payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. یاقوت حموی می‌گوید: «نمی‌دانم از چه زمانی به طبرستان مازندران گفته‌اند. آن را در کتاب‌های قدیم نیافتم.» مازندران در مورد طبرستان گویا یک اصطلاح محلی بوده‌است. یاقوت، واژه مازندران را در مورد طبرستان از اهالی آنجا شنیده بود. منوچهری دامغانی که می‌گوید: ظاهراً به علت نزدیکی دامغان به مازندران کنونی با اصطلاح محلی آشنا بود؛ اما مازندران شاهنامه را باید آن مازندرانی دانست که در مقدمه شاهنامه ابومنصوری و برخی کتب دیگر از آن یاد شده‌است. در آن مقدمه هست که: «شام و یمن را مازندران خواندند» و در جای دیگر هست:
و یمن را مازندران خواندند» و در جای دیگر هست: «از چپِ روم خاوریان دارند و مازندریان دارند و مصر گویند از مازندران است.» مؤلف مجمل‌التواریخ گویا توجه داشته‌است که دو مازندران هست. می‌گوید: «فریدون، قارنِ کاوه را به چین فرستاد تا کوش پیل دندان بگرفت و بعد از آن به مازندرانِ مغرب رفت.» اینجا نیز باید نتیجه بگیریم که مرز غربی ایران در ذهن پردازندگان داستان‌های کهن مازندران بوده که شام و مصر بوده باشد. مقدمه شاهنامه ابومنصوری نیز این را تأیید می‌کند که می‌گوید: «ایرانشهر از رود آموی است تا رود مصر.» در شمال
«ایرانشهر از رود آموی است تا رود مصر.» در شمال غربی نیز مرز ایران را باید حدود آذربایجان و رود ارس دانست. آذربایجان یا بخشی از آن در اواخر روزگار کاووس به وسیله کیخسرو گشوده می‌شود. در این روزگار بر سر اینکه پس از کاووس، فریبرز بر تخت نشیند یا کیخسرو، میان بزرگان اختلاف‌نظر هست. کاووس می‌گوید هر دو را برای گشودن دژ بهمن که در اردبیل است می‌فرستم، هر که آن دژ را مسخر کند، شاه آینده ایران خواهد شد. نخست فریبرز به سوی «دژ بهمن» می‌رود و ناکام برمی‌گردد. پس کیخسرو آن دژ را می‌گشاید و آتشکده آذرگشسب را در آن‌جا
آن دژ را می‌گشاید و آتشکده آذرگشسب را در آن‌جا بنا می‌کند. فراتر از این در دورة اساطیری و پهلوانی از شاهان و پهلوانان ایران، کسی را در آن سوی آذربایجان نمی‌بینیم. از این رو باید در ذهن پردازندگان داستان‌ها و خود فردوسی اقصی حدود آذربایجان در شمال، مرز شمال غربی ایران تصور شده باشد.
بوی کد در برنامه‌نویسی کامپیوتر، به ویژگی‌ها یا نشانه‌هایی در کد یک برنامه که حاکی از وجود مشکلاتی در عمق برنامه باشند، بوی کد گفته می‌شود. تعیین اینکه چه چیزی کد بو محسوب می‌شود یا نه، وابسته به فرد توسعه‌دهنده، زبان برنامه‌نویسی و متد توسعه می‌باشد. اصطلاح کد بو توسط کنت بک در در اواخر ۱۹۹۰ رواج داده شد. بعد از به کار رفتن در کتاب "Refactoring: Improving the Design of Existing Code" نوشتهٔ مارتین فاولر در سال ۱۹۹۹، استفاده از این اصطلاح بیشتر هم شد. همچنین در متد توسعهٔ چابک نرم‌افزار این اصطلاح به کار
در متد توسعهٔ چابک نرم‌افزار این اصطلاح به کار می‌رود. تعریف. یک شیوه برای نگاه به کد بو در نظر گرفتن اصول و کیفیت طراحی است: «بوهای کد ساختارهایی مشخص در کد هستند که اصول پایه‌ای برنامه‌نویسی را به گونه‌ای نقض کرده‌اند و کیفیت طراحی را پایین آورده‌اند». در واقع بوهای بد کد باگ محسوب نمی‌شوند به این معنا که مانع از کارکرد صحیح برنامه نمی‌شوند. آنها ضعف‌هایی در طراحی را نمایان می‌کنند که باعث کند شدن روند توسعه هستند یا ریسک ایجاد باگ یا خرابی در آینده را افزایش می‌دهند. معمولاً مشکل عمیق‌تری که بوی بد کد
می‌دهند. معمولاً مشکل عمیق‌تری که بوی بد کد به آن اشاره دارد توسط یک دور بازخورد کوتاه نمایان می‌شود، زمانی که کد در قدم‌هایی کوتاه و کنترل‌شده بازسازی می‌شود و نتیجه برای یافتن بوی بد و بازسازی دوباره، ارزیابی می‌شود. از دید یک برنامه‌نویس که مسئول بازسازی کد است، بوی بد راهنمای او در فرایند بازسازی و انتخاب تکنیک بازسازی است. یک تحقیق در سال 2015 نیم میلیون را به صورت خودکار و ۹۱۶۴ کامیت را به صورت دستی بررسی کرد و دربارهٔ «کد بو» به نتایج زیر رسید: ابزارهایی مانند , , و برای تشخیص خودکار بوی بد کد
ابزارهایی مانند , , و برای تشخیص خودکار بوی بد کد استفاده می‌شوند. بوهای بد معمول در کد. بوهای بد کد در سطح برنامه: بوهای بد کد در سطح کلاس: بوهای بد کد در سطح متد: &lt;syntaxhighlight&gt; new XYZ(s).doSomething(buildParam1(x), buildParam2(x), buildParam3(x), a + Math.sin(x)*Math.tan(x*y + z)).doAnythingElse().build().sendRequest(); &lt;/syntaxhighlight&gt;
در بخش مالزیایی بورنئو بورنئو ()، احتمالاً یک جمعیت ببر منقرض شده‌است که تصور می‌شود در زمان ماقبل تاریخ در جزیره بورنئو در سوندا زندگی می‌کرده‌است. در حالی که یک ببر زنده بورنئی به‌طور قطعی ثبت نشده‌است، مردم بومی به وجود آن اعتقاد دارند. پیشینهٔ باستان‌شناسی و دیدگاه‌های فرهنگی. در کاوش‌های باستان‌شناسی در ایالت‌های ساراواک و صباح یک دندان نیش فوقانی، یک استخوان ناوسان (ناویکولار) و یک استخوان کف دستی (متاکارپال) پیدا شد که توصیه شده متعلق به یک ببر شناسایی باشد؛ بنابراین گفته شده‌است که این ببر در اواخر
باشد؛ بنابراین گفته شده‌است که این ببر در اواخر پلیستوسن و اوایل هولوسن در بورنئو وجود داشته‌است. یک قطعه استخوان نیز در جزیرهٔ یپالاوان فیلیپین پیدا شده‌است. باستان‌شناسان بعید دانستند که این قطعه‌ها در طی دورهٔ پلیستوسن بین منطقه‌های مختلفی جابه‌جا شده‌باشد. بومیان بورنئو با برخورد با اعضای آن بدن ببر به عنوان میراث، یاد ببر را در فرهنگ خود زنده نگه می‌دارند؛ بنابراین، گفته شده‌است که "ببر بورنئو" بیش از دوران ماقبل تاریخ وجود داشته‌است.
شمارش اومِر از شب دوم عید پسح تا شب قبل از سدر پسح توسط یهودیان انجام می‌شود. این دورهٔ ۴۹ روزه را شمارش اومر می‌گویند. دعای شمارش اومر در آن مدت به آخر معاریو افزوده می‌شود.شمارش اومر بخاطر یادآوری ارتباط بین عید پسح (رهایی قوم یهود از قید برده‌داری فرعون‌های مصر) و شاووعوت (نزول تورات در کوه سینا) اهمیت دارد. روزهای مهم. روز ۳۳اُم از شمارش اومر، مصادف با روز ۱۸اُم ماهِ ایار در تقویم عبری است. این روز مصادف با سالگرد درگذشت خاخام شمعون بار یوحای، نویسندهٔ نخستین تفسیر عرفانی بر تورات و یکی از مهم‌ترین
نخستین تفسیر عرفانی بر تورات و یکی از مهم‌ترین عرفای آئین کابالا است. این روز در اسرائیل تعطیل رسمی است.
جواد دانش‌آرا (متولد ۱۳۵۰) مترجم و زبان‌شناس ایرانی است. نقد ترجمه. مهدی امیرخانلو معتقد است ترجمهٔ دانش‌آرا از "سرزمین بی‌حاصل" بر خلاف کارِ دو مترجم قبلی (بهمن شعله‌ور و محمد مسعودی) «بوی ترجمه نمی‌دهد» و «لباسی فاخر بر تن عریان شعر» پوشانده‌است. علی ثباتی نیز ترجمهٔ دانش‌آرا را از سایر ترجمه‌ها برتر می‌داند.
فیلیپ کارل سالزمن (متولد سال 1940) استاد بازنشسته انسان شناسی در دانشگاه مک گیل ، کبک ، کانادا است. زندگی. سالزمن در سال 1962 از کالج انطاکیه در اوهایو ، ایالات متحده فارغ التحصیل شد و از دانشگاه شیکاگو در سال 1972 ( "سازگاری و تغییر در میان بلوچ یاراحمدزی") دکترای خود را دریافت کرد. وی تحقیقات میدانی را در میان مردم دامدار انجام داد، ابتدا قبیله عشایری شاه نوازی در بلوچستان ( ایران ) و سپس با دامداران بهاروادین ریکا در گجرات و راجستان ( راجستان ) در ( هند ) و در ویلاگراند استریسایلی ، ساردینیا ( ایتالیا ).
و در ویلاگراند استریسایلی ، ساردینیا ( ایتالیا ). او بازنشسته دانشگاه مک گیل است و یکی از اعضای ارشد مرکز سیاست‌های عمومی فرانتیر (اندیشکده کانادایی متمرکز بر اندیشه سیاسی بازار آزاد و محافظه کار) است.
گربه‌های اهل عمل (۱۹۳۹) مجموعه ای از شعرهای تی. اس. الیوت دربارهٔ روانشناسی و جامعه‌شناسی گربه‌ها است که توسط نشر فابر و فابر منتشر شده‌است. این کتاب زمینه‌ای برای موزیکال "گربه"های اندرو لوید وبر در سال ۱۹۸۱ بود الیوت شعرها را در دهه ۱۹۳۰ سرود و آنها را با نام مستعار «صاریغِ پیر» در نامه‌هایی به فرزندان تعمیدی خود گنجاند. شعرها در سال ۱۹۳۹، با نقاشی‌هایی از نویسنده روی جلد جمع‌آوری و منتشر شدند و بلافاصله در سال ۱۹۴۰ دوباره چاپ شدند. شعرها همچنین در کتاب‌هایی با تصویرگری ادوارد گوری (۱۹۸۲)، آکسل شفلر
با تصویرگری ادوارد گوری (۱۹۸۲)، آکسل شفلر (۲۰۰۹) و ربکا اشداون (۲۰۱۴) منتشر شده‌اند. ترجمهٔ فارسی. این کتاب با ترجمهٔ جواد دانش‌آرا از سوی نشر نیلوفر منتشر شده‌است.
کریستوفر هیو گاسدن (متولد ۱۹۵۵) باستان‌شناس بریتانیایی متخصص در باستان‌شناسی هویت، به ویژه هویت انگلیسی است. وی استاد باستان‌شناسی اروپا و مدیر انستیتوی باستان‌شناسی در دانشگاه آکسفورد است. وی همچنین عضو هیئت امنای موزه بریتانیا است. گاسدن در سال ۱۹۵۵ متولد شد. وی در دانشگاه شفیلد باستان‌شناسی خواند و در سال ۱۹۷۷ با مدرک لیسانس هنر (BA) و در سال ۱۹۸۳ با درجه دکترا (PhD) فارغ‌التحصیل شد.
آرپاد ویراگ (؛ – ) فیلم‌بردار اهل مجارستان بود. از فیلم‌های او می‌توان به "دانتون"، "شهر آوازه‌خوانی" و "شهر ترانه" اشاره کرد.
یانوش سیکِـی (؛ – ) با نام مستعار جان اس. تولدی، فیلم‌نامه‌نویس، رمان‌نویس و نویسنده یهودی اهل مجارستان بود. شناخته‌شده‌ترین اثر او رمان خودزندگی‌نامه‌ای «"وسوسه"» است که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد. از فیلم‌های او می‌توان به "آسفالت"، "گلوریا"، "مدرسه هنرپیشگی"، "شهر آوازه‌خوانی" و "شهر ترانه" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین داستان شده‌است.
ارنستو تالیافری (؛ – ) موسیقی‌دان و آهنگساز اهل پادشاهی ایتالیا بود. از فیلم‌هایی که وی در ساخت موسیقی آنها نقش داشته‌است، می‌توان به "شهر ترانه" و "شهر آوازه‌خوانی" اشاره کرد.
پل‌سوخته منطقه‌ای در افغانستان است که در غرب شهر کابل قرار دارد. از این ناحیه دریای کابل که از کوهای پغمان سرچشمه می‌گیرد، می‌گذرد. نام این منطقه از پل بزرگی که در مرکز این ناحیه قرار دارد، گرفته شده است. اکثر ساکنان این منطقه را هزاره‌ها تشکیل داده است و نیز سایر اقوام در این منطقه زندگی می‌کند. مناطق همجوار این منطقه، کوته سنگی، پل سرخ، و سرکاریز است.
اول آمدند … () نوعی نثر اعتراف‌گونه پساجنگی نوشته کشیش لوتریان آلمانی، مارتین نیمولر (۱۸۹۲–۱۹۸۴) است. این نثر دربارهٔ بزدلی اینتلیجنتسیا و برخی از روحانیون آلمانی—شامل نیمولر، بنا به اعتراف خود او—به دنبال به قدرت رسیدن نازی‌ها و پاکسازی فزاینده اهداف انتخابی‌شان پس از در دست گرفتن قدرت است. تا کنون نسخه‌ها و اقتباس‌های متعددی از اصل این نثر به زبان انگلیسی منتشر شده‌است. مضامین اصلی این اثر شامل آزار و شکنجه، احساس گناه، توبه و مسئولیت‌پذیری شخصی است. متن. مشهورترین نسخه‌های این اعتراف به زبان انگلیسی،
مشهورترین نسخه‌های این اعتراف به زبان انگلیسی، نسخه‌های ویرایش‌شده‌ای هستند که در دهه ۱۹۵۰ میلادی و در قالب شعر منتشر شدند. موزه یادبود هولوکاست متن زیر را به عنوان یکی از نسخه‌های متعدد منتشرشده در قالب شعر از این سخنرانی، نقل کرده‌است: نسخه طولانی‌تری که توسط مؤسسه روز یادبود هولوکاست، یک خیریه تأسیس‌شده توسط دولت بریتانیا، منتشر شده، در زیر آمده‌است: نویسنده. مارتین نیمولر یک کشیش لوتریان آلمانی متولد لیپ‌اشتات، آلمان، در سال ۱۸۹۲ بود. نیمولر در ابتدا یک ضد کمونیست و پشتیبان به قدرت رسیدن آدولف هیتلر
یک ضد کمونیست و پشتیبان به قدرت رسیدن آدولف هیتلر بود. با این حال، پس از کسب قدرت، هیتلر بر برتری دولت بر دین تمرکز کرد و همین باعث سرخوردگی نیمولر شد. او سپس به رهبر گروهی از روحانیون آلمانی که مخالف هیتلر بودند، تبدیل شد. در سال ۱۹۳۷، او بازداشت و برای کار اجباری به زاخسنهاوزن و داخائو فرستاده شد. در سال ۱۹۴۵، نیمولر توسط متفقین آزاد شد. او به کارش به عنوان یک روحانی در آلمان ادامه داد و پس از جنگ جهانی دوم، به یکی از چهره‌های پیشرو در طلب توبه و اصلاح برای مردم آلمان تبدیل شد. خاستگاه. نیمولر در جریان
مردم آلمان تبدیل شد. خاستگاه. نیمولر در جریان سخنرانی‌اش برای کلیسای اعتراف در فرانکفورت در ۶ ژانویه ۱۹۴۶، اعتراف کرد. بخشی از ترجمه اعتراف او در زیر آمده‌است:
قضیه هان-باناخ، یک ابزار مرکزی در آنالیز تابعیست. این قضیه امکان می‌دهد تا تابعک‌های خطی کرانداری که بر روی زیر فضایی از یک فضای برداری تعریف شده‌اند را به کل فضا تعمیم دهیم. همچنین این قضیه نشان می‌دهد که به میزان «کافی» تابعک‌های خطی پیوسته بر روی هر فضای برداری نرم دار وجود دارد، به گونه ای که مطالعهٔ فضای دوگان «جذاب» می‌شود. نسخهٔ دیگری از قضیه هان-باناخ به قضیه جداسازی هان-باناخ یا قضیه جداسازی ابر صفحه ای معروف است، و کاربردهای متعددی در هندسه محدب دارد.
الکسیوس () و کاساندرا () دو شخصیت خیالی مرتبط با هم در مجموعه بازی‌های ویدیویی "اساسینز کرید" شرکت یوبی‌سافت هستند که برای اولین بار به عنوان شخصیت‌های بازیکن در بازی ویدیویی "اساسینز کرید ادیسه" محصول سال ۲۰۱۸ ظاهر شدند. نقش الکسیوس و کاساندرا به ترتیب توسط مایکل آنتوناکوس و ملیسانتی ماهوت با تکنیک ضبط اجرا به تصویر کشیده شده است. لئونیداس کاسترونیس و ماریا سیرگیانیس به ترتیب در فلاش‌بک‌ها، صدای دو شخصیت را در کودکی‌شان ادا می‌کنند. در فضای تاریخی جایگزین سریال، هر دو شخصیت خواهر و برادر ناتنی هستند که در
هر دو شخصیت خواهر و برادر ناتنی هستند که در دوران کودکی به دلیل پیشگویی پیتیا، پیشگوی دلفی، از والدین اسپارتی خود و از یکدیگر جدا شده‌اند. این خواهر و برادر از طریق مادرشان میرین، از نوادگان نسخه‌ی خیالی لئونیداس اول هستند که خود از ایسو، تمدنی که به تمدن اول معروف است، سرچشمه می‌گیرد و نیزه‌ای با قدرت‌های خارق‌العاده در اختیار دارد. در "بازی ادیسه"، بازیکن می‌تواند خاطرات الکسیوس یا کاساندرا را به عنوان بخشی از یک شبیه‌سازی که توسط شخصیت دیگری در بازی، لیلا حسن، بازی می‌شود، تجربه کند. شخصیت انتخاب شده در
حسن، بازی می‌شود، تجربه کند. شخصیت انتخاب شده در روایت بازی، خواهر یا برادر بزرگتر می‌شود که از کودکی در جزیره کفالونیا پس از یک حادثه آسیب‌زا در کوه تایگتوس رها می‌شود و در بزرگسالی به یک مزدور افسانه‌ای معروف به "حامل عقاب" تبدیل می‌شود. خواهر یا برادر کوچکتر به نوبه خود به «دیموس» تبدیل می‌شود، یک مجری محترم یک جامعه مخفی معروف به فرقه کاسموس و یکی از آنتاگونیست‌های اصلی بازی. داستان «"ادیسه"» سفر عقاب حامل را در یونان باستان در طول جنگ پلوپونز دنبال می‌کند، جایی که آنها تلاش می‌کنند خانواده از هم
می‌کند، جایی که آنها تلاش می‌کنند خانواده از هم پاشیده خود را دوباره متحد کنند و فرقه کاسموس را که به عنوان طراحان جنگ به تصویر کشیده شده‌اند، تعقیب کنند. در داستان این مجموعه، کاساندرا به عنوان عقاب حامل اصلی معرفی شده است، که در رمان "«ادیسه»" به همین عنوان ظاهر می‌شود و بعداً در "ادیسه" و "اساسینز کرید والهالا"، که در آن کاساندرا به عنوان شخصیت مهمان به عنوان بخشی از یک خط داستانی اضافی که پس از انتشار بازی اضافه شد، ظاهر می‌شود، دوباره تأیید شد. هر دو شخصیت پس از اولین حضورشان، با استقبال مثبتی از سوی
پس از اولین حضورشان، با استقبال مثبتی از سوی روزنامه‌نگاران بازی‌های ویدیویی و طرفداران سریال مواجه شده‌اند. کاساندرا به طور خاص به عنوان نمونه‌ای مثبت از برابری جنسیتی و بازنمایی آن در بازی‌های ویدیویی مورد توجه قرار گرفته است، و همچنین در پاسخ به عملکرد و تفسیر ماهوت از این شخصیت، مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است. نمای کلی شخصیت. در "ادیسه"، لیلا حسن، کارمند سابق آبسترگو، نیزه شکسته پادشاه لئونیداس از اسپارتا را کشف می‌کند که در واقع یک مصنوع قدرتمند ایسو است. پس از زنده کردن آخرین لحظه پیروزی لئونیداس
است. پس از زنده کردن آخرین لحظه پیروزی لئونیداس در نبرد ترموپیل برای بخش آموزشی بازی، او با این انتخاب روبرو می‌شود که خاطرات ژنتیکی نوه‌های لئونیداس، الکسیوس یا کاساندرا، را از طریق دستگاه انیموس قابل حمل خود در جستجوی عصای هرمس تریسمگیستوس، یکی دیگر از مصنوعات ایسو، کاوش کند. هر کسی که توسط بازیکن به عنوان لیلا در "ادیسه" انتخاب شود، مشخص می‌شود که همان مزدور افسانه‌ای معروف به عقاب حامل است که در طول جنگ پلوپونز فعال بوده و دلاوری‌های او در روایت‌های ظاهراً گمشده‌ی نسخه‌ای از هرودوت در دنیای "اساسینز
گمشده‌ی نسخه‌ای از هرودوت در دنیای "اساسینز کرید" به تفصیل شرح داده شده است. به عنوان یک مزدور که معمولاً با اصطلاح "میستیوس" به آن اشاره می‌شود که در زبان یونان باستان به معنای «استخدام شده برای استخدام» یا «خدمتکار اجیر شده» است، عقاب حامل، انحرافی از سنت این مجموعه است زیرا آنها هیچ ارتباط مستقیمی با انجمن قاتلان یا هیچ سازمان مرتبطی ندارند. در نقش الکسیوس یا کاساندرا، بازیکن می‌تواند با درگیر شدن در درخت‌های گفتگو با شخصیت‌های غیربازیکن، نحوه‌ی واکنش به آنها را انتخاب کند تا اطلاعات کسب کند و داستان را
آنها را انتخاب کند تا اطلاعات کسب کند و داستان را پیش ببرد، و برخی از این انتخاب‌ها به طور بالقوه سرنوشت شخصیت‌هایی را که با آنها تعامل دارند تغییر می‌دهد یا بر آنها تأثیر می‌گذارد. در طول بازی، عقاب حامل به اسب وفاداری به نام فوبوس دسترسی دارد که ظاهرش قابل تنظیم است و تقریباً در هر زمان و هر مکانی می‌توان او را احضار کرد. عقاب حامل، سفری طولانی را در سراسر جهان یونان با کشتی خود، "آدستیا"، آغاز می‌کند، جایی که با تفاسیر مختلفی از شخصیت‌های تاریخی واقعی در دنیای "اساسینز کرید" مانند پریکلس، کلئون،
در دنیای "اساسینز کرید" مانند پریکلس، کلئون، آسپاسیا، سقراط، آلکیبیادس، آریستوفان، بقراط، براسیدس و دو پادشاه اسپارتا روبرو می‌شوند . در رمان بازی که توسط گوردون دوهرتی نوشته شده، کاساندرا به عنوان حامل عقاب ظاهر می‌شود که با فرقه کاسموس مخالفت می‌کند و در نهایت عصای هرمس تریسمگیستوس را از فیثاغورث به ارث می‌برد. الکسیوس طوری طراحی شده که به سلاحی برای استفاده توسط فرقه تبدیل شود، که از این پس با نام دیموس شناخته می‌شود. وفاداری او به فرقه، او را در تضاد با خواهرش قرار می‌دهد، خواهری که تلاش می‌کند در
با خواهرش قرار می‌دهد، خواهری که تلاش می‌کند در بحبوحه جنگ پلوپونز، نفوذ فرقه را در سراسر جهان یونان از بین ببرد و خانواده‌اش را دوباره متحد کند، و بعداً در نبرد با کاساندرا در کوه تایگتوس جان خود را از دست می‌دهد. ایجاد و توسعه. در مصاحبه‌ای با تام هاگینز از "تلگراف"، مارک-الکسیس کوته، تهیه‌کننده ارشد "ادیسه"، گفت که بخش کفالونیا در اوایل بازی «درباره کشف این شخصیت‌ها و فهمیدن اینکه چرا باید در این سفر به آنها بپیوندید» است. کوته توضیح داد که مفهوم انتخاب توسط تیم توسعه به عنوان یکی از «ستون‌های اصلی»
توسط تیم توسعه به عنوان یکی از «ستون‌های اصلی» آنها برای بازی تعیین می‌شود و این به بازیکن حق انتخاب شخصیت خود را نیز می‌دهد. کوته خاطرنشان کرد که بازخورد بازیکنان از گزینه بازی در نقش اوی فرای در "" به تیم سازنده کمک کرد تا بینشی در مورد چگونگی پیشبرد این امر برای "ادیسه" به دست آورند و ادعا کرد که در نتیجه، تیم توانست بازی بهتری بسازد، زیرا همه از «تقسیم جنسیتی خوب در بازی» راضی هستند. پیاده‌سازی سیستم گفتگوی شاخه‌ای، که به گفته کوت قرار است نحوه برخورد بازیکنان با تجربه گیم‌پلی خود را از طریق انتخاب
بازیکنان با تجربه گیم‌پلی خود را از طریق انتخاب دیالوگ متحول کند، تغییر اصلی در نحوه رویکرد تیم توسعه‌دهنده به ساخت بازی بود. او توضیح داد که این پروژه در مقایسه با پروژه‌های قبلی این مجموعه، به آماده‌سازی بسیار بیشتری نیاز داشت، چرا که تیم نویسندگی "ادیسه" در طول توسعه از یک تیم دو نفره به یک تیم پانزده نفره گسترش یافت. کوته گفت که رمان‌نویسی بازی، ادامه‌ای بر پروژه بوده و از آنجایی که روایت آن قرار است خطی باشد، باید یک خط داستانی اصلی برای رمان نوشته می‌شد. در ژوئیه ۲۰۲۰، گزارشی از جیسون شرایر از
می‌شد. در ژوئیه ۲۰۲۰، گزارشی از جیسون شرایر از "بلومبرگ" در مورد سوءمدیریت ادعاهای سوءرفتار جنسی توسط یوبی‌سافت منتشر شد که ادعا می‌کرد کاساندرا در ابتدا قرار بود تنها شخصیت قابل بازی "ادیسه" باشد و گنجاندن الکسیوس به عنوان یک شخصیت جایگزین به طور ضمنی نتیجه سازش با مدیریت یوبی‌سافت تلقی شد، وضعیتی که «نشانگر تبعیض جنسی ریشه‌دار در شرکت» توصیف شده است. تصویرسازی. بازیگران مایکل آنتوناکوس و ملیسانتی ماهوت، که به ترتیب نقش الکسیوس و کاساندرا را بازی می‌کنند، اصالتاً یونانی هستند. در رابطه با فرآیند انتخاب
اصالتاً یونانی هستند. در رابطه با فرآیند انتخاب شخصیت‌ها در "بازی ادیسه"، لیدیا اندرو، کارگردان صدا، اشاره کرد که یوبی‌سافت سعی کرده بازیگرانی را انتخاب کند که اهل یونان باشند یا اصل و نسب یونانی داشته باشند. او اشاره کرد که این فرصت خوبی برای «بررسی عمیق فرهنگ یونان و مشخصاً یونان باستان» بوده است، و اینکه کار کردن با بازیگران خوب یونانی به اندازه انتخاب یک بازیگر عالی که در به تصویر کشیدن لهجه بسیار خوب است، مهم است. ماهوت به یاد آورد که آنتوناکوس پیش از نهایی شدن تست بازیگری خودش برای نقش کاساندرا، که
نهایی شدن تست بازیگری خودش برای نقش کاساندرا، که در آن فرصت بازی در نقش آنتوناکوس را داشت، برای نقش الکسیوس انتخاب شده بود. در ابتدای این فرآیند، کارگردانان خلاق و نویسندگان "ادیسه" به هر دو بازیگر ایده‌ای «اسکلتی» از شخصیت‌هایشان و همچنین بینشی در مورد تاریخچه، مسیر احتمالی و ویژگی‌های کلی آنها دادند. آنتوناکوس و ماهوت کار تیمی را سرلوحه کار خود قرار دادند و اغلب با یکدیگر در مورد اینکه شخصیت‌هایشان را در چه مسیری می‌بینند، ویژگی‌های اصلی آنها را چه می‌دانند و در موقعیت‌های کلیدی چگونه واکنش نشان می‌دهند،
و در موقعیت‌های کلیدی چگونه واکنش نشان می‌دهند، بحث می‌کردند. در طول جلسات ضبط حرکت، آنها دائماً در مورد اینکه چگونه می‌خواهند به صحنه‌های خاص نزدیک شوند، به یکدیگر یادداشت می‌دادند. جلسات گویندگی شامل فرآیند طولانی‌تری بود زیرا اغلب در یک منطقه یا اتاق نبودند، بنابراین آنها از انتخاب‌های شخصی خود و همچنین راهنمایی‌های مدیران مربوطه پیروی می‌کردند. آنتوناکوس در ابتدا نمی‌دانست الکسیوس چه شکلی خواهد بود و با الهام از شخصیت اصلی سری قبلی، اتزیو آدیتوره دا فلورانس، و همچنین نسخه‌های انیمیشنی ولورین و بتمن از
و همچنین نسخه‌های انیمیشنی ولورین و بتمن از دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، برداشت خودش از این شخصیت را توسعه داد. آنتوناکوس، الکسیوس را به عنوان « بروس وینِ پرجنب‌وجوش با لهجه‌ی یونانی» توصیف کرد که وقتی عصبانی می‌شود، شبیه « ولورینِ انفجاری» می‌شود. آنتوناکوس همچنین از آهنگ « "کاش اینجا بودی»" پینک فلوید الهام گرفته بود، که پس از ارائه پیشینه شخصیت به عنوان «موسیقی متن درد او»، از آن برای عمیق‌تر کردن شخصیت استفاده کرد. آنتوناکوس در مورد نمایش مردانگی این شخصیت گفت که الکسیوس اساساً یک نیمه‌خدا با قدرت
شخصیت گفت که الکسیوس اساساً یک نیمه‌خدا با قدرت ماوراءالطبیعه است که در فرهنگ جنگجویان یونان باستان نیز غرق شده است و توضیح داد که تکبر او «فقط یک نمایش است، نقابی برای ناامنی او از تنها بودن»، و خاطرنشان کرد که او در حقیقت «یک بچه بزرگ است که با خشونت رفتار می‌کند» با «مشکلات گناه بزرگ» و «چیزی برای اثبات». ماهوت در به تصویر کشیدن هویت دیموس برای شخصیت‌های مربوطه، می‌خواست کاساندرا به عنوان شخصیتی قابل درک باقی بماند، حتی زمانی که مرتکب اعمالی ظالمانه یا غیرانسانی می‌شود. او عناصر کلیدی که خواهر یا برادر
می‌شود. او عناصر کلیدی که خواهر یا برادر بزرگتر را به آنچه که هستند تبدیل کرده بود، برداشت و «فیلتری روی آنها گذاشت». او سعی کرد تصور کند که چگونه یک خواهر یا برادر کوچکتر از دوران کودکی آسیب‌زای طرد شدن و رها شدن، اما در عین حال دارای قدرتی خداگونه، تکامل می‌یابد. آنتوناکوس تصمیم گرفت نقش دیموس را کاملاً به عنوان یک شخصیت متفاوت بازی کند و توضیح داد که او خواهر کوچکتر است که هرگز دوران کودکی عادی را در جامعه اسپارتان تجربه نکرده و بنابراین از همان قطب‌نمای اخلاقی که الکسیوس بزرگتر داشته، برخوردار نیست،
اخلاقی که الکسیوس بزرگتر داشته، برخوردار نیست، زیرا هرگز از سوی کسانی که او را بزرگ کرده‌اند، دلسوزی و همدردی ندیده است. آنتوناکوس در مقایسه با صدایی که به الکسیوس به عنوان حامل عقاب داده بود، صدایی بم‌تر و بم‌تر از قبل داشت و جایی برای لبخند زدن به او نمی‌داد، مگر اینکه لبخندش حس عذاب‌آوری را القا می‌کرد. به عنوان بخشی از اجرای ضبط حرکت، که حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد بازی را تشکیل می‌داد، بازیگران مجبور بودند لباس‌های چسبی/لاکرا و کلاه ایمنی با دوربین‌های متصل به آن بپوشند. هم آنتوناکوس و هم ماهوت تمام تلاش خود
آن بپوشند. هم آنتوناکوس و هم ماهوت تمام تلاش خود را کردند تا اجراها، ژست‌ها و حرکات یکدیگر را با هم هماهنگ کنند، زیرا تیم تولید از تدوین‌های یکسانی برای تدوین صحنه‌ها استفاده می‌کرد. حضورها. ادیسه اساسین کرید کاساندرا شخصیت اصلی بازی "اساسینز کرید ادیسه" است که در آن زندگی و ماجراجویی‌های او در یونان باستان توسط لیلا حسن بررسی می‌شود. حسن با استفاده از دستگاه انیموس خود، خاطرات ژنتیکی کاساندرا را از طریق نمونه دی‌ان‌ای بازیابی شده از نیزه شکسته لئونیداس، زنده می‌کند. طبق داستان‌های این مجموعه، کاساندرا در
می‌کند. طبق داستان‌های این مجموعه، کاساندرا در سال ۴۵۸ پیش از میلاد در اسپارتا متولد شد و در ابتدا توسط مادرش میرین و ناپدری‌اش نیکولائوس بزرگ شد. وقتی کاساندرا هفت ساله است، برادر نوزادش الکسیوس به احترام پیشگویی یک پیشگو که گفته بود او می‌تواند اسپارت را به نابودی بکشاند، به اعدام محکوم می‌شود. کاساندرا در حالی که سعی داشت مانع از پایین انداختن الکسیوس از کوه تایگتوس توسط یکی از بزرگان اسپارت شود، به طور تصادفی آن بزرگ را هل داد و به کام مرگ کشاند. رهبری اسپارت کاساندرا را خائن خواند و نیکولائوس را مجبور
کاساندرا را خائن خواند و نیکولائوس را مجبور کردند که او را نیز به پایین پرتاب کند. کاساندرا که از سقوط جان سالم به در برده بود، از اسپارت فرار کرد و به جزیره کفاللونیا رفت، جایی که توسط مردی کلاهبردار به نام مارکوس به اسارت گرفته شد. کاساندرا تحت مراقبت مارکوس بزرگ شد و به یک مزدور ماهر تبدیل شد که با نام «حامل عقاب» شناخته می‌شد. در سال ۴۳۱ پیش از میلاد، در آغاز جنگ پلوپونز، کاساندرا از وجود یک انجمن مخفی به نام فرقه کاسموس پرده برداشت، زمانی که توسط یکی از اعضای آن برای ترور یک ژنرال اسپارتی معروف به
از اعضای آن برای ترور یک ژنرال اسپارتی معروف به «گرگ اسپارت» استخدام شد. کاساندرا پس از دوست شدن با یک کاپیتان نیروی دریایی به نام بارناباس و به دست گرفتن فرماندهی کشتی او، "آدرستیا"، برای انجام قراردادش به مگاریس سفر می‌کند، اما متوجه می‌شود که «گرگ» همان نیکولائوس است و فرقه خانواده او را هدف قرار داده است. کاساندرا پس از نفوذ به یک جلسه فرقه با لباس مبدل، متوجه می‌شود که فرقه جنگ را برای تصرف یونان ترتیب داده و پس از سقوط الکسیوس از کوه تایگتوس، او را ربوده و شستشوی مغزی داده تا به آرمان آنها خدمت کند و
و شستشوی مغزی داده تا به آرمان آنها خدمت کند و قهرمان آنها با نام «دیموس» باشد. کاساندرا با سوگند انتقام از فرقه به خاطر از هم پاشیدن خانواده‌اش، سفری طولانی را در سراسر یونان آغاز می‌کند تا اعضای آن را از بین ببرد و خانواده‌اش را دوباره متحد کند، که در طی آن با چهره‌های تاریخی مختلفی مانند هرودوت، سقراط، براسایداس و آسپاسیا متحد می‌شود. او سرانجام می‌تواند میرین را که پس از ترک اسپارتا به "الیگارشی" شهر ناکسوس تبدیل شده بود، پیدا کند و با نیکولائوس و فرزندخوانده‌اش استنتور آشتی کند. سپس میرین دخترش را
استنتور آشتی کند. سپس میرین دخترش را متقاعد می‌کند که به بازگرداندن شهروندی اسپارتان و املاک اجدادی‌شان کمک کند و او را تشویق می‌کند تا الکسیوس را از نفوذ فرقه نجات دهد. پس از آن، کاساندرا به همراه میرین به کوه تایگتوس بازگشت تا با دیموس روبرو شود. بسته به تصمیمات کلیدی که بازیکن در نقاط از پیش تعیین‌شده‌ی روایت بازی می‌گیرد، کاساندرا یا دیموس را آزاد می‌کند یا می‌کشد، با این اقدامات که تأثیر مستقیمی بر سرنوشت اعضای خانواده‌ی گسترده دارد و تعیین می‌کند که آیا تجدید دیدار خانوادگی موفقیت‌آمیزی برای پایان
آیا تجدید دیدار خانوادگی موفقیت‌آمیزی برای پایان داستان اصلی وجود خواهد داشت یا خیر. کاساندرا پس از شکست موفقیت‌آمیز فرقه، به محل ملاقات آنها در زیر معبد دلفی می‌رود، جایی که او مصنوع هرمی شکل آنها را نابود می‌کند و با آسپاسیا ملاقات می‌کند، که خود را رهبر اصلی فرقه معرفی می‌کند و می‌گوید که او مخفیانه به کاساندرا کمک کرده تا پس از فاسد شدن فرقه تحت نفوذ دیموس، آن را از بین ببرد. کاساندرا در طول سفرش، به درخواست پدر بیولوژیکی‌اش، فیثاغورث، که نگهبان عصای هرمس تریسمگیستوس و نگهبان اسرار آتلانتیس بود،