payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیگر آشنا می‌شود و این نکته که بدون فرزند پسر بانوی واقعی محسوب نمی‌شود باعث می‌شود برای داشتن فرزند پسر دعا کند؛ زیرا همسر دیگر که دارای سه دختر است هنوز بانوی آن ملک محسوب نمی‌شود و تنها راه کسب امنیت و استقلال، به دنیا آوردن فرزند پسر است. می به رابطه پنهایی همسر دوم با پسر مالک زمین (شوهر) پی می‌برد، و علاقه خود به او را ابراز می‌کند، ولی همسر دوم این علاقه را گناه می‌داند و از ادامه آن جلوگیری می‌کند. دختری که برای ازدواج پسر مالک زمین به آن خانه می‌آید با بی میلی پسر و مخالفت او رو به رو می‌شود زیرا
با بی میلی پسر و مخالفت او رو به رو می‌شود زیرا پسر به همسر پدرش علاقه دارد، خانواده دختر تازه عروس طلاق و فسخ قرارداد ازدواج را نمی‌پذیرند و او خودکشی می‌کند، بانوی اول حامله شده و با سقط جنین فرزند خود را از دست می‌دهد و در پایان فیلم یکی از دخترهای همسر دوم که تمایل به پسر بودن خود را به می اعلام کرده بود موهای خود را کوتاه می‌کند.
سفوروکسیم اکستیل که با نام تجاری Zinnat در دیگر نام‌ها فروخته می‌شود، یک آنتی بیوتیک سفالوسپورینی نسل دوم خوراکی است. این دارو یک پیش دارو استوکسی‌اتیل استر از از سفوروکسیم است که به صورت خوراکی تجویز می‌شود. این پیش دارو پس از هیدرولیز در "داخل بدن" به سفوروکسیم تبدیل می‌شود. این آنتی بیوتیک در سال ۱۹۷۶ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۸۷ جهت مصارف پزشکی تایید شد. تاریخچه. سفوروکسیم اکستیل نخستین بار توسط شرکت گلاسکو که اکنون با نام گلاکسواسمیت‌کلاین شناخته می‌شود، در سال ۱۹۸۷ کشف و معرفی شد. در ۲۸ دسامبر ۱۹۸۷
در سال ۱۹۸۷ کشف و معرفی شد. در ۲۸ دسامبر ۱۹۸۷ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تایید شد. همکنون این دارو توسط شرکت گلاکسواسمیت‌کلاین با نام Ceftin در ایالات متحده و Ceftum در هند در دسترس است.
والتر چارلز مارشال، بارون مارشال گورینگ (۵ مارس ۱۹۳۲ در رامنی، کاردیف - ۲۰ فوریه ۱۹۹۶، در لندن) یک فیزیکدان نظری برجسته و رهبر در بخش انرژی انگلیس بود. او پسر فرانک مارشال و ایمی پیرسون است، او در دانشگاه بیرمنگام ریاضیات فیزیک را فرا گرفت و در آنجا تحت نظر رودولف پیرلز دکترای خود را به دست آورد. در سال ۱۹۵۵ با ان شپرد در کاردیف ازدواج کرد و یک پسر و یک دختر داشت. وی در سال ۱۹۵۴ به بخش فیزیک نظری در AERE Harwell پیوست و در سال ۱۹۶۰ برایان فلاور به عنوان رئیس آن بخش و در سال ۱۹۶۸ مدیر AERE شد. سرانجام در سال
آن بخش و در سال ۱۹۶۸ مدیر AERE شد. سرانجام در سال ۱۹۸۱ به عنوان رئیس سازمان انرژی اتمی انگلستان منصوب شد. در سال ۱۹۷۳ نشان امپراتوری بریتانیا (CBE) را دریافت کرد، او در سال ۱۹۸۲لقب شوالیه گرفت. وی به عنوان قهرمان انرژی هسته ای، در سال ۱۹۸۳ به عنوان رئیس هیئت مدیره تولید برق مرکزی منصوب شد. برای موفقیت وی در روشن نگه داشتن چراغ کشور در اعتصاب کارگران معترض طولانی در ۱۹۸۴–۵، مارگارت تاچربه او پاداش اشرافیت داد و او در ۲۲ ژوئیه ۱۹۸۵ بارون مارشال گورینگ، از ساوت استوک در ایالت آکسفوردشایر شد.
سرای نو یا بازار ترک‌ها مربوط به دوره قاجار است و در کرمانشاه، بازار کرمانشاه واقع شده‌است. این مجموعه توسط سید حبیب ملک مشهور به ملک التجار در بازار کرمانشاه احداث شد. حجره های سرای نو با مالکیت ملک التجار برای گسترش تجارت در این شهر مهم غرب کشور به معروف ترین کسبه و بنگاه های تجاری شهر همچون خاندان ساعی و بانک شاهی اجاره داده شد. ویژگی‌های معماری. سرای نو از دو صحن و یک دالان تشکیل شده‌است. دالان سرا بر امتداد محور شرقی-غربی قرار گرفته‌است. علاوه بر یک صحن اصلی، یک صحن و حیاط زاویه‌ای در گوشهٔ جنوب شرقی
اصلی، یک صحن و حیاط زاویه‌ای در گوشهٔ جنوب شرقی سرا قرار دارد. ورودی‌های اصلی در گوشهٔ جنوب غربی و میانهٔ جبههٔ شرقی صحن قرار دارند. حجره‌ها به‌صورت متقارن در پیرامون صحن قرار گرفته‌اند. ساختمان بانک شاهنشاهی در وسط صحن اصلی قرار گرفته‌است. جبههٔ شمالی سرا از نظر فرم و مصالح وضعیت متفاوتی دارد. در این جبهه حجمی شکسته و متقارن تا میانهٔ صحن پیش آمده‌است. از نظر مصالح نیز نوع آجر، شیروانی بام و سنگ ازارهٔ بنا با قسمت‌‌های دیگر سرا متفاوت است. برخی این بخش از سرا را بنایی مستقل قلمداد کرده‌اند که احتمالاً در
سرا را بنایی مستقل قلمداد کرده‌اند که احتمالاً در اواخر دورهٔ قاجاریه یا اوایل پهلوی اول به سبک فرنگی در شمال صحن اصلی ساخته شده و به سرای نو افزوده شده‌است. اتصال سرای نو با راسته بازار از طریق یک راهرو یا دالان کوتاه برقرار می‌شود. شکل زمین سرا کاملاً منظم است. سرای نو بعد از احداث راسته بازار ساخته شده و این امر از کیفیت حجره‌های راسته و شیوهٔ اتصال سرا به راسته مشخص است. ساختمان بانک شاهنشاهی. ساختمان بانک شاهنشاهی در وسط صحن اصلی سرای نو قرار دارد. بانک شاهی کرمانشاه در سال ۱۹۰۲ میلادی (۱۲۸۱ خورشیدی و
شاهی کرمانشاه در سال ۱۹۰۲ میلادی (۱۲۸۱ خورشیدی و ۱۳۲۰ قمری) به عنوان شعبهٔ بانک شاهنشاهی ایران در کرمانشاه با مدیریت یاسنت لویی رابینو افتتاح شده‌است.
لیتی (به لاتین: Leyti) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده‌است. لیتی ۱۴۰ نفر جمعیت دارد.
میرزا عبدالله معین‌الرعایا (۱۲۴۹ تبریز - اواخر مهر ۱۳۱۵) که نام خانوادگی صادقی برگزید، بازرگان و مالک عمده آذربایجانی و نماینده مجلس شورای ملی بود. پدرش حاج محمدصادق از تجار و مالکین عمده تبریز بود. خودش نیز پیشه پدر را ادامه داد و به شهرت و اعتباری رسید. معین‌الرعایا به مشروطه‌خواهان نزدیک شد و از آنان پشتیبانی کرد. از همین رو پس از استبداد صغیر و بازگشایی مجلس شورای ملی در سال ۱۲۸۸ به نمایندگی تبریز انتخاب شد (دوره دوم). پس از بازگشت به تبریز تجارت و ملکداری را ادامه داد و در این شهر ماند جز دو دوره هفتم
را ادامه داد و در این شهر ماند جز دو دوره هفتم و دهم مجلس شورای ملی که بار دیگر این شهر را در پایتخت نمایندگی کرد. صادقی در دوره دهم هنگام نمایندگی درگذشت. حاج محتشم‌السلطنه اسفندیاری رئیس مجلس شورای ملی هنگام اعلام خبر درگذشت او در مجلس گفت: «این شخص عزیز همیشه با صورت گشاده و قلب پاک و نیت صحیح و عقیده ثابت در شاه‌پرستى و مملکت‌دوستى و خیرخواهى مردم و خدمت به مملکت واقعاً عمر خود را صرف کرده بود. همه می‌دانند که مرحوم صادقى در آذربایجان شخص شایسته و مهمى بوده و بالخصوص از اول مشروطیت چه در تهران، چه در
بوده و بالخصوص از اول مشروطیت چه در تهران، چه در آذربایجان چه در مجلس و چه در غیرمجلس همیشه به راستى و پاکى و شایستگى رفتار مى‌کرده و وظیفه خودش را به خوبى انجام می‌داد و از آنجا هم که مرد پاک و صحیح‌العملى بود خدا هم نخواست که او به درد و رنج از دنیا رفته باشد. این بود که به یک طور آرامش و سادگى روح خود را تسلیم کرد». پسرش ابوالحسن صادقی در دوره‌ چهاردهم مجلس شورای ملی نماینده تبریز و در دوره پانزدهم نماینده تهران شد و در دولت قوام‌السلطنه به وزارت رسید.
اندرو جان شوفیلد (معروف به اندی شوفیلد) آکادمیک و مدیر است که معاون دانشگاه لنکستر است. وی که یک فیزیکدان نظری بود، پیش از این معاون دانشگاه بیرمنگام و رئیس دانشکده مهندسی و علوم فیزیکی آن بود. به عنوان یک دانشگاهی، تمرکز تحقیق وی در نظریه سیستم‌های کوانتومی همبسته، به ویژه مایعات غیر فرمی، بحرانی بودن کوانتوم و ابررسانایی در دمای بالا است. اندی شوفیلد قبل از خواندن علوم طبیعی در دانشگاه گونویل و کایوس، دانشگاه کمبریج، در مدرسه ویتگیف تحصیل کرده بود. در سال ۱۹۹۳، دکترای خود را در آزمایشگاه کاوندیش در کمبریج
دکترای خود را در آزمایشگاه کاوندیش در کمبریج به دست آورد و موفق به دریافت بورس تحصیلی کالج در گونویل و کایوس شد. وی قبل از بازگشت به کمبریج به عنوان عضو پژوهشگر دانشگاه سلطنتی، یک محقق فوق دکترا در راتگرز، نیوجرسی بود. وی در سال ۱۹۹۹ به دانشکده فیزیک و نجوم دانشگاه بیرمنگام پیوست، در سال ۲۰۱۰ رئیس دانشکده شد و در سال ۲۰۱۵ به سمت معاون و رئیس دانشکده EPS ارتقا یافت. در ماه مه سال ۲۰۲۰، اندی معاون دانشگاه لنگستر شد.
لیتی کازما (به لاتین: Leyti-Kazma) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قوبا واقع شده‌است.
مایکل کریستوفر پین همکار انجمن سلطنتی، فیزیکدان نظری انگلیسی است که در زمینه فیزیک محاسباتی و فیزیک ماده چگالش نظری در دانشگاه کمبریج فعالیت می‌کند. او خالق اصول اولیه شبه کد انرژی پتانسیل کل CASTEP و در توسعه کد مقیاس خطی سازی ONETEP نقش داشته‌است. وی بیست و سومین دانشمند فیزیک برتر انگلیس بین سالهای ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ بود و تاکنون بیش از ۲۵۰ مقاله را منتشر کرده‌است که بیش از ۲۲۰۰۰ استناد داشته‌است. وی توسط مؤسسه فیزیک مدال و جوایز ماکسول را در سال ۱۹۹۶ به دست آورد و در سال ۱۹۹۸ سخنرانی کرد. وی در سال ۲۰۰۸ به
آورد و در سال ۱۹۹۸ سخنرانی کرد. وی در سال ۲۰۰۸ به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب شد و توسط مؤسسه فیزیک در سال ۲۰۱۴ مدال و جوایز قو را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱ او به عنوان همکار افتخاری انستیتوی فیزیک شناخته شد. وی تا سال ۲۰۱۳ رئیس گروه تئوری چگالش ماده (TCM) در آزمایشگاه کاوندیش در دانشگاه کمبریج بود و جانشین بنیامین سیمونز شد.
خانقاه (به لاتین: Xanəgah) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خیزی واقع شده‌است.
خانقاه (به لاتین: Xanəgah) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده‌است. خانقاه ۹۰۹ نفر جمعیت دارد.
مجله دنیای‌فوتبال سال‌ها بعد از توقف فعالیت «روزنامه دنیای‌فوتبال» منتشر شد. کارشناسان روزنامه خصوصی دنیای فوتبال را نشریه ای توصیف می‌کنند که «جستجوگری را در دستور کار داشت» و تلاش می‌کرد جای خود را به عنوان نماینده دیدگاه قشرها جدی تر و تحصیل کرده تر در عرصه فوتبال باز کند. ایده انتشار مجله به‌صورت ماهنامه برای اولین‌بار از سوی علی عالی مطرح شد. آن روزها مجله شهروندامروز به‌عنوان یکی از کامل‌ترین مجلاتِ کشور مطرح بود و پیش از آن مجله پیام‌امروز برای آن‌ها که به مسائل عمیق‌تر دنیای سیاست، فرهنگ، اجتماع و
که به مسائل عمیق‌تر دنیای سیاست، فرهنگ، اجتماع و اقتصاد علاقه داشتند، کامل‌ترین نشریه بود. ایده مجله‌ای فاخر و قابل دفاع در حوزه ورزش که به مسائل تاریخی، مدیریتی و کلانِ ورزش بپردازد، برای اولین‌بار مطرح شد و آرام آرام بدون تبلیغ جایش را به‌عنوان مجله‌ای حرفه‌ای پیدا کرد. مجله‌ای که علی عالی در سرمقاله شماره اولش نوشت: «عشق به نوشتن و روزنامه‌نگاری بزرگ‌ترین عشقِ دنیاست. می‌خواهد وسط یک جشن ملی باشد یا سرخوردگی عمومی… در روزگاری که بسیاری نظاره‌گر شده‌اند و از دور نقد می‌کنند، ما می‌نویسیم… بعدها خواهند
و از دور نقد می‌کنند، ما می‌نویسیم… بعدها خواهند گفت چه کسانی در این شرایط کار کردند و زحمت کشیدند و چه کسانی فقط نظاره‌گر بودند… دنیای‌فوتبال یک نشریه تابلودار است و هیچ‌کس نمی‌تواند ادعا کند که صاحب آن است… اعتقاد داریم صدایی کوچک هستیم، متفاوت‌تر از صداهای بلند و هدایت‌شده و رسمی رسانه‌های ایران و مطمئناً هم تحمل شنیدن صدای مخالف را داریم و تک‌خطی نیستیم». 20شهریور 1392 صفحه فیسبوک مجله نوشت: «حالا نزدیک به 4 سالی می‌شود که دیگر روزنامه «دنیای فوتبال» منتشر نمی‌شود. اما خبر آمد که خبری در راه است.
منتشر نمی‌شود. اما خبر آمد که خبری در راه است. تحریریه آن روزنامه به یادماندنی که حالا با تجربه‌تر شده‌اند، قصد راه اندازی ماهنامه‌ای را دارند که از پانزدهم مهرماه بر روی دکه‌ها خواهد آمد. ماهنامه‌ای که مطمئناً حرف‌های زیادی برای گفتن خواهد داشت. حرف‌هایی که احتمالاً کمتر شنیده‌اید و دانستن آن حق شماست.» 6مهر 1392 علی عالی در گفتگو با خبرگزاری ایسنا از آغاز به‌کار این مجله خبر داد دربارهٔ این مجله می‌توان به خاطره یکی از خبرنگاران اشاره کرد. احسان بداغی، خبرنگار سیاسی آن روزهای روزنامه اعتماد به اتاق علی
سیاسی آن روزهای روزنامه اعتماد به اتاق علی مطهری رفته بود. روی میز کار نماینده مردم تهران، مجله «دنیای فوتبال» را دید. پرسید: «شما مگر مجله ورزشی هم می‌خوانید؟» علی مطهری جواب داد: «کاری به حوزه و نگاهی که دارند، ندارم. اما اینها از معدود نشریاتی هستند که به‌طور جدی به حوزه تخصصی شان نگاه می‌کنند و زرد نیستند». این مجله نوگرا برای همیشه جایی ثابت در کتابخانه‌های مخاطبان خود یافت. رسانه‌ها چه نوشتند؟. روزنامه دنیای‌فوتبال تمام رنگی که با نگاهی تخصصی به فوتبال کار خود را آغاز کرده بود و اقبال طرفداران ایرانی
کار خود را آغاز کرده بود و اقبال طرفداران ایرانی به فوتبال خارجی را هم خوب درک می‌کرد، شروع موفقی داشت و بعدها با کمی نوسان به راه خود ادمه داد. دنیای فوتبالی‌ها رفته رفته طرفداران زیادی جذب کردند. البته بعد از مدتی، پژمان راهبر سکان هدایت دنیای فوتبال را به علی عالی، دیگر نویسنده خوش فکر عرصه ژورنالیسم ورزشی سپرد. دنیای فوتبال، تحت مدیریت علی عالی با تغییر خط مشی به نقد مدیریت‌های پراشکال و ضعیف فوتبال ایران پرداخت. طبیعتاً این رویکرد جدید با واکنش شدید مدیران سطح بالای کشور مواجه شد و پای مسئولان روزنامه
سطح بالای کشور مواجه شد و پای مسئولان روزنامه به محاکم قضایی هم باز شد. بالاخره تلاش مدیران مذکور جواب داد و روزنامه دنیای فوتبال نتوانست به کار خود ادامه دهد. این اتفاق با ظهور سایت‌های خبری ویژه فوتبال همزمان شد و کم‌کم اقبال مردم ایران به روزنامه‌های ورزشی کمتر از قبل شد. گهگاه صحبت از بازگشت دنیای فوتبال به روی دکه‌ها بود و حتی یک بار در نمایشگاه مطبوعات سال ۹۰، علی عالی اعلام کرداین روزنامه دوباره به کار خود ادامه خواهد داد. اما در عمل هیچ خبر خاصی نشد. سرانجام در پاییز سال ۱۳۹۲ انتظارها به سر رسید و
سرانجام در پاییز سال ۱۳۹۲ انتظارها به سر رسید و علی عالی، دنیای فوتبال را این بار در قالب یک ماهنامه تخصصی ورزشی به روی دکه‌ها بازگرداند. او برای ادامه راه برنامه‌های زیادی در سر داشت و مثل همیشه به خطوط قرمز بی‌توجه بود. ماهنامه دنیای فوتبال تیمی کار خود را آغاز کرد و از همان اولین شماره با برخوردها و مقاومت‌های زیادی مواجه شد. طبیعتاً وقتی به جای ارائه اخبار جاری فوتبال و چاپ مقالات و گزارش‌های رایج، سراغ پشت پرده و بحث‌های مدیریتی و خطوط قرمز و مسائل بحث‌برانگیز می‌روید، با مشکلات و موانع متعددی دست به
می‌روید، با مشکلات و موانع متعددی دست به گریبان خواهید بود. این مشکلات در مقطعی به حدی رسید که ادامه کار مجله دنیای فوتبال هم مثل نسخه روزنامه ای، غیرممکن شد؛ ولی این قطار دوباره به راه افتاد و تا به حال ۸ شماره از این مجله منحصر به فرد در عرصه مطبوعات داخلی، چاپ و منتشر شده‌است. نظرات در مورد نوشته‌ها و خط مشی دنیای فوتبالی‌ها در جامعه فوتبال کشور متفاوت است و طیف متنوعی از طرفداران فوتبال و دوستداران ورزش مخاطب مقالات و گزارش‌های این ماهنامه هستند. حتی عکس روی جلد ویژه نامه نوروزی دنیای فوتبال هم
حتی عکس روی جلد ویژه نامه نوروزی دنیای فوتبال هم واکنش‌های متفاوتی را برانگیخت و در شبکه‌های اجتماعی مثل یک بمب خبری منفجر شد! ولی با همه این اوصاف، این مسیر همچنان ادامه دارد و دنیای فوتبال فرصتی است برای گفتن از ناگفتنی‌های فوتبال، سرک کشیدن در پرونده‌های مختومه و قدیمی، رسیدن به ریشه‌ها و علت‌ها در مورد مشکلات و معضلات ریز و درشت فوتبال ایران. همزمان با انتشار شماره اول مجله دنیای‌فوتبال، امیر برادران از پیشکسوتان سابق صداوسیما و برنامه ورزش و مردم که از ایران رفته‌است، در یادداشتی به مجله و
مردم که از ایران رفته‌است، در یادداشتی به مجله و صفایی‌فراهانی حمله کرد. او با تیتر «پایه‌های فساد و رازهای مهندس !» نوشت: اگر روند جامعه ایران در حکومت اسلامی و بعد از انقلاب را دنبال کنیم می‌بینیم که در سال ۱۹۹۸ که تیم ملی فوتبال برای اولین بار بعد از انقلاب به جام جهانی صعود کرد، شرایط فوتبال کاملاً عوض شد. دراین زمان فشارهای کنفدارسیون فوتبال آسیا باعث شد تا اعلام فوتبال حرفه ای شود (بر خلاف آنچه طرفداران اصلاحات می‌نویسند: راه اندازی لیگ حرفه ای با الگو برداری از لیگ‌های مطرح جهان، ایجاد تشکیلات مدون
برداری از لیگ‌های مطرح جهان، ایجاد تشکیلات مدون اداری و فنی نظیر سازمان تیم‌های ملی و سازمان لیگ، ارتباط بسیار نزدیک با مقامات تأثیر گذار در AFC و FIFA، حضور پررنگ در مجامع قاره ای و جهانی و استفاده از این ارتباطات جهت توسعه موضوعات فنی و آموزشی، از جمله اقداماتی به‌شمار می‌رفت که توسط صفایی فراهانی به مرحله انجام رسید) !!! در فوتبالی که به لحاظ امکانات و مدیریت حتی از آماتوری نیز پایین‌تر بود، پولهای بی حساب و کتاب و بدون تناسب با ارزش و کیفیت بازیکنان به فوتبال سرازیر شد تا فساد و آلودگی همراه با تمام
فوتبال سرازیر شد تا فساد و آلودگی همراه با تمام زمینه‌های دیگر بر فوتبال نیز سایه بیندازد. در این دوره هر روز بیش از پیش فوتبال غرق در فساد اخلاقی و مالی بوده‌است و در چند سال گذشته گند کار تا آنجا درآمده که حتی عوامل و سازندگان این بساط ننگ آلود نیز برای فریب دیگران فریاد فوتبال فاسد سر داده‌اند !!! این بدعت را به‌طور رسمی رئیس‌جمهور وقت محمد خاتمی گذاشت و با آوردن صفایی فراهانی عملاً و رسماً پای آدم‌های سیاسی را به فوتبال باز کرد !... با این کار در اولین قدم یک آدم فوتبالی و خوش‌نام چون منصور امیر آصفی
قدم یک آدم فوتبالی و خوش‌نام چون منصور امیر آصفی که ثمره کارش در فدارسیون فوتبال یک مربی تأثیر گذار بنام تومیسلاو ایویچ بود را از صحنه فوتبال حذف کردند و به دنبال آن ایویچ را هم اخراج کردند و با آوردن جلال طالبی می‌خواستند مانند قبل از انقلاب که فوتبال ایران با یک مربی ایرانی (حشمت مهاجرانی) به جام جهانی رفت رونوشتی از آن هنگام داشته باشند! آمدن صفایی فراهانی و دستورهای خاتمی به وزارتخانه‌ها برای دادن پول به فدارسیون فوتبال در واقع آغاز تزریق پولهای بدون و حساب و کتاب دولتی به فوتبال بود که گفتیم همزمان با
و کتاب دولتی به فوتبال بود که گفتیم همزمان با فشارهای کنفدارسیون فوتبال آسیا برای حرفه ای کردن فوتبال ایران اتفاق افتاد. در زمان ریاست صفائی فراهانی، قرار بود که یه سری انستیتو هائی تأسیس شود که مستقیماً به ورزش ارتباط داشته باشند. یکی از اون پروژه‌ها درست کردن انستیتوی فوتبال بود. قرار بود که آدم‌های متخصص را برای فوتبال در آنجا تربیت کنند. قرار بود به مانند انستیتو کلن و انستیتوی لایپزیک دوره‌های ۳ تا ۶ ماهه برای آنها ترتیب بدن؛ که هیچ‌کدام این کارها انجام نشد … شماره‌های بیادماندنی. شماره اول؛ گفتگوی
نشد … شماره‌های بیادماندنی. شماره اول؛ گفتگوی مفصل با محسن صفایی‌فراهانی. اواخر مهرماه ۱۳۹۲ اولین شماره مجله دنیای‌فوتبال منتشر شد. تیتر «رازهای مهندس» برای جلدِ شماره اول انتخاب شود. اهمیتِ این جلد از آن جهت مهم بود که عکسِ صفایی‌فراهانی برای اولین‌بار بعد از اتفاقات۸۸ روی جلد یک نشریه به چاپ رسید و او در گفتگویی مفصل یک‌بار برای همیشه خاطرات دوران‌های مختلف از معاونتِ وزیر تا دوران جنگ، از ریاست فدراسیون فوتبال تا ماجرای تحصن مجلس ششم، از ستاد انتخاباتی سیدمحمدخاتمی تا استعفا از فدراسیون و انتخابش
سیدمحمدخاتمی تا استعفا از فدراسیون و انتخابش به‌عنوان رئیس کمیته انتقالی و بسیاری از زوایای پنهان زندگی و مدیریتیش را ثبت کرد. عکسِ جلد مربوط به زمانی‌ست که او به‌خاطر تعریف خاطراتش اشک می‌ریزد. این‌گفتگو توسط علی عالی و محمدحسین مهرزاد انجام شد. دیگر مطالب این شماره: آسیب‌شناسی فوتبال پایه، مقالاتی در باب بحران مالی اروپا و گردش مالی رئال مادرید، یادنامه‌ای برای عطاالله بهمنش، گزارش‌هایی متفاوت از فوتبال ایران و فدراسیون‌نشینان، آنالیز یک دربی سرد، گزارش‌های ناب خبرنگاران استانی، مصاحبه‌ای نوستالژیک با
ناب خبرنگاران استانی، مصاحبه‌ای نوستالژیک با مرتضی احمدی، قدیمی‌ترین هوادار پرسپولیس، وضعیت تیم ملی ایران از دید یک خبرنگار آمریکایی و چرا ایرانیان در ورزش گروهی موفق شدند؟ صفحه فیسبوکِ مجله پس از چاپ اولین شماره این متن را پست کرد؛ این متن رو یکی از ایرانی‌های خارج از کشور برای سردبیر فرستاده:سلام هر جا رو نگاه می‌کنی به هر سایتی میری پیج هر آواره وطنی رو نگاه می‌کنی یه عکس از دنیای فوتبال گذاشتن. از ته دل و خیلی صادقانه می‌خواستم تحسین کنم کار تو و اون عکاس رو، هنوز مصاحبه رو نخواندم اما میدانم خیلی جالب
رو، هنوز مصاحبه رو نخواندم اما میدانم خیلی جالب است. گفتم یکی از دوستانم در ایران برای من خرید فرستاد. مطمئن هستم این از اون مجلاتی هست که هیچ وقت دور نمی اندازم و نگه می‌دارم تا همیشه جلوی دوستانم از اینکه این شماره مجله رو داشتم و خواندم افتخار کنم؛ و به آنها قرض بدم تا آنها هم در غربت بخوانند اما آنقدر پیگیر می شوم تا سر وقت خودش بیارند و بهم برگردانند شماره دوم؛ پرونده ویژه پرویز قلیچ‌خانی. دومین شماره مجله در آذرماه ۱۳۹۲ منتشر شد. تیتر «تراژدی پرویز» برای جلدِ شماره دوم انتخاب شد. برای اولین‌بار بعد
برای جلدِ شماره دوم انتخاب شد. برای اولین‌بار بعد از انقلاب، طرحی از پرویزقلیچ‌خانی روی جلد قرار گرفت و مطالب متنوعی درباره‌ش نوشته شد. علی عالی یادداشت اول این پرونده را با تیتر «دربارهٔ چهره‌ای که از تاریخ فوتبال ایران حذف شده‌است» را نوشت و ابراهیم افشار با قلم جادوییش «یک روایت غم‌انگیز از کامل‌ترین فوتبالیست تاریخ فوتبال ایران» را ثبت کرد. هم‌چنین مصاحبه‌هایی با امیر حاج‌رضایی، حسن روشن، اصغر شرفی و داریوش مصطفوی منتشر شد. مجله در ۲۰۰ صفحه چاپ شدبه همراه پرونده‌هایی مانند: رؤیای میزبانی؛ باشگاه
همراه پرونده‌هایی مانند: رؤیای میزبانی؛ باشگاه گزارشگران؛ اعزام خبرنگاران؛ پخش تلویزیونی؛ اسطوره سازی؛ دیپلماسی؛ دغدغه‌های آقای کی روش و پرونده اقتصاد ورزش شماره سوم؛ گفتگوی مفصل با فائزه هاشمی‌رفسنجانی. سومین شماره مجله در دی‌ماه ۱۳۹۲ منتشر شد. «بازگشت فائزه» تیتری بود که برای این شماره انتخاب شد. گفتگویی اختصاصی در روزهایی که حضور زنان در استادیوم‌های ورزشی تابو بود اما با عکسی از فائزه هاشمی‌رفسنجانی و زیر تیتر «دختر آیت‌الله، راه زنان ایرانی را به ورزشگاه هموار می‌کند» روی کیوسک قرار گرفت. او در این
هموار می‌کند» روی کیوسک قرار گرفت. او در این مصاحبه برای اولین‌بار از نقشش در خصوص رفع تعلیق فدراسیون فوتبال در تماس با شیخ احمد گفت. این گفتگو با حاشیه‌ای همراه شد تا در نهایت مجله توضیحاتی پیرامون چاپ این مصاحبه اعلام کرد. در همین شماره مصاحبه‌ای جنجالی از محمد علی‌آبادی، رئیس سابق سازمان تربیت‌بدنی و یکی از نزدیکان محمود احمدی‌نژاد منتشر شد و او برای اولین‌بار دربارهٔ دخالت‌های رئیس‌جمهور سابق در امور فوتبال و همچنین ارتباطش با رحیم مشایی گفت. پرونده «احمدی‌نژادی‌های فدراسیون فوتبال» از دیگر مطالب
«احمدی‌نژادی‌های فدراسیون فوتبال» از دیگر مطالب خواندنی این شماره بود. مطلب مهم دیگر این شماره دربارهٔ تجاوز در مدارس فوتبال با تیتر «هیس! بچه‌های مدارس فوتبال فریاد نمی‌زنند» بود که برای اولین‌بار این تابو را شکست و درخصوص اقدامی فجیع در فوتبال پرده‌برداری کرد. موضوعی که البته بازتاب‌های بسیاری داشت. شماره چهارم؛ پرونده ویژه یقه‌سفیدهای فوتبال. دنیای‌فوتبال در این شماره که بهمن ۱۳۹۲ منتشر شد برای اولین‌بار از نقشِ واسطه‌های مدیریتی پرده برداشت. در این شماره علاوه بر مطلب سردبیر دربارهٔ «یقه سفیدهای
شماره علاوه بر مطلب سردبیر دربارهٔ «یقه سفیدهای فوتبال»، یادداشت‌هایی از جواد دلیری، سعید لیلاز، احسان محمدی، صادق زیباکلام و گزارش‌ها و گفتگوهایی دربارهٔ سعید شیرینی، علی کفاشیان, محسن علی‌آبادی، احسان کفاشیان به چاپ رسید. از دیگر سوژه‌های این شماره ترازوی دست‌کاری شده ارکان قضایی فدراسیون فوتبال، بودجه ورزش در دولت روحانی، ارکان قضایی فوتبال و نسل سوخته فوتبال بود. ابراهیم افشار در این شماره دربارهٔ مکتب شاهین در فوتبال ایران نوشت و گفتگویی با جعفرکاشانی منتشر شد. شماره پنجم؛ پرونده ویژه؛ عاقبت فوتبال.
منتشر شد. شماره پنجم؛ پرونده ویژه؛ عاقبت فوتبال. این شماره با تأخیری چندماهه روی کیوسک قرار گرفت. اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۳ شماره پنجم منتشر شد با عکسی عجیب از احمدرضاعابدزاده. دنیای‌فوتبال در این شماره از سرنوشت ستاره‌های فوتبال و حواشی آن پرده برداشت. فرجام ۹نسل از ستاره‌های فوتبال ایران موضوع پرونده ویژه این شماره بود. همچنین مصاحبه‌ها و گزارش‌های متعددی در این شماره به چاپ رسید. در صفحه اول این مجله تیتر زده شد: «معذرت می‌خواهیم، ببخشید». یکی از پرونده‌های ویژه این شماره دربارهٔ موضوع ورزشکاران ایران و اسرائیل
این شماره دربارهٔ موضوع ورزشکاران ایران و اسرائیل بود. شماره ششم؛ ایران در جام‌جهانی ۲۰۱۴؛ دلواپسیم. عکسِ جلد کارلوس‌کی‌روش است که از عکس‌های کوچک بازیکنان تاریخ فوتبال ایران در جام‌های جهانی تشکیل شده‌است. تیتر انتخابی «دلواپسیم» است که اشاره دارد به نگرانی‌های سرمربی تیم‌ملی فوتبال ایران از نحوه آمادگی و اردوهای تدارکاتی. علی عالی سردبیر در سرمقاله با تیتر «کوبیدن پتک بر سر تماشاگران بی‌خیال» از فدراسیون فوتبال بابت سهل‌انگاری‌های گذشته انتقاد کرد اما اعلام کرد کهبه نگرش فنی و مدیریتی کی‌روش در جام‌جهانی
کرد کهبه نگرش فنی و مدیریتی کی‌روش در جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل امیدوار است. در همین شماره صفایی‌فراهانی یادداشتی به‌مناسبت درگذشت تومیسلاوایویچ نوشت. همچنین حسین خوانساری از روزنامه‌نگاران ورزشی پیش از انقلاب هم در این شماره مطلب بلندی داشت. صادق زیباکلام در این شماره مصاحبه‌ای عجیب انجام داد که تیترش این بود: «چرا دوست ندارم ایران در جام جهانی برنده شود؟» شماره ششم دنیای‌فوتبال مربوط به جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل، ایران و حریفانش و هم‌چنین بررسی گروه‌های مختلف جام‌جهانی از لحاظ فنی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بود.
از لحاظ فنی، فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بود. همچنین گفتگوهای بلندی با علی‌دایی و علی‌کفاشیان هم در این شماره دیده می‌شود. مصاحبه علی دایی با مجله جنجالی شد. سرمربی سابق تیم‌ملی در مصاحبه با مجله دنیای فوتبال اعلام کرد که در زمان سرمربیگری وی در تیم ملی، محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهور وقت، با حضور در محل تمرینات رسماً درخواست بازگشت علی کریمی به تیم ملی را مطرح کرد. او گفت: «به هر صورت آقای احمدی‌نژاد آمد و بحث بخشش کریمی را مطرح کرد. من هم آدمی نبوده و نیستم که اجازه دخالت کسی در کارم را بدهم.» دایی دربارهٔ
که اجازه دخالت کسی در کارم را بدهم.» دایی دربارهٔ واکنش آن زمانش به توصیه احمدی‌نژاد می‌گوید: «من گفتم شما به مسایل بزرگ و مهم کشور برسید و رسیدگی کنید، اجازه بدهید ما کوچک‌ترها هم به مسایل کوچک‌تر برسیم و آن‌ها را حل کنیم. این عین عبارت بود» دایی بعد از چاپ مصاحبه، نقل‌ و قول را به‌شکل عجیبی تکذیب کرد. مجله مجبور شد فایل صوتی حرف‌های دایی را منتشر کند. شماره هفتم؛ پرونده ویژه شهلایِ تختی. چاپ این شماره با تأخیر بسیار همراه شد. اسپانسر مجله دیگر حاضر به همکاری نشد و از این به بعد مجله با سختی‌های بسیار
همکاری نشد و از این به بعد مجله با سختی‌های بسیار منتشر می‌شد. برای اولین‌بار شورای سیاستگذاری برای مجله تعیین شد و جلسه‌شان با حضور محسن صفایی‌فراهانی، سعید فائقی، امیرحاج‌رضایی، الیاس‌حضرتی و احمددنیامالی تشکیل شد. برای اولین‌بار طرحی از «شهلاتوکلی» همسر غلامرضاتختی روی جلد قرار گرفت و خاطراتش برای اولین‌بار گردآوری و پرونده‌ای ویژه دربارهٔ همسر جهان‌پهلوان منتشر شد. ۴۷ سال کمتر کسی همسر روشنفکر جهان پهلوان تختی را می‌شناخت. زنی که فقط سکوت کرد، کمتر جایی رفت و تبدیل به «بانوی رازها» شد. پرونده ویژه
جایی رفت و تبدیل به «بانوی رازها» شد. پرونده ویژه «دنیای فوتبال» به او و تفکرش تعلق داشت. جریان روشنفکریِ سرکوب شده. برشی از حال و روز ایران. صدرالدین‌الهی برای این پرونده مطلب نوشت و با بابک‌تختی، فرزند جهان‌پهلوان و رضا توکلی برادرِ شهلا گفتگوی مفصلی شد. هم‌چنین گزارشی اختصاصی از ابهامات مالی هوشنگ‌مقدس تاجر ایرانی نزدیک به تیم‌ملی با چاپ اسنادی مهم منتشر شد. در این شماره هم‌چنین برای اولین‌بار عکسی از چهره امیر اسکندری منتشر شد که بسیاری از اهالی فوتبال او را می‌شناسند. شماره هشتم؛ پرونده ویژه چپ‌های
او را می‌شناسند. شماره هشتم؛ پرونده ویژه چپ‌های ورزش. یکی از جنجالی‌ترین شماره‌های دنیای‌فوتبال مربوط به عکسی بود که برای اولین‌بار منتشر می‌شد. این شماره ویژه عید آماده شده بود اما عکس آن‌قدر تلخ بود که هر مخاطبی را میخکوب می‌کرد. در عکس پرویزدهداری روی تخت غسالخانه دیده می‌شود و حسن‌غفوری‌فرد و علی‌پروین بر سر او نظاره‌گر هستند. عکسی که برای اولین‌بار روی جلد قرار گرفت و از آرشیو شخصی ابراهیم افشار انتخاب شده بود. عده‌ای تشویق کردند و عده‌ای هم انتقاد. فضا آن‌قدر دوقطبی شد که علی عالی سردبیر مجله مجبور