payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چوی سوک-جائه (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ اشاره کرد.
چوی می-سون (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ اشاره کرد.
چوی کیونگ-هی (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ اشاره کرد.
چوی اون-کیونگ (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل کره جنوبی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ اشاره کرد.
چوی این-جونگ (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره شده‌است.
کلانتر یا قاضی رومی در روم باستان برای اشاره به یک مأمور انتخابی به کار می‌رفت. در دوران پادشاهی، پادشاه کلانتر اصلی و دارای قوهٔ اجرایی بود. قدرت وی عملاً مطلق بود، قانونگذار، قاضی، و فرماندهٔ ارتش روم بود. زمانی که پادشاه می مُرد، قدرت وی به سنای روم تفویض می‌شد، که وی نیز یک اینتررکس را برای تدارک انتخابات پادشاه جدید برمی‌گزید. با گذار از پادشاهی به جمهوری، اقتدار پادشاه به دو کنسول روم تفویض شد که هرساله انتخاب می‌شدند. کلانترهای رومی حالا دیگر توسط خود مردم روم انتخاب می‌شدند، و دارای درجه ای از قدرت
مردم روم انتخاب می‌شدند، و دارای درجه ای از قدرت بودند که به آن «اقتدار عالیه» می‌گفتند. در جمهوری روم، دیکتاتور نسبت به دیگر کلانترها از بیشترین «اقتدار عالیه» بهره‌مند بود، و پس از وی (به لحاظ اسمی) کنسور قرار داشت، سپس به ترتیب کنسول‌ها، پرایتورها، ادیل کورولی‌ها (ادیلی که مجهز به کرسی کورولی بود)، و کوایستورها. هر کلانتر می‌توانست وتوی خود را علیه اقدام کلانترِ دیگری که همسطح یا مادون اوست اِعمال کند.تریبون‌های مردم و ادیل پلبیها کلانتر به معنای دقیق کلمه محسوب نمی‌شدند چرا که تنها توسط پلبی‌ها انتخاب
محسوب نمی‌شدند چرا که تنها توسط پلبی‌ها انتخاب می‌شدند. کلانتری‌های عادی. کلانترهای مردمی. تریبونوس پلبیسها و ادیل پلبیها همگی توسط مجمع پلبی‌ها انتخاب می‌شدند و نه توسط پاتریسی‌ها، و برای همین کلانتر به تمام معنای کلمه محسوب نمی‌شدند و از اقتدار ارشد("maior potestas") نیز بهره‌مند نبودند. برای همین کلمهٔ «کلانتر مردمی» واژه نامناسبی است. به آنان به عنوان نمایندگان مردم (پلبی‌ها) می‌نگریستند؛ به طوری که می‌توانستند کنترل مردمی بر اقدامات سنا اِعمال کنند (از طریق حق وتوی خود) و از آزادی مدنی تمامی شهروندان
طریق حق وتوی خود) و از آزادی مدنی تمامی شهروندان رومی پاسداری کنند. ادیل پلبی‌ها از برخی جهات دستیار تریبون‌ها محسوب می‌شدند، و اغلب کارکردی مشابه همان ادیل کورولی‌ها ایفا می‌کردند (به بالاتر بنگرید). از آنجایی که تریبون‌ها چونان تجسم طبقهٔ متوسط-پائین (پلبی‌ها) نگریسته می‌شدند، دارای حُرمت (مصونیت) بودند. آنان می‌توانستند هرکسی که به یک تریبون در طول خدمتش آسیبی بزند یا در کارش مداخله ای بکند را بُکشند، و همین مسئله مصونیت آنان را بیشتر می‌کرد. تمامی اقتدار تریبون‌ها در واقع از همین مصونیتشان نشأت
اقتدار تریبون‌ها در واقع از همین مصونیتشان نشأت می‌گرفت. برآیند واضح چنین مصونیتی این بود که آسیب زدن به یک تریبون، نادیده گرفتن وتوی او، یا مداخله در کارش مجازات اعدام را به همراه داشت. مصونیت (حُرمت) یک تریبون تنها در داخل دیوارهای شهر روم دارای اثر عملی بود. اگر یک تریبون در خارج از دیوارهای شهر می‌بود، پلبی‌های روم نمی‌توانستند سوگند خود مبنی بر کُشتن کسی که تریبون را زخمی کرده یا در کارش مداخله کرده را اجرا کنند. اگر یک کلانتر، یک مجمع (برای نمونه مجمع چنتوراتا)، یا سنا، به فرامین یک تریبون بی‌توجهی
چنتوراتا)، یا سنا، به فرامین یک تریبون بی‌توجهی می‌کرد، وی نیز می‌توانست حُرمت ("sacrosanctitas") خود را به میان کشانده و اقدامات آنان را خنثی کند. هرگونه مقاومت در برابر یک تریبون معادل با هتک حرمت شخصیت محترم وی بود و مجازات مرگ را به همراه داشت. نداشتن اقتدار یک کلانتر سبب می‌شد از دیگر کلانترها متمایز و مستقل باشند، به طوریکه هیچ‌یک از مابقی کلانترها نمی‌توانست وتوی خود را علیه یک تریبون به کار ببَرد. در موارد معدودی (برای نمونه در دوران تصدی منصب تریبونی توسط تیبریوس گراکوس) یک تریبون می‌توانست از
توسط تیبریوس گراکوس) یک تریبون می‌توانست از نوعی وتوی بسیار موسع بر ضد تمامی لوایح حکومتی استفاده کند. با وجود آنکه یک تریبون می‌توانست وتوی خود را علیه هریک از اقدامات سنا، مجامع، یا کلانترها اعمال کند، تنها مجاز بود وتو را علیه قوانین اعمال کند، نه علیه اقدامات عملی. برای همین وی می‌بایستی به هنگام وتو کردن در شهر حضور می‌داشت. به محض آنکه غایب می‌شد، اقدام سنا یا کلانترها می‌توانست عملی شود، گویی که هرگز وتویی در کار نبوده‌است. تریبون‌ها، تنها نمایندگان مردم، اختیار اعمال حق قضایی "provocatio ad
مردم، اختیار اعمال حق قضایی "provocatio ad populum" یا تظلم کردن از مردم را داشتند، حقی که نوعی ضمانت نظری برای دادرسی منصفانه بود، و پیش‌درآمدی بر حق امروزین قرار احضار زندانی. اگر یک کلانتر اقدامی [غیرقانونی] علیه یک شهروند انجام می‌داد، آن شهروند می‌توانست به فرمول قضایی "provocatio ad populum" متوسل شود، که به معنای آن بود تصمیم کلانتر را به تریبون ارجاع دهد. تریبون نیز موظف بود قضیه را بسنجد و آنگاه [در صورت صلاحدید] به کلانتر اجازه اقدام علیه شهروند مزبور را بدهد. گاهی نیز تریبون آن قضیه را به هیئت
مزبور را بدهد. گاهی نیز تریبون آن قضیه را به هیئت تریبون‌ها یا مجمع پلبی‌ها ارجاع می‌داد تا قضیهٔ دادخواهی را بهتر کنکاش و بررسی کنند. اگر دادخواهیِ ("provocatio") آن شهروند معتبر تشخیص داده می‌شد، هرگونه اقدام کلانترها علیه وی غیرقانونی می‌شد. یادداشت. . cursus honorum . interrex (جمع به لاتین: interreges) در پادشاهی روم شخصی بود که پس از مرگ یک پادشاه، موقتاً توسط سنای روم برگزیده می‌شد و وظیفه اش تشکیل جلسهٔ مجمع comitia curiata بود که پادشاه بعدی را انتخاب می‌کرد. در واقع یک نایب‌السلطنه موقت بود. .
می‌کرد. در واقع یک نایب‌السلطنه موقت بود. . magistratus plebeii . consul suffectus . Roman province . به انگلیسی: Census، به ایتالیایی: Censimento . Mamercus Aemilius Mamercinus . Leges Clodiae یک سری قوانینی بودند که توسط تریبون مردم پوبلیوس کلودیوس پولکر، که مورد حمایت ژولیوس سزار نیز بود، در ۵۸ق. م تصویب شدند. این قانون حدود مشخصی برای اقتدار کنسورها در نظر گرفت و با الزامی کردن توافق دو کنسور بر سر قرار دادن "nota" کنار نام یک شهروند، قدرت و اختیار آنان را برای جریمه یا سلب حق شهروندی توده‌ها محدود
را برای جریمه یا سلب حق شهروندی توده‌ها محدود کرد. . به ایتالیایی: Governatori provinciali romani . "sacrosancti" . حق مزبور، یک شهروند را مجاز می‌کرد که در برابر اقدام قضایی ظالمانه یک کلانتر با فریاد زدنِ "!appello tribunos" («من تریبون‌ها را فرامیخوانم») یا "!provoco ad populum" («من به مردم تظلم می‌جویم») دادخواهی کند. . secessio plebis؛ اشاره دارد به نوعی اقدام شهروندان پلبی روم برای اِعمال اقتدار خود بر پاتریسی‌ها، به طوری که به نشانه اعتراض روم را به صورت دسته جمعی ترک نموده و پاتریسی‌های شهر را به
صورت دسته جمعی ترک نموده و پاتریسی‌های شهر را به حال خود می‌گذاشتند. این اقدام شبیه به اعتصاب سراسری امروزین است. اولین اعتصاب در ۴۹۴ق. م و آخرین آنان در ۲۸۷ق. م رخ دادند. . pomerium magister equitum . "Imperium" به معنای اقتدار عالیه برای اِعمال زور جهت اجرای قانون است.
چینی نوشتاری (چینی: 中文، پین‌یین: zhōngwén)، شامل نویسه‌های چینی است که برای نوشتن زبان چینی به کار می‌رود. نویسه‌های چینی واژه‌نگاشت هستند و دارای الفبا یا هجانگاری نیستند. در این سبک، هر نویسه شامل یک هجا در زبان چینی گفتاری است؛ که ممکن است خود یک کلمه باشد یا بخشی از یک کلمه چندبخشی باشد. نویسه‌ها بیشتر از بخش‌هایی تشکیل شده‌اند که ممکن است نمایانگر اشیا، مفاهیم انتزاعی، یا تلفظ‌ها باشند. داشتن سواد نیازمند حفظ تعداد زیادی از نویسه‌ها است: چینی‌های تحصیل کرده حدود ۴۰۰۰ را می‌شناسند. پرشمار بودن نویسه‌ها
کرده حدود ۴۰۰۰ را می‌شناسند. پرشمار بودن نویسه‌ها تا حدودی منجر به پذیرش الفباهای غربی یا سایر سیستم‌های مکمل به عنوان وسیله کمکی برای نوشتن چینی شده‌است. برخی از نویسه‌های چینی در سیستم‌های نوشتن سایر زبان‌های همسایه آسیای شرقی پذیرفته شده‌اند، اما در حال حاضر فقط از آن‌ها در زبان ژاپنی و تا حد کمتری در زبان کره‌ای استفاده می‌شود. زبان ویتنامی نیز در گذشته از این سبک پیروی می‌کرد اما امروزه با الفبا نوشته می‌شود.
سیاه‌زن امیرحسین قربونی (به لاتین: Siyəzən) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان سیاه‌زن واقع شده است. این روستا ۱۳۲ نفر جمعیت دارد.
لی اون-بیول (؛ زادهٔ ) اسکیت‌باز سرعت اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۸ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
نو هیون-سوک (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ اشاره کرد.
نام هیون-هی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل کره جنوبی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره فلوره انفرادی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ اشاره کرد.
پارک دو-هون (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل کره جنوبی است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ اشاره کرد.
پارک چان-سوک (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ اشاره کرد.
پارک یونگ-دائه (؛ زادهٔ ) بازیکن هندبال اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ اشاره کرد.
پارک یانگ-گائه (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ اشاره کرد.
پارک سون-جا (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل کره جنوبی بود. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ اشاره کرد.
اردشیر احمدی (زادهٔ در اصفهان) کارگردان، مستندساز و مجری ایرانی است. زندگی شخصی. اردشیر احمدی در کودکی به کانادا مهاجرت کرد و در رشته فیلم و سینما تحصیل کرد و اندکی بعد به ایران بازگشت. احمدی در سال ۱۳۹۷ با سارا سادات خادم‌الشریعه ازدواج کرد. فیلم‌شناسی. احمدی تاکنون چندین مستند، شوی تلویزیونی و موزیک ویدیو را کارگردانی، تدوین، روایت و اجرا کرده‌است. برخی از آن‌ها عبارتند از: از ونکوور تا لس آنجلس. از ونکوور تا لس آنجلس یک فیلم مستند به کارگردانی و روایت اردشیر احمدی درباره ایرانیان ساکن لس آنجلس است. از
احمدی درباره ایرانیان ساکن لس آنجلس است. از جمله افرادی که در این مستند حضور داشتن میتوان به عرفان، علیرضا امیرقاسمی و کوجی زادوری اشاره کرد. شبکه اینترنتی. احمدی در سال ۲۰۰۸ میلادی کلام تی‌وی را تاسیس نمود و از جمله برنامه‌های قابل توجه شبکه میتوان به ذره‌بین اشاره کرد. از زیرزمین تا بام طهران. از زیرزمین تا بام طهران مستند و مصاحبه ای درباره خوانندگان زیرزمینی است که در آن از خوانندگانی همچون یاس، رضا پیشرو، زدبازی و امیر تتلو مصاحبه و مستندی تهیه شده است. جعبه سیاه. جعبه سیاه مصاحبه ای درباره اقشار
است. جعبه سیاه. جعبه سیاه مصاحبه ای درباره اقشار مختلف جامعه از خواننده زیرزمینی تا آتش نشانی که در پلاسکو حضور داشته است. از جمله افرادی که در این برنامه حضور داشتند میتوان به سحر قریشی و شهرام جزایری اشاره کرد. جعبه سیاه از برنامه‌های پر بازدید آپارات بوده است. انرژی هسته‌ای. انرژی هسته‌ای موزیک ویدیویی از امير تتلو است که بر روی ناو جماران ساخته شده و احمدی آنرا کارگردانی کرده است و به یکی از جنجالی ترین موزیک ویدیو‌های ایرانی تبدیل شد و گاردین به طور اختصاصی مقاله ای درباره اش تهیه کرد. مصاحبه با
اختصاصی مقاله ای درباره اش تهیه کرد. مصاحبه با احمدی‌نژاد. اردشیر احمدی در دی ۱۳۹۹ مصاحبه‌ای با محمود احمدی‌نژاد داشت و آنرا گفتگوی پدر و پسری نامید و گفت: «من با یک دوستی صحبت می‌کردم که شما را از نزدیک دیده بود، می‌گفت وقتی با آقای دکتر صحبت می‌کنیم انگار داریم با هگل صحبت می‌کنیم.» گفتگو با اردشیر احمدی. گفتگو با اردشیر احمدی مصاحبه ای درباره افراد موفق و بیشتر سیاسی است که در ان افرادی همچون فائزه هاشمی رفسنجانی، مینا مهرنوش، محمود علیزاده طباطبایی حضور داشتند. حاشیه‌ها. مهاجرت. پس از آنکه سارا
حضور داشتند. حاشیه‌ها. مهاجرت. پس از آنکه سارا خادم‌الشریعه در حمایت و همراهی با خیزش سراسری مردم ایران در ۵ دی ۱۴۰۱ در مسابقات شطرنج سریع قهرمانی جهان در آلماتی در حالی که زیر پرچم جمهوری اسلامی بازی می‌کرد بدون حجاب اجباری در مسابقه حاضر شد. روزنامه ال‌پائیس چاپ مادرید گزارش کرد که سارا خادم الشریعه پس از مسابقات قزاقستان به ایران باز نخواهد گشت و احتمالاً در اسپانیا زندگی خواهد کرد. به گفته خادم‌الشریعه حتی مدارک دستگیری‌اش را در تهران آماده کرده بودند. این زوج با استفاده از قانون ویزای طلایی (خرید ملک
این زوج با استفاده از قانون ویزای طلایی (خرید ملک به ارزش نیم میلیون یورو) اجازه اقامت در اسپانیا را دریافت کردند. فعالیت‌های محیط زیستی. احمدی چند سالی است که به فعالیت‌های محیط زیستی و فرهنگ سازی در این زمینه با تشکیل گروه هایی در شهرهای مختلف نیز می‌پردازد.
هفت و نیم فیلمی ایرانی به کارگردانی و نویسندگی نوید محمودی و تهیه‌کنندگی جمشید محمودی محصول سال ۱۳۹۷ است. خلاصه داستان. فیلم ماجرای زندگی هفت دختر افغانستانی و ایرانی را در هفت اپیزود به صورت سکانس پلان روایت می‌کند و قصه دخترانی است که قرار است جمعه شب مراسم عروسی آن‌ها برگزار شود، اما هر کدام از آن‌ها به نوعی درگیر مسئله‌ای هستند.
تیمار سالمند برآوردن نیازمندی‌ها و نیازهای ویژه‌ای است که یکتای شهروندان سال‌خورده است. این دوره گسترده شامل خدماتی مانند زندگی یارسته، تیماردن روزانه بزرگ‌سالان، تیمار بلندترم، آسایشگاه‌ها، خانه‌های سالمندان، تیمار هاسپیس، و تیمار خانگی است.
انتخابات سنای مصر برنامه‌ریزی شده بود تا برغم آرای پراکنده در ۱۱ و ۱۲ اوت ۲۰۲۰ برگزار شود. اما از آنجا که این مرحله دور دوم انتخابات به‌شمار می‌رود و نتایج آن به دلیل پراکندگی با مشکل روبرو است. زمان نظر سنجی به ۸ و ۹ سپتامبر تغییر کرد و نتیجه آزمون نظرسنجی در تاریخ ۱۶ سپتامبر اعلام خواهد شد. تاریخچه. براساس متمم ۲۳۰ انتخابات قانون اساسی مصر در ۲۰۱۲، انتخابات مجلس سنای مصر حداکثر یک سال پس از حضور نمایندگان جدید پارلمان مصر برگزار می‌شود. انتخابات مجلس سنا به دلیل اینکه در ۲۰۱۴، شورای قانون اساسی لغو شد،
به دلیل اینکه در ۲۰۱۴، شورای قانون اساسی لغو شد، برگزار نگردید. با این حال، پس از رفراندوم قانون اساسی مصر در ۲۰۱۹، و افزوده شدن اصلاحات بیشتر باعث شد تا مجلس شورا (که در سال ۲۰۱۴ منحل شده بود) به صورت یک مجلس دوقلو که مجلس سنا را نیز شامل می‌شد احیا شود، این مجلس حداقل شامل ۱۲۰عضو منتخب و ۵۰ عضو که توسط رئیس‌جمهور منصوب می‌شدند شکل گرفت. اما بعداً تعداد ۳۰۰ سناتور تعیین شدند که شامل یک سوم منصوب شده و یک سوم هم به‌طور مستقیم در یک نظام دومرحله‌ای در حوزه‌های انتخابیه از صندوق آرا انتخاب می‌شدند. احزاب نیز
انتخابیه از صندوق آرا انتخاب می‌شدند. احزاب نیز در حوزه‌های انتخابیه از طریق سیستم فهرست احزاب بسته در انتخابات شرکت می‌کنند. مدیریت. حزب آینده ملت که طرفدار دولت است متهم شده‌است به خرید رای در چندین حوزه انتخابیه. نتایج. مرحله اول. عطف به تحریم مخالفین، سردرگمی در مورد نقش مجلس سنا و بی‌تفاوتی مردم همراه با همه‌گیری کووید-۱۹، در انتخابات مرحله اول مجلس ۱۴/۲۳ درصد مردم شرکت کردند. با وجود اینکه بیش از ۶۲ میلیون ثبت نام کردند، تنها ۷/۵۷ میلیون رأی داده شده‌است و تقریباً ۱/۳۸ میلیون از آرای داده شده باطل
و تقریباً ۱/۳۸ میلیون از آرای داده شده باطل اعلام شد. در مرحله اول انتخابات، ۷۴ کرسی از۱۰۰ کرسی حوزه انتخابیه اشغال شد، در حالی که ۲۶ کرسی باقیمانده در مرحله دوم انتخابات در ماه سپتامبر بین دو کاندیدای برتر حوزه‌های انتخابیه تعیین خواهد شد. از میان ۷۴ کرسی تعیین شده در مرحله اول انتخابات، ۶۸ کرسی متعلق به حزب آینده ملت بود که ارتباطات بسیار نزدیکی با اعضای دولت رئیس‌جمهور عبدالفتاح السیسی دارد. حزب جمهوری‌خواه خلق نیز حزب دیگر طرفدار دولت است که پنج کرسی را به دست آورد و یک کرسی نیز به کاندیدای مستقل رسید.
احتیاط پانزدهمین آلبوم استودیویی خواننده و ترانه‌نویس آمریکایی، ماریا کری است. این آلبوم در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ از طریق اپیک رکوردز منتشر گردید. کری در آلبوم با هنرمندانی همچون تای دولا ساین و گالا و تهیه‌کنندگان گوناگونی همکاری داشته‌است. احتیاط پس از انتشار تحسین‌هایی را از منتقدین موسیقی دریافت کرد و در چندین فهرست آلبوم‌های آخر سال ظاهر شد. کری با حضور در برنامه‌های تلویزیونی و اجرای زنده این آلبوم را تبلیغ کرد.
حسین رزق (زاده ۱ ژانویه ۱۹۹۷)، بازیکن فوتبال لبنانی است که در نقش هافبک برای شباب الساحل در لیگ برتر لبنان توپ می‌زند. وی یک بازی ملی برای لبنان انجام داده‌است. دوران ملی. رزق نخستین بازی خود برای تیم ملی لبنان را در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹، به عنوان یار تعویضی، انجام داد تا در پیروزی ۳–۰ خارج از خانه برابر سریلانکا در مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ سهیم باشد. افتخارات و دستاوردها. باشگاه. شباب الساحل
میشل کافاندو (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل بورکینافاسو است. وی از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ رئیس‌جمهور دوره انتقالی بورکینافاسو بود.
عبدالقیوم خیرخواه فرزند نجیم الله خیرخواه (زاده ۱۳۶۰ ولسوالی میربچه کوت) تاجر، سیاستگر و عضو ولسی جرگه از ولایت کابل است. زندگی‌نامه. عبدالقیوم خیرخواه، فرزند نجیم‌الله خیرخواه در سال ۱۳۶۰، در قریهٔ «بابه قچقار ولی»، ولسوالی «میربچه کوتِ» ولایت کابل به دنیا آمد. در سن هفت سالگی شامل «لیسه عالی غازی میربچه خان» شد. وی بعد از به پایان رسانیدن دورهٔ لیسه، نسبت مشکلات امنیتی متعددی که در جریان حکومت آن‌زمان وجود داشت، همراه با خانواده‌اش به مرکز شهر کابل مسکن‌گزین شد و به تجارت - که شغل خانوادگی‌شان بود - روی
شد و به تجارت - که شغل خانوادگی‌شان بود - روی آورد، و در این راستا از تجارب پدرش که یکی از تاجران کشور بود، استفاده نمود عبدالقیوم خیرخواه، تحصیلات عالی‌اش را در بخش ادارهٔ تجارت در یکی از دانشگاه‌های مطرح بین‌المللی به اتمام رسانیده‌است. وی در سال ۱۳۸۱ بنیاد خیریهٔ خیرخواه را تأسیس نمود. نمایندگی پارلمان. دوره هفدهم. عبدالقیوم خیرخواه با کسب نمودن (۸۷۴۷ رای) رسماً به صفت نماینده مردم کابل از سوی کمیسیون مستقل انتخابات اعلان شد. همچان عضویت کمیسیون امور داخلی و امنیت ملی مجلس نمایندگان و عضویت گروپ
داخلی و امنیت ملی مجلس نمایندگان و عضویت گروپ پارلمانی قانون و عدالت را دارد.
باشگاه فوتبال زنان خاتون بم (با نام پیشین شهرداری بم) باشگاه فوتبال زنان ایرانی است که در بم فعالیت می‌کند. این باشگاه، در سال ۱۳۵۹ بنیان‌گذاری گردید. در اردیبهشت ۱۴۰۰، مالکیت این باشگاه به مجتمع معدنی و فرآوری روی خان‌خاتون بم واگذار شد و نام این تیم به خاتون بم تغییر یافت. خاتون بم در لیگ کوثر فوتبال زنان ایران بازی می‌کند و با ۱۰ قهرمانی و دو نایب‌قهرمانی پرافتخارترین تیم این لیگ است. این تیم تنها نمایندهٔ فوتبال زنان ایران در جام باشگاه‌های زنان آسیا ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ بود. همچنین این باشگاه نخستین
۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ بود. همچنین این باشگاه نخستین باشگاه فوتبال زنان در ایران است که به یک‌چهارم پایانی جام باشگاه‌های زنان آسیا ۲۰۲۴ رسیده است و اردوی آماده‌سازی برون‌مرزی و مسابقه‌های دوستانه با تیم‌های اروپایی برگزار کرده است. پیشینه. پس از قهرمانی خاتون بم در لیگ برتر فوتبال زنان ایران فصل ۱۴۰۰–۱۴۰۱، آیین جشن قهرمانی این تیم با حضور نزدیک ۳۰ هزار تن از هواداران زن و مرد و مردم شهر بم برگزار شد که تاکنون پر تماشاگرترین رویداد ورزش زنان در ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ بوده است. در مهر ۱۴۰۳، باشگاه خاتون بم پس
۱۳۵۷ بوده است. در مهر ۱۴۰۳، باشگاه خاتون بم پس از پخش شادی پس از گل زهرا قنبری، ستارهٔ تیم، در بازی این تیم در لیگ قهرمانان آسیا زنان، در پیامی، شادی گل بدون حجاب اجباری این بازیکن را فوتبالی دانست و برای «جریحه‌دار» کردن افکار عمومی ایران، عذرخواهی کرد. همچنین اعلام کرد که همواره از قانون جمهوری اسلامی ایران، پیروی می‌کند. کمی بعد، نمایان گردید که زهرا قنبری، به دلیل شادی پس از گل بدون حجاب، از بازی در لیگ برتر ایران منع گردیده است. کمی بعد، با جلسه‌ای با وزارت ورزش ایران، مشکل او حل شد و به تیم بازگشت.
وزارت ورزش ایران، مشکل او حل شد و به تیم بازگشت. تا پایان سال ۱۴۰۳، خاتون بم همواره از قدرت‌های اصلی فوتبال زنان ایران بوده است. برند و نمای تیم. نام‌شناسی. "خاتون"، (ترکی، اِ) به معنی "بانو" در فارسی امروزی است. این واژه برای گرامی‌داشت بنام زن پیوند می‌خورده است؛ همانند زینب خاتون و سکینه خاتون. معادل پارسی آن، "بانو" است که پس از انقلاب ۱۳۵۷، کاربردش را از دست داد. نمای تیم و رسانه‌ها. تیم تا کنون، از رنگ‌های زرد و طلایی در کیت نخست بهره برده است و مشکی، بنفش، طیف‌های آبی و سفید نیز به‌عنوان رنگ‌های
بنفش، طیف‌های آبی و سفید نیز به‌عنوان رنگ‌های کیت‌های دوم بوده‌اند. پوشاک دروازه‌بان نیز شامل سفید، سبز و مشکی بوده است. در دوره جمهوری اسلامی ایران، افزون بر کیت متداول فوتبال، بازیکنان از ساپورت نیز استفاده می‌کردند و در رونمایی کیت‌ها نیز همین کار، تکرار می‌شد. باشگاه در شبکه‌های اجتماعی از جمله اینستاگرام نیز دارای اکانت رسمی است و آگاهی‌رسانی‌های بازی‌ها و خبرهای ویژه را بر روی آنان پست می‌کند.
کامران حیدری (زاده در گچساران) مستندساز، عکاس، فیلم‌بردار، تدوین‌گر و نویسنده ایرانی‌ست. او از سال ۱۳۸۳ با ساخت مستند کوتاه "داش آکل" آغاز به کار کرد و تا کنون بیش از ۱۰ فیلم کوتاه و مستند از جمله "من نگهدار جمالی وسترن می‌سازم" (۱۳۹۱)، "دینگومارو" (۱۳۹۳) و "واکَس چه" (۱۳۹۸) ساخت است. واکَس چه، آخرین ساختهٔ کامران حیدری به زندگی ابراهیم منصفی، شاعر و خوانندهٔ هرمزگانی می‌پردازد. استیون اریکسون منتقد فیلم، در مقاله‌ای پیرامون آثار کامران حیدری، مستند "من نگهدار جمالی، وسترن می‌سازم" را ادامهٔ سنتی در
نگهدار جمالی، وسترن می‌سازم" را ادامهٔ سنتی در فیلمسازی ایران می‌داند که انعکاس‌دهندهٔ فیلم‌هایی با موضوع فیلمسازی و کارگردانی همچون "کلوزآپ" و "زیر درختان زیتون" عباس کیارستمی هستند. این منتقد کامران حیدری را یکی از موفق‌ترین مستندسازان زنده می‌داند. زندگی. حیدری در یکم شهریور ۱۳۵۸ در شهر نفتی گچساران در خانواده‌ای اصالتاً قشقایی به دنیا آمد. پدر او کارمند شرکت نفت بود و از این رو او امکان دسترسی به سینمای شرکت نفت را داشت. او در آن سینما فیلم‌های بسیاری دید و علاقه ابتدایی خود به سینما را شکل داد.
دید و علاقه ابتدایی خود به سینما را شکل داد. فیلم‌سازی. حیدری اولین فیلم مستند کوتاه خود را در شیراز به شیوه فیلم‌سازی تک نفره، از زندگی شخصیت اسطوره‌ای داش آکل در بافت قدیم شیراز در سال ۱۳۸۳ ساخت. اولین فیلم مستند بلند حیدری، من نگهدار جمالی وسترن می‌سازم پس از جلب علاقه عباس کیارستمی، توسط او به فستیوال‌های جهانی معرفی و منجر به نمایش این فیلم در فستیوال‌های بین‌المللی فیلم بوسان و روتردام شد. آثار بعدی او نیز به جشنواره‌های جهانی متعددی راه یافتند و از تلویزیون آرته فرانسه نیز به نمایش درآمدند. حیدری
تلویزیون آرته فرانسه نیز به نمایش درآمدند. حیدری علاقه بسیاری به انسان‌شناسی موسیقی دارد و فیلم‌های مستند دینگومارو و واکَس چه را با پژوهش دربارهٔ موسیقی جنوب ایران و با نگرشی انسان‌شناسانه ساخته‌است.
مجمع ملی () نام پارلمان ونزوئلا و عملاً قوه مقننه این کشور است. مجمع ملی این کشور تک‌مجلسی است و نمایندگان آن نخستین بار در سال ۲۰۰۰ میلادی انتخاب شدند. تعداد نمایندگان این پارلمان متغیر اما تعداد کرسی‌ها در آن ثابت است و هر ایالت به اضافه منطقه پایتختی ۳ نماینده به اضافه حاصل تقسیم جمعیت هر ایالت به ۱٫۱ درصد از جمعیت کشور به پارلمان می‌فرستد. در انجمن ملی، سه کرسی برای نمایندگان مردمان بومی ونزوئلا اختصاص یافته است. رهبری مجمع ملی ونزوئلا را خوان گوایدو بر عهده دارد و این تنها شاخه از دولت ونزوئلاست که تحت
دارد و این تنها شاخه از دولت ونزوئلاست که تحت کنترل نیکلاس مادورو نیست. خوان گوایدو که ریاست‌جمهوری نیکلاس مادورو را نامشروع و نتیجه تقلب و سرکوب مخالفان می‌داند، خود را رئیس‌جمهور موقت خوانده است. ایالات متحده و بیش از پنجاه کشور دیگر ریاست‌جمهوری خوان گوایدو را به رسمیت شناخته‌اند. دولت مادورو حق مصونیت قانونی ۳۰ تن از قانون‌گذاران اپوزیسیون را سلب کرده، بیش از ۱۰ تن از آنها را تبعید کرده و پنج نماینده را نیز به زندان انداخته است.
تاریخ سرّی سلطان در آبسْکون فیلم‌نامه‌ای از بهرام بیضایی دربارهٔ حملهٔ مغول به ایران و فرارِ علاءالدّین محمّد خوارزمشاه به جزیرهٔ آبسکون است که در سالِ ۱۳۶۳ نوشته و بهارِ ۱۳۶۵ منتشر شد. داستان آن از این قرار است که دادگاهی در آبسکون برگزار می‌شود که ارواح مردگان شاکی و قاضی هستند و سلطان محمّد خوارزمشاه متّهم است، و در این دادگاه فجایع حکومت سلطان آشکار می‌شود. در واقع سلطان با تجسم اعمال خود «در هیئت جذامیان لنگ و کور یا آدم‌های زخم‌خورده و خونین» مواجه می‌شود و وقتی ملازمانش او را ترک می‌کنند، امیر قُتلق،
و وقتی ملازمانش او را ترک می‌کنند، امیر قُتلق، تنها یار وفادارش، را از روی توهم می‌کشد و در نهایت خود به مرگ محکوم می‌شود. این اثر، با "مرگ یزدگرد" و "دیباچه‌ی نوین شاهنامه"، یکی از سه اثر بیضایی است که از شخصیت‌های تاریخی بهره می‌برد، هرچند به تاریخ نمی‌پردازد. به گفتهٔ بیضایی «کسی در آبسکون نبوده که تاریخ سلطان محمد خوارزمشاه در انزوا را بنویسد!» به نوشته زوبین زند، این اثر از لحاظ ساختار و پرداخت به "مرگ یزدگرد" شبیه است. محمود صباحی در "یک تاریخ درام و یک درام تاریخی" این فیلم‌نامه را با نمایشنامهٔ
و یک درام تاریخی" این فیلم‌نامه را با نمایشنامهٔ "تیمور ملک"ِ ساتم الغ‌زاده تطبیق داده است. اجرا. این فیلم‌نامه فیلم نشده است. سالِ ۱۳۷۴ ساختنِ فیلمی از این فیلم‌نامه به کارگردانیِ بیضایی مطرح شد و اجازهٔ دولتی گرفت، ولی به سرانجام نرسید. فیلم کردن این فیلم‌نامه مستلزم امکانات و هزینه‌های فراوانی بود که فراهم نشد. در سال ۱۳۸۵، نمایشی از آن به کارگردانی بهنام علی‌بخشی در تالار علامه رفیعی قزوین بر صحنه رفت. به گفتهٔ حسین محجوب، طرح این اثر کار او بوده و پیش از آنکه پیشنهاد نگارشش را برای «ارتقای نوشته» به
از آنکه پیشنهاد نگارشش را برای «ارتقای نوشته» به بیضایی بدهد، از تلویزیون مجوّز گرفته و تصویب شده بود. با این همه، چون از نگارش بیضایی خوشش نیامده آن را فیلم نکرده است. حسین محجوب می‌خواسته «تنهایی محمد خوارزمشاه را در روزهای آخر زندگی‌اش» نشان دهد و روی «دنیای درونی او در روزهای آخر عمرش» تأکید داشته است. بعداً حقوق اثر به واروژ کریم مسیحی منتقل شده ولی در نهایت فیلم نشده است.
ملانزیایی‌ها () مردمان بومی منطقه ملانزی هستند که در ناحیه پهناوری در جزایر شمال و شرق استرالیا زندگی می‌کنند. زیستگاه آن‌ها از جزایر ملوک و گینه نو تا جزایر دوردست وانواتو و فیجی ادامه دارد بیشتر ملانزیایی‌ها به یکی از زبان‌های متعلق به خانواده زبان‌های آسترونزیایی یا یکی از زبان‌های پاپوآیی سخن می‌گویند. از دیگر زبان‌های این منطقه می‌توان به کرئول‌هایی چون توک پیسین، هیری موتو، پیجین جزایر سلیمان، زبان بیسلاما و مالای پاپوآیی اشاره کرد. سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی نشان داد که ۹۲٫۱ درصد از ملانزی‌ها مسیحی
میلادی نشان داد که ۹۲٫۱ درصد از ملانزی‌ها مسیحی هستند. خاستگاه. ساکنان اصلی جزایری که امروزه ملانزی نامیده می‌شود احتمالاً نیاکان مردم امروزی پاپوآ بودند. این افراد پس از مهاجرت از آفریقا ظاهراً به این جزایر رسیده و جزیره‌هایی را به سمت شرق تا جزایر سلیمان مسکونی کرده‌اند. پس از آن مردمان آسترونزیایی که بیش از سه هزار سال پیش به این نواحی رسیدند با ساکنان قبلی، یعنی این مردم پاپوآیی‌زبان برخورد کردند. این برخورد به ویژه در امتداد ساحل شمالی گینه نو و در جزایر شمال شرق گینه نو رخ داد. اواخر سده بیستم برخی