payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چپ ایجاد کند و بنابراین از انترناسیونال کنار رفت. انتقاد کمونیستی شورایی از بلشویسم بنیادی تر شد. کمونیست‌های شورا نتیجه گرفتند که بلشویک‌ها در واقع سوسیالیسم نمی‌سازند. در سال ۱۹۲۱، پانکوک استدلال کرد که انقلاب روسیه انقلابی بورژوازی مانند انقلاب فرانسه نیست. گورتر آن را به عنوان یک انقلاب دوتایی، انقلابی طبقه کارگر علیه سرمایه‌داری و انقلابی سرمایه‌داری علیه فئودالیسم توصیف کرد، اما اظهار داشت که این دوگانه گرایی با سیاست اقتصادی جدید ۱۹۲۱ حل شد و روسیه شوروی بدون ابهام به یک دولت سرمایه‌داری تبدیل
شوروی بدون ابهام به یک دولت سرمایه‌داری تبدیل شده‌است. طبق گفته‌های مارسل ون در لیندن، مورخ، تا سال ۱۹۲۱ کمونیسم شورایی با جنبش رسمی کمونیستی گسست و جریان متمایزی را تشکیل داد. بسیاری از نویسندگان با VAN DER لیندن دیدن همه موارد در تعیین قدمت ظهور کمونیسم شورائی به اوایل 1920s, اما برخی دیگر، مانند فیلیپ Bourrinet و جان گربر، به گرایش به عنوان هلندی مراجعه کنید – فرم آلمانی از کمونیسم چپ در طول این مدت و تاریخ ظهور کمونیسم شورایی به دهه 1930. طبق گفته فریتس کول، اصطلاح "کمونیسم شورای" برای اولین بار توسط
کول، اصطلاح "کمونیسم شورای" برای اولین بار توسط فرانتس فمفرت در سال ۱۹۲۱ استفاده شد. طبق گفته ون در لیندن، کمونیسم شورایی با پنج اصل اساسی تعریف شد: چپ آلمان و هلند بخشی از جنبش گسترده‌تر کمونیستی چپ بود که در برابر تحمیل الگوی بلشویکی به اروپای غربی عقب‌نشینی کرد. گئورگ لوکاچ در وین بر اهمیت خودجوش بودن طبقه کارگر تأکید کرد. در ایتالیا، آمادئو بوردیگا مخالف سیاست‌های انتخاباتی بود، اما به شوراها به عنوان پایه ای برای سازماندهی مجدد جامعه توجه چندانی نداشت و احزاب پیشتاز را مانند لنین حمایت می‌کرد. در
و احزاب پیشتاز را مانند لنین حمایت می‌کرد. در روسیه، مخالفت کارگران از بوروکراتیک سازی سازمان‌های طبقه کارگر انتقاد کرد و با KAPD همدردی کرد. به گفته هانس مانفرد بوک، رهبری جنبش کمونیستی شورای آلمان بیشتر متشکل از روشنفکرانی بود که پیش از جنگ جهانی اول بخشی از جناح چپ SPD بودند و همچنین روشنفکران جوان تر، افرادی با سابقه بوهمی و دانشگاهیان که رادیکال شده توسط جنگ. عضویت آن بیشتر از کارگران جوانی تشکیل شده بود که قبل از جنگ فعالیت سیاسی نداشته‌اند و سربازان سابق که از وحشیگری جنگ تلخ بودند. در سپتامبر ۱۹۲۱،
که از وحشیگری جنگ تلخ بودند. در سپتامبر ۱۹۲۱، حزب کارگران کمونیست هلند (KAPN) به عنوان تشریفاتی هلندی با KAPD شکل گرفت. گورتر از این تصمیم حمایت می‌کرد و سخنگوی اصلی آن شد، اما پانکوک تردید داشت زیرا احساس می‌کرد که شرایط ایجاد یک سازمان جدید در هلند نرسیده‌است. KAPN از KAPD الگوبرداری شده و برنامه آن تقریباً مشابه برنامه آلمان بود. با این وجود موفق به تکرار پایگاه توده ای KAPD نشد و هرگز بیش از ۲۰۰ عضو نداشت. در بلغارستان نیز یک جناح چپ کمونیست در حزب کمونیست وجود داشت. چپ به رهبری ایوان گانچف و تحت تأثیر
وجود داشت. چپ به رهبری ایوان گانچف و تحت تأثیر KAPD، حزب کارگران کمونیست بلغارستان (BRKP) را در ژانویه ۱۹۲۲ تشکیل داد. کمی بیش از هزار عضو داشت که اکثراً کارگر و اندک روشنفکر بودند. در انگلستان، سیلویا پانکهورست، خلافکار سابق، که همچنین مخالف سیاست‌های پارلمانی بود، در سپتامبر ۱۹۲۱ از حزب کمونیست انگلیس (CPGB) کنار گذاشته شد. وی در فوریه ۱۹۲۲ حزب کارگران کمونیست (CWP) را تشکیل داد. ادعا می‌شود ۵۰۰ عضو دارد اما احتمالاً تعداد آنها بسیار کمتر است. فروپاشی. از ابتدای تأسیس، KAPD درگیر اختلافات و آشوب‌های
از ابتدای تأسیس، KAPD درگیر اختلافات و آشوب‌های داخلی بود. این حزب متشکل از گرایشهای سیاسی متنوعی بود و تشکیلاتی پایدار ایجاد نمی‌کرد، زیرا طرفداران آن از این ترس داشتند که می‌توانند بوروکراتیک شوند و جلوی تحرک انقلابی طبقه کارگر را بگیرند. همزمان با تثبیت ویمار آلمان در اوایل دهه ۱۹۲۰ و جنبش شورایی انقلاب آلمان، این اختلافات شدت گرفت. همان اوایل کنگره مؤسس KAPD. روله و فرانتس فمفرت، سردبیر مجله "Die Aktion"، مخالف هرگونه ساختار متمرکز حزب و تقسیم سنتی جنبش کارگری به احزاب سیاسی و اتحادیه‌های کارگری
جنبش کارگری به احزاب سیاسی و اتحادیه‌های کارگری اقتصادی بودند. روله در بروشور ۱۹۲۰ خود، "انقلاب یک حزب مهم نیست"، استدلال کرد که هدف جنبش انقلابی تصاحب تولید است و بنابراین نیازی به یک حزب ندارد، حزب لزوماً فرصت طلب می‌شود. بر این اساس، روله و هوادارانش KAPD را در نوامبر ۱۹۲۰ ترک کردند و هنگامی که مشخص شد جناح طرفدار KAPD در ژوئن ۱۹۲۱ کنترل AAUD را بر عهده دارد، آنها AAUD – سازمان واحد (AAUD – E) را تأسیس کردند. AAUD – E از KAPD انتقاد کرد که فقط در رد پارلمانتاریسم از KPD متفاوت است. در دومین کنگره KAPD
از KPD متفاوت است. در دومین کنگره KAPD در اوت ۱۹۲۰، جناح ملی بلشویک حزب اخراج شد. این بال توسط هاینریش لوفنبرگ و فریتز ولفهایم هدایت می‌شد. آنها از یک ملت قدرتمند آلمان حمایت کردند که پس از یک انقلاب موفق پرولتری، در مبارزه با سرمایه غربی و نظامی گری با اتحاد جماهیر شوروی متحد شود. آنها همچنین در انتقاد از پل لووی به کلیشه‌های ضدیهودی استناد کردند و ادعا کردند که «چون لووی یهودی است، او کارت سرمایه مالی یهود را بازی خواهد کرد». جدال مهم بعدی در KAPD مربوط به تشکیل یک انترناسیونال جدید مخالف کمینترن، شرکت
به تشکیل یک انترناسیونال جدید مخالف کمینترن، شرکت AAUD در مبارزات مزدی و نقش رهبری حزب پیرامون کارل شرودر بود. رهبری شرودر در KAPD به‌طور فزاینده ای بحث‌برانگیز شد و از نظر برخی او تصور می‌شد که وی برای اعمال کنترل دیکتاتوری تلاش می‌کند. از نظر سیاسی، جناح شرودر استدلال می‌کرد که سرمایه‌داری در بحران نهایی است که منجر به نابودی آن می‌شود، اما کارگران هنوز برای پایان سرمایه‌داری آماده نیستند زیرا هنوز تحت کنترل رهبران اصلاح طلب بودند. از این رو آنها نتیجه گرفتند که نقش KAPD پایبندی محکم به اصول سختگیرانه
گرفتند که نقش KAPD پایبندی محکم به اصول سختگیرانه انقلابی است تا بتواند کارگران را بعداً هدایت کند. مخالفان شرودر توافق کردند که سرمایه‌داری رو به زوال است، اما این برای آنها ضرورت مبارزه برای به دست آوردن کارگران را نشان می‌دهد و آنها در انعطاف‌پذیری در تاکتیک‌هایی مانند شرکت در مبارزات مزدی، که شرودر آنها را به عنوان اصلاح طلبی رد کرد، بازتر هستند. در مارس ۱۹۲۲، این اختلاف منجر به تقسیم گرایش اسن به رهبری شرودر و گرایش برلین شد که هرکدام دارای وابسته AAUD خاص خود بودند. گرایش برلین قوی تر بود، اما بیشتر
خاص خود بودند. گرایش برلین قوی تر بود، اما بیشتر روشنفکران KAPD از جمله گورتر به گرایش اسن پیوستند. جناح گرایی در جنبش پانکوک به شدت خشمگین شد و از اختلافات دور ماند، گرچه بیشتر با گرایش برلین همدرد بود. پس از کناره‌گیری KAPD از کمینترن در سال ۱۹۲۱، رهبری آن تصمیم گرفت تا برنامه‌هایی برای تشکیل یک انترناسیونال جدید تنظیم کند. شرودر و گورتر از این موضوع حمایت کردند، اما بسیاری از اعضای سازمان نسبت به زمان مناسب این اقدام تردید داشتند. در آوریل ۱۹۲۲، پس از انشعاب حزب، KAPD اسن و KAPN بین‌المللی کارگران
از انشعاب حزب، KAPD اسن و KAPN بین‌المللی کارگران کمونیست (KAI) را تشکیل دادند. بعداً BRKP و CWP به هم پیوستند. KAI همچنین ادعا کرد که دارای یک شرکت وابسته به روسیه است، اما در واقع فقط از دو روس ساکن برلین تشکیل شده‌است. گورتر برنامه KAI را نوشت. ساختار سازمانی آن مشابه ساختار کمینترن بود، اما هرگز به تأثیر و فعالیت قابل توجهی نرسید. انشعاب در KAPD در سازمان‌های بلغارستان و هلند نیز تکرار شد، زیرا گروه‌های هر حزب از KAPD اسن و دیگران KAPD برلین حمایت کردند. پس از سال ۱۹۲۲، تشکل‌های کمونیستی شورایی رو به
پس از سال ۱۹۲۲، تشکل‌های کمونیستی شورایی رو به زوال و از هم پاشید. در سال ۱۹۲۳ تعداد سازمانهای آلمانی به ۲۰ هزار نفر و در سال ۱۹۳۳ فقط چند صد نفر طرفدار داشتند. اسن KAPD سریعتر کاهش یافت. در سال ۱۹۲۳، یک جناح چپ به شکل اتحادیه کمونیستهای شورای، بیشتر اعضای آنها سپس AAUD پیوست – E. در سال ۱۹۲۵، رهبران اصلی اسن KAPD از جمله شرودر از چپ به پیوستن دوباره به SPD به آنها فکر احیای جنبش شورای دوره انقلابی بعید است. در سال ۱۹۲۷، گورتر درگذشت و تا سال ۱۹۲۹ این گروه توانایی انتشار روزنامه خود را نداشت. KAPD برلین،
توانایی انتشار روزنامه خود را نداشت. KAPD برلین، با از دست دادن رهبری و نظریه پردازان خود به KAPD اسن، سال‌های بعدی را صرف صدور فراخوان‌های مکرر و کاملاً نادیده گرفته شده برای قیام کرد. در سال ۱۹۲۷، آن وابسته AAUD خود را از دست داد که خود را یک حزب در نوع خود اعلام کرد. AAUD – E به سرعت به مجموعه ای از گروه‌ها و گرایش‌های فردی تبدیل شد تا یک سازمان منسجم. هنگامی که وی نتیجه گرفت که اوضاع سیاسی برای سیاست انقلابی بیش از حد واکنشی است، این نظریه‌پرداز برجسته خود روله را در سال ۱۹۲۵ از دست داد. در سال ۱۹۲۷،
خود روله را در سال ۱۹۲۵ از دست داد. در سال ۱۹۲۷، این گروه با گروهی که از KPD و یک سازمان اتحادیه مستثنی شده بودند، تشکیل اتحادیه اسپارتاکیست سازمانهای چپ کمونیست را تشکیل داد، که به نوبه خود با AAUD برلین در سال ۱۹۳۱ ادغام شد و اتحادیه کارگران کمونیست آلمان را ایجاد کرد، اما این سازمان فقط ۳۴۳ تن عضو داشت. در اوایل دهه ۱۹۳۰، کمونیسم شورایی به عنوان یک جنبش گسترده به پایان رسید. به گفته جان گربر، کمونیسم شورایی محصول آشفتگی پس از جنگ بود و در نتیجه پایان جنبش شورا، سیاست کمونیست‌های شورا انتزاعی شد. وی
جنبش شورا، سیاست کمونیست‌های شورا انتزاعی شد. وی همچنین انحطاط کمونیسم شورایی را به عنوان یک جنبش توده ای ناشی از ناکامی‌های طرفداران آن می‌داند. آنها سیاستی را توسعه ندادند که بتواند تحت یک سرمایه‌داری تثبیت شده زنده بماند. کمونیستهای شورا درک درستی از ترکیب جنبش شورا، دلایل انحطاط آن و تأثیر لنینیسم و دموکراسی بر کارگران کسب نکردند. به گفته گربر، همه اینها به دلیل جزم گرایی کمونیست‌های شورا و عدم رهبری در سطوح پایین‌تر، تشدید شد. بقا در گروه‌های کوچک. پس از روی کار آمدن نازی‌ها در آلمان در سال ۱۹۳۳،
پس از روی کار آمدن نازی‌ها در آلمان در سال ۱۹۳۳، کمونیسم شورایی سازمان یافته ناپدید شد، گرچه چند گروه به مقاومت در برابر رژیم ادامه دادند. در چندین گروه کوچک در هلند ادامه یافت. گروه کمونیست‌های بین‌المللی (GIC) تا اواخر دهه ۱۹۳۰ به یک مرکز هماهنگ‌کننده مباحث بین‌المللی تبدیل شد. این متن متون اصلی جنبش را منتشر کرد که برجسته‌ترین آنها «طغیان جنبش کارگری جدید» از هنک کان میجر و «پایان‌نامه‌های بولشویسم» هلموت واگنر بود. کمونیست‌های شورا در چندین کشور دیگر ظاهر شدند. پل ماتیک مهاجر آلمانی آن را به ایالات
ظاهر شدند. پل ماتیک مهاجر آلمانی آن را به ایالات متحده آورد و در آنجا نامه "نگاری شورای بین‌المللی" را منتشر کرد. JA Dawson "وکیل مدافع جنوب شوراهای کارگری را" در استرالیا و Laín Diez متن‌های کمونیستی شورا را در شیلی منتشر کرد. جنبش دانشجویی ۱۹۶۰ منجر به تجدید حیات کمونیسم شورایی، عمدتاً در فرانسه، ایتالیا و آلمان شد. پس از افول جنبش ۱۹۶۸، این جنبش بیشتر دوباره ناپدید شد. تئوری. کمونیست‌های شورایی در حالی که از یک جهت کلی مشترک برخوردار بودند، در دیدگاه‌هایشان در مورد بسیاری از موضوعات اختلاف نظر زیادی
در مورد بسیاری از موضوعات اختلاف نظر زیادی داشتند. کمونیست‌های شورا معتقدند که طبقه کارگر برای آوردن سوسیالیسم نباید به احزاب پیشتاز لنینیستی یا اصلاحات سیستم سرمایه‌داری اعتماد کند. در عوض، حزب نقش تبلیغاتی و «اقلیت» را حفظ می‌کند. و شبکه ای از شوراهای کارگری وسیله اصلی انقلاب خواهد بود که به عنوان دستگاهی عمل می‌کند که دیکتاتوری پرولتاریا بوسیله آن شکل می‌گیرد و فعالیت می‌کند.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۹٩-۱۳۹٨ نوزدهمین دوره لیگ دسته دوم فوتبال ایران می‌باشد. در پایان مسابقات تیم‌های چوکا تالش و استقلال ملاثانی به صورت مستقیم و تیم شهرداری آستارا با برتری در مرحله پلی‌آف به لیگ آزادگان صعود کردند. جدول لیگ. گروه (۱).
پسران نیکل نام اثر رمان‌نویس آمریکایی، کلسن وایتهد است که برای اولین بار در سال ۲۰۱۹ در نیویورک منتشر شد. این رمان بر اساس داستان واقعی یک کانون اصلاح و تربیت به نام مدرسه پسرانه آرتور جی. دوزیر در ایالت فلوریدا بیش از یک قرن (از سال ۱۹۰۰ تا ۲۰۱۱) فعالیت داشت، نوشته شده‌است. این کتاب به عنوان یکی از بهترین کتاب‌های تایم در این دهه انتخاب شد. این رمان روایت زندگی پسر سیاه‌پوستی به نام الوود کورتیس، شخصیت اصلی داستان است که در اوایل دهه ۱۹۶۰ به همراه مادربزرگش به نام هریت در فلوریدا زندگی می‌کند و ناعادلانه
به نام هریت در فلوریدا زندگی می‌کند و ناعادلانه به جرم سرقت اتومبیل محکوم شد و به آکادمی نیکل فرستاده می‌شود.
شمال ایران در هنگام آغاز فتوحات مسلمانان دربردارندهٔ تبرستان ، بخش عمده ارمنستان تاریخی ، آلبانیای قفقاز و ایبریا بود. آلبانیای قفقاز در اواسط سدهٔ ۷ مشمول گشایش اسلامی ایران شد و به خلافت راشدین پیوست. پادشاه آلبانی جوانشیر ، برجسته ترین فرمانروای خاندان مهرانیان ، علیه اعراب به فرمانروایی عثمان در کنار ایران ساسانی جنگید. جوانشیر که با تهدید حمله اعراب در جنوب و حمله خزرها به شمال روبرو شده بود ، ناچار شد حق خلیفه را تصدیق کرده او را حاکم خود بشمرد. سپس اعراب تحت یک فرمانداری سرزمین او را با ارمنستان یکی
تحت یک فرمانداری سرزمین او را با ارمنستان یکی کردند. نخستین حملات اعراب در گرجستان امروزی پیرامون سالهای ۶۴۲ تا ۶۴۵ ، در زمان گشایش ایران از سوی مسلمانان رخ داد. به زودی این یورش حمله ای کامل گشت مسلمانان تفلیس را در سال ۶۴۵ گرفتند.
منبع‌شناسی زیاریان به بررسی و دسته‌بندی منابع دسته‌اولی می‌پردازد که تاریخ آل زیار را مورد بررسی قرار داده‌اند. منابع شناخت زیاریان را در چند دسته کلی می‌توان قرار داد: منابع اولیه. میترا مهرآبادی منابع اولیه زیاریان را در سه بخش منابع عینی، تاریخ‌های محلی و منابع عمومی تقسیم کرده‌است. تاریخ محلی. کتاب‌هایی هستند که در مورد تاریخ شهر یا منطقه‌ای نگاشته شده‌اند. این کتب حاوی اطلاعات ارزشمندی هستند زیرا فقط به وقایع آن شهر یا منطقه پرداخته‌اند و جزئیات آن را ذکر کرده‌اند و از منابع مهم به‌شمار می‌آیند.
را ذکر کرده‌اند و از منابع مهم به‌شمار می‌آیند. تاریخ‌های عمومی. دسته‌ای از منابع هستند که به شرح وقایع سرزمین‌های اسلامی می‌پردازند. عده‌ای از تاریخ‌نگاران معاصر با زیاریان به خاطر حضورشان در اوضاع سیاسی آن زمانه، به نوشتن این کتب پرداخته‌اند و از جمله منابع مهم برای شناخت زیاریان به‌شمار می‌آیند. منابع ثانویه. در دورهٔ معاصر، پژوهش‌هایی دربارهٔ زیاریان شده‌است که خاورشناسان غیرایرانی آغازگر آن بودند. از نخستین آثار در باب زیاریان را کلمان اوار در سال ۱۹۲۲ در پاریس با نام "Les Ziyârides" منتشر کرد که تا
در پاریس با نام "Les Ziyârides" منتشر کرد که تا پس از امارت قابوس دارای شرح و تفصیل است. مقاله‌ای از او دربارهٔ زیاریان، در "دایرةالمعارف اسلام" هم به چاپ رسید. سپس هاسنت لویی رابینو در «تاریخ مازندران و فرمانروایان آن سامان»، در مورد امیران ابتدایی زیاری مطالبی را تکرار کرده‌است. در مقالهٔ دنیسن راس که در ۱۹۲۵ چاپ شد هم مطلب جدیدی نبود. اما کلیفورد ادموند باسورث به صورت جدی‌تری در چند اثر، به تاریخ زیاریان پرداخت؛ از جمله در بخش‌هایی از "تاریخ ایران کمبریج"، "تاریخ غزنویان" و دایرةالمعارف اسلام. ویلفرد
"تاریخ غزنویان" و دایرةالمعارف اسلام. ویلفرد مادلونگ هم در جلد چهارم تاریخ ایران کمبریج و کتاب "اخبار ائمةالزیدیه فی طبرستان و دیلمان و جیلان" و رسالهٔ "المنترع من الجزء الاول من الکتاب المروف بالتاجی فی اخبار الدولة الدیلمیة" نکات جدیدی را پیرامون زیاریان بیان کرد. در میان مورخان ایرانی که به تاریخ زیاری پرداختند، نخست بایستی محمدحسن اعتمادالسلطنه را نام برد که در "التدوین فی احوال جبال شروین" یکی از پیشگامان بررسی تاریخ نواحی شمالی ایران بود. اردشیر برزگر، عباس پرویز و عباس اقبال نیز شرحی کلی و سطحی از
عباس پرویز و عباس اقبال نیز شرحی کلی و سطحی از امیران نیمهٔ نخست آل زیار ارائه کردند و حسین عماری در جلد دوم "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی" مقاله‌ای برای مدخل زیاریان نوشت. همچنین میترا مهرآبادی و محمدعلی مفرد کتاب‌هایی مختص به دودمان زیاریان نوشته‌اند. سکه‌شناسی. در زمینهٔ سکه‌شناسی دوران زیاری، چند کار عمده وجود دارد. لین پول در جلد سوم "کاتالوگ سکه‌های شرقی موزه بریتانیا" به بررسی چهار سکه پرداخته که دو سکه از آن متعلق به دوره بیستون زیاری است ولی به اشتباه لین پول آن‌ها را به وشمگیر نسبت داده‌است. سپس جورج
پول آن‌ها را به وشمگیر نسبت داده‌است. سپس جورج مایلز در مقاله‌ای به نام «سکه‌شناسی دودمان زیاری طبرستان و گرگان» سکه‌های زیادی را جمع‌آوری و معرفی کرده‌است. باسورث هم در «نکاتی چند در باب وقایع مربوط به آل زیار در گرگان و طبرستان» به سکه‌هایی که در موزه‌های آرمیتاژ، باکو و… هست اشاره می‌کند. اشترن هم مقاله‌ای به نام «سکه‌های آمل» دارد که به سکه‌های زیاری پرداخته‌است. در میان نویسندگان ایرانی نیز ملکه ملک‌زاده بیانی در دو مقاله تحت عنوان «سکه‌های زیاری» به این مسئله پرداخت و میترا مهرآبادی هم در بخش پایانی
مسئله پرداخت و میترا مهرآبادی هم در بخش پایانی "تاریخ سلسله زیاری" ضمن آوردن مطالب دیگر سکه‌شناسان مذکور، نقدهایی به آن‌ها وارد کرده‌است.
کتاب اخبار خراسان در دوره قاجار شامل ۱۷ جلد است که توسط سیدمهدی سیدقطبی و از لابه لای اوراق نشریات دوره قاجار فارسی زبان گردآوری شده است. محتوای این اثر همگی مربوط به خراسان بزرگ است. مقدمه. آگاهی از اخبار و وقایع دقیق گذشتگان مورخ را در تحلیل‌ها و پژوهش‌هایش، یاری می‌کند و به خواننده مشتاق تاریخ هم اطلاعات دقیق‌تر و جامع‌تری می‌دهد. روزنامه‌های گذشته همیشه منابعی غنی و هیجان‌انگیز برای پژوهش در احوال گذشتگان بوده‌اند. علاوه بر اینکه روزنامه‌ها روزشمار دقیق وقایع گذشته را به ما می‌دهند، منابع خوبی برای
وقایع گذشته را به ما می‌دهند، منابع خوبی برای تحلیل افکار عمومی و دیگر تحلیل‌های تاریخی و جامعه‌شناختی‌ هستند. گاه سطری درج شده در مطبوعات می‌تواند راهگشای یک نکته مبهم تاریخی یا نمایانگر یک گوشه مغفول مانده در تاریخ یک سرزمین باشد. «اخبار خراسان در مطبوعات دوره قاجار» مجموعه‌ای است که برای ایران‌دوستان و ایران‌شناسان گردآوری شده است. این مجموعه هفده جلدی (در سیزده هزار صفحه)، اخبار خراسانی مندرج در مطبوعات دوره قاجار را از ابتدای تأسیس روزنامه کاغذ اخبار، تا سال‌های پایانی سلطنت احمدشاه قاجار ارائه کرده
تا سال‌های پایانی سلطنت احمدشاه قاجار ارائه کرده است. اگرچه یکایک جلدها دارای نمایه مستقل در انتهای کتاب هستند اما در جلد سیزدهم کل نمایه‌های جلدهای اول تا دوازدهم در هم ادغام و یکپارچه شدند. اندیشه نگارش کتاب. پژوهشگر از 1387 تاکنون به مطالعه و بررسی مطبوعات به ویژه دوره قاجار در حوزه خراسان به ویژه تاریخ مشهد،تاریخ مطبوعات،تاریخ آستان قدس، سفرنامه‌پژوهی و...پرداخته است و حاصل این مطبوعه‌پژوهی علاوه بر نگارش حدود یک صد مقاله در موضوع‌های پیشگفته، چاپ و انتشار 26 کتاب است. با وجود تلاش‌های بسیار محققان
انتشار 26 کتاب است. با وجود تلاش‌های بسیار محققان حوزۀ تاریخ خراسان و نگارش مقاله و کتاب، هنوز دربارۀ بسیاری از موضوع‌های مختلف این حوزه دانشی منبعی وجود ندارد بنابراین پژوهشگر با هدف تأمین نیازهای محققان و علاقمندان به تاریخ خراسان، با کاوش مطبوعات به استخراج اخبار مندرج در آنها پرداخت. عمده مطالب موجود در نشریات قاجار تلگراف و مکتوب‌های افراد سرشناس و موثق و خبرنگاران روزنامه‌ها است که از طریق پست برای نشریه ارسال کردند و روزنامه پس از بررسی و اطمینان از صحت نوشته به چاپ آن اقدام می‌نماید. سرانجام پس از
صحت نوشته به چاپ آن اقدام می‌نماید. سرانجام پس از ده سال مطالعه و پژوهش (1387- 1396) گردآورنده در میان انبوه مطبوعات چاپی و دیجیتال ایران و جهان در سال 1397 جلد اول «اخبار خراسان در مطبوعات دوره قاجار» منتشر شد و در طول 4 سال بعد (1397- 1401)، جلدهای 2- 17 این کتاب به زیور طبع آراسته گردید. برای انتشار هر جلد به ترتیب مراحل گزینش محتوا، بازخوانی، تنظیم، ویرایش، صفحه‌آرایی، نمایه سازی، مجوز چاپ و نشر جداگانه انجام شده است. آخرین گفتگوی با مولف این کتاب مهم را در این آدرس (https://shrr.ir/001Jcl) بخوانید.
را در این آدرس (https://shrr.ir/001Jcl) بخوانید. محتوای کتاب. نظم محتوای کتاب با توجه به اولویت زمانی انتشار نشریات و به تفکیک هر شماره تنظیم شده است البته علاوه بر متن اگر عکس خراسانی نیز یافت شده آن نیز در محل مناسب خودش آمده است. محتوای مطبوعات قاجار به لحاظ شیوه نگارش کاملاً متفاوت با مطبوعات کنونی است به طوری که هیچگونه علائم سجاوندی و نگارشی در محتوای این نشریات وجود ندارد و عمدۀ مطالب به لحاظ کمی صفحه‌های روزنامه و انبوه اخبار کشور، کوتاه شده و تلگرافی است. بنابراین، پژوهشگر ابتدا بندهای متن را مشخص
است. بنابراین، پژوهشگر ابتدا بندهای متن را مشخص ساخته، سپس با به کارگیری نشانه‌های نگارشی، حد و مرز آنها را تعیین نموده، حتی برای فهم بهتر، گفت‌وگوهای افرادی را که نامشخص بودند، با نشانه‌های خاص مشخص گردید. به هر حال پژوهشگر تمام تلاش خویش را برای روان‌خوانی مطالب به کار گرفت اگرچه برخی از مطالب جمع‌آوری شده ممکن است تکراری و شبیه به نظر آید اما چون در روزنامه‌های مختلف درج شده است و ارزش اطلاعاتی و تاریخی دارد حذف نگردید. در این کتاب عمدۀ نشریه‌ها، چاپ سنگی و برخی چاپ سربی بودند اما در عمدۀ موارد خواندن و
و برخی چاپ سربی بودند اما در عمدۀ موارد خواندن و بازنویسی اخبار بسیار مشکل و در برخی مواقع بسیار دشوار و ناممکن بود. برای مثال روزنامۀ دولت علّیه ایرانِ چاپ سنگی، به لحاظ پیچ و تابش‌های خط نستعلیق و ذوق‌زدگی خطاط گاهی ساعت‌ها زمان صرف گردید تا کلمه‌ای خوانده شود. به هر حال پژوهشگر سختی‌ها را به جان خرید تا پژوهشگران خراسان، متون مهم تاریخی را به راحتی استفاده نمایند. فهرست مندرجات کتاب. ج. ۱. روزگار محمدشاه و ناصرالدین‌شاه ج. ۲. روزگار مظفرالدین شاه (۱۳۱۴–۱۳۲۴) ج. ۳. روزگار محمدعلی‌شاه (محرم ۱۳۲۵- جمادی
ج. ۳. روزگار محمدعلی‌شاه (محرم ۱۳۲۵- جمادی الثانی ۱۳۲۷ق) ج. ۴ روزگار احمدشاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ق) روزنامه‌های حبل‌المتین، چهره‌نما، تمدن، عصر جدید، مجلس ج. ۵. روزگار احمدشاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ق) روزنامه‌های شمس، تنبیه درخشان، ایران نو، رعد ج. ۶. روزگار احمدشاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ق) روزنامه‌های رعد، ایران، خراسان، کاشف اسرار ج. ۷. روزگار احمدشاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ق) روزنامه‌های طوس، عصر جدید، بلد الامین، رعد، ایران ج. ۸. روزگار احمدشاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ق) روزنامه‌های نوبهار، تازه بهار و ایران ج. ۹. روزگار احمدشاه (رجب
تازه بهار و ایران ج. ۹. روزگار احمدشاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ق) روزنامه‌های چمن، اطلاعات یومیه، شرق ایران و فکر آزاد ج۱۰. روزگار احمدشاه (رجب۱۳۲۷–۱۳۴۴ ق) روزنامه‌های فکرآزاد، مهر منیر و وطن ج. ۱۱. روزگار احمدشاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ق) روزنامه‌های شوری، تازه بهار و بهار ج. ۱۲. روزگار احمد شاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ ق) روزنامه‌های آگاهی، بهار، شرق ایران، و مجله الکمال ج. ۱۳. نمایه مجلدات دوازده‌گانه ج. ۱۴. روزگار احمد شاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ ق) روزنامه‌ تازه بهار (۱۹ جمادی‌الثانی ۱۳۳۸- ۱ جمادی الثانی ۱۳۳۹) ج. ۱۵. روزگار احمد شاه (رجب
۱ جمادی الثانی ۱۳۳۹) ج. ۱۵. روزگار احمد شاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ ق) روزنامه تازه بهار (مشهد) بازه زمانی (۱۸ ربیع‌الثانی- ۱ جمادی‌الثانی ۱۳۳۹) قمری و روزنامه خورشید بازه زمانی (۱۷ ذیقعده ۱۳۴۱- ۵ ربیع‌الثانی ۱۳۴۳) ج. ۱۶. روزگار احمد شاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ ق) روزنامه خورشید (۹ ربیع الثانی ۱۳۴۳ - ۲۸ جمادی الثانی ۱۳۴۴) و روزنامه فکر آزاد (۲۳ ذیحجه ۱۳۴۱- ۱۷ ربیع الاول ۱۳۴۲) ج. ۱۷. روزگار احمد شاه (رجب ۱۳۲۷–۱۳۴۴ ق) روزنامه بهار (۹ محرم- ۱۸ شعبان ۱۳۴۱) و روزنامه فکر آزاد (۲۲ ربیع‌الاول ۱۳۴۲ – ۵ محرم ۱۳۴۳) برای دانلود قانونی
ربیع‌الاول ۱۳۴۲ – ۵ محرم ۱۳۴۳) برای دانلود قانونی نسخه الکترونیکی جلدهای اول تا دهم این کتاب با امکان جستجوی تمام متن، باید به سایت کتابراه (www.ketabrah.ir) مراجعه کنید و با جستجو نام کتاب لینک دانلود آن بیابید. منتقدان. سید فرید قاسمی که از او بعنوان «حافظه مطبوعات ایرانی» و «آبروی حرفه روزنامه‌نگاری» یاد می‌شود در مجله کتاب دربارهٔ این مجموعه می‌نویسد: «آنچه این اثر را از همگنان متمایز می‌کند صداقت کوششگر در ذکر منابع و یادآوری زحماتی است که پایه کارهای بعدی را فراهم آورد. باید به سیدمهدی سیدقطبی،
بعدی را فراهم آورد. باید به سیدمهدی سیدقطبی، کارشناس ارشد کتابداری که هیئت علمی گروه مطبوعات کتابخانه آستان قدس عضویت دارد دست مریزاد گفت. پژوهشگری که تاکنون امانتدارانه و صادقانه ۲۷ عنوان کتاب و ۱۰۱ مقاله تحقیقی انتشار داده‌است.» محمود فاضلی بیرجندی مترجم و پژوهشگر تاریخ ایران، در یادداشتی «اخبار خراسان در مطبوعات دوره قاجار» را گنجینه ای از اخبار خراسان توصیف نموده و می‌نویسد: «تاریخ ایران تاریخی است که غالبا در حول مرکز قدرت و حکومت دور زده و خبرهای حکومت‌ها را گزارش کرده‌است. از این لحاظ ارزش مخصوص این
را گزارش کرده‌است. از این لحاظ ارزش مخصوص این کتاب و نظایر آن بهتر نمودار می‌شود. چون به خبرهای سرزمین‌های دیگر به جز مرکز قدرت حکومتی پرداخته‌است. اخبار خراسان در مطبوعات دوره قاجار مرجعی است که هم کتابخانه‌ها و مراکز پژوهشی و هم اهل پژوهش بدان احتیاج مبرم دارند. من که این دوره را خریده و بهره‌ها از آن برده‌ام، به لحاظ آشناکردن اهل تتبع در اوضاع شرق ایران این یادداشت را در معرفی آن نوشتم. بادا که خدمت پرزحمت مؤلف آن بهتر دیده شود و بیشتر، چنان‌که باید، به کار آید.» عبدالمهدی رجایی دارنده دکتری تاریخ محلی،
آید.» عبدالمهدی رجایی دارنده دکتری تاریخ محلی، مجموعه «اخبار خراسان در مطبوعات دوره قاجار» را اثری سترگ و ارجمند قلمداد می‌نماید که البته به صورت دقیق و علمی کار شده تا باری از دوش پژوهشگران و شهرشناسان این استان بردارد. جواد نوائیان رودسری، پژوهشگر تاریخ ضمن بیان اینکه، کتاب 17 جلدی اخبار خراسان در مطبوعات دوره قاجار، یکی از منحصربه‌فردترین منابع اطلاعاتی ما درباره تاریخ خراسان است، معتقد است «ویژگی مهم این کتاب، خارج شدن از انحصار مطبوعات محلی و ورود به مطبوعات ملی و محلی دیگر نقاط ایران برای کشف وقایع
مطبوعات ملی و محلی دیگر نقاط ایران برای کشف وقایع مربوط به خراسان است و یکی از نکات مثبت بسیار مهم کتاب، تدوین آن براساس تاریخ انتشار است که به مخاطب اجازه مانور اطلاعاتی در متن کتاب را می‌دهد. همچنین نمایه‌سازی انتهای کتاب، از دیگر نکات مثبت این اثر است که به مثابه کلیدی برای پژوهشگر، قابل استفاده است. تسهیل خوانش برای مخاطب، از دیگر ویژگی‌های این کتاب است که به وی این امکان را می‌دهد تا به دور از دردسرهای مربوط به حروف‌چینی قدیم و با راهنمایی‌های گردآورنده در متن کتاب، خوانش ساده‌تری از آن داشته باشد. از
در متن کتاب، خوانش ساده‌تری از آن داشته باشد. از فواید بسیار مهم کار با این کتاب، افزون بر اطلاعات مربوط به خراسان و به‌ویژه شهر مشهد، گذراندن یک دوره کامل تاریخ مطبوعات نیز است. این مسئله موجب می‌شود که خواننده، با آگاهی از جبهه سیاسی و اجتماعی روزنامه و نوع نگاه ناشران آن، به وقایع بنگرد و آن را ارزیابی و تحلیل کند.» هما سعادتمند خبرنگار روزنامه شهرآرا، در یادداشتی در همین روزنامه با اشاره به اینکه کتاب «اخبار خراسان در مطبوعات دوره قاجار» به اخبار استخراج‌شده حوادث و رویدادهای مشهد و خراسان از آرشیو
حوادث و رویدادهای مشهد و خراسان از آرشیو مطبوعات گذشته اختصاص دارد، معتقد است: «از آنجا که تمام مطالب این مجموعه براساس اولویت زمانی دسته‌بندی، تنظیم و چاپ شده‌اند، حکم آیینه‌ای را دارند که می‌توان تصویر مشهد و خراسان دوره قاجار را بی کم و کاست و بدون هیچ‌گونه دخل و تصرف در آن مشاهده کرد.» وضعیت پخش و توزیع. هم اکنون مجموعه کتابهای «اخبار خراسان در مطبوعات دوره قاجار» علاوه بر چندین دوره در سازمان کتابخانه‌های آستان قدس رضوی، در دیگر کتابخانه مهم ایران از قبیل کتابخانه مجلس، کتابخانه تاریخ اسلام و ایران،