payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بریتیش کلمبیا)، در شهرهای موجود و در «رزرویشن سرخپوستی» ساکن هستند. این نام، در اصل، به شکل «سِلیش» (به لاتین:‌ Séliš) و نام بومی شرقی‌ترین طائفهٔ سالیش، یعنی مردم برای خویش بود. این طائفه در ایالت مونتانا و فاصله‌ای ۷۰۰ کیلومتری از ساحل دریا زندگی می‌کند. اما به دلیل موقعیت جغرافیایی این طائفه، این‌ها اولین گروه از مردم سالیش بودند که با دولت ایالات متحده آمریکا ارتباط دیپلماتیک برقرار کردند. به همین دلیل، نام این طائفه در زبان انگلیسی تعمیم‌بخشی شد و بر روی تمامی طوائف و گروه‌های مردم سالیش در شمال‌غرب
روی تمامی طوائف و گروه‌های مردم سالیش در شمال‌غرب آمریکا گذاشته شد.
خرس سیاه بلوچی نام یک زیرگونه از خرس سیاه آسیایی است. این زیرگونه که با نام خرس سیاه پاکستانی نیز شناخته می‌شود. این خرس در استان‌های سیستان و بلوچستان، هرمزگان و کرمان در ایران و همچنین در ایالت بلوچستان کشور پاکستان زندگی می‌کند، آمار دقیقی از جمعیت و همچنین میزان تلفات این گونه در اختیار نیست اما به عنوان گونه‌ای در معرض انقراض در فهرست قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) قرار دارد. هشت گونه خرس از جمله خرس قطبی، گریزلی، کودیاک، پاندا، خرس قهوه‌ای و خرس سیاه آسیایی در دنیا زندگی می‌کنند که از
و خرس سیاه آسیایی در دنیا زندگی می‌کنند که از این میان دو گونه خرس قهوه‌ای و خرس سیاه آسیایی در ایران زندگی می‌کند که خرس سیاه آسیایی از نظر اهمیت حفاظت در کشور ما پس از یوزپلنگ و در رتبه دوم قرار دارد. خرس سیاه بلوچی یک نوار سفید رنگ به شکل هفت بر روی سینه دارد که آن را از سایر گونه‌ها متمایز می‌کند، عاشق کندوهای عسل و خرما است و ۸۵ درصد رژیم غذایی‌اش را این میوه تشکیل می‌دهد، البته گیاه داز، زیتون، انواع میوه‌ها، حشرات، زباله و لاشه هم مورد پسند این حیوان است و گاهی حتی به شکار جانوران هم می‌رود. در برخی
است و گاهی حتی به شکار جانوران هم می‌رود. در برخی مناطق در فصل زمستان در غارها و شکاف صخره‌ها می‌خوابد، اواخر بهار جفت‌گیری می‌کند و توله‌ها در زمستان به دنیا می‌آیند که معمولاً بین ۱ تا ۳ توله است، توله‌ها حدود ۲ سال همراه مادرند و ماده‌ها در سن ۳ سالگی قادر به زادآوری هستند. این نوع خرس خواب زمستانی ندارد و ۲۵ سال نیز عمر می‌کند. جثه متوسط در بین گونه‌های دیگر خرس‌ها و طول بدن این جانور با توجه به شرایط محیطی و نوع تغذیه ای که انجام می‌دهد متغیر بوده و از ۱۳۰ تا ۱۸۰ سانتی‌متر است.
دِرَفْش میله آهنی نوک‌تیز با دستهٔ چوبی است که در کفش‌دوزی کاربرد دارد. درفش همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
سیلور پیکچرز نام یک شرکت تولید فیلم آمریکایی است که توسط جوئل سیلور تهیه کننده هالیوودی در سال ۱۹۸۰ تاسیس شد.
مسافران آزادی () گروهی از فعالان حقوق مدنی بودند که در سال ۱۹۶۱ برای مبارزه با تبعیض نژادی، اقدام به مسافرت‌های آزادی کردند. این جنبش سفرهایی را به وسیله اتوبوس‌های بین ایالتی انجام می‌دادند، آنها با این اتوبوس‌ها به ایالت‌های جنوب آمریکا سفر می‌کردند تا نحوه اجرای حکم دیوان عالی ایالات متحده در خصوص پرونده بوینتون علیه ویرجینیا (۱۹۶۰) را به چالش بکشند. دیوان عالی حکم داده بود که تفکیک نژادی مسافران، در سفرهای بین ایالتی برخلاف قانون اساسی است. ایالت‌های جنوبی قوانین را نادیده می‌گرفتند و دولت فدرال هیچ
جنوبی قوانین را نادیده می‌گرفتند و دولت فدرال هیچ کاری برای اجرای قوانین انجام نداده‌بود. این سفرها توسط کنگره برابری نژادی (CORE) با هدف برابری نژادی سازماندهی شده بود و طبق برنامه، اولین سفر آزادی در ۴ مه ۱۹۶۱، از مبدأ واشینگتن دی سی آغاز شد و قرار بود در ۱۷ می به نیواورلئان برسد. تاریخچه. مقدمه. مسافران آزادی با مسافرت‌هایی که در سال ۱۹۴۷ به رهبری بایر رودین و جورج هوسر آغاز کردند توانستند با کنگره برابری نژادی () همکاری کنند. این سفرها مانند سفرهای آزادی سال ۱۹۶۱ بود. سفرهایی برای به چالش کشیدن حکم
سال ۱۹۶۱ بود. سفرهایی برای به چالش کشیدن حکم دیوان عالی کشور که بنا را بر تبعیض نژادی در سفرهای بین‌المللی گذاشته بودند. در خلال این سفرها راستین، ایگل روودنکو، جو فلت و اندرو جانسون به اتهام نقض قوانین محلی جیم کرو که صندلی سیاهان و سفیدها را در وسایل نقلیه عمومی تفکیک می‌کرد، دستگیر و محکوم به خدمت در کارولینای شمالی شدند. قانون بوینتون که خواستار اعمال تبعیض نژادی در رستوران‌ها و اتاق‌های انتظار در ترمینال‌های اتوبوسرانی بود هرگونه تخطی از خطوط دولت در تبعیض نژادی را، غیرقانونی اعلام کرد. اما در عمل
تبعیض نژادی را، غیرقانونی اعلام کرد. اما در عمل دیوان سرپرستی بازرگانی میان ایالتی (بخشی از دولت فدرال آمریکا)(ICC). موفق به اجرای قانون بوینتون نشد و قوانین سفر جیم کرو (تبعیض نژادی) نیز در سراسر جنوب آمریکا اعمال نگردید. اولین پروژه مسافران آزادی در ۴ مه ۱۹۶۱آغاز شد. سازمانده آن کنگره برابری نژادی () به رهبری جرج فارمر همراه با، ۱۳ مسافر دیگر (هفت سیاه و سفید، شش سفید، از جمله جنیوه هیوز، ویلیان ای هاربر و اد بلاکنهایم) واشینگتن دی سی را در ترمینال گری‌هاوند به مقصد نیواورلئان ترک کردند. طرح آنها این بود
به مقصد نیواورلئان ترک کردند. طرح آنها این بود که از طریق ویرجینیا، کارولینای شمالی، جورجیا، آلاباما و می‌سی‌سی‌پی سوار شوند و در نیواورلئان، لوئیزیانا پیاده شوند، جایی که برنامه‌ریزی مدنی حقوق بشر بود. اکثر مسافران آزادی از CORE بودند و دو نفر از SNCC. بسیاری از آنها در سنین چهل و پنجاه بودند و بعضی‌ها هم تنها ۱۸سال داشتند. آنها تصمیم گرفتند که به وسیله اتوبوس‌های بین ایالتی و اتوبوس‌های عمومی، تبعیض نژادی را به چالش بکشند. آنها با شکل‌دادن گروه‌های چند نژادی، سوار این اتوبوسها می‌شدند و از شمال به سمت
نژادی، سوار این اتوبوسها می‌شدند و از شمال به سمت جنوب آمریکا که هنوز شاهد تبعیض نژادی بود، مسافرت کردند. در طول نخستین سفر و سفرهای متعاقب آن، فعالان از دورترین مناطق جنوب آمریکا رفتند تا جداسازی صندلی اتوبوسها را به هم ریخته و آنرا یکپارچه کنند به‌طوریکه در پایانه‌های اتوبوسرانی و دستشویی‌ها و آبخوری‌ها را تبعیض نژادی را از بین ببرند. این کار، به واقع خطرناک بود. در آنیستون، آلاباما یکی از اتوبوسهای مسافران آزادی با بمب آتشزا مورد حمله قرار گرفت و مسافران آن مجبور شدند برای نجات جان خود بگریزند. خشونت در
آن مجبور شدند برای نجات جان خود بگریزند. خشونت در آنیستون، بیرمنگهام و نشویل. در بیرمنگهام، آلاباما، یکی از منابع مطلع اف‌بی‌آی گزارش داد که کمیسیونر امنیت عمومی این اداره به نام «یوجین بولکانر» همراه با گروهبان تام کوک از اعضای مجرب کو کلاکس کلان به اعضای کو کلاکس کلن ۱۵ دقیقه فرصت دادند تا به گروهی از مسافران آزادی، پیش از آنکه پلیس به محافظت از آنها بپردازد، حمله کنند. طرح این بود که یک حمله اولیه در آنیستون و سپس حمله نهایی در بیرمنگهام صورت گیرد. اتوبوس سوارها، به شدت کتک خوردند «تا جایی که به نظر
سوارها، به شدت کتک خوردند «تا جایی که به نظر می‌رسید یک بولداگ آنها را گاز گرفته بود.» جیمز پک، یک فعال سفیدپوست، چنان کتک خورده بود که سرش ۵۰ بخیه برداشت. خشونت اوباش در آنیستون و بیرمنگهام به‌طور موقت مسافرت‌های اتوبوسی را به وقفه انداخت. اما فعالان کمیته دانشجویی همکاری‌های خشونت پرهیز (SNCC) در نشویل، سفرهای جدیدی را ترتیب دادند تا عزیمت از بیرمنگهام به سمت نیو اورلئان را ادامه دهند. در مونتگمری، آلاباما، در ایستگاه اتوبوس گری هاوند، یک گروه دیگر از اوباش به یکی از اتوبوسهای پر از مسافر حمله کردند. یکی
به یکی از اتوبوسهای پر از مسافر حمله کردند. یکی از فعالان به نام جان لوئیس در اثر ضربه‌ای که به سرش وارد شد، بیهوش شد. ضاربان همچنین دوربین عکاس مجله لایف، دان اربراک را روی صورت خودش خرد کردند. ۱۲ مرد، جیمز زورگ، یکی از دانشجویان سفیدپوست دانشگاه فیسک را دوره کردند و با یک چمدان آنقدر به صورتش کوبیدند که دندانش خرد شد. خشونت در جکسون، می‌سی‌سی‌پی. در ۲۴ مه ۱۹۶۱، مسافران آزادی سفرهای خود را این بار به مقصد جکسون، می‌سی‌سی‌پی از سر گرفتند. در جکسون، آنها به اتهام «برهم زدن آرامش» به‌دلیل استفاده از وسایل و
اتهام «برهم زدن آرامش» به‌دلیل استفاده از وسایل و اماکنی که فقط مختص سفیدپوستان بود، بازداشت شدند. اما این مسافرت‌های اتوبوسی سازمان دهندگان زیادی داشت، بنابراین روند سفرهای اتوبوسی به سمت جنوب ادامه یافت. هر بار که مسافران به جکسون می‌رسیدند، دستگیر می‌شدند. تا پایان تابستان آن سال، بیش از ۳۰۰ نفر از آنها در می‌سی‌سی‌پی به زندان افتاده بودند… وقتی مسافران اتوبوس سوار، خسته از راه به جکسون رسیدند و خواستند از دستشویی‌ها و غذاخوری‌های مختص سفیدپوستان استفاده کنند، بلافاصله به خاطر برهم زدن آرامش عمومی و
کنند، بلافاصله به خاطر برهم زدن آرامش عمومی و سرپیچی از فرمان یک افسر پلیس بازداشت شدند. فرماندار می‌سی‌سی‌پی راس بارنت در دفاع از تبعیض نژادی می‌گفت: یک کاکا سیاه متفاوت است، چون خدا او را متفاوت آفریده تا تنبیهش کند. مسافران آزادی از داخل زندان اعلام کردند زندان را به آزادی به قید ضمانت ترجیح می‌دهند. آنها حاضر به پرداخت جریمه نشدند چون می‌گویند بازداشت شان بر خلاف قانون اساسی و محکومیت شان غیرقانونی است. آنها سعی داشتند با ماندن در زندان، موضوع را داغ و زنده نگهدارند. هر یک از زندانیان، ممکن بود تا ۳۹
زنده نگهدارند. هر یک از زندانیان، ممکن بود تا ۳۹ روز در زندان باقی بماند، این، حداکثر زمانی است که پلیس می‌توانست آنها را در زندان نگه دارد. حق آنها برای پر کردن کیفرخواست علیه بازداشت، محاکمه، و محکومیت غیرقانونی شان به قوت خود باقی بود. بعد از ۳۹ روز آنها می‌توانستند تشکیل پرونده دهند و دادخواست خود را ارائه دهند…" مسافران آزادی در زندان با برخوردهای خشونت باری روبرو بودند. آنها را در سلول‌های کثیف نگاه داشته و هر از گاهی مورد ضرب و شتم قرار می‌دادند. در جکسون، بعضی از زندانیان مرد، به کار دشوار در دمای
جکسون، بعضی از زندانیان مرد، به کار دشوار در دمای ۱۰۰ درجه فارنهایت واداشته می‌شدند. تعدادی دیگر را به ندامتگاه ایالت می‌سی‌سی‌پی در پارچمن منتقل کرده بودند. در آنجا نیز آنها با شرایط سختی روبرو بودند. گاهی وقتها زندانبانان، آنها را از دیوار آویزان می‌کردند. گاه نیز در روزهای بسیار گرم، پنجره سلول‌های آنها را می‌بستند، تا جایی که نفس کشیدن برایشان دشوار می‌شد. کندی خواستار آرام کردن اوضاع شد. همدردی و حمایت عمومی از مسافران آزادی باعث شد تا دولت جان اف. کندی به کمیسیون بازرگانی بین ایالتی (ICC) دستور دهد
به کمیسیون بازرگانی بین ایالتی (ICC) دستور دهد تا مقررات جدیدی را برای رفع تبعیض نژادی صادر کند. وقتی مقررات جدید این کمیسیون در ۱ نوامبر ۱۹۶۱ اجرایی شد، مسافران اتوبوسها اجازه یافتند روی هر صندلی که می‌خواهند بنشینند؛ تابلوهای «مختص سفیدپوستان» و «مختص رنگین پوستان» از پایانه‌ها برداشته شد؛ آبخوری‌ها، توالت‌ها، و اتاق‌های انتظار مجزا، یکپارچه شد؛ و سالن‌های غذاخوری فارغ از رنگ پوست مشتریان، ارائه سرویس یکسان به همه مشتریان را آغاز کردند. راهپیمائی در واشینگتن، ۱۹۶۳. فیلیپ راندولف یکی از رهبران جنبش مدنی
۱۹۶۳. فیلیپ راندولف یکی از رهبران جنبش مدنی راهپیمایی واشینگتن دی سی در سال ۱۹۴۱ را برای از بین بردن تبعیض استخدام در صنایع دفاعی طراحی کرد، راندولف و بایارد راستین برنامه ریزان اصلی راهپیمایی ۱۹۶۳بودند، دولت کندی در ابتدا با راهپیمایی مخالف بود زیرا از تأثیر منفی این تظاهرات بر تصویب قانون حقوق مدنی نگران بود. با این حال راندولف و کینگ با برگزاری راهپیمایی موافق بودند و همچنان که تظاهرات به پیش می‌رفت، تصمیمات کندی برای اطمینان از موفقیت آن اهمیت بسیاری داشت. راهپیمایی در ۲۸ اوت ۱۹۶۳ برگزار شد. بر خلاف
داشت. راهپیمایی در ۲۸ اوت ۱۹۶۳ برگزار شد. بر خلاف برنامه‌ریزی راهپیمایی گذشته راندولف که تنها سازمان‌های سیاهان در آن مشارکت داشتند. راهپیمائی سال ۱۹۶۳ نتیجه تلاش گروهی همه سازمان‌های عمده مدافع حقوق مدنی بود، از جناح‌های مترقی جنبش کارگری گرفته تا سازمان‌های لیبرال. این راهپیمائی شش هدف عمده را دنبال می‌کرد: - ضمانت قانونی برای حقوق مدنی، یک برنامه کاری گسترده فدرالی، اشتغال کامل و عادلانه، مسکن مناسب، حق رای، و برخورداری از حق آموزش برابر. از میان این اهداف، تمرکز اصلی راهپیمایان بر تصویب قانون حقوق مدنی
تمرکز اصلی راهپیمایان بر تصویب قانون حقوق مدنی بود که دولت کندی پس از اعتراضات در بیرمنگهام پیشنهاد کرده بود. توجه رسانه‌های ملی نیز تا حد زیادی به دیده شدن و تأثیرگذاری این راهپیمائی نیز کمک کرد. این راهپیمایی یک موفقیت بود، البته نه بدون جنجال. حدود ۲۰۰۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰۰ تظاهرکننده در مقابل بنای یادبود لینکلن، جمع شده بودند. جایی که مارتین لوتر کینگ سخنرانی معروف خود، "من رویایی دارم!" را ایراد نمود. در حالی که بسیاری از سخنرانان دولت کندی را به خاطر تلاش‌هایش در تصویب قانون حقوق مدنی و حمایت از حق رأی سیاهان
در تصویب قانون حقوق مدنی و حمایت از حق رأی سیاهان و غیرقانونی کردن جداسازی تحسین می‌کردند، جان لوییس از اعضای SNCC اعتقاد داشت دولت تلاشی جهت محافظت از سیاهان جنوب و حقوق مدنی کارگران تحت ستم جنوبی انجام نمی‌دهد. پس از راهپیمایی، کینگ و دیگر رهبران حقوق مدنی با پرزیدنت کندی در کاخ سفید ملاقات کردند. در حالی که به نظر می‌رسید دولت کندی صادقانه به تصویب لایحه متعهد است، اما کار را یکسره نمی‌کند تا کنگره را وادار به پذیرش آن سازد. با این حال هنگامی که پرزیدنت کندی در تاریخ ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ ترور شد، رئیس‌جمهور
کندی در تاریخ ۲۲ نوامبر ۱۹۶۳ ترور شد، رئیس‌جمهور جدید لیندون جانسون تصمیم گرفت تا با استفاده از نفوذ خود در کنگره بسیاری از قوانین کندی را در دستور کار قرار دهد. فعالان مسافران آزادی. جنبش دانشجویی چهره‌های مشهوری از جمله جان لوئیس، یک فعال مصمم و با اراده؛ جیمز لاوسون، از استادان قابل احترام آموزه‌ها و تاکتیک‌های خشونت پرهیز؛ دایان نش، از قهرمانان فصیح و دلیر عدالتخواه؛ باب موزز، پیشگام نهضت ثبت نام رای‌دهندگان سیاه‌پوست برای انتخابات در می‌سی‌سی‌پی؛ و جیمز بول، یک واعظ آتشین و سازمان دهنده و تسهیل‌کننده
بول، یک واعظ آتشین و سازمان دهنده و تسهیل‌کننده کاریزماتیک را در خود جا داده بود. از دیگر فعالان برجسته دانشجویی می‌توان به چارلز مک دیو، برنارد لافیت، چارلز جونز، لانی کینگ، جولین باند، هوسی ویلیامز، و استاکلی کارمایکل اشاره کرد.
مِلشیور فرانک ( – ) آهنگ‌ساز اواخر دورهٔ رنسانس و اوایل دورهٔ باروک اهل آلمان بود. فرانک هم‌دورهٔ هاینریش شوتس (۱۵۸۵–۱۶۷۲) بود. آثار مِلشیور فرانک در دورهٔ خودش معروف بود و بارها انتشار یافت.
الاستومرِ ترموپلاستیک (TPE - Thermoplastic elastomer) در واقع با توجه به نام آن که تشکیل شده از سه واژه ترمو (گرما)، پلاستیک و الاستومر (الاستیک بودن) گرانول‌های پلاستیکی نرمی هستند که خواص لاستیکی و الاسیتیسه دارند و در گرما نرم می‌شوند. این مواد که با روش‌های خاصی به دست می‌آید مزایای پلاستیک و الاستومر را توامان دارد و می‌توان از آن در ساخت محصولات پلاستیکی استفاده کرد. در محصولاتی همچون پلاستیک‌های فریزری از گرانول‌های الاستومر ترموپلاستیک استفاده می‌شود و موجب نرم شدن آن و انعطاف آن می‌شود وگرنه
می‌شود و موجب نرم شدن آن و انعطاف آن می‌شود وگرنه پلاستیک خود ماده ای شکننده و خشک است. خواص ترموپلاستیک الاستومر. یکی از خواص ترموپلاستیک الاستومر این است که اگر به آنها گرما داده شود، نرم می‌شوند و به همین دلیل به آنها گرمانرم گفته می‌شود. از این مواد در صنایع پلاستیک، لوازم خانگی، خودرو، بسته‌بندی و … استفاده می‌شود.
مرتضی اصفهانی یا مرتضی قبه: فیلم‌نامه‌نویس ایرانی و از چهره‌های امنیتی سابق است. او در سی و چهارمین و سی و هفتمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر نامزدِ سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه برای فیلم‌های "امکان مینا" و "شبی که ماه کامل شد" بود. او نویسندهٔ طرح اولیهٔ فیلم روز صفر (اثر سعید ملکان) نیز بوده‌است. او از چهره‌های نزدیک به سعید امامی است که هر چند گفته می‌شود بازنشست شده اما به نوشته تابناک «به رسم معمول نیروهای امنیتی، از علنی شدن هویتش در این سال‌ها پرهیز کرده و تنها گفت و گویش با یکی از رسانه‌ها نیز با واسطه
و تنها گفت و گویش با یکی از رسانه‌ها نیز با واسطه و به صورت مکتوب بوده است». اصفهانی در گفتگویی که در سال ۱۳۹۶ با نشریهٔ صبح نو انجام داد خود را «یک چریک قبل از انقلاب و یک رزمندهٔ جمهوری اسلامی» معرفی کرد که سابقهٔ همکاری با مصطفی چمران در واحد اطلاعات-عملیات ستاد جنگ‌های نامنظم را داشته، حدود سه هزار دقیقه مستند تولید کرده و پس از آن مشغول فعالیت در سینما و تلویزیون شده‌است. ایرج مصداقی (فعال سیاسی) در گفتگویی با رادیو فردا، مرتضی اصفهانی را یکی از افراد کلیدی در جریان طرح سعید امامی برای اثرگذاری در
کلیدی در جریان طرح سعید امامی برای اثرگذاری در سینمای ایران و ساخت فیلم‌هایی بر اساس خواسته‌های وزارت اطلاعات معرفی کرده و فرهاد توحیدی (فیلم‌نامه‌نویس) در گفتگویی با ایران‌وایر، از اصفهانی به‌عنوان نیروی بازنشستهٔ وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی یاد کرده‌است. احسان مهرابی، روزنامه‌نگار، در مطلبی دربارهٔ مرتضی قبه و روابط سینماگران و نیروهای امنیتی نوشته که دلیل درگیری نهادهای امنیتی در سینما علاوه بر دریافت سهم بیشتر از بودجه، بر سر داشتن دست بالاتر در روایت تاریخ است. هر چند نهادهای امنیتی دربارهٔ تحریف
تاریخ است. هر چند نهادهای امنیتی دربارهٔ تحریف تاریخ به نفع جمهوری اسلامی اتفاق نظر دارند اما بین آن‌ها دربارهٔ تحریف تاریخ به نفع جناح‌های درون حکومت درگیری وجود دارد. آثار. مجموعه‌های تلویزیونی و فیلم‌هایی که مرتضی اصفهانی در آنها نقش فیلمنامه‌نویس یا مشاور داشته‌است:
جواد حسین‌زاده نیستانی (زادهٔ ۴ اردیبهشت ۱۳۵۵ تهران) اقتصاددان، مدرس، پژوهشگر و مدیر ارشد اجرایی ایرانی است که رئیس مرکز آمار ایران بوده‌است. وی تحصیلات خود را در رشته اقتصاد در دانشگاه شهید بهشتی تهران شروع و مقطع دکترا را در رشتهٔ اقتصاد نظری واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی گذراند. پس از اتمام تحصیلات، با درجه کارشناسی به استخدام مرکز آمار ایران درآمد و بعد از سال‌ها کسب تجربه، به معاونت دفتر آمارهای بازرگانی و خدمات، دفتر استاندارد و نظارت بر طرح‌های آماری نائل گردید. پس از چند سال کسب تجربه در
آماری نائل گردید. پس از چند سال کسب تجربه در سمت‌های کارشناسی، رئیس گروهی و معاونت دفاتر تخصصی، مدیریت دفاتر آمارهای بازرگانی و خدمات، دفتر استاندارد و نظارت بر طرحهای آماری، شاخص‌های قیمت و دفتر حساب‌های اقتصادی را به عهده گرفت. در سال ۱۳۹۶ براساس انتخابات درون سازمانی به سمت معاون اقتصادی و محاسبات ملی و در نهایت پس از انتخابات درون هیئت رئیسه مرکز آمار ایران، از ۱۰ تیر ۱۳۹۸ طی حکمی از طرف محمدباقر نوبخت معاون رئیس‌جمهور و رئیس وقت سازمان برنامه و بودجه به ریاست مرکز آمار ایران منصوب شد.
جنبش زیست‌محیطی (گاهی به عنوان جنبش بوم‌شناسی شناخته می‌شود)، که شامل حفظ محیط زیست و سیاست‌های سبز می‌باشد؛ عبارتست از جنبه‌های علمی، اجتماعی و سیاسی متنوع برای رسیدگی به مسائل زیست‌محیطی. طرفداران محیط زیست از تغییر در سیاست عمومی و رفتارهای فردی، مدیریت مداوم منابع و نظارت بر محیط زیست حمایت می‌کنند. آنها انسان را به عنوان یک شرکت کننده (عضو) در اکوسیستم (و نه دشمن آن) می‌شناسند و جنبش آنها روی محیط زیست، سلامت و حقوق بشر متمرکز است. تاریخچه. علاقه‌های اولیه به محیط زیست در جنبش رمانتیسم، در اوایل قرن
اولیه به محیط زیست در جنبش رمانتیسم، در اوایل قرن نوزدهم مشاهده شد. شاعر ویلیام وردزورث به‌طور گسترده در لیک دیستریکت سفر کرد و نوشت: «هرچیزی که انسان به وسیله چشم آن را درک کند یا با قلبش از آن لذت ببرد در ذیل مالکیت ملی قرار دارد». آسیا. خاورمیانه. جنبش محیط زیستی در کشورهای کمتر توسعه‌یافته نیز با درجات مختلفی از موفقیت درک شده‌است. جهان عرب، از جمله خاورمیانه و شمال آفریقا، سازگاری‌های متفاوتی با جنبش محیط زیست دارند. کشورهای خلیج فارس دارای درآمد بالا بوده و به شدت به منابع انرژی در این منطقه وابسته
بوده و به شدت به منابع انرژی در این منطقه وابسته هستند. اگرچه در جهان عرب منابع طبیعی و نیروی کار به نسبت متنوعی یافت می‌شوند. چین. جنبش زیست‌محیطی در چین به واسطه افزایش سازمان‌های غیردولتی محیط زیست و حمایت از سیاست‌های همسو و اتحاد و تظاهرات خود به خودی که اغلب در سطح محلی رخ می‌دهند شناخته می‌شود. تظاهرات زیست‌محیطی در چین به‌طور فراینده‌ای دامنه نگرانی‌های خود را گسترش داده‌اند و خواستار مشارکت گسترده‌تر «به نام مردم» هستند.
انیمه عاشقانه ساختهٔ ۱۹۹۵ به‌کارگردانی یوشیفومی کوندو و نویسندگی هایائو میازاکی است که اقتباسی از مانگایی با همین نام به‌نویسندگی در سال ۱۹۸۹ است. این انیمه را استودیو جیبوری برای توکوما شوتن، نیپون تلویژن و ساخته بود و توهو آن را توزیع کرد. ستاره‌های فیلم ، ایسی تاکاهاشی، ، شیگرو موروئی، شیگرو تسویوگوچی و کیجو کوبایاشی هستند. این نخستین فیلم سینمایی استودیو جیبوری بود که توسط کسی به‌جز میازاکی یا ایسائو تاکاهاتا کارگردانی شده بود. "زمزمه قلب" تنها تجربهٔ کارگردانی کوندو پیش از مرگش در سال ۱۹۹۸ بود. استودیو
کوندو پیش از مرگش در سال ۱۹۹۸ بود. استودیو جیبوری امیدوار بود که کوندو جانشین میازاکی و تاکاهاتا شود. در سال ۲۰۰۲ انیمهٔ "بازگشت گربه" به‌عنوان دنبالهٔ این اثر با تمرکز بر شخصیت فرعی "بارون" ساخته شد. داستان. داستان این انیمه دربارهٔ دختری به نام شیزوکو است. او عاشق مطالعه کردن است اما روزی متوجه شباهت عجیبی می‌گردد. تمام کتاب‌هایی که برای مطالعه از کتابخانه گرفته است، قبلاً توسط شخصی به نام سی‌جی آماساوا خوانده شده است. در نتیجه شیزوکو تصمیم می‌گیرد به دنبال این اسم برود و بعد از اتفاقاتی که می‌افتد او با
این اسم برود و بعد از اتفاقاتی که می‌افتد او با پدربزرگ آماساوا آشنا می‌گردد و این آشنایی سبب می‌شود شیزوکو هدف واقعی‌اش را از زندگی بشناسد. کشفی که زندگی او را به‌طور کامل تغییر خواهد داد…
طرفدار محیط زیست فردی است که از جنبش محیط زیستی حمایت می‌کند؛ «جنبشی اخلاقی و سیاسی که به دنبال بهبود و حفاظت از کیفیت محیط طبیعی از طریق تغییر فعالیت‌های مضر زیست‌محیطی است». یک طرفدار محیط زیست به فلسفهٔ محیط زیست گرایی معتقد است. گسترش. در سال‌های اخیر، نه تنها طرفداران محیط زیست برای محیط زیست طبیعی تلاش کرده‌اند بلکه برای محیط زیست انسانی تلاش وجود دارد. به عنوان مثال، فعالانی که خواستار «فضای سبز روانی» از طریق از بین‌بردن معایب اینترنت، تلویزیون و گوشی‌های هوشمند هستند. این گروه طرفداران محیط زیست
هوشمند هستند. این گروه طرفداران محیط زیست ارتباطی نامیده شده‌اند.
جواد حسین زاده متولد 1363 زاده تبریز __بافهرست__
ویژگی‌های ذاتی مواد گاهی اوقات برای رسیدن به مشخصات عملکرد مورد انتظار یا متناسب با محدودیت‌های تولید نیست. در این صورت از مواد افزودنی استفاده می‌کنیم. افزودنی های پلیمری مواد شیمیایی هستند که به منظور اصلاح و یا بهبود خواص پلیمرها مانند فرآیند پذیری، افزایش طول عمر، کاهش اصطکاک و سایر خواص مکانیکی، فیزیکی و شیمیایی در مقادیر کم به پلیمر پایه اضافه می شوند. اصلاح خواص پلیمر. این مواد برای تصحیح خواص فراورده‌های پلیمری به کار می‌روند. اصلاح خواص سطحی یک پلاستیک یا الاستومر داده شده از سخت‌ترین دستاورد هاست.
یا الاستومر داده شده از سخت‌ترین دستاورد هاست. ِچگونگی استفاده از افزودنی پلیمری بسته به نوع پلیمر و کاربرد آن متفاوت است. استفاده مناسب از افزودنیهای پلیمری باعث بهبود ویژگی‌های بسیاری از قبیل دوام، سختی، وضوح، قابلیت عدم فرسایش در هوا می‌شود، و در نتیجه ایجاد یک محصول با ارزش بالاتر می‌شود خواص الکتریکی می‌تواند توسط بسیاری از پرکننده‌ها تحت تأثیر قرار گیرد به عنوان مثال، با اضافه کردن پرکننده‌های رسانا، یک محافظ الکترومغناطیسی را می‌توان به پلاستیک وارد کرد، که معمولاً هادی‌های الکتریکی ضعیف هستند. یا
کرد، که معمولاً هادی‌های الکتریکی ضعیف هستند. یا مثلاً از عوامل ضد استاتیک می‌توان برای جذب رطوبت استفاده کرد، و موجب افزایش میزان بار استاتیک می‌شود. در مواردی از یک افزودنی مانند برخی ضد اکسنده‌ها در بسیاری از پلیمرها برای طیف وسیعی از کاربرد نهایی استفاده می‌گردد. در موارد دیگر ممکن است یک افزودنی برای یک پلیمر معین و برای یک کاربرد نهایی خاص در نظر گرفته شود. تقسیم این افزودنی‌ها از نظر عملکرد. گروه‌های زیادی برای این تقسیم‌بندی وجود دارد ولی برخی از مهمترین آنها بدین شرح است: افزودنی: پرکننده
از مهمترین آنها بدین شرح است: افزودنی: پرکننده ها(Filler). مواد پرکننده ذراتی هستند که به پلیمر اضافه می‌شوند که می‌توانند خواص خاصی را بهبود بخشند یا محصول را ارزان‌تر کنند و همچنین ترکیبی از این دو ویژگی باشد در سراسر جهان بیش از ۵۳ میلیون تن پرکننده (با کل مبلغ تقریبی ۱۸ میلیارد دلار) هر ساله در زمینه‌های مختلف کاربرد مانند کاغذ، پلاستیک، لاستیک، رنگ، پوشش، چسب و مهر و… استفاده می‌گردد. پرکننده‌های پر مصرف از قبیل کربنات کلسیم زمین (ground calcium carbonate)، کربنات کلسیم رسوب شده(precipitated calcium
کربنات کلسیم رسوب شده(precipitated calcium carbonate) و kaolin, talc، و carbon black مواد پرکننده می‌تواند بر مقاومت کششی یا تنش تسلیم، چقرمگی، مقاومت در برابر حرارت، رنگ، وضوح و غیره تأثیر بگذارد اکثر مواد پرکننده مورد استفاده در پلاستیک، بر پایهٔ مواد معدنی یا شیشه ای است. دو زیر شاخه اصلی مواد پرکننده وجود دارد: جداسازها و الیاف (فیبر) جداسازها ذرات کوچکی از پرکننده هستند که در ماتریکس مخلوط شده‌اند که نسبت اندازه و نسبت آن مهم هستند. الیاف رشته‌های کوچک دایره ای می‌باشند که می‌توانند بسیار طولانی باشند
دایره ای می‌باشند که می‌توانند بسیار طولانی باشند و نسبتاً ابعاد بزرگ باشند. چند نوع پرکننده. به عنوان «گچ» در صنعت پلاستیک است از سنگ آهک و سنگ مرمر مشتق شده‌است. این در بسیاری از کاربردها از جمله پلی استر و پلی استرهای اشباع نشده استفاده می‌شود این به‌طور عمده در پلاستیک برای ویژگی‌های ضد مسدود سازی آن و همچنین جذب مادون قرمز در مارک لیزر استفاده می‌شود. خواصی مانند مقاومت ضربه و مقاومت در برابر حرارت را افزایش می‌دهد این نرمترین معدن شناخته شده و به‌طور کلی گرانتر از کربنات کلسیم است. در صنایع پلاستیکی
کلی گرانتر از کربنات کلسیم است. در صنایع پلاستیکی به دلیل پایداری حرارتی بلند مدت آن برای بسته‌بندی و استفاده از مواد غذایی استفاده می‌شود. افزودنی‌های این پرکننده می‌توانند رطوبت، مقاومت در برابر سایش، پایداری حرارتی و مقاومت دی الکتریک بالا را بهبود بخشند افزودنی: نرم‌کننده‌ها و نرم سازها (Plasticizers). از نظر جرم معمولاً فراوان‌ترین افزودنی هستند این ترکیبات چرب مانند، اما غیر فرار، به پلاستیک‌ها برای بهبود انعطاف‌پذیری کمک می‌کنند، زیرا بسیاری از پلیمرهای آلی در موارد دیگر برای کاربردهای خاص سخت
پلیمرهای آلی در موارد دیگر برای کاربردهای خاص سخت هستند. این مواد علاوه بر صنعت پلیمر در بتون و سیمان نیز کاربرد دارد. نرم‌کننده‌های پلاستیک‌ها معمولاً از دستهٔ فتالات‌ها هستند که انعطاف‌پذیری و دوام پلاستیک را افزایش می‌دهند. عملکرد این مواد به این صورت است که با قرار گرفتن بین مولکول‌های مواد پلیمری فضاهای خالی را افزایش داده و موجب پایین آمدن دمای ذوب کریستالی و در نتیجه نرم‌تر شدن پلیمر می‌شود. عمل آلیاژ کردن نرم سازها با برخی پلیمرها از همان روزهای اول صنعت پلاستیک وقتی الکساندر پارکس، پارکزین را
اول صنعت پلاستیک وقتی الکساندر پارکس، پارکزین را معرفی کرد انجام می‌شده‌است. وقتی اولین مرتبه به کار گرفته شدند، اساساً به عنوان جداکننده مولکولهای پلیمر عمل می‌کردند. طبعاً انرژی کمتر جهت چرخش پیوند مولکولی لازم بود و پلیمرها در دمای پایین‌تر از دمای تجزیه‌شان قابلیت جریان داشتند. بعدها دریافتند که نرم سازها دو نقش دیگر هم ایفا می‌کنند، کم کردن گرانروی مذاب و تغییر خواص فیزیکی محصول مانند افزایش نرمی و انعطاف‌پذیری و کاهش دمای انعطاف سرد (دمایی که زیر آن آمیزه پلیمر انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهد) به
آمیزه پلیمر انعطاف‌پذیری خود را از دست می‌دهد) به عبارت دیگر تعریف نرم‌کننده یا پلاستی‌سایزر عبارت است از ماده‌ای که در ترکیب با ماده دیگر (عموماً پلاستیک یا الاستومر) منجر به افزایش انعطاف می‌شود. حضور نرم‌کننده می‌تواند باعث کاهش دمای انتقال شیشه‌ای، ویسکوزیته مذاب و مدول الاستیک شود. امروزه از نرمسازها در بسیاری از پلیمرها مانند پلی وینیل استات، پلیمرهای آکریلی، سلولز استات و مهمترین همه پلی وینیل کلراید PVC)) استفاده می‌شود. بیشترین بازار مصرف نرم‌کننده در صنایع پلیمری (حدود۸۰درصد) متعلق به صنعت