payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به وجود خواهد آمد که دو بخش‌ اقتصادی به صورت جداگانه ولی همزمان در یک کشور همزیستی می‌کنند. آنها در سطح توسعه، فناوری و الگوهای ‌تقاضا متفاوت خواهند بود. این ممکن است در کشور نابرابری ایجاد کند.
یوزف بائو (؛ – ) یک نقاش، تصویرگر، طراح، کاریکاتوریست، شاعر، و پویانما اهل لهستان بود. وی یکی از بازماندگان اردوگاه کار اجباری کراکوف-پلاشوف است. بخشی‌های از زندگی او ماجرای عشق و ازدواجش در فیلم "فهرست شیندلر" به تصویر کشیده شده‌است.
سید شوشینسکی (; – ) خواننده پرآوازه موسیقی سنتی آذربایجانی بود. جشنواره موسیقی خاری بولبول به افتخار این خواننده برگزار میگردد. زندگی‌نامه. سید شوشینسکی ۱۲ آوریل ۱۸۸۹، در منطقه مسکونی هورادز از توابع قره‌باغ کوهستانی چشم به دنیا گشود. از آنجا که در سنین کودکی اش پدرش را از دست داد، نزد عمه اش، «مشهدی خورزاد»، که خواننده موسیقی سنتی آذربایجانی بود، به بار آمد. او در یک مدرسه دینی در شهر خود آموزش متوسطه اش را دید. سید شوشینسکی به واسطه داشتن استعداد موسیقی قوی‌ای، در سن ۱۵ سالگی برای اولین بار عضو یک گروه
قوی‌ای، در سن ۱۵ سالگی برای اولین بار عضو یک گروه موسیقی شد. او اولین اجرای خوانندگی خود در مقابل عموم را برای نخستین بار در سال ۱۹۰۸ در شوشا انجام داد، که این امر نیز باعث شهرت یافتن آوازخوان ۱۹ ساله در میان مردم شهر خود گشت. شوشینسکی در نتیجه پافشاری‌های فراوان عمویش، به مدت دو سال در مدرسه موسیقی میر محسن نواب حضور پیدا کرد و به عنوان خواننده‌ای حرفه‌ای شهیر شد. اسم او بعد از مدتی کوتاه به خاطر آوازخوانی فوق‌العاده زیبایش در خارج از مرزهای آذربایجان نیز ورد زبان‌ها شد. در سال ۱۹۱۱، یک گروه فرهنگی
نیز ورد زبان‌ها شد. در سال ۱۹۱۱، یک گروه فرهنگی ارمنستان موسوم به «Obschestvennoe sobranie» از سید شوشینسکی برای اجرا کنسرت در شهر تفلیس دعوت کرد. سپس او در مدت یک سال یک سری کنسرت‌های درخور توجهی در این شهر انجام داد. او درآمد دریافتی از این کنسرت‌ها را به تعداد زیادی از نشریه‌های آذربایجانی و پرورش دانش‌آموزان در زمینه موسیقی آوازی اهدا نمود. در سال ۱۹۱۳ یک صفحه گرامافون در شهر کی‌یف ضبط شد، که حاوی چندین آهنگ موسیقی سنتی با اجرای سید شوشینسکی در کنار سایر خوانندگان بود. در سال ۱۹۱۹، این خواننده معروف به
خوانندگان بود. در سال ۱۹۱۹، این خواننده معروف به باکو نقل مکان داد. خوانندگی در دوران شوروی. پس از تسخیر آذربایجان از سوی بلشویک‌ها و استقرار نظام شوروی بر این کشور، سید شوشینسکی به عنوان تک‌خوان در یک تئاتر درام در باکو به فعالیت‌های فرهنگی خود ادامه داد. او بین سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۳۳ به عنوان دانشیار در آکادمی موسیقی باکو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۳ بود، که به همراه جهان تالشلینسکایا، خواننده موسیقی سنتی و بازیگر تئاتر آذربایجانی، گروه موسیقی شرقی را به راه انداخت و به اجرای کنسرت در روسیه، اوکراین و
راه انداخت و به اجرای کنسرت در روسیه، اوکراین و قزاقستان پرداخت. وی از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۸ همزمان با به عهده داشتن مدیری هنری در «تئاتر درام دولتی به اسم محمد فضولی» آذربایجان، به اجرا کنسرت در باکو نیز استمرار می‌داده‌است. سید شوشینسکی از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۰ به عنوان تک‌خوان در فیلارمونیک دولتی آکادمیک آذربایجان مشغول به کار شد. او بقیه عمرش را به مشاوره اپرای موسیقی مقامی در آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان اختصاص داد.
حسین ملک (۱۶ تیر ۱۳۰۴، تهران – ۱۳ آبان ۱۳۷۸، تهران) نوازندهٔ سنتور اهل ایران بود. او بابت تغییرات ماندگاری که در ساز سنتور ایجاد کرد مشهور است. زندگی هنری. حسین ملک در ۱۶ تیر ۱۳۰۴ در تهران به دنیا آمد. پدرش عبدالله ملک گودار، درودگر بود. حسین، برادر بزرگترِ اسدالله ملک بود و برادر دیگری به اسم عبدالله نیز داشت. این سه برادر تحت تأثیر دایی‌هایشان (علی‌اکبر خان زنگنه، علی‌اصغر خان زنگنه و محمدخان زنگنه که هر سه موسیقی‌دانان دورهٔ قاجاریه بودند) هر سه به موسیقی پرداختند که عبدالله به تنبک، اسدالله به کمانچه و
پرداختند که عبدالله به تنبک، اسدالله به کمانچه و ویولن، و حسین به سنتور روی آورد. حسین ملک نواختن سنتور را از هشت سالگی نزد حبیب سماعی فراگرفت اما پس از مدتی سماعی از ادامهٔ تدریس به او خودداری کرد. او سپس به نزد ابوالحسن صبا رفت و غیر از او نزد نورعلی برومند، شکرالله قهرمانی، رکن‌الدین مختاری، حسین یاحقی، ابراهیم منصوری و مهدی برکشلی نیز به فراگیری موسیقی پرداخت. صبا و برومند استادان اصلی حسین ملک محسوب بودند. فعالیت‌های هنری. حسین ملک از سال ۱۳۲۰ در رادیوی ایران به نوازندگی پرداخت و با گروه ابوالحسن صبا
ایران به نوازندگی پرداخت و با گروه ابوالحسن صبا همکاری کرد. این همکاری‌ها تا سال ۱۳۲۲ ادامه داشت. پس از آن که تلویزیون در ایران به راه افتاد، او نخستین تک‌نواز سنتور در تلویزیون و جزو اولین تک‌نوازانی بود که در تلویزیون اجرای موسیقی داشت. سپس او با وزارت فرهنگ و هنر شروع به همکاری کرد و از آن جمله، در کارگاه‌هایی که به ساخت سازهای موسیقی اختصاص داشت شرکت کرد. او که پیشتر نزد صبا، نحوهٔ ساخت ویولن و سنتور و همچنین نزد «آراکلیان» ساخت ویلنسل را فراگرفته بود، در این کارگاه‌ها سنتورهایی ساخت که مورد استقبال
در این کارگاه‌ها سنتورهایی ساخت که مورد استقبال قرار گرفت. پس از آن در سنتورهایی که می‌ساخت تغییراتی ایجاد کرد. از جمله ویژگی‌های این سنتورها آن بود که وی یک خرک به سیم‌های سفید و دو خرک به سیم‌های زرد اضافه کرده بود و سنتور جدید دارای یازده خرک در قسمت زرد و ده خرک در قسمت سفید بود. این باعث می‌شد که بتوان با ساز سنتور به هر دو صورت راست‌کوک و چپ‌کوک، موسیقی اجرا کرد و نوازندهٔ سنتور می‌توانست به‌طور گسترده‌تری با خوانندگان همراهی کند. او غیر از ساز سنتور، با نواختن سازهای سه‌تار، تار، تمبک، کمانچه و ویلن
با نواختن سازهای سه‌تار، تار، تمبک، کمانچه و ویلن آشنایی کامل داشت. وی در برنامه‌های تلویزیونی با خوانندگانی همچون: احمد ابراهیمی، احمد سالمی و … همکاری کرد. او همچنین سفرهای خارجی متعددی، به منظور شناساندن موسیقی ایرانی به مردمان کشورهای دیگر از جمله: پاکستان، هندوستان، افغانستان، مصر، امارات متحده عربی، کویت، عربستان، بحرین، تونس، اردن، ترکیه، تایلند، سنگاپور، چین، کره جنوبی، شوروی، ژاپن، فیلیپین، هلند، بلژیک، دانمارک، فنلاند، آمریکا، فرانسه، اسپانیا و ایتالیا، انجام داد. او در سفر به ایتالیا، جایزهٔ
ایتالیا، انجام داد. او در سفر به ایتالیا، جایزهٔ نخست مدال «یاپالونا» در شهر ونیز را به‌دست‌آورد و برندهٔ بهترین نشان موسیقی این شهر شد. ملک گاه به تنهایی و گاه همراه با برادرش اسدالله ملک یا احمد عبادی و مهدی برکشلی، در کشورهای مختلف کنسرت برگزار نمود و از چند کشور مدال و جایزه گرفت. درگذشت. حسین ملک در ۱۳ آبان سال ۱۳۷۸ در تهران درگذشت.
امیرارشد تاجمیر (زادهٔ ۱۴ آذر ۱۳۶۳ در تهران – درگذشتهٔ ۶ دی ۱۳۸۸ در تهران) از کشته‌شدگان اعتراضات مردمی به نتایج انتخابات ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ بود. زندگی. امیرارشد تاجمیر، ۱۴ آذر ۱۳۶۳ متولد شد. او فرزند کوچکِ شهین مهین‌فر، گوینده و مجری با سابقهٔ رادیو و تلویزیون ایران بود. وی به عنوان صدابردار در رادیو مشغول به کار بود. کشته‌شدن. ظهر روز ۶ دی ۱۳۸۸ مصادف با عاشورا، با وجود گذشت چند ماه از انتخابات دهم ریاست جمهوری، معترضان به نتایج انتخابات مجدداً به خیابان آمدند. امیرارشد تاجمیر نیز در بین معترضان، در میدان
امیرارشد تاجمیر نیز در بین معترضان، در میدان ولی‌عصر تهران بود. به گفتهٔ مادرش، در میانهٔ درگیری‌ها «امیر ارشد صدای فریاد چند زن را می‌شنود که زیر دست و پای مأموران باتوم به دست‌گیر افتاده‌اند و فریاد می‌کشند. یکی از مأموران زن جوانی را روی کف سیمانی خیابان می‌کشاند و دیگری با باتوم به جانش افتاده‌است.» شهین مهین‌فر از قول دخترانی که امیر ارشد به کمک‌شان رفته، ماجرا را بدین صورت شرح داده‌است: «مردم هو می‌کردند وقتی اینها کتک می‌خوردند. امیر ارشد فریاد زد آخه هوی شما چه دردی را از اینها دوا می‌کند. اینها
آخه هوی شما چه دردی را از اینها دوا می‌کند. اینها خواهر و مادر ما هستند، نجات‌شون بدهیم. امیر ارشد وقتی اینها را نجات داد مردم به او گفتند فرار کن فرار کن تا تو را نگرفتند.» امیر ارشد به دنبال راه فرار شروع به دویدن می‌کند. خودروی نیروی انتظامی با سرعت شروع حرکت کرده و او را زیر می‌گیرد. مردم قصد کمک به او و چند تن دیگر ازجمله شهرام فرج‌زاده را دارند که رانندهٔ خودرو دنده عقب گرفته و این بار با سرعت بیشتری، به همراه یک خودروی دیگر از روی آنان رد می‌شود. امیرارشد تاجمیر پس از انتقال به بیمارستان درگذشت.
امیرارشد تاجمیر پس از انتقال به بیمارستان درگذشت. پیکر امیرارشد تاجمیر، ۱۲ دی ۱۳۸۸ پس از یک هفته به خانواده‌اش تحویل داده شد و در قطعهٔ ۳۰۲، ردیف ۱۶۶، شماره ۷ بهشت زهرای تهران، به خاک سپرده شد.
در اینجا فهرست کشورهایی که فقط با یک کشور مرز دارند ارائه شده‌است. ممکن است بعضی از موارد این فهرست با کشورهای دیگری مرز دریایی داشته باشند اما ملاک در اینجا مرز زمینی است. گذرگاه‌ها و پل‌ها. در برخی از موارد کشورهایی که جزیره‌ای هستند و ارتباطی با سایر کشورها ندارند، از طریق گذرگاه‌ها یا پل به کشور دیگری متصل می‌شوند. این ممکن است به عنوان مرز مصنوعی «پایدار» برای وسایل نقلیه زمینی یا عابران پیاده در نظر گرفته شود، اما با توجه به نیاز آن به عملیات مداوم و نگهداری و همچنین سهولت در کنترل حجم ورود و خروج یا
و همچنین سهولت در کنترل حجم ورود و خروج یا بسته شدن آنها توسط هر کشور، معمولاً مرزهای زمینی در نظر گرفته نمی‌شوند. قلمروهای وابسته. در برخی از موارد قلمروی وابسته یک کشور با کشور دیگری همسایه است.
ویتولد گی‌یرش (؛ زادهٔ ) انیماتور و کارگردان فیلم اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به «"اسب"» (۱۹۶۷) اشاره نمود.
لخوسواف مارشاوِک (؛ – ) کارگردان فیلم اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "رکسیو" و "بولک و لولک" اشاره نمود.
ریچارد اسلاپچینسکی (؛ زادهٔ ۱۹۳۴) پویانما، کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس لهستانی-استرالیایی است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سفر به مرکز زمین" اشاره نمود. جوایز. ۱۹۷۳: جشنواره بین‌المللی فیلم برای مخاطب نوجوان «آله کینو!» (پوزنان) – بزهای نقره‌ای (برای فیلم انیمیشن «"گاو سیاه با خال‌های زرشکی..."»)
ادموند بیلافسکی () یک کاوشگر، فیلم‌ساز مستند و فیلم‌بردار اهل لهستان است. او در یکی از سفرهای اکتشافی‌اش به «رشته‌کوه‌های کوردی‌یرا» از طریق رود آمازون، فیلمی از آیین «کوچک‌کردن سر» در اقوام بومی «شوار» تهیه کرد و فیلمی نیز دربارهٔ این رودخانه به نام «"افق‌های بی‌پایان آمازون"» ساخت.
ریشارد واسکو (؛ زادهٔ ) یک عکاس، نقاش، هنرمند چیدمان و استاد دانشگاه اهل لهستان است. او دانش‌آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ است سپس برقراری حکومت نظامی در لهستان، به آلمان رفت و بورسیهٔ مؤسسه مبادلات آکادمیک آلمان را دریافت داشت. آثار وی نمایشگاه‌هایی در مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو، دوسالانه ونیز، تیت مدرن و موزه هنر مدرن به نمایش درآمده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار تولد لهستان شده است. زندگی‌نامهٔ مختصر. کارگاه فرم فیلم (۱۹۷۰–۱۹۷۷). او در نیسا متولد شد. از کودکی در کلاس‌های نقاشی شرکت
در نیسا متولد شد. از کودکی در کلاس‌های نقاشی شرکت می‌کرد و قصد داشت نقاش شود و در آکادمی هنر کراکوف تحصیل کند. اما به‌جای تحقق رؤیای دوران کودکی‌اش، تصمیم گرفت به ووچ برود و بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ در مدرسه ملی فیلم ووچ در رشته فیلم‌برداری تحصیل کند. در همین دوران، عضو کارگاه فرم فیلم شد؛ یکی از مهم‌ترین گروه‌های هنری لهستان در دهه ۷۰. کارگاه، یک گروه آوانگارد متشکل از نقاشان، فیلم‌سازان، منتقدان، شاعران، فلاسفه و دانشمندان بود که در زمینه فیلم تجربی و چندرسانه‌ای فعالیت می‌کردند. ریشارد واشکو بعدها به
فعالیت می‌کردند. ریشارد واشکو بعدها به عنوان مدرس در دپارتمان‌های رسانه تجربی و عکاسی در مدرسه ملی فیلم ووچ تدریس کرد. نخستین دستاوردها. در دهه ۷۰، او در دوازدهمین دوسالانه هنر سائو پائولو، داکیومنتا ۶، سومین جشنواره بین‌المللی فیلم آوانگارد مستقل در لندن، دوسالانهٔ سیدنی، یازدهمین دوسالانهٔ پاریس و پنجمین دوسالانهٔ فرم‌های فضایی شرکت کرد. او همچنین در سال ۱۹۷۹ «آرشیو اندیشه معاصر» را بنیان نهاد که محفلی برای سمپوزیوم‌ها و رویدادهای هنری بود. آثار اولیه. پس از پرداختن به فیلم و عکاسی تجربی، واشکو دوباره
پس از پرداختن به فیلم و عکاسی تجربی، واشکو دوباره شروع به پرورش مهارت‌های نقاشی خود کرد. «واشکو خود را به عنوان یک هنرمند کشف کرد و آموخت چگونه با چشم‌اندازی گسترده‌تر از جهان، فراتر از شرایط محدود و محلی زندگی روزمره، کنار بیاید.» او کارگاه فرم فیلم را ترک کرد و به عنوان هنرمندی مفهومی برجسته شد. «پس از تحصیل در رشته فیلم‌سازی در آکادمی ووچ در اواخر دهه شصت، واشکو به یکی از مفهومی‌ترین هنرمندان پیشروی لهستان تبدیل شد و به عنوان پیشگام در حوزه‌های ویدئو و عکاسی فعالیت کرد. بخش زیادی از آثار او بر ساختارهای
فعالیت کرد. بخش زیادی از آثار او بر ساختارهای پیچیده ریاضی مبتنی بر توالی‌های زمان و واقعیت تمرکز داشت.» خروجی هنری او در واقع باید به عنوان پیوندی میان دو حوزه اصلی دیده شود: عکاسی و فیلم، و نقاشی. «(...) ماهیت کلی آثار ریشارد واشکو، و همچنین ماهیت آثار منفرد او، اغلب توسط روابط بین‌گونه‌ای و بین‌رسانه‌ای تعریف می‌شود. این آثار شبکه‌ای از روابط بینامتن را هم در سطح تعیین‌کننده‌های ساختاری و هستی‌شناختی کلی و هم در سطح انواع مختلف ادراک و قواعد تفسیر به حرکت درمی‌آورند. به عبارت دیگر، برای درک ویژگی‌های
درمی‌آورند. به عبارت دیگر، برای درک ویژگی‌های خاص یک اثر متعلق به گونه‌ای خاص از هنر، باید به ویژگی‌های غیرخاص آن ارجاع داد، یعنی ویژگی‌هایی که برای گونه‌ای دیگر از هنر شاخص هستند.»
یولیان آنتونیش (؛ ۸ نوامبر ۱۹۴۱ – ) مخترع، هنرمند، پویانما، فیلم‌نامه‌نویس، آهنگساز، فیلم‌ساز آوانگارد و کارگردان فیلم اهل لهستان بود. او پس از اتمام دبیرستان موسیقی، در سال ۱۹۶۵ تحصیلات عالی خود را در دانشکده نقاشی و گرافیک آکادمی هنرهای زیبا در کراکوف، زیر نظر کازیمیش اوربانیسکی به پایان رساند؛ همچنین به مدت دو سال در دانشگاه یاگیلونیا در رشته فیزیک تحصیل کرد. در سال ۱۹۶۸ یکی از بنیان‌گذاران شاخهٔ کراکوفی استودیوی فیلم‌های مینیاتوری بود که در سال ۱۹۷۴ به استودیوی مستقل فیلم‌های انیمیشن تبدیل شد. او از
استودیوی مستقل فیلم‌های انیمیشن تبدیل شد. او از بنیان‌گذاران کمدی کاباره‌ای «زدروی یانا» در باشگاه «پود رنکا» نیز بود. بعدها با همین نام، گروهی به نام «زدروی یانا» تشکیل شد. از فیلم‌های معروف وی می‌توان به «"چگونه داکسهوند مینیاتوری کار می‌کند"» (۱۹۷۱) اشاره نمود.
پیوتر آدامچیک (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "دست‌به‌کار شو، برادر"، "خانواده کوالسکی در برابر خانواده کوالسکی"، "نیمه سوم"، "دروازه اروپا"، "هانس کلوس، قماری بالاتر از زندگی"، "تستوسترون"، "۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته"، "ترفند"، "در خوشی و سختی"، "نشانه‌گذاری‌شده"، "دستورالعمل زندگی"، "اسکادران ۳۰۳، روایتی واقعی"، "برادر الهی ما"، "به تاخت"، '، "نامه به بابا نوئل"، "نامه به بابا نوئل ۲"، "نامه به بابا نوئل ۳"، ' و "" اشاره کرد.
کاتاژینا ماریا ژلینسکا (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل لهستان است. او در سال ۲۰۰۲ از آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف فارغ‌التحصیل شد. در دوران تحصیل در تئاتر مردمی کراکوف به ایفای نقش می‌پرداخت. پس از فارغ‌التحصیلی، در تئاترهای سی‌رنا و رمپا در ورشو نیز بازی کرد. در دو نمایش رادیویی تئاتر لهستان حضور داشت. همچنین در تئاتر کمدیا و تئاتر موزیکال «رُما» فعالیت می‌کند. در سال ۲۰۰۲ نقش زنی در قطار را در فیلم «"روز جنون"» ساخته مارک کوترسکی ایفا کرد. در سال ۲۰۰۳ در چهارمین جشنواره سراسری هنرهای
کرد. در سال ۲۰۰۳ در چهارمین جشنواره سراسری هنرهای صحنه‌ای در ورشو به مقام اول دست یافت. در سال ۲۰۰۴ به جمع ده نفر نهایی بیست و پنجمین دوره جشنواره آهنگ بازیگری در وروتسواف راه یافت و جایزه مخاطبان را کسب کرد. در سال ۲۰۰۴ در فیلم «"نیکیفور من"» ساخته کشیشتف کراوزه، در نمایشگاه نیکیفور در «زاخه‌تا» به عنوان خبرنگار ظاهر شد. در سال ۲۰۰۶ در برنامه «"شانس موفقیت"» شبکه TVP2 شرکت کرد. آواز را زیر نظر الژیبیتا زاپندوفسکا آموخت. در «شلیک تولد به ده» کاباره آنی مرو مرو به مناسبت دهمین سالگرد آن، به همراه کاتاژینا
مرو به مناسبت دهمین سالگرد آن، به همراه کاتاژینا یامروز به خواندن آهنگ‌ها پرداخت. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "نامه به بابا نوئل"، "نامه به بابا نوئل ۲"، "طایفه"، "دوستان" و "ع چون عشق" اشاره کرد.
دوستان () یک مجموعه تلویزیونی درام لهستانی است که از سال ۲۰۱۲ تاکنون، در شبکهٔ تلویزیونی پلست در حال پخش است. این سریال نخستین‌بار روز پنج‌شنبه، ۶ سپتامبر ۲۰۱۲ ساعت ۱۰ شب از شبکهٔ پلست پخش شد و ۲٫۶۰۴ میلیون بیننده را جذب کرد. این برنامه به سهم تماشای ۲۵٫۲۲٪ در گروه سنی «۱۶–۴۹ سال» و ۲۵٫۰۵٪ در میان همهٔ بینندگان دست یافت. این مجموعه پربیننده‌ترین برنامه در بازهٔ زمانی پخش خود بود.
کارولینا نواکوفسکا (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مفقودشدگان"، "دوستان" و "اجاره‌نشین‌ها" اشاره نمود.
ماریان گلینکا (؛ ۱ ژوئن ۱۹۴۳ – ) بازیگر و طراح رقص اهل لهستان بود. او از سن ۱۰ سالگی به مدرسه باله در ورشو رفت کرد و ویتولد بورکوفسکی مربی باله اپرای ملی از استادان او بود. در سال ۱۹۶۱ عنوان قهرمانی را به دست آورد و به همراه ایوونا واکووسکا بابت اجرای رقص «"سرود آزادی"» اثر استا‌کوفسکی در مسابقه سراسری رقص‌های اجتماعی برنده شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "شال‌گردن زرد"، "سرگذشت استاد تواردوفسکی"، "سفرهای آقای کِـلِـکْسْ"، "رانندگان جایگزین"، "به‌دور از جاده"،
"رانندگان جایگزین"، "به‌دور از جاده"، "ورای تخت جراحی"، "سال‌های شیرین"، "ترانه عاشقانه‌ای برای یانوشک"، "اجاره‌نشین‌ها"، "جادوگر (مجموعه تلویزیونی)"، "جادوگر (فیلم)"، "استتار"، "مارپیچ"، "سرزمین موعود"، "فهرست شیندلر" و "یانا" اشاره کرد.
لئونارد آندژیفسکی (به ؛ ۱ مارس ۱۹۲۴ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از جمله فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی‌ای که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "ماجراهای میخاو"، "سیل"، "ترانه عاشقانه‌ای برای یانوشک"، "از دوشنبه‌ها بیزارم"، "سرهنگ وودیوفسکی" و "یانا" اشاره کرد.
لخ اُردن (؛ ۲۴ نوامبر ۱۹۲۸ – ) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "چگونه جنگ جهانی دوم را آغاز کردم"، "عهدهای دوشیزه"، "جوانی شوپن"، "روز هشتم هفته"، "سفرهای آقای کِـلِـکْسْ"، "طرح‌واره‌های زغالی"، "چهل‌ساله"، "موضوعی برای حل و فصل"، "از دوشنبه‌ها بیزارم"، "قماری بالاتر از زندگی"، "یانا" و "نامه به بابا نوئل" اشاره نمود. او در دسامبر ۲۰۰۸ و همزمان با جشن نود سالگی «اتحادیهٔ بازیگران تئاتر لهستان» نشان لیاقت در فرهنگ گلوریا
بازیگران تئاتر لهستان» نشان لیاقت در فرهنگ گلوریا آرتیس را دریافت داشت.
دستور زبان حالت سامانه‌ای برای تحلیل زبان است، که روی پیوند بین ظرفیت یک فعل (یا تعداد فاعل، مفعول و غیره) و بافت دستوری که آن فعل نیاز دارد، تمرکز می‌کند. این سامانه توسط یک زبان‌شناس آمریکایی به نام چارلز جی فیلمور، و در زمینه دستور زبان گشتاری (۱۹۶۸) ساخته شده‌است. این نظریه «ساختار نحوی سطحی» جمله را تحلیل می‌کند و روش آن مطالعه ترکیب «حالت‌های عمیق» مورد نیاز یک فعل خاص است (مثلاً نقش‌های معنایی - کنشگر، مفعول، ذی‌نفع، محل، یا ابزار). برای مثال، فعل «تحویل داد» نیاز به یک «کنشگر(A) و یک مفعول (O)، و یک
داد» نیاز به یک «کنشگر(A) و یک مفعول (O)، و یک ذی‌نفع (B) دارد؛ مثلاً «جعفر(A) به مدرسه(B) پول(O) تحویل داد». بر اساس نظر فیلمور، هر فعل تعدادی حالت عمیق را انتخاب می‌کند، و مجموع این حالت‌ها، قاب حالتی آن فعل را می‌سازند. از این رو یک «قاب حالتی» جنبه‌های مهمی از «ظرفیت معنایی» افعال، صفت‌ها و اسامی را توصیف می‌کنند. قاب‌های حالت در معرض محدودیت‌هایی هستند، مثلاً یک محدودیت آن است که یک حالت عمیق تنها یک بار در هر جمله می‌تواند رخ بدهد. بعضی از حالت‌ها اجباری و بقیه اختیاری هستند. حالت‌های اجباری
اجباری و بقیه اختیاری هستند. حالت‌های اجباری نمی‌توانند حذف گردند، در غیر این صورت خطر آن وجود دارد که جمله‌های غیر دستوری ساخته شود. برای مثال، «مریم سیب‌ها را تحویل داد("Mary gave the apples")» از نظر این نظریه غیر دستوری است. یک فرضیه بنیادی در دستور زبان حالت آن است که توابع دستوری، (مثل فاعل یا مفعول)، توسط «ظرفیت معنایی عمیق» فعل تعیین می‌شوند، که همبستگی نحوی‌اش را در این «رده‌های دستوری» به صورت فاعل و مفعول، و همبستگی دستوری اش را در «حالت‌های دستوری» به صورت حالت نهادی و حالت مفعولی نشان می‌دهد.
به صورت حالت نهادی و حالت مفعولی نشان می‌دهد. فیلمور (۱۹۶۸) این سلسله مراتب را برای یک «قاعده انتخاب فاعل جهانی» ارائه داد:کنشگر &lt;وسیله &lt;هدفاین سلسله مراتب به آن معنا است که اگر قاب حالت یک فعل شامل یک کنشگر باشد، این موضوع به صورت فاعل یک جمله فعال شناسایی می‌شود؛ در غیر اینصورت، یک حالت عمیق، پس از کنشگر در سلسله مراتب بالا، (یعنی ابزار) به فاعل ارتقا می‌یابند. تأثیر دستور زبان حالتی روی زبان‌شناسی معاصر قابل توجه بوده‌است، تا آنجا که خیلی از نظریه‌های زبانی به نحوی از «نقش‌های عمیق» استفاده
نظریه‌های زبانی به نحوی از «نقش‌های عمیق» استفاده کرده‌اند، مثل ساختار موضوعی که در نظریه حاکمیت و مرجع‌گزینی استفاده می‌شود. دستور حالت همچنین روی «بازنمود دانش مبتنی بر قاب»، در تحقیقات هوش مصنوعی، تأثیر گذار بوده‌است. در طی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، چارلز جی فیلمور نظریهٔ اصلی‌اش را به آنچه که در نهایت «معناشناسی قاب» نامیده شد، به روز رسانی کرد. والتر ای. کوک اس‌جی، که یک پروفسور زبان‌شناسی در دانشگاه جرج‌تاون می‌باشد، یکی از نظریه پردازان درجه اول در دستور حالت، پس از کارهای اصلی فیلمور است. کوک بیشتر
حالت، پس از کارهای اصلی فیلمور است. کوک بیشتر تحقیقات علمی اش از دهه ۱۹۷۰ تا دهه ۱۹۹۰ را به توسعه بیشتر دستور زبان حالت، به عنوان یک وسیله برای تحلیل زبان، روش‌شناسی آموزش زبان، و دیگر کاربردها اختصاص داد. ایشان، نویسنده چندین متن اصلی و نیز مقاله‌های زیادی در دستور زبان حالت است. کوک چندین پایان‌نامه دکتری (مونسکی ۱۹۷۸ را ببینید) را راهنمایی کرده‌است، که در آنها از دستور زبان حالت، در زمینه‌های مختلف در پژوهش‌های زبانی نظری و عملی، استفاده شده‌است.
سه چاه روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان جم استان بوشهر در جنوب ایران. این روستا در دهستان جم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن کمتر از سه خانوار بوده‌است.
جام بزرگ والیبال قهرمانان جهان در سال ۱۹۹۷ ، از ۱۵ تا ۲۴ نوامبر ۱۹۹۷ (۲۴ تا ۳ آذر ۱۳۷۶) در ژاپن برگزار شد. قوانین مسابقات. قوانین رقابتهای جام قهرمانان جهان در سال ۱۹۹۷، سیستم تک حذفی بود. هر تیم یک بار در برابر هر ۵ تیم باقی مانده بازی می کند. در کل مسابقات امتیازات جمع می شد و جایگاه پایانی با کل امتیازات کسب شده مشخص می شد. جدول پایانی. فهرست تیم رویم, پریرا, کید, مونزیلو, جیبا, داگلاس, نالبرت, گوستاوو, جوئل, رناتو فلیزارو, ریکاردو, مانیوس آبادی سرمربی: رادامس فیلو
مجید مولانیا نوازندهٔ تار و آهنگساز ایرانی و سرپرست گروه سور است. او در سی‌وسومین جشنواره موسیقی فجر (جایزه باربد) برای آهنگسازی آلبوم "در عشق زنده باید" مورد تقدیر قرار گرفت.
تو فوق‌العاده‌ای (; ) یک مجموعهٔ تلویزیونی کره جنوبی سال ۲۰۱۹ با بازی کیم هه-یون، رو وون، لی جه-ووک، لی نا اون، جونگ گون جو، کیم یونگ ده و لی ته ری است. این مجموعه بر پایهٔ وب‌تون "July Found by Chance" است که نخستین بار در ژانویه ۲۰۱۸ در داوم وب‌تون منتشر شد. تو "فوق‌العاده‌ای" از ۲ اکتبر تا ۲۱ نوامبر ۲۰۱۹، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۱:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی پخش شد.
جنگنوود (به لاتین: Cəngənəvud) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان لریک واقع شده‌است. جمعیت. جنگنوود ۳۱۱ نفر جمعیت دارد. ریشه واژه. جنگنوود از دو واژه "جنگان" و "ووت" یا "وود" (در زبان تالشی: "زمین و محل") تشکیل شده‌است و معنای آن "زمین و محل جنگ" است.
عروسک بریتنی اسپیرز یک عروسک مشهور است که به شباهت خواننده پاپ آمریکایی، بریتنی اسپیرز ساخته شده‌است. نسخه‌های مختلفی از این عروسک منتشر شده‌است. هر عروسک لباس‌هایی دارد که شبیه لباس‌هایی است که اسپیرز در کنسرت‌ها، اکران‌ها و نماهنگ‌ها پوشیده بود. اولین عروسک بریتنی اسپیرز توسط Play Along Toys ساخته شد. لیست محصولات. عروسک‌های بریتنی. "... عزیزم یک بار دیگر" (۱۹۹۹): این مجموعه از چهار عروسک از نماهنگ‌های اسپیرز در سال ۱۹۹۹ ساخته شده‌است. یکی از عروسک‌های اسپیرز در نماهنگ «عزیزم یک بار دیگر…» و دو عروسک از
در نماهنگ «عزیزم یک بار دیگر…» و دو عروسک از نماهنگ «دیوانه(ام کردی)» و یک عروسک دیگر از نماهنگ «بعضی وقت‌ها» ساخته شده. مجموعه عروسک ویدئو اجرا (۲۰۰۰): این مجموعه شامل دو عروسک در لباس‌های مختلف از موسیقی فیلم «زاده شدم برای شادی تو» و به همراه لباس اجرای وی در جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی ۱۹۹۹. عروسک زنده در کنسرت (۱۹۹۹): این عروسک شامل لباس‌هایی که اسپیرز در حین اجرای روی صحنه در «تور دیوانه (ام کردی)» است و همچنین حاوی لوح فشرده است. عروسک نمایش برای تو (۲۰۰۰): این عروسک حاوی لباسی است که اسپیرز هنگام
(۲۰۰۰): این عروسک حاوی لباسی است که اسپیرز هنگام اجرا در جایزه گرمی ۲۰۰۰ پوشیده بود و همچنین داری لوح فشرده‌ای است. عروسک کوچک بریتنی (۲۰۰۰–۱۹۹۹): این مجموعه از ۸ عروسک تشکیل شده‌است. یکی با لباس‌های نماهنگ «اوه!... باز هم دسته‌گل به آب دادم» و یکی از موزیک ویدئوی «عزیزم یک بار دیگر…» و شش لباس که اسپیرز در تور دیوانه (ام کردی) می‌پوشید. شخصیت خواننده (۲۰۰۰): این مجموعه عروسک‌ها، تولید شده توسط Yaboom Toys است و تمام نسخه آهنگ‌های اسپیرز در اوایل دهه ۲۰۰۰ است من برده تو هستم (۲۰۱۹): Funko این عروسک را با
است من برده تو هستم (۲۰۱۹): Funko این عروسک را با الهام از اجرای اسپیرز در جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی ۲۰۰۱ ساخته‌است. این عروسک شامل یک مار پایتون است. سایر محصولات مرتبط با عروسک بریتنی. صحنه کنسرت (۲۰۰۰): این مرحله از اسباب‌بازی شبیه صحنه‌ای است که Spears در طی تور ۲۰۰۰ ایالات متحده آمریکا اجرا کرد. این مجموعه شامل یک عروسک کوچک بریتنی است و از ۵ آهنگ اجرا شده در طول تور بایت صدا را پخش می‌کند. بوس کنسرت تور (۲۰۰۰): این بوس اسباب بازی شبیه به اتومبیل مورد استفاده اسپیرز در تور کنسرت ۲۰۰۰ خود است. این
استفاده اسپیرز در تور کنسرت ۲۰۰۰ خود است. این بوس آهنگ‌های «اوه!... باز هم دسته‌گل به آب دادم» و «عزیزم یک بار دیگر…» است. قابل تبدیل (۲۰۰۰): این ماشین اسباب‌بازی در سه رنگ (قرمز، بنفش و فیروزه‌ای) عرضه می‌شود و با یک عروسک کوتاه بریتنی همراه است.
سورا (به لاتین: Surra) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان شابران واقع شده است. سورا ۴۶۳ نفر جمعیت دارد. اقتصاد. مردم این روستا عمدتاً به کشاورزی مشغول هستند
«تکیلا» یک قطعهٔ راک اند رول بی‌کلام است که دنی فلورس آن را نوشته‌است. این ترانه اولین بار در سال ۱۹۵۷ توسط گروه آمریکایی چَمپْس ضبط شده‌است و شناخته‌شده‌ترین اثر آن‌ها به‌شمار می‌آید. در این قطعه که به خاطر سولوی ساکسوفونش شهرت دارد فقط یک کلمه وجود دارد که آن‌هم «تکیلا» است. «تکیلا» در زمان انتشارش در آمریکا ۱۹ هفته جزو پرفروش‌ترین ترانه‌های روز بود و به‌مدت ۵ هفته شمارهٔ ۱ جدول آهنگ‌های داغ آراندبی/هیپ-هاپ شد. گروه چَمپْس در نخستین مراسم جوایز گرمی در سال ۱۹۵۹ جایزهٔ گرمی «بهترین اجرای ریتم اند بلوز» را
۱۹۵۹ جایزهٔ گرمی «بهترین اجرای ریتم اند بلوز» را برای این قطعه دریافت کردند.