payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جانی ریتسو (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "من، من، من… و دیگران"، "حکایت‌های ناپسند"، "توطئه اورانیوم"، "نام گل سرخ"، "کلبه ساحلی"، "دکامرون"، "ساباتا"، "دختران زیبا"، "پیروزی ده گلادیاتور" و "شهر رنج" اشاره کرد.
اینیاتسیو اسپالا (؛ – ) با نام هنری پدرو سانچز بازیگر اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۷ میلادی فعالیت می‌کرد و بیشتر در فیلم‌های وسترن اسپاگتی و در نقش مکزیکی‌ها، هفت‌تیرکش‌ها و قانون‌شکنان ظاهر می‌شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ساباتا" و "با صدای بلند شلیک کن" اشاره کرد.
مارچلو جومبینی (؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل ایتالیا بود که برای تعداد فراوانی فیلم‌های وسترن اسپاگتی آهنگ و موسیقی متن ساخت. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "درمانگاه عشق"، "همسفر"، "مرگ در لاردو پرسه می‌زند"، "آدم‌خوار"، "زلدا"، "هیولا در فضا"، "ساباتا"، "عشق و ازدواج"، "نبرد ربات‌ها" و "مجلس‌گردان خون‌آشام است" اشاره نمود.
مایکل مارتین (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل جمهوری ایرلند است که از سال ۲۰۲۵ به عنوان پانزدهمین تی شاخ جمهوری ایرلند خدمت می‌کند. وی پیشتر نیز دارنده همین عنوان از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ بود. مارتین رهبر حزب ایرلندی فیونا فیل است که در مارس ۲۰۱۱ رهبر اپوزیسیون در ایرلند شد و در فوریه ۲۰۱۱ به رهبری فیونا فیل رسید. وی پیش از این از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ به عنوان وزیر امور خارجه خدمت کرد، وی وزیر کار، تجارت و اشتغال از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ بود؛ و از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ وزیر بهداشت و کودکان بود. او همچنین وزیر آموزش و علوم از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ و
او همچنین وزیر آموزش و علوم از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ و شهردار کورک از ۱۹۹۲ تا۱۹۹۳ بوده‌است.
فدراسیون شنای استرالیا () اداره کننده ورزش شنا در کشور استرالیا است. این فدراسیون که در سال ۱۹۰۹ تأسیس شده مقر آن در شهر ملبورن جنوبی قرار دارد.
در فیزیک، نظریه دینامو یا اصل نظری ژنراتور زمین؛ مکانیسمی را پیشنهاد می‌کند که بر پایهٔ آن اجسام آسمانی؛ مثلاً یک سیاره در شرایط زمین یا یک ستاره مانند خورشید، یک میدان مغناطیسی ایجاد می‌کند. "نظریهٔ دینامو" فرایندی را توصیف می‌کند که طی آن یک سیالِ در حال چرخش، با قابلیت‌های همرفت و رسانایی جریان الکتریکی، می‌تواند یک میدان مغناطیسی را در مقیاس‌های زمانی نجومی (تا زمانی که در چرخش است) در خود حفظ کند. تصور می‌شود که مکانیسم دینام منشأ وجود میدان مغناطیسی زمین و میدان‌های مغناطیسی عطارد و سیاره‌های غول‌پیکر
و میدان‌های مغناطیسی عطارد و سیاره‌های غول‌پیکر منظومهٔ شمسی است. تعریف رسمی. "نظریه دینامو" فرایندی را توصیف می‌کند که طی آن یک سیال در حال چرخش، که ویژگی‌های همرفتی و رسانایی الکتریکی را دارا است برای حفظ تداوم میدان مغناطیسی زمین به‌کار مشغول است. این نظریه برای توضیح حضور میدان‌های مغناطیسی غیرطبیعی دراز مدت در اجسام اخترفیزیکی نیز استفاده می‌شود. مایع رسانا در ژنراتور زمین آهن مایع در هسته بیرونی است و در ژنراتور خورشیدی گاز یونیزه شده در ناحیهٔ تاکوک‌لین است. "نظریه دینامو" در مورد اجسام اخترفیزیکی
است. "نظریه دینامو" در مورد اجسام اخترفیزیکی از معادلات مگنتوهیدروودینامیکی؛ برای بررسی چگونگی بازگرداندن میدان مغناطیسی در مایع به‌طور مداوم، می‌توان استفاده کرد. زمانی باور کلی بر این بود که دوقطبی الکتریکی که بیشتر بر میدان مغناطیسی زمین تأثیرگذار است و در طول محور چرخش زمین ۱۱٫۳ درجه متمایل است، ناشی از مغناطیس بودن دائمی مواد در زمین می‌شود.
هتل کوربه () یک فیلم کوتاه اِروتیک ایتالیایی به کارگردانی تینتو براس است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این فیلم در ۶۶مین دورهٔ جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد.
سیدحسین کزازی ( ۱۲۵۳ در کرمانشاه - ۱۳۰۲ در کرمانشاه) نمایندۀ کرمانشاه در مجلس شورای ملی، رئیس ادارۀ معارف و یکی از پیشروان آموزش و پرورش نوین در کرمانشاه بود که به دلیل تلاش برای تأسیس نخستین مدارس دخترانه در این شهر، ترور و کشته شد. زندگی. پدرش حاج سید حسن کزازی از روحانیانی بود که برای ترویج تشیع از روستای کزاز در منطقۀ شازند در استان مرکزی به کرمانشاه آمده‌بود. او نیز همچون پدر به تحصیلات دینی پرداخت و روحانی شد و به فعالیت‌های اجتماعی پرداخت. سید حسین کزازی مشروطه‌خواه بود و پس از تأسیس مجلس شورای ملی
مشروطه‌خواه بود و پس از تأسیس مجلس شورای ملی نیز در دوره‌های دوم و سوم به نمایندگی کرمانشاهان به این مجلس راه یافت. در جنگ جهانی اول به عتبات رفت، سپس رهسپار استانبول و آلمان شد. سال‌ها در برلین و فرانسه مقیم بود؛ سپس به هند رفت و در سال ۱۲۹۹ به کرمانشاه بازگشت. ریاست معارف. کزازی در بهمن ۱۳۰۰ از سوی دولت به ریاست معارف و فوائد عامه کرمانشاهان منصوب شد. نخستین اقدام او ساخت مدرسه احمدیه (شاهپور بعدی) بود که کلنگ آن در ۲۸ بهمن ۱۲۹۹ به زمین زده‌ و کمیسیونی به ریاست اکبرمیرزا صارم الدوله حاکم کرمانشاه برای
به ریاست اکبرمیرزا صارم الدوله حاکم کرمانشاه برای پیگیری ساخت آن تشکیل شده بود اما با کودتای ۳ اسفند ۱۲۹۹ کمیسیون تعطیل و کار ساخت مدرسه متوقف شده بود. کزازی در هجدهم بهمن ۱۳۰۰ کمیسیون دیگری تشکیل داد و با جمع‌آوری اعانه و برگزاری تئاتر مبلغی تهیه کرد. در نهایت از احمدآقاخان امیرلشکر (سپهد امیراحمدی) کمک خواست که در آن زمان فرماندۀ لشکر غرب بود. در آبان ۱۳۰۱ بزرگان کرمانشاه در منزل امیراحمدی جمع شدند و کمیسیونی به نام کمیسیون بنایی تشکیل و مبلغ ۳۴۲۹ تومان گردآوری و ساخت مدرسه آغاز شد. این مدرسه به نام احمد
و ساخت مدرسه آغاز شد. این مدرسه به نام احمد شاه قاجار این مدرسه احمدیه نامیده شد، اما در سال ۱۳۰۷ نام آن به شاهپور و پس از انقلاب به دبیرستان کزازی تغییر یافت و در سال ۱۳۸۸ تبدیل به موزه شد. کزازی طی کمتر از یک سال و نیم ریاست معارف کرمانشاهان، شمار دانش آموزان این ولایت را به دو هزار نفر رساند، مدرسه اسلامیه را بازگشایی و مدارس داریوش بیستون، سعادت، همایونی، صداقت، فرصتیه، فردوسی و امیریه را افتتاح کرد. برای کودکان بی‌بضاعت لباس عید تهیه کرد، لباس دانش‌آموزان را یکدست کرد و با کسب موافقت از وزارت معارف،
را یکدست کرد و با کسب موافقت از وزارت معارف، از چارپایان بارکش دو شاهی (ده دینار) مالیات گرفت تا هزینۀ مدرسه‌سازی در کرند و صحنه کند. ساخت مدارس دخترانه. تا پیش از ریاست معارف سید حسن کزازی، دختران عمدتا در مکتبخانه‌های سنتی درس می‌خواندند. دختران اقلیت‌های مذهبی و اندکی از دختران مسلمان هم به مدرسه آمریکایی یا مدرسه آلیانس (فرانسوی) می‌رفتند. کزازی با وجود مخالفت متعصبان، با حمایت حاکم و مسئولان نظامی و انتظامی، مدرسه عضدیه را در اردیبهشت ۱۳۰۱ و مدرسه عصمتیه را در آبان آن سال برای دختران راه‌اندازی کرد.
را در آبان آن سال برای دختران راه‌اندازی کرد. این اقدامات به بهای جان او تمام شد. ترور و مرگ. در شب چهاردهم خرداد ۱۳۰۲ سید حسین کزازی هدف گلوله شد و پس از یک روز درگذشت. قاتل او قهرمان ایوانی فرزند احمدخان از اهالی دوکوشکان ماهیدشت ساکن کرمانشاه، جوانی متدین و مرید اشرف‌الواعظین و حاج سید حسین کربلایی بود. این دو روحانی ذهن او را نسبت به مخالفت با تأسیس مدرسۀ دخترانه پر کردند و او را متقاعد ساختند که اگر دختران به مدرسه بروند بی‌حجاب خواهند شد و این امر لطمه‌ای به ناموس مردم خواهد بود. برای کزازی مراسم
لطمه‌ای به ناموس مردم خواهد بود. برای کزازی مراسم تشییع جنازۀ بزرگی برگزار شد و مجلس سوگواری او چند روز در مسجد عمادالدوله برقرار بود. قاتل او را صبح جمعه هجدهم خرداد ۱۳۰۲ به دار آویختند.
جانی نادزارو (؛ ؛ زادهٔ ) با نام هنری بادی خواننده و بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "رسوایی در خانواده" و "ناتوان هستی‌گرا" اشاره نمود.
آل کلیور (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. او بیشتر به خاطر بازی در فیلم‌های ترسناک و فیلم‌های بهره‌کشی شناخته شده‌است، به‌ویژه فیلم‌هایی به کارگردانی لوچو فولچی، خسوس فرانکو و جو داماتو. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آنی"، "یک ذهن شهوت‌آلود"، "سال ۲۰۲۰ - گلادیاتورهای آینده"، "سکس عمیق"، "شکارچی اهریمن"، "ماوراء"، "زامبی ۲"، "گوشه دنج"، "دنیای آدم‌خواران" و "غروب خدایان" اشاره کرد.
شانته‌لوو (؛ ) یک منطقهٔ مسکونی و کمون سابق در کشور فرانسه است که در ایزر واقع شده‌است. شانته‌لوو ۳۳٫۴۱ کیلومتر مربع مساحت دارد.
مارایات رولِه-آندریان با نام‌خانوادگی دوشیزگی کراسائه‌سین () یا بیبیده (؛ ؛ زادهٔ ۱۹ ژانویه ۱۹۳۲ – درگذشته ۱۲ ژوئن ۲۰۰۵)، که با تخلص امانوئل آرسان شناخته می‌شود، نویسنده، رمان‌نویس، بازیگر تایلندی‌-فرانسوی بود که بیشتر به‌خاطر رمانی با شخصیت خیالی امانوئل شناخته می‌شود؛ زنی که در شرایط گوناگون، سفری برای کشف و شهود جنسی خود را آغاز می‌کند. بعدها ادعا شد که نویسنده واقعی این کتاب، همسر او لوئی-ژاک رولِه-آندریان بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به فیلم "دانه‌های
وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به فیلم "دانه‌های شن" (۱۹۶۶) ساخته رابرت وایز و "امانوئل" اشاره کرد. زندگی‌نامهٔ مختصر. امانوئل آرسان با نام «مارایا بیبیده» در ۱۹ ژانویه ۱۹۳۲ در بانکوک تایلند، در یک خانواده اشرافی سیامی که ارتباط نزدیکی با خانواده سلطنتی داشتند، به دنیا آمد. خانه خانوادگی مارایات در منطقه مرفه اکامای در پایتخت تایلند قرار داشت، جایی که بنا بر گزارش‌ها، او کشف تمایلات جنسی خود را در کنار خواهر کوچکش واسانا تجربه کرد. پس از گذراندن دوران ابتدایی در تایلند، مارایات توسط والدینش به سوئیس
ابتدایی در تایلند، مارایات توسط والدینش به سوئیس فرستاده شد تا تحصیلاتش را در مدرسه شبانه‌روزی بسیار گزینشی دبیرستان له‌روزه، واقع در رول، کانتون وو، ادامه دهد. این مدرسه آموزش دو‌زبانه انگلیسی-فرانسوی را به فرزندان نخبگان بین‌المللی ارائه می‌داد. در یکی از مهمانی‌های آنجا در سال ۱۹۴۸، مارایات ۱۶ ساله برای نخستین بار با همسر آینده‌اش، لوئی-ژاک رولِه-آندریان، دیپلمات ۳۰ ساله فرانسوی، آشنا شد. گرچه این دیدار به عشق در نگاه اول انجامید، اما آن‌ها تا سال ۱۹۵۶ ازدواج نکردند و سپس در تایلند ساکن شدند، جایی که
ازدواج نکردند و سپس در تایلند ساکن شدند، جایی که لوئی-ژاک به مأموریت دیپلماتیک در دفتر یونسکو در یونسکو منصوب شد. در فضای گزینشی باشگاه ورزشی، لوئی-ژاک و مارایات با فلسفه لذت‌گرایانه خود درباره روابط جنسی جمعی، به‌سرعت در میان مهاجران دور از میهن، دیپلمات‌ها، جاسوسان قلابی، همسران دل‌زده و ثروتمندان دائما در سفر و خوشی که به‌طور مداوم در رفت‌وآمد بودند، سر و صدا به پا کردند. در نتیجه، شهرت این زوج به‌زودی از دایره محدود آشنایان فراتر رفت و پایتخت تایلند را به مقصدی محبوب برای زوج‌های علاقه‌مند به سکس
را به مقصدی محبوب برای زوج‌های علاقه‌مند به سکس ضربدری تبدیل کرد. در همین زمان، آن‌ها برای نخستین بار با شاهزاده بیکار ایتالیایی، آلساندرو روسپولی، نهمین شاهزاده چروتری، آشنا شدند؛ فردی که به نخبگان پلی‌بوی بین‌المللی دهه ۱۹۵۰ تعلق داشت و دیدگاه‌هایش درباره رابطه جنسی تأثیر عمیقی بر مارایات و لوئی-ژاک گذاشت. آن‌ها بلافاصله دادو را «راهنمای معنوی» و «کاهن اعظم عشق» خود نامیدند. در سال ۱۹۶۳، لوئی-ژاک به ایتالیا اعزام شد و این زوج به مدت پنج سال در ونیز و رم اقامت داشتند، جایی که بار دیگر با آلساندرو روسپولی
داشتند، جایی که بار دیگر با آلساندرو روسپولی دیدار کردند. او آن‌ها را با محافل اشرافی لیبرتین آن سوی آلپ آشنا کرد. از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۰، مارایات و همسرش اغلب بین پاریس و بانکوک در رفت‌وآمد بودند. نویسندگی. رمان "امانوئل" در ابتدا در سال ۱۹۵۹ به‌صورت مخفیانه و بدون ذکر نام نویسنده در فرانسه منتشر و توزیع شد. نسخه‌های بعدی به امانوئل آرسان نسبت داده شد، که بعدها مشخص شد همان مارایات رولِه-آندریَن است. اگرچه گاه به حالت نیمه‌زندگی‌نامه‌ای بودن این رمان اشاره می‌شد، اما بعدها فاش شد که نویسنده واقعی آن همسر او،
اما بعدها فاش شد که نویسنده واقعی آن همسر او، لوئی-ژاک رولِه-آندریان بوده‌است. چندین رمان دیگر نیز با نام مستعار امانوئل آرسان منتشر شد. بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶، آرسن و همسرش با همکاری ژوست ژکین، مجله اروتیک «"امانوئل، مجله لذت"» را در فرانسه منتشر کردند و در آن عکس‌ها و داستان‌هایی را ارائه دادند.
بارنی فیلیپس (؛ – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در جریان جنگ جهانی دوم به نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا پیوست و در سپاه سیگنال ارتش ایالات متحده خدمت کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کسی دختر مرا دیده؟"، "دانه‌های شن"، "روبی جنتری"، "همسر اوهارا" و "برنامه‌ریزی برای جنایت" اشاره کرد.
فرد بونگوستو (؛ ۶ آوریل ۱۹۳۵ – ۸ نوامبر ۲۰۱۹) موسیقی‌دان، آهنگساز، ترانه‌سرا و خواننده اهل ایتالیا بود که در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ شهرت داشت. از فیلم‌هایی که او در ساختِ آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "از دیدار مجدد شما خوشحالم"، "بداندیش ۲۰۰۰"، "تن‌کامه"، "یک کارآگاه"، "بداندیش"، "عشاق و دیگر وابستگان" و "عشق و انرژی" اشاره کرد.
سالواتوره سامپری (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل ایتالیا بود. او در پادووا و در خانواده‌ای مرفه زاده شد و مدتی در دانشگاه پادووا تحصیل کرد، اما آن را رها کرد تا در جنبش دانشجویی سال ۱۹۶۸ شرکت کند. دوره نخست فعالیت حرفه‌ای سامپری نشانه‌هایی از نقد «ضد بورژوایی» دارد. در سال ۱۹۶۶، او به‌عنوان دبیر تدوین در فیلم "مارسیا نوتسیاله" ساخته مارکو فرری فعالیت داشت. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سپاسگزارم، خاله"، "خوش به‌حال پولداران"، "دلدادگی"، "شیرین‌بیان"، "شریک"، "ننه"،
"دلدادگی"، "شیرین‌بیان"، "شریک"، "ننه"، "عشاق و دیگر وابستگان"، "نجیب و پاکدامن"، "تسلیم"، "بداندیش" و "بداندیش ۲۰۰۰" اشاره کرد.
بداندیش () یک فیلم درام اِروتیک و کمدی به کارگردانی سالواتوره سامپری است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. داستان. مردی با سه پسر در سنین ۱۸، ۱۴ و ۶ سال پس از فوت همسرش، یک خدمتکار جوان و زیبا به نام آنجلا را به خانه می‌آورد و به زودی با او نامزد می‌شود. هر یک از پسران او شیوه‌ای متفاوت برای جلب توجه آنجلا و دیدن بیشتر او به کار می‌برند اما تنها پسر میانی (نوجوانی به نام نینو) توانسته بر او تسلط یابد. نینو با استفاده از تهدید و فشار، آنجلا را وادار می‌کند که خواسته‌های جنسی رو به افزایش او را بپذیرد و حتی او را
جنسی رو به افزایش او را بپذیرد و حتی او را مجبور می‌کند تا در خانه بدون لباس از او فرار کند و ...
بداندیش () یک فیلم اروتیک کانادایی-آمریکایی است که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به مالی رینگوالد، جان ورنن و میمی کیزیک اشاره کرد. شخصیت اصلی این فیلم مورد بحث روان‌پزشکان و کارشناسان سینما قرار گرفته و به‌عنوان نمونه‌ای سینمایی برای اختلال روان‌پزشکی معروف به اختلال شخصیت مرزی مورد استفاده قرار گرفته است.
جام اینترتوتو ۲۰۰۷ () سیزدهمین دوره مسابقات جام اینترتوتو بود که زیر نظر یوفا و در سال ۲۰۰۷ برگزار شد. ۱۱ تیم به جام یوفا راه یافتند. باشگاه فوتبال هامبورگ به عنوان برنده اصلی معرفی شد. دور اول. !colspan="5"|منطقه مدیترانه جنوبی !colspan="5"|منطقه شرقی-مرکزی !colspan="5"|منطقه شمالی دور دوم. !colspan="5"|منطقه مدیترانه جنوبی !colspan="5"|منطقه شرقی-مرکزی !colspan="5"|منطقه شمالی دور سوم. !colspan="5"|منطقه مدیترانه جنوبی !colspan="5"|منطقه شرقی-مرکزی !colspan="5"|منطقه شمالی برندگان. نه تیم از یازده تیم از
شمالی برندگان. نه تیم از یازده تیم از قهرمانان مشترک اینترتوتو با پیروزی در رقابت‌های انتخابی خود وارد جام یوفا شدند و به دور اول راه یافتند. سه تیم از این نه تیم از دور اول جان سالم به در بردند و وارد مرحله گروهی شدند. هامبورگ و اتلتیکو مادرید به مرحله حذفی راه یافتند. فقط هامبورگ به دور یک‌شانزدهم صعود کرد و به عنوان برنده اصلی رقابت‌ها معرفی شد. هامبورگ در این مرحله حذف شد. ۱۱ قهرمان-مشترک:
نِـنه () یک فیلم در ژانر داستان بلوغ و درام به کارگردانی سالواتوره سامپری است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به لئونورا فانی، تینو شیرینزی، پائولا سناتوره، و اوگو تونیاتسی اشاره کرد. فرهنگنامهٔ مِرِگِتی بازسازی دوران تاریخی در این فیلم را مثبت ارزیابی می‌کند و آن را «بازسازی‌ای آکنده از اندوهی غروب‌گونه» توصیف می‌نماید.
ریتا ساوانیونه (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و مدیر دوبلاژ اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ننه" اشاره نمود.
انریکو مدیولی (؛ – ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بی‌تفاوت‌ها" و "تابلوی خانواده در صحنه‌ای از زندگی روزانه" اشاره نمود.
استفانو پاتریتسی (؛ زادهٔ ) بازیگر و تدوین‌گر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "تابلوی خانواده در صحنه‌ای از زندگی روزانه"، "گذرگاه کاساندرا" و "عمر مختار" اشاره نمود.
فرانچسکو گوچینی (؛ ؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، ترانه‌سرا و یکی از مهمترین خواننده-ترانه‌پردازان اهل ایتالیا است. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد. ترانه‌های او به‌خاطر ارزش شاعرانه و ادبی مورد تحسین قرار گرفته و در مدارس به‌عنوان نمونه‌ای از شعر مدرن استفاده شده‌اند. گوچینی مورد توجه منتقدان و طرفداران قرار گرفته است که او را شخصیتی نمادین می‌دانند. او چندین جایزه برای آثارش دریافت کرده است؛ یک سیارک، یک گونه کاکتوس و یک زیرگونه پروانه به نام او نامگذاری شده‌اند. ساز اصلی در بیشتر آهنگ‌های او
نامگذاری شده‌اند. ساز اصلی در بیشتر آهنگ‌های او گیتار آکوستیک است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نِـنه" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا شده‌است.
خداوندا! می‌خواهم برایت شرح دهم () یک آریای سوپرانو اثر ولفگانگ آمادئوس موتسارت است. این آریا نخستین بار در ۳۰ ژوئن ۱۷۸۳ میلادی در بورگ‌تئاتر وین اجرا شد. موسیقی آن برای ابوا، فاگوت، کر و خانوادهٔ ویولن نوشته شده‌است و حدود ۱۵۱ میزان طول دارد و حدود ۷ دقیقه برای اجرا زمان می‌برد. کلید این قطعه در لا ماژور است و آریای آن سه بخش دارد. گستره صوتی آریا نیز ۲ اکتاو به‌علاوهٔ یک چهارم درست (حدود ۲۹۰۰ سنت) است، یعنی از E6 تا B3.
فلورانس گیران (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. وی اهل نیس است و در سال ۱۹۸۰ برنده مسابقه «میس سینما» در جشنواره فیلم کن شد. او بازیگری را از اوایل دهه هشتاد آغاز کرد و با فیلم "تباهی" در سال ۱۹۸۶ به شهرت بین‌المللی رسید. از آن پس، تا اوایل دهه نود، در ایتالیا نیز اغلب به ایفای نقش پرداخت؛ از جمله حضورش در فیلم "مدرسه دزدها - بخش دوم" (۱۹۸۷) به کارگردانی نری پارنتی، با بازی پائولو ویلاجیو و ماسیمو بولدی. در ۳۱ مه ۱۹۹۸، در یک تصادف رانندگی که توسط یک راننده مست رخ داد، تنها فرزندش، نیکولا، در سن ۵ سالگی جان
رخ داد، تنها فرزندش، نیکولا، در سن ۵ سالگی جان خود را از دست داد؛ او خود نیز در پی این حادثه برای مدتی طولانی در کما بود و چندین عمل جراحی انجام داد. در سال ۲۰۰۰ تصمیم گرفت با نام مستعار فلورانس نیکولا به بازیگری در مجموعه‌های تلویزیونی بازگردد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "بی‌چهره"، "جشن غیرمنتظره"، "دختران بد"، "زیبایی زنان" و "دانونزیو" اشاره کرد.
رنه-ژان شوفار (؛ – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "کن‌کن فرانسوی" و "زیبایی‌های شب" اشاره کرد.
آنته استرویبرگ (؛ ۷ دسامبر ۱۹۳۶ – ) بازیگر اهل دانمارک بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۵ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "وصیت‌نامه اورفه" و "سبقت" اشاره کرد.
گابریلا فارینون (؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۴۱) بازیگر و مجری اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بورسالینو و شرکا" اشاره کرد.
سرژ مارکان (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم و بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "ارواح مردگان"، "باربارلا"، "شماره یک بزرگ قرمز"، "حادثه‌ای در ترن"، "سه تفنگدار"، "قطار"، ""، "کوارتت" و "بخش ویژه" اشاره کرد.
کارلو د مِـیو (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "قتل‌عام در زندان زنان"، "بازی‌های عاشقانه سیندی"، "قضیه" و "آن دوران که به زن‌ها باکره می‌گفتند" اشاره کرد.
واسیلی کاریس (؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۸) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دختران اس‌اس"، "سرانجام… هزار و یک شب"، "بازی‌های عاشقانه سیندی"، "کریستینا، راهبه اهریمنی"، "هیولا در فضا"، "قاتلان پورنو"، "آرنا" و "جالو در ونیز" اشاره کرد.
اِما دانیلی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اسکی مارپیچ"، "ما، زنان"، "آخرین مرد روی زمین" و "دکتر آنتونیو" اشاره کرد.
جانا تریبلی-گونزالس (؛ – ) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "برتوس"، "مسالینا" و "آنتونیوس و کلئوپاترا" اشاره کرد.
جووانا گالتی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آخرین تانگو در پاریس"، "رم، شهر بی‌دفاع"، "کتاب مقدس"، "فردا هم روز خداست"، "تبهکاران"، "مسالینا" و "عجایب علاءالدین" اشاره کرد.
جولیا لاتسارینی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. در سال ۲۰۰۳ او جایزه اوگو بتی را به خاطر یک عمر فعالیت هنری دریافت کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "رستاخیز"، "سرنوشت" ، "مکان" و "مادر من" اشاره کرد.
فرانکا اسکانیه‌تی (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پیرینو، آفتی برای رهایی"، "پیرینوی باحال"، "سوبروله… دختر اهل رومانیولا"، "پیرینو در مقابل همه"، "شب‌های گناه‌آلود پیترو آرتینو"، "نوجوان"، "بوی خوش زن"، "سوسپیریا"، "کلبه ساحلی"، "حتی فرشتگان هم لوبیا می‌خورند"، "عشق در نگاه اول"، "کالیگولا… قصه ناگفته"، "کافه اکسپرس"، "بوی شب"، "راننده تاکسی"، "شکر، عسل و فلفل"، "مرگ مشکوک یک دختر کم سن‌وسال" و "راز" اشاره کرد.
گاما () مینی‌سریال ایتالیایی به کارگردانی سالواتوره نوچیتا است که در سال ۱۹۷۵ میلادی منتشر شد.
لائورا بلی (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و خواننده اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "گاما" اشاره نمود.
ایرما گراماتیکا (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "بله، مادام" و "بندر" اشاره کرد.
ایلنیا پاستورلی (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ایتالیا است. وی در سال ۲۰۱۶ برندهٔ جایزه دیوید دی دوناتلو بهترین بازیگر زن شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "به من می‌گویند جیگ" اشاره کرد.
ایدا کارلونی تالی (؛ ۳۱ ژانویه ۱۸۶۰ – ) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هوس‌های امپراتور"، "نامزدشده"، "گل سرخ گرانادا" و "آنتونیوس و کلئوپاترا" اشاره کرد.
جولیانا لویودیچه (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "زندگی شیرین"، "زندگی زیباست" و "آیا قهرمانان ما قادر به یافتن دوستشان که به طرز مرموزی در آفریقا ناپدید شده هستند؟" اشاره کرد.
موسیقیدانان نابینا خوانندگان یا نوازندگان یا در بعضی موارد خواننده-همراه هستند که قانوناً نابینا هستند. منابع. از نظر تاریخی، بسیاری از نوازندگان نابینا، از جمله برخی از مشهورترین‌ها، بدون بهره بردن از آموزش رسمی، اجرا می‌کرده‌اند، زیرا چنین دستورالعمل‌هایی، بسیار به نوشتن موسیقی وابسته است. با این حال، امروزه منابع بسیاری برای موسیقی‌دانان نابینا که مایل به یادگیری تئوری موسیقی غربی و نت‌خوانی کلاسیک هستند، در دسترس است. لوئی بریل، مخترع الفبای بریل یرای نابینایان، یک سیستم نت‌خوانی کلاسیک هم برای
یرای نابینایان، یک سیستم نت‌خوانی کلاسیک هم برای نابینایان به نام موسیقی بریل ایجاد کرد. این سیستم به نابینایان این امکان را می‌دهد که موسیقی را به اندازهٔ بینایان بخوانند و بنویسند. بزرگترین مجموعهٔ قطعات موسیقی بریل در کتابخانه کنگره در واشینگتن، دی.سی. قرار دارد. در خارج از ایالات متحده، بزرگترین مجموعه موسیقی بریل در کتابخانه ملی نابینایان در انگلستان ذخیره می‌شود. فناوری رایانه‌ای و اینترنت این امکان را فراهم می‌کند که نوازندگان نابینا در آهنگسازی و مطالعه موسیقی مستقل تر باشند. با این حال، در عمل،
مطالعه موسیقی مستقل تر باشند. با این حال، در عمل، بیشتر برنامه‌ها به رابط کاربر گرافیکی متکی هستند، که ناوبری هدایت آن برای نابینایان دشوار است. پیشرفت‌هایی در ایجاد رابط‌های خواندن صفحه برای افراد نابینا به ویژه برای مایکروسافت ویندوز ایجاد شده‌است. امروزه چندین سازمان هم وجود دارد که به حمایت از موسیقیدانان نابینا اختصاص دارند. "مرکز ملی منابع برای موسیقیدانان نابینا و شبکهٔ آموزش موسیقی برای افراد دارای اخلال بینایی" به آموزش موسیقی برای نابینایان اختصاص دارند. تصویر. تصویر موسیقیدانان نابینا یکی از
دارند. تصویر. تصویر موسیقیدانان نابینا یکی از نشانه‌های مهم فرهنگی در بسیاری از فرهنگ‌ها است، حتی در مواردی که تأثیر نابینایان بر موسیقی محدود بوده‌است. به عنوان مثال، ایدهٔ هومر، شاعر نابینا، در سنت غربی وجود طولانی دارد، حتی اگر ریشهٔ آن در حقیقت نامشخص باشد. کاهن و موسیقیدان دوره‌گرد بریتون، کیان گونهان افسانه‌ای مربوط به قرن ششم در بریتانیا است. او در حالی که زندانی است و چشم‌هایش به علت نپذیرفتن مسیحیت از حدقه و در حالی که با آواز می‌گوید که از مرگ نمی‌ترسد تصویر شده‌است. آلبرت لرد در کتاب خود
مرگ نمی‌ترسد تصویر شده‌است. آلبرت لرد در کتاب خود "خوانندگان قصه‌ها" می‌نویسد که در یوگسلاوی داستان‌های بسیاری از نوازندگان نابینا را پیدا کرده‌است، اما در میان نوازندگان امروزی تعداد کمی نابینا بودند. ناتالی کونوننکو تجربه مشابهی را در ترکیه دارد، اگرچه فقط یکی از نوازندگان ترکیه‌ای با استعداد بزرگ، عاشیق ویزل، حقیقتاً نابینا بود. محبوبیت ایدهٔ نوازندهٔ نابینا منبع الهام چندین هنرمند بوده‌است. جان سینگر سارجنت اثری را در سال ۱۹۱۲ را بر اساس این موضوع نقاشی کرد، و ژرژ دو لا تور یک مجموعهٔ کامل از نقاشی‌ها
کرد، و ژرژ دو لا تور یک مجموعهٔ کامل از نقاشی‌ها را به موسیقی دانان نابینا اختصاص داده‌است. گرچه ممکن است ایده نوازندگان نابینا از واقعیت آنها رواج بیشتری داشته باشد، اما همچنان این امر که در بسیاری از نقاط تاریخ و در بسیاری از فرهنگ‌های مختلف، نوازندگان نابینا، به صورت فردی یا گروهی، سهم مهمی در رشد موسیقی داشته‌اند، صادق است. نوازندگان نابینا در حرم‌سراهای مسلمانان نیز برای سرگرم صاحب حرم و همسران او به کار گرفته می‌شدند. رابرت آنسون هاین‌لاین در فیلم " تپه‌های سبز زمین " از مضمون "دوره‌گرد نابینا
" تپه‌های سبز زمین " از مضمون "دوره‌گرد نابینا استفاده کرد.
قهوه دوستان یک برنامه تلویزیونی کره‌ای در ژانر تلویزیون واقع‌نما است که در شبکهٔ tvN و با هنرمندی یو یون سوک، سون هو جون، چوی جی وو و یانگ سه جونگ تهیه شده‌است. پخش این برنامه از شبکهٔ tvN در تاریخ چهارم ژانویه سال ۲۰۱۹ آغاز شد و در هشتم مارس 2019به پایان رسید. برنامه در ساعت ۱۹:۱۰ روزهای جمعهٔ هر هفته پخش می‌شد. خلاصه داستان. برنامه در مورد چهار هنرمند است که تصمیم دارند در جزیرهٔ ججو و در میان یک باغ نارنگی یک کافه را اداره کنند. ایدهٔ اصلی برنامه براساس پروژهٔ خیریه‌ای بود که یو یون‌سوک و سون هوجون به