payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماهیتی محرمانه دارد، تعمیم آن به آزادی مطبوعات به روزنامه‌نگاران قانوناً این حق را می‌دهد که حتی اگر توسط پلیس یا دادستان بازخواست شدند، هویت منابع را بازگو نکنند؛ این در حالیست که در شرایط عادی عنوان نکردن نام منبع می‌تواند به عنوان توهین به دادگاه تعبیر شده و منجر به زندانی شدن روزنامه‌نگار شود. میزان اختیاراتی که به روزنامه‌نگاران اعطا می‌شود از یک کشور به کشوری دیگر متفاوت است؛ به عنوان مثال در بریتانیا نسبت به ایلات متحده، دولت نسبت به آنچه که از آن با عنوان اطلاعات حساس یاد می‌شود محق‌تر است و
آن با عنوان اطلاعات حساس یاد می‌شود محق‌تر است و می‌تواند روزنامه‌نگاران را مجبور کند تا نام منبعی را که خبر از آن درز کرده افشا کنند. برخی کشورها به ویژه زیمبابوه، جمهوری خلق چین و در سرکوب روزنامه‌نگاران، چه داخلی و چه خارجی، شهرتی خاص دارند. در دهه اخیر در آمریکا، با وجود عمر طولانی این سنت که روزنامه‌نگاران می‌توانند در تحقیق و تفحص‌های دولت نام منابع را برملا نکنند، دیوان عالی یک سری احکام دادگاهی را برای سطوح پایین‌تر فدرالی تصویب کرده‌است که این احکام می‌توانند به درجات مختلف، حقوق روزنامه‌نگاران را
می‌توانند به درجات مختلف، حقوق روزنامه‌نگاران را در عدم افشای اطلاعات محدود کنند و در پی آن دادستان‌ها در سطوح فدرالی و ایالتی در تلاش بوده‌اند تا روزنامه‌نگارانی را که درخواست افشای اطلاعات و منابع تحت حفاظت خود را رد می‌کنند، به زندان بیندازند. حق دسترسی به اطلاعات دولتی. مثل بحث منابع، روزنامه‌نگاران به این حق که توسط دولت به مردم، و، با بسط معنا، به روزنامه‌نگاران اعطا شده نیاز دارند که به اطلاعاتی که در اختیار دولت است دسترسی داشته باشند. این حقوق نیز از کشوری به کشور دیگر (رجوع کنید به قانون آزادی
از کشوری به کشور دیگر (رجوع کنید به قانون آزادی اطلاعات) و در ایالات متحده از ایالتی به ایالت دیگر متفاوت است. در برخی ایالت‌ها برای طرح اطلاعات، سیاست‌های آزادانه‌تری حاکم است و برخی دیگر نیز در دهه اخیر تلاش کرده‌اند تا این حقوق را بیش از پیش بسط دهند. به عنوان مثال نیوجرزی برای تعریف دقیق‌تر اینکه تحقیق و تفحص عمومی از کدامیک از اسناد دولتی را می‌توان ممنوع کرد، قانون سان‌شاین (شفاف‌سازی) خود را بروزرسانی نموده و آن را مفصل‌تر کرده‌است. در ایالات متحده، قانون آزادی اطلاعات (FOIA) برای روزنامه‌نگاران این
آزادی اطلاعات (FOIA) برای روزنامه‌نگاران این حق را تضمین نموده که بتوانند رونوشت‌های اسناد دولتی را در اختیار داشته باشند، هر چند که دولت این حق را دارد که در این رونوشت‌های اسناد، آن دسته از اطلاعاتی را که قانون آزادی اطلاعات عدم افشای آن را مجاز می‌داند، حذف یا مخفی کند. سایر قوانین ایالتی نیز دسترسی به اطلاعات را کنترل می‌کند (رجوع کنید به آزادی اطلاعات در ایالات متحده). در عین حال دولت بوش بیش از سایرین بر حق خود مبنی بر محدود تر کردن دسترسی مطبوعات به اطلاعات مصر بوده‌است تا جاییکه عملکرد آن باعث شده
اطلاعات مصر بوده‌است تا جاییکه عملکرد آن باعث شده که این ادعاها مطرح شود که دولت در تلاش است تا از قانون آزادی اطلاعات فراتر عمل کند قوانین بین نهادهای مطبوعاتی و دولت فدرال را محدودتر کند. در موارد مختلف، دادگاه‌های فدرال به روش‌های مختلفی عمل کرده‌اند اما در مورد دسترسی مطبوعات به اطلاعات، اغلب طرف دولت را گرفته‌اند. وبلاگ نویسی. در اواخر دهه نود، رشد انتشارات اینترنتی توسط خود افراد، به ویژه سبک وبلاگ یا بلاگ در انتشارات شخصی، این بحث را به میان آورد که «آیا وبلاگ‌نویسان نیز روزنامه‌نگار هستند؟» در این
«آیا وبلاگ‌نویسان نیز روزنامه‌نگار هستند؟» در این ارتباط نه تنها مباحثی همچون تعریف نقش و خویشتن و روابط نسبی به میان آمده، بلکه پرسش‌های عملی‌تری در مورد حق دسترسی به اطلاعات و نیز پرسش‌های حقوقی در مورد حوزه اختیاراتی که روزنامه‌نگاران در آن حقوق ویژه دارند همچون مصونیت در برابر مجبور شدن به افشای اطلاعات و منابع محرمانه به میان آمده‌است. وبلاگ‌نویسان مترصد رخ دادن مواردی هستند که در مورد حقوقشان به عنوان روزنامه‌نگار، برای آن‌ها سابقه حقوقی ایجاد کند. به عنوان مثال، در پرونده‌ای که در سال‌های ۲۰۰۵ تا
به عنوان مثال، در پرونده‌ای که در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ توسط شرکت اپل کامپیوتر اقامه شده بود، یک قاضی دادگاه تجدید نظر اعلام کرد آندسته از نویسندگان آن‌لاین که از قول منابع بی‌نام اطلاعاتی را منتشر می‌کنند از سایر مصونیت‌هایی که سایر روزنامه‌نگاران دارند برخوردار هستند. این دادگاه اعلام کرد «هیچ اصل یا آزمونی وجود ندارد که در تمیز دادن خبر درست از نادرست، بتوان آن را اعمال کرد».
شوایتزر اس-۳۰۰ (در گذشته هیوز ۳۰۰ و شوایتزر ۳۰۰) یک خانواده از بالگردهای بسیار سبک است که برای نخستین بار به دست شرکت هیوز هلیکاپترز ساخته شد و هیوز ۲۶۹ نام داشت. سپس با عنوان شوایتزر اس-۳۰۰ در شرکت هواگردسازی شوایتزر و «شوایتزر آر-اس-جی» تولید شد که به مدت ۵۰ سال طراحی بدنهٔ آن بدون تغییر باقی مانده‌است. موتور پیستونی چهارسیلندر و هواخنک این محصول و همچنین ملخ سه‌تایی و روتور ارزان قیمت شوایتزر اس-۳۰۰ موجب شده که این محصول برای کار آموزش خلبانی و سمپاشی در امور کشاورزی گزینه بسیار مناسبی باشد. این محصول از
کشاورزی گزینه بسیار مناسبی باشد. این محصول از دوام و کیفیت بالایی برخوردار است. پس‌زمینه. در سال ۱۹۵۵ شرکت هیوز پس از بررسی بازار به این نتیجه رسید که تقاضای زیادی برای یک بالگرد ارزان قیمت برای مصارف آموزشی و کشاورزی و تفریحی وجود دارد که دونفره و کم‌هزینه باشد. هیوز کار طراحی هیوز ۲۶۹ را در سال ۱۹۵۵ آغاز کرد و پیش‌نمونه‌ی آن در سال ۱۹۵۶ پرواز کرد؛ ولی قرار دادن محصول در خط تولید، تا سال ۱۹۶۰ به طول انجامید.هیوز ۲۶۹ برای ارتش آمریکا نیز پیشنهاد شد و ارتش آن را تی‌اچ-۵۵ نام نهاد؛ در سال ۱۹۵۹ شرکت هیوز از
آن را تی‌اچ-۵۵ نام نهاد؛ در سال ۱۹۵۹ شرکت هیوز از اداره هوانوردی فدرال (FAA) مجوز تولید بالگرد ۲۶۹ برای امور غیرنظامی را دریافت کرد و خط تولید با نام 269A در سال ۱۹۶۱ راه‌اندازی شد. خط تولید بالگرد هیوز ۲۶۹ با میانگین ماهیانه ۲۰ فروند کار خود را با قدرت آغاز کرد و تا بهار سال ۱۹۶۴ توانست ۳۱۴ فروند تولید کند. بدین وسیله هیوز توانست با موفقیت بخش بزرگی از بازار بالگردهای غیرنظامی را از آن خود کند و بالگرد ۲۶۹ به محبوب‌ترین محصول برای امور کشاورزی، نظارت پلیس و موارد دیگر تبدیل شد. مدل ۳۰۰. در سال ۱۹۶۴ هیوز
و موارد دیگر تبدیل شد. مدل ۳۰۰. در سال ۱۹۶۴ هیوز پروژه‌ای با نام 269B را در دست اجرا گذاشت و مدلی بزرگتر و سه‌سرنشین تولید کرد که با عنوان هیوز-۳۰۰ به بازار عرضه نمود. در همان سال شرکت هیوز مقاومت پروازی بالگرد خود را نشان داد که بالگرد ۲۶۹ موفق شد ۱۰۱ ساعت مداوت پروازی نشان دهد. به این منظور دو خلبان در حالت اثر زمین نزدیک به سطح زمین بالگرد را در حالت هاور نگه‌داشتند تا کار سوخت‌رسانی انجام شود. شرکت هیوز برای اینکه تضمین کند که تقلبی در کار نبوده، به زیر اسکیدهای بالگرد، تخم مرغ وصل کرد تا درصورت فرود
اسکیدهای بالگرد، تخم مرغ وصل کرد تا درصورت فرود آمدن و تقلب کردن در هنگام سوخت‌گیری تخم‌مرغها بشکنند. در سال ۱۹۶۹ بهینه‌سازی هیوز ۳۰۰ همچنان ادامه پیدا کرد و مدل هیوز ۳۰۰C تولید شد که در سال ۱۹۷۰ مجوز و گواهی را دریافت کرد. این نسخه از یک موتور قوی‌تر لایکومینگ HIO-360-D1A با قدرت ۱۹۰ اسب بخار و روتور با قطر بیشتر بهره می‌برد که باعث شد بیشینهٔ وزن برخاست این بالگرد ۴۵درصد افزایش یابد و همچنین بازه زمان اورهال بهبود پیدا کند. شوایتزر اس-۳۰۰ درواقع همین مدل هیوز ۳۰۰C بود که شرکت شوایتزر در سال ۱۹۸۳ تحت
مدل هیوز ۳۰۰C بود که شرکت شوایتزر در سال ۱۹۸۳ تحت لیسانس شرکت هیوز اقدام به تولید آن نمود. شرکت هیوز در سال ۱۹۸۴ منحل شد و شرکت مک‌دانل داگلاس سهام آن را خریداری کرد. دو سال بعد از این رویداد در سال ۱۹۸۶ شرکت شوایتزر کلیهٔ حق تولید بالگرد هیوز ۳۰۰ را از مک‌دانل داگلاس خریداری نمود. از آن زمان به بعد طراحی هیوز۳۰۰سی بدون تغییر باقی ماند ولی شرکت شوایتزر ۲۵۰ بهینه‌سازی جزئی در آن ایجاد نمود. در سال ۲۰۰۴ میلادی شرکت شوایتزر نیز به دست سیکورسکی خریداری شد و از آنجایی که سیکورسکی یک بالگردساز کارکشته در زمینه
آنجایی که سیکورسکی یک بالگردساز کارکشته در زمینه بالگردهای متوسط و سنگین ترابری است، بالگرد اس-۳۰۰ توانست خلاء بالگردهای سبک در شرکت سیکورسکی را پر کند. در سال ۲۰۰۹ میلادی نام «شوایتزر اس-۳۰۰-سی» به سیکورسکی اس-۳۰۰-سی تغییر کرد. از آنجایی که شرکت سیکورسکی یک بالگردساز پردرآمد بود و محصولاتش ارزش میلیون دلاری داشتند، علاقه‌ای به توسعه و نگه‌داشتن خط تولید بالگرد اس-۳۰۰ نداشت و این محصول در آستانهٔ نابودی قرار گرفت؛ بنابراین مجوز تولید بالگرد اس-۳۰۰ به یک شرکت نوپا به نام شوایتزر «آر-اس-جی» فروخته شد که در
نوپا به نام شوایتزر «آر-اس-جی» فروخته شد که در شهر فورت ورث ایالت تگزاس قرار دارد. این شرکت نوپا مسئولیت تأمین قطعات بالگرد هیوز-۳۰۰ (شوایتزر۳۰۰/سیکورسکی۳۰۰) را برعهده دارد و خط تولید مدل ۳۰۰ را حفظ نموده که امروزه در فرودگاه بین‌المللی فوت ورث میچام تولید می‌گردد. در این تیم صنعتی، مهندسان قدیمی و کارکشتهٔ شرکت شوایتزر همانند دیوید هورتون و مایک آیوِن حضور پیدا کردند تا از نابود شدن میراث اس-۳۰۰ جلوگیری کنند. بهبودها. در طول ۵۰ سال تولید اس-۳۰۰ و هیوز ۲۶۹ در مجموع بیش از ۳۰۰۰ فروند از این بالگرد برای
۲۶۹ در مجموع بیش از ۳۰۰۰ فروند از این بالگرد برای مصارف نظامی و غیرنظامی تولید شد. شرکت شوایتزر با اضافه کردن یک موتور جت توربوشفت و ایجاد تغییرات در بدنهٔ اس-۳۰۰ این محصول را به اس-۳۳۰ تبدیل کرد که پس از مدتی بهینه‌سازی با نام اس-۳۳۳ معرفی شد که قدرت بالاتری ارائه می‌نمود. در سالهای اخیر بروزرسانی‌هایی بر روی کابین خلبان اس-۳۰۰ انجام شد و نمایشگرهای ساخت شرگت گارمین، جی‌پی‌اس، سامانه‌های الکترونیکی نوین و نشانگر ارتفاع‌سنج به بالگرد اضافه شد. طراحی. هیوز ۲۶۹ با یک روتور سه ملخهٔ با آرایش تمام لولایی و
۲۶۹ با یک روتور سه ملخهٔ با آرایش تمام لولایی و راست‌گرد ارائه شده و ملخ دم آن نیز دو تیغه ساخته شده‌است که این ویژگی در تمامی محصولات مشابه کاملاً یکسان و ثابت است. همچنین دارای اسکیدهای کمک‌فنردار و جاذب ضربه می‌باشد. در بالگرد ۲۶۹ ابزارهای کنترلی مستقیم به چرخ‌دنده‌ها اتصال داردند و خبری از سامانهٔ هیدرولیکی نبوده‌است. گونه‌ها. 269C (مدل 300C). این مدل دارای یک موتور ۱۹۰ اسب بخاری Lycoming HIO-360-D1A است که روتور آن قطر بیشتری دارد. این موتور ۴۵ درصد توان بالاتری نسبت به مدلهای اولیه یعنی 269A و 269B
بالاتری نسبت به مدلهای اولیه یعنی 269A و 269B دارد. این مدل بود که با برای جلب مشتری با عنوان هیوز 300C و سپس شوایتزر 300C به بازار عرضه شد. SKY KNIGHT) 300CB). این مدل که ملقب به اسکای نایت (شوالیهٔ شب) است برای مأموریت‌های گشت پلیس شخصی‌سازی شد. شرکت با استفاده از انبار اگزوز پیشرفته و مواد جاذب صدا توانست میزان نویز تولید شده از این بالگرد را ۷۵درصد نسبت به نمونه‌های غیرنظامی کاهش دهد. 300CB. مدل سی‌بی نخستین نمونه کامل تولید شده به دست شوایتزر است که از یک موتور تکسترون لایکومینگ HO-360-C1A با قدرت ۱۸۰
یک موتور تکسترون لایکومینگ HO-360-C1A با قدرت ۱۸۰ اسب بخار بهره می‌برد. سی‌بی نخستین بار در سال ۱۹۹۳ پرواز کرد و مجوز را در سال ۱۹۹۵ از FAA دریافت نمود. این بالگرد منحصراً برای آموزش خلبانی ساخته شده‌است؛ گرچه توان باربری و عملیات ویژه را هم دارد. 300CBi. نسخه انژکتوری CB است. به دلیل مشکلات 300CB که کاربراتور آن در هوای سرد یخ می‌زد و بالگرد را ناتوان می‌کرد، انژکتور برای آن درنظر گرفته شد. این مدل انژکتوری همچنین دارای سامانهٔ هشدار پایین آمدن دور موتور، اتصال خودکار روتور به موتور در زمان استارت و
اتصال خودکار روتور به موتور در زمان استارت و سامانه محدودکنندهٔ قدرت به منظور محافظت از موتور و قطعات دربرابر بیش‌کاری است. جستارهای وابسته. فهرست بالگردهای بسیار سبک
مدیریت روسازی راه فرایند برنامه‌ریزی تعمیر و نگهداری و تعمیر شبکه‌های راه و دیگر زیرساخت‌های اطراف به منظور بهینه‌سازی شرایط روسازی کل شبکه است. مدیریت روسازی به معابر شهری محدود نمی‌شود و در روسازی فرودگاه‌ها هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. در مدیریت روسازی هزینه‌های چرخه حیات روسازی‌ها با رویکردی منظم و سیستماتیک به پروژه‌های کوچک و بزرگ تعمیر و نگهداری جاده را به همراه دارد. از این رو مدیریت روسازی ارتباط تنگاتنگی با مدیریت دارایی زیرساخت دارد. اگرچه مدیریت دارایی شامل تمام مراحل چرخه حیات از طراحی تا
دارایی شامل تمام مراحل چرخه حیات از طراحی تا بازیافت می‌شود، اما بیشتر توجه آن معطوف به تعمیر و نگه‌داری شبکه راه است. سیستم مدیریت روسازی. سیستم مدیریت روسازی یا پی ام اس (PMS) یک وسیله برنامه‌ریزی برای پیشبرد مدیریت روسازی است. در یک پی ام اس داده‌های راه‌ها ذخیره و برای تصمیم‌گیری استفاده می‌شوند. تصمیم‌گیری بر اساس خروجی‌های مدل‌های زوال انجام می‌گیرد. مدل‌سازی کارایی یا زوال روسازی بر اساس داده‌های ترافیک، آب و هوا و شرایط راه انجام می‌گیرد. با استفاده از خروجی‌های مدل‌های زوال سیستم مدیریت روسازی
از خروجی‌های مدل‌های زوال سیستم مدیریت روسازی قادرست اطلاعات لازم برای بهسازی و نگه‌داری راه به تصمیم‌گیرندگان ارائه کند. روش‌های مدیریت. روش‌های مدیریت روسازی معمولاً شامل اقدامات زیر هستند: جمع‌آوری داده‌ها و بررسی شرایط راه معمولاً پرهزینه و زمانبر است. امروزه روش‌هایی چون جمع‌آوری داده اتوماتیک یا پیش‌بینی داده‌ها تا حدی جایگزین روش‌های دستی شده است. شاخص‌های شرایط راه. شاخص‌های متعددی در سنجش شرایط راه استفاده می‌شوند. برخی از مهم‌ترین این شاخص‌ها عبارتند از:
مدرسه قهرمانانه من یک مجموعه مانگا ژاپنی ابرقهرمانی به نویسندگی و تصویرگری کوهی هوریکوشی است. این مجموعه مانگا از ژوئیه ۲۰۱۴ تاکنون توسط "هفته‌نامه شونن جامپ" در حال چاپ است. یک مجموعه تلویزیونی انیمه توسط بونز از این مانگا اقتباس شد. اولین فصل در ژاپن از آوریل تا ژوئن ۲۰۱۶ پخش شد، در دنباله آن یک فصل دوم از آوریل تا سپتامبر ۲۰۱۷ پخش شد، بعد یک فصل سوم از آوریل تا سپتامبر ۲۰۱۸، یک فصل چهارم هم از اکتبر ۲۰۱۹ تا آوریل ۲۰۲۰. فصل ۵ این انیمه در سال ۲۰۲۱ انتشار یافت. داستان انیمه. فصل ۱: دکو، پسری بدون کوسه
یافت. داستان انیمه. فصل ۱: دکو، پسری بدون کوسه (قدرت خارق‌العاده)، رویای قهرمان شدن رو داره. پس از یک ملاقات سرنوشت‌ساز با قهرمان شماره یک، آل مایت، اون کوسه "یکی برای همه" رو به ارث می‌بره و وارد دبیرستان U.A. میشه تا قهرمان بشه. فصل ۲: دکو و همکلاسی‌هاش درگیر امتحانات و تمرینات سخت برای تقویت کوسه‌هاشون میشن. رقابت‌ها و چالش‌های زیادی رو تجربه می‌کنن و در این بین با تهدیدهای لیگ تبهکاران مواجه میشن. فصل ۳: لیگ تبهکاران فعال‌تر میشه و نبرد بزرگی بین آل مایت و همه برای یکی (All For One) رخ میده که به پایان
و همه برای یکی (All For One) رخ میده که به پایان دوران آل مایت به عنوان قهرمان می‌انجامد. این فصل نقطه عطفی در زندگی دکو و بقیه قهرمانان جوان هست. فصل ۴: دکو و بقیه برای کارآموزی به آژانس‌های قهرمانی میرن. دکو با اوورهاول، رهبر گروه یاکوزا، روبرو میشه که سعی در ساخت داروی نابودکننده کوسه داره. نبرد سختی برای نجات دختری به نام اری شکل می‌گیره. فصل ۵: فصل بر توسعه شخصیت‌های لیگ تبهکاران و گذشته دردناک شیگاراکی تمرکز داره. همچنین، تمرینات مشترکی بین کلاس A و B دبیرستان U.A. برگزار میشه که در اون دکو کنترل
و B دبیرستان U.A. برگزار میشه که در اون دکو کنترل بهتری روی کوسه‌اش پیدا می‌کنه. فصل ۶: نبردی تمام‌عیار بین قهرمانان و جبهه آزادی‌بخش ماوراء طبیعی (ترکیبی از لیگ تبهکاران و ارتش آزادی‌بخش) درمی‌گیره. این جنگ خسارات زیادی به بار میاره و جامعه قهرمانان رو به چالش می‌کشه. دکو مجبور میشه به تنهایی برای مقابله با شیگاراکی و همه برای یکی قدرتمندتر شده، اقدام کنه.
سایز صفر () یا سایز ۰ () اندازه‌ای برای پوشاک زنان در سیستم سایز کاتالوگی ایالات متحده است. سایز ۰ و ۰۰ به‌واسطهٔ تغییر اندازه‌های پوشاک در گذر زمان (که تحت عنوان اندازهٔ بیهوده یا تغییر اندازه مورد اشاره قرار می‌گیرد)، که منجر به استفاده از ارقام کوچک‌تر شده‌بود، ابداع شدند. به‌عنوان مثال، سایز ۰ در سال ۲۰۱۱ برابر با سایز ۲ در سال ۲۰۰۱ بوده و از سایز ۶ در سال ۱۹۷۰ و سایز ۸ در سال ۱۹۵۸ بزرگتر است. پوشاک سایز ۰ مدرن، بسته به نوع و نشان تجاری آن، برای اندازهٔ سینه-شکم-باسن بین ۷۶-۵۶-۸۱ سانتی‌متر (۳۰-۲۲-۳۲
سینه-شکم-باسن بین ۷۶-۵۶-۸۱ سانتی‌متر (۳۰-۲۲-۳۲ اینچ) تا ۹۰–۷۱-۹۰ سانتی‌متر (۳۶-۲۸-۳۶ اینچ) مناسب است. سایز ۰۰ ممکن است بین ۱ تا ۵ سانتی‌متر (۰٫۵ تا ۲ اینچ) از سایز ۰ کوچک‌تر باشد. سایز صفر غالباً برای اشاره به افزاد بسیار لاغر (به‌ویژه زنان و دختران نوجوان)، یا گرایش‌های وابسته به آن‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.
«چطوری (جشن) می‌گیریم» ترانه‌ای از خوانندهٔ بریتانیایی ریتا اورا از نخستین آلبوم وی تحت عنوان "اورا" (۲۰۱۲) می‌باشد.
مک‌لارن ام‌پی۴–۲۹ یک خودروی مسابقه‌ای فرمول یک بود که توسط تیم گاس، مت موریس، نیل اوتلی و مارسین بادکوفسکی طراحی شد و توسط مک‌لارن برای شرکت در مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۴ ساخته شد. کوین مگنوسن و جنسون باتن رانندگانی بودند که در این فصل با این خودرو رانندگی کردند. پیشرانهٔ این خودرو از نوع وی۶ ۹۰° توربو با حجم ۱۶۰۰ سی‌سی بوده و جعبه‌دندهٔ آن ۸ دنده به‌صورت نیمه‌خودکار بود. این خودرو مجموعاً در ۱۹ مسابقه شرکت کرد، اما موفق به کسب پیروزی نشد.
رپ زیرلبی یا رپ مامبل یا رپ ساوندکلاودی اصطلاحی است که به عنوان یک خرده‌ژانر از هیپ هاپ که بیش‌تر در سکوهای برخط توزیع آثار صوتی همچون ساوندکلاود توزیع می‌شود، تعریف می‌گردد. این اصطلاح از سال ۲۰۱۰ به این سو باب شد. کاربرد اصلی این اصطلاح زمانی است که صدای خواننده نامفهوم یا بد کیفیت ضبط شده باشد؛ اما معنی دیگر آن بر رپ‌کن‌هایی دلالت دارد که خلاف دیگر رپ‌کن‌های حرفه‌ای، به اصول شعری این ژانر همچون معنی‌دار بودن آن توجهی نمی‌کنند. برخی افراد از به‌کار بردن این اصطلاح به سبب نادرست یا تحقیرآمیز بودن آن برای
اصطلاح به سبب نادرست یا تحقیرآمیز بودن آن برای خواننده‌های رپ جوان انتقاد کرده‌اند؛ هر چند برخی از هنرمندان تلاش کرده‌اند این اصطلاح را بازتعریف کنند. با این وجود برخی دیگر از این سبک به عنوان مرحله جدیدی از تکامل این ژانر دفاع کرده‌اند. سبک و ریشه‌شناسی. اصطلاح «رپ زیرلبی» نخستین بار در سال ۲۰۱۴ توسط یک روزنامه‌نگار/دی‌جی سبک رپ جنگی به نام دی‌جی ولد، در مصاحبه با یک رپ‌کن جنگی به نام لودد لوکس (Loaded Lux) در مورد ظهور این سبک در جریان اصلی هیپ هاپ استفاده شد. دربارهٔ اینکه چه کسی برای نخستین بار به چنین
شد. دربارهٔ اینکه چه کسی برای نخستین بار به چنین سبکی رپ کرده‌است، اختلاف نظر وجود دارد. با این حال برخی معتقدند خوانندگانی چون گوچی مان، چیف کیف و شناخته‌شده‌تر از آن‌ها، فیوچر، به ویژه با یکی از آهنگ‌هایش که در آلبومش در سال ۲۰۱۱ به نام" پلوتو " منتشر شد، از نخستین ایجادگران این سبک هستند. این اصطلاح برای نخستین بار در توصیف رپ‌کن‌هایی که اشعار آنها نامفهوم است، نیز به کار رفته؛ اما دامنه معنی آن شامل رپ‌کن‌هایی می‌شود که عموماً تأکید کمی بر کیفیت متن ترانه دارند. برخی ادعا کرده‌اند که هنرمندانی چون داس
دارند. برخی ادعا کرده‌اند که هنرمندانی چون داس ای‌اف‌اکس و فو-شنیکنز سال‌ها پیش از ایجاد این اصطلاح به این سبک رپ می‌کرده‌اند. «رپ‌کن‌های زیرلبی» تمایل دارند بیش‌تر در مورد مواد مخدر، سکس، پول، جواهرات، لباس‌های طراحی‌شده و مهمانی رپ کنند. همچنین این دسته از رپ‌کن‌ها از فلو یا جریان به‌اصطلاح «آها» به منظور ایجاد قافیه، زمانی که توان قافیه‌پردازی نداشته باشند، به‌وفور استفاده می‌کنند؛ واژگانی نظیر «آره»، «آها» و «آه» که در آغاز یا انتهای مسرع آورده می‌شوند. «رپ زیرلبی» همان‌طور که اشاره شد، غالباً برای
«رپ زیرلبی» همان‌طور که اشاره شد، غالباً برای تحقیر رپ‌کن‌هایی استفاده می‌شود که هیچ‌گونه انسجام معنایی در شعرشان وجود ندارد. اسکار هارولد از مجله " "کاردینال تایمز" " با بیان اینکه رپ‌کن‌هایی همچون فیوچر بیشتر به ملودی‌های پاپ و جلوه‌های صوتی، مانند تنظیم خودکار تکیه می‌کنند تا معنی شعر، اظهار داشت: "رپ زیرلبی" گمراه کننده است. جاستین چَریتی، نویسنده وب‌سایت رینگر، استدلال می‌کند که این اصطلاح ضرورتاً ساده‌انگارانه است و در حقیقت به یک نوع خاص رپ اشاره نمی‌کند. وی بیان می‌کند که بسیاری از هنرمندان که
نمی‌کند. وی بیان می‌کند که بسیاری از هنرمندان که غالباً در گفتگوهای مربوط به این خرده‌ژانر خود را سپر بلا قرار می‌دهند، در واقع رپ‌کردنشان آن‌قدرها بد نیست و همین نشان می‌دهد «که این اصطلاح برای طبقه‌بندی هنرمندان چندان مفید نیست.» رپ ساوندکلاودی. در سال ۲۰۱۷، جان کارامانیکا ، منتقد موسیقی از "نیویورک تایمز" اظهار داشت که رپ ساوندکلاودی «در سال گذشته به حیاتی‌ترین و مختل کننده‌ترین حرکت جدید در هیپ هاپ تبدیل شده‌است». تاد مسکویتز، بنیانگذار آلامو رکوردز، با بیان اینکه این خرده‌ژانر دارای یک بیس به شدت با
بیان اینکه این خرده‌ژانر دارای یک بیس به شدت با اعوجاج و صدای عمداً صاف نشده‌است، آن را یک"جنبش لو-فای " خواند. هنگامی که اسکی ماسک د سلامپ گاد در رابطه با سبک و نحوه ضبط صدای ژانر لو-فای صحبت می‌کرد، خاطرنشان کرد: "این بدترین نوع ضبط کردن کار است ، [اما] حداقل شما می‌توانید آن را در هر کجا کار را تنظیم کنید و این همان موجی بود که ما روی آن قرار داشتیم." و "انرژی خام آن، یعنی اعوجاج موجود در آن، تخصص ما است و ما از آن به نفع خود استفاده کردیم." اسپین چنین نوشت که شرکت ساوندکلاود نتوانسته‌است برای بهبود
نوشت که شرکت ساوندکلاود نتوانسته‌است برای بهبود مشکلات مالی خود از محبوبیت رپ ساوندکلاودی بهره بگیرد. در ژانویه سال ۲۰۱۹، استفان ویت از مجله "رولینگ استون"، با استناد به کشته شدن رپ‌کن‌های مشهور همچون لیل پیپ در سال ۲۰۱۷ و ایکس‌ایکس‌ایکس تنتاسیون در سال ۲۰۱۸، ورود لیل زان به مرکز ترک اعتیاد و مشکلات قانونی سیکس ناین، اظهار داشت که موج رپ ساوندکلاودی در چند سال گذشته رو به زوال بوده‌است. بازخورد. نقد. رپ‌کن‌هایی که نسبت به بهره‌گیری از اصطلاح رپ زیرلبی ابراز نارضایتی کرده‌اند عبارتند از: جی. کول، لاجیک،
نارضایتی کرده‌اند عبارتند از: جی. کول، لاجیک، کریس بی، راس، جوینر لوکاس، و امینم. امینم در آلبوم خود "کامی‌کازه"، پس از اعلام اینکه "بوم بپ (نوعی سبک موسیقی) با یک تبر برمی گردد تا زیرلبی رپ کند" در آهنگ " رویس دا۹'۵ و ترانه" کاترپیلار "به انتقاد از چندین" رپ‌کن زیرلبی" پرداخت. امینم در دیس‌ترک " کیل‌شات "، که در آن مشین گان کلی را دیس کرده و او را یک رپ‌کن‌زیرلبی خطاب کرده‌است. هنرمندان مشهور رپ، پیت راک و جو بودن آشکارا از این سبک به‌سبب کنار گذاشتن سنت هیپ هاپ انتقاد کردند. در نظر منتقد موسیقی، رابرت
هیپ هاپ انتقاد کردند. در نظر منتقد موسیقی، رابرت کریستگائو، "رپ ساوندکلاودی حداقل به اندازه هر نوع هیپ هاپی از نوعی بلاغت جنسیت‌زده رنج می‌برد. برای رد این نظر من به دلایل بسیار خوبی که خلاف آن را ثابت کنند، نیاز دارم." وی اضافه کرد، "من از واژه"جنده" متنفر هستم و از آهنگ‌های ایکس‌ایکس‌ایکس تنتاسیون هم به همین دلیل بدم می‌آید. ستایش. در دفاع از این سبک، جاستین چریتی از "وب‌سایت رینگر" اظهار داشت که «بحث بر سر این است که واقعاً این باعث ناراحتی است که نسلی از نوازندگان جوان چگونه از صداهای خود به شیوه‌های
از نوازندگان جوان چگونه از صداهای خود به شیوه‌های عجیب، بی‌سابقه و بر خلاف خواسته‌های والدین و پیشینیان خود استفاده کرده‌اند». "گاردین" این سبک را با موج اول پانک راک مقایسه و خاطرنشان کرد: «سادگی صوتی، نامحسوس بودن و احساس گناه مشترکی میان این دو سبک وجود دارد». "وایب (مجله)" رپ زیرلبی را با اشکال پیشین هیپ هاپ و همچنین صداخوانی مرتبط دانست. آدام دو پاور-ایوانز "از کانورسیشن (وبگاه)"، این عقیده را که رپ زیرلبی بازتاب تنبلی است، را رد کرد و در عوض پیشنهاد کرد که این بازتاب دقیقی از کسالت ناشی از بی‌سبری و
که این بازتاب دقیقی از کسالت ناشی از بی‌سبری و سرعت زندگی در فرهنگ معاصر است. " آکادمی موسیقی ردبول" اظهار داشت که "با همه این احوال آن دسته از رپ‌کن‌هایی که برچسب رپ‌کن ساوندکلاودی، رپ‌کن ایمویی، یا رپ‌کن زیرلبی خورده‌اند، مسیرهای تازه‌ای را گشوده‌اند، بار دیگر مرزهای رپ را جابه‌جا کرده‌اند و آن‌ها هستند که تعیین می‌کنند رپ چیست؟ برای کیست؟ و چگونه باید توزیع شود؟. "
مک‌لارن ام‌پی۴–۳۱ یک خودروی مسابقه‌ای فرمول یک بود که توسط تیم گاس، مت موریس و پیتر پرودرومو طراحی شد و توسط مک‌لارن برای شرکت در مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۶ ساخته شد. فرناندو آلونسو، جنسون باتن و اشتوفل واندورن رانندگانی بودند که در این فصل با این خودرو رانندگی کردند. پیشرانهٔ این خودرو از نوع وی۶ توربو با حجم ۱۶۰۰ سی‌سی بوده و جعبه‌دندهٔ آن به‌صورت نیمه‌خودکار متغیر پیوسته با پدال تعویض دنده و دارای ۸ دنده + ۱ دنده عقب بود. این خودرو مجموعاً در ۲۱ مسابقه شرکت کرد و در این مسابقات تنها یک بار سریع‌ترین زمان
کرد و در این مسابقات تنها یک بار سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کرد.
ویلیامز اف‌دبلیو۳۷ یک خودروی مسابقه‌ای فرمول یک بود که توسط پت سایموندز، اد وود و جیسون سامرویل طراحی شد و توسط تیم مهندسی جایزه بزرگ ویلیامز برای شرکت در مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۵ ساخته شد. فلیپه ماسا و والتری بوتاس رانندگانی بودند که در این فصل با این خودرو رانندگی کردند. پیشرانهٔ این خودرو از نوع وی۶ ۹۰° توربو با حجم ۱۶۰۰ سی‌سی بوده و جعبه‌دندهٔ آن ۸ دنده به‌صورت نیمه‌خودکار پیوسته بود. این خودرو مجموعاً در ۱۹ مسابقه شرکت کرد، اما موفق به کسب پیروزی نشد.
رد بول آربی۱۱ یک خودروی مسابقه‌ای فرمول یک بود که توسط آدریان نوی، راب مارشال و دن فالوز طراحی شد و توسط تیم اینفینیتی رد بول ریسینگ برای شرکت در مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۱۵ ساخته شد. دنیل ریکاردو و دانیل کویات رانندگانی بودند که در این فصل با این خودرو رانندگی کردند. پیشرانهٔ این خودرو از نوع وی۶ ۹۰° توربو با حجم ۱۶۰۰ سی‌سی بوده و جعبه‌دندهٔ آن دارای ۸ دنده بود. این خودرو مجموعاً در ۱۹ مسابقه شرکت کرد و در این مسابقات تنها ۳ بار سریع‌ترین زمان برای طی یک دور پیست را به نام خود ثبت کرد.
مت موریس (؛ زادهٔ ) مهندس ورزش‌های موتوری اهل بریتانیا، و مهندس ارشد سابق تیم مک‌لارن در مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک است. موریس از دانشگاه کاونتری با مدرک مهندسی مکانیک فارغ‌التحصیل شد و بلافاصله پس از آن به کازوورث پیوست. او تا سال ۲۰۰۶ در این شرکت مشغول به فعالیت بود و پس از آن به ویلیامز ملحق شد و پیش از پیوستن به تیم سائوبر در سال ۲۰۱۱، برای ۸ سال برای ویلیامز کار می‌کرد. موریس خیلی زود به رده‌های بالاتر در تیم سائوبر دست یافت و برای دو فصل در جایگاه طراح ارشد این تیم مشغول به کار بود. پس از آن و در
طراح ارشد این تیم مشغول به کار بود. پس از آن و در سال ۲۰۱۳ به‌عنوان مهندس ارشد وارد تیم مک‌لارن شد و تا پیش از استعفای خود در ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، در این مقام باقی ماند.
پیتر پرودرومو (؛ زادهٔ ) مهندس و متخصص آیرودینامیک هواپیمای اهل یونانی-قبرسی زادهٔ بریتانیا است. او در حال حاضر به‌عنوان افسر ارشد فنی (آیرودینامیک) در تیم مک‌لارن در مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک مشغول به کار است. پرودرومو در ابتدا در سال ۱۹۹۱ به دفتر طراحی مک‌لارن ملحق شد و بعداً به مقام متخصص ارشد آیرودینامیک دست یافت. او در سال ۲۰۰۶ مک‌لارن را ترک کرد و به‌عنوان سرپرست بخش آیرودینامیک به رد بول ریسینگ پیوست. او در اواخر سال ۲۰۱۴ به‌عنوان مهندس ارشد دوباره وارد مک‌لارن شد.
عشق نه، فقط دیوانگی فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ است. در این فیلم بازیگرانی همچون نانچو نُـوو، کایتانا گی‌ین کوئربو، اینگرید روبیو، بئاتریس سانتیاگو، گوستاوو سالمرون، خاویر مانیک، پنه‌لوپه کروز، بیبیانا فرناندس، خوان دیه‌گو بوتو، کارلوس باردم، ارنستو آلتریو، ماریا استوه، مونیکا باردم، فرناندو کلومو، آنتونیو د لا توره، نانچو نُـوو، خوزه مانوئل سروینو و پپون نیه‌تو ایفای نقش کرده‌اند.
نبرد تونه‌گاوا () نبردی در اواخر دوره سنگوکو بود که پس از حمله اوئه‌سوگی کنشین به قلعه تاکدا شینگن در ولایت کوزوکه و در مجاورت رود تونه‌گاوا رخ داد. سرانجام پس از یک نبرد طرفین از یکدیگر فاصله گرفتند.