payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باید ضرورتاً بر روی یک سهمی از سوی بالا به پایین پرواز کند. همچنین می‌تواند در شرایط سقوط عمودی به این حالت دست یابند که چنین سقوطی در هواپیماهای دوبال حین مانور نمایشی مشاهده می‌شود. این تنها راهی است که انسان بتواند در اتمسفر زمین به‌طور طبیعی، فشار گرانشِ صفر را تجربه کند و به حالتی مشابه خلاء دست یابد. گرچه خلاء مصنوعی نیز توسط دستگاه‌های خلاءساز بر سطح زمین ممکن است. بالگردها. برعکس هواپیما، در بالگرد فشار گرانشِ صفر می‌تواند بسیار فاجعه‌بار شود. در این شرایط ممکن است پروانهٔ اصلی بالگرد (ملخ اصلی) با
شرایط ممکن است پروانهٔ اصلی بالگرد (ملخ اصلی) با گشتاور بیش از حد مجاز بچرخد و بیش‌گردی داشته باشد. این بیش‌گردی به این دلیل رخ می‌دهد که در شرایط کم‌گرانش یا بی‌گرانش (گرانش صفر)، بالگرد در شرایط سقوط می‌باشد و به سرعت در حال ارتفاع کم کردن است؛ از این رو وزن بالگرد دیگر توسط موتور پشتیبانی نمی‌شود و فشار زیادی که برای غلبه بر نیروی گرانش زمین بر دوش موتور و ملخ آن بود، دیگر وجود ندارد و موتور آزاد شده تا ملخ را در شرایط کم‌گرانش یا حتی خلاً (صفر گرانش) بچرخاند. به عبارت دیگر بار از روی موتور و ملخ‌ها
بچرخاند. به عبارت دیگر بار از روی موتور و ملخ‌ها برداشته شده‌است و بالگرد دیگر به‌صورت معلق در هوا نیست و در مسیر سقوط است؛ بنابراین موتور و کل پروانهٔ اصلی که حالا آزاد شده‌اند، با سرعتی بیش از حد مجاز شروع به گردش کرده و رویدادی خطرناک به نام «مَست بامپینگ» به معنی «کوبش دکل» رخ می‌دهد که در این شرایط، احتمال آن بسیار زیاد است که دکل بالگرد آسیب دیده و تیغه‌ها (ملخ‌ها) یا اتصالات متعلق به آن از جای خود درآمده و جدا شوند یا پروانه اصلی بالگرد با دُم یا بدنه برخورد کرده و آنها را قطع کند که در اینصورت
بدنه برخورد کرده و آنها را قطع کند که در اینصورت بالگرد در هوا متلاشی خواهد شد. این رویداد در بالگردهای دارای پروانهٔ اصلی نیمه‌سفت (نیمه‌صُلب) بسیار رخ می‌دهد که امروزه بالگردهای رابینسون هلیکاپتر همچنان از این نوع روتور استفاده می‌کنند. در گذشته این حادثه‌ها در بالگردهای بل ۲۰۶، یو-اچ-۱ و ای-اچ-۱ بسیار مشاهده شده‌است. این گونه از بالگردها پتانسیل این را دارند که به‌یکباره بدون هیچ دلیلی سقوط کنند. بالگردهای دارای چنین پروانه‌هایی، درحالی که هیچ نقص فنی موتوری و مشکل خاصی ندارند تنها به دلیل نقص پروانهٔ
و مشکل خاصی ندارند تنها به دلیل نقص پروانهٔ اصلی سقوط می‌کنند. پس از بررسی‌ها مشخص شد که اینگونه بالگردها پس از گذر از یک مانع یا تپه و آغاز مسیر رو به پایین دچار حادثه می‌شوند و همچنین کاهش سریع ارتفاع موجب مَست بامپینگ در این بالگردها می‌شود به گونه‌ای که اگر در هنگام پرواز افقی به یکباره ارتفاع را کاهش دهند ملخ بیش‌گردی می‌کند و احتمالاً یا آسیب می‌بیند یا دُم بالگرد را خواهد چید. پروانه‌های دارای آرایش سفت (صُلب) و آرایش جداگانه (مجزّا) در شرایط گرانش صفر دچار چنین مشکلی نمی‌شوند گرچه ممکن است یکی از
صفر دچار چنین مشکلی نمی‌شوند گرچه ممکن است یکی از تیغه‌های پروانه از لولای متحرک خود (flapping hinge) به پایین چرخیده و با بدنه برخورد کند که هنوز چنین موردی گزارش نشده‌است.
زهرا دوغان (۱۴ آوریل ۱۹۸۹)هنرمند، نویسنده و روزنامه‌نگار کُرد اهل ترکیه می‌باشد. او بنیانگذار و سردبیر آژانس خبری فمینیستی Jinha است که همه کارمندان ان زن می‌باشد. زهرا دوغان در سال ۲۰۱۷ به دلیل پوشش خبری یک نقاشی در رسانه‌های اجتماعی به تبلیغات تروریستی به ۲ سال ۹ ماه و۲۲ روز زندان محکوم شد. نقاشی او تصویری از ویرانی شهر نصیبین پس از درگیری‌های بین ارتش ترکیه و شورشیان کرد در جنوب شرقی ترکیه می‌باشد. او پس از اتمام حکم خود در تاریخ ۲۴ فوریه ۲۰۱۹ از زندان آزاد شد.
دارکو دراژیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فورتونا دوسلدورف و باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کرواسی بازی کرده‌است.
یانوش پهلوان یا یانوش ویتز شعری روایی و حماسی به زبان مجاری سرودهٔ شاندور پتوفی در سال ۱۸۴۵ است. پتوفی این سروده را به شکل چهاربندی در ۲۷ فصل تنظیم کرده‌است. شعر داستان چوپانی جوان را نقل می‌کند که مجبور به ترک خانه شده و در جستجوی عشق واقعی خود وارد ماجراهایی می‌شود. در این شعر تصویر واقعی زندگی روستایی با نقوش داستان‌های عامیانه در هم آمیخته شده‌است. "یانوش ویتز" از محبوب‌ترین آثار ادبی و اثری کلاسیک از ادبیات مجارستان است. بر اساس این شعر، اپرتی محبوب در ۱۹۳۹ و انیمیشنی در ۱۹۷۳ ساخته شده‌است. خلاصه
در ۱۹۳۹ و انیمیشنی در ۱۹۷۳ ساخته شده‌است. خلاصه داستان. دهقانی نوزادی رها شده، را در مزرعه ذرتش پیدا کرده و او را بزرگ می‌کند که در سالهای نوجوانی، برای اربابش چوپانی می‌کند. یانوش معروف به یانچی بلال در روستا، عاشق دختری یتیم به نام ایلوشکا است که نامادری حسودی دارد. آن دو امیدوار به ازدواج با یکدیگرند، اما یکبار، در حال گذراندن وقت در کنار هم، گلهٔ گوسفندان پراکنده شده و یانچی توسط ارباب از روستا رانده می‌شود. او در مسیر راه به سواره‌نظام هوسار فرانسوی می‌پیوندد و با آنان به جنگ ترکان می‌رود که فرانسه را
و با آنان به جنگ ترکان می‌رود که فرانسه را مورد هجوم قرار داده‌اند. سفر هوسارها از مجارستان به فرانسه با عبور از سرزمین‌هایی بی‌نهایت داستان‌پردازانه همچون ونیز، هند و مغولستان همراه است. پس از رسیدن به فرانسه آنها به نبرد می‌پردازند و یانچی شاهزاده‌خانم فرانسه را از اسارت نجات می‌دهد. پادشاه فرانسه برای قدردانی از او شاهزاده و تاج پادشاهی را به وی پیشکش می‌کند ولی یانچی در مورد معشوق خود، ایلوشکا برای پادشاه تعریف کرده و آن پیشنهاد را رد می‌کند. در عوض پادشاه با دادن پاداشی از طلا به او لقب "یانوش پهلوان"
با دادن پاداشی از طلا به او لقب "یانوش پهلوان" می‌دهد. یانوش پس از برگشت به مجارستان مطلع می‌شود که نامادری بی‌رحم ایلوشکا تا حد مرگ از او کار کشیده‌است؛ بر سر قبر او یک گل سرخ روییده را می‌یابد و آن را نزد خود نگاه می‌دارد. وی سپس با آرزوی پایان دادن به زندگی خود به سفری پرماجراتر دست می‌زند. به سرزمین غول‌ها می‌رود، شاه آنها را می‌کشد و غول‌ها با او پیمان وفاداری می‌بندند. پس از آن به سرزمین تاریکی می‌رسد که توسط جادوگرانی شیطانی اداره می‌شود و با کمک غول‌ها آنان را نابود می‌کند. پس از مرگ هر جادوگر جنگل
آنان را نابود می‌کند. پس از مرگ هر جادوگر جنگل کمی روشن‌تر می‌شود، و یانوش متوجه می‌شود که یکی از آنان نامادری ایلوشکا است و با از بین رفتن او زمین را نور فرا می‌گیرد. پس از چندین سال سرگردانی و هلاک کردن یک اژدها، سرانجام یانوش به پایان جهان، در ساحل اوپِرِنتسیا می‌رسد و با سوار شدن بر شانه غولی از دریا گذشته و به جزیره‌ای می‌رسد که معلوم می‌شود سرزمین پری‌ها است. او که بدون ایلوشکا قادر به درک احساس خوشبختی نیست گل سرخ را به برکه‌ای در جزیره می‌سپارد. در دم می‌یابد که آن دریاچه حاوی آب حیات است و گل سرخ
دم می‌یابد که آن دریاچه حاوی آب حیات است و گل سرخ به ایلوشکا تبدیل می‌شود. دو عاشق ازدواج می‌کنند و پری‌ها آنها را پادشاه و ملکه می‌خوانند. آن دو به خوبی و خوشی کنار یکدیگر تا پایان عمر زندگی می‌کنند. تحلیل اثر. "یانوش پهلوان" روایتی شعری-عاشقانه از دو یتیم روستایی، یانچی و ایلوشکا دو قهرمان داستان است و پتوفی آن را در بیست و یک سالگی که دیگر در همان موقع معروف بود، سرود. اولین عشق و تجربهٔ فقر پتوفی با پس‌زمینهٔ زندگی یانچی تشابه بسیاری دارد. پتوفی این اثر را چند سال پس از اصلاحات گستردهٔ زبان مجاری که
را چند سال پس از اصلاحات گستردهٔ زبان مجاری که توسط فرنتس کازینتسی آغاز شده‌بود، نوشته و در آن از دایرهٔ لغات جدیدی بهره برده‎؛ پتوفی خود از طرفداران اصلاحات زبان در قرن نوزدهم بود. "یانوش ویتز"، که از آثار ادبی و کلاسیک ادبیات مجارستان به‌شمار می‌رود، اساس کپی‌ها و اقتباس‌های چندی با مفهوم ملت پرستی بوده، از جمله اپرت محبوبی که در ۱۹۰۴ نوشته شده‌است. مرکز تفریحی. در شهر محل تولد پتوفی، کیش‌کوروش در یک عمارت قدیمی هزارتوی یانوش ویتز برای نوجوانان (و هم بزرگسالان) دایر است که می‌توان ماجراهای "یانچی بلال"
دایر است که می‌توان ماجراهای "یانچی بلال" را تا سرزمین پریان با کمک فناوری صدا و نور تماشا کرد. تور مشتمل بر بازی‌های تعاملی و آزمون است. این شیوه از مرکز تفریحی پیشتر در پارک بازی بوداپست با نام "راه‌آهن غار" نیز دایر بود. تماشاگران سوار بر قطار در غاری ماجراهای یانوش ویتز را را با چهره‌های متحرک و عروسکی می‌دیدند. این مرکز که از ۱۹۵۳ به کار می‌رفت با بسته شدن پارک بازی در ۲۰۱۶ تخریب شد. جستارهای وابسته. یانوش پهلوان (انیمیشن)
میان ثاقب نثار (؛ زادهٔ ) قاضی اهل پاکستان است. وی از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ قاضی ارشد پاکستان بوده‌است.
فخرالدین جی. ابراهیم (; – ) سیاست‌مدار، وکیل و قاضی اهل پاکستان بود. وی از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ فرماندار ایالت سند بوده‌است.
ادوارد برنارد رازینسکی (; زاده – درگذشته ) سیاست‌مدار اهل لهستان بود. وی از ۸ آوریل ۱۹۷۹ تا ۸ آوریل ۱۹۸۶ رئیس‌جمهور دولت در تبعید لهستان بود. او در ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۳، در سن ۱۰۱ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان عقاب سپید شده‌است.
چندپروانه به نوعی از هواگردهای بالگردان گفته می‌شود که دارای ۳ دکل پروانه یا بیشتر باشد. تعمیر و نگهداری اینگونه هواگردها برای تیم پشتیبانی بسیار ساده‌تر از بالگردهای معمولی است. در بالگردهای معمولی همانند ام‌دی ۵۰۰، قطعات بسیار زیادی در مجموعهٔ پروانه (ملخ) به‌کار می‌روند و اهرم‌ها و بَست‌ها و لولاهای گوناگون در پروانه اصلی بالگرد نصب می‌شود.ولی در هواگردهای چندپروانه، دکل ثابت است و هیچگونه قطعهٔ متحرک ندارد و افزایش و کاهش میزان گشتاور و رانش، تنها با تغییر دادن میزان نیروی الکتریکی ورودی به آن ملخ‌ها رخ
دادن میزان نیروی الکتریکی ورودی به آن ملخ‌ها رخ می‌دهد. برای نمونه در بالگردهای الکتریکی، تنها با افزایش و کاهش میزان برق ورودی به روتور الکتریکی، نیاز را برای فراز و فرود تأمین می‌کنند. همچنین کنترل این بالگردها برای خلبانان آسانتر از مدلهای معمولی است؛ زیرا دیگر نیازی به تغییر زاویهٔ ملخ‌ها وجود ندارد و درواقع اهرم کولکتور و پیچ تراتل که بر روی آن اهرم است در هم ادغام شده‌اند و درواقع تنها از یک مکانیزم برای برخاستن و فرود آمدن استفاده می‌شود؛ یعنی افزایش نیروی موتورها یا بوسیلهٔ چرخاندن پیچ تراتل صورت
نیروی موتورها یا بوسیلهٔ چرخاندن پیچ تراتل صورت می‌گیرد یا بوسیلهٔ بالا و پایین آوردن اهرم کولکتور؛ بنابراین تغییر نیروی رانش تنها دارای یک مکانیزم است که کار را برای خلبان ساده‌تر می‌کند. در این بالگردها تغییر جریان الکتریکی است که گشتاور را کم و زیاد می‌کند. به دلیل سادگی تعمیر و استفاده از این نوع پروانه‌ها، موارد کاربری زیادی برای آنها ازجمله پهپاد نظامی و غیرنظامی و هواپیماهای اسباب بازی رادیوکنترل وجود دارد. بالگردهای ترای‌کاپتر (سه‌پروانه)، کوآدکاپتر (چهار پروانه)، هگزاکاپتر (شش‌پروانه) وِ
کوآدکاپتر (چهار پروانه)، هگزاکاپتر (شش‌پروانه) وِ اُکتاکاپتر (هشت پروانه) در دستهٔ هواگردهای چندپروانه جای دارند. همچنین مدلی به نام «اوکتاکوآد» ساخته شده‌است که به معنای «آرایش هشت‌چهار» است. این مدل درواقع همانند چهارپروانه است، ولی هر پایه‌اش پروانهٔ دوطبقه دارد و طبقهٔ زیرین برخلاف طبقه رویی می‌چرخد و نیروی ضدگشتاور را تأمین می‌کند؛ و همانند بالگردهای کوآکسیال (پروانه هم‌محور) عمل می‌نماید.
گتو بیاویستوک یک گتو در لهستان تحت اشغال نازی بود که توسط افسران آلمانی اس‌اس میان ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۱ تا ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۳ اداره می‌شد و در شهر بیاویستوک قرار داشت. نزدیک ۵۰ هزار یهودی از این شهر و محلات اطراف در این گتوی با مساحت کوچک محاصره شده بودند. این گتو توسط رودخانه بیاوا به دو بخش تقسیم می‌شد. بیشتر زندانیان در آن برای کمک به ماشین جنگی آلمان در صنایعی چون پارچه کفش‌دوزی، و شرکت‌های فراورده‌های شیمیایی به کار اجباری گرفته می‌شدند. این گتو در نوامبر ۱۹۴۳ برچیده شد. ساکنان آن با قطارهای هولوکاست به
۱۹۴۳ برچیده شد. ساکنان آن با قطارهای هولوکاست به اردوگاه‌های مایدانک و تربلینکا فرستاده شدند. تنها چند صد نفر از ایشان که توانستند یا در مناطق لهستانی شهر پنهان شوند یا در جریان خیزش گتوی بیاویستوک فرار کنند از جنگ جان سالم به در بردند. تاریخچه. شکل‌گیری. گتو بیاویستوک به شکل رسمی د ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۱ و به دستور مقامات نظامی آلمان گشایش یافت. انتقال یهودیان به مکانی از پیش تعیین شده توسط "جودنرات" صورت گرفت. همه لهستانی‌های ساکن گتو به ناچار از آن بیرون انداخته شدند. در این گتو گاه تا سه خانواده یهودی در
شدند. در این گتو گاه تا سه خانواده یهودی در اتاق‌های یکخوابه که با پرده از هم جدا شده بودند اسکان داده می‌شدند. در آغاز گتو دو ورودی داشت اما در ۱ اوت ۱۹۴۱ از جهان بیرون جدا شد در حالی که ۴۳٬۰۰۰ تن در آن اسیر شده بودند. "جودنرات" که متشکل از ۲۴ یهودی بود نخستین جلسه خود را در ۲ اوت برقرار کرد و مسئولیت برپایی مکان‌های توزیع غذای کوپنی، مدرسه، درمانگاه، ایستگاه‌های پلیس گتوی یهودی، حمام‌ها، و دیگر نیازمندی‌های گتو را بر دوش گرفت. "جودنرات" اقدام به تشویق کار کردن سخت برای بقای ساکنین می‌کرد. مسئولیتش نیز
کردن سخت برای بقای ساکنین می‌کرد. مسئولیتش نیز تهیه فهرستی از کار انجام شده و تعداد کارگران برای آلمانی‌ها بود. در مدت زمانی کوتاه جمعیت گتو به ۵۰٬۰۰۰ اسیر یهودی افزوده شد. در اطراف این گتو دیوارهای بلند چوبی با سیم خاردار گذاشته شده بود تا از خروج ساکنین جلوگیری کند. کارخانه‌های پارچه‌بافی و ساخت سلاح نیز در درون گتو با کمک "جودنرات" بر پا شدند. میزان غذا و کوپن‌های دریافتی نیز به شدت کنترل می‌شد.name="Datner"/&gt; نخستین اخراج‌ها. در سپتامبر ۱۹۴۱ مقام‌های نازی ادعا کردند که تعداد یهودیان ساکن بیاویستوک
نازی ادعا کردند که تعداد یهودیان ساکن بیاویستوک بسیار زیاد است و دستور دادند تا تعدادی از ساکنان به پروژانی در بلاروس اخراج شوند. اخراج این افراد در ۱۸ سپتامبر آغاز شد و برای یک ماه ادامه داشت. ضعیف‌ترین و فقیرترین این یهودیان که تعدادشان بالغ بر ۴٬۵۰۰ نفر می‌شد اخراج شدند، دیگران نیز توانستند با رشوه دادن به آلمانی‌ها یا "جودنرات" خود را از خطر اخراج برهانند. تا ۱۸ ژانویه، تعداد اعضای "جودنرات" به ۱٬۶۰۰ و در ژوئن به ۴٬۰۰۰ نفر رسید، چرا که این اعضا می‌توانستند غذای بیشتر و زغال سنگ در زمستان دریافت کنند.
غذای بیشتر و زغال سنگ در زمستان دریافت کنند. در همین حین، وعده‌های غذایی برای جمعیت کلی گتو به شدت کاهش پیدا کرد و از نخست ۵۰۰ گرم نان در روز به ۳۰۰ گرم رسید که باعث قحطی و گرسنگی گسترده در گتو شد. به گفته ریوا شیندر، یکی از بازماندگان، گتو به مثابه «نماد سرکوب تحقیرآمیز، شلیک و حلق‌آویز کردن» شده بود. قاچاق غذا از بیرون به درون گتو مجازات مرگ داشت. در دسامبر ۱۹۴۱ گروهی مقاومتی از میان یهودیان گتو تشکیل شد. این گروه به رهبری تادوش یاکوبوفسکی و نیورا زرنیاکوفسکا شکل گرفت و اقدام به پخش اطلاعیه و گوش سپردن
شکل گرفت و اقدام به پخش اطلاعیه و گوش سپردن به رادیوهای خارجی می‌کرد. آن‌ها همچنین اقدام به خرابکاری در کارخانه‌های گتو می‌کردند. اخراج‌های بیشتر و خیزش. در ۵ تا ۱۲ فوریه ۱۹۴۳، نخستین گروه از تقریباً ۱۰٬۰۰۰ یهودی بیاویستوک برای اخراج انبوه از گتو به صف شدند. آن‌ها توسط قطارهای هولوکاست به سوی مرگ خویش در اردوگاه مرگ تربلینکا فرستاده می‌شدند. ۲٬۰۰۰ قربانی دیگر نیز که یا بسیار ضعیف بودند یا توانی برای راه رفتن به سوی واگن‌های قطار را نداشتند در همان‌جا با سلیک به سر کشته شدند. در همین حال، نزدیک به ۷٬۶۰۰
سلیک به سر کشته شدند. در همین حال، نزدیک به ۷٬۶۰۰ زندانی به اردوگاه انتقالی مرکزی درون شهر منتقل شدند تا مورد گزینش بیشتر قرار گیرند. آنانی که توانایی کار کردن داشتند به اردوگاه کار اجباری مایدانک فرستاده شدند. در مایدانک پس از دور دیگری از گزینش به منظور سنجش توانایی کار کردن، ایشان به اردوگاه کار اجباری پونیاتووا یا اردوگاه کار و پاکسازی آشوویتس فرستاده شدند. آنانی که دارای توانایی برای کار تشخیص داده نمی‌شدند در اتاق‌های گاز مایدانک کشته شدند. بیش از ۱٬۰۰۰ کودک یهودی نخست به تریزینشتات در بوهم فرستاده و
کودک یهودی نخست به تریزینشتات در بوهم فرستاده و سپس به آشوویتس-برکناو تا در آنجا کشته شوند. تنها چند ماه بعد و به عنوان بخشی از عملیات راینهارد، گتو در ۱۶ اوت ۱۹۴۳ توسط گردان‌های اس‌اس آلمانی به همراه همدستان اوکراینی، استونیایی، لاتویایی، و بلاروسی ایشان (شناخته شده با عنوان مردان تراونیکی) مورد حمله قرار گرفت تا ساختمان‌های آن به کلی نابود شود. یهودیان ساکن که خود را در برابر تبعید نهایی می‌دیدند و همه امید خود برای بقا را از دست رفته تلقی می‌کردند اقدام به برپایی خیزش گتوی بیاویستوک کردند. در شب ۱۶ اوت
به برپایی خیزش گتوی بیاویستوک کردند. در شب ۱۶ اوت ۱۹۴۳، چند صد یهودی لهستانی مقاومتی مسلحانه بر ضد برچیده شدن گتو ترتیب دادند. به گفته تاریخدان جنگ و بازمانده هولوکاست، سیمون داتنر: «محاصره گتو یک ماه تمام ادامه داشت و در ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۳ پس از آنکه واپسین شعله‌های مقاومت خاموش شدند نیروهای اس‌اس عقب‌نشینی کردند.» در این هنگام اخراج گسترده ساکنین آغاز شد. تنها تعداد کمی از یهودیان توانستند فرار کنند و به گروه‌های پارتیزانی مختلف در منطقه بیاویستوک بپیوندند. در اوت ۱۹۴۴، ارتش سرخ توانست بیاویستوک را آزاد
در اوت ۱۹۴۴، ارتش سرخ توانست بیاویستوک را آزاد کند.
جام باشگاه‌های اروپا ۸۸–۱۹۸۷، سی و سومین فصل رقابت‌های فوتبال جام باشگاه‌های اروپا بود. پی‌اس‌وی آیندهوون هلند با شکست بنفیکا پرتغال در ضربات پنالتی، برای اولین بار فاتح این رقابت‌ها شد. دور اول. 1 پارتیزانی تیرانا به دلیل رفتار بازیکنان و مقاماتشان از جمله اخراج چهار بازیکن در بازی اول خود، از بازی برگشت محروم شدند.
گویش کتولی یا طبری کتولی (به [[زبان مازندرانی|مازندرانی]: کَتولی) گویشی از [[زبان مازندرانی]] می‌باشد که در [[شهرستان علی‌آباد|شهرستان علی‌آباد کتول]] و نواحی شرقی [[شهرستان گرگان]] در [[استان گلستان]] گویش می‌شود و ریشه در [[زبان طبری|زبان طبری قدیم]] دارد. گویش کتولی شرقی‌ترین گویش [[زبان مازندرانی]] می‌باشد. به گفته [[محمود بی‌جن‌خان]] گویش کتولی در منطقه کتول استان گلستان تکلم می شود و در زمره گویش های [[زبان مازندرانی|زبان طبری]] شمرده شده است. گویش کتولی به نسبت دیگر گویش‌های مازندرانی بیشتر تحت تأثیر
به نسبت دیگر گویش‌های مازندرانی بیشتر تحت تأثیر زبان فارسی قرار دارد. گویش کتولی به [[گویش زیارتی]] بسیار نزدیکی دارد. به گزارش روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گلستان، [[علی‌آباد کتول]] از نظر جغرافیایی، شرقی ترین منطقه [[زبان مازندرانی|تبری زبان]] و یکی از اصلی ترین بلوک های استرآباد قدیم محسوب می شود. واژه نامه بزرگ تبری گویش کتولی را به عنوان یکی از دوازده گویش زبان مازندرانی معرفی کرده است. به گفته حسین شکی گویش کتولی را یکی از شاخه های زبان طبری می دانند. دانشنامه ایرانیکا به گویش
های زبان طبری می دانند. دانشنامه ایرانیکا به گویش کتولی به عنوان یکی از گویش های زبان مازندرانی اشاره نموده است. به نقل از اداره کل میراث فرهنگ گردشگری و صنایع دستی استان گلستان زبان و گویش کتولی شاخه از زبان تبری مازندرانی است. محدوده گویش کتولی. محدوده گویش کتولی شامل نواحی روستایی کوهستانی شمال شاهوار و مناطقی چون کتول، پیچک محله، محمودآباد، فاضل آباد و جلگه‌های غیرترکمن‌نشین بلوک استارآباد قدیم می‌شود و نواحی شرقی شهرستان گرگان همچون نوده ملک توسکستان و شاهکوه به گویش کتولی صحبت می‌شود. همچنین کتول‌های
شاهکوه به گویش کتولی صحبت می‌شود. همچنین کتول‌های ساکن در گنبد کاووس و آزادشهر نیز به این گویش صحبت می‌کنند. این دسته از [[مردم تبری|مردمان طبری]] به خود کتول و به زبان خود کتولی می‌گویند. دستور زبان. ضمایر. در گویش کتولی ضمیر سه حالت دارد: فاعلی، مفعولی و ملکی. شناسه(نوده کتول). در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: [[زمان گذشته (زبان)|گذشته]] و [[زمان حال (زبان)|حال]]. اما در گویش کتولی سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش نوده کتول تنظیم شده‌است) ۱. گذشته: ۲. حال
گویش نوده کتول تنظیم شده‌است) ۱. گذشته: ۲. حال ساده: ۳. حال التزامی: صرف فعل (نوده کتول). در جدول زیر فعل رفتن (buarden) بر اساس گویش کتولی در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.(نمونه زیر براساس نوده کتول می‌باشد) شناسه (علی آباد کتول). در زبان فارسی دو دسته شناسه داریم: [[زمان گذشته (زبان)|گذشته]] و [[زمان حال (زبان)|حال]]. اما در گویش کتولی سه دسته شناسه داریم: گذشته، حال ساده و حال التزامی. (نمونه زیر بر اساس گویش علی‌آباد کتول تنظیم شده‌است) ۱. گذشته: ۲. حال ساده: ۳. حال التزامی: صرف فعل (علی آباد کتول). در
ساده: ۳. حال التزامی: صرف فعل (علی آباد کتول). در جدول زیر فعل رفتن (buarden) بر اساس گویش کتولی در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.(نمونه زیر براساس علی‌آباد کتول می‌باشد) در جدول زیر فعل کردن (hâkoerden) بر اساس گویش کتولی در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.(نمونه زیر براساس علی‌آباد کتول می‌باشد) در جدول زیر فعل شدن (hâbuen/hâbien) بر اساس گویش کتولی در زمان‌های مختلف صرف می‌شود.(نمونه زیر براساس علی‌آباد کتول می‌باشد) صفت ملکی. در گویش کتولی صفت ملکی به دو صورت می آید. افعال. شماری از افعال کتولی و مقایسه آن با
آید. افعال. شماری از افعال کتولی و مقایسه آن با گویش ساروی، چالوسی و فارسی: واژگان. شماری از واژه‌های کتولی و مقایسه آن با گویش ساروی، چالوسی و فارسی: پیوند به بیرون. [[رده:زبان مازندرانی]] [[رده:زبان‌های ایران]] [[رده:زبان‌های ایرانی شمال غربی]] [[رده:زبان‌های کاسپین]] [[رده:شهرستان علی‌آباد]] [[رده:فیروزکوه]]
خیزش گتوی بیاویستوک خیزشی در گتوی یهودی بیاویستوک علیه نیروهای آلمان نازی در جریان جنگ جهانی دوم بود. این خیزش در شب ۱۶ اوت ۱۹۴۳ آغاز شد و دومین خیزش گتوی بزرگ ترتیب داده شده در لهستان تحت اشغال آلمان نازی پس از خیزش گتوی ورشو در آوریل-مه ۱۹۴۳ بود. رهبری این خیزش را سازمان نظامی ضدفاشیست بر عهده داشت. این خیزش در پی اعلام برنامه آلمانی‌ها برای اخراج و تبعید ساکنان گتو آغاز شد. هدف اصلی آن نیز شکستن محاصره آلمانی‌ها و مهیا ساختن فرصت برای فرار تعداد زیادی از یهودیان زندانی به جنگل نیژین در نزدیکی گتو بود.
یهودیان زندانی به جنگل نیژین در نزدیکی گتو بود. گروهی متشکل از ۳۰۰ تا ۵۰۰ رزمنده با ۲۵ مسلسل و ۱۰۰ تفنگ دستی و نیز کوکتل مولوتف‌های دست‌ساز به نیروهای آلمانی حمله کردند ولی به دلیل تعداد بسیار بیشتر نیروهای آلمانی تلفات شدیدی متحمل شدند. رهبران این خیزش اقدام به خودکشی کردند. تعداد اندکی که توانستند به جنگل نیژین پناه ببرند نیز بعدها به گروه‌های مقاومت مسلحانه در اطراف منطقه بیاویستوک پیوستند.
خودگردی شرایطی در پرواز است که پروانهٔ اصلی بالگرد بدون دریافت نیرویی از موتور بچرخد. در این شرایط نیرویی که بالگرد را در آسمان نگه‌داشته‌است و از سقوط آن جلوگیری کرده، درواقع انرژی جنبشی ذخیره شده در پروانه اصلی است. در علم خلبانی بالگردها، به این حالت خودگردی می‌گویند. در این شرایط رفتار بالگرد همانند یک هواچرخ است. واژهٔ خودگردی برای نخستین بار در آغازین سالهای صنعت بالگردسازی در بازهٔ ۱۹۱۵ تا ۱۹۲۰ شنیده شد که به معنای چرخش خودبخود ملخ بدون پشتوانهٔ موتوری است. واژه خودگردی ویژهٔ بالگردهاست و برابر آن در
است. واژه خودگردی ویژهٔ بالگردهاست و برابر آن در هواپیما «گلاید کردن» نامیده می‌شود که به معنای سُرخوردن در هواست. از آنجاییکه در شرایط خودگردی موتور دیگر به پروانه اصلی اتصال ندارد، نیروی رانش نه بیشتر می‌شود و نه پایدار است، بلکه هر لحظه درحال کاهش است؛ از این رو جریان هوا دیگر از سوی بالای پروانه به پایین جریان ندارد، بلکه از پایین به بالا جریان دارد که باعث می‌شود بالگرد هرلحظه ارتفاع ازدست بدهد. کاربرد اصلی این ویژگی برای ایمنی بالگردهاست و زمانی به‌کار می‌رود که موتور یا کلاچ از کار افتاده باشد.
می‌رود که موتور یا کلاچ از کار افتاده باشد. بعبارت دیگر زمانی که موتور و پروانهٔ اصلی دیگر در ارتباط نباشند، خلبان باید با کشیدن یک اهرم که معمولاً در بالای سر خلبان جای دارد، گیربکس را از پروانه جدا کند تا خودگردی آغاز شود. در برخی از بالگردها این سامانه خودکار است و بلافاصله پس از نقص موتور، روشن می‌شود و پروانه را از گیربکس جدا می‌سازد. درصورتی که این سامانه توسط خلبان فعال نشود، گیربکس، انرژی جنبشی پروانه را به‌سرعت مصرف خواهد کرد و بالگرد همانند یک وزنه در جهت عمود با زمین سقوط آزاد می‌کند. طرز کار
در جهت عمود با زمین سقوط آزاد می‌کند. طرز کار سامانهٔ خودگردی و شیوه‌های فرود در این وضعیت اضطراری، بخش مهمی در کلاس‌های آموزش خلبانی است که همهٔ خلبانان باید این روشها را پیش از انجام پروازهای تکی (سولو)، در حضور آموزگار پرواز به‌خوبی یاد بگیرند. فرق خودگردی با پرواز عادی. در یک پرواز عادی با بالگرد، پروانه‌های بالگرد با نیرو گرفتن از موتور آن، هوا را از بالا به پایین می‌فشارند و نیروی برآر را تأمین می‌کنند. بعبارت دیگر گشتاور از موتور آغاز شده و سپس به گیربکس و پس از آن به پروانه منتقل می‌شود؛ ولی
به گیربکس و پس از آن به پروانه منتقل می‌شود؛ ولی درصورتی که موتور از کار بیفتد، شرایط برعکس خواهد بود. در این شرایط انرژی جنبشی ذخیره شده در پروانه باید گیربکس اصلی را هم بچرخاند و از آنجایی که گیربکس بالگردها بسیار سنگین هستند، گشتاور ذخیره شده در پروانه به‌سرعت هدر می‌رود و پروانه طی چند ثانیه از حرکت بازمی‌ایستد که موجب سقوط آزاد بالگرد خواهد شد. به همین دلیل با بهره‌گیری از یک سامانهٔ «کلاچ ساچمه‌ای» گیربکس از پروانه جدا می‌شود تا پروانه برای مدت طولانی با انرژی جنبشی ذخیره شده‌اش خودگردی کند و همچنین
با انرژی جنبشی ذخیره شده‌اش خودگردی کند و همچنین از فشار جریان هوا رو به بالا برای ادامهٔ چرخش بهره ببرد. همهٔ بالگردهای تک‌موتوره در جهان به‌منظور دریافت گواهی ایمنی باید دارای سامانهٔ خودگردی (Autorotation System) باشند. کاربردهای خودگردی. فعالسازی خودگردی می‌تواند به ۲ روش دستی و خودکار انجام شود. روش دستی اینگونه است که خلبان با کشیدن اهرم فرود اضطراری یا زدن دکمهٔ فرود اضطراری این سامانه را فعال می‌کند؛ ولی در بالگردهای پیشرفته می‌تواند به‌صورت خودکار فعال شود. فعال شدن خودکار به این شیوه است که اگر
فعال شود. فعال شدن خودکار به این شیوه است که اگر گردش پروانهٔ اصلی بالگرد سریعتر از دور موتور باشد، کامپیوتر این شرایط را نقص فنی ارزیابی کرده و به‌طور خودکار موتور را از پروانه جدا می‌سازد. جداسازی موتور از پروانه در زمان ازدست رفتن پروانه دم نیز کاربرد دارد و اگر پروانه دم از کار بیفتند، خلبان برای کاستن گشتاور موتور و تبعاً جلوگیری از سقوط، عمداً موتور را از دور خارج می‌کند تا وارد فاز خودگردی شود. هنگامی که موتور سالم است و بالگرد در هوا پرواز می‌کند، گشتاور موتور با پیروی از اصل سرعت برداری و زاویهٔ
گشتاور موتور با پیروی از اصل سرعت برداری و زاویهٔ حملهٔ پروانه‌های بالگرد، نیروی برآر و رانش را برای معلق ماندن در هوا فراهم می‌کند. به محض از کار افتادن موتور، خلبان حتماً باید با پایین بردن اهرم کولکتیو، هردو نیروی برآر و نیروی پسار را کاهش دهد. در این لحظه جریان هوا از پایین به بالا تغییر خواهد کرد و ارتفاع مدام کاهش پیدا می‌کند. این جریان پایین به بالا بسیار حیاتی است و باعث می‌شود که پروانه در تمام طول فرود تا رسیدن به زمین درحال گردش باشد و رانش کافی را برای معلق ماندن بالگرد در هوا فراهم سازد.
کافی را برای معلق ماندن بالگرد در هوا فراهم سازد. خودگردی می‌تواند در زمان نقص فنی جزئی یا کلی در دم بالگرد، عمداً از سوی خلبان به اجراء گذاشته بشود. از آنجایی که در زمان خودگردی، هیچ گشتاوری تولید نمی‌شود، اگر ارتفاع اجازه بدهد می‌توان از حالت حلقه تاوه‌ای نیز نجات یافت. از آنجایی که پروانه دم بوسیلهٔ گیربکس پروانه اصلی به‌حرکت درمی‌آید تا آخرین لحظه فعال است و بالگرد به دور خود نمی‌چرخد و خلبان پروازی عادی را تجربه خواهد کرد. گرچه یک فرود امن، به معیارهایی همانند ارتفاع و سرعت حرکت بالگرد در هوا بستگی