payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«توزی اسلاید» ترانه‌ای از رپر کانادایی دریک برای آلبوم میکس‌تیپ تجاری "" (۲۰۲۰) است. این ترانه در ۳ آوریل ۲۰۲۰ به‌عنوان تک‌آهنگ لید آلبوم از طریق ریپابلیک رکوردز و منتشر شد. موزیک ویدئو در کنار ترانه منتشر شد که دریک را به علت بیماری همه‌گیری کرونا ویروس به صورت قرنطینه نشان می‌دهد. این ترانه به رتبه ۱ در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" رسید و دریک به اولین هرمند مرد تبدیل شد که ۳ تک‌آهنگش را در شروع به کار به رتبه یک رسانده‌است.
جک سوشی (۱۰ مه ۱۹۰۸ – ۹ سپتامبر ۲۰۰۱) اهل آفریقای جنوبی متولد انگلیس، پزشک و متخصص زنان و زایمان بود، که تحقیقاتی در مورد استفاده از انجام پنی سیلین در درمان بیماری‌های آمیزشی با الکساندر فلمینگ در لندن انجام داده‌است. او پدر روزنامه‌نگار، جان سوشی و بازیگر دیوید سوشی بود. زندگی. سوشی در سال ۱۹۰۸ در ژوهانسبورگ، آفریقای جنوبی متولد شد. پدر وی که نام خانوادگی خود را از سوخه‌دوویتس به سوشی تغییر داده بود، می‌خواست که جک به کار خود ادامه دهد و او در دانشگاه کیپ تاون در آفریقای جنوبی تحصیل در رشته مدیریت
کیپ تاون در آفریقای جنوبی تحصیل در رشته مدیریت بازرگانی را گذراند. سوشی در سال ۱۹۳۲ از آفریقای جنوبی به انگلیس مهاجرت کرد. در سال ۱۹۳۳ سوشی به عنوان دانشجوی پزشکی در دانشکده پزشکی بیمارستان مری بیمارستان شروع به کار کرد. وی پس از اقامت در جوانی، تخصص خود را در زمینه زنان و زایمان انتخاب کرد.
لوئیس ولپورت (زاده ۱۹ اکتبر ۱۹۲۹) زیست‌شناس، نویسنده انگلیسی در آفریقای جنوبی است. ولپورت بخاطر کار خود بر روی اطلاعات موقعیت‌یابی داخل سلولی که رشد سلولی را راهنمایی می‌کند، شناخته می‌شود. علاوه بر این، وی چندین کتاب علمی مشهور منتشر کرده‌است. زندگی. ولپورت در خانواده‌ای یهودی آفریقایی جنوبی با منشأ یهودیان لیتوانی بدنیا آمد. وی در دانشگاه دانشگاه ویتواترسرند (BSc)، در امپریال کالج لندن و در دانشگاه کینگز لندن (دکترا) تحصیل کرد. وی دارای سمت استاد برجسته زیست‌شناسی است که در پزشکی در گروه کالبدشناسی و
زیست‌شناسی است که در پزشکی در گروه کالبدشناسی و زیست‌شناسی رشد و نمو در کالج دانشگاهی لندن اعمال می‌شود. آثار. ولپورت در کتاب "شش کار ناممکن پیش از صبحانه" پیشنهادی مطرح می‌کند که می‌توان آن را تعمیم بیخردی سازنده شمرد. مدعای او این است که «اعتقاد بیخردانهٔ قوی، یک محافظ قوی در مقابل بی‌ثباتی ذهن است: اگر بشر باورهای حافظ جان اش را حفظ نمی‌کرد، آن باورها در طی دوران فرگشت بشر سودی به حالش نمی‌داشتند؛ مثلاً اگر آدمی در حین ساختن ابزار یا هنگام شکار مدام نظرش را عوض کند، بسیار مضرّ است.» استدلال ولپرت حاکی
را عوض کند، بسیار مضرّ است.» استدلال ولپرت حاکی از این است که دست کم برخی مواقع بهتر است که آدم به عقاید بیخردانه اش بچسبد تا اینکه دل دل کند، حتی اگر شواهد جدید را به تغییر عقیده سوق دهند. به راحتی می‌توان دید که «عاشق شدن» یک مورد خاص از این رویهٔ عام است، و همچنین به راحتی می‌توان دید که «حفظ بیخردانه» ی باورها نمونهٔ دیگری از تمایلات روانشناختی مفید است.
ایمیل زاکرکاندل (۴ ژوئیه ۱۹۲۲–۹ نوامبر ۲۰۱۳) زیست‌شناس فرانسوی متولد اتریش بود که یکی از بنیانگذاران حوزه فرگشت ملکولی به حساب می‌آمد. وی بیشتر با معرفی لینوس پائولینگ، مفهوم " ساعت مولکولی " شناخته شده‌است، که تئوری خنثی تکامل مولکولی را فعال می‌کند. زندگی. زاکرکاندل در وین، اتریش در یک خانواده از روشنفکران بزرگ شد، اما خانواده وی در سال ۱۹۳۸ به پاریس و بعداً الجزایر نقل مکان کردند تا از سیاست نژادی آلمان نازی فرار کنند. در پایان جنگ جهانی دوم، وی یک سال را در دانشگاه پاریس (سوربون) گذراند، سپس برای تحصیل
در دانشگاه پاریس (سوربون) گذراند، سپس برای تحصیل در رشته فیزیولوژی به ایالات متحده رفت و مدرک کارشناسی ارشدش را در سال ۱۹۴۷ از دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین کسب کرد. برای تکمیل دوره دکتری به سوربن بازگشت. در زیست‌شناسی زاکرکاندل علاقه جدی به مشکلات مولکولی داشت. تحقیقات اولیه وی در یک آزمایشگاه زیست‌شناسی دریایی در روسکف بر نقش اکسیدازهای مس و هموسیانین در چرخه‌های مذاب گاوها متمرکز بود. در سال ۱۹۵۷، زاکرکاندل با شیمیدان مشهور لینوس پائولینگ آشنا شد که به بیماری‌های مولکولی و تکامل مولکولی به عنوان نتیجه
بیماری‌های مولکولی و تکامل مولکولی به عنوان نتیجه فعالیت خود در زمینه‌های مربوط به انرژی هسته ای علاقه‌مند شد. در ایالات متحده با پائولینگ در مؤسسه فناوری کالیفرنیا آغاز به همکاری کرد. او یک بی‌خدا است.
ویلیام گری والتر (به انگلیسی: William Grey Walter) (19 فوریه ۱۹۱۰–۶ مه ۱۹۷۷) نوروفیزیولوژیست، سایبرنتیست و دانشمند رباتیک انگلیسی تبار آمریکایی بود. بررسی اجمالی. والتر در سال ۱۹۱۰ در کانزاس سیتی، میسوری آمریکا متولد شد. اجداد وی آلمانی / انگلیسی از طرف پدر و آلمانی / انگلیسی از طرف مادر بود. وی در سال ۱۹۱۵ به انگلیس آمد و در مدرسه وست مینستر و پس از آن در کالج کینگ، کمبریج، در سال ۱۹۳۱ تحصیل کرد. وی به انجام تحقیقات بنیادی و کاربردی نوروفیزیولوژیک در بیمارستان‌ها، در لندن، از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ و سپس در
در لندن، از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۹ و سپس در انستیتوی عصبی بوردن در بریستول، از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۷۰ روی آورد. وی همچنین کارهای تحقیقاتی را در ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی و جاهای مختلف دیگر در اروپا انجام داد. او دو بار ازدواج کرد، از ازدواج اول خود دو پسر داشت. در طول زندگی وی پیشگام در زمینه سایبرنتیک بود. در سال ۱۹۷۰، وی در اثر تصادف اسکوتر حرکتی دچار مصدومیت مغزی شد. وی هرگز بهبود نیافت و هفت سال بعد، در ۶ مه ۱۹۷۷، درگذشت. امواج مغزی. در زمان جوانی، والتر تحت تأثیر کار فیزیولوژیست روسی ایوان پاولف بود. وی
تأثیر کار فیزیولوژیست روسی ایوان پاولف بود. وی برای آزمایش اندازه‌گیری فعالیت الکتریکی در مغز از آزمایشگاه هانس برگر، که دستگاه الکتروانسفالوگراف یا دستگاه نوار مغزی اختراع کرده بود، بازدید کرد. والتر نسخه‌های خاص خود را از دستگاه برگر با قابلیت‌های بهبود را یافته تولید کرد، که به آن اجازه می‌داد انواع مختلفی از نوسان عصبی اعم از امواج آلفای پر سرعت تا امواج دلتا را که در طول خواب مشاهده می‌شود، تشخیص دهد.
کالین برایان بلیک‌مور (متولد ۱ ژوئن ۱۹۴۴)، یک دانشمند انگلیسی متخصص مغز و اعصاب و همچنین متخصص در بینایی و رشد مغز است که استاد علوم اعصاب و فلسفه در دانشکده مطالعات پیشرفته در دانشگاه لندن و استاد برجسته علوم اعصاب در دانشگاه آکسفورد است. بلک‌مور پیش از این رئیس اجرایی شورای تحقیقات پزشکی انگلیس (MRC) بود. در میان عامه مردم، او بیشتر در زمینه ارتباط علم و همچنین به‌خاطر مسائل مربوط به حقوق حیوانات شناخته می‌شود. به گفته آبزرور، او یکی از قدرتمندترین دانشمندان بریتانیا و همچنین شخصیتی منفور برای جنبش حقوق
بریتانیا و همچنین شخصیتی منفور برای جنبش حقوق حیوانات بوده‌است.
جیم کوف (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، کارگردان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه ادگار شده‌است.
پُلِ ماریان () یک فیلم درام ۲۰۰۲ کانادایی است. مالی پارکر، ربکا جنکینز، و الیوت پیج بازیگران اصلی آن هستند. این فیلم برندهٔ جایزه جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو برای بهترین فیلم بلند نخست کانادایی () شد و به‌عنوان اولین فیلم بلندی شناخته می‌شود که الیوت پیج در آن بازی کرد. این فیلم در دوم شهریور ۱۳۹۹ از شبکه نمایش با دوبله فارسی پخش‌شد و در سرویس آرشیو برنامه‌های صـدا و سـیمای ایران به نام تلوبیون برای پخش آن‌لاین و دانلود در دسترس است. این فیلم داستان تلاش سه خواهر ۲۵ تا ۴۰ سالهٔ مجرد برای برگرداندن مادر
سه خواهر ۲۵ تا ۴۰ سالهٔ مجرد برای برگرداندن مادر خود از بیمارستان و مراقبت از او که سال‌ها قبل از پدر آن‌ها جداشده، رابطهٔ پنهانی با خواهر ناتنیِ نوجوان خود که حتی نمی‌داند چند خواهر ناتنی دارد و آن‌ها را نمی‌شناسد، اقدام برای دیدن پدر خود پس از سال‌ها، و رابطه این سه خواهر در محیط خانه را می‌گوید.
جمشید امیرخانلو بازیکن بازنشسته فوتبال اهل ایران است. وی در سال ۷۲ مهاجم اصلی تیم استقلال بوده است. دوران حرفه‌ای. او در جام شهید اسپندی برای تیم پرسپولیس و در لیگ دسته سوم برای تیم استقلال به میدان رفته است. همچنین در لیگ قدس پیراهن تیم دارایی را برتن کرده است.
سیف الاسلام (زاده ۱۴ اوت ۱۹۶۳) یک شیمی‌دان انگلیسی و استاد شیمی مواد در دانشگاه باث است. او در سال ۲۰۱۳ موفق به دریافت جایزه وولفسون انجمن سلطنتی (Royal Society Wolfson Research Merit Award) شد. او در پژوهش‌هایش از تکنیک‌های پیشرفته مدل‌سازی رایانه‌ای برای به‌دست آوردن درکی از مقیاس اتمی در مورد مواد جدید به‌منظور استفاده در انرژی‌های پاک مانند باتری‌های یون‌لیتیم، سلولهای سوختی اکسید جامد و سلول‌های خورشیدی پروسکایت استفاده می‌کند.
ماریا کالسنیکاوا (ماریا اَلیکساندرائونا کالسنیکاوا، , ; ماریا اَلیکساندراونا کولسنیکووا، روسی: Мария Александровна Колесникова, ; متولد ۲۴ آوریل ۱۹۸۲) فلوت نواز و فعال سیاسی بلاروسی است. در سال ۲۰۲۰، او در جریان انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ بلاروس، ستاد انتخاباتی ویکتار باباریکا را رهبری کرد. کالسنیکووا نماینده ستاد مشترک انتخاباتی سوتلانا تیخانوفسکایا بود، سپس به عضویت هیئت رئیسه شورای هماهنگی [انتقالی] بلاروس درآمد؛ این شورا در طول اعتراضات مردم بلاروس علیه الکساندر لوکاشنکو تشکیل شد. او همچنین بنیانگذار
الکساندر لوکاشنکو تشکیل شد. او همچنین بنیانگذار حزب سیاسی «رَزَم» است. اوایل صبح روز ۸ سپتامبر ۲۰۲۰، او را به زور به مرز اوکراین بردند. کولسنیکووا در حالی که مرعوب و تحت فشار قرار گرفته بود تا بلاروس را ترک کند، هنگامی که در زمین بی‌طرف بود از شیشه عقب ماشین بیرون پرید، پاسپورت خود را پاره کرد و با پای پیاده به سمت مرز بلاروس برگشت. هنگام بازگشت به مرز بلاروس بلافاصله دستگیر شد. روز بعد، ماکسیم زناک، وکیل کولسنیکووا نیز بازداشت شد. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، عفو بین‌الملل کولسنیکووا را به عنوان زندانی عقیدتی به
بین‌الملل کولسنیکووا را به عنوان زندانی عقیدتی به رسمیت شناخت. او در سال ۲۰۲۱ جایزه بین‌المللی زنان شجاع را دریافت کرد. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۱، کالسنیکووا به دلیل فعالیت‌های سیاسی به ۱۱ سال زندان در یک تبعیدگاه (penal colony) محکوم شد. اوایل زندگی و حرفه موسیقی. ماریا کولسنیکووا متولد ۲۴ آوریل ۱۹۸۲ در مینسک است. پدر و مادر او مهندس بودند. او یک خواهر به نام تاتیانا خومیچ دارد. به گفته تاتیانا، والدین آنها علاقه عمیقی به موسیقی داشتند. آنها این علاقه را در دختران خود برانگیختند به نحوی که بر انتخاب حرفه ماریا در
خود برانگیختند به نحوی که بر انتخاب حرفه ماریا در آینده تأثیر عمیقی گذاشت. ماریا در یک مدرسه موسیقی تحصیل کرد، سپس از آکادمی دولتی موسیقی بلاروس به عنوان نوازنده فلوت و رهبر ارکستر فارغ‌التحصیل شد. کالسنیکووا در ۱۷ سالگی تدریس فلوت را در یک مدرسه خصوصی در مینسک آغاز کرد. او همچنین در ارکستر کنسرت ملی آکادمیک جمهوری بلاروس به سرپرستی میخائیل فینبرگ فلوت نواخت. او در تورهای زیادی از جمله ایتالیا، لهستان و لیتوانی حضور داشت. وی در سن ۲۵ سالگی به آلمان رفت و در دانشگاه دولتی موسیقی و هنرهای نمایشی اشتوتگارت
در دانشگاه دولتی موسیقی و هنرهای نمایشی اشتوتگارت ثبت نام کرد. او در سال ۲۰۱۲ دو مدرک کارشناسی ارشد در زمینه موسیقی اولیه و موسیقی نو (Neue Musik) دریافت کرد. دهه ۲۰۱۰، کالسنیکووا در کنسرت‌ها اجرا کرد و به‌طور فعال در سازماندهی پروژه‌های فرهنگی بین‌المللی در بلاروس و آلمان مشارکت داشت، به عنوان مثال، او یکی از خالقان جشنواره موسیقی "Eclat" بود. پروژه‌های دیگر او شامل «موسیقی و هولوکاست»، برنامه مدرسه «ارکستر روبات‌ها» و مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها تحت عنوان «درس‌های موسیقی برای بزرگسالان» بود.". در سال ۲۰۱۷،
موسیقی برای بزرگسالان» بود.". در سال ۲۰۱۷، ماریا در یکی از اولین کنفرانس‌های TEDxNiamiha در بلاروس شرکت کرد. او همچنین در ایجاد جامعه هنری «Artemp» که میزبان رویدادهای هنر معاصر بود، مشارکت کرد. در همان سال، او مدیر هنری مرکز فرهنگی "OK16" در مینسک شد. فعالیت سیاسی. در ماه مه سال ۲۰۲۰، کولسنیکووا رئیس ستاد انتخاباتی «ویکتار باباریکا» نامزد مستقل ریاست جمهوری شد که جدی‌ترین رقیب الکساندر لوکاشنکو در انتخابات ریاست جمهوری بلاروس محسوب می‌شد. باباریکا در ماه ژوئن دستگیر و از حضور در انتخابات منع شد. در ۱۶
ژوئن دستگیر و از حضور در انتخابات منع شد. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۰، کالسنیکووا و نمایندگان دو نامزد مستقل دیگر - سوتلانا تیخانوفسکایا (همسر سرگئی تیخانوفسکی) و ورونیکا تسپکالو (همسر والری تسپکالو) - ایجاد اتحاد سه‌گانه را اعلام کرد. تیخانوفسکایا نامزد مشترک و واحد هر دو گروه شد و حمایت گسترده‌ای را در سراسر کشور به دست آورد. هنگامی که لوکاشنکو با ۸۰٫۱ درصد آرا خود را برنده اعلام کرد، مخالفان از تأیید نتایج خودداری کردند و لوکاشنکو را به تقلب گسترده متهم کردند. ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، کانادا و ۸ کشور اتحادیه
متحده آمریکا، بریتانیا، کانادا و ۸ کشور اتحادیه اروپا نتایج انتخابات را غیرقانونی اعلام کردند. راهپیمایی خیابانی و میتینگ‌های اعتراضی در سراسر کشور به وقوع پیوست. معترضان خواستار انتخابات مجدد و برکناری لوکاشنکو شدند. اعتراضات به‌طور وحشیانه توسط نیروهای امنیتی سرکوب شد. کالسنیکووا در مصاحبه‌های خود همواره تأکید می‌کرد که او «رهبر اعتراضات» نیست و هرگز در سازمان‌دهی میتینگ‌ها نقشی نداشته‌است. در آن زمان اپوزیسیون بلاروس این ایده را ترویج می‌کرد که تمام شهروندان رهبر اعتراضات و مسئول آینده کشور هستند. او به
رهبر اعتراضات و مسئول آینده کشور هستند. او به عنوان یک شخص خصوصی در تجمعات اعتراضی شرکت کرد و از طریق رسانه‌های جمعی از شهروندان و مقامات دولتی خواست تا از ماهیت صلح آمیز این اقدامات حمایت کنند. در ۱۸ اوت ۲۰۲۰، کالسنیکووا به شورای هماهنگی پیوست. در ۱۹ اوت، او به عنوان یکی از اعضای اصلی هیئت رئیسه این شورا انتخاب شد. در اواسط اوت، تیخانوفسکایا و تسپکالو توسط مقامات مجبور به ترک کشور شدند. در همین حال، کولسنیکووا به رسانه‌ها گفت که به هیچ وجه بلاروس را ترک نخواهد کرد، زیرا احساس می‌کند در برابر همکاران و
نخواهد کرد، زیرا احساس می‌کند در برابر همکاران و دوستانش که با اتهامات غیرقانونی مواجه و در زندان به سر می‌برند، مسئولیت شخصی دارد. در ۳۱ اوت ۲۰۲۰، کالسنیکووا از آغاز به کار یک حزب سیاسی جدید به نام «رَزَم» خبر داد که هدف از تأسیس آن را ایجاد ابزاری دموکراتیک برای حمایت از حقوق بشر در بلاروس اعلام کرد. بازداشت و سرکوب. در ۷ سپتامبر ۲۰۲۰، رسانه‌های بلاروس خبر ربوده شدن کالسنیکووا را در مرکز شهر مینسک منتشر کردند. دوستان و همکارانش نتوانستند تلفنی با او تماس بگیرند. بعداً شاهدان اظهار داشتند که یک زن توسط
بگیرند. بعداً شاهدان اظهار داشتند که یک زن توسط چند مرد ناشناس با صورت‌های پوشیده که لباس شخصی به تن داشتند به زور سوار مینی ون مشکی شده‌است. در صبح روز ۸ سپتامبر ۲۰۲۰، خبری منتشر شد مبنی بر اینکه مقامات تلاش کردند تا ماریا را برخلاف میل او از کشور اخراج کنند بنابراین او را به گذرگاه مرزی الکساندروفکا با اوکراین فرستادند. بعداً، آنتون گراشنکو، معاون وزیر کشور اوکراین، در صفحه فیسبوک خود نوشت «این خروج داوطلبانه نبود. این اخراج اجباری از کشور مادری‌اش بود». کمیته مرزی دولتی بلاروس گزارش داد که کالسنیکووا در
مرزی دولتی بلاروس گزارش داد که کالسنیکووا در ساعت ۴ صبح به همراه ایوان کراوتسوف و آنتون رودننکوف از بلاروس خارج شدند و به سمت اوکراین رفتند. کانال‌های تلویزیونی تحت کنترل دولت داستانی را منتشر کردند مبنی براینکه کالسنیکووا در گذرگاه مرزی هنگام تلاش برای ترک کشور و دیدار با خواهرش که در اوکراین زندگی می‌کند بازداشت شده‌است. رودننکوف و کراوتسوف که شاهد واقعه بودند اظهار داشتند که در منطقه بی‌طرف کالسنیکووا موفق شد از طریق شیشه عقب ماشینی که در آن محبوس بود فرار کند و پس از آن گذرنامه خود را پاره کرد سپس به
کند و پس از آن گذرنامه خود را پاره کرد سپس به سمت مرز بلاروس برگشت. او بلافاصله پس از ورود به مرز بلاروس دستگیر شد. پس از این وقایع، نایب رئیس بوندستاگ، کلودیا راث، قول داد از کالسنیکووا حمایت کند و از طریق سازمان لیبراِکو (Libereco) به او کمک کند. در ۹ سپتامبر ۲۰۲۰، ماکسیم زناک همکار کالسنیکووا در شورای هماهنگی دستگیر شد. در همان روز پلیس به الکساندر کولسنیکووا پدر ماریا اطلاع داد که دخترش در بازداشتگاه تحقیقاتی شماره ۱ مینسک زندانی شده‌است. ماریا از طریق وکلای خود شکایتی را به کمیته تحقیقات دولتی تقدیم
وکلای خود شکایتی را به کمیته تحقیقات دولتی تقدیم کرد. او در این شکایت اظهار داشت افسران کا گ ب و اداره اصلی مبارزه با جرایم سازمان یافته و فساد (GUBOPiK) کیسه‌ای روی سر او کشیده‌اند و او را تهدید به قتل کرده‌اند در ادامه آنها به او گفتند «اگر به‌طور داوطلبانه بلاروس را ترک نکند، آنها به هر حال او را اخراج خواهند کرد زنده یا به صورت تکه‌تکه شده». گنادی کازاکویچ، معاون رئیس وزارت امور داخله شخصاً به کالسنیکووا گفت که در صورت امتناع از خروج «به مدت ۲۵ سال بدون دندان در زندان خواهد بود تا برای نیروهای امنیتی
دندان در زندان خواهد بود تا برای نیروهای امنیتی لباس بدوزد». در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۰، دوازده سازمان، از جمله مرکز حقوق بشر ویاسنا، انجمن روزنامه نگاران بلاروس، کمیته هلسینکی بلاروس، مرکز قلم بلاروس، با انتشار بیانیه‌ای مشترک از کالسنیکووا به عنوان یک زندانی سیاسی نام بردند. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۰، عفو بین‌الملل کولسنیکووا را به عنوان یک زندانی عقیدتی به رسمیت شناخت. در ۲۰ اوت، الکساندر کونیوک، دادستان کل بلاروس، با استناد به ماده ۳۶۱ قانون کیفری بلاروس از آغاز تحقیقات کیفری علیه اعضای شورای هماهنگی به دلیل تلاش
کیفری علیه اعضای شورای هماهنگی به دلیل تلاش برای به به‌دست گرفتن قدرت و تضعیف امنیت ملی خبر داد. در ۱۲ سپتامبر، کالسنیکووا از مینسک به زندان شماره ۸ ژودزینا منتقل شد. در ۱۶ سپتامبر، کمیته تحقیقات بلاروس، کالسنیکووا را طبق قسمت ۳ ماده ۳۶۱ قانون جزایی به «اقداماتی با هدف تضعیف امنیت ملی بلاروس» از طریق از رسانه و اینترنت متهم کرد. در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۰، کانال تلگرامی باباریکا اعلام کرد که لوکاشنکو درخواست ملاقات با کولسنیکووا برای گفتگو در مورد تغییراتی در قانون اساسی را کرده‌است، اما او برای ابراز همبستگی با
اساسی را کرده‌است، اما او برای ابراز همبستگی با سایر زندانیان از ملاقات خودداری کرده‌است. در ۸ نوامبر ۲۰۲۰، دفتر مطبوعاتی باباریکا اعلام کرد که مقامات دوره بازداشت کالسنیکووا را تا ۸ ژانویه ۲۰۲۱ تمدید کرده‌اند. در ۸ ژانویه ۲۰۲۱، کولسنیکووا دوباره از ژودزینا به یک بازداشتگاه پیش از محاکمه در مینسک منتقل شد، دوره بازداشت او تا ۸ مارس تمدید شد. در ۲۷ ژانویه، کمیته تحقیق از باز کردن پرونده جنایی علیه مأموران امنیتی که او را تهدید به قتل کرده بودند، خودداری کرد. در ۱۲ فوریه، کالسنیکووا و ماکسیم زناک به «توطئه
در ۱۲ فوریه، کالسنیکووا و ماکسیم زناک به «توطئه برای به دست گرفتن قدرت دولتی به‌طور غیرقانونی» و «تأسیس و رهبری یک سازمان افراطی» متهم شدند. لیودمیلا کازاک وکیل کولسنیکووا در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۰ توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد سپس در ۱۹ فوریه ۲۰۲۱ مجوز وکالت او توسط وزارت دادگستری بلاروس باطل شد. در ۹ مارس ۲۰۲۱، کانال تلگرامی باباریکا گزارش داد که بازداشت موقت کالسنیکووا تا ۸ مه تمدید شده‌است. ایلیا سالی دیگر وکیل کالسنیکووا و عضو شورای هماهنگی تا ۱۶ آوریل در حصر خانگی به سر برد. اتهامات نهایی در ماه مه ۲۰۲۱
حصر خانگی به سر برد. اتهامات نهایی در ماه مه ۲۰۲۱ اعلام شد که شامل سه اتهام اقدام علیه امنیت ملی، توطئه برای به دست گرفتن قدرت به روشی غیرقانونی، و ایجاد یک تشکیلات افراطی بود. کولسنیکووا در دفاع از خود تمام اتهامات را رد کرد و خواستار رد همه اتهامات وارده به دلیل عدم وقوع جرم شد. تحقیقات و محاکمه پشت درهای بسته برگزار شد و متهمان از مطالعه پرونده منع شدند. در مدت یک سالی که او در بازداشت به سر برد از ملاقات محروم بود و نتوانست با پدرش ملاقات کند. به گفته تاتیانا خومیچ، کولسنیکووا ماهانه بین ۱۵۰ تا ۱۷۰
تاتیانا خومیچ، کولسنیکووا ماهانه بین ۱۵۰ تا ۱۷۰ نامه از بازداشتگاه ارسال می‌کرد که حداکثر ۲۰ نامه به مخاطبان می‌رسید او افزود از ابتدای آوریل تا اواسط مه ۲۰۲۱ دیگر هیچ نامه‌ای به دست آنها نرسیده‌است. نامه‌هایی که خود ماریا دریافت می‌کرد سانسور می‌شد به طوری که بیش از ۵ درصد از نامه‌های که برایش فرستاده شده بود را دریافت نکرد. او همچنین در بازداشتگاه از داشتن فلوت منع شد؛ یک سال تمرین نکردن می‌تواند برای همیشه باعث از بین رفتن مهارت او به عنوان یک نوازنده حرفه‌ای شود. محکومیت. در ۴ اوت ۲۰۲۱، پس از تقریباً
شود. محکومیت. در ۴ اوت ۲۰۲۱، پس از تقریباً ۱۱ ماه بازداشت، کالسنیکووا و ماکسیم زناک پشت درهای بسته در دادگاه منطقه ای مینسک محاکمه شدند. دادستان خواستار ۱۲ سال زندان برای هردوی آنها شد. ماریا اظهار بی گناهی کرد و هرگونه اتهامی علیه خودش و زناک را «پوچ» خواند. در طول تحقیقات و محاکمه، جزئیات اتهامات فاش نشد. وکلای کالسنیکووا و زناک مجبور به امضای یک قرارداد عدم افشا شده بودند. اگرچه مقامات قول دادند که جزئیات اتهامات و دادگاه را علنی کنند، اما قبل از برگزاری محاکمه سالن دادگاه مملو از افراد غریبه‌ای که توسط
محاکمه سالن دادگاه مملو از افراد غریبه‌ای که توسط مقامات سازماندهی شده بودند، بود. سفرای خارجی که می‌خواستند از کالسنیکووا و زناک حمایت کنند، اجازه ورود به دادگاه را پیدا نکردند. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۱، کالسنیکووا به ۱۱ سال زندان محکوم شد. او هم‌اکنون در حال گذراندن دوران محکومیت خود در کلونی کیفری شماره ۴ () در گومل است. هم او و هم زناک از درخواست عفو خودداری کردند زیرا معتقد بودند که بی گناه هستند. وکلای آنها خبر از درخواست تجدید نظر نسبت به حکم صادره دادند. در یک مصاحبه مکتوب، کالسنیکووا به رسانه‌ها گفت که
در یک مصاحبه مکتوب، کالسنیکووا به رسانه‌ها گفت که در زندان بارها به او پیشنهاد شده که همانند رومن پروتاسویچ اعترافات تلویزیونی انجام دهد و به گناهان خود اعتراف کند. کولسنیکووا در اولین مصاحبه خود پس از حکم زندان، که از طریق تلفنی با سارا رینزفورد، خبرنگار بی‌بی‌سی انجام داد از وضعیت زندان شکایت کرد و گفت همه جا سیگار می‌کشند و این موضوع به علاوه تمرین نکردن طولانی مدت تمام شانس او را برای بازگشت به عنوان یک نوازنده حرفه‌ای فلوت از بین می‌برد. با این حال، او گفت که از هیچ چیز پشیمان نیست و معتقد است که
او گفت که از هیچ چیز پشیمان نیست و معتقد است که اعتراضات سال ۲۰۲۰ آغاز یک دوره جدید در کشور بود. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، کالسنیکووا با شرایطی بحرانی در بیمارستان بستری شد. بر اساس گزارش سرویس مطبوعاتی باباریکا او تا ۲۲ نوامبر و به مدت ۱۰ روز در شینرو (نوعی سلول انفرادی) قرار داشت. در بیمارستان گومل تشخیص داده شد که او دچار زخم سوراخ کننده معده یا پرفوراسیون زخم معده (perforated ulcer) شده‌است و تحت عمل جراحی فوری قرار گرفت. همان‌طور که خواهر ماریا گفت او قبل از اینکه زندانی شود هرگز مشکل گوارشی نداشته‌است. او
اینکه زندانی شود هرگز مشکل گوارشی نداشته‌است. او در سلول انفرادی از ملاقات با وکیلش محروم شد و در روزهای پایانی که در سلول انفرادی به سر می‌برد فشار خون بالا داشت و در نهایت بیهوش شد. در بیمارستان اجازه ملاقات ۱۰ دقیقه ای با پدرش و با حضور سه افسر پلیس به او داده شد. در ۹ دسامبر ۲۰۲۲، مجوز وکالت یکی دیگر از وکلای کالسنیکووا به نام ولادیمیر پولچنکو باطل شد. واکنش‌ها به دستگیری کولسنیکووا. فعالان حقوق بشر و جامعه بین‌المللی حکم زندان کالسنیکووا را محکوم کردند و به اتفاق آرا این پرونده را ساختگی خواندند. آنها
و به اتفاق آرا این پرونده را ساختگی خواندند. آنها این حکم را سرکوبگرانه خواندند و از آن به عنوان انتقام سیاسی لوکاشنکو یاد بردند.
«پنجه‌ها» یک ترانه توسط خواننده-ترانه‌سرای انگلیسی، چارلی ایکس‌سی‌ایکس است. این ترانه در تاریخ ۲۳ آوریل سال ۲۰۲۰ به عنوان دومین تک‌آهنگ از چهارمین آلبوم استودیویی وی، "الان چه حسی دارم" منتشر شد. این ترانه درست مثل تک‌آهنگ قبلی، "برای همیشه"، دارای سه کاور هنری رسمی می‌باشد که توسط تیموتی لوک، نیکد چری و سارا کواینار طراحی شده اند. «پنجه‌ها» به عنوان یکی از بهترین ترانه‌های سال ۲۰۲۰ در ان‌ام‌ئی و رولینگ استون نامگذاری شده است. موزیک ویدئو. موزیک ویدئو برای این ترانه در تاریخ ۱ مه بر روی یوتیوب منتشر شد. به
ترانه در تاریخ ۱ مه بر روی یوتیوب منتشر شد. به منظور درمانی برای بهتر شدن موزیک ویدئو، این ویدئو توسط شارلوت رادرفورد به همراه کارگردانی دوست پسر ایکس‌سی‌ایکس شده است. این ویدئو در سبکی از نوع ولاگ روی یک صفحه سبز رنگ با پس‌زمینه های کلیددار گرفته شده است که شامل رنگین‌کمان ها، کوه‌های یخ، کفش‌های پاشنه بلند و ماشین‌های ورزشی می‌شود. از زمان اولین نمایش این موزیک ویدئو، وی صفحه سبز بدون ویرایش را منتشر کرده است که به طرفداران اجازه دانلود و بازی کردن با پس‌زمینه های مختلف را می‌دهد. پرسنل. کردیت‌ها از
پس‌زمینه های مختلف را می‌دهد. پرسنل. کردیت‌ها از تیدال اقتباس شده اند
مجید سلیم‌پور بازیکن بازنشسته فوتبال اهل ایران است. وی مدت کوتاهی پس از انقلاب در تیم استقلال تهران به میدان رفته‌است. دوران حرفه‌ای. او ستاره خط میانی برق شیراز در لیگ تخت جمشید بود و توانست در سال ۱۳۵۶ به عنوان سومین بازیکن برتر لیگ تخت جمشید انتخاب شود. وی سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی ایران در بازی برابر غنا را در کارنامه دارد.
پل کالاهان (؛ ۱۹ اوت ۱۹۴۷–۲۴ مارس ۲۰۱۲) یک فیزیک‌دان نیوزلندی بود که به‌عنوان مدیر بنیان‌گذار مؤسسه مواد پیشرفته و نانوتکنولوژی مک‌دیارمید (MacDiarmid Institute for Advanced Materials and Nanotechnology) در دانشگاه ویکتوریا در ولینگتون، کرسی آلن مک‌دیارمید، استاد علوم فیزیکی را به‌عهده داشت و همچنین رئیس انجمن بین‌المللی مغناطیسی (International Society of Magnetic Resonance) بود.
هلاگس یا مایوئلکیه واقع در رشته‌کوه اسکاندیناوی با ارتفاع ۱۷۹۶ متر، بلندترین کوه و نقطه کشور سوئد در جنوب مدار شمالگان است و در سرزمین هریدالن قرار گرفته‌است. یخچال. در بخش شرقی کوه یک یخچال به طول ۶۰۰ متر وجود دارد. تخمین زده می‌شود که عمیق‌ترین قسمت این یخچال از ۵۰ متر یخ و برف تشکیل شده‌است. صخره‌های اطراف این یخچال مانع رسیدن نور آفتاب و آب شدن یخچال در فصل تابستان می‌شود. اولین صعود. اولین صعود ثبت‌شده به هلاگس در سال ۱۸۶۸ میلادی توسط ا. اردمان و دو نفر از اهالی محلی شهر یونگدالن که در ۲۰ کیلومتری جنوب
از اهالی محلی شهر یونگدالن که در ۲۰ کیلومتری جنوب شرقی کوه واقع است انجام شد. گردشگری. در کوهپایهٔ هلاگس، کابین انجمن گردشگری سوئد با امکانات رستوران، فروشگاه، سونا و حمام وجود دارد. این کابین به شبکه جاده‌ای سوئد وصل نیست و تنها به وسیله پای پیاده و هلیکوپتر قابل دسترسی است.
جورج واشنگتن کریل (۱۱ نوامبر ۱۸۶۴ - ۷ ژانویه ‍۹۴۳) یک جراح آمریکایی بود. امروزه به‌صورت رسمی از کریل به‌عنوان اولین جراحی که توانست یک انتقال خون مستقیم موفق را به انجام برساند، یاد می‌شود. او در سایر روش‌ها مانند کالبدشکافی گردن نیز نقش داشته است. کریل یک انبر کوچک هموستاتیک را طراحی کرد که نام او بر آن نهاده شده‌است. او همچنین روشی برای استفاده از مواد افیونی، بی‌حسی موضعی و عمومی توصیف کرد که به‌عنوان بی‌حسی متعادل (Balanced anesthesia) شناخته می‌شود. کریل همچنین به‌دلیل تأسیس کلینیک کلیولند در سال ۱۹۲۱
همچنین به‌دلیل تأسیس کلینیک کلیولند در سال ۱۹۲۱ شناخته شده‌است.
هری اولیور (۴ آوریل ۱۸۸۸–۴ ژوئیه ۱۹۷۳) طنزپرداز، هنرمند و نامزد جایزه اسکار آمریکایی به دلیل کارگردانی هنری در فیلم‌های دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بود. علاوه بر کار برجسته خود در هالیوود، او اکنون به خاطر نوشته‌های طنزآمیزش در مورد بخش‌های جنوب غربی آمریکا، و روزنامه‌اش "کتاب ضایعات موش صحرایی" که یک روزنامه قطع بزرگ با پخش نامنظم است و به موضوعات بخش‌های جنوب غربی اختصاص یافته‌است، می‌شناسند. وی در هیستینگز، مینه سوتا متولد شد و در وودلند هیلز، لس آنجلس، کالیفرنیا در گذشت. وی به دلیل کارش در هالیوود به عنوان
در گذشت. وی به دلیل کارش در هالیوود به عنوان کارگردانی هنری فیلم‌های "سیر در عرش" (۱۹۲۷) و "فرشته خیابانی" (۱۹۲۸) نیز شناخته شده‌است، او برای کارگردانی هنری "سیر در عرش" نامزد دریافت جایزه در نخستین دوره جوایز اسکار شد. همچنین او طراحی صحنه یا کارگردانی هنری فیلم‌های: "بن هور: داستانی از مسیح" (۱۹۲۵)، "گنجشک‌ها" (۱۹۲۶)، "صورت زخمی" (۱۹۳۲)، "زنده باد ویا!" (۱۹۳۴)، "مارک خون‌آشام" (۱۹۳۵) و "خاک خوب" (۱۹۳۷) نیز کرده‌است.