payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلسیم را اصلاح می‌کند. با این حال، کلسیم بیان ژن کالمودولین را کنترل می‌کند. بنابراین گیاه می‌تواند هنگامی که محرک وجود دارد، الگوی رشد «معمولی» خود را اصلاح کند؛ بنابراین اصل اساسی این مجسمه یادبود این است که تا آنجا که می‌توان آنها را برداشت و انتقال داد، این سیگنال‌ها قابل بزرگنمایی، ترجمه به رنگ‌ها و شکل‌ها بوده و «تصمیمات» گیاه را نشان می‌دهد که حاکی از فعالیت بنیادی بیولوژیکی است. مائوریزیو بولونینی برای رفع نگرانی‌های مفهومی و اجتماعی با دستگاه‌های تولیدی کار می‌کند. مارک ناپیر یکی از پیشگامان در
تولیدی کار می‌کند. مارک ناپیر یکی از پیشگامان در نقشه‌برداری داده‌ها است و به عنوان بخشی از پروژه "Carnivore"، آثاری را براساس جریان‌های صفر و مواردی که در ترافیک اترنت ساخته شده‌است، خلق می‌کند. مارتین واتنبرگ این مضمون را بیشتر به پیش برد، و مجموعه‌های داده را به همان اندازه متناسب با امتیازهای موسیقی (در "شکل آهنگ"، ۲۰۰۱) و ویرایش‌های ویکی‌پدیا (History Flow، ۲۰۰۳، با Fernanda Viegas) به ترکیب‌های تصویری چشمگیر تبدیل کرد. هنرمند کانادایی سان بیس الگوریتم "نقاشی پویاً را در سال ۲۰۰۲ توسعه داد. Base با
"نقاشی پویاً را در سال ۲۰۰۲ توسعه داد. Base با استفاده از الگوریتم‌های رایانه ای به عنوان "سکته مغزی"، تصاویر پیچیده‌ای را ایجاد می‌کند که به مرور زمان برای تولید یک اثر هنری مایع، تکرار نشدنی تکامل می‌یابد. هنر نرم‌افزار. برای برخی از هنرمندان، رابط کاربری گرافیکی و کد رایانه ای به خودی خود به یک شکل هنری مستقل تبدیل شده‌اند. آدریان وارد Auto-Illustrator را به عنوان تفسیر نرم‌افزار و روش‌های تولیدی که در هنر و طراحی به کار رفته‌است، ایجاد کرد. معماری. در سال 1987 Celestino Soddu DNA مصنوعی را در شهرهای
سال 1987 Celestino Soddu DNA مصنوعی را در شهرهای قرون وسطی ایتالیا ایجاد کرد که قادر به تولید مدلهای سه بعدی بی پایان از شهرها بود که به عنوان متعلق به ایده شناخته می‌شدند. ادبیات. نویسندگانی چون تریستان تزارا، بریون گیسین و ویلیام بروف از روش برش برای معرفی تصادفی به ادبیات به عنوان یک سیستم تولیدی استفاده کردند. جکسون مک کم شعر با کمک رایانه تولید کرد و از الگوریتم‌هایی برای تولید متن استفاده کرد. فیلیپ م. پارکر نرم‌افزاری را برای تولید خودکار کل کتاب‌ها نوشت. جیسون نلسون برای ایجاد یک سری شعرهای
نوشت. جیسون نلسون برای ایجاد یک سری شعرهای دیجیتالی از فیلم، تلویزیون و سایر منابع صوتی از روشهای تولیدی با نرم‌افزار Speech-to-Text استفاده کرد. برنامه‌نویسی زنده. سیستم‌های تولیدی ممکن است در حالی که کار می‌کنند اصلاح شوند، برای مثال با استفاده از محیط‌های برنامه‌نویسی تعاملی مانند Max / MSP , vvvv , Fluxus , Isadora، کوارتز کامپوزر و openFrameworks. این یک رویکرد استاندارد برای برنامه‌نویسی توسط هنرمندان است، اما ممکن است از آن برای ایجاد موسیقی زنده و / یا ویدئو با دستکاری سیستم‌های تولیدی روی صحنه نیز
یا ویدئو با دستکاری سیستم‌های تولیدی روی صحنه نیز استفاده شود، روشی عملکردی که به عنوان برنامه‌نویسی زنده مشهور شده‌است. مانند بسیاری از نمونه‌های هنر نرم‌افزاری، به دلیل رمزگذاری زنده بر تأکید بر استعدادهای انسانی و نه خودمختاری، ممکن است در تقابل با هنر مولد تلقی شود. نظریه‌ها. در پرکاربردترین نظریه هنر مولد، در سال ۲۰۰۳ فیلیپ گالانتر سیستم‌های هنری تولیدی را در زمینه نظریه پیچیدگی توصیف می‌کند. به ویژه مفهوم پیچیدگی مؤثر موری گن مان و ست لوید ذکر شده‌است. در این دیدگاه، هر دو هنر مولد بسیار مرتب و بسیار
در این دیدگاه، هر دو هنر مولد بسیار مرتب و بسیار ناسازگار را می‌توان به سادگی دید. هنر مولد بسیار مرتب، آنتروپی را به حداقل می‌رساند و فشرده سازی حداکثر داده‌ها را امکان‌پذیر می کند، و هنر تولیدی بسیار بی نظمی آنتروپی را به حداکثر می‌رساند و فشرده سازی داده‌های قابل توجهی را مجاز نمی‌کند. هنر مولد حداکثر پیچیده، نظم و بی نظمی را به روشی شبیه به زندگی بیولوژیکی می‌آمیزد، و در واقع از روشهای الهام گرفته از نظر زیست شناختی، بیشتر برای ایجاد هنر مولد پیچیده استفاده می‌شود. این دیدگاه مغایرت دارد با نظریه
استفاده می‌شود. این دیدگاه مغایرت دارد با نظریه اطلاعات قبلی که بر نظرات مکس بنس و ابراهیم ملاس تأثیر داشت، جایی که پیچیدگی در هنر با بی نظمی افزایش می‌یابد. گالانتر در ادامه خاطرنشان می‌کند که با توجه به استفاده از تقارن بصری، الگوی و تکرار توسط باستانی‌ترین فرهنگ‌های شناخته شده شناخته شده، هنر تولید مثل همان هنر قدیمی است. وی همچنین به هم‌ارزی بودن غلط برخی از هنرپیشه‌های مبتنی بر قانون مترادف با هنر مولد است. به عنوان مثال، برخی از هنرها براساس قوانین محدودیتی ساخته شده‌اند که استفاده از رنگ‌ها یا
محدودیتی ساخته شده‌اند که استفاده از رنگ‌ها یا شکل‌های خاص را مجاز نمی‌دانند. چنین هنری مولد نیست زیرا قوانین محدودیت سازنده نیستند، یعنی به خودی خود آنچه را که باید انجام شود را اثبات نمی‌کنند، تنها کاری که نمی‌توان انجام داد. مارگارت بدن و ارنست ادموندز. در مقاله خود در سال ۲۰۰۹، مارگارت بدن و ارنست ادموندز موافقند که هنر مولد نباید به آنچه که با استفاده از رایانه انجام می‌شود محدود شود و برخی از هنر مبتنی بر قاعده سازنده نیستند. آنها یک فرهنگ لغت فنی را توسعه می‌دهند که شامل Ele-art (هنر الکترونیکی)،
توسعه می‌دهند که شامل Ele-art (هنر الکترونیکی)، C-art (هنر رایانه)، D-art (هنر دیجیتال)، CA-art (هنر رایانه ای)، G-art (هنر مولد)، CG- هنر (هنر مبتنی بر رایانه)، Evo-art (هنر مبتنی بر تکامل)، R-art (هنر رباتیک)، I-art (هنر تعاملی)، CI-art (هنر تعاملی مبتنی بر رایانه) و VR-art (واقعیت مجازی هنر) سوالات. گفتمان پیرامون هنر مولد را می‌توان با سؤالات نظری که انگیزه پیشرفت آن را نشان می‌دهد، توصیف کرد. مک کوراک و همکاران. سؤالات زیر را که با خلاصه‌های پرفروش نشان داده شده‌است، به عنوان مهمترین پیشنهاد دهید:
نشان داده شده‌است، به عنوان مهمترین پیشنهاد دهید: سؤال دیگر از پسامدرنیسم است - آیا سیستم‌های هنری مولد بیان نهایی شرایط پسامدرن است یا اینکه آنها براساس یک جهان بینی الهام گرفته از پیچیدگی به یک ترکیب جدید اشاره می‌کنند؟
آلبوم بهار نام پنجمین آلبوم رسمی گروه موسیقی رستاک است. این اثر به سرپرستی و آهنگسازی سیامک سپهری و خوانندگی فرزاد مرادی، بهزاد مرادی، اکبر اسماعیلی پور، مجید پوستی، یاور احمدی فر و کارگردانی خانم لیلا مرآت به تهیه کنندگی شرکت هنر اول در بهار ۱۳۹۷ منتشر شد. منابع. ۱) دنیای اقتصاد: بهاریه خوانی گروه رستاک در تابستان ۲) رونمایی گروه رستاک از آلبوم بهار ۳) بهار گروه رستاک منتشر شد
جری جونز (؛ زادهٔ ) بازرگان بیلیونر آمریکایی و صاحب تیم دالاس کاوبویز در لیگ ملی فوتبال می‌باشد. او از سال ۱۹۸۹ مالک این تیم است. جونز زاده لس آنجلس و ساکن دالاس است. جونز محصل دانشگاه آرکانزاس و عضو سابق کاپا سیگما است. او در دوران دانشجویی به عنوان بازیکن فوتبال آمریکایی فعالیت می‌کرد و بعد وارد دنیای تجارت شد. جونز بعد از چندین شکست در زمینه تجارت، وارد صنعت استخراج نفت در آرکانزاس شد. در اکتبر ۲۰۱۹، سرمایه جری جونز توسط مجله فوربس نزدیک به ۸/۴ میلیارد دلار تخمین زده‌شده.
کاروان درشکه () عنوان گروهی از درشکه‌هاست که در معیت یکدیگر و به صورت گروهی سفر می‌نمایند. قبل از مرسوم شدن استفادهٔ گسترده از وسایل حمل‌ونقل عمومی و نظامی، کاروان‌های درشکه وظیفهٔ جابجایی مسافرین، مرسولات و همین‌طور مهمات را بر عهده داشتند. در غرب وحشی، مهاجران و پیشگامان آمریکایی در درشکه‌های سرپوشیده با گذر از دشت‌ها، گذرگاه‌ها و کوهستان‌ها خود را به مناطق غربی می‌رساندند. کاروان‌های درشکه در غرب ایالات متحده، مسیرهای مختلفی را طی می‌کردند که مبدأ غالب آنها ایندیپندنس، میزوری بود. این احتمال وجود دارد که
ایندیپندنس، میزوری بود. این احتمال وجود دارد که مشهورترین مسیر کاروان درشکه، مسیر اورگن بوده‌است که مسافتی بالغ بر را شامل می‌گردید. هر چند درشکه‌ها در کاروان به صورت یک خط پیوسته طی مسافت می‌نمودند، با همهٔ این احوال، بسیاری از آن‌ها به دلیل پرهیز از ایجاد گرد و غبار، از گروه اصلی جدا می‌شدند و به تنهایی راهپیمایی می‌نمودند. سفرهای متشکل از درشکه، در میان دهه‌های ۱۸۴۰ تا ۱۸۸۰ متداول شد و پس از اتمام اولین راه‌آهن بین‌قاره‌ای، سفرهای مبتنی بر کاروان درشکه کاهش چشمگیری یافت. برخی از مسیرهای کاروان‌های
کاهش چشمگیری یافت. برخی از مسیرهای کاروان‌های درشکه، امروزه نیز وجود داشته و قابل مشاهده است. در طول شب، درشکه‌ها غالباً به منظور ایجاد سرپناه از باد یا شرایط جوی نامساعد و همین‌طور در راستای مقابله با حیوانات درنده احتمالی یا سرقت توسط سرخ‌پوستان، به صورت دایره‌ای یا مربع در کنار یکدیگر توقف می‌نمودند. در دوران مهاجرت. مهاجران و پیشگامان سرزمین‌های جدید و ناشناخته، به سرعت متوجه شدند که گروه‌های کوچک‌تر کاروان درشکه مشتمل بر ۲۰ تا ۴۰ عددی، قابل کنترل‌تر از گروه‌های بزرگ‌تر بود و دیگر نیازی به راهبران
از گروه‌های بزرگ‌تر بود و دیگر نیازی به راهبران درشکه حرفه‌ای نداشت. بسیاری از این گروه‌ها ملزم به رعایت اصولی دموکراتیک بودند. اغلب آنها ضمن ایجاد آیین‌نامه، اقدام به انتخاب کاپیتان یا رئیس گروه می‌نمودند هر چند، کاپیتان‌ها اختیارات محدودی داشتند و نقش عمدهٔ آنها بیشتر بر حول محور حرکت دسته‌جمعی صبحگاهی و همین‌طور انتخاب مکان اتراق در شب برای اردو زدن می‌چرخید.
گروه دونر () یا گاهی شناخته‌شده تحت عنوان "حزب دونر"، گروهی از مکتشفین و پیشگامان آمریکایی بودند که به وسیلهٔ کاروان درشکه به سمت کالیفرنیا مهاجرت نمودند. عطف به اشتباهاتی که این گروه در پیمودن مسیر اصلی داشتند، زمستان‌های سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۴۷ میلادی را به ناچار، در برف و کولاک منطقهٔ سیرا نوادا گذراندند. برخی از این پیشگامان برای زنده ماندن، به آدمخواری متوسل گشتند و معمولاً اجساد کسانی را که در اثر گرسنگی یا بیماری جان می‌باختند به مصرف طعام می‌رساندند. هنگامی که گروه اردوگاهی را در نزدیکی دریاچه تروکی بر پا
که گروه اردوگاهی را در نزدیکی دریاچه تروکی بر پا نمود، دریاچه، هنوز یخ نبسته بود اما افراد، آشنایی چندانی با شیوهٔ صید قزل‌آلا در دریاچه نداشتند. منابع غذایی گروه دونر به طرز خطرناکی اندک بود و در اواسط ماه دسامبر، برخی از افراد برای یافتن کمک با پای پیاده از گروه جدا شدند. امدادگرانی از کالیفرنیا تلاش نمودند تا به یاری مهاجران بشتابند. هر چند، اولین گروه امدادی تا اواسط فوریه ۱۸۴۷، یعنی تقریباً ۴ ماه پس از گرفتار شدن "گروه دونر"، نتوانست خودش را به آنجا برساند. از تعداد ۸۷ نفر، تنها ۴۸ نفر توانستند از این
از تعداد ۸۷ نفر، تنها ۴۸ نفر توانستند از این مصیبت نجات یابند. مورخان، این حادثه را غیرعادی‌ترین تراژدی فاجعه‌بار به وقوع‌پیوسته در راستای مهاجرت به سمت غرب و کالیفرنیا توصیف کرده‌اند. اخبار مربوط به حادثهٔ دهشتناک گروه دونر، توسط ساموئل برانان که یکی از اولیای کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان و روزنامه‌نگار بود به سمت شرق نیز رسید. این در حالی است که نخستین گزارش‌های این حادثه، در تاریخ ژوئیه سال ۱۸۴۷ به نیویورک رسید. گزارش‌های این حادثه تحت تأثیر شور و شوق ملی به وجود آمده برای مهاجرت به سمت غرب بود.
شوق ملی به وجود آمده برای مهاجرت به سمت غرب بود. اخبار مرتبط با فاجعهٔ گروه دونر، برخلاف تمایل امروزی برای حساسیت نسبت به چنین وقایعی، در پاراگراف‌های خرد و ناچیز روزنامه‌های آن زمان دفن شد و این در حالی است که، چندین روزنامه از جمله جراید کالیفرنیا، دربارهٔ اتفاقات آدمخواری گروه، دست به اغراق و مبالغه زدند.
دیگو مارتینز پناس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به تیم‌های جوانان باشگاه فوتبال سلتاویگو و باشگاه فوتبال کادیس اشاره کرد.
دورهٔ آکواریوس (آبریز/دُل/دلو) که بر پایهٔ صورت فلکی و برجی از برج‌های دوازده‌گانهٔ به همین نام نامگذاری شده‌است. روش‌های گوناگون برای سنجش مرزهای دوران اختربینی در میان است. در سال ۱۹۳۰ (IAU) انجمن ستاره‌شناسی جهانی، کار مرزبندی نقشهٔ آسمان را به انجام رسانید. برخی اختربینان نیز مانند اخترشناسان به این مرزبندی‌ها پایبند بوده، اندازه‌گیری‌های خود بر پایهٔ این مرزبندی‌ها و شناسه‌ها استوار می‌کنند. ژان میوز بلژیکی از اخترشناسان سرشناس و جادوگران ریاضی بر پایهٔ همین مرزبندی‌های استاندارسازی شده سال ۶۸ پیش از
همین مرزبندی‌های استاندارسازی شده سال ۶۸ پیش از میلاد را هنگام گذر خورشید از میانگان بهاری (نقطهٔ اعتدال) در صورت فلکی بره (حمل) به صورت آسمانی ماهی (حوت) برشمرده و گذر به صورت آسمانی آبریز (دُل/دلو/آکواریوس) را در سال ۲۵۹۷ میلادی دانسته است. در بخش‌بندی IAU، اندازهٔ صورت‌های فلکی دوازده‌گانه با هم برابر نیست و برای نمونه درازای برشی که صورت فلکی ماهی را دربردارد بیش از ۳۰ درجه است. بیشتر اختربینان گرایش دارند که جادهٔ آسمانی سالانه خورشید (دایره‌البروج) را به دوازده برش ۳۰ درجه‌ای برابر (همگی باهم برابر
به دوازده برش ۳۰ درجه‌ای برابر (همگی باهم برابر ۳۶۰ درجه) بخش‌بندی کنند. افزون‌بر اینکه هیچ دیدگاه همسانی دربارهٔ آغاز دوران آبریز (آکواریوس) در میان اختربینان نیست، هیچ همرایی دربارهٔ آغاز دوران پیش از آن (دوران ماهی) نیز در میان نیست. در "کتاب اختربینی های جهان" نوشتهٔ نیکولاس کامپیون تاریخ آغاز این دوران از ۱۴۴۷ تا ۳۵۹۷ گفته شده‌است. بر پایهٔ آماری که وی از دیدگاه‌ها در این زمینه در دسترس گذاشته است، بیشترین ارزیابی‌ها و برآوردها (بیست و نه دیدگاه) سدهٔ بیستم را آغاز این دوران می‌دانند و در جایگاه دوم
بیستم را آغاز این دوران می‌دانند و در جایگاه دوم (با دوازده دیدگاه) سدهٔ بیست و چهارم جای دارد. بر پایهٔ یکی از اندازه‌گیری‌ها و برابرانگاری اندازهٔ ۳۰ درجه‌ای دوازده صورت فلکی راه سالانه خورشید، در سال ۲۰۱۲ ستارهٔ شیردل (نَخو/قلب‌الاسد) در میانگان پاییزی (اعتدال) از صورت فلکی شیر (اسد) به صورت فلکی خوشه (دوشیزه/سنبله) رسید که مرز باستانی صورت آسمانی ماهی (حوت) و آبریز (دُل/دلو/آکواریوس) را به ۱۵۰ درجه غرب آن جابجا کرد. بدین‌سان بر پایهٔ چنین برابرانگاری در اندازه‌گیری دوازده صورت فلکی، دوران آبریز
در اندازه‌گیری دوازده صورت فلکی، دوران آبریز (آکواریوس/دلو) در سال ۲۰۱۲ آغاز شده‌است. در اختربینی خورشیدنشان، برج حمل نخستین نشانه است و پس از آن برج ثور، جوزا، سرطان، اسد، برج سنبله، برج میزان، عقرب، قوس، برج جدی، دلو و حوت، و پس از آن چرخهٔ دوباره به برج حمل بر می‌گردد. دوران اختربینی به سوی وارونه («گذشته نگری» در اختربینی) پیش می‌روند؛ بنابراین، دوران اختربینی، برج ماهی را دنبال می‌کند.
کوین کوریوس (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل استونی است. وی در سال ۲۰۱۰ قهرمان مسابقات فرمول ۲ رنو یوروکاپ و در سال ۲۰۱۶ نایب قهرمان مسابقات جایزه رنو اسپورت در بخش کلاس حرفه‌ای شده است.
استن پنتوس (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل استونی است. وی در مسابقاتی همچون فرمول بی ام و و فرمول ۲ رنو یوروکاپ شرکت کرده است. کیت پنتوس-روسیمانوس خواهر وی از سیاستمداران استونی است.
مارکو آسمر (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل استونی است. وی در سال ۲۰۰۷ قهرمان فرمول ۳ بریتانیا و در سال ۲۰۰۳ نایب قهرمان جشنواره فرمول فورد شده است.
کلی سیلدارو (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز نمایشی زن اهل استونی است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا در مسابقات جهانی اسکی نمایش جهان ۲۰۱۹ و مدال برنز در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ اشاره کرد.
مَقتَلِ ابومِخنَف، یا مَقتَل الحسین کتابی است منتسب به ابومخنف اَزْدی که در زمینه گزارش واقعهٔ کربلا در سال ۶۱ هجری قمری است در این واقعه، حسین بن علی به همراه جمعی از اصحاب و یارانش، در جنگی که بین آنان و سپاهیان ابن زیاد (والی کوفه از جانب یزید بن معاویه) درگرفت، کشته شدند. به نوع کتاب‌هایی که دربارهٔ این واقعه نوشته‌شده‌اند، مقتل گفته می‌شود. ابومخنف. أبو مِخنف، لوط بن یحیی بن سعید بن مخنف بن سُلیم الغامدی الأزدی (درگذشته به‌سال ۱۵۷ هجری قمری)، مورخ شیعهٔ اهل کوفه که به‌دلیل نگارش کتابی به‌نام
مورخ شیعهٔ اهل کوفه که به‌دلیل نگارش کتابی به‌نام «مقتل‌الحسین» مشهور است. وی در این کتاب عمدهٔ روایات موافق و مخالف دربارهٔ نبرد کربلا را گرد آورده‌است. از آنجایی که شیعه و سنی از ابومخنف روایت نقل کرده‌اند، رجال حدیث هر دو گروه در مورد وثاقت احادیث او اظهار نظر کرده‌اند. محدثان که بر روی سند احادیث تأکید فراوانی داشتند، مورخان را که به دنبال جمع‌آوری تمام اخبار بودند را اخباری نامیده و آنان را تضعیف می‌کردند. ابومخنف نیز همانند ابن اسحاق، مدائنی، و واقدی مشمول این قاعده گشته‌است. ابومخنف توسط رجال سنی
مشمول این قاعده گشته‌است. ابومخنف توسط رجال سنی تضعیف شده و او را شیعهٔ افراطی خوانده‌است: «شیعی محترق، صاحب أخبارهم.» ذهبی می‌نویسد: إخباری تالف لا یوثق به. و یحیی بن معین نیز می‌گوید: «لیس بثقة». در مقابل رجال شیعه او را از اصحاب جعفر صادق دانسته و توثیق‌اش کرده‌اند: نجاشی می‌نویسد: «أبو مخنف، شیخ أصحاب الاخبار بالکوفة ووجههم، وکان یسکن إلی ما یرویه». از معاصران، خوئی می‌افزاید: «ثقة مسکون إلی روایته.» مهم‌ترین اثر ابومخنف، گزارشی از نبرد کربلا است که به نام "«کتاب مقتل الحسین»" معروف است. این کتاب از
نام "«کتاب مقتل الحسین»" معروف است. این کتاب از مهم‌ترین منابع برای بررسی تاریخی این واقعه به‌شمار می‌آید. نسخهٔ خطی از این کتاب در برلین نگهداری می‌شود و لئورا وچا ولیری آن را تماماً معتبر نمی‌داند. مقتل ابومخنف. رسول جعفریان پنج مقتل را که در قرن دوم تا اوایل قرن چهارم هجری نوشته شده‌اند از منابع اولیهٔ قابل توجه می‌داند. یکی از این مقاتل، مقتلی است که ابومخنف نوشته‌است. کهن‌ترین منبع تاریخی دست اول در دسترس، نوشته ابومخنف می‌باشد که به‌طور تقریباً کامل از دو طریق کتاب تاریخ طبری و کتاب الارشاد شیخ مفید
دو طریق کتاب تاریخ طبری و کتاب الارشاد شیخ مفید در دسترس می‌باشد. اما از سایر گزارش‌های تاریخی جز اندکی در خلال کتاب‌های تاریخ چیزی در دسترس نیست. گفته می‌شود که ابومخنف برای نگارش تاریخ اسلام، حدود چهل کتاب نوشته‌بود که امروزه فقط نام آن‌ها برجای‌مانده و متن آن‌ها از بین رفته‌اند. البته برخی از آثار وی توسط تاریخ‌نگاران بعدی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. به‌گفتهٔ یولیوس ولهاوزن، ابومخنف با علاقهٔ خاص و به تفصیل، موضوعات مربوط به خوارج و قیام‌های شیعه و شورش عراقی‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد و بیشتر،
شورش عراقی‌ها را مورد بررسی قرار می‌دهد و بیشتر، روایات کوفی را نقل می‌کند. کتاب‌های او به‌احتمال زیاد از زمرهٔ آثاری بوده که انتشار گسترده داشته و به‌ویژه شیعیان، آن‌ها را مشتاقانه می‌خوانده‌اند. برخی از تألیفات به‌دست‌آمده که منسوب به اوست، ظاهراً پاکسازی‌های بسیار آزاد متأخری است که به‌مرور زمان تفاوت‌های بیش تری با متن اصلی پیدا کرده‌است. با این حال این آثار دارای هسته‌ای اصلی و در برخی جاها شامل متن تغییرنیافته‌است، چنانچه فردیناند ووستنفلد در مورد هر ۲ کتاب "مقتل‌الحسین" و "المختار الثقفی" این نکته
۲ کتاب "مقتل‌الحسین" و "المختار الثقفی" این نکته را دریافته‌است. متن اصلی کتاب «مقتل الحسین» از میان رفته‌است و در حال حاضر متنی به نام "«مقتل ابومخنف»" در دست داریم که حاوی روایاتی سست و ناهمگون است که هرگز مورد اعتماد مورخان و پژوهشگران قرار نگرفته و اعتبار آن مورد تردید است. اکنون چندین نسخه به نام‌های "مقتل‌الحسین" یا "اخبار مقتل‌الحسین" یا "مَصرَع‌الحسین" و "ماجری له" در کتابخانه‌ها هست، اما به سبب تصرفاتی که در آن‌ها شده، هیچ‌یک را نمی‌توان مسلماً تألیف کامل ابومخنف پنداشت. کتابی هم که به نام مقتل
کامل ابومخنف پنداشت. کتابی هم که به نام مقتل الحسین یا مقتل ابی مخنف بارها در عراق و ایران چاپ‌شده و در صدر اسناد آن، ابومخنف از شاگردش هشام کلبی روایت کرده و نیز به دلیل‌های متعدد دیگر بی‌شک مجعول است. حتی میان یکی از نسخ این اثر منسوب، با کتابی که در همین موضوع به عالم شیعی، سید بن طاووس نسبت داده شده —یعنی لهوف—، اشتراک بسیار دیده می‌شود، بدان حد که تألیف یکی از روی دیگری، احتمال داده شده‌است. با این حال، کتاب ابومخنف به سبب اهمیت و ارزشی که داشته‌است مورد توجه مورخان و محققان قرار گرفت و بسیاری از
مورد توجه مورخان و محققان قرار گرفت و بسیاری از مورخان قرون بعدی، متن آن را به طرق مختلف در آثار خویش آورده‌اند. احتمالاً متن کتاب ابومخنف تا حدود قرن چهارم هجری باقی بوده‌است؛ زیرا محمد بن جریر طبری در "تاریخ طبری" آن را بی‌واسطه بازگو کرده‌است. اما دقیقاً نمی‌توان گفت طبری تا چه اندازه در نقل کامل این اثر امانت به خرج داده، اما به هر حال، مهم‌ترین مآخذ مستند نویسندگان بعدی دربارهٔ واقعهٔ کربلا همین اثری است که به مقتل ابی مخنف شهرت یافته‌است. طبری به‌روشنی توضیح نداده‌است که وی این روایات ابومخنف را
توضیح نداده‌است که وی این روایات ابومخنف را چگونه و از چه طریقی به دست آورده‌است. آیا متن کامل مقتل‌الحسین را در دست داشته و گزیده‌ای از روایات موجود در آن متن را گزارش کرده‌است یا آنکه وی نیز آن روایات را از طریق نوشته‌ای دیگر به‌دست آورده‌است؟ مجموع روایات طبری دربارهٔ نبرد کربلا از طریق ابومخنف، ۱۲۶ روایت است که از این تعداد، ۱۰۰ روایت به‌طور مستقیم از "مقتل ابومخنف" گرفته‌شده و ۱۰ روایت نیر روایاتی‌ست که طبری آن‌ها را با واسطهٔ هشام بن محمد کلبی از ابومخنف ذکر کرده‌است. این اثر بعدها مورد توجهٔ دیگر
ذکر کرده‌است. این اثر بعدها مورد توجهٔ دیگر علمای امامی قرار گرفت و آن‌ها در گزارش واقعهٔ کربلا به این کتاب استناد بسیاری کردند. تردید دربارهٔ کتاب‌های مقتل منسوب به ابومخنف موجب‌شده تا روایت طبری از او اهمیت بیشتری یابد و به همین سبب، برخی بر آن شدند تا آن منقولات را از تاریخ طبری بیرون کشند و جداگانه منتشر سازند. این منقولات نخستین بار به نام مقتل الحسین به کوشش حسن غفاری در ۱۳۹۸ قمری در قم به چاپ رسید. سپس همان اثر به همان طریق به نام "وقعةالطفّ" در ۱۳۶۷ خورشیدی در قم به کوشش محمد هادی یوسفی غروی، همراه
خورشیدی در قم به کوشش محمد هادی یوسفی غروی، همراه با مقدمه‌ای در معرفی ابومخنف و کتاب مقتل الحسین و همچنین فهرست‌های گوناگونی از شیوخ و راویان مؤلف با توضیحات و تعلیقات منتشر شد. اگرچه از میان‌رفتن تمام آثار ابومخنف، بررسی مستقیم آثار وی و نقد و ارزیابی محتوای آن‌ها را نامیسر ساخته و حتی داوری جدی و استوار در باب شخصیت علمی خود او را نیز دشوار می‌سازد. اما می‌توان از طریق وارسی مقتل‌الحسین او، یعنی کتابی که بخش عمده‌ای از آن توسط طبری برجای مانده و به دست ما رسیده‌است؛ همچنین به یاری پراکنده‌هایی از روایات
رسیده‌است؛ همچنین به یاری پراکنده‌هایی از روایات وی در منابع روایی و تاریخی قرون اولیه، تا حد زیادی هم به خصایص روش شناختی ابومخنف در گردآوری و تنظیم و تدوین اخبار و حوادث تاریخی پی برد و هم بر عرصه‌هایی از شخصیت وی وقوف یافت. ابومخنف در مقتل‌الحسین، اصل را بر جمع‌آوری همهٔ مسموعات گذارد و همهٔ آنچه را که شنیده بود، روایت کرد. به‌خلاف ابن اسحاق، واقدی، ابن سعد و معاصران ایشان که عمدتاً به نقل روایات موافقان توجه داشتند، ابومخنف نه تنها در گزارش تاریخ کربلا به روایت گزارش‌های مخالفان و قاتلان حسین و یارانش
به روایت گزارش‌های مخالفان و قاتلان حسین و یارانش توجه کرده، بلکه کوشیده‌است تا در پرتو این دست از روایات که خود نیز به اعتبار و ارزش آن‌ها اعتقادی نداشته، بخشی از باورهای نادرستی را که در میان برخی از مردم رواج داشته‌است، منعکس کند. منابع ابومخنف برای نوشتن مقتل‌الحسین. ابومخنف از روایت دو گروه عمده برای نوشتن این کتاب استفاده کرده‌است: ابو مخنف روایات غالب اینان را با واسطه و روایات برخی را بی‌واسطه گزارش کرده‌است. واقعیت اخیر بدان معناست که یا ابومخنف عمری دراز داشته و عصر نوجوانی وی با دورهٔ پیری این
دراز داشته و عصر نوجوانی وی با دورهٔ پیری این دسته از راویان معاصر بوده‌است، یا آنکه اینان در زمان واقعهٔ کربلا در سن نوجوانی بوده‌اند. ابن ندیم و نجاشی فهرست بلندی از کتاب‌های او را ارائه می‌کنند اما هیچ‌کدام از آن کتاب‌ها به روزگار ما نرسیده‌است و تنها، محمد بن جریر طبری در کتاب "تاریخ طبری"، بخش عمده‌ای از "کتاب مقتل‌الحسین" او را نقل کرده‌است. همچنین علاوه بر طبری، بلاذری نیز روایت‌هایی از او را نقل کرده‌است. روایت‌های ابومخنف از حوادث صدر اسلام آن‌چنان دقیق، مفصل و با ذکر جزئیات واقعه است که خواننده
دقیق، مفصل و با ذکر جزئیات واقعه است که خواننده را به زوایای مختلف حادثه راهنمایی می‌کند. علاوه بر این، نقل این روایات به‌دور از هرگونه تعصب دینی و قومی است؛ تا آن‌جا که مورخان اهل سنت و شیعه از کتاب‌های او استفاده کرده‌اند. ویژگی‌های اثر. این اثر، اولین منبعی است که به وجود رقیه بنت الحسین در واقعه کربلا اشاره دارد. در این منبع، گزارشی مبنی بر خطاب کردن دختری به نام رقیه توسط حسین بن علی در واقعه کربلا نقل شده‌است.
جورج لوریخ (; – ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل استونی بود. وی ورزش را از سنین پایین شروع کرد و پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه مدرن پیتر در تالین (امروزه، دانشکده علوم متوسطه تالین) در سال ۱۸۹۵ به شهر سن پترزبورگ سفر کرد و در آنجا تمرینات وزنه‌برداری و کشتی را انجام داد. لوریخ اولین وزنه‌بردار استونیایی بود که توانست یک رکورد جهانی وزنه‌برداری را به نام خود ثبت کند، عموم مردم استونی با اشتیاق در مسابقات او شرکت کردند و محبوبیت لوریچ در میهن خود به اوج خود رسید، وی در شهرهای استونی چندین باشگاه ورزشی راه‌اندازی
وی در شهرهای استونی چندین باشگاه ورزشی راه‌اندازی کرد. وی در سال ۲۰ فوره ۱۹۲۰ به دلیل ابتلا به سینه‌پهلو در شهر آرماویر، روسیه درگذشت و در گورستان آلمانی به خاک سپرده شد.
محمدظاهر وحدت (زادهٔ: ۱۳۴۷ خورشیدی در سمنگان) سیاستمدار اهل افغانستان است. وی از سال ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷ والی ولایت سرپل بود. در ۸ میزان (مهر) ۱۳۹۷ عبدالقادر آشنا جانشین وی شد. زندگی‌نامه. محمدظاهر وحدت فرزند غلام علی در سال ۱۳۴۷ خورشیدی در ولایت سمنگان به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در مقطع ماستر (کارشناسی ارشد) در رشته حقوق بین‌الملل از دانشگاه خصوص پیام نور به اتمام رساند. وی قبل از سمت والی سرپل، مدت‌ها در سمت معاون والی ولایت بلخ فعالیت داشت.
محدودیت یا لیمیت اشاره به عدم تمایل شرکت کنندگان در مورد برخی از بازی‌ها و فعالیت‌های بی‌دی‌اس‌ام‌ دارد. لیمیت‌ها معمولا دربرگیرنده رفتارهایی است که فرد اجرای آن روی خود را ممنوع می‌داند. شرکت کنندگان به طور معمول درمورد فعالیت‌هایی که قصد انجامش را دارند یا نمی‌خواهند انجامش دهند، مذاکره می‌کنند. شرکت کنندگان آنچه را که می‌خواهند انجام دهند قبل از آغاز شرح می‌دهند، همچنین هرآنچه که می‌خواهند انجام دهند یا انجامش را نمی‌خواهند، به همراه تمامی آنچه که در تحملشان می‌گنجد یا تحمل نمی‌کنند، از جمله تعیین حد
می‌گنجد یا تحمل نمی‌کنند، از جمله تعیین حد لیمیت‌هایشان، شامل این مذاکرات است. به عنوان مثال، معمول است که یک کلمه ایمنی در نظر گرفته شود و اعمال خاصی را نیز ممنوع اعلام کنند. استفاده از اصطلاح "محدودیت‌" از مفهوم "بدون محدودیت" به دست می‌آید. دلیل محدود کردن اعمال به مجموعه مشخصی از فعالیت‌ها و رفتارها به تمایلات و حدود تحمل عاطفی و فیزیکی افراد برمی‌گردد‌. تعیین محدودیت. محدودیت ها را می‌توان به صورت شفاهی توافق کرد یا می‌توان آنها را در یک قرارداد رسمی گنجانید. بعضی اوقات شرکت کنندگان در گفتگویی رسمی
گنجانید. بعضی اوقات شرکت کنندگان در گفتگویی رسمی درباره مرزها و محدودیت‌هایشان شرکت می‌کنند، به این امر مذاکره گفته می‌شود. "بدون محدودیت". برخی از شرکا تصمیم می‌گیرند محدودیتی تعیین نکنند. این امر معمولاً در کلیت ارباب/برده ، توافق بدون اجماع و بازی مرزی مشاهده می‌شود. این عمل " ریسک آگاهانه " در نظر‌ گرفته می‌شود. انواع محدودیت ها. اصطلاحات در جوامع مختلف، همچون انجمن های گفتگو، متفاوت هستند. با این حال ، مواردی عمومی وجود دارد که در بی دی اس ام به رسمیت شناخته شده است. محدودیت شدید. محدودیت شدید کاری
شناخته شده است. محدودیت شدید. محدودیت شدید کاری است که نباید انجام شود. نقض این سطح از محدودیت غالباً به عنوان دلیلی برای پایان دادن به یک عمل یا حتی یک رابطه تلقی می‌شود. مواردی مانند: " مدفوع محدودیت شدیدی برای من است" یا "من یک آسیب دیدگی کمر دارم ، بنابراین ضربه‌ زدن به پشت یک محدودیت شدید‌‌است". محدودیت نرم. محدودیت نرم چیزی است که شخص در مورد انجام دادنش تردید دارد و یا روی انجامش محدودیت وضع می‌کند، اما ممکن است هنوز رضایت ضمنی راجع‌ به آن داشته باشد. ممکن است انجام عملی ممنوع باشد مگر در شرایطی