payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فردریش چِرها ؛ زادهٔ ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل اتریش است. زندگی. چِرها در وین متولد شد. هنگامی که ۱۷ سال داشت، مجبور شد به نیروی هوایی بپیوند و به حومه کشور در مرز با وین برود. پس از گذراندن یک ترم در دانشگاه وین، وی به مدرسه افسر در دانمارک اعزام شد. تحصیلات خود را در آکادمی موسیقی وین (ویولن، آهنگسازی، طراحی موسیقی) و در دانشگاه وین (علوم موسیقی، فرهنگ و زبان آلمانی، فلسفه) انجام داد. چِرها به‌عنوان مترجم آثار آلبان برگ، آرنولد شونبرگ و آنتون وبرن شهرت فراوانی کسب کرد.
فردی شوت (؛ زادهٔ ) شیمی‌دان، و استاد دانشگاه اهل آلمان است. زندگی. وی در ۸ ژوئیه ۱۹۶۰ در آلژان / ورشتین به دنیا آمد. حرفه. از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ در رشته شیمی و از ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸ در رشته حقوق دانشگاه مونستر تحصیل کرد. بعد از اتمام دوره دکتری وی دوران پسادکترا را در دانشگاه مینه‌سوتا مینیاپولیس گذراند. از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ به عنوان استاد شیمی معدنی در دانشگاه گوته فرانکفورت مشغول بود.
فرناندو کودا مارکز (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه ریاضیات اهل برزیل است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه وبلن شده‌است.
فِرِنتس کراوس (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان مجاری-اتریشی، استاد فیزیک تجربی دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ و برندهٔ جایزه نوبل فیزیک سال ۲۰۲۳ است. تیم تحقیقاتی او، موفق به تولید و اندازه‌گیری نخستین پالس نوری با زمان اتوثانیه شدند و از آن برای بررسی حرکت الکترون در داخل اتم استفاده کردند. او در سال ۲۰۲۳ به همراه پیر آگوستینی و آن لویلیه، به‌طور مشترک برندهٔ جایزه نوبل فیزیک شد.
فریتز شاخرمایر (; – ) باستان‌شناس کلاسیک، و استاد دانشگاه اهل اتریش-مجارستان بود.
فرید اف ابراهیم (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان اهل ایالات متحده آمریکا دانش‌آموخته دانشگاه آریزونا است. وی پیشگام روشهای جدید استفاده از مدل‌سازی رایانه در زمینه‌های مکانیک شکست، دینامیک غشاء و رفتار تحول فاز ماده است. وی تاکنون دو کتاب درسی و بیش از ۲۰۰ مقاله در مجلات بین‌المللی منتشر کرده‌است. او برنده جایزه Aneesur Rahman در فیزیک محاسباتی است، که بالاترین جایزه ای است که توسط انجمن فیزیکی آمریکا داده می‌شود. زندگی‌نامه. آبراهام بومی آریزونا است و دوران تحصیل خود را در زمینه فیزیک از دانشگاه آریزونا گذرانده‌است.
را در زمینه فیزیک از دانشگاه آریزونا گذرانده‌است. وی در سال ۱۹۶۶ به عنوان کارمند در مرکز علمی Palo Alto به IBM پیوست. در سال ۱۹۷۱، او به عنوان اولین استاد مشاوره در دانشگاه استنفورد برگزیده شد و دوره کارشناسی ارشد علوم کاربردی محاسباتی را در گروه علوم مواد خود تدوین کرد.
الفبای بین‌المللی نویسه‌گردانی سانسکریت ( یا به اختصار IAST) شیوه‌ای برای نویسه‌گردانی دبیره‌های براهمایی (که در زبان سانسکریت و زبان‌های هندی مرتبط دیگر از آن‌ها استفاده می‌شود) به صورت لاتین‌نویسی و بدون از دست دادن اطلاعات تلفظی است. این شیوه را ویلیام جونز، چارلز ترولیان، مونیه مونیه-ویلیامز و دیگر محققان و مستشرقان در قرن نوزدهم میلادی پایه گذاردند و بعدها در سپتامبر ۱۸۹۴ در کنفرانس کمیته نویسه‌گردانی زبان‌های شرقی در ژنو استانداردی برای آن تدوین شد. IAST به خواننده اجازه می‌دهد که متون هندو را بدون
اوپانیشاد چاندوگیه () متنی به زبان سانسکریت است که در براهمانای چاندوگیهٔ ساماودا در سنت هندوئیسم جای می‌گیرد. این متن از کهن‌ترین اوپانیشادها است. در بین ۱۰۸ اوپانیشاداوپانیشادهای موکتیکا، این متن در جای نهم گذاشته شده‌است. مانند اوپانیشاد بریهدآرنیکه، بخش‌های مختلف اوپانیشاد چاندوگیه احتمالاً پیش از تألیف در یک متن واحد متن‌های موجود و مجزایی بودند که عالمی هندی آنان را در یک مجلد آورده‌است. تاریخ دقیق تألیف این اوپانیشاد معلوم نیست اما محققان آن را بین قرون هشتم و ششم پ.م. تخمین می‌زنند. این اوپانیشاد
قرون هشتم و ششم پ.م. تخمین می‌زنند. این اوپانیشاد یکی از بزرگترین اوپانیشادها است و هشت فصل دارد که هرکدام از تعدادی بخش و بند تشکیل شده‌اند.
رجینالد پالمر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۳ مه ۲۰۱۶) یک سیاست‌مدار اهل گرنادا بود. وی از ۶ اوت ۱۹۹۲ تا ۸ اوت ۱۹۹۶ فرماندار گرنادا بود. رجینالد پالمر در ۲۳ مه ۲۰۱۶، در سن ۹۳ سالگی درگذشت.
اوپانیشاد تیتریه (دیواناگری: तैत्तिरीय उपनिषद्) متنی سانسکریت از دوران ودایی هند است که به‌صورت سه فصل (ادهیایا) از یاجورودا تصنیف شده‌است. اوپانیشاد تیتریه یکی از اوپانیشادهای اصیل (موکیا) است و احتمالاً در حدود قرن ششم پیش از میلاد تألیف شده‌است. اوپانیشاد تیتریه با مکتب تیتریهٔ یاجورودا مرتبط است. این مکتب را شاگردان عالمی به نام تیتیری تأسیس کردند (کلمهٔ تیتیری تحت‌الفظا به معنای پرندهٔ کبک است). این اوپانیشاد بین ۱۰۸ اوپانیشاد موکتیکا در شماره ۷ آمده‌است. این اوپانیشاد همچنین با عنوان فصل‌های هفتم،
فلیکس آندریس وینینگ ماینزز (؛ ۳۰ ژوئیه ۱۸۸۷ – ) دانشمند در زمینه ژئوفیزیک و زمین‌سنجی اهل پادشاهی هلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال الکساندر اگسیز شده‌است.
فلیکس کارل لودویگ ماچاتسکی (; – ) شیمی‌دان، و استاد اهل اتریش بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اروین شرودینگر شده‌است.
کارل امیل شورسک (; – ) دانشمند در زمینه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
کارلوس گوستاو موریرا (؛ زادهٔ ) در شهر ریو دوژانیرو یک ریاضیدان برزیلی است که در زمینه سیستم‌های دینامیکی، نظریه ارگودیک، تئوری اعداد و ترکیبات فعالیت می‌کند. تحصیلات. موریرا دکترای خود را از IMPA تحت نظارت ژاکوب پالیس در سال ۱۹۹۳، در سن ۲۰ سالگی به دست آورد. وی از سال ۲۰۰۸ عضو آکادمی علوم برزیل است. در سال ۲۰۰۹ به دلیل مشارکت وی در ریاضیات، جوایز UMALCA را دریافت کرد. موریرا به عنوان سخنران دعوت شده در کنگره بین‌المللی ریاضیدانان سال ۲۰۱۴، در سئول، کره جنوبی بود وی همچنین دریافت کننده جایزه TWAS 2010 است.
بود وی همچنین دریافت کننده جایزه TWAS 2010 است. در ژوئن سال ۲۰۱۷ از موریرا دعوت شد تا درمورد تحقیقات خود در کنگره بین‌المللی ریاضیدانان ۲۰۱۸ در ریودوژانیرو، برزیل سخنرانی کامل انجام دهد.
کریستوفر کوکرل (; – ) دانشمند در زمینه اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال پادشاهی و همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
کریستین هاس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه زیست‌شیمی و علوم اعصاب اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پتامکین شده‌است.
کریستین ولزل (؛ زادهٔ ) کارشناس سیاسی، و استاد دانشگاه در دانشگاه لوفانا لونببورگ و مدیر تحقیقات در انجمن بررسی ارزش‌های جهانی اهل آلمان است. او به الگوی ابعاد فرهنگی شناخته شده‌است که ارزشهای رهایی و ارزشهای سکولار را ارزیابی می‌کند. زندگی. ولزل در رشته علوم سیاسی و تاریخ اقتصادی در سال ۱۹۹۱ از دانشگاه سارلند فارغ‌التحصیل شد و مدرک دکترایش را در دانشگاه پوتسدام به دست آورد. وی به عنوان همکار ارشد تحقیق در بخش «نهادها و تغییر اجتماعی» علوم اجتماعی فعالیت کرد و در سال ۲۰۰۲، وی به عنوان دانشیار به دانشگاه
کرد و در سال ۲۰۰۲، وی به عنوان دانشیار به دانشگاه برمن نقل مکان کرد.
گراهام فارخار (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
گراهام گودوین (؛ زادهٔ ) مهندس اهل استرالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است. زندگی. گودوین زاده ۲۰ آوریل ۱۹۴۵ بروکن هیل، نیو ساوت ولز) است. گراهام گودوین استاد برجسته مهندسی برق در دانشگاه نیوکاسل است. تحصیلات وی شامل لیسانس، دکتری است. از دانشگاه نیو ساوت ولز است. افتخارات. او سال ۱۹۹۰ برنده مدال MA Sargent، مهندسان استرالیا در سال شد. در سال ۲۰۱۰ به او جایزه فیلد سیستم‌های کنترل IEEE و در سال ۲۰۱۳ مدال روفوس تی. اولدنبرگر را از انجمن مهندسان مکانیک آمریکا دریافت کرد. او همکار
انجمن مهندسان مکانیک آمریکا دریافت کرد. او همکار افتخاری انستیتوی مهندسین استرالیا؛ عضو فدراسیون بین‌المللی کنترل اتوماتیک، عضو آکادمی علوم استرالیا. عضو آکادمی فناوری، علوم و مهندسی استرالیا؛ عضو انستیتوی بین‌المللی آماری؛ عضو انجمن سلطنتی، لندن و عضو خارجی آکادمی علوم سلطنتی سوئد است. وی دارای مدرک دکترای افتخاری از انستیتوی فناوری لوند، سوئد و Technion اسرائیل است. آثار. او مؤلف ده کتاب، چهار کتاب ویرایش شده و پانصد مقاله است. وی دارای ۱۶ اختراع ثبت شده بین‌المللی است که شامل فناوری نورد کارخانه،
شده بین‌المللی است که شامل فناوری نورد کارخانه، ارتباطات از راه دور، برنامه‌ریزی معدن و اکتشاف مواد معدنی است. زمینه‌های تحقیقاتی فعلی وی شامل الکترونیک قدرت، سیستم‌های کنترل دیگ بخار و مدیریت دیابت نوع ۱ است.
گرگوری هانون (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
گزا آلفولدی (; – ) استاد دانشگاه اهل مجارستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه کرئو د سن ژردی شده‌است.
گلن دبلیو بارتون (; – ) دانشمند در زمینه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم شده‌است.
اوپانیشاد آیتریه () یکی از اوپانیشادهای اصیل است که در سنت ریگ‌ودا قرار می‌گیرد. این اوپانیشاد در فصل‌های چهارم، پنجم، و شش آرنیکه آیتریه آمده است. در این اوپانیشاد درباره سه نکتهٔ فلسفی بحث شده است: نخست اینکه جهان و انسان آفریدهٔ آتمن (روح، خویش) هستند؛ دوم این نظریه که آتمن سه «شدن» دارد و سوم اینکه آگاهی عنصر اصلی آتمن است. به گفتهٔ پاتریک آلیول این اوپانیشاد احتمالاً در دوران پیشابودایی هند تالیف شده‌است و تاریخ تألیف آن قرون ششم و پنجم پیش از میلاد تخمین زده می‌شود.
گلن دبلیو موست (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا و از دانش‌آموختگان دانشگاه هاروارد است. زندگی. از سال ۱۹۶۸ در دانشگاه هاروارد تحصیل کرده و لیسانس خود را دریافت کرد. وی سپس دوره کارشناسی ارشد را در کالج Corpus Christi دانشگاه آکسفورد گذراند و دو سال بعد، او دکترایش را گرفت. از سال ۲۰۰۱، او به عنوان استاد یونان باستان در Scuola Normale در پیزا مشغول تدریس است.
گنادی میسیاتز (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه الکترونیک اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور، نشان لنین، و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است.
گوتفرید شاتز (; – ) زیست‌شیمی‌دان، نویسنده غیر داستانی، و استاد دانشگاه اهل سوئیس بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه گاردینر شده‌است.
گوردون پلوتکین (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه منطق، ریاضیات، و علوم رایانه اهل اسکاتلند است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
گوری مارتوک (؛ – ) دانشمند در زمینه ژئوفیزیک اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی، جایزه لنین، نشان لنین، مدرک افتخاری، نشان زرین لومونسف، و لژیون دونور شده‌است.
گوستاو دکو (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه علوم اعصاب آرژانتینی و ایتالیایی است. زندگی. دکو دارای سه دکترا در رشته‌های مرتبط است. دکتری در فیزیک از دانشگاه ملی Rosario (آرژانتین) (۱۹۸۷)، در علوم کامپیوتر از دانشگاه فنی مونیخ (۱۹۹۷)، و دکترای روانشناسی از دانشگاه لودویگ-ماکسیمیلیان-مونیخ (۲۰۰۱) در سال ۱۹۸۷، او بورس تحصیلات دکترا را در دانشگاه بوردو برگزار کرد. حرفه. وی به عنوان استاد پژوهشی در مؤسسه تحقیقاتی و مطالعات کاتالان کاتالونیا و استاد کامل (Catedratico) در دانشگاه Pompeu Fabra، جایی که مدیر مرکز مغز و
در دانشگاه Pompeu Fabra، جایی که مدیر مرکز مغز و شناخت و رئیس گروه علوم اعصاب محاسباتی است، خدمت می‌کند. در سال ۲۰۰۱ دکو جایزه بین‌المللی زیمنس «مخترع سال» را به دلیل مشارکت در یادگیری آماری، مدل‌های درک بصری و تشخیص مبتنی بر fMRI در بیماریهای عصبی روانی اهدا کرد وی در سالهای ۱۹۸۸ و ۱۹۹۹، عضو هیئت علمی پس از تدوین در بنیاد الکساندر فون هومبولت در دانشگاه گیسسن در آلمان بود. از سال ۱۹۹۳–۲۰۰۳ او گروه علوم اعصاب محاسباتی را در بخش محاسبات عصبی مرکز تحقیقات شرکتهای زیمنس در مونیخ، آلمان رهبری کرد.
گونتر هاتز (؛ زادهٔ ) ریاضی‌دان، دانشمند رایانه، مهندس، و استاد دانشگاه اهل آلمان و از دریافت‌کننده نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان است. کارهای هاتز شامل نظریه زبان‌ها، مدارهای دیجیتال و نظریه پیچیدگی محاسباتی است. او در سال ۱۹۸۷ جایزه گوتفرید ویلهلم لایب نیتس را از بنیاد پژوهش آلمان دریافت کرد که بالاترین افتخاری است که در تحقیقات آلمان اعطا می‌شود. در سال ۱۹۹۹ مدال کنراد زوزه از انجمن علوم رایانه به او اعطا شد. هاتز پی‌اچ‌دی خود را در سال ۱۹۸۵ در دانشگاه گوتینگن دریافت کرد. مشاور او کورت رایدمایستر
گوتینگن دریافت کرد. مشاور او کورت رایدمایستر بود.
گونتر هارتمان (؛ زادهٔ ) داروشناس، و استاد دانشگاه متخصص ایمونولوژیست و داروساز اهل آلمان است و از سال ۲۰۰۷ تاکنون مدیر مؤسسه شیمی بالینی و داروسازی بالینی در بیمارستان دانشگاهی دانشگاه بن بود. حرفه. در سال ۱۹۸۶، هارتمان از دبیرستان کاتولیک کالج Salvator در Bad Wurzach فارغ‌التحصیل شد و سپس تحصیلات پزشکی خود را در دانشکده پزشکی دانشگاه اولم آغاز کرد. وی مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۹۴ از گروه ژنتیک به دست آورد در سال ۱۹۹۸، او به عنوان محقق به آزمایشگاه آرتور کریگ در دانشگاه آیووا پیوست. سپس در سال ۲۰۰۱، وی
کریگ در دانشگاه آیووا پیوست. سپس در سال ۲۰۰۱، وی مدرک مهارپذیری خود را در فارماکولوژی بالینی در LMU مونیخ به پایان رساند.
گوو ککسین (; – ) فیزیک‌دان اهل چین و از دانش‌آموختگان دانشگاه ججیانگ بود. ککسین مهندس شیمی، متالورژیست و بلورشناس شیمی چینی بود. او عضو آکادمی علوم چین بود و پیشگامان در زمینه میکروسکوپ الکترونی در چین به حساب می‌آید. زندگی. ککسین در ۲۳ اوت ۱۹۲۳ به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۱، او از مدرسه راهنمایی چونگ کینگ نانکایی فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۱۹۴۶ با لیسانس مهندسی مهندسی شیمی از دانشگاه ژجیانگ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۴۷، گوا برای تحصیل به سوئد رفت. ککسین مدیر و محقق ارشد آزمایشگاه میکروسکوپ الکترونی الکترونیک
محقق ارشد آزمایشگاه میکروسکوپ الکترونی الکترونیک پکن و مرکز فیزیک ماده متراکم و انستیتوی فیزیک، آکادمی علوم چین بود. او
گینوار کافمن (؛ زادهٔ ۱۹۶۸) دانشمند در زمینه اخترفیزیک اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هاینتس مایر لایبنیتس شده‌است.
یوجین هودری (; – ) دانشمند در زمینه مهندسی مکانیک- مبدل های کاتالیزوری اهل ایالات متحده آمریکا بود. 18 آوریل 1892--18 جولای 1962 [1]. هودری در طول جنگ جهانی اول به عنوان ستوان در یک شرکت تانک در ارتش فرانسه خدمت کرد و نشان لژیون افتخار فرانسه را دریافت کرد. او به نوآوری کراکینگ کاتالیزوری ذخایر خوراک نفت کمک کرد، [2][3][4][5] که به خاطر آن مدال پرکین را در میان دیگران دریافت کرد.[2] زندگینامه یوجین ژول هودری در 18 آوریل 1892 در دومونت فرانسه در نزدیکی پاریس به دنیا آمد. پدر و مادر او ژول هادری و امیلی تیاس
به دنیا آمد. پدر و مادر او ژول هادری و امیلی تیاس ژول لمر بودند. پدرش صاحب یک تجارت موفق بود که فولاد سازه ای تولید می کرد.[6] [4] هادری مهندسی مکانیک را در École des arts et métiers در حومه پاریس Chalons-sur-Marne خواند.[2] او بعنوان اولین فارغ التحصیل دوره خود بود [2] و در سال 1911 فارغ التحصیل شد. او همچنین کاپیتان تیم فوتبال مدرسه خود بود و در سال 1910 قهرمانی ملی فرانسه را به دست آورد.[6] پس از فارغ التحصیلی، هودری به عنوان مهندس به تجارت فولادسازی پدرش پیوست.[6][2] منابع. 1. Vassiliou, M. S. (2009).
پیوست.[6][2] منابع. 1. Vassiliou, M. S. (2009). The A to Z of the petroleum industry. Lanham, Md.: Scarecrow Press. pp. 240–241. ISBN 978-0810871533. Retrieved 10 July 2018. 2. "A National Historic Chemical Landmark - The Houdry Process for Catalytic Cracking" (PDF). American Chemical Society. April 13, 1996. Retrieved July 9, 2018. 3. Copp, Newton; Zanella, Andrew (1993). Discovery, innovation, and risk : case studies in science and technology (2. print. ed.). Cambridge, Mass.: MIT Press. p. 181. ISBN
ed.). Cambridge, Mass.: MIT Press. p. 181. ISBN 978-0262531115. Retrieved 11 July 2018. 4. Jewkes, John; Sawers, David; Richard, Richard (1969). The sources of invention (2nd ed.). New York: W.W. Norton. pp. 235–237. ISBN 9780393005028. Retrieved 11 July 2018. 5. Zecchina, Adriano; Califano, Salvatore (April 3, 2017). The Development of Catalysis: A History of Key Processes and Personas in Catalytic Science and Technology (1st ed.). Wiley. ISBN 978-1119181262. Retrieved 11 July 2018. 6. Smith, John K.
Retrieved 11 July 2018. 6. Smith, John K. (2008). "Houdry, Eugène Jules". Complete Dictionary of Scientific Biography. Charles Scribner's Sons. Retrieved 19 July 2018. : |website= ignored (help) 7. Zabecki, David T. (2014). Germany at war : 400 years of military history. [S.l.]: Abc-Clio. p. 28. ISBN 9781598849806. Retrieved 19 July 2018. 8. "The Nivelle Offensive: Second Battle of the Aisne (16 April – 9 May 1917)". The Observation Post. 16 April 2017. Retrieved 19 July 2018. 9. Rieth, John K. (2014).
Retrieved 19 July 2018. 9. Rieth, John K. (2014). Imperial Germany's "Iron Regiment" of the First World War (2nd ed.). Canal Winchester, OH: Badgley Publishing Company. ISBN 978-0692301203. 10. Gale, Tim (2013). The French army's tank force and armoured warfare in the Great War : the Artillerie Spéciale. Burlington, VT: Ashgate. ISBN 978-1409466611. 11. Oblad, Alex G. (1983). "The Contributions of Eugene J. Houdry to the Development of Catalytic Cracking". In Davis, Burtron H.; Hettinger, William P. Jr
In Davis, Burtron H.; Hettinger, William P. Jr (eds.). Heterogeneous Catalysis: Selected American Histories. ACS Symposium. Vol. 222. pp. 61–75. doi:10.1021/bk-1983-0222.ch006. ISBN 9780841207783. 12. "'Visionary Veterans' Exhibit Honors National Inventors Hall Of Fame Inductees Who Served In WWI". War History Online. November 7, 2017. Retrieved 10 July 2018. 13. "Eugene Houdry". Science History Institute. June 2016. Retrieved 20 March 2018. 14. Bowden, Mary Ellen (1997). "Eugene Houdry". Chemical
Mary Ellen (1997). "Eugene Houdry". Chemical achievers : the human face of the chemical sciences. Philadelphia, PA: Chemical Heritage Foundation. pp. 122–123. ISBN 9780941901123. 15. Moseley, Charles G. (August 1984). "Eugene Houdry, catalytic cracking and World War II aviation gasoline". Journal of Chemical Education. 61 (8): 655. Bibcode:1984JChEd..61..655M. doi:10.1021/ed061p655. ISSN 0021-9584. "1925 : M.G.R. Eugène Houdry · Histoire de Lucien". Histoire de Lucien. Retrieved 19 July 2018. "Jacques H.
de Lucien. Retrieved 19 July 2018. "Jacques H. Houdry". Main Line Media News. February 18, 2012. Retrieved 19 July 2018. "Deaths HOUDRY, PIERRE D." The New York Times. March 26, 2004. Retrieved 19 July 2018. Faragher, W. F.; Noll, H. D.; Bland, R. E. (1951). Brill, E. J. (ed.). Third World Petroleum Congress, The Hague, 1951: Proceedings. Vol. 1–2. Leiden: E. J. Brill. pp. 138–156. Retrieved 24 July 2018. "Vie de Lucien". Histoire de Lucien. Retrieved 24 July 2018. U.S. patent 1330844A Brachmann, Steve
July 2018. U.S. patent 1330844A Brachmann, Steve (April 7, 2017). "Evolution of Auto Exhaust Catalysts: Dr. Haren Gandhi invents three-way catalysts for cleaner exhaust". IPWatchdog. Retrieved 24 July 2018. Xiao, Feng-Shou; Meng, Xiangju (2016). Zeolites in sustainable chemistry : synthesis, characterization and catalytic applications. Berlin: Springer. p. 273. ISBN 978-3-662-47395-5. Retrieved 24 July 2018. Thayer, Ann M. (September 9, 2013). "The Catalysis Chronicles". Chemical &amp; Engineering News. 91
Chronicles". Chemical &amp; Engineering News. 91 (36): 64–68. doi:10.1021/cen-09136-cover8. Retrieved 24 July 2018. "Mine et distillerie de lignite de Saint-Julien-de-Peyrolas, usine de produits chimiques (usine de fabrication d'essence synthétique) Houdry". Saint-Paulet-de-Caisson. Retrieved 24 July 2018. "Eugene Houdry". National Inventor's Hall of Fame. Retrieved 10 July 2018. Jochem, Jean (1997). Français libre et pétrolier: récit (in French). Editions La Bruyère. p. 80. ISBN 978-2-84014-309-3. "FRENCH
Bruyère. p. 80. ISBN 978-2-84014-309-3. "FRENCH GROUP HERE CHALLENGES PETAIN; His Talk of Collaboration With Nazis Not Voice of the People, E.J. Houdry Says NATION SEEN FOR BRITAIN France Forever Organization Quotes Letter Referring to Marshal as 'Queen Mother'". The New York Times. January 21, 1941. Retrieved 19 July 2018. Carey, Kathleen E. (December 12, 2010). "A look behind the scenes at the Sunoco refinery in Marcus Hook". The Delco Times. Retrieved 24 July 2018. Bowden, Mary Ellen; Smith, John Kenly
July 2018. Bowden, Mary Ellen; Smith, John Kenly (1994). American chemical enterprise : a perspective on 100 years of innovation to commemorate the centennial of the Society of Chemical Industry (American Section). Philadelphia: Chemical Heritage Foundation. pp. 56–58. ISBN 978-0941901130. "Patent US2674521A: Catalytic converter for exhaust gases". Google Patents. Retrieved 24 July 2018. "Catalytic structure and composition". Google Patents. Retrieved 10 July 2018. Weisskopf, Michael (March 26, 1990).
July 2018. Weisskopf, Michael (March 26, 1990). "AUTO-POLLUTION DEBATE HAS RING OF THE PAST". The Washington Post. Retrieved 24 July 2018. "Eugene J. Houdry". Chemical &amp; Engineering News. 26 (45): 3339. 8 November 1948. doi:10.1021/cen-v026n045.p3339. "Chemists Honored at Franklin Institute Medal Day". Chemical &amp; Engineering News. 26 (45): 3338–3339. 8 November 1948. doi:10.1021/cen-v026n045.p3338. "E. V. Murphree Award in Industrial and Engineering Chemistry". American Chemical Society. Retrieved
Chemistry". American Chemical Society. Retrieved 24 July 2018. "'Visionary Veterans' Exhibit Honors National Inventors Hall Of Fame Inductees Who Served In WWI". War history online. November 7, 2017. Retrieved 24 July 2018. "Eugene J. Houdry Award in Applied Catalysis". North American Catalysis Society. Retrieved 24 July 2018.
اتو پچت (; – ) تاریخ‌نگار اهل اتریش و از استادان دانشگاه وین بود. زندگی. پچت در ۷ سپتامبر ۱۹۰۲ در وین در خانواده ای یهودی متولد شد. پدر وی دیوید پچت، یک صنعتگر یهودی بود که صاحب یک کارخانه موفق نساجی در وین بود. وی تاریخ هنر را در وین (با کارل ماریا سووبودا، ژولیوس فون شلوسر و ماکس دووراک) و در برلین (با آدولف گلدشتمیتد و ماکس وبر) تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۵ دکترای خود را دریافت کرد.
اتو دموس (; – ) استاد دانشگاه اهل اتریش و از استادان دانشگاه وین بود. وی به عنوان عضو دانشکده تاریخ هنر وین در نظر گرفته شده‌است. زندگی. بین سالهای ۱۹۲۱ و ۱۹۲۸، دموس در دانشگاه وین تحت نظر ژوزف استزیگوفسکی به تحصیل تاریخ هنر پرداخت و دکترای خود را دریافت کرد. در سالهای بعد، دیموس در سراسر یونان سفر کرد و از موزائیک‌های کلیساهای بیزانس به صورت رنگی عکس گرفت، پروژه ای که منجر به انتشار نخستین انتشار بزرگ وی با عنوان موزائیک‌های بیزانس در یونان (۱۹۳۱) شد که به همراه ارنست دیز نوشتند. او همچنین برای سرویس حفظ
همراه ارنست دیز نوشتند. او همچنین برای سرویس حفظ تاریخی اتریش، مستندسازی و بازیابی آثار تاریخی قرون وسطایی کارینتیا کار کرد. در سال ۱۹۳۶ او به وین بازگشت، و سال بعد از هابیلیت دفاع کرد.
اتو گوتلیب (; – ) دانشمند در زمینه شیمی اهل برزیل متولد چکسلواکی بود. زندگی. وی در سال ۱۹۹۹ برای مطالعات در مورد ساختار شیمیایی گیاهان، به عنوان جایزه نوبل شیمی معرفی شد. کار وی نشانگر تنوع زیستی فلور برزیل و ترویج رشد فیتوشیمیایی در این کشور است. در سال ۱۹۷۷ او جایزه Fritz Feigl را دریافت کرد، که در همان سال توسط شورای منطقه ای شیمی ایجاد شد بود. اوتو در سن ۲۱ سالگی تابعیت برزیل را برگزید و از دانشگاه برزیل در رشته شیمی فارغ‌التحصیل شد که امروزه با عنوان دانشگاه فدرال ریو دوژانیرو - UFRJ) شناخته می‌شود.
استرلینگ بی. هندریکس (; – ) شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ملی علوم شده‌است.
استفان اوون (؛ زادهٔ ) زبان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده‌است.
استفان جنتش (; – ) زیست‌شناس، و استاد دانشگاه اهل آلمان بود. زندگی. جنتش در برلین متولد شد و زیست‌شناسی را در دانشگاه برلین تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۹ دیپلم خود را به دست آورد. او دکترای خود را در مؤسسه ماکس پلانک در رشته ژنتیک مولکولی در به پایان رساند. پس از دکتری، به آزمایشگاه الکساندر ورشاوسکی در انستیتوی فناوری ماساچوست پیوست. وی در سال ۱۹۸۸ به آلمان بازگشت. از سال ۱۹۹۸ تا زمان مرگ وی او مدیر گروه بیولوژی سلولهای مولکولی، مؤسسه بیوشیمیایی مکس پلانک در مارتینسر بود. جنتش در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۶ در مونیخ درگذشت.
استفان گریم (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه شیمی‌فیزیک و شیمی محاسباتی اهل آلمان است. زندگی. وی دکترایش را در زمینه فتوشیمی در دانشگاه فنی براونشویگ در سال ۱۹۹۱ به اتمام رساند. او از سال ۲۰۱۱ استاد دانشگاه Universität بن است که در زمینه شیمی محاسباتی فعالیت می‌کند. وی در سال ۲۰۱۸ به عضویت آکادمی علوم لئوپولدینا انتخاب شد.
استفان مولر (؛ زادهٔ ) ریاضی‌دان، و استاد دانشگاه اهل آلمان و از استادان دانشگاه صنعتی زوریخ است. زندگی. او هم‌اکنون استاد دانشگاه بن است. وی در سال ۱۹۹۶ یکی از بنیانگذاران مؤسسه ریاضیات علوم ماکس پلانک بوده و تا سال ۲۰۰۸ در آنجا فعالیت می‌کرد. او بخاطر تحقیقات خود در زمینه تجزیه و تحلیل و حساب تغییرات بسیار مشهور است. وی به کاربرد روش‌های ریاضی در مکانیک پیوسته نظریه، به ویژه علم مواد و مشکلات مربوط به ریزساختارها علاقه‌مند است.
اسکار رندال ویلیامز (؛ زادهٔ ) ریاضی‌دان اهل بریتانیا و از دانش‌آموختگان دانشگاه آکسفورد است. او در دانشگاه کمبریج فعال است و در زمینه توپولوژی فعالیت می‌کند. حرفه. او ریاضیات را در آکسفورد تحصیل کرد و از همین دانشگاه مدرک دکترایش را دریافت کرد. در کار مشترک با سورن گالاتاتیوس، او فضاهای منیفولد را مورد مطالعه قرار داد. جوایز. در سال ۲۰۱۷، او یک جایزه وایتهد از انجمن ریاضی لندن و یک جایزه فیلیپ لورهولم دریافت کرد و در سال ۲۰۱۹ جایزه دنی هینمن اهدا شد.
اولریش کانراد (؛ زادهٔ ) موسیقی‌شناس اهل آلمان است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار شایستگی جمهوری فدرال آلمان شده‌است.
اولریش هربرت (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار، و استاد دانشگاه اهل آلمان است. زندگی. هربرت استاد دانشگاه فرایبورگ است. در سال ۱۹۹۹ هربرت جایزه گوتفرید ویلهلم لایب نیتس را در تاریخ مدرن و معاصر دریافت کرد.
اولگ گازنکو (؛ ۱۲ دسامبر ۱۹۱۸ – November 17, 2007 (age 88)) فرد نظامی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال تسخیر برلین، نشان لنین، نشان انقلاب اکتبر، و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده‌است.
اوله هورنیکیویچ (; – ) زیست‌شیمی‌دان، داروشناس، استاد دانشگاه، و متخصص اعصاب اهل کانادا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ولف در پزشکی و جایزه گاردینر شده‌است.
ایلیا مویزف (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۱ اکتبر ۲۰۲۰) دانشمند در زمینه سینتیک شیمیایی اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی شده‌است.
اینگرید بدش (؛ زادهٔ ) تاریخ‌نگار، نمایشگاه‌گردان اهل اتریش و از دریافت‌کنندگان نشان افتخار و خدمت اتریش است. زندگی‌نامه. پس از فارغ‌التحصیلی از ژیمناسیون از دانشگاه گراس با داشتن مدرک تاریخ و هنر، بدش تحصیلات خود را در دانشگاه بن ادامه داد. او در سال ۱۹۷۷ کارشناسی ارشد هنر را به پایان رساند. از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱، بدش به عنوان اساتید پژوهشی در دانشگاه بن مشغول بود.