payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشی نیست و در هزینه برقکار نیز صرفه جویی می‌شود پس استفاده از چراغ سنسوردار باعث صرف جویی در خرید کلید خرید سیم اضافه برای ورود به کلید و سپس برگشت به چراغ می‌باشد و هزینه برق‌کار هم از بین می‌رود. نکات حائز اهمیت در استفاده از چراغ سنسور دار. انتخاب لامپ برای چراغ‌های سنسور دار سقفی یا دیواری باید دقت لازم را داشته باشین که مجموع وات لامپ‌های استفاده شده در چراغ از توان خروجی سنسور بیشتر نباشد. پیشنهاد صنایع روشنایی کی ام سی برای این چراغ‌ها لامپ‌های حبابی زیر ۱۸ وات می‌باشد با این کار عمر سنسور را به
زیر ۱۸ وات می‌باشد با این کار عمر سنسور را به مقدار زیادی افزایش می‌دهد. عدم استفاده از لامپ‌های رشته در این چراغ بسیار مهم است و دلیل آن این است که لامپ‌های رشته‌ای گرمای زیادی تولید میکننی که این گرما به چراغ سنسور دار صدمه فراوانی می‌زند اگر بدنه چراغ پلاستیکی باشد که بسیار خطرناک هم می‌تواند باشد چراکه در صورت تولید گرما توسط لامپ‌های رشته‌ای قاب پلاستیکی مشتعل شده و باعث آتش‌سوزی و وارد شدن خسارت‌های جبران ناپذیری خواهد شد. و حتی اگر بدنه چراغ از شیشه و فلز باشد هم باز نباید از لامپ رشته‌ای تنگستن
و فلز باشد هم باز نباید از لامپ رشته‌ای تنگستن استفاده کنید زیرا باعث آب شدن بدنه پلاستیک سنسور وسط چراغ شده است و باعث شعله‌ور شدن پلاستیک سنسور می‌شود واین مسئله نیز امکان وجود حادثه آتش‌سوزی و ایراد خسارات جبران ناپذیر خواهد شد. هنگام خرید چراغ سنسور دار به این نکته دقت کنید که از سنسور بدون رله استفاده شده باشد زیرا نوع رله دار داری طول عمر کمتری است. انواع چراغ‌های سنسور دار. چراغ سنسور دار LED. چراغ‌های سنسوردار ال ای دی آخرین نسل چراغ سنسوردار است که برخلاف نسل‌های قبلی نیازی به لامپ به صورت مجزا
که برخلاف نسل‌های قبلی نیازی به لامپ به صورت مجزا ندارند. با توجه به مدت روشن ماندن کم چیپ‌های ال ای دی و عدم قرارگیری زیر بار، این چراغ‌ها دارای طول عمر بالایی هستند. مزیت دیگر این چراغ‌ها نگهداری راحت تر آن است، یکی بخاطر عدم نیاز به تعویض لامپ و دیگر بخاطر عدم امکان باز شدن چراغ و در نتیجه عدم ورود گرد و خاک و حشرات درون حباب این محصول. چراغ سقفی سنسور دار طلقی. این چراغ برای نصب روی سقفی طراحی شده است و امکان استفاده از آن بر روی دیوار نیست این نوع چراغ از سنسورهای تعریف شده در این مقاله استفاده می‌شود
از سنسورهای تعریف شده در این مقاله استفاده می‌شود یعنی تمام مزایای ذکر شده را دارد یعنی در مصرف برق صرفه جویی می‌کند نیاز به کلید و سیم کشی برای کلید ندارد. کفی ان از جنس پلاستیک ای بی اس بوده است و نسبت به گرما تا ۷۰ درجه سانتیگراد مقاوم می‌باشد رویه ان از دو جنس پلی کربنات یا کریستال می‌باشد که بسته به نوع کاربرد آن متفاوت می‌باشد و البته شایان ذکر است که نوع پلی کربنات آن قیمت بالاتری نسبت به نوع کریستال آن دارد اما به دلیل مقرون به صرفه بودن نوع کریستال آن بسیار پر مصرف تر می‌باشد و مورد استقبال
آن بسیار پر مصرف تر می‌باشد و مورد استقبال مشتریان قرار گرفته است و فروش بالاتری دارد و پلی کربنات برای مکان‌های خاص که امکان ضربه فیزیکی دارد استفاده می‌شود. مورد آخر در مورد چراغ سنسور دار سقفی طلقی سبک بودن آن می‌باشد که به دلیل ساخت سقفی‌های ساختمان‌های جدید با یونولیت و امکان نصب چراغ سنگین روی سقف نیست به مراتب بسیار مرود استفاده تر است زیرا که به دلیل وزن کم براحتی می‌توان آن را روی سقف نصب کرد. چراغ سنسور دار سقفی فلز شیشه. این چراغ دارای سنسور با مشخصات در مقاله آمده است؛ و قابل استفاده برای سقفی
در مقاله آمده است؛ و قابل استفاده برای سقفی می‌باشد کف این چراغ از فلز آهن با پوشش رنگ الکترو استاتیک ضد غبار و چربی زنگ پوشیده شده است و این کفی دارای عمر بسیار بالا و استحکام بالاست است. رویه آن از شیشه طرح با طرح‌های مختلف ساخته شده است. این چراغ از لحاظ قیمتی بالاتر از چراغ سقفی سنسوردار پلاستیکی است اما دارای طول عمر بیشتر نسبت به آنها است. چراغ سنسور دار دیواری. چراغ سنسوردار دیواری دارای سنسور نسل جدید چراغ‌های سنسور دار می‌باشد دارای کفی فلزی پوشیده با رنگ الکترواستاتیک ضد غبار و ضد چربی است و جنس
با رنگ الکترواستاتیک ضد غبار و ضد چربی است و جنس رویه آن شیشه ۶ میل و دارای طرح‌ها مختلف می‌باشد که خود چراغ در هنگام خاموش نیز زیبایی خاصی به محل نصب شده می‌دهد.
مت موسیلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سن-اتین، باشگاه فوتبال لوزان-اسپورت، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال آفریقایی، باشگاه فوتبال نیس، باشگاه فوتبال لیل، باشگاه ورزشی العربی قطر، و باشگاه فوتبال آمیان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال فرانسه و کنگو بازی کرده‌است.
جوایز بهترین‌های فوتبال فیفا ۲۰۱۹ جوایزی است که طی برگزاری جشنواره‌ای در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹، توسط فیفا به بازیکنان و مربیان فوتبال برگزیده سال ۲۰۱۹ اهدا شد. مراسم اهدای این جوایز در سالن اپرای «تئاترو آلا اسکالا» واقع در شهر میلان ایتالیا برگزار شد. جایزهٔ بهترین بازیکن مرد سال فیفا به لیونل مسی مهاجم آرژانتینی باشگاه بارسلونا اهدا شد. برندگان و نامزدها. بهترین بازیکن مرد سال. در ژوئیه ۲۰۱۹ فهرست بازیکنان برگزیده سال فیفا اعلام و پس از آن در ۲ سپتامبر ۲۰۱۹، سه بازیکن نهایی فیفا مشخص شد. اولویت برگزیدن
سه بازیکن نهایی فیفا مشخص شد. اولویت برگزیدن این بازیکنان، بهترین عملکرد از تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۸ تا ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۹ (فصل ۱۹–۲۰۱۸) بود. در مراسم اهدای جوایز، لیونل مسی از آرژانتین به عنوان بهترین بازیکن مرد فیفا جایزه بهترین بخش مردان را دریافت کرد. مسی برای اولین بار از زمانی که جوایز بهترین‌های فیفا اهدا می‌شود (سال ۲۰۱۶)، آن را به دست آورد اما با به‌شمار آوردن این جایزه، او با شش بار برگزیده شدن، رکورددار عنوان بهترین بازیکن سال جهان شد. بهترین دروازه‌بان مرد سال. نام هر سه دروازه‌بان برگزیده فیفا در ۲
مرد سال. نام هر سه دروازه‌بان برگزیده فیفا در ۲ سپتامبر ۲۰۱۹ اعلام شد. الیسون بکر دروازه‌بان لیورپول و تیم ملی برزیل که قهرمان لیگ قهرمانان اروپا ۱۹–۲۰۱۸ و کوپا آمریکا ۲۰۱۹ شده بود، موفق شد جایزه بهترین دروازه‌بان فیفا را کسب کند. بهترین مربی مرد سال. لیست ده مربی برگزیده در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۹ از سوی فیفا اعلام و در ۲ سپتامبر ۲۰۱۹ فینالیست‌ها مشخص شدند. یورگن کلوپ سرمربی آلمانی لیورپول که این باشگاه را به قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا ۱۹–۲۰۱۸ رسانده بود، با ۴۸ امتیاز برنده عنوان مربی سال فیفا شد. رقیب او پپ
امتیاز برنده عنوان مربی سال فیفا شد. رقیب او پپ گواردیولا که سه‌گانه فوتبال انگلستان را با منچستر سیتی دریافت کرده بود، به رتبه دوم رسید.
جام باشگاه‌های تهران ۱۳۴۸ دوره‌ای از مسابقات جام باشگاه‌های تهران بود که در آذر ماه سال ۱۳۴۸ آغاز شد و در اواخر اسفند ۱۳۴۸ به پایان رسید. هدف اصلی از برگزاری این دوره از رقابت‌ها بیشتر برای تعیین ۴سهمیهٔ تیم‌های تهرانی برای ورود به لیگ سراسری ایران در سال ۱۳۴۹ بود. این دوره از مسابقات با شرکت ۱۶ تیم در یک گروه انجام شد و در پایان تیم پیکان به مقام قهرمانی رسید و تیم تاج در جایگاه دوم جدول ایستاد و تیم پاس در مکان سوم جدول قرار گرفت . جدول رده‌بندی. منبع
سایوز-۵ () (به معنای اتحاد ۵) یک فضاپیمای راه اندازی شده توسط اتحاد جماهیر شوروی بود که به فضا پرتاب شد. سایوز-۵ به عنوان فضاپیمای برادر سایوز-۴ محسوب می‌شد که برای اتصال به آن و پیاده‌روی فضایی و انتقال ۲ تن از فضانوردان به داخل آن، یک روز بعد از سایوز-۴ به فضا پرتاب شد. این دو فضاپیما توانستند با موفقیت ترازیابی را انجام داده و به یکدیگر متصل شوند و به این ترتیب نخستین انتقال میان سفینه ای در تاریخ را به نام شوروی رقم خورد. آمریکایی‌ها حدود دو ماه بعد و در مأموریت آپولو-۹ توانستند به این موفقیت برسند. طی
مأموریت آپولو-۹ توانستند به این موفقیت برسند. طی این مأموریت سایوز-۵ در مدار ثابت بود و سایوز-۴ به فرماندهی ولادیمیر شاتالوف نقش فضاپیمای فعال را ایفا می‌کرد. یکی دیگر از نکات ویژه این مأموریت فرود نفس گیر و سخت فضانوردان به زمین بود. در هنگام جداسازی و ورود به جو زمین، مدول سرویس فضاپیما از مدول فرود جدا نشد و همین امر موجب به وجود آمدن مشکلاتی برای فضانوردان شد و باعث شد چتر نجات مدول فرود باز نشود و برخورد سخت به زمین دندان‌های بوریس وولینوف را شکست.
آنتیوخوس چهارم (نام کامل گایوس ژولیوس آنتیوخوس چهارم) (، ، از ۱۷ پیش از میلاد تا سال ۷۲ میلادی)، آخرین پادشاه کوماژن، و از ۳۸–۷۲ میلادی به عنوان یک پادشاه دست‌نشانده امپراتوری روم بود. لقب او «اپیفان» به معنای «باشکوه» است. زندگی. آنتیوخوس یک شاهزاده از خاندان سلطنتی کوماژن بود. پدر و مادر او پادشاه آنتیوخوس سوم از کوماژن و ملکه آیوتاپا خواهر و برادر که با یکدیگر ازدواج کرده بودند. خود آنتیاکوس جوان هم با خواهر هم خون خود آیوتاپا ازدواج کرد. آنتیوخوس دارای تباری ارمنی، یونانی و مادی بود. به نظر می‌رسد زمانی
ارمنی، یونانی و مادی بود. به نظر می‌رسد زمانی که آنتیوخوس ۱۷ سال داشته پدرش از دنیا می‌رود. تیبریوس امپراتور روم با شهروندان کوماژن موافقت کرد تا پادشاهی آنها را به عنوان بخشی از استان روم سوریه تبدیل کند. از سالهای ۱۷ تا ۳۸، به نظر می‌رسد آنتیوخوس تابعیت روم را داشته او به همراه خواهرش در رم زندگی کرد و بزرگ شد. در حالی که او و خواهرش در رم بزرگ شدند، آنها حمایت بخشی از دربار به واسطه آنتونیای کوچک داشتند. آنتونیا خواهرزاده اولین امپراتور رومی آگوستوس بود. آنتونیای کوچک یک زن بسیار با نفوذ بود و بر محافل
آنتونیای کوچک یک زن بسیار با نفوذ بود و بر محافل شاهزادگان و شاهزاده خانم‌های مختلف نظارت می‌کرد. در سال ۳۸، آنتیوخوس سلطنت خود را به واسطه نفوذ آنتونیا، از امپراتور رومی، کالیگولا دریافت کرد. علاوه بر این، کالیگولا قلمروی آنتیوخوس را با بخشی از کیلیکیه در حاشیه ساحل دریا افزایش داد. کالیگولا همچنین طی کل بیست سالی که این استان رومی بوده، کل درآمد کوماژن را به او باز پس داد. دلایل ارائه چنین منابع گسترده‌ای به این پادشاهی همپیمان، هنوز ناشناخته است. شاید این یک ضعف فکری از از شخص خود کالیگولا بود. به همین
یک ضعف فکری از از شخص خود کالیگولا بود. به همین سبب آنتیوخوس بسیار با کالیگولا صمیمی بود. این دوستی، با این حال، دوام چندانی نداشت، زیرا بعداً توسط کالیگولا دوستی آنها به هم خورد. آنتیوخوس دارای دو فرزند از آیوتاپا بود: کالینیکوس و یک آیوتاپای کوچکتر. در سال ۵۳، آنتیوخوس قیام برخی قبایل وحشی را در کیلیکیه، به نام کلیته، را سرکوب کرد. در سال ۵۵، او از امپراتور روم نرون دستور گرفت که سپاهی برای جنگ علیه اشکانیان ایجاد کند و در سال ۵۹ تحت فرماندهی ژنرال سی دومیتوس کوربلو علیه پادشاه تیرداد ارمنستان، برادر
دومیتوس کوربلو علیه پادشاه تیرداد ارمنستان، برادر پادشاه اشکانی بلاش یکم جنگید. در نتیجه خدماتش در این جنگ‌ها، در سال ۶۱ بخش‌هایی از ارمنستان را بدست آورد. وی هنگامی که در سال ۷۰ قرار بر تعیین امپراتور روم بود، سمت وسپاسیان را گرفت؛ و پس از آن از او بعنوان ثروتمندترین پادشاهان یاد می‌شود. در همان سال، وی به فرماندهی پسرش اپیفان نیروهایی را برای کمک به شاهزاده تیتوس برای محاصره اورشلیم فرستاد: در طول سلطنت خود به عنوان پادشاه، او شهرهای ارمنیک، آیوتاپا و نرونیاس را به‌وجود آورد. سقوط آنتیوخوس تنها در دو سال
را به‌وجود آورد. سقوط آنتیوخوس تنها در دو سال اتفاق افتاد، در سال ۷۲، هنگامی که وی توسط سزارینوس پایتوس، فرماندار سوریه، محکوم به توطئه چینی با پارتیان علیه رومیان شد؛ بنابراین، پس از سی و چهار سال از اولین انتصاب خود توسط کالیگولا، از پادشاهی خود محروم شد. فرزندان آنتیوخوس، شاهزادگان اپیفان و کالینیکوس، پس از نبرد کوتاه با سپاهیان رومی، به پارت گریختند. خود آنتیوخوس ابتدا به اسپارت و سپس به روم رفت و بازنشسته شد و در آنجا او باقیمانده زندگی خود را با پسران خود اپیفان و کالینیکوس گذراند و با احترام فراوانی
خود اپیفان و کالینیکوس گذراند و با احترام فراوانی با او برخورد شد. در میان نوه‌های آنتیوخوس و ایوتاپا، شهروند برجسته آتنی، فیلیپاپوس بود که بین قرون اول و دوم در یونان زندگی می‌کرد. سکه. چندین سکه از این پادشاه وجود دارد، و نشان‌های مرده آنها ثابت می‌کند که وی بر بخش‌های بزرگی از کپادوشیا و قلیسیا و همچنین کامژین درست اداره می‌کرد. در یکی از آن سکه‌ها به او ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΜΕΓΑΣ ΑΝΤΙΟΧΟΣ ("پادشاه بزرگ آنتیوخوس") گفته می‌شود، که شهادت جاه طلبی‌های سیاسی او است. در عقب آن سکه یک عقرب به نمایش گذاشته شده‌است که با
عقب آن سکه یک عقرب به نمایش گذاشته شده‌است که با شاخ و برگهای برگ آن احاطه شده‌است، و کΟΜΜΑΓΗΝΩΝ ("از کماجیان") حک شده‌است. از سکه‌های او نام همسر او، ایوتاپا را نیز می‌آموزیم.
ابوسعید، یکی از فرمانروایان قراقویونلو که تحت نظارت تیموریان برای مدت کوتاهی سلطنت کرد. او در زمان قرا یوسف والی ارزنجان بود. او در نبرد سلماس تسلیم شاهرخ شد و تیموریان بعد از تسخیر آذربایجان و ارمنستان او را فرمانروای این منطقه قرار دادند. او در سال ۱۴۳۱ توسط برادرش قرا اسکندر کشته شد.
نظارت هدفمند یا رهگیری هدفمند گونه‌ای نظارت، مانند شنود ارتباطات مخابراتی است که یک شخص مورد نظر را هدف می‌گیرد و با نظارت گسترده (رهگیری فله‌ای) فرق دارد. معمولاً نظارت گسترده متهم می‌شود که مردم بی‌گناه را ناعادلانه مانند مظنونان می‌انگارد، حقوق بشر، پیمان‌های بین‌المللی (معاهده‌ها) و همچنین قانون اساسی را زیر پا می‌گذارد و امنیت را موثرانه پیگیری نمی‌کند. یک گزارش سال ۲۰۱۴ (میلادی) مقام‌های ارشد مجمع عمومی سازمان ملل متحد در امور ضدتروریسم و حقوق بشر، نظارت گسترده الکترونیک را محکوم می‌کند و آن را نقض
گسترده الکترونیک را محکوم می‌کند و آن را نقض آشکار حقوق پایه حریم شخصی تضمین شده در بسیاری معاهده و پیمان‌ها می‌داند. این گزارش بین نظارت هدفمند که به وجود سوءظن پیشین به شخص یا سازمان مورد هدف، از پیش از آغاز نظارت، وابسته است با نظارت گسترده که به نفوذ اینترنتی رده‌بالای کشورهایی که می‌توانند به درونمایه ایمیل، تماس تلفنی، و تاریخچه وب‌گردی کاربران بی‌شماری دسترسی داشته باشند فرق می‌گذارد. مجلس اعیان بریتانیا بین دو گونه نظارت، اینگونه فرق می‌گذارد: بر پایه تصمیم دیوان دادگستری اروپا برای مبارزه با جرائم
تصمیم دیوان دادگستری اروپا برای مبارزه با جرائم جدی از جمله تروریسم، تنها، رهگیری هدفمند داده موقعیت مکانی و ترافیک اینترنتی توجیه دارند. انتخاب هدف. رویکرد کنونی آژانس امنیت ملی ایالات متحده آمریکا و سازمان‌های مرتبط با آن، گردآوری همه گونه داده از هر کس در هر کجا و و در هر زمان است. بنابراین هر گونه انتخاب امروزی تنها برای اهداف مورد نظر خاص، بررسی انسانی، یا اختصاص منابع ویژه استفاده می‌شود. چنین انتخابگرهایی شامل جستجو در وب جهان‌گستر برای یافتن نرم‌افزارهای حریم خصوصی، مانند تور می‌شود. یک سند افشا
حریم خصوصی، مانند تور می‌شود. یک سند افشا شده فاش کرد که سامانه ایکس‌کی‌اسکور، با استفاده از زبانِ خارج از مکان منطقه‌ای که در آن است، رمزنگاری، و جستجوی وب، «چیزهای مشکوک» را به عنوان انتخابگر پیشنهاد می‌دهد. کنترل و اجازه اجتماعی. جامعه می‌تواند در مورد اینکه انتخابگر بر چه کسی نظارت کند و در جستجوهای خود به دنبال چه تهدیدهای ناشناخته‌ای بگردد و دامنه این جستجو تا کجا باشد تصمیم بگیرد. موافقت عمومی قابل تأیید دربارهٔ انتخابگرها و دامنه کار آنها به همراه سازوکارهای مناسب و نهادهای نظارتی، ممکن است زمینه
سازوکارهای مناسب و نهادهای نظارتی، ممکن است زمینه همکاری بهتر بخش خصوصی و شهروندان را با سازمان‌های اطلاعاتی آن جامعه فراهم کند. فهرست‌های انتخابگرهای آلمان و آژانس امنیت ملی. در عملیات آیکونال، مأموران آژانس اطلاعات فدرال آلمان «فهرست انتخابگرها» (عبارت‌های جستجو) را برای تله‌های نظارتی خود دریافت کردند. این عبارت‌ها نشانی آی‌پی، شماره تلفن همراه، و حساب‌های ایمیل هستند که سامانه نظارتی آژانس اطلاعات فدرال بر پایه آنها صدها هزار یا شاید بیش از یک میلیون هدف را زیر نظر می‌گیرد. افشای این سند در سال ۲۰۰۸
هدف را زیر نظر می‌گیرد. افشای این سند در سال ۲۰۰۸ (میلادی) جنجال‌های زیادی به پا کرد؛ زیرا آشکار شد که برخی عبارت‌های این فهرست، شرکت‌های فناوری هوایی و دفاعی چون ایرباس، ایرباس هلیکوپترز، و همچنین دولت فرانسه و دولت اتریش را هدف می‌گیرند. نخستین‌بار، کارمندان آژانس اطلاعات فدرال در سال ۲۰۰۵ (میلادی) از وجود این فهرست‌ها آگاه شدند. دیگر انتخابگرها را هدف می‌گیرند. پس از افشاگری‌های ادوارد اسنودن، آژانس اطلاعات فدرال دربارهٔ این موضوع تحقیق کرد و در اکتبر ۲۰۱۳ به این نتیجه رسید که دستکم ۲۰۰۰ انتخابگر،
۲۰۱۳ به این نتیجه رسید که دستکم ۲۰۰۰ انتخابگر، کشورهای اروپای باختری و حتی خود آلمان را هدف گرفته‌اند که زیر پا گذاشتن تفاهم‌نامه توافقی است که آلمان و آمریکا در سال ۲۰۰۲ (میلادی) پس از حملات ۱۱ سپتامبر امضا کردند. پس از انتشار گزارش‌هایی در سال ۲۰۱۴ مبنی بر اینکه ایرباس و ایرباس هلیکوپترز اهداف نظارتی بوده‌اند چپ (آلمان) و اتحاد ۹۰/سبزها برای به دست آوردن شواهد نقض پیمان، درخواست رسمی به دادگاه دادند. در بهار سال ۲۰۱۴ کمیته بازرسی پارلمان آلمان پس از بررسی و کشف ۴۰٬۰۰۰ پارامتر جستجوی مشکوک، مانند هدف‌های
و کشف ۴۰٬۰۰۰ پارامتر جستجوی مشکوک، مانند هدف‌های جاسوسی در حکومت‌های کشورهای غربی و شرکت‌های بی‌شمار، گروه پروژه آژانس اطلاعات فدرال را به پشتیبانی از آژانس امنیت ملی متهم کرد. همچنین کمیته بازرسی، تردیدها دربارهٔ اینکه آژانس امنیت ملی به صورت نظام‌مند منافع آلمان را نقض می‌کند تأیید کرد و نتیجه گرفت که آمریکایی‌ها می‌توانند عملیات جاسوسی صنعتی خود را مستقیماً زیر دماغ مقام‌های آلمان انجام دهند. کمیته بازرسی پارلمان آلمان اجازه دسترسی به فهرست انتخابگرهای آژانس امنیت ملی را پیدا نکرد؛ زیرا دادگاه تجدیدنظر
امنیت ملی را پیدا نکرد؛ زیرا دادگاه تجدیدنظر به رهبری حزب مخالف در دیوان عالی آلمان شکست خورد. در عوض، ائتلاف حاکم، یک قاضی ارشد به نام کورت گرالیش را به عنوان «شخص مورد اعتماد» گماشتند که به فهرست آژانس امنیت ملی دسترسی پیدا کرد و نتیجه بازرسی خود را پس از بررسی آن ۴۰٬۰۰۰ پارامتر به کمیسیون بازرسی پارلمان ارائه داد. گرالیش در گزارش نزدیک به ۳۰۰ صفحه‌ای خود نتیجه گرفت که سازمان‌های دولتی اروپایی به اندازه گسترده‌ای هدف نظارت آمریکایی‌ها بوده‌اند و بنابراین قرارداد و توافق‌های بین طرفین را زیر پا
بنابراین قرارداد و توافق‌های بین طرفین را زیر پا گذاشته‌اند. او همچنین دربافت که هدف‌های آلمانی که بر پایه قانون اساسی آلمان به‌طور ویژه‌ای از نظارت سازمان‌های اطلاعاتی این کشور مصون هستند – مانند بسیاری از شرکت‌های مستقر در آلمان – به‌طور شگفت‌انگیزی در فهرست علاقه‌مندی‌های آژانس امنیت ملی هستند. اگرچه بزرگیِ انتخابگرها تفاوت دارد اما آژانس اطلاعات فدرال تا پایان سال ۲۰۱۳ (میلادی) از انتخابگرهای مشکل‌داری استفاده می‌کرده که دو سوم از ۳۳۰۰ هدف آنها پیرامون کشورهای عضو اتحادیه اروپا و سازمان پیمان آتلانتیک
کشورهای عضو اتحادیه اروپا و سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) بوده‌اند. کلاوس لاندفلد، عضو انجمن صنعت اینترنت اکو اینترنشنال، با مقام‌های اطلاعاتی و قانون‌گذاران صحبت کرده تا پیشنهادهایی را – مانند ساده‌سازی سامانه انتخابگر – برای بهبود این وضعیت، ارائه کند. درخواست‌ها برای نظارت هدفمند. مقام‌های اطلاعاتی. کارمند پیشین آژانس امنیت ملی و افشاگر کنونی، ویلیام بینی شهادت داد درحالیکه عملیات گردآوری هدفمند داده می‌تواند به جلوگیری از حملات تروریستی کمک کند گردآوری بیش از اندازه داده، امنیت را تضعیف کرده و
گردآوری بیش از اندازه داده، امنیت را تضعیف کرده و پیوسته، جان مردم را فدای «تحلیل فلج‌کننده» می‌کند. او گفت که دولت بریتانیا «بر پایه علل احتمالی و توسعه دانش خود دربارهٔ اهداف» باید سازمان‌های اطلاعاتی بریتانیا و آژانس‌های اجرای قانون خود را به سوی نظارت هدفمند «تغییر مسیر» دهد و مطمئن شود که این اهداف، ارزش چیزهایی مانند گرفتن حکم دادگاه را دارند. او همچنین می‌گوید «تحلیل پیشینه هر کس و در هر زمان، با گردآوری فله‌ای داده ممکن می‌شود. اما این چیزی نیست که دموکراسی‌ها بر پایه آن ساخته شده باشند. این پایه
دموکراسی‌ها بر پایه آن ساخته شده باشند. این پایه حکومت‌های تمامیت‌خواه است.» در نوامبر ۲۰۱۶ ادوارد اسنودن گفت: او خاطرنشان کرد کسانی که مرتکب حملات تروریستی در فرانسه، کانادا، و استرالیا شده‌اند تحت نظارت بودند اما جلوی آنها گرفته نشد. در مه ۲۰۱۵ روزنامه آنلاین اینترسپت، اسنادی را فاش کرد که نشان می‌دهند مقام‌های رسمی آژانس امنیت ملی، از روش "گردآوری فله‌ای داده" انتقاد کرده‌اند. همچنین اسنادی با نام‌هایی چون "داده، اطلاعات نیست"، " مغالطه‌های پشت صحنه"، "سرریز شناختی؟"، "تب قُله"، "در ستایش ندانستن"،
"سرریز شناختی؟"، "تب قُله"، "در ستایش ندانستن"، "برخود با 'سونامی' رهگیری"، "غلبه بر سرریز داده‌ها"، و "انتخاب‌های بسیار" فاش شدند. اسناد گفته شده نتیجه‌گیری می‌کنند که: مأموریت شنود الکترونیک، برای یافتن سوزن، انبار کاه را به اندازه غیرلازمی، بیش از اندازه بزرگ می‌کند. راه حل، اولویت‌دهی به داده‌است. ما در آژانس امنیت ملی، در خطر ریسک مشابهی هستیم. گردآوری فلج‌کننده داده، هر روز ما را از انتخاب درست هدف، بازمی‌دارد. «تحلیل فلج‌کننده داده» اصطلاحی است برای آنچه که اتفاق می‌افتد. آنقدر وقت صرف تحلیل داده
آنچه که اتفاق می‌افتد. آنقدر وقت صرف تحلیل داده می‌کنیم که در پایان به هیچ نتیجه‌ای نمی‌رسیم. این به نتیجه نرسیدن به خاطر این است که شنود الکترونیک، امکان رسیدن به نتیجه‌های بی‌شماری را می‌دهد. ما باید بهترین داده را اولویت‌بندی، انتخاب و از آن بهره‌برداری کنیم. سیاست‌ها. حزب لیبرال دموکرات (بریتانیا) خواستار پایان دادن به نظارت گسترده شده و سیاست‌های نظارت هدفمند و ضدتروریسم را معرفی کرده‌است. بر پایه این سیاست‌ها از نظارت هدفمند برای پایش مظنونان استفاده می‌شود در سال ۲۰۱۵ (میلادی) قطعنامه ۲۰۴۵ پارلمان
می‌شود در سال ۲۰۱۵ (میلادی) قطعنامه ۲۰۴۵ پارلمان اروپا نیاز به نظارت مؤثر و هدفمند مظنونان به تروریسم و دیگر جرائم سازمان‌یافته را به رسمیت شناخت. در این قطعنامه آمده که نظارت هدفمند می‌تواند روشی کارا برای اجرای قانون و پیشگیری از بزه باشد. اگرچه همزمان بر پایه بررسی‌های مستقل انجام شده در آمریکا به نظر نمی‌رسد که نظارت گسترده در پیشگیری از حمله‌های تروریستی، موفق بوده باشد و برعکسِ چیزی است که مقام‌های ارشد آمریکایی در آغاز بر آن پافشاری می‌کردند. به جای آن، منابعی که ممکن بود از حمله‌های تروریستی
جای آن، منابعی که ممکن بود از حمله‌های تروریستی جلوگیری کنند برای نظارت گسترده استفاده می‌شود که باعث می‌شود مظنونان خطرناک، آزاد باشند و کار خود را انجام دهند. سازمان‌ها. کارزارهای کنشگر می‌گویند به جای هدر دادن منابع و پراکندن آنها در اندازه بسیار بزرگی از داده که با نظارت گسترده به دست آمده، بهتر است منابع به نظارت هدفمند بر مظنونان اختصاص یابند. رایان گالاگر با تحلیل ۱۰ حمله تروریستی اخیر در روزنامه آنلاین اینترسپت نتیجه گرفت که «اگر بتوان یک درس از این بررسی آموخت، آن درس، نیاز به سرمایه‌گذاری بیشتر
بررسی آموخت، آن درس، نیاز به سرمایه‌گذاری بیشتر در نظارت هدفمند بر مظنونان تروریستی و دور شدن از نظارت گسترده‌است. صرف نظر از قانونی بودن یا نبودن نظارت گسترده، کارا بودن آن اثبات نشده‌است.» پس از آنکه سازمان خیریه حریم شخصی بین‌الملل دادخواست حقوقی را علیه جامعه اطلاعاتی بریتانیا به دادگاه فرستاد توماس د لا میر (مشاور ملکه) نماینده این سازمان در جلسه دادگاه گفت نظارت دفاکتویِ پیوسته، یک خطر است. برای نمونه، درخواست سازمان‌های اطلاعاتی برای «دسترسی فله‌ای به داده شرکت‌های مخابراتی می‌تواند به مهم‌ترین
به داده شرکت‌های مخابراتی می‌تواند به مهم‌ترین ابزار سرکوب تبدیل شود». او استدلال کرد چنین شیوه‌های غیر هدفمند نظارت، ایده بررسی‌ها را به ذهن این سازمان آورد. کارزارهای کنشگر می‌گویند درحالیکه در گذشته، تحقیق مأموران در مورد افراد بر پایه سوءظن به آنها بوده، امروزه پردازش الگوریتمیک داده به دست آمده از نظارت گسترده، به مأموران ارائه می‌شود. گروه ذی‌نفوذ لیبرتی که مشروعیت گردآوری گسترده داده را در دادگاه حقوق بشر اروپا به چالش می‌کشد از «گزارش بررسی قدرت‌های عمده» نوشته دیوید اندرسون (مشاور ملکه) انتقاده
عمده» نوشته دیوید اندرسون (مشاور ملکه) انتقاده کرده‌است؛ زیرا نمی‌تواند پاسخ بدهد که آیا اطلاعات گردآوری شده توسط قدرت‌های عمده، عاملی حیاتی برای پیشگیری از بزهکاری‌های جدی بود؟ و اینکه آیا این اطلاعات می‌توانستند به جای نظارت گسترده، از طریق نظارت هدفمند و هوشمندانه به دست بیایند؟ دیگران. لرد پَدیک خاطرنشان می‌کند که در لایحه قدرت‌های تحقیقی ۲۰۱۶ «مانند هر مصوبه دیگری، این خطر قابل توجه وجود دارد که مقام‌ها از قدرت خود به گونه‌ای استفاده کنند که پارلمان بریتانیا هرگز در نظر نگرفته باشد». او خواستار نظارت
هرگز در نظر نگرفته باشد». او خواستار نظارت مناسب برای اطمینان از هدفمند و متناسب بودن نظارت شد. مبارزان حریم شخصی می‌گویند این لایحه، آشکارا قدرت نظارت گسترده را در اختیار سازمان‌های اطلاعاتی قرار می‌دهد و خواستار اصلاح این قانون هستند تا نظارت، هدفمند و بر پایه سوءظن باشد. آنها استدلال می‌کنند که سازمان‌های اطلاعاتی، داده را «جارو» می‌کنند و می‌گویند زبان این قانون، خیلی کلی است. به گونه‌ای که نه‌تنها سازمان‌های اطلاعاتی، بلکه سازمان‌های دولتی دیگر نیز می‌توانند اطلاعات میلیون‌ها نفر را حتی اگر مظنون هم
اطلاعات میلیون‌ها نفر را حتی اگر مظنون هم نباشند تحلیل کنند. تروی ولورتون خاطرنشان می‌کند که اسناد فاش شده به دست ادوارد اسنودن، سوءاستفاده گسترده را، هم در داخل و هم در خارج از کشور افشا کردند. او می‌گوید: آژانس امنیت ملی به جای نظارت هدفمند بر تهدیدهای مشخص، شعار و ذهنیت «گردآوری داده همه مردم» را دارد و حریم شخصی هر کسی که با آن سر و کار داشته باشد صفر خواهد بود. جو گلنویل ویراستار سازمان ناسودبر نمایه سانسورگری و عضو حزب کارگر (بریتانیا) در وزارت دادگستری بریتانیا در امور بازبینی تهمت‌ها ادعا می‌کند که
بریتانیا در امور بازبینی تهمت‌ها ادعا می‌کند که حکومت یا سازمان‌های اطلاعاتی حق ندارند به بهانه امنیت کشور، به حقوق بشر مردم، بی‌اعتنایی کنند. می‌توان نظارت هدفمند با نظارت مناسب را با احترام به اصول حقوق بشر پیش برد. کارهای انجام شده برای تغییر جهت به سوی نظارت هدفمند. نرم‌افزارها. دانشمندان رایانه در دانشگاه پنسیلوانیا چارچوب الگوریتمی را برای نظارت هدفمند بر مردم در شبکه‌های اجتماعی توسعه داده‌اند که همزمان با آن، از حریم شخصی «رهگذران دیجیتالِ» غیر هدف که خارج از فهرست تاییدشده قرار دارند محافظت
هدف که خارج از فهرست تاییدشده قرار دارند محافظت می‌شود. افراد این فهرست کسانی هستند که در فهرست‌های گوناگون تحت تعقیب، نیازمند به نظارت بیشتر، دستگیر شده در رابطه با تروریسم، درمان پزشکی، یا قرنطینه در مورد بیماری‌های همه‌گیر قرار دارند و حریم شخصی مردم محافظت شده را به خطر نمی‌اندازند. در ژانویه ۲۰۱۷ گزارش شد که سازمان‌های فدرال آلمان در برنامه تازه‌ای به نام «رادار» استفاده می‌کنند که دفتر پلیس جنایی فدرال آلمان و دانشگاه زوریخ آنرا توسعه داده‌اند و هدف آن، ارزیابی خطر ایجاد شده توسط افراد است. «رادار»
آن، ارزیابی خطر ایجاد شده توسط افراد است. «رادار» شامل فهرست پرسش‌هایی مانند رابطه شخص با خشونت و دسترسی او به جنگ‌افزار می‌شود و داده مربوط به تروریست‌های پیشین را در نظر می‌گیرد. جوامع رمزنگاری و امنیتی می‌توانند با فنی کردن نظارت بر جمعیت یا غیرقابل نفوذ کردن آن از دید اقتصادی، اینترنت را امن‌تر کنند و بدانند که همواره، مقدار متوسطی از نظارت هدفمند از دید فنی و اقتصادی ممکن خواهد بود. ادوارد اسنودن خاطرنشان می‌کند که «هنگامی که از رمزنگاری استفاده می‌کنیم مانع نظارت گسترده را می‌شویم. ما جلوی نظارت
مانع نظارت گسترده را می‌شویم. ما جلوی نظارت هدفمند را نمی‌گیریم؛ زیرا اگر پیشرفته‌ترین دستگاه رمزنگاری جهان را هم داشته باشید حکومت می‌تواند با پرداخت یک میلیون دلار به یک رخنه‌گر به تلفن همراه شخصی شما دسترسی داشته باشد و به احتمال زیاد موفق خواهد بود.» تلاش برای قانونی کردن نظارت گسترده به عنوان نظارت هدفمند. بنیاد مرزهای الکترونیکی ادعا می‌گوید از آنجا که آژانس امنیت ملی و مدافعان آن بر پایه بخش ۷۰۲ متمم‌های لایحه ۲۰۰۸ لایحه نظارت بر اطلاعات خارجی ۱۹۷۸ اجازه نظارت هدفمند را دارند در تلاشند تا با استفاده