payamvha/North_RAG huggingface dataset:
افزایشی باشد. "مالیات بر درآمد کار" مقاله اصلی: مالیات بهینه بر درآمد کار هدف تئوری مالیات بهینه بر درآمد کار افراد یافتن رابطه بهینه بین سه اثر افزایش مالیات زیر است: اثر مکانیکی - افزایش نرخ مالیات، در صورت عدم تغییر در رفتار افراد باعث افزایش درآمد دولت می‌شود. اثر رفتاری - افزایش در نرخ مالیات، مانع از عرضه نیروی کار می‌شود و در نتیجه این منجر به کاهش درآمد مالیاتی می‌شود. تأثیر رفاهی - افزایش نرخ مالیات باعث می‌شود که منفعت شخصی کاهش یابد و در نتیجه رفاه اجتماعی کاهش یابد. مالیات بر درآمد شرکت بیشتر
اجتماعی کاهش یابد. مالیات بر درآمد شرکت بیشتر بدانید نمونه‌ها و دیدگاه‌های موجود در این بخش ممکن است نمایانگر دیدگاه جهانی در مورد این موضوع نباشد. Arnold Harberger، تحقیقاتی دربارهٔ مالیات بهینه برای شرکتها انجام داده‌است. مالیات بر درآمد شرکت، مالیاتی است که توسط دولتهای فدرال و ایالتی از درآمد یک شرکت دریافت می‌شود. در مجله اقتصاد سیاسی، Harberger مطلبی را با عنوان «وضع مالیات بر درآمد شرکت» نوشت که در آن سعی کرد چارچوبی نظری را برای درک تأثیراتی که مالیات بر درآمد بر شرکت‌ها دارد و برای تعیین تفسیرها
بر درآمد بر شرکت‌ها دارد و برای تعیین تفسیرها از این مالیات در ایالات متحده ارائه دهد. وی یک ماهیت تعادلی -کلی را پیشنهاد کرد که در آن وی یک اقتصاد دو بخشی (یکی شرکتی و دیگری غیر شرکتی) را فرض می‌کند. هاربرگر در این مدل بیان می‌کند که با توزیع مجدد منابع اقتصادی، بازار در طولانی مدت به سمت یک تعادل ثابت حرکت می‌کند که در آن الاستیک‌های جایگزین هم برای سرمایه و هم برای نیروی کار یکسان است و بنابراین برابر با کشش جایگزین بین دو کالای مصرفی است. علاوه بر این، این امر می‌تواند به‌طور بالقوه به یک طیف گسترده‌تر
امر می‌تواند به‌طور بالقوه به یک طیف گسترده‌تر از شرایط اعمال گردد. برخلاف این، Martin Feldstein با فرضیه‌های هاربرگر مخالف است. Feldstein استدلال می‌کند که یکی از کاستی‌های مهم نظریه‌های هاربرگر این است که تا زمانی که او در حال نوشتن آن مقاله بوده، سیاست گذاران در هنگام تعیین تغییرات مالیاتی برای مالیات بر درآمد شرکت‌ها، صرفاً روی تأثیرات در مالیات بر درآمد شخصی تمرکز می‌کردند. Feldstein استدلال می‌کند که سیاست گذاران باید این دو جنبه را به‌طور جداگانه تجزیه و تحلیل کنند و او روشی را در رابطه با نحوه وارد
و تحلیل کنند و او روشی را در رابطه با نحوه وارد کردن اثر خالص تغییرات نرخهای مالیاتی کارآمد شرکتها در اظهارنامه مالیاتی فردی با تمرکز بر تفاوت اساسی بین درآمد واقعی و اسمی سرمایه ارائه داد. Feldstein، کاستی‌های مدل خود را به دلیل عدم وجود داده‌های کافی برای مقایسه درست نرخهای مالیات بر شرکت‌ها و افراد می‌داند. William Fox و Luna propose نظریه دیگری را در یک مقاله مشترک با عنوان «روندهای درآمد مالیاتی شرکتها: علل و راه حلهای ممکن» ارائه می‌دهند که در آن آنها فقط به یک جنبه از بحث می‌پردازند - نقش این
آنها فقط به یک جنبه از بحث می‌پردازند - نقش این مالیات- و میزان خسارات وارده از طریق کاهش درآمد را تعیین کرده و راه‌هایی را پیشنهاد می‌کنند که اعتقاد دارند این روند را معکوس می‌کند. آنها تعیین می‌کنند که چون نرخ مؤثر مالیات بر درآمد شرکت در دو دهه، یک سوم کاهش یافته‌است، کاهش نرخ مؤثر مالیات نتیجه یک پایه مالیاتی است که در رابطه با درآمد و سود یک شرکت در حال فرسایش است. این امر به این دلیل است که قوانینی مانند مالیات‌های اختیاری، پایه مالیاتی را کاهش داده‌اند. یک گزینه برای کاهش تأثیر منفی مالیات شرکتها بر
یک گزینه برای کاهش تأثیر منفی مالیات شرکتها بر سطح سرمایه‌گذاری‌های خصوصی (و از این رو افزایش سرمایه‌گذاری به سطحی که در یک محیط بدون مالیات حاصل شود)، ارائه اعتبار مالیاتی سرمایه‌گذاری یا استهلاک سریع است. در این موارد، نرخ مالیات قابل پرداخت بر شرکت‌ها به تابعی منفی از نرخ سرمایه‌گذاری مجدد سود تبدیل می‌شود و از این رو شرکت‌هایی که نرخ سرمایه‌گذاری مجدد خود را افزایش می‌دهند، بدهی‌های مالیاتی خود را کم می‌کنند. در سالهای اخیر، مفهوم سیستم مالیاتی شرکتی که شامل کسر مالیات برای سود "نرمال" است (که در آن
که شامل کسر مالیات برای سود "نرمال" است (که در آن نرمال در رابطه با نرخ بهره بلند مدت و سود ریسک تعریف می‌شود) بعنوان یک سیستم مالیاتی مورد توجه قرار گرفته‌است که می‌تواند تأثیر منحرف کننده مالیات شرکتها بر سطح سرمایه‌گذاری را بدون کاهش کل درآمد مالیات به حداقل برساند. چنین سیستم مالیاتی در واقع نرخ مالیات بالاتری را برای پروژه‌های دارای "سود فوق العاده" اعمال می‌کند که احتمالاً حتی با نرخ بسیار بالای مالیاتی می‌گیرند نیز پیش خواهند رفت زیرا نرخ سود پس از مالیات بازده سرمایه هم هنوز به طرز چشمگیری بالاتر
مالیات بازده سرمایه هم هنوز به طرز چشمگیری بالاتر از آستانه یا سطح "نرمال" است. در مقابل، نرخ مالیات مؤثر در پروژه‌های حاشیه ای (با بازده سهام نزدیک تر به سطح "نرمال") به حداقل می‌رسد. یک نمونه از چنین سیستم مالیاتی، مالیات اجاره منابع معدنی استرالیا است. وقتی اعتبار مالیاتی سرمایه‌گذاری یا کسر سود مبتنی بر سهام اعمال می‌شود، پیش‌بینی بهینه و متوسط نرخ مؤثر مالیات عموماً با افزایش اثر مختل کننده سطح معینی از مالیات افزایش می‌یابد. اگر نرخ مالیات قبل از تصویب این مقررات بهینه باشد، این فرض وجود دارد که سود
این مقررات بهینه باشد، این فرض وجود دارد که سود خالص حاشیه ای افزایش مالیات در محل نرخ بهینه صفر است (هزینه‌های حاشیه ای و جمع مزایا صفر است). اگر هزینه‌های منحرف کننده مالیات بر سرمایه توسط کسر مالیات سهام یا اعتبارات مالیات بر سرمایه‌گذاری کاهش یابد، مشخص است که در محدوده نرخ بهینه قبلی، سود خالص حاشیه ای از افزایش نرخ مالیات مثبت خواهد شد که این نشان می‌دهد نرخ مالیات باید از این سطح بالاتر برده شود. مالیات بر فروش. سومین مورد برای مالیات بهینه، مالیات بر فروش است که همان هزینه اضافی است که در زمان خرید
فروش است که همان هزینه اضافی است که در زمان خرید یک کالا یا خدمات به قیمت پایه که باید توسط مصرف‌کننده پرداخت شود، اضافه می‌گردد. Poterba در مقاله دوم با عنوان «واکنشهای قیمت خرده فروشی به تغییر در مالیات بر فروش دولتی و محلی» این فرض را آزمایش می‌کند که مالیات‌های فروش در سطح ایالتی و محلی به‌طور کامل به مصرف‌کنندگان انتقال می‌یابد. او قیمت لباس را قبل و بعد از جنگ جهانی دوم بررسی می‌کند. وی تصدیق می‌کند که سیاست‌های پولی برای تعیین واکنش قیمت‌های اسمی تحت یک مالیات بر فروش ملی مهم است و به اختلافات
تحت یک مالیات بر فروش ملی مهم است و به اختلافات احتمالی در مالیات‌های اعمال شده در سطح محلی مانند مالیات‌های اعمال شده در سطح ملی اشاره دارد. Poterba شواهدی را مبنی بر تقویت این عقیده پیدا می‌کند که مالیات فروش کاملاً رو به جلو تغییر می‌یابد و این باعث افزایش قیمت مصرف‌کننده برای مطابقت با افزایش مالیات می‌شود. مطالعه وی همزمان با این فرضیه اصلی است که مالیات فروش خرده فروشی کاملاً به قیمت خرده فروشی منتقل شده‌است. Donald Bruce, William Fox, و M.H. Tuttle نیز در مقاله خود «کشش‌های پایه مالیاتی: تجزیه و
نیز در مقاله خود «کشش‌های پایه مالیاتی: تجزیه و تحلیل چند حالته از دینامیک‌های بلند مدت و کوتاه مدت» به بحث در مورد درآمدهای مالیاتی ناشی از مالیات فروش می‌پردازند. در این مقاله، آنها به بررسی این موضوع می‌پردازند که چگونه درآمدهای شخصی دولت و کشش‌های پایه‌های مالیاتی فروش در کوتاه مدت و بلند مدت در تلاش برای تعیین تفاوت بین آنها تغییر می‌کنند. با این اطلاعات، مؤلفان معتقدند که دولت‌ها می‌توانند ساختار مالیاتی خود را که می‌تواند برای برنامه‌ریزی دقیق منابع مورد استفاده قرار گیرد را هم ارتقا بخشند و هم
مورد استفاده قرار گیرد را هم ارتقا بخشند و هم می‌توانند آن را تعدیل کنند. آنها دریافتند که برای پایه‌های مالیات بر درآمد شخصی دولت در مقایسه با مالیات فروش، میانگین کشش درآمد بلند مدت بیش از دو برابر است و در کوتاه مدت، نتایج نامتناسب بالاتری نسبت به کشش‌های بلند مدت نشان می‌دهد. نویسندگان با بیان این که نه مالیات بر درآمد شخصی و نه مالیات فروش، حداقل در سطح جهانی، بی‌ثبات نیستند با منابع پژوهشی سنتی مخالفت می‌کنند. اگرچه، نویسندگان اعتراف می‌کنند که در برخی شرایط، مالیات بر فروش بی‌ثبات تر است، و در دراز
شرایط، مالیات بر فروش بی‌ثبات تر است، و در دراز مدت، مالیات بر درآمد شخصی از کشش بیشتری برخوردار است. علاوه بر این، برای درک این استدلال، باید مانند Alan Auerbach, Jagadeesh Gokhale, و Laurence Kotlikoff در «حسابداری نسلی: یک راه مهم برای ارزیابی سیاست‌های مالی»، این نکته را نیز در نظر گرفت که وضع مالیات بهینه چه پیامدهایی برای برای نسل‌های آینده دارد. آنها پیشنهاد می‌کنند که حسابداری نسلی روش جدیدی برای برنامه‌ریزی مالی در دراز مدت ارائه می‌کند و این که برخلاف کسری بودجه، این حسابداری نسلی اختیاری نیست.
کسری بودجه، این حسابداری نسلی اختیاری نیست. در عوض، این یک راه حل برای چگونگی دستیابی به بار تولید و اثرات سیاست مالی در سطح کلان اقتصادی است. از نظر اخلاقی، در حال حاضر داشتن مالیات پایین و در نتیجه درآمد کم اکنون یک مسئله است زیرا به ناچار مسئولیت پرداخت هزینه‌های آن را بر عهده نسل آینده می‌گذارد؛ بنابراین از طریق ز نسلی می‌توان این موضوع را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و اطلاعات لازم را در اختیار سیاستگذاران قرار داد تا سیاست‌های لازم برای تغییر این روند را اتخاذ کنند. با این حال، با توجه به نظر
روند را اتخاذ کنند. با این حال، با توجه به نظر Auerbach، سیاستمداران در حال حاضر فقط به حسابداری تکیه می‌کنند و عواقب بالقوه ای را که در نسل‌های بعدی به وجود می‌آید نمی‌بینند. وضع مالیات‌های فروش بر کالاها نیز باعث انحراف می‌شود. در هنگام خرید، اگر بگویند مواد غذایی در رستوران‌ها تهیه شده مشمول مالیات قرار می‌گیرد اما غذای خریداری شده از سوپر مارکت‌ها که در خانه تهیه شده‌است مشمول مالیات نیست. اگر فرد پرداخت کننده مالیات آنقدر ثروتمند نباشد که برای خرید اوقات فراغت زیاد (با کار کمتر) داشته باشد و نیاز به
فراغت زیاد (با کار کمتر) داشته باشد و نیاز به خرید غذا از رستوران‌های فست فود داشته باشد وی مالیات خود را پرداخت می‌کند، اگرچه فرد مرفه تری که از آشپزی در خانه لذت می‌برد، مالیات کمتری می‌دهد. مالیات متفاوت بر کالاها ممکن است (با دلسرد کردن کار در بازار به نفع کار در خانه) باعث ناکارآمدی شود. مقاله اصلی: وضع بهینه مالیات بر درآمد سرمایه نظریه مالیات بهینه بر درآمد سرمایه، درآمد سرمایه را مصرف آتی می‌داند؛ بنابراین، وضع مالیات بر درآمد سرمایه مطابق با یک مالیات بر مصرف متمایز در مصرف فعلی و آینده است و منجر
بر مصرف متمایز در مصرف فعلی و آینده است و منجر به انحراف در رفتار پس و پس ا و مصرف افراد می‌شود زیرا افراد مالیات سنگین تر بر مصرف آتی را با مصرف فعلی جایگزین می‌کنند. با توجه به این انحرافات، وضع مالیات صفر بر درآمد سرمایه ممکن است بهینه باشد، نتیجه ای که توسط قضیه Atkinson–Stiglitz (1976) و نتیجه مالیات بر درآمد صفر از Chamley- Judd (نتیجه‌گیری مالیات بر درآمد صفر) (۱۹۸۵/۱۹۸۶) مطرح شده‌است. در مقابل، کار بعدی بر روی مالیات بهینه بر درآمد سرمایه، فرضیات اساسی بهینه سازی نظری مالیات بر درآمد سرمایه صفر و
بهینه سازی نظری مالیات بر درآمد سرمایه صفر و استدلال‌های متنوع پیشرفته را برای یک مالیات بهینه سرمایه مثبت (یا منفی) روشن کرده‌است. مالیات ثروت یا سرمایه (یعنی سهام، دارایی) نباید با مالیات درآمد سرمایه یا درآمد حاصل از ثروت (یعنی نقل و انتقال، جریان) اشتباه شود. مالیات سرمایه به هر شکلی: بالاتر از همه ابزارهای مالی، دارایی‌ها و سپس متعلقات توسط Thomas Pikettyتحت عنوان بهینه‌ترین مالیات پیشنهاد شده‌است. پیشنهاد وی شامل مالیات تصاعدی سرمایه تا ۵٪ در سال است. Gregory Papanikos نشان داد که حتی مالیات متناسب
Gregory Papanikos نشان داد که حتی مالیات متناسب سرمایه نیز می‌تواند بهینه تلقی شود. یکی از پیشنهادهای اولیه در مورد مالیات بر سرمایه (طبق تعریف گسترده‌تر نئوکلاسیک از "سرمایه") گرفتن ارزش اجاره کامل زمین بود. اقتصاددان سیاسی و اصلاح طلب اجتماعی، Henry George، از ایده مالیات بر ارزش زمین در غنی و فقر، به عنوان وضع مالیات بر ارزش جنبه‌های بهسازی نشده یا طبیعی زمین، در درجه اول مکان، حمایت کرد؛ این ایده از بهسازیهایی مانند ساختمان و آبیاری چشم پوشی می‌کند. مالیات بر ارزش زمین هیچ گونه زیان خالصی ندارد زیرا
بر ارزش زمین هیچ گونه زیان خالصی ندارد زیرا عرضه ورودی تولید که مشمول مالیات می‌گردد (زمین) ثابت است؛ نمی‌تواند پنهان شود، نمی‌تواند ارزش خود را کم کرده یا در هنگام وضع مالیات به سایر حوزه‌ها فرار کند. نظریه اقتصادی نشان می‌دهد که مالیات بر ارزش خالص زمین که موفق به جلوگیری از وضع مالیات بر بهسازی‌ها می‌شود، می‌تواند در واقع به دلیل سود حاصل از کاربری مؤثر از زمین، از زیان خالص (از خارج، مثبت) برخوردار باشد. مالیات بر ارزشهای محلی، توسعه بهینه اجتماعی در زمین را در مناطق بسیار با ارزش مانند شهرها ترغیب
زمین را در مناطق بسیار با ارزش مانند شهرها ترغیب می‌کند زیرا با ترک مکان‌های بالقوه پربازده یا خالی از سکنه شدن آنها، انگیزه سوداگری در قیمت زمین را کاهش می‌دهد. با وجود مزایای نظری، اجرای مالیات بر ارزش زمین از نظر سیاسی دشوار است. با این حال، مالیات بر ارزش زمین تصاعدی است زیرا مالکیت ارزش زمین نسبت به سایر منابع درآمد، مانند درآمد شخصی یا هزینه‌ها متمرکزتر است. . George تصریح کرد که چون زمین ثمره طبیعت است (نه کار) و ارزش مکان توسط جامعه ایجاد می‌شود، درآمد حاصل از زمین باید متعلق به جامعه باشد.
ماجراهای پینوکیو () یک مینی سریال پنج قسمتی ایتالیایی محصول سال ۱۹۷۲ میلادی به کارگردانی لوئیجی کومنچینی است. پخش این فیلم در ابتدا از تاریخ ۸ آوریل تا ۶ مه ۱۹۷۲ به طور هفتگی از تلویزیون پخش می شد. و در اولین پخش خود به طور متوسط بیست و یک و نیم میلیون بیننده داشتند. تمام قسمت ها با هم ۲۸۰ دقیقه زمان پخش را تشکیل می دهند.
کنترل تهویه به مکانیسم‌های فیزیولوژیکی درگیر در کنترل تنفس، یعنی حرکت هوا به داخل و خارج از ریه‌ها اشاره دارد و تهویه تنفس را تسهیل می‌کند. تنفس به استفاده از اکسیژن و از بین بردن دی اکسید کربن توسط بدن و سلول‌های فردی در تنفس سلولی گفته می‌شود. مهم‌ترین کارکرد تنفس، تأمین اکسیژن به بدن و دفع زباله آن از دی‌اکسیدکربن است. در اکثر شرایط، فشار جزئی دی اکسید کربن (PCO2) یا غلظت دی اکسید کربن میزان تنفس را کنترل می‌کند. محیطی که تغییرات در سطح اکسیژن و دی اکسید کربن را تشخیص می‌دهند در بدنه آئورت شریانی و بدنه
کربن را تشخیص می‌دهند در بدنه آئورت شریانی و بدنه کاروتید قرار دارند. گیرنده‌های شیمیایی مرکزی در درجه اول نسبت به تغییرات pH در خون حساس هستند (که ناشی از تغییر در سطح دی اکسید کربن است). اطلاعات مربوط به گیرنده‌های محیطی در امتداد اعصاب به گروه‌های تنفسی مرکز تنفس منتقل می‌شود. چهار گروه تنفسی، دو عدد در مدولا (بخشی در ساقه مغز) و دو عدد در پل مغز وجود دارد. این دو گروه در پل مغز به عنوان گروه تنفسی پونتی شناخته می‌شوند. از مرکز تنفس، عضلات تنفسی، به ویژه دیافراگم فعال می‌شوند تا باعث حرکت هوا در داخل و
دیافراگم فعال می‌شوند تا باعث حرکت هوا در داخل و خارج از ریه‌ها شود. کنترل ریتم تنفسی. الگوی تهویه. تنفس به طور معمول یک فرایند ناخودآگاه، غیر ارادی، خودکار است. الگوی محرک‌های حرکتی هنگام تنفس را می‌توان به یک مرحله دم و یک مرحله بازدم تقسیم کرد. دم یک افزایش ناگهانی در ترشحات حرکتی به عضلات تنفسی (و عضلات انسداد حلقی ) را نشان می‌دهد. قبل از پایان دم، افت و پایان ترشحات وجود دارد. بازدم معمولاً بی‌صدا است، مگر در موارد زیاد تنفسی. مرکز تنفسی در مدولا و پل مغز میزان و عمق تنفس، ( ریتم تنفسی ) را از طریق
مغز میزان و عمق تنفس، ( ریتم تنفسی ) را از طریق ورودی‌های مختلف کنترل می‌کند. اینها شامل سیگنال‌هایی از گیرنده‌های محیطی و گیرنده‌های مرکزی است. مانند عصب واگ و عصب glossopharyngeal و سایر گیرنده‌های مکانیکی در ریه‌ها. و همچنین سیگنال‌هایی از قشر مغز و هیپوتالاموس. کنترل الگوی تهویه. تهویه معمولاً ناخودآگاه و خودکار است اما با الگوهای جایگزین آگاهانه قابل تغییر است. بنابراین احساسات می‌توانند باعث خمیازه کشیدن، خندیدن، آه کشیدن (و غیره) شوند، ارتباطات اجتماعی باعث ایجاد گفتار، ترانه و سوت می‌شود، در حالی
باعث ایجاد گفتار، ترانه و سوت می‌شود، در حالی که از فرازهای کاملاً داوطلبانه برای فوت‌کردن شمع‌ها و نگه‌داشتن نفس استفاده می‌شود (مثلاً شنا کردن در زیر آب)که ممکن است باعث سندرم هیپروستیلاسیون شود که ممکن است کاملاً داوطلبانه یا در پاسخ به اضطراب باشد. کنترل داوطلبانه همچنین می‌تواند بر عملکردهای دیگر مانند ضربان قلب مانند اقدامات یوگا و مراقبه تأثیر بگذارد. الگوی تهویه نیز به طور موقت توسط رفلکس‌های پیچیده‌ای از قبیل عطسه، فشار، سرفه و استفراغ اصلاح می‌شود. عوامل تعیین کننده میزان تهویه. میزان تهویه ( حجم
عوامل تعیین کننده میزان تهویه. میزان تهویه ( حجم تنفسی ) کاملاً کنترل می‌شود و در درجه اول توسط سطح دی اکسید کربن خون تعیین می‌شود که توسط میزان سوخت و ساز بدن مشخص می‌شود. سطح اکسیژن خون در هیپوکسی مهم می‌شود. این سطوح توسط گیرنده‌های مرکزی در سطح medulla oblongata برای افزایش pH (به طور غیر مستقیم از افزایش CSF دی اکسید کربن) و گیرنده‌های محیطی در خون شریانی برای اکسیژن و دی اکسید کربن حس می‌شوند. سطح کربن دی اکسید در زمان استفاده از اکسیژن شروع به کم شدن می‌کند و تولید آن در زمان ورزش کردن و فعالیت
شدن می‌کند و تولید آن در زمان ورزش کردن و فعالیت افزایش می‌یابد. CO2 در خون تا حد زیادی به عنوان یون‌های بی کربنات (HCO3−) انتقال می‌یابد، با تبدیل ابتدا به اسید کربنیک (H2CO3)، توسط آنیدراز کربنیک آنزیم و سپس با جداسازی این اسید به H + و HCO3−. بنابراین، ساختن CO 2 باعث ایجاد معادل یون‌های هیدروژن جدا شده می‌شود که pH خون را کاهش می‌دهد. سنسورهای pH در ساقه مغز واکنش فوری نسبت به این کاهش pH نشان می‌دهند و باعث می‌شوند تا مرکز تنفسی میزان و عمق تنفس را افزایش دهد. نتیجه این است که فشار جزئی CO از استراحت
دهد. نتیجه این است که فشار جزئی CO از استراحت به ورزش تغییر نمی‌کند. در طی دوره‌های بسیار کوتاه مدت ورزش شدید، آزاد سازی اسید لاکتیک به داخل خون توسط عضلات ورزشکار باعث ریزش در pH پلاسما خون، به‌طور مستقل از افزایش PCO2 می‌شود و این باعث می‌شود تهویه ریوی به اندازه کافی برای حفظ pH خون تحریک شود. تحریک مکانیکی ریه‌ها می‌تواند باعث ایجاد رفلکس‌های خاصی شود که در مطالعات حیوانی مشاهده شده است. در انسان، به نظر می‌رسد این موارد در نوزادان و بیماران مبتلا به مشکل تنفسی از اهمیت بیشتری برخوردار است اما از نظر
تنفسی از اهمیت بیشتری برخوردار است اما از نظر بهداشتی کمی اهمیت دارد. اعتقاد بر این است که عضله تنفسی توسط اسپندل‌های عضلانی از طریق قوس رفلکس درگیر نخاع تنظیم می‌شود. داروها می‌توانند تا حد زیادی بر میزان تنفس تأثیر بگذارند. مواد مخدر و بیهوشی با کاهش پاسخ طبیعی به افزایش دی اکسید کربن در خون شریانی، باعث تهویه هوا می‌شوند. محرک‌ها مانند آمفتامین می‌تواند باعث تنفس عمیق و سریع می‌شوند. در بارداری بدن تمایل به افزایش تهویه (کاهش فشار دی اکسید کربن پلاسما زیر مقادیر طبیعی) دارد. این امر به دلیل افزایش سطح
مقادیر طبیعی) دارد. این امر به دلیل افزایش سطح پروژسترون و در نتیجه افزایش تبادل گاز در جفت است. کنترل بازخورد. گیرنده‌ها نقش مهمی در تنظیم تنفس دارند و شامل گیرنده‌های شیمیایی مرکزی و محیطی و گیرنده‌های کشش ریوی، نوعی از گیرنده مکانیکی هستند.
در علم کامپیوتر، یک رکورد (همچنین به آن ساختار یا داده مرکب گفته می‌شود) مجموعه ای از داده‌های ساختار یافته‌است. رکوردهای موجود در یک پایگاه داده یا صفحه گسترده معمولاً «ردیف» نامیده می‌شوند. یک رکورد مجموعه‌ای از اطلاعات (Field) است که این اطلاعات می‌توانند از انواع مختلف داده‌ها باشند و معمولاً با تعداد و ترتیب ثابت هستند. فیلدهای یک رکورد ممکن است به‌ویژه در برنامه‌نویسی شیءگرا، عضو (Member) یا المان (Element) نامیده شوند که در اینصورت ممکن است با عناصر یک مجموعه اشتباه گرفته شوند. به‌عنوان مثال، یک
یک مجموعه اشتباه گرفته شوند. به‌عنوان مثال، یک تاریخ که شامل فیلد سال، ماه و روز است می‌تواند به عنوان یک رکورد ذخیره شود. یک رکورد پرسنل ممکن است شامل نام، حقوق و دستمزد و رتبه باشد. رکورد اطلاعات یک دایره می‌تواند دارای یک مرکز و شعاع باشد - در این مثال، خود این مرکز ممکن است به عنوان یک رکورد نقطه ای که حاوی مختصات x و y است، نشان داده شود. تفاوت رکورد و آرایه در این است که تعداد اعضای یک رکورد معمولاً ثابت بوده و هر عضو دارای نام است و می‌تواند نوع مختلفی داشته باشد. "رکورد" یک نوع داده است که مقادیر و
داشته باشد. "رکورد" یک نوع داده است که مقادیر و متغیرهایی را توصیف می‌کند. بیشتر زبان‌های رایانه‌ای مدرن به برنامه‌نویس اجازه می‌دهد انواع جدیدی از رکوردها را تعریف کند. این تعریف شامل مشخص کردن نوع داده‌های هر فیلد است که به آن می‌توان دسترسی پیدا کرد. در تئوری نوع، نوع محصول (بدون نام فیلد) به دلیل سادگی، عموماً ترجیح داده می‌شوند، اما انواع رکورد مناسب در زبان‌هایی مانند System F-sub مورد مطالعه قرار می‌گیرد. از آنجا که سوابق نظری نوع ممکن است علاوه بر داده‌ها شامل زمینه‌های درجه اول عملکرد نیز باشد،
داده‌ها شامل زمینه‌های درجه اول عملکرد نیز باشد، می‌توانند بسیاری از ویژگی‌های برنامه‌نویسی شی گرا را بیان کنند. رکوردها می‌توانند در هر فضای ذخیره‌سازی، از جمله حافظه اصلی و دستگاه‌های ذخیره انبوه مانند نوارهای مغناطیسی یا دیسک‌های سخت وجود داشته باشند. رکوردها یک مؤلفه اساسی اکثر داده ساختارها به ویژه داده ساختارهای پیوندی هستند. بسیاری از پرونده‌های رایانه ای به عنوان آرایه ای از سوابق منطقی، که اغلب به سوابق فیزیکی بزرگتر یا بلوک‌هایی برای کارایی دسته‌بندی می‌شوند، سازماندهی می‌شوند. پارامترهای یک
می‌شوند، سازماندهی می‌شوند. پارامترهای یک عملکرد یا رویه اغلب می‌توانند به عنوان قسمتهایی از یک رکورد مشاهده شوند؛ و آرگومان‌های ارسال شده به آن عملکرد می‌توانند به عنوان یک مقدار رکورد که در زمان تماس به آن متغیر اختصاص می‌یابد، مشاهده شوند. همچنین، در پشته فراخوانی که اغلب برای اجرای تماسهای رویه ای استفاده می‌شود، هر ورودی یک "سابقه فعال سازی" یا "قاب تماس است" که شامل پارامترهای رویه و متغیرهای محلی، آدرس برگشت و سایر قسمتهای داخلی است. یک شیء در زبان برنامه‌نویسی شیءگرا، درواقع یک رکورد است که
زبان برنامه‌نویسی شیءگرا، درواقع یک رکورد است که رویه‌هایی جهت کنترل رکورد به آن اختصاص یافته است؛ و انواع شیء حالات پیچیده‌تری از انواع رکورد هستند. در واقع در اکثر زبان‌های شیءگرا، رکوردها صرفاً حالت‌های خاصی از اشیاء هستند که بعنوان ساختار داده قدیمی ساده (PODS) شناخته می‌شوند تا از اشیائی که از ویژگی‌های شیءگرایی استفاده می‌کنند متمایز گردند. یک رکورد را می‌توان به عنوان آنالوگ رایانه‌ای یک دستیار ریاضی مشاهده کرد، البته ممکن است بسته به قراردادها و زبان برنامه‌نویسی خاص تاپل یک رکورد در نظر گرفته شود
برنامه‌نویسی خاص تاپل یک رکورد در نظر گرفته شود یا برعکس. در همین راستا، یک نوع رکورد را می‌توان به عنوان آنالوگ زبان رایانه ای محصول Cartesian دو یا چند مجموعه ریاضی یا اجرای یک نوع محصول انتزاعی به یک زبان خاص مشاهده کرد.
ساندر نیکس (؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۶۱) دونده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده‌است.
مالیات زیست محیطی وضع مالیات بر فعالیت‌هایی است که که برای محیط زیست مضر به نظر می‌رسد و قصد دارند از طریق مشوق‌های اقتصادی فعالیت‌های سازگار با محیط زیست را ترویج دهند. چنین سیاستی می‌تواند مکمل استفاده از رویکردهای نظارتی (فرماندهی و کنترل) باشد. معمولاً، یک پیشنهاد سیاست مالیات زیست‌ محیطی ممکن است تلاش کند که درآمد مالیاتی کلی را با کاهش مالیات‌های دیگر حفظ کند (به عنوان مثال مالیات بر کار انسانی و منابع تجدیدپذیر)؛ چنین پیشنهادهایی به عنوان یک تغییر مالیات سبز به سمت مالیات زیست‌محیطی شناخته می‌شوند.
سبز به سمت مالیات زیست‌محیطی شناخته می‌شوند. مالیات زیست محیطی عدم موفقیت بازارهای آزاد که اثرات زیست‌محیطی را در نظر نمی‌گیرد را برطرف می‌کند. مالیات زیست محیطی نمونه ای از مالیات پیگویی است،"که تلاش می‌کند تا طرف‌های خصوصی درگیر شوند که بار اجتماعی اقدامات خود را احساس کنند". یک مثال ممکن است پیشنهاد سهام جهانی منابع توماس پوگ ( :توماس پاگ)، فیلسوف آلمانی ، باشد. مالیات‌های تحت تأثیر قرار گرفته. نمونه‌هایی از مالیات‌هایی که می‌توانند با تغییر مالیات سبز کاهش یا حذف شوند عبارتند از: نمونه‌هایی از
سبز کاهش یا حذف شوند عبارتند از: نمونه‌هایی از مالیات‌های زیست محیطی که می‌توانند پیاده‌سازی یا افزایش یابند عبارتند از: چارچوب‌های اقتصادی و راهبردهای استفاده از تغییر مالیات. هدف از تغییر مالیات سبز اغلب اجرای " حسابداری هزینه کامل " یا " حسابداری هزینه واقعی " است، با استفاده از سیاست مالی برای درونی سازی اثرات جانبی خارجی در بازار که منجر به ایجاد ثروت پایدار می‌شود. اقدامات گسترده‌تر مورد نیاز برای این کار، گاهی اوقات اصلاح مالیاتی زیست محیطی، به ویژه در کانادا نیز خوانده می‌شود، که دولت به‌طور کلی از
کانادا نیز خوانده می‌شود، که دولت به‌طور کلی از این اصطلاحات استفاده کرده‌است. در برخی از کشورها این نام اقتصادی اقتصاد بازار اجتماعی است. تغییر مالیات معمولاً شامل توازن در سطح مالیات برای خنثی کردن درآمد برای دولت و حفظ پیشرفت کلی است. همچنین شامل اقداماتی برای حفاظت از آسیب‌پذیرترین قشرهای جامعه نیز می‌شود، مانند افزایش حداقل درآمد برای اصلاح مالیات بر درآمد، یا افزایش حقوق بازنشستگی و کمک‌های اجتماعی به جبران هزینه‌های فزاینده مصرف سوخت. تئوری اساسی اقتصادی وجود اثرات جانبی و اثرات منفی احتمالی آن‌ها
وجود اثرات جانبی و اثرات منفی احتمالی آن‌ها را تشخیص می‌دهد. تا حدی که مالیات‌های سبز برای اثرات جانبی مانند آلودگی درست باشد، آن‌ها با نظریه اقتصادی اصلی همخوانی دارند. اما در عمل تعیین سطح صحیح مالیات یا سیستم جمع‌آوری مالیات لازم برای انجام این کار دشوار است و ممکن است منجر به تحریف بیشتر یا عواقب ناخواسته شود. مالیات بر مصرف ممکن است رویکرد " نقص " باشد که مورد حمایت Amory Lovins است، که در آن هزینه‌های اضافی برای محصولات با دوام کمتر — مانند وسایل نقلیه ورزشی — به منظور تأمین بودجه برای راه‌حل‌های
ورزشی — به منظور تأمین بودجه برای راه‌حل‌های پایدار، مانند وسایل نقلیه الکتریکی هیبریدی جمع شده‌است. با این حال، آن‌ها ممکن است به سادگی به عنوان انگیزه‌هایی برای تغییر عادات و ایجاد سرمایه‌گذاری‌های سرمایه در وسایل نقلیه کارآمدتر یا برای ارتقا ساختمان‌ها عمل کنند. به عنوان مثال، تغییرات جزئی در نرخ مالیات شرکتها می‌تواند بازده سرمایه‌گذاری پروژه‌های سرمایه را تغییر دهد، به خصوص اگر هزینه‌های پیش‌گیری از مصرف سوخت فسیلی در آینده در نظر گرفته شود. همین منطق در مورد خریدهای عمده مصرف‌کننده نیز صدق می‌کند. به
مورد خریدهای عمده مصرف‌کننده نیز صدق می‌کند. به عنوان مثال، " وام مسکن سبز " مانند وام مسکن کارآمد، تشخیص می‌دهد افرادی که خودرو را هدایت نمی‌کنند و به‌طور کلی صرفه‌جویی در مصرف انرژی می‌کنند در ماه کم‌تر از بقیه پول پرداخت کنند و بر این اساس باید قبض وام مسکن را پرداخت کنند. این کار به آن‌ها پول بیشتری می‌دهد تا یک خانه را ارتقا دهند و حتی انرژی کمتری مصرف کنند.نتیجه این است که یک بانک بیش از هر ماه از درآمد مصرف‌کننده به عنوان خدمات رفاهی و شرکت‌های بیمه خودرو استفاده می‌کند و سهام مسکن برای استفاده از
خودرو استفاده می‌کند و سهام مسکن برای استفاده از حداقل انرژی امکان‌پذیر با فناوری کنونی به روز می‌شود. پیشرو یا کاهنده؟. برخی از طرح‌های پیشنهادی به عنوان یک سوءاستفاده از نظر مالی مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. (مالیات با نرخ مالیات متوسط که با افزایش درآمد مالیات دهنده کاهش می‌یابد). اثرات جانبی منفی مالیات معمولاً مستلزم اعمال بار مصرف است از آنجا که فقرا بیشتر مصرف می‌کنند و کمتر پس‌انداز یا سرمایه گذاری می‌کنند، هرگونه تغییر به سمت مالیات‌های مصرفی می‌تواند روند نزولی داشته باشد. در سال ۲۰۰۴، پژوهش‌های