payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تحصن‌های گرینسبورو مجموعه ای از اعتراضات مسالمت آمیز در گرینزبورو، کارولینای شمالی، در سال ۱۹۶۰ بود، که منجر به لغو قانون تفکیک نژادی در فروشگاه‌های زنجیره ای شرکت وولورث شد. گرچه این اولین تحصن جنبش حقوق مدنی نبود، تحصن گرینسبورو یک اقدام مؤثر و همچنین شناخته شده ترینِ تحصن‌های جنبش حقوق مدنی بود. آنها بعنوان کاتالیزور حرکت بعدی تحصن درنظر گرفته می‌شوند. این تحصن‌ها منجر به افزایش احساسات ملی در یک دوره مهم در تاریخ ایالات متحده شد. محل رویداد اصلی در گرینزبوروی کارولینای شمالی، یعنی فروشگاه وولورث، اکنون
کارولینای شمالی، یعنی فروشگاه وولورث، اکنون مرکز و موزه بین‌المللی حقوق مدنی است. زمینه. در حالی که تحصن گرینزبورو تأثیرگذارترین و مهمترین تحصن جنبش حقوق مدنی بود، اولین مورد نبود. در آگوست سال ۱۹۳۹، ساموئل ویلبرت تاکر، وکیل سیاه‌پوست، تحصنی در کتابخانه منتخب اسکندریه، در ویرجینیا، برگزار کرد. در سال ۱۹۴۲، کنگره برابری نژادی از تحصنی در شیکاگو حمایت کرد، همان‌طور که در سنت لوئیس در سال ۱۹۴۹ و بالتیمور در سال ۱۹۵۲ حمایت کرده بود. رویداد اصلی. این رویداد در واقع شامل سلسه نشست‌ها و بحث‌هایی است که در چند روز
شامل سلسه نشست‌ها و بحث‌هایی است که در چند روز پی در پی در فوریه ۱۹۶۰ در فروشگاه وولورث رخ داد. روز اول. در اول فوریه ۱۹۶۰، ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر، چهار نفر، که بعدها به چهاتای گرینزبورو معروف شدند، پشت پیشخوان داخل فروشگاه وولورث در خیابان ۱۳۲ علم جنوبی در گرینزبورو نشستند. آنها بدون هیچ مشکلی خمیردندان و سایر محصولات را در فروشگاه خریداری کرده بودند ولی وقتی پشت پیشخوان ناهارخوری درخواست یک فنجان کردند، از دریافت خدمات بازماندند. مطابق سیاست‌های فروشگاه، کارمندان حق سرویس دهی به سیاه پوستان را در قسمتی که
حق سرویس دهی به سیاه پوستان را در قسمتی که مختص سفیدپوستان بود نداشتند؛ لذا مدیر فروشگاه از آنان خواست که آن مکان را ترک کنند. هرچند که آن چهار نفر تا آخر شب و هنگامی که فروشگاه تعطیل شد آنجا نشستند و شب به محوطه دانشگاه رفتند تا با جمع کردن تعداد بیشتری از دانشجویان فردا نیز به همان فروشگاه بازگردند. روز دوم. روز بعد، در تاریخ ۲ فوریه ۱۹۶۰، بیش از بیست دانشجوی سیاه‌پوست، که از سایر گروه‌های دانشگاه به کار گرفته شده بودند، به تحصن پیوستند. این گروه شامل چهار زن بود و آنها برای مشغول ماندن در حین تحصن که از
زن بود و آنها برای مشغول ماندن در حین تحصن که از ساعت ۱۱ صبح تا ۳ بعد از ظهر بود کارهای مدرسه و دانشگاهشان را انجام می‌دادند. این گروه مجدداً از ارائهٔ خدمات محروم ماندند و مورد آزار و اذیت مشتریان سفیدپوست در فروشگاه وولورث قرار گرفتند. با این حال تحصن در روز دوم روزنامه‌های محلی را به همراه خبرنگاران، یک فیلمبردار تلویزیون و مأموران پلیس در طول روز به خود مشغول کرد. در آن شب در محوطه دانشگاه، کمیته اجرایی دانشجویی برای عدالت تشکیل شد و کمیته نامه ای به رئیس وولورث ارسال کرد که «موضعی محکم برای رفع تبعیض
وولورث ارسال کرد که «موضعی محکم برای رفع تبعیض بگیرد». روز سوم. در ۳ فوریه ۱۹۶۰ تعداد این افراد به بیش از ۶۰ نفر افزایش یافت، که شامل دانش آموزان دبیرستان دادلی می‌شد. تقریباً یک سوم معترضین زن بودند که بسیاری از آنها دانشجویانی از کالج بنت ، یک کالج سیاه‌پوست در گرینزبورو، بودند. مشتریان سفیدپوست، دانشجویان سیاه‌پوست را برانداز می‌کردند که کتاب می‌خواندند و مطالعه می‌کردند، در حالی که کارمندان پیشخوان ناهار همچنان از خدمات خودداری می‌کردند. برخی رؤسای فروشگاه در آن روز در فروشگاه حضور داشتند. دفتر مرکزی
در آن روز در فروشگاه حضور داشتند. دفتر مرکزی وولورث گفت که این شرکت «طبق عرف محلی» عمل می‌کند و سیاست جدایی خود [بین سیاه و سفیدپوستان] را حفظ می‌کند. روز چهارم. در ۴ فوریه ۱۹۶۰ بیش از ۳۰۰ نفر در تحصن شرکت کردند. این گروه اکنون دانشجویان دانشگاه کارولینای شمالی، A&amp;T کارولینای شمالی، کالج بنت و دبیرستان دودلی را شامل می‌شد و آنها تمام قسمت‌های صندلی ناهارخوری را پر کردند. سه دانشجو از کالج دخترانهٔ دانشگاه کارولینای شمالی (با نام کنونی دانشگاه کارولینای شمالی در گرینزبورو) به نام‌های جنی سایمن، مریلین
شمالی در گرینزبورو) به نام‌های جنی سایمن، مریلین لوت و آن دارسلی نیز به این اعتراض پیوستند. سازمان‌ها موافقت کردند که اعتراضات تحصن را در ناهارخوری فروشگاه کرس نیز گسترش دهند. دانشجویان، مدیران کالج‌ها و نمایندگان دو فروشگاه وولورث و کرس برای بحث و گفتگو دور هم نشستند، اما با امتناع فروشگاه‌ها از ادغام پیشخوان سیاه و سفیدپوستان، این جلسه بی‌نتیجه ماند. روز پنجم. در ۵ فوریه ۱۹۶۰، محیطی پرتنش در پیشخوان وولورث پدید آمد که ۵۰ مرد سفیدپوست در مقابل میز در برابر معترضین، که اکنون دانشجویان سفیدپوست کالج را نیز
معترضین، که اکنون دانشجویان سفیدپوست کالج را نیز شامل می‌شد، نشسته بودند. باز هم بیش از ۳۰۰نفر تا ساعت ۳ بعد از ظهر در فروشگاه حضور داشتند که در این زمان پلیس دو مشتری جوان سفیدپوست را به جرم فحاشی و فریاد کشیدن دستگیر کرد و پس از آن پلیس قبل از تعطیلی فروشگاه در ساعت ۵:۳۰ بعدازظهر، سه مشتری خارجی را بازداشت کرد. جلسه دیگری بین دانشجویان، مسئولان کالج و نمایندگان فروشگاه برگزار شد و دوباره هیچ قطعنامه ای حاصل نشد. نمایندگان فروشگاه ناامید شدند که تنها برخی از فروشگاه‌های تفکیک شده معترض بوده و از مدیران
از فروشگاه‌های تفکیک شده معترض بوده و از مدیران دانشگاه خواستار مداخله شدند، در حالی که برخی از مدیران پیشنهاد بسته شدن موقت پیشخوان‌ها را دادند. روز ششم. روز شنبه، ۶ فوریه ۱۹۶۰، بیش از ۱۴۰۰ دانش آموز A&amp;T در کارولینای شمالی در سالن هریسون در محوطه دانشگاه دیدار کردند. آنها به ادامه اعتراضات رای دادند و به فروشگاه وولورث رفتند و این فروشگاه را پر کردند. بیش از ۱۰۰۰ معترض و ضد معترض در ظهر این روز وارد فروشگاه شدند. حوالی ساعت ۱ بعد از ظهر، یک تهدید بمب‌گذاری برای ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر با تماس به فروشگاه
برای ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر با تماس به فروشگاه دریافت شد و باعث شد معترضین به سمت فروشگاه کرس که بلافاصله تعطیل شد، بروند. تأثیرات. علیرغم واکنش گاه خشونت‌آمیز به تحصن، این تظاهرات‌ها سرانجام منجر به تغییر اجتماعی شد. به عنوان مثال، تحصن تحصیل کنندگان توجه چشمگیر رسانه‌ها و دولت‌ها را به خود جلب کردند. هنگامی که تحصن وولورث آغاز شد، روزنامه گرینزبورو روزانه مقالاتی را در مورد رشد و تأثیر تظاهرات منتشر می‌کرد. نشانه‌های این تحصن در شهرهای دیگر نیز منتشر شد، زیرا این تظاهرات در ایالت‌های جنوبی گسترش یافت. در
این تظاهرات در ایالت‌های جنوبی گسترش یافت. در شانزدهم مارس ۱۹۶۰، رئیس‌جمهور دویت آیزنهاور ابراز نگرانی خود از کسانی که برای حقوق بشر و شهروندی خود می‌جنگند ابراز داشت، و اظهار داشت که وی عمیقاً دلسوز تلاش‌های گروهی است که برای تضمین بهره‌مندی از حقوق برابری و مساوات مطابق قانون اساسی فعالیت می‌کنند. همچنین، این تحصن عامل مؤثر در تشکیل کمیته هماهنگی دانشجویان علیه خشونت (SNCC) بود.
نگارآویز () یک آویز است که درونش یک عکس، چهره‌نگاری مینیاتور، یا یک چیز کوچک (مانند دسته‌ای مو) قرار می‌دهند که برای نگه‌داری خاطره‌ای از عزیزی است. نگارآویزها را معمولاً با زنجیر به گردن می‌آویزند و به شکل‌های مختلفی مانند قلب یا دایره هستند.
در برنامه‌نویسی زبان c++، تکنیک حذف رونوشت یک تکنیک بهینه‌سازی کامپایلر است که رونوشت‌های اضافی اشیا را پاک می‌کند. استاندارد زبان c++ به صورت کلی اجازهٔ پیاده‌سازی‌هایی برای اجرای بهینه‌سازی را می‌دهد که باعث می‌شوند، رفتار قابل مشاهدهٔ برنامهٔ خروجی همانند قانون as-if باشد؛ که یعنی وانمود کردن اینکه برنامه دقیقاً مطابق استاندارد اجرا شده‌است. استاندارد همچنین شرایطی را توصیف می‌کند که کپی کردن را می‌توان از بین برد حتی اگر این امر باعث تغییر رفتار برنامه شود، رایج‌ترین آن بهینه‌سازی مقدار بازده است. یکی
شود، رایج‌ترین آن بهینه‌سازی مقدار بازده است. یکی دیگر از بهینه‌سازی‌هایی که به صورت گسترده استفاده می‌شود و در زبان C ++ استاندارد توضیح داده شده‌است، زمانی است که یک شیء موقت از نوع کلاس در یک شی از همان نوع کپی می‌شود. در نتیجه، کپی کردن اولیه معمولاً معادل اولیه سازی مستقیم از نظر عملکردی است، اما در معناشناسی اینگونه نیست. کپی کردن اولیه هنوز نیاز به دسترسی به سازنده کپی دارد. بهینه‌سازی نمی‌تواند برای یک شی موقت که به یک مرجع محدود شده‌است، اعمال شود. مثال. int n = 0; struct C { C(const C&amp;) {
مثال. int n = 0; struct C { C(const C&amp;) { ++n; } //سازنده کپی یک اثر جانبی قابل مشاهده دارد }; // در اینجا یک شی با مدت زمان ذخیره‌سازی استاتیک تولید می‌شود int main() { C c1(42); // اولیه سازی مستقیم C c2 = C(42); // کپی آغازین std::cout « n « std::endl; // اگر نسخه کپی شده باشد 0 و در غیر اینصورت 1 را چاپ کن با توجه به استاندارد، بهینه‌سازی مشابهی می‌تواند روی اشیایی که پرت و گرفته می‌شوند، انجام شود؛ اما مشخص نیست که آیا بهینه‌سازی روی هر دو کپی شی پرتاب شده به شی استثنا و کپی شی تعریف شده داخل
شی پرتاب شده به شی استثنا و کپی شی تعریف شده داخل عبارت استثنا در عبارت catch اعمال می‌شود. همچنین نامشخص است که آیا این بهینه‌سازی فقط روی اشیای موقت اعمال می‌شود یا اشیا نامگذاری شده. در این رابطه به کد زیر توجه کنید: struct C { C() = default; void f() { C c; throw c; // copying the named object c into the exception object. } // It is unclear whether this copy may be elided (omitted). int main() { try { f(); } catch (C c) { // copying the exception object into the temporary in the // exception
object into the temporary in the // exception declaration. } // It is also unclear whether this copy may be elided (omitted). بنابراین یک کامپایلر سازگار باید برنامه ای تولید کند که "Hello World!" را دو بار چاپ کند. در نسخه فعلی استاندارد C ++، به موضوعاتی پرداخته شده‌است که در اصل اجازه می‌دهد هر دو کپی از شئ نامگذاری شده به شئ استثنا داده شود، و کپی در شیء به عنوان دستگیرهٔ شئ استثا تعریف می‌شود تا حذف شود. GCC (کلکسیون کامپایلرهای گنو) گزینه ‑fno ‑ elide ‑ را برای غیرفعال کردن کپی فراهم می‌کند. این
‑ را برای غیرفعال کردن کپی فراهم می‌کند. این گزینه برای مشاهده (یا مشاهده نکردن) اثر بهینه‌سازی مقدار بازده یا بهینه‌سازی‌های دیگر در حذف کپی‌ها مفید است. به‌طور کلی توصیه نمی‌شود این بهینه‌سازی مهم را غیرفعال کنید. بهینه‌سازی مقدار بازگشت. در زمینهٔ زبان برنامه‌نویسی c++، بهینه‌سازی مقدار بازگشتی یک بهینه‌سازی کامپایلر است که از حذف اشیای موقت که برای نگهداری مقدار بازگشت تابع ساخته شده بودند، استفاده می‌کند. RVO خصوصاً ابزار قابل توجهی برای تغییر رفتار قابل مشاهده برنامه ناشی از استاندارد C ++ است.
قابل مشاهده برنامه ناشی از استاندارد C ++ است. خلاصه. به‌طور کلی، استاندارد C ++ به یک کامپایلر اجازه می‌دهد تا هرگونه بهینه‌سازی را انجام دهد، مشروط بر اینکه اثر اجرایی حاصل همان رفتار قابل مشاهده را داشته باشد که گویی تمام الزامات استاندارد برآورده شده‌است. معمولاً از آن به عنوان قانون "as-if" یاد می‌شود. اصطلاح بهینه‌سازی مقدار بازگشت به یک بند ویژه در استاندارد C ++ گفته می‌شود که حتی فراتر از قاعده "as-as" می‌رود: یک اجرا ممکن است یک عملیات کپی ناشی از مقدار بازگشتی را حذف کند، حتی اگر سازنده کپی
از مقدار بازگشتی را حذف کند، حتی اگر سازنده کپی دارای عوارض جانبی باشد. مثال زیر سناریویی را نشان می‌دهد که در آن پیاده‌سازی ممکن است یکی یا هر دو کپی ساخته شده را حذف کند؛ حتی اگر سازندهٔ کپی یک اثر جانبی قابل مشاهده داشته باشد. (چاپ کردن متن) اولین کپی که ممکن است حذف شود، جاییست که یک حافظه موقت C و بدون نام می‌تواند در مقدار بازگشتی تابع f کپی شود؛ و دومین کپی که ممکن است حذف شود جاییست که کپی شی موقت بازگشتی توسط f در obj قرار دارد. struct C { C() = default; C F() { return C(); int main() { std::cout
C F() { return C(); int main() { std::cout « "Hello World!\n"; C obj = F(); بسته به نوع کامپایلر و تنظیمات آن کامپایلر، برنامه حاصل ممکن است هر یک از خروجی‌های زیر را نشان دهد: بازگشت یک شیء از نوع داخلی از یک تابع معمولاً دارای مقدارکمی هزینه یا بدون هزینه است، زیرا شیء به‌طور معمول در یک ثبات CPU جای می‌گیرد. بازگشت به یک شی بزرگتر از نوع کلاس ممکن است نیاز به کپی گران تری نسبت به یک مکان حافظه به مکان دیگری داشته باشد. برای جلوگیری از این، یک اجرا ممکن است یک شی پنهان را در قالب پشته تماس گیرنده ایجاد
است یک شی پنهان را در قالب پشته تماس گیرنده ایجاد کند و آدرس این شی را به تابع منتقل کند. در نهایت مقدار برگشتی این عملکرد در شیء پنهان کپی می‌شود. بنابراین، طبق این کد داریم: struct Data { char bytes[16]; Data F() { Data result = {}; // generate result return result; int main() { Data d = F(); ممکن است کد معادل این را تولید کند: struct Data { char bytes[16]; Data* F(Data* _hiddenAddress) { Data result = {}; // copy result into hidden object *_hiddenAddress = result; return _hiddenAddress; int main() {
= result; return _hiddenAddress; int main() { Data _hidden; // create hidden object Data d = *F(&amp;_hidden); // copy the result into d که باعث می‌شود شیء codice_1 دو بار کپی شود. در اولین مراحل تکاملc++، عدم توانایی زبان برای بازگرداندن مؤثر یک شی از نوع کلاس از یک تابع ضعف محسوب می‌شد. حدود ۱۹۹۱، والتر برایت یک تکنیک برای حداقل کردن کپی‌ها پیاده‌سازی کرد؛ که به صورت مؤثر شی پنهان شده و شی نامگذاری شده را با یک شی که برای نگهداری نتیجه به کار می‌رفت جابه‌جا می‌کرد. struct Data { char bytes[16]; void
می‌کرد. struct Data { char bytes[16]; void F(Data* p) { // generate result directly in *p int main() { Data d; F(&amp;d); برایت پیاده‌سازی این بهینه‌سازی را در کامپایلر Zortech (c++) انجام داد. این تکنیک ویژه بعدها، با اشاره به این نکته که کپی‌های یک شی نامگذاری شده حذف می‌شوند، بهینه‌سازی مقدار بازگشتی نامگذاری شده نام گرفت. پشتیبانی کامپایلر. بهینه‌سازی مقدار بازگشتی در اکثر کامپایلرها پشتیبانی می‌شود. اما ممکن است شرایطی وجود داشته باشد که کامپایلر قادر به اجرای بهینه‌سازی نباشد. یک نمونهٔ رایج آن زمانی
اجرای بهینه‌سازی نباشد. یک نمونهٔ رایج آن زمانی است که یک تابع ممکن است اشیای نامگذاری شدهٔ مختلفی را بسته به مسیر اجرایش برگرداند: std::string F(bool cond = false) { std::string first("first"); std::string second("second"); // the function may return one of two named objects // depending on its argument. RVO might not be applied return cond ? first : second; int main() { std::string result = F();
دشت کوچک مجارستان (; ) به مساحت ۹٬۰۰۰ کیلومتر مربع در شمال غربی مجارستان، جنوب غربی اسلواکی و شرق اتریش قرار دارد. در حدود کمتر از ۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع از دشت کوچک در مجارستان امروز قرار دارد. بخش اسلواکی دشت از قسمت جنوبی در مجارستان توسط دانوب جدا می‌شود و بخشی نیز در اتریش قرار دارد. کشاورزی. دشت کوچک بخشی از فرادانوب و از قدیم دارای کشاورزی پیشرفته با محصولاتی همچون گندم، چاودار و علوفه است.
علی‌اصغر بیانی (۱۸ اسفند ۱۳۳۰ در تهران – ۱۰ بهمن ۱۳۹۸ در خور و بیابانک) معلم، آهنگساز و نوازندهٔ ایرانی و معاون هنری فرهنگستان هنر ایران بود. زندگی. بیانی تحصیلاتش را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته هنرهای تجسمی به انجام رساند و در همان زمان به فراگیری موسیقی مشغول شد. او ردیف میرزا عبدالله را نزد محمدرضا لطفی آموخت و از ردیف‌دانانی بود که موسیقی را به روش شفاهی و با توجه به اصول و مبانی سنتی آن آموزش می‌داد. بیانی سال‌های متمادی به پژوهش در موسیقی مقامی ایران پرداخت و مسئول گروه تحقیق موسیقی
مقامی ایران پرداخت و مسئول گروه تحقیق موسیقی خراسان در مرکز پژوهش‌های فرهنگی بود. از مسئولیت‌های هنری دیگر او می‌توان از عضویت در شورای عالی موسیقی، عضویت در هیئت موسیقی مقامی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مسئول هنری جشنواره بزرگ موسیقی در آوینیون فرانسه، داوری در جشنواره‌های مختلف موسیقی، سخنرانی و اجراهای متعدد در داخل و خارج از کشور یاد کرد. بیانی در زمان ریاست علی معلم دامغانی، معاون هنری فرهنگستان هنر بود. بیانی در تاریخ دهم بهمن‌ماه ۱۳۹۸ در سفری همراه با شاگردانش به منطقه کویری دچار مسمومیت شد و
با شاگردانش به منطقه کویری دچار مسمومیت شد و درگذشت.
مقدمه مرجان اشرفی (۱۳۱۵–۱۳۹۲) پژوهشگر تاجیکستانی، متخصص تاریخ قرون وسطی و تاریخ‌نگار هنر و عضو افتخاری فرهنگستان هنر ایران بود. او در شهر تاشکند در یک خانواده تاجیک تبار به دنیا آمد. پدرش مختار اشرفی از آهنگسازان به نام بود. زندگی. او در سال ۱۹۵۴ از مدرسه موسیقی تاشکند فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۵۹ موفق به کسب مدرک تاریخ هنر از دانشگاه دولتی مسکو گردید. از آن زمان تا سال ۱۹۶۱ در گروه خاورشناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی در مسکو مشغول تدریس بود. از ابتدای سال ۱۹۶۲ به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد وارد
سال ۱۹۶۲ به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد وارد موسسه مطالعات شرقی شده و در سال ۱۹۶۸ فارغ‌التحصیل گردید. از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ در استخدام گروه فلسفه آکادمی علوم تاجیک بود و از سال ۱۹۷۲ به انستیتو تاریخ رفت. از همین سال بود که ریاست گروه علوم انسانی دانشگاه فنی تاجیکستان را هم بر عهده گرفت. به عنوان یک پژوهشگر، رشته تخصصی هنرهای قرون وسطی با تاکید بر نقاشی آسیای مرکزی را در پیش گرفت. وی در آسیای مرکزی اولین کسی است که موفق به اخذ دکترای هنر شده است و در تاجیکستان نیز تنها کسی است که در زمینه هنرهای تجسمی دارای درجه
تنها کسی است که در زمینه هنرهای تجسمی دارای درجه دکتری است. هنگام مرگ وی مشغول کار بر روی جلد سوم سه‌گانه‌ای با موضوع نقاشی‌های نگارگری تاجیک بود که دو جلد اول آن در سال ۲۰۱۱ منتشر شده‌بودند. او همسر کمال‌الدین عینی و عروسِ صدرالدین عینی بود.
تجزیه‌کننده‌ی متون ویکی سوئیبل(به : Sweble) ابزاری متن باز برای تجزیه زبان نشانه‌گذاری متن ویکی است که توسط مدیاویکی، نرم‌افزار پشت ویکی‌پدیا، استفاده شده‌است. توسعه اولیه این تجزیه‌کننده توسط هانس دورن به عنوان پروژه پایان‌نامه دکتری در گروه پژوهشی منبع آزاد استاد دیرک ریه در دانشگاه ارلانگن-نورنبرگ از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ انجام شد. نتایج پایان نامه وی برای اولین بار در کنفرانس ویکی‌سیم() در سال 2011 به عموم مردم ارائه شد. پیش از آن ، پایان‌نامه از نظر علمی مورد بازرسی مستقل و تأیید قرار گرفته و در انجمن
مورد بازرسی مستقل و تأیید قرار گرفته و در انجمن ماشین‌های حسابگر منتشر شده‌بود. براساس آمار فعلی موجود در ، تجزیه‌کننده سوئیبل اکثراً به زبان برنامه نویسی جاوا نوشته شده‌است و در مه ۲۰۱۱ منبع باز بوده‌است. خود تجزیه‌کننده سوئیبل از دستور زبان بیان تجزیه (PEG یا parsing expression grammer) با استفاده از تولیدگر تجزیه‌کننده‌ی !Rats تولید شده‌است. رمزگذاری‌ها نیز با استفاده از تحلیل‌گر واژگانی فلکس که در JFlex نوشته شده اعتبارسنجی می‌شود. نسخه پیش از انتشار مقاله در مورد تجزیه متون ویکی سوئیبل را می‌توانید در
در مورد تجزیه متون ویکی سوئیبل را می‌توانید در صفحه اصلی پروژه‌ها مشاهده کنید. علاوه بر این، یک صفحه خلاصه در مورد آن در نگاه به آینده مدیاویکی نیز وجود دارد. حالت کنونی تجزیه کردن. تجزیه‌کننده‌ای که در مدیاویکی استفاده می‌شود، محتوا را به طور مستقیم از متن‌ویکی به اچ‌تی‌ام‌ال تبدیل می‌کند. این پردازش در دو مرحله انجام می‌شود. همان‌طور که نویسندگان سوئیبل در مقاله‌شان ذکر کرده‌اند، آنالیزی بر روی کد منبع تجزیه‌کننده مدیاویکی نشان داد که استراتژی استفاده از قدم‌های تبدیل جداگانه خود باعث بروز مشکلاتی
از قدم‌های تبدیل جداگانه خود باعث بروز مشکلاتی می‌شود: بیشتر توابع استفاده شده اهمیتی به دامنه‌ی عناصر اطراف نمی‌دهند. این مسئله باعث بروز اشتباهاتی در محاسبات مربوط به اچ‌تی‌ام‌ال خروجی می‌شود. در نتیجه، ارزیابی و تفسیر خروجی امکان دارد مبهم شود که به موتور تفسیر مرورگر وب استفاده‌شده بستگی دارد. آن‌ها می‌گویند: «مراحل پردازش فردی اغلب منجر به رفتار غیرمنتظره و متناقض از تجزیه‌کننده می شود. به عنوان مثال، لیست‌ها در داخل سلول‌های جدول شناخته می شوند؛ اما اگر خود جدول در داخل یک تصویر فریم ظاهر شود،
اما اگر خود جدول در داخل یک تصویر فریم ظاهر شود، لیست‌ها شناخته نمی‌شوند.» همانطور که در کنفرانس ویکی‌سیم () در سال ۲۰۰۸ میلادی مطرح شد، دو عامل عدم دقت زبان و جداشدن مؤلفه، مانع از تکامل نرم‌افزار ویکی می‌شوند. اگر محتوای ویکی دارای بازنویسی مشخص و کاملاً قابل پردازش در دستگاه باشد، این امر نه تنها به دستیابی به محتوای بهتر آن منجر می‌شود بلکه روش‌های پردازش آن را نیز بهبود می‌بخشد و گسترش می‌دهد. علاوه بر این ، یک مدل شیءگرایی خوب تعریف شده برای محتوای ویکی، اجازه می‌دهد تا ابزارهای بیشتری روی آن کار
ویکی، اجازه می‌دهد تا ابزارهای بیشتری روی آن کار کنند. تاکنون تلاش‌های بسیاری در زمینه اجرای یک تجزیه‌کننده جدید برای مدیاویکی انجام شده‌است(را ببینید)؛ اما هیچکدام از آن‌ها تاکنون موفق نشده‌اند. نویسندگان سوئیبل معتقدند که این موضوع ممکن است «به دلیل انتخاب گرامرهای مشهور (LALR(1 و (LL(k باشد. این گرامرها زیرمجموعه‌ای از گرامرهای مستقل از متن هستند. در صورتی که متن ویکی احتیاج به یک حالت تجزیه‌کننده جهانی دارد و در نتیجه می‌تواند نوعی از زبان‌های حساس به متن تلقی شود.» در نتیجه، آن‌ها تجزیه‌کننده خود را
متن تلقی شود.» در نتیجه، آن‌ها تجزیه‌کننده خود را بر اساس دستور زبان بیان تجزیه (PEG) پایه گذاری می‌کنند. سوئیبل چطور کار می‌کند؟. سوئیبل متون ویکی را تجزیه می‌کند و یک درخت نحو انتزاعی خروجی می‌دهد. این کار کمک می‌کند که جلوی اشتباهاتی که ناشی از کد نشانه‌گذاری نادرست است گرفته شود. (خطاهایی مانند داشتن پیوند بین چندین خانه یک جدول) اطلاعات بیشتر در مورد مدل درخت نحوی انتزاعی در گزارش فنی مدل شی‌گرای متون ویکی‌پدیا موجود است. گام‌های تجزیه کردن. تجزیه کننده‌ی سوئیبل متون ویکی‌پدیا را در ۵ گام تجزیه
کننده‌ی سوئیبل متون ویکی‌پدیا را در ۵ گام تجزیه می‌کند. تفسیر انواع مختلف خروجی و هم‌چنین توابع تحلیل به عنوان الگوی بازدیدگر برداشت می‌شوند. این امر به جداسازی ساختار داده‌ی درخت نحوی انتزاعی از الگوریتم‌هایی که روی داده‌ها کار می‌کنند، کمک می کند.
موگی کادوواکی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یوسوکه آساری (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ژاپن است.
گورو ایبوکی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل ژاپن است. از فیلم‌ها و سریال‌های او می‌توان به "میتو کومون" اشاره کرد.
توشینوری اومی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، و بازیگر خردسال اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "من این کار را نکردم" اشاره کرد.
کازوهیرو یاماجی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، صداپیشه، و بازیگر تلویزیون اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "" اشاره کرد.
در علوم رایانه، شکافت حلقه (توزیع حلقه) یک بهینه‌سازی کامپایلر است که در آن یک حلقه به چندین حلقه در همان محدوده شکسته می‌شود و هر یک از حلقه‌ها تنها بخشی از بدنهٔ حلقهٔ اصلی را در شامل می‌شود. هدف از تجزیه‌کردن یک حلقهٔ بزرگ به چندین حلقهٔ کوچک‌تر، دستیابی به استفادهٔ بهتر از مکان مرجع است. این بهینه‌سازی، در پردازنده‌های چند هسته‌ای بسیار کارآمد است به این صورت که می‌تواند یک کار را به چندین کار برای پردازنده‌ها تقسیم کند. در عوض، ادغام حلقه (متراکم کردن حلقه) یک بهینه‌سازی کامپایلر و دگرگونی حلقه است که
یک بهینه‌سازی کامپایلر و دگرگونی حلقه است که چندین حلقه را با یک حلقه جایگزین می‌کند. این امکان وجود دارد که دو حلقه در یک محدوده تکرار شوند و هر یک داده‌های دیگری را ارجاع ندهند. ادغام حلقه همیشه سرعت زمان اجرا (run-time) را بهبود نمی‌بخشد. در بعضی از معماری‌ها، ممکن است دو حلقه بهتر از یک حلقه عمل کنند زیرا، برای مثال، در هر حلقه مکان داده افزایش یافته‌است. شکافت یا توزیع حلقه، جدا کردن دستورات یک حلقه است که دستورات جدا شده از یکدیگر مستقل هستند. شکافت حلقه. فرم کلی شکافت حلقه در زبان C. for (i = 0; i
حلقه. فرم کلی شکافت حلقه در زبان C. for (i = 0; i &lt;100; i++) //code 1 //code 2 برابر است با: for (i = 0; i &lt;100; i++) { //code 1 for (i = 0; i &lt;100; i++) { //code 2 یکی از دلایل انجام شکافت حلقه، بهبود دسترسی به حافظه (memory locality یا ) است. برای مثال در کد زیر، برای بهبود دسترسی به حافظه، دستورهایی که مستقل از هم بوده‌اند، در حلقه‌های متفاوت گذاشته شده‌اند. مثالی از بهبود دسترسی به حافظه. for (i = 1 ; i &lt;n ; i++){ a[i] = a[i] + b[i - 1]; b[i] = c[i -1] * x + y; c[i] = 1 / b[i]; d[i] =
b[i] = c[i -1] * x + y; c[i] = 1 / b[i]; d[i] = sqrt(c[i]); برابر است با: for (i = 0 ; i &lt;n - 1 ; i++){ b[i + 1] = c[i] * x + y; c[i + 1] = 1 / b[i + 1]; for (i = 0 ; i &lt;n - 1 ; i++) a[i + 1] = a[i + 1] + b[i]; for (i = 0 ; i &lt;n - 1 ; i++) d[i + 1] = sqrt(c[i + 1]); i = n + 1; ادغام حلقه. اگر دانه‌دانه بودن یک حلقه یا کارهایی که توسط یک حلقه انجام می‌شود، اندک باشد؛ ممکن است افزایش عملکرد از توزیع حلقه (شکافتن حلقه) ناچیز باشد؛ زیرا سربار راه اندازی حلقه موازی در مقایسه با حجم کار حلقه بسیار بیشتر
حلقه موازی در مقایسه با حجم کار حلقه بسیار بیشتر است. در چنین شرایطی، کامپایلر از ادغام حلقه برای ترکیب چندین حلقه به یک حلقه موازی منفرد استفاده می‌کند تا سربار حلقه کاهش یابد و عملکرد زمان اجرا بهبود یابد و در نتیجه دانه‌بندی حلقه را افزایش می‌دهد. زمانی که حلقه‌هایی با تعداد گردش‌های یکسان در مجاورت یکدیگر قرار دارند، ادغام حلقه آسان و ایمن است. مثال زیر را در نظر بگیرید. /* حلقهٔ موازی کوتاه اول */ for (i=0; i &lt;100; i++) { a[i] = a[i] + b[i]; /* حلقهٔ موازی کوتاه دوم */ for (i=0; i &lt;100; i++) {
موازی کوتاه دوم */ for (i=0; i &lt;100; i++) { b[i] = a[i] * d[i]; دو حلقهٔ موازی کوتاه در کنار یکدیگر قرار دارند و با خیال راحت می‌توان آن دو را به صورت زیر ترکیب کرد: /* حلقهٔ موازی بزرگ */ for (i=0; i &lt;100; i++) { a[i] = a[i] + b[i]; b[i] = a[i] * d[i]; حلقه جدید نیمی از اجرای موازی حلقه سربار را تولید می‌کند. ادغام حلقه همچنین می‌تواند از روش‌های دیگر کمک کند. به عنوان مثال، اگر همان داده‌ها در دو حلقه ارجاع داده شده باشند، ترکیب آنها می‌تواند باعث بهبود مکان مرجع شود. با این حال، ادغام حلقه همیشه
بهبود مکان مرجع شود. با این حال، ادغام حلقه همیشه بی خطر نیست. اگر ادغام حلقه وابستگی داده‌ای که قبلاً وجود نداشته باشد را ایجاد کند؛ ممکن است ادغام منجر به اجرای نادرست شود. مثال زیر را در نظر بگیرید: /* حلقهٔ موازی کوتاه */ for (i=0; i &lt;100; i++) { a[i] = a[i] + b[i]; /* حلقه کوتاه با وابستگی داده‌ای */ for (i=0; i &lt;100; i++) { a[i+1] = a[i] * d[i]; مثالی از زبان C. for (i = 0; i &lt;300; i++) { a[i] = a[i] + 3; for (i = 0; i &lt;300; i++) { b[i] = b[i] + 4; برابر است با: for (i = 0; i &lt;300;
= b[i] + 4; برابر است با: for (i = 0; i &lt;300; i++) a[i] = a[i] + 3; b[i] = b[i] + 4; ادغام حلقه معمولاً توسط کامپایلرهای زبان C اجرا نمی‌شود. گرچه ادغام حلقه‌ها باعث کاهش سربار حلقه می‌شود، اما همیشه عملکرد زمان اجرا را بهبود نمی‌بخشد و ممکن است عملکرد زمان اجرا را کاهش دهد. برای مثال، اگر دو آرایه در حلقه‌های مجزا بجای اینکه هر دو به صورت همزمان در یک حلقه مقداردهی شوند، ممکن است کارایی بهتری داشته باشد.
جیوه(II) تیوسیانات (Hg(SCN)۲) یک ترکیب شیمیایی معدنی، کمپلکس شیمیایی و آنیون تیوسیانات است. این ترکیب پودری سفیدرنگ است. این ترکیب حین اشتعال، محصولی مار مانند تولید می‌کند که با نام مار فرعون شناخته می‌شود.