payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به سه زبان نقش داشتم. ایستگاه رادیویی گرایش قوی ضدفاشیستی داشت.» به گفته خودش در عرصه عمومی او به عنوان «صدای رادیو لوکزامبورگ» شناخته می‌شد، و در آلمان به دلیل کار در خارج و اتهام «پروپاگاندا» علیه نازیسم مظنون به «رابطه با متخاصم» بود. پیگرد در دوران نازی‌ها. با حس کردن خطر فوری جنگ، اوا زیورت در ۱۹۳۸ تصمیم می‌گیرد که به تهران بازگردد. اما او مجبور می‌شود که برای اخذ ویزا به برلین سفر کند. به دلیل فعالیت‌های روزنامه‌نگاری او، از این سفرش ممانعت به عمل می‌آید. از این زمان به بعد در آلمان گیر می‌افتد. به
از این زمان به بعد در آلمان گیر می‌افتد. به دلیل اینکه توسط آلمان نازی نیمه یهودی شناخته می‌شود، در رادیو و رسانه‌های دیگر ممنوع‌الکار می‌شود و برای امرار معاش به کار حروفچینی و ترجمه روی می‌آورد. او احتمالاً بعدها با دوستش آلیس کارل در این شغل‌ها آشنا شده‌است. در می ۱۹۴۱ زیورت برای اولین بار دستگیر و به بازداشتگاه منتقل می‌شود. بازداشت او در پی یافتن نامه‌هایی بود که در جریان بازرسی خانگی دوستش کلر بییر در بیلفلد به دست نازی‌ها می‌افتد. در این نامه‌ها، زیورت، جوک‌های ضدفاشیستی را که در حلقه آشنایش شنیده
جوک‌های ضدفاشیستی را که در حلقه آشنایش شنیده بود درج کرده بود. در کمتر از چند ماه به دلیل نقض قوانین به جریمه محکوم شد. پس از آغاز دوباره کار در یک انتشاراتی در همان سال، واقعه ایی رخ می‌دهد که نه تنها به منجر به اخراج فوری او، بلکه منجر به صدور حکم زندان برای او می‌شود. او توسط دو همکارش به فعالیت برای «تجزیه قدرت نظامی» متهم می‌شود. بار دیگر به دلیل جوک‌هایی است که زیورت تعریف کرده‌است. در اوایل سپتامبر ۱۹۴۲، به ۹ ماه حبس محکوم می‌شود. در پرونده قضایی ۴ سپتامبر ۱۹۴۲ آمده که: «ظاهر بیرونی متهم عمدتاً
۴ سپتامبر ۱۹۴۲ آمده که: «ظاهر بیرونی متهم عمدتاً یهودی است.» در آنجا همچنین آمده که رابطه زیورت با یکی از دو همکار زنش که او را متهم کرده‌اند، «روابط عشقی» داشته‌است. هرچند از تابستان ۱۹۴۱ تغییراتی در این تحولات رخ می‌دهد، اشارات مربوط به احتمال رابطه جنسی میان دو زن ظاهراً به ضرر زیورت نبوده‌است، شاهد به عنوان نه چندان معتبر طبقه‌بندی می‌شود. دادگاه به نتیجه می‌رسد که زنان به‌طور مکرر اظهارات ناصحیح کرده‌اند. هرچند شواهد به اندازه کافی برای تبرئه کردن او نبود. او از اول مارس تا اول دسامبر ۱۹۴۳ حکم زندان
نبود. او از اول مارس تا اول دسامبر ۱۹۴۳ حکم زندان خود را در زندان زنان در برلین، در فاصله کمی از الکساندر پلاتز تحمل کرد. پس از یک چکاپ پزشکی رسمی، به دلیل وضعیت شکننده جسمی خود از کار سخت خارج از برلین معاف شد و به کارهای «آسانتر» مانند آزمایش کابل‌ها و… گمارده شد. کار در یک تولیدی نان جنب پرنسلاور اله و خیابان زاربروکر، جایی که زندانیان برای شستن سبزی‌ها، تولید غذاهای کنسروی و کارهایی از این قبیل به کار گرفته می‌شدند. وقتی زیورت موفق به ترک زندان شد، فردی دلشکسته بود. تا پایان جنگ جهانی دوم، به گفته
فردی دلشکسته بود. تا پایان جنگ جهانی دوم، به گفته خودش، او اساساً به کارهای غیرقانونی اشتغال داشت برای اینکه سابقه سیاسی او اجازه استخدام بیش از سه ماه در شرکت‌ها را از او گرفته بود. زندانی شدن زیورت، عواقب مرگباری نه تنها برای او که برای دوستش آلیس کارل داشت. او چندین بار در آپارتمان زیورت پیش از ۱۹۴۳ اقامت داشت، برای اینکه آنجا احساس امنیت می‌کرد. اما زمانی که زیورت زندانی بود، او در برابر حفاظت از آزار و اذیت در پی پیگرد نازی‌ها محروم شد. آلیس کارل همراه خواهرش شارلوت کارل (۱۹۰۱–۱۹۴۳) توسط گشتاپو در ۲۷
خواهرش شارلوت کارل (۱۹۰۱–۱۹۴۳) توسط گشتاپو در ۲۷ اوت ۱۹۴۳ دستگیر و به فاصله کوتاهی به آشوییتز دیپورت شدند. هر دو خواهر در یک سال به قتل رسیدند. سالهای پس از جنگ. پس از آزادی از آخرین زندان در ۱۹۴۳ زیورت از اختلالات شدید گردش خون رنج می‌برد، که در سال ۱۹۴۹ به حمله قلبی او انجامید و او را محتاج خدمات پزشکی دایمی کرد. به‌ویژه در خلال ۹ ماهی که در زندان زنان برلین بود، وضعیت سلامتی او رو به وخامت گذاشت. در حادثه ایی او دچار ضربه مغزی و از آن به بعد دچار حملات مکرر سرگیجه و تهوع بود. در نتیجه کیست‌های روی لاله
سرگیجه و تهوع بود. در نتیجه کیست‌های روی لاله گوش، دچار اختلال شنوایی موقت شد. اوا زیورت خود مشکلات سلامتی خود را به عنوان «نتیجه روشن زندگی تحمل ناپذیر در میان آلمان‌ها عنوان می‌کند. آلمان به‌طور کلی برای او کشوری «عذاب آور» بود و حتی آن به اصطلاح معجزه اقتصادی توسط او با شکاکی نگریسته می‌شد، به‌ویژه وقتی همسایگان با نوشته‌های ناشناس «زنده باد آلمان!» رو به رو می‌شدند. بسیاری از هموطنان او زیورت را «غیرقابل تعلیم» می‌دانستند و در مکاتبه خود با هیلر او به شکل مرگباری شاکی است که:» بیهوده است که تصور کنیم
شکل مرگباری شاکی است که:» بیهوده است که تصور کنیم می‌توان این کشتی سرگردان را با این سرنشینان خبیث آگاهانه هدایت کرد یا سعی کرد در سایه قربانیان گرانقدر باد مخالف را برگرداند. ” یا «باید چیزی را که سزاوار نبوده و همچنان امروز نیست گذاشت تا نابود شود.» او با بدبینی می‌پرسد که چرا به‌ویژه این «مردم» به شاعران و اندیشمندانی شهره بدل می‌شوند. او با شوخ‌طبعی، خود را یک «شاکی همیشگی» می‌خواند. پس از ۱۹۴۵، زیورت هرگز موفق به بازسازی زندگی حرفه ایی خود پیش از ۱۹۳۸ نشد. او توسط کمیته اصلی قربانیان فاشیسم، به عنوان
نشد. او توسط کمیته اصلی قربانیان فاشیسم، به عنوان یک فرد مورد آزار قرار گرفته سیاسی به رسمیت شناخته شد و کارت شناسایی به اصطلاح معلولان را به دلیل مشکلات سلامتی خود دریافت کرد. او مستمری اندک ماهانه خود را با کار به عنوان روزنامه‌نگار آزاد افزایش داد. او برای ولت بونه، سوسیال دموکرات، اشپیگل، تلگراف و روزنامه دیگر در کنار بسیاری از نشریات دیگر مطلب می‌نوشت. هرچند تا کنون تنها چند ده مطلب او شناسایی شده‌اند. مطلب‌شناسی جامع او همچنان ضروری است. مقالات، نقدها، و پلمیک‌های اوا زیورت ظاهراً در میان دلمشغولیهای
و پلمیک‌های اوا زیورت ظاهراً در میان دلمشغولیهای روزمره گم شده‌اند. در تاریخ روزنامه‌نگاری آلمانی زبان، این نویسنده تنها رد پاهایی پراکنده از خود به جا گذاشته‌است. کار به عنوان نویسنده. در روایت اتوبیگرافیک جذابش، «اوراکل» زیورت به واکاوی روابط خود با آلیس کارل می‌پردازد، تقبیح شخصی خود، بازداشت و دیپورت کارل. هرچند او به‌طور صریح از عشق سخنی نمی‌گوید، اما این کاملاً روشن است که «دوستی» راوی شخص اول و «آلیس» (نام فامیل او درج نشده‌است) بسیار نزدیک است. برای سالها این دو زن به سختی تلاش می‌کردند که از آلمان
سالها این دو زن به سختی تلاش می‌کردند که از آلمان مهاجرت کنند، تا روزی که راوی بازداشت می‌شود. داستان تأثیرگذار زیورت Das Boot Pan از سوی دیگر دربارهٔ احساس غریبگی و تنهایی است که این بار راوی اول شخص مذکر در یک قایق در نزدیکی برلین با خود مواجه می‌شود، با گذشته و از دست دادن دردناک دو دوست دختر که دلیل مرگشان به‌طور قطعی مشخص نشده‌است. دخترها گوری ندارند. هرچند به نازیسم و آشویتس مستقیماً اشاره ایی نمی‌شود، این روشن است که دخترها به شیوه ایی که خواهران کارل کشته شده‌اند، از بین رفته‌اند. کتابی که در مورد
کشته شده‌اند، از بین رفته‌اند. کتابی که در مورد خاطرات زندانش نوشته شده، هرگز منتشر نشده‌است. در نامه‌هایی میان زیورت و کورت هیلر حوالی ۱۹۵۰ هیچ عنوانی ذکر نشده، اما به‌طور مکرر ذکر شده که کتاب دربارهٔ «بیماری زنان و زایمان» است. رضایت بخش تر، ضبط کمدی «پوتیفار چگونه رفتار می‌کند؟» است. نمایش اول در بادن بادن در ۱۹۴۹ در حضور نویسنده بود. او اجرای کارگردان هانس تنرت(۱۹۰۰–۱۹۷۶) را «فوق‌العاده» در همه زمینه هاً یافت. از نظر مالی، این اجرا چیزی برای زیورت نداشت و اجرای بعدی وجود نداشت. کمدی دوم زیورت چهارشنبه
و اجرای بعدی وجود نداشت. کمدی دوم زیورت چهارشنبه در ساعت ۵ (۱۹۵۵) به سرعت توسط اداره تئاتر پذیرفته شد، اما هیچ‌گاه روی صحنه نرفت. این هم مستند شده‌است که زیورت دوباره به نوشتن برای رادیو بعد از سال ۱۹۴۵ روی آورد. مکاتبات با کورت هیلر. به‌ویژه تا اوایل ۱۹۵۰، مکاتبات میان ناشر کورت هیلر و اوا زیورت بسیار نزدیک بود، بعداً سکوتی چند ساله میان آنها به دلیل رد کردن نسخه خطی دربارهٔ همجنسگرایی زنان توسط هیلر برقرار شد. در واقع زیورت از هیلر خواسته بود که پیشگفتاری برای کتاب خود بنویسد. در بهار ۱۹۵۸، مکاتبات میان
برای کتاب خود بنویسد. در بهار ۱۹۵۸، مکاتبات میان زیورت و هیلر به‌طور ناگهانی متوقف شدند. به ظاهر با وجود گفته‌هایی خلاف آن، آن دو در گذر زمان از یکدیگر دور شده بودند. رویکرد سیاسی آنها احتمالاً در این روابط نقش داشته‌است. در تابستان ۱۹۴۷، زیورت با شوق به انجمن آزاد سوسیالیست‌های آلمان هیلر پیوست و با کمال میل جایی را برای ملاقاتهای گروه برلین در آپارتمان خود اختصاص داد، اما خیلی زود با مستقل‌ها، و اعضای دارای تفکر کمونیستی که از نزدیکی به حزب اتحاد سوسیالیستی آلمان احتراز نمی‌کردند، انشقاق ایجاد شد. وقتی
آلمان احتراز نمی‌کردند، انشقاق ایجاد شد. وقتی هیلر برای پیوستن زیورت به لیگ سوسیالیستی جدید خود در ۱۹۵۶ تلاش کرد، او نسبت به همکاری فعال با آن به دلیل وضعیت سلامتی خود مردد بود. او همچنین در پی عدم تضعیف جناح چپ حزب سوسیال دموکرات با وجود همه انتقادها بود. در نامه ایی به هیلر، وی هر کس را «که در ۱۲ سال پس از پایان جنگ جهانی دوم اقامت دائم برلین را نداشته و در حوزه عمومی فعال نبوده از» حق انتقاد از خود برای محدودیت در پیوستن به احزاب و سازمان‌های سیاسی نفی می‌کند. هیلر عادت به دیدن این تناقضات از زیورت
می‌کند. هیلر عادت به دیدن این تناقضات از زیورت نداشت. واپسین سالهای زندگی. چیز زیادی از زندگی اوا زیورت از دهه ۱۹۵۰ به این سو وجود ندارد. در دهه‌های بعدی او احتمالاً در انزوا زندگی کرد. او بارها آرزوی زندگی در خارج کرد. به عنوان مثال در سال ۱۹۵۵ او برای مهاجرت به پرتغال به نظر بدون موفقیت تلاش کرد. او فرانسه را به عنوان خانه معنوی خود می‌دید، اما او استطاعت مالی مهاجرت به کشور همسایه را نداشت. در ۳ دسامبر ۱۹۹۴، جسد زیورت در آپارتمانش در شماره ۳۳ زودوست کورسو (در محله ویلمرزدورف) برلین، جایی که از ۱۹۷۷ در
(در محله ویلمرزدورف) برلین، جایی که از ۱۹۷۷ در آن زندگی می‌کرد، پیدا شد. او در گورستانی در برگ شتراسه محله اشتگلیتز برلین به خاک سپرده شد. قبری که پیش از ۲۰۱۶ متروکه بود. بازیابی. بازیافتن زیورت در جریان پژوهش تاریخدان ریموند ولفرت که در خلال سال ۲۰۱۵ روی گالری‌های شخصی جنبش دوم همجنسگرایی آلمان (در دهه ۱۹۵۰) متمرکز بود و به نام اوا زیورت، برخورد صورت گرفت. در سال ۲۰۱۸، زندگی و کار زیورت یک پروژه با تیمی پنج نفره را در برلین، واقع در جامعه مگنوس هیرشفیلد به خود اختصاص داد. هنرمند زیگرید گراژک، نقاش مارتینا
خود اختصاص داد. هنرمند زیگرید گراژک، نقاش مارتینا مینته درایر و روزنامه‌نگار کریستین اولدراشتاین با همکاری ولفرت یک اتاق یادبود دیجیتال را در ۲۰۱۹ برای او راه اندازی کردند، یک تارنمای چند رسانه ایی شامل متن و انبوهی از عکس‌ها و فایل‌های صوتی. پروژه با حمایت مالی اداره دولتی برلین برای برخورد برابر با تبعیض حمایت مالی شد. نقل قول‌ها. «بیهوده است که تصور کنیم می‌توان این کشتی سرگردان را با این سرنشینان خبیث آگاهانه هدایت کرد یا سعی کرد در سایه قربانیان گرانقدر باد مخالف را برگرداند.» «بهترین کارها در
گرانقدر باد مخالف را برگرداند.» «بهترین کارها در ورشکستگی ناشر غرق می‌شوند» آثار. تئاترها. ۱۹۴۹، پوتیفار چگونه رفتار می‌کند؟ کمدی در سه پرده، صفحهٔ ۶۵. ۱۹۵۵، چهارشنبه در ساعت ۵، کمدی در چهار اپیزود و پیشگفتار و اختتامیه، فرانکفورت مین (فیشر)، صفحهٔ ۷۵. کتاب‌ها. پیش از ۱۹۴۶، خیابان بارنیم شماره ۱۰، منتشر نشده، کتاب با نسخه خطی گمشده. پیش از ۱۹۵۰ پروژه کتاب دربارهٔ بیماری زنان و زایمان، منتشر نشده، کتاب با نسخه خطی گمشده. مقالات و داستان‌ها (منتخب). ۱۹۴۶، اوراکل: راه، ژورنال مسایل یهودیان، شماره۱، ۸ سپتامبر
راه، ژورنال مسایل یهودیان، شماره۱، ۸ سپتامبر ۱۹۴۶، صفحهٔ ۵. ۱۹۴۶، از کتاب "خیابان بارنیم شماره ۱۰"، دو شب ماه نوامبر که برلین را به ویرانه ایی بدل کرد، ولت بونه، شماره ۱۰، ۱۵ نوامبر ۱۹۴۶، صفحات ۳۱۵–۳۱۶. ۱۹۴۷، دو چهره، بیاد دهم نوامبر ۱۹۳۸: فرانکفورتر روندشاو، شماره ۱۳۲، ۱۱ نوامبر ۱۹۴۷، صفحهٔ ۲. ۱۹۴۸، قایق: مجله دوستان ادبیات خوب، شماره ۶، ماه جون، صفحات ۲۱–۲۲. ۱۹۵۷، التماس برای داستان در: روزنامه دیگر، شماره ۷، ۱۴ فوریه ۱۹۵۷، صفحهٔ ۱۱. مطالب تکمیلی. ریموند ولفرت، کورت هیلر و اوا زیورت. (Raimund Wolfert:
ولفرت، کورت هیلر و اوا زیورت. (Raimund Wolfert: "Verdammt männlich – Kurt Hiller und Eva Siewert." In: Lütgemeier-Davin, Reinhold (Hrsg.): "Kurt Hiller und die Frauen. Beiträge einer Tagung in der Villa Ichon, Bremen 2016". Neumünster (von Bockel Verlag) 2017, S. 109–121. ISBN 978-3-95675-017-5
جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ژاپن (به اختصار MTV VMAJ) نسخه ژاپنی جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی است. مانند جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی در ایالات متحده، در این رویداد هنرمندان به خاطر ترانه‌ها و ویدئوهای خود از طریق رای‌گیری آنلاین از بینندگان همان کانال، جایزه می‌گیرند. در ابتدا ژاپن بخشی از جوایز ام‌تی‌وی آسیا که شامل همه کشورهای آسیایی بود، اما به دلیل تنوع موسیقی موجود در ژاپن، در ماه مه ۲۰۰۲ برگزاری جوایز خود را به‌طور مستقل آغاز کرد. در تاریخ ۲۵ ژوئن ۲۰۱۱، جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ژاپن مراسم ۲۰۱۱ را به
جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ژاپن مراسم ۲۰۱۱ را به عنوان یک رویداد خیریه برای زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو به ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی کمک به ژاپن ۲۰۱۱ تغییر داد. از سال ۲۰۱۷ برندگان توسط حساب رسمی اینستاگرام بدون نامزدهای قبلی اعلام شده‌اند.
ام‌تی‌وی (که گاهی اوقات ام‌تی‌وی اروپا نامیده می‌شود) یک شبکه تلویزیونی پولی راه اندازی در ۱ اوت ۱۹۸۷ است. در ابتدا، این کانال به تمام مناطق داخل اروپا خدمت می‌کرد که یکی از معدود کانال‌هایی است که کل قاره اروپا را هدف قرار داده‌است. امروزه این کانال فقط به منتخبی از کشورهای اروپایی خدمات می‌کند زیرا ویاکوم‌سی‌بی‌اس نتوورکز از سال ۱۹۹۷ شبکه خود را منطقه بندی کرد. ام‌تی‌وی تحت عنوان توافق‌نامه همکاری بین ویاکوم، گروه بی‌تی و رابرت مکسول به عنوان ام‌تی‌وی اروپا آغاز شد و این توافق تا سال ۱۹۹۱ ادامه یافت تا
آغاز شد و این توافق تا سال ۱۹۹۱ ادامه یافت تا ویاکوم مالکیت کامل را بدست آورد. ام‌تی‌وی به‌طور کامل توسط شبکه های رسانه ای بین‌المللی وایوکم سی‌بی‌اس اروپا متعلق و اداره می‌شود. از زمان آغاز به کار، ام‌تی‌وی انقلابی در صنعت موسیقی ایجاد کرد. شعارهایی مانند «من ام‌تی‌وی خود را می‌خواهم!» جاسازی شده در مفهوم وی‌جی رواج یافت، ایده خروجی اختصاصی مبتنی بر ویدئو برای موسیقی معرفی شد، و هر دو هنرمند و طرفداران یک مکان اصلی برای رویدادهای موسیقی، اخبار و تبلیغات پیدا کردند. همچنین ام‌تی‌وی بارها در فرهنگ عامه توسط
کردند. همچنین ام‌تی‌وی بارها در فرهنگ عامه توسط موسیقی دانان، سایر کانال‌های تلویزیونی و نمایش‌ها، فیلم‌ها و کتاب‌ها مورد مراجعه قرار گرفته‌است.
انجمن تولیدکننده‌های موسیقی (MPG) (بریتانیا) از همه افراد در حرفه تولید و ضبط موسیقی تبلیغ و نمایندگی می‌کند. این یک سازمان حرفه ای است که مشارکت‌های خلاقانه جمعی و فردی را در تولید و ضبط همه ژانرهای موسیقی و فعالیت‌های مربوط به رسانه تجسم می‌بخشد. به عنوان یک صنف، این سازمان هیچ وابستگی به حزب سیاسی ندارد. این سازمان سالانه جوایز صنفی سازندگان موسیقی را اهدا می‌کند. در سال ۲۰۰۸، پی‌ام‌جی و بی‌پی‌آی برنامه‌های جوایز خود را هماهنگ کردند. جوایز ام‌پی‌جی، در میان دیگران توسط شرکت شور حمایت مالی می‌شود و هدف
میان دیگران توسط شرکت شور حمایت مالی می‌شود و هدف آنها شناخت استعداد و توانایی تولیدکنندگان، مهندسان، میکسرها و رمیکسرها است. در جوایز ام‌پی‌جی ۲۰۱۳، جرج مارتین جایزه «کمک برجسته به موسیقی بریتانیا» را دریافت کرد. این ایده توسط تولیدکنندگان و مهندسان علاقه‌مند به همه جنبه‌های ایجاد و ضبط موسیقی تصور و پشتیبانی می‌شود، این یک جامعه را برای به اشتراک گذاشتن تجربیات جمعی و همکاری با سایر افراد همفکر فراهم می‌کند. عضویت برای همه تولیدکنندگان، مهندسان، میکسرها، میکسرهای مجدد، برنامه نویسان، طراحان صدا، مهندسان
میکسرهای مجدد، برنامه نویسان، طراحان صدا، مهندسان مسترینگ، دانشجویان، علاقه‌مندان – همه کسانی که از ایجاد موسیقی و صوت لذت می‌برند و به آن علاقه دارند آزاد است. از اعضای ام‌پی‌جی می‌توان به پل اپورث، برنارد باتلر، مایک کروسی، جیک گاسلینگ و تامی دی اشاره کرد.
ویتوریا اسکیزانو با نام سابق جوزپه اسکیزانو (زاده ) بازیگر ایتالیایی است. او یک زن ترنس است. زندگی. او با نام جوزپه زاده شد و در استان ناپل بزرگ شد. در سال ۱۹۹۸ برای تحصیل در رشته بازیگری به رم رفت. وی پس از چندین سال بازیگری در تئاتر، اولین بار در سال ۲۰۰۵ در فیلم تلویزیونی پسر من بازی کرد. در سال ۲۰۰۹ وی جایزه بهترین بازیگر جدید (بخش داستان و تلویزیون) را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۰ او بار دیگر در سریال تلویزیونی من و پسرم نقش دیمین را بازی کرد، در همان سال او به عنوان بازیگر در چهلمین دوره روز اروپا جایزه
او به عنوان بازیگر در چهلمین دوره روز اروپا جایزه دریافت کرد. در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۱، در گفتگویی که در مجله Sette del Corriere della Sera منتشر شد اعلام کرد که راه تغییر جنسیت را در پیش گرفته‌است و در پایان آن نام ویتوریا اسکیزانو را انتخاب کرد. او سپس به عنوان بازیگر به کار خود ادامه داد و در فیلم‌های دیگری ظاهر شد.
جوایز موسیقی رادیو آی‌هارت یک مراسم جوایز موسیقی است که موسیقی را که در طول سال در سراسر ایستگاه‌های رادیویی آی‌هارت مدیا و در آی‌هارت رایو، پلت فرم موسیقی دیجیتال آی‌هارت مدیا در سراسر کشورشنیده می‌شود، جشن می‌گیرد. این رویداد توسط رادیو آی‌هارت در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد و محبوب‌ترین هنرمندان و موسیقی‌های یک سال گذشته را به رسمیت می‌شناسد. برندگان از طریق داده‌های عملکرد تجمعی انتخاب می‌شوند، در حالی که عموم مردم می‌توانند در چندین دسته‌بندی رأی دهند. مراسم افتتاحیه در تاریخ ۱ مه ۲۰۱۴ در شراین ادیتوریوم در لس
در تاریخ ۱ مه ۲۰۱۴ در شراین ادیتوریوم در لس آنجلس برگزار شد. دو سال اول آن به‌طور مستقیم از ان‌بی‌سی پخش شد. از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸، در تی‌بی‌اس، تی‌ان‌تی و تروتی‌وی همزمان پخش شد. ششمین دوره جوایز سالانه موسیقی iHeartRadio در ۱۴ مارس ۲۰۱۹ در تئاتر مایکروسافت در لس آنجلس برگزار شد و اولین نمایش بود که در شرکت پخش همگانی فاکس. جایزه توسط شرکت نیویورکی جوایز جامعه تولید شده‌است. با توجه به دنیاگیری کروناویروس در جهان، مراسم سال ۲۰۲۰ لغو شد. همچنین برندگان از تاریخ ۴ تا ۷ سپتامبر مشخص شدند. بررسی اجمالی. این نامزدها
تا ۷ سپتامبر مشخص شدند. بررسی اجمالی. این نامزدها براساس نتایج نمودار رادیو آی‌هارت انجام می‌شود. با توجه به پخش بازی، شامل بازخورد شنوندگان و داده‌های عملکرد است. داده‌های جریان دیجیتال از پلت فرم رادیو آی‌هارت، از جمله فروش، داده‌های ویدیویی آنلاین، اجتماعی و برچسب‌های BigChampagne و شزم. رادیو آی‌هارت شمارش معکوس، برنامه دو ساعته هفتگی، ۲۰ آهنگ برتر رادیویی موفق معاصر را در نمودار رادیو آی‌هارت برجسته می‌کند. مورد دوم توسط Mediabase تهیه و تدوین شده‌است. علاوه بر این، هر گروه رأی‌گیری عمومی (۹ رأی در
علاوه بر این، هر گروه رأی‌گیری عمومی (۹ رأی در سال ۲۰۱۸)، شامل هشتگ‌های اجتماعی به عنوان سازوکار اولیه رأی‌گیری است.
گافا (سبک GAFFA) یک مجله موسیقی دانمارکی است که در دانمارک، سوئد و نروژ توزیع می‌شود. "گافا" بزرگترین و قدیمی‌ترین مجله موسیقی دانمارک است. از سال ۱۹۸۳ به بعد منتشر می‌شود و هر ماه حدود ۱۳۵۰۰۰ خواننده چاپی و ۲۰۰٬۰۰۰ خواننده آنلاین دارد. تاریخچه و مشخصات. "گافا" از سال ۱۹۸۳ به صورت ماهانه منتشر می‌شود. این مجله در مکان‌هایی مانند موسسات آموزشی، فروشگاه محصولات موسیقی، کتابخانه‌ها و کافه‌ها و همچنین تعداد کمی از مشترکین پرداخت کننده توزیع می‌شود. این برنامه شامل اخبار و نت‌های موسیقی، مصاحبه‌ها، بررسی
شامل اخبار و نت‌های موسیقی، مصاحبه‌ها، بررسی آلبوم‌ها و برنامه‌های کنسرت آینده است. نام "گافا" از نوار "گافر" آمده‌است، با این هدف که مجله «بخشهای مختلف جامعه موسیقی را به هم پیوند دهد». وبگاه. وب سایت "گافا" با آدرس GAFFA.dk، در سال ۱۹۹۶. تأسیس شد از دسامبر ۲۰۰۸، همه شماره‌های مجله به صورت رایگان و بصورت آنلاین در دسترس هستند.
بخشی از نفت، که بیشتر متشکل از هیدروکربن‌های C7 و C8 است و در محدوده ۹۰ تا ۱۴۰ درجه سانتی گراد به جوش می‌آید. این بخش را نفتای سنگین نیز می‌نامند. از لیگروئین به عنوان حلال آزمایشگاهی استفاده می‌شود. محصولاتی با نام لیگروئین می‌توانند دارای دامنه جوش تا ۶۰ تا ۸۰ درجه سانتی گراد باشند و ممکن است نفتای سبک نامیده شود. به‌طور کلی لیگروئین یک اتر نفت است.
جوایز موزیک ویدئو بریتانیا جشن سالانه خلاقیت، برتری فنی و نوآوری در موزیک ویدئو و تصویر متحرک موسیقی است. این جوایز از سال ۲۰۰۸ آغاز شد. طیف گسترده‌ای از فرصت‌ها برای افراد و شرکت‌های انگلستانی برای ورود به کار خود وجود دارد: از دسته‌های ویدئویی به سبک ژانر، جوایز برای افراد در زمینه‌های فنی و حرفه ای کسب و کار، به رسمیت شناختن رویکردهای نوآورانه به موسیقی فیلم، تبلیغات و سایر بصری همچنین جوایزی برای فیلم‌های بین‌المللی و افراد برجسته در نظر گرفته شده‌است که توسط اعضای هیئت منصفه ام‌وی‌ای به آنها رای داده
توسط اعضای هیئت منصفه ام‌وی‌ای به آنها رای داده شده‌است. جوایز در پاییز برگزار می‌شود و مراحل ورود در اوایل ماه اوت آغاز می‌شود. ام‌وی‌ای‌های بریتانیا توسط دو نفر از اعضای اصلی تیم پشت بی‌یوجی، رشته موسیقی ویدیوی BFI Southbank، سازمان یافته‌اند و ۲۰ سال تجربه اجرای رویدادها در تجارت ویدیو موسیقی انگلیس دارند.
فنجان میوه ، که به عنوان فنجان تابستانی نیز شناخته می‌شود، یک نوشیدنی سنتی مخصوص انگلیس است که با افزودن یک نوشیدنی غیر الکلی مانند لیموناد یا زنجبیل مصرف می‌شود. معمولاً در این نوشیدنی جین اضافه می‌کنند اما انواع مختلفی مانند ودکا نیز وجود دارد. جین با انواع گیاهان، ادویه‌ها، میوه‌ها و گیاهان معطر ولی قدرت الکی آن کاهش می‌یابد. فنجان‌های میوه به‌طور معمول برای ماه‌های تابستان به بازار عرضه می‌شوند، که همراه با میوه به عنوان تزیین کوکتل به عنوان نوشیدنی و برای بهبود عطر و طعم سرو می‌شوند. این توصیه‌ها شامل
بهبود عطر و طعم سرو می‌شوند. این توصیه‌ها شامل برگ‌های سیب، پرتقال، توت فرنگی، لیمو، آهک، خیار، نعناع و گل گاوزبان است. انواع. فنجان میوه پیم. نوعی نوشیدنی مبتنی بر جین است که توسط جیمز پیم با ۲۵٪ میزان الکل اختراع شد. اعداد ۲–۶ پیم به ترتیب بر اساس اسکاچ ویسکی، برندی، روم، ویسکی چاودار و ودکا بود. از سال ۲۰۱۲، فقط شماره 1 Pimm، جام زمستانی Pimm (نوع شماره ۳) و شماره 6 Pimm (که به سادگی به "جام Vodka" به Pimm تغییر نام یافت) هنوز زنده مانده‌اند. فنجان میوه‌های پلیموث. این فنجان در سال ۲۰۰۳ به بازار عرضه
پلیموث. این فنجان در سال ۲۰۰۳ به بازار عرضه شده و توسط سازندگان Plymouth Gin تولید می‌شود، یکی از قوی‌ترین فنجان‌های میوه با میزان الکل ۳۰٪ است که به گفته پلیموث، طعم کاملی به آن می‌بخشد. این نوشیدنی نتیجه مخلوط جین با دوز تنتور میوه، ورموت، معطر تلخ و مرکبات عصاره است. فنجان تابستانی سنگ. این محصول در سال ۲۰۰۶ تولید و توسط همان سازندگان شراب Stone's Ginger تولید شده و بر اساس یک دستورالعمل سنتی ساخته شده و یک مزه سنتی زنجبیل را در خود نگهداری می‌کند. این در بطری‌های 70cL با قدرت ۱۳٫۵٪ میزان الکل موجود
در بطری‌های 70cL با قدرت ۱۳٫۵٪ میزان الکل موجود است. دیگر. انواع دیگر فنجان میوه عبارتند از: Ableforth's Summer Fruit Cup , Players , Jeeves از لیدل، Austin's از آلدی، Pitchers , Chase , Heston از Waitrose، فورتنوم و میسون 's Summer Cup (ساخته شده توسط شرکت مشروب سازی لندن)، Sipsmith و Tappers 'Hydropathic پودینگ
جوایز رادیویی نیوزلند جوایز سالانه صنعت رادیو نیوزیلند است. این جوایز که توسط انجمن پخش کنندگان رادیو سازماندهی شده‌است، برتری در پخش رادیویی تجاری و غیر تجاری را در قالب برنامه سازی، شخصیت‌ها، گزارش‌های خبری و ورزشی، خلاقیت و کیفیت تولید به رسمیت می‌شناسد. ایستگاه‌های رادیویی نیوزیلند، کارمندان رادیو، آژانس‌های تبلیغاتی و خانه‌های تولیدی واجد شرایط ورود به جوایز هستند. این جوایز در سال ۱۹۷۸، با آغاز مقررات زدایی از صنعت رادیو و ظهور پخش‌کنندگان مستقل جدید تحت سومین دولت ملی راب مولدون، آغاز شد. شبکه‌های
تحت سومین دولت ملی راب مولدون، آغاز شد. شبکه‌های غیرتجاری و تجاری برای کسب جوایز مختلف با به رسمیت شناختن موفقیت عمومی و خدمات عمومی، رقابت کرده‌اند. دسته‌های ویژه ای نیز برای شناسایی پخش و برنامه‌های مائوری برای اقلیت‌های قومی، به ویژه در ایستگاه‌های شبکه رادیویی Iwi و شبکه دسترسی رادیو، ایجاد شده‌است.
آنچه قانونگذار در ماده ۶۹ قانون دفاتر اسناد رسمی مصوب ۱۳۵۴ مقرر نموده، این است که سردفتری که در آستانه بازنشستگی قرار گرفته‌است و نیز وراث سردفتر متوفی می‌توانند در ظرف مهلت‌های معین نسبت به معرفی جانشین اقدام نمایند. در ایران حق تقدم سردفتر بازنشسته یا وراث وی در معرفی جانشین واجد شرایط را در زمره حقوق معنوی تلقی می‌شود. بنظر می‌رسد ماده ۶۹ قانون دفاتر اسناد رسمی با امنیت شغلی صنف دفترخانه اسناد رسمی ارتباط دارد. دفتر اسناد رسمی در ایران در زمره شغل‌های حاکمیتی و همچنین جزو شغل‌های خدماتی محسوب می‌شود.
حاکمیتی و همچنین جزو شغل‌های خدماتی محسوب می‌شود. ماده ۶۹ جنجال‌برنگیز بوده‌است. برخی از منتقدین ماده ۶۹ متقاضیان تصدی این دفاتر اسناد رسمی هستند. این قانون از لحاظ شایسته سالاری مورد بحث واقع شده و برخی از منتقدان این قانون معتقدند باعث شده جذب افراد شایسته در شغل سردفتری محدود شود. برخی از نقدها، این ماده از قانون دفاتر اسناد رسمی ایران را در تضاد با عدالت اجتماعی دانسته و آنرا باعث رانت و فساد و تبعیض می‌دانند. از نظر حقوق معنوی. ناصر کاتوزیان حقوقدان، به حق معنوی سردفتر یعنی حق وی بر مشتریان دفترخانه
به حق معنوی سردفتر یعنی حق وی بر مشتریان دفترخانه اشاره نموده‌است. حق تقدم سردفتر بازنشسته یا وراث وی در صورت فوت در معرفی جانشین واجد شرایط حقی است که قانونگذار در ماده ۶۹ قانون دفاتر اسناد رسمی (ایران) مصوب ۱۳۵۴ به آن اشاره نموده‌است. در قوانین ایران برخی از حقوق معنوی مورد حمایت قانونگذار قرار گرفته‌است. حق معنوی مانند حق مادی دارای ارزش اقتصادی و قابل تقویم به پول می‌باشد. حقوق معنوی دارای مبانی فقهی و حقوقی بوده و مانند سایر حقوق مالی قابل نقل و انتقال می‌باشد. کاتوزیان در کتاب اموال و مالکیت خود در
می‌باشد. کاتوزیان در کتاب اموال و مالکیت خود در صفحه ۲۴ ذیل شماره ۱۶ با عنوان حق بر محصول فکر و حق بر مشتری می‌نویسد: "حقوق معنوی را به اعتبار موضوع آن به دو گروه تقسیم کرده‌اند:۱-حقوقی که موضوع آن پدیده‌های فکری و ابتکاری است؛ ۲-حقوق بر مشتری، خواه مشتریان تجارتی باشند (مانند سرقفلی) یا خدماتی (مانند حق سردفتران)." کاتوزیان در حق معنوی سردفتر یعنی حق وی بر مشتریان دفترخانه تردیدی ندارد و آن را کاملاً به رسمیت شناخته‌است.
فرانس استیگلیچ (France Štiglic) (زاده ۱۲ نوامبر ۱۹۱۹ – درگذشته ۴ می ۱۹۹۳) فیلم‌نامه‌نویس و فیلم‌ساز اهل اسلوونی بود. اتفاق مهم برای سینمای اسلوونی با حضور فیلمی از فرانس استیگلیچ به نام "دایره نهم" (۱۹۶۰) به عنوان نماینده سینمای یوگسلاوی در سی و سومین دوره جوایز اسکار رقم خورد. "دایره نهم" در بین ۵ نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی قرار گرفت و به نوعی جهانی شدن سینمای اسلوونی انجام گرفت. جشنواره کن. استیگلیچ با فیلم در "سرزمین خودمان" (۱۹۴۸) در بخش رقابتی جشنواره فیلم کن ۱۹۴۹ حاضر بود. فیلم
در بخش رقابتی جشنواره فیلم کن ۱۹۴۹ حاضر بود. فیلم دیگر او "دره صلح" در جشنواره فیلم کن ۱۹۵۷ حضور داشت و جان کیتزمیلر بازیگر نقش اول این فیلم، جایزه بهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم کن را دریافت کرد. گزیده فیلم‌شناسی. "در سرزمین خودمان" (۱۹۴۸) "دره صلح (۱۹۵۶)" "دایره نهم" (۱۹۶۰) "گریه نکن، پیتر" (۱۹۶۴) "آماندوس" (۱۹۶۶)