payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بریل ایسلندی یک الفبای بریل برای زبان ایسلندی است. الفبا. همه حروف مانند بریل بقیه زبانهای نوردیک است. یعنی ö در ایسلندی همان ö به زبان سوئدی یا ø به دانمارکی است. ð در ایسلندی همان ð در فاروئی است. تفاوت‌ها در صورت وجود، فقط در حروف مربوط به نقطه گذاری است. الفبای پایه همان است که در بریل فرانسه وجود دارد.
«خانه» () قسمت دوم از فصل ششمِ مجموعهٔ تلویزیونیِ خیال‌پردازانهٔ "بازی تاج‌وتخت" و قسمت ۵۲ از کلِ این سریال است. فیلم‌نامه‌نویس این قسمت دیو هیل و کارگردان آن جرمی پودسوا است. تولید. نگارش. «خانه» توسط دیو هیل نوشته شده است. برخی عناصر این قسمت بر اساس رمان ششم از مجموعه "ترانه یخ و آتش"، با عنوان "بادهای زمستان"، ساخته شده‌اند که نویسنده، "جرج آر. آر. مارتین"، امیدوار بود پیش از شروع پخش فصل ششم آن را به پایان رسانده باشد. همچنین این قسمت شامل عناصری از فصل‌های «دختر نابینا»، «اژدها رام‌کن» و «بران سوم» از
«دختر نابینا»، «اژدها رام‌کن» و «بران سوم» از کتاب "رقصی با اژدهایان" است، و همچنین به مرگ بالون گریجوی اشاره دارد، رویدادی که در فصل «کیتلین پنجم» از کتاب "طوفان شمشیرها" به آن اشاره شده اما هرگز توسط خواننده دیده نشده است. در بخش «درون قسمت» که توسط شبکه HBO کمی پس از پخش قسمت منتشر شد، سازندگان سریال و شورانرها دیوید بنیاف و دی. بی. وایس درباره صحنه وینترفل که شامل بران بود صحبت کردند و گفتند از ابتدای سریال از انجام هرگونه فلش‌بک اجتناب داشتند. بنابراین تصمیم گرفتند آن را به حداقل برسانند و تنها یک
تصمیم گرفتند آن را به حداقل برسانند و تنها یک فلش‌بک در قسمت آغازین فصل پنجم به نام جنگ‌های پیش رو در کل سریال پیش از فصل ششم وجود داشته باشد. با این حال، بنیوف و وایس تصمیم گرفتند معرفی مجدد بران و کلاغ سه‌چشم این امکان را فراهم کند که فلش‌بک نشان داده شود و به این ترتیب درک بهتری برای شخصیت‌ها و تماشاگران ایجاد شود. انتخاب بازیگر. آیزاک همپستد-رایت (بران استارک)، الی کندریک (میرا رید)، کریستین نارن (هودور)، جما ویلَن (یارا گریجوی) و پاتریک مالاهاید (بالون گریجوی) پس از چند سال غیبت بازگشتند.. این قسمت
گریجوی) پس از چند سال غیبت بازگشتند.. این قسمت ماکس فون سیدو را به عنوان کلاغ سه‌چشم معرفی کرد که جایگزین استران راجر شد، کسی که نقش این شخصیت را به طور کوتاه در فصل چهارم بازی کرده بود. همچنین پیلوی آسبک در نقش اورون گریجوی معرفی شد. چندین بازیگر کودک نیز برای بازی در نقش‌های جوانی شخصیت‌های شناخته‌شده در دید بران از وینترفل در گذشته انتخاب شدند. از جمله سباستین کرافت در نقش ند استارک جوان، کوردلیا هیل در نقش لیانا استارک جوان، ماتئو الزی در نقش بنجن استارک جوان و سم کولمن در نقش هودور جوان، یا ویلیس
جوان و سم کولمن در نقش هودور جوان، یا ویلیس همانطور که در صحنه نامیده می‌شود. جان اسنو در پایان فصل پنجم، قسمت آمرزگاری مادر، کشته شد و در آستانه فصل ششم، کیت هارینگتون، بازیگر این نقش، اعلام کرد که به جز ایفای نقش جسد، به سریال باز نخواهد گشت و برخلاف گمانه‌زنی‌های فراوان، احیا نخواهد شد. پس از پخش «خانه»، هارینگتون عذرخواهی عمومی از طرفداران سریال کرد و گفت که «می‌خواهم بابت دروغ گفتن به همه عذرخواهی کنم. خوشحالم که مردم بابت مرگ او ناراحت شدند. بزرگ‌ترین ترس من این بود که مردم اهمیتی ندهند یا بگویند
ترس من این بود که مردم اهمیتی ندهند یا بگویند ‘خوب، جان اسنو مرد.’ اما به نظر می‌رسد مردم، مشابه قسمت «عروسی سرخ»، نوعی غم و اندوه داشتند که یعنی چیزی که من یا سریال انجام می‌دهیم درست است.» در تمامی فیلمنامه‌ها، لیست‌های بازیگران، وسایل صحنه و لباس، هارینگتون فقط با نام «LC» به معنای فرمانده ارشد اشاره شده بود تا راز احیای او در قسمت حفظ شود. همچنین مشخص شد که در طول تولید فصل، حتی گفتگوی کلامی درباره نام «جان اسنو» ممنوع بوده است، مگر در دیالوگ‌های روی دوربین.
ژیله (به فرانسوی: gilet؛ ، : ) گونه‌ای پوشاک بدون آستین و جلوبسته ویژهٔ برای بالاتنه است. ژیله‌ها در دنیای مُد و پوشاک به پوشش‌های بافته‌شده از نخ یا پشم به‌صورت دستی یا ماشینی گفته می‌شود که در فصول سرد سال روی پیراهن و زیر کت یا کاپشن پوشیده می‌شود. ژیله نیز، همانند جلیقه، بدون آستین است. ژیله‌ها از الیاف مختلفی بافته می‌شوند. این الیاف ممکن است الیاف طبیعی مثل پشم و پنبه یا الیاف مصنوعی باشند.
کائه الکساندر () بازیگر اهل ژاپن و انگلستان است. او در توکیو از پدری ژاپنی و مادری چینی زاده شد و از سن ۱۰ سالگی به همراه آنان به انگلستان مهاجرت نمود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "چرخ زمان"، "خانه" و "پیمان‌شکن" اشاره نمود.
احمد خضرویه، ابوحامد احمدبن خضرویهٔ بلخی، از مشایخ متصوفهٔ خراسان. درباره. احمد خضرویه از بزرگان تصوف در قرن سوم هجری، وی در (۲۴۰ ه‍.ق) در زمان متوکّل در سنّ نود و پنج سالگی در زادگاه خود بلخ وفات یافته‌است. تمام منابع قدیم و جدید به اتفّاق نام او را احمد و کنیه اش را ابوحامد ضبط کرده‌اند. او معاصر بایزید بسطامی و یحیی بن معاذ رازی بود و با هردوصحبت داشته و شوی فاطمه دختر امیر بلخ بوده‌است. در حکایت، حلوا خریدن احمد خضرویه جهت غریمان مبنی بر تأثیر دل شکسته و اجابت دعا، در مثنوی معنوی سخن به میان آمده‌است.
و اجابت دعا، در مثنوی معنوی سخن به میان آمده‌است. در تذکرة الأولیاء نظیر این داستان درباره احمد خضرویه آمده‌است. قصّه جهاد رفتن شیخ احمد خضرویه نیز مذکور است.
کره جنوبی در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱۶ مدال طلا، ۲۶ مدال نقره و ۱۵ مدال برنز (در مجموع ۵۷ مدال) در جایگاه سوم قرار گرفت.
کره شمالی در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۴ مدال برنز (در مجموع ۱۱ مدال) در جایگاه نهم قرار گرفت.
لی زی لی زی نام اصلی لیه دزو (Lieh-Tzu)، لی یوکو Lieh Yukou است. (لیئه ـ تزو Lieh-tzŭ)، (Tzu)، (دزو) به معنی استاد یا فرزانه (sage) است. انسانی با فضیلت اعلا که به او الهام می‌رسد. لیه دزو (Lieh-Tzu). بعضی لیه دزو (Lieh-Tzu) را متعلق به قرن ۴ یا ۵ قبل از میلاد می‌دانند. کتاب لیه دزو، دومین کتاب مهم در خصوص دائوئیسم هست که در آن آموزه‌های استادان خود یعنی "هو دزو Hu Tzu " و "پو هان Po hun" را به شاگردانش تعلیم می‌دهد. برخی از مهم‌ترین این آموزه‌ها عبارت‌اند: ۱- آشتی با مرگ یا درک مرگ هم‌چون همزاد زندگی. ۲-
۱- آشتی با مرگ یا درک مرگ هم‌چون همزاد زندگی. ۲- توجه به شگفتی‌های طبیعت و قدرت تخیل انسان. واسطهٔ میان جهان غیب و عالم شهادت فقط می‌تواند خیال باشد. ۳- تقابل رؤیا و واقعیت و جابجایی آسان آن‌دو. آثار مربوطه. The Book of Lieh-tzǔ: A Classic of Tao. New York: Columbia University Press. 1960, revised 1990. ISBN 0-231-07237-6 Liang Xiaopeng, tr. Liezi. Beijing: Zhonghua Book Company. 2005 (Library of Chinese Classics) ISBN 7-101-04273-2/K-1816 دزو، لیه "(مجموعه آثار)" برگردان مریم کمالی، مسعود شیر بچه، تهران:
آثار)" برگردان مریم کمالی، مسعود شیر بچه، تهران: نشر میترا ۱۳۸۶ شابک ۴-۱۶-۸۴۱۷-۹۶۴ جستارهای وابسته. در دائو، نور به خودشناسی تعریف شده‌است. چوانگ ـ تزو (Zhuang Zhou) , (Chuang –Tzu)، با توجه به (وابستگی dependence) و (آزادگی independence) انسان، مردم را به چهار گروه تقسیم می‌کند. حکیم تائوئی شهیر لیه تزو (Lieh-tzŭ)، در گروه سوم انسانی با (حکمت بزرگ great wisdom)، جای دارد.
اسرائیل در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۷ مدال طلا، ۴ مدال نقره و ۸ مدال برنز (در مجموع ۱۹ مدال) در جایگاه ششم قرار گرفت.
هند در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۴ مدال طلا، ۱۲ مدال نقره و ۱۲ مدال برنز (در مجموع ۳۲ مدال) در جایگاه هفتم قرار گرفت.
مغولستان در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره و ۸ مدال برنز (در مجموع ۱۵ مدال) در جایگاه دهم قرار گرفت.
اندونزی در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱۵ مدال طلا، ۱۴ مدال نقره و ۱۷ مدال برنز (در مجموع ۴۶ مدال) در جایگاه پنجم قرار گرفت.
تایلند در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۴ مدال طلا، ۲ مدال نقره و ۸ مدال برنز (در مجموع ۱۴ مدال) در جایگاه هشتم قرار گرفت.
برمه در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال نقره و ۲ مدال برنز (در مجموع ۳ مدال) در جایگاه هفدهم قرار گرفت.
سنگاپور در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۷ مدال برنز (در مجموع ۱۱ مدال) در جایگاه سیزدهم قرار گرفت.
پاکستان در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۲ مدال طلا و ۷ مدال برنز (در مجموع ۹ مدال) در جایگاه یازدهم قرار گرفت.
عراق در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال طلا و ۳ مدال برنز (در مجموع ۴ مدال) در جایگاه چهاردهم قرار گرفت.
فیلیپین در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۲ مدال نقره و ۱۱ مدال برنز (در مجموع ۱۳ مدال) در جایگاه پانزدهم قرار گرفت.
مالزی در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال نقره و ۵ مدال برنز (در مجموع ۶ مدال) در جایگاه شانزدهم قرار گرفت.
کویت در بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران، ایران که از ۱ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۴ برگزار شد، شرکت کرد. این کشور با ۱ مدال نقره، در جایگاه هجدهم قرار گرفت.
کدو مسما به انگلیسی () گونه ای از خانواده کدوها می باشد که مصرف خوراکی داشته و گاه ارتفاع آن تا 1 متر نیز می رسد. کدو مسما یک کدو به رنگ زرد و گوشت داخلی آن سفیدرنگ میباشد. کدو از جمله صیفی جات خوش طعم است که در خورشت های مختلفی استفاده می شود. کدوی زرد یکی از واریته های کدو خورشتی می باشد که طعمی شیرین تر و ظاهری بسیار زیباتر از کدو سبز دارد.
شیمدو پایا یا خدای بزرگ طلایی، (برمه‌ای: ရွှေမောဓော ဘုရား [ʃwè mɔ̀dɔ́ pʰəjá]) نام معبدی است مربوط به بودائیان که در شهر باگو، کشور میانمار قرار گرفته‌است. ارتفاع این بنا ۱۱۴ متر بوده که بلندترین معبد در کشور میانمار محسوب می‌شود. تاریخچه. این معبد در حدود قرن دهم میلادی ساخته شده است، این مکان بارها به دلیل زمین‌لرزه آسیب جدی دیده و بخش‌هایی از آن از بین رفته است. آخرین آسیب‌هایی که این بنا دیده است، مربوط به سالهای ۱۹۱۷ و ۱۹۳۰ است که با زمین‌لرزه‌هایی شدید، بخش‌هایی از این آثار زیبای تاریخی از بین رفت.
بخش‌هایی از این آثار زیبای تاریخی از بین رفت. ارتفاع معبد اصلی، ۲۱ متر بوده است که پس از مرمت آن در سال ۱۹۵۴ این ارتفاع تغییر کرده و گنبد کنونی ساخته شده‌است. احتمال داده می‌شود این معبد برای نگهداری از تعدادی از تار موهای بودا ساخته شده است. در سال ۹۸۲ نیز یادبودی از دندان‌های بودا به این معبد اضافه شد. همچنین تاج سومین پادشاه میانمار به نام باینانگ (به انگلیسی: Bayinnaung)، سایه‌بان سلطنتی بوداوپایا (به انگلیسی: Bodawpaya) ششمین پادشاه میانمار و ناقوسی که توسط شانزدهمین پادشاه برمه به این مکان اهدا شده
توسط شانزدهمین پادشاه برمه به این مکان اهدا شده است نیز در این معبد نگهداری می‌شود. ارتفاع گنبد کنونی ۱۱۴ متر است که بلندترین گنبد میانمار محسوب می‌شود. جشنواره سالانه پاگودا یک رویداد ۱۰ روزه است که در این مکان برگزار می‌شود. ویژگی‌های معبد. این معبد، با تعداد زیادی مجسمه تزئین شده و در بالای آن، الماسی بزرگ کار گذاشته شده است. دو مجسمه بزرگ از شیر که در ورودی این معبد قرار گرفته‌اند، نمادی از نگهبانان این معبد می‌باشند. علاوه بر معبد، اماکن تزئینی بسیاری در فضای اطراف این زیارتگاه وجود دارند. همچنین یک
در فضای اطراف این زیارتگاه وجود دارند. همچنین یک موزه کوچک در فضای خارجی این معبد تهیه شده و در آن آثار باستانی کشف شده از این منطقه به نمایش گذاشته شده است. این معبد، در جاده پاگودا در نزدیکی کاخ طلایی (به انگلیسی: Kanbawzathadi) در شرق بزرگراه ملی NH1 قرار دارد. تقدس. از آنجا که این بنا، آثاری و یادگاری‌های بسیاری از بودا را در خود جای داده‌است، همواره مورد تقدس بودائیان بوده است. همین تقدس سبب می‌شود تا این مکان مورد بازدید گردشگران قرار نگیرد و بازدیدکنندگان تنها می‌توان از بیرون معبد دیدن کنند. همچنین
تنها می‌توان از بیرون معبد دیدن کنند. همچنین در اطراف معبد، زیارتگاه‌های هشتگانه‌ای وجود دارند که محل زیارت بودائیان می‌باشند.
ساپنا پابی (زاده ۱۹۸۵) بازیگر انگلیسی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم رانندگی اشاره کرد.
دشرت منجی (; 1929 – ) معروف به مرد کوه کارگر اهل روستای گهلور در نزدیکی گایا در بیهار هند بود که شکافی را به طول ۱۱۰ متر، عرض ۹٫۱ متر، و عمق ۷٫۶ متر در دل تپه‌ای با تنها یک چکش و یک اسکنه کند. پس از ۲۲ سال کار، دشرت مسیر رفت‌وآمد بین گایا و آتری را از ۵۵ کیلومتر به ۱۵ کیلومتر کاهش داد. زندگی‌نامه. دشرت در خانواده‌ای موساهار (از گروه‌های دالیت به معنای غیرقابل لمس یا نجس، که حتی پایین‌تر از طبقه کارگران سودراها Sūdras در سیستم کاست هندی هستند) متولد شد. در جوانی از خانه گریخت و در معادن زغال‌سنگ دانباد مشغول
از خانه گریخت و در معادن زغال‌سنگ دانباد مشغول به کار شد. سپس به گهلور بازگشت و با زنی به نام فلگونی دوی ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۹ یا ۱۹۶۰ میلادی فلگونی مجروح شد و روستایشان با نزدیک‌ترین پزشک ۵۵ کیلومتر فاصله داشت. او همسرش را از دست داد و در پی این تجربه، دشرت تصمیم گرفت دسترسی روستایش را به خدماتی مثل امکانات پزشکی افزایش دهد و دست به کار کندن مسیری در دل صخره شد. این کار ۲۲ سال طول کشید و در سالهای (۱۹۶۰–۱۹۸۲) تکمیل شد. مسیری که دشرت کند تا سال ۲۰۰۷ میلادی مسیر اصلی مسافرت بین بخش‌های آتری و وزیرگنج بود.
مسیر اصلی مسافرت بین بخش‌های آتری و وزیرگنج بود. دشرت منجی در ۱۷ اوت ۲۰۰۷ در اثر سرطان مثانه درگذشت. دولت محلی بیهار مراسمی برای گرامیداشت یاد او برگزار کرد. در فرهنگ عامه. در سال ۲۰۱۱ دولت هند مستندی را بر پایهٔ زندگی دشرت منجی با عنوان "مردی که کوه را جابجا کرد" ساخت. در مارس ۲۰۱۴ قسمت نخست از فصل دوم برنامهٔ "ستیامیو جیاتی" با اجرای عامر خان به دشرت منجی و همسرش اختصاص یافت. عامر خان همچنین با بستانی دوی و بگیرات منجی، پسر و عروس دشرت منجی دیدار کرد و تلاش کرد تا هزینهٔ درمانی بستانی را بر عهده بگیرد.
کرد تا هزینهٔ درمانی بستانی را بر عهده بگیرد. بااین‌حال بستانی دوی در یکم آوریل ۲۰۱۴ به علت بیماری و ناتوانی در پرداخت هزینهٔ درمان درگذشت. در سال ۲۰۱۵ فیلم منجی، مرد کوه با بازی نوازالدین صدیقی در نقش دشرت و رادیکا آپته در نقش فلگونی اکران شد و در گیشه موفق بود.
خزان () رمانی با فرم جریان سیال ذهن، اثر نویسندهٔ اسکاتلندی، آلی اسمیت است که نخستین بار انتشارات در سال ۲۰۱۶ آن را در انگلستان منتشر کرد. این اثر اولین کتاب از سری چهارگانهٔ فصل‌هاست و به موضوعات مختلفی هم‌چون هنر، ادبیات، طبیعت، عشق، سیاست و اجتماع می‌پردازد. کتاب "خزان" کمی پس از «همه‌پرسی ِ عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا» به‌چاپ رسید و به‌عنوان اولین «رمانِ پس از Brexit» بسیار مورد توجه قرار گرفت، زیرا به همان مسایلی می‌پرداخت که پس از تصمیم رأی‌دهندگان در جامعه مطرح شده بود. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۷،
در جامعه مطرح شده بود. در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۷، "خزان" در لیست بلند جایزه ادبی من بوکر ۲۰۱۷ قرار گرفت و در سپتامبر ۲۰۱۷ به‌عنوان یکی از شش کتاب فینالیست معرفی شد. کتاب خزان در همان سال به لیست کاندیداهای نیز راه پیدا کرد. این کتاب از سوی "نیویورک تایمز"، گاردین،فایننشال تایمز،واشینگتن پست، اِن‌پی‌آر، ، ، شیکاگو تریبون، ، اسلِیت و به‌عنوان یکی از کتاب‌های برگزیدهٔ سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ انتخاب شد. نشریهٔ گاردین در سال ۲۰۱۹، کتاب خزان را هشتمین کتاب برتر قرن ۲۱ معرفی کرد. در ایران، این کتاب را انتشارات روزبهان با
کرد. در ایران، این کتاب را انتشارات روزبهان با ترجمه‌‌ی آرمین کاظمیان، در پاییز ۱۳۹۹ روانه‌ی بازار کرده است. طرح داستان. دنیل گلاک، ترانه‌سرای قدیمی ۱۰۱ ساله، در مرکز نگهداری و مراقبت خوابیده است و رویا می‌بیند. الیزابت دیمند ۳۲ ساله، که پیش‌ترها دختربچه‌ای در همسایگی دنیل بوده، مرتب به ملاقات او می‌رود. مادر الیزابت مخالف این دوستی ِ زودهنگام بود، بااین‌حال الیزابت رابطه‌ای صمیمی با دنیل برقرار کرده بود و از توضیحات او در مورد آثار هنری، الهام می‌گرفت. در نتیجه‌ی تأثیراتی که دنیل روی او داشت، الیزابت
در نتیجه‌ی تأثیراتی که دنیل روی او داشت، الیزابت درحال‌حاضر استاد تازه‌کار هنر در دانشگاه لندن است. یکی از شخصیت‌های اصلی رمان، ، هنرمندِ هنر مردمی در دهه‌ی شصت میلادی‌ست که سال‌ها پیش‌تر فوت کرده و موضوع ِ پایان‌نامه‌ی الیزابت است. روایت کتاب، اغلب بین رویاهای طولانی دنیل، که به آستانه‌ی مرگ نزدیک می‌شود، و بازیابی ِ دوباره‌ی ریشه‌های این دوستی و پیامدهایش، از سوی الیزابت، جابه‌جا می‌شود. نقدها. در "گاردین" نوشت: «فکر می‌کنم اسمیت از فناپذیری می‌گوید و نیز از زودگذر، شگفت‌آور و دور از انتظار بودنِ زندگی؛
از زودگذر، شگفت‌آور و دور از انتظار بودنِ زندگی؛ بااین‌حال قوانین دنیای بیرونی، انسان‌های فانیِ بی‌همتایی را به بند می‌کشند و ناچارشان می‌کنند وقت خود را صرف به‌دست آوردنِ حداقل دستمزد، و اندازه‌گیریِ عکس‌های گذرنامه با خط‌کش کنند. اسمیت در خاطراتِ جسته‌گریخته و عوالم خیالش، آرزوهای پنهانِ شخصیت‌هایش را آشکار می‌کند؛ رنج‌شان را، شوق امیدوارانه‌شان و ترس‌شان از مرگ را». در "روزنامه فایننشال تایمز"، نوشت: «خزان، رمان ایده‌هاست و چیزی که موجب می‌شود به ورق زدنِ کتاب ادامه بدهیم، روایت داستان نیست. آنچه
زدنِ کتاب ادامه بدهیم، روایت داستان نیست. آنچه خواننده را درگیرِ خود می‌کند، شیوه‌ای‌ست که اسمیت ما را به اعماق دنیای الیزابت می‌کشانَد و راهی‌ست که دنیلِ دوست‌داشتنی و مهربان، به‌شکل غیرمستقیم، زندگی‌ها را نشان‌مان می‌دهد». پرستون، این‌گونه به حرف‌هایش پایان داد که: «نویسندگان معدودی به ذهنم می‌رسند ـ یکی‌شان ویرجینیا وولف، دیگری هم جیمز سالتر ـ که می‌توانند تنها با گفته‌های شخص، روایتی را پیش ببرند. استفادهٔ اسمیت از گفتمانِ غیرمستقیم آزاد، یعنی سبکِ سوم‌شخص ِنزدیکی که خواننده را در آن واحد، هم همراه و
ِنزدیکی که خواننده را در آن واحد، هم همراه و هم جدای از شخصیت‌های او قرار می‌دهد، بدین معنی‌ست که خزان باوجود همهٔ تأمل‌برانگیز بودن‌اش، به‌هیچ‌وجه کتاب دشواری نیست». لوسی اسکولز در ایندیپندنت به این نتیجه رسید که: «آلی اسمیت که پیش از این به‌عنوان یکی از خلاق‌ترین نویسندگان در بریتانیای امروز مورد پذیرش قرار گرفته بود، در تازه‌ترین رمانش، خزان، خود را در جایگاه یکی از نخبه‌ترین رویدادنگاران کشور، که انگشتانش نبض ِ رخدادهای اجتماعی سیاسی را کاملاً در دست دارند، به اثبات می‌رسانَد».
جیل (به ترکی آذربایجانی: Cil) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لنکران واقع شده‌است. جیل در سال ۲۰۰۷، ۲۲۷۹ نفر جمعیت داشته‌است. ریشه واژه. "جیل" در زبان تالشی به معنای "مکان مردابی" است. این روستا نام خود را از دریاچه خشک شده به همین نام گرفته است. بر اساس برخی منابع تاریخی، نام این روستا از نام مردم گیل که از استان گیلان به این ناحیه کوچ کرده‌اند گرفته شده است.
خاندان شونی خانواده ای از اشراف ژاپنی بودند که از تبار خاندان فوجیوارا بودند، بسیاری از آنها در دفاتر دولتی در کیوشو مناصب بالا داشتند. قبل از دوره کاماکورا (۱۱۸۵–۱۳۳۳)، «شونی» در اصل یک عنوان و پست در کیوشو (دازایفو، فوکوئوکا) بود. تقریباً ترجمه «شونی» به معنای «مشاور صغیر» است و «شونی» در زیر دست داینی (大 弐) مشغول بکار بوده‌است. با تسلط اعضای خاندان شعبه موتی فوجیوارا، این عنوان به مرور زمان به عنوان یک نام خانوادگی مورد استفاده قرار گرفت. هنگامی که میناموتو نو یوریتومو، شوگون‌سالاری کاماکورا را در سال
نو یوریتومو، شوگون‌سالاری کاماکورا را در سال ۱۱۸۵ تأسیس کرد، او فرمانداری کیوشو را دوباره سازماندهی کرد. پست شینزی بوگیو جایگزین داینی شد، و خاندان شونی نیز به همین ترتیب از موقعیت وراثت سنتی خود بیرون رانده شدند. با این حال، به اعضای این خاندان هنوز پست‌های مهم دیگری در منطقه اعطا شده بودند. اعضای خاندان شونی به همراه خاندان اوتومو نقش مهمی در فرماندهی دفاع در برابر تهاجم مغول به ژاپن در سالهای ۱۲۷۴ و ۱۲۸۱ داشتند. آنها بعداً با آشیکاگا تاکااوجی و دربار شمالی در جنگ‌های دوره نانبوکوچو قرن ۱۴ متحد شدند.
شمالی در جنگ‌های دوره نانبوکوچو قرن ۱۴ متحد شدند. مکرراً در قرن ۱۴ و ۱۵ در طی دوره سنگوکو (جنگ‌های داخلی ژاپن) توسط خاندان اوئوچی شکست خوردند، خاندان شونی به تدریج قلمرو خود را از دست دادند و در اواسط قرن شانزدهم در سال ۱۵۵۹ میلادی توسط چیبا تانه‌تسورا از بین رفتند.
قبیله منومینه (؛ همچنین املای Menomini، مشتق شده از کلمه انگلیسی کلمه «مردم برنج وحشی» است؛ یک دولت فدرال ملت شناخته شده بومیان آمریکایی، با وسعت در ایالت ویسکانسین است. قلمرو تاریخی آنها در ابتدا شامل ۴۰ هزار کیلومتر مربع بود که در ایالت ویسکانسین امروزی و بخش فوقانی شبه جزیره میشیگان قرارداشت. این قبیله در حال حاضر حدود ۸٬۷۰۰ عضو دارد. در سال ۱۹۶۸ دیوان عالی کشور حکم کرد که این قبیله سرخپوست، حقوق شکار و ماهیگیری خود را طبق معاهدات مربوط حفظ می‌کند زیرا کنگره در قانونگذاری خود آن حقوق را به روشنی حذف
کنگره در قانونگذاری خود آن حقوق را به روشنی حذف نکرده‌است؛ و این حکم یک مورد برجسته در خصوص حفظ حقوق بومیان سرپوست آمریکایی برای حفظ حقوق شکار و ماهیگیری می‌باشد.
مدل اقلیمی () از روش‌های پژوهش کمی و مدل‌سازی است، که به‌منظور شبیه‌سازی تغییرات آب‌وهوایی در اتمسفر زمین، اقیانوس‌ها، ناهمواری‌های سطح زمین و سطوح یخی استفاده می‌شود. مدل‌های اقلیمی با اهداف مختلف؛ از مطالعه پویایی سیستم‌های اقلیمی تا پیش‌بینی وضعیت آب‌وهوایی در آینده، مورد استفاده قرار می‌گیرند. مدل‌های اقلیمی سیستم‌هایی بر پایه معادلات دیفرانسیل می‌باشند، که از قوانین بنیادی فیزیک، دینامیک شاره‌ها و شیمی پیروی می‌کنند. برای اجرای یک مدل اقلیمی، دانشمندان، سیاره زمین را به یک شبکه ۳ بعدی تقسیم می‌کنند و
سیاره زمین را به یک شبکه ۳ بعدی تقسیم می‌کنند و با اعمال معادلات پایه در آن، اقدام به ارزیابی نتایج حاصل از مدل، می‌نمایند.
«کاری کن عاشقت بشم» ترانه ای است که توسط خوانندهٔ اهل کره جنوبی، ته‌یان، ضبط شده‌است. این آهنگ به صورت دیجیتالی در ۵ آوریل ۲۰۱۷ توسط اس.ام. انترتینمنت منتشر شد. شعر این ترانه توسط چو یون‌یونگ سروده شده و موسیقی آن توسط متیو تیشلر، فلیشیا بارتون و آرون بنوارد ساخته شده‌است. این آهنگ عنوان ترانهٔ اصلی در نسخهٔ دیلاکس اولین آلبوم استودیویی ته‌یئون، که «صدای من» نام داشت، منتشر شد. مقبولیت. «کاری کن عاشقت بشم» پس از انتشار در رتبهٔ 4 کره جنوبی قرار گرفت. علاوه بر این، این ترانه در جدول آهنگ‌های دیجیتال جهانی
بر این، این ترانه در جدول آهنگ‌های دیجیتال جهانی "بیلبورد"، در رتبهٔ ۱۱ قرار گرفت. پرسنل. اعتبارات از کتابچهٔ سی‌دی آلبوم "صدای من (نسخهٔ دیلاکس)" اقتباس شده‌است.
وایلد بیل هیکاک (; – ) یک هفت‌تیرکش، سرباز، جاسوس و مأمور شناسایی، پوکرباز، واگن‌بان، گله‌فروش و مجری نمایش اهل ایالات متحده آمریکا بود که از قهرمانان عامه در دوران غرب وحشی به‌شمار می‌رود و حکایت‌های زیادی دربارهٔ او و کسانی که به‌دستش کشته شدند نقل‌شده است. او یکی از کسانی است که بوفالو بیل داستانهایش را نقل می کرده است. وی در جریان بازی ورق پوکر و از پشت سر هدف گلوله قرار گرفت. آرایش ترکیب دست پوکر وی، از همان زمان با نام دست مرد مرده معروف شد. ظاهر. او صورتی شبیه به اردک داشت برای همین همه او را "بیل
صورتی شبیه به اردک داشت برای همین همه او را "بیل اردکه" خطاب می کردند. اما او با گذاشتن سبیل بلند سعی در پنهان کردن این موضوع داشت. وی همچنین صدایی تو دماغی داشت و همیشه از این موضوع خجالت می کشید. او کلاه مکزیکی بر سر می گذاشت و روی پیراهن و جلیقه اش پوستین خرس می انداخت که حالتی مثل شنل داشت.
|اهمیت= معیار ترجمه |timestamp = 20191105121750
نپالگونج (به لاتین: Nepalgunj) یک شهر در نپال است که در منطقه بری واقع شده‌است. نپالگونج ۸۵٫۹۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۳٬۷۷۹ نفر جمعیت دارد و ۱۵۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. این شهر در نزدیکی مرز کشور هند و ایالت اوتار پرادش قرار دارد. مردم. در سرشماری سال ۲۰۱۱ میلادی این شهر دارای ۷۳٬۷۷۹ نفر جمعیت بود که نسبت به سال ۲۰۰۱ بیست درصد رشد داشته‌است. مردم بومی شهر به زبان نپالی صحبت می‌کنند و مردم دیگر نیز به زبان‌های ملی خود و زبان میانجی سخن می‌گویند. زبان مادری مردم محلی زبان اودهی است که هنوز در بین
مادری مردم محلی زبان اودهی است که هنوز در بین مردم رواج دارد و مورد فهم و گفتگو در تمامی بخش‌ها است. فرهنگ و دین. نپالگونج دارای ساکنین با فرهنگ‌ها و دین‌های مختلفی است که در کنار یکدیگر زندگی می‌کنند، هندوئیسم و اسلام از دین‌های اصلی این شهر محسوب می‌شود که هندو جمعیت بیشتری به خود اختصاص داده‌اند. از دیگر ادیان مورد پرستش در این شهر می‌توان به آیین بودایی، آیین سیک و مسیحیت اشاره کرد. مردم به سنتی در کنار یکدیگر بدون هیچ مشکلی زندگی می‌کنند. با این حال درگیری اخیر در دسامبر سال ۲۰۰۶ بین مردم پاهاری و
درگیری اخیر در دسامبر سال ۲۰۰۶ بین مردم پاهاری و مردم مادشی رخ داد که مرتبط به جنبش دموکراسی ۲۰۰۶ در نپال بود که منجر به کشته شدن یک نفر و زخمی شدن ده‌ها نفر شده بود. ترابری. فرودگاه نپالگونج در فاصله ۶ کیلومتری شمال این شهر قرار دارد که به‌افتخار پادشاه ماهندرا به نام فرودگاه ماهندرا نام‌گذاری شده اما در اما معمولاً از آن به عنوان فرودگاه رانجا یاد می‌شود، مقصدهای پروازی این فرودگاه به فرودگاه بین‌المللی تریبهوان، فرودگاه دولپا، فرودگاه جوملا و فرودگاه روکومکوت انجام می‌شود. بزرگراه ماهندرا بزرگترین
روکومکوت انجام می‌شود. بزرگراه ماهندرا بزرگترین بزرگراه کشور نپال از ده کیلومتری این شهر عبور می‌کند. یک خط راه‌آهن هند به روستا روپایدیها در مرز کشور هند-نپال و در نزدیکی شهر نپالگونج می‌رسد که اتباع هند و نپال ممکن است بدون محدودیت از مرز عبور کنند. اما برای کالاها و اتباع کشورهای دیگر یک پاسگاه گمرکی وجود دارد. آب و هوا. آب و هوای نپالگونج آب و هوای نیمه گرمسیری دارد. دمل شهر گاهی اوقات از ماه آوریل تا ژوئن از ۴۰ درجه سانتیگراد (۱۰۴ درجه فارنهایت) فراتر می‌رود. فصل بارانی از ماه ژوئن تا سپتامبر ادامه
می‌رود. فصل بارانی از ماه ژوئن تا سپتامبر ادامه دارد و هوا کمتر گرم است اما گاهی اوقات بسیار مرطوب است. زمستان‌ها معمولاً دلپذیر است، هوا گاهی اوقات مه‌آلود و پوشیده از ابر است یا سرد با دمای کمتر از ۱۰ درجه سانتیگراد (۴۱ درجه فارنهایت) بدون یخ زدگی می‌شود. در ۱۶ ژوئن ۱۹۹۵ بالاترین درجه حرارت ثبت شده در نپالگونج ۴۵٫۰ درجه سانتیگراد (۱۱۳٫۰ درجه فارنهایت) بود، در حالی که کمترین درجه حرارت ثبت شده در ۹ ژانویه ۲۰۱۳ میلادی ۰٫۳– درجه سانتیگراد (۳۱٫۵ درجه فارنهایت) بود.
چار منار (ازبکی Chor Minor) که با نام مدرسه خلیف نیازکل نیز نامیده می‌شود، دروازه‌خانه تاریخی مدرسه‌ای اکنون نابود شده در شهر تاریخی بخارا در ازبکستان است. این سازه به عنوان یک بنای میراث فرهنگی حفاظت شده، و همچنین بخشی از میراث جهانی یونسکو در مرکز تاریخی بخارا است. نام چار منار به فارسی بوده و به وجود چهار مناره در این سازه اشاره دارد. تاریخچه. این سازه در قرن نوزدهم میلادی در زمان حکومت جانی‌ها توسط خلیف نیازکل، یک بخارایی ثروتمند با اصلیت ترکمن ساخته شد. این سازه که دارای چهار برج است گاهی به اشتباه