payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کیسا سینز ( پاسادنا ، کالیفرنیا ؛ 22 ژوئن 1987) یک بازیگر پورنوگرافی اهل ایالات متحده آمریکا است. زندگینامه. اگرچه کیسا سینز، در پاسادینا، کالیفرنیا متولد شد، اما در شش سالگی به همراه خانواده به خانه‌ای در تورنتو، کانادا نقل مکان کرد و ده سال در آنجا ماند و در همان‌جا با مدرک دیپلم علوم‌جامعه‌شناسی‌سیری فارغ تحصیل شد. او پس از چت از طریق اینستاگرام با بازیگر پورنوگرافی‌ای به نام جانی سینز، در سن ۲۸ سالگی (۲۰۱۵) وارد صنعت پورنو شد ، بعدها با او نیز ازدواج کرد و صاحب دو فرزند دوقلو به نام لوریا و اسمیت شدند.
و صاحب دو فرزند دوقلو به نام لوریا و اسمیت شدند. او تا به امروز در ۳۲۰ فیلم پورنوگرافی بازی کرده است. زندگی شخصی. در سال 2019 ، کیسا سینز با بازیگر پورنوگرافی، جانی سینز ازدواج کرد. او در حال حاضر در لاس وگاس , نوادا زندگی می‌کند.
قهرمان ملی جمهوری آذربایجان () رفیع‌ترین و بالاترین افتخار در جمهوری آذربایجان به حساب می‌آید، که به افرادی به خاطر اقدامات قهرمانانه به میهن و جامعهٔ این کشور اهدا می‌گردد. در ۲۵ مارس ۱۹۹۲ این عنوان بالاترین جایزه ملی و بر اساس قانون جداگانه مصوب ژوئیه ۱۹۹۲ به عنوان نشان اعطایی به دریافت کنندگان تعیین شد. همان قانون از ۲۵ دسامبر سال ۱۹۹۵ لازم‌الاجرا شد. این جایزه فقط یک مرتبه به یک فرد قابل اعطاء است. این نشان به افرادی در پاس خدمات بزرگ و برجسته به وطن و اقدامات قهرمانانه در دفاع از دولت و ایجاد ارزشهای
اقدامات قهرمانانه در دفاع از دولت و ایجاد ارزشهای ملی مهم و حائز اهمیت اهدا می‌گردد. متعاقب فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱، درگیری‌هایی بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان بر سر قره‌باغ کوهستانی درگرفت که، در جریان آن به چندین نظامی ارتش آذربایجان این نشان افتخار اهدا شد.
شکارچیان یا هانترز () یک مجموعه اینترنتی با بازی آل پاچینو و لوگان لرمن از سرویس ویدئویی آمازون است. جوردن پیل از تهیه‌کنندگان اجرایی این مجموعه است. داستان. شکارچیان داستان گروهی از شکارچیان افراد نازی در سال ۱۹۷۷ در نیویورک سیتی را دنبال می‌کند. هانترز یا شکارچیان، صدها مقام نازی را شناسایی می‌کنند که در آمریکا زندگی می‌کنند و قصد دارند با توطئه‌ای یک حکومت نازی جدید یا در واقع رایش چهارم را تشکیل دهند.
مبارز منسیموف (به تالشی: mıbariz mənsimzuə) کارآفرین تالش‌تبار و مؤسس گروه شرکتی «پالمالی»، سرکت بزرگ کشتیرانی، و همچنین باشگاه فوتبال خزر لنکران است. او در سال ۲۰۰۶ حق شهروندی جمهوری ترکیه را اخذ نمود. اسم وی در حال حاضر به عنوان جوان‌ترین میلیاردر ترکیه از تاریخ اول مرس سال ۲۰۱۹ در فهرست میلیاردرهای جهان فوربز قرار دارد. او به سرمایه‌گذاریهای هنگفتی در ترکیه مبادرت ورزید و مالک «پالارینا یالیکاواک» است، که اغلب میلیاردرهای جهان را دور هم جمع کرده‌است. زندگی‌نامه. مبارز منسیموف در ۲۲ مارس ۱۹۶۸، در
زندگی‌نامه. مبارز منسیموف در ۲۲ مارس ۱۹۶۸، در خانواده‌ای کارگر در شهرستان ماسال‌لی آذربایجان شوروی زاده شد. او دانش‌آموخته آکادمی نیروی دریایی باکو می‌باشد. منسیموف بعدها به عنوان ملوان فعالیت داشت. وی یک کلکسیون اسلحه‌های قدیمی متشکل از بالغ بر ۴۰۰ فبضه سلاح را داراست، که در دفترش در استانبول به نمایش گذاشته شده‌اند. کارنامه تجاری. بنابه منابعی در سال ۲۰۱۵، مبارز منسیموف ۱٫۴ میلیارد دلار آمریکا ثروت دارد. گروه شرکت‌های منسیموف موسوم به «پالمالی» دربرگیرنده شبکه تلویزیونی «پال تی‌وی» و ایستگاه‌های رادیویی
شبکه تلویزیونی «پال تی‌وی» و ایستگاه‌های رادیویی همچون «پال اف‌ام» و «پال استیشین» می‌باشد. وی همچنین صاحب باشگاه فوتبال خزر لنکران، باشگاه محلی شهر لنکران، است. یک شرکت تولید شیر در لنکران نیز یکی از دارایی‌های منسیموف به‌شمار می‌رود. وی به نیکوکاریهایش شهرت فراوانی دارد.
ناحیه بوجپور (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده‌است. ناحیه بوجپور ۱٬۵۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵۷٬۹۲۳ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه بوجپور دارای ۹ واحد تقسیماتی تابعه می‌باشد؛ ۲ شهرداری و ۷ دهداری.
ناحیه ایلام (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده‌است. ناحیه ایلام ۱٬۷۰۳ کیلومتر مربع مساحت و ۲۷۹٬۵۳۴ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه ایلام دارای ۱۰ واحد تقسیماتی تابعه می‌باشد؛ ۴ شهرداری و ۶ دهداری.
ناحیه کوتانگ (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده‌است. ناحیه کوتانگ ۱٬۴۳۵٫۶۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۵٬۲۹۸ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه کوتانگ دارای ۱۰ واحد تقسیماتی تابعه می‌باشد؛ ۲ شهرداری و ۸ دهداری.
ناحیه مورَنگ (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده‌است. ناحیه مورَنگ ۱٬۷۹۳٫۶۷ کیلومتر مربع مساحت و ۱٬۱۴۸٬۱۵۶ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد، پرجمعیت‌ترین ناحیهٔ استان کوشی، و دومین ناحیهٔ پرجمعیت نپال پس از ناحیه کاتماندو (دربرگیرندهٔ پایتخت کشور). تقسیمات اداری. ناحیه مورَنگ دارای ۱۷ واحد تقسیماتی تابعه می‌باشد؛ ۱ کلان‌شهرداری، ۸ شهرداری و ۸ دهداری.
ناحیه اوکالدونگّا (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده‌است. ناحیه اوکالدونگّا ۱٬۰۷۷٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۳۹٬۵۵۲ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه اوکالدونگّا دارای ۸ واحد تقسیماتی تابعه می‌باشد؛ ۱ شهرداری و ۷ دهداری.
ناحیه پانچتر (به نپالی: ، ) یک ناحیه (ضلع) در نپال است که در استان کوشی واقع شده‌است. ناحیه پانچتر ۱٬۲۵۱٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۱۷۲٬۴۰۰ نفر جمعیت (در سال ۲۰۲۱ میلادی) دارد. تقسیمات اداری. ناحیه پانچتر دارای ۸ واحد تقسیماتی تابعه می‌باشد؛ ۱ شهرداری و ۷ دهداری.
گایا ، در اساطیر یونانی، تجسم شخصیت زمین و یکی از اصلی‌ترین و کهن‌ترین خدایان یونانی است. او یکی از ایزدان نخستین یونان و اولین الهه زمین است. زمین خود نیز در آغاز خدایی بود به نام گه یا گایا این خدا مادری شکیبا و بخشنده به‌شمار می‌رفت. گایا در واقع خودِ زمین است. همیشه از طبیعت به عنوان جنس مؤنث یاد می‌شود. در اسطورهٔ آفرینش یونانی چنان‌که هزیود روایت می‌کند، گایا از خائوس (خلأ و آشفتگی ازلی پیش از آفرینش) برآمد. او نه‌تنها الهه مادر یونان کهن بود بلکه طبق بسیاری از روایات او اولین موجودی بود که از دل
طبق بسیاری از روایات او اولین موجودی بود که از دل خائوس به وجود آمد. گایا، اورانوس (بهشت یا آسمان) را زاد. اورانوس فرمانروای برتر جهان گردید و تحت تأثیر اروس با گایا ازدواج کرد و بر اثر هم آغوشی با گایا، او (زمین) حامله شد. او قابل قیاس با ترا در اساطیر رم باستان است. هنگامی که زئوس به قدرت رسید تصمیم گرفت قدرت و اختیارات کرونوس را به اختیار خود درآورد؛ بنابراین با متیس مشورت کرد و به راهنمایی او معجونی به کرونوس خوراند که وی تمام فرزندان خود را بلعیده بود مجدداً به دنیا آورد. زئوس به کمک برادرانش و
بود مجدداً به دنیا آورد. زئوس به کمک برادرانش و خواهرانش که مجدداً به دنیا آمده بودند، بر کرونوس و تیتان‌ها حمله برد و بالاخره پس از ده سال جنگ، زئوس و خدایان المپی فائق شده تیتان‌ها رااز آسمان طرد کردند. زئوس برای رسیدن به این پیروزی با کمک گایا، سیکلوپ‌ها و سایر موجودات عجیب را که کرونوس در تارتاروس زندانی کرده بود، آزاد ساخت. به این ترتیب که campe نگهبان آن‌ها را کشت. دمتر الهه حاصلخیزی زمین و از دومین خاندان خدایان المپی می‌باشد. وی دختر کرونوس، رئا و دومین اولاد آن‌ها است، وی بعد از هرا و همزمان با
دومین اولاد آن‌ها است، وی بعد از هرا و همزمان با هستیا به‌دنیا آمد. وی که شخصیتی در عین حال، افسانه‌ایی و مذهبی داشت نباید با گایا عنصر اولیه‌ایی که خدایان از آن به وجود آمدند اشتباه شود. هنگامی که متیس آبستن بود، گایا و اورانوس به زئوس خبر دادند که از او فرزندی متولد خواهد شد که او را از سلطنت محروم خواهد کرد؛ بنابراین زئوس، به راهنمایی گایا، متیس را بلعید و پس از چندی آتنا را به دنیا آورد. معادل او در اساطیر رومی تلوس یا ترا بود. تولد زمین. به نظر آریستوفان شب، زمین _هوا و آسمان وجود نداشتند ولی از بطن
شب، زمین _هوا و آسمان وجود نداشتند ولی از بطن «ارب» جهش نطفه «اروس» خدای عشق یونانی‌ها به‌وجود آمد. در قدیمی‌ترین تئوگنی که نسب خدایان است اروس یا آسور همزمان با زمین مستقیماً از کائو تولد یافت و بیضه ایکه شب به‌وجود آورد و چون دو نیمه آن قابل تقسیم نبودند قسمتی «زمین» و سرپوش آن «آسمان» را تشکیل داد. سیب‌های زرین هسپریدس. هنگام وصلت هرا با زئوس، گایا مقداری سیب زرین، به عنوان هدیه عروسی، به وی تقدیم داشت. این سیب‌ها به نظر هرا، چنان زیبا جلوه کردند که وی آن‌ها را در باغ خود، نزدیک کوهستان اطلس کاشت و
وی آن‌ها را در باغ خود، نزدیک کوهستان اطلس کاشت و دختران اطلس عادت داشتند که به آن باغ آمده و میوه‌های آن را به یغما ببرند. محافظت از این درخت‌ها به عهدهٔ لادون، اژدهایی که یکصد سر داشت و از تایفون و اکیدنا به دنیا آمده و جاودانی بود، گذاشته شد. هرا سه الههٔ شب را نیز به مراقبت آن باغ گماشت و آنقدر هرا از آن‌ها خوشش آمد که آن‌ها را در باغ کنار خود ocean کاشت. اورانوس و تارتاروس. گایا با فرزند خود اورانوس همبستر شد و ۱۲ فرزند به دنیا آورد. اورانوس از همهٔ فرزندان خود متنفر بود و از آن‌ها می‌ترسید. وی آن‌ها
خود متنفر بود و از آن‌ها می‌ترسید. وی آن‌ها را در تارتاروس (دوزخ) زندانی می‌کرد. تارتاروس شکافی ژرف در زمین و محلی مرطوب و تاریک بوده‌است و این عمیق‌ترین نقطه‌ای بود که هادس فرمانروای مردگان و دنیای زیرزمین و فرزند کرونوس و رئا در آنجا حکومت می‌کرد. گایا خشمگین شد و به فرزندانش اصرار کرد علیه اورانوس قیام کنند؛ ولی فقط کرونوس تیتان‌، قبول کرد. گایا داسی به او داد و نزدیک تخت خوابش او را پنهان کرد؛ وقتی اورانوس نزدیک گایا آمد. کرونوس به او حمله کرد و عقیمش کرد، عضو تناسلی‌اش قطعه قطعه شده و او را در دریا
کرد، عضو تناسلی‌اش قطعه قطعه شده و او را در دریا افکند. از قطرات خونی که از گایا افتاد؛ گیگانت‌ها (غول‌ها)، ارینی‌ها (ایزدان خشم) و پریان زاده شدند. از کفِ برآمده از اندام بریده شدهٔ اورانوس که بر دریا افتاد، الههٔ عشق و زیبایی آفرودیته زاده شد. اورانوس، گایا و کرونوس شخصیت‌های برجسته‌ای در اساطیر یونانی نبودند و در آیین‌های مذهبی یونانی هرگز نقشی نداشته‌اند. انتقام گایا. اورانوس و گایا از علت نفرت کرونوس از فرزندان خود سخن می‌گویند و رئا را بر آن می‌دارند تا برای هستی یافتن حوری‌ها یا فرشتگان انتقام از
تا برای هستی یافتن حوری‌ها یا فرشتگان انتقام از خون کرونوس، زئوس در جایی دور از دسترس کرونوس بزاید. گایا که از شکست و تنبیه تیتان ناخشنود است با گسستن بیعت با زئوس به انتقام‌جویی از وی می‌پردازد. گایا، زئوس را نزد هرامتهم و هرا برد و از کرونوس جویای وسیله‌ای برای انتقام شد و کرونوس دو بیضه را که به تخمه وی آغشته بود در اختیار گایا نهاد. گایا این بیضه‌هارا زیر خاک مدفون ساخت و از آن‌ها موجودی که در مسیر اسطوره جانشینی یارای خلع زئوس را داشت یعنی تیفون پدیدآمد. تیفون Typhon یا تیفوئوس Typhoeus کوچک‌ترین پسر
تیفون Typhon یا تیفوئوس Typhoeus کوچک‌ترین پسر گایا، مار_مردی غول آسا بود که می‌توانست جانشین زئوس شود. یادآوری می‌کنیم که پسران و دختران اورانوس و گایا در آسمان‌ها زندگی می‌کردند و شش پسر به نام تیتان، اوسئان، کوئوس، کریوس، هی پریون، ژاپت، کرونوس و شش دختر بنام تیتان، ته تیس، ته ئی آ، تمیس، نماسینی، فوبه و رئا بودند. خانواده. فرزندان گایا. از همسری زمین و آسمان دو دختر بنام سی بل و تمیس به‌وجود آمدند. تی تان و ساتورن برادر بودند اما چون تیتان برادر بزرگتر بود داعیه حکومت جهان را داشت ولی زمین مادر آن‌ها
بود داعیه حکومت جهان را داشت ولی زمین مادر آن‌ها برای ساتورن برتری قائل بود و نتیجه آن شد این که هرگز در خانواده فرزند دیگری به وجود نیاید تا روزی حکومت به تیتان برسد و ساتورن این پیشنهاد را پذیرفت و تمام فرزندان ذکور خود را بلعید. آنته، یکی از ژتان‌ها و پسر پوسایدن و گایا می‌باشد. وی در لیبی به سر می‌برد و همهٔ مسافران را مجبور می‌کرد که با او کشتی بگیرند و پس از آنکه آن‌ها را شکست داده و می‌کشت، از بقایای اموال آن‌ها، معبد پدر خود را زینت می‌کرد. آنته، مادام که با مادر خود تماس داشت یعنی مادام که روی
مادام که با مادر خود تماس داشت یعنی مادام که روی زمین، گایا بود شکست‌ناپذیر بود، ولی هراکلس، هنگام عبور از لیبی، یعنی موقعی که در جستجوی سیب‌های زرین بود، با او کشتی گرفته و او را بر سر از زمین برداشت و خفه کرد. فرزندان آن دو شامل تیتان‌ها بودند. ۶ پسر و ۶ دختر داشتند. تلوس در رم، تجسم_"مادر زمین" بود. وی را گاهی با نام terramater که با گایا و رب‌النوع هلنی، تطبیق می‌شد، ستایش می‌کردند. تلوس افسانه‌ای مخصوص به خود نداشت. در افسانه‌ها گاهی وی مقام گایا را داشت.گایا اولین نسل از سیکلوپ‌ها (غول‌های یک چشم) و
اولین نسل از سیکلوپ‌ها (غول‌های یک چشم) و فرزندی ۱۰۰ دست به نام هکاتونکایر را به‌وجود آورد.
می سان بخشی از معابد متروکه و جزئی ویران شده در ویتنام است که بین قرن چهارم و چهاردهم میلادی توسط پادشاهان چامپا (Chiêm Thành به ویتنامی) ساخته شده‌است. این معابد به پرستش خدای شیوا اختصاص داده شده‌است که تحت نام‌های مختلف محلی شناخته می‌شود که مهمترین آنها بهادرشوارا است. می سان در نزدیکی روستای دوی فو (Duy Phú) در منطقه اداری دوی زوین در استان کوانگ نام در ویتنام مرکزی، ۶۹ کیلومتری جنوب غربی دا ننگ واقع شده‌است، و تقریباً ۱۰ کیلومتر با شهر تاریخی ترا کیو (Trà Kiệu) فاصله دارد. معابد در یک دره تقریباً با
(Trà Kiệu) فاصله دارد. معابد در یک دره تقریباً با عرض دو کیلومتر قرار دارند که توسط دو رشته کوه احاطه شده‌است. از قرن ۴ تا ۱۴ میلادی، این دره محلی برای برگزاری مراسم مذهبی پادشاهان سلسله‌های حاکم چامپا، و همچنین مکان دفنی برای افراد سلطنتی چم و قهرمانان ملی به دلیل نزدیکی با شهرهای چم ایندراپورا (آنگ دانگ) و سیماپورا (Trà Kiệu) بوده‌است زمانی، این مکان شامل بیش از ۷۰ معبد و همچنین بسیاری از سنگ یادبودهای دارای کتیبه‌های تاریخی مهم به زبان سانسکریت و زبان چامی بود. می سان شاید طولانی‌ترین مکان باستان‌شناسی
بود. می سان شاید طولانی‌ترین مکان باستان‌شناسی موجود در هندوچین باشد، اما بخش اعظم معماری آن با بمباران ایالات متحده در طی یک هفته هنگام وقوع جنگ ویتنام نابود شده‌است. مجموعه معابد می سان یکی از مهمترین مجموعه معابد هندو در جنوب شرقی آسیا به حساب می‌آید و مهمترین مکان این میراث در ویتنام است. این مجموعه اغلب با دیگر مجموعه معابد تاریخی در جنوب شرقی آسیا مانند بوروبودور در جاوا اندونزی، انگکور وات از کامبوج، باگان از میانمار و پارک تاریخی آیوتایا در تایلند مقایسه می‌شود. از سال ۱۹۹۹، می سان توسط یونسکو به
مقایسه می‌شود. از سال ۱۹۹۹، می سان توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی شناخته شده‌است. یونسکو در بیست و سومین جلسه خود، با توجه به معیار (C (II، به عنوان نمونه ای از تکامل و تغییر فرهنگ، و مطابق با معیار (c(III، به عنوان نمونه ای از تمدن آسیایی که اکنون منقرض شده‌است، این مجموعه را در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت کرد.
بان چیانگ (، ) یک مکان باستان‌شناسی مشهور در منطقه نونگ هان، استان اودون ثانی، تایلند است. این سایت که در سال ۱۹۶۶ کشف شد، به دلیل سفالهای جذاب با رنگ قرمز، بازخوردهای گسترده‌ای را به خود جلب کرد. هنگامی که وزارت دادگستری ایالات متحده یک پرونده مهم را در مورد قاچاق آثار باستانی بان چیانگ ایجاد کرد، توجه بین‌المللی بیشتری به دست آورد. این مکان در سال ۱۹۹۲ به فهرست میراث جهانی یونسکو در تایلند اضافه گردید. باستان‌شناسی. در طی اولین کاوش علمی رسمی در سال ۱۹۶۷، چندین اسکلت به همراه هدایای مزار از جنس برنز کشف
چندین اسکلت به همراه هدایای مزار از جنس برنز کشف شد. قطعاتی از جنس برنج نیز یافت شده‌است که منجر به این عقیده می‌شود که مهاجران عصر برنز احتمالاً کشاورز بودند. قدیمی‌ترین قبرهای این مکان شامل آثار باستانی برنزی نیست و از این رو از فرهنگ دوران نوسنگی است. جدیدترین قبرها مربوط به عصر آهن است. سفال‌ها و گلدان‌های این سایت در حال حاضر در موزه‌های سراسر جهان از جمله موزه f Indr Indische Kunst در برلین و موزه بریتانیا در لندن یافت می‌شوند. این سایت غالباً «محل گورستان» نامیده شده‌است، اما تحقیقات اخیر حاکی از آن
نامیده شده‌است، اما تحقیقات اخیر حاکی از آن است که درگذشتگان واقعاً در جوار یا زیر منازل دفن شده‌اند. این عمل دفن مسکونی نامیده می‌شود. قدمت اشیاء. اولین داده‌های باستانی با استفاده از تاریخ‌گذاری گرماتابی منجر به محدوده ای از ۴۴۲۰ قبل از میلاد تا ۳۴۰۰ پیش از میلاد می‌شود که این سایت را به اولین فرهنگ قدیمی عصر برنز در جهان تبدیل می‌کند. با این حال، با کاوش‌های ۱۹۷۴–۱۹۷۵، مواد کافی برای تاریخ‌گذاری رادیوکربن، که منجر به تاریخ اخیر شد، در دسترس قرار گرفت. اولین قبر در حدود سال ۲۱۰۰ قبل از میلاد و آخرین مورد
قبر در حدود سال ۲۱۰۰ قبل از میلاد و آخرین مورد در حدود ۲۰۰ میلادی بوده‌است. همان‌طور که توسط سنگهای قبرستانی و قطعات برنز مشهود است ساخت برنز در حدود سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد آغاز شد. اشیاء برنز شامل دستبند، حلقه، پابند، سیم و میله، نیزه، محور و آبراه، قلاب، تیغه و زنگ‌های کوچک است. تاریخ ۲۱۰۰ قبل از میلاد از فیتولیت‌های برنج از داخل یک گلدان در پایین‌ترین قبر به دست آمد. تعیین نتایج به دست آمده با استفاده از آمار بیزی OxCal 4.0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته‌است، و نتایج نشان می‌دهد که استقرار اولیه بان چیانگ
و نتایج نشان می‌دهد که استقرار اولیه بان چیانگ در حدود ۱۵۰۰ قبل از میلاد با انتقال به عصر برنز در حدود ۱۰۰۰ پیش از میلاد صورت گرفته‌است. متالورژی. بان چیانگ به همراه سایر دهکده‌های اطراف شمال شرقی تایلند حاوی بسیاری از آثار برنز است که نشان می‌دهد متالوژی تقریباً چهار هزار سال پیش در مناطق کوچک و روستایی به کار گرفته شده‌است و برای باستان شناسان به عنوان متالورژی باستانی جنوب شرقی آسیا جالب است که بدون حضور یک دولت نظامی یا شهری رونق گرفته بر خلاف بسیاری از جوامع دوران باستان که متالورژی تحت تسلط حاکمیت
از جوامع دوران باستان که متالورژی تحت تسلط حاکمیت بود.
گلاستر گلدفینچ یک جنگنده دوباله تک‌موتوره تک‌سرنشین تمام‌فلزی ساخت شرکت گلاستر در اواخر دهه ۱۹۲۰ میلادی بود. این جنگنده به مرحله تولید نرسید و فقط یک فروند از آن ساخته شد. طراحی و توسعه. در ژانویه ۱۹۲۶ وزارت هوانوردی بریتانیا بودجه (۷۰۰۰ ₤) تولید نسخه تمام فلزی هواگرد گیمکوک به عنوان جنگنده در ارتفاع‌های بالا را برای شرکت گلاستر تأمین کرد. نتیجه این پروژه جنگنده دوباله تک سرنشین با بال‌های نابرابر و ارابه فرود ثابت به نام گلدفینچ بود. طبیعتاً این هواپیما شباهت بسیار زیادی به هواگرد گیمکوک و به‌طور خاص
شباهت بسیار زیادی به هواگرد گیمکوک و به‌طور خاص گیمکوک دو (II) داشت. به دلیل وجود سوپرشارژر در موتور هواگرد، طول بدنه در جلوی اتاقک خلبان طولانی‌تر شده بود. بخش دم نیز اندکی تفاوت داشت. فلز به کار برده شده در ساخت گولدفینچ عموماً فولاد بود اما در بخش‌های کم‌اهمیت تر دورالومین نیز استفاده گردیده بود. تنها یک گلدفینچ ساخته شد اما دو نسخه از آن وجود داشت. نسخه اول بال‌هایی تمام فلزی، بدنه‌ای ترکیبی از چوب و فلز داشت. دو بال و بدنه هر دو با پارچه پوشش داده شده بودند. در نسخه دوم بدنه مجدداً به‌طور کامل از فلز
بودند. در نسخه دوم بدنه مجدداً به‌طور کامل از فلز بازسازی شد و بخش دم آن نیز اصلاح گردید. تعدادی قطعات آلومینیومی نیز روی بخش جلویی بدنه قرار گرفته بود. در هر دو نسخه گلدفینچ از موتور سوپرشارژ ۴۵۰ اسب بخاری (۳۳۵ کیلو وات) بریستول ژوپیتر ۷ اف همراه ملخ دو تیغه با قطر ۲٫۷۴ متری و زاویه ثابت استفاده می‌کردند. تاریخچه عملیاتی. گلدفینچ برای اولین بار در ماه مه ۱۹۲۷ به پرواز درآمد. در ماه دسامبر آزمایش‌های نیروی هوایی بریتانیا را گذراند که سرعت زیاد، سرعت بالای صعود و به‌طور کلی قابلیت مانور پذیری خوب آن به
صعود و به‌طور کلی قابلیت مانور پذیری خوب آن به اثبات رسید؛ اگرچه سرعت چرخشی آن پایین‌تر از استاندارد بود. گلاستر این هواگرد را در رقابت انتخاب یک جنگنده تمام فلزی شبانه‌روزی برای نیروی هوایی وارد کرد اما نتوانست مشخصات مورد نیاز در ظرفیت سوخت و حداکثر وزن قابل حمل را برآورده کند و خیلی زود از آن حذف گردید. بریستول بولداگ برنده نهایی این رقابت شد. گولدفینچ آزمایش‌های خود را تا اکتبر سال ۱۹۲۸ ادامه داد. نهایتاً بروز حادثه هنگام فرود در حین پرواز آزمایشی تنها نمونه آن را نیز از بین برد.
معبد گانگو-جی به (ژاپنی: 元興寺) (به انگلیسی: Gangō-ji) یکی از معابد هفتگانه شهر نارا ژاپن است. تاریخچه. ساختمان اصلی معبد، توسط سوگا هیچ اوماکو در شهر آسوکا و به تقلید از معبد آسوکا درای ساخته شده‌است. این معبد به دلیل انتقال پایتخت به کاخ هیجو-کیو واقع در نارا، به سال 718 میلادی ساخته شد. با گذشت زمان و وقوع آتش‌سوزی‌های در سده‌های 15 تا 19، ساختمان اصلی معبد از بین رفته و ساختمان کنونی جای آن تاسیس شده است. پس از آنکه در ۲ دسامبر ۱۹۹۸ جلسه‌ای درباره اهمیت این مناطق در کیوتو برگزار شد، این مناطق در میراث
این مناطق در کیوتو برگزار شد، این مناطق در میراث جهانی یونسکو ثبت گردید. مجموعه آثار ثبت شده در نارا ژاپن، نهمین میراث جهانی و هفتمین میراث فرهنگی یونسکو در ژاپن محسوب می‌شوند.
کاخ هیجو (به انگلیسی: Heijō-kyū) (به ژاپنی: 平城 宮)، از جمله کاخ‌های باستانی شهر نارا ژاپن است که قلمرو و پایتخت حکومت وقت در سال‌های ۷۱۰–۷۹۴ میلادی بوده‌است. این کاخ شامل یک محوطه بزرگ با دیوار مستطیل شکل می‌باشد که شامل چندین ساختمان تشریفاتی، اداری و بخشی مسکونی می‌باشد. از جمله اداراتی که در این کاخ مستقر بوده‌است، وزارتخانه‌های دولت وقت بوده‌است. بخش مسکونی کاخ، برای زندگی امپراتور و افراد نزدیک وی از جمله اقامت نمایندگان امپراتور در نظر گرفته شده بود. پس از انتقال پایتخت به هایان، سازه‌های کاخ یا به
پس از انتقال پایتخت به هایان، سازه‌های کاخ یا به دلیل متروکه ماندن از بین رفته یا به محل جدید پایتخت منتقل شده‌است. از سال ۱۹۷۰ تا ۲۰۰۰ میلادی، مطالعات و انجام حفاری و امور عمرانی جهت بازسازی این کاخ شروع شده و سعی شده‌است تا کاخ همگام با سنت و تاریخ کهن ژاپن، سازگاری حداکثری داشته باشد. در سال ۱۹۹۸ این کاخ و بناهای اطراف آن، به عنوان میراث جهانی یونسکو، ثبت جهانی شد. تاریخچه. در سال ۷۱۰ میلادی با انتقال رسمی پایتخت به هیجو، کاخ نیمه کاره هیجو به عنوان کانون حکومت شناخته می‌شد. هنگامی که پایتخت به هایان
حکومت شناخته می‌شد. هنگامی که پایتخت به هایان (شهر کیوتو امروزی) منتقل شد، کاخ شاهنشاهی نارا (هیجو) به سادگی رها شد. در طی قرن‌های بعد، زمان و شرایط آب و هوایی به آرامی ساختمان‌ها را ویران کرده تا اینکه با آغاز دوره کاماکورا در اواخر قرن دوازدهم، تقریباً از کاخ چیزی جز سطح زمین باقی نماند. با این حال، بخش‌هایی که در زیر زمین قرار داشتند توسط باستان‌شناسان کشف شده و برای حفظ آنها تلاش بسیار شد. موزه. مؤسسه تحقیقات ملی نارا، از سال ۱۹۵۹ مشغول به تحقیق و بررسی ویژگی٬های فرهنگی و هنری مجموعه‌های موجود در نارا
ویژگی٬های فرهنگی و هنری مجموعه‌های موجود در نارا را شروع کرده‌است و نتیجه این تحقیقات و کاوش‌گری‌ها، توسط همین مؤسسه به عنوان یک موزه در کاخ نارا به نمایش عمومی گذاشته شد. مجموعه‌های موجود در این موزه شامل نگاره‌هایی از کاخ و دفاتر اداری آن و آثار باستانی کشف شده در حفاری‌ها است.
شبکه تلویزیون () یک شبکه مخابراتی و اینترنتی برای توزیع محتوای برنامه‌های تلویزیونی است، که از طریق یک دفتر مرکزی، برنامه‌ریزی عملیاتی چندین ایستگاه تلویزیونی را به موازات یکدیگر، جهت تولید برنامه‌های تلویزیونی، انجام می‌دهد. تا اواسط دهه ۱۹۸۰ برنامه‌نویسی و برنامه‌ریزی تلویزیونی در اغلب کشورهای جهان، تحت کنترل تعداد کمی از شبکه‌ها قرار داشت. همچنین بسیاری از شبکه‌های تلویزیونی قدیمی (مانند بی‌بی‌سی، ان‌بی‌سی یا سی‌بی‌سی) فعالیت خود را بعنوان شبکه‌های رادیویی آغاز کردند، که بعدها توسعه یافته و به شبکه‌های
آغاز کردند، که بعدها توسعه یافته و به شبکه‌های تلویزیونی ارتقاء پیدا کردند. بعد ها با ورود و گسترده شدن ماهواره‌ها، شبکه های تلویزیونی نیز بستر خود را بر روی ماهواره ها گسترش دادند و به همین دلیل تعدادشان فزونی گرفت.
پاکستان از سال ۱۹۵۰ میلادی، عضو صندوق بین‌المللی پول (IMF) بوده‌است. به دلیل ماهیت غیرقابل پیش‌بینی اقتصاد و به شدت وابسته به واردات کشور پاکستان، صندوق بین‌المللی پول از زمان عضویت پاکستان و اخیراً در سال ۲۰۱۹، بیست و دو نوبت به پاکستان وام داده‌است. برنامه‌های صندوق. برنامه‌های اعطای وام صندوق بین‌المللی پول، دو نوع است: حساب منابع عمومی (GRA) و کاهش فقر و ارتقای رشد اقتصادی (PRGT). حق امتیاز GRA برای کشورهای نه چندان فقیر و حتی برای ثروتمندان محفوظ است، در حالی که PRGT تنها برای کشورهای فقیر تصویب
است، در حالی که PRGT تنها برای کشورهای فقیر تصویب شده‌است. [4] GRA برای دادن وام به صورت آماده به کار (SRA) استفاده می‌شود. اقتصاددانان اکثراً SRA را به عنوان وثیقه پرداخت، محاسبه می‌کنند. بر اساس این طبقه‌بندی‌ها، از زمان عضویت این کشور، پاکستان ۱۳ مرتبه وثیقه گذاشته‌است، که بزرگترین این وثیقه‌ها مربوط به دولت عمران خان در سال ۲۰۱۹ می‌باشد. دریافت وام توسط پاکستان. در سال ۱۹۵۸ و برای اولین بار، پاکستان به عنوان وثیقه به صندوق بین‌المللی پول رفت. به همین منظور، صندوق بین‌المللی پول، مبلغ ۲۵٬۰۰۰ دلار به
منظور، صندوق بین‌المللی پول، مبلغ ۲۵٬۰۰۰ دلار به صورت آماده به کار در تاریخ ۸ دسامبر ۱۹۵۸ به پاکستان وام اعطا کرد. پاکستان در سال ۱۹۶۵ دوباره به صندوق بین‌المللی پول رفت. این بار، صندوق بین‌المللی پول در ۱۶ مارس ۱۹۶۵ مبلغ ۳۷۵۰۰ دلار به ملت جنگ زده پاکستان بودجه اختصاص داد. سه سال بعد، پاکستان بار دیگر برای مشکلات موجودی در پرداخت اقراض خود، به صندوق بین‌المللی پول رفته و در ۱۷ اکتبر ۱۹۶۸ به این کشور ۷۵۰۰۰ دلار پول پرداخت شد. در سال ۱۹۷۱، پاکستان در جنگی که با هند آغاز کرد، نیمی از پاکستان شرقی را از دست
با هند آغاز کرد، نیمی از پاکستان شرقی را از دست داد. این جنگ باعث از دست دادن ثروت عظیمی از پاکستان شد. برای جبران این خسارت، پاکستان در سال ۱۹۷۲ مبلغ ۸۴۰۰۰ دلار وام، و در سال ۱۹۷۳ مبلغ ۷۵۰۰۰ دلار و در ۱۹۷۴ مبلغ ۷۵۰۰۰ دلار؛ برای تأمین نیازهای رو به رشد خود دریافت کرد. در سال ۱۹۷۷، مبلغ ۸۰٬۰۰۰ دلار به صورت ضروری به این کشور اعطا شد. سه سال بعد، تسهیلات گسترده‌ای به مبلغ ۳۴۹٬۰۰۰ دلار به پاکستان اختصاص یافت. با بازگشت دموکراسی به پاکستان، دوران دیگری آغاز شد اما راه‌های قدیمی برای اداره اقتصادی با ضعف ادامه
اما راه‌های قدیمی برای اداره اقتصادی با ضعف ادامه یافت. دولت بی‌نظیر بوتو، مبلغ ۱۹۴٬۴۸۰ دلار به عنوان هزینه آماده به کار و ۳۸۲٫۴۱۰ دلار دیگر به عنوان تعهد تسهیلات تنظیم ساختاری در ۲۸ دسامبر ۱۹۸۸ وام گرفت. در سال ۱۹۹۳، بی‌نظیر بوتو دوباره به قدرت رسید و دولت وی دوباره به صندوق بین‌المللی پول رفت و به توافق رسید که برای آماده‌سازی پایه‌های اقتصادی مبلغ ۸۸۰۰۰ دلار دریافت کند، این توافق در ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۳ به نتیجه رسید. بی‌نظیر بوتو سه مرتبه دیگر نیز از صندوق بین‌المللی مراجعه کرد و وام‌های کلان دریافت نمود.
بین‌المللی مراجعه کرد و وام‌های کلان دریافت نمود. در سال ۱۹۹۷، نواز شریف به قدرت رسید و دولت بی‌نظیر بوتو به اتهام فساد اخراج شد و اقتصاد پاکستان را در بدترین شکل قرار گرفت. دولت شریف برای اولین بار فوراً به صندوق بین‌المللی پول رفت و به توافق رسید که دو مبلغ ۲۶۵٫۳۷۰ دلار و ۱۱۳٬۷۴۰ دلار را در ۲۰ اکتبر ۱۹۹۷ دریافت کند. در سال ۲۰۱۸، عمران خان نخست‌وزیر پاکستان شد. از ابتدا، پاکستان تعادل زیادی در کسری پرداخت داشت و ذخایر خارجی آن فقط به مدت دو ماه به اندازه کافی خوب بود. به همین منظور، آنها برای جلوگیری از
کافی خوب بود. به همین منظور، آنها برای جلوگیری از شرایط سخت صندوق بین‌المللی پول وام‌های دوستانه از عربستان سعودی، امارات متحده عربی و چین ترتیب دادند. در سال ۲۰۱۹، هنگامی که شرایط اقتصادی بدتر شد، دولت برای بیست و دومین بار به صندوق بین‌المللی پول رفت و بزرگترین وام در تاریخ این کشور را به مبلغ ۶ میلیارد دلار دریافت کرد. صندوق بین‌المللی پول، وام را بر اساس شرایطی مانند افزایش تعرفه‌های انرژی، حذف یارانه انرژی، افزایش مالیات، خصوصی‌سازی اشخاص عمومی و تعدیل‌های مالی در بودجه داد.