payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری (به اختصار: IMCWP) یک کنفرانس سالانه است که با حضور احزاب کمونیست و کارگری از چندین کشور برگزار می‌شود. این نشست در سال ۱۹۹۸ هنگامی آغاز شد که حزب کمونیست یونان (KKE) احزاب کمونیست و کارگری را به شرکت در کنفرانسی سالانه دعوت کرد که احزاب می‌توانستند برای به اشتراک گذاشتن تجربیات خود و صدور بیانیه مشترکی شرکت کنند. نشست اخیر که بیست و یکمین نشست IMCWP بوده در اکتبر ۲۰۱۹ در ترکیه و به میزبانی حزب کمونیست ترکیه برگزار شد. در بیست و یکمین نشست نمایندگان ۷۴ حزب به نمایندگی
در بیست و یکمین نشست نمایندگان ۷۴ حزب به نمایندگی از ۵۸ کشور حضور داشتند. از میان احزاب کمونیست و کارگری ایران حزب توده ایران در نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری عضویت دارد. سازمان. کارگروه نشست بین‌المللی احزاب کمونیست و کارگری تشکیل شده از تمام حزب‌های کمونیست در دنیا است. این نشست احزاب کمونیست در سطح بین‌الملل را گرد هم می‌آورد. وظیفۀ کارگروه فراهم آوردن و سازماندهی جلسات بین‌المللی احزاب کمونیستی و کارگری است. نشست‌ها به صورت سالانه و با مشارکت‌کنندگانی از همه‌جای جهان برگزار می‌شود. علاوه بر
از همه‌جای جهان برگزار می‌شود. علاوه بر این بعضی اوقات نشست‌های فوق‌العاده‌ای همچون نشست «همبستگی با مبارزۀ قهرمانانۀ خلق فلسطین و دیگر خلق‌های خاورمیانه» که در سال ۲۰۰۹ در دمشق برگزار شد برگزار می‌شود. در دسامبر ۲۰۰۹ احزاب کمونیستی و کارگری با راه‌اندازی بولتن "بررسی کمونیستی بین‌الملل" موافقت کردند که به صورت سالانه به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی از طریق وب‌سایت خود منتشر می‌شود. شرکت‌کنندگان. جدول زیر فهرستی از شرکت‌کنندگان در هر نشست است. راهنما:
آکادمی موسیقی چیگیانا به یک مؤسسه موسیقی در سیه نا، ایتالیا است. توسط کنت گویدو چیگی ساراچینی در سال ۱۹۳۲ به عنوان یک مرکز بین‌المللی برای مطالعات پیشرفته موسیقی تأسیس شد. کلاسهای استاد را در سازهای اصلی موسیقی و همچنین آواز، رهبری و آهنگسازی ترتیب می‌دهد. در طول ماه‌های تابستان یک سری کنسرت "برگزار می‌شود". از جمله معلمان آکادمی در دهه ۱۹۵۰ کلوتیلد فون درپ و الکساندر ساخاروف بودند که به دعوت کنت تور بین‌المللی خود را برای تدریس در اینجا متوقف کردند. در سال ۱۹۸۳، آکادمی موسیقی چیگیانا یک مسابقه بین‌المللی
۱۹۸۳، آکادمی موسیقی چیگیانا یک مسابقه بین‌المللی آهنگسازی را به نام آلفردو کازلا برای صدمین سالگرد تولد او ایجاد کردند. جایزه بین‌المللی "آکادمیا موزیکالی چیگیانا" اختصاص داده شده‌است و در میان نام‌های برندگان نام مشهورترین محافل کنسرت بین‌المللی است. این نام‌ها به تاریخ آکادمی چیگیانا پیوستند
ویلبورگ داگبارتسدوتیر (متولد ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۰) شاعر ایسلندی است. وی اولین کتاب شعر خود را در سال ۱۹۶۰ منتشر کرد و به یکی از معدود زنانی در ایسلند تبدیل شد که شعر مدرنیستی می‌سراید. سومین کتاب شعر وی، "کیندیلمسا" به معنای «دستیابی به موفقیت» است. از ویژگی‌های ابتکاری در آثار وی می‌توان به استفاده از زبان محاوره ای و تصاویر زندگی روزمره اشاره کرد. او مانند یون اور وور واقع گرایی غنایی را با تصاویر عاشقانه ترکیب کرد. ویلبورگ در جنبش فمینیستی فعال بوده‌است و کارهای او مربوط به وضعیت زنان در جامعه و همچنین به‌طور
او مربوط به وضعیت زنان در جامعه و همچنین به‌طور کلی نقد نابرابری اجتماعی است. او تعدادی کتاب برای کودکان از جمله آثار غیر داستانی و ترجمه منتشر کرده‌است. ویلبورگ در (۱۹۹۳–۲۰۰۳)، با یک نویسنده و فیلمساز ازدواج کرد. با توجه به عقاید سیاسی وی، رسانه‌ها نوشته‌اند که «او قبل از هجده سالگی به کمونیسم گروید و برای تحصیل به ریکاویک رفت». او همچنین به عنوان یک "سوسیالیست" توصیف شده‌است.
«در آن باشگاه» آهنگی است از خواننده رپ آمریکایی فیفتی سنت است که از اولین آلبوم استودیویی‌اش، یا بمیر یا پولدار شو منتشر شده‌است. این آهنگ توسط فیفتی سنت، دکتر دره و مایک الیزوندو نوشته شده و تحت لیبل افترمث اینترتینمنت منتشر شده است. منتقدان این ترانه را تحسین کردند. در چهل و ششمین دوره جایزه گرمی، نامزد بهترین اجرای انفرادی رپ مردان و بهترین آهنگ رپ شد. موزیک ویدئوی در آ بهترین جوایز رپ و بهترین هنرمند جدید جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی را در سال ٢٠٠٣ از آن خود کرد. در سال ۲۰۰۹، این آهنگ در شماره بیست‌و
آن خود کرد. در سال ۲۰۰۹، این آهنگ در شماره بیست‌و چهارم ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد از دهه گوش داده میشد. آن آهنگ در شماره ۱۳اُم بهترین آهنگ‌های دههٔ رولینگ استون ذکر میشد. در سال ۲۰۱۰، این آهنگ در لیست ۵۰۰ ترانه برتر تمام اعصار رولینگ استون در جایگاه ۴۴٨اُم قرار گرفت. در نوامبر ٢٠٢٠ موزیک ویدیوی این آهنگ به بیش از ١ میلیارد بازدید در یوتیوب رسید و کیفیت آن در این رسانه به ۴کی ارتقا یافت.
کلاوس روست (زادهٔ ۲ مارس ۱۹۴۰) کشتی‌گیر سبک‌وزن بازنشسته آلمانی است. وی در بازی‌های کشتی آزاد در المپیک‌های ۱۹۶۴، ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ شرکت کرد؛ و در المپیک ۱۹۶۴ به مدال نقره دست یافت. همچنین وی در کشتی فرنگی در مسابقات جهانی ۱۹۶۳ موفق به کسب مدال برنز شد؛ و در المپیک ۱۹۶۸ و مسابقات جهانی ۱۹۶۹ به جایگاه چهارمی رسید.
گروه ملی صنعتی فولاد ایران نخستین کارخانه نورد فولاد ایران در اهواز از ۱۳۴۲ است که گونه‌های میل‌گرد ساده، میل‌گرد آجدار و نبشی ،تیرآهن و لوله های بدون درز تولید می‌کند. خطوط تولیدی با نصب تجهیزات و مونتاژ ماشین‌آلات با ظرفیت سالیانه ۶۵ هزار تن در سال ۱۳۴۶ راه‌اندازی و به تدریج سایر کارگاه‌ها و فرایندها به آن افزوده شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ این مجموعه صنعتی به نام گروه ملی صنعتی فولاد ایران تغییر پیدا کرد. این شرکت با ظرفیت سالیانه ۱٬۴۳۵٬۰۰۰ تن فرآورده‌های فولادی و ۴۳۰٬۰۰۰ تن شمش فولادی بخش عمده‌ای از نیازهای
و ۴۳۰٬۰۰۰ تن شمش فولادی بخش عمده‌ای از نیازهای کشور را تأمین می‌کند و از صادرکنندگان مهم محصولات فولادی است. کارخانه‌های مجموعهٔ گروه ملی شامل کارخانه فولادسازی، کارخانه نورد تیرآهن، کارخانه نورد کوثر، کارخانه لوله‌سازی، کارخانه ماشین‌سازی، کارخانه صنایع فلزی، کارخانه‌های نورد میلگرد و مفتول می‌باشد.
لیدیا باجوک (متولد ۲۳ نوامبر ۱۹۶۵ در چاکوتس، جمهوری سوسیالیستی کرواسی، یوگسلاوی) خواننده، ترانه‌سرا و شاعر کروات است. او آهنگ‌های محلی محلی کرواسی، عمدتاً از منطقه زادگاه خود، شهرستان مجیموریه می‌کند و آهنگ‌هایی را با الهام از موسیقی محلی سنتی می‌نویسد. وی همچنین چندین مجموعه شعر و افسانه بر اساس فرهنگ عامیانه کرواسی و اساطیر اسلاوی منتشر کرده‌است. در سال ۲۰۰۶، وی جایزه پورین را در گروه بهترین آهنگ‌های فولکلور و در سال ۲۰۱۵ برای بهترین آلبوم فولکلور و قومی برنده شد. .
برکه کریکی (آب‌انبار) مربوط به دوره قاجاریه-پهلوی واقع در بخش مرکزی شهرستان بستک در غرب استان هرمزگان، یکی از آثارهای تاریخی استان هرمزگان در جنوب ایران است.این اثر در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۸۴ با شمارهٔ ثبت ۱۵۳۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. آب‌انبار در شهرستان بستک مانند همه جنوب مطمئن‌ترین و رایج‌ترین وسیله تأمین آب مشروب است یک اختلاف مهم آب‌انبارهای جنوب با آب‌انبارهای معمولی در سایر نقاط ایران در منبع آب است در سایر نقاط ایران آب قنات یا رودخانه و چاه را در آب‌انبار بدو منظور ذخیره یا
رودخانه و چاه را در آب‌انبار بدو منظور ذخیره یا تصفیه انبار می‌کنند، ولی در بستک مانند همه جنوب ایران آب باران را در آب‌انبار ذخیره می‌کنند و دومین اختلاف نیز این است که در آب‌انبارهای جنوب پله و شیر آب به‌شكل آب‌انبارهای دیگر مرسوم نیست که البته علت آن برای جلوگیری از اتلاف آب است. معماری و ساختار برکه. ساختمان آب‌انبارهای منطقه بستک از سنگ و ساروج تشکیل یافته و بیرون آنها را معمولا هر چند سالی با گچ سفید می‌کنند عمق آبگیر آنها تا سطح زمین از ۴ متر تا ۱۲ متر و قطر آنها از ۶ متر تا ۲۰ متر دیده می‌شود که
متر و قطر آنها از ۶ متر تا ۲۰ متر دیده می‌شود که دارای سه دریچه است که از آنها برای برداشتن آب بوسیله سطل و طناب استفاده می‌کنند. همچنین هر برکه دارای یک تا سه دریچه مخصوص ورود آب باران می‌باشد. قسمت آبگیر برکه معمولاً بصورت استوانه با مقطع دایره‌ای است ولی گاهی اوقات با مقطع بیضی و یا مربع و مربع‌مستطیل می‌باشد به‌ندرت هم از دو مربع‌مستطیل که بصورت بعلاوه قرار گرفته‌اند ساخته می‌شود در هر حال سقف همه آنها مقطع نيم‌دایره‌ای دارد. مطلب اساسی و قابل توجه در ساختمان این برکه‌ها موقعیت آن است بدین معنی که باید
این برکه‌ها موقعیت آن است بدین معنی که باید در مسیر جریان آب باران قرار گیرد و باصطلاح هر برکه‌ دارای یک مَمَر و یا چند ممری است که آب باران آن حوالی را جمع‌آوری کرده و بداخل برکه هدایت می‌کند این ممرها مانند خود برکه‌ها وقف و جزو اراضی عمومی بوده و تغییر و هر نوع تصرف در آنها ممنوع است. برکه‌ها توسط اشخاص خیّر ساخته، تعمير، لایروبی و نگهداری می‌شوند آب برکه‌ها نیز برای استفاده عموم وقف است.
کورین میشل وست (؛ ۱۹۰۸ – ۱۹۹۱) نقاش اهل ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۰۸ در ایلینویز به دنیا آمد. وست پس از مطالعه موسیقی و هنر در نوجوانی‌اش در اوهایو، اوایل بیست سالگی بود که به نیویورک رفت. در نیویورک نقاشی را نزد هانس هوفمان نقاش اثرگذار آلمانی-آمریکایی آموخت. وست می‌دانست که برای شکوفایی نیاز به فضایی وسیع دارد و از همین رو پس از شش ماه، کلاس‌های هافمن را رها کرد. وقتی دوستی پیشنهاد آشنایی وست را با آرشیل گورکی هنرمند ارمنی داد، وست بلافاصله رد کرد. اما وست و گورکی سرانجام همدیگر رادر سال ۱۹۳۵
کرد. اما وست و گورکی سرانجام همدیگر رادر سال ۱۹۳۵ ملاقات کردند. به پیشنهاد گورکی نام دخترانه‌اش، کورین را با این توجیه که زیادی دخترانه‌ است به نام مردانه میکائل تغییر داد. آن دو سرانجام از هم جدا شدند. گورکی توقع داشت وست پس از ازدواج، دو بچه به دنیا بیاورد و در ضمن اداره امور او را هم بر عهده بگیرد. وقتی وست دست به کار خلق تابلوی نور کور کننده شد که طی سال های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۸ به طول انجامید، هنر انتزاعی آمریکا دوران توسعه فرم‌گرایانه‌ای را سپری می‌کرد. در سال ۱۹۹۱ در نیویورک، ناشناخته و در عسرت درگذشت.
استودیو انیمیشن پیکسار یک شرکت پویانمایی رایانه‌ای سی‌جی‌آی آمریکایی است که در امری ویل، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا مستقر است. پیکسار ۲۸ فیلم سینمایی منتشر کرده است، که همگی توسط استودیوی استودیو سینمایی والت دیزنی از طریق ناشر والت دیزنی پیکچرز منتشر شده‌اند، اولین آن‌ها "داستان اسباب‌بازی" در ۱۹۹۵ (اولین فیلم بلند CGI در تاریخ که تاکنون منتشر شده) و آخرین آن‌ها "درون و بیرون ۲" (۲۰۲۴) است. فیلم‌های آینده آن شامل "الیو" در سال ۲۰۲۵، و "داستان اسباب‌بازی ۵" در سال ۲۰۲۶ است. علاوه بر این، دو فیلم
۵" در سال ۲۰۲۶ است. علاوه بر این، دو فیلم اعلام‌نشده قرار است به ترتیب در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۶ و ۱۸ ژوئن ۲۰۲۷ اکران شوند. فیلم‌شناسی. پروژه‌های در حال توسعه. برایان فی، کریستن لستر، اپتون کوربین و روزانا سالیوان در حال کار بر روی فیلم‌های سینمایی بدون عنوان خود هستند. در سال ۲۰۱۸، باشگاه فوتبال بارسلونا برای ساخت یک فیلم با پیکسار وارد گفتگو شد. چرخه ساخت. در ژوئیه ۲۰۱۳، ادوین کتمول، رئیس استودیوی پیکسار گفت به عنوان بخشی از استراتژی انتشار "یک و نیم فیلم در سال"، پیکسار قصد دارد هر سال یک فیلم اورجینال و یک
پیکسار قصد دارد هر سال یک فیلم اورجینال و یک دنباله را منتشر کند." در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۱۶، جیم موریس، رئیس پیکسار اعلام کرد که پس از فیلم داستان اسباب بازی ۴، دیگر برنامه ای برای ساخت دنباله‌های بعدی وجود ندارد و پیکسار فقط در حال توسعه ایده‌های اورجینال با پنج فیلم در دست ساخت است. پروژه‌های لغو شده. در سال ۱۹۸۵، زمانی که اعضاء پیکسار هنوز در لوکاس فیلم عضو بودند، پیش تولید فیلمی به نام میمون را آغاز کردند. بعد از شروع به کار به عنوان یک شرکت جدید در سال ۱۹۸۶ آنان هنوز بر روی آن کار می‌کردند ولی در پایان
آنان هنوز بر روی آن کار می‌کردند ولی در پایان متوجه شدند که بخاطر محدودیت‌های فنی مجبور به کنار گذاشتن فیلم هستند. در سال ۲۰۰۵، پیکسار شروع به همکاری با دیزنی و برادران وارنر جهت ساخت یک فیلم اقتباسی از رمان ۱۹۰۶ جیمز دالساندرو با کارگردانی برد برد کرد. این اولین حضور پیکسار جهت ساخت یک فیلم لایو-اکشن بود. دیزنی و پیکسار به دلیل مشکلات فیلمنامه ای و بودجه تقریبی ۲۰۰ میلیون دلاری پروژه را ترک کردند و در وضعیت برادران وارنر در هاله ای از ابهام است. با این حال، در ژوئن ۲۰۱۸، برد برد از امکان اقتباس از این
حال، در ژوئن ۲۰۱۸، برد برد از امکان اقتباس از این رمان به عنوان یک مجموعه تلویزیونی یا یک عنوان داستانی بلند-اکشن یاد کرد. یک فیلم پیکسار با عنوان Newt (که قرار بود به کارگردانی گری رایدستورم ساخته شود) در آوریل ۲۰۰۸ معرفی شد و پیکسار قصد داشت آن را در سال ۲۰۱۱ اکران کند، که بعداً تا سال ۲۰۱۲ تأخیر خورد، اما سرانجام در اوایل سال ۲۰۱۰ پروژه کلا لغو شد. جان لستر گفت که طرح داستانی پیشنهادی این فیلم شبیه به فیلم ریو ساخت بلو اسکای استودیو بود که در سال ۲۰۱۱ اکران شد. در مصاحبه ای در مارس ۲۰۱۴ ادوین کاتمول
اکران شد. در مصاحبه ای در مارس ۲۰۱۴ ادوین کاتمول رئیس استودیو پیکسار، اظهار داشت که "Newt" ایده ای بود که فیلم آن در پیش تولید زیاد جالب نبود. هنگامی که این پروژه به پیت داکتر، کارگردان فیلم‌های "شرکت هیولاها" و "بالا" منتقل شد، او ایده ای ارائه داد که پیکسار فکر کرد بهتر است و این مفهوم به فیلم "درون و بیرون" تبدیل شد. در سال ۲۰۱۰، هنری سیلیک با پیکسار سرمایه‌گذاری مشترکی به نام Cinderbiter Productions ایجاد کرد که قرار بود به‌طور انحصاری فیلم‌های استاپ موشن تولید کند. اولین پروژه تحت معامله، فیلمی با
موشن تولید کند. اولین پروژه تحت معامله، فیلمی با عنوان ShadeMaker قرار بود در ۴ اکتبر ۲۰۱۳ اکران شود، اما به دلیل اختلافات در اوت ۲۰۱۲ لغو شد. اقتباسی از رمان کتاب گورستان نیل گیمن نیز در نظر گرفته شده بود. به هنری سیلیک این امکان داده شد که ShadeMaker (اکنون عنوان Shadow King) را به استودیوهای دیگر بفروشد.در ژانویه ۲۰۱۳، ران هوارد برای کارگردانی کتاب قبرستان استخدام شد. علاوه بر این، هنگامی که پیکسار بر روی انیمیشن Circle 7 کار می‌کرد، برنامه‌هایی برای دنباله‌های "در جستجوی نمو" (که پیکسار آن را با نام
"در جستجوی نمو" (که پیکسار آن را با نام "در جستجوی دوری" ساخت) و "شرکت هیولاها" (که پیکسار آن را به اسم "دانشگاه هیولاها" ساخت) وجود داشت. همچنین برنامه ساخت نسخه دیگری از "داستان اسباب بازی ۳" نیز وجود داشت. دنباله‌های بعدی پیکسار هیچ پایه ای در پروژه‌های Circle 7 نداشتند و کاملاً جداگانه ساخته شدند. تولید مشترک. "Buzz Lightyear of Star Command: The Adventure Begins" یک فیلم انیمیشن است که توسط کمپانی تلویزیونی والت دیزنی منتشر و توسط پیکسار تولید ساخته شد. این فیلم در ۸ اوت ۲۰۰۰ اکران شد و منجر به ساخت
این فیلم در ۸ اوت ۲۰۰۰ اکران شد و منجر به ساخت یک مجموعه تلویزیونی شد. همکاری. پیکسار در بومی سازی چندین فیلم استودیو جیبوری، به ویژه فیلم‌های هایائو میازاکی، به انگلیسی کمک کرد. پیکسار برای تنظیم دقیق فیلمنامه ماپت‌ها همکاری کرد. این فیلم در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۱ اکران شد. پیکسار در ساخت داستان فیلم کتاب جنگل و ارائه پیشنهادهایی برای سکانس تیتراژ پایانی فیلم همکاری کرد. این فیلم در تاریخ ۱۵ آوریل ۲۰۱۶ منتشر شد. اعتبار ویژه تشکر ویژه به مارک اندروز داده شد. بازگشت مری پاپینز شامل توالی ترکیبی از انیمیشن زنده و
مری پاپینز شامل توالی ترکیبی از انیمیشن زنده و سنتی است. نظارت بر انیمیشن توسط کن دانکن و جیمز باکستر انجام شد. بیش از ۷۰ انیماتور متخصص در انیمیشن دو بعدی دستی پیکسار و استودیو انیمیشن والت دیزنی برای ساخت این فیلم استخدام شدند. این فیلم در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸ اکران شد. تولیدات مرتبط. فیلم هواپیماها توسط دیزنی تون استودیوز که اکنون تعطیل شده، به تهیه کنندگی و نویسندگی جان لستر ساخته شد. این فیلم از فیلم کوتاه Air Mater ساخته شده‌است. فیلم در ۹ اوت ۲۰۱۳ اکران شد. دنباله آن، هواپیماها: آتش و نجات، در ۱۸
اکران شد. دنباله آن، هواپیماها: آتش و نجات، در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۴ اکران شد. برنامه ساخت دنباله فیلم هواپیماها در ژوئیه ۲۰۱۷ اعلام شد و تاریخ اکران آن ۱۲ آوریل ۲۰۱۹ برنامه‌ریزی شد، اما در تاریخ ۱ مارس ۲۰۱۸ از برنامه اکران حذف شد. سرانجام با تعطیلی دیزنی تون استودیوز در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۸، این فیلم لغو شد.
ایده اسرائیل: تاریخچه‌ای از قدرت و دانش و دانایی کتابی غیر داستانی است که توسط ایلان پاپه، استاد و مورخ دربارهٔ نقش ایدئولوژی صهیونیسم در آموزش، رسانه‌ها و فیلم‌های اسرائیلی نوشته شده است. در سال ۲۰۱۴ توسط انتشارات ورسو منتشر شد. این کتاب سه دوره برای تلاش جهت تعریف صهیونیسم را مورد بحث قرار می‌دهد: روایت کلاسیک صهیونیست‌ها از تاریخ اسرائیل، ظهور جنبش پساصهیونیسم در دههٔ ۱۹۹۰، و ظهور نئوصهیونیسم، که به گفتهٔ پاپه، یک ایدئولوژی کاملاً ناسیونالیستی و نژادپرستانه است. "گاردین" با مطرح کردن نویسنده به عنوان
است. "گاردین" با مطرح کردن نویسنده به عنوان «یکی از معدود پژوهشگران اسرائیلی درگیری که با دانش واقعی و همدلی دربارهٔ طرف فلسطینی می‌نویسد»، تخصص پاپه را در موضوع درگیری اسرائیل و فلسطین ستود. در یک بررسی در "ایندیپندنت" گفته شده است "که ایده اسرائیل" یک کتاب آکادمیک در هسته اصلی آن است که تجربه ای قابل تأمل را برای خوانندگان خود ارائه می‌دهد. در مجلهٔ دانشگاهی، "ژورنال مطالعات فلسطین"، این اثر ضمن ارائه یک روایت منسجم، به دلیل متفاوت بودن از سبک نگارش کتاب‌های قبلی نویسنده، مورد توجه قرار گرفته است. خلاصه.
قبلی نویسنده، مورد توجه قرار گرفته است. خلاصه. این کتاب نمایندگی جریان اصلی صهیونیسم - تاریخ‌نگاری دانشگاهی و سینمایی - از جنگ سال ۱۹۴۸ فلسطین و تأسیس دولت اسرائیل را بررسی می‌کند. پاپه اظهار داشت که روایت صهیونیستی برای بازاریابی اسرائیل تازه شکل گرفته به‌عنوان تنها دموکراسی در خاورمیانه، توضیح اخراج اعراب فلسطینی و محکوم کردن مقاومت آنها در برابر ایجاد یک کشور یهودی ضرورت داشت. وی خاطرنشان کرد که این روایت، مقاومت در برابر اسرائیل را به تعصب اسلام‌گرایانه و فرهنگ خشونت در جهان عرب نسبت می‌دهد. پاپه در
و فرهنگ خشونت در جهان عرب نسبت می‌دهد. پاپه در مورد زندگی و آثار مخالفان اولیه صهیونیسم - ضد صهیونیست‌ها- صحبت می‌کند. آکادمی اسرائیلیِ منتهی به جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳ یک آکادمی مطیع، ناسیونالیست و صهیونیست بود. وی ظهور جنبش پساصهیونیستی در دهه ۱۹۹۰ را بازگو می‌کند، به ویژه اینکه چگونه این دهه منجر به واگرایی و چالش‌های واقع‌گرایی صهیونیسم در دانشگاه توسط مورخان نوین و حوزه عمومی می‌شود. پاپه همچنین آثاری را تحلیل می‌کند که آموزه‌های اسرائیل دربارهٔ هولوکاست - به ویژه علل و تأثیرات آن - و توجیه
هولوکاست - به ویژه علل و تأثیرات آن - و توجیه سیاست‌های سختگیرانه در قبال فلسطینیان را با هم مقایسه می‌کند. در دو فصل پایانی کتاب "ایده اسرائیل"، پاپه نمایان شدن و ظهور نئوصهیونیسم را تشریح می‌کند، که وی آن را نسخه‌ای بسیار ملی گرایانه و نژادپرستانه‌تر از صهیونیسم توصیف کرده که هر انتقادی از اسرائیل را خیانت‌آمیز می‌داند. تأثیر ایدئولوژی مبتنی بر سیستم آموزش قوم‌گرایانهٔ اسرائیل و قانون ضد فلسطینی است. انتشار و استقبال. "ایده اسرائیل" توسط ورسو بوکس در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. ترجمهٔ فارسی این کتاب توسط محسن
۲۰۱۴ منتشر شد. ترجمهٔ فارسی این کتاب توسط محسن کرباسفروشان در سال ۱۳۹۸ توسط انتشارات اطلاعات در تهران به چاپ رسیده است. "گاردین" یک بررسی کتاب توسط اوی شلایم منتشر کرد. شلایم نوشت که "ایده اسرائیل" صهیونیسم را از «لنزهای سازش‌ناپذیر» مشاهده می‌کند، و تخصص نویسنده در موضوع بسیار مهم است، زیرا «او یکی از معدود پژوهشگران اسرائیلی در حوزهٔ درگیری اسرائیل و فلسطین است که با دانش و انصاف واقعی در مورد طرف فلسطینی می‌نویسد». نولان رمبی از مجلهٔ مرور بین‌المللی سوسیالیست گفت ": ایده اسرائیل" «یک اثر عالی و به موقع
گفت ": ایده اسرائیل" «یک اثر عالی و به موقع است که باید توسط هر کسی که علاقه‌مند به تاریخ ایدئولوژی صهیونیستی است خوانده‌شود». در "ایندیپندنت"، آلیستر داوبر این اثر را یک کتاب دانشگاهی در هسته اصلی خود خواند که خوانندگان را با ایده‌های مستحکم و قابل تأمل به چالش می‌کشد. گیلبرت اشقر، که در موسسه مطالعات فلسطین می‌نویسد، فصل‌های کتاب دربارهٔ پساصهیونیسم را «جامع‌ترین گزارش از پدیده پساصهیونیستی تا به امروز» دانسته است. با این حال، او انتقاد می‌کند که فصلی به زمینه‌سازی تاریخی پساصهیونیسم اختصاص نیافته. مجله
زمینه‌سازی تاریخی پساصهیونیسم اختصاص نیافته. مجله دانشگاهی، "ژورنال مطالعات فلسطین"، مروری را توسط استاد دانشگاه کالیفرنیا گیل هوچبرگ منتشر کرد، وی اظهار داشت که سبک نوشتن این نویسنده با کارهای قبلی وی مانند "پاکسازی قومی فلسطین" متفاوت است. هوچبرگ نتیجه گرفت "ایده اسرائیل" «بیشتر شبیه یک کتاب درسی است، با در کنار هم آوردن مثال‌ها، نام‌ها و حکایات بسیار، تصویری منسجم از تکامل مکاتب اصلی اسرائیلی و روندهای اصلی فرهنگی از سال ۱۹۴۸ تاکنون ارائه می‌کند».
مرکز تجارت جهانی یک مجموعه عمدتاً تکمیل شده از ساختمانها در منهتن جنوبی، شهر نیویورک، ایالات متحده است و جایگزین هفت ساختمان اصلی در همان سایتی می‌شود که در حملات ۱۱ سپتامبر تخریب شدند. این سایت با حداکثر شش آسمان خراش جدید در حال بازسازی است که چهار مورد از آنها به اتمام رسیده‌است. یک یادبود و موزه برای کشته شدگان در این حملات؛ پارک مرتفع آزادی در مجاورت سایت، شامل کلیسای ارتدکس یونانی سنت نیکلاس و مرکز امنیت خودرو؛ و یک مرکز حمل و نقل است. بنای ۱۰۴ طبقه مرکز تجارت جهانی، بلندترین ساختمان در نیمکره غربی
مرکز تجارت جهانی، بلندترین ساختمان در نیمکره غربی زمین، ساختمان اصلی مجموعه جدید است. این ساختمان‌ها از جمله بسیاری از ساختمان‌های ایجاد شده توسط اتحادیه مراکز تجارت جهانی است. مرکز تجارت جهانی اولیه شامل برج‌های دوقلو بود که در سال ۱۹۷۳ افتتاح شد و در زمان اتمام احداث آنها، آنها بلندترین ساختمانهای جهان بودند. برج‌های دوقلو در صبح ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، توسط هواپیماربایان وابسته به القاعده دریک اقدام تروریستی هماهنگ، با پرواز دو فروند هواپیمای بوئینگ ۷۶۷، و برخورد آنها به برج‌های دوقلو، تخریب شدند. در حملات به
آنها به برج‌های دوقلو، تخریب شدند. در حملات به مرکز تجارت جهانی ۲ هزار و ۷۵۳ نفر کشته شدند. فروریختن برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی باعث شکست سازه ای در ساختمانهای اطراف نیز شد. روند پاکسازی و بازیابی سایت مرکز تجارت جهانی هشت ماه به طول انجامید و پس از آن بازسازی سایت آغاز شد. پس از سالها تأخیر و جنجال، بازسازی در سایت مرکز تجارت جهانی آغاز شد. مجموعه جدید شامل مرکز تجارت جهانی ۱، مرکز تجارت جهانی ۳، مرکز تجارت جهانی ۴، مرکز تجارت جهانی ۷ و یک ساختمان بلند مرتبه اداری دیگر است که در مرکز تجارت جهانی ۲ در
مرتبه اداری دیگر است که در مرکز تجارت جهانی ۲ در حال برنامه‌ریزی است. مجموعه جدید مرکز تجارت جهانی همچنین شامل یک موزه و بنای یادبود، و یک مرکز حمل و نقل است که از نظر اندازه مشابه ترمینال گرند مرکزی می‌باشد. مرکز تجارت جهانی ۷ در ۲۳ مه ۲۰۰۶ افتتاح شد و این اولین ساختمان از پنج آسمان خراش است که در مجموعه مرکز تجارت جهانی تکمیل شده‌است. مرکز تجارت جهانی ۴، اولین ساختمان پایان یافته به عنوان بخشی از طرح جامع سایت، در ۱۲ نوامبر ۲۰۱۳ افتتاح شد. یادبود ملی ۱۱ سپتامبر در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ افتتاح شد، در حالی که
سپتامبر در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ افتتاح شد، در حالی که موزه در ۲۱ مه ۲۰۱۴ افتتاح شد. مرکز تجارت جهانی یک در ۳ نوامبر ۲۰۱۴ افتتاح شد. مرکز حمل و نقل مرکز تجارت جهانی در ۴ مارس ۲۰۱۶ و مرکز تجارت جهانی ۳ در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۸ افتتاح شد. ساخت کامل مرکز تجارت جهانی ۲ در سال ۲۰۰۹ متوقف شد، و یک طرح جدید در سال ۲۰۱۵ اعلام شد. مجموعه پیشین و ۱۱ سپتامبر. مرکز تجارت جهانی پیشین شامل برج‌های دوقلو بود که بعد از افتتاح در ۴ آوریل ۱۹۷۳ بلندترین ساختمانهای جهان بودند.سایر ساختمانهای این مجموعه، مرکز تجارت جهانی ماریوت (3 WTC) و
این مجموعه، مرکز تجارت جهانی ماریوت (3 WTC) و همچنین 4 WTC ۶، WTC 5، WTC و 7 WTC بودند. علی‌رغم انتظارات برای بازدهی اقتصادی زیاد مجموعه پیشین، این مجموعه تا دهه ۱۹۸۰ سودآور نبود. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۱، اداره بنادر توافقی را امضا کرد که مجتمع را به لری سیلوراستاین، که مالک 7 WTC بود، اجاره داد. به ازای مبلغ ۳٫۲ میلیارد دلار، سیلوراستاین حق قانونی بهره‌برداری از مجموعه و سایت را برای ۹۹ سال دریافت کرد. در آن زمان، مرکز تجارت جهانی فقط چند مستأجر برجسته داشت و سیلوراستاین می‌خواست این مجموعه را برای جذابیت بیشتر
می‌خواست این مجموعه را برای جذابیت بیشتر مستاجران جدید بهبود بخشد. این برنامه‌ریزی‌ها برای پیشرفت هرگز محقق نشدند. صبح ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، هواپیماربایان وابسته به القاعده با یک اقدام تروریستی هماهنگ، دو فروند هواپیمای بوئینگ ۷۶۷ را به سمت برج‌های دوقلو به پرواز درآوردند. ساعت ۸:۴۶ صبح منطقه زمانی شرقی (ET)، یک تیم پنج نفره هواپیماربای پرواز شماره ۱۱ خطوط هوایی امریکن ایرلاینز را به عمد به نمای شمالی برج شمالی برخورد دادند.ساعت ۹:۰۳ صبح منطقه زمانی شرقی، یک تیم دوم متشکل از پنج هواپیماربا، پرواز شماره ۱۷۵
تیم دوم متشکل از پنج هواپیماربا، پرواز شماره ۱۷۵ یونایتد ایرلاینز را عمداً به نمای جنوبی برج جنوبی برخورد دادند. برج جنوبی، بعد از ۵۶ دقیقه سوختن، در ساعت ۹:۵۹ صبح فرو ریخت و در ساعت ۱۰:۲۸ صبح، برج شمالی، پس از ۱۰۲ دقیقه سوختن سقوط کرد. در حملات به مرکز تجارت جهانی ۲ هزار و ۷۵۳ نفر کشته شدند. ریزش ناشی از آن باعث خرابی سازه ای در بسیاری از ساختمانهای اطراف نیز شد و به زودی کل مجموعه تخریب "شد." روند پاکسازی و بازیابی در سایت مرکز تجارت جهانی ۲۴ ساعت در روز در یک دوره هشت‌ماهه ادامه یافت آوار از سایت مرکز
در یک دوره هشت‌ماهه ادامه یافت آوار از سایت مرکز تجارت جهانی به محل دفن زباله فرش کیلز در جزیره استاتن منتقل شد و در آنجا بیشتر جداسازی شد. وظیفه هماهنگی اقدامات پاکسازی و بازیابی برعهده شهردار رودی جولیانی بود. در ۳۰ ماه مه سال ۲۰۰۲، مراسمی به منظور پایان یافتن تلاش‌های پاکسازی برگزار شد. در سال ۲۰۰۲، کلنگ برای ساخت ساختمان جدید مرکز تجارت جهانی ۷، واقع در شمال محل اصلی مرکز تجارت جهانی بر زمین زده شد. از آنجایی که این ساختمان بخشی از طرح جامع سایت نبود، اجازه ادامه کار بازسازی مرکز تجارت جهانی ۷ بدون
اجازه ادامه کار بازسازی مرکز تجارت جهانی ۷ بدون معطلی داده شد، اما سیلوراستاین و کان ادیسون تشخیص دادند که بازسازی برج به هر حال باید با طرح اصلی سازگار باشد. این مصوبه منجر به بازگشایی خیابانهای متعددی شد که در مجموعه اصلی حذف شده بودند، بنابراین مرکز تجارت جهانی ۷ جدید به گونه ای طراحی شد که خیابان گرینویچ، که توسط مرکز تجارت جهانی ۷ اصلی مسدود شده بود، می‌تواند در میان مجموعه جدید به‌طور پیوسته ادامه پیدا کند. یک ایستگاه موقت مترو PATH در مرکز تجارت جهانی در ماه نوامبر سال ۲۰۰۳ افتتاح شد، که قرار بود با
در ماه نوامبر سال ۲۰۰۳ افتتاح شد، که قرار بود با ایستگاه دائمی طراحی شده توسط سانتیاگو کالاتراوا جایگزین شود. بازسازی. ساخت اولیه و برنامه‌ریزی نهایی. طراحی مرکز تجارت جهانی در سال ۲۰۰۵ نهایی شد، اما پس از آنکه NYPD سطح ملاحظات امنیتی در مورد سایت‌های مختلف این مجموعه را افزایش داد، اصلاح شد، که باعث شد شروع ساخت کل مجموعه به مدت دو سال به تأخیر افتد. ساختمان‌ها. در مرکز جدید تجارت جهانی قرار است در نهایت شش برج، یک بنای یادبود و موزه ۱۱ سپتامبر، یک مرکز خرید، یک مرکز حمل و نقل، یک پارکینگ، یک پارک، یک
خرید، یک مرکز حمل و نقل، یک پارکینگ، یک پارک، یک کلیسا و یک مکان هنرهای نمایشی ساخته شود. لوگو. در سال ۲۰۱۳ قراردادی ۳٫۵۷ میلیون دلاری به شرکت لندور و همکاران برای طراحی مجدد سپرده شد که شامل "انجام خدمات حرفه ای برای توسعه و اجرای برنامه جهانی ناوبری، نشانه گذاری و برنامه ارتباطات عملیاتی مرکز تجارت جهانی (WTC)" بود و شامل توسعه آرم جدید نیز می‌شد.داگلاس ریکاردی، مدیر شرکت طراحی Memo، اظهار داشت، "قدرت آن توانایی دیده شدن آن از بسیاری جهات است. در پنج میله کوچک هرگز نمی‌توانید معنای زیادی پیدا کنید. مسئله
کوچک هرگز نمی‌توانید معنای زیادی پیدا کنید. مسئله این است که مردم ممکن است زحمت یافتن معانی آن‌ها را به خود ندهند. "