payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گیدئون اَدلون (Gideon Adlon؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر به خاطر بازی در فیلم کمدی "بازدارندگان" (۲۰۱۸)، فیلم درام "موستانگ" (۲۰۱۹) و فیلم ترسناک ' (۲۰۲۰) شناخته شده‌است. ادلون همچنین در سریال درام نتفلیکس "جامعه" (۲۰۱۹) بازی کرد. او همچنین برای بازی در نقش ویولت در بازی ویدیویی ' (۲۰۱۸) شناخته شده‌است. سنین جوانی و تحصیل. ادلون اهل لس آنجلس است و از طریق پدرش تابعیت آمریکا و آلمان را دارد. او بزرگترین دختر پاملا ادلون بازیگر و کارگردان فلیکس او. ادلون است. خواهران کوچکتر او
و کارگردان فلیکس او. ادلون است. خواهران کوچکتر او اودسا آزیون و ولنتاین «راکی» هستند. پدربزرگ پدری او پرسی ادلون فیلمساز آلمانی و پدربزرگ مادری او دان سگال نویسنده و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است. پدربزرگ مادری او در خانواده ای یهودی به دنیا آمد و مادربزرگ مادری او که اصالتاً انگلیسی انگلیکان بود، به یهودیت گروید. او از طریق پدرش از تبار لورنز ادلون هتلدار آلمانی است. ادلون یک سال در کالج کلمبیا شیکاگو در رشتهٔ عکاسی تحصیل کرد و سپس تصمیم گرفت به‌طور تمام وقت بازیگری را دنبال کند.
رامونا یونگ (؛ زادهٔ ) بازیگر، بازیگر تلویزیون، و بازیگر سینما اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "افسانه‌های فردا"، "هرگز تا به حال نداشته‌ام" اشاره کرد.
کتابفروشی‌های فمینیست مطالبی را در رابطه با مسائل زنان، جنسیت و تمایلات جنسی به فروش می‌رسانند. این فروشگاه‌ها به‌عنوان اولین فضاهای باز برای ایجاد و سازماندهی جامعه فمینیستی خدمت می‌کردند. قبل از رواج کتابفروشی‌های فمینیست، کتاب فروشی یک تجارت تحت سلطه مردان سفیدپوست در ایالات متحده بود. در این مدیران کتابفروشی برای برآوردن خواسته‌های ادبیات زن محور که در آن زمان توسط فمینیست‌ها مطرح می‌شد، آگاهی و علاقه ای وجود نداشت. اگرچه در برخی از کتابفروشی‌ها بخشهای کوچکی از ادبیات زنان یا کتابهای فمینیستی نمایان
کوچکی از ادبیات زنان یا کتابهای فمینیستی نمایان بود، اینها محدود بودند و نمایانگر دامنه و عمق این دسته نبودند، و موضوعاتی را که پیرامون مردان نبودند به عنوان یک بخش اضافی از کتابفروشی‌ها به جای یک بخش جدایی ناپذیر در نظر می‌گرفتند. تاریخچه. در این زمینه کتابفروشی‌ها به عنوان فضاهایی نه تنها برای خرید کتاب، بلکه ایجاد جامعه ای برای زنان، لزبین‌ها و فمینیست‌ها به عنوان بخشی از جنبش رو به رشد فمینیستی اواسط قرن بیستم پدید آمدند. این کتابفروشی‌های مستقل طی دهه ۱۹۶۰ به عنوان بخشی از جنبش فمینیستی موج دوم ، شبکه
به عنوان بخشی از جنبش فمینیستی موج دوم ، شبکه ای را در سراسر ایالات متحده و خارج از کشور تشکیل دادند. علاوه بر عملکرد کتابفروشی، کتابفروشی‌های فمینیستی به عنوان مکان‌هایی برای یادگیری و سازماندهی تغییرات اجتماعی عمل می‌کردند. بسیاری از کتابفروشی‌های فمینیست توسط هیئت‌هایی از زنان در ساختار غیر سلسله مراتبی اداره می‌شدند. این یک مدل تجاری ضدسرمایه‌داری مطابق با اعتقاد فمینیست‌های موج دوم مبنی بر اینکه برای ایجاد تغییر معنادار در زندگی زنان، تغییر سیستم لازم است. فراخوان برای انواع متنوع فضاهای فمینیستی و
است. فراخوان برای انواع متنوع فضاهای فمینیستی و لزبین به‌طور جزعی انجام شد چون مشاغل غیرعادی و مکان‌هایی برای ساخت جامعه بسیار اندک بود با استثنای قابل توجهی در مورد صحنه سازی نوار همجنسگرایان. حتی در فضاهای صریحLGBT لزبین، همجنسگرایان، دوجنسگرایان، ترنس) لزبین‌ها، علاوه بر تبعیض گسترده جامعه ای که با آن روبرو بودند، کنار گذاشته شدند. در پاسخ به کمبود مکان‌های امن برای لزبین‌ها و زنان دوجنس گرا، کتابفروشی‌های فمینیست تا حدی برای مقابله با این همجنس‌گرایی و لزو هراسی ایجاد شده‌اند. مطالعات جنسیتی و زنان.
و لزو هراسی ایجاد شده‌اند. مطالعات جنسیتی و زنان. کتابفروشی‌های فمینیستی برای ایجاد و رشد مطالعات فمینیستی در آکادمی ضروری بودند. با ادغام ادبیات فمینیستی و فراهم آوردن فضاهایی برای بحث آزاد دربارهٔ موضوعات مربوط به زنان، این کتابفروشی‌ها به محفظه رشد روشنفکران فمینیست تبدیل شدند. نظریه‌های نژاد انتقادی و جنسیت تا حدی توسط این روشنفکران و فعالان تولید شد و کتابفروشی‌های فمینیستی کلید توسعه محتوای لازم برای تأسیس رشته در آکادمی بودند. از آنجا که این کتابفروشی‌ها برای عموم آزاد بود و از طریق کالاهای فروخته
برای عموم آزاد بود و از طریق کالاهای فروخته شده و همچنین زنانی که مغازه‌ها را اداره می‌کردند منابعی را تأمین می‌کردند، افرادی که قبلاً هرگز به این دانش دسترسی نداشتند دسترسی پیدا کردند. این امر امکان فراخوانی گسترده‌تری را برای اولین بار برای مطالعات زنان و سپس برای مطالعات جنسیتی به عنوان گروه‌های دانشگاهی در سراسر کشور فراهم آورد. مسائل کتابفروشی‌های فمینیست. گرچه بسیاری از کتابفروشی‌ها هدفشان ایجاد هیئت مدیره متنوعی بود که نشان دهنده تجارب گوناگون زن بودن باشد، اما فمینیسم سفید در برخی از مدیران مسئله
باشد، اما فمینیسم سفید در برخی از مدیران مسئله فعلی بود. در مورد کتابفروشی A Woman's Place، این عدم درک از تقاطع منجر به نابودی هیئت مدیره و بحث حقوقی پر سر و صدا شد. یکی از راه‌های برخورد زنان رنگین‌پوست با این کار بازکردن مشاغل تحت تجربیات خود و ایجاد تجربیات سایر زنان رنگین‌پوست بود. مطبوعات میز آشپزخانه یکی از این نمونه هاست. این یک شرکت چاپ و نشر بود که ادبیاتی را به‌طور انحصاری توسط زنان رنگین‌پوست از هر زمینه ای تهیه می‌کرد و سپس از طریق کتابفروشی‌های فمینیست به مردم می‌فروخت.
اسکوآد به معنای جوخه، نام غیررسمی گروهی متشکل از شش عضو دموکرات مجلس نمایندگان ایالات متحده است. این گروه در ابتدا از چهار زن منتخب در انتخابات سال ۲۰۱۸ مجلس نمایندگان تشکیل شده بود. الکسندریا اوکاسیو-کورتز از نیویورک، الهان عمر از مینه‌سوتا، آیانا پریسلی از ماساچوست و رشیده طلایب از میشیگان این گروه را تشکیل می‌دادند. پس از انتخابات سال ۲۰۲۰ مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا، جمال بومن از نیویورک و کوری بوش از میزوری به این گروه پیوستند. این گروه به‌عنوان جناح چپ حزب دموکرات دسته‌بندی می‌شوند. سن همه‌ی
جناح چپ حزب دموکرات دسته‌بندی می‌شوند. سن همه‌ی اعضای جوخه زیر ۵۰ سال است. این گروه توسط کمیته اقدامات سیاسی دموکرات‌های عدالت حمایت شده‌اند و در جناح چپ حزب دموکرات دسته‌بندی می‌شوند. همگی دارای کرسی‌هایی ا در مجلس نمایندگان هستند که حزب دمکرات در آنها بسیار غالب است و رقابت حزب جمهوریخواه آنها را تهدید نمی‌کند، این کرسی‌ها حداقل ۲۶ درصد نسبت به میانگین ملی دمکرات تر هستند. این گروه نشان‌دهنده تنوع جمعیتی نسل سیاسی جوان‌تر و طرفدار سیاست‌های مترقی است. سیاست‌هایی مانند مانند «معامله نوین سبز» که گاه با
مانند مانند «معامله نوین سبز» که گاه با رهبری حزب آن‌ها درگیر شده است. اکاسیو کورتز یک هفته پس از انتخابات ۲۰۱۸ نام «جوخه» را در یک پست اینستاگرامی ابداع کرد و پس از آن عکسی که از چهار عضو بنیان‌گذار این گروه در رویداد VoteRunLead (سازمانی که به زنان برای شرکت در انتخابات کمک می‌کند) گرفته شده بود، به سرعت در جهان وایرال شد. نام. استفاده محاوره‌ای از کلمه «جوخه» از فرهنگ هیپ‌هاپ ساحل شرقی شروع شده است. استفاده از این نام اولین‌بار توسط اکازیو کوتز استفاده شد. کورتز خود اهل محله‌ی برانکس است که به عنوان
شد. کورتز خود اهل محله‌ی برانکس است که به عنوان مبدا هیب‌هاپ شناخته می‌شود. این گروه از اصطلاح "جوخه" به عنوان ارجاعی برای ابراز همبستگی بین خود و طرفداران‌شان استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، حزب دموکرات عدالت با انتشار توییتی به نقل از پرسلی در این مورد نوشته است: «ما بیش از چهار نفر هستیم... گروه ما شامل هر شخصی است که متعهد به ایجاد جهانی عادلانه‌تر و منصفانه‌تر است.» میانگین سنی این گروه در اواسط سال ۲۰۱۹، حدود ۳۸ سال بود؛ تقریبا دو دهه جوان‌تر از ساکنین کاخ سفید که میانگین سن‌شان ۵۷ سال بود. اعضا.
کاخ سفید که میانگین سن‌شان ۵۷ سال بود. اعضا. چهار عضو اصلی جوخه پیش از آن‌که این نام برای گروه آن‌ها ابداع شود نیز به صورت گسترده مورد توجه و بحث در رسانه‌ها قرار گرفته بودند. طبق گفته "میدیاآیت"، رسانه‌های خبری در حال حاضر در اشاره به این گروه «تقریباً منحصراً» از لفظ اسکوآد استفاده می‌کنند. اعضای پیشنهادی. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹، "دی آنین،" در مقاله هجوآمیز ادعا کرد که بیل پاسکارل، نماینده ۸۲ ساله نیوجرسی، درخواست پیوستن به جوخه را دارد. این درخواست به شوخی توسط او تأیید و توسط عمر پذیرفته شد. در روز انتشار
او تأیید و توسط عمر پذیرفته شد. در روز انتشار این مقاله، پاسکارل با بازتوییت مجدد این مقاله اعضا را خطاب قرار داد تا از آن‌ها بپرسد که «آیا می‌تواند به عضویت این گروه در بیاید؟». اکاسیو کروتز نیز در پاسخ نوشت که او می‌تواند عضوی از جوخه باشد. به همین ترتیب، در یک برنامه طنز تلویزیونی، مجری برنامه، سامانتا بی، از اوکازیو کورتز پرسید که آیا می‌تواند به این تیم ملحق شود یا نه؟ و این درخواست نیز به شوخی پذیرفته شد. گفته شده است که ماری نیومن، که با حمایت یک عضو مجلس نمایندگان با حمایت از دموکرات‌های عدالت ، و
مجلس نمایندگان با حمایت از دموکرات‌های عدالت ، و همچنین موندر جونز می‌توانند اعضای بعدی این گروه در سال ۲۰۲۱ باشند. همچنین ریچی تورس شخص دیگری بود که به عنوان عضو بالقوه این گروه به حساب می‌آمد اما تورس اعلام کرد که «قصد پیوستن به این گروه را ندارد.»
لَنگ جفریز (؛ – ) بازیگر اهل کانادا بود. از فیلم‌های او می‌توان به "با صدای لوپارا"، "لو مان، میانبری به جهنم" و "مرثیه‌ای برای یک بیگانه" اشاره کرد.
اُسوالدو چیویرانی (؛ – ) عکاس، کارگردان و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "لو مان، میانبری به جهنم" و "طاووس سیاه" اشاره نمود.
لزلی مانیگات (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار، دانشگاهی، و نویسنده اهل هائیتی بود. وی از ۷ فوریه ۱۹۸۸ تا ۲۰ ژوئن ۱۹۸۸ رئیس‌جمهور این کشور بود. لزلی مانیگات در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۴، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
گویش تنکابنی در منطقۀ تنکابن گویش می‌شود. این گویش شامل لهجه‌های دوهزاری، سه هزاری، خرم‌آبادی، گلیجانی و چالکش می‌شود. طبقه بندی. طبق گلاتولوگ گویش تنکابنی گویشی از زبان مازندرانی است. ایران کلباسی گویش تنکابن را گونه‌ای از زبان گیلکی می‌داند. بهمن زندی گویش تنکابنی را گویشی از زبان گیلکی و زیرمجموعه گویش مازندرانی غربی معرفی می کند. بتول سبز علیپور گویش تنکابنی را گویشی از زبان گیلکی می‌داند. رودیگر اشمیت گویش بومی منطقه تنکابن را گویشی از زبان گیلکی معرفی می‌کند. طبق دانشنامه ایرانیکا به نقل از دونالد
می‌کند. طبق دانشنامه ایرانیکا به نقل از دونالد استیلو در بین تنکابن و کلاردشت گویش‌ها حالت انتقال بین گیلکی و مازندرانی دارند؛ و آن را شاخه‌ای زبانی مجزا از گیلکی و مازندرانی طبقه‌بندی کرده‌اند. گویش‌های بومی کلاردشت و تنکابن را بدین ترتیب می‌توان چنان‌که دونالد استیلو پیشنهاد می‌کند، یک گروه زبانی مجزا درون پیوستار گفتاری در طول مناطق ساحلی و ارتفاعات کرانهٔ خزر دانست. این گروه حدوداً بین کلاردشت در شرق و رامسر در غرب کشیده شده‌است و زین رو توسط دونالد استیلو کاسپین مرکزی تعیین شده‌است با وجود این اتفاق
کاسپین مرکزی تعیین شده‌است با وجود این اتفاق نظر بر سر آن کم است، اما برخلاف نظر استیلو و به باور بهرام فره‌وشی زبان‌شناس و متخصص زبان‌های ایرانی، حتی گویش منطقه آمل نیز گونه‌ای از گیلکی–مازندرانی است و حالت انتقالی دارد. در سال ۱۳۸۱ «واژه‌نامه بزرگ تبری» به ویراستاری «جهانگیر نصری اشرفی» منتشر شد که در بردارندۀ واژگانی از گویش‌های عباس‌آباد و آمل و بابل و بهشهر و علی‌آباد کتول و کردکوی و نوشهر و ساری و تنکابن و دیگر مناطق بود. در کتاب واژه‌نامه بزرگ تبری گویشی که در بخشی از منطقۀ رویان شامل چالوس و تنکابن
که در بخشی از منطقۀ رویان شامل چالوس و تنکابن شرقی (کلار باستانی، برخی از روستاهای کوهپایه‌ای منطقه بیرون بشم و لنگا و نواحی جلگه ای از آب چالوس و عباس‌آباد و رودخانه نشتا به مرکزیت عباس‌آباد) تکلم می‌شود نیز گویشی از زبان مازندرانی می‌باشد. شماری از پژوهشگران زبان‌شناس، گویش منطقه تنکابن (گویش تنکابنی) را گویشی از زبان گیلکی شرقی می‌دانند. زبان گیلکی به دو گویش غربی (بیه پس) و شرقی (بیه پیش) تقسیم می‌شود و گاه دو گویش دیلمی_اشکوری و گویش بینابین چابکسری_تنکابنی (رامسری_تنکابنی) که به طبری_گیلکی (محدوده
(رامسری_تنکابنی) که به طبری_گیلکی (محدوده تنکابن تا چابکسر) معروف است هم به این فهرست اضافه می‌شوند دانشنامه تبرستان و مازندران ذیل گویش دوهزاری چنین نقل نموده است، لهجه دوهزاری لهجه‌ای از زبان تبری است.. به گفته ایوب رسایی گیلکی شرقی شامل گویش لاهیجان، رودسر، گالش و تنکابن می شود و گیلکی غربی شامل گویش رشت، فومن و رودبار می شود. عباس خائفی زبان تنکابن را همانند رامسری از گویش‌های موجود در زبان گیلکی در کرانه دریای مازندران می‌داند و می‌گوید هر چند شهرستان‌های رامسر و تنکابن در استان مازندران واقع شده‌اند
رامسر و تنکابن در استان مازندران واقع شده‌اند اما به زبان گیلکی سخن می‌گویند و از آداب و رسوم گرایش یافته به استان گیلان برخوردارند. به نوشته فرشته مومنی، گویش تنکابنی یکی از گویش‌های واگرا زبان مازندرانی است که دستگاه فعل آن با گویش‌های دو زبان همسایه یعنی مازندرانی و گیلکی تفاوت دارد. دستور زبان. ضمیر (گویش تنکابنی). در گویش تنکابنی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. ضمیر (گویش دوهزاری). در گویش دو هزاری ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. شناسه (گویش تنکابنی). شناسه افعال در گویش تنکابنی.
(گویش تنکابنی). شناسه افعال در گویش تنکابنی. (نمونه زیر بر اساس گویش تنکابن تنظیم شده‌است) شناسه (گویش دوهزاری). شناسه افعال در گویش دوهزاری. (نمونه زیر بر اساس گویش دوهزاری تنظیم شده‌است) صرف فعل (گویش تنکابنی). در جدول زیر فعل گفتن (bagoten) بر اساس گویش تنکابن در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. در جدول زیر فعل کردن (hakerden) بر اساس گویش تنکابن در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. در جدول زیر فعل دیدن (badiyen) بر اساس گویش تنکابن در زمان‌های مختلف صرف می‌شود. صرف فعل (گویش دوهزاری). در جدول زیر فعل کندن
صرف فعل (گویش دوهزاری). در جدول زیر فعل کندن (bakenden) بر اساس گویش دوهزاری در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.
صحرای آتش () یک فیلم ماجراجویی ایتالیایی به کارگردانی «رنتسو مِـروزی» است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. این فیلم در تونس تصویربرداری شد.
جرج وانگ (؛ – ) بازیگر اهل تایوان بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "نوبت توست که بمیری"، "دکتر گلدفوت و دختران آتشپاره"، "۵۵ روز در پکن"، "حتی فرشتگان هم لوبیا می‌خورند"، "آقای هرکول"، "صحرای آتش" و "مغول‌ها" اشاره کرد.
محمود فلاح (زاده ۱۳۲۴ – درگذشته ۱ آبان ۱۳۹۹) تهیه‌کننده ایرانی بود. او در سال ۱۳۴۷ با ورود به تلویزیون ملی ایران فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد، وی مدیریتهای مختلف در سازمان صدا وسیما را بر عهده داشت و پس از بازنشستگی تهیه کنندگی چندین سریال و فیلم سینمایی را با موفقیت به انجام رساند. از کارهای شاخص وی تهیه کنندگی سریال مختارنامه بود که عظیم‌ترین سریال تاریخی ساخته شده در ایران است و ساخت آن هشت سال به طول انجامید. دیدگاه‌ها. اگر برای ساخت فیلم‌های دینی حمایت لازم شود، هنرمندانی داریم که بتوانند از پس ساخت
لازم شود، هنرمندانی داریم که بتوانند از پس ساخت آثاری با این موضوع برآیند البته مهم‌ترین معضل، سرمایه‌گذاری است/ حتی اگر ساخت سریال‌های بلند امکان‌پذیر نیست، می‌توان روی تله فیلم‌های پربیننده تمرکز کرد.
ضعف اخلاقی عجیب خانم وارْدْ () یک فیلم معمایی جالو به کارگردانی سرجو مارتینو است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. دونالد گواریسکو از آل‌مووی نوشت: «اولین ورود سرجیو مارتینو به ژانر جالو در ایتالیا، تمام آنچه را که این سبک تریلر نیاز دارد و حتی بیشتر از آن ارائه می‌دهد» و آن را «نمونه‌ای ماهرانه از اینکه چگونه جالو می‌تواند تجربه‌ای گیج‌کننده از غلبه سبک بر محتوا باشد» توصیف کرد.
سرچِشمه یا دره سرچِشمه یکی از مناطق مسکونی و حوزه‌های اداری پنجگانه ولسوالی جلریز در ولایت میدان وردک واقع در شرق-مرکز افغانستان است. سرچشمه به‌صورت یک دره به امتداد دره جلریز، در ۷۵ کیلومتری غرب کابل موقعیت دارد. این دره یکی از تولیدکننده عمده سیب در ولایت میدان وردک است. دره سرچشمه متشکل از یک دره اصلی و پنج دره فرعی به‌نام‌های: دره خشکک، دره باغ، دره دوزگی، دره اسپاب و دره پوری می‌باشد که از هرکدام دریاهایی جریان دارد و بعد از به‌هم پیوستن دریای کابل را تشکیل می‌دهد. نام. نام این منطقه به‌صورت کامل،
را تشکیل می‌دهد. نام. نام این منطقه به‌صورت کامل، سرچشمه دریای کابل می‌باشد، چون این دریا از ارتفاعات کوتل اونی واقع در غرب دره سرچشمه منبع می‌گیرد و به‌صورت اختصار سرچشمه خوانده می‌شود. اهلیت ساکن دره سرچشمه را سرچشمه‌ای می‌گویند. پیشینه. به علت موقعیت استراتیژیک کوتل اونی در انتهای غربی دره سرچشمه که محل ارتباط ارتفاعات بهسود (۳۰۰۰ متر) در غرب، با دره سرسبز میدان در شرق بوده‌است؛ مرکز سرچشمه که بازار سیاه‌خاک می‌باشد، محل مناسب برای استراحت مسافران و کاروان‌های هر دو طرف برای مبادله اموال تجارتی
و کاروان‌های هر دو طرف برای مبادله اموال تجارتی بوده‌است. در دوران امارت امیر عبدالرحمن خان سرچشمه به حیث نزدیک‌ترین دروزاره ورودی هزاره‌جات از کابل، محل عبور لشکریان و توپخانه وی برای سرکوب هزاره‌ها بود. در دوران حکومت بچه سقا در سال ۱۹۲۹، وی لشکری را برای فتح مناطق هزاره‌جات که با وی بیعت نکرده بودند و خواهان حکومت امان‌الله‌شاه بودند، فرستاد. لشکر بچه سقا به سرکردگی برادر وی حمیدالله خان وقتی به منطقه تاجیک‌نشین تکانه رسید، پیامی به مردم سرچشمه فرستاد که اگر بیعت نمایند بدون هیچ مزاحمتی به آنها، فقط
که اگر بیعت نمایند بدون هیچ مزاحمتی به آنها، فقط به‌راه خود برای تسخیر بهسود ادامه خواهند داد، در غیر آن‌صورت تمام مردم کشته خواهند شد و اموال شان به‌عنوان غنیمت جنگی تصرف می‌شود. مردم سرچشمه که همه تاجران روغن و زمین‌دار بودند وقتی دیدند هیچ پشتیبانی و چاره جز بیعت ندارند، مصلحت کردند که و راه را برای لشکر بچه سقا باز نمودند. حمیدالله خان نیز وقتی دید مردم همگی تاجر، زمیندار و ثروتمند هستند زیر قول خود زد و اموال مردم را چور و چپاول نموده مقدار ۱۵ لک افغانی اموال منقول بدست آورد و به‌سوی تسخیر بهسود
افغانی اموال منقول بدست آورد و به‌سوی تسخیر بهسود همین‌طور الی جوقول که ۱۹ کیلومتری غرب سرچشمه می‌شود، ادامه داد اما در اثر مقاومت مردمان هزاره دوباره به تکانه عقب‌نشینی نمود. هزاره‌های بهسود اقدام به تدارک لشکر دو هزار نفری به‌سرکردگی سعید احمد خان بچه شاهنور نایب سالار وقت دولت امانی، کرنیل فتح محمد خان و دیگر جنگجویان هزاره نمودند و به مقابله حمیدالله خان فرستادند. بار دوم که حمیدالله خان به تلافی از شکست پیش راه جوقول را پیش گرفت، به کمین هزاره‌ها برخوردند که از هردو طرف آنها را در تنگنا قرار داده
که از هردو طرف آنها را در تنگنا قرار داده بودند؛ لشکریان حمیدالله خان نظم و ترتیب شان را از دست داده پا به فرار نهادند و لشکر هزاره به سرکردگی سعید احمد خان بچه شاهنور آنها را الی جلریز تعقیب نمودند و شب دوباره به کوتل اونی برگشتند و آنجا را قرار گاه دفاعی علیه لشکریان بچه سقا قرار دادند. الی بیعت مردم هزاره با بچه سقا، وقت ناوقت بین دو طرف جنگ درمی‌گرفت و سقائیان همیشه مورد تاخت قرار می‌گرفتند، در یک مورد نیز الی ارغنده که ۲۰ کیلومتری غرب کابل است نیز رانده شدند. در دوران جنگ شوروی در افغانستان، جنگ داخلی
شدند. در دوران جنگ شوروی در افغانستان، جنگ داخلی افغانستان و جنگ با طالبان، بازار سیاخاک مرکز بزرگ تبادله مواد تجارتی بود و دفاتر احزاب مهم سیاسی نیز در آنجا نمایندگی داشتند. در سال ۱۹۹۸، دره سرچشمه بدست طالبان افتاد و متعاقباَ در یال ۲۰۰۱، دوباره به اشغال نیروهای دولتی درآمده و یکی از حوزه‌های اداری پنجگانه ولسوالی جلریز شد، (چهار حوزه دیگر: زیولات پشتون‌نشین، تکانه تاجیک‌نشین، سنگلاخ سادات‌نشین و حوزه مرکز می‌باش). در زمستان سال ۱۳۹۹، پس از نبردهای شدید بین نیروهای مردمی و طالبان، دره سرچشمه بدست طالبان
نیروهای مردمی و طالبان، دره سرچشمه بدست طالبان سقوط کرد و تمام اهالی آن منطقه را تخلیه کردند و به کابل رفتند؛ تا کنون اداره منطقه هنوز به‌دست طالبان می‌باشد. جغرافیا. سرچشمه یک دره سرسبز و حاصلخیز است که توسط سه‌دریا آبیاری می‌شود و در فاصله ۷۵ کیلومتری غرب کابل قرار دارد. این دره از شمال به ولایت پروان، از غرب به ولسوالی حصه اول بهسود، از جنوب غرب به ولسوالی دایمیرداد، از جنوب به ولسوالی نَرخ و از غرب به مرکز جلریز محدود است. این منطقه به‌شکل یک دره به طول ۹ کیلومتر از غرب به شرق افتاده‌است و متشکل از پنج
۹ کیلومتر از غرب به شرق افتاده‌است و متشکل از پنج دره فرعی دیگر (دره پوری و دره دوزگی در جنوب، دره باغ و دره خشک در شمال و دره اسپاب در غرب) می‌باشد. دریای سرچشمه از کوتل اونی منبع می‌گیرد و آب اولی دریای کابل به‌شمار می‌رود. معاونین آن در این دره دریاهای: دوزگی، پوری و دره باغ است. این دره ۴۳ کیلومتر مربع پهناوری دارد و بلندترین کوه آن، کوه دهن‌نَیَک می‌باشد که ۳٬۱۴۵ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. قریه‌های پر نفوس سرچشمه: قلعه کهنه، پشت مزار، قلعه سبز، قلعه اسلم، قول خدایداد و سرپوری می‌باشند. دیگر قریه‌های
قول خدایداد و سرپوری می‌باشند. دیگر قریه‌های آن: کوته نقشی، کوته باداما، کوته غلام رسول، قول مغولک، دهن نیک، قلعه ملا، قلعه سیاه‌خاک، قلعه کریم، قلعه سفید، قلعه وزیر، اونی، زنگال، پوشته و گورمک استند. سرچشمه دارای زمستان‌های سرد و تابستان‌های معتدل است. متوسط دمای آن ۱۰ درجه سانتی گراد است. گرم‌ترین ماه آن، ماه اسد با ۲۷ درجه و سردترین ماه آن ماه دلو با ۱۲- درجه سانتی‌گراد است. میزان بارندگی سالانه این دره نیز به ۴۷۵ میلی‌متر در سال می‌رسد که مرطوب‌ترین ماه آن، ماه حمل با ۱۲۲ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن،
آن، ماه حمل با ۱۲۲ میلی‌متر و خشک‌ترین ماه آن، ماه سنبله با ۶ میلی‌متر بارندگی می‌باشد. مردم. مطابق سرشماری‌های سال ۱۹۵۴، حوزه سرچشمه ۲۰ درصد کل نفوس ولسوالی جلریز را تشکیل می‌داد؛ در احصائیه سال ۱۳۹۹، جمعیت این منطقه ۱۱٬۸۹۳ نفر است. گزارش شده‌است که تمام شان هزاره هستند. تعداد زیادی از مردم‌های این منطقه در کشورهایی همچون امارات متحده عربی، آلمان، سوئد، استرالیا، کویت، آمریکا و اندکی در ایران (تهران، مشهد و کاشان) ساکن هستند. اقتصاد. اقتصاد این منطقه بر زراعت و خدمات استوار است. ۵۰ درصد مردم آن به زراعت و
و خدمات استوار است. ۵۰ درصد مردم آن به زراعت و ۴۵ درصد آن به خدمات مصروف اند. سیب از محصولات عمده تولیدی این منطقه است. از دیگر محصولات می‌توان به: گندم، لوبیا، زردآلو، گیلاس، چهارمغز و کچالو اشاره کرد. در سال ۲۰۱۸، این منطقه دارای دو مکتب پسرانه به‌نام‌های لیسه عالی امام محمد باقر در منطقه شرقی دره، لیسه عالی شهید یعقوبی در منطقه غربی دره و یک مکتب دخترانه به‌نام متوسطه نسوان سرچشمه می‌باشد. یک مکتب متوسطه بنام ولی عصر در دره اونی ویک مکتب ابتدائیه امام جعفرصادق در دره پرآبی می باشد. کلینیک صحی ندارد.
جعفرصادق در دره پرآبی می باشد. کلینیک صحی ندارد. چهارده سالون اجتماعی واقع در چهارده قریه پر جمعیت، دو هتل و چهار رستورانت در بازار سیاه‌خاک و شش بند برق کوچک: بند برق قلعه کهنه به ظرفیت ۱۵ کیلووات، بند برق قلعه سبز به ظرفیت ۲۰ کیلووات، بند برق قلعه اسلم، بند برق پشت مزار، بند برق قول خدایداد و بند برق گورمک است. دیگر قریه‌ها انرژی شان را توسط سولر و بواسطه آفتاب تأمین می‌کنند. ترابری. شاهراه کابل-بهسود از وسط سرچشمه می‌گذرد و این منطقه را به کابل از شرق و بامیان و هرات از غرب وصل می‌سازد. ۶۵ درصد ساکنان
بامیان و هرات از غرب وصل می‌سازد. ۶۵ درصد ساکنان این منطقه از ماشین‌های شخصی استفاده می‌کنند.
بوکس مست ؛ پین‌یینی: zuì quán) نامی کلی برای تمام سبک‌های هنرهای رزمی چینی است که از حرکات شخص مست تقلید می‌کند. این یک سبک باستانی است و ریشه آن عمدتاً به جوامع مذهبی بودایی و دائوئیست برمی‌گردد. سبک بودایی مربوط به معبد شائولین است در حالی که سبک دائوئیست براساس داستان دائوئیست مست هشت جاودانه ساخته شده‌است. کوئین زویی غیرمعمول‌ترین حرکات بدن در بین همه سبک‌های ورزش‌های رزمی چینی است. ضربه زدن، درگیری، قفل کردن، طفره رفتن، برجستگی، نبردهای زمینی و هوایی و سایر روش‌های پیچیده مبارزه گنجانده شده‌است. تاریخ.
روش‌های پیچیده مبارزه گنجانده شده‌است. تاریخ. به‌دلیل کمبود منابع تاریخی، اشاره به زمان یا مکان پیدایش بوکس مست تقریباً غیرممکن است، و ردیابی نسب معتبر معلمان و دانش آموزان بین مستندات قبلی بوکس مست و تمرینات امروزی، تقریباً غیرممکن است. بوکس مست ممکن است در مکان‌های مختلف و در زمان‌های مختلف ظاهر شود و ناپدید شود، با چیزی بیش از زمینه‌های معمول فرهنگی و رزمی برای ارتباط موارد مختلف بوکس مست با یکدیگر. سوابق نوشته شده. اولین اشاره مکتوب به بوکس مست احتمالاً در رمان کلاسیک Water Margin است، که در آن شورشی
در رمان کلاسیک Water Margin است، که در آن شورشی وو ترانه سلسله سونگ به عنوان استاد بوکس مست به تصویر کشیده شده‌است. در کتابچه راهنمای کونگ فو «بوکس کلاسیک» ( "کوان جینگ") از قرن ۱۸، در "شائولین" راهبان را تمرین سبک ۸ جاودانه مست بوکس است. این سبک به عنوان مشتق فنی سوابق نانوشته. نژاد Bā yǐng quán از هنان ویژگی‌های بوکس مست خود را به شائولین کونگ فو نسبت می‌دهند. تبارهای Hung Ga که از وانگ فی هونگ نشأت می‌گیرند بوکس مست خود را به So Chan نسبت می‌دهند.
الینجه (به لاتین: Əlincə، به ارمتی: Երնջակ یرنیاک) منطقه‌ای مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان جلفا واقع شده است. الینجه ۶۳۴ نفر جمعیت دارد. آرامگاه و زیارتگاه فضل‌الله نعیمی حروفی در دامنه تپه‌ای مشرف به روستا واقع شده است.
«["نیازمند منبع"]» () برچسبی است که ویرایشگران ویکی‌پدیا برای درخواست افزودن یادکرد، آن را به ادعاهای فاقد منبع مقاله‌ها می‌افزایند. این اصطلاح بازتاب‌دهندهٔ سیاست‌های "تأییدپذیری" و "تحقیق دست اول ممنوع" در ویکی‌پدیا بوده و به یک میم اینترنتی متداول تبدیل شده‌است. در ویکی‌پدیای فارسی، شکل نمایش‌یافتهٔ این الگو به این شکل است: کاربرد در ویکی‌پدیا. ویرایشگران بر پایه سیاست ویکی‌پدیا باید برای محتوا منبع بیفزایند تا از دقت و بی‌طرفی آن اطمینان حاصل شده و از ارائهٔ تحقیق دست اول جلوگیری شود. در ژوئن ۲۰۰۵، یکی
تحقیق دست اول جلوگیری شود. در ژوئن ۲۰۰۵، یکی از ویرایشگران ویکی‌پدیا با نام کریس شرلوک با نام کاربری "Ta bu shi da yu" الگوی «نیازمند منبع» را جهت افزودن به عبارت‌های بدون منبعی که نیاز به دارند، ایجاد کرد. از این الگو مکرراً در مقاله‌ها استفاده شده‌است— صفحه در ویکی‌پدیای فارسی با این الگو نشانه‌گذاری شده‌اند. استفاده خارج از ویکی‌پدیا. در سال ۲۰۰۷ وب‌کامیک Xkcd کامیکی را منتشر کرد که «معترض ویکی‌پدیایی» نام داشت. در این کامیک، گروهی از مردم در حال گوش دادن به سخنرانی یک سیاستمدار هستند و یک معترض
گوش دادن به سخنرانی یک سیاستمدار هستند و یک معترض پلاکاردی را بالا می‌آورد که روی آن عبارت «["نیازمند منبع"]» با رنگ آبی خاص ویکی‌پدیا و ابرپیوند داخلی نوشته شده‌است. این کامیک همچنین منجر به ظهور یک میم در ویکی «اکسپلین Xkcf» شد که طبق آن، افراد برچسب «نیازمند منبع» را پس از عبارت‌های بدیهی قرار می‌دادند. رندال مونرو، خالق Xkcd، به طریقه‌ای مشابه از برچسب «نیازمند منبع» در وبلاگ خود با نام "What if?" استفاده کرد، و متعاقباً از این برچسب در کتاب گردآوری مجموعه مدخل‌های این وبلاگ نیز استفاده کرد. در سال
مجموعه مدخل‌های این وبلاگ نیز استفاده کرد. در سال ۲۰۰۸، مت ماچتلی استیکرهایی را با استفاده از برچسب «["نیازمند منبع"]» چاپ کرد و از مردم خواست که آن‌ها را به محتوای تبلیغاتی بچسبانند. بعدها نام «ویکیفیتی» برای این گونه از گرافیتی‌ها انتخاب شد. در سال ۲۰۱۰، مجری‌های تلویزیونی آمریکا از جمله جان استوارت و استیون کلبر گردهمایی برای بازگرداندن سلامت و/یا ترس را در نشنال مال واقع در واشینگتن، دی.سی. میزبانی کردند که در آن، بعضی «معترضان» پلاکاردهایی حاوی عبارت «["نیازمند منبع"]» را در دست گرفتند. در سال ۲۰۱۱،