payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساختارهای کنترل که بیشترین تمرکز خودکار آنها بر روی حلقه‌ها هستند، زیرا به‌طور کلی، بیشتر زمان اجرای برنامه در داخل نوعی از حلقه سپری می‌شود. دو روش اصلی برای موازی سازی حلقه‌ها وجود دارد: رایانش چند ریسمانی و حلقوی چند ریسمانی. به عنوان مثال، یک حلقه را در نظر بگیرید که در هر تکرار صد عملیات انجام می‌دهد، و برای هزار بار اجرا می‌شود. این را می‌توان به عنوان شبکه ای از ۱۰۰ ستون در ۱۰۰۰ ردیف، در مجموع ۱۰۰۰۰۰ عملیات در نظر گرفت. حلقوی چند ریسمانی نسبت می‌دهد هر ردیف را به یک ریسمان اختصاص می‌دهد. رایانش چند
هر ردیف را به یک ریسمان اختصاص می‌دهد. رایانش چند ریسمانی هر ستون را به یک موضوع ریسمان اختصاص می‌دهد؛ که این ریسمان‌ها به صورت موازی اجرا می‌شوند. تکنیک موازی سازی خودکار. تجزیه‌کننده. اولین مرحله خواندن فایل‌های ورودی است تا همه منابع خارجی که از آن در برنامه استفاده شده را شناسایی کنیم. هر سطر در فایل چک خواهد شد تا به الگوهای از پیش تعریف شده افراض شود. این نشانه‌ها در فایلی ذخیره می‌شوند که بعداً توسط قسمتی دیگر پردازش خواهند شد. این قسمت زبان مجموعه توکن‌ها را با قوانین از پیش تعریف شده چک می‌کند تا
را با قوانین از پیش تعریف شده چک می‌کند تا ببیند آیا با متغیرها، حلقه‌ها، دستورات کنترل، توابع و… تطابق دارند یا نه. تجزیه. از تجزیه گر برای شناسایی بخشهایی از کد استفاده می‌شود که می‌توانند همزمان اجرا شوند. آنالیز کننده از اطلاعات داده‌های استاتیک ارائه شده توسط تجزیه کننده استفاده می‌کند. تجزیه گر ابتدا تمام توابع کاملاً مستقل را پیدا کرده و آنها را به عنوان وظایف جداگانه علامت گذاری می‌کند. سپس تجزیه گر می‌یابد که کدام وظایف وابسته به دیگری هستند. برنامه‌ریزی. برنامه‌ریز کلیه وظایف و وابستگی آنها به
برنامه‌ریز کلیه وظایف و وابستگی آنها به یکدیگر از نظر زمان اجرا و شروع را لیست می‌کند. برنامه‌ریز زمان بهینه را با توجه به تعداد پردازنده‌های مورد استفاده، کل زمان اجرای برنامه و… پیدا می‌کند. تولید کد. برنامه‌ریز لیستی از تمام وظایف و جزئیات هسته‌ها همراه با زمان و قسمتی که باید روی آنها اجرا شود را تولید می‌کند. تولیدکننده کد، سازه‌های خاصی را در کد وارد می‌کند که در هنگام اجرا توسط برنامه‌ریز خوانده می‌شود. این سازه‌ها به برنامه‌ریز دستور می‌دهند که یک کار خاص همراه با زمان شروع و پایان بر روی کدام هسته
خاص همراه با زمان شروع و پایان بر روی کدام هسته انجام شود. حلقوی چند ریسمانی. یک کامپایلر با موازی سازی حلقوی چند ریسمانی سعی می‌کند یک حلقه را تقسیم کند تا هر تکرار بتواند همزمان بر روی یک پردازنده جداگانه اجرا شود. تجزیه و تحلیل موازی سازی کامپایلر. "کامپایلر" برای تعیین موارد زیر معمولاً قبل از موازی سازی، دو بار تجزیه و تحلیل انجام می‌دهد: در اولین بار کامپایلر تجزیه و تحلیل وابستگی به داده‌ها از حلقه را انجام می‌دهد تا تعیین کند آیا هر تکرار حلقه می‌تواند به‌طور مستقل از دیگران اجرا شود. بعضی مواقع
به‌طور مستقل از دیگران اجرا شود. بعضی مواقع داده‌ها به هم وابستگی ندارند، اما ممکن است هزینه اضافی برای ارسال پیام، همگام سازی حافظه مشترک یا مشکلات دیگری در حین ارتباط ایجاد کنند. در دفعه دوم با مقایسه زمان اجرای نظری کد پس از موازی سازی با زمان اجرای ترتیبی کد، می‌بینیم که آیا موازی سازی توجیه کند پذیر است یا خیر. در بعضی مواقع، اجرای کد به طوز موازی سودمند نیست. هزینه اضافی که برای استفاده و تنظیم کار و ارتباط بین چندین پردازنده لازم است می‌تواند باعث شود که اجرای برنامه از اجرا روی یک پردازنده آرامتر
که اجرای برنامه از اجرا روی یک پردازنده آرامتر باشد. مثال. یک حلقه DOALL نامیده می‌شود اگر تمام تکرارهای آن، در هر فراخوانی مشخص، بتواند همزمان اجرا شود. کد Fortran زیر DOALL است، و توسط یک کامپایلر می‌تواند بصورت خودکار موازی شود زیرا هر تکرار مستقل از موارد دیگر است، و نتیجه نهایی آرایه codice_1 صرف نظر از ترتیب اجرای سایر تکرارها صحیح خواهد بود. do i = 1, n z(i) = x(i) + y(i) enddo بسیاری از مسائل وجود دارند که دارای چنین حلقه‌های DOALL است. به عنوان مثال، هنگام رندرینگ یک فیلم، هر فریم از فیلم می‌تواند
هنگام رندرینگ یک فیلم، هر فریم از فیلم می‌تواند به‌طور مستقل پردازش شود و هر پیکسل از یک فریم ممکن است به‌طور مستقل رندر شود. از طرف دیگر، کد زیر نمی‌تواند به صورت خودکار موازی شود، زیرا مقدار (codice_2 به نتیجه تکرار قبلی، (codice_3 بستگی دارد. do i = 2, n z(i) = z(i - 1)*2 enddo این بدان معنا نیست که کد نمی‌تواند موازی شود. در واقع، معادل است با do i = 2, n z(i) = z(1)*2**(i - 1) enddo با این حال، کامپایلرهای موازی ساز معمولاً قادر به تشخیس خودکار این موازی سازی‌ها نیستند و اینکه آیا این کد در وهله اول
سازی‌ها نیستند و اینکه آیا این کد در وهله اول از موازی سازی سود می‌برد جای سؤال است. رایانش چند ریسمانی. یک کامپایلر موازی ساز به روش رایانش چند ریسمانی سعی می‌کند توالی عملیات درون یک حلقه را به مجموعه ای از بلوک‌های کد تقسیم کند، به طوری که هر بلوک کد بتواند همزمان بر روی پردازنده‌های جداگانه اجرا شود. بسیاری از کدها وجود دارند که با این روش قابل تقسیم به بلوک‌های کد نسبتاً مستقل هستند، به ویژه سیستم‌هایی که از خط لوله‌ها و فیلترها استفاده می‌کند وجود دارند. به عنوان مثال، هنگام تولید برنامه تلویزیونی
به عنوان مثال، هنگام تولید برنامه تلویزیونی پخش زنده، کارهای زیر باید چندین بار در ثانیه انجام شوند: یک کامپایلر موازی ساز به روش رایانش چند ریسمانی می‌تواند هر یک از این ۶ عملیات را به یک پردازنده اختصاص دهد، که احتمالاً در یک آرایه سیستولیک و کد مناسب را برای انتقال خروجی یک پردازنده به پردازنده بعدی درج کند. امروزه تحقیقات بر استفاده از قدرت GPU و سیستم‌های چند هسته ای برای محاسبه چنین بلوک‌های کد مستقل (یا تکرارهای ساده یک حلقه) در زمان اجرا متمرکز هستند. حافظه قابل دسترسی (اعم از مستقیم یا غیرمستقیم)
حافظه قابل دسترسی (اعم از مستقیم یا غیرمستقیم) را می‌توان به سادگی برای تکرارهای مختلف حلقه علامت گذاری کرد و می‌توان برای تشخیص وابستگی مقایسه کرد. با استفاده از این اطلاعات، تکرارها در سطوحی دسته‌بندی می‌شوند که تکرارهای مربوط به همان سطح مستقل از یکدیگر هستند و می‌توانند به صورت موازی اجرا شوند. مشکلات. موازی سازی خودکار توسط کامپایلرها یا ابزارها به دلایل زیر بسیار دشوار است: راه حل. به دلیل مشکلات ذاتی در موازی سازی کامل اتوماتیک، چندین روش ساده‌تر برای دستیابی به یک برنامه موازی با کیفیت بالاتر وجود
دستیابی به یک برنامه موازی با کیفیت بالاتر وجود دارد؛ که عبارت هستند از: موازی سازی کامپایلرها و ابزارها. بیشتر تحقیق‌ها کامپایلرها برای موازی سازی خودکار برنامه‌های Fortran را درنظر می‌گیرند ، زیرا Fortran ضمانت‌های محکم تری درمورد نام مستعار نسبت به زبانهایی مانند C ارائه می‌دهد. نمونه‌های معمولی عبارتند از:
کامپایلر گلاسکو هسکل (GHC) یک کامپایلر کد منبع باز برای زبان برنامه‌نویسی کاربردی هسکل است. این یک محیط بین پلتفرمی برای نوشتن و آزمایش کد Haskell فراهم می‌کند و از پسوندها، کتابخانه‌ها و بهینه‌سازی‌های متعددی که روند تولید و اجرای کد را ساده می‌کند پشتیبانی می‌کند. GHC متداول‌ترین کامپایلر Haskell است. توسعه دهندگان اصلی Simon Peyton Jones و Simon Marlow هستند. تاریخچه. GHC در اصل در سال ۱۹۸۹ به عنوان نمونه اولیه، که توسط کوین هاموند در دانشگاه گلاسگو به زبان (LML (Lazy ML نوشته شده‌است، شروع به کار کرد.
(LML (Lazy ML نوشته شده‌است، شروع به کار کرد. در اواخر همان سال، نمونه اولیه به‌طور کامل--به جز تجزیه کننده آن--توسط کوردلیا هال، ویل پارتین و سیمون پیتون جونز در Haskell بازنویسی شد. اولین نسخه آزمایشی آن در تاریخ ۱ آوریل ۱۹۹۱ بود و نسخه‌های بعدی یک تجزیه و تحلیل سختگیری و همچنین برنامه‌های افزودنی زبانی مانند ورودی و خروجی monadic، آرایه‌های قابل تغییر، انواع داده‌های واضح و مشخص، مدل‌های برنامه‌نویسی همزمان و موازی (مانند حافظه معاملاتی نرم‌افزار و موازی سازی داده‌ها) و یک پروفایل را به آن اضافه کردند.
سازی داده‌ها) و یک پروفایل را به آن اضافه کردند. پیتون جونز و همچنین مارلو بعداً به مایکروسافت در کمبریج انگلستان نقل مکان کردند و در آنجا همچنان مسئول اصلی تولید GHC بودند. GHC همچنین حاوی کدی از بیش از سیصد نفر دیگر از مشارکت کنندگان است. از سال ۲۰۰۹، کمک‌های شخص ثالث به GHC توسط گروه صنعتی هاسکل تأمین می‌شود. معماری. GHC خود به زبان Haskell نوشته شده‌است، اما سیستم زمان اجرا برای Haskell که برای اجرای برنامه‌ها ضروری است، با C و C++نوشته شده‌است. ظاهرGHC -incorporating lexer، تجزیه کننده و typechecker
-incorporating lexer، تجزیه کننده و typechecker طراحی شده‌است تا حد ممکن اطلاعات زیادی در مورد زبان مبدأ را تا بعد کامل شدن استنتاج نوع حفظ کند، تا به هدف ارائه پیام‌های خطا روشن به کاربران دست یابد. پس از بررسی نوع، کد Haskell به یک زبان typed :نمایش میانیمعروف به "Core" (براساس سیستم F، با عبارت codice_1 و codice_2) تقلیل داده می‌شود. اخیراً Core برای پشتیبانی از انواع داده‌های جبری تعمیم یافته در سیستم نوع خود توسعه یافته‌است و اکنون براساس پسوند سیستم F معروف به System F C است. در سنت کامپایل کردن بر
F معروف به System F C است. در سنت کامپایل کردن بر حسب نوع، ساده‌ساز GHC یا "انتهای میانی"، که بیشتر بهینه‌سازی‌های پیاده‌سازی شده در GHC آنجا انجام می‌شود، به عنوان یک سری از تبدیلات منبع به منبع در کد هسته تشکیل شده‌است. تجزیه و تحلیل و تحولات انجام شده در این مرحله کامپایلر شامل تجزیه و تحلیل تقاضا (کلی سازی تجزیه و تحلیل سختگیری)، استفاده از قوانین بازنویسی تعریف شده توسط کاربر (شامل مجموعه ای از قوانین موجود در کتابخانه‌های استاندارد GHC که ترکیب فولدر / ساخت را انجام می‌دهد)، باز کردن (موسوم به "
/ ساخت را انجام می‌دهد)، باز کردن (موسوم به " inlining "در کامپایلرهای سنتی تر)، let-floating، تحلیلی که تعیین می‌کند کدام استدلال‌های عملکرد را می‌توان واضح ساخت، تجزیه و تحلیل نتیجه محصول ساخته شده، تخصصی کردن توابع overloaded، و همچنین مجموعه ای از تحولات محلی ساده‌تر مانند ثابت مقدار دادن و کاهش بتا. ابک اند کامپایلر از طریق یک زبان میانی STG (یعنی "Spineless Tagless G-machine") کد هسته را به نمایش داخلی C++ تبدیل می‌کند. سپس کد C++ می‌تواند یکی از سه مسیر را طی کند: یا به عنوان کد C برای تدوین با GCC
را طی کند: یا به عنوان کد C برای تدوین با GCC چاپ می‌شود، مستقیماً به کد ماشین اصلی (مرحله سنتی " تولید کد ") تبدیل می‌شود، یا با LLVM برای تدوین به کد ماشین مجازی LLVM تبدیل می‌شود. در هر سه حالت، کد زبان اصلی حاصل در نهایت با سیستم زمان اجرا GHC پیوند داده می‌شود تا یک سیستم اجرایی تولید کند. زبان. GHC با استانداردهای زبان، هم "Haskell 98" و هم "Haskell 2010" مطابقت دارد. این برنامه همچنین از بسیاری از برنامه‌های افزودنی اختیاری با استاندارد Haskell پشتیبانی می‌کند: برای مثال، کتابخانه حافظه تراکنش
پشتیبانی می‌کند: برای مثال، کتابخانه حافظه تراکنش نرم‌افزاری (STM)، که امکان انجام معاملات حافظه ترکیبی را فراهم می‌کند. برنامه‌های افزودنی به Haskell. تعدادی از الحاقات به هاسکل پیشنهاد شده‌است. این پسوندها ویژگی‌هایی را ارائه می‌دهند که در مشخصات زبان توصیف نشده‌اند، یا ساختارهای موجود را دوباره تعریف می‌کنند. به همین ترتیب، هر برنامه افزودنی ممکن است توسط همه پیاده‌سازی‌های Haskell پشتیبانی نشود. تلاش مستمر برای توصیف برنامهٔ افزودنی و انتخاب مواردی که در نسخه‌های بعدی مشخصات زبان گنجانده شود در حال
در نسخه‌های بعدی مشخصات زبان گنجانده شود در حال انجام است. پسوندهای پشتیبانی شده توسط Glasgow Haskell Compiler شامل موارد زیر است:
سرمرسوک (به لاتین: Sermersooq) یک منطقهٔ مسکونی در گرینلند است. سرمرسوک ۵۳۱٬۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۲۳٬۱۲۳ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای آلبورگ و Aalborg Municipality خواهرخوانده‌های سرمرسوک هستند.
اِسلِـیـِلسه (به دانمارکی: Slagelse Municipality) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در استان شیلند واقع شده‌است. شهرداری اسلیلسه ۵۶۷٫۳۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۹٬۰۷۳ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر بخش گوتلند خواهرخواندهٔ اسلیلسه هست.
گناه کیهانی (به انگلیسی: Cosmic Sin) یک فیلم اکشن و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی ادوارد دریک با بازی بروس ویلیس و فرانک گریلو است. فیلم گروهی از جنگجویان و دانشمندان را دنبال می‌کند که با موجودات فضایی و انقراض نسل انسان‌ها روبه‌رو هستند. این موجودات با قدرت آلوده کردن مغز انسان‌ها و به خدمت گرفتنشان، آیندهٔ انسان مدرن را تهدید می‌کنند. داستان. در سال ۲۵۲۴، بشریت تحت کنترل یک دولت جهانی واحد به نام «ائتلاف» فراتر از سامانه خورشیدی گسترش یافته‌ است. ژنرال بازنشسته جیمز فورد، که پیش‌تر
یافته‌ است. ژنرال بازنشسته جیمز فورد، که پیش‌تر به‌خاطر به‌کارگیری یک بمب کوانتومی در سرکوبی یک شورش—که به کشته شدن ۷۰ میلیون نفر انجامید—به «ژنرال خونین» مشهور شده بود، دوباره به خدمت فراخوانده می‌شود، زمانی‌که ارتباط با معدن‌چیان در سیاره‌ای دوردست قطع می‌گردد. این رویداد، نخستین برخورد بشر با گونه‌ای بیگانه و دشمنانه را آشکار می‌کند؛ گونه‌ای که توانایی آلوده‌سازی و کنترل میزبان‌های انسانی را دارد. با گسترش این آلودگی، یک گروه واکنش سریع—متشکل از فورد، فرمانده ائتلاف، ارون رایِل، همسر سابق فورد دکتر لیا
ائتلاف، ارون رایِل، همسر سابق فورد دکتر لیا گاس، و چند متخصص دیگر—تشکیل می‌شود تا حمله‌ای پیش‌دستانه را پیش از تهدید زمین آغاز کنند. با سفر به سیاره مستعمره‌نشین اِلورا، تیم درمی‌یابد که این بیگانگان به‌صورت یک ذهن جمعی عمل می‌کنند و در حال ساخت یک دروازه کوانتومی برای آغاز تهاجمی تمام‌عیار از منظومهٔ خود هستند. در جریان مأموریت، چند تن از اعضای تیم کشته یا مجروح می‌شوند و گاس نیز آلوده می‌گردد. بیگانگان تلاش می‌کنند از طریق او ارتباط برقرار کنند و گزینهٔ «ادغام یا نابودی» را پیش می‌نهند. برای جلوگیری از
«ادغام یا نابودی» را پیش می‌نهند. برای جلوگیری از تهاجم، تیم یک بمب کوانتومی را به‌سوی دروازه پرتاب می‌کند. اما هنگامی که سلاح رهگیری می‌شود، رایِل خود را فدا می‌کند تا یک حملهٔ مداری دوم را هدایت کند که سرانجام به نابودی دروازه و ناوگان بیگانگان می‌انجامد. بازماندگان به زمین بازمی‌گردند، جایی که ائتلاف اعلام پیروزی می‌کند. فورد، که همچنان در سوگ گاس است، بی‌سروصدا مراسم را ترک می‌کند. تولید. فیلمبرداری در مارس ۲۰۲۰ تمام شد.
کاسپار ویلیگر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل سوئیس است. وی دو بار در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۲ رئیس‌جمهور سوئیس بود.
ناحیه ویلا خیال (به پرتغالی: Distrito de Vila Real) یک منطقهٔ مسکونی در پرتغال است که در منطقه شمالی واقع شده‌است. ناحیه ویلا خیال ۴٬۳۲۸ کیلومتر مربع مساحت و ۲۲۳٬۷۳۱ نفر جمعیت دارد.
ناحیه براگا (به پرتغالی: Distrito de Braga) یک منطقهٔ مسکونی در پرتغال است که در پرتغال واقع شده‌است. منطقه براگا ۲٬۶۷۳ کیلومتر مربع مساحت و ۸۳۱٬۳۶۸ نفر جمعیت دارد.
گنتافته (به دانمارک: Gentofte Municipality) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در استان هوودستادن واقع شده‌است. شهرداری گنتافته ۲۵٫۵۴ کیلومتر مربع مساحت و ۷۴٬۵۴۸ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر شهر هالمستاد خواهرخواندهٔ گنتافته هست.
گلاداکسه (به دانمارکی: Gladsaxe Municipality) یک منطقهٔ مسکونی در دانمارک است که در استان هوودستادن واقع شده‌است. شهرداری گلاداکسه ۲۵ کیلومتر مربع مساحت و ۶۹٬۶۸۱ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای نویبراندنبورگ، میندن، کلاگن‌فورت، کشالین، اسپلیت، سولنا، شارلوتنبورگ-ویلمرسدورف، گنیی، Narsaq و Wilmersdorf خواهرخوانده‌های شهرداری گلاداکسه هستند.
کوجالق (به لاتین: Kujalleq) یک منطقهٔ مسکونی در گرینلند است. کوجالق ۳۲٬۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۶٬۴۳۹ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهرهای آرهوس، Kolding Municipality و کولدینگ خواهرخوانده‌های کوجالق هستند.
بخش لئون (به لاتین: León Department) یک منطقهٔ مسکونی در نیکاراگوئه است که در نیکاراگوئه واقع شده‌است. بخش لئون ۵٬۱۰۷ کیلومتر مربع مساحت و ۳۸۹٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد. خواهرخوانده. شهر گوتینگن خواهرخواندهٔ بخش لئون هست.
لا گاریگا (به کاتالان و اسپانیایی: La Garriga) یک منطقهٔ مسکونی در اسپانیا است که در Vallès Oriental واقع شده‌است. لا گاریگا ۱۸٫۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
مرکز درمانی سنت ماری یا به اختصار اس‌ام‌ام‌سی یک بیمارستان در شهر سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا است. این بیمارستان در حال حاضر توسط مؤسسهٔ سلامتی کرامت اداره می‌شود. تاریخچه. مرکز درمانی سنت ماری قدیمی‌ترین بیمارستانی است که در سانفرانسیسکو به‌طور مداوم فعال بوده‌است. این بیمارستان در ۲۷ ژوئیه ۱۸۵۷ توسط «خواهران روحانی» افتتاح شد. پیش از این، آن‌ها اولین بیمارستان کانتی را در سانفرانسیسکو، خیابان استوکتون افتتاح کرده بودند. اما پس از آنکه کانتی از پرداخت هزینهٔ خدمات آن‌ها خودداری کرد، مجبور
از پرداخت هزینهٔ خدمات آن‌ها خودداری کرد، مجبور به راه‌اندازی اس‌ام‌ام‌سی شدند. بیمارستان یادبود سنت فرانسیس نیز مشابه بیمارستان سنت ماری است و در سانفرانسیسکو قرار دارد. این بیمارستان بین مناطق نوب هیل و تندرلوین واقع شده‌است و تنها بیمارستان واقع در مرکز شهر است. تاریخچهٔ مرکز پزشکی سنت ماری، برگرفته از تلاش‌های فراوان خواهران روحانی، پزشکان و بسیاری از افراد دیگر است که استعدادها و منابع خود را برای خدمت به جامعه سانفرانسیسکو، از جمله فقرا و حاشیه‌نشینان گذاشته بودند. در سال ۱۸۳۱، وراث ایرلندی کاترین مک
گذاشته بودند. در سال ۱۸۳۱، وراث ایرلندی کاترین مک آولی از ثروت خود برای تأسیس سازمان خواهران روحانی در صومعه رحمت در دوبلین پایتخت ایرلند استفاده کرد. یک اجتماع آموزشی-پرستاری-خدمات اجتماعی که به دومین سازمان بزرگ زنان مذهبی در جهان تبدیل شده‌است. خواهران روحانی از بسیاری سازمان‌ها و وزارتخانه‌ها، از جمله مرکز پزشکی سنت ماری و مؤسسه سلامتی کرامت حمایت مالی می‌کنند. شش خواهر از منطقه بورلینگام — که کالیفرنیا، فینیکس، آریزونا و پرو را تحت پوشش خود قرار می‌دهد — امروزه همچنان به ایفای نقش‌های حیاتی در سنت
— امروزه همچنان به ایفای نقش‌های حیاتی در سنت ماری ادامه می‌دهند. در ۱۸۵۴ کشیش هیو گالاگر، به درخواست اولین اسقف اعظم سانفرانسیسکو، جوزف آلمانی حضور خواهران را برای خدمت در سانفرانسیسکو خواستار شد. تقریباً همه ۲۹ خواهر داوطلب شدند. هشت خواهر برای انجام این سفر انتخاب شدند، در رأس آن‌ها خواهر مری باپتیست راسل ۲۵ ساله (خواهر کاترین راسل) بود که از ۱۹ سالگی به این سازمان پیوسته و در اپیدمی وحشتناک وبا در ایرلند در سال ۱۸۴۹ از بیماران پرستاری کرده بود که بعداً به عنوان تجربه‌ای ارزشمند در سانفرانسیسکو ثبت شد.
به عنوان تجربه‌ای ارزشمند در سانفرانسیسکو ثبت شد. خواهران با سفری هولناک و سه‌ماهه روبرو شدند. مادر راسل یک کشتی آرکتیک را رزرو کرد و قرار بود در ۱۳ سپتامبر دوبلین را ترک کند. در چرخش سرنوشت، آن کشتی بیش از حد رزرو شد، بنابراین خواهران مجبور شدند چند روز بعد، از لیورپول به کانادا حرکت کنند. کشتی آرکتیک در مه غلیظ با کشتی دیگری برخورد کرد و همه سرنشینان آن مردند. پس از عبور از اقیانوس اطلس، خواهران قبل از سوار شدن به کشتی بخارِ اقیانوس آرام، کورتس، برای آخرین مرحله سفر خود با یک سفر طاقت‌فرسا از ایستموس
مرحله سفر خود با یک سفر طاقت‌فرسا از ایستموس نیکاراگوئه با قایق و قطار روبرو شدند. راهبه‌های ایرلندی روز جمعه ۸ دسامبر ۱۸۵۴ در سانفرانسیسکو پس از یک طوفان سرد و خاکستری از کشتی پیاده شدند. پس از چند هفته تقاضای مشترک با خواهران خیریه، خواهران روحانی یک کلبه شش اتاقه در خیابان والجو، روبروی تنها بیمارستان در شهر ۳۵۰۰۰ نفری، بیمارستان استیت مارین اجاره کردند. در عرض چند ماه، خواهران برای کمک به شهری که در بحران قرار گرفته بود فراخوانده شدند. زمانی‌که کشتی اس‌اس عمو سام در تاریخ ۵ سپتامبر ۱۸۵۵ وارد کشور شد،
عمو سام در تاریخ ۵ سپتامبر ۱۸۵۵ وارد کشور شد، وبای مرگبار آسیایی را با خودش آورد که به مدت شش هفته شهر را ویران کرد. در این بازهٔ زمانی، قانونگذار کالیفرنیا مسئولیت خود در مورد بیماران بی‌بضاعت را پس گرفت و دستور داد که هر شهرستان باید مراقب خود باشد. هیئت نظارت بر سانفرانسیسکو با استفاده از بودجه قرض گرفته شده خود برای خرید بیمارستان قدیمی خیابان استوکتون، از خواهران تقاضا کرد که راه‌اندازی و سازماندهی اولین بیمارستان شهرستان را بر عهده گیرند. تا سال ۱۸۵۷، آشکار بود که هیئت نظارت به تعهدات خود در قبال
آشکار بود که هیئت نظارت به تعهدات خود در قبال بازپرداخت به خواهران در خصوص هزینه‌های مراقبت از مردم بی‌بضاعت احترام نمی‌گذارد. خواهران ناخواسته مجبور شدند مدیریت رحمت بیمارستان شهرستان را خاتمه دهند. در ۱۹ ژوئیه، بیماران شهرستان منتقل شدند و در ۲۷ ژوئیه خواهران روحانی، ساختمان خیابان استوکتون را به عنوان بیمارستان سنت ماری، اولین بیمارستان کاتولیک در سانفرانسیسکو افتتاح کردند که این آغاز فصل جدیدی از داستان ادامه‌دار آن‌ها در زمینه ارائهٔ خدمات بهداشتی و درمانی به شهر سانفرانسیسکو بود. مرگ انتان لاوی. در
به شهر سانفرانسیسکو بود. مرگ انتان لاوی. در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۹۷ انتان لاوی بنیان‌گذار شیطان‌گرایی لاویایی و کلیسای شیطان در همین بیمارستان درگذشت. به گفته کلیسای شیطان، لاوی قبلاً هرگز آنجا بستری نشده بود و او فقط به این خاطر به آنجا منتقل شد که کمترین فاصله را با محل سکونتش داشت. پس از مرگ لاوی شایعه‌ای منتشر شد که وی توسط تزریق سمی و به دست یک پرستار مسیحی داخل بیمارستان به قتل رسیده‌است. اگرچه این شایعه توسط کلیسای شیطان تکذیب شد اما راجع به نحوه مراقبت از او و احتمال کوتاهی‌های عمدی هیچ توضیحی داده
از او و احتمال کوتاهی‌های عمدی هیچ توضیحی داده نشد.
اوج (به انگلیسی: Apex) یک فیلم اکشن و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی ادوارد جان دریک با بازی بروس ویلیس و نیال مک‌دوناف است. داستان. فیلم با صحنه‌ای آغاز می‌شود که در آن ساموئل، جنگ‌جوی خودخواندهٔ «ایپکس» و یک میلیاردر صنعت داروسازی، مردی را با شلیک گلوله می‌کشد. او در گفت‌وگو با یک رابط رایانه‌ای از این‌که «بازی» برایش کسل‌کننده شده، شکایت می‌کند و از رایانه می‌خواهد که برایش یک چالش واقعی پیدا کند. توماس مالون سال‌ها از زندگی‌اش را در زندان سپری کرده و به‌دلیل جرایم متعددی که در گذشته
سپری کرده و به‌دلیل جرایم متعددی که در گذشته مرتکب شده، به حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط محکوم شده‌ است. او در آرزوی دیدار دوباره با خانواده‌اش است، خانواده‌ای که هیچ تماسی با آن‌ها ندارد. توماس از سوی مدیر بازی پیشنهادی دریافت می‌کند: فرصتی برای آزادی. برای برنده شدن، توماس باید در جزیره‌ای خصوصی زنده بماند، در حالی‌که پنج شرکت‌کنندهٔ ثروتمند، موسوم به «شکارچیان»، او را تعقیب می‌کنند تا بکشند. توماس این پیشنهاد را می‌پذیرد، چرا که تنها شانس او برای بازگشت به خانواده و رسیدن به آزادی است. با پیشرفت شکار،
به خانواده و رسیدن به آزادی است. با پیشرفت شکار، شکارچیان کم‌کم نسبت به یکدیگر و توانایی‌های خود دچار تردید می‌شوند و رو در روی هم قرار می‌گیرند. ساموئل از همه پیشی می‌گیرد و سرهای دیگر شکارچیان را به‌عنوان غنیمت می‌برد. اما چون توماس از چنگ او گریخته، خشمگین می‌شود و گروهی شکارچی دیگر به‌نام «مغول‌ها» را اجیر می‌کند تا در شکار شرکت کرده و به او در کشتن توماس کمک کنند. توماس سرانجام مغول‌ها را شکست می‌دهد و رو در روی ساموئل قرار می‌گیرد. ساموئل توماس را به‌خاطر گذشته‌اش در زندان تحقیر می‌کند، می‌گوید که
گذشته‌اش در زندان تحقیر می‌کند، می‌گوید که سرش در مجموعهٔ غنیمت‌هایش زیبا جلوه خواهد کرد و از او می‌خواهد که برای جانش التماس کند. اما توماس امتناع می‌ورزد. این نبرد با تیراندازی سریع پایان می‌یابد و توماس با شلیک سلاحی بزرگ‌تر، ساموئل را می‌کشد. او در نهایت با آزادی، بازی و جزیره را ترک می‌کند. تولید. فیلم در بریتیش کلمبیا فیلمبرداری شده‌است. سرانجام فیلمبرداری در نوامبر ۲۰۲۰ به پایان رسید.
Z1 یک کامپیوتر مکانیکی موتور محور بود که توسط کنراد تسوزه از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷ طراحی شد. او از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸ در خانه پدر و مادرش ساخت. این یک ماشین حساب مکانیکی باینری با قابلیت برنامه‌ریزی محدود بود که دستورالعمل‌های فیلم سلولویید مشت شده را می‌خواند. Z1 اولین رایانه قابل برنامه‌ریزی آزاد در جهان بود که از منطق بولی و اعداد دودویی با نقطه شناور استفاده می‌کرد، اما در عملکرد غیرقابل اعتماد بود. در سال ۱۹۳۸ تکمیل شد و کاملاً از محل بودجه‌های خصوصی تأمین مالی شد. این رایانه در بمباران برلین در دسامبر ۱۹۴۳،
شد. این رایانه در بمباران برلین در دسامبر ۱۹۴۳، در طول جنگ جهانی دوم، همراه با همه برنامه‌های ساختمانی نابود شد. Z1 اولین سری از کامپیوترهایی بود کهZuse طراحی کرد. نام اصلی آن برای Versuchs Modell 1 (منظور مدل آزمایشی 1) "V1" بود. پس از جنگ جهانی دوم، "Z1" نامگذاری شد تا از بمب‌های پرنده طراحی شده توسط رابرت لوسر متمایز شود. Z2 و Z3 براساس بسیاری از ایده‌های مشابه Z1 پیگیری شدند. طرح. Z1 تقریباً تمام قسمتهای یک کامپیوتر مدرن را شامل می‌شود، یعنی واحد کنترل، حافظه، توالی‌های میکرو، منطق شناور و دستگاه‌های
حافظه، توالی‌های میکرو، منطق شناور و دستگاه‌های ورودی-خروجی. Z1 از طریق نوار پانچ شده و نوارخوان منگنه قابل برنامه‌ریزی بود. بین نوارخوان منگنه شده، واحد کنترل برای نظارت بر کل دستگاه و اجرای دستورالعمل‌ها، واحد حساب و دستگاه‌های ورودی و خروجی، یک تفکیک مشخص وجود داشت. واحد نوار ورودی سوراخ‌ها را در فیلم ۳۵ میلی‌متر می‌خواند. Z1 یک مقدار جمع‌کننده و زیرشاخص ۲۲ ممیز شناور بود، با برخی منطق‌های کنترل‌کننده، توانایی انجام عملیات پیچیده تری از قبیل ضرب (با جمع مکرر) و تقسیم (با تفریق مکرر) را دارد. مجموعه
جمع مکرر) و تقسیم (با تفریق مکرر) را دارد. مجموعه دستورالعمل‌های Z1 دارای ۹ دستورالعمل بودند و هر دستورالعمل بین یک تا بیست چرخه طول می‌کشید. Z1 دارای یک حافظه ۶۴ کلمه ای با نقطه شناور بود که در آن هر کلمه حافظه از واحد کنترل قابل خواندن و نوشتن بود. واحدهای حافظه مکانیکی از نظر طراحی منحصر به فرد بوده و توسط کنراد تسوزه در سال ۱۹۳۶ به ثبت رسیده‌است. این دستگاه فقط قادر به اجرای دستورالعمل‌ها هنگام خواندن از نوار خوان پانچ شده بود، بنابراین برنامه از قبل به‌طور کامل در حافظه داخلی بارگیری نمی‌شد. ورودی و
کامل در حافظه داخلی بارگیری نمی‌شد. ورودی و خروجی با عدد اعشاری بود، با یک نمایان اعشاری و واحدها دارای ماشین آلات ویژه ای برای تبدیل آنها به اعداد دودویی بودند. دستورالعمل ورودی و خروجی به عنوان اعداد شناور خوانده یا نوشته می‌شود. نوار برنامه ۳۵ بود فیلم mm با دستورالعمل‌های رمزگذاری شده در سوراخ‌های سوراخ شده. ساخت و ساز. "Z1 ماشینی با وزن حدود ۱۰۰۰ کیلوگرم بود که از حدود ۲۰٬۰۰۰ قطعه تشکیل شده بود. این یک کامپیوتر قابل برنامه ریزی بود، مبتنی بر اعداد دودویی شناور و یک سیستم سوئیچینگ باینری. این ورق
دودویی شناور و یک سیستم سوئیچینگ باینری. این ورق کاملاً از ورقهای نازک فلزی تشکیل شده بود که زوز و دوستانش با استفاده از اره برقی تولید کردند. "دستگاه ورودی [داده] یک صفحه کلید بود. . . برنامه‌های Z1 (کنراد تسوزه آنها را رچنپلین می‌نامید، برنامه‌های محاسباتی) با استفاده از کد ۸ بیتی در نوارهای پانچ ذخیره می‌شدند " ساخت Z1 به صورت خصوصی تأمین می‌شد. زوزه از پدر و مادرش، خواهرش لیزلوت، برخی از دانشجویان برادری "AV موتیو پول گرفت." Helmut Schreyer) و Kurt پانکه (تولیدکننده ماشین حساب در برلین) برای این کار.
(تولیدکننده ماشین حساب در برلین) برای این کار. کنراد تسوزه Z1 را در آپارتمان والدینش ساخت. در واقع، به او اجازه داده شد از اتاق نشیمن برای ساخت و ساز خود استفاده کند. در سال ۱۹۳۶، زوز برای ساخت Z1 شغل خود را در ساخت هواپیما ترک کرد. گفته می‌شود کنراد تسوزه از «نوارهای فلزی نازک» و شاید «استوانه‌های فلزی» یا صفحات شیشه ای برای ساخت Z1 استفاده کرده‌است. احتمالاً هیچ relay تجاری در آن وجود نداشته‌است (اگرچه گفته می‌شود Z3 از چند رله تلفن استفاده کرده‌است). تنها واحد الکتریکی یک موتور الکتریکی بود که فرکانس