payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۰۶/۰۴ گرم و دارای ۷۴ وجه(هندسی) بزرگ‌ترین الماس تراش‌خورده از خانواده‌ی کالینان و دومین الماس بزرگ تراش‌خورده در جهان (بعد از با وزن ۵۴۵/۶۷ قیراط معادل ۱۰۹/۱۳ گرم) است. الماس کالینان‌ِ یک حدود ۴۰۰ میلیون دلار ارزش‌گذاری می‌شود و در حال حاضر در رأس عصای سلطنتی پادشاهی بریتانیا قرار دارد. دومین الماس از نظر بزرگی کالینانِ ۲ (Cullinan II) یا ستاره کوچک‌تر آفریقا (Lesser Star of Africa) می‌باشد. وزن این سنگ ۳۱۷/۴ قیراط معادل ۶۳/۵ گرم می‌باشد، که چهارمین الماس بزرگ تراشیده شده در جهان می‌باشد. این الماس روی
بزرگ تراشیده شده در جهان می‌باشد. این الماس روی تاج سلطنتی بریتانیا قرار دارد. تاریخچه. الماس کالینان توسط توماس اوان پاول، پیدا شده و پس از استخراج آن را به فردریک ولز، مدیر خارجی شرکت حفاری معدن الماس پرمیر در منطقه کولینان در تاریخ ۲۶ ژانویه سال ۱۹۰۵ تحویل داد. این الماس، به نام صاحب معدن سر تامِس کالینان (Sir Thomas Cullinan) نامیده شده‌است. سر ویلیام کروکز (William Crookes)، قبل از اینکه الماس قطعه قطعه شود، از آنها یک بررسی کامل به عمل آورد و خلوص قابل ملاحظه‌ای را به جز یک لکه سیاه در وسط آن متذکر
ملاحظه‌ای را به جز یک لکه سیاه در وسط آن متذکر شد.رنگ‌های اطراف نقطه سیاه خیلی زنده بودند و زمانی که با دقت آن را می‌چرخاندند، رنگ‌ها عوض می‌شدند. بر طبق نظر کروکز این ویژگی به نیروی فشار داخلی که بین الماس‌ها مشترک است، اشاره می‌کند. سنگ خریداری شد و (به‌وسیله دولت آفریقای جنوبی)، به شاه ادوارد هفتم (King Edward VII)، در روز تولدش هدیه شد. الماس به‌وسیله برادران آسچرز (Asscher Brothers)، ساکن آمستردام به سه تکه بزرگ تقسیم شد و متعاقباً به ۹ تکه سنگ جواهر بزرگ و مقداری قطعه کوچک‌تر تبدیل شد. آن زمان
بزرگ و مقداری قطعه کوچک‌تر تبدیل شد. آن زمان تکنولوژی آنقدر پیشرفت نکرده بود تا کیفیت تراش را مطابق استانداردهای حاضر تأمین کند و بریده‌های الماس مذکور، سختی و ضریب شکستش بالا بود. برای آنکه آسچرز بتواند الماس را با یک ضربه تقسیم کند، شکافی به عمق نیم اینچ در آن ایجاد کرد و سپس به وسیله یک چاقو که اختصاصاً برای همین کار طراحی شده بود، شکسته شد. الماس به دو قسمت تقسیم شد، در حالی‌که نقطه در نظر گرفته شده، برای هر دو تکه نامناسب بود. روایت‌هایی در ارتباط با الماس کالینان. سال ۱۹۰۵، انتقال الماس از آفریقای
الماس کالینان. سال ۱۹۰۵، انتقال الماس از آفریقای جنوبی به انگلستان با یک مشکل امنیتی روبه رو بود. کارآگاه‌هایی که از لندن بر روی یک کشتی بخار که شایع شده بود سنگ به وسیله آن حمل شده، قرار گرفتند اما این یک تاکتیک انحرافی بود. سنگ روی کشتی یک سنگ بدل بود که به منظور جلب توجه کسانی که علاقه‌مند به دزدیدن آن بودند، آنجا گذاشته شده بود. و اینطور که ثبت شده، الماس واقعی در یک جعبه به‌وسیله پست با هواپیما فرستاده شد. روایت است که وقتی الماس برش داده شده، با همان اولین حرکت چاقو شکسته شد. این داستان بر اساس روایت
حرکت چاقو شکسته شد. این داستان بر اساس روایت جوزف آسچرز (Joseph Asscher)، بزرگترین تراشکار آن روزها بوده‌است که توسط متیو هارت در کتابی که در مورد الماس نوشته، به نام سفر به قلب جذابیت، آورده شده‌است. با این مضمون که وقتی او حاضر شد تا بزرگ‌ترین الماس شناخته شده در آن زمان (الماس کالینان) که ۱۰۶/۳ قیراط (معادل ۶۲۱ گرم) را برش دهد، یک و پرستار نیز در کنار وی بودند. هنگامی که او بالاخره الماس را به دو قطعه تقسیم کرد، از دنیا رفت. گفتنی است که قصه مرگ آسچرز، یک افسانه است. تاریخ‌نگار الماس به نام لرد لن
یک افسانه است. تاریخ‌نگار الماس به نام لرد لن بالفور (Lord Ian Balfour)، در این مورد نوشته‌است که آسچرز، تراشکاری ماهر و زبردست بده و این کار برای وی همانند باز کردن در یک قوطی بوده‌است. پیرامون نیمه دوم الماس کالینان، شایعاتی نیز می‌باشد. طبق گفته ویلیام کروکز (Sir William Crookes)، الماس اصلی که تراش داده شده بود، خودش به احتمال زیاد، به اندازه کمتر از نصف یک کریستال ۸ پر شکسته شده‌است و تکه‌های دیگر هنوز منتظر هستند تا توسط چند معدن دار خوشبخت کشف شوند؛ بنابراین کروکز قاطعانه اعلام کرد که کریستال اصلی
بنابراین کروکز قاطعانه اعلام کرد که کریستال اصلی به صورت طبیعی تکه شده نه به دست انسان. افراد دیگری نیز این دیدگاه را دارند که قبل از اینکه فردریک الماس را به سر توماس کالینان بفروشد، یک تکه از آنرا به وزن ۵/۱ قیراط (معادل ۳۰۰ گرم) تا ۲۰۰۰ قیراط (معادل ۴۰۰ گرم)، جدا کرده بوده‌است.
اینگریدا سیمونیت (؛ زادهٔ ) اقتصاددان و سیاست‌مدار اهل لیتوانی است. وی پیش از این وزیر دارایی لیتوانی بود. در ۲۰۱۳ به عنوان معاون هیئت مدیره بانک لیتوانی منصوب شد. سیمونیت به موازات وظایف شغلی خود در دانشکده اقتصاد، روابط بین‌الملل و علوم سیاسی دانشگاه ویلنیوس اقتصاد تدریس می‌کرد. علاوه بر این اقتصاد دولتی را در دانشگاه مدیریت و اقتصاد نیز تدریس می‌کرد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶ در پی انتخابات پارلمانی لیتوانی (۲۰۱۶) از حوزه انتخاباتی آنتاکالنیس به عضویت پارلمان لیتوانی (سیماس) درآمد. در چهارم نوامبر ۲۰۱۸ در
لیتوانی (سیماس) درآمد. در چهارم نوامبر ۲۰۱۸ در انتخابات مقدماتی حزب راست‌گرای میانه اتحاد ملی ۷۸٫۷۱ درصد را به نسبت ویگاداس اوسکاس به دست آورد تا بتواند در انتخابات ریاست‌جمهوری لیتوانی (۲۰۱۹) برای نامزدی از جانب حزب اتحاد ملی شرکت کند. او به عنوان رئیس کمیته بالغین خدمت کرده‌است. علاوه بر این سیمونیت به زبان‌های لیتوانیایی، انگلیسی، هلندی، روسی و همچنین سوئدی صحبت می‌کند. زندگی شخصی. سیمونیت علاوه بر زبان مادری خود یعنی لیتوانیایی، به انگلیسی، لهستانی و روسی و همچنین سوئدی در سطح پایه صحبت می‌کند. او
و روسی و همچنین سوئدی در سطح پایه صحبت می‌کند. او ازدواج نکرده و فرزندی ندارد. فعالیت حرفه ای. سال‌های اولیه کار. در سال ۱۹۹۷، سیمونیت پس از استخدام در وزارت دارایی در بخش مالیات، برای اولین بار به عنوان یک اقتصاددان و کارمند عمومی کار حرفه ای خود را آغاز کرد. بین سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۱، سیمونیت به عنوان اقتصاددان در بخش مالیات وزارت کار می‌کرد، و بعداً به عنوان رئیس بخش مالیات غیرمستقیم وزارت منصوب شد، منصبی که تا سال ۲۰۰۴ در سمت خود باقی ماند، و سپس وزیر امور مالی شد و بعداً معاون وزیر دارایی شد. وی در سال
مالی شد و بعداً معاون وزیر دارایی شد. وی در سال ۲۰۰۹ از سمت خود استعفا داد و به عنوان وزیر دارایی منصوب شد. وزارت دارایی. در سال ۲۰۰۹، سیمونیت به عنوان وزیر دارایی در کابینه دوم نخست‌وزیر آندریوس کوبیلیوس معرفی شد و جایگزین الجیرداس شمتا شد که به عنوان کمیساریای بودجه و اداری اروپا منصوب شد. پس از نامزدی وی، توسط رئیس‌جمهور والداس آدامکوس برای خدمت در دفتر منصوب شد. با شروع کار، سیمونیت وظیفه داشت اقتصاد لیتوانی را پس از رکود بزرگ بهبود بخشد، در حالی که تولید ناخالص داخلی (GDP) لیتوانی در سال ۲۰۰۹ ۱۴٫۷٪
ناخالص داخلی (GDP) لیتوانی در سال ۲۰۰۹ ۱۴٫۷٪ افت داشت. در حالی که سیمونیت در این سمت بود، به یکی از چهره‌های ریاضت اقتصادی برای بهبود اقتصاد لیتوانی توسط دولت تبدیل شد. مجلس. در سال ۲۰۱۵، سیمونیت پس از تأیید قصد خود برای کاندیدا شدن در انتخابات پارلمانی ۲۰۱۶، با هدف نمایندگی از حوزه انتخابیه آنتاکالنیس در ویلنیوس، بازگشت خود را به سیاست برنامه‌ریزی کرد. کرسی توسط نخست‌وزیر پیشین آندریوس کوبیلیوس بود، که تصمیم گرفت برای انتخاب مجدد در حوزه انتخابیه نامزد نشود. سیمونیت که به عنوان یک صندلی امن برای اتحادیه
سیمونیت که به عنوان یک صندلی امن برای اتحادیه میهن شناخته می‌شود، به عنوان یک کاندیدای مستقل شرکت کرد، اما از اتحادیه میهن کمک انتخاباتی دریافت کرد. در انتخابات، سیمونیت یکی از تنها سه نامزد حوزه انتخابیه در سراسر کشور بود که بدون پیروزی در انتخابات دور دوم، در انتخابات پیروز شد، زیرا در دور اول ۵۱٫۵۴ درصد از انتخاب کنندگان در حوزه انتخابیه خود را به دست آورد. وی پس از پیروزی، صندلی خود را در سیماس گرفت. انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۹. در سال ۲۰۱۸، سیمونیت تبلیغات انتخاباتی خود را برای ریاست جمهوری لیتوانی در
انتخاباتی خود را برای ریاست جمهوری لیتوانی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۹ اعلام کرد. سیمونیت که به عنوان یک نامزد مستقل ایستاده بود، به دنبال نامزدی حزب سیاسی اتحادیه میهن بود، در حالی که فقط Vygaudas Ušackas برای نامزدی روبرو بود. وی در نهایت با کسب ۷۹٪ آرا نامزد انتخابات شد. نخست‌وزیری. پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۹، سیمونیت به عنوان یک رهبر غیررسمی اتحادیه میهن و یکی از برجسته‌ترین سیاستمداران وابسته به حزب، علی‌رغم اینکه به‌طور رسمی مستقل بود، ظاهر شد. وی در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۰ برای صعود
شد. وی در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۲۰ برای صعود به سیماس ایستاد، جایی که وی بار دیگر بیش از ۶۰٪ آرا را به دست آورد، در این انتخابات تنها یکی از سه نامزد حوزه انتخابیه در سراسر کشور شد که در انتخابات دور اول پیروز شد. پس از تأیید نتایج انتخابات، مشخص شد که اتحادیه میهن کرسی‌های زیادی را بدست آورده و از دولت فعلی به رهبری اتحادیه کشاورزان و سبزهای لیتوانی پیشی گرفته‌است.
آرمی آو تو سری اول مجموعه بازی ویدئویی آرمی آو تو می باشد که به سبک تیراندازی سوم شخص است که توسط ای‌اِی ونکوور توسعه یافته و برای پلی‌استیشن ۳ و اکس‌باکس ۳۶۰ منتشر شده‌است. شخصیت های اصلی این بازی الیوت سالم و تایسون ریوس می باشند که عضو نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا در هنگ ۷۵ تکاوران می باشند و زیر نظر فیلیپ کلاید به عنوان نیروهای مسلح خصوصی فعالیت می کنند. این گروه تلاش می کند تا با مبارزه در کشور های افغانستان و عراق به مبارزه با گروه شبه نظامی ستیزه‌گر اسلامی ابوسیاف مبارزه کنند. همچنین بازیکنان می
اسلامی ابوسیاف مبارزه کنند. همچنین بازیکنان می توانند با محتوای قابل دانلود آن ماموریت هایی در کشور های روسیه و چین را داشته باشند.
قلعه نوفلک الدین یکی از روستاهای شهرستان بروجرد در استان لرستان است. این روستا در دهستان همت‌آباد در بخش مرکزی این شهرستان قرار دارد. قلعه نوفلک الدین در دشت سیلاخور قرار گرفته‌است. جمعیت. بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت قلعه نوفلک الدین در سال ۱۳۹۵ برابر با ۱۱۹۷ نفر بوده‌است که از این میان ۶۰۷ نفر مرد و بقیه زن بوده‌اند. فلک‌الدین ۳۴۵ خانوار دارد.
شهردار نیویورک سیتی یا شهردار شهر نیویوک رئیس شاخه اجرایی حکومت نیویورک است. دفتر شهردار تمامی خدمات عمومی، اماکن عمومی، سازمان‌های عمومی، اداره پلیس و سازمان آتش‌نشانی در شهر نیویورک را تحت کنترل خود دارد. شهرداران در دوره‌های چهارساله و با رای مستقیم انتخاب می‌شوند. حوزه نفوذ و بودجه. محل اقامت شهرداران نیویورک در عمارت گریسی بوده و محل کار آن‌ها در نیویورک سیتی هال واقع در منهتن می‌باشد. حوزه نفوذ شهردار شامل پنج بخش نیویورک بوده که شامل بروکلین، کوینز، برانکس و استاتن آیلند می‌باشد. بودجه شهرداری
برانکس و استاتن آیلند می‌باشد. بودجه شهرداری نیویورک به طور متوسط سالانه ۸۲ میلیارد دلار بوده‌است و در مجموع ۳۲۵ هزار نفر را تحت استخدام خود داشته‌است.
اداره امور سرخ‌پوستان () اداره زیرمجموعه وزارت کشور ایالات متحده است، که به نمایندگی از طرف دولت فدرال، مسئولیت اداره و مدیریت ۵۵٬۷۰۰٬۰۰۰ هکتار (۲۲۵٬۰۰۰ کیلومتر مربع) زمین تخصیص داده‌شده به بومیان آمریکایی را برعهده دارد. این زمین‌ها توسط ایالات متحده در اختیار بومیان سرخ‌پوست، قبایل بومی آمریکایی و بومیان آلاسکا قرار گرفته‌است. اداره امور سرخ‌پوستان یکی از دو دفتر تحت اختیار معاونت امور سرخ‌پوستان وزارت کشور ایالات متحده است (اداره امور سرخ‌پوستان و اداره آموزش و پرورش سرخ‌پوستان) که خدمات خود را به حدود
آموزش و پرورش سرخ‌پوستان) که خدمات خود را به حدود ۴۸٬۰۰۰ نفر بومی آمریکایی، ارائه می‌نماید.
ملاقات با مطبوعات (به انگلیسی: Meet the Press) یک مجموعه تلویزیونی و برنامه خبری در ایالات متحده آمریکا است که در شاخه واشینگتن ان‌بی‌سی نیوز ضبط می‌گردد. ملاقات با مطبوعات پرسابقه‌ترین برنامه تاریخ تلویزیون محسوب می‌گردد که در حال پخش است. مجری کنونی این برنامه چاک تاد است، که از سال ۲۰۱۴ هدایت آن را برعهده دارد. اولین قسمت از ملاقات با مطبوعات در ۶ نوامبر ۱۹۴۷ پخش شد و تاکنون بیش از ۷۰ فصل از آن پخش شده‌است. از جمله مسائل مورد بحث در این برنامه می‌توان به سیاست، سیاست‌گذاری عمومی، اقتصاد و سیاست خارجی
به سیاست، سیاست‌گذاری عمومی، اقتصاد و سیاست خارجی اشاره کرد.
پیتر سولبرگ (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل نروژ است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم رالی جهانی فورد، تیم رالی جهانی سوبارو، تیم رالی جهانی پیتر سولبرگ, فولکس‌واگن موتوراسپورت اشاره کرد. سولبرگ در سال ۲۰۰۳ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
هنری تویوونن (; – ) راننده رالی اهل فنلاند بود. وی در تیم‌های تالبوت، اوپل، پورشه و لانچیا سابقه عضویت داشته‌است.
ریچارد بِرنز (; – ) راننده رالی اهل بریتانیا بود. وی که در تیم‌های سوبارو، میتسوبیشی موتورز، پژو عضویت داشته در سال ۲۰۰۱ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
کارلوس ساینز (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل اسپانیا است. وی که عضو تیم‌های تیم رالی جهانی فورد، تویوتا موتوراسپورت، لانچیا، تیم رالی جهانی سوبارو و تیم رالی جهانی سیتروئن بوده در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۲ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
یوها کانکونن (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. وی که در تیم‌های تویوتا موتوراسپورت، پژو اسپورت، لانچیا، تیم رالی جهانی فورد، تیم رالی جهانی سوبارو، هیوندای موتوراسپورت عضویت داشته در سال‌های ۱۹۸۶، ۱۹۸۷، ۱۹۹۱ و ۱۹۹۳ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
آری واتانن (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم رالی جهانی فورد، پژو اسپورت، و تیم رالی جهانی سوبارو اشاره کرد. وی در سال ۱۹۸۱ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
تومی مکینن (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. وی که در تیم‌های نیسان، میتسوبیشی موتورز و تیم رالی جهانی سوبارو عضویت داشته در سال‌های ۱۹۹۶، ۱۹۹۷، ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده‌است.
مارکوس گرونهولم (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. وی که در تیم‌های تویوتا موتوراسپورت، پژو اسپورت و تیم رالی جهانی فورد عضویت داشته در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۲ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده‌است.
کالین مک‌ری (; – ) راننده رالی اهل بریتانیا بود. وی در ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۰۷ در نزدیکی منزل خانوادگی خود در شهر لنارک در اسکاتلند در حادثه سقوط بالگرد یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی خود ، به همراه فرزند ۵ ساله خود بنام جانی و دوست جانی و دو دوست خانوادگی کشته شد. وی در تیم‌های تیم رالی جهانی سوبارو، تیم رالی جهانی سیتروئن، تیم رالی جهانی فورد و اشکودا موتوراسپورت عضویت داشت. مک‌ری در سال ۱۹۹۵ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
میشل موتو (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فرانسه است. وی در تیم‌های فیات اتومبیلز، آئودی اسپرت گ‌ام‌ب‌ها، پژو اسپورت عضویت داشته‌است.
تونی گاردمایستر (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. وی در تیم‌های سیات اسپورت، میتسوبیشی موتورز، اشکودا موتوراسپورت، تیم رالی جهانی فورد و تیم رالی جهانی سوزوکی عضویت داشته است.
والتر روهرل (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل آلمان است. وی در تیم‌های پورشه، فیات اتومبیلز، اوپل، لانچیا و آئودی عضویت داشته‌است. روهرل در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۲ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
مارکو آلن (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. وی در تیم‌های شرکت فورد موتور، فیات اتومبیلز، لانچیا، تیم رالی جهانی سوبارو، تویوتا عضویت داشته است. آلن در سال ۱۹۷۸ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
استیگ بلومکویست (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل سوئد است. وی در تیم‌های ساب، تالبوت، آئودی اسپرت گ‌ام‌ب‌ها، شرکت فورد موتور، پژو اسپورت، فولکس‌واگن، نیسان و اشکودا موتوراسپورت عضویت داشته است. بلومکویست در سال ۱۹۸۴ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
دیدیه آریول (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که وی در آن بازی کرده‌است می‌توان به شرکت فورد موتور اشاره کرد. آریول در سال ۱۹۹۴ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده است.
میکی بیاسیون (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل ایتالیا است. وی که در تیم‌های لانچیا، شرکت فورد موتور عضویت داشته در سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده‌است.
هانو میکولا (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۱) راننده رالی اهل فنلاند بود. وی در تیم‌های شرکت فورد موتور، تویوتا موتوراسپورت، آئودی اسپرت گ‌ام‌ب‌ها و تیم رالی جهانی سوبارو عضویت داشته‌است. میکولا در سال ۱۹۸۳ قهرمان رالی قهرمانی جهان شده بود.
میکو هیروونن (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم رالی جهانی فورد اشاره کرد.
هری رووانپرا (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. وی عضو تیم‌هایی همچون سیات، پژو، میتسوبیشی موتورز و اشکودا بوده است.
یاری-ماتی لاتوالا (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به فولکس‌واگن موتوراسپورت و تیم رالی جهانی تویوتا گازو ریسینگ اشاره کرد.
آندریاس میکلسن (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل نروژ است. وی عضو تیم‌هایی همچون تیم رالی جهانی ام-اسپورت، فولکس‌واگن، اشکودا موتوراسپورت، تیم رالی جهانی سیتروئن، هیوندای موتوراسپورت بوده‌است.
مادس اوستبرگ (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل نروژ است. وی عضو تیم‌هایی همچون تیم رالی جهانی ام-اسپورت، تیم رالی جهانی آداپتا، تیم رالی جهانی ام-اسپورت و تیم رالی جهانی سیتروئن بوده است.
سباستین اوژیه (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل فرانسه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم رالی جهانی ام-اسپورت اشاره کرد. اوژیه سابقه ۸ قهرمانی (۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ ، ۲۰۲۰ ، ۲۰۲۱) در رالی قهرمانی جهان را دارد.
اوگنی نوویکوف (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل روسیه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به تیم رالی جهانی ام-اسپورت اشاره کرد.
هنینگ سولبرگ (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل نروژ است. وی در تیم‌هایی همچون تیم رالی جهانی فورد، تیم رالی جهانی ام-اسپورت، تیم رالی جهانی آداپتا عضویت داشته است. او برادر پیتر سولبرگ قهرمان رانندگی رالی است.
دانیل مانگرانه (؛ – ) تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "جنگل شیطانی" اشاره نمود.
فرانسزگ بیمون (؛ ؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم و نویسنده کاتالونیایی اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"مونتوریول، خدای دریا"» و «"یک جفت تخم‌مرغ"» اشاره نمود.
مارسل بارِنا (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تدوین‌گر و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است. او برای نخستین فیلمش «"چهار فصل"» که یک فیلم کمدی رمانتیک بود، برندهٔ جایزه گائودی شد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "۴۷"، "۱۰۰ متر" اشاره نمود.
ریکاردو مونیوس سوآی (؛ – ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا و عضو حزب کمونیست اسپانیا بود. جایزه مونیوس سوآی در سال ۱۹۹۷ توسط آکادمی سینمای اسپانیا برای اهدای جوایز به آثار تاریخ‌نگاری متمرکز بر سینمای اسپانیا تأسیس شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "گاوبازی"، «"لحظهٔ حقیقت"» و «"شب جادوگران"» اشاره نمود.
ریکاردو نونی‌یس (؛ ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۴ – ۱۶ ژوئن ۱۹۹۸) بازیگر، تهیه‌کننده فیلم، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "اسرار طنجه" (۱۹۲۷) و "فوتبال، عشق و گاوبازی" (۱۹۲۹) اشاره نمود.
آنتونی سوله (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، هنرمند، و نویسنده اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"تو یک تروریست هستی"» اشاره نمود.
فرانسیسکو الیاس ریکلمه (؛ – ) کارگردان فیلم، و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا بود. وی نخستین فیلم صدادار سینمای اسپانیا با نام «"اسرار پوئرتا دل سول"» را در سال ۱۹۲۸ میلادی تهیه و منتشر کرد که در آن زمان ۱۸٬۰۰۰ پزوتا هزینه داشت.
خوان خوزه بیده‌گائین (؛ زادهٔ ) نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "قلمرو بهشت" اشاره نمود.
خسوس مانوئل مونتانه (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، نویسنده، روزنامه‌نگار اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۹۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"مقصد بعدی: اوشیما"» اشاره نمود.
خوزه لوئیس مادرید (؛ ۱۱ آوریل ۱۹۳۳ – ۱۹ ژوئیه ۱۹۹۹) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "آخرین تانگو در مادرید" اشاره نمود.
آلفونسو اونگریا (؛ زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۴۳) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مرد پنهان‌شده" اشاره نمود.
استفانیا مونیس (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، شاعر و منتقد فیلم اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "پژواک‌ها" (۲۰۰۶) اشاره نمود. او دو فیلم کوتاه دیگر کارگردانی کرده است. فیلم اول، «"هیچ‌کس نمی‌تواند مرا بکشد"» (۲۰۰۳)، در «جشنواره فیلم آلکالا د اِنارس» جایزه بهترین ویدئو کلیپ، جایزه دوم «جشنواره فیلم کوتاه خرز»، بهترین فیلم کوتاه برابری جنسیتی در «جشنواره فیلم ویارئال»، و جایزه هیئت داوران «جشنواره فیلم وایادولید لا فیلا» و جوایز دیگر را
«جشنواره فیلم وایادولید لا فیلا» و جوایز دیگر را دریافت کرد.
میگل یوک (؛ – ) یک نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "کوه بی‌قانون" اشاره نمود.
دانیل بوریسوویچ شافران (؛ ۱۳ ژانویه ۱۹۲۳ – ) موسیقی‌دان و نوازندهٔ برجستهٔ ویولنسل اهل اتحاد جماهیر شوروی بود که برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شد. زندگی‌نامهٔ مختصر. شافران در سال ۱۹۲۳ در پتروگراد (که بعدها لنینگراد و سپس سنت پترزبورگ نام گرفت) در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. حتی پیش از تولد او نیز موسیقی در اطرافش جریان داشت. پدر و مادرش هنگام تولد او، دانشجوی موسیقی بودند. پدرش، بوریس شافران، بعدها ویولنسل‌نواز اول ارکستر
پدرش، بوریس شافران، بعدها ویولنسل‌نواز اول ارکستر فیلارمونیک لنینگراد شد و مادرش، فریدا موئیسیِونا، پیانیست بود. او تعریف می‌کرد که وقتی مادرش در حال زایمان بود، پدرش در حال تمرین بخش‌هایی از کنسرتو ر ماژور یوزف هایدن برای یک رسیتال بود و تا زمانی که بر یک پاساژ فنی دشوار مسلط نشد، تمایلی به رفتن به بیمارستان نداشت. شافران در ابتدا توسط پدرش آموزش دید، کسی که مدت‌ها به وی التماس کرده بود به او درس بدهد. زمانی که هشت سال و نیمه بود، «پدرم با یک ویولنسل کوچک به طرفم آمد و گفت: برایَت یک ویولنسل خریدم!» و
به طرفم آمد و گفت: برایَت یک ویولنسل خریدم!» و ادامه داد: «بنشین، شروع می‌کنیم به درس خواندن.» پدرش موسیقیدانی جدی و آموزگاری سخت‌گیر بود و پس از یک سال و نیم آموزش تحت نظر او، شافران بسیاری از ارزش‌هایی را که در تمام عمر حفظ کرد، در خود پرورش داد: تمرین منظم و پرتلاش و اهمیت تلاش برای رسیدن به بالاترین اهداف. یکی از اصول اساسی که در آن دوران پایه‌ریزی شد، غلبه بر دشواری‌های فنی با یادگیری نوازندگی فراتر از نیازهای قطعه بود؛ و شافران آموخت که هنگام تمرین «با خودم بی‌رحمانه سخت‌گیر باشم». زمانی که ده ساله
خودم بی‌رحمانه سخت‌گیر باشم». زمانی که ده ساله بود (برخی منابع گفته‌اند هشت ساله)، پدرش او را نزد الکساندر اشترایمر (۱۸۸۸–۱۹۶۱)، استاد وقت کنسرواتوار لنینگراد، برای دریافت درس‌های تکمیلی برد. در ابتدا این آموزش‌ها در مدرسه ویژه موسیقی کودکانِ کنسرواتوار بود، جایی که اشترایمر نیز در آن تدریس می‌کرد، و سپس در خود کنسرواتوار، جایی که شافران یکی از ده کودک بااستعداد برگزیده برای تحصیل بود. شافران بیش از ده سال (تا اوایل بیست‌سالگی‌اش) نزد اشترایمر ماند. با اینکه پدرش بیش از آنچه از نظر «اخلاق حرفه‌ایِ آموزشی»
پدرش بیش از آنچه از نظر «اخلاق حرفه‌ایِ آموزشی» معمول است، در روند پیشرفت او مداخله می‌کرد، اما شافران معلم دیگری نگرفت و گفته بود: «تجربه‌های خودم و ارتباطم با همکاران موسیقیدانم برای من مثل 'معلم دومی' بودند.» نخستین اجرای عمومی شافران در ده‌سالگی‌اش در یکی از کنسرت‌های کنسرواتوار بود، جایی که دو قطعه دشوار از داوید پوپر را نواخت: «"آواز چرخان"» و «"رقص الف‌ها"». نخستین اجرای ارکسترال او یک سال بعد، در یازده‌سالگی، رقم خورد؛ زمانی که "واریاسیون‌های روکوکو" اثر پیوتر ایلیچ چایکوفسکی را با ارکستر
روکوکو" اثر پیوتر ایلیچ چایکوفسکی را با ارکستر فیلارمونیک لنینگراد و رهبری آلبرت کوئتس، رهبر ارکستر بریتانیایی مهمان، اجرا کرد. در سن ۱۴ سالگی، شافران در مسابقه سراسری اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۳۷ برای ویولنیست‌ها و ویولنسل‌نوازان جوان از تمامی جمهوری‌های شوروی شرکت کرد. با آن‌که از نظر قانونی پایین‌تر از حداقل سن مجاز برای شرکت بود، به‌صورت غیررسمی اجازه شرکت یافت و موفق به کسب مقام اول شد. سن کم، «مهارتِ ظریفِ چون کیمیاگری‌اش و ظاهر شاعرانه‌اش، توجه بسیاری را برانگیخت» و شافران به شهرتی ملی دست یافت.
را برانگیخت» و شافران به شهرتی ملی دست یافت. همچنین، به عنوان بخشی از جایزه، یک ویولنسل باشکوه آنتونیو آماتی به او اهدا شد.
پادشاه سه اولمون سی و چهارمین پادشاه گیجا گوجوسان بود . او از ۳۶۹ قبل از میلاد تا ۳۶۱ قبل از میلاد سلطنت کرد. نام واقعی او ها (هانگول: 하، هانجا: 賀) بود. بعد از او گی یئونگ سون به سلطنت رسید.
کریشنیک کاری بال (زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۹۹۴ – درگذشتهٔ ۱ نوامبر ۲۰۲۲)، که بیشتر با نام هنری تِیک‌آف شناخته می‌شود، یک رپر آمریکایی بود. او به‌عنوان یکی از اعضای هیپ هاپ میگوس همراه با کویوو و آفست شناخته شده‌است. او خواهر زاده ی کویوو است. اوایل زندگی. کریشنیک کاری بال در لارنسویل در ایالت جورجیا آمریکا به دنیا آمده بود. او با مادرش و همراه با عضو خانواده‌اش (آفست و کویوو) بزرگ شد. مرگ. او در بیرون یک باشگاه در هیوستون به ضرب گلوله کشته شد. تیک آف، خواننده ۲۸ ساله، که بیشتر به عنوان یکی از اعضای گروه سه‌گانه هیپ
که بیشتر به عنوان یکی از اعضای گروه سه‌گانه هیپ هاپ Migos شناخته می‌شد، ساعت ۲:۴۰ صبح در حالی که با گروهی در بیرون یک سالن بولینگ به نام ۸ب۱۰ Billiards &amp; Bowling Houston جمع شده بودند، هدف گلوله قرار گرفت. اداره پلیس هیوستون طی گزارشی با شناسایی جسد قربانی در صحنه، مرگ تیک‌آف را تأیید کرد، حال دو قربانی دیگر که هدف گلوله قرار گرفته بودند به بیمارستان منتقل شدند. این دو نفر یک مرد ۲۴ ساله و یک زن ۲۳ ساله بودند که مجروح شده و تهدید جانی نداشته و بهبود پیدا می‌کنند.
قاچاق انسان در میانمار () بعنوان یک کشور اصلی برای مردان، زنان و کودکان است که در معرض قاچاق انسان، به ویژه برای کار اجباری و برای زنان و کودکان، جهت فحشا اجباری در کشورهای دیگر قرار دارند، می‌باشد. کودکان میانمار که گرفتار قاچاقچیان می‌شوند، به عنوان فروشنده و گدایی در تایلند تحت فشار هستند. بسیاری از مردان، زنان و کودکان از تایلند، مالزی، چین، بنگلادش، هند و کره جنوبی که برای کار به خارج از کشور مهاجرت می‌کنند، در چنبره قاچاقچیان به بهره‌کشی و استثمار اجباری یا استثمار جنسی تجاری کشانده می‌شوند. شرایط
یا استثمار جنسی تجاری کشانده می‌شوند. شرایط اقتصادی در میانمار بگونه‌ای است که منجر به افزایش مهاجرت قانونی و غیرقانونی شهروندان دیگر کشورها باین کشور شده‌است، اغلب حتی از خاورمیانه که از میانمار خیلی دور است، باین کشور مسافرت می‌کنند. مردان قاچاق شده در معرض کار اجباری در صنایع ماهیگیری و صنعت ساختمان‌سازی در خارج از کشور قرار می‌گیرند. زنان میانمار که برای مقاصد اقتصادی به تایلند، چین و مالزی مهاجرت می‌کنند، در شرایط استثمار و فحشا اجباری قرار می‌گیرند. برخی از افرادی که قربانی قاچاق می‌شوند، از طریق