payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مدارس شنقیط به دانش‌آموزان سخنرانی، حقوق، نجوم، ریاضیات و پزشکی آموزش می‌دادند. برای قرن‌ها تمام موریتانی در جهان عرب به عنوان بلاد شنقیط شناخته می‌شد. در محل می‌گویند شنقیط هفتمین شهر مقدس اسلام است، اما در خارج از غرب آفریقا این موضوع شناخته شده نیست. این شهر از نظر تاریخ اسلام و همچنین تاریخ آفریقای غربی اهمیت زیادی دارد. هرچند تا حد زیادی به دست بیابان رها شده، اما این شهر دارای مجموعه‌ای از کتابخانه‌های خطی قرون وسطایی بی‌همتا در غرب آفریقا است. محله اطراف خیابان ساوان (Rue des Savants) در گذشته به
اطراف خیابان ساوان (Rue des Savants) در گذشته به عنوان محل تجمع دانشوران برای بحث و گفتگو در مورد نکات دقیق‌تر قوانین اسلامی مشهور بود.
برنادت شیراک (متولد ۱۸ مه ۱۹۳۳ در پاریس)، یک سیاست‌مدار و بانوی اول سابق اهل فرانسه است.
آن-آیمون ژیسکار دستن (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۳۳)، بیوه والری ژیسکار دستن رئیس‌جمهور سابق فرانسه است.
امپراتوری آشور میانه حکومتی پادشاهی بود که بین سال‌های ۱۴۰۰ تا ۹۱۲ پیش از میلاد در قسمت‌های زیادی از خاورمیانه کنونی حکومت می‌کرد. این دوران پس از دوران فترت دوره آشوری کهن و توسط اِریبا-اَدَد یکم (آخرین شاه از دوران آشور کهن) آغاز شده و توسط فرزند و جانشینش، آشور-اوبالیت یکم امپراتوری آشور میانه تأسیس می‌گردد. مشهورترین پادشاه این دوران، تیگلات-پیلسر یکم بود. پیشینه سرزمین آشور. آشور (به فارسی باستان: آثورا 𐎠𐎰𐎢𐎼𐎠 (Aϑurā)، نام سرزمینی قدیمی است که در بخش میانی رود دجله و کوهستان‌های مجاور آن قرار داشته‌است.
رود دجله و کوهستان‌های مجاور آن قرار داشته‌است. اسم آشور از نام یک رب‌النوع گرفته شده و پایتخت آن نخست شهر آشور بود که در ساحل رود دجله در جنوب موصل امروزی قرار داشت و سپس کالح و پس از آن نینوا (موصل امروزی) بوده‌است. امپراتوری آشور میانه؛ از آغاز تا انحطاط. در پایان دوره پادشاهی کهن، آشور، خراجگزار میتانی بود. تا اینکه سرانجام، اِریبا-اَدَد یکم پسر آشور-بِل-نینِشو به کمک هیتی‌ها استقلال خود را از میتانی باز پس می‌گیرد و دوره پادشاهی میانه، به‌طور رسمی آغاز می‌گردد. با روی کار آمدن پسرش آشور-اوبالیت یکم،
می‌گردد. با روی کار آمدن پسرش آشور-اوبالیت یکم، تاریکی که از حدود ۱۶۰۰ پ. م بر تاریخ آشور سایه افکنده بود، ناگهان کنار رفت. آمیزه‌ای از فشار فزاینده هیتی‌ها در شمال و جنگ داخلی در میان شاهان میتانی، سبب افول قدرت میتانی شد و آشور یک بار دیگر فرصت یافت تا در بازی قدرت میان دولت‌های نیرومند آن زمان - بابل، ایلام، هیتی، میتانی، و مصر، وارد شود و حتی توانست میتانی را، که خود آشور به مدت بیش از یک سده خراجگزار آن بود، مطیع خود سازد. پادشاهی آشور-اوبالیت یکم. آغاز پادشاهی آشور-اوبالیت یکم آغازی شد برای پیدایش
پادشاهی آشور-اوبالیت یکم آغازی شد برای پیدایش آشور به عنوان یک امپراتوری قدرتمند. آشور-اوبالیت یکم عنوان «شاه بزرگ» و «شاه گیتی» را برای خود برگزید و خود را «برادر فرعون» خواند؛ که از روابط نزدیک او با مصر خبر می‌دهد. او همچنین، به منظور تحکیم روابط با بابل، دختر خود را به عقد ازدواج بورنابوریاش دوّم، شاه بابل درآورد. حاصل این ازدواج، کاراهارداش بود که پس از درگذشت پدرش، از آنجا که از سوی مادر، نوه آشور-اوبالیت یکم به‌شمار می‌رفت، در پی توطئه‌ای از سوی نیروی‌های مخالف آشور کشته شد. آشور-اوبالیت یکم که این
مخالف آشور کشته شد. آشور-اوبالیت یکم که این رخداد بر او گران آمده بود، در پی اقدامی تلافی جویانه، در جنگ داخلی در بابل مداخله کرد، نازی-بوگاش را که بر تخت نشسته بود به زیر کشید، و دیگر پسر بورنابوریاش دوم را با عنوان کوریگالزو-ی دوم (۱۳۳۲–۱۳۰۸ پ. م)، بر تخت پادشاهی بابل نشاند. با روی کار آمدن اِنلیل-نیراری در آشور (۱۳۲۸–۱۳۱۸ پ. م)، کوریگالزو-ی دوم به آشور تاخت ولی این اقدام سرانجام به صلح انجامید. آریک-دَن-ایلی (۱۳۱۸–۱۳۰۸ پ. م) - پسر اِنلیل-نیراری علیه اقوام ساکن کوه‌های زاگرس لشکرکشی کرد. شاه آشور به
اقوام ساکن کوه‌های زاگرس لشکرکشی کرد. شاه آشور به پادشاهی کوچکی به نام نیگیمتی در رشته کوه‌های خاور اربلا (اِربیل کنونی) حمله برد و سپس، به ناحیه‌ای که ایاشوباگالاها - قبیله‌ای که بعدها با بقایای کاسی‌ها در کوه‌ها متحد گردید - لشکر کشید. ادد-نیراری یکم که پسر آریک-دَن-ایلی بود، در توسعه پادشاهی آشور نقش مهمی داشت. در دوره پادشاهی او، آشور شروع به بازی کردن نقش بزرگی در تاریخ میانرودان کرد. او شمال میانرودان را اشغال کرد. سپس به زاگرس مرکزی حمله برد و بقایای گوتیان و لولوبیان را سرکوب کرد. اسناد بدست آمده
گوتیان و لولوبیان را سرکوب کرد. اسناد بدست آمده از دوران او نشان می‌دهد که نازی-ماروتاش شاه کاسی بابل را در نبرد کار-ایشتار شکست داده‌است و در پی آن، مرز میان آشور و بابل، ناحیه آرمَن، در سرزمین آکارسالو (حلوان امروزی)، و در کوه‌ها تا سرزمین لولوبی تعیین گردید. او همچنین به کارکمیش در ۱۴۵ کیلومتری دریای مدیترانه حمله برد و آن سرزمین را تسخیر کرد. شاتوآرا (۱۳۲۰–۱۳۰۰ پ. م) شاه میتانی که خراجگزار آشور بود، شورش کرد اما آشوریان پایتخت میتانی را تسخیر کردند و پیمان وفاداری میتانی با آشور تجدید گشت. در ۱۲۸۰ پ.
وفاداری میتانی با آشور تجدید گشت. در ۱۲۸۰ پ. م، واساشاتا شاه بعدی میتانی (۱۳۰۰–۱۲۸۰ پ. م) نیز علیه آشور شورش کرد و در برابر آشور از هیتی کمک خواست. آشوریان این شورش را درهم شکستند و واشوکانی پایتخت میتانی را ویران ساخته، خانواده سلطنتی میتانی را به آشور بردند. این پیروزی، ادد-نیراری یکم را بر آن داشت تا همه میانرودان را زیر پادشاهی‌اش متحد سازد. گرچه در جنگ علیه هیتی‌ها بخش‌های بزرگی از میانرودان را از دست داد، اما در مقابل اقوام کوه‌نشین، از پادشاهی‌اش دفاع کرد. شلمنسر یکم پسر ادد-نیراری یکم نیز به نام
کرد. شلمنسر یکم پسر ادد-نیراری یکم نیز به نام خدا آشور، لشکرکشی‌های بسیاری علیه آرامیان که در شمال میانرودان بودند انجام داد؛ نواحی شمالی آشور (ارمنستان) و کوهپایه‌های زاگرس را مطیع خود ساخت، و بخشی از کیلیکیه را به امپراتوری آشور ضمیمه کرد و مستعمراتی را در مرزهای کیلیکیه برقرار ساخت. همچنین، او به یک لشکرکشی گسترده دست زد که نتیجه آن، شکست قطعی نیروهای دشمن بود که شامل نیروهای مزدور هیتی نیز می‌شد، و شاید این بزرگ‌ترین دستاورد او برای آشور بوده باشد؛ چرا که در آن توانست شاتوآرا دوم شاه میتانی و متحد او
که در آن توانست شاتوآرا دوم شاه میتانی و متحد او هیتی را شکست دهد. با شکست شاتوآرا دوم، پادشاهی میتانی برای همیشه سقوط کرد و یکی از ایالات آشور شد (۱۲۷۰ پ. م). همچنین او در کتیبه‌ای ادعا دارد که ۱۴٬۴۰۰ تن از اسیران دشمن را از یک چشم کور کرده‌است: او کاخ‌های بسیاری در نینوا و آشور ساخت و «نیایشگاه جهانی» را در آشور بازسازی نمود و شهر نَمرود را بنا کرد. او همچنین همچون پدرش، به کارکمیش واقع در سوریه حمله برد. این فتوحات و فتوحات بعدی آشور، تهدیدی تقریباً دائمی، نه تنها برای قدرت‌های بزرگی چون مصر و هیتی،
نه تنها برای قدرت‌های بزرگی چون مصر و هیتی، بلکه برای پایداری و ثبات بسیاری از پادشاهی‌های کوچک منطقه، از جمله اسرائیل و یهودیه نیز بود. توکولتی‌نینورتای یکم پسر شلمنسر یکم نیز شاه توانایی بود. او جنگ‌های بیرحمانهٔ زیادی برپا ساخت و مردم سرزمین‌های شکست خورده را به منظور از میان بردن حس بیداری ملّی در آنها، از سرزمین‌هایشان اخراج می‌کرد. او سوریه و ماری را تصرف کرد و در جنگی میان آشور و بابل، کاشتیلیاش سوم را شکست داد و آشوریان، شهر بابل را تسخیر کردند (۱۲۲۵ پ. م). کاشتیلیاش سوم اسیر و به آشور تبعید شد.
پ. م). کاشتیلیاش سوم اسیر و به آشور تبعید شد. خود توکولتی‌نینورتای یکم در کتیبه‌ای در این باره می‌گوید: در زمان توکولتی‌نینورتای یکم در پی شورشی در بابل که علیه اشغالگران به انجام رسیده بود، آشوریان نیایشگاه‌های آن شهر، از جمله نیایشگاه مردوک را مورد چپاول قرار دادند و شاه آشور، در بابل، شهر جدید به نام کار-توکولتی-نینورتا ساخت. سپس یک حاکم دست نشانده را در بابل نشاند و خود به آشور بازگشت. در سال ۱۲۰۷ پ. م، در حالی که می‌توان گفت امپراتوری آشور در بالاترین درجه شکوه خود بود، توکولتی‌نینورتای یکم، گرفتار
درجه شکوه خود بود، توکولتی‌نینورتای یکم، گرفتار شورشی شد که در رأس آن دو پسرش قرار داشتند. آنان او را در شهر جدیدش، کار-توکولتی-نینورتا محاصره کردند و در حین محاصره، او به قتل رسید؛ بنابراین، او در شهری که خود فرمان ساخت آن را داده بود، کشته شد. توکولتی‌نینورتای یکم، نفوذ آشور را تا آنسوی جنوب خاوری (آنچه که اکنون خلیج فارس نامیده می‌شود) و تا ارمنستان در شمال خاوری گسترش داد، اما پس از مرگش، امپراتوری آشور رو به زوال گام نهاد. آنگاه هرج و مرجی رخ داد، که تا پایان دوره پادشاهی میانه، ادامه یافت. هرج و مرج
پایان دوره پادشاهی میانه، ادامه یافت. هرج و مرج در آشور. آشور در دوران پادشاهی آشور-نَدین-پال، بسیاری از قدرت خود را از دست داد. پس از او، آشور-نیراری سوم، نوه توکولتی‌نینورتای یکم و فرزند یا برادرزاده آشور-نَدین-پال به شاهی رسید. پدر و عمویش در قتل توکولتی‌نینورتای یکم دست داشتند. به نظر می‌رسد که خودش نیز با استفاده از فرصت بدست آمده از هرج و مرج پس از قتل توکولتی‌نینورتای یکم، به تاج و تخت رسیده باشد و بنابراین غاصب تاج و تخت شناخته می‌شد. سپس، اِنلیل-کودوری-اوسور، پسر دیگر توکولتی‌نینورتای یکم، توانست
پسر دیگر توکولتی‌نینورتای یکم، توانست تاج و تخت را از دست آشور-نیراری غاصب بازپس گیرد (۱۱۹۷ پ. م). اما طولی نکشید که تاج و تخت به دست غاصب دیگری افتاد. او، نینورتا-پال-اِکور، پسر ایلیا-ای-هَددَه، و از نوادگان اِریبا-اَدَد یکم بود. او تاج و تخت پادشاهی را با یک کودتا به دست آورد و ۱۲ سال پادشاهی کرد (۱۱۹۲–۱۱۸۰ پ. م). پس از نینورتا-پال-اِکور، پسرش، آشور-دان یکم شاه آشور شد (۱۱۷۹ پ. م). او از ناتوانی پادشاهی بابل سود جست و نواحی زابان بر کرانه رود زاب پایین، ایریاو و آکارسالو را از چنگ شاه بابل بیرون آورد
ایریاو و آکارسالو را از چنگ شاه بابل بیرون آورد (۱۱۵۸ پ. م). پس از او، پسرش نینورتا-توکولتی-آشور شاه شد؛ اما چندان نگذشت که تاج و تخت شاهی توسط برادرش موتاکّیل-نوسکو غصب شد، و خود نینورتا-توکولتی-آشور مجبور شد که برای جلای وطن، به بابل که در آن زمان روابط خوبی با آن داشت، برود. موتاکّیل-نوسکو نیز پس از مدت کوتاهی که تاج و تخت را از برادرش غصب کرد مُرد، و تاج و تخت شاهی آشور به پسرش، آشور-رش-ایشی یکم رسید (۱۳۳۲–۱۳۱۶ پ. م) و پس از او، پسرش تیگلات-پیلسر یکم شاه شد (۱۳۱۵–۱۱۷۷ پ. م). تیگلات-پیلسر یکم؛ یکی از
شاه شد (۱۳۱۵–۱۱۷۷ پ. م). تیگلات-پیلسر یکم؛ یکی از بزرگ‌ترین فاتحان آشور بود. او قلمروی خود را در هر سه جبهه (شمال، باختر، جنوب) گسترش داد. او در جبهه شمال علیه هیتی‌ها دست به تهاجماتی زد و در کیلیکیه متصرفاتی دایر نمود. تیگلات-پیلسر یکم در جبهه باختر، علیه آرامیان به پا خاست، آن‌ها را از فرات دور ساخت و برخی از پایگاه‌های آن‌ها را تسخیر کرد. او در این عملیات جنگی موفق شد تا به رؤیای دیرینه آشوریان در مورد دستیابی به سواحل مدیترانه تحقق ببخشد، و از بیبلوس، صیدون و دیگر شهرهای فنیقی خراج بگیرد. شاه آشور در
صیدون و دیگر شهرهای فنیقی خراج بگیرد. شاه آشور در جبهه جنوب نیز با حمله به بابل وجهه زیادی به دست آورد اما در ظاهر از این حمله چیز زیادی به دست نیاورد. تیگلات-پیلسر یکم، با موفقیت، مرزهای آشور را تا بزرگ‌ترین حد آن تا آنزمان، گسترش داد. او در کتیبه‌ای اعلام می‌دارد که: دومین دوره تاریکی. با مرگ تیگلات-پیلسر یکم (۱۰۷۷ پ. م)، دومین دوران تاریک آشور آغاز می‌گردد. جانشینان او، که بسیار کمتر از او نیرو و شایستگی داشتند، نتوانستند یکپارچگی قلمرو گستردهٔ آشور را، که اقوام گوناگونی در آن سکونت داشتند، نگاه دارند.
که اقوام گوناگونی در آن سکونت داشتند، نگاه دارند. این بود که گستردگی این سرزمین به سرعت کاهش یافت و سرزمین‌های تسخیر شده خود را یکی پس از دیگری از دست داد. تا این که، در حدود شانزده دهه پس از مرگ تیگلات-پیلسر یکم، تمام آنچه از هسته مرکزی و همیشگی آشور به جا مانده بود، در حول و حوش شهرهای آشور و نینوا قرار داشت. در هنگامه این سال‌ها، خاور نزدیک گرفتار نابسامانی‌های داخلی، سیل، قحطی، و فقر و مشقت گسترده بود. در جبههٔ سیاسی، با آرام گرفتن امپراتوری‌های آشور و بابل، آرامیان و دیگر اقوام نیمه کوچگر، توانستند
و بابل، آرامیان و دیگر اقوام نیمه کوچگر، توانستند دستاوردهای موقتی به دست آورند. بی‌شک، گمان آنها بر این بود که روزگار آشور به عنوان قدرت بزرگ، به سر آمده و آنها بزودی آخرین بقایای آن را نیز کَنده و از آنِ خود خواهند ساخت. آن‌ها از کجا می‌دانستند که آشور، برخلاف سومر، میتانی، هیتی، و بسیاری دیگر از پادشاهی‌های روزگار بزرگِ میانرودان، برای همیشه در خاموشی و فراموشی فرونرفته است و برعکس، زمامداران آشور، در آستانهٔ برخورداری از نوزایی ملی‌گرایی و توسعه طلبی‌ای بودند که خاور نزدیک را به‌طور عمیق دگرگون ساخت و
بودند که خاور نزدیک را به‌طور عمیق دگرگون ساخت و در دل تمام اقوام آن، وحشت افکند. پس از تیگلات-پیلسر یکم، دو پسرش اَشَرید-پال-اِکور (۱۰۷۶–۱۰۷۴ پ. م) و آشور-بعل-کالا به تخت نشستند و آنگاه پسر آشور-بعل-کالا، با عنوان اِریبا-اَدَد دوم برای مدتی شاه شد (۱۰۵۶–۱۰۵۴ پ. م). او سرانجام توسط عمویش شمشی-ادد چهارم از پادشاهی برکنار گردید. پس از شمشی-ادد چهارم، پسرش آشور-ناصیر-پال یکم به پادشاهی رسید. دوران پادشاهی آشور-ناصیر-پال یکم (۱۰۴۰–۱۰۳۲ پ. م)، دوران خشکسالی و جنگ با صحرانشینانی بود که از باختر آشور به آن سرزمین
با صحرانشینانی بود که از باختر آشور به آن سرزمین حمله می‌بردند. پادشاهان بعدی آشور را که تا پایان دوره تاریکی در این سرزمین به پادشاهی پرداختند، تنها به نام می‌شناسیم:
مارتین شمعون‌پور آهنگساز و بازیگر اهل ایران است. وی سال ۱۳۶۳ در یک خانواده آشوری زاده شد. از مهم‌ترین آثار مارتین شمعون‌پور در زمینه موسیقی می‌توان به انتشار آلبومهای موعظه سر کوه، تهرانسرانیه، هشت بیتی و مجله‌های شنیداری گوش اشاره کرد. او همچنین به عنوان آهنگساز و طراح صدا در بیش از سی اجرای تاتر فعالیت داشته‌است. بازیگری در فیلمهایی همچون مردن به وقت شهریور، ملبورن، قاعده تصادف و صدای آهسته از دیگر فعالیتهای اوست. مارتین شمعون‌پور علاوه بر بازیگر به‌عنوان آهنگساز نیز در سینما و تلویزیون فعالیت داشته‌است.
آهنگساز نیز در سینما و تلویزیون فعالیت داشته‌است. مهم‌ترین آثار مارتین شمعون‌پور به عنوان آهنگساز، فیلم قاعده تصادف، مجموعه تلویزیونی سلام تاکسی و فصل اول مجموعه تلویزیونی خندوانه است.
رولف هریس (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ١٠ مه ٢٠٢٣) مجری تلویزیون، نقاش، خواننده، آهنگساز، بازیگر، ترانه‌سرا، هنرمند و کارگردان فیلم اهل استرالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد. او در سال ۲۰۱۴ به تعرض جنسی به ۴ دختربچه زیر سن قانونی، در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی متهم شد و این موضوع سبب خاتمه یافتن فعالیت‌های حرفه‌ای‌اش شد. رولف هریس در ژوئیه ۲۰۱۴ در سن ۸۴ سالگی به ۵ سال و ۹ ماه زندان محکوم شد. وی پس از گذراندن ۳ سال زندان، در سال ۲۰۱۷ به‌طور مشروط آزاد شد. پس از محکومیت‌اش، تمامی افتخارات و
مشروط آزاد شد. پس از محکومیت‌اش، تمامی افتخارات و جوایزی که به او اعطا شده بود، پس گرفته شد؛ از جمله نشان استرالیا و نشان امپراتوری بریتانیا. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "شما آدم‌های خوش‌شانس!" اشاره نمود.
ملانیا گابیادینی (زادهٔ ۲۸ اوت ۱۹۸۳ میلادی) یک بازیکن زن پیشین فوتبال اهل کشور ایتالیا است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. او فوتبال خود را از باشگاه برگامو و از سال ۲۰۰۰ آغاز کرد و پس از آن به باشگاه اج جی اس ورونا رفت و در آنجا به عنوان کاپیتان تیم بازی کرد و تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۷ در آن باشگاه ماند. او پنج بار عنوان قهرمانی سری آ را با این باشگاه بدست آورد. ملانیا گابیادینی به عنوان وینگر سریع و با شم گلزنی بالا به عنوان یک بازیکن سطح بالای ملی و با تجربه که بیش از ۱۰۰ بازی ملی را در تیم ملی فوتبال
تجربه که بیش از ۱۰۰ بازی ملی را در تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا انجام داده بود به حساب می‌آمد. او همچنین با بازی در جام ملت‌های ۲۰۰۵، جام ملت‌های اروپای زنان ۲۰۰۹، ۲۰۱۳ و ۲۰۱۷ به عنوان یک بازیکن ملی کارکشته تجربهٔ بازی در بازیهای جام ملتها را در کارنامه خود دارد؛ و در جام ملت‌های اروپای زنان ۲۰۱۳ در فهرست تیم منتخب تورنومنت قرار گرفت. او همچنین در سالهای ۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ به عنوان بازیکن زن سال سری آ انتخاب شده‌است. در سال ۲۰۱۶ نام گابیادینی در تالار مشاهیر فوتبال ایتالیا به ثبت رسید.
هولگر ماینس (؛ – ) بازیگر، فیلم‌بردار و کارگردان فیلم اهل آلمان بود. ماینس به یکی از اعضای مهم گروه فراکسیون ارتش سرخ تبدیل شد و به‌عنوان شخصیتی برجسته در آن شناخته می‌شد. او به‌طور جدی در فعالیت‌های مخفی گروه مشارکت داشت؛ برای نمونه، یک مجسمه‌ساز فلزی را استخدام کرد تا بدنه‌ای برای نارنجک و قالبی برای بمب طراحی کند که بتوان آن را زیر لباس یک زن پنهان کرد و به‌گونه‌ای جلوه دهد که زن باردار است. او به مجسمه‌ساز گفته بود که این وسیله برای یک پروژه فیلم‌سازی است. در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۷۲، ماینس به همراه آندریاس
است. در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۷۲، ماینس به همراه آندریاس بادر و یان-کارل راسپه، برای سرکشی به یک گاراژ در فرانکفورت رفتند که در آن مواد منفجره نگهداری می‌کردند. پلیس پس از دریافت اطلاعاتی از یکی از ساکنان محل، مدتی این گاراژ را زیر نظر داشت. ماینس و بادر وارد گاراژ شدند و بلافاصله محاصره شدند. پلیس خروجی گاراژ را بست و از پنجره پشتی، نارنجک‌های اشک‌آور به داخل پرتاب کرد. بادر نارنجک‌ها را دوباره به بیرون پرتاب کرد. این بن‌بست خیلی طول نکشید، چرا که بادر از ناحیه لگن به شدت مجروح شد و ماینس نیز کمی بعد تسلیم شد.
لگن به شدت مجروح شد و ماینس نیز کمی بعد تسلیم شد. هر سه نفر دستگیر شدند. در زندان، ماینس و سایر زندانیان فراکسیون ارتش سرخ چندین بار دست به اعتصاب غذا زدند تا نسبت به شرایط زندان اعتراض کنند. وقتی اعتصاب غذا وارد هفته هفتم شد، ۳۲ فعال از «کمیته‌های ضد شکنجه» از سراسر کشور، دفتر مرکزی سازمان عفو بین‌الملل در هامبورگ را اشغال کردند تا علیه شرایط زندان اعتراض کنند. پلیس دفتر را تخلیه کرد، اما هیچ‌گونه اطلاعات هویتی از افراد حاضر ثبت نکرد. مدت‌ها بعد مشخص شد که حدود نیمی از این فعالان، بعدها به RAF پیوستند، از
حدود نیمی از این فعالان، بعدها به RAF پیوستند، از جمله ولفگانگ گرامس که بعدها توسط یگان ویژه گروه ۹ حفاظت مرزی پلیس فدرال کشته شد. هولگر ماینس در تاریخ ۹ نوامبر ۱۹۷۴ در زندان بر اثر گرسنگی شدید ناشی از اعتصاب غذا درگذشت. با اینکه قد او ۱.۸۳ متر بود، در زمان مرگ تنها ۳۹ کیلوگرم وزن داشت.
فرانک هرلی (؛ – ) یک ماجراجو و عکاس اهل استرالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۴۸ میلادی فعالیت می‌کرد. وی در چندین مأموریت اکتشافی در جنوبگان مشارکت داشت و به عنوان عکاس رسمی ارتش استرالیا در جنگ‌های جهانی شرکت نمود. سبک هنری او عکس‌های بیاد ماندنی را آفرید. زندگی‌نامه مختصر. فرانک هرلی سومین فرزند از پنج فرزند ادوارد و مارگارت هرلی بود و در محله گلیب از حومه‌های سیدنی، استرالیا بزرگ شد. او در سن ۱۳ سالگی از خانه فرار کرد تا در کارخانه فولاد لیتگو کار کند، و دو سال بعد به خانه بازگشت تا در مدرسه فنی محلی
و دو سال بعد به خانه بازگشت تا در مدرسه فنی محلی تحصیل کند و در کلاس‌های علمی دانشگاه سیدنی شرکت کند. وقتی ۱۷ ساله بود، نخستین دوربین خود را خرید؛ یک دوربین کداک باکس براونی به قیمت ۱۵ شیلینگ، که آن را به صورت اقساطی با پرداخت هفته‌ای یک شیلینگ تهیه کرد. او به‌صورت خودآموخته عکاسی را یاد گرفت و وارد کسب‌وکار کارت‌پستال شد، جایی که به خاطر قرار دادن خود در موقعیت‌های خطرناک برای گرفتن عکس‌های خیره‌کننده شهرت یافت؛ از جمله این که خود را جلوی قطاری در حال حرکت قرار داد تا بتواند از آن عکس بگیرد. هرلی در تاریخ
قرار داد تا بتواند از آن عکس بگیرد. هرلی در تاریخ ۱۱ آوریل ۱۹۱۸ با آنتوانت روزالیند لیتون ازدواج کرد. این زوج صاحب چهار فرزند شدند: دو دختر دوقلوی همسان به نام‌های آدلی (که بعدها عکاس خبری شد) و تونی، یک پسر به نام فرانک، و کوچک‌ترین فرزندشان، دخترشان ایوون.
تووا نووُتنی (؛ زادهٔ ) یک بازیگر و خواننده اهل سوئد است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بخور عبادت کن عشق بورز"، '، "تسخیر"، "نامزد"، "اندرسن جوان"، "یک جنگ"، "نابودی"، "بوری در مقابل مک‌انرو"، "لیلیهامر"، '، "نامرئی" و "انتخاب پادشاه" اشاره کرد.
کارستن بیورنلوند (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل دانمارک است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او در سال ۲۰۰۴ با بازیگر دانمارکی، سیگنه اسکوف، ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های برترام و ویلفرد بود. آن‌ها در سال ۲۰۱۱ از یکدیگر جدا شدند. او سپس با طراح، کریستی فالز، وارد رابطه شد و در اوایل اکتبر ۲۰۱۶، دختری به نام زیگی از او داشت. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "ارث"، "موجود"، "جنایت" و "" اشاره کرد.
خوانشینا یک اپرا در ۵ پرده است. آهنگساز روس مودست موسورگسکی نوشتن لیبرتو را در سال ۱۸۷۲ و بر اساس مستندات تاریخی شروع کرد. در سال ۱۸۸۱ با مرگ موسورگسکی این اثر ناتمام ماند. نهایتاً این اپرا توسط نیکلای ریمسکی-کورساکف تکمیل و اجرا شد.
دیرک ون دالن (متولد 20 دسامبر 1932 ، آمستردام) یک ریاضیدان و مورخ علوم هلندی است. ون دالن در دانشگاه آمستردام در رشته ریاضیات و فیزیک و نجوم تحصیل کرده است . وی با الهام از کار لویتسن براوئر و آرند هیتینگ، دکترای خود را در سال 1963 از دانشگاه آمستردام، برای پایان نامه اش تحت عنوان "مسائل تعمیم در نظریه تصویری مسطحه ی شهودی" ("Extension problems in intuitionistic plane Projective geometry") دریافت کرد. ون دالن از سال 1964 تا 1966 در ام آی تی و بعداً آکسفورد به تدریس منطق و ریاضیات پرداخت . او از سال 1967
به تدریس منطق و ریاضیات پرداخت . او از سال 1967 استاد دانشگاه اوترخت بوده است. در سال 2003 به دیرک ون دالن به خاطر آوردن آثار بروور در معرض دید بین‌المللی ، به مدال آکادمی 2003 آکادمی علوم سلطنتی هلند اعطا شد.
آرنو بینار (؛ زادهٔ ) بازیگر و تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "به‌سوی ماجرا"، "" و "بخش تحقیقات" اشاره کرد.
اودر () یک شهر در یوتلاند دانمارک است. «اودر» ۱۳٬۵۲۲ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر سالو، فنلاند خواهرخواندهٔ شهر «اودر» هست.
ینس یورن اسپوتِـی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل دانمارک است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "پخمه‌ها"، ""، "شب انتخابات"، "دنیاهایی جدا افتاده" و "روزی خواهد رسید" اشاره کرد.
فرانسواز لوبران (؛ زادهٔ ) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم و تهیه‌کننده فیلم اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۷۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. در نقدی از فیلم "تقدیم به قلب مهربانت" (۲۰۰۴) در مجلهٔ "ورایتی"، لیزا نسلسون او را «استاد بی‌نظیر منولوگ‌های طولانی» توصیف کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "لباس غواصی و پروانه"، "سرافین"، ""، "مامان و روسپی"، "راهبه"، "عید"، "روزهای طلایی من" و "خاطرات فرانسه" اشاره کرد.
کریستیان ئی. کریستیانسن (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل دانمارک است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "" اشاره کرد.
عضو A از خانوادهٔ ۱ دومِـین لکتین نوع سی () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"CLEC1A"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین نقش مهمی در تنظیم عملکرد سلول‌های دندریتیک دارد.
عضو C از خانوادهٔ ۴ دومِـین لکتین نوع سی () که با نام CD303 هم شناخته می‌شود، یک پروتئین پوسته یاخته است که در انسان توسط ژن «"CLEC4C"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین در سلول‌های دندریتیک پلاسموسیتوئید یافت می‌شود و به عنوان یک نشانگر زیستی برای این سلول‌ها استفاده می‌شود
دوچرخه‌برفی () یک ورزش زمستانی است که وسیله مورد استفاده آن سامانه ای دوچرخه‌گون است که به جای چرخ در آن از چوب‌های اسکی استفاده شده‌است. اسکلت‌هایی که در ورزش دوچرخه برفی استفاده می‌شود متفاوت می‌باشند. از دوچرخه برفی سابقاً به عنوان یک وسیله نقلیه در کوه‌های آلپ استفاده می‌کردند. با وجود اینکه سابقه ورزش دوچرخه برفی به سال ۱۸۹۲ میلادی بازمی‌گردد اما نخستین مسابقه بین‌المللی دوچرخه برفی در سال ۱۹۵۴ میلادی برگزار شد. نام بین‌المللی فدراسیون دوچرخه برفی FISB (Fédération Internationále de Skibob) می‌باشد. در
(Fédération Internationále de Skibob) می‌باشد. در اصل اسکی بابینگ یکی از معدود روش‌هایی بود که افراد بدون قدرت در زانو می‌توانستند اسکی آلپاین را انجام دهند، اما به زودی این ورزش به عنوان یک ورزش محبوب در بین توانایی‌های جسمی نیز شناخته شد. گفته می‌شود که از اصلی‌ترین جاذبه‌ها می‌توان به سرعت‌های بدست آمده (در برخی از مسابقات اسلالوم غول پیکر اسکیوبوب، سرعت ۱۲۰ مایل در ساعت (۱۹۰ کیلومتر در ساعت) یا بیشتر) و احساس جت اسکی روی برف اشاره کرد. تاریخچه. اگرچه ایده اولیه دوچرخه برفی از اوایل سال ۱۸۹۲ ثبت اختراع
اولیه دوچرخه برفی از اوایل سال ۱۸۹۲ ثبت اختراع شد و راندن دوچرخه برفی نوعی حمل و نقل در کوه‌های آلپ بود، اما اولین مسابقه بین‌المللی در سال ۱۹۵۴ بود. هفت سال بعد، FISB (فدراسیون بین‌المللی دوچرخه برفی) تشکیل شد، که از سال ۱۹۶۷ هر ساله مسابقات جهانی راندن دوچرخه برفی را برگزار می‌کند. اریش برنتر اسکیبوبرد اتریشی به دلیل ثبت اولین رکورد جهانی در سرعت اسکی باوبینگ در سراشیبی در سال ۱۹۶۴ با سرعت ۱۰۲ مایل در ساعت (۱۶۴ کیلومتر در ساعت) مشهور است.
دیوونه خونه مجازی یازدهمین آلبوم استودیویی رضا یزدانی می‌باشد که در تاریخ 2 دی 1398 به بازار عرضه شده‌است. آهنگسازی این آلبوم را رضا یزدانی و تنظیم آهنگ‌ها توسط میلاد عدل، بهروز بایگان، رامین عبدالهی، محمد خرمی‌نژاد، ماهان نوری زاده، آرش زمانیان، آرش آرامش منش و علی اکبر اکبریان انجام شده‌است. از میان ترانه‌های این مجموعه، ترانه‌های «قرمز»، «من باید زنگ بزنم» و «تنهام نزار رفیق» پیش از عرضهٔ آلبوم، به صورت تک‌آهنگ، منتشر شده بودند. فهرست ترانه‌ها. مدت آهنگ‌ها از بیپ تونز بدست آمده‌است. سایر نوازندگان. گیتار
از بیپ تونز بدست آمده‌است. سایر نوازندگان. گیتار بیس: بابک ریاحی پور، نیما رنجبر گیتار الکتریک: مهرداد عمادی رونمایی از آلبوم. روز جمعه ۶ دی ۹۸ در گالری باروک از آلبوم رونمایی شد و نسخه دیجی پک امضاء شده عرضه گردید.
ژان-باتیست ژک اوگوستن (۱۵ اوت ۱۷۵۹ – ۱۳ آوریل ۱۸۳۲) نقاش مینیاتور فرانسوی بود. زندگی‌نامه. ژان-باتیست ژک اوگوستن درسن-دیه-ده-ووژ متولد شد و در پاریس درگذشت. او از ژان باپتیست کلودو و ژان ژیرارده در نانسی درس‌هایی آموخت. پس از چند ماه اقامت در دیژون در سال ۱۷۸۱، در همان سال وارد پاریس شد که خیلی زود شهرت کسب کرد. وی طی مدت زمان انقلاب فرانسه به برست (۱۷۸۹) و به سن-دیه-ده-ووژ (۱۷۹۱) سفر کرد. در سال ۱۸۰۰ با شاگرد خود پولین دوکروئه که ۲۲ سال از وی جوان تر بود، ازدواج کرد. او برای ناپلئون و همراهانش کار کرد و در
کرد. او برای ناپلئون و همراهانش کار کرد و در سال ۱۸۰۶ با توجه به مهارت‌های خود مدال طلا گرفت. در سال ۱۸۱۴ لوئی هجدهم وی را به عنوان "نقاش معمولی کابینه شاه"، بعداً "نقاش امور خارجی"، و در سال ۱۸۱۹ "نقاش مینیاتوری اتاق" و "کابینه شاه" منصوب کرد. در سال ۱۸۲۱ لژیون دونور به وی اهدا شد. وی در سال ۱۸۳۲ بر اثر وبا درگذشت و در قبرستان پرلاشز به خاک سپرده شد. اوگوستن معروف‌ترین معلم نقاشی مینیاتور در زمان خود بود. او در زمان حیاتش به بیش از ۴۰۰ شاگرد آموزش نقاشی داد.
نیکانور صاحب‌منصبی مقدونی و ساتراپ ماد در زمان پادشاهی آنتیگون یکم بود. زندگی. در ۳۲۱ پیش از میلاد او به ساتراپی کاپادوکیه رسید. در نبرد آنتیگون یکم با ائومنس، در رکاب آنتیگون با دشمن جنگید. پس از شکست پیثون در ۳۱۴ پیش از میلاد او به ساتراپی ماد و ساتراپی‌های بالا رسید و تا ۳۱۱ پیش از میلاد که زمان ادعای پادشاهی سلوکوس یکم و آغاز جنگ بابل بود نیز در همین مقام ماند. نیکانور در رأس سپاهی گران به مقابله با سلوکوس شتافت، ولی در کرانهٔ دجله شکست خورد و سپاهیانش از هم گسست. دربارهٔ سرنوشت او اختلاف نظر حاکم است.