payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اختربینان بابلی را با علاقه پذیرفتند، همچنان که آگوستین قدیس هیپویی پذیرفت؛ و باید تصدیق کرد که اجماع این سه دانشمند تحسین‌برانگیز است.» ستارهٔ ولادت مسیح. بیش از پانصد کتاب و مقاله و تحقیق دربارهٔ موضوع «ستاره» وجود دارد که از آن نور آسمانی که مغان را هدایت کرد؛ تفسیرهای گوناگونی به میان آورده‌اند. برخی از یک نواختر سخن گفته‌اند: ستاره‌ای که به‌طور ناگهانی روشنایی اش زیاد می‌شود. گزارش‌های چینی حاکی از آن هستند که در سال پنجم ق. م نواختری در نزدیکی ستارهٔ آلفای آکوئیله به مدت هفتاد روز مشاهده می‌شده‌است.
آلفای آکوئیله به مدت هفتاد روز مشاهده می‌شده‌است. دیگران از امکان وجود ستاره‌ای دنباله دار سخن گفته‌اند. برخی توجه خود را بر ستارهٔ دنباله دار هالی متمرکز کرده‌اند که در سال دوازدهم ق. م میلاد آشکار شده‌است. جک فینگان بر پایهٔ گزارش‌های چینی‌ها این نظر را مطرح کرده که ممکن است ستاره‌های دنباله دار (یا نواخترهای) سال پنجم یا چهارم ق. م مغان را به آغاز سفر واداشته باشند و دیگر این که ممکن است ستارهٔ دنباله دار آوریل سال چهارم ق. م وقتی آنان به یهودیه رسیده‌اند، در حال درخشیدن بوده‌است. یوهانس کپلر ستاره‌شناس
در حال درخشیدن بوده‌است. یوهانس کپلر ستاره‌شناس بزرگ سدهٔ هفدهم میلادی محاسبه کرد که قِران سه گانهٔ برجیس و کیوان که پیش از ظاهر شدن ابرنواختر سال ۱۶۰۴ میلادی اتفاق افتاد، بایست در سال هفتم ق. م در صورت فلکی حوت نیز اتفاق افتاده باشد. دیوید هیوز استدلال کرده‌است که این قِران (مقارنه) سه گانهٔ برجیس و کیوان ستاره ولادت مسیح بوده‌است. در اسلام. ولادت عیسی در قرآن در آیات ۱۶ تا ۳۴ سوره مریم و ۴۵ تا ۵۳ سوره آل عمران روایت شده‌است. این ولادت با موارد اضافی توسط مورخان اسلامی طی قرن‌ها بازگو شده‌است. در حالی که
مورخان اسلامی طی قرن‌ها بازگو شده‌است. در حالی که الهیات اسلامی تولد عیسی از مریم باکره تأیید می‌کند، مفهوم لقاح پاک که در برخی از سنت‌های مسیحی مربوط به تولد مریم است را قبول ندارند.
یگان ویژه مبارزه با سرقت () در ۱۹۹۲ توسط یک جوخه پلیس نیجریه ایجاد شد تا به مبارزه علیه دستبرد، ماشین‌دزدی و آدم‌ربایی بپردازد. اما همین یگان متهم است که به ترور و زورگیری و تحقیر و بازداشت‌های غیرقانونی، قتل‌های غیرقانونی مشغول بوده و به اخاذی می‌پرداخته‌است. یگان ویژه مبارزه با سرقت به دلیل ارتباط با کشتارهای غیرقانونی، زورگیری، شکنجه، کادربازی، باج خواهی و حمله به حریم خصوصی بحث‌برانگیز بود. پس از اعتراضات گسترده در نیجریه و سراسر جهان با شعار «پایان یگان ویژه مبارزه با سرقت»، واحد در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰
یگان ویژه مبارزه با سرقت»، واحد در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰ متلاشی شد. بازرس کل پلیس MA Adamu گفت که یک واحد جدید نیروهای ویژه (SWAT) جایگزین یگان ویژه مبارزه با سرقت خواهد شد. وی گفت که پرسنل یگان ویژه مبارزه با سرقت برای اطلاع‌رسانی و معاینه به ستاد پلیس معرفی می‌شوند. چند ساعت پس از اعلامیه، برخی از نیجریه‌ای‌ها با هشتگ #EndSWAT به توییتر رفتند و در میان ترس از تحقق نیافتن اصلاحات پلیس، تظاهرات ادامه یافت. تاریخچه. گروه ویژه ضد سرقت در اواخر سال ۱۹۹۲ توسط کمیسر سابق پلیس سیمئون دانلادی میدنا تأسیس شد. دلیل اصلی
پلیس سیمئون دانلادی میدنا تأسیس شد. دلیل اصلی تشکیل یگان ویژه مبارزه با سرقت زمانی بود که سرهنگ ریندام از ارتش نیجریه توسط افسران پلیس در یک ایست بازرسی در لاگوس در سپتامبر ۱۹۹۲ کشته شد، که بعداً منجر به دستگیری سه افسر شد.‌ وقتی اطلاعات به ارتش رسید، سربازان در جستجوی هر افسر پلیس به خیابان‌های لاگوس اعزام شدند. پلیس نیجریه از ایست‌های بازرسی، مناطق امنیتی و سایر نقاط مورد علاقه مجرمان خارج شد، گفته می‌شود که برخی از افسران پلیس استعفا داده‌اند در حالی که برخی دیگر برای زندگی فرار کرده‌اند. به دلیل عدم
برخی دیگر برای زندگی فرار کرده‌اند. به دلیل عدم حضور پلیس به مدت دو هفته، میزان جرم و جنایت افزایش یافت و یگان ویژه مبارزه با سرقت در حالی تشکیل شد که فقط ۱۵ افسر بدون اطلاع از ارتش در سایه مشغول به کار بودند و ضمن نظارت بر گفتگوهای رادیویی پلیس. به دلیل وجود سه جوخه ضد سرقت که در آن زمان عملیاتی بودند، میدنا باید تیم خود را از تیم‌های موجود تشخیص دهد. میدنا تیم خود را گروه ویژه ضدسرقت (SARS) نامید. پس از ماه‌ها گفتگو ارتش نیجریه و نیروی پلیس نیجریه به تفاهم رسیدند و وظایف رسمی پلیس دوباره در لاگوس آغاز
رسیدند و وظایف رسمی پلیس دوباره در لاگوس آغاز شد. پس از آتش‌بس توسط ارتش پس از تسویه حساب، واحد یگان ویژه مبارزه با سرقت رسماً در لاگوس به بهره‌برداری رسید.
انحلال یگان ویژه مبارزه با سرقت () یک جنبش اجتماعی در کشور نیجریه و کمپینی است که در توئیتر با هشتک انحلال SARS آغاز شد و با اعتراضات در سراسر نیجریه و بین‌المللی گسترش پیدا کرد و در آن خواستار انحلال یگان ویژه ضد سرقت که یک جوخه پلیس نیجریه است شدند. این هشتک #ENDSARS طی روزهای ۹ تا ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰، ۲۸ میلیون بار توییت شد. گروه ویژه مبارزه با سرقت در ۱۹۹۲ ایجاد شد و به جرم اقدامات خشونت‌آمیز در لاگوس متهم شد. این جوخه پلیس به عنوان یک تیم ۱۵ نفره لباس شخصی به شکل غیرعلنی به فعالیت ترور و ارعاب و تحقیر،
به شکل غیرعلنی به فعالیت ترور و ارعاب و تحقیر، بازداشت غیرقانونی، قتلهای غیرقانونی و اخاذی مشغول بوده و با دو اتوبوس به سفر در نیجریه می‌پرداخته‌است.
فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۵ مرحلهٔ پایانی بازی‌های حذفی و دور قهرمانی رقابت‌های اتحادیهٔ ملی بسکتبال در فصل ۹۵–۱۹۹۴ می‌باشد. در این دور تیم هیوستون راکتس به عنوان قهرمان کنفرانس غرب و مدافع عنوان قهرمانی برابر تیم اورلندو مجیک به عنوان قهرمان کنفرانس شرق قرار گرفت. ویژگی بارز این سری رقابت مجیک جانسون–حکیم اولاجوان، بازیکنان سنتر مطرح دو تیم بود که صحبت‌ها و سر و صداهای فراوانی پیش از فینال و در حین بازی‌های سری دربارهٔ آن شده بود و این مصاف با رقابت بیل راسل–ویلت چمبرلین در دههٔ ۱۹۶۰ مقایسه شد. راکتس تبدیل به
چمبرلین در دههٔ ۱۹۶۰ مقایسه شد. راکتس تبدیل به نخستین تیم در تاریخ ان‌بی‌ای شد که در راه قهرمانی توانست در بازی‌های پس از فصل عادی، چهار تیم با بالای ۵۰ برد را با شکست مواجه کند. راکتس با بردن نه بازی بیرون از خانه در بازی‌های حذفی ۱۹۹۵ رکورد دار شد. این دومین جاروی فینال‌های ان‌بی‌ای در فرمت ۲–۳–۳ بود (پیش از این دیترویت پیستونز در ۱۹۸۹ برابر لس آنجلس لیکرز این کار را انجام داده بود). همچنین راکتس نخستین تکرار کنندهٔ قهرمانی در تاریخ ان‌بی‌ای شد که این عنوان را با جارو کردن رقیب در دیدارهای پایانی پاس
عنوان را با جارو کردن رقیب در دیدارهای پایانی پاس داشت. علاوه بر این، از زمان انجام بازی‌های دور حذفی با ۱۶ تیم در سال ۱۹۸۴، راکتس نخستین تیم در تاریخ ان‌بی‌ای شد که بدون داشتن مزیت بازی خانگی در هر چهار دور، موفق به کسب عنوان قهرمانی رقابت‌ها شد. به صورت همزمان، در همان سال این موفقیت توسط تیم نیوجرسی دویلز، هنگامی که با پیروزی برابر دیترویت رد ویگنز توانست برندهٔ جام استنلی بشود، صورت پذیرفت. اورلندو مجیک که نخستین حضور خود در سری‌های فینال ان‌بی‌ای را تجربه می‌کرد، سری را با بازی‌های خانگی شروع کرد و در
می‌کرد، سری را با بازی‌های خانگی شروع کرد و در دو بازی نخست میزبان هیوستون راکتس، مدافع عنوان قهرمانی بود. در حالی که در بازی ۱ تیم مجیک با حساب ۱۱۰–۱۰۷ از راکتس پیش افتاده بود، نیک اندرسون در ثانیه‌های پایانی بازی چهار پرتاب آزاد را از دست داد، و کنی اسمیت با یک پرتاب سه امتیازی موفق بازی را با ثبت یک رکورد تازه تا آن زمان به تساوی و وقت اضافه کشاند، او هفت پرتاب موفق سه امتیازی به نام خود ثبت کرد که بیشترین تعداد پرتاب سه امتیازی موفق در یک بازی از سری فینال‌های ان‌بی‌ای تا آن زمان محسوب می‌شد. بازیکنان
ان‌بی‌ای تا آن زمان محسوب می‌شد. بازیکنان راکتس باتجربهٔ خود توانستند در وقت‌های اضافه به پیروزی برسند و سرانجام با بردن سه بازی بعدی، مجیک را جارو کردند و دومین قهرمانی پیاپی خود در ان‌بی‌ای را به دست آوردند. با دستیابی به این هدف، آن‌ها تنها تیمی شدند که در نخستین بازنشستگی مایکل جردن که دو فصل به طول انجامید، قهرمان هر دو فصل شدند (گرچه جردن در ماه‌های پایانی فصل ۹۵–۱۹۹۴ به زمین‌های بازی بازگشت)، علاوه بر این، هیوستون در کنار شیکاگو بولز تنها تیمی شد که بیش از یک عنوان قهرمانی در دههٔ ۱۹۹۰ کسب کرد.
که بیش از یک عنوان قهرمانی در دههٔ ۱۹۹۰ کسب کرد. پیش‌زمینه. سری‌های فصل عادی. اورلندو مجیک پیروز هر دو بازی سری فصل عادی شد:
انگلیکان، لوتریان، متدیست و کاتولیک رومی یافت. به‌طور معمول، یک مجموعه چهارده‌تایی تصویری به ترتیب شماره‌گذاری‌شده در امتداد یک مسیر مرتب شده‌اند و مؤمنان از تصویری به تصویر دیگر می‌روند تا در هر ایستگاه بایستند و دعاها و بازتاب‌های منتخب را بخوانند. این کار به صورت انفرادی یا به صورت گروهی معمولاً در طول چله روزه، به ویژه در روز آدینه نیک، با هدف تاوان دردها، رنج‌ها و توهین‌هایی که عیسی متحمل شده‌بود، انجام می‌شود. سبک، شیوه و نحوه قرارگیری ایستگاه‌ها بسیار متفاوت است. ایستگاه‌های معمولی پلاک‌های کوچک با
متفاوت است. ایستگاه‌های معمولی پلاک‌های کوچک با نقش‌برجسته یا نقاشی‌هایی هستند که در اطراف یک شبستان کلیسا قرار گرفته‌اند. ایستگاه‌های امروزی مینیمالیستی می‌توانند صلیب‌های ساده با یک عدد در مرکز باشند. گاهی مؤمنان ممکن است ایستگاه‌های صلیب را بدون وجود هیچ تصویری بگویند، مانند زمانی که پاپ ایستگاه‌های صلیب را در اطراف کولوسئوم در رم در آدینه نیک هدایت می‌کند. ایستگاه‌ها. در ابتدا ایستگاه‌ها فقط شامل ایستگاه‌های شماره ۲، ۳، ۴، ۶، ۷، ۱۱ و ۱۴ از فهرست زیر بودند. بین قرن هفدهم تا بیستم مجموعه‌ای شامل ۱۴ تصویر
بین قرن هفدهم تا بیستم مجموعه‌ای شامل ۱۴ تصویر یا مجسمه به صورت زیر کاربرد پیدا کردند: رستاخیز مسیح نیز که به‌طور سنتی جزئی از ایستگاه‌ها نیست، گاهی به‌طور غیررسمی به عنوان ایستگاه پانزدهم افزوده می‌شود.
آشپزی ایتالیایی یکی از زیرشاخه‌های آشپزی مدیترانه‌ای است و مواد اولیه، دستور غذاها و تکنیک‌های آشپزی را شامل می‌شود که از دوران باستان تا به امروز در شبه‌جزیره ایتالیا رواج داشته و بعدتر، همراه با موج مهاجرت گسترده ایتالیایی‌ها، به سرتاسر جهان صادر شده‌است. پس از استعمار اروپا در آمریکا و آشنایی اروپایی‌ها با سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی، فلفل، ذرت و چغندر قند تغییرات چشمگیری در آشپزی ایتالیایی رخ داد (چغندر قند در قرن هجدهم به مقدار فراوان به اروپا وارد شد). آشپزی ایتالیایی به تنوع منطقه‌ای شناخته شده‌است، به
ایتالیایی به تنوع منطقه‌ای شناخته شده‌است، به ویژه بین شمال و جنوب شبه جزیره ایتالیا، و گستره وسیعی از طعم‌ها را دربردارد. آشپزی ایتالیایی در جهان بسیار محبوب است و در بسیاری جاها از آن کپی‌برداری شده و بر آشپزی ملل مختلف به ویژه بر آشپزی آمریکایی تأثیر گذاشته‌است. مشخصه غذاهای ایتالیایی سادگی‌شان است، در بسیاری از غذاها فقط دو تا چهار ماده اولیه اصلی به کار رفته‌است. عموماً مراحل آماده‌سازی غذاها مفصل و پرزحمت نیست. از منظر آشپز ایتالیایی، آنچه اولویت دارد کیفیت مواد اولیه است. مواد اولیه و غذاها بر حسب
کیفیت مواد اولیه است. مواد اولیه و غذاها بر حسب منطقه تفاوت‌هایی دارند. بسیاری از غذاهایی که زمانی بومی یک منطقه به‌شمار می‌رفتند، اکنون، با تغییراتی، در سراسر کشور رواج یافته‌اند. تاریخ. آشپزی ایتالیایی طی قرن‌ها توسعه یافته‌است. اگرچه کشوری که امروز به نام ایتالیا می‌شناسیم تا قرن نوزدهم به عنوان یک کشور واحد وجود نداشت، اما می‌توان مدعی شد که ریشه‌های آشپزی ایتالیایی از قرن چهارم قبل از میلاد، قابل ردگیری‌ست. آن طور که از کتاب آشپزی (Apicius) که قدمت آن به قرن اول پیش از میلاد می‌رسد، می‌توان دریافت،
به قرن اول پیش از میلاد می‌رسد، می‌توان دریافت، غذا و فرهنگ، در آن زمان، از اهمیت فراوانی برخوردار بوده‌است. طی قرن‌ها، همسایگان ایتالیا، فاتحان جنگ‌ها، سرآشپزهای برجسته، تحولات سیاسی و کشف دنیای نو هر یک به نوبه خود در توسعه آشپزی ایتالیایی سهیم بوده‌اند. آشپزی ایتالیایی پس از سقوط امپراتوری روم غربی شکل گرفت، هنگامی که شهرها از یکدیگر جدا شدند و سنت‌های خود را بنا گذاشتند. در این دوران، انواع مختلف نان و پاستا درست می‌شد که در تکنیک پخت و پز و شیوه آماده‌سازی تفاوت‌هایی با هم داشتند. کشور چندپاره شده
تفاوت‌هایی با هم داشتند. کشور چندپاره شده بود. برخی شهرهای مهم ایتالیا نماینده غذاهای محلی این کشور هستند. به عنوان مثال، میلان (در شمال ایتالیا) به خاطر ریزوتوهایش شناخته شده‌است، بولونیا (مرکز / میانه کشور) را به تورتلینی می‌شناسند و ناپل (جنوب) به پیتزاها و اسپاگتی‌هایش مشهور است. در دوران باستان. اولین فرد شناخته شده‌ای که دربارهٔ غذای ایتالیایی نوشت، یک یونانی اهل سیسیل بود به نام Archestratus که در قرن ۴ پیش از میلاد در استان سیراکوز زندگی می‌کرد. او شعری سروده بود و در آن از لزوم استفاده از مواد
او شعری سروده بود و در آن از لزوم استفاده از مواد اولیه با کیفیت و متناسب با فصل گفته بود. او گفته بود: نباید طعم ادویه‌جات، سبزی‌ها و دیگر چاشنی‌ها بر مزه غذا غالب باشد. از نظر او در آماده‌سازی ماهی آنچه اهمیت دارد سادگی‌ست. اما با توسعه امپراتوری روم، سادگی در آشپزی از بین رفت و جای خود را به فرهنگ غذایی پیچیده‌تری داد. "De re coquinaria" که در قرن اول میلادی منتشر شد، حاوی ۴۷۰ دستور آشپزی بود که در آنها از ادویه‌ها و گیاهان معطر فراوان استفاده شده بود. رومی‌ها نانوایان یونانی را برای تهیه نان به کار
رومی‌ها نانوایان یونانی را برای تهیه نان به کار می‌گرفتند و پنیر را از سیسیل وارد می‌کردند چون سیسیلی‌ها پنیرسازهای قابلی بودند. رومیان بز پرورش می‌دادند و کنگر فرنگی و تره‌فرنگی می‌کاشتند. قرون وسطی. "مقاله اصلی خوراک‌های قرون وسطی" با تاسی از آداب و رسوم آشپزی در رم و آتن، یک سبک آشپزی در سیسیل شکل گرفت که برخی آن را سرآغاز آشپزی واقعی ایتالیایی می‌دانند. اعراب در قرن ۹ به سیسیل حمله کردند و اسفناج، بادام و برنج را به منطقه معرفی کردند. در قرن دوازدهم میلادی، یک پادشاه نورمن متوجه شد که مردم سیسیل
میلادی، یک پادشاه نورمن متوجه شد که مردم سیسیل رشته‌های درازی از آرد و آب درست می‌کردند و به آن "آتریا" ("atriya") می‌گفتند. این نام در نهایت تبدیل به "تری" ("trii") شد، اصطلاحی که هنوز هم در جنوب ایتالیا برای اسپاگتی به کار می‌رود. نورمن‌ها همچنین کسرول، ماهی روغن نمک‌سود شده (baccalà) و ماهی خشک‌شده را به آشپزی ایتالیایی معرفی کردند. این مواد غذایی همچنان محبوبیت خود را حفظ کرده‌اند. از آنجایی که یخچالی در کار نبود نگهداری مواد غذایی یا به روش شیمیایی انجام می‌شد یا فیزیکی. گوشت و ماهی را به صورت دودی،
می‌شد یا فیزیکی. گوشت و ماهی را به صورت دودی، خشک شده یا در یخ نگهداری می‌کردند. از آب‌نمک و نمک برای ترشی انداختن خوراکی‌هایی مانند شاه‌ماهی استفاده می‌شد. برای نگهداری گوشت خوک آن را در نمک می‌خواباندند. سبزیجات ریشه‌ای بعد از اینکه به مدت کوتاهی جوشانده می‌شدند در آب نمک نگهداری می‌شدند. از دیگر روش‌های نگهداری مواد غذایی می‌توان به استفاده از روغن یا سرکه یا فروکردن گوشت در چربی غلیظ ماسیده اشاره کرد. برای حفظ میوه‌ها از لیکور، عسل و شکر استفاده می‌شد. در مناطق شمالی ایتالیا ترکیبی از فرهنگ آلمانی و
در مناطق شمالی ایتالیا ترکیبی از فرهنگ آلمانی و رومی مشاهده می‌شود و در جنوب ایتالیا، نشانه‌هایی از تأثیر فرهنگ عربی آشکار است، از سوی دیگر اعراب نیز حین تجارت، آشپزی مدیترانه‌ای را به دیگر جاها صادر کردند. قدیمی‌ترین کتاب ایتالیایی در مورد غذا، کتابی قرن سیزدهمی‌ست به نام "Liber de coquina" که در ناپل نوشته شده‌است. دو کتاب دیگر که از قرن چهاردهم باقی مانده‌اند شامل دستور العمل‌هایی‌ست برای تهیه پاستلوی رومی و پای لازانیا. در این دستورهای آشپزی استفاده از نمکیتوصیه شده‌است که از ساردینیا یا کیوجا می‌آمد.
نمکیتوصیه شده‌است که از ساردینیا یا کیوجا می‌آمد. در قرن پانزدهم، مائسترو مارتینو، سرآشپز پاتریارک آکویلیا در واتیکان، کتابی نوشت به نام "در باب هنر آشپزی" (به لاتین:"Libro de arte coquinaria" describes). در این کتاب نوعی آشپزی معرفی ‌شد که ظریف‌تر و مجلسی‌تر بود. کتاب او حاوی دستور طبخ "پاستای سیسیلی" هم بود که با پیچاندن خمیر دور یک میله آهنی نازک درست می‌شد. خمیر را در آفتاب قرار می‌دادند تا خشک شود و بعد در آب خروس اخته می‌پختند و با زعفران طعم‌دار می‌کردند (نشانه‌ای از تأثیر آشپزی ایرانی). نکته قابل
(نشانه‌ای از تأثیر آشپزی ایرانی). نکته قابل توجه این است که مارتینو از ادویه‌های تند و تیز در آشپزی استفاده نمی‌کرد و گیاهان تازه را ترجیح می‌داد. در این کتاب چند دستور غذای رمی، چند دستور غذای فلورانسی و چند دستور غذای جنوایی هم آمده‌است. در سال ۱۴۷۵ بارتولومئو پلاتینا کتابی با نام "در باب لذت راستین و تندرستی" در ونیز به چاپ رساند و در آن از نوشته‌های مارتینو سود برد. پلاتینا کتاب "هنر آشپزی" مارتینو را در پس‌زمینه منطقه‌ای قرار داد و دربارهٔ این که مواد اولیه آشپزی از کدام منطقه باید تهیه شوند نوشت:
اولیه آشپزی از کدام منطقه باید تهیه شوند نوشت: ماهی لوتی از دریاچه ماجیوره، ساردین از دریاچه گاردا، ماهی بلندباله از آدا، مرغ تخمگذار از پادووا، زیتون از بولونیا و پیچه‌نو، سپر ماهی از راونا، ماهی سرخ‌باله از دریاچه تراسیمنو، هویج از ویتربو، خارماهی از تیبر، "راویلیونی" و شاه‌ماهی از دریاچه آلبانو، حلزون از ریتی، انجیر از توسکولوم، انگور از نارنی، روغن از کاسینو، پرتقال از ناپل و مارماهی از کامپانیا. از غلات لمباردی و کامپانیا، عسل سیسیل و تارانتو نیز یاد شده‌است. به شراب سواحل لیگوریا، انگور گرکو توسکانی
به شراب سواحل لیگوریا، انگور گرکو توسکانی و چنتولا، و انگور تربیانو توسکانی و پیچه‌نو نیز در این کتاب ذکر شده‌است. مواد اولیه. در آشپزی ایتالیایی معمولاً از مواد اولیه متنوعی استفاده می‌شود، از میوه‌ها و سبزیجات گرفته تا سس‌ها، انواع گوشت و غیره. در شمال ایتالیا، ماهی (نظیر ماهی کاد، یا باکالا)، سیب زمینی، برنج، ذرت، سوسیس، گوشت خوک و انواع مختلف پنیر از رایج‌ترین مواد غذایی هستند. انواع مختلف پاستا که با گوجه فرنگی تهیه می‌شود، در سرتاسر ایتالیا رواج دارد. ایتالیایی‌ها مواد اولیه تازه را که با اندکی چاشنی
ایتالیایی‌ها مواد اولیه تازه را که با اندکی چاشنی و ادویه طعم‌دار شده باشد می‌پسندند. در ایتالیای شمالی اگرچه انواع مختلف پاستای توپر در آشپزی به کار می‌رود محبوبیت پولنتا و ریزوتو هم اگر بیشتر نباشد، کمتر نیست. مواد اولیه‌ای که از لیگوریا، در شمال غربی ایتالیا، آمده شامل انواع مختلف ماهی و غذاهای دریایی است. ریحان (که در تهیه پستو استفاده می‌شود)، آجیل و روغن زیتون بسیار متداول است. در Emilia-Romagna، مواد مشترک شامل ژامبون (prosciutto)، کالباس (cotechino)، انواع مختلفی از سالامی، ترافل، grana، پنیر
انواع مختلفی از سالامی، ترافل، grana، پنیر پارمیجانو و گوجه‌فرنگی (سس بولونیایی یا راگو) است. در غذاهای سنتی ایتالیای مرکزی از موادی مانند گوجه فرنگی، انواع گوشت، ماهی و پنیر پکورینو استفاده می‌شود. در توسکانی، پاستا (به ویژه پاستای پاپاردله) به‌طور سنتی با سس گوشت (از جمله گوشت شکار) سرو می‌شود. در جنوب ایتالیا، گوجه فرنگی (تازه یا به صورت سس گوجه فرنگی پخته شده)، فلفل، زیتون و روغن زیتون، سیر، کنگر فرنگی، پرتقال، پنیر ریکوتا، بادنجان، کدو سبز، برخی انواع به خصوص ماهی (آنچو، ساردین و ماهی تن) و کبر از
به خصوص ماهی (آنچو، ساردین و ماهی تن) و کبر از مواد اصلی هستند که در تهیه غذاهای محلی کاربرد دارند. آشپزی ایتالیایی را به استفاده از گونه‌های متنوع پاستا می‌شناسند (و این تنوع را یکی از محاسن غذاهای ایتالیایی قلمداد می‌کنند). پاستا رشته فرنگی‌ای است که در عرض، ‌طول و شکل‌های مختلف تولید می‌شود. انواع پاستا اغلب بر اساس شکلشان نام‌گذاری می‌شوند: پنه، ماکارونی، اسپاگتی، لینگوئینی، فوسیلی، لازانیا، و پاستاهای مغزپُر مانند راویولی و تورتلینی. پاستا هم نام این نوع رشته فرنگی‌ست و هم نام غذاهایی که پاستا ماده
نوع رشته فرنگی‌ست و هم نام غذاهایی که پاستا ماده اصلی آنها باشد. پاستا معمولاً با سس سرو می‌شود. صدها شکل مختلف پاستا وجود دارد که اگر نه در سرتاسر ایتالیا، دست کم به صورت محلی با نام‌های متفاوت شناخته می‌شوند. به عنوان مثال می‌توان به اسپاگتی (پاستای میله‌ای نازک)، ریگاتونی (پاستا به شکل لوله یا استوانه)، فوسیلی (پیچ‌خورده) و لازانیا (ورقه‌ای) اشاره کرد. غذاهای خمیری مانند نوکی (که با سیب زمینی یا کدو تنبل درست می‌شود) و نودل مانند اشپاتزل، را بعضی اوقات از انواع پاستا به حساب می‌آورند. هر دو غذاهای سنتی
انواع پاستا به حساب می‌آورند. هر دو غذاهای سنتی مناطقی از ایتالیا هستند. پاستا را به دو دسته اصلی تقسیم می‌کنند: خشک و تازه. پاستای خشک بدون تخم مرغ تهیه می‌شود و در شرایط ایدئال می‌توان آن را تا دو سال نگهداری کرد، پاستای تازه چند روز در یخچال سالم می‌ماند. برای پختن پاستا عمدتاً آن را می‌جوشانند. طبق قانون ایتالیایی، پاستای خشک (pasta secca) را فقط باید با آرد یا سمولینای گندم الجزایری تهیه کرد. پاستای خشک بیشتر در مناطق جنوبی ایتالیا رواج دارد، در شمال ایتالیا پاستای تازه با تخم مرغ را ترجیح می‌دهند.
ایتالیا پاستای تازه با تخم مرغ را ترجیح می‌دهند. آرد و سمولینای گندم الجزایری ته‌رنگ زرد دارد. پاستای ایتالیایی به‌طور سنتی "آل دنته" پخته می‌شود (به ایتالیایی: یعنی خیلی نرم نیست و زیر دندان می‌آید). در خارج از ایتالیا، ماکارونی خشک اغلب از انواع دیگر آرد تهیه می‌شود و نرم‌تر است. انواع مختلفی از آرد گندم وجود دارد که بسته به نوع دانه، سطح گلوتن و پروتئین متفاوتی دارند. در تهیه انواع به خصوصی از پاستا ممکن است از دانه‌هایی به جز گندم استفاده شود، این دانه‌ها ممکن است به شیوه‌های مختلف آسیاب شوند. برخی از
ممکن است به شیوه‌های مختلف آسیاب شوند. برخی از انواع پاستا، مانند پیتزوکری، از آرد گندم سیاه تهیه می‌شود. در پاستای تازه ممکن است از تخم مرغ هم استفاده شود که به آن "pasta all'uovo" (پاستای تخم مرغی) می‌گویند. پاستای گندم کامل چون نسبت به پاستای تهیه شده از آرد تصفیه شده برای سلامتی مفیدتر است روز به روز محبوبیت بیشتری پیدا می‌کند. ساختار وعده‌های غذایی. هر وعده غذایی ایتالیایی، به‌طور سنتی معمولاً شامل چهار یا پنج کورس می‌شود.برای ایتالیایی‌ها، وعده‌های غذایی، به ویژه در تعطیلات آخر هفته، محملی‌ست برای
غذایی، به ویژه در تعطیلات آخر هفته، محملی‌ست برای وقت‌گذرانی با خانواده و دوستان؛ بنابراین نسبت به سایر فرهنگ‌ها زمان بیشتری را صرف غذا خوردن می‌کنند. در تعطیلاتی مانند کریسمس و شب سال نو و جشن‌ها یک وعده غذا ممکن است ساعت‌ها طول بکشد. امروزه، غذای کامل (که شامل تمام چهار یا پنج کورس باشد) اغلب به مراسم خاص مانند عروسی‌ها اختصاص دارد و غذای روزمره فقط کورس اول یا دوم (یا گاهی اوقات هر دو کورس) را شامل می‌شود که به همراه مخلفات و قهوه صرف می‌شود. "پریمو" (غذای اول) معمولاً یک غذای شکم‌پِرکن مثل ریزوتو یا
اول) معمولاً یک غذای شکم‌پِرکن مثل ریزوتو یا پاستا است که همراه با سس گوشت، سبزیجات یا غذاهای دریایی سرو می‌شود. قطعات گوشت مانند سوسیس، کوفته، یا مرغ در کورس دوم خورده می‌شوند. در آشپزی ایتالیایی غذای یک کورسه ("piatto unico") هم وجود دارد که ترکیبی از نشاسته و پروتئین است. سبزیجات و نشاسته در یک بشقاب جداگانه سرو می‌شود و بر خلاف رسم اروپای شمالی کنار گوشت قرار نمی‌گیرد.
تیتان (۲۰۰۵ – ۳۱ مارس ۲۰۱۰) یک سگ آمریکایی بود از نژاد گریت دین که در کتاب رکوردهای جهانی گینس به عنوان بلندترین سگ جهان نام‌اش ثبت شده‌است. قد رسمی وی از کف پا تا شانه‌اش. دارنده قبلی این عنوان یک سگ گریت دان دیگر بود با نام گیبسون که اندازه داشت و در اوت ۲۰۰۹ درگذشت. در طی مراحل نامزدی، تیتان، که از چندین وضعیت بهداشتی رنج می‌برد، در رقابت با یک سگ از نژاد نیوفاندلند از داکوتای شمالی و یک گریت دان دیگر، از آریزونا مقابله کرد. در تاریخ ۲۲ فوریه ۲۰۱۰ تایتان به عنوان بلندترین سگ جهان توسط جورج بزرگ، یک نژاد
به عنوان بلندترین سگ جهان توسط جورج بزرگ، یک نژاد بزرگ اهل آریزونا از سلطنت برکنار شد. وی پس از اینکه در ۱۳ نوامبر ۲۰۰۹ به عنوان بلندترین سگ جهان لقب گرفت در برنامه "برنامه امشب با کونان اوبراین" ظاهر شد. سر انجام تیتان در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۱۰ به دلیل عوارض ناشی از پارگی روده درگذشت.
وقتِ بودن فیلمی از جلیل سامان است که به دلایل نامعلوم هنوز اکران نشده و در آرشیو صداوسیما باقی مانده‌است. سامان این فیلم را به‌صورت رمان نیز منتشر کرده‌است. فیلم بردار ایرج عاشوری است.
توزیع رتبه-بزرگی بیانگر توزیع بزرگی نسبت به رتبه است، که در آن رتبه به صورت نزولی مرتب‌سازی شده‌است. برای مثال، اگر یک مجموعه‌داده شامل نمونه‌هایی با بزرگی ۵، ۱۰۰، ۵ و ۸ باشد، آنوقت توزیع رتبه-بزرگی برابر ۱۰۰، ۸، ۵، ۵ است (رتبه‌های ۱ تا ۴). اگر دادهٔ منبع از یک توزیع فراوانی گرفته شده باشد، به آن، توزیع رتبه-فراوانی می‌گویند. این توزیع مخصوصاً موقعی جذاب است که داده از نظر اندازه به صورت قابل توجهی متفاوت باشند، مثلاً در مورد «بزرگی شهرها» یا «فراوانی کلمات». این نوع از توزیع‌ها، معمولاً از توزیع توانی، یا
این نوع از توزیع‌ها، معمولاً از توزیع توانی، یا توزیع‌های کم شناخته تری مثل یا پیروی می‌کنند (حداقل به صورت تقریبی و برای محدوده‌های مشخصی از رتبه‌ها). توزیع رتبه-بزرگی یک توزیع احتمال یا تابع توزیع تجمعی نیست. توزیع رتبه-بزرگی حالت گسسته (توزیع تجمعی وارون) است البته به صورت ترتیب معکوس. این توزیع، «بزرگی» عناصر موجود در یک رتبه دلخواه داده شده را به دست می‌دهد.
حمله خرس () حادثهٔ حملهٔ انواع گونه‌های خرس به جانداران دیگر است هر چند به‌طور معمول، به حملهٔ خرس به انسان یا حیوانات اهلی اشاره دارد. حملات خرس‌ها به ویژه برای کسانی که در زیستگاه خرس هستند نگران‌کننده است. این حملات می‌تواند منجر به کشته‌شدن قربانی گردد. اغلب کوهنوردان، شکارچیان، ماهیگیران و سایر افرادی که در قلمروی خرس حضور پیدا می‌کنند لازم است که احتیاط‌های مرسوم در برابر حملات خرس را مراعات نمایند. زیست‌شناس برجسته کانادایی، استفان هره‌رو، طبق گزارشی اعلام نموده که در طول دهه ۱۹۹۰، خرس‌ها در ایالات
اعلام نموده که در طول دهه ۱۹۹۰، خرس‌ها در ایالات متحده و کانادا باعث کشته‌شدن سالانه ۳ نفر شده‌اند و این در حالی است که، سگ‌ها به تنهایی و سالانه باعث کشته‌شدن ۱۵ نفر می‌شوند.
«محکم بچسب» ترانه‌ای است که توسط خواننده و ترانه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا مدونا برای سیزدهمین آلبوم استودیویی خود "قلب سرکش" (۲۰۱۵) تهیه و ضبط شده است. مدونا این ترانه را با دیپلو، توبی گاد و ام‌ان‌ئی‌کی نوشت و توسط خودش تهیه شد. ترانه در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۵ به‌عنوان سومین و آخرین آهنگ آلبوم توسط اینترسکوپ رکوردز منتشر شد.
حمله ببر () یکی از شدیدترین و خوفناک‌ترین درگیری‌ها میان انسان و جانداران حیات وحش است که به دلایل مختلف رخ می‌دهد و بیش از حملات سایر گونه‌های جانوری و دیگر گربه‌سانان، جان انسان‌ها را گرفته‌است. جامع‌ترین مطالعه در مورد مرگ‌ومیرها ناشی از حملات ببر حاکی از آن است که حداقل ۳۷۳۰۰۰ نفر به دلیل حملات ببر در حد فاصل سال‌های ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۹ جان خود را از دست داده‌اند که بیشتر این حملات در جنوب و جنوب شرقی آسیا رخ داده‌است. در بخش جنوب شرقی آسیا، حملات ببرها پس از اوج‌گیری سده نوزدهم، به تدریج کاهش یافت هر چند،
اوج‌گیری سده نوزدهم، به تدریج کاهش یافت هر چند، ادامه این حملات در جنوب و به ویژه در بخش سونداربانس همچنان و کماکان پابرجا بوده‌است.
گزش زنبور () زخمی است که به واسطهٔ گزش زنبور به وجود می‌آید و حاصل فرورفتن نیش زنبور در گوشت فرد قربانی است. در اغلب موارد، چنین نیش‌هایی می‌توانند کاملاً دردناک باشند و بنابراین، بیشتر افراد به شدت از آنها اجتناب می‌کنند. نیش زنبور با گزش و نیش حشرات متفاوت است. این موضوع از دیدگاه زهر و زهرابه هم مصداق دارد. واکنش بدن در برابر نیش زنبور ممکن است از یک گونه به گونهٔ دیگر کاملاً متفاوت باشد. به‌طور خاص، نیش زنبورهای عسل اسیدی است در حالی که نیش زنبور بی‌عسل قلیایی است و به همین منظور، واکنش بدن در مقابل نیش
است و به همین منظور، واکنش بدن در مقابل نیش زنبور عسل کاملاً می‌تواند متفاوت از نیش زنبور بی‌عسل باشد. چند گونه از زنبورها، عنوان تهاجمی‌ترین گونه از خانواده زنبوران را یدک می‌کشند که مهمترین آنها عبارت هستند از، شاخ‌صورت تاس، زنبور زرد، زنبور سرخ غول‌آسای آسیایی و زنبور سرخ. همهٔ حشرات یادشده با تهاجم از لانه‌های خود دفاع می‌کنند.