payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خاصی از فرسایش نشتی است که قسمت عمده ای از ترکیه را تحت تأثیر قرار می‌دهد، در این حالت جامد بودن توف آتشفشانی و ایگنمبریت باعث ایجاد جریان‌های عمیق و شیب دار می‌شود که در صورت برخورد در زاویه‌های راست اشکال برج مانند ایجاد می‌کنند. از آنجا که بافت این نوع سنگ نرم است که نسبتاً آسان به کار گرفته می‌شود، در اوایل عصر برنز برای معماری و سنگ‌تراشی مورد استفاده مردم قرار می‌گرفته‌است. با گذشت زمان، این امر به مجموعه‌هایی برای زندگی، صومعه‌ها و کل شهرهای زیرزمینی گسترش یافت. از سال ۱۹۸۵، «سنگ‌تراشی‌های
زیرزمینی گسترش یافت. از سال ۱۹۸۵، «سنگ‌تراشی‌های کاپادوکیه» در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته‌است. تاریخ. پیش از تاریخ. از آثار استقرار مشخص شده‌است که منطقه کاپادوکیه در دوران پیشاتاریخی مسکونی بوده‌است. اینکه آیا قلمه‌های سنگ در آن زمان قبلاً ساخته شده‌اند، مشخص نیست. با این وجود احتمال دارد که حداکثر در عصر برنز، زمانی که این منطقه در وسط امپراتوری هیتی‌ها قرار داشت، اولین گذرگاه‌ها و اتاق‌ها به داخل سنگ و همچنین مخازن و احتمالاً حتی پناهگاه‌های صخره‌ها بریده شده‌اند. در شهر زیرزمینی درینکویو، فقط
بریده شده‌اند. در شهر زیرزمینی درینکویو، فقط یک ابزار با منشأ هیتی پیدا شده و ممکن است در تاریخ بعدی به آنجا آورده شده باشد. اولین گواهی این سازه‌ها در "آناباسیس" گزنفون است، که از افرادی در آناتولی نام می‌برد که خانه‌های خود را در زیر زمین ساخته‌اند. تاریخچه تحقیق. اولین توصیف سنگ‌تراشی‌های کاپادوکیه را متعلق به آنابازیس گزنفون در سال ۴۰۲ قبل از میلاد می‌داند. در قرن سیزدهم میلادی، تئودور اسکوتاریوتس، نویسنده بیزانسی، از دمای مناسب غارهای توف که از زمستان‌های سرد آناتولی نسبتاً گرم و در ماه‌های گرم
سرد آناتولی نسبتاً گرم و در ماه‌های گرم تابستان به طرز مطلوبی خنک بودند، یاد می‌کند. در سال ۱۹۰۶، دانشمند آلمانی هانس روت از کاپادوکیه بازدید کرد و در مورد آن در کتاب Kleinasiatische Denkm wroteler مطالبی نوشت. در همان دوره، گیوم دو جرفانیون به منطقه رفت و اولین اثر دانشگاهی را دربارهٔ کلیساهای صخره ای و نقاشی‌های آنها نوشت. برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰، زمانی که آخرین ساکنان خانه‌های صخره ای را خالی کردند، یک بررسی سامانمند از سازه‌ها انجام شد. مارسل رستل در دهه ۱۹۶۰ تحقیقاتی را در این مکان انجام داد و
در دهه ۱۹۶۰ تحقیقاتی را در این مکان انجام داد و مطالعات گسترده‌ای را دربارهٔ معماری کلیساهای ساخته شده از سنگ و نقاشی کلیساهای صخره ای منتشر کرد لین رودلی در دهه ۱۹۸۰ از مجتمع‌های صومعه تحقیق کرد. در دهه ۱۹۹۰، انسان‌شناس آلمانی، آندوس امگ، در زمینه توسعه ساختارهای مسکونی سنتی در شهر گورمه در کاپادوکیا کار کرد.
منموهان کریشنا (; – ) بازیگر، کارگردان فیلم اهل هند بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۹ میلادی فعالیت می‌کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده‌است.
دره قادیشا ()، و همچنین شناخته شده به عنوان تنگه کادیشا یا وادی کادیشا ()، تنگه ای است که در مناطق شهرستان بشری و شهرستان زغرتا دراستان شمالی لبنان قرار دارد. این دره توسط "رودخانه کادیشا" تراشیده شده‌است که با رسیدن به طرابلس به "نهر ابوعلی" نیز معروف است. کدیشا در زبان آرامی به معنی «مقدس» است و دره ای است که گاهی اوقات آن را دره مقدس می‌نامند. در این دره قرن‌ها جوامع صومعه ای مسیحی پناه گرفته‌اند. این دره در دامنه کوه المکمال در شمال لبنان واقع شده‌است. یکپارچگی دره به دلیل تجاوز به سکونتگاه‌های انسانی،
دره به دلیل تجاوز به سکونتگاه‌های انسانی، ساختمان غیرقانونی و فعالیت‌های متناقض حفاظت در معرض خطر است. اگرچه هنوز در فهرست «در معرض خطر» یونسکو قرار نگرفته‌است، هشدارهایی داده شده‌است که ادامه تخلفات ممکن است منجر به این مرحله شود. جغرافیا. رودخانه مقدس، نهر قدیشا، در فاصله ۳۵ کیلومتری از سرچشمه خود در غاری (غار) کمی در پایین جنگل سروهای خدا از طریق دره عبور می‌کند. کناره‌های این دره صخره‌های شیب داری است که غارهای زیادی را در خود جای داده‌است، غالباً بیش از ۱۰۰۰ متر و دسترسی به آنها دشوار است. دیدنی‌ترین
۱۰۰۰ متر و دسترسی به آنها دشوار است. دیدنی‌ترین بخش دره تقریباً بیست کیلومتر بین بشری، زادگاه جبران خلیل جبران و تورزا امتداد دارد. اینجاست که رود مقدس، نهر قدیشا، جریان دارد و منبع آن در کوهی مقدس است که در کتاب مقدس جشن گرفته شده‌است. تاریخ. بسیاری از غارهای طبیعی دره قادیشا به عنوان پناهگاه و برای تدفین تا دوره پارینه‌سنگی استفاده می‌شده‌است. به خصوص Aassi Hauqqa (غار)، در نزدیکی Hawqa، لبنان، موارد باستانی به دست آورده‌است که دوره‌های استفاده از پارینه سنگی، روم باستان و قرون وسطی را نشان می‌دهد.
سنگی، روم باستان و قرون وسطی را نشان می‌دهد. مومیایی‌های قدیشا. هشت مومیایی طبیعی روستاییان مارونی که از حدود سال ۱۲۸۳ ه‍.ق به خوبی حفظ شده‌اند توسط فادی بارودی، پیر ابی عون، پل کهاواجا و آنتوان غاوچ، تیمی از متخصصان علم غارشناسی از سازمان علمی GERSL در دره قادیشا بین سالهای ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱ کشف شدند. اینها در غار Asi-al Hadath به همراه با تعداد زیادی از مصنوعات یافت شده‌است. سایت میراث جهانی. در سال ۱۹۹۸، یونسکو این دره را به دلیل اهمیت آن به عنوان محل استقرار قدیمی‌ترین راه‌های مسیحی در جهان، و نمونه مداوم
قدیمی‌ترین راه‌های مسیحی در جهان، و نمونه مداوم ایمان اولیه مسیحیان، به فهرست میراث جهانی افزود.
بانکسیا (بانکیا) میخی، که معمولاً به نام چوب کبریت بانکیا (Quairading bankia) شناخته می‌شود، گونه ای از گیاهان گلدار در معرض خطر انقراض است که از خانواده شکرپارگان است. بومی در جنوب غربی استرالیای غربی، متعلق به زیرگروه "بانکسیا" است. آیزوستایلس، یک زیر جنس از سه گونه نزدیک (مرتبط) بانکسیا با گل آذین یا خوشه‌های گل که به شکل گنبد سر و جزئی از آن خوشه‌های گل "بانکسیا" هستند. یک درختچه یا درخت کوچک تا زیاد، دارای شاخ و برگ خاردار و گلهای صورتی و کرم است. نام رایج "Matchstick Banksia" از شکوفه‌های اواخر جوانه
"Matchstick Banksia" از شکوفه‌های اواخر جوانه بوجود می‌آید که جوانه‌های منفرد آن شبیه چوب کبریت است. این گونه توسط عسل‌خوار‌ها (Meliphagidae) گرده‌افشانی می‌شود. اگرچه "بانکسیا میخی" اولین بار قبل از سال ۱۸۸۰ جمع‌آوری شد، تنها در سال ۱۹۸۱ بود که گیاه‌شناس گیاهان استرالیا الکس جورج به طور رسمی گونه‌ها را توصیف و نام برد. از نظر ژنتیکی دو گروه متمایز وجود دارد، اما هیچ گونه شناخته شده‌ای وجود ندارد. این "بانکزیا" در طبقه‌بندی در معرض خطر طبقه‌بندی شده‌است و در بخش‌هایی از بوته‌های بقایای باقی مانده در
و در بخش‌هایی از بوته‌های بقایای باقی مانده در منطقه‌ای که ۹۳ درصد از نظر کشاورزی پاک شده‌است، زنده مانده‌است. از آنجا که "بانکسیا میخی" در اثر آتش‌سوزی از بین می‌رود و از طریق دانه دوباره تولید می‌شود، نسبت به فراوانی آتش بوته بسیار حساس است - آتش‌سوزی‌هایی که طی چهار سال تکرار می‌شوند می‌توانند جمعیت گیاهانی را که هنوز به اندازه کافی رشد نکرده‌اند، از بین ببرند. "Banksia cuneata" به ندرت کشت می‌شود و شاخ و برگ گیاهان خاردار کاربرد آن را در صنعت گل‌های شاخه بریده محدود می‌کند. شرح. "بانکسیا میخی" به صورت
بریده محدود می‌کند. شرح. "بانکسیا میخی" به صورت درختچه یا درخت کوچک تا رشد می‌کند بالا، بدون غده چوبی. این یک یا چند تنه اصلی با پوست خاکستری صاف و شاخه‌های زیادی دارد. ساقه‌های جوان پوشیده از موهای درشت است اما با افزایش سن ساقه‌ها از بین می‌روند. برگ‌ها به صورت قلمی با لبه‌های دندانه دار هستند و از یک طرف تا پنج دندان در امتداد هر طرف دارند. دامنه آنها از طولانی و پهن، روی دمبرگ ۲ تا ۳ میلی‌متر سطح فوقانی سبز مات است. مانند ساقه‌ها، هر دو سطح برگ در جوانی با موهای درشت پوشانده می‌شود، اما به زودی از بین
با موهای درشت پوشانده می‌شود، اما به زودی از بین می‌روند. طبقه‌بندی. کشف و نامگذاری. قدیمی‌ترین مجموعه نمونه شناخته شده‌است ". ب. میخی" توسط جولیا ولز تقریباً قبل از ۱۸۸۰. چه بعد تبدیل شدن به یک نمونه برای گونه‌های غربی گیاه‌شناس استرالیایی و "BANKSIA" متخصص جمع‌آوری شد الکس جورج در تاریخ ۲۰ نوامبر سال ۱۹۷۱، از Badjaling طبیعت رزرو، در حدود در شرق Quairading، در . این گونه سرانجام توسط جورج نزدیک به یک دهه بعد، در تک نگاری خود در سال ۱۹۸۱ " جنس Banksia Lf." (پروتئاسه) ". عنوان خاص از لاتین "cuneatus"
Lf." (پروتئاسه) ". عنوان خاص از لاتین "cuneatus" ("قلمی شکل")، با توجه به شکل برگ است. این گونه دارای تاریخ نامگذاری ناموزونی است: هیچ مترادفی ندارد و هیچ گونه یا گونه ای منتشر نشده‌است. این نام‌های مشترک Matchstick Banksia یا Quairading Banksia را دارد. چرخه زندگی و بوم‌شناسی. بیماری. "گورخر Phytophthora cinnamomi" تهدیدی برای این گونه شناخته نشده‌است، اما آزمایش نشان داده‌است که بسیار حساس است. در یک مطالعه بالاترین میزان حساسیت از ۴۹ گونه "Banksia" مورد مطالعه را نشان داد، با ۸۰ درصد گیاهان در طی ۹۶
مطالعه را نشان داد، با ۸۰ درصد گیاهان در طی ۹۶ روزهای تلقیح با این بیماری و ۱۰۰٪ در طی یک سال مرده‌است.
المغطس (، )، به معنی " غسل تعمید " یا "غوطه وری" در عربی، یک سایت باستان‌شناسی میراث جهانی در اردن در کرانه شرقی رود اردن است که به‌طور رسمی به عنوان سایت غسل تعمید "بتانی آن سوی اردن" (المغطس) شناخته می‌شود. این مکان به عنوان محل اصلی تعمید عیسی و یحیی تعمید دهنده در نظر گرفته می‌شود و حداقل از دوره بیزانس مورد احترام بوده‌است. به دنبال پیشنهادی از طرف اوریجن، محل غسل تعمید عیسی گاهی بتهبارا نیز نامیده می‌شود. المغطس شامل دو منطقه اصلی باستان‌شناسی است. بقایای صومعه در تپه ای معروف به جبل مار الیاس (تپه
صومعه در تپه ای معروف به جبل مار الیاس (تپه الیاس) و منطقه ای نزدیک به رودخانه با بقایای کلیساها، استخرهای تعمید و خانه‌های زائران و زاهدان. این دو منطقه توسط جریانی به نام وادی خارار به هم متصل می‌شوند. موقعیت استراتژیک بین بیت‌المقدس و شاهراه شاه از قبل در گزارش کتاب یوشع دربارهٔ عبور بنی اسرائیل از اردن در آنجا مشهود است. جبل مار الیاس به‌طور سنتی به عنوان محل عروج الیاس نبی به آسمان شناخته می‌شود. منطقه کامل پس از جنگ شش روزه ۱۹۶۷، هنگامی که هر دو کرانه اردن بخشی از خط مقدم شد، متروکه شد. در آن زمان به
اردن بخشی از خط مقدم شد، متروکه شد. در آن زمان به شدت در منطقه استخراج شد. پس از امضای پیمان صلح اسرائیل و اردن در سال ۱۹۹۴، پس از ابتکار عمل پادشاهی اردن، یعنی شاهزاده قاضی، مین زدایی از منطقه انجام شد. این سایت پس از آن چندین حفاری باستان‌شناسی، چهار بار بازدید پاپ و بازدیدهای ایالتی را به خود دیده و باعث جذب گردشگران و فعالیت‌های زیارتی شده‌است. در سال ۲۰۱۵، این سایت به استثنای ضلع غربی رودخانه، توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی تعیین شد. تقریباً ۸۱٬۰۰۰ نفر در سال ۲۰۱۶ از این سایت بازدید کردند که بیشتر
نفر در سال ۲۰۱۶ از این سایت بازدید کردند که بیشتر آنها جهانگردان اروپایی، آمریکایی و عرب بودند. هزاران نفر در ۶ ژانویه به مناسبت خاج‌شویان به این سایت آمدند. نامها. المغطس کلمه عربی سایت تعمید یا غوطه وری است. جغرافیا. المغطس در ساحل شرقی رود اردن، ۹ کیلومتری شمال دریای مرده و ۱۰ کیلومتری (۶٫۲ مایل) جنوب شرقی اریحاواقع شده‌است. کل سایت، که در زمینی به مساحت ۵۳۳٫۷ هکتار (حدود ۵٫۳ کیلومتر مربع یا ۱٬۳۲ هکتار) پراکنده شده‌است، دارای دو منطقه مجزا است - تل الخرار، به نام جبل مار الیاس (تپه الیاس)، و منطقه نزدیک
به نام جبل مار الیاس (تپه الیاس)، و منطقه نزدیک به رودخانه (۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) به شرق)، منطقه زور، جایی که کلیسای باستانی مقدس جان تعمید دهنده در آن واقع شده‌است. این سایت نزدیک به جاده باستانی بین اورشلیم و اردن است. تاریخ و باستان‌شناسی. استقرار قبل از روم. در کاوش‌های باستان‌شناسی آثار باستانی کشف شده‌است که گواه این نتیجه است که این مکان برای اولین بار توسط گروه کوچکی از کشاورزان در دوره کالکولیتیک، حدود ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد، آباد شده‌است. همچنین نشانه‌هایی از عصر هلنیستی وجود دارد. حمایت یونسکو. در
از عصر هلنیستی وجود دارد. حمایت یونسکو. در سال ۱۹۹۴، یونسکو حامی کاوش‌های باستان‌شناسی در این منطقه شد. در ابتدا یونسکو این سایت را در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۱ در فهرست آزمایشی قرار داده بود و نامزدی جدیدی در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ ارائه شد. ایکوموس گزارش ارائه شده توسط اردن را از ۲۱ تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۴ ارزیابی کرد. یافته‌ها از نزدیک با بزرگداشت غسل تعمید مرتبط است. به دنبال این ارزیابی، یونسکو این مکان را به عنوان میراث جهانی با عنوان "بتانی آن سوی اردن (المغطس)" ثبت کرد. طبق معیارهای یونسکو (iii) و (vi) به عنوان یک دارایی
معیارهای یونسکو (iii) و (vi) به عنوان یک دارایی فرهنگی ثبت شد. آژانس جهانگردی فلسطین از تصمیم یونسکو برای کنار گذاشتن محل تعمید غسل غربی ابراز تأسف کرد. در جریان مذاکرات فهرست‌های یونسکو، پیشنهاد اصلی به یونسکو اراده گسترش سایت در آینده با همکاری «کشور همسایه» را اعلام کرد.
مکان‌های میزسنگ‌های گوچانگ، هواسون و گانگوا مکان صدها میزسنگ است که به عنوان نشان قبر و برای اهداف آیینی در طول هزاره اول قبل از میلاد مسیح هنگامی که فرهنگ مگالیتیک در شبه جزیره کره برجسته بود، استفاده می‌شد. این مکانها در سال ۲۰۰۰ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی تعیین شد. گفته می‌شود کره بیش از ۴۰٪ از میزسنگهای جهان را شامل می‌شود که بیشتر در این سه سایت متمرکز هستند. سنگهای مگالیتی بسیار ارزشمند هستند زیرا گورهای نخبگان حاکم را مشخص می‌کنند. سفال، جواهرات، برنز، ابزار سنگی و سایر آثار تشییع جنازه از این
برنز، ابزار سنگی و سایر آثار تشییع جنازه از این میزسنگ‌ها حفر شده‌است. فرهنگ مردم در این مدت را می‌توان از شواهد به جا مانده از دلمن‌ها برداشت کرد. علاوه بر این، می‌توان از طریق سنگ‌ها، حمل و نقل و استفاده از آن برای ساختن میزسنگ‌ها را القا کرد. قدمت میزسنگ‌ها در کره به قرن هفتم قبل از میلاد در مکان‌هایی مانند گوچانگ برمی گردد و این عمل در حدود قرن سوم قبل از میلاد پایان یافت. فرهنگ ساخت میزسنگ با فرهنگ دوران نوسنگی و برنز کره پیوند خورده‌است. حفاری در این سایت‌ها تا سال ۱۹۶۵ آغاز نشده بود. از آن زمان
این سایت‌ها تا سال ۱۹۶۵ آغاز نشده بود. از آن زمان حفرهای متعدد مورد حمایت مالی واقع شده و برنامه گسترده‌ای از موجودی و نگهداری توسط دولت کره آغاز شده‌است. اصل و نسب. سه نظریه اصلی در مورد منشأ میزسنگ‌های باستانی کره وجود دارد. اول، این تئوری که از طریق دریا در جنوب شرقی آسیا گسترش یافته‌است، ثانیاً این نظریه که از یک مقبره سنگی در شمال گرفته شده‌است و سوم، این تئوری که منشأ آن کره است. نظریه گسترش از جنوب آسیا. طبق نظریه اول، میزسنگ همراه با فرهنگ برنج از طریق جنوب شرقی آسیا گسترش یافته‌اند. دولمن‌ها در
طریق جنوب شرقی آسیا گسترش یافته‌اند. دولمن‌ها در امتداد ساحل غربی کره توزیع می‌شوند و توزیع آن در قسمت جنوبی فرهنگ سازگار است. دولمن همراه با کشاورزی از جنوب شرقی آسیا گسترش یافت. شرح. میزسنگها به‌طور کلی در شرق آسیا به دو نوع طبقه‌بندی می‌شوند. میز / نوع شمالی و تخته ای / جنوبی. در اولی، چهار سنگ برای ایجاد دیوارهای یک جعبه قرار گرفته بودند و توسط سنگی که در بالای تکیه‌ها قرار داشت، پوشیده شده بودند. دومی با دفن زیرزمینی با سنگ‌هایی که از سنگ قبر پشتیبانی می‌کنند مشخص می‌شود. این گروه از دولمن‌ها بزرگترین
مشخص می‌شود. این گروه از دولمن‌ها بزرگترین و متنوع‌ترین نوع از انهاست. آنها به عنوان دلمه‌های Jungnim-ri شناخته می‌شوند و مرکز آنها در دهکده میسان، گوچانگ، استان استان جئولابوک-دو است. این میزسنگها از شرق به غرب در دامنه یک سری تپه‌ها در ارتفاع ۱۵ تا ۵۰ متر / ۴۹ فوت تا ۱۶۴ فوت ساخته شده‌اند. به‌طور کلی، سنگ قبرهای دلمن‌ها در حدود ۱ تا ۵٫۸ متر / ۳٫۲ تا ۱۹ فوت طول دارند و ممکن است تا ۲۲۵ تن وزن داشته باشند. ۴۴۲ دلار بر اساس اندازه سنگ قبر مستند و طبقه‌بندی شده‌است. اعتقاد بر این است که این گروه در حدود قرن
یوهان ویلهلم پریر (زاده ۱۹ ژوئیه ۱۸۰۳ - درگذشته ۲۰ فوریه ۱۸۸۹) نقاش طبیعت بی‌جان آلمانی و از نقاشان مکتب نقاشی دوسلدورف بود. سنین جوانی و تحصیل. یوهان ویلهلم پریر در ریدیت آلمان متولد شد و در منطقه قدیمی شهر اشوایلر بزرگ شد. پدرش تاجر بود. او یک خواهر، لوئیز، و یک برادر به نام گوستاو داشت که او نیز یک نقاش بود. از سال ۱۸۸۲، پرایر در مدرسه هنر دوسلدورف نزد پیتر فون کورنلیوس هنر آموخت و دانشجوی ارشد فریدریش ویلهلم شادو شد. وی تحصیلات خود را در سالهای ۱۸۳۵ تا ۱۸۴۳ در هلند، مونیخ، شمال ایتالیا و سوئیس ادامه
۱۸۴۳ در هلند، مونیخ، شمال ایتالیا و سوئیس ادامه داد. سرانجام او در سال ۱۸۴۴ به دوسلدورف بازگشت. حرفه هنری. پریر عمدتاً طبیعت بی جان، گل و میوه نقاشی می‌کرد و امروزه یکی از بهترین هنرمندان قرن نوزدهم به حساب می‌آید که به خاطر کارهای جزئی و دقیقش شناخته می‌شود.وی همچنین یکی از اولین کسانی است که اکنون به شاگرد مکتب نقاشی دوسلدورف شناخته می‌شود. بیشتر کارهای او در ایالات متحده است، اگرچه آثاری از او در گالری ملی برلین و سایر نقاط آلمان وجود دارد. پریر یکی از اعضای بنیانگذار انجمن هنرمندان دوسلدورف در سال ۱۸۴۴
بنیانگذار انجمن هنرمندان دوسلدورف در سال ۱۸۴۴ بود. او گه گاه دانش آموزان خصوصی می‌گرفت، که یکی از آنها هلن سرل نقاش آمریکایی بود. خانواده. در حدود سال ۱۸۴۴، پریر با امیلی لاچنویتس، خواهر نقاش سیگموند لاچنویتس ازدواج کرد. آنها یک دختر به نام امیلی پریر و یک پسر به نام پال داشتند که هر دو نیز نقاش شدند. افتخارات. جاده ای در اشویلر، جایی که پریر در آن بزرگ شد، به افتخار وی در سال ۱۹۷۴ به جاده پریر تغییر نام داده شد. همچنین در شهر زادگاه او ریدیت یک خیابان به نام او وجود دارد.
در ریاضیات، علوم کامپیوتر و منطق، بازنویسی طیف گسترده‌ای از روشهای (بالقوه غیر قطعی) را برای جایگزینی زیرشاخه‌های یک فرمول با عبارات دیگر در بر می‌گیرد. موضوعات مورد توجه این مقاله شامل سیستم‌های بازنویسی (موتورهای بازنویسی یا سیستم‌های کاهش) هستند. در ابتدایی‌ترین شکل، آن‌ها از مجموعه ای از اشیا و روابطی در مورد نحوه تبدیل آن اشیا تشکیل شده‌اند. بازنویسی می‌تواند غیر قطعی باشد. یک قانون برای بازنویسی یک اصطلاح، می‌تواند به روش‌های مختلفی برای آن اصطلاح اعمال شود، یا بیش از یک قانون قابل اجرا است. پس
اعمال شود، یا بیش از یک قانون قابل اجرا است. پس سیستم‌های بازنویسی الگوریتمی برای تغییر اصطلاح به اصطلاح دیگر ارائه نمی‌دهند، بلکه مجموعه ای از کاربردهای قانونی را ارائه می‌کنند که ممکن باشند. هرچند زمانی که سیستم‌های باز نویسی با یک الگوریتم مناسب ترکیب می‌شود، درواقع می‌توان آن‌ها را به عنوان برنامه‌های رایانه ای محسوب کرد. تعداد بسیاری از قضیه اثبات کننده‌ها و زبان‌های برنامه‌نویسی اعلانی بر اساس بازنویسی اصطلاح هستند. مثال‌ها. منطق. در منطق، فرایند به‌دست آوردن فرم نرمال پیوندی (CNF) یک فرمول می‌تواند
آوردن فرم نرمال پیوندی (CNF) یک فرمول می‌تواند به صورت یک سیستم بازنویسی پیاده‌سازی شود. قوانین نمونه ای از چنین سیستمی عبارتند از: که در آن‌ها نماد (formula_6) نشان می‌دهد که عبارتی که با سمت چپ قانون مطابقت دارد می‌تواند با عبارتی که در سمت راست تشکیل شده‌است بازنویسی شود و نمادها هر یک بیان فرعی را نشان می‌دهند. در چنین سیستمی، هر قانون به گونه ای انتخاب می‌شود که سمت چپ معادل سمت راست باشد، و در نتیجه هنگامی که سمت چپ با یک بیان فرعی مطابقت دارد، انجام بازنویسی آن بیان از چپ به راست، قوام منطقی و مقدار
آن بیان از چپ به راست، قوام منطقی و مقدار کل عبارت را حفظ می‌کند. محاسبات. برای محاسبه عملیات حساب روی اعداد طبیعی می‌توان از سیستم‌های بازنویسی استفاده کرد. برای این منظور، هر عددی باید به عنوان یک اصطلاح تعریف شود. ساده‌ترین رمزگذاری همان است که در بدیهیات Peano، بر اساس ثابت ۰ (صفر) و تابع جانشین "S استفاده می‌شود." به عنوان مثال: formula_7 formula_8 formula_9 formula_10 سپس برای محاسبه مجموع و حاصل از اعداد طبیعی داده شده می‌توان از سیستم بازنویسی اصطلاح زیر استفاده کرد. به عنوان مثال، محاسبه ۲ + ۲ در
زیر استفاده کرد. به عنوان مثال، محاسبه ۲ + ۲ در نتیجه ۴ می‌تواند با بازنویسی اصطلاح به شرح زیر کپی شود: که در آن اعداد قانون در بالای پیکان "بازنویسی آورده شده‌است". به عنوان مثال دیگر، محاسبه ۲⋅۲ به شکل زیر است: به طوری که آخرین مرحله شامل محاسبه مثال قبلی است. زبانشناسی. در زبانشناسی، قوانین بازنویسی، که به آنها قوانین ساختار عبارات نیز گفته می‌شود، در بعضی از سیستم‌های دستور زبان مولد، به عنوان ابزاری برای تولید جملات صحیح دستوری یک زبان استفاده می‌شود. چنین قانونی معمولاً به شکل A → X، که در آن A برچسب
قانونی معمولاً به شکل A → X، که در آن A برچسب دسته نحوی است، مانند عبارت اسمی یا جمله، و X دنباله ای از برچسب یا تکواژ هاییست به طوری که A را می‌توان با X در تولید جایگزین ساختار سازنده یک جمله جایگزین کرد. به عنوان مثال، قانون S → NP VP به این معنی است که یک جمله می‌تواند از یک عبارت اسمی و به دنبال آن یک عبارت فعلی تشکیل شود. قوانین بعدی مشخص خواهد کرد که یک عبارت اسمی و یک عبارت فعلی می‌تواند از چه زیر ترکیبات تشکیل شده باشد و به همین شکل تا آخر. ردیابی سیستم‌های بازنویسی. نظریه ردیابی ابزاری را برای
سیستم‌های بازنویسی. نظریه ردیابی ابزاری را برای بحث در مورد پردازش چندگانه به صورت رسمی‌تر ارائه می‌کند. ابزارهایی همچون مونوئید ردیابی و مونوئید تاریخ. بازنویسی را می‌توان در سیستم‌های ردیابی نیز انجام داد. فلسفه. سیستم‌های بازنویسی را می‌توان به عنوان برنامه‌هایی تلقی کرد که از لیستی از روابط علت و معلولی، نتایج نهایی را استنباط می‌کنند. به این ترتیب می‌توان سیستم‌های بازنویسی را به عنوان اثبات کننده‌های خودکار علیت در نظر گرفت.
میگنا گلزار (؛ زادهٔ ) نویسنده، کارگردان فیلم و تهیه‌کننده فیلم اهل هند است. وی فرزند گلزار شاعر و کارگردان و راکهی بازیگر هندی است.
راجیندر سینگ بدی (; – ۱۹۸۴) نمایشنامه‌نویس، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اردو زبان اهل هند بود. وی برنده جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر بهترین داستان و جایزه فیلم‌فیر بهترین دیالوگ شده است.
اس. ای. چاندراسکار (؛ زاده ۱۹۴۵) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده و بازیگر اهل هند بود. او بیش از ۷۰ فیلم به تمام زبان‌های هند جنوبی کارگردانی کرده‌است و به دلیل ساخت فیلم‌هایی با محوریت مسائل اجتماعی شناخته میشود. وی کارگردان فیلم‌هایی همچون "برده یک کشور آزاد"، "خانواده" و "قربانی" بوده‌است.
موشک حیدر، موشکِ هوا به زمین ایرانی است که در تاریخ پنجم اردیبهشت سال ۱۳۹۸ درحالیکه روی بالگرد کبرا نصب شده بود، رونمایی شد. موشک حیدر یک موشک هدایت اپتیک-حرارتی به شکل «شلیک‌کن و فراموش‌کن» می‌باشد و بُرد آن ۸ الی ۱۲ کیلومتر است و دارای قابلیت نصب سیستم جستجوگر برای بکارگیری در شرایط‌های آب‌وهوایی گوناگون است. این موشک دارای امکان نفوذ بیش از یک متر در اهداف زرهی، تجهیزات زمینی و تجمع نفرات بصورت نقطه‌زن می‌باشد. این موشک توسط متخصصان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران
نیروهای مسلح و هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران طراحی و ساخته شده‌است.
--- این مقاله در دست ترجمه است لطفاً پاک نشود! --- مدل‌سازی جامد (یا مدل‌سازی) مجموعه‌ای ثابت از اصول برای مدل‌سازی ریاضی و رایانه ای جامدات سه بعدی است. مدل‌سازی جامد با تأکید بر وفاداری فیزیکی از مناطق مرتبط مدل‌سازی هندسی و گرافیک رایانه ای متمایز می‌شود. اصول مدل‌سازی هندسی و جامد، پایه و اساس طراحی سه بعدی - رایانه ای را تشکیل می‌دهد و به‌طور کلی از ایجاد، تبادل، تجسم، انیمیشن، بازجویی و حاشیه نویسی از مدل‌های دیجیتالی اشیا physical فیزیکی پشتیبانی می‌کند. مبانی ریاضیاتی. مدل‌سازی پارامتری. مدل‌سازی
مبانی ریاضیاتی. مدل‌سازی پارامتری. مدل‌سازی پارامتری از پارامترها برای تعریف یک مدل استفاده می‌کند (به عنوان مثال ابعاد). نمونه‌هایی از پارامترها عبارتند از: ابعادی که برای ایجاد ویژگی‌های مدل، تراکم مواد، فرمول‌هایی برای توصیف ویژگی‌های پاک شده، داده‌های وارد شده (که به عنوان مثال یک سطح مرجع را توصیف می‌کنند) استفاده می‌شود. پارامتر ممکن است بعداً اصلاح شود و مدل برای بازتاب این تغییرات اصلاح می‌شود. به‌طور معمول رابطه ای بین قطعات، مجموعه‌ها و نقاشی‌ها وجود دارد. یک قسمت از چندین ویژگی تشکیل شده‌است و
وجود دارد. یک قسمت از چندین ویژگی تشکیل شده‌است و یک مجموعه از چندین قسمت تشکیل شده‌است. نقشه‌ها را می‌توان از قسمت‌ها یا مجموعه‌ها تهیه کرد. مثال: یک شفت با اکسترود کردن یک دایره به عرض ۲ میلیمتر ایجاد می‌شود. توپی به انتهای شفت جمع می‌شود. سپس شفت به طول ۲۰۰ میلی‌متر تبدیل می‌شود (بر روی شفت کلیک کنید، اندازه طول را انتخاب کنید، تا ۲۰۰ تغییر دهید). وقتی مدل به روز شود شفت به طول ۲۰۰ میلی‌متر در می‌آید، توپی به انتهای شافت که در آن مونتاژ شده‌است منتقل می‌شود و نقشه‌های مهندسی و خصوصیات جرم به‌طور خودکار
و نقشه‌های مهندسی و خصوصیات جرم به‌طور خودکار تمام تغییرات را منعکس می‌کنند. در ارتباط با پارامترها، اما کمی متفاوت، محدودیت‌ها هستند. محدودیت‌ها روابط بین موجودات هستند که شکل خاصی را تشکیل می‌دهند. برای یک پنجره، اضلاع ممکن است به صورت موازی و با طول یکسان تعریف شوند. مدل‌سازی پارامتری واضح و شهودی است. اما در سه دهه اول CAD اینگونه نبود. اصلاح به معنی کشیدن مجدد، یا افزودن برش یا برآمدگی جدید بر روی برش‌های قدیمی است. ابعاد نقشه‌های مهندسی به جای "نشان داده شدن" "ایجاد" "شده‌است". مدل‌سازی پارامتری
داده شدن" "ایجاد" "شده‌است". مدل‌سازی پارامتری بسیار قدرتمند است، اما در مدل‌سازی به مهارت بیشتری نیاز دارد. یک مدل پیچیده برای یک قطعه قالب تزریق ممکن است هزار ویژگی داشته باشد، و تغییر یک ویژگی اولیه ممکن است باعث از بین رفتن ویژگی‌های بعدی شود. مدلهای پارامتری ای که ماهرانه ایجاد شده‌اند، برای نگهداری و اصلاح آسان ترند. مدل‌سازی پارامتری نیز به استفاده مجدد از داده‌ها کمک می‌کند. به عنوان مثال می‌توان یک خانواده کامل از پیچ‌ها را در یک مدل قرار داد. مدل‌سازی جامد پزشکی. از توموگرافی محوری محوری و
مدل‌سازی جامد پزشکی. از توموگرافی محوری محوری و اسکنرهای تصویربرداری تشدید مغناطیسی می‌توان برای ایجاد مدلهای جامد از ویژگیهای داخلی بدن، اصطلاحاً رندر حجمی، استفاده کرد. از اسکنرهای نوری سه بعدی می‌توان برای ایجاد ابرهای نقطه ای یا مدل‌های مش چند ضلعی از ویژگی‌های بدنه خارجی استفاده کرد. کاربرد مدل‌سازی جامد پزشکی؛ اگر استفاده، فراتر از تجسم داده‌های اسکن شده باشد، فرایندهایی مانند تقسیم تصویر و شبکه بندی مبتنی بر تصویر، برای توصیف هندسی دقیق و واقعی از داده‌های اسکن شده لازم است.
ماجرای های‌مارکت (که همچنین به عنوان قتل‌عام های‌مارکت، شورش های‌مارکت یا شورش میدان های‌مارکت نیز شناخته می‌شود) پیامدهای انفجار بمبی بود که در تظاهرات کارگری در ۴ مه ۱۸۸۶، در میدان های‌مارکت شیکاگو در ایالات متحده آمریکا رخ داد. این تجمع مسالمت‌آمیز در حمایت از اعتصاب کارگران برای محدودیت کار به هشت ساعت در روز شکل گرفته بود؛ زیرا روز پیش از آن، پلیس یک نفر را کشته و چندین کارگر را زخمی کرده بود. هنگامی که آن‌ها برای پراکنده کردن تظاهرات اقدام کردند، فرد ناشناسی یک بمب دینامیت به سمت پلیس پرتاب کرد و منجر
یک بمب دینامیت به سمت پلیس پرتاب کرد و منجر به کشته شدن هفت افسر پلیس و حداقل چهار غیرنظامی شد و ده‌ها نفر دیگر زخمی شدند. در دادرسی‌های حقوقی پس از آن، هشت «آنارشیست» به جرم توطئه محکوم شدند. شواهد نشان می‌داد که یکی از متهمان ممکن است بمب را ساخته باشد، اما هیچ‌یک از محاکمه‌شوندگان آن را پرتاب نکرده‌بودند. هفت نفر به اعدام و یک نفر به مدت ۱۵ سال زندان محکوم شدند. فرماندار ایلینوی، ریچارد جیمز اوگلزبی دو فقره را به حبس ابد تقلیل داد. دیگری به جای مواجهه با چوبه‌دار، در زندان خودکشی کرد. چهار نفر دیگر در
چوبه‌دار، در زندان خودکشی کرد. چهار نفر دیگر در ۱۱ نوامبر ۱۸۸۷ به دار آویخته شدند. در سال ۱۸۹۳، جان پیتر آلتگلد، فرماندار ایلینوی، سایر متهمان را عفو کرد و احکام دادگاه را مورد انتقاد قرار داد. ماجرای های‌مارکت به‌طور کلی به عنوان منشأ اولیهٔ روز جهانی کارگر، که در اول ماه مه برگزار می‌شود، قابل توجه تلقی می‌شود و همچنین اوج ناآرامی‌های اجتماعی در میان طبقه کارگر آمریکاست و به عنوان آشوب بزرگی شناخته شده است.