payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چنان‌که قدرت نفوذ او در میان مردم بیشتر می‌شد، در ۱۳۴۷ در راس جمعیتی پرشور کاپیتولین را فتح کرد. طول قدرت او اگر چه عمری کوتاه داشت. با الهام از روم باستان، با موقعیتی دیکتاتوری خود را تریبون خواند، که منصب نماینده عوام در جهوری روم باستان بود. کولا همچنین خود را مساوی امپراتور مقدس روم می‌پنداشت. او به تمام شهرهای ایتالیا شهروندی رم را اعطاء کرد، و حتی خود را برای انتخاب شدن به امپراتور ایتالیا آماده می‌کرد. با این زیاده روی پاپ او را مرتد، کافر و مجرم اعلان کرد. هم چنان‌که اشراف همیشه از او متنفر بودند
کرد. هم چنان‌که اشراف همیشه از او متنفر بودند مردم عوام هم به تدریج از او ناراضی شدند. در ۱۵ دسامبر او مجبور به فرار می‌شود. در اوگوست ۱۳۵۴ که کاردینال آلبورنوز نقش «سناتور رم» را در برنامه تحکیم بخشیدن به حکومت پاپ در ایالات پاپی به او سپرد. او دوباره سردسته می‌شود. در اکتبر کولای دیکتاتور به علت رفتارهای عجیب و غریب و صورتحساب‌های سنگین محبوبیت خود را از دست می‌دهد و در شورشی که به دست خانواده کولونا بر پا می‌شود به قتل می‌رسد. در آوریل ۱۳۵۵چارلز دوم از بوهما وارد شهر می‌شود تا در مراسم سنتی تاجگذاری با
وارد شهر می‌شود تا در مراسم سنتی تاجگذاری با عنوان امپراتور انتخاب شود. ملاقات او برای شهر وندان ناامید کننده بود. او پول کمی داشت و تاجگذاری او را نه پاپ بلکه یک کاردینال انجام داد، و بعد از چند روز سکونت می‌رود. با برگشت امپراتور به سرزمین خودش کاردینال آلبورنوز هچنانکه در دژ خود درلازی شمالی قرار داشت توانست کنترل شهر را در دست گیرد. سناتورها مستقیماً توسط پاپ از شهرهای مختلف ایتالیا انتخاب می‌شدند، اما شهر در حقیقت مستقل بود. شورای سنا از شش قاضی، پنج دفتر دار، شش مارشال، چندین آشنا، بیست شوالیه و بیست
دار، شش مارشال، چندین آشنا، بیست شوالیه و بیست مرد نظامی تشکیل می‌شد. آلبورنوز خانواده‌های اشراف را به شدت سرکوب کرده بود، و دست حزب دموکراتیک برای اجرای یک سیاست تهاجمی باز بود. در ۱۳۶۲ رم علیه شهر ولتری اعلان جنگ می‌کند. به هر حال جنگ داخلی برپا می‌شود. حزب شهر حومه، گروه مزدور کوندوتیری را استخدام می‌کند و رمی‌ها سربازان آلمانی و لهستانی را به استخدام درمی‌آورند، به علاوه ۶۰۰ شوالیه و حدود ۲۲۰۰۰ پیاده‌نظام از شهروندان در دوران جنک گروه کاندوتییری در ایتالیا فعال بودند. بسیاری از آهای ساولّی، اورسینی، و
فعال بودند. بسیاری از آهای ساولّی، اورسینی، و آنی بالدی که از رم اخراج شده بودند رهبر این واحدهای نظامی شدند. جنگ با ولتری به ضعف گرایید و رم خود را به پاپ جدید اربن پنجم تسلیم کرد، با این شرط که آلبورنوز وارد شهر نشود. در اکتبر ۱۳۶۷ در پاسخ به نمازگراران سنت بریج و پترارکا، در نهایت پاپ اربن از شهر دیدن می‌کند و در طول حضور او، چارلز چهارم دوباره در شهر تاجگذاری می‌کند. اما کاردینال‌ها و شاه فرانسه مانع رفتن او می‌شوند. در نهایت گریگوری یازدهم در ژانویه ۱۳۷۷ به منصب اسقف رم انتخاب می‌شود. طرح غربی و
۱۳۷۷ به منصب اسقف رم انتخاب می‌شود. طرح غربی و درگیری با میلان. رفتار نامناسب خلف او اوربان ششم در سال ۱۳۷۸ منجر به طرح دودستگی غرب. ، که مانع هرگونه تلاش واقعی برای بهبود شرایط روم در حال فروپاشی شد در این مدت ۴۰ سال دو مرد ادعا می‌کردند که هریک به تنهایی پاپ واقعی است. قرن ۱۴ با غیبت پاپ، پاپ نشین شدن آوینیون، یک قرن غفلت و بدبختی برای رم به بار آورد و آن را به پایین‌ترین حد جمعیت رساند. برگشت پاپ به رم به دلیل شرایط بد شهر و کمبود ایمنی و کنترل، چندین بار به تعویق افتاد. ابتدا می‌باید موقعیت سیاسی و
بار به تعویق افتاد. ابتدا می‌باید موقعیت سیاسی و دینی پاپ تقویت شود. وقتی در سال ۱۳۷۷ گرگوری یازدهم عملاً به رم بازگشت، به علت درگیری‌ها میان جناح‌های اشراف و عوام شهر را پر آشوب دید، در این شرایط قدرت او بیشتر فرمالیته بود. سپس چهار دهه بدون ثبات پیش آمد، مشخصه این دوه درگیری‌های مقامات محلی میان مجمع روم و پاپ بود، و از نظر بین‌المللی دودستگی کلیسای غرب. در نهایت پاپ مارتین پنجم انتخاب می‌شود. در ۱۴۳۳ دوک میلان فیلیپو ماریا با فلورانس و ونیز قرار داد صلح امضاء می‌کنند. سپس به تلافی حمایت سابق اوژن چهارم
امضاء می‌کنند. سپس به تلافی حمایت سابق اوژن چهارم از دونفر جمهوری‌خواه، نفراتی را برای تعرض به ایالت پاپی ارسال و تیوولی را در حومه رم غارت می‌کند. علی‌رغم امتیازاتی که اوژن چهارم به دوک میلان می‌دهد، سربازان میلان دست از خرابکاری برنداشته و منجر به تأسیس یک دولت جمهوری به رهبری باندرسی در ۱۴۳۴ می‌شود. چند روز بعد ایوگین شبانه شهر را ترک می‌کند. به هر حال باندرسی ثابت می‌کند که قادر به اداره شهر نمی‌باشد و ناکفایتی و هرج و مرج آنها را از حمایت عمومی مأیوس می‌کند. در نتیجه در ۱۴۳۴ کنترل شهر به کمک ارتش
می‌کند. در نتیجه در ۱۴۳۴ کنترل شهر به کمک ارتش جووانی ویتلسچی به ایگوئین برمیگردد. بعد از مرگ مشکوک ویتلسچی شهر تحت کنترل پاتریارک شهر آکویلیا درمی آید. ایگوئین در سپتامبر ۱۴۴۳ به رم بازمی‌گردد.
جایزه مانگای کودانشا (講 談 社 漫画 賞 ، Kōdansha Manga Shō) یک جایزه سالانه برای مانگای سریالی است که در سال گذشته منتشر شده است ، حمایت مالی این رویداد توسط ناشر کودانشا انجام می شود. در حال حاضر در سه دسته شونن ، شوجو و عمومی(سینن) اهدا می شود. جوایز در سال ۱۹۹۷ آغاز شد ، در ابتدا با دسته بندی برای شونن و شوجو. اولین جایزه برای گروه عمومی در سال ۱۹۸۲ و اولین جایزه برای کودکان(کودومو) در سال ۲۰۰۳ بود. دسته بندی کودکان از سال ۲۰۱۵ در دسته های شونن و شوجو ادغام شدند. پیوند به بیرون. وبگاه رسمی(ژاپنی)
پَچ یک بار ال‌جی‌بی‌تی بود که قبلاً در بزرگراه 610 W، ساحل اقیانوس آرام در محله لس آنجلس، ویلمینگتون، کالیفرنیا واقع شده بود. پچ، همراه با میخانه گربه سیاه، نقشی اساسی در جنبش حقوق همجنسگرایان ایفا کرد، این بار در اوت ۱۹۶۸، یکی از اولین مکان‌ها در جنوب کالیفرنیا بود که در برابر آزار و اذیت مداوم پلیس برای مؤسسات همجنسگرایان و مکان‌های ملاقات آن‌ها در آن مقاومت آشکار وجود داشت. تاریخچه. مدیر و مالک پچ کمدین لی گلیز بود که در بین همجنسگرایان با نام باشگاهی‌اش «بور عزیز» شناخته می‌شد. پچ مشتری‌هایی از مردان و
«بور عزیز» شناخته می‌شد. پچ مشتری‌هایی از مردان و زنان همجنسگرا داشت که شامل زنان زیادی از مسابقات محلی رولر دربی بود. اداره پلیس لس‌آنجلس (LAPD) مکرراً به گلیز اخطار داده بود که برای این که تجارت وی باز بماند، باید کارهای کشیدن مواد مخدر، تماس فیزیکی و رقص مرد با مرد را ممنوع کند و اجازه ندهد هر بار بیش از یک نفر به سرویس بهداشتی برود. گلیز در ابتدا سعی کرد خواسته‌های پلیس را برآورده کند، اما این امر باعث شد که تجارت وی با شکست روبرو شود. گلیز تصمیم گرفت پنهانی دستورهای پلیس را نپذیرد و در عوض با پخش آهنگ
دستورهای پلیس را نپذیرد و در عوض با پخش آهنگ «خدا ملکه را حفظ کند»، به مشتریان هشدار دهد که تحت نظر پلیس هستند. مشتریان هم می‌دانستند که باید قوانین پلیس را تا زمانی که گلیز اعلام کند، رعایت کنند. یک آخر هفته در اوت ۱۹۶۸، در هنگام وارد شدن افسران پلیس به بار، بار مملو از زنان و مردان همجنسگرا بود، افسران پلیس خواستار شناسنامه شدند و چندین نفر را به صورت خودسرانه بازداشت کردند. برای لی، این چندین دستگیری بیش از حد بود. گلیز با عصبانیت به سرعت روی صحنه پرید، میکروفون را گرفت و فریاد زد: «همجنسگرا بودن خلاف
میکروفون را گرفت و فریاد زد: «همجنسگرا بودن خلاف قانون نیست و حضور یک گی در یک بار جرم نیست!» گلیز از مشتریان خواست تا شعارهای «برای حقوق خود بجنگ» و «ما نیز آمریکایی هستیم!» سر دهند. او به جمعیت گفت که او و مدیریت پچ هزینه ضمانت و وکالت کسانی را که دستگیر شده‌اند را متقبل می‌شوند. گلیز در ساعت ۳ صبح جمعیت را به سمت گل‌فروشی در خیابان هدایت کرد، او همه گلها را (به استثنای پنسی) خریداری کرد و آنها را به تظاهرکنندگان داد و سپس به سمت ایستگاه پلیس هاربر حرکت کردند. زمانی که تظاهرات‌کنندگان به ایستگاه پلیس
کردند. زمانی که تظاهرات‌کنندگان به ایستگاه پلیس رسیدند، آن‌ها خواستار نیروی بیشتری شدند تا از جمعیت رو به رشد همجنسگرایان جلوگیری کنند و آن‌ها را تا آزادی تمام دستگیرشدگان با وثیقه، بیرون نگه دارند. یورش به پچ و میخانه گربه سیاه کشیش تروی پری، کشیش پنطیکاستی همجنسگرای ایالت تنسی، را تحت تأثیر قرار داد. او به همراه دوست پسرش، تونی والدز، در یورش به پچ حضور داشت. تونی یکی از افرادی بود که پلیس دستگیر و در زندان نگهداری کرد. وی پس از گذارندان یک شب از زندان آزاد شد و بعد از آزادی به تروی گفت: «خدا به ما اهمیت
شد و بعد از آزادی به تروی گفت: «خدا به ما اهمیت نمی‌دهد.»تروی با صحبت‌های تونی به این فکر افتاد که باید «کلیسایی برای همه ما که اخراج شده‌ایم» تشکیل شود. در اکتبر ۱۹۶۸، تروی پری کلیسای متروپولیتن را با جمعیتی متشکل از دوازده زن و مرد در اتاق نشیمن خانه‌اش تشکیل داد. جمعیت امروز این کلیسا به بیش از ۴۳۰۰۰ عضو رسیده‌است. لی گلیز در دسامبر ۲۰۱۳ درگذشت.وی قبل از مرگش در نامه ای به ادوکیت، از وقایع رخ داده در سال ۱۹۶۸ قدردانی کرد و گفت: «اگر همه بار‌های همجنسگرایان مشتریانی مانند مشتریان من داشتند، دیگر آزار و
مشتریانی مانند مشتریان من داشتند، دیگر آزار و اذیت آژانس‌های مختلف مانند پلیس ABC و عموم مردم دگرجنسگرا وجود نداشت. در طول این مشکلات نگرش آنها ("ما") این بود که هیچ اشتباهی نکرده‌ایم. ما به کسی آسیب نمی‌رسانیم. حضور یک گی در یک بار غیرقانونی نیست. هیچ چیز غیرقانونی در مورد همجنسگرایی بودن یک بار وجود ندارد؛ و ما می‌مانیم و دوره زمانی. این افراد سرانجام آن را تجربه کردند. آنها به عنوان انسان برای حقوق خود جنگیدند.»
پاریس در دوران زیبا () دوره‌ای است در تاریخ کشور فرانسه میان سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۹۱۴ که تقریباً مصادف است با آغاز جمهوری سوم فرانسه تا زمان شروع جنگ جهانی اول که این مقطع به‌طور عام تحت عنوان دوران زیبا شناخته می‌شود. ساخت برج ایفل، متروی پاریس، تکمیل اپرای پاریس و آغاز بنای کلیسای سکره‌کر دو مون‌مارتر و بسیاری دیگر از تحولات ریز و درشت همگی در این دوره اتفاق افتاد. بازسازی‌های بعد از دوران کمون پاریس. پس از پایان‌گرفتن دوران خشونت‌بار کمون پاریس در ماه مه ۱۸۷۱، این شهر تحت نظارت دقیق دولت ملی و با حکومت نظامی
این شهر تحت نظارت دقیق دولت ملی و با حکومت نظامی اداره می‌گردید. در آن زمان، پاریس، در واقع پایتخت فرانسه محسوب نمی‌شد. پس از به قدرت رسیدن کمون پاریس، دولت و پارلمان در مارس ۱۸۷۱ به ورسای نقل‌مکان کرده بودند و تا سال ۱۸۷۹ به پاریس برنگشتند. پایان کمون، باعث تقسیم مردم شهر شد. گوستاو فلوبر، در اوایل ژوئن سال ۱۸۷۱ فضای شهر را اینگونه توصیف کرده بود؛ نیمی از جمعیت پاریس، می‌خواهند نیمه دیگر را خفه کنند و نیمه دیگر نیز، همان ایده را در سر می‌پرورانند، می‌توانید آن را در چشم افرادی که ار کنار شما عبور می‌کنند
آن را در چشم افرادی که ار کنار شما عبور می‌کنند بخوانید. در ۲۳ ژوییه سال ۱۸۷۳ شورای ملی، پروژه ساخت کلیسایی را در محل قیام کمون پاریس تأیید کرد. این تصمیم نمایشی، به عنوان ابزاری نمادین برای جبران مصائب و سختی‌های پاریس در طول جنگ فرانسه و پروس و همچنین دوران کمون در نظر گرفته‌شده بود. متعاقب این جریان‌ها، کلیسای سکره‌کر دو مون‌مارتر در قالب معماری احیای بیزانسی ساخته شد و هزینه آن از طریق مشارکت‌های عمومی پرداخت شد. در همان مقاطع ساخت‌وساز، به سرعت به یکی از متشخص‌ترین بناهای تاریخی پاریس تبدیل‌شد هر چند،
متشخص‌ترین بناهای تاریخی پاریس تبدیل‌شد هر چند، تا سال ۱۹۱۹، این بنا به پایان نرسید. پاریسی‌ها. جمعیت پاریس در سال ۱۸۷۲ و در آغاز دوران زیبا بالغ بر ۱٬۸۵۱٬۷۹۲ نفر بود. در سال ۱۹۱۱ به ۲٬۸۸۸٬۱۰۷ رسید. در اواخر امپراتوری دوم فرانسه و آغاز دوران زیبا میان سال‌های ۱۸۶۶ تا ۱۸۷۲، جمعیت پاریس تنها ۱/۵٪ رشد کرد و تا پایان دوران زیبا، رشدی بسیار آهسته داشت. در سال ۱۹۲۱ تا اوایل قرن ۲۱ به بالاترین میزان تاریخی و نزدیک به ۳ میلیون نفر رسید.
اعترافات اجباری نام یک فیلم مستند ۵۸ دقیقه‌ای است که توسط روزنامه‌نگار و فیلمساز ایرانی-کانادایی مازیار بهاری در سال ۲۰۱۲ میلادی ساخته شده است. موضوع اصلی در این مستند دربارهٔ اتهام جاسوسی به حاضران در همکاری‌های علمی بین‌المللی و اخذ اعتراف اجباری تحت فشار و شکنجه روحی و جسمی بعد از انقلاب ۱۳۵۷ ایران است. این مستند نخستین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم مستند آمستردام به نمایش درآمد و سپس نسخه کوتاه‌تر آن از تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی پخش شد.
شهرک دریا واقع 5 کیلومتری شمال شرق شهر بندرعباس واقع در بخش مرکزی شهرستان می باشد .شهرک دریا در فاصله حدود سه کیلومتری از میدان دفاع مقدس یا همان میدان میوه و تره بار قدیم و در همسایگی روستای آبشورک و چه چکر واقع شده است. مختصات جغرافیایی شهرک : E27.285533 N,56.363831 در سال 1372 به کارکنان نیروی دریایی ارتش واگذار گردیده است و در سال 1382 باحضور عبدالحسن مقتدائی استاندار و فرماندار وقت بندرعباس و مسئولان دیگر کلنگ احداث هزار و 800 واحد مسکونی به زمین می خورد . اما همچنان بعد از گذشت این سالیان همچنان از
. اما همچنان بعد از گذشت این سالیان همچنان از زیر ساخت های اولیه بهداشت و درمان ، آموزش و حمل و نقل برخوردار نمی‌باشند . منابع
فرجام قرن () اصطلاحی است فرانسوی به معنای پایان یا اختتام سده و قرن. این اصطلاح به‌طور معمول به پایان یک دوره و آغاز دوره دیگری اشاره دارد و برای اشاره به پایان قرن نوزدهم از آن استفاده می‌شود. به‌طور گسترده تصور می‌شد که این دوره، یک دوران انحطاطی است که در عین‌حال، امیدها را برای آغاز عصر جدیدی زنده نگاه داشته‌است.
لوئیس بورنو (; زاده – درگذشته ) سیاستمدار و دیپلمات اهل هائیتی بود. وی از ۱۵ مه ۱۹۲۲ تا ۱۵ مه ۱۹۳۰ رئیس‌جمهور هائیتی بود. لوئیس بورنو در ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۲، در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
زیست مانند کاهش سرعت باد در پای یک ساختمان بلند. در مصر باستان، یونان باستان، هند و دنیای اسلام ساختمان‌هایی مانند اهرام، معابد، مساجد، قصرها و آرامگاه‌های یادمانی برای مقاصد مذهبی با تناسبات خاص ساخته‌می‌شدند. در معماری اسلامی نمای بیرونی و داخلی بنا را با اشکال هندسی و الگوهای هندسی اسلامی تزئین می‌کنند. برخی از معابد هندوها ساختار فراکتال مانند دارند که در آن‌ها بخش‌هایی با کل همانند هستند که مفهوم بی‌نهایت در کیهان‌شناسی هندو را نشان می‌دهد. در معماری چینی تولوهای فوجیان و سازه‌ای دفاعی دایره‌ای هستند.
تولوهای فوجیان و سازه‌ای دفاعی دایره‌ای هستند. در سده بیست و یکم استفاده از ریاضیات در طراحی ساختمان‌های عمومی بار دیگر مورد توجه قرار گرفته‌است. در معماری رنسانس معمارانی مانند لئون باتیستا آلبرتی، سباستیانو سرلیو و آندرا پالادیو تحت تأثیر در باب معماری اثر ویترویوس از روم باستان و فیثاغورث از یونان باستان به تقارن و تناسب به عمد تأکید می‌کردند. در پایان سده نوزدهم ولادیمیر شوخوف در روسیه و آنتونی گائودی از بارسلون پیشگامان استفاده از سازه هذلولی‌وار بودند، گائودی در ساخت ساگرادا فامیلیا از هذلولی
بودند، گائودی در ساخت ساگرادا فامیلیا از هذلولی سهمی‌گون، موزاییک کاری، طاق زنجیروار، زنجیره وار، پیچوار و سطح خط‌دار استفاده کرد. سبک‌های نو در سده بیستم میلادی مانند معماری مدرن و ساختارشکنی برای دست‌یابی به اثرات مطلوب از هندسه‌های متفاوت کمک گرفتند. از رویهٔ مینیمال برای ساخت سقف‌های خیمه مانند استفاده شده‌است مانند فرودگاه بین‌المللی دنور. در این دوره باکمینستر فولر گنبد ژئودزیک را ابداع کرد. رشته‌های مرتبط. معماران مایکل استوالد و کیم ویلیامز، درمورد رابطه بین معماری و ریاضیات استدلال می‌کنند که این
رابطه بین معماری و ریاضیات استدلال می‌کنند که این دو رشته اروپای دوران قدیم قویا به هم مرتبط هستند اما خاطرنشان می‌کنند که این دو رشته تا آنجا که به‌صورت عامیانه فهمیده می‌شوند شاید به‌نظر بیاید که رابطه ضعیفی دارند زیرا معماری حرفه‌ای است که بر ساخت ساختمان تمرکز دارد، درحالی که ریاضیات اعداد و دیگر موضوعات انتزاعی را مطالعه می‌کند. ویترویوس یک معمار را فردی می‌دانست که به اندازه کافی از دامنه‌ای از دیگر رشته‌ها، مخصوصاً هندسه، اطلاع داشته باشد تا بتواند بر کار دیگر صنعتگران حرفه‌ای در دیگر رشته‌ها مانند
کار دیگر صنعتگران حرفه‌ای در دیگر رشته‌ها مانند سنگتراشی و نجاری نظارت کند. در قرون وسطی نیز همین موارد رعایت می‌شد، دانشجویان حساب، هندسه و زیبایی‌شناسی را درکنار گرامر، منطق و بلاغت (تریوییم) را در تالارهایی می‌آموختند که توسط استاد سازنده‌ای طراحی شده بود که خود صنعتگران دیگری را آموزش می‌دادند. یک استاد سازنده در بالاترین مرتبه عنوان معمار یا مهندس می‌گرفت. در رنسانس علوم اربعه نیز به جمع علومی که یک همه‌چیزدان باید می‌دانست اضافه شدند. لئون باتیستا آلبرتی و کریستوفر رن که امروزه به عنوان معمار شناخته
و کریستوفر رن که امروزه به عنوان معمار شناخته می‌شوند در ابتدا با عنوان ستاره‌شناس یاد می‌شدند. ویلیامز و استوالد با مرور بیشتر تعامل ریاضیات و معماری از سال ۱۵۰۰ با توجه به رویکرد جامعه‌شناس آلمانی تئودور آدورنو، سه گرایش را در بین معماران شناسایی می‌کنند، یعنی: انقلابی بودن، معرفی ایده‌های کاملاً جدید؛ ارتجاعی بودن، عدم ایجاد تغییر؛ یا باززنده سازی، در واقع به عقب بازمی‌گردند. آنها استدلال می‌کنند که معماران در دوران باززنده سازی از الهام گرفتن از ریاضیات پرهیز کرده‌اند. این توضیح می‌دهد که چرا در
پرهیز کرده‌اند. این توضیح می‌دهد که چرا در دوره‌های باززنده سازی، مانند معماری نئوگوتیک در قرن نوزدهم در انگلیس، معماری ارتباط کمی با ریاضیات داشت. به همین ترتیب، آنها متذکر می‌شوند که دردوره‌های باززنده سازی مانند تکلف‌گرایی در ایتالیا در حدود ۱۵۲۰ تا ۱۵۸۰، یا جنبش‌های باروک و پالادیان در قرن هفدهم، ریاضیات به ندرت مورد توجه قرار می‌گرفت. در مقابل، جنبش‌های انقلابی اوایل قرن بیستم مانند فوتوریسم و ساخت‌گرایی به‌طور فعالانه عقاید قدیمی را رد می‌کردند، به ریاضیات توجه می‌کردند و به سوی معماری نوگرا پیش
ریاضیات توجه می‌کردند و به سوی معماری نوگرا پیش می‌رفتند. همچنین در اواخر قرن بیستم، هندسه فراکتال و همچنین کاشی کاری غیر دوره ای به سرعت توسط معماران پذیرفته شد. به غیر از استفاده از ریاضیات برای مهندسی ساختمان، معماران به چند دلیل از ریاضیات استفاده می‌کنند. اول، آنها از هندسه برای تعریف فرم فضایی ساختمان استفاده می‌کنند. دوم، آنها از ریاضیات برای طراحی فرم‌هایی استفاده می‌کنند که زیبا یا هماهنگ به نظر می‌رسند. از زمان مکتب فیثاغوری، معماران در یونان باستان، روم باستان، جهان اسلام و رنسانس ایتالیایی
باستان، روم باستان، جهان اسلام و رنسانس ایتالیایی تناسبات محیط ساخت - ساختمانها و محیط طراحی شده اطراف آنها - را با مد نظر قرار دادن ریاضیات، اصول زیبایی شناختی و گاه مذهبی برمی‌گزیدند. سوم، آنها ممکن است از اشیا ریاضیاتی مانند مفروش‌سازی برای تزئین ساختمان استفاده کنند. چهارم، آنها می‌توانند از ریاضیات در مدلسازی رایانه ای برای دستیابی به اهداف زیست‌محیطی استفاده کنند، مثلاً جریان‌های هوای پایه ساختمان‌های بلند را به حداقل برسانند. زیبایی‌شناسی سکولار. رم باستان. ویترویوس. به گفته ویترویوس طراحی یک
رم باستان. ویترویوس. به گفته ویترویوس طراحی یک ساختمان مانند معبد به دو کیفیت نسبت و تقارن بستگی دارد. تناسب باعث می‌شود هر قسمت از یک ساختمان ارتباط هماهنگ با دیگر بخش‌ها داشته باشد. منظور ویترویوس از تقارن بیشتر به مفهوم مدولار نزدیک است تا تقارن محوری و به معنی اتصال بخش‌ها (مدولار) به‌یکدیگر برای ایجاد یک ساختمان است. او در باسیلیکا فانو از نسبت‌های صحیح کوچک، به ویژه اعداد مثلثی (۱، ۳، ۶، ۱۰ ، ...) برای تناسب بخشیدن به ساختمان بر طبق مدول (ویترویوسی) استفاده کرد؛ بنابراین نسبت عرض باسیلیکا به طول آن
استفاده کرد؛ بنابراین نسبت عرض باسیلیکا به طول آن ۱/۲ است. ارتفاع راهرو اطراف آن به اندازه عرض راهرو است، ۱/۱؛ ستون‌ها ۵ فوت ضخامت و پنجاه فوت ارتفاع دارند، ۱/۱۰. ویترویوس سه ویژگی مورد نیاز برای معماری را در کتاب در باب معماری نام برده‌است. آن سه ویژگی عبارت‌اند از: استحکام ، سودمندی و لذت. این ویژگی‌ها می‌توانند به عنوان دسته‌بندی برای طبقه‌بندی روش‌های استفاده از ریاضیات در معماری استفاده شوند. استحکام به معنی استفاده از ریاضیات برای اطمینان حاصل کردن از ایستادگی ساختمان است، از این رو ابزارهای ریاضی در
ایستادگی ساختمان است، از این رو ابزارهای ریاضی در طراحی مورد استفاده قرار می‌گیرند. سودمندی تا حدی ناشی از کاربرد مؤثر ریاضیات است و باید روابط فضایی و روابط دیگر در یک طرح تحلیل و استدلال شوند. لذت صفتی از ساختمان است که از دربرداشتن روابط ریاضی در ساختمان حاصل می‌شود. لذت شامل ویژگی‌های زیبایی شناختی، عاطفی و ذهنی است. پانتئون. پانتئون در رم ساختار کلاسیک، تناسب و تزئین رومی را به تصویر می‌کشد. ساختار اصلی یک گنبد است، گنبد بنا یک حفره مرکزی بازدارد که اجازه ورود نور به فضای داخل را می‌دهد. مقابل آن یک
ورود نور به فضای داخل را می‌دهد. مقابل آن یک ردیف ستون کوتاه با سنتوری سه‌گوش قرار دارد. ارتفاع تا حفره مرکزی باز گنبد با قطر دایره داخلی یکسان است، ۴۳٫۳ متر (۱۴۲ فوت)، بنابراین کل فضای داخلی دقیقاً درون یک مکعب قرار می‌گیرد و فضای داخلی می‌تواند کره‌ای با همان قطر را در خود جای دهد. این ابعاد وقتی در واحدهای اندازه‌گیری روم باستان بیان می‌شوند، معنا بیشتری پیدا می‌کنند: گنبد به طول ۱۵۰ فوت رومی است. قطر پوسته ۳۰ فوت رومی است. ارتفاع درگاه ۴۰ فوت رومی است. پانتئون بزرگ‌ترین گنبد بتونی مسلح نشده جهان است.
پانتئون بزرگ‌ترین گنبد بتونی مسلح نشده جهان است. رنسانس. کتاب "در هنر ساختمان" از لئون باتیستا آلبرتی اولین رساله معماری در دوره رنسانس است. این کتاب در سال ۱۴۸۵ چاپ شد و اولین کتاب چاپ شده در زمینه معماری بود. این کتاب تا حدودی بر پایه کتاب در باب معماری از ویترویوس، نیکوخاموس و حساب فیثاغورس نوشته شده‌است. آلبرتی از یک مکعب شروع می‌کند و از آن نسبت می‌گیرد؛ بنابراین قطر یکی از سطح‌های مکعب نسبت ۲√:۱ و قطر کره ای که مکعب را احاطه می‌کند نسبت ۳√:۱ دارد. آلبرتی همچنین کشف فیلیپو برونلسکی در مورد پرسپکتیو
همچنین کشف فیلیپو برونلسکی در مورد پرسپکتیو خطی را مستند ساخت که امکان طراحی ساختمان‌هایی را می‌دهد که اگر از فاصله مناسب دیده شوند متناسب و زیبا دیده خواهند شد. متن مهم بعدی در باب معماری کتاب "قواعد عمومی معماری" ("Regole generali d'architettura") از سباستیانو سرلیو بود. جلد اول این کتاب در ونیز در سال ۱۵۳۷ نگاشته شد. جلد ۱۵۴۵ (کتاب‌های ۱ و ۲) به هندسه و پرسپکتیو می‌پردازد. دو تا از روش‌های سرلیو برای ایجاد پرسپکتیو اشتباه بود، اما این باعث توقف استفاده گسترده از کار وی نشد. آندره پالادیو کتاب تأثیرگذار
از کار وی نشد. آندره پالادیو کتاب تأثیرگذار "چهار کتاب معماری" را در سال ۱۵۷۰ در ونیز منتشر کرد. این کتاب که به‌طور گسترده چاپ شد تا حد زیادی عامل اشاعه اندیشه‌های رنسانس ایتالیا در سرتاسر اروپا بود. هنری ووتون، دیپلمات انگلیسی، از طرفداران این کتاب بود و با کتاب "عناصر معماری" خود به تکامل آن کمک کرد. نسبت‌ها هر فضای داخل ویلا با نسبت‌های ساده ریاضی مانند ۳: ۴ و ۴: ۵ محاسبه می‌شد و فضاهای مختلف داخل خانه با این نسبت‌ها به هم پیوند داده می‌شدند. معماران قبلی از این فرمول‌ها برای ایجاد تعادل در یک نمای
قبلی از این فرمول‌ها برای ایجاد تعادل در یک نمای متقارن استفاده می‌کردند. معمولاً طرح‌های پالادیو مربع شکل است. پالادیو در چهار کتاب معماری طیف وسیعی از نسبت‌ها را مجاز دانست و اظهار داشت: وینچنزو اسکاموزی رساله "ایده یک معماری جهانی" ("L'idea dell'architettura universale") را در سال ۱۶۱۵منتشر کرد. او تلاش کرد تا طراحی شهرها و ساختمانها را به ایده‌های ویتروویوس و فیثاغورث و ایده‌های اخیر پالادیو مرتبط کند. قرن نوزدهم. در اواخر قرن نوزدهم ولادیمیر شوخوف از سازه هذلولی‌وار برای ساخت دکل‌ها، فانوس‌های دریایی
هذلولی‌وار برای ساخت دکل‌ها، فانوس‌های دریایی و برج‌های خنک‌کننده استفاده کرد. این سازه‌ها زیبا و پایدار هستند و از مصالح ساختمانی اقتصادی در ساخت آن‌ها استفاده می‌شود. اولین برج هذلولی‌وار شوخوف در سال ۱۸۹۶ در نیژنی نووگورود به نمایش گذاشته شد. قرن بیستم. جنبش معماری مدرن که ساخت‌گرایی روسی پیشگام آن بود و در اویل سده بیستم پا گرفت از هندسه راست خط اقلیدسی (که دکارتی نیز نامیده می‌شود) استفاده کرد. در جنبش د استایل از خطوط افقی و عمودی استفاده شد. در جنبش د استایل فرم‌های معماری از کنار هم گذاشتن این دو
د استایل فرم‌های معماری از کنار هم گذاشتن این دو محور حاصل می‌شوند و سطوح سقف، صفحات دیوار و بالکن‌ها یکدیگر را قطع می‌کنند یا از کنار هم می‌گذرند. مانند خانه ریتفلد شرودر که توسط گریت ریتفلد در سال ۱۹۲۴ طراحی شده‌است. معماران مدرنیست در استفاده از منحنی نیز آزاد بودند. ایستگاه متروی آرنوس گرو که توسط چارلز هولدن در سال ۱۹۳۳ طراحی شد، یک سالن فروش بلیط دایره ای شکل آجری با سقف مسطح بتنی دارد. در سال ۱۹۳۸ لاسلو موهولی-ناگی هفت عنصر زیست‌تقلید رائول هاینریش فرانس را به عنوان اجزای سازنده اساسی معماری الهام
فرانس را به عنوان اجزای سازنده اساسی معماری الهام گرفته از طبیعت اتخاذ کرد. این هفت عنصر کریستال، کره، مخروط، سطح، نوار (مکعبی)، میله (استوانه‌ای)، و مارپیچ هستند. لو کوربوزیه یک مقیاس آنتروپومتری از تناسبات در معماری را ارائه کرده‌است. این مقیاس مدولار نام دارد و برپایه قد انسان مذکر است. لوکوربوزیه در سال ۱۹۵۵ در کلیسای رونشان از منحنی‌های فرم آزاد استفاده کرد که با فرمول‌های ریاضی قابل توصیف نیست. گفته می‌شود او از اشکال طبیعی مانند دماغه کشتی یا دست‌های درحال دعا ایده گرفته‌است. طراحی فقط در بزرگ‌ترین
درحال دعا ایده گرفته‌است. طراحی فقط در بزرگ‌ترین مقیاس است: هیچ سلسله مراتبی از جزئیات در مقیاسهای کوچکتر وجود ندارد و بنابراین هیچ بعد فراکتالی وجود ندارد. این مورد در مورد سایر بناهای معروف قرن بیستم مانند تالار اپرای سیدنی، فرودگاه بین‌المللی دنور و موزه گوگنهایم بیلبائو صدق می‌کند. از نظر ۹۰ معمار برجسته که به نظرسنجی جهانی معماری در سال ۲۰۱۰ پاسخ دادند، معماری معاصر بسیار متنوع است. موزه گوگنهایم از فرانک گری بهترین کار ارزیابی شد. باکمینستر فولر به دلیل طراحی سازه‌های پوسته نازک قوی معروف به گنبدهای
طراحی سازه‌های پوسته نازک قوی معروف به گنبدهای ژئودزیک مشهور است. گنبد مونترال بایوسفر ۶۱ متر (۲۰۰ فوت) ارتفاع دارد و قطر آن ۷۶ متر (۲۴۹ فوت) است. سقف پارچه ای ساختمان فرودگاه بین‌المللی دنور یک رویه مینیمال است (یعنی خمیدگی میانگین آن صفر است) و توسط کابل‌های فولادی پشتیبانی می‌شود. این ساختمان کوه‌های برفی کلرادو و چادرهای بومیان آمریکا را تداعی می‌کند. سقف خانه اپرای سیدنی از طاقهای سفید سر به فلک کشیده تشکیل شده‌است و یادآور بادبان کشتی است. برای ساخت آنها تمام طاقها از بخشهای مثلثی پوسته‌های کروی با
آنها تمام طاقها از بخشهای مثلثی پوسته‌های کروی با شعاع یکسان تشکیل شده‌اند. اینها در هر جهت دارای انحنای یکنواخت لازم هستند. جنبش ساختارشکنی در اواخر قرن بیستم بی‌نظمی‌های حساب‌شده ایجاد می‌کند. نیکوس سالینگاروس در "A Theory of Architecture" از این موضوع با عنوان فرم‌های تصادفی با پیچیدگی بالا یاد می‌کند که در آن از دیوارهای غیر موازی، شبکه‌های روی هم قرار داده شده و سطوح پیچیده دوبعدی استفاده شده‌است، نظیر آنچه در تالار کنسرت والت دیزنی از فرانک گری و موزه گوگنهایم وجود دارد. تا قرن بیستم، دانشجویان
موزه گوگنهایم وجود دارد. تا قرن بیستم، دانشجویان معماری موظف بودند زمینه ای در ریاضیات داشته باشند. سالینگاروس استدلال می‌کند که ابتدا مدرنیسم بیش از حد ساده انگارانه دارای انگیزه‌های سیاسی و سپس ساختارشکنی ضد علمی، معماری را از ریاضیات جدا کرده‌است. او معتقد است که این برگشت از ارزشهای ریاضی مضر است، زیرا زیبایی‌شناسی فراگیر معماری غیر ریاضیاتی به مردم می‌آموزد تا اطلاعات ریاضیاتی در محیط را پس بزنند. او استدلال می‌کند که این تأثیرات منفی بر جامعه دارد. اصول دینی. مصر باستان. اهرام مصر باستان مقبره‌هایی