payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سید اسداله شریعت‌پناهی (زادهٔ ۱ آبان ۱۳۱۷ در سمنان) نقاش ایرانی است. از مهم‌ترین ویژگی‌هی آثار او، تجزیه، شکست و تغییر فرم بدن انسان در فیگورهای مختلف است. او بنیان‌گذار و مدیرمسئول گالری دانژه سمنان است که در سال‌های اخیر به یکی از پاتوق‌های مهم هنری در مرکز استان تبدیل شده است. برخی از نقاشی‌های او به سبک جدید و ابداعی است و مفاهیم انتزاعی شادی و غم و آئین‌های مختلف ایرانیان را در بردارد. تمام آثار شریعت‌پناهی بدون عنوان و دکوراتیو هستند. در برخی از آثار او، موضوعاتی مانند پرتره هنرمند در حال نقاشی، مجلس
موضوعاتی مانند پرتره هنرمند در حال نقاشی، مجلس موسیقی، مام وطن، طبیعت بی‌جان و مفاهیم اساطیری دیده می‌شود. در سال ۱۳۹۴ کتاب پیدا و پنهان: مجموعه آثار نقاشی سیداسدالله شریعت پناهی در سبک نو شامل آثاری از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۲ به دو زبان انگلیسی و فارسی منتشر شده است. زندگی و حرفه. شریعت‌پناهی در اول آبان ماه سال ۱۳۱۷ در سمنان متولد شد. پدرش کارمند دولت بود و همین امر سبب شد که علیرغم فقر عمومی در شهر راهی مدرسه شود و دوره ابتدایی تا متوسطه را در سمنان به پایان رساند. پدربزرگش شمایل کشی می‌کرد و به رسم زمانه،
رساند. پدربزرگش شمایل کشی می‌کرد و به رسم زمانه، آنها را چون نمایشگاهی در خانه نصب می‌کرد تا در روزهای جمعه مورد بازدید مردم محله، همچون زیارتگاهی، قرار گیرد. اسداله، تحت تأثیر این شرایط، دوران نوجوانی را با گرایش به هنر نقاشی سپری کرد. استعداد وی به هنر نقاشی برای اولین بار توسط یکی از معلمهایش و بعداً توسط مسئول وقت آموزش و پرورش در شهرستان سمنان کشف شد، که ایشان نقش بسیار مهمی در ساختار زندگی هنری وی ایفا نمودند. سپس به توصیه یکی از بزرگان خوشنام شهر، وی در محضر استاد اسماعیل آشتیانی (یکی از شاگردان
وی در محضر استاد اسماعیل آشتیانی (یکی از شاگردان کمال الملک) شاگردی نمود. پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۳۹، به استخدام آموزش و پرورش شهر سمنان درآمد و به عنوان معلم نقاشی مشغول بکار شد. در سال ۱۳۴۴ وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و هنر نقاشی را به‌طور آکادمیک زیر نظر استادانی چون هوشنگ سیحون، مرتضی ممیز، بهجت صدر، وزیری مقدم آموخت. هم کلاسیهای وی بعدها از نام آوران هنر ایران زمین شدند که از آن جمله می‌توان به عباس کیارستمی، سیما بینا، عباسعلی سارنج، محمد حسین حلیمی، فرشید مثقالی، علی اکبر صادقی، جمال
حسین حلیمی، فرشید مثقالی، علی اکبر صادقی، جمال فرخی نژاد، خسرو پیمان، اکبر زنجانپور و نعمت اله گرجی اشاره نمود. در اوایل تحصیل در دانشگاه تهران و تحت تأثیر شدید استاد سیحون (که هیچگاه هویت و سنت را فدای مدرنیته نکرد) وی به سمت سبک نقاشی رئالیسم سوق داده شد و علاقه بسیاری به پرتره کشی از خود بروز داد که پرتره بسیاری از شخصیت‌های معروف نقاشی دنیا را به بوم نقاشی کشید. پس از استاد سیحون و با ورود پرفسور فضل اله رضا به سمت ریاست دانشگاه، فضای سنتی دانشگاه به سمت مدرنیته سوق داده شد و استاد حمیدی و برخی دیگر از
مدرنیته سوق داده شد و استاد حمیدی و برخی دیگر از استادان، دانشجویان از جمله اسداله شریعت پناهی را به تجربه هنر مدرن و تغییر فرم مناظر و فیگورها تشویق نمودند. در این دوران مدرنیته وارد فضای هنر تصویری ایران شد و زمینه جذب سیداسداله به هنر کوبیسم را فراهم آورد. تجزیه، شکست و تغییر فرم بدن انسان در فیگورهای مختلف مورد تمرکز وی در این مقطع، که ادامه نیز پیدا کرد، قرار گرفت. در سال ۱۳۴۸ و پس از پایان دانشگاه به شهر سمنان بازگشت و به معلمی به موازات نقاشی ادامه داد و تدریس در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان
داد و تدریس در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در شهر سمنان را نیز دنبال نمود که نتیجه آن تربیت هنرمندانی بسیار بوده‌است. هنرمندان برجسته ای چون محمد علی بنی اسدی، رضا درخشانی، حبیب درخشانی، ابوالفضل دل آرام، بهمن صحت لو، احمد امین نظر، و حسن جواهری از دانش آموختگان وی هستند. وی به سبک نقاشی کوبیسم تا اوایل انقلاب در سال ۱۳۵۷ ادامه داد، زمانیکه هنر تصویری همانند دیگر قسمت‌های جامعه تغییرات ملموسی را تجربه نمود. در این زمان، وی به مدت دو سال از خدمت در آموزش و پرورش منع شد و بالاجبار نقش آفرینی را کنار
و پرورش منع شد و بالاجبار نقش آفرینی را کنار گذاشت. البته سپس مجدداً دعوت به کار معلمی شد، ولی مدت‌ها از خلق هرگونه اثری دور ماند. سبک. درسال ۱۳۵۷ و پس از انتخاب سید محمد خاتمی به عنوان ریاست جمهوری و زمانیکه هنر مدرن معاصر ایران وارد فضای توسعه ای جدیدی شده بود، وی از شرایط تغییر یافته بهره برد و مجدداً شروع به نقش آفرینی نمود، این بار با تجربه بالغ بر ۳۰ سال و شناخت مکفی از هنر دنیا، دوره طلایی نقاشی وی از سال ۱۳۷۹ و با ورود به سبک خلق شدهٔ وی آغاز گردید که توسط تحلیل گران کارهای وی به نقاشی مدرن ایرانی
که توسط تحلیل گران کارهای وی به نقاشی مدرن ایرانی نام گرفته‌است. آثار وی پس از سال ۱۳۷۹ عرصه تقابل دنیای سنتی و مدرن است چنانچه آثار وی با نشانه‌های مدرنیته و اندیشه مدرن را با تفکر سنتی همراه دارد. شریعت پناهی مدرنیته را نه به شکلی که در شرق تجربه شده (پذیرش مدرنیته بدون تغییر پایه‌های فکری)، بلکه به شکلی عمیق و واقعی تجربه نموده‌است و چارچوبی منحصر بفرد از ترکیب پایه‌های فرهنگی دنیای سنتی و مدرن ایجاد کرده‌است. شریعت پناهی که نه وامدار اندیشه مدرن و نه پیرو دنیای سنتی است، توانسته‌است نقش خود را در این
دنیای سنتی است، توانسته‌است نقش خود را در این ورطه تاریخی به خوبی ایفا نماید و آن عبور از تناقض‌های دنیای مدرن و سنتی و خلق مدرنیته ایرانی است. وی استتار دنیای سنتی را دوست دارد، انحنای خطوط در هم پیچیده که اشکال و اجسام را در میان خود پنهان نموده‌است. آثار وی در سالهای اخیر دارای ویژگیهای کامل دنیای مدرن هست، چرا که خودش را از اثرش جدا کرده همچون موضوعی برای شناخت نگاه می‌کند (انسان جدا کننده) وی همچنین مرکز گراست، بدین معنی که فهم خودش را در مرکز هستی‌شناسی قرار می‌دهد و درکش را از موضوع‌های پیرامونش
قرار می‌دهد و درکش را از موضوع‌های پیرامونش ارائه می‌دهد. آثار وی انعکاس او از رخدادهای پیرامون اوست. این توجه وی به ثبت پدیده‌های سیاسی و اجتماعی جامعه در سالهای اخیر نیز تسری یافته‌است، نه البته ثبت رخداد که برداشت هنرمند از آن. در برخی از آثار اخیر وی ترکیبی از هنر نستعلیق و انحنای خطوط تصویری از ایران باستان را در قالب مدرنیته به تصویر کشیده‌است. کارهای وی در چندین نمایشگاه انفرادی و گروهی (عمدتا از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹) در سمنان و تهران به نمایش درآمده است. مجموعه آثار وی نیز در کتابی به دو زبان فارسی و
مجموعه آثار وی نیز در کتابی به دو زبان فارسی و انگلیسی و تحت به عنوان «پیدا و پنهان» (The Veil of Clarity) به چاپ رسیده‌است. تلاش و اثرگذاری هنرمند بر توسعه نقاشی ایرانی نیز مورد ستایش برخی رسانه‌ها از جمله صدا و سیما، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، آموزش و پرورش و غیره به تکرار قرار گرفته‌است. در سال ۱۳۹۴مراسم بزرگداشتی به پاس تلاش برای هنر تصویری ایران برای هنرمند در کنار نمایشگاهی از کارهای ایشان در محل تولد و زندگی ایشان ترتیب داده شد. هنرمند در طول بالغ بر ۵۰ سال فعالیت هنری تقدیرنامه‌های از شخصیت‌ها و
بر ۵۰ سال فعالیت هنری تقدیرنامه‌های از شخصیت‌ها و مراکز مختلف دریافت نموده‌است. درحال حاضر وی ساکن شهرستان سمنان است و کماکان به ثبت آثار و آموزش این هنر به هنرجویانش و در گالری شخصی خود مشغول است. یادداشت جاوید رمضانی دربارهٔ سید اسداله شریعت پناهی به نقل از وبسایت تندیس: «بیشتر تابلوهای شریعت پناهی دارای غلظت سطوح گسترده‌ای است؛ اما در آثاری که امکان فرا روی از مفهوم پردازی واقع‌گرایانه فراهم شده و سطوح وسیع‌تر ظاهر گردیده‌اند، احساس آزادی و خیال‌پردازی مخاطب فراهم می‌گردد؛ اگرچه در بعضی آثار، استفاده از
فراهم می‌گردد؛ اگرچه در بعضی آثار، استفاده از هاشورهای منظم بافتی به‌غایت مخملین حاصل نموده‌اند که از نکات مثبت فنی و از امکانات آیندهٔ هنرمند به‌شمار می‌رود. بی‌شک هنر شریعت پناهی بازتاب آینهٔ درونی اوست. این آینه در کمال صداقت از مرزهای اقلیمی خود پا فراتر گذارده و در مرزهای درونی خود استقرار یافته‌است؛ او معلمی ساده است که در فراز و فرودهای پایتخت‌نشینان هنر شرکت ننموده. اما امروز هجوم زمانه و گذر عمر او را درگیر نظام سلطهٔ هنر معاصر نموده‌است. در جایی بکت می‌گوید: هنرمند بودن یعنی شکست خوردن، آن هم
بکت می‌گوید: هنرمند بودن یعنی شکست خوردن، آن هم شکستی که هیچ‌کس جرأت تجربه آن را ندارد.»یادداشت شهرام کریمی دربارهٔ سید اسداله شریعت پناهی به نقل از وبسایت تندیس: «شریعت پناهی یکی از این عاشقان است که من می‌شناسم. چه سال‌ها که کار کرده و ده‌ها نقاش ساخته که امروز هر کدام نامی آشنا برای ما هستند. با حقوق معلمی زندگی کرده ولی نقاش مانده‌است. هنوز دل بستهٔ نقاشی‌هایش است. دوست ندارد بفروشد و امروز این چنین بودن بسی غریب است.»و در ادامه شهرام کریمی می‌گوید: «شریعت پناهی از دوره ای می‌آید که هنر ایران بازار
«شریعت پناهی از دوره ای می‌آید که هنر ایران بازار نداشت و معدود بودند کسانی که فروش داشتند. او در دوره ای دانشگاه می‌رود و فارغ‌التحصیل می‌شود که ما هنوز وارد دورهٔ هنر مدرن یا مدرن بومی نشدیم. کلاً هنوز تعریفی برای خود نداشتیم. دورهٔ سردرگمی بعد از مینیاتور و به جایی نرساندن آن، که حاصل عدم شناخت درست ما از داشته‌هایمان و ناتوانی برای یافتن جایگاه آن در هنر جهانی است. گذاری بی شناسنامه از هنرِ ایرانی-فرنگیِ قاجار و رسیدن به کلاس کمال الملکی که راهی اروپا شد تا هنر مدرن را با خود وارد ایران کند. ما همیشه
شد تا هنر مدرن را با خود وارد ایران کند. ما همیشه سردرگم بی تعریفیِ خود در حوزهٔ هنرهای تجسمی بوده‌ایم. حداقل تا دورهٔ سقاخانه که به نوعی تعریف هویت ایرانی ما شد، تا قبل از آن هنرمندان ما تحت تأثیر دورهٔ جهانی هنر و غرب بودند و ما بیشتر با کارهای کوبیسم روبرو هستیم. ضیاء پور که به ایران آمد کوبیسم را آورد اما نکتهٔ مهمی که باید به آن توجه کرد، فردیتی است که در عین تأثیرات کوبیستی در کار این دوره از هنرمندان و کارهای آنها می‌توان دنبال کرد.»سید محمود افتخاری پژوهشگر هنری در مقدمه کتاب پیدا و پنهان
افتخاری پژوهشگر هنری در مقدمه کتاب پیدا و پنهان آورده‌است: «شریعت پناهی با نیم قرن هنرآفرینی و جست و جوی هنری اینک هویت و تمامیت هنریش را در آثار جدیدش رقم می‌زند. استاد در پی پوست اندازی‌های هنرمندانه زیادی، امروز آگاهانه به دنبال پوسته اصلی خود خواسته یا ناخواسته چیزی می‌آفریند که فرمان دل آگاه و اشراق فلسفی اوست. در تحلیلی گذرا به این آثار، نخست می‌توان پایبندی هنرمند را به سنت‌های نگارگری ایرانی به وضوح مشاهده کرد. کاربرد رنگ‌های تخت که سطوح را به صورت دلنشینی از آن خود می‌کند، این یعنی اعلام هویت.
دلنشینی از آن خود می‌کند، این یعنی اعلام هویت. فرم‌های انتزاعی که از بستری صمیمی و آشنا عبور کرده، در زیباترین و دلنشین‌ترین شکل ممکن در جای خود قرار می‌گیرند، یعنی برقراری ارتباطی معنادار میان مفهوم مدرنیسم و ایرانی بودن، نه فقط سنتی بودن. فرم‌های بصری جذابی که بیننده را به اعماق فرهنگ و هنر و تمدن سرزمینش می‌برد.» گزیده نمایشگاه‌ها. گالری دانژه، ایران. سمنان ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ خانه هنرمندان، ایران. تهران ۱۳۹۶ فرهنگسرای ابن سینا، ایران. تهران ۱۳۹۵ فرهنگسرای نیاوران، ایران. تهران ۱۳۹۴ فرهنگسرا کومش، ایران. سمنان
ایران. تهران ۱۳۹۴ فرهنگسرا کومش، ایران. سمنان ۱۳۸۵، ۱۳۹۱ و ۱۳۹۳ گالری هنر، ایران. رشت ۱۳۸۶ مؤسسه آموزش عالی ۶ بهمن، ایران. سمنان ۱۳۴۸ و در ادامه نیز نمایشگاه‌های گروهی ایشان عبارتند از: گالری ساربان، ایران. تهران ۱۳۹۷ گالری دانژه، ایران. سمنان ۱۳۹۶ دانشگاه سمنان، ایران. سمنان ۱۳۹۵ انجمن هنرمندان کانادا، کانادا. آنلاین ۱۳۹۵ گالری گلستان، ایران. تهران ۱۳۹۴ گالری آنلاین هنرهای معاصر آمریکا. مریلند ۱۳۹۴ گالری هنری رنگهای بشریت، آمریکا. اورت ۱۳۹۴ گالری آنلاین هنرهای معاصر آمریکا. آناپولیس ۱۳۹۴ موزه هنرهای معاصر
معاصر آمریکا. آناپولیس ۱۳۹۴ موزه هنرهای معاصر تهران، ایران. تهران ۱۳۸۱ گالری نقش، ایران. تهران ۱۳۴۷ جوایز و افتخارات. حراج ون هام در شهر کلن که سابقه ۶۰ سال برگزاری مستمر حراج آثار هنری اروپا، آمریکا، آفریقا و آسیا را دارد به مناسبت ۶۰ سالگی خود، حراجی بزرگ از آثار هنرمندان سراسر جهان برگزار خواهد کرد و بیش از ۱۰۰۰ اثر را طی دو شب برگزاری، چکش خواهد زد.در شب دوم این حراج که ۵ ژوئن (۱۵ خرداد) با عنوان «کشف» برگزار شد نیز ۵۰۷ اثر چکش خورد که در میان این آثار ۷ اثر از هنرمندان ایرانی نیز به فروش رسید. اثر
۷ اثر از هنرمندان ایرانی نیز به فروش رسید. اثر بهمن محصص ۱٫۸۰۰ یورو، اثر فریده لاشایی ۴ هزار یورو، اثر واحد خاکدان ۳ هزار یورو، دو اثر احمد نصرالهی هرکدام ۳ هزار یورو و دو اثر سید اسداله شریعت پناهی هر کدام ۵ هزار یورو به فروش رسیدند.
میرویس عزیزی(زاده ۱۹۶۲)، تاجر اهل افغانستان ساکن دوبی است. او بنیانگذار و رئیس شرکت‌های گروه عزیزی است، که در سال ۱۹۸۹ با حضور در املاک، بانکداری، سرمایه‌گذاری و مهمان‌نوازی تأسیس کرد. او رئیس بانک عزیزی بزرگترین بانک تجاری افغانستان است، که او در سال ۲۰۰۶ با ۷.۵ میلیون دلار سرمایه ایجاد کرد و از آن زمان به بعد سرمایه‌اش به ۳۵ میلیون دلار رسیده‌است. در حال حاضر میرویس عزیزی قصد دارد دومین برج بزرگ جهان را در دبی با نام برج عزیزی بسازد. میروایس عزیزی ثروتی در حدود ۳۲ میلیون دلار دارد. با این حال، مدتی به
در حدود ۳۲ میلیون دلار دارد. با این حال، مدتی به اشتباه گزارش شده بود که او یک میلیاردر است. دلیل این اشتباه آن بود که برخی منابع دارایی‌های شرکت‌های تحت مدیریت او را با ثروت شخصی‌اش یکی دانسته بودند. در حالی‌ که ارزش دارایی‌ شرکت‌ها به طور مستقیم به معنای دارایی شخصی او نبود، و همین موضوع باعث شد میزان ثروت او به‌طور نادرست بسیار بیشتر از مقدار واقعی برآورد شود. زندگی‌نامه. زندگی اولیه و تحصیلات. او در ولایت لغمان افغانستان زاده شد. او در رشته حقوق از دانشگاه کابل فارع‌التحصیل شد.او در سال ۱۹۸۸ افغانستان
کابل فارع‌التحصیل شد.او در سال ۱۹۸۸ افغانستان را ترک کرد. حرفه. در سال ۲۰۰۷ او عزیزی دیولومپمنت را تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۶، عزیزی بانک را که اکنون بزرگترین مؤسسه مالی تجاری در افغانستان است را تأسیس کرد. او همچنین بانک باختر (که اکنون بانک اسلامی افغانستان نامیده می‌شود) را که یکی از سریعترین بانک‌های رو به رشد در افغانستان است، را خرید. عزیزی دیولومپمنت شروع به فروش املاک خارج از برنامه در دبی کرد تا زمانی که بحران مالی جهانی پیش آمد. اکثریت خریداران قادر به پرداخت بقیه پرداختهایشان نبودند و عزیزی دستور
به پرداخت بقیه پرداختهایشان نبودند و عزیزی دستور داد سپرده‌های آن‌ها برگردانده شود. در سال ۲۰۱۳، عزیزی دیولومپمنت ساخت پروژه‌ها را از سر گرفت. در حال حاضر، این شرکت دارای بیش از ۲۰۰ پروژه، که در مراحل مختلف توسعه قرار دارند، و یک نمونه کار در دوبی است که ارزش آن بیش از ۴۵ میلیارد درهم امارات برآورد شده‌است. شرکت نفتی "گروه عزیزی هوتک"، او که با سرمایه اولیه ۸۰ میلیون دلار آغاز به کار کرد، در ۱۰ کشور جهان فعالیت می‌کند. او در هیئت امناء دانشگاه آمریکایی افغانستان، اولین مؤسسه غیرانتفاعی آموزش عالی در
افغانستان، اولین مؤسسه غیرانتفاعی آموزش عالی در افغانستان خدمت کرده‌است. شرکت‌ها. فهرست شرکت‌ها / سازمان‌هایی که میرویس عزیزی مالک آنهاست. زندگی شخصی. او با پری‌گل ازدواج کرده‌است و هفت فرزند دارد.
حذف گرایی نوعی از اعتقاد است که در رابطه با حریف‌های سیاسی یک شخص به وجود می‌آیند. به نقل از پروفسور فیلیس ی. برنارد از دانشگاه حقوق شهر اکلاهاما، «یک توده سرطانی در سیاست است که بایستی برای حفاظت پاکی ملت قطع یا بریده گردد، که یا به وسیله جدا شدن از عامه به شکل اعظم توسط سانسور شدن، یا توسط براندازی یکجا امکان پذیر می‌باشد.» ریشه‌شناسی. واژه حذف گرایی برای اولین بار توسط یک دانشمند سیاسی آمریکایی به نام دنیل گلدهیگن در کتاب وصیت‌های اعدامیان هیتلر چاپ ۱۹۹۶ ابداع و به کار گرفته شد، که در آن ادعا می‌کند نه
ابداع و به کار گرفته شد، که در آن ادعا می‌کند نه تنها آلمانی‌های معمولی از هلوکاست مطلع بوده، بلکه از آن پشتیبانی نیز می‌کردند. هلوکاست که حذف گرایی یهود ستیزی منحصر بفرد و کینه جویانه آلمانی‌ها علت آن بوده و در کشورهای با اولویت نیز گسترش یافته بود. تاثیرات. گلدهیگن در کتاب بدتر از جنگ، نسل‌کشی، حذف گرایی و تجاوز مداوم به انسانیت، چاپ ۲۰۰۹، استدلال می‌کند که حذف گرایی ریشه ای است که علت آن کشتارهای دست جمعی مرتکب شده که در قرون ۲۰ و ۲۱ می‌باشد و شامل موارد زیر می‌باشد: اردوگاه‌های انگلیسی برای شورش مائو
زیر می‌باشد: اردوگاه‌های انگلیسی برای شورش مائو مائو در کنیا (۱۹۵۲–۱۹۶۰) و در طی جنگهای بوئر (توضیح اضافه مترجم: جنگهایی که طی آن بریتانیا هلندی‌های مقیم آفریقای جنئبی (بوئرها) را شکست داد) (۱۸۸۰–۱۸۸۱، ۱۸۹۹–۱۹۰۲) دیوید نیورت، ژورنالیست آمریکایی، در سال ۲۰۰۹ استدلال می‌کند که لفظ حذف گرا در جناح راست آمریکا به شکل فزاینده ای در جناح راست آمریکا در حال جریان می‌باشد، که بخش بزرگی از مباحثه افراط گرایانه ای که در بلاگهای محافظه کارانه و رادیو یافت می‌شود، را تقویت می‌کند که ممکن است به طغیان مجدد تروریسم گرگ
می‌کند که ممکن است به طغیان مجدد تروریسم گرگ تنها (توضیح اضافه مترجم: در تروریسم گرگ تنها به شخصی گفته می‌شود که به تنهایی و بدون اینکه با گروهی ارتباط سازمانی داشته یا از آن کمکی دریافت کند در حمایت از آن گروه، جنبش یا عقیده دست به اعمال خشونت‌آمیز می‌زند) دامن زند. استاد حقوق آمریکایی فیلیس ی. برنارد استدلال می‌کند که مداخلات در رواندا و نیجریه، که با به کار بستن روش‌های پیش‌گیری از مناقشه آمریکا و روش‌های حل اختلاف با رسانه‌های آفریقایی و سنت‌های حل اختلاف تطبیق یافته، ممکن است برای آمریکا مناسب بوده تا
تطبیق یافته، ممکن است برای آمریکا مناسب بوده تا به پیام‌های رسانه‌ای حذف گرایی و تأثیر آن‌ها بر جامعه بپردازد. تئودور ن. کافمن در سال ۱۹۴۱ در آمریکا، کتاب "آلمان باید از بین برود!" را به چاپ رساند. کافمن در کتاب ۱۰۴ صفحه ای خود از نسل‌کشی آلمانی‌ها را از طریق عقیم کردن مردم آن بعد از پیروزی نیروهای متحدین همه آلمانی‌ها و عدم همکاری داخلی آلمان دفاع کرد. از این کتاب گمنام و مبهم در ایالات متحده استقبال آنچنانی نشد، اما در نهایت رژیم نازی از این کتاب به عنوان مدرکی برای اثبات توطئه عظیم یهودی‌ها برای ریشه کن
مدرکی برای اثبات توطئه عظیم یهودی‌ها برای ریشه کن کردن آلمان و آلمانی‌ها استفاده کردند (کافمن خود یک یهودی بود). نازی‌ها قسمت‌هایی از کتاب را در تبلیغات سیاسی زمان جنگ چاپ کرده و وانمود کردند که کتاب نشانگر دیدگاه‌های نیروهای متحدان می‌باشند که در نوبه خود به عنوان توجیهی برای آلمان نازی شد که به شکنجه دادن یهودی‌ها به عنوان بخشی از هالوکست ادامه دهند. در طول جنگ داخلی الجزایر در سالهای ۱۹۹۱–۲۰۰۲، فاز اول درگیری فرقه غالب که با عنوان ریشه کن‌ها برای ایدئولوژیشان و برای تاکتیک‌های مدنی و روستائیشان، شناخته
و برای تاکتیک‌های مدنی و روستائیشان، شناخته شد. این افراد تندرو، در ارتش و در جبهه آزادی‌بخش میهنی (الجزایر) با مخالفت دیالوگرها رو به رو شدند.
البروس ۲۰۰۰ البروس ۲۰۰۰، E2K (به زبان روسی :Эльбрус ۲۰۰۰) یک ریزپردازنده ۵۱۲ بیتی گستره پردازنده‌های کلمه دستورالعمل بسیار طولانی(VLIW) است که توسط MSCE رشد داده شده‌است. پردازنده مذکور از دو مجموعه دستورالعمل(ISA) پشتیبانی می‌کند: مجموعه دستورالعمل البروس اینتلاکس 86(intel x86) منابع. ویکی‌پدیای انگلیسی
سوگورو ایتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
سوگورو هاشیموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به وایله بلدکلوب اشاره کرد.
سوگورو هینو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
سون جونگ-ریون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کره جنوبی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
باشگاه فوتبال نساجی مازندران در فصل ۹۹–۱۳۹۸، در نوزدهمین دورهٔ رقابت‌های لیگ برتر فوتبال ایران (جام خلیج فارس) حضور دارد. این دومین حضور نساجی در این رقابت‌ها است. همچنین این مسابقات سی‌و‌چهارمین دورهٔ از بالاترین دسته لیگ در فوتبال ایران می‌باشد. این تیم همچنین در این فصل در سی‌و‌سومین دورهٔ جام حذفی فوتبال ایران حضور دارد. باشگاه. کادر فنی. "از تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۸" چارت مدیریتی. از تاریخ ۱۷ دی ۱۳۹۸ بازیکنان. ترکیب تیم در لیگ برتر. "(کاپیتان سوم)" (قرضی از سپاهان) (قرضی از سپاهان) "(کاپیتان دوم)"
(قرضی از سپاهان) (قرضی از سپاهان) "(کاپیتان دوم)" "(کاپیتان)" (قرضی از سپاهان)
سویا تاکاهاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سانفریس هیروشیما اشاره کرد.
سویا یوموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
شو ایتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس و باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
شو ایواموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
شو آسوکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی اشاره کرد.
شو شیموجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
شو کاگامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس اشاره کرد.
شو کاموگاوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
شو کیتانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس و باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن بازی کرده‌است.
شو گوکیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
شو ماتسوموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس اشاره کرد.
شو هیراماتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
شو هانای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ناگویا گرامپوس اشاره کرد.
شو موگی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
شوتا آراکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
شوتا ایمای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا اشاره کرد.
شو ناروکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا، باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا، و باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن، زیر ۲۰ سال ژاپن، و زیر ۲۳ سال ژاپن بازی کرده‌است.
شوسی اوکاموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
شوسوکه تسوبوچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جوبیلو ایواتا، باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو، باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا، و باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
شوسوکه شیمادا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال یوکوهاما مارینوس و باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.
شوتا ساکاکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو اشاره کرد.
شوتا سوزوکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول اشاره کرد.
شوتا سونودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
شوتا فوجیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال سرزو اوساکا اشاره کرد.
شوتا کانکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال شیمیزو اس-پالس اشاره کرد.
شوتا کاوانیشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
شوتا کویده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
شوتا کیمورا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ماتسوموتو یاماگا اشاره کرد.
شوتا ماتسوهاشی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسل کوبه اشاره کرد.
شوتا یومساکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
شوتارو ایهاتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال هوم یونایتد اشاره کرد.
شوتو اوکانیوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد.
شوتو کوجیما (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اوراوا رد دیاموندز اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن و زیر ۲۰ سال ژاپن بازی کرده‌است.
شوتو کونو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا و باشگاه فوتبال توکیو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ژاپن بازی کرده‌است.
شوتو می‌نامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال توکیو وردی اشاره کرد.
شوتو ناکاهارا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
شوتو هیرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو اشاره کرد.
شوجی ایکیتسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ساگان توسو و باشگاه فوتبال آویسپا فوکوئوکا اشاره کرد.
شوجی فوجیموتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال جف یونایتد ایچیهارا چیبا اشاره کرد.
شوجی کوسانو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کاشیوا ریسول اشاره کرد.
شوجی نونوشیتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال کونسادول ساپورو و باشگاه فوتبال گامبا اوساکا اشاره کرد.
شوجی یامادا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ژاپن است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آلبیرکس نیگاتا اشاره کرد.