payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و متن ماسوری باشد که نشان‌دهنده آرامی متأثر از زبان عبری|عبری است. زبان آرامی هاسمونیان در زیر مجموعه بعد از دوره هخامنشیان قرار دارد که در واقع زبان رسمی هاسمونیان یهود (۳۷–۱۴۲ پ. م) است. این زبان بر زبان آرامی مقدس متون قمران تأثیر گذاشت و زبان اصلی متون دینی، غیر از کتاب مقدس، بود. ترجمه‌های کتب مقدس عبری به آرامی، تارگوم، در ابتدا به زبان هاسمونیان بود. هاسمونیان همچنین در گفتارهای میشنا و توسفتا نیز آمده‌است، با این وجود با توجه به شرایط و متن تغییراتی داشته‌است. نوشتار این زبان با نوشتار زبان آرامی
داشته‌است. نوشتار این زبان با نوشتار زبان آرامی هخامنشی تفاوت بسیاری دارد، در این نوشتار به جای استفاده از صورت‌های ریشه شناختی کلمات تأکید برنوشتن کلمات به همان صورتی است که تلفظ می‌شوند. تارگوم بابلی در واقع لهجهِ بعدی پس از دوره هخامنشیان است که در تارگوم‌های رسمی، تارگوم انکلوس|تارگوم انکلوس و تارگوم جناتان یافت می‌شود. تارگوم هاسمونی اولیه حدوداً در قرن دوم یا قرن سوم به بابل راه یافت. سپس آن‌ها با توجه به لهجهِ بابلی زمان تغییر یافتند و زبان تارگوم‌های استاندارد به‌ وجود آمد. این ترکیب در واقع اساس
استاندارد به‌ وجود آمد. این ترکیب در واقع اساس ادبیات بابلی یهود را به‌ وجود آورد. تارگومی گالیلی(Galilean Targumic) مشابه تارگم بابلی است؛ و در واقع ترکیبی از هاسمونی ادبی با لهجهِ گالیلی است. تارگوم هاسمونی در قرن دوم میلادی به گالیلی راه پیدا کرد و برای استفاده محلی متناسب با لهجهِ گالیلی شد و مطابق آن تغییر یافت. کارهای تارگوم گالیلی هیچ‌گاه به عنوان یک کار معتبر در نظر گرفته نشده‌اند و اسناد نشان می‌دهند که هرگاه که لازم بوده در متن آن اصلاحاتی ایجاد شده‌است. از قرن یازدهم به بعد، زمانی که تارگوم
شده‌است. از قرن یازدهم به بعد، زمانی که تارگوم بابلی قانونمند شد، نسخهِ گالیلی بسیار از آن تأثیر گرفت. از قرن سوم میلادی به بعد لهجهِ آرامی بابلی مورد استفاده بوده‌است. این گویش در واقع گویش اسناد خصوصی بابلی بوده‌است و از قرن دوازدهم|قرن دوازده گویش یا لهجهِ تمامی اسناد خصوصی یهودی در آرامی بوده‌است. این گویش در واقع با اندک تغییراتی بر پایهِ هاسمونی استوار است. این شاید به این دلیل بوده‌است که بسیاری از اسناد در BDA اسناد حقوقی هستند و بنابراین زبان آن‌ها باید برای تمامی جامعه یهود ملموس باشد و هاسمونی
باید برای تمامی جامعه یهود ملموس باشد و هاسمونی در واقع استاندارد قدیمی‌ای بود که مطلوب بود. آرامی نَبَطی در واقع زبان پادشاهی عرب پترا است. این پادشاهی ساحل شرقی رودخانه اردن، شبه‌جزیره سینا و شمال سرزمین عرب را شامل می‌شود. شاید به دلیل اهمیت بازرگانی کاروانی بود که نَبَطی‌ها استفاده از آرامی را به عربی شمالی قدیمی ترجیح دادند. این گویش بر پایهِ زبان هخامنشی با اندک تأثیر از عربی استوار است. 'l' اغلب به 'n' تغییر پیدا می‌کند و برخی کلمات نیز از زبان قرض گرفته شده‌اند. بعضی نسخه‌های خطی آرامی نَبَطی از
گرفته شده‌اند. بعضی نسخه‌های خطی آرامی نَبَطی از اوایل این پادشاهی موجود است، اما اغلب آن‌ها مربوط به چهار قرن اول میلادی هستند. نوشتار این زبان با استفاده از الفبای شکسته‌است که در واقع مقدمه و سرآغاز الفبای عربی می‌باشد. شمار وام‌واژه‌ها از زبان عربی در طول سده‌ها افزایش یافته، تا زمانی‌که در قرن چهارم|قرن چهار نَبَطی در زبان عربی ادغام شد. آرامی پالمیرین در واقع گویشی از زبان آرامی است که در شهر پالمیرا در بیابان سوریه از سال۴۴ قبل از میلاد تا ۲۷۴ بعد از میلاد مورد استفاده بوده‌است. نوشتار این زبان با
میلاد مورد استفاده بوده‌است. نوشتار این زبان با استفاده از الفبای گرد بود که بعدها به استرانگلا ی شکسته تغییر یافت. همانند نَبَطی، زبان پالمیری نیز متأثر از عربی بود، اما این تأثیر در مورد زبان پالمیری کمتر بود. آرامی آرساکید زبان رسمی امپراتوری امپراتوری پارتی‌ها (۲۴۷ BCE–224 CE) بود؛ و بیش از سایر لهجه‌های پس از هخامنشی رسوم داریوش اول را دارا بود. با این وجود در طول زمان، این گویش از زبان آرامی گفتاری معاصر، گرجی و فارسی تأثیر گرفت. پس از تصرف پارتیان توسط ساسانی‌های فارس زبان، آرساکید تأثیر بسیاری بر
ساسانی‌های فارس زبان، آرساکید تأثیر بسیاری بر زبان رسمی جدید گذاشت. زبان آرامی شرقی قدیم. گویش‌های ذکر شده در بخش آخر همگی از خانواده آرامی پادشاهی زمان هخامنشیان هستند. با این حال گویش‌های مختلف منطقه‌ای آرامی باستان واپسین در کنار دیگر زبان‌ها به حیات خود به عنوان زبان‌های ساده و گفتاری ادامه دادند. شواهد اولیه حیات این گویش‌ها را تنها می‌توان از طریق تأثیری که بر روی کلمات و اسامی گویش‌های استاندارد داشتند، دریافت. اما در قرن دوم پیش از میلاد|قرن BCE۲ بود که این گویش‌ها به زبان‌های نگارشی تبدیل شدند.
بود که این گویش‌ها به زبان‌های نگارشی تبدیل شدند. این گویش‌ها همگی نشاندهنده گونه‌ای از زبان آرامی هستند که هیچ گونه وابستگی به آرامی پادشاهی نداشته و تمایزی آشکار را میان مناطق بین‌النهرین، بابل و شرق، سرزمین یهود، سوریه و غرب نشان می‌دهد. در شرق گویش‌های آرامی پالمیرایی و آرامی آرساکید در زبان‌های منطقه‌ای ادغام شدند و زبان‌هایی را به‌ وجود آوردند که ریشه در آرامی پادشاهی و آرامی منطقه‌ای داشتند. سال‌ها بعد آرساکید به زبان نیایش در مذهب مندایی، زبان مندایی| تبدیل شد. هنوز هم گویش وران این زبان در مناطقی
تبدیل شد. هنوز هم گویش وران این زبان در مناطقی از عراق و در خوزستان (ایران) زندگی و به این گویش تکلم می‌کنند. در قلمرو حکومت اسرون به مرکزیت ادسا، بین‌النهرین|ادسا که در سال BCE۱۳۲ بنیان‌گذاری شد، گویش محلی زبان سوری|سوری قدیم به عنوان زبان رسمی برگزیده شد. در قسمت‌های بالایی منطقه دجله، در شرق مدیترانه بود که زبان آرامی رشد کرد که شواهد آن در هاترا، آشور و طور عبدین موجود است. تاتیان، نویسنده کتاب تعالیم دیاتسارون از سرزمین آشور آمده‌است و احتمالاً اثر خود (در سال (۱۷۲ بعد از میلاد را در شرق بین‌النهرین
(در سال (۱۷۲ بعد از میلاد را در شرق بین‌النهرین نوشته‌است، نه در سوریه یا یونان. در بابل، گویش منطقه‌ای بابلی قدیم "c." 70 CE)) در جوامع یهودی استفاده می‌شد. این زبان به سرعت تحت تأثیر آرامی بابلی و تارگومی بابلی قرار گرفت. زبان آرامی غربی قدیم. گویش‌های آرامی منطقه‌ای در غرب هم همان سرگذشتی را داشتند که برای این گویش‌ها در شرق رخ داد. آن‌ها را به راحتی می‌توان از گویش‌های شرقی و آرامی پادشاهی تشخیص داد. در این مناطق، آرامی در کنار گویش‌های کنعانی استفاده می‌شد و پس از چندی در قرن یکم پیش از میلاد جای
می‌شد و پس از چندی در قرن یکم پیش از میلاد جای فینیقی را گرفت. آرامی همچنین جای زبان زبان عبری را نیز به عنوان زبان گفتار در اوایل قرن چهارم پیش از میلاد گرفت. بیشترین شواهد و مدارک از زبان آرامی غربی قدیم بر جای مانده‌است که در جوامع یهودی استفاده می‌شد و از آن با عنوان فلسطینی قدیمی یهودی یاد می‌شد؛ کهن‌ترین نمونه آن زبان اردنی شرقی قدیمی است که احتمالاً از منطقه کاسارا فیلیپی آمده‌است. این گویش در قدیمی‌ترین نسخه خطی اناچ (حدود ۱۷۰ پیش از میلاد) استفاده شده‌است. فاز بعدی مشخص در زبان در قرن دوم میلادی
شده‌است. فاز بعدی مشخص در زبان در قرن دوم میلادی است و یهودی قدیم نام دارد. نمونه‌های آن را می‌توان در نسخه‌های خطی و نامه‌های شخصی، نقل قول‌های موجود در تلمود و رسیدهای قمران جستجو کرد. کتاب «جنگ یهود» نوشته جزفیوس اول که اکنون دیگر، نیز به زبان یهودی قدیم بوده‌است. گروه‌های کافری که در سدهٔ یکم میلادی در شرق اردن زندگی می‌کردند نیز به گویش اردنی شرقی قدیم سخن می‌گفتند. این گویش‌ها بعدها گویش فلسطینی کافر قدیم نام گرفت؛ و رسم‌الخط آن هم به صورت شکسته بود و به سورس قدیم شباهت داشت. گویش فلسطینی مسیحی قدیم
به سورس قدیم شباهت داشت. گویش فلسطینی مسیحی قدیم ممکن است از همان گویش کافری به‌ وجود آمده باشد. این گویش احتمالاً در پس برخی از گرایش‌های آرامی شرقی بوده‌است که در تعالیم سوری قدیم شرقی دیده شده‌است (رجوع شود به پشیتا). زبان‌ها در زمان عیسی. در زمان حیات عیسی، در قرن اول پس از میلاد مسیح از دوران اسرائیل در دوره رومی، باور و تصور بر این است که یهودیان به زبان عبری# عبری کلاسیک| عبری و آرامی صحبت می‌کرده‌اند. علاوه بر آن، یونانی کوینی زبان بین‌المللی مورد استفاده رومی‌ها در زمینه حکومت و تجارت بود و برای
استفاده رومی‌ها در زمینه حکومت و تجارت بود و برای کسانی که حوزه نفوذ شهری داشتند، مفهوم و قابل درک بود. در ارتش روم به زبان لاتین صحبت می‌شد، اما تقریباً هیچ تأثیری بر دورنمای زبانی آن نداشت. علاوه بر گویش‌های رسمی و ادبی آرامی بر اساس هاسمونی‌ها و بابلی‌ها شماری از گویش‌های آرامی گفتاری نیز وجود دارد. هفت گویش آرامی# اواخر آرامی غربی باستان | آرامی غربی در اطراف سرزمین اسرائیل در زمان عیسی رواج داشت. این گویش‌ها هر چند مشخص و متمایز از یکدیگر بودند، اما گویشوران هر یک از آن‌ها می‌توانستند گویش‌های دیگر را
هر یک از آن‌ها می‌توانستند گویش‌های دیگر را نیز بفهمند. یهودایی باستان گویش غالب اورشلیم و یهودیه بود. در منطقه این گدی| اینگدی گویش جنوب شرقی یهودیه رواج داشت. سامرا نیز گویش سامری- آرامی خاص خود را داشت، که در آن حروف صامت 'he (letter)|he', " 'ayin|‘ayin' به صورت 'aleph (letter)|aleph' تلفظ می‌شدند. آرامی جلیله، گویش موطن عیسی، را تنها از نام چند مکان، تأثیرات آن بر جلیله تراگومیک، تعدادی اثر ادبی خاخامی و تعدادی اندک از نامه‌های شخصی می‌توان باز شناخت. علی الظاهر، این گویش چند ویژگی خاص و متمایزکننده
علی الظاهر، این گویش چند ویژگی خاص و متمایزکننده نیز داشته‌است: واکه‌های مرکب هیچ‌گاه به واکه‌های ساده تبدیل نمی‌شوند. در شرق اردن، گویش‌های مختلف اردنی شرقی صحبت می‌شد. آرامی دمشقی (که غالباً از آرامی مدرن غربی منتج شده‌است)، در منطقه دمشق و رشته کوه‌های آنتی- لبنان مورد استفاده قرار می‌گرفت. سرانجام، تا امتداد شمال آلیپو، گویش غربی آرامی اورنتس رواج داشت. این سه زبان، علی‌الخصوص عبری و آرامی بر یکدیگر تأثیراتی گذاشتند. واژگان عبری وارد آرامی یهودی شدند (البته اغلب این واژگان، واژگان تخصصی مذهبی بودند،
(البته اغلب این واژگان، واژگان تخصصی مذهبی بودند، اما تعدادی از کلمات محاوره‌ای از قبیل( 'wood' (به معنای چوب) نیز از زبان عبری به زبان آرامی یهودی وارد شدند. عکس این ماجرا نیز اتفاق افتاد و واژگان آرامی نیز وارد زبان عبری شدند (تأثیر زبان آرامی تنها به وارد شدن واژگانی چون "māmmôn" 'wealth' (ثروت) به زبان عبری محدود نمی‌شد، بلکه نحوه استفاده واژگان به زبان آرامی نیز در زبان عبری رایج شد. من‌باب مثال، "rā’ûi"، 'دیده شده'، به معنای 'ارزشمند' در مفهوم 'ظاهراً'، یک نوع گرته برداری از "" زبان آرامی می‌باشد که
یک نوع گرته برداری از "" زبان آرامی می‌باشد که دارای معنای ' دیده شده' و 'ارزشمند' است. یونانی عهد جدید اغلب واژه‌های غیر یونانی «سامی»، از جمله حرف نگاری‌های واژگان زبان سامی را حفظ کرده‌است:
پارک ملی سامور - یالاما (به لاتین: Samur-Yalama Milli Parkı) یک پارک ملی در شمال کشور جمهوری آذربایجان است. این پارک ملی توسط الهام علی‌اف رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان در ۵ نوامبر ۲۰۱۲ در ناحیه اداری شهرستان خاچماز تأسیس شد. مساحت آن است. هدف این پارک حفظ تنوع زیستی و ژنتیکی این منطقه طبیعی منحصر به فرد و همچنین اشیای تاریخی-فرهنگی آن است. علاوه بر این هدف دیگر آن توسعه محیط زیست گردی و تفریحی است. برخی از مسیرهای توریستی آن از ناحیه یالاما شروع می‌شوند. ویژگی‌ها. بخش اعظم این پارک در ناحیه ساحلی دریای
ویژگی‌ها. بخش اعظم این پارک در ناحیه ساحلی دریای کاسپین است که دارای پوشش جنگلی است. به طور کلی چند منظره کلی در این پارک یافت می‌شود: اسکله‌های دریایی، اسکله‌ها و بناهای چوبی، مناظر دارای پوشش جنگلی، گیاهان بوته‌ای و مناظر استپی خشک. در این ناحیه چهار منطقه آب و هوایی وجود دارد که میزان بارندگی در آن متفاوت است، به‌طوری‌که در مناطق ساحلی کمتر از ۳۵۰ میلی‌متر ، و در مناطق دورتر از دریا بیش از ۴۵۰ میلی‌متر باران می‌بارد. خاک این ناحیه از بسیار شنی تا بسیار خاکی متغیّر است. گیاهان و جانوران. گیاهان. گونه های
متغیّر است. گیاهان و جانوران. گیاهان. گونه های غالب درخت آن بلوط مونتانا و انجیلی هستند. جانوران. برخی از گونه‌های جانوری برجسته آن عبارت هستنر از کورکور سیاه، عقاب شاهی، سمور آبی، گربه جنگلی، وشق، بز کوهی اروپایی، گوزن قرمز خزر (مرال) و خرس قهوه‌ای. در آب‌های ساحلی متعلق به پارک ملی نیز اوزون‌برون، قزل‌آلای خال‌سرخ ، مارماهی‌سانان و ماهی سفید یافت می‌شود.
آرتورو رومن یک شخصیت داستانی در مجموعه نتفلیکس خانه کاغذی است که توسط انریکه آرسه به تصویر کشیده شده است. در برنامه تلویزیونی، او یک گروگان و مدیر سابق ضرابخانه سلطنتی اسپانیا است. شخصیت. آرتورو رومن گروگان در فصل‌های ۱ و ۲ است که در طی آن او یک عامل اصلی محرک مخالفت گروگان‌ها علیه اسیران آن‌ها است. آرتورو در اولین قسمت سریال، نام مستعار «آرتوریتو» (انگلیسی: litte Arturo) را از دنور دریافت می‌کند، نامی که برای بقیه سریال می‌چسبد. آرتورو از زندگی خود ناراضی و پس از حمله به ضرابخانه و اشتیاق به برقراری مجدد
و پس از حمله به ضرابخانه و اشتیاق به برقراری مجدد رابطه با معشوقه سابق خود مونیکا، آرتورو اقدام‌های لازم را برای تبدیل شدن به گروگان مجدداً در زمان سرقت بانک اسپانیا در فصل ۳ از آنجا که او به حرفه بازیگری خود در ایالات متحده متمرکز شده بود، آرسه در اصل علاقه‌ای به ایفای نقش آرتورو نداشت، که او را «یک مرد منزجر کننده» می‌دانست. آرسه بعد از دیدن یک تبلیغ قرعه‌کشی به عنوان نشانه تصمیم گرفت و به این دلیل که قوس آرتورو قرار بود کوتاه مدت باشد، قرار بود این شخصیت پس از قسمت ششم بمیرد. مجله برزیلی "وژا" این شخصیت
پس از قسمت ششم بمیرد. مجله برزیلی "وژا" این شخصیت را "عاشق بعضی‌ها و نفرت دیگران (و احتمالاً نفرت انگیزتر)" توصیف کرد، و مارکو المودوار از "ال اکونومیستا" در ابتدا آرتورو را «کمی تحمل ناپذیر» و بعداً مورد علاقه طرفداران قرار دادند، به طوری که سازندگان تصمیم گرفتند فصل ۳ را با آرتورو به عنوان قهرمان باز کنند. آرسه این تغییر در درک مخاطبان را به علتی طنز که شخصیت ارائه می‌دهد نسبت داد، علی‌رغم اینکه نقش کمی در داستان دارد. گیرمو کورائو از لا ناسیون در فصل ۳ آرتورو را به عنوان نمونه‌ای مهم برای خرده فروشی‌های
را به عنوان نمونه‌ای مهم برای خرده فروشی‌های غیر ضروری این قسمت که باعث شکسته شدن ریتم می‌شوند، نام برد و فرض کرد که این شخصیت فقط برای خوشحال کردن طرفداران آورده شده است.
مسیحیت سریانی یکی از گونه‌های مسیحیت شرقی است که الهیات و مناسک مذهبی را به زبان سریانی بیان می‌کنند. این زبان در کنار زبان‌های لاتین و یونانی یکی از سه زبان مهم مسیحیان در دوران مشترک بود. مسیحیت سریانی شامل دو گروه با آداب مذهبی متفاوت است. آداب سریانی شرقی (به کلدانی، آشوری و ایرانی هم معروف است) که کلیساهای کاتولیک کلدانی، آشوری شرق و باستانی مشرق را در عراق و کلیساهای کاتولیک سریانی مالابار و سریانی کلدانی را در هند در بر می‌گیرد و آداب سریانی غربی که کلیسای ارتدکس سریانی در سوریه، کلیساهای مارونی و
کلیسای ارتدکس سریانی در سوریه، کلیساهای مارونی و سریانی کاتولیک در لبنان و شش شاخه دیگر در هند را در بر می‌گیرد که دوتای آن‌ها پروتستان هستند. در هند به مسیحیان هر دو شاخه مسیحیان سریانی یا مسیحیان سنت توماس گفته می‌شود. زبان سریانی گونه‌ای از زبان آرامی میانه است که در ادسا در جزیره در قرن اول میلادی پدیدار شد و بسیار نزدیک به زبان آرامی عیسی است. این نزدیکی به اعتبار آن برای مسیحیان بسیار افزوده‌است. شکل زبان مورد استفاده در ادسا بر نوشته‌های مسیحی غالب بود و به عنوان گونه استاندارد پذیرفته شده برای
بود و به عنوان گونه استاندارد پذیرفته شده برای گسترش مسیحیت هرجایی که بستر زبان آرامی بود شناخته می‌شد. منطقه‌ای که در آن سریانی یا آرامی سخن گفته می‌شد منطقه تماس و درگیری امپراتوری روم و شاهنشاهی ساسانی بود و کل یا بخش‌هایی از لبنان، فلسطین، سوریه، ترکیه، عراق و ایران را در بر می‌گرفت.
در سنت بودیسم تبتی، شمبهل (; ، ; ، ) یک پادشاهی اسطوره‌ای است. از شامبالا در "کالاچاکرا تانترا" ذکر شده‌است. کتب مقدس "بن" از سرزمینی بسیار نزدیک با نام "تاگزیگ اولمو رینگ رانگ" صحبت می‌کند. نام سانسکریت گرفته شده از نام شهری است که در هندو پوراناها ذکر شده‌است، احتمالاً در اشاره به سامبال در اوتار پرادش. ارتباط اساطیری این مکان سرچشمه پیشگویی در "" (۴٫۲۴) است که طبق آن، شامباله زادگاه "کالکی" خواهد بود، تجسم نهایی ویشنو، که در عصر جدیدی طلیعه خواهد بود ("ساتیا یوگا").
ماجراهای اوگی مارچ نام رمانی رندنامه و رمان تربیتی اثر سال بلو نویسنده آمریکایی کانادایی است. این رمان اولین بار توسط انتشارات وایکینگ در سال ۱۹۵۳ در کشور آمریکا به زبان انگلیسی چاپ شد. ماجراهای اوگی مارچ داستان شخصی به نام اوگی مارچ است که در دوران رکود بزرگ زندگی می‌کند؛ این رمان در سال ۱۹۵۴ برنده جایزه کتاب ملی برای داستان شد و در لیست ۱۰۰ رمان برتر به انتخاب کتابخانه مدرن و مجله تایم و گاردین قرار گرفت.
Therese Johaug (متولد 25 ژوئن 1988) اسکی باز سابق نروژی از روستای Dalsbygda در شهرداری Os است که برای باشگاه های Tynset IF و IL Nansen رقابت کرده است.[1] او در مسابقات جهانی اسکی ده مدال طلای انفرادی به همراه چهار مدال طلا در رله کسب کرده است و چهار مدال طلای المپیک را نیز کسب کرده است. در اکتبر 2016، آزمایش جوهاگ برای داروی افزایش دهنده عملکرد کلوستبول مثبت شد. او به مدت 18 ماه تعلیق شد و بازی های المپیک زمستانی 2018 را از دست داد. او در جام جهانی 2019 به مسابقات بین المللی بازگشت. در 4 مارس 2022، Johaug
مسابقات بین المللی بازگشت. در 4 مارس 2022، Johaug اعلام کرد که پس از فصل 2021-2022، از اسکی صحرایی نخبه بازنشسته شد.[2]
مسیحیت شرقی شامل مذاهب مسیحی می‌شود که خارج از جهان غرب، در آسیا که گهواره مسیحیت است توسعه یافته‌اند. بدنه‌های اصلی مسیحیت شرق کلیسای ارتدکس شرقی، کلیسای ارتدکس مشرقی، کلیسای کاتولیک شرقی، کلیسای پروتستان شرقی و کلیسای مشرق هستند. کلیسای شرق به‌طور تاریخی با کلیسای غرب (لاتین) در تضاد بوده‌است. اما در پی اصلاحات پروتستانی در قرن ۱۶، اصطلاح مسیحیت شرقی در تضاد با مسیحیت غربی است که هم کلیسای لاتین را در بر می‌گیرد و هم پروتستانتیسم و کلیساهای کاتولیک مستقل. مسیحیت شرقی در قرن ۲۱ شامل سنت‌ها و کلیساهای مسیحی
شرقی در قرن ۲۱ شامل سنت‌ها و کلیساهای مسیحی که به‌طور متمایز در طول قرون متمادی در خاورمیانه، آفریقا، شرق اروپا، آناتولی، ساحل مالابار، جنوب هند و بخش‌هایی از خاور دور توسعه یافته‌اند. این اصطلاح یک گروه یا فرقه مذهبی تنها را توصیف نمی‌کند. برخی از کلیساهای شرقی از نظر تاریخی و کلامی بیشتر از یکدیگر با مسیحیت غربی مشترک هستند. کلیساهای مختلف شرقی معمولاً خود را «شرقی» نمی‌نامند، بجز کلیسای آشوری شرق و کلیسای باستانی مشرق. خانواده‌ها. کلیسای ارتدکس شرقی. کلیسای ارتدکس شرقی یکی از سه شاخه اصلی مسیحیت
کلیسای ارتدکس شرقی یکی از سه شاخه اصلی مسیحیت می‌باشد. این کلیسا در سال ۱۰۵۴ پس از میلاد و در پی جدایش بزرگ در کلیسا به‌وجود آمد. در پی این جدایش پاپ لئون نهم و اسقف اعظم قسطنطنیه یکدیگر را طرد کردند. این جدایش به دلایل گوناگونی انجام پذیرفت. از جمله اختلافات عقیدتی می‌توان به اختلاف نظر در مورد ماهیت روح‌القدس اشاره کرد. عقیده کلیسای شرقی این بود که روح‌القدس همزمان نشأت گرفته یا برخاسته از پدر و منتقل شده به پسر می‌باشد ولی کلیسای غربی بر این باور بود که روح‌القدس برخاسته از پدر "و" پسر می‌باشد. کلیسای
روح‌القدس برخاسته از پدر "و" پسر می‌باشد. کلیسای ارتدکس مشرقی. کلیساهای ارتدکس مشرقی کلیساهایی در مسیحیت شرقی هستند که تنها سه شورای کلیسایی اول را به رسمیت می‌شناسند: شورای نیقیه در ۳۲۵، اولین شورای قسطنطنیه در ۳۸۱ و شورای افسوس در ۴۳۱. این کمونیون متشکل از شش کلیسای دارای اسقف مستقل است: کلیسای حواری ارمنی، کلیسای ارتدکس قبطی، کلیسای ارتدکس توحیدی اریتره، کلیسای ارتدکس توحیدی اتیوپی، کلیسای ارتدکس سوری مالانکالا، و کلیسای ارتدکس سریانی. کلیسای مشرق. کلیسای مشرق از مسیحیت سریانی سرچشمه گرفت و سنت‌های
مشرق از مسیحیت سریانی سرچشمه گرفت و سنت‌های متمایزی از الهیات مسیحی را گسترش داد و نقش مهمی در تاریخ مسیحیت در آسیا ایفا کرد. همچنین باعث انشقاق ۱۵۵۲ شد که در اوایل دوران مدرن منجر به یک سری تقسیم‌بندی‌های درونی میان مسیحیان آشوری گردید و در نهایت منجر به ایجاد کلیسای کاتولیک کلدانی و کلیسای شرقی آشوری شد. کلیسای باستانی شرق که در سال ۱۹۶۸ توسط ایجاد گردید ریشه‌های خود را به کلیسای مشرق می‌رساند. کلیسای مشرق توسط پاتریارک شرق یا کاتولیکوس شرق رهبری می‌شد. کلیسای کاتولیک شرقی. کلیسای کاتولیک شرقی کلیساهایی
کاتولیک شرقی. کلیسای کاتولیک شرقی کلیساهایی مستقل و خودمختار و در عین حال تأثیرپذیر از پاپ هستند. این کلیسا به همراه کلیسای لاتین، کلیسای کاتولیک را می‌سازند. جنبش‌های مخالف. کلیسای پروتستان شرقی. کلیساهای پروتستان شرقی مجموعه ای از فرقه‌های ناهمگن پروتستان را تشکیل می‌دهند که بیشتر نتیجه اصلاحاتی در مسیحیت ارتدکس هستند.
سایوز-ام‌اس-۱۶، یک مأموریت سرنشین‌دار سازمان ملی فضانوردی روسیه به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی محسوب می‌شود. همچنین فضاپیمای این مأموریت وظیفه ارسال و بازگرداندن تعدادی از فضانوردان گروه اعزامی ۶۲ و گروه اعزامی ۶۳ را نیز بر عهده داشت. این مأموریت نخستین پرواز فضاپیمای سایوز با موشک‌های جدید سایوز-۲ می‌باشد. همچنین به دلیل دنیاگیری کروناویروس مراسم سنتی بدرقه فضانوردان انجام نشد و مردم از طریق رسانه‌ها پرتاب را تماشا کردند.
دستور مقدماتی تار و سه‌تار عنوان کتابی در زمینهٔ آموزش نواختن سازهای تار و سه‌تار است. این اثر توسط روح‌الله خالقی، موسی معروفی و نصرالله زرین‌پنجه، در سال ۱۳۳۰ برای سال اول هنرستان موسیقی ملی، تنظیم و به چاپ رسید. تاریخچه. جلد اول "دستور مقدماتی تار و سه‌تار، در سال" ۱۳۲۹ برای هنرجویان سال اول هنرستان موسیقی ملی به ریاست روح‌الله خالقی تنظیم و آمادهٔ چاپ بود اما به دلیل فراهم نشدن اعتبار مالی به چاپ نرسید. در سال ۱۳۳۰ «انجمن ملی» این کتاب را برای نخستین بار منتشر نمود. از آن تاریخ به بعد، جلد اول و جلد دوم
منتشر نمود. از آن تاریخ به بعد، جلد اول و جلد دوم آن بارها توسط ناشران مختلف از جمله انتشارات سرود، ماهور، صفی‌علیشاه، گنجینه کتاب نارون، نای و نی به چاپ رسیده‌است. نویسندگان. روح‌الله خالقی (زادهٔ ۱۲۸۵ ه‍. خ در ماهان کرمان – درگذشتهٔ ۱۳۴۴ در سالزبورگ اتریش) موسیقی‌دان، آهنگساز و نوازندهٔ ویلن اهل ایران بود. وی آهنگساز سرود معروف ای ایران بود. او در سال ۱۳۰۲ به «مدرسهٔ عالی موسیقی» رفت و در آنجا تحت نظر علینقی وزیری آموختن موسیقی و نواختن ویلن را آغاز کرد. وی در ۱۳۱۴ وارد خدمت دولتی در وزارت فرهنگ گردید و
وی در ۱۳۱۴ وارد خدمت دولتی در وزارت فرهنگ گردید و در ۱۳۱۷ معاون دفتر وزارتی وزارت فرهنگ شد. در ۱۳۲۰ به پیشنهاد وزیری، معاون ادارهٔ موسیقی کشور و نیز معاون هنرستان عالی موسیقی شد. در ۱۳۲۵ مدتی در وزارت کار و تبلیغات کار کرد. در ۱۳۲۷ متصدی دبیرخانهٔ هنرهای زیبا شد. در ۱۳۲۸ هنرستان موسیقی ملی را تأسیس کرد و رئیس آن شد. خالقی سال‌ها در رادیو ایران نیز فعالیت داشت و از جمله رئیس شورای موسیقی رادیو بود و برنامه‌های رادیویی «یادی از هنرمندان درگذشته» و ساز و سخن را راه‌اندازی کرد. وی همچنین، سرپرست ارکستر گل‌ها
را راه‌اندازی کرد. وی همچنین، سرپرست ارکستر گل‌ها نیز بود. خالقی در سال ۱۳۳۸ به در خواست خود از اداره کل هنرهای زیبا بازنشسته شد اما همچنان به فعالیت‌های هنری خود ادامه داد. خالقی در ۱۳۴۴ در سالزبورگ در اتریش پس از چند عمل جراحی ناموفق، بر اثر سرطان معده درگذشت و در گورستان ظهیرالدوله در تهران به خاک سپرده شد. خالقی پس از کتاب "نظری به موسیقی٬" "کتاب هماهنگی" و پس از آن کتاب "سرگذشت موسیقی ایران" را دربارهٔ سرگذشت موسیقی، موسیقی‌دانان و نوازندگان ایرانیِ هم‌عصر خود نگاشته‌است.موسی مَعروفی (زادهٔ ۱۲۶۸ ه‍. خ
خود نگاشته‌است.موسی مَعروفی (زادهٔ ۱۲۶۸ ه‍. خ در تهران – درگذشتهٔ ۷ شهریور ۱۳۴۴در تهران) موسیقی‌دان، نوازندهٔ تار، مُدرس و گِردآورندهٔ ردیف موسیقی ایرانی بود. او نواختن سه‌تار را نزد «یوسف صورتگر» که از عکاسان دربار ناصری بود آغاز کرد. سپس از آموزش‌های درویش‌خان بهره برد. او با پشتکار و تمرینِ بسیار به درجه‌ای از نوازندگی رسید که موفق شد نشان «تبرزین طلا» را از درویش‌خان دریافت نماید. وی هم‌چنین نزدحسین هنگ‌آفرین به فراگیری نت پرداخت. او در سال ۱۳۰۲ به مدرسه موسیقی علی‌نقی وزیری راه یافت و بر آموخته‌های
موسیقی علی‌نقی وزیری راه یافت و بر آموخته‌های خود افزود. موسی معروفی با تکیه بر ردیف میرزا آقا حسینقلی و میرزا عبدالله و استفاده از نوشته‌های علی‌نقی وزیری ردیفی را گردآوری کرد که در سال ۱۳۴۲ منتشر شد. بنا به پیشنهاد موسی معروفی، سلیمان روح‌افزا نوازنده تار، ردیف مذکور را از روی نُت با تار اجرا و ضبط کرد. او در هنرستان موسیقی ملی تدریس می‌کرد و با ارکستر رادیو در بدو تأسیس، همکاری داشت.نصرالله زرین‌پنجه (زادهٔ ۱۲۸۵ ه‍. خ در تهران – درگذشتهٔ ۲۵ آذر ۱۳۶۰)، نوازندهٔ تار و آهنگساز بود. او همچنین در نواختن
نوازندهٔ تار و آهنگساز بود. او همچنین در نواختن سه‌تار، بربط و ترومپت مهارت داشت. او در ۱۳ سالگی نزد «ربیع خان» برادر درویش‌خان به نواختن تار مشغول شد و سپس به خدمت موزیک نظام درآمد. روزی تار می‌زد که حسین هنگ‌آفرین صدای سازش را شنید و ذوق او را پسندید و به شاگردی خود پذیرفت. بعدها از خدمت موزیک نظام استعفا داد و فرصتی یافت تا هنر خویش را تکمیل کند. او مدتی نزد مرتضی نی‌داوود و یحیی زرپنجه و علی‌اکبر شهنازی آموزش دید تا این که با موسی معروفی آشنا شد و ردیفی را که او روایت کرده بود، نواخت. وی در سال ۱۳۲۰ که
را که او روایت کرده بود، نواخت. وی در سال ۱۳۲۰ که علی نقی وزیری به هنرستان موسیقی بازگشت، دوباره نزد حسین سنجری به آموختن تار مشغول شد و در اثر تشویق روح‌الله خالقی از وزارت دارایی به وزارت فرهنگ منتقل شد. وی ضمن تدریس در هنرستان موسیقی ملی در تدوین کتاب‌های مقدماتی تار و سه تار نقش ارزنده‌ای ایفا کرد. زرین‌پنجه سال‌ها با رادیو همکاری داشت و رهبر ارکستر سازهای ایرانی رادیو بود و آهنگ‌های بسیاری ساخت که اجرا شد. محتوا. جلد اول کتاب "دستور مقدماتی تار و سه‌تار" شامل موارد زیر است: مقدمهٔ نوشته شده توسط
سه‌تار" شامل موارد زیر است: مقدمهٔ نوشته شده توسط روح‌الله خالقی، شناسایی خط‌های موسیقی، نت‌هایی که در تار به‌کار می‌رود، شکل و کشش نت‌ها، علامت‌های عرضی یا تغییردهنده، علامت‌های مضراب، انگشت‌گذاری، تصویر موقعیت سیم‌ها و دستان‌بندی روی دستهٔ ساز، پرده‌شناسی در بالا دسته، و تمرین‌ها. تمرین‌های کتاب شامل ۷۹ تمرین است که از تمرین‌های آسان به قطعه‌های تکنیکی‌تر می‌رسد. نت‌نویسی کتاب با خط موسی معروفی نگاشته شده و خطوط نستعلیق توسط «علی‌محمد نامداری» نوشته شده‌است. آلبوم صوتی. آلبوم صوتی جلد اول و دوم کتاب
آلبوم صوتی. آلبوم صوتی جلد اول و دوم کتاب "دستور مقدماتی تار و سه تار" که توسط هوشنگ ظریف بازنگری شده و در یک جلد منتشر شده بود، در سال ۱۳۸۶ توسط حسین علیزاده با ساز سه‌تار اجرا و توسط مؤسسه فرهنگی هنری ماهور در ۴ سی‌دی منتشر شد.
شاهزاده‌نشین توِر () یک شاهزاده‌نشین یا دوک‌نشین اسلاو بین قرن‌های ۱۳ تا ۱۵ میلادی در غرب روسیه کنونی و به مرکزیت شهر تور (محدوده استان تور و شرق استان اسمولنسک) بود. پس از فروپاشی روس کیف، این شاهزاده‌نشین یکی از حاکمیت‌هایی بود که در قرن سیزدهم در رقابت با دوک‌نشین بزرگ مسکو و سایر قدرت‌های محلی سعی در ایجاد یک دولت متحد روسی داشت که در این کار به موفقیت نرسید و نهایتاً با اضمحلال، در سال ۱۴۸۵ میلادی به دوک‌نشین بزرگ مسکو ضمیمه شد. تاریخچه. مدتی پس از آغاز سلطه مغلول‌ها، یاروسلاو وسِوودولویچ (یاروسلاو
سلطه مغلول‌ها، یاروسلاو وسِوودولویچ (یاروسلاو دوم)، شاهزاده بزرگ ولادیمیر، دهه ۱۲۴۰ میلادی با جداسازی شهر تور از شاهزاده‌نشین پریاسلاو-زالسکی تحت کنترل الکساندر، پسر او، یک شاهزاده‌نشین جدید ایجاد کرد. این شاهزاده نشین علاوه بر شهر توِر شامل شهرهای کاشین، رژف و زوبتسوف نیز می‌شد. یاروسلاو سوم. پس از مرگ یاروسلاو دوم در سال ۱۲۴۷ میلادی و تقسیم قلمرو او بین پسرانش، یاروسلاو سوم، یکی از پسران او در ابتدای جوانی به حکومت در توِر رسید. نسل او که از دودمان روریک بودند، تا سال ۱۴۸۵ میلادی حاکمان آینده این