payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آگهی را منتشر می‌کند. پس از مدتی، نامه‌ای دریافت می‌کند که او را به آسایشگاه و تیمارستان اِلی فرامی‌خواند. او در آنجا با مردی بیمار ملقب به «بولداگ» ملاقات می‌کند که سعی دارد بیسکویت را از جستجو منصرف کند. یک بازگشت به گذشته، پیش‌داستان را آشکار می‌کند. در سال ۱۹۴۲، مردم برای فرار از سنگاپور پیش از سقوط آن به دست ارتش ژاپن، به یک کشتی هجوم می‌آورند. بیسکویت با «بولداگ» روبرو می‌شود که اصرار دارد مهماندار ارشد سیاه‌پوست کشتی، که بعداً «شمارۀ چهار» لقب می‌گیرد، مردمی را که در کابین رزروشدۀ او هستند، بیرون
مردمی را که در کابین رزروشدۀ او هستند، بیرون کند. اما وقتی می‌بیند که کابین توسط کودکان گرسنه و راهبه‌ها اشغال شده، با اکراه نظرش را تغییر می‌دهد. راهبه‌ای که پشتش به اوست، خواهر ترز است که بعداً «همسر دریا» لقب می‌گیرد. مدتی بعد، کشتی توسط یک زیردریایی اژدر می‌خورد. بیسکویت، همسر دریا، بولداگ و شمارۀ چهار یک قایق نجات کوچک را در اختیار می‌گیرند. تنها شمارۀ چهار می‌داند که همسر دریا یک راهبه است؛ او از شمارۀ چهار می‌خواهد که این راز را حفظ کند. به‌زودی آشکار می‌شود که بولداگ یک نژادپرست است و به شمارۀ چهار
می‌شود که بولداگ یک نژادپرست است و به شمارۀ چهار اعتماد ندارد. بعدها، آن‌ها با یک زیردریایی ژاپنی مواجه می‌شوند که کاپیتانش پس از مذاکرۀ شمارۀ چهار با او به زبان ژاپنی، با بی‌میلی به آن‌ها آب و غذا می‌دهد. سرانجام، این گروه چهارنفره در جزیره‌ای متروک فرود می‌آیند. شمارۀ چهار یک قداره پیدا می‌کند و با آن کلک محکم‌تری از الوار گرمسیری می‌سازد. پس از اتمام کار، شمارۀ چهار اصرار می‌کند که قداره را برای خود نگه دارد، که این امر بی‌اعتمادی بولداگ را تشدید می‌کند. در همین حین، بیسکویت عاشق همسر دریایی می‌شود؛ او
در همین حین، بیسکویت عاشق همسر دریایی می‌شود؛ او وسوسه می‌شود، اما بدون گفتن دلیل، ابراز علاقۀ عاشقانۀ او را رد می‌کند. در نهایت، چهار نفر آمادۀ حرکت می‌شوند. بولداگ، شمارۀ چهار را فریب می‌دهد تا به جستجوی قداره گمشده‌اش برود، سپس بدون او حرکت می‌کند. وقتی بیسکویت سعی می‌کند جلوی او را بگیرد، بولداگ با یک پارو او را بیهوش می‌کند. شمارۀ چهار سعی می‌کند شناکنان خود را به کلک برساند، اما توسط یک کوسه کشته می‌شود. روزها بعد، سه بازمانده توسط یک کشتی نجات پیدا می‌کنند و بیسکویت برای بهبودی طولانی به بیمارستان
می‌کنند و بیسکویت برای بهبودی طولانی به بیمارستان منتقل می‌شود. زمانی که او از بیمارستان مرخص می‌شود، همسر دریا رفته است. اینجا، بازگشت به گذشته به پایان می‌رسد و روایت به اتاق بیمارستان «بولداگ» در لندن بازمی‌گردد، جایی که او به بیسکویت اطلاع می‌دهد که همسر دریایی در کشتی نجات درگذشته است. بیسکویتِ دلشکسته محوطه را ترک می‌کند و از کنار دو راهبه می‌گذرد بدون آنکه متوجه شود یکی از آن‌ها همسر دریا است. او در سکوت رفتن بیسکویت را تماشا می‌کند.
کاخ ولدن () قلعه‌ای است در استراحتگاه توریستی اتریش ولدن‌ام وورتهر سی، کارنینتیا. این هتل به عنوان یک هتل در تمام طول سال واقع در ساحل غربی دریاچه ورثیر سی اداره می‌شود. تاریخچه. قلعه اصلی رنسانس تقریباً از ۱۵۹۰ به بعد محل اقامت کنت بارتولماوس خاونولر (۱۶۱۳–۱۵۳۹) بود، این قلعه توسط بارون لندسکرون ساخته شد، که به‌عنوان وزیر داخلی اتریش آرشیدوک چارلز دوم خدمت کرده بود.
جان آنتونی راندل بلکینگ (۱۹۲۸–۱۹۹۰؛ به انگلیسی: John Anthony Randoll Blacking) یکی از چهره‌های تاریخ موسیقی‌شناسی و انسان‌شناسی اجتماعی است. او در طی دوران آموزش خود با پژوهشگران مطرحی مانند می یر فورت، هوگ تریسی و آندره شفنر کار کرد. بلکینگ پژوهش‌های میدانی بسیاری را در زمینه موسیقی‌شناسی قومی در میان قوم گوئمبه در تونگو و قوم انسنگا آ در زامبیا و بخش‌های از اوگاندا در جنوب آفریقا و نیز مطالعاتی در زمینه انسان‌شناسی را در ژوهانسبورگ و مناطق اطراف آن به انجام رساند. او نوشته‌های بسیاری از آیین‌های تشرف در
رساند. او نوشته‌های بسیاری از آیین‌های تشرف در قوم وندا و موسیقی و نیز ارتباط بین الگوهای موسیقی و فرهنگ دارد. زندگی‌نامه. او در ۲۲ اکتبر ۱۹۲۸ در کشور انگلستان به دنیا آمد و در کلیسای سالزبوری در مدرسه شربون تحصیل کرد و در همان‌جا نخستین آموزش‌های موسیقی خود را نیز فرا گرفت. در یک دوره اجبار نظامی، مأموریت خدمت در گارد کلد استریم (به انگلیسی: Cold Stream Guards) به او داده شد و از ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ در مالایا بود. بلکینگ در طی یک عملیات نظامی جنگلی و در بازدید از محل سکونت قبیله نشینان ساکی و سنویی در مالایا،
از محل سکونت قبیله نشینان ساکی و سنویی در مالایا، زبان مالایایی را یادگرفت. این تجربیات علاوه بر برخوردهای دیگری که با مالایایی‌ها، چینی‌ها و هندی‌ها و فرهنگ آنها داشت، مسیر شخصیت اجتماعی و حرفه ای او را دگرگون کرد و او را به ارزیابی دوباره ای از فرهنگ خود و ارزش‌های آن واداشت. در تابستان ۱۹۵۲ او در موزه انسان‌شناسی پاریس و زیر نظر آندره شفنر، موسیقی‌شناسی قومی را مطالعه کرد و در سال ۱۹۵۳با مدرک کارشناسی انسان‌شناسی اجتماعی فارغ‌التحصیل شد. او در نوامبر ۱۹۵۳ به سمت مشاور دولت در میان بومی‌های مالایا
۱۹۵۳ به سمت مشاور دولت در میان بومی‌های مالایا برگزیده شد که پس از یک اختلاف نظر با ژنرال سر جرالد تمپلر از این مقام انصراف داد. از آن پس به برخی پژوهش‌های انسان شناسانه پرداخت، در مدرسه‌های متوسطه سنگاپور تدریس کرد و برای رادیوی مالایا برنامه‌های رادیویی اجرا کرد. در ژوئن ۱۹۵۴ برای آموزش پیانو به پاریس برگشت و پس از آن به عنوان موسیقی‌شناس قومی کتابخانه ملی موسیقی آفریقایی به جنوب آفریقا رفت. در آفریقا با هوگ تریسی در سفرهایی برای ضبط موسیقی در زولولند و موزامبیک کار کرد و در کلکسیون کتابخانه ملی موسیقی
موزامبیک کار کرد و در کلکسیون کتابخانه ملی موسیقی آفریقایی به آوانگاری و تحلیل موسیقی پرداخت. در سال‌های ۱۹۵۶ و ۱۹۵۸ در میان قوم وندا در شمال ترانسوال پژوهش میدانی انجام داد و در سال ۱۹۵۹ در دانشگاه ویتواترزرند (به انگلیسی: Witwatersrand University) در ژوهانسبورگ به سمت استاد یاری انسان‌شناسی اجتماعی منصوب شد. در سال ۱۹۶۵ بلکینگ مدرک دکتری دریافت کرد و در پایان همان سال به عنوان استاد و سرپرست گروه انسان‌شناسی اجتماعی دانشگاه ویتواترزرند برگزیده شد و استاد مهمان موسیقی آفریقایی در دانشگاه ماکِرِر در
استاد مهمان موسیقی آفریقایی در دانشگاه ماکِرِر در کامپالا آ نیز شد. او در سال ۱۹۶۶ به سمت ریاست برنامه مطالعات آفریقایی در دانشگاه ویتواترزرند منصوب شد و در پایان سال ۱۹۶۹ جنوب آفریقا را ترک کرد. بلکینگ در سال ۱۹۷۰ به سمت استادی دانشگاه میشیگان غربی منصوب شد. او نخست در آنجا در سال ۱۹۷۱ انسان‌شناسی و موسیقی‌شناسی قومی تدریس می‌کرد. در دو دهه آخر زندگی، بلکینگ در ایرلند شمالی ساکن بود و در دانشگاه کوئینز تدریس می‌کرد. او در سال ۱۹۹۰ در اثر ابتلا به بیماری سرطان از دنیا رفت. تمام یادداشت‌ها و ضبط‌های میدانی
از دنیا رفت. تمام یادداشت‌ها و ضبط‌های میدانی او در آرشیو دانشگاه وسترن استرالیا نگه داری می‌شود. نظریات بلکینگ. نظریات بلکینگ در موسیقی‌شناسی قومی در چند زمینه مختلف قابل بررسی هستند: به‌کارگیری رویکردهای انسان شناختی در مطالعه موسیقی (پیرو اندیشمندانی چون دیوید مک آلستر و آلن مریام)، طرح رویکردهای مختلف در پیوند یا بازتاب موسیقی در جامعه و بازتاب جامعه در موسیقی و همچنین بیان نظریات بنیادین در مورد مسئله تغییرات. روش مطالعاتی او مستقیماً بر با تفسیرهای ممکن از موسیقی در بطن و قالب یک فرهنگ بنا می‌شود.
ممکن از موسیقی در بطن و قالب یک فرهنگ بنا می‌شود. برخی از ایده‌های او در زمینه مطالعات اجتماعی در موسیقی در کتاب "انسان چگونه موسیقایی است" "(به انگلیسی :? How musial is man)" مطرح شده‌اند. او در این کتاب سعی دارد نشان دهد که رفتارهای اجتماعی وابسته به موسیقی و شناخت ساختارهای وابسته به آنها، نسبت به عناصر صوتی جذابیت و شاید اهمیت بیشتری داشته باشند. این کتاب دومین اثر اوست و پس از آن در سال ۱۹۷۷ "انسان‌شناسی بدن" و در سال ۱۹۸۹ کتاب دیگری را با عنوان "دیدگاه مشترک عقلانی در تمام موسیقی‌ها" را منتشر می‌کند.
مشترک عقلانی در تمام موسیقی‌ها" را منتشر می‌کند. اثر دیگر بلکینگ به نام "آوازهای کودکان وِندا" (۱۹۶۷) از نخستین نوشته‌های او در زمینه شناخت موسیقی است. هرچند بعدها و به ویژه در زمان نگارش کتاب "انسان چگونه موسیقایی است؟" در سال ۱۹۷۴ برخی نظرات خود در این کتاب را مورد انتقاد قرار می‌دهد. او مقالات متعددی در زمینه‌های مختلف مربوط به موسیقی آفریقایی، سازها و فرهنگ مردمانی که در مورد آنها مطالعه می‌کرده و همچنین مسئله تغییرات نوشته‌است.
بیابان نوبیه () در منطقه شرقی صحرای بزرگ آفریقا قرار دارد و تقریباً ۴۰۰ کیلومتر مربع از شمال‌شرق سودان و شمال اریتره را، میان نیل و دریای سرخ دربر‌می‌گیرد. ساکنان بومی منطقه نوبی‌ها هستند. این منطقهٔ خشک، ناهموار و صخره‌ای و دارای تپه‌های شنی است. همچنین مسیل‌های زیادی در بیابان نوبیه دیده می‌شود که پیش از رسیدن به رود نیل از بین می‌روند. میانگین بارندگی سالانه در کویر نوبیه کمتر از ۱۳۰ میلی‌متر است. رود نیل، درست پیش از انحنای بزرگ خود، با بیشترین آبشارهای خود در گذر از بیابان نوبیه روبه‌رو می‌شود. میانگین
در گذر از بیابان نوبیه روبه‌رو می‌شود. میانگین ارتفاع بیابان نوبیه از سطح دریا ۵۰۰ متر است. بلندترین نقطهٔ این بیابان کوه اودا با ارتفاع ۲٬۲۵۹ متر است. این بیابان به صورت فلات است که ارتفاع آن به تدریج از شرق به غرب از ۱٬۰۰۰ به ۳۵۰ متر کاهش می‌یابد. در قسمت غربی بیابان کوه‌های تک‌افتاده‌ای تا ارتفاع ۱٬۲۴۰ متر وجود دارد. در شرق، صخره‌های باستانی سپر نوبی-عربی و ماسه‌سنگ‌های دیده می‌شوند که در غرب بیابان زیر ماسه‌ها پنهان شده‌اند. بیابان نوبیه از بسیاری جهات بر تمدن مصر باستان تأثیر گذاشت. بازرگانان مصر
بر تمدن مصر باستان تأثیر گذاشت. بازرگانان مصر باستان برای خرید طلا، پارچه، سنگ، مواد غذایی و چیزهای دیگر از تمدن باستانی نوبیه از بیابان نوبیه می‌گذشتند. بزرگ‌ترین شهر بیابان نوبیه بور سودان است که در انتهای شرقی کویر، در کنار دریای سرخ واقع شده‌است. دیگر شهرهای مهم بیابان نوبیه عَطبره در کنار رودخانه‌ای به همین نام و همچنین مَصَوَع در ساحل دریای سرخ هستند. شهر ابیدیا در کنار رودخانهٔ نیل واقع شده‌است. این بیابان تنها رویشگاه نخل نوبی است که گیاهی است در معرض خطر انقراض. نخل نوبی تنها در برخی از واحه‌های
خطر انقراض. نخل نوبی تنها در برخی از واحه‌های این بیابان به ندرت دیده می‌شود. در ۷ اکتبر ۲۰۰۸، شهاب‌سنگ ۲۰۰۸ تی‌سی۳ بر فراز بیابان نوبیه منفجر شد و آسمان این بیابان بسیار روشن شد و مردم صدها کیلومتر دورتر از دیدن این نور خبر دادند.
عضو B از خانوادهٔ ۱ دومِـین لکتین نوع سی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CLEC1B"» کُدگذاری می‌شود. این مولکول یکی از گیرنده‌های شبه لکتین نوع سی است که بر روی سلول‌های کشنده طبیعی و سلول‌های میلوئیدی بیان می‌شود.
عنایت‌الله تورنگ (زادهٔ ۱۳۳۵ در آمل) نماینده حوزه انتخابیه آمل در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بوده‌است. وی همچنین از سال ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۰ ریاست سازمان جهاد کشاورزی مازندران را بر عهده داشت.
سید محمود حسینی واعظ (زادهٔ ۱۳۳۱ در شاهرود – درگذشتهٔ ۲۶ فروردین ۱۴۰۴) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ رامیان در دورهٔ پنجم مجلس شورای اسلامی بود که در فروردین ۱۴۰۴ درگذشت.
بیابان تِنگِر (به چینی: 騰格里沙漠) یک منطقه خشک است که حدود ۳۶٬۷۰۰ کیلومتر مربع را دربر می‌گیرد و بیشتر آن در مغولستان داخلی در چین است. مساحت این بیابان در حال گسترش است. بیابان تنگر ۱٬۴۰۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. بیابان تنگر به معنی «بیابان آسمان» است. بیابان تنگر ۳۶٬۷۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. نام تنگر از زبان مغولی گرفته شده و به معنی «آسمان» است. دریاچه‌های اصلی. دریاچه قو معروف‌ترین دریاچه در بین دریاچه‌های داخلی بیابان تنگر است. در امتداد ساحل دریاچه درختان عناب شنی زیادی وجود دارد. بسیاری
دریاچه درختان عناب شنی زیادی وجود دارد. بسیاری از قوها در اواخر مارس و اوایل آوریل در اینجا می‌خوابند و حضور دارند. در مسیر شمال به جنوب برای گذراندن زمستان در اینجا استراحت می‌کنند. دریاچه ماه است که در حدود ۳۵ کیلومتری (۲۲ مایل) از دریاچه قو قرار دارد. نیمی از دریاچه را آب شیرین و بخشی دیگر را آب شور تشکیل می‌دهد. شکل دریاچه ماه شبیه نقشه چین است. بیابان‌زایی و بیابان‌زدایی. گسترش مساحت بیایان تنگر و همسایه آن، یعنی بیابان باداین جاران، از دهه ۱۹۵۰ آشکار شد. در آن زمان حجم زیادی از آب رودخانه‌های منطقه
شد. در آن زمان حجم زیادی از آب رودخانه‌های منطقه برای توسعه کشاورزی منحرف شد و بخش‌های عظیمی از جنگل‌های ناحیه نیز بریده شد. از سال ۱۹۵۸، دولت‌های محلی ساکنان را برای جنگل‌کاری بسیج کرده‌اند تا از گسترش بیابان جلوگیری کنند. تا سال ۲۰۰۴، گسترش بیابان در برخی مناطق ۱۰ متر در سال برآورد شد. در سال ۲۰۰۷، یک سازمان غیرانتفاعی که توسط ساکنان شهرستان مینچین تأسیس شد، خندق‌های مربع‌شکلی را با یونجه و علف ایجاد کرد که بعداً برای تثبیت تپه‌های شنی با کاشت درخت تاغ استفاده شد. در سال ۲۰۱۰، دولت‌های مرکزی و منطقه‌ای
شد. در سال ۲۰۱۰، دولت‌های مرکزی و منطقه‌ای یک برنامه پنج ساله احیای جنگل را برای ایجاد کمربند سبز ۲۰۲ کیلومتری بین بیابان‌های تنگر و باداین جاران اعلام کردند. تخمین زده شد که این پروژه ۲۸۰ میلیون یوآن بودجه دریافت کند و شامل جابه‌جایی هزار نفر از ساکنان باشد.
توماس گوتشالک (؛ زادهٔ ) یک مجری تلویزیون، رادیو، بازیگر و سرگرمی‌ساز اهل آلمان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نگهبان باغ‌وحش" و "" اشاره کرد.
آبولیتس (مرگ پیرامون ۳۲۴ پیش از میلاد) ساتراپ شوش در زمان داریوش سوم بود. پس از نبرد گوگمل در ۳۳۱ پیش از میلاد، اسکندر مقدونی به‌سرعت بر میان‌رودان چیره‌شد. پس از این رویداد آبولیتس تصمیم گرفت که به اسکندر تسلیم شود، پس پسرش را به نمایندگی از خود به نزد اسکندر فرستاد. سقوط شوش -که یکی از پایتخت‌های هخامنشی بود- گنج عظیمی بالغ بر ۵۰ هزار تالان شمش نقره را به دست مقدونیان انداخت. همچنین پاره‌ای از غنائمی را که خشایارشا از یونانیان گرفته بود- از جمله پاره‌ای آثار هنری- به دست اسکندر افتاد. به پاس این خدمات
آثار هنری- به دست اسکندر افتاد. به پاس این خدمات آبولیتس در مقام ساتراپی خود ابقا شد. آبولیتس تا ۳۲۴ پیش از میلاد که اسکندر از لشکرکشی به هند بازمی‌گشت در همین مقام بود. در این زمان ظاهراً به دلیل کوشش برای رسیدن به استقلال یا سوءاستفاده از قدرت، اسکندر او و پسرش را بازداشت کرده و اعدام نمود. با اینکه نام پسر آبولیتس -هوخشثره- مشخصاً ایرانی و زرتشتی است، ولی پاره‌ای تبار او را ایلامی انگاشته‌اند. منابع. دانشنامهٔ ایرانیکا
امتیاز علی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، نویسنده، و فیلم‌نامه‌نویس اهل هند است. او در جمشیدپور متولد شد و بخشی از سال‌های اولیه زندگی خود را در پتنه گذراند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عشق امروزی"، "کوکتل"، "بزرگراه"، "وقتی همدیگر را دیدیم"، "راک استار"، "تماشا"، "عشق امروزی" و "وقتی هری سجال رو پیدا کرد" اشاره نمود. جایزه. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر شده‌است.
رودی کارل (؛ – ) یک خواننده، مجری تلویزیون، تهیه‌کننده فیلم، کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل پادشاهی هلند بود. وی یکی از موفق‌ترین هنرمندان هلندی فعال در کشور آلمان بود. یکی از طرح‌های او در سال ۱۹۸۷ باعث تنش سیاسی میان نظام جمهوری اسلامی ایران و دولت آلمان غربی شد. در آن کاریکاتور زنان محجبه‌ای در حال پرت کردن شورت‌های خود به سمت کسی بودند که در ظاهر شبیه سید روح‌الله خمینی به‌تصور کشیده شده بود. دولت ایران بلافاصله دو دیپلمات آلمانی را اخراج نمود و انستیتو گوته در تهران را به‌طور دائمی (در آن زمان)
گوته در تهران را به‌طور دائمی (در آن زمان) تعطیل کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون گلدن کمرا شده‌است.
"باران‌های رانچیپور (به انگلیسی: The Rains of Ranchipur)" یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر درام و فاجعه محصول سال ۱۹۵۶ میلادی که توسط کمپانی فاکس قرن بیستم ساخته شده‌است. کارگردانی توسط ژان نگولسکو و تهیه شده توسط فرانک راس از فیلمنامه مرل میلر، براساس رمان "باران آمد" نوشته لوئیس برومفیلد می‌باشد. ساخت موسیقی توسط هوگو فریدهوفر و فیلمبرداری توسط میلتون کراسنر انجام شده‌است. تولید. این فیلم بازسازی اثر سینمایی "فصل باران آمد (۱۹۳۹) بود." که توسط فیلیپ دون با هم نویسندگی شده‌است.
شاهزاده بازیگری یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر فیلم زندگی‌نامه‌ای که توسط کمپانی فاکس قرن بیستم در سال ۱۹۵۵ میلادی منتشر شده‌است. داستان در مورد ادوین بوث بازیگر آمریکایی قرن ۱۹ می‌باشد. این فیلم به کارگردانی و تهیه کنندگی فیلیپ دان از فیلمنامه ماس هارت، براساس کتاب النور راگلز ساخته شده‌است. امتیاز موسیقی توسط برنارد هرمن و فیلم‌برداری توسط چارلز جی. کلارک انجام شده‌است. فیلمبرداری. فیلمبرداری از اوت سال ۱۹۵۴ میلادی آغاز شد.
ایوان یووانوویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ایراکلیس ۱۹۰۸ اشاره کرد.
خط باریک یا فاین لاین (به انگلیسی: Fine Line) دومین آلبوم استودیویی خواننده، آهنگ‌ساز، مدل و بازیگر انگلیسی؛ هری استایلز است که در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۹ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد. مضامین آلبوم شامل هیجان اولیه ملاقات با کسی، جدایی و «احساس غمگینی» است. این رکورد به عنوان راک، پاپ و پاپ راک، با عناصری از پراگرسیو راک، سایکدلیک پاپ، فولک، سول، فانک و ایندی پاپ توصیف می‌شود. فاین لاین با پشتیبانی از پنج تک آهنگ - «چراغا روشن»، «ستودن تو»، «افتادن»، «هندوانه شیرین» و «طلایی» در جایگاه سوم جدول آلبوم‌های انگلیس و
و «طلایی» در جایگاه سوم جدول آلبوم‌های انگلیس و شماره یک در "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت و باعث شد دومین آلبوم شماره یک پیاپی وی در ایالات متحده تبدیل شود. این آلبوم سومین هفته فروش بزرگ‌سال ۲۰۱۹ را در ایالات متحده داشت و رکورد بزرگ‌ترین اولین حضور یک هنرمند مرد بریتانیایی را شکست. برای فروش ترکیبی و واحدهای معادل آلبوم با بیش از یک میلیون واحد در این کشور، در آمریکا از انجمن صنعت ضبط آمریکا گواهی پلاتین را دریافت کرد. فاین لاین طور کلی از نظر منتقدان موسیقی، خصوصاً در زمینه تولید و تأثیرات سبک آن، نقدهای مثبت
در زمینه تولید و تأثیرات سبک آن، نقدهای مثبت دریافت کرده‌است. در جوایز بریت ۲۰۲۰ برای آلبوم سال نامزد شد و در جوایز گرمی ۲۰۲۱ نامزد بهترین آلبوم آوازی پاپ است. این آلبوم همچنین نامزد دریافت جایزه گرمی برای «هندوانه شیرین» در گروه بهترین اجرای انفرادی پاپ و «ستودن تو» در گروه بهترین ویدیوی موسیقی است. در سال ۲۰۲۰، رولینگ استون رتبه ۴۹۱ را در لیست ۵۰۰ آلبوم برتر همه زمان‌ها کسب کرد و آن را به عنوان جدیدترین آلبوم در لیست خود قرار داد. زمینه. در مصاحبه ای با رولینگ استون که در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۱۹ منتشر شد،
با رولینگ استون که در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۱۹ منتشر شد، گزارش شد که این خواننده ویرایش‌های نهایی را روی آلبوم خود انجام داده‌است. استایلز در این مصاحبه این آلبوم را اینگونه توصیف کرد: «همه چیز در مورد داشتن رابطه و احساس غم و اندوه است.» قطعات این آلبوم همچنین به عنوان «سرسخت‌ترین و پراحساس‌ترین آهنگ‌هایی که او تا به‌حال نوشته‌است» توصیف شده‌است." گفته می‌شود بخش اعظم این آلبوم از جدایی استایلز از مدل کامیل رو الهام گرفته شده‌است. پس از جدایی آن‌ها، تهیه‌کننده و هم‌چنین کید هارپون (آهنگساز)، استایلز را به نوشتن
هم‌چنین کید هارپون (آهنگساز)، استایلز را به نوشتن در مورد احساساتش ترغیب کردند. در طول ضبط این آلبوم هری استایل از دیوید بووی، ون موریسون و جونی میچل الهام گرفته‌است.
سایه‌های بی‌خورشید یک مستند بلند سینمایی است به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مهرداد اسکویی که در سال ۲۰۱۹ ساخته شده‌است. این مستند در نخستین نمایش جهانی خود در افتتاحیه سی و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند آمستردام نمایش داده شد و موفق شد جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کند.ا ین مستند که در نوزدهمین جشنواره سالانه مستند موزه هنر مدرن نیویورک (MoMA) به نمایش گذاشته شده بود، به عنوان بخشی از برنامه مرور آثار مهرداد اسکویی از تاریخ ۵ تا ۲۱ اوت (۱۵ تا ۳۱ مرداد) در موزه تصاویر متحرک در نیویورک به انتخاب اریک
در موزه تصاویر متحرک در نیویورک به انتخاب اریک هاینز منتقد فیلم و مسئول موزه تصاویر متحرک نیویورک به روی پرده می‌رود. ساخته اسکویی در سینماهای بیست و هفت ایالت آمریکا از جمله کالیفرنیا (لس آنجلس و سانفرانسیسکو)، ایلینوی (شیکاگو)، واشینگتن (سیاتل)، نیومکزیکو، میزوری، اورگن، فلوریدا، آریزونا، آیووا، نیویورک و همچنین ونکوور و مونترال کانادا برنامه نمایش دارد. خلاصهٔ فیلم. سایه‌های بی خورشید روایتگر داستان پنج دختر نوجوان در کانون اصلاح و تربیت است که به جرم همدستی در قتل پدر، همسر یا عضو مذکر خانواده دوران
همدستی در قتل پدر، همسر یا عضو مذکر خانواده دوران محکومیت خود را سپری می‌کنند. عوامل فیلم. پژوهش و کارگردانی: مهرداد اسکویی مدیر تصویر برداری: مهدی آزادی تدوین: امیر ادیب پرور طراحی و میکس صدا: محمود خرسند صدابردار: پارسا کریمی آهنگساز: افشین عزیزی رنگ آمیزی تصاویر: حمید رضا فتوره چیان، برنا جمشیدی طراح پوستر: علی باقری مترجم: بونا الخاص زیرنویس: رضا تاریوردی مدیر تولید: وحید حاجیلویی دستیار کارگردان و عکاس: مسعود شکرنیا مشاور کارگردان: بابک کریمی تهیه‌کننده اجرایی: سیاوش جمالی تهیه‌کننده: مهرداد اسکویی
اجرایی: سیاوش جمالی تهیه‌کننده: مهرداد اسکویی «اسکویی فیلمز» پخش کننده جهانی: نسرین میر شب «دریم لب فیلمز» مستند بلند، هفتاد و پنج دقیقه، ایران، نروژ، ۱۳۹۸ نقد و نظر. «یوهان بلومکویست»، جشنواره بین‌المللی فیلم گوتنبرگ سوئد خارق‌العاده … قوی‌ترین فیلم مستند اعترافی از زمان فیلم: «The act of killing» «عمل کشتن» ساختهٔ جاشوا اوپنهایمر… مهرداد اسکویی، فیلمساز (رویاهای دم صبح) توانسته‌است اعتماد به نفسی به این دختران بدهد تا شهادت صادقانه و بی پیرایه آنها را به دست آورد. همچنین به این دختران این فرصت داده
به دست آورد. همچنین به این دختران این فرصت داده می‌شود که از طریق دوربین، مردانی را که حق زندگی کردن شان گرفته شده یا در بعضی موارد، مادران و هم دستانِ شان را که به سخت‌ترین مجازات‌های قانونی محکوم شده‌اند، مورد خطاب قرار بدهند. «امبر ویلکینسون» منتقد نشریهٔ معتبر «اسکرین» در بخشی از نقد مستند جدید مهرداد اسکویی نوشته‌است: فیلم افتتاحیه امسال جشنواره مستند آمستردام (ایدفا) ۲۰۱۹، اثری تکان‌دهنده و برانگیزنده دربارهٔ محل نگهداری نوجوانان بزهکار است و روی دخترانی تمرکز می‌کند که به سبب قتل یا معاونت در قتل
تمرکز می‌کند که به سبب قتل یا معاونت در قتل یکی از مردان خانواده یا خویشاوندان سوءاستفاده‌گر خود، به کانون اصلاح و تربیت فرستاده شده‌اند. سوژه مستند «سایه‌های بی‌خورشید» دشوار است اما اسکویی در مقام فیلمساز با دقت به آن نزدیک شده‌است و در ابتدا صحنه‌هایی از دختران را در سکوت به ثبت رسانده و سپس کنترل دوربین را در اختیار آنها قرار داده تا آنها بتوانند در تنهایی بیش از هر زمان دیگری بی‌پرده سخن بگویند. نتیجه، بازتاب احساسی فراوانی را برانگیخته و مطمئناً این مستند در ماه‌های آینده جایگاه ویژه‌ای هم در
این مستند در ماه‌های آینده جایگاه ویژه‌ای هم در جشنواره‌ها و همچنین نزد سینمای هنری خواهد یافت. در حالی که تاکنون بسیاری از مستندسازان به موضوع افراد در زندان پرداخته‌اند، اسکویی نیز پیش از این سه فیلم در این باره ساخته‌است: «روزهای بی‌تقویم»، «آخرین روزهای زمستان» و «رویاهای دم صبح» و در این مستندها بُعد مضاعفی از صمیمت را با سوژه‌های نوجوان از طریق دادن کنترل دوربین به آنها در اتاق خودشان ایجاد کرده‌است تا آنها مستقیم و بی‌پرده با لنز دوربین صحبت کنند. در بخشی از فیلم آنها با قربانیان خود سخن می‌گویند و
بخشی از فیلم آنها با قربانیان خود سخن می‌گویند و برخی مواقع دیگر با دیگر افرادی که در ماجرا درگیر بودند مثل خواهر یا مادرشان حرف می‌زنند. این صحبت‌ها زمانی دردناک‌تر می‌شوند که کارگردان برخی از این افراد را در زندان افراد بزرگسال نشان می‌دهد، جایی که تعدای از مادران دخترها به قصاص محکوم شده‌اند. این مستند به جای آن که به صورت مستقیم به سیاست‌ها و محیط فرهنگی که دختران را به این سرانجام رسانده، بپردازد، اجازه داده این موقعیت‌ها از طریق صحبت‌های دختران و زنان و مادرانشان به تدریج آشکار شود. کارگردان برخی
و مادرانشان به تدریج آشکار شود. کارگردان برخی مواقع پرسش‌هایی را مطرح می‌کند اما در دیگر اوقات عقب می‌ایستد تا تعامل شخصیت‌ها را مقابل دوربینش تماشا کند. این یک فیلم مستند بلند دقیق و متعادل است و اسکویی با استفاده از گفتگو، رابطه میان دختران جوان و مادرانشان را ایجاد می‌کند، گرچه بیشتر مواقع آنها به صورت مستقیم با یکدیگر صحبت نمی‌کنند. این تصویری از عشق است که در ابتدا ناامیدی حبس و سپس نوعی اندوه تعلیقی در مخاطب ایجاد می‌کند، مادران و دخترانی که با آینده‌ای نامعلوم، مطمئن نیستند که بتوانند بار دیگر به هم
نامعلوم، مطمئن نیستند که بتوانند بار دیگر به هم برسند، امیدی که تا انتها با ترس عجین شده‌است.
تعارض با نام سابق "ریست" فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محمدرضا لطفی و تهیه‌کنندگی سید امیر سیدزاده محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم در بخش نگاه نو سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت.
شنای پروانه فیلمی ایرانی به کارگردانی محمد کارت است که در سال ۱۳۹۸ منتشر شد. نوشتن فیلم‌نامهٔ آن بر عهدهٔ محمد کارت، حسین دوماری و پدرام پورامیری بوده و داستان آن دربارهٔ زنی است که تصویرش درحالی که در استخر بوده پخش شده و برادر شوهرش در جستجوی عکاس این تصویر است. جواد عزتی، طناز طباطبایی، امیر آقایی، علی شادمان، مه‌لقا باقری، مهدی حسینی‌نیا، ایمان صفا، ناهید مسلمی، نادر شهسواری، آبان عسکری و پانته‌آ بهرام از بازیگران این فیلم هستند. "شنای پروانه" در بهمن ۱۳۹۸ و در بخش سودای سیمرغ و نگاه نو سی و هشتمین دوره
و در بخش سودای سیمرغ و نگاه نو سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد، و در آن‌جا نامزد دریافت ۱۴ جایزه شد که توانست شش جایزه از جمله بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (آقایی)، بهترین بازیگر نقش مکمل زن (طباطبایی) و بهترین تدوین را کسب کند. خلاصه. پروانه (طناز طباطبایی) به گاراژ صافکاری برادرشوهرش حجت (جواد عزتی) می‌رود و از او می‌خواهد تا جلوی همسرش هاشم (امیر آقایی) را بگیرد. هاشم به خاطر فیلمی که از شنای پروانه در استخر در فضای مجازی پخش شده است، به همراه نوچه‌هایش برای انتقام‌جویی به استخر رفته و
همراه نوچه‌هایش برای انتقام‌جویی به استخر رفته و مشغول تخریب آن است. در راه بازگشت از استخر، هاشم پروانه را با ضرباتی می‌کشد. دادگاه حکم به اعدام هاشم می‌دهد. حجت و پدرش (نادر شهسواری) برای رضایت گرفتن نزد پدر پروانه (علیرضا داوودنژاد) می‌روند. پدر پروانه می‌گوید فقط در صورتی رضایت می‌دهد که پخش کنندهٔ فیلم پیدا شود. طبق گفتهٔ پلیس، سیم کارتی که اولین بار فیلم را پخش کرده است متعلق به فردی به نام رضا زارع است که اخیراً از کمپ ترک اعتیاد فرار کرده است. حجت همراه مسیب (مهدی حسینی‌نیا) -دوست هاشم- به دنبال
همراه مسیب (مهدی حسینی‌نیا) -دوست هاشم- به دنبال رضا می‌گردند ولی دوستان رضا می‌گویند او مرده است. حجت با راهنمایی هاشم، به سراغ افرادی که با هاشم کار می‌کرده‌اند، می‌رود. از جمله اشکان (علی شادمان) که کارگاه تولید مشروب دارد و شاپور (پانته‌آ بهرام) که یک قمارخانه را اداره می‌کند. ولی هر دو نفر دست داشتن در قضیهٔ پخش فیلم را رد می‌کنند. روز بعد پلیس تمام افرادی که حجت به سراغ آنها رفته است را دستگیر می‌کند. نوچه‌های آن‌ها حجت را مسئول گزارش آن‌ها به پلیس می‌دانند و به خانهٔ او حمله می‌کنند. حجت به همراه
می‌دانند و به خانهٔ او حمله می‌کنند. حجت به همراه شوهرخواهرش محمد (ایمان صفا) افرادی را که در محله سابقهٔ آدم‌فروشی داشته‌اند می‌رباید و تحت فشار قرار می‌دهد. اکبر کنتی (بهروز پناهنده) -یکی از ربوده‌شدگان- اعتراف می‌کند گزارش به پلیس را به خواست زنی که ادعا می‌کرده همسر صیغه‌ای حجت است انجام داده است. حجت زن (آبان عسگری) را با تصادفی ساختگی به گاراژ خودش می‌کشاند و تحت فشار قرار می‌دهد. زن اعتراف می‌کند فیلم گرفتن از پروانه و اجیر کردن اکبر را با تهدید مسیب -که سه سال است فیلمی خصوصی از او دارد- انجام داده