payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ژوئیه جفت گیری می کند و تخم گذاری می‌کند. اما از این تخم ها در برابر خطرات طبیعی محافظت نمی‌کند. گیاه چنار اسپیدول و ریبورت با سنبله گیاهان غذای آن ها است. پروانه های ماده هنگام تصمیم گیری در مورد تخمگذاری ، یک گونه گیاه مورد علاقه خود را نسبت به گونه دیگر گیاه ارجح می دانند ، اما پس از تخم گذاری دیگر هیچ اهمیتی به گونه گیاه مورد علاقه خود نمی‌دهند این به معنی آن است که این نوع پروانه تا زمانی که تخم گذاری را انجام نداده است به گونه ای خاص از گیاهان یاد شده علاقه دارد اما پس از آن دیگر اهمیتی به این موضوع
علاقه دارد اما پس از آن دیگر اهمیتی به این موضوع می‌دهد. پس از بالغ شدن این گونه پروانه ها از شهد گیاهان برای تغذیه استفاده می‌کنند. این گونه از پروانه در معرض خطر انقراض نسل می‌باشند، به دلیل نبودن پراکندگی در سرتاسر دنیا و کاهش تعداد این گونه در فنلاند در خطر انقراض قرار دارند ،دلیل اصلی خطر انتقراض نسل این نوع پروانه ها نداشتن قدرت بسیار زیاد برای مهاجرت مانند دیگر جانوران در زمانی که شرایط محیطی برای آن ها نا مناسب می‌شود گزارش شده است. طبقه بندی. کلمه فریتیلا (به‌انگلیسی:"fritillary)" به الگوی شطرنجی
فریتیلا (به‌انگلیسی:"fritillary)" به الگوی شطرنجی بال های پروانه اشاره دارد که از واژه لاتین فریتیلاس (به‌انگلیسی: "fritillus)" به معنی "جعبه تاس" گرفته شده است. واژه گلانیویل (به‌انگلیسی:Glanville) از طبیعتی که آن را کشف کردند گرفته شده است. کشف. لیدی اِلنور یک پروانه شناس انگلیسی که در قرن ۱۷ و ۱۸ میلادی زندگی می‌کرد در دهه ۱۶۹۰میلادی گلانیویل فریتیلا را کشف کرد و اولین نمونه از این پروانه را در لینکلن شایر گرفت. محدوده جغرافیایی و زیستگاه. گلانیویل فریتیلا در سراسر اروپا و آسیا در قسمت هایی با آب و هوای
در سراسر اروپا و آسیا در قسمت هایی با آب و هوای معتدل یافت می شود. این پروانه معمولاً در جزایر آلند فنلاند یافت می شود ، که در این منطقه میزان بسیار زیادی از علف های خشک روییده است که همین موضوع سبب شده است تا زیستگاه مناسبی برای این گونه از پروانه ها باشد، گلانویل ها معمولاً در زمین های چمنزار آزاد و در ارتفاع ۰ - ۲۰۰۰ متر (معادل: ۰ - ۶،۵۶۲ فوت) از سطح دریا ساکن هستند. گلانویل در انگلیس. در انگلستان گلانویل فقط در زیر زمین نرم و چمنزارهای چینی و جایی که گیاه لارو غذای اصلی آن ها می روید زندگی می‌کنند، در
لارو غذای اصلی آن ها می روید زندگی می‌کنند، در قسمت های جنوبی و دامنه های کوه های انگلستان بیشترین تجمع را دارند. گلانویل گونه ای بسیار کم‌یاب در انگلستان است که تنها در جزیره وایت انگلستان قرار دارند و که در این جزیره تنها در قسمتی جنوبی آن می‌توان گلانویل ها را یافت. توضیحات. طول بال های این گونه در حدود ۳۳-۴۰ میلی متر است. این پروانه های با اندازه متوسط ​​دارای بال هایی به رنگ "نارنجی" نارنجی یا سیاه و سفید هستند. در بالا ترین قسمت بال های این نوع پروانه نقاط سیاه رنگ دیده می‌شود. و در انتهای بال دارای
نقاط سیاه رنگ دیده می‌شود. و در انتهای بال دارای نوارهای سفید و نارنجی و یک سری نقاط سیاه است که در قسمت عقب نیز به وضوح قابل مشاهده است. نوع ماده معمولاً نسبت به نوع نر با نقطه های سیاه بیشتر اما کدر تر قابل تشخیص هستند. میتوانیم بگوییم طرح این گونه از پروانه ها تا حدودی یک صفحه شطرنج را به یاد می آورد ، حاشیه های سفید شطرنجی شباهت بسیار زیادی به یک صفحه شطرنج دارد. طول آن ها حدود ۲۵ میلی متر با سر قهوه ای مایل به قرمز و بدنی سیاه و خاردار با نقاط سفید کوچک است. منابع غذایی. پس از تخم ریزی ، فریتیلا
کوچک است. منابع غذایی. پس از تخم ریزی ، فریتیلا گلانویل آن ها از گیاه نزدیک به خود تغذیه می کنند و یا از گیاه چنار و یا نوعی گیاهی به نام: "Veronica spicata" تغذیه می کنند . همان طور که گفته شد در جنس ماده نوع گیاه در زمان تخم ریزی بسیار اهمیت دارد درحالی که پس از تولد نوع گیاه برای هیچ یک از نوزادان این نوع پروانه اهمیتی ندارد. دشمنان. تخم ها اغلب توسط چندین گونه از انگل مورد حمله قرار میگیرند. دو گونه اصلی از دشمنان آن ها: و چندین گونه عمومی که دیگر مدل های پروانه ها را تحدید می‌کنند: چندین هایپر
مدل های پروانه ها را تحدید می‌کنند: چندین هایپر پارازیتوئید از عوامل تحدید این گونه محسوب می‌شود: حفاظت. مسائل مهاجرت. با گرم شدن دمای کره زمین هر ساله ، بسیاری از گونه های پروانه برای ادامه زندگی در مناطق آب و هوایی مورد نظر خود مجبور به مهاجرت به سمت شمال می شوند. دانشمندان فهمیدند که گونه های مهاجر ، مانند پروانه های سلطان ، نسبت به گونه های کم تحرک ، مانند گلانویل ، بهتر می توانند با افزایش دما خود را وقف بدهند. وضعیت. این پروانه در حال حاضر به عنوان گونه در حال انقراض در اروپا تایید نشده است ،
گونه در حال انقراض در اروپا تایید نشده است ، بنابراین این پروانه احتمالاً در سال های آینده به طور روز افزون تعداد آن کاهش یابد.
«فیلمبرداری‌شده در حضور تماشاگران استودیوی زنده» نخستین قسمت از مینی‌سریال تلویزیونی آمریکایی "وانداویژن" است که بر اساس شخصیت‌های مارول کامیکس، واندا ماکسیموف / اسکارلت ویچ و ویژن ساخته شده‌است. این قسمت زوج تازه عروسی را نشان می‌دهد که سعی می‌کنند قدرتشان را پنهان کنند در حالی که در دهه ۱۹۵۰ زندگی ساده ای در شهر وست‌ویو داشته باشند. این قسمت در دنیای سینمایی مارول (MCU) تنظیم شده‌است، و داستانش را با فیلم‌های فرنچایز به اشتراک می‌گذارد. این قسمت توسط خالق سریال جک شفر نوشته شده و توسط مت شکمن کارگردانی
سریال جک شفر نوشته شده و توسط مت شکمن کارگردانی شده‌است. الیزابت اولسن و پل بتانی بار دیگر نقش‌هایشان به‌نام‌های واندا ماکسیموف و ویژن از مجموعه فیلم‌ها بازی می‌کنند و با دبرا جو روپ، فرد ملامد و کاترین هان هم‌بازی هستند. شفر در ژانویه ۲۰۱۹ استخدام شد تا اپیزود را بنویسد و به عنوان سرپرست نویسندگان مجموعه کار کند، و شکمن در آن اوت به مجموعه پیوست. در این قسمت ادای احترامی به کمدی موقعیت‌های دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ از جمله "نمایش دیک ون دایک" و "عاشقتم لوسی" شده‌است. فیلمبرداری بیش از دو روز در اوایل نوامبر ۲۰۱۹،
فیلمبرداری بیش از دو روز در اوایل نوامبر ۲۰۱۹، در استودیوی پین‌وود آتلانتا در مقابل تماشاگران انجام شد. این قسمت به‌شکل سیاه و سفید فیلمبرداری شده‌است و شامل بسیاری از جلوه‌های ویژه کاربردی و گاف سیم است. «فیلمبرداری‌شده در حضور تماشاگران استودیوی زنده» در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۱ در دیزنی+ منتشر شد. منتقدان از تفریح صادقانه عناصر کمدی مربوط به آن دوران و نقش‌آفرینی اولسن، بتانی و هان را مورد ستایش قرار دادند.
واکنش هورنر–وادزورث–امونز یا به صورت مخفف (HWE) یک واکنش شیمیایی در شیمی آلی است که طی آن فسفونات کربانیون‌های تثبیت شده با آلدئیدها (یا کتون‌ها) به یک آلدهید تبدیل می‌شود. محصول این واکنش عمدتاً E-آلکن است. در سال ۱۹۵۸، لئوپولد هورنر با استفاده از کربانیون‌های تثبیت شده با فسفونات، شکل اصلاح شده واکنش ویتیگ را منتشر کرد. بعدها ویلیام اس. وادزورث و ویلیام دی. امونز واکنش را به شکل دقیق‌تری توصیف کردند.
پردیس سینمایی شمیران یک پردیس سینمایی در تهران، ایران است. این پردیس سینمایی که در منطقه اقدسیه، بزرگراه ارتش قرار دارد، در تیر ۱۳۹۹ با پنج سالن سینما با ظرفیت ۳۶۶ صندلی افتتاح شده‌است.
«پسرک زشت» () داستان کوتاهِ علمی-تخیلی و نوشتهٔ آیزاک آسیموف نویسندهٔ آمریکایی‌ست. این داستان، ابتدا در شمارهٔ سپتامبر ۱۹۵۸ توسط مجلهٔ کهکشان (علمی-تخیلی)، با عنوان «زادهٔ آخر» منتشر شد و سپس در سال ۱۹۵۹ با عنوان فعلی در مجموعه «نُه فردا» بازچاپ شد. داستان دربارهٔ کودکی نئاندرتال است که از طریق سفر در زمان به آینده آورده می‌شود. بعدها رابرت سیلوربرگ آن را به یک رمان گسترش داد که با همان عنوان در سال ۱۹۹۲ منتشر شد (این رمان در انگلستان با عنوان «کودک زمان» منتشر شده‌است). آسیموف گفته‌است که این دومین یا
منتشر شده‌است). آسیموف گفته‌است که این دومین یا سومین داستان مورد علاقه‌اش در میان کارهای خودش است. خلاصهٔ داستان. کودکی نئاندرتال به زمان حاضر آورده می‌شود، این کار توسط شرکت استاتیس که سازمانی تحقیقاتی‌ست و در نتیجهٔ آزمایش‌های سفرِ در زمان انجام می‌شود. او به علت به هدر رفتن انرژی زیاد و تناقضات زمانی که ممکن است روی دهد نمی‌تواند از جای کنونی‌اش خارج شود، و در زمان کنونی در ماژول استاتیس نگه داشته می‌شود. برای نگهداری از او پرستار کودکی به نام ادیت فیلوز توسط سازمان استخدام می‌شود. در ابتدا ادیت از
توسط سازمان استخدام می‌شود. در ابتدا ادیت از ظاهر پسر منزجر است، ولی به زودی او را همچون فرزند خودش می‌داند، یادمی‌گیرد که دوستش داشته باشد و در میابد که خیلی باهوش‌تر از آن است که فکر می‌کرد. نامش را «تیمی» می‌گذارد و تلاش می‌کند که بهترین کودکی ممکن را با وجود همه شرایط برایش فراهم کند. وقتی که روزنامه‌ها از او با عنوان «پسر میمونی» اسم می‌برند، خشمگین می‌شود. عشقِ ادیت به تیمی او را رو در روی کارفرمایش قرار می‌دهد، چون برای او بیشتر یک حیوان آزمایشی‌ست تا یک انسان. سرانجام کارفرمایش به این نتیجه می‌رسد
یک انسان. سرانجام کارفرمایش به این نتیجه می‌رسد که سازمان به هر دانشی از تیمی می‌خواسته دست یافته و اکنون زمانِ پروژهٔ بعدی است. این شامل آوردن دهقانی از قرون وسطی به زمان حال می‌شود، که بازگشت تیمی به زمان خودش را ضروری می‌کند. ادیت با این تصمیم‌گیری مخالفت می‌کند، می‌داند که پسر به خاطر وابستگی‌هایِ مدرنش نمی‌تواند زنده بماند. سعی می‌کند که پسر را مخفیانه از ساختمان خارج کند، ولی وقتی که نقشه شکست می‌خورد، تمامیتِ ماژول استاتیس را بر هم می‌زند و با تیمی به گذشتهٔ باستان برمی‌گردد. اقتباس تلویزیونی. در
به گذشتهٔ باستان برمی‌گردد. اقتباس تلویزیونی. در سال ۱۹۷۷، تله‌فیلمی ۲۶ دقیقه‌ای بر اساس «پسرک زشت» در کانادا به کارگردانی و بازیگری بری مورس ساخته شد. نقش پرستار فیلوز را کیت رید بازیگر متولد لندن بر عهده داشت. گای بیگ در آخرین نقشش، پسرک را بازی کرد. فیلم از نظر وفاداری به داستان کوتاه و همچنین حسِ میان تیمی و پرستار فیلوز مورد توجه است. رمان‌سازی. رمان «کودک زمان» (منتشر شده در سال ۱۹۹۱) گسترش یافتهٔ داستان کوتاه است، که قبیلهٔ اصلیِ نئاندرتال تیمی و همچنین گروهی مدافع حقوق کودکان در آن به داستان اضافه
گروهی مدافع حقوق کودکان در آن به داستان اضافه می‌شوند. نئاندرتال‌ها همدلانه انسان‌هایی که جامعهٔ قبیله‌ای و فرهنگشان پیچیده‌است نشان داده می‌شوند، بسیار دور از تصویر «حیوانات ابتدایی» که دانشمندان زمان آینده از آن‌ها دارند (به خاطر اطلاعات پراکنده‌ای که از یک بچهٔ کوچک نئاندرتال به دست آورده‌اند). این جامعهٔ نئاندرتال (که معمولاً از دیدگاه زنی با نام «زنی که می‌داند» نشان داده می‌شود) ناگهان با ظهور گروه رقیبِ انسان‌های کاملاً متفاوتی رو به رو می‌شود: کروماگنون‌ها. با وجود آنکه کروماگنون‌ها تلاش می‌کنند با
با وجود آنکه کروماگنون‌ها تلاش می‌کنند با نئاندرتال‌ها وارد مذاکره شوند، به علت تفاوت زبانی نمی‌توانند ارتباط برقرار کنند و همدیگر را بفهمند. زمانی که ادیت فیلوز مصمم می‌شود که همراه با تیمی به گذشته بازگردد، دو خط داستانی با هم پیوند می‌خورند. ظهور او همزمان می‌شود با اوج بحران میان نئاندرتال‌ها و کروماگنون‌ها؛ هر دو گروه او را ایزدبانویی می‌دانند که باید پرستش شود. از آنجایی که او به وضوح شبیه کروماگنون‌هاست ولی کودکی نئاندرتال را پذیرفته، ظهورش هر دو گروه را از یک کشمکش قطعی منصرف می‌کند. پایان اصلی. در
را از یک کشمکش قطعی منصرف می‌کند. پایان اصلی. در پیش‌نویس اول، داستان به شکل کاملاً متفاوتی پایان می‌یافت. تیمی به زمان خودش برنمیگشت، و روشن میشد که به خاطر ربودنش، او دیگر مخترع تکنیک ایجادِ مصنوعیِ آتش نیست (که باید باشد). بنابراین مسیر تاریخ به ۲۵۰۰ سال قبل برمی‌گردد و تمدن مدرن نابود می‌شود. سردبیر مجله‌ی کهکشان (هوراس گُلد) اصرار می‌کند که آسیموف پایان را تغییر دهد. آسیموف موافقت می‌کند و زمانی که پایان جدید را می‌نویسد، داستان به یکی از برگزیده‌های خودش تبدیل می‌شود.
در ریاضیات، ضرب تنسوری دو فضای برداری formula_1 و formula_2 (که هر دو روی یک میدان تعریف شده اند) به صورت formula_3 نوشته می شود. ضرب تنسوری خود تشکیل یک فضای برداری می دهد که مجهز به نگاشت دوخطی formula_4 از حاصلضرب کارتزین formula_5 به formula_3 نیز می باشد. این نگاشت دو خطی جهانیست، به این معنا که برای هر فضای برداری formula_7، نگاشت های دو خطی از formula_5 به formula_7 در تناظر دو سویه با نگاشت های دو خطی از formula_3 به formula_7 قرار دارند. اگر formula_12 پایه ای برای formula_1 و formula_14 پایه ای
پایه ای برای formula_1 و formula_14 پایه ای برای formula_2 باشد، آنگاه formula_16 عنصر formula_17 تشکیل پایه ای برای formula_3 می دهند. اگر formula_19 و formula_20، آنگاه فضای برداری formula_21 روی این پایه، ضرب خارجی بردارهای مختصاتی formula_1 و formula_2 روی پایه های متناظرشان می باشد. ازین خاصیت می توان برای تعریف ضرب تنسوری استفاده کرد، اما این کار نیاز به اثبات این مطلب دارد که ضرب تنسوری دو فضای برداری وابسته به انتخاب پایه نیست. بنابر این، ضرب تنسوری دو فضای برداری formula_1 و formula_2 را اغلب به
دو فضای برداری formula_1 و formula_2 را اغلب به صورت فضای خارج قسمتی formula_5 بر روی زیرفضای تولید شده توسط شرایط لازم دو-خطی بودن، تعریف می شود. به طور کلی تری، ضرب تنسوری را می توان به طریق مشابه برای مدول های روی حلقه جابجایی و گروه های آبلی (که خود مدولی روی اعداد صحیح اند) نیز تعریف کرد. برای فضاهای برداری و مدول هایی که ساختارهای اضافه تری دارند، ضرب تنسوری تعریف شده روی آن ها نیز مجهز به ساختار های مشابه خواهد شد. به عنوان مثال، ضرب تنسوری دو جبر شرکت‌پذیر، جبری شرکت‌پذیر است. با این حال، در مورد
جبری شرکت‌پذیر است. با این حال، در مورد فضاهای برداری توپولوژیکی، تعریف بالا برای ضرب تنسوری به گونه ای تغییر می کند که تنها نگاشت‌های دوخطی پیوسته در نظر گرفته شوند. کاربرد. در مکانیک کوانتومی و رایانش کوانتومی وضعیت یک کیوبیت با یک بردار واحد در یک فضای هیلبرت توصیف می شود. برای توصیف کیوبیت های متعدد به عنوان یک سیستم از ضرب تنسوری استفاده می کنیم و به این وسیله همه فضاهای هیلبرت را به یک فضای هیلبرت بزرگتر تبدیل می کنیم.
شهرک صنعتی شهید باکری میاندواب یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در شهرستان میاندوآب واقع شده‌است. شهرک صنعتی شهید باکری ٨۳۶ نفر شاغل دارد.
دروگا ۵ (به‌انگلیسیDroga5) یک آژانس تبلیغاتی در شهر نیویورک است. تاریخچه. دیوید دروگا را در سال ۲۰۰۶میلادی در شهر نیویورک تأسیس کرد. دروگا گفت که او این آژانس را با توجه به برچسبی که مادرش به لباس‌هایش می‌دوخت تأسیس کرده‌است. (او فرزند پنجم از شش فرزند است و مادرش بر اساس ترتیب تولد برچسب‌ها را در لباس فرزندان خود می‌بخشد) در ژوئیه ۲۰۱۳میلادی، ویلیام موریس تلاش برای سرمایه‌گذاری اقلیت قابل توجهی در دروگا۵ اعلام کرد. به گفته "نیویورک تایمز"، "مدیران هر دو شرکت گفتند که این مشارکت به آنها امکان می‌دهد با
شرکت گفتند که این مشارکت به آنها امکان می‌دهد با ترکیب منابع تبلیغاتی و سرگرمی قابل توجهی، محتوای دارای مارک بیشتری تولید کنند."دفتر دروگا۵ در نیویورک در سال ۲۰۱۴میلادی به وال استریت انتقال یافت. در آوریل ۲۰۱۹میلادی، دروگا۵ توسط اکسنتور (به‌انگلیسی:Accenture) خریداری شد. جوایز. آدویوی آژانس دهه، آژانس سال ایالات متحده آمریکا: ۲۰۱۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶ آژانس تبلیغاتی عصر دهه، مبتکر آژانس سال: ۲۰۱۹، آژانس سال: ۲۰۱۶میلادی، آژانس A-List: 2010 , ۲۰۱۱،۲۰۱۲، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴،۲۰۱۵،۲۰۱۶،۲۰۱۷، ۲۰۱۸ کمپین آژانس مستقل سال انگلیس:
۲۰۱۸ کمپین آژانس مستقل سال انگلیس: ۲۰۱۸ کنسلیون آژانس مستقل سال: ۲۰۱۵، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ آژانس خلاقیت سال: ۲۰۰۷، ۲۰۱۱، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ طراحی و هنر Direction (D&amp;AD) آژانس تبلیغاتی سال ۲۰۱۹و جایزه مداد سیاه ۲۰۱۹ آژانس مستقل سال Effies:۲۰۱۵، ۲۰۱۷،۲۰۱۸،۲۰۱۹، Fast Company نوآورترین شرکت‌های جهان: ۲۰۱۳، ۲۰۱۷، ۲۰۱۹، ۲۰۲۰
ایسه ساداتاکه ؛ ۱۷۸۴ – ۱۷۱۸) یک محقق، هاتاموتو، در نیمه دوره ادو، اهل ژاپن بود. حادثه آکو یکی از بزرگترین موضوع‌های بحث و جدال در دوره ادو بود. هایاشی هوگو و مورو کیوسو استدلال می‌کردند که آنها یک انتقام موجه انجام دادند و صالح بودند و ایسه ساداتاکه نیز نظریه برحق بودن آنها را مورد تأکید قرار داد و آن را از نظر انسانیت توجیه می‌کرد، در حالی که ساتو نائوکاتا و دیگران با این نظریه مخالفت می‌کردند. در آن زمان نظر دانشمندان درجه یک به شدت با یکدیگر تفاوت داشت. دانشمند برجسته اوگیو سورای نظر داشت که این رویداد
ایسه ساداتاکه ؛ ۱۷۱۹ – ۱۶۵۰) یک محقق، فیلسوف کنفسیوس‌گرایی، در نیمه دوره ادو، اهل ژاپن بود. به عنوان فیلسوفی که حادثه آکو را مورد انتقاد قرار داد شهرت دارد. حادثه آکو یکی از بزرگ‌ترین موضوع‌های بحث و جدال در دوره ادو بود. هایاشی هوگو و مورو کیوسو استدلال می‌کردند که آنها یک انتقام موجه انجام دادند و صالح بودند و ایسه ساداتاکه نیز نظریه برحق بودن آنها را مورد تأکید قرار داد و آن را از نظر انسانیت توجیه می‌کرد، در حالی که ساتو نائوکاتا و دیگران با این نظریه مخالفت می‌کردند. در آن زمان نظر دانشمندان درجه یک به
می‌کردند. در آن زمان نظر دانشمندان درجه یک به شدت با یکدیگر تفاوت داشت. دانشمند برجسته اوگیو سورای نظر داشت که این رویداد از نظر شخصی وفاداری و از نظر جامعه گناهکاری است و از نظریه عادل و برحق بودن ۴۷ رونین انتقاد کرد. او نظر داد که اگر نظر شخصی موجب آسیب به جامعه شود، نمی‌توان قانون را در جامعه پابرجا نگه داشت.
پیر محمد میرزا ( 1379 - 8 مه 1409) یک شاهزاده تیموری و نوه تیمور، فاتح آسیای میانه، بود. او پسر بزرگ عمر شیخ میرزا بود. پیر محمد برخلاف بسیاری از نزدیکانش، پس از درگذشت تیمور، ادعای تاج و تخت نکرد. در عوض، او موقعیتی را که قبلاً توسط پدربزرگش به او داده شده بود، تحکیم و حفظ نمود. وی هنگام مبارزات بر سر جانشینی، در سال ۱۴۰۹ توسط سربازان خود ترور شد. در دوران تیمور. پیر محمد ۱۳۷۹ میلادی متولد شد و پسر بزرگ عمر شیخ میرزای اول از همسرش، ملکه آغا، شاهزاده خانمی مغولی بود. پدر وی، بزرگترین فرزند از چهار پسر تیمور
بود. پدر وی، بزرگترین فرزند از چهار پسر تیمور بود و در سال ۱۳۹۴، وقتی پیر محمد حدود پانزده ساله بود، درگذشت. مادر وی، دختر خان مغولستان، خضر خواجه، بود که با مرگ شیخ، متعاقباً با برادر کوچکتر او، شاهرخ ازدواج کرد. پیر محمد پس از مرگ پدر، به سِمَت سابق او، به عنوان فرماندار فارس منصوب شد که چند سال قبل توسط تیمور از خاندان مظفریان فارس غضب شده بود. با این حال، به نظر می‌رسد پیر محمد در این مدت خشم پدربزرگ خود را برافروخت و به دلیل سوءظن در رفتارهای بدش توسط تیمور دو بار مجازات شد. شاید به دلیل همین مسائل
تیمور دو بار مجازات شد. شاید به دلیل همین مسائل بود که شاهزاده تصمیم گرفت در جنگ جانشینی پس از مرگ تیمور، موضعی نسبتاً محتاطانه اتخاذ کند.
رستم میرزا (۱۳۸۱–۲۵/۱۴۲۴) شاهزاده تیموری و نوه تیمور، فاتح آسیای میانه، از پسر بزرگش عمر شیخ میرزا اول بود. رستم میرزا که هرگز به عنوان یک پادشاه مستقل حکمرانی نکرد، در وهله اول با حکومت خود بر شهر اصفهان شناخته می‌شود. او پس از مرگ تیمور، در جنگ‌های جانشینی او، چندین بار به قدرت دست یافت و هر بار حکومت را از دست داد.
دنیاگیری کووید-۱۹ در یونان بخشی از دنیاگیری بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در جهان است. اولین مورد تأیید شده در یونان در ۲۶ فوریه ۲۰۲۰ در شهر سالونیک اعلام شد، وی یک زن ۳۸ بوده که به شمال ایتالیا سفر کرده بود.
دنیاگیری کووید-۱۹ در مجارستان بخشی از دنیاگیری بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در جهان است. اولین مورد تأیید شده در مجارستان در ۴ مارس ۲۰۲۰ در شهر بوداپست اعلام شد، همچنین اولین مرگ در ۱۵ مارس در وبگاه رسمی دولت منتشر شد.
دنیاگیری کووید-۱۹ در ایسلند بخشی از دنیاگیری بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در جهان است. اولین مورد تأیید شده در ایسلند در ۲۸ فوریه ۲۰۲۰ در شهر ریکیاویک اعلام شد، وی مردی چهل ساله بود که برای اسکی به اندالو در شمال ایتالیا سفر کرده بود و در ۲۲ فوریه به خانه بازگشته بود.
اورلا چنائویی (به انگلیسی:Orla Chennaoui) (به ایرلندی:née Heron) متولد ۱۹۷۹ میلادی روزنامه‌نگار تلویزیونی ایرلند شمالی و قهرمان اسبق پرش سه‌گانه در سراسر ایرلند است. چنایی در دراپراستاون، شهرستان لندوندری در ایرلند شمالی به دنیا آمد. وی پس از گذراندن مدرک حقوق و زبان فرانسه در دانشگاه کویینز بلفاست، به ادینبورگ رفت تا در دانشگاه ناپیر دیپلم کارشناسی ارشد روزنامه‌نگاری بگیرد. در حالی که در ادینبورگ بود، چنائویی کار روزنامه‌نگاری خود را آغاز کرد. در سال ۲۰۰۵میلادی، وی به عنوان خبرنگار ایرلند شمالی به اسکای
وی به عنوان خبرنگار ایرلند شمالی به اسکای نیوز پیوست. در سال ۲۰۱۰میلادی اقدامی در زمینه پخش ورزشی برای اسکای اسپرت در زمینه تخصصی دوچرخه سواری انجام داد. وی همچنین خبرنگار اصلی اسکای اسپرت برای بازی‌های المپیک ۲۰۱۲میلادی و ۲۰۱۶میلادی بود. در سال ۲۰۱۹میلادی، شبکه اسکای را ترک کرد و به عنوان مجری اصلی پوشش ایستگاه از رویدادهای دوچرخه سواری به یورو اسپرت پیوست. سپس وی با مراد متولد مراکش ازدواج کرد. آنها دو فرزند دارند آن‌ها در لندن و آمستردام زندگی می‌کنند.
آثار بر پایه حادثه آکو به نمایشنامه‌ها، آثار ادبی، آثار ویدئویی و داستان‌ها و نقدهای مربوط به حادثه آکو اشاره دارد. در هنر. بلافاصله پس از این واقعه، در مورد مناسب بودن چنین انتقام‌جویی‌ای، احساسات مختلفی در میان روشنفکران به وجود آمد. با این حال، با گذشت زمان، داستان به نمادی از وفاداری به ارباب خود و بعداً، وفاداری به امپراتور تبدیل شد و این داستان به عنوان موضوع درام، داستان‌سرایی و هنرهای تجسمی شکوفا شد. فاجعه چهل و هفت رونین یکی از محبوب‌ترین موضوعات در هنر ژاپن بوده و اخیراً حتی شروع به ورود به هنر
در هنر ژاپن بوده و اخیراً حتی شروع به ورود به هنر غربی کرده‌است. در جهان غرب برای سالهای متمادی، نسخه‌ای از وقایع این داستان توسط الگرنن فریمن‌میتفرد در قصه‌های ژاپن قدیم بازگویی شد که به‌طور کلی معتبر قلمداد می‌شد. توالی رویدادها و شخصیت‌های این روایت محبوب طیف عظیمی از مردم در غرب واقع شد. میتفورد خوانندگان خود را دعوت می‌کرد تا داستانی که او در مورد چهل و هفت رونین ارائه کرده را به عنوان رویدادی تاریخی دقیق تصور کنند. برای مدت‌های طولانی نسخه میتفورد به عنوان یک اثر استاندارد در نظر گرفته می‌شد اما
به عنوان یک اثر استاندارد در نظر گرفته می‌شد اما اکنون برخی از جزئیات آن زیر سؤال رفته‌است. نمایش. این حادثه بلافاصله باعث الهام بخشیدن به نمایشنامه‌های کابوکی و بونراکو شد؛ دوهفته از دفن ملازمان وفادار نگذشته نمایشی به نامَ «اکِبونو سوگا نو یوئُوچی» (حملهٔ شبانهٔ سوگا در سحرگاه) در نمایشخانهٔ ناکامُورا در اِدو به روی صحنه آمد. مقامات حکومتی پس از سه اجرا نمایش را ممنوع کردند. اما خیلی‌های دیگر به زودی این نمایش را دنبال کردند، در ابتدا در اوساکا و کیوتو، سپس در مناطقی دورتر از پایتخت. حتی برخی داستان را
سپس در مناطقی دورتر از پایتخت. حتی برخی داستان را تا مانیل بردند تا داستان را به بقیه آسیا منتقل کنند. موفق‌ترین این اقتباس‌ها نمایشنامه‌ای عروسکی بونراکو بود که به نام "کاناده‌هون چوشینگورا" (اکنون به سادگی چوشینگورا یا خزانه نگهبانان وفادار) خوانده می‌شود که در سال ۱۷۴۸ توسط تاکدا ایزومو و دو دستیار نوشته شد بعداً در یک نمایش کابوکی اقتباس شد که هنوز هم یکی از محبوب‌ترین‌های ژاپن است. در نمایش، برای جلوگیری از توجه سانسورگران، وقایع به گذشته‌های دور، به فرمانروایی آشیکاگا تاکائوجی و دوره موروماچی
به فرمانروایی آشیکاگا تاکائوجی و دوره موروماچی (۱۳۳۶–۱۵۷۳) منتقل و نام اشخاص تغییر داده شده‌است. در ایران نمایشنامه چوشینگورا در سال ۲۰۰۹ برای نخستین بار توسط علی فردوسی به فارسی برگردانده و به چاپ رسیده‌است. اپرا. این داستان توسط شیگه‌آکی سائه‌گوسا در سال ۱۹۹۷ به یک اپرا تبدیل شد. سینما و تلویزیون. تا زمان ظهور تلویزیون در دهه، داستان چوشینگورا محبوب‌ترین ژانر در فیلم مدرن ژاپنی بود. بسیاری از نمایش‌های تلویزیونی ژاپن، از جمله برنامه‌های تک قسمتی، سریال‌های کوتاه، تک فصلی و حتی مجموعه‌های یک ساله مانند
کوتاه، تک فصلی و حتی مجموعه‌های یک ساله مانند دای چوشینگورا و چندین قسمت از مجموعه تلویزیونی تایگا، آکوروشی (۱۹۶۴)، سرگذشت صلح دوره گنروکو (۱۹۷۵)، جمعی در قله (۱۹۸۲) و گنروکو ریوران (۱۹۹۹) بر اساس این رویداد ساخته شده‌اند. برخی از این فیلم‌ها کاملاً به چوشینگورا وفادار هستند، درحالی‌که برخی دیگر از عناصر غیر مرتبط نیز استفاده می‌کنند یا جزئیات را تغییر می‌دهند. به‌علاوه، مشتق رویدادها و شخصیت‌هایی را که در چوشینگورا نیستند، نیز در نمایش داخل داده می‌شوند. اولین فیلم بر اساس این حادثه با بازی اونوئه
اولین فیلم بر اساس این حادثه با بازی اونوئه ماتسونوسوکه بود که تاریخ اکران فیلم مورد تردید است، اما احتمالاً بین سال‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۱۷ بوده‌است. اما در دهه ۱۹۳۰ یک رویکرد متمایز مدرن فیلم ایجاد شد، که مستقیماً بیشتر از واقعه تاریخی آکو استفاده می‌کردند در حالی که از بسیاری از عناصر افسانه‌های آخرالزمانیِ سنت قصه‌گویی کادان را نیز در خود جای داده بودند؛ و درست همان‌طور که سنت کابوکی تعداد بی‌شماری از چرخش از موضوع اصلی کانادهون چوشینگورا را به وجود آورده بود، بسیاری از فیلم‌ها نیز به بهره‌برداری از موضوع فرعی
از فیلم‌ها نیز به بهره‌برداری از موضوع فرعی انتقام می‌پردازند. یکی از فیلم‌های بسیار چوشینگورا توسط کینوگاسا تینوسوکه نوشته و کارگردانی شد و در دسامبر سال ۱۹۳۲ منتشر شد. در سال ۱۹۴۱، ارتش ژاپن به کارگردان کنجی میزوگوچی، که بعداً فیلم‌های باارزشی مانند اوگتسو مونوگاتاری را کارگردانی کرد، سفارش ساخت چهل و هفت رونین (فیلم ۱۹۴۱) را داد. آنها خواهان تقویت روحیه بر اساس درام تاریخی وفاداری ۴۷ رونین بودند. در عوض، کنجی میزوگوچی برای منبع خود «مایاما چوشینگورا» را انتخاب کرد، یک نمایش مغزی که با این داستان سروکار
انتخاب کرد، یک نمایش مغزی که با این داستان سروکار داشت. این فیلم یک شکست تجاری بود، زیرا یک هفته قبل از حمله به پرل هاربر در ژاپن اکران شد. این فیلم دارای دو بخش بود. بخش نخست در دسامبر ۱۹۴۱ و بخش دوم فوریه ۱۹۴۲ اکران شد. نسخه دیگر فیلم در سال ۱۹۶۲ به کارگردانی هیروشی ایناگاکی، ساخته شد که برای مخاطبان غربی شناخته شده‌است. توشیرو میفونه در زندگی حرفه‌ای خود بارها به این ماجرا پرداخت. در سال ۱۹۷۱ او در سریال تلویزیونی ۵۲ قسمتی دای چوشینگورا به عنوان اُوایشی ظاهر شد، در حالی که در ۱۹۷۸ سقوط قلعه آکو در نقش
ظاهر شد، در حالی که در ۱۹۷۸ سقوط قلعه آکو در نقش دایمیو تسوچیا میچینائو ظاهر شد. کن ایچیکاوا، چهل و هفت رونین (فیلم ۱۹۹۴) را کارگردانی کرد. در فیلم هیروکازو کورئیدا بنام هانا (فیلم ۲۰۰۶) از این داستان به عنوان زیرلایه استفاده شده‌است. در سال ۲۰۱۳، یک فیلم آمریکایی با عنوان چهل و هفت رونین (فیلم ۲۰۱۳) با بازی کیانو ریوز ساخته شد و سپس دوباره به نسخه ای با سبک‌تر با عنوان آخرین شوالیه‌ها در سال ۲۰۱۵ تبدیل شد. رونین‌ها شخصیت‌های اصلی در یک مینی سریال طنز کارتون هستند که در ۲۰۱۴ توسط ستان ساکای (کارتونیست) و
هستند که در ۲۰۱۴ توسط ستان ساکای (کارتونیست) و مایک ریچاردسون (نویسنده) ساخته شده‌است. چاپ نقش چوبی. چهل و هفت رونین یکی از محبوب‌ترین مضامین چاپ‌نقش چوبی یا اوکی‌یوئه است و بسیاری از هنرمندان مشهور از وقایع اصلی، صحنه‌های نمایش یا بازیگران چاپ‌هایی را به تصویر کشیده‌اند. از جمله هنرمندانی که چاپ‌هایی در این زمینه انجام داده‌اند، اوتامارو، کونی‌سادا، کاتسوشیکا هوکوسائی، هیروشیگه، یوشی‌توشی هستند. اوتاگاوا کونی‌یوشی حداقل یازده مجموعه کامل جداگانه در این زمینه به همراه بیش از بیست سه‌لتی تولید کرده‌است.
زمینه به همراه بیش از بیست سه‌لتی تولید کرده‌است. ادبیات. اولین گزارش شناخته شده از حادثه آکو در جهان غرب در سال ۱۸۲۲ در کتاب ایزاک تیتسینگ منتشر شد. این کتاب پس از مرگ وی منتشر شد. قوانین سانسور شوگون‌سالاری توکوگاوا ۷۵ سال پس از وقایع مورد بحث در اواخر قرن هیجدهم، هنگامی که ایزاک تیتسینگ، ژاپن‌شناس، برای اولین بار داستان چهل و هفت رونین را به عنوان یکی از وقایع مهم دوره گنروکو ثبت کرد، تا حدودی سهل‌گیرانه‌تر شده بود.