payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ادواردو کوستا (؛ زادهٔ ) مدل، بازیگر و کارآفرین اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "جان‌سخت ۴"، "لاله سیاه"، "بدون توقف"، "فرمانده ارشد"، "زندگی"، "بی‌واچ" و "جسور و زیبا" اشاره کرد. پیوند به بیرون. ]
استفانو آباتی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "اتاق پسر"، "بهترین دوران جوانی"، "قطعات نمایشی کوتاه"، "زندگی"، "شیطان در بدن" و "مادر من" اشاره کرد.
آناماریا مالیپیرو (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل ایتالیا است. او کار خود را به عنوان مدل آغاز کرد و سپس وارد دنیای بازیگری در سینما و تلویزیون شد. در سال ۱۹۸۸ با عنوان «دوشیزه لینه‌آ اِسپیرینت وِنِتو» در مسابقه «دوشیزه شایستهٔ ایتالیا» شرکت کرد. پس از ایفای نقش‌های گوناگون در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی، از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ با ایفای نقش ربکای شرور، ربکا سارپی، در مجموعهٔ تلویزیونی احساسی "زندگی" از شبکه کانال ۵ به شهرت عمومی دست یافت. از ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲ نیز به عنوان یکی از بازیگران دوره‌ای سریال "صد پنجره" در
عنوان یکی از بازیگران دوره‌ای سریال "صد پنجره" در نقش مادالنا استرلینگ پیوست. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "زیبایی خطرناک"، "زندگی"، "گومورا" و "جسور و زیبا" اشاره نمود.
قاتل مو (به انگلیسی: "Killer Hair)" یک فیلم تلویزیونی محصول سال ۲۰۰۹ آمریکا است که بر اساس کتابی از الن بیروم ساخته شده است. این فیلم داستان یک روزنامه‌نگار مد، لیسی اسمیتسونین پیروی می‌کند، در حالی که به کشف یک جسد مرده در داخل سالن موی دوستش در واشینگتن، دی سی می پردازد. خلاصه داستان. داستان با کشف جسد مرده یک مشاور مد آغاز می‌شود. آنجی وودز، یک مدشناس است که به دلیل موفقیت در کار جوان سازی شناخته شده است و با تیغ در دست مرده است. کارآگاهان نشان می‌دهند که وودز به دلیل مدل موی غیر جذابش، خودکشی کرد.
که وودز به دلیل مدل موی غیر جذابش، خودکشی کرد. اسمیتسونیان (مگی لاسون)، یک روزنامه‌نگار مد و کارآگاه خصوصی تازه کاراست که با وودز آشناست و به چیزی بدتر از آن مشکوک است. او معتقد است که یک مشتری مشهور وودز، کارمند کنگره با یک وب سایت صلح آمیز، به نوعی درگیر است. کارآگاه ویک دونووان (ویکتور وبستر) مسئول پرونده می‌شود و به دلیل رابطه عاشقانه قبلی او با اسمیتسونیان باعث ایجاد مشکل می‌شود. دنباله. دنباله ای براساس کتاب دیگر بیروم به نام آرایش خصومت آمیز، هفت روز پس از این فیلم، در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۹، از شبکه
پس از این فیلم، در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۹، از شبکه لایف تایم پخش شد. قالب‌های منتشر شده. این فیلم در کشورهای مختلف با دی وی دی منتشر شد و نسخه آی تیونز به‌طور انحصاری در ایالات متحده در دسترس بود.
پاتریچا وتسولی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "زندگی" اشاره نمود.
آلساندرو پرتسیوزی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دیو و دلبر"، "مزرعه چکاوک‌ها"، "دردسرسازان"، "زندگی"، "مدیچی" و "گمشده در فلورانس" اشاره کرد.
ماریلا والنتینی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "منشی‌های طبقه ششم"، "بنزین" و "زندگی" اشاره کرد.
آنالیزا اینساردا (؛ زادهٔ ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "افسران پلیس" و "زندگی" اشاره نمود.
روبرتو جراردی (؛ – ) فیلم‌بردار و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "عروس جوان"، "آخرین روزهای موسولینی"، "لیگابوئه"، "دکامرون سیاه"، "بیست‌ساله بودن"، "در عشق، هر لذتی با رنج همراه است"، "یک کارآگاه"، "جنگ بزرگ"، "دوشیزه‌ای برای شاهزاده"، "مادام سن ژان"، "گوشه‌نشینان آلتونا"، "از بلوندها متنفرم"، "سکس با لبخند ۲"، "الماس‌های آغشته به خون"، "تپانچه‌های پُر"، "خیانت به سبک ایتالیایی"، "شفق قطبی" و "جزیره آرتورو" اشاره نمود.
اوگو لیبراتوره (؛ زادهٔ - ۲۱ ژوئن ۲۰۱۲) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "معضل بزرگ"، "ساحره عاشق"، "دوشیزه‌ای برای شاهزاده" و "بالی" اشاره نمود.
آناهیتا قباییان اتحادیه (زادهٔ ۱۹۶۲ در تهران) گالری‌دار و نمایشگاه‌گردان ایرانی است. او دانش‌آموختهٔ کارشناسی کامپیوتر و دکترای تاریخ از دانشگاه دیدرو پاریس است. قباییان در سال ۱۳۸۰ گالری راه ابریشم را بنیان گذاشت. او در سال ۲۰۲۰ نشان شوالیهٔ هنر و ادب را دریافت کرد.
نوزاد می‌سی‌سی‌پی (به انگلیسی: Mississippi Baby) (متولد ۲۰۱۰) دختر نوزادی در می‌سی‌سی‌پی است که پنداشته می‌شد در سال ۲۰۱۳ از اچ‌آی‌وی رهایی یافته‌است. او از مادری مبتلا به اچ‌آی‌وی متولد شد و تست اچ‌آی‌وی او در بدو تولد مثبت بود. این نوزاد سی ساعت پس از تولد، تحت درمان با داروی ضد ویروسِ پَسگرد یا آنتی رترو ویروس با دوز بالا قرار گرفت. وقتی کودک حدود ۱۸ ماهه بود، مادرش به مدت ۵ ماه کودک را برای معاینات پیگیری نیاورد. هنگامی که مادر بعد از ۵ ماه به همراه کودک برای معاینه بازگشت، پزشکان انتظار داشتند با سطح
برای معاینه بازگشت، پزشکان انتظار داشتند با سطح بالایی از اچ‌آی‌وی در بدن او روبرو شوند، اما در کمال تعجب، هیچ ویروس اچ‌آی‌وی در بدن نوزاد نیافتند. تصور می‌شد که نوزاد می‌سی‌سی‌پی پس از بیمار برلین، تنها بیماری است که اچ‌آی‌وی‌اش درمان شده‌است. در نتیجه مؤسسه ملی سلامت تصمیم گرفت تا مطالعه‌ای جهانی پیرامون درمان تهاجمی با آنتی رترو ویروس بر روی نوزادان تازه متولد شده از مادران مبتلا به اچ‌آی‌وی انجام دهد. تصور می‌شد که درمان با آنتی رترو ویروس با دوز بالا بر روی نوزادان، درمانی برای اچ‌آی‌وی باشد. اما در
بر روی نوزادان، درمانی برای اچ‌آی‌وی باشد. اما در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۴، گزارش شد که نوزاد می‌سی‌سی‌پی به اچ‌آی‌وی مبتلا است. اجرا شدن یا نشدن این مطالعهٔ جهانی توسط مؤسسه ملی سلامت، هنوز در هاله‌ای از ابهام است.
جنت لیپمن ابو لُغد ( ۳ اوت ۱۹۲۸ – ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳) یک جامعه‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به دلیل نظریات وی در زمینه سیستم‌های جهانی و جامعه‌شناسی شهری شناخته می‌شود. خانواده. وی در سال ۱۹۵۱ با ابراهیم ابو لغد ازدواج کرد. آنها چهار فرزند به نام‌های لیلا، مریم، دینا و جواد داشتند. اوایل زندگی. وی که در نیوآرک، نیوجرسی بزرگ شد، در تحصیل کرد و در آن جا تحت تأثیر آثار لوئیس مامفورد در مورد شهرنشینی قرار گرفت. دانشگاهی. جنت ابو لغد دارای مدرک تحصیلات تکمیلی از دانشگاه شیکاگو و دانشگاه ماساچوست در
تکمیلی از دانشگاه شیکاگو و دانشگاه ماساچوست در امهرست بود. فعالیت تدریس وی در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین آغاز شد و وی را به دانشگاه آمریکایی قاهره، کالج اسمیت و دانشگاه نورت‌وسترن برد، جایی که مدت بیست سال تدریس کرد و چندین برنامه مطالعات شهری را هدایت کرد. در بین سال‌های ۱۹۵۰–۱۹۵۲ ابو لغد، مدیر تحقیقات جامعه مسئولان برنامه‌ریزی آمریکا، در سال ۱۹۵۴، همکار تحقیقاتی در دانشگاه پنسیلوانیا، مشاور و نویسنده کتاب «شورای آمریکا برای بهبود همسایگی ما» بود. در سال ۱۹۸۷ وی مدرک استادی جامعه‌شناسی و مطالعات
در سال ۱۹۸۷ وی مدرک استادی جامعه‌شناسی و مطالعات تاریخی را از دانشکده تحقیقات اجتماعی دریافت کرد و در سال ۱۹۹۸ نیز بازنشسته شد. به محض بازنشستگی، وی به ملاقات‌های کوتاه مدت تدریس در دانشگاه بغازیچی در استانبول و برنامه بین‌المللی افتخارات در دانشگاه قاهره سفر کرد. وی بیش از صد مقاله و سیزده کتاب را در رابطه با جامعه‌شناسی شهری، تاریخ و پویایی سیستم جهانی و شهرهای خاورمیانه از جمله تاریخ شهری قاهره منتشر کرد که است که هنوز کتاب «"قاهره: ۱۰۰۱ سال پیروزی شهر» ،" یکی از آثار کلاسیک به حساب می‌آید. در سال ۱۹۷۶
،" یکی از آثار کلاسیک به حساب می‌آید. در سال ۱۹۷۶ به وی یک یادبود جان گوگنهایم برای جامعه‌شناسی تعلق گرفت. ابو لغد بیش از ده‌ها بورسیه معتبر دولتی ملی و کمک‌های مالی برای تحقیق در زمینه‌های جمعیت شناسی، جامعه‌شناسی شهری، برنامه‌ریزی شهری، توسعه اقتصادی و اجتماعی، سیستم‌های جهانی و شهرنشینی در ایالات متحده، خاورمیانه و جهان سوم دریافت کرد. وی بیشتر به خاطر مونوگرافی خود «"قبل از هژمونی اروپایی: سیستم جهانی» شهرت دارد" که در آن استدلال می‌کند که یک سیستم جهانی پیش از مدرن که در سراسر اوراسیا امتداد دارد و در
پیش از مدرن که در سراسر اوراسیا امتداد دارد و در قرن سیزدهم وجود داشت، قبل از شکل‌گیری سیستم جهانی مدرن توسط امانوئل. والرشتاین مشخص شده بود. علاوه بر این، وی استدلال کرد که «ظهور غرب» که با وارد شدن کشتی‌های مسلح پرتغالی به شبکه‌های تجارت نسبتاً صلح آمیز اقیانوس هند در قرن شانزدهم آغاز شد، نتیجهٔ ویژگی‌های داخلی اروپا نبود، بلکه با فروپاشی سیستم جهانی قبلی ممکن شد. ابو لغد در آثار خود با تعهد به دیدن و عمل به امکانات برای ایجاد تغییرات سازنده اجتماعی، به توسعه اجتماعی و اقتصادی شهرهای جهانی می‌پردازد.
توسعه اجتماعی و اقتصادی شهرهای جهانی می‌پردازد. دامنه آثار وی از مطالعات سطح خرد در مورد سرزمین و تغییر اجتماعی، به تجزیه و تحلیل انتشار شهرهای جهانی در جهان غربی و عربی و مطالعات تاریخی شهرهای قرون وسطایی می‌رود. وی چندین اثر خوب را در شهرهای آمریکایی از جمله "نیویورک، شیکاگو، لس آنجلس منتشر کرد: شهرهای جهانی آمریکا" و "مسابقه، فضا و شورش در شیکاگو، نیویورک و لس آنجلس". وی در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ در ۸۵ سالگی در شهر نیویورک درگذشت.
پاملا ابوت (به انگلیسی: Pamela Abbott) (متولد ۲۷ ژوئن ۱۹۴۷) یک محقق دانشگاهی در زمینه مطالعات جامعه‌شناسی، جنسیت و توسعه است. او مدیر مرکز توسعه جهانی و استاد دانشکده آموزش و پرورش در دانشگاه آبردین و مدیر مرکز توسعه جهانی است. ابوت پروژه تحقیقاتی با بودجه دولت اسکاتلند به نام "ترویج یک رویکرد عملی اجتماعی در ادبیات بزرگسالان برای بهبود کیفیت زندگی مردم در رواندا غربی"" را هدایت می‌کند". ابوت در نوشته‌های خود در مورد دیدگاه‌های فمینیستی در جامعه‌شناسی، محدودیت در مورد مسائل جنسیتی را در جامعه‌شناسی جریان
در مورد مسائل جنسیتی را در جامعه‌شناسی جریان اصلی به چالش می‌کشد و از یک رویکرد تفکیک‌پذیری و بین رشته‌ای حمایت می‌کند تا فرضیه‌های اساسی در این رشته را زیر سؤال ببرد. علایق تحقیقاتی اخیر ابوت بر کیفیت زندگی و انتقال اقتصادی و اقتصادی در جوامعی که تحولات متعاقب بهار عربی را تجربه می‌کنند، تمرکز دارد.
آنتونیو کارباخال (؛ زادهٔ - درگذشته ۹ مه ۲۰۲۳) بازیکن فوتبال اهل مکزیک بود که در باشگاه فوتبال کلوب لئون بازی می‌کرد و دروازه‌بان تیم ملی فوتبال مکزیک بود. کارباخال با حضور در ۵ جام جهانی، همراه با لوتار ماتئوس از آلمان، جانلوئیجی بوفون از ایتالیا و رافائل مارکز از مکزیک رکورددار بیش‌ترین تعداد حضور در جام جهانی هستند.
یگان ۸۱ یکی از یگان‌های سری سازمان ضداطلاعات ارتش اسرائیل است و مسئولیت ساخت و توسعهٔ تجهیزات جاسوسی پیشرفته را به عهده دارد. یگان ۸۱ پنهانی‌تر از یگان ۸۲۰۰ است.
رونویسی برای بتهوون فیلمی درام محصول سال ۲۰۰۶ ایالات متحده منتشرشده توسط شرکت مترو گلدوین میر و به کارگردانی آگنیشکا هولاند است. این فیلم برداشتی تخیلی از بخشی از پیروزی‌ها و رنج‌های سال‌های پایانیِ زندگی لودویگ فان بتهوون است. داستان. فیلم با نمایش درگذشت لودویگ فان بتهوون در سال ۱۸۲۷ در رختخواب و در هنگام رعد و برق آغاز می‌شود. آنا هولـْتـْس، دختری که کپی‌نویس آثاری از بتهوون است، به‌موقع بر بالین او حاضر می‌شود تا او را پیش از مرگش ببیند. هولتس می‌گوید که سرانجام پیش از درگذشت بتهوون، "فوگ بزرگِ" او را
سرانجام پیش از درگذشت بتهوون، "فوگ بزرگِ" او را شنیده است. سپس داستان به سال ۱۸۲۴ برمی‌گردد؛ سالی که بتهوون در حال اتمام سمفونی نهم خود است. قرار است اجرای عمومی این اثر به‌زودی در کنسرتی صورت گیرد، و آهنگساز از برنامه عقب است. او گرفتار ناشنوایی، تنهایی، و آسیب‌های زندگی شخصی‌اش است. آنا هولتس، که یک کپی‌نویس جدید است، از سوی وِنـْتـْسِل شلِمِر (ناشر بتهوون) به آهنگساز معرفی می‌شود. او باید کمک کند تا بتهوون بتواند نت‌های سمفونی خود را برای نخستین اجرا آماده سازد. هنگامی که بتهوون با عصبانیت از شلِمِر
آماده سازد. هنگامی که بتهوون با عصبانیت از شلِمِر می‌پرسد که چرا یک دختر را برای این کار فرستاده است، او در پاسخ می‌گوید که هیچ فردِ بهتری برای این کار وجود ندارد! آنا یک آهنگساز مشتاق و در حال تحصیل در هنرستان موسیقی با تأمین مالی از سوی پدرش است. او با مهندس مارتین باوِر در رابطه است؛ پسر جوانی که امیدوار است با طراحی مدلِ پل در یک مسابقهٔ معماری مهم برنده شود. حال، وظیفهٔ آنا این است که لغزش‌هایی را که او مرتکب شده است تصحیح کند (لغزش‌هایی که بعضاً به‌عمد رخ داده‌اند)؛ درحالی‌که شخصیت او دری را به دنیای
رخ داده‌اند)؛ درحالی‌که شخصیت او دری را به دنیای خصوصی بتهوون باز می‌کند. بتهوون در ابتدا به کارِ آنا بدبین است، اما اندک‌اندک به یاری‌های او اعتماد می‌کند و در نهایت به کمک او تکیه می‌کند و به او به دیدهٔ احترام و حتی تحسین می‌نگرد. آنا هولتس (همان‌طور که بتهوون همیشه بدین‌گونه به نامش او اشاره می‌کند) سرانجام برای کپی‌برداری از کار آهنگساز فرستاده می‌شود؛ اما، به دلیل جنسیتش، آنچنان مورد توجه نیست، و به او به چشم دختری خدمتکار و حتی یک فاحشه نگریسته می‌شود. آنا، با پشت‌سر گذاشتن این فرضیاتِ به‌شدت
می‌شود. آنا، با پشت‌سر گذاشتن این فرضیاتِ به‌شدت ناخوشایند و نارضایتی طولانی‌مدت بتهوون، شایستگی خود را به او ثابت می‌کند؛ نه‌تنها به‌عنوان یک کپی‌نویس، بلکه به‌عنوان دوست بتهوون، و تا آنجا که به او مربوط می‌شود، تحت حمایت و وارث او. بتهوون، ضمن این‌که ناشنوا، عصبی، و بیمار است، نگرانی بزرگی نیز بابت برادرزادهٔ جوانش کارل نیز هست. او اصرار دارد که کارل پیانیستی بزرگ شود؛ اما کارل فقط پول‌های عمو را خرج خوشگذرانی می‌کند و حتی از دزدی از وی نیز ابا ندارد. آنا، پس از اینکه با پنهان شدن در میان نوازندگان، با
پس از اینکه با پنهان شدن در میان نوازندگان، با رهبری آهنگسازِ ناشنوا، به او کمک می‌کند و مایهٔ تشویق او و تحسینی شایسته از وی می‌شود (آنا از صندلی‌های بالا دیده می‌شود)؛ زیرا بتهوون، به‌طور همزمان، حرکات دستِ آنا را در حال رهبری ارکستر در جریان آخرین کنسرتش تقلید می‌کند. بتهوون، به دلیل ناشنوایی، قادر به رهبری ارکستر نیست. آنا، پس از دیدن تحسین و اعتمادی که از بتهوون به دست آورده است، یک قطعه موسیقی ساختهٔ خود را به او نشان می‌دهد. بتهوون، ناآگاهانه و بدون قصدی خاص، به آنا توهین می‌کند. آنا، که برای بازگشت
خاص، به آنا توهین می‌کند. آنا، که برای بازگشت آمادگی ندارد، همچنان نزد عمهٔ بزرگش و نیز راهبه‌های صومعه می‌مانَد. او، در عین ناامیدی، بتهوون را می‌بیند که با شتاب برای استخدام او و پذیرش سرپرستی‌اش به صومعه آمده است؛ درحالی‌که زانو می‌زند و از آنا می‌خواهد تا بازگردد و به‌عنوان همکار کمک کند تا با هم موسیقی بسازند. بتهوون به آموزش آنا دربارهٔ رمانتیسم، موسیقی، و جنبهٔ هنریِ آن می‌پردازد. آهنگساز، در ادامهٔ رفتارهای خشم‌آمیز خود، مدلِ پلی را که مارتین باوِر، دوست آنا، برای مسابقهٔ مهندسی ساخته بود، در هم
دوست آنا، برای مسابقهٔ مهندسی ساخته بود، در هم می‌کوبد، و افزون بر آن، احساسات و شخصیت مارتین را نیز تخریب می‌کند. آنا خشمگین می‌شود و به بتهوون اعتراض می‌کند و از او می‌پرسد که آیا تا به حال به این فکر کرده بود که او مارتین را دوست دارد؟ بتهوون پاسخ می‌دهد: «تو او را دوست نداری.» با شنیدن این حرف، آنا با عصبانیت از او می‌پرسد که آیا قرار است در عوض بتهوون را دوست داشته باشد؟ بتهوون پاسخ می‌دهد: «نه. تو می‌خواهی من باشی.» از این لحظه، آنا می‌پذیرد که بتهوون بهترین کار ممکن را انجام داده است. چندی بعد،
بهترین کار ممکن را انجام داده است. چندی بعد، بتهوون و آنا امیدوارانه منتظر نخستین اجرای "فوگ بزرگ"، تازه‌ترین اثر او در قالب کوارتت زهی هستند؛ اما اجرای این اثر فاخر، به دلیل جسارت هارمونیکِ به‌کاررفته آن، با شکست روبه‌رو می‌شود. آنا به همکاری با بتهوون ادامه می‌دهد و با جدیتِ تمام به وی کمک می‌کند تا سختی‌ها را پشت‌سر بگذارد و حتی بخشی از شکست‌ها را نیز جبران کند. از آن به‌بعد، آنا تا زمان مرگ بتهوون (در ۲۶ مارس ۱۸۲۷) در کنار تختش می‌مانَد و از او مراقبت و پرستاری می‌کند. فیلم در حالی به پایان می‌رسد که
و پرستاری می‌کند. فیلم در حالی به پایان می‌رسد که آنا، سرانجام، به‌عنوان هنرمندی منحصربه‌فرد و متمایز از دیگر آهنگسازان، خود را برای آینده‌ای امیدوارکننده آماده می‌سازد.
عجمی (به لاتین: Əcəmi) منطقه‌ای مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یولاخ واقع شده است. عجمی ۳۷۸ نفر جمعیت دارد.
کوتانارخ (به لاتین: Kotanarx) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آق‌داش واقع شده است. کوتاناراخ ۱۰۵۰ نفر جمعیت دارد.
ترک‌لر (به لاتین: Türklər) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بیلقان واقع شده است. ترک‌لر ۱۲۵۰ نفر جمعیت دارد.
قهرمان‌لی (به لاتین: Qəhrəmanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بیلقان واقع شده است. قهرمان‌لی ۲۰۳۲ نفر جمعیت دارد.
قهرمان‌لی (به لاتین: Kagramanly) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بیلقان واقع شده است.
قهرمان‌لی (به لاتین: Kəhrəmanlı) منطقه‌ای مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان یولاخ واقع شده‌است.
قهرمان‌لی (به لاتین: Qəhrəmanlı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان بردع واقع شده‌است. قهرمان‌لی ۴۷۲ نفر جمعیت دارد.
شهرت عباسوف (؛ – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل ازبکستان بود. وی به عنوان یکی از بنیانگذاران صنعت فیلم‌سازی در ازبکستان است. عباسوف همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
آران (به لاتین: Aran) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شکی واقع شده‌است. آران ۴۶۷ نفر جمعیت دارد.
الکساندر پتروف (؛ زادهٔ ) پویانما، نقاش و کارگردان فیلم اهل روسیه است. وی برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شده‌است.
ناتالیا بوندارچوک (؛ زادهٔ ) هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل شوروی و روسیه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سولاریس" اشاره کرد.
شاکن آیمانوف (؛ – ) هنرپیشه و کارگردان فیلم اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی شده‌است.
ویتوتاس ژالاکویچیوس (; – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس اهل لیتوانی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی اتحاد شوروی و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
ولادیمیر موتیل (؛ ۲۶ ژوئن ۱۹۲۷ – ۲۱ فوریه ۲۰۱۰) کارگردان فیلم، کارگردان نمایش، فیلم‌نامه‌نویس اهل بلاروس بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی روسیه شده‌است. وی در کارگردان فیلم‌های همچون خورشید سفید بیابان بوده‌است.
ولادیمیر باسوف (؛ – ) هنرپیشه، کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. از فیلم‌هایی که کارگردان آن بوده میتوان به "کولاک" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه دولتی برادران واسیلیف، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، و هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه شده‌است.
پائولا اس. انگلند (به انگلیسی: Paula S. England) یک جامعه‌شناس آمریکایی و استاد دانشگاه نیویورک است. تحقیقات او بر نابرابری جنسیتی در بازار کار، خانواده و تمایلات جنسی تمرکز داشته‌است. او همچنین تفاوت‌های طبقاتی در پیشگیری از بارداری و زایمان‌های غیرمجاز را مورد مطالعه قرار داده‌است. تحصیلات. انگلند لیسانس جامعه‌شناسی و روانشناسی را از کالج ویتمن در سال ۱۹۷۱، کارشناسی ارشد علوم اجتماعی از دانشگاه شیکاگو در ۱۹۷۲ و دکترای خود را در ۱۹۷۵ از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. کارها. انگلند به عنوان استاد دانشگاه
دریافت کرد. کارها. انگلند به عنوان استاد دانشگاه تگزاس-دالاس، دانشگاه آریزونا، دانشگاه پنسیلوانیا، دانشگاه شمال غربی، دانشگاه استنفورد و دانشگاه نیویورک فعالیت کرده‌است. وی از اوت ۲۰۱۴ تا اوت ۲۰۱۵ به عنوان رئیس انجمن جامعه‌شناسی آمریکا بوده‌است. تحقیقات انگلند نشان داد که زنان و مردان هر دو در صورت اشتغال عمدتاً زنانه، حتی پس از تعدیل اختلافات بین مشاغل در مهارت و تحصیلات مورد نیاز، درآمد کمتری کسب می‌کنند. وی این را نوعی تبعیض جنسی دانست که از عدم پرداخت حقوق برابر برای کار برابر و جدا از تبعیض استخدام
حقوق برابر برای کار برابر و جدا از تبعیض استخدام علیه زنان در تلاش برای ورود به کار است. وی تصریح کرد که کارفرمایان - آگاهانه یا ناخودآگاه - هنگام تعیین سطح دستمزد، ترکیب جنسی مشاغل را در نظر می‌گیرند، طوری عمل می‌کنند که انگار مشاغل انجام شده توسط زنان نمی‌تواند ارزش زیادی داشته باشد این تعصب نشان دهنده کاهش ارزش فرهنگی کلی زنان و نقشهای مرتبط با زنان است و بی تحرکی نهادینه این تعصب را به ساختارهای دستمزد تبدیل می‌کند. او همچنین نشان داد که وقتی مشاغل زنانه می‌شوند، دستمزد آنها کاهش می‌یابد و آن را یک
می‌شوند، دستمزد آنها کاهش می‌یابد و آن را یک انقلاب جنسیتی «نابرابر و متوقف شده» نامیده‌است. انگلند همچنین در این خصوص که چگونه هنجارهای جنسیتی فرهنگ هوشیار کالج را که دارای جنس غیر مرتبط است ساختار می‌دهند، مورد تحقیق قرار داده‌است.
موخاخ (به لاتین: Muxax, ) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان زاقاتالا واقع شده است. موخاخ ۷۲۳۶ نفر جمعیت دارد. دین. در مسجد جامع این روستا یک هیئت مذهبی وجود دارد.
نشان ملی بنیاد فردوسی، نشان ملی معتبری است که توسط بنیاد فردوسی به پاسداشت زبان پارسی به شخصیت‌های برجسته علمی، فرهنگی، هنری و سیاسی که در جهت نگاهداشت زبان فارسی فعالیت می‌کنند به اشخاص ایرانی یا غیر ایرانی اهدا می‌شود. این مراسم با حضور مسوولان کشوری و در سطح ملی و با حضور شخصیت‌های مهم سیاسی مانند وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، رئیس فرهنگستان زبان و ادبیات فارسی و رؤسای مختلف استان خراسان رضوی هر ساله همزمان با روز بزرگداشت ملی فردوسی برگزار می‌شود. تاریخچه. اعطای نشان و جایزه بزرگ فردوسی از سال ۱۳۸۴ همزمان
عیسی‌آباد روستایی در دهستان سرکور بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۱۶۴ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است.
محمدآباد یا سامگان روستایی در دهستان سرباز بخش مرکزی شهرستان سرباز استان سیستان و بلوچستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۰۱ نفر (۶۶خانوار) بوده‌است.
اِلیاهو بخشی-دُرُن (، زادهٔ ۱۹۴۱ – درگذشتهٔ ۱۲ آوریل ۲۰۲۰ میلادی) ربیِ سرشناسِ ایرانی‌تبارِ اسرائیلی بود. وی در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۳ میلادی، مقامِ ریشون لتسیون را -که ارشدترین جایگاهِ روحانیونِ یهودی محسوب می‌شود- عهده‌دار بود. با وجود آنکه او هفت سال پیش از تأسیس اسرائیل در این سرزمین بدنیا آمده و مادرش از یهودیان سوریه بود، اما به دلیل تبار ایرانی پدرش، که از همدان مهاجرت کرده بودند، خود را ایرانی‌الاصل می‌دانست. وی در اثر بیماری کووید ۱۹ درگذشت.
مارک استیون الیس (زاده ۱۹ آوریل ۱۹۵۷) یک کارشناس بین‌المللی حقوق جزا و مدیر اجرایی فعلی کانون وکلای بین‌المللی (IBA) است. الیس رئیس فعلی هیئت مشورتی سازمان ملل متحد در مورد موضوعات مربوط به مشاور دفاعی مکانیسم دادگاه‌های بین‌المللی جنایی است. از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰، الیس مدیر اجرایی کانون وکلای دادگستری آمریکا و طرح حقوقی اروپای مرکزی و اوراسیا (CEELI) بود. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰، الیس به عنوان مشاور حقوقی کمیسیون مستقل بین‌المللی در مورد کوزوو، به ریاست دادگستری ریچارد جی گلدستون عمل کرد و توسط سازمان امنیت و
ریچارد جی گلدستون عمل کرد و توسط سازمان امنیت و همکاری اروپا به منظور مشاوره در مورد ایجاد دادگاه جنایات جنگ صربستان منصوب شد. وی درگیر محاکمه صدام حسین بود و همچنین به عنوان مشاور حقوقی تیم دفاع نون چا در دادگاه جنایات جنگ کامبوج فعالیت داشت. در سال ۲۰۱۳، الیس در لیست دستیاران مشاور دیوان کیفری بین‌المللی پذیرفته شد. وی استاد سابق دانشگاه کاتولیک آمریکا، دانشکده حقوق کلمبوس، واشینگتن، دی سی و استاد کنونی فعلی در دانشکده حقوق دانشگاه ایالتی فلوریدا، است. پیشینه و آموزش. الیس متولد واشینگتن دی سی است. وی
پیشینه و آموزش. الیس متولد واشینگتن دی سی است. وی دارای لیسانس اقتصاد (۱۹۷۹) و مدرک لیسانس حقوق از دانشگاه ایالتی فلوریدا است. در سال ۲۰۱۰، الیس دکترای حقوق بین‌الملل خود را از دانشگاه کینگز لندن دریافت کرد. حرفه. شغل به عنوان وکیل. بین سالهای ۱۹۸۴ و ۱۹۸۶، الیس به عنوان وکیل مشغول به کار شد و در آنجا به عنوان وکالت در امور مربوط به امور اداری و دولتی، حقوق بین‌الملل، قانون مالیات فعالیت کرد. از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰، الیس در واشینگتن به عنوان وکیل در کلیمان و گورلی مشغول به کار شد و در آنجا در زمینه تجارت
و گورلی مشغول به کار شد و در آنجا در زمینه تجارت بین‌المللی، سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و مقررات ضد دامپینگ آمریکا تخصص داشت. وی نماینده آژانس اطلاعات ایالات متحده در مورد سه برنامه جداگانه در اروپای مرکزی و شرقی در مورد تدوین سیاست‌های جدید سرمایه‌گذاری بود. مشاور ارشد خدمات مشاوره ای در زمینه سرمایه‌گذاری خارجی (FIAS) بانک جهانی. از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۰، الیس به عنوان مشاور ارشد خدمات مشاوره سرمایه‌گذاری خارجی (FIAS) گروه بانک جهانی فعالیت داشت. در آن نقش، او به فضای قانونی سرمایه‌گذاری‌های خارجی در کشورهای
به فضای قانونی سرمایه‌گذاری‌های خارجی در کشورهای FSFR و بالکان تمرکز کرده و به دولت‌های اروپای مرکزی و شرقی در زمینه پیش نویس قوانین سرمایه‌گذاری خود مشاوره داده‌است. مدیر اجرایی انجمن بین‌المللی وکلا (IBA). در سال ۲۰۰۰، الیس مدیر اجرایی کانون وکلای بین‌المللی، بزرگترین سازمان بین‌المللی کانون وکلا و وکلای منفرد، تشکیل شده از ۲۰۳ کانون وکلا و ۸۰٬۰۰۰ عضو جداگانه از ۱۹۴ کشور جهان شد. از زمان الیس مدیر اجرایی، کانون وکلای بین‌المللی در محدوده جغرافیایی گسترش یافته و دفاتر جدید منطقه ای را در آمریکای لاتین،
یافته و دفاتر جدید منطقه ای را در آمریکای لاتین، آسیا، خاورمیانه و لاهه گشود. الیس همچنین با همکاری با تاواندا موتاسه مسئول ایجاد مرکز دادخواهی آفریقای جنوبی (SALC) بود. SALC یک پروژه مشترک IBAHRI و ابتکار جامعه باز برای آفریقای جنوبی (OSISA) است و در سه زمینه اصلی متمرکز است: حمایت از پرونده‌های حقوق بشر، مشاوره در منطقه آفریقای جنوبی و آموزش حقوق بشر و قانون مسائل حقوق این مرکز در ژوهانسبورگ مستقر است و در آنگولا، بوتسوانا، جمهوری دموکراتیک کنگو، لسوتو، مالاوی، موزامبیک، نامیبیا، سوازیلند، زامبیا و
مالاوی، موزامبیک، نامیبیا، سوازیلند، زامبیا و زیمبابوه فعالیت می‌کند. در جریان تشکیل محکمه عالی کیفری عراق که صدام حسین را محاکمه کرده بود، الیس ابتکاری را برای آموزش و مشاوره به قاضیان و دادستان‌های دیوان، با پشتیبانی وزارت امور خارجه بریتانیا (FCO) ایجاد کرد. الیس کنسرسیوم بین‌المللی کمکهای حقوقی (ILAC) را که مقر آن در استکهلم است مستقر کرد. ILAC ارزیابی‌های اولیه دربارهٔ آنچه برای بازسازی سیستم‌های عدالت قابل اجرا در کشورهای پس از درگیری لازم است، ارائه می‌دهد. علاوه بر این، الیس ایجاد "عینی و شاهد را"
می‌دهد. علاوه بر این، الیس ایجاد "عینی و شاهد را" "به قساوتها"، یک برنامه تلفن همراه با استفاده از شواهد تصویری از جرایم بین‌المللی در یک دادگستری آغاز کرد. پروژه "EyeWitness" از رسانه‌های اجتماعی برای مستندسازی جرایم به روشی مطمئن و قابل اثبات استفاده می‌کند. این برنامه با استفاده از شواهد فوق‌العاده، از جمله مقادیر هش عکسها، فیلم‌ها و ضبط‌های صوتی، چالش‌های اثبات شده در استفاده از شواهد عکاسی را نشان می‌دهد. از مقدار پیکسل می‌توان برای تأیید صحت عدم تغییر ویرایش فیلم استفاده کرد. اطلاعات دریافت شده توسط