payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در سری ۲ مورد بازنگری قرار گرفتند و پشتیبان‌های پشت سر سرنشینان به گونه‌ای طراحی شده‌بودند که علاوه بر کاهش صدای باد، دو عدد بلندگوی سیستم صوتی خودرو را نیز در خود جای دهند. برای اولین بار، در انواع مدل‌های خودروی الیس، از یک سیستم صوتی با چهار بلندگو استفاده می‌شد و دو عدد بلندگوی اضافه نیز در گوشه‌های داشبورد قابل نصب بودند. دو شلف منحنی در زیر داشبورد برای قرار دادن اشیاء مختلف به عنوان یک گزینهٔ سفارشی در دسترس بود که یک دیوارهٔ آلومینیومی متحرک بر روی آن‌ها نصب می‌شد تا اشیائی همچون بطری‌های نوشیدنی
آن‌ها نصب می‌شد تا اشیائی همچون بطری‌های نوشیدنی یا تلفن همراه را در جای خود ثابت نگه دارد. الیس سری ۲، علاوه بر تیپ استاندارد، دارای دو سطح امکانات دیگر با نام‌های «اسپورت تورینگ» و «ریس تک» بود. تیپ اسپورت تورینگ، که برای سفرها و رانندگی‌های طولانی طراحی شده‌بود، از چرم نوبوک در پوشش صندلی‌ها، رودری‌ها، و بخش‌هایی از داشبورد، و همچنین از کفپوش‌هایی برای کف کابین بهره‌مند بود. در حالی که تیپ ریس تک بیشتر بر خصوصیات کاربردی متمرکز بود و برای القای بیشتر حالت اسپورت، در فضای داخلی آن از مواد به کار رفته در
اسپورت، در فضای داخلی آن از مواد به کار رفته در خودروهای مسابقه‌ای استفاده شده‌بود. موتور به کار رفته در سری ۲، همان موتور ۱٫۸ لیتری چهار سیلندر سری-کی روور با قدرت در ۵٬۶۰۰ دور بر دقیقه، و گشتاور در دور موتور ۳٬۵۰۰ دور بر دقیقه بود که برای سری یک نیز در نظر گرفته‌شده بود؛ با این تفاوت که برای بهبود عملکرد، به تکنولوژی‌های جدید برای برنامه‌ریزی موتور و کاهش آلاینده‌های خروجی مجهز شده‌بود. جعبه‌دندهٔ این خودرو، به دلیل استفاده از چرخ‌های بزرگ‌تر (۱۶ اینچ در جلو و ۱۷ اینچ در عقب)، از نوع ضریب کوتاه بود تا
جلو و ۱۷ اینچ در عقب)، از نوع ضریب کوتاه بود تا امکان دستیابی به شتاب و کیفیت رانندگی بهتر را برای الیس فراهم کند. شتاب الیس سری ۲ معادل ۵٫۷ ثانیه، حداکثر سرعت آن برابر با ، و وزن خالص آن بود. الیس سری ۲ در ایالات متحده. از ابتدای عرضهٔ خودروی الیس در سال ۱۹۹۷، شرکت لوتوس وعدهٔ عرضهٔ این خودرو در ایالات متحده را داده بود. با این حال پس از گذشت چندین سال و با معرفی نسل دوم، سرانجام در ماه مهٔ ۲۰۰۴ الیس برای اولین بار وارد بازار این کشور شد. با این حال، ۳ سال پیش از عرضهٔ رسمی در ایالات متحده، یک شرکت
۳ سال پیش از عرضهٔ رسمی در ایالات متحده، یک شرکت واردکنندهٔ کالا در آمریکا به نام سان اینترنشنال، نمونه‌ای از الیس را با نام الیس تیپ-آر به بازار معرفی کرد. این مدل به پیشرانهٔ ۱٫۸ لیتری آکورا انتگرا تیپ-آر مجهز شده‌بود که با توان می‌توانست الیس را در زمان ۴٫۶ ثانیه از حالت سکون به سرعت برساند. الیس برای کسب مجوز ورود به بازار ایالات متحده، به تجهیزاتی نظیر کیسه‌های هوا، ترمزهای ضد قفل، و سیستم تهویهٔ مطبوع، که مدل موجود در بازار اروپا فاقد آن‌ها بود، مجهز شد. موتور سری-کی روور که از ابتدای معرفی الیس سری
شد. موتور سری-کی روور که از ابتدای معرفی الیس سری ۱ در این خودرو مورد استفاده قرار گرفته بود، تا زمان عرضهٔ سری ۲ در ایالات متحده توسط شرکت لوتوس برای مطابقت با قوانین آلاینده‌های این کشور مورد بازبینی قرار نگرفته بود و لوتوس به تنهایی از پس هزینه‌های مربوط به این بازنگری برنمی‌آمد. یک مهندس توسعهٔ بازنشسته به نام راجر بکر، که فعالیت خود را در شرکت لوتوس و در زمان مدیریت کالین چاپمن، بنیانگذار این شرکت، آغاز کرده‌بود، مسئولیت پروژهٔ دریافت مجوز عرضه در آمریکا را بر عهده داشت و از میان گزینه‌های موجود، با
را بر عهده داشت و از میان گزینه‌های موجود، با توجه به رابطهٔ دیرینهٔ لوتوس و تویوتا، موتور ۱٫۸ لیتری تویوتا سلیکا جی‌تی-اس، به همراه جعبه‌دندهٔ شش سرعتهٔ هماهنگ با این موتور، یعنی جعبه‌دندهٔ سی۶۴ تویوتا را برای نصب بر روی الیس ویژهٔ ایالات متحده انتخاب کرد. لوتوس برای این موتور از سیستم‌های ورودی و اگزوز متفاوت، و سیستم‌های الکترونیکی مدیریت موتور ساخت خود استفاده کرد که نتیجهٔ این تغییرات افزایش نیروی تولیدی این موتور به میزان ۱۰ اسب بخار و دستیابی به بیشترین توان ۱۹۰ اسب بخار و گشتاور بود. الیس سری ۲
توان ۱۹۰ اسب بخار و گشتاور بود. الیس سری ۲ ویژهٔ ایالات متحده در مقایسه با مدل اروپایی، تنها ۱۴٪ سنگین‌تر بود؛ اما نیروی موتور آن ۶۰٪ نسبت به مدل اروپایی افزایش یافته بود و این موضوع باعث تفاوت چشمگیر در عملکرد این دو مدل شده‌بود. این خودرو قادر بود در زمان ۴٫۹ ثانیه از سرعت ۰ به ، در زمان ۱۲٫۶ ثانیه از ۰ به ، و در نهایت به بیشینه سرعت دست یابد. سری ۳. لوتوس الیس سری ۳ در مارس ۲۰۱۰ و در نمایشگاه خودروی ژنو رونمایی، و در ماه آوریل همان سال وارد بازار بریتانیا شد. سری ۳، که در واقع مدل فیس‌لیفت شدهٔ سری ۲
شد. سری ۳، که در واقع مدل فیس‌لیفت شدهٔ سری ۲ الیس بود، در نمای جلو تغییراتی از جمله چراغ‌های جدید یک پارچه (بر خلاف چراغ‌های دو تکهٔ سری ۲) با چراغ‌های ال‌ئی‌دی رانندگی در روز، سپر، شکاف‌دهنده، و درپوش فضای بار جدید جلو، و دهانهٔ ورودی هوای پهن‌تر را تجربه کرده بود. در نمای عقب این خودرو نیز از سپر و درپوش موتور جدید استفاده شده‌بود. این تغییرات اعمال شده در طراحی جدید بدنه، باعث کاهش نیروی پسار به میزان ۴٪ و در نتیجه بهبود مصرف سوخت و میزان آلاینده‌های خروجی موتور شده‌بود. برای اولین بار در نسل‌های مختلف
موتور شده‌بود. برای اولین بار در نسل‌های مختلف خودروی الیس، در سری ۳ از یک موتور ۱٫۶ لیتری با قدرت و گشتاور در دور موتور ۴٬۴۰۰ دور بر دقیقه استفاده شد. این موتور که در مدل پایهٔ الیس مورد استفاده قرار می‌گرفت، در هر کیلومتر ۱۵۵ گرم گاز تولید می‌کرد، که نسبت به مدل پایهٔ سری پیشین، ۱۳٪ کاهش یافته بود. مصرف سوخت این موتور نیز برابر با بود که در مقایسه با مدل پیشین، که از موتور ۱٫۸ لیتری سری-کی روور بهره‌مند بود، ۲۱٪ کاهش یافته بود. موتور ۱٫۸ لیتری مورد استفاده در مدل الیس آر با قدرت ، و موتور ۱٫۸ لیتری
در مدل الیس آر با قدرت ، و موتور ۱٫۸ لیتری سوپرشارژ مدل الیس اس با قدرت نیز به ترتیب ۱۹۶ و ۱۹۹ گرم در هر کیلومتر گاز تولید می‌کردند. تمامی موتورهای نصب شده بر روی مدل‌های مختلف الیس سری ۳، به یک جعبه‌دندهٔ ۶ سرعته با ضریب نزدیک مجهز شدند. از دیگر امکانات ارائه شده برای این مدل می‌توان به دو نوع رینگ آلیاژی سبک برای چرخ‌ها، و سامانهٔ کنترل پیمایش (کروز کنترل) اشاره کرد. الیس سری ۳ در مدل پایه و با موتور ۱٫۶ لیتری، طبق سنت لوتوس در تولید این خودرو با کمترین وزن ممکن، دارای وزن ۸۷۶ کیلوگرم بود که باعث بهبود
وزن ممکن، دارای وزن ۸۷۶ کیلوگرم بود که باعث بهبود عملکرد ترمزها و همچنین کاهش سفتی فرمان مکانیکی آن شده‌بود. الیس کلاب ریسر. در نمایشگاه خودروی ژنو سال ۲۰۱۱، شرکت لوتوس یک نسخه از الیس را با نام «کلاب ریسر» معرفی کرد. ساختار شاسی این مدل نسبت به مدل پایه پیچیده‌تر بود و اقداماتی جهت کاهش وزن در آن انجام گرفته‌بود. مهم‌ترین تغییر اعمال شده در مدل کلاب ریسر، افزوده شدن یک حالت اسپورت به سامانهٔ مدیریت عملکرد دینامیکی لوتوس بود. این حالت با مدیریت عملکرد ترمزهای ضد قفل در پیچ‌های مسیر، کنترل گشتاور پسار، قفل
ضد قفل در پیچ‌های مسیر، کنترل گشتاور پسار، قفل دیفرانسیل، کنترل کشش، کنترل پایداری، سیستم کمکی ترمز هیدرولیکی، و توزیع الکترونیکی نیروی ترمز، باعث افزایش حداکثر کشش و لغزش مجاز، و در نتیجه کاهش کم‌فرمانی در این خودرو می‌شد. این خودرو همچنین به یک میل موج‌گیر قابل تنظیم در جلو مجهز شده بود. موتور در نظر گرفته‌شده برای مدل کلاب ریسر، همان موتور ۱٫۶ لیتری مدل پایه با قدرت بود. با این حال یک پکیج افزایش قدرت شامل سیستم ورودی هوا و اگزوز منحصر به فرد برای این خودرو ارائه شده‌بود که توان موتور را به می‌رساند.
خودرو ارائه شده‌بود که توان موتور را به می‌رساند. استفاده از رینگ‌های چرخ و باتری سبک، جایگزینی نشان‌ها با برچسب، حذف سقف تاشوی پارچه‌ای، و حذف امکانات رفاهی و ایمنی مانند قفل مرکزی، رادیو و بلندگوها، عایق صوتی، کفپوش‌ها، جای پای سرنشین، گل‌پخش‌کن‌ها، و کیسه‌های هوای راننده و سرنشین، در نهایت به کاهش وزن حدود ۲۵ کیلوگرمی (۲۴٫۹۶ کیلوگرم طبق اعلام لوتوس)، و دستیابی به وزن خالص در این مدل منجر شده‌بود. نسخهٔ کلاب ریسر لوتوس الیس تنها در بازارهای سطح اروپا عرضه شد. این خودرو در صورت مجهز شدن به پکیج افزایش
شد. این خودرو در صورت مجهز شدن به پکیج افزایش قدرت، مجاز به رفت و آمد در سطح خیابان‌ها نبود و تنها در پیست‌های مسابقه قابل استفاده بود. کاپ ۲۲۰. مدل کاپ ۲۲۰ که در سال ۲۰۱۵ عرضه شد، از همان موتور ۱٫۸ لیتری سوپرشارژ الیس اس با قدرت برخوردار بود. با این حال، به دلیل استفاده از کیت آیرودینامیکی جدید و ساختار محکم‌تر شاسی، عملکرد و فرمان‌پذیری آن بهبود یافته‌بود. سیستم صوتی، تهویه مطبوع، و عایق‌های صوتی به‌صورت سفارشی بر روی این مدل قابل نصب بودند. شکاف‌دهندهٔ هوا، ورودی‌های هوای پره‌ای جانبی، و ترکیب بالهٔ
هوا، ورودی‌های هوای پره‌ای جانبی، و ترکیب بالهٔ بزرگ و دیفیوزر در عقب، در سرعت نیروی رو به پایین معادل ۱۰۰ کیلوگرم برای افزایش چسبندگی را برای این خودرو فراهم می‌کردند. مصرف سوخت این مدل برابر با بوده و بیشینه سرعت آن به می‌رسید. نیروی رو به پایین ایجاد شده در حداکثر سرعت این خودرو برابر با ۱۲۵ کیلوگرم بود. در نمای ظاهری الیس کاپ ۲۲۰، از رنگ‌آمیزی مشکی برای رینگ‌های چرخ، ورودی‌های هوای جانبی، درپوش موتور، و سقف ثابت فلزی استفاده شده‌بود. کاپ ۲۵۰. در سال ۲۰۱۷ الیس کاپ ۲۵۰ به عنوان جانشینی برای مدل کاپ ۲۲۰
الیس کاپ ۲۵۰ به عنوان جانشینی برای مدل کاپ ۲۲۰ معرفی شد. با توجه به بهره‌مندی این خودرو از مواد سبک در بخش‌های مختلف، وزن خالص آن به رسیده بود. برای کاهش وزن بیشتر، قطعات فیبر کربنی در بدنه و تزئینات داخلی، و یک سیستم اگزوز از جنس تیتانیوم نیز در قالب گزینه‌های انتخابی قابل سفارش بودند که وزن خودرو را به می‌رساندند. پیشرانهٔ به کار رفته در این خودرو همان موتور ۱٫۸ لیتری چهار سیلندر سوپرشارژ مورد استفاده در مدل کاپ ۲۲۰ بود که با نصب یک کمپرسور مگنوسون آر۹۰۰ و نرم‌افزار مدیریت موتور سفارشی، توان آن با ۲۶ اسب
نرم‌افزار مدیریت موتور سفارشی، توان آن با ۲۶ اسب بخار افزایش، به در دور موتور ۷٬۲۰۰ دور بر دقیقه رسیده‌بود، اما گشتاور آن بدون تغییر باقی مانده‌بود، با این تفاوت که این میزان گشتاور نسبت به مدل کاپ ۲۲۰ کمی زودتر و در دور موتور ۳٬۵۰۰ دور بر دقیقه به دست می‌آمد. نسبت قدرت به وزن الیس کاپ ۲۵۰، برابر با ۲۷۹ اسب بخار به ازای هر تن بود که قابلیت دستیابی به شتاب معادل ۳٫۹ ثانیه، و بیشینه سرعت را برای این خودرو فراهم می‌کرد. در نمای ظاهری این مدل تغییراتی در درپوش محفظهٔ بار جلو و جلوپنجره اعمال شده‌بود، و در بخش
محفظهٔ بار جلو و جلوپنجره اعمال شده‌بود، و در بخش عقب نیز به جای چهار چراغ مرسوم، از دو چراغ استفاده شده‌بود. قیمت پایهٔ این خودرو در زمان عرضه در انگلستان ۴۷٬۴۰۰ پوند بود. در صورت سفارش نصب تجهیزات سبک‌وزن برای کاهش بیشتر وزن خودرو، که ارزش آن‌ها معادل ۱۸٬۶۰۰ پوند بود، قیمت تمام‌شدهٔ کاپ ۲۵۰ در بالاترین حالت به ۶۵٬۸۰۰ پوند می‌رسید. کاپ ۲۵۰ همانند کاپ ۲۲۰، از کمک‌فنرهای گازی بیلشتاین، فنرهای مارپیچ هم‌محور آیباخ، و یک میل موج‌گیر قابل تنظیم در جلو بهره‌مند بود. سیستم ترمز این خودرو از دیسک‌های ۲۸۸ میلیمتری
سیستم ترمز این خودرو از دیسک‌های ۲۸۸ میلیمتری خنک‌شونده به همراه کالیپرهای ترمز مجهز به دو پیستون تشکیل شده‌بود. کیت بدنهٔ کاپ ۲۵۰ قادر بود در سرعت ، ۶۶ کیلوگرم نیروی رو به پایین ایجاد کند. کاپ ۲۶۰. در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۷، لوتوس یک نسخهٔ جدید از الیس را با نام کاپ ۲۶۰ برای بزرگداشت هفتادمین سالگرد تأسیس این شرکت معرفی کرد. خودروی کاپ ۲۶۰، یک نمونهٔ تکامل یافته از کاپ ۲۵۰ بود که وزن خالص آن با استفاده از قطعات فیبر کربنی و شیشه‌هایی بر پایه پلی‌کربنات، با کاهش به رسیده بود. موتور ۱٫۸ لیتری چهار سیلندر سوپرشارژ
رسیده بود. موتور ۱٫۸ لیتری چهار سیلندر سوپرشارژ این خودرو قادر به تولید گشتاور بود. قدرت خروجی این موتور با کمی افزایش به رسیده بود که این قدرت از طریق یک جعبه‌دندهٔ ۶ سرعتهٔ دستی به چرخ‌ها منتقل می‌شد. دستیابی به این قدرت به کمک بازبینی کالیبراسیون موتور و قطعات متحرک جدید ممکن شده‌بود. ورودی‌های هوای تعبیه شده در گلگیرهای جلو، بالهٔ عقب بزرگتر، درپوش محفظهٔ بار جلو با طراحی جدید، شکاف‌دهندهٔ فیبر کربنی، و دیفیوزر بزرگتر، عواملی بودند که نیروی رو به پایین در این خودرو را در مقایسه با مدل پیشین به میزان
در این خودرو را در مقایسه با مدل پیشین به میزان ۴۴٪ افزایش داده‌بودند. در بیشینه سرعت کاپ ۲۶۰، که برابر با بود، نیروی رو به پایین تولید شده توسط این قطعات آیرودینامیکی به رقم می‌رسید. لوتوس الیس کاپ ۲۶۰ قادر بود در زمان ۳٫۸ ثانیه از حالت توقف کامل به سرعت دست یابد. تنها ۲۶۰ دستگاه از الیس کاپ ۲۶۰ تولید شد و به فروش رسید، و جهت بزرگداشت هفتادمین سالگرد تأسیس لوتوس، رنگ «طلایی قهرمانی» نیز به رنگ‌های قابل انتخاب برای این خودرو افزوده‌شد. و به گفتهٔ شرکت لوتوس، این رنگ از ماه نوامبر سال ۲۰۱۷ برای سایر مدل‌های
این رنگ از ماه نوامبر سال ۲۰۱۷ برای سایر مدل‌های این شرکت نیز در دسترس مشتریان قرار گرفت. در ایران. در میانهٔ سال ۱۳۹۵ شمسی، خودروی لوتوس الیس سری ۳ به‌طور رسمی در ایران رونمایی و به بازار این کشور معرفی شد. مدل‌های در نظر گرفته شده برای بازار ایران مدل الیس اس (با سقف بازشو) و کاپ۲۲۰ بودند. پیشرانهٔ ارائه شده برای هر دو مدل عرضه‌شده در بازار ایران، نمونهٔ ۱٫۸ لیتری سوپرشارژ با توان خروجی بود. مدل‌های معرفی شده به بازار ایران، در زمان معرفی دارای قیمت ۳۶۵ میلیون تومان برای مدل الیس اس، و ۳۹۵ میلیون تومان
میلیون تومان برای مدل الیس اس، و ۳۹۵ میلیون تومان برای مدل کاپ ۲۲۰ بودند. الیس مفهومی. پس از مرگ کالین چاپمن در سال ۱۹۸۲، مالکیت شرکت لوتوس بارهای توسط شرکت‌های مختلف خریداری شد تا سرانجام در سال ۱۹۹۶ این شرکت به مالکیت پروتون مالزی درآمد. پایداری مالی که در زمان مالکیت پروتون در لوتوس به‌وجود آمد، این موقعیت را برای این خودروساز فراهم کرد تا به طراحی دوبارهٔ مدل‌های اسپورت خود بپردازد. در سال ۲۰۱۰ بیش از ۱۰ سال از عمر خودروی الیس، که تولید آن از سال ۱۹۹۶ آغاز شده‌بود، می‌گذشت. در آن سال شرکت لوتوس تصمیم
آغاز شده‌بود، می‌گذشت. در آن سال شرکت لوتوس تصمیم گرفت که تا سال ۲۰۱۵ نسل جدیدی از این خودرو را با طراحی جدید عرضه کند. الیس ۲۰۱۵ مفهومی، خودرویی بود که لوتوس برای نمایش طراحی نسل بعدی الیس در نمایشگاه خودروی پاریس سال ۲۰۱۰ رونمایی کرد. با افزایش مشکلات مالی لوتوس، و پیش رفتن این خودروساز تا مرز ورشکستگی در سال ۲۰۱۳، این مدل مفهومی از مرحلهٔ تولید بسیار فاصله گرفت. در فضای داخلی این خودروی مفهومی به‌طور چشمگیری از الیاف کربن و آلومینیوم استفاده شده‌بود، نشانگرهای پشت فرمان از نوع آنالوگ به کار رفته در
نشانگرهای پشت فرمان از نوع آنالوگ به کار رفته در مدل‌های تولیدی، به نوع کاملاً دیجیتال تغییر یافته‌بودند و بیشتر کلیدهای کنترل به روی فرمان منتقل شده‌بودند. در کنار تزئینات و قطعات مشکی، خاکستری و نقره‌ای، بعضی بخش‌های کابین به رنگ طلایی رنگ‌آمیزی شده‌بودند. این مدل مفهومی به یک موتور ۲٫۰ لیتری چهار سیلندر سوپرشارژ ساخت تویوتا مجهز بود که در مقایسه با مدل‌های تولیدی دارای قدرت بیشتری بود. توان خروجی اعلام شدهٔ این موتور برابر با و گشتاور آن بود. طبق اعلام شرکت لوتوس در زمان معرفی الیس مفهومی، مدل تولیدی که
لوتوس در زمان معرفی الیس مفهومی، مدل تولیدی که بنا بود بر پایهٔ این مدل مفهومی ساخته شود، قادر خواهد بود در زمان ۴٫۳ ثانیه سرعت خود را از ۰ به رسانده و در نهایت به حداکثر سرعت دست یابد. وزن این مدل مفهومی معادل بود و در هر کیلومتر تنها ۱۵۰ گرم گاز تولید می‌کرد. دو نوع جعبه‌دنده برای این خودرو در نظر گرفته شده بود که یکی از نوع ۶ دندهٔ دستی، و دیگری از نوع خودکار دوکلاچه با پدال‌های تعویض دنده در پشت فرمان بود. در اواخر سال ۲۰۱۶، شرکت لوتوس تولید نسل جدیدی از خودروی الیس در سال ۲۰۲۰ را تأیید کرد. بر اساس
از خودروی الیس در سال ۲۰۲۰ را تأیید کرد. بر اساس اعلام این شرکت، نسل جدید الیس، که بر اساس نسخهٔ مفهومیِ معرفی‌شده در سال ۲۰۱۰ طراحی و ساخته خواهد شد، از اندازه‌های بزرگتر نسبت به نسل کنونی برخوردار خواهد بود، اما با این حال وزن آن همچنان کمتر از خواهد بود. الیس جدید از یک شاسی آلومینیومی کاملاً جدید برخوردار خواهد بود و تغییراتی جهت دستیابی به قابلیت فروش این خودرو در ایالات متحده در آن اعمال خواهد شد. آمار فروش. آمار فروش لوتوس الیس در اروپا از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۸، در جدول زیر آمده‌است. شرکت لوتوس آمار فروش
۲۰۱۸، در جدول زیر آمده‌است. شرکت لوتوس آمار فروش خود در ایالات متحده را به تفکیک مدل منتشر نکرده‌است.
ناصر محمدی‌فر (زادهٔ ۱۳۲۴) سرتیپ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان مشاور عالی نظامی فرمانده کل قوا فعالیت می‌کند. وی در فاصله سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ چهاردهمین فرمانده نیروی زمینی ارتش بود. محمدی‌فر فعالیت نظامی را از سال ۱۳۴۶ در نیروی زمینی شاهنشاهی ایران آغاز کرد. او در خلال جنگ ایران و عراق فرماندهی تیپ ۲ لشکر ۸۸ زرهی، تیپ ۳۵ تکاور، لشکر ۱۶ زرهی قزوین، لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه و قرارگاه جنوب را برعهده داشت. زندگی‌نامه. ناصر محمدی‌فر در سال ۱۳۲۴ در روستای میان‌رودان، شهرستان خلخال زاده شد. او
در روستای میان‌رودان، شهرستان خلخال زاده شد. او در سال ۱۳۴۶ وارد دانشگاه افسری شد و پس از طی دوره کارشناسی و دوره مقدماتی زرهی در شیراز در سال ۱۳۵۱ به عنوان فرمانده دسته در گردان ۲۳۷ تانک از تیپ ۳۷ زرهی شیراز مشغول به کار شد. پس از انقلاب. پس از وقوع انقلاب و سقوط نظام شاهنشاهی، محمدی‌فر به‌عنوان فرمانده ستون اعزامی از گردان ۲۳۴ زرهی برای نجات کردستان از گروه‌های تجزیه‌طلب منطقه، به صورت داوطلبانه به این منطقه رفت و در آزادسازی پادگان بانه نقش فعالانه داشت. جنگ ایران و عراق. ناصر محمدی‌فر در زمان جنگ ایران
جنگ ایران و عراق. ناصر محمدی‌فر در زمان جنگ ایران و عراق فرماندهی لشکر ۱۶ و لشکر ۸۱ زرهی نیروی زمینی ارتش را برعهده داشت. محمدی‌فر در زمان جنگ فرماندهی گردان ۲۳۴ زرهی، تیپ دوم لشکر ۸۸ زرهی، جانشینی لشکر ۸۸، فرماندهی لشکر ۱۶ زرهی و فرماندهی لشکر ۸۱ زرهی را بر عهده داشت و به عنوان افسر عملیات لشکر ۸۸ زرهی سیستان و بلوچستان در منطقه عملیاتی سرپل‌ذهاب و قصر شیرین منصوب شد. همزمان با تصدی فرماندهی تیپ ۲ این لشکر در منطقه عمومی سومار و غرب، فرمانده وقت نیروی زمینی (امیر سرلشکر حسنی سعدی)، مسئولیت تشکیل و
زمینی (امیر سرلشکر حسنی سعدی)، مسئولیت تشکیل و فرماندهی تیپ ۳۵ تکاور در منطقه سومار را به وی ابلاغ و امیر سرتیپ محمدی فر نسبت به تشکیل تیپ ۳۵ تکاور اقدام کرد. پس از آن فرماندهی لشکر ۱۶ زرهی در منطقه مهران و صالح آباد را برعهده گرفت. فرماندهی لشکر ۸۱ زرهی کرمانشاه در منطقه عملیاتی قصر شیرین، جانشین قرارگاه عملیاتی جنوب و پس از آن فرماندهی این قرارگاه نیز از مسئولیت‌های اوست. پس از جنگ ایران و عراق. او پس از جنگ فرماندهی قرارگاه جنوب نزاجا، جانشینی معاون هماهنگ‌کننده نزاجا، مشاور فرمانده کل ارتش و فرماندهی
نزاجا، مشاور فرمانده کل ارتش و فرماندهی کل نزاجا را در کارنامه دارد. وی از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴ فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. او هم‌اکنون مشاور عالی رهبر ایران در امور نظامی است. پاسداشت. محمدی‌فر دارای نشان فتح است. او در سال ۱۴۰۱، نشان فداکاری را نیز از رهبر جمهوری اسلامی ایران دریافت کرد. در موضوع زندگانی او، کتاب «ایل، ارتش، ایران» نوشته محسن صادق‌نیا منتشر شده است.
هایما اس۵ (به ) یک خودروی کامپکت کراس‌اوور است که بوسیلهٔ شرکت چینی هایما اتومبیل تولید می‌شود. نسل اول هایما اس۵ در سال ۲۰۱۴ عرضه و در سال ۲۰۱۷ از تولید خارج شد. نسل دوم هایما اس۵ در نمایشگاه خودروی پکن ۲۰۱۸ معرفی شد. پلت‌فرم نسل دوم با نسل اول مشترک است اما ظاهر آن تفاوت‌های زیادی با نسل اول دارد. در سال ۲۰۲۱ مدل پلاگین هیبرید هایما اس۵ با نام هایما ۶پی عرضه شد. نسل اول. نسل اول هایما اس۵ برای بار نخست در نمایشگاه خودروی پکن سال ۲۰۱۴ معرفی شد. پس از آن نیز در بازار چین با قیمتی در حدود ۸۹٬۸۰۰ یوان تا
نیز در بازار چین با قیمتی در حدود ۸۹٬۸۰۰ یوان تا ۱۰۷٬۸۰۰ یوان عرضه شد. پیشرانه. هایما اس۵ در آوریل ۲۰۱۴ با موتور ۱٫۶ لیتری تنفس طبیعی با قدرت ۱۲۰ اسب بخار و گشتاور ۱۷۰ نیوتن متر و با جعبه‌دندهٔ ۵ دندهٔ دستی عرضه شد. در اکتبر ۲۰۱۴ نسخهٔ توربوی آن با موتور ۱٫۵ لیتری توربوشارژر با قدرت ۱۶۳ اسب بخار و گشتاور ۲۲۳ نیوتن متر و با جعبه‌دندهٔ CVT عرضه شد. نسل دوم. نسل دوم هایما اس۵ در جریان نمایشگاه خودروی پکن ۲۰۱۸ معرفی شد، این نسل شامل تغییراتی در نمای جلو و عقب نسبت به نسل اول است. پیشرانه. نسل دوم هایما اس۵ با
به نسل اول است. پیشرانه. نسل دوم هایما اس۵ با یک موتور ۱٫۶ لیتری تنفس طبیعی بنزینی که با جعبه‌دندهٔ ۵ دندهٔ دستی جفت می‌شود، یک موتور ۱٫۵ لیتری توربوشارژر بنزینی که با جعبه‌دندهٔ ۶ دندهٔ دستی یا جعبه‌دندهٔ CVT جفت می‌شود و یک موتور ۱٫۲ لیتری توربوشارژر بنزینی که با جعبه‌دندهٔ ۷ دندهٔ دوکلاچه جفت می‌شود عرضه می‌شود. هایما ۶پی. در فوریه ۲۰۲۱، هایما یک خودری پلاگین هیبرید با نام هایما ۶پی را عرضه کرد. این خودرو بر اساس نسل دوم هایما اس۵ ساخته شده و از نظر ظاهری از همان سبک طراحی استفاده می‌کند. هایما ۶پی یک
از همان سبک طراحی استفاده می‌کند. هایما ۶پی یک موتور بنزینی ۱٫۲ لیتری توربوشارژر دارد که با موتورهای الکتریکی مغناطیسی ثابت ترکیب می‌شود. شتاب ۰ تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت این خودرو طبق ادعای سازنده ۷٫۵ ثانیه است. این خودرو مجهز به جعبه‌دندهٔ ۷ دندهٔ دوکلاچه است و مصرف سوخت آن در هر ۱۰۰ کیلومتر ۱٫۳۸ لیتر است.
باشگاه فوتبال السکه الحدید () یک باشگاه فوتبال در شهر قاهره، مصر است. این باشگاه که در سال ۱۹۰۳ میلادی تاسیس شده سابقه یک قهرمانی در جام سلطان حسین ۱۹۲۴ را در کارنامه دارد.
سمیر صبری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتسال مصر و تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عبدالسلام حمدی (؛ زادهٔ ۱۸۹۴) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
کامل طه (؛ زادهٔ ۱۸۹۷) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
احمد صبحی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مصر، و مصر بازی کرده‌است.
اکرم توفیق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مصر بازی کرده‌است.
علی الحسنی (؛ زادهٔ ژانویه ۱۹۰۲) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر، باشگاه ورزشی زمالک، و باشگاه فوتبال السکه الحدید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
جمیل عثمان () بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی زمالک و باشگاه فوتبال السکه الحدید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
کریم ولید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مصر بازی کرده‌است.
محمد مجدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
ریاض شوقی (؛ زادهٔ ۱۸۹۳) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
زکی عثمان (؛ زادهٔ ۱۸۹۸) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عامر محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الانتاج الحربی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
باهر المحمدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
حماده صدقی (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر و باشگاه فوتبال سموحه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
حسان علی علوبه (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمود توبه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی، باشگاه فوتبال پتروجت، باشگاه فوتبال المصری، باشگاه فوتبال مصر المقاصه، و باشگاه ورزشی الاهلی مصر اشاره کرد.
محمد ابوجبل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی و باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمد السید (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال السکه الحدید اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمد الیمانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. باشگاهی. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی اسماعیلی، باشگاه فوتبال الاتحاد اسکندریه، باشگاه فوتبال استاندارد لیژ، باشگاه ورزشی زمالک، و باشگاه فوتبال مشلان اشاره کرد. تیم ملی. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمد رزق (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه ورزشی الاهلی مصر و باشگاه فوتبال مقاولون عرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
محمد شعبان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی، باشگاه فوتبال پتروجت، باشگاه ورزشی زمالک، و باشگاه فوتبال مقاولون عرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
مصطفی محمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الداخلیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
نور السید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی و باشگاه ورزشی زمالک اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عبدالله شحات (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال انپی و باشگاه ورزشی اسماعیلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عبدالحلیم حسان (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عبدالحمید حمدی (؛ زادهٔ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عبدالرحمن مجدی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
عبدالله الصاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال مقاولون عرب اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.
احمد ایمن منصور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال الداخلیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مصر، و مصر بازی کرده‌است.
احمد سلامه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مصر است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مصر اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مصر بازی کرده‌است.