payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عراق، بنا به درخواست دولت عراق گسترش خواهند داد. استولتنبرگ گفت که ناتو به تدریج تعداد نیروهایش را در عراق از ۵۰۰ نفر به ۴۰۰۰ نفر افزایش خواهد داد و مأموریت آموزش نیروهای عراقی از لحاظ جغرافیایی به فراتر از بغداد گسترش خواهد یافت. بنا بر گزارش‌ها، پنتاگون از تصمیم ناتو استقبال کرد، اما در آن زمان مشخص نبود که آیا ایالات متحده خروج نیروهایش را لغو خواهد کرد و نیروهای خود را تحت ابتکار ناتو در عراق حفظ خواهد کرد یا نه. در ۲۳ مارس، دولت عراق رسماً درخواست از سرگیری گفتگوهای امنیتی دوجانبه با ایالات متحده را
سرگیری گفتگوهای امنیتی دوجانبه با ایالات متحده را مطرح کرد. سرانجام گفتگوهای دوجانبه در ماه آوریل انجام شد. این گفتگو سومین نشست عراق و آمریکا بود. اولین و دومین مذاکرات استراتژیک به ترتیب در ژوئن و اوت ۲۰۲۰ انجام شده بود و این اولین جلسه‌ای بود که در زمان دولت بایدن برگزار شد. انتظار می‌رفت که ایالات متحده برای ادامه حضور نیروهای ائتلاف در عراق به وظیفه آموزش نیروهای عراقی «به دعوت دولت عراق» و مبارزه با شورشیان داعش استدلال کند. با این وجود، گزارش شد که مقامات آمریکایی از خروج برنامه‌ریزی شده نیروهایشان
آمریکایی از خروج برنامه‌ریزی شده نیروهایشان از عراق در تاریخی نامشخص حمایت کرده‌اند. پس از پایان دور سوم «گفتگوهای راهبردی» که در ۷ آوریل به اتمام رسید، دو طرف دربارهٔ تروریسم و مبارزه با داعش اعلام کردند با توجه به افزایش توانمندی نیروهای عراقی؛ نقش نیروهای آمریکایی و ائتلاف به مأموریت آموزشی و استشاری تبدیل می‌شود تا امکان انتقال باقی‌مانده نیروهای نظامی به خارج از عراق را ممکن سازد و طرفین در این باره زمان‌بندی خروج نیروهای مزبور را پس از مذاکرات تعیین می‌کنند. مقامات امنیتی عراق توافق کردند که با وجود
مقامات امنیتی عراق توافق کردند که با وجود فشار مداوم شبه نظامیان مورد حمایت ایران برای بیرون راندن تمام نیروهای ائتلاف، حضور محدود ائتلاف برای مبارزه با هسته‌های مخفی داعش ضروری است. در ۲۲ آوریل، ژنرال فرانک مکنزی، فرمانده وقت سنتکام، از طرح ناتو برای گسترش نقش این سازمان در عراق استقبال کرد و دورنمای خروج کامل نیروهای آمریکایی از عراق را رد کرد و گفت: «ما در عراق می‌مانیم» تا به دستور دولت عراق «نبرد با داعش را به پایان برسانیم». مکنزی همچنین به تهدید مستمر شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران برای ائتلاف اشاره
شبه‌نظامیان مورد حمایت ایران برای ائتلاف اشاره کرد و بر این باور خود تأکید کرد که بیرون راندن نیروهای آمریکایی و متحدان آن از منطقه، هدف سیاست خارجی ایران است. ژوئیه ۲۰۲۱ - دسامبر ۲۰۲۱: پایان مأموریت رزمی آمریکا. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۱ مصطفی الکاظمی، نخست‌وزیر عراق به ایالات متحده سفر کرد. همزمان با این سفر چهارمین و آخرین دور «گفتگوی استراتژیک عراق و آمریکا» در جریان بود. رئیس‌جمهور ایالات متحده، جو بایدن در ملاقات با الکاظمی اعلام کرد که مأموریت جنگی آمریکا در عراق تا آخر سال به پایان خواهد رسید. همچنین بایدن
عراق تا آخر سال به پایان خواهد رسید. همچنین بایدن اعلام کرد نقش نیروهای آمریکایی باقی‌مانده در عراق به نقش مستشاری تغییر خواهد یافت و در ادامه اظهار داشت «من فکر می‌کنم همه چیز خوب پیش می‌رود. نقش ما در عراق این خواهد بود که … در دسترس بودن برای ادامه آموزش، یاری رساندن، کمک کردن، و مقابله با داعش به محض ظهور دوباره این گروه». بنا بر گزارش‌ها، این اقدام به اصرار دولت عراق انجام شد و ناظران آن را تغییری اساسی تلقی نکردند، زیرا ایالات متحده از قبل بیشتر تلاش‌های خود را بر آموزش و کمک به نیروهای امنیتی عراق
خود را بر آموزش و کمک به نیروهای امنیتی عراق متمرکز کرده بود. سخنگوی ارتش عراق، در ۸ اکتبر اعلام کرد که خروج نیروهای رزمی آمریکا از عراق آغاز شده است. در ۹ دسامبر، عراق و ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده اعلام کردند که مأموریت جنگی ائتلاف به پایان رسیده است و به‌طور رسمی نقش نیروهای آمریکایی باقی مانده در این کشور به مشاوره، کمک و آموزش به نیروهای عراقی تغییر یافته است. سرلشکر جان برنان، فرمانده ائتلاف، اظهار داشت: «بسیاری از مردان و زنان شجاع جان خود را دست دادند تا اطمینان حاصل شود که داعش هرگز باز نخواهد
دادند تا اطمینان حاصل شود که داعش هرگز باز نخواهد گشت، و ما با وجود خاتمه نقش رزمی خود همچنان در اینجا [عراق] برای مشاوره، کمک و توانمندسازی نیروهای امنیتی عراق خواهیم ماند.» وی در ادامه افزود که «داعش شکست خورد اما با این وجود کاملا از بین نرفته است.» حدود ۲۵۰۰ نیروی آمریکایی در زمان اعلام این خبر در عراق باقی مانده بودند، همچنین سربازان آمریکایی از اوایل سال ۲۰۲۰ در هیچ مأموریت رزمی شرکت نکرده‌اند. ژنرال فرانک مکنزی، فرمانده سنتکام تأیید کرد که نیروهای آمریکایی برای کمک به نیروهای امنیتی عراق، از جمله
آمریکایی برای کمک به نیروهای امنیتی عراق، از جمله ارائه پشتیبانی هوایی و کمک‌های نظامی، در عراق باقی خواهند ماند.
بریت ماری اینجا بود () رمانی است که در سال ۲۰۱۴ توسط فردریک بکمن، نویسنده و وبلاگ نویس سوئدی نوشته شد. این کتاب به زبان انگلیسی در تاریخ ۳ مهٔ ۲۰۱۶ منتشر شد. داستان. موضوع این کتاب حول یک زن است که به تازگی شوهر متقلب خود را ترک کرده و در شهر بورگ شغلی می‌گیرد و برای مرکز تفریحی کار می‌کند. خود این شهر به سختی یک شهر است زیرا فقط یک پیتزا فروشی دارد و یک فروشگاه گل فروشی نیز به تازگی افتتاح شده‌است. در آنجا، او خود را مسئولی برای تمیز کردن و مراقبت از بچه‌های منطقه فقیرنشین می‌داند. شوهرش کنت به تازگی به او
منطقه فقیرنشین می‌داند. شوهرش کنت به تازگی به او خیانت کرده و به سراغ فرد دیگری رفته. او در خانه ای ساکن می‌شود سامی، وگا و عمر تعدادی از بچه‌هایی هستند که در این محل زندگی می‌کنند آنها علاقهٔ زیادی برای شرکت در مسابقه فوتبال دارند بنابراین از بریت ماری می‌خواهند که مربی فوتبال آنها شود. این اتفاق و بسیاری از چیزهای دیگری که در این مکان وجود دارد زندگی کسل کننده بریت ماری را به شدت به چالش می‌کشاند.
«صبح کارناوال» ترانه‌ای با آهنگسازی لوئیز بونفا و شعری از آنتونیا ماریا است. این قطعه در ابتدا به‌عنوان موسیقی متن فیلم اورفه سیاه (۱۹۵۹) به کارگردانی مارسل کامو استفاده شد و از آن زمان بارها توسط خوانندگان مختلف بازخوانی شده‌است. با وجود این‌که مارسل کامو ابتدا مخالف گنجاندن «صبح کارناوال» در فیلمش بود اما در نهایت این قطعه در چند سکانس از فیلم استفاده شد و با وجود قطعاتی دیگر از آنتونیو کارلوس ژوبیم و وینیسیوس دی مورائس، تبدیل به تم اصلی «اورفهٔ سیاه» شد. در بعضی قسمت‌ها شخصیت‌های فیلم آن را می‌خوانند یا
در بعضی قسمت‌ها شخصیت‌های فیلم آن را می‌خوانند یا زمزمه می‌کنند و در بخش‌هایی دیگر نسخهٔ اینسترومنتال آن استفاده شده‌است. پیرو استقبالی که از فیلم اورفهٔ سیاه شد و موفقیت‌هایی که در جشنواره‌های محتلف به‌دست‌آورد، «صبح کارناوال» هم شنوندگان زیادی پیدا کرد. این قطعه یکی از اولین ترانه‌های بوسا نوا بود که در خارج از برزیل و به‌خصوص در ایالات متحدهٔ آمریکا محبوب شد. «صبح کارناوال» به‌همراه قطعهٔ «Samba de Orpheus» (دیگر ساختهٔ بونفا که آن‌هم به‌عنوان موسیقی متن فیلم کامو استفاده شده) حداقل سه سال پیش از آن‌که
فیلم کامو استفاده شده) حداقل سه سال پیش از آن‌که ترانه‌های ژوبیم در سطح بین‌المللی مطرح شوند، در خارج از برزیل مخاطب پیدا کردند و راه را برای اولین موج موسیقی برزیلی هموار کردند.
در روز سه شنبه ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱ یک خود-دیگرکشی در میدان سن لامبر در مرکز شهر لیژ در منطقه والونی، بلژیک به وقوع پیوست. در شهر لیژ در بلژیک، نورالدین عمرانی (زاده ۱۵ نوامبر ۱۹۷۸ در ایکسل - ۱۳ دسامبر ۲۰۱۱)، مهاجم ۳۳ ساله مسلح مراکشی‌الاصل، با تیراندازی و پرتاب نارنجک به سوی مردم ۴ نفر را کشت و حداقل ۱۲۳ نفر را مجروح کرد. عمرانی ابتدا شروع به تیراندازی به سوی مشتریان ایام کریسمس کرد و چهار نفر از جمله یک زن مسن، دو نوجوان و یک کودک ۱۷ ماهه را کشت، سپس به پرتاب نارنجک از بالای پشت بام یک ساختمان به سوی یک ایستگاه
از بالای پشت بام یک ساختمان به سوی یک ایستگاه اتوبوس اقدام کرد و سپس دست به خودکشی زد. مهاجم دارای سابقه کیفری در رابطه با مالکیت اسلحه بود. پلیس از عمرانی درخواست نمود که روز ۱۳ دسامبر خود را برای یک بازجویی به کلانتری معرفی کند. وی در همان محل حمله، به سر خودش، شلیک کرد. پلیس بلژیک در یک انباری متعلق به نورالدین عمرانی در شهر لیژ، جسد زن چهل ساله ای را کشف نمود که تصور می‌شود اولین قربانی وی بوده‌است.
اریل بس (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "ناپدری" اشاره کرد.
حسن‌علی دفتری (زادهٔ ۱۲۸۹ – درگذشتهٔ ۳۰ دی ۱۳۶۵) موسیقی‌دان و نوازندهٔ سه‌تار، اهل ایران بود. زندگی. حسن‌علی دفتری در سال ۱۲۸۹ در تهران متولد شد. پدرش «نورالله دفتری» از علاقه‌مندان موسیقی ایرانی بود و به منظور آشنایی فرزندانش با موسیقی ایرانی، نوازنده‌ای با نام «شاه جانی» را برای آموزش موسیقی به آنان برگزید. شاه جانی که ساز تار را بسیار خوب می‌نواخت، آموزش فرزندان نورالله دفتری را آغاز کرد. در آن زمان حسن‌علی کودک خردسالی بود که در گوشهٔ کلاس موسیقی می‌نشست و با علاقه گوش می‌کرد و ایرادهای خواهران بزرگ‌تر
و با علاقه گوش می‌کرد و ایرادهای خواهران بزرگ‌تر خود را تذکر می‌داد و با دهان، آهنگ درست قطعه‌ها را می‌نواخت. اما اصرار او به آموختن ساز از سوی پدر با مخالفت روبرو شد و به همین دلیل، حسن‌علی را در سن ۸ سالگی برای ادامهٔ تحصیل به اروپا فرستاد. او پس از چند سال به ایران بازگشت. در این هنگام، پدر که همچنان علاقهٔ فرزندش به موسیقی را شاهد بود، یک ساز ویلن مرغوب به او هدیه داد. حسن‌علی دفتری ۱۲ سال با این ساز تمرین کرد. او ابتدا نزد «باقرخان اسماعیل‌زاده» و پس از آن نزد رکن‌الدین مختاری در تهران و کرمانشاه، به
آن نزد رکن‌الدین مختاری در تهران و کرمانشاه، به تکمیل آموخته‌های موسیقی خود پرداخت. وی پس از ورود به دانشکدهٔ افسری، ابتدا نزد «یغما» و پس از آن نزد حسین هنگ‌آفرین فراگیری موسیقی را ادامه داد. در این هنگام به مدت ۵ سال نزد ابوالحسن صبا آموخته‌های خویش را تکمیل کرد. او مدتی با یک مأموریت کاری، به کردستان و کرمانشاه سفر کرد و در این سفر ساز ویلن او به سرقت رفت. وی پس از این اتفاق تصمیم به ترک نواختن ویلن گرفت و نواختن سه‌تار را آغاز کرد. او در سال ۱۳۴۵ از فعالت‌های دولتی فراغت پیدا کرد و همکاری خود را با
فعالت‌های دولتی فراغت پیدا کرد و همکاری خود را با رادیو تلویزیون ملی ایران آغاز کرد. از وی تکنوازیهای متعددی در رادیو تلویزیون، از جمله در برنامهٔ تکنوازان و برنامهٔ گلها ضبط شده‌است. درگذشت. حسن‌علی دفتری، ۳۰ دی ۱۳۶۵ به دلیل سکتهٔ مغزی درگذشت. پیکر او در امام‌زاده طاهر کرج به خاک سپرده شد. آثار هنری. از جمله آثاری که از حسن‌علی دفتری اجرا و به ضبط رسیده‌است، به موارد زیر می‌توان اشاره کرد:
سوزان بیانچتی (; – ) بازیگر تئاتر و بازیگر سینما اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "ناپلئون" و "کاگلیوسترو" اشاره کرد.
لوسین بوگارت (; – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "کلاغ" (۱۹۴۳) و "بانوان جنگل بولونی" (۱۹۴۵) اشاره کرد.
پیاده‌نظام سنگین‌اسلحه، نیروی پیاده‌ای مجهز به زره و جنگ‌افزار بود که برای درگیری رودررو یا دفاع در مرکز میدان مورد استفاده قرار می‌گرفتند. تفاوت عمدهٔ آنان با پیاده‌نظام سبک‌اسلحه در این بود که دستهٔ دوم قابلیت جابجایی سریع‌تر داشته و در عملیاتی مانند شناسایی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. پیاده‌نظام سنگین‌اسلحه در ارتش‌های باستانی نقش مهمی داشتند. از مهمترین این نیروها می‌توان از هوپلیت‌ها در یونان باستان، گارد جاویدان در ایران، فالانژهای مقدونی و لژیونر‌های رومی نام برد. در غرب با فروپاشی روم پیاده‌نظام
رومی نام برد. در غرب با فروپاشی روم پیاده‌نظام سنگین‌اسلحه هم رو به افول نهاد، ولی در قرون وسطای متأخر با ظهور درازنیزه‌داران سوئیسی و نبردپیشه‌های آلمانی، باز این نیرو درخشیدن گرفت. سرانجام در اوایل قرن هجدهم، پیاده‌نظام سنگین‌اسلحه جای خود را به پیاده‌نظام خطی داد، نیرویی که دیگر زره نداشتند، ولی در عوض مسلح به تفنگ فتیله‌ای و سرنیزه بودند. منابع. Wikipedia contributors, "Heavy infantry," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Heavy_infantry&amp;oldid=907912990
(accessed April 22, 2020
جین بویتیل (؛ ۴ ژانویه ۱۹۰۴ – ۷ اوت ۱۹۸۷ (۸۳ سال)) هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "ناپلئون" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده‌است.
اولیویا بونامی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "پاریس"، "بخوان لبانم را و "اسیر" اشاره کرد.
آگاته بونیتزر (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "راهبه" و "شخص زیبا" اشاره کرد.
دومینیک بلانشار (; – ) هنرپیشه اهل فرانسه بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "ماجرا"، "تصمیم قبل از شفق" اشاره کرد.
والری بونتون (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "سرنوشت احساساتی"، "دروغ‌های مصلحتی کوچک"، "ساعات تابستانی، و "خانواده کوچک" اشاره کرد.
استانیسلاو سمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نئا سالامیس فاماگوستا اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
لودک ماسلا (; – ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دوکلا پراگ و باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸ اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
یوزف مازودا (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل جمهوری چک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
لیبور رادیمتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فرست ویینا، باشگاه فوتبال آستریا وین، و باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
ازدنیک ریگل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو و باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
پتر نماتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال تپلیس و باشگاه فوتبال بانیک استراوا اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
لادیسلاو ویزک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دوکلا پراگ و باشگاه فوتبال لو آور اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
مون سو ری (؛ زادهٔ ) هنرپیشه، بازیگر تئاتر، بازیگر سینما، سیاستمدار، و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "آب نبات نعناع"، "واحه"، "افسانه"، "روابط خانوادگی"، "کنیز"، "افسانه دریای آبی" و "حس و حال سئول" اشاره کرد.
روتی هنشال (؛ زادهٔ ) رقصنده، بازیگر سینما، و بازیگر تئاتر اهل بریتانیا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه لارنس الیویه شده‌است.
یان برگر (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به دوکلا پراگ، باشگاه فوتبال ویکتوریا پلزن، باشگاه فوتبال زوریخ، باشگاه فوتبال دوکلا پراگ، و باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
ییندریخ اسووبودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال فاستاو زلین و باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
لوبومیر پوکلودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال لیرسه، باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، و باشگاه فوتبال تپلیس اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
روستیسلاو واسلاویچک (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۷ اوت ۲۰۲۲) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از جمله باشگاه‌هایی که وی در آن‌ها بازی کرده‌است، می‌توان به باشگاه فوتبال زبرویوفکا برنو اشاره کرد. وی همچنین یک بار به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسید.
یاروسلاو نتولیچکا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مونیخ ۱۸۶۰ و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
اولدریخ روت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ، باشگاه فوتبال هرادتس کرالووه، و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
فرانتیشک اشتامباخر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن و دوکلا پراگ اشاره کرد. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
فرانتیشک کونزو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل چکسلواکی بود. وی به‌همراه تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
فرانتیشک هاورانک (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال ملادا بولسلاف اشاره کرد. وی به‌عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال چکسلواکی به مقام قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ رسیده‌است.
فرایند ۶۵ نانومتر گره طرح‌نگارنوری پیشرفته است که در ساخت نیم‌رسانا سیماس (ماسفت) استفاده می‌شود. پهنای‌باند خطوط چاپی (یعنی طول گیت ترانزیستور) می‌توانند به حداقل ۲۵ نانومتر برسند به‌طور اسمی فرایند ۶۵ نانومتر، درحالی‌که گام بین دو خط ممکن است از ۱۳۰ نانومتر بیشتر باشد برای مقایسه، ریبوزوم‌های سلولی حدود ۲۰ نانومتر انتها-به-انتها است. یک بلور سیلیکون بدنه دارای ثابت شبکه ۰/۵۴۳ نانومتر است، بنابراین چنین ترانزیستورهایی از مرتبه ۱۰۰ اتم هستند. توشیبا و سونی فرایند ۶۵ نانومتر را در سال ۲۰۰۲ اعلام کردند، قبل
فرایند ۶۵ نانومتر را در سال ۲۰۰۲ اعلام کردند، قبل از شروع فوجیتسو و توشیبا در سال ۲۰۰۴، و سپس تی‌اس‌ام‌سی تولید را درسال ۲۰۰۵ آغاز کرد. تا سپتامبر ۲۰۰۷، اینتل، ای‌ام‌دی یونایتد مایکروالکترونیکس کورپوریشن (UMC)، آی‌بی‌ام و چارتد نیز تراشه‌های ۶۵ نانومتر تولید می‌کردند. ضخامت گیت، یکی دیگر از ابعاد مهم، به اندازه ۱/۲ نانومتر (Intel) کاهش می‌یابد. فقط چند اتم قسمت «کلید» ترانزیستور را عایق می‌کند و لذا باعث می‌شود که بار از طریق آن جریان یابد. این اثر نامطلوب، "نشت"، ناشی از تونل‌زنی کوانتومی است. شیمی جدید
"نشت"، ناشی از تونل‌زنی کوانتومی است. شیمی جدید دی الکتریک‌های گیت با کاپای-بالا باید با فنون‌های موجود، از جمله بایاس زیرلایه و ولتاژ آستانه چندگانه، ترکیب شود تا با جلوگیری از نشت از مصرف توان جلوگیری شود. مثال: فرایند ۶۵ نانومتر فوجیتسو. در واقع دو نسخه از این فرایند وجود دارد: CS200، با تمرکز بر کارایی بالا، و CS200A، با تمرکز بر کم-مصرفی.
سریویدیا (; – ) هنرپیشه، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل هند بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "من دیده‌ام، دیده‌ام"، "ملودی نادر"، "فرمانده"، "مادر ولانکانی"، "بولدوزر طلا"، "برادران بی‌نظیر"، "احترام به عشق"، "یکی از ما"، "شادی"، "آهاااا..!"، "میل، میل است"، "رسمی"، "نادوگانگی"، "آرجون پاندیت" و "زوج" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم‌فیر جنوب شده‌است.
ابوالقاسم فروهر (۱۲۶۵–۱۳۳۹) حقوقدان، قاضی، دیپلمات، دولتمرد، نماینده مجلس شورای ملی سناتور ایرانی بود. تقسیمات کشوری نوین ایران در زمان وزارت کشور فروهر انجام گرفت. آغاز کار. پدرش میرزا محمود خان قوام‌الدوله بود. پس از گذراندن دوره مدرسه سیاسی تهران برای ادامه تحصیل به اروپا رفت و از دانشکده حقوق دانشگاه ژنو فارغ‌التحصیل شد. پس از بازگشت به ایران در سال ۱۲۹۲ خورشیدی وارد خدمت در وزارت امور خارجه شد. پس از ده سال خدمت در وزارت امور خارجه به عدلیه انتقال یافت و رئیس محکمه تجارت شد. در سال ۱۳۰۶ در تشکیلات جدید
رئیس محکمه تجارت شد. در سال ۱۳۰۶ در تشکیلات جدید عدلیه که علی‌اکبر داور به راه انداخت، مستشار دیوان تمییز (دیوان عالی کشور) و مدتی نیز مدیرکل سجل احوال و رئیس انجمن شهر تهران بود. داور ابوالقاسم فروهر را با خود به وزارت مالیه برد و در هشتم آبان ۱۳۱۴ به عنوان معاون خود به مجلس معرفی کرد. او سال بعد وزیر مختار ایران در پاریس شد اما انتشار نوشته‌هایی علیه ایران در بعضی از مطبوعات فرانسه به برکناری و احضار فروهر از پاریس انجامید. در تهران، محمود جم که وزارت داخله (کشور) را خود در دست داشت، فروهر را به سرپرستی
(کشور) را خود در دست داشت، فروهر را به سرپرستی این وزارتخانه گمارد و در اول مهر ۱۳۱۶ با این سمت به مجلس معرفی کرد. یک هفته بعد، جایگاه او را به وزیر ارتقا داد. تقسیمات کشوری نوین. تقسیمات کشوری نوین ایران در همان آغاز وزارت داخله فروهر انجام گرفت. تا آن زمان ایران چهار ایالت (آذربایجان، خراسان، فارس، کرمان و بلوچستان) و شماری ولایت داشت که به سه درجه تقسیم می‌شدند. فروهر در شانزدهم آبان ۱۳۱۶ لایحه تقسیمات کشوری را به تصویب مجلس شورای ملی رساند که ایران را به شش استان شمال غرب، غرب، شمال، جنوب، شمال شرق و
به شش استان شمال غرب، غرب، شمال، جنوب، شمال شرق و مکران تقسیم می‌کرد و این استان‌ها درون خود به شهرستان‌ها، بخش‌ها و بلوکات تقسیم‌می‌شدند. اصطلاحات استان، شهرستان، بخش، استاندار، فرماندار، بخشدار و دهدار که فرهنگستان ایران تصویب کرده بود، با این قانون رواج یافتند. این تقسیمات پس از مدت کوتاهی به هم خورد و فروهر لایحه دیگری در نوزدهم دی ۱۳۱۶ به تصویب مجلس رساند که کشور را به ده استان تقسیم می‌کرد و این استان‌ها با عدد شناخته می‌شدند: از استان‌های یکم تا دهم. در اوائل سال ۱۳۱۷ مهدی فرخ از وزارت صناعت و معادن
در اوائل سال ۱۳۱۷ مهدی فرخ از وزارت صناعت و معادن استعفا داد و جم فروهر را در یازدهم اردیبهشت به جای او به مجلس معرفی کرد اما چهار ماه بعد در بیستم شهریور دوباره او را به جایگاه وزیر داخله برگرداند و وزارت صناعت را به علی منصور سپرد. در اسفند ۱۳۱۷ فروهر از وزارت کناره‌گیری کرد و در انتخابات مجلس شورای ملی که در ۲۴ خرداد ۱۳۱۸ در تهران برگزار شد، به نمایندگی انتخاب شد و به مجلس شورای ملی رفت (دوره دوازدهم) و در دوره بعد نیز کرسی نمایندگی خود را حفظ کرد. پس از پایان دوره سیزدهم در سال ۱۳۲۲، فروهر به ریاست
از پایان دوره سیزدهم در سال ۱۳۲۲، فروهر به ریاست سازمان اقتصادی منصوب شد و چند ماه بعد که محمد ساعد نخست‌وزیر شد، در هشتم فروردین ۱۳۲۳ او را به عنوان وزارت پست و تلگراف و نه روز بعد به عنوان وزیر دارایی به مجلس معرفی کرد تا اینکه در شهریور آن سال، دولت ساعد استعفا داد. وقتی ساعد دوباره مأمور تشکیل دولت شد، سمتی به فروهر در کابینه خود نداد. فروهر دو نوبت نیز سفیرکبیر ایران در سوییس بود. در سال ۱۳۳۷ به سمت سناتور انتصابی برگزیده شد و در همین مقام درگذشت. پسرش مهندس فیروز فروهر نیز چند دوره نماینده مجلس شد.
کیم سو یون (؛ زادهٔ ۲ نوامبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "آیریس" (۲۰۰۹)، "پرنسس دادستان" (۲۰۱۰)، "" (۲۰۲۰–۲۰۲۱) و "افسانه نه دم ۱۹۳۸" (۲۰۲۳) شناخته می‌شود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "هفت شمشیر"، "دو هفته" و "گابی" اشاره کرد. زندگی شخصی. کیم سو-یون با بازیگر لی سانگ-وو در ژوئن ۲۰۱۷ ازدواج کرد. رابطهٔ عاشقانهٔ آنها از سال ۲۰۱۶ شروع شد. این زوج نخستین بار یکدیگر را در درام آخرهفته‌های ام‌بی‌سی به نام "خانهٔ
را در درام آخرهفته‌های ام‌بی‌سی به نام "خانهٔ شاد" ملاقات کرده بودند.
افسر و جاسوس () داستانی تاریخی و مهیج نوشتهٔ رابرت هریس نویسنده و روزنامه‌نگار انگلیسی است. این داستان روایت ماجرایی واقعی است که درآن به شرح وقایعی می‌پردازد که بین سالهای ۱۸۹۶ تا ۱۹۰۶ برای افسر فرانسوی "ژرژ پیکوکار" رخ داده‌است. او در پی کشف حقیقت در مورد شواهدی مستند است که در آن؛ آلفرد دریفوس به جزیره گویان که به جزیره شیطان لقب گرفته بود، تبعید و در آنجا زندانی شد. فیلم. رابرت هریس با الهام از علاقهٔ دوست دیرینه‌اش رومن پولانسکی به ماجرای دریفوس به نوشتن این رمان اقدام نمود. هریس داستان این رمان را با
این رمان اقدام نمود. هریس داستان این رمان را با کمک وی به‌صورت فیلمنامه‌ای در سال ۲۰۱۳ به رشته تحریر درآورد، که پولانسکی در سال ۲۰۱۹ به عنوان کارگردان فیلم آن را ساخت.
نلی بورگو (; – ) هنرپیشه اهل سوئیس بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "همان ترانه قدیمی"، "پری دریایی می‌سی‌سی‌پی"، "مردی که زنها را دوست داشت"، "عموی آمریکایی‌ام، "آهنگ‌های عاشقانه" و موریل یا هنگام بازگشت اشاره کرد."
کلود بورلی (؛ ۱۴ ژانویه ۱۹۳۴ – ۱۵ نوامبر ۱۹۶۰) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است، می‌توان به "اورفه" "و" "سلام، اسم من کاکس است" اشاره کرد.
دنیس بوسک (؛ ۱۹ ژوئیه ۱۹۱۶ – ۹ مارس ۲۰۰۲ (aged 85)) هنرپیشه اهل فرانسه بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "جمیله" اشاره کرد.
امانوئل بوعزیز (؛ زادهٔ) هنرپیشه، خوانندگی، رقص الجزایری تبار اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "ایست‌اندرز" اشاره کرد.
آگات دو لا بولِه (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) بازیگر سینما اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "بیگانه علیه غارتگر"، "بورجیا"، "آخرین فرود" و "دختر" اشاره کرد.
لیز بوردین (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "دختر رودخانه" و "عشق در بعدازظهر" اشاره کرد.
سر دیوید امانوئل جک (؛ زادهٔ – درگذشته ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۸) سیاست‌مدار اهل سنت وینسنت و گرنادین‌ها بود. دیوید امانوئل جک در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۸، در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
خانتی‌ها یا در منابع قدیمی اوستیاک‌ها بومیان اوگری‌زبان ناحیه خودگردان خانتی-مانسی هستند. جمعیت. بر اساس آمار جمعیت روسیه در سال ۲۰۱۰، تعداد خانتی‌ها در مجموع ۳۰٬۹۴۳ نفر است که ۲۶٬۶۹۴ نفر از آنان ساکن استان تیومن هستند و از میان آن‌ها ۱۷٬۱۲۸ نفر در ناحیه خودگردان خانتی-مانسی، ۸٬۷۶۰ نفر در ناحیه خودگردان یامالو-ننتس، ۸۷۳ نفر در استان تومسک و ۸۸ نفر نیز در جمهوری کومی سکونت دارند.
اوگری‌ها () یا اوگورها اجداد مردمان خانتی و مردمان مانسی هستند که به زبان‌های اورالی تکلم می‌کردند.