payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناامیدانه در جستجوی سوزان فیلمی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی سوزان سایدلمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون رزانا آرکت، آیدان کوئین، مدونا، رابرت جوی، لاری میت کالف، آنا تامسون، ویل پاتون، استیون رایت، جان تورتورو، جانکارلو اسپوزیتو، ریچارد هل، آنی گلدن، ریچارد ادسون، آنا مگنوسون، ویکتور آرگو، کیم چان، مایکل بادالوکو ایفای نقش کرده‌اند.
دونده هندی (به انگلیسی: "The Indian Runner") یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر درام و جنایی محصول سال ۱۹۹۱ میلادی که توسط شان پن کارگردانی شده‌است. ترانه فیلم براساس آهنگ " برو در بزرگراه " از بروس اسپرینگستین ساخته شده‌است. خلاصه داستان فیلم. داستان، در دهه ۱۹۶۰ نبراسکا ماجراهای رابطهٔ پرتنش دو برادر؛ یکی «کلانتر جو رابرتس» (مورس) و دیگری، «فرانک» (مورتنسن)، جوانی که از ویتنام بازگشته و نمی‌تواند در جایی مستقر شود. سرانجام «جو» ناچار به تعقیب «فرانک» می‌شود که صاحب یک نوشگاه را به قتل رسانده‌است. "دونده
که صاحب یک نوشگاه را به قتل رسانده‌است. "دونده هندی" آخرین فیلمی است که سندی دنیس در آن بازی کرده‌است اندکی پس از اکران این فیلم درگذشت.
قاسم‌کند (به لاتین: Kasymkend) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده‌است.
اس-بان میته‌دویچلند () یک شبکه راه‌آهن شهری و حومه در منطقه مرکزی آلمان است. این راه‌آهن که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده دارای ۱۰ خط، ۱۴۵ ایستگاه و ۸۰۲ کیلومتر طول است، شهرهایی همچون لایپزیگ، هاله، دسوا-رسلا، ویتنبرگ، دلیتزش، خویرزوردا، روهلند، براندنبورگ، آیلنبورگ، وورتسن، آلتنبورگ و تسویکاو به اس-بان میته‌دویچلند متصل است.
مدل () عنوان یک الگوی الهام‌دهندهٔ کار هنری برای هنرمندان هنرهای تجسمی است. مدل، مهمترین فرایند نمایش خلاقیت هنرمند و اثر هنری وی محسوب می‌شود و همانند یک مرجع بصری برای هنرمند تلقی می‌شود. با این وجود، مدل‌ها فارغ از جنبهٔ الگو بودن صرف، اغلب به عنوان موز (اسطوره) تصور می‌شوند. منبعی الهام‌بخش که بدون وجود آنها، هنر وجود نخواهد داشت. هنرمندان ممکن است گاهی از دوستان و خانواده خود به عنوان مدل نیز استفاده کنند. برخی مدل‌ها را هنرمندان حرفه‌ای به صورت خصوصی استخدام می‌کنند. اگر چه در تصویرگری و نقاشی،
استخدام می‌کنند. اگر چه در تصویرگری و نقاشی، زیباشناختی جزو انگیزه‌های اولیهٔ تجاری اثر است اما معمولاً و در غالب آثار از مدل‌ها استفاده می‌شود. به عنوان مثال، نورمن راکول از دوستان و همسایگان خود به عنوان مدل در کارهای هنری و تجاری خود استفاده می‌کرد. مدل شدن برهنه، و هنر برهنگی به‌طور کلی و در بیشتر اوقات همراه با مخالفت‌های اجتماعی یا دست‌کم برخی از عناصر جوامع است. در دوره‌های کلاس‌های هنری و طراحی یا سایر محیط‌های دانشگاهی با کمک مدل‌های برهنه، قوانین سختگیرانه‌ای برای مدل‌ها و هنرآموزان اعمال می‌شود
سختگیرانه‌ای برای مدل‌ها و هنرآموزان اعمال می‌شود و مدرسان و استادان، تأکید و توجه ویژه‌ای بر جدی بودن مطالعهٔ فیگور (مدل) توسط کارآموزان دارند. عکاسی به‌طور کلی ممنوع است و در بعضی از مدارس، دانش‌آموزان و دانشجویان غیر هنری، مجاز به الگوبرداری نیستند چرا که این موضوع باعث ایجاد تعارض و تضاد منافع برای مؤسسه هنری است. پذیرش مراجعه‌کننده و چشم‌چرانی در محدوده و مکانی که یک مدل برهنه قرار دارد به شدت کنترل می‌شود. برهنه‌شدن با احتیاط انجام می‌شود و مدل برهنه می‌تواند در هر زمان که نمایش ندارد، لباس بپوشد.
می‌تواند در هر زمان که نمایش ندارد، لباس بپوشد. به‌طور کلی برای هر کسی از جمله استادان، لمس یک مدل ممنوع است. برخی موسسات صرفاً به مربی اجازه می‌دهند که مستقیماً با یک مدل صحبت کند.
مدت‌لی (به لاتین: Mədətli) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. مدت‌لی ۶۰۵ نفر جمعیت دارد.
دوستال‌لی (به لاتین: Dostallı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. دوستال‌لی ۲۹۴ نفر جمعیت دارد.
قامشلی‌گل (به لاتین: Qamışlıgöl یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلیل‌آباد واقع شده‌است. قامشلی‌گل ۵۲۱ نفر جمعیت دارد.
جنگل معتدله () پوشش گیاهی و جنگلی است که میان پوشش جنگل باران‌خیز استوایی و تایگا قرار گرفته است. این پوشش گیاهی با ۲۵٪ پوشش کلی به عنوان دومین زیست‌بوم بزرگ زمین شناخته می‌شود. نخستین پوشش نیز متعلق به زیست‌بوم تایگا با ۳۳٪ پوشش گیاهی است. جنگل‌های معتدله در هر دو نیمکره زمین و در عرض‌های جغرافیایی میان ۲۵ تا ۵۰ درجه قرار دارند.
اسلایم یک محصول در رده اسباب‌بازی است که اولین بار توسط شرکت متل ساخته شد. این محصول برای اولین بار در فوریه ۱۹۷۶ به بازار معرفی شد و در سطل‌زباله پلاستیکی تهیه و فروخته می‌شد. این ماده متشکل از یک ماده چسبناک غیرسمی، نرم، شکل‌پذیر و به رنگ سفید بود که در ابتدا از صمغ گوار ساخته می‌شد. انواع مختلفی از اسلایم در طی سال‌های بعد تولید و عرضه شد؛ از جمله اسلایم حاوی حشرات لاستیکی، کرم‌ها و مردمک چشم اسلایم محدوده سنی خاصی ندارد و در بازی با این وسیله جالب تنها محدودیت خلاقیت است. اگرچه مواد سازندهٔ اسلایم ذاتا
خلاقیت است. اگرچه مواد سازندهٔ اسلایم ذاتا بی‌خطر است اما پاک‌کردن سطوحی هم‌چون فرش‌هاوکاغذ و خصوصا موی سر از آن، دشوار است. این اسباب بازی بین کودکان در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفت عناصر تشکیل‌دهنده. عناصر اصلی اسلایم، گوارگام و بوراکس است اما به‌عنوان جایگزین گوارگام می‌توان از پلیمرهای حاوی گروه الکل همچون استفاده کرد. یه این محصولات که بر پایهٔ پلیمرهای غیرساکاریدی ساخته شده‌اند، نیز گویند. به دلیل وجود این عناصر، رهاکردن اسلایم در بیرون از محفظه‌اش منجر به خشک‌شدن یا چسبیدن به سطوحی همچون فرش یا
منجر به خشک‌شدن یا چسبیدن به سطوحی همچون فرش یا پارچه می‌شود.
جنگل بارانی معتدله () عنوان پوشش گیاهی و جنگلی است که در خط رویش مناطق معتدل قرار گرفته است. پوشش گیاهی این مناطق ترکیبی از مخروطیان و پهن‌برگان می‌باشد. جنگل بارانی معتدله در طول سال میزان بارندگی بسیار زیادی دارد.
۱۰ دقیقه مانده به نیمه‌شب یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر ترسناک - جنایی محصول سال ۱۹۸۳ میلادی به کارگردانی جی. لی تامپسون است. بازیگران اصلی این فیلم چارلز برانسون، لیسا ایلبچر، اندرو استیونز، ژن دیویس، جفری لوئیس و ویلفورد بریملی می‌باشند. این فیلم زیرمجموعه کمپانی شرکت گروه کانن است و در تاریخ در ۱۱ مارس ۱۹۸۳ در سینماهای آمریکا منتشر شد. در این فیلم هم خشونت شدید و هم «برهنگی اجباری» را نشان می‌دهد. داستان. وارن استیسی، تعمیرکار جوان دستگاه‌های اداری، زنانی را که به خواسته‌های جنسی او پاسخ رد می‌دهند،
را که به خواسته‌های جنسی او پاسخ رد می‌دهند، به قتل می‌رساند. تلاش‌های او برای اظهار علاقه، همواره نزد زنان رفتاری ترسناک و تهدیدآمیز تلقی می‌شود و در نتیجه، مدام با طرد شدن مواجه است. شبی، استیسی به تماشای فیلم "بوچ کسیدی و ساندنس کید" در سینما می‌رود و به عمد زنانی را که کنار او نشسته‌اند آزار می‌دهد تا چهره‌اش در ذهن‌شان بماند. در میانهٔ نمایش فیلم، به دستشویی سالن می‌رود، لباس‌هایش را درمی‌آورد، دستکش می‌پوشد و از پنجره بیرون می‌زند. او به‌دنبال بتی، یکی از همکارانش که او را رد کرده بود، به منطقه‌ای
یکی از همکارانش که او را رد کرده بود، به منطقه‌ای جنگلی می‌رود و مخفیانه شاهد رابطهٔ جنسی او با دوست‌پسرش در عقب یک ون می‌شود. استیسی به آن‌ها حمله کرده، دوست‌پسر را می‌کشد و بتی را تا داخل جنگل تعقیب می‌کند و سرانجام با ضربات چاقو به قتل می‌رساند. سپس به سینما بازمی‌گردد و همراه دیگر تماشاگران از سالن خارج می‌شود تا برای خود هم‌زمانیِ بی‌گناهی ایجاد کند. کارآگاه لئو کسلر و همکار جوانش، پل مک‌آن، مأمور بررسی پروندهٔ قتل‌ها هستند. کسلر افسر باتجربه‌ای است، در حالی‌که مک‌آن به‌مراتب جوان‌تر و کم‌تجربه‌تر
در حالی‌که مک‌آن به‌مراتب جوان‌تر و کم‌تجربه‌تر است. در این میان، لوری کسلر، دختر لئو و دانشجوی پرستاری، در تلاش است رابطه‌اش را با پدرش ترمیم کند. استیسی در مراسم خاک‌سپاری بتی شرکت می‌کند و از زبان پدر او که دوست قدیمی کسلر است، می‌شنود که بتی خاطراتی از روابطش با مردان در دفترچه‌ای یادداشت می‌کرده است. بیمناک از اینکه شاید نامش در آن یادداشت‌ها آمده باشد، به آپارتمان بتی می‌رود و اتاق او را جست‌وجو می‌کند. اما در همین حین، کارن اسمالی، هم‌خانه و همکار بتی، از مراسم خاک‌سپاری بازمی‌گردد. استیسی او را در
از مراسم خاک‌سپاری بازمی‌گردد. استیسی او را در آشپزخانه با ضربات چاقو می‌کشد و دوباره به‌دنبال دفترچه می‌گردد، اما درمی‌یابد که آن را پیدا نمی‌کند؛ چون کسلر قبلاً آن را هنگام بازجویی از کارن گرفته بود. در نهایت، استیسی به‌طور رسمی بازداشت و متهم می‌شود. کسلر تصمیم می‌گیرد با جعل مدرک، او را برای همیشه به زندان بیندازد. مک‌آن پس از آگاهی از این اقدام، او را به چالش می‌کشد و به‌دلیل اینکه خود به‌عنوان شاهد در دادگاه احضار شده، از همراهی با این اقدام خودداری می‌کند تا مرتکب شهادت دروغ نشود. در نهایت، کسلر در
تا مرتکب شهادت دروغ نشود. در نهایت، کسلر در دادگاه اعتراف می‌کند که مدرک‌سازی کرده، به همین دلیل پروندهٔ استیسی مختومه اعلام می‌شود و کسلر از نیروی پلیس اخراج می‌گردد. اکنون که استیسی آزاد شده، تلفنی کسلر را دست می‌اندازد، اما کسلر نیز به تلافی، خانهٔ او را به‌هم می‌ریزد، خودش با او تماس می‌گیرد و باعث اخراج او از محل کارش می‌شود. آن شب، کسلر او را در خیابان‌های لس‌آنجلس تعقیب می‌کند و می‌بیند که استیسی با یک روسپی سوار می‌شود و به هتلی کثیف می‌رود. اما وقتی وارد هتل می‌شود، روسپی را بی‌هوش می‌یابد و
وقتی وارد هتل می‌شود، روسپی را بی‌هوش می‌یابد و استیسی را غایب. او درمی‌یابد که هدف بعدی استیسی دخترش لوری است. با شتاب با خوابگاه پرستاری لوری تماس می‌گیرد تا او و هم‌اتاقی‌هایش را آگاه کند، اما دیر شده‌است؛ استیسی وارد خوابگاه می‌شود و هر سه هم‌اتاقی لوری را به‌طرزی وحشیانه به قتل می‌رساند، در حالی‌که لوری از او پنهان شده‌است. همزمان که لئو مکان استیسی را به مک‌آن اطلاع می‌دهد و هر دو به‌سوی خوابگاه می‌شتابند، لوری موفق می‌شود با سوزاندن استیسی به وسیلهٔ اتوی فر داغ، زخمی‌اش کند و بگریزد. استیسی که
اتوی فر داغ، زخمی‌اش کند و بگریزد. استیسی که کاملاً برهنه است، او را در خیابان دنبال می‌کند، اما مک‌آن و لئو به‌موقع می‌رسند و جان لوری را نجات می‌دهند. استیسی شروع به عربده‌کشی می‌کند و می‌گوید که دیوانه است و به‌همین دلیل بعد از مدتی دوباره آزاد خواهد شد. هنگامی که پلیس از راه می‌رسد و او را دستبند می‌زند، استیسی به لئو هشدار می‌دهد که «تمام این لعنتی‌ها دوباره از من خواهند شنید!» و لئو با سردی پاسخ می‌دهد: «نه، نخواهند شنید»، و با شلیک گلوله‌ای به سر، او را می‌کشد.
&lt;/ref&gt; اس-بان مونیخ () شبکه قطار شهری و حومه مونیخ، آلمان است. این راه‌آهن که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده دارای ۸ خط، ۱۵۰ ایستگاه و ۴۳۴ کیلومتر طول است.
این صفحه یک فهرست از باشگاه‌های فوتبال در آلمان است که بیشترین افتخارات را کسب کرده‌اند. این فهرست همهٔ باشگاه‌های فوتبال آلمان را که موفق به کسب هر یک از جام‌های بزرگ داخلی در آلمان (آلمان غربی و آلمان شرقی)، پنج رقابت بزرگ اروپایی و دو رقابت معتبر جهانی (جام بین قاره‌ای و جام باشگاه‌های جهان) شده‌اند را نشان می‌دهد. باشگاه‌های آلمان با بیشترین افتخارات. مسابقات داخلی مسابقات اروپایی مسابقات بین‌المللی رتبه‌بندی یادداشت‌ها. منابع
اخلاق دین‌شناسی: پژوهشی در مبانی معرفتی و اخلاقی فقه نام کتابی از ابوالقاسم فنائی است که به رابطه بین دین‌شناسی و اخلاق می‌پردازد. این کتاب دومین کتاب منتشرشده از سه‌گانه‌ای از مؤلف است که همدیگر را تکمیل می‌کنند. اولین کتاب با عنوان پیشتر منتشرشده بود و سومین کتاب؛ اخلاق دین‌داری هنوز به طبع نرسیده است. مباحث کتاب. مدّعای کتاب اخلاق دین‌شناسی این است که روش‌شناسی استنباط احکام دینی و دستگاه اجتهاد موجود در دست فقیهان معیوب و ناقص است و نیازمند بازاندیشی، اصلاح، ترمیم، بازسازی و بازتولید. به این مدّعا
اصلاح، ترمیم، بازسازی و بازتولید. به این مدّعا می‌توان از زاویه‌های مختلفی پرداخت. این اثر، از منظر فلسفه اخلاق و معرفت‌شناسی آن را کاویده و مدلّل کرده است. کتاب در نگاه دیگران. سید حسن اسلامی اردکانی و مسعود صادقی به نقد دیدگاه‌های فنائی پرداخته‌اند. محمدباقر تاج‌الدین در گفتگو با خبرگزاری کتاب ایران ایبنا می‌گوید: مهدی ایرانمنش در سایت فرهنگی صدانت درباره این کتاب می‌نویسد: در شماره هفده مجله مهرنامه نیز بخش اعظم «کتاب‌نامه» (تحت عنوان «مرحله بعدی روشنفکری دینی») به معرفی و نقد کتاب اخلاق دین‌شناسی اثر
دینی») به معرفی و نقد کتاب اخلاق دین‌شناسی اثر فنائی اختصاص دارد. این بخش شامل مصاحبه‌ای مفصل با ابوالقاسم فنائی و همچنین مقالاتی از علیرضا علوی‌تبار و محمدرضا جلایی‌پور درباره کتاب اخلاق دین‌شناسی است. جلایی‌پور در مقاله خود می‌نویسد:
بعد از پایان یکی از رمان‌های فریبا وفی است که در سال ۱۳۹۲ منتشر شد.این کتاب از داستن های معاصر ایران با ژانر فمینیسم و مهاجرت است.این اثر که به گفته‌ی خود نویسنده در طی ۲ سال طول کشیده ساخته شده.کتاب دارای پیرنگ ساده و پیچیده‌ای نیست اما با روایت های منقطع و خاطرات پراکنده. خلاصه‌ی داستان بر این مفهموم است که رؤیا» راوی داستان است که به خواهرزاده‌اش «آیسان» قول می‌دهد مهمانش «منظر» را که از سوئد می‌آید به تبریز ببرد. رؤیا سه روز از کارش مرخصی می‌گیرد. با ماشین رؤیا راهی تبریز می‌شوند. رؤیا در راه به یاد
ماشین رؤیا راهی تبریز می‌شوند. رؤیا در راه به یاد گذشته‌‌های بچگی و نوجوانی خودش در شهر تبریز می‌افتد. خاطرات پدر و مادر و مادربزرگش و خواهر بزرگترش فاطمه برایش تداعی می‌شود. بعضی از خاطره‌هایش را برای منظر تعریف می‌کند. در راه در چند جا برای خرید و خوردن غذا توقف می‌کنند. منظر دفتر کوچکی همراه خود دارد که سخن بزرگان و ضرب‌المثل‌ها و نشانی جاها و بعضی از اسامی ‌‌را در آن یاداشت کرده است که گاهی به مناسبت از آن می‌خواند. منظر به رؤیا می‌گوید برای پیدا کردن دوبارة دوستان قدیمی به تبریز می‌رود. ناگهان رؤیا به
دوستان قدیمی به تبریز می‌رود. ناگهان رؤیا به یاد صمیمی‌ترین دوست نوجوانی‌اش نسرین می‌افتد. نسرین هم دختری از خانوادة فقیر بود که پنج خواهر داشت و شغل پدرش خیاطی بود. نسرین و رؤیا نمی‌خواستند مثل بقیة زن‌ها معمولی باشند به کتاب خواندن روی می‌آورند و در کتابخانه با پسری از فامیل‌‌های دور نسرین آشنا می‌شوند که رؤیا آن را فامیل دور می‌نامد، پسری اهل مطالعه که اطلاعات خود را به رخ رؤیا و نسرین می‌کشد. بعد از مدتی نسرین عاشق فامیل دور می‌شود. رؤیا در مهدکودک کار پیدا می‌کند. نسرین نیز در شرکتی کار پیدا می‌کند و
پیدا می‌کند. نسرین نیز در شرکتی کار پیدا می‌کند و منشی می‌شود. نسرین و رؤیا عصرها بعد از کار با هم به پیاده‌روی می‌روند و به رؤیا‌هایشان فکر می‌کنند. میانة فامیل دور و نسرین تیره می‌شود و از بین می‌رود. بعد از هفده سال، فامیل دور به نسرین زنگ می‌زند دوباره با هم ارتباط پیدا می‌کنند تا آنکه برای دیدنش به ترکیه می‌رود او را می‌بیند و برمی‌گردد. بعد از آن به کلی از هم فاصله می‌گیرند. مادر رؤیا می‌میرد و فاطمه گوشه‌گیر می‌شود؛ مادر بزرگ به خانة عموی رؤیا می‌رود و بعد از مدتی فاطمه با داریوش ازدواج می‌کند و
و بعد از مدتی فاطمه با داریوش ازدواج می‌کند و رؤیا نیز به تهران می‌رود در یک واحد آپارتمانی به تنهایی زندگی می‌کند. منظر نیز در راه برای رؤیا تعریف می‌کند که وقتی به سوئد می‌رود با اتی آشنا می‌شود. اتی او را به خانة خود می‌برد، برایش کار پیدا می‌کند و دلداریش می‌دهد. سپس منظر را با «اسد» آشنا می‌کند. اسد تبریزی است اما در سوئد راننده تاکسی است. آشنایی اسد و منظر به عاشقی می‌کشد رابطة منظر و اتی بعد از آن از هم گسیخته می‌شود. اسد و منظر مدتی با هم دوست می‌شوند بعد از هم جدا می‌شوند. روزی اسد، آیسان را از
بعد از هم جدا می‌شوند. روزی اسد، آیسان را از فرودگاه سوار می‌کند وقتی متوجه می‌شود ایرانی و تبریزی است شمارة خود را به آیسان می‌دهد. اسد، چندی بعد آیسان و منظر را با هم آشنا می‌کند از آن پس رفت و آمد پیدا می‌کنند. رؤیا و منظر در تبریز به خانة فاطمه یعنی مادر آیسان می‌روند. منظر می‌گوید به تبریز آمده است که خانوادة اسد را ببیند. به دیدن خانوادة اسد می‌رود و با آنان صحبت می‌کند و از ماجراهایی که میان آنان گذشته آگاه می‌شود. سر قبر پدر و مادر اسد هم می‌رود. به دیدن نسرین دوست قدیم رؤیا هم می‌روند و به تهران
دیدن نسرین دوست قدیم رؤیا هم می‌روند و به تهران باز می‌گردند. در این کتاب شخصیت های «فاطمه» و «مادرش» همچنین «فامیل دور» با « اسد» بشدت نزدیک بهم دارند. محتوا. این رمان به محتوا و درون مایه‌ی مشکلات زنان و ادبیات معاصر زنانه پرداخته که با حضور شخصیت های پی در پی زنان است همچنین با سطحی و ساده شمردن مردهای داستان میتونیم این رمان رو در ذیل ادبیات زنانه راه دهیم. بصورت کمرنگ با دو چشم ادبیات مهاجرت هم برمی‌خوریم به مانند شخصیتی مثل «فامیل دور» که دنبال مهاجرت است و یا «اسد»ی که در سوئد هست. کتاب پر از نرسیدن
است و یا «اسد»ی که در سوئد هست. کتاب پر از نرسیدن های بسیاری مخصوصا برای «رؤیا» هست که از همه طرفی آسیب دیده و به هیچ چیز قابل قبولی دست نیافته. شخصيت ها. رؤیا: شخصیت اصلی داستان فاطمه: خواهر رؤیا و بشدت رابطه‌ی نزدیکی با مادرش دارد آیسان: رابطه‌ی نزدیکتری با خاله اش دارد تا مادرش برای همین او است که منظر را به رؤیا معرفی میکند منظر: معشوقه اسد که در پی حل اختلافات خانوادگی اسد به تبریز می‌آید و توسط آیسان به رؤیا معرفی می‌شود که از تهران بسوی تبریز می‌روند اسد: مرد دلسوز داستان که از یکطرف به آتی و از طرف
اسد: مرد دلسوز داستان که از یکطرف به آتی و از طرف دیگر به مشکلات قدیمی خانواده اش و طرف بعدی به مشکلات منظر و مریم ختم می‌شود
قازمالار (به لاتین: Kazmalar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده‌است.
قازمالار (به لاتین: Kazmalar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان اغوز واقع شده‌است.
در سال ۱۹۴۰، بنیتو موسولینی کشور خود را به جنگ جهانی دوم در طرفداری از آلمان نازی برد اما به زودی با شکست نظامی روبرو شد. در پاییز سال ۱۹۴۳، وی به عنوان رهبر یک دولت دست نشانده آلمانی در شمال ایتالیا تنزل یافت و با پیشرفت متفقین از جنوب درگیری ها با پارتیزان‌ها شروع شد. در آوریل ۱۹۴۵، با پیشروی متفقین و شکست آخرین دفاع آلمانی‌ها در شمال ایتالیا و قیام عمومی پارتیزان ها در شهرها، وضعیت موسولینی ناپایدار به نظر می‌رسید. در ۲۵ آوریل او از میلان، جایی که در آنجا مستقر بود گریخت و سعی در فرار به سمت مرز سوئیس
مستقر بود گریخت و سعی در فرار به سمت مرز سوئیس داشت. او و معشوقه اش، کلارا پتاچی، در ۲۷ آوریل توسط پارتیزان های محلی در نزدیکی روستای دونگو در دریاچه کومو به اسارت درآمدند. بعد از ظهر دو روز قبل از خودکشی آدولف هیتلر، موسولینی و پتاچی تیرباران شدند. اجساد موسولینی و پتاچی را به میلان بردند و در یک میدان حومه پیازاله لورتو، در میان جمعیت عصبانی برای تحقیر فاشیسم‌ها رها کردند. سپس از میله‌های فلزی در بالای ایستگاه اتوبوس در میدان آویزان شدند. اجساد مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. در ابتدا موسولینی در یک قبر
و شتم قرار گرفتند. در ابتدا موسولینی در یک قبر ناشناس به خاک سپرده شد، اما در سه شنبه عید پاک سال ۱۹۴۶ گور وی توسط دومینیکو لِکیزی و دو نئوفاشیست دیگر شناسایی و شکافته شد و پیکرش به سرقت رفت. سرانجام در سال ۱۹۵۷، بقایای جسد وی در دخمه خانواده موسولینی در شهر زادگاهشپره داپیو دفن شد. مقبره وی به محلی برای زیارت نئو فاشیست‌ها بدل شده‌است و سالگرد درگذشت او با تظاهرات نئو فاشیستی همراه است. در سالهای پس از جنگ، شکیاتی در مورد مرگ موسولینی در ایتالیا به‌وجود آمده‌است (اما، به‌طور کلی، نه بین‌المللی) به گونه ای
(اما، به‌طور کلی، نه بین‌المللی) به گونه ای که مقایسه ای با نظریه‌های توطئه ترور جان اف. کندی صورت گرفته‌است. روزنامه نگاران، سیاستمداران و مورخان با تردید در صحت گزارش‌ها، نظریه‌ها و گمانه زنی‌های متنوعی در مورد چگونگی فوت موسولینی و اینکه چه کسی مسئول آن بوده مطرح کرده‌اند. دست کم دوازده فرد مختلف در موارد مختلف ادعا کرده‌اند که قاتل هستند. این موارد شامل لوئیجی لونگو و ساندرو پرتینی است که پس از آن به ترتیب دبیرکل حزب کمونیست ایتالیا و رئیس‌جمهور ایتالیا شدند. چندین نویسنده معتقدند که مرگ موسولینی بخشی
شدند. چندین نویسنده معتقدند که مرگ موسولینی بخشی از عملیات نیروهای ویژه انگلیس به دستور وینستون چرچیل بوده‌است. پیش زمینه تحلیل قدرت. پس از حمله متفقین به سیسیل در ژوئیه سال ۱۹۴۳، موسولینی تحت بازداشت قرار گرفت. پس از آن ایتالیا با متفقین در کاسابیل آتش‌بس امضا کرد. بعداً در همان سال، وی در یورش گِران ساسو توسط نیروهای ویژه آلمانی از زندان نجات یافت و هیتلر وی را به عنوان رهبر جمهوری اجتماعی ایتالیا، یک دولت دست نشانده آلمانی مستقر در شمال ایتالیا و مستقر در شهر سالو در نزدیک دریاچه گارد منصب کرد. تا سال
در شهر سالو در نزدیک دریاچه گارد منصب کرد. تا سال ۱۹۴۴ «جمهوری سالی» نه تنها توسط متفقین که از جنوب در حال پیشروی بودند که از طرف پارتیزان ضد فاشیست ایتالیا، در یک درگیری وحشیانه که قرار گرفته بود. به تدریج در پیشروی متفقین در تابستان سال ۱۹۴۴، رم و سپس فلورانس سقوط کرده و سپس در همان سال پیشروی به سمت شمال ایتالیا آغاز گردید. با فروپاشی نهایی خط گوتیک ارتش آلمان در آوریل ۱۹۴۵، شکست کامل جمهوری سالو و محافظان آلمانی آن قریب‌الوقوع بود. دستگیری موسولینی. در ۲۷ آوریل ۱۹۴۵، موسولینی و معشوقه‌اش کلارتا پتچی،
۲۷ آوریل ۱۹۴۵، موسولینی و معشوقه‌اش کلارتا پتچی، به همراه دیگر رهبران فاشیست، در یک کاروان آلمانی در نزدیکی روستای دونگو در ساحل شمال غربی دریاچه کومو در حال فرار بودند. گروهی از پارتیزان‌های کمونیست محلی به رهبری پیر لوئیجی بلینی دلله استل و اوراردو لازارو به کاروان حمله کرده و آنها را مجبور به توقف کردند. پارتیزان‌ها رهبر فاشیست ایتالیا را شناسایی کردند. بعدها لازارو گفت: صورتش مثل موم بود و خیره به دوردست، اما به نوعی کور بود. من فرسودگی کامل را حس می‌کردم اما ترسی در او نمی‌دیدم. . . به نظر می‌رسید که
اما ترسی در او نمی‌دیدم. . . به نظر می‌رسید که موسولینی کاملاً فاقد اراده بود ولی گویا او یک مرده متحرک است. پارتیزان‌ها موسولینی را دستگیر کرده و او را به دونگو بردند. در دونگو، حدود ساعت ۲:۳۰ بامداد ۲۸ آوریل، موسولینی به پتاچی، که درخواست پیوستن به وی را کرده بود، محلق شد. در مجموع، بیش از پنجاه فاشیست و خانواده‌های آنها در کاروان پیدا شده و توسط پارتیزان دستگیر شدند. بغیر از موسولینی و پتاچی، شانزده عضو برجسته از حکومت و حزب فاشیسم روز بعددر دونگو اعدام شده و ده نفر دیگر نیز طی دو شب بعد کشته می‌شوند.
شده و ده نفر دیگر نیز طی دو شب بعد کشته می‌شوند. درگیری‌های اطراف منطقه دونگو همچنان ادامه داشت و پارتیزان‌ها از ترس از این که موسولینی و پتاچی ممکن است توسط هواداران فاشیست نجات پیدا کنند، آنها را در نیمه شب به مزرعه نزدیک یک خانواده دهقانی به نام د ماریا بردند. آنها معتقد بودند که این یک مکان امن برای نگه داشتن آنها خواهد بود. موسولینی و پتاچی باقیمانده شب و بیشتر روز بعد را در آنجا گذراندند. در شامگاه دستگیری موسولینی، ساندرو پرتینی رهبر پارتیزان سوسیالیست در شمال ایتالیا در رادیو میلانو اعلام کرد: رئیس
در شمال ایتالیا در رادیو میلانو اعلام کرد: رئیس این انجمن بزهکاران (موسولینی) در حالی که از ترس زرد رنگ شده بود، درهنگام تلاش برای عبور از مرز سوئیس، دستگیر شد. او باید در یک دادگاه مردمی محاکمه شود. ما این را می‌خواهیم، حتی اگر فکر کنیم او شایسته‌است مانند سگ کشته شود. دستور اعدام. نظریه‌های متفاوتی وجود دارد که چه کسی دستور اعدام موسولینی را صادر کرده‌است. پالمیرو توگلیاتی، دبیرکل حزب کمونیست، ادعا کرد که وی قبل از دستگیری، دستور اعدام موسولینی را صادر کرده‌است. توگلیاتی گفت که وی این کار را با یک پیام
توگلیاتی گفت که وی این کار را با یک پیام رادیویی در ۲۶ آوریل ۱۹۴۵ با این کلمات انجام داده‌است: "فقط یک چیز برای تصمیم‌گیری لازم است که آنها [موسولینی و دیگر رهبران فاشیست] باید با زندگی خود بهای اشتباهات خود را بپردازند. وی همچنین ادعا کرد که وی به عنوان معاون نخست وزیر دولت در رم و به عنوان رهبر حزب کمونیست دستور داده‌است. نخست وزیر، ایوانو بونومی بعداً تکذیب کرد که این دستور از جانب وی بوده‌است. لوئیجی لونگو، یک کمونیست ارشد در میلان، گفت که این دستور از فرماندهی کل واحدهای نظامی حزب "به درخواست تصمیم
فرماندهی کل واحدهای نظامی حزب "به درخواست تصمیم CLNAI" گرفته شده‌است. لونگو متعاقباً داستانی متفاوت ارائه داد: وی گفت هنگامی که او و فرمو سولاری، عضو حزب اقدام (که بخشی از CLNAI بود)، خبر دستگیری موسولینی را شنیدند، آنها بلافاصله توافق کردند که او باید سریعاً اعدام شود. به گفته لئو ولیانی، نماینده حزب اقدام در CLNAI، تصمیم به اعدام موسولینی در شب ۲۷/۲۸ آوریل توسط گروهی که به نمایندگی از CLNAI متشکل از خود، ساندرو پرتینی، و کمونیستهای امیلیو سرنی و لوئیجی گرفته شده‌است. لانگو سالها بعد اعلام کرد که موسولینی
شده‌است. لانگو سالها بعد اعلام کرد که موسولینی به دستور خودش اعدام شده‌است. در هر صورت، لونگو به فرماندهی کل، والتر آئودیزیو دستور داد که بلافاصله به دونگو برود تا دستورها را اجراء کند. به گفته لونگو، او این کار را با کلمات «برو و اون را بکش» انجام داد. لونگو از یک عضو دیگر حزب به نام آلدو لمپردی نیز خواست که برود، زیرا به گفته لمپردی، لانگو فکر می‌کرد که آئودیسیو «بی پروا، بسیار انعطاف‌پذیر و ناخوشایند است». اجرای حکم. اگرچه چندین نسخه متناقض و نظریه متفاوت در مورد چگونگی درگذشت موسولینی و پتاچی بعد از
در مورد چگونگی درگذشت موسولینی و پتاچی بعد از جنگ مطرح شد، اما گزارش والتر آئودیزیو یا حداقل بخشی از آن همچنان معتبر است و بعضاً در ایتالیا به عنوان نسخه «رسمی» از آن یاد می‌شود. آئودیسیو و لمپردی در صبح زود ۲۸ آوریل، میلان را به مقصد دونگو ترک کردند تا دستورها را انجام دهند. با ورود به دونگو، آنها با بلینی دلله استل، که فرمانده پارتیزان محلی بود، ملاقات کردند تا ترتیب دهد که موسولینی به آنها سپرده شود. آئودیسیو در طول مأموریت خود از "نام مستعار" "Colonnello Valerio" استفاده کرد. بعد از ظهر، او به همراه
Valerio" استفاده کرد. بعد از ظهر، او به همراه سایر پارتیزانان، از جمله آلدو لمپردی و میشل مورتی، برای ملاقات با موسولینی و پتاچی به خانه مزرعه خانواده د ماریا حرکت کردند. در سمت در ورودی ویلا بلمونته در جاده باریکی که "از طریق XXIV maggio" معروف شده‌است، به موسولینی و پتسچی گفته می‌شود که به دیوار ویلا بایستید. سپس آئودیسیو آنها را در ۴:۱۰ تیرباران کرد. میان لمپردی و آئودیسیو اختلافاتی وجود داشت. آئودیسیو به عنوان یک شخص بیرحم که بدون محاکمه دویچه را اعدام کرده، در حالی که لمپردی در این کار دخالتی نکرد.
کرده، در حالی که لمپردی در این کار دخالتی نکرد. آئودیسیو ساها بعد اعلام کرد که او حکم اعدام را خوانده‌است، در حالی که لمپردی این مسئله را رد کرد. لمپردی اظهار داشت که سخنان آخر موسولینی "قلبم رو هدف بگیر "بود. به گفته آئودیسیو، موسولینی چیزی بلافاصله قبل یا هنگام اجرای حکم نگفت. به گفته بلینی استل، هیچ بحث و تشریفات دیگری درمورد تصمیم به اعدام آنها صورت نگرفته‌است. آئودیسیو نظریه دیگری اعلام کرد. وی ادعا کرد که در ۲۸ آوریل «دادگاه جنگی» را که شامل لمپردی، بلینی دله استل، میشل مورتی و لازارو به عنوان
بلینی دله استل، میشل مورتی و لازارو به عنوان رئیس‌جمهور بود، تشکیل داده‌است. این دادگاه موسولینی و معشوقه اش را به اعدام محکوم کرد. هیچ اعتراضی به هیچ‌یک از اعدام‌های پیشنهادی وجود نداشت. در سال‌های بعد اعضایی از حزب کومونیسم از تشکیل چنین دادگاهی اعلام تاسف کردند و چنین اعلام کردند: ما اطمینان داشتیم که موسولینی مستحق مرگ است … اما طبق قانون باید محاکمه ای انجام می‌گرفت. خیلی وحشیانه بود. اتفاقات بعدی. بدن موسولینی پس از مرگ، به عنوان سمبل قدرتمند باقی ماند و باعث شد که از طرف هواداران مورد احترام یا از