payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سوزن‌های کلئوپاترا نامی است که غربیان بر سه هرَمستون که از مصر به لندن، نیویورک و پاریس برده‌اند، گذاشته‌اند. خود مصریان آنها را تِخِنو (شکافتن) می‌نامیدند چرا که همچون شکافنده آسمان هستند. این گونه سازه نقش برجسته ای در دین مصریان داشته و کمی بیش از نیمی از آن در مصر بوده، دیگر نمونه‌های آن در سراسر جهان پراکنده‌است. آن را به آرایه جفت در دو سوی درگاه نیایشگاه‌های مصری برپا می‌کرده‌اند. کهن‌ترین آن وابسته به دودمان دوازدهم مصر و پادشاه سِنوسرِت یکم در المطریه امروزی در هلیوپولیس نوین است. ابلیسک نیز نخست
امروزی در هلیوپولیس نوین است. ابلیسک نیز نخست نامی یونانی از سوی هرودوت بود که برابر سیخ (بابزن) در آشپزی بوده‌است و از راه لاتین به انگلیسی رفته‌است. هرمسنگ‌ها مکعب (کاب)های مستطیلی (راست گوشه) بلندی هستند بر روی یک پایه با نوک هرمی که برای یادبود ایزدان بویژه ایزد خورشید در مصر باستان با نام رع _که در دوره نوسازی دینی در زمان آخناتون به آتون (گرده آفتاب) جایگزین شد_ از سوی پادشاهان بویژه برای بزرگداشت پیروزی در جنگی و از سنگ یکپارچه تراشیده می‌شدند. رومیان چنان شیفته این سازه شده بودند که نه تنها
رومیان چنان شیفته این سازه شده بودند که نه تنها نمونه‌هایی از آن را به روم آوردند، که از روی آن نمونه‌هایی را هم بازآفرینی می‌کردند. در سده نوزدهم میلادی این سه هرم‌سنگ به جایگاه‌های امروزی خود آورده شده‌اند. هِرم‌سنگ‌های لندن و نیویورک هر یک با نزدیک به ۲۲۴ تن وزن و ۲۱ متر بلندا از گرانیت سرخ و از کانسنگ‌هایی در اسوان مصر ساخته شده‌اند. هر دو در ۱۴۵۰ سال پیش از مسیح بدست فرعون توتموس سوم (۱۴۸۱–۱۴۲۵ پ. م) از دودمان هجدهم فرمانروایان مصر از یک خرسنگ (megalith) تراشیده شده‌اند. آنها یادبود سال ۳۰ ام پادشاهی
تراشیده شده‌اند. آنها یادبود سال ۳۰ ام پادشاهی وی بودند. پس از هزار و پانصد سال برافراشتگی، بدنبال جنگی به زمین افتاده، رو به نابودی گذاشتند؛ تا آنکه در سال هجدهم میلادی بازیابی شده و به سزاریوم کلئوپاترا در اسکندریه آورده شدند ولی هرگز در آنجا برپا نشدند. از سده هجدهم تا به امروز به نامگذاری فرانسوی سوزن کلئوپاترا خوانده می‌شوند. هِرم‌سنگ پاریس که به هرم‌سنگ اقصر نامدار است از گرانیت زرد ساخته شده و با ۲۳ متر بلندا و ۲۵۰ تن وزن از دوتای دیگر بزرگتر است. این هرم‌سنگ در سه هزار و سیصد سال پیش در زمان رامسس
هرم‌سنگ در سه هزار و سیصد سال پیش در زمان رامسس دوم (از پادشاهان دودمان نوزدهم) تراشیده شده و در آغاز در کنار همزاد خود که هنوز پابرجاست در آستانه درگاه نیایشگاه اُقصُر برپا بوده‌است. این هرمسنگ را که محمد علی پادشاه مصر و سودان بجای هرم‌سنگ نیویورک به لویی فیلیپ شاه فرانسه پیشکش کرد و او آن را در ۱۸۳۳ در میدان کنکورد نزدیک جایی که لویی شانزدهم و ماری آنتوانت را در ۱۷۹۳ گردن زدند، برافراشت. هر سه این سازه‌ها نوشته‌هایی به زبان هیروگلیف در ستایش رامسس دوم و توتموس سوم بر خود دارند.
موسیقی‌ای که توسطش به قتل برسید (به صورت ترجمه تحت‌اللفظی: موسیقی‌ای که به قتل می‌رساند) عنوان یازدهمین آلبوم استودیویی از رپر آمریکایی امینم است. این آلبوم در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۲۰ توسط افترمث، اینتراسکوپ رکوردز و شیدی رکوردز بدون هیچ اطلاع قبلی‌ای همانند آلبوم قبلی او، "کامی‌کازه" (۲۰۱۸) منتشر شد. این آلبوم توسط آهنگسازان متعددی تهیه شده‌است که از آنها می‌توان به دکتر دره، امینم، د آلکمیست و مارک باتسون اشاره کرد. هنرمندان مهمان در این مجموعه بلک ثوت، کیو تیپ، جویس ورلد، اد شیرن، یانگ ام. اِی، اسکایلر گری،
جویس ورلد، اد شیرن، یانگ ام. اِی، اسکایلر گری، دان تالیور، اندرسون. پاک و رویس دا۹'۵ هستند. نام این آلبوم از تنها آلبوم موسیقی کارگردان مشهور و معروف آلفرد هیچکاک اقتباس شده‌است. این آلبوم تا به امروز توانسته‌است از مرز ۱ میلیارد استریم در اسپاتیفای بگذرد. این آلبوم تنها آلبومی است که در سال ۲۰۲۰ موفق به کسب گواهی گُلد شده‌است. در ۱۸ دسامبر سال ۲۰۲۰، یک نسخه دیلوکس از آلبوم، تحت عنوان موسیقی‌ای که به قتل می‌رساند-ساید بی منتشر شد. مشابه دو آلبوم قبلی امینم، بدون اعلام قبلی منتشر شد. این آلبوم حاوی یک دیسک
بدون اعلام قبلی منتشر شد. این آلبوم حاوی یک دیسک ج با شانزده قطعه جدید است که با حضور مهمانانانی از جمله اسکایلر گری، دکتر دره، اسلای پایپر و وایت گلد ضبط شده‌است. انتشار این آلبوم با موزیک ویدئوی "Gnat" به کارگردانی کول بنت همراه بود. آلفرد هیچکاک. عنوان و کاور آلبوم Music to be Murdered By امینم در واقع از آلبومی به همین نام از کارگردان بزرگ ژانر معمایی و دلهره آور یعنی آلفرد هیچکاک (Alfred Hitchcock) و جف الکساندر (موزیسین) الهام گرفته شده که در کاور آن هیچکاک با یک هفت‌تیر و تبر دیده می‌شود. خود ام در
هیچکاک با یک هفت‌تیر و تبر دیده می‌شود. خود ام در صفحه اینستاگرامش نوشت: الهام گرفته شده از استاد، عمو آلفرد! عنوان آلبوم به معنای موسیقی‌ای که به قتل می‌رساند، هست و کاملاً با طبیعت شوم و خونین یازدهمین آلبوم استودیویی امینم مطابقت دارد. آلفرد هیچکاک و جف الکساندر این آلبوم را در سال ۱۹۵۸ منتشر کردند و در واقع شامل آهنگ‌هایی است که در کارهای سینمایی بزرگ هیچکاک از آن‌ها استفاده شده. تِرک‌های ۴ و ۲۰ میان‌پرده (Interlude) و گفتار پایانی (Outro) آلبوم، در واقع مونولوگی از هیچکاک هستند که از همان آلبوم سال
مونولوگی از هیچکاک هستند که از همان آلبوم سال ۱۹۵۸ سمپل شدند. رکوردهای جدید امینم. آهنگ گودزیلا و شکستن رکورد آهنگ رپ گاد. در آهنگ "گودزیلا" امینم موفق شد باری دیگر رکورد سریع‌ترین رپ جهان را بشکند. امینم در این آهنگ در ۳۰ ثانیه ۳۹۹ واژه (به اصطلاح رپرها سیلاب) را رپ می‌کند که معادل ۱۱٫۳ واژه در هر ثانیه که او پیش‌تر موفق شده بود در ترانه "رپ گاد" در مدت زمان ۱۵ ثانیه ۹۷ واژه را رپ کند. بیشترین فروش آلبوم. امینم در چارت آلبوم‌های جهان پرفروش‌ترین آلبوم‌ها را دارد. او ۱۱ آلبوم استودیویی دارد که ۱۰ تا از
را دارد. او ۱۱ آلبوم استودیویی دارد که ۱۰ تا از آنها بیشترین فروش را داشته و اول شده‌اند. امینم تنها هنرمندی است که ۱۰ آلبوم او در صدر اول جدول فروش قرار گرفته‌اند. پیش تر امینم با ۹ آلبوم برتر در این زمینه با کانیه وست در این جایگاه قرار داشتند که این آلبوم فروش بیشاز ۲۷ میلیون نسخه در هفته اول را داشت. موسیقی‌ای که توسطش به قتل برسید ساید- بی (نسخه دیلاکس). در ۱۸ دسامبر سال ۲۰۲۰، یک نسخه دیلوکس از آلبوم، تحت عنوان موسیقی‌ای که به قتل می‌رساند-ساید بی منتشر شد. مشابه دو آلبوم قبلی امینم، بدون اعلام قبلی
شد. مشابه دو آلبوم قبلی امینم، بدون اعلام قبلی منتشر شد. این آلبوم حاوی یک دیسک ج با شانزده قطعه جدید است که با حضور مهمانانانی از جمله اسکایلر گری، دکتر دره، اسلای پایپر و وایت گلد ضبط شده‌است. انتشار این آلبوم با موزیک ویدئوی "Gnat" به کارگردانی کول بنت همراه بود. انتقادات از آلبوم. امینم این آلبوم را در جهت مبارزه با آزادی اسلحه در ایالات متحده آمریکا و تروریسم منتشر کرده‌است. در قطعهٔ «ناسازگار» او به حملات ۱۱ سپتامبر اشاره کرده و خودش را با افرادی مثل روح‌الله خمینی، صدام حسین و سلمان رمضان عبیدی
مثل روح‌الله خمینی، صدام حسین و سلمان رمضان عبیدی (بمب‌گذار کنسرت سال ۲۰۱۷ آریانا گرانده) مقایسه می‌کند. پس از آن‌که امینم ویدئویی از «ناسازگار» را در توئیترش منتشر کرد، ترانه با انتقاد گستردهٔ کاربران شبکه‌های اجتماعی مواجه شد و بسیاری به‌خاطر آنچه که «تمسخر بمب‌گذاری منچستر آرنا» می‌دانستند او را سرزنش کردند.
ژان زِ سیاست مدار و وکیل دادگستری فرانسوی، در ۶ اوت سال ۱۹۰۴ در اورلئان فرانسه چشم به جهان گشود. او نماینده رادیکال لوآرت، وزیر حزب جبهه مردمی را در کارنامه سیاسی خود دارد. او یهودی و فراماسون بود. به اتهام ترک محل خدمت در ماسلیا پس از محاکمه در ۴ اکتبر ۱۹۴۰ توسط دادگاه نظامی کلرمونت - فرند محکوم و به جزیره شیطان تبعید شد. سرانجام در ۲۰ ژوئن سال ۱۹۴۴ در یکی از جنگل‌های مولز (آلیر) کشته شد. زندگی شخصی. پدربزرگ و مادربزرگ پدری ژان زِ، از یهودیان آلزاتی و لورین، که تابعیت فرانسه را در سال ۱۸۷۲ به دست آوردند،
که تابعیت فرانسه را در سال ۱۸۷۲ به دست آوردند، وقتی موسل به تصرف آلمانی‌ها در می‌آید. پدر وی، لیون زِ، در سال ۱۸۷۴ در اورلان متولد شد. او یک روزنامه‌نگار در Le Progrès du Loiret، که یک روزنامه چپ افراطی به‌شمار می‌آمد و در سال ۱۸۹۹ در زمان امر دریفوس تأسیس شد، وی هفت سال بعد سردبیر آن شد. در عین حال، او دبیر شورای کار اورلئان بود. وی با فعالیتهای مختلف خود به عنوان بازیگر سیاسی محلی نیز نقش ایفا می‌کرد. از طرف مادری نیز، مادر ژان زِ، شارترِن و منگور، با اصلیت بُس، از پروتستان‌ها هستند. اجداد آنها روز بعد
بُس، از پروتستان‌ها هستند. اجداد آنها روز بعد از ابطال حکم نانت در سال ۱۶۸۵ در برابر اقتدار سلطنتی مقاومت کردند. مادر او، آلیس چارترین، متولد ۱۸۷۹، معلم بود. او در شماره ۱۹ خیابان پارک، در خانه او پدربزرگ و مادربزرگ شارترِن، هرمیتاژ، که ژان، الی، پل زِ در ۶ اوت سال ۱۹۰۴ به دنیا آمد. خواهرش ژاکلین، که رابطه اش با او بسیار نزدیک بود، در ۴ اکتبر ۱۹۰۵ به دنیا آمد. پدر او لئون زِ، مدیر روزنامه رادیکال سوسیالیست "Le Progrès du Loiret" و مادرش آلیس شارترَن با شغل معلمی، ژان زِ را بزرگ کردند و ژان تحصیلات خود را
معلمی، ژان زِ را بزرگ کردند و ژان تحصیلات خود را در اورلئان ادامه داد و در مارس ۱۹۳۱ با مادلین ازدواج کرد که ثمره این ازدواج دو دختر به نام‌های، کاترین و هلین بود. دوران کودکی. ژان زِ کودکی اش در سنت جمهوری و آموزه‌های وطن پرستانه گذشت. خیلی زود به دنیای سیاست علاقه‌مند و وارد زندگی سیاسی شد. از نزدیک تحولات جنگ جهانی اول را دنبال می‌کرد و به همین علت او را تحسین می‌کردند. پدرش چهار سال به جبهه رفت و با مدال افتخار صلیب جنگ بازگشت. بسیار به نوشتن علاقه می‌ورزید، ادبیات و فلسفه اجزایی جدانشدنی از علایق او
ادبیات و فلسفه اجزایی جدانشدنی از علایق او بودند. از اوایل سال ۱۹۱۶، ژان شروع به نوشتن در روزنامه‌ها کرد. دوران جوانی. اولین قدم برای ورود سیاست از دبیرستان اتفاق افتاد، ژان سر پرشوری برای ورود به دنیای سیاست داشت، او در بحث‌های انتخاباتی شرکت می‌کند. انتخابات قانونگذاری ۱۹۱۹ و ۱۹۲۴ حضور پیدا می‌کند. با این حال علاقه اش به ادبیات همچنان ادامه دارد. در فعالیت سیاسی در سال ۱۹۲۵، هنگامی که او به سن (۲۱ سالگی) رسید، ثبت نام می‌کند. به حزب رادیکال، به دایره محافل جمهوری، که در حقوق بشر و همچنین در آموزش و پرورش
جمهوری، که در حقوق بشر و همچنین در آموزش و پرورش فعالیت می‌کند، وی در سال ۱۹۲۶ در اقامتگاه گراند اورینت دوفرانس که لوژ فراماسونری بودند، آغاز به فعالیت می‌کند. کارهای مهم. یکی از بهترین نمونه تلاش‌هایش ایجاد آموزش ملی است. او تا زمان جنگ جهانی دوم هدایت وزارت آموزش ملی و هنرهای زیبا را در جمهوری سوم عهده‌دار بود. در دوران خدمت خود، کارهای بسیار مهمی انجام داد که بعدها در فرهنگ و آموزش فرانسه تأثیر بسزایی داشت. او اصلاحات بنیادی و گسترده‌ای در حوزه‌های آموزش، فنی، تحقیق، حق مؤلف را آغاز کرد. او به ویژه تلاش
فنی، تحقیق، حق مؤلف را آغاز کرد. او به ویژه تلاش کرد تا آموزش ابتدایی را یکپارچه کند، تلاشی که منجر به اصلاحات بزرگی در جمهوری ۴ و ۵ شد. در ادامهٔ اصلاحاتی که انجام داد، سن آموزش اجباری را به ۱۴ سال افزایش می‌دهد و بخشنامه‌هایی را منتشر می‌کند که پوشیدن و بروز دادن هر علائم سیاسی و فرقه ای در مدارس ممنوع است. همچنین در ادامه، پیشنهاد ساخت دانشکده ملی مدیریت را در اول اوت سال ۱۹۳۶، به مجلس ارائه داد که در مجلس رای آورد اما در سنا مختومه شد. او همچنین سرپرستی هنرهای زیبا را نیز به عهده گرفت و همزمان با آن،
هنرهای زیبا را نیز به عهده گرفت و همزمان با آن، به فعالیت‌های فرهنگی خود ادامه داد که از در این میان می‌توان به: اصلاح آرشیو ملی و کتابخانه ملی، کتابفروشی‌ها، توسعه تئاتر مردمی، ورزش؛ نمایشگاه‌ها در سال ۱۹۳۷ و آماده‌سازی اولین جشنواره کن اشاره کرد. کار وزارتخانه ژان زِ به عنوان یک جریان واقعی مشخص می‌شود به گونه ای که سیاست‌های آموزشی و فرهنگی، موجب اثر گذاری‌های مهمی در جمهوری‌های ۴ و ۵ فرانسه می‌شود. دموکراتیک و مدرنیزه کردن آموزش، یکی از پروژه اصلاحات سیستم آموزش و پرورش بود که توسط برخی از بزرگان الهام
آموزش و پرورش بود که توسط برخی از بزرگان الهام گرفته بود. ایده‌های هدایت کننده: دموکراتیک کردن و جهت‌گیری‌ها که با توجه به سلیقه و مهارت دانش آموزان صورت می‌گیرد. تمدید تحصیل در مدرسه از ۱۳ تا ۱۴ سال ادامه دارد و اجباری می‌شود آموزش اجباری، طبق قانون ۶ اوت سال ۱۹۳۶ تصویب می‌شود. مطالعات طراحی شده به روشی بسیار جدید ب این شعار که «همه آزادی برای ابتکار عمل» را به جا می‌گذارد. او همچنین برای معلمان، مأموریت سه‌گانه خود را تعیین می‌کند و برای اطمینان در این کلاسها یک مکمل تعریف می‌نماید: آموزش، مقدمه ای برای
یک مکمل تعریف می‌نماید: آموزش، مقدمه ای برای فرهنگ و راهنمایی حرفه ای. بخش دیگر از کارهای مهم ژای در توسعه تجهیزات برای آموزش است. او یک برنامه بلندپروازانه پایه‌گذاری کرد که ساختمان مدرسه و ایجاد موقعیت‌های متعدد برای آموزش ایجاد شود و اجازه می‌دهد تا کلاس‌های بیش از ۳۵ دانش آموز تقسیم شود. وحدت سازه‌ها بخش مهمی از اصلاحات آن است و شامل تشکیل اداره ای از درجهٔ اول و درجهٔ دوم (۱۹۳۷–۱۹۳۶)، و با جمع‌آوری و هماهنگی سطوح مختلف آموزش بود. یک کلاس جهت‌گیری در سپتامبر سال ۱۹۳۷ با کلاس ۶ جهت‌گیری آزمایش کرد، و
سپتامبر سال ۱۹۳۷ با کلاس ۶ جهت‌گیری آزمایش کرد، و بین دو درجه قرار دارد. در ماه مه سال ۱۹۳۸، شبکه ای از مراکز جهت‌گیری ایجاد شد. در غیر این صورت می‌آموزد در غیر این صورت در سال ۱۹۳۷–۳۸، وی در ۳ و سپس در ۲۹ بخش، نیم روز ورزش در مدرسه، آزمایش کرد و فعالیتهای نظارتی، کلاسهای پیاده‌روی و مطالعه میانی از طریق مشاهده فعال را مورد آزمایش قرار داد. وی وسایل آموزشی جدیدی را ایجاد کرد: رادیو مدرسه و سینمای آموزشی. در سپتامبر ۱۹۳۸، جدید دستورالعمل‌های رسمی ظاهر می‌شوند، این نوآوری‌ها را ترسیم و گسترش می‌دهند. حوزه
این نوآوری‌ها را ترسیم و گسترش می‌دهند. حوزه فرهنگ. یکی از دغدغه‌های ژان زِ، دوری مردم از فرهنگ بود. از سوی دیگری، با توجه به این که مجلس به ۴۰ ساعت کار در هفته رای داده بود، وی نگرانی‌های جدی برای سرگرمی مردم خود داشت. او اعتقاد داشت که باید موزه، کتابخانه، تئاتر، نمایشگاه‌ها و … را باز کنیم تا مردم از آن‌ها استفاده کنند و هنر را مردمی کنیم تا همزمان با بالا بردن فرهنگ عمومی به اقتصاد هنر و پشتیبانی از هنرمندان نیز کمک کرده باشیم. همچنین تلاش می‌کرد تا بتواند تمرکز زدایی انجام دهد تا مردم با هنر ملموس
بتواند تمرکز زدایی انجام دهد تا مردم با هنر ملموس شوند. ایجاد موزه‌ها یکی از مهم‌ترین خواسته‌های ژای در راستای سیاست‌های فرهنگی بود. او ساخت موزه‌های مختلف را پیگیری کرد، موزه‌های چون موزه هنرهای مدرن، هنرهای مردمی، هنرهای سنتی و …. از سوی دیگر، یکی از هدف‌های مهم ژای ایجاد یک جشنواره مستقل سینمای در برابر جشنواره فیلم ونیز که با دستور موسولینی پایه‌گذاری شده بود، از آن جایی که او شخصی ضد فاشیست بود، این نیاز را برای فرانسه و اروپا ضروری می‌دید، اما با وقوع جنگ جهانی دوم، اولین دوره جشنواره کن اتفاق
وقوع جنگ جهانی دوم، اولین دوره جشنواره کن اتفاق نیفتاد. جنگ و مقاومت. ژان زِ را می‌توان جزو اولین محکومان حکومت ویشی دانست ."Massilia" یا دام زودرس، زندگی ژان زِ را تحت تأثیر قرار می‌دهد، دغدغه اصلی ژان زِ مشکل تعریف کشور فرانسه و مقاومت را در اصل خود ایجاد می‌کند. در ۱۰ سپتامبر ۱۹۳۹، وزیر جوان (وی ۳۵ ساله است) از دولت استعفا داد تا در ارتش کشور ثبت نام کند. او این راه میهن پرستانه را دنبال می‌کند، در طول جنگ جهانی اول، توسط یکی از حامیان سیاسی خود، همچنین مسئول آموزش و پرورش بود. در واقع، در اکتبر سال
مسئول آموزش و پرورش بود. در واقع، در اکتبر سال ۱۹۱۵، آلبرت ساروت، که اولین کسی بود که ژان روی را به مسئولیت دولت در ژانویه سال ۱۹۳۶ منصوب کرد (معاون وزیر امور خارجه به عنوان رئیس شورای) در ۴۳ سالگی خود را به عهده گرفت. سقوط کابینه ویویانی در جایی که وی وزیر آموزش عمومی و هنرهای زیبا بود و سپس در سنگرهای Bois-le-Prêtre و سپس Verdun جنگید. سال ۱۹۴۰، هنگامی که ساروت دومین و آخرین گذرگاه خود را روی rue de Grenelle انجام داد (که قاطعانه او را به جنگ پیوند می‌داد)، قبل از رای دادن به قدرت‌های کامل در پتن، برای
قبل از رای دادن به قدرت‌های کامل در پتن، برای ژان زِ بود، که در سقوط دسته جمعی، از سقوط وحشیانه آن وی که در ۱۵ اوت در مراکش دستگیر شد، وی در ۴ اکتبر به جرم محکومیت و تباهی توسط دادگاه نظامی کلرمونت - فرند به بهانه غیرقابل تحمل "ترک محل خدمت در حضور دشمن" محکوم شد و در واقع به خاطر وقوع این اتفاق رخ داد. برای بیست نماینده مجلس که سوار این قایق می‌شوند ۲۰ ژوئن در Verdon، واقع در کازابلانکا، مسئولیت ادامه جنگ با جابجایی دولت و نمایندگی ملی در شمال آفریقا است. بدون شک در این باره، آنها مخالف منطق آتش‌بس بودند.
شک در این باره، آنها مخالف منطق آتش‌بس بودند. اگر مقاومت در برابر آنها باشد، به وضوح مقاوم هستند، به این معنا نیست که جنگ را در نظر نگیرید اما خاک فرانسه در اشغال است. او در نامه ای در مورخ ۲۱ آوریل ۱۹۴۱ می‌نویسد: "من تنها رنج نمی‌برم. درد من فقط یک نتیجه است. آن منطق خودش را دارد. امری که شکنجه کشور، به آن پیوند دارد گرفتگی … این یک دلیل قدرتمند برای تحمل شجاعانه آن است، تنها به شرطی که هیچ‌کس شک نداشته باشد، همه جهان می‌فهمند … حالا، از این، از هزار دریافت کردم مبهم‌ترین شهادت‌ها، من نمی‌توانم کوچکترین
کردم مبهم‌ترین شهادت‌ها، من نمی‌توانم کوچکترین نگرانی داشته باشم. من چی نشان می‌دهد، آنچه در من حاصل می‌شود، ارزش تمام فداکاری‌ها را دارد، و این یک امتیاز بزرگ برای پشتیبانی از آنها است. " سرانجام مرگ وی در ریم، به دست شبه نظامیان می‌لیسی در سن ۳۹ سالگی در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۴، پس از ربودن وی رقم خورد. جسد وی تا سپتامبر ۱۹۴۶ پیدا نشد. آثار چاپ شده. در سال ۱۹۴۴، به دست گروه‌های میلیسین که در لباس مبدل گروه‌های مقاومت بودند، دستگیر می‌شود. در زمان بازداشت خود کتابی با عنوان خاطرات و تنهایی فرانسوی "Souvenirs et
با عنوان خاطرات و تنهایی فرانسوی "Souvenirs et solitude" می‌نویسد که بعداز مرگش در سال ۱۹۴۵ به چاپ می‌رسد. از دیگر آثار او نیز می‌توان به می‌توان به "تواریخ زیر شیروانی" Chroniques du Grenier و "اصلاحات درسی" La Réforme de l'enseignement نیز اشاره کرد. پیر مندس فرنس و ژان زِ. پیر مندس فرنس یکی از سیاستمداران فرانسوی در مقدمه کتاب خاطرات و تنهایی فرانسوی "Souvenirs et solitude" دربارهٔ ژان زِ این گونه می‌نویسد: «اگرچه دوران ما فاقد مدل‌ها و الگوهای زیادی است که این اتفاق برای همه کشور مایه بدبختی است. ژان
که این اتفاق برای همه کشور مایه بدبختی است. ژان زِ در سحرگاهان برای آزادی فدا شد. او می‌توانست یکی از بهترین‌ها باشد، یکی از حیات بخشان نسلی که خیلی زود از او محروم شدند. کسانی که او را به قتل رساندند نه تنها به کسانی که او را دوست داشتند بلکه به کل فرانسه ضربه‌ای زدند. اما چگونه شرمسار نمی‌شویم و افتخار می‌کنیم، زمانی که می‌فهمیم که مردان و زنانی وجود داشته‌اند که زندگی خود را فدای ایده ای کنند که می‌خواستند آن را انجام دهند؟ ». فیلم مستند. یک جرم فرانسوی، نام مستندی به کارگردانی کاترین برشتاین و با
نام مستندی به کارگردانی کاترین برشتاین و با همکاری مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه CNRS در ۵۳ دقیقه ساخته شده‌است که به بررسی ناپدید شدن ژان زِ و ترور وی می‌پردازد. احیای ژان زِ. در سال ۲۰۰۵، جایزه ژان زِ ایجاد شد، که آثار ادبی متعددی را به ارمغان می‌آورد. نام ژان زِ که چهره برجسته جمهوری سوم است، بار دیگر در عرصه فرهنگ احیا می‌شود، خاکستر وی به تصمیم رئیس‌جمهور فرانسوا اولاند، در ۲۱ فوریه ۲۰۱۴ به پانتئون منتقل شد. در فرانسه نیز برای زنده نگه داشتن نام ژان زِ، بیش از ۱۲۰ مرکز آموزشی به نام او تأسیس شده‌است.
بیش از ۱۲۰ مرکز آموزشی به نام او تأسیس شده‌است. هلن زِ، دختر ژان زِ نیز در طی یک مصاحبه با روزنامه لوموند، از تلاش‌های پدرش برای جشنواره کن سخن گفت. منابع. بروشور آشنایی با ژان زِ، کاری از شهرداری اورلئان
ناتالیا خارلامپیوا (؛ زادهٔ شاعر و روزنامه‌نگار اهل یاقوتستان روسیه است. او سردبیر اولین مجله زنان به زبان یاقوتی است که «دلبر خاتون» نام دارد. وی حدود ده مجموعه شعر خود را منتشر کرده‌است، و اثر او در نشریات پرشماری دیده شده‌است. او به خاطر کارهایش جوایز مختلفی نیز دریافت کرده‌است. بخش اعظم ابیات او به نقش زنان در جامعه یاقوتی می‌پردازد. اشعار خارلامپیوا به روسی، قزاقی، تاتاری و اوکراینی ترجمه شده‌است. در سال ۲۰۱۶ مجموعه ای از شعرهای او به زبان انگلیسی به نام Foremother Asia منتشر شد. این نخستین دیوان شعر
Foremother Asia منتشر شد. این نخستین دیوان شعر یاقوتی‌زبان است که به زبان انگلیسی منتشر شده‌است. خارلامپیوا همچنین نقدهای ادبی با موضوع ادبیات یاقوتی منتشر کرده‌است.
بله، بانو (به انگلیسی: Yes, Madam) یک فیلم سینمایی اکشن هنگ کنگی محصول سال ۱۹۸۵ میلادی به کارگردانی کری یوئن و تهیه کنندگی سامو هونگ است. انتشار. "فیلم بله بانو" در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۸۵ در هنگ کنگ اکران شد. که در گیشه بیست و یکمین فیلم پرفروش آن سال در هنگ کنگ شد.
زبان اویرات () متعلق به گروه زبان‌های مغولی‌تبار است. محققان در مورد اینکه آیا اویرات را به عنوان یک زبان جدا یا یکی از گویش‌های اصلی زبان مغولی در نظر بگیرند، اختلاف نظر دارند. مناطق اویرات‌زبان در منتهی‌الیه غربی مغولستان، شمال غرب جمهوری خلق چین و کرانه خزری روسیه پراکنده‌اند. در کرانه دریای خزر عمده‌ترین شکل این زبان، زبان قالمیق است. اویرات در چین به‌طور عمده در سین‌کیانگ صحبت می‌شود و در گانسو هم گویشور دارد.
استانیسلاو لوبوتکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است که برای باشگاه ناپولی بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به آ اس ترنچین، نورشلان، سلتاویگو و ناپولی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسلواکی بازی کرده‌است.
هوهانس (ایوان) تئادروسی تئوُسیان (; ؛ زاده ۴ ژانویه ۱۹۰۲ – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل ارمنستان-اتحاد شوروی بود. زندگی‌نامه. وی در ۴ ژانویه ۱۹۰۲ در شوشی، جمهوری آرتساخ به دنیا آمد. تئوسیان از سال ۱۹۱۹ دبیر کمیته زیرزمینی حزب کمونیست روسیه در باکو بود. تئوسیان در ۱۰مین کنفرانس حزب شرکت نمود. پس از اتمام تحصیلات در آکادمی کوهستانی در کارخانه (Elektrostal) استان مسکو، به عنوان مهندس ارشد به فعالیت پرداخت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین و Hero of Socialist Labor (۱۹۴۳) شده‌است. وی در ۳۰ مارس ۱۹۵۸ در سن ۵۶
Labor (۱۹۴۳) شده‌است. وی در ۳۰ مارس ۱۹۵۸ در سن ۵۶ سالگی در مسکو درگذشت. در ادامه روند تخریب سنگ قبرهای ارمنیان مناطقی از قره باغ که در طی جنگ چهار و چهار روزه به ارتش باکو واگذار شده‌است. آذری‌ها مجسمه «ایوان تئوسیان» سیاست‌مدار ارمنی را نیز مورد هتک حرمت قرار دادند.
باشگاه فوتبال شان یونایتد () یک باشگاه فوتبال در ایالت شان، میانمار است. این باشگاه که در سال ۲۰۰۵ میلادی تاسیس شده سابقه ۲ قهرمانی در لیگ فوتبال ملی میانمار را در کارنامه دارد.
یانوش ()؛ هوهانس تسِتسیان ؛ زاده – درگذشته ) مبارز آزادی‌خواهی ارمنی‌تبار اهل مجارستان، فرمانده نظامی در جریان انقلاب ۱۸۴۸ مجارستان و سازمان‌دهنده نخستین آکادمی نظامی آرژانتین بود. زندگی‌نامه. وی در ۸ ژوئن ۱۸۲۲ در امپراتوری هابسبورگ به دنیا آمد. از سال ۱۸۷۰ یکی از سازمان‌دهندگان اصلی و نخستین رئیس آکادمی نظامی ملی بود. وی در ۶ سپتامبر ۱۹۰۴ در سن ۸۲ سالگی در بوئنوس آیرس درگذشت و در آرامگاه رکوله‌تا به خاک سپرده شد.
ژرژ «گئورگی» آقابکف ( ؛ ۱۸۹۶ – درگذشته ۱۹۳۷) سرباز ارتش سرخ شوروی، مأمور ، عضو چکا و بین سال‌های ۱۹۲۸–۱۹۲۹، رئیس بخش شرقی (OGPU) بود. اوایل زندگی. گئورگی سرگئی‌ویچ آروتینوف با نام مستعار «آقابکف» در۱۵ ژانویه ۱۸۹۵ میلادی در خانواده‌ای ارمنی مقیم شهر عشق‌آباد، مرکز ایالت ترکمنستان روسیه متولد شد. آگاهی مستندی از محیط زندگانی و خانواده آقابکف در دوران کودکی و نوجوانی در دسترس نیست. این اندازه می‌دانیم که او در ۲۲ سالگی، همزمان با انقلاب اکتبر ۱۹۱۷روسیه، به ارتش تازه‌ تأسیس سرخ پیوست و بعد از سه سال تحمل گرسنگی
تازه‌ تأسیس سرخ پیوست و بعد از سه سال تحمل گرسنگی و سرما و ذلت‌های فراوان، در اواخر۱۹۲۰ به «چکا» یا همان سازمان امنیت حکومت کمونیستی منتقل شد. در چکا به او سمت عضو رابط بین رؤسای اداره و عوامل مخفی مأمور سرکوب راهزنان و نهضت‌های انقلابی منطقه اورال روسیه، محول شد. در اکتبر۱۹۲۱ به‌سبب آشنایی با زبان ترکی و فارسی، از محل مأموریت خود به مسکو عزیمت کرد و در اداره مرکزی چکا به سمت کارشناس زبان فارسی منصوب و در ژانویۀ ۱۹۲۲ به قصد مبارزه با جنبش باسمه‌چیان عازم بخارا شد. همزمان با عزیمت وی به آسیای میانه، تغییر و
شد. همزمان با عزیمت وی به آسیای میانه، تغییر و تحولاتی در سازمان امنیت حکومت کمونیستی روی داد؛ سازمان جدیدی به نام «» تأسیس و چکا منحل گردید و تمام اعضای آن به سازمان جدید منتقل شدند. در مأموریت بخارا به او سمت رئیس امور ضدجاسوسی منطقه بخارا محول شد. او وظیفه داشت با جنبش باسمه‌چیان که حالا رهبری آن‌ را «انورپاشا» وزیر جنگ فراری عثمانی بر عهده گرفته بود، مبارزه کند. لنین که از نفوذ معنوی انورپاشا بر ترکان آسیای میانه اطلاع داشت پیش از این در دیداری با انورپاشا، از او برای خاموش کردن آتش شورش و تشویق مردم
از او برای خاموش کردن آتش شورش و تشویق مردم ترکستان به‌منظور پذیرش حکومت جدید استمداد طلبیده بود. او شخصاً انورپاشا را به مسکو دعوت کرده بود تا با وی در این زمینه مذاکره کند. آقابکف هدف لنین از اتحاد با انورپاشا را در کتاب خاطرات خود متحد کردن همه گروه‌های شورشی و تاختن به هندوستان بیان کرده‌است. به‌این‌ترتیب در پاییز ۱۹۲۱ انورپاشا به بخارا وارد شد. اما چند روز پس از رسیدن به بخارا تمام قول و قرارهایش با لنین را به فراموشی سپرد و به بهانه شکار از شهر خارج شد و به امیر امان‌الله خان حاکم افغانستان و امیر
شد و به امیر امان‌الله خان حاکم افغانستان و امیر عالم‌خان رهبر باسمه‌چیان پیام فرستاد و با آنها بیعت کرد. هم‌زمان با این تحولات به آقابکف مأموریت دادند محل اختفای انورپاشا را شناسایی کند. آقابکف به همراه یک دستیار در کسوت دستفروشی دوره‌گرد به بخارا عزیمت کرد و پس از چندین روز تعقیب و مراقبت محل اختفای انورپاشا را کشف کرد. نیروهای ارتش در ساعت ۷ صبح روز بعد به محل اسکان انورپاشا و نیروهایش یورش بردند و پس از چندین ساعت نبرد سنگین موفق شدند انورپاشا و تعداد زیادی از یارانش را کشته و یا دستگیر نمایند. درباره
از یارانش را کشته و یا دستگیر نمایند. درباره سرنوشت انورپاشا اختلاف‌نظر وجود دارد. آقابکف اظهار می‌دارد که: «پس از پایان نبرد موقعی که به معاینه اجساد پرداختند، جسد انورپاشا در میان کشته‌شدگان پیدا شد و بلافاصله یکی از افسران سوار شمشیر کشید و سر انور پاشا را از بدن جدا کرد.» اسماعیل رایین نویسنده کتابی با موضوع تاریخچه قتل عام ارامنه عثمانی، بدون ذکر منبع مدعی است کسی که سر از بدن انورپاشا جدا کرد، آقابکف بوده‌است. این‌گونه به‌نظر می‌رسد که آقابکف نقش خود در قتل انورپاشا را از ترس انتقام‌گیری ترک‌های
خود در قتل انورپاشا را از ترس انتقام‌گیری ترک‌های ملی‌گرا، عامداً انکار می‌کند. پیروزی در این مأموریت باعث ترقی رتبه آقابکف در «گ.پ.ئو» گردید و مدتی بعد او را در۱۹۲۴ به افغانستان فرستادند. قبل از عزیمت به محل جدید مأموریت، به او در مسکو تعلیمات خاصی دادند که شامل «روش دستبرد زدن به پاکت‌های سری لاک و مهر شده و طرز دوباره‌سازی لاک و مهر پاکت‌ها می‌شد». او در افغانستان هم‌زمان چند وظیفه مختلف داشت: اول اینکه او می‌بایست بقایای افراد جنبش باسمه‌چی را که پس از مرگ انورپاشا از بخارا به افغانستان گریخته بودند
مرگ انورپاشا از بخارا به افغانستان گریخته بودند زیر نظر بگیرد و توطئه‌های احتمالی آنان را بر ضد شوروی خنثی کند. دوم، تحت‌نظر گرفتن روابط خارجی افغانستان با دول خارجی به‌طور عام و با انگلستان به‌طور خاص. چراکه شوروی از حضور بریتانیا در نزدیکی مرزهایش به‌شدت بیمناک بود. و سوم زیر نظر داشتن اتباع آلمانی ساکن افغانستان. در این مورد هم شوروی نسبت به حضور آلمان‌ها در آن کشور احساس خوبی نداشت و آنها را مزاحم برای منافع خود تلقی می‌کرد. در نهایت آقابکف بعد از دو سال خدمت در افغانستان و با کارنامه‌ای درخشان در ۱۹۲۶