payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لوسی یک کاوشگر فضایی برنامه‌ریزی شده توسط ناسا است که با کامل کردن سفری ۱۲ ساله به ۸ سیارک مختلف از تروجان‌های مشتری دیدار می‌کند. تروجان‌ها، سیارک‌هایی که با مشتری مدار مشترکی دارند، در پیشاپیش یا به دنبال مشتری در یک کمربند اصلی به دور خورشید می‌گردند. همهٔ ماموریت‌ها توسط پرواز از نزدیک انجام می‌شود. در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۷، لوسی همراه با مأموریت سایکی به ترتیب به عنوان مأموریت ۱۳ و ۱۴ برنامه دیسکاوری ناسا برگزیده شدند. نام این مأموریت از اسکلت لوسی گرفته شده‌است، زیرا مطالعهٔ تروجان‌ها می‌تواند «فسیل‌های تشکیل
زیرا مطالعهٔ تروجان‌ها می‌تواند «فسیل‌های تشکیل سیاره» را آشکار کند: موادی که در ابتدای تاریخ منظومه شمسی بر روی هم فشرده شده‌اند و سیاره‌ها و سایر اجرام را ساخته‌اند. در ۲۸ اوت ۲۰۲۰، ناسا اعلام کرد که تصمیم اصلی خود را با «چراغ سبز» برای مونتاژ و آزمایش فضاپیما و ابزارهای آن گذرانده‌است. ابزارهای فضاپیما با L'LORRI در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۰ وارد شدند. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱، فضاپیما برای آماده‌سازی پرتاب با هواپیمای ترابری C-17 به فلوریدا منتقل شد و لوسی در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ بر روی موشک پرتاب‌کننده قرار گرفت. پنجره پرتاب
بر روی موشک پرتاب‌کننده قرار گرفت. پنجره پرتاب ۲۳ روزه لوسی در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۱ برای پرتاب باز است. فضاپیما قرار است نخستین پرواز کناری سیارکی خود را در آوریل ۲۰۲۵ انجام دهد. نمای کلی مأموریت. در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۱ لوسی بر روی مدل ۴۰۱ وسیله نقلیه پرتاب ائتلاف پرتاب و راه‌اندازی به فضا پرتاب شد، و دو کمک گرانشی دیگر از زمین دریافت می‌کند: یکی در سال ۲۰۲۲ و دیگری در ۲۰۲۴.در سال ۲۰۲۵، توسط سیارک کمربند اصلی داخلی ۵۲۲۴۶ دونالد جانسون، (که با برگرفتن از نام کاشف فسیل لوسی هومینین نامگذاری شده)، پرواز کناری خواهد کرد.
هومینین نامگذاری شده)، پرواز کناری خواهد کرد. در سال ۲۰۲۷، به تروجان بزرگ L4 (اردوگاه سیارک‌های یونانی؛ تروجان‌هایی که ۶۰ درجه جلوتر از مشتری در چرخش‌اند) می‌رسد، جایی که از چهار تروجان: ۳۵۴۸ یورایبتس (با همتایش مینوتیوس)، ۱۵۰۹۴ پلی‌مِلِه، ۱۱۳۵۱ لوکوس و ۲۱۹۰۰ اوروس بازدید نزدیک دارد.پس از این پروازها، لوسی در سال ۲۰۳۱ برای یک کمک گرانشی دیگر به سمت ابر تروجان L5 (اردوگاه تروا؛ آنهایی که با فاصله ۶۰ درجه پشت مشتری در چرخش‌اند) به زمین بازمی‌گردد؛ که در آن مسیر در سال ۲۰۳۳ از تروجان دوتایی پاتروکلوس ۶۱۷ با
در سال ۲۰۳۳ از تروجان دوتایی پاتروکلوس ۶۱۷ با سیارک همدم مینوتیوس دیدن می‌کند. این مأموریت ممکن است با پرواز از کنار پاتروکلوس-منوئتیوس به پایان برسد، اما در آن زمان لوسی در مدار ثابت و ۶ ساله بین ابرهای L4 و L5 قرار می‌گیرد و تمدید مأموریت امکان‌پذیر خواهد بود.
سرگو کیتیاشویلی (زاده ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۵) پزشک و سیاستمدار گرجی است که از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ نماینده هفتمین دوره مجلس گرجستان بود. سوابق. کیتیاشویلی بین سال های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ مدیر بخش تبادل بین‌المللی دانشجویی انجمن دانشجویان علوم پزشکی گرجستان بود و پس از آن تا سال ۲۰۰۰ به عنوان رئیس انجمن خدمت کرد.از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ معاون فرماندار خاشوری بود.بین سال های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ ریاست اتحادیه پزشکان جوان گرجستان را عهده دار بود و از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ مدیر موسسه عدالت اجتماعی بود.وی در سال ۲۰۰۸ به عنوان نماینده دوره هفتم
بود.وی در سال ۲۰۰۸ به عنوان نماینده دوره هفتم مجلس گرجستان انتخاب شد.
آتیلیو روفینی (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار، وکیل و دیپلمات اهل ایتالیا بود. آتیلیو روفینی در ۲۳ ژوئن ۲۰۱۱، در سن ۸۶ سالگی در رم درگذشت.
بادبادک پروانه‌دار یکی از گونه‌های بادبادک است که دارای هیچگونه موتور یا پیشران نیست و تنها با کشیده شدن بوسیلهٔ یک وسیلهٔ نقلیهٔ دیگر همانند قایق یا خودرو یا در هنگام وزش بادهای شدید کار می‌کند. گرچه شیوهٔ ایجاد نیروی برآر در این بادبادک همانند بالگرد، هواچرخ و بالگرد آمیخته است و نیروی برآر به‌وسیلهٔ پروانهٔ گردان ایجاد می‌شود؛ ولی تفاوتش با سه مورد قبل این است که آنها از حداقل یک موتور پیشران بهره می‌برند تا پروانه آنها به گردش درآید؛ ولی «بادبادک پروانه‌دار» همان‌طور که از نامش پیداست یک «بادبادک»
همان‌طور که از نامش پیداست یک «بادبادک» (کایت) است و هیچ موتوری ندارد و تنها با باد کار می‌کند. پیشینه. پژوهش‌ها دربارهٔ ساخت بادبادک‌های پروانه‌دار در دورهٔ جنگ جهانی دوم آغاز شد و نخستین محصول در این رده با نام فوکه آکلیس اف‌ای-۳۳۰ توسط آلمان نازی طراحی و ساخته شد که بوسیلهٔ یو-بوت حمل می‌شد و درحالی که با کابل به زیردریایی متصل بود، به آسمان می‌رفت. این وسیله در آلمان بعنوان ابزار نظارتی برای زیردریایی‌ها به کار می‌رفت. همچنین دکتر ایگور بنسن در دهه ۱۹۵۰ میلادی پژوهش‌های گسترده‌ای در این زمینه انجام داد
میلادی پژوهش‌های گسترده‌ای در این زمینه انجام داد و کار را از چند پیش‌نمونه آغاز کرد و درنهایت همهٔ پروژه‌های بادبادک پرنده را متوقف نمود و پژوهش‌های او به تولید هواچرخ بنسن بی۸ انجامید که دارای موتور بوده و در دستهٔ بادبادک جای نمی‌گیرد. مشهورترین و تنها بادبادک پروانه‌دار جهان که تولید انبوه شد فوکه آکلیس اف‌ای-۳۳۰ نام داشت و نخستین کاربرد یک بادبادک پروانه‌دار در نیروی دریایی یک کشور بود و در سال ۱۹۴۲ در نیروی دریایی آلمان نازی خدمت کرد.
کلودیا جونز ، با نام اصلی کلودیا ورا کامبربچ ، یک روزنامه‌نگار و کنشگر متولد ترینیداد و توباگو بود. زندگی‌نامه. کلودیا جونز در دوران کودکی با خانواده‌اش به ایالات متحده مهاجرت کرد و در آنجا او برای «ضداطلاعات محافظت از خود» با استفاده از نام جعلی «جونز» یک فعال سیاسی و ناسیونالیست سیاه‌پوست از طریق کمونیسم شد. به دلیل آزار و شکنجه سیاسی کمونیست‌ها در ایالات متحده آمریکا، وی در سال ۱۹۵۵ تبعید شد و سپس در انگلستان اقامت گزید. وی در سال ۱۹۵۸ اولین روزنامه مهم سیاه انگلستان، "West Indian Gazette" ("WIG") را
سیاه انگلستان، "West Indian Gazette" ("WIG") را تأسیس کرد. او بنیانگذار کارناوال ناتینگ‌هیل در اوت ۱۹۵۹ است که امروزه یکی از بزرگ‌ترین و پرزرق و برق‌ترین جشن‌های خیابانی در جهان است.
محمود وحیدسعد (زاده ۱۳۰۰ قمری، درگذشته ۱۳۳۶ خورشیدی) ملقب به وحیدالدوله، مترجم و نماینده مجلس دوره قاجار بود. وحیدالدوله در دوران مظفرالدین‌شاه برای تحصیل به اروپا اعزام شد. در دوره پنجم مجلس شواری ملی از تبریز به نمایندگی انتخاب گردید. او سرانجام در سن هفتادسالگی براثر شکستگی پا در اتریش درگذشت و در امامزاده عبدالله تهران به خاک سپرده شد.
ونتا بابیچ (، متولد ۱۸ ژوئیه ۱۹۸۱) یک تکواندوکار صربستانی است. وی هم در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۹ در کپنهاگ و هم در مسابقات قهرمانی تکواندو اروپا ۲۰۱۲ در منچستر، برنده مدال برنز شد.
مونیه بورکیک (انگلیسی: Mounia Bourguigue؛ متولد ۲۱ ژانویه ۱۹۷۵) یک تکواندوکار از مراکش است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی، و در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن، شرکت کرد و به ترتیب، در جایگاه پنجم و یازدهم ایستاد. بورکیک در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان در سالهای ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳ موفق به کسب مدال شد.
آدامستاون یک منطقهٔ مسکونی در بریتانیا و پایتخت و تنها منطقه مسکونی جزایر پیت‌کرن در جنوب اقیانوس آرام است. آدامستاون ۴٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۴۰ نفر جمعیت دارد و ۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. جستارهای وابسته. جزایر پیتکرن
جام در جام اروپا ۶۴–۱۹۶۳، چهارمین دوره از مسابقات فوتبال جام برندگان جام اروپا بود. تیم‌های اسپورتینگ پرتغال و ام‌تی‌کی بوداپست، دیدار فینال را برگزار کردند. بازی نهایی به صورت تک دیدار برگزار شد. بازی نخست با نتیجه مساوی به پایان رسید (۳–۳) و براساس قوانین کار به دیدار تکراری کشیده شد. در بازی تکراری اسپورتینگ پرتغال با نتیجه ۱–۰ به پیروزی رسید و فاتح جام در جام اروپا شد. دور اول. Bye: تاتنهام هاتسپر , تسویکاو , لینفیلد 1 المپیاکوس با برتری ۲–۰ مقابل زاگلبی لهستان در بازی پلی‌آف به دور دوم راه یافت. 2
لهستان در بازی پلی‌آف به دور دوم راه یافت. 2 اسپورتینگ با برتری ۳–۱ مقابل آتلانتا (در وقت اضافه) در بازی پلی‌آف به دور دوم راه یافت. 3 دینامو زاگرب بعد از تساوی ۱–۱ در بازی پلی‌اف با لینزر اتریش و با قرعه‌کشی (پرتاب سکه) به دور دوم راه یافت. مرحله دوم. 1 هامبورگ با برتری ۳–۲ مقابل بارسلونا به مرحله بعدی راه یافت. یک‌چهارم نهایی. 1 ام‌تی‌کی بوداپست با برتری ۲–۰ مقابل فنرباغچه به نیمه‌نهایی راه یافت. نیمه‌نهایی. 1 اسپورتینگ با برتری ۱–۰ مقابل المپیک لیون به فینال راه یافت.
قره‌قوردلو (به لاتین: Qaraqurdlu) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان خاچماز واقع شده است. قره‌قوردلو ۳۰۳۲ نفر جمعیت دارد.
تی‌شاخ (; , ) نخست‌وزیر و رئیس دولت ایرلند است. تی‌شاخ با معرفی دایل ایرین، و قانونگذار ایرلند مجلس عوام (پارلمان) توسط رئیس‌جمهور منصوب می‌شود و برای ادامه کار باید حمایت اکثریت دایل ایرین را حفظ کند. متصدی کنونی این پست از ۹ آوریل ۲۰۲۴ سیمون هریس است.
کارلوس کوریا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۴ اوت ۲۰۲۱) سیاستمدار اهل گینه بیسائو بود. وی در چهار دوره در سال‌های ۱۹۹۱–۱۹۹۴، ۱۹۹۷–۱۹۹۸، ۲۰۰۸–۲۰۰۹ و از ۲۰۱۵–۲۰۱۶ نخست‌وزیر این کشور بود.
واختانگ گوملااوری (زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۷۵) یک سیاستمدار گرجی و هم اکنون به عنوان وزیر کشور فعالیت می‌کند. او سابقاً رئیس سرویس امنیت کشور گرجستان بود و برای دومین بار در ۸ سپتامبر ۲۰۱۹ وزارت امور داخلی گرجستان را به عهده گرفت.
فوکه آکلیس اف‌ای-۳۳۰ یک بادبادک پروانه‌دار سه‌پروانه محصول آلمان نازی بود که به‌وسیلهٔ زیردریایی در خلال جنگ جهانی دوم به‌عنوان ابزار نظارتی به‌کار می‌رفت. توسعه. در خلال جنگ جهانی یکم و دوم زیردریایی‌ها به ویژه در آلمان بعنوان یک جنگ‌افزار برتر به کار می‌رفتند؛ ولی زیردریایی‌ها به دلیل نزدیکی به سطح دریا، دارای مشکلاتی همانند «دید محدود» بودند و دید کافی به اطراف خود نداشتند. یک زیردریایی آلمانی در آن زمان به شعاع ۹ کیلومتر (۵ مایل دریایی) دید به اطراف خود داشت که برای امنیت زیردریایی کافی نبود. برای برطرف
که برای امنیت زیردریایی کافی نبود. برای برطرف کردن این مشکل، نیروی دریایی آلمان راهکاری بعنوان هواگرد آب‌نشین ارائه کرد تا بعنوان چشم زیردریایی عمل کند و زیردریایی را از خطرات آگاه سازد. اینگونه بود که محصولی با نام آرادو آر ۲۳۱ طراحی شد تا نیازهای نظارت در دریا را عهده‌دار شود ولی پس از ارزیابی‌ها در نیروی دریایی آلمان، آن هواپیما مردود شد و تنها ۶ فروند از آن تولید گشت.دلیل شکست آن پروژه این بود که هواپیمای آب‌نشین «آرادو» نقاط ضعف بسیار زیادی داشت که استفاده از آن را برای ناوگان زیردریایی عملاً غیرممکن
از آن را برای ناوگان زیردریایی عملاً غیرممکن می‌ساخت. آن هواپیما بزرگ بود و درون زیردریایی جای نمی‌گرفت. دارای موتور بود و این موتور نویز ایجاد کرده و مکان زیردریایی را فاش می‌نمود. بدنهٔ هواپیما در رادارهای دشمن شناسایی می‌شد و درصورت خرابی موتور نیز، هواپیما به درون آب سقوط می‌کرد و خلبان آن کشته می‌شد؛ همچنین ریکاوری هواپیما پس از فرود بر آب برای خدمهٔ زیردریایی کار دشواری بود؛ بنابراین نیروی دریایی، «بادبادک پروانه‌دار اف‌ای-۳۳۰» را بعنوان گزینهٔ نهایی خود انتخاب نمود. شیوهٔ کارکرد. هنگام استفاده از
خود انتخاب نمود. شیوهٔ کارکرد. هنگام استفاده از این کایت، زیردریایی به روی آب می‌آمد و خدمهٔ زیردریایی قطعات جداگانهٔ اف‌ای-۳۳۰ را همانند کیت از درون زیردریایی به بالا آورده و سرهم می‌کردند. پس از سرهم کردن، توسط یک کابل ۱۵۰ متری محکم شده ولی تنها از ۱۲۰ متر کابل استفاده می‌شد و ۳۰ متر بعنوان اطمینان درنظر گرفته شده بود. سپس کابل به آرامی آزاد می‌شد و خلبان بهمراه یک عدد دوربین دوچشمی به آسمان می‌رفت. به این شیوه نیروی دریایی آلمان توانست دید زیردریایی‌های خود را ۵ برابر نسبت به حالت معمولی افزایش دهد و به
را ۵ برابر نسبت به حالت معمولی افزایش دهد و به شعاع ۴۶ کیلومتر (۲۵ مایل دریایی) برساند. در هنگام عملیات، اگر فرماندهٔ زیردریایی متوجه می‌شد که خطر در کمین است و تصمیم می‌گرفت که سریع به زیر آب برود، با رها کردن کابل، بادبادک را در هوا رها کرده و خود به زیر آب می‌رفت و بادبادک پس از مدتی همانند خودگردی در بالگردها فرود می‌آمد. برپا کردن و جمع کردن اف‌ای-۳۳۰ به مدت ۴ دقیقه طول می‌کشید ولی در هوای بد و دریای طوفانی این میزان به ۲۰ دقیقه افزایش می‌یافت. یک طرح موتوردار نیز با نام فا-۳۳۶ پیشنهاد شد که هرگز به
موتوردار نیز با نام فا-۳۳۶ پیشنهاد شد که هرگز به فاز تولید نرسید.در ویدیویی مربوط به سال ۱۹۴۲ که توسط آلمان منتشر شد، پرواز این بادبادک از یک زیردریایی آلمانی به نمایش درآمد. پیشینهٔ عملیاتی. هنگامی‌که نیروی هوایی متفقین جنگ جهانی دوم برای آلمان نازی خطر جدی محسوب شدند، نیروی دریایی آلمان تصمیم گرفت که در اقیانوس اطلس و اقیانوس هند، از هواپیما یا ناو کمتر استفاده کند و بیشتر از زیردریایی و ابزار نظارتی اف‌ای-۳۳۰ کمک بگیرد. با وجود اینکه بادبادک پروانه‌دار ابزار سودمندی برای نظارت بود تا زیردریایی، خطر را
ابزار سودمندی برای نظارت بود تا زیردریایی، خطر را شناسایی کرده و فرار کند، ولی در طول خدمتش تنها یک بار برای حمله به‌کار گرفته شد. در روز ۶ اوت ۱۹۴۳ میلادی، زیردریایی یو-۱۷۷ آلمان موفق شد با استفاده از این بادبادک یک کشتی بخار یونانی را شناسایی کرده و آن را غرق نماید. نیروهای انگلیس در سال ۱۹۴۴ یک زیردریایی یو-۸۵۲ را تسلیم کردند و توانستند یک فروند اف‌ای-۳۳۰ را به دست بیاورند. انگلیسی‌ها چندبار موفق شدند این بادبادک را پشت خودروی جیپ کشیده و به آسمان بفرستند ولی پس از مدتی علاقهٔ خود را به آن ازدست دادند
ولی پس از مدتی علاقهٔ خود را به آن ازدست دادند زیرا نیروهای نظامی متفقین به بالگرد علاقه‌مند شدند. دست‌کم ۱۲ فروند از این بادبادک پروانه‌دار سالم مانده‌اند که امروز در موزه‌های دانمارک، فرانسه بریتانیا و آمریکا و آلمان به نمایش گذاشته شده‌اند.
مهرهٔ دَکَل که با نام «مهره نگهدارنده پروانه اصلی» نیز شناخته می‌شود، یک مهره است که پروانه اصلی را بر روی دکل بالگرد نگه‌می‌دارد. در صورتی که در هنگام پرواز، این مهره دچار مشکل شود، پروانه از بالگرد جدا خواهد شد. این مهره در بالگرد بسیار حیاتی است و خراب شدن آن بدون شک به سقوط بالگرد می‌انجامد. از این رو در ایالات متحده آمریکا و در خلال جنگ ویتنام به مهرهٔ دکل، لقب «مهره مسیح» را داده‌اند. زیرا در صورت خراب شدن مهره، هیچ چاره‌ای بجز دعا به درگاه عیسی مسیح باقی نمی‌ماند. حادثه. خراب شدن مهره دکل با سقوط
باقی نمی‌ماند. حادثه. خراب شدن مهره دکل با سقوط بالگرد برابر است؛ پیش از آغاز هر پرواز، مهندسان باید مهره دکل را ارزیابی و آزمایش کنند و مطمئن شوند که مهره ایراد نداشته نباشد. در سال ۲۰۰۰ میلادی یک مهره دکل از روی بالگرد باز شد تا از نو رنگ‌آمیزی شود ولی بخوبی بر جای خود محکم نشد و بالگرد دو دقیقه پس از بلند شدن از زمین سقوط کرد و هر دو خلبان آن کشته شدند. برخی از بالگردهای نوین از پروانهٔ پیشرفته‌ای برخوردارند که دارای مهره دکل نیست.
پسر طوفان () یک سینمایی استرالیایی درام خانوادگی بر پایه رمان کوتاهی به همین نام نوشته تیل کالین (Colin Thiele) ساخته شده است. فیلمی به کارگردانی شان سیت و ستارگانی چون جفری راش و جای کورتنی. کتاب پسر توفان توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال 1356 با ترجمه ژاله نی‌داوود منتشر شده بود. این فیلم بازسازی اثری به همین نام در سال 1976 است. خلاصه داستان. پدر و پسری تنها و دور از مردم در ساحل دریا زندگی می کردند مردم به آنها «تام گوشه گیر» و «پسر توفان» می‌گفتند. روزی چهار جوان به منطقه حفاظت زده وارد
می‌گفتند. روزی چهار جوان به منطقه حفاظت زده وارد شدند و با از بین بردن لانه‌ی پلیکان‌ها و کشتن دو پلیکان از آنجا رفتند. پسر توفان که از دور شاهد ماجرا بود، سه بچه پلیکان را که مادر خود را از دست داده بوند به خانه برد. او با کمک پدرش توانست جان پلیکان‌ها را نجات دهد. پس از مدتی به پیشنهاد پدر پلیکان‌ها را به دریا بردند. اما یکی از پلیکان‌ها به نام آقای پرسی‌وال که از آندو کوچکتر بود و به پسر توفان وابسته بود، بازگشت. پدر و پسر به آقای پرسی‌وال باشعور یاد دادند که پرواز کند و با خود قلاب ماهیگیری را به وسط
که پرواز کند و با خود قلاب ماهیگیری را به وسط دریا ببرد که آنها بتوانند صید بهتری داشته باشند. این آموزش در یک روز طوفانی منجر به نجات جان ناخدا و ملوانان یک کشتی شد. ناخدا از پدر پسر توفان خواست تا بگذارد پسرش با هزینه او در مدرسه درس بخواند اما پسر توفان قبول نکرد. سال بعد که آقای پرسی‌وال به‌خاطر برهم زدن شکار غیرمجاز دو شکارچی هدف گلوله‌ آنها قرار گرفت و کشته شد، پسر توفان قبول کرد که به مدرسه برود اما هیئت مدیره به خاطر این واقعه مساحت منطقه حفاظت شده را دوبرابر کردند.
عربی بغدادی یکی از گویش‌های زبان عربی است که در بغداد، پایتخت عراق بدان سخن گفته می‌شود. طی قرن اخیر، عربی بغدادی زبان میانجی و آموزشی عراق بدل گردیده‌است. این گویش یکی از شاخه‌های عربی عراقی است. در شهر بغداد سه نوع لهجه عربی رایج است: عربی مسلمانان، یهودیان و مسیحیان. بغدادی مسلمانان به گروه جنوبی (گلت) و عربی یهودیان و مسیحیان به گروه شمالی (قلت) عربی عراقی تعلق دارد. عربی مسلمانان گونهٔ معیار عربی بغدادی است. دو ویژگی روشن عربی مسلمانان بغداد استفاده از واژهٔ «اَنی» به جای «اَنا» (به معنای من) و افزودن
واژهٔ «اَنی» به جای «اَنا» (به معنای من) و افزودن پسوند «یچ» به فعل‌های دارای مفعول مؤنث است؛ مثلاً «من به تو گفتم» در این گویش به صورت «اَنی گیلیتلیچ» بیان می‌شود، درحالی که مثلاً در عربی موصلی این عبارت به صورت «اَنا قلتلکی» کاربرد دارد. تا دههٔ ۱۹۵۰ عربی بغدادی دربرگیرندهٔ وام‌واژگان بسیاری از زبان‌های انگلیسی، ترکی استانبولی، فارسی و کردی بود. تا اوایل قرن بیستم که جمعیت بغداد کمتر از یک میلیون نفر بود، هر بخش از شهر بغداد دارای لهجهٔ منحصر به فرد خود بود؛ در دههٔ ۱۹۶۰ با رخداد مهاجرت‌های بسیار از
بود؛ در دههٔ ۱۹۶۰ با رخداد مهاجرت‌های بسیار از جنوب، لهجه شهر به نوعی یکدست شد و برخی ویژگی‌های گویش روستاییان و وام‌واژگانی از عربی نوین معیار را به خود پذیرفت.
رنه فلبر (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰) سیاستمدار و استاد دانشگاه اهل سوئیس بود. وی از ۱ ژانویه ۱۹۹۲ تا ۳۱ دسامبر ۱۹۹۲ رئیس‌جمهور سوئیس بود. رنه فلبر در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰، در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
واژگونی پویا به وضعیت واژگون شدن بالگرد (چپ کردن) در هنگام بلند شدن از زمین گفته می‌شود. واژگون شدن یک بالگرد یا هواگرد بالگردان در هنگام برخاستن از زمین، به فاکتورهای گوناگونی وابسته است و هنگامی که یک طرف از بالگرد تمایل به واژگونی داشته باشد و از زمین بلند شود، رهایی از آن دیگر غیرممکن است و باید از ترفندهای خنثی کردن این شرایط کمک گرفت تا از واژگون شدن بالگرد جلوگیری شود. در صورتی که یک طرف بالگرد از زمین بلند شود و طرف دیگر بر روی زمین بماند، تنظیم سکان (سایکلیک) دیگر کارساز نخواهد بود و بالگرد چپ کرده
(سایکلیک) دیگر کارساز نخواهد بود و بالگرد چپ کرده و ملخ با زمین برخورد خواهد داشت. واژگونی پویا می‌تواند در هرگونه هواگرد بالگردان خواه دارای چرخ یا تیرک‌های فرود رخ دهد. واژگونی پویا زمانی رخ می‌دهد که بالگرد از ناحیهٔ یک چرخ یا اسکید به زمین گیر کند که این گیر کردن به زمین می‌تواند دلایل زیادی داشته باشد. این دلایل ازجمله گیر کردن اسکید یا چرخ در آسفالت نرم، تَرَک زمین، گِل، برف و یخ یا گیر کردن به سنگ در هنگام هاور کردن در فاصلهٔ نزدیک با زمین باشد. همچنین اگر خلبان بر روی یک سطح شیب‌دار یا زمین نامسطح
اگر خلبان بر روی یک سطح شیب‌دار یا زمین نامسطح فرود بیاید ممکن است چنین حالتی رخ دهد که یک چرخ یا اسکید با مانعی اتصال برقرار نماید. می‌توانید واژگونی پویا را در این ویدوی تماشا کنید. به محض رخ دادن چنین شرایطی، خلبان به‌طور غریزی سکان را در جهت برعکس می‌گرداند ولی چرخاندن سکان (سایکلیک) به طرف مخالف نیز کارساز نخواهد بود. برای نمونه اگر بالگرد در آستانهٔ برخاستن از زمین باشد و چرخ یا اسکید سمت چپ از زمین بلند شود ولی چرخ یا تیرک سمت راست از زمین بلند نشود و به مانعی گیر کرده باشد، اینجاست که بالگرد به سمت
به مانعی گیر کرده باشد، اینجاست که بالگرد به سمت راست کشیده خواهد شد و تمایل زیادی به واژگونی به سمت راست نشان خواهد داد. حتی اگر خلبان تصمیم بگیرد سکان را به سمت چپ حرکت دهد تا بالگرد به حالت طبیعی بازگردد، به احتمال زیاد عملی نخواهد بود و حادثه رخ خواهد داد؛ تنها راه فرار از این شرایط از بین بردن نیروی برآر در پروانهٔ بالگرد است؛ بنابراین در چنین شرایطی توصیه شده که خلبان به سرعت اهرم کولکتیو را پایین برده و لیفت را کاهش دهد تا بالگرد با از دست دادن نیروی برآر به مکان سابق خود بازگردد. در صورتی که واژگون
برآر به مکان سابق خود بازگردد. در صورتی که واژگون شدن بالگرد قطعی باشد، پایین بردن اهرم کولکتیو نیز کفایت نمی‌کند؛ بنابراین بالا بردن اهرم کولکتیو برای افزایش نیروی برآر آخرین راه برای جلوگیری از واژگونی خواهد بود تا بالگرد به‌صورت مایل از زمین برخیزد. حوادث زیادی به این شیوه برای بالگردها رخ داده‌است که بالگرد در بدترین شرایط موفق به برخاستن از زمین شد.
معماری استعماری پرتغالی () به شیوه‌های مختلف معماری رایج در امپراتوری پرتغال اشاره دارد که می‌توان نشان آنان را در مستعمره‌های پرشمار سابق پرتغال در آمریکای جنوبی، شمال آفریقا، آفریقای سیاه، هند، اقیانوسیه، و شرق آسیا یافت. در برخی ازین مستعمرات سابق (از جمله در هند، برزیل، و ماکائو) آثار معماری استعماری پرتغال به جاذبه‌های گردشگری بدل شده‌اند. قرن پانزدهم میلادی. در قرن پانزدهم میلادی پرتغال پایه‌های نخستین امپراتوری استعماری در جهان را ریخت. معماری این امپراتوری در این قرن غالباً بر اساس کارکرد و نیاز
امپراتوری در این قرن غالباً بر اساس کارکرد و نیاز نظامی بود. از غالباً مستعمرات پرتغال با استحکامات نظامی دفاع می‌شد و این آثار الگوهای اصلی معماری پرتغال در این دورانند. دژ المینا نمونهٔ بارز معماری استعماری پرتغال در قرن پانزدهم است. کار ساخت این دژ در ۱۴۸۲ میلادی آغاز شد و برای مدتی طولانی پیچیده‌ترین و نفوذناپذیرترین استحکامات نظامی در آفریقای سیاه به‌شمار می‌رفت. مثل بسیاری از قلاع و استحکامات انحصاری پرتغال در آن زمان، این دژ به شیوه‌ای کاربردی و جدی و خشک ساخته شده و هدف اصلی عملکرد دفاعی آن است.
و خشک ساخته شده و هدف اصلی عملکرد دفاعی آن است. به‌جز معماری نظامی، معماری مذهبی هم در این زمان در امپراتوری پرتغال اهمیت داشت. مذهب ریشه و نیروی اصلی روانهٔ گسترش استعماری پرتغال بود و بسیاری از قدیمی‌ترین کلیساهای مسیحی در آفریقا متعلق به این دوره‌اند. مانند معماری نظامی، معماری مذهبی این دوره نیز خشک و عملکردی بود. از نمونه‌های معماری مذهبی این دوران می‌توان به کلیسای جامع فونچال در فونچال اشاره کرد که کار ساخت آن در ۱۴۹۱ آغاز شد. قرن شانزدهم میلادی. در قرن شانزدهم میلادی امپراتوری پرتغال بزرگترین و
در قرن شانزدهم میلادی امپراتوری پرتغال بزرگترین و عظیم‌ترین امپراتوری استعماری و مهمترین دولت اروپایی بود. مثل قرن بیش، معماری استعماری پرتغال در این قرن با هدف حداکثر کردن کاربردی بودن ساخته می‌شد، ولی بر خلاف قرن گذشته به اصول زیبایی‌شناختی نیز توجه می‌شد و این اصول برای کاربردی ساختن بناها کنار گذاشته نمی‌شدند. این کشمکش بین کاربردی بودن و زیبایی به شاخصهٔ اصلی رنسانس پرتغال بدل شد. ابنیه نظامی در این زمان قلاع عظیم و تأثیرگذاری بودند. در این قرن برای نخستین بار کاخ‌ها و خانه‌های اشرافی برای فرمانروایان
بار کاخ‌ها و خانه‌های اشرافی برای فرمانروایان مستعمراتی پرتغالی ساخته شد. نمونهٔ بارز قلعه نظامی‌ای که در خود کاخی هم دارد قلعه ریس ماگوس در ناتال برزیل است. این قلعه در منطقه‌ای استراتژیک واقع شده و نمای خارجی ساده و خشکی دارد اما نمای داخلی کاخ آن به شکلی مناسب تزئین شده‌است. در این قرن معماری مذهبی پرتغال به‌شکلی شگفت گسترش یافت. ثروت بسیار این امپراتوری که از راه تجارت ادویه بدست می‌آمد سوخت عطش مذهبی تاریخی برای مسیحی‌کردن غیرمسیحیان بود. انگیزیسیون پرتغالی در این قرن باعث شد دادگاه‌های بسیاری در
پرتغالی در این قرن باعث شد دادگاه‌های بسیاری در مستعمرات این کشور به‌ویژه در هند برپا شود. کلیسای جامع گوا در شهر قدیم گوای هند نمونه‌ای از آثار عظیم معماری استعماری پرتغالی است که برای به نمایش گذاردن تسلط مسیحیت و پرتغال در این منطقه برپا شده بود. قرن هفدهم میلادی. پرتغال قرن هفدهم را به گسترش تدریجی و رقابت با دیگر قدرت‌های استعماری اروپا گذراند. به علت جنگ‌ها و عملیات‌های نظامی پرشمار پرتغال در این دوران (از جمله جنگ هلند و پرتغال)، معماری نظامی استعماری پرتغال با اصول علمی و خردگرایی عصر روشنگری و با
پرتغال با اصول علمی و خردگرایی عصر روشنگری و با هدف غلبه بر سلاح‌های نوین گسترش یافت. قلعه و حصار کولونیا دل ساکرامنتو نمونهٔ این استحکامات نظامی هستند. شیوهٔ عمدهٔ این ابنیه از معمری باروک الهام‌گرفته بود. درگیری‌های بسیار پرتغال در این قرن باعث شد عطش و جزم‌گرایی مذهبی برای توجیه کردن اعمال این امپراتوری رشد یابد. معماری مذهبی این قرن پرتغال صحنهٔ گذار از تکلف‌گرایی به معماری روان باروک بود. نمونهٔ بارز این آثار کلیسای سائو کاتانو در هند است که مانند دیگر آثار مذهبی پرتغال در این قرن برای به نمایش گذاشتن
آثار مذهبی پرتغال در این قرن برای به نمایش گذاشتن پرستیژ و ثروت پرتغال به شکل متجمل و غالباً در شیوهٔ باروک ساخته شده‌اند. قرن هجدهم میلادی. در قرن هجدهم امپراتوری پرتغال با گسترش عظیم مستعمراتش روبرو بود. با این‌حال زمین‌لرزه ۱۷۵۵ لیسبون خسارت وحشتناکی به پایتخت این امپراتوری وارد آورد و این امر تأثیر بسیاری بر معماری آن گذارد. معماری شهری علم‌گرا در مستعمرات پرتغال در این قرن به‌کار گرفته شد و شیوهٔ باروک شمال پرتغال که از پورتو نشأت می‌گرفت به رایج‌ترین شیوه بدل شد. با کشف طلا و الماس در مستعمرات
شیوه بدل شد. با کشف طلا و الماس در مستعمرات آمریکای جنوبی، این مستعمرات اهمیت بسیاری یافتند و سکونت‌گاه‌های پرشماری در آن‌ها ساخته شد. قدیمی‌ترین پارک عمومی قاره آمریکا در ۱۷۷۰ در پاسیو پابلیکو ساخته شد. نمونهٔ بارز معماری این زمان کاخ فرمانروای برزیل در ریو دو ژانیرو است که در ۱۷۳۸ ساخته شد. این بنا نمای خارجی سفید و شسته‌ای دارد که با پنجره‌ها و دروازه‌های سنگ خاکستری باروک تکمیل شده‌است. کلیساهای مستعمراتی در این قرن در به کار گرفتن شیوهٔ باروک و تزئینات تجملاتی را به‌سرحد خود رساندند. پیوند به بیرون.
تجملاتی را به‌سرحد خود رساندند. پیوند به بیرون. [[رده:امپراتوری پرتغال]] [[رده:سبک‌های معماری]]
آیا کودا (زاده اول سپتامبر ۱۹۰۴ و درگذشته ۳۱ اکتبر ۱۹۹۰) نویسنده و رمان‌نویس ژاپنی بود. او دومین دختر درکودا روحان نویسنده مشهور دوره میجی بود. دو دختر دیگر او نیز رمان‌نویس بودند. زندگی‌نامه. کدا در توکیو متولد شد. در پنج سالگی مادر و بعداً خواهر و برادر کوچکتر خود را از دست داد. وی در مدرسه زنان توکیو ("Joshigakuin") "تحصیل کرد". او در سن ۲۴ سالگی ازدواج کرد، اما پس از ۱۰ سال طلاق گرفت و با دخترش تاما بازگشت تا با پدرش زندگی کند. در طول جنگ جهانی دوم، او به تأمین شغل پدرش کمک کرد، اولین کارهای او، که در
به تأمین شغل پدرش کمک کرد، اولین کارهای او، که در ۴۳ سالگی نوشته شد، خاطرات زندگی با پدرش بود. آنها شامل "چیچی" (父، پدر من) و "کنا کوتو" (こ ん な こ と، چنین ماجرایی) هستند. آنها که به عنوان نوشته‌های یک دختر وظیفه‌شناس دیده می‌شوند، به موفقیتهای مهمی دست یافتند. داستان‌های کوتاه، رمان‌ها و مقالات بعدی او زندگی زنان، خانواده و فرهنگ سنتی را بررسی کرد. آنها شامل رمان "ناگاررو" (روان) در سال ۱۹۵۵ است که به یک فیلم محبوب تبدیل شد. او جایزه یومیوری را برای کتاب "Kuroi suso دریافت کرد".
آراکسیا کاراپتی گیولزادیان (؛ – ) خواننده سبک‌های موسیقی فولک ارمنی و موسیقی عاشوقی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۵ ژوئن ۱۹۰۷ در گیومری به دنیا آمد در سال ۱۹۲۶ به ایروان نقل مکان نمود. رومانوس ملیکیان یکی از استادان وی بود. وی همچنین برندهٔ عنوان افتخاری هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) شده‌است. گیولزادیان تک‌خوان ارکستر فیلارمونیک ارمنستان بود. وی همچنین به خاطر اجرای ترانه‌های شرام شناخته شده‌است. وی در ۷ اکتبر ۱۹۸۰ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.