payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گردشگری در اندونزی یکی از مهم‌ترین بخش‌های مهم اقتصاد اندونزی و همچنین منبع قابل توجهی از درآمد ارزی این کشور است. اندونزی در سال ۲۰۱۷ در رتبه ۲۰ صنعت گردشگری جهان قرار گرفت، همچنین به عنوان نهمین بخش جهانگردی با رشد سریع، سومین رشد سریع در آسیا و سریعترین رشد در جنوب شرقی آسیا قرار گرفت. در سال ۲۰۱۸، دنپاسار، جاکارتا و باتام در میان ۱۰ شهر جهان با رشد سریع گردشگری به ترتیب رشد ۳۲٫۷، ۲۹٫۲ و ۲۳٫۳ درصد قرار دارند. این کشور قصد دارد ۸ درصد از تولید ناخالص داخلی را از بخش گردشگری به دست آورد و هدف آن جذب حدود
را از بخش گردشگری به دست آورد و هدف آن جذب حدود ۲۰ میلیون بازدید کننده تا سال ۲۰۱۹ است. بخش جهانگردی در میان بخش‌های صادراتی کالاها و خدمات به عنوان چهارمین کشور بزرگ رتبه‌بندی شده‌است. در سال ۲۰۱۹، اندونزی ۱۶٫۱۰ میلیون ورود گردشگر خارجی را ثبت کرد، که ۱٫۹ درصد رشد نسبت به سال ۲۰۱۸ را نشان می‌دهد. در سال ۲۰۱۵، ۹٫۷۳ میلیون بازدید کننده بین‌المللی وارد اندونزی شده‌اند و به‌طور متوسط ۷/۵ شب در هتل‌ها اقامت دارند و در طول بازدید خود به ازای هر نفر به‌طور متوسط ۱۱۱۴ دلار آمریکا یا هر نفر ۲۲۲/۱۵ دلار آمریکا
۱۱۱۴ دلار آمریکا یا هر نفر ۲۲۲/۱۵ دلار آمریکا روزانه هزینه می‌کنند. سنگاپور، مالزی، چین، استرالیا و ژاپن پنج منبع اصلی بازدید از اندونزی هستند. "گزارش رقابت پذیری سفر و جهانگردی ۲۰۱۹" با امتیاز ۴٫۳ شاخص رقابت و سفر و جهانگردی، اندونزی را در رتبه ۴۰ ام از بین ۱۴۰ کشور قرار داده‌است. این نسبت به موقعیت اندونزی در رتبه ۴۲، از بین ۱۳۶ کشور در مجموع با نمره شاخص ۴٫۲، دو رتبه پیشرفت را نشان می‌دهد. در سال ۲۰۱۶ گزارش شد که دولت با جذب سرمایه گذاران خارجی بیشتر در توسعه گردشگری سرمایه‌گذاری می‌کند. دولت ۱۰ مقصد را
گردشگری سرمایه‌گذاری می‌کند. دولت ۱۰ مقصد را به شرح زیر اولویت قرار داده‌است: بوروبودور، جاوا مرکزی. ماندالیکا، غرب نوسا تنگگارا؛ لبوان باجو، شرق نوسا تنگگارا؛ Bromo-Tengger-Semeru، شرق جاوا؛ هزار جزیره، جاکارتا؛ توبا، سوماترا شمالی؛ واکاتوبی، جنوب شرقی سولاوسی؛ تانجونگ لسونگ، بانتن؛ موروتای، مالوکو شمالی؛ و Tanjung Kelayang , Belitung. همان‌طور که در "جاکارتا پست نقل شده"، دولت قصد دارد ۲۷۵ میلیون سفر توسط گردشگران داخلی تا پایان سال ۲۰۱۹ انجام شود. دولت همچنین تعهدات خود را از سرمایه گذاران بالقوه تأمین
تعهدات خود را از سرمایه گذاران بالقوه تأمین کرده‌است که در مجموع ۷۰ میلیون دلار آمریکا در زمینه ساخت اقامتگاه، تفرجگاه و امکانات بوم گردی در ۳ منطقه از ۱۰ منطقه می‌شود. اندونزی در مکان هفتم لیست ۱۰ کشور برتر لونلی پلانت برای بازدید در سال ۲۰۱۹ قرار دارد. این کشور توسط سایت مسافرتی مشاور سفر در رتبه چهارم از ۲۵ مقصد برتر جهان در سال ۲۰۱۸ قرار دارد. آمار. ۲۰ کشور بازدید کننده برتر جهانی در اندونزی. منبع: آمار اندونزی ده مورد از محبوب‌ترین مقاصد گردشگری در اندونزی که توسط سازمان آمار مرکزی (BPS) ثبت شده‌اند،
که توسط سازمان آمار مرکزی (BPS) ثبت شده‌اند، بالی، جاوا غربی، جاوا مرکزی، جاوا شرقی، جاکارتا، سوماترا شمالی، لامپونگ، سولاوسی جنوبی، سوماترای جنوبی، بانتن و سوماترای غربی هستند. طبیعت گردی. اندونزی دارای یک اکوسیستم طبیعی کاملاً حفظ شده و دارای جنگل‌های بارانی است که بیش از ۵۷٪ از زمین اندونزی شامل می‌شود. یکی از دلایلی که اکوسیستم طبیعی در اندونزی هنوز به خوبی حفظ شده این است أن است که فقط ۶۰۰۰ جزیره از ۱۷٬۰۰۰ جزیره به‌طور دائم محل زندگی است. جنگل‌های موجود در سوماترا و جاوا نمونه ای از مقاصد محبوب
موجود در سوماترا و جاوا نمونه ای از مقاصد محبوب گردشگری است. علاوه بر این، اندونزی یکی از طولانی‌ترین سواحل جهان را با تعدادی سواحل و استراحتگاه‌های جزیره ای، مانند سواحل در جنوب بالی، لومبوک، بینتان و جزیره نیاس دارد. با این حال، بیشتر سواحل به خوبی محافظت شده، مناطقی هستند که در مناطق منزوی تر و کمتر توسعه یافته مانند کریمونجاوا، جزایر توگیان و جزایر باند هستند. گردشگری فرهنگی. اندونزی متشکل از ۳۰۰ گروه قومی است. این تنوع فرهنگی با تأثیرات استعمارگرایان هندو، بودایی، اسلامی و اروپایی بیشتر می‌شود. در
هندو، بودایی، اسلامی و اروپایی بیشتر می‌شود. در بالی، جایی که بیشتر هندوهای اندونزیایی زندگی می‌کنند، جشنواره‌های فرهنگی و مذهبی با اجرای نمایش‌های رقص بالی در معابد بالی از جذابیت‌های مهم گردشگران خارجی است. گردشگری شهری. فعالیت‌های تفریحی و گردشگری شهری شامل خرید، گشت و گذار در شهرهای بزرگ، یا لذت بردن از پارک‌های تفریحی مدرن، زندگی شبانه و سرگرمی است.
اردن یک کشور مستقل عربی در خاورمیانه است. پایتخت آن امان، پرجمعیت‌ترین شهر اردن و همچنین مرکز اقتصادی، سیاسی و فرهنگی این کشور است. از مهمترین جاذبه‌های گردشگری آن می‌توان به بازدید از اماکن تاریخی مانند پترا که میراث جهانی یونسکو از سال ۱۹۸۵ و یکی از عجایب هفتگانه جدید است، رود اردن، کوه نبو، مادابا، مساجد و کلیساهای قرون وسطایی متعدد و بکر اشاره کرد. مکان‌های طبیعی (به‌طور کلی وادی روم و منطقه کوهستانی شمال اردن) و همچنین مشاهده مکان‌ها و سنت‌های فرهنگی و مذهبی را شامل می‌شود. اردن از مقاصد گردشگری سلامت
مذهبی را شامل می‌شود. اردن از مقاصد گردشگری سلامت که در منطقه دریای مرده متمرکز است، گردشگری آموزشی، پیاده‌گردی و غواصی در عقبه صخره‌های مرجانی، گردشگری فرهنگ پاپ و گردشگری خرید در شهرستانها اردن را ارائه می‌دهد. بیش از نیمی از تقریبی ۴٫۸ میلیون گردشگر عرب در سال ۲۰۰۹، عمدتاً از شورای همکاری خلیج فارس، تعطیلات خود را در اردن گذراندند. آمار بازدید کنندگان. بیشتر بازدیدکنندگانی که به اردن سفر می‌کنند از کشورهای زیر بودند: سرمایه‌گذاری. اردن سرمایه‌گذاری زیادی در زیرساخت‌های توریستی خود در قالب هتل‌ها، اسپا،
در زیرساخت‌های توریستی خود در قالب هتل‌ها، اسپا، استراحتگاه‌ها و پروژه‌های عظیم املاک و مستغلات و به عنوان پروژه «بازسازی شهری آبدالی» و «مارسا زاید» در عقبه انجام می‌دهد. خانه‌های لوکس مسکونی مانند سانایا امان و دیوار زندگی، مسافران حاشیه خلیج فارس را به خرید ملک در اردن جذب می‌کند. فرودگاه بین‌المللی ملکه آلیا برای جابجایی سالانه ۹ میلیون مسافر در مرحله اول و در مرحله دوم ۱۲ میلیون در حال توسعه است.. توسعه گردشگری در حال حاضر USAID با ادامه حمایت از پروژه توسعه گردشگری اردن (Siyaha)، که هم‌اکنون در چرخه
توسعه گردشگری اردن (Siyaha)، که هم‌اکنون در چرخه حیات پروژه دوم خود است، یک شریک فعال در توسعه صنعت گردشگری در اردن است.
گردشگری در کره جنوبی به صنعت گردشگری در جمهوری کره گفته می‌شود. در سال ۲۰۱۲، حدود ۱۱٫۱ میلیون گردشگر خارجی از کره جنوبی بازدید کردند و این کشور را به عنوان بیستمین کشور پربازدید در جهان و ششمین کشور پر بازدید در آسیا تبدیل کردند. بیشتر گردشگران غیر کره ای از مناطق دیگر آسیای شرقی مانند ژاپن، چین، تایوان و هنگ کنگ می‌آیند. محبوبیت اخیر فرهنگ عامه کره ای که اغلب به آن موج کره‌ای می‌گویند، در این کشورها ورود گردشگران را افزایش داده‌است. سئول مقصد اصلی گردشگری برای بازدید کنندگان است. مقاصد گردشگری محبوب خارج
برای بازدید کنندگان است. مقاصد گردشگری محبوب خارج از سئول شامل شهر ساحلی بزرگ بوسان، پارک ملی Seorak-san، شهر تاریخی گیونگجو و جزیره نیمه گرمسیری ججودو است. سفر به کره شمالی به‌طور معمول بدون اجازه ویژه امکان‌پذیر نیست اما در سال‌های اخیر تورهای گروهی سازمان یافته به گروه‌های شهروندان کره جنوبی اجازه بازدید از کوه کومگانگ را داده‌است. صنعت گردشگری. بیشتر صنعت گردشگری کره جنوبی توسط گردشگری داخلی پشتیبانی می‌شود. به لطف شبکه قطارها و اتوبوس‌های گسترده، بیشتر کشور در یک روز رفت و برگشت از هر شهر بزرگ قرار
کشور در یک روز رفت و برگشت از هر شهر بزرگ قرار دارد. گردشگران بین‌المللی در درجه اول از کشورهای نزدیک آسیا می‌آیند. ژاپن، چین، هنگ کنگ و تایوان تقریباً ۷۵٪ از کل گردشگران بین‌المللی را تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، موج کره تعداد بیشتری گردشگر را از جنوب شرقی آسیا و هند به ارمغان آورده‌است. سازمان گردشگری کره (KTO) حدود ۱۰۰٬۰۰۰ گردشگر از هند را در سال ۲۰۱۳ هدف قرار داده‌است. مقصد سفر گردشگران. از سال ۲۰۱۰ تعداد گردشگران داخلی کره افزایش یافته‌است. تعداد افرادی که در سفرهای داخلی شرکت کرده‌اند (که شامل سفرهای
که در سفرهای داخلی شرکت کرده‌اند (که شامل سفرهای یک روزه می‌شود) حدود ۲۳۸٫۳ میلیون نفر (در سال ۲۰۱۵) بوده‌است. نسبت به سال ۲۰۱۴ (۲۲۷٫۱ میلیون نفر) ۴٫۹٪ افزایش یافته‌است. در سال ۲۰۱۴، هزینه گردشگری داخلی کره ۱۴٫۴ تریلیون پوند بود. همچنین، از سال ۲۰۱۰ گردشگران خارج از کشور کره در حال افزایش هستند. از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴، تعداد افرادی که به خارج از کشور سفر می‌کنند به‌طور متوسط حدود ۸٫۲٪ افزایش یافته‌است. در سال ۲۰۱۴، تعداد گردشگران کره ای در خارج از کشور حدود ۱۶٫۱ میلیون نفر بوده‌است؛ و هزینه‌های گردشگری کره
۱۶٫۱ میلیون نفر بوده‌است؛ و هزینه‌های گردشگری کره جنوبی ۱۹٬۴۶۹/۹ میلیون دلار بوده‌است. آمار. در سال ۲۰۱۳، سفر و جهانگردی (داخلی و بین‌المللی) مستقیماً ۷/۷ تریلیون KRW به تولید ناخالص داخلی کره جنوبی کمک کردند و به‌طور مستقیم از ۶۱۷٬۵۰۰ شغل در این کشور حمایت کردند. ورود. بازدیدکنندگانی که از نظر ملیت برای گردشگری وارد کره جنوبی می‌شوند: جاذبه‌های گردشگری. از جاذبه‌های گردشگری تاریخی کره جنوبی می‌توان به پایتخت‌های باستانی سئول، گیونگجو و بویهو اشاره کرد. برخی از نشانه‌های طبیعی شامل قله‌های باکدوداگان، به
از نشانه‌های طبیعی شامل قله‌های باکدوداگان، به ویژه سئوراک سان و Jiri-san، غارهای شهرستان دانیانگ و هوانسئونگولو سواحل مانند هاوندا و شهرستان تاان است. بسیاری از مناطق محلی جشنواره‌های سالانه مانند جشنواره گلی بوریئونگ و جشنواره گاوبازی شهرستان چئونگدو را برگزار می‌کنند. مقصد اصلی گردشگری. سئول. جمعیت سئول ۹٬۹۸۱٬۶۷۳ نفر است و بزرگترین شهر کره جنوبی است. با جمع شدن بسیاری از افراد، فضاهای فرهنگی بسیاری مانند جشنواره‌ها، نمایش‌ها، مکان‌های خرید و جاذبه‌های گردشگری در سئول وجود دارد. بوسان. بوسان دومین شهر
گردشگری در سئول وجود دارد. بوسان. بوسان دومین شهر بزرگ کره جنوبی است. این مکان در سواحل جنوب شرقی کره واقع شده‌است. بوسان دارای جاذبه‌های گردشگری فراوانی مانند ساحل و چشمه آب گرم است. مردم کره جنوبی در تابستان گرم از سواحل بوسان دیدن می‌کنند. همچنین، جشنواره‌های مختلفی در بوسان برگزار می‌شود. سالانه ۱۱ جشنواره شامل جشنواره‌های محلی و رویدادهای هنری برگزار می‌شود. جشنواره دریای بوسان هر ماه اوت و جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان هر ماه اکتبر برگزار می‌شود. جشنواره فرهنگی جاگالچی به یک جشنواره گردشگری فرهنگی در
فرهنگی جاگالچی به یک جشنواره گردشگری فرهنگی در کره تبدیل شده‌است. به دلیل این جشنواره‌ها و مکان‌های مختلف، افراد زیادی به بوسان سفر می‌کنند.
صنعت جهانگردی در لبنان از نظر تاریخی برای اقتصاد محلی مهم بوده و تا امروز نیز منبع اصلی درآمد در لبنان است. پیش از جنگ داخلی لبنان، بیروت به‌طور گسترده‌ای به عنوان "پاریس خاورمیانه" یا همچنین "مروارید خاورمیانه" یا "عروس خاورمیانه" شناخته می‌شد که اغلب به عنوان یک مرکز مالی و تجاری شناخته می‌شود که در آن بازدید کنندگان می‌توانند فرهنگ، آشپزی، تاریخ، فرهنگ مدیترانه ای شام و باستان‌شناسی و معماری لبنان را تجربه کنند. از سکونتگاه‌های عصر حجر گرفته تا ایالت‌های شهر فنیقی، از معابد رومی گرفته تا آرامگاه‌های صخره
فنیقی، از معابد رومی گرفته تا آرامگاه‌های صخره ای، از قلعه‌های صلیبی تا مساجد مملوکو حمام ترکی عثمانی، اماکن تاریخی و باستانی کشور در سراسر کشور نمایش داده می‌شود که تاریخ جهان باستان و مدرن را منعکس می‌کند. لبنان سابقه دیرینه ای در زمینه گردشگری فرهنگیدارد. در پی سفرهای بسیاری از شرق شناسان، محققان و شاعران اروپایی به ویژه آلفونس دو لامارتین، ارنست رنان و ویکتور گرین، علاقه به فرهنگ شام لبنان بیشتر شد. جو گوناگون و تاریخ باستان لبنان آن را به مقصد مهمی تبدیل کرده‌است که پس از آشوب مداوم به آرامی در حال
کرده‌است که پس از آشوب مداوم به آرامی در حال بازسازی است. لبنان از خرابه‌های روم باستان، تا قلعه‌های به خوبی محافظت شده، غارهای سنگ آهک، کلیساها و مساجد تاریخی، سواحل زیبا واقع در دریای مدیترانه، غذاهای مشهور جهانی لبنان، زندگی شبانه بدون توقف و دیسکوها، تا استراحتگاه‌های اسکی کوهستانی، موارد زیادی را ارائه می‌دهد. در حال حاضر سرمایه‌گذاری خصوصی قابل توجهی در نوسازی و گسترش این بخش انجام می‌شود و شرکت‌های هتلداری بین‌المللی به لبنان بازگشتند. کازینو دو لیبان، که از نظر تاریخی یک مقصد مهم گردشگری بود، در
که از نظر تاریخی یک مقصد مهم گردشگری بود، در سال ۱۹۹۶ بازگشایی شد. بزرگترین پیست اسکی کشور توسعه یافته و مدرن شده‌است. دولت معتقد است، به دلیل بازگشت صلح و ثبات به کشور و با توسعه زیرساخت‌های لازم، گردشگری مجدداً به اقتصاد لبنان کمک خواهد کرد. صنعت جهانگردی لبنان همچنین متکی به تعداد زیادی از لبنانی‌های مقیم خارج از کشور است که در فصل تابستان به‌طور منظم به این کشور برمی گردند. شهرهای قدیمی. شهرهای قدیمی هنوز مرکز یا هسته بسیاری از شهرها و شهرستان‌های لبنان را تشکیل می‌دهند. اکثر این شهرهای قدیمی در نوار
را تشکیل می‌دهند. اکثر این شهرهای قدیمی در نوار ساحلی لبنان قرار دارند که فقط تعداد کمی از آنها در مناطق داخلی کشور یافت می‌شوند که نشان دهنده ماهیت مردم لبنان است که داری فرهنگ دریایی بودند و بیشتر در تجارت دخیل بودند. موزه‌ها. موزه ملی بیروت موزه اصلی باستان‌شناسی در لبنان است. این مجموعه پس از جنگ جهانی اول آغاز شد و موزه به‌طور رسمی در سال ۱۹۴۲ افتتاح شد. این موزه مجموعاً حدود ۱۰۰۰۰۰ شی دارد که بیشتر آنها آثار باستانی و یافته‌های قرون وسطایی حاصل از کاوش‌های انجام شده توسط اداره کل آثار باستانی است.
انجام شده توسط اداره کل آثار باستانی است. حدود ۱۳۰۰ اثر هنری به نمایش گذاشته شده‌است که از پیشاتاریخ گرفته تا دوره مملوک قرون وسطایی متفاوت است. این موزه در معماری احیاگر مصری با الهام از معماری فرانسوی طراحی و با سنگ آهک اخرایی لبنانی ساخته شده‌است. جهانگردی مذهبی. لبنان که در قلب دو دین مهم جهانی، مسیحیت و اسلام واقع شده‌است، دارای پیشینه مذهبی قدیمی و غنی با سنت‌های گوناگون است. این امر در ترکیب مذهبی و چند فرهنگی مشهود است که تا به امروز دیده می‌شود و هویتی منحصر به فرد به جامعه لبنان می‌بخشد. لبنان
هویتی منحصر به فرد به جامعه لبنان می‌بخشد. لبنان برای هزاران سال پناهگاه گروه‌های مذهبی تحت آزار و اذیت بوده‌است، بنابراین مقدار عظیمی از میراث دینی را هم در مقدسات مسیحیان و هم در مقدسات اسلامی و اماکن مقدس به این کشور افزود. اکوتوریسم. طبیعت‌گردی در لبنان دارای زمینه ای غنی از تنوع طبیعی و طیف گسترده‌ای از فعالیت‌های فضای باز است. با چشم‌انداز اصلی متشکل از کوه‌ها، جنگل‌ها، حیات وحش، سواحل، رودخانه‌های پر از برف، غارها، دره‌ها و تنگه‌ها، لبنان بیشتر به یک مقصد در فضای باز تبدیل می‌شود که در آن مردم
به یک مقصد در فضای باز تبدیل می‌شود که در آن مردم می‌توانند از ذخایر طبیعی آن بازدید کنند و فعالیت‌های اکوتوریسم خود را انجام دهند. ورود به کشور. بیشتر بازدیدکنندگانی که به لبنان سفر می‌کنند از کشورهای زیر بودند:
سفارتخانه‌های افغانستان سالانه بین ۱۵۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ ویزای توریستی صادر می‌کنند. افغانستان چهار فرودگاه بین‌المللی دارد که شامل فرودگاه بین‌المللی حامد کرزی، فرودگاه بین‌المللی مزار شریف، فرودگاه بین‌المللی قندهار و فرودگاه بین‌المللی هرات می‌باشد. همچنین چندین فرودگاه کوچکتر در سراسر کشور دارد. مهمانسراها و هتل‌ها در هر شهر بزرگ افغانستان یافت می‌شوند. برخی از هتل‌های بزرگ کابل هتل سرنا، هتل انترکانتیننتال کابل و هتل صافی لندمارک هستند. دریاچه‌ها. پارک ملی بند امیر. پارک ملی بند امیر با ارتفاع ۲۹۱۶ متر از
بند امیر. پارک ملی بند امیر با ارتفاع ۲۹۱۶ متر از سطح دریا در ولسوالی یکاولنگ، ولایت بامیان افغانستان واقع شده‌است. این پارک شامل هفت دریاچه طبیعی: بند پنیر، بند هیبت، بند غلامان، بند پودینه، بند قمبر، بند جداسل و بند ذوالفقار است که بزرگترین‌شان نیز بند ذولفقار می‌باشد و مجموعاََ به‌نام بندامیر یاد می‌شوند. با رنگ آبی نیلگون منظره زیبا را تشکیل می‌دهد. این دریاچه‌ها در اراضی آهکی کوه بابا به وجود آمده‌اند که دهانه بندها به‌طور طبیعی محلول کلسیم کاربونیت و آهک می‌باشد. بند امیر به‌خاطر رنگ آبی نیلگون خود
آهک می‌باشد. بند امیر به‌خاطر رنگ آبی نیلگون خود منظره جذابی را برای سیاحین تشکیل‌ داده‌است. بند ذوالفقار منبع دریای بلخاب نیز می‌باشد. دریاچه شیوا. دریاچه شیوا با درازای ۱۱ کیلومتر و پهنای ۸ کیلومتر در ولسوالی شغنان، ولایت بدخشان افغانستان واقع شده‌است. این دریاچه دارای حوزه فرورفتگی کوچکی است که از تجمع دریاهای منطقه تشکیل شده‌است. دریاچه شیوا که ۳۰۵۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، جز سه ماه تابستان بقیه مدت سال یخ می‌بندد. بند کجکی. بند کجکی با بلندای ۱۰۰ متر، پهنای ۲٬۲۹۰ متر و ظرفیت ۲٫۸ میلیارد متر مکعبی
پهنای ۲٬۲۹۰ متر و ظرفیت ۲٫۸ میلیارد متر مکعبی یا یک سوم هامون سیستان، ولسوالی کجکی، ولایت هلمند قرار دارد . این بند بزرگترین بند آبگردان افغانستان است که ۷۰۰،۰۰۰ جریب زمین، کشتزار را تحت پوشش خود دارد. بند قرغه. دریاچه قرغه با ۳۰ متر ارتفاع، ۱٫۶۸ کیلومتر درازا و ۶۰۰ متر پهنا در ولسوالی پغمان، ولایت کابل قرار دارد. این دریاچه و مناطق اطراف آن که ۶٫۸ میلیون متر مکعب آب را ذخیره کرده است دارای امکانات تفریحی مانند قایق رانی، موج سواری و پارک گلف است. هوتل، رستورانت و پارک بازی نیز دارد. در ساحل این دریاچه
رستورانت و پارک بازی نیز دارد. در ساحل این دریاچه می‌توانید ماهیگیری کنید چون بزرگتری فرم پرورش ماهی کابل است. دریاچه‌های کوه بابا. در ارتفاع ۵۱۴۰ متر از سطح دریا ۲۴ حوض و حوضچه خورد و کلان بنام های: آووت، سر آهنگران، شاه فولادی، قاضان،‌ بین دو کوه و... وجود دارد که منظره بسیار جذاب و هیجان‌انگیز را تشکیل داده‌اند. مسجدها. مسجد کبود. در ۵۳۰ هجری، احمد سنجر بارگاهی را در این مکان بنا کرده که احتمالاً در زمان حمله مغول در ۶۱۷ تخریب شده‌است. مسجد فعلی توسط سلطان حسین بایقرا در ۸۸۵ هجری ساخته و پس از آن بارها
حسین بایقرا در ۸۸۵ هجری ساخته و پس از آن بارها مورد مرمت و نوسازی قرار گرفته و موجب پیشرفت چشمگیر شهر و تبدیل آن به مرکز ولایت شده‌است. همه‌ساله صدها هزار زائر برای ادای احترام از این بارگاه بازدید می‌کنند. در سال ۱۳۹۶ با تصمیم مقامات محلی بلخ و کمیسیون ساخت مسجد نو، مسجد قدیمی روضه شریف که در سال ۱۳۳۶ و با گنجایش ۲ هزار نفر ساخته شده بود برای افزایش گنجایش به هفت هزار نفر تخریب شد. آغاز ساخت مسجد نو به مساحت ۴۵۰۰ متر مربع و با گنجایش ۷۵۰۰ نفر در آغاز سال ۱۳۹۶ از سوی رئیس‌جمهور افتتاح شد. مقامات ادعا
سال ۱۳۹۶ از سوی رئیس‌جمهور افتتاح شد. مقامات ادعا کرده‌اند که محراب این مسجد که در واقع دروازه غربی روضه شریف هست و بیش از ۱۴۰ سال قدمت دارد نگهداری می‌شود. مسجد سبز. مسجد سبز در سال ۱۴۱۹ توسط ملکه گوهرشادبیگم طرح‌ریزی و در سال ۱۴۲۱ به اتمام رسید. گنبد این مسجد فرو ریخته است امام حیاط آن به‌خوبی نگهداری شده‌است و مورد استفاده نمازگزاران می‌باشد. مسجد جامع هرات. در سال ۵۹۷ هجری، سلطان غیاث الدین غوری این مسجد را طرح‌ریزی نمود، که در ۸۵۰ ﻫ. توسط سلطان حسین بایقرا تکمیل گردید. جسد غیاث‌الدین محمد در سال ۱۲۰۲
تکمیل گردید. جسد غیاث‌الدین محمد در سال ۱۲۰۲ میلادی در زیر گنبد در پشت ایوان شمالی مسجد مدفون گردید. همه ساله گردشگران از این مسجد تاریخی دیدن می‌کنند. این مسجد تاریخی در زمینی به مساحت اضافه از ۴۶ هزارمترمربع اعمارگردیده که مشتمل بر ۴۶۰ گنبد، ۱۳۰رواق، ۴۴۴ فیل پایه، دوازده گلدسته، چهار ایوان، چهار دروازه، چهار کتیبه بزرگ مزین با آیاتی ازقران، اشعار عرفانی عرفاً و شاعران بزرگ، سه سراچه، یک منبر سنگی، کتابخانه (شامل چهار هزار جلد کتاب) و وضوخانه می‌باشد که در زیباترین محل شهرقدیم هرات موقعیت داشته و در یک
در زیباترین محل شهرقدیم هرات موقعیت داشته و در یک زمان گنجایش بیش از یک صد هزار نمازگزار را دارد. مصلای هرات. مصلای هرات توسط ملکه گوهرشاد در اواخر قرن پانزدهم میلادی طرح ریزی و تحت نظارت وی اعمار گردید، این مصلا زمانی بزرگ‌ترین افتخار هرات به‌شمار می‌رفت و در مجاورت آن مدرسه سلطان حسین بایقرا نیز قرار داشت. متاسفانه این مصلا در یال ۱۸۸۵ توسط انگلیس نابود شد و در جریان جنگ های داخلی با تخریب دو مناره دیگر، فقط پنج مناره آن باقی مانده است. مسجد عبدالرحمن. این مسجد در سال ۲۰۰۹ م. توسط رئیس‌جمهور کرزی افتتاح
مسجد در سال ۲۰۰۹ م. توسط رئیس‌جمهور کرزی افتتاح گردرد. این مسجد با دو مناره و ۱۴ گنبد گنجای ۱۰،۰۰۰ نمازگذار را در یک وقت دارد. مسجد شاه دوشمشیره. این مدفن یک عرب احتمالا لیث بن قیس است که در سال ۳۶ ﻫ. در این مکان کشته شده است. لیث بن قیس فرمانده اعراب صدر اسلام بود که هنگام فتح کابل در این مکان کشته شده و اعراب آرامگاهی برای وی ساختند. این مسجد آخرین بار توسط شاه امان الله خان در سال ۱۳۰۶ بازسازی گردید و اکنون هم به‌عنوان زیارتگاه و هم مسجد مورد توجه مردم کابل است. مسجد عیدگاه. مسجد عیدگاه میان باغ
مردم کابل است. مسجد عیدگاه. مسجد عیدگاه میان باغ علیمردان و چمن حضوری در شهر کابل افغانستان قرار دارد. این مسجد در سال ۱۳۱۱ ه‍.ق بنا نهاده‌شده و کار تعمیر آن در سال ۱۳۱۵ ه‍.ق پایان یافت. در دیوار مسجد کتیبه سنگی وجود دارد که در آن تمام خصوصیات درج است. درین مسجد غیر از ادای نماز اجتماعات و جرگه‌های رسمی نیز برگزار می‌شد مثلاً جنگ با بریتانیا جهت استرداد استقلال افغانستان از منبر سنگی همین مسجد اعلان شد. مسجد عیدگاه مسجد جامع و بزرگترین مسجد کابل می‌باشد. کوه‌ها. کوه پامیر. کوه پامیر با اوسط ارتفاع ۷۰۰۰ متر
کوه پامیر. کوه پامیر با اوسط ارتفاع ۷۰۰۰ متر از سطح دریا در مرکز افغانستان، اولین رشته‌کوه بزرگ افغانستان پس می‌باشد. بلندترین قله آن، تغارمه است که ۷٬۸۹۹ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در ولسوالی واخان، ولایت بدخشان واقع شده‌است. کوه پامیر ۷۰،۰۰۰ کیلومتر مربع پهناوری دارد و منبع آبی آمودریا می‌باشد. هندوکش. هندوکش با اوسط ارتفاع ۶۰۰۰ متر از سطح دریا در شمال شرقی افغانستان، دومین رشته‌کوه بزر افغانستان پس از پامیر می‌باشد. بلندترین قله آن در خاک افغانستان قله نوشاخ است که ۷٬۴۹۲ متر ارتفاع دارد و در ولایت
قله نوشاخ است که ۷٬۴۹۲ متر ارتفاع دارد و در ولایت بدخشان واقع شده‌است. هندوکش منبع آب رودهای: اشکمش، اندراب، کوکچه، کابل، کندز، کنر، پنجشیر، سالنگ، غوربند، کران و منجان، الیشنگ و الینگار و سیغان و کهمرد می‌باشد. بنابراین منبع آبی حوضه‌ کابل و حوضه بسته می‌باشد. کوه بابا. کوه بابا با اوسط ارتفاع ۵۰۰۰ متر از سطح دریا در مرکز افغانستان، سومین رشته‌کوه بزرگ افغانستان پس از پامیر هندوکش می‌باشد. بلندترین قله آن، شاه فولادی است که ۵٬۱۴۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در ولسوالی بامیان، ولایت بامیان واقع شده‌است.
و در ولسوالی بامیان، ولایت بامیان واقع شده‌است. کوه بابا منبع آب رودهای: بلخاب، سرخاب، هریرود، هیرمند، و مرغاب می‌باشد. بنابراین منبع آبی سه حوزه بزرگ کشور: حوضه هریرود، حوضه بسته و حوضه هلمند است. رشته‌کوه بابا به خاطر داشتن مناظر زیبای طبیعی، قله همیشه سفید، حوضچه های طبیعی، یخچالها، حیوانات وحشی مانند پلنگ، گرگ، آهو، روباه و پرندگان مختلف مانند باز، کبک و نبابات طبی‌اش از سوی اداره ملی محیط زیست افغانستان به عنوان ساحه حفاظت شده اعلام شد. سفید کوه. سفید با اوسط ارتفاع ۳۰۰۰ متر از سطح دریا در شرق
سفید با اوسط ارتفاع ۳۰۰۰ متر از سطح دریا در شرق افغانستان، یکی از رشته‌کوه‌های بزرگ افغانستان می‌باشد. بلندترین قله آن، سیکارام است که ۴٬۷۵۵ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در ولایت ننگرهار واقع شده‌است. برف‌های این کوه همیشه کهنه باقی‌ می‌ماند و منبع آبی دریای کرم و سرخرود می‌باشد. این کوه بخاطر جنگلات نشتر، جلغوزه، کاج، سرو، ارچه، بلوط و بیجور ارزش اقتصادی فراوانی دارد اما مانع نفوذ آب‌و‌هوای مونسونی هند می‌شود که باعث شده ارتفاعات مرکزی افغانستان بدون پوشش سبز باشند. کوه کلات. کوه کلات با اوسط ارتفاع ۳۰۰۰
سبز باشند. کوه کلات. کوه کلات با اوسط ارتفاع ۳۰۰۰ متر از سطح دریا در شمال شرقی افغانستان، یکی از رشته‌کوه‌های بزرگ افغانستان می‌باشد. بلندترین قله آن، بیاک چشمه است که ۴٬۰۹۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در ولایت بدخشان واقع شده‌است. برف‌های این کوه همیشه کهنه باقی‌ می‌ماند و از منابع آبی بزرگ آمودریا به‌شمار می‌رود. کابل. گردشگران می‌توانند از بسیاری از پارکها و مکانهای دیگر در کابل دیدن کنند. در استادیوم غازی اغلب مسابقات فوتبال برگزار می‌شود. در کنار استادیوم زمین اسکیت سرپوشیده ای به نام "اسکیتستان"
زمین اسکیت سرپوشیده ای به نام "اسکیتستان" قرار دارد. همچنین دو پارک آبی سرپوشیده و چندین باشگاه اسنوکر و بیلیارد در مناطق مختلف شهر وجود دارد. مسجد عبدالرحمن. مسجد عبدالرحمن که اخیراً ساخته شده یکی از بزرگترین مساجد کابل است و در مجاورت پارک زرنگار در بخش وزیر اکبرخان از شهر واقع شده‌است که فاصله چندانی با هتل سرنا ندارد. ارگ. کاخ ریاست جمهوری افغانستان نیز در بخش وزیر اکبر خان این شهر واقع شده‌است که به صورت محلی ارگ نامیده می‌شود. باغ بابر. باغ‌های بابر یک پارک تاریخی در کابل است. این محل استراحتگاه
یک پارک تاریخی در کابل است. این محل استراحتگاه اولین امپراتور مغول بابر بوده‌است. تصور می‌شود که باغ‌ها در حدود سال ۱۵۲۸ میلادی (۹۳۵ هجری قمری) هنگامی که بابر دستور ساخت باغ خیابان در کابل را داد، که در جزئیات آن در خاطرات خود، بابرنامه شرح داده شده‌است، توسعه یافته‌اند. Lonely Planet این پارک را «زیباترین مکان در کابل» توصیف می‌کند. کاخ دارال امان. کاخ دارال امان مستقیماً روبروی پارلمان افغانستان در بخش جنوب شرقی شهر واقع شده‌است. از سال ۲۰۱۹ تاکنون کاخ هنوز در دست بازسازی است. پس از اتمام مراحل بازسازی،
در دست بازسازی است. پس از اتمام مراحل بازسازی، گردشگران ممکن است از داخل کاخ بازدید کنند. باغ وحش کابل. باغ وحش کابل حدود ۲۸۰ حیوان دارد که شامل ۴۵ گونه پرنده و پستاندار و ۳۶ گونه ماهی است. در میان حیوانات دو شیر و یک خانزیر (خوک) وجود دارد که در افغانستان بسیار نادر است. در آخر هفته حدود ۵۰۰۰ نفر از باغ وحش بازدید می‌کنند. پغمان. از قلعه پغمان به عنوان یک مکان تابستانی و شکارگاه استفاده می‌شده‌است که در شمال غربی کابل واقع شده‌است. قرغه. قرغه یک آب انبار بزرگ است و در کنار آن یک مکان پیک نیک قرار دارد و
بزرگ است و در کنار آن یک مکان پیک نیک قرار دارد و در مسیر پغمان قرار دارد. جاهای مشهور برای گردشگران. ولایت غزنی. در ولایت غزنى، جمعاً حدود ٣٠٠ آبده و مقبرۀ تاریخى موجود میباشد، که از جمله تنها ۳٠ منطقۀ آن، در جریان 15 گذشته اعمار گردیده است.که از جمله میتوان گفت مزار سنایى، شمس بابا، حسن غزنوى، شامیر پالیزوان، سلطان محمود، خواجه بلغار، خواجه على، سلطان شهاب الدین غورى، زیارت ملانوح بابا، دو منار دوران سلطان محمود غزنوى و صدها آبدۀ تاریخى، مناطق و مقبره هایى مشابه آن وجود دارد. در غزنی محل بنام آب استاده
مشابه آن وجود دارد. در غزنی محل بنام آب استاده وجود دارد که همه ساله در حدود ۸۰ نوع پرنده برای مدتی مهاجرت می نمایند. بامیان. ولایت بامیان دارای تاریخ کهن و مناطق تفریحی دلپذیری است که شامل: پارک ملی بند امیر، پارک ملی دره‌ آجر، تندیس‌های بودا در بامیان، شهر ضحاک، شهر غلغله، کافر قلعه، شهر بربر، کفتر غار، چشمه شفا، دره فولادی، دره بابر، دره کالو، قله شاه فولادی کوه بابا، دریاچه‌های شاه‌فولادی، معدن آهن حاجیگک و... می باشد. چندین هتل مدرن مانند هوتل غلغله، در بامیان، مرکز این ولایت نیز وجود دارد. برخی از
در بامیان، مرکز این ولایت نیز وجود دارد. برخی از افراد در زمستان برای ورزش اسکی به بامیان مراجعه می‌کنند.
گردشگری در سنگاپور یک صنعت بزرگ و کمک کننده به اقتصاد سنگاپور است و در سال ۲۰۱۷ حدود ۱۷٫۴ میلیون گردشگر بین‌المللی را به خود جذب کرده‌است که بیش از ۳ برابر کل جمعیت سنگاپور است. همچنین برنامه‌های سازگار با محیط زیست و حفاظت از میراث طبیعی را حفظ می‌کند. در کنار این، یکی از کمترین میزان جرم و جنایت در جهان را نیز دارد. از آنجا که زبان انگلیسی یکی از چهار زبان رسمی غالب است، به‌طور کلی درک گردشگران برای صحبت با مردم محلی، به عنوان مثال هنگام خرید، آسان‌تر است. حمل و نقل در سنگاپور، راحتی گردشگران را افزایش