاس در آمریکا است. این موزه در سال ۲۰۰۶ میلادی با هدیه ۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ دلاری از خانواده راس پرو ساخته شد، اما اول بار در سال ۱۹۳۶ تاسیس شد. معمار این سازه هنری تام مین است.
شهرداری دالاس یک مکان اداری است و در شهر دالاس در تگزاس قرار دارد. بنای فعلی این اداره در ۱۹۷۸ تکمیل گردید، و توسط معمار شهیر پست‌مدرنیستی آی.ام.پی طراحی شد.
اندی هویی (؛ زادهٔ ) خواننده و بازیگر اهل هنگ کنگ بریتانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌استT می‌توان به "نخستین شلیک" (۱۹۹۳) اشاره نمود. اندی هویی در سال ۲۰۱۳ با خواننده و بازیگر، سامی چنگ ازدواج کرد. سامی در سال ۲۰۱۸ اذعان کرد که آن‌ها هرگز به‌طور قانونی ازدواج خود را ثبت نکرده‌اند؛ آن‌ها فقط در مراسم عروسی یکی از دوستان‌شان در سال ۲۰۱۳ شرکت کرده بودند. در تاریخ ۱۶ آوریل ۲۰۱۹، ویدیویی منتشر شد که در آن هویی در حال رفتار صمیمانۀ غیرمتعارف با جکلین وانگ، بازیگر شبکه
صمیمانۀ غیرمتعارف با جکلین وانگ، بازیگر شبکه تی‌وی‌بی و شرکت‌کننده پیشین مسابقه دوشیزه هنگ‌کنگ، در یک تاکسی دیده می‌شد. این حادثه توسط دوربین داخل خودرو ضبط شده بود. هویی به‌طور عمومی از همسرش و عزیزانش عذرخواهی کرد و گفت که در آن شب مست بوده، اما اعتراف کرد که مستی توجیهی برای رفتارش نیست. این اتفاق به تصویر عمومی و حرفه‌ای وانگ هم آسیب زد، اما هویی توانست حرفه‌اش را از سر بگیرد و ازدواجش را نجات دهد.
باقرخان رامشگر موسیقیدان و نوازنده کمانچه اهل ایران بود. استادانش موسی کاشی و آقا حسینقلی فراهانی بودند. زندگی‌نامه. وی در ۱۲۵۲ خورشیدی در اصفهان به دنیا آمد. وی کمانچه را از موسی کاشی فراگرفت و پس از فراگیری آن وارد دستگاه بانو عظمی، خواهر ظل‌السلطان شد، پس از چندی به تهران آمد و با دختر آقاحسینقلی ازدواج کرد و در نزد پدرزن خود ردیف دستگاه‌های موسیقی را تکمیل کرد. در نواختن آهنگ‌های ضربی و رنگ مهارت و سرعت عمل داشت. وی برای ضبط صفحه به همراه گروهی از موسیقیدانان آن دوره به اروپا رفت و کارهایی را در آنجا
آن دوره به اروپا رفت و کارهایی را در آنجا ضبط کرد. وی در سفر آقا حسینقلی فراهانی به پاریس و همچنین درویش خان به تفلیس شرکت داشت. ۱۰ مرداد ۱۳۳۸ درگذشت و در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد.
گروه موسیقی من به آنها اعتماد دارم (به انگلیسی: Men I Trust) در سال ۲۰۱۴ شروع به فعالیت کرد. پایه‌گذاری این گروه در مونترال در کانادا صورت گرفت. این گروه از سه عضو تشکیل شده خواننده این گروه و اصلی‌ترین عضو این گروه جسی کارون است. تأسیس. این گروه توسط دوستان دبیرستانی جسی کارون و دراگوس چیراک تأسیس شد. بعدها اما پرولکس به آنها پیوست.
فروپاشی اقتصادی اشاره به گسترهٔ وسیعی از اوضاع اقتصادی نابسمان دارد که می‌تواند شامل رکود اقتصادی سخت و طولانی همراه با ورشکستگی‌های زیاد و بیکاری (نظیر بحران اقتصادی ایران رکود بزرگ آمریکا در دهه ۱۹۳۰) تا شکست در روند عادی بازرگانی بواسطهٔ بروز اَبَرتورم (مانند جمهوری وایمار در دههٔ ۱۹۲۰) یا حتی رشد شدید نرخ مرگ و میر به‌دلیل مسائل اقتصادی و احتمالاً کاهش جمعیت (نظیر آنچه در جمهوری‌های شوروی در دههٔ ۱۹۹۰ روی داد) بشود. غالب کشورهایی که دچار فروپاشی اقتصادی می‌شوند با آشوب‌های اجتماعی، ناآرامی‌های مدنی و
می‌شوند با آشوب‌های اجتماعی، ناآرامی‌های مدنی و قانون‌شکنی مواجه می‌گردند. (نمونه‌های تاریخی). بحران اقتصادی ایران (۱۳۸۸-اکنون). در روز سه‌شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ رئیس کل بانک مرکزی ایران گفت: «از سال ۱۳۵۰ تاکنون ارزش پول ملی ایران ۳۵۰۰ برابر افت کرده‌است.»، همچنین ادامه داد: «رابطه ریال با ارز خارجی در حال حاضر ۰٫۰۰۰۰۰۸ است که در هیچ کشوری این‌گونه نیست.» حدود ۶۹ درصد از کل درآمدهای مالی کشور ایران از طریق صادرات نفت به کشورهای جهان بود که با وضع تحریم‌های مختلف در سالیان اخیر، این امکان برای ایران محدودتر و
در سالیان اخیر، این امکان برای ایران محدودتر و در نتیجه موجب کاهش ارزش پول ملی ایران شده‌است.
پل مارگارت هانت هیل یک پل شهری است که بر فراز رودخانه ترینیتی گسترده شده است. این سازه در ۲۰۱۲ تکمیل گردید، و توسط معمار شهیر اسپانیایی سانتیاگو کالاتراوا طراحی شد.
دفاع از دیوار بزرگ () کارزاری است که از ۱ ژانویه تا ۳۱ مه سال ۱۹۳۳ میان جمهوری چین و امپراتوری ژاپن و پیش از آغاز جنگ دوم چین و ژاپن درگرفت. در طول این عملیات ارتش ژاپن توانست با موفقیت استان رهه که در مغولستان داخلی قرار داشت را از چنگ جنگ‌سالار چینی ژانگ ژویلیانگ خارج نموده و آن را به دولت تازه تأسیس مانچوکوئو الحاق نماید. بدین ترتیب مرزهای جنوبی این کشور به دیوار بزرگ چین رسید. نبرد گذرگاه‌شان‌های. در منتهی‌الیه شرقی دیوار بزرگ چین و جایی که دیوار به اقیانوس می‌رسد استحکامات شان‌های قرار دارد. از هنگام
می‌رسد استحکامات شان‌های قرار دارد. از هنگام شورش مشتزن‌ها در سال ۱۹۰۱ ارتش ژاپن یک پادگان کوچک ۲۰۰ نفره را در این محل ایجاد نموده بود. در شب اول ژانویه ۱۹۳۳ فرمانده ژاپنی پادگان با انفجار چند نارنجک و شلیک چند گلوله یک حادثه نمایشی را ایجاد کرد. ارتش کانتوگون از این بهانه استفاده نمود و از نیروهای وابسته به سپاه شمال شرقی چین خواست تا مواضع خود را ترک کنند و از این ناحیه عقب‌نشینی نمایند. پس از آنکه چینی‌ها اولتیماتوم نیروهای ژاپنی را رد نمودند واحدهای لشکر ۸ ژاپن به همراه ۴ قطار زرهی و ۱۰ تانک به این
لشکر ۸ ژاپن به همراه ۴ قطار زرهی و ۱۰ تانک به این گذرگاه حمله کردند. علاوه بر این ژاپنی‌ها از پشتیبانی هوایی نزدیک و حمایت توپ‌های ناوگان دوم ژاپن در ساحل بهره‌مند بودند. در روز ۳ ژانویه نیروهای چینی که نیمی از توان خود را از دست داده و ناتوان از دفاع بودند میدان نبرد را ترک کرده و عقب‌نشینی نمودند. نبرد رهه. بنگرید به: نبرد رهه استان رهه در شمال دیوار بزرگ هدف بعدی ژاپنی‌ها بود. ارتش ژاپن امیدوار بود با تطمیع ژنرال تانگ یولین و اعلام آنکه این ناحیه به صورت تاریخی جزوی از منچوری است بتواند این بخش را اشغال
تاریخی جزوی از منچوری است بتواند این بخش را اشغال نماید اما پس از عدم موفقیت در این برنامه گزینه نظامی را مد نظر خود قرار داد. رئیس ستاد ارتش ژاپن از امپراتور هیروهیتو درخواست داشت تا فرمان عملیات استراتژیک علیه قوای چینی در استان رهه را صادر نماید. امپراتور به امید آنکه این عملیات به مسئله منچوری خاتمه بدهد با ان موافقت کرد اما با صراحت اعلام نمود که نیروهای ژاپنی حق عملیات فراتر از دیوار بزرگ را ندارند. در ۲۳ فوریه سال ۱۹۳۳ عملیات آغاز شد و دو روز بعد در ۲۵ فوریه چاویانگ و شهرستان کایلو به دست نیروهای
۲۵ فوریه چاویانگ و شهرستان کایلو به دست نیروهای ژاپنی افتاد. در ۲ مارس و پس از روزها مقاومت، نیروهای چینی تحت فرمان سان دیانیینگ بالاخره ژاپنی‌ها توانستند چیفنگ را اشغال نمایند و در روز بعد در ۴ مارس وارد چنگده مرکز استان رهه شدند. در ۹ مارس چیانگ کای‌شک نیروهای خود را برای کمک راهی نمود اما این کمک‌های ناکافی بسیار دیر به جبهه‌ها رسیدند. در ۱۱ مارس ژاپنی‌ها به دیوار بزرگ رسیده و فردای آن روز با استعفای ژانگ ژویلیانگ از فرماندهی سپاه شمال شرقی وظیفه دفاع از دیوار بزرگ به هی یینگچین سپرده گشت. در نهایت و با
دیوار بزرگ به هی یینگچین سپرده گشت. در نهایت و با وجود مقاومت جانانه نیروهای چینی در ۲۰ مه آن‌ها مجبور به عقب‌نشینی از دیوار بزرگ گشتند. در مقایسه با هماوردان ژاپنی‌شان که به خوبی مسلح بودند نیروهای چینی عمدتاً با تفنگ‌های قدیمی، شمشیر، نارنجک‌های دست‌ساز و بدون دسترسی چندان به توپخانه و مسلسل به نبرد می‌پرداختند. با وجود تمام این ضعف‌ها اما سربازان ارتش انقلابی ملی در بعضی از مناطق توانستند حملات مرگبار واحدهای بی خوبی تسلیح شده ژاپنی را ۳ تا ۴ روز تاب بیاورند و پیروزی‌های کوچکی را کسب نمایند. نتایج. در