payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در ریاضیات، یک افراز واحد از یک فضای توپولوژیکی formula_1، مجموعه ای چون formula_2 از توابع پیوسته از formula_1 به بازه واحد formula_4 است چنان که برای هر formula_5 این خواص برقرار اند: افراز واحد اغلب ابزار مفیدی است، چرا که کمک به گسترش و بسط ساختارهای موضعی به تمام فضا می کند. این ابزار در تفسیر داده ها در پردازش سیگنال و نظریه توابع اسپلاین نیز اهمیت دارد.
نیروی هوابرد تاجیکستان () چتربازهای نیروهای مسلح تاجیکستان هستند. آن‌ها مشابه نیروی هوابرد روسیه هستند که اغلب با آن‌ها تمرین می‌کنند. نیروی هوابرد به عنوان یک یگان نخبه نیروهای ویژه عمل می‌کنند که زیر نظر وزارت دفاع تاجیکستان و بخشی مجزا از نیروی زمینی هستند. اگرچه آن‌ها چترباز نامیده می‌شوند، اما نیروهای متحرک اغلب در هلیکوپترها مستقر می‌شوند، زیرا نیروی هوایی تاجیکستان هواپیماهای بال ثابت کمی دارد. تاریخچه. در ۲ اوت ۱۹۹۷، هفتمین گردان تهاجم هوابرد تشکیل شد. این اولین تیپ هوابردی بود که در این کشور تشکیل
این اولین تیپ هوابردی بود که در این کشور تشکیل شد. حدود نیمی از افسران این تیپ در جنگ داخلی تاجیکستان خدمت کرده بودند. در سپتامبر ۲۰۰۳، نیروهای متحرک ایجاد شدند. این نیرو از تمام واحدهای هوابرد (از جمله گردان)، و همچنین نیروهای ویژه، واحدهای تفنگداران کوهستانی و برخی دیگر از زیرمجموعه‌ها تشکیل شده بود. در ۴ اوت ۲۰۰۷، وزارت دفاع روز چترباز را برای تجلیل از نیروهای متحرک ایجاد کرد. آموزش و همکاری. در سال ۲۰۱۴، یک نمایش بازی جنگی در فخرآباد، حدود ۳۰ کیلومتری جنوب دوشنبه برگزار شد که در آن یک زیرمجموعه از
جنوب دوشنبه برگزار شد که در آن یک زیرمجموعه از نیروهای متحرک در خنثی‌سازی یک گروه تروریستی و آزادسازی گروگان‌ها شرکت کرد. این بازی جنگی با حضور مقامات ارشد وزارتخانه، و همچنین افسران دیگر، سیاستمداران و جانبازان اشغال افغانستان توسط شوروی برگزار شد. فرانسه. در سال ۲۰۰۲، نیروهای متحرک با واحدهای نیروهای ویژه از فرانسه در فرودگاه بین‌المللی دوشنبه تمرین‌هایی انجام دادند. این امر منجر به برنامه‌ریزی دو کشور برای همکاری نظامی بیشتر در آینده شد. در سال ۲۰۰۹، یک بازی جنگی دیگر در فخرآباد رخ داد که این بار توسط
بازی جنگی دیگر در فخرآباد رخ داد که این بار توسط مربیان نیروی هوایی فرانسه رهبری می‌شد. با استفاده از هواپیماهای فرانسوی، حدود ۵۰ سرباز از نیروهای متحرک و گارد ملی چتربازی از هواپیما را تمرین کردند. در اواخر سال ۲۰۱۱، فرانسه چتربازان بیشتری از مؤسسه نظامی تاجیکستان، نیروهای متحرک و گارد ملی را آموزش داد. آن‌ها از هواپیماهای C-160 پریدند. چین. یک عملیات آموزشی مشترک سه روزه در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۶ با نام تعامل ۲۰۰۶ با نیروهای متحرک و ارتش آزادی‌بخش خلق چین برگزار شد. این عملیات نیروهای چینی و تاجیک را در زمینه
شد. این عملیات نیروهای چینی و تاجیک را در زمینه مبارزه با تروریسم، واکنش به بحران و تقویت توانایی‌های کشورها در مقابله با تهدیدات جدید آموزش داد. این آموزش در استان شمالی ختلان، در پایگاه نظامی مومیرک برگزار شد. این عملیات دو مرحله داشت. مرحله اول شامل آمادگی برای تعاملات بین دو کشور بود. مرحله دوم بر عملیات مشترک ضد تروریسم در میدان تیر مومیرک متمرکز بود. سازمان پیمان امنیت جمعی و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۱، تاجیکستان و قرقیزستان طرح همکاری نظامی دوجانبه برای سال ۲۰۱۲ را در حاشیه
همکاری نظامی دوجانبه برای سال ۲۰۱۲ را در حاشیه رزمایش نظامی مشترک در حال انجام امضا کردند. فرمانده نیروهای متحرک، سرلشکر لطیف فیضی‌یف، فرماندهی کل بازی جنگی را بر عهده داشت. یک رزمایش نظامی مشترک بین تاجیکستان و قرقیزستان با مشارکت نیروهای متحرک در منطقه شرقی جیرگاتال تاجیکستان، دره رشت آغاز شد. سناریوی این رزمایش بر اساس محاصره گروهی از تروریست‌های بین‌المللی در یکی از دره‌های کوهستانی در جیرگاتال در مرز تاجیکستان و قرقیزستان بود. بعداً در سال ۲۰۱۲، نیروهای متحرک با سازمان پیمان امنیت جمعی در استان
نیروهای متحرک با سازمان پیمان امنیت جمعی در استان چلیابینسک روسیه تمرین‌هایی انجام دادند. یک گروهان کوهستانی از نیروهای متحرک و همچنین گروه ویژه وزارت دفاع در این بازی جنگی شرکت کردند. این تمرینات در اوت ۲۰۱۲ به پایان رسید. عملیات حفظ صلح. گردان عملیات حفظ صلح، به دلیل آموزش دیدن توسط گارد ملی ایالات متحده در یک برنامه مشارکت، به یکی از بهترین واحدهای ارتش ملی تبدیل شد. از سال ۲۰۰۷، ایالات متحده از طریق برنامه ابتکار جهانی عملیات حفظ صلح (GPOI)، به نیروهای متحرک در ساختن توانایی‌های حفظ صلح خود کمک کرده
متحرک در ساختن توانایی‌های حفظ صلح خود کمک کرده است. این گردان از سال ۲۰۱۰ در دوشنبه فعالیت می‌کند. از سال ۲۰۱۲، واحدهای این گردان در تعدادی از رزمایش‌های چندملیتی حفظ صلح در مغولستان، نپال، قزاقستان، آلمان و ایالات متحده شرکت کرده‌اند. هدف ایالات متحده این بود که این گردان به عنوان یک واحد حافظ صلح به همراه دیگر نیروهای سازمان ملل متحد اعزام شود. در سال ۲۰۱۶، سفارت ایالات متحده در دوشنبه یک مجموعه بهداشتی و بهداشتی ساخته شده را به گردان حافظ صلح نیروهای متحرک تحویل داد.
منطقه فسیلی دره‌تنگ از آثار طبیعی مشگین‌شهر واقع در استان اردبیل در فهرست آثار ملی از منظر طبیعی به ثبت رسیده‌است. منطقه تنگ در ۲۰ کیلومتری شمال مشگین‌شهر و در نزدیکی روستای قشلاقی تنگ در بخش مرادلو واقع شده‌است. وجود سنگ‌ها و صخره‌های تراشیده و برافراشته، دره‌ها و بیشه‌های طبیعی و آب و هوایی معتدل و مرغوب از ویژگی‌های این منطقه می‌باشد.در بهمن ماه ۱۳۹۹ چهار اثر طبیعی شامل منطقه فسیلی دره‌تنگ و سه درخت کهنسال گردو در روستای هدف گردشگری اونار شهرستان مشگین شهر در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت.
در سیاست، اردک لنگ(lame duck) یا سیاستمدار در حال خروج (outgoing politician)، یک مقام منتخب است که جانشین وی قبلاً انتخاب شده یا به زودی انتخاب خواهد شد. به نظر می‌رسد که این مقام به دلیل مدت زمان محدودی که در سمت خود باقی مانده‌است، نفوذ کمتری در سیاستمداران دیگر دارد. در حالی که برعکس، اردک لنگ در تصمیم‌گیری آزاد است و قدرت استاندارد خودش را با ترس اندکی از نتیجه، مانند صدور دستورهای اجرایی، عفو یا سایر احکام بحث‌برانگیز، اعمال می‌کند. در سیاست اردک لنگ شدن ناشی از محدودیت‌های دوره، بازنشستگی برنامه‌ریزی
ناشی از محدودیت‌های دوره، بازنشستگی برنامه‌ریزی شده یا شکست‌های انتخاباتی است، و به ویژه در مواردی که در سیستم‌های سیاسی بین اعلام نتایج و به دست گرفتن قدرت توسط برندگان انتخابات تأخیر ایجاد می‌شود، بسیار مشهود است. حتی در سطح محلی، سیاستمدارانی که به دنبال انتخاب مجدد نیستند، اعتبار و نفوذ خود را نسبت به سایر اعضای نهاد از دست می‌دهند. پروژه‌های ناتمام آن‌ها ممکن است کنار نهاده شوند زیرا نفوذ اردک لنگ بسیار کاهش یافته‌است. شرح. وضعیتی که می‌تواند به دلیل موارد زیر باشد:
سربازان جهانی (به انگلیسی: Universal Soldiers) یک فیلم علمی–تخیلی و نظامی آمریکایی به کارگردانی و تدوین گریف فرست محصول سال ۲۰۰۷ با بازی کریستن کوئینترال، داریو دیک، جیسون اس گری و ریک مالامبری است.
ینگی‌کند یا ینگی‌کنت (ترکی استانبولی: Yengi-kend) (به زبان تُرکی به معنی شهر جدید) شهری متروک در شرق دریای آرال در قزاقستان مدرن است. از نوشته‌های عربی قرن دهم میلادی به عنوان پایتخت امپراتوری استپی ترکان اوغوز یعنی دولت اغوز یبغو شناخته شده‌است. تحقیقات باستان‌شناسی اطلاعاتی در مورد شکل ظاهری شهر فراهم کرده و تاریخ را تأیید می‌کند، اما همچنین به ریشه‌های قبلی اشاره دارد. معرفی. ینگی‌کند در ساحل سمت چپ رودخانه سیر دریا واقع شده‌است، حدود ۲۵ کیلومتر جنوب‌غربی از شهر غزالی، در منطقه غزالی استان قزل‌اوردا در
از شهر غزالی، در منطقه غزالی استان قزل‌اوردا در قزاقستان. امروز این یک بنای تاریخی برنامه‌ریزی شده‌است که با خرابه‌های دیوارهایی مشخص شده که در مکان‌هایی تا ۷ متر ارتفاع دارند و منطقه‌ای به وسعت چهل هکتار را در دلتای رودخانه خشک شده سیردریا محصور می‌کنند. عناصر قابل رویت طرح‌بندی عبارتند از: یک مدار دیواری کاملاً مستطیل شکل جهت دار شرق شرقی، که با یک «میله عرضی» شرقی به شکل T درآمده است. چیدمان منظم در نیمه غربی فضای داخلی؛ دروازه در دیوارهای شرقی و غربی. یک «ارگ» جداگانه در گوشه شمال غربی محصور شده‌است.
یک «ارگ» جداگانه در گوشه شمال غربی محصور شده‌است. یک ضمیمه نیم دایره متصل به دیوار شمالی؛ و یک تپه کم ارتفاع در خارج از دروازه شرقی وجود یک ساختار خارجی را نشان می‌دهد. شواهد تاریخی. جغرافی‌دانان عرب قرن دهم مانند مسعودی و شریف ادریسی از شهری در اوغوز به نام ینگی‌کند یاد می‌کنند، دو منبع (ابن رسته و ابن حوقل) حتی آن را پایتخت اوغوز یبغو می‌نامند. از اوایل دهه ۱۹۲۰، شرق‌شناس وی.وی. بارتولد این شهر را به عنوان مکان تاریخی ینگی‌کنت معرفی کرد. این شهر همچنین به عنوان شهر اصلی قهرمان فرهنگی قزاقستان دده‌قورقود
عنوان شهر اصلی قهرمان فرهنگی قزاقستان دده‌قورقود شناخته می‌شود. شواهد باستان‌شناسی. اولین بار در اوایل قرن نوزدهم توسط توپوگرافیست ارتش روسیه از ینگی‌کند نام برده شد و خاورشناس پی. لرخ در سال ۱۸۶۷ از آن بازدید کرد. در سال ۱۹۴۶، تیمی از این سایت را بررسی کردند و از طریق آسمان از آن تثویربرداری کردند. بر اساس نقشه سایت و یافته‌های جمع‌آوری شده در این بازدید، مدیر اعزامی (تولستف) تاریخ ینگی‌کند را به قرن‌های اول - یازدهم میلادی ارتباط داد. کاوش‌های سیستماتیک از سال ۲۰۰۵ توسط تیم‌های مختلف، عمدتاً مؤسسه
از سال ۲۰۰۵ توسط تیم‌های مختلف، عمدتاً مؤسسه مردم‌شناسی و انسان‌شناسی، آکادمی علوم روسیه (IEA RAN، مسکو) با دانشگاه دولتی ددهقورقود (کورکوت آتا) قزل‌اوردا (قزاقستان) و دانشگاه توبینگن (آلمان) در ینگی‌کند انجام شده‌است و مؤسسه باستان‌شناسی مارگولان، وزارت آموزش و پرورش و علوم قزاقستان (MON)، بعداً شعبه تجاری آن «تخصص باستان‌شناسی» (آلماتی، قزاقستان)، با دانشگاه دولتی پاولودار (قزاقستان). شهر پایینی. در مرکز شهر، اکتشافات اساسی در ترانشه P1 شامل یک منطقه ساخته شده (محل زندگی) با طرح بندی به سبک آسیای مرکزی
شده (محل زندگی) با طرح بندی به سبک آسیای مرکزی در امتداد یک خیابان و یک کارگاه فلزی احتمالی بود که همگی مربوط به قرن نهم و دهم میلادی بر اساس سکه‌های یافت شده‌است. کاوش‌های بعدی در این منطقه از سال ۲۰۱۱ تاکنون با عمق بیشتری انجام شده و چندین مرحله ساختمانی از اوایل آن آشکار شده‌است. ارگ. در محل اتصال دیوار ارگ و دیوار شهر شمالی (ترانشه P2)، لایه‌های اشغال با طبقه‌بندی پیچیده توسط تیم روسی-قزاقستان-آلمان تا عمق بیش از ۸ متر از بالای فعلی منطقه دیوار ارگ پیدا شد. کربن رادیوکربن حاصل از این ترانشه محدوده ای
شد. کربن رادیوکربن حاصل از این ترانشه محدوده ای (کالری) AD 786/923 تا ۹۶۱/۱۰۹۵ را تولید کرد. امتداد ترانشه در بالای دیوار ارگ از سال ۲۰۱۲ برج‌های نیمه دایره ای بر روی دیوار را کشف کرده‌است. در سال ۲۰۱۹، یک ظرف سفالی قرن ۹/۱۰ از خارج پایه شمالی دیوار ارگ کشف شد که حاوی سه تخم مرغ بود که روی آنها عربی نوشته شده‌است. گزارش شده‌است که کارهای میدانی در داخل ارگ (گودال P3) توسط تیم‌های آلماتی و پاولودار تنها دو لایه از تاریخ قرن نهم و دهم را کشف کرده‌است که در قسمت پایین آن بقایای ساختمان و یک خیابان تولید
در قسمت پایین آن بقایای ساختمان و یک خیابان تولید شده‌است. عدم انتشار دقیق مانع تأیید مستقل این ادعاها می‌شود. دیوارهای شهر. یک سنگر در پیچ و خم دیواره جنوبی شهر (ترانشه P5) ثابت کرد که طرح T شکل مدار دیواره بخشی از طرح اصلی بود، شبیه به محفظه‌های قبلی در جنوب در تمدن همسایه خوارزم. لایه‌های اسکان با ظروف سفالی قرن ۷/۸ در اینجا در زیر پایه دیواره شهر پیدا شده‌است، که توسط تاریخ رادیوکربن برای این سنگر از (کال) 674/799 AD تا ۹۰۶/۱۰۵۷ تأیید شده‌است. در گزارش خلاصه ای از تیم‌های آلماتی و پاولودار به‌طور خلاصه
ای از تیم‌های آلماتی و پاولودار به‌طور خلاصه یک سنگر قبلی (P4) در پیچ مربوط به دیوار شمالی ذکر شده، اما مستند نشده‌است. ژئوفیزیک، ژئومورفولوژی، خاک‌شناسی. از سال ۲۰۱۱، تیمی از دانشگاه دولتی مسکو چندین روش بررسی غیر مخرب را در بخشهای وسیعی از سایت اعمال کرده‌است. نتایج نشان می‌دهد که داخل ارگ احتمالاً در یک ارتفاع طبیعی قرار داشته‌است. بر خلاف مجتمع‌های بزرگتر ساختمانی در یک آرایش شل در نیمه شرقی، چیدمان منظم و متراکم ساختمانها در بیشتر قسمتهای نیمه غربی داخلی وجود داشت. پیوست متصل به دیوار شهر شمالی کاملاً
وجود داشت. پیوست متصل به دیوار شهر شمالی کاملاً خالی است. در سال ۲۰۱۹، یک تیم ژئومورفولوژی-پدولوژی مسکو مسیریابی مکانیکی را روی یک شبکه در سراسر سایت انجام داد. نتایج اولیه شامل طبقه‌بندی عمیق لایه‌های فرهنگی چند متری پایین در بیشتر هسته‌ها است. ویژگی منظم بزرگ در داخل دیوار شمالی یک «املاک» نیست (همان‌طور که در ابتدا تصور می‌شد)، بلکه یک سکوی عظیم خشت است؛ و ساختار قابل توجه خارج از دروازه شرقی، که فرض می‌شود بقایای کاروانسرا باشد، یک جزیره طبیعی در بستر رودخانه (اکنون خشک) است که قدمت آن قبل از آغاز
رودخانه (اکنون خشک) است که قدمت آن قبل از آغاز استقرار در ینگی‌کند است. وضعیت فعلی دانسته‌ها. بر اساس یافته‌های از سال ۲۰۱۱، تیم روسی-قزاقستانی-آلمانی نشان می‌دهد که اولین محل اسکان در این مکان در قرن ۷ توسط جمعیت کوچ‌نشین ژتیاسار بنیان نهاده‌است. این مصادف با آغاز فعالیت‌های تجاری در امتداد شاخه اولیه قرون وسطایی جاده ابریشم شمالی بود که از این منطقه عبور می‌کرد. شهر محصور ینگی‌کند سپس در قرن نهم یا دهم، مدتی پس از ورود ترکان اغوز به استپ‌های شمال سیر دریا ساخته شد. ممکن است جمعیت شهر مخلوط شده باشد زیرا
ساخته شد. ممکن است جمعیت شهر مخلوط شده باشد زیرا فرهنگ مادی موجود در این مکان از سه لایه مختلف فرهنگی ناشی می‌شود: عشایر اوغوز، فرهنگ ساکن ژتیاسار و تمدن خوارزمیان. در قرون ۱۰ و ۱۱، این شهر پایتخت دولت اغوز یبغو بود، و به احتمال زیاد این شهر همچنین به عنوان یک مرکز تجارت و صنایع دستی برای جمعیت عمدتاً عشایری این شهر که در تقاطع جاده ابریشم شمالی با مسیر کاروان شمال به جنوب از منطقه ولگا به خوارزم. این شهر مدتی بین قرن ۱۲ و ۱۴ میلادی به دلایل نامعلومی متروک شد، شاید به دلیل تغییر کانال‌های رودخانه در دلتای
شد، شاید به دلیل تغییر کانال‌های رودخانه در دلتای سیر-دریا، تغییر در الگوهای تجاری، یا به دلیل تحولات سیاسی. سلجوق‌بیگ و قبیله قنیق به ایران رفتند تا دولت مسلمان خود را که سرانجام به امپراتوری بزرگ سلجوقی تبدیل می‌شود، ایجاد کنند.
در هندسه، اجسام جانسون چندوجهی‌های کاملاً محدب هستند که هر وجه آن‌ها یک چندضلعی منتظم است. هیچ لزومی ندارد که همه وجه‌ها یکسان باشد، یا اینکه چند ضلعی‌های یکسان در اطراف هر راس به هم متصل شوند. اما اجسام افلاطونی و اجسام ارشمیدسی و اجسام منشوری و اجسام پادمنشوری جزء اجسام جانسون نیستند. یک نمونه از اجسام جانسون هرم مربّع القاعده(J1) است که دارای ۱ وجه مربعی و ۴ وجه مثلثی است. به‌طور کلی ۹۲ جسم جانسون وجود دارد. از آنجا که در هر چندوجهی محدب، حداقل سه وجه در هر راس به هم می‌رسند و مجموع زوایای آن‌ها کمتر از
هر راس به هم می‌رسند و مجموع زوایای آن‌ها کمتر از ۳۶۰ درجه است و از آنجا که هر زاویه یک چند ضلعی منظم حداقل ۶۰ درجه است، از این رو حداکثر پنج وجه در هر راس به هم می‌رسند. هرم مخمس القاعده(J2) مثالی است که در آن پنج چندضلعی در یکی از رئوس به هم می‌رسند. اگرچه محدودیتی آشکار وجود ندارد که هر چند ضلعی منتظم نمی‌تواند وجه یک جسم جانسون باشد، اما وجه‌های اجسام جانسونی که وجه‌هایشان یکسان نیست، همیشه ۳، ۴، ۵، ۶، ۸ یا ۱۰ ضلعی هستند. تاریخچه کشف. در سال ۱۹۶۶ میلادی، نورمن جانسون لیستی را منتشر کرد که شامل ۹۲ جسم
نورمن جانسون لیستی را منتشر کرد که شامل ۹۲ جسم جانسون بود (به استثنای اجسام افلاطونی و اجسام ارشمیدسی و اجسام منشوری و اجسام پادمنشوری ) و نام و شماره آنها را از (J1) تا (J92) به آن‌ها داد. او ثابت نکرد که فقط ۹۲ جسم جانسون وجود دارد اما حدس زد که دیگر جسم دیگر، وجود نداشته باشد. ویکتور زالگالر در سال ۱۹۶۹ ثابت کرد که لیست جانسون کامل است.
آلومینات لانتان یک ترکیب معدنی با فرمول LaAlO 3 است که اغلب به اختصار LAO نامیده می‌شود. این ترکیب یک اکسید سرامیکی نوری شفاف با ساختار پروسکایت کج است. ساختار و سنتز. نانوذرات رنگدانه ای اکسیدهای لانتانوم روی الومینات با استفاده ازروش احتراق درکوره دردمای پایین تهیه شد این کاریک روش سنتزی براساس نشاسته است که بعنوان یک سوخت الی عمل می کندوردرنهایت درکوره سوزانده میشود نشاسته یک تمپلیت کننده خوب می باشد دراینکارهمچنین اثرPH برمورفولوژی و اندازه ی ذرات بررسی گردید ویژگیهای ساختاری ذرات توسط تکنیکهای پراش
گردید ویژگیهای ساختاری ذرات توسط تکنیکهای پراش پرتوایکس xRD انالیز عنصری EDAX و طیف سنجی مادون قرمز IR موردبررسی قرارگرفت همچنین برای مطالعه ی مورفولوژی نانوذرات ازمیکروسکوپ روبشی الکترونی sEM استفاده شد اندازه نانوذرات طبق معادله دبای شرر و درحدود 25-20 نانومتر بدست امد با افزایش امونیوم هیدروکسید که برای افزایش PH محلول استفاده میشود به سرعت ژل سفیدرنگی تشکیل شد تصاویر بدست امده ازSEM نشان داد که با افزایش PH ذرات اگلومره شده و به شدت بهم چسبیده و مدت زمان کلسینه شدن به طور قابل توجهی افزایش می یابد اما
کلسینه شدن به طور قابل توجهی افزایش می یابد اما زمان ژله ای شدن کاهش پیدا می کند افزایش PH تاثیرچندانی براندازه ی ذرات نداشت نانوذرات بدست امده درPH های اسیدی بسیارسبک و نرم بودند. خواص. کریستالی دارای ثابت گذردهی نسبی نسبتاً بالا ۲۵ ~ است. ساختار بلوری LAO یک ساختار پروسکایت کج لوزوجهی با پارامتر ثابت شبکه شبه مکعبی ۳٫۷۸۷ آنگستروم در دمای اتاق (اگر چه یک منبع ادعا می‌کند که پارامتر شبکه است 3.82). سطوح تک کریستالی صیقلی LAO دوقلویی کریستال را با چشم غیر مسلح نشان می‌دهد. کاربردها. لایه نازک رونشستی.
مسلح نشان می‌دهد. کاربردها. لایه نازک رونشستی. برآرایی لایه نازک LAO می‌توانند اهداف مختلفی را برای ساختارهای ناهمگن همبسته الکتریکی و دستگاه‌ها داشته باشند. LAO گاهی به عنوان عایق رونشستی بین دو لایه رسانا استفاده می‌شود. لایه‌های رونشستی LAO را می‌توان با چندین روش، معمولاً توسط رسوب لیزر پالس (PLD) و برآرایی پرتو-مواکولی (MBE) رشد داد. رابط‌های LAO-STO. مهمترین و متداول‌ترین کاربرد برای رونشستی LAO در رابط آلومینات لانتان-تیتانات استرانسیم است. در سال ۲۰۰۴، کشف شد هنگامی که ۴ واحد سلول یا بیشتر LAO به
کشف شد هنگامی که ۴ واحد سلول یا بیشتر LAO به صورت برآرایی (رونشستی) روی تیتانات استرانسیم (،) رشد می‌کند، یک لایه رسانای ۲ بعدی در رابط آنها تشکیل می‌شود. به صورت جداگانه، و عایق غیر مغناطیسی هستند، با این وجود رابط‌های / رسانای الکتریکی، ابررسانایی، فرومغناطیس، مغناطومقاومت بزرگ در سطح منفی، و فوتو رسانندگی غول پیکر پایدار را نشان می‌دهد. مطالعه چگونگی ظهور این خصوصیات در رابط‌های / ،یک موضوع پژوهشی در حال رشد در زمینه تحقیقات فیزیک ماده چگال است. زیرلایه‌ها. تک بلورهای آلومینات لانتانیم به‌صورت تجاری به
تک بلورهای آلومینات لانتانیم به‌صورت تجاری به عنوان بستری برای برآرایی ساختار پروسکایت در دسترس هستند، و به ویژه برای ابررساناهای کوپریت موجود است. لایه‌های نازک غیر رونشستی. لایه‌های نازک آلومینات لانتان به عنوان مواد کاندیدا برای دی‌الکتریک با کاپای زیاد به همراه کیفیت بالا در اوایل دهه ۲۰۰۰ در نظر گرفته شدند. با وجود ثابت عالی گذردهی نسبی ~ ۲۵، آنها در تماس با سیلیکون در دمای مربوطه (۱۰۰۰ درجه سانتی گراد) به اندازه کافی پایدار نبودند.
دانشکده حربی وزارت مدافعه جمهوری تاجیکستان یکی از دانشکده‌های تحصیلاتی عالی کسبی تاجیکستان می‌باشد. تأسیس. دانشکده سال ۱۹۹۲ در دوشنبه تأسیس یافته و سرپرست دانشکده وزارت مدافعه جمهوری تاجیکستان است.
شمخال یا شاوهال (Shamkhal, or Shawhal) عنوان فرمانروایان قوم قموق در داغستان و شمال‌شرقی قفقاز طی قرون ۸ الی ۱۹ است. از قرن ۱۶ پایتخت آن، شهر تَرْخو بوده‌است و دولت آن با عنوان شمخال‌نشین ترخو شناخته می‌شد.
شمخال‌نشین تَرْخو (Shamkhalate of Tarki یا Tarki Shamkhalate) یک دولت قموق در قسمت شرقی قفقاز شمالی، با مرکزیت شهر باستانی تَرْخو بود. این منطقه در سرزمین‌های پرجمعیت قموق شکل گرفت، و شامل سرزمین‌های مربوط به داغستان کنونی و مناطق مجاور آن بود. پس از تشکیل امپراتوری روسیه، سرزمین‌های شمخالات بین حوزه فئودالی امپراتوری با همان نام از رودخانه سولاک تا مرزهای جنوبی داغستان، بین قموق‌های امپراتوری روسیه و سایر واحدهای اداری تقسیم شد.
تامورا تاتسوآکی ; – دایمیو، سامورایی در دوره ادو در خدمت شوگون‌سالاری توکوگاوا اهل ژاپن بود. در روز چهاردهم از ماه سوم گنروکو برابر با ۲۱ آوریل سال ۱۷۰۱، که روز پذیرایی از فرستادگان امپراتور در قلعه ادو بود، در ساعت ۱۱ و نیم صبح، در راهروی بزرگ کاج، به گفته شاهدان هنگامیکه کیرا با سه نفر از مقام‌های عالی‌رتبه در راهرو مشغول صحبت بود، آسانو در حالیکه در پشت کیرا قرار داشت ناگهان خطاب وی گفت «آیا کینه‌ها را در این مدت بخاطر دارید؟» و با خنجر شانه وی را برید. کیرا که تعجب کرده بود رویش را به سمت وی برگرداند و
که تعجب کرده بود رویش را به سمت وی برگرداند و آسانو دومین ضربه را با خنجر به صورت در قسمت بالای ابروی وی وارد کرد. پس از آن کیرا رو به فرار گذاشت اما آسانو او را تعقیب کرده و بار دیگر یک ضربه به وی وارد کرد. پس از بازجویی آسانو به عمارت اربابی تامورا تاتسوآکی فرستاده شد تا در آنجا منتظر حکم شوگون باشد. واقعهٔ خارج کردن خنجر از غلاف در قلعه ادو چنان خشم سالار جنگ شوگُون تسُونایوشی را برانگیخت که دستور داد تا آسانو در همان روز در حیاط عمارت اربابی تامورا تاتسوآکی دست به سِپُّوکُو (شکم-دری آئینی) بزند.
کابلشاهان (Kabul Shahis) یا تُرک‌شاهیان از خاقانات ترک غربی یا ترکی-هفتالیتی بودند که در قرن ۷ تا ۹ میلادی از کابل و کاپیسی تا گنداره حکومت می‌کردند. آنها از قوم خلج بودندقلمرو گنداره ممکن است از شرق با پادشاهی کشمیر و پادشاهی قنوج همسایه باشد. از سال ۵۶۰، ترکان غربی به تدریج از ماوراءالنهر در جنوب شرقی گسترش یافتند و باختر (بلخ) و منطقه هندوکش را اشغال کردند و عمدتاً حکومت‌های مستقلی را تشکیل دادند. ترک‌شاهان ممکن است گسترش سیاسی همسایه ترک غربی یبغو تخارستان باشند. در منطقه هندوکش، آنها جایگزین نزاک هونها
باشند. در منطقه هندوکش، آنها جایگزین نزاک هونها شدند. کابلستان قلب مرکز قلمرو ترک شاهی بود که در بعضی مواقع شامل زابلستان و گنداره بود. تُرک‌شاهان در زمانی ظهور کردند که امپراتوری ساسانی قبلاً توسط نیروهای مسلمان خلافت راشدین نابود شده بود. ترک‌شاهان سپس بیش از دویست سال در برابر گسترش نیروهای مسلمان خلافت عباسی به سمت شرق مقاومت کردند و در واقع جلوی فتوحات مسلمانان در هند را گرفتند، تا اینکه در قرن نهم میلادی به دست صفاریان سقوط کردند و سرانجام تُرکان غزنوی پس از غلبه بر هندو شاهی‌ها و گورجاراها به
غزنوی پس از غلبه بر هندو شاهی‌ها و گورجاراها به هندوستان راه یافتند. مقاومت طولانی تُرک‌شاهیان در برابر گسترش مسلمانان ممکن است به حفظ فرهنگ هند و هندوئیسم کمک کرده باشد، زیرا «روند فتوحات و پیروزی مسلمانان» در سرزمینهای تسخیر شده به دست اسلام، شدیداً بر خاور نزدیک و ایران تأثیر گذاشته بود. تبار. کابلشاهان دارای اصالت خلجی بودند که گفته شده است خلج‌ها یک گروه ترک یا ترک شده احتمالاً هندو ایرانیبودند که در اوایل سال ۶۶۰ میلادی با همراه با اجداد خود یعنی هوناها و هفتالیان از آسیای میانه به مناطق جنوبی و شرقی
و هفتالیان از آسیای میانه به مناطق جنوبی و شرقی افغانستان امروزی مهاجرت کردند که در آن مناطق به تحت نام ترک شاهیان (کابلشاهیان) بودایی حکمرانی کردند. بر اساس تاریخ اسلام کمبریج جدید در قرن سیزدهم، خلجها به عنوان قومی مجزا از ترک‌ها در نظر گرفته می‌شدند.با این حال، آندره وینک بیان می‌کند که خلجی‌ها گروهی ترک‌شده و بقایای کوچی‌های اولیه هند و اروپایی مانند کوشانی‌ها، هفتالی‌ها و سکاها بودند که بعداً با افغان‌ها ادغام شدند. همچنین با بیان این که «در آن زمان آنها را ترک یا مغول نمی‌دانستند. مورخان معاصر به
آنها را ترک یا مغول نمی‌دانستند. مورخان معاصر به وضوح خلجی‌ها را از ترک‌ها تشخیص می‌دهند»به گفته دوئرفر، خلج احتمالاً از سغدیانی هستند که ترک شده بودند. این خلج‌ها بعداً افغانیزه شدند و اعتقاد بر این است که اجداد پشتون‌های غلجی هستند. بر اساس گفته‌های چوراسیا، خلجی‌ها بسیاری از عادات و رسوم افغان‌ها را به ارث بردند و به این دلیل توسط اشراف ترک سلطنت دهلی به عنوان افغان‌ها دیده می‌شدند. حتی در حدی که اشراف ترک تبار در سلطنت دهلی در برابر تصدی تاج و تخت دهلی توسط جلال الدین پس از انقلاب خلجی مقاومت
تخت دهلی توسط جلال الدین پس از انقلاب خلجی مقاومت کردند.چنانچه در کتاب تاریخ فیروز شاهی اثر ضیا بارانی، گفته شده: وقتی سلطان جلال الدین خلجی بر تخت پادشاهی نشست، مردم شهر به خاطر اینکه در مدت هشتاد سال پرورده ملک ترکان بودند، پادشاهی خلجی ایشان را دشوار می‌نمود. در آن زمان مردمان را عجب می‌نمود که خلجیان چگونه به‌جای ترکان بر تخت نشینند و پادشاهی از اصل ترکان در اصل دیگری رود. کلیفورد ادموند باسورث در کتاب تاریخ غزنویان آورده است سپتامبر ۱۰۴۰ میلادی سپاهی مأمور سرکوبی شورشیان افغان در محلی گردید که گردیزی
سرکوبی شورشیان افغان در محلی گردید که گردیزی آن را کوهپایه غزنین می‌خواند یعنی دامنه کوه‌های ولایات غزنه و گردیز افغانستان کنونی که در جهت مشرق به مرز پاکستان می‌رسد؛ گردیزی این عاصیان را «افغان» می‌خواند، درصورتی که بیهقی از آنان با نام «خلج» یاد می‌کند، ابو علی فرمانده این سپاه که کوتوال یا فرمانده پادگان غزنه بود در ربیع الاول سال ۴۳۲ ق / نوامبر ۱۰۴۰ مظفر و پیروز از این لشکرکشی تنبیهی مراجعت کرد کلیفورد ادموند باسورث، نیز می‌گوید افغان‌های غلزایی امروزی (که بخش اعظم افغان‌های افغانستان را تشکیل می‌دهند)
بخش اعظم افغان‌های افغانستان را تشکیل می‌دهند) حاصل جذب قبایل خلج در افغان‌ها، در دوران متاخر، هستند. میان قرون ۱۰ و ۱۳ میلادی، برخی منابع این عصر خلج‌ها را ترک به‌شمار آورده‌اند. مینورسکی بر این باور است که تاریخ اولیه اقوام خلج مبهم است و در ادامه می‌افزاید که هنوز باید ریشه اصلی نام خلج ثابت شود. محمود کاشغری (قرن یازدهم میلادی) خلج را در میان قبایل ترک اوغوز نمی‌گنجاند، بلکه آنها را در میان قبایل اوغوز ترکمان ("مانند ترکان") می‌گنجاند. کاشغری بر این بارو بود که خلج متعلق به قبایل اصیل ترک نیست بلکه به
بود که خلج متعلق به قبایل اصیل ترک نیست بلکه به دلیل همزیستی با آنها در زبان و پوشش اغلب مانند ترکان به نظر می‌رسند. کتاب‌های "تاریخ سیستان" و "شاهنامه فردوسی" نیز خلج را از ترک متمایز می‌کنند.، اما از آنها به عنوان افغان‌ها نیز یاد نکرده است. خلج‌ها اکثر اوقات دسته ای جدا از ترک و تازی‌ها و افغان‌ها به‌شمار می‌رفتند. "محمد بن نجیب بکران"، صاحب کتاب "جهان نامه"، آنها را صریحاً جزئی از ترکان به‌شمار می‌برد، اما اضافه می‌کند که رنگ پوست آنها (در مقایسه با دیگر ترکان) تیره‌تر شده بود و زبان آنها نیز به دلیل
ترکان) تیره‌تر شده بود و زبان آنها نیز به دلیل دچار تغییر شدن در سالیان طولانی، به یک گویش مجزا تبدیل شده بود. عرفان حبیب. حبیب خاطرنشان کرد که در برخی از کتیبه‌های دوانگاری ساتی متعلق (قرن پانزدهم میلادی)، خلج‌های متأخر مالوه با نام‌های «خلچی» و «خیلچی» عنوان شده‌اند و در کتاب "پادشاهنامه" (قرن هفدهم میلادی) منطقه‌ای در نزدیکی بست خراسان بزرگ (زیستگاه سابق خلج‌ها) به عنوان «خلیچ» آمده است. تاریخ. ابوریحان بیرونی، برهمن‌شاهی‌ها و کسانی را که بیشتر از آنها از کابل به جنوب هندوکش سلطنت کرده‌اند را به دو دسته
کابل به جنوب هندوکش سلطنت کرده‌اند را به دو دسته «تُرک شاهی» و «هندو یا برهمن شاهی» تقسیم نموده‌است. شاعر و مورخ کشمیر «کلهنه» از هندوشاهی یا برهمن شاهی‌ها با لقب «شاهی» یاد کرده‌است. منابع چینی در نیمهٔ دوم قرن ۷ و نیمهٔ اول قرن ۸ از شاهانی در گندهارا و کاپیسا حرف می‌زنند که کلمه «تگین» در نام آنها داخل است و مدققین آنها را جزء دودمان «تگین شاهی» حساب می‌کنند. در دوران سلطنت تگین‌شاه، یک زائر کُره‌ای به نام ، در بازدید از منطقه گنداره در سال‌های ۷۲۳–۷۲۹ میلادی چنین بیان نموده که این مناطق توسط پادشاهان
میلادی چنین بیان نموده که این مناطق توسط پادشاهان تُرک اداره می‌شدند: