payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آرامگاه به مدت ۴ سال تا سال ۱۶۴۵ با هزینه ۳۰۰۰۰۰ روپیه در دست ساخت بود. این مقبره به‌طور مستقیم در غرب مقبره جهانگیر ساخته شده‌است و یک محور با مقبره جهانگیر تشکیل شده‌است که توسط اکبری سارای قطع شده‌است. در زمان حکومت امپراتوری سیک مقبره به شدت آسیب دیده‌است. گفته می‌شود که اولین قوانین سیک لاهور، گجار سینگ، لاها سینگ و سابا سینگ به مقبره آسیب رسانده‌اند و انجیر معابد بزرگی را در کنار حرم کاشته‌اند که مانع دیدن نمای آن می‌شود. درختان در دوره استعمار انگلیس برداشته شدند. طرح. مقبره با طرحی هشت ضلعی کاملاً
برداشته شدند. طرح. مقبره با طرحی هشت ضلعی کاملاً از آجر ساخته شده‌است و در مرکز یک چهار ضلع بزرگ قرار دارد که از هر طرف ۳۰۰ متر فاصله دارد. مقبره روی یک سازه کبوترخانه‌مانند قرار دارد که ۳ فوت و ۹ اینچ نسبت به باغ بالاتر از سطح قرار گرفته‌است. هر طرف هشت ضلعی ۳۸ فوت ۸ اینچ اندازه دارد. معماری. نمای بیرونی. در زمان ساخت آن، مقبره به ذکر برخی از بهترین نمونه‌های هنرهای ساختمانی و صنایع دستی اشاره شده‌است. نمای بیرونی در اصل با سنگ مرمر آراسته شده‌است. کفها نیز با سنگ مرمر تزئین شده و با سنگهای قیمتی تزئین
نیز با سنگ مرمر تزئین شده و با سنگهای قیمتی تزئین شده‌است.
مرکز مشترک تحلیل جنگ، یک فرماندهی وابسته به فرماندهی راهبردی ایالات متحده آمریکا است که با پیشنهاد راه‌حل‌های فنی راهبردی، در حفاظت از امنیت ملی ایالات متحده آمریکا مشارکت می‌کند. تاریخچه. ریشه تشکیل مرکز مشترک تحلیل جنگ به بحران گروگان‌گیری در سفارت ایالات متحده آمریکا و انجام عملیات پنجه عقاب (عملیات طبس) در ایران در سال ۱۹۸۱ (میلادی) باز می‌گردد. در ۱۹۹۰ (میلادی) نام این دفتر، به «واحد تحلیل جنگ» و در ۱۹۹۳ (میلادی) به «مرکز تحلیل جنگ نیروی دریایی» تغییر یافت. مرکز مشترک تحلیل جنگ از یک دفتر برنامه‌ریزی
یافت. مرکز مشترک تحلیل جنگ از یک دفتر برنامه‌ریزی کوچک به یک فرماندهی مشترک با بیش از ۴۰۰ نفر کارمند گسترش یافته‌است. با بزرگ شدن آن، در سال ۱۹۹۴ (میلادی) با پیوستن به ستاد مشترک ارتش (ایالات متحده آمریکا) نام کنونی «مرکز مشترک تحلیل جنگ» را گرفت. پس از آن در ۱۹۹۸ (میلادی) به عنوان یک فرماندهی مستقل مشترک وابسته به فرماندهی نیروهای مشترک ایالات متحده آمریکا (پیش از آن فرماندهی آتلانتیک ایالات متحده آمریکا) اسپین-آف شد. همکاری. مرکز مشترک تحلیل جنگ به‌طور مستقیم با کارکنان همه فرماندهی‌های یکپارچه، عناصر
مستقیم با کارکنان همه فرماندهی‌های یکپارچه، عناصر وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا، فرماندهان جنگی (شامل: ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا، ستاد فرماندهی اروپا ایالات متحده آمریکا، فرماندهی اقیانوس هند-آرام ایالات متحده آمریکا، ستاد فرماندهی جنوبی ایالات متحده آمریکا، ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا، و فرماندهی راهبردی ایالات متحده آمریکا)، سرویس‌های نظامی، و دیگر وزارت‌ها و سازمان‌های دولتی، هماهنگی می‌کند تا به بحران‌ها پاسخ دهد. مرکز مشترک تحلیل جنگ، ۲ بار، برنده جایزه واحد مشترک
مشترک تحلیل جنگ، ۲ بار، برنده جایزه واحد مشترک شایسته، و برای دستاورد چشمگیر خود در تحلیل شبیه‌سازی و مدل‌سازی، ۲ بار برنده جایزه دفتر هماهنگی شبیه‌سازی و مدل‌سازی، شده‌است.
گرم یا تفنگ، به «پروانه خرید» نیاز داشته باشند. دامنه تأثیر پروانه یا مجوز سلاح گرم، بسته به گونه سلاح یا کاربرد آن، فرق می‌کند و برای دارنده اسلحه، کاربرد قانونی آنرا تعریف می‌کند. ممکن است برخی حوزه‌های قضایی، برای مالکیت، شکار، ورزش تیراندازی، همراه داشتن اسلحه به صورت پنهان، یا کسب‌وکار (فروشندگی یا ساخت سلاح) نیاز به پروانه داشته باشند. ممکن است برخی حوزه‌های قضایی برای مسلسل، تفنگ ساچمه‌زنی، تفنگ دستی، پروانه‌های جداگانه‌ای نیاز داشته باشند. شرایط داشتنِ پروانه سلاح گرم معمولاً علاوه ثبت سلاح گرم
داشتنِ پروانه سلاح گرم معمولاً علاوه ثبت سلاح گرم است. برای نمونه در استرالیا، شماره سریال ثبت اسلحه گرم باید به نام دارنده آن باشد که دارنده پروانه سلاح گرم است.
ایستگاه راه‌آهن تیانجین غربی () یک ایستگاه راه‌آهن در شهر تیانجین، چین است این ایستگاه که در سال ۱۹۱۰ تاسیس شده به قطار تندرو پکن–شانگهای و خط راه‌آهن پکن–شانگهای متصل است.
مسجد ایا صوفیه کوچک یا ایا صوفیه صغیر (به ترکی: Küçük Ayasofya Camii)، قبلاً کلیسای مقدسین سرجیوس و باکوس بوده که در زمان امپراتوری عثمانی به مسجد تبدیل شده‌است. این ساختمان بیزانس با یک نقشه گنبدی-مرکزی در قرن ششم توسط ژوستینین بنا شده‌است، این بنا از مهم‌ترین بناهای اولیه بیزانس در استانبول است که در آن زمان به عنوان زینتی برای کل شهر شناخته می‌شد. محل. این ساختمان در استانبول، در منطقه فاتیح، در فاصله کمی از دریای مارمارا، در نزدیکی ویرانه‌های کاخ بزرگ قرار دارد. هم‌اکنون با خط راه‌آهن حومه سیرکچی -
قرار دارد. هم‌اکنون با خط راه‌آهن حومه سیرکچی - هالکالی و جاده ساحلی، خیابان کندی، از دریا جدا شده‌است. تاریخ. دوره بیزانس. بر طبق افسانه‌ها، در زمان سلطنت جاستین اول، خواهرزاده وی جوستینین به توطئه علیه تاج و تخت متهم شده و به اعدام محکوم شده بود، از حضور مقدسین سرگیوس و باکوس در برابر جاستین جلوگیری شد و به خاطر بی گناهی جوستینین تعهد کرد. با این تعهد او آزاد شد و به عنوان سزار به زندگی خود ادامه داد و با قدردانی قول داد که هنگامی که امپراتور شد کلیسایی را به مقدسین اختصاص دهد. ساخت این کلیسای مقدسین
را به مقدسین اختصاص دهد. ساخت این کلیسای مقدسین سرجیوس و باکوس، بین سالهای ۵۲۷ تا ۵۳۶ میلادی، از اولین اقدامات سلطنت جوستینین اول بود. دوره عثمانی. پس از فتح قسطنطنیه توسط عثمانی در سال ۱۴۵۳، این کلیسا تا زمان سلطنت بایزید دوم دست نخورده باقی ماند. سپس در بین سالهای ۱۵۰۶ تا ۱۵۱۳ به یک مسجد تبدیل شد. در سال ۱۷۴۰ توسط وزیر اعظم وقت، مسجد مورد بازسازی و احیاء قرار گرفت. خسارات ناشی از زمین لرزه‌های سال ۱۶۴۸ و ۱۷۶۳ در سال ۱۸۳۱ و در دوره سلطنت سلطان محمود دوم تعمیر شد. در سال ۱۷۶۲ اولین مناره مسجد ساخته شد و در
شد. در سال ۱۷۶۲ اولین مناره مسجد ساخته شد و در سال ۱۹۴۰ تخریب شد و دوباره در سال ۱۹۵۶ ساخته شد. سرعت فروپاشی و تخریب ساختمان که قبلاً به دلیل رطوبت و زمین لرزه در طی قرن‌ها صورت می‌گرفت، پس از ساخت راه‌آهن شتاب بیشتری گرفت. قسمت‌هایی از سنت پیتر و پولس در جنوب ساختمان برای قرار دادن خط ریلی تخریب شده‌اند. خسارات دیگر ناشی از استفاده ساختمان به عنوان مسکن پناهندگان در جنگهای بالکان بود. با توجه به تهدیدهای فزاینده مربوط به این ساختمان، سالها پیش این بنا به لیست بازدید یونسکو از بناهای در معرض خطر اضافه شد.
بازدید یونسکو از بناهای در معرض خطر اضافه شد. صندوق جهانی آثار تاریخی در سالهای ۲۰۰۲، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ آن را عنوان یک بنا در معرض خطر معرفی کرد. پس از مرمت گسترده‌ای که چند سال به طول انجامید و در سپتامبر ۲۰۰۶ به پایان رسید، این مکان دوباره برای بازدید عموم و برای عبادت گشوده شد. معماری. خارجی. سنگ‌تراشی بیرونی سازه روش معمول آن دوره را در قسطنطنیه اتخاذ می‌کند، که از آجرهای فرورفته در تخت‌های ضخیم از ملات استفاده می‌کند. دیوارها توسط زنجیرهای ساخته شده از بلوک سنگی کوچک تقویت شده‌اند. داخلی. در داخل بنای آن یک
کوچک تقویت شده‌اند. داخلی. در داخل بنای آن یک ستون زیبا دو طبقه قرار دارد که در امتداد ضلع شمالی، غربی و جنوبی می‌گذرد و دارای کتیبه ای ظریفی است. ستون‌ها به صورت متناوب از مرمرهای عتیقه ای و قرمز سنگ مرمر هستند. از دکوراسیون داخلی کلیسا چیزی باقی نمانده‌است، اما مسیحیان معاصر توصیف می‌کنند که در موزائیک‌هایی با دیوارهای سنگ مرمر متنوع پوشیده بوده‌است. در زمان تبدیل کلیسا به مسجد، پنجره‌ها و ورودی تغییر یافته، سطح کف بلند شده، و دیوارهای داخلی گچ کاری شده‌است. جستارهای وابسته. ایا صوفیه بزرگ
گورستان مکلی (؛ ) یکی از بزرگترین شهر مردگان جهان است که در مساحتی به طول ۱۰ کیلومتر مربع در نزدیکی شهر تهته، در استان سند پاکستان واقع شده‌است. این سایت تقریباً ۵۰۰۰۰۰ تا ۱ میلیون مقبره در طی یک دوره ۴۰۰ ساله ساخته شده‌است. این گورستان دارای چندین بنای بزرگ تشییع جنازه است که متعلق به خانواده سلطنتی، قدیسان مختلف صوفیان و دانشمندان است. این سایت در سال ۱۹۸۱ به عنوان یک میراث برجسته از تمدن سندی بین قرن ۱۴ و ۱۸ به عنوان میراث جهانی یونسکو در پاکستان ثبت شده‌است. محل. گورستان مکلی در شهری با همین نام، که در
محل. گورستان مکلی در شهری با همین نام، که در یک فلات حدود ۶ کیلومتر از شهرستان تهته واقع شده، که پایتخت ایالت سند تا قرن ۱۷ بوده‌است. تقریباً در ۹۸ کیلومتری شرق کراچی، در نزدیکی جبهه دلتای رود سند در جنوب شرقی سند قرار دارد. جنوبی‌ترین نقطه این مکان تقریباً ۵ مایل با ویرانه‌های قلعه قرون وسطایی قلعه "قصر" فاصله "دارد." نام. گفته می‌شود که این سایت و تپه‌های اطراف آن اسم خود را از افسانه ای یاد می‌کنند که در آن یک زائر حج در محل متوقف شده و مکان را مکه اعلام می‌کند. گفته می‌شود که شخص صوفی شیخ حمد جمالی پس
می‌کند. گفته می‌شود که شخص صوفی شیخ حمد جمالی پس از شنیدن داستان زائر، این مکان را «ماکلی» یا «مکه کوچک» نامگذاری کرده‌است. تاریخ. شیخ جمالی، روحانی، شاعر و محقق صوفی، "خانقاه" یا محل اجتماع صوفیان را در مکلی تأسیس کرد و سرانجام در همان‌جا دفن شد. فرمانروای قرن چهاردهم تراخان، جم تماچی، قدیس را گرامی می‌داشت و آرزو می‌کرد که در نزدیکی قدیس دفن شود، و سنت استفاده از مکلی را به عنوان مکان تشییع جنازه آغاز کرد. این مکان به عنوان یک سایت بزرگ تشییع کننده مردگان در زمان حکومت سلسله جامیان، که پایتخت خود را در
در زمان حکومت سلسله جامیان، که پایتخت خود را در نزدیکی تتا ساخته بود، به اوج و شناخت رسید. از نظر معماری بسیاری از آرامگاه‌های موجود در این سایت مربوط به زمان امپراتوری گورکانی هند، بین سالهای ۱۵۷۰ و ۱۶۴۰ میلادی است. طرح. مکلی گورستان ۱۰ کیلومتر مربع را اشغال می‌کند و حداقل ۵۰۰۰۰۰ مقبره دارد. این منطقه از "پیر" پاتو در انتهای جنوبی مکلی هیلز، به سمت شمال به شکل تقریباً الماس امتداد یافته‌است. لبه شرقی آن توسط خط الراس تپه‌های مکلی شکل گرفته‌است. بزرگترین بناهای تاریخی عموماً در لبه جنوبی سایت یافت می‌شود،
تاریخی عموماً در لبه جنوبی سایت یافت می‌شود، اگرچه مقبره‌های ساما در شمال یافت می‌شود. تکامل معماری. معماری تشییع جنازه بزرگترین بناهای تاریخی، تأثیرات مسلمان، هندو، پارسی، مغولی و گجراتی را بازتاب می‌کند، به شیوه سند پایین که به سبک "چائوکندی" معروف شد، به نام آرامگاه‌های چوخندی در نزدیکی کراچی نامگذاری شد. سبک "چوخندی" که تخته سنگهای ماسه سنگی را که به دقت توسط سنگهای در طرح‌های پیچیده حک شده‌اند، "به وجود آمد". قدیمی‌ترین مقبره‌ها سه تا شش صفحه سنگی که در بالای یکدیگر قرار گرفته بودند را به شکل یک هرم
در بالای یکدیگر قرار گرفته بودند را به شکل یک هرم کوچک ساخته شده‌اند. مقبره سلطنتی. مقبره سلطنتی چشمگیر به دو شاخه اصلی تقسیم می‌شود: آنهایی که از دوره جامیان تشکیل می‌شوند، شاخه خود را تشکیل می‌دهند، در حالی که دوره ترخان، ارغون‌خان و مغول‌ها در یک جا جمع شده‌اند. مکلی گورستان در سال ۱۹۸۱ به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شد. سیل ۲۰۱۰ پاکستان باعث وخیم تر شدن وضعیت این مکان تاریخی شد.
نقشه آینده روشی برای ساخت یک سناریو بر پایه گردآوری رویدادهای پیش‌بینی‌شده است. مفهوم نقشه آینده بر این ایده، استوار است که گروهی از مردم که دیدگاه‌های جزئی اعضای خود را در یک مجموعه مشترک، همرسانی‌شده، گفتگو شده، و به اندازه کافی بزرگ از رخدادهای پیش‌بینی‌شده، ادغام می‌کند می‌تواند در نهایت، "آینده همرسان‌شده" خود را آشکار کند. چون روش‌شناسی بازار تحلیل سیاست، پویا است و در یک بستر ویکی انجام می‌شود آینده‌ای که آن گروه از مردم از خود نشان می‌دهند دائماً در حال تغییر است. با این روند، گروه، یاد می‌گیرد که
حال تغییر است. با این روند، گروه، یاد می‌گیرد که چگونه با تغییرات آینده، سازگار شود و توانایی خود را برای رویارویی با "رخدادهای پیش‌بینی‌نشده" افزایش دهد یا "آمادگی برای آینده"را بهبود دهد.
ایستگاه راه‌آهن شانگهای هونگکیائو () یکی از چهار ایستگاه راه‌آهن بزرگ در شهر شانگهای، چین است است که در کنار فرودگاه بین‌المللی شانگهای هونگچیائو واقع شده‌است. این ایستگاه که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شده به قطار تندرو پکن–شانگهای، قطار تندرو شانگهای–هانگژو و راه‌آهن بین‌شهری شانگهای–نانجینگ متصل است. ایستگاه شانگهای هونگکیائو با مساحت کلی ۱٫۳ میلیون مترمربع، بزرگترین ایستگاه راه‌آهن آسیا است و روزانه ۲۱۰٬۰۰۰ نفر مسافر را جابه‌جا می‌کند.
غذای محلی، غذایی است که در فاصله کمی از جایی که مصرف می‌شود تولید می‌شود و اغلب همراه با یک ساختار اجتماعی و زنجیره تأمین متفاوت از سیستم سوپرمارکتی بزرگ است. جنبش‌های غذای محلی با هدف ایجاد ارتباط با تولیدکنندگان مواد غذایی و مصرف‌کنندگان در همان منطقه جغرافیایی، توسعه شبکه‌های غذایی متکی و مقاوم تر هستند. بهبود اقتصاد محلی یا تأثیر بر بهداشت همگانی، محیط زیست یا جامعه در یک مکان خاص است. این اصطلاح همچنین توسعه یافته تا نه تنها موقعیت جغرافیایی تأمین کننده و مصرف‌کننده را شامل شود بلکه می‌تواند "از نظر
و مصرف‌کننده را شامل شود بلکه می‌تواند "از نظر خصوصیات اجتماعی و زنجیره تأمین " نیز تعریف شود. به عنوان مثال، ابتکارات غذایی محلی اغلب شیوه‌های کشاورزی پایدار و ارگانیک را ترویج می‌کند، اگرچه این موارد صریحاً با نزدیکی جغرافیایی تولیدکننده و مصرف‌کننده ارتباط ندارند. غذای محلی جایگزینی برای مدل جهانی مواد غذایی است، که معمولاً غذا قبل از رسیدن به مصرف‌کننده، مسافت طولانی ترابری را طی می‌کند. پیشینه. در ایالات متحده آمریکا، جنبش غذای محلی به قانون تعدیل کشاورزی در سال ۱۹۳۳ رهنمون شده‌است که یارانه‌های
کشاورزی در سال ۱۹۳۳ رهنمون شده‌است که یارانه‌های کشاورزی و حمایت از قیمت‌ها را افزایش داد. جنبش معاصر آمریکایی را می‌توان به قطعنامه‌های پیشنهادی دستورالعمل‌های انجمن آموزش تغذیه در سال ۱۹۸۱ پی‌گیری کرد. این قطعنامه‌های تا حد زیادی ناموفق، تولید محلی را به تدریج از دست دادن زمین‌های کشاورزی تشویق می‌کنند. این برنامه «رژیم‌های پایدار» را توصیف می‌کند - اصطلاحی که آن زمان برای عموم آمریکایی جدید بود. در آن زمان، این قطعنامه‌ها با انتقاد شدید از سوی مؤسسات حرفه ای تجارت روبرو شده بودند، اما از سال ۲۰۰۰ تاکنون
ای تجارت روبرو شده بودند، اما از سال ۲۰۰۰ تاکنون تجدید نظر جدی برای حمایت از آنها وجود داشته‌است. در سال ۲۰۰۸، لایحه مزرعه ایالات متحده برای تأکید بر تغذیه اصلاح شد: "این افراد سالمندان کم درآمد را با استفاده از کوپن برای استفاده در بازارهای محلی تولید می‌کند و بیش از یک میلیارد دلار به برنامه میوه و تره بار تازه اضافه می‌کند، که این محصول میان وعده‌های سالم را در اختیار شما قرار می‌دهد. ۳ میلیون کودک کم درآمد در مدارس ". هیچ تعریف واحدی از سیستمهای غذایی محلی وجود ندارد. فواصل جغرافیایی بین تولید و مصرف
محلی وجود ندارد. فواصل جغرافیایی بین تولید و مصرف در حین حرکت متفاوت است. با این حال، عامه مردم می‌دانند که «محلی» ترتیب بازاریابی را توصیف می‌کند (به عنوان مثال کشاورزان که به‌طور مستقیم در بازارهای منطقه‌ای و یا مدارس به کشاورزان می‌فروشند). تعاریف می‌تواند بر اساس مرزهای سیاسی یا جغرافیایی یا مایل‌های غذایی باشد. در قانون مواد غذایی، حفاظت و انرژی آمریکا در سال ۲۰۰۸ آمده‌است: (۱) محل یا منطقه‌ای که محصول نهایی در آن عرضه می‌شود، به طوری که کل مسافتی که محصول جابجا می‌شود کم‌تر از ۴۰۰ مایل از مبدأ محصول
جابجا می‌شود کم‌تر از ۴۰۰ مایل از مبدأ محصول است؛ یا: (۲) در حالتی که در آن محصول تولید می‌شود. — H. R. 2419 در ماه مه ۲۰۱۰، USDA این تعریف را در یک اعلامیه اطلاع‌رسانی تصدیق کرد. مفهوم «محلی» نیز از نظر بوم‌شناسی، که در آن تولید مواد غذایی است که از منظر یک واحد اکولوژیکی اساسی تعریف شده توسط آب و هوا، خاک، آن در نظر گرفته حوضه، گونه و محلی سیستم کشاورزی، یک واحد نیز به نام ناحیه بوم‌شناختی (منطقه اکولوژیکی) یا یک حوضه غذاریز مشابه حوضه‌های آبخیزداری، مواد معدنی مواد غذایی روند مکانی را که از کجا تهیه
معدنی مواد غذایی روند مکانی را که از کجا تهیه می‌شود و در آنجا به پایان می‌رسد، دنبال می‌شوند. بازارهای غذایی محلی معاصر. در آمریکا فروش مواد غذایی محلی در سال ۲۰۰۷ به ارزش ۱/۲ میلیارد دلار بود که در مقایسه با بیش از ۵۵۱ میلیون دلار در سال ۱۹۹۷ دو برابر شده بود. در سال ۲۰۰۹، ۵٫۲۷۴ بازار کشاورزان وجود داشت در مقایسه با ۲٫۷۵۶ در سال ۱۹۹۸. در سال ۲۰۰۵، ۱٫۱۴۴ سازمان کشاورزی تحت حمایت جامعه (CSA) وجود داشت. در سال ۲۰۰۹، ۲٫۰۹۵ برنامه مزرعه به مدرسه وجود داشت. با استفاده از معیارهایی از قبیل اینها، یک سازمان
با استفاده از معیارهایی از قبیل اینها، یک سازمان مزرعه ای در ورمونت و حمایت از مواد غذایی، Strolling of Heifers، فهرست سالانه Locavore را منتشر می‌کند، رتبه ای از ۵۰ ایالت آمریکا به علاوه پورتوریکو و ناحیه کلمبیا. در فهرست ۲۰۱۶، سه ایالت برتر ورمونت ، ماین و اورگان، در حالی که سه ایالت با رتبه پایین نوادا، تگزاس و فلوریدا بودند. اکنون وب سایتهایی وجود دارند که هدف آنها ارتباط مردم با تولیدکنندگان مواد غذایی محلی است. آنها غالباً نقشه ای را درج می‌کنند که تولیدکنندگان میوه و سبزیجات می‌توانند موقعیت مکانی
میوه و سبزیجات می‌توانند موقعیت مکانی خود را مشخص کرده و محصولات خود را تبلیغ کنند. همچنین در ایران پلتفرمی چون بومی‌اپ در سال ۲۰۲۰ درصدد عرضه محصولات بومی هر منطقه توسط اهالی ساکن همان منطقه، سفیر بومی، برآمده است. سوپر مارکتهای زنجیره‌ای همچنین در عرصه غذاهای محلی مشارکت دارند. در سال ۲۰۰۸ وال‌مارت اعلام کرد قصد دارد ۴۰۰ میلیون دلار برای تولید محصولات محلی تولید کند. زنجیرهای دیگر، مانند وگمن (زنجیره ۷۱ فروشگاه در شمال شرقی)، مدت هاست که با جنبش غذایی محلی همکاری می‌کند. مطالعه جدیدی که میگوئل گومز،
محلی همکاری می‌کند. مطالعه جدیدی که میگوئل گومز، اقتصاددان انجام داده، نشان داد که زنجیره تأمین سوپر مارکت‌ها در مقایسه با بازارهای کشاورزان، خیلی بهتر از نظر مایل غذا و مصرف سوخت برای هر پوند عمل می‌کند. غذاهای محلی عجیب و کمتر شناخته شده‌ی ایرانی. در کنار غذاهای محلی معروف، یک سری از غذاهای محلی هستند که کمتر شناخته شده و یا عجیب و غریب اند. سغدو ( دلمه سیراب شیردان ) لرستان. اگر طرفدار کله‌پاچه باشید، حتما از این غذای سنتی و البته کمی عجیب لرستانی خوشتان می‌آید. سغدو به دوشکل درست می‌شود؛ در نوعی از اون
می‌آید. سغدو به دوشکل درست می‌شود؛ در نوعی از اون که قرمز رنگه، مواد دلمه را داخل سیرابی می‌ریزند و می‌پیچند، درست مثل سایر انواع دلمه‌ها. در شکل دیگر آن، سیرابی را با برنج، آلو، شوید و روغن حیوانی می‌پزند که رنگ آن مثل کله‌پاچه زرد است. آش میوه اردبیل. آش میوه یکی از آش‌های مخصوص مناطق آذربایجان به ویژه اردبیل است. این آش به دلیل داشتن انواع و اقسام میوه‌های خشک و برگه‌هایی مثل: زردآلو، آلوی خورشی، آلبالو و آلو قیسی، سبک و شستشو دهنده‌ی دستگاه گوارش است و ارزش غذایی بالایی هم دارد. برای پختن آش میوه اکثرا
غذایی بالایی هم دارد. برای پختن آش میوه اکثرا از سبزی استفاده نمی‌شود، اما در صورت تمایل به آن تره، جعفری، گشنیز و برگ چغندر اضافه می‌کنند. اشکنه تخم خربزه خراسان. از آنجایی که خراسان به خربزه‌های خوبش معروف است، مردم این منطقه از تخم خربزه برای پخت غذایی خوشمزه به بهترین شکل ممکن استفاده می‌کنند. برای پخت اشکنه تخم خربزه، ابتدا تخم خربزه را جدا می‌کنند و آن را روی حرارت ملایم بو داده و می‌سابند و به همراه آب می‌پزند. بعد از پخت کامل آن را از صافی رد می‌کنند و در نهایت شیره خالص به دست آمده از تخم خربزه را
و در نهایت شیره خالص به دست آمده از تخم خربزه را همراه با پیاز سرخ شده و کشک و نمک روی حرارت قرار می‌دهند تا آماده بشود. کارزارهای (کمپین‌های) غذای محلی. کارزارهای غذایی محلی در حمایت از کشاورزان کوچک محلی موفق بوده‌اند. به گفته اداره زراعت، پس از کاهش بیش از یک قرن، تعداد مزارع کوچک در ۲۰ سال گذشته به میزان ۲۰ درصد، به ۱/۲ میلیون نفر رسید. در شهر گراس (اتریش)، چندین رستوران با نشان "" منطقه گنوس "، نشانه‌ای را به نمایش می‌گذارند که به رستوران با استفاده از مواد اولیه از منابع محلی و تعهد به سنتهای تزئین
مواد اولیه از منابع محلی و تعهد به سنتهای تزئین غذاهای منطقه اشاره دارد. کارولینای شمالی. در سال ۲۰۰۹ با راه اندازی ۱۰٪ فعالیت‌های کارولینای شمالی با هدف تحریک توسعه اقتصادی، ایجاد شغل و ترویج پیشنهادها کشاورزی ایالتی انجام شده‌است. این فعالیت همکاری بین مرکز سیستم‌های کشاورزی محیط زیست (CEFS)، با حمایت از NC Cooperative Extension و بنیاد طلایی LEAF است. بیش از ۴۶۰۰ فرد و ۵۴۳ شغل، از جمله ۷۶ رستوران، از طریق وب سایت nc10percent.com وارد این کمپین شده‌اند و متعهد شده‌اند که ۱۰ درصد از بودجه غذایی خود را صرف
شده‌اند که ۱۰ درصد از بودجه غذایی خود را صرف غذاهای دارای منبع محلی کنند. شرکت کنندگان ایمیل‌های هفتگی را دریافت می‌کنند و از آنها خواسته می‌شود که هزینه آن را برای غذای محلی آن هفته صرف کنند. در حال حاضر کمپین گزارش می‌دهد که بیش از ۱۴ میلیون دلار توسط شرکت کنندگان ثبت شده‌است. «علامت ۱۰ میلیون دلاری شهادت واقعی برای تعهد جامعه کشاورزی ما و کیفیت محصولات رشد یافته کارولینای شمالی است.» مرکز سیستم‌های کشاورزی محیط زیست تخمین می‌زند که اگر کلیه کارولینای شمالی ۱۰٪ از هزینه‌های غذایی خود را به مواد غذایی
شمالی ۱۰٪ از هزینه‌های غذایی خود را به مواد غذایی محلی تولید شده اختصاص دهند، ۳٫۵ میلیارد دلار برای اقتصاد ایالتی تولید می‌شود. شهرستانهای برونزویک، کاباروس، چتهام، گیلفورد، فورسیث، اونسلو و راکینگهام قطعنامه‌هایی را برای حمایت از این کارزار تصویب کرده‌اند. فروشگاه‌ها محصولات محلی را با برچسب مواد غذایی محلی خریداری می‌کنند. نانسی کرمر، مدیر CEFS توضیح می‌دهد: "کارولینای شمالی برای افزایش سرمایه در افزایش تقاضای مصرف کننده برای غذاهای تولیدی محلی به‌طور خاص و منحصر به فردی قرار دارد. . . کشاورزی ستون فقرات
و منحصر به فردی قرار دارد. . . کشاورزی ستون فقرات اقتصاد ما است. آب و هوا، خاک و منابع ساحلی ایالت از تولید طیف گسترده‌ای از محصولات، گوشت، ماهی و غذاهای دریایی حمایت می‌کند. " در سال ۲۰۱۷، کمپین مشترک اتحادیه غلات در ویرجینیا با آینه سازی بسیاری از تلاش‌های کمپین کارولینای شمالی در ویرجینیا آغاز شد. انگیزه‌های خوردن غذای محلی. انگیزه‌های خوردن غذای ملی شامل غذای سالم‌تر، فواید زیست‌محیطی و فواید اقتصادی یا اجتماعی است. بسیاری از کشاورزان محلی که محلاتشان به منبع غذایی خود روی آورده‌اند هنگام تولید محصولات
منبع غذایی خود روی آورده‌اند هنگام تولید محصولات ارگانیک خود از روش چرخش محصول استفاده می‌کنند. این روش نه تنها به کاهش استفاده از سموم دفع آفات و آلاینده‌ها کمک می‌کند، بلکه به جای کاهش آن، خاک را در وضعیت خوبی قرار می‌دهد. غذای محلی خورها از کشاورزان نزدیک به محل زندگی خود می‌خواهند و این امر باعث می‌شود که زمان مسافرتی که برای خرید غذا از مزرعه به سفره غذایی انجام می‌شود، به‌طور قابل توجهی کاهش دهد. کاهش زمان سفر امکان استفاده از مواد نگهدارنده شیمیایی را بدون استفاده از مواد نگهدارنده شیمیایی موجب
را بدون استفاده از مواد نگهدارنده شیمیایی موجب می‌شود تا بتوان محصولات زراعی را در حالی که هنوز تازه هستند ، انتقال دهند. ترکیبی از تکنیک‌های کشاورزی محلی و مسافت‌های کوتاه سفر باعث می‌شود غذای مصرفی بیشتر از نظر ارگانیکی و تازگی، یک مزیت اضافی محسوب شود. مزایا. جامعه. خوردن (غذای) محلی می‌تواند اهداف عمومی را پشتیبانی کند. این امر می‌تواند تعامل جامعه را با تقویت روابط بین کشاورزان و مصرف‌کنندگان ارتقا بخشد. بازارهای کشاورزان می‌تواند الهام بخش رفتارهای اجتماعی تر باشد و خریداران را به بازدید از گروه‌ها
تر باشد و خریداران را به بازدید از گروه‌ها ترغیب کند. ۷۵٪ از خریداران در بازارهای کشاورزان در مقایسه با ۱۶٪ خریداران در سوپر مارکت‌ها به گروه‌ها می‌رسند. در بازارهای کشاورزان، ۶۳٪ تعامل با یک شخص خریدار و ۴۲٪ تعامل با کارمند یا کشاورز داشتند. مناطق مرفه تر حداقل به بعضی از غذاهای ارگانیک محلی دسترسی دارند، در حالی که جوامع کم درآمد، که در آمریکا اغلب دارای جمعیت آفریقایی-آمریکایی و اسپانیایی هستند، ممکن است کمی یا هیچ نداشته باشند، و "اغلب با کالری متراکم پر شوند. گزینه‌های غذایی کم کیفیت "، به بحران چاقی
شوند. گزینه‌های غذایی کم کیفیت "، به بحران چاقی اضافه می‌کند. محیطی. غذاهای محلی برای ذخیره‌سازی و حمل و نقل به انرژی کمتری احتیاج دارند، احتمالاً باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می‌شود. اقتصادی. بازارهای کشاورزان مشاغل محلی ایجاد می‌کند. در یک مطالعه در آیووا (هود ۲۰۱۰)، معرفی ۱۵۲ بازار کشاورزان ۵۷۶ شغل، افزایش ۵۹٫۴ میلیون دلاری در تولید و۱۷٫۸میلیون دلار درآمد را ایجاد کرده‌است. انتقادات. مایل غذا. منتقدان جنبش غذاهای محلی اصول اساسی فشار برای خوردن محلی را زیر سؤال می‌برند. به عنوان مثال، این مفهوم که
را زیر سؤال می‌برند. به عنوان مثال، این مفهوم که کمتر از "مایل غذا" (به مفهوم میوه یا خوراکی‌هایی که در اقلیم و مکان دور دیگری رشد می‌کنند یا تهیه می‌شوند و در مکان دیگری مصرف‌کننده دارند و مصرف می‌شوند) به وعده غذایی پایدارتر ترجمه می‌شود، از سوی مطالعات مهم علمی پشتیبانی و حمایت نشده‌است. براساس مطالعه‌ای که در دانشگاه لینکلن در نیوزیلند انجام شده‌است: "به عنوان یک مفهوم، مایل‌های غذایی با مطبوعات عامه و گروه‌های خاصی در خارج از کشور مقداری از کشش را به خود جلب کرده‌اند. با این حال، این بحث که فقط مسافت
جلب کرده‌اند. با این حال، این بحث که فقط مسافت سفر با غذا را در بر می‌گیرد بسیار جنجالی است زیرا کل مصرف انرژی به ویژه در تولید محصول را در نظر نمی‌گیرد. " جنبش «غذای محلی خور»، توسط دکتر واسیله استنتسو، سردبیر ارشد مجموعه کتابهای "مطالعات جانوری منتقدانه"، مورد انتقاد قرار گرفته‌است، زیرا ایده‌آل بودن و برای دستیابی به منافع زیست‌محیطی این ادعا مبنی بر کاهش مایل غذا باعث کاهش میزان گازهای منتشر شده نیست. . مطالعات نشان داده‌اند که میزان گازهای صرفه جویی شده توسط حمل و نقل محلی، در حالی که موجود است، تأثیر
توسط حمل و نقل محلی، در حالی که موجود است، تأثیر کافی در تأثیر آن ندارد. تنها مطالعه تا به امروز که مستقیماً بر این مسئله تأکید دارد که آیا یک رژیم غذایی محلی در کاهش گازهای گلخانه‌ای مفید است یا خیر، توسط کریستوفر ال وبر و اچ. اسکات متیز در دانشگاه کارنگی ملون انجام شد. آنها نتیجه گرفتند که تغییر رژیم غذایی می‌تواند وسیله مؤثرتری برای پایین آمدن ردپای اقلیمی مربوط به غذای خانواده نسبت به خرید محلی باشد. اثرات زیست‌محیطی. مطالعات بیشماری نشان داده‌اند که غذاهای حاصله محلی و پایدار، گازهای گلخانه‌ای بیشتری
حاصله محلی و پایدار، گازهای گلخانه‌ای بیشتری را نسبت به مواد غذایی ساخته شده در مزارع کارخانه آزاد می‌کنند. بخش «تخریب اراضی» از گزارش سازمان ملل متحد Shadow Long Shadow نتیجه می‌گیرد که «شدت گرفتن کشاورزی متمرکز از نظر افزایش بهره‌وری هم در تولید دامی و هم در محصولات زراعی خوراکی - می‌تواند باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه ای از جنگل‌زدایی شود.» ناتان پلتیه از دانشگاه Dalhousie در Halifax، نوا اسکوشیا دریافت که گاوهای بزرگ شده در مراتع باز، ۵۰٪ بیشتر از گازهای گلخانه ای را نسبت به گاوهای تولید شده در مزارع
گلخانه ای را نسبت به گاوهای تولید شده در مزارع کارخانه آزاد می‌کنند. آدریان ویلیامز از دانشگاه کرنفیلد در انگلستان دریافت که مرغهای آزاد و ارگانیک دارای ماده ارگانیک ۲۰٪ بیشتر از جوجه‌های بزرگ شده در شرایط مزرعه کارخانه تأثیر می‌گذارد و تولید تخم مرغ ارگانیک از ۱۴٪ بیشتر از تولید تخم مرغ در مزرعه کارخانه تأثیر می‌گذارد. . مطالعاتی از جمله گزارش کریستوفر وبر در مورد مایل‌های غذایی نشان داده‌اند که میزان کل انتشار گازهای گلخانه ای در تولید بسیار بیشتر از حمل و نقل است، این بدان معناست که غذاهای محلی تولید