payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شعر آنگلوساکسون "نبرد مالدون" نبرد مذکور را بین نیروهای آنگلوساکسون اتلرد ناآگاه در برابر حمله وایکینگ‌ها در ۹۹۱ توصیف کرد. این شعر دفاع از آنگلوساکسون‌ها را در مورد "سرزمین خود، سرزمین اترلد پادشاه، مکان و مردم" ستود و Byrhtnoth، ارل اسکس را چنین نسبت داده‌اند که می‌گوید: "آیا مردم ما، ملت ما تحمل شما را برای رفتن از این رو با طلای ما؟ " هاستینگز و جیمز کمبل معتقدند که انگلیس در اواخر دوران آنگلوساکسون یک کشور ملی بود. کمپبل می‌نویسد که با پیروزی نورمن در سال ۱۰۶۶، «انگلیس در آن زمان یک دولت ملی بود».
در سال ۱۰۶۶، «انگلیس در آن زمان یک دولت ملی بود». قرون وسطی. با فتح نورمن، طبقه ای حاکم بر انگلیس معرفی شد که صاحبان زمین و روحانیون انگلیسی را آواره کرد و فقط انگلیسی-نورمانی صحبت می‌کرد، اگرچه به احتمال زیاد بسیاری از آنها از نسل دوم به بعد انگلیسی بلد بودند. ویلیام از مالمسبوری، شرح نویسی از نژاد مختلط انگلیس و نورمن در قرن دوازدهم، نبرد هاستینگز را چنین توصیف کرد: "آن روز مرگبار برای انگلیس، ویرانی غم انگیز کشور عزیزمان ["dulcis patrie"]". وی همچنین ابراز تاسف کرد: "انگلیس به محل سکونت افراد خارجی و
تاسف کرد: "انگلیس به محل سکونت افراد خارجی و سلطه بیگانگان تبدیل شده‌است. امروزه، هیچ انگلیسی ارل، اسقف یا ابن نیست، و تازه واردان ثروت و بسیار داخلی انگلیس را می‌خزند. و هیچ امیدی به پایان این مصیبت نیست ". روایتگر دیگری به نام رابرت گلوستر، که در بخشی از قرن‌های گذشته، در اواسط تا اواخر قرن سیزدهم صحبت می‌کرد:... نورمن پس از سخنرانی خود نمی‌توانست چیزی بگوید، و آنها همان‌طور که در خانه صحبت کرده بودند فرانسوی صحبت می‌کردند و فرزندانشان نیز آن را آموزش می‌دادند، به طوری که مردان مهم در این کشور که از سهام
به طوری که مردان مهم در این کشور که از سهام خود هستند همه همان گفتاری که آنها از آنها گرفته‌اند؛ زیرا، مگر اینکه مردی فرانسوی بلد باشد، کمی به او فکر می‌شود. اما مردان فروتن به زبان انگلیسی و گفتار خود ادامه می‌دهند. من فکر می‌کنم هیچ کشوری در کل جهان وجود ندارد که به سخنرانی خود پایبند بماند، جز انگلیس.پادشاه ادوارد اول، خود یک سخنران نورمن-فرانسوی، هنگام صدور نامه‌هایی برای احضار پارلمان در سال ۱۲۹۵، ادعا کرد که پادشاه فرانسه قصد دارد به انگلستان حمله کند و انگلیسی قدیمی را خاموش کند، «طرحی کاملاً
کند و انگلیسی قدیمی را خاموش کند، «طرحی کاملاً نفرت‌انگیز که خداوند می‌تواند جلوی آن را بگیرد». در "Cursor Mundi"، یک شعر مذهبی ناشناس در شمال انگلیسی میانه با قدمت تقریبی ۱۳۰۰ ساله، این کلمات وجود دارد: "Of Ingland the nacion". Prologue شروع می‌شود: این کتاب، مطابق با شأن مقدس کلیسا، به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است تا خوانده شود، برای عشق به مردم انگلیس، انگلیسی‌های انگلیس، برای درک عوام. من به‌طور معمول در اینجا همه جا آیات فرانسوی را خوانده‌ام. این بیشتر برای فرانسوی انجام می‌شود - چه چیزی برای او وجود
برای فرانسوی انجام می‌شود - چه چیزی برای او وجود دارد که فرانسه بلد نیست؟ در مورد ملت انگلیس، این یک انگلیسی است که معمولاً آنجاست. لازم است که بیشتر سخنرانی‌هایی را که می‌توان به بهترین شکل صحبت کرد، بیان کنیم. بندرت زبان فرانسه در فرانسه مورد ستایش قرار گرفته‌است. اگر به هرکسی زبان خاص خود را بدهیم، به نظر من هیچ آسیبی به آنها نمی‌رسانیم. من با یک غیر روحانی در سال ۱۳۲۳ میلادی هنری لمبارد، یک روحانی، به دادگاه آورده شد و از او پرسید که چگونه می‌خواهد خود را از اتهام سرقت پاک کند. لامبارد به انگلیسی گفت
را از اتهام سرقت پاک کند. لامبارد به انگلیسی گفت که او روحانی است و سپس از او س ifال شد که آیا او زبان لاتین می‌داند یا فرانسه. وی در پاسخ گفت که او انگلیسی است و انگلیسی متولد است و صحبت کردن به زبان مادری او مناسب است. او از صحبت به زبان دیگر به جز انگلیسی امتناع ورزید. وی که از دادن پاسخ دیگری به دادگاه امتناع ورزید، به دادگاه دیگری متعهد شد که از "peine forte et dure" رنج ببرد. در دهه‌های بعدی قرن چهاردهم زبان انگلیسی دوباره مورد استفاده رسمی قرار گرفت. قانون التماس در انگلیسی ۱۳۶۲ سعی داشت زبان فرانسه
قانون التماس در انگلیسی ۱۳۶۲ سعی داشت زبان فرانسه را با انگلیسی جایگزین کند برای همه درخواست‌ها در دادگاه‌ها. دادخواست Mercers به پارلمان ۱۳۸۶ قدیمی‌ترین مقاله انگلیسی پارلمانی است. اولین وصیت نامه‌های انگلیسی در دادگاه آزمایشی لندن مربوط به سال ۱۳۸۷ است. اولین بازپرداختهای انگلیسی، دستورالعمل‌ها، طرز استفاده‌ها، دارایی‌های طلاها از سال ۱۳۸۹ است و از لندن، نورویچ و کینگز لین به دست می‌آید. جان ترویسا، در سال ۱۳۸۵، نوشت: "... در تمام مدارس گرامری انگلستان کودکان فرانسه را رها می‌کنند و به انگلیسی تعبیر
کودکان فرانسه را رها می‌کنند و به انگلیسی تعبیر می‌کنند و یادمی‌گیرند. . . همچنین آقایان اکنون تدریس آموزش فرانسوی به فرزندان خود را متوقف کرده‌اند ". جنگ صد ساله با فرانسه (۱۳۴۵–۱۴۵۳) احساس ملی‌گرایی انگلیسی را برانگیخت. می مک کی ساک ادعا کرده‌است که "پایدارترین و قابل توجه‌ترین پیامدهای جنگ را شاید باید در حوزه روانشناسی ملی جستجو کرد. . . زیرا پیروزی‌ها پیروزی‌ها بودند، نه تنها پادشاه و اشراف، بلکه ملت ". در سال ۱۳۴۶ در پارلمان برای اهداف تبلیغاتی یک قانون جعلی (که در آن پادشاه فرانسه خواستار از بین
قانون جعلی (که در آن پادشاه فرانسه خواستار از بین بردن ملت انگلیس می‌شد) در پارلمان به نمایش گذاشته شد در حالی که پارلمان برای رأی دادن لوازم به پادشاه، که درگیر محاصره کاله بود، احضار شد. پس از محاصره کاله در سال ۱۳۴۶، پادشاه ادوارد سوم ساکنان آن شهر را اخراج کرد، زیرا، به گفته وی، «من دوباره مردم را از بین می‌برم و با Englysshmen خالص شهر را از بین می‌برم». هنگامی که شاه هنری پنجم هارفلور را در سال ۱۴۱۵ فتح کرد، به ساکنان دستور داد تا آنجا را ترک کرده و مهاجران انگلیسی را به جای آنها وارد کنند. ادوارد
مهاجران انگلیسی را به جای آنها وارد کنند. ادوارد سوم در طول جنگ‌های خود علیه اسکاتلند و فرانسه سنت جورج را ارتقا داد. در زمان ادوارد اول و ادوارد دوم، بنرهایی که صلیب مقدس جورج را به همراه داشتند، همراه با دستهای مقدس ادموند شهید و سنت ادوارد اعتراف حمل می‌شدند. با این حال ادوارد سوم سنت جورج را نسبت به مقدسین ملی قبلی سنت ادموند ، سنت ادوارد اعتراف کننده و سنت گریگوری بزرگ ارتقا داد. در ۱۳ اوت ۱۳۵۱ سنت جورج به عنوان «جورج مبارک، شکست ناپذیرترین ورزشکار مسیح، که نژاد انگلیسی به عنوان حامی آنها، به ویژه در
که نژاد انگلیسی به عنوان حامی آنها، به ویژه در جنگ، نام و محافظت از او را فرا می‌خواند» جشن گرفته شد. در چیچستر در سال ۱۳۶۸ یک صنف «به افتخار تثلیث مقدس و شهید باشکوه آن جورج، محافظ و حامی انگلیس» تأسیس شد. صلیب سنت جورج توسط ادوارد سوم به عنوان پرچم‌های کشتی‌های خود استفاده می‌شد و توسط ارتش‌های او حمل می‌شد. سنت جورج مقدس حامی انگلیس شد و سرانجام صلیب وی پرچم انگلستان شد. لورنس مینوت، که در اوایل قرن چهاردهم می‌نوشت، شعرهای وطن پرستانه نوشت و پیروزی‌های نظامی ادوارد سوم را در برابر اسکاتلندی‌ها،
نظامی ادوارد سوم را در برابر اسکاتلندی‌ها، فرانسوی‌ها، بوهمی‌ها، اسپانیایی‌ها، فلاندی‌ها و ژنوها جشن گرفت. پس از پیروزی انگلیسی‌ها در کرسی در سال ۱۳۴۶، یک روحانی شعر لاتین را در انتقاد از فرانسوی‌ها و تحسین انگلیسی‌ها نوشت: اندکی پس از پیروزی هنری پنجم بر فرانسوی‌ها در آگینکورت در سال ۱۴۱۵، ترانه ای برای جشن پیروزی نوشته شد. آن آغاز شده: جان ویکلیف (۱۳۲۰ تا ۱۳۸۴)، بنیانگذار جنبش اصلاح طلب لولارد، علیه قدرت پاپ بر انگلیس استدلال کرد: "در حال حاضر یک سوم و بیشتر انگلیس در دست پاپ است. در یک کشور نمی‌توان دو
انگلیس در دست پاپ است. در یک کشور نمی‌توان دو حاکم وقت داشت. یا ادوارد پادشاه است یا اوربان پادشاه است. ما انتخاب خود را انجام می‌دهیم. ما ادوارد انگلیس را می‌پذیریم و اوربان رم را رد می‌کنیم ". ویکلیف ترجمه کتاب مقدس خود را به انگلیسی توجیه کرد: «انجیلهای کریست که در انگلیش نوشته شده‌اند، تا از این طریق فعالیتهای ما بیشتر شود». رابرت کالز مورخ استدلال کرده‌است که "در اواسط قرن چهاردهم تقریباً همه الزامات هویت ملی انگلیسی وجود داشت"، از جمله "احساس متمایز قلمرو و قومیت، یک کلیسای انگلیسی، مجموعه ای از
قلمرو و قومیت، یک کلیسای انگلیسی، مجموعه ای از افسانه‌های ملی، و یک زبان مشترک روشن ". آنتونی دی. اسمیت، محقق ملی‌گرایی، تا حدی موافق است، زیرا از دیدگاه اتنوسیمبولیستی وی هسته قومی لازم برای توسعه ملت‌های مدرن در طی قرن چهاردهم متبلور شده‌است. اگرچه ادعا می‌شود که «یک ملت انگلیس به وجود آمده‌است، فقط اینکه برخی از فرایندهایی که به تشکیل ملتها کمک می‌کنند قابل تشخیص است». تودور. جفری التون، مورخ دوره تودور، ادعا کرده‌است که «انقلاب تودور در دولت» در زمان پادشاهی هنری هشتم و وزیر ارشد وی توماس کرامول مفهوم
هنری هشتم و وزیر ارشد وی توماس کرامول مفهوم «حاکمیت ملی» را به عنوان ماده اصلی تشکیل می‌دهد. قانون مهار تجدیدنظر در ۱۵۳۳ مقدمه معروف این تئوری را خلاصه می‌کند:جایی که توسط غواصان و تاریخهای معتبر قدیمی آشکارا اعلام شده و بیان شده‌است که این قلمرو انگلیس یک امپراتوری است … توسط یک رئیس عالی و پادشاه اداره می‌شود که دارای کرامت و املاک سلطنتی تاج شاهنشاهی همان است که برای او بدنه سیاسی، جمع و جور از انواع و اقسام افرادی که از نظر معنوی و زمانی تقسیم شده‌اند، مقید و مدیون هستند که در کنار خدا یک اطاعت طبیعی و
و مدیون هستند که در کنار خدا یک اطاعت طبیعی و فرومایه را متحمل می‌شوند.این امر با اعلام انگلیس به عنوان «امپراتوری» به معنای این بود که انگلیس کشوری کاملاً مستقل از «اقتدار هرگونه قدرت خارجی» است. التون ادعا کرد که «ما این نوع کارها را یک کشور ملی مستقل می‌نامیم». این قانون فرجام خواهی از دادگاه‌های داخل قلمرو به دادگاه‌های خارج از قلمرو را غیرقانونی اعلام کرد. اصلاحات انگلیسی صلاحیت پاپ را در انگلیس از بین برد. انگلیس اکنون کاملاً مستقل شده بود. به همین دلیل سر توماس مور به مرگ خود رفت، زیرا به گفته وی:
سر توماس مور به مرگ خود رفت، زیرا به گفته وی: "این قلمرو، تنها یک عضو و بخش کوچکی از کلیسا است، ممکن است یک قانون خاص را با قانون کلی کلیسای مقدس کاتولیک مسیح قابل تخلیه نباشد، دیگر از آنجا که شهر لندن از نظر کل قلمرو یک عضو ضعیف است، ممکن است قانونی علیه اقدام پارلمان وضع کند ". وی بعداً گفت: "من مقید نیستم … وجدان خود را با شورای یک قلمرو در برابر شورای عمومی مسیحیت مطابقت دهم. برای اسقف‌های مقدس پیش گفته من بیش از صد نفر دارم. و برای یک شورا یا مجلس. . . من تمام مجالس این هزار سال را ساخته‌ام. و برای
. من تمام مجالس این هزار سال را ساخته‌ام. و برای این یک پادشاهی، من همه قلمروهای مسیحی دیگر را دارم ". وقتی ماری (دختر هنری و کاترین آراگون) در سال ۱۵۵۳ ملکه شد، با فلیپه دوم اسپانیایی ازدواج کرد و درصدد بازگشت انگلستان به کاتولیک روم بود. التون نوشته‌است که "به جای خلق و خوی سکولار تودور، احساس خونسردی سیاسی و هویت قاطع با انگلیس و انگلیسی، او نسبت به آیین کاتولیک و روم، فقدان تدبیر سیاسی، و افتخار اسپانیایی بودن ابراز علاقه کرد. " ماری می‌خواست با یک اسپانیایی ازدواج کند و چارلز پنجم، امپراتور مقدس روم،
ازدواج کند و چارلز پنجم، امپراتور مقدس روم، فیلیپ دوم (همچنین پسر و وارث او) را انتخاب کرد. با این ازدواج، انگلستان به سلطه هابسبورگ تبدیل می‌شد و برای مدت کوتاهی این امر انجام شد (ازدواجهایی ترتیب داده شده مانند اینها در قرن شانزدهم امپراتوری هابسبورگ را بنا نهاده بود). انگلیس "به سختی بخشی از پیاده را بازی می‌کرد" در نبرد دیپلماتیک بین قدرت‌های بزرگ اروپایی (فرانسه مخالف این مسابقه بود) و این ازدواج در انگلیس بسیار محبوب نبود، حتی طرفداران خود مری مانند استفان گاردینر، که مخالف کاهش انگلیس به " مستعمره
استفان گاردینر، که مخالف کاهش انگلیس به " مستعمره اسپانیا ". ایان آرچر استدلال کرده‌است که «احتمال اینکه انگلیس بتواند به یک گاو دوش دیگر هابسبورگ تبدیل شود بسیار واقعی بود». یک درباری، سر توماس ویات، با انگیزه «کینه ملی گرایانه از پادشاه پیشنهادی خارجی»، شورشی را برای تلاش برای جلوگیری از ازدواج آغاز کرد. هواداران شورشیان از لندنی‌ها خواستند تا برای جلوگیری از «بردگان و ولایات» انگلیسی متصل شوند، که با پاسخ «ما انگلیسی هستیم» روبرو شد. این قیام شکست خورد و ویات در دادگاه خود اقدامات خود را با گفتن توجیه
و ویات در دادگاه خود اقدامات خود را با گفتن توجیه کرد: "قصد سوراخ ماین و استریت در برابر جلب غریبه‌ها و اسپانیردها بود و آنها را از این قلمرو لغو کرد". مری به شدت پروتستانها را مورد آزار و اذیت قرار داد، که توسط جان فاکس در "کتاب شهدا ثبت شده‌است"، که در تاریخ انگلیس بی‌سابقه بود و منجر به "نفرت بی حد و حصر از پاپ و کاتولیک روم شد که به یکی از بارزترین خصوصیات انگلیسی‌ها در حدود ۳۵۰ سال " الیزابت اول (که جانشین مری در سال ۱۵۵۸ شد) در ۵ نوامبر ۱۵۶۶ در پارلمان سخنرانی کرد، و انگلیسی خود را تأکید کرد:"آیا من
سخنرانی کرد، و انگلیسی خود را تأکید کرد:"آیا من در این قلمرو به دنیا نیامده ام؟ آیا والدین من در هیچ کشور خارجی متولد شده‌اند؟ آیا دلیلی وجود دارد که باید خودم را از مراقبت از این کشور بیگانه کنم؟ آیا پادشاهی من اینجا نیست؟ "تکفیر الیزابت توسط گاو پاپ پاپ پیوس پنجم ("Regnans in Excelsis") در سال ۱۵۷۰؛ قتل‌عام روز سنت بارتومه در سال ۱۵۷۲ ؛ انتشار "کتاب شهدای" فاکس؛ آرمادای اسپانیا در سال ۱۵۸۸؛ و توطئه باروت در سال ۱۶۰۵ همه به یک ملی‌گرایی انگلیسی کمک کردند که «کاملاً مبارز و پروتستان» بود. نمونه ای از این
که «کاملاً مبارز و پروتستان» بود. نمونه ای از این ملی‌گرایی را می‌توان در سخنرانی افتتاحیه لرد صدراعظم سر کریستوفر هاتون در پارلمان در سال ۱۵۸۹ پس از شکست آرمادا مشاهده کرد. توصیف شده‌است به عنوان «فرایندی که برای برانگیختن پاسخ‌های میهنی و ایدئولوژیکی طراحی شده‌است». این به شدت ضد کاتولیک بود (پاپ "خون شکن گرگ" بود)، انگلیسی‌هایی را که علیه کشور زادگاه خود روی آوردند اعدام کرد و برای دفاع از انگلیس درخواست کرد: "آیا اکنون باید با تمام بی آبرویی خود را فتح کنیم؟ انگلستان تاکنون مشهورترین پادشاهی به خاطر
کنیم؟ انگلستان تاکنون مشهورترین پادشاهی به خاطر شجاعت و مردانگی در کل مسیحیت به حساب می‌آمده‌است، و آیا اکنون ما اعتبار قدیمی خود را از دست خواهیم داد؟ ". در سال ۱۵۹۱ یک جان فیلیپس "یک یادبود در مورد زندگی و مرگ بزرگوار ارجمند، سر کریستوفر هاتون را منتشر کرد" که شامل این موارد بود: سر والتر رالی، در "یک گفتمان جنگ"، نوشت که "اگر پادشاه ما "ادوارد" سوم در جنگهای "فرانسه" رونق می‌گرفت و با "انگلیسی‌ها" شهرهایی را که به دست آورد، همانطور که در "کاله" شروع کرد، "فرانسوی‌ها" را بیرون کرد، پادشاهان (به عنوان
"فرانسوی‌ها" را بیرون کرد، پادشاهان (به عنوان جانشینان وی) با همان دوره، در این زمان تمام فرانسه را پر از ملت ما می‌کرد، بدون هیچ تخلیه قابل توجهی از این جزیره ". هاستینگز ادعا کرده‌است که این کاربرد کلمه «ملت» (که توسط دکتر جانسون در "فرهنگ لغت" خود استفاده شده‌است) همان تعریف مدرن است. در بین مورخان و دانشجویان ملل و ملی‌گرایی حمایت شدیدی از این ایده وجود دارد که انگلیس در دوره تودور یک ملت شد یا نه لیا گرینفلد استدلال می‌کند که انگلیس «اولین ملت در جهان» بود. برخی دیگر، از جمله پاتریک کالینسون و دیانا
بود. برخی دیگر، از جمله پاتریک کالینسون و دیانا مویر اپلباوم، به شدت دربارهٔ ملیت انگلیسی دوران تودور بحث می‌کنند. دیگران از جمله کریشان کومار معتقدند که ملتها فقط در دوره مدرن بوجود آمده‌اند و تا اواخر قرن نوزدهم نمی‌توان انگلستان را به عنوان یک ملت توصیف کرد. استوارت. ایده یوغ نورمن در قرن هفدهم به‌طور فزاینده ای در میان رادیکال‌های انگلیسی محبوب شد. آنها معتقد بودند که انگلیس انگلیس و ساکسون سرزمین آزادی است اما این آزادی با فتح نورمن‌ها و تحمیل فئودالیسم از بین رفت. جان میلتون، در دهه ۱۶۴۰، نوشت: مرد
از بین رفت. جان میلتون، در دهه ۱۶۴۰، نوشت: مرد بعد از خواب ". همچنین توسط پروژه‌هایی مانند مکان‌یابی دیاسپور پنهان توسط دانشگاه نورثمبریا نشان داده شده‌است که جوامع انگلیسی در آمریکا و کانادا به ویژه در دهه ۱۸۰۰ از نژاد انگلیسی حس واضحی داشتند و بسیاری از جوامع و سازمان‌ها را تأسیس کردند و فرهنگ و سنت‌های انگلیسی را جشن گرفتند، مانند به عنوان پسران سنت جورج و غیره. لیندا کولی در کتاب خود که به‌طور گسترده مورد استناد قرار گرفته‌است، انگلیسی‌ها: جعل ملت ۱۷۰۷–۱۸۳۷، در مورد تشکیل یک ملت انگلیس در دوران استوارت
در مورد تشکیل یک ملت انگلیس در دوران استوارت استدلال می‌کند. نوین. جنبش ناسیونالیست انگلیس ریشه در تصور بسیاری از مردم انگلیس دارد که آنها اصولاً یا منحصراً انگلیسی تا بریتانیایی، که نمایانگر دیدگاه در سایر کشورهای سازنده است. افزایش قابل توجه هویت انگلیسی در سالهای اخیر، که با افزایش نمایش پرچم انگلیس (به ویژه در طول مسابقات بین‌المللی ورزشی به عنوان مثال) جام جهانی فیفا و قهرمانی اروپا یوفا)، گاهی اوقات در رسانه‌ها به افزایش تفویض قدرت سیاسی به اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی نسبت داده می‌شود. یکی از
ولز و ایرلند شمالی نسبت داده می‌شود. یکی از انگیزه‌های احتمالی برای حمایت از تأسیس نهادهای سیاسی خودگردان انگلیس، مسئله لوتین غربی بوده‌است: ناسازگاری قانون اساسی که به موجب آن نمایندگان اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی در پارلمان انگلستان توانسته‌اند رأی‌هایی را به لوایحی بدهند که فقط در انگلیس اعمال می‌شود در حالی که نمایندگان انگلیس در رابطه با قوانین اسکاتلندی، ولزی و ایرلند شمالی از چنین حقوقی کمتری برخوردار بوده‌اند که در بسیاری از موارد توسط قانونگذارهای منتقل شده انجام می‌شود. این ناهنجاری در سال ۲۰۱۵
منتقل شده انجام می‌شود. این ناهنجاری در سال ۲۰۱۵ با استفاده از آرا English انگلیسی برای رویه‌های قوانین انگلیس مورد بررسی قرار گرفت تا اطمینان حاصل شود که قوانینی که فقط بر انگلیس تأثیر می‌گذارد به اکثریت آرا MPs نمایندگان نمایندگان حوزه‌های رای‌گیری انگلیس احتیاج دارند. بسیاری از جنبش‌های ملی گرایانه معاصر انگلیس با حمایت از سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی حق مرکز همراه هستند ، اما ملی گرایان در جای دیگر انگلستان به سمت موضع‌گیری سیاسی سوسیال دموکرات گرایش دارند، این را سیاست‌های حزب ملی اسکاتلند و پلید سیمرو
این را سیاست‌های حزب ملی اسکاتلند و پلید سیمرو نشان می‌دهد. ناسیونالیسم انگلیسی نیز غالباً با Euroscepticism مرتبط است. در حالی که اصولاً هیچ تضادی بین اهداف ناسیونالیسم انگلیسی، اسکاتلندی، ولزی و ایرلندی وجود ندارد، اما بین بسیاری از اشکال ناسیونالیسم انگلیسی و ناسیونالیسم کورنیش ناسازگاری ذاتی وجود دارد، زیرا کورن وال از نظر اداری بخشی جدایی ناپذیر از انگلیس است. همچنین، تا آنجا که ناسیونالیسم انگلیس طرفدار جدایی سیاسی انگلیس از بقیه انگلستان است، با اتحادیه گرایی ولز، اسکاتلند یا ایرلند شمالی سازگار
گرایی ولز، اسکاتلند یا ایرلند شمالی سازگار نیست. Brexit به عنوان علامت ملی‌گرایی انگلیسی توصیف شده‌است. نظرسنجی‌ها. نظرسنجی MORI در سال ۲۰۰۶ به سفارش کمپین یک پارلمان انگلیس نشان داد که حمایت از ایجاد پارلمان انگلیس با همان اختیاراتی که پارلمان اسکاتلند موجود دارد افزایش یافته‌است، با ۴۱٪ از کسانی که از چنین سedالاتی طرفداری می‌کنند. در همان ماه نظرسنجی ICM Omnibus به سفارش Progressive Partnership (یک سازمان تحقیقاتی اسکاتلندی) نشان داد که حمایت از استقلال کامل انگلیس به ۳۱٪ از افراد مورد سؤال رسیده‌است.
کامل انگلیس به ۳۱٪ از افراد مورد سؤال رسیده‌است. در نوامبر ۲۰۰۶، نظرسنجی ICM دیگری، به سفارش "ساندی تلگراف"، نشان داد که حمایت از پارلمان انگلیس به ۶۸٪ و حمایت از استقلال کامل انگلیس به ۴۸٪ از افراد مورد سؤال رسیده‌است. مطالعه ای که برای کمیسیون برابری نژادی (CRE) در سال ۲۰۰۵ انجام شد نشان داد که، در انگلیس، اکثر شرکت کنندگان اقلیت قومی که در آنجا متولد شده‌اند، عمدتاً انگلیسی بودن را مشخص کردند، در حالی که شرکت کنندگان انگلیسی سفیدپوست اول انگلیسی و دوم انگلیسی بودند. نظرسنجی YouGov برای بی‌بی‌سی در سال
بودند. نظرسنجی YouGov برای بی‌بی‌سی در سال ۲۰۱۸ نشان داد که جوانان نسبت به نسل‌های قدیمی و انگلیسی هر چه بیشتر از لندن زندگی کنند، کمتر احساس سربلندی می‌کنند که انگلیسی هستند، احتمال شناسایی آنها با یک قسمت خاص از انگلیس بیشتر است.
جایزه دیلان توماس یک جایزه ادبی است که هر سال توسط دانشگاه سوانزی به نویسندگان انگلیسی زبان جوانی که کمتر از ۴۰ سال سن داشته باشند اهدا می‌شود. تا سال ۲۰۱۴ نویسندگانی که برای این جایزه در نظر گرفته می‌شدند باید زیر ۳۰ سال می‌بودند. این جایزه اولین بار در دهه ۱۹۸۰ اهدا شد و پس از چندین سال به دلیل کمبود اعتبار متوقف شد سپس با حمایت مالی اچ‌پی انترپرایس سرویسز این جایزهٔ ۳۰ هزار پوندی احیا شد و در سال ۲۰۰۶ به راشل ترزیز نویسنده ولزی اهدا شد. این جایزه که به افتخار نویسنده و شاعر ولزی دیلن تامس که در ۳۹ سالگی
نویسنده و شاعر ولزی دیلن تامس که در ۳۹ سالگی در گذشت، نامگذاری شده‌است در ابتدا دوسالانه اهدا می‌شد اما در سال ۲۰۱۰ به یک جایزه سالانه تبدیل شد. در سال ۲۰۲۱ مبلغ این جایزه برای نفر اول ۲۰ هزار پوند و برای آثار لیست کوتاه (حداکثر ۶ اثر) ۵۰۰ پوند در نظر گرفته شد. برگزیدگان. در نتیجه تغییر در جدول زمانی، جایزه در سال ۲۰۱۵ اهدا نشد.
تاکاموکو نو کورومارو ; – ) محقق و دیپلمات در دوره آسوکا اهل ژاپن بود. تاکاموکو نو کورومارو به عنوان «کنزوی‌شی» (نماینده امپراتریس سویکو) در سال ۶۰۸ با اونو نو ایموکو به چین سفر کرد. وی سی و دو سال در چین ماند. پس از بازگشت در سال ۶۴۰، عنوان «محقق ملی» به او اعطا شد (国 博士، "محقق ملی"). تاکاموکو نو کورومارو در نوشتن اصلاحات تایکا در سال ۶۴۵ کمک کرد. او دوباره به عنوان سفیر به چین فرستاده شد («کنتوشی» هیئت‌های اعزامی ژاپنی به تانگ چین. تاکاموکو در بدو ورود به چانگ‌آن در سال ۶۵۴ درگذشت.
کتابخانه‌های دانشگاه استنفورد سامانهٔ کتابخانه‌های دانشگاه استنفورد واقع در کالیفرنیا است که بیش از بیست‌وچهار کتابخانه با حدودِ ده میلیون کتاب را در بر می‌گیرد و از سالِ ۱۸۹۵ میلادی مشمولِ قانون واسپاری فدرال امریکاست. کتابخانه‌های اصلی. کتابخانهٔ گرین اصلی‌ترین کتابخانهٔ این مجموعه است. غیر از آن کتابخانهٔ لاتروپ نیز هست که شبانه‌روزی است و به جای کتابخانه یادمان جی. هنری میر فعالیت می‌کند. کتابخانه و بایگانی مؤسّسهٔ هوور از کتابخانه‌های مهمّ دیگرِ استنفورد است. کتابخانه پزشکی لین و کتابخانه زمین‌شناسی
است. کتابخانه پزشکی لین و کتابخانه زمین‌شناسی برانر هم از نامدارترین کتابخانه‌های تخصّصی دانشگاه استنفورد هستند. تاریخچه. نخستین کوشش‌ها برای ساختنِ کتابخانه‌ای بزرگ در دانشگاه استنفورد بر اثر زمین‌لرزه ۱۹۰۶ سان فرانسیسکو ناکام ماند. بعدها کتابخانه‌ای ساخته شد که بخش قدیمی کتابخانهٔ گرین است. جین استنفورد جواهراتش را وقفِ خریدِ کتاب برای دانشگاه کرد.
قانون تایهو () یک سازماندهی مجدد اداری بود که در سال ۷۰۳ در ژاپن، در پایان دوره آسوکا تصویب شد. از نظر تاریخی یکی از قوانین در ارتباط با سیستم ریتسوریو (سیستم حقوقی بر اساس کنفسیوس‌گرایی و قوانین چینی در ژاپن) بود.
ریچیال انترتینمنت یک شرکت توسعه‌دهنده بازی ویدئویی بود که در سال ۱۹۹۶ توسط رابرت اتکینز، مارک داکترمان، جیم دوسه، ریچارد 'لولورد' گری، مایکل هادوین، هری میلر و تام موستین تأسیس شد. ریچیال انترتینمنت که در دالاس، تگزاس مستقر بود، قبلاً با نام Hipnotic Interactive شناخته می‌شد، در آن دوره آنها شروع به ساخت بازی ویدئویی معروف خود، " کردند. تاریخچه. اعضای تیم توسعه ریچیال انترتینمنت assetهای بازی را برای عناوینی مانند American McGee's Alice، '، ' و " کمک کرده‌اند.
روگ انترتینمنت یک شرکت توسعه‌دهنده بازی ویدئویی مستقر در دالاستگزاس بود که در اواخر دهه ۱۹۹۰ فعالیت داشت. شرکت توسط ریچ فلایدر، استیو ماینس و جیم مولینتس در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد. دفتر روگ انترتینمنت در همان ساختمان اید سافت‌ویر بود، همه بازی‌های آنها از موتورهای بازی ساخته شده توسط اید سافت‌ویر استفاده می‌کرد و دو بازی آنان، بسته‌های الحاقی "مجموعه لرزش" بودند. اولین بازی این شرکت، ، به عنوان نرم‌افزار اشتراکی در ۲۳ فوریه ۱۹۹۶ منتشر شد که نسخه فیزیکی آن بعداً در ۳۱ مه ۱۹۹۶ منتشر شد. بسیاری از کارمندان سابق روگ
۳۱ مه ۱۹۹۶ منتشر شد. بسیاری از کارمندان سابق روگ انترتینمنت پس از تعطیلی به Nerve Software منتقل شدند.
نبرد جِربه (به ترکی: Cerbe، انگلیسی: Battle of Djerba) در ماه مه ۱۵۶۰ در نزدیکی جزیره جربه تونس رخ داد. نیروهای عثمانی تحت فرماندهی پیالی پاشا، ناوگان مشترک اتحاد مسیحی که متشکل از نیروهای اسپانیایی، ایالات پاپی، جمهوری جنوا، مالت و پادشاهی ناپل بود را متلاشی کردند. نیروهای متحد مسیحی، ۲۷ گالی و برخی شناورهای کوچکتر و همچنین جزیره مستحکم جربه را از دست دادند. این پیروزی شاید نقطه اوج قدرت امپراتوری عثمانی در دریای مدیترانه باشد. تا حدود سال ۱۵۷۳، مدیترانه در لیست فلیپه دوم پادشاه اسپانیا در فهرست اولویت‌های
لیست فلیپه دوم پادشاه اسپانیا در فهرست اولویت‌های وی قرار داشت. تحت هدایت او ناوگان گالی هابسبورگ به حدود ۱۰۰ کشتی و بیشتر در زمان جنگ افزایش یافت. اسپانیا در سال ۱۵۶۰ ناوگان بزرگی را علیه ترک‌ها اعزام کرد و هدف آن جزیره جربه در ساحل غربی طرابلس بود. ناوگان عثمانی با پیروزی چشمگیر، بیش از ۱۰هزار نفر از مهاجمان را کشت و بسیاری از شناورها را غرق کرد. با این حال، معمولاً پس از جنگ‌های مدیترانه‌ای، آنها پیروزی را دنبال نکردند. اسپانیا توانست ظرف دو سال بعد ناوگان خود را از نو بسازد و در سالهای ۶۴–۱۳۶۳ با نزدیک
خود را از نو بسازد و در سالهای ۶۴–۱۳۶۳ با نزدیک به ۱۰۰ کشتی حمله جدیدی را آماده کرد. علی‌رغم پیروزی امپراتوری عثمانی در جنگ، آنها قادر به حمله به مرکز ثقل ونیز نبودند.
هیئت‌های اعزامی ژاپنی به امپراتوری چین سفیرانی در ارتباط با روابط خارجی ژاپن بودند که به طور متناوب به امپراتوری چین ارسال می‌شدند. سوابق موجود مأموریت‌های به چین بین سالهای ۶۰۷ و ۸۳۹ (مأموریتی که برای سال ۸۹۴ برنامه‌ریزی شده بود لغو شد) موجود هستند. ترکیب این مأموران امپراتوری شامل اعضای اشرافی و نخبه، کوگه (مقام‌های وابسته به دربار) و راهبان بودایی بودند. این مأموریت‌ها منجر به واردات فرهنگ چینی، از جمله پیشرفت در علم و فناوری شد. این برخوردهای دیپلماتیک طیف وسیعی از شاخه‌های بوداگرایی در ژاپن، از جمله ذن
وسیعی از شاخه‌های بوداگرایی در ژاپن، از جمله ذن را ایجاد کرد.
شنیدارهٔ دیجیتال نمایشی از صدای رکورد شده در، یا تبدیل شده به، دیسهٔ دیجیتال است. در شنیدارهٔ دیجیتال، موجِ صداییِ نشالِ شنیداری معمولانه به صورت نمونه‌های شماره‌ای در یک پی‌آیهٔ پیوسته رمزگذاشته می‌شود. برای نمونه، در شنیدارهٔ CD، نمونه‌ها ۴۴٬۱۰۰ بار در ثانیه گرفته می‌شوند، هریک با ژرفای نمونهٔ ۱۶-بیتی اند. شنیدارهٔ دیجیتال همچنین نامی برای سراسر فناوریِ رکورد و فرآورش صدا با به کارگیریِ نشال‌های شنیداری است که در دیسهٔ دیجیتال رمزگذاشته شده‌اند. پیروی پیشرفت‌های چشمگیر در فناوری شنیدارهٔ دیجیتال طی
پیشرفت‌های چشمگیر در فناوری شنیدارهٔ دیجیتال طی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، این پای‌پایانه در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ جای‌گزین فناوری شنیدارهٔ آنالوگ در بسیاری پهنه‌های مهندسی شنیداری و دورهمدارگنش‌ها شد.
اداره امور شینتو، جینگی-کان بوروکراسی شاهنشاهی امپراتوری ژاپن به عنوان بخشی از اصلاحات ریتسوریو در قرن ۸ تأسیس شد. این سلسله مراتب اداری شینتو الگو گرفته از همتای چینی خود، وزارت آیین ریتسو بود. جینگی-کان مسئول نظارت بر آیین‌ها و روحانیت شینتو در کل کشور بود. ریاست آن را «جینگی هاکو» (神祇 伯) بر عهده داشت. از قرن دهم تا پانزدهم، خانواده امپراتور شیراکاوا به‌طور پیوسته این موقعیت را داشتند.
دریاچه فصلی بیدشهر یک دریاچه فصلی در بخش بیدشهر، شهرستان اوز، استان فارس و ایران است. فاصله این دریاچه تا مرکز شهرستان، ۳۸ کیلومتر و تا مرکز استان، ۳۰۹ کیلومتر است. این دریاچه چسبیده به دریاچه هیرم است.
هسته بویایی قدامی (AON) (همچنین به آن قشر بویایی قدامی نیز می گویند)، بخشی از مغز قدامی مهره‌داران است. این هسته، در بویایی دخیل است و عقیده رایج بر این است که اثرات قوی بر روی نواحی بویایی چون پیاز بویایی و قشر پیریفرم دارد.