payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(به انگلیسی: Zaire) نامیده می‌شد - بود. در سالهای ۱۹۵۰ و ۱۹۷۳ قوم "بروندی" (به انگلیسی: Burundi) را نیز مورد توجه قرار داد. در واقع مانند بسیاری از موسیقی شناسان زمان خود، مریام بر دو منطقه مشخص از جهان متمرکز شده و به‌طور موازی به مطالعه بخش‌های مختلفی از هر دو منطقه پرداخت. علاوه بر مطالعات مکاشفه ای - تحلیلی در مورد موسیقی اقوام مختلف، مریام از اندیشیدن دربارهٔ موضوعات بنیادین نیز غافل نبود. برای مثال در یکی از مقالات خود با عنوان «طبقه‌بندی زیبایی شناختی در انسان‌شناسی» که با همکاری لینتون فری من
شناختی در انسان‌شناسی» که با همکاری لینتون فری من نگاشته شد، به موضوع شباهت داشتن و تمایزات در موسیقی و معیار سنجش‌های این مو ضوع پرداخت. یا در مقاله دیگری تحت عنوان " تغییرات موسیقایی در روستای باسونژی " به مسئله تغییرات موسیقی در یک بازه زمانی چهارده ساله پرداخت. مریام در زمینه پیوند دانش شناخت موسیقی و ارتباط آن با انسان‌شناسی، چالش‌های هدایت کننده بسیار مهمی را شکل داد و در دوران فعالیت‌های آکادمیک و پژوهشی خود در حوزه‌های مختلف فرهنگی آفریقا، بومیان آمریکا و مبانی مطالعاتی موسیقی‌شناسی و موسیقی جز
آمریکا و مبانی مطالعاتی موسیقی‌شناسی و موسیقی جز سیاهان آمریکا پژوهش‌های بسیاری را به انجام رساند. با اینکه آلن مریام در زمان خود یک نو آور به‌شمار می‌رفت اما در مطالعات خود همواره از یک چارچوب مشخص و تبیین شده تبعیت می‌کرد و همیشه نظریات دیگران را به منظور یافتن نکاتی سودمند مورد آزمایش و مطالعه و مقایسه قرار می‌داد. برای مثال در کتاب￼"موسیقی‌شناسی سرخ پوستان فلت هد(۱۹۶۷) ،"در تحلیل ترانه‌ها، مریام روش‌های مختلف آوا نگاری منشعب از رویکردهای هرن باستل، کولینسکی، هرتسوگ و دنزمور را مورد توجه قرار می‌دهد که
هرتسوگ و دنزمور را مورد توجه قرار می‌دهد که پیش تر در مطالعات انجام شده دربارهٔ سرخ پوستان شمال آمریکا از آنها استفاده کرده بود. مریام در عین اینکه به موسیقی و رویکردهای انسان شناختی علاقه‌مند بود، نسبت به دیگر وجوه اجتماعی اقوام مورد پژوهش نیز بی‌تفاوت نبود. شاهد این امر نیز نوشته‌های مختلف او دربارهٔ موضوعات اجتماعی است. برای مثال در این‌باره می‌توان به کتاب " "کنگو، پیش زمینه جدال" " اشاره کرد که به مفهوم نزاع و خشونت به عنوان یک مسئله بین‌المللی و سیاسی در جامعه کنگو می‌پردازد. همچنین می‌توان از کتاب "
در جامعه کنگو می‌پردازد. همچنین می‌توان از کتاب " "استمرار و تغییرات در فرهنگ‌های آفریقایی "" نیز نام برد. او همچنین موفق به دریافت جایزه گوگنهایم شد. فعالیت‌های دانشگاهی. مریام در خاطرات خود بارها به این نکته اشاره کرده‌است که در حیات علمی او آشنایی با ملویل هرسکویتس و ریچارد واتر من نقطه عطفی قابل توجه به‌شمار می‌آید. گفتگوهای سازنده و عمیقی که بین او و این دو فرد به عنوان استادانش شکل می‌گرفته، به او کمک کرد تا مفاهیم انسان‌شناسی و موسیقی‌شناسی را در هم بیامیزد. عنوان رساله دکتری او، " "ترانه‌های
در هم بیامیزد. عنوان رساله دکتری او، " "ترانه‌های آیین‌های آفرو - باهیایی :یک مطالعه قوم موسیقی شناسانه "" بود؛ که تحت نظارت هرسکویتس به عنوان استاد راهنما و واتر من به عنوان استاد مشاور به انجام رسید. آلن مریام از سال ۱۹۵۳ در گروه انسان‌شناسی دانشگاه شمال غرب شروع به تدریس کرد و دو سال بعد در جایگاه استاد خود، ریچارد واتر من قرار گرفت. در سال‌های بعد به دانشگاه ایندیانا رفته و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹ نیز ریاست گروه انسان‌شناسی این دانشگاه را عهده‌دار شد و در سال ۱۹۶۲ از همین دانشگاه، عنوان استاد تمامی را
در سال ۱۹۶۲ از همین دانشگاه، عنوان استاد تمامی را دریافت کرد.گروه انسان‌شناسی دانشگاه ایندیانا بعدها به یکی از مراکز بسیار مهم و مرکزی مطالعات موسیقی‌شناسی قومی تبدیل شد. وی در سال ۱۹۵۲ به کمک ویلارد رودز و چارلز سیگر انجمن موسیقی‌شناسی قومی را پایه‌گذاری کرد و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ شخصاً ریاست این انجمن را برعهده گرفت. نظریات مریام. آلن مریام در تمام آثارش آرزو داشت دریابد که مصنوعات موسیقایی یک فرهنگ چگونه پدید می‌آیند و تلاش می‌کرد کارکردهای موسیقی، جمعیت موسیقایی، سازها و نگاه فرهنگ به موسیقی را توصیف
موسیقایی، سازها و نگاه فرهنگ به موسیقی را توصیف کند و می‌کوشید به تمام وجوه موسیقی از جمله مفاهیم، رفتار، حقیقت و اندیشه موسیقایی، نظام‌ها، مسئله تغییرات و غیره بپردازد.. مریام بر اساس تجربه و پژوهش‌های میدانی خود نظریه و مدل سه وجهی مشخصی را برای مطالعات موسیقی‌شناسی اقوام و براساس یک ایده مرکزی یعنی "مطالعه موسیقی در فرهنگ" ارائه داد که البته در مطالعات نخستین خود این مورد را به شکل "موسیقی به مثابه فرهنگ" معرفی می‌کرد. مدل مطالعاتی و پیشنهادی مریام برای مطالعه گونه‌های مختلف موسیقی اقوام مختلف این بود
مطالعه گونه‌های مختلف موسیقی اقوام مختلف این بود که برای شناخت یک موسیقی در فرهنگ، آن موسیقی باید در سه سطح تحلیلی متفاوت مورد مطالعه قرار بگیرد: "مفهوم پردازی"، "شناخت رفتار انسان‌ها در برابر موسیقی" و "تحلیل عناصر صوتی". کتاب مشهور او، "انسان‌شناسی موسیقی،" روندی از درهم تنیدگی وجوه مختلف این سه موضوع را به تصویر می‌کشد. آثار مریام. در کارنامه علمی آلن مریام، بیش از ۳۰۰ عنوان مقاله، کتاب، مقاله مروری، کتاب‌شناسی، دفترچه‌های آلبوم صوتی و نوشته‌های مختلف در معرفی و بزرگداشت دیگر پژوهشگران به چشم می‌خورد.
معرفی و بزرگداشت دیگر پژوهشگران به چشم می‌خورد. کارولین کارد و کارل راکونن در سال ۱۹۸۲، یعنی دو سال پس از مرگ مریام کتاب‌شناسی و کلیه آثار صوتی منتشر شده او را در شماره ۲۶ مجله سالنامه موسیقی‌شناسی قومی منتشر کردند. از میان آثار او می‌توان به کتاب‌هایی مانند "انسان‌شناسی موسیقی (۱۹۶۴)، موسیقی‌شناسی قومی سرخ پوستان فلت هد (۱۹۶۷)، موسیقی آفریقایی(۱۹۷۰)، کتاب‌شناسی جز(۱۹۵۴)" و غیره و نیز مقالات متعدد در مورد موسیقی جز سیاهان آمریکا و آلبوم‌های صوتی متعدد از موسیقی بومی‌های آفریقا و آمریکا به همراه دفترچه‌های
بومی‌های آفریقا و آمریکا به همراه دفترچه‌های توضیحی اشاره کرد.یکی از مقالات مهم مریام، " استفاده از موسیقی در مطالعه مسئله فرهنگ پذیری " است که در این مقاله مفهوم و مسئله هماهنگ سازی (به انگلیسی :synchronization) که قبلاً توسط هرسکویتس و واترمن به شکل قابل توجهی گسترش یافته بود، مطرح شد. او با تألیف کتاب "انسان‌شناسی موسیقی" در سال ۱۹۶۴، گامی بزرگ و سرنوشت ساز را در راستای تعریف، توصیف و تبیین اهداف موسیقی‌شناسی قومی و شناخت ماهیت آن و بررسی آن از زوایای مختلف برداشت. این کتاب با گذشت بیش از ۵۰ سال از
مختلف برداشت. این کتاب با گذشت بیش از ۵۰ سال از تألیف خود، همچنان از منابع مهم درسی در دانشگاه‌های معتبر سراسر دنیا به‌شمار می‌آید. مرگ. آلن مریام در چهاردهم مارس ۱۹۸۰ در سن ۵۶ سالگی، درسانحه سقوط هوایی پرواز شماره ۰۰۷ هواپیمایی LOT لهستان در نزدیکی فرودگاه شوپن ، ورشو ،لهستان از دنیا رفت. درگذشت او برای تمامی اطرافیان و به ویژه موسیقی شناسانی که در پی ذهنیت و شناخت او از حوزه‌های مشترک موسیقی و انسان‌شناسی بودند، بسیار ناگوار بود. بسیاری از همکاران و دوستان او دربارهٔ حیات فردی و اجتماعی مریام نوشته‌هایی
او دربارهٔ حیات فردی و اجتماعی مریام نوشته‌هایی را پس از درگذشت او منتشر کردند. برونو نتل دربارهٔ در گذشت او نوشت: مریام از نگاه دیگران. نتل نوشته مفصل دیگری را دربارهٔ مریام در سال ۱۹۸۲ نوشت: « آلن اهمیت زیادی برای آدم‌ها قائل بود، از خانواده اش گرفته تا دانشجویان، آموزگاران و افراد آگاه دیگر. برخلاف ظاهر جدی اش، در واقع بسیار احساساتی بود… خود را حلقه ای در زنجیره پژوهشگران می‌دانست… در قلب و در نوشته‌هایش برای درگذشت دوستانی که در میان مردم فلت هد داشت، سوگواری می‌کرد. او عاشق گفتگو بود. همواره می‌شد با
می‌کرد. او عاشق گفتگو بود. همواره می‌شد با او بحث کرد و این بحث‌ها همیشه لذت بخش بود.. او هیئت‌های برنامه‌ریزی را ملامت می‌کرد که چرا برای تعاملات شخصی زمان خاصی را در نظر نمی‌گیرند و معمولاً پس از جلسات برای همکارانش می‌نوشت: چرا تشریف نیاوردید؟ یا چرا حضورتان کمرنگ بود؟ او دغدغه مردمی را داشت که نمی‌شناخت و تا جایی که می‌توانست در زمینه رفتار منصفانه با اقلیت‌ها در کشور، رفتار مناسب با مردم کشورهای جهان سوم توسط کشورهای صنعتی و نیز تعلیم و تربیت دانشجویان و پژوهشگران جوان تلاش می‌کرد. او کاملاً متوجه بود
و پژوهشگران جوان تلاش می‌کرد. او کاملاً متوجه بود که ما دربارهٔ موسیقی دان‌ها و مخاطبین موسیقی به پژوهش می‌پردازیم و این فروتنی را داشت که آنها را آموزگاران خود بنامد و همواره در درس گفتارهای خود از آنان تقدیر و تشکرکند. اما در کنار تمامی این مسائل، انسجام فکری همواره برای او ارزش اصلی بود. ارزشی که اجازه نمی‌داد هرگز تحت تأثیر مسائل جانبی قرار بگیرد و با اینکه در رفتار با دیگران بسیار رئوف بود، در مسائل فکری بسیار جدی و دقیق بود. بخش اعظم زندگی او را پژوهش تشکیل می‌داد اما در عین حال از خیلی چیزها لذت
تشکیل می‌داد اما در عین حال از خیلی چیزها لذت می‌برد. همواره موسیقی جز را دوست داشت و بسیاری از سبک‌های هنری غربی و غیر غربی را نیز می‌پسندید و شناختن آدم‌ها بسیار برایش جالب بود. او از طرفداران پرو پا قرص ورزش بود؛ و حتی گاهی در جلسات انجمن شکوه می‌کرد که مجبور شده‌است تماشای مسابقه فوتبال را از دست بدهد. کوه‌نوردی و سفر با کوله پشتی را بسیار دوست داشت. آلن، برای من به عنوان شهروندی که تابعیت این کشور درآمده، نمونه بارز یک آمریکایی بود. با آن کلاه سفید گویی در یک فیلم وسترن زندگی می‌کرد: دیالوگ خود را
گویی در یک فیلم وسترن زندگی می‌کرد: دیالوگ خود را می‌گفت و قضاوت را به عهده بیننده می‌گذاشت. بسیار شوخ‌طبع بود، اما این باعث نمی‌شد که از حماقت، تخطی و بی وفایی عصبانی نشود. از بین تمام نقاطی که در دنیا دیده بود، ایالت مونتانا را از همه بیشتر دوست داشت و آنرا خانه خود می‌دانست. شیفته تابستان‌های پارک ملی گلیشر بود، جایی که از نزدیک آنرا می‌شناخت و ساعت‌ها گشت و گذارهای بعد از ظهرهای ماه ژوئیه او در آن تعریف می‌شد. ما و کسانی که در حوزه موسیقی‌شناسی قومی کار می‌کنیم، یکی از بزرگترین رهبران خود را ازدست
کار می‌کنیم، یکی از بزرگترین رهبران خود را ازدست دادیم. کسی که در مشکلات می‌شد روی کمک‌هایش حساب کرد و همیشه از او انتظار پاسخ‌های صادقانه داشت. مردانه دست می‌داد و افکار منطقی خود را به صراحت بیان می‌کرد. همیشه پیشرو بود و با متانت و اطمینان پیش می‌رفت. وقتی در روز چهاردهم مارس از مرگ او باخبر شدم، همان حسی را داشتم که در روز مرگ کندی در سال ۱۹۶۳ به من دست داده بود. "»" فرانک گیلیس یکی دیگر اعضای انجمن موسیقی‌شناسی قومی، او را یکی از رهبران حرکت‌های علمی در موسیقی‌شناسی قومی خوانده و دربارهٔ مریام
علمی در موسیقی‌شناسی قومی خوانده و دربارهٔ مریام نوشته‌است:
شیخلر (به ترکی آذربایجانی: Şıxlar) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان قاخ واقع شده است. شیخلر ۲۵۳ نفر جمعیت دارد.
مارسل مرکس (; – ) خواننده تنور اپرا اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سه ملوان" اشاره کرد.
ژانت باتی (؛ ۱۹۲۱ – ۲۰۱۱) هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "پاریس همیشه پاریس است"، "سه ملوان" و "بابانوئل یک آشغال است" اشاره کرد.
آنری ژن (; – ) خواننده و بازیگر سینما اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هالو"، "جانوران"، "مغز"، "خسیس"، "سوپ کلم"، "پاریس همیشه پاریس است، و "سه ملوان" اشاره کرد.
در متون مختلف اورموس به دو معنی به کار می‌رود. یکی به معنی موادی که سبکتر از هوا هستند و دوم نمک مایع اورموس. موضوع مقاله ما نمک مایع اورموس (ormus salt water) است. این مایع با پایه نمک معمولی ساخته می‌شود ولی ترتیب اتمها به گونه ای تغییر می‌یابد که نمک همانند یک مایع ژلاتینی به شکل پایداری در آب باقی می‌ماند و ته‌نشین نمی‌شود. مواد تشکیل دهنده آن نمک با مقداری بالاتری از املاح منیزیوم، و هیدروکسید سدم برای عمل آوری محصول. تاریخچه. برخی معتقدند که این ماده اولین بار در مصر ساخته شده‌است، اما برخی دیگر به
اولین بار در مصر ساخته شده‌است، اما برخی دیگر به دلیل شباهت منطقه هرمز با نام اورموس، ساخت آن را از ایرانیان نسبت می‌دهند. بیشترین کاربرد آن در متون کیمیای بوده و امروز از آن در مصارف پزشکی در طب جایگزین بهره گرفته می‌شود. ادعا می‌شود که این نمک در دردهای پرامنده عضلانی (فیبرو میالژیا) و.. مؤثر است. روش ساخت. برای این کار ابتدا pH آب را با استفاده از هیدروکسید سدیم تا ۱۰٫۷۸ افزایش می‌دهند و محلول به دست آمده را با همزن در حال حرکت نگه می‌دارند. سپس نمک مورد نظر را به آرامی به آن اضافه می‌کنند، نمک شروع به
نظر را به آرامی به آن اضافه می‌کنند، نمک شروع به حل شدن در آب می‌نماید و آنقدر اشباع می‌شود که ناگهان به شکل یک مایع ژلاتینی در انتهای ظرف ظاهر می‌شود. یکی از مناسب‌ترین نمکها برای ساخت اورموس با کیفیت در جهان نمک هیمالیا و نمک دریاچه ارومیه می‌باشد.
بوستان ارغوان بوستان در شهر کرمانشاه است که با مساحت ۲۵ هزار متر مربع در کمربندی غربی و در محدودهٔ منطقه ۳ شهرداری کرمانشاه واقع شده‌است. این بوستان در سال ۱۳۹۰ گشایش یافت. تاریخچه. عملیات ساخت پارک ارغوان پس از آغاز برای چند سال رها شد. پس از مدتی این پارک به عنوان یکی از پروژه‌های باغ‌راه غربی کرمانشاه درآمد و همچنین قرار شد به عنوان باغ گل‌ها مورد بهره‌برداری قرار بگیرد. این پارک در روز ۴ تیر سال ۱۳۹۰ گشایش یافت. در مرداد ۱۳۹۱ عملیات ساخت باغ گل‌ها در پارک ارغوان در عرصه‌ای به مساحت ۵/۳ هکتار آغاز شد.
ارغوان در عرصه‌ای به مساحت ۵/۳ هکتار آغاز شد. قرار است در این باغ، علاوه بر باغ گیاه‌شناسی، انواع شیوه‌های باغ‌سازی جهان همچون باغ‌سازی ایتالیایی، ژاپنی، فرانسوی، انگلیسی و نیز کوشک‌باغ ایرانی مورد استفاده قرار گیرد. موقعیت بوستان. بوستان ارغوان در مجاورت کمربندی غربی شهر کرمانشاه قرار دارد و بخشی از پروژهٔ تبدیل این کمربندی به یک باغ‌راه است. پارک ارغوان در مجاورت باغ پرندگان صدف قرار دارد. ویژگی‌های بوستان. بوستان ارغوان در زمینی به مساحت ۲۵ هزار متر مربع ساخته شده‌است. امکانات و تأسیساتی از قبلی آب‌نما
ساخته شده‌است. امکانات و تأسیساتی از قبلی آب‌نما و نورپردازی، ۲ باب پارکینگ و لوازم ورزشی در آن وجود دارد.
سایوز-تی۲ دوازدهمین مأموریت سرنشین دار سازمان فضایی شوروی به مقصد ایستگاه فضایی سالیوت۶ و دهمین اتصال موفقیت‌آمیز به آن بود. این مأموریت حامل دومین سری فضانوردان بازدیدکننده از خدمه سایوز۳۵ به حساب می آمد که نخستین آزمای سرنشین دار سفینه جدید سایوزT نیز بود و در نهایت با موفقیت نسبتاً خوبی همراه شد. سایوز تی۲ به شکلی کاملاً غیر منتظره ای به سوی فضا پرتاب شد. سفینه های جدید مورد استفاده از سیستم موتور قدرتمندی بهره می برد، توانایی حمل سه فضانورد را داشت و نوعی کامپیوتر جدیدی در آن نصب شده بود که می توانست
کامپیوتر جدیدی در آن نصب شده بود که می توانست کار اتصال فضایی و ورود دوباره به جو را هدایت کند. البته برخلاف عملیات خودکار نزدیک شدن به سالیوت۶، سفینه نتوانست به صورت خودکار به ایستگاه متصل شود و فضانوردان این کار را به صورت دستی انجام دادند.
دِبْرا ال برکس پزشک و دیپلمات اهل ایالات متحده آمریکاست که متصدی پاسخگویی درباره کروناویروس در کاخ سفید است. او از سال ۲۰۱۴ سفیر سیار و مسئول هماهنگی جهانی ایدز ایالات متحده است.
منک فیلم آمریکایی درام بیوگرافی به کارگردانی دیوید فینچر است که در سال ۲۰۲۰ توسط نت‌فلیکس منتشر شد. فیلم‌نامه این فیلم توسط جک فینچر (پدر دیوید فینچر) نوشته شده و داستان آن دربارهٔ زندگی واقعی هرمن جی منکویتس ملقب به منک، فیلم‌نامه‌نویس فیلم "همشهری کین" (۱۹۴۱) است و وقایع زندگی او و چالش‌هایی که هنگام نوشتن فیلم‌نامه با اورسن ولز و دیگران داشته را به تصویر می‌کشد. چان چافین، داگلاس اوربانسکی و اریک راث تهیه‌کننده پروژه هستند. در این فیلم گری اولدمن، آماندا سایفرد، لی‌لی کالینز، آرلیس هوارد، تام پلفری، سام
سایفرد، لی‌لی کالینز، آرلیس هوارد، تام پلفری، سام توگتون، فردیناند کینگزلی، تاپنس میدلتون، تام برک، جوزف کراس، جیمی مک شین، توبی لئونارد مور، مونیکا گاسمن و چارلز دنس بازی می‌کنند. جک، پدر دیوید فینچر، فیلمنامه را در دهه ۱۹۹۰ نوشت و دیوید در ابتدا قصد داشت پس از پایان ساخت فیلم "بازی" (۱۹۹۷)، آن را با حضور کوین اسپیسی و جودی فاستر فیلمبرداری کند. این برنامه هیچ‌گاه عملی نشد و جک در سال ۲۰۰۳ درگذشت. سرانجام، ساخت فیلم در ژوئیه ۲۰۱۹ رسماً اعلام شد و فیلمبرداری آن از نوامبر ۲۰۱۹ تا فوریه ۲۰۲۰ در حوالی لس
آن از نوامبر ۲۰۱۹ تا فوریه ۲۰۲۰ در حوالی لس آنجلس انجام شد. منک در ۱۳ نوامبر سال ۲۰۲۰ در تعدادی از سینماها نمایش محدود داشت و پخش آن از ۴ دسامبر سال ۲۰۲۰ از نتفلیکس آغاز شد. این فیلم با بازخورد مثبت منتقدان روبرو شد. آنها کارگردانی، فیلمبرداری، ارزش‌های تولید و موسیقی و همچنین بازی‌های اولدمن و سایفرد را ستودند. داستان. در سال ۱۹۴۰ آر.ک. او به اورسن ولز برای پروژه بعدی خود آزادی تام و تمام می‌دهد. هرمان جی منکویتس در ویکتورویل، کالیفرنیا، دوران بهبودی از شکستگی پای خود در یک تصادف رانندگی را می‌گذراند. او
پای خود در یک تصادف رانندگی را می‌گذراند. او تلفنی از ولز دریافت می‌کند که وی را برای نوشتن فیلمنامه فیلم جدیدش می‌خواهد. هرمان متن را به منشی خود، ریتا الکساندر، که وظیفه نوشتن را دارد، دیکته می‌کند. چند سال پیش در استودیوی پارامونت، هرمان و نویسندگان دیگر با دیوید سلزنیک دربارهٔ فیلمی که می‌نویسند صحبت می‌کنند. هرمان به مکان فیلم‌برداری می‌رود که در آن او و ماریون دیویس یکدیگر را می‌شناسند. وی ویلیام راندولف هرست را معرفی می‌کند. در سال ۱۹۴۰، جان هاوسمن، تهیه‌کننده، نگران می‌شود که فیلمنامه هرمان بیش از
تهیه‌کننده، نگران می‌شود که فیلمنامه هرمان بیش از حد پیچیده باشد و تماشای آن در توان توده مردم نباشد. ریتا به مشابهت‌های بین شخصیت‌های هرمان و افرادی که می‌شناسد پی می‌برد. سال‌ها پیش، هرمان و برادرش جوزف شروع به کار با لوئیس بی مایر که در امور مالی "ام‌جی‌ام" است، می‌کنند. جوزف هرمان را در جریان نگرانی‌هایش دربارهٔ فیلمنامه جدید می‌گذارد و این ممکن است باعث خشم هرست شود. در سال ۱۹۳۳، هرمان و همسرش سارا با بسیاری از کلاه گیس‌های بزرگ هالیوود در جشن تولد مایر در قلعه هرست شرکت می‌کنند. آنها دربارهٔ آلمان
در قلعه هرست شرکت می‌کنند. آنها دربارهٔ آلمان نازی و سیاست‌های منطقه‌ای، از جمله آپتون سینکلر ، بحث می‌کنند. هرمان با ماریون به پیاده‌روی می‌رود و آنها در مورد هالیوود و سیاست صحبت می‌کنند. هاوسمن نگران این است که چه مدت طول می‌کشد تا فیلم‌نامه‌نویسی تمام شود و از اخراج او و هرمان نیز می‌ترسد. ولز کار خود را در مورد دل تاریکی به پایان رسانده و اکنون توجه کامل خود را به پروژه جدید معطوف خواهد کرد. ریتا همچنین نگران زمان نوشتن و اعتیاد به الکل هرمان نیز هست. در سال ۱۹۳۴، هرمان کار خود را برای "ام‌جی‌ام"
در سال ۱۹۳۴، هرمان کار خود را برای "ام‌جی‌ام" ادامه می‌دهد. مدیران استودیو از جمله ایروینگ تالبرگ فعالانه علیه کمپین سینکلر برای فرمانداری کالیفرنیا کار می‌کنند زیرا دیگران سعی در تشکیل انجمن نویسندگان دارند. در سال ۱۹۴۰ هرمان فیلمنامه را تمام می‌کند. در سال ۱۹۳۴، "ام‌جی‌ام" فیلم‌های تبلیغاتی علیه سینکلر را تولید می‌کند، که هرمن تلاش می‌کند آنها را از پرده پایین بکشد. در سال ۱۹۴۰ چارلز لدرر فیلمنامه را تحویل می‌گیرد تا به استودیو بدهد. در سال ۱۹۳۴ هرمان و سارا در یک مهمانی شبانه "ام‌جی‌ام" شرکت کردند، جایی
در یک مهمانی شبانه "ام‌جی‌ام" شرکت کردند، جایی که مایر برنده، فرانک مریام را اعلام کرد. جوزف پس از خواندن فیلمنامه در سال ۱۹۴۰ به هرمان مراجعه می‌کند و اکنون حتی بیشتر نگران واکنش هرست و تأثیر آن بر ماریون، به ویژه پیامدهای احتمالی همشهری کین است. او همچنین معتقد است این بهترین چیزی است که هرمان تاکنون نوشته‌است. در سال ۱۹۳۴، دوست و همکار هرمان، شلی متکالف، پس از تشخیص بیماری پارکینسون، با تفنگ خودکشی می‌کند. در سال ۱۹۴۰، ماریون تمام تلاش خود را می‌کند تا هرمن را ترغیب کند تا فیلمنامه را تغییر دهد اما همه
را ترغیب کند تا فیلمنامه را تغییر دهد اما همه تلاش او بی فایده است. او به هرمان می‌گوید سعی خواهد کرد جلوی فیلمبرداری را بگیرد. در سال ۱۹۳۶ هرمان در مراسم تشییع جنازه تالبرگ شرکت می‌کند. در سال ۱۹۴۰ ولز با هرمان تماس می‌گیرد تا به او اطلاع دهد که RKO به خاطر هرست نمی‌خواهد فیلم را بسازد. ولز مصمم است که این کار را انجام دهد و می‌خواهد دوباره با هرمان کار کند. در سال ۱۹۳۷ هرمان در یک مهمانی در قلعه هرست شرکت می‌کند، جایی که با مستی فیلم‌نامه‌ای را که در سال ۱۹۴۰ نوشت می‌نویسد و مایر و دیگران را آزرده خاطر
۱۹۴۰ نوشت می‌نویسد و مایر و دیگران را آزرده خاطر می‌کند تا اینکه فقط او و هرست باقی می‌مانند. ولز به هرمان سر می‌زند و به او پیشنهاد خرید فیلمنامه از استودیو را می‌دهد. هرمان اعتقاد دارد که این بهترین کاری است که تاکنون نوشته‌است. در سال ۱۹۴۲ هرمان و ولز برنده جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصلی این فیلم می‌شوند. بازیگران. بسیاری دیگر از بازیگران هالیوود از جمله جورج اس. کافمن، گرتا گاربو، یوزف فون اشترنبرگ، نورما شیرر، الینور بردمن، جوآن کرافورد، چارلی چاپلین، جرالدین فیتزجرالد، بیلی داو، رکسفورد توگل، بتی
جرالدین فیتزجرالد، بیلی داو، رکسفورد توگل، بتی دیویس، کلارک گیبل، چارلز مک آرتور، داریل اف. زانوک، اس. جی. پرلمن، کارول لومبارد و ادی کانتور در فیلم به تصویر کشیده شده‌اند. ساخت. ساخت "منک" به‌طور رسمی در ژوئیه ۲۰۱۹، زمانی که دیوید فینچر گفت که او کارگردانی فیلم را با بازی گری اولدمن بر عهده خواهد داشت، اعلام شد. فیلمنامه را پدر فینچر، جک فینچر، پیش از مرگ در سال ۲۰۰۳ نوشت. در ابتدا قرار بود فینچر منک را پس از فیلم "بازی" (۱۹۹۷) و با بازی کوین اسپیسی و جودی فاستر بسازد اما به دلیل اصرار فینچر بر فیلمبرداری
فاستر بسازد اما به دلیل اصرار فینچر بر فیلمبرداری سیاه و سفید این کار هیچگاه عملی نشد. فهرست بازیگران مکمل در ماه اکتبر اعلام شدند که شامل آماندا سایفرد، لی‌لی کالینز، تاپنس میدلتون، آرلیس هوارد و چارلز دنس بودند. فینچر در منک با بسیاری از اعضای تیم‌های معمول فیلمسازی خود، از جمله طراح تولید دونالد گراهام برت، تدوین گر کرک باکستر، و آهنگسازان ترنت رزنور و آتیکوس راس دوباره کار کرد. فینچر اریک مسرشمیت، فیلمبردار را که با او در سریال نتفلیکس "شکارچی ذهن کار کرده بود، انتخاب کرد". فیلمبرداری در ۱ نوامبر ۲۰۱۹،
بود، انتخاب کرد". فیلمبرداری در ۱ نوامبر ۲۰۱۹، در لس آنجلس آغاز شد. کمی از فیلمبرداری نیز در ویکتورویل، کالیفرنیا انجام شد و در ۴ فوریه سال ۲۰۲۰ به پایان رسید. دنس اظهار داشت که صحنه منکویست مست بیش از ۱۰۰ بار تکرار شد،و سایفرد نیز اظهار داشت که یکی از صحنه‌های وی بیش از یک هفته و ۲۰۰ مورد زمان برد تا فیلمبرداری شود. پیش نویس ۱۲۰ صفحه‌ای فیلمنامه نخستت نشان داد که جک فینچر ادعایی را که پائولین کائیل در مقاله خود در سال ۱۹۷۱ "در نیویورکر با" عنوان " "صعود کین"" بیان کرده‌است که ولز شایسته اعتبار
" "صعود کین"" بیان کرده‌است که ولز شایسته اعتبار فیلمنامه‌نویسی نیست، تأیید می‌کند. این مقاله خشم بسیاری از منتقدان، از جمله دوست ولز و فیلمساز همکار او پیتر باگدانوویچ را به همراه داشت که ادعای کائیل را خط به خط در مقاله «شورش کین» در اکتبر ۱۹۷۲ و در مجله "اسکوایر" پاسخ می‌دهد. در طول سالها، چندین محقق سینما، از جمله رابرت ال کارینگر، در مطالعه "فیلمنامه‌های "شهروند کین" " بحث او را بی‌اعتبار دانسته‌اند. گزارش شده‌است که اریک روت ، تهیه‌کننده فیلم "منک"، فیلمنامه را قبل از فیلمبرداری صیقل داده‌است دیوید
فیلمنامه را قبل از فیلمبرداری صیقل داده‌است دیوید فینچر گفت که احساس می‌کند پیش‌نویس‌های نخستین بیش از حد ضد ولز هستند. پخش. "منک" در یک اکران نمایشی محدود در ایالات متحده و کانادا در ۱۳ نوامبر سال ۲۰۲۰ پخش شد و در ۴ دسامبر سال ۲۰۲۰ پخش جهانی را از نتفلیکس آغاز کرد. "ایندی وایر" گزارش داد که این فیلم در هفته افتتاحیه خود در ۷۵ سالن نمایش به نمایش گذاشته شد که مشابه سایر اکران‌های فیلم‌های مستقل نو است. بازخورد. در تارنمای بازبینی جمعی راتن تومیتوز، ۸۸٪ از ۱۹۶ منتقد دیدن فیلم را توصیه می‌کنند، و میانگین
۱۹۶ منتقد دیدن فیلم را توصیه می‌کنند، و میانگین امتیاز فیلم ۷٫۹ از ۱۰ است. در برجام منتقدان تارنما آمده‌است: «"منک با" شفافیت نوشته شده و درخشان ساخته شده‌است. منک پشت صحنه "همشهری کین" را می‌شکافد تا یک داستان قدیمی هالیوود را روایت کند که در آخر کلاسیک است.» تارنمای متاکریتیک که ۴۲ نقد و بررسی داشته، میانگین نمره وزنی ۷۹ از ۱۰۰ را به فیلم داده‌است. بیشتر بازخوردهای فیلم «خوب» بوده‌اند. اریک کهن از ایندی‌وایر به این فیلم بی مثبت داد و نوشت: «هرچقدر که اعتبار مانکیویچ برای فیلم "همشهری کین" است، فیلم
اعتبار مانکیویچ برای فیلم "همشهری کین" است، فیلم درخشان فینچر یک استدلال قانع‌کننده برای قدردانی از وجوه عقیدتی او نیز به دست می‌دهد. زندگی او پایان ناخوشایندی داشت، اما این فیلم آخرین خنده تلخ را بر لب‌های او می‌گذارد.» جاستین چنگ در مقاله‌ای برای "لس آنجلس تایمز" نوشت: «"منک" نیازمند تسلیم کامل شما است اما همچنان بیشترین حد توجه شما را نیز می‌طلبد.» اوون گلیبرمن از "ورایتی" با تمجید از اجراها و طراحی صحنه، گفت: «"منک" داستانی از هالیوود باستانی است که بیشتر در هالیوود کهن غرق شده‌است — زرق و برق و درخشش
در هالیوود کهن غرق شده‌است — زرق و برق و درخشش آن، سلسله مراتب لایه ای آن، فساد و شکوه آن — بیش از هر فیلم دیگری دیده شده و تأثیر آن این است که به آن شکوه و بزرگی ماشین آلات زمان گیج کننده‌ای بخشیده‌است.» پیتر تراورس، با مرور فیلم برای ای‌بی‌سی نیوز، نوشت: «"منک" زرق و برقدارترین قطعه سینما است که بتوانید پیدا کنید. فیلمبرداری درخشان سیاه و سفید اریک مسرشیمیدت، با لباسهایی که توسط تریش سامرویلویل برای مردان دوخته شده و موسیقی اصیل ترنت رزنور و آتیکوس راس که به گونه‌ای یادآور آهنگسازی مونو است، نشان‌دهنده
به گونه‌ای یادآور آهنگسازی مونو است، نشان‌دهنده این است که شما باید از زاویه آن دوران به فیلم نگاه کنید و آن را احساس کنید. انگار که هشتاد سال پیش است و شما فقط بلیط خریده‌اید.»
من به پایان دادن به اوضاع فکر می‌کنم یک فیلم در ژانر مهیج و درام به کارگردانی چارلی کافمن است. از بازیگران آن می‌توان به جسی پلمونس، جسی باکلی، تونی کولت و دیوید تیولیس اشاره کرد. این فیلم از ۴ سپتامبر ۲۰۲۰ در نتفلیکس قرار گرفت و نظر مثبت منتقدان را برای بازی دو شخصیت اول داستان و سینماتوگرافی به خود جلب کرد. چارلی کافمن این فیلم را بر اساس رمانی به همین نام از ایان رِید ساخته‌است.
آخرین دوئل () فیلمی در ژانر درام تاریخی حماسی به کارگردانی ریدلی اسکات است که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. این فیلم از فیلم‌نامه‌ای به قلم نیکول هولوفسنر، بن افلک و مت دیمون و بر پایهٔ کتاب "" نوشتهٔ اریک جگر در سال ۲۰۰۴ ساخته شده‌است. داستان این فیلم در قرون وسطی فرانسه جریان دارد و در آن مت دیمون، آدام درایور، جودی کومر و بن افلک ایفای نقش می‌کنند. این فیلم داستان شوالیه‌ای به‌نام ژان د کاروژ (دیمون) را روایت می‌کند که دوستش ژاک لو گری (درایور) را به یک دوئل قضایی به‌دلیل اتهام تجاوز به همسرش مارگریت (کومر) به
به‌دلیل اتهام تجاوز به همسرش مارگریت (کومر) به چالش می‌کشد. رویدادهای منتهی به دوئل به سه فصل تقسیم می‌شوند که دیدگاه‌های سه شخصیت اصلی فیلم را منعکس می‌کنند. بن افلک هم نقش مکمل کنت پیر دالنسون را ایفا می‌کند. ساخت اثری اقتباسی از کتاب اریک جَگِر برای اولین بار در سال ۲۰۱۵ اعلام شد و به‌طور رسمی تا اواخر ژوئیه ۲۰۱۹ اجازه ساخت این اقتباس داده نشده بود. در آن ماه حضور افلک و دیمون در مقام بازیگران و نویسندگان مشترک فیلم تأیید شد و کومر و درایور اواخر همان سال به گروه بازیگران این فیلم پیوستند. مراحل