payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و نقل است، این بدان معناست که غذاهای محلی تولید شده در واقع برای محیط زیست بدتر از مواد غذایی ساخته شده در مزارع کارخانه است. امکان‌سنجی اقتصادی. در حالی که محلی سازی به عنوان یک گزینه جایگزین برای تولید مواد غذایی مدرن ترویج شده‌است، برخی معتقدند که این امر می‌تواند بر بازده تولید تأثیر منفی بگذارد. از آنجا که پیشرفتهای فناوری بر میزان تولید مزارع تأثیر گذاشته‌است، بهره‌وری کشاورزان در ۷۰ سال گذشته افزایش یافته‌است. این انتقادات اخیر با نگرانی‌های عمیق‌تر در مورد ایمنی مواد غذایی همراه است، به استناد به
در مورد ایمنی مواد غذایی همراه است، به استناد به الگوی تاریخی ناکارآمدی اقتصادی یا ایمنی مواد غذایی کشاورزی معیشت که موضوع این کتاب را تشکیل می‌دهد "، معضل Locavore's Dilemore" توسط جغرافیدان پیر Desrochers و محقق سیاست‌های عمومی Hiroko Shimizu.
گورستان چوکندی (؛ ) یک گورستان اسلامی اولیه واقع در شرق کراچی، در استان سند پاکستان است. مقبره‌ها به خاطر حکاکی‌های ماسه سنگی دقیق و برجسته آنها قابل توجه است. مقبره‌ها به سبک گورستان مکلی نزدیک تهته، و در سبک معماری‌های مراسم تشییع جنازه معمولی تر ساخته شده‌اند. تاریخ. به‌طور کلی، مقبره‌ها به جوخیو (که همچنین Jokhiya گفته می‌شود) منسوب شده و به عنوان قبرستان خانوادگی قبیله کلمتی بلوچ شناخته می‌شوند، گرچه قبایل دیگر، بلوچ نیز در اینجا دفن شده‌اند. بیشتر آنها در دوران حکومت امپراتوری گورکانی هند و در قرن ۱۵
در دوران حکومت امپراتوری گورکانی هند و در قرن ۱۵ و ۱۸ هنگامی که اسلام به سلطه رسید ساخته شده‌اند. معماری. این نوع قبرستان در سند و بلوچستان به دلیل جهت‌گیری اصلی آن از شمال به جنوب قابل توجه است. گورهای پیچیده‌تر با ماسه سنگی رنگی ساخته شده‌است که اغلب به مرور زمان در آب و هوای محلی به خوبی نگه داشته شده‌اند. مقبره‌ها یا به صورت قبرهای منفرد ساخته شده‌اند یا به عنوان گروه‌های تا هشت گور، بر روی یک سکوی مشترک ساخته شده‌اند. کشف و تحقیق. اولین مرجع قدیمی از مقبره‌های چوکندی (با نام جوکوندی) در نامه ای از جی.
چوکندی (با نام جوکوندی) در نامه ای از جی. مکلود، خطاب به HBE Frere در سال ۱۸۵۱ یافت شده‌است. با این حال، این مقبره‌ها برای اولین بار توسط اچ‌دی باسکرویل، دستیار جمع‌آوری تهته در منطقه کراچی در سال ۱۹۱۷ مورد توجه جدی قرار گرفت. مقبره‌ها در نزدیکی لاندی در "قانون حفظ آثار باستانی، ۱۹۰۴" در سال ۱۹۲۲ گنجانده شده‌است. پس از جنگ جهانی دوم مقبره‌های چوکندی مورد توجه مقامات پاکستان قرار نگرفت تا اینکه آی‌اچ قریشی مورخ مشهور و وزیر آموزش و پرورش (بعداً به عنوان ریاست دانشگاه کراچی)، توجه وزارت باستان‌شناسی و
ریاست دانشگاه کراچی)، توجه وزارت باستان‌شناسی و موزه‌ها را به خود جلب کرد. مدیرکل وقت آن گروه باستان‌شناسی و موزه‌ها، شیخ خورشید حسن، اعتراف کرد که در ابتدا بخش او حتی متوجه نمی‌شد که مقبره‌ها تحت "قانون حفظ آثار باستانی، ۱۹۰۴ محافظت می‌شوند".
مسجد موتی یک بنای مذهبی مربوط به قرن ۱۷ میلادی است که در داخل قلعه لاهور، شهر لاهور، استان پنجاب کشور پاکستان واقع شده‌است. نام این سازه، به معنای سنگ مرمر کوچک و سفید است. این بنا توسط امپراتور مغول، جهانگیر ساخته شده و توسط معماران شاه جهان اصلاح شده‌است. این مسجد در ضلع غربی قلعه لاهور، نزدیک به دروازه علمگری، ورودی اصلی قرار دارد. لغت‌شناسی و تاریخ. موتی در زبان اردو به معنی مروارید است که یک قدم ارزشمند درک شده را به ساختار مذهبی معرفی می‌کند. این یک امر مرسوم در بین امپراطوران مغول بود که نام مساجد را
مرسوم در بین امپراطوران مغول بود که نام مساجد را پس از نامهای عمومی، از سنگهای قیمتی بگذارند. نمونه‌های دیگر از این دست می‌توان به مینا مسجد (مسجد گوهر) و ناژینا مسجد (مسجد جواهرات) اشاره کرد که هر دو در قلعه آگرا واقع شده و در سال ۱۶۳۷ تحت سلطنت شاه جهان به پایان رسیدند. این مسجد که بین سالهای ۱۶۳۰ تا ۱۶۳۰ ساخته شده‌است، اولین بار «مروارید» نامگذاری شده‌است، پس از وی تکمیل سایر ساختمان‌های مشابه توسط شاه جهان در قلعه آگره (۵۳–۱۳۷۵) و پسرش اورنگ‌زیب در قلعه سرخ (۶۰–۱۶۵) صورت گرفته‌است. پس از مغول. پس از
سرخ (۶۰–۱۶۵) صورت گرفته‌است. پس از مغول. پس از فروپاشی امپراطوری مغول، این مسجد به یک معبد سیک تبدیل شد و در دوره حکومت سیک در زمان رنجیت سینگ (۱۹۹۷–۱۷۱۶) به موتی ماندیر تغییر نام یافت. بعداً، رنجیت سینگ نیز از این ساختمان برای خزانه دولت استفاده کرد. هنگامی که انگلیسی‌ها در سال ۱۸۴۹ پنجاب را به دست گرفتند، در ساختمان این بنا، اشیاء گرانبهایی را یافتند. این ساختمان بعداً به وضعیت قبلی خود احیا شد و یادگارهای مذهبی در مسجد بدشاهی در این نزدیکی حفظ شد. سازه. این بنا که در گوشه شمال غربی چهارگوش Dewan-e-Aam
این بنا که در گوشه شمال غربی چهارگوش Dewan-e-Aam قرار دارد، نمونه ای از معماری مغول از زمان شاه جهان است. این بنا به‌طور کامل از سنگ مرمر سفید ساخته شده‌است. این نما از طاقهای شکافته و ستونها تشکیل شده‌است. این مسجد دارای سه گنبد برافراشته است. این نمای پنج قوسی آن را از سایر مساجد کلاس مشابه با نمایهای سه قوسی متمایز می‌کند. فضای داخلی ساده و ساده به استثنای سقف‌هایی که به چهار ترتیب مختلف، دو قوس و دو تخته تزئین و طراحی شده‌است.
ارائه فرایند عرضه یک موضوع به مخاطب است. ارائه معمولاً به صورت نمایش، معرفی، سخنرانی، یا صحبت است که برای آگاه‌سازی، ترغیب، الهام‌بخشی، دادن انگیزه، معرفی ایده یا کالای تازه و ایجاد حس خوب به کار می‌رود. همچنین این اصطلاح می‌تواند برای معرفی یا پیشکشی رسمی یا آیینی یا Debutante استفاده شود. در برخی قالب‌های خاص، ارائه به معنی اشاره به نکته کلیدی است. برنامه ارائه. برنامه ارائه، اغلب، برای ایجاد درونمایه ارائه استفاده می‌شود. همچنین برخی از برنامه‌های ارائه، اجازه می‌دهند ارائه‌ها به صورت مشترک، توسعه داده
اجازه می‌دهند ارائه‌ها به صورت مشترک، توسعه داده شوند. نمونه آن استفاده از اینترنت برای کسانی است که در مکان جغرافیایی دوری از یکدیگر قرار دارند. می‌توان از بینندگان برای ترکیب درونمایه منابع گوناگون در یک ارائه استفاده کرد. نرم‌افزارها. برخی از محبوب‌ترین نرم‌افزارهای ارائه در سراسر جهان، از سوی اپل، گوگل، و مایکروسافت ارائه شده‌اند. مایکروسافت پاورپوینت و گوگل اسلایدز ابزارهای مؤثری برای توسعه اسلایدها برای ارائه هستند. گوگل اسلایدز به گروه‌ها اجازه می‌دهد که با استفاده از گوگل درایو با یکدیگر همکاری
که با استفاده از گوگل درایو با یکدیگر همکاری کنند تا هر حساب را هنگام ویرایش، به‌روزرسانی کنند. درونمایه‌هایی چون نوشته، نگاره، پیوند، و جلوه دیداری، به هر یک از برنامه‌های ارائه افزوده می‌شوند تا اطلاعات یکدست و سودمندی را به یک گروه ارائه کنند.
قالی ترکیه‌ای، فرش آناتولی یا سجاده ترکیه‌ای، یک اصطلاح عامیانه است که امروزه معمولاً برای نشان دادن فرش‌ها و سجاده‌های بافته شده در آناتولی (یا آسیای صغیر) و مناطق مجاور آن استفاده می‌شود. از نظر جغرافیایی، منطقه تولید آن را می‌توان با سرزمین‌هایی که از نظر تاریخی تحت سلطه امپراتوری عثمانی قرار داشتند، مقایسه کرد. این یک کف پوش بافته یا شمع بافته یا روکش دیوار است که برای مصارف خانگی، فروش محلی و صادرات تولید می‌شود. در گروه فرش‌های شرقی، قالی ترکیه‌ای با خصوصیات خاص رنگ‌ها، نقوش، بافت‌ها و تکنیک‌های آن
خصوصیات خاص رنگ‌ها، نقوش، بافت‌ها و تکنیک‌های آن متمایز می‌شود. نمونه‌ها در اندازه‌ها از بالش‌های کوچک (yastik) گرفته تا فرش‌های بزرگ مورد استفاده در اتاق می‌باشند. قدیمی‌ترین نمونه‌های بازمانده از فرش‌های آناتولی، مربوط به قرن سیزدهم است. از آن زمان تاکنون انواع مختلف فرش‌ها در کارگاه‌های تولیدی بزرگ، گارگاه‌های خانگی و روستایی و حتی چادرهای عشایری بافته شده‌است. این نوع فرش‌ها به‌طور هم‌زمان در تمام سطوح مختلف جامعه تولید می‌شوند، جنس این فرش‌ها عمدتاً از پشم گوسفند، پنبه و رنگ‌های طبیعی استفاده می‌شود.
پشم گوسفند، پنبه و رنگ‌های طبیعی استفاده می‌شود. فرش‌های آناتولی اغلب با گره‌های متقارن گره خورده‌است. در اروپا، فرش‌های آناتولی غالباً در نقاشی‌های رنسانس به تصویر کشیده می‌شوند. بعد از قرن سیزدهم میلادی، تماس‌های سیاسی و تجارت بین اروپای غربی و جهان اسلام شدت گرفت. هنگامی که تجارت مستقیمی با امپراتوری عثمانی در قرن چهاردهم برقرار شد، در ابتدا انواع فرش‌ها با توجه به نام تجاری فرش‌های «ترکیه» بدون در نظر گرفتن محل واقعی تولید آن‌ها، به‌طور غیرقابل تفکیک صورت می‌گرفت. از اواخر قرن نوزدهم، فرش‌های شرقی مورد
می‌گرفت. از اواخر قرن نوزدهم، فرش‌های شرقی مورد توجه هنری، تاریخی و علمی در جهان غرب قرار گرفته‌اند. خاستگاه‌ها و سنت‌های طراحی قالی ترکیه‌ای. طرح فرش آناتولی یا همان قالی ترکیه‌ای، رشته‌های مختلفی از سنت را در خود جای داده‌است. عناصر خاص از نزدیک با تاریخ اقوام ترک و تعامل آن‌ها با فرهنگ‌های اطراف، در اصل آسیای مرکزی آن‌ها و همچنین در هنگام مهاجرت، و خود در آناتولی ارتباط دارد. مهمترین تأثیرات فرهنگی ناشی از فرهنگ چینی و اسلام بود. فرش‌های مناطق برگاما و قونیه به عنوان نزدیک‌ترین فرش‌های آناتولی مرتبط
و قونیه به عنوان نزدیک‌ترین فرش‌های آناتولی مرتبط هستند و اهمیت آن‌ها در تاریخ این هنر بهتر درک می‌شود. سنن آسیای میانه. تاریخ اولیه اقوام ترک در آسیای میانه با چین نزدیک است. روابط بین ترک‌ها و چین از زمان سلسله هان مستند شده‌است. تامپسون در مقاله خود درمورد طراحی‌های متمرکز، الگوی مدالونیون مرکزی را که اغلب در فرش‌های آناتولی یافت می‌شود به نقوش «پایه نیلوفر آبی» و «یقه ابر» (yun chien)، استفاده شده در هنر آسیای بودایی، که او در آن یافت می‌شود، بیان می‌کند. بازگشت به سلسله یوان چین. اخیراً، بروژمان
می‌کند. بازگشت به سلسله یوان چین. اخیراً، بروژمان دربارهٔ روابط نقوش چینی و ترکی مانند زینت «باند ابر» که منشأ آن به سلسله هان مربوط می‌شود، توضیح داد. «فرش ققنوس و اژدها» اولیه آناتولی «نقوش سنتی دیگری از اساطیر چینی، نبرد بین ققنوس (فنگهوگان) و اژدها را به تصویر می‌کشد.»
عاج‌های بگرام گروهی بیش از هزار پلاک تزئینی، مجسمه‌های کوچک و لایه‌های تزئینی، حک شده از عاج و استخوان و قبلاً به مبلمان چوبی متصل شده‌اند، که در دهه ۱۹۳۰ در بگرام افغانستان کاوش شدند. آنها نمونه‌های نادر و مهمی از هنر کوشان در قرن ۱ یا ۲ قبل از میلاد هستند، که گواهی بر سلیقه‌های کیهانی و حمایت از سلسله‌های محلی، پختگی در صنایع دستی معاصر و تجارت باستانی کالاهای لوکس است. تاریخ. شهر باستانی کاپیسا (در نزدیکی بگرام جدید)، در باکتریا (یا همان بلخ) پایتخت تابستانی امپراتوری کوشان بود که از قرون اول تا چهارم از
امپراتوری کوشان بود که از قرون اول تا چهارم از شمال افغانستان تا شمال غربی هند امتداد داشت. در حدود هشتاد مایل از کابل، فاصله داشته و بر دو گذر از هندوکش حاکم بود و باکتریا را به گاندارا متصل می‌کرد. در پی عملیات اکتشافی که در بین سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ صورت گرفت، از دو اتاق دالان دیواری، اتاق ۱۰ و اتاق ۱۳. کشف شد. از این اتاق‌ها، مبلمان و کاسه‌های تزئینی چینی کشف شد. بعضی از مبلمان در امتداد دیوارها چیده شده بودند، سایر قطعات انباشته شده یا روبروی یکدیگر. این یافته‌ها مطابق با partage بین موزه گیمت و موزه
یافته‌ها مطابق با partage بین موزه گیمت و موزه ملی افغانستان در کابل تقسیم شده‌است. پس از بسته شدن موزه کابل در سال ۱۹۷۸، محل نگهداری عاج‌ها نامشخص بود و بسیاری از موارد در دهه ۱۹۹۰ غارت شدند. موضوع این نگاره‌ها و مجسمه‌ها، طیف‌های نقوش شامل شیرها، فیل‌ها، پرندگان، گل‌ها، عکس‌های زنانه، موسیقی دان‌ها، رقصندگان، زیور آلات شخصی و زمینه‌های معماری است. حفاظت. مواد ارگانیک مانند عاج و استخوان شکننده و مستعد زوال محیطی هستند. به منظور تثبیت قطعات عاج و بلند کردن آنها از روی زمین، آنها را در ژلاتین پوشانده و در
آنها از روی زمین، آنها را در ژلاتین پوشانده و در بافت قرار می‌دهند. به جلوگیری از خاک آلوده شدن و خراب شدن و کوچک شدن، آن هم به مرور زمان، باعث آسیب به عاج و از بین رفتن رنگدانه‌های آنها شده‌است. جهت ترمیم این آسیب‌ها، شکاف‌ها و شکستگی‌ها با چسب‌های متنوعی پر شده‌است. تجزیه و تحلیل فنی توسط موزه بریتانیا اطلاعاتی در مورد مواد و فنون تولید، شرایط فعلی، پدیده‌های زوال و مداخلات قبلی ارائه داده‌است. قدم بعدی، شامل کاهش پوشش‌های قبلی، ادغام و پر کردن مواد با استفاده از مواد برگشت‌پذیر و سازگار با تناژ بعدی
استفاده از مواد برگشت‌پذیر و سازگار با تناژ بعدی می‌باشد.
تنوع زیستی غذایی به عنوان «تنوع گیاهان، حیوانات و موجودات دیگر مورد استفاده در مواد غذایی، پوشش دادن منابع ژنتیکی موجود در گونه‌ها، بین گونه‌ها و تهیه شده توسط اکوسیستم‌ها» تعریف شده‌است. تنوع زیستی غذایی را می‌توان از دو منظر اصلی در نظر گرفت: تولید و مصرف. از دیدگاه مصرف، تنوع زیستی مواد غذایی به تنوع غذاها در رژیم‌های غذایی انسان و سهم آنها در تنوع رژیم غذایی، هویت فرهنگی و تغذیه خوب را توصیف می‌کند. تولید تنوع زیستی مواد غذایی به هزاران محصول غذایی، مانند میوه، آجیل، سبزیجات، گوشت و مواد معدنی که از
میوه، آجیل، سبزیجات، گوشت و مواد معدنی که از کشاورزی و حیوانات وحشی (مانند جنگل‌ها، مزارع غیرقابل کشت، اجسام آب) گرفته می‌شود، اطلاق میگردد. تنوع زیستی مواد غذایی تنوع "بین گونه‌ها،" به عنوان مثال "گونه"‌های مختلف جانوری و زراعی، از جمله گونه‌هایی را که مورد غفلت و کم بهره قرار گرفته‌اند را پوشش می‌دهد. تنوع زیستی غذایی همچنین شامل تنوع "موجود در گونه‌ها،" به عنوان مثال انواع مختلف میوه و سبزیجات یا نژادهای مختلف حیوانات است. تنوع زیستی غذایی، تنوع غذایی متنوع رژیم غذایی، اصطلاحاتی هستند که در فرهنگ جدید
رژیم غذایی، اصطلاحاتی هستند که در فرهنگ جدید رژیم غذایی ایجاد شده توسط براندون آیزلر، در این تحقیق که با عنوان تنوع تغذیه‌ شناخته می‌شود، مورد استفاده قرار می‌گیرند. مصرف تنوع زیستی غذایی. از سال ۱۹۶۱، رژیم‌های غذایی انسان در سراسر جهان در مصرف محصولات اصلی کالاهای اساسی با کاهش شدید مصرف محصولات زراعی محلی یا منطقه‌ای متنوع‌تر شده‌اند و به همین ترتیب در سطح جهانی همگن‌تر شده‌اند. اختلاف بین غذاهایی که در کشورهای مختلف استفاده میشوند بین سالهای ۱۹۶۱ و ۲۰۰۹، ۶۸ درصد کاهش یافته‌اند. رژیم غذایی استاندارد
۶۸ درصد کاهش یافته‌اند. رژیم غذایی استاندارد جهانی، حاوی درصد بسیار زیادی از تعداد نسبتاً کمی از محصولات اصلی کالاهای اساسی است که نسبت به جمیعیت جهان به میزان قابل توجهی، سهم کل انرژی غذایی (کالری)، شامل پروتئین، چربی و وزن مواد غذایی، اعم از گندم، برنج، شکر، ذرت، سویا (توسط + ۲۸۴٪)، روغن نخل (با ۱۷۳٪) و آفتابگردان (با + ۲۴۶٪)) افزایش یافته‌است، در حالی که ملت‌ها قبلاً نسبت بیشتری از محصولات مهم محلی یا منطقه ای مصرف می‌کردند، گندم در بیش از ۹۷٪ کشورها به یکی از اصلی‌ترین عناصر تبدیل شده‌است، با این وجود
یکی از اصلی‌ترین عناصر تبدیل شده‌است، با این وجود سایر عناصر جهانی تسلط مشابهی در سراسر جهان دارند. محصولات زراعی دیگر طی مدت مشابه به شدت کاهش یافته‌است، از جمله چاودار، یام، سیب زمینی شیرین (توسط -۴۵٪)، کاساوا (با -۳۸٪)، نارگیل، سورگوم (-۵۲٪) و ارزن (۴۵٪ -۴۵٪). تنوع زیستی و تغذیه مواد غذایی. ارتقاء تنوع غذاها و گونه‌های مصرفی در رژیم‌های غذایی انسان به ویژه دارای مزایای بالقوه برای سلامت عمومی و همچنین دیدگاه سیستم‌های غذایی پایدار است. تنوع زیستی مواد غذایی، مواد مغذی لازم را برای رژیم‌های با کیفیت
غذایی، مواد مغذی لازم را برای رژیم‌های با کیفیت فراهم می‌کند و بخشی اساسی آن در برگیرنده سیستم‌های غذایی محلی مربوط به فرهنگ‌های مختلف و امنیت غذایی است. ارتقاء تنوع غذاها و گونه‌های مصرفی در رژیم‌های غذایی انسان به ویژه دارای مزایای بالقوه ای برای سیستم‌های غذایی پایدار است. از نظر تغذیه، تنوع غذایی با کیفیت ریزمغذی‌های بالاتر رژیم‌ها همراه است. به‌طور متوسط، در هر گونه اضافی مصرف شده، میانگین کیفیت ویتامین A، ویتامین C، فولات، کلسیم، آهن و روی ۳٪ افزایش یافته‌است. از دیدگاه حفاظت، رژیم‌های غذایی مبتنی بر
از دیدگاه حفاظت، رژیم‌های غذایی مبتنی بر طیف گسترده‌ای از گونه‌ها فشار کمتری به گونه‌های منفرد وارد می‌کنند. تولید تنوع زیستی غذایی. نقش تنوع زیستی در سیستم‌های تولید. حفاظت و مدیریت تنوع ژنتیکی مبتنی بر گسترده در گونه‌های اهلی شده، ۱۰ هزار سال است که تولید محصولات کشاورزی را بهبود می‌بخشد. با این حال، جمعیت‌های متنوع طبیعی برای مدت طولانی دیگر غذا و سایر محصولات را تأمین می‌کنند. تنوع زیستی بالا می‌تواند سطح تولید را که از طریق تأثیر مفید خدمات اکوسیستم برای اکوسیستم‌های کشاورزی، اصلاح شده و طبیعی پایدار
اکوسیستم‌های کشاورزی، اصلاح شده و طبیعی پایدار می‌شود، به حداکثر برساند. برعکس، اتکا به یک سبد باریک از محصولات زراعی یا انواع محصولات زراعی می‌تواند سیستم‌های تولید مواد غذایی را به خطر اندازد. این توسط قحطی بزرگ سیب زمینی ایرلندی نشان داده شده‌است. سیب زمینی در حدود سال ۱۶۰۰ از دنیای جدید وارد ایرلند شد و آنها به منبع اصلی غذایی اکثر مردم ایرلند تبدیل شدند. قارچ بادگیر ناشی از باد سیب زمینی در ۱۸۴۵–۱۸۴۷ در سراسر کشور گسترش یافت و باعث تقریباً کامل شکست محصول سیب زمینی شد. تخمین زده می‌شود که ۱ میلیون نفر
سیب زمینی شد. تخمین زده می‌شود که ۱ میلیون نفر در اثر گرسنگی، وبا و حصبه کشته شدند. خدمات محیط زیستی. طیف گسترده‌ای از جمعیت‌های متنوع زیست شناختی در اکوسیستم‌های طبیعی و در اکوسیستم‌های کشاورزی در نزدیکی / کشاورزی عملکردهای اساسی زیست‌محیطی لازم را برای تولید مواد غذایی حفظ می‌کنند. به عنوان مثال، چنین جمعیتی مثلاً در چرخه مواد مغذی، تجزیه مواد آلی، احیای خاک پوسته پوسته شده یا تخریب شده خاک، تنظیم آفات و بیماریها، حفظ کیفیت آب و گرده افشانی نقش مؤثری دارد. حفظ تنوع گونه‌ها، ضمن ایجاد و تقویت کارکردهای
حفظ تنوع گونه‌ها، ضمن ایجاد و تقویت کارکردهای اکوسیستم، با افزایش در دسترس بودن مواد مغذی، بهبود استفاده از آب و ساختار خاک و کنترل آفات، نیازهای ورودی خارجی را کاهش می‌دهد. ویژگی‌ها. تنوع ژنتیکی در گونه‌های غذایی منبع ژن‌های مفیدی با فواید متنوع است. مثلاً: الگوهای جغرافیایی تنوع زیستی و مواد غذایی. در سال ۲۰۱۶، محققان مراکز و مناطق اولیه تنوع را به هم مرتبط کردند("مناطقی که معمولاً شامل مکان اصلی اهلی شدن محصولات زراعی، شامل مناطق اصلی جغرافیایی تغییر محصولات زراعی حاصل از آن زمان است، و حاوی غنای گونه
زراعی حاصل از آن زمان است، و حاوی غنای گونه ای نسبتاً زیاد در اقوام وحشی گندم")) مواد غذایی و محصولات کشاورزی با اهمیت فعلی آنها در سراسر جهان در منابع غذایی مدرن ملی و تولید محصولات کشاورزی. نتایج حاکی از آن است که کشورها با توجه به مناطق اولیه با تنوع گوناگونی محصولات زراعی که آنها کشت می‌کنند یا مصرف می‌کنند، بسیار بهم پیوسته‌اند. محصولات خارجی (محصولات کشاورزی کاملاً از مناطق دارای تنوع در خارج از محل کشور) مورد استفاده گسترده‌ای در منابع غذایی قرار گرفته‌است (۶۸٫۷٪ از منابع غذایی ملی به عنوان میانگین
(۶۸٫۷٪ از منابع غذایی ملی به عنوان میانگین جهانی از محصولات خارجی حاصل می‌شود) و سیستم‌های تولید (۳/۶۹٪ از محصولات زراعی خارجی) بودند) نشان داده شده‌است که استفاده از محصولات خارجی در طی ۵۰ سال گذشته به ویژه در کشورهای با تنوع زراعی بومی به‌طور قابل توجهی افزایش یافته‌است.
لباس سنتی تایلندی که به نام chut Thai () شهره است، لباسی است که توسط مردان، زنان و کودکان پوشیده می‌شود. لباس تایلندی مخصوص خانمها معمولاً از یک پانونگ یا چونگ کرابن، یک بلوز و یک صبحی تشکیل شده‌است. زنان شمالی و شمال شرقی تایلند ممکن است به جای فونگ نون و کونگ کروبن یا یک پیراهن یا یک پالتوی سئویا لباس مجلسی بپوشند. اما لباس مخصوص آقایان شامل یک شلوار چانگ کرابن یا شلوار معمولی، پیراهن الگوی راج، جوراب‌های سفید به طول زانو و یک صبحی است. این لباس برای مردان شمالی تایلندی متشکل از یک سادو، یک ژاکت سفید به
شمالی تایلندی متشکل از یک سادو، یک ژاکت سفید به سبک مانچو و گاهی اوقات یک هوآوی است. در مناسبت‌های رسمی، ممکن است افراد تصمیم بگیرند که به اصطلاح رسمی لباس ملی تایلند را بپوشند. تاریخ. از نظر تاریخی، هر زن و مرد تایلندی، خود را با یک دستمال پارچه ای به نام chong kraben می‌پوشیدند. مردان برای پوشاندن کمر تا نیمی از پایین ران، کراوبن چانگ خود را پوشانده بودند، در حالی که زنان کراوبن چانگ خود را به دور کمر تا پایین زیر زانو می‌پوشند. اعضای اشراف‌زاده در حضور در امور سلطنتی، از لباس‌های ابریشمی به نام خرویی و
امور سلطنتی، از لباس‌های ابریشمی به نام خرویی و یک کلاه بلند، به نام لمفوک استفاده می‌کردند. سینه‌های برهنه و پاهای برهنه به عنوان بخشی از کد لباس رسمی تایلند پذیرفته شدند و در نقاشی‌های دیواری، نسخه‌های خطی مصور، و عکس‌های اولیه تا اواسط دهه ۱۸۰۰ مشاهده می‌شوند. قبل از قرن بیستم، نشانگرهای اصلی که در لباس تایلندی از کلاس برجسته بودند، استفاده از پارچه‌های نخی و ابریشمی با نقوش چاپی یا بافته شده بود، اما هم متداول و هم رویال‌ها به‌طور یکسان پوشیده بودند، نه لباس دوخته شده. لباس سنتی تایلندی در دوره
نه لباس دوخته شده. لباس سنتی تایلندی در دوره Rattanakosin به‌طور قابل توجهی تغییر کرد. پیش از دهه ۱۷۰۰، زنان و مردان تایلندی هر دو موهای خود را بلند نگه می‌داشتند. با این حال، پس از جنگهای برمه و سیامی در سالهای ۱۷۵۹–۱۷۶۰ و ۱۷۶۵–۱۷۶۷ و تکرار تهاجم‌های برمه به آوتیتایا، زنان مرکزی تایلندی شروع به بریدن موهای خود به سبک موهای خدمه کردند که تا دهه ۱۹۰۰ این مدل، مدل موی ملی باقی ماند. از دهه ۱۸۶۰ به بعد، رویال‌های تایلندی "به‌طور انتخابی آداب و رسوم و مقررات ویکتوریا را به صورت شخصیت‌های مدرن که در داخل و
ویکتوریا را به صورت شخصیت‌های مدرن که در داخل و بین‌المللی با استفاده از تصاویر تکثیر مکانیکی تبلیغ می‌شدند، به تصویب رساندند. لباسهای دوخته شده، از جمله لباس دربار و لباس تشریفاتی، در زمان سلطنت پادشاه Chulalongkorn اختراع شد. فرم‌های لباس غربی در این دوره در بین شهر نشینان شهر بانکوک رایج شد. در اوایل دهه ۱۹۰۰، پادشاه Chulalongkorn زنان تایلندی را تشویق کرد که به جای موهای کوتاه سنتی، موهای بلندی بپوشند که بعداً در دوران سلطنت پادشاه واژیراوود به همراه پوشیدن pha sinh (ผ้า ซิ่น)، دامن توبولی، به جای چانگ
pha sinh (ผ้า ซิ่น)، دامن توبولی، به جای چانگ کرابن تبدیل شد. (โจงกระเบน)، یک دستمال پارچه ای. لباس رسمی. لباس رسمی تایلندی، که به زبان تایلندی با عنوان ชุด ไทย พระ ราช known شناخته شده‌است، شامل چندین مجموعه لباس است که در مناسبت‌های رسمی به عنوان لباس ملی تایلند طراحی شده مورد استفاده مردم تایلند است.
موزه تاریخی سرمینتو یا سارمینتو ، واقع در محله بوئنوس آیرس آرژانتین، موزه‌ای است که به تاریخ آرژانتین و به ویژه زندگی نسل دهه ۸۰ و زندگی رئیس‌جمهور دومینگو فاوستینو سارمینتو، یک نویسنده و شخصیت سیاسی که بین سال‌های ۱۸۶۸ و ۱۸۷۴ رئیس‌جمهور آرژانتین بود، اختصاص دارد. بخش‌هایی نیز وجود دارند که آثار ادبی نیکولاس آوللاندا، جانشین ریاست‌جمهوری وی و انقلاب ناشی از انقلاب بوئنوس آیرس در سال ۱۸۸۰ را نشان می‌دهند، زمانی که دولت ملی مجبور شد محل خود را در مرکز شهر بوئنوس آیرس رها کند و به ساختمانی که امروزه موزه در
آیرس رها کند و به ساختمانی که امروزه موزه در بلگرانو واقع شده‌است نقل‌مکان کند. تاریخچه. بنای ساختمان. این ساختمان شهری به سبک ایتالیایی است که در سال ۱۸۷۳ توسط خوان آنتونیو بوشچیاززو، از معماران قرن نوزدهم میلادی بود که توسط برناردینو ریوداویا به آرژانتین آورده شده بود. در آن زمان، زمانی که آن‌ها مجبور شدند بوئنوس آیرس را ترک کنند، قوه مجریه و قوه قضاییه، دولت فدرال را در خود جای داد. کنگره ملی، زمانی که بوئنوس آیرس پایتخت این کشور را به عنوان پایتخت کشور اعلام کرد، در بزرگ‌ترین جلسه خود دیدار کرد. در
اعلام کرد، در بزرگ‌ترین جلسه خود دیدار کرد. در پایان جنگ داخلی، قانون فدرال سازی در این ساختمان امضا شد. به دلیل این رویداد، این بنا یک اثر تاریخی ملی اعلام شد. در سال ۱۹۳۸، در پنجاهمین سالگرد مرگ سارمینتو، دولت فدرال آن را به عنوان یک موزه اختصاص داد. در ۲۸ ژولای همان سال، این عمارت پس از پیشنهاد رئیس وقت کمیسیون موزه‌های تاریخی ریکاردو لون، با حکم ریاست جمهوری روبرتو مارسلینو اورتیز رئیس‌جمهور وقت اختصاص داده شد. مجموعه. موزه برخی از وسایل سارمینتو، را که طبق قانون شماره ۱۲۵۵۶ تنظیم شده‌است، نشان می‌دهد.
طبق قانون شماره ۱۲۵۵۶ تنظیم شده‌است، نشان می‌دهد. در سال ۱۹۱۳ نوه‌هایش چیزهای دیگری از او را به مجموعه او اهدا کردند. مجموعه این موزه شامل مبلمان و مجموعه‌های مختلفی از کارد و چنگال است که توسط رئیس‌جمهور در طی سفرهایش به دست آمده‌است. اتاق‌ها. اتاق سارمینتو. اتاقهایی که برای نمایشگاه‌های موقت استفاده می‌شد. تصویر پرتره‌ای از سارمینتو که توسط نوه‌اش یوجینا بلین سرمینتو کشیده شده‌است، دارد و ویترین‌هایی با اشیاء مختلف از کاربرد روزانه. اتاق خواب. این اتاق دوره‌ای از ۱۸۱۱ تا ۱۸۴۱ را به ترتیب زمانی نشان
دوره‌ای از ۱۸۱۱ تا ۱۸۴۱ را به ترتیب زمانی نشان می‌دهد. این مجموعه شامل اثاثیه دوران ویکتوریا از خانه اش در بوئنوس آیرس می‌باشد. ناهارخوری. پرتره دیگری از رئیس‌جمهور توسط نوه اش، یوجینا بلین سرمینتو به علاوه برخی اشیاء شخصی. اتاق فاکوندو (اتاق کار هنری مخصوص). این اتاق یادبود کار کتاب فاکوندو: تمدن و بربریت نوشته شده توسط سرمینتو است که به نمایش نسخه‌های قدیمی و سایر نسخه‌ها به دیگر زبان‌ها را نشان می‌دهد.
در بدن، یاخته سازنده غضروف کندروبلاست () نامیده می‌شود. نام کندروبلاست به صورت لغوی به معنی غضروف‌شکُفت است. به کندروبلاست‌ها سلول‌های کندروژنیک (به معنی یاخته‌های غضروف‌ساز) می‌گویند. غضروف از مزانشیم منشأ می‌گیرد. نخست کندروبلاست‌ها شکل می‌گیرند، سپس ناحیه پیش‌غضروفی ساخته می‌شود. کندروبلاست‌ها به اندازه کافی ماده زمینه‌ای ایجاد می‌کنند که آنها را احاطه می‌کند. در طبقه داخلی، پری‌کندریوم غالباً از نوع مزانشیمی متمایز نشده‌است که می‌تواند مستقیماً تبدیل به کندروبلاست گردد. به عبارت دیگر، سلول‌های
تبدیل به کندروبلاست گردد. به عبارت دیگر، سلول‌های پری‌کندریوم از خارج به داخل سه دسته‌اند: فیبروبلاست (خارج)، مزانشیم (وسط) و کندروبلاست (داخل). کندروبلاست یاخته سازنده غضروف است و در مقابل کندروسیت وظیفه محافظت ار رشته‌های کلاژن و گلیکوپروتئین را بر عهده دارد. کلاژن پروتئینی است که در محیط خارج از یاخته (سلول)های جانوران، وجود دارد. پروتئین کلاژن بصورت رشته‌های کلاژن مشاهده می‌شود. رشته‌های کلاژن در همه انواع بافت همبند، ولی به میزان متفاوت یافت می‌شوند. سنتز کلاژن به وسیله فیبروبلاست‌ها مشابه ساخت سایر
سنتز کلاژن به وسیله فیبروبلاست‌ها مشابه ساخت سایر پروتئین‌ها می‌باشد. سنتز کلاژن توسط سلول‌های استئوبلاست دراستخوان، کندروبلاست در غضروف، ادونتوبلاست در دندان، سلول‌های ماهیچه صاف در دیواره رگ‌های خونی و سلول‌های اپی‌تلیال نیز انجام می‌گیرد.
بیوماندریس یک فصل از "متون هرمس" است که به زبان یونانی نوشته شده‌است. در این کتاب عبارت مصری Peime-nte-rê معادل "دانش دوباره" یا " درک دوباره ". گرفته شده‌است. نوشته‌های هرمسی شامل رساله‌ها و مباحثاتی هستند که عمدتاً جنبه گنوسی دارند. یکی از معروف‌ترین این رساله‌ها، پوییماندرس (نگهبان آدمیان – قدرت مطلق – اقتدار کلی – عقل کل) نام دارد. نوشتن این رساله طی مکاشفه‌ای به واسطه «قدرت مطلق» میسر شده‌است. در این رساله آمده‌است، ادراک انسان سطوح مختلفی از جهان مادی و تا ملکوتی دارد. در رساله هرمسی (پویی ماندرس)
و تا ملکوتی دارد. در رساله هرمسی (پویی ماندرس) آمده‌است که انسان از آغاز در عالم روشنی بود، آرام و شادی‌بخش، سپس هبوط از جهان روشن و کلام مقدس لوگوس (Logos) در طبیعت. منظور از روشنی، همان خدای مطلق است. خدای مطلق یا عقل کل، آفریننده است؛ و معرفت به واسطه اوست که بر آدمیان کشف می‌گردد. پس، انسان «به یاری تعقل می‌تواند دریابد که به جهانِ بی مرگی تعلق دارد و علت میرندگی او، تمرکز به طبیعت و جهان ماده است، هر آن کس که این آگاهی را دریابد، به سعادت می‌رسد.»