payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و داون یک مهمانی هالووین را ترک می‌کنند. «آرتِ دلقک»، آنها را به یک پیتزافروشی تعقیب می‌کند. صاحب رستوران آرت را به‌دلیل آغشته‌کردن مدفوع خود به تمام دیوارهای حمام از محل بیرون می‌کند. دخترها متوجه می‌شوند که یکی از لاستیک‌های ماشین داون پنچر شده‌است و تارا با خواهرش ویکی تماس می‌گیرد تا آنها را بردارد. در حین انتظار، تارا از یک کارگر بازداری آفت به نام مایک می‌پرسد که آیا می‌تواند برای استفاده از سرویس بهداشتی وارد ساختمان آپارتمان متروکه‌ای شود که او در آن کار می‌کند. هنگامی که وارد خانه می‌شود، با زنی
آن کار می‌کند. هنگامی که وارد خانه می‌شود، با زنی فریب‌خورده ملقب به «بانوی گربه‌ای» روبرو می‌شود که معتقد است عروسکی که حمل می‌کند کودک شیرخوار اوست. آرت دو کارگر پیتزافروشی را پیش از ربودن داون می‌کشد و مثله می‌کند. تارا در داخل ساختمان آپارتمان با آرت مواجه می‌شود که او را با چاقوی جراحی خود می‌زند و به او مواد مخدر تزریق می‌کند. تارای بسته به صندلی از خواب بیدار می‌شود، و آرت داون را که وارونه آویزان است، به او نشان می‌دهد. او تارا را مجبور می‌کند تا مرگ با اره کردن داون را نظاره کند. تارا فرار می‌کند
با اره کردن داون را نظاره کند. تارا فرار می‌کند اما آرت او را با شلیک گلوله می‌کشد. «بانوی گربه‌ای» شاهد این موضوع می‌شود و از مایک التماس می‌کند که با پلیس تماس بگیرد. مایک او را به عنوان دیوانه رد می‌کند، اما آرت او را با چکش بیهوش می‌کند. «بانوی گربه‌ای» آرت را در گهوارهٔ عروسکش کشف می‌کند. او در یک درخواست برای بازگشت «فرزند» خود، سعی می‌کند با در گهواره‌گرفتن آرت به او دلسوزی مادرانه نشان دهد. ویکی می‌رسد تا تارا و داون را به خانه ببرد اما توسط آرت به واردشدن به زیرزمین فریب داده می‌شود. او در آنجا
واردشدن به زیرزمین فریب داده می‌شود. او در آنجا آرت را کشف می‌کند که «بانوی گربه‌ای» را به شدت مثله‌کرده و پوست سر و سینه‌هایش را پوشیده‌است. همکار مایک به دنبال او می‌آید اما توسط آرت سرش از بدن جدا می‌شود. ویکی از نزد آرت فرار می‌کند اما با یافتن جسد خواهرش غصه می‌خورد. سپس آرت با یک تازیانه نه‌رشته به او حمله می‌کند، اما مایک ناگهان از راه می‌رسد و آرت را بیهوش می‌کند. آن دو فرار می‌کنند و به پلیس زنگ می‌زنند اما آرت ظاهر می‌شود و مایک را می‌کشد. ویکی به داخل یک گاراژ عقب‌نشینی می‌کند و آرت با یک کامیون
داخل یک گاراژ عقب‌نشینی می‌کند و آرت با یک کامیون وانت از در عبور می‌کند و باعث آسیب بیشتر به ویکی می‌شود. در حالی که ویکی بی‌اختیار دراز می‌کشد، آرت شروع به خوردن صورت او می‌کند. پلیس از راه می‌رسد، اما آرت پیش از اینکه مأموران بتوانند او را دستگیر کنند، با تپانچه به داخل دهان خودش شلیک کرده و خودکشی می‌کند. جسد آرت به همراه اجساد قربانیان فوت شده‌اش به سردخانه منتقل می‌شود. وقتی پزشکی قانونی زیپ کیف بدن آرت را باز می‌کند، آرت دوباره زنده می‌شود و او را خفه می‌کند. یک سال بعد، ویکی پس از توانبخشی از
را خفه می‌کند. یک سال بعد، ویکی پس از توانبخشی از جراحات وارده از بیمارستان مرخص می‌شود. افشا می‌شود که او همان زنی است که در صحنه ابتدایی فیلم به صورت بدشکل نشان شده بود و به این ترتیب وقایع کل فیلم در همان سال گذشته رخ داده‌است. انتشار. "ترساننده" برای نخستین بار در جشنواره فیلم ترسناک تلوراید در سال ۲۰۱۶ به نمایش درآمد. بعداً در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۷ در کانال ترسناک فرایت‌فست نمایش داده شد، و متعاقباً توسط درد سنترال و اپیک پیکچرز برای انتشار محدود در سال ۲۰۱۸ انتخاب شد. بازخورد. جوایز و نامزدی‌های. این فیلم سه
شد. بازخورد. جوایز و نامزدی‌های. این فیلم سه نامزدی جایزه اره برقی "فانگوریا" را دریافت کرد: بهترین فیلم محدود، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد (تورنتون) و بهترین گریم اف‌ایکس (لئون). دنباله. در فوریه ۲۰۱۹، دیمین لئون اظهار داشت که دنباله ای برای "ترساننده" در حال تولید است و فیلمنامه دنباله دیگر قبلاً نوشته شده‌است. این فیلم در اکتبر ۲۰۱۹ با شرکت فاز د لنز پروداکشنز به عنوان تهیه‌کننده مشترک همراه با دارک ایج سینما شروع به تولید کرد. این فیلم ابتدا در طول تولید آخرین روزهای فیلم‌برداری خود به دلیل دنیاگیری
آخرین روزهای فیلم‌برداری خود به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ به تعویق افتاد، اما در نهایت در سپتامبر ۲۰۲۰ از سر گرفته شد و فیلم‌برداری آن در سال ۲۰۲۱ به پایان رسید. این فیلم نخستین بار در فرایت‌فست در لندن، انگلستان در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۲۲ نمایش داده شد، و پس از دریافت اکران سراسری در ایالات متحده در ۶ اکتبر ۲۰۲۲، نمایش خود را آغاز کرد و در نوامبر ۲۰۲۲ برای پلتفرم‌های پخش جاری منتشر شد.
داگمار کاسلینگ (؛ زادهٔ ۱۵ فوریه ۱۹۴۷) دونده اهل آلمان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
ازدواج تانو و مانو فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی آناند ال. رای است. در این فیلم بازیگرانی همچون رانگاناتان مدهوان، کانگانا رانوت، جیمی شرگیل، راجندرا گوپتا، راوی کیشان، دیپاک دوبریال، اعجاز خان، سوارا بهاسکار، محمد زیشان ایوب ایفای نقش کرده‌اند. در سال ۲۰۱۵ دنباله این فیلم با نام ساخته شد.
صنعت خودروسازی در ژاپن یکی از برجسته‌ترین و بزرگ‌ترین صنایع در جهان است. ژاپن با پیشی گرفتن از آلمان، از سال ۱۹۶۰ در میان کشورهایی با بیشترین تعداد خودروی تولید شده، یکی از سه کشور برتر بوده‌است. صنعت خودرو در ژاپن از دههٔ ۱۹۷۰ تا دههٔ ۱۹۹۰ (زمانی که هم به مصرف داخلی و هم صادرات جهانی گرایش پیدا کرد) به سرعت رشد کرد، و در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ با تولید حدود ۱۳ میلیون دستگاه خودرو در سال و صادرات قابل توجه، و با پیشی گرفتن از ایالات متحدهٔ آمریکا، به کشور پیشگام در تولید خودرو بدل شد. پس از پیشرفت کلان چین در
در تولید خودرو بدل شد. پس از پیشرفت کلان چین در دههٔ ۲۰۰۰ و بی‌ثبات شدن بازدهی در ایالات متحده، امروزه ژاپن با تولید سالانهٔ ۸/۹ میلیون خودرو در سال ۲۰۲۳، سومین تولیدکنندهٔ بزرگ خودرو در جهان پس از چین و ایالات متحده است. شرکت‌های زایباتسوی ژاپن (شرکت‌های خوشه‌ای تجاری) از اواسط تا اواخر دههٔ ۱۹۱۰ ساخت نخستین خودروهای خود را آغاز کردند. این شرکت‌ها از طریق طراحی کامیون‌های خود (بازار وسایل نقلیه مسافری در ژاپن در آن زمان کوچک بود)، یا مشارکت با برندهای اروپایی جهت تولید و فروش تحت مجوز خودروهای آن‌ها در
جهت تولید و فروش تحت مجوز خودروهای آن‌ها در ژاپن به این عرصه وارد شدند. از جملهٔ این مشارکت‌ها می‌توان به مشارکت ایسوزو با ولزلی موتورز (بریتانیا)، مشارکت نیسان با خودروساز بریتانیایی آستین، و خودروی میتسوبیشی مدل ای، که بر پایهٔ فیات تیپو ۳ ساخته‌شد، اشاره کرد. تقاضا برای کامیون‌های بومی در پی پیشرفت ساخت ارتش ژاپن پیش از جنگ جهانی دوم افزایش زیادی را تجربه کرد و باعث شد تا تولیدکنندگان ژاپنی زیادی به طراحی وسایل نقلیهٔ اختصاصی خود اقدام کنند. در دههٔ ۱۹۷۰ ژاپن در تولید رباتیک وسایل نقلیه پیشگام بود. ژاپن
ژاپن در تولید رباتیک وسایل نقلیه پیشگام بود. ژاپن خانهٔ چندین شرکت تولیدکنندهٔ خودرو، وسایل نقلیهٔ ساخت و ساز، موتورسیکلت، ای‌تی‌وی و پیشرانه است. شرکت‌های تولیدکنندهٔ اتومبیل ژاپنی عبارتند از: تویوتا، هوندا، دایهاتسو، نیسان، سوزوکی، مزدا، میتسوبیشی، سوبارو، ایسوزو، کاوازاکی، یاماها و میتسوکا. خودروهای طراحی شده در ژاپن به دفعات زیادی برندهٔ جوایز خودروی سال اروپا، خودروی سال بین‌المللی و خودروی سال جهان شده‌اند. وسایل نقلیهٔ ژاپنی دارای اعتبار جهانی بوده‌اند و امروزه عاری از معایبی هستند که در دهه‌های
و امروزه عاری از معایبی هستند که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ و در ابتدای ظهور بین‌المللی خود داشتند تاریخچه. سال‌های اولیه. در سال ۱۹۰۴، تورائو یاماها نخستین اتوبوس ساخته‌شده به‌صورت بومی که نیروی خود را از یک موتور بخار می‌گرفت را به تولید رساند. در سال ۱۹۰۷ کومانوسوکه اوچیاما خودروی تاکوری، نخستین خودروی مجهز به موتور بنزینی که به‌طور کامل در ژاپن ساخته می‌شد را تولید کرد. شرکت کونیسو اتومبیل ورکس در سال ۱۹۱۰ خودروی کونیسو را ساخت، و سال بعد نیز با همکاری شرکت توکیو موتور ویکلز، خودروی "توکیو" را به تولید
توکیو موتور ویکلز، خودروی "توکیو" را به تولید رساند. در سال ۱۹۱۱ شرکت کایشینشا موتورکار ورکس بنیانگذاری شد و بعداً تولید خودرویی را آغاز کرد که با نام «دَت» شناخته می‌شد. در سال ۱۹۲۰ شرکت جیتسویو جیدوشا سیزو توسط ویلیام آر. گورهام بنیانگذاری شد و ابتدا تولید خودروی گورهام، و سپس تولید خودروی لیلا را آغاز کرد. این شرکت در سال ۱۹۲۶ با شرکت کایشینشا ادغام شد و شرکت خودروسازی دَت را تشکیل داد (این شرکت بعداً به نیسان موتورز تبدیل شد). از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۷، شرکت ذوب آهن هاکویوشا خودروی اوتومو را ساخت. تویوتا، که
آهن هاکویوشا خودروی اوتومو را ساخت. تویوتا، که یک شرکت نساجی بود، در سال ۱۹۳۶ وارد عرصهٔ تولید خودرو شد. با این حال نخستین خودروهای ژاپنی کامیون‌هایی بودند که با کمک‌هزینه‌های ارتش ساخته شدند. ایسوزو، یانمار و دایهاتسو در ابتدا بر روی توسعهٔ موتور دیزل تمرکز داشتند. خودروهایی که پیش از جنگ جهانی دوم در ژاپن ساخته شدند بر پایه مدل‌های اروپایی و آمریکایی تولید شدند. خودروی میتسوبیشی مدل ای ۱۹۱۷ بر پایهٔ طراحی فیات ای۳–۳ طراحی شده‌بود. (این مدل با تولید ۲۲ دستگاه به‌عنوان نخستین خودروی تولید انبوه در ژاپن در
به‌عنوان نخستین خودروی تولید انبوه در ژاپن در نظر گرفته می‌شد) در دههٔ ۱۹۳۰ خودروهای نیسان موتورز بر اساس خودروی آستین ۷ و طراحی‌های گراهام-پیج ساخته شدند، در حالی که خودروی تویوتا ای‌ای بر پایهٔ خودروی کرایسلر ایرفلو طراحی شد. خودروهای ساخت شرکت اوهتا در دههٔ ۱۹۳۰ از مدل‌های شرکت فورد الهام گرفته‌بودند، در حالی که شرکت چیودا خودرویی را تولید کرد که یادآور یک پونتیاک ۱۹۳۵ بود و شرکت سومیدا نیز خودرویی مشابه خودروی لاساله را ساخت. با وجود تلاش‌های دولت ژاپن برای سرمایه‌گذاری در تولید خودرو، این صنعت از سوی
برای سرمایه‌گذاری در تولید خودرو، این صنعت از سوی شرکت‌های ژاپنی با مشکلاتی روبرو بود. زمین‌لرزه بزرگ کانتو در سال ۱۹۲۳ بیشتر زیرساخت‌های نوپای ژاپن را ویران کرد و صنعت تولید کامیون و تجهیزات ساخت و ساز از بهرهٔ تلاش‌ها برای احیا برخوردار شد. شرکت یانسه و شرکا (株式会社ヤナセ کابوشیکی گایشای یانسه) یک واردکنندهٔ خودروهای ساخت آمریکا به ژاپن بود و با وارد کردن کامیون‌ها و تجهیزات ساخت و ساز جی‌ام‌سی به کوشش‌های در حال انجام برای احیا پس از فاجعه کمک کرد. با وارد شدن محصولات آمریکایی، تولیدکنندگان ژاپنی قادر بودند
محصولات آمریکایی، تولیدکنندگان ژاپنی قادر بودند تا خودروهای وارداتی را بررسی کرده و محصولات خود را توسعه دهند. از سال ۱۹۲۵ تا زمان آغاز جنگ جهانی دوم، شرکت‌های فورد و جی‌ام کارخانه‌هایی در ژاپن داشتند. که بواسطهٔ آن‌ها به بازار ژاپن تسلط یافتند. شرکت فورد موتور ژاپن در سال ۱۹۲۵ بنا نهاده شد و یک کارخانهٔ تولید نیز در یوکوهاما برپا شد. جنرال موتروز نیز در سال ۱۹۲۷ مرکز عملیات خود را در اوزاکا برپا کرد. کرایسلر نیز به ژاپن آمد و شرکت کیوریتسو موتورز را بنیانگذاری کرد. میان سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۶، شرکت‌های
کرد. میان سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۶، شرکت‌های ژاپنی تابعهٔ سه بزرگ خودروسازی ایالات متحده آمریکا در مقابل تولیدکننده‌های بومی با مجموع تولید ۱۲٬۱۲۷ دستگاه، در مجموع ۲۰۸٬۹۶۷ دستگاه خودرو تولید کردند. در سال ۱۹۳۶ دولت ژاپن قانون صنعت خودروسازی را تصویب کرد که مقصود از آن ترویج صنعت خودروی بومی و کاهش رقابت خارجی بود؛ بر خلاف انتظارها، این موضوع باعث توقف گودبرداری برای یک کارخانهٔ یکپارچهٔ فورد در یوکوهاما شد، این کارخانه مشابه کارخانهٔ داگنهام در انگلستان بود و برای عرضهٔ خودرو در بازار آسیا در نظر گرفته
بود و برای عرضهٔ خودرو در بازار آسیا در نظر گرفته شده‌بود؛ این موضوع می‌توانست ژاپن را به یک صادرکنندهٔ بزرگ بدل کند. اما به جای آن تولیدکنندگان خارجی از ژاپن به بیرون رانده شدند. در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ با توجه به وقوع جنگ دوم چین و ژاپن، صنعت خودروسازی ژاپن به سوی تولید کامیون کرایش پیدا کرد. در طول جنگ جهانی دوم، شرکت‌های تویوتا، نیسان، ایسوزو و کوروگان به تولید کامیون و موتورسیکلت برای نیروی زمینی امپراتوری ژاپن پرداختند و شرکت کوروگان نیز نخستین خودروی چهارچرخ محرک تولید انبوه جهان که کوروگان تیپ ۹۵ نام
محرک تولید انبوه جهان که کوروگان تیپ ۹۵ نام داشت را در سال ۱۹۳۶ معرفی کرد. در نخستین دهه پس از جنگ جهانی دوم تولید خودرو محدود بود، و تا سال ۱۹۶۶ بیشتر حجم تولید به کامیون‌ها (شامل وسایل نقلیهٔ سه‌چرخ) تعلق داشت. پس از آن خودروهای مسافری بر بازار تسلط یافتند. طراحی‌های خودروهای ژاپنی نیز همچنان به تقلید یا مشتق شدن از طراحی‌های اروپایی و آمریکایی ادامه دادند. در دههٔ ۱۹۵۰ صادرات بسیار محدود بود و تنها ۳٫۱٪ از مجموع تولید خودروهای مسافری در طول آن دهه را شامل می‌شد. دهه ۱۹۶۰ تا امروز. در طول دههٔ ۱۹۶۰،
شامل می‌شد. دهه ۱۹۶۰ تا امروز. در طول دههٔ ۱۹۶۰، خودروسازان ژاپنی گروهی از "خودروهای کی" را در بازار داخلی ژاپن عرضه کردند؛ اسکوترها و موتورسیکلت‌ها با فروش ۱٫۴۷ میلیون دستگاه در سال ۱۹۶۰، همچنان بر بازار مسلط بودند، در حالی که خودروهای "کی" تنها حدود ۳۶٬۰۰۰ دستگاه فروش داشتند. از دههٔ ۱۹۶۰ صنعت خودروی ژاپن یکی از سه صنعت خودروی برتر در جهان بوده و با تمرکز بر هر دو بازار داخلی ژاپن و بازار جهانی، رشد قابل توجهی را از دههٔ ۱۹۷۰ تاکنون تجربه کرده‌است. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و اوایل دههٔ ۱۹۸۰ خودروسازان اصلی
اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و اوایل دههٔ ۱۹۸۰ خودروسازان اصلی ژاپن شامل تویوتا، نیسان، هوندا و مزدا صادرات قابل توجهی به کشورهای آمریکای شمالی و اروپای غربی داشتند. در دههٔ ۱۹۸۰ میزان تولید خودروهای ژاپنی از ایالات متحده پیشی گرفت و سرانجام در سال ۲۰۱۲ این خودروساز ژاپنی موفق شد بر فهرست ده خودروساز پرفروش جهان مسلط شود. با توجه به رکود اقتصادی ژاپن در دههٔ ۱۹۹۰، شرکت‌های فورد و جنرال موتورز سهام خود را به‌ترتیب در شرکت‌های مزدا و ایسوزو افزایش دادند. در پایان قرن بیستم میلادی بسیاری از خودروسازان ژاپنی تحت کنترل
بیستم میلادی بسیاری از خودروسازان ژاپنی تحت کنترل شرکت‌های غیر ژاپنی بودند یا به انجام عملیات مشترک با آن‌ها می‌پرداختند. اتحاد رنو–نیسان–میتسوبیشی از جملهٔ اتحادهایی بود که در آن زمان شکل گرفت. توسعه صادرات. در دههٔ ۱۹۶۰ صادرات خودروهای سواری در مقایسه با دههٔ پیشین به میزان دویست برابر بیشتر شد و به حدود ۱۷ درصد از مجموع تولید رسید. در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ صنعت‌گران الکترونیک ژاپن شروع به ساخت مدارهای مجتمع، ریزپردازنده‌ها و ریزکنترل‌گرها برای استفاده در صنعت خودروسازی کردند که شامل مدارهای مجتمع و
در صنعت خودروسازی کردند که شامل مدارهای مجتمع و ریزکنترل‌گرها برای سیستم‌های سرگرمی داخل خودرو، برف‌پاک‌کن‌های خودکار، قفل‌های الکترونیکی، پایش پیشرانه می‌شدند. صنعت خودروسازی ژاپن چندین سال زودتر از صنعت خودروسازی ایالات متحده آمریکا به استفاده از مدارهای مجتمع روی آورد. خوردوهای ساخت ژاپن در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ نزد خریداران بریتانیایی محبوبیت کسب کردند. در این میان خودروهای نیسان که در بریتانیا با نام داتسون بازنشانی شده‌بودند (برند نیسان تا پیش از سال ۱۹۸۳ برای خودروهای ثبت شده در بریتانیا استفاده نمی‌شد)
برای خودروهای ثبت شده در بریتانیا استفاده نمی‌شد) به‌خاطر اطمینان‌پذیری و هزینه‌های کم، محبوبیت و اعتبار زیادی کسب کردند؛ در عین حال زنگ زدن بدنه یکی از مشکلات اصلی آن‌ها محسوب می‌شد.
مُوْساها نُه پری از نیمه خدایان اساطیری یونان هستند که وظیفۀ الهام بخشیدن ذوق و قریحهٔ شاعرانه را به شاعران و هنرمندان روی زمین دارند. آن‌ها خدمتکاران درگاه آپولون هستند و برای وی آواز می‌خوانند. مقام آن‌ها از خدایان افسانه‌ای یونان پایین‌تر است. آن‌ها فرزندان دو خدای یونان زئوس و نیموزینه هستند. این نه پری هر کدام وظیفۀ خاص خود را دارند و دارای ظاهری بسیار زیبا هستند. زادگاه آن‌ها قله‌های کوه هلیکون است و بیشتر اوقات خود را در دشت‌ها و چشمه‌سارهای این کوه می‌گذرانند. موزها صدایی بسیار زیبا دارند و در کنار
موزها صدایی بسیار زیبا دارند و در کنار چشمه‌ها آواز می‌خوانند و به رقص و پای کوبی می‌پردازند. این پریان لباس‌های بلند و پرچین می‌پوشیدند. یکی از کوه‌هایی که این پریان همیشه به آنجا می‌رفتند. کوه پارناس مقر آپولون بود که بعداً مکتبی به نام مکتب پارناس در یونان الهام گرفته از نام این کوه شکل گرفت. والدین موزها. آن‌ها دختران زئوس و نیموزینه یا (منموزینه) به معنی حافظه بودند. درفارسی امروز و معاصر ما نمی‌توانیم معادل مناسبی برای نام این پریان بکار ببریم. آن‌ها وظیفۀ الهام بخشیدن به شاعر و هنرمند را دارند؛ اما
وظیفۀ الهام بخشیدن به شاعر و هنرمند را دارند؛ اما خود "الهام" نیستند و وظیفۀ القاکنندۀ این طبع و حس را دارا هستند؛ موزها مقام و مرتبه‌ای پایین‌تر از دیگر خدایان دارند؛ آن‌ها با پریان و نیمه خدایان هم ردیف هستند. شاید بتوان آن‌ها را با عنوان " روح هنر "نامید. در ادبیات مغرب زمین اعتقاد بر این باور دارند که برای هر شاخه‌ای از استعدادها که در آن هنری دیده می‌شود موز مخصوصی وجود دارد و تا آن به سراغ هنرمند و شاعر نیاید وی نمی‌تواند اثر شگرف و عالی بیافریند. همه این پریان دختران جوان و بسیار زیبایی هستند و
همه این پریان دختران جوان و بسیار زیبایی هستند و تاکنون نقاشان بزرگ بغیر از زهره، الهه عشق هیچ‌یک از زنان آسمانی را به این زیبایی مجسم نکرده‌اند. هزیود می‌گوید: معشوقه آپولون. موزها در افسانه خدایان یونان، معشوقه‌های رکاب آپولون بودند. آپولون خداوندگار هنر و صاحب اختیار موزها بود و از این رو به آن «آپولون موزاگت» نیز می‌گویند. موزها را پریان نه‌گانه شعر و هنر می‌دانند. موزها ابتدا پریان مخصوص به جنگل‌ها، چشمه‌ها و رودخانه‌ها بودند؛ و بعدها به الهۀ خاطرات و سپس به الهۀ الهام، القای طبع، شوق هنر و شعر تبدیل
سپس به الهۀ الهام، القای طبع، شوق هنر و شعر تبدیل شدند. این پریان به میل خود وقت و بی وقت به کنار هنرمندان و شاعران روی زمین می‌رفتند و در کنار آن‌ها می‌نشستند و ناگهان در وجود شاعر یا هنرمند ذوق و قریحهٔ یک محصول عالی و بدیع و هنری را می‌آفریدند. تقسیم‌بندی موزها. کلیو. کلیو موز مخصوص تاریخ است. او الهۀ تاریخ و تاریخ‌نویسی است. از ویژگی‌های ظاهری مجسمه این الهه شیپوری در دست اوست که به افتخار قهرمانان تاریخی دمیده می‌شود. این الهه بر جریان تحقیقات و مطالعات مورخین نظارت دارد. اوترپ. اوترپ:الهه موسیقی است
مورخین نظارت دارد. اوترپ. اوترپ:الهه موسیقی است و بر نواختن موسیقی و فلوت نظارت دارد و خود پسری است که نی می‌زند. تالی. تالی: پری هنر کمدی و طنز است و بر نویسندگان متن‌های طنز، جالب و هنرپیشه‌های کمدی نظارت دارد. از ویژگی‌های ظاهری او همیشه عصایی است که بر دست دارد و نقابی مضحک که به صورت خود زده‌است و در سر در تئاترهای مفرح و طنز دیده می‌شود. ملپومن. ملپومن پری و الهۀ تراژدی و داستان‌های غمگین است و او همیشه نقاب تراژدی بر چهره دارد و با چوبدستی سنگین در دست که در اصل متعلق به هرکول بوده‌است. ترپسیکور.
دست که در اصل متعلق به هرکول بوده‌است. ترپسیکور. ترپسیکور: در بین پری‌های نه‌گانه زیباترین پری‌ها پریانِ ترپسیکور است. ترپسیکورها الهه‌های شعر؛ غزل و رقص هستند؛ او همیشه چنگی در دست دارد و آماده نواختن است. تصویر وی غالباً زینت بخش کتاب‌های شعر، کتابخانه‌ها و آموزشگاه‌های رقص کلاسیک و رقص باله است. چنگ او خود به صورت سمبل، مظهر شعر و هنر درآمده‌است. اراتو. اراتو : این پری هم ناظر بر شعر است اما وی فقط موز اشعار هوس‌انگیز است؛ و به شعرهایی که از زن، شراب، مستی و هوس بازی باشد، نظارت دارد. کلمه Erotique که
و هوس بازی باشد، نظارت دارد. کلمه Erotique که در زبان لاتین بر این نوع متن‌ها گفته می‌شود برگرفته از نام همین پری است. پولیمنی. پولیمنی : خدای ژست، حالت ایستادن و حرکات تئاتری است. گاهی بر سرودن سرودهای قهرمانی نظارت می‌کند. او همیشه خاموش است و کلامی نمی‌گوید و به فکر فرورفته و انگشتی بر لب دارد. اورانی. اورانی : او پری اخترشناسی و منجمان است. کره زمین را در دست گرفته و پرگاری بر انگشتش دارد. کالیوپه. کالیوپه : کالیوپ بین موزها از همه مشهورتر و برجسته‌تر است و جایگاه ویژه‌ای دارد. او پری فصاحت ، بلاغت و
است و جایگاه ویژه‌ای دارد. او پری فصاحت ، بلاغت و نیز اشعار حماسی و قهرمانی است؛ وی همیشه لوح و قلمی در کنار خویش دارد. سرزمین موزها. در تمامی شهرهای یونان معبد و پرستشگاه وجود داشته‌است اما محل اصلی پرستگاه موزها دامنه شرقی کوه المپ بوده این خدایان نه‌گانه در یونان مقامی بلند و ارجمند داشتند زیرا یونان سرزمین ذوق و شعر و هنر بوده‌است و برای هنر اهمیت بسیار قائل بودند. در معبد، دلف برای موزها معبدی جداگانه در کنار معبد بزرگ آپولون ساخته بودند. این پریان در اصل موزهای چشمه‌سارها بودند و در کنار هر چشمه
در اصل موزهای چشمه‌سارها بودند و در کنار هر چشمه پرستشگاهی برای آن‌ها به وجود آورده بودند؛ و از جمله هدایایی که مردمان یونان برای آن‌ها فراهم می‌کردند، شیر و عسل بود. ویژگی ظاهری موزها. از جمله ویژگی ظاهری این پریان می‌توان به جامه‌ای بلند با دامنی پر چین و کمربندی منقش، به روی آن اشاره کرد. آن‌ها زنان زیبا و جوان مجسم می‌شدند. برحسب نقش و وظیفه‌شان برخی خندان و برخی متفکر و جدی بودند. تولد موزها. دربارهٔ پیدایش این نیمه خدایان چندین داستان مختلف گفته‌اند؛ ولی آن داستانی که از بقیه مشهورتر است این بود که
ولی آن داستانی که از بقیه مشهورتر است این بود که هر نه پری حاصل عشق میان خدایان و الهه خاطر 'منموزین menemosyne بودند. با اینکه این پریان غالباً به المپ زادگاه خدایان می‌رفتند. محل سکونت و زادگاه اصلی آن‌ها المپ نبود بلکه آن‌ها در بالای کوه هلیکون در ناحیه بئوسی که دامنه‌هایی پوشیده از گیاهان معطر دشت‌های پر درخت و گل و چشمه‌هایی که از دل کوه می‌جوشیدند بود. چشمه‌های کوه هلیکون. این چشمه‌های آبی بسیار گوارا داشتند و هر کس از آب این چشمه‌ها می‌نوشید ذوق و قریحۀ شاعرانه پیدا می‌کرد. این پریان در کنار این
قریحۀ شاعرانه پیدا می‌کرد. این پریان در کنار این چشمه‌ها می‌نشستند و با صدای روح پرور خود آواز می‌خواندند و می‌رقصیدند. گاهی هم بر روی آب‌های آیینه مانند و لاجوردی هیپوکرن خم می‌شدند و چهره‌های خود را در آن می‌نگریستند و محسور زیبایی خود می‌شدند. شب که فرا می‌رسید قله هلیکون را ترک می‌کردند و لباسی از جنس بخار لطیف به تن می‌کردند و به زمین فرود می‌آمدند و به کنار هنرمندان و شاعران دنیا می‌رفتند تا برای آن‌ها ذوق و انگیزه‌ای را به ارمغان ببرند. پارناس. کوهی که آپولون در آن سکونت داشت پارناس نام داشت و این
که آپولون در آن سکونت داشت پارناس نام داشت و این کوه در هنر و ادب مغرب زمین اهمیتی بسیار دارد. این پریان گاهی به این کوه می‌رفتند و در کنار آپولون مظهر کانون ذوق و هنر را پدید می‌آوردند. از همین رو نقاشان بزرگ رنسانس تابلوهای بدیعی در تجسم آن ساختند و بزرگترین شعرا و نویسندگان در وصف پارناس سخن گفتند. در نیمه دوم قرن نوزدهم لوکنت دولیل مکتب پارناس را در فرانسه به وجود آورد؛ که اعضای آن جمعی از شاعران بودند. به‌طور کلی نام پارناس در ادب و هنر مغرب زمین مترادف با مجمع ارباب ذوق و هنر است. غالباً آفرودیت یا
با مجمع ارباب ذوق و هنر است. غالباً آفرودیت یا ونوس الهۀ عشق و زیبایی را جزء اعضای ثابت مجمع پارناس می‌دانند. بزرگترین هنر این پریان نه‌گانه خوانندگی و آواز خواندنشان بود. زیرا همه آن‌ها صدایی روح‌پرور و سحر‌آمیز داشتند. این پریان نیز مانند همه رب‌النوع‌ها به هنر خودشان بسیار مغرور بودند و هرکسی که ادعای برابری با آن‌ها را داشت را به سختی تنبیه می‌کردند. به‌طور مثال یکی از هنرمندان تراکیه به نام تامیریس گفته بود هنر خواندن او از موزها بهتر است و زیباتر از آن‌ها چنگ می‌نوازد و موزها او را به مجازات کور و
آن‌ها چنگ می‌نوازد و موزها او را به مجازات کور و لال کردند.
«سرزمین سردرگُمی» ترانه‌ای از گروه موسیقی جنسیس و یکی از قطعه‌های آلبوم "لمس نامرئی" است که در سال ۱۹۸۶ منتشر شد. «سرزمین سردرگمی» سومین ترانه در آلبوم "لمس نامرئی" و سومین تک‌آهنگی است که برای آن آلبوم منتشر شد. این ترانه به‌همراه «دومینو»، قطعاتی از آن آلبوم بودند که مضمون ضد جنگ داشتند. موسیقی این قطعه را اعضای جنسیس نوشته‌اند و شعر آن سرودهٔ مایک رادرفورد است. «سرزمین سردرگمی» در زمان انتشارش چهارمین تک‌آهنگ پرفروش آمریکا و چهاردهمین تک‌آهنگ پرفروش بریتانیا بوده‌است. ساختار و متن ترانه. «سرزمین سردرگمی»
بوده‌است. ساختار و متن ترانه. «سرزمین سردرگمی» در گام می بمل مینور نوشته شده، ریتمش ۴/۴ و تمپوی آن ۱۱۵ است. &lt;score&gt; { \new PianoStaff « » }&lt;/score&gt; شعر «سرزمین سردرگمی» شبیه روایت از زبان فردی است که سعی می‌کند جهانی که بر اثر تنش‌های جنگ سرد به هم ریخته را درک کند. موزیک ویدئو. «سرزمین سردرگمی» به خاطر ویدئویش که به‌صورت گسترده از ام‌تی‌وی پخش می‌شد به یاد آورده می‌شود. در این ویدئو از عروسکهای کاریکاتوری با مقیاس واقعی، که ایده‌شان متعلق به سازندگان شوی تلویزیونی تصویر تُفی بود استفاده
به سازندگان شوی تلویزیونی تصویر تُفی بود استفاده شده‌است. جیم یوکیچ (یکی از کارگردانان ویدئو) زمانی که عروسک فیل کالینز را در برنامهٔ تصویر تفی دید، ایدهٔ ساخت چنین ویدئویی به ذهنش رسید. پیتر فلاک و راجر لاو (سازندگان تصویر تفی) برای این موزیک ویدئو، عروسک بقیهٔ اعضای جنسیس به‌همراه تعدادی از افراد مشهور را هم ساختند. به گفتهٔ یوکیچ ساخت هر عروسک در آن زمان ۱۰/۰۰۰ دلار هزینه داشته‌است. در این ویدئو عروسک‌های شخصیت‌هایی مانند رونالد ریگان، مارگارت تاچر، میخائیل گورباچف، سید روح‌الله خمینی، بنیتو موسولینی،
گورباچف، سید روح‌الله خمینی، بنیتو موسولینی، جیمی کارتر، هنری کیسینجر، رابرت مکسول، دیوید اوئن، عیدی امین، ملکه الیزابت، پرنس چارلز، لئونید برژنف، معمر قذافی، والتر کرونکیت، ریچارد نیکسون، باب هاوک، فرانسوا میتران، نانسی ریگان، ریچارد برانسون، جانی کارسون، باب هوپ، لئونارد نیموی، تونی بنکس، مایک رادرفورد، پیت تاونزند، سیلوستر استالون، پرینس، گریس جونز، هالک هوگان، تینا ترنر، بروس اسپرینگستین، مدونا، دیوید بویی، میک جگر و مایکل جکسون دیده می‌شوند. حضور عروسک ژان پل دوم که در یکی از سکانس‌ها مشغول نواختن
ژان پل دوم که در یکی از سکانس‌ها مشغول نواختن گیتار بیس است، موجب نگرانی در مورد واکنش مسیحیان کاتولیک شده بود و مدیر برنامه‌های فیل کالینز پیشنهاد داده بود در آن سکانس تجدید نظر شود. موزیک ویدئوی «سرزمین سردرگمی» در سی‌اُمین دورهٔ جوایز گرمی، جایزهٔ بهترین موزیک ویدئوی مفهومی را از آن خود کرد. این ویدئو، شماره ۱ رابرت کریستگاو در فهرست ۱۰ ویدئوی برتر سال مجلهٔ ویلج ویس و نامزد جایزهٔ بهترین ویدئوی سال ۱۹۸۷ ام‌تی‌وی هم بود که در نهایت به ویدئوی پُتک پیتر گبریل تعلق گرفت. جان لوید و جیم یوکیچ کارگردانان
گبریل تعلق گرفت. جان لوید و جیم یوکیچ کارگردانان «سرزمین سردرگمی» بودند و جان بلیر تهیه‌کنندگی آن را بر عهده داشت. در آغاز ویدئو، ریگان به‌همراه همسرش و یک میمون در رختخواب نشان داده می‌شوند که برای خوابیدن آماده می‌شوند. حضور میمون، اشاره‌ای است به فیلم وقت خواب برای بونزو (۱۹۵۱) که آن‌جا ریگان تختخوابش را با یک میمون سهیم می‌شد. او به جای همسرش، میمون را می‌بوسد و به خواب می‌رود. از این پلان به‌بعد موسیقی آغاز می‌شود و ادامهٔ ویدئو کابوس‌های ریگان در خواب را نشان می‌دهد. در تصاویری که عموماً با ضرب‌آهنگ
را نشان می‌دهد. در تصاویری که عموماً با ضرب‌آهنگ درامز عوض می‌شوند عروسک‌های اعضای جنسیس، سیاستمداران و هنرمندان دههٔ ۸۰ دیده می‌شوند. چیزی که تمام مدت، جلب توجه می‌کند زشت بودن چهرهٔ عروسک‌ها و طنز سیاهی است که در سراسر ویدئو جریان دارد. در انتهای ویدئو ریگان از خواب می‌پرد و سعی می‌کند با دکمه‌ای که کنار تخت تعبیه شده پرستار را احضار کند. اما به‌جای دکمهٔ «nurse» دکمهٔ «nuke» را فشار می‌دهد و انفجار اتمی رخ می‌دهد. مایک رادرفورد در کتاب شرح‌حالش با نام سال‌های زندگی نوشته‌است که زمانی که اعضای گروه برای
زندگی نوشته‌است که زمانی که اعضای گروه برای برگزاری تور "لمس نامرئی" در واشینگتن بودند برای ملاقات با رئیس‌جمهور به کاخ سفید دعوت شدند. به نوشتهٔ رادرفورد، ریگان مشخصا تا آن روز ویدئو را ندیده بود و بعد از دیدنش به نظر می‌رسید کاملاً تحت تأثیر قرار گرفته‌است.