payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پایان فصل از سوی هواداران پرتغالی به عنوان بهترین بازیکن فصل انتخاب شد. کانال باشگاه مستندی از زندگی او در پرتغال به عنوان اولین بازیکنان ایرانی شاغل در لیگ پرتغال ساخته‌است. همکاری با مربی شاخص پرتغالی، ریکاردو سوزا، تأثیر زیادی در پیشرفت حرفه ای وی داشت. آرش به دلیل سبک بازی خود از سوی هواداران پرتغالی به ریکاردو کوارشما ایرانی ملقب شد. تیم ملی. در طول فصل حضور آرش در پرتغال، شایعاتی مبنی بر احتمال انتخاب وی در لیست کارلوس کی روش برای تیم ملی ایران شنیده می‌شد و در پس از عدم انتخاب در لیست ایران، پیشنهاد
و در پس از عدم انتخاب در لیست ایران، پیشنهاد دریافت مبلغ نجومی برای تابعیت و پیوستن به تیم ملی عمان را از فدراسیون فوتبال عمان دریافت کرد که توسط آرش رد شد. و واکنش‌های متفاوتی را در ایران و عمان برای وی به همراه داشت. استواری اعلام کرده بود که در رقابت‌های ملی برای هیچ کشوری به جز ایران به میدان نخواهد رفت. سنگاپور. آرش ساکن سنگاپور است و در سال ۲۰۱۸ به باشگاه بوکیت تیما پیوست و کاپیتان این باشگاه بود. استواری بعدها برای یک باشگاه دیگر سنگاپور Admiralty CSC نیز بازی کرد. کامبوج. در فوریه ۲۰۲۰ آرش به
CSC نیز بازی کرد. کامبوج. در فوریه ۲۰۲۰ آرش به Kirivong Sok Sen Chey F.C در کامبوج پیوست، باشگاهی که به هواداران پرشور و پرتعداد خود معروف است. زندگی شخصی. آرش اولین فرزند خانواده است و دو برادر کوچکتر از خود دارد و در رشته هوانوردی (خلبانی) تحصیل کرده‌است. وی به همراه خانواده اش ساکن سنگاپور زندگی می‌باشد.
اصغر صدری (زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشستهٔ اهل ایران است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ام‌وی‌وی ماستریخت، باشگاه فوتبال برق شیراز، و باشگاه فوتبال شاهین تهران اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان ایران و ایران بازی کرده‌است.
تئاتر عروسکی آلت تناسلی مرد ()، نوعی نمایش است که در آن اشکال گوناگونی را با استفاده از آلت تناسلی مردانه ایجاد می‌نمایند. انعطاف‌پذیری و بافت فراوان آلت تناسلی مردانه و بیضه‌ها و اسکروتوم موجب می‌گردد که بتوان با آلت تناسلی اشکال گوناگونی همچون همبرگر، بادبان، و برج ایفل را ایجاد نمود. این نمایش نخستین‌بار توسط سیمون مورلی استرالیایی ساخته شد که در آن ۱۲ طرح را با استفاده از آلت تناسلی در گاراژ خانهٔ خود ایجاد نموده بود که در شب سال نو در سال ۱۹۹۷ بنابر پیشنهاد و درخواست دوستش اوسی دیوید، ، تصمیم گرفت تا
و درخواست دوستش اوسی دیوید، ، تصمیم گرفت تا تصاویر این طرحها را در یک نمایشگاه هنری به نمایش بگذارد. باوجوداین، نخستین تئاتر عروسکی آلت تناسلی که به‌صورت عمومی اجرا گردید در جشنوارهٔ بین‌المللی کمدی ملبورن استرالیا در سال ۱۹۹۸ برای عموم مردم به اجرا گذاشته شد که در آن دو مرد برهنه آلت‌های تناسلی خود را خم می‌کنند، پیچ می‌دهند و می‌چرخانند و آن را به اشکال گوناگون درمی‌آورند. این نوع نمایش هنری تاکنون در کشورهایی همچون استرالیا، نیوزیلند، انگلیس، اروپا، کانادا، ایالات متحده، آفریقای جنوبی، و آرژانتین به
ایالات متحده، آفریقای جنوبی، و آرژانتین به اجرا گذاشته شده‌است. اشکال قابل ایجاد. اشکالی که توسط این هنر قابل ایجاد هستند شامل:
کیوان زرینه (زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق ایتالیایی ایرانی‌تبار است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لاتینا، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، و باشگاه فوتبال یوونتوس اشاره کرد.
غار آزوخ (, ) مجموعه غار بزرگی با عمق ۶۰۰ متر و با چندین اتاق و راهروهای تودرتو با عرض ۸۰۰۰ متر مربع در نزدیکی روستای آزوخ در جمهوری آرتساخ قرار دارد. غار در ۳ کیلومتری آن نهر و در فاصله ۲۵۰ متری سمت پایین بسترش واقع می‌باشد. در این غار شواهدی از زندگی انسان از دوره پارینه‌سنگی زیرین با قدمت ۳۰۰۰۰۰ سال به دست آمده‌است. قرار دارد. غار در ۳ کیلومتری آن نهر و در فاصله ۲۵۰ متری سمت پایین بسترش واقع می‌باشد. در این غار شواهدی از زندگی انسان از دوره پارینه‌سنگی زیرین با قدمت ۳۰۰۰۰۰ سال به دست آمده‌است. شناسایی
زیرین با قدمت ۳۰۰۰۰۰ سال به دست آمده‌است. شناسایی غار. قطعه‌ای از استخوان چانه یک زن ۲۰ ساله که در سال ۱۹۶۸ توسط «تیم باستان‌شناسی پارینه‌سنگی» آکادمی ملی علوم جمهوری آذربایجان تحت رهبری محمدعلی حسینوف در این غار یافت شده، از باستانی‌ترین نمونه‌های پیدا شده اندام انسانی در اوراسیا تلقی می‌گردد. در غار آزوخ نمونه‌هایی از اجاق‌های آتش که در دل زمین کنده شده و با دیواره سنگچین هلالی شکل به ضخامت ۳۰ سانتیمتر محصور گردیده، شناسایی شده‌است. ساکنان دوره‌های جدیدتر آزوخ شکاف‌هایی را بر روی استخوان جمجمه خرس
جدیدتر آزوخ شکاف‌هایی را بر روی استخوان جمجمه خرس به‌وجود می‌آورده‌اند، که راز آنها بر کسی هویدا نیست. برخی نظریه‌ها و یافته‌های تازه، قدمت پایین‌ترین لایه‌های استقراری غار آزوخ در عمق ۱۴ متری کف هم‌اکنونی تاریخ آن را تا ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ سال پیش به عقب می‌برند. اصطلاح «انسان آزوخ» به انسان ساکن در این غار گفته می‌شود. باستان شناسان معتقدند که، یافته‌هایی از پایین‌ترین لایه‌ها مربوط به دوره قبل از فرهنگ آشولی (با قدمت ۷۳۰٫۰۰۰ الی ۱٫۸۰۰٫۰۰۰ سال) می‌باشند، که از بسیاری جهات تشابهاتی با فرهنگ الدوایی معروف به تنگ
جهات تشابهاتی با فرهنگ الدوایی معروف به تنگ الدوای تانزانیا دارند. به دلیل کیفیت پایین کاوش‌های باستان شناختی دهه ۱۹۶۰، که در آن‌ها هیچ داده‌ای مرتبط با سنگواره‌شناسی جمع‌آوری نشده، اطلاعات دقیقی پیرامون ترتیب زمانی پیدایش لایه‌ها در دست نیست. کاوش‌ها در اواسط دهه ۱۹۹۰ از سر گرفته شد. در سال ۲۰۰۲، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی به سرپرستی «تانیا کینگ» ورودی‌های دست نخورده به غار و همچنین شواهدی از انواع زیاگان و ابزار سنگی در این غار را کشف کرد. با آنکه از تل‌های فسیلی به دست آمده در نتیجه کاوش‌های سال‌های
فسیلی به دست آمده در نتیجه کاوش‌های سال‌های ۲۰۰۲ الی ۲۰۰۹، بقایای خرس‌هایی که در دور پلیستوسن برای گذراندن خواب زمستانی در این غار گردهم می‌آمده‌اند، یافت شده، ولی هیچ نشانه ای از کوچ همزمان خرس‌ها و انسان‌تباران به غار پیدا نشده‌است. انسان‌تباران بقایای دیگر جانوران، عمدتاً گیاه‌خواران را نیز به این مکان آورده بودند، اما در سایر جاها نیز شکاری و جانواران را ذبح می‌نموده‌اند، نه فقط پشت غار که در آنجا بقایای آن پیدا شده‌است. موقعی که سطح رسوبات تا به حدود سقف غار رسید، انسان‌تباران به استفاده از آن پایان
سقف غار رسید، انسان‌تباران به استفاده از آن پایان دادند. سرانجام، رسوبات به وسیله بارندگی بیرون ریخته شده و غار مجدداً مورد استفاده انسان‌ها قرار گرفت. حدس زده می‌شود که این غار زیستگاه برخی از اولین گروه‌های انسانهای اولیه در اوراسیا بوده‌است.
بلانکا پیک چهارمین قله مرتفع کوه‌های راکی آمریکای شمالی و ایالت کلرادو ایالات متحده است. قله بسیار برجسته پیک مرتفع‌ترین قله سیرا بلانا، ماسه سنگ سانگ دو کریستو و کوه‌های سانگ دو کریستو است. در شمال به شرق (با تحمل ۹ درجه) از بلانکا، کلرادو، در جنگل ملی ریوگراند و شهرستان آلاموسا، کلرادو واقع است. این قله مرتفع‌ترین نقطه در دو شهرستان و کل حوضه آبریز ریو گرانده است. در زیر صخره شمالی شیب بلانکا، دو یخچال وجود دارند که تا زمان انقراض مدتی بعد از سال ۱۹۰۳ یک بار گسترش یافته بودند. یخچال‌های طبیعی و شمالی
یک بار گسترش یافته بودند. یخچال‌های طبیعی و شمالی بلانکا در دمای ۳۷ درجه و ۳۵ درجه، طول جغرافیایی ۱۰۵ درجه 28W واقع شده‌اند. بلانکا پیک از هر نقطه ای در شرق ایالات متحده از طول جغرافیایی خود بالاتر است. جغرافیا. قله بلانکا در انتهای جنوبی محدوده سانگره کریستو، زیرزمینی از کوه‌های گسترده‌تر سانگرو دی کریستو قرار دارد و بلندترین قله در هر دو رشته‌است. تقریباً شرقی-شمال شرقی شهر آلاموسا، کلرادو. تقریباً تا شمال-شمال غربی پارک ملی تل‌ماسه‌های بزر است. زمین‌شناسی. توده بلانکا سنگ‌های گرانیتی را تشکیل می‌دهد از
توده بلانکا سنگ‌های گرانیتی را تشکیل می‌دهد از نظر دوره پرکامبرین است و قدمت آن تقریباً ۱٫۸ میلیارد سال قدمت دارد. تاریخ. قله بلانکا برای مردم ناواهو به عنوان کوه مقدس شرق شناخته شده‌است: "" (یا "Tsisnaasjiní")، طلوع کوه یا کوه پوسته سفید. این کوه به عنوان مرز شرقی دینته، وطن سنتی ناجا شناخته می‌شود. با رنگ سفید همراه است و گفته می‌شود که در روز و سپیده دم پوشانده می‌شود.
محمدعلی حسینوف () باستان‌شناس آذربایجانی در دوره آذربایجان شوروی سابق بود. او معروف است به کاوش‌های باستان شناختی اش که در سال ۱۹۶۰، در وادی‌های رودخانههای «قوروچای» و «کندلن‌چای» واقع در منطقه قره‌باغ کوهستانی آذربایجان شوروی انجام داده بود. آنجا وی قطعه ای از استخوان فک پایین انسان راست‌قامت یا «انسان آزوخ» در اماکن چندلایه مربوط به دوران پارینه‌سنگی در غارهای آزوخ و تاغلار کشف نمود. زندگی‌نامه. محمدعلی حسینوف فرزند مراد ۳ آوریل سال ۱۹۲۲، در شهرستان قازاخ در آذربایجان شوروی به دنیا آمد. بعد از اتمام مدرسه
آذربایجان شوروی به دنیا آمد. بعد از اتمام مدرسه وارد دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی آذربایجان شد. در سال ۱۹۵۱، از آنجا دانش‌آموخته گردید. سپس برای مدتی در موزه ملی تاریخ جمهوری آذربایجان به عنوان دستیار پژوهشگر فعالیت داشت. در سال ۱۹۶۹ با دفاع از پایان‌نامه خود در موضوع «سکونتگاه‌های موجود در غارهای کوه آوی‌داغ» در تفلیس مدرک دکترا دریافت کرد. از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۴، وی ریاست بخش مطالعات دوران پارینه‌سنگی را در دانشکده باستان‌شناسی و قوم‌نگاری در آکادمی ملی علوم آذربایجان به عهده داشت. بین سال‌های تا ۱۹۹۳ ریاست
آذربایجان به عهده داشت. بین سال‌های تا ۱۹۹۳ ریاست دانشکده باستان‌شناسی و قوم‌نگاری در دانشگاه دولتی آذربایجان را عهده‌دار شد. در این بازه زمانی ابتکار عمل راه‌اندازی دفتر موزه باستان‌شناسی و قوم‌نگاری در آکادمی ملی علوم آذربایجان را پیشنهاد داد. در سال ۱۹۸۷، درجه علمی پروفسور را اخذ کرد. وی در ۵ ژوئیه ۱۹۹۴، در سن ۷۲ سالگی درگذشت. فعالیت‌های علمی. محمدعلی حسینوف در طول عمرش ۶ کتاب و ۱۰۰ اثر پژوهشی به تألیف درآورد. وی بنیانگذار مطالعات عصر پارینه‌سنگی در مدارس آذربایجان به حساب می‌آید. محمدعلی حسینوف در سال
آذربایجان به حساب می‌آید. محمدعلی حسینوف در سال ۱۹۶۰ در وادی‌های «قوروچای» و «کندلن‌چای» و نیز در جمهوری خودمختار نخجوان آذربایجان شوروی به جا آورد، که به موجب آن سایت‌های چندلایه از دوران پارینه‌سنگی در غارهای آزوخ (جایی که بقایایی از استخوان فک پایین انسان راست‌قامت یا انسان آزوخ پیدا کرد) تاغلار یافت نمود. از جمله یافته‌های حسینوف و همکارانش می‌توان از فرهنگ «قورچای» در جمهوری آرتساخ و غار آزوخ و همچنین آثار باستانی متعلق به دوران پارینه‌سنگی در قازاخ، نخجوان، لریک و سایر مناطق این کشور نام برد که،
نخجوان، لریک و سایر مناطق این کشور نام برد که، اثبات کردند آذربایجان زیستگاه انسان‌های اولیه بوده‌است. اگرچه قدمت فرهنگ «قورچای» ۱٫۵ میلیون سال پیش برآورد می‌شد، حسینوف خود تاریخ شکل‌گیری آن را ۱٫۷ تا ۲٫۱ میلیون سال قبل دانست. یافته‌های تاریخی غنی و ارزشمند این باستان‌شناس از غارغای آزیخ و تاغلاار (جمهوری آرتساخ)، «دامجیلی» و داش‌صلاح‌لی (واقع در کوه آوی‌داغ در قازاخ و بخش زارای کلبجر)، «قازما (نخجوان)، و غار بزیر (لریک) حکایت از سکونتگاه بودن این منطقه برای مردمان باستانی در عصر پارینه‌سنگی داشت. غار آزیخ
مردمان باستانی در عصر پارینه‌سنگی داشت. غار آزیخ نقش مهم و بسیار ویژه ای را در بین آثار تاریخی دوره یادشده در جمهوری آذربایجان ایفا کرده‌است. در نتیجه تحقیقات علمی، ۶ سالن عظیم و تعداد کثیری آثار باستان شناختی از درون ۱۰ قشر فرهنگی یافت گردید.
بلک هیلز (Lakota ; ; Hidatsa) کوه کوچک و جدا شده رشته‌کوه است که از دشتهای بزرگ‌ آمریکای شمالی در داکوتای جنوبی برخاسته و به وایومینگ آمریکا امتداد می‌یابد. بلک الکپیک (که قبلاً با نام اوج هارنی شناخته می‌شد)، که به بالاترین قله این محدوده است. بلک هیلز شامل جنگل ملی بلک هیلز است. نام «بلک هیلز» ترجمه ای از لاکوتا "" به دلیل ظاهر تیره خود از فاصله دور، و اینکه در درختان پوشیده شده بودند، به اصطلاح تپیه‌های سیاه خوانده می‌شدند. آمریکایی‌های بومی تاریخ طولانی در بلک هیلز دارند. پس از فتح شاین در سال ۱۷۷۶،
در بلک هیلز دارند. پس از فتح شاین در سال ۱۷۷۶، لاکوتا قلمرو بلک هیلز را به دست گرفت، که مرکزی برای فرهنگ آنها شد. در سال ۱۸۶۸، دولت آمریکا پیمان فورت لارامی در سال ۱۸۶۸ را امضا کرد، و تأسیس رزرو بزرگ سیوکس در غرب رودخانه میسوری را تأسیس کرد. با این حال، هنگامی که شهرک نشینان در سال ۱۸۷۴، طلا را در آنجا کشف کردند، در نتیجه سفر جرج آرمسترانگ کاستربه بلک هیلز، معدنچیان تب طلا وارد منطقه شدند. دولت آمریکا بلک هیلز را پس گرفت و در سال ۱۸۸۹، بر خلاف خواسته‌های خود، لاکوتا را به ۵ رزرو کوچک در غرب داکوتای جنوبی
لاکوتا را به ۵ رزرو کوچک در غرب داکوتای جنوبی واگذار کرد و ۹ میلیون هکتار از زمین‌های قبلی خود را فروخت. بر خلاف اکثر داکوتای جنوبی، بلک هیلز توسط آمریکایی‌های اروپایی و در درجه اول از مراکز جمعیتی به غرب و جنوب منطقه مستقر می‌شد، زیرا کارگران معدن از مکان‌های قبلی طلا در کلرادو و مونتانا گله می‌کردند. تاریخ. اگرچه تاریخ مکتوب این منطقه با تسلط سیوکس بر زمین بر قبایل بومی آریکارا آغاز می‌شود. دانشمندان توانسته‌اند از تاریخ یابی کربن برای ارزیابی سن ابزارهای یافت شده در این منطقه استفاده کنند، که نشان دهنده
یافت شده در این منطقه استفاده کنند، که نشان دهنده حضور انسان است و تا زمان ۱۱٫۵۰۰ سال قبل از میلاد با فرهنگ کلوویس قدمت دارد. سوابق چینه‌شناسی نشانگر تغییرات محیطی در زمین، مانند الگوهای سیل و خشکسالی است. به عنوان مثال، طغیان در مقیاس بزرگ حوضه‌های بلک هیلز با سرعت احتمال ۰٫۰۱ اتفاق می‌افتد و باعث می‌شود چنین سیل‌هایی در هر ۱۰۰ سال یک بار اتفاق بیفتد. با این حال، در دوره ناهنجاری آب و هوایی قرون وسطایی یا دوره گرم و قرون وسطایی، جاری شدن سیل در حوضه‌ها افزایش یافته‌است. سابقه چینه‌شناسی منطقه نشان می‌دهد
یافته‌است. سابقه چینه‌شناسی منطقه نشان می‌دهد که در این دوره ۴۰۰ ساله، سیزده سیل ۱۰۰ ساله در چهار حوضه منطقه رخ داده‌است، در حالی که همین چهار حوضه از ۸۰۰ سال گذشته فقط ۹ سیل را تجربه کرده‌است. آمریکایی‌های اروپایی به‌طور فزاینده ای در قلمرو لاکوتا تجاوز می‌کنند. پس از شکست لاکوتا سیوک، دولت آمریکا طبق توافق‌نامه فورت لارامی در سال ۱۸۶۸ صلح برقرار کرد و رزرو بزرگ سیوکس را در غرب رودخانه میسوری تأسیس کرد و تصدیق کنترل آنها از محدوده تیتون را تأیید کرد. در این پیمان، آنها از بلک هیلز «برای همیشه» از شهرک
این پیمان، آنها از بلک هیلز «برای همیشه» از شهرک سازی اروپایی-آمریکایی محافظت می‌کردند. تصاحب بلک هیلز. درگیری برای کنترل منطقه، جنگ بلک هیلز (۱۸۷۶) را ایجاد کرد، همچنین به عنوان جنگ بزرگ سیوکس شناخته می‌شود، آخرین جنگ بزرگ از جنگ‌های سرخ‌پوستان در دشت‌های بزرگ است. به دنبال شکست لاکوتا و متحدین آنها در شاین و آراپاهو در سال ۱۸۷۶، ایالات متحده کنترل بلک هیلز را به دست گرفت. لاکوتا هرگز اعتبار تخصیص ایالات متحده را نپذیرفت. آنها همچنان به تلاش برای بازپس‌گیری اموال و علیه دولت فدرال شکایت کردند. زمین‌شناسی.
اموال و علیه دولت فدرال شکایت کردند. زمین‌شناسی. زمین‌شناسی بلک هیلز بسیار پیچیده‌است. بلک هیلز توسط گرانیت، پگماتیت و سنگ‌های دگرگونی پرکامبرین مشخص شده‌است که هسته اصلی کل ارتفاعات بلک هیلز را تشکیل می‌دهد. این هسته توسط سنگهای رسوبی دیرینه‌زیستی، مزوزوئیک و سنوزوئیک سنگ رسوبی پوشیده شده‌است. سیستم زیست‌بوم. مانند زمین‌شناسی، زیست‌شناسی بلک هیلز نیز پیچیده‌است. بیشتر مناطق هیلز پوشیده شده از جنگل کاج زرد است، با درخت صنوبر سفید ("Picea glauca" var. "densata") که در دره‌های مرطوب و خنک تپه‌های شمالی وجود
که در دره‌های مرطوب و خنک تپه‌های شمالی وجود دارد. حیات وحش ان متنوع و فراوان است. رودهای بلک هیلز برای ماهی قزل آلای خود شناخته شده‌است، در حالی که جنگل‌ها و مراتع زیستگاه خوبی برای بوفالوی آمریکایی، دم سفید و قاطر، گوزن، شاخ‌چنگالی، گوسفند کوهی آمریکایی، شیر کوهی، و انواع حیوانات کوچکتر مثل سگ دشتی، سمور آمریکایی، سنجاب‌های قرمز آمریکایی، سنجاب پرنده شمالی، مارموت‌های زرد رنگ و سنجاب روباهی است. از نظر بیولوژیکی، بلک هیلز یک مکان گردهمایی و اختلاط است که گونه‌های آن در مناطق غربی، غربی، شمالی و جنوبی
که گونه‌های آن در مناطق غربی، غربی، شمالی و جنوبی مشترک است. هیلز برخی از گونه‌های بومی را حمایت می‌کند، که مشهورترین آنها احتمالاً سازونشین بال‌سفید ("Junco hyemalis aikeni") است. برخی از پرندگانی که فقط در بلک هیلز هستند و بقیه داکوتای جنوبی نیز نیستند، پینون جی، جیجاق خاکستری، دارکوب سه انگشتی، دارکوب با پشت مشکی، زیرآبروک آمریکایی، سیاه‌خروس طوق‌دار و موارد دیگر هستند. مناطق بلک هیلز. بلک هیلز (منطقه عارف جنگلی ملی بلک هیلز) در شهرستان پنسیلینگ در غرب شهر رپید واقع شده‌است. بلک هیلز جنوبی در شهرستان
شهر رپید واقع شده‌است. بلک هیلز جنوبی در شهرستان کاستر، داکوتای جنوبی بخش کاستور قرار دارد و در منطقه ملی جنگل هان کانیون اداره می‌شود. گردشگری و اقتصاد. منطقه واقع در یادبود ملی کوه راشمور، پارک ملی غار بادی، یک بنای تاریخی ملی غار جواهرات، قله سیاه الک، پارک ایالت کوستر (بزرگترین پارک دولتی در داکوتای جنوبی و یکی از بزرگترین در ایالات متحده آمریکا)، پارک دولتی بیر بوت، بنای یادبود ملی برج شیاطین و یادبود اسب دیوانه واقع است. بلک هیلز همچنین هر ماه آگوست میزبان رالی استورگیس است. این رالی در سال ۱۹۴۰ آغاز
رالی استورگیس است. این رالی در سال ۱۹۴۰ آغاز شد و ۶۵ رالی در سال ۲۰۰۵ بیش از ۵۵۰٬۰۰۰ دوچرخه سوار از بلک هیلز دیدن کردند. این بخش مهمی از اقتصاد منطقه است.
یوهانس برناردوس تئودوروس "هانس" هیوگن‌هالتز (؛ زادهٔ در فلدر – درگذشتهٔ در زاندفورت)، که در کشورهای انگلیسی‌زبان با نام جان هیوگن‌هالتز شناخته می‌شود، طراح خودرو و میدان‌های مسابقات اتومبیل‌رانی اهل هلند بود. پدر هیوگن‌هالتز، که هم‌نام خودش بود، یک کشیش پروتستان و فعال صلح بود که در سال ۱۹۱۸ خانواده را به پورمرند، و سپس در سال ۱۹۲۴ به امرزتال منتقل کرد. هیوگن‌هالتز در تحصیلات خود را برای آموختن حرفهٔ وکالت ادامه داد و پس از آن شغل روزنامه‌نگاری مشغول شد؛ با این حال او به خودروها علاقهٔ زیادی داشت. او در
با این حال او به خودروها علاقهٔ زیادی داشت. او در دوران جوانی یک موتورسوار مسابقه‌ای آماتور بود. او سپس "باشگاه مسابقات اتومبیل‌رانی هلند" را در سال ۱۹۳۶ تأسیس کرد و از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۴ نیز مدیر پیست مسابقهٔ زاندفورت بود. او همچنین "انجمن بین‌المللی میدان‌های مسابقهٔ دائمی" را در پاریس، و "باشگاه اتومبیل‌های پیشگام" را در سال ۱۹۵۶ بنیان‌گذاری کرد که در نهایت به شکل‌گیری "فدراسیون بین‌المللی خودروهای تاریخی" (فیوا) انجامید. هیوگن‌هالتز انواع گوناگونی از پیست‌های مورد استفادهٔ مسابقات فرمول یک را طراحی کرد
مورد استفادهٔ مسابقات فرمول یک را طراحی کرد که به‌خاطر طبیعت چالش‌برانگیز و امکانات نوآورانه مورد تحسین قرار گرفتند. از جملهٔ امکانات جدیدی که در این پیست‌ها استفاده شده‌بود، چندین لایه از حصارهای انعطاف‌پذیر و زنجیری بود که برای کاهش سرعت و مهار خودروهایی که از مسیر خارج می‌شدند، و کاهش احتمال صدمه‌دیدن راننده در مقایسه با موانع ثابت مرسوم، کاربرد داشت. هیوگن‌هالتز پیست‌های سوزوکا در ژاپن (۱۹۶۲)، زولدر در بلژیک (۱۹۶۳)، بخش استادیومی «موتودروم» هوکنهایمرینگ در آلمان (۱۹۶۵)، جاراما در اسپانیا (۱۹۶۷)،
در آلمان (۱۹۶۵)، جاراما در اسپانیا (۱۹۶۷)، اونتاریو موتور اسپیدوی (با همراهی مایکل پارکر، معمار اهل پورتلند) در کالیفرنیا (۱۹۷۰)، و نیولس باولرز در بلژیک (۱۹۷۱) را طراحی کرد.
دو پاپ () یک فیلم در ژانر درام به کارگردانی فرناندو میرلس است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. داستان. پس از مرگ پاپ ژان پل دوم طبق معمول شورای کاردینال‌ها کار خود را آغاز کرد. در نهایت یوزف راتسینگر آلمانی انتخاب شد و به عنوان پاپ جدید نام بندیکت شانزدهم را برگزید. وی علیه همجنسگرایان، مسلمانان، بی دینان و حکومت‌های غیر مسیحی سخنان تندی می‌گفت و رویه محافظه کارانه ای را مثل پاپ‌های قرن بیستم پیش گرفته بود. بعد از چند سال به دلیل رسوایی‌های جنسی رهبران مذهبی، پولشویی رئیس محافظین پاپ و … به نازی بودن متهم شد و
رئیس محافظین پاپ و … به نازی بودن متهم شد و محبوبیتش را از دست داد. وی تصمیم به کناره‌گیری گرفته بود اما می‌خواست مطمئن شود که جانشین درستی خواهد داشت. بنابراین رقیب آرژانتینی اش در دوره قبل را به واتیکان دعوت کرد. وی کاردینال خورخه برگولیو بود که می‌خواست از مقامش استعفا بدهد ولی پاپ قبول نمی‌کرد. با آمدن وی به واتیکان صحبت‌های زیادی در مورد مسیحیت، فضایل و گناهان انجام دادند. برگولیو گفت که در بوئنس آیرس لباس کشیشی به تن می‌کند و از زندگی اش راضی است. آنها در مورد گذشته‌شان حرف زدند. پاپ بندیکت اعتراف
در مورد گذشته‌شان حرف زدند. پاپ بندیکت اعتراف کرد که نمی‌خواست وجهه کاتولیک خراب شود و نمی‌خواست که مردم از او روی گردان شوند. او تا مدتها جانشین پاپ قبلی شمرده می‌شد و شاید این یک طمع برای قدرت بود. کاردینال برگولیو هم از جوانی اش گفت. از زمانی که عاشق دختری شد و روزی که می‌رفت او را از پدرش خواستگاری کند در راه به یک کلیسا رفت تا دعا کند اما کشیش او را به زور به اتاقک اعتراف‌گیری برده و به او گفت که از صبح کسی برای اعتراف نیامده است ولی او باور دارد که خدا می‌خواست او امروز با کسی حرف بزند. خورخه تأکید
می‌خواست او امروز با کسی حرف بزند. خورخه تأکید می‌کند که همین باعث شد او به مدرسه مذهبی رفته و برای کشیش شدن تلاش کند. بعد از مدتی که او کشیش شده‌است در سال ۱۹۷۳ کودتایی روی می‌دهد و فاشیست‌ها روی کار می‌آیند اما آنها به روحانیون مذهبی دشمنی ندارند. بعضی از کشیش‌ها که دوستان خورخه بودند از مخالفان کودتا بودند. دولت آنها را دستگیر اعدام می‌کند. برگولیو سعی کرد که دوستان و عشق سابقش را نجات دهد اما حکومت از این کار جلوگیری کرد. بعد از بازگشتن دموکراسی به آرژانتین برگولیو کاملاً بخشیده نشد و به همین خاطر
آرژانتین برگولیو کاملاً بخشیده نشد و به همین خاطر نمی‌خواست پاپ شود. پاپ بندیکت شانزدهم کاردینال برگولیو را بخشید و کاردینال هم پاپ را برای گناهانش بخشید. پاپ به راحتی به میان مردم رفت و بعد از مدتی استعفا داد. در رای‌گیری دوباره کاردینال خورخه برگولیو در سال ۲۰۱۳ میلادی به عنوان اولین پاپ از نیم کره جنوبی، اولین پاپ از قاره آمریکا و اولین پاپ از فرقه فرانسیسکویی با نام فرانسیس پاپ شد. بازیگران. جاناتان پرایس در نقش کاردینال خورخه برگولیو و در نهایت پاپ فرانسیس آنتونی هاپکینز در نقش پاپ بندیکت شانزدهم
فرانسیس آنتونی هاپکینز در نقش پاپ بندیکت شانزدهم اکران. فیلم دو پاپ ۳۱ اوت ۲۰۱۹ در جشنواره فیلم تلیوراید به نمایش درآمد و با استقبال فراوانی مواجه شد. در پی آن نیز درچهل و چهارمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در ۹ سپتامبر ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. این فیلم از ۲۷ اکتبر ۲۰۱۹ به صورت محدود در ایالات متحده و از ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹ در بریتانیا اکران شد. نسخهٔ دیجیتال این فیلم بر روی شبکهٔ نت‌فلیکس قرار گرفته و از ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹ دردسترس عموم است.
بادکنک زرد یک فیلم درام بریتانیایی محصول سال ۱۹۵۳ به کارگردانی جی. لی تامپسون با بازی اندرو ری، ویلیام سیلوستر، کتلین رایان، کنت مور و هی هازل است.
درک رجینالد بل (؛ زادهٔ در پینر، میدلسکس، انگلستان) رانندهٔ مسابقات اتومبیل‌رانی اهل بریتانیا است که پنج بار در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز، سه بار در مسابقات ۲۴ ساعته دیتونا، و دو بار در مسابقات جهانی خودروهای اسپورت موفق به کسب مقام قهرمانی شده‌است. او همچنین با تیم‌های فراری، ویتکرافت، مک‌لارن، شورتیس و تکنو در مسابقات قهرمانی فرمول یک شرکت کرده‌است. هانس یواخیم اشتوک از او به‌عنوان یکی از پسندیده‌ترین راننده‌های نسل خودش یاد می‌کند.
ضیافت عسکروف () یک استاد و سیاستمدار آذربایجانی است که، جانشینی رئیس مجلس ملی جمهوری آذربایجان را به عهده دارد. زندگی‌نامه. ضیافت عسکروف در ۲۴ اکتبر سال ۱۹۶۳، در روستای «آشاغی اوزون‌اوبا» ی شهرستان بابک نخجوان در آذربایجان شوروی سابق به دنیا آمد. او با اخذ لوح تقدیر از دانشگاه دولتی آذربایجان دانش‌آموخته شد. از سال ۱۹۹۰، سمت‌هایی همچون استاد در دانشکده حقوق، معاونت دانشکده حقوق، و دستیاری رئیس این قسمت در دانشگاه دولتی آذربایجان را عهده‌دار شد. در حال حاضر، او استاد دانشکده حقوق قانون اساسی دانشگاه دولتی
او استاد دانشکده حقوق قانون اساسی دانشگاه دولتی باکو است. در سال ۱۹۹۵، او یکی از دست‌اندرکاران کارگروه کمیسیونی بود که قانون اساسی آذربایجان را تدوین می‌کرد. کارنامه سیاسی. ضیافت عسکروف ابتدا در انتخابات سال ۱۹۹۶، بعد سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۵ به نمایندگی در مجلس ملی جمهوری آذربایجان راه پیدا کرد. در تاریخ هاه ۲۴ دسامبر ۲۰۰۰ تا ۲ دسامبر ۲۰۰۵ و ۲ دسامبر ۲۰۰۵ الی ۲۹ نوامبر ۲۰۱۰ به ترتیب معاونت و قائم مقامی مجلس ملی را بر عهده داشت. او در انتخابات پارلمانی نوامبر ۲۰۱۰ آذربایجان، از حوزه انتخابیه ۷۶ لنکران- آستارا
آذربایجان، از حوزه انتخابیه ۷۶ لنکران- آستارا با آوردن رأی مجدداً یک کرسی در مجلس را ازآن خود نموده و در سمت جانشینی رئیس مجلس خود ابقاء شد. افزون بر این، ضیافت عسکروف سکانداری کمیته دفاع و امنیت مجلس ملی و همچنین هیئت نمایندگی آذربایجان در مجمع پارلمان ناتو را عهده‌دار می‌باشد. وی دکترای حقوق و نویسنده چندین کتاب درسی و ده‌ها مقاله علمی است. عسگاروف متأهل است و دو فرزند دارد.
کوه گریبالدی یک آتشفشان چینه‌ای بالقوه فعال در دریا تا آسمان کشور بریتیش کلمبیا، شمال ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا و در جنوب غربی کوه‌های ساحلی واقع شده‌است، یکی از قله‌های شناخته شده در منطقه ساحل جنوبی و همچنین مشهورترین آتشفشان بریتیش کلمبیا است. در محدوده گاریبالدی از محدوده اقیانوس آرام قرار دارد. این مجتمع گنبدی به شدت فرسوده، گوشه جنوب غربی پارک استانی گاریبالدی مشرف به شهر اسکوامیش است. این تنها آتشفشان بزرگ سن پلیستوسن در آمریکای شمالیاست که به یخچال‌های طبیعیش معروف است. اگرچه بخشی از کمربند
یخچال‌های طبیعیش معروف است. اگرچه بخشی از کمربند آتشفشانی گاریبالدی در قوس آتشفشانی آبشار است، اما بخشی از کسکیدز محسوب نمی‌شود. تاریخ بشر. مردم بومی. مردم اسکوامیش، بومیان محلی این قلمرو، کوه را "Nch'kay می‌گویند". در زبان آنها به معنی «مکان کثیف» یا «گریم یک» است. این نام کوه اشاره به آب گل آلود در رودخانه چیکی دارد. این کوه مانند سایر مناطق واقع در منطقه، مقدس است از آن جهت نقش مهمی در تاریخ خود ایفا می‌کند. آنها در تاریخ شفاهی خود داستانی از طوفان بزرگ را که زمین را پوشانده بود، دارند. در این مدت فقط
را که زمین را پوشانده بود، دارند. در این مدت فقط دو کوه بر فراز آب قله می‌زدند و این کوه یکی از آنها بود. در اینجا بود که بقیه بازماندگان از سیل قایق‌های خود را به قله کوه چسبانده و منتظر فرورفتن آبها بودند. کوه همچنین به عنوان یک نشانگر هوا برای مردم عمل می‌کند، به عنوان مثال وقتی ابرها چهره کوه را می‌پوشانند، نشانگر آمدن باران یا برف است. استفاده از تشریفات فرهنگی، شکار، دامگیری و جمع‌آوری گیاهان در اطراف منطقه کوه گریبالدی اتفاق می‌افتد، اما مهمترین منبع یک ماده ابزار سنگی به نام ابسیدین بود. ابسیدین یک
یک ماده ابزار سنگی به نام ابسیدین بود. ابسیدین یک لیوان آتشفشانی سیاه است که در زمان‌های پیش برای ساخت چاقو، اسکنه، آبراه و سایر ابزارهای تیز استفاده می‌شده‌است. این ماده در مکان‌های مربوط به ۱۰٬۰۰۰ سال پیش تا دوره‌های زمانی پروتوتوریک ظاهر می‌شود. منبع این ماده در قسمتهای بالایی منطقه کوه در ارتفاعات بالاتر که دامنه کوه را احاطه کرده‌است، یافت می‌شود. تاریخ بعد. کاشف بریتانیایی کاپیتان جرج ونکوور در ژوئن ۱۷۹۲ به هاو ساوند رسید و اولین اروپایی شد که کوه را دید. در این مدت جورج ونکوور با بومیان محلی این
را دید. در این مدت جورج ونکوور با بومیان محلی این منطقه دیدار و معامله کرد. قله‌های وابسته. قله وسیع کوه گاریبالدی شامل سه قله نامگذاری شده‌است. بلندترین قله به خود کوه گفته می‌شود و به از سطح دریا می‌رسد. دومین قله مرتفع، هرم تیز قله اتول در حاشیه جنوبی فلات قله است که از ارتفاع و در انتهای جنوب غربی پارک استان گاریبالدی قرار دارد. این قله به نام آتول دانکن فرانسیس جوزف کینگ، رهبر اولین صعود کننده کوه گریبالدی در سال ۱۹۰۷ نامگذاری شده‌است. پایین‌ترین سطح از سه مورد، گنبد گرد دالتون، به ارتفاع است. این قله