payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ای بی سی پیوست. در آغاز فصل سوم مجموعهٔ گلی عضو دستهٔ نویسندگان این برنامه شد. او و سازندهٔ مجموعهٔ "گِلی" رایان مورفی سریال بهنجار نو (دِ نیو نرمال) را ایجاد کردند و تا پایان این برنامه در سال ۲۰۱۳ به همکاری خود ادامه دادند. در سال ۲۰۱۵، آدلر با همکاری گرگ برلانتی و اندرو کرایزبرگ مجموعهٔ سوپرگرل را تولید کردند. زندگی شخصی. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱، آدلر با هنرپیشهٔ سینما سارا گیلبرت در ارتباط بود. در سال ۲۰۱۳، آدلر با تهیه‌کننده و نویسنده لیز برایکسیوس آغاز به دوستی عاطفی کرد. این زوج در نوامبر سال ۲۰۱۴ با هم
دوستی عاطفی کرد. این زوج در نوامبر سال ۲۰۱۴ با هم نامزد کردند. آنها در ماه مه سال ۲۰۱۷ از هم جدا شدند. پیوند به بیرون. آلی آدلر
طلاق یک مجموعهٔ تلویزیونی کمدی-درام آمریکایی است که توسط شارون هورگان ساخته شده و در هاستینگز-هادسون تنظیم گردیده است. در این زنجیره سارا جسیکا پارکر و توماس هیدن چرچ نقش های یک زوج میانسال را بازی می کنند. این سریال در تاریخ ۹ اکتبر ۲۰۱۶ در اچ‌بی‌او به نمایش درآمد. قسمت نخست این سریال نوشتهٔ شارون هورگان و به کارگردانی جسی پرتز تهیه شد. در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶ ، اچ‌بی‌او این سریال را برای فصل دوم تمدید کرد که در 14 ژانویه ۲۰۱۸ به نمایش درآمد. در ۲ نوامبر ۲۰۱۸، اچ‌بی‌او سریال را برای فصل سوم تمدید کرد که بعداً در
سریال را برای فصل سوم تمدید کرد که بعداً در تاریخ پخش فصل سوم اعلام نمود که فصلی دیگری ساخته نخواهد شد. تولید. در دسامبر سال ۲۰۱۴، اعلام شد که سارا جسیکا پارکر در قسمت نخست این مجموعه نقش ایفا کرده و تهیه کننده اجرایی برنامه هم است. در فوریه سال ۲۰۱۵، مالی شانون ، توماس هیدن چرچ و جامین کلمنت به این سریال پیوستند. در نوامبر ۲۰۱۵، الکس وولف به بازیگران پیوست. در دسامبر سال ۲۰۱۵، استرلینگ جرینز به جمع بازیگران پیوست.
هجران کا خانگاه یک بنای تاریخی و اسلامی در جنوب دهلی و در کشور هند است. هجران کا خانگاه به معنای «عقب‌نشینی معنوی صوفی‌گرایانه برای عارفان» است. واژهٔ هجران یا هجرا در سرتاسر هند بیشتر به معنای یک زن تراجنسی است. این یکی از بناهای تاریخی بسیاری است که در دهکده مهرولی در پارک باستان‌شناسی شهر دهلی واقع شده‌است. این بنا در شاهجان آباد (دهلی نو قدیمی) قرار دارد. هجران کا خانگاه مربوط به دوره پیشامغولی و وابسته به دودمان لودی می‌شود. خیلی از مقبره‌ها و گورهای این بنا متعلق به خواجه‌های آن دوران می‌شود. خانگاه
بنا متعلق به خواجه‌های آن دوران می‌شود. خانگاه یک واژهٔ فارسی است. این بنا در اصل محلی برای مسلمانان و صوفیان بوده که در آن کنشگری‌هایشان را انجام می‌دادند هجراها. هجراها عموماً یک گروه معنوی و اجتماعی خود سازمان یافته (چه در روایات مذهبی هندو و چه مسلمان) زنان تراجنسیتی در شمال هند هستند، در عین زمان هم می‌توان گفت که در گذر زمان خواجه‌های عقیم شده هم با نام هجرا یاد می‌شدند. هردو گروه هجرا و خواجه در ادبیات هند یاد شده‌اند. در سرودهٔ حماسی هندی مهاباراتا از هجرایی به نام شیخندی گفته شده. البته در این
از هجرایی به نام شیخندی گفته شده. البته در این داستان هجرا زن تراجنسیتی نبوده و به یک مرد خواجه اشاره می‌شود. دسترسی. این بنای تاریخی در ۱۷ کیلومتری ایستگاه قطار دهلی نو واقع گردیده‌است.
میرزا علی سبزواری یا آقا شیخ علی صحاف یا علی خراسانی (ز ۱۲۸۸) نمایندهٔ سبزوار در دورهٔ دوم مجلس شورای ملی بود. او روحانی بود و تحصیلات قدیم در حدود سطح داشت. او برای رسیدن به کرسی نمایندگی موافقت اکثریت نسبی مردم سبزوار را به دست آورده بود.
حسن علوی سبزواری (۱۲۶۰ – اسفند ۱۳۱۹) معروف به آیت‌الله‌زاده از مالکان بزرگ سبزوار و نماینده این حوزهٔ انتخابیه در هفت دوره مجلس شورای ملی بود. پدرش میرزا حسین علوی سبزواری، مجتهد بزرگ شهر بود. خودش نیز تحصیلات دینی کرد و سلک پدر را ادامه داد اما در پی فرمان متحدالشکل شدن لباس در دوران رضا شاه پهلوی در سال ۱۳۰۷ از لباس روحانیت درآمد. او در آذر ۱۳۰۴ با کسب ۲۲۹۱ رأی به عنوان نماینده سبزوار در مجلس مؤسسان حضور یافت که با تغییر قانون اساسی به سلطنت خاندان پهلوی رسمیت بخشید. سال بعد نیز به نمایندگی سبزوار در مجلس
بخشید. سال بعد نیز به نمایندگی سبزوار در مجلس شورای ملی انتخاب شد (دوره ششم) و کرسی خود را تا دوره دوازدهم حفظ کرد. در همین دوره اخیر و در حالی که هنوز نماینده بود، درگذشت.
خرگوشک کوتوله یا دورف به‌طور رسمی به خرگوشی دارای ژن کوتوله، یا به‌طور غیررسمی به هر نوع نژاد کوچک از خرگوش خانگی و نمونه آن، یا به هر گونه از سرده خرگوشان کوچک گفته می‌شود. کوتولگی یک اختلال ژنتیکی است که امکان دارد در انسان‌ها و بسیاری از جانوران دیگر از جمله خرگوش رخ دهد. کوتوله‌گرایی واقعی اغلب با مجموعه‌ای از ناهنجاری‌های فیزیکی، شامل کمبود هورمون رشد همراه است. روند کوتوله‌سازی به منظور پرورش زادگیری گزینشی در اندازه کوچکتر با هر نسل استفاده می‌شود. اندازه کوچک از مشخصه‌های نئوتنی می‌باشد، که ممکن است
کوچک از مشخصه‌های نئوتنی می‌باشد، که ممکن است بخشی از جذابیت جانوران دورف را به خود اختصاص دهد. خرگوش کوتوله هلندی کوچک‌ترین نوع از خرگوش اهلی یا خانگی است.
محمدتقی میرزا معتضدالدوله (زادهٔ ۱۲۵۳ خورشیدی) با نام خانوادگی معتضدی شاهزاده قاجار و از ملاکان خراسان و نماینده مجلس شورای ملی بود. محمدتقی میرزا کارمند دولت و ملّاک بود و روابط گرمی با امیر شوکت‌الملک علم، مصباح‌السلطنه اسدی، و سید محمد تدین داشت، به‌گونه‌ای که ورودش به عرصهٔ سیاست را مدیون شوکت‌الملک بود. معتضدی در سال ۱۳۰۹ به نمایندگی بیرجند و قائنات به مجلس شورای ملی رفت (دورهٔ هشتم) که قلمرو نفوذ شوکت‌الملک بود. در دوره نهم در مجلس حضور نداشت و در دوره دهم (سال ۱۳۱۴) به نمایندگی سبزوار انتخاب شد. سه
دهم (سال ۱۳۱۴) به نمایندگی سبزوار انتخاب شد. سه دوره بعد را نیز بر کرسی سبزوار در مجلس نشست (تا دوره سیزدهم). در دوره یازدهم در یازدهم اردیبهشت ۱۳۱۷ که عبدالوهاب مؤیداحمدی پس از پنج سال عضویت از جانب مجلس در هیئت نظارت بر بانک ملی و ذخیره اسکناس، از این سمت کناره گرفت، نمایندگان معتضدی را به جای او برای نظارت بر بانک ملی تعیین کردند. اما یک هفته بعد معتضدی از این سمت استعفا داد و دلیل آن را گرفتاری‌های شخصی عنوان کرد. در نتیجه مؤیداحمدی همچنان به عنوان نماینده ناظر بر بانک ملی ابقا شد. محمدتقی میرزا فرزند
ناظر بر بانک ملی ابقا شد. محمدتقی میرزا فرزند محمدحسن میرزا معتضدالدوله بود و همسرش سلطنت خانم نام داشت.
سید محمد طباطبایی (۱۲۷۹ مشهد – ۱۳۵۱) روزنامه‌نگار و نمایندهٔ مجلس شورای ملی و مدت کوتاهی معاون پارلمانی نخست‌وزیر بود. روزنامه‌نگاری. اصالتاً تبریزی اما زاده مشهد و پدرش سید محمدباقر جلیل طباطبائی، مجتهد بود. او نیز به راه پدر رفت و در مدارس دینی مشهد و تهران تحصیل کرد. از اردیبهشت ۱۳۰۰ همزمان با قیام کلنل محمدتقی خان پسیان در خراسان، هفته‌نامه "خراسان" را در مشهد به مدت چهار سال منتشر کرد و در آن به حمایت از قیام پسیان پرداخت. هفته‌نامه "خراسان" مواضعی تند و انتقادی اتخاذ می‌کرد و مدیرش به همین سبب گهگاه
و انتقادی اتخاذ می‌کرد و مدیرش به همین سبب گهگاه محبوس یا تبعید می‌شد. طباطبائی در سال ۱۳۰۴ به تهران رفت، عمامه از سر برداشت و کلاهی شد و روزنامه "فریاد" را انتشار داد که هفته‌ای دو شماره چاپ می‌شد. سپس به حزب تجدد به رهبری سید محمد تدین پیوست که از سردار سپه حمایت می‌کرد و در ارگان این حزب، روزنامه "تجدد" مشغول به کار شد که رضا شیخ‌العراقین‌زاده (معروف به رضا تجدد، برادر زین‌العابدین رهنما) مدیر مسئول آن بود. یک سال بعد از حزب تجدد جدا شد و از هفتم اردیبهشت ۱۳۰۶ روزنامه "تجدد ایران" را منتشر کرد که از سال
۱۳۰۶ روزنامه "تجدد ایران" را منتشر کرد که از سال ۱۳۱۰ همه روزه منتشر می‌شد و دفتر آن در خیابان شاه (جمهوری اسلامی کنونی) نزدیک میدان بهارستان بود. شیخ‌العراقین‌زاده همواره به نام این روزنامه اعتراض داشت. با شهرتی که طباطبائی از انتشار روزنامه کسب کرد، در سال ۱۳۱۶ به نمایندگی ساوه در مجلس شورای ملی برگزیده شد (دوره یازدهم) در دو دوره بعد (تا سال ۱۳۲۲) نیز نماینده ساوه و در دوره پس از آن، نماینده سبزوار بود. نشریه طنز "باباشمل" در شماره ۱۱۸ خود در دهه بیست خورشیدی، او را چنین توصیف می‌کند: «۴۶ سال عمر، گردن
او را چنین توصیف می‌کند: «۴۶ سال عمر، گردن شق، قد کوتاه، صدا دورگ، یک تسبیح علامت حزب تجدد، آشنایی با السنه خارجی حتی ترکی، تشبه کامل به آقای سید ضیاء از لحاظ مقاله و سبک، مخالفت با جوانان لیسانسیه و تصدیق گرفته، [دارای] خانه و عیال و اولاد، یک باغ شمیرانی، یک اتوموبیل [با] شوفر [با] یک موتور فرسوده، یک بشکه آب برای موتور اتوموبیل [برای] هر کیلومتر، استفاده جوشاندن آب از موتور نامبرده، یک چاپخانه مستقل خریداری از اتفاقیه، صراحت و رکی زیاد، از رو نرفتن، قوه نطق و بیان، خونسردی زیاد، صمیمیت، لجاجت، خراجی،
نطق و بیان، خونسردی زیاد، صمیمیت، لجاجت، خراجی، محل غیرمعلوم، غرور بی‌جا، نگاه تحقیرآمیز». استیضاح دولت سهیلی. طباطبائی در دوران رضا شاه به انتشار روزنامهٔ "تجدد ایران" با لحنی آرام‌تر ادامه داد اما پس از شهریور ۱۳۲۰ و اشغال ایران که به کناره‌گیری رضا شاه از سلطنت انجامید، لحن روزنامه او تند شد و با دولت‌های فروغی و سهیلی به مخالفت برخاست تا اینکه سرانجام در هجدهم اردیبهشت ۱۳۲۲ دولت سهیلی را استیضاح کرد. طباطبائی دولت سهیلی را استیضاح کرد که به باور او، با تفسیر غیرقانونی مقررات حکومت نظامی که به سبب شرایط
غیرقانونی مقررات حکومت نظامی که به سبب شرایط جنگی برقرار بود، بر مطبوعات فشار می‌آورد و همچنین اینکه با انتخاب دو تن از نمایندگان مجلس در دولت خود (اعتبارالدوله وزیر کشاورزی و سهام‌السلطان بیات وزیر دارایی) قانون مصوب ۲۲ تیر ۱۳۰۶ را زیر پا گذاشته بود که نمایندگان مجلس را در طول دوران نمایندگی از تصدی مشاغل دولتی ممنوع می‌کرد. سهیلی در بیستم اردیبهشت در مجلس حاضر شد و به استیضاح پاسخ گفت. او اقدامات دولت خود در مورد مطبوعات را بر اساس قوانین مربوط به مطبوعات دانست و نه مقررات حکومت نظامی و در مورد انتخاب
دانست و نه مقررات حکومت نظامی و در مورد انتخاب نمایندگان مجلس در دولت خود نیز به چند نمونه در دوران رضا شاه و پس از تصویب قانون سال ۱۳۰۶ اشاره کرد که نمایندگانی در دوره نمایندگی خود مشاغل دولتی گرفته بودند اما مجلس اعتراضی نکرده بود. سهیلی سپس خطاب به طباطبائی گفت: «حالا ممکن است آقا بفرمایند که اینها مال آن دوره است که جرأت حرف زدن نداشته‌اید» و سپس به سه مورد پس از شهریور ۱۳۲۰ اشاره کرد که نمایندگانی به استانداری و فرمانداری و معاونت نخست‌وزیر منصوب شده بودند، بی آنکه مجلس اعتراضی کند. او تلویحاً قانون
بودند، بی آنکه مجلس اعتراضی کند. او تلویحاً قانون مربوط به منع نمایندگان از تصدی مشاغل دولتی را بی‌اثر و ملغی قلمداد کرد. در پی استیضاح، مجلس با ۹۴ رأی موافق ۱۰۲ نماینده حاضر، به دولت سهیلی رأی اعتماد داد. اعلام جرم علیه تدین. طباطبائی در نخستین انتخاباتی که پس از شهریور ۱۳۲۰ و باز شدن فضای سیاسی در کشور برگزار شد (دوره چهاردهم)، در انتخاباتی جنجال‌برانگیز و در حالی که دکتر قاسم غنی رقیب او بود به نمایندگی سبزوار برگزیده شد. در اوائل همین دوره، علیه سید محمد تدین اعلام جرم کرد که در دولت علی سهیلی، وزیر
تدین اعلام جرم کرد که در دولت علی سهیلی، وزیر خواروبار بود. طباطبائی تدین را متهم کرد که در دوران وزارتش به آذربایجان رفته و بدون اعلام مناقصه، ۱۲۰ کیلو قند و شکر را در برابر پنج تن گندم برای دولت خریداری کرده‌است، در صورتی که به او پیشنهاد شده بوده که در مقابل هر تن گندم، ۷۵ کیلوگرم قند و شکر خریداری کند و بدین ترتیب، برای نفع شخصی، با احتساب کرایه حمل بار، به دولت، سه میلیون و دویست هزار تومان ضرر زده و علاوه بر آن، بدون رعایت مقررات قانونی، یک و نیم میلیون تومان چک صادر کرده‌است. پرونده تدین برای تحقیق
تومان چک صادر کرده‌است. پرونده تدین برای تحقیق به کمیسیون دادگستری مجلس ارجاع شد، به طول انجامیدن رسیدگی به این پرونده در مجلس اعتراض‌هایی برانگیخت. یکی از جلساتی که این اعتراض‌ها مطرح شد و تنش آفرید، نشست سیزدهم اسفند ۱۳۲۳ بود که دکتر مصدق اصرار کرد مجلس رأی بدهد که پرونده تدین را پانزده روز به او بدهند تا مجرمیتش را اثبات کند. طباطبائی و شماری دیگر از نمایندگان به مصدق اعلام کردند که او قانوناً می‌تواند بدون رأی مجلس این پرونده را بگیرد. اعضای کمیسیون دادگستری نیز همین را تأیید کردند اما مصدق با پافشاری
نیز همین را تأیید کردند اما مصدق با پافشاری بر اینکه باید خواسته او با رأی مجلس عملی شود، به حال اعتراض جلسه را ترک کرد و هنگام خروج فریاد زد: «اینجا مجلس نیست. اینجا دزدگاه است». طباطبائی نیز مصدق را «وقیح» خواند و گفت: «ما اگر از روز اول جلو ایشان را می‌گرفتیم و نمی‌گذاشتیم که ایشان این پرت و پلاها را بگویند، امروز کار به اینجا نمی‌رسید. افسوس که به حساب اشخاص در این مملکت رسیدگی نمی‌شود تا معلوم شود که دزد کیست و چه کاره است و چه طور عقل عوام را می‌خواهد بدزدد. خود ایشان کارشان خراب‌تر از دزدهایی است که
بدزدد. خود ایشان کارشان خراب‌تر از دزدهایی است که خیال می‌کنند. مگر ما الزام داریم که هر رطب و یابسی که جنابعالی می‌نویسید و از دماغ عجیب و غریب جنابعالی بیرون می‌آید گوش کنیم؟ بنده از آقای رئیس درخواست می‌کنم که بر طبق نظامنامه ایشان را دعوت کنند و بازخواست کنند و محاکمه کنند در قانون مجازات برای این قبیل بی‌ادبی‌ها، آن هم نسبت به قوه مقننه مملکت، تکلیف معین کرده و باید ایشان را مورد تعقیب قرار بدهید و البته بنده خاطر جمع هستم که ایشان هر قدر بی‌عقل باشند، دیگر به این مجلس تشریف نخواهند آورد». چهار روز پس
دیگر به این مجلس تشریف نخواهند آورد». چهار روز پس از این سخنان، در شب هفدهم اسفند ۱۳۲۳ عده‌ای به سید محمد طباطبائی حمله کردند و او را مضروب ساختند. سال بعد تدین که در پرونده دیگری نیز متهم به دخالت در انتخابات در دوران وزارت کشور خود بود، در دیوان عالی کشور محاکمه و سرانجام تبرئه شد. در سال ۱۳۲۷ در زمان نخست‌وزیری محمد ساعد مراغه‌ای طباطبائی به معاونت پارلمانی نخست‌وزیر رسید ولی دیری نگذشت که استعفا کرد.
نظامنامه انتخابات اصنافی اولین نظامنامهٔ انتخابات مجلس شورای ملی پیش از تصویب قانون انتخابات مجلس شورای ملی بود. طبق نظامنامه فقط شش طبقهٔ خاص ۱) شاهزادگان قاجار؛ ۲) اعیان و اشراف؛ ۳) علما و طلاب؛ ۴) ملاکین و فلاحین؛ ۵) تجار؛ و ۶) اصناف حق رأی داشتند که ملاکین و فلاحین می‌بایست صاحب ملکی به ارزش هزار تومان، تجار صاحب حجره، و اصناف صاحب دکانی با کرایهٔ متوسط می‌بودند. حداقل سن رأی برای رعایای ایرانی ۲۵ سال تعیین شده بود و زنان حق رأی نداشتند. بحرالعلوم کرمانی، مشروطه‌خواه و نماینده دور اول مجلس، در خاطرات
مشروطه‌خواه و نماینده دور اول مجلس، در خاطرات خود نوشته است: صنیع‌الدوله و ملک‌المتکلمین و سید جمال‌الدین که برای تنظیم نظام‌نامه مجاهدت بسیار می‌کرد‌ند‌ و کوشش می‌نمود‌ند‌ که این کار اساسی به نفع طبقه عامه خاتمه پیدا کند، مکرر می‌گفتند، نظام‌نامه انتخابات در حقیقت مقدمه و طلیعه قانون اساسی است و هرگاه این مرحله ملیون شکست بخورند و نظام‌نامه انتخابات روی منویات مستبدان نوشته و به امضا برسد، محال است یک قانون اساسی که حاکی مصالح عمومی و متضمن منافع ملت باشد، به دست آورد.
نظامنامهٔ انتخابات دو درجه دومین نظامنامهٔ انتخابات مجلس شورای ملی پیش از تصویب قانون انتخابات مجلس شورای ملی بود. طبق این نظامنامه انتخابات از حالت صنفی و طبقاتی خارج شد و حق رأی به مردان ایرانی بالای ۲۰ سال که حداقل از شش ماه پیش ساکن حوزهٔ انتخابیه بوده باشند و حداقل دویست و پنجاه تومان علاقهٔ ملکی داشته باشند یا ده تومان مالیات بدهند یا پنجاه تومان عایدی سالیانه داشته یا تحصیل‌کرده باشند تعلق گرفت. بر اساس این نظامنامه انتخابات در سرتاسر کشور به طرز دو درجه انجام گرفت. «مراد از انتخاب دو درجه آن است که
انجام گرفت. «مراد از انتخاب دو درجه آن است که ابتدا [...] در شهرهای یک حوزهٔ انتخابیه، عدد معینی را انتخاب می‌نمایند که منتخب نامیده می‌شوند و بعد این انتخاب‌شدگان درجهٔ اول در مرکز حوزهٔ انتخاب جمع شده، از میان خود عدهٔ مطلوبه را ثانیاً انتخاب می‌کنند و این انتخاب‌شدگانِ درجهٔ ثانی نماینده خوانده می‌شوند.» ملاک در درجهٔ اول اکثریت نسبی و در درجهٔ ثانی اکثریت تام [مطلق] بود. این نظام‌نامه را مجلس شورای کبرای دولتی با همکاری مشروطه‌خواهان و انجمن ایالتی تبریز به نیابت از دیگر انجمن‌ها تهیه کردند. این قانون
به نیابت از دیگر انجمن‌ها تهیه کردند. این قانون در زمان فترت بین مجلسین اول و دوم، وقتی ملیون در آستانه پیروزی بر شاه بودند، به تصویب رسید و به گفته منصوره اتحادیه، چون با سرعت و تحت شرایط جنگی نوشته شده بود، مقبول نبود و اشکالاتش هنگام انتخابات دوره دوم آشکار شد.
قانون انتخابات مجلس شورای ملی ابتدا در مجلس دوم شورای ملی در سال ۱۲۹۰ و سپس در ۱۳۰۴ مجددا تصویب شد و برای انتخابات ادوار سوم تا بیست‌ و چهارم مجلس شورای ملی مورد استفاده قرار گرفت. طبق این قانون حق رأی عمومی شد و به همهٔ مردان تبعهٔ ایران بالای ۲۰ سال، فارغ از وضعیت املاک، مالیات، درآمد یا تحصیلات منتها به شرط توطن یا سکونت در حوزهٔ انتخابیه حداقل از شش ماه قبل اعطا شد. قانون در سال ۱۳۰۴ مجدداً با تغییراتی عمدتا در خصوص نحوه تشکیل انجمن نظارت و کیفیت توزیع تعرفه و اخذ رأی و نیز شرایط افتتاح مجلس تصویب شد.
تعرفه و اخذ رأی و نیز شرایط افتتاح مجلس تصویب شد. این قانون تا انقلاب اسلامی ایران نافذ بود ولی پس از تصویب قانون دیگری به همین نام توسط شورای انقلاب در بهمن ۱۳۵۸ ملغی شد. تقریباً دو ماه پس از آغاز دورهٔ اول مجلس شورا پس از انقلاب (۷ خرداد ۱۳۵۹)، نام مجلس شورای ملی در ۳۱ تیر ۱۳۵۹ به مجلس شورای اسلامی تغییر کرد. در همان دوره در سال ۱۳۶۲، قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی تصویب شد و قانون انتخابات مجلس شورای ملی رسماً و اسماً از رده خارج شد. از مهم‌ترین تغییرات قانون، اعطای حق رأی به زنان در ۱۳۴۳ پس از انقلاب
قانون، اعطای حق رأی به زنان در ۱۳۴۳ پس از انقلاب سفید و تغییرات مرزهای حوزه‌های انتخابیه در ۱۳۳۹ و ۱۳۵۰ بود. در سال‌های ۱۳۳۹، ۱۳۴۶، و ۱۳۵۰ تعداد نمایندگان مجلس نیز از ۱۳۶ به ترتیب به ۲۰۰، ۲۱۹، و ۲۶۸ افزایش یافت.
جایزه دیوید کوهن یک جایزه دوسالانه ادبیات انگلیسی است که از سال ۱۹۹۲ برای بزرگداشت از یک عمر دستاورد ادبی به یک نویسنده، رمان‌نویس، داستان کوتاه‌نویس، شاعر، مقاله‌نویس یا نمایشنامه‌نویس (باید شهروند انگلستان یا ایرلند باشد) داده می‌شود. این جایزه توسط بنیاد جان اس. کوهن تأمین و توسط شورای هنر انگلستان اداره می‌شود. این جایزه ۴۰ هزار پوند ارزش دارد. لیست دریافت کنندگان. لیست دریافت کنندگان جایزه دیوید کوهن:
یک نقشه خوان، راننده ناوبری ماشین رالی در ورزش رالی است که در صندلی مسافر جلو نشسته است. وظیفه او این است که به طور معمول با خواندن مجموعه‌ای از یادداشتها به راننده کمک کند (و آنچه در پیش رو است را برای او توضیح دهد، تا راننده بداند کجا باید چرخید، شدت چرخش چقدر است و چه موانعی بر سر راه آنان است). حتی برخی از مسابقات نیاز به تفسیر نقشه دارند. در مسابقات رالی ، ارتباط نقشه خوان و راننده اغلب به دلیل وجود صدای زیاد در خودرو ، با هدست رادیویی صورت می گیرد. همراه راننده، همچنین هرگونه حادثه یا تصادفی که ممکن
راننده، همچنین هرگونه حادثه یا تصادفی که ممکن است در مسیر اتفاق افتاده باشد به راننده می گوید. این نقش به ویژه در مسابقات رالی حرفه ای مانند WRC بسیار مهم است . معمولاً از این همراهان راننده خواسته می شود در طول مسیر جاده و مراحل ویژه، تعمیر و نگهداری خودرو را نیز انجام دهند.
نجادعلی الماسی (زاده ۱۳۲۰ در کرمانشاه - ) حقوق‌دان و استاد تمام دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران می‌باشد. وی هم‌اکنون رئیس پژوهشکده مطالعات حقوقی ایران و جهان و سردبیر دوفصلنامه علمی پژوهشی پژوهشنامه حقوق اسلامی و عضو هیئت تحریریه دوفصلنامه آموزه‌های حقوقی گواه و دوفصلنامه حقوق بشر می‌باشد. تحصیلات. الماسی پس از اخذ دیپلم وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد. وی برای تحصیلات تکمیلی خود به پاریس رفته و پس از دفاع از رساله خود و اخذ مدرک دکتری در سال ۱۳۵۰ به ایران بازگشت و به عضویت هیئت علمی
در سال ۱۳۵۰ به ایران بازگشت و به عضویت هیئت علمی دانشگاه تهران درآمد. تالیفات. دو کتاب «حقوق بین‌الملل خصوصی» و «تعارض قوانین» که از کتاب‌های مرجع حقوقی می‌باشد، از تالیفات نجادعلی الماسی می‌باشد. همچنین وی دارای بیش از ۳۰ عنوان مقاله منتشر شده در نشریات گوناگون می‌باشد. بزرگداشت. در سال ۱۳۹۱ مراسم بزرگداشت نجادعلی الماسی توسط دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران برگزار گردید.
حوزهٔ انتخابیهٔ جوین یک حوزهٔ انتخابیهٔ تقنینی مربوط به مجلس شورای ملی ایران بود. این حوزه در ۱۳۳۹ از اتصال قسمت‌هایی از حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار و حوزهٔ انتخابیهٔ بجنورد به مرکزیت جغتای ایجاد شد و شامل بخش جغتای (پایین‌جوین، بالاجوین، پیراکوه، نقاب)، بام و صفی‌آباد، بخش اسفراین و بخش سرولایت می‌شد. این حوزه در ۱۳۵۰ منحل شد و قسمت اعظمش به حوزهٔ انتخابیهٔ سبزوار بازگشت. بخش اسفراین به همراه بام و صفی‌آباد به حوزهٔ مستقل جدیدی با یک نماینده مبدل و بخش سرولایت به حوزهٔ انتخابیهٔ نیشابور ملحق شد. خانلر قراچورلو
حوزهٔ انتخابیهٔ نیشابور ملحق شد. خانلر قراچورلو نمایندهٔ دورهٔ بیستم، و محمدرضا ثامنی، نمایندهٔ ادوار بیست‌ویکم و بیست‌ودوم این حوزه در مجلس شورای ملی بودند.
مردم پاهاری () (هندی: पहाड़ी؛ Pahāṛī؛ نپالی: पहाडी) (یا پهاری به معنی مردم کوهستانی) که به آن‌ها Pahadi و Parbati نیز گفته می‌شود، یک گروه قومی هندوآریایی از هیمالیا است که در مناطق هیمالیای هند (هیماچال پرادش و اوتارکند) زندگی می‌کنند و روابط فرهنگی و زبانی مشترک دارند و به زبان‌های پاهاری تکلم می‌کنند. در نپال، پاهاری‌ها یکی از بزرگترین گروه‌های قومی را در حدود ۸٬۰۰۰٬۰۰۰ یا یک سوم جمعیت نپال تا دهه ۱۹۹۰ تشکیل دادند. با این حال، بیشتر پاهاری‌های هندوآریایی، به عنوان اعضای زیر گروه‌ها و کاست‌های موجود در
به عنوان اعضای زیر گروه‌ها و کاست‌های موجود در اجتماع بزرگتر پاهاری مانند براهمین (باهون در نپال)، راجپوت (چتری در نپال) و دالیت شناخته می‌شوند.
زبان دوتلی () زبانی هندوآریایی است که توسط ۸۰۰٬۰۰۰ نفر صحبت می‌شود که بیشتر آن‌ها در نپال زندگی می‌کنند. به‌طور سنتی به عنوان گویش غربی زبان نپالی در نظر گرفته می‌شود و به خط دیواناگری نوشته می‌شده است.
جونسار-باوار (، ) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش درادون واقع شده‌است. جونسر-باور ۹۰٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد و ۲٬۱۱۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بخش درادون (، ) یک منطقهٔ مسکونی در هند است که در بخش گرهوال واقع شده‌است. منطقه دهرادون ۳٬۰۸۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۹۶٬۶۹۴ نفر جمعیت دارد.
غریزه کشنده یا غریزه مرگبار فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی کارل راینر است. در این فیلم بازیگرانی همچون آرماند آسانته، شریلین فن، کیت نلیگان، شان یانگ، تونی رندل، کریستوفر مک‌دونالد، جیمز رمار، جان ویثرسپون، باب اوکر، ارتا کیت، تونی رندل، بیل کوبس ایفای نقش کرده‌اند. عنوان این فیلم ترکیبی از نام دو فیلم جذابیت کشنده و غریزه اصلی است که بازیگر هر دو فیلم مایکل داگلاس بوده‌است.
مردم کومائونی (Devanagari: कुमाऊँनी) مردم منطقه کومائون اوتاراکند هند هستند. در زبان محاوره، از مردم کومائون به عنوان «پهاری» نیز یاد می‌شود. کومائونی به شخص با منشأ منطقه کومائون خطاب می‌شود.
پدران فیلمی در ژانر درام اجتماعی به کارگردانی سالم صلواتی، نویسندگی محمدرضا گوهری و تهیه‌کنندگی شهرام مسلخی محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم در بخش نگاه نو سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت.
آزمون لاسانی () یا آزمون گداخت سدیم یک آزمون شیمیایی برای تشخیص وجود نیتروژن، گوگرد و یا هالوژن‌ها در یک ترکیب آلی است. در این آزمون، ماده آلی با یک قرص سدیم در یک لوله شیشه ای گرم می‌شود. سپس لوله داغ در آب مقطر شکسته می‌شود و در نتیجه آن فراورده واکنش‌ها که نمک‌های معدنی هستند، در آب حل می‌شوند. تشخیص وجود نیتروژن. کربن و نیتروژن موجود در ترکیب آلی در ترکیب با فلز سدیم به سدیم سیانیدمحلول در آب تبدیل می‌شود. با افزودن مقدار کافی آهن(II) سولفات، این ماده به سدیم فروسیانید تبدیل می‌شود. یون‌های آهن(III)
به سدیم فروسیانید تبدیل می‌شود. یون‌های آهن(III) تولید شده در طی فرایند با فروسیانید واکنش نشان می‌دهند و رسوب آبی پروس که ناشی از تشکیل فریک فروسیانید می‌باشد، به وجود می‌آید. Na + C + N → NaCN 6NaCN + FeSO4 → Na4[Fe(CN)6] + Na2SO4 Na4[Fe(CN)6] + Fe3+ → Fe4[Fe(CN)6]3 تشخیص وجود گوگرد. در صورت وجود گوگرد در ترکیب آلی، سدیم مذاب آن را به سدیم سولفید تبدیل می‌کند. یون‌های سولفید به راحتی با استفاده از سدیم نیتروپروساید شناسایی می‌شوند. رسوب حاصل، به رنگ بنفش می‌باشد. Na + S → Na2S Na2S + Na2[Fe(CN)5NO] →
می‌باشد. Na + S → Na2S Na2S + Na2[Fe(CN)5NO] → Na4[Fe(CN)5NOS] تشخیص وجود هالوژن‌ها. هالوژن ها در واکنش با فلز سدیم، سدیم هالید تشکیل می دهند. نمک هالید محلول در واکنش با نقره نیترات در محیط اسیدی به وسیله نیتریک اسید، ایجاد رسوب رنگی می کند. در صورت وجود یون کلرید، رسوب سفید رنگ تشکیل می شود: Na + Cl → NaCl NaCl + AgNO3 → AgCl + NaNO3 در صورت وجود یون برمید، رسوب زرد کم رنگ تشکیل می شود: Na + Br → NaBr NaBr + AgNO3 → AgBr + NaNO3 در صورت وجود یون یدید، رسوب زرد رنگ تشکیل می شود: Na + I → NaI NaI + AgNO3 →
زرد رنگ تشکیل می شود: Na + I → NaI NaI + AgNO3 → AgI + NaNO3
دشمنان فیلمی به کارگردانی علی درخشنده، نویسندگی بردیا یادگاری و تهیه‌کنندگی مجید برزگر محصول سال ۱۳۹۸ است. این فیلم در بخش نگاه نو سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور دارد. خلاصه داستان. زهره در فیلم دشمنان زنی پا به سن گذاشته‌است که با مادر پیر و فرتوت خود در آپارتمانی واقع در شهرک اکباتان زندگی می‌کند. همسر زهره او را ترک گفته و راهی دیار شمال شده و پسر زهره با نام شهاب نیز چند روزی است که گم شده و یگانه دختر زهره با نام شیوا پیش مادر و مادربزرگش زندگی می‌کند. شیوا چند روزی است که دنبال شهاب می‌گردد و
می‌کند. شیوا چند روزی است که دنبال شهاب می‌گردد و برای پیدا کردن برادرش دست به دامن هرکسی می‌شود. از آنسو با ارسال نامه‌های تهدید آمیزی به درب منزل زهره و دیگر ساکنین بلوک، اوضاع ناجور می‌شود. هیچ‌کس نمی‌داند این نامه‌ها از طرف چه کسی نوشته می‌شود اما محتوای آنها طوری است که می‌خواهد زندگی زهره را در پیش دیگران خدشه‌دار کند و او را گناهکار نشان دهد.
نانورس به رس خالص شده از ناخالصی های معدنی گفته می‌شود که اندازه ذرات صفحه ای آن نیز کوچکتر از مقدار معینی (معمولاً ۲ میکرون) باشد و حداقل یکی از ابعاد آن در حد نانومتر باشد. خصوصیات شیمیایی و فیزیکی مواد جامد به شدت به اندازه و شکل ذرات میکروسکوپی تشکیل دهنده آن‌ها بستگی دارد. این به ویژه در مورد مواد با ویژگی‌های مورفولوژیکی کوچکتر از یک میکرون صادق است که معمولاً مواد مقیاس نانو، یا به صورت ساده‌تر نانومواد نامیده می‌شوند. در این مواد نسبت مساحت به حجم بسیار زیاد می‌شود که در مقایسه با ترکیباتی با اندازه
زیاد می‌شود که در مقایسه با ترکیباتی با اندازه دانه بزرگتر و اثرات مکانیکی کوانتومی مانند «اثر اندازه کوانتومی» نقش مهمی را ایفا می‌کنند. این تأثیرات تنها در هنگام رفتن از ابعاد ماکرو به میکرو نقش جزئی دارند، اما هنگام رسیدن به محدوده اندازه نانومتر اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. مهم‌ترین خصوصیات الکترونیکی جامدات با کاهش قابل توجهی در اندازه ذرات تغییر می‌کنند، همچنین تعدادی از خصوصیات فیزیکی دیگر مانند رنگ، دمای انتقال فاز و مقادیر بند گپ هنگام مقایسه با سیستم‌های ماکروسکوپی تغییر می‌کنند. اگر کنترل دقیق
ماکروسکوپی تغییر می‌کنند. اگر کنترل دقیق اندازه و شکل ترکیب ممکن باشد، بنابراین می‌توان خصوصیات شیمیایی و فیزیکی آنها را مطابق دلخواه تغییر داد. ساختار و ویژگی نانورس‌ها. نانورس ها مواد کریستالی ریزدانه ای هستند. یک لایه واحد ساختاری اساسی نانورس ها است و این لایه ها مستعد هستند که مانند صفحات یک کتاب، خود را بر روی یکدیگر قرار دهند. لایه های جداگانه از ورقه ای چهار وجهی یا هشت وجهی تشکیل شده‌است و این آرایش از ورق ها نقش مهمی در تعریف و تمایز این کانی رس دارد. در ورق چهار وجهی، چهارضلعی سیلیکون- اکسیژن با