payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنها در مسیرهای بسیار کوتاه یا از طریق موقعیت‌های نامناسب به هم متصل می‌شوند و به طراحان شبکه آزادی بیشتری می‌دهند. 4. Power Over Ethernet (PoE):. هنگام انتقال نیرو همراه با داده ها، هادی های ضخیم تر برای تحمل بارهای توان بالاتر مجهزتر هستند. این هنگام اتصال دستگاه‌هایی مانند دوربین‌های امنیتی، نقاط دسترسی و تلفن‌های IP که به PoE متکی هستند، مهم است. 5. هزینه و در دسترس بودن:. هادی های نازک تر معمولاً ارزان تر هستند و به راحتی در دسترس هستند. این می تواند آنها را به یک انتخاب مقرون به صرفه برای برنامه های
را به یک انتخاب مقرون به صرفه برای برنامه های خاص تبدیل کند.
دریاچه چاک‌ماکتین، دریاچه‌ای در منطقه واخان در افغانستان است. این دریاچه در ارتفاع ۴۰۲۴ متری در پامیر خرد واقع است که حدود ۹ کیلومتر طول و ۲ کیلومتر عرض دارد. موقعیت. دریاچه چک‌ماکتین به سمت انتهای غربی دره پامیر خرد امتداد می‌یابد. رود مرغاب از این دریاچه به سمت شرق در پامیر خرد جریان می‌یابد و در انتهای شرقی دره به کشور تاجیکستان وارد می‌شود. بزای داریا (که همچنین به آن رود پامیر خرد هم گفته می‌شود) از فاصله‌ای کوتاه در غرب دریاچه آغاز شده و بعد از آنکه ۱۵ کیلومتر به سمت غرب کشیده شده در نزدیکی شهرک
۱۵ کیلومتر به سمت غرب کشیده شده در نزدیکی شهرک بازگنبد به رودخانه واخجیر پیوسته و رود واخان را تشکیل می‌دهند. بعضی از منابع می‌گویند بزای داریا نیز از دریاچه چک‌ماکتین آغاز می‌شود. یک منبع دیگر اما این دریاچه را قسمت عمیق و احتمالاً باتلاقی زه‌کشی رودخانه پامیر خرد می‌داند. این دریاچه دارای یک حوضچه یخچالی است که در هزاران سال قبل وقتی قطر یخ بسیار ضخیم بود قبل از ذوب شدن آن بوجود آمد.
شاهدخت الیزابت پروس (۱۸ ژوئن ۱۸۱۵ – ۲۱ مارس ۱۸۸۵) فرزند شاهزاده ویلهلم پروس و همسرش ماری آنای هسن-هومبورگ و نوه فریدریش ویلهلم دوم بود. الیزابت در ۲۲ اکتبر ۱۸۳۶ در برلین با شاهزاده کارل هسن و راین ازدواج کرد و حاصل این ازدواج چهار فرزند بود. نخستین فرزند الیزابت و کارل بعد از درگذشت عمویش لودویگ سوم به عنوان لودویگ چهارم به حکومت هسن رسید. الیزابت در سن ۶۹ سالگی در دارمشتات درگذشت و جسد او در همان شهر دفن شد.
نورالدین آشتیانی (زاده ۱ فروردین ۱۲۹۷ در تهران) از تهیه کننده و از توزیع کنندگان برجسته سینمای ایران و دبیر نخستین جشنواره جهانی فیلم تهران بود. زندگینامه. آشتیانی در سال‌های جوانی به استخدام وزارت کار درآمد اما علاقه‌اش به سینما و تئاتر نگذاشت که از دنیای هنر دور بماند. در دهه ۱۳۲۰ و ۳۰ شمسی برای انتشار فیلم‌هایی نو که کسی رغبت به سرمایه‌گزاری در آن نداشت تلاش زیادی کرد. او فیلم‌هایی را وارد ایران کرد که از جمله همشهری کین ساخته اورسن ولز ، در حالی که برای برخی از آنها نمایش دهنده‌ای نمی‌یافت. در سال ۱۳۵۱
برخی از آنها نمایش دهنده‌ای نمی‌یافت. در سال ۱۳۵۱ نخستین دبیر عامل جشنواره جهانی فیلم تهران شد و در سال‌های دهه پنجاه به عضویت شورای عالی هنرهای نمایشی درآمد. آخرین کار مهم او تهیه فیلم انیمیشن بلند«موش و گربه» بر مبنای اثر معروف عبید زاکانی بود. در سینما. آشتیانی به عنوان پخش کننده و سپس سینمادار وارد کار سینما شد و اغلب، فیلم‌های باارزش زمان خود را پخش می‌کرد که کمتر پخش کننده‌ای چنین کاری را انجام می‌داد، مثل رقابت در شهر (فرخ غفاری) در سال ۱۳۴۲ و ضربت (ساموئل خاچیکیان). در زمینه فیلم‌های خوب خارجی
(ساموئل خاچیکیان). در زمینه فیلم‌های خوب خارجی بسیار پیشرو و مترقی بود و همشهری کین یکی از مهم‌ترین شاهکارهای تاریخ سینما اثر اورسن ولز را برای شیفتگان سینما در ایران به فارسی دوبله کرده و پخش کرد. او سپس به عنوان نماینده وارد کنندگان فیلم‌های خارجی برگزیده شد. در سال ۱۳۵۰ عضو هیئت داوری جشنواره سینمایی سپاس شد. و در فروردین ۱۳۵۱ نخستین جشنواره جهانی فیلم تهران را به‌عنوان دبیرکل آن برنامه ریزی کرد که در کنارش فرخ غفاری به عنوان مدیر این جشنواره همکاری می‌کرد. این جشنواره بلافاصله از سوی فدراسیون های جهانی
این جشنواره بلافاصله از سوی فدراسیون های جهانی تهیه کنندگان به رسمیت شناخته شد و جای مهمی درصحنه جهانی باز کرد. وی برای معرفی سینمای ایران در صحنه جهانی تلاش‌هایی انجام داد و یک هفته فیلم ایران درسال ۱۳۵۳در پاریس برپا کرد. همچنین تعدادی از فیلمهای آن زمان را در بازار جشنواره کن به نمایش درآورد. جدا از این فیلم سفر سنگ از مسعود کیمیایی و جستجو از امیر نادری را در بازار جشنواره کن برای خریداران نشان داد. درسال ۱۹۸۰ آقای اشتیانی، بلافاصله بعد از انقلاب فیلم چریکه تارا (بهرام بیضایی) را که خود آن را زیرنویس
چریکه تارا (بهرام بیضایی) را که خود آن را زیرنویس فرانسه کرده بود، به جشنواره کن معرفی کرد که در بخش نوعی نگاه انتخاب شد. بعداً فیلم ، مدرسه‌ای که می‌رفتیم (داریوش مهرجویی) را به جشنواره سه قاره نانت معرفی کرد. در آن موقع او نماینده کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان هم بود که حقوق فروش جهانی فیلم دونده (امیر نادری) را درابتدا در اختیار داشت و به فرانسه ، بلژیک ، آمریکا و دیگر کشورها فروخت. دو سال بعد، آشتیانی دو فیلم خانه دوست کجاست؟ (عباس کیارستمی) و شاید وقتی دیگر (بهرام بیضایی) را به پاریس برد تا به
وقتی دیگر (بهرام بیضایی) را به پاریس برد تا به جشنواره سه قاره نانت معرفی شود. که اولی در خارج از مسابقه و دومی در مسابقه جشنواره سه قاره درسال ۱۹۸۸ برای نخستین بار درجهان به نمایش درآمد. سال بعد از آن، خانه دوست کجاست؟ دربخش مسابقه جشنواره لوکارنو به نمایش در آمد که از این پس بنیاد سینمایی فارابی، امور این فیلم را در دست گرفت و علی‌رضا شجاع‌نوری بعنوان رئیس امور بین‌الملل فارابی، قرارداد این فیلم را برای فرانسه با کمپانی گراند فیلم کلاسیک امضا رسانید. مرگ. پیکر بی‌جان نورالدین آشتیانی که در سال‌های آخر
رابرت هسکت (؛ – ) نماینده پارلمان انگلیس و کلانتر عالی بود. وی فرزند ارشد سر توماس هشکه از روفورد و گراند هاروود ، لنکشیر از خانواده قدیمی و مشهور لنکاشیر هسکک بود.
والتر گروس (; – ) هنرپیشه اهل آلمان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بل آمی"، "آخرین نفر" اشاره کرد. وی از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۸۹ در بیش از صد فیلم ظاهر شد. زندگی‌نامه. در مدرسه نمایشی تئاتر آلمان برلین تحصیل کرد. بعد از اولین بازی خود در سال ۱۹۲۶، او بیشتر شخصیت‌های خنده دار را مجسم کرد. او همچنین نقش‌های حمایتی را در این فیلم به عهده گرفت، جایی که در بیش از ۱۵۰ اثر از سال ۱۹۳۳ ظاهر شد.
سامی جنوبی (åarjelsaemien gïele) جنوب غربی‌ترین زبان از خانواده زبان‌های سامی است که در سوئد و نروژ تکلم می‌شود. این زبان به شدت در معرض انقراض است و فقط در چند شهر در نروژ زبان رسمی است. سامی جنوبی دارای دو گویش است، گویش شمالی و جنوبی. اختلافات واجی بین این گویش‌ها نسبتاً اندک است. سامانه نوشتاری. سامی جنوبی یکی از ۶ زبان سامی است که الفبای نوشتاری رسمی دارد اما فقط چند کتاب برای این زبان منتشر شده‌است که یکی از آنها یک فرهنگ لغت سامی-نروژی است. در سامی جنوبی برای نوشتن از الفبای لاتین استفاده می‌کند.
جنوبی برای نوشتن از الفبای لاتین استفاده می‌کند. نحو. سامی جنوبی همچون سامی اسکولت و برخلاف سایر زبان‌های سامی، یک زبان نهاد-مفعول-فعل است.
جنوب آسیایی آمریکایی‌ها که به عنوان دسی آمریکایی‌ها نیز شناخته می‌شوند، آمریکایی‌های با اجداد آسیایی جنوبی هستند. آبا و اجداد مردم جنوب آسیایی آمریکایی معمولاً به بنگلادش، بوتان، هند، مالدیو، نپال، پاکستان و سریلانکا بر می‌گردد. زمینه. جمعیت‌شناسی. جنوب آسیایی آمریکایی‌ها یکی از گروه‌های دارای سریعترین رشد در ایالات متحده است که از ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ از ۲/۲ میلیون نفر به ۴/۹ میلیون نفر افزایش یافته‌است. حدود یک سوم این گروه در جنوب ایالات متحده زندگی می‌کنند و جمعیت آن‌ها بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۷ در جنوب تقریباً
آن‌ها بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۷ در جنوب تقریباً سه برابر شده‌است.
بانک فنلاند بانک مرکزی کشور فنلاند است که در هلسینکی قرار دارد و چهارمین بانک جهان از نظر قدمت است. تاریخچه. بانک فنلاند به عنوان دفتر صرافی، وام و سپرده‌گذاری در اول مارس ۱۸۱۲ در شهر تورکو توسط الکساندر یکم روسیه تأسیس شد. بانک در سال ۱۸۱۹ به شهر هلسینکی منتقل گشت. معاملات این بانک تا سال ۱۸۴۰ به وسیله روبل روسیه انجام می‌شد. مارکا فنلاند از سال ۱۸۶۰ تا ۱۹۹۹ که یورو به عنوان پول رایج کشور شناخته شد استفاده می‌شد.
کجره یا ساحره (به هندی: "कजरारे") فیلمی بالیوود است که در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۱۰ اکران شد. این فیلم به کارگردانی پوجا بات و با بازی هیمش رشامیا و بازیگر پاکستانی سارا لورن ساخته شده است. فیلم با محوریت چگونگی پیدا کردن یک عشق واقعی بنا شده است. این نخستین فیلم هندی است که در پترا فیلمبرداری می‌شود. داستان. فیلم درباره یک خواننده‌ای است که با دو هویت متفاوت عاشق یک رقاص کاباره می‌شود. موسیقی متن. موسیقی متن این فیلم در ۳۰ مه ۲۰۱۰ منتشر شد. این آلبوم دارای ۷ آهنگ و ۴ ریمیکس است. همه آهنگ ها توسط هیمش رشامیا با
و ۴ ریمیکس است. همه آهنگ ها توسط هیمش رشامیا با شعر سامر ساخته و سروده شده است.
سامسونگ گلکسی نوت ۲۰ شاخه‌ای از گوشی‌های اندرویدی سری گلکسی نوت است که توسط سامسونگ طراحی، توسعه، تولید و به بازار عرضه شده‌است. این گوشی ها ادامه دهنده راه نسل قبلی خود ، یعنی سامسونگ گلکسی نوت ۱۰ هستند. جانشین دی‌جی کو به‌عنوان مدیر بخش گوشی‌های هوشمند سامسونگ، طی مطلبی در وب‌سایت سامسونگ تأیید کرد که پنج دستگاه قدرتمند در رویداد آنپکد نمایش داده خواهد شد. یک‌هفته پس از انتشار این مطلب، سامسونگ ویدئویی تبلیغاتی منتشر کرد و در آن، تصویری را نمایش داد که شبیه به عکس خانوادگی از محصولاتی بود که قرار است
شبیه به عکس خانوادگی از محصولاتی بود که قرار است معرفی شوند. این تصویر باعث شد که فضای اندکی برای گمانه‌زنی درباره‌ی رویداد آنپکد باقی بماند. این فبلت‌ها در ۵ اوت ۲۰۲۰ در کنار سامسونگ گلکسی زد فولد ۲، سامسونگ گلکسی واچ ۳، سامسونگ گلکسی بادز لایو، سامسونگ گلکسی تب اس۷ و اس۷ پلاس معرفی شد. همکاری با اکس‌باکس. سامسونگ برای عرضه بازی های اکس‌باکس در نوت ۲۰ با اکس‌باکس مشارکت کرده‌است. نوت ۲۰ در برخی بازارها با سه ماه استفاده رایگان بازی‌های اکس‌باکس به همراه یک پد بازی اکس‌باکس ارائه می شود. بازی های اکس‌باکس
پد بازی اکس‌باکس ارائه می شود. بازی های اکس‌باکس از طریق تلفن تا تلویزیون قابل اجرا خواهند بود. همچنین بیش از ۹۰ بازی اکس‌باکس بر روی نوت ۲۰ قابل اجرا است.
استفان موگوشا (سیریلیک مونته‌نگرو: Стефан Мугоша؛ زاده ۲۶ فوریه ۱۹۹۲)، بازیکن فوتبال اهل مونته‌نگرو است که در نقش مهاجم، برای باشگاه کره‌ای اینچئون یونایتد و تیم ملی فوتبال مونته‌نگرو، به میدان می‌رود. دوران باشگاهی. سال‌های ابتدایی. موگوشا در ۲۲ سالگی، بهترین گلزن لیگ دسته اول مونته‌نگرو در سال ۲۰۱۴ شد. او در ۲۹ بازی لیگ، ۱۵ گل به ثمر رساند. در نتیجه عملکرد وی، باشگاه‌های خارجی تمایل به جذب او پیدا کردند. موگوشا در تابستان ۲۰۱۴، با قراردادی سه ساله، به کایزرسلاوترن پیوست تا حضور در بوندس‌لیگا ۲ را تجربه
پیوست تا حضور در بوندس‌لیگا ۲ را تجربه کند. در ژانویه سال ۲۰۱۵، پس از تنها دو بازی (یک بازی در لیگ و یک بازی در جام حذفی)، برای باقی فصل، به ارتسگبیرگ آئو قرض داده شد. گزینه خرید به این تیم پیشنهاد نشده بود. بعد از اینکه آئو در پایان فصل به لیگا ۳ سقوط کرد؛ موگوشا به کایزرسلاوترن بازگشت. وی سپس به مونیخ ۱۸۶۰ پیوست. مونیخ ۱۸۶۰. در ۱۵ اوت ۲۰۱۵، وی قراردادی سه ساله را با مونیخ ۱۸۶۰ به امضا رساند. در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۵، موگوشا نخستین گل خود برای این باشگاه را در جام حذفی فوتبال آلمان به ثمر رساند تا در پیروزی ۲–۱
حذفی فوتبال آلمان به ثمر رساند تا در پیروزی ۲–۱ برابر ماینتس، ایفای نقش کند. اینچئون یونایتد. موگوشا در ژانویه ۲۰۱۸ به اینچئون یونایتد، تیم حاضر در کی‌لیگ، پیوست. وی در ژانویه ۲۰۱۹، قرارداد خود با این تیم را تا سال ۲۰۲۱ تمدید کرد. در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۱۹، او در تساوی ۳–۳ با اولسان هیوندای، توانست برای تیمش هت-تریک کند. دوران ملی. وی نخستین بازی خود برای مونته‌نگرو را در ۸ ژوئن ۲۰۱۵ و در دیداری دوستانه برابر دانمارک انجام داد. موگوشا نخستین گل خود را در ۲۶ مارس ۲۰۱۷ و در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ برابر
مارس ۲۰۱۷ و در مرحله مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۸ برابر لهستان به ثمر رساند. افتخارات. باشگاه. Budućnost Podgorica شریف تیراسپول
یک پروکنسول یک مأمور دولتی در جمهوری روم بود که به نیابت از یک کنسول در ایالات روم به انجام وظیفه می‌پرداخت. وی معمولاً خود سابقاً کنسول بود. در جمهوری روم، فرماندهی نظامی یا به اصطلاح "ایمپریوم"، رسماً و قانوناً توسط یک کنسول اعمال می‌شد. هر ساله دو کنسول و تنها برای بازه زمانی یکساله منصوب می‌شدند. آنان نمی‌توانستند دوبار متوالی به عنوان کنسول خدمت کنند. اگر یک جبهه نظامی در پایان سال خدمتِ یک کنسول هنوز در جریان می‌بود، آن کنسول با انقضای مدت خدمتش (با پایان یافتن سال) ممکن بود از سوی سنا به عنوان
(با پایان یافتن سال) ممکن بود از سوی سنا به عنوان "پروکنسول" برگزیده شود. این سنت سبب می‌شد فرماندهی نظامی یک نبرد با وجود تعویض مکرر و سالانهٔ کنسول‌ها همچنان تداوم داشته باشد و تعویض کنسول‌ها لطمه ای به تداوم فرماندهی وارد نکند. امّا در دوران امپراتوری روم، پروکنسول عنوانی بود که به فرمانداران غیرنظامی اعطا می‌شد و دیگر جنبهٔ نظامی نداشت. در دوران جمهوری. این منصب برای حل معضل نادر نظام سیاسی روم ایجاد شده بود. معضل این بود که تنها کنسول می‌توانست یک ارتش را رهبری کند، امّا تعویض سالانه کنسول‌ها ممکن بود
را رهبری کند، امّا تعویض سالانه کنسول‌ها ممکن بود در تداوم و یکپارچگی رهبری نظامی خلل ایجاد کند. اگر طول مدت مجاز کنسولی (دوازده ماه) در اواسط نبرد نظامی به اتمام می‌رسید، آنگاه وی می‌توانست از سوی سنا به عنوان پروکنسول برگزیده شود تا بدین ترتیب فرماندهی نبرد توسط وی ادامه یابد. پوبیلیوس یکی از دو کنسولِ سال ۳۲۷ق. م بود. زمانی که در پایان سال، مدت زمان تصدی اش به اتمام رسید (منقضی شد) ارتش وی در اواسط محاصرهٔ شهر نئاپولیس(ناپل امروزین) بود. مجمع مردم به جای آنکه ریسک تغییر فرماندهی را در چنین لحظهٔ حساسی
آنکه ریسک تغییر فرماندهی را در چنین لحظهٔ حساسی بپذیرد، رأی داد که وی باید حتی پس از انقضای مدت کنسولی اش، هدایت نبرد را به عنوان پروکنسول ادامه دهد. برای همین پوبیلیوس تبدیل به نخستین پروکنسول روم شد. با توسعه و گسترش در خارج از مرزهای ایتالیا و انضمام قلمروهای خارجی به جمع ایالات رومی، پروکنسول تبدیل به یکی از سه نوع حاکمان محلی روم شد. دو تای دیگر عبارت بودند از پرایتور و پروپرایتور. به لحاظ نظری، پروکنسول‌ها به نیابت از یک کنسول انجام وظیفه می‌کردند؛ امّا در عمل، منصب پروکنسولی اغلب همچون تمدید طول مدت
در عمل، منصب پروکنسولی اغلب همچون تمدید طول مدت مجاز کنسولی نگریسته می‌شد. این تمدید تنها در خارج از دیوارهای شهر روم اعتبار داشت. این منصب در حقیقت نوعی گسترش (تمدید) فرماندهی نظامی یک کنسول بود. در طول دومین جنگ سامنی، روم تعداد لژیون‌هایش را افزایش داد. منصب پروپرایتوری هم راه اندازی شد. اینان در حقیقت پرایتورهایی بودند که ایمپریومِ(اقتدار عالیهٔ نظامی) آنان تمدید شده بود و بدین ترتیب جواز هدایت یک ارتش ذخیره را بدست آوردند. پروپرایتورها اختیار رهبری یک ارتش را داشتند، درحالی که پروکنسول‌ها دو ارتش را.
ارتش را داشتند، درحالی که پروکنسول‌ها دو ارتش را. در دوران جمهوری دو پروکنسول بودند که سابقهٔ تصدی منصب کنسولی را نداشتند؛ یکی از آنان شیپیونه آفریکانو بود. در طول دومین جنگ کارتاژ (۲۱۸ق. م تا ۲۰۱ق. م) شیپیونه آفریکانو داوطلب رهبری دومین لشکرکشی روم علیه کارتاژی‌ها در اسپانیا شد. وی جوانتر از آن بود که کنسول شود، برای همین با رأی مجمع مردمی به عنوان پروکنسول برگزیده شد. با گسترش و وسعت یافتن روم، نیاز به حاکمان ایالتی رو به فزونی گذاشت. ایالات سیسیل در ۲۴۱ق. م و کورسیکا و ساردینیا در ۲۳۸ق. م به جمهوری منضم
م و کورسیکا و ساردینیا در ۲۳۸ق. م به جمهوری منضم شدند. در ۲۲۷ق. م، دو پرایتور به ادارهٔ این دو ایالت نامبرده منصوب شدند. زمانی که ایالات هیسپانیا سیتریورو هیسپانیا اولتریوردر ۱۹۷ق. م ایجاد شدند، دو پرایتور دیگر نیز اضافه شدند. پس از آن حتّی با وجود افزایش شمار ایالات، دیگر به تعداد پرایتورها افزوده نشد؛ بلکه رسم بر این شد که اقتدار ("ایمپریوم") کنسول‌ها و پرایتورها را در پایان مدت مجاز تصدی شان، تمدید کنند و سپس آنان را به حکومت ایالات بفرستند. در امپراتوری بریتانیا. برخی از مأمورین مستعمراتی امپراتوری
بریتانیا. برخی از مأمورین مستعمراتی امپراتوری بریتانیا را با عنوان پروکنسول می نامیدند، از جمله آلفرد میلنر در آفریقای جنوبی، لرد کرزن در هند بریتانیا، لرد لوگارد در نیجریه، و لرد کیچنر در مصر و سودان. این رهبران مستعمراتی قادر به اِعمال ابتکارات شخصی بودند، حتّی هنگامی که حکومت لندن نسبت به ابتکارات بی میلی نشان می داد. کابینه های حزب محافظه‌کار غالباً نسبت به این ابتکارات بیشتر بردباری به خرج می دادند تا کابینه های حزب لیبرال. ایالات متحدهٔ امریکا. از بسیاری از فرماندهان و سفیران امریکایی به عنوان
از بسیاری از فرماندهان و سفیران امریکایی به عنوان پروکنسول نام برده می شد. ویلیام هوارد تافت در فیلیپین (1903-1900)، لئونارد وود در کوبا، لوسیوس دی کلای در آلمان تحت اشغال متفقین، داگلاس مک آرتور در جمهوری اول کره، ادوارد لانسدال در ویتنام جنوبی، وسلی کلارک در بوسنی در 99-1994، پل برمر در حکومت ائتلاف موقت عراق در 2003، و دیوید پترائوس در عراق (08-2004) و افغانستان در 11-2010. دیدگاه وبر. ماکس وبر رهبری را به سه گونه تقسیم نموده‌است؛ رهبری سنتی، رهبری قانونی-عقلانی (بوروکراتیک)، و رهبری کاریزماتیک. یک
(بوروکراتیک)، و رهبری کاریزماتیک. یک پروکنسول می‌توانست همزمان یک بوروکرات قانون-مدار و یک شخصیّت کاریزماتیک باشد. یادداشت‌ها. . "Imperium" به معنای اقتدار عالیه برای اِعمال زور جهت اجرای قانون است. . Pubilius . Neapolis . Second Samnite War . Hispania Citerior . Hispania Ulterior
مادها یا مردم ماد گروهی از مردمان ایرانی باستان بودند که حدود سه-چهار سده پس از شروع زوال شهرهای عصر برنز در فلات ایران، به تدریج وارد این سرزمین شدند. این‌ها بخشی از مردمانی بود که در مهاجرت آریایی‌ها به فلات ایران، شرکت داشتند. مادها به همراه پارس‌ها، پارت‌ها، سکاها و…، در روزگار خود به آریایی مشهور بودند و یکی از قبایل آنان، آری زانتو نام داشت؛ نامی که به معنای «دودمان آریاییان» است. منبع شناسی. کتیبه های آشوری و بابلی اطلاعاتی به ما درباره مادها می دهد، ولی منبع اصلی ما درباره مادها، گزارش مورخین یونانی
منبع اصلی ما درباره مادها، گزارش مورخین یونانی به ویژه هرودوت است. اتحادیه قبایل ماد. مطابق منابع کهن آشوری و یونانی و ایرانی در مجموع معلوم می‌گردد که شش طایفهٔ تشکیل‌دهندهٔ اتحاد مادها عبارت بودند از بوسیان، استروکاتیان، بودیان آریزانتیان و مغ‌ها و سرانجام پارتاکانیان. به گزارش هرودوت (کتاب اول بند ۹۶) مادها پانصد سال (۱۲۷۴ ق. م تا ۷۵۴ ق. م) تابع آشوریان بودند. برس مورخ کلدانی به این عقیده بود که مادی‌ها ۲۵۰۰ سال ق. م بابل را تسخیر کردند و ۲۲۴ سال بر بابل حکومت کردند ولی محققان تصور می‌کنند که مردمی از
حکومت کردند ولی محققان تصور می‌کنند که مردمی از فلات ایران مانند کاسی‌ها بابل را گرفته‌اند و به مناسبت اینکه از طرف غربی فلات ایران به بابل رفته بودند برس این مردم را مادی دانسته‌است. آنچه از متون آشوری برمی‌آید، آن است که مادها از سدهٔ نهم تا هفتم پیش از میلاد نتوانسته بودند چنان پیشرفتی بیابند که سبب هم‌گرایی و اتحاد و سازمان‌یافتگی قبایل و طوایف پراکندهٔ ماد بر محور یک رهبر و فرمان‌روای برتر و واحد که بتوان وی را پادشاه کل سرزمین‌های مادنشین نامید شده‌باشند. پادشاهان آشور در ضمن لشکرکشی‌های پرشمار خود
پادشاهان آشور در ضمن لشکرکشی‌های پرشمار خود به قلمرو سکونت مادها، همواره با شمار فراوانی از «شاهان محلی» روبه‌رو بوده‌اند و نه یک پادشاه واحد حاکم بر کل سرزمین‌های مادنشین. بعدها، در سده‌های نهم و هشتم پیش از میلاد، قدرت مادها تا حدی زیادی افزایش یافت و نقش آن‌ها برجسته شد و سرانجام در سدهٔ هفتم پیش از میلاد، سرتاسر غرب ایران و برخی از مناطق نزدیک آن به مادها تعلق یافت؛ بنابراین، مرزهای ماد در طول چند صد سال، به‌تدریج و رفته‌رفته تغییر کرد؛ با این حال، گسترهٔ جغرافیایی دقیق ماد ناشناخته باقی مانده‌است. به
جغرافیایی دقیق ماد ناشناخته باقی مانده‌است. به مادها در سال‌نامه‌های آشوری نو از سال ۸۳۶ پیش از میلاد به بعد تا اواخر سوگند فئودالی اسارحدون (۶۷۲ پ. م) اشاره شده‌است، آن‌ها توسط شاهک‌نشین‌های کوچک اداره می‌شدند: پادشاهی مرکزی تأسیس نشده‌بود و اساس چیزهایی که بعداً به دیاکو، قاضی افسانه‌ای نسبت داده شد، هنوز وجود نداشت. ریشه قومی. هرودوت مادها را آریایی می‌نامد و می‌گوید در قدیم مادها را آریایی می‌نامیدند. هرودوت در دفتر هفتم بند شصت و دو می‌نویسد: استرابون اقوام کادوسی، آماردی، تپوری و کرتی را به عنوان
اقوام کادوسی، آماردی، تپوری و کرتی را به عنوان اقوام کوهستان نشین ماد یاد می‌کند. استرابون می‌نویسد: استرابون اعتقاد دارد نواحی تپور و ری و دروازه کاسپین بخشی از سرزمین ماد بود که اشکانیان بر آن سلطه یافتند و می‌نویسد: احمد کسروی در کتاب کاروند از قول استرابون می‌نویسد: جغرافیا. در پایان هزارهٔ دوم پیش از میلاد، قبیله‌های مادی، استقرار در قلمروی غرب ایران که بعدها ماد نامیده شد را آغاز کردند؛ جایی که در آن زمان نشیمن‌گاه شاهک‌نشین‌های فراوان و گروه‌های قومی و زبانی گوناگونی مانند گوتی‌ها، لولوبی‌ها،
قومی و زبانی گوناگونی مانند گوتی‌ها، لولوبی‌ها، کاسی‌ها و هوری‌ها بود. بعدها، در سده‌های نهم و هشتم پیش از میلاد، قدرت مادها تا حدی زیادی افزایش یافت و نقش آن‌ها برجسته شد و سرانجام در سدهٔ هفتم پیش از میلاد، سرتاسر غرب ایران و برخی از مناطق نزدیک آن به مادها تعلق یافت؛ بنابراین، مرزهای ماد در طول چند صد سال، به‌تدریج و رفته‌رفته تغییر کرد؛ با این حال، گسترهٔ جغرافیایی دقیق ماد برای ما ناشناخته باقی مانده‌است. در دورهٔ نخستین، مرزهای غربی شاهک‌نشین‌های ماد که از یکدیگر مستقل بودند، از مرزهای غربی دشت همدان
از یکدیگر مستقل بودند، از مرزهای غربی دشت همدان فراتر نمی‌رفتند. اطلاعات ما دربارهٔ حدود شمالی و شرقی ماد بسیار اندک است. با این حال، سرزمین اصلی ماد، آن‌گونه که آشوری‌ها از اواخر سدهٔ نهم پیش از میلاد تا آغاز سدهٔ هفتم پیش از میلاد آن را می‌شناختند، از سوی شمال به گیزیل بوندا محدود می‌شد که گیزیل بوندا در کوه‌های قافلان‌کوه در شمال دشت همدان قرار داشت؛ از سوی غرب و شمال غرب نیز محدودهٔ آن از دشت همدان فراتر نمی‌رفت و به کوه‌های زاگرس محدود می‌شد، به جز در جنوب غربی که مادها تا دره‌های زاگرس را در اختیار
جنوب غربی که مادها تا دره‌های زاگرس را در اختیار داشتند که این مرز در دامنهٔ کوه‌های گرین واقع شده بود و ماد را از الیپی، پادشاهی‌ای در نواحی پیشه‌کوه به سمت جنوب کرمانشاه، جدا می‌کرد. از سوی جنوب نیز مرز ماد به منطقهٔ ایلامی سیماشکی محدود می‌شد که امروزه با درهٔ خرم‌آباد تطبیق داده می‌شود. به نظر می‌رسد که قلمروی ماد از سوی شرق و جنوب شرقی به دشت کویر و سرزمین پَتوشَرا (Patušarra) محدود بود؛ سرزمین پتوشرا چنان‌که توسط شاهان آشوری توصیف شده‌است، در حاشیهٔ کویر نمک (احتمالاً دشت کویر) واقع شده بود. رشته کوه
نمک (احتمالاً دشت کویر) واقع شده بود. رشته کوه نزدیک پتوشرا را آشوریان «بیکنی» می‌نامیدند و از آن با عنوان «رشته کوه لاجورد» یاد می‌کردند. پژوهشگران معمولاً آن را با کوه دماوند که در شمال شرق تهران قرار دارد، برابر می‌دانند. پتوشرا ظاهراً همان منطقه‌ای‌ست که در فارسی میانه به‌صورت پَدشخوار ذکر شده‌است، جایی که در سده‌های میانی استخراج لاجورد از آن گواهی شده‌است. لاجورد که به عنوان خراج به آشوریان پرداخت می‌شد، «به واسطهٔ تجارت با مادی‌های مناطق شرقی به دست می‌آمد.» پتوشرا و کوه بیکنی، احتمالاً دوردست‌ترین
می‌آمد.» پتوشرا و کوه بیکنی، احتمالاً دوردست‌ترین قلمرو حکومت مادها بود که آشوری‌ها در طول بزرگ‌ترین توسعهٔ خویش در نیمهٔ دوم سدهٔ هشتم پیش از میلاد و دههٔ نخست سدهٔ هفتم پیش از میلاد، به آن نفوذ کرده بودند. با این حال، لوییس لوین استدلال می‌کند که کوه بیکنی به احتمال زیاد می‌بایست با رشته‌کوه الوند تطبیق داده شود که در غرب همدان قرار دارد؛ این تطبیق توسط استوارت کلیفورد براون و تعدادی دیگر از پژوهشگران مورد قبول واقع شده‌است. اگر تطبیق بیکنی با رشته‌کوه الوند درست باشد، به این معناست که آشوری‌ها هرگز از
درست باشد، به این معناست که آشوری‌ها هرگز از این کوه‌ها عبور نکردند و همهٔ سرزمین‌های مادی که تسخیر کردند یا برایشان شناخته‌شده بود، در غرب همدان قرار داشت. پادشاهی ماد. مادها در سده هفتم پیش از میلاد موفق شدند بتدریج پادشاهی ماد را تشکیل دهند. این پادشاهی حکومتی بود که طی سده‌های میانی هزارهٔ یکم پیش از میلاد، از حدود ۶۷۸ پ.م. تا حدود ۵۴۹ پ.م. بر نواحی غربی و مرکزی فلات ایران حکمرانی می‌کرد. هرچند که دوران پادشاهی شاهان ماد و مدت پادشاهی آن‌ها و نیز ترتیب‌شان مورد مناقشه است، اما به‌گفتهٔ هرودوت، سلسلهٔ
مورد مناقشه است، اما به‌گفتهٔ هرودوت، سلسلهٔ مادها شامل چهار شاه بود که به یک خانواده تعلق داشتند و به مدت ۱۵۰ سال فرمانروایی کردند و نام آن‌ها عبارت بود از دیاکو، فرورتیش، هووخشتره و ایشتوویگو. از میان این شاهان، تنها به هووخشتره و ایشتوویگو در متون میخی اشاره شده‌است. با این وجود، پژوهشگران برای یافتن نام دیاکو و پسرش فرورتیش در دیگر منابع مرتبط تلاش کرده‌اند. از این روی، رئیس قبیلهٔ ماننا، دَیائوکو نام داشت که چندین بار در متون آشوری نو (و نیز سال‌نامه‌ها) از دورهٔ سارگون دوم نامش ذکر شده‌است و با دیاکو
از دورهٔ سارگون دوم نامش ذکر شده‌است و با دیاکو که هرودوت ذکر کرده‌است، یکی دانسته می‌شود. از او در منابع آشوری به‌عنوان والی ماننا (šaknu) یاد شده‌است که با شاه اورارتو علیه فرمانروای ماننا متحد شده‌بود، اما توسط سارگون اسیر شد و در سال ۷۱۵ پیش از میلاد همراه با خانواده‌اش به سوریه تبعید گردید. او ظاهراً در همان‌جا درگذشت. مادها نقش مهمی در سقوط امپراتوری آشور نو در سال ۶۱۲ پیش از میلاد ایفا کردند. پایان حکومت مادها نیز با وجود افسانه‌هایی که در اطراف کوروش کبیر وجود دارد، همچنان در تاریکی است. معماری.
کبیر وجود دارد، همچنان در تاریکی است. معماری. برای بررسی آثار مادها باید به سه سرزمین توجه کنیم: نزدیک جادهٔ قدیم خراسان که در عصر آهن از آن برای تجارت بین شرق و غرب به‌خوبی استفاده می‌شد، بین کرمانشاه و همدان امروزی، پایتخت ماد ماگنای باستان؛ احتمالاً بخش اعظمی از شمال فلات مرکزی ایران نیز از آغاز به مادها تعلق داشت یا در طول حکومت آن‌ها به سرزمین‌های مادی تبدیل شد. این امر می‌تواند آثاری که از کاوش‌های گودین‌تپه در درهٔ کنگاور، نوشیجان در نزدیکی ملایر و شاید سیلک در نزدیکی کاشان و باباجان در شمال لرستان
سیلک در نزدیکی کاشان و باباجان در شمال لرستان به‌دست آمده‌اند را شامل شود. این کاوش‌ها و چند بررسی محیطی دیگر، برخی از ویژگی‌های عمومی معماری و سفال‌گری در این منطقه را به ما نشان می‌دهند. تالارهای ستون‌دار گودین‌تپه، باباجان و نوشیجان پیوندی مهم میان معماری پیشامادی (حسنلو ۴) و نیا-هخامنشی برقرار می‌کنند؛ محراب و استحکامات نظامی پاسارگاد منحصر به‌فرد هستند ولی همچنین ممکن است معماری زاگرس در سومین مرحلهٔ عصر آهن نامیده شود، همان‌گونه که سنگ‌نگاره‌های سارگون دوم شاهدی بر آن است. سفال‌ها تنوع بیش‌تری را
دوم شاهدی بر آن است. سفال‌ها تنوع بیش‌تری را نشان می‌دهند. انواع ظروف که نسبتاً از دوران اولیهٔ عصر آهن به‌دست آمده‌اند را می‌توان از یک منطقه با منطقهٔ دیگر مقایسه نمود؛ با این‌حال، ابزارها به‌طور گسترده‌ای با یکدیگر تفاوت دارند، زیورآلات، حکاکی‌شده و رنگ‌آمیزی شده‌اند و با یک فرهنگ همگون، تناسب ندارند. لویس لوین توجه‌مان را به این حقیقت جلب کرده که «گُل‌بند» در پاسارگاد با سکه‌های پساهخامنشی در ارتباط است: به‌نظر می‌رسد که هیچ نمونه‌ای برای نوع رایج سفال‌گری پیشاهخامنشی یا حتی ابتدای دوران هخامنشیان وجود