payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آن در تاریخ ۳ مارس ۲۰۲۳ (برابر با ۱۲ اسفند ۱۴۰۱) شروع شد. این بخش شامل دو قسمت ۶۰ دقیقه ای است که قسمت اول آن در تاریخ ۳ مارس پخش شد. تاریخ پخش قسمت دوم این بخش به طور کامل مشخص نیست. بازتاب‌ها. فروش و جوایز. انیمه در کشور ژاپن با فروش ۵٫۱۱۹۰ نسخه برای ۲۵ قسمت فصل اول بسیار موفق ظاهر شد. توقیف در چین. در ۱۲ ژوئن سال ۲۰۱۵ وزارت فرهنگ چین حمله به تایتان را به همراه ۳۸ عنوان انیمه و مانگا دیگر (شامل دفتر مرگ، سورت آرت آنلاین، ارگو پراکسی و ..) که به نظر آنها شامل صحنه‌های خشونت‌آمیز، مستهجن، تروریسم و خلاف
شامل صحنه‌های خشونت‌آمیز، مستهجن، تروریسم و خلاف عفت عمومی بود را توقیف کرد.
شفیق نزارعلی ویرانی Shafique Nizarali Virani استاد برجسته مطالعات اسلامی در دانشگاه تورنتو، مدیر و بنیان‌گذار مرکز تمدنهای جنوب آسیا و رئیس سابق گروه مطالعات تاریخی است. وی پیش از این در دانشکده دانشگاه هاروارد در گروه سنسکریت و مطالعات هند و رئیس علوم انسانی جهانی در دانشگاه زاید در امارات متحده عربی بود. وی پس از کسب درجه ممتاز مشترک در مطالعات دینی و مطالعات خاورمیانه و کارشناسی ارشد در مطالعات اسلامی در دانشگاه مک گیل در مونترال، دوره کارشناسی ارشد و دکترای خود را در دانشگاه هاروارد در زبان‌ها و
و دکترای خود را در دانشگاه هاروارد در زبان‌ها و تمدن‌های خاور نزدیک به پایان رساند. او سخنرانی‌هایی در پنجاه کشور جهان داشته‌است. سازمان ملل با توصیف وی به عنوان «صاحب بصیرت»، او را به خاطر تقدیم تلاشهایش «در جهت گسترش مرزهای دانش و رفاه بشریت» باعث افتخار دانست. تحقیقات و مقالات. تحقیقات ویرانی در تاریخ اسلامی ، فلسفه ، تصوف ، تشیع ، و اسلامی به زبان های عربی ، فارسی و زبان های آسیای جنوبی متمرکز شده است. وی مقالاتی را در مجلات انجمن شرقی آمریکایی ، مجله مطالعات ایرانشناسی ، ایران و قفقاز ، دائره المعارف
ایرانشناسی ، ایران و قفقاز ، دائره المعارف دین، ​​سالنامه مطالعات اردو، دائره المعارف اسلام و چندین مجله و کتاب علمی دیگر منتشر کرده است. وی همچنین در هیئت تحریریه مطالعات خاورمیانه و اسلام دانشگاه هاروارد فعالیت داشته است. وی کتابی از طریق انتشارات دانشگاه آکسفورد با عنوان اسماعیلیان در قرون وسطی: تاریخ بقا، جستجوی رهایی منتشر کرده است. اعتقاد بر این است که این اولین کتاب مهم دانشگاهی مطبوع است که پیش پرده تبلیغاتی خود را دارد و به عنوان اولین تریلر کتاب دانشگاهی آکسفورد شناخته شده است. با توجه به بررسی
دانشگاهی آکسفورد شناخته شده است. با توجه به بررسی MESA از مطالعات خاورمیانه "در مدت زمان کوتاهی [از انتشار] ، تریلر و وب سایت همراه آن دهها هزار بازدید از بیش از یکصد کشور در سراسر جهان و تقریباً از هر ایالت آمریکا و استان کانادا دریافت کرده است." نوشته های ویرانی به آلبانیایی ، عربی ، فارسی ، روسی ، صربستانی-کرواتی-بوسنیایی و اردو ترجمه شده است. فعالیت های تحقیقاتی ویرانی جوایزی از یونسکو ، ، ، بنیاد مطالعات ایران ، دانشگاه هاروارد ، جایزه بین المللی فارابی و جایزه انجمن دوستی انگلیس – کویت را دریافت کرده
و جایزه انجمن دوستی انگلیس – کویت را دریافت کرده است. او همچنین جایزه کتاب بین المللی سال از طرف دولت ایران را دریافت کرده است که به خاطر آن به عنوان میهمان افتخاری به تهران دعوت شد. وی به عنوان مشاور چندین سازمان فرهنگی از جمله سیرک دو سولیل ، منابع فرهنگی لرد و مرکز علوم انتاریو فعالیت کرده است. تدریس. آکادمی دینی آمریکا، ویرانی را دریافت کننده بالاترین افتخار آموزشی خود، یعنی جایزه عالی تعلیم و تربیت AAR ، اعلام کرد. فعالیت های خارج از دانشگاه. در اوقات فراغت ، ویرانی کارهای داوطلبانه ای را انجام می
فراغت ، ویرانی کارهای داوطلبانه ای را انجام می دهد. [نیاز به منبع] وی بنیان‌گذار اردوگاه تابستانی عربی برای جوانان سوری در کوه‌های الخوابی است و همچنین صاحب کرسی هیئت مدیره برنامه کودکی مدرسا در شرق آفریقاست ، که بیش از 200 مدرسه را اداره می کند و به جوامع محروم در کنیا ، اوگاندا ، تانزانیا و زنگبار کمک می کند. او از داستان پردازی لذت می برد و در یک کمدی گجراتی با عنوان સુઈ ગયો હશે (سوئی گایو هاشه یا او باید خوابش برده باشد) نویسندگی و بازی کرد که در ونکوور ، ادمونتون و سالن جوبیل در کلگری اجرا شد. منابع.
، ادمونتون و سالن جوبیل در کلگری اجرا شد. منابع. __بافهرست__
هرمان لندولت یک محقق سوئیسی در فلسفه ایرانی و اسلامی و استاد بازنشسته اندیشه اسلامی در دانشگاه مک گیل در مونترال ، کبک ، کانادا است . زندگینامه. هرمان لندولت در سال 1935 در بازل سوئیس متولد شد و در مدرسه عملی پژوهش‌های عالی در سوربن پاریس تحت نظر هنری کوربن اسلام شناس برجسته تحصیل کرد و دکترای خود را از دانشگاه بازل زیر نظر آلفرد بوهلر و فریتز مایر گرفت . در سال 1960 ، لاندولت به ایران سفر کرد و علاقه شدیدی به زندگی و فرهنگ ایرانی داشت. بنا به توصیه هنری کوربن ، وی در سال 1964 به کانادا دعوت شد و به عنوان
، وی در سال 1964 به کانادا دعوت شد و به عنوان "پژوهشگر ارشد" در دانشگاه مک گیل منصوب شد. علاوه بر مک گیل ، لندولت همچنین به عنوان فلوی تحقیقاتی در انستیتوی مطالعات اسماعیلی فعالیت داشته و استاد مهمان در سوربن بوده است.
مارکوس ریتر (متولد 1967 در برونزویک و بزرگ شده در ووپرتال ) مورخ هنر و شرق‌شناس و ایران‌شناس آلمانی با تخصص در زمینه تاریخ هنر اسلامی است. از سال 2012 وی به عنوان استاد ممتاز در گروه تاریخ هنر دانشگاه وین در اتریش کار می کند. ریتر در دانشگاه بامبرگ ، دانشگاه آمریکا در قاهره و دانشگاه تهران در رشته ها و رشته های تاریخ هنر اسلامی و باستان شناسی ، تورکولوژی ، ایرانشناسی ، مطالعات اسلامی و عربی و باستان شناسی ساختمان تحصیل کرد (MA 1994 ، دکتر فیل. 2003) متعاقباً ، ریتر به عنوان محقق فوق دکترا در انستیتوی
، ریتر به عنوان محقق فوق دکترا در انستیتوی مطالعات ایران آکادمی علوم اتریش در وین کار کرد. در سال 2010 ، به دنبال تدریس در دانشگاه بامبرگ و دانشگاه گوته فرانکفورت ، وی به عنوان صاحب کرسی تازه‌تاسیس تاریخ هنر اسلامی در گروه هنرهای زیبا دانشگاه زوریخ منصوب شد . در سال 2012 وی به عنوان استاد موسس به کرسی جدید تاریخ هنر اسلامی در گروه تاریخ هنر دانشگاه وین نقل مکان کرد.
محمدعلی محمدیان (۱۲۹۵ در کرمانشاه - ۳۰ مهر ۱۳۸۳ در تهران) روزنامه‌نگار، معلم، مدیر، و کنشگر اجتماعی اهل ایران بود. وی به سبب نقشی که در تأسیس خدمات عام‌المنفعه در زادگاه خود شهر کرمانشاه داشته، شهرت بسیاری دارد. زندگی. محمدعلی محمدیان در سال ۱۲۹۵ در کوچهٔ معین‌الکتاب در محلهٔ چنانی شهر کرمانشاه به دنیا آمد. در سال ۱۳۰۳ به مکتبخانه رفت و تحصیلات عمومی خود را در شهر کرمانشاه تا مقطع دیپلم در دبیرستان شاهپور به پایان برد. محمدیان در سال ۱۳۱۵ به تهران رفت و در رشتهٔ مهندسی معدن در دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران به
مهندسی معدن در دانشکدهٔ فنی دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و در سال ۱۳۱۹ از آن دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. در آن دوران معادن ایران به کلی تعطیل بودند و محمدیان امکان اشتغال در زمینهٔ تخصصی خود را نداشت. او پس از اتمام تحصیلاتش به زادگاه خود کرمانشاه بازگشت و در آنجا ساکن شد؛ و چند سال بعد در سال ۱۳۲۵ روزنامهٔ آریا را در این شهر تأسیس کرد. فعالیت روزنامه‌نگاری. نخستین شمارهٔ روزنامهٔ آریا به مدیر مسئولی محمدعلی محمدیان در تاریخ چهارشنبه ۹ بهمن ۱۳۲۵ در کرمانشاه منتشر شد. این روزنامه مشی خود را
۱۳۲۵ در کرمانشاه منتشر شد. این روزنامه مشی خود را علمی-اجتماعی-اقتصادی معرفی کرده‌بود و به پیگیری مطالبات مردم شهر کرمانشاه به ویژه در رابطه با توسعه و خدمات اجتماعی و رفاهی می‌پرداخت. روزنامهٔ آریا مرام خود را نشان دادن بهترین روش برای بالا بردن سطح ثروت عمومی، توسعهٔ بهداشت و فرهنگ، و آبادی شهرستان‌های غرب [ایران] اعلام می‌کرد. با پیگیری‌های محمدعلی محمدیان و روزنامهٔ آریا بود که بسیاری از نهادهای خدماتی در شهر کرمانشاه تأسیس و خدمات رفاهی به مردم این شهر ارائه شد. این روزنامه روابط نزدیکی با
این شهر ارائه شد. این روزنامه روابط نزدیکی با سیاستمدارانی مانند احمد ابراهیمی زنگنه داشت و در انتخابات مجلس پانزدهم از ابراهیمی زنگنه، کریم سنجابی و غلامرضا رشیدیاسمی حمایت می‌کرد. پس از تعطیلی روزنامهٔ آریا در سال ۱۳۲۷ که به دلیل تصویب لایحه‌ای صورت گرفت که کارمندان دولت را از انتشار روزنامه منع می‌کرد، محمدعلی محمدیان صرفاً به فعالیت‌های فرهنگی پرداخت و پس از مدتی در روزنامهٔ دیگری به نام مهرداد در کرمانشاه فعالیت روزنامه‌نگاری خود را ادامه داد. لوله‌کشی آب کرمانشاه. محمدعلی محمدیان در روزنامهٔ آریا شهر
آب کرمانشاه. محمدعلی محمدیان در روزنامهٔ آریا شهر کرمانشاه را در سال ۱۳۲۶ شهری کثیف، خرابه، با آب آشامیدنی مخلوط با فاضلاب توصیف کرده‌است. او ضمن مطرح کردن ضرورت لوله‌کشی آب در کرمانشاه در زمانی که در تمام ایران تنها شهر شیراز بود که با تلاش محمد نمازی از لوله‌کشی آب برخوردار بود و حتی پایتخت نیز فاقد آب لوله‌کشی بود، برای پیگیری این مسئله نزد احمد ابراهیمی زنگنه می‌رود که در آن زمان مدیریت سازمان برنامه و بودجهٔ کل کشور را بر عهده داشت. ابراهیمی زنگنه به محمدیان می‌گوید چنین چیزی دور از انتظار است، چرا که
می‌گوید چنین چیزی دور از انتظار است، چرا که تنها شیراز آب لوله‌کشی دارد و «اگر چنین چیزی بگویم چشمم را درمی‌آورند». با این حال زنگنه از محمدیان می‌خواهد که مسئله را از طریق نمایندگان کرمانشاه در مجلس پیگیری کند. متعاقباً عباس قبادیان کلهر نمایندهٔ کرمانشاه نیز که عضو فراکسیون نظام در مجلس بود از این اقدام حمایت می‌کند و نهایتاً با پیگیری و تلاش محمدعلی محمدیان، و حمایت ابراهیمی زنگنه و عباس قبادیان کلهر کرمانشاه به عنوان دومین شهر ایران -پس از شیراز- و قبل از آنکه حتی پایتخت به آب آشامیدنی لوله‌کشی دسترسی
از آنکه حتی پایتخت به آب آشامیدنی لوله‌کشی دسترسی داشته‌باشد، در سال ۱۳۳۳ از لوله‌کشی آب بهره‌مند می‌شود. تأسیس اتوبوسرانی کرمانشاه. پیشنهاد تأسیس خطوط اتوبوسرانی در کرمانشاه در شمارهٔ مؤرخهٔ ۴ مرداد ۱۳۲۶ روزنامهٔ آریا مطرح شد. تا آن زمان از درشکه برای حمل و نقل عمومی در کرمانشاه استفاده می‌شد. محمدیان در مطلبی درشکه را وسیله‌ای منسوخ دانسته و ضمن تقاضا برای تشکیل سازمان اتوبوسرانی در کرمانشاه، پیشنهاد کرده‌بود که به منظور جلوگیری از ضرر و زیان رانندگان درشکه‌ها، شرکتی با سهام کوچک تأسیس شده و اولویت خرید
شرکتی با سهام کوچک تأسیس شده و اولویت خرید را نیز به درشکه‌چی‌ها اختصاص بدهد. در همین شماره به برگزاری جشن برقراری خطوط اتوبوسرانی نیز اشاره شده و درخواست شده که متناسب با حمل و نقل جدید، خیابان‌های شهر نیز آسفالت شود. تأسیس هنرستان. محمدعلی محمدیان در دههٔ ۱۳۳۰ مدیریت دبیرستان شاهپور کرمانشاه را بر عهده داشت. در سال ۱۳۳۹ پیشنهاد ساخت یک هنرستان صنعتی در غرب کشور مطرح شده و به تصویب رسیده‌بود. مقامات آموزش و پرورش پایتخت اجازهٔ ساخت این هنرستان را در شهر کرمانشاه نمی‌داده و قصد داشتند آن را در همدان
شهر کرمانشاه نمی‌داده و قصد داشتند آن را در همدان راه‌اندازی کنند. با این حال محمدعلی محمدیان بر تأسیس هنرستان صنعتی در کرمانشاه اصرار می‌ورزد و پس از آنکه مدام با مخالفت‌های مقامات دولتی در تهران مواجه می‌شود، به جلب حمایت مردم کرمانشاه و دانش‌آموزان با خود پرداخته و وقف ملک شخصی خود و به همراه ۲۳ نفر از فرزندان کارگران شرکت نفت کرمانشاه، هنرستان را به راه می‌اندازد. به دلیل عدم حمایت دولت، محمدیان به کمک فرزندان کارگران شرکت نفت از آهن‌پاره‌های شرکت نفت وسایلی برای مدرسه می‌سازند تا امکان فعالیت هنرستان
برای مدرسه می‌سازند تا امکان فعالیت هنرستان فراهم بیاید. این هنرستان در نهایت در سال ۱۳۳۹ با نام هنرستان صنعتی کرمانشاه فعالیت خود را آغاز می‌کند و مدیریت آن را نیز خود محمدعلی محمدیان خود برعهده می‌گیرد. در دهه‌های بعد، به‌تدریج بخش‌هایی از محوطهٔ هنرستان با عنوان "دبیرستان فاطمی" و منازل سازمانی از آن جدا گردیدند. پس از انقلاب و در سال ۱۳۶۸ هنرستان صنعتی به دو هنرستان مجزا تقسیم شد، که یکی از این دو هنرستان، "هنرستان فنی شهید بهشتی" نام گرفت و دیگری به یاد محمدیان "مجتمع فنی و حرفه‌ای پسران کرمانشاه
یاد محمدیان "مجتمع فنی و حرفه‌ای پسران کرمانشاه (زنده‌یاد مهندس محمدعلی محمدیان)" نامیده شد.و همچنین بخشهایی از زمین های هنرستان اختصاص به بخش اداری مرکز اموزش و پرورش ناحیه سه، تالار شهیدبهشتی، دانشگاه تربیت معلم، و کتابخانه مجزا گردید. بزرگداشت. در اسفند ۱۳۴۹ وزارت آموزش و پرورش به محمدعلی محمدیان نشان درجه دو فرهنگ اهدا کرد. به منظور بزرگداشت محمدعلی محمدیان، یکی از دو هنرستانی که پس از تقسیم هنرستان صنعتی کرمانشاه شکل گرفت به نام او "مجتمع فنی و حرفه‌ای پسران کرمانشاه (زنده‌یاد مهندس محمدعلی محمدیان)"
پسران کرمانشاه (زنده‌یاد مهندس محمدعلی محمدیان)" نام‌گذاری شده‌است. همچنین در مهر ۱۳۸۴ مجسمهٔ نیم‌تنه‌ای از او در محوطهٔ این هنرستان با حضور دختر ایشان برپا شده‌است.که طبق نقل قول دختر ایشان زنده یاد مهندس محمدیان چنان به رشد و یادگیری دانش اموزان اهمیت میداد که در روز های برفی که امکان عبور و مرور نبوده با کامیون متعلق به هنرستان خود ایشان شخصا دانش اموزان را از روستا های اطراف و مرکز شهر به هنرستان منتقل میکرده است
مونیکا گرونکه (متولد ۲۸ مارس ۱۹۵۲ در هانوفر) اسلام‌شناس آلمانی و استاد مطالعات ایرانشناسی در دانشگاه کلن است. زندگی. پس از اتمام مدرسه، گرونکه مطالعات اسلامی را آموخت. گرونکه از سال ۱۹۹۱ در سمینار شرقی دانشگاه کلن به تدریس مطالعات اسلامی و ایرانی پرداخت. وی سردبیر مجموعه "Documenta Iranica et Islamica است".
تشکیل پودر لیزر که با نام اختصاصی (شکل دهی به روش مهندسی لیزر) نیز شناخته می‌شود، یک فرایند افزایشی است که برای ساخت قطعات فلزی مستقیماً از مدل جامد طراحی شده به کمک کامپیوتر (CAD)، به روش تزریق پودر فلز در حوضچه مذاب که با یک پرتوی لیزر متمرکز و پرقدرت تشکیل شده، ایجاد شده‌است. این تکنیک همچنین معادل چندین تکنیک برند تجاری است که دارای رسوب مستقیم فلز (DMD) و ترکیب ( (LC هستند. در مقایسه با فرایندهایی که از بسترهای پودری استفاده می‌کنند، مانند ( (SLM، اشیا ساخته شده با این فرایند (LENS) می‌تواند به‌طور
ساخته شده با این فرایند (LENS) می‌تواند به‌طور قابل توجهی دارای ابعاد بزرگتری باشند، حتی تا چند فوت. Optomec نشان داده شده در شکل جدیدترین دستگاه Optomec’s RP مبتنی بر فناوری LENS است. فرایند LENS بر اساس دو اصل زیر انجام می‌گیرد: کاربرد ها. تولید افزودنی آلیاژهای تیتانیوم و تیتانیوم برای کاربردهای پزشکی. LENS یک فناوری AM(additive manufacturing) مبتنی بر لیزر است که از بستر پودر استفاده نمی‌کند. در این تکنیک ، یک محفظه مرحله ساخت را با محور x-y ترجمه خود در خود جای می دهد در حالی که سر لیزر در امتداد جهت
خود جای می دهد در حالی که سر لیزر در امتداد جهت z حرکت می کند. پودر در نقطه کانونی لیزر توسط یک گاز بی اثر به محفظه جو کنترل شده منتقل می شود. پودر و لیزر یک حوضچه مذاب در سطح فلز ایجاد می کند ، که سپس برای چاپ استفاده می شود. از آنجا که LENS یک روش بستر پودری نیست ، قطعات ساخته شده از این روش به اندازه بستر پودر محدود نمی‌شوند و طول آنها می تواند تا چند فوت باشد. برخلاف تکنیک های ذکر شده قبلی ، LENS توانایی تولید قطعات با مواد متعدد مانند ساختار متراکم یا متخلخل دارای درجه بندی ترکیبی را فراهم می کند.
یا متخلخل دارای درجه بندی ترکیبی را فراهم می کند. چنین نسخه هایی را می توان در حین چاپ قطعه به دست آورد. تحقیقات اولیه در مورد استفاده از فناوری LENS برای ایمپلنت های زیست پزشکی با ایمپلنت های متخلخل با سختی کم بصورته منافذ بهینه شده برای رشد سلولهای استخوانی در شرایط آزمایشگاهی آغاز شد. تحقیقات بیشتر بر روی تولید ساختارهای درجه بندی شده برای کاربردهای پوسته مصتحکم و تولید پوشش های سخت برای ایجاد سطوح با استفاده از زیرکونیوم یا اکسید تیتانیوم روی تیتانیوم متمرکز شده است. همچنین ، از مواد زیست سازگار دیگری
شده است. همچنین ، از مواد زیست سازگار دیگری مانند CoCrMo و NiTi برای اصلاح مدول موثر آنها با ایجاد تخلخل جهت محافظت در برابر تنش استفاده شده است. تأثیر تخلخل بر خصوصیات مکانیکی: با طراحی تخلخل کاشت(implant) های ساخته شده با LENS، ، کارهای قبلی نشان داده است که می توان مدول الاستیک ایمپلنت های Ti64 را به7 و 60 GPa کاهش داد . این به طور قابل توجهی پایین تر از 110 GPa است که در ایمپلنت های متراکم Ti64 مشاهده می شود و امکان مطابقت مدول الاستیک بهتر با استخوان قشر مغز را فراهم می کند ، که می تواند از 10 تا 30
قشر مغز را فراهم می کند ، که می تواند از 10 تا 30 GPa باشد. تخلخل ایمپلنت های ارتوپدی باعث بهبود چسبندگی ، واسکولاریزاسیون و رشد بافت می شود. هدف از این کار تولید ایمپلنت های متخلخل Ti64 در تلاش برای افزایش تثبیت بیولوژیکی برای افزایش بافت در رشد و کاهش عدم تطابق مدول بود. سایر تکنیک‌ها. این فرایند از نظر اینکه با استفاده از روش ساخت لایه به لایه، یک جز قطعات جامد را تشکیل می‌دهد، از نظر رویکرد مشابه سایر فناوری‌های ساخت سه بعدی است. فرایند LENS در بسیاری از موارد بدون هیچگونه عملیات ثانویه، می‌تواند از
از موارد بدون هیچگونه عملیات ثانویه، می‌تواند از فلز و پودر اکسید فلز به قطعات فلزی تبدیل شود. LENS مشابه پخت لیزر انتخابی است، اما پودر فلز فقط در جایی اضافه می‌شود که مواد در آن لحظه به قطعه اضافه شود. بدین ترتیب می‌تواند قطعات در طیف گسترده‌ای از آلیاژها، از جمله تیتانیوم، فولاد ضدزنگ، آلومینیوم و سایر مواد ویژه را تولید کند؛ و همچنین مواد مرکب و دارای درجه‌بندی عملکردی. کاربردهای اصلی برای فناوری LENS شامل تعمیر و تعمیرات اساسی، نمونه سازی سریع، تولید سریع و ساخت محدود برای صنایع هوافضا، دفاع و پزشکی
سریع و ساخت محدود برای صنایع هوافضا، دفاع و پزشکی است. مطالعات میکروسکوپی نشان می‌دهد که قطعات LENS کاملاً متراکم و بدون تخریب ترکیبات هستند. این فرایند همچنین می‌تواند قطعات «نزدیک» به طرح اصلی را ایجاد کند، در حالی که ساخت یک مورد برای مشخصات دقیق ممکن نیست. در این موارد برای دستیابی به انطباق نهایی می‌توان از فرایند پس از تولید مانند ماشینکاری سبک ، یا عملیات حرارتی استفاده کرد. این به عنوان عملیات نهایی انجام می‌شود. تولید افزودنی آلیاژها و کامپوزیت های پایه آلومینیوم(DED of Al–12Si). تلاش برای ساخت
پایه آلومینیوم(DED of Al–12Si). تلاش برای ساخت آلیاژ توسط LENS به خصوص موفقیت آمیز نبود زیرا پنجره پردازش بسیار باریک بود و نمونه ها متخلخل با تراکم نسبی در محدوده 85٪ - 90٪ بودند. با این حال ، تصفیه قابل توجهی از eutectic Si برای نمونه های پردازش شده با لیزر مشاهده شد ، که نه تنها هدایت حرارتی آن را نسبت به Al-12Si به طور معمول ریخته کاری می کند بلکه اثر مخرب تخلخل را جبران می کند. از طرف دیگر ، به نظر می رسد DMD با لیزر توانسته است نمونه های کاملاً متراکمی تولید کند. توجه داشته باشید که ضخامت لایه به دست
تولید کند. توجه داشته باشید که ضخامت لایه به دست آمده در رسوبات برای طیف وسیعی از پارامترهای DMD بسته به پارامترهای DMD مورد استفاده تا 1 میلی متر بود ، به طور قابل توجهی بزرگتر از آنچه در SLM مشاهده شده است. بررسی ریزساختاری انتقال دوره ای مورفولوژی ریزساختاری از دندریتهای ستونی به ساختار ریز سلول در هر لایه را نشان داد. بنابراین ، شباهت شدیدی به ریزساختارهای ساخته شده SLM AlSi10Mg و با SLM Al-12Si وجود دارد: همه آنها α-Al اولیه را با دانه Si معادل هم در مرزهای دندریت نمایش می دهند. تاریخچه چرخه حرارتی و
دندریت نمایش می دهند. تاریخچه چرخه حرارتی و میزان خنک سازی موضعی استخر مذاب در طی DMD نسبت به آنچه در SLM بدست آمده کندتر است و ضخامت لایه بیشتر است ، بنابراین این مشاهده ریزساختارهای درشت(عیوب حجمی) را نشان می دهد . اخیراً از فناوری DMD برای رسوب Al-12Si در قالب ریخته گری Al-Si استفاده شده است و این مزیت(در امکان افزودن فلز به قطعات موجود و همچنین امکان راه حل های تعمیر و نوسازی ) را که فرایندهای DED نسبت به فرایندهای "PBF SLM" دارند ، آنهارا برجسته قرار کرده. تولید مواد افزودنی سرامیکی با لیزر. از فناوری
تولید مواد افزودنی سرامیکی با لیزر. از فناوری شکل دهی به روش لیزر برای تولید افزودنی ساختارها از آلومینا استفاده کرده است. این فرایند شبیه روکش لیزر است و مواد پودری توسط یک نازل به حوضچه مذاب ساخته شده با لیزر اضافه می شوند. بحث در مورد اندازه دانه وابسته به شیب دما و سرعت خنک کننده است. تراکم قطعات ساخته شده به 94٪ می رسد اما با عملیات پس از حرارت بیشتر به 97٪ افزایش می یابد. برخی از نمونه ها بدون ترک هستند و به مقاومت قطعات متداول تولید می شوند. با این وجود دقت و ظرافت به اندازه نقطه لیزر اعمال شده (قطر
دقت و ظرافت به اندازه نقطه لیزر اعمال شده (قطر 1.5 میلی متر) محدود می شود.
هاینتس گائوبه (زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۴۰ در چسکا لیپا) ایران‌شناس اهل آلمان و استاد بازنشسته دانشکده ایران‌شناسی در گروه شرق‌شناسی دانشگاه توبینگن است. زندگی. گائوبه از سال ۱۹۶۵ مطالعات اسلامی، ایرانشناسی، مطالعات سامی، تاریخ هنر، باستان‌شناسی و الهیات کلاسیک در هامبورگ، وین، لنینگراد، بیروت و لندن تحصیل کرد. وی پس از دریافت دکترای خود در هامبورگ در سال ۱۹۷۰، تا سال ۱۹۷۵ در انستیتوی مشرق جامعه شرقی آلمان در بیروت استخدام شد. در سال ۱۹۷۶ او درجه شایستگی را در دانشگاه فرانکفورت / ماین گذراند.
اردوگاه کار اجباری زرتوخن‌بوش یا سرتوخن‌بوس، که با نام اردوگاه فوخت نیز شناخته می‌شود، اردوگاهی برای کار اجباری واقع در فوخت در نزدیک شهر سرتوخن‌بوس هلند بود. این اردوگاه در سال ۱۹۴۳ افتتاح شد و ۳۱٬۰۰۰ زندانی در آن نگهداری می‌شدند. ۷۴۹ زندانی در اردوگاه جان خود را از دست دادند و بقیه نیز اندکی پیش از آزادسازی اردوگاه توسط نیروهای متفقین در ۱۹۴۴ به اردوگاه‌های دیگر منتقل شدند. پس از جنگ از این اردوگاه به عنوان زندانی برای آلمانی‌ها و هلندی‌های همدست رژیم نازی استفاده شد. امروزه یک مرکز بازدیدکنندگان با
نازی استفاده شد. امروزه یک مرکز بازدیدکنندگان با نمایشگاه و بنای یادبود به یاد قربانیان آن اردوگاه وجود دارد. تاریخچه. در طول جنگ جهانی دوم، آلمان نازی از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ هلند را در اشغال داشت. در سال ۱۹۴۲ نازی‌ها زندانیان یهودی و سایر زندانیان را از طریق اردوگاه‌های انتقالی امرزفورت و وستربورک از هلند به اردوگاه کار اجباری آشویتس منتقل کردند، به استثنای ۸۵۰ زندانی که به اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن فرستاده شدند. هنگامی که آن‌ها متوجه کوچک بودن امرزفورت و وستربورک به منظور اداره تعداد زیادی از زندانیان شدند،
به منظور اداره تعداد زیادی از زندانیان شدند، اس‌اس تصمیم گرفت که یک اردوگاه کار اجباری در فوخت در نزدیکی شهر سرتوخن‌بوس ایجاد کند. ساخت اردوگاه در هرتزوگن‌بوش، که نام آلمانی «سرتوخن‌بوس» بود، در سال ۱۹۴۲ آغاز شد. این اردوگاه از اردوگاه‌های کار اجباری در آلمان الگوبرداری شده یود. نخستین زندانیانی که در سال ۱۹۴۳ وارد شدند، ناچار شدند ساخت اردوگاه را به پایان برسانند. این اردوگاه از ژانویه ۱۹۴۳ تا سپتامبر ۱۹۴۴ مورد استفاده قرار گرفت. در این دوره، حدود ۳۱۰۰۰ زندانی در آن نگهداری می‌شدند: از جمله یهودیان،
زندانی در آن نگهداری می‌شدند: از جمله یهودیان، زندانیان سیاسی، مبارزان مقاومت، کولی‌ها، شاهدان یهوه، همجنس گرایان، افراد بی خانمان، بازرگانان بازار سیاه، بزهکاران و گروگان‌ها. به دلیل گرسنگی، بیماری و بدرفتاری، حداقل ۷۴۹ مرد، زن و کودک در این اردوگاه جان دادند. از این تعداد، ۳۲۹ نفر در محل اعدام درست در بیرون از اردوگاه به قتل رسیدند. با نزدیک شدن نیروهای متفقین به زرتوخن‌بوش، اردوگاه تخلیه شد و زندانیان به اردوگاه‌های کار اجباری در شرق منتقل شدند؛ تا ۴–۵ سپتامبر ۱۹۴۴، زنان زندانی به اردوگاه کار اجباری
سپتامبر ۱۹۴۴، زنان زندانی به اردوگاه کار اجباری راونسبروک و مردان نیز به زاخسنهاوزن منتقل شدند. در ۲۶ اکتبر ۱۹۴۴، نیروهای اسکاتلندی و کانادایی از واحد زرهی ۴ام ارتش کانادا، هنگ ۵ام ضد تانک پس از جنگ با نگهبان باقی‌ماندهٔ اس‌اس اردوگاه را که تقریباً کامل تخلیه شده بود آزاد کردند. حدود ۵۰۰–۶۰۰ زندانی زنده مانده بودند که قرار بود در عصر همان روز اعدام شوند، ولی با ورود نیروهای آزادیبخش از مرگ نجات پیدا کردند. حدود ۵۰۰ زندانی نیز در تلی از اجساد در نزدیکی دروازه‌ها پیدا شدند که در صبح همان روز آزادسازی اعدام
پیدا شدند که در صبح همان روز آزادسازی اعدام شده بودند. در نخستین سال پس از جنگ، این اردوگاه برای بازداشت آلمانی‌ها، نفرات هلندی اس‌اس، کسانی که گمان بر همدستیشان بود به همراه فرزندانشان، و جنایتکاران جنگی مورد استفاده قرار گرفت. اردوگاه در ابتدا توسط سربازان نیروهای متحد محافظت می‌شد، اما اندکی بعد توسط هلندی‌ها محافظت شد. دفترچه خاطرات داوید کوکر. داوید کوکر (۱۹۲۱–۱۹۴۵)، که یک دانشجوی یهودی بود با خانواده اش در آمستردام زندگی می‌کرد تا اینکه در شب ۱۱ فوریه ۱۹۴۳ اسیر و به اردوگاه فوخت منتقل شد. در حین
۱۹۴۳ اسیر و به اردوگاه فوخت منتقل شد. در حین توقیف، او دفترچه خاطراتی نوشت که قسمتهای مختلف آن قاچاقی به بیرون از اردوگاه منتقل می‌شدند اما امروزه به شکل در دسترس است. نوشته‌های او رویدادهای ۱۱ فوریه ۱۹۴۳ تا ۸ فوریه ۱۹۴۴ را ثبت کرده‌اند. داوید در دفتر خاطرات خود شعر می‌سرود و در اردوگاه به کودکان یهودی آموزش می‌داد. در ۲ ژوئن ۱۹۴۴، او و خانواده اش را با قطار به آشویتس-برکناو منتقل کردند. داوید این فرصت را پیدا کرد که نامه ای از قطار به بیرون پرتاب کند. خانواده او بعدها به اردوگاه گروس‌روزن (در بیلاوا)
خانواده او بعدها به اردوگاه گروس‌روزن (در بیلاوا) منتقل شدند. مادر و برادرش ماکس از جنگ جان سالم به در بردند، اما داوید در هنگام انتقال افراد بیمار به داخائو در سال ۱۹۴۵ درگذشت. دفترچه خاطرات هلگا دین. هلگا دین (زاده ۶ آوریل ۱۹۲۵ در آلمان – درگذشته ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۳ در سوبیبور، شچچین) نویسنده یک دفترچه خاطرات بود که در سال ۲۰۰۴ یافته شد و در آن او از مشاهداتش در جریان اسکان در اردوگاه زرتوخن‌بوش می‌نویسد. پس از واپسین نوشته‌اش در دفترچه خاطرات در حوالی آغاز ژوئیه ۱۹۴۳، هلگا در سن ۱۸ سالگی به سوبیبور منتقل و در
۱۹۴۳، هلگا در سن ۱۸ سالگی به سوبیبور منتقل و در آنجا کشته شد.
"اف ۸" (به انگلیسی F8) در انگلیسی تلفظ شده به شکل ایمان("fate") هشتمین آلبوم استودیویی توسط گروه هوی متال آمریکایی فایو فینگر دث پانچ است که در ۲۸ فوریه سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این اولین آلبوم فایو فینگر دث پانچ است که چارلی آنگن درام نوازنده است، که به دنبال ترک جرمی اسپنسر به گروه پیوست و آخرین آلبوم گروه با جیسون هووک گیتارییست است. لیست آهنگ‌ها. تمامی آهنگ‌ها توسط زلتن بثری، جیسون هووک، ایوان ال. مودی نوشته شده‌است
اردوگاه کار اجباری هینزرت اردوگاهی برای کار اجباری ساخته شده توسط آلمان نازی در راینلاند-فالتس در ۳۰ کیلومتری مرز با لوکزامبورگ بود. از این اردوگاه در طول فعالیتش به منظورهای مختلفی بهره گرفته می‌شد. شهرت این اردوگاه به خاطر نقشی بود که به عنوان مرکز انتقالی تبعیدیان "شب و مه" و نیز بازداشتیان مقاومت لوکزامبورگ داشت. در آغاز، این اردوگاه آلمانی‌هایی را دریافت می‌کرد که یا برای اورگانیتزاسیون توت کار می‌کردند یا به احکام بازپروری سبک محکوم شده بودند. با گذر زمان، زندانیان فرانسوی نیز به اردوگاه هینزرت آورده
زندانیان فرانسوی نیز به اردوگاه هینزرت آورده شدند. اما مهم‌ترین زندانیان اردوگاه را بازداشتیان "شب و مه" تشکیل می‌دادند که در پاریس دستگیر شده و از مه ۱۹۴۲ تا سپتامبر ۱۹۴۳ به این اردوگاه گذر داشتند. در اکتبر ۱۹۴۳ و با پیشروی نیروهای متفقین به سوی آلمان، واپسین نفرات "شب و مه" اردوگاه را ترک کردند. تاریخچه. اردوگاه کار اجباری هینزرت برای نخستین بار در سال ۱۹۳۸ برای اسکان کارگرانی که دیوار غربی را می‌ساختند گشایش یافت. با این حال، در ۱۶ اوت ۱۹۳۹ در یک آتش‌سوزی سوخت و در اکتبر ۱۹۳۹ به عنوان بازداشتگاه بازداشت
سوخت و در اکتبر ۱۹۳۹ به عنوان بازداشتگاه بازداشت و بازآموزی پلیس برای زندانیان محکوم به مجازات‌های سبک (زیر ۱۴ روز) و نیز برای آن دسته از کارگرانی که به باور نازی‌ها رفتارهای ضداجتماعی نشان داده بودند، بازسازی شد. این کارگران، که بسیاری از آنها توسط گشتاپو برمن آورده شده بودند، نه تنها در دیوار غربی، بلکه در سایر پروژه‌های زیربنایی نظامی مانند پایگاه‌های هوایی در مانهایم و ماینتس کار می‌کردند. در ۱ ژوئیه ۱۹۴۰، این اردوگاه زیر نظر اداره بازرسی اردوگاه‌های کار اجباری قرار گرفت. پس از حمله به بلژیک، هلند،