payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به عنوان یک سبک ادراکی اتخاذ شده به شناخت سایر افراد همجنسگرا به آن‌ها کمک می‌کند. مطالعات دیگر نشان داده‌است که زنان و مردان با اشکال بدنی و سبک راه رفتن مشابه با افراد از جنس مخالف، بیشتر به عنوان همجنسگرا تصور می‌شوند. مطالعه ای که توسط استادیار دانشگاه کالیفرنیا، کری جانسون انجام شد نشان داد که شرکت کنندگان قادرند گرایش جنسی مردان را در ۶۰ درصد از موارد دقیق حدس بزنند، کمی بهتر از تصادفی. اما در زنان، حدس آنها بیش از احتمال نیست. این مطالعات نشان داد که حرکات بدن و شکل صورت با گرایش جنسی فرد ارتباط
که حرکات بدن و شکل صورت با گرایش جنسی فرد ارتباط ندارند؛ اما به‌طور شگفت‌انگیزی این نتایج در مورد صداها صدق نمی‌کنند. تعداد اندکی از مطالعات، مسئله گی‌دار را از نظر صدا بررسی کرده‌اند. آنها دریافته اند که مردم از طریق صدا می‌توانند تشخیص دهند که چه کسی همجنسگراست و چه کسی دگر جنسگراست. اما بیشتر تمرکز این مطالعات بر روی مردان است. تجزیه و تحلیل صوتی دقیق، چندین فاکتور را در صدای شخص برجسته کرده‌است؛ که یکی از آنها نحوه تلفظ صداهای «s» توسط مردان همجنسگرا و دگرجنسگرا است. تحقیقات ویلیام ت. ال. کاکس و
و دگرجنسگرا است. تحقیقات ویلیام ت. ال. کاکس و همکارانش بیان کرد که «گی‌دار» به سادگی یک برچسب جایگزین برای استفاده از کلیشه‌های ال‌جی‌بی‌تی برای استنباط گرایش جنسی است. (به عنوان مثال، استنباط اینکه مردان شیک همجنسگرا هستند) این تحقیقات نشان می‌دهد که ادعاهای بالا برای نشان دادن گی‌دار، طعمه پارادوکس مثبت کاذب می‌شوند، زیرا نرخ «صحت ادعا افراد دگرباش جنسی» با توجه به تعداد کم این افراد در جمعیت واقعی تخفیف داده می‌شود و در نتیجه یک سناریو ایجاد می‌شود که «صحت» گزارش شده در مطالعات آزمایشگاهی به معنای «عدم
گزارش شده در مطالعات آزمایشگاهی به معنای «عدم دقت زیاد» در دنیای واقعی است. دستگاه الکترونیکی. در اوایل دهه ۲۰۰۰، یک دستگاه الکترونیکی مبتنی بر دستگاه دوست‌یابی بی‌سیم لاوگی(Lovegety) ژاپنی، با عنوان گی‌دار(Gaydar) به بازار عرضه شد و گزارش آن به‌طور گسترده‌ای در رسانه‌ها منتشر شد. این دستگاه به اندازه زنجیره کلید بود که با ارسال یک سیگنال بی‌سیم، از طریق لرزش، بوق یا فلش به کاربر هشدار می‌داد که یک دستگاه مشابه در نزدیکی او () وجود دارد. این هشدار به کاربر اطلاع می‌داد که یک فردبا گرایش جنسی مشترک در این
اطلاع می‌داد که یک فردبا گرایش جنسی مشترک در این نزدیکی است. هوش مصنوعی. در سال ۲۰۱۷، محققان دانشگاه استنفورد، میشال کوسینسکی و ییلون وانگ مطالعه ای را انجام دادند که نشان داد الگوریتم هوش مصنوعی (AI) می‌تواند گرایش جنسی را به درستی در ۸۱٪ موارد آزمایش شده برای مردان و ۷۴٪ در زنان، (۹۱٪ و ۸۳ به ترتیب، هنگام استفاده از پنج تصویر از هر موضوع) فقط با مرور تعدادی عکس از پروفایل‌های همسریابی آنلاین تشخیص دهد. کوسینسکی با ابراز نگرانی در مورد حریم خصوصی و احتمال سوءاستفاده از هوش مصنوعی اظهار داشت که یافته‌های
سوءاستفاده از هوش مصنوعی اظهار داشت که یافته‌های وی با نظریه هورمون‌های قبل از تولد و گرایش جنسی که بیان می‌کند سطح آندروژن در رحم کمک می‌کند تا شخص دگرجنسگرا، دوجنسگرا یا همجنسگرا باشد، مطابقت دارد.
اصلاح نژاد نازی (به آلمانی: Nationalsozialistische Rassenhygiene) به معنای «بهداشت نژادی ناسیونال سوسیالیست» به سیاست‌های اصلاح نژاد آلمان نازی گفته می‌شود. ایدئولوژی نژادی نازی‌ها مبتنی بر بهبود تدریجی نژادی مردم آلمان با زایش گزینشی بر مبنای ویژگی‌های «نوردیکی و آریایی» بود. ایدهٔ «اصلاح نژاد» بیشتر زیر عنوان واژهٔ "Rassenhygiene" یا «بهداشت نژادی» مطرح می‌شد. پژوهش‌های اصلاح نژاد در آلمان پیش از و در طول دوره نازی به پژوهش‌های این زمینه در ایالات متحده (به ویژه کالیفرنیا) شباهت داشتد و از آن‌ها بسیار
(به ویژه کالیفرنیا) شباهت داشتد و از آن‌ها بسیار الهام گرفتند. با این حال، برجستگی این پژوهش‌ها با روی کار آمدن آدولف هیتلر به شدت بالا رفت و هواداران ثروتمند نازی آغاز به سرمایه‌گذاری زیادی در آن کردند. این برنامه‌ها متعاقباً باعث شکل‌گیری سیاست نژادی آلمان نازی شدند. کسانی که تحت سیاست‌های اصلاح نژاد نازی مورد هدف نابودی قرار گرفتند، عمدتاً در موسسات خصوصی و دولتی زندگی می‌کردند، و به عنوان «ناشایست برای زندگی» (آلمانی: "Lebensunwertes Leben") معرفی شدند؛ از جمله زندانیان، منحطان، مخالفان سیاسی، افراد
از جمله زندانیان، منحطان، مخالفان سیاسی، افراد دارای ناتوانی‌های شناختی و جسمی مادرزادی (آلمانی: "erbkranken") – شامل افرادی که دارای ناتوانی ذهن، صرع، اسکیزوفرنی، اختلال دوقطبی، فلج مغزی، دیستروفی ماهیچه‌ای، ناشنوایی و کم‌بینایی بودند – و نیز همجنسگرایان، بیکاران، دیوانگان و افراد ضعیف، که همگی برای حذف از زنجیره وراثت انتخاب شده بودند. بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ تن بر خلاف میل خود عقیم شدند، در حالی که حدود ۳۰۰٬۰۰۰ تن نیز در جریان عملیات تی۴ که برنامه‌ای برای کشتار جمعی بود کشته شدند. در ژوئن ۱۹۳۵، هیتلر و کابینه او
بود کشته شدند. در ژوئن ۱۹۳۵، هیتلر و کابینه او فهرستی از هفت فرمان جدید تهیه کردند، که شماره ۵ در آن برای تسریع در پژوهش‌های مربوط به عقیم‌سازی بود. ریشه‌ها در جنبش اصلاح نژاد ایالات متحده. جنبش اصلاح نژاد اولیهٔ آلمان توسط ویلهلم شالمایر و آلفرد پلوتس رهبری می‌شد. به نوشته هنری فریدلاندر، گرچه جنبشهای اصلاح نژاد آلمان و آمریکا مشابه بودند، جنبش آلمان متمرکزتر بود و به اندازهٔ جنبش آمریکا دارای اندیشه‌های متنوع نبود. برخلاف جنبش آمریکا، در جنبش آلمان یک نشریه و یک سازمان، انجمن بهداشت نژادی آلمان، نمایندهٔ
و یک سازمان، انجمن بهداشت نژادی آلمان، نمایندهٔ تام همهٔ متخصصین اصلاح نژاد بود. ادوین بلک می‌نویسد که پس از تثبیت جنبش اصلاح نژاد در ایالات متحده، این جنبش به آلمان گسترش یافت. متخصصان در کالیفرنیا آغاز به تولید مقالات علمی در زمینه ترویج اصلاح نژاد و عقیم‌سازی کردند و آن را برای دانشمندان و متخصصان پزشکی آلمان فرستادند. تا سال ۱۹۳۳، کالیفرنیا بیش از همه دیگر ایالات افراد را تحت عقیم‌سازی اجباری قرار داده بود. برنامه عقیم‌سازی اجباری که توسط نازی‌ها مهندسی شده بود تا حدودی از برنامه کالیفرنیا الهام گرفته
شده بود تا حدودی از برنامه کالیفرنیا الهام گرفته بود. در سال ۱۹۲۷، مؤسسه کایزر ویلهلم برای انسان‌شناسی، وراثت انسانی، و اصلاح نژاد، سازمانی که بر انسان‌شناسی فیزیکی و اجتماعی و همچنین ژنتیک انسانی متمرکز بود، با حمایت مالی قابل توجهی از گروه خیرخواهانهٔ آمریکایی بنیاد راکفلر، در برلین گشایش یافت. یوگن فیشر، استاد پزشکی، انسان‌شناسی و اصلاح نژاد آلمانی، مدیر این سازمان بود؛ مردی که بعدها کارهایش به فراهم آوردن پایه علمی سیاست‌های اصلاح نژاد نازی‌ها کمک کرد. بنیاد راکفلر حتی به تأمین مالی برخی از پژوهش‌های
بنیاد راکفلر حتی به تأمین مالی برخی از پژوهش‌های انجام شده توسط یوزف منگله، پیش از اینکه به آشویتس برود، کمک کرد. چارلز گوته، رهبر جنبش اصلاح نژاد کالیفرنیا، هنگام بازگشت از آلمان در سال ۱۹۳۴، جایی که بیش از ۵۰۰۰ نفر در ماه به زور عقیم می‌شدند، به یکی از همکاران خود چنین گفت: هری اچ. لالین، پژوهشگر اصلاح نژاد، اغلب به این مباهات می‌کرد که مدل قوانین عقیم سازی اصلاح نژاد وی در قوانین بهداشت نژادی نورنبرگ در سال ۱۹۳۵ اجرا شده بود. در سال ۱۹۳۶، لالین به مراسم اعطای جایزه در دانشگاه هایدلبرگ آلمان (برنامه‌ریزی
جایزه در دانشگاه هایدلبرگ آلمان (برنامه‌ریزی شده در سالگرد پاکسازی یهودیان از دانشکده هایدلبرگ در سال ۱۹۳۴ توسط هیتلر) دعوت شد تا دکترای افتخاری خود را برای کار در «دانش پاکسازی نژادی» دریافت کند. به دلیل محدودیت‌های مالی، لالین نتوانست در این مراسم شرکت کند و ناچار شد آن را از بنیاد راکفلر تحویل بگیرد. پس از آن، وی با افتخار این جایزه را با همکاران خود به اشتراک گذاشت و اظهار داشت که احساس می‌کند این جایزه نماد «درک مشترک دانشمندان آلمانی و آمریکایی از ذات اصلاح نژاد» است. دیدگاه‌های هیتلر دربارهٔ اصلاح
اصلاح نژاد» است. دیدگاه‌های هیتلر دربارهٔ اصلاح نژاد. آدولف هیتلر در طول دوران زندانی بودن در زندان لاندسبرگ در مورد بهداشت نژادی مطالعه کرد. هیتلر بر این باور بود که ملت آلمان ضعیف، و با ژن‌های تباه آلوده شده‌است؛ آن هم با تزریق عناصری منحط در جریان خون آن. نژادگرایی و ایده رقابت نژادی، که در سال ۱۹۴۴ به آن داروینیسم اجتماعی گفته می‌شد، توسط دانشمندان اروپایی و همچنین در مطبوعات وین در طول دهه ۱۹۲۰ مورد بحث قرار گرفتند. اینکه هیتلر ایده‌های خود را از کجا انتخاب کرده‌است نامشخص است. نگرهٔ فرگشت در آن زمان
کرده‌است نامشخص است. نگرهٔ فرگشت در آن زمان به‌طور کلی در آلمان پذیرفته شده بود، اما این نوع افراط‌گرایی تا آن هنگام نادر بود. هیتلر در کتاب دوم خود، که در دوران نازی منتشر نشده باقی ماند، به تمجید از اسپارتا پرداخت (با استفاده از ایده‌هایی که شاید از ارنست هکل گرفته بود)، و اضافه کرد که وی اسپارتا را به عنوان نخستین «ایالت فلکیش» می‌شناسد. وی همچنین به تمجید از آنچه تصور می‌کرد یک روش درمانی اصلاح نژاد در مراحل اولیه برای کودکان دارای نقصان است پرداخت: برنامه اصلاح نژاد نازی. نازی‌ها در سازماندهی
برنامه اصلاح نژاد نازی. نازی‌ها در سازماندهی برنامه‌های اصلاح نژاد خود از برنامه‌های عقیم‌سازی اجباری ایالات متحده الهام گرفتند، به ویژه از قوانین اصلاح نژاد که پیشتر در کالیفرنیا وضع شده بودند. قانون پیشگیری از تولد نوزاد دارای بیماری مادرزادی، مصوب ۱۴ ژوئیه ۱۹۳۳، عقیم‌سازی اجباری هر شهروندی را که طبق نظر «دادگاه بهداشت ژنتیکی» از فهرستی از اختلالات ژنتیکی رنج می‌برد، مجاز می‌دانست و پزشکان را ملزم به ثبت همه موارد بیماری‌های ارثی شناخته شده، به جز در زنان بالای ۴۵ سال، می‌کرد. پزشکان می‌توانستند به دلیل
بالای ۴۵ سال، می‌کرد. پزشکان می‌توانستند به دلیل عدم رعایت قانون جریمه شوند. در سال ۱۹۳۴، در نخستین سال اجرای قانون، نزدیک به ۴۰۰۰ نفر تجدید نظر از تصمیمات مقامات عقیم‌سازی شدند. در مجموع ۳٬۵۵۹ مورد تجدید نظرخواهی رد شدند. تا پایان رژیم نازی، بیش از ۲۰۰ دادگاه بهداشت ارثی ("Erbgesundheitsgerichte") ایجاد شده بودند و بر اساس احکام آنها بیش از ۴۰۰٬۰۰۰ نفر بر خلاف میلشان عقیم شدند. موسسات اصلاح نژاد نازی. کلینیک هادامار یک بیمارستان روان‌پزشکی در شهر هادامار بود که توسط نازی‌ها به عنوان محل اجرای عملیات تی۴
بود که توسط نازی‌ها به عنوان محل اجرای عملیات تی۴ استفاده می‌شد. مؤسسه کایزر ویلهلم برای انسان‌شناسی، وراثت انسانی، و اصلاح نژاد در سال ۱۹۲۷ تأسیس شد. همچنین، مرکز هومرگی هارت‌هایم بخشی از برنامه هومرگی بود که نازی‌ها در آن کسانی را که معلول تشخصی داده می‌شدند، می‌کشتند. در آغاز بیماران با وانت‌هایی بود که در آن گازهای خروجی موتور به داخل اتوبوس هدایت می‌شدند، جابجا می‌شدند تا در حین جابجایی کشته شوند. بعدها اتاق‌های گاز توسعه یافتند. در سال‌های آغازین فعالیت خود و نیز در طی دوران نازی، مؤسسه کایزر ویلهلم
خود و نیز در طی دوران نازی، مؤسسه کایزر ویلهلم برای انسان‌شناسی رابطه تنگاتنگی با نگره‌های اصلاح نژاد و پاکسازی نژادی داشت و این نگره‌ها به شدت توسط نظریه‌پردازان این مرکز چون فریتز لنز، یوگن فیشر، و رئیس مرکز، اوتمار فن فرشوئر، پشتیبانی می‌شدند. زیر نظر فیشر، عقیم‌سازی افراد به اصطلاح «حرامزادگان راینلند» انجام شد. قلعه گرافنک یکی از مراکز کشتار آلمان نازی بود که امروزه به مکان یادبودی برای قربانیان عملیات تی۴ تبدیل شده‌است. شناسایی. قانون ساده‌سازی سامانه بهداشتی در ژوئیه ۱۹۳۴ منجر به تشکیل مراکز
سامانه بهداشتی در ژوئیه ۱۹۳۴ منجر به تشکیل مراکز اطلاعاتی برای بهداشت ژنتیکی و نژادی و همچنین دفاتر بهداشت شد. این قانون همچنین روش‌هایی برای «تقبیح» و «ارزیابی» افراد را توصیف کرده بود؛ کسانی که سپس به دادگاه بهداشت ژنتیک فرستاده می‌شدند و در آنجا تصمیم به عقیم‌سازیشان گرفته می‌شد. اطلاعات برای تعیین اینکه چه کسانی «از دید ژنتیکی بیمار» محسوب می‌شدند، از اطلاعات معمولی‌ای که مردم به مطب‌های پزشکی و بخش‌های رفاهی ارائه می‌کردند گردآوری شدند. پرسشنامه‌های استانداردی توسط مقامات نازی با کمک دهوماگ (زیرمجموعه
توسط مقامات نازی با کمک دهوماگ (زیرمجموعه IBM در دهه ۱۹۳۰) طراحی شدند، تا بتوان اطلاعات رمزگذاری شده را برای مرتب‌سازی و شمارش سریع بر روی کارت‌های پانچ هولریث ثبت کرد. در هامبورگ، پزشکان اطلاعاتی را به بایگانی گذرنامه سلامت عمومی (حدود سال ۱۹۳۴)، تحت عنوان «نظر کلی مرتبط با سلامتی» ارائه دادند. این پرونده نه تنها حاوی گزارش‌هایی از پزشکان بود، که همچنین شامل گزارش دادگاه‌ها، شرکت‌های بیمه، باشگاه‌های ورزشی، جوانان هیتلر، ارتش، خدمات کار، کالج‌ها و غیره می‌شد. هر مؤسسه ای که اطلاعات ارائه می‌داد رسیدی در
هر مؤسسه ای که اطلاعات ارائه می‌داد رسیدی در ازای آن اطلاعات دریافت می‌کرد. در سال ۱۹۴۰، وزارت کشور رایش سعی کرد سامانه ای به سبک سامانه گزاردش‌دهی هامبورگ را به کل رایش تحمیل کند. سیاست‌های اصلاح نژاد نازی در زمینه ازدواج. پس از تصویب قوانین نورنبرگ در سال ۱۹۳۵، آزمایش برای تشخیص اختلال ژنتیکی برای هر دو شریک ازدواج به منظور حفظ پاکی نژادی نژاد آریایی اجباری شد. در هنگام خواستگاری، از افراد خواسته می‌شد تا شریک ازدواج احتمالی خود را به دقت ارزیابی کند. به اعضای SS هشدار داده شد تا با دقت به مصاحبه با
به اعضای SS هشدار داده شد تا با دقت به مصاحبه با شرکای احتمالی ازدواج خود بپردازند تا مطمئن شوند که شریکشان سابقه خانوادگی بیماری وراثتی یا جنون نداشته باشد، اما در عین حال این کار را با دقت انجام دهند تا به احساس نامزد احتمالیشان صدمه نزنند و در صورتی که می‌بایست شریکشان را ترک می‌کردند، این کار را با درایت انجام دهند و توهینی به شریکشان نکنند.
انجمن بین‌المللی منابع آب (IWRA) یک سازمان غیرانتفاعی و غیردولتی است، با هدف بهبود مدیریت منابع آب. شبکه‌ای حرفه‌ای از متخصصان آب که به اشتراک‌گذاری دانش جهانی دربارهٔ منابع آب را در یک جغرافیای منظم تسهیل می‌کند. این انجمن بین‌المللی، هدف خود را از طریق آموزش، به اشتراک‌گذاری علوم، رویدادها، انتشارات و فرصت‌های موجود کار در این شبکه حرفه‌ای به انجام می‌رساند. دفتر اجرایی انجمن بین‌المللی منابع آب در پاریس قرار دارد. تاریخچه. انجمن بین‌المللی منابع آب، به‌عنوان یک مجمع جهانی، برای تبادل و تکمیل‌کردن علوم و
یک مجمع جهانی، برای تبادل و تکمیل‌کردن علوم و تجربیات مربوط به فعالیت سازمان‌های موجود، به‌منظور پر کردن خلأ حرفه‌ای در زمینه اطلاعات منابع آب، در سال ۱۹۷۱ در ایالت ویسکانسین در ایالات متحده تأسیس گردید. این انجمن در سال ۱۹۷۲ با «ون ته چو»، به عنوان اولین رئیس این انجمن شروع به کار کرد. در سال ۱۹۸۸، بزرگداشتی با سخنرانی «ون ته چو» و دادن جایزه به وی به عنوان اولین رئیس مبتکر و بنیانگذار محترم این انجمن برگزار گردید. کنگره جهانی آب. مهمترین رویداد سازمان‌یافته، توسط انجمن بین‌المللی منابع آب، کنگره جهانی آب
توسط انجمن بین‌المللی منابع آب، کنگره جهانی آب است. این کنگره از سال ۱۹۷۳ تاکنون، ۱۶ بار در نقاط مختلف جهان از جمله در کشورهای ایالات متحده آمریکا، هند، مکزیک، آرژانتین، بلژیک، کانادا، مراکش، مصر، استرالیا، اسپانیا، فرانسه، برزیل و اسکاتلند، برگزار شده‌است. این کنگره‌ها زمینه ارتباط و ملاقات دست اندرکاران، برای شناخت مسائل جهانی مربوط به آب و ارائه دانش و تحقیقات و پیشرفت این صنعت و تحولات جدید آنرا ایجاد می‌کند. همچنین خط کار این کنگره در جهت دست‌یابی به اهداف توسعه پایدار، بر اساس توافقنامه‌ای، که در
اهداف توسعه پایدار، بر اساس توافقنامه‌ای، که در کنفرانس تغییر اقلیم ۲۰۱۵ سازمان ملل متحد در پاریس معروف به cop21 منعقد گردید، می‌باشد. برگزاری یک جلسه ویژه در جریان هشتمین کنگره جهانی آب در نوامبر ۱۹۹۴ در قاهره، منجر به توسعه «شورای جهانی آب» گردید. محور اصلی بحث در شانزدهمین کنگره جهانی آب نیز که در ماه مه ۲۰۱۷ در کانکون مکزیک برگزار شد، موضوع دانش و سیاست گذاری منابع آب بود. اعلامیه کانکون. نتیجه اصلی کنگره شانزدهم جهانی آب، صدور بیانیه کانکون، مربوط به انجمن بین‌المللی منابع آب، فراخوانی بود برای اقدام
بین‌المللی منابع آب، فراخوانی بود برای اقدام به ایجاد ارتباط علمی و سیاست‌گذاری آب جهت توسعه پایدار. این بیانیه خواستار بسیج فوری دانشمندان، دولت‌ها، اهدا کنندگان کمک مالی، متخصصان و جامعه مدنی برای پیوستن به تلاش‌های آنها جهت دستیابی به دستور کار ۲۰۳۰ و اهداف توسعه پایدار می‌باشد. انتشارات. مجله رسمی بررسی شده توسط «انجمن بین‌‌المللی آب» مربوط به آب بین المللی است که از طریق تیلور و فرانسیس منتشر شده است. این مجله دربرگیرنده مقالات اصلی و یادداشت‌های فنی می‌باشد.
انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده (۱۸۴۰)، چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده بود که از جمعه ۳۰ اکتبر تا چهارشنبه ۲ دسامبر ۱۸۴۰ برگزار شد. این انتخابات تحت تأثیر بحران اقتصادی ۱۸۳۷ موسوم به هراس و وحشت ۱۸۳۷ قرار گرفت و باعث شد ویلیام هنری هریسون نامزد حزب ویگ، رئیس‌جمهور فعلی مارتین ون بورن را شکست دهد. این انتخابات اولین پیروزی حزب ویگ در انتخابات ریاست جمهوری بود. در انتخابات ۱۸۴۰، سیستم دو حزبی کاملاً در سیاست ایالات متحده جا افتاده بود، ویگ‌ها سعی داشتند دموکرات‌های فعلی را که از زمان انتخابات
داشتند دموکرات‌های فعلی را که از زمان انتخابات ۱۸۲۸ ،کاخ سفید را کنترل می‌کردند، کنار بگذارند. اولین کنوانسیون ملی ویگ که در دسامبر ۱۸۳۹ برگزار شد. ویگ‌ها به دلیل پیشینه نظامی هریسون، وی را به جای سناتور هنری کلی از کنتاکی انتخاب کردند. برای جذب دموکرات‌های جنوبی، ویگ‌ها جان تایلر از ویرجینیا را به عنوان معاون رئیس‌جمهور معرفی کردند. در سومین کنوانسیون ملی دموکرات‌ها به اتفاق آرا مارتین ون بورن، رئیس جمعور فعلی و یکی از بنیان‌گذاران حزب دموکرات را مجدداً انتخاب کردند. اما این کنوانسیون از معرفی فردی برای
کردند. اما این کنوانسیون از معرفی فردی برای پست معاون ریاست جمهوری از حزب دموکرات، خودداری نمود. مبارزات انتخاباتی سال ۱۸۴۰. قبل از روی کار آمدن مارتین ون بورن در سال ۱۸۳۶، آمریکا در آستانه فاجعه اقتصادی قرار گرفته بود. اختلاف اندرو جکسون با بانک مرکزی ایالات متحده موجب تورم بالا، بیکاری و رکود در کسب و کار گردید. ون بورن وارث این وضعیت بود اما تمایلی به اصلاحلات ساختاری نداشت. سوء مدیریت وی از این بحران اقتصادی، همراه با چهره به ظاهر بی دغدغه او، باعث شد رئیس‌جمهور در میان رای‌دهندگان، محبوبیتی نداشته
رئیس‌جمهور در میان رای‌دهندگان، محبوبیتی نداشته باشد. حزب ویگ از بی‌کفایتی رئیس‌جمهور و وضعیت کنونی بیشترین بهره را برد. آن‌ها کنوانسیون خود را در اواخر سال ۱۸۳۹، ماه‌ها قبل از زمان معمول برای مراحل نامزدی، برگزار کردند. هیچ‌یک از رهبران آن‌ها از جمله دنیل وبستر یا هنری کلی از حمایت گسترده مردم برخوردار نبودند. با این حال، به نظر می‌رسید ویلیام هنری هریسون، از ایالت اوهایو و قهرمان جنگ، یک رقیب جدی برای رئیس‌جمهور فعلی باشد. ون بورن به راحتی نامزد دموکرات‌ها را برای دوره دوم به دست آورد. ریاست جمهوری ون
را برای دوره دوم به دست آورد. ریاست جمهوری ون بورن با رکود شدید اقتصاد ایالات متحده و سایر موارد متفرقه دیگر از جمله: برده داری، گسترش به غرب و تنش با انگلیس همراه شد و فرصت‌هایی را برای مخالفان سیاسی ون بورن و حتی برخی دیگر از هم حزبی‌های دموکرات او فراهم کرد تا اقدامات او را نقد کنند. همچنین رشد قدرت سیاسی حزب ویگ و بلوغ آن به عنوان یک حزب حرفه ای موجب شد که ون بورن در یک نبرد سیاسی دشوار قرار گیرد. ون بورن تا اکتبر ۱۸۴۰ نسبت به شانس خود برای انتخاب مجدد خوشبین بود، در آن زمان بعید به نظر می‌رسید که وی
خوشبین بود، در آن زمان بعید به نظر می‌رسید که وی بتواند هریسون را شکست دهد. سرانجام، در روزهای انتخابات، هشتاد درصد رای‌دهندگان واجد شرایط به پای صندوق‌های رای رفتند. آرا عمومی دو نامزد نزدیک به هم باقی ماند اما هریسون با آرای ۲۳۴ در مقابل ۶۰ رای گزینندگان ون بورن را شکست داد.
تنش‌زدایی ارتعاشی یا تنش‌گیری ارتعاشی (به انگلیسی: Vibratory Stress Relief، به اختصار: VSR)، یک روش غیر حرارتی کاهش تنش پسماند در قطعاتی است که با استفاده از فرآیندهایی مانند جوشکاری، ماشینکاری، ریخته‌گری، آهنگری، نورد و … ساخته شده و به منظور کاهش تنش‌های پسماند در قطعه و افزایش پایداری ابعادی آن انجام می‌شود. تاریخچه. به‌طور تاریخی، اولین روش تنش زدایی از قطعات، روش پیرسازی طبیعی (به انگلیسی: Natural aging) بود. در این روش، قطعات را برای مدت طولانی (گاهی تا چند سال) بدون استفاده رها می‌کردند. اختلاف دمای
چند سال) بدون استفاده رها می‌کردند. اختلاف دمای شب و روز و همچنین اختلاف دما بین فصول مختلف سال، تدریجاً باعث حذف تنش‌های پسماند در قطعات می‌شد. بعدها تنش زدایی حرارتی (به انگلیسی: Thermal Stress Relief، به اختصار: TSR) به منظور تسریع این فرایند ابداع شد. در این روش دمای قطعات را به صورت کنترل شده و با شیب ملایم و معین تا حد مشخصی بالا برده، مدت مشخصی در آن دما نگه داشته و مجدداً به صورت کنترل شده و باشیب ملایم و مشخص دمای آن را پایین می‌آورند. این روش با وجود کاهش قابل توجه در زمان مورد نیاز در مقایسه با
کاهش قابل توجه در زمان مورد نیاز در مقایسه با روش طبیعی، معایب و محدودیت‌هایی نیز دارد. از جمله: برای رفع این محدودیت‌ها، روش تنش زدایی ارتعاشی پیشنهاد شد. در این روش، با اعمال تنش مکانیکی در اثر ارتعاش، مجموع تنش پسماند داخلی و تنش مکانیکی خارجی از تنش تسلیم قطعه فراتر رفته و باعث کرنش پلاستیک در مقیاس کریستالی در قطعه شده و بر اساس اصل تبدیل تنش به کرنش، تنش پسماند در قطعه کاهش می‌یابد. مزایا و معایب. از مزایای این روش در مقایسه با تنش زدایی حرارتی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: در کنار این مزایا، میزان
به موارد زیر اشاره کرد: در کنار این مزایا، میزان تأثیر گذاری تنش زدایی ارتعاشی در مقایسه با تنش زدایی حرارتی همواره محل بحث بوده و تحقیقات دانشگاهی و صنعتی زیادی در این زمینه انجام شده‌است. نکته اساسی در این مقایسه، میزان مهارت و دانش اپراتور عملیات تنش زدایی ارتعاشی است. تنش زدایی حرارتی بر اساس گراف‌های دمایی از قبل تعیین شده انجام شده و تقریباً کاملاً اتوماتیک و بدون دخالت آنچنانی اپراتور انجام می‌شوند. در این شرایط نتیجه عملیات تنها به تجهیزات و توان آن در یکنواخت و پایدار نگه داشتن دما در کل قطعه در
در یکنواخت و پایدار نگه داشتن دما در کل قطعه در طول عملیات بستگی خواهد داشت. در مقابل، میزان تأثیرگذاری تنش زدایی ارتعاشی، علاوه بر تجهیزات، کاملاً به دانش و مهارت اپراتور در انتخاب پارامترهای مؤثر بر فرایند و همچنین نحوه قضاوت وی در مورد پایان عملیات تنش زدایی بستگی دارد. مروری بر تحقیقات انجام شده در زمینه میزان کارایی VSR نشان می‌دهد تنش زدایی ارتعاشی در صورتی که عملیات با تجهیزات استاندارد و توسط اپراتور صلاحیت دار انجام شود، می‌تواند تا ۸۵ الی ۹۰ درصد معادل تنش زدایی حرارتی کارایی داشته باشد.
۹۰ درصد معادل تنش زدایی حرارتی کارایی داشته باشد. تصمیم‌گیری در مورد انتخاب روش تنش زدایی با طراح قطعه و صاحب فناوری است. اگر طراح قطعه استفاده از تنش زدایی ارتعاشی را مجاز بداند، می‌توان از این روش استفاده کرده و از مزایای آن بهره برد. در صورتی که مدارک ساخت قطعه در این زمینه سکوت کرده باشد یا به هر دلیل بررسی امکان جایگزینی تنش زدایی حرارتی با ارتعاشی مد نظر باشد، می‌بایست عملیات روی یک نمونه بصورت آزمایشی انجام شده و نتایج آن بررسی گردد. در صورت کافی بودن اثر بخشی، می‌توان تنش زدایی حرارتی را با تنش
بودن اثر بخشی، می‌توان تنش زدایی حرارتی را با تنش زدایی ارتعاشی جایگزین نمود.
ایزاتین ، که با نام تریبولین نیز شناخته می‌شود، یک ترکیب آلی با فرمول C8H5NO2 است که از ایندول مشتق شده‌است. این ترکیب اولین بار توسط Otto Linné Erdman و Auguste Laurent در سال ۱۸۴۰ به عنوان محصولی از اکسایش رنگ نیل توسط نیتریک اسید و کرومیک اسیدها به دست آمد. ایزاتین یک محصول طبیعی شناخته شده‌است که می‌تواند در گیاهان از "تیره" "وسمه"، در "تیرهدرخت گلوله توپ"، و همچنین در انسان، به عنوان یک مشتق متابولیک آدرنالین یافت شود. این ماده به صورت پودر نارنجی مایل به قرمز است و معمولاً به عنوان ماده اولیه برای
به قرمز است و معمولاً به عنوان ماده اولیه برای سنتز طیف گسترده‌ای از ترکیبات فعال بیولوژیکی از جمله ضد تومورها، ضد ویروس‌ها، ضد HIV, و ضد سل استفاده می‌شود. همچنین هسته ایزاتین مسئول پدید آمدن رنگ ترکیباتی چون «آبی مایا» و «زرد مایا» است.
«۳۴+۳۵» () ترانه‌ای از خواننده آمریکایی آریانا گرانده است. این ترانه در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰ توسط ریپابلیک رکوردز، به عنوان دومین تک‌آهنگ از ششمین آلبوم استودیویی گرانده، "موقعیت‌ها" منتشر شد. عنوان ترانه و کورس آن به پوزیشن سکس ۶۹ اشاره دارد، در حالی که بقیه اشعار آن به جناس جنسی، حرف دو پهلو و شوخی‌های جنسی اشاره می‌کند. ترانه به رتبه هشتم ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده آمریکا رسید و به هجدهمین تک‌آهنگ رتبه برتر گرانده در این جدول تبدیل شد. این ترانه همچنین به رتبه پنجم ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" رسید و به
به رتبه پنجم ۲۰۰ آهنگ جهانی "بیلبورد" رسید و به دومین تک‌آهنگ گرانده در ده رتبه برتر این جدول تبدیل شد. علاوه بر این، «۳۴+۳۵» در استرالیا، کانادا، ایرلند، مالزی، سنگاپور و انگلستان در میان ده رتبه برتر قرار گرفت و به نوزدهمین تک‌آهنگ در ده رتبه برتر گرانده در کانادا تبدیل شد.
بر سر شیطان فریاد بکش (به انگلیسی: Shout at the Devil) یک فیلم سینمایی ماجراجویانه و جنگی بریتانیایی محصول سال ۱۹۷۶ به کارگردانی پیتر آر. هانت و با بازی لی ماروین و راجر مور است. ماجراهای این فیلم در بین سالهای ۱۹۱۳–۱۹۱۵ در زنگبار و آفریقای خاوری آلمان ساخته شده‌است و براساس رمانی از ویلبر اسمیت می‌باشد. باکس آفیس. این فیلم با فروش ۱۵ میلیون پوند یکی از موفق‌ترین فیلم‌های انگلیس در سال ۱۹۷۶ بود.
جانی دئی (؛ – ۱۹ اکتبر ۲۰۲۰) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خالهٔ مونیکا"، "دوشیزه‌ای در خانواده"، "دختر روستایی زیبا"، "تن‌های برهنه"، "کارکنان خیابانی"، "جالو در ونیز" و "برو بخواب کوچولوی پامرغی" اشاره کرد.
جینو ویوتی (؛ ۱۸۷۵ – ۱۴ دسامبر ۱۹۵۱) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به ""، "جوزپه وردی"، "بچه‌ها نگاهمان می‌کنند"، "کاستا دیوا" و "پالیو" اشاره کرد.
استفان نیمنتوفسکی (آگوست ۴، ۱۸۶۶ – ژوئیه ۱۳، ۱۹۲۵) شیمی‌دان لهستانی بود. سنتز کینولین نیمنتوفسکی و سنتز کینازولین نیمنتوفسکی در شیمی آلی به افتخار وی نامگذاری شده‌است. منابع. Polish Chemistry
لوچانو مولیناری (؛ ۱۳ دسامبر ۱۸۸۰ – ۲۷ ژوئیه ۱۹۴۰) بازیگر اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سه احمق خوش‌شانس"، "در لباس دلقک" و "بوسهٔ چیرانو" اشاره نمود.
لوچانو بارتولی (؛ – ۱ فوریه ۲۰۱۹) بازیگر اهل ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "بهشت"، "ادیپ شهریار"، "تنه"، "مظنون"، "عمر مختار" و "هانری چهارم" اشاره کرد.
لوئیجی مونتینی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. او در سال ۱۹۳۴ در میلان به دنیا آمد. رشد هنری‌اش در رم شکل گرفت و کار خود را با نقش‌های کوچک آغاز کرد، اما تئاتر همواره شور و اشتیاق اصلی‌اش بود. در سینما، نقش تهیه‌کننده پاویا را در فیلم «"تورنه"» و نقش پاپ را در فیلم برنده اسکار سال ۱۹۹۲، "مدیترانه"، هر دو به کارگردانی گابریله سالواتورس، ایفا کرد. به‌عنوان دوبلور، وی صداپیشۀ ایتالیایی آقای تی است، و به‌عنوان بازیگر نیز در بسیاری از مجموعه‌های تلویزیونی رای و مدیاست حضور داشت. در دهه ۱۹۹۰ در
تلویزیونی رای و مدیاست حضور داشت. در دهه ۱۹۹۰ در تبلیغات تلویزیونی ظاهر شد، در مجموعه "یک پزشک در خانواده" در نقش کارلو فوشی بازی کرد، و نهایتاً در مجموعه "مارشال روکا" در سال‌های ۱۹۹۶، ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ حضور داشت. در سال ۲۰۰۷ در سریال «"یکبار دیگه تلاش کن، خانم معلم!"» با ورونیکا پیوه‌تی، چندین نقش مختلف را ایفا کرد. در سال ۲۰۰۸ نیز در سریال تلویزیونی «"چزاره‌ها"» در نقش دکتر زورزی ظاهر شد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "کانتربری ممنوعه"، "بازی‌های ممنوعه پیترو آرتینو"، "آموزش ویولنسل با
"بازی‌های ممنوعه پیترو آرتینو"، "آموزش ویولنسل با توکاتا و فوگ"، "رم خواهان بازگشت سزار است"، "مدیترانه"، "زندگی زیباست"، "کاگلیوسترو"، "دیوار لاستیکی"، "راه حل سوم" و "نهار یکشنبه" اشاره کرد.