payamvha/North_RAG huggingface dataset:
12 اکتبر 2023 در بیمارستانی در والدوپار در سن 66 سالگی درگذشت
عملیات سری عملیات اطلاعاتی (جاسوسی) یا عملیات نظامی است که به گونه‌ای انجام می‌شود که عموم مردم یا نیروهای دشمن خاص از انجام آن بی‌خبر می‌مانند. تعریف. فرهنگ لغت وزارت دفاع برای اصطلاحات نظامی و مرتبط (با انتشار مشترک JP1-02 در ۵ ژانویه ۲۰۰۷) عملیات سری را اینگونه تعریف می‌کند: عملیاتی که وزارت یا سازمان‌های دولتی، به گونه‌ای پشتیبانی می‌کنند یا انجام می‌دهند که از محرمانگی یا پنهانی بودن آن مطمئن شوند. فرق عملیات پنهانی با عملیات سری در این است که عملیات پنهانی، هویت پشتیبان یا انجام دهنده را پنهان می‌کند؛
هویت پشتیبان یا انجام دهنده را پنهان می‌کند؛ ولی عملیات سری، انجام عملیات را پنهان می‌کند؛ یعنی وجود عملیات پنهانی را می‌توان انکار کرد. در عملیات ویژه، ممکن است یک کار، به هر دو صورت سری و پنهانی انجام شود و ممکن است به اندازه برابر به ملاحظات عملیاتی و کارهای اطلاعاتی، توجه شود. تفاوت با عملیات پنهانی. بیشتر عملیات‌های سری، در رابطه با گردآوری اطلاعات است و معمولاً با هر دو روش مأمور مخفی اطلاعاتی و حسگرهای مخفی انجام می‌شوند. کارگذاری دستگاه‌های شنود ارتباطی کابل‌های زمینی و زیردریایی، دوربین، میکروفون،
کابل‌های زمینی و زیردریایی، دوربین، میکروفون، حسگرهای ترافیک، نظارت‌گرهایی مانند بویشگر، و سامانه‌های مشابه، نیاز دارد که مأموریت، ناشناس و بدون برانگیختن شک انجام شود. همچنین، عملیات پنهانی، ممکن است با زیردریایی بدون سرنشین، ماهواره شناسایی (جاسوسی) مانند میستی، پهپاد پایین‌پرواز، یا حسگرهای راه دور (مانند آنچه در عملیات ایگلو وایت و پس از آن استفاده شد)، یا انسان کارگذاشته، انجام شوند. ممکن است برخی عملیات‌ها به هر دو صورت پنهانی و سری انجام شوند. مانند استفاده از حسگرهای کنترل از راه دور پنهان‌شده یا
استفاده از حسگرهای کنترل از راه دور پنهان‌شده یا زیرِ نظر گیرانِ انسانی برای حمله مستقیم توپخانه و حمله هوایی که هر دو به نظر، آشکار می‌آیند؛ یعنی به دشمن، هشدار داده می‌شود و دشمن، هدف خود را شناسایی کرده است؛ ولی روش هدف‌گیری (روش اصلی مورد استفاده برای جانمایی هدف) می‌تواند مخفی بماند. نمونه. در جنگ جهانی دوم، به هدف‌هایی که با تحلیل رمز ارتباطات رادیویی، شناسایی می‌شدند تنها در صورتی حمله می‌شد که شناسایی هوایی در آن منطقه انجام شده بود یا در صورتی دستور تیراندازی به دریابد یاماموتو ایسوروکو صادر می‌شد
تیراندازی به دریابد یاماموتو ایسوروکو صادر می‌شد که پیدا شدن جای او را بتوان به نگهبانان ساحلی، نسبت داد. در دوره جنگ ویتنام، کامیون‌هایی که در تریل هو شی مین (Ho Chi Minh trail)، هدف حمله بودند کاملاً از وجود حسگرهای مخفی، مانند حس‌گرهای کلاغ سیاه که جرقه‌های موتور خودروها را شناسایی می‌کردند بی‌خبر بودند. همچنین گشت‌های سری نیز می‌توانستند آنها را شناسایی کنند. مزاحمت و ممنوعیت یا قوانین منطقه آتش‌به‌اختیار هم می‌تواند باعث شود به دلایل کاملاً تصادفی به یک هدف، حمله شود. تا دهه ۱۹۷۰ (میلادی) عملیات سری،
هدف، حمله شود. تا دهه ۱۹۷۰ (میلادی) عملیات سری، درونمایه‌ای سیاسی داشت و هدف آن بیشتر، کمک‌رسانی به گروه‌ها یا کشورهایی بود که پشتیبانان این عملیات‌ها به آنها علاقه داشتند. نمونه آن همکاری اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا برای شناسایی جنایتکاران جنگی آلمان نازی و امپراتوری ژاپن، پس از جنگ جهانی دوم است. امروز، شمار زیادی از اینگونه عملیات انجام می‌شود که عملیات سری مرتبط با فناوری را نیز در بر می‌گیرد.
آگنیشکا ماندات (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. او در سال ۱۹۷۶ از مدرسه عالی دولتی تئاتر در کراکوف فارغ‌التحصیل شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "با گذشتِ روزها، از پسِ سال‌ها…"، "تاج پادشاهان"، "رنگ‌های خوشبختی"، "قانون حقیقی"، "ردپا" و "" اشاره نمود.
کاژیمیرا اوتراتا (؛ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "دوست بدار یا رها کن"، "ترانه عاشقانه‌ای برای یانوشِک"، "چهل‌ساله" و "ترازنامه سه‌ماهه" اشاره نمود.
ینوُک هاکوبی تر-هاکوبیان (؛ زاده – درگذشته ) نقاش، مجسمه‌ساز و موسیقی‌دان ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده بود بود. ت می‌کرد. زندگی‌نامه. ینوُک تر-هاکوبیان در ۲۴ مهٔ ۱۹۰۰ در ایشخانیکوم در نزدیکی دریاچه وان ارمنستان غربی به دنیا آمد پدرش هاکوب، کشیش کلیسای صلیب مقدس (آختامار) بود. در جریان نسل‌کشی ارمنی‌هابا کمک مبلغین مذهبی آمریکایی ینوک و خانواده اش به ایروان پناه بردند. در سال ۱۹۱۶ وی در تفلیس در رشته هنری آموزش دید. سپس به استخدام Near East Relief Foundation درآمد و بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۳ مدیریت دو
درآمد و بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۳ مدیریت دو یتیم‌خانه در گاوار و ایروان را برعهده داشت. وی در اوت ۱۹۴۸ با نوارت کالارچیان ازدواج نمود و سپس همراه با وی به یانکرز، نیویورک نقل مکان نمود. وی در ۱۵ مارس ۱۹۶۶ در سن ۶۵ سالگی در اثر سکته قلبی درگذشت. پیشه هنری. در سال ۱۹۲۳ تر-هاکوبیان به ایالات متحده آمریکا مهاجرت نمود و در نهایت در بوستن سکنی گزید. پیوند به بیرون.
رِنا () یک فیلم درام و جنایی لهستانی به کارگردانی میخاو واشینسکی است که در سال ۱۹۳۸ منتشر شد.
لودا نیمیژانکا (؛ – ) بازیگر و هنرمند رقص اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "شاهزاده وُویتسکا" و "رنا" اشاره نمود.
سونیا بوخوشیه‌ویچ (؛ زادهٔ ) بازیگر ارمنی‌تبار اهل لهستان است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آلکساندرا کونیچنا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. وی در سال ۱۹۸۸ از آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو فارغ‌التحصیل شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عناصر ساشا – آتش"، "هیچ ردی باقی نگذار"، "بدن مسیح"، "کارناوال"، ""، "لندنی‌ها"، "تشخیص"، "اوشیتسکا"، "قانون حقیقی"، "بلفر"، "در خیابان سپولنی" و "خانواده واپسین" اشاره نمود. او تاکنون دو مرتبه برندهٔ جایزهٔ فیلم لهستان شده‌است.
آنا چیه‌پیلفسکا (؛ ۷ ژانویه ۱۹۳۶ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "پنج"، "ترانه عاشقانه‌ای برای یانوشک"، "مادر یوآنای فرشتگان"، "سه گام روی زمین" و "سرنشین" اشاره نمود.
وادوویتسه (؛ ) یک شهر و گمینا در لهستان است که در گمینا وادوویتسه واقع شده‌است. وادوویتسه ۱۲٫۹۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱۹٬۱۴۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای آسیزی، سان جووانی روتوندو، پیترلچینا، کارپینتو رومانو، سونا (ایتالیا)، کاناله داگوردو، شیکاگو هایتس، ایلینوی، مارکتل و کچکه‌مت خواهرخوانده‌های وادوویتسه هستند.
باربارا سووتیشیک (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "لغزش"، "زندگی خانوادگی"، "قماری بالاتر از زندگی" و "آنگاه سکوت فرا خواهد رسید" اشاره نمود.
سارگیس ارگانیان (؛ زاده ۱۸۷۰ – درگذشته ۱۹۵۰) نقاش ارمنی‌تبار اهل امپراتوری عثمانی بود. زندگی‌نامه. سارگیس ارگانیان در ۱۸۷۰ در ترابزون به دنیا آمد؛ و در سال ۱۸۹۴ برای به آموزش رشته هنری به کنستانتینوپل رفت. در سال ۱۸۹۴ وی به پاریس رفت جایی که وی در س‌هایی از ژان-پل لورنس و ژان-ژوزف بنژامین-کنستان فرا گرفت. متعاقباً، وی در آکادمی هنرهای زیبای پاریس ثبت نام نمود و شاگرد ژان-لئون ژروم شد. در سال‌های ۱۸۹۷ و ۱۸۹۸ وی در نمایشگاه‌های انفرادی پاریس شرکت نمود. در بین سال‌های ۱۸۹۴–۱۸۹۶ در جریان کشتار حمیدیه وی پدر و
سال‌های ۱۸۹۴–۱۸۹۶ در جریان کشتار حمیدیه وی پدر و برادرش از دست داد و در سال ۱۸۹۷ به نیویورک پناه برد. وی برای مدتی به عنوان هنرمند برای نیویورک هرالد فعالیت نمود. در سال ۱۸۹۴ به خاطر اثری که در نمایشگاه جهانی در سنت لوئیس به نمایش گذاشته بود برنده جایزه نفر سوم شد و حق شهروندی ایالات متحده آمریکا را نیز به دست آورد. در همان زمان نیز وی ازدواج نمود. در سال ۱۹۰۵ دو تابلوی نقاشی روغنی وی در نمایشگاه پورتلند اورگن به نمایش گذاشته شد. وی دلتنگ زادگاهش شد و در سال ۱۹۱۲ به استانبول مسافرت نمود و برای مدت در
در سال ۱۹۱۲ به استانبول مسافرت نمود و برای مدت در دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان تدریس نمود. در آنجا وی برضد بلشویک‌ها سخنرانی می‌کند و پس از انقلاب ۱۹۱۷ مجبور می‌شود از روسیه بگریزد. زمانی که جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ شروع شد وی تصمیم گرفت که به تفلیس برود. وی ابتدا به استانبول و سپس به سنت لوئیس سفر نمود. در سال ۱۹۲۱ وی نقاشی‌های آبرنگ فردریک لینکلن استودارد را بازسازی نمود. باقیمانده عمر خویش را در نیز در سنت لوئیس نمود. وی در سال ۱۹۵۰ در سن ۸۰ سالگی درگذشت و در گورستان بلفونتین به خاک سپرده شد.
مانوک اکسرجیان (؛ زاده ۱۸۸۸ – درگذشت نوامبر ۱۹۷۴) معمار ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. در ۱۸۸۸ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۴ از مدرسه سلطنتی معماری در کنستانتینوپل فارغ‌التحصیل شد. وی بیمارستان و را طراحی نمود. اکسرجیان گروهی از مجتمع‌های آپارتمانی خیابان ۶۶ام و درایو ۶۷ام بولوار کوینز واقع در فارست هیلز، نیویورک را طراحی نمود. اکسرجیان وی در نوامبر ۱۹۷۴ در سن ۸۶ سالگی در منزل خویش در منهاست درگذشت. شغل طراح. اگزرجیان در سال ۱۹۲۷ مالک و طراحی چهار خانه واقع در کانن پلیس،
۱۹۲۷ مالک و طراحی چهار خانه واقع در کانن پلیس، نزدیک خیابان ۲۸۸، برانکس بود. او مالک چندین قطعه زمین در خیابان لکسینگتون پایین منهتن بود که در فوریه ۱۹۲۹ از او خریداری شد. در مارس ۱۹۳۴ اگزرجیان توصیه کرد که ۲۵٬۰۰۰٬۰۰۰ دلار از بودجه اختصاص داده شده دولت فدرال ایالات متحده برای ایجاد تغییرات در خانه‌های موجود در سمت شرق پایین استفاده شود. او تأکید کرد که همین مقدار پول، زمانی که برای ساخت چندین بلوک مسکن جدید استفاده شود، وجود زاغه‌ها را برای مدت طولانی‌تری تداوم می‌بخشد. این امر به این دلیل رخ می‌دهد که
تداوم می‌بخشد. این امر به این دلیل رخ می‌دهد که سرمایه خصوصی قادر به رقابت سودآور با مسکن معاف از مالیات نیست. اگزرجین گروهی متشکل از سه خانه آپارتمانی را در بلوار کوئینز بین خیابان ۶۶ و ۶۷ درایو، در فارست هیلز، نیویورک طراحی کرد. این سه واحد آپارتمانی که در سال ۱۹۳۷ به سبک باغ شش طبقه طراحی شدند، بلوکی به اندازه ۶۰۰ فوت را پوشانده بودند. ۲۱۲ آپارتمان و ۱۴ فروشگاه برای این منطقه در نظر گرفته شده بود. اگزرجیان به عنوان رئیس شرکت خانه هایی برای زندگی مدرن، در نوامبر ۱۹۴۰، ۲۴ قطعه زمین را در سه بلوک از مترو
نوامبر ۱۹۴۰، ۲۴ قطعه زمین را در سه بلوک از مترو خیابان هشتم ساخت و فروخت. توسعه در ضلع جنوبی خیابان آستین، شرق بلوار یلوستون، در جنگل هیلز بود. او پیش از این چندین خانه شخصی در این منطقه ساخته و فروخت
سلاوا گریگوریان ( زادهٔ ) گیتارنواز ارمنی‌تبار اهل استرالیا است. زندگی‌نامه. وی در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۷۶ در قزاقستان از والدینی به نام‌های ادوارد و ایرینا گریگوریان که هر دویشان نوازندگان حرفه‌ای ویولن بودند به دنیا آمد در سال ۱۹۸۱ به همراه خانواده‌اش به استرالیا مهاجرت نمود. وی در ملبورن بزرگ شد. گریگوریان در سن ۷ سالگی نزد پدرش شروع به فراگیری نواختن گیتار نمود. در سن ۱۲ سالگی به صورت حرفه‌ای نوازندگی نمود و نخستین اجرای انفرادی خویش در سن ۱۴ سالگی در سیدنی انجام داد. به دنبال موفقیت در رقابت بین‌المللی گیتار
داد. به دنبال موفقیت در رقابت بین‌المللی گیتار کلاسیک توکیو جایی که وی جوانترین فینالیست در تاریخچه این رقابت بود گریگوریان در سال ۱۹۹۵ برای ضبط چهار آلبوم انفرادی قراردادبست. سلاوا گریگوریان در سال ۲۰۰۲ برای «Sonatas &amp; Fantasies»، در سال ۲۰۱۷ برای «_Cello Suites Volume I» و در سال ۲۰۱۸ برای «_Cello Suites Volume II» برنده جایزه ای‌آرآی‌ای بهترین آلبوم کلاسیک شد.
امانوئل چکناواریان (؛ زادهٔ مصادف با ۲ اردیبهشت ۱۳۷۴) موسیقی‌دان ایرانی-ارمنی‌تبار اهل اتریش است. امانوئل پسر دوم موسیقیدان بزرگ ایرانی لوریس چکناواریان میباشد. زندگی‌نامه. در ۲۲ آوریل ۱۹۹۵ در وین زمانی که پدرش لوریس چکناواریان با خانواده اش در اتریش بود به دنیا آمد. چکناواریان در سن ۵ سالگی شروع به نواختن ویولن نمود. وی در سن ۷ سالگی نخستین کنسرت عمومی را اجرا نمود. دوسال بعد در نتیجه یک کنسرت موسیقی کمک هزینه تحصیلی از سوی بنیاد ولادیمیر اسپیواکف به وی اعطا گردید. این بورسیه منجربه اجرای کنسرت در تالار
گردید. این بورسیه منجربه اجرای کنسرت در تالار بزرگ کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو شد. در ژوئن ۲۰۱۴ چکناواریان از مدرسه قلب مقدس در وین فارغ‌التحصیل شد.
مرد نامرئی یک نقاشی فراواقع‌گرای اثر سالوادور دالی است. این اثر الهام گرفته از هنر مصر باستان و کارهای جوزپه آرچیمبولدو است و امروزه در موزه رینا سوفیا در مادرید قرار دارد.
عبیدالله بن حرّ جعفی منسوب به قبیله جعفی، از طوایف سعد العشیره مَذحِج، مکنّا به ابوالأشوش یا ابوالبرش منسوب است. لقب «سلطان الحظ» به وی داده شده است. به گفته سعیدیان جزی، از تاریخ تولد عبیدالله مطلبی در دست نیست و می‌توان او را از تابعان در نظر گرفت. عبیدالله جعفی، شاعر بود. عبیدالله از جمله شخصیت‌های نظامی و اجتماعی است که به دلیل داشتن «موقعیت اجتماعی، مهارت نظامی و اتخاذ دیدگاه‌ها و مواضع متفاوت و مؤثر نسبت به جریان‌ها و حوادث تاریخی» مورد توجه منابع معاصر و متون اسلامی قرار گرفت. حسین بن علی - ابتدا
و متون اسلامی قرار گرفت. حسین بن علی - ابتدا توسط یک مأمور و سپس به صورت حضوری - از او دعوت کرد تا وی را در قیامش همراهی کند اما عبیدالله جعفی این دعوت را نپذیرفت. طبق گفته ی علیرضا امامی :او پس از حادثه عاشورا با مختار بیعت کرد ولی باز هم بیعتش را شکست و به زبیریان پیوست و خدمات ارزنده‌ای را به زبیریان کرد ولی زبیریان از ترس اینکه او جاسوس دشمن باشد او را زندانی کرد و او را در حین فرار کشتند یا به نقلی او به بر سر موضوعاتی با مصعب بن زبیر بن عوام به اختلاف رسید و او با عبد المک بن مروان پیوست و به غارت
رسید و او با عبد المک بن مروان پیوست و به غارت کردن پرداخت. در یکی از این راهزنی ها به کوفه از یاران خود باز ماند و مصعب او را در بند کرد و کشت[۳] منابع. ۳.امامی،علیرضا گرایش به یاران مختار
عقبه بن عمرو سهمی از قبیله بنی سهم بن عوف بن غالب، اولین کسی است که در رثای حسین بن علی شعر گفت و در میان قبیله عبدالخان جایگاه بلند مرتبه دارد. او در اواخر سده اول هجری برای زیارت حسین بن علی به کربلا رفت و اشعارش در رثای حسین را سرود. در منابع، نام وی به اشکال مختلفی بیان شده‌است. نام وی در مثیر الاحزان ابن نمای حلی «عُقْبة بن عمر سهمی»، در مقتل الحسین خوارزمی «عقبة بن عمیق سهمی» و در تذکره الخواص سبط بن جوزی «عقبة بن عمرو عبسی» آمده‌است. شیخ مفید نیز در الامالی از وی روایت نقل کرده‌است.
مقاتل الطالبین یا مقاتل الطالبیین کتابی از ابوالفرج اصفهانی است که در سال ۳۱۳ هجری قمری نگاشته شده‌است. این کتاب که نخستین اثر عمده ابوالفرج اصفهانی است، در شرح احوال و مبارزه‌های علویان - از جعفر بن ابیطالب تا هفتاد نفری که در زندان خلیفه مقتدر درگذشتند - با حکومتهای اموی و عباسی است. اصفهانی در این کتاب تاریخچه قیام‌های علویان و تاریخ کشته‌شدن‌های خاندان ابوطالب (طالبیان) اعم از علویان و غیر علویان را جمع‌آوری کرده‌است. بخشی از این کتاب (از صفحه ۸۴ تا ۱۲۱) به حادثه کربلا اختصاص دارد. این کتاب قدیمی‌ترین و
به حادثه کربلا اختصاص دارد. این کتاب قدیمی‌ترین و معتبرترین کتاب در شرح وقایع واقعه کربلا به حساب می‌آید. زمینه نگارش. از آنجا که غالب قیام‌ها و مبارزه‌ها علیه دستگاه خلافت اموی و عباسی، از سوی علویان صورت می‌گرفت، بدین صورت هم مبانی اعتقادی ایشان سازمان می‌یافت و هم نقل و جمع اخبار مربوط به خروج و سپس کشته‌شدن آنان از سوی پیروانشان وجه مقبول‌تری پیدا می‌کرد. از نیمه دوم سده سوم قمری به بعد تحرکات ضد عباسی علویان به حدی رسیده بود که بتواند محتوای لازم را برای تألیف کتابهای مقاتل الطالبین فراهم آورد.
را برای تألیف کتابهای مقاتل الطالبین فراهم آورد. ابوالفرج چنان‌که خود گوید در جمادی‌الاول ۳۱۳ هجری قمری نگارش کتاب مقاتل را به پایان رسانده‌است. شیوه و هدف نگارش. ابوالفرج در ابتدای کتاب هدفش از تألیف آن را فراهم آوردن شرحی کوتاه از چگونگی زندگی و مرگ ۲۱۶ نفر از فرزندان ابوطالب ـ از زمان محمد پیامبر اسلام تا زمان نگارش کتاب ـ بیان می‌دارد. البته او تنها اخبار آن دسته از طالبیان را گرد آورده که مرگشان دلایلی سیاسی داشته یا به روایت جنبش‌هایی پرداخته که انگیز آنها خصایل اسلامی همچون تقوی و عدل بوده‌است و نه
آنها خصایل اسلامی همچون تقوی و عدل بوده‌است و نه هوی و هوس؛ بنابراین او نخست از کشته شدن جعفر بن ابیطالب در زمان پیامبر سخن گفته، سپس اخبار هر یک از علویان را ذیل نام خلیفه‌ای که در آن زمان حکم می‌رانده آورده‌است. ابوالفرج دربارهٔ کتاب و شیوه گزارش خود می‌گوید: نکته‌ای که ابوالفرج در چند جای کتاب بدان اشاره کرده، تأکید بر رعایت اختصار است، چنان‌که گاه همه استادان مربوط به اخبار را ذکر نمی‌کند. در این کتاب نام ۲۱۶ تن از کشته شدگان فرزندان ابوطالب آمده‌است. جعفر بن ابیطالب به عنوان نخستین ایشان، در آغاز و پس
بن ابیطالب به عنوان نخستین ایشان، در آغاز و پس از آن دیگر کشته شدگان به ترتیب آمده‌اند. در مورد افراد روش کار ابوالفرج چنین است که نخست نام کامل نسب فرد را می‌آورد و گاه نام مادران وی را تا جد اعلی نقل می‌کند. در پایان روایات معمولاً اشعاری را که در رثا یا مدح آن فرد سروده شده‌است، ذکر می‌کند. نامهای افراد در کتاب به ترتیب تاریخ درگذشت ذکر شده و در تقدیم و تأخر آن، شخصیت و برتری فرد ملاک نبوده‌است. منبع‌شناسی. مقاتل الطالبین غالباً از قول محدثان و راویان شیعی کوفه روایت شده‌است. به گفته سباستین گونتر بیشتر
کوفه روایت شده‌است. به گفته سباستین گونتر بیشتر مراجع یا (مؤلفان) متقدمی که ابوالفرج [در کتاب مقاتل الطالبین] مستقیماً به آنها ارجاع می‌دهد، در فاصله میان پایان قرن دوم تا میانه قرن سوم هجری می‌زیسته‌اند. او در این کتاب از مطالبی استفاده کرده که احتمالاً از ۵۳ راوی بی واسطه و غالباً کوفی و بغدادی دریافت کرده‌است، ۱۰ درصد از آنان نیز از اعضای خاندان پیامبر بوده‌اند. این منابع غالباً به صورت سلسله اسناد در سراسر کتاب پراکنده‌اند. بیشتر مؤلفانی که ابوالفرج در کتاب به آنان استناد کرده کتابهای مهمی در ارتباط با
به آنان استناد کرده کتابهای مهمی در ارتباط با موضوع همین کتاب داشته‌اند. چاپ. کتاب مقاتل الطالبین نخستین‌بار در ۱۳۰۷ قجری قمری در تهران چاپ سنگی شد. نیمه‌ای از آن نیز در ۱۳۱۱ قمری در حاشیه کتاب المنتخب فی المراثی و الخطب فخرالدین نجفی منتشر شده و سپس در ۱۳۵۳ ق در نجف به چاپ رسید. پس از آن سیداحمد صقر کتاب را همراه با مقدمه‌ای دربارهٔ ابوالفرج و کتابش در ۱۹۴۹ میلادی در قاهره به چاپ رساند. کتاب یک‌بار دیگر نیز براساس چاپ صقر در نجف و سپس بارها در لبنان، ایران و مصر به چاپ رسید. دیدگاه‌ها دربارهٔ کتاب. مرتضی
و مصر به چاپ رسید. دیدگاه‌ها دربارهٔ کتاب. مرتضی مطهری در کتاب حق و باطل با بیان اینکه ابوالفرج اصفهانی عالمی با انصاف و از مورخان بسیار زبردست است، کتاب مقاتل الطالبین او را کتابی معتبر می‌داند که علمای شیعه هم به آن اعتماد می‌کنند و از نظر او می‌شود گفت ابوالفرج این کتاب را بی‌طرفانه نوشته‌است.
لشکر ۲۳ پیاده‌نظام سیلزی علیا () یکی از واحدهای نیروی زمینی لهستان بود که در سال ۱۹۲۱ تأسیس یافت. سرفرماندهی این لشکر در شهر تارنووسکیه گوره واقع در سیلزی علیا بود و بخش‌های مختلف آن در سرتاسر سیلزی علیا پراکنده بودند. در سال ۱۹۳۸ این لشکر که تحت امر ژنرال یان یاگمین سادوفسکی قرار داشت در اشغال زائولزی ایفا نقش نمود و یک سال بعد در هنگام حمله آلمان به لهستان به سپاه کراکوف پیوست. ۱ و ۲ سپتامبر لشکر ۲۳ در استحکامات سیلزی پیرامون وره و کوبیور به نبرد با نیروهای آلمانی مشغول بود و به آرامی سوی رود نیدا عقب
آلمانی مشغول بود و به آرامی سوی رود نیدا عقب نشست. از روز ۴ سپتامبر عقب‌نشینی به سمت شرق همراه با زد و خورد نیروهای آلمانی ادامه داشت و در روز ۱۹ سپتامبر این لشکر در حمله به توماشوف لوبلسکی وارد شد که ناموفق بود. با تسلیم سپاه کراکوف در ۲۰ سپتامبر لشکر ۲۳ پیاده‌نظام نیز دست از نبرد کشیده و تسلیم نیروهای آلمانی گشت.
دیواس (لیتوانیایی: Dievas؛ لتونیایی: Dievs؛ لاتگالی: Dīvs؛ پروسی باستان: Dēiws؛ یاتوینگی:Deivas) در اساطیر بالتیک یکی از خدایان بزرگ اصلی در کنار پرکوناس است. دیواس برادر پوتریمپو می‌باشد. دیواس خدای نیکبختی، ثروت و آسمان است، فرمانده خدایان است و آفرینندهٔ جهان. دیواس دو پسر دارد به نام‌های دیه‌وو سونیلیی و دیه‌وا دیلی که با هم تشکیل دوقلوهای الهی را می‌دهند. دیواس در میان مردمان بالتیک، جانشین دییئوس نیاهندواروپایی، پدر آسمان شده‌است. منابع. Wikipedia contributors, "Dievas," Wikipedia, The Free
contributors, "Dievas," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dievas&amp;oldid=907797396 (accessed August 31, 2019).
هندسه ناجابجایی (NCG) شاخه‌ای از ریاضیات است که به دنبال رهیافتی هندسی برای جبر ناجابجایی می‌باشد و این کار را با ساختن فضاهایی انجام می‌دهد که به‌طور موضعی توسط جبرهای ناجابجایی توابع (احتمالاً به شکل تعمیم یافتهٔ آن) نمایشه یافته‌اند. یک جبر ناجابجایی جبری شرکت پذیر است که در آن عمل ضرب جابجایی نیست، یعنی در آن xy لزوماً برابر با yx نیست؛ یا به‌طور کلی تر، ساختاری جبریست که در آن یکی از عملیات دوتایی بنیادینش جابجاپذیر نمی‌باشد. به این ساختار ناجابجایی از توابع، ساختارهای اضافی چون توپولوژی یا نرم هم
از توابع، ساختارهای اضافی چون توپولوژی یا نرم هم اضافه می‌شود. یکی از رهیافت‌هایی که موجب به‌وجود آمدن بینش عمیقی در مورد فضاهای ناجابجایی می‌گردد، از طریق جبرهای عملگری است (یعنی جبر عملگرهای خطی کراندار روی یک فضای هیلبرت). شاید یکی از مثال‌های نمونه‌ای و خوب از فضاهای ناجابجایی، «چنبره‌های ناجابجایی» باشند، که در اوایل توسعه این شاخه علمی در دهه ۱۹۸۰ میلادی نقش کلیدی داشته و منجر به تولید نسخه‌های ناجابجایی از کلاف‌های برداری، التصاق‌ها، انحناها و … شدند. انگیزه‌ها. اولین انگیزه برای هندسه ناجابجایی،
انگیزه‌ها. اولین انگیزه برای هندسه ناجابجایی، توسعهٔ دوگانی بین فضاها و توابع در بستر ناجابجایی است. در ریاضیات، "فضاها"یی که ماهیت هندسی دارند را می‌توان به توابع عددی بر روی آن‌ها مرتبط ساخت. در کل چنین توابعی به شکل حلقه‌های ناجابجایی هستند. به عنوان مثال، می‌توان حلقه "C(X)" از توابع پیوسته مختلط-مقدار را که بر روی یک فضای توپولوژیکی مثل "X" تعریف شده‌اند را در نظر گرفت. در بسیاری از موارد (به عنوان مثال زمانی که این فضا، یک فضای هاسدورف فشرده باشد)، می‌توانیم "X" را از روی C(X) بازسازی کرد و لذا
می‌توانیم "X" را از روی C(X) بازسازی کرد و لذا معنادار است که بگوییم X یک "توپولوژی جابجایی" دارد.
برنار اشمتز (; – ) شمشیرباز اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کریستین گواچل (؛ زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۴۴) اسکی‌باز آلپاین اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (افسر) شده‌است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
کریستین موزیو (; – ) شمشیرباز اهل فرانسه بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده‌است.
نخستین حکمیت وین () (نخستین هدیه وین)، پیمانی بود که در نتیجه برگزاری "نخستین دیوان داوری وین" حاصل شد و در دوم نوامبر ۱۹۳۸ در کاخ بلودر وین به امضاء رسید. نخستین دیوان داوری و حکمیت وین نتیجه مستقیم تواقفنامه مونشن بودند که یک ماه پیش صورت پذیرفته و منجر به تقسیم چکسلواکی گردیده بود. آلمان نازی و پادشاهی ایتالیا در پی راهکاری بدون خشونت برای اعمال ادعاهای ارضی پادشاهی مجارستان و تجدید نظر در پیمان تریانون بودند. تا بدان لحظه آلمان نازی با بازنظامی‌سازی راینلند در هفتم مارس ۱۹۳۶ و الحاق اتریش به خود در ۱۲
در هفتم مارس ۱۹۳۶ و الحاق اتریش به خود در ۱۲ مارس ۱۹۳۸ به نوبه خود پیمان ورسای را بی‌اعتبار ساخته بود. نخستین حکمیت وین سرزمین‌های با جمعیت عمدتاً مجار در جنوب اسلواکی و جنوب کارپاتیان روتنیا را از چکسلواکی جدا کرد و به مجارستان سپرد. در نتیجه مجارستان بخشی از اراضی خود را که بر اساس پیمان تریانون پس از جنگ جهانی اول از دست داد بود، بازپس گرفت. در ماه مارس سال ۱۹۳۹ با چراغ سبز آدولف هیتلر، پیشوای آلمان نازی، مجارستان مابقی کارپاتیان روتنیا را نیز به سلطه خود درآورد تا پس از گذشت قریب به یک نیم قرن با
خود درآورد تا پس از گذشت قریب به یک نیم قرن با لهستان مرز مشترک بیابد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، پیمان پاریس، حکمیت وین را باطل اعلام کرد و سرزمین‌های از دست رفته را به چکسلواکی بازگرداند. شرایط پیش از داوری. شرایط بین‌المللی. مجارستان از سال ۱۹۳۳ سیاست خارجی خود را جهت بازیابی اراضی از دست رفته بر مبنای پیمان تریان، با آلمان نازی همسو کرد. در ماه مارس ۱۹۳۳ گیولا گمبوس، نخست‌وزیر این کشور اعلام نمود مجارستان خواهان «عدالت در اصول تاریخی» است. گمبوس در ماه ژوئن همان سال در دیداری که در آلمان با هیتلر داشت
ژوئن همان سال در دیداری که در آلمان با هیتلر داشت چکسلواکی را مانعی در راه سازمان دهی مجدد اروپای مرکزی خواند و اذعان نمود که این کشور باید به شکل داخلی از هم پاشیده، از نظر خارجی منزوی شده و نهایتاً با قدرت نظامی از میان برداشته شود. در ماه اوت سال ۱۹۳۶ در جریان ملاقاتی که میکلوش هورتی، نخست‌وزیر وقت مجارستان با هیتلر داشت او بر لزوم تهاجم مشترک علیه چکسلواکی به عنوان «غده سرطانی در قلب اروپا» تأکید کرد. از اواخر سال ۱۹۳۷ هیلتر اقدامات خود بر ضد چکسلواکی را آغاز نمود. در سال ۱۹۳۸ آلمان و مجارستان بر ایجاد
آغاز نمود. در سال ۱۹۳۸ آلمان و مجارستان بر ایجاد برنامه عملی مشترک علیه چکسلواکی تمرکز کردند. در ماه نوامبر همین سال هیتلر و دولت مجارستان مذاکرات نهایی برای تعیین سرنوشت چکسلواکی را به انجام رساند. دولت مجارستان حمله مستقیم را برای خود بسیار خطرناک قلمداد کرد و خواهان حفظ روابط این کشور و فرانسه و بریتانیا شد چرا که می‌پنداشت در صورت عدم دخالت در اقدامات نظامی آلمان می‌تواند از حمایت از این دو کشور برای حل مسئله اقلیت‌های مجار استفاده کند. این موضوع باعث برآشفتگی هیتلر و تغییر دیدگاه او نسبت به ادعاهای
برآشفتگی هیتلر و تغییر دیدگاه او نسبت به ادعاهای ارضی مجارستان در شرق چکسواکی شود. پیش از توافق مونشن، نمایندگان دولت مجارستان به صورت رسمی از آلمان و ایتالیا خواستند موضوع ادعای‌های ارضی این کشور را در کنار مسئله سودتنلند حل کنند. هیتلر با توجه به اقدامات منفعلانه پیشین مجارستان، با این درخواست موافقت نکرد چرا که برنامه دیگری برای اروپای مرکزی داشت. ادوار دالادیه، رئیس‌جمهور فرانسه و نویل چمبرلین، نخست‌وزیر بریتانیا به عنوان نمایندگان دو کشور در چنین شرایط پیچیده‌ای احساس خطر کردند. به هر حال با دخالت
پیچیده‌ای احساس خطر کردند. به هر حال با دخالت بنیتو موسولینی، نخست‌وزیر ایتالیا به مسئله خواسته مجارستان در بخش ضمائم توافق‌نامه اشاره گردید. این الحاقیه از چکسلواکی می‌خواست موضوع اقلیت‌ها را با مجارستان و لهستان تا سه ماه آینده با انجام مذاکرات دو جانبه حل کند؛ در غیر این صورت امضا کنندگان این توافق‌نامه در آن مسئله نیز وارد شده و اقدام به حل آن خواهند کرد. پس از الحاق زائولزی و چسکی تیه‌شین به لهستان، خواسته مجارستان همچنان با پرجا باقی مانده بود. مدتی بعد لهستان مناطق دیگری (چند روستا در شمال اسلواکی)
لهستان مناطق دیگری (چند روستا در شمال اسلواکی) را نیز در مجموع با مساحتی بالغ بر ۲۲۶ کیلومتر مربع به خاک خود ضمیمه کرد تا دولت مجارستان به این فکر بیفتد که الحاقیه توافق موشن صرفاً به مناطق با اقلیت محدود نمی‌شود و می‌تواند از آن حتی برای بازیابی اراضی پیش از سال ۱۹۱۸ خود نیز استفاده کند. مقامات مجارستانی به خوبی بر این مسئله آگاه بودند که این کشور به تنهایی قادر به اعمال ادعاهای ارضی خود علیه چکسلواکی نیست زیرا که هر گونه تهاجمی با مقابله ارتش بروز تر این کشور مواجه خواهد شد. به همین جهت تصمیم بر آن شد که