payamvha/North_RAG huggingface dataset:
in Yucatan" منتشر شد. هنگامی که آن‌ها از دریا به این منطقه رسیدند، اولین چیزی که توجهشان را جلب کرد یک ساختمان بلند و باشکوه بود که احتمالاً ال کاستیلو (El Castillo) بوده است. آن‌ها نقشه‌های دقیقی از دیوارهای منطقه تهیه کردند و کاتروود طرح‌هایی از کاستیلو و سایر ساختمان‌ها کشید. استیفنس و کاتروود همچنین یک استلای کلاسیک اولیه در سایت گزارش کردند که تاریخ حکاکی شده ۵۶۴ میلادی را نشان می‌داد (امروزه در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود). این کشف نشان می‌دهد که این استلا احتمالاً در جای دیگری ساخته شده و بعداً به
استلا احتمالاً در جای دیگری ساخته شده و بعداً به تولوم آورده شده است. کاوش‌های باستان‌شناسی در تولوم از سال ۱۹۱۳ توسط سیلوانوس مورلی و جورج پی. هاو آغاز شد. آن‌ها سواحل عمومی این منطقه را برای بازدیدکنندگان مرمت و بازگشایی کردند. کار آن‌ها در سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۲۲ توسط موسسه کارنگی ادامه یافت. در ۱۹۲۴، ساموئل لاثروپ سایت را نقشه‌برداری کرد. در دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰، میگل آنخل فرناندز تحقیقات بیشتری انجام داد و در ۱۹۵۶، ویلیام سندرز و سپس در دهه ۱۹۷۰، آرتور جی. میلر پژوهش‌هایی را روی سایت انجام دادند. بررسی‌های
پژوهش‌هایی را روی سایت انجام دادند. بررسی‌های سندرز و میلر نشان داد که تولوم در دوره پسا کلاسیک (حدود ۱۲۰۰ میلادی) مسکونی بوده است و تا زمان تماس با اسپانیایی‌ها در اوایل قرن ۱۶ سکونت داشته اما در پایان قرن شانزدهم متروکه شده است. در سال ۲۰۱۶، یک هیئت باستان‌شناسی زیرآبی به سرپرستی جرونیمو آویلس هنگام کاوش در سیستم غارهای سنوته اسکلت زنی حدود ۳۰ ساله را کشف کرد که ممکن است حداقل ۹۹۰۰ سال قدمت داشته باشد. ویژگی‌های اسکلت:. ولفگانگ استینسبک، سرپرست مطالعه، اظهار داشت: "“به نظر می‌رسد که این زن زندگی بسیار
اظهار داشت: "“به نظر می‌رسد که این زن زندگی بسیار سختی داشته و پایان بسیار غم‌انگیزی را تجربه کرده است. این فقط یک حدس است، اما با توجه به آسیب‌های جمجمه‌اش، احتمال دارد که او از گروه خود طرد شده و در غار کشته شده باشد، یا در آنجا رها شده باشد تا بمیرد.”" تفاوت اسکلت جدید با “چان هول ۲”. اسکلت جدید ۱۴۰ متر دورتر از محل کشف اسکلت معروف “چان هول ۲” پیدا شد. در ابتدا، باستان‌شناسان تصور می‌کردند که غواصان بقایای اسکلت گمشده “چان هول ۲” را یافته‌اند، اما پس از بررسی، مشخص شد که این دو اسکلت متعلق به افراد
از بررسی، مشخص شد که این دو اسکلت متعلق به افراد متفاوتی هستند. ساموئل رنی، محقق همکار، پیشنهاد کرده است که این ویژگی‌های خاص جمجمه‌ها نشان‌دهنده وجود حداقل دو گروه متمایز از انسان‌ها در مکزیک در دوره گذار از پلیستوسن به هولوسن بوده است. معماری. معماری تولوم نمونه‌ای از سبک معماری مایاها در ساحل شرقی شبه‌جزیره یوکاتان است. این نوع معماری دارای پایه‌ای پله‌ای در اطراف ساختمان است که روی یک زیرساخت کم‌ارتفاع قرار دارد. درگاه‌ها معمولاً باریک بوده و اگر ساختمان بزرگ باشد، ستون‌هایی برای حمایت از سقف به کار
بزرگ باشد، ستون‌هایی برای حمایت از سقف به کار می‌رود. با پهن‌تر شدن دیوارها، معمولاً دو ردیف قالب‌بندی نزدیک به بالای ساختمان دیده می‌شود. داخل اتاق‌ها یک یا دو پنجره کوچک و یک محراب در دیوار پشتی قرار دارد و سقف‌ها یا با تیرهای چوبی و سنگریزه ساخته شده یا به‌صورت گنبدی طراحی شده‌اند. این سبک معماری شباهت زیادی به چیچن ایتزا دارد، اما در مقیاسی بسیار کوچک‌تر. هرم ال کاستیلو (قلعه) – ۲۰۲۲ تولوم از سمت دریا توسط صخره‌های مرتفع و از سمت خشکی با یک دیوار دفاعی عظیم محافظت می‌شد. این دیوار حدود ۳ تا ۵ متر (۱۰
عظیم محافظت می‌شد. این دیوار حدود ۳ تا ۵ متر (۱۰ تا ۱۶ فوت) ارتفاع داشت و در قسمت‌های نزدیک به دریا حدود ۸ متر (۲۶ فوت) ضخامت و ۴۰۰ متر (۱۳۰۰ فوت) طول داشت. بخش‌هایی از دیوار که عرض منطقه را پوشش می‌داد، کوتاه‌تر بود و در هر طرف حدود ۱۷۰ متر (۵۶۰ فوت) طول داشت. ساختن چنین دیوار عظیمی نشان‌دهنده اهمیت دفاعی این منطقه برای مایاها است. در گوشه‌های جنوب غربی و شمال غربی، برج‌های دیدبانی قرار داشتند که نشان می‌دهند این شهر به خوبی از نظر دفاعی تقویت شده بود. در دیوار تولوم پنج دروازه باریک وجود داشت: سمت دریا
دیوار تولوم پنج دروازه باریک وجود داشت: سمت دریا توسط صخره‌های شیب‌دار محافظت می‌شد، به‌جز یک خلیج کوچک با ساحلی شنی که قایق‌های تجاری و ماهیگیری از آنجا تردد می‌کردند. در نزدیکی سمت شمالی دیوار، یک سنوته (چاه طبیعی آب شیرین) شهر را تأمین می‌کرد. این دیوار عظیم، تولوم را به یکی از شناخته‌شده‌ترین سایت‌های مایایی مستحکم تبدیل کرده است.
پیلون (به اسپانیایی: Pilón) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان گرانما واقع شده‌است. پیلون ۴۶۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۷۵۱ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر چروو خواهرخواندهٔ پیلون (کوبا) هست.
پوکیو (به اسپانیایی: Puquio) یک منطقهٔ مسکونی در پرو است که در منطقه آیاکوچو واقع شده‌است. پوکیو ۱۵٬۸۷۰ نفر جمعیت دارد و ۳٬۲۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
" خانه خورشید خیزان " یک ترانه سنتی موسیقی فولکلور است که گاه با نام " بلوز خورشید خیزان" هم خوانده می‌شود. این ترانه از زندگی به خطا رفته در نیواورلئان می‌گوید؛ در بسیاری از نسخه‌ها خواننده همچنین خواهر و برادر یا والدین و فرزندان را ترغیب می‌کند که از سرنوشت مشابه خودداری کنند. موفق‌ترین نسخه تجاری، در سال ۱۹۶۴ توسط گروه راک انگلیس انیمالز ضبط شد، یک شماره یک در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و همچنین در ایالات متحده و فرانسه بود. به عنوان یک آهنگ عامیانه سنتی که توسط یک گروه راک الکتریکی ضبط شده‌است، از آن به
توسط یک گروه راک الکتریکی ضبط شده‌است، از آن به عنوان "اولین هیت راک فولک یاد شده‌است.
جولیا لوکتف (به ؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس روس‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است. زندگی‌نامه. جولیا با خانواده‌اش در سن ۹ سالگی به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. لوکتف دورهٔ کارشناسی‌اش را در دانشگاه مک‌گیل در مونترآل گذراند و کارشناسی‌ارشد هنرهای زیبای فیلم را از دانشگاه نیویورک گرفت.
بانس (به اسپانیایی: Banes) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان اولگین واقع شده‌است. بانس ۷۸۱ کیلومتر مربع مساحت و ۸۱٬۲۷۴ نفر جمعیت دارد و ۱۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر سان بیسنس دلس اورتس خواهرخواندهٔ بانس (کوبا) هست.
پورتو پادری (به اسپانیایی: Puerto Padre) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان لاس توناس واقع شده‌است. پورتو پادری ۱٬۱۷۸ کیلومتر مربع مساحت و ۹۳٬۷۰۵ نفر جمعیت دارد و ۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر وایانو کرماسکو خواهرخواندهٔ پورتو پادری هست.
دبی فلینتاف-کینگ (؛ زادهٔ ) دونده اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده‌است.
صلیب سنت جورج () صلیب سرخی بر روی پس زمینه‌ای سفید رنگ است. در قرون وسطی، این صلیب را به سنت جورج (یا جرجیس) منسوب می‌دانستند. طراحی صلیب سرخ و سفید که آن را یکی از نمادهای صلیبیون به‌شمار می‌آورند، به قرن دهم میلادی بازمی‌گردد. از این صلیب در پرچم جمهوری جنوا در این قرن استفاده شد و بعدها توسط اتحادیه سوابی در امپراتوری مقدس روم نیز مورد استفاده قرار گرفت. پس از اصلاحاتی که در دوران معاصر اولیه در پادشاهی انگلستان روی داد، این دولت جرجیس را به عنوان «قدیس پشتیبان» خود در نظر گرفت و صلیب منسوب به وی راهش را
خود در نظر گرفت و صلیب منسوب به وی راهش را به پرچم انگلیس باز کرد. کاتالونیا و گرجستان نیز جرجیس را قدیس پشتیبان خود به حساب می‌آورند؛ همچنین این صلیب در پرچم گرجستان در کنار صلیب اورشلیم دیده می‌شود.
آنتیلا (به اسپانیایی: Antilla) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان اولگین واقع شده‌است. این شهر در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد و به‌عنوان یکی از بندرهای مهم در شمال شرقی کوبا شناخته می‌شود. آنتیلا ۱۰۱ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۵۴۲ نفر جمعیت دارد و ۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. تاریخچه. آنتیلا در سال ۱۹۰۷ به‌عنوان یک شهر بندری تأسیس شد و به‌سرعت به یکی از مراکز مهم تجاری و حمل‌ونقل در منطقه تبدیل گردید. این شهر به‌دلیل موقعیت استراتژیک خود در نزدیکی خلیج نایپه، نقش مهمی در تجارت دریایی کوبا ایفا کرده است.
نقش مهمی در تجارت دریایی کوبا ایفا کرده است. جغرافیا. آنتیلا در شمال شرقی کوبا و در ساحل خلیج نایپه واقع شده است. این شهر دارای آب‌وهوای گرمسیری است و میانگین دمای سالانه آن حدود ۲۵ درجه سانتی‌گراد است. اقتصاد. اقتصاد آنتیلا عمدتاً بر پایه کشاورزی، ماهیگیری، و تجارت دریایی استوار است. این شهر به‌عنوان یکی از بندرهای مهم کوبا، نقش کلیدی در صادرات محصولات کشاورزی و واردات کالاهای اساسی دارد. فرهنگ و گردشگری. آنتیلا به‌دلیل جاذبه‌های طبیعی و تاریخی خود، از جمله سواحل زیبا و معماری استعماری، مورد توجه گردشگران
سواحل زیبا و معماری استعماری، مورد توجه گردشگران قرار دارد.
جانداراِنگاری، زنده‌اِنگاری، جان‌باوری یا اَنیمیسم آیینی است که گرایندگان به آن اعتقاد دارند که تمامی عناصر طبیعت دارای روح و جان و زنده‌اند. غالباً این ارواح و جان‌ها به گیاهان و جانوران نسبت داده می‌شود. طبق همین پندار، جنبش طبیعت را ارواح و شیاطین سبب می‌شوند. این ارواح برخی موجب بدی و برخی دیگر موجب نیکی هستند. گرایندگان این آیین امروزه در مناطق بدوی‌نشین همچون غرب آفریقا زندگی می‌کنند. سر ادوارد بارنت تایلور مردم‌شناس مطرح بریتانیایی در قرن نوزدهم این مفهوم را بیش از پیش گسترش داد. او در کتاب فرهنگ
مفهوم را بیش از پیش گسترش داد. او در کتاب فرهنگ ابتدایی تعریفی این‌چنین از آنیمیسم ارائه می‌دهد: نظریه‌ای عمومی در خصوص روح و اشکال مختلف موجودات روح‌دار. تیلور معتقد بود زنده‌انگاری اولین شکل دین در تاریخ بشر است و چون این باور مبتنی بر تخیلات و اوهام بشر اولیه است، پایه و اساس دین به غلط گذاشته شده‌است. او عقلانیت علمی را جایگزین امروزین آن تلقی می‌کرد. مردم‌شناسان دیگری همچون گراهام هاروی زنده‌انگاری را این‌گونه تعریف می‌کنند: جهان سرشار از شخصیت است که انسان‌ها تنها بخش کوچکی از این شخصیت‌های جان‌دار
انسان‌ها تنها بخش کوچکی از این شخصیت‌های جان‌دار را تشکیل می‌دهند. در میان سامی‌ها. مردم کنعان بعل‌های محلی را پرستش می‌کردند، در صورتی که عبرانیان چادرنشین، ایزدبانوهای دسته‌های متفاوت را عبادت می‌کردند و مراسم به خصوصی انجام می‌دادند. برخی از اسباط دوازده‌گانه که به حال شبانی مانده و جنبهٔ کوچ‌نشینی و بیابانگردی را از دست نداده بودند کمک و عنایت یهوه (خدای موسی) را برای خویش کافی دانستند، زیرا او را مالک کوه‌ها و الههٔ طوفان می‌شمردند که در بیابان به آنان یاری می‌کند و در جنگ و صلح آنان را رهبری
به آنان یاری می‌کند و در جنگ و صلح آنان را رهبری می‌نماید. اما اسباط دیگر که جنبهٔ کشاورزی را پیش گرفتند به ناچار حالتی دیگر داشتند و لازم بود که حرف و مشاغل شهرنشینی بیاموزند. پس از شهرنشینان تقلید کردند و از خدایان و الهه‌های فعال در بلاد و قصبات یاری و استعانت جستند. عبرانیان هنگام ورود در محل مقدسی چون سینا کفش‌های خود را درآورده با رخسارهٔ مستور پیش می‌روند تا با دیدن یکی از الهه‌های مرگ، آن‌ها را از میان نبرد. با چنین دینی عبرانیان به کشور کنعان وارد شدند. این عقاید از بسیاری جهات با افکار مردم
وارد شدند. این عقاید از بسیاری جهات با افکار مردم فلسطین شباهت داشت. قوم اسرائیل به تدریج عقاید ساکنان را پذیرفت و با نشان دادن نوعی واحدپرستی متغیر با رفتار و ادراکات قدیم مبارزه آغاز کرد. در این راه ابتدا از مرحلهٔ آنیمیزم، به اعتقاد الهه‌های مجرد و کلی رسیدند و به نیروهای کلی و نامشخص معتقد شدند؛ یعنی به همهٔ ارواح فوق طبیعت، عنوان کلی با تلفظ‌های مختلف مانند إل، الیم و الوهیم دادند.
آناهید کاراپتی توپچیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، مترجم، هنرپیشه تئاتر و سینما و نویسنده اهل ارمنستان بود. وی در ۲۱ اوت ۱۹۴۷ در آرتیک به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۱ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون (۱۹۸۷) شده است. از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۹۱ در تئاتر نمایشی هراچیا غاپلانیان فعالیت می‌کرد. وی از سال ۱۹۹۸ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است. زندگی‌نامه. آناهیت توپچیان در۲۱ اوت ۱۹۴۷ در شهر آرتیک دیده به جهان گشود. تحصیلات آکادمیک وی در رشته زبان‌شناسی روسی در دانشگاه دولتی ایروان و به سال
زبان‌شناسی روسی در دانشگاه دولتی ایروان و به سال ۱۹۶۵ آغاز شد. دو سال بعد، یعنی در ۱۹۶۷م و هم‌زمان با رشته زبان‌شناسی روسی دانشگاه ایروان، آناهیت توپچیان در کنسرواتوار هنرهای دراماتیک ایروان ثبت نام کرد و در ۱۹۷۱م هر دو رشته را هم‌زمان به پایان رساند و فوق‌لیسانس زبان‌شناسی روسی دانشگاه ایروان و دیپلم عالی هنرهای دراماتیک کنسرواتوار ایروان را دریافت کرد. آناهیت از همان نخستین سال‌های هنرجویی کنسرواتوار، استعداد درخشان خود را با بازی در نمایشنامه‌های شکسپیر و ایفای نقش‌های سنگین و دشوار نشان داد و بدین سان
و ایفای نقش‌های سنگین و دشوار نشان داد و بدین سان تولد هنرمندی توانا را نوید داد. نقش دشوار ملکه گرترود، مادر هملت در نمایشنامه شکسپیر از نخستین نقش‌هایی بود که به آناهیت توپچیان سپرده شد و او این نقش را بسیار ماهرانه بازی کرد و توجه صاحب‌نظران ارمنی و روسی تئاتر را جلب کرد. پس از آن بود که آناهیت در نقش ملکه الیزابت در نمایشنامه هانری ششم اثر شکسپیر ظاهر شد. بازی استادانه هنرمند جوانی همچون آناهیت توپچیان در این نقش، که به زبان روسی نیز تسلط کافی داشت، به ویژه مورد توجه استادان روسی تئاتر در اتحاد شوروی
ویژه مورد توجه استادان روسی تئاتر در اتحاد شوروی قرار گرفت و ماهنامه تئاتر در اتحاد شوروی، که به زبان‌های روسی، فرانسه، انگیسی، آلمانی و حتی چینی منتشر می‌شد، به معرفی او پرداخت. آناهیت توپچیان در فاصله سال‌های ۱۹۶۷–۱۹۹۱م، یعنی استقلال ارمنستان در بیش از شصت نمایشنامه از آثار مؤلفان ارمنی، روسی، اروپایی و آمریکایی بازی کرد. در ۱۹۸۸م به پاس خدمات صادقانه و هنرمندانه وی، جایزه روبن سواگ به او اهدا شد و به عنوان هنرمند مردمی ارمنستان از او تجلیل به عمل آمد. مهم‌ترین نقش‌هایی که آناهیت توپچیان در این سال‌ها
مهم‌ترین نقش‌هایی که آناهیت توپچیان در این سال‌ها بازی کرد، نقش پولینا در نمایشنامه قمارباز، بر اساس رمان فیودور میخاییلوویچ داستایفسکی؛ نقش النا آندریونا در نمایشنامه دایی وانیا، اثر آنتون چخوف؛ نقش واریا در نمایشنامه باغ آلبالو، اثر آنتون چخوف؛ نقش واسیلیسا در نمایشنامه در اعماق، اثر ماکسیم گورکی؛ اجرای نمایشنامه راه انسانی، اثر ژان کوکتو به زبان روسی در۱۹۷۷م و در اتحاد شوروی؛ نقش وَلانتین در نمایشنامه مسافر بی‌توشه، اثر ژان آنوی؛ نقش دوشیزه خانم در نمایشنامه والس گاوبازها، اثر ژان آنوی؛ نقش سوزی کورتوا
والس گاوبازها، اثر ژان آنوی؛ نقش سوزی کورتوا در نمایشنامه زبرجد، اثر مارسل پانیول؛ نقش هلن در نمایشنامه جنگ تروا، اثر ژان ژیرودو؛ نقش مارت در نمایشنامه نان خانگی، اثر ژول رنار؛ نقش ژی‌ژی در نمایشنامه هتل ماژستیک، اثر ژرژ سیمنون؛ نقش الئونور در نمایشنامه آقای آمیلکار، اثر ایو ژامیاک؛ نقش آنا در نمایشنامه کارل و آنا، اثر لئونهارد فرانک؛ نقش مارت در نمایشنامه چرخش ناگهانی، اثر لئونهارد فرانک؛ نقش مادام باگراتیان در نمایشنامه چهل روز موسی داغ، بر اساس رمان فرانتس ورفل؛ اجرای نمایشنامه تک گفتاری بازی برای سطح
ورفل؛ اجرای نمایشنامه تک گفتاری بازی برای سطح بالای جامعه؛ بازی در نمایشنامه شاهد اتهام، اثر آگاتا کریستی؛ نقش دوشیزه مون در نمایشنامه فاجعه، اثر ج.ب. پریستلی؛ و نقش لیز در نمایشنامه جنایت‌های کوچولوی زناشویی، اثر اِ.اِ. اشمیت. چنانچه در آغاز این نوشتار بدان اشاره شد، آناهیت توپچیان فعالیت‌های سینمایی درخشانی نیز داشت و در بیش از چهل فیلم، که در استودیوهای سینمایی و تلویزیونی شهرهای ایروان، مسکو، کیف، دوشنبه و لنینگراد (سن پترزبورگ)… فیلمبرداری شد، شرکت داشت. پس از ۱۹۹۱م، آناهیت توپچیان در پاریس اقامت
داشت. پس از ۱۹۹۱م، آناهیت توپچیان در پاریس اقامت گزید. البته، هر سال دو تا سه ماه را در ایروان می‌گذراند. از ۱۹۹۱م به بعد اجراهای تئاتری متعددی در شهرهای مسکو، تفلیس، باکو، روستوف، سن‌پترزبورگ، ریگا، کیف و نیز در کشورهای لهستان، بلغارستان، قبرس، سوئیس، انگلستان، سوریه، لبنان، آلمان، ایالات متحده و فرانسه داشت. در۱۹۹۱م در درام تک پرده‌ای ملکه پاراندزِم اثر آلکساندر توپچیان ظاهر شد، نمایشنامه‌ای که بیش از پنجاه اجرا در کشورهای فرانسه، ایالات متحده، قبرس، آلمان، سوریه، سوئیس و شهرهای پاریس، آوینیون، کان،
آلمان، سوریه، سوئیس و شهرهای پاریس، آوینیون، کان، گرنوبل، لیون، مارسی، نیس، ولانس، وین، کولونی، لس‌آنجلس، حلب، نیکوزیا و ژنو داشت و با استقبال قابل توجهی روبه‌رو شد. در۲۰۰۰م درام تک پرده‌ای بانویی بدون خانه ثابت اثر آناهیت توپچیان در لس‌آنجلس (ایالات متحده) به روی صحنه رفت و در فاصله ۲۰۰۱–۲۰۰۶م در فرانسه، سوریه، لبنان، آلمان، ارمنستان، کانادا و قبرس اجراهای متعددی داشت. در ۲۰۰۴م درام تک پرده‌ای دارالمجانین، اثر آناهیت توپچیان در آلمان و ارمنستان و در اکتبر و نوامبر ۲۰۰۶م نمایشنامه جنایت‌های کوچولوی
اکتبر و نوامبر ۲۰۰۶م نمایشنامه جنایت‌های کوچولوی زناشویی، اثر اریک امانوئل اشمیت در تئاتر آکادمی سوندوکیان شهر ایروان و با عنوان فصلی از تئاتر فرانسه در ارمنستان به روی صحنه رفت. در همین سال آناهیت توپچیان، شب‌های شعری را در شهرهای مختلف فرانسه اجرا کرد. آناهیت توپچیان از۱۹۹۲م به کار روزنامه‌نگاری پرداخته و با اندیشه روسی، هفته‌نامه مهاجران روس و مجله اخباری از ارمنستان همکاری می‌کند. از آن زمان تا کنون، مقاله‌ها، خبرها و داستان‌هایی از او در هفته‌نامه‌های ادبی فرانسه، بلژیک، کانادا، ایالات متحده، لبنان،
ادبی فرانسه، بلژیک، کانادا، ایالات متحده، لبنان، روسیه و ارمنستان به چاپ رسیده است. آناهیت توپچیان در ۱۹۹۲م به دریافت جایزه تِکِیان مفتخر شد اما بیشتر کارهای ادبی او در پاریس شکل گرفته، گویا از نقطه‌ای دور بهتر توانسته سرزمین اجدادی خود را بنگرد و بدان بیندیشد. نخستین کارهای ادبی آناهیت توپچیان مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاهی است که تا سال ۱۹۹۸م در روزنامه‌ها یا هفته‌نامه‌های ادبی نوشته و در همین سال در مجموعه داستانی با عنوان بانویی بدون خانه ثابت در ۱۹۲ صفحه و به زبان ارمنی در ایروان به چاپ می‌رساند. یک
و به زبان ارمنی در ایروان به چاپ می‌رساند. یک سال بعد در ۱۹۹۹م همان مجموعه بانویی بدون خانه ثابت به زبان روسی، در ۱۵۸ صفحه و در شهر ایروان به چاپ می‌رسد. به دلیل تسلط آناهیت توپچیان به زبان روسی، او این نسخه از اثر را مستقیماً به زبان روسی نوشته است. در ۲۰۰۸م مجموعه داستان‌های آینه به زبان ارمنی و در شهر ایروان منتشر می‌شود. در ۲۰۱۰م رمان گمگشته به زبان ارمنی و در شهر ایروان انتشار می‌یابد. انجمن نویسندگان ارمنستان جایزه بهترین رمان سال را به این کتاب اهدا می‌کند. در۲۰۱۲م بار دیگر رمان گمگشته به زبان‌های
می‌کند. در۲۰۱۲م بار دیگر رمان گمگشته به زبان‌های ارمنی و روسی در شماره‌های ۴ و ۵ مجله نشنال آیدیا ایروان به چاپ می‌رسد. در ۲۰۱۲م رمان دلهره به زبان ارمنی و در شهر ایروان به چاپ می‌رسد. نسخه روسی رمان‌های گمگشته و دلهره در۲۰۱۴م در شهر ایروان به چاپ می‌رسند. در ۲۰۱۹م نسخه فرانسوی مجموعه داستان‌های بانویی بدون خانه ثابت در ۲۴۰ صفحه در پاریس منتشر می‌شود. ضمناً در ۲۰۱۴م بر اساس داستان کوتاه «ماراتون» از مجموعه بانویی بدون خانه ثابت نمایشنامه‌ای در تئاتر داریوس میلهوی شهر پاریس به مدت چهار ماه از سپتامبر تا
میلهوی شهر پاریس به مدت چهار ماه از سپتامبر تا دسامبر به صحنه می‌رود. آثار. کارنامه آناهیت توپچیان در زمینه ترجمه نیز بوده و به شرح زیر است. این آثار از زبان فرانسه یا زبان روسی به زبان ارمنی یا از زبان ارمنی به زبان روسی برگردانده شده‌اند:
وارتگس هاروتیونی تئوکلیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده ارمنی بود. زندگی‌نامه. وی در ۴ ژانویهٔ ۱۹۰۲ در شبین قره‌حصار به دنیا آمد. تئوکلیان از نجات‌یافتگان نسل‌کشی ارمنی‌ها ۱۹۱۵ توسط ترکان عثمانی می‌باشد؛ و در سال ۱۹۳۲ از مؤسسه مردمان شرقی مسکو فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار در سال ۱۹۶۲ و ۱۹۶۷ شده‌است. وی در ۸ ژوئن ۱۹۶۹ در سن ۶۷ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد. آثار. وی آثار خویش را به زبان روسی می‌نگاشت.
کالیمیتا (به اسپانیایی: Calimete) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان ماتانزاس واقع شده‌است. کالیمیتا ۹۵۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۷۳۶ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. این شهر توسط جوزه آنتونیو کاستاندا در سال 1867 تاسیس شد. جمعیت شناسی. در سال 2004، شهرداری کالیمیتا اعلام کرد جمعیت منطقه شهری این شهر 29،736 نفر است. مساحت کلی این شهر 958 کیلومترمربع است. چگالی جمعیتی این شهر می‌‌باشد.
جان وودراف (؛ ۵ ژوئیه ۱۹۱۵ – ۳۰ اکتبر ۲۰۰۷) دونده دو نیمه‌استقامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
تام کورتنی (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۲ اوت ۲۰۲۳) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده‌است.
سنت نیکلاس د باری (به اسپانیایی: San Nicolás de Bari) یک منطقهٔ مسکونی در کوبا است که در استان مایابکه واقع شده‌است. سنت نیکلاس د باری ۲۴۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۱٬۵۶۳ نفر جمعیت دارد و ۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر باری (ایتالیا) خواهرخواندهٔ سنت نیکلاس د باری هست.
دیو ووتل (؛ زادهٔ ) دونده دو نیمه‌استقامت اهل ایالات متحده آمریکا است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال طلا دو ۸۰۰ متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ اشاره کرد.
آبگاه وانان، روستایی در دهستان هیچان بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۷۷۸ نفر (۱۸۷ خانوار) بوده است.
پنسان، روستایی در دهستان هیچان بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۸ نفر (۴۵ خانوار) بوده‌است.
تیسروک، روستایی از توابع دهستان کوچینگ بخش هیچان شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کوچینگ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۶۷ خانوار) بوده‌است.
رالف دوبل (؛ زادهٔ ۱۱ فوریه ۱۹۴۵) دونده اهل استرالیا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
لوون گئورگی مانوِلیان ( زادهٔ - درگذشته )، شاعر، نمایش‌نامه‌نویس، رمان‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۳ دسامبر ۱۸۶۴ در نرکین آگولیس در نخجوان به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی خویش را در ورین آگولیس، نخجوان، جایی که رافی معلم وی بود، فرا گرفت. مانولیان بین سال‌های ۱۸۸۶ تا ۱۸۹۰ در دانشگاه دولتی مسکو تحصیل نمود. وی در دانشکده علوم الهی گئورگیان در اچمیادزین، مدرسه نرسیسیان در تفلیس و آلکساندراپول (لنیناکان سابق و گیومری فعلی) تدریس نمود. مانولیان در ۲۱ فوریهٔ ۱۹۱۹ در سن ۵۴ سالگی در تفلیس درگذشت.
زمین‌بند، روستایی از توابع دهستان کوچینگ بخش هیچان شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هیچان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۹۵ نفر (۵۱ خانوار) بوده‌است.
پاتواکان میکائلی قوکاسیان (؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۳۴ - درگذشته ۷ دسامبر ۱۹۸۸)، نثرنویس و پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲ اکتبر ۱۹۳۴ در سیزاوت به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۵ از دانشگاه دولتی شیراک فارغ‌التحصیل گشت و در بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ در تحصیل نمود. وی از سال ۱۹۴۱ ساکن گیومری بود. وی از سال ۱۹۷۸ عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی و همچنین عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. وی در ۷ دسامبر ۱۹۸۸ در سن ۵۴ سالگی در زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان در لنیناکان (گیومری کنونی) درگذشت.
غریب‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هیچان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۴۲ نفر (۶۳ خانوار) بوده‌است.
هیتان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هیچان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۴۱ نفر (۷۹ خانوار) بوده‌است.
نگارتاج‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هیچان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵۲ نفر (۶۲ خانوار) بوده‌است.
کاخ شاهزاده بشتاک () یک الگوی منحصر به فرد از معماری ساختمان در دوره پادشاهی است که توسط شاهزاده سیف الدین باشتاک الناصری تأسیس شده‌است. این کاخ در خیابان معز فاطمیون قاهره قرار دارد. یکی از شاهزاده‌های الناصر (محمد بن قالاوون) که با توطئه امیر قوصون در حکومت سلطان علاءالدین کاجک کشته شد. شاهزاده بدرالدین بکتاش در ابتدا در این کاخ سکونت داشته و سپس توسط شاهزاده بشتاک خریداری شده‌است و به محوطه اطراف آن که دربرگیرنده یازده مسجد و چهار معبد که از میراث فاطمیان است، اضافه شد. تاریخچه. تاریخ ساخت کاخ بشتاک به
است، اضافه شد. تاریخچه. تاریخ ساخت کاخ بشتاک به سال‌های ۱۳۳۹ میلادی - ۷۴۰ هجری بازمی‌گردد. این کاخ پس از زلزله سال ۱۹۹۲ در حال فروپاشی بود، که با همکاری مؤسسه باستان‌شناسی آلمان و هزینه‌ای در حدود ۵۰ میلیون پوند تعمیر شد. نماها. کاخ دارای سه نما می‌باشد: نمای اصلی. رو به شمال غربی مشرف به خیابان معز است، از سه طبقه تشکیل شده که از لحاظ ساختار به صورت واضح قابل تشخیص نیستند و در درون هم محو می‌شوند نمادی از معجزه هندسه و معماری می‌باشد. نمای دوم. رو به شمال شرقی مشرف به درنمادینی متشکل از پنجره‌های کوچکی با
مشرف به درنمادینی متشکل از پنجره‌های کوچکی با روکش فلزی است و دروازه‌های بزرگ که به کاخ منتهی می‌شود. نمای سوم. رو به جنوب غربی، مشرف به دادگستری، دارای پله‌های چوبی تزئینی که به در چوبی بزرگی می‌رسد که کندکاری روی آن اشاره به تاریخ و شکل‌گیری قصر دارد. این کاخ دارای دو طبقه است یک سالن، اصطبل‌ها و انبارهای غله و اتاق خدمتگزاران، طبقه فوقانی شامل سالن، اتاق‌های خواب است و طبقه سوم که پیشتر حرمسرا بوده و الان تخریب شده‌است. ورودی آن یک محیط چهار گوشه‌ای است که در سمت راست نردبان منتهی به طبقه دوم و سمت چپ
که در سمت راست نردبان منتهی به طبقه دوم و سمت چپ راه به اصطبل‌ها و یک هشتی با چاه آب برای استفاده روزانه اسب‌های می‌بود. ورودی سالن اصلی یک راه پله بدون سقف می‌باشد این سالن دارای چهار ایوان است، سقف آن پوشیده از سنگ مرمر با اشکال هندسی زیبا و و قطعات چوبی منبت شده آویزان تشکیل شده‌است. ایوان شرقی و غربی، که به دلیل داشتن مشبک‌های چوبی فراوان و پنجره‌های گچ‌بری شده و مینا کاری شده برجسته‌تر می‌نمایند. ایوان شمالی و جنوبی حاوی سه تخته بزرگ مثلثی روی ستون‌های مرمر که با پایه و تاج به سبک اسلامی ساخته
مرمر که با پایه و تاج به سبک اسلامی ساخته شده‌است. در کنار ایوان شرقی، دریچه ای وجود دارد که منتهی به راهرو مشرف به تالار است.
گتی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هیچان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۶۰ نفر (۴۵ خانوار) بوده‌است.
هوُهان وروتنتسی (؛ زادهٔ ۱۳۱۵ میلادی - درگذشته ۱۳۸۶ میلادی)، نویسنده و فیلسوف اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۳۱۵ در استان سیونیک به دنیا آمد و در تحصیل نمود. وی در ۱۳۸۶ در سن ۷۰ سالگی درگذشت و در الینجه به خاک سپرده شد.
کنشکی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان هیچان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، سکنه آن کمتر از ۳ خانوار بوده‌است.
ژانا هاکوبیان (؛ زادهٔ )، نویسنده، شاعر، نثرنویس و پژوهشگر ادبی شاعر اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ اوت ۱۹۵۴ در استپاناکرت به دنیا آمد و از دانشکده فلسفه انستیتو علوم تربیتی استپاناکرت فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون مدال گارگین نژده شده است. وی از سال ۲۰۰۷ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می‌باشد.