payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اشتغال، مسکن عمومی، آموزش و خدمات اجتماعی تبعیض قائل می‌شدند. علاوه بر این، اتحادگرایان از طریق دستکاری در مرزهای انتخاباتی، سعی می‌کردند نمایندگی کاتولیک‌های روم را به حداقل برسانند و این گونه تسلط سیاسی خود بر ایرلند شمالی را تضمین می‌کردند. دلیل مهاجرت نکردن کاتولیک‌ها از ایرلند شمالی، اقتصاد بهتر این سرزمین نسبت به کشور جمهوری ایرلند بود. در پایان قرن نوزدهم، بلفاست (بزرگترین شهر ایرلند شمالی و پایتخت آن) با جمعیتی در حدود ۳۵۰٬۰۰۰ نفر و مشاغل بی‌شمار در صنایع نساجی و کشتی سازی، شهری صنعتی محسوب می‌شد.
صنایع نساجی و کشتی سازی، شهری صنعتی محسوب می‌شد. اگرچه پروتستان‌ها در مشاغل حرفه‌ای و سمت‌های مدیریتی، اغلب ناعادلانه و بیش از حد تبعیض‌آمیز برتری داشتند، اما جبهه اقتصادی بلفاست کاتولیک‌های طبقه پایین را از حومه فقیر به سوی خود می‌کشاند. این شهر خشونت‌های فرقه‌ای را تجربه کرد، محله‌های پروتستان‌نشین و کاتولیک‌نشین جدا از یکدیگر بود و عدم تحمل مذهبی بیداد می‌کرد - همه اینها شرایط سخت زندگی کاتولیک‌ها را بدتر می‌کرد - اما جذابیت اقتصادی شمال حتی در دهه ۱۹۳۰ و طی رکود دهه ۱۹۶۰ و ۷۰ هنوز می‌چلبید. در اواسط
و طی رکود دهه ۱۹۶۰ و ۷۰ هنوز می‌چلبید. در اواسط دهه ۱۹۶۰ ثبات شکننده در ایرلند شمالی، جامعه را به سوی زوال می‌کشاند. اکثریت جمعیتی که پروتستان‌ها از آن برخوردار بودند، اطمینان یافتند که قادر به کنترل نهادهای دولتی هستند و این قدرت بیشتر اوقات، به روش‌هایی مورد استفاده قرار می‌گرفت که به اقلیت کاتولیک آسیب می‌رساند، اگرچه وجود تبعیض در شمال ایرلند همچنان یک بحث داغ بود، جنبش فعالان حقوق مدنی - که تا حدودی از دستاوردهای آفریقایی آمریکایی‌ها در ایالات متحده الهام گرفته شده بود - در اواخر دهه ۱۹۶۰ ظهور کرد و
گرفته شده بود - در اواخر دهه ۱۹۶۰ ظهور کرد و حوادث خشونت‌بار جمعی افزایش یافت. پلیس گهگاه با استفاده از زور تظاهرات‌کنندگان را از خیابان پراکنده می‌کرد. هم‌زمانی تقاضای شدید اصلاحات و اصرار بر قدرت ماندن اولستری‌ها، ایرلند شمالی را به آستانه جنگ داخلی کشاند. اوج گرفتن درگیری‌ها. دولت انگلیس نیروهای خود را برای کمک به نیروهای مدنی ایرلند شمالی اعزام کرد. در سال ۱۹۶۹ ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) از دل شورش و خشونت گسترده شهری، و این بی نظمی‌های عمومی بیرون آمد. IRA اسلحه و مواد منفجره به دست آورد و به
آمد. IRA اسلحه و مواد منفجره به دست آورد و به منظور محافظت از کاتولیک‌های رومی، شروع به بمب‌گذاری و تیراندازی برای بی‌ثبات کردن مؤسسات ایرلند شمالی، تضعیف عزم انگلیس برای حفظ اتحاد و تحقق وحدت ایرلند کرد. در پاسخ به خشونت‌های ملی‌گرایان، مقامات در اوت ۱۹۷۱ بدون محاکمه دستگیر کردن مخالفان را آغاز کردند. با این حال، این امر به جای تضعیف کمپین IRA، مردم را به سوی آن تشویق کرد. اتحادگرایان پروتستان با تشکیل تیپ‌های شبه نظامی وفادار خود واکنش نشان دادند. در ۳۰ ژانویه ۱۹۷۲، در شهر دری، روزی که به یکشنبه خونین
ژانویه ۱۹۷۲، در شهر دری، روزی که به یکشنبه خونین معروف شد، اعتراض مسالمت‌آمیز اما غیرقانونی کاتولیک‌ها علیه سیاست داخلی دولت انگلیس به خشونت کشیده شد و نیروهای انگلیسی آتش گشوده و ۱۳ نفر از تظاهرکنندگان کاتولیک را کشتند. (و نفر چهاردم چند ماه بعد درگذشت) یکشنبه خونین هنوز هم مورد بحث و جدل طرفین است؛ چنان‌که در اواخر دهه ۱۹۹۰ دولت انگلیس کمیسیونی را برای تعیین حقیقت ماجرا ایجاد کرد و در سال ۲۰۱۰ گزارش ساویل، اعلامیه نهایی تحقیقات دولتی، نتیجه گرفت که هیچ‌یک از قربانیان هیچ تهدیدی برای سربازان ایجاد نکرده
از قربانیان هیچ تهدیدی برای سربازان ایجاد نکرده بودند و تیراندازی آن‌ها بدون توجیه بوده. خونین‌ترین سال درگیری‌ها به «ترابلز» مشهور شد؛ سال ۱۹۷۲ بود که ۴۶۷ نفر، از جمله ۳۲۱ غیرنظامی، کشته شدند. تقریباً ۲۷۵ نفر هر ساله در دوره ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۶ کشته می‌شدند. این خشونت‌ها در دههٔ ۱۹۸۰ که هر ساله حدود ۵۰ تا ۱۰۰ قتل سیاسی و ترور رخ می‌داد، کاهش یافت. در پایان قرن بیستم، بیش از ۳۶۰۰ نفر کشته و ۳۶۰۰۰ نفر زخمی شده‌بودند. که بیش از ۲۰۰۰ نفر در صف جمهوریخواهان، ۱۰۰۰ وفادار و بیش از ۳۵۰ نیروی امنیتی بودند. در سه دهه آخر
و بیش از ۳۵۰ نیروی امنیتی بودند. در سه دهه آخر قرن ۲۰، بیش از ۱۰۰۰ نفر از نیروهای امنیتی نیز کشته شدند. در مارس ۱۹۷۲، نخست‌وزیر محافظه‌کار انگلستان، ادوارد هیت، قانون اساسی و پارلمان ایرلند شمالی را به حالت تعلیق درآورد، و بدین ترتیب قانون داخلی (که تا سال ۱۹۹۹ بازنگشت) پایان یافت و حکومت مستقیم این منطقه از لندن برقرار شد. در میان چندین طرح برای بازگرداندن قوانین محلی، اولین اقدام، معروف به توافق‌نامه "Sunningdale"، منجر به ایجاد مجلسی کوتاه‌مدت در ۱۹۷۳ شد که در آن کاتولیک‌ها دارای برخی اختیارات سیاسی
شد که در آن کاتولیک‌ها دارای برخی اختیارات سیاسی شدند. توافق‌نامه Sunningdale همچنین شورای ایرلند را برای اتصال دو حوزه قضایی ایرلند در جزیره، پیش‌بینی کرده‌بود. با این وجود، خشونت ادامه یافت و مدیر اجرایی تقسیم قدرت تنها پس از چند ماه به دلیل اعتصابی که توسط شورای کارگران اولستر، کمیته تحت‌حمایت شبه‌نظامیان پروتستان برگزار شد، سقوط کرد. ارتش انگلیس همچنان حضور عمده‌ای داشت و عناصر شبه‌نظامی در عملیات دولت و دادگاه‌ها نفوذ می‌کردند. فروکش درگیری‌ها. مجمعی که برای انعکاس نظرات سیاسی متنوع در نظر گرفته شده
که برای انعکاس نظرات سیاسی متنوع در نظر گرفته شده بود، در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد ولی این انجمن در سال ۱۹۸۶ منحل شد. ملی‌گرایان تصریح کردند که آن‌ها توافقی را که فقط در محدوده‌ی ایرلند شمالی باشد، نمی‌پذیرند و بایستی سراسر ایرلند دخیل باشد. در پاسخ، دولت‌های انگلیس و ایرلند توافق‌نامه منعقد کردند (۱۹۸۵) که علی‌رغم نارضایتی اتحادگرایان اولستر، در آن برای اولین بار بود که به دولت ایرلند نقش مشورتی رسمی در امور ایرلند شمالی داده شد. در دهه ۱۹۹۰، مذاکرات بین تمام احزاب عمده مشروطه ایرلند شمالی به استثنای شین فین
احزاب عمده مشروطه ایرلند شمالی به استثنای شین فین (شاخه سیاسی ارتش موقت) انجام شد. چارچوب‌هایی برای مذاکرات صلح همه‌جانبه - به ویژه بیانیه خیابان داونینگ (۱۹۹۳)، به ترتیب توسط نخست وزیران انگلیس و ایرلند، جان میجر و آلبرت رینولدز - ارائه شد. در این پیمان بریتانیا قول داد حق تعیین سرنوشت مردم ایرلند شمالی را بپذیرد و در صورت استقلال‌خواهی اکثریت مردم ایرلند شمالی، وحدت ایرلند را به رسمیت شناخته و متعهد گردد که در صورت توافق سیاسی مذکور، ادعاهای قانون اساسی خود را در مورد ایرلند شمالی کنار بگذارد. هر دو IRA
را در مورد ایرلند شمالی کنار بگذارد. هر دو IRA و گروه‌های شبه نظامی وفادار از قطع فعالیت نظامی در سال ۱۹۹۴ خبر دادند، هرچند که حوادث پراکنده همچنان ادامه داشت. مانع اصلی مذاکرات همه طرف‌ها بحث از کار افتادن IRA (خلع سلاح) بود. در ژوئن ۱۹۹۶ از سر گرفته شد - اگرچه شین فین بلافاصله در مذاکرات شرکت نمی‌کرد، زیرا IRA به آتش‌بس خود پایان داده بود (مجدداً در سال ۱۹۹۷ بازگشت) - و در نهایت توافق‌نامه جمعه نیک (توافق‌نامه بلفاست) در آوریل ۱۹۹۸ امضا شد. توافق، مسئولیت بیشتر امور محلی را به یک مجمع منتخب واگذار
بیشتر امور محلی را به یک مجمع منتخب واگذار می‌کرد. ترتیب نهادی برای همکاری فرامرزی در مورد طیف وسیعی از مسائل بین دولت‌های ایرلند و ایرلند شمالی و ادامه مشاوره بین دولت‌های انگلیس و ایرلند وجود داشت. در همه‌پرسی مشترک در سراسر ایرلند و ایرلند شمالی، در ۲۲ مه ۱۹۹۸، که برای اولین بار از سال ۱۹۱۸ روی می‌داد، این توافق‌نامه توسط ۹۴ درصد رای‌دهندگان در ایرلند و ۷۱ درصد در ایرلند شمالی تصویب شد. با این حال، اختلافات گسترده‌ای بین حمایت کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها از توافق در ایرلند شمالی بود (۹۶ درصد کاتولیک‌ها اما
توافق در ایرلند شمالی بود (۹۶ درصد کاتولیک‌ها اما فقط ۵۲ درصد پروتستان‌ها به آن رأی مثبت دادند) که نشان داد تلاش برای حل منازعات فرقه‌ای دشوار است. در انتخابات مجمع جدید ایرلند شمالی که ماه بعد برگزار شد، حزب اتحادگرای اولستر (UUP)، جریان اصلی پیروان پروتستان، ۲۸ کرسی به دست آورد. حزب سوسیال دموکرات و کار (SDLP)، یک حزب کاتولیک میانه‌رو، ۲۴ کرسی به دست آورد؛ حزب دموکرات اتحادگرا (DUP)، یک حزب تندرو پروتستان که توافق جمعه نیک را نمی‌پذیرفت، ۲۰ کرسی برد. و شین فین تنها ۱۸ کرسی یافت.
پادشاهان شیطان که در ژاپن با نام شناخته می‌شود، یک بازی ویدئویی در سال ۲۰۰۵ برای پلی‌استیشن ۲ است که توسط کپکام توسعه و منتشر شده است. این اولین قسمت از فرنچایز "سنگوکو باسارا" است. نسخه غربی به دلیل محدودیت‌های مجوز دارای یک پیش‌درآمد همراه با یک قطعه اصلی بود. این بازی با چندین دنباله و یک مجموعه تلویزیونی انیمه دنبال شد که همه آن‌ها فقط از عنوان و محیط اصلی "سنگوکو باسارا" استفاده می‌کردند. داستان. "سنگوکو باسارا" در دوره سنگوکو یا دوره کشورهای متخاصم در ژاپن فئودالی رخ می‌دهد که طی آن ژاپن به بسیاری از
ژاپن فئودالی رخ می‌دهد که طی آن ژاپن به بسیاری از ایالت‌های کوچک تقسیم شد که بر سر قدرت و زمین می‌جنگیدند. این بازی دارای دو جنگ سالار تاریخی به عنوان قهرمانان اصلی است: داته ماسامونه و سانادا یوکیمورا. شخصیت اصلی پادشاه شیطان (اودا نوبوناگا در "سنگوکو باسارا") است. گیم پلی. این یک بازی هک اند اسلش و اکشن شبیه به "شیطان هم می‌گرید"، "خاندان قهرمانان" و "جنگجویان سامورایی" است. تغییرات قابل توجهی در گیم پلی بازی در نسخه‌های غربی انجام شد. چهار نفر از شخصیت‌ها غیرقابل بازی شدند و مهارت‌های مختلف حذف یا اضافه
غیرقابل بازی شدند و مهارت‌های مختلف حذف یا اضافه شدند. سطوح دشواری تغییر کردند تا بازی دشوارتر شود (با تبدیل شدن ژاپنی Normal به Easy و ژاپنی Hard عادی، و پاداش Easy 30% EXP کمتر و بدون سلاح 3rd+ در حالی که Normal پاداش عادی ژاپنی را حفظ می‌کند). سیستم مبارزه نیز اصلاح شد و عنصری به نام "پرایمینگ" اضافه شد (یکی از حملات ویژه شخصیت‌ها حمله پرایمینگ بود و از آن حمله برای دشمنان "Prime" استفاده کرد و آنها را در معرض آسیب قرار داد و امکان زنجیره‌های ترکیبی بالاتر را فراهم کرد) بومی سازی. هنگام انتشار سنگوکو
را فراهم کرد) بومی سازی. هنگام انتشار سنگوکو باسارا، کپ‌کام سعی کرد مخاطبان غربی را جذب کند، با حذف تمام ارجاعات سنگوکو و ژاپنی به نفع یک داستان فانتزی عمومی که به‌طور مبهم با فرنچایز موفق کپ‌کام "شیطان هم می‌گرید" مرتبط است (حتی برای عنوان جلد از فونت نوع DMC استفاده شده است. پادشاهان شیطان). گزیده‌ای از مصاحبه "آی‌جی‌ان" با هیرویوکی کوبایاشی، تهیه‌کننده بازی: کوبایاشی: "پادشاهان شیطان" در ژاپن سنگوکو باسارا نامیده می‌شود، و بر تاریخ ژاپن تمرکز دارد. وقتی داشتیم بازی را می‌ساختیم، به خود می‌گفتیم: "چه
داشتیم بازی را می‌ساختیم، به خود می‌گفتیم: "چه کاری می‌توانیم انجام دهیم تا این بازی را متمایز کنیم تا این بازی از سایر بازی‌های هک اند اسلش متفاوت باشد؟" و ما به این نتیجه رسیدیم که این راز شاید در بازی‌های دیگری باشد که کپکام انجام داده است. گفتیم، "بیایید به شخصیت‌ها نوعی حس شیطان هم می‌گرید بدهیم - برخی حرکات بسیار جالب، مانند چیزهایی که ممکن است در شیطان هم می‌گرید ببینید. بیایید کاراکترها را کاملاً و کاملاً متمایز از یکدیگر کنیم. مبارز خیابانی ۲." این نسخه ژاپنی است. سپس، گفتیم، "خوب، بیایید آن را در
نسخه ژاپنی است. سپس، گفتیم، "خوب، بیایید آن را در آمریکای شمالی و اروپا منتشر کنیم - چه کاری می‌توانیم انجام دهیم تا دوباره متفاوت شود؟ چه کاری می‌توانیم انجام دهیم تا برای مخاطبان آمریکای شمالی و اروپایی جذاب شود؟" پس از چند بحث، تصمیم گرفتیم که در ژاپن فئودال با سامورایی‌ها و نینجاها بازی نکنیم، بلکه در عوض یک بازی تاریک، کمی شیطانی و فضایی فانتزی داشتیم، یک بازی با احساس بزرگ شیطان هم می‌گرید. . پس ما گفتیم: "باشه، تاریک می‌کنیم." اسم آن را پادشاهان شیطان بگذارید. شخصیت اصلی یک شرور خواهد بود. ما
شیطان بگذارید. شخصیت اصلی یک شرور خواهد بود. ما پس‌زمینه را تیره‌تر می‌کنیم، حرکات بیشتری می‌دهیم، توانایی بیشتری برای تقویت شخصیت شما و چیزهایی از این قبیل برای بازارهای آمریکای شمالی و اروپا ارائه می‌کنیم. آی‌جی‌ان: به علاوه از نظر تاریخی دقیق نیست؟ کوبایاشی: نسخه ژاپنی بازی بر اساس تاریخ ژاپنی ساخته شده است. برخی از عناصر فانتزی وجود دارد که در واقع اتفاق نیفتاده اند، البته به اندازه کافی وجود دارد. با نسخه‌های آمریکای شمالی و اروپایی، ما آن عنصر را به‌طور کامل حذف کرده‌ایم. برخی از پس زمینه‌ها ممکن است
کامل حذف کرده‌ایم. برخی از پس زمینه‌ها ممکن است آن استعداد ژاپنی را حفظ کنند. بسیاری از آنها این کار را نمی‌کنند و کاملاً جدید هستند. بسیاری از دشمنان کاملاً جدید هستند. و دیگر اصلاً مبتنی بر ایده ژاپن فئودالی نیست. آن قسمت از بازی اکنون به تاریک تر تغییر کرده است. این تغییرات به‌عنوان محبوبیت نداشتند، زیرا نسخه پادشاهان شیطان یک شکست انتقادی و تجاری بود و دیگر بازی سنگوکو باسارا به آمریکای شمالی و اروپا عرضه نشد تا اینکه در پاییز ۲۰۱۰ منتشر شد. نقدها و نمرات. نسخه غربی شده "پادشاهان شیطان" بر اساس بازبینی
نسخه غربی شده "پادشاهان شیطان" بر اساس بازبینی جمعی وبگاه متاکریتیک، نقدهای «مختلط یا متوسط» دریافت کرد. نسخه ژاپنی با نظرات «عموماً مطلوب» طرفداران، منتقدان و مصرف‌کنندگان مواجه شد. به نظر می‌رسد طرفداران این فرنچایز به نسخه ژاپنی نقدهای مثبت و نسخه غربی نقدهای منفی داده‌اند با یکی از این موارد، «در حالی که "سنگوکو باسارا" یک کلاسیک کالت در بین طرفداران و گیمرها محسوب می‌شد، "پادشاهان شیطان" محلی سازی وحشتناک یک بازی خوب در نظر گرفته می‌شد که باید برای نسخه‌های غربی آن بدون تغییر باقی مانده است.» این بازی
غربی آن بدون تغییر باقی مانده است.» این بازی ۸/۸/۷/۸ برای مجموع ۳۱/۴۰ از مجله هفتگی بازی‌های ویدیویی ژاپنی "فامیتسو" دریافت کرد. این بازی بعداً تحت عنوان بهترین برچسب پلی‌استیشن ۲ (به این معنی که در ژاپن پرفروش است) مجدداً منتشر شد. این بازی در مجموع ۸۸۷۱۱ واحد در طول هفته اول فروش خود در ژاپن فروخت و پرفروش‌ترین بازی هفته بود. این بازی در مجموع ۲۳۲۵۸۹ واحد در ژاپن فروخته است. دنباله‌ها. دو دنباله اول Sengoku Basara 2 و Sengoku Basara 2 Heroes در سال ۲۰۰۶–۲۰۰۷ در ژاپن برای پلی‌استیشن ۲ منتشر شدند و به
در ژاپن برای پلی‌استیشن ۲ منتشر شدند و به دنبال آن دو بازی اسپین آف عرضه شدند. بازی اصلی بعدی این سری "" برای پلی‌استیشن ۳ و وی معرفی شد و در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۰ در ژاپن منتشر شد.
دوکی‌شکل شکلی هندسی است. همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
دیوید ادوارد لاسکم (متولد ژوئیه ۱۹۳۸) استاد برجسته تاریخ قرون وسطی در دانشگاه شفیلد است. وی در سال ۱۹۸۶ به عنوان عضو آکادمی انگلیس انتخاب شد. وی همچنین یکی از اعضای انجمن تاریخی سلطنتی و انجمن آثار باستانی لندن است. وی سردبیر مشترک جلد چهار کتاب "تاریخ جدید قرون وسطی کمبریج است". افتخارات. در سال ۲۰۱۴، به دلیل کتاب "مجموعه نامه‌های پیتر ابلارد و هلوئیز" مدال آکادمی انگلیس را دریافت کرد.
در ژوئیه ۱۹۷۲، ویلیام وایتلاو، وزیر امور خارجهٔ دولت محافظه‌کار و بریتانیایی در ایرلند شمالی، به کلیه زندانیانی که در ایرلند شمالی به دلیل جرایم مرتبط با درگیری‌های جمهوری‌خواهانه مجازاتشان را می‌گذرانند، وضعیت طبقه‌بندی ویژه (SCS) اعطا کرد. این یکی از شروط تعیین شده توسط ارتش موقت جمهوری‌خواه ایرلند (IRA) هنگام مذاکره در مورد توافق با دولت برای آتش‌بس بود. وضعیت ویژه (یا "سیاسی") "عملاً" وضعیت اسیر جنگی به دستگیرشدگان می‌بخشید و برخی از امتیازات اسیران مانند امتیازات مشخص شده در کنوانسیون ژنو را برای آن‌ها
امتیازات مشخص شده در کنوانسیون ژنو را برای آن‌ها فراهم می‌کرد. این بدان معنی بود که زندانیان مجبور به پوشیدن لباس زندان نبودند، در گروه‌های شبه‌نظامی خود اسکان داده می‌شدند و اجازه ملاقات‌های اضافی و بسته‌های غذایی داشتند. دولت در ۱ مارس ۱۹۷۶ به وسیله وزیر امور خارجه جدید از حزب کارگر ، مرلین ریز، اعلام کرد که تدریجاً از SCS خارج می‌شود. با هر کسی که به جرم برنامه‌ریزی برای خرابکاری، بعد از مارس ۱۹۷۶ محکوم شود، به عنوان یک جنایتکار و بزهکار معمولی رفتار می‌شود و مجبور به پوشیدن لباس زندان، کار در زندان و
و مجبور به پوشیدن لباس زندان، کار در زندان و اجرای حکم در زندان جدید مِیز می‌باشد. پاسخ برخی از زندانیان به این رفتار خشونت‌آمیز بود و شش کارمند زندان در سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۷ کشته شدند. در اواخر سال ۱۹۷۶، محل اسکان جدید اسیران که توسط گاردینر توصیه شده بود، آماده پذیرش اولین زندانیان خود بود. در هفته‌هایی که روی میسون سمت مرلین را به عنوان وزیر امور خارجه عهده‌دار شد، اولین زندانی محکوم شده طبق این سیاست جدید وارد مِیز شد و به او دستور داده شد که لباس زندان را بپوشد. این زندانی اولی عضو IRA بود و برای
را بپوشد. این زندانی اولی عضو IRA بود و برای دزدیدن یک اتوبوس محکوم شده بود. نوگنت از پوشیدن لباس فرم خودداری کرد و گفت که او یک مجرم نیست بلکه یک زندانی سیاسی است. بدین شکل اعتراض جل‌پوشی در سلول‌های زندان آغاز شد و او پتوی زندان را دور خود پیچید تا لخت نماند. این همان اقدامی بود که زندانیان قدیمی ارتش جمهوری ایرلند در دهه ۱۹۴۰ در جنوب انجام دادند. تا سال ۱۹۷۸، نزدیک به ۳۰۰ زندانی جمهوری‌خواه ایرلندی از پوشیدن لباس فرم زندان خودداری کردند. به دنبال این اعتراضات، اعتصاب غذا در سال ۱۹۸۱ انجام شد که طی آن ده
اعتصاب غذا در سال ۱۹۸۱ انجام شد که طی آن ده زندانی جمهوری‌خواه در میز از گرسنگی مُردند. پس از آن، با تقاضای اصلی زندانیان معترض در اوایل سال ۱۹۸۳، این قانون به تدریج از بین رفت.
کارلوس آرماندو واسکز کارواحال (اسپانیایی: Carlos Armando Vásquez Carvajal؛ متولد ۱۹ دسامبر ۱۹۸۲) تکواندوکار اهل ونزوئلا است. او در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۲۰۰۵ که در مادرید، اسپانیا برگزار شد، مدال برنز را در دسته ۷۲ کیلوگرم بدست آورد و در بازی‌های پان امریکن ۲۰۱۱ که در گوادالاخارا، مکزیک برگزار شد، در دسته ۸۰ کیلوگرم مدال نقره را از آن خود کرد. واسکز پس از کسب مقام سوم در مسابقات انتخابی پان امریکن در کالی، کلمبیا، جواز حضور در المپیک تابستانی ۲۰۰۸ پکن را در دسته ۸۰ کیلوگرم مردان بدست آورد. او در دور
را در دسته ۸۰ کیلوگرم مردان بدست آورد. او در دور مقدماتی لیونل باگوئیسی از گابن را با تصمیم یکپارچه (متفق‌القول) داوری شکست داد اما در دیدار بعدی خود، مقابل آرون کوک از بریتانیا، با نتیجه نهایی ۲–۵ شکست را پذیرفت.
زبان اوکیناوایی (/، "Uchināguchi") یا اوکیناوایی مرکزی، یک زبان ریوکیویی شمالی است که بیشتر در نیمه جنوبی جزیره اوکیناوا و همچنین در جزایر اطراف همچون کراما، کومه‌جیما، توناکی، اگونی و شماری جزیره پیرامونی کوچکتر گویش می‌شود. اوکیناوایی مرکزی با گویش اوکیناوایی شمالی که زبان کونیگامی نامیده می‌شود، متفاوت است. یونسکو هر دو زبان را در فهرست زبان‌های در معرض خطر قرار داده‌است. واج‌شناسی. واکه‌ها. اوکیناوایی دارای پنج واکه است که هر کدام به صورت کوتاه و بلند هستند. این واکه‌ها عبارتند از: همخوان‌ها. زبان
هستند. این واکه‌ها عبارتند از: همخوان‌ها. زبان اوکیناوایی دارای ۲۰ همخوان است که در جدول زیر نمایش داده شده‌اند (واج‌گونه‌ها در پرانتز هستند).
اسپرینگ فیلد (به انگلیسی: Springfield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وینزر، ورمانت واقع شده‌است. اسپرینگ فیلد ۱۲۸٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۳۷۳ نفر جمعیت دارد و ۱۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
براتلبورو (به انگلیسی: Brattleboro) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویندهام، ورمانت واقع شده‌است. براتلبورو ۸۴٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۰۴۶ نفر جمعیت دارد و c. ۶۱−۵۳۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وترزفیلد (به انگلیسی: Wethersfield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هارتفورد، کنتیکت واقع شده‌است. وترزفیلد ۳۴٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷٬۰۴۹ نفر جمعیت دارد و ۱۳٫۱۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویندسور لاکس (به انگلیسی: Windsor Locks) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هارتفورد، کنتیکت واقع شده‌است. ویندسور لاکس ۲۴٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۲٬۴۹۸ نفر جمعیت دارد و ۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کورنیش (به انگلیسی: Cornish) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان سولیوان، نیوهمپشایر واقع شده‌است. کورنیش ۱۱۱٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۶۴۰ نفر جمعیت دارد و ۱۴۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لایم قدیمی (به انگلیسی: Old Lyme) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در کنتیکت واقع شده‌است. لایم قدیمی ۷۴٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۷٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد و ۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گلستونبری (به انگلیسی: Glastonbury) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هارتفورد، کنتیکت واقع شده‌است. گلستونبری ۱۳۵٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳۴٬۴۲۷ نفر جمعیت دارد و ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
شرق ویندزور (به انگلیسی: East Windsor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هارتفورد، کنتیکت واقع شده‌است. شرق ویندزور ۶۹٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱٬۱۶۲ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لایم (به انگلیسی: Lyme) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان نیو لندن، کنتیکت واقع شده‌است. لایم ۸۹٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۴۰۶ نفر جمعیت دارد و ۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویندزور (به انگلیسی: Windsor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وینزر، ورمانت واقع شده‌است. ویندزور ۵۱٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۵۵۳ نفر جمعیت دارد و ۳۲۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویندزور (به انگلیسی: Windsor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هارتفورد، کنتیکت واقع شده‌است. ویندزور ۸۰٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۹٬۰۴۴ نفر جمعیت دارد و ۱۷٫۳۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نوریچ (به انگلیسی: Norwich) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وینزر، ورمانت واقع شده است. نوریچ ۱۱۵٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۴۱۴ نفر جمعیت دارد و ۲۷۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده است.
هارتفورد (به انگلیسی: Hartford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وینزر، ورمانت واقع شده‌است. هارتفورد ۱۱۸٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۹٬۹۵۲ نفر جمعیت دارد و ۲۳۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
پیرمونت (به انگلیسی: Piermont) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرافتن، نیوهمپشایر واقع شده‌است. پیرمونت ۱۰۳٫۱ کیلومتر مربع مساحت و ۷۹۰ نفر جمعیت دارد و ۱۷۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
چسترفیلد (به انگلیسی: Chesterfield) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چشایر، نیوهمپشایر واقع شده‌است. چسترفیلد ۱۲۳٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۶۰۴ نفر جمعیت دارد و ۲۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
نورثومبرلند (به انگلیسی: Northumberland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوآس، نیوهمپشایر واقع شده‌است. نورثومبرلند ۹۴٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۲۸۸ نفر جمعیت دارد و ۲۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلمبیا (به انگلیسی: Columbia) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوآس، نیوهمپشایر واقع شده‌است. کلمبیا ۱۵۷٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۷۵۷ نفر جمعیت دارد و ۳۱۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کلارکسویل (به انگلیسی: Clarksville) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوآس، نیوهمپشایر واقع شده‌است. کلارکسویل ۱۶۱٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۵ نفر جمعیت دارد و ۶۰۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
گیلد هال (به انگلیسی: Guildhall) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکس، ورمانت واقع شده‌است. گیلد هال ۸۵٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۲۶۱ نفر جمعیت دارد و ۵۷۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
فیرلی (به انگلیسی: Fairlee) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اورنج، ورمانت واقع شده‌است. فیرلی ۵۵٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۹۶۷ نفر جمعیت دارد و ۴۲۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
ویندسور جنوبی (به انگلیسی: South Windsor) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان هارتفورد، کنتیکت واقع شده‌است. ویندسور جنوبی ۷۴٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۵,۴۲۰ نفر جمعیت دارد و ۲۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
هارتلند (به انگلیسی: Hartland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان وینزر، ورمانت واقع شده‌است. هارتلند ۱۱۷٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۳٬۳۹۳ نفر جمعیت دارد و ۲۷۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بردفورد (به انگلیسی: Bradford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اورنج، ورمانت واقع شده‌است. بردفورد ۷۷٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۱۹ نفر جمعیت دارد و ۲۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دالتون (به انگلیسی: Dalton) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوآس، نیوهمپشایر واقع شده‌است. دالتون ۷۲٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹۷۹ نفر جمعیت دارد و ۲۷۹ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
وست مورلند (به انگلیسی: Westmoreland) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان چشایر، نیوهمپشایر واقع شده‌است. وست مورلند ۹۵٫۵ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۸۷۴ نفر جمعیت دارد و ۱۲۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
اورفورد (به انگلیسی: Orford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرافتن، نیوهمپشایر واقع شده‌است. اورفورد ۱۲۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۲۳۷ نفر جمعیت دارد و ۱۲۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
دامرستون (به انگلیسی: Dummerston) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویندهام، ورمانت واقع شده‌است. دامرستون ۷۹٫۸ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۹۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲۴۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
استوارت استون (به انگلیسی: Stewartstown) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کوآس، نیوهمپشایر واقع شده‌است. استوارت استون ۱۲۱٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۰۴ نفر جمعیت دارد و ۳۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
کنعان (به انگلیسی: Canaan) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکس، ورمانت واقع شده‌است. کنعان ۸۶٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۹۷۲ نفر جمعیت دارد و ۴۱۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
بارنت (به انگلیسی: Barnet) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان کلدونیا، ورمانت واقع شده‌است. بارنت ۱۱۲٫۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۰۸ نفر جمعیت دارد و ۳۳۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهر منطقه بارنت لندن خواهرخواندهٔ بارنت، ورمونت هست.
بث (به انگلیسی: Bath) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرافتن، نیوهمپشایر واقع شده‌است. بث ۱۰۰٫۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۰۷۷ نفر جمعیت دارد و ۱۶۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
راکینگهام (به انگلیسی: Rockingham) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان ویندهام، ورمانت واقع شده‌است. راکینگهام ۱۰۹٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۵٬۲۸۲ نفر جمعیت دارد و ۳۱۶ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لایم (به انگلیسی: Lyme) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان گرافتن، نیوهمپشایر واقع شده‌است. لایم ۱۴۱٫۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۷۱۶ نفر جمعیت دارد و ۱۶۷ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
تتفورد (به انگلیسی: Thetford) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اورنج، ورمانت واقع شده‌است. تتفورد ۱۱۴٫۴ کیلومتر مربع مساحت و ۲٬۶۱۷ نفر جمعیت دارد و ۱۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
برانزویک (به انگلیسی: Brunswick) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکس، ورمانت واقع شده‌است. برانزویک ۶۷٫۳ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۲ نفر جمعیت دارد و ۳۱۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.
لونبورگ (به انگلیسی: Lunenburg) یک منطقهٔ مسکونی در ایالات متحده آمریکا است که در شهرستان اسکس، ورمانت واقع شده‌است. لونبورگ ۱۱۸٫۶ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۳۰۲ نفر جمعیت دارد و ۳۹۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است.