payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سختی بر فرانسه سایه افکنده است حکومت واژگون خواهد شد صلیب مسیح اقتدارش را از دست خواهد داد و لگد مال خواهد شد... بانو مصیبت ها و محنت هایی که که در صدد آمدن هستند را برای کاترین بازگو کرد و گفت بعضی از این اتفاقات در آینده ی نزدیک رخ می دهد و بقیه ۴۰ سال بعد به وقوع می پیوندد.پیشگویی های بانوی ما به حقیقت پیوست ماموریت کاترین. ماموریتی که خداوند به کاترین محول کرده بود ۲۷ نوامبر سال ۱۸۳۰ به او اعلام شد او باید مدال باکره مقدس یا همان لقاح مطهر را بسازد و بین مردم پخش کند فردای آن روز یکشنبه Advent (چهار
بین مردم پخش کند فردای آن روز یکشنبه Advent (چهار یکشنبه قبل از میلاد مسیح) بود.خواهران راهبه طبق معمول برای انجام دعای دسته جمعی در صومعه گرد هم آمده بودند ساعت پنج و نیم عصر بود که ناگهان مریم مقدس بر کاترین ظاهر شد در ابتدا مادر مقدس بر روی یک گوی کروی شکلی ایستاده بود و یک ردای سراسر سفید به تن کرده بود و شال سفید بلند هم بر تن داشت باکره مقدس یک گوی زرین در دست داشت و آن را در ارتفاع شانه اش نگه داشته بود و بنظر می آمد آن را بسمت عرش خداوند تقدیم میکند زیرا نگاهش به آسمان بود.انگشتر های درخشانی در دست
زیرا نگاهش به آسمان بود.انگشتر های درخشانی در دست داشت که نگین هایش میدرخشیدن و بی نهایت نور درخشان از خود ساطع میکرد که اشعه تابناکش به گوی کروی شکل زیر پای مادر میرسید و آنقدر نورانی بود که پای بانو تقریبا دیده نمیشد مادر مقدس نگاهش را به پایین انداخت و به چشمان کاترین خیره شد او هیچ حرفی به زبان نیاورد اما کاترین پیام او را از طریق تله پاتی دریافت کرد. سپس منظره بانو تغییر شکل داد و موقعیت دیگری به خود گرفت این بار بانوی ما در یک لباس سفید ظاهر شد که یک شال آبی بر روی شانه اش و یک روسری بلند سفید بر روی
آبی بر روی شانه اش و یک روسری بلند سفید بر روی سرش انداخته بود. او این بار هم بر روی گویی کروی ایستاده بود و روی کره عدد ۱۸۳۰ نوشته شده بود دست های بانو رو به زمین بود پرتو های تابنده ی نورانی از هر دو دستش مانند آبشاری به کره ی زیر پایش جاری شده بود یک قاب بیضوی شکل اطراف منظره ی بانو را احاطه کرده بود. گرداگرد قاب در نزدیکی لبه های آن دعای زیبایی با حروف طلایی به چشم میخورد.(متن دعا:ای مریم مقدس که بدون گناه باردار گشتی به تو متوسل میشویم برای ما دعا کن) بعد منظره شروع به چرخش کرد تا روی دیگر مدال که طرف
منظره شروع به چرخش کرد تا روی دیگر مدال که طرف پشتی آن بود را نشان دهد.کاترین یک علامت صلیب مشاهده کرد که در پایین آن یک خط بود و پایین خط هم یک حرف ام وجود داشت حرف ام(انگلیسی:M) از داخل خط به صورت مارپیچ رد شده بود زیر آن هم قلب عیسی مسیح و مریم مقدس به چشم میخورد بالای هر دو قلب مشعل آتشی وجود داشت که نشانه ی آتش محبت مسیح و مادر مقدسش است.از میان یکی از قلب ها تاج خاری رد شده بود و قلب دیگر با شمشیر سوراخ شده بود دورتادور قاب بیضوی هم ۱۲ ستاره به ردیف چیده شده بود.کاترین صدایی را شنید که می گفت از روی
شده بود.کاترین صدایی را شنید که می گفت از روی این نمونه یک مدال تهیه کن و با خود داشته باش هر کس از این مدال داشته باشد فیض عظیمی دریافت خواهد کرد. مردم باید این مدال را بگردنشان بی اندازند و هر کس این کار را با اعتقاد قلبی انجام دهد برکات فراوانی دریافت خواهد کرد.این منظره ی تجسمی و وحی در بین سال های ۱۸۳۰و۱۸۳۱ حدود ۶ بار دیگر هم جلوی چشمان کاترین ظاهر شد که او را در به انجام رساندن ماموریتش دلگرم کند. آغاز تلاش های کاترین. کاترین درباره ی رویت و ماموریتش به هیچ کس چیزی نگفت و موضوع را فقط با راهنمای
به هیچ کس چیزی نگفت و موضوع را فقط با راهنمای روحانیش کشیش جان ماری آلادل در میان گذاشت که آن زمان در سال ۱۸۳۰ تنها ۳۰ سال سن داشت.او و کاترین تا زمان ضرب اولین مدال در ژون ۱۸۳۲ کشمکش و ستیز زیادی داشتند حتی به خواست او کاترین سه بار مشاهداتش را با جزییات یادداشت کرد و به او داد.پس از حدود ۲ سال سرانجام پدر آلادل موافقت کرد که به دیدار اسقف پاریس برود.او در ژانویه ۱۸۳۲ به ملاقات ایشان رفت و بابت دیر اقدام کردنش عذرخواهی کرد و ماجرای کاترین و ظهورات مریم مقدس را توضیح داد. جناب اسقف با دقت به حرف های پدر
را توضیح داد. جناب اسقف با دقت به حرف های پدر آلادل گوش کرد و نهایتا موافقتش را با ضرب مدال ها اعلام کرد.اولین سری مدال ها ساخته شده که حدود دوهزار عدد بود در ژون ۱۸۳۲ میلادی تحویل داد و داستان معجزات و شفا های این مدال به سرعت منتشر شد. تحقیقات قانونی. اسقف در ۱۱ فوریه سال ۱۸۳۶ ترتیب یک بازجویی قانونی در مورد مشاهدات کاترین لابوره را داد.نتیجه تحقیقات ثابت کرد مدال از یک سرچشمه ماورایی نیرو میگیرد و سرانجام باعث شد که این ظهور حضرت مریم از طرف مقر پاپ تاییدیه دریافت کند و در سال ۱۷۶۵ میلادی به احترام مدال
دریافت کند و در سال ۱۷۶۵ میلادی به احترام مدال اعجاز برانگیز روز عیدی ترتیب داده شد و کاترین لابوره به زمره مقدسین پیوست دوران کودکی. در بعد از ظهر ۲ می سال ۱۸۰۶ درست در لحظه ی به صدا در آمدن کلیسا برای اعلام زمان دعای آنجلوس دختری که کاترین نام گرفت بدنیا آمد نام والدین او پیتر و لوییس لابوره بود کاترین نهمین فرزند از یک خانواده ی یازده نفره بود یک ربع پس از تولد نامش در بایگانی شهر ثبت شد و روز بعد در روز عید صلیب غسل تعمید گرفت.او در نوه سالگی مادر خود را از دست داد و بعد از مراسم خاکسپاری به اتاق به
را از دست داد و بعد از مراسم خاکسپاری به اتاق به روی صندلی رفت و به تمثال مریم مقدس چشم دوخت ، آن را بوسید و گفت:ای بانو از حالا به بعد شما مادر مقدس من خواهید بود. پدر کاترین کشاورز بود و از وضعیت مالی خوبی برخوردار بود و خانواده ی او جز طبقه متوسط جامعه بحساب می آمدند.
اِن‌سی‌تی ۱۲۷ (به انگلیسی: NCT 127) دومین زیرمجموعهٔ گروه موسیقی کره‌ای ان‌سی‌تی است که در سئول فعالیت دارد. این زیرمجموعه در ۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۶ و با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ آغاز به‌کار کرد و در ابتدا شامل هفت عضو بود: ته‌یونگ، ته‌ایل، یوتا، جه‌هیون، وین‌وین، مارک و هه‌چان. جانی و دویونگ در دسامبر ۲۰۱۶ و جونگ‌وو در سپتامبر ۲۰۱۸ به گروه ملحق شدند. نام گروه کوتاه‌شدهٔ عبارت Neo Culture Technology (به معنای "فناوری فرهنگی نوظهور") و عدد ۱۲۷ است که نشانگر مختصات طولی شهر سئول است. اعضا. اعضای کنونی گروه: غیرفعال.
شهر سئول است. اعضا. اعضای کنونی گروه: غیرفعال. وین‌وین درسال ۲۰۱۹، طبق تصمیم اس‌ام از ان‌سی‌تی ۱۲۷ خارج و به زیرگروه وِی‌وی ملحق شد.
روزگار ماتئوش () یک فیلم درام به کارگردانی ویتولد لشچینسکی است که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. این فیلم برای رقابت در جشنواره فیلم کن ۱۹۶۸ انتخاب شده بود، اما جشنواره به دلیل رویدادهای مه ۶۸ در فرانسه لغو شد. همچنین این فیلم به عنوان نمایندهٔ لهستان برای بخش جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در چهل و یکمین دوره جوایز اسکار انتخاب شد، اما به فهرست نهایی نامزدان راه نیافت.
قضیه مونت-سَس نتیجه اساسی نظریه تقریب است که توسط هرمان مونتز در سال ۱۹۱۴ و اتو سَس (۱۹۵۴-۱۸۸۴) در سال ۱۹۱۶ اثبات شد. صرف نظر از جزئیات، قضیه نشان می‌دهد که قضیه وای‌استراس در تقریب چند جمله‌ای می‌تواند حفره‌هایی را در داخل آن با محدود کردن ضرایب معین در چند جمله‌ای‌ها صفر ایجاد کند. شکل نتیجه قبل از اثبات توسط سرگئی برنشتاین حدس زده شده بود. قضیه، در یک مورد خاص، بیان می‌کند که یک شرط لازم و کافی برای تک‌جمله‌ای‌ها است به دهانه یک زیر مجموعه متراکم از فضای باناخ formula_2 از همه‌ی توابع پیوسته با عدد مختلط
formula_2 از همه‌ی توابع پیوسته با عدد مختلط مقادیری در بازه بسته "[A," "B]" "با" formula_3، با نورم یکنواخت است، که مجموع آن از دوسویه‌ها، که از "S" گرفته شده است، باید واگرا شوند، یعنی "S" مجموعه بزرگی است. برای یک بازه [۰ ، "b" ]، توابع ثابت لازم است: با فرض اینکه ۰ در "S باشد"، شرط سایر نمایی‌ها مانند گذشته است. به طور کلی تر، می‌توان از هر دنباله اکیداً صعودی از اعداد حقیقی مثبت، استفاده کرد و همان نتیجه را داشت. سَس نشان داد که برای نمایی‌هایی اعداد مختلط، همان شرط برای دنباله قسمت‌های حقیقی اعمال
مختلط، همان شرط برای دنباله قسمت‌های حقیقی اعمال می‌شود. نسخه‌هایی نیز برای فضاهای "L" "p" وجود دارد .
فرار از سینما لیبرتی () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی وویچیخ مارچفسکی است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. این فیلم در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۱ به‌نمایش درآمد.
گووخوازی (؛ تلفظ لهستانی: ) یک شهر در جنوب غربی لهستان است که در شهرستان نسا از استان اوپوله و گمینا گووخووازه در نزدیکی مرز جمهوری چک واقع شده‌است. گووخوازی ۶٫۸۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳٬۵۳۴ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای یسنیک، میکولوویتسه و زلاته هوری خواهرخوانده‌های گووخوازی هستند.
میخاو بایور (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و موسیقی‌دان اهل لهستان است. ترانه‌های بایور بر پایهٔ اشعاری از وویچخ وْوینارسکی، یوناتس کوفتا، آندژی اوزگا، مارتسین سوسنوفسکی و یولیان توئیم ساخته شده‌اند. او عضو آکادمی انجمن تولیدکنندگان صدا و تصویر است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "در روز روشن"، "در روز روشن"، "تلخ و شیرین"، "هوس‌های امپراتور"، "هانوسن"، "پایانی نیست" و "فرار از سینما لیبرتی" اشاره کرد.
هالینا بیه‌لینسکا (؛ ۱۴ اوت ۱۹۱۴ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فندق‌شکن" اشاره نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره فیلم کن ۱۹۵۹ شده‌است.
زبیگنیف تورسکی (؛ ۲۱ ژوئیه ۱۹۰۸ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل لهستان بود. تورْسکی، فارغ‌التحصیل کنسرواتوار ورشو، در سال ۱۹۳۹ به عنوان مدیر موسیقی رادیو ورشو منصوب شد. او در سال ۱۹۴۵، فیلارمونیک بالتیک را بنیان‌گذاری کرد. تورسکی در آکادمی تئاتر ورشو (۱۹۴۸–۴۹) و سپس در دانشگاه موسیقی شوپن (۱۹۵۱–۵۲) به تدریس آهنگسازی پرداخت. از سال ۱۹۵۷ تا اندکی پیش از مرگش، به عنوان مدیر موسیقی تئاتر معاصر ورشو فعالیت می‌کرد و در سال‌های ۱۹۵۹–۶۰ رئیس اتحادیه آهنگسازان لهستان بود. تورسکی به‌ویژه برای موسیقی‌های تئاتری‌اش شهرت
تورسکی به‌ویژه برای موسیقی‌های تئاتری‌اش شهرت داشت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فندق‌شکن" اشاره نمود.
ماریا کروگر (؛ ۶ سپتامبر ۱۹۰۴ – ) روزنامه‌نگار، نویسنده ادبیات کودکان و فیلم‌نامه‌نویس اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "فندق‌شکن" اشاره نمود.
توماش ژیگادوئو (؛ ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷ – ) کارگردان فیلم اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بازیگران شهرستانی" و "شاپرک" اشاره کرد.
الکساندر رایدر (؛ ۱۳ اوت ۱۸۹۱ – ۲۵ اوت ۱۹۶۶) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس لهستانی‌الاصل اهل فرانسه بود. او در بنجن، لهستان به‌دنیا آمد و در سال ۱۹۴۷ به تابعیت کشور فرانسه درآمد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خر بوریدان" اشاره نمود.
فریدون شوشینسکی (; – ) دانشمند، موسیقی‌شناس و محقق موسیقی فولکلور آذربایجانی بود. وی در طول عمر خودش بیش از ۴۰۰ کتاب و مقاله به تألیف درآورد. زندگی‌نامه. فریدون شوشینسکی ۲۰ اوکتبر سال ۱۹۲۵، شهر شوشی جمهوری خودمختار قره‌باغ کوهستانی در آذربایجان شوروی چشم به دنیا گشود. او تاریخ شهر خود را به خوبی فراگرفته و همان اطلاعات را در کتاب خود تحت عنوان شوشا که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد، به تفصیل انعکاس داد. پدر فریدون شوشینسکی به خاطر دوستی صمیمی اش با فریدون‌بیگ کوچرلی نام او را به پسرش نهاد. در سال ۱۹۳۱، فریدون
نام او را به پسرش نهاد. در سال ۱۹۳۱، فریدون شوشینسکی یادگیری اصولی ویولن را در مدرسه موسیقی شوشی شروع کرد. در سال ۱۹۴۲، به دنبال آغاز جنگ جهانی دوم به صورت داوطلبانه‌ای به نیروهای مسلح شوروی پیوسته و در نبرد کورسک جنگید. مقامات شوروی از وی بایت اقدامات قهرمانانه‌اش در نبردها با اهدای مدال «برای شجاعت» و نشان پرچم سرخ تقدیر کردند. فعالیت علمی. با پایان یافتن جنگ، فریدون شوشینسکی به ادامه تحصیل در رشته تاریخ دانشگاه دولتی آذربایجان پرداخت. شوشینسکی پژوهش‌های فراوانی در آرشیوها و موزه‌های چندین شهر اتحاد
فراوانی در آرشیوها و موزه‌های چندین شهر اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی سابق انجام داده و با هزینه شخصی خود چندین سند مورد علاقه اش را خریداری کرد. اولین کتاب او راجع به زندگی‌نامه جبار قاریاغدی‌اوغلو، یکی از نمایندگان برجسته مکتب خانندگی آذربایجانی، بود که در سال ۱۹۶۵، به طبع رسید. او همچنین پژوهش‌هایی متوجه زندگی‌نامه و فعالیت‌های هنری صادق‌جان و سید شوشینسکی انجام داد. بعد از ترجمه و نشر کتاب شوشا به زبان روسی، شوشینسکی متذکر شد: «روزگاری به دلیل برخورد و رفتارهای خصمانه ارامنه با من، به مدت سه سال
و رفتارهای خصمانه ارامنه با من، به مدت سه سال نتوانستم به شوشی مسافرت کنم. هر وقت که مرا در خیابان‌ها می‌دیدند، به من سنگ پرانی می‌کردند. تمام درها و پنجره‌ها و نیز کابل برق تلفن خانگی ام شکسته شده بود. آن‌ها حتی سه بار مبادرت به سوءقصد ناموفق علیه من ورزیدند. در آن روزهای آذربایجانیان سکنه شهرستان «زنگی‌باسار» ارمنستان، با ارسال نامه‌ای به من از تعیین جایزه ۶ میلیون روبلی (۶ میلیون دلار) برای سر من از سوی ارمنستان خبر دادند. کتاب شوشا با واکنش شدیداللحن حزب کمونیست آذربایجان روبرو شد، که منجر به مطرح شدن
کمونیست آذربایجان روبرو شد، که منجر به مطرح شدن اتهام «قوم‌گرایی بورژوازی» نسبت به او شد. در سال ۱۹۷۱، کتاب «موسیقی‌دانان فولکلور آذربایجانی» فریدون شوشینسکی منتشر شد، که حاوی اطلاعات ارزشمندی در حق موسیقی‌دانان ناشناخته آذربایجانی قرن ۱۸ و ۲۰ بود. فریدون شوشینسکی ۲۵ اوکتبر سال ۱۹۹۷، در سن ۷۲ سالگی در باکو درگذشت. او به وصیت خودش در شهر بردع دفن شد.
برج واردن‌کلیف که با نام برج تسلا نیز شناخته می‌شود یک ایستگاه آزمایشی انتقال امواج بیسیم طراحی و ساخته شده توسط نیکولا تسلا در روستای شورهام واقع در نیویورک در سال ۱۹۰۱–۱۹۰۲ بود. تسلا در نظر داشت که پیام، تماس و حتی فکس را از اقیانوس اطلس به انگلیس و همچنین به کشتی‌ها منتقل کند که این کار بر اساس نظریه او مبنی بر انتقال سیگنال‌ها از طریق زمین بود. او به دنبال افزایش امکانات و ایده انتقال بی‌سیم توان الکتریکی (برق) برای رقابت بهتر با رادیو گولیلمو مارکونی که بر پایه سیستم تلگراف بود تلاش کرد اما حامی اصلی
بر پایه سیستم تلگراف بود تلاش کرد اما حامی اصلی پروژه، جی پی مورگان با تأمین بودجه تغییرات برج مخالفت کرد. این پروژه در سال ۱۹۰۶ رها شد و هیچگاه عملی نشد. در یک تصمیم برای تسویه بدهی‌های تسلا، این برج در ۱۹۱۷ جهت فروش ضایعات فلزیش تخریب شد و در نهایت سلب حق اقامه دعوی آن در سال ۱۹۲۲ انجام گرفت. بعدها واردن‌کلیف پنجاه سال به عنوان کارگاه تولید لوازم عکاسی مورد استفاده قرار گرفت، به‌گونه‌ای که چندین ساختمان به بنای مرکزی آن اضافه شد و فضای اشغال‌شده‌اش به ۱۶ هکتار کاهش یافت.
اِوا اِوارت (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار، کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است. او بابت ساخت فیلم‌های مستند تأثیرگذار و پیشگامانه شهرت دارد.
پیتر کمپبل رنر (زاده ۲۷ اکتبر ۱۹۵۹) ورزشکار اهل کشور نیوزلند در رشته دوومیدانی است. رنر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ لس آنجلس و بازی‌های مشترک‌المنافع ۱۹۸۲، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ به رقابت پرداخت. او در مسابقات ماراتن ۱۹۹۰ کالیفرنیا با ثبت رکورد ۲ ساعت و ۱۲دقیقه و ۳۵ ثانیه مقام قهرمانی مسابقات را از آن خود نمود.
کاتیا فوربرت پترسن فیلم‌بردار، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم دانمارکی-لهستانی است. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ فیلم‌برداری در مدرسه ملی فیلم ووچ است و دنبال وقایع مرتبط با یهودستیزی در لهستان، به دانمارک مهاجرت کرد. او تا کنون بیش از ۱۵۰ فیلم بلند و مستند ساخته‌است.
کُنراد شوایسکی (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است. وی دانش‌آموختۀ دانشگاه ورشو است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"عملیات: بز"» (۱۹۹۹) اشاره نمود.
ماریوش کوتوفسکی (؛ زادهٔ ) نویسنده و کارگردان فیلم است. او به عنوان کارگردان، به‌خاطر تصویرسازی‌های سینمایی‌ای شهرت یافته است که نه تنها با سبک‌های مرسوم هالیوود متفاوت‌اند، بلکه از جریان فیلم‌سازی مستقل نیز فاصله دارند و با هوشمندی، رویکردهای گوناگون سینمایی را در قالبی یکپارچه با یکدیگر درمی‌آمیزند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عمیق‌تر و عمیق‌تر" اشاره نمود.
طلای زنان آمازون (به انگلیسی: Gold of the Amazon Women) یک فیلم تلویزیونی آمریکایی محصول سال ۱۹۷۹ به کارگردانی مارک ال. لستر است. داستان. یک ماجراجو در جستجوی گنج است.
آگنیه‌شکا وُیتوویچ-وُسلو (؛ زادهٔ ۱۹۷۵ میلادی) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس لهستانی-آمریکایی است. مجله سینمایی "فیلم‌میکر" وی را یکی از ۲۵ چهرهٔ جدید سینمای مستقل نامید. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "پس از زندگی" اشاره نمود.
وویچیخ کاسپرسکی (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است. او در کارتوزه به دنیا آمد و همراه با خانواده‌اش به سوپوت، شهری ساحلی در کنار دریای بالتیک، نقل مکان کرد. در سال‌های ۲۰۰۱–۲۰۰۲، در دانشگاه گدانسک به تحصیل فلسفه پرداخت، اما بعدها آن را رها کرد و در مدرسه ملی فیلم ووچ ادامه تحصیل داد. فعالیت خود را به عنوان مستندساز در سیبری دور آغاز کرد و از روستاهای کوچک و جوامع منزوی بازدید نمود. او حرفهٔ خود را در سال ۲۰۰۶ با مستند کوتاه «"بذرها"» آغاز کرد و پس از آن دو مستند دیگر
کوتاه «"بذرها"» آغاز کرد و پس از آن دو مستند دیگر نیز در روسیه ساخت. فیلم‌های او در جشنواره‌های متعددی چون جشنواره کن، جشنواره فیلم ترایبکا و جشنواره فیلم کراکوف به‌نمایش درآمده است.
ماریوش ترلینسکی (؛ زادهٔ ) کارگردان نمایش و اپرا و همچنین کارگردان فیلم اهل لهستان است. او در رشته کارگردانی در مدرسه ملی فیلم ووچ تحصیل کرد (فارغ‌التحصیل سال ۱۹۸۶). نخستین بار در سال ۱۹۸۷ با فیلم تلویزیونی «"پشت نهنگ بزرگ"»، که فیلمنامه‌اش را به‌همراه یانوش وروبلیفسکی نوشته بود، کارگردانی را تجربه کرد. فیلم بعدی او، «"وداع با پاییز"» (۱۹۹۰)، اقتباسی از رمان استانیسواف ایگناتسی ویتکیویچ در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و جوایزی از جمله جایزه رئیس کمیته سینما برای نخستین فیلم بلند کارگردانی‌شده و جایزه
سینما برای نخستین فیلم بلند کارگردانی‌شده و جایزه آندژی مونک را برایش به همراه داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار تولد لهستان شده‌است.
آنا بائومگارت (؛ زادهٔ ۱۹۶۷ میلادی) یک نقاش، هنرمند مجسمه‌ساز و کارگردان فیلم است. او بابت چیدمان‌های بزرگ و فیلم‌هایش شهرت دارد و مرکز فعالیت‌هایش شهر ورشو است.
آندژی مای (؛ ۱ سپتامبر ۱۹۵۰ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان نمایش، و کارگردان فیلم اهل لهستان بود. او در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، جزئی از هنرمندان پیونیتسا پد بارانامی بود و بعدها دو فیلم مستند دربارهٔ پیوتر اسکژنتسکی و یژی ترلا ساخت.
آندژی فیدیک (؛ زادهٔ ) یک کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل لهستان است. او بابت فیلم مستندش به نام «"رژه"» شهرت دارد که دربارهٔ رژه‌های تمرین‌شده و هماهنگ بسیار بزرگ در مراسم جشن چهلمین سالگرد تأسیس کره شمالی است که در سال ۱۹۸۸ انجام شد.
رام‌پورکاپ (به نپالی: ، ) یک روستا در نپال با جمعیت ۵٬۲۳۳ نفر است که در شهرداری پاروها، ناحیه راوتهت، استان مادیش واقع شده‌است.
یک سامانه حیاتی سامانه ای است که می‌بایست علاوه براینکه بدون صرف هزینه زیاد پویا و قابل توسعه باشد می‌بایست تا سطح بسیار بالایی قابل اطمینان باشد. به شکل کلی سامانه‌های حیاتی به چهار دسته کلی تقسیم‌بندی می‌شوند: سامانه حیاتی برای تأمین ایمنی، سامانه حیاتی برای عملیات، سامانه حیاتی امور بازرگانی، سامانه حیاتی برای تأمین امنیت توصیف کلی. به منظور ساخت و توسعه سامانه‌های حیاتی باید متدها و تکنیک‌های معتبر و قابل اعتماد مورد استفاده قرار بگیرند. به همین دلیل سامانه‌های حیاتی با استفاده از تکنیک‌های توسعه
سامانه‌های حیاتی با استفاده از تکنیک‌های توسعه می‌یابند که از هر جهت مورد آزمون قرار گرفته باشند و از استفاده از تکنینک‌های جدید که تجربه آزمون بلند مدت را نداشته باشند خودداری می‌شود. به منظور توسعه چنین سامانه هایی از متخصصینی استفاده می‌شود که به لحاظ ذاتی و رفتاری محافظه کار هستند و ترجیح می‌دهند به جای استفاده از تکنیک‌های به روز که به نظر بهتر می‌آیند اما مشکلات استفاده بلند مدت از آنها هنوز شناسایی نشده‌اند، از روش‌هایی استفاده کنند که به دلیل قدمت این روش‌ها نقاط قوت و ضعف این روش‌ها به شکل کامل
این روش‌ها نقاط قوت و ضعف این روش‌ها به شکل کامل مشهود بوده و شناسایی شده‌اند. گاهی تکنیک‌های مهندسی نرم‌افزار پر هزینه که برای سامانه‌های غیر حیاتی به صرفه نیستند، برای توسعه و تولید سامانه‌های حیاتی به کار گرفته می‌شوند. به عنوان نمونه روش‌های صوری توسعه نرم‌افزار به شکل موفقیت‌آمیزی برای توسعه سامانه های حیاتی امنیتی و ایمنی مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از دلایل استفاده از روش‌های صوری این است که میزان نیاز به تست را کاهش می‌دهند. برای سامانه‌های حیاتی هزینه ارزیابی و اعتبار سنجی به شکل کلی بسیار
هزینه ارزیابی و اعتبار سنجی به شکل کلی بسیار بالا هستند - بیشتر از ۵۰٪ کل هزینه‌های تولید چنین سامانه هایی. دسته‌بندی. دسته‌بندی یک سامانه حیاتی بر مبنای پی آمدهایی صورت می‌گیرد که در صورت نبود یا عدم عملکرد صحیح آن سامانه صورت خواهد پذیرفت. بر همین اساس، سامانه های حیاتی به دو دسته کلی «عملگر توأم با خطا» و «غیر عملگر در صورت خطا» تقسیم‌بندی می‌شوند. سامانه حیاتی برای تأمین ایمنی. سامانه های "حیاتی برای تمین ایمنی" به سناریوها و شرایطی سر و کار دارند که می‌توانند منجر به از بین رفتن حیات، وارد آمدن آسیب
منجر به از بین رفتن حیات، وارد آمدن آسیب جدی به افراد، یا آسیب به محیط زیست شود. از این قبیل سامانه های می‌توان به سامانه کنترل مربوط به کارخانه تولید مواد شیمیایی حساس، هواپیما، یا سامانه کنترل سامانه ریلی بدون راننده مترو شهری، یا مدارات کنترل نیروگاه‌های هسته ای اشاره کرد. سامانه حیاتی برای عملیات. این قبیل سامانه ها برای حصول اطمینان از اتمام یا کامل شدن مأموریت محوله یا رسیدن به نتیجه مطلوب استفاده می‌شود. این نمونه از سامانه‌های حیاتی را می‌توان در مدارات کنترل فضاپیما یا سامانه تحویل بار خودکار در
کنترل فضاپیما یا سامانه تحویل بار خودکار در فرودگاه‌ها مشاهده نمود. سامانه حیاتی امور بازرگانی. این سامانه‌ها به این منظور طراحی می‌شوند که از به وجود آمدن هزینه‌های سنگین اقتصادی مانند از بین رفتن کسب و کار تجاری به شکل کامل، یا وارد آمدن آسیب به شهرت یک کسب و کار جلوگیری کند. این موارد در اغلب اوقات به دلیل غیرقابل استفاده بودن سامانه به وجود می‌آیند. این قبیل سامانه‌ها را می‌توان در سامانه مدیریت حساب بانکی افراد، سامانه‌های خرید و فروش ارز و بورس، سامانه‌های برنامه‌ریزی منابع سازمانی یک شرکت، یا
سامانه‌های برنامه‌ریزی منابع سازمانی یک شرکت، یا موتورهای جستجو مشاهده نمود. سامانه حیاتی برای تأمین امنیت. این سامانه‌ها به منظور پیشگیری از از دست رفتن داده‌ها و اطلاعات رایانه ای به دلیل دستبرد رایانه ای یا سایر حوادث طراحی و استفاده می‌شوند.
سید محمد صحفی (زاده ۱۵تیرماه ۱۳۳۵قم) نویسنده، فعال سیاسی اصلاح‌طلب و مدیر ارشد فرهنگی ایران است. وی در دولت محمد خاتمی معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت ارشاد، مشاور وزیر نفت و مدیرکل روابط عمومی وزارت نفت و پیش از آن هشت سال رئیس مرکز هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران بوده‌است. وی عضو هیئت علمی پژوهشگاه صنعت نفت ایران و رئیس مرکز نشر این مرکز علمی و پژوهشی بوده است. زندگی. بر اساس مشخصات شناسنامه ای سید محمد صحفی ۱۵ تیر ۱۳۳۵ در قم متولد شده اما به گفته خودش روز تولد حقیقی وی ۲۰ فروردین ماه
اما به گفته خودش روز تولد حقیقی وی ۲۰ فروردین ماه ۱۳۳۷ است. پدر و مادرش اصالتاً اهل قم و خانواده او از سمت پدر به روحانیون مشهور قم منتسب بودند. پدر وی مرحوم سید علی صحفی صاحب کتابفروشی صحفی قم از قدیمی تر ین کتابفروشی‌های این شهرو دارای سابقهٔ بیش از ۷۰ سال است. جد وی مرحوم حجت‌الاسلام حاج سید محمد صحفی امام جماعت مسجد جامع قم و تولیت مدرسه علمیه رضویه از مدارس علوم دینی قدیم قم بوده‌است. محمد صحفی سال ۵۷ دیپلم ریاضی را از دبیرستان حکیم نظامی قم اخذ کرد و با پیروزی انقلاب اسلامی به تهران آمد و در این شهر
با پیروزی انقلاب اسلامی به تهران آمد و در این شهر ساکن شد. سپس داوطبانه به جهاد سازندگی پیوست و در منطقه اورامانات کرمانشاه به اجرای برنامه‌های فرهنگی و آموزشی اشتغال پیدا کرد. وی پس از وقوع جنگ ایران و عراق و در دوره استانداری سید محمد غرضی در استان خوزستان، مدیرکل ارشاد این استان شد (۱۳۵۹تا ۱۳۶۰). سپس با حکم بیژن زنگنه معاون امور فرهنگی وزارت ارشاد (دوره عبدالمجید معادیخواه) معاون اداره کل تبلیغات و انتشارات این وزارت خانه شد. صحفی سپس به دعوت محمد غرضی وزیر نفت دولت میرحسین موسوی به وزارت نفت رفت و طی
وزیر نفت دولت میرحسین موسوی به وزارت نفت رفت و طی سال‌های ۱۳۶۲تا ۱۳۶۹ رئیس روابط عمومی وزارت نفت شد. در زمان تصدی صحفی مرکز آرشیو سمعی و بصری شرکت ملی نفت ایران تأسیس، نشریه خبری تحلیلی" پیک نفت" راه اندازی و فیلم‌های مستند متعددی تولید و کتاب"صنعت نفت ایران و جنگ " منتشر شد. وی در سال ۱۳۶۹ رئیس مرکز هنرهای تجسمی و سرپرست موزه هنرهای معاصر تهران شد. مدیریت وی که در وزارت ارشاد محمد خاتمی آغاز شده بود با وزارت علی لاریجانی، مصطفی میرسلیم و عطاء الله مهاجرانی تداوم یافت. در دوره تصدی وی توسعه هنرهای تجسمی در
تداوم یافت. در دوره تصدی وی توسعه هنرهای تجسمی در کشور شتاب گرفت. مجوز تأسیس ده‌ها نگارخانه در کلانشهر تهران و شهرستانهای ایران صادر شد و پایه‌گذاری دوسالانه‌های نقاشی، گرافیک، مجسمه‌سازی، نگارگری ایرانی، عکس، سفال معاصر و جشنواره خوشنویسی جهان اسلام، جشنواره‌های استانی هنرهای تجسمی، نمایشگاه و کارگاه نقاشی اختصاصی زنان نقاش آسیا با همکاری یونسکو و نیز برگزاری فستیوال هنر ایران در دوسلدورف آلمان با حضور ۱۴۰ هنرمند ایرانی از جمله آنها است. در این دوره همچنین آثار فراوانی از هنرمندان مشهور ایرانی به گنجینه
آثار فراوانی از هنرمندان مشهور ایرانی به گنجینه موزه هنرهای معاصر افزوده شد و برنامه معاوضه تابلوی معروف ویلیام دکونینگ با نسخه قدیمی شاهنامه طهماسبی که -در اختیار یک کلکسیونر انگلیسی بود- به انجام رسید. در سال ۱۳۷۶ صحفی با حکم بیژن زنگنه وزیر نفت، مشاور وزیر و مدیر کل روابط عمومی وزرات نفت شد.در زمان تصدی وی هفته نامه" مشعل" با رویکرد تازه انتشار یافت، نمایشگاه بین‌المللی نفت، گاز و پتروشیمی معروف به "اویل شو" با حضور صدها شرکت ایرانی و بین‌المللی برگزار شد، انتشارات روابط عمومی رونق گرفت، موزه صنعت نفت
شد، انتشارات روابط عمومی رونق گرفت، موزه صنعت نفت ایران تأسیس شد، گردهمایی‌های ادواری به نام " هم اندیشی مدیران ارشد صنعت نفت " دایر گردید و ارتباط رسانه‌های ایرانی و غیر ایرانی با این اداره کل تقویت شد. صحفی در دولت دوم خاتمی با حکم احمد مسجد جامعی، معاون امور مطبوعاتی و تبلیغاتی وزارت ارشاد شد در این دوره برغم فشارهای فزاینده برای اعمال محدودیت بر مطبوعات و حرفه روزنامه‌نگاری، حدود ۱۰۰۰مجوز جدید برای تأسیس روزنامه، مجله و نشریه‌های سراسری و استانی صادر گردید و اقدامات دیگری از جمله برگزاری نمایشگاه
گردید و اقدامات دیگری از جمله برگزاری نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریها، پرداخت یارانه به روزنامه‌ها و مجلات فرهنگی و هنری و مطبوعات استانی گسترش یافت. گزارش رویدادهای این دوره به قلم وی در کتاب "مطبوعات ایران، جستاری در راهبردها و چالش‌های مطبوعات ایران" منتشر شده‌است. از رویدادهای خبرساز این دوره می‌توان به مرگ زهرا کاظمی خبرنگار ایرانی – کانادایی، درگیری فیزیکی بین عیسی سحرخیز و غلامحسین محسنی اژه ای نماینده قوه قضاییه ایران در هیئت نظارت بر مطبوعات، پوشش خبری امدادرسانی به آسیب دیدگان زلزله بم در استان