payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گیشه شکست و بیش از ۳۷۹ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشته‌است و نهمین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۱ است. همچنین در افتتاحیه آخر هفته خود ۶۰ میلیون دلار درآمد جهانی از طریق دیزنی پلاس به دست آورد. این فیلم با نقدهای عموماً مطلوبی از سوی منتقدین روبرو شده و عملکرد بازیگری (به ویژه اسکارلت جوهانسون و فلورنس پیو) و سکانس‌های اکشن آن مورد تحسین قرار گرفته‌است. داستان. داستان فیلم بعد از و قبل از رخ می‌دهد و گریزی به گذشتهٔ ناتاشا رومانوف هم می‌زند و به صورت فلش بک کوتاه اتفاقی که برای هاکای و ناتاشا در بوداپست افتاد
اتفاقی که برای هاکای و ناتاشا در بوداپست افتاد را توضیح می‌دهد. در پی وقایع ""، ناتاشا رومانوف در پی نافرمانی از توافقنامه سوکوویا و کمک به استیو راجرز، تنها شده و تحت تعقیب دولت قرار گرفته‌است و به شهر بوداپست می‌رود و اتفاقات جدیدی می‌افتد. در سال ۱۹۹۵، ابرسربازی به‌نام الکسی شوستاکوف و بیوهٔ سیاه ملینا وستوکوف به‌عنوان مأمور مخفی روسیه در پوشش یک خانواده به‌همراه ناتاشا رومانوف و یلنا بلووا به‌عنوان دخترانشان، در اوهایو زندگی می‌کنند. پس از آن که آن‌ها اطلاعات محرمانه ای را از شیلد سرقت می‌کنند، به کوبا
محرمانه ای را از شیلد سرقت می‌کنند، به کوبا می‌گریزند. در آنجا رئیس آن‌ها، ژنرال دریکوف، رومانوف و بلووا را برای تعلیم دیدن به «اتاق سرخ» می‌فرستد. سال‌ها می‌گذرد و در طی آن شوستاکوف در روسیه زندانی می‌شود و در همین حین، رومانوف شیلد را ترک می‌کند. بمبگذاری در دفتر دریکوف در بوداپست ظاهراً منجر به مرگ او و دختر خردسالش آنتونیا می‌شود. در سال ۲۰۱۶، رومانوف به‌دلیل نقض توافقنامه سوکوویا متواری است. او از وزیر امور خارجه ایالات متحده تادئوس راس فرار می‌کند و به یک خانهٔ امن در نروژ که توسط ریک میسون مهیا شده
یک خانهٔ امن در نروژ که توسط ریک میسون مهیا شده می‌گریزد. در همین حین، بلووا یک بیوهٔ سیاه سابق که سرخود شده را می‌کشد، اما وقتی در معرض یک گاز قرار می‌گیرد، اثر ماده شیمیایی مورد استفاده در اتاق سرخ که بعنوان یک کنترل‌کننده ذهن عمل می‌کند را از بین می‌برد. بلووا شیشه‌های حاوی پادزهر را برای رومانوف می‌فرستد، به این امید که او و انتقام جویان بتوانند بیوه‌های‌دیگر را آزاد کنند تا بتوانند مخفی می‌شوند. رومانوف بی‌خبر از همه چیز به‌همراه شیشه‌های پادزهر در اتومبیل خود در حال رانندگی است که مأمور اتاق سرخ،
اتومبیل خود در حال رانندگی است که مأمور اتاق سرخ، «تسک‌مستر» به او حمله می‌کند. رومانوف از دست تسک‌مستر فرار می‌کند و متوجه می‌شود که شیشه‌ها از بوداپست آمده‌است. او در آنجا بلووا را می‌یابد و او فاش می‌کند که دریکوف زنده‌است و اتاق سرخ هنوز فعالیت می‌کند. بیوه‌های سیاه و تسک‌مستر به آن‌ها حمله می‌کنند، اما رومانوف و بلووا می‌گریزند و با میسون که هلیکوپتری را برای آن‌ها مهیا کرده، ملاقات می‌کنند. رومانوف و بلووا، شوستاکف را از زندان بیرون می‌آورند تا موقعیت دریکوف را پیدا کنند. او آن‌ها را پیش وستوکف، که
دریکوف را پیدا کنند. او آن‌ها را پیش وستوکف، که در مزرعه ای خارج از سن پترزبورگ زندگی می‌کند می‌برد. او در آنجا در حال تحقیق برروی کنترل‌کننده‌های شیمیایی ذهن است که بر روی بیوه‌ها استفاده می‌شود. وستوکوف خود را به دریکوف و عواملش نشان می‌دهد تا او را با خود ببرند، اما معلوم می‌شود که او در واقع همان رومانوف است که از فناوری تغییر چهره استفاده کرده و وستوکوف را متقاعد کرده تا به آن‌ها کمک کند. در مرکز هوایی اتاق سرخ وستوکوف، شوستاکوف و بلووا را آزاد می‌کند. بعد از اینکه دریکوف به هویت رومانوف پی می‌برد، به
بعد از اینکه دریکوف به هویت رومانوف پی می‌برد، به او می‌گوید که تسک‌مستر در واقع همان آنتونیاست که چون آسیب زیادی دیده بود، دریکوف مجبور شد فناوری را در سر او قرار دهد و با این کار او به یک ابر سرباز تبدیل شده و می‌تواند رفتار هر کسی را که ببیند تقلید کند. رومانوف به دلیل قفل فرومونی که در هر بیوه‌ای کارگذاشته شده‌است، نمی‌تواند به دریکوف حمله کند. اما رومانوف با شکستن بینی خود و قطع یک رشتهٔ عصب در مجرای بینی‌اش، این قفل را غیرفعال می‌کند. در حالی‌که شوستاکوف با تسک‌مستر می‌جنگد، وستوکوف یکی از موتورهای
با تسک‌مستر می‌جنگد، وستوکوف یکی از موتورهای تأسیسات را از بین می‌برد و سپس تسک‌مستر را در سلولی زندانی می‌کند. دریکوف در حین حملهٔ دیگر بیوه‌های سیاه به رومانوف، فرار می‌کند، اما بلووا آن‌ها را در معرض پادزهر قرار می‌دهد. رومانوف با شروع انفجار و فروپاشی تأسیسات، مکان دیگر بیوه‌های‌جهان را از رایانه دریکوف کپی می‌کند. او دو شیشه پادزهر را پس می‌گیرد و تسک‌مستر را از سلول آزاد می‌کند. وستوکوف و شوستاکوف از طریق هواپیما فرار می‌کنند و در همین حین، بلووا هواپیمای دریکوف را نابود کرده و او را می‌کشد. روانوف
دریکوف را نابود کرده و او را می‌کشد. روانوف در حین سقوط آزاد، قبل از مبارزه با تسک‌مستر چتر نجات را به بلووا می‌دهد. پس از فرود، رومانوف یکی از شیشه پادزهر را برای تسک‌مستر استفاده می‌کند و شیشه دیگر را به‌همراه مکان دیگر بیوه‌ها که ذهنشان هنوز تحت کنترل است به بلووا می‌دهد تا بتواند آن‌ها را پیداکرده و آزاد کند. بلووا، وستوکوف و شوستاکوف از رومانوف خداحافظی می‌کنند و به‌همراه آنتونیا و بیوه‌های آزاد شده آنجا را ترک می‌کنند. دو هفته بعد، میسون یک کویین جت را به رومانوف می‌دهد تا از آن برای آزادی انتقام
را به رومانوف می‌دهد تا از آن برای آزادی انتقام جویان زندانی شده استفاده کند. در صحنهٔ پس از تیتراژ می‌بینیم که پس از مرگ رومانوف، والنتینا آلگرا دو فونتن، مقصر اصلی مرگ او را کلینت بارتون معرفی می‌کند و او را به‌عنوان هدف بعدی بلووا معرفی می‌کند. بازیگران. اولیویر ریکترز در نقش خرس بزرگ حضور دارد؛ در این فیلم جولیا لوئی درایفوس در نقش والنتینا الگرا د فانتین (شخصیتی که در سریال فالکون و سرباز زمستان هم حاضر شده بود) در صحنه پس از تیتراژ حاضر می‌شود، همچنین از عکس جرمی رنر در نقش هاکای استفاده شده‌است.
از عکس جرمی رنر در نقش هاکای استفاده شده‌است. نقد. واقعاً نباید ۱۱ سال طول می‌کشید تا بیوه ماجراجویی مستقل خودش را داشته باشد. اما به لطف شخصیت‌های جدید، جذاب و پویا مارول فیلمی برای این شخصیت ساخته که سزاوارش بود. برای طرفداران بیوه سیاه و افراد دیگر، این قسمتی بسیار سرگرم‌کننده است و هاربر می‌تواند در آینده اسپین‌آف خودش را داشته باشد. بیوه سیاه در انتها به انتقام جویان تبدیل می‌شود و یک صحنه اکشن بیش از حد طولانی دارد که شبیه جشنواره‌ای برای بدل‌کاران است تا یک دیگر را در آزمایشگاهی در روسیه به هر سمتی
تا یک دیگر را در آزمایشگاهی در روسیه به هر سمتی پرت کنند. پایان واقعی فیلم بهتر است، سکانسی پس از تیتراژ پایانی، پیو را در نقش یلنا نشان می‌دهد که دلگرم کننده است. بیوه سیاه یادآور لذتی است که می‌شود از دنیای سینمایی مارول برد، بدون اینکه نیاز باشد اساس کار در ۵ قسمت دیگر پیاده‌سازی شود. بیوه سیاه بسیار در مورد منشأ ناتاشا - مهارت‌ها و هویت او است. این فیلم فقط به اندازه کافی مبارزات جنبشی نمایش می‌دهد تا بتواند به مخاطب اصلی این احساس را بدهد که ارزش پول شما را دارد، اما درست‌تر از تحسین اولیه، بیشتر آن
شما را دارد، اما درست‌تر از تحسین اولیه، بیشتر آن دارای لحنی بی‌پروا، با طمأنینه و بدون ضربه است که به طرز چشمگیری - و به عمد - برای یک فیلم تخیلی ابرقهرمانی، زمینی است. آینده. پیو بار دیگر نقش خود را در مجموعهٔ تلویزیونی "هاکای" از دیزنی پلاس بازی می‌کند. بخشی از این نقش در سکانس پس از فهرست عوامل فیلم نمایش داده شده‌است. در ژوئن ۲۰۲۱، شورتلند به کارگردانی فیلم دیگری در دنیای سینمایی مارول ابراز علاقه کرد و عقیده داشت که دنبالهٔ بالقوه "بیوهٔ سیاه" احتمالاً حول شخصیت متفاوتی در نقش اصلی خواهد بود، زیرا
حول شخصیت متفاوتی در نقش اصلی خواهد بود، زیرا رومانوف در دنیای سینمایی مارول امروزی مرده‌است.
زمان دسترسی () به تأخیر زمانی یا تأخیر مهندسی اطلاق می‌شود، که در فاصله میان ارسال یک درخواست به سیستم الکترونیکی، تا زمان تکمیل دسترسی یا بازگردانی داده‌ها رخ خواهد داد. در سیستم‌های مخابراتی، به تأخیری که در فاصله میان شروع یک تلاش برای دسترسی به شبکه، تا زمان دسترسی موفق صرف می‌گردد، به عنوان زمان دسترسی خوانده می‌شود. در سیستم‌های کامپیوتری، فاصله زمانی که یک واحد کنترل از لحظه ارسال درخواست تماس برای داده یا ذخیره‌سازی داده صرف می‌کند، تا لحظه تحویل یا ذخیره کردن داده، صرف می‌کند، تحت عنوان زمان دسترسی
کردن داده، صرف می‌کند، تحت عنوان زمان دسترسی شناخته می‌شود.
پمپ گیرنده مواد غیرتبخیری نوعی پمپ خلاء است که بر اساس جذب سطحی مولکول‌های گاز توسط فلزات کار می‌کند. این دستگاه معمولاً شامل آلیاژهای متخلخل یا ترکیبی از پودرهای آلومینیوم، زیرکونیم، تیتانیم، وانادیم و آهن است. این پودرها با جذب و به دام انداختن مولکول‌های باقی مانده به حفظ خلاء نسبی کمک می‌کنند. این کار با تشکیل محصولات پایدار از ترکیب این گازها با مواد داخل گیرنده اتفاق می‌افتد. این پمپ‌ها قابلیت ایجاد خلأئی تا فشار formula_1پاسکال را دارد.
قیام تامبوف () (که در ادبیات روسیه به عنوان «آنتوسوفشینا» نامیده می‌شود) که بین سال های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱ رخ داد، یکی از بزرگترین شورش‌های دهقانی بود که در جنگ داخلی روسیه رژیم بلشویکی را به چالش کشید. قیام در سرزمینهای مدیترانه استان تامبوف و بخشی از استان ورونژ، کمتر از ۳۰۰ مایلی جنوب شرقی مسکو صورت گرفت.
خیلی خوب دومین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ سوئدی زارا لارسن می‌باشد که در ۱۷ مارس سال ۲۰۱۷ از سوی تن موزیک گروپ و اپیک رکوردز منتشر گردید. این آلبوم نخستین آلبوم لارسن پس از نزدیک به سه سال می‌باشد که به‌دنبال نخستین آلبوم وی تحت عنوان "۱" (۲۰۱۴) آمده‌است و همچنین اولین آلبوم او نیز است که به‌صورت بین‌المللی منتشر شد. جلسات ضبط این آلبوم با حضور چند تهیه‌کننده در سال ۲۰۱۵ آغاز شد و اوایل سال ۲۰۱۷ به پایان رسید. در این آلبوم، هنرمندانی نظیر رپر تای دولا ساین و خوانندگان ام‌ان‌ئی‌کی و ویزکید به‌عنوان مهمان
و خوانندگان ام‌ان‌ئی‌کی و ویزکید به‌عنوان مهمان حضور دارند.
ارتش‌های سبز () گروه‌های مسلح دهقانی بودند که از ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۲ علیه تمام دولت‌های جنگ داخلی روسیه جنگیدند. ارتش‌های سبز شبه نظامیان محلی نیمه سازمان یافته بودند که با بلشویک‌ها، ارتش سفید و مداخلات خارجی مخالف بودند و برای حفاظت از جوامع خود از تقاضاها و مجازات‌های انجام شده توسط اشخاص ثالث مبارزه کردند. ارتش‌های سبز از لحاظ سیاسی و ایدئولوژیک خنثی بودند، اما گاهی اوقات با حزب سوسیالیست-انقلابی همراه بود که تا حد زیادی بزرگترین گروه مجلس مؤسسان روسیه بود که در سال ۱۹۱۷ انتخاب شد. ارتش‌های سبز حداقل در اکثر
در سال ۱۹۱۷ انتخاب شد. ارتش‌های سبز حداقل در اکثر روستاها حمایت خود را از دست دادند، پایه، دهقانان، عمدتاً تمایل داشتند که مبارزات فعال را در طول جنگ داخلی روسیه بگذراند و در نهایت پس از پیروزی بلشویک در سال ۱۹۲۲ به نتیجه رسید.
الکساندر آنتونوف (؛ ۱۸۸۸ – (aged ۳۳-۳۴)) کشاورز اهل امپراتوری روسیه، عضو حزب انقلابی سوسیالیست بود که بعدها یکی از رهبران شورش طلب در برابر رژیم بلشویکی شد. زندگی‌نامه. آنتونوف در مسکو متولد شده‌است در شهر بسیار کوچکتر کیرسانوف بزرگ شده‌است. او بعداً در مؤسسه واقع در شهر تامبو تحصیل کرد تا اینکه برای اعلانات انقلابی اخراج شد. او از بازگشت به خانه می‌ترسید و به عنوان یک شاگرد در کارخانه ساخت قطار مشغول به کار شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "رزم‌ناو پوتمکین" اشاره
نقش داشته‌است می‌توان به "رزم‌ناو پوتمکین" اشاره کرد.
ولادیمیر آلکساندروویچ آنتونوف-اوسنکو (؛ – ) یکی از رهبران انقلابی بلشویک، سیاستمدار و دیپلمات اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ شده است.
الکساندر گریگوریویج اشلیچتر (روسی: Александр Григорьевич Шлихтер; – ) اقتصاددان، و سیاست‌مدار اهل امپراتوری روسیه و یک سیاستمدار بلشویک اوکراین بود. پدربزرگ اشلیچتر، که در ابتدا از آلمان غربی (ورتمبرگ) بود، در سال ۱۸۱۸ در استان پولتاوا اوکراین زندگی می‌کرد. پس از تحصیل در دانشگاه خارکف، اشلیچتر در سال ۱۸۹۱ به حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه پیوست. او در کارخانه تولید فنی پرولتری غیرقانونی بلشویکی مشغول به کار شد، در حالی که در امپراتوری روسیه (۱۹۰۶–۱۹۰۴) حضور داشت.
ایرونیم آبروویچ (; – ) یک فرمانده نظامی امپراتوری روسیه در ارتش سرخ در جنگ داخلی روسیه بود. زندگی‌نامه. آبروویچ در یک خانواده کشاورز لیتوانی در اشپالیایا متولد شد. او از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۴ در دبیرستانی در لتونی تحصیل کرد. در سال ۱۹۱۴–۱۵ او به پلی تکنیک پتروگراد رفت. او در سال ۱۹۱۵ در دانشکده توپخانه کنستانتینوسکی پیوست و در سال ۱۹۱۶ فارغ‌التحصیل شد و به ارتش امپراتوری روسیه پیوست. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ شده‌است.
گرگوری ایوانوویچ کوتوفسکی (؛ – ) فرد نظامی اهل امپراتوری روسیه، یک ماجراجو، شخصیت نظامی و سیاسی شوروی و شرکت کننده در جنگ داخلی روسیه بود. او کارش را از یک گانگستر روسی و دزد بانک شروع کرد تا سرانجام به یک فرمانده ارتش سرخ و عضو کمیته اجرایی مرکزی اتحاد جماهیر شوروی تبدیل شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ شده‌است.
سرگئی سرگیویچ کامنف (؛ – ) پرسنل نظامی اهل امپراتوری روسیه با نشان کماندو درجه ۱ بود. کامنف در کی‌یف متولد شد. در جنگ جهانی اول او فرماندهی یک هنگ شد. او عضو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی(بلشویک‌ها) در سال ۱۹۱۸ شد. در ژوئیه ۱۹۱۹، کامنف به عنوان فرمانده ارشد ارتش سرخ در جنگ داخلی روسیه جایگزین یوکوموس واچیتیس شد. کامنف عضو شورای نظامی انقلابی شوروی از آوریل ۱۹۲۴ تا مه ۱۹۲۷ بود. او در اثر حمله قلبی در ۲۵ اوت ۱۹۳۶ پس از دادگاه شانزده ساله، اتفاقاً در همان روزی که لو کامنف و گرگوری زینوویف اعدام شدند، درگذشت.
که لو کامنف و گرگوری زینوویف اعدام شدند، درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ شده‌است.
چاتراپاتی یک فیلم اکشن و درام هندی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی اس. اس. راجامولی است. در این فیلم بازیگرانی همچون پرابهاس، شریا سارن، آرتی آگاروال، بهانوپریا، پرادیپ راوی ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم به زبان بنگالی با عنوان پناهنده (فیلم ۲۰۰۶) و به زبان کنادا با همین نام در سال ۲۰۱۳ بازسازی شد. یک بازسازی هندی با همین عنوان تولید خود را در سال ۲۰۲۱ آغاز کرد.
چیتاگونگ فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی بادباراتا پین است. در این فیلم بازیگرانی همچون مانوج باجپایی، وگا تاموتیا، جایدیپ اهلاوات، الکس اونیل، نوازالدین صدیقی، راجکومار رائو و ویجی وارما ایفای نقش کرده‌اند.
دبلیودبلیوئی استامپینگ گرَوندز یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای برندهای راو و اسمک‌داون تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۹ و در مجموعه ورزشی تاکوما دُوم شهر تاکوما، واشینگتن برگزار شد. این رویداد اولین رویداد با این نام بود. زمینه‌سازی. "استامپینگ گرَوندز" شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های مختلف دبلیودبلیوئی پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که
اکستریم رولز (۲۰۱۹)(به انگلیسی: (2019) Extreme Rules) یک رویداد غیر رایگان (Pay-Per-View) در کشتی حرفه‌ای است که توسط کمپانی دبلیودبلیوئی و برای هر دو برند راو و اسمک‌داون تهیه می‌شود و این دوره‌اش هم در ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۹ در مجموعه ورزشی ولز فارگو سنتر در شهر فیلادلفیا ایالت پنسیلوانیا برگزار شد. این، یازدهمین دوره از اکستریم رولز از زمان آغاز این پی‌پرویو در سال ۲۰۰۹ بود. زمینه‌سازی. "اکستریم رولز" شامل مسابقاتی بین دشمنی‌های موجود، ماجراهای پیش آمده و استوری‌هایی خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو پخش
خواهد بود که پیش از این در برنامه‌های راو پخش شده بود. کشتی‌گیرها با توجه به مسابقات یا سری اتفاقاتی که برایشان رخ می‌دهد و تنش را به حد اکثر می‌رساند، نقش منفی یا قهرمان به خود می‌گیرند. کم قانونی. بعضی قوانین در اکستریم رولز وجود ندارند، برای مثال استفاده از صندلی، چکش و... و زد و خورد های غیر ورزشی در اکستریم رولز آزاد است. موضوعات مرتبط. فهرست قهرمانان کنونی دبلیودبلیوئی
لیمونچِلّو (به زبان ایتالیایی:Limoncello) نوشیدنی الکلی از نوع عصاره لیمو ایتالیایی است که به طور عمده در جنوب ایتالیا، به خصوص در مناطق اطراف خلیج ناپل، شبه‌جزیره سورنتو، ساحل امالفی و جزایر پروچیدا، ایسکیا و کاپری تولید می‌شود. لیمونچلو در کالابریا، ابروتزو، باسیلیکاتا، پولیا، سیسیل، ساردینیا، لیگوریا، مانتون در فرانسه و جزیرهٔ مالتی غودش، نیز تولید می‌شود.
اسماعیل العیساتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال احمد گروزنی، باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم، باشگاه فوتبال توئنته، باشگاه فوتبال آنتالیااسپور، باشگاه فوتبال پی‌اس‌وی آیندهوون، و باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال هلند و مراکش بازی کرده‌است.
حسین خرجه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال، باشگاه فوتبال آ.اس. رم، باشگاه فوتبال استوا بخارست، باشگاه فوتبال روبور سیه‌نا، باشگاه فوتبال اینتر میلان، باشگاه فوتبال پیاچنزا، باشگاه فوتبال سوشو، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال نووارا، باشگاه فوتبال ترنانا، باشگاه فوتبال جنوآ، و باشگاه ورزشی العربی قطر اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
عبدالعزیز براده (; – ۲۴ اکتبر ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. او در لالیگا اسپانیا برای ختافه و لیگ یک فرانسه برای مارسی بازی کرد، علاوه بر این در لیگ دسته‌اول امارات متحده عربی، ترکیه و قطر حضور داشت. او ۲۶ بازی ملی برای مراکش انجام داد و برای مسابقات فوتبال المپیک ۲۰۱۲ و جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۳ انتخاب شد. سوابق باشگاهی. از باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرده است، می‌توان به باشگاه فوتبال ختافه، باشگاه فوتبال الجزیره امارات، باشگاه فوتبال المپیک مارسی، و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد. وی همچنین
و باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مراکش و مراکش بازی کرده است. مرگ. عبدالعزیز براده در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۴، در سن ۳۵ سالگی، بر اثر حمله قلبی درگذشت.
بدر القدوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سلتیک، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، و باشگاه فوتبال دینامو کیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مراکش و مراکش بازی کرده‌است.
عاطف شحشوح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سیواس‌اسپور، باشگاه فوتبال نانسی و باشگاه فوتبال سدان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
ادریان ریجاتین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تولوز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
احمد القنطاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال سابق اهل مراکش است که به عنوان مدافع میانی بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال تورنتو، و باشگاه فوتبال والنسین اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مراکش و مراکش بازی کرده‌است.
کامل شافنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، باشگاه فوتبال الظفره، باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، باشگاه فوتبال سوشو، و باشگاه فوتبال اوسر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
طلال القرقوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی ام صلال، باشگاه ورزشی القطر، باشگاه ورزشی الغرافه، باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن، باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک، باشگاه فوتبال ساندرلند، باشگاه فوتبال الرجا، و باشگاه فوتبال آریس سالونیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
یوسف حجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود که در پست هافبک و مهاجم بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الازیغ‌اسپور، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال باستیا، باشگاه فوتبال نانسی، و باشگاه ورزشی العربی قطر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
عبدالرحمن قابوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتحاد خمیسات، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، باشگاه فوتبال نورشوپینگ، باشگاه ورزشی خیطان کویت، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال رئال مورسیا، باشگاه فوتبال سوشو، و باشگاه فوتبال مولودیه وجده اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
نبیل باها (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن، باشگاه فوتبال مون‌پلیه، باشگاه فوتبال ناوال، باشگاه ورزشی براگا، باشگاه فوتبال دالیان ییفانگ، باشگاه فوتبال سابادل، باشگاه فوتبال الفتح، و باشگاه فوتبال مالاگا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
یوسف المختاری (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و و مربی فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انرژی کوتبوس، باشگاه فوتبال دویسبورگ، باشگاه ورزشی الریان، باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال اف‌اس‌وی فرانکفورت، باشگاه فوتبال متس، باشگاه فوتبال گروتر فورث، و باشگاه فوتبال اف۹۱ دودلانژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
عبدالکریم قیسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیتکس لووچ، باشگاه ورزشی مغرب فاسی، باشگاه فوتبال آپولون لیماسول، باشگاه فوتبال هیرنفین، باشگاه فوتبال روبین کازان، و باشگاه فوتبال مولودیه وجده اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
عبدالسلام وعدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی القطر، باشگاه فوتبال رن، باشگاه فوتبال المپیاکوس، باشگاه فوتبال فولام، باشگاه فوتبال لو مان، باشگاه ورزشی الدحیل، باشگاه فوتبال والنسین، و باشگاه فوتبال نانسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
عادل هرماش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الظفره، باشگاه فوتبال تولوز، باشگاه فوتبال لانس، باشگاه فوتبال الوحده امارات، باشگاه فوتبال نیم المپیک، و باشگاه فوتبال الهلال اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
شهیر بلغزوانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زولته وارخم، باشگاه فوتبال استراسبورگ، باشگاه فوتبال آژاکسیو، باشگاه فوتبال استاد برستوا ۲۹، و باشگاه فوتبال دینامو کیف اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال فرانسه، زیر ۲۱ سال فرانسه، و مراکش بازی کرده‌است.
جمال علیوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کروتونه، باشگاه ورزشی الخریطیات، باشگاه فوتبال پروجا، باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا، باشگاه فوتبال کاردمیر قره‌بوک‌اسپور، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال المپیک لیون، باشگاه فوتبال سیون، باشگاه فوتبال متس، و باشگاه فوتبال کاتانیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
نادر المیاغری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الوحده امارات، باشگاه فوتبال حسینیه اکادیر، و باشگاه فوتبال الوداد کازابلانکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
اسامه طنان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هیرنفین، باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام، و باشگاه فوتبال سن-اتین اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
طارق السکتیوی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویلم دوم، باشگاه ورزشی مغرب فاسی، باشگاه فوتبال عجمان امارات، باشگاه فوتبال آزد آلکمار، باشگاه ورزشی ماریتیمو، باشگاه فوتبال اوسر، و باشگاه فوتبال پورتو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
یوسف سفری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون، باشگاه ورزشی القطر، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، باشگاه فوتبال نوریچ سیتی، و باشگاه فوتبال الرجا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
عدنان تیغدوینی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال قیصریه‌اسپور، باشگاه فوتبال کامبور، باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم، باشگاه فوتبال ناک بردا، و باشگاه فوتبال مالاگا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مراکش، زیر ۲۳ سال مراکش، و مراکش بازی کرده‌است.
هشام محذوفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال متالیست خارکوف، باشگاه فوتبال المپیک خریبکه، باشگاه فوتبال دینامو کیف، و باشگاه فوتبال الرجا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
جواد الزایری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بوآویستا، باشگاه فوتبال المپیاکوس، باشگاه فوتبال نانت، باشگاه فوتبال آنورتوسیس فاماگوستا، باشگاه فوتبال الاتحاد، باشگاه فوتبال سوشو، و باشگاه فوتبال آستراس تریپولی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
کریم زازا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کپنهاگن، باشگاه فوتبال روت‌وایس اسن، و باشگاه فوتبال بروندبی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مراکش بازی کرده‌است.
فلیپه آگوستو د آلمیدا مونتیرو (؛ به اختصار فلیپه زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه ناتینگهام فارست بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده‌است.
اکسل ورنر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آرژانتین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید اشاره کرد.
هکتور هرناندز موریرو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است.او هم اکنون در باشگاه پرسپولیس نیمکت نشین عیسی ال کثیر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الچه، باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید بی، باشگاه فوتبال لاس پالماس، و باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید اشاره کرد.
کریستُف فون دوخنانیی یا کریستف فون دونانی () ( – ) رهبر ارکستر اهل آلمان، با تبارِ مجار بود. او تا سال ۱۹۷۷ میلادی، مدیر موسیقی و بعدها مدیر هنری اپرای فرانکفورت بود. دوخنانیی از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۲ میلادی، مدیر موسیقی ارکستر کلیولند بود. او از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۸ میلادی، رهبر اصلی ارکستر فیلارمونیک لندن و از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ میلادی، رهبر اصلی ارکستر سمفونی ان‌دی‌آر بود. دوخنانیی نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان را دریافت کرده بود. زندگی شخصی. دوخنانیی ابتدا با رِناته تسیلِسِن، بازیگر آلمانی، ازدواج کرد و