payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایوان اوخوف، تاتیانا لیسنکو، یولیا زریپووا، ناتالیا آنتیوخ، میخائیل ریژوف، آندری سیلنوف، الکساندر ایوانف، اکاترینا کونوا، یلنا اسلسارنکو، سرگی شوبنکوف، ماریا لاسیتسکنه، یوری بورزاکوفسکی، الکساندر منکوف، لیوکمن آدامز، النا لاشمانوا، داریا کلیشینا، دانیل تسپلاکوف، ایلیا شکورنوف. جهت‌یابی. فدراسیون جهت‌یابی روسیه (روسی: Федерация Спортивного Ориентирования (ФСО)) سازمان ملی جهت‌یابی روسیه عضو کامل فدراسیون جهانی جهت‌یابی است. بوکس. روسیه یک کشور قدرتمند بوکس است که دارای بسیاری از دارندگان عنواندار جهانی،
است که دارای بسیاری از دارندگان عنواندار جهانی، قهرمانان المپیک و افسانه‌های این ورزش است. بوکسورهای حرفه ای و آماتور موفق عبارتند از: الکساندر پوتکین، نیکولای والوئف، دیمیتری بیول، ادوارد تروایانوفسکی، الکسی تیشچینکو، کوستیا زو، یوگنی تیشچنکو، سرگئی کوالف، آلبرت تومنوف، ماگمود عبدالسلاموف، شامیل سابیروف، اولگ ماسکایف، دیمیتری قدریاشوف، بوریس کوزنتسوف، الکساندر لبزیاک، صوفیا اوچیگاوا، اولگ سایتوف، جورجی بلوکشین، اولگ گریگرویف، واسیلی سولومین، نیکولای کورولیوف، ریم کول ملخبکوف، اوگنی ماکارنکو، الکساندر
ریم کول ملخبکوف، اوگنی ماکارنکو، الکساندر مالتین، الکسی لزین، گنادی کووالف، سرگئی کازاکوف، ماتوی کوروبوف، سلطان ابراگیموف، آرتور بتربیف، میخائیل آلویان، دنیس بوتسوف، دیمیتری قدینف، فدور چودینوف، گنادی شاتکوف، گریگوری روزد، ایگور مخونتسف، داویت هایراپتیان، بوریس لاگوتین، دنیس لبدف، رشید ماگومدوف، روسلان پروونیکوف، ویکتور ریباکوف، ولادیمیر سافرونوف، استانیسلاف استپاشکین، والریان سوکولوف، واسیلی ایگوروف، ویتالی دونایتسف. جودو. روسیه به عنوان قدرت اصلی در ورزش جودو تبدیل شده‌است، حتی در زمان اتحاد جماهیر
ورزش جودو تبدیل شده‌است، حتی در زمان اتحاد جماهیر شوروی، چندین قهرمان و مدال آور المپیک را ساخته‌است. این محبوبیت در زمان رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین افزایش یافته‌است، جودو کاران قابل توجه در طول دهه‌ها عبارتند از: ولادیمیر نوزوروف، کمال خان-ماگومیدوف، الکساندر میخایلین، اولگ استپانوف، آناتولی لاریوکوف، بسلان مودرانوف، تامرلان طنوف، ایوان نیفونتوف، آرسن گالستیان، سرگئی کوسوروتوف، منصور عیسیف، نیکولای سولوداخین، النا ایواشچنکو، کریل دنیسوف، تاگیر خایبولائف، سرگئی کاسمینین، ویتالی کوزنتسف، ناتالیا کوزیوتینا،
کاسمینین، ویتالی کوزنتسف، ناتالیا کوزیوتینا، ویتالی ماکاروف، سرگی نوویکوف، میخائیل پولیاف، دمیتری سرگئیف، یوری استوپکین. هنرهای رزمی. هنرهای رزمی، یکی دیگر از ورزشهای محبوب است که در روسیه طرفدار دارد. ورزشکاران قابل توجه عبارتند از: فدور املیاننکو، باتو خازیکوف، اولگ تاکتاروف، ویتالی میناکوف، رسول میرزاف، جولیا برزیکووا، آندری کرشکوف، ویاچسلاو واسیلوفسکی، سرگئی خاریتونوف، حبیب نورماگومدوف، ولادیمیر مینف، مسلم سلیخوف، مراد ماچایف، ویکتور نمکو، آدلان آماگوف، اسلام ماخاچف، رمضان رمضانف، زبیرا توخوگوف، ولک
اسلام ماخاچف، رمضان رمضانف، زبیرا توخوگوف، ولک هان، اماری اخمدوف، سلطان علیف، ونر گالیف، علی باگاوتینوف، الکساندر اوستینف، رستم خابیلوف، الکساندر سارناکسی، روسلان ماگومدوف، آرتم لوین، الکساندر ولکوف، آلبرت تومنوف، رشید ماگومدوف، الکساندر امیلیاننکو، بازیگیت آتاجف، ماگومدراسول خوشبولف، ماگومدراسول خوشبولف، ماگومد ماگومیدوف، میخائیل ایلوخین، میخائیل ایلوخین، دنیس گراچف، روسلان کارائف، میلانا دودیوا، سلیمان ماگومدوف، الکسی پاپین، الکساندر پیچکونف، اولکسیسی اولیونیک، جورجی کاراخانیان، آندری سمنوف، الکساندر
اولیونیک، جورجی کاراخانیان، آندری سمنوف، الکساندر شلمنکو، آکوپ استپانیان، امار سولوو، الکساندر یاکوفلوف، میشائیل تسارف، میخائیل زایاتس، رومن زنتسوف. شکل دیگر هنرهای رزمی سامبو است که در اتحاد جماهیر شوروی نشات گرفته‌است. وزنه‌برداری. وزنه‌برداری یکی دیگر از ورزش‌های موفق در روسیه است، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه در جدول مدالهای همه زمانه در رده شانزدهم قرار دارد. از جمله وزنه‌بردارترین عنوان و محبوب است واسیلی آلکسیف. یکی دیگر از رقابت‌های پرطرفدار محبوب روسیه، پاورلیفتینگ است که شبیه به گونه
محبوب روسیه، پاورلیفتینگ است که شبیه به گونه ای است که از وزنه‌برداری در حال تحول است. روسیه در فدراسیون بین‌المللی پاورلیفتینگ و یکی از موفق‌ترین کشورها به همراه ایالات متحده، لهستان، نروژ، انگلستان، تایوان، سوئد، فنلاند، ژاپن و اوکراین است. ماریانا سدیمووا جوانترین قهرمان جهان و رکورد دار چندگانه در مسابقات حرفه ای وزنه‌برداری و مسابقات جهانی است. کشتی. اتحاد جماهیر شوروی موفق‌ترین کشور در تاریخ کشتی بوده‌است، روسیه این سنت را ادامه داده و چندین بار قهرمان المپیک و جهان شده‌است. کشتی در دسترس‌ترین ورزش
المپیک و جهان شده‌است. کشتی در دسترس‌ترین ورزش برای پسران و جوانان در روسیه بویژه در جمهوری‌ها و مناطق قفقاز (چچن، داغستان، قره‌چای و چرکس، اوستیای شمالی، کاباردینو-بالکاریا، اینگوشیا) است. شمشیربازی. روسیه یک سنت قوی در شمشیربازی از زمان تزار را حفظ کرده‌است شمشیربازی یک ورزش محبوب در میان نخبگان روس بود، در دهه ۱۹۸۰ از نظر موفقیت و محبوبیت ورزش در اتحاد جماهیر شوروی. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، روسیه در شمشیربازی پیشرفت کرد و چندین بار قهرمان جهان و اروپا شد. شمشیربازهای موفق روسیه در طول چند دهه
و اروپا شد. شمشیربازهای موفق روسیه در طول چند دهه شامل: ویکتور سیدیاک، گالینا گوروخوا، یانا زوروا، سوفیا ولیکیا، آلکسی یاکیمنکو، استانیسلاف پوزدنیاکوف، والنتینا راستوورووا، یکاترینا دیاچنکو، کمیل ایبرگیموف، پاول کولوبکف، ادوارد وینوکوروف، کارینا آزناووریان، آرتور اخمتخوزین، ولادیمیر نازلیموف، نیکولای کووالیف، اینا دریگلازوا، تاتیانا لوگونووا، دیانا یاکوولوا، اومیار ماولیخانوف، النا نویکوا-بلووا، ونیامین ریشتنیکوف، دینا گالیاکباروا، تیمور سافین، آیدا شانایوا، سرگی شاریخوف، یوری سیسیکین، یولیا بیریوکووا،
سرگی شاریخوف، یوری سیسیکین، یولیا بیریوکووا، یانا یگوریان، وایولتا کولوبووا، لیوبوف شوتووا، آنا سیوکووا، مارک راکیتا، الکساندرا زابلینا، الکسی چریمیسنوف. شطرنج. شطرنج سرگرمی مورد علاقه و ورزشی است که در دوران پس از جنگ (۱۹۴۵-) تحت تسلط روس‌ها قرار گرفته‌است. برنده مسابقات جهانی شطرنج سال ۱۹۴۸، میخائیل بتوینیک روسی، عصر تسلط شوروی در دنیای شطرنج را آغاز کرد. تا پایان اتحاد جماهیر شوروی، تنها یک قهرمان غیر اهل شوروی وجود داشت. دهه ۱۹۹۰ تحت سلطه کاسپاروف بود که اکثر مسابقات را که در آن شرکت کرده بود برنده شد.
اکثر مسابقات را که در آن شرکت کرده بود برنده شد. امروزه ۲۵ نفر از ۱۰۰ شطرنج باز برتر جهان روسی هستند. اتوموبیلرانی. ویتالی پتروف اولین راننده فرمول یک روسی است که در سال ۲۰۱۰ قهرمان شد. تاکنون وی به مدت سه فصل در تیم‌های رنو و کاترام اف یک رانندگی کرده‌است. او وقتی در سومین دوره جایزه بزرگ‌سال ۲۰۱۱ استرالیا به دست آورد، بهترین نتیجه کار خود را به دست آورد. دانیل کویات اولین بازی خود را در فرمول یک در سال ۲۰۱۴ انجام داد. او اولین مسابقه خود را با کسب مقام دوم در مسابقات جایزه بزرگ مجارستان ۲۰۱۵ به پایان
دوم در مسابقات جایزه بزرگ مجارستان ۲۰۱۵ به پایان رساند. جایزه بزرگ روسیه به تقویم فصل مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۴ که در سوچی اتودروم برگزار شد، پیوست. سرگئی سیروتکین در سال ۲۰۱۸ به مسابقات فرمول یک پیوست.
کمیته ششم مجمع عمومی سازمان ملل متحد (که به عنوان کمیته حقوقی یا C6 نیز شناخته می‌شود) یکی از شش کمیته اصلی مجمع عمومی سازمان ملل است. این امور در درجه اول به امور حقوقی می‌پردازد و اصلی‌ترین بحث برای بررسی حقوق بین‌الملل و سایر موارد حقوقی مربوط به سازمان ملل است. اجباری. مجمع عمومی سازمان ملل متحد برای ارتقاء پیشرفت مترقی حقوق بین‌الملل عمومی مطابق با منشور سازمان ملل، وظیفه صریحی دارد. به‌طور خاص، در ماده ۱۳ آمده‌است که مجمع عمومی صلاحیت دارد "مطالعات را آغاز کند و توصیه‌هایی را برای این منظور انجام دهد:
کند و توصیه‌هایی را برای این منظور انجام دهد: "" عمل بعدی این ماده را به عنوان یک مجوز گسترده برای تدوین معاهدات جدید در مورد گسترده‌ترین موضوعات، تفسیر آنها و توصیه به آنها برای امضاء بعدی، تصویب یا الحاق به آنها تفسیر کرده‌است. در حالی که مذاکرات مربوط به قانون سازی بین‌المللی در انواع نهادهای تخصصی سازمان ملل متحد انجام می‌شود، بسته به موضوع واقعی آنها، آن مذاکرات مربوط به حقوق بین‌الملل عمومی معمولاً در کمیته ششم برگزار می‌شود. ترکیب و روش کار. کمیته ششم عضویت جهانی دارد، به این ترتیب تمام کشورهای عضو
عضویت جهانی دارد، به این ترتیب تمام کشورهای عضو سازمان ملل متحد حق دارند در دادرسی خود نمایندگی کنند. کشورهای غیر عضو با وضعیت ناظر نیز ممکن است در بحث‌های کمیته شرکت کنند. کمیته ششم همه ساله به مدت شش هفته به موازات جلسه سالانه مجمع عمومی تشکیل می‌شود که کار آن پس از بحث عمومی آغاز می‌شود و تا اواسط آبان به پایان می‌رسد. بعضی اوقات، ممکن است کمیته نیز بنا به درخواست مجمع عمومی برای رسیدگی به سؤالات اساسی مجدداً تشکیل شود. قبل از شروع کار کمیته، مجمع عمومی لیستی از موضوعات دستور کار را برای آن اختصاص
لیستی از موضوعات دستور کار را برای آن اختصاص می‌دهد. موارد دستور کار مشترک شامل موارد زیر است: کمیته همچنین گزارش‌های سالانه ارگان‌های گزارشگری خود را می‌شنود، همچنین درخواست‌های مربوط به وضعیت ناظر را در مجمع عمومی در نظر می‌گیرد. کمیته در ابتدای جلسه خود یک بحث کلی ندارد، بلکه در عوض موارد برنامه‌های خود را بحث می‌کند، پس از برنامه کار مصوب در اولین جلسه خود. پس از بحث‌ها و مذاکرات رسمی، هر گونه پیشنهادی برای تصویب نهایی به مجامع مجمع عمومی ارسال می‌شود. اگر مسئله خاص برای کمیته بسیار پیچیده باشد، ممکن
اگر مسئله خاص برای کمیته بسیار پیچیده باشد، ممکن است آن را به کمیسیون حقوق بین‌الملل ارجاع دهد، یا ممکن است یک کمیته موقت ایجاد کند تا در مورد آن بحث کند. نکته برجسته کار کمیته ششم، «هفته حقوق بین‌الملل» است که از اواخر اکتبر آغاز می‌شود، هنگامی که مشاوران عالی حقوقی کشورهای عضو در نیویورک برای بررسی گزارش کمیسیون حقوق بین‌الملل در نیویورک جمع می‌شوند. علاوه بر این، در طول هفته، گزارش‌های دیوان بین‌المللی دادگستری و دیوان بین‌المللی دادگستری نیز به جلسات مجمع عمومی ارائه می‌شود. ارگانهای گزارشگر. ارگان‌های
عمومی ارائه می‌شود. ارگانهای گزارشگر. ارگان‌های زیر همه از طریق کمیته ششم به مجمع عمومی گزارش می‌دهند: معاهدات و قطعنامه‌ها در کمیته ششم مذاکره شد. معاهدات و قطعنامه‌های زیر به‌طور کلی یا جزئی در کمیته ششم مذاکره شده‌است:
هشام مشیشی (؛ زاده ژانویه ۱۹۷۴) یک سیاست‌مدار اهل تونس است. وی از ۱ سپتامبر ۲۰۲۰ نخست‌وزیر تونس بود که در ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۲۱ عزل شد. زندگی‌نامه. وی عضو کمیسیون ملی تحقیقات در مورد فساد و اختلاس بود که در سال ۲۰۱۱ تأسیس شد و عبدالفتاح آمور ریاست آن را بر عهده داشت. در سال ۲۰۱۴، وی به عنوان رئیس ستاد در وزارت حمل و نقل منصوب شد، سپس همان پست به‌طور متوالی در وزارتخانه‌های امور اجتماعی و بهداشت عمومی منصوب شد. وی سپس مدیرکل آژانس ملی کنترل بهداشت و محیط زیست محصولات بود. در ۱۱ فوریهٔ سال ۲۰۲۰ توسط رئیس‌جمهور
بود. در ۱۱ فوریهٔ سال ۲۰۲۰ توسط رئیس‌جمهور کائوس ساعد به عنوان اولین مشاور خود در امور حقوقی منصوب شد، وی در ۲۷ همان ماه به عنوان وزیر کشور در دولت الیس فخفخ منصوب شد. در تاریخ ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۲۰، ساعد در بحبوحه یک بحران سیاسی، وی را به عنوان رئیس دولت منصوب کرد و وظیفه آن تشکیل دولت در یک ماه و جلب اعتماد نمایندگان مردم بود. بعداً، وی مقام خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۰ به عهده گرفت.
کنوانسیون ایمنی سازمان ملل و پرسنل وابسته، معاهده سازمان ملل است که هدف آن محافظت از عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد و سایر پرسنل سازمان ملل است. نیوزیلند و اوکراین این کنوانسیون را در سال ۱۹۹۳ پیشنهاد دادند و کمیسیون حقوق بین‌الملل در سال ۱۹۹۴ این کنوانسیون را تهیه کرد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه ای را تصویب کرد که این کنوانسیون را در ۹ دسامبر ۱۹۹۴ تصویب کرد. محتوا. طرفین کنوانسیون موافقت می‌کنند که جرم انگاری مرتکب قتل‌ها یا آدم‌ربایی‌های کارمندان سازمان ملل یا انجمن و نیز حملات خشونت‌آمیز به
سازمان ملل یا انجمن و نیز حملات خشونت‌آمیز به تجهیزات، اماکن رسمی، اسکان خصوصی یا وسایل حمل و نقل این افراد شوند. طرفین کنوانسیون همچنین موافقت خود را برای جرم کردن کمیسیون تلاش شده یا تهدید به انجام چنین عملیاتی انجام می‌دهند. «کارمندان سازمان ملل» به افرادی که توسط دبیرکل سازمان ملل به عنوان اعضای ارتش، پلیس یا اجزای غیرنظامی یک عملیات سازمان ملل درگیر یا مستقر شده‌اند، اشاره دارد. همچنین مقامات آژانس‌های تخصصی سازمان ملل و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را شامل می‌شود. «پرسنل وابسته» شامل سایر پرسنل - از
شامل می‌شود. «پرسنل وابسته» شامل سایر پرسنل - از جمله اعضای سازمان‌های مردم‌نهاد است- که به منظور انجام وظیفه رسمی توسط کارمندان سازمان ملل منصوب شده‌اند. ماده اصلی کنوانسیون اصل " Aut dedere aut Judicare" است: طرف معاهده باید (۱) شخصی را که مرتکب تخلف علیه سازمان ملل یا پرسنل وابسته شده‌است تحت پیگرد قانونی قرار دهد یا (۲) شخص را به دولت دیگری ارسال کند که درخواست کند. استرداد او برای پیگرد همان جرم است. در این کنوانسیون آمده‌است که اجزای نظامی و پلیس یک عملیات سازمان ملل - از جمله وسایل نقلیه، هواپیما و
سازمان ملل - از جمله وسایل نقلیه، هواپیما و کشتی‌ها - باید از سازمان ملل متحد متمایز باشند و کلیه سازمان ملل و پرسنل وابسته باید شناسائی مناسبی را انجام دهند. در این پیمان همچنین آمده‌است که سازمان ملل و پرسنل وابسته باید به قوانین داخلی کشور میزبان احترام بگذارند و از آن پیروی کنند. مصوبات و احزاب. در پایان سال ۱۹۹۵، این کنوانسیون توسط ۴۳ کشور به امضا رسیده و در ۱۵ ژانویه ۱۹۹۹ پس از تصویب آن توسط ۲۲ کشور به اجرا درآمد. از ژوئن سال ۲۰۱۶، این پیمان در ۹۳ کشور تصویب شده‌است که شامل ۹۲ کشور عضو سازمان ملل به
تصویب شده‌است که شامل ۹۲ کشور عضو سازمان ملل به علاوه کشور فلسطین است. کشورهایی که کنوانسیون را امضا کردند اما هنوز آن را تصویب نکرده‌اند عبارتند از هائیتی، هندوراس، مالت، پاکستان، سیرالئون و ایالات متحده. پروتکل اختیاری. در ۸ دسامبر ۲۰۰۵، پروتکل اختیاری کنوانسیون ایمنی سازمان ملل و پرسنل وابسته توسط مجمع عمومی سازمان ملل به تصویب رسید. پروتکل اختیاری به سادگی دامنه آنچه «یک عملیات سازمان ملل» را تشکیل می‌دهد، شامل «ارائه کمکهای بشردوستانه، سیاسی یا توسعه در ساخت و ساز در صلح» و «ارائه کمکهای بشردوستانه
در ساخت و ساز در صلح» و «ارائه کمکهای بشردوستانه اضطراری» است. پروتکل اختیاری توسط ۳۴ کشور به امضا رسیده‌است، در ۱۹ اوت ۲۰۱۰ لازم‌الاجرا شد، و از ژوئن ۲۰۱۶ توسط ۳۰ کشور تصویب شده‌است.
منطقه پرقاچاق مواد مخدر یک برنامه اجرایی برای پیشگیری از مصرف مواد مخدر است که دفتر سیاست‌گذاری ملی کنترل مواد مخدر ایالات متحده آمریکا پیش می‌بَرَد. این برنامه در سال ۱۹۹۰ (میلادی) پس از تصویب لایحه ضد سوءمصرف مواد مخدر ۱۹۸۸ آغاز به کار کرد. آرمان برنامه منطقه پرقاچاق موادمخدر، تقویت و هماهنگی اقدامات کنترل مواد مخدر، بین سازمان‌های اجرای قانون در سطوح فدرال، ایالتی، و محلی است تا قاچاق مواد مخدر و پیامدهای مضر آن در مناطق بحرانی آمریکا را ریشه‌کن کند یا کاهش دهد. گزاره منطقه پرقاچاق مواد مخدر، همچنین به
دهد. گزاره منطقه پرقاچاق مواد مخدر، همچنین به هر یک از مناطق جغرافیایی اشاره می‌کند که این برنامه در آنها ستاد دارد و معمولاً شهرهای بزرگ، شهرستان‌ها، یا گذرگاه‌های مرزی هستند. این ستادها در جاهایی مستقر هستند که به نظر، مراکز اصلی قاچاق مواد مخدر هستند. ۵ دفتر منطقه پرقاچاق مواد مخدر در طول مرز ایالات متحده آمریکا–مکزیک در یک واحد به نام "منطقه پرقاچاق مواد مخدر در مرز جنوب غربی" گروه‌بندی می‌شوند. از هنگام آغاز برنامه، در سراسر آمریکا ۲۸ ستاد منطقه پرقاچاق مواد مخدر وجود دارند. هر دفتر منطقه پرقاچاق مواد
مواد مخدر وجود دارند. هر دفتر منطقه پرقاچاق مواد مخدر، توسط هیئت اجرایی منطقه پرقاچاق مواد مخدر مدیریت می‌شود. این هیئت شامل نمایندگانی از سازمان‌های اجرای قانون فدرال، ایالتی، و محلی آن ناحیه می‌شود. بر پایه قانون، شمار اعضای هر یک از هیئت‌های منطقه پرقاچاق مواد مخدر به طور برابر بین نمایندگان سازمان‌های فدرال اجرای قانون از یک سو، و سازمان‌های ایالتی و محلی اجرای قانون از سوی دیگر تقسیم می‌شود. در فرهنگ عمومی. در فرهنگ عمومی، برای نخستین‌بار در یکی از قسمت‌های فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۵ مجموعه تلویزیونی "نظم و قانون"
فصل ۲۰۰۴–۲۰۰۵ مجموعه تلویزیونی "نظم و قانون" به نام "Locomotion" از منطقه پرقاچاق مواد مخدر نام برده شد. در این قسمت، دو کارآگاه قتل به شعبه منطقه پرقاچاق مواد مخدر در محله گرینپوینت، در بخش بروکلین شهر نیویورک مراجعه می‌کنند. همچنین بینندگان قسمت دوم فصل نخست مجموعه تلویزیونی "کارآگاه حقیقی"، درمی‌یابند که یکی از سازمان‌های اجرای قانون که راستین کول در گذشته در آنها کار می‌کرده، منطقه پرقاچاق مواد مخدر بوده است.
کنوانسیون حمایت از دیپلمات‌ها (بطور رسمی کنوانسیون پیشگیری و مجازات جرایم علیه افراد تحت حمایت بین‌المللی، از جمله عوامل دیپلماتیک) پیمان ضد تروریسم سازمان ملل است که برخی از اصول سنتی را در لزوم حمایت از دیپلمات‌ها بیان می‌کند. این کنوانسیون به عنوان قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۴ دسامبر سال ۱۹۷۳ در پاسخ به مجموعه ای از آدم‌ربایی‌ها و قتل‌های مأمورین دیپلماتیک، از آغاز دهه ۱۹۶۰ پذیرفته شد. این طرح توسط کمیسیون حقوق بین‌الملل (ILC) تهیه شده‌است، که در سال ۱۹۷۱ کار بر روی آن را آغاز کرد؛ و در طی دو
در سال ۱۹۷۱ کار بر روی آن را آغاز کرد؛ و در طی دو سال به تصویب رسید، که بسیار مطابق با استانداردهای ILC بود. محتوی. طرفین کنوانسیون موافقت می‌کنند که جرم انگاری مرتکب قتل یا آدم‌ربایی افراد تحت حمایت بین‌المللی و همچنین حملات خشونت‌آمیز علیه اماکن رسمی، اسکان خصوصی یا وسایل حمل و نقل این افراد شوند. طرفین کنوانسیون همچنین موافقت خود را برای جرم کردن کمیسیون تلاش شده یا تهدید به انجام چنین عملیاتی انجام می‌دهند. «اشخاص تحت حمایت بین‌المللی» اصطلاحی است که توسط این کنوانسیون ایجاد شده و صریحاً به روسای
که توسط این کنوانسیون ایجاد شده و صریحاً به روسای کشورها، روسای دولت‌ها، وزرای خارجه، سفیران، سایر دیپلمات‌های رسمی و اعضای خانواده‌های آنها گفته می‌شود. ماده اصلی کنوانسیون اصل " aut dedere aut Judicare است": طرف معاهده باید (۱) شخصی را که مرتکب تخلف علیه شخص تحت حمایت بین‌المللی می‌شود تحت پیگرد قانونی قرار دهد یا (۲) شخص را به دولت دیگری ارسال کند که درخواست کند. استرداد او برای پیگرد همان جرم است. مصوبات و احزاب. در پایان سال ۱۹۷۴، این کنوانسیون توسط ۲۵ کشور به امضا رسیده و در ۲۰ فوریه ۱۹۷۷ پس از تصویب
کشور به امضا رسیده و در ۲۰ فوریه ۱۹۷۷ پس از تصویب آن توسط ۲۲ کشور به اجرا درآمد. از اکتبر سال ۲۰۱۶، توسط ۱۸۰ حزب دولتی تصویب شده‌است، که شامل ۱۷۷ کشور عضو سازمان ملل متحد به علاوه کشور فلسطین است. کشورهای عضو سازمان ملل که کنوانسیون را تصویب نکرده‌اند عبارتند از:
مرد نقره‌ای فیلمی به کارگردانی محمدحسین لطیفی، نویسندگی پیمان عباسی و تهیه‌کنندگی محمدحسین لطیفی و پرویز امیری محصول سال ۱۳۹۸ است.
شیشلیک فیلمی در ژانر کمدی به تهیه‌کنندگی محمدرضا منصوری، نویسندگی امیرمهدی ژوله و کارگردانی محمدحسین مهدویان محصول سال ۱۳۹۹ است. این فیلم اولین تجربه محمدحسین مهدویان در ژانر کمدی است. این فیلم در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشت. داستان فیلم. یکی از اهالی شهرکی در حاشیه تهران، تحت تأثیر شرایط خاصی که از سوی رئیس کارخانه‌ای برایش رقم خورده‌است، طغیان کرده و در جستجوی رهایی خانواده‌اش برمی‌آید و...
گشت ارشاد ۳ فیلمی ایرانی به تهیه‌کنندگی و کارگردانی سعید سهیلی است که در سال ۱۴۰۰ به نمایش درآمد. این فیلم دنباله‌ای بر فیلم‌های "گشت ارشاد" (۱۳۹۰) و "گشت ارشاد ۲" (۱۳۹۵) به‌شمار می‌رود و در آن پولاد کیمیایی، ساعد سهیلی، بهنام بانی و امیر جعفری ایفای نقش می‌کنند. میرطاهر مظلومی، نازنین کیوانی، مبینا رحمتی، اسدالله منجزی، امیر محاسبتی، اشکان عقیلی، مهدی دانایی فرد و علیرضا خواجه‌نیا از گروه بازیگران فیلم هستند. مراحل فیلم‌برداری "گشت ارشاد ۳" از اواخر خرداد ۱۳۹۹ در تهران آغاز شده بود و پس از ۲ ماه به پایان
۱۳۹۹ در تهران آغاز شده بود و پس از ۲ ماه به پایان رسید. "گشت ارشاد ۳" در ۲۶ آبان ۱۴۰۰ به‌صورت سینمایی در ایران اکران شد و در طول زمان اکرانش سومین فیلم پرفروش ایران شده‌است. این فیلم نقدهای ضد و نقیضی را از طرف منتقدان دریافت کرده‌است. خلاصهٔ داستان. پس از مدّتی، حسن و عطا از آمریکا دیپورت می‌شوند. آنها که به دنبال ون عباس می‌گشتند با فردی با نام پیکان (بهنام بانی) آشنا می‌شوند که ماشین به او اجاره داده شده‌است. حسن و عطا متوجه علاقه او به خوانندگی و همچنین ثروتمند بودن او می‌شوند پس تصمیم می‌گیرند به او
ثروتمند بودن او می‌شوند پس تصمیم می‌گیرند به او کمک کنند، صدای فالش او را ادیت می‌زنند و او یک شبه به یک خواننده محبوب تبدیل می‌شود، مسئولان از او می‌خواهند کنسرتی را در یکی از شهرهای اطراف مشهد و در حضور سفیران دیگر کشورها برگزار کند اما او اعتماد به نفس اجرا کردن را ندارد، حسن و عطا از برادران بسیجی درخواست می‌کنند تا کنسرت او را به هم بریزند … حواشی. مهاجرت ریحانه پارسا که از بازیگران اصلی فیلم بود و انتشار عکس‌های نیمه‌برهنه اش، اکران فیلم را با خطر جدی مواجه کرد و فیلم را توقیف کرد، اما وزیر ارشاد از
مواجه کرد و فیلم را توقیف کرد، اما وزیر ارشاد از اکران «گشت۳» حمایت کرد و گفت: «اگر یک تهیه‌کننده یا کارگردانی ۱۰میلیارد تومان هزینه می‌کند و یک فیلم سینمایی می‌سازد، نباید سرمایه این افراد برای مهاجرت یک بازیگر به خطر بیفتد.» سرانجام فیلم در تاریخ ۲۶ آبان بدون حذف سکانس‌های مربوط به بازی ریحانه پارسا در فیلم، اکران شد، اما از عکس و نام این بازیگر در تبلیغات فیلم استفاده نشد که به‌نظر می‌رسد جزء شروط توافقی شورای صدور پروانه نمایش با سعید سهیلی بوده‌است. البته حواشی مربوط به مهاجرت ریحانه پارسا به ضرر فیلم
حواشی مربوط به مهاجرت ریحانه پارسا به ضرر فیلم تمام نشد و باعث شد که اتفاقاً فیلم فروش بیشتری نیز داشته باشد. تولید. به گفته سعید سهیلی این فیلم مجوز ساخت در مشهد نگرفت و اداره ارشاد خراسان رضوی درخواست مجوز نداده بود. ساخت موسیقی فیلم را حبیب خزائی‌فر انجام داد. حمید فرخ‌نژاد به دلیل تداخل فیلم‌برداری نتوانست در این فیلم حضور داشته باشد. نویسنده فیلم حسام سامری زاده‌است. بازخورد. "گشت ارشاد ۳" با فروش ۴۲٬۰۸۴ میلیارد تومانی سومین فیلم پرفروش سینماهای ایران شده‌است. روزنامهٔ "جوان" در نقد خود فیلم را
ایران شده‌است. روزنامهٔ "جوان" در نقد خود فیلم را نپسندید و گفت «مخاطب بیچاره به امید تماشای فیلمی کمدی روانه سالن‌ها می‌شود ولی نه تنها با شبه‌فیلمی ضعیف و کلیشه‌ای روبه‌رو است که از دو نسخه قبلی هم عقب‌تر است بلکه با تصاویر متحرکی مواجه است که بیشتر به کنسرت شباهت دارد تا فیلم!». عصر ایران به سانسور یک سکانس انتقاد کرد و سانسور و پنهانکاری را در این دهه در مقابل «بسط و گسترش تکنولوژی، در دسترس بودن وسائل ارتباط جمعی و شبکه‌های اجتماعی» ناممکن خواند. "دیجی کالا مگ" در یک رتبه‌بندی لقب تکراری‌ترین فیلم
کالا مگ" در یک رتبه‌بندی لقب تکراری‌ترین فیلم ۱۴۰۰ را به آن داد و نوشت «خیلی خوب می‌تواند در وانفسای سینمای ایران به سود برسد.»
اشناپس ( یا ) یا schnaps نوعی از نوشیدنی الکلی که ممکن است به اشکال مختلف، از جمله تقطیر شربت میوه ، گیاهی لیکور ، ساخته می شود که با اضافه کردن شربت میوه ، ادویه جات ، ترشی جات و یا طعم دهنده های مصنوعی در انواع مختلفی می باشد .
گنبد رایشس‌تاگ گنبدی شیشه‌ است که بر فراز ساختمان بازسازی‌شدهٔ رایشس‌تاگ در برلین پایتخت آلمان قرار دارد. این اثر را معمار انگلیسی نورمن فاستر در سال ۱۹۹۳ به‌عنوان نمادی از اتحاد دوباره آلمان طراحی کرد. طرح شاخص این گنبد آن را به لندمارکی در برلین بدل کرده‌است. این اثر گنبدی بزرگ است که دید ۳۶۰ درجه‌ای از برلین به دست می‌دهد. تالار مباحثه بوندستاگ (مجلس آلمان) زیر این گنبد قرار دارد و بازدید کنندگان از گنبد می‌توانند جلسات داخل تالار بوندستاگ را از طریق این گنبد شیشه‌ای مشاهده کنند. بازدید از این گنبد برای
گنبد شیشه‌ای مشاهده کنند. بازدید از این گنبد برای عموم آزاد است و می‌توان با دو رمپ فلزی مارپیچ به آن رسید. گنبد اصلی. گنبد اصلی ساختمان رایشستاگ در ۲۷ فوریه ۱۹۳۳ در آتش‌سوزی رایشستاگ تخریب شد. باقی‌مانده گنبد و ساختمان نیز در بمباران برلین در جنگ جهانی دوم و نبرد برلین در سال ۱۹۴۵ از بین رفت.
سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی با سرواژه JWICS که به صورت «جِی‌ویکس» خوانده می‌شود یک شبکه فوق محرمانه/اطلاعات تقسیم‌شده حساس است که آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده آمریکا پیش می‌بَرَد و وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا، وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، وزارت امنیت میهن ایالات متحده آمریکا، و وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا از آن برای جابجایی اطلاعات طبقه‌بندی‌شده حساس ویژه، استفاده می‌کنند. به بیان دیگر، سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، به همراه همتاهای آن، سیپرنت، اینترانت فوق محرمانه وزارت
همتاهای آن، سیپرنت، اینترانت فوق محرمانه وزارت دفاع آمریکا است. سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، جایگزین برنامه‌های پیشین DSNET2 و DSNET3، و سطوح فوق محرمانه و اطلاعات تقسیم‌شده حساس شبکه داده‌های دفاعی شد که بر پایه فناوری آرپانت کار می‌کردند. پیوندهای مرده در استفاده روزانه، سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، در درجه نخیت، توسط اعضای جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا مانند آژانس اطلاعات دفاعی در وزارت دفاع، و اداره تحقیقات فدرال (اف‌بی‌آی) در وزارت دادگستری استفاده می‌شود. در مقابل، بخش عمده استفاده
استفاده می‌شود. در مقابل، بخش عمده استفاده از سیپرنت و نیپرنت، در وزارت دفاع و سازمان‌ها و اداره‌های دولتی غیراطلاعاتی هستند. گفته می‌شود که سامانه مشترک ارتباط اطلاعات جهانی، یکی از شبکه‌هایی است که چلسی منینگ به آن دسترسی داشته‌است. او در سال ۲۰۱۰ (میلادی) بسیاری از اسناد طبقه‌بندی‌شده را افشا کرد. از جمله آنها افشای اسناد دیپلماتیک آمریکا و ویدیوی حمله هوایی سال ۲۰۰۷ در بغداد در وبگاه ویکی‌لیکس بودند.
اوپانیشادهای موکیه () معروف‌ترین و مهم‌ترین اوپانیشادهای آیین هندو هستند. برخی محققان ده اوپانیشاد را با عنوان موکیه‌های اصلی دسته‌بندی می‌کنند، ولی نظر غالب محققان بر ۱۲ یا ۱۳ اوپانیشاد موکیه اصلی است. هر یک از اوپانیشادهای اصلی را می‌توان با یکی از مکاتب تفسیر یکی از چهار ودا (شاکهاها) مرتبط دانست. گفته می‌شود که شاکهاهای بسیار وجود داشته‌اند که تنها کسری از آنها باقی مانده است. در قیاس با اوپانیشادهای اصلی، اوپانیشادهای جدید ارتباطی با متون اصیل ودایی ندارند، فلاسفهٔ مهم ویدانته بر آنها شرحی ننوشته‌اند،
فلاسفهٔ مهم ویدانته بر آنها شرحی ننوشته‌اند، و زبان آنها با زبان اوپانیشادهای اصلی متفاوت است، رسمی‌تر است و مکنونات کمتری دارد، و در نتیجه خواندن و درک آن‌ها برای خوانندهٔ امروزی سهل‌تر است. زمان‌شناسی. پاترین آلیول تاریخ‌شناسی ذیل را برای اوپانیشادهای نخستین (یا اوپانیشادهای اصلی) پیشنهاد می‌کند:
لئونارد کورن (؛ زادهٔ ) هنرمند، متخصص زیباشناسی، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگی و کار. لئونارد کورن در سال ۱۹۴۸ در شهر نیویورک متولد شد و در لس آنجلس بزرگ شد. در سال ۱۹۶۹، او یک گروه نقاشی دیواری را با همکاری گروه هنرهای زیبا در لس آنجلس تأسیس کرد. وی در UCLA حضور یافت و در سال ۱۹۷۲ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته معماری و برنامه‌ریزی شهری فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی، کورن به عنوان یک هنرمند در لس آنجلس کار کرد، جایی که کار وی در مورد محیط‌های حمام متمرکز بود. در سال ۱۹۷۶، کورن
مورد محیط‌های حمام متمرکز بود. در سال ۱۹۷۶، کورن مجله WET را تأسیس کرد - یک دوره زمانی اختصاص داده شده به استحمام عالی، که در توسعه زیبایی‌شناسی پست مدرن تأثیرگذار بود. در سال ۱۹۸۱، مجله WET انتشار خود را متوقف کرد و کورن به ژاپن نقل مکان کرد، و در آنجا چندین اثر دربارهٔ زیبایی‌شناسی نوشت. از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ ستونی در مورد انسان‌شناسی فرهنگی برای یک مجله ژاپنی تولید کرد. به‌طور خاص، کورن Wabi-Sabi را برای هنرمندان، طراحان، شاعران و فیلسوفان نوشت، که به آوردن مفهوم ژاپنی Wabi-Sabi به نظریه زیبایی‌شناسی غربی