payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیشرفت چشمگیر داشتند — از جمله قمرالملوک وزیری که سرآمد آنان بود — اجرای این دستگاه‌ها توسط زنان نیز صورت می‌گیرد. با این حال صفوت می‌گوید که در زمان نت‌نویسی، نوا و راست‌پنج‌گاه تنها به صورت راست‌کوک نت‌نویسی می‌شوند. اهمیت. اگر چه به لحاظ نظری، هر گاه فواصل موسیقی از اعتدال مساوی تبعیت کند می‌توان هر قطعهٔ موسیقی را بر پایهٔ هر نتی اجرا کرد، اما در عمل سازهای موسیقی ایرانی چنین امکانی را ندارند. سازهایی مثل سه‌تار که پرده دارند، برای تمام نت‌ها پرده ندارند و به کار گرفتن کوک‌های دیگر مستلزم افزودن
ندارند و به کار گرفتن کوک‌های دیگر مستلزم افزودن پرده‌های بیشتری است که نواختن ساز را دشوارتر می‌کند. در نتیجه فقط دو کوک (یکی برای اجراهای بم‌تر و یکی برای اجراهای زیرتر) به کار گرفته می‌شود که همان راست‌کوک و چپ‌کوک هستند. پیشینه. صفی‌الدین ارموی در رسالهٔ "الأدوار" به توصیف ساز عود پرداخته‌است و برای توصیف نحوهٔ نواختن ساز عود، موقعیت انگشتان نوازنده روی دستهٔ ساز را برای اجرای هر یک از نت‌ها و فواصل توضیح داده‌است. وی در این رسالهٔ نحوهٔ کوک کردن ساز عود را نیز توضیح می‌دهد. در فصل ۱۲ این رساله، ارموی
را نیز توضیح می‌دهد. در فصل ۱۲ این رساله، ارموی به کوک‌های «غیر معهود» (کوک‌هایی به جز کوک اصلی ساز عود) اشاره می‌کند؛ این کوک‌ها را می‌توان تا حدی شبیه به «چپ‌کوک» در تار و سه‌تار، یا کوک‌های ابتکاری دیگر دانست. نام. به عقیدهٔ برخی از استادان موسیقی از جمله ابوالحسن صبا، دلیل آن که به "چپ‌کوک" چنین نام داده‌اند آن است که برای اجرای آن در سازهایی مثل سه‌تار یا کمانچه، باید گوشی‌های ساز را به سمت چپ چرخاند تا سیم اول ساز کمی کشیده‌تر شود و کوک ساز تغییر کند. برعکس، در "راست‌کوک" گوشی ساز را به سمت راست
کند. برعکس، در "راست‌کوک" گوشی ساز را به سمت راست می‌چرخانند تا سیم اول ساز شل‌تر شود. اما منصور اعظمی‌کیا معتقد است که از آنجا که در ساز کمانچه و سازهای مشابه، وقتی ساز به حالتی عمودی گرفته شود، سیم‌های بمتر از زاویهٔ دید نوازنده در سمت راست قرار دارند و سیم‌های زیرتر در سمت چپ، این اصطلاحات هم به تناسب موقعیت این سیم‌ها نامگذاری شده‌اند. اما مرتضی حنانه در کتاب "گام‌های گمشده" این نظریه را به چالش کشیده‌است. او اگر چه تأکید می‌کند که همین نظریه را از چندین نوازندهٔ ویولن موسیقی ایرانی شنیده، اما اشاره
نوازندهٔ ویولن موسیقی ایرانی شنیده، اما اشاره می‌کند که در ردیف‌های نت‌نویسی شدهٔ اصلی، مثل ردیف موسی معروفی که در آن کوک ساز هم مشخص شده، کوک سیم اول همیشه ثابت و بر روی نت دو بوده‌است. حنانه همچنین اشاره می‌کند که در نظریهٔ بالا، تغییر کوک ساز باعث می‌شود که فاصلهٔ سیم اول و دوم بین چهارم درست و پنجم درست تغییر یابد اما می‌افزاید که چون اختلاف صدای زنان و مردان در حد چهارم یا پنجم درست نیست بلکه در حد یک اکتاو است، نظریهٔ فوق منطقی به نظر نمی‌رسد. حنانه توضیح احتمالی دیگری برای ریشهٔ اصطلاح چپ‌کوک و
توضیح احتمالی دیگری برای ریشهٔ اصطلاح چپ‌کوک و راست‌کوک ارائه می‌کند؛ او می‌گوید که این اصطلاحات به حالتی اشاره دارد که ساز نه به‌طور افقی، بلکه به‌طور عمودی نگه داشته شود (چیزی برای نواختن سازهایی مثل کمانچه معمول است)؛ برای همراهی با خوانندگانی که صدای زیر دارند، مانند زنان، بهتر است که سیم‌های زیر ساز نواخته شود که در سمت چپ هستند و برای همراهی با صداهای بم هم بهتر است که سیم‌های راست نواخته شوند که بمتر هستند. با این وجود، حنانه توضیح احتمالی خود را نیز بیش از حد ساده می‌داند و می‌گوید که ممکن است نام
بیش از حد ساده می‌داند و می‌گوید که ممکن است نام «راست کوک» به کوک مربوط به مقام راست اشاره داشته باشد، اگر چه مستندات کافی برای آن موجود نیست. نظریهٔ دیگری که در مورد ریشهٔ تاریخی این اصطلاح مطرح شده آن است که این واژه ریشه در موسیقی ژاپنی دارد. اعظمی‌کیا به نقل از مهیار افشار می‌نویسد که در موسیقی ژاپنی که همراه با رقص بوده و از موسیقی ملیت‌های دیگر در آن استفاده می‌شده، معمول بوده که نوازندگان و خوانندگان هندی و چینی از سمت چپ به صحنه وارد شوند و خوانندگان کره‌ای و مغول از سمت راست، و این دو گروه از
کره‌ای و مغول از سمت راست، و این دو گروه از سازهای مختلف و کوک‌های متفاوتی استفاده می‌کرده‌اند که باعث شده که برای مفهوم کوک، دو جهت چپ و راست مطرح شوند. با این حال خود اعظمی‌کیا این دیدگاه را قانع‌کننده نمی‌داند و به دیدگاهی که بر اساس گسترهٔ صوتی خوانندگان است اعتبار بیشتری می‌دهد.
محمد اسلم (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند است. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
لال بخاری (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
فرانک بروین (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
ابوسعید عثمان بن سعید قطبی، معروف به وَرش (۱۱۰–۱۹۷ قمری)، چهره‌ای مهم در تاریخ قرائت قرآن و از ارائه دهندگان شیوه قرائت قرآن بود. او در کنار قالون یکی از نخستین دارندگان روش نافع‌ابن عبدالرحمن در قرائت قرآن بود. سبک آن دو، رایج‌ترین شکل تلاوت قرآن در عموم مساجد آفریقایی خارج از مصر، یمن و دارفور است؛ با وجود اینکه در بقیهٔ مناطق سودان، از روش حفص پیروی می‌کنند، باز هم سبک قرائت ایشان، جایگاه خودش را مناطقی مانند دارفور، نگه‌داشته‌است. پیشتر نیز روش وَرش و قالون، محبوب‌ترین روش تلاوت در اسپانیای اسلامی محسوب
محبوب‌ترین روش تلاوت در اسپانیای اسلامی محسوب می‌شد. همچنین بیشتر مصحَف‌های چاپی امروزی در شمال آفریقا و غرب آفریقا از قرائت ورش پیروی می‌کنند. وی در سال ۸۱۲ میلادی درگذشت. تلاوت ورش. وارش عن نافع یکی از روشهای اصلی تلاوت قرآن است. تلاوت قرآن که در زبان عربی به قرائت معروف است، تحت قوانین علم تجوید انجام می‌شود. این خوانش، منسوب به ورش است که آن را از استادش نافع، یکی از ناقلان هفت‌گانه، آموخته‌است. این تلاوت یکی از دو سنت اصلی تلاوت است. دومین سنت قرائت قرآن، حفص عاصم است. زندگی‌نامه. ورش، عثمان بن سعید
حفص عاصم است. زندگی‌نامه. ورش، عثمان بن سعید قطبی در مصر به دنیا آمد. استادش نافع، او را وَرش نامید. به معنای ماده‌ای از شیر، چون پوست روشنی داشت. قرائت خود را از نافع در مدینه آموخت. پس از پایان تحصیلات به مصر بازگشت و در آنجا قاری ارشد قرآن شد. ورش، عثمان بن سعید قطبی در مصر به دنیا آمد. استادش نافع، او را وَرش نامید. به معنای ماده‌ای از شیر، چون پوست روشنی داشت. قرائت خود را از نافع در مدینه آموخت. پس از پایان تحصیلات به مصر بازگشت و در آنجا قاری ارشد قرآن شد. در قرن دهم، دانشمند مسلمان ابن مجاهد، هفت
شد. در قرن دهم، دانشمند مسلمان ابن مجاهد، هفت نقل قرآن از جمله قرائت ورش را تأیید کرد. اما اینک تنها قرائت عاصم و ورش، مؤثر باقی‌مانده‌اند. تلاوت وارش در شمال آفریقا رواج یافت، بیشتر به این دلیل که این خوانش، تلاوتِ ترجیحیِ مالک‌بن‌انس، صاحب مکتبِ غالبِ مردمان آن منطقه بود. در سده‌های میانه، این تلاوت، تلاوتِ اصلی قرآن در ایبریای اسلامی بود. نقل ورش، بیانگر سنت تلاوت مدینه است.
ریچارد کار (؛ زادهٔ - درگذشته نامشخص) بازیکن هاکی روی چمن و دونده سرعت اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
لزلی هاموند (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ و ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
آرتور چارلز هیند (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
مسعود مینهاس (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است. او در هر دو بازی هند در این مسابقات به عنوان right-half بازی کرد.
بروم پینیگر (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ و ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
گورمیت سینگ کولار (; ۱۹۰۷ – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
ویلیام سالیوان (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۲ دست پیدا کرده‌است.
تشکیل کابینه جدید لبنان به عهده نجیب میقاتی بود و او بعد از پنج ماه مذاکره در پی سقوط کابینه سعد حریری دست به تشکیل کابینه جدید برای دولت لبنان می‌زد. میقاتی بعد از جدال‌هایی که در صحنه سیاسی این کشور به‌وجود آمد نهایتاً در سال ۲۰۱۳ استعفا داد و بعد از او تمام سلام کابینه جدید این کشور را شکل داد. زمینه. میقاتی بعد از فروپاشی کابینه سعد حریری مسئول تشکیل کابینه شد. کابینه سعد حریری بخاطر استعفایی که نمایندگان ائتلاف هشت مارس از حد نصاب افتاد و فروپاشید.
چیز واقعی سومین آلبوم استودیویی گروه راک فیث نو مور است. این آلبوم در ۲۰ ژوئن ۱۹۸۹ با برچسب اسلش و رپریز رکوردز منتشر شد. این اولین ضبط عمدهٔ فیث نو مور پس از جدایی چاک ماسلی (خواننده) و آمدن مایک پاتن به‌جای او بود. پاتن پیش از پیوستن به فیث نو مور خوانندهٔ گروه اکسپریمنتال راک مستر بانگل بود. موسیقی این آلبوم آمیزه‌ای از سبک‌های مختلف همچون ترش متال، فانک، هیپ‌هاپ، پراگرسیو راک، سینث‌پاپ و هارد راک همراه با چیزی است که از آن با عنوان حس شوخ‌طبعی تلخ یاد شده‌است. بازخورد. "چیز واقعی" یکی از موفق‌ترین
شده‌است. بازخورد. "چیز واقعی" یکی از موفق‌ترین آلبوم‌های فیث نو مور تا به امروز بوده‌است و در حال حاضر توسط طرفداران و منتقدان به عنوان یک آلبوم متال کلاسیک در نظر گرفته می‌شود. گرچه "چیز واقعی" در اواسط سال ۱۹۸۹ منتشر شد، اما تا فوریهٔ ۱۹۹۰ و انتشار تک‌آهنگ «حماسه» وارد بیلبورد ۲۰۰ نشد. آلبوم سرانجام در اکتبر ۱۹۹۰ به رتبه یازدهم جدول رسید، که پس از انتشار مجدد «حماسه» و تقریباً یک سال و نیم پس از انتشار اولیهٔ آلبوم بود. "چیز واقعی" در نهایت در ایالات متحده و کانادا گواهی پلاتین و در بریتانیا گواهی نقره
و کانادا گواهی پلاتین و در بریتانیا گواهی نقره دریافت کرد.
مایکل گیتلی (؛ زادهٔ - درگذشت نامشخص) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
ویلیام گودسیر-کالن (؛ ۲۹ مارس ۱۹۰۷ – ۱۵ ژوئن ۱۹۹۴) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
فیروز خان (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل راج بریتانیا بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
جورج اریک مک کارتی مارتینز (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.و به عنوان عضوی از تیم هاکی روی چمن هند شرکت کرد که مدال طلا را به دست آورد.
رکس نوریس (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
مایکل روکه (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند است. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
فردریک سیمن (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
علی شوکت (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
جایپال سینگ موندا (; – ) بازیکن هاکی روی چمن، و سیاستمدار اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
سید یوسف (; – ) بازیکن هاکی روی چمن اهل هند بود. وی به‌همراه تیم ملی هاکی روی چمن مردان هند به قهرمانی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ دست پیدا کرده‌است.
الفانت (فیل) یک زره‌پوش ضدتانک سنگین آلمانی بود که توسط نیروی زمینی این کشوردر طول جنگ جهانی دوم به کار برده شد. نود و یک دستگاه از این زره‌پوش در سال ۱۹۴۳ تحت عنوان فردینانت با استفاده از بدنه‌های ساخته‌شده جهت پروژه لغو شده تانک تیگر ۱، تولید گردید. بین ماه‌های ژانویه تا آوریل سال ۱۹۴۴ در زره‌پوش "فردینانت" اصلاحات و به روز رسانی‌هایی صورت گرفت و در ماه مه همان سال به "الفانت" تغییر نام داد. عنوان رسمی این زره‌پوش پانتسرییگر تیگر (په) بود. پیشینه طراحی. شرکت پورشه حدود ۱۰۰ شاسی جهت طرح ناموفق خود برای
شرکت پورشه حدود ۱۰۰ شاسی جهت طرح ناموفق خود برای تانک تیگر در کارخانه نیبلونگنورکه در سن فالنتین اتریش تولید کرده بود. هر دو طرح موفقیت‌آمیز هنشل و طرح شکست خورده پورشه از برجک طراحی شده شرکت "کروپ" استفاده می‌کردند. در طرح هنشل برجک در مرکز بدنه قرار گرفته بود؛ در حالی که در طراحی پورشه برجک بسیار نزدیکتر به قسمت جلوی بدنه قرار داده شده بود. از آنجایی که طرح هنشل در این رقابت برای تولید انتخاب شد، دیگر نیازی به شاسی پورشه نبود؛ بنابراین تصمیم گرفته شد که از شاسی‌های پورشه به همراه توپ ضد تانک ۸۸ م‌م جدید
شاسی‌های پورشه به همراه توپ ضد تانک ۸۸ م‌م جدید کروپ (PaK 43) به عنوان پایه یک زره‌پوش سنگین جدید تحت عنوان "فردینانت" استفاده شود. این توپ ضد تانک دوربرد با دقت بالا، برای نابود کردن تانک‌های دشمن پیش از رسیدن به محدوده آتش مؤثر، طراحی شده بود. "فردینانت" قرار بود در نقش پشتیبانی توپ‌های سبک خودکششی ضد تانک قدیمی تر مانند "ماردر ۲ و ۳" در عملیات‌های تهاجمی به کار برده شود. توپ مشابهی در زره‌پوش سبک ضد تانک "نسهورن" که به شکل همزمان تولید گردید، نیز استفاده شد. طراحی. شاسی. در انتقال قدرت بنزینی-الکتریکی
شد. طراحی. شاسی. در انتقال قدرت بنزینی-الکتریکی کار جابجایی موتورها بسیار آسانتر از آنچه در انتقال مکانیکی انجام می‌شود، امکان‌پذیر است. در این حالت برخلاف حالت مکانیکی که برای جا به جایی موتورها، جهت انتقال راحت تر قدرت از جعبه‌دنده، بایستی طراحی میل کاردان مجدداً صورت گیرد، موتورها را می‌توان در هر مکانی سوار کرد و تنها طول کابل‌های برق را باید تغییر داد؛ بنابراین بدون برجکِ جلوی پیش‌نمونه پورشه برای تانک تیگر، موتورهای دوقلو به قسمت پیشین منتقل شدند. فضایی نیز جلوتر از آن تنها برای راننده و دستیار او
نیز جلوتر از آن تنها برای راننده و دستیار او جدای از دیگر خدمه فراهم آمد. یک اتاقک پنج وجهی با زره سنگین با دو وجه زاویه دار قسمت بالایی و سقف زرهی مسطح نیز به عنوان جایگاه خدمه در نیمه عقبی خالی بدنه قرار داده شده بود که یک توپ ۸٫۸ سانتی‌متری Pak 43 در بخش جلویی آن تعبیه گردیده بود. بدین ترتیب، مدل‌های اولیه تبدیل شده "فردینانت" جز اولین نمونه‌های عملیاتی از آنچه به عنوان زره‌پوش ضد تانک جگپنزر ("Jagdpanzer") که دارای اتاقک کاملاً محصور بودند و این اتاقک زرهی از همان ابتدا به عنوان بخش مستقلی از بدنه
زرهی از همان ابتدا به عنوان بخش مستقلی از بدنه طراحی شده بود، شناخته می‌شدند، بودند. فردینانت به نوعی ایده انقال از توپ‌های خودکششی ضد تانک سه وجهی با زره سبک و سطح مقطع بزرگ موسوم به پنزرجگر به نمونه‌های با سنگین زره با موتور پسین و سطح مقطع کمتر موسوم به جگپنزر به حساب می‌آمد. با توجه به جدا افتادن راننده و دستیار او از سایر خدمه، این افراد تنها از طریق پیغام‌های رادیویی با یکدیگر در ارتباط بودند. صفحات زرهی اضافی ۱۰۰ میلی‌متری به قسمت جلویی بدنه جوش زده شده بودند تا افزودن ۵ تن دیگر به وزن زره‌پوش،
زده شده بودند تا افزودن ۵ تن دیگر به وزن زره‌پوش، ضخامت زره این قسمت را به ۲۰۰ میلی‌متر افزایش دهند. نیرو محرکه. دو موتور خنک‌شونده با هوای پورشه در همه نمونه‌ها با دو موتور Maybach HL120 TRM با توان ۳۰۰ اسب بخار جایگزین شدند. هر موتور یک مولد الکتریکی Siemens-Schuckert 500 VA را به کار می‌انداختند که هر کدام نیروی یک موتور الکتریکی زیمنس با توان ۲۳۰ کیلو وات را فراهم می‌آوردند. هر کدام از این موتورهای الکتریکی به هر یک از چرخ دنده‌های عقب که زنجیر را به گردش درمی‌آوردند، متصل بودند. موتورهای الکتریکی
گردش درمی‌آوردند، متصل بودند. موتورهای الکتریکی همچنین به عنوان واحد هدایت زره‌پوش عمل می‌کردند. این نیرومحرکه بنزینی-الکتریکی خارج از جاده با مصرف ۰٫۱۱ لیتر سوخت در هر کیلومتر و در جاده با مصرف ۰٫۱۵ لیتر سوخت در هر کیلومتر، حداکثر سرعت ۱۰ کیلومتر بر ساعت خارج از جاده و ۳۰ کیلومتر بر ساعت در جاده را تأمین می‌کرد. علاوه بر این مصرف بالای سوخت و کارایی ضعیف، نگهداری و تعمیر این زره‌پوش نیز کار حساسی بود به وجهی که برای مثال چرخ دنده چرخاننده زنجیر می‌بایستی هر ۵۰۰ تا ۹۰۰ کیلومتر تعویض می‌شد. سیستم تعلیق چرخ
۵۰۰ تا ۹۰۰ کیلومتر تعویض می‌شد. سیستم تعلیق چرخ ممتد "فردینانت" شامل شش چرخ شکل دهنده دوقلو (سه چرخ در هر طرف) با میله‌های پیچشی طولی، بدون همپوشانی در چرخ‌ها یا غلتک‌های برگشتی بود. چرخ دنده چرخاننده زنجیر در انتهای زنجیرهای زره‌پوش قرار گرفته بود؛ در حالی که سیستم ترمز کاسه ای در بخش جلویی وجود داشت. تسلیحات. این زره‌پوش به یک توپ ۸۸ میلی‌متری ضدتانک 43/2 مجهز بود. لوله این توپ بسیار طولانی‌تر از توپ ال/۵۶ بود که سرعت گلوله بالاتری به آن می‌داد و گلوله‌های متفاوت بلندتری را شلیک می‌کرد. این بهبودها
متفاوت بلندتری را شلیک می‌کرد. این بهبودها توانایی نفوذپذیری بالاتری را به این توپ نسبت به نمونه‌های پیشین می‌داد. توپ این زره‌پوش قادر به چرخش افقی ۲۸ درجه‌ای و بالا و پایین رفتن بین زاویه -۸ درجه و +۱۴ درجه بود. تولید. نود و یک شاسی موجود طرح تیگر پورشه به زره‌پوش ضدتانک الفانت اختصاص یافت. این کار تنها در عرض چند ماه بین ماه مارس و ماه مه سال ۱۹۴۳ به پایان رسید. تاریخچه عملیاتی. نبرد کورسک. "فردینانت" نخستین بار در جریان نبرد کورسک پا به عرصه نبرد گذاشت. ۸۹ فروند از مجموع تولیدات این زره‌پوش در
گذاشت. ۸۹ فروند از مجموع تولیدات این زره‌پوش در بزرگ‌ترین به‌کارگیری آن‌ها در جریان عملیات "سیتادل" وارد میدان جنگ شدند. "فردینانت" برای از بین بردن تانک‌های تی-۳۴ و توپ‌های ضد تانک ۷۶٫۲ میلی‌متری ارتش سرخ از پشت خطوط مقدم از فاصله بیش از ۳ کیلومتری به کمک توپ برد بلند خود طراحی شد. نقشی که عملکرد خوبی در آن از خود نشان داد. مهم‌ترین مشکل این زره‌پوش در کورسک آسیب دیدن از مین‌های ضد تانک دشمن و خرابی‌های مکانیکی بود. هرگونه آسیب دیدگی سیستم تعلیق و زنجیر زره‌پوش، موجب بلا استفاده شدن زره آن می‌شد چرا که
زره‌پوش، موجب بلا استفاده شدن زره آن می‌شد چرا که خدمه مجبور می‌شدند برای انجام تعمیر از آن خارج شوند. وزن بسیار سنگین "فردینانت" یدک‌کشی آن را دشوار کرده بود. "برگپنزر ۴،" نوعی از تانک "پنزر ۴"، در آن زمان خودرو زره‌پوش بازیابی استاندارد در ارتش آلمان به حساب می‌آمد، که می‌توانست بدون کمک یک پنزر ۴ را بکشد. توان این وسیله برای یدک‌کشی زره‌پوش‌های بزرگتر کافی نبود به شکلی که برای یدک‌کشی یک تانک سنگین تیگر ۱ نیاز به سه "برگپنزر ۴" وجود داشت که این مقدار برای "فردینانت" جهت بیرون کشیدن آن از میدان نبرد به
"فردینانت" جهت بیرون کشیدن آن از میدان نبرد به "پنج" "برگپنزر ۴" که صورت پشت سر هم به یکدیگر متصل بودند، می‌رسید. علاوه بر این، "فردینانت" از نقص‌های دیگری مانند عدم وجود دید محیطی کامل برای خدمه و عدم تعبیه مسلسل به عنوان سلاح دفاعی ثانویه رنج می‌برد. در برخی گزارش‌ها آمده‌است که نیروهای پیاده اتحاد جماهیر شوروی با اکتشاف سریع این نقص، می‌توانستند به راحتی در سنگرهای خود مخفی شوند تا پس عبور "فردینانت" از خطوط خود این زره‌پوش را با نارنجک و کوکتل مولوتف از طرفین مورد هدف قرار دهند. با این حال خسارات وارد
طرفین مورد هدف قرار دهند. با این حال خسارات وارد شده از جانب پیاده‌نظام اتحاد جماهیر شوروی در گزارش‌های پس از عملیات مورد اختلاف است. در مراحل اولیه نبرد کورسک، هنگامی که آلمانی‌ها حالت تهاجمی داشتند، ادوات سنگین با امنیت نسبی شب هنگام قابل بازیابی و تعمیر بودند. این امر در ابتدا این امکان را پدیدآورد تا اکثریت "فردینانت‌های" از کار افتاده نجات یافته، ترمیم شده و به خط مقدم برگردند. با این حال هنگامی که ورق در میدان نبرد بر ضد آلمانی‌ها برگشت و آنها دوباره مواضع تدافعی گرفتند، با توجه به کمبود قطعات یدکی،
مواضع تدافعی گرفتند، با توجه به کمبود قطعات یدکی، حتی برای "فردینانت‌های عملیاتی که" تنها آسیب جزئی در ناحیه سیستم تعلیق دیده بودند، امید چندانی به بازیابی وجود نداشت و معمولاً خدمه آن مجبور می‌شدند زره‌پوش را منهدم کنند تا مانع از به غنیمت درآمدن یک "جگپنزر" به دست قوای شوروی شوند. واحدهای این زره‌پوش ضد تانک در سطح گروهان مستقر شده و بعضاً به چند جوخه تقسیم می‌شدند. پیاده‌نظام یا چند دستگاه تانک این واحدها را همراهی می‌کردند تا از جناحین یا پشت سر مراقبت کنند. هنگام حمله این جگپنزر آغازگر تهاجم و در حالت
هنگام حمله این جگپنزر آغازگر تهاجم و در حالت دفاع غالباً به عنوان ذخیره متحرک بود که برای خنثی کردن حملات تانک‌های دشمن از آن استفاده می‌شد. تغییرات پس از نبرد کورسک. "فردینانت"های بازمانده از نبرد کورسک در سال ۱۹۴۳ عملیات‌های مختلفی در نقش محافظان پشت جبهه ایفا کردند تا اینکه بر اساس تجربه‌های به دست آمده در نبرد کورسک برای اصلاح و تعمیر فراخوانده شدند. این زره‌پوش‌ها در ۲ ژانویه ۱۹۴۴ به کارخانه نیبلونگنورکه در اتریش بازگشتند تا ۴۸ دستگاه از ۵۰ دستگاه باقی مانده ارتقا پیدا کنند. مشهودترین به روزرسانی‌ها
مانده ارتقا پیدا کنند. مشهودترین به روزرسانی‌ها شامل این موارد می‌شد: ۱) اضافه شدن یک مسلسل ام‌گه ۳۴ در جلوی بدنه ۲) یک برجک جدید برای فرمانده به جهت بهبود دید (نمونه اصلاح شده از برجک استاندارد "اشتوگ ۳") با توجه به ورود متفقین به آنزیو در ایتالیا، نخستین گروه "فردینانت"های کامل و به روز شده شامل یازده دستگاه از این زره‌پوش به گروهان یکم از گردان ۶۵۳ زره‌پوش‌های سنگین ضد تانک تعلق گرفت و در پایان فوریه سال ۱۹۴۴ عازم میدان نبرد شد. ۳۷ دستگاه باقیمانده در ماه آوریل تکمیل گردید و به گروهان‌های ۲ و ۳ همان
ماه آوریل تکمیل گردید و به گروهان‌های ۲ و ۳ همان گردان تخصیص یافت. زره‌پوش‌های "فردینانت" این گروهان‌ها سوار قطار شده و به جبهات نبرد در تارنپول اوکراین ارسال شد. در اول ماه مه سال ۱۹۴۴، فرماندهی عالی ارتش آلمان با صدور فرمانی رسماً نام این زره‌پوش‌ها را از "فردینانت" به "الفانت" تغییر داد. این فرمان استفاده مجدد از عنوان "فردینانت" را ممنوع کرد و حتی از واحدهای مستقر در میدان نبرد خواست دست به ویرایش این عنوان در اسناد گذشته خود نیز بزنند. برخلاف تصور عامه مبنی بر تغییر نام به جهت بهبودهای مکانیکی بین
مبنی بر تغییر نام به جهت بهبودهای مکانیکی بین ماه‌های ژانویه تا آوریل، این تغییر نام صرفاً ماهیتی سازمانی داشت. سه زره‌پوش بازیابی تحت عنوان "برگپنزر الفانت" ("Bergepanzer Elefant)" با ایجاد تغییر در بدنه زره‌پوش‌های فردینانت/الفانت ایجاد شدند و به همراه گروهان دوم و سوم گردان ۶۵۳ زره‌پوش‌های سنگین ضد تانک در تابستان سال ۱۹۴۴ عازم شرق گردیدند. اگرچه این اصلاحات باعث بهبود الفانت شد اما بعضی از مشکلات هرگز به‌طور کامل برطرف نگردید. در سال ۱۹۴۴ زره‌پوش‌های "فردینانت/الفانت" در جبهه ایتالیا حضور پیدا کردند
"فردینانت/الفانت" در جبهه ایتالیا حضور پیدا کردند اما بسیار تأثیر بسزایی نگذاشتند زیرا وزن تقریباً ۷۰ تنی آنها اجازه استفاده از اکثر راه‌ها و پل‌های ایتالیا را نمی‌داد. همانند نبرد کورسک، در این صحنه نیز بیشتر تلفات این زره‌پوش‌ها نتیجه مستقیم اتفاقات میدان جنگ نبود بلکه عموماً خرابی‌های مکانیکی و کمبود قطعات یدکی، خدمه آن را مجبور به نابودی و رهاسازی آن می‌کرد. یک گروهان از زره‌پوش‌های الفانت در جریان حمله ژانویه ۱۹۴۵ اتحاد جماهیر شوروی در ویستولا-اودر در لهستان در میدان‌ها نبرد حاضر شد. آخرین زره‌پوش‌های
در میدان‌ها نبرد حاضر شد. آخرین زره‌پوش‌های الفانت باقیمانده از جنگ نیز در طول نبرد برلین به عنوان آخرین قوای رایش سوم به دفاع از پایتخت پرداختند. نتیجه‌گیری. "فردینانت/الفانت" احتمالاً موفق‌ترین زره‌پوش ضد تانک آلمانی تولید انبوه شده در طول جنگ، در نسبت تلفات وارد کرده به دشمن به تلفات وارده به خود بود. این نسبت بنابر ادعاهای ثبت شده در گزارش‌ها به یک به ده نیز می‌رسد. در طول نبرد کورسک، گردان ۶۵۳ زره‌پوش‌های سنگین ضد تانک ادعا کرد که با از دست دادن تنها ۱۳ "فردینانت"، ۳۲۰ تانک دشمن را از بین برده‌است.
۱۳ "فردینانت"، ۳۲۰ تانک دشمن را از بین برده‌است. این نسبت چشمگیر به دلیل قدرت آتش بالا و ظرفیت محافظتی زیاد آن بود که باعث می‌شد هنگام استفاده در نبردهای رو در رو یا دفاعی ایستا، از مزیت عظیمی برخوردار باشد. (البته توجه داشته باشید که به خوبی ثابت شده‌است که میزان انهدام "ادعا شده" تانک‌ها بسیار فراتر از "شمار واقعی" است. منابع مختلف استانداردهای مختلفی برای تعریف «انهدام» دارند). با این حال، تحرک ضعیف و غیرقابل اعتماد بودن مکانیکی، توانایی عملیاتی آن را به شدت کاهش داده بود. هر دو زره‌پوش ضد تانک "الفانت"
شدت کاهش داده بود. هر دو زره‌پوش ضد تانک "الفانت" و "نشورن" توسط زره‌پوش ضد تانک "جگپنتر" به حاشیه رانده شدند. هر سه زره‌پوش تنها با تفاوت‌های جزئی از یک توپ استفاده کردند. "جگپنتر" - "جگپنزر" واقعی - با داشتن تحرک پذیری قابل قبول، زره خوب و حفظ توپ عالی و در مجموع تا حدود زیادی حل مشکلات مکانیکی، حفاظتی و تحرک پذیری نمونه‌های پیشین، جانشین هر دو زره‌پوش دیگر شد. بازمانده‌ها. فقط دو دستگاه از این زره‌پوش‌ها پس از جنگ سالم باقی ماند. یک "فردینانت" توسط نیروهای شوروی در کورسک به غنیمت گرفته شد و هم‌اکنون در
شوروی در کورسک به غنیمت گرفته شد و هم‌اکنون در موزه تانک کوبینکا در خارج از مسکو قرار دارد. یک الفانت نیز در نبرد آنزیو به چنگ قوای آمریکایی افتاد و در حال حاضر بخشی از تجهیزات یک پایگاه آموزشی در ایالت ویرجینیا این کشور به حساب می‌آید.
انجمن فدرال صنعت موسیقی نماینده صنعت موسیقی در آلمان است. این انجمن نماینده منافع نزدیک به ۲۸۰ برند و شرکت مرتبط با صنعت موسیقی است که جمعاً ۹۰٪ از صنعت موسیقی کشور را تشکیل می‌دهند. این انجمن با جدول کنترل رسانه که مسئول انتشار جدول‌های موسیقی در آلمان به صورت هفتگی است، رابطه تنگاتنگی دارد. انجمن فدرال صنعت موسیقی عضوی از فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی است که در لندن، انگلستان واقع شده‌است و انجمن‌های موسیقی ۷۰ کشور را در بر می‌گیرد.
سواروفسکی اپتیک () از شرکت‌های زیرمجموعه گروه سواروفسکی است که به تولید تجهیزات اپتیک مانند دوربین دوچشمی، دوربین تفنگ، فاصله‌یاب، دوربین دید در شب و تلسکوپ می‌پردازد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر ابسام در ایالت تیرول اتریش قرار دارد. سواروفسکی اپتیک تولید دوربین دوچشمی را از سال ۱۹۳۵ آغاز کرد و فعالیت آن در جنگ جهانی دوم گسترش یافت. شرکت جدید از توسعه کارخانه تولید دوربین دوچشمی سواروفسکی و تأسیس شرکت مستقل تولید تجهیزات اپتیک در سال ۱۹۴۹ پایه‌گذاری شد. طی جنگ جهانی دوم، سواروفسکی نوعی دوربین تفنگ ساخت که بر
جهانی دوم، سواروفسکی نوعی دوربین تفنگ ساخت که بر روی اسلحه‌های آلمانی مانلیخر ام۱۸۹۵ و کارابینر ۹۸کا استفاده شد.
عصمت‌الملوک دولتشاه (؟ در کرمانشاه - ۱۳۶۰ در تهران) بنیان‌گذار نخستین کودکستان دولتی در تهران و از فعالان حقوق زنان در ایران بود. او دختر محمدباقر میرزا خسروی کرمانشاهی بود. زندگی. عصمت‌الملوک دولتداد دختر محمدباقر میرزا خسروی کرمانشاهی نویسندهٔ نخستین رمان به زبان فارسی بود. پدر او از شاهزادگان قاجار، نوهٔ محمدعلی میرزای دولتشاه و از خاندان دولتشاهی بود. او که به طبقهٔ اشراف و وابستگان به دربار تعلق داشت، در سن ۱۶ سالگی به عقد معاون‌السلطنه درآمد، اما چون این ازدواج تحمیلی بود و از روی رضایت انجام نشده‌بود