payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رول بهاری (یا به انگلیسی spring roll) یک سبک از غذاهای چینی است که بیشتر در شرق آسیا تهیه می‌شود. رول‌های بهاری را می‌توان از سبزیجات، گوشت یا مرغ تهیه کرد. عموماً در اروپا این غذا را با رول تخم‌مرغ (Egg roll) اشتباه می‌گیرند. مشابه این غذا در ترکیه با نام بورک یا در کشورهای حاشیه خلیج فارس مشابه سمبوسه است. خمیر استفاده شده در رول بهار (که به عنوان بسته‌بندی مواد درونی عمل می‌کند) با آرد برنج تهیه می‌شود، این در حالیست که رول تخم مرغ (Eggroll) با یک خمیر از آرد گندم تهیه می‌شود اما برای دستور این خوراکی
از آرد گندم تهیه می‌شود اما برای دستور این خوراکی بطور سنتی در چین فقط از آرد گندم استفاده‌ می‌شود. خاستگاه. این غذا که با نام پنکیک لاغر (به چینی 薄饼) هم شناخته می‌شود در جنوب رودخانه یانگ تسه چین برای اولین بار به شهرت جهانی رسیده است. علت انتخاب اسم اسپرینگ رول که به معنای رول بهاری می‌باشد برگرفته از جشن بهار چینی می‌باشد که این غذا در آن روز پخت می‌شود. طرز تهیه. دستور رول بهاری در هر نقطه از دنیا متفاوت است اما آن چیزی که مشترک است استفاده از این غذا بعنوان یک میان‌وعده می‌باشد. متداول‌ترین روش تهیه
بعنوان یک میان‌وعده می‌باشد. متداول‌ترین روش تهیه این خوراکی در خاورمیانه با خمیر فیلو (یوفکا) و مقداری هویج و کلم خرد شده به همراه مرغ و سبزیجات از پیش تفت داده شده می‌باشد. در ابتدا باید مواد اولیه را در خمیر مربوطه رول و سپس در مقدار کمی روغن سرخ‌ کرد. در کنار این غذا معمولاً از انواع سس یا سالادها استفاده‌ می‌شود. میزان کالری. هر تکه رول بهاری با مرغ و سبزیجات (به وزن تقریباً ۷۵ گرم) حاوی اطلاعات تغذیه ای زیر است: "توجه داشته باشید که روغن شمارش نشده‌است." غذای منجمد. رول‌های بهاری که در ایران تحت
غذای منجمد. رول‌های بهاری که در ایران تحت عنوان اسپرینگ رول شناخته می‌شود معمولاً از قبل نیمه آماده می‌باشد و فقط نیاز به گرم شدن دارند. اسپرینگ رول‌های منجمد معمولاً بزرگتر از سایز معمولی چینی هستند و خمیر بسیار ضخیم‌تری دارند. در ایران برخی شرکت‌ها مانند کاله این محصول را به صورت منجمد وارد بازار کرده‌اند.
حسین پرورش که همچنین به نام پرویز پرورش نیز شناخته‌شده، هنرپیشهٔ اهل ایران است. او از سال ۱۳۵۲ برای چندین سال استاد دانشگاه در رشتهٔ بازیگری در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود. وی نخستین کسی بود که برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنوارهٔ فیلم فجر شد و جالب اینکه پس از این جایزه، علیرغم پیشنهادهای بسیار ؛ دیگر هرگز به سینما بازنگشت. فعالیت. از سال ۱۳۳۷ تا ۱۳۴۱، دورهٔ عمومی تئاتر را در یکی از دانشگاه‌های آمریکا گذرانده و سپس یک دورهٔ دو سالهٔ دانشگاهی را نیز در همین زمینه طی کرده‌است.
سالهٔ دانشگاهی را نیز در همین زمینه طی کرده‌است. از سال ۴۴ تا سال ۵۰، در یکی از استودیوهای فیلم‌سازی آمریکا، کار عملی بازیگری را آغاز کرد و چندی پس از شروع کار فراگیری، و همراه با آن، در کلاس‌های این استودیو به آموزش این فن نیز پرداخت. در طی همین دوره، نقش های کوتاهی در شش قسمت از شش مجموعه تلویزیونی بازی کرد. پرورش، پس از بازگشت به ایران، از سال ۱۳۵۲ به تدریس بازیگری در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک پرداخت. و در این مدت، تنها در چند نمایش تلویزیونی شرکت کرد. فیلم «کلاغ»
تنها در چند نمایش تلویزیونی شرکت کرد. فیلم «کلاغ» (۱۳۵۶) ساخته بهرام بیضایی، نخستین کار سینمایی او در ایران بود و پس از انقلاب، در فیلم‌های : «آفتاب نشین ها» (۱۳۶۰) ساخته مهدی صباغ زاده، «نقطه ضعف» ساخته محمدرضا اعلامی و مجموعه تلویزیونی «اشک تمساح» (۱۳۶۲) ساخته مهدی نجیب زاده بازی کرده‌است. پرورش تا سال 1361 سرپرست بخش تئاتر دانشکدهٔ هنرهای زیبا بود و چند سال بعد از آن ایران را برای همیشه ترک کرد و در کالیفرنیا ساکن شد. جستارهای وابسته. • سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد
خوان کارلوس اونگانیا (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل آرژانتین بود.
آنتال آپرو (؛ – ) سیاست‌مدار کمونیست اهل مجارستان بود. او از ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۴ ریاست مجلس ملی مجارستان را بر عهده داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان انقلاب اکتبر شده‌است.
آلفرد ماردویان رهبر گروه کُر ملی ایران بود که پس از انقلابذ ۱۹۷۹ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد.
ابوالفوارس ماناذر بن جستان یا مناذر ششمین پادشاه دیلم از سلسله جستانیان از ۳۳۱ تا ۳۶۱ بود. جایگاه او در الموت بود. در سال ۳۳۱ حسن فیروزان پس از شکست از وشمگیر در گرگان ابتدا به ماناذر پناه برد. آن طور که ابراهیم صابی و ناطق بالحق نوشته‌اند ماناذر در ۳۵۳ق/۹۶۴م ماناذر به عنوان پادشاه دیلم، به ابوعبدالله محمد بن حسن بن قاسم علوی در مدینه نامه نوشت و او را دعوت کرد رهبری زیدی بین دیلمیان و گیلیان را برعهده بگیرد و او را در هوسم (رودسر) به امامت بگمارد. بر این اساس نتیجه گرفته می‌شود که قلمروی ماناذر در سده
اساس نتیجه گرفته می‌شود که قلمروی ماناذر در سده چهارم قمری/دهم میلادی از طالقان، رودبار الموت، سفیدرود، اشکور، تا لاهیجان را در بر می‌گرفته‌ است. ابو عبدالله در سال ۳۵۳ در رودبار به ماناذر پیوست و پس از این که در ابتدا از امیرکا پسر ابوالفضل الثائر شکست خورد، نهایتاً هوسم را از او گرفت و با نام المهدی لدین الله حکومت کرد. او که از حمایت ناصریه گیلی و قاسمیه دیلمی بهره‌مند بود تلاش زیادی کرد تنش‌ها بین این مکتب را کاهش دهد و هر دوی آنها را معتبر معرفی کند. ماناذر دو پسر داشت، خسرو و فولاذ که به حکومت
کند. ماناذر دو پسر داشت، خسرو و فولاذ که به حکومت رسیدند. دخترش با عضدالدولهٔ دیلمی ازدواج کرد و مادر صمصام الدوله بود.
پاتریتسیا پلگرینو (؛ زادهٔ ) یک بازیگر، مجری تلویزیون و خواننده اهل ایتالیا است. او دانش‌آموختهٔ تئاتر سان کارلو در ناپل است و در زمینهٔ تئاتر با هنرمندانی چون ویتوریو گاسمن همکاری داشته‌است. وی خوانندهٔ سبک ایتالو دیسکو هم بوده‌است. از فیلم‌های وی می‌توان به "پاینده‌باد ایتالیا" اشاره کرد.
پینا چئی (؛ ۱۳ ژوئن ۱۹۰۴ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "عشق و آشوب"، "لا تراویاتا"، و "چشمان سیاه" اشاره کرد.
گابریله واریاله () تدوین‌گر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ما هفت خواهر بودیم"، "زن زناکار"، "برنج تلخ"، "آنا" و "" اشاره نمود.
لوچانو دوریا (؛ ۳۰ نوامبر ۱۸۹۱ – ) نویسنده، تهیه‌کننده، کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "مردانه بکش"، "روسینی" و "ما هفت خواهر بودیم" اشاره کرد.
نونتسیو مالاسوما (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تدوین‌گر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "ما هفت خواهر بودیم"، "شیطان در صومعه" و "زن نابینای سورنتو" اشاره نمود.
رومینا موندلو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "مارکیز"، "به سوی شگفتی"، "مظنون" و "شهردار" اشاره کرد.
روسانا دی لورنتسو (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۳ اوت ۲۰۲۲) بازیگر اهل ایتالیا بود.
رُزی ماتساکوراتی (؛ زادهٔ ۹ مه ۱۹۳۸ - ۱۶ اکتبر ۲۰۲۰) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "شوهران جوان"، "شب"، "راهبهٔ مونتزا" و "ساحل" اشاره کرد.
ساندرا راول (؛ ۱۶ ژانویه ۱۹۱۰ – ۱۳ اوت ۱۹۵۴) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آقای پارکس مرموز" اشاره کرد.
سیمونا بوریونی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سنسو ۴۵"، "قطعات نمایشی کوتاه" و "کمیسر رکس" اشاره کرد.
آریانه کائویلی (); () – ) شطرنج‌باز اهل فیلیپین-استرالیا-ارمنستان بود. عنوان استاد بین‌المللی زنان توسط فیده به وی اعطا گردید. در مسابقات قهرمانی شطرنج ۲۰۰۹ زنان اقیانوسیه برنده شد و در هفت المپیاد شطرنج زنان نیز به رقابت پرداخت. در روز ۳۰ نوامبر ۲۰۱۷ با لوون آرونیان در صومعه سده ۱۳امی ساغموساوانک ازدواج نمود. پس از اینکه خودروی وی به ستون پلی در ایروان برخورد نمود به بیمارستان انتقال یافت و سرانجام پس از دو هفته در روز ۳۰ مارس ۲۰۲۰ درگذشته است.
کمدی سکسی سبک ایتالیایی () نوعی کمدی جنسی و از زیرگونه‌های کمدی ایتالیایی در میان ژانرهای گوناگون فیلم است. سبک. عموماً در کمدی‌های سکسی مقادیر فراوانی برهنگی زنانه و طنزهای گوناگون وجود دارد اما اهمیت کمتری به «نقد اجتماعی» که خصوصیت بارز کمدی ایتالیایی است، داده می‌شود و داستان فیلم غالباً در محیط‌های مرفه و دارای سطح زندگی بالا همچون خانهٔ ثروتمندان می‌گذرد. این سبک از فیلم، ارتباط نزدیکی با انقلاب جنسی داشت و در زمان پیدایش بسیار نوآورانه و نوین محسوب می‌شد. برای نخستین بار بود که فیلم‌های با برهنگی
می‌شد. برای نخستین بار بود که فیلم‌های با برهنگی زنانه در سینماها پخش می‌شد. با آنکه پورنوگرافی و نمایش آمیزش جنسی در سینماهای ایتالیا ممنوع بود، اما برهنگی نسبی، تا حدی مجاز بود. این سبک از فیلم، پلی میان کمدی جنسی و پورنوگرافی سافت‌کور (نیمه و ملایم) بود و مولفه‌هایی از کمدی بزن‌بکوب را نیز در خود داشت و داستان‌های فیلم نیز اغلب کلیشه‌ای بود. تاریخچه. ریشه‌ها. کمدی سکسی سبک ایتالیایی ریشه در چندین گونه فیلم مختلف دارد. ژانر فیلم موندو برهنگی را رایج کرد و محدودیت‌های نمایشی در سینمای ایتالیا را تغییر
و محدودیت‌های نمایشی در سینمای ایتالیا را تغییر داد. مجموعه‌ای از کمدی‌های موفقیت‌آمیز ایتالیایی دهه شصت (مانند "خانم‌ها و آقایان" (۱۹۶۶) به کارگردانی پیترو جرمی و "برهنه می‌بینم" (۱۹۶۹) از دینو ریسی) بر ریاکاری و شرم ایتالیایی در مورد تابوهای جنسی متمرکز شدند و فیلم‌نامه‌های مبتنی بر سکس را رواج دادند. دوران اصلی. این سبک از فیلم‌ها بین دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ از نظر تجاری بسیار موفق بودند، اگرچه عموماً مورد انتقاد منتقدان فیلم قرار می‌گرفتند (به استثنای چند مورد از جمله چند فیلم کمدی با بازی لاندو
چند مورد از جمله چند فیلم کمدی با بازی لاندو بوتسانکا) و سپس با رایج شدن برهنگی زنان در مجلات، تلویزیون و سینمای جریان اصلی ایتالیا و همچنین گسترش دسترسی به فیلم‌های پورنو رو به افول گذاشت. فیلم‌های دکامرونی (۱۹۷۵–۱۹۷۱). "سه‌گانه زندگی" پیر پائولو پازولینی (متشکل از "دکامرون" (۱۹۷۱)، "افسانه‌های کانتربری" (۱۹۷۲) و "داستان‌های عشقی هزار و یک شب" (۱۹۷۴) و الهام‌گرفته از داستان‌های "دکامرون" اثرِ جووانی بوکاچو، "حکایت‌های کنتربری" اثرِ جفری چاوسر و "هزار و یک شب") حاوی برهنگی و صحنه‌های سکسی است. موفقیت این
شب") حاوی برهنگی و صحنه‌های سکسی است. موفقیت این فیلم‌ها و سهل‌گیری سانسورچی‌های ایتالیایی که از اوایل دهه ۱۹۷۰ شروع شد، راه را برای ساخت ده‌ها فیلم سافت‌کور هموار کرد که داستان همگی در قرون وسطی یا رنسانس می‌گذشت که در مجموع به عنوان "دکامرونی‌ها" (مفرد: "دکامرونی"؛ واژه‌های جایگزین: "دکامرونیک" و "دکامرونه") و همچنین "بوکاچسکو" شناخته می‌شوند. موج فیلم‌های دکامرونی از سال ۱۹۷۱ (که با فیلم "در عشق، هر لذتی با رنج همراه است" آغاز شد) تا پایان سال ۱۹۷۵ ادامه داشت و در سال ۱۹۷۲ به اوج خود رسید و در مجموع
داشت و در سال ۱۹۷۲ به اوج خود رسید و در مجموع حدود ۵۰ فیلم دکامرونی تولید شد. سبک‌های فرعی. سایر سبک‌های فرعی بسیار محبوب کمدی سکسی سبک ایتالیایی شامل دبیرستانی (ایتالیایی: scolastica)، نظامی (ایتالیایی: militare)، بیمارستانی (ایتالیایی: ospedaliera)، پلیسی (ایتالیایی: poliziottesca) و کمدی‌های خانوادگی (ایتالیایی: familiare) بود. بازیگران. کمدی‌های سکسی سبک ایتالیایی آغازگر فعالیت و شهرت چندین بازیگر زن، از جمله ادویژ فِـنِـش شد که معمولاً ستاره اصلی این سبک از فیلم‌ها بودند. ماریا باکسا و گلوریا گوئیدا
سبک از فیلم‌ها بودند. ماریا باکسا و گلوریا گوئیدا بازیگران اصلی فیلم‌های سبک داستان بلوغ و مجموعه‌فیلم‌های محبوب "دختر دبیرستانی" در اواسط دهه ۱۹۷۰ بودند و نادیا کاسینی که در اواخر دهه ۱۹۷۰ جانشین موفق ادویژ فِـنِـش شد. بسیاری از بازیگران زن که قبلاً در سبک‌های دیگر سینما موفقیت کسب کرده بودند به سمت کمدی‌های سکسی رفتند و در این ژانر به شهرت رسیدند، مانند فمی بنوسی در اواسط دهه ۱۹۷۰ و باربارا بوشه در اواخر دهه ۱۹۷۰. آنا ماریا ریتسولی و کارمن روسو که مدل‌های عکاسی گلامور بودند، نیز این مسیر را در اوایل دهه
عکاسی گلامور بودند، نیز این مسیر را در اوایل دهه ۱۹۸۰ دنبال کردند؛ دوره‌ای که محبوبیت این سبک سینمایی رو به افول گذاشت. تعدادی از کمدین‌ها و بازیگران مرد برجسته از جمله لاندو بوتسانکا، لینو بانفی، کارلو جوفره، آلبرتو لیونلو، پیپو فرانکو، آلوارو ویتالی و رنتسو مونتانیانی نیز در این سبک از فیلم‌ها نقش‌آفرینی کرده‌اند.
سوفیا لومباردو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. زندگی‌نامه. لومباردو از جوانی کار خود را آغاز کرد و در تعدادی از فیلم‌های کمدی سکسی سبک ایتالیایی و وسترن اسپاگتی بازی کرد. او بیشتر برای ایفای نقش آموزگاری به نام «خانم ماتساکوراتی» در دو فیلم از ماجراهای پیترو شناخته می‌شود: "پیترو در برابر دیگران " (۱۹۸۱) و "پیترو دوباره می‌تازد " (۱۹۸۲). او در سال ۱۹۸۷ از دنیای بازیگری کناره‌گیری کرد.
تاتیانا پاولونا (؛ ۱۰ دسامبر ۱۸۹۰ – نوامبر ۱۹۷۵) بازیگر و کارگردان اهل امپراتوری روسیه و ساکن ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جادوی سیاه" اشاره نمود.
تینا دِ مولا (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عاشق مجنون‌وار" اشاره نمود.
سرقت (انگلیسی: Heist) یک فیلم سرقت آمریکایی در سبک جنایی و دلهره‌آور محصول سال ۲۰۰۱ به کارگردانی دیوید ممت با بازی جین هکمن، دنی دویتو، دلروی لیندو، ربکا پیدگئون، ریکی جی و سم راکول است. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد و شخصیت‌ها و فیلمنامه آن را تحسین کردند. اگرچه این فیلم تقریباً در حدود بودجه تولید خود درآمد داشت، اما این فیلم با ۲۳ میلیون دلار به پردرآمدترین فیلم کارگردانی ممت در ایالات متحده تبدیل شد، و در ادامه به یک موفقیت محبوب در بازار ویدیوی خانگی تبدیل شد. داستان. جو که
در بازار ویدیوی خانگی تبدیل شد. داستان. جو که سارق حرفه‌ای است قصد دارد پس از آخرین دستبردش خود را بازنشسته کند همدست او برگمن اصرار دارد پسرش جیمی در این سرقت بزرگ شرکت کند جو می‌پذیرد ولی برای اطمینان خواهر ناتنی اش را نزد جیمی می‌فرستد تا از او اطلاعات به دست آورد…
عاشق مجنون‌وار () فیلمی ایتالیایی در ژانر کمدی به کارگردانی جاکومو جنتیلومو با بازی رناتو راسل است که در سال ۱۹۴۲ منتشر شد.
جووانی ویتروتی (؛ – ) فیلم‌بردار، و کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "عاشق مجنون‌وار" و "سه احمق خوش‌شانس" اشاره نمود.
تینا لاتانتسی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "صومعه پارم"، "یوزپلنگ"، "آنا"، "گذرنامه سرخ" و "رستاخیز" اشاره کرد.
والریا د فرانچیشیس (؛ – ) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "نهار نیمه اوت" اشاره نمود.
جانی دی گرگوریو (؛ زادهٔ ۱۹ فوریه ۱۹۴۹) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان فیلم اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "گومورا" و "نهار نیمه اوت" اشاره نمود.
در فیزیک کوانتومی، یک حالت مجازی یک حالت کوانتمی بسیار کوتاه مدت (از نظر دوام) و غیرقابل مشاهده است. عمر آنها از روابط اصل عدم قطعیت قابل پیش‌بینی است. در حالی که هر حالت مجازی دارای انرژی مرتبط است، هیچ اندازه‌گیری مستقیم از انرژی آن امکان‌پذیر نیست اما برخی روش‌های مختلف برای انجام برخی اندازه‌گیری‌ها استفاده شده‌است (برای مثال ببینید و برای کارهای مرتبط بببینید در طیف‌سنجی حالت مجازی) یا پارامترهای دیگری را با استفاده از تکنیک‌های اندازه‌گیری که به طول عمر حالت مجازی بستگی دارد استخراج می‌کنند. این مفهوم
حالت مجازی بستگی دارد استخراج می‌کنند. این مفهوم کاملاً کلی است و می‌تواند برای پیش‌بینی و توصیف نتایج آزمایشی در بسیاری از حوزه‌ها از جمله طیف‌سنجی رامان، اپتیک غیر خطی به‌طور کلی، انواع مختلف فتوشیمی، و / یا فرایندهای هسته ای مورد استفاده قرار گیرد.
مارکو اسپولتینی (؛ زادهٔ ) یک تدوین‌گر اهل ایتالیا است. او تدوین فیلم را از روبرتو پرپینانی آموخت. وی در سال ۲۰۰۳ میلادی برندهٔ روبان نقره‌ای و در سال ۲۰۰۹ برندهٔ جایزهٔ دیوید دی دوناتلو بابت فیلم "گومورا" شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "نهار نیمه اوت"، "گورباچف" و "گومورا" اشاره نمود.
ورونیکا پیوه‌تی (؛ زادهٔ )، بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ماه عسل"، "مارشال روکا" و "سفارش‌ها" اشاره نمود.
آتش‌سوزی مسکو در سال ۱۸۱۲ در ۱۴ سپتامبر ۱۸۱۲، هنگامی که سربازان روسی و بیشتر ساکنان باقی‌مانده شهر مسکو را پیش از ورود نیروهای فرانسوی تحت نظر امپراتور فرانسه، ناپلئون بناپارت که پس از نبرد بورودینو وارد این شهر شدند، شهر مسکو را ترک کردند. این آتش‌سوزی شهر را ویران کرد، که در ماه گذشته بیشتر ساکنانش رها شده بودند. علل. پیش از ترک مسکو، فئودور رستوچین دستور داد که کرملین و ساختمانهای عمومی مهم (از جمله کلیساها و صومعه‌ها) منفجر شوند یا آتش بزنند. اما این مهمترین دلیل آتش‌سوزی نبود که شهر را ویران کرد. با
دلیل آتش‌سوزی نبود که شهر را ویران کرد. با انتقال بخش عمده ارتش فرانسه به داخل شهر، آتش‌سوزی چندی پیش آمد. علت آنها هرگز مشخص نشده‌است و هر دو غفلت و همچنین دستورات رستوچین ممکن است از جمله دلایل احتمالی باشد. امروزه اکثریت مورخان آتش‌سوزی‌های اولیه را به دلیل خرابکاری روسها مقصر می دانند. این نسخه از رویدادها توسط سردار آرماند د کالینکور تأیید شده‌است. وی اظهار می‌دارد که آنها سه روز در مسکو بوده‌اند. در آن شب، آتش‌سوزی کوچکی رخ داده‌است، اما خاموش شده و "به بی دقتی نیروهاً نسبت داده شده‌است. بعداً در آن
بی دقتی نیروهاً نسبت داده شده‌است. بعداً در آن شب (ساعت ۱۰ دقیقه ۳۰) کالینکور با خبر شد که "به مدت سه چهارم از ساعت شهر در شعله‌های آتش قرار گرفته‌است". آتش سوزی در چندین نقطه جداگانه ادامه داشت. افراد مشکوک دستگیر و مورد بازجویی قرار گرفتند و اعلام کردند که فرمانده آنها به آنها دستور داده‌است که همه چیز را بسوزانند. "برای این منظور خانه‌ها تعیین شده بودند." بعداً در همان فصل او ادعا کرد: "وجود فیوزهای قابل اشتعال که همه به همان شیوه ساخته شده و در ساختمانهای مختلف دولتی و خصوصی قرار گرفته‌اند، واقعیتی است
مختلف دولتی و خصوصی قرار گرفته‌اند، واقعیتی است که من به عنوان بسیاری دیگر شواهد شخصی داشتم. من فیوزها را در محل دیدم و بسیاری از آنها به امپراتور منتقل شدند. وی در ادامه می‌نویسد: "بررسی پرونده نگهبانان و پرونده … همه ثابت کردند که آتش به دستور رستوچین آماده شده و انجام شده‌است." علاوه بر این، یک افسر نگهبان مسکو در حالی که ناپلئون در آن زمان اقامت داشت، کشته شد و کرملین را آتش زد. قبل از ناپلئون، مأمور اعتراف کرد که به او و دیگران دستور داده شده‌است که شهر را آتش بزنند. این فاجعه به عنوان آتش‌سوزی‌های
شهر را آتش بزنند. این فاجعه به عنوان آتش‌سوزی‌های کوچک آغاز شد، که به سرعت از کنترل خارج شدند و آتش‌سوزی وسیع را تشکیل دادند. آتش‌سوزی‌ها به سرعت از آنجا که بیشتر ساختمان‌های مسکو از چوب ساخته شده بودند، گسترش یافتند؛ و گرچه مسکو دارای یگان آتش‌نشانی بود، اما تجهیزات آنها قبلاً به دستور رستوچین برداشته شده یا از بین رفته بود. هنگامی که ناپلئون به قلعه ای در خارج از شهر عقب‌نشینی کرد، سرانجام سربازانش نظم و انضباط خود را از دست دادند و شروع به غارت و ضرب و شتم در سراسر مسکو کردند. حتی مجازات‌های سخت
ضرب و شتم در سراسر مسکو کردند. حتی مجازات‌های سخت نمی‌تواند مانع از غارت، ضرب و شتم یا تجاوز شهروندان مسکو توسط سربازان فرانسوی در هنگام آتش‌سوزی شود. شعله‌های آتش به زرادخانه کرملین گسترش یافت، اما آتش توسط نگهبانان فرانسوی انجام گرفته شد. گزارش شده‌است که آتش‌سوزی مسکو تا ۲۱۵ کیلومتری قابل مشاهده بود. تولستوی در رمان خود "جنگ و صلح" نشان می‌دهد که این آتش‌سوزی عمداً توسط روس‌ها یا فرانسوی‌ها تنظیم نشده‌است بلکه نتیجه طبیعی قرار دادن یک شهر متروک و عمدتاً چوبی به دست نیروهای مهاجم است، هنگامی که آتش‌سوزی
چوبی به دست نیروهای مهاجم است، هنگامی که آتش‌سوزی تقریباً شروع می‌شود. هر روز حتی با صاحبان حاضر و یک اداره پلیس کاملاً کارآمد، و اینکه سربازان آتش‌سوزی را آغاز می‌کنند - از سیگار کشیدن لوله‌های خود، پختن غذای خود در روز و دوبار آتش‌سوزی وسایل دشمن در خیابانها. برخی از این آتش‌سوزی‌ها به ناچار از کنترل خارج می‌شوند. بدون اقدام عملیاتی در برابر آتش‌سوزی، این آتش‌سوزی‌های انفرادی به صورت آتش‌سوزی در محله‌ها پخش می‌شوند و در نهایت یک درگیری در سطح شهر خواهند بود. جدول زمانی وقایع. تاریخ در تقویم گرگوری (سبک
بود. جدول زمانی وقایع. تاریخ در تقویم گرگوری (سبک جدید) و شماره‌های ارجاع شده به کلوزوویتز و تارل وسعت فاجعه. ایوان کتایف (۱۹۱۱) تلفات را به عنوان ۳/۴ از کل دارایی‌های این شهر خلاصه کرد: نقشه‌های تهیه شده توسط مقامات روسی پس از جنگ (خصوصاً نقشه نظامی ۱۸۱۷ که در کتاب راهنمای ۱۸۳۱ برای مردم چاپ شده‌است) نشان می‌دهد که اکثریت قلمرو مسکو در برابر آتش‌سوزی نابود شده‌است. از موارد استثنایی قابل توجه می‌توان به کرملین مسکو، یتیم خانه، بخش شمالی بیلی گورود از خیابان تورسکایا تا خیابان پوکروفکا، حوضچه پاتریاریشی در
تورسکایا تا خیابان پوکروفکا، حوضچه پاتریاریشی در غرب و همچنین شهرک‌های حومه ای اشاره کرد. نقشه احتمالاً خسارات را اغراق می‌کند و برخی از بلوک‌های باقیمانده را نشان می‌دهد که گویی نابود شده‌اند. به عنوان مثال، خیابان بولشایا نیکیتسایا در غرب از بلوار رینگ بسیاری از عمارتهای خود را حفظ کرد: نیروها از خانه‌های خود و تئاتر فرانسه و همچنین مستعمره فرانسه در کوزنتسکی دفاع کردند. از سوی دیگر، حمایت فرانسویها از کاخ باتاشوف (امروزی بیمارستان یاوز)، اشغال شده توسط دفتر مرکزی مورا کمک کنند: پس از دو روز آتش‌نشانی،
دفتر مرکزی مورا کمک کنند: پس از دو روز آتش‌نشانی، آن را با آتش مصرف شد که با خاک یکسان شده بود. هنوز ساختمانهای باقیمانده فضای کافی برای ارتش فرانسه داشتند. همان‌طور که سردار مارسلین ماربوت استدلال کرد: "اغلب ادعا می‌شود که آتش‌سوزی مسکو … عامل اصلی عدم موفقیت پویش ۱۸۱۲بود. به نظر من این ادعا قابل بحث است. برای شروع، تخریب مسکو آنقدر کامل نبود که خانه‌ها، کاخ‌ها، کلیساها و پادگان‌ها به اندازه کافی برای اسکان کل ارتش [برای یک ماه کامل] باقی نماند.» با این حال، بسیاری از واحدها نه در شهر مستقر بودند، بلکه در
بسیاری از واحدها نه در شهر مستقر بودند، بلکه در حومه‌های دور افتاده مانند استانکینو (سواره نظام سبک) یا خیمکی (قشر ایتالیایی) قرار داشتند. دیگران برای نمایش جنبش‌های روسیه به جنوب اعزام شدند. در فرهنگ. لئو تولستوی از آتش به عنوان بخشی از نقشه در "جنگ و صلح خود استفاده می‌کند". این صحنه‌ها در فیلم "جنگ و صلح" اتحاد جماهیر شوروی اقتباس شده بودند. خدمه فیلم صحنه‌ها را به مدت ۱۰ ماه برنامه‌ریزی کرده و با شش دوربین زمینی آتش‌سوزی را شلیک کرده و در عین حال از هلیکوپتر نیز فیلمبرداری می‌کردند.
قبول می‌کنم یک مجموعه تلویزیونی هندی در ژانرهای اسلامی، عاشقانه و جنایی و طنز به کارگردانی گال خان می‌باشد. داستان. زویا فروغی یک دختر یتیم هندی الاصل است که خارج از کشور زندگی می‌کند. او برای پیدا کردن پدر واقعی‌اش به بوپال می‌آید. در طول مدتی که زویا در آن منطقه در جستجوی پدرش است، در کنار خانواده یک تاجر ثروتمند به نام اسد احمد خان (کارن سینگ گرول) زندگی می کند. زویا و اسد در ابتدا از یکدیگر خوششان نمی‌آید. زویا دختری خوش قلب، مدرن و دوست داشتنی و سرزنده است و این رفتارهای زویا برای اسد که پسری بد دل و
است و این رفتارهای زویا برای اسد که پسری بد دل و سنتی است، آزاردهنده است.
فینال‌های جام حذفی فوتبال ایران مسابقات فوتبالی هستند که برای تعیین قهرمان تیم جام حذفی فوتبال ایران برگزار می‌شوند. جام حذفی فوتبال ایران یک دوره مسابقات حذفی فوتبال است که در ایران و توسط فدراسیون فوتبال ایران برگزار می‌شود. نخستین فینال جام حذفی در ۳ دی ۱۳۵۵ به میزبانی ورزشگاه امجدیه تهران و بین تیم‌های ملوان و تراکتور برگزار شد و با پیروزی ملوان به پایان رسید. آخرین فینال جام حذفی بین استقلال تهران و ملوان برگزار شد. جام حذفی ایران در سال ۱۳۵۵ با نام جام پهلوی آغاز شد ولی تنها دو دوره ( ۱۳۵۵— ۵۷–۱۳۵۶ )
پهلوی آغاز شد ولی تنها دو دوره ( ۱۳۵۵— ۵۷–۱۳۵۶ ) برگزار گردید. با انقلاب ۱۳۵۷ و در پی آن آغاز جنگ ایران و عراق و برگزاری مسابقات جام حذفی تا ۱۳۶۴ از دستور کار فدراسیون فوتبال کنار رفت. از فصل ۱۳۶۵ جام حذفی مجدداً برگزار شد و از آن زمان تا کنون با وجود وقفه‌های در سال‌های ۱۳۶۸، ۱۳۷۱ و ۷۷–۱۳۷۶ جام حذفی همواره برگزار شده‌است. رکورد. ملوان انزلی اولین پیروز دیدار پایانی و قهرمان جام حذفی فوتبال ایران ۱۳۵۵ است. استقلال تهران با ۱۵ بار راهیابی به فینال و ۸ قهرمانی رکوردار حضور در فینال جام حذفی است. از ۳۸ فینال
رکوردار حضور در فینال جام حذفی است. از ۳۸ فینال جام حذفی ۳۲ بازی با حضور ۳ تیم استقلال تهران(۱۵) پرسپولیس تهران (۹) ملوان انزلی (۸) برگزار شده است. ملوان انزلی با حضور در ۵ فینال ( ۱۳۶۵_ ۷۱–۱۳۷۰) رکورددار بیشترین حضور متوالی در جام حذفی ایران است. بهمن صالح‌نیا مربی ملوان انزلی( ۵ ) بیشترین حضور در فینال جام حذفی را دارد. وی همچنین با( ۳) قهرمانی موفق ترین مربی در دیدارهای پایانی جام حذفی است. صالح نیا اولین مربی است که با ملوان قهرمان جام حذفی شده است. رکورد بیشترین تعداد تماشاگر در فینالهای جام حذفی
رکورد بیشترین تعداد تماشاگر در فینالهای جام حذفی ایران دیدار استقلال تهران با پگاه گیلان در فصل ۸۷–۱۳۸۶ با حضور یکصد هزار نفر است. موفق ترین تیم در تمامی فینالهای ادوار جام حذفی ایران سپاهان اصفهان است. این تیم با پنج مقام قهرمانی در ۵ فینال رکوردار صد در صد پیروزی در این رقابتهاست و هیچ جامی را از دست نداده است. پرگل‌ترین فینال جام حذفی دیدار شاهین اهواز مقابل ملوان انزلي است که در دو دیدار رفت و برگشت ۵ بر ۳ شاهین اهواز پیروز شد. مسابقه رفت را ملوان ۳ بر یک به سود خود خاتمه داد ولی بازی برگشت را شاهین ۴
یک به سود خود خاتمه داد ولی بازی برگشت را شاهین ۴ بر صفر برنده شد. اولین فینالی که ضربات پنالتی قهرمان را تعیین کرد به جام حذفی ۱۳۶۹ بازمی‌گردد که دو تیم استقلال تهران و ملوان انزلی بعد از ۱۲۰ دقیقه تلاش به تساوی بدون گل دست یافتند و در ضربات پنالتی ملوان ۶ بر ۵ پیروز شد و برای سومین بار قهرمان ایران شد.
دل‌شکن‌ها یک فیلم سینمایی آمریکایی کمدی رمانتیک سرقت به کارگردانی دیوید میرکین محصول سال ۲۰۰۱ است. بازیگران اصلی این فیلم سیگورنی ویور، جنیفر لاو هیوت، ری لیوتا، کری فیشر، جیسون لی، مایکل هیچکاک و جین هکمن می‌باشند. خلاصه داستان. ماکس» و «پیچ کانرز» (ویور و هیوبیت)، مادر و دختری هستند که با همکاری یک دیگر مردان ثروتمند را سرکیسه می‌کنند و …
لوئیجی اسکوارتزینا (; – ) نمایشنامه‌نویس، کارگردان نمایش و هنرپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "صندلی راننده" و "ماجرای ماتئی" اشاره کرد.
مکسانس ملفور (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جذابیت پنهان بورژوازی"، "شبح آزادی"، "صندلی راننده"، "لغزش تدریجی لذت، و "جرج کی؟" اشاره کرد.
ملا محمود بایزیدی (١٧٩٧-١٨٥٩) نویسنده، مترجم و نسخه‌شناس کرد سده نوزدهم است. بایزیدی به تشویق الکساندر ژابا کنسول روس آثار بسیاری از ادبیات کلاسیک کردی، مانند آثار احمد خانی، را مکتوب کرد. او همچنین به ترجمه شرفنامه بدلیسی به کردی پرداخت. او همچنین به تالیف داستان‌های کردی و چند اثر درباره تاریخ و فرهنگ کرد شناخته شده است. بایزیدی در دغوبایزید به دنیا آمد و در ارزروم درگذشت.