payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیارا ترائوره (؛ – ) سیاستمدار، و پرسنل نظامی اهل گینه بود. وی از ۵ آوریل ۱۹۸۴ تا ۱۸ دسامبر ۱۹۸۴ نخست‌وزیر گینه بود. دیارا ترائوره در ۸ ژوئیه ۱۹۸۵، در سن ۵۰ سالگی اعدام شد.
سیدیا توره (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل گینه است. وی از ۹ ژوئیه ۱۹۹۶ تا ۸ مارس ۱۹۹۹ نخست‌وزیر گینه بود. در سپتامبر ۲۰۲۱، سیدیا توره پس از ۱۰ ماه تبعید در اروپا به گینه بازگشت.
تیوب دوچرخه که با نام انگلیسی tube شناخته می شود یک استوانه لاستیکی بادکنکی است که بصورت دایره شکل دو سر آن به هم متصل شده و مهر و موم می شود و توسط یک سوپاپ داخل آن با فشار هوا پر میشود. تیوب دوچرخه در داخل لاستیک دوچرخه قرار می گیرد. هوا فشرده شده داخل تیوب یکی از یهترین فناوری هایی است که تا بحال برای حرکت نرم چرخ ها اختراع شده است. اگر شیع تیزی واردلاستیک دوچرخه شود تیوب دوچرخه سوراخ می شود و باعث خالی شدن باد فشرده شده داخل تیوب میشود که به این اتفاق پنچری لاستیک گفته میشود. که در اقلب مواقع پنچری
پنچری لاستیک گفته میشود. که در اقلب مواقع پنچری دوچرخه با چسب مخصوص پنچری قابل تعمیر است.
ویکتورس آراس ( – ) از همدستان لتونیایی آلمان نازی و افسران اس‌اس و از جمله عاملان هولوکاست بود که در جریان اشغال لتونی و بلاروس توسط آلمان به عنوان رهبر آراس کوماندو فعالیت می‌کرد. نیروهای آراس کوماندو نزدیک به نیمی از یهودیان لتونی را به قتل رساندند. در جریان جنگ جهانی دوم. در ۲ ژوئیه ۱۹۴۱، فرانتس اشتالکر در جریان یک کنفرانس به اطلاع آراس رساند که نیاز است تا واحد تحت فرماندهی وی اقدام به راه‌اندازی پوگرومی کند که قرار بود خودجوش به نظر برسد. در ۴ ژوئیه، رهبری آلمان دست «گروه امنیتی آراس» را، که عموماً به
آلمان دست «گروه امنیتی آراس» را، که عموماً به آن "آراس کوماندو" یا "آراس زوندرکوماندو" (نیروی ویژه آراس) گفته می‌شد، برای کشتار باز گذاشت. در همان روز، آلمانی‌ها آگهی‌های تبلیغاتی برای استخدام را در روزنامه لتونیایی زبان "Tēvija" (به لتونیایی: سرزمین پدری) چاپ کردند و در آن از «همه وطن‌دوستان لتونیایی شامل دانشجویان، نظامیان، پلیس‌ها، و غیرنظامیان که آماده پاکسازی کشورمان از عناصر نامطلوب هستند» درخواست شده بود در دفتر گروه امنیتی آراس در خیابان ۱۹ والدمارا نام‌نویسی کنند. در ۴ ژوئیه، آراس و یارانش حدود ۲۰
نام‌نویسی کنند. در ۴ ژوئیه، آراس و یارانش حدود ۲۰ یهودی را که نتوانسته بودند پیش از ورود آلمانی‌های اقدام به ترک محل زندگی خود کنند، در کنیسه ریگا در خیابان گوگوشا به دام انداختند. این یهودیان در حالی که نارنجک دستی از پنجره‌ها به درون کنیسه پرتاب می‌شد، در آنجا زنده سوختند. "آراس کوماندو" متشکل از ۵۰۰–۱۵۰۰ داوطلب بود. این واحد تقریباً ۲۶۰۰۰ نفر را ابتدا در لتونی و سپس در بلاروس به قتل رساند. آراس در ۱۹۴۲ به درجه سرگردی پلیس و در ۱۹۴۳ به اس‌اس-اشتورمبانفورر ارتقا پیدا کرد. هربرتس کوکورس، خلبان سابق
ارتقا پیدا کرد. هربرتس کوکورس، خلبان سابق لتونیایی، از جمله دستیاران آراس بود. آراس کماندو به ویژه به دلیل رفتار بدی که با زنان داشتند، مشهور بودند. ویکتورس آراس خود در جریان جنگ به یک زن یهودی به نام زلما شپشلوویتز تجاوز کرد. شهادت زلما بعدها نقش مهمی در دادگاه‌های جنایتکاران جنگی داشت.
این مقاله به فهرست آثار دربارهٔ حافظ می‌پردازد. آگاهی از زندگانی حافظ، مدت‌ها بر چند روایت تأییدنشده استوار بود. نخستین پژوهش‌های علمی در این خصوص توسط عبدالرحیم خلخالی، محمد معین، سعید نفیسی، قاسم غنی و محمد قزوینی انجام شد. در سده‌های اخیر پژوهش‌های فراوانی دربارهٔ حافظ و "دیوانش" انجام گرفته‌است. عبدالحسین زرین‌کوب، بهاءالدین خرمشاهی، منوچهر مرتضوی، مهرداد نیکنام، ابوالقاسم رادفر، علی‌اکبر رزاز، مهیندخت صدیقیان، پرویز اهور و سیروس شمیسا از شناخته‌ترین پژوهشگران ایرانی دربارهٔ حافظ هستند. بنابر پژوهش
پژوهشگران ایرانی دربارهٔ حافظ هستند. بنابر پژوهش حاجیان و احمدی، از آغاز سیر حافظ‌پژوهی در سال ۱۲۹۸ تا سال ۱۳۹۰ ه‍.ش، نزدیک به ۲۰۸۲ مقاله دربارهٔ شرح ابیات دیوان حافظ؛ معرفی انواع ویرایش‌های دیوان حافظ؛ نقد کتاب‌ها و مقالات؛ نسخه‌شناسی و معرفی نسخ؛ تحلیل شخصیت، اندیشه و زندگی حافظ؛ حافظ و دیگران؛ تحلیل زیبایی‌شناسی شعر حافظ و دیگر موضوعات نوشته شده‌است. بر اساس داده‌های مستند خانهٔ کتاب ایران، از سال ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۵، ۳۱۶۲ اثر با موضوع دیوان حافظ؛ دیوان خوشنویسی‌شدهٔ حافظ؛ شرح، ترجمه، و گزیدهٔ دیوان؛ فالنامه؛
حافظ؛ شرح، ترجمه، و گزیدهٔ دیوان؛ فالنامه؛ و کتاب‌هایی دربارهٔ حافظ با محتوای نقد و بررسی؛ تاریخ، اندیشه و سرگذشت حافظ در ایران چاپ و منتشر شده است. برخی از کتاب‌هایی که در این زمینه چاپ شده‌اند عبارتند از: "تاریخ عصر حافظ: بحث در آثار و افکار و احوال حافظ" نوشتهٔ قاسم غنی، "حافظ شیرین‌سخن" نوشتهٔ محمد معین، کوچهٔ رندان نوشتهٔ عبدالحسین زرین‌کوب، "مکتب حافظ" اثر منوچهر مرتضوی، "کتابشناسی حافظ" گردآوری مهرداد نیکنام، "حافظ‌شناسان و حافظ‌پژوهی" گردآوری ابوالقاسم رادفر. برخی از شرح‌های "دیوان حافظ" نیز
ابوالقاسم رادفر. برخی از شرح‌های "دیوان حافظ" نیز عبارتند از: "شرح اشارات حافظ" اثر علی‌اکبر رزاز، "حافظ‌نامه" اثر بهاءالدین خرمشاهی، "شرح غزل‌های حافظ" از حسینعلی هروی و "آیینهٔ جام" اثر عباس زریاب خویی. شرح‌ها و پژوهش‌های "دیوان" یا بخشی از آن به زبان‌های اردو، پنجابی، سندی، عربی، انگلیسی، فرانسه، آلمانی، روسی، چکی، دانمارکی، فنلاندی، ایتالیایی، لاتین، لیتوانیایی، لهستانی، صربی، و ترکی هست. همه ساله نشست‌های گوناگونی در زمینهٔ حافظ‌پژوهی در ایران و جهان برگزار شده و می‌شود. از آن دسته نشست‌های علمی
برگزار شده و می‌شود. از آن دسته نشست‌های علمی حافظ‌پژوهی در تهران با همکاری معاونت فرهنگی شهر کتاب، دانشگاه حافظ و مؤسسهٔ دانشنامهٔ فارس و با حضور حافظ‌پژوهان برگزار می‌شود. انتشار سالانهٔ دفتر حافظ‌پژوهی نیز از دیگر فعالیت‌هاست که دربردارندهٔ سخنرانی‌های ایرادشده در نشست‌های علمی است. در دیگر کشورها نیز مراسم بزرگ‌داشت حافظ از سوی رایزنی‌های فرهنگی ایران و با حضور دوستداران زبان و ادب فارسی و انجمن‌های ادبی برگزار می‌شود. فارسی. فرهنگ‌ها. دربارهٔ دیوان حافظ فرهنگ‌هایی گردآوری شده است. از این دستند: "این
فرهنگ‌هایی گردآوری شده است. از این دستند: "این راه بی‌نهایت" گردآوری بهرام اشتری، "فرهنگ اشعار حافظ" گردآوری احمدعلی رجایی بخارایی، "فرهنگ بسامدی غزل‌های حافظ" گردآوری دانیلا منگینی کورل، "فرهنگ ده هزار واژه از دیوان حافظ" گردآوری ابوالفضل مصفا، "فرهنگ شرح‌های حافظ" گردآوری بهادر باقری، "فرهنگ واژه‌نمای حافظ" گردآوری مهین‌دخت صدیقیان و همکاری ابوطالب میرعابدینی، "فرهنگ واژه‌های ایهامی در اشعار حافظ" گردآوری محمد ذوالریاستین. عربی. پس از خیام و رباعیاتش، حافظ و دیوانش بیشترین اثرگذاری را در قلمرو ادب عرب
و دیوانش بیشترین اثرگذاری را در قلمرو ادب عرب داشته است. ابراهیم امین شواربی، دانشجوی مصری، نخستین کسی بود که حافظ‌پژوهی را آغاز کرد. او دو اثر در این‌باره دارد: اغانی شیراز و حافظ الشیرازی شاعر الغناء الغزل فی ایران. اثر دوم، پایان‌نامهٔ دکتری او در سال ۱۳۲۲ ه‍.ش/۱۹۴۳ م در دانشگاه فؤاد اول در قاهره است. یک سال بعد آن را به طه حسین تقدیم کرد و در مطبعة المعارف قاهره چاپ شد. با آنکه مقدمهٔ طه حسین بر این کتاب محتوای تازه‌ای ندارد، اما به‌خاطر یونانی‌گرایی او و تحقیرش نسبت به ادب فارسی، این مقدمهٔ ستایش‌آمیز
و تحقیرش نسبت به ادب فارسی، این مقدمهٔ ستایش‌آمیز مورد توجه قرار می‌گیرد. کتاب مجدداً در سال ۱۴۱۰ ه‍.ق/۱۹۸۹ م در دارالروضهٔ بیروت چاپ شد. در سال ۱۳۶۸ ه‍.ش/۱۹۸۹ م، به‌مناسبت ششصدمین سال درگذشت حافظ کنگره‌ای در زمینهٔ حافظ‌پژوهی در جهان عرب به‌همت وابستهٔ فرهنگی ایران در سوریه برگزار شد. سخنرانی‌های این مراسم در کتابی با عنوان حافظ الشیرازی، شاعر العرفان و الانسان در سال ۱۴۰۹ ه‍.ق/۱۹۸۹ م در دمشق چاپ شد. در این کتاب دو قصیده نیز از صلاح صاوی و نجم‌الدین صالح دربارهٔ حافظ و دیوانش آمده است. آلمانی. در سال ۱۹۵۰
حافظ و دیوانش آمده است. آلمانی. در سال ۱۹۵۰ م، در نسخهٔ ترکیِ "دانشنامهٔ اسلام"، مقاله‌ای از هلموت ریتر دربارهٔ حافظ همراه با زندگی‌نامه‌ای کوتاه و پژوهش‌های مهم دربارهٔ حافظ منتشر شد. پژوهشگرانِ دیگری مانند هانس هاینریش شدر در کتاب "تجربهٔ گوته از شرق" و هانس روبرت رومر در "مسائل حافظ‌شناسی" به تحلیل و تفسیرِ شعرِ حافظ پرداختند و موضوعات تازه‌ای را در زمینهٔ حافظ‌پژوهی در زبان آلمانی مطرح کردند. یوهان کریستف بورگل کتابی با عنوان "سه رساله دربارهٔ حافظ" در سال ۱۹۷۵ م به چاپ رساند که در آن افزون بر ترجمه،
سال ۱۹۷۵ م به چاپ رساند که در آن افزون بر ترجمه، به تفسیرِ شعرِ حافظ و بررسیِ موضوعِ گوته و حافظ و مفاهیمی مانندِ عقل و عشق پرداخت. ایتالیایی. جیاکومو لنتی مقاله‌ای دربارهٔ حافظ و شعرِ او در نشریه‌ای ادبی در تورین برپایهٔ آثارِ شرق‌شناسانِ اروپایی مانند رویتسکی، جونز و هامرپورگشتال منتشر کرد. او این مقاله را با استناد به "دیوانِ" چاپِ کلکته در سال ۱۷۹۱ م نوشت. لنتی در این مقاله از مهم‌ترین مفسرانِ "دیوان" مانند سودی و سروری نام برده است. احتمالاً این مقاله، نخستین فعالیت در معرفیِ حافظ به جامعهٔ نوینِ
نخستین فعالیت در معرفیِ حافظ به جامعهٔ نوینِ ایتالیا به‌شمار می‌رود. لنتی در این مقاله حافظ را با آناکرئون مقایسه کرده و بحثی دربارهٔ معنای حقیقی و مجازیِ اشعار مطرح کرده است. نخستین همایشِ بین‌المللیِ شعرِ حافظ در سال ۱۹۷۶ م، از سوی باوزانی در آکادمی ملی لینچه‌ای در رم برگزار شد. در این همایش پژوهشگرانی مانند ژیلبر لازار با سخنرانی‌ای دربارهٔ «زبانِ نمادینِ حافظ»، یوهان کریستف بورگل با سخنرانی «شاعر و شعر در "دیوانِ" حافظ»، و جانروبرتو اسکارچا با مقایسهٔ جزئیاتِ «دیدگاهِ طبیعی در شعرِ حافظ» و سبکِ فرّخی
جزئیاتِ «دیدگاهِ طبیعی در شعرِ حافظ» و سبکِ فرّخی سیستانی و صائب تبریزی شرکت کردند. مقالهٔ باوزانی با نام «محسوس و فرامحسوس در شعرِ حافظ» که در افتتاحیهٔ همایش خوانده شد، چاپ شده است. باوزانی در این مقاله، شعرِ «تُرکِ شیرازیِ» حافظ را تحلیل و با ترجمه‌هایش توسط ویلیام جونز، ایتالو پیتتسی و اسکارچا مقایسه می‌کند. او در این مقاله برای درکِ معنیِ واقعیِ شعرِ حافظ، خواننده را به شنیدنِ آهنگِ پاسیونه که به زبان ناپلی سروده شده، دعوت می‌کند. کتاب "کشف اللغات دیوان حافظ" که نخستین کتاب از پروژهٔ «لیریکا پرسیکا»
حافظ" که نخستین کتاب از پروژهٔ «لیریکا پرسیکا» است در سال ۱۹۸۹ م توسط دانیه لا منگینی و ریکاردو زیپولی به چاپ رسید. این پروژه که براساسِ روشِ پردازشیِ رایانه‌ای انجام شد، کارِ ایجادِ پایگاهِ داده‌هایی از شعرِ غناییِ فارسی از دیدگاهِ نشانه‌شناسانه و ساختارگرایانه را بر عهده داشت. زیپولی با بهره‌گیری از این پردازشِ رایانه‌ای و با نگاه به سبک‌شناسیِ متونِ فارسی، چندین مقاله دربارهٔ حافظ نوشت. در طولِ دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ م، در نتیجهٔ فعالیتِ ایران‌شناسان و با تلاش الساندرو باوزانی، حافظ دوباره در ایتالیا به
تلاش الساندرو باوزانی، حافظ دوباره در ایتالیا به اوجِ شهرت رسید و نتیجهٔ این حافظ‌پژوهیِ نوین، حضورِ حافظ در محافلِ شعرِ ایتالیا و اثرگذاری بر آنها بود. از فعالیت‌های علمیِ کارلو ساکونه دربارهٔ حافظ‌پژوهی، تحلیلِ قوی‌اش دربارهٔ نکاتِ مشترکِ میان شعرِ حافظ و شعرِ ایتالیاییِ سبکِ جدید است. این سبک در اواخرِ سدهٔ سیزدهم و اوایلِ سدهٔ چهاردهمِ میلای رواج یافت و مرتبط با شاعرانِ توسکانی است که واله از آنان گفته بود. ساکونه چندین مقاله دربارهٔ تحلیلِ ویژگی‌های شعرِ حافظ دارد، ازجمله: «شاهدگرایی و مدیحه‌سرایی در
حافظ دارد، ازجمله: «شاهدگرایی و مدیحه‌سرایی در شعرِ فارسیِ سده‌های میانه»، «حافظ و ترجمه»، «شاهِ خوبان در غزلِ فارسی و شیفتگانِ مفلسِ عشق»، «شراب، شاهدان، و کفر در محضرِ خدا، چند یادداشت دربارهٔ "دیوانِ" حافظ» و «مالیخولیا و خیالِ معشوق در "دیوانِ" حافظ». در تازه‌ترین فعالیت‌های حافظ‌پژوهی در ایتالیا، جنبشی شکل گرفته است که ترجمه‌های گوناگونِ شعرِ حافظ در سال‌های اخیر را ارائه می‌دهد تا از این راه، خلاقیتِ هنریِ شاعرانِ معاصرِ ایتالیا با استفاده از شعرِ حافظ شکوفا شود. دومنیکو اینجنیتو در سال ۲۰۰۷ م،
حافظ شکوفا شود. دومنیکو اینجنیتو در سال ۲۰۰۷ م، ترجمه‌هایی تحت‌اللفظی از بعضی غزل‌های حافظ را به‌همراهِ اطلاعاتی ادبی، تاریخی و مذهبی برای تعدادی از شاعرانِ ایتالیایی فرستاد و خواست با مطالعهٔ آن‌ها دربارهٔ معنی و ارزشِ جهان‌بینیِ آن اشعار برای اوضاعِ فرهنگیِ ایتالیا، اندیشه و نظرِ خود را ابراز دارند. یک سال بعد، هر کدام از شاعران، بازنویسی‌های آزاد از متن کردند که اکنون از پسندیده‌ترین نمونه‌های شعرِ ایتالیاییِ معاصر شمرده می‌شوند. بعضی از شاعرانِ شرکت‌کرده در این پروژه عبارتند از: آنتونلا آندا، فرانکو
در این پروژه عبارتند از: آنتونلا آندا، فرانکو بوفونی، آندره آ زانزوتو، روزاریا لوروسو، عمر غیانی و ادوئاردو زوکاتو. این بازنویسی‌ها در نخستین جشنوارهٔ بین‌المللیِ ترجمهٔ ادبی در پاییزِ ۲۰۰۹ م، ارائه شد. فرانسوی. جهانگردانِ غربی مانندِ دلا واله و ژان شاردن گفتگوهایی دربارهٔ حافظ و شهرتش داشتند و انگلبرت کمپفر نگاره‌ای از آرامگاهِ حافظ کشیده بود. بارتلمی دربلو، خاورشناسِ فرانسوی، در سال ۱۶۹۷ م و در "کتابخانهٔ شرقی"اش شرحِ حالی از حافظ نگاشته بود که منبعش، نوشته‌های لطفعلی‌بیگ آذر و دولتشاه سمرقندی بود. او
لطفعلی‌بیگ آذر و دولتشاه سمرقندی بود. او حتی از نسخه‌ای از "دیوانِ" حافظ به‌همتِ شاهزاده فریدون خان و نیز "شرحِ سودی" آگاهی داشت. مدت‌ها پس از اقدامِ دربلو، فعالیتِ مهمِ دیگری در زمینهٔ حافظ‌پژوهی نشد تا اینکه در سال ۱۷۹۹ م، آنتوان ایزاک سیلوستر دوساسی فعالیتی ارزشمند در این زمینه انجام داد و بخشی از "تذکرةالشعرای" دولتشاه سمرقندی را براساسِ نسخه‌های دستنویسِ فارسیِ کتابخانهٔ سلطنتی پاریس ترجمه و چاپ کرد. او در انتهای این اثر، فهرستی از شاعرانِ یادشده در تذکره از جمله حافظ را آورد. بااین‌حال با توجه به
تذکره از جمله حافظ را آورد. بااین‌حال با توجه به گستردگیِ استقبال از حافظ در اتریش، آلمان و انگلیس نسبت به فرانسه، توجه به حافظ در فرانسه تنها از سوی چند علاقه‌مند به شعرِ فارسی ادامه یافت و چند نویسنده هم به حافظ، گرایش پیدا کردند. ژان باتیست گرانژره دولاگرانژ در سال ۱۸۱۳ م مقاله‌ای منتشر کرد و در آن از ترجمهٔ زندگیِ حافظ از تذکرةالشعرای دولتشاه توسط سیلوستر دوساسی یاد و دربارهٔ تفسیرهای تمثیلی و غزل‌های حافظ بحث کرد. او در سال ۱۸۲۶ م در برابرِ مخالفتِ بعضی از شرق‌شناسانِ مکتبِ تاریخیِ شرق‌شناسی علیه
بعضی از شرق‌شناسانِ مکتبِ تاریخیِ شرق‌شناسی علیه مکتبِ ادبی‌اش، در مطلبی با عنوانِ «دفاع از شعرِ شرقی» به هواداری از شعرِ شرقی پرداخت. ژوزف آرتوردو گوبینو در سال ۱۸۳۸ م نخستین مقاله‌اش را با عنوانِ «دربارهٔ جنبشِ فکریِ شرق» به چاپ رساند که مقدمه‌ای برای جریانِ خاورشناسیِ علمیِ نوظهور بود. او در شماری از مقالاتش، شرح حالِ بزرگانِ شعرِ فارسی از جمله حافظ را به نگارش درآورد. ادگار کینه او را آغازکنندهٔ «رنسانس شرقی» دانست. گوبینو حافظ را در زمرهٔ بزرگانی می‌دانست که از پسِ هجومِ مغول سربرآورده بودند، دورانی
که از پسِ هجومِ مغول سربرآورده بودند، دورانی که هم‌زمان با قرون وسطی در اروپا بود. او در ادامه می‌گوید پرورشِ شخصیت‌هایی مانند حافظ در سطحِ شاعرانِ بزرگِ جهان، تواناییِ اعجازِ ایران است. او اقداماتِ دولاگرانژ، هامرپورگشتال و گوته را می‌ستاید و آن را نشانهٔ این می‌داند که نبوغِ حافظ برای همهٔ خوانندگانِ کنجکاوِ میراثِ شعریِ بشریْ عیان است. در نیمهٔ دومِ سدهٔ نوزدهمِ میلادی، تنها یک ایران‌شناسِ فرانسوی به‌نام شارل دفرمری نسبت به زندگیِ حافظ، چاپ "دیوانش" و تفسیرهای آن توجه نشان داد و در مقاله‌ای با نام
و تفسیرهای آن توجه نشان داد و در مقاله‌ای با نام «نگاهی به زندگی و اشعارِ حافظ» که در سال ۱۸۵۸ م منتشر کرد، حافظ را در کنارِ سعدی و جامی بزرگ‌ترین شاعرانِ ایران دانست. ژاپنی. نخستین بار شیژرو آراکی، حافظ را در ژاپن معرفی کرد. در ۱۹۲۲ م اثری را با عنوان "تحقیقات تاریخ ادبیات فارسی" منتشر کرد. آراکی در این کتاب دربارهٔ دورانِ اوستا و فارسی باستان تا جامی پژوهش کرده است و سه صفحه از واپسین بخشِ آن را دربارهٔ حافظ نوشته است. رئیچی گامو، ایران‌شناسِ ژاپنی در سال ۱۹۵۵ م در مقاله‌ای به معرفیِ حافظ و شرح حال و
سال ۱۹۵۵ م در مقاله‌ای به معرفیِ حافظ و شرح حال و روزگارش پرداخت و شماری از ابیاتِ حافظ را نیز در آن آورد. او در کتابِ دیگرش دربارهٔ شعرِ تغزلیِ فارسی، از حافظ یاد کرده است. تسونئو کورویاناگی در ۱۹۷۶ م در ترجمه‌ای کامل از "دیوان" به ژاپنی، به شرحِ احوال و افکارِ حافظ نیز پرداخته است. کورویاناگی در سال ۱۹۰۸ کتابی با عنوان "شاعران ایرانی" دربارهٔ ده شاعرِ بزرگِ فارسی به چاپ رساند که در آن به حافظ نیز پرداخته است. او در اثرِ دیگرش با نام "تاریخ ادبیات فارسی" نیز بخشی دربارهٔ شعر و زندگیِ حافظ دارد.
آیردیبه که در ایالات متحده تحت عنوان جواهرات خانوادگی شناخته می‌شود، یک فیلم سینمایی کمدی درام آلمانی به نویسندگی و کارگردانی روبرت شونتکه محصول سال ۲۰۰۳ است. این فیلم به سرطان بیضه می‌پردازد، که کارگردان روبرت شونتکه از آن رنج می‌برد و در آخر از این بیماری جان سالم به در برد.
سیاکا استیونز (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل سیرالئون بود. وی از ۲۱ آوریل ۱۹۷۱ تا ۲۸ نوامبر ۱۹۸۵ اولین رئیس‌جمهور سیرالئون بود. سیاکا استیونز در ۲۹ مه ۱۹۸۸، بعد از یک دوره کوتاه بیماری در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
آراس کماندو که توسط همدست و افسر اس‌اس، ویکتورس آراس، فرماندهی می‌شد از جمله گروه‌های پلیس کمک لتونی (به آلمانی: "Lettische Hilfspolizei") بود که به "اس دی" گزارش می‌داد. این گروه از جمله بدنام‌ترین گروهای کشتار در دوران هولوکاست به‌شمار می‌رفت. اقدامات. واحد آراس کماندو به‌طور فعال در انواع جنایات نازی‌ها، از جمله کشتار یهودیان، مردم کولی، و بیماران روانی، و همچنین اقدامات تنبیهی و کشتار غیرنظامیان در امتداد مرز شرقی لتونی با اتحاد جماهیر شوروی شرکت داشت. این گروه در مجموع حدود ۲۶۰۰۰ یهودی را به قتل رساند.
گروه در مجموع حدود ۲۶۰۰۰ یهودی را به قتل رساند. از مهمترین موارد، شرکت این واحد در کشتار دسته‌جمعی یهودیان در گتو ریگا، و نیز چندین هزار یهودی تبعیدی از آلمان در رویداد موسوم به کشتار رومبولا در ۳۰ نوامبر و ۸ دسامبر ۱۹۴۱ بود. برخی از افراد آراس کماندو همچنین به عنوان نگهبان در اردوگاه کار اجباری سالاسپیلس کار می‌کردند. آراس کماندو مسئول به آتش کشیدن کنیسه بزرگ شهر ریگا در ۴ ژوئیه ۱۹۴۱ و کشته‌شدن تعدادی از یهودیان در آن بود. این رویداد، که لتونی سالگردش را به عنوان روز یادبود هولوکاست گرامی می‌دارد، در
را به عنوان روز یادبود هولوکاست گرامی می‌دارد، در روزنامه‌های آلمانی به شکل حرکتی خودجوش توسط مردم کرانه بالتیک برای یهودی‌زدایی تبلیغ شد. تعداد اعضای این واحد در دوره‌ای که در کشتار یهودیان لتونی شرکت داشت، حدود ۳۰۰ تا ۵۰۰ نفر بود و جریان حضور در عملیات ضد پارتیزانی در سال ۱۹۴۲، در اوج خود به بیش از ۱۵۰۰ نفر رسید. در واپسین مراحل جنگ، این واحد منحل و پرسنل آن به هنگ لتونی منتقل شدند.
مبارز یک مجموعه تلویزیونی درام اکشن چینی_آمریکایی است و در ۵ آوریل ۲۰۱۹ از سینمکس به نمایش درآمد. که به تهیه‌کنندگی شانون لی و جاستین لین تهیه‌شده این بر اساس یک مفهوم و تلقی اصلی توسط بروس لی، و توسط دخترش، شانون لی، و کارگردان فیلم جاستین لین، تهیه‌کننده اجرایی است. جاناتان تروپر، که برای سریال اصلی سینکس "بانشی" شناخته می‌شود، مجری‌ برنامه است. در آوریل ۲۰۱۹، سینکس این مجموعه را برای فصل دوم تمدید کرد که اولین بار در ۲ اکتبر ۲۰۲۰ پخش شد. این آخرین مجموعه سینکس قبل از توقف تولید برنامه‌های اصلی بود. در
سینکس قبل از توقف تولید برنامه‌های اصلی بود. در آوریل ۲۰۲۱، این مجموعه برای فصل سوم تمدید شد، همراه با اعلام اینکه مجموعه به اچ‌بی‌او مکس منتقل می‌شود. و بعد از ۳ فصل، سریال کنسل شد.
سیم آخر یک مسابقه تلویزیونی با اجرای رضا رشیدپور و تهیه‌کنندگی و کارگردانی محمدرضا رضائیان است که از شبکه سه پخش می‌شد. این مسابقه تلویزیونی پیش از این با نام «بمب» مطرح شده بود و با تغییر نام به «سیم آخر» از ۱۵ آبان ۱۳۹۹ روی آنتن رفت. پیمان قانع طراح دکور و مدیر هنری و حمید مراوندی مجری طرح آن به‌شمار می‌رود. "سیم آخر" بدون رعایت حقوق مؤلف، از یک مسابقه تلویزیونی اسرائیلی به نام کپی شده‌است که بعد از اسرائیل در حدود بیست کشور دیگر در دنیا نیز ساخته شده‌است. قالب مسابقه. دو تیم سه نفره در رقابت با یکدیگر
قالب مسابقه. دو تیم سه نفره در رقابت با یکدیگر باید سعی کنند با پاسخ صحیح به سؤال‌ها بمب هر مرحله را خنثی کنند و امتیاز و جایزهٔ بیشتری را نصیب خود کنند. در هر قسمت دو تیم سه نفره با هم مسابقه می‌دهند، ۴ بمب عادی وجود دارد که تیم‌ها باید سعی کنند در هر مرحله با پاسخ صحیح به سؤال مربوط به هر بمب آن‌ها را خنثی کنند. سؤال هر بمب به شکل چند گزینه‌ای است و فقط یکی از گزینه‌ها نادرست است یعنی هر سؤال این مسابقه چند پاسخ صحیح دارد و فقط یک پاسخ نادرست. بعد از خنثی کردن ۴ بمب عادی، تیم‌ها به بمب نقره‌ای می‌رسند.
کردن ۴ بمب عادی، تیم‌ها به بمب نقره‌ای می‌رسند. این مرحله مانند ضربات پنالتی است و سوالات تا زمانی که یک تیم نتواند بمب را خنثی کند ادامه دارد. تیم برندهٔ این مرحله به بمب طلایی می‌رسد و تیم بازنده نصف امتیازاتی که در بمب‌های قبل گرفتند را دریافت خواهند کرد. در سؤال بمب طلایی، ۱۰ گزینه وجود دارد که ۷ گزینه درست و ۳ گزینه نادرست است. اگر تیمی که به این مرحله رسیده، بمب طلایی را خنثی کند امتیازاتش به ۶۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان می‌رسد و اگر نتواند بمب طلایی را خنثی کند امتیازاتش نصف خواهد شد. هر ۱٬۰۰۰ امتیاز معادل ۶۰۰
امتیازاتش نصف خواهد شد. هر ۱٬۰۰۰ امتیاز معادل ۶۰۰ هزار تومان خواهد بود. هم‌چنین امکان ویژه‌ای برای مخاطبانی که در منزل هستند و علاقه‌مندند در مسابقه شرکت کنند طراحی شده‌است که می‌توانند همزمان با شرکت‌کننده‌های مسابقه رقابت کنند که از طریق تلفن‌های هوشمند و اپلیکیشن تلوبیون امکان‌پذیر شده‌است.
مردان تراونیکی از جمله همدستان اروپای مرکزی و شرقی آلمان نازی بودند که از میان اسیران اردوگاه‌های اسیران جنگی آلمان نازی برای سربازان ارتش سرخ شوروی که در مناطق مرزی در جریان عملیات بارباروسا در ژوئن ۱۹۴۱ اسیر شده، استخدام شده بودند. هزاران تن از این داوطلبان تا پایان جنگ جهانی دوم در قلمرو دولت عمومی لهستان تحت اشغال خدمت می‌کردند. مردان تراونیکی متعلق به دسته ای از هیوی‌ها (کوته‌نوشت "Hilfswilliger" به آلمانی، به معنای تحت‌اللفظی «کسانی که مایل به کمک هستند») بودند؛ افرادی بومی که به خدمت کمکی ارتش نازی
بودند؛ افرادی بومی که به خدمت کمکی ارتش نازی درمی‌آمدند. میان سپتامبر ۱۹۴۱ و سپتامبر ۱۹۴۲، نیروهای اس‌اس و پلیس آلمان ۲۵۰۰ نفر از مردان تراونیکی معروف به "Hiwi Wachmänner" (نگهبانان) را در اردوگاه آموزشی ویژه تراونیکی بیرون از لوبلین آموزش دادند. تا پایان ۱۹۴۴، ۵٬۰۸۲ مرد به انجام وظیفه می‌پرداختند. مردان تراونیکی توسط اشترایبل در دو گردان "اس‌اس زوندردینست" سازماندهی شدند. تخمین زده می‌شود که حدود ۱۰۰۰ هیوی در طی عملیات میدانی فرار کرده باشند. اگرچه اکثریت مردان تراونیکی یا "هیوی"ها از میان اسیران جنگی
مردان تراونیکی یا "هیوی"ها از میان اسیران جنگی بودند، اما "فولکس‌دویچه"‌هایی از اروپای شرقی نیز در میان آنها بودند؛ به ویژه که آن‌ها توانایی صحبت به زبان‌های روسی، اوکراینی و سایر زبانهای سرزمین‌های اشغالی را داشتند. همه افسران اردوگاه تراونیکی از میان "رایخس‌دویچه"‌ها یا شهروندان رایش آلمان بودند، و بیشتر فرماندهان گروهان نیز از "فولکس‌دویچه"‌ها بودند (افرادی که زبان و فرهنگ آنها ریشه آلمانی داشت اما تابعیت آلمان را نداشتند). غیرنظامیان به خدمت گرفته شده و اسیران جنگی شوروی شامل ارمنیان، آذربایجانی‌ها،
و اسیران جنگی شوروی شامل ارمنیان، آذربایجانی‌ها، بلاروسی‌ها، استونیایی‌ها، گرجی‌ها، لتونیایی‌ها، لیتوانیایی‌ها، روس‌ها، تاتارها و اوکراینی‌ها بودند. مردان تراونیکی سهم عمده ای در عملیات راینهارد، طرح نازی‌ها برای نابودی یهودیان لهستان، داشتند. آنها همچنین در اردوگاه‌های مرگ خدمت می‌کردند و نیز نقش مهمی در فرونشاندن خیزش گتوی ورشو داشتند (نگاه کنید به گزارش اشتروپ).
در ادبیات علمی به ویژه رایانه، مسئله بازی () مسئله‌ای است که در جهان واقعی حل کردنش ارزش چندانی ندارد، بلکه وسیله‌ای نمایشی است تا بتواند به صورت ساده‌تر ویژگی‌هایی از مسئله‌های واقعی پیچیده جهان را نشان دهد؛ یا بتواند به شکل ساده‌تری یک الگوریتم حل مسئله را در آن نشان داد. مسئله‌های بازی برای روش‌شناسی یا بررسی و آزمایش روش‌ها و تکنیک‌ها خوب است. پژوهشگران می‌توانند با مسائل بازی الگوریتم‌های مختلف را با هم مقایسه کنند. همچنین این مسائل برای طراحی بازی سودمند هستند. برای مثال، زمان مهندسی یک سامانه بزرگ،
هستند. برای مثال، زمان مهندسی یک سامانه بزرگ، مسئله اصلی اغلب به‌شماری مسئله بازی کوچک‌تر شکسته می‌شود که اغلب از پیش چاره و راه حلشان را می‌دانیم. اغلب این مسائل بازی چکیده‌ای از برخی ویژگی‌های مهم آن سامانه پیچیده هستند، پس می‌توان جداگانه آن‌ها را حل کرد. مسائل بازی همچنین برای شهود گرفتن از یک رخداد مسئله‌ای پیچیده بسیار سودمند هستند. برای مثال‌های عینی، در زمینه هوش مصنوعی، بازی‌های قدیمی به عنوان مسئله‌های بازی استفاده می‌شوند. مانند: مسئله جهان جارو، مسئله چند وزیر، دوز، معمای کشیش‌ها و آدمخوارها،
مسئله چند وزیر، دوز، معمای کشیش‌ها و آدمخوارها، شطرنج، برج هانوی و دیگر چیزها.
رسالت (به انگلیسی: The Prophecy) یک فیلم سینمایی دلهره آور و فانتزی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ با بازی کریستوفر واکن، الیاس کوتیاس، ویرجینیا مادسن، اریک استولتس و ویگو مورتنسن است. بعد از انتشار این فیلم چهار دنباله دیگر ساخته شده‌است. این فیلم داستان فرشتگان مقرب جبرئیل و جستجوی او برای یافتن یک روح شیطانی بر روی زمین و یک کارآگاه پلیس (کوتائاس) است که ندانسته در میانه یک جنگ داخلی فرشته ای گرفتار می‌شود. خلاصه داستان فیلم. فرشته‌ای به زمین می‌آید تا روحی که می‌تواند به جنگی بی‌انتها در بهشت پایان دهد را بدست
به جنگی بی‌انتها در بهشت پایان دهد را بدست بیاورد. تنها یک کشیش سابق و دختری کوچک می‌توانند او را متوقف کنند… دنباله سازی فیلم. در پی موفقیت این فیلم چهار قسمت دیگر از این نوع فیلم ساخته شد با عنوان:
رسالت ۲ (به انگلیسی: "The Prophecy II") یک فیلم سینمایی آمریکایی در ژانر فیلم فانتزی - اکشن و ترسناک محصول سال ۱۹۹۸ و دنباله فیلم رسالت (فیلم ۱۹۹۵) محسوب می‌شود. کریستوفر واکن یکبار دیگر نقش خود را در این فیلم به عنوان فرشته مقرب جبرئیل تکرار می‌کند. خلاصه داستان فیلم. جبرئیل به زمین برمیگردد تا نسلی از بشر که نادیده گرفته بود را از بین ببرید. در این بین نوجوانی از جان گذشته کمکش می‌کند و البته مخالفت‌ها و دشمنی‌های فرشته ای به نام «دنیائیل» نیز وجود دارد. . .
واکنش هیدروهالوژن‌دار کردن یا هیدروهالوژناسیون یک واکنش افزایشی الکترون دوست بین اسیدهای هیدروهالیک مانند هیدروژن کلرید یا هیدروژن برومید با آلکن‌ها برای تولید هالوآلکان‌های مربوطه است. اگر دو اتم کربنی که پیوند دوگانه بین آن‌ها برقرار است به تعداد متفاوتی از اتم‌های هیدروژن متصل باشند، هالوژن ترجیحاً با کربنی که کمترین هیدروژن به آن متصل باشد پیوند برقرار می‌کند؛ این قاعده با عنوان قانون مارکونیکوف شناخته می‌شود. یک مثال ساده از هیدروهالوژن‌دار کردن، واکنش بین ایندن با گاز هیدروژن کلرید (بدون حلال) است:
امنیت برنامه شامل اقدامات برای بهبود امنیت یک برنامه است که اغلب با یافتن، رفع و جلوگیری از آسیب‌پذیری‌های امنیتی انجام می‌شود. در سطوح مختلف چرخه حیات برنامه‌ها مانند طراحی، توسعه، گسترش، ارتقا، نگهداری، تکنیک‌های مختلفی برای آشکارسازی چنین آسیب‌پذیری‌های امنیتی استفاده می‌شود. روش‌ها. روش‌های مختلف، زیرمجموعه‌های مختلف آسیب‌پذیری‌های امنیتی را که در انتظار یک برنامه هستند، پیدا می‌کنند و در دوره‌های مختلف چرخه حیات نرم‌افزار بسیار مؤثر هستند. هر یک نشان دهنده مبادله‌های مختلف زمان، تلاش، هزینه و
نشان دهنده مبادله‌های مختلف زمان، تلاش، هزینه و آسیب‌پذیری‌های یافت شده‌است.