payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مصرف الکل. رفتارهای وظیفه‌شناسانه، ممکن است تأثیر مستقیمی بر کیفیت روابط داشته باشد، زیرا افرادی که وظیفه‌شناسی کمتری دارند، مسئولیت‌پذیری کمتری هم دارند، و همپنین در مقابل شریک زندگی کمتر واکنش نشان می‌دهند و علاقه و توجه کمتری دارند، بیشتر تسلیم می‌شوند و کمتر می‌توانند نظرات توهین‌آمیزی که به ذهنشان می‌رسد را به زبان نیاورند. از طرف دیگر، افراد وظیفه‌شناس‌تر، اختلاف‌ها را بهتر مدیریت می‌کنند و اغلب اختلافات کمتری را برمی‌انگیزند؛ شاید به این دلیل که به دلیل رفتار کنترل‌شده و مسئولیت‌پذیرانه‌ی خود،
به دلیل رفتار کنترل‌شده و مسئولیت‌پذیرانه‌ی خود، انتقاد کمتری را متوجه خود می‌کنند. باروری. یک مطالعه نشان می‌دهد که باروری، در زنانی که سطح بالاتری از وظیفه‌شناسی دارند، کمتر است. انطباق. وظیفه‌شناسی (تمام زیرشاخه‌های آن) با انطباق رابطه همبستگی معنی‌داری دارد (۰/۳۳ ، "0/01" &gt; "p"). هوشمندی. مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۴ نشان داد که ارتباط هبستگیِ وظیفه‌شناسی با هوش، منفی و قابل ملاحظه است. در این مطالعه، وظیفه‌شناسی با استدلال انتزاعی (۲۶/۰ −) و استدلال کلامی (۲۳/۰) ارتباط همبستگی منفی داشت. با این حال،
(۲۳/۰) ارتباط همبستگی منفی داشت. با این حال، مطالعات روی نمونه‌های بزرگ انتخاب نشده (دستچین نشده)، نشان داد که هیچ رابطه‌ای بین هوش و وظیفه‌شناسی وجود ندارد. و رابطه منفی‌ای که گاهی در نمونه‌های منتخب مانند دانشگاه‌ها مشاهده می‌شود، ممکن است ناشی از وجود گروهی از دانشجویان باشد که با اینکه هوش کمتری دارند و انتظار می‌رفته که شانس ورود آنها به دانشگاه کمتر با‎شد، اما با داشتن وظیفه‌شناسی بیشتر به جای استعداد درخشان، توانسته‌اند سخت‌تر تلاش کنند و معدل بالاتری کسب کنند. یک مطالعه‌ی بزرگ نشان داده است که هوش
کسب کنند. یک مطالعه‌ی بزرگ نشان داده است که هوش سیال به طور معناداری با وجه‌های زیرمجموعه‌ی وظیفه‌شناسی، همبستگی منفی دارد؛ مانند نظم (۰٫۱۵ -)، انضباط شخصی (۰٫۰۸ -) و ژرف‌نگری (۰٫۰۹ -) (همه‌ی این همبستگی‌ها با "p" &lt;۰٫۰۰۱ معنادار هستند.) نگرش‌های سیاسی و اطاعت از اقتدار. وظیفه‌شناسی با نگرش‌های سیاسی محافظه‌کارانه رابطه مثبت ضعیفی دارد. وظیفه‌شناسی به طور معناداری با رابطه‌ی مثبت دارد. اگرچه یکی از قدرتمندترین پیش‌بینی‌کننده‌های تعصب و پیش‌داوری است، اما در یک فراتحلیل (متا آنالیز) گسترده، مشخص شد که
در یک فراتحلیل (متا آنالیز) گسترده، مشخص شد که وظیفه‌شناسی، به خودی خود با تعصب عمومی ارتباطی ندارد.‎‎ وظیفه‌شناسی، با حمایت از مجازات اعدام رابطه‌ی مثبت دارد. سرکشی در برابر کنترل نیز با وظیفه‌شناسی رابطه‌ی منفی دارد. در یک آزمایش میلگرم، وظیفه‌شناسی و توافق‌پذیری با تمایل به اجرای دستور اعمال شوک الکتریکی شدید به قربانی مرتبط شناخته شده است. وظیفه‌شناسی با رعایت قانون، اطاعت از دستور و راست کرداریِ متعارف، همراه است. غلاوه بر این، وظیفه‌شناسی با محافظه‌کاری، همبستگی دارد. (وفاداری-در‎گرو‎ه‌ماندن (۰٫۲۵)،
همبستگی دارد. (وفاداری-در‎گرو‎ه‌ماندن (۰٫۲۵)، احترام-اقتدار (۰٫۲۹)، خلوص-حرمت (۰٫۲۷)) وظیفه‌شناسی، دیدگاه‌های محافظه‌کارانه و اقتدارگرایانه‌تر را پیش‎بینی می‌کند. این دیدگاه‌ها به نوبه‌ی خود، احتمال افزایش مخالفت با برنامه‌های تبعیض مثبت، مخالفت با افزایش هزینه‌های رفاه عمومی رایگان و حمایت از مجازات اعدام را پیش‎بینی می‌کنند. خلاقیت. زیر فاکتورهای نظم / قابلیت اطمینان (نظم، وظیفه و ژرف‌نگری) وظیفه‌شناسی، با خلاقیت رابطه‌ی همبستگی منفی دارند، در حالی که زیرشاخه‌های سخت‌کوشی/تلاش برای دستاورد با خلاقیت
زیرشاخه‌های سخت‌کوشی/تلاش برای دستاورد با خلاقیت رابطه همبستگی مثبت دارند. مطالعه‌ی دیگری نشان داده است که افرادی که از نظر وجهِ نظمِ وظیفه‌شناسی، رتبه‌ی بالایی کسب می‌کنند، رفتار ابتکاریِ کمتری از خود نشان می‌دهند. وظیفه‌شناسیِ گروهی، در زمان انجام کارهای خلاق، بر عملکرد گروه تأثیر منفی دارد. گروه‌هایی که فقط اعضای وظیفه‌شناس دارند در حل مشکلاتی که پایان نامشخص دارند مشکل دارند. سازگاری. یک مطالعه در سال ۲۰۰۶ نشان داد که افرادی که از نظر وظیفه‌شناسی نمره‌ی کمی کسب می‌کنند، پس از تغییرات پیش‌بینی نشده در
کمی کسب می‌کنند، پس از تغییرات پیش‌بینی نشده در انجام یک کار مشخص، بهتر تصمیم‌گیری می‌کنند. به طور مشخص، وجه‌های نظم، وظیفه‌پذیری و ژرف‌نگریِ وظیفه‌شناسی با کیفیت تصمیم‌گیری همبستگی منفی دارند و نه وچه‌های شایستگی، تلاش برای دستاورد و انضباط شخصی. دین‌داری. در مدل پنج عاملی، دین‌داریِ عمومی، عمدتاً با توافق‌پذیری و وظیفه‌شناسی مرتبط است. بهداشت اجتماعی. تحقيق در مورد مقايسه‌ی ويژگي‌هاي شخصيتي كشورها، تا حد زيادي نشان داده است كه كشورهايي كه از نظر وظيفه‌شناسي ميانگين بالایی دارند، اغلب فقيرتر هستند، کمتر
ميانگين بالایی دارند، اغلب فقيرتر هستند، کمتر دموكراتيک هستند و مردم آنها در مقايسه با کشورهای مشابهی که سطح وظیفه‌شناسی در آنها کمتر است، طول عمر كمتري دارند. ملت‌هایی که میزان وظیفه‌شناسی در آنها کمتر است، میزان خداناباوری و مصرف الکل بیشتری داشتند. همانطور که قبلاً اشاره شد، در سطح فردی، وظیفه‌شناسی با ارزش دادن به امنیت، انطباق و سنت‌ها همراه است. رعایت چنین ارزش‌هایی در شرایط سخت زندگی نسبت به شرایط راحت‌تر و مرفه‌تر، ممکن است سازگاری بیشتری به وجود بیاورد. جغرافیا. ایالات متحده. متوسط سطح وظیفه‌شناسی
جغرافیا. ایالات متحده. متوسط سطح وظیفه‌شناسی در ایالت‌های مختلف ایالات متحده متفاوت است. افرادی که در بخش مرکزی، از جمله ایالت‌های کانزاس، نبراسکا، اوکلاهما و میسوری زندگی می‌کنند، به طور متوسط از افرادی که در مناطق دیگر زندگی می‌کنند، نمره‌ی بالاتری دارند. مردم ایالت‌های جنوب‌غربی یعنی نیومکزیکو، یوتا و آریزونا نیز از نظر وظیفه‌شناسی متوسط نمره‌ی نسبتاً بالایی دارند. در میان ایالت‎های شرقی، فلوریدا تنها ایالتی است که از نظر وظیفه‌شناسی یکی از ده ایالتی است که بیشترین نمره را دارند. چهار ایالت با کمترین
که بیشترین نمره را دارند. چهار ایالت با کمترین نمره‌ی وظیفه‌شناسی به ترتیب نزولی، رود آیلند، هاوایی، مین و آلاسکا بودند. بریتانیای کبیر. یک نظرسنجی گسترده در بین ساکنان بریتانیای کبیر نشان داد که متوسط سطح تمام پنج عامل بزرگ شخصیت، از جمله وظیفه‌شناسی، در میان تمام مناطق انگلستان، ولز و اسکاتلند متفاوت است. در بیشتر مناطق ، مناطق پراکنده‌ای در میدلندز (منطقه‌ی میانی انگلستان) و بیشتر مناطق اسکاتلند کوهستانی، سطح بالایی از وظیفه‌شناسی مشاهده شد. در لندن، ولز و مناطقی از انگلستان شمالی، سطوح پایینی از
ولز و مناطقی از انگلستان شمالی، سطوح پایینی از وظیفه‌شناسی مشاهده شد. سطح بالاتر وظیفه‌شناسی در یک منطقه، با رأی دادن به حزب محافظه‌کار رابطه‌ی مثبت و با رأی دادن به حزب کارگر در انتخابات ۲۰۰۵ و ۲۰۱۰ همبستگی منفی داشت و همچنین با نسبت بیشتری از ساکنان متاهل، با امید به زندگی بالاتر برای هم مردان و هم زنان، مشکلات سلامتی طولانی مدت کمتر و میزان مرگ و میر ناشی از سکته مغزی، سرطان و بیماری‌های قلبی کمتر همبستگی داشت. وظیفه‌شناسی بالاتر در یک منطقه نیز با متوسط درآمد سالانه‎ی کمتر در سال ۲۰۱۱ ارتباط داشت.
تئودور دَلریمپِل (به ؛ زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۴۹ کنزینگتون) با نام اصلی آنتونی مالکوم دانیلز منتقد فرهنگی، پزشک و روانپزشک زندان، همچنین نویسنده و روزنامه‌نگار اهل بریتانیا است. او در انتهای شرقی لندن و همچنین تعدادی از کشورهای جنوب صحرای آفریقا به‌کار مشغول‌بود. قبل از بازنشستگی در سال ۲۰۰۵، وی در بیمارستان بیرمنگام و در بیرمنگام کار می‌کرد. "دانیلز" یکی از سردبیران همکار در سیتی ژورنال است که توسط مؤسسه تحقیقات سیاست منهتن منتشر می‌شود. علاوه بر "سیتی ژورنال"، کارهای او در "بریتیش مدیکال ژورنال"، "تایمز"،
کارهای او در "بریتیش مدیکال ژورنال"، "تایمز"، "آبزرور"، "دیلی تلگراف"، "اِسپِکتِیتور"، "سالزبری ریویو"، "نشنال ریویو"، "نیو انگلیش ریویو"، "وال‌استریت ژورنال" و "اَکسِس مگزین" منتشر شده‌اند. همچنین او کتاب‌هایی را به رشتهٔ تحریر درآورده که از آن جمله می‌توان به؛ ، آنچه از فرهنگ ما به‌جای مانده و اشاره‌نمود. دانیلز در نوشته‌های خود مدام استدلال می‌کند که دیدگاه‌های لیبرال و ترقی‌خواه اجتماعی که در محافل روشن‌فکری غربی رایج است، مسئولیت اخلاقی افراد را نسبت به عملکرد خود به حداقل می‌رسانند و آداب و رسوم سنتی
عملکرد خود به حداقل می‌رسانند و آداب و رسوم سنتی را تضعیف می‌کنند و این امر موجب شکل‌گیری یک در کشورهای مرفهی که از خشونت بومی، جرم، بیماری‌های مقاربتی، و سوءمصرف مواد مخدر رنج می‌برند، می‌شود. بیشتر نوشته‌های دلریمپل بر اساس تجربهٔ کار با مجرمان و بیماران روانی است. در سال ۲۰۱۱، دلریمپل را از اندیشکدهٔ لیبرا واقع در فلاندر، دریافت کرد. همچنین او داور جایزه بقراط برای شعر و پزشکی در سال ۲۰۱۳ بود. زندگی. دانیلز در کنزینگتون لندن متولد شد. پدرش یک تاجر کمونیست روسی‌تبار بود، درحالی‌که مادر یهودی وی در آلمان
روسی‌تبار بود، درحالی‌که مادر یهودی وی در آلمان متولد شده‌ و به‌عنوان پناهندهٔ رژیم نازی، به انگلستان آمده‌بود. پدربزرگ او در طول جنگ جهانی اول به‌عنوان سرگرد در ارتش آلمان خدمت می‌کرد. کار وی به عنوان پزشک، او را به رودزیای جنوبی (زیمبابوه کنونی)، تانزانیا، آفریقای جنوبی و جزایر گیلبرت (کیریباتی کنونی) کشاند. وی در سال ۱۹۹۰ به انگلستان بازگشت و در لندن و بیرمنگام به‌کار مشغول شد. در سال ۱۹۹۱، با نام "تئودور دلریمپل" در تلویزیون انگلیس حضور پیدا کرد. در ۲۳ فوریه، او در قسمتی از به‌نام «زندان‌ها: هیچ راهی
فوریه، او در قسمتی از به‌نام «زندان‌ها: هیچ راهی برای خروج نیست» در کنار تبه‌کار سابق تونی لامبریانو، روزنامه‌نگار و نویسندهٔ یونانی تاکی تئودوراکوپولوس و شرکت‌کنندگانی دیگر، به مباحثه پرداخت. در سال ۲۰۰۵ به‌عنوان روان‌پزشک بازنشسته شد. او خانه‌هایی در بریج‌نورث، شروپ‌شر و همچنین خانه‌ای در فرانسه دارد. اعتقادات دینی. او یک خداناباور است، اما خداستیزی را مورد انتقاد قرارداده و می‌گوید؛ نادیده‌گرفتن دین، به معنای نادیده‌گرفتن تمدن و بناهای تاریخی، دستاوردها و میراث آن است. وی که در یک خانوادهٔ غیرمذهبی
و میراث آن است. وی که در یک خانوادهٔ غیرمذهبی یهودی بزرگ شده‌بود، از نه سالگی در وجود خدا تردید کرد. او ایمان خود را حین انجام مراسم مذهبی در مدرسه از دست داد. دانیلز دراین‌باره می‌گوید: اولین‌بار در حدود نه سالگی به وجود خدا شک‌کردم. در مراسم نیایش صبحگاهی بود که ایمانم را از دست دادم. به ما این‌گونه گفته‌شده‌بود که اگر هنگام دعا چشمانمان را باز کنیم خدا سالن اجتماعات را ترک می‌کند. من می‌خواستم این فرضیه را آزمایش کنم. اگر ناگهان چشم‌هایم را باز می‌کردم، می‌توانستم با نگاهی اجمالی خداوند در حال فرار را
می‌توانستم با نگاهی اجمالی خداوند در حال فرار را ببینم. اما آنچه دیدم مدیر مدرسه بود؛ با چشمی بسته دعا می‌خواند و با چشمی دیگر بچه‌ها را می‌پایید. خیلی زود به این نتیجه رسیدم که آقای کلینتون خود به آنچه که ما را به اعتقاد به آن فرامی‌خواند، باور نداشت و اگر او این اعتقاد را نداشت، چرا من باید به خدای او ایمان داشته باشم؟ اعتقادات و باورهای ما غالباً در این حفره‌های منطقی شکل‌می‌گیرند و در ادامهٔ زندگی (اگر اطلاعات کافی کسب شود) با منطق و بررسی بیشتر توجیه می‌شوند و نظم می‌گیرند. نویسندگی. دانیلز از اوایل
می‌شوند و نظم می‌گیرند. نویسندگی. دانیلز از اوایل دهه ۱۹۸۰ ارسال مقالات خود را برای اسپکتیتور آغازکرد. اولین اثر منتشر شدهٔ او در مجله، با عنوان "«کمی از یک افسانه»"، در اوت ۱۹۸۳ و با امضای «اِی. ام. دانیلز» به‌چاپ رسید. در سال ۲۰۰۴ نوشت؛ «تئودور دلریمپل که بعدها با نام مستعار دیگری به نوشتن ادامه داد، تنها نویسنده‌ای است که مقالات پیشنهادی او را منتشر می‌کنم». مور اضافه می‌کند: پس از بازگشت دانیلز به انگلستان بود که آنچه را به واقع رفتار نامتمدنانه می‌خواند، مشاهده نمود. غرق‌شدن در لذت‌جویی فاقد معنا و
مشاهده نمود. غرق‌شدن در لذت‌جویی فاقد معنا و ایجاد فرهنگ وابستگی که در حقیقت، اتکای خانواده‌ها به کمک‌های دولت رفاه بود. مور سپس دانیلز را وقایع‌نگار بی‌همانند این عرصه و فرهنگ می‌خواند. بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۱ دانیلز مقالاتی را با نام مستعار ادوارد ثیبرتون در "اسپکتیتور" منتشرکرد. دانیلز نوشته‌های بسیاری در حوزه‌های فرهنگ، هنر، سیاست، آموزش و پزشکی دارد که در آن‌ها اغلب از تجربیاتی که در آفریقا و انگلستان به‌عنوان پزشک و روانپزشک داشته، سود جسته‌است. نوئل مالکوم مورخ، شرح مکتوب دانیلز از تجربیات خود در
مالکوم مورخ، شرح مکتوب دانیلز از تجربیات خود در زندان و بیمارستان عمومی بیرمنگام را «طلای روزنامه‌نگاری» توصیف کرده‌است. دانیل هانان در سال ۲۰۱۱ نوشت که دلریمپل «دربارهٔ مقاله‌های کستلر و هنر مذهبی اتیوپی و نظریهٔ می‌نویسد؛ موضوعاتی که در انگلیس، عموماً به چهره‌های معتبر چپ میانه‌رو که در و حضور دارند، اختصاص دارد. بدشانسی تئودور این است که او در محدوده‌ای فراتر از گسترهٔ ذهنی اغلب ، قلم فرسایی می‌کند». ، مشتمل بر مجموعه مقالاتی بود که در سال ۲۰۰۱ به صورت کتاب منتشر شد. مقالاتی که مؤسسهٔ منهتن برای اولین
کتاب منتشر شد. مقالاتی که مؤسسهٔ منهتن برای اولین بار در سال ۱۹۹۴ در "سیتی ژورنال" شروع به چاپ کرده‌است، به موضوعاتی مانند مسئولیت شخصی، طرز فکر کلی جامعه و مشکلات طبقهٔ محروم می‌پردازد. دلریمپل به‌عنوان بخشی از تحقیقات خود برای این کتاب، با بیش از ۱۰ هزار نفر که اقدام به خودکشی کرده‌بودند، به مصاحبه پرداخت. "آنچه از فرهنگ ما به‌جای مانده: اقشار برخوردار و اقشار عادی"، منتشرشده در سال ۲۰۰۵، مجموعهٔ دیگری از مقاله‌ها است که وی در آن معتقداست، رهاکردن سنت‌ها و آرمان‌های فرهنگی توسط طبقه متوسط، باعث شکل‌گیری
و آرمان‌های فرهنگی توسط طبقه متوسط، باعث شکل‌گیری مسائلی همچون؛ رواج رفتار نامتمدنانه و بروز جهلی پرخاشگرایانه در بین فقرا شده‌است. او در این کتاب چهره‌ها و مضامین متنوعی را از جمله؛ شکسپیر، مارکس، ویرجینیا وولف، بیابان غذایی و سوءتغذیهٔ ارادی قشرها بی‌بضاعت، ابتذال تفریحی و قانونی‌شدن مصرف مواد مخدر، بررسی می‌کند. یکی از مقاله‌های این کتاب، «وقتی اسلام ناکارآمد می‌شود» توسط دیوید بروکس در "نیویورک تایمز" یکی از مهم‌ترین مقاله‌های سال ۲۰۰۴ لقب‌گرفت. در سال ۲۰۰۹، ماندِی بوکز، ناشر بریتانیایی دلریمپل، دو
۲۰۰۹، ماندِی بوکز، ناشر بریتانیایی دلریمپل، دو کتاب از او منتشرکرد. اولین با عنوان، "نه با فریاد ولی با ناله"، در اوت ۲۰۰۹ به‌چاپ رسید. این کتاب با کتاب دیگری به همین نام در ایالات متحده، متفاوت است. هرچند برخی از مقاله‌های نویسنده در هر دو کتاب آمده‌است. ماندی بوکز در اکتبر همان سال، "نظر دوم" را منتشر کرد، مجموعه دیگری از مقالات دلریمپل که این‌بار تنها به کار او در بیمارستان و زندانی در انگلیس می‌پرداخت. [رک] موفق‌ترین کتاب دانیلز، توسط انتشارات "گیبسون اسکوئر" در سال ۲۰۱۰ به‌چاپ رسید. این کتاب تجزیه و
اسکوئر" در سال ۲۰۱۰ به‌چاپ رسید. این کتاب تجزیه و تحلیل می‌کند که چگونه از نظر فرهنگی در ریشه‌دوانیده و دارای اثرات مضر جدی است. او در سال ۲۰۱۱، کتاب «"زباله: آنچه از فرهنگ ما باقی مانده"» را منتشر کرد و به دنبال آن "لذت تفکر" (۲۰۱۲)"، تهدیدهای درد و فلاکت" (۲۰۱۴) و چند کتاب دیگر را به‌چاپ رساند. دنیس داتون، سردبیر مجلهٔ ، دانیلز را «اورول زمان ما» خواند. نام ادبی. دانیلز در مورد انتخاب نام مستعار «تئودور دلریمپل» برای خود، نوشت؛ «او نامی را برگزید که درخور حال پریشانش باشد، همچو پیرمردی مبتلا به نقرس که
حال پریشانش باشد، همچو پیرمردی مبتلا به نقرس که از پنجرهٔ کلوپی در لندن به بیرون خیره شده و با شرابی در دست، از انحطاط دنیا افسوس می‌خورد». دانیلز از نام‌های مستعار دیگری نیز استفاده‌کرده، به‌ویژه ادوارد ثیبرتون و ثِرزدی سیگوا. وی با نام ادوارد ثیبرتون برای ، مقالاتی را از کشورهای آفریقایی از جمله موزامبیک نوشت. او هنگام نوشتن "جمهوری فلسفه" که هجونامه‌ای است دربارهٔ تانزانیا در دورهٔ ژولیوس نایرره، از نام «ثرزدی سیگوا» استفاده کرد. ممکن‌است وی از نام‌های مستعار دیگری نیز استفاده کرده‌باشد. رابطهٔ
مستعار دیگری نیز استفاده کرده‌باشد. رابطهٔ احساساتی‌گری و خشونت. دانیلز واکنش‌های هیجان‌زدهٔ برآمده از احساسات[رک] را تقبیح نموده و آن را بستری برای بروز خشونت می‌داند. به‌عنوان مثال در مقالهٔ «سنگدلی در غیاب مهربانی: احساساتی‌گری[رک] و خشونت دو روی یک سکه» پس از اشاره به داستان کشته‌شدن بچه زرافه‌ای به نام ماریوس در باغ‌وحش کپنهاگ و پیامدهای آن، به مسئله پرداخته و می‌گوید: یکی از دوستداران حیوانات که از نحوهٔ برخورد با ماریوس عصبانی شده بود، نوشت که کودکان کارکنان باغ وحش باید به سرطان مبتلا شوند یا کشته
کارکنان باغ وحش باید به سرطان مبتلا شوند یا کشته شوند. صرف‌نظر از حقوق حیوانات و نادرستی رفتار باغ وحش، این آرزو که فرزندان کارکنان باغ وحش باید بمیرند ارتباط نزدیک بین احساسات و وحشیگری را آشکار می‌کند، این‌ها دو روی یک سکه هستند. باورش دشوار است که اگر باغ وحش با مثلاً یک گراز یا کفتار به همین ترتیب عمل می‌کرد، چیزی شبیه همان واکنش برانگیخته می‌شد. زرافه با همدردی انسان روبرو می‌شود زیرا چهره‌ای معصوم و زیبا دارد و بیش از هر چیز چشمان قهوه‌ای بزرگ و مژه‌های بلندش تاثیرگذارند. احساساتی بودن در بعضی از
بلندش تاثیرگذارند. احساساتی بودن در بعضی از افراد غالباً با خشم وحشیانه و بدون ترحم نسبت به دیگران همراه است. احساسات اغلب بی‌رحم هستند و احساسات بی رحم، نکته‌ای است که باید به خاطر سپرد. مضامین. نوشته‌های دانیلز مضامین مشابهی دارند.
پلیس کمکی اوکراین (به اوکراینی:"Українська допоміжна поліція": به آلمانی: "Ukrainische Hilfspolizei") عنوان رسمی تشکیلات پلیس محلی بود که توسط آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم در رایخس‌کومیساریات اوکراین، اندکی پس از تسخیر جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین توسط آلمان در جریان عملیات بارباروسا شکل گرفت. پلیس کمکی اوکراین توسط هاینریش هیملر در اواسط اوت ۱۹۴۱ ایجاد شد و تحت کنترل "اوردنونگس‌پولیتزای" آلمان در قلمرو دولت عمومی قرار گرفت. رایخس‌کومیساریات اوکراین به شکل رسمی در ۲۰ اوت ۱۹۴۱ تشکیل شد. بیشتر اعضای این
شکل رسمی در ۲۰ اوت ۱۹۴۱ تشکیل شد. بیشتر اعضای این نیروی متحدالشکل را اعضای پیشین شبه‌نظامیان مردمی اوکراین که توسط سازمان ملی‌گرایان اوکراین موسوم به ОУН در ماه ژوئن ایجاد شده بود، تشکیل می‌داند. دو نوع سازمان مسلح اوکراینی تحت کنترل آلمان وجود داشتند: نخستین گروه متشکل از واحدهای متحرک پلیس بودند که اغلب با عنوان "شوتزمان‌شافت" شناخته می‌شدند، در سطح گردان سازمان یافته بودند و در بیشتر مناطق اوکراین به قتل یهودیان و نبرد امنیتی مشغول بودند. این گروه مستقیماً زیر نظر فرمانده آلمانی پلیس نظم برای منطقه قرار
زیر نظر فرمانده آلمانی پلیس نظم برای منطقه قرار داشت. گروه دوم نیروی‌های پلیس محلی بودند که توسط دولت آلمان «پلیس اوکراین» نامیده می‌شدند، و اس‌اس با موفقیت توانست تعداد زیادی از آن‌ها را در منطقه گالیسیا در جنوب شرقی دولت عمومی ساماندهی کند. ناحیه گالیسیا یک واحد اداری جداگانه از رایخس‌کومیساریات اوکراین بود و از نظر سیاسی ارتباطی با دولت عمومی نداشت. تشکیلات پلیس اوکراین نیز در شرق اوکراین، در خاک اشغال شده شوروی تویز آلمان، در شهرها و شهرک‌های قابل توجهی مانند کیف پدیدار شدند. نیروهای مستقر در شهر تابع
مانند کیف پدیدار شدند. نیروهای مستقر در شهر تابع فرمانده پلیس حفاظت دولت آلمان ("Schutzpolizei" یا شوپو) بودند. پست‌های پلیس روستایی تابع فرمانده ژاندارمری آلمان بودند. ساختارهای شوپو و ژاندارمری خود تابع فرمانده منطقه پلیس نظم بودند. نقش در هولوکاست. به باور پروفسور الکساندر استاتیف از دانشگاه کانادایی واترلو، پلیس کمکی اوکراین از عاملان اصلی هولوکاست در قلمروهای شوروی بود و این واحدهای پلیس تنها در یک مورد، مسئول کشتار ۱۵۰٬۰۰۰ یهودی در منطقه ولنیابوده‌اند. دیتر پوهل تاریخ‌دان آلمانی در کتاب «شوآ در
دیتر پوهل تاریخ‌دان آلمانی در کتاب «شوآ در اوکراین» می‌نویسد که پلیس کمکی در عملیات کشتار توسط آلمانی‌ها در مراحل نخست اشغال آلمان فعالیت داشت. پلیس کمکی اقدام به شناسایی و ثبت اطلاعات یهودیان می‌کرد، حمله به آن‌ها را ترتیب می‌داد، از گتوها محافظت می‌کرد، کاروان‌های یهودیان را سوار کامیون به محل‌های اعدام می‌برد، و از فرار آن‌ها پیش از اعدام جلوگیری می‌کرد. این احتمال وجود دارد که حدود ۳۰۰ پلیس کمکی از کیف به سازماندهی کشتار در بابی یار کمک کرده باشند. آن‌ها همچنین در کشتار در دنیپرو شرکت داشتند؛ جایی که
همچنین در کشتار در دنیپرو شرکت داشتند؛ جایی که به گزارش فرماندهی میدانی همه چیز «از هر لحاظ» به شکلی ساده و روان انجام شد. چندین مورد از دستورهای فرماندهان محلی به پلیس کمکی برای کشتن یهودیان در دست است. در کشتار یهودیان در کریفیی ریه «همه افراد نیروی پلیس کمکی اوکراین» مورد استفاده قرار گرفتند.
شبه‌نظامیان مردمی اوکراین یا میلیشیای خلق اوکراین تشکیلاتی شبه‌نظامی بود که توسط سازمان ملی‌گرایان اوکراین (ОУН) در قلمرو دولت عمومی لهستان اشغالی و بعدها در رایخس‌کومیساریات اوکراین در طول جنگ جهانی دوم فعالیت داشت. این تشکیلات در جریان عملیات بارباروسا و حمله سال ۱۹۴۱ آلما به اتحاد جماهیر شوروی راه اندازی شد. اعضای این گروه شبه‌نظامی نقش فعالی در کنترل مناطق اشغالی توسط آلمان، و نیز کشتار یهودیان و لهستانی‌های ساکن در آن مناطق داشتند.
در محاسبات، سرویس‌های امنیتی شبکه (NSS) شامل مجموعه ای از کتابخانه‌هایی است که برای پشتیبانی از توسعه چند سکویی(cross platform) برنامه‌های سرویس گیرنده و سرور فعال شده با امنیت با پشتیبانی انتخابی از شتاب TLS / SSL سخت‌افزار در سمت سرور و کارت‌های هوشمند سخت‌افزاری در سمت مشتری (کاربر) طراحی شده‌اند. NSS پیاده‌سازی کامل منبع آزاد کتابخانه‌های رمزنگاری را پشتیبانی می‌کند که از لایه امنیتی حمل و نقل (TLS) / لایه سوکت‌های امن (SSL) و S / MIME پشتیبانی می‌کنند. NSS قبلاً تحت مجوز عمومی Mozilla 1.1، GNU General
NSS قبلاً تحت مجوز عمومی Mozilla 1.1، GNU General Public License و GNU Lesser General Public License سه مجوز داشت، NSS با نسخه ۳٫۱۴ به MPL 2.0 سازگار با GPL ارتقا یافت. تاریخچه. NSS از کتابخانه‌هایی ایجاد شدکه توسعه یافتند زمانیکه Netscape پروتکل امنیتی SSL را اختراع کرد. اعتبار سنجی FIPS 140 و تست NISCC. ماژول رمزنگاری نرم‌افزار NSS پنج بار اعتبار سنجی شده‌است (۱۹۹۷، ۱۹۹۹، ۲۰۰۲، ۲۰۰۷ و 2010) برای انطباق با FIPS 140 در سطوح امنیتی ۱ و 2. NSS اولین کتابخانه رمزنگاری منبع باز بود که اعتبار FIPS 140 را دریافت
منبع باز بود که اعتبار FIPS 140 را دریافت کرد. کتابخانه‌های NSS از مجموعه آزمون‌های NISCC TLS / SSL و S / MIME (1.6 میلیون مورد آزمون داده‌های ورودی نامعتبر) عبور کردند. برنامه‌هایی که از NSS استفاده می‌کنند. AOL، Red Hat، Sun Microsystems / Oracle Corporation، Google و سایر شرکت‌ها و افراد NSS را توسعه داده‌اند. موزیلا مخزن کد منبع، سیستم ردیابی اشکال و زیرساخت‌های لیست‌های پستی و گروه‌های بحث را فراهم می‌کند. آنها و سایرین که در زیر ذکر شده‌اند از NSS در محصولات مختلفی از جمله موارد زیر استفاده می‌کنند:
محصولات مختلفی از جمله موارد زیر استفاده می‌کنند: معماری. NSS شامل چارچوبی است که توسعه دهندگان و OEMها می‌توانند تکه‌هایی مانند کد اسمبلی را برای بهینه‌سازی عملکرد در سیستم عامل خود به آنها کمک کنند. موزیلا NSS 3.x را در ۱۸ سیستم عامل تأیید کرده‌است. NSS از Netscape Portable Runtime (NSPR) استفاده می‌کند، یک API منبع باز خنثی در سیستم عامل برای عملکردهای سیستم که برای تسهیل توسعه کراس پلتفرم طراحی شده‌است. مانند NSS , NSPR به شدت در چندین محصول استفاده شده‌است. بسته توسعه نرم‌افزار. علاوه بر کتابخانه‌ها و
بسته توسعه نرم‌افزار. علاوه بر کتابخانه‌ها و APIها، NSS ابزارهای امنیتی مورد نیاز برای اشکال زدایی، تشخیص، مدیریت گواهی و کلید، مدیریت ماژول رمزنگاری و سایر کارهای توسعه را فراهم می‌کند. NSS دارای مجموعه مستندات گسترده و در حال رشد است، از جمله مطالب مقدماتی، منابع API، صفحات codice_1 برای ابزارهای خط فرمان و کد نمونه. برنامه نویسان می‌توانند از NSS به عنوان کتابخانه منبع و به صورت اشتراکی (پویا) استفاده کنند. هر نسخه NSS با نسخه‌های قبلی سازگار است، به کاربران NSS اجازه می‌دهد تا بدون ایجاد مجدد کامپایل
NSS اجازه می‌دهد تا بدون ایجاد مجدد کامپایل یا پیوند مجدد برنامه‌های خود، به کتابخانه‌های مشترک NSS جدید ارتقا پیدا کنند. قابلیت همکاری و استانداردهای باز. NSS از طیف وسیعی از استانداردهای امنیتی، از جمله موارد زیر پشتیبانی می‌کند: پشتیبانی سخت‌افزار. NSS از رابط PKCS # 11 برای دسترسی به سخت‌افزار رمزنگاری مانند شتاب‌دهنده‌های TLS / SSL، ماژول‌های امنیتی سخت‌افزار و کارت‌های هوشمند پشتیبانی می‌کند. از آنجا که اکثر فروشندگان سخت‌افزار مانند SafeNet , AEP و Thales نیز از این رابط پشتیبانی می‌کنند، اگر
و Thales نیز از این رابط پشتیبانی می‌کنند، اگر فروشندگان میان افزار لازم را ارائه دهند، برنامه‌های دارای NSS می‌توانند با سخت‌افزار رمزنگاری پرسرعت کار کنند و از کلیدهای خصوصی مستقر در کارت‌های هوشمند مختلف استفاده کنند. NSS نسخه ۳٫۱۳ به بالا از استاندارد رمزگذاری پیشرفته جدید (AES-NI) پشتیبانی می‌کند. پشتیبانی از جاوا. خدمات امنیت شبکه برای جاوا (JSS) از یک رابط جاوا به NSS تشکیل شده‌است. این برنامه از اکثر استانداردهای امنیتی و فناوری‌های رمزگذاری پشتیبانی شده توسط NSS پشتیبانی می‌کند. JSS همچنین یک رابط
شده توسط NSS پشتیبانی می‌کند. JSS همچنین یک رابط خالص جاوا برای انواع ASN.1 و رمزگذاری BER / DER فراهم می‌کند.
موصِل یک فیلم مستند جنگی محصول سال ۲۰۱۹ است که در مورد نبرد برای بازپس‌گیری شهر موصل عراق از داعش از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ می‌باشد. در سال ۲۰۱۴، داعش با مخالفت اندکی موصل را تصرف کرد. بیش از دو سال بعد است. نیروهای ناهمگون برای مقابله با داعش علیرغم درگیری‌های فرقه‌ای به یکدیگر می‌پیوندند. روزنامه‌نگار عراقی علی مولا در کنار یک شبه نظامی قرار دارد. او با ناصر عیسی، سرباز جذب شده داعش، ام حنادی (تنها فرمانده زن یک شبه نظامی)، کاپیتان علا عطا و شیخ سنی «تمساح» صالح مصاحبه می‌کند. این یک مستند است. خوبه. چند سر
مصاحبه می‌کند. این یک مستند است. خوبه. چند سر صحبت وجود دارد. آنها بازیکنان جالبی در درگیری هستند. در نهایت من بیشتر به دعوا علاقه دارم. بخش کوچکی در پایان با برخی اقدامات جنگی وجود دارد. این برشی از وقایع حماسی در عراق است. این همه چیز نیست. این یک قطعه همراه است. اکران. اولین نمایش موصل در جشنواره بین‌المللی فیلم کلیولند ۲۰۱۹ بود. توزیع رسمی دیجیتال این فیلم توسط شرکت گرویتی ونتوراس در تاریخ ۱۴ می ۲۰۱۹ بود این مستند ۸۶ دقیقه است.
اسکی روی چمن در سال ۱۹۶۶ در فرانسه به عنوان روشی برای آموزش اسکی آلپاین شروع شد. این ورزش از نظر ظاهری شبیه اسکی روی برف است ولی از نظر تکنیکی با آن متفاوت است. چمن مخصوص این اسکی باید عاری از هرگونه سنگ و عوارض باشد تا آسیبی به ورزشکار نرسد. اسکی روی چمن رشته‌ای پرتحرک بوده و وسایل مربوط به خود را نیاز دارد. چوب‌های اسکی این رشته متفاوت از دیگر رشته‌های اسکی است و شبیه به چرخ‌های تانک است. در کنار جذابیت‌های این ورزش، آسیب‌های این ورزش بسیار جدی است و همین هم این رشته را متفاوت از دیگر رشته‌ها و البته جذاب
این رشته را متفاوت از دیگر رشته‌ها و البته جذاب تر نموده‌است. در اسکی برف زمین‌خوردن دردناک است اما به این دلیل که فرد بر روی زمین لیز می‌خورد از آسیب دیدگی کاسته می‌شود و همچنین از لباس‌های حجیم استفاده می‌شود از شدت ضربه مقداری کم می‌شود. اما در اسکی چمن به این دلیل که زمین‌خوردن اکثراً با لیز خوردن همراه نیست شدت ضربه بیشتر شده و چون از لباس‌های سبک استفاده می‌شود درصد آسیب افزایش پیدا می‌کند. به همین علت در اسکی چمن علاوه بر کلاه ایمنی (هلمت) از ساعد بند و زانو بند و گارد کمر هم استفاده می‌کنند.
بند و زانو بند و گارد کمر هم استفاده می‌کنند. تاریخچه اسکی چمن در ایران. راه اندازی اسکی روی چمن در ایران از ۱۳۷۰ که نخستین گروه از علاقه‌مندان این رشته جهت شرکت در یک کلاس مربیگری به کشور ترکیه اعزام شده بودند، آغاز شده و در سال ۱۳۷۲ کلنگ پیست اسکی چمن در ایران و در منطقه اسکی دیزین زده شد و تلاش یکساله دست‌اندرکاران سبب گردید تا در سال ۱۳۷۳ این پیست مورد بهره‌برداری قرار گیرد. پس از تأیید فدراسیون بین الملی اسکی در سال ۱۳۷۵ نخستین مسابقه بین الملی در این پیست با چند کشور صاحب نام این رشته برپا شد. اسکی