payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معنی که آنها با دریافت پیام‌ها به‌طور مثبت تأیید می‌کنند. پروتکل کنترل انتقال(TCP) اینترنت نمونه ای از پروتکل مبتنی بر تأیید است. هنگامی که رایانه‌ها از طریق TCP ارتباط برقرار می‌کنند، با ارسال یک بسته با مجموعه بیت ACK، بسته‌های دریافت شده را تایید می‌کنند. پروتکل TCP اجازه می‌دهد تا این تأییدها با داده‌هایی که در جهت مخالف ارسال می‌شوند گنجانده شود. برخی پروتکل‌ها برای هر بسته اطلاعات (packet) یک تأییدیه واحد ارسال می‌کنند. پروتکل‌های دیگر مانند TCP و ZMODEM اجازه می‌دهد بسیاری از بسته‌ها قبل از دریافت
اجازه می‌دهد بسیاری از بسته‌ها قبل از دریافت تاییدیه برای هر یک از آنها منتقل شوند، روشی لازم برای پر کردن پیوندهای محصول با تأخیر پهنای باند بالا با تعداد زیادی بایت در پرواز. پروتکل‌های دیگر مبتنی بر NAK هستند، به این معنی که آنها فقط در صورت بروز مشکل به پیام‌ها پاسخ می‌دهند. نمونه‌ها شامل پروتکل‌های قابل اطمینان چند مرحله ای هستند که وقتی گیرنده بسته‌های از دست رفته را تشخیص می‌دهد، NAK ارسال می‌کند. با این حال پروتکل‌های دیگر همچنان از NAK و ACK استفاده می‌کنند. ارتباطات همزمان همزمان دودویی (Bisync)
می‌کنند. ارتباطات همزمان همزمان دودویی (Bisync) و نرخ پیوندی تطبیقی (برای اترنت با صرفه جویی در مصرف انرژی) نمونه‌هایی از این پروتکل‌ها هستند. پروتکل‌های دیگر مانند RC-5، پروتکل دیتاگرام کاربر(UDP) و پروتکل X10 , انتقال نابینا(blind transmission) را بدون تأیید انجام می‌دهند، اغلب همان پیام را چندین بار با این امید که حداقل یک نسخه از پیام از بین برود ، انتقال می‌دهند. تابع تأیید در عملکرد درخواست تکرار خودکار (ARQ) استفاده می‌شود. فریم‌های تصدیق با هماهنگی با قاب‌هایی که دریافت شده‌اند شماره گذاری می‌شوند
با قاب‌هایی که دریافت شده‌اند شماره گذاری می‌شوند و سپس به فرستنده ارسال می‌شوند. این اجازه می‌دهد تا فرستنده برای جلوگیری از سرریز یا underrun در گیرنده، و برای تبدیل شدن به هر فریم از دست رفته آگاه است. در ارتباطات همزمان دودویی، از NAK استفاده می‌شود تا نشان دهد خطای انتقال در بلوک قبلاً دریافت شده شناسایی شده‌است و گیرنده آماده پذیرش مجدد آن بلوک است. Bisync از یک شخصیت ACK منفرد استفاده نمی‌کند اما دارای دو سکانس کنترل برای تأیید بلوک یکسان / عادی متناوب است. برخی از اتوبوس‌های رایانه ای دارای یک سیم
است. برخی از اتوبوس‌های رایانه ای دارای یک سیم تأیید اختصاصی در اتوبوس کنترل هستند که برای تصدیق عملیات اتوبوس مورد استفاده قرار می‌گیرد: DACK که برای ISA DMA استفاده می‌شود. DATACK مورد استفاده در STEbus، پین تصدیق انتقال داده از موتورولا ۶۸۰۰۰ که الهام بخش عنوان DTACK Grounded و غیره است. بعضی از اتوبوس‌های رایانه ای همیشه نوشتن را تأیید نمی‌کنند. برخی یا همه نوشتن از نوشتن ارسال شده استفاده می‌کنند.
«زندگی‌ات را عوض کن» ترانه‌ای رپر استرالیایی ایگی آزیلیا به‌همراه رپر آمریکایی تی.آی. از نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "کلاسیک جدید" (۲۰۱۴) می‌باشد.
نشان درخش () یکی از نشان‌های افتخار در ایران است. این نشان همچون نشان کوشش، نشان پاس و نشان سه ستاره خدمت به افسران، درجه داران و کارمندان شهربانی کل کشور در دوران زمامداری رضاشاه و محمدرضا پهلوی اعطاء می‌گردید و در سال ۱۳۲۵ در سه درجه ساخته شد. طراحی و ساخت. روی این نشان که به شکل تاج پهلوی است و بر حسب درجه در سه نوع طلایی، نقره ای و برنزی ساخته می‌شد، نقش برجسته تقابل شهریار و شیر دیده می‌شود. پشت نشان: به ترتیب از بالا به پایین و بر حسب درجه: «نشان درخش درجه ۱، ۲ و ۳»، «۱۳۲۵ شمسی» و «شهربانی کل کشور»
درجه ۱، ۲ و ۳»، «۱۳۲۵ شمسی» و «شهربانی کل کشور» دیده می‌شود. این نشان توسط حلقه ای به روبانی وصل می‌باشد که به ترتیب برای درجه یک: نواری با سه خط عمودی سبزرنگ پهن، سه خط عمودی زردرنگ پهن و چهار خط عمودی سفید رنگ باریک؛ برای درجه دو: نواری با دو خط عمودی سبزرنگ پهن، دو خط عمودی زردرنگ پهن و دو خط عمودی سفید رنگ باریک؛ و برای درجه سه نواری با دو خط عمودی سبز و زردرنگ پهن تشکیل شده و به سمت چپ سینه آویخته می‌شده‌است. درجات نشان. این نشان در یک نوع و سه درجه ساخته و اعطاء می‌شد که عبارتند از:
سالواتوره فیکارا () و والنتینو پیکونه () یک زوج کمدین ایتالیایی هستند که با نام فیکارا و پیکونه شناخته می‌شوند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که این دو در آن‌ها نقش داشته‌اند، می‌توان به "باریا" اشاره نمود.
جولیو پارادیزی (؛ زادهٔ ) بازیگر، کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و تدوین‌گر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "هشت‌ونیم"، "زندگی شیرین"، "حیف که او بدذات است"، "۱۸۷۰"، "مهمان"، "شب غیرعادی" و "متروک" اشاره کرد.
لاکی مرموز () یک فیلم در ژانر ابرقهرمانی، ماجراجویی و کمدی به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد.
مدال شجاعت () یکی از نشان‌های افتخار در ایران است. مدال شجاعت طبق آیین‌نامه به پاس خدمات و همکاری‌های قابل توجه به غیرارتشیان و تفنگچیانی اعطاء می‌گردید که مقامات صلاحیت دار ارتش شاهنشاهی ایران اهمیت خدمات و همکاری‌های آنان را تأیید می‌نمودند. طراحی و ساخت. درجه یک. این مدال به رؤسای محلی و سرتفنگچیانی اعطاء می‌گردید که تحت امر یا در معیّت قوای انتظامی، ابراز رشادت و فعالیت نموده یا اینکه در اثر اتخاذ تدابیر، موفق به قلع و قمع و سرکوبی اشرار شده بودند. روی این مدال ستاره ای پنج پر از جنس نقره: وسط: نقش
این مدال ستاره ای پنج پر از جنس نقره: وسط: نقش طلایی شیر و خورشید بر روی زمینه مینادار قرمزرنگ درون قابی دایره ای شکل نقره ای؛ اطراف: پنج پر مثلثی شکل ستاره آمده‌است. روبان این مدال از نواری با یک خط عمودی زردرنگ پهن در وسط و دو خط عمودی سفیدرنگ و دو خط عمودی زردرنگ باریک در طرفین تشکیل شده‌است. درجه دو. این مدال به رؤسای محلی و سرتفنگچیانی اعطاء می‌گردید که در اثر اتخاذ تدابیر، موفق به قلع و قمع و سرکوبی اشرار شده بودند. روی این مدال ستاره ای شکل شش پر از جنس نقره: وسط: نقش طلایی شیر و خورشید بر روی زمینه
نقره: وسط: نقش طلایی شیر و خورشید بر روی زمینه مینادار قرمزرنگ درون قابلی دایره ای شکل طلایی؛ اطراف: شش پر مثلثی شکل ستاره در حالی که هر پره از دو قسمت مساوی طلایی و نارنجی تشکیل شده، آمده‌است. روبان این مدال از نواری زردرنگ تشکیل شده‌است.
«التماس برای آن» ترانه‌ای از رپر استرالیایی ایگی آزیلیا به‌همرهٔ خوانندهٔ دانمارکی مو می‌باشد که در ۲۴ اکتبر سال ۲۰۱۴ به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی "باز طبقه‌بندی شده" (۲۰۱۴) نسخهٔ چاپ مجدد نخستین آلبوم استودیویی آزیلیا تحت عنوان "کلاسیک جدید" (۲۰۱۴) منتشر گردید.
«مشکل» ترانه‌ای از رپر استرالیایی ایگی آزیلیا به‌همراه هنرمند ضبط آمریکایی جنیفر هادسن می‌باشد که در "باز طبقه‌بندی شده" (۲۰۱۴) نسخهٔ چاپ مجدد نخستین آلبوم استودیویی آزیلیا تحت عنوان "کلاسیک جدید" (۲۰۱۴) قرار دارد.
جری فان روین (؛ – ) موسیقی‌دان، رهبر ارکستر، آهنگساز و موزیسین جاز اهل پادشاهی هلند بود. از فیلم‌های او می‌توان به "مرا ببوس هیولا" اشاره کرد. جشنواره جاز ماستریخت سالانه جایزه‌ای به افتخار او به نام جایزهٔ فان روین «به شخص، گروه یا جنبشی که سهم استثنایی در غنی‌سازی فرهنگ جاز در منطقه ما دارد» اهدا می‌کند.
«تیم» ترانه‌ای از رپر استرالیایی ایگی آزیلیا می‌باشد که در ۱۸ مارس سال ۲۰۱۶ منتشر شد. این تک‌آهنگ در ۵ آوریل سال ۲۰۱۶ به رادیو معاصر ریتمیک هیت و ریتمیک معاصر آمریکا سرویس داده شد.
«رقص باسن» ترانه‌ای از رپر استرالیایی ایگی آزیلیا می‌باشد که در ۲۳ مارس سال ۲۰۱۷ منتشر شد.
«سوئیچ» ترانه‌ای از رپر استرالیایی ایگی آزیلیا به‌همراهٔ خوانندهٔ برزیلی آنیتا می‌‎باشد که در ۱۹ مهٔ سال ۲۰۱۷ از سوی دف جم منتشر گردید.
«ناجی» یک ترانه توسط رپر استرالیایی ایگی آزیلیا به‌همراه رپر آمریکایی کویوو می‌باشد که در ۲ فوریهٔ سال ۲۰۱۸ از سوی آیلند رکوردز منتشر گردید.
دامنه برخورد یک بخش شبکه است که توسط یک رسانه مشترک یا از طریق تکرار کننده‌ها در جایی که انتقال‌ داده‌های همزمان با یکدیگر برخورد می‌کنند متصل می‌شود. دامنه برخورد به ویژه در شبکه‌های بی سیم اعمال می‌شود، اما همچنین نسخه‌های اولیه اترنت را تحت تأثیر قرار می‌دهد. برخورد شبکه زمانی اتفاق می‌افتد که بیش از یک دستگاه بخواهد همزمان یک بسته را روی یک بخش شبکه بفرستد. اعضای دامنه برخورد ممکن است در برخورد با یکدیگر نقش داشته باشند. دستگاه‌های خارج از حوزه برخورد با دستگاه‌های داخل برخورد ندارند. فقط یک دستگاه در
دستگاه‌های داخل برخورد ندارند. فقط یک دستگاه در دامنه برخورد ممکن است هر بار انتقال یابد و در همان حال سایر دستگاه‌های موجود در دامنه به شبکه گوش می‌دهند و از انتقال خودداری می‌کنند در حالی که دیگران در حال انتقال هستند تا از برخورد جلوگیری کنند. از آنجا که ممکن است هر بار فقط یک دستگاه در حال انتقال باشد، کل پهنای باند شبکه بین همه دستگاه‌های موجود در حوزه برخورد به اشتراک گذاشته می‌شود. برخوردها همچنین باعث کاهش کارایی شبکه در یک حوزه برخورد می‌شوند زیرا در برخوردها لازم است دستگاه‌ها انتقال و انتقال
در برخوردها لازم است دستگاه‌ها انتقال و انتقال مجدد را در زمان بعدی قطع کنند. از آنجا که انتشار بیت‌های داده دارای سرعت محدود می‌باشند، "به طور همزمان" از نظر اندازه دامنه برخورد و حداقل اندازه بسته مجاز تعریف می‌شود. اندازه بسته کوچکتر یا ابعاد بزرگتر این امکان را برای ارسال کننده فراهم می‌کند تا ارسال بسته را بدون اینکه بیت‌های اول پیام به دورترین گره برسد، به پایان برساند. در نتیجه، این گره می‌تواند شروع به ارسال کند، بدون اینکه سرنخی از انتقال در حال انجام باشد و اولین بسته را از بین ببرد. مگر اینکه
انجام باشد و اولین بسته را از بین ببرد. مگر اینکه اندازه دامنه برخورد اجازه دهد فرستنده اولیه دومین تلاش انتقال را دریافت کند - برخورد - در مدت زمانی که برای ارسال بسته طول می‌کشد ، او نه می‌تواند تصادم را تشخیص دهد و نه انتقال را تکرار کند – این یک اواخر است برخورد شبکه محلی کابلی. در اترنت با استفاده از رسانه اشتراکی ، با استفاده از دسترسی چندگانه حامل با تشخیص برخورد (CSMA / CD) که در آن بسته‌های رقیب کنار گذاشته می‌شوند و یک بار ارسال می‌شوند، برخوردها برطرف می‌شوند. این امر به یک منبع ناکارآمدی در
برطرف می‌شوند. این امر به یک منبع ناکارآمدی در شبکه تبدیل می شود. انواع اولیه اترنت ( 10BASE5 ، 10BASE2 ) بر اساس یک سیم مشترک و ذاتاً نیمه دوبلکس ساخته شده‌اند، که نمایانگر یک دامنه برخورد واحد و بالقوه بزرگ است. دامنه‌های برخورد نیز در یک قطب اترنت یا تکرار کننده وجود دارد که هر بخش میزبان به یک هاب متصل می‌شود و همه بخش ها فقط یک دامنه برخورد را در یک دامنه پخش نشان می‌دهند . دامنه‌های برخورد نیز در شبکه‌های متوسط دیگر به اشتراک گذاشته می‌شوند ، g شبکه‌های بی‌سیم مانند Wi-Fi . شبکه‌های سیمی مدرن از
بی‌سیم مانند Wi-Fi . شبکه‌های سیمی مدرن از سوئیچ شبکه برای کاهش یا از بین بردن برخوردها استفاده می‌کنند. با اتصال هر دستگاه به طور مستقیم به یک پورت روی سوییچ، هر پورت روی یک سوئیچ به دامنه برخورد خود تبدیل می‌شود (در مورد لینک های نیمه دوبلکس)، یا در صورت پیوندهای دوبلکس به طور کامل احتمال برخورد از بین می‌رود . برای Gigabit Ethernet و سریعتر، هیچ هاب یا تکرار کننده‌ای وجود ندارد و همه دستگاه‌ها به پیوندهای دو طرفه کامل نیاز دارند. شبکه های بی سیم. اکثر شبکه‌های LAN بی سیم از دسترسی چندگانه حامل با روش
شبکه‌های LAN بی سیم از دسترسی چندگانه حامل با روش جلوگیری از برخورد (CSMA / CA) استفاده می‌کنند. شبکه‌های بی‌سیم علاوه بر نیاز به یک رسانه سیم مشترک، مشکل گره پنهان را اضافه می‌کنند که در آن دو فرستنده نمی‌توانند انتقال یکدیگر را بشنوند، اما باعث برخورد در گیرنده بین آنها می‌شود. دسترسی چندگانه با برخورد اجتناب از برخورد برای بی‌سیم یکی از این رویکردها است که به طور خاص در 802.11 RTS / CTS مورد استفاده قرار گرفته است. هماهنگی مرکزی وسیله دیگری برای حل این مشکل برای یک حوزه برخورد است. این روش توسط Wireless
برای یک حوزه برخورد است. این روش توسط Wireless Multimedia Extensions استفاده شده است . عملکرد هماهنگی نقطه ای و عملکرد هماهنگی توزیع شده پیاده سازی های خاصی هستند.
این مقاله در حال ترجمه از ویکی انگلیسی است لطفا حذف نشود. اخلاق سایبری شاخه‌ای از اخلاقه که به رفتار در محیط‌های آنلاین می‌پردازه.[1] به تعریف دیگه‌ای، سایبراخلاق به بررسی همه‌جانبه مسائل اخلاقی و معنوی‌ای می‌پردازه که تو فضای سایبری به وجود می‌آن، جایی که فضای سایبری به عنوان «جهان‌های الکترونیکی‌ای که از طریق اینترنت قابل دیدن شدن» شناخته می‌شه.[2] سال‌هاست که دولت‌های مختلف قوانین و مقرراتی رو وضع کردن و سازمان‌ها هم سیاست‌هایی رو درباره سایبراخلاق تعیین کردن. نظریه. به گفته لری لسیگ در کتاب «کد و دیگر
کردن. نظریه. به گفته لری لسیگ در کتاب «کد و دیگر قوانین فضای سایبری»، چهار عامل رفتار انسانی رو کنترل می‌کنن: قانون، هنجارهای (اجتماعی)، بازار و کد/معماری. همین چهار عامل در فضای سایبری هم اعمال می‌شن. اخلاق خارج از این چهار عامل قرار داره و مکمل اونهاست.[3] در سال ۲۰۰۱، هرمان تی. تاوانی بررسی کرد که آیا اخلاق کامپیوتری با سایبراخلاق تفاوتی داره. او قبول داشت که «اینترنت بسیاری از مسائل اخلاقی مرتبط با استفاده از فناوری‌های کامپیوتری قدیمی‌تر رو تداوم بخشیده و در برخی موارد تشدید کرده»،[4] اما معتقد نبود
و در برخی موارد تشدید کرده»،[4] اما معتقد نبود که تفاوت به حدی باشه که نیاز به ایجاد یه رشته جدید باشه. او همین نظر رو درباره اخلاق اینترنتی هم گسترش داد.[4] چالش‌ها. به گفته برد، رامساور و روزنباوم، حل‌وفصل مسائل سایبراخلاقی کار سختیه چون «ماده اولیه فضای سایبری اطلاعاته که نامرئیه و ارزش و پیامدهای اخلاقی به همراه داره.»[2] اونا همچنین اشاره می‌کنن که با تغییر و پیشرفت فناوری، مسائل اخلاقی جدیدی به وجود می‌آن.[2] چالش دیگه اینه که اینترنت یه پدیده بدون مرزه و به عقیده برخی، «برای هر کشوری خیلی سخته که
مرزه و به عقیده برخی، «برای هر کشوری خیلی سخته که صلاحیت محلی خودش رو روی اطلاعات موجود در فضای سایبری اعمال کنه»، بنابراین بهتره دولت‌ها نقش «محدودی» در تنظیم مقررات اینترنت داشته باشن.[5] پیچیدگی جرایم سایبری به دلیل اینترنت اشیا و اتصال اشیای روزمره که ممکنه داده‌های شخصی داشته باشن، به‌طور تصاعدی افزایش پیدا کرده. مردم همچنین از دستگاه‌های متعددی برای دسترسی به اینترنت استفاده می‌کنن و اطلاعات این دستگاه‌ها احتمالاً روی سرورهای مختلفی ذخیره می‌شه.[نیازمند منبع] بر اساس گزارش اتحادیه بین‌المللی مخابرات،
منبع] بر اساس گزارش اتحادیه بین‌المللی مخابرات، در سال ۲۰۲۳، ۵.۴ میلیارد نفر از اینترنت استفاده می‌کردن که ۶۷ درصد جمعیت جهان رو تشکیل می‌داد. این تعداد از سال ۲۰۱۸ تا ۴۵ درصد افزایش پیدا کرده.[6] تاریخچه حریم خصوصی. در اواخر قرن نوزدهم، اختراع دوربین‌ها بحث‌های اخلاقی مشابهی رو ایجاد کرد که امروزه اینترنت به وجود آورده. در سمیناری از نشریه «هاروارد لاو ریویو» در سال ۱۸۹۰، ساموئل دی. وارن دوم و برندایس حریم خصوصی رو از دیدگاه اخلاقی و معنوی این‌گونه تعریف کردن: «حریم خصوصی برای عزت، فردیت و هویت شخصی
کردن: «حریم خصوصی برای عزت، فردیت و هویت شخصی اساسیه. همچنین برای حس خودمختاری لازمه—یعنی 'احساسی که بخشی از زندگی فرد کاملاً تحت کنترل خودشه، بخشی که از دخالت خارجی آزاده.' محرومیت از حریم خصوصی حتی می‌تونه سلامت یه نفر رو به خطر بندازه.»[7] طی قرن گذشته، ظهور اینترنت و گسترش سریع تجارت الکترونیک، عصر جدیدی از نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی رو به وجود آورده. دولت‌ها و سازمان‌ها حجم عظیمی از داده‌های خصوصی رو جمع‌آوری می‌کنن و این باعث شده سؤالاتی درباره خودمختاری افراد و کنترل بر اطلاعات شخصی‌شون مطرح
خودمختاری افراد و کنترل بر اطلاعات شخصی‌شون مطرح بشه.[8] با افزایش تراکنش‌های آنلاین و ردپاهای دیجیتال،[9] افراد با خطرات بیشتری مثل نقض حریم خصوصی و سرقت هویت روبه‌رو شدن. این چشم‌انداز مدرن نیازمند بحث اخلاقی جدیدی درباره حقوق حریم خصوصی در عصر دیجیتال شده. حریم خصوصی رو می‌شه به محدود کردن دسترسی دیگران به فرد تجزیه کرد که شامل «سه عنصر محرمانگی، ناشناسی و انزوا» می‌شه.[10] ناشناسی به حق فرد برای محافظت از توجه ناخواسته اشاره داره. انزوا به نبود نزدیکی فیزیکی فرد به دیگران مربوط می‌شه. محرمانگی هم به
فیزیکی فرد به دیگران مربوط می‌شه. محرمانگی هم به محافظت از اطلاعات شخصی در برابر توزیع آزادانه اشاره داره. علاوه بر این، امنیت دیجیتال شامل جنبه‌های روان‌شناختی و فنیه که بر درک کاربران از اعتماد و ایمنی در تعاملات آنلاین تأثیر می‌ذاره.[11] آگاهی کاربران از خطرات امنیت سایبری، همراه با پروتکل‌های پاسخ به حوادث، مکانیزم‌های احراز هویت و پروتکل‌های رمزنگاری، نقش کلیدی در حفاظت از محیط‌های دیجیتال داره. با وجود پیشرفت‌ها در فناوری‌های دفاعی، چشم‌انداز امنیت سایبری همچنان با چالش‌هایی روبه‌روه، که از طریق
سایبری همچنان با چالش‌هایی روبه‌روه، که از طریق جریان مداوم نقض داده‌ها و حوادث سایبری گزارش‌شده در بخش‌های مختلف مشهوده. این موضوع اهمیت درک رفتار و نگرش کاربران در حوزه سایبراخلاق رو برجسته می‌کنه، چون افراد در تلاش‌های آنلاین‌شون با پیچیدگی‌های امنیت دیجیتال روبه‌رو می‌شن. افراد هنگام انجام تراکنش‌ها و ثبت‌نام برای خدمات، اطلاعات خصوصی‌شون رو واگذار می‌کنن. رویه‌های اخلاقی کسب‌وکار با امن کردن اطلاعاتی که ممکنه به از دست رفتن محرمانگی، ناشناسی و انزوا منجر بشه، از حریم خصوصی مشتریانشون محافظت می‌کنه.
منجر بشه، از حریم خصوصی مشتریانشون محافظت می‌کنه. اطلاعات کارت اعتباری، شماره‌های تأمین اجتماعی، شماره‌های تلفن، نام خانوادگی مادر، آدرس‌ها و شماره‌های تلفنی که آزادانه در اینترنت جمع‌آوری و به اشتراک گذاشته می‌شن، می‌تونن به از دست رفتن حریم خصوصی منجر بشن. کلاهبرداری و جعل هویت از جمله فعالیت‌های مخربی هستن که به دلیل سوءاستفاده مستقیم یا غیرمستقیم از اطلاعات خصوصی رخ می‌دن. سرقت هویت به دلیل در دسترس بودن اطلاعات خصوصی در اینترنت به سرعت در حال افزایشه. برای مثال، در سال ۲۰۰۲، هفت میلیون آمریکایی قربانی
مثال، در سال ۲۰۰۲، هفت میلیون آمریکایی قربانی سرقت هویت شدن و در سال ۲۰۱۱، نزدیک به ۱۲ میلیون آمریکایی قربانی این جرم شدن که باعث شده سرقت هویت به سریع‌ترین جرم در حال رشد در ایالات متحده تبدیل بشه.[12] علاوه بر این، با استفاده گسترده از رسانه‌های اجتماعی و تراکنش‌های آنلاین، احتمال سرقت هویت در حال افزایشه. برای افراد و کسب‌وکارها ضروریه که هوشیار باشن و اقدامات امنیتی قوی‌ای رو برای جلوگیری از سرقت هویت و کلاهبرداری مالی پیاده‌سازی کنن.[13] موتورهای جست‌وجوی سوابق عمومی و پایگاه‌های داده از عوامل اصلی
سوابق عمومی و پایگاه‌های داده از عوامل اصلی افزایش جرایم سایبری هستن. در ادامه چند پیشنهاد برای محدود کردن پایگاه‌های داده آنلاین از انتشار اطلاعات حساس شخصی ارائه شده: تاریخچه سایبراخلاق در هک. تکامل هک سؤالات اخلاقی‌ای رو در حوزه امنیت سایبری مطرح کرده. هک که زمانی سرگرمی‌ای ناشی از کنجکاوی بود، حالا به صنعتی زیرزمینی و سودآور تبدیل شده، جایی که مجرمان سایبری از آسیب‌پذیری‌ها برای منافع شخصی یا انگیزه‌های سیاسی سوءاستفاده می‌کنن. این تغییر نگرانی‌هایی درباره نقض حریم خصوصی، خسارات مالی و آسیب‌های اجتماعی
نقض حریم خصوصی، خسارات مالی و آسیب‌های اجتماعی ناشی از حملات سایبری به وجود آورده. ظهور مجرمان سایبری که از آسیب‌پذیری‌های سیستم‌های دیجیتال برای منافع شخصی یا انگیزه‌های سیاسی بهره‌برداری می‌کنن، به معضلات اخلاقی پیرامون شیوه‌های هک منجر شده. برنامه‌های جایزه باگ (Bug Bounty) و افشای آسیب‌پذیری‌ها پیچیدگی‌هایی رو به وجود آورده و مرز بین تحقیقات امنیتی مشروع و بهره‌برداری مخرب رو مبهم کرده. ایجاد تعادل بین ضرورت‌های امنیتی و احترام به حقوق حریم خصوصی، چالش‌هایی رو در حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی و در عین حال
رو در حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی و در عین حال حفظ آزادی‌های فردی ایجاد می‌کنه. پرداختن به ابعاد اخلاقی هک نیازمند تلاش‌های مشترک بین بخش‌های صنعتی، نهادهای دولتی و مراکز دانشگاهیه. ایجاد چارچوب‌های اخلاقی برای افشای آسیب‌پذیری‌ها، برنامه‌های جایزه باگ و آزمایش نفوذ (Penetration Testing) برای اطمینان از شیوه‌های مسئولانه امنیت سایبری ضروریه. همکاری بین‌المللی و اشتراک‌گذاری اطلاعات برای مقابله با تهدیدات سایبری که از مرزها و حوزه‌های قضایی فراتر می‌رن، حیاتیه. جمع‌آوری خصوصی. انبارهای داده امروزه برای
حیاتیه. جمع‌آوری خصوصی. انبارهای داده امروزه برای جمع‌آوری و ذخیره حجم عظیمی از داده‌های شخصی و تراکنش‌های مصرف‌کنندگان استفاده می‌شن. این امکانات می‌تونن مقادیر زیادی از اطلاعات مصرف‌کنندگان رو برای مدت زمان نامحدودی حفظ کنن. برخی از معماری‌های کلیدی که به فرسایش حریم خصوصی کمک می‌کنن شامل پایگاه‌های داده، کوکی‌ها و جاسوس‌افزارها هستن.[5][نیازمند شماره صفحه] بعضی‌ها ممکنه استدلال کنن که انبارهای داده باید مستقل باشن و محافظت بشن. اما واقعیت اینه که اطلاعات شخصی کافی می‌تونه از وب‌سایت‌های شرکتی و شبکه‌های
شخصی کافی می‌تونه از وب‌سایت‌های شرکتی و شبکه‌های اجتماعی جمع‌آوری بشه تا یه جست‌وجوی معکوس آغاز بشه. بنابراین، آیا نباید به برخی از مسائل اخلاقی درباره چگونگی ورود داده‌های محافظت‌شده به حوزه عمومی پرداخته بشه؟ در نتیجه، کسب‌وکارهای محافظت در برابر سرقت هویت در حال رشد هستن. طبق گزارش Market.us، پیش‌بینی می‌شه این بازار تا سال ۲۰۳۲ به ۳۴.۷ میلیارد دلار برسه.[14] مالکیت. بحث‌های اخلاقی مدت‌هاست که شامل مفهوم مالکیت می‌شن. این مفهوم در دنیای سایبراخلاق باعث درگیری‌های زیادی شده. یکی از فلسفه‌های اینترنت حول
زیادی شده. یکی از فلسفه‌های اینترنت حول آزادی اطلاعات شکل گرفته. اختلاف بر سر مالکیت وقتی پیش می‌آد که مالکیت اطلاعات نقض بشه یا نامشخص باشه.[15] حقوق مالکیت فکری "مقاله اصلی: حقوق مالکیت فکری" افزایش سرعت اینترنت و ظهور فناوری‌های فشرده‌سازی مثل MP3، راه رو برای اشتراک‌گذاری فایل همتا به همتا (Peer-to-Peer) باز کرد، فناوری‌ای که به کاربران اجازه می‌داد به‌صورت ناشناس فایل‌ها رو به هم منتقل کنن، چیزی که قبلاً در برنامه‌هایی مثل نپستر دیده می‌شد و حالا از طریق پروتکل‌های ارتباطی مثل بیت‌تورنت انجام می‌شه.
پروتکل‌های ارتباطی مثل بیت‌تورنت انجام می‌شه. اما بخش زیادی از این فایل‌ها، موسیقی دارای حق کپی‌رایت بود و انتقالشون به کاربران دیگه غیرقانونی بود. این که آیا انتقال رسانه‌های دارای کپی‌رایت از نظر اخلاقی درسته یا نه، یه سؤال دیگه‌ست. حامیان اشتراک‌گذاری آزاد فایل‌ها تأکید می‌کنن که این کار دسترسی گسترده‌تر و سریع‌تری به رسانه‌ها فراهم کرده، فرصت دیده شدن هنرمندان جدید رو افزایش داده و هزینه‌های انتقال رسانه‌ها رو کاهش داده (از جمله آسیب کمتر به محیط‌زیست). از طرف دیگه، موافقان محدودیت‌های اشتراک‌گذاری
از طرف دیگه، موافقان محدودیت‌های اشتراک‌گذاری فایل استدلال می‌کنن که باید درآمد هنرمندان و افرادی که برای خلق رسانه‌ها کار می‌کنن، محافظت بشه. این استدلال تا حدی با اشاره به درصد ناچیز پولی که هنرمندان از فروش قانونی رسانه‌ها دریافت می‌کنن، پاسخ داده می‌شه. بحثی مشابه درباره حقوق مالکیت فکری در مورد مالکیت نرم‌افزار هم وجود داره. دو دیدگاه متضاد، یکی حمایت از نرم‌افزارهای منبع بسته (Closed Source) با مجوزهای محدود و دیگری حمایت از نرم‌افزارهای آزاد و رایگان (Free Software) هست.[16][نیازمند شماره صفحه]
(Free Software) هست.[16][نیازمند شماره صفحه] می‌شه استدلال کرد که محدودیت‌ها لازمه، چون شرکت‌ها بدون انگیزه درآمد حاصل از فروش و هزینه‌های مجوز، هفته‌ها و ماه‌ها روی توسعه سرمایه‌گذاری نمی‌کنن. در مقابل، استدلال می‌شه که وقتی غول‌های فناوری حقوق مالکیت فکری رو در اختیار نداشته باشن، «ایستادن روی شانه‌های غول‌ها» خیلی ارزون‌تره. برخی حامیان نرم‌افزار آزاد معتقدند که کد منبع اکثر برنامه‌ها باید برای هر کسی که ازشون استفاده می‌کنه، به شکلی که آزادی‌هاشون رو محترم بشمره، در دسترس باشه. مقاله اصلی: مدیریت حقوق
بشمره، در دسترس باشه. مقاله اصلی: مدیریت حقوق دیجیتال. با ظهور نرم‌افزارهای مدیریت حقوق دیجیتال، مسائل جدیدی درباره اخلاقی بودن دور زدن این سیستم‌ها مطرح شده است. برخی از حامیان هک کردن DRM معتقدند که این افراد از حقوق کاربران دفاع می‌کنند؛ برای مثال، این امکان را فراهم می‌کنند که افراد نابینا بتوانند از فایل‌های PDF کتاب‌های صوتی بسازند، یا افرادی که موسیقی را به‌صورت قانونی خریداری کرده‌اند، بتوانند آن را روی سی‌دی رایت کنند یا به کامپیوتر جدیدی منتقل کنند. در مقابل، عده‌ای دیگر این اقدامات را صرفاً نقض
در مقابل، عده‌ای دیگر این اقدامات را صرفاً نقض حقوق دارندگان مالکیت معنوی می‌دانند که راه را برای استفاده بدون جبران از رسانه‌های دارای کپی‌رایت باز می‌کند. یکی دیگر از مسائل اخلاقی مرتبط با DRM به تأثیر این سیستم‌ها بر مقررات استفاده منصفانه (fair use) در قوانین کپی‌رایت مربوط می‌شود. این سیستم‌ها به ارائه‌دهندگان محتوا اجازه Reddit می‌توانند انتخاب کنند که چه کسی قادر به مشاهده یا گوش دادن به محتوای آنهاست، و این امکان تبعیض علیه گروه‌های خاصی را فراهم می‌کند. علاوه بر این، سطح کنترلی که این سیستم‌ها به
علاوه بر این، سطح کنترلی که این سیستم‌ها به ارائه‌دهندگان محتوا می‌دهند، می‌تواند به نقض حریم خصوصی کاربران منجر شود، زیرا این سیستم‌ها قادرند اطلاعات شخصی و فعالیت‌های کاربرانی که به محتوای آنها دسترسی دارند را رصد کنند. در ایالات متحده، قانون حق کپی‌رایت دیجیتال هزاره (DMCA) این جنبه از فناوری DRM را تقویت می‌کند، به‌ویژه در نحوه کنترل جریان اطلاعات توسط ارائه‌دهندگان محتوا. هرگونه برنامه یا فناوری که سعی در دور زدن کنترل‌های DRM داشته باشد، ناقض یکی از مفاد این قانون (بخش ۱۲۰۱) محسوب می‌شود. دسترسی،
مفاد این قانون (بخش ۱۲۰۱) محسوب می‌شود. دسترسی، سانسور و فیلترینگ. دسترسی، سانسور و فیلترینگ مسائل اخلاقی متعددی را در حوزه اخلاق سایبری مطرح می‌کنند که شاخه‌های مختلفی دارند. پرسش‌های زیادی به وجود آمده‌اند که همچنان درک ما از حریم خصوصی، امنیت و مشارکت در جامعه را به چالش می‌کشند. طی قرن‌ها، سازوکارهایی به نام حفاظت و امنیت ایجاد شده‌اند. امروزه این سازوکارها به شکل نرم‌افزارهایی هستند که دامنه‌ها و محتواها را فیلتر می‌کنند تا به راحتی قابل دسترسی یا دریافت نباشند، مگر با روش‌های پیچیده دور زدن، یا در
نباشند، مگر با روش‌های پیچیده دور زدن، یا در سطح شخصی و تجاری از طریق نرم‌افزارهای رایگان یا نرم‌افزارهای کنترل محتوا. سانسور و فیلترینگ اینترنت برای کنترل یا سرکوب انتشار یا دسترسی به اطلاعات استفاده می‌شوند. مسائل حقوقی مرتبط با این موضوع شبیه به سانسور و فیلترینگ در دنیای آفلاین هستند. همان استدلال‌هایی که درباره سانسور و فیلترینگ آفلاین مطرح می‌شوند، در مورد سانسور و فیلترینگ آنلاین نیز صدق می‌کنند: آیا افراد با دسترسی آزاد به اطلاعات وضعیت بهتری دارند، یا باید از آنچه توسط یک نهاد حاکمیتی مضر، ناشایست
یا باید از آنچه توسط یک نهاد حاکمیتی مضر، ناشایست یا غیرقانونی تلقی می‌شود، محافظت شوند؟ نگرانی از دسترسی کودکان و نوجوانان به اینترنت بخش بزرگی از این دغدغه‌ها را تشکیل می‌دهد و گروه‌های مدافع آنلاین متعددی برای افزایش آگاهی و کنترل دسترسی کودکان به اینترنت شکل گرفته‌اند. سانسور و فیلترینگ در مقیاس‌های کوچک تا بزرگ رخ می‌دهند؛ از شرکتی که دسترسی کارکنانش به فضای سایبری را با مسدود کردن وب‌سایت‌های خاصی که صرفاً برای استفاده شخصی تلقی شده و به بهره‌وری آسیب می‌زنند، محدود می‌کند، تا مقیاس بزرگ‌تری که در آن
می‌زنند، محدود می‌کند، تا مقیاس بزرگ‌تری که در آن یک دولت فایروال‌های عظیمی ایجاد می‌کند تا دسترسی به اطلاعات خاصی که اغلب از خارج از کشور در دسترس است را برای شهروندان و افراد داخل مرزهایش سانسور و فیلتر کند. یکی از معروف‌ترین نمونه‌های کنترل دسترسی توسط یک کشور، پروژه سپر طلایی، که به دیوار آتش بزرگ چین نیز معروف است، یک پروژه سانسور و نظارت است که توسط جمهوری خلق چین راه‌اندازی و اداره می‌شود. نمونه دیگر، پرونده سال ۲۰۰۰ اتحادیه علیه نژادپرستی و یهودستیزی (LICRA) و اتحادیه دانشجویان یهودی فرانسه علیه