payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لیالایس کریستاپس (لتونی: Lielais Kristaps) به معنی کریستوفر بزرگ، بالاترین جایزه سینمایی در کشور لتونی است که در جشنواره ملی فیلم لتونی اعطا می‌شود. پیشینه. این جایزه مربوط به بدنه سینمای لتونی، از سال ۱۹۷۷ بنیان‌گذاری شده‌است. با این همه پس از استقلال لتونی از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، برگزاری سالیانه آن با مخاطرات و مشکلاتی مواجه گردید؛ و گاهی برای دوره‌های متوالی از ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۳ این مراسم برگزار نمی‌شد. از سال ۲۰۱۴ دوباره به‌طور منظم و سالیانه مراسم اعطای لیالایس کریستاپس انجام می‌شود. بخش‌های
اعطای لیالایس کریستاپس انجام می‌شود. بخش‌های جایزه. این جایزه در بخش بهترین فیلم به بهترین فیلم بلند، بهترین فیلم مستند، بهترین فیلم کوتاه و بهترین فیلم انیمیشن اعطا می‌شود. در بخش بازیگری نیز اعطای جایزه به بهترین بازیگر مرد، بهترین بازیگر زن، بهترین بازیگر نقش مکمل زن و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد اهدا می‌گردد. اولین دوره. اولین فیلم سینمای لتونی که به این جایزه دست یافت "پسر" (۱۹۷۷) ساخته ایوارس فریمانیس بود. جانیس استرایکس با ۳ فیلم "سالن نمایش" (۱۹۷۸)، "یک لیموزین به رنگ شب تابستان"(۱۹۸۷) و "فرزند آدم"
لیموزین به رنگ شب تابستان"(۱۹۸۷) و "فرزند آدم" (۱۹۹۱) رکورددار دریافت این جایزه است. جستارهای وابسته. سینمای لتونی استودیو فیلم ریگا
جمال "جیمی" تابیدزه (زاده ۱۸ مارس ۱۹۹۶) یک بازیکن فوتبال گرجی است که در حال حاضر به عنوان مدافع، برای تیم اوفا بازی می‌کند. باشگاه‌ها. بعد از شروع کارش با تیم سابورتالو تفلیس در لیگ پیرولی، در ژوئیه ۲۰۱۵ به باشگاه خنت پیوست که برای تیم دوم بازی کرد. در ۱۴ فوریه ۲۰۱۷ تا پایان فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷ به صورت قرضی به یکی از تیم‌های لیگ برتر فوتبال روسیه یعنی اورال یکاترینبورگ پیوست. در ژوئیه ۲۰۱۷ یک قرار داد با اوفا برای مدت طولانی امضا کرد.
الیزابت سیدل (; – ) هنرمند، شاعر، مدل اهل بریتانیا بود. سیدل توسط هنرمندان انجمن برادری پیشارافائلی ، از جمله والتر دوورل ، ویلیام هولمن هانت ، جان اورت میلیس (از جمله تابلوی برجسته "اوفلیا" در سال 1852) و به ویژه توسط همسرش، دانته گابریل روستی ، به طور گسترده نقاشی و کشیده شد. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ ژوئیهٔ ۱۸۲۹ در هوبرن به دنیا آمد و در ۱۱ فوریهٔ ۱۸۶۲ در سن ۳۲ سالگی در لندن درگذشت. اوایل زندگی. الیزابت النور سیدال، در 25 ژوئیه 1829، در خانه خانوادگی در خیابان چارلز 7، هاتون گاردن متولد شد و نام مادرش برای او
چارلز 7، هاتون گاردن متولد شد و نام مادرش برای او انتخاب شد والدین او چارلز کروک سیدال و الیزابت النور ایوانز از خانواده ای انگلیسی و ولزی تبار بودند. او دو خواهر و برادر بزرگتر به نام های آن و چارلز رابرت داشت. در زمان تولد، پدرش کارد و چنگال سازی داشت. مدل انجمن برادری پیشارافائلی. در سال 1849، در حالی که سیدل در یک کارخانه تولیدی در کوچه کرنبورن ، لندن کار می کرد، با والتر دورل آشنا شد. روایت های متفاوتی در مورد این ملاقات ها بیان شده است: در یک روایت، ویلیام آلینگهام هنگامی که برای دیدار همکارش آمد
ویلیام آلینگهام هنگامی که برای دیدار همکارش آمد متوجه او شد ، سپس او را به دوستش دورل به عنوان مدل برای یک نقاشی رنگ روغن بزرگ بر اساس نمایشنامه شکسپیر "شب دوازدهم"، توصیه کرد. حکایت دیگری حاکی از آن است که هنگامیکه دوورل مادرش را تا میلینری همراهی می‌کرد، متوجه سیدال در پشت مغازه شد. &lt;ref name="Stephens 1894 / Marsh 1991"&gt;, as quoted in &lt;/ref&gt; در هر صورت، دورل بعداً سیدل را چنین توصیف کرد: "بسیار قد بلند، با هیکلی دوست‌داشتنی، و چهره‌ای از ظریف‌ترین و کامل‌ترین مدلینگ... او چشم‌های خاکستری
و کامل‌ترین مدلینگ... او چشم‌های خاکستری دارد، و موهایش مانند مس خیره‌کننده و درخشنده است. پس از آن دوورل، سیدل را به عنوان مدل به کار گرفت و او را به پیشارافائلیت ها معرفی کرد. رابطه با روزتی. دانته گابریل روزتی در سال ۱۸۴۹ با سیدال اشنا شد. روزتی او را "لیزی" خطاب می کرد و در سال ۱۸۵۱ به الهه ی الهام روزتی تبديل شد تا آنجا که روزتی فقط از او به عنوان مدل استفاده می کرد و مانع از آن می شد که مدل سایر نقاش ها شود. آن دو در سال ۱۸۵۲ رابطه ی عاشقانه ای را آغاز کردند و هشت سال بعد در سال ۱۸۶۰ با هم ازدواج
آغاز کردند و هشت سال بعد در سال ۱۸۶۰ با هم ازدواج کردند. بیماری و وفات. سیدال در ۱۱ فوريه سال ۱۸۶۲ به خاطر ابتلا به بیماری سل درگذشت.
مری ان شاد کری (؛ ۹ اکتبر ۱۸۲۳–۵ ژوئن ۱۸۹۳) یک فعال ضدبرده‌داری، روزنامه‌نگار، ناشر، معلم و وکیل آمریکایی-کانادایی بود. او اولین ناشر سیاه‌پوست در آمریکای شمالی و اولین ناشر زن در کانادا بود. مری ان شاد به عنوان یک پیشگام شجاع در مبارزه برای لغو قانون برده‌داری و حق رأی زنان شناخته شده‌است. زندگی. مری ان شاد در ۹ اکتبر سال ۱۸۲۳ در ویلمینگتون، دلاور متولد شد. پدر و مادر وی متعهد به لغو قانون برده‌داری بودند و از خانه خود در ایستگاهی در راه‌آهن زیرزمینی استفاده می‌کردند تا پناهگاهی امن برای بردگان فراری فراهم
می‌کردند تا پناهگاهی امن برای بردگان فراری فراهم کنند. پس از فارغ‌التحصیلی از یک مدرسه شبانه‌روزی پنسیلوانیا، او یک معلم شد. فردریک داگلاس اولین کار خود را در روزنامه خود در سال ۱۹۴۸ منتشر کرد، که یک اقدام جسورانه برای جنبش لغو قانون بود. به دنبال قانون بردگان فراری در سال ۱۸۵۰ - تهدید بزرگی برای سیاه پوستان در ایالات متحده - خانواده شاد به شمال و به کانادا نقل مکان کردند. در آنجا بود که در سال ۱۸۵۳ شاد روزنامه تاریخی خود را به نام «ولایت آزادگان» ("The" Providence "Freeman") را راه اندازی کرد که یک نشریه
"Freeman") را راه اندازی کرد که یک نشریه هفتگی «سیاه» بود که مخصوصاً به بردگان فراری می‌پرداخت. این هفته‌نامه به‌طور هفتگی در جنوب انتاریو منتشر می‌شود و از برابری، ادغام در جامعه و خودآموزی سیاه‌پوستان در کانادا و ایالات متحده حمایت می‌کند. شاد کری پس از ازدواج، به ایالات متحده بازگشت و در سال ۱۸۸۳ موفق به اخذ درجه عالی حقوق از دانشگاه هاوارد شد. در سال ۱۹۹۴ از شاد کاری به دلیل کمک‌های بی نظیرش در تاریخ کانادا، به عنوان شخصیتی با اهمیت تاریخی ملی مورد تقدیر قرار گرفت.
جادوی بزرگ‌تر و کوچک‌تر ، جادوی بالا و پایین یا سحر و جادوهای شیطانی در شیطان‌گرایی لاویایی، گروهی از باورهای جادویی هستند که برای استفاده در مراسم شیطان‌گرایی، برگزیده شده‌اند. جادوی بزرگ، برای دستکاری سایکولوژیک بخش تطهیر است که تمرکز احساسات فرد به یک هدف خاص را ممکن می‌سازد؛ و جادوی کوچک برای دستکاری سایکولوژیک وضعیت فرد، به وسیله روان‌شناسی کاربردی یا حیله و ترفند است تا وضعیت او به‌سود خواسته‌اش، تغییر کند. تعریف. انتان لاوی در "انجیل شیطانی" (کتاب مقدس شیطان‌گرایان)، جادو را چنین تعریف کرد: «تغییر در
شیطان‌گرایان)، جادو را چنین تعریف کرد: «تغییر در شرایط یا رویدادها مطابق با خواسته فرد، که با استفاده از روشهای معمول و پذیرفته شده، تغییرناپذیر خواهد بود.» این تعریف شامل دو نوع جادوی کاملاً متمایز است: بزرگ و کوچک. به گفته لاوی، یکی از اهداف جادوی آیینی «جدا کردن آدرنالین و دیگر انرژی‌های ناشی از احساسات و تبدیل آن به یک نیروی پویا و قابل انتقال» است. لاوی جادوی کوچک را چنین تعریف کرد: «ترفند به دست آمده از طریق دستگاه‌های مختلف و موقعیت‌های ساختگی، که اگر استفاده شود، می‌تواند مطابق با اراده فرد تغییر
استفاده شود، می‌تواند مطابق با اراده فرد تغییر ایجاد کند.» در این سیستم جادوئی، اصطلاحات گنگ جنگی و جادوگر بیشتر به ترتیب توسط جادوگران زن و مرد به کار می‌رود. لاوی از این عقیده حمایت می‌کرد که واقعیت عینی جادو وجود دارد و آن متکی به نیروهای طبیعی است که هنوز توسط علم کشف نشده‌اند. لاوی به جای توصیف این موارد به عنوان موارد فراطبیعی، این دیدگاه را بیان کرد که آنها بخشی از جهان طبیعی هستند. او معتقد بود که استفاده موفقیت‌آمیز از جادو بستگی به دقت جادوگر دارد که این نیروهای طبیعی را با استفاده از نیروی اراده
که این نیروهای طبیعی را با استفاده از نیروی اراده خود دستکاری می‌کند. لاوی همچنین در مورد «عامل تعادل» نوشت و تأکید کرد که هر هدف جادویی باید واقع بینانه باشد. لاوی هرگونه تقسیم بین جادوی سیاه و جادوی سفید را رد کرده و نسبت دادن این دوگانگی جادو را صرفاً «ریا و خودفریبی خودکامه» کسانی که خود را «جادوگران سفید» می‌نامیدند، می‌دانست. نگاه بی‌طرفانه لاوی نسبت به جادو (یا به عبارتی جادوی خنثی) با دیدگاه فلسفی لاوی در مورد جهان و همچنین اخلاقیات ارتباط داشت. لاوی دلایل خود را برای نوشتن "انجیل شیطانی" در یک
لاوی دلایل خود را برای نوشتن "انجیل شیطانی" در یک مقدمه کوتاه توضیح داد. او با شک و تردید در مورد نوشته‌های نویسندگان دیگر دربارهٔ موضوع جادو صحبت می‌کرد، آنها را رد کرده و «چیزی بیش از کلاهبرداری مقدس» و «حجم زیاد اطلاعات غلط و پیشگویی دروغین» نمی‌دانست. او شکایت داشت از اینکه نویسندگان دیگر کاری بیش از این ندارند که موضوع را اشتباه بگیرند. او کسانی را که مبالغ هنگفتی صرف تلاش برای پیروی از تشریفات و کسب اطلاعات در مورد جادوی مشترک در سایر کتابهای علم‌غیبی می‌کردند، مسخره می‌کرد. وی همچنین یادآوری می‌کرد
می‌کردند، مسخره می‌کرد. وی همچنین یادآوری می‌کرد که بسیاری از متون پیرامون جادو و ایدئولوژی شیطانی، توسط نویسندگان راه راست ایجاد شده‌اند. او می‌گفت که "انجیل شیطانی" هم شامل حقیقت و هم خیال است و اعلام کرد: «آنچه می‌بینید ممکن است همیشه مورد پسند شما واقع نشود، اما خواهید دید!» بسیاری از ایده‌های لاوی دربارهٔ سحر، جادو و مراسم شیطانی در کتاب "انجیل شیطانی" خلاصه شده‌است. لاوی توضیح می‌دهد که برخی از آداب و رسوم به سادگی روانشناسی یا علم کاربردی هستند، هرچند دارای بخش‌هایی هستند که هیچ پایه و اساس علمی
دارای بخش‌هایی هستند که هیچ پایه و اساس علمی ندارند. لاوی به‌طور دقیق‌تر آداب و رسوم شیطانی را در کتاب دومش و در سال ۱۹۷۲ منتشر کرده‌است. فصل سوم از "انجیل شیطانی" (فصل بلیال) شامل توصیف آداب سحر و جادو است. به گفته جاشوا گان، این کتاب‌ها برگرفته از کتاب‌های جادوی مراسمی، مانند از کراولی است. جادوی بزرگ. جادوی بزرگتر، آیینی است که برای تمرکز انرژی عاطفی فرد برای هدفی خاص انجام می‌شود. این آیین‌ها بر اساس سه مضمون عمده روانشناختی بنا شده‌است، که شامل عشق، نفرت و شهوت است. این آداب و رسوم غالباً اعمال جادویی
و شهوت است. این آداب و رسوم غالباً اعمال جادویی در نظر گرفته می‌شوند. شیطان‌گرایی لاویایی، جادوگری را برای کمک به اهداف شخصی تشویق می‌کند. مراسم شیطانی بیشتر برای این طراحی شده‌است که شخص به تنهایی انجام دهد، زیرا تمرکز به عنوان کلیدی در انجام اعمال جادویی دیده می‌شود. از این مراسم به عنوان «اتاق فشرده سازی فکری» یاد می‌شود، جایی که بدبینی و ناباوری عمداً فراموش می‌شود و به جادوگران (افرادی که مراسم را شخصی برگزار می‌کنند) اجازه می‌دهد تا نیازهای ذهنی و عاطفی خود را کاملاً بیان کنند و هیچ چیز در مورد
و عاطفی خود را کاملاً بیان کنند و هیچ چیز در مورد عمیق‌ترین احساسات و خواسته‌هایشان را نگه ندارند. لاوی کلیدهای اصلی تشریفات موفق را این موارد می‌دانست: میل، زمان‌بندی، تصویربرداری، جهت دهی و «عامل تعادل» (آگاهی از محدودیت‌های خود). آداب و رسوم شیطان‌گرایان لاویایی، گاهی شامل کفرهای ضد مسیحی است که هدف آنها بیشتر کردن تأثیر آزادسازی بر شرکت کنندگان است. در بخشی از مراسم، یک زن برهنه یا نیمه برهنه به عنوان محراب قرار می‌گیرد. در این موارد صریحاً گفته می‌شود که به‌جای اینکه آن زن به سادگی روی محراب موجود
که به‌جای اینکه آن زن به سادگی روی محراب موجود بخوابد، خودش محراب می‌شود. در آیین شیطان‌گرایان لاویایی، نمی‌توان خود را از نظر جنسی به دیگری عرضه کرد. در این آیین قربانی کردن حیوان یا انسان ممنوع است. حضور در این آیین‌ها برای کودکان ممنوع است و تنها غسل تعمید شیطانی مجاز است که فقط در شرایط خاصی برای نوزادان انجام می‌شود. جزئیات مربوط به مراسم‌های مختلف شیطانی در کتاب بلیال توضیح داده شده‌است و فهرستی از اشیا لازم (مانند لباس، محراب و نماد بافومت) آورده شده‌است. لاوی در کتاب خود، "آیین شیطانی"، تعدادی از
لاوی در کتاب خود، "آیین شیطانی"، تعدادی از آیین‌ها را توصیف کرد. اینها «اجراهای نمایشی» با دستورالعملهای خاصی هستند که پیرامون لباس پوشیدن، موسیقی مورد استفاده و اقدامات مورد نیاز آنها توضیح داده شده‌است. این توجه به جزئیات در طراحی آیین‌ها از روی عمد صورت می‌گرفت به گونه‌ای که برنامه‌های نمایشی آنها، سعی داشتند حواس و توجه شرکت کنندگان مختلف را درگیر کنند و اراده شرکت کنندگان را برای اهداف جادویی افزایش دهند. لاوی توصیه کرد که شرکت کنندگان مرد باید روپوش سیاه بپوشند، زنان مسن باید سیاه بپوشند و سایر زنان
بپوشند، زنان مسن باید سیاه بپوشند و سایر زنان برای تحریک احساسات جنسی مردان باید لباس‌های زیبا بپوشند. به همه شرکت کنندگان گفته می‌شود که از پنتاگرام رو به بالا یا تصویر بافومت در حالت معلق استفاده کنند. طبق دستورالعمل‌های لاوی، باید تصویری از بافومت بر روی محراب قرار گیرد. این باید با شمع‌های مختلف همراه باشد، اما همه آنها باید سیاه باشند. فقط یک شمع باید سفید باشد که در جادوی کوچک استفاده می‌شود و در سمت راست محراب نگهداری می‌شود. سایر وسایل لازم روی محراب شامل این‌ها می‌شود: زنگی که در ابتدا و انتهای
شامل این‌ها می‌شود: زنگی که در ابتدا و انتهای مراسم ۹ بار به صدا در می‌آید، یک لیوان ساخته شده از هر چیزی به غیر از طلا، و حاوی یک نوشیدنی الکلی نماد «اکسیر زندگی»، شمشیری که نشان دهنده استحکام است، فالوس مدل به عنوان آسپرژیلوم، یک گونگ و پوست که باید درخواست‌های شیطانی قبل از سوزاندن بر روی آن نوشته شود. اگرچه الکل در آداب و رسوم کلیسای شیطان مصرف می‌شود، اما مستی توصیه نشده و مصرف داروهای غیرقانونی ممنوع است. بخش آخر "انجیل شیطانی" بر اهمیت گفتار و احساسات گفتاری در جادوی مؤثر تأکید دارد. برای سه نوع از
گفتاری در جادوی مؤثر تأکید دارد. برای سه نوع از مراسم‌های شیطانی، «استناد به شیطان» و همچنین سه فراخوان آورده شده‌است. «دعوت به شیطان»، به نیروهای تاریک دستور می‌دهد تا به شرکت کننده قدرت دهند، همچنین در این فراخوان نامهای جهنم را برای استفاده در فراخوان، لیست می‌شود. «فراخوان جلب شهوت» برای جلب توجه دیگران استفاده می‌شود. نسخه‌های مردانه و زنانه فراخوان ارائه شده‌است. «فراخوان بیشتر شدن فریب» به نیروهای تاریک فرمان می‌دهد تا موضوع فراخوانی را از بین ببرند. «فراخوان جلب دلسوزی» خواستار محافظت، سلامتی، قدرت
«فراخوان جلب دلسوزی» خواستار محافظت، سلامتی، قدرت و از بین بردن هر چیزی است که موضوع استناد را از بین می‌برد. باقیمانده بخش، شامل کلیدهای انوکیان است که لاوی، آن را از آثار اصلی دی، اقتباس کرده‌است. لاوی مقدمه‌ای مختصر ارائه می‌دهد که اعتبار آن را برابر با اعتبار کتاب دی می‌داند و کمی از تاریخچه کلیدهای انوکیان و زبان‌شان را توضیح می‌دهد. او می‌گفت ترجمه‌های ارائه شده برای «لکه دار نشدن»، ترجمه‌هایی است که توسط نظم هرمتیک طلوع طلایی در سال ۱۸۰۰ انجام شده‌است، اما دیگران لاوی را متهم می‌کنند که به راحتی
اما دیگران لاوی را متهم می‌کنند که به راحتی ارجاع به مسیحیت با شیطان را تغییر داده‌است. در طراحی این آیین‌ها، لاوی از منابع مختلف قدیمی استفاده کرد. دانشمند شیطان‌پرستی پرفکسنلد نیز خاطرنشان کرد که: «لاوی برای آیین‌ها، منابع مختلف از جمله تاریخی، ادبی و همچنین باطنی را جمع می‌کرد.» لاوی آشکارا با استفاده از ادبیات و فرهنگ عامه در مراسم‌ها بازی می‌کرد و با وسیله‌ها، نمایش‌های برتر و نمایشی جذاب، آشنا بود. برای نمونه، او مطالب اصلی‌ای از آیین را منتشر کرد و آن‌ها را «ندای کاتولو» نامید، که در آن از داستانهای
را «ندای کاتولو» نامید، که در آن از داستانهای خدای بیگانه کاتولو که توسط نویسنده وحشت آمریکایی اچ پی لاوکرفت تألیف شده‌است، استفاده کرد. در این آیین که شب هنگام در یک مکان خلوت و در نزدیکی یک جریان برگزار می‌شود، شخص نقش کاتولو را به عهده می‌گیرد و در حضور شیطان‌گرایان ظاهر می‌شود، سپس از زبان داستانی لاوکرفت، در مورد «گذشته خودشان»، سخن می‌گوید. جادوی کوچک. جادوی کوچک که به آن جادوی "روزمره" یا "موقعیتی" نیز گفته می‌شود، عمل دستکاری وضعیت ذهنی فرد به سود او با استفاده از روانشناسی کاربردی است. لاوی نوشت
او با استفاده از روانشناسی کاربردی است. لاوی نوشت که مفهوم کلیدی در جادوی کوچک، "نگاه کردن" است که می‌تواند با استفاده از عناصر "جنس، احساسات و تعجب" انجام شود. همچنین استفاده از ظاهر، زبان بدن، رایحه‌ها، رنگ، الگوها و بو نیز مؤثر است. لاوی نوشت که اصطلاحات "شیفتگی" و "روانشناسی کاربردی" ریشه در دنیای جادوی "اجباری" دارد. کلمه "شیفتگی" از کلمه لاتین "fascinare" آمده‌است که به معنی "طلسم کردن" است. این سیستم نوعی دستکاری را تشویق می‌کند؛ در این حالت ممکن است تمرین کننده چندین عنصر از ظاهر فیزیکی مخاطب‌ها را
تمرین کننده چندین عنصر از ظاهر فیزیکی مخاطب‌ها را (در مراسم جمعی) تغییر دهد تا به آنها در شیفته کردن یا "جادوگری" یک موضوع مورد نظر کمک کند. لاوی الگویی اصطلاحاً با نام «ساعت سینتی سایزر» را ساخت؛ هدف آن جدا کردن انسان به‌عنوان گروهی متمایز از مردم است که عموماً بر اساس شکل بدن و ویژگی‌های شخصیتی فرد است.. سینتی سایزر به عنوان ساعت و بر اساس مفاهیم سوماتیک، مدل‌سازی شده‌است این ساعت برای کمک به جادوگر برای شناخت خود در نظر گرفته شده‌است و متعاقباً با استفاده از «جذابیت» برای «طلسم کردن» آرزوی جادوگر با
از «جذابیت» برای «طلسم کردن» آرزوی جادوگر با تصور نقش مخالف، کمک می‌کند. گفته می‌شود کاربرد موفقیت‌آمیز جادوی کوچک، بسته به درک شخص از مکان خود در ساعت است. با یافتن موقعیت شخص در ساعت، به او توصیه می‌شود که آن را مطابق نظر خود سازگار کند و با هماهنگی عنصر آن برای موفقیت بهتر، نوع خود را کامل کند. لاوی توضیح می‌دهد که برای کنترل فرد، ابتدا باید توجه او را جلب کرد. او سه ویژگی را نام می‌برد که می‌توان به این منظور به کار برد: جذابیت جنسی، احساسات (لطافت یا بی‌گناهی) و شگفتی. او همچنین طرفدار استفاده از
یا بی‌گناهی) و شگفتی. او همچنین طرفدار استفاده از رایحه و بو است. دایرندل، از فنون لاوی به عنوان «اروینگ گافمن با ویلیام مورتنسن ملاقات می‌کند» نام برد. پیترسن، با استفاده از بینش‌هایی از روانشناسی، زیست‌شناسی و جامعه‌شناسی خاطرنشان کرد که جادوی کوچک، ترکیبی از علم غیب و «علوم رد شده دربارهٔ تجزیه و تحلیل بدن و مزاج‌ها» است. آیین‌های تشریفاتی. لاوی در فصل بلیال از "انجیل شیطانی"، در مورد سه نوع مراسم صحبت می‌کند: آیین شهوت که برای تحریک شخص دیگری به کار می‌رود، آیین تخریب برای از بین بردن بدبینی، ناباوری و
آیین تخریب برای از بین بردن بدبینی، ناباوری و شک و آیین شفقت برای بهبود سلامتی، هوش و موفقیت. آیین شهوت برای جلب شریک عشقی یا جنسی مورد نظر است و می‌تواند شامل خودارضایی باشد؛ هدف آن اوج لذت جنسی است. آیین تخریب برای آسیب رساندن به مجسمه افراد مورد نظر است و شامل نابودی نمادین یک دشمن از طریق استفاده از مجسمه دشمن است که غالباً شامل یک پیکر سفارشی از قربانی مورد نظر است، سپس از طریق آتش، سر و صدا یا نمایش دیگری نابود می‌شود. آیین ترحم با هدف کمک به مردم (از جمله خود)، برای برانگیختن غم و اندوه طاقت فرسا و
جمله خود)، برای برانگیختن غم و اندوه طاقت فرسا و گریه، انجام می‌شود. در کتاب "آیین شیطانی"، لاوی تمایز بین آیین و مراسم را بیان می‌کند. او می‌نویسد: آیین‌ها «... برای هدف خاصی هدایت می‌شوند که مجری آرزو می‌کند.»، و مراسم‌ها «... مسابقه ادای احترام، بزرگداشت یک واقعه، جنبه زندگی، شخصیت تحسین شده یا اعلام ایمان [...]، این‌ها برای دستیابی به یک مراسم استفاده می‌شوند، درحالی که یک مراسم برای تداوم آن است.» لاوی تأکید کرد که مراسم‌های شیطانی در شیطان‌گرایی لاویایی، به دو صورت بود که هیچ‌کدام عبادت نبودند. در
به دو صورت بود که هیچ‌کدام عبادت نبودند. در اصطلاح وی، «آیین» برای ایجاد تغییر در نظر گرفته شده بود، درحالی که در «مراسم» یک مناسبت خاص را جشن می‌گرفتند. غسل تعمید شیطانی، مراسمی است که در شرایط خاص، برای کودک در نظر گرفته شده‌است که در آن به‌عنوان یک مراسم نمادین، تشخیص دهند که کودک به‌عنوان شیطان‌گرا به دنیا آمده‌است. همچنین فقط برای افراد زیر چهار سال انجام می‌شود؛ زیرا لاوی گفت که در این سن، کودک تحت تأثیر ایده‌های «بیگانه» قرار می‌گیرد. تعمید بزرگسالان به منزله اعلامیه «ایمان به این باور» است، جایی که
به منزله اعلامیه «ایمان به این باور» است، جایی که «اشتباهات، ریاکاری و شرم گذشته» به‌طور نمادین کنار گذاشته می‌شود. در سال ۱۹۶۷، لاوی اولین غسل تعمید شیطانی را که در تاریخ ثبت شده بود، برای کوچکترین دختر خود زینا انجام داد که توجه جهانی را به خود جلب کرد و در کلیسای شیطان برگزار شد. لاوی در مورد غسل تعمید شیطانی در کتاب "آیین شیطانی" نوشته‌است. در فوریه ۱۹۶۷، لاوی اولین عروسی شیطانی، ازدواج بسیار مورد توجه جودیت کیس و جان ریموند، روزنامه‌نگار را برگزار کرد. کتاب مراسم عروسی شیطانی توسط لاوی نوشته شد، اما
کتاب مراسم عروسی شیطانی توسط لاوی نوشته شد، اما هرگز رسماً منتشر نشد. یک مراسم رسمی ازدواج شیطانی را در "انجیل شیطانی" نوشته بود که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. اولین مراسم تشییع جنازه شیطانی برای ادوارد اولسن، مهندس تعمیرکار نیروی دریایی آمریکا، با وضع مالی خوب و عضو کلیسای شیطان انجام شد. مراسم را لاوی به درخواست همسر اولسن و با محافظ افتخاری کلاه ایمنی کرومی اجرا کرد. مطالبی دربارهٔ مراسم آیین شیطانی برای اولین بار، در "انجیل شیطانی" نوشته و منتشر شد. عشای سیاه. لاوی همچنین مراسمی با نام عشای سیاه یا عشای بزرگ
اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا شعاری سیاسی است که به‌طور مستقیم دو جناح اصلی سیاسی جمهوری اسلامی یعنی اصلاح‌طلبان و اصولگرایان را نشانه رفت. این شعار نخستین بار در جریان تجمع اعتراضی دانشجویان در روز شنبه ۹ دی ۱۳۹۶ در مقابل سردر دانشگاه تهران در جریان اعتراضات دی ۱۳۹۶ توسط دانشجویان چپ سر داده شد و پس از آن بازتاب فوق‌العاده‌ای یافت و در اعتراضات پس از آن در شهرهای مختلف به گوش رسید. پس‌زمینه. سال ۱۳۹۶ و بعد از انتخاب مجدد حسن روحانی به عنوان رئیس‌جمهور که با حمایت اصلاح‌طلبان از جمله سیدمحمد خاتمی
که با حمایت اصلاح‌طلبان از جمله سیدمحمد خاتمی رقم خورد وضعیت اقتصادی دشوارتر شد و وعده‌های روحانی عملی نشد، مردم از رایی که دادند ناامید شدند و همه اصلاح‌طلبان را مورد حمله قرار دادند. با شروع اعتراضات دی ۱۳۹۶ شعاری جدید اصلاح‌طلب اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا سر داده شد. این شعار واکنش‌های زیادی در پی داشت. بعد از اعتراضات ۹۶ اپوزیسیون برانداز هجمه سنگینی علیه سران اصلاحات انجام دادند. آن‌ها بارها میرحسین موسوی مهم‌ترین چهره اصلاح طلب را متهم به خبر داشتن و حمایت از اعدام‌های ۶۷ می‌کنند. اصلاح‌طلبها معتقدند
از اعدام‌های ۶۷ می‌کنند. اصلاح‌طلبها معتقدند اپوزیسیون برای تخریب میرحسین موسوی دست به دروغ‌پردازی و سندهای نامعتبر علیه او شدند و با شعار «اصلاح‌طلب اصول‌گرا دیگه تمومه ماجرا» سعی در کشاندن مردم به سوی اپوزیسیون را دارند.
سری فینال‌های قهرمانی جهان ان‌بی‌ای ۱۹۸۵ مرحلهٔ پایانی بازی‌های حذفی انجمن ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) در سال ۱۹۸۵ و دور قهرمانی فصل ۸۵–۱۹۸۴ این رقابت‌ها می‌باشد. در این دور لس آنجلس لیکرز به عنوان قهرمان کنفرانس غرب، در برابر بوستون سلتیکس به عنوان قهرمان کنفرانس شرق در یک سری بهترین از هفت قرار گرفت. سلتیکس برای نخستین بار از فصل ۶۹–۱۹۶۸ به دنبال تکرار قهرمانی ان‌بی‌ای و گرفتن جشن قهرمانی در سال دوم بود. سلتیکس برای دومین سال متوالی در دیدارهای نهایی از مزیت بازی خانگی برخوردار بود چرا که آن‌ها فصل عادی را با
خانگی برخوردار بود چرا که آن‌ها فصل عادی را با رکورد ۶۳–۱۹ به اتمام رساندند در حالی که لیکرز رکورد ۶۲–۲۰ را به ثبت رساند. لیکرز به دنبال انتقام باخت ناراحت کنندهٔ سال گذشته مقابل سلتیکس در سری بازی‌های قهرمانی بود و همچنین به دنبال نخستین برتری برابر بوستون در تاریخ فینال‌های ان‌بی‌ای بود. برای نخستین بار، فینال‌ها به صورت ۲–۳–۲ به انجام رسید و بدین ترتیب بوستون میزبان دو بازی نخست بود در حالی که سه بازی بعدی در لس آنجلس به انجام می‌رسید. در صورت لزوم، دو بازی پایانی این سری در بوستون انجام می‌شد. این
دو بازی پایانی این سری در بوستون انجام می‌شد. این تغییر فرمت پس از گفتگوی سال ۱۹۸۴ بین دیوید استرن با اسطورهٔ سلتیکس، رد آورباخ که از جابه‌جایی چند بارهٔ تیم‌ها در بازی‌ها گلایه می‌کرد انجام پذیرفت. فرمت ۲–۳–۲ تا فینال‌های ان‌بی‌ای ۲۰۱۳ مورد استفاده قرار گرفت و از سال پس از آن، شکل برگزاری بازی‌ها دوباره به ۱–۱–۱–۲–۲ برگشت. لس آنجلس لیکرز با کمک کریم عبدالجبار و مجیک جانسون سلتیکس را چهار بر دو شکست داد تا سلتیکس را برای نخستین مرتبه در تاریخ رقابت‌های فینال شکست دهد. این آخرین باری بود که سری‌های پایانی
شکست دهد. این آخرین باری بود که سری‌های پایانی با نام قهرمانی جهان ان‌بی‌ای برگزار شد زیرا نام تجاری فینال‌های ان‌بی‌ای در فصل پسین، جایگزین این نام شد. پیش‌زمینه. سری‌های فصل عادی. دو تیم دو بار در سری فصل عادی باهم دیدار کردند، هر تیم یک برد خانگی کسب کرد:
کیم سو-یئونگ (انگلیسی: Kim So-young) یک تکواندوکار اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۸۷ در بارسلونا یک مدال طلا در کلاس سبک‌وزن (پروزن) بدست آورد. همچنین در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان ۱۹۸۹ در سئول نیز صاحب یک مدال طلا در پروزن شد. کیم در مسابقات تکواندوی قهرمانی آسیا در سال ۱۹۸۸ در کاتماندو هم مدال طلا گرفت.
شارلین فن اسنیک (؛ زادهٔ ) جودوکار زن اهل بلژیک است.
کرستین تیله (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است.
آسخات ژیتکیف (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل قزاقستان است. منابع. آسخات ژیتکیف
رستم اوروجوف (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل جمهوری آذربایجان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
دورجسورنگین سومیا (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل مغولستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
میکلوش اونگواری (؛ زادهٔ ۱۵ اکتبر ۱۹۸۰) جودوکار اهل مجارستان بود. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده‌است.
ریکی ناکایا (؛ زادهٔ ۲۵ ژوئیه ۱۹۸۹) جودوکار اهل ژاپن است. از افتخارات وی میتوان به کسب مدال نقره در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ اشاره کرد.
رومان هونتیوک (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
آسلی گونزالس (؛ زادهٔ ۵ سپتامبر ۱۹۸۹) جودوکار اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
کورینا کپریوریو (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل رومانی است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
دمیتری پترس (؛ زادهٔ ) جودوکار روس‌تبار اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون برگ بوی نقره‌ای شده‌است. منابع. دمیتری پترس
فلیپه کیتادای (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل برزیل است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
هیسایوشی هاراساوا (؛ زادهٔ ) جودوکار اهل ژاپن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده‌است.
یانت برموی (؛ زادهٔ ۲۹ مه ۱۹۸۷) جودوکار اهل کوبا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده‌است.
لاپانقوری () یک روستا در شهرداری تلاوی در گرجستان است. این روستا در نزدیکی رود آلازانی قرار گرفته است. نام. به احتمال زیاد، نام لاپانقوری از نام گیاه لرگ که در گرجی "لاپانی" گفته می‌شود و پیرامون روستا وجود دارد، گرفته شده است.
کیم یئون-جی (انگلیسی: Kim Yeon-ji؛ متولد ۱۲ مه ۱۹۸۱) یک تکواندوکار اهل کره جنوبی است. وی در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان در سال ۲۰۰۱ در ججو کره جنوبی، و در مسابقات قهرمانی تکواندو جهان در سال ۲۰۰۳ در گارمیش-پارتنکیرشن آلمان، در کلاس سبک‌وزن مدال طلا به دست آورد. در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ نیز برنده مدال طلا شد.