payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آلفرد بینه زادهٔ ۸ ژوئیه ۱۸۵۷، درگذشت ۱۸ اکتبر ۱۹۱۱) روان‌شناس فرانسوی بود که توانست نخستین آزمون کاربردی بهره هوشی را به نام آزمون بینه-سیمون پیشنهاد کند بینه بر روی کودکان و نوجوانان بازهٔ سنی ۳ تا ۱۸ سال بسیار پژوهش کرد و پیش از مرگش نسخهٔ سومی از مقیاس بینه-سیمون منتشر کرد. تئودور سیمون همکار بینه در تهیه آزمون بهره هوشی بود آنها در ۱۹۰۸ و ۱۹۱۱ دو نسخهٔ دیگر از آزمون ارائه دادند. آلفرد بینه نخستین روانشناسی بود که عبارت یادگارخواهی را برای توصیف کسانی که به اجسام غیرانسانی مانند لباس تمایل جنسی دارند،
به اجسام غیرانسانی مانند لباس تمایل جنسی دارند، پیشنهاد کرد. افتخارات پس از مرگ. بسیاری پس از مرگ او از او قدردانی کردند اما دو گروه از همه مهم ترند، نخست جامعهٔ آزاد روانشناسی کودکان بود که در ۱۹۱۷ نام خود را به "جامعهٔ آلفرد بینه" تغییر داد و دوم مجلهٔ ساینس ۸۴ بود که در سال ۱۹۸۴، مقیاس بینه-سیمون را یکی از بزرگترین پیشرفت‌های بشری در سدهٔ بیستم معرفی کرد.
تئودور سیمون زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۸۷۳، درگذشت ۴ سپتامبر ۱۹۶۱، یک روانشناس فرانسوی بود که به همراه آلفرد بینه بر روی معیاری برای سنجش بهره هوشی کار می‌کرد. او و بینه در سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۱۱ به بازخوانی و تغییر معیار سنجش بهرهٔ هوشی پرداختند. سیمون به احترام بینه دیگر تغییری در آزمون بینه-سیمون نداد. زندگی. سیمون در ۱۸۷۳ در دیژون به دنیا آمد، پدرش به عنوان مهندس ریل در PLM کار می‌کرد. او در آغاز زندگی پدرش را از دست داد و نزد عمویش بزرگ شد. پس از آن برادر بزرگش در ۲۳ سالگی از دنیا رفت. سیمون در زمینهٔ پزشکی تحصیل
۲۳ سالگی از دنیا رفت. سیمون در زمینهٔ پزشکی تحصیل کرد و علاقهٔ زیادی به فلسفه و روانشناسی داشت از این رو نخست بر روی کودکان غیرطبیعی و بعد بر روی رابطهٔ میان رشد فیزیکی بچه‌ها و پیشرفت هوشی آنها کار کرد و دانشنامهٔ دکتری خود را در سال ۱۹۰۰ در این زمینه منتشر کرد.
لوئیس مدیسون ترمن (زادهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۱۸۷۷، درگذشت ۲۱ دسامبر ۱۹۵۶) یک روان‌شناس آمریکایی بود که در آغاز سدهٔ ۲۰ میلادی در زمینهٔ روان‌شناسی تربیتی پیشرو بود. او برای بازبینی مقیاس هوش استنفورد-بینه شناخته شده‌است. ترمن در زمینهٔ اصلاح نژاد بسیار فعال بود و عضو بنیاد بهترسازی انسان بود. در سال ۲۰۰۲، ترمن و گرانویل استنلی هال به عنوان ۷۲ مین افرادی که در مقالات بیشتر به آنها ارجاع می‌شود معرفی شدند. از پسر ترمن، فردریک ترمن به همراه ویلیام شاکلی به عنوان پدر سیلیکون‌ولی یاد می‌شود. آزمون هوش و اصلاح نژاد. در
یاد می‌شود. آزمون هوش و اصلاح نژاد. در اوایل قرن بیستم، آزمایش‌های آزمون هوش آلفرد بینه برای اعمال سیاست‌های اصلاح نژاد از طریق اتحاد بین دانشمندان، دولت و سرمایه، اقتباس و گسترش یافت. مدارس و مؤسسات دولتی مکان‌های اصلی این «نوآوری» بودند. روان‌شناس دانشگاه استنفورد، لوئیس ترمن، نیز نقش مهمی در ترویج آزمون داشت. ترمن تست‌های بینه را برای ساخت نسخه آمریکایی تست هوش اقتباس کرد و «مقیاس استنفورد-بینه» را در سال ۱۹۱۶ ایجاد کرد. او این مقیاس را برای همه از بچه‌های مدرسه تا زندانیان به کار برد تا نشان دهد که
مدرسه تا زندانیان به کار برد تا نشان دهد که «ناتوان ذهنی ارثی» است. تیم ترمن به این نتیجه رسیدند که به اصطلاح ضعیف‌اندیشی در زندان به‌ویژه در بین غیرسفیدپوستان و خارجی‌ها بیداد می‌کند و این افراد هزینه‌های زیادی را برای دولت تحمیل می‌کنند. این استدلال با عقیم‌سازی اجباری و قتل اجباری بسیاری از افراد که در موسسات دولتی، هم توسط ایالات متحده و هم توسط آلمان نازی نگهداری می‌شدند، همراه بود. ترمن نوشت: «کل مسئله تفاوت‌های نژادی در ویژگی‌های ذهنی، باید از نو و با روش‌های تجربی بررسی شود» جنگ جهانی اول فرصتی
و با روش‌های تجربی بررسی شود» جنگ جهانی اول فرصتی برای توسعه این روش‌های تجربی فراهم کرد. در سال ۱۹۱۷، مردان برجسته روان‌شناسی آمریکای شمالی گرد هم آمدند تا در مورد چگونگی کمک به ایالات متحده در جنگ بحث کنند. این گروه شامل ترمن، هنری اچ. گدارد، رئیس انجمن روان‌شناسی آمریکا رابرت یرکس و روان‌شناس جوان کارل بریگام بود. دانشمندان از این بهره‌های هوشی برای ایجاد سلسله مراتب نژادپرستانه که بر اساس نیازهای نیروی کار ارتش شکل می‌گرفت، استفاده کردند. سلسله مراتب اطلاعاتی دیگری حول نژاد سازماندهی شد و سربازان
اطلاعاتی دیگری حول نژاد سازماندهی شد و سربازان سیاهپوست در رتبه‌های پایین بودند. حتی استدلال می‌شد که رنگ پوست و هوش با هم مرتبط هستند (هرچه پوست تیره‌تر باشد، امتیاز کمتری دارد). به طور مشابه، نمرات اطلاعاتی بر اساس ملیت اروپایی تجزیه شد تا نشان دهد که مهاجران تیره‌تر از هوش کمتری برخوردار بودند.
دنیس رافائل () استاد سرشناس رشتهٔ سیاست‌گذاری و مدیریت بهداشت در دانشگاه یورک در تورنتو است. وی مدرک لیسانس خود را در سال ۱۹۷۲ در رشتهٔ روان‌شناسی از کالج بروکلین دریافت داشت. سپس فوق‌لیسانس خود را در رشتهٔ روان‌شناسی تجربی از دانشگاه تورنتو در سال ۱۹۷۴ و دکترای خود را در رشتهٔ روان‌شناسی کاربردی در سال ۱۹۷۵ میلادی از همین دانشگاه دریافت نمود. پژوهش‌ها. وی بیش از ۳۰۰ مقالهٔ علمی با تمرکز بر اثرات بهداشتی نابرابری اقتصادی، فقر و کیفیت زندگی مردم و جوامع، و همچنین تصمیمات دولت‌مردان بر روی سلامت ساکنان کانادا
تصمیمات دولت‌مردان بر روی سلامت ساکنان کانادا نگاشته‌است. در سال‌های اخیر، او دربارهٔ ضرورت آینده‌ای سوسیالیستی نوشته است، چرا که معتقد است سرمایه‌داری نه تنها باعث بروز مشکلات متعدد سلامت می‌شود، بلکه توانایی حل آن‌ها را نیز ندارد. در طول دوران حرفه‌ای‌اش، او ۱۶ کتاب، ۶۷ فصل کتاب، و ۱۶۰ مقاله علمی داوری‌شده منتشر کرده است. «رافائل» به‌تازگی در مورد شباهت‌های بین عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت عمومی و سلامت دهان، گفتمان‌های مرتبط با سلامت در انجمن‌های مرتبط با بیماری‌ها، و همچنین مفاهیم مشروعیت و شایستگی
با بیماری‌ها، و همچنین مفاهیم مشروعیت و شایستگی نهادهای حاکم در دولت‌های رفاه لیبرال مقاله‌هایی منتشر کرده است. او همچنین آثاری درباره نابرابری‌های سلامت در کشور رواندا و کشورهای نوردیک به چاپ رسانده است و دو مقاله درباره سلامت این کشورها در ژورنال علمی «"سلامت عمومی اسکاندیناوی"» منتشر کرده است. تلاش‌های گسترده او در این حوزه باعث شد به مقام استاد تمامی ارتقاء یابد و جایزه ریاست دانشکده سلامت دانشگاه یورک در بخش تحقیقات ــ ویژه پژوهشگران باتجربه ــ را در سال تحصیلی ۲۰۱۰–۲۰۰۹ دریافت کند. از سال ۲۰۰۴، او
سال تحصیلی ۲۰۱۰–۲۰۰۹ دریافت کند. از سال ۲۰۰۴، او مدیریت فهرست‌نامه ایمیلی (لیست‌سِرو) مربوط به عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت را در دانشگاه یورک بر عهده دارد. از جمله فعالیت‌های اخیر او می‌توان به به‌روزرسانی کتاب "زنده ماندن: دیدگاه‌های انتقادی درباره سلامت، بیماری و مراقبت‌های بهداشتی" (ویراست سوم، ۲۰۱۹) با همکاری «توبا برایانت» و «مارسیا ریُو» اشاره کرد. همچنین با همکاری توبا برایانت، کتاب "سیاست‌های سلامت در دولت رفاه کانادا" را آماده و در سال ۲۰۲۰ منتشر کرده است. در ژوئن ۲۰۱۹، سخنرانی کلیدی نهمین کنفرانس
است. در ژوئن ۲۰۱۹، سخنرانی کلیدی نهمین کنفرانس تحقیقات ترویج سلامت نوردیک را در راسکیله دانمارک ایراد کرد. او همچنین ویراست سوم کتاب "فقر در کانادا: پیامدها برای سلامت و کیفیت زندگی" را در سال ۲۰۲۰ به‌روزرسانی کرد. با همکاری توبا برایانت، یوها میکونن و الکساندر رافائل، ویراست دوم کتاب "عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت: واقعیت‌های کانادایی" را تهیه کردند که از طریق وب‌سایت thecanadianfacts.org در دسترس است. نسخه نخست این کتاب بیش از ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ بار دانلود شد و نقش مهمی در تغییر گفتمان درباره سلامت و عوامل مؤثر بر
مهمی در تغییر گفتمان درباره سلامت و عوامل مؤثر بر آن در کانادا ایفا کرد.
بنیاد بهترسازی انسان ، یک سازمان اصلاح نژاد آمریکایی است که در ۱۹۲۸ در پاسادینا، کالیفرنیا تأسیس شد. هدف این بنیاد، «بهبود و کمک سازنده و اعمال نیروهای آموزشی برای حمایت و بهترسازی خانواده‌های انسان از نظر بدنهٔ خانواده، ذهن، شخصیت و شهروندی» است. در درجهٔ نخست، هدف این بنیاد جمع‌آوری و سپس توزیع اطلاعات پیرامون سیاست‌های عقیم‌سازی در آمریکا برای اصلاح نژاد بود. منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
خاطرات هوایی () یک فیلم زندگی‌نامه‌ای چینی است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. این فیلم دربارهٔ دوران نخست حرفه‌ای «شو فـِی» خوانندهٔ پاپ چینی است و تهیه‌کنندگی آن به عهدهٔ جکی چان بوده‌است.
جان کریستی (به انگلیسی: John Christie یا به‌طور کامل John Reginald Halliday Christie) ، (زاده ۸ آوریل ۱۸۹۹ - اعدام‌شده در ۱۵ ژوئیه ۱۹۵۳) قاتل زنجیره‌ای اهل انگلستان بود. سه سال پس از اعدام تیموتی ایوانس به اتهام قتل همسر و دخترش در خانه وی در شهر لندن، معلوم شد که قتل‌ها توسط جان کریستی انجام شده و او همچنین زنان دیگری را نیز در همان خانه به قتل رسانده‌است. پیش از اعدام جان کریستی، او به قتل خانم ایوانس اعتراف کرد و پژوهش‌های رسمی بعدی نشان داد که دختر خردسال تیموتی ایوانس نیز توسط او به قتل رسیده‌است. به
تیموتی ایوانس نیز توسط او به قتل رسیده‌است. به این ترتیب مشخص شد که تیموتی ایوانس بی‌گناه بوده و به اشتباه اعدام شده‌است.
ادوارد رُش (; – ) یک ستاره‌شناس و ریاضی‌دان اهل فرانسه بود که به دلیل کارهایی که در زمینهٔ مکانیک سماوی کرده است شناخته می‌شود. نام او برای برخی مفاهیم مانند کره رش، حد رش و لب رش استفاده می‌شود. رُش در زمینهٔ هواشناسی هم مطالبی نوشته است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
جیمز بردلی (؛ سپتامبر ۱۶۹۲– ۱۳ ژوئیهٔ ۱۷۶۲)، اخترشناس و کشیش انگلیسی بود که به عنوان سومین منجم سلطنتی از ۱۷۴۲ میلادی خدمت کرد. او را بیشتر به دلیل دو کشف بنیادین در نجوم می‌شناسند: ابیراهی نور (۱۷۲۵–۱۷۲۸) و حرکت ترقصی محور زمین (۱۷۲۸–۱۷۴۸). این دو کشف توسط جان باپتیست ژوزف دالامبر، مورخ نجوم، منجم ریاضیاتی و هدایتگر رصدخانه پاریس به عنوان «هوشمندانه‌ترین و مفیدترین کشف قرن» توصیف شده است. دالامبر در «"تاریخچه نجوم قرن هجدهم" (۱۸۲۱) بیان می‌دارد: ما مدیون همین دو کشف توسط بردلی در نجوم نوین هستیم. این خدمات
دو کشف توسط بردلی در نجوم نوین هستیم. این خدمات مضاعف، کاشفانشان را در جایگاه بسیار ممتازی (پس از ابرخس و کپلر)، بالاتر از بزرگ‌ترین منجمان همه عصور و قرون مستحکم ساخته است.» زندگی‌نامه. بردلی در شربورن، نزدیک چلتنهام در گلاسترشایر بدنیا آمد. وی فرزند ویلیام بردلی و جین پوند بود که در سپتامبر ۱۶۹۲ میلادی بدنیا آمد. برادر او به نام جان نیز یک منجم بود. پس از این که در مدرسه گرامر وستوود در نورتلیچ در گلوسسترشایر شرکت کرد، وارد کالج بالیول آکسفورد در ۱۵ مارس ۱۷۱۱ میلادی شد و مدارج BL و مستر آو آرتسش را به
۱۷۱۱ میلادی شد و مدارج BL و مستر آو آرتسش را به ترتیب در ۱۷۱۴ و ۱۷۱۷ میلادی کسب نمود. مشاهدات اولیه او در اقامتگاه کشیشی وانستید دراسکس، تحت قیمومت جیمز پوند صورت داد که عمویش و یک منجم ماهر بود. بردلی به عنوان همکار انجمن سلطنتی، در تاریخ ۶ نوامبر ۱۷۱۸ میلادی انتحاب گردید. او نایب بریدستو در هرفوردشر طی سال بعد آن بوده و زندگی بی دردسری نیز در ولز برایش توسط دوستش به نام ساموئل مولینئوکس فراهم گردید. او از مقامات کلیسایی خویش در ۱۷۲۱ میلادی استعفا داد، این استعفا زمانی رخ داد که در کرسی ساویلیان در
این استعفا زمانی رخ داد که در کرسی ساویلیان در آکسفورد گماشته شده و به عنوان قاری فلسفه تجربی از ۱۷۲۹ تا ۱۷۶۰ میلادی، ۷۹ درس را در موزه اشمولین ارائه نمود. بردلی در ۱۷۴۲ میلادی به عنوان منجم سلطنتی جانشین ادموند هالی شد؛ سابقه‌اش او را قادر ساخت تا برای ابزارآلاتی به ارزش ۱۰۰۰ پوند به همراه چارک هشت فوتی را تهیه کند. تکمیل این چارک در ۱۷۵۰ میلادی توسط جان برد برای او صورت پذیرفت. وی این ابزار آلات را در گرینویچ، به مدت ده سال انباشت و ارزش غیرقابل تخمینی برای ایجاد اصلاحات اساسی در نجوم را فراهم آورد. کمک
ایجاد اصلاحات اساسی در نجوم را فراهم آورد. کمک هزینه سلطنتی به مبلغ ۲۵۰ پوند در سال در ۱۷۵۲ برای او مقرر گردید. نه سال بعد، بردلی به دلیل مشکلات سلامتی بازنشسته شد و به روستای کاتسوولد در چلفورد گلوسسترشایر رفت. یک پزشک محلی و دانیل لیسونز از آکسفورد به وضعیت سلامتی او رسیدگی می‌کرد. او در اسکیورالز هوس در ۱۳ ژوئیه ۱۷۶۲ میلادی فوت کرد. وی در حیاط کلیسای «هالی ترینیتی» مینچینهمپتون در گلوسسترشایر دفن شد. همسر وی قبل او در ۱۷۵۷ میلادی فوت کرد. وی در این مدت آخر عمر با یکی از دخترانش در قید حیات بودند. کارها.
عمر با یکی از دخترانش در قید حیات بودند. کارها. در ۱۷۲۲ میلادی، بردلی قطر زاویه‌ای زهره را با کمک تلسکوپ هوایی و طول کانون شیئی ۶۵ متری اندازه‌گیری نمود. بردلی ابیراهی نور را هنگام تلاش جهت تشخیص اختلاف منظر ستاره‌ای کشف نمود. همچنین با ساموئل مولینئوکس تا زمان مرگ مولینئوکس در ۱۷۲۸ در جهت تلاش برای اندازه‌گیری اختلاف منظر گاما اژدها همکاری نمود. این اختلاف منظر ستاره‌ای، در صورت وجود باید خود را به صورت حرکات دورانی سالانه روی موقعیت ظاهری ستاره نشان می‌داد. با این حال، در حالی که بردلی و مولینئوکس حرکت
با این حال، در حالی که بردلی و مولینئوکس حرکت ظاهری مورد انتظار ناشی از اختلاف منظر را نیافتند، به جایش حرکت دورانی سالانه ناشناخته دیگری را یافتند. مدت کوتاهی پس از مرگ مولینئوکس، بردلی متوجه شد که این پدیده حاصل چیزیست که اکنون به آن ابیراهی نور می‌گوییم. نکته بنیادینی که باعث شد بر آن اساس بردلی حرکات سالانه‌ای که رصد کرده بود را از حرکات مورد انتظار ناشی از اختلاف منظر متمایز سازد این بود: جدول زمانی سالانه متفاوتی داشتند. محاسبات نشان دادند که اگر هرگونه حرکت ناشی از اختلاف منظر وجود داشته باشد، آنگاه
حرکت ناشی از اختلاف منظر وجود داشته باشد، آنگاه ستاره مورد نظر باید در دسامبر به جنوبی‌ترین موقعیت ظاهری و در ژوئن به شمالی‌ترین وضعیت خود برسد. اما چیزی که بردلی یافت این بود که حرکت ظاهری به جنوبی‌ترین نقطه خود در مارس و شمالی‌ترین نقطه در سپتامبر رسیده و اختلاف منظر را نمی‌توان علت آن دانست، بلکه حرکت الگوی مشاهده شده در ابتدا برایش مبهم بود. داستان احتمالاً جعلی که اغلب روایت می‌شود این است: راه حل مسئله در نهایت هنگامی که بردلی در حال قایقرانی با قایق‌رانی در رودخانه تیمز بود به ذهنش رسید. او متوجه شد
در رودخانه تیمز بود به ذهنش رسید. او متوجه شد که هنگامی که قایق به بطرف دیگر می‌پیچد، بالای دکل پرچم کوچکی (telltale) قرار دارد که جهتش را تغییر می‌دهد، گرچه که باد تغییر جهت نمی‌دهد، اما تنها چیزی که تغییر کرده بود جهت و سرعت قایق بود. بردلی بر روی پیامدهای این فرضیه کار کرد که اگر جهت و سرعت زمین در مدارش تغییر کند و همزمان سرعت نور خارج شده از ستاره ثابت بماند، ممکن است تغییرات ظاهری در موقعیت ستاره را بتوان رصد نمود. او متوجه شد که این فرضیه با مشاهداتش به خوبی تطابق دارد و همچنین تخمینی را برای سرعت
به خوبی تطابق دارد و همچنین تخمینی را برای سرعت نور ارائه کرد و نشان داد که اگر اختلاف منظر ستاره ای وجود داشته باشد، در ژوئن و دسامبر به اوج خود رسیده و بسیار کوچک بوده به گونه‌ای که قابل اندازه‌گیری دقیق با ابزارآلات آن زمان نبود (همچنین کوچک بودن هر نوع اختلاف منظری، در مقایسه با انتظارات، نمایانگر این مطلب نیز بود که ستارگان باید فاصله بسیار دورتری نسبت به تصورات رایج زمانه از کره زمین داشته باشند). این کشف که بعدها معروف به «ابیراهه نور» شد، مدرک جامعی از حرکت زمین بود و لذا صحت نظریات آریستارخوس،
از حرکت زمین بود و لذا صحت نظریات آریستارخوس، کوپرنیک و کپلر را نیز تأیید می‌کرد. این کشف در ژانویه ۱۷۲۹ میلادی به جامعه سلطنتی اعلام گردید. نظریه ابیراهه همچنین به بردلی امکان ارتقاء دقت تخمین‌های پیشین در رابطه با سرعت نور را داد که پیش از او در کارهای اوله رومر و سایرین برایش تخمین‌هایی ارائه شده بود. اولین مشاهداتی که ابیراهه بر مبنای آن‌ها بنا شد، در خانه مولینئوکس در کیو گرین صورت پذیرفت و در خانه عموی بردلی به نام جیمز چوند در وانستد، اسکس ادامه یافت. بعد از انتشار کار او در زمینه ابیراهه، بردلی به
بعد از انتشار کار او در زمینه ابیراهه، بردلی به رصدهای خود ادامه داده تا کشف عمده دوم خود را در رابطه با حرکت ترقصی محور زمین توسعه دهد، اما این کار را به صورت چاپی تا ۱۴ فوریه ۱۷۴۸ میلادی اعلام نکرد تا این که صحت آن را براساس رصدهای دقیق طی انقلاب کامل (۱۸٫۶ سال) در گره‌های ماه مورد آزمایش قرار دهد. انتشار رصدهای بردلی به دلیل مناقشاتی پیرامون صاحبانش به تأخیر افتاد. اما در نهایت توسط انتشارات کلارندون آکسفورد در دو مجلد (۱۷۹۸ و ۱۸۰۵) انتشار یافت. با این وجود بینش و صنعت فردریش ویلهلم بسل جهت توسعه اهمیت
بینش و صنعت فردریش ویلهلم بسل جهت توسعه اهمیت بنیادینشان مورد نیاز بود.
جیمز لاولاک (؛ – ) زیست‌شناس، بوم‌شناس، فعال محیط زیست و نویسنده اهل بریتانیا بود. وی برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده‌است. زندگی شخصی. لاولاک در سال ۱۹۴۲با هلن هیسلوپ ازدواج کرد. آنها صاحب چهار فرزند شدند و تا زمان مرگ همسرش براثر بیماری ام اس در سال ۱۹۸۹با هم بودند. او در سن ۶۹سالگی اولین بار با همسر دومش سندی آشنا شد. لاولاک در مورد رابطه آن دو نفر گفت: «زندگی من و همسرم سندی ساده و بی‌تکلف و شاد و زیبا ا ست.» درگذشت. لاولاک که در ژوئیه ۲۰۱۹ صد ساله شد، در خانه‌اش در ابوتسبری، دورست، در ۲۶
صد ساله شد، در خانه‌اش در ابوتسبری، دورست، در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۲، در صد و سومین سالگرد تولدش،&lt;ref name="https://www.nytimes.com/2022/07/27/climate/james-lovelock-dead.html"&gt;&lt;/ref&gt; به دلیل عوارض ناشی از سقوط بر روی زمین درگذشت.
لنارت کارلسون (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه ریاضیات اهل سوئد است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ولف در ریاضی، نشان زرین لومونسف، جایزه آبل، و جایزه لروی استیل شده‌است.
الن کُن (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه آنالیز ریاضی اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال فیلدز شده‌است.
لوران لافورگ (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه ریاضیات اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال فیلدز شده‌است.
فرانسیس بیلی (; – ) دانشمند در زمینه اخترشناسی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلائی انجمن سلطنتی اختر شناسان و همکار انجمن سلطنتی شده‌است.
ژورژ دوبی (; – ) دانشمند در زمینه قرون وسطی اهل فرانسه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (فرمانده) شده‌است.
نورمن دیویس (؛ زادهٔ ) دانشمند در زمینه تاریخ اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون گلوریا آرتیس و نشان عقاب سپید (لهستان) شده‌است.
نزدیک به تمام فیلم‌های پیش از انقلاب ایران، به دلایلی چون عدم وجود پوشش حجاب، رقص و آواز، پس از انقلاب غیرقابل پخش تشخیص داده شده‌اند. از این میان می‌توان به چند استثنا مثل فیلم "گاو" (۱۳۴۸) به کارگردانی داریوش مهرجویی اشاره کرد که در سال ۱۳۸۲ در سینما سپیده اکران محدودی داشت. همچنین فیلم سازدهنی (۱۳۵۲) ساخته امیر نادری و "طبیعت بی‌جان" (۱۳۵۴) ساخته سهراب شهید ثالث که از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شدند. فیلم "شیر خفته" (۱۳۵۴) به کارگردانی محمود کوشان نیز در آبان ١۴٠٠ با حذف بخش‌های زیادی از محتوا،
نیز در آبان ١۴٠٠ با حذف بخش‌های زیادی از محتوا، به خصوص حذف کامل بازی شخصیت آرام (اعظم میرحسینی) از شبکهٔ چهار پخش شد. ممیزی در سینمای ایران. اولین قانون مدون نظارت آثار سینمایی در ایران به سال ۱۳۰۹ و لایحه نمایش‌ها و سینماها بازمی‌گردد: «هر سینما مکلف است مدیر مسئول تعیین و کتباً به شعبه معارف بلدیه معرفی کند … هر قسمت از فیلم را که بلدیه منافی اخلاق و عفت بداند قطع نموده، با حضور مدیر سینما در قوطی گذارده، لاک و مهر کرده، در مقابل رسید کتبی تحویل و تسلیم مشارٌ‌الیه خواهد شد.» در سال ۱۳۴۷ قاعده جدیدی با
مشارٌ‌الیه خواهد شد.» در سال ۱۳۴۷ قاعده جدیدی با عنوان آیین‌نامه نظارت بر نمایش فیلم و اسلاید تدوین می‌شود که شورایی مرکب از کارشناسان سیاسی و هنری بر آن نظارت می‌کنند. برخی موارد این آیین‌نامه به این ممنوعیت‌ها اشاره دارد: چه در دوران پیش از انقلاب ایران، چه در دوران پس از آن قوانین سخت‌گیرانه‌ای بر سینمای ایران وضع شده‌است و بسیاری از آثار سینمایی با توجه به این قوانین یا توقیف می‌شوند یا با تغییراتی به نمایش درمی‌آیند. دایره مینا مهرجویی چند سال در توقیف باقی می‌ماند و در سال ۱۳۵۶ با بازتر شدن فضای
باقی می‌ماند و در سال ۱۳۵۶ با بازتر شدن فضای سیاسی، با حذف و ممیزی زیاد اجازه اکران می‌یابد. آرامش در حضور دیگران اثر ناصر تقوایی پس از چهار سال توقیف در سال ۱۳۵۲ بعد از حذف حدود بخش‌هایی از فیلم بر پرده می‌رود. بانو مهرجویی به دلیل دیدگاه خاصش نسبت به طبقه محروم پس از چند سال توقیف در سال ۱۳۷۰ به نمایش درآمد. باشو غریبه کوچک در سال ۱۳۶۵به کارگردانی بهرام بیضایی و بازیگری سوسن تسلیمی و عدنان عفراویان ساخته می‌شود، اما به دلیل آنکه مضمونش ضد جنگ تشخیص داده می‌شود تا سال ۱۳۶۸ فرصت نمایش پیدا نمی‌کند. اما
می‌شود تا سال ۱۳۶۸ فرصت نمایش پیدا نمی‌کند. اما فیلم‌هایی چون ده اثر عباس کیارستمی، کویر مرگ اثر اسماعیل براری، طلای سرخ اثر جعفر پناهی و «مه بانو» به کارگردانی مجید بهشتی، نوشته علیمحمد افغانی، به دلیل خودداری کارگردانانشان از دادن تغییرات در فیلم، هرگز به نمایش عمومی درنیامدند. از جمله‌بندهای قوانین نظارت در نیمه دوم دهه ۱۳۶۰ می‌توان به موارد ممنوعه زیر اشاره کرد: پانویس. از کتاب تاریخ سینمای ایران ـ مسعود مهرابی نامه سرگشاده حاتمی‌کیا به وزیر اطلاعات برگزیدگان جشن خانه سینما در سال ۱۳۸۰
جام طلایی کونکاکاف ۱۹۹۸ چهارمین دوره جام طلایی کونکاکاف بود که با شرکت تیم‌های عضو کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب) برگزار شد. در پایان مسابقات تیم ملی فوتبال مکزیک برای سومین بار به مقام قهرمانی رسید.
جام طلایی کونکاکاف ۲۰۰۰ پنجمین دوره جام طلایی کونکاکاف بود که با شرکت تیم‌های عضو کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب) برگزار شد. در پایان مسابقات تیم ملی فوتبال کانادا برای اولین بار به مقام قهرمانی رسید.
جام طلایی کونکاکاف ۲۰۰۲ ششمین دوره جام طلایی کونکاکاف بود که با شرکت تیم‌های عضو کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب) برگزار شد. در پایان مسابقات تیم ملی فوتبال ایالات متحده آمریکا برای دومین بار به مقام قهرمانی رسید.
پارامترهای استوکس مجموعه‌ای از مقادیری هستند که حالت قطبش تابش الکترومغناطیسی را توصیف می‌کنند. این پارامترها توسط سر جرج گابریل استوکس، بارونت اول در سال ۱۸۵۲، به عنوان یک جایگزین مناسب برای توصیف ریاضی تابش همدوسی یا تابش قطبیده جزئی بر حسب شدت کل آن(I)، درجه (نسبت) قطبش(p) و پارامترهای شکل بیضی قطبش تعریف شده‌اند. تعریف. ارتباط پارامترهای استوکس "S"0و "S"1و "S"2و "S"3 با شدت و پارامترهای بیضی قطبش در رابطه پایین و شکل سمت راست نشان داده شده‌است: در اینجا formula_2 و formula_3 و formula_4 و مختصات‌های
formula_2 و formula_3 و formula_4 و مختصات‌های کروی بردار سه بعدی formula_5 در مختصات دکارتی هستند. I شدت کل پرتو و p درجه قطبش است که در بازه ۰ تا ۱ محدود شده‌است. اطلاعات فاز نور قطبیده توسط پارامترهای استوکس مشخص نشده‌است. روابط بالا را می‌توان به شکل زیر نیز نوشت: نمایش در یک نقطه ثابت. در یک نقطه ثابت(x,y) پارامترهای استوکس را می‌توان از معادلات زیر برست آورد: ویژگی‌ها. برای تابش همدوس تک فرکانس، رابطه زیر را داریم: برای پرتوی تابش غیر همدوس، رابطه بالا به شکل زیر است:
لنسینگ (به انگلیسی: Lansing) یک روستا در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوک و در حومه شهر شیکاگو (در جنوب آن) واقع شده‌است. لنسینگ ۱۹٫۴۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۰۷۶ (آمار سال ۲۰۲۰) نفر جمعیت دارد.
هری اسمیت (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار مشهور اهل ایالات متحده آمریکا است که برای ان‌بی‌سی نیوز، ام‌اس‌ان‌بی‌سی و سی‌ان‌بی‌سی کار می‌کند و مدتی نیز مجری سی‌بی‌اس نیوز بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به "بیوگرافی" اشاره نمود.
جک پرکینز (؛ زادهٔ - درگذشته ۱۹ اوت ۲۰۱۹) یک خبرنگار جنگ، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ علوم سیاسی در دانشگاه کیس وسترن رزرو است و آسوشیتد پرس او را «باسوادترین خبرنگار آمریکا» لقب داده‌است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بیوگرافی" اشاره نمود.
بیوگرافی () یک مجموعهٔ مستند تلویزیونی و فرنچایز چندرسانه‌ای آمریکایی است که در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی توسط دیوید ال. ولپر ساخته شد و از سال ۱۹۸۷ میلادی در مالکیت «شبکهٔ اِی اند ئی» است. هر قسمت از این مجموعه، زندگی یک فرد سرشناس را به‌صورت روایی‌گونه به تصویر می‌کشد و شامل گفتگوها، عکس‌ها و تصاویر و فیلم‌های آرشیوی قدیمی از آن فرد است. این برنامهٔ تلویزیونی تا کنون برندهٔ یک جایزه پیبادی (۱۹۶۲) و سه جایزه امی (۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۲) شده‌است. "زندگی‌نامه" در ابتدا توسط دیوید ال. ولپر و جک هیلی جونیور تهیه شد و مایک
دیوید ال. ولپر و جک هیلی جونیور تهیه شد و مایک والاس ــ که در آن زمان تازه فعالیت روزنامه‌نگاری موفق خود را آغاز کرده بود ــ گویندگی آن را بر عهده داشت. این برنامه هیچ مصاحبه‌ای نداشت و به‌جای آن، نیم ساعت فیلم آرشیوی، تصاویر خبری، عکس‌های ثابت و صداهای ضبط‌شده را پخش می‌کرد. تولید برنامه در سال ۱۹۶۱ آغاز شد و در فوریه ۱۹۶۲ از طریق شرکت «آفیشال فیلمز» به صورت توزیع محلی پخش شد. در نسخه دهه ۱۹۶۰، این برنامه به معرفی چهره‌هایی مانند رهبران جهانی (وینستون چرچیل)، سیاست‌مداران معاصر آمریکا (فییورلو اچ.
چرچیل)، سیاست‌مداران معاصر آمریکا (فییورلو اچ. لاگواردیا، جوزف مک‌کارتی)، ورزشکاران (بیب روث و نوت راکنی)، و دیگر شخصیت‌های برجسته قرن بیستم از جمله ژنرال‌ها، نویسندگان، دانشمندان، بازیگران و تمام رؤسای‌جمهور معاصر ایالات متحده می‌پرداخت. این برنامه در پخش محلی محبوبیت زیادی پیدا کرد و در سال ۱۹۶۲ برنده جایزه معتبر جایزه پیبادی (در بخش آموزش تلویزیونی) شد ــ نخستین جایزه از چند جایزه‌ای که هم ولپر و هم والاس دریافت کردند. برنامه "زندگی‌نامه" نقشی کلیدی در تغییر مسیر حرفه‌ای مایک والاس داشت و او در سال ۱۹۶۳
مسیر حرفه‌ای مایک والاس داشت و او در سال ۱۹۶۳ از برنامه جدا شد تا به اخبار صبحگاهی سی‌بی‌اس با مایک والاس بپیوندد و بعدها به تیم برنامه "۶۰ دقیقه" ملحق شود. تولید قسمت‌های جدید برنامه در سال ۱۹۶۴ متوقف شد، اما بسیاری از قسمت‌های قبلی همچنان به عنوان فیلم‌های آموزشی در مدارس استفاده می‌شدند، به استانداردی برای مستندهای زندگی‌نامه‌ای بدل شدند، و برای دهه‌ها به صورت پخش مجدد روی آنتن بودند. این مجموعه به‌طور کوتاه در سال ۱۹۷۹ با اجرای دیوید جانسن دوباره احیا شد و به معرفی شخصیت‌هایی مانند عیدی امین و والت
شد و به معرفی شخصیت‌هایی مانند عیدی امین و والت دیزنی پرداخت.
حوزه هایی که در آن تکنیک های بازیابی اطلاعات استفاده می شود عبارتند از: سایر روش های بازیابی. روش ها / تکنیک هایی که در آن تکنیک های بازیابی اطلاعات استفاده می شود عبارتند از:
سیستم جستجوی تصویر یک سیستم کامپیوتری برای مرور، جستجو و یافتن تصاویر از یک پایگاه داده بزرگ حاوی تصاویر دیجیتال است. بیشتر روش‌های سنتی و رایج بازیابی تصویر از روش افزودن فراداده‌هایی نظیر کپشن (captioning)، کلمات کلیدی، عنوان یا توصیف تصاویر استفاده می‌کنند تا بازیابی تصاویر با استفاده از نوشتار همراه آنها امکان‌پذیر شود. حاشیه نویسی تصویر به صورت دستی، فرایندی زمان گیر، دشوار و گران است؛ برای پاسخ دادن به این مسئله، تعداد زیادی تحقیق در خصوص حاشیه نویسی تصویر به صورت خودکار انجام شده‌است. علاوه بر این،
تصویر به صورت خودکار انجام شده‌است. علاوه بر این، افزایش برنامه‌های وب اجتماعی و وب معنایی الهام بخش توسعه چندین ابزار حاشیه نویسی تصویر مبتنی بر وب است. اولین سیستم بازیابی پایگاه داده تصویری مبتنی بر میکرو رایانه در دهه ۱۹۹۰ در دانشگاه MIT توسعه یافت. یک مقاله مروی در سال ۲۰۰۸ نشان داد پیشرفت‌های حوزه بازیابی تصویر پس از سال ۲۰۰۷ به دست آمده‌است. روش‌های جستجو. جستجوی تصویر یک جستجوی داده تخصصی است که برای یافتن تصاویر استفاده می‌شود. برای جستجوی تصاویر، ممکن است کلیدواژه، لینک یا کلیک روی تصویرها