payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وجود ندارد. داستان فرکانس‌ها مدتها پیش گفته شد. چارلز اسکات و بنیامین لام از وستینگهاوس هر دو در اوایل قرن بیستم اسناد مستندی ارائه کردند.لام اطلاعات خود را در بحث مقاله قبلی دیوید رزمور پیش نمایش کرد. این نویسندگان توجه خود را به تحولات آمریکای شمالی محدود کردند. برخی از روایات نیز تا به امروز زنده مانده‌اند. این روایت‌ها در قالب افسانه و داستان هستند. روزی روزگاری، بحث غیررسمی بین مهندسین قدیمی و مهندسین جدید یک روش رایج برای کسانی بود که به این حرفه وارد می‌شدند تا از پیشینه و عملکرد کار مهندسی مطلع
می‌شدند تا از پیشینه و عملکرد کار مهندسی مطلع شوند. با این حال، مانند برگهای پاییز در بهار، آن داستانهای قدیمی عمدتاً از بین رفته و فراموش شده‌اند. اکنون هر شخصی که مایل به بررسی شرایط پیرامون پذیرش ۵۰ یا ۶۰ هرتز است باید به اسناد به عنوان منابع اصلی اطلاعات تکیه کند. پروفسور هارولد بیبر از کالج یونیون یکبار چند نکته عمومی مختصر در این زمینه ارائه کرد. این رویداد چهل و سومین سخنرانی یادبود اشتاینمتز در سال ۱۹۷۲ بود. اشتاین متز با جنرال الکتریک کار می‌کرد؛ بنابراین او یکی از رقیبان کسانی بود که در
می‌کرد؛ بنابراین او یکی از رقیبان کسانی بود که در وستینگهاوس تصمیم‌گیری می‌کردند و ۵۰ و ۶۰ هرتز تصمیم می‌گرفت. اگرچه یک رقیب بود، خصوصیات شخصی او، از جمله بصیرت و رهبری، برای او احترام قائل شد. در طول سخنرانی، در حالی که بیبر مشارکت اشتاین مچ در استانداردهای فنی را بازگو می‌کرد، او داستان فرکانس‌ها را به‌طور مختصر تکرار کرد. به گفته وی، «انتخاب بین ۵۰ تا ۶۰ هرتز بود و هر دو به یک اندازه با نیازها مناسب بودند. وقتی همه عوامل در نظر گرفته شد، هیچ دلیل قانع کننده ای برای انتخاب فرکانس وجود نداشت. سرانجام،
کننده ای برای انتخاب فرکانس وجود نداشت. سرانجام، تصمیم به استانداردسازی روی ۶۰ هرتز گرفته شد زیرا به نظر می‌رسید احتمال ایجاد سوسو زدن نور کمتری وجود دارد.» از آنجا که هیچ‌یک از طرفین در حال حاضر زنده نیستند، نمی‌توان از آنها خواست اظهارات خود را روشن کنند. هنگام ارزیابی شایستگی ادعاهای متناقض مختلف، مورخان معمولاً بر حسابهای نوشتاری معاصر که توسط مدیران مطرح شده‌است، اهمیت بیشتری می‌دهند. بر این اساس به نظر می‌رسد که گزارش لام معتبرتر است. با این حال، توضیحات پروفسور بیبر صحیح تر است، اگرچه مواردی وجود
پروفسور بیبر صحیح تر است، اگرچه مواردی وجود داشته‌است که حتی من نیز به آن شک داشتم. دو شواهد از توضیح سوسو زدن نور پشتیبانی می‌کنند، هر دو به استیلول، مدیر در وستینگهاوس. اولین مورد یک مقاله مختصر است که قبل از شروع قرن ۱۹ در مجله IEE منتشر شده‌است. مورد دوم نامه ای از آرشیو مرکز تاریخ وستینگهاوس در پیتزبورگ است. هر دو روایت دست اول استیلول، یکی از مدیران اصلی است، و بیان می‌کند که سوسو زدن نور تعیین‌کننده است. دوره آزمایشی (۱۸۲۱ تا ۱۸۸۰). الکترونیک از سال ۱۸۲۱ در حال توسعه است، هنگامی که فارادی نشان داد
۱۸۲۱ در حال توسعه است، هنگامی که فارادی نشان داد که یک سوزن قطب‌نما با جریان جاری در یک هادی الکتریکی مجاور منحرف می‌شود. سالهای بین ۱۸۲۰ تا ۱۸۷۵ یک دوره آزمایشی بود که در آن مخترعان آزمایشهای عمومی روی پدیده‌های جالب را انجام دادند. اگرچه AC در این دوره مورد استفاده قرار گرفت، فرکانس آن به سختی تشخیص داده شد. در ۱۸۳۱، فارادی اصل القای الکترومغناطیسی را نشان داد، جایی که جریان جریان در یک رسانا می‌تواند جریان جریان را در یک هادی مجاور با نیروهای الکترومغناطیسی القا کند. این پدیده مستقیماً به استفاده از AC
القا کند. این پدیده مستقیماً به استفاده از AC منجر می‌شود، زیرا پیوندهای شار مغناطیسی باید دائماً در مدار متصل تغییر کنند تا هرگونه اثر الکتریکی پایدار ایجاد شود. در سال ۱۸۳۲، H. Pixii کموتاتور لوله ای را برای عملکرد ژنراتور توسعه داد. کموتاتور وی زمینه را برای برنامه‌های DC باز کرد، که پس از پیشرفتهای بیشتر الکتریکی در خط مقدم قرار گرفت. برخی از مردم می‌گویند که کموتاتور Pixii چند سالی است که فناوری را هک می‌کند و به DC اجازه می‌دهد رهبری اولیه را بر عهده بگیرد و توسعه AC را به تعویق اندازد تا زمانی که
بگیرد و توسعه AC را به تعویق اندازد تا زمانی که تسلا و فراری مفهوم جریان چند فازی را آشکار کردند. این ادعا درست نیست زیرا AC در فاصله بین سالهای ۱۸۳۰ تا ۱۸۸۵ به توسعه خود ادامه داد. با این حال، توسعه بیشتر به شدت عقب ماند زیرا نظریه‌های الکتریکی آن زمان اغلب بر اساس قیاس هیدرولیکی بود. تصور این که IC می‌تواند کار مفیدی را انجام دهد که «باعث ریزش آب در لوله به جلو و عقب می‌شود» دشوار بود. نظرات ساده لوحانه دیگری در آن دوران وجود داشت که از نظر استانداردهای مدرن به همان اندازه وحشتناک است. AC با بی‌اعتمادی
مدرن به همان اندازه وحشتناک است. AC با بی‌اعتمادی روبرو شد تا زمانی که مهندسان، مانند Steinmetz , Kennelly , Lamme و دیگران، زیرساخت‌های مفهومی را فراهم کردند که به کاربردهای عملی اجازه می‌داد. با این حال، چند مشکل در راه وجود داشت. جریان مستقیم DC در تمام برنامه‌های آینده وجود نداشت و AC برای دور زدن مشکلات DC استفاده می‌شد. دستگاه Alliance اولین دستگاهی بود که برق AC را برای برنامه‌های تجاری تأمین کرد. در سال ۱۸۴۹، نولت، پروفسور فیزیک در مدرسه نظامی بروکسل، ماشینهای قبلی توسط Pixii و Clark را گرفت و
ماشینهای قبلی توسط Pixii و Clark را گرفت و تعداد سیم پیچ‌ها را برای دستیابی به جریان قوی تر افزایش داد. (پروفسور نولت ژان آنتوان نولت نیست، معاصر بنجامین فرانکلین.) سرانجام، پروفسور نولت ۱۶ حلقه را روی یک دیسک قرار داد که بین بازوهای هشت آهن‌ربا می‌چرخد و چندین دیسک را روی یک قرار می‌دهد. محور، او ماشین Alliance را ایجاد کرد. متأسفانه جرقه زنی بیش از حد جرقه زد و برای به دست آوردن عملکرد طولانی مدت لازم بود آن را با حلقه‌های لغزنده جایگزین کنید. توجه به نور الکتریکی برای روشنایی کشتی‌ها و فانوس دریاها
نور الکتریکی برای روشنایی کشتی‌ها و فانوس دریاها معطوف شد. اولین کاربرد چنین AC در فانوس دریایی واقع در La Heve، فرانسه، در سال ۱۸۶۳ بود. از حلقه‌های لغزش استفاده شد و AC تولید شد زیرا آنها نمی‌دانستند چگونه از جرقه کموتاتور و فرسودگی بیش از حد جلوگیری کنند. ماشینهای Alliance دارای ۱۶ قطب بودند و در ۴۰۰ دور در دقیقه چرخیدند و بدین ترتیب AC با فرکانس اسمی ۵۳ هرتز تولید کردند. پتانسیل الکتریکی برابر با ۲۲۶ سلول Bunsen معادل ۴۳۰ ولت گزارش شده‌است. در این دوره اولیه، این مخترعان نه تنها به دلیل محدودیت درک،
اولیه، این مخترعان نه تنها به دلیل محدودیت درک، بلکه همچنین به دلیل عدم وجود نامگذاری استاندارد، به شدت مانع شده بودند. فرکانس چندان مهم تلقی نمی‌شود. در نتیجه، امروز که ما گزارش آنها را می‌خوانیم، پیگیری گفتمان آنها و درک نتایج آنها دشوار است. آنها در مورد هرتز صحبت نکردند، مانند امروز ما، و حتی C.P.S. (چرخه در ثانیه)، مانند قبل از ۱۹۶۸، زمانی که IEEE نام را تغییر داد. آنها در مورد آلسرناریون‌ها، تناوب کامل، چرخش‌ها و دوره ای صحبت کردند. ارجاع به «دینام نوع زیمنس که در ۱۰۰۰ پیچ کار می‌کند و ۱۶۰۰۰
نوع زیمنس که در ۱۰۰۰ پیچ کار می‌کند و ۱۶۰۰۰ آلترناتیو تولید می‌کند» به معنای یک ژنراتور ۱۶ قطبی است که با سرعت ۱۰۰۰ دور در دقیقه کار می‌کند و خروجی الکتریکی ۸۰۰۰ دور در دقیقه (۱۳۳ هرتز) تولید می‌کند. اصطلاح متناوب اغلب فقط به معنای نیم چرخه بود، اما همیشه نمی‌توانید مطمئن باشید. این ارجاع به دینام نوع زیمنس بود که توسط ویلیام استنلی در سال ۱۸۸۶ برای نشان دادن سیستم توزیع جریان متناوب در گریت بارینگتون، ماساچوست استفاده شد. برای اطمینان از فرکانسی که در حال استفاده است، لازم است برای محاسبه، با استفاده از
استفاده است، لازم است برای محاسبه، با استفاده از تعداد قطب‌های مغناطیسی و سرعت کار تعیین می‌شود. دستگاه Alliance در La Heve دارای ۱۶ بابین (قطب) روی هر دیسک روتور بود و در ۴۰۰ دور کار می‌کرد. کاربردهای دیگری از برق AC برای روشنایی وجود داشت. یکی از آنها شمع‌های Jablochkoff بود که در پاریس برای روشنایی در ۱۸۷۶ استفاده شد. برای به دست آوردن میزان برابر مصرف الکترود، آنها از برق AC از ژنراتور AC Grammes استفاده کردند. دوره نور (۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰). معمولاً دوره نور در سال ۱۸۸۲ با ایستگاه خیابان مروارید ادیسون آغاز
در سال ۱۸۸۲ با ایستگاه خیابان مروارید ادیسون آغاز شده‌است. در سال ۱۸۸۴، دکتر هاپکینسون انتقال توان الکتریکی AC را در فاصله‌های کوتاه نشان داد و گیبس و گولارد ترانسفورماتورهای خود را در نمایشگاه تورین به نمایش گذاشتند. در همین حال، Zipernowski , Deri و Blathy در Ganz و Company نیز در حال توسعه ترانسفورماتورهای خود بودند، در سال ۱۸۸۶، Galileo Ferraris آزمایش‌های عمومی را با پلی فاز انجام می‌داد و ویلیام استنلی سیستم توزیع AC تک فاز خود را برای روشنایی نشان داد. بسط آثار قبلی Gibbs &amp; Goulard و Zipernowski
بسط آثار قبلی Gibbs &amp; Goulard و Zipernowski et al. aL در Gam and Company. در سیستم تظاهرات خود در Great Barrington، استنلی از یک دینام نوع زیمنس استفاده کرد که توسط وستینگهاوس از گیبز و گولارد در انگلستان تهیه شده بود. دینام دارای ۱۶ قطب بود و به‌طور اسمی در ۱۰۰۰ دور در دقیقه کار می‌کرد، بنابراین ۱۱۳ هرتز. این آغاز دوران فرکانس بالا در آمریکای شمالی بود. وستینگهاوس از استنلی در گریت بارینگتون پیروی کرد و از فرکانس استاندارد ۱۳۳ هرتز استفاده کرد. در حالی که T-H (Thomson-Houston) در لین، ماساچوست، به سمت
که T-H (Thomson-Houston) در لین، ماساچوست، به سمت استفاده از ۱۲۵ هرتز گرایش داشت و Fort Wayne Jenny Electric از ۱۴۰ هرتز به عنوان فرکانس‌های استاندارد مربوط استفاده می‌کرد. هیچ فرکانس بالایی برای همه استفاده نشد، اما لام از عبارت «تقریباً ۱۳۰ هرتز» برای شناسایی گروه گروه استفاده کرد). در همان زمان، در اروپا روند استفاده از فرکانس‌های بسیار پایین‌تر بود. در سال ۱۸۸۹، Ganz و Company از ۴۲ هرتز و Dobrowolsky در AEG از ۳۰ هرتز استفاده کردند. AEG &amp; Oerlikon در سال ۱۸۹۰ برای سیستم انتقال فرانکفورت-لافن از ۴۰
سال ۱۸۹۰ برای سیستم انتقال فرانکفورت-لافن از ۴۰ هرتز استفاده کردند. در سال ۱۸۹۱، AEG فرکانس استاندارد خود را به ۵۰ هرتز رساند. این کار برای جلوگیری از هر گونه سوسو زدن نور انجام شده‌است، همان‌طور که از فرکانس ۴۰ هرتز استفاده شده در سیستم فرانکفورت لادن یادگرفته است. داستان ما از آنجا شروع شد. دوره قدرت و نور (۱۸۹۰–۱۹۲۵). در سال ۱۸۹۰، مهندسان در وستینگهاوس تشخیص دادند که استفاده از فرکانس بالا مانع توسعه موتور القایی آنها می‌شود. این دلیل اصلی تغییر آنها به ۶۰ هرتز بود. در GE، ۱۸۹۳ بود قبل از اینکه آنها
به ۶۰ هرتز بود. در GE، ۱۸۹۳ بود قبل از اینکه آنها نیاز به فرکانس کمتر را درک کنند. هنری جی ریست و و.ج. فاستر کار خود را توسط دنیلسون در سال ۱۸۹۰ ادامه دادند. هنگامی که اشتاینمتز در ژانویه ۱۸۹۳ به T-H آمد، کار روی سیستم سه فاز به خوبی در حال انجام بود. چند هفته پس از انتقال از آیشمایر به T-H، اشتاینمتز خود را در هارتفورد، کانن یافت. مشکلی در تجهیزات فروخته شده به هارتفورد الکتریک باعث فرار همه شد. اشتاین متز توانست علت را به عنوان یک سری خطوط انتقال تشخیص دهد، که توسط هارمونیک‌های قدرت ۱۲۵ هرتز استفاده شده
که توسط هارمونیک‌های قدرت ۱۲۵ هرتز استفاده شده برانگیخته شده‌است. راه حل پیشنهادی وی کاهش فرکانس سیستم به نصف مقدار اولیه آن بود. این مقدار ۶۲٫۵ هرتز بود، بسیار نزدیک به استاندارد ۶۰ ~ z وستینگهاوس. با در نظر گرفتن بیشتر، GE تصمیم گرفت از ۵۰ هرتز استفاده کند، همان چیزی که توسط AEG وابسته به اروپا استفاده می‌شد. بعداً در سال ۱۸۹۳، هنگامی که میل کریک در کالیفرنیا راه اندازی شد، با ۵۰ هرتز کار می‌کرد، فرکانس استاندارد GE جدید برای برنامه‌های قدرت. یک سال بعد، GE در فروش تجهیزات AC پشت وستینگهاوس عقب ماند و
GE در فروش تجهیزات AC پشت وستینگهاوس عقب ماند و بار دیگر تغییر کرد، این بار به ۶۰ هرتز. ریست تا دهه ۱۹۲۰ به حمایت از ۵۰ هرتز ادامه داد. دوره سیستم‌های بهم پیوسته (۱۹۲۵ تا ۱۹۹۰). نصب Mill Creek بخش زیادی از کالیفرنیای جنوبی را در مسیری ۵۰ هرتز قرار داد که تا بعد از جنگ جهانی دوم بدون تغییر باقی ماند. تغییر کارکرد بر روی تمام تجهیزات نصب شده ۵۰ هرتز کار آسانی نبود و در the O-HZ جدید کار می‌کرد. فرکانس. ادیسون کالیفرنیای جنوبی در سال ۱۹۲۵ برنامه‌ریزی برای ساخت نسخه جدید را آغاز کرد. این کار تا سال ۱۹۴۸ به
نسخه جدید را آغاز کرد. این کار تا سال ۱۹۴۸ به پایان نرسید. انگلستان نیز در تبدیل شبکه‌های محلی خود به فرکانس یکنواخت ۵۰ هرتز دچار مشکل شد. این امر برای اجازه اتصال شبکه‌های خودگردان محلی به شبکه ملی ضروری بود. در دوره ۱۹۲۴–۱۹۲۷، کمیته ویر مسئله را مورد بررسی قرار داد و ۵۰ هرتز را بعنوان استاندارد فرکانس استاندارد CO که توسط هیئت مدیره جدید برق مرکزی استفاده می‌شود ، انتخاب کرد. کار بر روی تبدیل تا سال ۱۹۳۸ با هزینه ۱۷٫۳ میلیون پوند به پایان نرسید. ژاپن نتیجه متفاوتی را تجربه کرد. کشور آنها به دو منطقه
نتیجه متفاوتی را تجربه کرد. کشور آنها به دو منطقه تقسیم شد که هر کدام دارای فرکانس استاندارد متفاوتی بودند. IC در سال ۱۸۸۹ آغاز شد، زمانی که دو مهندس ژاپنی یوکوهاما را برای تور آمریکای شمالی به منظور جستجوی فناوری برق ترک کردند. آنها به دنبال ایده‌هایی برای توسعه پروژه Keage Canal بودند. آنها با اطلاعات و تماس‌های لازم به خانه بازگشتند تا آنها را تشویق به استفاده از برق کند. ژنراتور آنها توسط SKC (Stanley-Kelly-Chesney) در پیتسفیلد، ماساچوست ساخته شد. SKC توسط ویلیام استنلی تشکیل شد، زیرا وی در سال ۱۸۸۹
توسط ویلیام استنلی تشکیل شد، زیرا وی در سال ۱۸۸۹ وستینگ هاوس را ترک کرد. فرکانس آنها ۱۳۳ هرتز بود، فرکانس استانداردی که ویلیام استنلی مدتها بعد از شب از آن حمایت می‌کرد. - رایون دیگر متوجه شد که برای برنامه‌های قدرتمند بسیار زیاد است. در سال ۱۸۹۵، AEG یک ژنراتور ۵۰ هرتز را به شرکت برق در توکیو فروخت و نیمی از ژاپن در مسیر ۵۰ هرتز خالص شد. کمی بیشتر از یک سال بعد، GE یک ژنراتور ۶۰ هرتز را به شرکت برق در اوزاکا فروخت و نیمه غربی ژاپن در مسیر ۶۰ هرتز قرار گرفت. جمع‌بندی. مهندسان همیشه و در هر شرایطی از بهترین
جمع‌بندی. مهندسان همیشه و در هر شرایطی از بهترین فرکانس برای مقصود خود استفاده کرده‌اند. از زمان انتخاب ۵۰ و ۶۰ هرتز در ۱۸۹۱، تغییرات عمده ای در جزئیات چندین بار در ۱۰۰ سال اتفاق افتاده‌است. استاندارد فرکانس قدرت فقط در دوران مدرن وضع شده‌است. فرکانس‌های استاندارد بسیار زیادی وجود داشت، حتی در ۲۰ سال پیش. نتیجه با شرایط عملیاتی در این زمینه تعیین شد، نه بهره‌برداری از سیستم‌های خاص برای محدود کردن رقابت. تلاش مهندسان برای غلبه بر عیوب و عدم مبارزه با یکدیگر بود.
برق شهر در هر کشور () شامل میزان ولتاژ و فرکانس نامی و همچنین استانداردهای دوشاخه و پریز در کشورهای مختلف جهان است.
موزه پزشکی ارمنیان (مجموعه خصوصی هاروتیون میناسیان () در ۱۸ مه ۱۹۹۹ در ایروان گشایش یافت. تاریخچه. در سال ۱۹۹۹ موزه به عنوان یکی از موزه‌های خصوصی ارمنستان توسط وزارت بهداشت جمهوری ارمنستان به ثبت رسید. نمایشگاه‌ها. از حدود ۳۰٬۰۰۰ قطعه مجموعه هاروتیون میناسیان تنها ۵۰۰۰ قطعه در موزه به نمایش عمومی قرار گرفته‌است. علاوه بر این، در این موزه کتاب‌های پزشکی که ۱۰۰ تا ۲۰۰ سال پیش در کشورهای مختلف منتشر شده است نگهداری می‌شود. نشانی. این موزه در طبقه ششم مرکز پزشکی آرابگیر واقع شده‌است.
۱۰ فیلم پرفروش سال ۲۰۱۹. پرفروش‌ترین فیلم‌های ۲۰۱۹ به شرح زیر است: ' پنجمین فیلمی شد که بیش از ۲ میلیارد دلار فروش داشته و توانست به پرفروش‌ترین فیلم تاریخ سینما تبدیل شود. "شیرشاه"، "منجمد ۲"، '، "کاپیتان مارول"، "جوکر"، ""، "داستان اسباب‌بازی ۴" و "علاء الدین" فیلم‌هایی هستند که بیش از ۱ میلیارد دلار فروش داشته‌اند و به ترتیب دارای رتبه‌های ۷، ۱۰، ۲۲، ۲۵، ۲۶، ۳۱، ۳۲، ۳۳ و ۳۷ در "فهرست پرفروش‌ترین فیلم‌های جهان" می‌باشند. فیلم "جوکر" نیز با فروش بیش از ۱ میلیارد دلار؛ تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم رده سنی R
میلیارد دلار؛ تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم رده سنی R تاریخ سینما شد.
مدال جلادت یا نشان شیردل یکی از نشان‌های نظامی دورهٔ قاجار است که در زمان محمدشاه قاجار ایجاد گردید و ساخت آن تا پایان حکومت قاجار ادامه یافت. این مدال به کسانی که در قشون نظامی حکومت قاجار خدمت نموده و قابلیت‌ها و جنگاوری شایسته‌ای از خود نشان می‌دادند اعطا می‌شد. نام‌گذاری، طراحی و ساخت. نام‌گذاری. این نشان، نام خود را از عبارتی که برای نخستین بار و همزمان با آغاز طراحی این مدال در زمان محمدشاه قاجار بر روی آن درج شده گرفته‌است. در زمان شاهان دیگر قاجار تنها اشعار این مدال باقی ماند و عبارت «نشان جلادت»
اشعار این مدال باقی ماند و عبارت «نشان جلادت» حذف گردید. از این رو و با توجه به شعر به‌کار رفته به «مدال شیردل» نیز شهرت پیدا کرده‌است. واژه جلادت به معنای چُستی،چابکی و دلیری تعریف می شود و جلادت داشتن، دلیری و چابکی داشتن است. بیشتر کشورهای جهان دارای ارتش ملی و افراد نظامی عالی رتبه هستند که بایستگی نگهداری از مرزها و استقلال و پشتیبانی مردم خود در برابر تهدیدهای گوناگون دارند و در همه این ممالک به افرادی که در قشون ملی شایستگی و دلاوری از خود نشان می دهند مدال هایی اعطا می گردد تا رتبه و لیاقت او بر
دهند مدال هایی اعطا می گردد تا رتبه و لیاقت او بر همگان آشکار گردد و یک برتری معنوی و مادی به وجود می آورد. همچنین این مدال ها باعث پیشرفت شخصیت اجتماعی آن نظامی در بین همتایان جهانی خود می شود. طراحی. طراحی مدال شیردل در زمان‌های مختلف در دورهٔ قاجار با تغییراتی همراه بود اما به‌طور عمومی یک نشان مدوّر و دوطرفه بود که در روی خود دارای عنوان شاه در مرکز و یک بیت شعر در اطراف و در پشت خود دارای نشان شیر و خورشید و شاخه‌های بلوط و زیتون بود که در پایین با یک روبان به هم وصل شده بودند. این بیت شعر به شرح زیر
روبان به هم وصل شده بودند. این بیت شعر به شرح زیر است: در این نشان منظور از آفتاب همت، نقش خورشیدی است که در پشت شیر حک شده بود. یکی از ویژگی‌های این مدال علاوه بر دوطرفه بودن، داشتن تاریخ ضرب و تغییر آن با توجه به سال ساخت بود که از این دو نظر، شباهت زیادی به سکه داشت. درجات مدال. این نشان، سه درجه داشت: برای هر یک از این نشان‌ها از طرف دولت مواجبی در نظر گرفته شد: مدال نقره ۲۵ هزار دینار، مطلا ۵ تومان و طلا ۱۰ تومان. ساخت. ساخت این مدال کاملاً وابسته به شرایط ضرابخانهٔ دوره قاجار در ایران بود؛ زیرا بر
شرایط ضرابخانهٔ دوره قاجار در ایران بود؛ زیرا بر خلاف بسیاری از مدال‌های این دوره که برای ساخت آن‌ها به کشورهای اروپایی به‌خصوص فرانسه سفارش داده می‌شد، این مدال در ایران تولید می‌شد. از این‌رو تا قبل از ورود دستگاه ضرب سکه، این مدال به‌صورت ضرب چکشی تهیه می‌شد و همزمان با ورود دستگاه ضرب سکه توسط ناصرالدین‌شاه، این مدال نیز همانند سکه‌ها به‌صورت ماشینی تهیه و ضرب شد. پس از ماشینی شدن ساخت این مدال، نقش آن بر پولک‌های سکه‌های آن زمان ضرب می‌شد؛ به‌طوری‌که وزن و اندازهٔ این مدال مشابه سکه‌های پنج‌هزار
وزن و اندازهٔ این مدال مشابه سکه‌های پنج‌هزار دیناری نقره و پنج تومانی طلا بود. پس از اتمام عملیات ضرب، یک حلقه در بالای مدال به آن متصل می‌شد و پس از اضافه شدن یک روبان به یک نشان آویز تبدیل می‌گردید. تغییرات طراحی نشان جلادت. نشان جلادت محمد شاه. این مدال در زمان محمدشاه در روی خود دارای نقش شیر و خورشید و عنوان شاه در بالای آن به‌صورت «شاهنشه انبیا محمّد» بود. نام محمدشاه قاجار با همین عنوان بر روی سکه‌های رایج این دوره نیز دیده می‌شود. در پشت این مدال، عنوان این مدال در بالا با عبارت «نشان جلادت» و در
عنوان این مدال در بالا با عبارت «نشان جلادت» و در زیر آن دو مصراع شعر مربوط در دو خط درج شده‌است. تاریخ ضرب نیز در پایین مدال دیده می‌شود. از ویژگی‌های طراحی این مدال در این زمان، نقش شیر و خورشید آن است؛ چراکه برخلاف سایر نقوش شیر و خورشید، صورت شیر در این مدال به‌صورت رو به جلو و در حالت نیمرخ طراحی گردیده‌است. نامگذاری این مدال به‌صورت «نشان جلادت» نیز برگرفته از عبارت مندرج در پشت این مدال است که در سایر مدال‌های جلادت دورهٔ قاجار دیده نمی‌شود. همچنین قالب به‌کار رفته برای ضرب نشان‌های طلا و نقره در
قالب به‌کار رفته برای ضرب نشان‌های طلا و نقره در این زمان، یکسان نیست که این تفاوت از بررسی عبارت «شاهنشه انبیا محمد» در دو مدالی که در ۱۲۶۳ هجری ضرب شده‌اند مشخص می‌شود. نشان جلادت ناصرالدین شاه. همان‌طور که پیش از این گفته شد، نشان جلادت در این زمان همانند سکه‌ها به دو صورت چکشی و ماشینی ساخته شده‌است. نشان جلادت چکشی ناصرالدین شاه. این مدال که عموماً از جنس نقره ساخته شده در روی خود دارای عنوان شاه به صورت «السلطان بن‌السلطان ناصرالدین شاه قاجار» و شعر مخصوص این مدال در چهار قسمت در اطراف آن و در پشت
مخصوص این مدال در چهار قسمت در اطراف آن و در پشت خود دارای نقش شیر و خورشید در مرکز، تاج کیانی در بالا، شاخه‌های بلوط و زیتون در اطراف، یک روبان در زیر و آیهٔ اول سوره فتح است. نشان جلادت ماشینی ناصرالدین شاه. نشان جلادت در این زمان از سه جنس مس، نقره و طلا ساخته شده و به سه درجهٔ یک، دو و سه تقسیم‌بندی شده‌اند. نشان درجه یک از جنس طلا و از نظر وزن معادل سکهٔ پنج تومانی بود. نشان درجه دو از جنس نقره و هم وزن سکهٔ پنج‌هزار دیناری یا پنج قرانی ساخته شده بود. عبارات روی مدال همان عبارات نشان جلادت چکشی است و
عبارات روی مدال همان عبارات نشان جلادت چکشی است و تنها در مدال جلادت مربوط به سال ۱۳۱۱ هجری قمری، با اضافه شدن کلمه "صاحبقران"، عنوان شاه به‌صورت «السّلطان صاحبقران ناصرالدین شاه قاجار» تغییر کرد. همچنین در این سال به دلیل کمبود فضا در روی مدال، کلمه "سنه" نیز از کنار تاریخ ضرب حذف شده‌است. برخی حروف از کلمات شعر مخصوص این نشان، نقطه‌گذاری نشده‌اند که شامل حرف «شـ» در کلمات "شیر" و "دشمن" و حرف «نـ» در کلمه نشان است. اما کلمات "شیر" و "نشان" در مدال ضرب‌شده در تاریخ ۱۲۹۲ دارای تعداد نقاط صحیح هستند. تاریخ
در تاریخ ۱۲۹۲ دارای تعداد نقاط صحیح هستند. تاریخ ضرب نشان جلادت در سال ۱۳۰۱ هجری قمری دچار خطای ضرب است؛ به‌طوری‌که چهار رقم سال ضرب، تبدیل به پنج رقم و به‌صورت ۱۲۹۲ شده‌است. نشان جلادت مظفرالدین شاه. شکل ظاهری این نشان در زمان مظفرالدین‌شاه قاجار نسبت به ناصرالدین‌شاه، تغییر چندانی نکرد و تنها نقش شیر و خورشید در دو طرح متفاوت ضرب شده‌است. در نشان جلادت این دوره، کلمهٔ سنه از کنار تاریخ ضرب حذف و یک خط کوتاه جایگزین آن شده‌است. نشان‌های جلادتی در این دوره وجود دارد که رسم‌الخط آن به‌صورت نستعلیق نبوده و
وجود دارد که رسم‌الخط آن به‌صورت نستعلیق نبوده و از این نظر با خطی زیبا طراحی نشده‌اند که می‌تواند حاکی از آن باشد که قالب آن در ایران طراحی نشده‌است. نشان جلادت محمدعلی‌شاه. این نشان در زمان محمدعلی‌شاه با دو طراحی خطی و تصویری ضرب شده‌است. نوع خطی آن شبیه نشان‌های جلادت قبلی تنها دارای عنوان شاه بوده و نوع تصویری آن علاوه بر عنوان شاه دارای تصویری از محمدعلی‌شاه نیز هست. نشان جلادت احمدشاه. تنها نشانی که تاکنون از این نوع از دورهٔ احمدشاه به‌دست آمده، فاقد عبارت شعری مرسوم بوده و تنها حامل عنوان شاه
فاقد عبارت شعری مرسوم بوده و تنها حامل عنوان شاه به‌صورت «السلطان الاعظم و الخاقان الافخم سلطان احمدشاه قاجار» است؛ با این‌حال دارای سایر عناصر و نقوش این مدال است و چون نمی‌توان آن را در ردیف سایر نشان‌های این دوره طبقه‌بندی نمود احتمالاً تنها مدال جلادت این دوره است. دورهٔ پهلوی. در دورهٔ پهلوی، نشان همایون جایگزین نشان جلادت گردید.
حجرالیهود سنگی به شکل میوهٔ بلوط در اندازهٔ زیتون در رنگ سفید مایل به آبی و خاکستری و دارای خطوط طولی است. حجرالیهود در کتب طبی قدیم. دیوسکورید در کتاب معروف خود یعنی متریا مدیکا، پس از آن‌که علائم سنگ کلیه را شرح می‌دهد، توصیه می‌کند که برای درمان آن، حجرالیهود در آب حل شده و نوشیده شود. کونارد گسنر پزشک و طبیعت‌شناس سوئیسی که در سال ۱۵۱۶ در زوریخ به دنیا آمد، در توصیف روش‌های درمانی سنگ کلیه به کاربرد حجرالیهود اشاره کرده است. او پس از ارائهٔ چندین نسخه برای درمان سنگ کلیه، نوشته است که اگر هیچ‌کدام از
برای درمان سنگ کلیه، نوشته است که اگر هیچ‌کدام از این روش‌ها برای دفع سنگ کلیه مؤثر واقع نشد، به عنوان قوی‌ترین دارو، باید از ترکیبی حاوی حجرالیهود و چند گیاه دیگر استفاده کرد. فرمول ارائه شده توسط او عبارت‌است از حجرالیهود پودر شده با مجموعهٔ کاملی از مواد حیوانی و گیاهی ترکیب شده و سپس به آن زغال‌اخته، زنجبیل، گل ختمی و مارچوبه اضافه کرده و میل شود. مشخصات. مشخصات نر آن طبق توضیح بالا و مادهٔ آن بدون خطوط موازی و با رنگی مایل به سرخ است. خواص و کاربرد. در طب سنتی مخلوط با روغن بادام تلخ به عنوان دارویی
طب سنتی مخلوط با روغن بادام تلخ به عنوان دارویی مؤثر برای دفع سنگ کلیه و مثانه به کار برده می‌شود. جستارهای وابسته. طب سنتی سنگ کلیه
غضروف مصنوعی یک مادهٔ سنتتیک ساخته شده از هیدروژلها یا پلیمرها است که هدف آن تقلید ویژگی‌های عملکردی غضروف طبیعی در بدن انسان است. اصول مهندسی بافت، به منظور ایجاد یک مادهٔ غیر قابل تجزیه و زیست سازگار به کار می‌روند که بتواند جایگزین غضروف شود. برای خلق یک ماده غضروف مصنوعی مفید، باید بر چالش‌های خاصی غلبه کرد. اولا، غضروف یک ساختار آواسکولار (بدون خون) در بدن است و بنابراین خود را ترمیم نمی‌کند. این مورد، موضوعاتی را در بازسازی بافت مطرح می‌کند. غضروف مصنوعی هم چنین باید به‌طور ثابت به سطح زیرین آن یعنی
هم چنین باید به‌طور ثابت به سطح زیرین آن یعنی استخوان متصل شود. اخیراً، در مورد ایجاد غضروف مصنوعی برای استفاده در فضاهای مفصلی، توان مکانیکی بالا تحت فشار به عنوان ویژگی ذاتی این ماده مطرح شده‌است. غضروف طبیعی. سه نوع غضروف در بدن انسان وجود دارد: فیبروکارتلاژ (غضروف رشته‌ای)، غضروف هیالین و غضروف الاستیک. هر نوع غضروف غلظت‌های مختلفی از ترکیباتی مانند پروتئوگلیکان‌ها، کلاژن و آب دارد که ویژگی‌های عملکردی و محل آن‌ها را در بدن تعیین می‌کند. غضروف رشته ای اغلب در دیسک‌های بین مهره ای، غضروف الاستیک در گوش
در دیسک‌های بین مهره ای، غضروف الاستیک در گوش خارجی و غضروف هیالین در بسیاری از سطوح مفاصل بدن یافت می‌شود. جایگزینی غضروف هیالین (غضروف مفصلی) رایج‌ترین کاربرد غضروف مصنوعی است. غضروف مفصلی. غضروف، یک بافت بدون خون، غیر عصبی و غیر لنفاتیک در بدن است. ماتریکی خارج سلولی (ECM) کلاژن، استحکام بالایی به غضروف می‌دهد. شکل زیر اجزای ECM را نشان می‌دهد. اجزاء. آب: آب حدود ۸۰ درصد غضروف را تشکیل می‌دهد. - کندروسیت‌ها: کندروسیت‌ها سلول‌هایی هستند که ماتریکس غضروفی را تولید کرده و حفظ می‌کنند. آنها در غضروف پراکنده
تولید کرده و حفظ می‌کنند. آنها در غضروف پراکنده هستند و فقط حدود ۲٪ حجم کلی غضروف را تشکیل می‌دهند. کندروسیت‌ها از نظر اندازه، شکل و غلظت، بسته به محل خود در غضروف مفصلی تفاوت دارند. - کلاژن: کلاژن، یک پروتئین ساختاری موجود در ماتریکس خارج سلولی غضروف است. کلاژن، ترکیبی از ساختار مارپیچ سه‌گانه زنجیره‌های پلی پپتید است و ویژگی‌های کشش و برش به غضروف می‌دهد. کلاژن نوع ۲، رایج‌ترین نوع کلاژن موجود در غضروف است، گرچه انواع ۴، ۵، ۶ و ۷ نیز حضور دارند. در کل کلاژن یک پروتئین تثبیت کننده موجود در ECM است. -
کلاژن یک پروتئین تثبیت کننده موجود در ECM است. - پروتئوگلیکان‌ها: پروتئوگلیکان‌ها دومین ماکرومولکول فراوان در ECM غضروف هستند. پروتئوگلیکان‌ها متشکل از پروتئین اتصال دهنده همراه با یک پروتئین مرکزی هستند که گلیکوزآمینوگلیکان‌ها (GACs) به آن متصل می‌شوند. معمول‌ترین GACS، کندروایتین سولفات و کراتین سولفات هستند. پروتئوگلیکان‌ها به زنجیره اصلی معمولاً هیالورونیک اسید توسط یک پروتئین اتصال دهنده متصل می‌شوند تا انشعابات پروتئوگلیکانی بزرگتر را ایجاد نمایند. پروتئوگلیکان‌ها هیدروفیل (آبدوست) هستند و بنابراین