payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنتونیو دیاز (؛ زادهٔ ۱۲ ژوئن ۱۹۸۰) کاراته‌کا دسته کاتا، اهل ونزوئلا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱۲ مدال برنز شده‌است.
سلمان خلیل پور متولد ۱۱ بهمن ۱۳۶۲ در شهر آمل، مهندس متالورژی،دکترای حقوق بشر شاعر و نویسنده چپ‌گرا، فعال حقوق بشر، زندانی سیاسی، موزیسین و روزنامه‌نگار آزاد و بدون مرز معاصر وی در سال ۱۳۹۳ پس از کشته شدن برادرش سهیل به دست عوامل اطلاعات و امنیت جمهوری اسلامی ایران دستگیر و در دادگاه انقلاب اسلامی آمل به جرم توهین به رهبری، اقدام علیه امنیت ملی، تشویش اذهان عمومی و برهم زدن نظم عمومی، ارتباط با عناصر بیگانه و گروه‌های مخالف نظام به ۶ سال حبس، تحمل ۱۲۰ ضربه تازیانه، پرداخت جریمه نقدی سنگین، ممنوعیت از هر گونه
پرداخت جریمه نقدی سنگین، ممنوعیت از هر گونه فعالیت حزبی و سیاسی و ممنوعیت از مشاغل دولتی محکوم شد. وی سابقه حبس در زندانهای آمل، وکیل آباد و گوهردشت کرج را دارد و هم‌اکنون در حال سپری نمودن دوران محکومیت خود در زندان دیزل آباد کرمانشاه می‌باشد. سلمان خلیل پور طی گذراندن مدت محکومیت خود چندین بار مورد سوءقصد و حمله از سوی زندانیان جرائم عمومی و اجتماعی در زندان قرار گرفت که منجر به ایجاد جراحات عمیق در اندامهای حیاتی وی گشت. برادر وی جاویدنام زنده یاد مهندس سهیل خلیل پور، از فعالین شناخته شده سیاسی و حقوق
سهیل خلیل پور، از فعالین شناخته شده سیاسی و حقوق بشری و زندانیان سیاسی سابق بود که بعد از آزادی به طرز ناجوانمردانه ای توسط عوامل اطلاعاتی ربوده و کشته شد و پیکر بیجانش در کنار بیمارستان امام رضا آمل رها شد. حتی به خانواده اش اجازه کالبد شکافی و تدفین در شهر آمل داده نشد و پیکرش در روستایی نزدیک آمل به خاک سپرده شد
دارچین‌سرها نام یک سرده از خانواده گربه‌ماهیان دریایی است.
مارال یازرلو (زادهٔ ) دارندهٔ رکورد جهانی موتورسواری، طراح مد، هنرمند، سخنران برنامه‌های انگیزشی و مدافع حقوق زنان اهل ایران است. یازرلو ۲۷ آبان ۱۳۶۰ در کلارآباد، شهری در شمال ایران، متولد شد و تحصیلات خود را در ایران ادامه داد؛ وی در رشتهٔ مدیریت بازرگانی از دانشگاه کار تهران فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۲۰۰۴ به هند مهاجرت کرد و تحصیلات خود را در دانشگاه پونا ادامه داد. وی در سال ۲۰۱۸ با پیمودن ۲۵۰٬۰۰۰ کیلومتر به وسیلهٔ سوپربایک، رکورد مسافت طی شده توسط موتورسیکلت را از آن خود کرد و رسانه‌ها به او «ملکهٔ
را از آن خود کرد و رسانه‌ها به او «ملکهٔ سوپربایک هند» دادند. همچنین نام یازرلو در سال ۲۰۱۸ در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت.
راسل بوفالینو (؛ ۲۵ سپتامبر ۱۹۰۳ – ) گانگستر آمریکایی زاده ایتالیا بود. بوفالینو از رهبران مافیای آمریکایی بود و از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۸۹ بر خانواده تبهکار بوفالینو حکمرانی می‌کرد. او در سال ۱۹۰۳ در سیسیل متولد شد بعد از ممنوعیت الکل در آمریکا در سال ۱۹۱۹، بوفالینو شروع به قاچاق مشروبات الکلی کرد و بدین نحو در دنیای جرم و جنایت پیشرفت کرد. اولین حضور بوفالینو در فرهنگ عامه در فیلم مرد ایرلندی اکران ۲۰۱۹ به کارگردانی مارتین اسکورسیزی و بازی جو پشی است. سال‌های اولیه. بوفالینو در ۲۹ اکتبر ۱۹۰۳ در مونتِدورو، سیسیل،
بوفالینو در ۲۹ اکتبر ۱۹۰۳ در مونتِدورو، سیسیل، از آنجلو بوفالینو و کریستینا بوکولِری به دنیا آمد. در ۹ ژوئیه ۱۹۰۳، پدرش به ایالات متحده مهاجرت کرد و در پیتستون، پنسیلوانیا ساکن شد و به عنوان معدنچی زغال‌سنگ کار کرد. بوفالینو همراه با مادر و خواهر و برادرهایش در دسامبر ۱۹۰۳ از بندر نیویورک وارد ایالات متحده شد. چند ماه بعد، پدر بوفالینو در یک حادثه معدن جان باخت و خانواده‌اش به سیسیل بازگشتند. بوفالینو در ژانویه ۱۹۰۶ دوباره به آمریکا مهاجرت کرد. پس از مرگ مادرش در سال ۱۹۱۰، بار دیگر به سیسیل بازگشت. او در
در سال ۱۹۱۰، بار دیگر به سیسیل بازگشت. او در فوریه ۱۹۱۴ مجدداً به ایالات متحده آمد و این بار در پیتستون ساکن شد. در سن ۱۴ سالگی، بوفالینو به بوفالو، نیویورک نقل مکان کرد و در دوران نوجوانی به جرایم سازمان‌یافته روی آورد. در ۹ اوت ۱۹۲۸، با کارولین "کَری" شیاندرا ازدواج کرد که خود از یک خانواده مافیایی سیسیلی بود. بوفالینو با بسیاری از گانگسترهای بوفالو همکاری داشت، برخی از آن‌ها بعدها به رهبران ارشد خانواده جنایت بوفالو و دیگر خانواده‌های کوستا نوسترا در سواحل شرقی آمریکا تبدیل شدند. این روابط در دوران
سواحل شرقی آمریکا تبدیل شدند. این روابط در دوران فعالیت جنایی او بسیار مفید واقع شد. پیوندهای خانوادگی و قومی برای جنایتکاران سیسیلی-آمریکایی اهمیت زیادی داشت؛ آن‌ها یک شبکه حمایتی قوی و مخفی ایجاد می‌کردند که افراد خارجی یا مجریان قانون نمی‌توانستند به آن نفوذ کنند. یکی از دوستی‌های مهم او با اولین رئیس‌اش، جان سی. مونتانا، که او نیز اهل مونتِدورو بود، شکل گرفت. در اوایل دهه ۱۹۲۰، بوفالینو با جوزف باربارا، قاچاقچی دیگر نیویورکی در اِندی‌کات، همکاری کرد. بوفالینو سپس در سال ۱۹۴۰ به کینگستون، پنسیلوانیا نقل
سپس در سال ۱۹۴۰ به کینگستون، پنسیلوانیا نقل مکان کرد. خانواده جنایت شمال شرقی پنسیلوانیا فعالیت‌های جنایت سازمان‌یافته در پیتستون، اسکرانتون، ویلکس-بار و مناطق نیویورک را کنترل می‌کرد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، خدمات مهاجرت و تابعیت چندین بار تلاش کرد بوفالینو را اخراج کند، اما موفق نشد چون دولت ایتالیا از پذیرش او خودداری کرد. نشست آپالاچین. در سال ۱۹۵۷، ویتو جنووزه پس از به دست گرفتن کنترل خانواده جنایت لوچیانو از فرانک کوستلو، تصمیم گرفت با برگزاری یک نشست ملی کوستا نوسترا، قدرت جدید خود را رسمیت بخشد. جنووزه،
نوسترا، قدرت جدید خود را رسمیت بخشد. جنووزه، استفانو ماگادینو معروف به "تابوت‌ساز" — رئیس مافیای بوفالو و عضو کمیسیون — را انتخاب کرد، و او نیز جوزف باربارا (رئیس مافیای شمال شرق پنسیلوانیا) و روسلینو بوفالینو را مسئول هماهنگی تمامی ترتیبات این نشست کرد. در ۱۴ نوامبر ۱۹۵۷، مافیوزی‌های قدرتمند از ایالات متحده و ایتالیا در ملک باربارا در آپالاچینِ نیویورک گرد هم آمدند. یکی از موضوعات مورد بحث در این نشست، اوضاع کوبا بود، به‌ویژه منافع کوستا نوسترا در قمار و قاچاق مواد مخدر در این جزیره. تجارت بین‌المللی مواد
مواد مخدر در این جزیره. تجارت بین‌المللی مواد مخدر نیز از دیگر موضوعات مهم این نشست بود. همچنین، منافع مافیا در صنعت پوشاک نیویورک — از جمله رباخواری از صاحبان کسب‌وکارها و کنترل حمل‌ونقل کامیون‌ها در مرکز صنعت پوشاک — از دیگر مباحث مطرح‌شده در این جلسه بود. مامور ایالتی محلی به نام ادگار دی. کروزول از توقف کارماین گالانته (یکی از چهره‌های مافیایی) توسط پلیس پس از بازدید از ملک باربارا در سال قبل مطلع بود. بررسی گالانته توسط پلیس نشان داد که او بدون گواهینامه رانندگی می‌کند و سابقه جنایی گسترده‌ای در
رانندگی می‌کند و سابقه جنایی گسترده‌ای در نیویورک دارد. در روزهای منتهی به نشست نوامبر ۱۹۵۷، کروزول خانه باربارا را تحت نظر گرفته بود. او متوجه شد که پسر باربارا اتاق‌هایی در هتل‌های محلی رزرو کرده و مقدار زیادی گوشت از قصابی محل به خانه باربارا تحویل داده شده است. این موضوع شک او را برانگیخت و تصمیم گرفت بر خانه باربارا نظارت کند. وقتی پلیس ایالتی متوجه شد تعداد زیادی خودروی لوکس در ملک باربارا پارک شده‌اند، شماره پلاک‌ها را یادداشت کرد. پس از اینکه مشخص شد بسیاری از این خودروها به افراد شناخته‌شده
مشخص شد بسیاری از این خودروها به افراد شناخته‌شده جنایتکار تعلق دارند، نیروهای کمکی پلیس وارد عمل شدند و راهبندی برپا کردند. به‌محض شروع جلسه، بارتولو گوچیا — یکی از کارمندان باربارا و اهل کاستلاماره دل گولفو — هنگام ترک ملک متوجه راهبندی پلیس شد. گوچیا بعدها ادعا کرد که برای پیگیری سفارش ماهی به خانه باربارا بازگشته است. برخی از شرکت‌کنندگان سعی کردند با خودرو فرار کنند، اما در راهبندی متوقف شدند. برخی دیگر از میان مزارع و جنگل‌ها فرار کردند و لباس‌های گرانقیمتشان را خراب کردند تا اینکه دستگیر شدند.
گرانقیمتشان را خراب کردند تا اینکه دستگیر شدند. بسیاری از مافیوزی‌ها از طریق جنگل‌های اطراف ملک باربارا گریختند. پلیس خودرویی را که بوفالینو آن را می‌راند و حامل جنووزه و سه مرد دیگر بود، در راهبندی متوقف کرد. بوفالینو ادعا کرد برای ملاقاتی دوست بیمارش، باربارا، به آنجا آمده است. تمام دستگیرشدگان به پرداخت جریمه نقدی (تا سقف ۱۰,۰۰۰ دلار برای هر نفر) و تحمل حبس از سه تا پنج سال محکوم شدند، اما تمامی این احکام در سال ۱۹۶۰ در مرحله تجدیدنظر لغو شد. سال‌های پایانی و زندان. پس از مرگ جوزف باربارا در ژوئن ۱۹۵۹،
و زندان. پس از مرگ جوزف باربارا در ژوئن ۱۹۵۹، «کمیسیون» رسماً روسلینو بوفالینو را به عنوان رئیس خانواده جنایت به رسمیت شناخت. در سال ۱۹۷۲، پس از اینکه آل مارتینو (خواننده مشهور) نقش «جانی فونتن» در فیلم پدرخوانده را از دست داد و این نقش به ویک دامون داده شد، مارتینو به سراغ بوفالینو — پدرخوانده‌اش — رفت. بوفالینو دستور انتشار مقالاتی را داد که ادعا می‌کرد فرانسیس فورد کوپولا (کارگردان فیلم) از توافق آلبرت اس. رودی (تهیه‌کننده) با مارتینو برای ایفای این نقش بی‌خبر بوده است. دامون در نهایت به دلیل دستمزد کم
بی‌خبر بوده است. دامون در نهایت به دلیل دستمزد کم و ترس از درگیری با مافیا، از این نقش انصراف داد و در نهایت، نقش جانی فونتن به مارتینو بازگردانده شد. در ۲۰ آوریل ۱۹۷۳، بوفالینو در یک کلاب شبانه در اسکرانتون طی عملیات اف‌بی‌آی دستگیر شد و به اتهاماتی از جمله اختلال در تجارت بین‌ایالتی، obstruction of justice (ممانعت از اجرای عدالت)، قمار و حمل کالای دزدی بازداشت شد، اما با وثیقه ۵۰,۰۰۰ دلاری آزاد شد. در سال ۱۹۷۷، بوفالینو به اتهام اخاذی تحت تعقیب قرار گرفت، پس از اینکه جک ناپولی (یکی از شاهدان تحت حمایت
پس از اینکه جک ناپولی (یکی از شاهدان تحت حمایت برنامه حفاظت از شاهدان) شهادت داد که بوفالینو او را به دلیل عدم پرداخت بدهی ۲۵,۰۰۰ دلاری به یک جواهرفروش در نیویورک تهدید به مرگ کرده است. پس از این اتهام، بوفالینو برای کاهش احتمال اتهامات بیشتر، ادوارد شیاندرا (یکی از کاپورژیم‌های خانواده) را به عنوان رئیس موقت منصوب کرد و خود را از مدیریت روزمره خانواده کنار کشید. در ۸ اوت ۱۹۷۸، بوفالینو به دلیل نقشش در پرونده اخاذی به چهار سال زندان محکوم شد و نزدیک به سه سال را در زندان گذراند. او در مه ۱۹۸۱ آزاد شد، اما
را در زندان گذراند. او در مه ۱۹۸۱ آزاد شد، اما بار دیگر و این بار به اتهام توطئه برای قتل ناپولی تحت تعقیب قرار گرفت. جیمی فراتیانو (شاهد اصلی دادگاه) ادعا کرد که بوفالینو در سال ۱۹۷۶ از او و مایکل ریتزیلو خواسته تا ناپولی را به قتل برسانند. در نوامبر ۱۹۸۱، بوفالینو به ۱۰ سال حبس محکوم شد و در زندان فدرال لوون‌ورث (Leavenworth) زندانی شد. افول و مرگ. با بازداشت مجدد بوفالینو و تحت تعقیب قرار گرفتن خانواده توسط مقامات فدرال، قدرت این سازمان جنایی رو به افول گذاشت. در سال ۱۹۸۹، بوفالینو از زندان آزاد شد و
گذاشت. در سال ۱۹۸۹، بوفالینو از زندان آزاد شد و کنترل باقیمانده عملیات خانواده جنایت شمال شرقی پنسیلوانیا به بیلی دِلیا سپرده شد. در ۲۵ فوریه ۱۹۹۴، روسلینو بوفالینو در سن ۹۰ سالگی بر اثر مرگ طبیعی در بیمارستان مموریال شهر کینگستونِ پنسیلوانیا درگذشت. او در گورستان دنیسون در سوویرزویلِ پنسیلوانیا به خاک سپرده شد. در فرهنگ عامه. بوفالینو توسط جو پشی در فیلم «ایرلندی» (۲۰۱۹) به کارگردانی مارتین اسکورسیزی به تصویر کشیده شد. پشی برای این نقش نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. همچنین کتاب «» نوشته
بازیگر نقش مکمل مرد شد. همچنین کتاب «» نوشته مت برکبک در اکتبر ۲۰۱۴ توسط انتشارات برکلی بوکز منتشر شده است. این کتاب به بررسی زندگی و تأثیرات بوفالینو به عنوان یکی از چهره‌های مرموز و قدرتمند مافیای آمریکا می‌پردازد. فیلم «ایرلندی» با تمرکز بر روابط بوفالینو با فرانک شیران (با بازی رابرت دنیرو) و جیمی هوفا (با بازی آل پاچینو)، بخشی از نقش کلیدی او در تاریخ جنایت سازمان‌یافته آمریکا را به تصویر می‌کشد.
بهزاد فروهری (زادهٔ ۲۹ خرداد ۱۳۲۹ در رشت) موسیقی‌دان و نوازندهٔ نی اهل ایران است. زندگی هنری. بهزاد فروهری ۲۹ خرداد سال ۱۳۲۹ در شهر رشت متولد شد. از کودکی به موسیقی گرایش داشت و با شنیدن آثار و صدای ساز «حسن کسایی» از رادیو ساز «نی» را برگزید و از ۱۲ سالگی به تمرین پرداخت. پس از آن نزد حسن کسایی نواختن این ساز را آغاز نمود. او ردیف موسیقی ایرانی را نزد «جلیل شهناز»، «علی‌اصغر بهاری»، «داریوش صفوت» و «محمود کریمی» و نت‌خوانی و سلفژ را نزد «مصطفی کمال پورتراب» آموخت. وی تحصیلات موسیقی خود را در هنرکدهٔ موسیقی
آموخت. وی تحصیلات موسیقی خود را در هنرکدهٔ موسیقی ملی و سپس دانشگاه هنر به پایان برد. او همچنین در رشتهٔ مهندسی ماشین‌سازی نیز تحصیل کرد و ۱۵ سال در هنرستان‌های صنعتی تهران و انستیتو تکنولوژی به تدریس پرداخت. وی از سال ۱۳۵۳ همکاری خود را با رادیو آغاز نمود و با هنرمندانی نظیر «جلیل شهناز»، «علی‌اصغر بهاری»، «امیرناصر افتتاح» و «محمدرضا شجریان» به اجرای برنامه پرداخت. او از سال ۱۳۵۵ در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران به تدریس و تحقیق مشغول شد. وی کنسرت‌های گروهی و انفرادی در کشورهایی نظیر: چین، ژاپن، کره
گروهی و انفرادی در کشورهایی نظیر: چین، ژاپن، کره جنوبی، یونان، هلند، آمریکا و کانادا برگزار نموده‌است. آثار هنری. از جمله آثار هنری که بهزاد فروهری در آن‌ها حضور داشته به موارد زیر می‌توان اشاره نمود: آلبوم‌های مستقل
مریم شریعت‌زاده یک شمشیرباز ایرانی و از قهرمانان صاحب نام شمشیربازی ایران است. در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ تهران، مهوش شفاعی، گیتی محبان، ژیلا الماسی، مریم شریعت‌زاده و مریم آچاک تیم شمشیربازی زنان ایران را تشکیل می‌دادند. این تیم توانست اولین مدال طلای ورزش زنان ایران در مسابقه‌ای معتبر و بین‌المللی را کسب کنند.
هلوتوش اینشوشینک به معنای (ایزد اینشوشینک دوست سرزمین)، شاهی بود که پس از کیتن هوتران و ناپدید شدن خاندان ایگه هلکیان به قدرت رسید. در این مدت ایلام کمی دچار هرج و مرج شد؛ اما با قدرت گرفتن هلوتوش اوضاع کمی آرام شد. فرمانروایی او را تقریباً می‌توان میان سال‌های ۱۲۰۵ تا ۱۱۸۵ پیش از میلاد قرار داد. با توجه به اینکه شاهان قبلی دو خدای ایلام یعنی هومبان و هوتران را حامی خود می‌دانستند نام خود را از این دو خدا می‌گرفتند ولی نام هلوتوش اینشوشینک و تقریباً دو پادشاه دیگر در این دوره برگرفته از نام این_شوشینک بود
دیگر در این دوره برگرفته از نام این_شوشینک بود که ارتباط این خاندان را با شوشی‌ها آشکار می‌کند. شاید سؤال باشد که چرا اسم این خاندان و فرمانروایی از نام بنیانگذار آن گرفته نشده؛ پسر هلوتوش اینشوشینک یعنی شوتروک ناهونته یکم یکی از تاریخ‌سازهای ایلام و یکی از سه فرمانروای بزرگ ایلام بوده و به همین دلیل اسم این خاندان برگرفته از شوتروک نهونته، شوتروکیان می‌باشد. از فعالیت‌های هلوتوش اینشوشینک هیچ اطلاعاتی وجود ندارد.
ییرژی مادل (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل جمهوری چک است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "باتوری"، "شب‌زنده‌داران" و "دیدن دریا" اشاره کرد.
میخائلا پاولاتووا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و پویانما اهل جمهوری چک است. او علاوه بر آنکه در سال ۱۹۹۲ نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه بود، جوایز دیگری همچون خرس طلایی، جایزهٔ ویژهٔ هیئت داوران جشنواره بین‌المللی فیلم انیمیشن انسی و جایزهٔ بزرگ جشنواره بین‌المللی پویانمایی هیروشیما را دریافت داشت.
فرانک دانیل (; – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل جمهوری چک بود. وی مدتی یکی از روسای دانشگاه کلمبیا، رئیس دانشکده سینما و تلویزیون آکادمی هنرهای نمایشی پراگ، رئیس انستیتوی فیلم آمریکا و رئیس دپارتمان هنرهای سینمایی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود. او همچنین مدیر هنری مؤسسه ساندنس بود. او به خاطر توسعهٔ الگوی سکانس‌بندی در فیلم‌نامه‌نویسی شناخته می‌شود، که در آن یک فیلم با ساختار کلاسیک می‌تواند به سه پرده و در مجموع هشت سکانس خاص تقسیم شود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در
شود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به مشارکت در تهیهٔ فیلم "فروشگاه در خیابان اصلی" اشاره نمود.
داوید اوندژیچک (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل جمهوری چک است. وی دانش‌آموختهٔ دانشکده سینما و تلویزیون آکادمی هنرهای نمایشی پراگ است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "در سایه" و "زاتوپک" اشاره نمود.
تاد دانیلفسکی (؛ – ) کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان و ایالات متحده آمریکا بود. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خروج ممنوع" اشاره نمود.
نازلی بیات ماکو (زاده ‎۲۵ شهریور ۱۳۲۴ - درگذشته ۳ شهریور ۱۳۹۷) ورزشکار دو و میدانی اهل ایران بود. المپیک ۱۹۶۴، اولین المپیکی بود که زنان ایرانی توانستند در المپیک شرکت کنند. در این رقابت‌ها در رشته دو و میدانی، نازلی بیات ماکو در پرش ارتفاع، ژولیت گئورگیان در پرتاب دیسک و سیمین صفامهر در دوی ۱۰۰ متر و پرش طول شرکت کردند. در رشته ژیمناستیک هم جمیله سروری حضور داشت. آن‌ها با سرپرستی خانم پارینه به توکیو رفتند. نازلی ۱۹ ساله در پرش ارتفاع، برای شروع در مرحله مقدماتی باید از روی مانع ۱۵۵ سانتیمتری می‌پرید که
مقدماتی باید از روی مانع ۱۵۵ سانتیمتری می‌پرید که ناکام ماند.
سواوامیر فابیتسکی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان است. فیلم او "بازیافت" در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۶ به نمایش درآمد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی دیگری که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "بازیافت"، "یخ‌ژاله"، "کمیسر آلکس"، "جرم" و "فرابنفش" اشاره نمود.
سادراک گونسالس-پرِیون (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به «"مینا رفته‌است"» اشاره نمود.
چه کسی کاک رابین را کشت؟ (به انگلیسی: Who Killed Cock Robin) از مجموعه سمفونی احمقانه یک انیمیشن کوتاه در تاریخ ۲۶ ژوئن ۱۹۳۵ منتشر شد، این اثر توسط والت دیزنی و به کارگردانی دیوید هند ساخته شد. این اثر در بخش بهترین انیمیشن کوتاه نامزد اسکار شد. قسمتی از این کارتون، در اواخر فیلم خرابکاری به کارگردانی آلفرد هیچکاک در سالن سینما مشاهده می شود و در آغاز فیلم هم از دیزنی برای اجازه استفاده از اثرش سپاسگزاری می‌شود.
میکل روئدو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و نویسنده اهل اسپانیا است. او فارغ‌التحصیل رشته ارتباطات سمعی و بصری با گرایش فیلمنامه از دانشگاه نابارا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پنهان‌شده" اشاره نمود.
میگل کورتوا (؛ زادهٔ ۱۹۶۰) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس فرانسوی-اسپانیایی است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "اسکیت کن یا بمیر" اشاره نمود. او اولین فیلم اسپانیایی خود را با عنوان "گرگ" در سال ۲۰۰۴ کارگردانی کرد که با بازی ادواردو نوریگا، خوسه کورونادو، ملانی دوتی و پاتریک برویل ساخته شد. این فیلم ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ بلیت فروخت و از پنج نامزدی، دو جایزه گویا را به دست آورد و جوایز بین‌المللی متعددی کسب کرد. او به همکاری خود در اسپانیا ادامه داد و فیلم «"گال"» را در سال ۲۰۰۶
اسپانیا ادامه داد و فیلم «"گال"» را در سال ۲۰۰۶ و مستند "۱۱-ام، تاریخ یک حمله" را در سال ۲۰۰۵ ساخت. در سال ۲۰۱۰، او بخشی از فیلم تلویزیونی "دام افغان" را در کابل فیلمبرداری کرد که دربارهٔ مناقشه افغانستان بود و بازیگرانی چون ماری-ژوز کروز و ساموئل لو بیان در آن حضور داشتند. در سال ۲۰۱۲، فیلم "عملیات ای" را در کلمبیا کارگردانی کرد که با بازی لوئیس تسار و مارتینا گارسیا ساخته شد. در سال ۲۰۱۴، او تصویری از پادشاه خوآن کارلوس یکم اسپانیا تهیه کرد. برای این پروژه، بیش از پنج ساعت با این پادشاه مصاحبه انجام داد.
منیژه کاظمی (زادهٔ ۲۵ خرداد ۱۳۵۳) تیرانداز زن ایرانی اهل همدان است که به عنوان تنها زن ایرانی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ سیدنی استرالیا در تپانچه بادی ۱۰ متر شرکت کرد. افتخارات. در سطح داخلی، سال ۷۶ مقام اول قهرمان کشوری و سال ۷۷ مقام سوم قهرمان کشوری و مقام دوم کلت بادی و مقام اول کلت جنگی (خفیف) قهرمان کشوری را به دست آورد و همچنین در مسابقات قهرمانی آسیا در مالزی نیز توانست امتیاز ورودی به المپیک سیدنی ۲۰۰۰ را کسب کند و در مسابقات المپیک حاضر شود.
سفر در صحرای عربستان با نام اصلی () سفرنامه ای دو جلدی از چارلز داوتی است، که در سال ۱۸۸۸ منتشر شد، او عمده شهرتش را از طریق این کتاب به دست آورد. روری استوارت دربارهٔ این کتاب می‌گوید «این کتاب شرح وقایعی منحصر به فرد از تاریخ گمشده بشر است» داوتی در این کتاب به اوضاع و احوال مردم عربستان هم عصر خود می‌پردازد.او در بخشی از این کتاب می‌نویسد «زنان تازی کودکان خود را با ادرار شتر می‌شویند، زیرا باور دارند که ادرار شتر، حشرات را از بدن آنها می‌زداید. مردان و زنان تازی نیز موهای خود را با کمک ادرار شتر
و زنان تازی نیز موهای خود را با کمک ادرار شتر می‌شویند.»
ارس ترکستانی نام یک گونه از سرده ارس است.
در فرهنگ‌نگاری، واحد واژگانی به یک کلمه، بخشی از یک کلمه یا زنجیره‌ای از کلمات گفته می‌شود که عناصر پایه واژگان یک زبان را تشکیل می‌دهند. برای نمونه می‌توان به "گربه"، "چراغ راهنما"، "در ضمن"، "گرگ و میش" و "دم خروس را باور کنم یا قسم حضرت عباس را" اشاره کرد. به‌طور کلی، می‌توان چنین پنداشت که واحدهای واژگانی معنایی منفرد را منتقل می‌کنند؛ همانند تکواژه اما محدود به کلمات منفرد نیستند. واحدهای واژگانی مانند ریزمعناها هستند؛ از این لحاظ که «واحدهای طبیعی» هستند که بین زبان‌ها یا در یادگیری یک زبان جدید ترجمه
که بین زبان‌ها یا در یادگیری یک زبان جدید ترجمه می‌شوند.
مجتمع سرپوشیده استادیوم قاهره () متشکل از چهار سالن سرپوشیده چند منظوره با استانداردهای المپیک در نزدیکی ورزشگاه بین‌المللی قاهره در مصر قرار دارد. گنجایش سالن اصلی آن ۲۰۰۰۰ تماشاگر است. این مجموعه میزبان چندین رویداد ورزشی مانند هندبال، والیبال، کنفرانس‌های بین‌المللی، جشن و فستیوال بوده‌است. ساختار. این سازه نخستین سازه‌ای است که با ساختار آفریقایی، خاورمیانه‌ای و بین‌المللی ساخته شده‌است که در سال ۱۹۹۱ ساخت آن به پایان رسید. رویدادها. این مجموعه برای بازیهای آفریقایی ۱۹۹۱ ساخته شد. رویدادهای دیگری که در
آفریقایی ۱۹۹۱ ساخته شد. رویدادهای دیگری که در این استادیوم برگزار شده عبارتند از:
توران شادپور (زاده ۲۸ اسفند ۱۳۳۰ خورشیدی در میانه و درگذشته ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶) ورزشکار دو و میدانی اهل ایران است. وی رکورددار رشته‌های پرش طول، دوی ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر در ایران بوده است. وی موفق شد در آبان ماه ۱۳۵۲ با ثبت رکورد ۵.۵۱ متر، برای نخستین بار صاحب رکورد پرش طول زنان ایران شود. وی در مسابقات انتخابی مسابقات قهرمانی آسیا سئول ۱۹۷۷ در اردیبهشت ۱۳۵۶، رکورد جاودانه ۶.۱۴ سانتی‌متر پرش طول را در ورزشگاه آزادی تهران برپا ساخت که برای حداقل ۳۸ سال بهترین رکورد در ایران بوده است. در جریان ۳۵مین دوره
رکورد در ایران بوده است. در جریان ۳۵مین دوره مسابقات دو و میدانی قهرمانی ایران در مرداد ماه ۱۳۵۶، توران در چهار ماده پرش طول، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر به قهرمانی ایران رسید. وی با ثبت رکوردهای ۱۰۰ و ۲۰۰ متر، رکورد های زهرا حسینی را پاک نمود تا نخستین ورزشکاری باشد که صاحب سه رکورد همزمان (به همراه رکورد پرش طول) دو و میدانی در ایران باشد. رکوردهای ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر وی در سال ۱۳۸۶ توسط مریم طوسی شکسته شد. وی پس از پایان دوران ورزشی، نایب رئیس فدراسیون دو و میدانی در امور بانوان شد و در سال ۱۳۸۶ سن ۵۶ سالگی به
در امور بانوان شد و در سال ۱۳۸۶ سن ۵۶ سالگی به دلیل سرطان در گذشت. شکستن رکورد پرش طول وی با ۶.۱۴ تبدیل به یه حسرت برای پرندگان طول شده بود که در نهایت در سال ۱۳۹۹ در مسابقه جایزه بزرگ پس از ۴۳ سال توسط ریحانه مبینی با ۶.۱۷ شکسته شد و وی سال بعد نیز توانست این رکورد را به ۶.۴۰ برساند
کلمبیایی‌ها () شامل افرادی که شهروند کلمبیا یا اصالت این کشور را دارا هستند ولی در خارج از این کشور زندگی می‌کنند. کلمبیا یک جامعه چند قومیتی است و دارای مردم مختلف با قومیت‌های مختلف قومی، مذهبی و ملی است. در نتیجه، اکثر کلمبیایی‌ها ملیت خود را با قومیت خود برابر نمی‌کنند، معمولاً هر دو را همزمان در آغوش می‌گیرند و از آنها حمایت می‌کنند. بیشتر جمعیت کلمبیا را مهاجران جهان قدیم و فرزندان آنها تشکیل می‌دهند. به دنبال دوره ابتدایی فتح و مهاجرت اسپانیا، امواج مختلف مهاجرت و اسکان اقوام غیر بومی در طی نزدیک به
مهاجرت و اسکان اقوام غیر بومی در طی نزدیک به شش قرن اتفاق افتاد و امروز نیز ادامه دارد. عناصر بومی آمریکایی و آداب و رسوم، زبان‌ها و مذاهب مهاجر اخیر، با هم ترکیب شده‌اند تا فرهنگ کلمبیا و در نتیجه هویت مدرن کلمبیا را شکل دهند. اقوام. هندی‌ها در کلمبیا شامل افراد هندی که شهروند کلمبیا هستند و افراد با شهروندی کلمبیا که اصالت هندی دارند، می‌شوند. دینشان هندوئیسم · اسلام · آیین سیک · کلیسای کاتولیک است و حدود ۵٬۰۰۰ نفر جمعیت دارند و در شهرهای بوگوتا، بارانکیلا، کارتاخنا، کلمبیا، و کالی (شهر) بیشترین جمعیت را
کارتاخنا، کلمبیا، و کالی (شهر) بیشترین جمعیت را دارند.
مهین کوره‌چیان با نام اصلی زهرا کوره‌چیان (زاده ۱۷ آبان ۱۳۳۰ – درگذشته ۱۱ مهر ۱۴۰۰) بازیکن بسکتبال اهل ایران و عضو تیم ملی بسکتبال زنان ایران بین سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ و مشهور به بانوی بسکتبال بود. سابقه ورزشی. مهین کوره چیان با کارنامه‌ای مملو از عنوان و افتخار، بی‌تردید از نخبگان ورزش ایران در دهه ۱۳۵۰ شمسی بود. او بسکتبال را از سال‌های پایانی دهه ۴۰ شمسی آغاز نمود و با عضویت در باشگاه‌های پاس، شهربانی، تاج و ایرانا، آن را پیگیری کرد. بانو کوره‌چیان ابتدا از سال ۱۳۵۰ به عنوان چهره‌ای تأثیرگذار در بسکتبال
از سال ۱۳۵۰ به عنوان چهره‌ای تأثیرگذار در بسکتبال بانوان چهره شد، اما دوران اوج حضور او در رقابت‌های بسکتبال بانوان به حد فاصل سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۶ بازمی‌گردد. فروردین سال ۱۳۵۴، هفته‌نامه‌های کیهان‌ورزشی و دنیای‌ورزش به اتفاق وی را به عنوان چهره برگزیده سال ۱۳۵۳ بسکتبال ایران برگزیدند. وی حدود ۴ سال در تیم‌های شهربانی و پاس بازی کرد. پس از فوت سیمین شفیقی تیم پاس در سال ۱۳۵۱ از هم پاشید و مهین برای ۲ سال به عضویت تیم تاج درآمد. وی سپس به مدت ۳ سال برای تیم ایرانا بازی کرد. آخرین بازی بسکتبال وی در ۲۲ اسفند
بازی کرد. آخرین بازی بسکتبال وی در ۲۲ اسفند ۱۳۵۶، در مسابقه فینال جام شهبانو سال ۱۳۵۶ بود. در این مسابقه وی به همراه تیم ایرانا با شکست تیم آرارات برای سومین بار قهرمان باشگاه‌های ایران شد. حضور در تیم ملی. مهین کوره‌چیان در زمینهٔ بسکتبال ملی نیز سالها حضور درخشان دارد. او از سال ۱۳۵۱ به تیم ملی بسکتبال زنان ایران دعوت شد و تا سال ۱۳۵۶ همواره یکی از اعضای اصلی تیم ملی بود. نقطهٔ اوج حضورش در عرصه ملی، به رقابت‌های بسکتبال زنان آسیا (سئول ۱۹۷۴) بازمی‌گردد که ضمن کسب عنوان تیمی چهارمی آسیا، از سوی کمیته
که ضمن کسب عنوان تیمی چهارمی آسیا، از سوی کمیته برگزارکننده بعنوان محبوبترین چهره بسکتبال بانوان آسیا انتخاب شد. بانو کوره چیان، حضور در رقابتهای بازیهای آسیایی تهران را نیز در کارنامهٔ خویش دارد. وی آخرین کاپیتان تیم‌ملی قبل از فروپاشی تیم ملی بسکتبال زنان ایران به دلیل انقلاب ۱۳۵۷ بود. درگذشت. مهین کوره‌چیان در ۱۱ مهر ۱۴۰۰ براثر ابتلا به کرونا در بیمارستانی در تهران درگذشت.
حادثهٔ مایرلینگ مجموعه‌ای از اتفاقات مربوط به خود-دیگرکشی رودولف، ولیعهد اتریش (۲۱ اوت ۱۸۵۸–۳۰ ژانویه ۱۸۸۹) و معشوقهٔ او، بارونس ماری وتسرا (۱۹ مارس ۱۸۷۱–۳۰ ژانویه ۱۸۸۹) بود. جسد رودولف، تنها پسر امپراتور فرانتس یوزف و ملکه الیزابت و وارث تاج پادشاهی اتریش-مجارستان به همراه معشوقه‌اش بارونس ماری وتسرا در صبح روز ۳۰ ژانویهٔ ۱۸۸۹ در کلبهٔ شکار مایرلینگ در ۲۶ کیلومتری جنوب وین پیدا شد. مرگ رودولف که فرزند پسری نداشت پادشاهی را در خطر گسست می‌انداخت و در نتیجه جانشینی او به برادر فرانتس یوزف، آرشدوک کارل لودویگ