payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جمعیت‌شناسی. در سال ۲۰۱۹ کل جمعیت آن ۴٬۷۵۷ نفر بوده‌است. بین سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ ۱۱ درصد افزایش در تعداد افراد ساکن در منطقه وجود داشته‌است. در محله فوق، تعداد ۷۸/۷٪ افراد زیر ۱۸ سال، ۳۸/۱٪ بین ۱۸ تا ۲۴، ۶۰/۹۴٪ بین ۲۵ تا ۵۴ سال، ۱۹/۴۹٪ بین ۵۵–۶۱ سال و ۱۰/۴۱٪ ۶۲ ساله ساکن هستند. ۹٫۹۰٪ جمعیت را نیز کهنه سربازان تشکیل می‌دهند. ترکیب نژادی محله در سال ۲۰۱۹ ۱۲٫۶۶٪ سفید، ۵۸٫۲۱٪ سیاه‌پوست / آمریکایی آفریقایی‌تبار، ۲٫۰۶٪ هندی آمریکایی / بومی آلاسکا، ۰٫۶۳٪ آسیایی، ۲۴٫۵۳٪ اسپانیایی یا لاتین، ۰٫۷۹٪ بومی هاوایی / جزایر
اسپانیایی یا لاتین، ۰٫۷۹٪ بومی هاوایی / جزایر دیگر اقیانوس آرام و ۱٫۱۱٪ از سایر نژادها می‌باشند. سرانه درآمد این محله در سال ۲۰۰۰ ۱۴۲۱۰ دلار بود. حدود ۴۱٫۸٪ از جمعیت زیر خط فقر بودند. در سال ۲۰۰۸، متوسط درآمد خانوار اسکید رو و مناطق اطراف آن ۱۵۰۰۳ دلار بود. در فرهنگ عامه. "لس آنجلس:اسکید رو خانه من است"، یک مستند بلند است که توسط آگی اورسی تولید شده‌است، داستان هشت بی خانمان از جمله یک ورزشکار المپیکی و فارغ‌التحصیل هاروارد است که در دنیایی از فقر، سو مصرف مواد مخدر و بیماری‌های روانی سر می‌کند. این فیلم
مواد مخدر و بیماری‌های روانی سر می‌کند. این فیلم بررسی می‌کند که چگونه شهر لس آنجلس با منع ساکنان اسکید رو از ایستادن و نشستن برای مدت طولانی در یک مکان عمومی، بی خانمانی را تبدیل به جرم می‌کند. این مکان به عنوان لوکیشن در چندین فیلم از جمله "نیش،" برنامه‌های تلویزیونی مانند "ایستارکی و هتچ"، "برتا" استفاده شده‌است. اسکید رو همچنین به عنوان مکانی برای فیلمبرداری موزیک ویدئوهای آهنگ‌های مایکل جکسون " بزن به چاک " و " حسی که به من می‌دهی " مورد استفاده قرار گرفت.
آلدو دوناتی (؛ ۲۹ سپتامبر ۱۹۱۰ – ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال بولونیا، باشگاه فوتبال اینتر میلان، و باشگاه فوتبال آ.اس. رم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرده‌است.
برونو چیتزو (; – ۱۴ اوت ۱۹۶۹ (aged 53)) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال تریستیانا، باشگاه فوتبال امپولی، و باشگاه فوتبال آنکونا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ایتالیا بازی کرده‌است.
عبدالغنی علی‌پور ملقب به قومندان شمشیر یک فرماندهٔ نظامی افغانستانی از ناحیهٔ بهسود ولایت میدان وردک است.فرمانده علیپور توسط هوادارانش شیر دره بهسود نامیده می‌شود در سال‌های متمادی دامنهٔ فعالیت‌های فرمانده شمشیر از میدان وردک به ولایت‌های غور، دایکندی، غزنی، ارزگان و بامیان نیز رسیده‌است. به گزارش خبرگزاری فرانسه در بازدید از ولایت میدان وردک، نیروهای علی‌پور در مناطق هزاره‌نشین و غیرهزاره‌نشین گشت‌زنی می‌کنند و با تأمین امنیت مردم در مقابل طالبان و دستگیر کردن افراد و نزدیکان فرماندهان و افراد طالب، از
کردن افراد و نزدیکان فرماندهان و افراد طالب، از آن‌ها برای تبادل افرادی که طالبان در شاهراه‌ها دستگیر و زندانی کرده‌اند، استفاده می‌کنند. علیپور بعد از سقوط حکومت کمونیستی افغانستان در سال ۱۳۷۱ از اعضای نیروهای حزب وحدت به رهبری، عبدالعلی مزاری بود که بخشی از غرب کابل را در کنترل داشت. با کنترل کابل و بامیان توسط طالبان، علیپور برای یک سال در اسارت طالبان بود و بعد رها شد. او پس از اوج‌گیری تنش‌ها میان کوچی‌ها و باشندگان محل در ولسوالی‌های بهسود و دایمیرداد، گروه ۱۵۰ نفری مردمی را تحت نام «جبههٔ مقاومت»
گروه ۱۵۰ نفری مردمی را تحت نام «جبههٔ مقاومت» ایجاد کرد. قوماندان شمشیر با حمله‌های چریکی و پی در پی به پُست‌های امنیتی طالبان سعی در بیرون راندن طالبان از شهرهای شیعه نشین داشت. گفته شده از زمان ۱۴۰۰–۲۰۲۱ توسط طالبان، این گروه پاکستانی سعی می‌کند تا مردم غیر پشتون و شیعه را به صورت اجباری از خانه و ولایت خود کوچ اجباری دهد.در نهایت در حالی که طالبان در حال تصرف مناطق مختلف افغانستان بودند و علی پور به مقابله با طالبان برخواسته بود، در اقدامی مشکوک ۱۱۰۰نیروی نظامی به بدستور اشرف غنی احمدزی مجهز با ۱۰۰
نظامی به بدستور اشرف غنی احمدزی مجهز با ۱۰۰ عراده تانک ضد گلوله و سلاح‌های سبک و سنگین از بامیان به سوی امن‌ترین منطقه شیعه نشین یعنی بهسود به هدف بازداشت فرمانده علی‌پور حرکت کردند. اما عبدالغنی علیپور با ترک کردن پایگاه‌های خود از درگیری با نیروهای دولتی ابا ورزیدیکی از جرم‌های اعلامی علی پور این بود که وی چرا در برابر کوچی‌ها و پاکستانی‌های حامی طالبان جنگیده‌است فرمانده علیپور قبل از اشغال مجدد کابل در سال ۱۴۰۰ توسط طالبان به دفاع از مردم در بهسود و شهرهای اطراف آن پرداخت اما به دلیل نبود هیچگونه
و شهرهای اطراف آن پرداخت اما به دلیل نبود هیچگونه تجهیزات نظامی و نیروهای پشتیبانی و برای جلوگیری از قتل‌عام مردم توسط طالبان، به مکانی نامعلوم عقب‌نشینی کرد.. دلایل ایجاد جبههٔ مقاومت. علیپور در این باره گفته که شاهد «بیچارگی مردم خوات، کجاب و دایمرداد در ولایت میدان وردک در غرب کابل بوده» و به همین دلیل رانندگی را رها و «جبههٔ مقاومت را تشکیل داده تا از مردم خود دفاع کند.» بهسود و دایمیرداد بعد از تشکیل دولت انتقالی، همه‌ساله مورد هجوم و تاخت‌وتاز کوچی‌ها قرار گرفته، تمام خانه‌های مردم ده‌نشین این مناطق
قرار گرفته، تمام خانه‌های مردم ده‌نشین این مناطق بلا استثنا به آتش کشیده شده‌است، تمام رمه‌های مردم هر سال به تاراج رفته‌است، دی‌های هیزم و علف مردم بخاطر ایجاد وحشت شبانه به آتش کشیده می‌شد، تمام کشت و زراعت مردم توسط رمه‌های کوچی‌ها از میان می‌رفت، تمام مردم درهٔ کجاب و دایمیرداد سال یکبار آواره می‌شد، مهم‌تر از همه حد اوسط سال ۲۵ نفر از باشندگان محل کشته می‌شد، کودکان مردم این مناطق از حق تعلیم و تربیت محروم بودند، مراکز صحی بروی مردم مسدود بود و در کل مردم این مناطق از تمام حقوق خود محروم بود.
در کل مردم این مناطق از تمام حقوق خود محروم بود. دیدگاه‌ها دربارهٔ او. مردم بهسود معتقدند که علیپور و گروه تحت امرش، صرفاً در راستای تأمین امنیت این مناطق و دفاع از مردم محلی در برابر حملهٔ مخالفان مسلح دولت و همچنین پیشگیری از نزاع پیشینه‌دار کوچی‌ها و هزاره‌های ساکن در شهرستان بهسود، فعالیت می‌کنند. قربان علی فصیحی، معاون دفتر سیاسی حزب وحدت ملی، به بی‌بی‌سی گفته که جریانی که علی‌پور را شکل داده، ریشه و منشأ آن در این است که امنیت مردم از سوی دولت تأمین نشده‌است. آقای فصیحی می‌افزاید: «زمانی که فاصله بین
آقای فصیحی می‌افزاید: «زمانی که فاصله بین حکومت و مردم ایجاد شود و امنیت مردم تأمین نشود، کسانی وادار می‌شوند از مردم دفاع کنند و این نباید منجر به قتل‌عام مردم شود.» نصرت رحیمی، سخنگوی پشتو تبار اسبق وزارت داخله در کابل، فرمانده علی‌پور را «جنایت‌کار، راهزن و قاتل» می‌داند. درگیری با نیروهای دولتی. علیپور، پس از تیرباران شدن چندین غیرنظامی توسط نیروهای دولتی در شهرستان/ولسوالی بهسود با نیروهای دولتی درگیر شد. در آخرین مورد پس از ورود چرخبال‌های ارتش افغانستان که گفته می‌شود برای بمب‌باران کردن این شهرستان
که گفته می‌شود برای بمب‌باران کردن این شهرستان آمده بودند، نیروهای دولتی با دسیسه سازی یکی از این چرخبال‌ها را خودشان با موشک منهدم کردند که در نتیجهٔ آن ۹ نفر کشته شدند. سپس در اعلامیه ای اظهار داشتند که چرخبال را افراد علیپور منهدم کرده‌است و اعلام کردند که از علیپور انتقام خواهند گرفت و پس از آن، ۱٬۱۰۰ نفر از قطعات خاص ارتش ملی، و صد عراده تانک به سمت بهسود به منظور کشتن یا دستگیری علیپور فرستاده شدند.
بازگشت پدرخوانده، رمانی است که توسط نویسنده مارک وینگاردنر نوشته شده و در سال ۲۰۰۴ منتشر شده‌است. این رمان دنباله رمان ماریو پوزو در سال ۱۹۶۹با "نام پدرخوانده" و "سیسیلی‌ها" (۱۹۸۴) است. ناشر، راندوم هاوس، وینگاردنر را برای نوشتن دنباله ای پس از مرگ پوزو انتخاب کرد. از آنجا که رمان اصلی سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵ را شامل می‌شد، و شامل داستانهای قابل توجهی از زندگی دون ویتو کورلئونه بود، سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۲ را شامل می‌شود و شامل پیشینه قابل توجهی از زندگی مایکل کورلئونه قبل از نخستین رمان است. این سومین کتاب از
قبل از نخستین رمان است. این سومین کتاب از مجموعه رمان‌های "«پدرخوانده»" است. این رمان همچنین با نام پدرخوانده: سال‌های گمشده منتشر شد. طرح. داستان پس از پایان نخستین رمان شروع می‌شود. وقایع فیلم "" در بازه زمانی این رمان رخ می‌دهد، اما فقط در پس زمینه ذکر شده‌است. بسیاری از شخصیت‌های پوزو به ویژه فردو کورلئونه، تام هاگن و جانی فونتانه گسترش یافته‌اند و شخصیت‌های جدیدی مانند نیک گراچی، دنی شی و فرانچسکا کورلئونه معرفی می‌شوند. نیمه دیگر رمان بیشتر به نقش مایکل در نقش دون و رؤیای مشروعیت بخشیدن به خانواده
در نقش دون و رؤیای مشروعیت بخشیدن به خانواده کورلئونه می‌پردازد. این رمان خدمات مایکل در جنگ جهانی دوم و همچنین زندگی مخفی برادرش فردو را گسترش می‌دهد. این رمان چگونگی پیوستن سانی، فردو و تام هاگن به تجارت خانوادگی و همچنین مرگ پیت کلمنزا و سالواتوره تسیو را نشان می‌دهد. "بازگشت پدرخوانده" توسط "انتقام پدرخوانده" در سال ۲۰۰۶ دنبال شد که همچنین توسط وینگاردنر نوشته شده‌است. زمینه. در دهه ۱۹۹۰، برای نوشتن دنباله ای برای "پدرخوانده، به پوزو نزدیک شده بودند." او نپذیرفت، اما اظهار داشت که مخالفت نخواهد داشت که
نپذیرفت، اما اظهار داشت که مخالفت نخواهد داشت که دنباله ای توسط نویسنده دیگری نوشته شود. چندین سال پس از مرگ پوزو در سال ۱۹۹۹، مسابقه ای را برای انتخاب یک نویسنده باهوش برگزار شد: شرکت کنندگان در این کار باید خلاصه ای از کتاب پیشنهادی خود را به همراه یک فصل نمونه کامل بنویسند. وینگاردنر از میان چند هزار شرکت کننده به عنوان نویسنده رمان جدید انتخاب شد. خلاصه رمان. پس از مرگ ویتو کورلئونه، پسرش مایکل کنترل خانواده را به دست می‌گیرد. او با کمک تام هاگن، برادرخوانده و مشاورش، فردو را کنار گذاشته و از طریق
و مشاورش، فردو را کنار گذاشته و از طریق ترورهای حساب شده، موقعیت خود را تثبیت می‌کند. یکی از این ترورها علیه مایک گراسی انجام می‌شود که به اشتباه زنده می‌ماند و کینه مایکل را به دل می‌گیرد. مایکل در لاس وگاس مستقر شده و همزمان به کسب‌وکارهای قانونی و غیرقانونی کازینوها می‌پردازد. او با هایمن روث، رئیس مافیای رقیب، همکاری می‌کند، در حالی که روث در خفا به دنبال انتقام مرگ دوستش مو گرین است. مایکل تلاش می‌کند تا از رئیس مافیا به تاجری قانونی تبدیل شود، اما همچنان به طرح‌های غیرقانونی مانند نفوذ در کاخ سفید
به طرح‌های غیرقانونی مانند نفوذ در کاخ سفید ادامه می‌دهد. او معتقد است تفاوتی بین ثروت قانونی و غیرقانونی وجود ندارد. در جریان داستان، نیک گراسی (پسر مایک گراسی) به مقام بالایی در سازمان مایکل می‌رسد و از فردو برای ضربه زدن به مایکل استفاده می‌کند. مایکل از سوءقصد جان سالم به در می‌برد، روث را در کوبا به قتل می‌رساند و فردو پس از خیانت فرار می‌کند. در پایان، مایکل به رغم تلاش‌هایش برای مشروعیت، بیشتر در زندگی جنایی غرق می‌شود. همسرش کی که از اعمال او وحشت دارد، تصمیم به ترک او می‌گیرد. گزارش. میشیکو
وحشت دارد، تصمیم به ترک او می‌گیرد. گزارش. میشیکو کاکوتانی، در حال نوشتن در "نیویورک تایمز"، آن را «یک عملکرد کاملاً محکم: باتکلیف، تعلیق و فقط گاهی آزار دهنده» خواند.
ان‌جی‌سی ۴۱۱۱ کهکشان عدسی در صورت فلکی نی نی وناتیک است. این مکان در فاصله حدود ۵۰ میلیون سال نوری از زمین واقع شده‌است، که با توجه به ابعاد ظاهری آن، به معنای آن است که NGC ۴۱۱۱ حدود ۵۵۰۰۰ سال نوری عرض دارد. توسط ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۸ کشف شد. ان‌جی‌سی ۴۱۱۱ دارای دیسک‌های ضخیم و ضخیم است.
فاشیسم در آمریکای شمالی از مجموعه‌ای از جنبش‌های سیاسی مرتبط در کانادا، ایالات متحده، مکزیک و جاهای دیگر تشکیل شده‌است که انواع فاشیسم است. جنبش‌های فاشیستی در آمریکای شمالی برخلاف همتایان خود در اروپا هرگز قدرت را درک نکردند. اگرچه تعریف ژئوپلیتیک از آمریکای شمالی متفاوت است، اما به دلیل سهولت در نظر گرفته می‌شود که شامل آمریکای مرکزی و کارائیب باشد، جایی که انواع فاشیست نیز در آن شکوفا شده‌است. کانادا. در کانادا، فاشیسم بین دو حزب اصلی سیاسی تقسیم شد. اتحادیه فاشیست‌های کانادایی مستقر در وینیپگ از اتحادیه
فاشیست‌های کانادایی مستقر در وینیپگ از اتحادیه فاشیست‌های انگلیس و به رهبری چاک کریت الگو گرفته شد. حزب اجتماعی ملی که بعداً به حزب وحدت ملی سوسیالیست کانادا تغییر نام یافت، توسط آدرین آرکاند تأسیس شد و از نازیسم الهام گرفت. اتحادیه فاشیست‌های کانادا در انگلیس کانادا هرگز به آن محبوبیتی نرسید که کرتیون اجتماعی ملی حزب در کبک از آن برخوردار بود. اتحادیه فاشیست‌های کانادا بر مسائل اقتصادی متمرکز بودند در حالی که مسیحیان ملی حزب حزب بر موضوعات نژادپرستانه تمرکز داشتند. نفوذ جنبش فاشیستی کانادایی در دوران رکود
داشتند. نفوذ جنبش فاشیستی کانادایی در دوران رکود بزرگ به اوج خود رسید و از آن به بعد کاهش یافت. کارائیب. فاشیسم نیز یکی از ویژگیهای نادر سیاست در این منطقه بوده‌است، نه تنها به همان دلایلی که در آمریکای مرکزی وجود دارد، بلکه همچنین به دلیل ادامه استعمار پس از دوره اصلی فاشیسم در بیشتر مناطق است. با این وجود جنبش‌های فالانژیست در کوبا فعال بوده‌اند، به ویژه تحت سلطه آنتونیو آواندانو و آلفونسو سرانو ویلااریو از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰. یک حزب نازی کوبا نیز فعال بود اما این گروه، که تلاش کرد نام خود را به " حزب ستون
این گروه، که تلاش کرد نام خود را به " حزب ستون پنجم " تغییر دهد، در سال ۱۹۴۱ ممنوع شد. همانند کوبا، گروه‌های فالانژیست نیز به ویژه در طول جنگ جهانی دوم، هنگامی که شاخه ای قوی از ۸۰۰۰ مورد بررسی FBI قرار گرفت، در پورتوریکو فعال بوده‌اند. پشتیبانی از انواع مختلف فاشیسم نیز به‌طور خلاصه در دهه ۱۹۳۰ در جامائیکا انگلیس وارد شد. گرچه مارکوس گاروی در آن دهه در لندن مستقر بود، اما همچنان یک شخصیت مهم سیاسی در این جزیره بود که اغلب محل زندگی وی بوده‌است. در اوایل دهه ۱۹۳۰ گاروی تحسین شدید خود را نسبت به بنیتو
دهه ۱۹۳۰ گاروی تحسین شدید خود را نسبت به بنیتو موسولینی ابراز داشت و اظهار داشت که «ما اولین فاشیست‌ها بودیم» و عضویت انضباط و نظم پیروان موسولینی را با نظریه شخصی خود مقایسه می‌کند. گاروی پس از حمله ایتالیا به حبشه در سال ۱۹۳۵ نظر خود را تغییر داد و به زودی موسولینی را به عنوان «یک ستمگر، یک قلدر، و یک فرد غیر مسئول» محکوم کرد. آمریکای مرکزی. تسلط سیاست‌های راست‌گرا در آمریکای مرکزی توسط پوپولیسم و ارتش باعث شده‌است که فضای کمی برای توسعه جنبش‌های مناسب فاشیستی وجود داشته باشد. رهبر آمریکای مرکزی که نزدیک
وجود داشته باشد. رهبر آمریکای مرکزی که نزدیک به یک فاشیست مهم داخلی بود، آرنولفو آریاس از پاناما بود که در طی دهه ۱۹۴۰، به شدت مورد تحسین فاشیسم ایتالیا قرار گرفت و پس از صعود به ریاست جمهوری در ۱۹۴۰ طرفدار آن بود. به عنوان یک جنبش جزئی، حزب نازی در میان مهاجران آلمانی در السالوادور، جایی که دولت فعالیت‌های شدید را آغاز کرد، و گواتمالا، که حزب نازی و جوانان هیتلر را در ماه مه 1939. آنها همچنین در نیکاراگوئه سازماندهی کردند، گرچه فالانگیسم از اهمیت بیشتری برخوردار بود، به ویژه در آمرسکای مرکزی در ماناگوئه
بود، به ویژه در آمرسکای مرکزی در ماناگوئه که این مارک فاشیسم در دهه ۱۹۳۰ شکوفا شد. کاستاریکا. در دولتهای لئون کورتس کاسترو و رافائل آنگل کالدرون گاردیا به وجود شخصیتهای دلسوز نازیسم در پستهای بالای سیاسی اشاره شده‌است. به ویژه کورتس (که مدتی را در آلمان نازی گذراند) از زمان کاندیداتوری ریاست جمهوری به عنوان هوادار مشهور بود. در دهه ۱۹۳۰، جنبشی دلسوز به نازیسم در میان جامعه بزرگ آلمانی منشأ گرفت. طرفداران نازیسم در کلوپ آلمان دیدار می‌کردند. در سال ۲۰۰۵ یک بنای یادبود نازی در کارتاگو پیدا شد که مربوط به دهه
یادبود نازی در کارتاگو پیدا شد که مربوط به دهه ۱۹۳۰ است، در منطقه ای کوهستانی با دسترسی دشوار و روی یک سفره آبدار ساخته شده‌است. از زمان اعلام جنگ به رایش سوم توسط کاستاریکا در دوره ریاست جمهوری کالدرون گاردیا، بسیاری از شهروندان و ساکنان آلمانی و ایتالیایی‌تبار زندانی شدند و املاک آنها ملی شد، حتی اگر اکثریت قریب به اتفاق هیچ ارتباطی با نازیسم یا فاشیسم نداشتند. ریشه‌های اعتقادی نژادپرستی و ادعاهای برتری نژادی اروپا در کاستاریکا منشأ قبلی دارد، به عنوان مثال در میان نوشته‌های نژادپرستانه دانشمند
عنوان مثال در میان نوشته‌های نژادپرستانه دانشمند کاستاریکا، کلودومیرو پیکادو توایت. مکزیک. در سال ۱۹۲۲، حزب فاشیست مکزیک توسط گوستاوو سانز دسیسیلیا تأسیس شد. فاشیستهای ایتالیا با نگرانی از این مهم دیدن کردند، سفیر ایتالیا در سال ۱۹۲۳ اظهار داشت که «این حزب چیزی غیر از تقلید بد ما نبود». اتحادیه ملی سلطنت‌طلب در سال ۱۹۳۷ توسط خوزه آنتونیو اورکیزا تأسیس شد. این گروه برخی از اولترا ناسیونالیسم پالینژنتیک را در هسته فاشیسم به نمایش گذاشت زیرا در پی تجدید حیات جامعه به دور از آنارشیسم، کمونیسم، سوسیالیسم،
جامعه به دور از آنارشیسم، کمونیسم، سوسیالیسم، لیبرالیسم، فراماسونری، سکولاریسم و آمریکاییسم بود که به نظر آنها بر مکزیک مسلط است. با فاشیسم اروپایی تفاوت داشت اما ماهیت آن بسیار کاتولیک رومی بود. اگرچه حمایت از صنفی اتحادیه ملی سلطنت‌طلب مسلماً بیش از حد بود ضدانقلابی در نظر گرفته شود واقعاً فاشیستی است. یک گروه مشابه، پیراهن‌های طلا، که در سال ۱۹۳۳ توسط نیکولاس رودریگز کاراسکو تأسیس شد، برخی از مشخصات بارز فاشیسم را نیز به همراه داشت. یک "Falange Española Tradicionalista" نیز در مکزیک توسط بازرگانان
Tradicionalista" نیز در مکزیک توسط بازرگانان اسپانیایی مستقر در آنجا شکل گرفت که مخالف حمایت مداوم طرف‌های جمهوریخواه در جنگ داخلی اسپانیا توسط لازارو کاردناس بودند. با این حال این گروه در خارج از این جمعیت مهاجر نه به دنبال نفوذ بودند و نه نفوذ داشتند. یک "حزب ناسیونال سوسیالبست روسیه" نیز فعال بود که بیشتر ۱۵٬۰۰۰ عضو آن از نژاد آلمانی بودند. جبهه ملی‌گرای مکزیک که یک گروه مدرن تر است، در سال ۲۰۰۶ توسط خوان کارلوس لوپز لی در سان لوئیس پوتوسی تأسیس شد. این ایدئولوژی Reconquista را به شدت ترویج کرده‌است.
ایدئولوژی Reconquista را به شدت ترویج کرده‌است. ایالات متحده. روشنفکران آمریکایی توجه قابل توجهی به موسولینی داشتند، اما تعداد کمی از آنها طرفدار وی شدند. وی در جامعه آمریکایی ایتالیا از حمایت مردمی برخوردار بود. در طی دهه ۱۹۳۰ ویرجیل افینگر رهبری لژیون سیاه شبه نظامی، شاخه ای خشن از Ku Klux Klan را که به دنبال انقلابی برای استقرار فاشیسم در ایالات متحده بود، انجام داد. اگرچه لشکر سیاه مسئولیت تعدادی از حملات را بر عهده داشت، اما بسیار یک گروه مبارز پیرامونی بود. از اهمیت بیشتری لژیون نقره ای آمریکا که در
بود. از اهمیت بیشتری لژیون نقره ای آمریکا که در سال ۱۹۳۳ توسط ویلیام دادلی پلی تأسیس شد و بوند آمریکایی آلمانی، که در همان سال از میان گروه‌های قدیمی تر، از جمله دوستان آلمان جدید و جامعه آزاد توتونیا ظهور کرد. هر دوی این گروه‌ها به الهام از نازیسم نگاه می‌کردند. در حالی که این گروه‌ها از حمایت‌هایی برخوردار بودند، اما عمدتاً محیطی بودند. یک رهبر برجسته تر، پدر چارلز کاولین، در آن زمان نگرانی برخی از چپ‌ها را برانگیخت. کاولین، که علناً فاشیسم را تأیید می‌کرد، به دلیل موقعیت کشیش خود قادر به درگیر شدن در
به دلیل موقعیت کشیش خود قادر به درگیر شدن در سیاست‌های فعال نبود. ناشران سوارد کالینز، صداپیشگی رابرت هنری هنری بست، مخترع جو مک ویلیامز و نویسنده عزرا پوند از دیگر فاشیست‌های فعال در ایالات متحده بودند. در سال ۱۹۶۶، سناتور جمهوری‌خواه توماس کوچل در مورد جنبش محافظه کار گفت: "یک فرقه سیاسی متعصب نئو فاشیست در حزب جمهوری‌خواه، که توسط ترکیبی عجیب از نفرت خورنده و ترس بیمار کننده هدایت می‌شود، که بی پروا تصمیم دارند یا حزب ما را کنترل کنند، یا آن را نابود کنند. " از دیدگاه جیسون استنلی، فیلسوف، برتری
کنند. " از دیدگاه جیسون استنلی، فیلسوف، برتری سفیدپوستان در ایالات متحده نمونه ای از سیاست سلسله مراتبی فاشیستی است، به این معنا که «یک سلسله مراتب همیشگی را می‌طلبد و به آن اشاره دارد» که در آن سفید پوستان بر غیر سفیدپوستان تسلط دارند و آنها را کنترل می‌کنند. تعداد فزاینده ای از دانشمندان استدلال می‌کنند که سبک سیاسی دونالد ترامپ شبیه رهبران فاشیست است، که از مبارزات انتخاباتی وی در سال ۲۰۱۶ آغاز می‌شود، همچنان که در دادگاه برای افراط گرایان راست افراطی ظاهر شد، ادامه می‌یابد، و اوج آن در حمله ژانویه ۲۰۲۱
شد، ادامه می‌یابد، و اوج آن در حمله ژانویه ۲۰۲۱ به پایتخت ایالات متحده بود. همان‌طور که این وقایع رخ داد، برخی از مفسران که در ابتدا در برابر استفاده از این برچسب در برابر ترامپ مقاومت کرده بودند، از آن حمایت کردند، از جمله محقق حقوقی استیون جی کالابرسی و مفسر محافظه کار مایکل گرسون. پس از حمله به پایتخت، مورخ فاشیسم رابرت او پاکستون تا آنجا پیش رفت که اظهار داشت ترامپ علی‌رغم مخالفت قبلی اش با استفاده از این اصطلاح، فاشیست است. دیگر مورخان فاشیسم مانند راجر گریفین، استنلی پین و ریچارد جی ایوانس همچنان
راجر گریفین، استنلی پین و ریچارد جی ایوانس همچنان اختلاف نظر دارند که فاشیسم اصطلاحی مناسب برای توصیف سیاست‌های ترامپ است. جنگ جهانی دوم. در طول جنگ جهانی دوم، ابتدا کانادا و سپس ایالات متحده با نیروهای محور درگیر شدند، و به عنوان بخشی از تلاش‌های جنگی، آنها جنبش‌های فاشیستی را در مرزهای خود سرکوب کردند، جنبش‌هایی که قبلاً با درک گسترده مردم از ستون‌ها پنجم تضعیف شده بودند.. این سرکوب شامل دستگیری رهبران فاشیست، انحلال سازمانهای فاشیستی، سانسور تبلیغات فاشیستی و تبلیغات گسترده دولت علیه فاشیسم بود. در
فاشیستی و تبلیغات گسترده دولت علیه فاشیسم بود. در ایالات متحده این در دادگاه بزرگ فتنه در سال ۱۹۴۴ به وقوع پیوست که در آن جورج سیلوستر ویرک، لارنس دنیس، الیزابت دیلینگ، ویلیام دادلی پلی، جو مک ویلیامز، رابرت ادوارد ادموندسون، جرالد وینرود، ویلیام گریفین و به‌طور غیابی، اولریش فلایشهاور همه بودند. برای کمک به هدف نازی‌ها محاکمه شود.
پلی لیست بیمارستان (؛) یک مجموعه تلویزیونی کره جنوبی به نویسندگی لی وو جونگ و کارگردانی شین وون هو است. در این سریال بازیگرانی همچون جو جونگ سوک، یو یئون سئوک، جونگ کیونگ هو، کیم دا-میونگ و جئون می دو ایفای نقش پرداختند. اولین فصل این سریال از ۱۲ مارس تا ۲۸ مه سال ۲۰۲۰ هر پنجشنبه از تی‌وی‌ان پخش شد. پس از پخش تلویزیونی از شبکه نتفلیکس این سریال در کره جنوبی، آسیا-اقیانوسیه، آمریکای لاتین و کشورهای انگلیسی زبان منتشر شد. این سریال پربیننده‌ترین سریال کره جنوبی در نتفلیکس در سال ۲۰۲۰ اعلام شد. فصل دوم این
در نتفلیکس در سال ۲۰۲۰ اعلام شد. فصل دوم این سریال قرار است در ماه مه ۲۰۲۱ پخش شود. فصل اول و دوم این مجموعه از شنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۲ از شبکه دو صدا و سیما جمهوری اسلامی ایران پخش شد. خلاصه داستان. "لیست پخش بیمارستان" داستان پزشکان و پرستاران شاغل در مرکز پزشکی یولجه را روایت می‌کند. این مجموعه بر روی پنج پزشک متمرکز است که از زمان ورود به دانشکده پزشکی در سال ۱۹۹۹ با یکدیگر دوست بوده‌اند. تولید. تصویربرداری اولین فصل این سریال در اوایل اکتبر ۲۰۱۹ آغاز شد. فیلمبرداری فصل اول در اواخر آوریل سال ۲۰۲۰ به پایان
فصل اول در اواخر آوریل سال ۲۰۲۰ به پایان رسید. در ابتدا قرار بود از اوایل دسامبر سال ۲۰۲۰ شروع شود، فیلمبرداری فصل دوم به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ به اواخر ژانویه ۲۰۲۱ موکول شد.
در این نوشتار، به شیوه‌ها و ابزارهای سرکوبگری و نقض حقوق بشر توسط نظام جمهوری اسلامی ایران پرداخته شده است. پیشینه. در نظام جمهوری اسلامی ایران، نقض حقوق بشر با روش‌های گوناگون، از اعدام و شکنجه (جنسی و غیر جنسی) گرفته تا سنگسار و بریدن انگشت و دست و پا و پرتاب کردن و گردن زدن… پیشینه دارد. مافیای زباله گردی و سوءاستفاده از کودکان. در سال‌های گذشته با شدت گرفتن پدیده زباله‌گردی در ایران و به کار گرفته شدن کودکان در آن، مقامات مسئول جمهوری اسلامی بر وجود مافیا در این موضوع صحه گذاشته اما دربارهٔ جزئیات آن
در این موضوع صحه گذاشته اما دربارهٔ جزئیات آن تاکنون توضیحی نداده و برای برخورد با آن اقدامی نکرده‌اند. طیبه سیاوشی روز چهارشنبه ۱۰ مرداد ۱۳۹۷ در گفت‌وگو با خبرگزاری کار ایران، ایلنا، از سیاست‌های شهرداری تهران در مواجهه با آسیب‌های اجتماعی از جمله تکدی‌گری و زباله‌گردی کودکان به شدت انتقاد کرد. وی در واکنش به اظهارات اخیر شهردار تهران که وعده داده تا یک سال آینده چهره پایتخت را از متکدیان پاک خواهد کرد، هشدار داد که «این‌گونه اقدامات قهری جواب نمی‌دهد»، بلکه باید «مرزها را کنترل» کرد و مانع حرکت
بلکه باید «مرزها را کنترل» کرد و مانع حرکت «سازمان‌یافته» مهاجرین به سمت تهران شد. به گفته این نماینده شورای شهر تهران، «جریان‌های سازمان یافته‌ای در فرایند انتقال مهاجرین» از مرز به پایتخت وجود دارد، به طوری که «بیش از بیست کودکِ ۹ تا ۱۰ ساله را داخل یک خودرو جمع کرده و به تهران می‌آورند» و بعد این کودکان «زیر دستِ پیمانکاران شهرداری زباله‌گردی کرده یا در کارگاه‌های تفکیک زباله کار می‌کنند». خانم سیاوشی از این رو شهرداری تهران را خود عامل یکی از آسیب‌های اجتماعی دانست و اظهار داشت: «این کودکان زیردست
اجتماعی دانست و اظهار داشت: «این کودکان زیردست پیمانکاران شهرداری کار می‌کنند. من تصور می‌کردم شاید با تغییر مدیریت شهری این رویکرد عوض شود، اما از آنجا که سیستم پسماند تغییری نکرده و این کودکان کارگر ارزان محسوب می‌شوند، این فرایند کماکان ادامه دارد». وی در ادامه با اشاره به بلایایی که کودکان زباله‌گرد در تهران به آن دچار می‌آیند گفت: «شرایط کودکان زباله‌گرد بسیار حاد گزارش می‌شود. این کودکان مریض شده، ایدز می‌گیرند و در همان محل‌های تفکیک زباله دفن‌شان می‌کنند. روستاییان اطراف گود محمودآباد مدام از شرایط
روستاییان اطراف گود محمودآباد مدام از شرایط منطقه شکایت می‌کنند و می‌گویند که حداقل انتقال ایدز از گودال‌ها را کنترل کنید تا به ما سرایت نکند». پیش از این نیز رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران از به‌کارگیری کودکان کار در شهرداری تهران انتقاد کرده بود. الهام فخاری گفته است: «برخی پیمانکاران شهرداری کودکان زباله‌گرد را به کار می‌گیرند و از آنها به عنوان نیروی کار ارزان سوء استفاده می‌کنند. این کودکان در کارگاه‌های تفکیک زباله می‌خوابند و همه می‌دانیم که آنها در معرض چه آسیب‌هایی قرار دارند… تعدادی از این
در معرض چه آسیب‌هایی قرار دارند… تعدادی از این کودکان به بیماری‌هایی همچون هپاتیت، ایدز، حصبه و کزاز مبتلا شده‌اند». اوایل تیرماه هم فاطمه دانشور عضو دیگر شورای شهر تهران نسبت به رواج کار کودکان در پایتخت هشدار داد. اظهارات خانم دانشور اما با گزارش‌های دیگری نیز همراه بود از جمله فروش کودکان یا ناپدید شدن آنها در محله‌های پرخطر مانند هرندی. وی اظهارداشت: «در بسیاری از موارد کودکان ناپدید می‌شوند و اعضای بدن آنها قاچاق می‌شود. بعد از مدت‌ها نیز جسد برخی از آنها در بیابان‌ها بدون کلیه و چشم پیدا شده است».
آنها در بیابان‌ها بدون کلیه و چشم پیدا شده است». شلیک عامدانه و سیستماتیک به چشم معترضان. نظام جمهوری اسلامی در خیزش ۱۴۰۱ ایران صدها نفر را در خیابان‌های ایران به‌طور سیستماتیک و عامدانه، با گلوله‌های ساچمه‌ای و پینت‌بال زخمی کرد و بیشتر معترضان مجروح از ناحیه چشم بلاتکلیف با درد و نبود دارو و درمان شکنجه می‌شوند. گزارش‌ها. غزل رنجکش، حسین نوری‌نیکو، ضحا موسوی، محمد فرضی، نیلوفر آقایی، متین حسنی هدف گلوله مأموران حکومتی قرار گرفتند. یکی از آن‌ها که در ایران است به ایران اینترنشنال می‌گوید: «تا مدت‌ها به ما
است به ایران اینترنشنال می‌گوید: «تا مدت‌ها به ما دارو نمی‌رسید. داروهای ما را به داروخانه نمی‌رساندند تا با درد ما را شکنجه کنند. ما که هر روز با فشار و چشم و درد مواجه هستیم.» امیر شاه‌ولایتی، حسین جعفری، علی زارعی، متین حسنی و حسین حسین‌پور از معترضانی بودند که با شلیک عامدانه مأموران حکومت نابینا و مدت‌ها در بازداشت بودند. آن‌ها در زندان با جلوگیری از دادن داروهایشان شکنجه شدند. اعدام. اعدام به گونه حلق‌آویز کردن، یکی از شیوه‌های رایج حکومت جمهوری اسلامی برای سرکوب و کشتار مخالفانش است. اعدام گروهی. در