payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مثال. مثال زیر ۳ پیشوند ("rdf" ,"dc"، و "ex") را تعریف می‌کند، و از آنها در بیان یک بیانیه دربارهٔ ویرایشگر سند RDF/XML استفاده می‌کند: @prefix rdf: &lt;http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#&gt; . @prefix dc: &lt;http://purl.org/dc/elements/1.1/&gt; . @prefix ex: &lt;http://example.org/stuff/1.0/&gt; . &lt;http://www.w3.org/TR/rdf-syntax-grammar&gt; dc:title "RDF/XML Syntax Specification (Revised)" ; ex:editor [ ex:fullname "Dave Beckett"; ex:homePage &lt;http://purl.org/net/dajobe/&gt; مثال‌های ترتل
&lt;http://purl.org/net/dajobe/&gt; مثال‌های ترتل همچنین نحو مجازی به زبان نماد۳ هستند. این مثال یک گراف RDF را که شامل چهار عدد سه‌تایی است، رمزگذاری می‌کند، که این سه تایی‌ها این واقعیت‌ها را بیان می‌کنند: اینجا سه‌تایی‌هایی آمده است که یک نمادگذاری N-Triples صریح را تشکیل می‌دهند: &lt;http://www.w3.org/TR/rdf-syntax-grammar&gt; &lt;http://purl.org/dc/elements/1.1/title&gt; "RDF/XML Syntax Specification (Revised)" . &lt;http://www.w3.org/TR/rdf-syntax-grammar&gt;
. &lt;http://www.w3.org/TR/rdf-syntax-grammar&gt; &lt;http://example.org/stuff/1.0/editor&gt; _:bnode . _:bnode &lt;http://example.org/stuff/1.0/fullname&gt; "Dave Beckett" . _:bnode &lt;http://example.org/stuff/1.0/homePage&gt; &lt;http://purl.org/net/dajobe/&gt; . نوع رسانه برای ترتل codice_1 است. کدبندی نویسه برای محتوای ترتل همیشه یوتی‌اف-۸ می‌باشد. گراف نام‌دار. نحو آردی‌اف ، ترتل را گسترش داده‌است به این شیوه که از گراف‌های نام‌دار پشتیبانی می‌کند.
فِرِنتس راکوتسی یکم زاده ۲۴ فوریه ۱۶۴۵ در دْیولافِهِروار – درگذشته ۸ ژوئیه ۱۶۷۶ در زْبُرو، اشراف‌زادهٔ مجار، پرنس برگزیده ترانسیلوانی و پدر قهرمان ملی مجارستان، فرنتس راکوتسی دوم بود. زندگی. فرنتس راکوتسی فرزند دْیوردْیْ راکوتسی، پرنس ترانسیلوانی و ژوفیا باتوری بود. او در زمان حیات پدرش در ۱۶۵۲ به عنوان پرنس ترانسیلوانی برگزیده شده‌بود ولی با این وجود به دلیل ورود پدرش به مبارزات علیه لهستان در ۱۶۵۷ و عواقب آن، امپراتوری عثمانی در سال ۱۶۶۰ پدر راکوتسی را عزل کرد و تاج و تخت ترانسیلوانی برای راکوتسی‌ها منع
کرد و تاج و تخت ترانسیلوانی برای راکوتسی‌ها منع شد. خانواده راکوتسی کالوینیست و از حامیان سرسخت کلیسای پروتستانتیسم در مجارستان بودند. با این حال، مادر راکوتسی که صرفاً به خاطر ازدواج، به کالوینیسم گرویده بود، پس از مرگ شوهرش، به کاتولیک بازگشت. راکوتسی نیز توسط مادرش کاتولیک تربیت شد.
تیم ملی فوتسال عربستان سعودی نماینده عربستان سعودی در مسابقات بین‌المللی فوتسال و یکی از تیم‌های فوتسال آسیایی است. براساس رده‌بندی فیفا تیم فوتسال عربستان جایگاه ٨٣ را در بین تیم‌های ملی فوتسال جهان دارد.
تیم ملی فوتسال قرقیزستان نماینده قرقیزستان در مسابقات بین‌المللی فوتسال و یکی از تیم‌های فوتسال آسیایی است. براساس رده‌بندی فیفا تیم فوتسال قرقیزستان جایگاه ۴٢ را در بین تیم‌های ملی فوتسال جهان دارد.
رضا عابدینی (متولد ۲۹ اردیبهشت ۱۳۷۰ در ساری) با قد دو متر وسه سانتیمتر، بازیکن تیم ملی والیبال است که در پست سرعتی سابقه حضور در لیگ برتر والیبال ایران با تیم‌های پارسه، کاله مازندران، بانک سرمایه، پیکان تهران و بانک کشاورزی و سایپا دارد. وی در اردیبهشت ۱۳۹۹ رسماً به تیم شهداب یزد پیوست. اولین حضور در ترکیب اصلی تیم ملی. رضا عابدینی پیش از سفر تیم ملی به جمهوری چک توسط کواچ به کشورمان بازگردانده شد تا همراه با تیم ملی ب تمرین کند اما همین رفت و برگشت کفایت می‌کرد تا عابدینی به یکی از پدیده‌ها و آتیه‌داران
می‌کرد تا عابدینی به یکی از پدیده‌ها و آتیه‌داران والیبال ایران بدل شود؛ با اینکه در لیگ برتر نمایش درخشانی داشت اما عضویت در تیم چهارم جهان برای والیبالیستی که فقط دو سال است حرفه‌ای بازی می‌کند، اتفاق برجسته‌ای است. رضا عابدینی در تیم وزارت دفاع بود که دیده شد. بازی‌هایش در شروع خیلی چشم نواز نبود اما در پایان دور مقدماتی بهترین بازیکن تیمش قلمداد شد.این بازیکن سرعتی زن دربارهٔ تیمش در لیگ برتر والیبال می‌گوید:به عنوان یک بازیکن تازه‌وارد فشار زیادی روی من بود اما با تمریناتی که نفرزاده سرمربی تیم ملی
من بود اما با تمریناتی که نفرزاده سرمربی تیم ملی داشتند به خوبی رشد کردم و خودم را ثابت کردم. اعتماد به نفس لازم را پیدا کرده‌ام و در ترکیب تیم جا افتادم. آموزش‌های فرهاد نفرزاده آنقدر برای عابدینی مؤثر بوده که بسیار به ایشان علاقه‌مند است و می‌گوید:در کنار ایشان آرامش دارم و راحت بازی می‌کنم. روی آوردن به والیبال به خاطر پدر. رضا در خانواده ای بزرگ شده که پدرش هم والیبالیست بوده اما با مصدومیت‌های زیادی روبرو شد و ورزش قهرمانی را زود ترک گفت. عابدینی می خواد کار ناتمام پدر را تکمیل کند:خیلی تلاش کردم و
خواد کار ناتمام پدر را تکمیل کند:خیلی تلاش کردم و زحمت کشیدم هم برای خودم و هم خانواده ام. می‌خواهم تا پدرم راضی باشد پس ادامه می‌دهم. اما چگونه شد که رضا به ورزش والیبال روی آورد؟ وی توضیح می‌دهد:در دوران راهنمایی تابستان و تعطیلات را در کانون‌های والیبال می‌گذراندم. ساعد می‌گرفتم و پنجه کار می‌کردم.منتها فقط برای تمرین و تفریح بود. کم‌کم به آن علاقه‌مند شدم و خانواده ام تشویق کردند. نزد مربیان خوب ساری قربان اصغری، رضا عرب و علی شاکری تمرین کردم اما بعد به خاطر مدرسه دو سال تمام از والیبال دور بودم. پس
به خاطر مدرسه دو سال تمام از والیبال دور بودم. پس از آن بود که مربی شایسته والیبال استان بر حسب شناختی که از من داشت به دنبالم آمد و دعوتم کرد تا دوباره والیبال کار کنم. در واقع من والیبال را به شکل جدی نزد بهزاد محمودی که خودش از بهترین‌های دوران بازیکنی اش بود یادگرفتم. نقش او در پرورش من زیاد است. رضا عابدینی پس از کاشف خود بهزاد محمودی و عباس قاسمیان بازیکن و کاپیتان اسبق تیم ملی سومین والیبالیست ساروی است که به تیم ملی نزدیک شده‌است و نمی‌خواهد این فرصت را از دست بدهد:وقتی یاد ریاضت‌ها و تلاش‌های خودم
را از دست بدهد:وقتی یاد ریاضت‌ها و تلاش‌های خودم می‌افتم، تلاشم مضاعف می‌شود. نمی‌توانم به همین اندازه راضی باشم. والیبال ایران پیشرفت زیادی داشته و بهترین تیم آسیا و یکی از نمونه‌های جهان است. قطعاً کارم سخت است و چون می‌دانم نباید عقب بیفتم هر روز تمرینات سنگینی را پشت سر می‌گذارم. دوست دارم روزی برسد که مازندرانی‌ها به وجودم افتخار کنند همان‌طور که خودم به مازنی بودنم می‌بالم. در سال ۲۰۱۹ در جریان مسابقات انتخابی المپیک ۲۰۲۰ توکیو توسط ایگور کولاکوویچ سرمربی وقت تیم ملی به اردوی تیم ملی دعوت شد که در آن
وقت تیم ملی به اردوی تیم ملی دعوت شد که در آن مسابقات تیم ملی والیبال ایران جواز حضور در المپیک را کسب کرد. بهترین بازیکن در پست سرعتی از نظر مخاطبان در اسفند ماه سال نود و هشت در جریان نظر سنجی بهترین بازیکن سال در پست‌های مختلف که توسط صفحه اینستاگرام هیئت والیبال تهران انجام شد، از نظر مخاطبان به عنوان بهترین بازیکن در پست سرعتی انتخاب شد.
تیم ملی فوتسال ترکمنستان نماینده ترکمنستان در مسابقات بین‌المللی فوتسال و یکی از تیم‌های فوتسال آسیایی است. براساس رده‌بندی فیفا تیم فوتسال ترکمنستان جایگاه ۶۹ را در بین تیم‌های ملی فوتسال جهان دارد.
تیم ملی فوتسال چین نماینده چین در مسابقات بین‌المللی فوتسال و یکی از تیم‌های فوتسال آسیایی است. براساس رده‌بندی فیفا تیم فوتسال چین جایگاه ۷۵ را در بین تیم‌های ملی فوتسال جهان دارد.
آرماند دوپلانتیس (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی آمریکایی-سوئدی است که با ثبت رکورد ۶/۲۵ متر در حال حاضر رکورددار پرش با نیزه در جهان و المپیک به‌شمار می‌آید. وی دو مدال طلای المپیک توکیو و پاریس را در رشته پرش با نیزه کسب کرده است. رکورد پرش با نیزه. او علیرغم آن که در پرش سوم خود در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ توانسته بود مدال طلا را کسب کند، برای ثبت رکوردی جدید، از پرش‌های دیگر خود بهره برد. او در آخرین پرش خود، با پرش ارتفاع ۶٫۲۵ متر، رکورد دنیا را به نام خود ثبت کرد. دوپلانتیس تنها سه هفته پس از
به نام خود ثبت کرد. دوپلانتیس تنها سه هفته پس از رکورد زنی در المپیک پاریس، در لیگ الماس لهستان برای دهمین بار توانست رکورد جهانی خودش را بهبود بخشد.
تینا دنییلز (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا و ۱ مدال برنز شده‌است.
نیکلاس ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: نام کوچک: فیلم جستارهای وابسته
اندیشه و معتقداتِ بهرام بیضایی دربارهٔ دستگاه‌های فکرِ الهیاتی (منتسب به «آیین» و «دین» و «اساطیر» و «قرونِ وسطی» و «ماورای طبیعت» و «حق» و «تکلیف») محلِّ توجّهِ پژوهندگان و دوایرِ دولتیِ روزگارش در ایران بوده است. بیضایی در خانواده‌ای بهایی زاده شد و پرورش یافت. ولی خود پایبندی و دلبستگیِ ایمانی نشان نداده است؛ و نه فقط نسبت به بهائیت. با این همه، و با این که شاید بشود او را ندانم‌گرا یا اندیشمندی آزاد، مثلاً هم‌فکرِ زکریای رازی، شمرد، و بی گواهی از تشرّف یا تکفیرش در آیینی، شاید نشود در همهٔ طولِ زندگیش
یا تکفیرش در آیینی، شاید نشود در همهٔ طولِ زندگیش خداناباور یا لامذهب دانست. او نخستین بار به شیوهٔ بهایی ازدواج کرد (۱۳۴۴) و دستِ کم یک بار پس از آن ساواک دینش را اسلام شناخت (۱۳۴۷). بارها هم آماجِ بهایی‌ستیزی شد. علاقهٔ او به بعضِ پیشوایان یا پیروانِ بعضی مذهب‌ها در بعضی آثار و سخنانش پیداست، چنان که انتقادهایش نیز. بارها نیز اشارت‌هایی به احتمالِ وجودِ جهانی غیر از جهانِ محسوسات در سخنش رفته است، هرچند گاه به صورت‌هایی نزدیک به کلیشهٔ گفتاری. مطالعاتش در فقه‌اللّغة و ملل و نحل نیز گواهِ دلبستگیش به، و
فقه‌اللّغة و ملل و نحل نیز گواهِ دلبستگیش به، و البته درگیریِ فکریش با، زبان‌ها و افسانه‌های مردمان است. خِردگرایی و باورِ اصالتِ وجود و محیطِ زیست‌گرایی نیز وجوهِ چشمگیری از تعلّقِ فکری و مذهبیِ او بوده است. غیر از این‌ها، بیضایی را دیگرانی به خداوندگاری یا حجّتی و پیامبریِ نمایش و منجی‌گری برکشیده‌اند، و گاه «عارف» نیز گفته‌اند و گاه این که فکرش «دقیقا مقابل تفکر دینی رایج می‌ایستد.» پیشینهٔ خانوادگی. بیضایی در خانواده‌ای بهایی در اواخرِ روزگارِ پهلویِ اوّل زاده شد. پیشینهٔ بهائیت در خانوادهٔ پدریِ
اوّل زاده شد. پیشینهٔ بهائیت در خانوادهٔ پدریِ بیضایی به ادیب بیضایی می‌رسد، که بزرگ‌ترین عموی بهرام بیضایی بود و در کاشان به کیشِ نو گرویده بود. او روابطِ حسنه با بعضِ نزدیکانِ دربار چون محمّدتقی بهار و سعید نفیسی و احتمالاً احمد قوام داشت. ولی در خانوادهٔ پدریِ بیضایی بستگیِ حکومتی دیده نمی‌شود. پدرِ بهرام بیضایی، که به پیروی از برادر به بهائیت گرویده بود، هرچند مدّتی به فرهنگستانِ ایران رفت و آمد داشت، به اسبابِ غیرسیاسی زندانی هم شد، و خیلی زود تبرئه. در واقع از گله‌های اداری او دچاری به بهایی‌ستیزی
در واقع از گله‌های اداری او دچاری به بهایی‌ستیزی بوده است. بهار حتّی از ستمی که به خاطرِ اندیشهٔ متفاوت از اکثریت به ادیب رفته نیز سخن گفته است: «بود او نیز چو من در وطن خویش غریب». مادرِ بهرام بیضایی آیینِ بهایی را از مادرِ خود به ارث برده بود. بیضایی از برابریِ حقوقیِ زن و مرد در آیینِ خانوادگیش به نیکی یاد کرده است. کودکیِ بیضایی مقارن بود با تبلیغاتِ ضدّبهاییِ اندیشندگانِ پرطرفداری چون احمد کسروی و عبدالحسین آیتی و فضل‌الله مهتدی صبحی و محمود حلبی و محمّدتقی فلسفی و فرهنگ نخعی و عواقبش؛ همچنان که
و محمّدتقی فلسفی و فرهنگ نخعی و عواقبش؛ همچنان که جوانیش بعدها در دههٔ ۱۳۵۰ هم‌زمان بود با انتشارِ پژوهش‌های ضدّبهاییِ محمّد محیط طباطبایی. او سال‌ها بعد، در دههٔ ۱۳۹۰، از واقعهٔ ۱۳۲۸ ابرکوه و تبرئهٔ متّهمانش یاد کرد که در افکارش تأثیر داشته است. در احضار و بازجوییِ سالِ ۱۳۸۱ در نیروی انتظامیِ تهران، بیضایی نپذیرفت که کتباً از مذهبِ پدر و مادرش تبرّی جوید. خودشناسیِ مذهبی. بیضایی جوانیِ خود را «مطلقاً بدون باورهای مذهبی» وصف کرده است. ولی بعدها خود را «التقاطی» گفته: «از تمام دین‌ها و فکرها چیزی در ذهن
گفته: «از تمام دین‌ها و فکرها چیزی در ذهن دارم.» بار دیگری «فرهنگ» را مذهبِ خود شمرده، و دنیا را به چشمِ خِردِ خویش دیدن را هم آیین و هم موضوعِ تبلیغِ فکریِ خود معرّفی کرده است. آزادی‌خواهی و محیطِ زیست‌گرایی و نکوهشِ واپس‌گراییِ عامّه هم بخش و برخِ مذهب و منشِ او بوده است. بیضایی به صراحت دریغ‌خوارِ زوالِ آیین‌ها و سنّت‌هایی چون کابوکی و تعزیه بوده است که نشد آزادانه تکامل یابند و کارِ اجتماعی و فرهنگیِ خود را نو کنند. او به گرایش‌های فرهنگیِ چیرهٔ مدرنِ مذهبی و غیرمذهبی و ضدّمذهبی در ایران معترض بوده و
مذهبی و غیرمذهبی و ضدّمذهبی در ایران معترض بوده و در توقّفِ پویاییِ سنّت مقصّرشان می‌شناخته و فهمش از «خِرد»، که می‌ستوده‌اش، غیر از تجدّدگرایی در سرزمین‌های غیرمغربی بوده است و از لحاظِ سیاسی و مذهبی از ناقدانِ بیشترِ آنچه در آسیا و آفریقا منسوب است به مدرنیته و مدرنیسم و مدرنیزاسیون به شمار می‌رود. ولی در عینِ حال به نظر نمی‌رسد که ستایندهٔ غیرانتقادیِ فرهنگِ مغرب‌زمین چنان که در خودِ مغرب‌زمین بوده هم بوده باشد یا دریغش از گسستگیِ سنّت بازاندیشانه و در عینِ حال کوششگرانه در جهتِ پیوستگیِ سنجیده نباشد.
عینِ حال کوششگرانه در جهتِ پیوستگیِ سنجیده نباشد. در مقالهٔ «پس از صد سال» نشان می‌دهد که سنّتی که سزاوارِ سترونی شده بوده اصلاح می‌خواسته. کردار. یک ازدواجِ بهایی (۱۳۴۴) و یک ازدواجِ اسلامی (۱۳۷۱) برای بیضایی ثبت شده است. جز این، حدودِ هفتاد سال در ایران تحتِ نظامِ حقوقیِ عمدتاً اسلامیِ روزگارش زندگی و کار و معامله کرده است، هرچند گاه به خاطرِ ناسازگاریِ مذهبی از کار محروم بوده است. وی دربارهٔ بهائیت کم سخن گفته است. فکرِ بیضایی دربارهٔ نسبتِ زن و مرد در اجتماع نزدیکی با مذهبِ زن‌سالاری داشته است. بیضایی
نزدیکی با مذهبِ زن‌سالاری داشته است. بیضایی بارها در زندگی از پاسخ به پرسش‌های ذات‌باورانه طفره رفته و به رسمیتشان نشناخته، مثلِ پرسش از چیستیِ سینما. وظیفه‌گرایی. بیضایی دربارهٔ تکلیف، عنصرِ غالبِ (قانونِ) اجتماعی در دستگاه‌های اندیشهٔ هنجاری و مذهبی، چند بحثِ مختصرِ نظری داشته، از جمله یک بار در سخنرانیِ ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۷ در تورنتو. در آینهٔ آثار. بیضایی دربارهٔ چند پیشوای عمدتاً منسوب به مذهب − مذهب‌هایی که پس از روزگارِ این پیشوایان، بر اساسِ انتظار یا نوستالژیِ ظهورِ منجی، شیعی و بابی شناخته شدند −
نوستالژیِ ظهورِ منجی، شیعی و بابی شناخته شدند − نمایشنامه و فیلم‌نامه نوشته است: علی بن ابی‌طالب و حسین بن علی به ترتیب بخشی از موضوعِ نمایشنامهٔ "مَجلس ضَربت زدن" و فیلم‌نامهٔ "روز واقعه" هستند و طاهره قرّةالعین موضوعِ نمایشنامهٔ "زرّین‌تاج". ولی حتّی در این حد هم تفسیرهای مذهبیِ دیگری از کارش شده: مثلاً از "روز واقعه" بوی مسیحیت شنفته‌اند و بعضِ شیعیان فحوای "مَجلس ضَربت زدن" را توهین و تهمتِ ناروا شناخته‌اند. تضعیفِ شخصیتِ منجی − خلافِ دکترینِ سنّت‌های آریایی و سامیِ موعودگرای منتظِرِ مسیحا − و مسئولیت
و سامیِ موعودگرای منتظِرِ مسیحا − و مسئولیت خواستن از توده‌ها از نخستین کارهای بیضایی (مثلِ "آرش") از درون‌مایه‌های چشمگیر بوده است. عیّارانی غیرتاریخی هم موضوعِ چند کارِ داستانیِ بیضایی بوده‌اند، مثلِ "عیّارِ تنها" (۱۳۴۹). دربارهٔ مذهبی بودن یا نبودنِ کارِ بیضایی (فارغ از این که چه مذهبی) نظرها گوناگون بوده است. مثلاً مسعود اوحدی «جنبه دراماتیک داستان» را اولویتِ بیضایی شمرده و بر آن بوده که مثلاً در فیلمی چون "باشو، غریبه‌ی کوچک" «آنچه که به این بچه مربوط می‌شود، بیشتر در ردیف مسائل انسانی است تا
مربوط می‌شود، بیشتر در ردیف مسائل انسانی است تا جنبه‌های الهی و عرفانی.» از طرفِ دیگر مجید مدرسی «نوع نگاه» ِ فیلم‌های بیضایی را «انسانی و شرعی» وصف کرده است و هوشنگ اسفندیار شهابی همین فیلمِ "باشو" را بازتابندهٔ «ارزش‌های جهانی بهائیان» شناخته است. هوشنگ گلشیری هم در "غریبه و مه" نشانه‌های «مذهبی خاصی» دیده (که بیضایی نپذیرفته که هست)، همچنان که امیر اهوارکی در "چریکه‌ی تارا" و "مسافران" نشانه‌های بهایی. بهاءالدّین خرّمشاهی بر آن بوده که «نگاه تاریخی هنرمند» در بسیاری از نمایشنامه‌های بیضایی «پوسته‌ای» به
در بسیاری از نمایشنامه‌های بیضایی «پوسته‌ای» به پیازِ «اسطوره» می‌افزاید. در نظرِ دیگران. با اینکه کسانی بیضایی را (بیشتر به علّتِ بهائی بودنِ پدر و مادرش) بهائی می‌دانند، بعضی دیگر از او به عنوانِ دین‌ناباور یاد می‌کنند. مهرِ ۱۳۹۴ محمّد رحمانیان نقل کرد که: رحمانیان از این خاطره نتیجه گرفته که بیضایی «بیشتر از همه ما و کسانی که ادّعا دارند اسلام را می‌شناسد.»&lt;ref name="http://www.mehrnews.com/2941266%22&gt;%7B%7Bیادکرد وب | عنوان = استقبال از «روز واقعه» به یمن امام حسین (ع) است/ روایتی از بیضایی |
به یمن امام حسین (ع) است/ روایتی از بیضایی | ناشر = خبرگزاری مهر | نشانی = http://www.mehrnews.com/news/2941266/استقبال-از-روز-واقعه-به-یمن-امام-حسین-ع-است-روایتی-از-بیضایی | تاریخ بازدید = ۱۲ شهریور ۱۳۹۵ - کد مطلب: 2941266 }}&lt;/ref&gt;&lt;ref name="http://donya-e-eqtesad.com//946699%22&gt;%7B%7Bیادکرد وب | عنوان = استقبال از نمایشنامه‌خوانی «روز واقعه» | ناشر = روزنامه دنیای اقتصاد | نشانی = http://donya-e-eqtesad.com/news/946699 | تاریخ بازدید = ۱۲ شهریور ۱۳۹۵ - کد مطلب: 946699 }}&lt;/ref&gt; با این
۱۳۹۵ - کد مطلب: 946699 }}&lt;/ref&gt; با این همه، اسلام‌گرایان کمتر به بیضایی روی خوش نشان داده‌اند. مثلاً جلال آل احمد "غروب در دیاری غریب" و "قصّه‌ی ماه پنهان" را دفاع از اقلیت شمرد و سرزنش کرد و در دههٔ ۱۳۶۰، به قولِ سیّد محمّد بهشتی شیرازی، «جماعتی احساس می‌کردند مخالفت با فیلم‌های او ثواب دارد». از استثنائاتِ برجسته می‌شود محمّدتقی جعفری را نام برد و عطاءالله مهاجرانی را که سالِ ۱۳۷۸ در مجلسِ شورای اسلامی از گرایشِ مذهبیِ بیضایی دفاع کرد − هرچند، گرایشِ سیاسیش موضوعِ بازخواست بود. بهرام جاسمی ردّی
سیاسیش موضوعِ بازخواست بود. بهرام جاسمی ردّی گنوسی‌وار در اندیشهٔ بیضایی تشخیص داده و چنین وصفش کرده است.
کنوت کنت گوستافسون (؛ – ) مشهور به کنتا، موسیقی‌دان و خواننده اهل سوئد بود. در اوایل زندگی، کنتا با مشکلات اعتیاد به الکل و مواد مخدر دست و پنجه نرم می‌کرد که موضوع سه مستند ساخته استفان یارل با عنوان "به ما می‌گویند وصله ناجور" بود. گوستافسون در مارس ۲۰۰۳ پس از درمان در خانه استفان یارل و خانواده‌اش در وستریوتلاند، به‌دلیل سرطان درگذشت. او در باغ یادبود قبرستان سولنا به خاک سپرده شد.
استفان یارل (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم اهل سوئد است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "به ما می‌گویند وصله ناجور" و "تسلیم" اشاره نمود. در بیست‌وپنجمین دوره جوایز گلدباگن در سال ۱۹۹۰، او جایزه دستاورد خلاقانه را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۷ جایزه لنین به او اهدا شد. وی در سخنرانی پذیرش جایزه گفت: «پدرم نانوا بود. مادرم در فروشگاه کار می‌کرد اما همچنین یک «برده خانه» بود و از من و برادرانم مراقبت می‌کرد. آن‌ها زندگی و کار کردند تا ما کودکان بتوانیم فارغ‌التحصیل شویم، چیزی که خودشان فرصت آن
بتوانیم فارغ‌التحصیل شویم، چیزی که خودشان فرصت آن را نداشتند. من این افتخار را داشتم که در کشوری بزرگ شدم که به «بهترین کشور جهان» معروف شد، جایی که آموزش، عدالت، کار برای همه، مراقبت‌های بهداشتی و برابری به دست آمده بود. از طریق کتاب‌ها و فیلم‌ها، نهایتاً راه خودم را پیدا کردم.»
مثل بسیاری زبان‌های دیگر، انگلیسی تنوع گسترده‌ای در تلفظ، هم از نظر تاریخی و هم از گویشی به گویش دیگر دارد. گرچه، به طور کلی گویش‌های منطقه‌ای انگلیسی سیستم واجی بسیار مشابهی (ولی نه یکسان) با یکدیگر دارند. در کنار سایر قضایا، بیشتر گویش‌ها کاهش واکه‌ای در هجاهای بدون تکیه و مجموعه‌ای پیچیده از مشخصه‌های واجی که همخوان‌های سخت و نرم (انسدادی، انسایشی و سایشی) را از هم متمایز می‌کنند، دارند. همخوان‌ها. بیشتر لهجه‌های زبان انگلیسی ۲۴ همخوان دارند. واکه‌ها. نحوه تلفظ واکه‌ها در زبان انگلیسی در لهجه‌های متفاوت
تلفظ واکه‌ها در زبان انگلیسی در لهجه‌های متفاوت بسیار متغیر است. این تفاوت در نحوه ادا کردن حروف صدادار یکی از عمیق‌ترین تفاوت‌های لهجه‌های متفاوت زبان انگلیسی است. واکه‌های مرکب. واکه مرکب (diphthong) واکه‌ای است که از دو صدای مصوت مختلف در یک هجا تشکیل شده و صدای منحصر به فردی تولید می‌کند. صدای واکه مرکب از یک مصوت به مصوت دیگر حرکت می‌کند، به همین دلیل به آنها مصوت‌های لغزنده نیز گفته می‌شود.
به ما می‌گویند وصله ناجور () یک فیلم مستند سوئدی به کارگردانی استفان یارل است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. فیلم بازگو کنندهٔ داستان دو نوجوان ناسازگار است و در خلال آن به مسائلی چون الکلیسم، اعتیاد، سیگار و ماری‌جوآنا، بی‌خانمانی و غیره می‌پردازد. "حقایق و نکات برجسته فیلم: کتاب رکوردهای گینس" از این فیلم به عنوان نخستین فیلمی که رابطه جنسی بدون شبیه‌سازی را به تصویر کشیده است، یاد می‌کند.
کریس وایت (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان، ترانه‌نویس، گیتارنواز، خواننده، و تهیه‌کننده موسیقی اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۵۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. نام او در سال ۲۰۱۹ در فهرست تالار مشاهیر راک اند رول قرار گرفت. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "بانی لیک گم شده" و "به ما می‌گویند وصله ناجور" اشاره کرد.
سکس سخنگو () یک فیلم بلند فرانسوی در عصر طلایی پورن است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این نخستین فیلم پورنوگرافی هاردکور فرانسوی بود که موفقیت بین‌المللی یافت و مبدل به یک فیلم کالت شد.
کلود مولو (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سکس سخنگو" اشاره نمود.
ژان-لو فیلیپ (به ؛ – ۳ فوریهٔ ۲۰۲۵) کارگردان فیلم، بازیگر و نویسندهٔ اهل فرانسه بود. از جمله فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "دوباره خداحافظ"، "لب‌های خون" و "سکس سخنگو" اشاره کرد.
جغرافیای پاراگوئه ‌‌ ‌‌مطالعه جغرافیای کشور پاراگوئه است. پاراگوئه کشوری در آمریکای جنوبی است که با برزیل، آرژانتین و بولیوی هم‌مرز است. رود پاراگوئه (به اسپانیایی: "Río پاراگوئه") این کشور را به مناطق مختلف مختلف شرقی و غربی تقسیم می‌کند. پاراگوئه از شرق با برزیل، جنوب و غرب با آرژانتین و از شمال با بولیوی مرز دارد. در کنارهٔ جنوب شرقی، رودخانهٔ پارانا قرار دارد که سد ایتایپو، به‌طور مشترک با برزیل بر روی آن احداث شده‌است. این سد در حال حاضر بزرگترین نیروگاه برق‌آبی در دنیا است و تقریباً تمام برق مورد نیاز
برق‌آبی در دنیا است و تقریباً تمام برق مورد نیاز پاراگوئه را تأمین می‌کند. نیروگاه برق‌آبی دیگری که بر روی رودخانهٔ پارانا قرار دارد، سد یا کیرتا) یاکیرتا است که به‌طور مشترک بین آرژانتین و پاراگوئه احداث شده‌است. امروزه پاراگوئه بزرگترین صادرکنندهٔ نیروی برق‌آبی در دنیا است. آب و هوای محلی بین آب و هوای شبه استوایی تا آب و هوای معتدل تغییر می‌کند، در نواحی شرقی بارش زیاد باران و در نواحی غربی مناطق تقریباً خشک به چشم می‌خورند.
جغرافیای گویان شامل خصوصیات فیزیکی این کشور در آمریکای جنوبی و بخشی از کارائیب آمریکای جنوبی، هم‌مرز با اقیانوس اطلس شمالی، بین سورینام و ونزوئلا، با مساحت تقریبی ۲۱۴٫۹۶۹ کیلومتر مربع است. این کشور بین ۱ تا ۹ طول و عرض جغرافیای شمالی و بین ۵۶ تا ۶۲ طول جغرافیای غربی واقع شده‌است. با خط ساحلی اقیانوس اطلس در شمال شرقی، گویان با ونزوئلا در غرب، برزیل در غرب و جنوب و سورینام در شرق مرز است. مرزهای گویان با برزیل ۱۱۱۹ کیلومتر، با سورینام ۶۰۰ کیلومتر، و با ونزوئلا ۷۴۳ کیلومتر است. طول خط ساحلی آن نیز ۴۵۹ کیلومتر
۷۴۳ کیلومتر است. طول خط ساحلی آن نیز ۴۵۹ کیلومتر است. بلندترین نقطه این کشور رورایما با ۲۸۳۵ متر ارتفاع است. این کشور را می‌توان به ۵ منطقه طبیعی تقسیم کرد: دشت مردابی کم‌عرض و حاصل‌خیز در امتداد ساحل اقیانوس اطلس که بیشتر جمعیت کشور در آن زندگی می‌کند؛ یک نوارهٔ شن و ماسه‌ای سفید دارای تپه‌زار و خاک‌های رسی که با مقداری فاصله از ساحل قرار گرفته و بیشتر ذخایر معدنی گویان در این ناحیه قرار دارد؛ جنگل‌های بارانی انبوه در منطقه کوهستانی جنوب این کشور، مناطق نیمه‌بیابانی در جنوب غرب؛ و منطقه‌ای کوچک از
نیمه‌بیابانی در جنوب غرب؛ و منطقه‌ای کوچک از زمین‌های پست‌های داخلی (ساوانای داخلی) که در آن کوه‌های نیز وجود دارد که به تدریج به سوی مرز برزیل افزایش می‌یابند. گویان یکی از بزرگ‌ترین مناطق جنگلی دست‌نخورده در آمریکای جنوبی را دارد که دسترسی انسان به بخش‌هایی از آن هم‌چنان دشوار است. آب‌وهوای گویان گرمسیری و عمدتاً گرم و مرطوب است هرچند بادهای بسامان که از شمال خاوری می‌وزند به تعدیل هوای این کشور کمک می‌کنند. این کشور دو موسم بارانی دارد یکی از ماه مه تا اواسط اوت و دیگری از اواسط نوامبر تا میانه‌های
تا اواسط اوت و دیگری از اواسط نوامبر تا میانه‌های ژانویه. مشخصات. مختصات جغرافیایی: منابع طبیعی. بوکسیت، طلا، الماس، چوب چوب سخت، میگو، ماهی.
اکوادور کشوری در غرب آمریکای جنوبی است که با اقیانوس آرام در استوا هم‌مرز است. اکوادور طیف گسترده‌ای از اقلیم‌های طبیعی را شامل می‌شود، از سواحل بیابانی جنوبی گرفته تا قله‌های پوشیده از برف رشته کوه‌های آند تا جلگه‌های حوضه آمازون. کوتوتاکسی در اکوادور یکی از آتشفشان‌های فعال جهان است. این شهر همچنین دارای یک سری از رودخانه‌های بزرگ است که از مرز جنوبی پیروی می‌کنند و به ناحیه شمال غربی پرو می‌ریزند. کیتو پایتخت اکوادور است و در استان پیچینچا در ناحیهٔ سیِرا واقع است. گوای اکیل بزرگ‌ترین شهر اکوادور است که
واقع است. گوای اکیل بزرگ‌ترین شهر اکوادور است که در استان گوایاس در کُستا واقع است. در مورد شهر کوتوپکسی که در جنوب کیتو در استان مجاور هم‌نام قرار دارد به اشتباه گفته شده که فعالترین و بلندترین آتشفشان جهان در آنجا قرار دارد، اما در حقیقت چندین قله در شمال شیلی و جنوب پرو بلندتر و فعال‌تر از آن هستند. در عین حال آتشفشان چیمبوراسو با ارتفاعی بین ۶٬۲۶۷ تا ۶٬۳۱۰ متر، بلندترین قلهٔ اکوادور است. مناطق جغرافیایی. اکوادور دارای سه منطقهٔ جغرافیایی عمده به همراه یک ناحیهٔ جزیره‌ای در اقیانوس آرام است. توضیحات
یک ناحیهٔ جزیره‌ای در اقیانوس آرام است. توضیحات مناطق. کستا. نواحی غربی اکوادور در امتداد اقیانوس آرام قرار دارند و شامل جلگه‌ای پهن در ساحل هستند که به دامنه‌های کوه‌های آند در شرق می‌رسد. برآورد می‌شود که ۹۸٪ از جنگل‌های بومی منطقه ساحلی برای دامداری و کشت محصولاتی مانند موز، کاکائو و قهوه از بین رفته‌اند. بقایای اندک جنگل‌ها عمدتاً در رشته‌کوه‌های ساحلی مانند ماچه-چیندول، ذخیره‌گاه بوم‌شناختی جاما-کوآکه و چونگون-کلونچه باقی مانده‌اند. این جنگل‌ها انواع گوناگونی از جمله جنگل‌های خشک، مرطوب، همیشه‌سبز،
گوناگونی از جمله جنگل‌های خشک، مرطوب، همیشه‌سبز، ابری و جنگل‌های حرّا را شامل می‌شوند. این جنگل‌ها که به‌طور جمعی با نام «جنگل استوایی اقیانوس آرام» شناخته می‌شوند، یکی از در معرض خطرترین زیست‌بوم‌های استوایی در جهان و بخشی از منطقه تنوع زیستی تومبس-چوکو-ماگدالنا هستند. شهر گوایاکیل در جنوب ساحل، بزرگ‌ترین شهر اکوادور است. در شمال، بندر اسمرالداس، اکوادور برای صادرات نفت استفاده می‌شود. بندر مانتا نیز پیش‌تر محل فعالیت نیروی هوایی آمریکا برای کنترل قاچاق مواد مخدر بود. تحلیل‌های ماهواره‌ای اخیر نشان
مواد مخدر بود. تحلیل‌های ماهواره‌ای اخیر نشان داده‌اند که ۶۳۵ کیلومتر مربع از زمین‌های جزر و مدی در اکوادور قرار دارند که این کشور را در رتبه ۴۱ از نظر وسعت این مناطق قرار می‌دهد. سیه‌را. منطقهٔ میانی اکوادور شامل کوه‌های آند است، با قله‌هایی پوشیده از برف در تمام طول سال، حتی در نزدیکی استوا. بسیاری از مناطق کوهستانی برای کشاورزی و تولید گل قطع درخت شده‌اند و در برخی ارتفاعات جنگل‌های ابری دیده می‌شوند. رشته‌کوه‌های آند در شمال اکوادور به سه رشته موازی تقسیم می‌شوند: غربی، مرکزی (رشته‌کوه رویال) و شرقی