payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گزارش فرانسوی () فیلمی آلمانی آمریکایی به کارگردانی وس اندرسن است. این فیلم کمدی-درام است. گزارش فرانسوی توسط والت دیزنی منتشر شد و بازیگرانی چون سیسیل دو فرانس، فرانسیس مک دورمند، بیل مری، تیموتی شالامی، لئا سیدو، آدرین برودی و جفری رایت به نقش آفرینی پرداختند. وس اندرسن در ساخت این فیلم از زندگی واقعی کارکنان مجله نیویورکر الهام گرفته‌است. همچنین این فیلم برای نخستین بار در جشنواره کن ۲۰۲۱ به نمایش درآمد. داستان. کارکنان یک نشریه در یک شهر تخیلی فرانسه به نام گزارش فرانسوی، تصمیم می‌گیرند به مناسبت درگذشت
گزارش فرانسوی، تصمیم می‌گیرند به مناسبت درگذشت سردبیرشان یک نسخه یادبود چاپ کرده و به بزرگداشت چهار واقعه مهم یک دهه گذشته‌شان بپردازند؛ این چهار واقعه عبارتند از گزارش یک دوچرخه‌سوار از شهر، حبس ابد یک هنرمند نقاش، شورش‌های دانشجویی و ماجرای یک گروگان‌گیری.
ادواردو خیمنو (؛ – ) عکاس، کارگردان فیلم و فیلم‌بردار اهل اسپانیا بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است می‌توان به "خروجی کلیسای ساراگوسا" اشاره نمود. زندگی‌نامهٔ مختصر. وی فرزند ادواردو خیمنو پرومارتا بود و به عنوان کارمند اداری در شهرداری ساراگوسا فعالیت می‌کرد. بعدها به همراه پدرش یک غرفه‌ی سیار نمایشگاهی خریدند که با آن در اسپانیا، فرانسه و پرتغال سفر کردند و نمایش‌های بصری مانند مناظر پانورامایی و مجسمه‌های مومی به اجرا گذاشتند. در سال ۱۸۹۵، ادواردو خیمنو پرومارتا و پسرش
در سال ۱۸۹۵، ادواردو خیمنو پرومارتا و پسرش ادواردو خیمنو کوره‌آس به پاریس سفر کردند و دستگاهی به نام وِرنه خریدند که در نهایت مشخص شد کلاه‌برداری بوده است. در سال ۱۸۹۷، پدرش، ادواردو خیمنو پرومارتا، از بورگوس به لیون سفر کرد و با پرداخت ۲۵۰۰ فرانک یک دستگاه لومیر و چند فیلم خرید. این دستگاه هم به عنوان دوربین فیلم‌برداری و هم به عنوان پروژکتور قابل استفاده بود. در سپتامبر ۱۸۹۷، ادواردو خیمنو کوره‌آس مکانی در شماره ۲۷ خیابان ایندپندنسیا در ساراگوسا اجاره کرد و نخستین سالن سینمای شهر را افتتاح کرد. نخستین
و نخستین سالن سینمای شهر را افتتاح کرد. نخستین نمایش سینمایی در ۱۴ سپتامبر ۱۸۹۷ برگزار شد. این نمایش‌ها نیم ساعت طول می‌کشید و قیمت بلیت بین ۵۰ سنتیمو تا یک پزتا بود. در ۱۵ سپتامبر ۱۸۹۷، آگهی زیر را در روزنامه‌ی دیاریو مرکانتیل منتشر کردند: با استفاده از سینماتوگراف لومیر، ادواردو خیمنو کوره‌آس فیلم "خروج از مراسم عشای ظهر کلیسای پیلار ساراگوسا" را از بالای یک نردبان دوطرفه فیلم‌برداری کرد و فیلم را در آزمایشگاه کوچکی که در مهمانخانه‌ی آلاماس، واقع در خیابان سن پابلو، راه‌اندازی کرده بود، ظاهر کرد. فیلم را
سن پابلو، راه‌اندازی کرده بود، ظاهر کرد. فیلم را در سینمای خودشان نمایش دادند. طول فیلم ۱۲٫۴۰ متر بود و شامل ۶۵۱ فریم می‌شد. سال‌ها تصور می‌شد که این فیلم در ۱۱ اکتبر ۱۸۹۶ فیلم‌برداری شده است. اما در سال ۱۹۹۶، جون لِتامندی در کتابش نوشت که خیمنو دوربین لومیر را در ژوئیه ۱۸۹۷ خریده، بنابراین فیلم‌برداری باید در اکتبر ۱۸۹۷ انجام شده باشد. خوان کارلوس د لا مادرید و رومان گوبرن نیز تأیید کردند که فیلم مربوط به سال ۱۸۹۷ است.
ائوخنیو میرا (؛ زادهٔ ) با نام هنری چاکی نامانرا کارگردان و آهنگساز اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "غیرممکن"، "پنجره‌های باز"، "پیانوی بزرگ"، "چراغ‌های قرمز" و "جرایم زمانی" اشاره کرد.
موتور گِل یا موتور حفاری، یک پمپ حفاری پیش‌روندهٔ مثبت (PCPD) است که در رشته حفاری قرار می‌گیرد تا در هنگام حفاری، نیروی اضافی بیشتری را برای مته فراهم کند. پمپ PCPD با استفاده از گل حفاری (معمولاً به عنوان گِل حفاری، یا گل تنها نامیده می‌شود) برای ایجاد حرکت گریزنده از مرکز در بخش قدرت موتور استفاده شده که به شکل هم‌مرکز به مته مخروطی چرخان انتقال می‌یابد. موتور گل از پیکربندی‌های مختلف روتور و استاتور برای ارائه کارکرد بهینه به عملیات حفاری موردنظر استفاده می‌کند؛ به‌طور معمول با افزایش تعداد لب‌ها و طول
می‌کند؛ به‌طور معمول با افزایش تعداد لب‌ها و طول مونتاژ نیرو جهت اسب‌بخار بیشتر. در برخی از کاربردها، از هوای فشرده یا دیگر گازها می‌توان برای نیروی ورودی موتور گل استفاده کرد. چرخش معمولی مته هنگام استفاده از موتور گل می‌تواند از ۶۰ دور در دقیقه تا بیش از ۱۰۰ دور در دقیقه باشد.
گی‌یم مورالس (؛ زادهٔ ۱۹۷۵) یک کارگردان و فیلمنامه نویس اهل اسپانیا، برنده جایزه بفتا است. وی بیشتر به خاطر کارگردانی فیلم و همچنین نویسندگی و کارگردانی فیلم میهمان ناخوانده 2004 و چشمان جولیا 2010 شناخته شده است. در 1975 در شهر بارسلونای اسپانیا به دنیا آمد. تحصیلات وی مربوط به تاریخ هنر در دانشگاه بارسلونا بود که سپس گرایش خود را به فیلم تغییر داد. در سال 1999 نخستین فیلم کوناه خود را تحت عنوان اتاق پشتی ساخت که برنده جوایز بسیاری شد که یکی از معتبرین آنها جوایز گویا بود. دومین فیلم لو، قسمت بالای پایین
جوایز گویا بود. دومین فیلم لو، قسمت بالای پایین نام داشت که در سال 2002 ساخته شد. در سال 2010 به لندن نقل مکان کرد و همی اینک در آنجا زندگی و کار می کند. فیلم شناسی. مورالس اولین کارگردانی خود را با فیلم مهمان ناخوانده (El Habitante Incierto) در سال 2004 بر اساس فیلمنامه خودش و با بازی آندونی گراسیا و مونیکا لوپز انجام داد. این فیلم در 21 اکتبر 2004 در جشنواره بین‌المللی فیلم کاتالونیا سیتگز به نمایش درآمد و مونیکا لوپز برنده جایزه بهترین بازیگر زن شد. این فیلم همچنین برنده بهترین فیلم در جشنواره فانت
این فیلم همچنین برنده بهترین فیلم در جشنواره فانت بیلبائو شد. در بیستمین جوایز گویا، مورالس نامزد بهترین کارگردان جدید شد. فیلم بعدی مورالس، چشمان جولیا (Los Ojos de Julia) در سال 2010 نیز یک فیلم مهیج ترسناک بود. این فیلم توسط گیلرمو دل تورو تولید شد و بلن روئدا در آن نقش آفرینی کرد.مورالس با همکاری اوریول پائولو فیلمنامه را نوشته است. این فیلم در 20 اکتبر 2010 در اسپانیا به نمایش درآمد.[13] در بریتانیا توسط Optimum Releasing در 20 مه 2011، و در استرالیا توسط Umbrella Entertainment در 2 ژوئن 2011 منتشر
توسط Umbrella Entertainment در 2 ژوئن 2011 منتشر شد. در اواخر سال 2022، مورالس اولین فیلم انگلیسی زبان خود را به نام The Wasp، نوشته برنده جایزه اولیویه مورگان لوید مالکوم و با بازی نائومی هریس نامزد اسکار و ناتالی دورمر کارگردانی کرد. این فیلم در باث فیلمبرداری شده است و قرار است در سال 2024 اکران شود. مورالس به عنوان کارگردان به فیلم های دیگر نیز پیوسته است. یکی از آنها اقتباس از رمان برادر اثر آنیا اهلبورن است. فیلمنامه توسط فرد استریدوم نوشته شده است. مورالس در سال 2016 نمایشنامه تلویزیونی سه قسمتی
مورالس در سال 2016 نمایشنامه تلویزیونی سه قسمتی «افول و سقوط» را کارگردانی کرد که بر اساس رمانی از ایولین واو ساخته شده بود. جک وایتهال، دیوید ساچت، ایوا لونگوریا، داگلاس هاج، استفان گراهام، و وینسنت فرانکلین، از دیگر بازیگران این نمایش بودند. این محصول که توسط جیمز وود تولید شد، از 31 مارس تا 14 آوریل 2017 از شبکه BBC One پخش گردید و اولین اقتباس تلویزیونی از یک کتاب بود. این سریال تا حد زیادی بازخوردهای مثبتی دریافت کرد: آلستر مک‌کی از ایونینگ استاندارد آن را «با ظرافت ساخته‌شده و بی‌نقص» خواند. در سال
آن را «با ظرافت ساخته‌شده و بی‌نقص» خواند. در سال 2017 مورالس یک مینیاتوریست سه قسمتی را کارگردانی کرد که اقتباسی از رمان مینیاتوریست جسی برتون بود. این اقتباس توسط جان براونلو نوشته شده و توسط The Forge در ارتباط با BBC و Masterpiece تولید شده است. این سریال در لوکیشن در لیدن در هلند و همچنین در بریتانیا فیلمبرداری شد. آنیا تیلور جوی، رومولا گارای، الکس هاسل، هیلی اسکوایرز، پاپا اسیدو و امیلی برینگتون در آن ایفای نقش کرده‌اند و در 26 دسامبر 2017 پخش شد. مورالس در سال 2018 «پرونده اسرارآمیز آگاتا کریستی»
در سال 2018 «پرونده اسرارآمیز آگاتا کریستی» را کارگردانی کرد که قسمتی از سریال تلویزیونی Sky Myths شهری بود. این قسمت توسط پل دولان و ابیگیل ویلسون نوشته شده است و بازیگران آن شامل بیل پترسون، رزی کاوالیرو، آنا مکسول مارتین، آدریان اسکاربورو، مارک بونار و غیره می‌شوند. اولین قسمت این سریال، در 12 آوریل 2018 پخش شد. در سال 2019 مورالس به اسپانیا بازگشت تا سه قسمت اول تاکستان (La Templanza) را کارگردانی کند. این سریال، یک مجموعه درام دوره‌ای بر اساس رمانی از ماریا دوئناس و تهیه‌شده توسط Buendia Estudios برای
دوئناس و تهیه‌شده توسط Buendia Estudios برای Amazon Prime Video است که از جمله بازیگران آن می‌توان به لئونور واتلینگ، رافائل نووا، امیلیو گوتیرز کابا. ، ناتانیل پارکر، رائول بریونس، اسمرالدا پیمنتل، مونیکا هوارته، الخاندرو دلا مادرید و خوانا آکوستا اشاره کرد. اولین قسمت این سریال نیز در 26 مارس 2021 منتشر شد. کتاب ها. مورالس کار خود را به عنوان یک فیلمساز و کارگردان تلویزیونی با نقش نویسنده ترکیب کرده است. او تا به امروز دو رمان تخیلی با پلازا و جینز منتشر کرده است. اولین رمان، El Accidente de Lauren Marsh
است. اولین رمان، El Accidente de Lauren Marsh (حادثه لورن مارش)، در سال 2020 منتشر شد. این کتاب در سال 2020 برنده جایزه یادبود سیلوریو کانادا برای بهترین رمان اول در نوآر اسپانیایی بود. رمان دوم، La Hora del Lobo (شب گرگ)، در سال 2022 منتشر شد. تئاتر و نمایش. مورالس در سال 2017 رمان معروف فرانکشتاین اثر مری شلی را برای روی صحنه تئاتر ملی کاتالونیا اجرا کرد. این نمایش برای اولین بار در 15 فوریه 2018 در بارسلونا به نمایش درآمد و تا 25 مارس 2018 ادامه داشت. نمایش فرانکشتاین بسیار موفق بود و هر شب تمامی
نمایش فرانکشتاین بسیار موفق بود و هر شب تمامی بلیط‌های سالن فروخته می‌شدند. این اثر توسط کارمه پورتسلی کارگردانی شد و آنجل لاسر در نقش فرانکنشتاین و جوئل جوآن در نقش هیولا بازی کردند. فرانکنشتاین اولین تلاش مورالس برای نوشتن برای تئاتر بود و تنها باری است که تا کنون در حرفه‌اش به زبان مادری‌اش، کاتالان، نمایشنامه نوشته است. این پروژه به دلیل دوستی طولانی و تمایل آنها به همکاری توسط کارمه پورتسلی به مورالس پیشنهاد شد. مورالس در کنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت که "فرانکنشتاین در واقع دو داستان در یک داستان است:
"فرانکنشتاین در واقع دو داستان در یک داستان است: داستان خالق که در نور آغاز می‌شود و در تاریکی به پایان می‌رسد؛ و داستان مخلوق که در تاریکی شروع می‌شود و در روشنایی به پایان می‌رسد. موجوداتی که با اینکه از یکدیگر متنفرند، با پیوند آفرینش متحد شده‌اند». مورالس به بحث در مورد جنبه پرومته‌ای دکتر فرانکنشتاین علاقه‌مند نبود، بلکه به قدرت طبیعت علاقه‌مند بود و اظهار داشت که "راز آن بالا نیست، بلکه در رحم زن است" و همچنین توضیح داد که " تراژدی واقعی، بی‌مسئولیتی فرانکنشتاین در رها کردن مخلوق است.» جما مورالدا در
در رها کردن مخلوق است.» جما مورالدا در بررسی گسترده خود این جنبه را مورد توجه قرار داد و اظهار داشت که کار مورالس «از بدیهی‌ترین تفسیر دور شده تا شاید با بیشترین تفسیر مواجه شود.»
میهمان ناخوانده () یک فیلم دلهره‌آور اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به فرانسزگ گاریدو، آگوستی ویارونگا و مونیکا لوپس اشاره کرد.
مونیکا لوپس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "افراد خودی"، "متهم"، "کارلوس، پادشاه امپراتور"، "میهمان ناخوانده"، "ایه‌رو" و "همه چیز دروغ است" اشاره نمود.
پائو دورا (؛ زادهٔ ۱۹۷۲) بازیگر، کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. او از مدرسه عالی هنرهای نمایشی در مؤسسه تئاتر بارسلونا دیپلم بازیگری دریافت کرد و از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ در آنجا تحصیل کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "مرلی" و "۷ زندگی" اشاره نمود.
سمفونی شماره ۳ () در گام ر مینور، سومین سمفونی از گوستاو مالر، مصنف برجستهٔ دورهٔ موسیقی رمانتیک است که در تاریخ ۱۸۹۶، توسط این آهنگساز تصنیف گردید. احتمال داده می‌شود میان سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۶ توسط مصنف سازبندی شده‌باشد. این قطعه به نسبت طولانی است و در قالب رپرتوار استاندارد، یک اثر بلند تلقی می‌گردد. به‌طور معمول در مدت زمان ۹۰ تا ۱۰۵ دقیقه اجرای آن به طول می‌انجامد و بر همین قیاس، لقب طولانی‌ترین سمفونی کلاسیک را کسب نموده‌است. مجله موسیقی بی‌بی‌سی از این سمفونی، با عنوان ۱۰ سمفونی برجستهٔ همهٔ دوران
این سمفونی، با عنوان ۱۰ سمفونی برجستهٔ همهٔ دوران یاد کرده‌است مالر در چهار سمفونی اولیه خود برنامه‌ای جامع برای توضیح و شرح روایت قطعه‌ها تهیه کرد. البته او ساختار کلی و محتوا را برای عموم افشا نکرد با این احوال، در ادوار مختلف و در طول تکمیل سومین سمفونی، وی نسخه‌های در حال تحول و پیشرفت این سمفونی را با دوستان مختلف به اشتراک گذاشت از جمله مارکس مارچالک، منتقد موسیقی، ناتالی باوئر لچنر دوست نزدیک و ویولونیست او و همین‌طور آنا وون میلدن‌برگ خواننده سوپرانو و معشوقه‌اش. در طول تابستان سال ۱۸۹۶ میلادی
و معشوقه‌اش. در طول تابستان سال ۱۸۹۶ میلادی هنگامی که او در حال تکمیل سمفونی بود، "ناتالی باوئر لچنر" در خاطرات خصوصی‌اش اشاره داشت که مالر گفت؛ نمی‌توانید تصور کنید که چگونه به نظر خواهد رسید!
دراو-ورکس (Draw-works) دستگاه اصلی بالابر در دکل‌های حفاری چرخشی است که برای بالا و پایین بردن بلوک متحرک به‌کار می‌رود. طناب فولادی حفاری روی استوانهٔ دراوورکس پیچیده و از بلوک تاجی می‌گذرد تا حرکت عمودی رشتهٔ حفاری را ممکن کند. بخشی از طناب که از دراوورکس تا بلوک تاجی کشیده شده «خط سریع» نام دارد و بخشی که پس از عبور از چند قرقرهٔ بلوک تاجی و بلوک متحرک به پایهٔ دکل بسته می‌شود «خط مرده» خوانده می‌شود. یک دراوورکس امروزی از پنج بخش اصلی تشکیل شده است: استوانه (درام)، منبع نیرو، جعبه‌دنده کاهنده، ترمز اصلی
(درام)، منبع نیرو، جعبه‌دنده کاهنده، ترمز اصلی و ترمز کمکی. نیرو می‌تواند از برق متناوب یا مستقیم تأمین شود یا با زنجیرهای فلزی از موتورهای درون‌سوز گرفته شود. ترمز اصلی معمولاً دستی و نواری، دیسکی یا کلاچی اصلاح‌شده است و به‌عنوان ترمز توقف عمل می‌کند. ترمز کمکی هنگام پایین آوردن بارهای سنگین انرژی جنبشی را جذب و به گرما تبدیل می‌کند. علاوه بر این، وینچ‌های جانبی (کَت‌هد) برای به‌کار انداختن انبرها و جابه‌جایی‌های کوچک استفاده می‌شوند. دراوورکس گاهی نیروی گردشی لازم برای میز دوّار حفاری را نیز تأمین
گردشی لازم برای میز دوّار حفاری را نیز تأمین می‌کند، هرچند در بسیاری از دکل‌ها میز دوّار مستقل از آن نیرو می‌گیرد. این دستگاه توانایی جابه‌جایی صدها هزار پوند وزن را دارد و در انواع برقی (ای‌سی یا دی‌سی) یا مکانیکی ساخته می‌شود. توان آن بسته به مدل می‌تواند از حدود ۱۰۰۰ تا بیش از ۹۰۰۰ اسب‌بخار باشد. توصیف. دراوورکس جزء اصلی ماشین بالابر یک دکل حفاری دوار است که ابزاری برای بالا بردن و پایین آمدن جعبه قرقره متحرک است. ریسمان حفاری دور استوانه دراورکس بالای تاج بلوک به جعبه قرقره متحرک پیچانده شده و به رشته
بلوک به جعبه قرقره متحرک پیچانده شده و به رشته حفاری اجازه حرکت به‌هنگام چرخش استوانه را می‌دهد. "دراورکس"' جزء اصلی سیستم بالابری یک دستگاه حفاری است. کار اصلی آن بالا و پایین بردن جعبه قرقره سیار (traveling block) است. کابل حفاری دور درام دراورکس پیچیده شده و از کراون (crown) وجعبه قرقره سیار (traveling block)می گذرد و به رشته حفاری اجازه حرکت به بالا و پایین، هنگام چرخش درام دراورکس را می‌دهد. قسمتی از کابل از درام دراورکس تا کراون را فست لاین(fast line) می گویند. بعد کابل حفاری وارد اولین قرقره کراون
می گویند. بعد کابل حفاری وارد اولین قرقره کراون شده و بین ۶ تا ۱۲ دور از قرقره های کراون و تراولینگ بلاک جهت افزایش قدرت مکانیکی میگذرد. سپس از آخرین فرقره کراون(crown) میگذرد و وارد انکر روی سطح دستگاه حفاری وارد شده و در آنجا به دکل ثابت می شود. این قسمت از لاین حفاری را لاین مرده(dead line) می نامند. دروازکسهای مدرن از ۵ بخش اصلی تشکیل شده اند: منبع قدرت، دنده های کاهنده سرعت، درام، ترمز اصلی و ترمز کمکی. دستگاه میتواند از یک منبع قدرت AC یا DC تغذیه شود و یا اینکه دراورکس بصورت مکانیکی و از طریق زنجیر
و یا اینکه دراورکس بصورت مکانیکی و از طریق زنجیر یا تسمه مستقیم به یک موتور دیزل متصل شود. تعداد دنده ها می تواند یک، دو و یا ۳ دنده ترکیب سرعت باشد. ترمز اصلی معمولاً به صورت دستی و توسط یک اهرم بلند عمل میکند. ممکن است ترمز اصلی از نوع اصطکاکی، دیسکی و یا کلاچ اصلاح شده باشد. در مواقعی که نیازی به حرکت نیست به عنوان ترمز دستی (parking brake) استفاده می شود. ترمز کمکی به درام دراورکس متصل است و انرژی آزاد شده را با کاهش بارهای سنگین جذب میکند. ترمز کمکی ممکن است از نوع ترمز برقی، مکانیکی و یا هیدرومکانیکی
است از نوع ترمز برقی، مکانیکی و یا هیدرومکانیکی باشد. دو عدد کت هد(catheads) در دو طرف دراورکس قرار دارد که برای باز و بست کردن لوله های حفاری استفاده می شود. از قسمت بیرونی این کت هدها میتوان برای بالابردن بارهای کوچک در اطرف دستگاه حفاری نیز استفاده نمود. دراورکس ها همچینین یک چرخ زنجیر جهت اتصال و به حرکت درآوردن میز دوار دارند. البته در اغلب دستکاههای جدید میز دوار مستقیم به منبع تغذیه برقی متصل است. دراورکس برای کشیدن و یا بالا و پایین بردن چندین هزار پوند رشته حفاری با استفاده از منبع قدرت Ac، DC و
پوند رشته حفاری با استفاده از منبع قدرت Ac، DC و یا مکانیکی بکار برده می شود. دراورکس بر اساس قدرت اسب بخار رده های متفاوتی از ۳۰۰ تا ۳۰۰۰ اسب بخار دارد.
مرلی () یک مجموعه تلویزیونی اسپانیایی است که توسط شبکهٔ ۳ تلویزیون کاتالونیا تهیه شده و دربارهٔ یک معلم فلسفه به نام «مرلی» است که شاگردان خود را تشویق می‌کند با روش‌های غیرمعول در زندگی، آزادانه فکر کنند و در بند روش‌ها و سنت‌های رایج زندگی نباشند. هر قسمت از این سریال با نام یک فیلسوف نام‌گذاری شده‌است و مرلی تلاش دارد تا فلسفه را به زندگی روزمرهٔ مردم بیاورد و روش‌های فلسفی مختلف چون فلسفه مشاء، مکتب کلبیون، رواقی‌گری و فلسفه پیشاسقراطی را به دیگران بیاموزد. برخی از فیلسوفانی که اندیشه‌شان در این سریال
برخی از فیلسوفانی که اندیشه‌شان در این سریال معرفی می‌گردد عبارتند از: سقراط، آگوستین، آرتور شوپنهاور، فریدریش نیچه، دیوید هیوم، هیپارچیا، رنه دکارت، توماس هابز، سورن کی‌یرکگور، هانا آرنت، کارل مارکس و آلبر کامو این سریال از فیلم "انجمن شاعران مرده" الهام گرفته‌است. موسیقی متن آن نیز نوع خاصی از قطعهٔ مشهور «پرواز زنبور عسل» است. این سریال که توسط اِکتور لوسانو ساخته و نوشته شده و به کارگردانی ادوارد کورتس است، در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۵ در ساعت پربیننده به نمایش درآمد و با ۵۶۶٬۰۰۰ بیننده، به سهم ۱۷.۷٪ رسید. هر سه
و با ۵۶۶٬۰۰۰ بیننده، به سهم ۱۷.۷٪ رسید. هر سه فصل این سریال در اسپانیا، ایالات متحده و آمریکای لاتین در نتفلیکس قابل دسترسی بودند، اگرچه نتفلیکس در دسامبر ۲۰۲۰ حق پخش آن را از دست داد.
فهرست قالب‌های باز () یک «قالب باز» نوعی قالب پرونده برای نگه‌داری داده‌های دیجیتال است که به کمک مشخصاتی که معمولاً توسط سازمان استانداردسازی منتشر و نگه‌داری می‌شوند تعریف می‌شود. این قالب‌ها می‌توانند توسط هر کسی مورد استفاده قرار گرفته و پیاده‌سازی شوند. به عنوان مثال، یک قالب باز می‌تواند تحت پروانه‌های مرسوم نرم‌افزار انحصاری و نرم‌افزار آزاد/متن باز مورد استفاده قرار بگیرد. در مقابل قالب‌های باز، قالب‌ها انحصاری قرار دارند که به عنوان اسرار تجاری شناخته می‌شوند. اگر یک قالب باز توسط عواملی نظیر حق
می‌شوند. اگر یک قالب باز توسط عواملی نظیر حق تکثیر، ثبت اختراع، نماد بازرگانی یا محدودیت‌های دیگری نظیر نبودن در مالیکیت عمومی محدود نشده باشد، تحت عنوان قالب آزاد نیز خوانده می‌شود. چنین قالبی می‌تواند توسط هر شخصی و به هر منظوری، بدون هزینه مالی مورد استفاده قرار گیرد. چند رسانه ای. &lt;hr&gt; منابع.
عرض زمین‌مغناطیسی یا عرض ژئومغناطیسی (MLAT) یک پارامتر شبیه به عرض جغرافیایی است، فقط به جای اینکه نسبت به قطب‌های جغرافیایی تعریف شود، توسط محور دوقطبی ژئومغناطیسی تعریف می‌شود. مدل دوقطبی میدان مغناطیسی زمین را می‌توان به‌طور دقیق از میدان مرجع زمین‌مغناطیسی بین‌المللی (IGRF) استخراج کرد.
سلستینو کورونادو رومرو (؛ – ) کارگردان نمایش، و کارگردان فیلم اهل اسپانیا بود که بیشتر عمر خود را در لندن گذراند. او از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۵ مدیر هنری کمپانی لیندزی کمپ بود. او شرکت تولید فیلم کابوشون را همراه با دیوید مایر تأسیس کرد و همچنین با اورلاندوی شگفت‌انگیز (بازیگر نابینای جک بیریکت) و آهنگساز شیلیایی کارلوس میراندا همکاری داشت. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به «"هملت"» (۱۹۷۶) اشاره نمود.
کارلوس کاساس (؛ زادهٔ ۱۹۷۴) کارگردان فیلم اهل اسپانیا است. کارلوس کاساس در رشته هنرهای زیبا، سینما و طراحی تحصیل کرد. در سال ۱۹۹۸، به عنوان هنرمند مقیم در فابریکا، مرکز پژوهش و ارتباطات شرکت بنتون، انتخاب شد. در سال ۲۰۰۰، فیلم کوتاه او به نام "پس‌نگاشت‌ها" که توسط مارکو مولر و فابریکا سینما تهیه شده بود، برای جشنواره فیلم ونیز، جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام و رینکانتر دو سینما در پاریس ۲۰۰۱ انتخاب شد. در سال ۲۰۰۱، او مجموعه‌ای از مستندها را برای مجله "کالرز" آغاز کرد و همچنین سری فیلدورکز را که آزمایشی
آغاز کرد و همچنین سری فیلدورکز را که آزمایشی مداوم با ویدئوهای محیطی و فرکانس‌های رادیویی بود، ادامه داد؛ نوعی یادداشت ویدئویی از مناظر. در سال ۲۰۰۳، مستندی ۵۲ دقیقه‌ای به نام «روچینا» ساخت.
آلخاندرو سوآرس لوسانو (؛ زادهٔ ۱۹۸۰) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به «"ماهی‌گیر"» و «"سرباز پنهان"» اشاره نمود. آخرین فیلم کوتاه سوآرس، «"ماهیگیر"»، جوایز معتبری از جمله تقدیر ویژه در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های فوق‌العاده بوچئون و جایزه بهترین فیلم کوتاه در بخش SHOTS جشنواره بین‌المللی فیلم فانتزی نوکتورنا مادرید و بخش کاستیا و لئون جشنواره بین‌المللی فیلم وایادولید را کسب کرد. «"ماهیگیر"» همچنین جایزه بهترین فیلم
را کسب کرد. «"ماهیگیر"» همچنین جایزه بهترین فیلم کوتاه را در سی‌وهشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مستقل الچه به دست آورد که این موفقیت باعث شد فیلم برای مرحله پیش‌انتخاب جوایز گویا واجد شرایط شود. در سال ۲۰۱۶، سوآرس در هیئت داوران شصت‌ویکمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم وایادولید در بخش فیلم کوتاه کاستیا و لئون حضور داشت؛ همان بخشی که در سال ۲۰۱۵ با فیلم «"ماهیگیر"» برنده آن شده بود.
روساریو پی (؛ ۱۸۹۹ – ۱۹۶۷) یک کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل اسپانیا بود. با اکران فیلم «"گربه وحشی"» در سال ۱۹۳۶، او به یکی از پیشگامان زن سینمای اسپانیا تبدیل شد، در کنار النا ژردی و النا کورتسینا. او همچنین فیلم «"آسیاب‌های بادی"» را کارگردانی کرد. شرکت فیلم‌سازی او با نام استار فیلمز، نخستین فیلم‌های ناطق اسپانیا را تهیه کرد. زندگی‌نامهٔ مختصر. روساریو پی در سال ۱۸۹۹ در بارسلون و در خانواده‌ای متولد شد که صاحب کارخانه نساجی در سابادل بودند. او از کودکی دچار لنگی در راه رفتن بود (که به گفته مورخان،
دچار لنگی در راه رفتن بود (که به گفته مورخان، احتمالاً ناشی از ابتلا به فلج اطفال بود). در جوانی، راه خود را به‌عنوان یک کارآفرین آغاز کرد و کسب‌وکار لباس زیر زنانه‌ای را در بارسلون راه‌اندازی کرد. پس از شکست این کسب‌وکار در سال ۱۹۲۹، به مادرید نقل مکان کرد و وارد صنعت نوپای سینما شد. او شرکت تولید فیلمی به نام استار فیلمز تأسیس کرد. استار فیلمز نخستین فیلم‌های ناطق اسپانیا را تولید کرد. در سال ۱۹۳۵ نخستین فیلمش را به‌عنوان کارگردان با عنوان "گربه وحشی" ساخت که در سال ۱۹۳۶ اکران شد؛ اقتباسی از اپرتی به
ساخت که در سال ۱۹۳۶ اکران شد؛ اقتباسی از اپرتی به همین نام اثر مانوئل پنیا مورنو. پس از آن، در سال ۱۹۳۷ و در جریان جنگ داخلی اسپانیا، برای ساخت دومین فیلم بلند خود "آسیاب‌های بادی" به بارسلون بازگشت. با این حال، تقریباً فعالیت سینمایی او در همین‌جا پایان یافت و او به اجبار به ایتالیا تبعید شد. متأسفانه فیلم "آسیاب‌های بادی" با بازی ماریا مرکاده اکنون مفقود شده است. در رم، به عنوان مدیر برنامه‌های ماریا مرکاده فعالیت کرد؛ بازیگری که به‌زودی به یکی از ستارگان استودیوهای فیلم‌سازی چینه‌چیتا تبدیل شد. برخی
استودیوهای فیلم‌سازی چینه‌چیتا تبدیل شد. برخی منتقدان بر این باورند که پی بروخاس به فعالیت سینمایی خود در رم ادامه داد و کارگردان بی‌نام فیلم "نیروی بی‌رحم" (۱۹۴۰) بوده است. به گفته ماخی کروسِیِس و جوردی سباستین، او پس از بازگشت به مادرید، رستورانی راه انداخت و با نام مستعار «ریسپای» به‌عنوان روزنامه‌نگار فعالیت کرد. اما به گفته مارتین-مارکز، او در عوض در کازا مابل مشغول به کار شد؛ خانه طراحی مدی که لباس‌هایی برای صنعت سینما تولید می‌کرد و لباس‌های آنا ماریسکال را می‌دوخت. جالب آن‌که آنا ماریسکال بازیگری
را می‌دوخت. جالب آن‌که آنا ماریسکال بازیگری بود که چند سال بعد، جای روساریو پی را به‌عنوان تنها زن فیلم‌ساز اسپانیا گرفت. از دیگر فیلم‌های او می‌توان به «"دوازده مرد و یک زن"» (۱۹۳۴) اشاره نمود.
سرژی آگوستی (؛ زادهٔ ۱۹۶۷) کارگردان فیلم اهل اسپانیا است که مستندهای متعددی در کشورهای آفریقایی از جمله سیرالئون، اتیوپی و جمهوری کنگو ساخته است. سرجی آگوستی در سال ۱۹۶۷ در بارسلون به دنیا آمد. او سال‌ها به‌عنوان عکاس فعالیت می‌کرد. آثار مستند او به مسائل اجتماعی می‌پردازد، اما نگاهی خوش‌بینانه‌تر به آفریقا دارد؛ نگاهی که با دیدگاه معمول دیگر ناظران تفاوت دارد. فیلم "شهر آزاد" (۲۰۰۹) اثر آگوستی، بازسازی سیرالئون پس از ده سال جنگ داخلی را به تصویر می‌کشد. این مستند به مدت پنج سال عکاس پپ بونه، کارهای او و
مستند به مدت پنج سال عکاس پپ بونه، کارهای او و تعاملاتش با مردم و مکان‌های سیرالئون را دنبال می‌کند و هم‌زمان، ویرانی‌های ناشی از جنگ و امید بازماندگان را نشان می‌دهد. این اثر با مقاله تصویری پپ بونه تکمیل می‌شود که با ترکیبی از احساس و واقعیت، دیدگاه تازه‌ای از شرایط سیرالئون ارائه می‌دهد. از فیلم‌های دیگر وی می‌توان به «"یک هدف"» (۲۰۰۸) اشاره نمود.
جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی () یک عملیات نظامی در کشور پادشاهی یوگسلاوی بود که از ششم آوریل آغاز شد و با تهاجم آلمان نازی به یوگسلاوی، این کشور به سرعت توسط نیروهای محور فتح شد و در سلطه آلمان نازی و پادشاهی ایتالیا، پادشاهی مجارستان (۱۹۲۰–۱۹۴۶) و بلغارستان و متعاقباً رژیم‌های دست‌نشانده قرار گرفت، از آن پس یک جنگ آزادیخواهانه چریکی علیه نیروهای اشغالگر محور و (رژیم‌های دست نشانده محلی، از جمله دولت فاشیستی کرواسی) و دولت نجات ملی که در قلمرو منطقه تحت اشغال آلمان بود گسترش پیدا کرد. صربستان، توسط اتحادیه
آلمان بود گسترش پیدا کرد. صربستان، توسط اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی و تحت رهبری پارتیزان‌های جمهوری‌خواه یوگسلاوی به‌طور همزمان، یک جنگ داخلی چند جانبه را پیش بردند که در آن پارتیزان‌های کمونیست یوگسلاوی، چتنیک‌های سلطنت‌طلب صربستان، فاشیست‌های اوستاشه کرووات و سپاه داوطلبان صربستان و گارد ایالتی و همچنین اسلوونی و نیروهای نگهبان در این جنگ داخلی شرکت داشتند. مدت تصاحب یوگوسلاوی ۱۲ روز طول کشید. هم پارتیزان‌های یوگسلاوی و هم جنبش چتنیک در برابر اشغال خارجی مقاومت کردند. اما، پس از سال ۱۹۴۱، چتنیکهای
خارجی مقاومت کردند. اما، پس از سال ۱۹۴۱، چتنیکهای سلطنت‌طلب با نیروهای ورماخت آلمانی و اوستاشه، با نیروهای اشغالگر ایتالیایی در جنگ جهانی دوم همکاری گسترده و منظم داشتند. نیروهای محور مجموعه‌ای از حملات را برای نابودی پارتیزان‌ها سامان دادند و به این ترتیب در بهار و تابستان ۱۹۴۳ نبردهای نرتوا و سوتجسکا بوقوع پیوست. پارتیزان‌ها به رغم مشکلاتی که داشتند اما همچنان به عنوان یک نیروی جنگی معتبر به رسمیت شناخته شدند، آنچنانکه سازمان آنها با حضور در (کنفرانس تهران) از طرف نیروهای متفقین غربی به رسمیت شناخته شد و