payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به کوشش حسن جوادی با عنوان "دندیل: داستان‌هایی از زندگی ایرانیان" به‌چاپ رسیده‌است. عناصر داستان. داستان «آشغالدونی» حدود ۲۰٬۰۰۰ کلمه است که به‌صورت اول‌شخص و از دریچه ذهن علی، جوانی شهرستانی که با پدرش گدایی می‌کند، روایت می‌شود. راوی و پدرش حین پرسه زدن در اطراف شهر به یک بیمارستان می‌رسند و آنجا می‌مانند. پسر وارد محیط بیمارستان می‌شود و با کارکنان بیمارستان دوست شده و از این راه برای خودش کارهایی پیدا می‌کند. او به‌تدریج بیشتر و بیشتر آلوده می‌شود و از نوجوانی فقیر به یک تبهکار مبدل می‌شود. راوی تا
از نوجوانی فقیر به یک تبهکار مبدل می‌شود. راوی تا اواخر داستان نامی ندارد و تنها وقتی صاحب اسم می‌شود که دیگر آن پسر گیج‌وگنگ روستایی نیست و به لطف آشنایی با روابط مبتنی بر پول برای خود جایگاهی مانند باقی آدم‌ها پیدا کرده‌است. شخصیت علی ذاتاً شرور نیست اما شرایط و محیطی که در آن قرار می‌گیرد، خصوصیات منفی را در او رشد می‌دهد. هم‌چنان‌که «آشغالدونی» استعاره از محیط اوست، سقوط تدریجی او در این محیط درون‌مایه داستان است که با همکاری علی با مأموران ساواک برای لو دادن دکتر معترض بیمارستان، کامل می‌شود.
برای لو دادن دکتر معترض بیمارستان، کامل می‌شود. آقاگیلانی دلال خون‌فروش نیز مانند بسیاری از آدم‌های داستان‌های ساعدی تنهاست و از روی بدجنسی به دیگران ستم نمی‌کند؛ بلکه به عقیده عبدالعلی دستغیب ناگزیر از «بیدادگری» است. او در اتاق محقری مملو از میز و صندلی شکسته زندگی می‌کند و شب‌ها به می‌گساری می‌نشیند. حسن میرعابدینی داستان «آشغالدونی» را مانند برخی داستان‌های او، داستان اوباش دانسته‌است؛ داستانی که طی آن جوان ولگردی به خون‌فروشی روی می‌آورد و برای ساواک خبرچینی می‌کند. پدر پیر او، بیمار است و هرچه
خبرچینی می‌کند. پدر پیر او، بیمار است و هرچه می‌خورد بالا می‌آورد؛ در نتیجه همیشه گرسنه است. او پسرش را مسبب همه بدبختی‌های خود و اجتماع می‌داند و ناراحتی‌اش را بر سر او خالی می‌کند. شخصیت راوی از پدرش ناراضی است و پدر نفرتش را برمی‌انگیزد. به عقیده حسین سناپور، پدر گذشته راوی است که از روستا بریده و حریص به خوردن است اما سیری ندارد. راوی هم مانند او حریص است اما به پول و مجبور است برای پدر کاری جور کند تا پدر دست از سرش بردارد. محیط داستان «آشغالدونی» بیمارستان، حواشی متروک شهر و جهانی زیرزمینی است که در
حواشی متروک شهر و جهانی زیرزمینی است که در آن خون دادوستد می‌شود. در توصیف‌های ساعدی هیچ نشانه‌ای از اسم بیمارستان و خیابانی که در آن واقع شده، وجود ندارد. به عقیده سناپور، ساعدی سعی در واقعی نمایاندن مکان‌ها از جمله بیمارستان دارد. یعنی تاحدی از مکان می‌گوید که باورپذیر و واقعی باشد اما در نشان دادن جزئیات، خست به‌خرج می‌دهد تا مکان «تشخصی رئالیستی» پیدا نکند. به باور او بیمارستان نمادی از شهر است و ساعدی از ماهیتش که انسان‌ها را از خودشان تهی کرده، انتقاد می‌کند. به نظر رحیم فرخ‌نیا، بیمارستان نقشی اساسی
می‌کند. به نظر رحیم فرخ‌نیا، بیمارستان نقشی اساسی در تغییر رفتار راوی دارد و به نوعی، نماد فضای اجتماعی آن روز ایران است و فرهنگی که بر آن حاکم است، فرهنگ زنده ماندن و کسب پول به هر قیمت است. بازخورد. اسدالله امرایی «آشغالدونی» را نمونهٔ نگاه روشنفکران در نظام پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به مقولاتی چون بیکاری، انحطاط اخلاقی و سرکوب سیاسی در قالب داستان دانسته که طی آن، ساعدی تلویحاً سوءاستفادهٔ عوامل حکومت از فرودستان و فقرا را نشان می‌دهد. حسین سناپور معتقد است ساعدی در «آشغالدونی» برخلاف بسیاری از نویسندگان
ساعدی در «آشغالدونی» برخلاف بسیاری از نویسندگان رمانتیک، شهر را در مقابل روستا قرار نمی‌دهد چراکه در پس شهر و روابط حاکم بر آن، روستا را می‌بیند. او بر این باور است که داستان ساعدی پس از گذشت پنجاه سال برای خواننده باورپذیر است و با اینکه داستان ساعدی رئالیستی نیست اما می‌توان هنوز آن را مانند داستانی واقع‌گرایانه و مربوط به مسائل زندگی امروزی خواند. عبدالعلی دستغیب معتقد است ساعدی در این داستان نیز مانند برخی داستان‌هایش «اوصاف دلخراشی» از زندگی در شهرهای بزرگ به‌دست می‌دهد و روحیات قشرهای ضعیف جامعه و
بزرگ به‌دست می‌دهد و روحیات قشرهای ضعیف جامعه و شکل زندگی‌شان را به‌تصویر می‌کشد. او معتقد است ساعدی محیط اجتماعی را فدای پرداختن به عناصر روانی نکرده و انحرافات روانی را به شرایط اجتماعی وابسته می‌داند. وحید والی‌زاده با مقایسه «آشغالدونی» با داستان «۲۴ ساعت در خواب و بیداری» اثر صمد بهرنگی، معتقد است باوجود محبوبیت ساعدی، «آشغالدونی» اقبال داستان بهرنگی را که به «نگاه و درک غالب» نیروهای چپ در ایران تبدیل شد، نیافت و داستانی حاشیه‌ای خوانده شد. درحالی‌که ساعدی به سطحی عمیق‌تر نقب زده بود و تصویر درست‌تری
به سطحی عمیق‌تر نقب زده بود و تصویر درست‌تری از قشری به‌دست می‌داد که به‌زعم والی‌زاده، از پشت به این نیروهای سیاسی مبارز پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران «خنجر» زدند. رحیم فرخ‌نیا در مجله "مطالعات جامعه‌شناختی" مسئله اصلی ساعدی را در داستان «آشغالدونی» پرداختن به معضلاتی دانسته که انسانیت انسان را نشانه رفته‌اند؛ معضلاتی که فضای اجتماعی شهر را چنان تغییر می‌دهند که شهروندان دچار فراموشی اخلاقی می‌شوند. مصطفی بیان (داستان‌نویس) معتقد است داستان «آشغالدونی» داستان پناه بردن آدم‌ها به «مدرنیسم آبکی»، مانند
داستان پناه بردن آدم‌ها به «مدرنیسم آبکی»، مانند بیمارستان، و تبعات آن است. ساعدی بنا دارد از دنیای فقیران و نیازمندان، آشنایی‌زدایی کند و نشان دهد گرچه این دنیا معصوم به نظر می‌رسد اما تا عمقش «گناهکار» است و در آن آدم‌های نیازمند دست به «آدم‌فروشی و دریدن هم» می‌زنند. اقتباس سینمایی. در سال ۱۳۵۳ داریوش مهرجویی با همکاری ساعدی در نوشتن فیلم‌نامه از روی داستان «آشغالدونی»، فیلم "دایرهٔ مینا" را ساخت. این فیلم پنجمین فیلم داریوش مهرجویی و نخستین فیلم رنگی او و دومین کار مشترک او و غلامحسین ساعدی بعد از فیلم
و دومین کار مشترک او و غلامحسین ساعدی بعد از فیلم "گاو" است که اقتباسی بود از مجموعه داستان غلامحسین ساعدی به نام "عزاداران بیل". دایره مینا در ۱۳۵۳ ساخته شد اما پروانه نمایش نگرفت. تا آن که سرانجام در ۱۳۵۶ پروانهٔ نمایش گرفت و اکران عمومی آن در روز ۲۳ فروردین ۱۳۵۷ بود. مهرجویی دربارهٔ همکاری‌اش با ساعدی گفته‌است که «ارتعاشات ما به هم می‌خورد؛ یک چیزهایی من به او می‌دادم و چیزهایی هم او به من می‌داد.» به گفته جواد طوسی «مهرجویی در «"دایرهٔ مینا"»، به یک واقع‌گرایی اجتماعی دست می‌یابد و سهم عمده‌ای از این
اجتماعی دست می‌یابد و سهم عمده‌ای از این موفقیت -هم‌چون فیلم «گاو» - از نوشتهٔ غلامحسین ساعدی است.» تغییراتی که فیلم نسبت به داستان دارد عمدتاً یا به ضرورت‌های هنری است یا به دلیل شدیدتر بودن ممیزی در سینما نسبت به کتاب است. جواد طوسی در پانویس مقاله‌ای که دربارهٔ فیلم "شیرک" مهرجویی نوشته‌است می‌نویسد: «ساعدی در داستان «آشغالدونی»، با مطرح کردن همکاری علی با مأموران ساواک در جهت لو رفتن و دستگیری دکتر معترض بیمارستان، به سقوط کامل شخصیت علی تأکید دارد ولی مهرجویی در «"دایرهٔ مینا"»، به لحاظ عدم امکان بیان
در «"دایرهٔ مینا"»، به لحاظ عدم امکان بیان صریح این مطلب در آن زمان، اوج سیر قهقرایی شخصیت علی را با بی‌تفاوتی او در قبال مرگ پدرش به تصویر می‌کشد.» امید روشن‌ضمیر در این‌باره می‌نویسد: «مهرجویی در اقتباس این داستان، همان سبک واقع‌گرایانهٔ ساعدی را اختیار کرده‌است و وقایع را بدون حشو، با تکنیکی حساب‌شده، نمایش می‌دهد. به خاطر شرایط دوران تهیهٔ فیلم، قسمت خبرچین شدن علی کنار گذاشته شده و در عوض، داستان دکتر جوانی به آن اضافه شده که سعی می‌کند آزمایشگاه خونی دایر کند تا نفوذ دلال خون را که خونِ آلوده به
دایر کند تا نفوذ دلال خون را که خونِ آلوده به بیمارستان می‌فروشد، از بین ببرد.» به عقیده پرویز جاهد، در اقتباس مهرجویی برخی ویژگی‌های روانکاوانه شخصیت علی در داستان، به دلیل تغییر زاویه دید از اول‌شخص به سوم‌شخص، از بین رفته‌است. او معتقد است نگاه بدبینانه ساعدی به اجتماع، در داستان پررنگ‌تر از فیلم است.
فاضل حسنو داغلارجا (زاده ۲۶ اوت ۱۹۱۴، استانبول – مرگ ۱۵ اکتبر ۲۰۰۸، استانبول) یکی از شاعران پرکار ترکیه بود که بیش از ۶۰ مجموعه شعر تاسال ۲۰۰۷ منتشر کرد. او برنده جایزه شبهای شعر استروگا بود. سبک. اشعار او دارای مضامینی از جمله پیش‌تاریخچه بشریت و کیهان و همچنین موضوعاتی مانند ضدیت با جنگ و جنگ استقلال ترکیه بود. مرگ. داغلارجا در تاریخ ۱۶ اکتبر ۲۰۰۸ در استانبول در سن ۹۴ سالگی فوت کرد. او در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۸ پس از مراسم تشییع جنازه در خانه اپرای سریا و در حضور سیاستمداران و مقامات عالی‌رتبه، در قبرستان
حضور سیاستمداران و مقامات عالی‌رتبه، در قبرستان کاراجااحمت به خاک سپرده شد.
در مبحث مربوط به مدارهای مجتمع، دای () یک سطح از ماده‌ای نیمه‌رسانا است، که مدار بر روی آن ساخته می‌شود. معمولاً مدارهای مجتمع در بچ‌های بزرگ و بر روی یک ویفر واحد، از جنس سیلیکون گرید الکترونیک و توسط روش‌هایی مانند فوتولیتوگرافی ساخته می‌شوند. ویفر به قسمت‌های زیادی برش داده می‌شود (دایس می‌شود) که هر قسمت یک کپی از مدار است. به هر کدام از این قسمت‌ها یک "دای" گفته می‌شود.
مِنارک (،//) شروع چرخه قاعدگی یا اولین خونریزی قاعدگی در جنس ماده انسان است. منارک در زبان عامیانه اولین پریود نامیده می‌شود. اولین خونریزی قاعدگی بیانگر این است که سال‌های باروری یک دختر شروع شده‌است.و باید بدانیم که حتی قبل از اولین خون‌ریزی قاعدگی احتمال بارداری وجود دارد.شاخص توده بدنی و خصوصیات فیزیکی شاخص‌های مناسبی برای تخمین و پیش‌بینی اولین قاعدگی نیستند. دختران معمولاً در سنین ۱۲ تا ۱۳ سالگی اولین خونریزی قاعدگی خود را تجربه می‌کنند. تا سن ۱۵ سالگی معمولاً ۹۸ درصد دخترها به اولین خونریزی قاعدگی را
معمولاً ۹۸ درصد دخترها به اولین خونریزی قاعدگی را تجربه کرده‌اند. نشانه‌ها. پیش از اولین خونریزی قاعدگی نشانه‌های در بدن دختران ظاهر می‌شود اکثر دختران ۲ تا ۳ سال بعد از شروع رشد پستان‌ها اولین خونریزی قاعدگی را تجربه می‌کنند. در اولین مرحله، برآمدگی نوک پستان بیشتر می‌شود و سپس ناحیه تیره‌تر پستان شروع به رشد می‌کند و پستان ورم می‌کند و برآمده می‌شود. ممکن است علائم اولیه رشد موهای آلت تناسلی مدت کوتاهی پس از آغاز به رشد پستان‌ها مشاهده شود. گاهی این موها فقط چند عدد هستند ولی با گذر زمان تعداد آنها
موها فقط چند عدد هستند ولی با گذر زمان تعداد آنها افزایش می‌یابد. حدود ۶ تا ۱۲ ماه قبل از اولین پریود، ممکن است متوجه ترشحات سفیدرنگی روی لباس زیرتان بشوید. این ترشحات بویی ندارد ولی وقتی روی لباس زیر خشک می‌شود ممکن است کمی زردرنگ بنظر برسد. چگونگی. معمولاً چرخه قاعدگی تا حدود دو سال پس از اولین قاعدگی (پریود) نامنظم است و پریودها به صورت منظم و در زمان مشخصی رخ نمی‌دهند. اولین خونریزی قاعدگی ممکن است کاملاً کوتاه همراه با دفع کم خون باشد، خونریزی قاعدگی دوم ممکن است طولانی‌تر و با خونریزی بیشتری همراه
دوم ممکن است طولانی‌تر و با خونریزی بیشتری همراه باشد. اساساً خونریزی‌های قاعدگی ممکن است با هم تفاوت داشته باشند و پس از گذشت چند سال، چرخه‌های قاعدگی باید منظم‌تر شوند، ولی همچنان ممکن است نوسان داشته باشد. در اکثر دختران رسیدن به ریتم منظم چرخه‌های قاعدگی تقریباً شش سال طول می‌کشد.
حافظه‌ با پهنای‌باند بالا () یا حافظه‌ٔ پهنای‌باند بالا دسته‌ای از حافظه‌های تصادفی است که توسط شرکت‌های اس‌کی هاینیکس، ای‌ام‌دی و سامسونگ برای مدارهای یکپارچه سه‌بعدی طراحی و معرفی گردید و نخستین مرتبه در پردازنده‌های گرافیکی رادئون سری آرایکس۳۰۰ از شرکت ای‌ام‌دی مورد استفاده قرار گرفت. این حافظه‌ها به عنوان یک استاندارد صنعتی در اکتبر ۲۰۱۳ به تصویب رسید. نسل دوم این حافظه‌ها با عنوان اختصاری HBM2 نیز در ژانویه ۲۰۱۶ معرفی و به تصویب استاندارد صنعتی نیز رسید.
سِوِن طیف وسیعی از رشته‌کوه و کانون تمدن و فرهنگ در جنوب مرکزی فرانسه است و در لبه جنوب شرق مسیف سونترال قرار دارد که بخش‌هایی از دپارتمان‌های گار، لوزر، آردش، اوت-لوآر را پوشش می‌دهد.
پروانه پشت سرهم یا پروانه های متوالی به یک زوج پروانه می‌گویند که یکی در ابتدای بالگرد و دیگری در انتهای بالگرد به صورت پشت سرهم نصب می‌شوند. این زوج پروانه در خلاف جهت همدیگر دوران می‌کنند تا نیروی حاصل از انحراف (yaw) همدیگر را خنثی کنند. معمولاً از این نوع پروانه‌ها در بالگردهای باری بزرگ استفاده می‌شود. هلی کوپترهای پروانه پشت سرهم از روتورهای ضد چرخش استفاده می کنند که هرکدام گشتاور دیگری را لغو می کنند. بنابراین ، تمام توان حاصل از موتورها می تواند برای بالابری استفاده شود ، در حالی که یک هلی کوپتر تک
بالابری استفاده شود ، در حالی که یک هلی کوپتر تک روتور از مقداری از موتور برای مقابله با گشتاور استفاده می کند. یک گزینه جایگزین نصب دو روتور در یک پیکربندی کواکسیال است. اولین هلی کوپتر روتور پشت سرهم موفق توسط نیکلاس فلورین در سال 1927 ساخته شد. از مزایای سیستم پشت سرهم ، یک مرکز ثقل بزرگتر و ثبات طولی خوب است. از معایب سیستم پشت سر هم روتور انتقال پیچیده و نیاز به دو روتور بزرگ است. این دو روتور توسط یک گیربکس به یکدیگر متصل می شوند که اطمینان حاصل می کند روتورها همگام شده و حتی در هنگام خرابی موتور به
روتورها همگام شده و حتی در هنگام خرابی موتور به یکدیگر برخورد نمی کنند. طراحی های روتور پشت سر هم با استفاده از چرخه مخالف چپ و راست به هر روتور ، با کشیدن هر دو انتهای هلیکوپتر در جهت مخالف ، خمیازه می کشند. برای دستیابی به گام ، جمع مخالف برای هر روتور اعمال می شود. کاهش بالابر تولید شده در یک انتهای آن ، در حالی که بالابر را در انتهای مخالف افزایش می دهد ، و به طور موثر هلی کوپتر را به جلو یا عقب متمایل می کند. هلی کوپترهای روتور پشت سر هم این مزیت را دارند که می توانند با تیغه های کوتاهتر وزن بیشتری را
که می توانند با تیغه های کوتاهتر وزن بیشتری را تحمل کنند، با این حال، روتور عقب در سایه آیرودینامیکی روتور جلو کار می کند که باعث کاهش کارایی آن می شود. این از دست دادن را می توان با افزایش فاصله بین دو توپی روتور و با بالا بردن یک توپی بر روی دیگر به حداقل رساند.هلی کوپترهای روتور پشت سر هم بار دیسک کمتری نسبت به بالگردهای تک روتور دارند. هلی کوپترهای روتور پشت سر هم معمولاً در مقایسه با هلی کوپترهای تک روتور برای پیمایش و دستیابی به پرواز با سرعت کم به نیروی کمتری نیاز دارند. برای دستیابی به پرواز با
نیروی کمتری نیاز دارند. برای دستیابی به پرواز با سرعت بالا معمولاً هر دو تنظیمات به همان قدرت نیاز دارند.
چرخانه‌های عرضی به یک جفت پروانه می‌گویند که در دو سوی بالگرد و به صورت عرضی در یک راستا نصب می‌شوند. این دو پروانه در خلاف جهت همدیگر دوران می‌کنند تا نیروی حاصل از انحراف (yaw) همدیگر را خنثی کنند. این نوع پروانه‌ها در دو نوع پروانه ثابت و کج‌پروانه موجود هستند. بالگردهای تک‌چرخانه (یونیکوپتر) به یک چرخانهٔ (روتور) دم اضافی یا اگزوز دم اضافی برای خنثی کردن تکانه زاویه‌ای واکنشی تولید شده توسط روتور اصلی نیاز دارند. بالگردهای پروانه‌عرضی، با این حال، از پروانه‌های ضد چرخش استفاده می‌کنند که هر یک از آنها
ضد چرخش استفاده می‌کنند که هر یک از آنها گشتاور دیگری را خنثی می‌کند. پره‌های پروانه ضد چرخش نیز اگر در مسیر پروانه دیگر خم شوند با یکدیگر برخورد نمی‌کنند و آنها را از بین نمی‌برند. علاوه بر این، پیکربندی چرخانه عرضی مزیت بار بالاتر با تیغه‌های کوتاه‌تر را دارد، زیرا دو مجموعه برای بالا بردن کار می‌کنند. همچنین، تمام نیروی موتورها را می‌توان برای بلند کردن استفاده کرد، در حالی که یک بالگرد تکچرخانه باید بخشی از نیروی موتور خود را برای ایجاد نیروی رانش دم منحرف کند. طراحی پروانه عرضی با محفظه‌های قابل چرخش
کند. طراحی پروانه عرضی با محفظه‌های قابل چرخش به عنوان کج‌پروانه (tilt-rotor) شناخته می‌شود در حالی که طرح‌هایی که کل بال می‌چرخد به عنوان کج‌بال (tilt-wings) شناخته می‌شوند.
عبدالسلام بوسری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عبدالسلام بن عبدالله‎ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا و باشگاه فوتبال مولودیه وهران اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عادل الهادی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، باشگاه فوتبال وفاق سطیف، و باشگاه فوتبال اوراس باتنه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
احمد قاسمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
علی بوعافیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل الجزایر است که در پست هافبک بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال لوریان، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال المپیک مارسی و باشگاه فوتبال گنگام اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
علی دحلاب (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
علی مصابیح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قسنطینه، باشگاه فوتبال مولودیه وهران و باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عنتر عصمانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وفاق سطیف، و باشگاه فوتبال وفاق سطیف، اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
ایوب عزی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر و باشگاه فوتبال اتحاد الحراش اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
عزالدین رحیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال قسنطینه، و باشگاه فوتبال اوراس باتنه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
بلال زعوانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
ابراهیم عرفات امزوار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال شباب بلوزداد، و باشگاه فوتبال مولودیه وهران و باشگاه فرهنگی ورزشی دبی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
ابراهیم بدبوده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، و باشگاه فوتبال لو مان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
فاضل براهامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
فرید الملالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آنژه اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
فوزی مسونی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال، و سرمربی (فوتبال) اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه فوتبال شباب بلوزداد اشاره کرد.
ملخ‌های واگَرد ناهم‌محور به یک یا چند جفت ملخ می‌گویند که در دو طرف هواپیما و در روی دو بال هواپیما نصب می‌شوند. این زوج پروانه در خلاف جهت همدیگر دوران می‌کنند تا نیروی حاصل از سمت‌گشت (yaw) همدیگر را خنثی کنند. این نوع پروانه‌ها در هواپیماهای دوموتوره و چند موتوره استفاده می‌شود. معرفی و مفهوم. ملخ‌های واگرد ناهم‌محور به پروانه‌هایی گفته می‌شود که در هواپیماهای دوموتوره یا چندموتوره نصب می‌شوند و در جهت‌های مخالف یکدیگر می‌چرخند. این پیکربندی به منظور خنثی کردن نیروی سمت‌گشت که از چرخش ملخ‌ها در یک جهت
کردن نیروی سمت‌گشت که از چرخش ملخ‌ها در یک جهت ایجاد می‌شود، استفاده می‌شود. استفاده از ملخ‌های متقابل-دوار در هواپیماها به بهبود ثبات و کنترل هواپیما کمک می‌کند و می‌تواند کارایی سامانه پیشرانه را افزایش دهد. پیشینه. اولین استفاده از ملخ‌های واگرد ناهم‌محور به دوران اولیه هوانوردی بازمی‌گردد. برای مثال، پرنده رایت که اولین پرواز کنترل‌شده با موتور را انجام داد، از این نوع ملخ‌ها استفاده می‌کرد. در طول سال‌ها، این فناوری در هواپیماهای مختلفی مانند در سال ۱۹۰۷ و Lockheed P-38 Lightning در سال ۱۹۳۹ مورد
۱۹۰۷ و Lockheed P-38 Lightning در سال ۱۹۳۹ مورد استفاده قرار گرفت. اصول عملکرد. ملخ‌های واگرد ناهم‌محور با چرخش در جهت‌های مخالف، نیروی تورک ایجاد شده توسط هر ملخ را خنثی می‌کنند. این ویژگی باعث کاهش نیروی انحراف می‌شود و کنترل بهتری را برای خلبان فراهم می‌کند. علاوه بر این، ملخ‌های واگرد ناهم‌محور می‌توانند به کاهش نویز و افزایش کارایی سوخت کمک کنند. مطالعات نشان داده‌اند که استفاده از این نوع ملخ‌ها می‌تواند منجر به صرفه‌جویی در مصرف سوخت به میزان حدود ۸ درصد نسبت به ملخ‌های تک‌جهته شود. کاربردها.
۸ درصد نسبت به ملخ‌های تک‌جهته شود. کاربردها. ملخ‌های واگرد ناهم‌محور در هواپیماهای نظامی و غیرنظامی مختلفی استفاده می‌شوند. برای مثال، هواپیمای جنگنده و هواپیمای ترابری سنگین آنتونوف ای‌ان-۷۰بی۰ از این نوع ملخ‌ها بهره می‌برند. این هواپیماها به دلیل استفاده از ملخ‌های متقابل-دوار از کنترل و پایداری بهتری برخوردار هستند و عملکرد بالاتری دارند. مزایا و معایب. استفاده از ملخ‌های واگرد ناهم‌محور دارای مزایای متعددی است که شامل بهبود کنترل و پایداری هواپیما، کاهش نیروی انحراف، کاهش نوفه و افزایش کارایی سوخت
کاهش نیروی انحراف، کاهش نوفه و افزایش کارایی سوخت می‌شود. با این حال، این نوع ملخ‌ها نیز دارای معایبی هستند که شامل پیچیدگی بیشتر سامانه پیشرانه و نیاز به نگهداری بیشتر است. پیشرفت‌های فنی. پیشرفت‌های فناورانه در زمینه ملخ‌های متقابل-دوار شامل بهبود طراحی ملخ‌ها و گیربکس‌ها، کاهش وزن سامانه‌ها و بهینه‌سازی عملکرد آنها است. برای مثال، ناسا تحقیقات گسترده‌ای در زمینه ملخ‌های متقابل-دوار انجام داده و به بهبود عملکرد و کاهش نویز این سیستم‌ها کمک کرده است. نتیجه‌گیری ملخ‌های واگرد ناهم‌محور یکی از فناوری‌های
ملخ‌های واگرد ناهم‌محور یکی از فناوری‌های مهم در هوانوردی است که به بهبود عملکرد و پایداری هواپیماها کمک می‌کند. با توجه به مزایای متعدد این سیستم‌ها، انتظار می‌رود که در آینده نیز شاهد استفاده گسترده‌تر از آن‌ها در هواپیماهای مختلف باشیم. منابع. 3. NASA Technical Reports Server - Technology and benefits of aircraft counter rotation propellers
فؤاد بوقره ( و فوآد بوگرا ؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. وی تابعیت فرانسوی نیز دارد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مولودیه وهران، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال قسنطینه، و باشگاه فوتبال جوری ای‌تی‌او و باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
حکیم ساسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل الجزایر است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال کن، باشگاه فوتبال گنگام، و باشگاه ورزشی ام صلال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
ملخ‌های واگَرد هم‌محور به یک جفت ملخ می‌گویند که در نوک هواپیما و بدنه آن به صورت هم محور نصب می‌شوند. این جفت پروانه در خلاف جهت همدیگر دوران می‌کنند تا نیروی حاصل از سمت‌گشت (yaw) همدیگر را خنثی کنند. این نوع پروانه‌ها در هواپیماهای تک‌موتوره استفاده می‌شود.
حمزه یاسف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که او در آن بازی کرده‌، می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال نصر حسین دای، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا و باشگاه فوتبال قسنطینه اشاره کرد. یاسف همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
حسین مترف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل، باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر، باشگاه فوتبال مولودیه الجزایر، باشگاه فوتبال وفاق سطیف، باشگاه فوتبال دیژون، و باشگاه فوتبال نصر حسین دای اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال الجزایر و الجزایر بازی کرده‌است.
ابراهیم الشنیحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آفریقایی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
اسحاق علی موسی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شباب بلوزداد اشاره کرد.
اسلام عروس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کمال هبری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال القبائل اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کمال قاسی سعید (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل الجزایر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال الجزایر بازی کرده‌است.
کریم فلاحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد.
رنگ‌های تجاری یا برخورد به انگلیسی("Trading Paint)" فیلمی با بازی جان تراولتا، مایکل مدسن، شنایا توین و توبی سباستین و به کارگردانی کرزن کیدر است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شده‌است. کریگ ولش و گری جرانی در نوشتن فیلمنامه همکاری داشتند. مراحل تصویربرداری اصلی فیلم در اوت ۲۰۱۷ در آلاباما آغاز شد. داستان. سم مونرو یک رانندهٔ کهنه‌کار مسابقات اتومبیل‌رانی همراه پسرش کم که او هم نیز یک راننده می‌باشد، باید با مشکلات فراوانی از جمله رانندهٔ رقیب دست و پنجه نرم کنند تا موفق شوند. پذیرش. در جمع‌بندی بررسی شده راتن
تا موفق شوند. پذیرش. در جمع‌بندی بررسی شده راتن تومیتوز، فیلم دارای امتیاز تأیید منتقد از ۰٪ و امتیاز ۲۷٪ بازدید کننده است. منابع. مشارکت با ویکی‌پدیا انگلیسی (می ۲۰۱۹)
شماره‌گذاری صفحه () فرایند استفاده از یک سری توالی اعداد در صفحات کتاب یا اسناد نوشتاری دیگر می‌باشد که ممکن است در مکان‌های مختلفی از صفحه قرار گیرد. شیوهٔ فولیو نیز ارتباط بسیار نزدیکی با این موضوع دارد.
ستاره امید () یک رمانتیک تاریخی است محصول سال ۱۹۷۸، به کارگردانی ادموند کئوسیان و نویسندگی سرو خانزادیان این فیلم داویت بک و مخیتار اسپاراپت در جریان نبرد آزادی‌بخش سیونیک در سده ۱۸ (میلادی) می‌باشد.
لویی جورج اشبورن سرکیس ( متولد ۱۹ ژوئن ۲۰۰۴) یک بازیگر ارمنی‌تبار اهل انگلستان است. وی برای فیلم پسری که شاه خواهد شد در نقش «الکس» در فیلم "ایفا نقش کرده‌است." زندگی. پدر او اندی سرکیس نیز بازیگر و کارگردان است و مادرش، لورین اشبورن بازیگر فیلم و تلویزیون است. حرفه. او در نقش‌های تلویزیونی بازی کرده‌است و در ماه مه سال ۲۰۱۶، او اولین فیلم خود را در فیلم "آلیس از طریق شیشه ای به نمایش درمی‌آورد"، بازی رقابت جوان در ژوئیه ۲۰۱۷، پتر را در نسخه انگلیسی "مری و گل جادو بازی کرد" و همچنین در "جنگ فعلی" ظاهر "شد".
جادو بازی کرد" و همچنین در "جنگ فعلی" ظاهر "شد". در نوامبر سال ۲۰۱۸، او در "موگلی" ظاهر شد ": Legend of Jungle". در فوریه ۲۰۱۹، الکس در "بچه را که شاه بود، بازی کرد". پیوند به بیرون.