payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آژانس دولتی فیلم، که به اختصار به عنوان Derzhkino شناخته می‌شود ("")، نهاد اجرایی مرکزی سینمای اوکراین است که در سال ۲۰۱۱ ایجاد شد. پلیپ ایلنکو از اوت ۲۰۱۴ تا زمان استعفا در اوت ۲۰۱۹ رئیس آژانس بود. انتقاد. آژانس دولتی فیلم اوکراین بودجه پروژه‌های به اصطلاح میهن پرستانه را در اولویت قرار می‌دهد. برای صلاحیت، درژ کینو برای مقابله با تسلط صنعت فیلم میهن پرستانه تحت حمایت روسیه، لازم است که زبان اوکراینی یا تاتار کریمای ۹۰٪ از کل گفتگوهای فیلم را به خود اختصاص دهد. مقاله ای در رادیو اروپای آزاد / رادیو آزادی
دهد. مقاله ای در رادیو اروپای آزاد / رادیو آزادی گزارش داد که «برخی معیارهای درژکینو را به نوع سانسوری که در کشورهای مستبد مانند روسیه وجود دارد تشبیه کرده‌اند».
مرکز ملی اولکساندر دووژنکو (همچنین مرکز دووژنکو) مرکز آرشیو فیلم‌های دولتی و یک شاخه فرهنگی در کیف اوکراین است. تاریخ. این مرکز در سال ۱۹۹۴ با حکم رئیس‌جمهور اوکراین تأسیس شد. در سال ۲۰۰۰ مرکز دوژنکو با کارخانه چاپ قبلی فیلم کیف (تأسیس در سال ۱۹۴۸)، بزرگترین در نوع خود در اوکراین ادغام شد و دارایی، امکانات و مجموعه فیلم‌های آن را تصاحب کرد. از سال ۲۰۰۶ این مرکز عضو فدراسیون بین‌المللی بایگانی فیلم (FIAF) است. استودیوی فیلم انیمیشن اوکراین (با نام Ukranimafilm ، تأسیس در ۱۹۹۰) در سال ۲۰۱۹ به مرکز پیوست. از
، تأسیس در ۱۹۹۰) در سال ۲۰۱۹ به مرکز پیوست. از سال ۲۰۱۶–۲۰۱۹ اماکن صنعتی سابق مرکز تحت بازسازی کامل قرار گرفتند و به یک شاخه فرهنگی چند شکل تبدیل شدند. در سپتامبر ۲۰۱۹ این مرکز اولین موزه فیلم در اوکراین را افتتاح کرد. ساختار. مرکز دوژنکو مرکز ذخیره‌سازی فیلم، آزمایشگاه‌های فیلم و دیجیتال، موزه فیلم، بایگانی فیلم و یک مدیاتک را اداره می‌کند. این مؤسسه در یک ساختمان هشت طبقه در منطقه هلوسیو کیف واقع شده‌است. این مکان همچنین دارای یک بخش هنرهای نمایشی ۳۰۰ نفره، صحنه ۶، واقع در طبقه ششم آن به همراه چندین شرکت
صحنه ۶، واقع در طبقه ششم آن به همراه چندین شرکت موسیقی و تئاتر مستقل و مجموعه‌های هنری تئاتر است.
دیونا وکوویچ (به مونته‌نگرویی: Divna Veković، به صربی: Дивна Вековић) (۱۸۸۶–۱۹۴۴) یک پزشک، دندان‌پزشک، ماما، مترجم و بشردوست اهل مونته‌نگرو و نخستین پزشک زن آموزش‌دیده این کشور بود. او به عنوان مترجم نخستین کسی بود که کتاب "تاج گل کوه" را از زبان صربی به فرانسوی ترجمه کرد. "تاج گل کوه" شعر و نمایشنامه‌ای شناخته شده در ادبیات مونته‌نگرو است که توسط شاهزاده-اسقف و شاعری به نام پتار دوم پتروویچ-نژگو سروده شده‌است. وکوویچ همچنین شعرهای دیگری مانند شعر شاعر صربستانی یوان یوانوویچ زمای را ترجمه کرده‌است و یک
یوان یوانوویچ زمای را ترجمه کرده‌است و یک واژه‌نامه فرانسوی-صربی را نیز به نگارش درآورده است. وی کار خود را به عنوان پزشک تا زمان مرگش در اواخر جنگ جهانی دوم ادامه داد و در معرفی ثروت‌های معنوی مونته‌نگرو به اروپا بسیار فعال بود. زندگی‌نامه. دیونا وکوویچ به عنوان ششمین فرزند از هفت فرزند اوروش و تولا وکوویچ، در سال ۱۸۸۶ در دهکده لوژاک در نزدیکی برانه در یک خانواده صربستانی زاده شد. او تحصیلات ابتدایی خود را در صومعه دوردوی استوپووی، راهنمایی را در اسکوپیه و دبیرستان خود را در ستینیه به پایان رساند. هیچ
و دبیرستان خود را در ستینیه به پایان رساند. هیچ اطلاعات موثقی دربارهٔ زندگی خانوادگی وی وجود ندارد. آموزش. به دیونا به عنوان یک دانش آموز ممتاز و یکی از بهترین‌های نسل خود، برای رشته آموزش دختران بورسیه تحصیلی مؤسسه دخترانه «ملکه ماریا» در ستینیه داده شد. شاهزاده نیکولا که او را یک دانش‌آموز فوق‌العاده با استعداد یافته بود، از طرف پادشاهی مونته‌نگرو به او بورسیه تحصیلی اعطا و وی را برای تحصیل به پاریس روانه کرد. او در سال ۱۹۰۷ از دانشگاه سوربن در رشته پزشکی فارغ‌التحصیل و به یک پزشک تبدیل شد. تحصیلات وی در
فارغ‌التحصیل و به یک پزشک تبدیل شد. تحصیلات وی در فرانسه شامل تحصیل یک ساله در دانشکده مامایی آمین، تحصیل دو ساله در دانشکده پزشکی سوربن و تحصیل دو ساله در دانشکده دندانپزشکی پاریس بود که تحصیلات وی در نهایت در سال ۱۹۱۷ به پایان رسید. وی عضو صلیب سرخ بین‌المللی نیز بود. او در سال ۱۹۳۹ به مونته‌نگرو بازگشت. او او که بیشتر زمان نقل مکان به فرانسه تا بازگشت به مونته‌نگرو را در پاریس زندگی کرده بود، زبان فرانسوی را کاملاً یادگرفته بود. اطلاعات رسمی در مورد اتمام کلاس‌های مقدماتی دانشکده مامایی و رشته
مورد اتمام کلاس‌های مقدماتی دانشکده مامایی و رشته دندانپزشکی توسط او وجود دارد، با این حال، هیچ یادداشت رسمی در مورد بورسیه تحصیلی او برای تحصیل در دانشگاه سوربن و ثبت نام در دانشکده پزشکی وجود ندارد. این داده‌ها توسط اعضای خانواده نزدیک او داده می‌شوند. اسناد و مدارک متعلق به دیونا وکوویچ در سال ۱۹۴۵ نابود شدند. او رشته ادبیات را نیز تا مقطع دکترا ادامه داد و در سال ۱۹۲۶ از پایان‌نامه‌اش در بلگراد دفاع کرد.
افشاگری یا رِوِلاسیون () نخستین آلبوم چندآهنگه (ئی‌پی) اسپانیایی-زبان سلنا گومز، خوانندهٔ آمریکایی است. این ئی‌پی در ۱۲ مارس ۲۰۲۱ توسط اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. پیش از آن تک‌آهنگ‌های «یک‌بار»، «با من برقص» و «عشق خودخواه» برای پشتیبانی از ئی‌پی منتشر شدند. پیش‌زمینه. گومز در مصاحبه ای در فوریه ۲۰۲۰ با مجلهٔ "دیزد" اعلام کرد که قصد دارد موسیقی اسپانیایی-زبان منتشر کند. در ژانویه ۲۰۲۱ برای آشکارسازی به رونمایی از موسیقی جدیدش به زبان اسپانیایی، گومز «به نقل از» توئیتی از ژانویه ۲۰۱۱ که به آلبومی به زبان
از» توئیتی از ژانویه ۲۰۱۱ که به آلبومی به زبان اسپانیایی که هرگز منتشر نشده‌است، اشاره می‌کند و می‌گوید: «من فکر می‌کنم ارزش انتظار را دارد». ضبط. با توجه به دنیاگیری کووید ۱۹، "افشاگری" تقریباً از راه دور و در یک استودیوی خانگی ضبط شد و از ارتباطات تصویری زوم برای برقراری ارتباط استفاده می‌کردند. گومز یک مربی زبان استخدام کرد تا به او کمک کند واژگان اسپانیایی خود را بازیابی و روی لهجه و عامیانه‌گویی او تمرین کند. انتشار و تبلیغ. تک‌آهنگ آغازین ئی‌پی با نام «یک‌بار» در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱ منتشر شد. این ترانه
«یک‌بار» در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۱ منتشر شد. این ترانه اولین فعالیت او در موسیقی لاتین از زمان انتشار نسخه اسپانیایی زبان تک‌آهنگ «سالی بدون باران» با گروه سابق خود سلنا گومز و سین با عنوان «Un Año Sin Lluvia» بود؛ گومز این ترانه را «یک سرود عشق زیبا» توصیف کرد. موزیک ویدئوی همراه این ترانه به کارگردانی لوز پرز در همان روز به نمایش درآمد. تاریخ انتشار این ئی‌پی در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱ همراه با اعلام دومین تک‌آهنگ خود با نام «با من برقص» با حضور رئو الهاندرو، رپر و خوانندهٔ پورتوریکویی اعلام شد. این تک آهنگ در ۲۹ ژانویه
پورتوریکویی اعلام شد. این تک آهنگ در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۱ منتشر شد و در همان روز ئی‌پی برای پیش خرید در دسترس قرار گرفت. موزیک ویدئوی همراه در کنار این ترانه نیز به نمایش درآمد و توسط فرناندو نوگاری، فیلمساز برزیلی کارگردانی شد.
اولا براون یک پزشک انگلیسی-نیجریه‌ای، کارآفرین مراقبت‌های بهداشتی و بنیانگذار گروه سرمایه‌گذاری بهداشت پزشکان پروازی و مدیر شرکت سرمایه‌گذاری گرینتی است. گروه بهداشت و درمان پزشکان پروازی در سراسر زنجیره ارزش مراقبت‌های بهداشتی در خدمات آمبولانس هوایی و تدارکات، مشاوره یا فناوری مراقبت‌های بهداشتی، ساخت بیمارستان یا کلینیک، تشخیص و تجهیزات، مدیریت امکانات بهداشتی و خرده فروشی دارویی فعالیت می‌کند. سنین جوانی و آموزش. اولا براون در لندن انگلستان زاده شد و در دانشکده پزشکی هال یورک تحصیل کرد. او پس از
و در دانشکده پزشکی هال یورک تحصیل کرد. او پس از فارغ‌التحصیلی، در رشته پزشکی حاد در انگلستان کار کرد و سپس به وی بورس تحصیلی مکست ژاپن اعطا شد که به وی امکان ادامه تحصیل در توکیو را از طریق بورس تحصیلی متمرکز بر تحقیقات آزمایشگاهی دربارهٔ سلول‌های بنیادی توانمند القاشده می‌داد. وی در حال گذراندن دوره تحصیلات خود در مقطع کارشناسی ارشد در امور مالی و سیاست اقتصادی در دانشگاه لندن است و همچنین دارای یک گواهی سیاست‌گذاری اقتصادی از دانشکده تجارت آی‌ئی اسپانیا و یک گواهی حسابداری برای تصمیم‌گیری از دانشگاه
و یک گواهی حسابداری برای تصمیم‌گیری از دانشگاه میشیگان ایالات متحده است. حرفه پزشکی. اولا پس از فارغ‌التحصیلی برای مدت کوتاهی در سرویس سلامت همگانی انگلستان کار کرد. وی با آموزش تخصصی خود در پزشکی هوافضا، نخستین اورژانس پیش‌بیمارستانی هوایی غرب آفریقا را در لاگوس نیجریه ایجاد کرد اولا عضو کالج پزشکان اورژانس آمریکایی است. او در سال ۲۰۱۳ توسط مجمع جهانی اقتصاد در فهرست رهبران جوان جهانی قرار گرفت. حضور و نشریات. اولا در مکان‌های مختلفی در سراسر جهان، از جمله مجمع جهانی اقتصاد، کنفرانس جهانی تد، هفته
از جمله مجمع جهانی اقتصاد، کنفرانس جهانی تد، هفته رسانه‌های اجتماعی لاگوس، اتحادیه اروپا، انجمن اقتصادی سوئیس، سازمان ملل، بانک جهانی، مجمع جهانی اقتصاد، مؤسسه فناوری ماساچوست، دانشگاه کمبریج و جشنواره ایده‌های اسپن سخنرانی کرده‌است. اولا و کارهای او در سیستم رسانه‌های مختلفی به نمایش درآمده اند. او ویرایشگر "مجله بین‌المللی خدمات اضطراری" است و تا کنون سه کتاب به نام‌های "EMQ در پزشکی کودکان"، "خدمات پیش‌بیمارستانی در آفریقا" و "رفع مشکلات بهداشتی در نیجریه؛ راهنمای سیاست بهداشت عمومی" را منتشر کرده‌است.
راهنمای سیاست بهداشت عمومی" را منتشر کرده‌است. او همچنین مقاله‌هایی را در "مجله پزشکی بریتانیا"، "مجله خدمات پزشکی اورژانسی"، "مجله پزشکی دلتای نیجر"، "نیویورک تایمز" و "هافینگتون پست" نوشته‌است. "بانکداری، بازرگانی و اقتصاد در بازارهای نوظهور: یک مجموعه مقاله" از دیگر انتشارات او هستند. افتخارات. اولا براون تاکنون جوایز بسیاری را به دست آورده‌است.
اولنا گریچیخینا (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای موزون اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده‌است.
اولنا کودیروا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
اولنا مازورنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به باشگاه فوتبال نورنبرگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
اولها باسانسکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
اولها بویچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. سابقه. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به WFC Naftokhimik Kalush اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
اولها اودیچوک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine women's national under-19 football team و زنان اوکراین بازی کرده‌است.
اولها زولوتاروا (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده‌است.
پاولو تیموشچنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده‌است.
رنه تبل (؛ زادهٔ ) ورزشکار مسابقه اسب‌دوانی اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده‌است.
روسلانا تاران (؛ زادهٔ ) قایقران قایق بادبانی اهل اوکراین است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان شاهدخت اولگا شده‌است.
سویتلانا فریشکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به Zhytlobud-1 Kharkiv اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
تامیلا خیمیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
تتیانا چورنا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به Metalurh Donetsk اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
تتیانا کیتایوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
تتیانا روماننکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به Reims اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
تتیانا ورزوبووا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان اتحاد جماهیر شوروی و زنان اوکراین بازی کرده‌است.
والنتینا کوتیک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
والنتینا تاراکانوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
والریا آلشیچوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به Energiya اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
ورونیکا آندروخیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
ویکتوریا ترشچوک (؛ زادهٔ ) ورزشکار پنج‌گانه مدرن اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده‌است.
یانا درکاچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
یانا کالینینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Ukraine women's national under-19 football team و زنان اوکراین بازی کرده‌است.
یولیا املیانوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
یولیا کورنیوتس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
یولیا واسچنکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده‌است می‌توان به Naftokhimik Kalush اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان اوکراین بازی کرده‌است.
یوسیف پنیاک (؛ زادهٔ ) اسنوبردسوار اهل اوکراین است. وی همچنین از اسنوبردسواران در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ بوده‌است.
الین اسکاری (۳۰ ژوئن ۱۹۴۶) جستارنویس آمریکایی و استاد زبان و ادبیات انگلیسی و آمریکایی است. او در دانشگاه هاروارد صاحب کرسی زیبایی‌شناسی است. اسکاری در کارش بر «نظریه بازنمایی»، «زبان درد فیزیکی» و ساختار کلامی و ماده سازی در هنر، علم و قانون متمرکز است. او پیشتر استاد ادبیات انگلیسی دانشگاه پرینستون بوده‌است. اسکاری جوایز بسیاری را به خاطر نوشته‌هایش از آن خود کرده، از جمله "جایزه ترومن کاپوتی" برای نقد ادبی. زندگی. او نویسنده "بدن در درد" است که به عنوان مطالعه ای قطعی در مورد درد و درد ناشی از ضربه بسیار
ای قطعی در مورد درد و درد ناشی از ضربه بسیار شناخته شده‌است. او ادعا می‌کند که درد فیزیکی به تخریب و از بین رفتن جهان انسانی منجر می‌شود در حالیکه آفرینش انسانی در سوی دیگر این طیف به ساختن جهان منتهی می‌شود. او در سال ۱۹۹۸ برای مجموعه سخنرانی‌های تنر پیرامون ارزشهای انسانی جستاری نوشت تحت عنوان "در باب زیبایی و عادل بودن" که در واقع جستجویی بود در باب کم ارج ساختن زیبایی در تمدن غربی طی قرن بیستم. او در سال ۲۰۱۴ کتابی دربارهٔ «سلاح هسته ای نوشت» با عنوان «آنارشی گرماهسته ای» و در آن پیامدهای سیاسی شرم آور
گرماهسته ای» و در آن پیامدهای سیاسی شرم آور محدودکردن کنترل سلاح هسته ای و ایجاد قدرت انحصاری در مورد آن‌ها را نقد کرد. فرضیاتی در باب سقوط هواپیماها. او در سال ۱۹۹۸ در مقاله ای دربارهٔ سقوط پرواز تی دبیلو ۸۰۰ به امکان تداخل الکترومغناطیس به عنوان عامل این حادثه اشاره کرد. او این فرضیات را در مورد چند مورد سقوط دیگر هواپیمایی هم مطرح می‌کند. آثار. ترجمه شده به فارسی سایر نوشته‌ها
پونتا آلتا (به اسپانیایی: Punta Alta) یک منطقهٔ مسکونی در آرژانتین است که در Coronel Rosales واقع شده‌است. پونتا آلتا ۵۸٬۳۱۵ نفر جمعیت دارد و ۲ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. خواهرخوانده. شهرهای بارچلونا پوتزو دی گوتو، کارملو، اروگوئه و Caucete خواهرخوانده‌های پونتا آلتا هستند.
آنا الیزابت یوهانسون باگِنهولم پرتوشناس سوئدی اهل ونسبوری است که از یک حادثه در هنگام اسکی کردن در سال ۱۹۹۹ که به مدت ۸۰ دقیقه در آب بسیار سرد زیر لایه‌ای یخ گرفتار شده بود، جان سالم به در برد. در این مدت او قربانی هیپوترمی شدید شد و دمای بدنش به کاهش یافت. این دما یکی از کمترین درجه‌های حرارت انسان زنده‌ای است که تاکنون با هیپوترمی تصادفی ثبت شده‌است. باگنهولم در زیر یخ‌ها توانست توده‌ای از هوای گیرکرده را پیدا کند، اما پس از ۴۰ دقیقه زیر آب ماندن دچار ایست قلبی شد. باگنهولم پس از نجات با بالگرد به
ایست قلبی شد. باگنهولم پس از نجات با بالگرد به بیمارستان دانشگاه ترومسو منتقل شد و تیمی متشکل از بیش از صد پزشک و پرستار برای نجات جان او به مدت ۹ ساعت در چندین شیفت کار کردند. باگنهولم ده روز پس از حادثه در حالی که از گردن به پایین فلج بود به هوش آمد و سپس دو ماه را در بخش مراقبت‌های ویژه برای نقاهت گذراند. اگرچه امروزه او تقریباً به‌طور کامل از این حادثه بهبود یافته‌است اما هنوز در اواخر سال ۲۰۰۹ علائم جزئی در دست و پا مربوط به آسیب عصبی داشت. پروندهٔ باگنهولم در مجلهٔ برجستهٔ پزشکی انگلیس "لنست" و در
در مجلهٔ برجستهٔ پزشکی انگلیس "لنست" و در کتاب‌های درسی پزشکی مورد بحث قرار گرفته‌است. پیشینه و واقعه. آنا باگنهولم در سال ۱۹۷۰ در ونسبوری سوئد زاده شد. او در زمان حادثه ۲۹ ساله و در حال تحصیل برای تبدیل شدن به یک جراح ارتوپد بود. باگنهولم تصمیم گرفت دورهٔ دستیاری پزشکی خود را در نارویک نروژ انجام دهد و در مه ۱۹۹۸، به عنوان دستیار جراح در بیمارستان نارویک پذیرفته شد. اینگوه یونس در آن زمان مربی باگنهولم در بیمارستان نارویک بود و قصد داشت بازنشستگی خود را در ۲۰ مه ۱۹۹۹ با یک مهمانی جشن بگیرد. در آن روز،
در ۲۰ مه ۱۹۹۹ با یک مهمانی جشن بگیرد. در آن روز، باگنهولم به همراه دو نفر از همکارانش، ماری فالکنبرگ و توروین نسهایم در کوه‌های خارج از نارویک اسکی می‌کردند. باگنهولم یک اسکی باز خبره بود و اغلب پس از کار اسکی می‌کرد. هنگامی که او در حال پایین آمدن از دامنه کوه شیب‌داری بود — مسیری که قبلاً چندین بار طی کرده بود — کنترل اسکی‌های خود را از دست داد. او با سر روی لایه‌ای از یخ روی رودی یخ‌زده در نزدیکی یک آبشار فرود آمد و به پشت افتاد. یک سوراخ در یخ باز شد و در حالی که یخ‌های ذوب‌شده لباس‌هایش را پر کرده
و در حالی که یخ‌های ذوب‌شده لباس‌هایش را پر کرده بودند سر و نیمی از تنه باگنهولم در آن فرورفت. بدن او در زیر یخی به ضخامت ۲۰ سانتی‌متر قرار داشت. وقتی فالکنبرگ و نسهایم او را پیدا کردند، فقط پاها و اسکی‌های او بالای یخ باقی مانده بود. تلاش برای نجات. در آغاز دو همکار باگنهولم برای نجات دادن او تلاش کردند اما موفق نشدند. در ساعت ۱۸:۲۷ به وقت محلی (CET)، هفت دقیقه پس از افتادن او به درون آب، آن‌ها از طریق تلفن همراه خواستار کمک شدند. ستوان پلیس بورد میکالسن تماس را دریافت کرد و دو تیم نجات را آماده کرد؛ یکی
را دریافت کرد و دو تیم نجات را آماده کرد؛ یکی در بالای کوه و دیگری در پایین. میکالسن با تیم نجات بودو که مجهز به بالگرد سی کینگ بود نیز تماس گرفت، اما به او گفته شد که بالگرد برای انتقال یک کودک بیمار رفته‌است. با اصرار میکالسن اعزام‌کننده متقاعد شد تا بالگرد را بازگرداند. فالکنبرگ و نسهایم اسکی‌های باگنهولم را در حالی که منتظر رسیدن تیم‌های نجات بودند، نگه داشتند. باگنهولم تا پیش از یافتن توده هوا در آب سرد تقلا می‌کرد و توانست تا ۴۰ دقیقه هوشیار بماند اما سپس دچار ایست قلبی شد. کتیل سینگستاد تیم نجات را
سپس دچار ایست قلبی شد. کتیل سینگستاد تیم نجات را از بالای کوه هدایت می‌کرد. او به سرعت با اسکی خود را به محل باگنهولم رساند و همراه با تیم نجاتش تلاش کردند تا او را با طناب بیرون بکشند اما موفق نشدند. آن‌ها سپس سعی کردند با کندن یخ‌های اطراف باگنهولم را بیرون بیاورند، اما بیل برفی آن‌ها نتوانست یخ‌ها را بشکند. سپس گروه نجات دوم از پایین کوه با یک بیل باغبانی تیز به آن‌ها پیوست. آن‌ها توانستند در یخ سوراخ ایجاد کنند و او را در ساعت ۱۹:۴۰ بیرون کشیدند. باگنهولم در کل ۸۰ دقیقه در آب مانده بود. احیا و بهبودی.
در کل ۸۰ دقیقه در آب مانده بود. احیا و بهبودی. وقتی باگنهولم از آب بیرون کشیده شد، مردمک چشم‌هایش گشاد بود، خونی در رگانش در گردش نبود و نفس نیز نمی‌کشید. فالکنبرگ و نسهایم که هر دو پزشک بودند، شروع به احیای قلبی ریوی (CPR) او کردند. به زودی بالگرد نجات رسید و باگنهولم در عرض یک ساعت به بیمارستان دانشگاه تورمسو منتقل شد. تیم اورژانس بالگرد نیز در طول مسیر به احیای او پرداختند و او به دستگاه اکسیژن نیز وصل بود. وی همچنین با استفاده از دستگاه الکتروشوک نیز تحت درمان قرار گرفت اما تأثیری نداشت. باگنهولم ساعت
درمان قرار گرفت اما تأثیری نداشت. باگنهولم ساعت ۲۱:۱۰ به بیمارستان رسید. دمای بدن او در این مرحله بود که این مقدار کمترین دمای ثبت‌شده بدن انسانی با هیپوترمی تصادفی است که زنده مانده‌است، دکتر مادس گیلبرت، متخصص بیهوشی و رئیس اورژانس بیمارستان، اقدام به احیای دوباره او کرد. وی در مورد وضعیت باگنهولم اظهار داشت: «او مردمک چشم کاملاً گشادی دارد. رنگش خاکستری و سفید کتانی است. او خیس است. وقتی من پوست او را لمس می‌کنم، فوق‌العاده سرد است و کاملاً مرده به نظر می‌رسد.» گیلبرت پیش از این به دلیل آب و هوای سرد در
گیلبرت پیش از این به دلیل آب و هوای سرد در نروژ بسیاری از موارد هیپوترمی را درمان کرده بود و می‌دانست که چگونه باگنهولم را درمان کند. نوار قلب او هیچ نشانی از زندگی نداشت، اما گیلبرت می‌دانست «بدن بیماران باید قبل از اعلام مرگ، گرم شود.» او و تیمش امیدوار بودند که مغز باگنهولم اکسیژن کافی را از احیای قلبی ریوی که پس از نجات روی وی اعمال شده بود، دریافت کرده باشد. باگنهولم سپس به اتاق عمل منتقل شد و در آنجا تیمی متشکل از بیش از صد پزشک و پرستار برای نجات جان وی به مدت ۹ ساعت در چندین شیفت کار کردند. در ساعت
وی به مدت ۹ ساعت در چندین شیفت کار کردند. در ساعت ۲۱:۴۰، او به دستگاه بای‌پس قلبی ریوی متصل شده بود که خون را در خارج از بدنش گرم می‌کرد و دوباره به سیاهرگ‌ها می‌فرستاد. نخستین تپش‌های قلب باگنهولم در ساعت ۲۲:۱۵ ثبت شد و دمای بدن او در ساعت ۰:۴۹ به رسید. عملکرد شش‌های باگنهولم در ساعت ۰۲:۲۰ بدتر شد و او ۳۵ روز بعد را زیر دستگاه تنفس مصنوعی گذراند. باگنهولم به زودی شروع به نشان دادن نشانه‌هایی از حیات کرد و در ۳۰ مه فلج از گردن به پایین او از بین رفت. او نگران بود که مجبور باشد بقیه عمرش را به پشت خوابیده
بود که مجبور باشد بقیه عمرش را به پشت خوابیده بگذارند و از همکارانش به خاطر نجات دادنش عصبانی بود. باگنهولم به زودی از فلج بهبود یافت و بعداً از دوستانش عذرخواهی کرد. او گفته بود: «وقتی فهمیدم آن‌ها مرا نجات داده‌اند بسیار عصبانی شدم. من از یک زندگی بی‌معنی و بدون هیچ شأنی می‌ترسیدم. اکنون من از زنده بودن بسیار خوشحالم و می‌خواهم عذرخواهی کنم.» کلیه‌ها و دستگاه گوارش باگنهولم به درستی کار نمی‌کردند بنابراین او مجبور بود دو ماه دیگر را نیز در یک بخش مراقبت‌های ویژه بماند. پس از گذشت ۲۸ روز در بخش مراقبت‌های
ویژه بماند. پس از گذشت ۲۸ روز در بخش مراقبت‌های ویژه ترومسو، او را با یک بالگرد برای ادامه بهبودی به سوئد منتقل کردند. دکتر پیتر آندریاس استین، استاد بیمارستان ملی اسلو اظهار داشت که زنده ماندن باگنهولم «یک موفقیت پزشکی فوق‌العاده» بود. وی معتقد بود که دلیل بهبودی وی این بود که در این حادثه متابولیسم بدن او کند شده بود و بافت‌های درون بدنش در دمای پایین به اکسیژن کمتری نیاز داشتند. به نوشتهٔ مجله "پروتو" (منتشر شده توسط بیمارستان عمومی ماساچوست) متابولیسم باگنهولم به ده درصد میزان پایه کاهش یافته بود و
باگنهولم به ده درصد میزان پایه کاهش یافته بود و بنابراین او به اکسیژن کمی نیاز داشت. پیامدها. گرچه به بدن باگنهولم آسیب شدیدی وارد شده بود ولی هیچ آسیب مغزی دائمی در او تشخیص داده نشد. گیلبرت در این باره اظهار داشت: «بدن او پیش از ایست قلبی فرصت داشت تا کاملاً سرد شود. مغز او هنگام توقف قلب بسیار سرد بود و سلول‌های مغزی به اکسیژن بسیار کمی نیاز داشتند، بنابراین مغز می‌توانست برای مدت طولانی زنده بماند.» گیلبرت همچنین اشاره کرد که القای هیپوترمی، روشی که برای نجات قربانیان ایست قلبی با کاهش درجه حرارت بدن
نجات قربانیان ایست قلبی با کاهش درجه حرارت بدن استفاده می‌شود، پس از شهرت پرونده باگنهولم در بیمارستان‌های نروژ بیشتر شده‌است. باگنهولم در اکتبر ۱۹۹۹ به کار خود بازگشت. او ۱۴۰ روز پس از حادثه در ۷ اکتبر ۱۹۹۹ به بیمارستان ترومسو بازگشت و با پزشکان و پرستارانی که به نجات جان او کمک کرده بودند، ملاقات کرد. باگنهولم اظهار داشت: «وقتی بیمار باشید، فکر نمی‌کنید که خواهید مرد. با خود می‌گویید که من از پس این بر می‌آیم. اما به عنوان یک پزشک، فکر می‌کنم زنده ماندن من حیرت‌انگیز بود.» در اکتبر ۲۰۰۹، باگنهولم تقریباً
حیرت‌انگیز بود.» در اکتبر ۲۰۰۹، باگنهولم تقریباً به بهبودی کامل رسیده بود، اگرچه علائم جزئی در دست و پا مربوط به آسیب عصبی همچنان باقی مانده بود. در اواخر سال ۲۰۰۹، او به عنوان پرتوشناس در بیمارستانی که جانش نجات یافته بود، کار می‌کرد. طبق بی‌بی‌سی نیوز، بیشتر بیمارانی که دچار هیپوترمی شدید شده‌اند، حتی اگر پزشکان بتوانند قلب آن‌ها را دوباره راه اندازی کنند، می‌میرند. میزان زنده ماندن برای بزرگسالانی که دمای بدن آن‌ها به زیر رسیده‌است ۳۳–۱۰٪ است. تا پیش از حادثه باگنهولم، پایین‌ترین درجه حرارت بدن انسان
حادثه باگنهولم، پایین‌ترین درجه حرارت بدن انسان زنده‌مانده بود، که در کودکی ثبت شده بود. گیلبرت گفت: «قربانیان هیپوترمی تصادفی بسیار عمیق با ایست قلبی باید به‌طور بالقوه قابل احیا و با چشم‌انداز بهبودی کامل دیده شوند. عوامل اصلی موفقیت در چنین تلاش‌های احیای حاشیه‌ای، احیای قلبی ریوی شدید اولیه و اطلاع‌رسانی سریع به اورژانس توسط حاضران در صحنه، اعزام زود هنگام واحدهای امداد و نجات کافی (آمبولانس زمینی و هوایی)، هماهنگی خوب میان منابع خارج و داخل بیمارستان، گرم کردن مجدد تهاجمی و روحیه تسلیم نشدن است.» پزشک
کردن مجدد تهاجمی و روحیه تسلیم نشدن است.» پزشک عمومی جل کووارد از تاوین ولز نیز اظهار داشت افرادی که قربانی هیپوترمی شدید هستند اغلب به اشتباه مرده تصور می‌شوند زیرا تشخیص نبض آن‌ها دشوار است. وی افزود این مورد «واقعاً این را برای ما به ارمغان می‌آورد که چقدر باید قبل از تشخیص مرگ در افراد سرد احتیاط کرد.» پس از این حادثه، باگنهولم به یکی از موضوعات داستان‌ها و کتاب‌های درسی پزشکی تبدیل شد و پرونده وی در مجلهٔ پزشکی برجستهٔ انگلیسی، "لنست"، مورد بحث قرار گرفت. در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۹ داستان او در یکی از
قرار گرفت. در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۹ داستان او در یکی از برنامه‌های تلویزیونی سی‌ان‌ان به نام "روزی دیگر:فریب دادن مرگ" پخش شد. میزبان این برنامه سانجی گوپتا بود و در آن داستان‌هایی از افرادی که در شرایط سخت و بر خلاف همه احتمالات زنده مانده‌اند، روایت می‌شود. باگنهولم امیدوار است که این برنامه به افرادی که آن را تماشا می‌کنند شناخت بیشتری از هیپوترمی بدهد. این داستان همچنین در کتاب همراه گوپتا با عنوان «"فریب دادن مرگ: پزشکان و معجزات پزشکی که جان‌ها را بر خلاف همه احتمالات نجات" می‌دهند» گنجانده شده‌است. در تاریخ
احتمالات نجات" می‌دهند» گنجانده شده‌است. در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۰۹، باگنهولم و گیلبرت با هم در برنامه گفتگوی محبوب نروژی به نام "اسکاولان" با میزبانی فردریک اسکاولان حاضر شدند.
علی مهدی محمد (؛ (زادهٔ ۱ ژانویهٔ ۱۹۳۹ – درگذشتهٔ ۱۰ مارس ۲۰۲۱) سیاست‌مدار اهل سومالی بود. وی از ۲۶ ژانویه ۱۹۹۱ تا ۳ ژانویه ۱۹۹۷ رئیس‌جمهور سومالی بود. علی مهدی محمد در ۱۰ مارس ۲۰۲۱ بر اثر ابتلا به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.