payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رذل () یک فیلم در ژانر درام و صامت به کارگردانی گراهام کاتز و دستیاری آلفرد هیچکاک است که در سال ۱۹۲۵ منتشر شد. بازیگران. برخی از بازیگران این فیلم عبارتند از:
جزیره بالترا که با نام سیمور جنوبی نیز خوانده می‌شود یک جزیره کوچک در مجمع‌الجزایر گالاپاگوس است. بالترا بر اثر بالاآمدگی زمین‌ساختی به وجود آمده است و دارای زمینی بسیار خشک با پوشش اپونتیا می‌باشد. فرودگاه. در طول جنگ جهانی دوم، بالترا به عنوان پایگاه نیروی هوایی ایالات متحده تأسیس شد. خدمه مستقر در بالترا در شرق اقیانوس آرام برای زیردریایی‌های دشمن گشت زنی و از کانال پاناما محافظت می‌کردند. پس از جنگ این پایگاه به دولت اکوادور داده شد. امروز این جزیره به عنوان یک پایگاه نظامی رسمی اکوادور وجود دارد.
به عنوان یک پایگاه نظامی رسمی اکوادور وجود دارد. پایه‌های ساختمان‌ها و سایر بقایای پایگاه ایالات متحده از جمله میدان هوایی قدیمی هنوز هم در این جزیره دیده می‌شود. تا سال ۱۹۸۶ فرودگاه سیمور تنها فرودگاه گالاپاگوس بود. اکنون فرودگاه سن کریستوبال در جزیره سن کریستوبال نیز در کنار این فرودگاه به خدمات پروازی می‌پردازد. حیات وحش. بالترا در حال حاضر در محدوده پارک ملی گالاپاگوس نیست. ایگوآنای زمینی گالاپاگوس در سال ۱۹۵۴ در بالترا منقرض گشت.
جیم ادواردز (؛؟ – ۱۸۷۴) بازیکن فوتبال ویلزی بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ولز، بین سالهای ۱۸۹۵ و ۱۸۹۷ میلادی، ۳ بازی کرده‌است.
نیکولای نووسیولوف (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل استونی است. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است.
اوکسانا یرماکووا (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل روسیه و استونی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
جیمی ادواردز (؛ – آوریل ۱۹۸۲) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود که در پست هافبک چپ و مهاجم چپ بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال وست برومویچ آلبیون و باشگاه فوتبال نوریچ سیتی اشاره کرد.
هیدی روهی (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل استونی بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
ماریکا ووسو (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل استونی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
ویکتور زویکوف (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل استونی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز در مسابقات بازی‌های اروپایی شده‌است.
کایدو کابرما (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل استونی و اتحاد جماهیر شوروی بود. وی در مسابقات بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۳ مدال برنز شده‌است.
آندروس کایاک (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل استونی است. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ شرکت کرده است.
ملیس لویت (؛ زادهٔ ) شمشیرباز اهل استونی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
خدادادبیگ مالک اصلانوف () سیاستمدار و استاد دانشگاه اهل آذربایجان بود. زندگی٬نامه. خدادادبیگ مالک اصلانوف در ماه آوریل سال ۱۸۷۹، در خانواده ای متمول نجیب‌زاده در روستای تایناق، «فرمانداری یلیزاوتپل» در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. پس از گذراندن دوره ابتدایی و آموزش متوسطه در مدرسه «رئال» در سال ۱۸۹۹، با تخصیص بورس دانشجویی توسط زین‌العابدین تقی‌یف، نیکوکار آذربایجانی، برای ادامه تحصیلش وارد «دانشگاه دولتی حمل‌ونقل ریلی سن پترزبورگ» شد. در سال ۱۹۰۴، با دریافت لوح تقدیر از این دانشگاه دانش‌آموخته شد. سپس به
لوح تقدیر از این دانشگاه دانش‌آموخته شد. سپس به عنوان کارآموز به طرح ساخت راه‌آهن سن پترزبورگ- وولوگدا شروع به کار نمود. در سال ۱۹۰۵، مالک اصلانوف به سمتی در سازمان راه‌آهن قفقاز جنوبی در تفلیس گماشته شد؛ سازمانی بعد از گذشت مدتی کوتاه تصدی آن را در اختیار گرفت. متعاقب انتشار بیش از ۱۰ مقاله در موضوع راه‌آهن، دکترای خویش را دریافت کرد. کارنامه سیاسی. در پی انقلاب فوریه روسیه در سال ۱۹۱۷، دولت موقت روسیه مالک اصلانوف را به عنوان کمیسر ارتباطات در دولت قفقاز جنوبی تعیین کرد. در آوریل ۱۹۱۸، به زمامداری وزارت
جنوبی تعیین کرد. در آوریل ۱۹۱۸، به زمامداری وزارت «ارتباطات راه‌آهن» جمهوری فدرال دموکراتیک قفقاز جنوبی تازه تأسیس و کوتاه عمر قفقاز جنوبی رسید. بعد از سقوط جمهوری یادشده و تأسیس جمهوری خلق آذربایجان در ۲۸ ماه مه سال ۱۹۱۸، او در چهارمین و پنجمین کابینه دولت در این سمت ابقاء شد. وی علاوه بر نمایندگی در شورای ملی آذربایجان که بعداً استقلال و حاکمیت ملی جمهوری خلق را اعلان نموده، یک کرسی در مجلس ملی نیز از آن خود نمود. در سال ۱۹۱۹، به عضویت کمیته دولتی دفاع و نیز کمیته لاتین‌سازی الفبای ترکی آذربایجانی درآمد.
کمیته لاتین‌سازی الفبای ترکی آذربایجانی درآمد. وی یک مؤسسه آموزش عالی دو زبانه آذربایجانی و روسی برای آموزش و پرورش کارشناسان شاغل در زمینه ارتباطات راه‌آهن را بنیانگذاری نمود، که بعدها به «هنرستان حمل و نقل ریلی باکو» تبدیل شد. مالک اصلانوف در طول کارنامه خود تا تأسیس شوروی عضو هیچ‌یک از احزاب سیاسی نبود. دوره شوروی. در محدوده زمانی ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۰ پس از استقرار نظام شوروی بر آذربایجان، خدادادبیگ مالک اصلانوف ریاست دانشکده مهندسی ساختمان در دانشگاه فنی آذربایجان را بر عهده داشت. او همچنین به عنوان رئیس بخش
را بر عهده داشت. او همچنین به عنوان رئیس بخش نقل و انتقالات ریلی شورای عالی اقتصادی آذربایجان شوروی فعالیت می‌کرد. مالک اصلانوف نقش مهمی در ساخت خط راه‌آهن باکو به جلفا، و ورود قطارهای حومه‌ای به ناوگاه ریلی کشور که در تاریخ اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی امری بی‌سابقه بود، ایفا کرد. در سال ۱۹۲۹ بود، که او پیشنهاد ساخت خطوط مترو در باکو را مطرح نمود، اگرچه این طرح در سال ۱۹۶۷ اجرایی شد. خانواده خدادادبیگ مالک اصلانوف در سال ۱۹۰۶، با دختر صاحب خانه‌ای که در آن مستأجر بود، ازدواج کرد. چون حاصل این ازدواج هیچ
مستأجر بود، ازدواج کرد. چون حاصل این ازدواج هیچ بچه ای نبود، این زوج پسر بچه‌های خانم «خورشید»، خواهر خدادادبیگ را به فرزندخواندگی پذیرفتند. بازداشت و مرگ. همانند تعداد کثیری از سیاستمدارانی که ریاست نهادهای دولتی مختلفی در جمهوری دمکراتیک آذربایجان را در کارنامه خود داشتند، خدادادبیگ مالک اصلانوف هم قربانی عملیات سرکوب سیاسی اتحاد جماهیر شوروی موسوم به پاکسازی بزرگ شد. او اولین بار در سال ۱۹۳۰ بازداشت شد که در سال ۱۹۳۳، با درخواست میرجعفر باقرف آزاد شد. در ماه اوت سال ۱۹۳۴، با اتهام عدم گذراندن
شد. در ماه اوت سال ۱۹۳۴، با اتهام عدم گذراندن باقی‌ماندهٔ دوران محکومیت ۵ ساله قبلی اش مجدداً دستگیر شد. در سال ۱۹۳۵، در زندان «بایل‌اف» در شرایطی مشکوک درگذشت. بنا به اظهارات رسمی، مرگ وی مرگی عادی بود، حال آنکه نزدیکانش مدعی بودند، که خدادادبیک به دست فردی به اسم «گاراسیموف» به قتل رسید. جسد وی بدون اینکه به یکی از اعضای خانواده اش نشان داده شود، به‌طور مرموز در قبر دسته جمعی واقع در حاشیهٔ باکو دفن شد. در سال ۱۹۵۹، خدادادبیگ رسماً تبرئه شد.
یائل بار زهار (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، مدل، و مجری تلویزیون اهل اسرائیل است. زندگی‌نامه. بار زهار در تل‌آویو، اسرائیل در یک خانواده یهودی متولد شد. او کار حرفه‌ای مدلینگ خود را با پوشیدن لباس‌های استحمام در یک کاتالوگ لباس شنا شروع کرد و از سن ۱۵ سالگی در فیلم‌های تجاری بازی کرد.
ناتان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال اتلتیکو پارانائنزه، و باشگاه فوتبال ویتس‌آرنهم اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل و زیر ۲۰ سال برزیل بازی کرده‌است.
هاکونا ماتاتا (به ، هَكُونَ مَتَاتَ) جمله ایست‌ به زبان سواحلی در شرق آفریقا که به معنای «مشکلی نیست» استفاده می‌شود. هاکونا به معنی «چیزی وجود ندارد» است و ماتاتا نیز به معنی مشکل است. این جمله در انیمیشن شیرشاه ساخت والت دیزنی مورد استفاده قرار گرفت و به شهرت رسید. در آنجا جمله فوق به معنی «هر چه بادا باد» ترجمه شد. انیمیشن شیرشاه. در ۱۹۹۴ انیمیشن والت دیزنی با استفاده از این جمله در انیمیشن شیرشاه و تبدیل کردنش به یک آهنگ جلمه فوق را به شهرت جهانی رساند. تیمون و پومبا به سیمبا یاد می‌دهند که باید گذشته
تیمون و پومبا به سیمبا یاد می‌دهند که باید گذشته را فراموش کند و حال را دریابد. موسیقی هاکونا ماتاتا توسط التون جان نوشته شده، تیم رایس نیز که ترانه آن را نگاشته‌است جمله را در کتاب جملات زبان سواحیلی یافته. ترانه فوق نامزد جایزه اسکار بهترین ترانه در شصت و هفتمین دوره جوایز اسکار به سال ۱۹۹۵ میلادی شد و بعدتر نیز توسط بنیاد فیلم آمریکا به عنوان ۹۹امین ترانه برتر تاریخ سینما از لیست صدتایی این بنیاد انتخاب گردید.
ناتان باکستر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سولیهال مورس، باشگاه فوتبال ووکینگ، آکادمی و تیم دوم باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال متروپولیتان پلیس، و باشگاه فوتبال یئوویل تاون اشاره کرد.
دانشنامهٔ گلستان (جرجان و استرآباد) یک مجموعه کتاب سه جلدی است که در قالب یک پروژهٔ گروهی به بررسی تاریخ، تمدن، فرهنگ و هنر استان گلستان کنونی و مردم آن می‌پردازد و شمایی کلی از تاریخ و فرهنگ این حوزهٔ تمدنی ارائه می‌دهد. مرکز دانشنامه گلستان در سال ۱۳۸۴ در مؤسسه فرهنگی میرداماد گرگان تأسیس شد. کار نگارش این دانشنامه از سال ۱۳۸۵ آغاز شد و تألیف آن نزدیک به ۱۰ سال به طول انجامید و نهایتاً در اسفند ۱۳۹۵ با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی وقت رونمایی شد. این دانشنامه همچنین در مهر ۱۳۸۶ نیز در حاشیه برگزاری
دانشنامه همچنین در مهر ۱۳۸۶ نیز در حاشیه برگزاری نمایشگاه کتاب استانی گرگان مورد معرفی قرار گرفت. دانشنامهٔ چاپ‌شده ۳۵۰ مدخل را در رابطه با موضوعات مختلف در بر می‌گیرد که در تدوین آن ۸۵ نفر در حوزهٔ تخصصی خود نقش داشته‌اند. در این دانشنامه ۲۱۶ مدخل در حوزهٔ هنر، ۸۹ مدخل در حوزهٔ منابع طبیعی و ۳۵ مدخل مربوط به موضوع آب است. تمامی مدخل‌های این مجموعه به زبان فارسی منتشر شده‌اند، اما خلاصهٔ آن به زبان انگلیسی نیز ترجمه شده‌است.
پروژه انتقال داده‌ها که به اختصار DTP گفته می‌شود، یک ایده و پروژه متن باز در زمینه انتقال و جایجایی داده‌ها و اطلاعات () بین چند سیستم عامل یا پلتفرم آنلاین می‌باشد. این پروژه در ۲۹ تیر ۱۳۹۷ (۲۰ ژوئیه ۲۰۱۸) توسط گوگل معرفی شد و در حال حاضر فیسبوک، مایکروسافت، توییتر و سرانجام بعد از مدتی اپل نیز به این پروژه ملحق شده‌اند. پیش زمینه. این پروژه در ابتدا توسط تیم استقلال داده‌های گوگل () در سال 1397 (2017) با امید ساخت پلتفرمی که به کاربران اجازه جابجایی داده‌های آنلاین خود بین پلتفرم‌های مختلف، بدون نیاز به
آنلاین خود بین پلتفرم‌های مختلف، بدون نیاز به دانلود و آپلود مجدد آنها، پایه‌گذاری شد. ساختار کلی این فرایند به صورت استخراج فایل‌های مختلف توسط رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی () منتشر شده توسط پلتفرم‌های آنلاین و ترجمه آنها سازگار با پلتفرم‌های دیگر می‌باشد و بدین صورت این داده‌ها قابل استفاده در پلتفرم مقصد [دیگر پلتفرم‌ها] می‌باشند. در تاریخ ۲۹ تیر ۱۳۹۷ (۲۰ ژوئیه ۲۰۱۸) این پروژه ترکیبی معرفی شد. سوروس آن که در گیت‌هاب آپلود و منتشر شده‌است، به صورت عمده توسط مهندسان گوگل و مایکروسافت نوشته و تولید
عمده توسط مهندسان گوگل و مایکروسافت نوشته و تولید شده‌است. در تاریخ ۸ مرداد ۱۳۹۸ (۳۰ ژوئیه ۲۰۱۹) اپل اعلام کرد که به این پروژه می‌پیوندد و داده‌ها اجازه جابجایی در آی‌کلاد را خواهند داشت.
به قدرت رسیدن هیتلر فرآیندی بود که طی آن آدولف هیتلر و حزب نازی (NSDAP) بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۴، به صورت نیمه‌قانونی و از طریق ترکیبی از زدوبندهای سیاسی، پروپاگاندا، ارعاب و سوءاستفاده از ضعف‌های قانون اساسی، قدرت را در آلمان به دست گرفتند. این فرآیند با انتصاب هیتلر به عنوان صدراعظم آلمان در ۳۰ ژانویه ۱۹۳۳ آغاز شد و با مرگ رئیس‌جمهور پاول فون هیندنبورگ و ادغام مقام ریاست‌جمهوری و صدارت عظمی در اوت ۱۹۳۴ به اوج خود رسید و به تأسیس رایش سوم منجر شد. واژه‌شناسی و تبلیغات. نازی‌ها از واژه ماختاگرایفونگ
و تبلیغات. نازی‌ها از واژه ماختاگرایفونگ ("Machtergreifung) به معنای «تصرف قدرت» برای توصیف این رویداد استفاده می‌کردند تا آن را یک پیروزی انقلابی و قهرمانانه جلوه دهند. با این حال، بسیاری از مورخان این واژه را گمراه‌کننده می‌دانند، زیرا این فرآیند یک «تصرف» نظامی یا انقلابی نبود، بلکه بیشتر یک «واگذاری» یا «انتقال»"' قدرت ("Machtübertragung") توسط نخبگان محافظه‌کار آلمان بود که به اشتباه تصور می‌کردند می‌توانند هیتلر را کنترل کنند. زمینه‌های تاریخی. میراث جنگ جهانی اول و جمهوری وایمار. شکست آلمان در جنگ
جنگ جهانی اول و جمهوری وایمار. شکست آلمان در جنگ جهانی اول و تحمیل پیمان ورسای با شرایط تحقیرآمیز آن، زمینه را برای نارضایتی عمیق ملی‌گرایانه فراهم کرد. جمهوری وایمار که پس از جنگ تأسیس شد، از همان ابتدا با بحران‌های سیاسی و اقتصادی متعددی، از جمله ابرتورم در جمهوری وایمار و شورش‌های افراطی چپ و راست، دست به گریبان بود. بحران اقتصادی بزرگ. وقوع رکود بزرگ در سال ۱۹۲۹ ضربه نهایی را به جمهوری وایمار وارد کرد. بیکاری گسترده (که در اوایل سال ۱۹۳۳ به بیش از شش میلیون نفر رسید)، فقر و ناامیدی، اعتماد عمومی به
میلیون نفر رسید)، فقر و ناامیدی، اعتماد عمومی به احزاب دموکراتیک را از بین برد و زمینه را برای رشد چشمگیر احزاب افراطی مانند نازی‌ها و کمونیست‌ها فراهم ساخت. مراحل کلیدی به قدرت رسیدن. انتصاب به عنوان صدراعظم (۳۰ ژانویه ۱۹۳۳). پس از یک دوره بی‌ثباتی شدید سیاسی و چندین انتخابات بی‌نتیجه در سال ۱۹۳۲، گروهی از سیاستمداران محافظه‌کار به رهبری فرانتس فون پاپن، رئیس‌جمهور هیندنبورگ را متقاعد کردند که هیتلر را به عنوان صدراعظم منصوب کند. نقشه آنها این بود که با قرار دادن هیتلر در رأس یک کابینه که اکثر اعضای آن
قرار دادن هیتلر در رأس یک کابینه که اکثر اعضای آن غیرنازی بودند، او را مهار کرده و از محبوبیت گسترده او برای پیشبرد اهداف خود استفاده کنند. فون پاپن با این جمله مشهور که «ما او را استخدام کرده‌ایم... در عرض دو ماه او را به گوشه‌ای خواهیم راند که جیغ بکشد»، این اشتباه محاسباتی مرگبار را توجیه کرد. فرمان آتش‌سوزی رایشستاگ (۲۸ فوریه ۱۹۳۳). چهار هفته پس از انتصاب هیتلر، ساختمان رایشستاگ (پارلمان) به طرز مشکوکی به آتش کشیده شد. نازی‌ها بلافاصله کمونیست‌ها را مقصر اعلام کردند و از این فرصت برای متقاعد کردن
مقصر اعلام کردند و از این فرصت برای متقاعد کردن هیندنبورگ جهت صدور «فرمان حفاظت از مردم و دولت» استفاده کردند. این فرمان که بر اساس ماده ۴۸ قانون اساسی وایمار صادر شد، تقریباً تمام حقوق اساسی شهروندی مانند آزادی بیان، اجتماعات و مطبوعات را به حالت تعلیق درآورد و به مبنای قانونی برای سرکوب گسترده مخالفان و برقراری حکومت پلیسی تبدیل شد. قانون تفویض اختیارات (۲۳ مارس ۱۹۳۳). با وجود ارعاب گسترده، حزب نازی در انتخابات مارس ۱۹۳۳ نتوانست اکثریت مطلق را در رایشستاگ به دست آورد. هیتلر برای تحکیم قدرت خود به قانون
به دست آورد. هیتلر برای تحکیم قدرت خود به قانون تفویض اختیارات ۱۹۳۳ نیاز داشت؛ قانونی که به دولت اجازه می‌داد برای چهار سال بدون تأیید پارلمان قانون‌گذاری کند. با دستگیری نمایندگان کمونیست و ارعاب دیگر نمایندگان، و با کسب حمایت حزب میانه (حزب مرکزی کاتولیک)، این قانون تصویب شد. این قانون عملاً به دیکتاتوری پارلمانی پایان داد و هیتلر را به یک دیکتاتور قانونی تبدیل کرد. یکپارچه‌سازی قدرت ("Gleichschaltung"). پس از تصویب قانون تفویض اختیارات، نازی‌ها فرآیند «گلایش‌شالتونگ» یا «هماهنگ‌سازی» را آغاز کردند که طی
یا «هماهنگ‌سازی» را آغاز کردند که طی آن تمام جنبه‌های جامعه آلمان تحت کنترل حزب نازی درآمد. اتحادیه‌های کارگری، احزاب سیاسی دیگر و سازمان‌های مستقل همگی منحل یا در ساختار نازی ادغام شدند. این فرآیند با دو رویداد کلیدی به اوج خود رسید: 1. شب دشنه‌های بلند (ژوئن ۱۹۳۴): هیتلر برای جلب حمایت ارتش و حذف رقبای داخلی، رهبری اس‌آ (SA) به فرماندهی ارنست روم را قتل‌عام کرد. 2. مرگ هیندنبورگ (۲ اوت ۱۹۳۴): پس از مرگ رئیس‌جمهور، هیتلر مقام ریاست‌جمهوری و صدارت عظمی را ادغام کرد و خود را «پیشوا و صدراعظم رایش» ("Führer
کرد و خود را «پیشوا و صدراعظم رایش» ("Führer und Reichskanzler") نامید. ارتش نیز سوگند وفاداری شخصی به او یاد کرد و به این ترتیب، دیکتاتوری هیتلر کامل شد.
هاکّو ایچیو «هشت طناب تاج، یک سقف» اشاره به «همهٔ جهان زیر یک سقف» یک شعار در امپراتوری ژاپن به معنی حق الهی امپراتوری ژاپن برای متحد کردن هشت گوشه جهان یا سلطه جهانی بود. این شعار از جنگ دوم چین و ژاپن تا جنگ جهانی دوم مورد توجه بود و در جریان یک سخنرانی نخست‌وزیر ژاپن، فومیمارو کونوئه در ۸ ژانویه ۱۹۴۰ بسیار محبوب شد. زمینه. این اصطلاح در اوایل قرن بیستم توسط آیین بودایی نیچیرن و ملی‌گرای بودایی معروف تاناکا چیگاکو ساخته شد. آن‌ها این شعار را بر اساس آنچه در نیهون‌شوکی برای امپراتور جینمو نخستین پادشاه در
نیهون‌شوکی برای امپراتور جینمو نخستین پادشاه در هنگام معراج، گفته شده بود ساختند. جملات کامل امپراتور جینمو چنین بود: اصطلاح هاکّو (八 紘)، به معنای «هشت طناب تاج» (طناب‌های تاج، تزئیناتی آویزان هستند که در «بنکان» (冕 冠)، تاجی سنتی به سبک چینی، به کار برده می‌شد)، استعاره ای برای هاپّیو یا هشت سو است. تاناکا چیگاکو جمله منسوب به جینمو را تفسیر کرد به این معنا که حکومت امپراتوری به‌طور الهی منسوب شده تا زمانی که تمام جهان را متحد کند، گسترش یابد. در حالی که تاناکا این نتیجه را ناشی از رهبری اخلاقی امپراتور
تاناکا این نتیجه را ناشی از رهبری اخلاقی امپراتور ژاپن می‌دانست، بسیاری از پیروان او علی‌رغم آگاهی برخی روشنفکران از مفاهیم و واکنش‌های ذاتی ملی‌گرایانه این اصطلاح، در نگرش خود کمتر برداشت صلح‌طلبانه از این مفهوم داشتند. منشأ. ژاپنی‌ها به قدری در کشورهای غربی از تبعیض نژادی در رنج بودند که در سال ۱۹۱۹ ژاپن یک لایحه به نام پیشنهاد برابری نژادی را در کنفرانس صلح پاریس پیشنهاد داد. پیشنهاد آنها مورد حمایت اکثریت قرار گرفت اما توسط وودرو ویلسون وتو شد، و این نقض قوانین کنفرانس در مورد آرای اکثریت بود. در سال
قوانین کنفرانس در مورد آرای اکثریت بود. در سال ۱۹۲۴، کنگره آمریکا قانون محرومیت آسیایی یا لایحه مهاجرت ۱۹۲۴ را تصویب کرد و مهاجرت از آسیا را غیرقانونی اعلام کرد. تأثیر اقتصادی بحران مالی دوره شووا و رکود بزرگ در دهه ۱۹۳۰، منجر به تجدید حیات جنبش‌های ملی‌گرایی، نظامی‌گری و توسعه‌طلبی شد. امپراتور هیروهیتو و دوران سلطنت وی با کشف مجدد هاکّو ایچیو به عنوان عنصری توسعه‌طلبانه از باورهای ملی‌گرایانه ژاپن مرتبط شد. اصطلاح هاکّو ایچیو وارد گردش عمومی نشد تا اینکه در سال ۱۹۴۰، زمانی که دولت دوم کونوئه اوراق سفید
در سال ۱۹۴۰، زمانی که دولت دوم کونوئه اوراق سفید با عنوان «سیاست اساسی ملی» (国策 要 綱 Kihon Kokusaku Yōkō) را منتشر کرد، که با کلمات هاکّو ایچیو آغاز می‌شد، و در آن نخست‌وزیر کونوئه اعلام کرد که هدف اصلی سیاست ملی ژاپن برقراری صلح جهانی مطابق با روحیه ای است که ملت ما در آن بنیان نهاده شده و اولین قدم اعلام نظم جدید در شرق است. (東 亜 新 秩序 Tōa Shin Chitsujo)، که بعداً به عنوان حوزه سعادت مشترک آسیای شرقی بزرگ درآمد. در بزرگوارترین شکل، این اصطلاح برای نشان دادن ساختن یک برادری جهانی است که توسط دودمان یاماتو
ساختن یک برادری جهانی است که توسط دودمان یاماتو با فضیلت منحصر به فرد اجرا می‌شود. از آنجا که این امر مردم را تحت خیرخواهی پدرانه امپراتور ژاپن قرار می‌داد، استفاده از نیرو در برابر کسانی که مقاومت می‌کردند توجیه شد. ژاپنی‌ها علاوه بر این پروژه‌های زیادی را برای اثبات حمایت از برابری نژادی انجام دادند. به عنوان مثال، در ۶ دسامبر ۱۹۳۸، شورای پنج وزیر (نخست‌وزیر فومیمارو کونوئه، وزارت جنگ ژاپن، ایتاگاکی سیشیرو، وزارت نیروی دریایی (ژاپن)، یونای میتسوماسا، وزارت امور خارجه، هاچیرو آریتا و وزیر دارایی ایکدا
امور خارجه، هاچیرو آریتا و وزیر دارایی ایکدا شیگه‌آکی)، که بالاترین شورای تصمیم‌گیری در آن زمان بود، تصمیم به منع اخراج یهودیان از ژاپن، منچوری و جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) را گرفت. پس از آن، ژاپنی‌ها علی‌رغم مخالفت متحد آلمان نازی پناهندگان یهودی را پذیرفتند. جنگ جهانی دوم. همزمان با طولانی شدن جنگ دوم چین و ژاپن، دولت ژاپن برای حفظ روحیه جنگ به‌طور فزاینده ای به سرمایه معنوی این کشور روی آورد. در این زمان برای توصیف درگیری و جنگ فعلی به عنوان «جنگ مقدس» (聖戦, seisen)، به‌طور فزاینده‌ای تلاش برای فراهم کردن
seisen)، به‌طور فزاینده‌ای تلاش برای فراهم کردن زمینه‌سازی و پیشینه‌سازی مقدس، در مطبوعات ژاپن صورت گرفت. در سال ۱۹۴۰، انجمن حمایت از قانون امپراتوری برای پشتیبانی سیاسی از جنگ ژاپن در چین راه‌اندازی شد. در سال ۱۹۴۰، اصطلاح هاکّو ایچیو گسترش عمومی پیدا کرد و جشن دو هزار و ششصدمین سال امپراتوری ژاپن برگزار شد و داستان‌ها بیان کردند که جینمو، با یافتن پنج نژاد در ژاپن، همه آنها را «برادران یک خانواده» کرده‌است. اهداف تبلیغاتی. همانند خواسته‌های آلمان نازی از سیاست لبنسراوم، تبلیغات ژاپنی از محبوس شدن در
از سیاست لبنسراوم، تبلیغات ژاپنی از محبوس شدن در آب‌های خانه خود شکایت داشت. هاکو ایچیو، «آوردن هشت گوشه جهان زیر یک سقف»، رنگ و بویی مذهبی به موضوع اضافه کرد. لبنسراوم یکی از ایده‌های سیاسی مهم آدولف هیتلر و از مولفه‌های پراهمیت ایدئولوژی حزب نازی بود که در خدمت سیاست‌های توسعه‌طلبانه آلمان نازی قرار گرفت و هدفش ارائه فضای اضافی برای رشد جمعیت آلمان و دستیابی به خودکفایی اقتصادی بود. توجیهی که ناسیونالیست‌های آلمانی، ایتالیایی و ژاپنی برای سیاست‌های ستیزه‌جویانه خود می‌آورند، این است که لبنسراوم ندارند.
خود می‌آورند، این است که لبنسراوم ندارند. لبنسراوم در زبان آلمانی به معنای «فضای زندگی» است. کشورهای آنها جمعیت نسبتاً زیادی دارد. طبیعت در برابر این کشورها دست‌تنگی کرده و از این رو به واردات مواد غذایی و مواد خام از کشورهای دیگر وابسته‌اند. باید تولیدات خود را برای پرداخت بهای این واردات بسیار حیاتی صادر کنند، اما سیاست‌های حمایت‌گرایانه کشورهایی که مازاد غذا و مواد خام دارند، مرزشان را به روی ورود تولیدات کارخانه‌ای می‌بندد. دکترین لبنسراوم ملت‌هایی که خود را «ندار» می‌خوانند، بر این نکته تأکید می‌کند
خود را «ندار» می‌خوانند، بر این نکته تأکید می‌کند که در آمریکا و استرالیا میلیون‌ها هکتار زمین بی‌استفاده وجود دارد که از خاک نازا و بی‌آب‌وعلفی که کشاورزان کشورهای فقیر در آنها بیل می‌زنند، بسیار حاصلخیزتر است. به همین ترتیب، شرایط طبیعی برای معدن‌کاری و تولید نیز در این کشورها بسیار مطلوب‌تر از وضعیت در کشورهای فقیر است، اما دهقانان و کارگران آلمان، ایتالیا و ژاپن از دستیابی به این مناطق که طبیعت با آنها مهربان و گشاده‌دست بوده، محروم مانده‌اند. قوانین مهاجرت کشورهایی که جمعیت نسبتاً کمتری دارند، جلوی
مهاجرت کشورهایی که جمعیت نسبتاً کمتری دارند، جلوی مهاجرت این کارگران و دهقانان را می‌گیرد. این قوانین تولید نهایی نیروی کار را بالا می‌برد و از این راه نرخ دستمزد را در کشورهای کم‌جمعیت افزایش و در کشورهای پرجمعیت کاهش می‌دهد. بهای استاندارد بالای زندگی در آمریکا و انگلستان را کاهش استاندارد زندگی در کشورهای شلوغ اروپا و آسیا می‌پردازد. ناسیونالیست‌های آلمانی، ایتالیایی و ژاپنی می‌گویند که متجاوزین واقعی، کشورهایی‌اند که به میانجی موانع تجاری و مهاجرتی، سهم بزرگی از غنای طبیعی زمین را از آن خود کرده‌اند.
بزرگی از غنای طبیعی زمین را از آن خود کرده‌اند. آیا خود پاپ نگفته که ریشه اصلی جنگ‌های جهانی، «خودپرستی سرد و حسابگرانه‌ای است که دوست دارد مواد و منابع اقتصادی را که مقدر است همه از آنها بهره گیرند، به گونه‌ای در دستان خود نگه دارد که ملت‌هایی که طبیعت با آنها بخیل‌تر بوده، به آنها دسترسی نداشته باشند»؟ جنگی که آتشش را هیتلر، موسولینی و هیروهیتو برافروختند، از این دیدگاه جنگی موجه و عادلانه بود، چه تنها هدفش این بود که چیزی را به ندارها بدهد که به میانجی حق طبیعی و الهی‌شان متعلق به آنها است. پس از اعلان
طبیعی و الهی‌شان متعلق به آنها است. پس از اعلان جنگ ژاپن به متفقین در دسامبر ۱۹۴۱، دولت‌های متفقین چندین فیلم پروپاگاندا با استناد به هاکو ایچیو به عنوان مدرکی مبنی بر قصد ژاپنی‌ها برای حکومت جهانی تولید کردند. در بخشی از تلاش‌های جنگی، ژاپنی‌ها، در پروپاگاندای ژاپن در جنگ دوم چین و ژاپن و جنگ جهانی دوم در عباراتی مانند "آسیا برای آسیایی ها!" در مورد نیاز برای آزادسازی کشورهای آسیایی از دست قدرت‌های امپریالیستی تأکید کردند. با وجود اینکه چینی‌ها کمک بیشتری از اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرده بودند، دلیل اصلی
اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرده بودند، دلیل اصلی عدم پیروزی در جنگ دوم چین و ژاپن بهره‌برداری انگلیس و آمریکا از مستعمرات جنوب شرقی آسیا دانسته شد. در برخی موارد، جمعیت‌های محلی هنگام حمله نیروهای ژاپنی و بیرون راندن بریتانیا، فرانسه و سایر قدرت‌های استعماری از ژاپنی‌ها استقبال می‌کردند. عواقب. از زمان پایان جنگ اقیانوس آرام، برخی شعار هاکو ایچیو را به عنوان بخشی از زمینهٔ تجدیدنظرطلبی تاریخی مورد توجه قرار دادند. بنای یادبود هاکو ایچیو در پارک هیوادای در سال ۱۹۵۸ به «هیوا نو تویو» (برج صلح) (平和 の 塔) تغییر
۱۹۵۸ به «هیوا نو تویو» (برج صلح) (平和 の 塔) تغییر نام یافت و هم‌اکنون نیز پابرجاست. نوشته «هاکو ایچیو» در این برج پس از شکست ژاپن با اصرار ارتش ایالات متحده از آن حذف شد. این برج محل آغاز مشعل بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ بود. پس از المپیک، که همزمان با علاقه جهانیان به خانواده امپراتوری ژاپن بود، انجمن گردشگری محلی با موفقیت از استان میازاکی درخواست کرد تا خط کانجی «هاکو ایچیو» را دوباره بر روی برج به نمایش بگذارد.
خورخه گرائو (؛ – ) یک کارگردان فیلم، نویسنده، نقاش اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "آکتئون" اشاره نمود.
مارتین لاسال (؛ زاده ۱۹۳۰ میلادی) بازیگر فرانسوی-اروگوئه‌ای است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آکتئون"، "گمشده"، "جیب‌بر"، "سگ‌های جنگ"، "تعقیب آتشین" و "زیر آتش" اشاره کرد.
کلودیا گراوی (؛ زادهٔ ) بازیگر کنگویی اهل کنگوی بلژیک است که بعدها به تابعیت اسپانیا درآمد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "آکتئون" و "شب پادشاهان" اشاره کرد.
پیمان لندن یک پیمان پنهان میان تفاهم مثلث و پادشاهی ایتالیا بود که در ۲۶ آوریل ۱۹۱۵ امضا شد. این پیمان میان پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند، جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری روسیه و پادشاهی ایتالیا بود. هدف در این پیمان به دست آوردن اعتماد و همپیمانی ایتالیا در برابر همپیمان پیشینش، امپراتوری آلمان و اتریش-مجارستان بود. در این پیمان پیشنهاد شده بود که ردیف جنوبی اتریش-مجارستان به شمال ایتالیا تا شرق در دریای آدریاتیک به ایتالیا پیوست شود. همچنین بریتانیا قول داد که هزینهٔ آن را تقبل کند. ایتالیا یک ماه بعد
داد که هزینهٔ آن را تقبل کند. ایتالیا یک ماه بعد این پیمان را پذیرفت. همپیمانی با دشمن دیرین ایتالیا، اتریش از سوی برخی به عنوان جنبش سیاست واقعی نام گرفت اما این قرارداد هرگز اعلام عمومی نشد. پس از جنگ، رهبران بریتانیا و فرانسه دیگر به پیمان پایبند نبودند درنتیجه بخش‌هایی که قرار بود به ایتالیا پیوست شود، انجام نشد. این «پیروزی تکه‌تکه شده» در ایتالیا منجر به پدید آمدن فاشیسم و جنگ جهانی دوم شد.
کایل رایدآوت (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، نویسنده، کارگردان فیلم اهل کانادا است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "سوپرنچرال"، "آی‌زامبی"، "افسانه‌های فردا"، "ددپول" و "وارکرفت" اشاره نمود.