payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساعت رخ می‌دهد، با دامنه ۰٫۵ تا ۱٫۰ ساعت. اتصال پروتئین پلاسمائی برملانوتید ۲۱٪ است. برملانوتید از طریق هیدرولیز پیوندهای پپتیدی آن متابولیزه می شود. نیمه عمر حذف برملانوتید ۲٫۷ است ساعت، با دامنه ۱٫۹ تا ۴٫۰ ساعت. ۶۴٫۸ درصد دفع در ادرار و ۲۲٫۸ درصد در مدفوع است. فعالیت شیمیایی. برملانوتید یک آنالوگ حلقوی هکتپپپتید لاکتام حلقوی هورمون تحریک کننده α-ملانوسیت (α-MSH) است. این توالی اسید آمینه Ac-Nle- "cyclo" [Asp-His- -Phe-Arg-Trp-Lys] -OH , و به عنوان "cyclo" نیز شناخته می‌شود - [Nle 4 ، Asp 5 ، -Phe 7 ، Lys
نیز شناخته می‌شود - [Nle 4 ، Asp 5 ، -Phe 7 ، Lys 10] α-MSH- (4-10). برملانوتید یک متابولیت فعال ملانوتان II است که فاقد گروه آمید پایانه-C است. گذشته از ملانوتان II و هورمونهای تحریک کننده ملانوسیت درون زا مانند α-MSH، سایر آنالوگ‌های پپتیدی همان خانواده به عنوان برملانوتید شامل afamelanotide (NDP-α-MSH)، مودیملانوتید، و setmelanotide است.
هریپسیمه میکائیلی ژانپولادیان-پیوتروفسکی () باستان‌شناس، خاورشناس، ارمنستان‌شناس و آکادمیسین اهل ارمنستان شوروی بود که عمدتاً بر روی باستان‌شناسی ارمنستان و اورارتو در دوره‌های کلاسیک و بیزانس فعالیت کرده‌است. وی همسر بوریس پیوتروفسکی و مادر میخائیل پیوتروفسکی، مدیر موزه ارمیتاژ بود. ژانپولادیان در سال ۱۹۴۰ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی به بیشتر به عنوان باستان‌شناس شناخته شده‌است و در حفاری‌های دژهای ارمنستان از جمله کارمیر بلور و تیشبانی حضور داشته‌است. وی همسر آینده اش را پیوتروفسکی را در
داشته‌است. وی همسر آینده اش را پیوتروفسکی را در ایروان ملاقات و در سال ۱۹۴۴ با وی ازدواج نمود. در کنار تحقیقات علمی در مؤسسه باستان‌شناس آکادمی امپریال هنر موزه ارمیتاژ، وی آثار همسرش را نیز ویرایش کرده‌است.
بخشنامه دستورالعملی است که وزیران خطاب به همکاران قلمرو مأموریت خود و در مقام تفسیر و بیان شیوهٔ اجرای قوانین و مقررات یا به منظور حسن اجراء و تنظیم امور داخلی دستگاه‌ها صادر می‌نمایند. به عبارت دیگر، بخشنامه عبارت است از تعلیم یا تعلیمات کلی و یکنواخت و به صورت کتبی که از طرف مقام اداری به برای ارشاد به مدلول و طرز تطبیق قانون یا آیین‌نامه داده شود و نباید مخالف قانون یا آیین‌نامه باشد. بخشنامه قابل استناد در دادگاه نیست و فی حد ذات منشأ حق و تکلیف جدیدی نیست و در صورت تعارض با قانون یا آیین‌نامه نباید به
و در صورت تعارض با قانون یا آیین‌نامه نباید به آن عمل کرد. بخشنامه نمی‌تواند ایجادکنندهٔ حق و تکلیف جدیدی باشد و به همین دلیل مستند رأی دادگاه قرار نمی‌گیرد و اصحاب دعوا نیز نمی‌توانند به آن استناد کنند. از این رو گفته می‌شود که بخشنامه‌ها همیشه جنبهٔ اعلامی داشته و همیشه شارح است، نه مؤسس؛ و بخشنامه جایگاهی در سلسله‌مراتب قانون در معنای عام آن، ندارد و از منابع حقوق به‌شمار نمی‌رود و این که گاه در طبقه‌بندی قوانین، بخشنامه را هم ذکر می‌کنند، نباید موجب این توهم شود که بخشنامه نیز قانون است. جایگزین شدن
توهم شود که بخشنامه نیز قانون است. جایگزین شدن بخشنامه‌ها به جای قانون به اصل تفکیک قوا در قانون اساسی خدشه وارد نماید و نمی‌توان در قالب بخشنامه قانون وضع نمود. صدور بخشنامه‌های متعدد از مصادیق فساد در جامعه است. ضمانت اجرای بخشنامه. عده‌ای عقیده دارند که بخشنامه‌ها فاقد ضمانت اجرا هستند و بیشتر جنبهٔ ارشادی دارند و ترهیب‌کنندهٔ صرفند. عده‌ای دیگر نیز نظر دارند که درست است که بخشنامه‌ها به‌طور مستقل فاقد ضمانت اجرایند، اما با عنایت به این‌که «علی اصول» مفاد بخشنامه محتوی قانون است، به عبارت دیگر، محتوی آن
بخشنامه محتوی قانون است، به عبارت دیگر، محتوی آن «تأکید حکم یا مفهوم قانون» است، بنابراین نقض آن، نقض قانون محسوب گردیده و به جهت فوق، تخلف محسوب می‌شود، اما آن‌ها نیز معتقدند نقض بخشنامه فی حد ذات فاقد ضمانت اجراست. مبنا و مستند بخشنامه‌های قوهٔ مجریه. مستند بخشنامه‌های مقامات دولتی در ایران، اصل ۱۳۸ قانون اساسی است که مقرر می‌دارد علاوه بر مواردی که هیئت وزیران یا وزیری مأمور تدوین آیین‌نامه‌های اجرایی قوانین می‌شود، هیئت وزیران حق دارد برای انجام وظایف اداری و تأمین اجرای قوانین و تنظیم سازمان‌های اداری
و تأمین اجرای قوانین و تنظیم سازمان‌های اداری به وضع تصویب‌نامه و آیین‌نامه بپردازد. هر یک از وزیران نیز در حدود وظایف خویش و مصوبات هیئت وزیران حق وضع آیین‌نامه و صدور بخشنامه را دارد ولی مفاد این مقررات نباید با متن و روح قوانین مخالف باشد. دولت می‌تواند تصویب برخی از امور مربوط به وظایف خود را به کمیسیون‌های متشکل از چند وزیر واگذار نماید. مصوبات این کمیسیون‌ها در محدودهٔ قوانین پس از تأیید رئیس‌جمهور لازم‌الاجرا است. شرط ماهوی بخشنامه. برای آن‌که محدودهٔ موضوعی صلاحیت وضع بخشنامه مشخص باشد قانون اساسی
موضوعی صلاحیت وضع بخشنامه مشخص باشد قانون اساسی علاوه بر اطلاق بند آخر اصل ۸۵ در انتهای اصل ۱۳۸ تصریح کرده‌است: هر یک از وزیران نیز در حدود مصوبات هیئت وزیران حق وضع بخشنامه را دارد ولی مفاد آن نباید با متن و روح قوانین مخالف باشد؛ بنابراین اعتبار بخشنامه منوط است به این‌که «در حدود مصوبات هیئت وزیران باشد» و «با متن و روح قوانین در تضاد نباشد». به لحاظ ماهوی بخشنامه نباید با منابع حقوقی برتر مثل قانون و آیین‌نامه در تعارض باشد. جرم‌انگاری صدور آیین‌نامه یا بخشنامهٔ مغایر با قانون. در قانون مجازات عمومی
یا بخشنامهٔ مغایر با قانون. در قانون مجازات عمومی سابق، صدور بخشنامه مغایر قانون جرم محسوب می‌شد و برای آن مجازات پیش‌بینی شده بود. در این قانون، تغییر قانون جرم‌انگاری شده بود؛ در حال حاضر چنین «ضمانت اجرایی» دیده نمی‌شود. لزوم تطابق بخشنامه با قوانین. بخشنامه، نباید مخالف قانون باشد و اگر و تنها اگر مخالف صریح قانون نباشد از سوی مرئوس لازم است. اگر بخشنامه یا آیین‌نامه‌ای ناقض قانون باشد، این بخشنامه یا آیین‌نامه است که اعتبار ندارد و نباید به آن ترتیب اثر داده شود. قضات دادگاه‌ها مکلفند از اجرای
اثر داده شود. قضات دادگاه‌ها مکلفند از اجرای تصویب‌نامه‌ها و آیین‌نامه‌های دولتی که مخالف با قوانین است خودداری کنند. تکلیفی. بخشنامه‌هایی هستند که برای همکاران ایجاد تکلیف می‌نماید این بدان معناست که کارمندان به حکم انضباط مبتنی بر سلسله‌مراتب موظف به اطاعت از صدور دستور مقام مافوق محسوب می‌شوند و در غیر این‌صورت رسیدگی به این تخلف در صلاحیت دادگاه‌های اداری است. مرجع کنترل بخشنامه‌ها و آیین‌نامه‌ها. در نظام حقوقی ایران برای جلوگیری از وضع بخشنامه‌های مغایر، نهادی به نام شورای نگهبان پیش‌بینی شده‌است (اصل
نهادی به نام شورای نگهبان پیش‌بینی شده‌است (اصل ۴ قانون اساسی)؛ همچنین دیوان عدالت اداری، مرجع ابطال آیین‌نامه‌های مغایر با شرع و قانون است. قضات دادگاه‌ها نیز مکلفند از اجرای تصویب‌نامه‌ها و آیین‌نامه‌های دولتی که مخالف با قوانین است خودداری کنند؛ و هر شخصی اعم از حقوقی یا غیرحقوقی نیز می‌تواند ابطال بخشنامه‌ها و آیین‌نامه‌های خلاف قانون را از دیوان عدالت اداری بخواهد. معضلات. بخشنامه‌های متعدد، زمینهٔ فساد را فراهم می‌آورد. صدور بخشنامه‌های متعدد از مصادیق فساد در جامعه است و حضور دستورالعمل‌ها و
مصادیق فساد در جامعه است و حضور دستورالعمل‌ها و بخشنامه‌های متعدد زمینه‌ساز فساد می‌شود که گاهی از سوی دولت‌های غیرمسئولیت‌پذیر، این اقدامات صورت می‌پذیرد. همچنین جایگزین شدن بخشنامه‌ها به جای قانون به اصل تفکیک قوا در قانون اساسی خدشه وارد نماید، پس نمی‌توان در قالب بخشنامه قانون وضع نمود. علاوه بر این، اعطای هرگونه امتیاز یا اولویت اضافی در بخشنامه‌ها، می‌تواند منجر به برهم خوردن «رقابت» در بازار شود؛ و در چنین فضایی نمی‌توان احساس امنیت کرد و بنگاه‌داران و بخش خصوصی آیندهٔ مناسبی برای خود پیش‌بینی
و بخش خصوصی آیندهٔ مناسبی برای خود پیش‌بینی نخواهند کرد. چراکه بخش خصوصی یا یک بنگاه تمام ریسک‌های ایجاد یک بنگاه را با فعالیت‌های اقتصادی می‌پذیرد و اگر رقابت منصفانه‌ای وجود نداشته باشد، برای فعالیت وی آینده‌ای قابل ترسیم نیست؛ بنابراین اگر با بهترین زیرساخت‌ها نیز پا به عرصه بگذارد، امتیاز اضافی که رقیب او دارد، یا به موجب بخشنامه‌های گاهی ناگهانی پیدا می‌کند، باعث می‌شود وی همهٔ هزینه‌هایی که کرده روی دستش بماند. رانت. از زمان پیشنهاد بخشنامه‌ها تا ابلاغ آن‌ها مراحلی با عنوان کارشناسی سپری می‌شود و در
آن‌ها مراحلی با عنوان کارشناسی سپری می‌شود و در مراحل تصویب و ابلاغ این بخشنامه‌ها بسیاری از کارشناسان و کارمندان مرتبط نیز از ابعاد آن مطلعند و این مسئله سبب می‌شود بسیاری از افرادی که نفوذ اطلاعاتی خوبی در دستگاه‌ها و ارگان‌ها دارند فرصت‌های ارزشمندی را به دست آورند تا با خریدِ اطلاعات از فضای زمانیِ موجود پیش از ابلاغِ بخشنامه‌ها استفاده (سوءاستفاده) کنند؛ و در نتیجه در مجموع به کمک بخشنامه‌ها شرایطی فراهم است که افرادی فرصت‌طلب از آن سوءاستفاده کنند. این سواستفاده‌ها سبب می‌شود برخی افرادِ خاص با
این سواستفاده‌ها سبب می‌شود برخی افرادِ خاص با استفاده از همین اطلاعات سودهای کلان و پول‌های بادآورده زیادی به جیب زده و بهترین استفاده را از این قوانین داشته باشند؛ و بدین‌ترتیب افرادی با آگاهی از قوانینی که قرار است در آینده اجرا شود و با استفاده ار رانت‌های خود می‌توانند درآمدهایی عالی داشته باشند و در مقابل گروهی که هیچ ارتباط و رانتی نداشته‌اند با «ابلاغ ناگهانیِ» بخشنامه‌ها ناگهان به‌شدت متضرر شده و کسب و کارشان در نابودی میگرد. بخشنامه‌های آنی و بدون اطلاع‌رسانی پیش از موعد کافی. مسئولانی که توانایی
اطلاع‌رسانی پیش از موعد کافی. مسئولانی که توانایی صادرکردن بخشنامه‌ها را دارند باید بدانند که، نباید بخشنامه‌های آنیِ آنان امنیت کسب‌وکار فعالان اقتصادی را با مخاطره مواجه کند. در غیر این‌صورت بخشنامه‌ها نه تنها موجب ساماندهی مبادلات تجاری نخواهد شد بلکه موجب ایجاد هرج و مرج نیز می‌شود و با سلبِ فرصتِ تطبیق از فعالان اقتصادی، گاه خسارات جبران‌ناپذیری به آنان وارد می‌کند. با ناگهانی بودن ابلاغِ بخشنامه‌ها آسیب‌های جدی به فعالان اقتصادی وارد می‌شود. کسب غرامت به موجب بخشنامه‌های ناگهانی و مغایر با قوانین.
به موجب بخشنامه‌های ناگهانی و مغایر با قوانین. بخش خصوصی به لحاظ حقوقی می‌تواند در رابطه با بخشنامه‌های متعدد یا بخشنامه‌های متناقض با قوانین از دولت درخواست غرامت داشته باشد. بدین ترتیب که، مطالبهٔ زیان یک دعوا است و این دعوا باید در چارچوب خود در یک مرجع رسیدگی طرح شده و خواهان و خواندهٔ آن معلوم شده و موضوع ادعا، خواسته و مستندات اصل این ادعا و انتصاب آن به دولت و میزان زیان وارده نیز مشخص باشد؛ در این فضا است که یک مرجع می‌تواند تصمیم‌گیری بکند و خسارت‌دیدگان حق دادخواهی در دیوان عدالت اداری برای جبران
حق دادخواهی در دیوان عدالت اداری برای جبران خسارت وارده را خواهند داشت. راه‌کارها برای رعایت در تدوین و ارائهٔ بخشنامه‌های درست. یکی از این مواردِ راه‌کار برای رعایت در تدوین و ارائهٔ بخشنامه‌های درست، لایحهٔ مدیریت تعارض منافع در خدمات عمومی است که دولت‌ها باید حتماً در ارتباط با فعالان بخش خصوصی آن را در نظر بگیرند.
لیگ دسته سوم فوتبال ایران ۹۹–۱۳۹۸، چهارمین سطح لیگ‌های فوتبال در ایران در فصل ۹۹–۱۳۹۸ پس از لیگ برتر، لیگ آزادگان و لیگ ۲ می‌باشد. این لیگ از ۱۲ شهریور ۱۳۹۸ آغاز شده‌است در مجموع هشتاد و پنج تیم (۶۵ تیم در مرحله اول در ۵ گروه مختلف، ۳۰ تیم در مرحله دوم) در رقابت‌های این فصل به رقابت می‌پردازند. مرحله اول. هر تیمی که در مجموع، جزء ۷ تیم انتهای جدول ۱۳ تیمی باشد برای فصل آینده سقوط خواهد کرد؛ دو تیم اول به مرحله بعد صعود خواهند کرد و و از رتبه ۳ تا ۶ جدول در لیگ برای فصل آینده ابقا و امتیاز خود را حفظ خواهند
برای فصل آینده ابقا و امتیاز خود را حفظ خواهند کرد، بنابراین، در این مرحله تیم‌هایی که از ۲ مسابقه انصراف می‌دهند، واجد شرایط برای بازی در بخش ۲ استانی برای فصل ۱۴۰۰–۱۳۹۹ (و شرکت در لیگ استانی واجد شرایط نیستند) بازی می‌کنند. دو تیم برتر از هر گروه (کل تیمهای صعود کرده د۱۰تیم خواهند بود) به مرحله دوم راه پیدا می‌کنند. گروه ۴. با انصراف تیم "تامرادی کهگیلویه و بویراحمد"، تیم "بویر احمد یاسوج" جایگزین این تیم در مرحله دوم شد. همچنین تیم تامرادی به دو لیگ پایین‌تر تنزل پیدا کرد و تیم "استقلال بنه گز" در مرحله
تنزل پیدا کرد و تیم "استقلال بنه گز" در مرحله اول فصل آینده ماندگار شد. تیم غلامی کرمانشاه به دلیل عدم ارسال مدارک خود توسط سازمان لیگ فوتبال ایران از مسابقات حذف و تیم عقاب شیراز جای گزین این تیم شد. دور دوم. دور دوم مسابقات در تاریخ ۱۳ آذر قرعه کشی خواهد شد و از تاریخ ۲۳ آذر الی ۳۱ فرودین مسابقات برگزار شد. تیمها باقیمانده از فصل قبل تیم نگین خراسان سهمیه وحدت پدیده بوشهر و تیم پیشگامان فنون پارس سهیمه نماینده مازندران را خریداری کردنند. ۱۲ تیم صعود کرده از مرحله اول: با انصراف تیم "تامرادی کهگیلویه و
از مرحله اول: با انصراف تیم "تامرادی کهگیلویه و بویراحمد"، تیم "بویر احمد یاسوج" جایگزین این تیم در مرحله دوم شد. نیمه نهایی. بازی رفت: بازی برگشت: "صعود عقاب ۳ بر ۲ در مجموع" "صعود استقلال شوش ۵ بر ۴ در ضربات پنالتی" فینال. بازی رفت - چهارشنبه ۲ مهر بازی برگشت دوشنبه ۷ مهر "عقاب در مجموع ۳ بر ۲ پیروز شد و به لیگ دسته دوم صعود کرد"
مدیریت مهارت‌ها () یا مدیریت توانمندی‌ها، تکنیکی در مدیریت منابع انسانی است، که بر روش‌های درک صحیح افراد سازمان، توسعه مهارت‌های آنها و استقرار افراد در نقش‌های مناسب، متمرکز می‌باشد. مدیریت مهارت‌ها با بررسی توانمندی‌های مورد نیاز نقش‌های شغلی و ارزیابی مهارت‌های فردی کارکنان، هرگونه شکاف میان این دو موضوع را با استفاده از ابزاری بنام ماتریس مهارت‌ها، مشخص می‌نماید. در مدیریت مهارت‌ها ۶ نوع مهارت، مد نظر قرار می‌گیرد، که شامل: برنامه‌ریزی شغلی، سازماندهی، مدیریت پرسنل، هدایت، هماهنگی و گزارش‌دهی می‌باشد.
مدیریت پرسنل، هدایت، هماهنگی و گزارش‌دهی می‌باشد. تکنیک مدیریت مهارت‌ها نخستین بار در سال ۲۰۰۳ توسط تیم مدیریت منابع انسانی شرکت آی‌بی‌ام مورد استفاده قرار گرفت.
استیت‌روم نام رمز برنامه فوق محرمانه برنامه گردآوری شنود الکترونیک است که رهگیری ارتباطات بی‌سیم‌های بین‌المللی، مخابرات، و ترافیک اینترنت را انجام می‌دهد. این برنامه از طریق سفارت کشورهای عضو توافق یوکوسا و اشلون یعنی ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، استرالیا، نیوزیلند، و کانادا انجام می‌شود. وجود استیت‌روم، نخستین بار در اکتبر ۲۰۱۳ توسط کارمند پیشین آژانس امنیت ملی، ادوارد اسنودن آشکار شد. عملیات استیت‌روم در نزدیک به ۱۰۰ سفارت و کنسولگری آمریکا در سراسر جهان توسط بخش سرویس گردآوری ویژه انجام می‌شود که بخش
توسط بخش سرویس گردآوری ویژه انجام می‌شود که بخش مشترکی بین آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) و آژانس امنیت ملی است. بر پایه اسناد افشا شده بدست ادوارد اسنودن، ماموریت واقعی کارمندان بخش استیت‌روم اصولاً برای دیگر دیپلمات‌ها و جاهایی که کار می‌کنند آشکار نشده است. اعضا. موقعیت مکانی و وضعیت سایت‌های شنود بخش سرویس گردآوری ویژه در ۱۳ اوت ۲۰۱۰ به گونه زیر بوده است: عملیات. استرالیا. گردآوری اطلاعات شنود الکترونیک توسط سفارت‌های استرالیا در پایتخت‌های آسیای خاوری و آسیای جنوب خاوری: بانکوک (تایلند)، پکن (چین)، دیلی
جنوب خاوری: بانکوک (تایلند)، پکن (چین)، دیلی (تیمور شرقی)، هانوی (ویتنام)، جاکارتا (اندونزی)، کوالا لامپور (مالزی)، و پورت مورزبی (پاپوآ گینه نو) کانادا. در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) تشکیلات امنیت ارتباطات کانادا بررسی‌هایی را برای گزینش سفارت‌های مناسب کانادا برای نصب دستگاه‌های نظارتی انجام داد. نیوزیلند. در ۱۵ مارس ۲۰۱۵ دفتر امنیت ارتباطات دولت، یک مرکز پنهانی شنود با نام رمز «کاپریکا» در سفارت نیوزیلند در هونیارا پایتخت جزایر سلیمان داشت. بر پایه گزارش‌ها پایگاه کاپریکا از روی پایگاه‌های استیت‌روم آژانس امنیت
کاپریکا از روی پایگاه‌های استیت‌روم آژانس امنیت ملی در سفارت‌های جهان نمونه‌برداری شده است. بریتانیا. در سال ۲۰۱۳ (میلادی) سفارت بریتانیا در برلین آلمان، مرکز نظارت پنهانی بود. بریتانیا این داده گردآوری شده را در آغاز به یک ایستگاه تقویتی در پایگاه نیروی هوایی سلطنتی کراوتون در نورث‌همپتون‌شر، انگلستان، بریتانیا و سپس به مرکز داده‌ای که مشترکاً با آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) و آژانس امنیت ملی در کالیج پارک، مریلند اداره می‌شود، می‌فرستد. آمریکا. سرویس گردآوری ویژه، بخشی از برنامه استیت‌روم است. سرویس گردآوری
ویژه، بخشی از برنامه استیت‌روم است. سرویس گردآوری ویژه، بخشی است که به صورت مشترک با آژانس اطلاعات مرکزی (سیا) و آژانس امنیت ملی اجرا می‌شود. در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۳ روزنامه هلندی ان‌آرسی هندلسبلد یک پرونده معرفی پاورپوینت آژانس امنیت ملی را منتشر کرد که مکان‌های شنود سرویس گردآوری ویژه آمریکا در دفترهای دیپلماتیک این کشور در جهان را نشان می‌داد. این دفترها آتن (یونان)، بانکوک (تایلند)، برلین و فرانکفورت (آلمان)، برازیلیا (برزیل)، بوداپست (مجارستان)، ژنو (سوئیس)، لاگوس (نیجریه)، رم و میلان (ایتالیا)، دهلی (هند)،
لاگوس (نیجریه)، رم و میلان (ایتالیا)، دهلی (هند)، پاریس (فرانسه)، پراگ (جمهوری چک)، وین (اتریش)، زاگرب (کرواسی)، باکو (جمهوری آذربایجان)، کی‌یف (اوکراین)، مادرید (اسپانیا)، مسکو (روسیه)، پریشتینا (کوزوو)، سارایوو (بوسنی و هرزگوین)، تفلیس (گرجستان)، و تیرانا (آلبانی) هستند. در اکتبر ۲۰۱۳ گزارش‌های ادوارد اسنودن نشان دادند که سرویس گردآوری ویژه، به همراه شنود و ضبط نظام‌مند ارتباطات مخابراتی شماری زیادی از مقام‌ها و شهروندان اروپا و آمریکای جنوبی تلفن همراه شخصی صدر اعظم آلمان، آنگلا مرکل را برای بیش از ۱۰
شخصی صدر اعظم آلمان، آنگلا مرکل را برای بیش از ۱۰ سال شنود می‌کرده است. واکنش‌ها. نیوزیلند. دمین راجرز مشاور ارشد پیشین دفتر امنیت ارتباطات دولت نیوزیلند گفت که از شنیدن نام رمز "استیت‌روم" در رسانه‌ها و سایت‌هایی که دستگاه‌های آن قرار دارند شگفت‌زده شده است. زیرا چنین افشاگری‌هایی باعث "نگرانی" رئیسان سازمان‌های اطلاعاتی پنج کشور عضو توافق یوکوسا می‌شود. نیکی هگر، روزنامه‌نگار تحقیقی نیوزیلندی که سامانه نظارتی اشلون را فاش کرد تایید کرد که چنین عملیات نظارتی بزرگی، برای مدت طولانی توسط سازمان‌های اطلاعاتی
بزرگی، برای مدت طولانی توسط سازمان‌های اطلاعاتی پنج کشور عضو فایو آیز انجام می‌شده است. استرالیا. سخنگوی وزارت امور خارجه و تجارت استرالیا گفت: "این کار دیرینه دولت‌های استرالیا است که درباره مسائل اطلاعاتی چیزی نگویند." نخست‌وزیر آن هنگام استرالیا تونی ابوت به گزارشگران گفت که "هر سازمان دولتی استرالیا، و هر مقام رسمی استرالیا در داخل یا خارج از این کشور بر پایه قانون کار می‌کند. من این اطمینان را به مردم استرالیا و کشورهای دیگر می‌دهم." کانادا. نمایندگان دولت کانادا در تشکیلات امنیت ارتباطات از اشاره
دولت کانادا در تشکیلات امنیت ارتباطات از اشاره مستقیم به افشاگری‌ها خودداری کردند. سخنگوی وزیر دفاع کانادا راب نیکلسون نیز چنین کرد. چین. هوآ چونیینگ سخنگوی وزارت امور خارجه چین، واکنش خشمگینانه‌ای به برنامه استیت‌روم نشان داده و از نهادها و کارمندان خارجی در چین خواست که "کاملاً" پیرو قرارداد وین درباره روابط سیاسی، کنوانسیون وین درباره روابط کنسولی، و دیگر پیمان‌های بین‌المللی باشند. آلمان. وزیر امور خارجه آن هنگام آلمان گیدو وستروله، سفیر بریتانیا در آلمان، سایمون مک‌دونالد را احضار کرد تا درباره مراکز
سایمون مک‌دونالد را احضار کرد تا درباره مراکز شنود بریتانیا در برلین توضیح دهد. اندونزی. وزیر امور خارجه آن هنگام اندونزی مارتی ناتالگاوا به برنامه‌های نظارتی اعتراض کرد و به رسانه‌ها گفت: "چنین کاری، نه‌تنها زیر پا گذاشتن امنیت است بلکه نقض جدی اخلاق و هنجارهای دیپلماتیک است و قطعاً با روح روابط دوستانه بین کشورها سازگاری ندارد." مالزی. وزیر کشور مالزی احمد زاهد حمیدی گفت: "افشاگری‌های اسنودن موضوع حساسی است زیرا کشورهای زیادی را در بر می‌گیرد." جزایر سلیمان. رئیس کارکنان دولت جزایر سلیمان رابرت ایگورا
رئیس کارکنان دولت جزایر سلیمان رابرت ایگورا گفت که کارهای دولت نیوزیلند، چهره این کشور را به عنوان "کشور دوست" در میان کشورهای جنوب اقیانوس آرام از بین برده است. او افزود که ارتباطات درونی حکومت جزایر سلیمان، اطلاعات بسیار محرمانه و قانوناً متعلق به جزایر سلیمان است. رابرت ایگورا مقام‌های رسمی نیوزیلند را به رفتار قلدرمآبانه در گفتگوهای تجاری متهم کرد و ادعا کرد که نیوزیلند اطلاعات تایوان را در برابر پول به چین داده‌است. تایلند. مشاور امنیت ملی تایلند تاکید کرد که بر پایه قانون اساسی تایلند چنین شیوه‌های
کرد که بر پایه قانون اساسی تایلند چنین شیوه‌های نظارتی، کاری بزهکارانه انگاشته می‌شوند.
سید حسن مرتضوی شاهرودی (زاده ۳ اسفند ۱۳۱۱ در شاهرود)، مجتهد، فقیه، اصولی و استاد درس خارج حوزه علمیه خراسان می‌باشد. تحصیلات. هجرت به مشهد. سید حسن مرتضوی در سن ۱۳ سالگی مقدمات را در شاهرود فرا گرفت. پس از دو سال و در سن ۱۵ سالگی به حوزه علمیه مشهد هجرت کرد و از محضر اساتیدی همچون میرزا احمد مدرس یزدی، هاشم قزوینی، محمدکاظم دامغانی، حسین شاهرودی و سید محمدهادی میلانی بهره برد. هجرت به نجف. مرتضوی در سال ۱۳۳۶ و در ۲۵ سالگی به نجف رفت و در دروس سید محمود شاهرودی، حسین حلی، سید ابوالقاسم خویی، سید روح‌الله
حسین حلی، سید ابوالقاسم خویی، سید روح‌الله خمینی شرکت کرد. بازگشت کوتاه به ایران و توقف یک ساله در قم. وی پس از چهار سال تحصیل پیاپی در نجف برای فراهم آوردن سفر خانواده به ایران آمد و در مسیر بازگشت دچار مشکل شد و توقف یک ساله در قم داشت و در این مدت در کلاس‌های درس خارج سید حسین بروجردی، سید روح‌الله خمینی و سید محمد محقق داماد شرکت کرد. وی در سال ۱۳۴۱ مجدداً به نجف اشرف بازگشت. هجرت مجدد به نجف و اقامت بیست ساله. مرتضوی در مدت ۲۰ سالی که در نجف بود علاوه بر شرکت در درس‌های سید ابوالقاسم خویی و سید
علاوه بر شرکت در درس‌های سید ابوالقاسم خویی و سید روح‌الله خمینی و دیگر علمای آن زمان، تدرس‌های خود را در حوزه علمیه نجف آغاز کرد و توانست شاگردان زیادی را به کلاس خود علاقه‌مند کند. بازگشت دائمی به ایران. همزمان با فشارهای زیاد رژیم بعث به رهبری صدام بر علمای شیعه، سرانجام سید حسن مرتضوی در سال ۱۳۵۸ به ایران بازگشت و کرسی درس‌های خود را به مشهد منتقل کرد. تدریس در حوزه نجف. سید حسن مرتضوی توانست یکی از شلوغ‌ترین و پر رونق‌ترین دروس سطح عالی را در مدرسه دارالحکمه نجف تشکیل دهد و با تدریس رسائل و مکاسب و
نجف تشکیل دهد و با تدریس رسائل و مکاسب و کفایه، مجتهدان و فضلا و اساتید بزرگی در آن دوران حوزه نجف همچون سید احمد مددی ، سید محمد رضا سیستانی ، سید عارف حسینی (رهبر شیعیان پاکستان)، سید منذر حکیم ، علی مروجی قزوینی ، محمد باقر موحدی نجفی، محسن اراکی، سید علیرضا حیدری یزدی، مصطفی باقری بنابی، سید رضا برقعی، شیخ محمد حسن قرهی، سید محمد جواد رکنی، سید محمد علی مروج، سید احمد احسانی، حسین نجاتی، سید جواد شهرستانی، هاشمی گلپایگانی و.. را پرورش دهد. تدریس در حوزه خراسان. سید حسن مرتضوی در مدت بیش از چهار دهه
خراسان. سید حسن مرتضوی در مدت بیش از چهار دهه حضور خود در حوزه علمیه مشهد یکی از شلوغ‌ترین و پر رونق‌ترین کرسی‌های درس خارج فقه را در حوزه مشهد دائر کرد و موفق شد صدها شاگرد فاضل و محقق تربیت کند. وی در این مدت درس خارج اصول و درس خارج فقه از کتاب‌های (حج، حدود، قضاء، دیات، قصاص، صوم، اعتکاف، اجتهاد و تقلید، خمس، اجاره، حجر، دین، مسائل مستحدثه و ربا) را تدریس نمود. حوزه علمیه خراسان. سید علی خامنه‌ای طی حکمی سید حسن مرتضوی را به عنوان نماینده خود در شورای عالی حوزه علمیه خراسان انتخاب کرد.
اعتراضات عراق نام سلسله تظاهراتی است که در اعتراض به فساد ریشه دار مقامات و مشکلات معیشتی گسترده از سال ۲۰۱۵ میلادی از بغداد و دیگر شهرهای عراق، به‌ویژه در مرکز و جنوب این کشور آغاز شد. گاه‌شمار اعتراضات. اعتراضات سال ۲۰۱۵. در ۱۶ ژوئیه، درگیری بین پلیس و تظاهرکنندگان منجر به کشته شدن یک جوان شد و دو نفر دیگر زخمی شدند. در ۲ اوت، صدها نفر شهرهای جنوبی کشور از جمله نصریه و نجف در اعتراض به شرایط نامناسب زندگی همچون کمبود انرژی، از مقامات خواستند تا با فساد گسترده مقابله کنند. در ۷ اوت، ده‌ها هزار تن از
گسترده مقابله کنند. در ۷ اوت، ده‌ها هزار تن از معترضین به خیابان ها آمدند و در میدان تحریر خواستار اعمال تغییرات در حکومت شدند، آنها خیابان های اصلی اطراف را نیز به محاصره خود درآوردند. برخی با مخاطب قرار دادن نخست‌وزیر العبادی خواستار «به آتش کشیدن» وزرای فاسد شدند. اعتراضات سال ۲۰۱۶. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۶، هزاران معترض با ورود به منطقه سبز بغداد ساختمان پارلمان عراق را اشغال کردند. این اتفاق پس از آن رخ داد که پارلمان وزرای جدید دولت را تایید نکرد. معترضین شامل هواداران روحانی شیعه، مقتدا صدر بودند. اگرچه
شامل هواداران روحانی شیعه، مقتدا صدر بودند. اگرچه نیروهای امنیتی عراق نیز در صحنه حضور داشتند، اما آنها هیچ تلاشی برای جلوگیری از ورود معترضین به ساختمان پارلمان نکردند. در سال ۲۰۱۴، انتخابات مجلس عراق شکست خورد و این مسئله منجر به تعلل در تشکیل دولت گشت. به دنبال سرخوردگی از عدم حصول پیشرفت، مقتدی صدر وعده یک اعتصاب در نزدیکی منطقه سبز را داد و خواستار اصلاحات برای پایان دادن به فساد شد. علی‌رغم تلاش‌های نخست‌وزیر حیدر العبادی برای تغییر وضعیت کابینه خود، اندکی پیش از آنکه از هوادارانش بخواهد متفرق شوند
اندکی پیش از آنکه از هوادارانش بخواهد متفرق شوند تهدیدات خود را عملی کرد. ناپایداری سیاسی در کشور برای دولتهای خارجی نگران کننده بود، خصوصاً در میان شایعاتی که نوید انجام مانورهایی سیاسی از سوی نخست‌وزیر پیشین یعنی نوری المالکی را میداد. ایالات متحده پیش از این خواستار جایگزینی المالکی به عنوان نخست‌وزیر به عنوان پیش شرط مبارزه با داعش شده بود. چند روز قبل از اعتراضات، پارلمان نتوانست به حد نصاب آرا برای تصویب وزرای جدید برای جایگزینی دولت فعلی، برسد. العبادی هشدار داد که عدم تشکیل دولت جدید در جنگ علیه
هشدار داد که عدم تشکیل دولت جدید در جنگ علیه داعش خلل ایجاد خواهد کرد. ورود به منطقه سبز و مجلس. اندکی پس از آن که مقتدی صدر کنفرانس خبری خود را در نجف به پایان رساند، او بن‌بست سیاسی را محکوم کرد و هشدار داد که «یا مفسدین [مقامات] روی کار می‌مانند یا کل دولت سقوط خواهد کرد و هیچ‌کس از آن معاف نیست» و این که او دو ماه را از شغلش فاصله میگیرد و برای «قیام مردمی» و «انقلاب بزرگ» برای مقابله با فساد گسترده منتظر میماند. اگرچه او دستور نداد که هوادارانش به منطقه سبز ورود کنند، اما معترضین شیعه موانع موجود در
سبز ورود کنند، اما معترضین شیعه موانع موجود در منطقه سبز را درنوردیدند و به ساختمان پارلمان عراق حمله کردند. پس از عبور از پلی در مجاورت رودخانه دجله، یکی از مأمورین در ورودی یک ایست بازرسی گزارش داد که معترضین قبل از ورود به محل مورد بازرسی قرار نگرفته‌اند، در همین حال فیلم‌های تلویزیونی نشان می‌داد که معترضین در حال حمل پرچم عراق هستند و عده ای نیز برفراز دیوارهای بتونی اطراف منطقه سبز ایستاده‌اند. پیامدها. اعتراضات ۲۰۱۷. در جریان اعتراضات ۲۰۱۷ در ۱۱ فوریه، طی یک تظاهرات چند هزار نفری، حداقل ۵ معترض و دو
طی یک تظاهرات چند هزار نفری، حداقل ۵ معترض و دو پلیس در بغداد کشته شدند دست کم ۳۲۰ معترض و هفت افسر پلیس زخمی شدند و تظاهرات به خشونت کشیده شد. در اواخر آن روز، گزارش‌هایی مبنی بر شلیک شش یا هفت راکت از نوع کاتیوشا به منطقه سبز از درون بغداد به دست آمد. هیچ‌کس مسئولیت آن را قبول نکرد و تلفات جانی گزارش نشد. علاوه بر این، نیروهای امنیتی عراق پس از اعتراضات، مسیرهای منتهی به منطقه سبز را مسدود کرده بودند. در ۲۴ مارس، هزاران معترض ضد حکومتی، خیابانهای مرکز شهر بغداد را پر کردند و مقتدی صدر نیز تهدید به تحریم
بغداد را پر کردند و مقتدی صدر نیز تهدید به تحریم انتخابات آینده استانی کرد و از پیروانش خواست تا به یک «انقلاب اصلاحی» بپیوندند.