payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«یک شرکت نیویورکی را برای او طراحی کرده بود.» این شرکت که در زمینه هدایای شرکتی فعالیت می‌کرد، سودآور نبود. «ساندی تایمز» گزارش داد که ماکسول در ۵ نوامبر ۱۹۹۰ به شهر نیویورک پرواز کرد تا پاکتی را از طرف پدرش تحویل دهد که، بدون اطلاع او، بخشی از «نقشه‌ای بود که توسط پدرش برای دزدیدن ۲۰۰ میلیون دلار» از سهامداران برلیتز آغاز شده بود. پس از اینکه رابرت ماکسول در ژانویه ۱۹۹۱ «نیویورک دیلی نیوز» را خرید، ژیزلین را به شهر نیویورک فرستاد تا به عنوان فرستاده او عمل کند. در می ۱۹۹۱، ماکسول و پدرش با کنکورد برای کار
کند. در می ۱۹۹۱، ماکسول و پدرش با کنکورد برای کار به نیویورک رفتند، و از آنجا او به زودی به مسکو رفت و ژیزلین را برای نمایندگی منافع خود در رویدادی به افتخار سیمون ویزنتال تنها گذاشت. در نوامبر ۱۹۹۱، جسد رابرت ماکسول در دریای نزدیک جزایر قناری و «لیدی ژیزلین» شناور پیدا شد. بلافاصله پس از آن، ژیزلین به تنریف پرواز کرد، جایی که قایق تفریحی لنگر انداخته بود، تا به کارهای اداری او رسیدگی کند. او در مراسم تشییع جنازه پدرش در اورشلیم در کنار شخصیت‌های اطلاعاتی اسرائیل، رئیس‌جمهور حییم هرتزوگ، و نخست‌وزیر اسحاق
رئیس‌جمهور حییم هرتزوگ، و نخست‌وزیر اسحاق شامیر، که سخنرانی ترحیم او را ایراد کرد، شرکت کرد. اگرچه حکم مرگ بر اثر غرق شدن تصادفی ثبت شد، ماکسول از آن زمان گفته است که معتقد است پدرش به قتل رسیده است و در سال ۱۹۹۷ اظهار داشت: «او خودکشی نکرد. این با شخصیت او سازگار نبود. فکر می‌کنم او به قتل رسید.» پس از مرگ او، مشخص شد که رابرت ماکسول دارایی‌های بازنشستگی شرکت Mirror Group Newspapers، شرکتی که او اداره می‌کرد و بخش عمده‌ای از مالکیت آن را در اختیار داشت، را به صورت متقلبانه برای حمایت از قیمت سهام آن تصاحب
به صورت متقلبانه برای حمایت از قیمت سهام آن تصاحب کرده بود. گفته می‌شود بیش از ۴۰۰ میلیون پوند از صندوق‌های بازنشستگی مفقود شده بود و ۳۲۰۰۰ نفر تحت تأثیر قرار گرفتند. دو برادر ماکسول، یان و کوین، که بیشترین مشارکت را با پدرشان در معاملات تجاری روزانه داشتند، در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۲ دستگیر و به کلاهبرداری مرتبط با رسوایی بازنشستگی Mirror Group متهم شدند. این برادران سه و نیم سال بعد در ژانویه ۱۹۹۶ تبرئه شدند. ماکسول در سال ۱۹۹۱، اندکی پس از مرگ پدرش، به ایالات متحده نقل مکان کرد. ماکسول سالانه ۸۰٬۰۰۰ پوند (معادل
نقل مکان کرد. ماکسول سالانه ۸۰٬۰۰۰ پوند (معادل ۲۱۶٬۹۳۵ پوند در سال ۲۰۲۳) از یک صندوق امانی که توسط پدرش در لیختن‌اشتاین تأسیس شده بود، دریافت می‌کرد. تا سال ۱۹۹۲، او به آپارتمان یکی از دوستان ایرانی خود با چشم‌اندازی به سنترال پارک نقل مکان کرده بود. در آن زمان، ماکسول در یک دفتر املاک و مستغلات در مدیسون اونیو کار می‌کرد و گزارش شده بود که با افراد مشهور معاشرت می‌کند. او به سرعت به عنوان یک فرد اجتماعی برجسته در شهر نیویورک شهرت بیشتری یافت. رابطه با جفری اپستاین. روایت‌ها دربارهٔ زمان اولین ملاقات
جفری اپستاین. روایت‌ها دربارهٔ زمان اولین ملاقات ماکسول با سرمایه‌دار آمریکایی جفری اپستاین متفاوت است. به گفته استیون هوفنبرگ، شریک تجاری سابق اپستاین، رابرت ماکسول دخترش را در اواخر دهه ۱۹۸۰ به اپستاین معرفی کرد. روزنامه تایمز گزارش داد که ماکسول در اوایل دهه ۱۹۹۰ در یک مهمانی در نیویورک، پس از «یک جدایی دشوار با کنت جیانفرانکو سیوونا موزونی» (۱۹۶۲–۲۰۱۲) از خاندان هتل‌های CIGA، با اپستاین ملاقات کرد. ماکسول برای چندین سال در اوایل دهه ۱۹۹۰ رابطه عاشقانه با اپستاین داشت و تا زمان مرگ او در سال ۲۰۱۹، به
با اپستاین داشت و تا زمان مرگ او در سال ۲۰۱۹، به مدت بیش از ۲۵ سال با او ارتباط نزدیک خود را حفظ کرد. ماهیت رابطه آنها نامشخص باقی مانده است. در یک اظهارنامه در سال ۲۰۰۹، چندین نفر از کارکنان خانگی اپستاین شهادت دادند که اپستاین از او به عنوان «دوست دختر اصلی» خود یاد می‌کرد که همچنین از حدود سال ۱۹۹۲ کارکنانش را استخدام، اخراج و نظارت می‌کرد. کارکنان اپستاین از او به عنوان «بانوی خانه» و «دستیار تهاجمی» او نیز یاد کرده‌اند. در یک مقاله Vanity Fair در سال ۲۰۰۳ دربارهٔ اپستاین، نویسنده ویکی وارد نوشت که
۲۰۰۳ دربارهٔ اپستاین، نویسنده ویکی وارد نوشت که اپستاین از ماکسول به عنوان «بهترین دوست من» یاد کرده است. وارد همچنین مشاهده کرد که ماکسول به نظر می‌رسد «بسیاری از زندگی او را سازماندهی می‌کند.» پالتیکو گزارش داد که ماکسول و اپستاین با چندین فرد برجسته در محافل نخبه سیاست، دانشگاه، تجارت و حقوق، از جمله رئیس‌جمهور بیل کلینتون، دونالد ترامپ، وکیل آلن درشوویتز و شاهزاده اندرو، دوک یورک، دوستی داشتند. ماکسول به دلیل دوستی دیرینه‌اش با شاهزاده اندرو و همراهی او به یک مراسم اجتماعی «روسپی‌ها و دلالان» در
او به یک مراسم اجتماعی «روسپی‌ها و دلالان» در نیویورک شناخته شده است. در مصاحبه‌ای در نوامبر ۲۰۱۹ با بی‌بی‌سی، اندرو گفت که این دو از زمانی که ماکسول دانشجوی کارشناسی در آکسفورد بوده است، یکدیگر را می‌شناختند. او اپستاین را به شاهزاده اندرو معرفی کرد و این سه اغلب با هم معاشرت می‌کردند. در سال ۲۰۰۰، ماکسول و اپستاین در مهمانی‌ای که توسط شاهزاده اندرو در عمارت سندرینگهام ملکه در نورفولک، انگلستان، برگزار شده بود، شرکت کردند، که گفته می‌شود برای جشن تولد ۳۹ سالگی ماکسول بوده است. در مصاحبه نوامبر ۲۰۱۹ خود با
ماکسول بوده است. در مصاحبه نوامبر ۲۰۱۹ خود با بی‌بی‌سی، شاهزاده اندرو تأیید کرد که ماکسول و اپستاین به دعوت او در یک رویداد شرکت کرده‌اند، اما او انکار کرد که این چیزی فراتر از «یک آخر هفته تیراندازی ساده» بوده باشد. در سال ۱۹۹۵، اپستاین یکی از شرکت‌های خود را به نام «شرکت ژیزلین» تغییر نام داد؛ این شرکت که در پالم بیچ، فلوریدا مستقر بود، در سال ۱۹۹۸ منحل شد. ماکسول به عنوان یک خلبان هلیکوپتر آموزش دیده، اپستاین را به جزیره خصوصی او در کارائیب نیز منتقل می‌کرد. در سال ۲۰۰۸، اپستاین به اتهام اغفال یک خردسال
در سال ۲۰۰۸، اپستاین به اتهام اغفال یک خردسال برای فحشا محکوم شد و ۱۳ ماه از یک حکم ۱۸ ماهه زندان را سپری کرد. پس از آزادی اپستاین، اگرچه ماکسول همچنان در مراسم‌های اجتماعی برجسته شرکت می‌کرد، اما او و اپستاین دیگر در ملاء عام با هم دیده نمی‌شدند. تا اواخر سال ۲۰۱۵، ماکسول عمدتاً از شرکت در مراسم‌های اجتماعی کناره‌گیری کرده بود. پرونده جنایی. بازداشت و کیفرخواست. ژیزلین ماکسول با اتهامات مکرر تهیه و قاچاق جنسی دختران زیر سن قانونی برای اپستاین و دیگران مواجه بود، اتهاماتی که او همواره آنها را انکار می‌کرد.
بود، اتهاماتی که او همواره آنها را انکار می‌کرد. در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۲۰، ماکسول توسط اف‌بی‌آی در بردفورد، نیوهمپشایر، از طریق دستگاه ردیابی تلفن همراه (آی‌ام‌اس‌آی-کچر یا "استینگ‌ری") بر روی تلفنی که او برای تماس با یکی از وکلایش، همسرش اسکات بورگرسون، و خواهرش ایزابل استفاده می‌کرد، دستگیر شد. دادستان‌ها، به رهبری آودری استراوس، دادستان منطقه‌ای ایالات متحده، ماکسول را به شش جرم فدرال، از جمله اغفال خردسالان، قاچاق جنسی کودکان، و شهادت دروغ متهم کردند. در کیفرخواست ادعا شده بود که بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۷،
ادعا شده بود که بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۷، او «کمک، تسهیل و مشارکت» در سوءاستفاده از دختران خردسال داشته است، با وجود آنکه می‌دانسته یکی از سه قربانی ناشناس ۱۴ ساله بوده است. تا تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۲۱، ماکسول در مرکز بازداشت متروپولیتن، بروکلین، نیویورک نگهداری می‌شد. وکلایش از قاضی ناتان درخواست کردند که او را با وثیقه ۵ میلیون دلاری و تحت نظارت خانگی در انتظار محاکمه آزاد کند. ماکسول در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۰ از طریق تماس تصویری در دادگاهی در منهتن حاضر شد و به اتهامات خود اقرار به بی‌گناهی کرد. ماکسول که از سال ۲۰۰۲
خود اقرار به بی‌گناهی کرد. ماکسول که از سال ۲۰۰۲ شهروند تابع ایالات متحده بود و همچنین دارای گذرنامه‌های فرانسه و بریتانیا بود، به دلیل خطر فرار از کشور و نگرانی‌هایی در مورد وضعیت مالی «کاملاً مبهم» او، مهارتش در زندگی مخفیانه، و این واقعیت که فرانسه شهروندان خود را مسترد نمی‌کند، وثیقه او رد شد. قاضی تاریخ محاکمه را ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ تعیین کرد. وکیل ماکسول در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۰ مجدداً درخواست وثیقه او را مطرح کرد و پیشنهاد داد که ماکسول در نیویورک سیتی و در منزل یکی از دوستانش، تحت نظارت ۲۴ ساعته، تا زمان محاکمه
از دوستانش، تحت نظارت ۲۴ ساعته، تا زمان محاکمه اقامت کند. همسرش، اسکات بورگرسون، یک پیشنهاد تضمین شده ۲۲ میلیون دلاری آمریکا برای تضمین حضور او در جلسات آینده ارائه داد. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۰، درخواست مجدد برای وثیقه بار دیگر توسط قاضی رد شد. درخواست وثیقه ماکسول با مخالفت قربانی ادعایی، آنی فارمر، مواجه شد. در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۱، جلسه دادگاه توسط معتقدان به کیوآنون – که معتقدند ماکسول با گروهی از نخبگان لیبرال شیطان‌پرست که کودکان را قربانی می‌کنند و برای مقاصد جنسی قاچاق می‌کنند، همکاری می‌کند – مختل شد، زیرا
جنسی قاچاق می‌کنند، همکاری می‌کند – مختل شد، زیرا جریان محاکمه به صورت غیرقانونی در یوتیوب پخش می‌شد. در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۱، وکلای ماکسول با یک درخواست، کیفرخواست هیئت منصفه بزرگ او را به چالش کشیدند و ادعا کردند که این کیفرخواست تنوع قومیتی حوزه قضایی را که نقض قانون در آن رخ داده است، منعکس نمی‌کند. در ۲۹ مارس ۲۰۲۱، دادستان‌های ایالات متحده اتهامات جدیدی مبنی بر قاچاق جنسی یک خردسال و توطئه قاچاق جنسی را اضافه کردند و ادعا کردند که ماکسول بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۴ در پرورش دختر چهارمی، ۱۴ ساله، برای انجام
تا ۲۰۰۴ در پرورش دختر چهارمی، ۱۴ ساله، برای انجام اعمال جنسی با اپستاین در اقامتگاه او در پالم بیچ دست داشته است. ماکسول به اتهامات اضافی اقرار به بی‌گناهی کرد؛ او با شش اتهام از جمله قاچاق جنسی یک خردسال و توطئه قاچاق جنسی، علاوه بر دو اتهام شهادت دروغ، روبرو بود. وکلای ماکسول به‌طور منظم به شرایط بازداشت او اعتراض می‌کردند، از جمله اینکه او را با تاباندن نور به چشمانش هر پانزده دقیقه یک بار بیدار نگه می‌داشتند تا از احتمال خودکشی‌اش جلوگیری کنند، و ماسک خواب به او نمی‌دادند. یکی از آنها، دیوید مارکوس،
خواب به او نمی‌دادند. یکی از آنها، دیوید مارکوس، اعتراض کرد: "هیچ مدرکی دال بر تمایل او به خودکشی وجود ندارد. آنها این کار را می‌کنند چون جفری اپستاین در حین نظارت آنها درگذشت"، و "او جفری اپستاین نیست، این درست نیست." محاکمه قاچاق جنسی. در آوریل ۲۰۲۱، قاضی منطقه‌ای ایالات متحده، آلیسون ناتان، حکم داد که ماکسول با دو محاکمه جداگانه روبرو خواهد شد، یکی برای اتهامات قاچاق جنسی و دیگری برای شهادت دروغ. ناتان اولین محاکمه را تا ۲۹ نوامبر ۲۰۲۱ به تعویق انداخت، پس از اینکه وکلای مدافع ماکسول با موفقیت استدلال
پس از اینکه وکلای مدافع ماکسول با موفقیت استدلال کردند که اتهامات جدید اضافه شده در مارس ۲۰۲۱ به آنها زمان کافی برای آماده شدن برای محاکمه را نمی‌دهد. ماکسول در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۱ در دادگاه حاضر شد. محاکمه در ۲۹ نوامبر با بیانیه‌های آغازین آغاز شد. دوازده عضو هیئت منصفه، به علاوه شش جایگزین، از میان ۴۰ تا ۶۰ نفر انتخاب شده بودند. پروفسور روان‌شناسی الیزابت لافتوس به عنوان شاهد متخصص برای دفاع فراخوانده شد و در مورد سندرم حافظه کاذب شهادت داد. ماکسول تصمیم گرفت شهادت ندهد و به قاضی گفت: "عالیجناب، دولت پرونده
شهادت ندهد و به قاضی گفت: "عالیجناب، دولت پرونده خود را فراتر از شک معقول ثابت نکرده است؛ بنابراین نیازی به شهادت من نیست." سخنگوی خانواده ماکسول قبلاً گفته بود که او "خیلی شکننده" است که شهادت دهد. در اوایل دسامبر ۲۰۲۱، توییتر حساب "@TrackerTrial" را، که حساب نظارت بر محاکمه ماکسول بود، تعلیق کرد. این حساب دو هفته عمر داشت و قبل از تعلیق ۵۲۵٬۰۰۰ دنبال‌کننده داشت. در ۲۸ دسامبر، با افزایش عفونت‌های کووید-۱۹ در شهر، قاضی ناتان زمان‌های نشست هیئت منصفه را تمدید کرد، زیرا او نگران بود که عفونت‌های اعضای هیئت
کرد، زیرا او نگران بود که عفونت‌های اعضای هیئت منصفه احتمال یک محاکمه باطل را افزایش دهد. محکومیت. در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۱، ماکسول توسط هیئت منصفه در دادگاه فدرال ایالات متحده در پنج فقره مربوط به قاچاق جنسی با مجازات بالقوه تا ۶۵ سال حبس محکوم شد: یک مورد قاچاق جنسی یک خردسال (حداکثر: ۴۰ سال)، یک مورد انتقال یک خردسال با قصد ارتکاب فعالیت جنسی مجرمانه (۱۰ سال) و سه مورد توطئه برای ارتکاب جنایات کامل (مجموعاً ۱۵ سال). ماکسول در اتهام اغفال یک خردسال برای سفر به منظور انجام اعمال جنسی غیرقانونی تبرئه شد. خانواده
انجام اعمال جنسی غیرقانونی تبرئه شد. خانواده ماکسول اعلام کردند که روند تجدیدنظر آغاز شده است. تنها شاهدی که در طول شهادت خود از نام واقعی خود استفاده کرد، آنی فارمر، پس از محاکمه گفت: «امیدوارم این حکم برای همه کسانی که به آن نیاز دارند آرامش به ارمغان بیاورد… حتی کسانی که قدرت و امتیاز بالایی دارند، زمانی که از جوانان سوء استفاده جنسی و استثمار می‌کنند، پاسخگو خواهند بود.» درخواست محاکمه مجدد بر این اساس که یکی از اعضای هیئت منصفه در طول انتخاب هیئت منصفه فاش نکرده بود که در دوران کودکی مورد سوءاستفاده
فاش نکرده بود که در دوران کودکی مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته است، مطرح شد. او روایتی از آن سوءاستفاده را در طول جلسات با سایر اعضای هیئت منصفه به اشتراک گذاشته بود. در ۱ آوریل ۲۰۲۲، قاضی تشخیص داد که عدم افشای سوءاستفاده از دوران کودکی توسط عضو هیئت منصفه، دلیلی برای محاکمه جدید نیست و درخواست ماکسول برای لغو حکم را رد کرد. در ۲۸ ژوئن ۲۰۲۲، ماکسول به ۲۰ سال زندان محکوم شد؛ دادستان‌ها به دنبال حکمی حداقل ۳۰ سال بودند. او از تهدیداتی که از سوی کارکنان زندان در روزهای قبل از صدور حکم دریافت کرده بود، شکایت
در روزهای قبل از صدور حکم دریافت کرده بود، شکایت کرد، اما جزئیاتی در مورد ماهیت تهدیدات ارائه نداد. اگرچه او در ۲۴ ژوئن تحت نظارت خودکشی قرار گرفته بود، اما به تیم روان‌پزشکی گفت که تمایلی به خودکشی ندارد. درخواست مربوطه توسط وکلای او برای تأخیر در صدور حکم رد شد. او در ۷ ژوئیه تجدیدنظر در محکومیت خود را مطرح کرد. در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۲، ماکسول از مرکز بازداشت متروپولیتن، بروکلین به یک زندان فدرال با امنیت پایین برای زندانیان زن در FCI تالاهاسی منتقل شد. او قرار است در ۱۷ ژوئیه ۲۰۳۷ آزاد شود. در اوت ۲۰۲۲، وکلای
است در ۱۷ ژوئیه ۲۰۳۷ آزاد شود. در اوت ۲۰۲۲، وکلای سابق او از ماکسول شکایت کردند و ادعا کردند که او ۸۷۸٬۰۰۰ دلار از هزینه‌های قانونی را پرداخت نکرده است. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۴، سه قاضی در دادگاه استیناف دوم ایالات متحده در منهتن، پنج محکومیت و حکم ماکسول را تأیید کردند. در پاسخ، وکیل او گفت که او به دیوان عالی ایالات متحده تجدیدنظر خواهد کرد. محاکمه شهادت دروغ. ماکسول با دومین محاکمه جنایی برای شهادت دروغ در مورد دو اتهام روبرو است که در سال ۲۰۱۵ در یک پرونده مدنی در مورد سوءاستفاده اپستاین از دختران زیر سن
مدنی در مورد سوءاستفاده اپستاین از دختران زیر سن قانونی دروغ گفته است. هر اتهام حداکثر مجازات پنج سال زندان را دارد. دادستان‌ها گفته‌اند که در صورت صدور حکم طبق برنامه، اتهامات شهادت دروغ کنار گذاشته خواهد شد. پس از درخواست تجدیدنظر برای محاکمه جدید، که به صورت محرمانه ارائه شد، دادستان‌ها در ۴ فوریه ۲۰۲۲ به قاضی گفتند که استدلال‌های ماکسول برای محاکمه مجدد باید «به صورت عمومی ثبت شود»؛ قاضی گفت که دلایل ارائه درخواست محرمانه باید عمومی شود.
جورجیا دیویس (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۱۰ مدال برنز شده‌است.
خوبه! همه چیز خوبه. () یک فیلم مستقل درام آمریکایی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. روایتی روانشناختی-جنسی و خیال‌پردازانه از زندگی مردی مبتلا به فلج مغزی و فتیش برای دخترانی با موهای بلند. بازیگر اصلی فیلم تنها یک ماه پس از پایان فیلمبرداری بر اثر عوارض فلج مغزی درگذشت. این فیلم بر اساس ۱۰ نقد، امتیاز ۸۰٪ را در راتن تومیتوز دریافت کرد.
اولگ گولووانوف (؛ – ) قایقران روئینگ اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده‌است.
پترو کورول (؛ – ) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
سرگی تاراکانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل شوروی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
سلطان رحمانوف (; – ) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۰ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
والنتینا نیکونووا (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده‌است.
والنتینا سیدورووا (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
والری گوبوروف (؛ – ) بازیکن بسکتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه بسکتبال زسکا مسکو اشاره کرد.
واسیلی بوریسوف (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۳ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
ویکتور بوشوئف (؛ ۱۸ مه ۱۹۳۳ – ۲۵ آوریل ۲۰۰۳) وزنه‌بردار اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا شده‌است.
فهرست سرزمین‌های غیر خودگردان سازمان ملل متحد دربرگیرندهٔ ممالکی است که مجمع عمومی سازمان ملل متحد می‌پندارد که خودمختار (خودگردان) نیستند و باید در روند استعمارزدایی قرار بگیرند. فصل ۱۱ منشور ملل متحد دربردارندهٔ اعلامیهٔ سرزمین‌های غیر خودگردان است که بیان می‌دارد منافع باشندگان سرزمین‌های وابسته در اولویت است و بایسته است که اعضای سازمان ملل گزارش پیشرفت آن سرزمین‌ها را سالانه به تأیید برسانند. از سال ۱۹۴۶ مجمع عمومی فهرست سرزمین‌های غیر خودگردان تحت کنترل اعضا را نگهداری می‌کند. از آغاز تا کنون ده‌ها
اعضا را نگهداری می‌کند. از آغاز تا کنون ده‌ها سرزمین از این فهرست خارج شده و استقلال یا خودگردانی خود را به‌دست آورده‌اند.
جمعیت‌شناسی جمهوری آذربایجان () این مقاله در مورد ویژگی‌های جمعیتی جمعیت آذربایجان از جمله تراکم جمعیت، قومیت، سطح تحصیلات، سلامت جمعیت، وضعیت اقتصادی، وابستگی‌های مذهبی و سایر جنبه‌های جمعیت است. کل جمعیت. در هزار
جیمز لوئیز بیوینز ، (۶ دسامبر ۱۹۱۹–۴ ژوئیه ۲۰۱۲) یک بوکسور حرفه ای سنگین‌وزن آمریکایی بود که دوران حرفه ای خود را از ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۵ گذراند. وی در «درای برانچ» جورجیا متولد شد. او هرگز شانس برنده شدن در مبارزات قهرمانی جهان را پیدا نکرد، ولی با بیشتر مدعیان شماره یک رده‌های سبک‌وزن و سنگین‌وزن دوران خود مبارزه و برنده شد. در کارنامه ورزشی او نکات شگفت‌انگیزی وجود دارد. او هشت نفر از یازده قهرمان جهان در دوران خود را شکست داده‌است. بیوینز در سال ۱۹۹۹ به عضویت تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس پیوست. زندگی بعد از
تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس پیوست. زندگی بعد از بازنشستگی. پس از بازنشستگی، بیوینس به عنوان راننده کامیون در یک نانوایی در محل زندگی خود مشغول بکار شد. او در اوقات فراغت مربیگری بوکس جوانان را بعهده می‌گرفت. دو ازدواج اول بیوینس با طلاق به پایان رسید. همسر سوم وی، الیزابت، در سال ۱۹۹۵ درگذشت. در آوریل ۱۹۹۸، بیوینس با وضعیت بسیار نامناسبی غرق در ادرار و مدفوعش در اتاق زیر شیروانی خانه اش بادختر و پسرش واقع در کالین وود زندگی کرد. در این شرایط اسفبار وزن قهرمان بوکسور سابق به ۵۰ کیلو کاهش یافته بود. سپس
قهرمان بوکسور سابق به ۵۰ کیلو کاهش یافته بود. سپس بوینس به خانه خواهرش در شیکر هیتز منتقل شد. در سال ۲۰۰۹ بیوینس به خانه سالمندان مک گرگور منتقل شد. وی در سال ۲۰۱۲ در ۹۲ سالگی در کلیولند، اوهایو درگذشت.
فرمان آزادی اعتقاد نامی است که به یک فرمان تاریخی و برجسته که در سال ۱۸۴۰ توسط محمدشاه صادر شد، داده‌اند. مطابق این فرمان، دولت ایران حق مالکیت را برای اتباع مسیحی خود به رسمیت شناخت و عملاً آنان را به لحاظ حقوقی با مسلمانان در یک سطح قرار داد. این فرمان به چهار زبان فارسی، فرانسوی، ارمنی و سریانی پخش شد. متن فرمان با لحن درویش‌مآبانه وقت دولت ایران نوشته شده‌است: شاه اعلام کرد که «چون حکم خداوند یگانه که سطح زمین و ارتفاع آسمان را به "حکمت بالغه" قرار داده… ترتیب عالم تکوین را به "تألیف و امتزاج طبایع
ترتیب عالم تکوین را به "تألیف و امتزاج طبایع مختلف المزاج" منوط مربوط داشته و ارتباط و انتظام کار جهان را "به ائتلاف و ارتباط جهان" مقرر داشته» اعلام می‌شود که مسیحیان در ایران تابع «شرع شریف خود» خواهند بود؛ به بیان دیگر، خود را از مسئولیت در این باب مبری اعلام کرد و خدا را مسئول اختلاف عقاید نوع بشر دانست. حق مالکیت را در گذشته شاه‌عباس اول به اتباع مسیحی خود داده بود و در دوران صفوی که ایران با دولت‌های مسیحی، به خصوص ایالت‌های پاپی، روابط صمیمانه‌ای داشت، مسیحیان از حقوق برابری با مسلمین برخوردار
داشت، مسیحیان از حقوق برابری با مسلمین برخوردار بودند؛ اما نادرشاه آن را برانداخته بود. بدین ترتیب فرمان محمدشاه در واقع بازگرداندن حق مذکور به مسیحیان بود. چنان‌که خود او نیز با ذکر جمله «قرارهایی که در عهد سلاطین سلف انارالله برهانهم، شاه‌صفی، شاه‌عباس و شاه‌سلطان حسین، مقرر داشتند» به این موضوع اشاره کرده‌است. پس از صدور فرمان، «کلیسای جلفا در دارالسلطنه اصفهان را متعلقات به پادریان و قسیسان (کشیشان)» واگذار شد. این فرمان برای مسیحیان اروپایی و آمریکایی ساکن ایران سخت خوشایند افتاد؛ چنان‌که در نامه‌های
ساکن ایران سخت خوشایند افتاد؛ چنان‌که در نامه‌های کلورل رهبر هیئت کاتولیک، در خاطرات اوژن بوره، در خاطرات کنت دوسرسی و گزارش‌های دوسارتیژ از آن به عنوان مهم‌ترین اتفاق عصر محمدشاه یاد شده‌است. از جمله پیامدهای این فرمان، بنای مدارس مختلف به شیوه اروپایی توسط پادریان در ایران بود که کودکان مسیحی و همین‌طور مسلمان را در آن‌ها آموزش می‌دادند. اما به هر حال مبلغان اروپایی و آمریکایی در عوض اینکه از فرمان صادر شده جهت بهبود وضعیت هم‌کیشان ایرانی خود استفاده کنند، به رقابت با یکدیگر برخاستند و فرمان آزادی اعتقاد
به رقابت با یکدیگر برخاستند و فرمان آزادی اعتقاد تأثیر مهمی بر وضعیت مسیحیان نگذاشت. یک سال بعد، محمدشاه به سبب اتفاقاتی نظیر «مفسده عظیمی که پس از درآمدن یک کشیش ارمنی به دین کاتولیک برپا شد»، مجبور شد اعلام کند که اگر قلمروی دولت ایران «احدی از کشیشان، چه از طایفه ارامنه و چه از طایفه کاتولیک، یکدیگر را به دین خود دعوت نمایند… مؤاخذه عظیم و سیاست (مجازات) شدیدی خواهند شد.»
فروچو بیانچینی (؛ – ) کارگردان فیلم، بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ترانه مادر"، "نرون"، "آخرین روزهای پمپئی"، "شبی با تو" و "ترانه آفتاب" اشاره کرد.
نِبِلوِرفِر ۴۱ ۱۵ سانتیمتری یک راکت‌انداز آلمانی بود که در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار می‌گرفت. این واحد با واحدهایی به اصطلاح "Nebeltruppen"، معادل آلمانی "سپاه شیمیایی" ارتش آمریکا خدمت می‌کرد؛ که معادل امروزی آن واحد (ش.م. ر) یا دفاع ش‌م‌پ‌ه است. "Nebeltruppen" مسئولیت مسمومیت با گاز شیمیایی و دود را در عوض استفاده از مواد منفجره بالا در طول جنگ به کار رفته بود، بر عهده داشت. سربازان متفقین به دلیل صدای متمایزش، به آن لقب "Screaming Mimi" و "Moaning Minnie دادند". توسعه. توسعه موشک در دهه ۱۹۲۰ آغاز
Minnie دادند". توسعه. توسعه موشک در دهه ۱۹۲۰ آغاز شده بود و در اواخر دهه ۱۹۳۰ به نتیجه رسیده بود. تقریباً پنج و نیم میلیون عدد راکت کلیبر ۱۵ و شش هزار پرتابگر در طول جنگ دوم جهانی ساخته شده‌است. مهمات. تقریباً مانند تمام طراحی موشک‌های آلمانی، پرتابه‌های "نبلورفر ۴۱ ۱۵ سانتی‌متری" برای افزایش دقت، چرخشی طراحی شده بود. نوع شیمیایی گاز خردل با رمز (M / HA) این سلاح در دهه ۳۰ میلادی طراحی و ساخته شد؛ ولی بنا به دلایلی در طول جنگ استفاده نشد. عده ایی از مورخین جنگ معتقد به این هستند که دلیل استفاده نکردن
جنگ معتقد به این هستند که دلیل استفاده نکردن آلمان‌ها از نوع شیمیایی این سلاح، ترس آدولف هیتلر از جنگ شیمیایی انگلیس بود.
ان‌بی‌دبلیو ۴۲ کالیبر ۳۰ سانتیمتر یا 30cm NbW. 42 یک راکت انداز آلمانی بود که در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار می‌گرفت. این سلاح از سال ۱۹۴۳–۱۹۴۵ در همه جبهه‌ها به جز نروژ و آفریقای شمالی استفاده شده‌است. توضیحات. ان‌بی‌دبلیو ۴۲ کالیبر ۳۰ سانتیمتر یک راکت انداز شش عددی بود که بر روی واگن دو چرخ نصب شده بود و با تغییر در زاویه پرتابگر استفاده می‌شد. این وسلیه نوع ارتقاء یافته مدل ان.بی.دبلیو.۲۸/۳۲/۴۱ سانتیمتر است. سازماندهی و استفاده. ان‌بی‌دبلیو ۴۲ کالیبر ۳۰ سانتیمتر در قالب شش تایی در هر گردان ساماندهی
۳۰ سانتیمتر در قالب شش تایی در هر گردان ساماندهی شده بود. این گردان‌ها در "تیپ های" مستقل متمرکز شده بودند. این سرویس در جبهه شرقی، کمپین ایتالیایی و دفاع از فرانسه و آلمان از سالهای ۱۹۴۳–۴۵ مشاهده شده‌است.
کلیسای جامع بانگور (ولزی: Eglwys Gadeiriol Bangor) یک مکان عبادت باستانی در بانگور، گوینید، ولز است. این بنا به بنیانگذار آن، سنت دینیول اختصاص یافته‌است. محل ساختمان فعلی کلیسای جامع بانگور از قرن ششم به عنوان مکانی برای عبادت مسیحیان استفاده شده‌است. این کلیسای جامع در محوطه‌ای کم ارتفاع و مبهم ساخته شده‌است ، احتمالاً به گونه‌ای که در زمان‌های باستان توجه مهاجمان وایکینگ را از دریا جلب نکند. ساختمان به سبک گوتیک و در تپه بخشی از دانشگاه بانگور است.
محمود شجاعی (۱۳۰۴–۱۳۹۷) زیست‌شناس ایرانی بود. او را پدر علم کنترل بیولوژیک ایران می‌دانند. افتخارات. شجاعی برای نگارش کتاب "حشره‌شناسی"، برندهٔ جایزه سلطنتی کتاب سال شد.
واکسن بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ (به انگلیسی: COVID‑19 vaccine) واکسن‌هایی هستند که با هدف ایجاد ایمنی اکتسابی علیه بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ (کووید‑۱۹) در حال طراحی، ساخت یا تولید هستند. اقداماتی که در گذشته به منظور تهیهٔ واکسن علیه بیماری‌های کروناویروسی مانند نشانگان تنفسی حاد و نشانگان تنفسی خاورمیانه انجام شد باعث افزایش اطلاعات در مورد ساختار و عملکرد کروناویروس‌ها شده‌است. این اطلاعات به دانشمندان کمک می‌کند که با سرعتی بالاتر از حد معمول، واکسن‌هایی متعد و نوآورانه برای مقابله با کووید‑۱۹ طراحی و تولید
و نوآورانه برای مقابله با کووید‑۱۹ طراحی و تولید کنند. تا ۲۸ ژانویهٔ سال ۲۰۲۱ تعداد ۶۹ واکسن پیشنهادی در مرحلهٔ کارازمایی بالینیقرار گرفت که شامل ۴۳ واکسن در فازهای ۱ و ۲ و ۲۶ واکسن در فازهای ۲ و ۳ می‌شد. در فاز ۳ چندین واکسن پیشنهادی دارای تأثیری ۹۵درصدی در جلوگیری از ابتلا به کووید-۱۹ گزارش شده‌اند. تا آوریل ۲۰۲۱ تعداد ۱۷ واکسن، حداقل از یک کشور مجوز استفاده درمانی برای تزریق و استفادهٔ عمومی را دریافت کرده‌اند. این واکسن‌ها شامل ۲ واکسن RNA (واکسن کووید-۱۹ فایزر و واکسن کووید-۱۹ مدرنا)، ۸ واکسن ویروس
فایزر و واکسن کووید-۱۹ مدرنا)، ۸ واکسن ویروس غیرفعال (کروناواک،) سینوفارم، کوواکسین، کووی‌واک، Minhai-Kangtai, QazVac و WIBP-CorV و بی‌بی‌آی‌بی‌پی-کروی)، ۶ واکسن ناقل ویروسی (اسپوتنیک V، اسپوتنیک لایت، جانسون اند جانسون، Convidecia و آکسفورد-آسترازنکا) و ۲ واکسن پپتیدی (EpiVacCorona و RBD-Dimer) هستند. بسیاری از کشورها اولویت دریافت واکسن را به گروه‌های جمعیتی با خطر بالا مانند افراد مسن و افراد در معرض ابتلا مانند کادر درمانی اختصاص داده‌اند. طبق آمار رسمی تا ۶ ژوئن ۲۰۲۱ حدود ۲/۱۵ میلیارد دوز واکسن در
تا ۶ ژوئن ۲۰۲۱ حدود ۲/۱۵ میلیارد دوز واکسن در سراسر دنیا به افراد تزریق شده‌است. فایزر، مدرنا و آسترازنکا پیش‌بینی کرده‌اند که تا پایان سال ۲۰۲۱ می‌توانند ۵/۳ میلیارد دوز واکسن تولید کنند که این تعداد می‌تواند حدود ۳ میلیارد نفر را واکسینه کند. تا ماه دسامبر ۲۰۲۰ بیش از ۱۰ میلیارد دوز واکسن توسط کشورهای مختلف، پیش سفارش شد. حدود نیمی از این تعداد توسط کشورهای ثروتمندی خریداری شده‌اند که در مجموع تنها ۱۴ درصد از جمعیت دنیا را شامل می‌شوند. تاریخچه. تا ماه اکتبر ۲۰۲۰، بیش از ۳۲۱ واکسن کاندید در سطح جهان در