payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زبان‌های یهودی زبان‌ها و گویش‌های پرشماری هستند که در میان جوامع یهودی دور از وطن به آن‌ها گفت‌وگو می‌شود. زبان ابتدایی یهودیان عبری بود که با اسارت آن‌ها در بابـِل، آرامی جای آن را گرفت. این زبان‌ها تلفیقی از زبان‌های عبری و یهودی-آرامی با زبان جمعیت غیریهودی آن منطقه هستند. در ایران. زبان‌های یهودی-ایرانی گویش‌های ایرانی یهودیان هستند که در ایران گفتگو می‌شوند. گویش‌های یهودی-ایرانی در مقایسه با همسایگان مسلمان خود معمولاً محافظه‌کارانه هستند. برای نمونه گویش یهودی-شیرازی به زبان حافظ نزدیک‌تر است تا لهجه
یهودی-شیرازی به زبان حافظ نزدیک‌تر است تا لهجه فارسی شیرازی. افزون بر این گویش، یهودی-گلپایگانی، یهودی-یزدی، یهودی-کرمانی، یهودی-اصفهانی، یهودی-همدانی، یهودی-کاشانی، یهودی-بروجردی، یهودی-کردی، یهودی-نهاوندی، یهودی-خمینی و یهودی-خوانساری از زبان‌های یهودی-ایرانی هستند. در خارج از مرزهای ایران کنونی، بخاری در میان یهودیان بخارا در آسیای میانه و جهوری در میان یهودیان کوهستان در جمهوری آذربایجان و داغستان نیز از گویش‌های فارسی و زیرمجموعه زبان‌های یهودی ایرانی هستند.
کنیسه سرودخوانی بزرگ شهر ریگا در خیابان گوگول بزرگترین کنیسه شهر بود که در جریان آتش‌سوزی‌های ۴ ژوئیه ۱۹۴۱ نابود شد. تاریخچه. این کنیسه در سال ۱۸۶۸ توسط معمار پل فون هاردنک طراحی و ساختمان آن در سال ۱۸۷۱ تکمیل شد. معماری آن از چندین سبک مختلف تشکیل شده بود، با این حال، سبک نئو-رنسانس در آن غالب بود. این کنیسه در سراسر شهر به دلیل حذان‌ها و گروه سرودخوانیش معروف بود. کنیسه پس از اشغال ریگا توسط آلمان نازی در ۴ ژوئیه ۱۹۴۱ به آتش کشیده شد. گزارش‌ها حاکی است که در هنگام آتش‌سوزی، ۲۰ یهودی در زیرزمین حبس شده
که در هنگام آتش‌سوزی، ۲۰ یهودی در زیرزمین حبس شده بودند. تاریخ‌دان برنهارد پرس می‌گوید که برخی از قربانیان، یهودیان لیتوانیایی بودند که به آنجا پناه آورده بودند. گرترود اشنایدر قربانیان را بیشتر زنان و کودکان می‌داند. فریدا میکلسون، یهودی لتونیایی که هنگام سوختن کنیسه‌ها در نزدیکی یلگاوا کار اجباری می‌کرد، گزارش داد که در بازگشت به ریگا، یکی از دوستانش (که از شخص دیگری شنیده بود) به او گفت که سالن‌ها و حیاط پشتی کنیسه سرودخوانی پر از پناهندگان لتونیایی بود. پرکونکراستس و «دیگر اوباش لتونیایی» ساختمان را
پرکونکراستس و «دیگر اوباش لتونیایی» ساختمان را محاصره کردند، افراد را درون آن محبوس کردند و آن را به آتش کشیدند. اما به باور ندرو ازرگایلیس، ممکن بوده‌است که پیش از آتش‌سوزی حدود ۳۰۰ مهاجر لیتوانیایی در کنیسه زندگی می‌کردند، اما درست پیش از سوزاندن کنیسه توسط اوباش، آن‌ها می‌بایست کشته شده باشند. سوزاندن این کنیسه توسط آلمانی‌ها فیلمبرداری شد و بعدها بخشی از خبرنامه ورماخت شد، با این روایت که: «کنیسه ریگا، که از دستان نابودگر کمیسرهای GPU شوروی نجات یافته بود، ساعتی بعد شعله‌ور شد.» پس از جنگ، باقی‌مانده
بود، ساعتی بعد شعله‌ور شد.» پس از جنگ، باقی‌مانده کنیسه سوخته توسط مقامات اتحاد جماهیر شوروی تخریب و منطقه به میدانی عمومی تبدیل شد. نخستین سنگ یادبود به نشان ستاره داوود در سال ۱۹۸۸ در این مکان قرار گرفت. پس از آنکه لتونی در ۱۹۹۰ استقلال خود را دوباره به دست آورد، بنای یادبودی توسط معمار لتونیایی سرگیس ریژس به شکل دیوارهای کنیسه با بقایای تاریخی ساختمان اصلی در درون آن طراحی شد، و در سال ۱۹۹۳ ساخته شد. در سال ۲۰۰۷، یادبودی برای یانیس لیپکه و دیگر کسانی که یهودیان را در جریان هولوکاست نجات داده بودند در
یهودیان را در جریان هولوکاست نجات داده بودند در کنار بنای یادبود سال ۱۹۹۳ رونمایی شد. این سازه به منظور گرامیداشت همه کسانی ساخته شد که به نجات بیش از ۴۰۰ یهودی از مرگ حتمی کمک کردند.
یانیس لیپکه ( – ) کارگر بارانداز اهل لتونی بود که یهودیان ریگا را در جنگ جهانی دوم از هولوکاست در آن کشور نجات داد. لیپکه که کارگری در بندر ریگا بود پس از مشاهده اقدامات نازی‌ها علیه یهودیان لتونی در خیابان‌ها، تصمیم به نجات آن‌ها از دستگیری گرفت. وی برای اینکه پیمانکار لوفت وافه شود، اقدام به آموختن مجدد کرد و سپس از موقعیت خود برای قاچاق زندانیان یهودی به بیرون از گتو ریگا و اردوگاه‌های درون و اطراف ریگا بهره گرفت، و آن‌ها را با کمک همسرش یوهانا تا هنگام ورود ارتش سرخ در اکتبر ۱۹۴۴ پنهان کرد. خانواده
ورود ارتش سرخ در اکتبر ۱۹۴۴ پنهان کرد. خانواده لیپکه و یاران مختلف آن‌ها چهل یهودی را از این راه نجات دادند، یعنی حدود یک پنجم از ۲۰۰ یهودی که از جنگ در لتونی جان سالم به در بردند. هنگامی که لیپکه در سال ۱۹۸۷ درگذشت، یهودیان ریگا مراسم تشییع جنازه وی را برگزار کردند. افتخارات. ید وشم در ۲۸ ژوئن ۱۹۶۶ لیپکه و همسرش یوهانا را با عنوان درستکار در میان ملل گرامی داشت. در ۴ ژوئیه ۲۰۰۷، روز به‌یادآوری قربانیان نسل‌کشی علیه ملت یهود، یادمانی برای بزرگداشت کسانی که یهودیان لتونیایی را نجات دادند، به ویژه لیپکه، در
یهودیان لتونیایی را نجات دادند، به ویژه لیپکه، در کنیسه سرودخوانی بزرگ ریگا رونمایی شد. یادمان یانیس لیپکه در جزیره کیپسالا در ریگا قرار دارد. این بنا در کنار خانه لیپکه، جایی که وی پناهگاهی برای یهودیان نجات یافته ترتیب داده بود، ساخته شده‌است. فیلم لتونیایی "شب پدر (۲۰۱۸)"، تلاش‌های لیپکه و همسرش برای نجات یهودیان را به تصویر می‌کشد.
زبان‌های یهودی-آرامی یا یهودی-کردی زبان‌های رو به مرگ آرامی و نو-آرامی هستند که یهودیان در مناطق کردنشین عراق، ایران و ترکیه بدان‌ها گفتگو می‌کنند. زبان‌های امروزی. زبان‌های امروزی یهودی-آرامی تا پیش از مهاجرت یهودیان منطقه به اسرائیل عبارتند از:
کنیسه پِیتاو یا پیتاو-شول تنها کنیسه شهر ریگا در لتونی است که از هولوکاست جان سالم به در برده و در حال حاضر فعال است. این کنیسه مرکز فعالیت جامعه یهودیان لتونی است و توسط دولت لتونی به عنوان یک بنای معماری با اهمیت ملی شناخته شده است. کنیسه میان سال‌های ۱۹۰۳–۱۹۰۵ توسط معمار ویلهلم نویمان به سبک هنر نو طراحی و ساخته شد. هنگامی که کنیسه‌های ریگا در سال ۱۹۴۱ توسط نازی‌ها و همدستان لتونیایی آن‌ها سوزانده شدند، کنیسه پیتاو تنها کنیسه‌ای بود که به دلیل قرار گرفتن در بخش قدیمی شهر، مجاور ساختمان‌های دیگر زنده
در بخش قدیمی شهر، مجاور ساختمان‌های دیگر زنده ماند. در طول جنگ جهانی دوم، از این کنیسه به عنوان یک انبار استفاده می‌شد. پس از جنگ، این بنا یکی از نسبتاً معدود کنیسه‌های مجاز به بازماندن در اتحاد جماهیر شوروی بود. پس از بازیابی استقلال لتونی در سال ۱۹۹۱، کنیسه در اثر بمب‌گذاری‌های سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۸ آسیب دید. بازسازی کنیسه در سال ۲۰۰۹ با کمک‌هایی از طرف اتحادیه اروپا و دولت لتونی، به اتمام رسید. مراسم گشایش آن با حضور والدیس زاتلرس، رئیس‌جمهور لتونی و والدیس دومبرووسکیس، نخست‌وزیر وقت و همچنین یولی-یوئل
دومبرووسکیس، نخست‌وزیر وقت و همچنین یولی-یوئل ادلشتاین، وزیر امور دور از وطن‌های اسرائیل برگزار شد.
برات‌علی باتور عکاس خبری و هنرمند هزاره‌تبار است که به دلیل مستندسازی سختی‌های پناهندگی و مهاجرت قایق‌محور شهرت دارد. آثار او در رسانه‌های معتبر جهانی منتشر شده و بازتاب‌دهنده آوارگی، هویت و امید مهاجران افغانستانی است. وی فعالیت‌های حرفه‌ای خود را از سال ۲۰۰۲ (میلادی) آغاز کرد. باتور متولد سال ۱۹۸۳ (میلادی) در خانواده‌ای از قوم هزاره در افغانستان است. باتور در پروژه عکاسی مستند که توسط بنیاد جامعه باز تأمین می‌شود، شرکت کرده است. وی در سال ۲۰۱۳ (میلادی) برندهٔ «عکس معتبر نیکون-واکلی» عکسی را با عنوان
برندهٔ «عکس معتبر نیکون-واکلی» عکسی را با عنوان «اولین روز در دریا» که او از سفر با قایق به استرالیا گرفته‌بود، شده است.
ایروبه یاسوناگا ; – یک سامورایی در اواسط دوره ادو اهل قلمروی یونه‌زاوا کارو (سامورایی) در خدمت خاندان اوئه‌سوگی در عمارت اربابی این خاندان در شهر ادو در ژاپن بود. در روز چهاردهم ماه دوازدهم از سال ۱۷۰۳ (۳۰ ژانویه ۱۷۰۳)، هنگامی که محل اقامت کیرا یوشیناکا مورد حمله اُوایشی یوشیئو و چهل و هفت رونین قرار گرفت، یاسوناگا که به خاندان اوئه‌سوگی خدمت می‌کرد در محل کارش در عمارت اربابی نبود زیرا در سوگ پدرش، کاگمیتسو، در مرخصی بود. او در روز پانزدهم، یک روز پس از واقعه از این ماجرا مطلع شد. علاوه بر این، در
از واقعه از این ماجرا مطلع شد. علاوه بر این، در داستان‌های خلاقانه‌ای که به حادثه آکو می‌پردازند، صحنه‌های زیادی وجود دارد که در آن اوئه‌سوگی تسونانوری پسر کیرا یوشیناکا، در تلاش است نیروهای خود را برای نجات پدرش از این حمله بفرستد، اما توسط یاسوناگا از این کار منصرف می‌شود.
ترانه‌های عاشقانه () گلچینی از «بهترین‌های» گروه موسیقی جیپسی کینگز است که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. نسخه‌ای از این آلبوم در سال ۱۹۹۸ برای مخاطبان ایالات متحده با عنوان «آوازهای عاشقانه» منتشر شده است.
کریس کیمسی (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده موسیقی، مهندس صدا و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. وی تهیه‌کننده دو آلبوم برای رولینگ استونز و یک آلبوم برای جیپسی کینگز بود و با هنرمندان مشهوری چون بیل وایمن، جیمی کلیف، میک جَـگِـر، کیت ریچاردز، پیتر فرامپتون، ماریلیون، کالت، پیتر تاش، جانی هالیدی، دورن دورن، یس همکاری نزدیک داشته‌است. وی برای فیلم سینمایی "علوم عجیب" حاشیه صوتی ساخت.
منوچهر گودرزی (متولد ۱۹۲۵ م) سیاستمدار و از اهالی کسب و کار ایرانی است. گودرزی در سال ۱۹۲۵ در همدان در خانواده ای از نظر اجتماعی برجسته متولد شد. تحصیلات خود را در بیروت و آمریکا انجام داد و دکترای خود را در علوم سیاسی از دانشگاه پرینستون دریافت کرد. از سمت‌های او معاون سازمان برنامه و بودجه (۱۳۴۱–۱۳۳۹)؛ وزیر مشاور و اولین سرپرست سازمان امور اداری (۱۳۴۶–۱۳۴۲)؛ معاون نخست‌وزیر و سرپرست سازمان تولید و مصرف کشاورزی کشور (۱۳۵۲–۱۳۴۷) بود. او همچنین مدیر عامل شرکت صنعتی ارج (۱۳۵۷–۱۳۵۲) و استاد دانشگاه‌های تهران و
صنعتی ارج (۱۳۵۷–۱۳۵۲) و استاد دانشگاه‌های تهران و پرینستون بوده‌است. گودرزی از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ رئیس شورای اجرایی سازمان منطقه ای شرقی برای اداره امور عمومی بوده‌است.
امین عالیمرد (۱۳۰۶–۱۳۸۲) استاد دانشگاه و دولتمرد ایرانی بود. دوران کودکی و جوانی تا روزنامه‌نگاری. عالیمرد در جلفا، آذربایجان شرقی در مرز ایران و اتحاد شوروی متولد شد. آموزش اودر دوران کودکی به زبان ترکی بود. در هفت سالگی پدرش که کارمند راه‌آهن بود خانواده را به تبریز منتقل نمود. عالیمرد در دبستان صائب نام‌نویسی نمود. پس از دوسال پدرش به رضائیه (ارومیه کنونی) منتقل شد وی کلاس‌های پنجم و ششم را با بازگشت پدرش به تبریز در آن شهر به پایان رسانید. وی برای سه سال در دبیرستان مسعود سعد در محله ارامنه تبریز به
سال در دبیرستان مسعود سعد در محله ارامنه تبریز به تحصیل پرداخت، که مصادف با اشغال ایران از سوی قوای متفقین بود. پس از پایان کلاس نهم دبیرستان چون پدرش در روسیه تحصیل نموده بود و زبان روسی را خوب می‌دانست قوای روس او را جایگزین یک آلمانی که مسئول بندر شرفخانه در دریاچه ارومیه بود نمودند. امین عالیمرد در این هنگام به تهران آمد و در میان ده تنی بود که در دبیرستان کشاورزی کرج پذیرفته شد. پس از پایان دبیرستان برپایهٔ تعهدی‌که داده بود می‌باید به استخدام وزارت کشاورزی درمی‌آمد ولی چون وزارت کشاورزی توانائی
کشاورزی درمی‌آمد ولی چون وزارت کشاورزی توانائی استخدام اورا نداشت با موافقت آنها عالیمرد با حقوق‌بالاتری به استخدام راه‌آهن درآمد. در این هنگام او مقالاتی در مجلات امید و جهان نو می‌نگاشت. برخی از این نوشته‌ها ترجمه اشعار رابینرانات تاگور بود. در سال ۱۳۲۹ اوبه سردبیری مجله جهان نو برگزیده‌شد. صاحب امتیاز جهان نو حسین حجازی (پسرعمه مطیع‌الدوله حجازی) بود که عالیمرد را با نویسندگانی مانند سعید نفیسی، علی‌ دشتی و مرتضی کیوان نویسنده توده‌ای مجله سخن، آشنا نمود و کیوان او را به صادق هدایت و احمد شاملو معرفی
و کیوان او را به صادق هدایت و احمد شاملو معرفی نمود. در ۱۳۲۹ عالیمرد با شمار دیگری از نویسندگان با همه آن که معافیت پنج‌ساله داشت به خدمت سربازی فراخوانده شد. و چون سپهبد رزم‌آرا بر آن بود تا از التهاب سیاسی ر کشور بکاهد، در دفتر دانشکده افسری از آنها تعهد گرفته شد که از نوشتن هرگونه مقاله دست بردارند. تحصیلات. در ۱۹ سالگی عالیمرد مادرش را از دست داده بود و این تأثیر عمیقی بر روحیه اونهاده بود. در سال ۱۳۳۲ با بورس اصل چهار ترومن برای کارمندان اداری او به دانشگاه آمریکائی بیروت پذیرفته شد. در چهارسالی که وی
آمریکائی بیروت پذیرفته شد. در چهارسالی که وی در بیروت برای اخذ درجه‌های لیسانس و فوق لیسانس خود در اداره امور عمومی و مطالعات سیاسی می‌گذراند او همچنان سردبیری مجله جهان نو را برعهده داشت، اگرچه دیگر توانائی آنرا نداشت که هر ۱۵ روز یک‌بار آنرا منتشر نماید و رفته رفته انتشار آن به هر ششماه یک بار کاسته شد. در سال ۱۳۳۶ با پایان دوره فوق لیسانس عالیمرد به ایران بازگشت و در پروژه ۱۱۰ آمریکا که مربوط به اصلاحات اداری بود در نخست‌وزیری در زیر نظر وزیر مشاور اشرف احمدی مشغول به کارشد. در این سمت او طرح بودجه
احمدی مشغول به کارشد. در این سمت او طرح بودجه برنامه‌ای، حسابرسی و کوتاه نمودن مدت روند تطبیق اسناد را به صورت مدرن برای وزارت دارائی تهیه نمود. وی همزمان در مؤسسه علوم اداری و دانشگاه حقوق به تدریس در رشته‌های علوم اداری و سازمان‌های اداری محلی پرداخت. در این هنگام بود که او با «پرفسور شروود» استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی که دربارهٔ شیوه‌های اداری شهرداری و استانداری تخقیق می‌نمود آشنا شد و او را درسفرهای تحقیقاتی‌اش به سنندج، اصفهان و شیراز همراهی نمود. چنین بود که پرفسور شروود به او پیشنهاد نمود که
چنین بود که پرفسور شروود به او پیشنهاد نمود که برای اخذ درجه دکترا به آن دانشگاه پذیرش بگیرد و خود نقش استاد راهنمای او را بر عهده گرفت عالیمرد دکترای خود را در اداره امور عمومی از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در سال ۱۳۴۰ دریافت کرد. سمت‌ها. دکترامین عالیمرد پس از بازگشت از آمریکا سمت‌های معاون وزارت کشور (۱۳۵۳ – ۱۳۵۴) و معاون نخست‌وزیر و دبیرکل سازمان کار و امور اجتماعی (۱۳۵۴–۱۳۵۷) را بر عهده گرفت. عالیمرد همچنین سردبیر نشریهٔ جهان نو (۱۳۴۴–۱۳۵۷) و استاد و رئیس دانشکده علوم سیاسی و اقتصاد دانشگاه ملی ایران
دانشکده علوم سیاسی و اقتصاد دانشگاه ملی ایران (۱۳۴۸–۱۳۵۳) بود. عالیمرد در سال ۲۰۰۳ در ویرجینیای آمریکا درگذشت.
هارا موتوتوکی، سوئمون ; – سامورایی و یکی از چهل و هفت رونین بود. او در قلمروی آکو متولد شد. نقش در حمله آکو. در روز هاراکیری آسانو او نیز در ادو بود. بعد از حادثه در عمارت «تنسویاشیکی» (伝奏屋敷 テンソウヤシキ) که محل اقامت و پذیرایی از فرستاده دربار کیوتو بود، به جمع‌آوری اثاث و وسایل خاندان آسانو مشغول شد و این وسایل را از این عمارت تخلیه کرد. شب حادثه به عنوان دومین گروه پیام‌رسان به همراه اُوایشی نوبوکیو برای رساندن خبر به قلمروی آکو رفتند. در روز حمله به عمارت کیرا یوشیناکا از پشت‌بام عمارت کیرا لیز خورد و پایش
یوشیناکا از پشت‌بام عمارت کیرا لیز خورد و پایش رگ به رگ شد. او یکی از دو زخمی این حمله به شمار می آید. او به وسیله کاگو (تخت‌روان) همراه با دیگر رونین‌ها به معبد سنگاکو برده شد. هارا موتوتوکی در سال ۱۷۰۳ حکم سپپوکو را دریافت کرد. وی هنگام مرگ ۵۶ ساله بود.
اسلام رایج‌ترین دین در کشور بوسنی و هرزگوین است. در قرن ۱۵ و ۱۶ در نتیجه فتح بوسنی و هرزگوین توسط امپراتوری عثمانی به مردم بومی معرفی شد. مسلمانان بزرگترین جامعه مذهبی در بوسنی و هرزگوین را تشکیل می‌دهند (۵۱٪) دو گروه بزرگ دیگر مسیحیان ارتدکس شرقی (۳۱٪)، که تقریباً همه آنها را صرب معرفی می‌شوند و کاتولیک‌های روم (۱۵٪)، که تقریباً از همه آنها به عنوان کروات نام می‌برند. تا سال ۱۹۹۳، بوسنیایی‌ها با فرهنگ یا منشأ مسلمان (بدون در نظر گرفتن اعمال مذهبی) توسط مقامات یوگسلاوی به عنوان مسلمان به معنای قومی-ملی
مقامات یوگسلاوی به عنوان مسلمان به معنای قومی-ملی تعریف می‌شدند. اقلیت کوچکی از مسلمانان غیر بوسنیایی در بوسنی و هرزگوین شامل آلبانیایی‌ها، رومی‌ها و ترک‌ها وجود دارند. اگرچه مردم بوسنی به‌طور سنتی به اسلام اهل سنت مکتب فقهی حنفی وابسته‌اند، اما در یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۲ مشخص شد ۵۴٪ از مسلمانان بوسنی و هرزگوین خود را صرفاً مسلمان می‌دانند، در حالی که ۳۸٪ گفتند که آنها مسلمان سنی هستند. همچنین یک جامعه صوفی کوچک وجود دارد که در درجه اول در بوسنی مرکزی واقع شده‌است. جامعه کوچک شیعه مسلمان نیز در بوسنی حضور
شده‌است. جامعه کوچک شیعه مسلمان نیز در بوسنی حضور دارد. تقریباً تمام مجامع مسلمان در بوسنی و هرزگوین از جامعه اسلامی بوسنی و هرزگوین به عنوان سازمان مذهبی خود یاد می‌کنند. قانون اساسی بوسنی و هرزگوین آزادی مذهب را تضمین می‌کند که به‌طور کلی در سراسر کشور مورد حمایت قرار می‌گیرد. تاریخ. دوران عثمانی. اسلام برای اولین بار در اواسط قرن پانزدهم توسط عثمانی به بالکان وارد شد که در سال ۱۴۶۳ کنترل بیشتر بوسنی را بدست آورد و در دهه ۱۴۸۰ هرزگوین را تصرف کرد. در طول قرن بعد، بوسنیایی‌ها، متشکل از دوگانه‌ها و قبایل
قرن بعد، بوسنیایی‌ها، متشکل از دوگانه‌ها و قبایل اسلاوی که در پادشاهی بوسنی با نام "بونجانی زندگی می‌کردند،" تحت حکومت عثمانی تعداد زیادی از اسلام را پذیرفتند. در دوران عثمانی نام بونجانی به بوسنیایی فعلی تبدیل شد. در اوایل دهه ۱۶۰۰، تقریباً دو سوم جمعیت بوسنی مسلمان بودند. بوسنی و هرزگوین یک استان در امپراتوری عثمانی باقی ماند و پس از قیام بوسنی در سال ۱۸۳۱ خودمختاری پیدا کرد. تعداد زیادی مسجد در سراسر استان ساخته شده‌است. بیشتر مساجد ساخته شده در دوران عثمانی از ساخت و ساز نسبتاً متوسطی برخوردار بودند و
از ساخت و ساز نسبتاً متوسطی برخوردار بودند و اغلب دارای یک مناره منفرد و نمازخانه مرکزی با چند سرسرای مجاور بودند. دوران اتریش-مجارستان. بوسنی، به همراه آلبانی و کوزوو تنها مناطقی از امپراتوری عثمانی در بالکان بودند که تعداد زیادی از مردم به اسلام گرویدند و پس از استقلال در آنجا باقی ماندند. در مناطق دیگر امپراتوری عثمانی سابق که مسلمانان اکثریت را تشکیل می‌دادند یا درحال گسترش بودند، این مسلمانان یا اخراج شدند، یا همسان شدند (مسیحی شدند)، یا مورد قتل‌عام قرار گرفتند، یا به جای دیگری فرار و مهاجرت کردند.
قرار گرفتند، یا به جای دیگری فرار و مهاجرت کردند. جنگ در بوسنی و هرزگوین. پاکسازی قومی مسلمانان بوسنیایی در طول جنگ بوسنی باعث آوارگی عمیق داخلی جمعیت آنها در بوسنی و هرزگوین شد و در نتیجه تقسیم تقریباً کامل جوامع مذهبی این کشور به مناطق قومی-مذهبی جداگانه صورت گرفت. میزان بازگشت پناهندگان به‌طور قابل توجهی تا ۲۰۰۳–۲۰۰۴ کاهش یافته‌است، و اکثر پیروان ارتدکس صربستان که در جمهوری سرپسکا زندگی می‌کنند و اکثر مسلمانان و کاتولیک‌ها هنوز در فدراسیون بوسنی و هرزگوین زندگی می‌کنند. در داخل فدراسیون، مناطق مشخص
زندگی می‌کنند. در داخل فدراسیون، مناطق مشخص مسلمان و کاتولیک باقی مانده‌است. با این حال، بازگشت طرفداران و مسلمانان ارتدکس صربستان به خانه‌های خود قبل از جنگ در کانتون بوسنی غربی و مسلمانان به خانه‌های خود قبل از جنگ در شرق بوسنی در نزدیکی سربرنیتسا باعث تغییر ترکیب قومی-مذهبی در هر دو منطقه شده‌است. در سراسر بوسنی، مساجد در جنگ بوسنی طی دهه ۹۰ توسط نیروهای مسلح صرب و کروات به‌طور سیستماتیک تخریب می‌شد. بسیاری از ساختمانها آسیب دیده یا تخریب شده‌اند، یعنی تا ۸۰٪ از بیش از ۴۰۰۰ ساختمان مختلف اسلامی قبل از
تا ۸۰٪ از بیش از ۴۰۰۰ ساختمان مختلف اسلامی قبل از جنگ. از جمله مهمترین خسارات، دو مسجد در بانیا لوکا، آرناودیا و مسجد فرهادیا بودند که در ثبت آثار فرهنگی جهان در یونسکو ثبت شدند. امروز آنها، همراه با بسیاری دیگر از میراث حفاظت شده بوسنی و هرزگوین هستند. دوره پس از جنگ. بسیاری از بناهای مذهبی اسلامی در جنگ بوسنی طی دهه ۹۰ آسیب دیدند و تخریب شدند، تا ۸۰٪ از بیش از ۴۰۰۰ ساختمان مختلف و چندین مسجد با کمک بودجه عربستان سعودی و سایر کشورها از خاورمیانه و شرق آسیا ترمیم شد. از نظر تاریخی، مسلمانان بوسنی همیشه
ترمیم شد. از نظر تاریخی، مسلمانان بوسنی همیشه نوعی از اسلام را اجرا می‌کردند که به شدت تحت تأثیر تصوف است. با این وجود، از زمان جنگ بوسنی، برخی از بازماندگان گروه‌های جنگجویان خارجی از خاورمیانه که در کنار ارتش بوسنی می‌جنگیدند، برای مدتی باقی ماندند و تلاش کردند تا وهابیت را در میان مردم محلی گسترش دهند. با موفقیت بسیار محدود، این بیگانگان فقط در بین مسلمانان محلی که در عمل به آیین سنتی خود اعتقاد داشتند، و بدون هیچ گونه ارتباط قبلی با این فشار در اسلام و خود، اصطکاک ایجاد کردند. جمعیت‌شناسی. در سرشماری
خود، اصطکاک ایجاد کردند. جمعیت‌شناسی. در سرشماری سال ۲۰۱۳ میلادی، وابستگی مذهبی جمعیت اعلام شد: اسلام (۱٬۷۹۰٬۴۵۴ نفر) و مسلمان (۲۲٬۰۶۸ نفر). اسلام یک میلیون و ۸۰۰ هزار هوادار دارد که تقریباً ۵۱ درصد از جمعیت بوسنی و هرزگوین را تشکیل می‌دهند. شهرداری‌های بوژیم (۹۹/۷ درصد) و تئوساک (۹۹/۷ درصد) بیشترین سهم مسلمانان را در بوسنی و هرزگوین دارند.
سن-آندره-دو-بوئژ (به فرانسوی: Saint-André-de-Buèges) یک کمون در فرانسه است که در ناحیه کسیتنی و در شهرستان ارو، فرانسه واقع شده‌است. سن-آندره-دو-بوئژ ۱۵٫۲۶ کیلومتر مربع مساحت دارد ۱۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پاول آگوئر (متولد ۱۰ آوریل ۲۰۰۰)، معروف به سرف مسا نوازنده الکترونیکی آمریکایی از سیاتل است. او برای تک آهنگ آی‌ال‌وای به شهرت رسید، آهنگی که نمونه‌ای از کاور " Can't Take My Eyes Off You " (1967) فرانک سیناترا بود که در تیک‌تاک محبوبیت پیدا کرد. زندگی‌نامه. آگوئر در سیاتل به دنیا آمد، و فرزند یک ساکسوفونیست جاز است. او از کلاس سوم ابتدایی شروع به ساخت موسیقی کرده‌است و ابتدا از طریق اف‌ال استودیو و آموزش‌های آهنگسازی در یوتیوب موسیقی را یادگرفته است. او کار خود را در پروژه سرف مسا در دبیرستان آغاز کرد و
خود را در پروژه سرف مسا در دبیرستان آغاز کرد و موسیقی را در ساوندکلاود منتشر کرد. وقتی آگوئر قصد داشت برای تحصیل در رشته کامپیوتر در آریزونا برای تحصیل در رشته علوم کامپیوتر به آریزونا برود، پایش شکست و سه ماه در بستر بود. در این مدت، آگوئر توانست به‌طور کامل بر روی تولید موسیقی تمرکز کند. آگوئر پس از دیدار با دختری که به آن علاقه داشت تصمیم گرفت به لس آنجلس نقل مکان کند، زیرا از فرصت‌های موسیقی‌دانان در این شهر را آگاه بود. در سال ۲۰۱۹، آگوئر اولین تک آهنگ خود را با نام "Taken Away" با حضور الکسا دانیل، و
خود را با نام "Taken Away" با حضور الکسا دانیل، و اولین نمایش طولانی "اتاق خواب" خود را منتشر کرد. در ماه نوامبر، آگوئر " ILY (دوستت دارم عزیزم) " را منتشر کرد، آهنگی که بر اساس جلد " Can't Take My Eyes Off You " خواننده امیلی است. این آهنگ محبوبیت گسترده‌ای را در پلت فرم ویدئوییتی‌تاک کسب کرد و منجر به امضای Aguirre توسط Astralwerks و یونیورسال شد. تا ژوئن سال ۲۰۲۰، این آهنگ به یک موفقیت بین‌المللی تبدیل شد و به ۱۰ مورد برتر در اتریش، آلمان، سوئیس، اسکاتلند، هلند، مالزی و سنگاپور و ۵ "رتبه برتر جدول
هلند، مالزی و سنگاپور و ۵ "رتبه برتر جدول بیلبورد" داغ رقص_آهنگ‌های الکترونیکی رسید. در ژوئن ۲۰۲۰، آگوئر یک ریمیکس رسمی برای موسیقی دان الکترونیکی آمریکایی Marshmello و خواننده آمریکایی Halsey 's Be Kind "منتشر کرد.
تغییرات فیزیولوژیکی مادر در بارداری، مجموعه‌ای از سازگاریها در دوران بارداری است که در بدن زن باردار برای رشد رویان یا جنین در حال رشد اتفاق می‌افتد. این تغییرات فیزیولوژیک کاملاً طبیعی و شامل تغییرات رفتاری (مغزی)، قلبی عروقی (قلب و رگ‌های خونی)، هماتولوژیک (خونی)، متابولیک، کلیوی (کلیه)، تنفس (تنفس) و وضعیت بدن است. افزایش قند خون، تنفس و برون‌ده قلبی، همه تغییرات پیش‌بینی شده‌ای هستند که به بدن زن باردار اجازه می‌دهند شرایط مناسب رشد و تکامل جنین را فراهم کند. بدن مادر و جفت همچنین بسیاری از هورمون‌ها را
کند. بدن مادر و جفت همچنین بسیاری از هورمون‌ها را تولید می‌کنند که نقش‌های گسترده‌ای در دوران بارداری دارند. هورمونی. زنان باردار تغییرات بسیاری را در دستگاه درون ریز بدن خود تجربه می‌کنند که از جنین در حال رشد حمایت می‌کند. مجموعهٔ جنین و جفت، هورمون‌ها و پروتئین‌های استروئیدی ترشح می‌کند که عملکرد غدد درون ریز مادر را تغییر می‌دهد. گاهی اوقات، تغییر در برخی از سطوح هورمونی و تأثیرات آن بر اندام‌های هدف آن‌ها می‌تواند منجر به دیابت بارداری و فشار خون حاملگی شود. واحد جنین-جفت. سطح پروژسترون و استروژن
شود. واحد جنین-جفت. سطح پروژسترون و استروژن به‌طور مداوم در طول بارداری بالا می‌رود و محور هیپوتالاموس و متعاقب آن چرخه قاعدگی را سرکوب می‌کند. پروژسترون ابتدا توسط جسم زرد و سپس توسط جفت در سه‌ماهه دوم تولید می‌شود. در بدن زنان همچنین افزایش گنادوتروپین جفتی انسانی (β-hCG) اتفاق می‌افتد که توسط جفت تولید می‌گردد. انسولین پانکراس. جفت همچنین با تولید لاکتوژن جفت انسانی (hPL)، لیپولیز (تجزیه لیپید) مادر و متابولیسم اسیدهای چرب را تحریک می‌کند، که این فرایند باعث حفظ قند خون برای استفاده جنین می‌شود. هرچند
باعث حفظ قند خون برای استفاده جنین می‌شود. هرچند ممکنست سبب کاهش حساسیت بافت‌های مادری به انسولین و در نتیجه احتمال دیابت حاملگی شود. غده هیپوفیز. غده هیپوفیز در نتیجه هایپرپلازی لاکتروتروف‌ها (مجموعه‌ای از سلول‌های هیپوفیز) در پاسخ به استروژن بالای پلاسما، تقریباً یک سوم رشد می‌کند. پرولاکتین که توسط لاکتروتروف‌ها تولید می‌شود به تدریج در طول بارداری افزایش می‌یابد و واسطه تغییر ساختار غدد پستانی از مجرا به لوبولار- آلوئولار است که تولید شیر را تحریک می‌کند. پاراتیروئید. تشکیل اسکلت جنین و سپس شیردهی، بدن
پاراتیروئید. تشکیل اسکلت جنین و سپس شیردهی، بدن مادر را برای حفظ سطح کلسیم خود به چالش می‌کشد. اسکلت جنین در پایان بارداری تقریباً به ۳۰ گرم کلسیم نیاز دارد. با افزایش هورمون پاراتیروئید بدن مادر تا حدودی با این کمبود کلسیم سازگار می‌شود. مکانیسم آن افزایش جذب کلسیم در روده و همچنین بازجذب کلسیم توسط کلیه‌ها است. کلسیم سرم مادر در اثر هیپوآلبومینمی مادر کاهش می‌یابد، اما سطح کلسیم یونیزه شده حفظ می‌شود. غدد فوق کلیوی. کورتیزول کل (Total) تا سه‌ماهه سوم به سه برابر سطح در مقایسه با افراد غیر باردار افزایش
سه برابر سطح در مقایسه با افراد غیر باردار افزایش می‌یابد. افزایش استروژن در بارداری منجر به افزایش تولید گلوبولین متصل به کورتیکواستروئید می‌شود و در پاسخ، غده فوق کلیوی کورتیزول بیشتری تولید می‌کند، اثر خالص آن، افزایش کورتیزول آزاد است که می‌تواند زمینه‌ساز مقاومت به انسولین در بارداری و احتمالاً بروز استریا شود. با وجود افزایش کورتیزول، مادر باردار سندرم کوشینگ یا علائم کورتیزول بالا را نشان نمی‌دهد. یک نظریه این است که سطح بالای پروژسترون به عنوان آنتاگونیست با کورتیزول عمل می‌کند. غده فوق کلیه تا هشت
با کورتیزول عمل می‌کند. غده فوق کلیه تا هشت برابر، آلدوسترون بیشتری تولید می‌کند اما علائم هیپرآلدوسترونیسم (مانند هیپوکالمی، هیپرناترمی یا فشار خون بالا) در زنان باردار مشاهده نمی‌شود. غده فوق کلیوی همچنین آندروژن‌های بیشتری مانند تستوسترون تولید می‌کند، اما با افزایش استروژن در گلوبولین متصل به هورمون جنسی (SHBG)، این ماده بافر می‌شود. SHBG به سرعت به تستوسترون و به میزان کمتری DHEA متصل می‌شود. تیروئید. تیروئید بزرگ می‌شود و ممکن است در سه‌ماهه اول به راحتی لمس شود. افزایش ترشح کلیه در دوران بارداری
راحتی لمس شود. افزایش ترشح کلیه در دوران بارداری باعث دفع ید بیشتر و باعث کمبود ید نسبی و در نتیجه افزایش اندازه تیروئید می‌شود. افزایش اثر تحریکی استروژن بر گلوبولین متصل به تیروئید (TBG) منجر به افزایش تیروکسین کل (free T4) می‌شود، اما تیروکسین آزاد (T4) و تری یدوتیرونین (T3) طبیعی باقی می‌مانند. تغییرات پستان. سینه‌های یک زن در دوران بارداری تغییر می‌کند تا آن‌ها را برای شیردهی به کودک آماده کند. تغییرات طبیعی شامل موارد زیر است: از حدود هفته شانزدهم بارداری سینه‌ها قادر به تولید شیر هستند. نشت مقدار